Ek was in 2011 'n ma aan die bokant: ek vertrou hom - Ander
Ek gee hom vertroue in hom
Die noodsaaklike, wys my positief. 'Bravo!', 'Jy is 'n regte akrobaat!', 'Ek is mal oor jou tekening!' Ek is meestal suinig met komplimente? Noudat ek 'n ouer is, sal ek moet begin. Want as ek my kind gesê het dat hy 'n kampioen is, sal hy alles doen om my reg te bewys! Nee, ek sal hom nie 'n groot kop gee nie.
Hy bied my, trots as 'n pou, my portret, 'n ongelooflike geknetter in groen vilt? Ek weerhou my van lag. Inteendeel, ek wens hom geluk! Gee hom dan 'n paar snitte om te vorder met sy vingers. En wat as hy nou die portret van sy pa in verskillende kleure sou doen? Die belangrikste is dat my kind op die een of ander manier inisiatief en onafhanklikheid sal toon. Ek wens hom geluk met wat hy goed doen, terwyl ek hom vir die res aanmoedig. Die idee is om opbouend te wees!
Ek neem deel aan sy geselligheid
Wie sê vervul, sê oop vir ander! En aangesien die kleinman nie noodwendig en van nature op ander gerig is nie, sal ek hom 'n bietjie moet help. Dus, om vir my te dink om die klein neef of die klein buurman te nooi vir wonderlike oomblikke om te deel ... of ten minste 'n poging om te deel. Omdat alles geleer word, selfs kommunikasie. En as hierdie uitruil noodwendig huil en trane is, sê dit dat dit alledaags en normaal is. Om te aanvaar dat hy verloor, moet 'n kind byvoorbeeld wag om minstens sy vyfde kers te blaas!