Terwyl state menselewens weeg teenoor die ekonomie, stel die geskiedenis voor dat die ekonomie dikwels wen - nuus oor klimaatimpak
In 'n gravure van 1620 word tabak voorgestel wat voorberei word vir uitvoer vanaf Jamestown, Virginia. Universal History Archive / Universal Images Group via Getty Images
Beleidsregters begin besluit hoe om die Amerikaanse ekonomie te heropen. Tot nou toe het hulle menslike gesondheid grotendeels geprioritiseer: Beperkings in alles behalwe 'n handjievol state bly van krag, en triljoene is daartoe verbind om geslote ondernemings en diegene wat toegemaak of ontslaan is, te help.
Die regte tyd om sektore van die ekonomie oop te maak is bespreek. Maar die geskiedenis wys dat die mens se lewe in die nasleep van rampe dikwels verloor as gevolg van ekonomiese imperatiewe.
As historikus van vroeë Amerika wie het al oor tabak geskryf en die nasleep van 'n epidemie in Nieu-EngelandEk het soortgelyke oorwegings gesien in die lig van die uitbreek van siektes. En ek glo dat daar uiters belangrike lesse getrek kan word uit twee uitbrake uit die 17e eeu waartydens die ekonomiese belange van enkele uitgesoekte oor morele bekommernisse gewen het.
Tabak, 'n liefdesverhaal
Gedurende die 16de eeu het die Europeërs verlief geraak op tabak, 'n Amerikaanse plant. Baie mense het die sensasies, soos verhoogde energie en verminderde eetlus, geniet, en die meeste wat daaroor geskryf het, het die medisinale voordele daarvan benadruk, aangesien dit 'n wondermiddel was wat 'n verskeidenheid menslike kwale kon genees. (Nie almal het die plant gevier nie; koning James I van Engeland gewaarsku dat dit gewoontevormend en gevaarlik was.)
Teen die vroeë 17de eeu het die Engelse toenemend gretig geword om 'n permanente kolonie in Noord-Amerika te vestig versuim om dit te doen op plekke soos Roanoke en Nunavut. Hulle het hul volgende geleentheid langs die Jamesrivier, 'n sytak van Chesapeakebaai, gesien. Na die vestiging van Jamestown in 1607 het die Engelse vinnig besef dat die streek perfek was om tabak te verbou.
Die nuwelinge weet egter nie dat hulle hulself op 'n ideale teelaarde vir die bakterieë wat tyfus en koors veroorsaak, gevestig het nie. Van 1607 tot 1624 het ongeveer 7,300 migrante, die meeste van hulle jonk, na Virginia gereis. Teen 1625 daar was slegs ongeveer 1,200 XNUMX oorlewendes. 'N Opstand in 1622 deur die plaaslike Powhatans en droogte-veroorsaak tekorte aan voedsel het bygedra tot die dodetal, maar die meeste het weens siekte omgekom. Die situasie was so verskriklik dat sommige koloniste, te swak om voedsel te produseer, gebruik tot kannibalisme.
Die Virginia Company van Londen was bewus daarvan dat sulke verhale moontlike migrante kan ontwrig, en versprei 'n pamflet wat die probleme erken maar benadruk dat die toekoms helderder sou wees.
En so het Engelse migrante voortgegaan om te arriveer, gewerf uit die leërs van jongmense wat na Londen verhuis het om werk te soek, net om skaars geleenthede te vind. Baie mense het werkloos en desperaat ooreengekom om bediende bediendes te word, wat beteken dat hulle vir 'n bepaalde tyd vir 'n planter in Virginia sou werk, in ruil vir die gang oor die see en vergoeding aan die einde van die kontrak.
Tabakproduksie het gestyg, en ondanks 'n daling in die prys weens die oorproduksie van die gewas, planters kon aansienlike welvaart bymekaarmaak.
Nog 'n siekte het vroeë Amerika gevorm, selfs al was sy slagoffers duisende kilometers ver. In 1665 tref die borrelende plaag Londen. Die volgende jaar, die Groot Vuur 'n groot deel van die stad se infrastruktuur verbruik. Sterftes en ander bronne wys dat die stad se bevolking moontlik afgeneem het met soveel as 15% tot 20% gedurende hierdie periode.
Die tydsberekening van die tweeling-katastrofes kon nie erger gewees het vir Engelse planters in Virginia en Maryland nie. Alhoewel die vraag na tabak eers toegeneem het, het baie indiensnemende bediendes van die eerste rekrute-golf af gekom het besluit om hul eie families en plase te stig. Planters het desperaat arbeid benodig vir hul tabakvelde, maar Engelse werkers wat andersins geëmigreer het, het tuis werk gekry om Londen te herbou.
Met minder arbeiders wat uit Engeland kom, het 'n alternatief al hoe aantrekliker geword vir planters: die slawehandel. Terwyl die eerste Afrikane verslaaf is het in 1619 in Virginia aangekom, het hul getalle aansienlik gegroei na die 1660's. In die 1680's die eerste anti-slawernybeweging het in die kolonies verskyn; in daardie stadium het planters op ingevoerde slawe-arbeid staatgemaak.
Tog hoef planters nie arbeidsintensiewe tabak te prioritiseer nie. Vir jare koloniale leiers het probeer om planters te oortuig om minder arbeidsintensiewe gewasse te verbou, soos koring. Maar hulle was verheug oor die trekking van die winste, en hou vas met hul kontantgewas - en verwelkom die skip na die skip van gebonde arbeiders. Die vraag na tabak was swakker as enige morele oorweging.
Wettige slawerny en ingewikkelde serwituut is nie meer bekende dele van die Amerikaanse ekonomie nie, maar ekonomiese uitbuiting duur voort.
Ten spyte van die verhitte retoriek teen immigrasie wat die afgelope paar jaar van die Oval Office afkomstig is, vertrou die Verenigde State steeds baie op immigrantewerkers, wat plaaswerkers insluit. Hul belangrikheid het tydens die pandemie nog duideliker geword, en die regering het hulle selfs verklaar "noodsaaklik. " Na Trump het sy immigrasieverbod aangekondig op 20 April die uitvoerende bevel EXEMPTED plaaswerkers en gewasoptelers, wie se getalle eintlik gegroei het onder sy administrasie.
Dus nog voordat state geweeg het of hulle nie-noodsaaklike ondernemings gaan heropen, was hierdie arbeiders in die voorste rigting, werk en slaap in die omgewing, immuunpromoties weens chemiese blootstelling, met min toegang tot behoorlike mediese sorg.
En tog eerder as om hulle te beloon vir die uitvoering van hierdie noodsaaklike werk, sommige in die regering probeer hul lae lone nog verder verminder, terwyl plaaseienaars 'n borgtog van 'n biljoen miljard dollar gegee het.
Of dit nou 'n plaag of pandemie is, die verhaal is geneig om dieselfde te bly, met die soeke na winste wat uiteindelik heers oor die kommer oor mense se gesondheid.
Peter C. Mancall, Andrew W. Mellon professor in geesteswetenskappe, Universiteit van Suidelike Kalifornië - Dornsife Letterkollege, Kuns en Wetenskappe