Biopesticides: Myths and Reality - Aartappelstelsel Tydskrif
Die maatskappy "August" het die algemeenste stereotipes met betrekking tot biopesticide - plantbeskermingsmiddels wat toegelaat word vir die groei in organiese produkte en gesintetiseer deur lewende organismes - ontleed.
Die wêreldmark vir bio-plaagdoders word beskou as vinnig groeiend: die aandeel biologiese produkte in die totale hoeveelheid gewasbeskermingsprodukte is steeds slegs 'n paar persent, maar volgens kenners neem hul verkope toe met 15-20% per jaar - meer as drie keer vinniger as die reeds gevestigde wêreldmark vir KVPP's.
In Rusland is die situasie anders: die markte vir biopesticide en CPPP's groei teen 'n vergelykbare tempo. Die groei in biopesticide is oor die algemeen wêreldwyd en die verkope van tradisionele plaagdoders het die afgelope dekade met ongeveer 10% per jaar gestyg. Van 2010 tot 2019 het die koste van gewasbeskermingsprodukte in Rusland per hektaar gesaaide gebied viervoudig verdubbel - van 550 tot 2200 roebels. Dit het plaasgevind as gevolg van wisselkoersskommelings, waaraan die koste van die hoofkomponente van gewasbeskermingsprodukte gekoppel is, en as gevolg van die feit dat die tegnies geregverdigde behoeftes vir gewasbeskerming nog nie ten volle deur binnelandse plase gedek word nie. En die groeipotensiaal in die land is steeds groot: in Rusland is die koste per hektaar in dollar twee keer laer as in die VSA, en 3,5 keer laer as in Duitsland. En in Japan, die land met die grootste persentasie eeufees onder die bevolking, bestee hulle amper 15 keer meer per hektaar landbougrond as in Rusland (maar onthou dat in Japan meer as een gewas per jaar geoes word en die pryse van plaagdoders) daar is baie hoog).
Wat biopesticides betref, behoort 'n beduidende deel daarvan tot die groep insekdoders wat ontwerp is om insekte te beheer, en swamdoders wat gebruik word om swam infeksies van plante te beheer. Biologiese produkte word ook wyd geposisioneer as groeistimulante en anti-streskomponente - ongelukkig nie altyd met 'n duidelike en bewese effektiwiteit nie. Biopesticides kompeteer skaars met die mees gewilde groep CPPP's - onkruiddoders. Studies toon dat hoewel die belangrikste aansporings wat 'n boer kan oorhaal om bio-plaagdoders te gebruik, die gratis voorsiening van medisyne en aanbevelings van kollegas is, terwyl die belangrikste motiverende faktor vir die gebruik van CPPD vertroue in die resultaat is, gebaseer op hul eie ervaring. Daarbenewens benodig die gebruik van biopesticide dikwels spesiale toestande wat nie altyd van die boere afhanklik is nie.
Verskillende lande dink anders watter medisyne het die reg om biopesticide genoem te word. Dus, in Rusland word die definisie in GOST R 56694-2015 gegee: dit is "biologiese gewasbeskermingsprodukte wat gebruik word om plae van gekweekte plante te bestry, wat lewende voorwerpe of natuurlike biologies hoogs aktiewe chemiese verbindings is wat deur lewende organismes gesintetiseer word." In die Europese Unie word biopesticide gedefinieer as ''n vorm van plaagdoders gebaseer op mikro-organismes of natuurlike produkte.' Die Amerikaanse omgewingsbeskermingsagentskap, benewens mikrobiologiese preparate gebaseer op bakterieë, swamme en virusse, klassifiseer ook geneties gemodifiseerde kulture waarin mikro-organisme tot biopesticides gevoeg is. Byvoorbeeld, die endotoksiengeen van bakterieë van die spesie Bacillus thuringiensis, wat self as insekdoder gebruik word. As gevolg hiervan produseer die plant self gifstowwe wat die skadelike voorwerp vernietig. Maar in die VSA, bevat biochemiese plaagdoders wat deur lewende organismes gesintetiseer word, slegs die stowwe wat plae uitsluitlik beheer deur nie-giftige meganismes (soos geslagsferomone van insekte wat paring voorkom, aromatiese ekstrakte wat insekte in lokvalle lok, olies wat respirasie voorkom, ens.). ens).
Die maatskappy "August" noem dat die gebruik van lewende voorwerpe van virale, bakteriële of swamagtige aard as gewasbeskermingsmiddels, in vergelyking met chemiese produkte, deur drie hooffaktore beperk word. Eerstens benodig hulle spesiale bergingstoestande, aangesien dit dikwels by 'n hoë of negatiewe temperatuur "agteruitgaan". Tweedens is hul rakleeftyd 'n paar keer, en soms minder, as die van CPSP. Feromone word byvoorbeeld in 'n vrieskas geberg, en 'n trichoderma-sampioenkultuur, wat 'n swamdodende effek het, sal selfs deur 'n bekwame boer in die yskas vervoer word. Maar die belangrikste faktor is die derde: die doeltreffendheid van "lewende" produkte is baie afhanklik van omgewingstoestande. As dit ongunstig is, en die mededinging met die natuurlike biota van die omgewing groot is, kan 'lewende' plaagdoders ondoeltreffend wees.
"Biopesticides as produkte van mikrobiologiese of plantsintese verskil nie veel van chemiese gewasbeskermingsprodukte nie, behalwe vir die vervaardigingsmetode van die aktiewe stof. Kopers van produkte weet soms nie eens dat hulle nie van sintetiese oorsprong is nie, sê Mikhail Danilov. - Byvoorbeeld, die baie effektiewe insekto-akaried abamektien, wat bosluise en skadelike insekte doodmaak, is 'n afvalproduk van die swamme Streptomyces avermitilis. En hoewel dit lyk asof 'bio' veilig is, is abamektien vir soogdiere slegs 'n orde van minder grootte as giftig as kaliumsianied. '
Terselfdertyd verseker die korrekte gebruik van CPSP dat die natuur en die mens nie skade berokken nie. Die middels self word nou onder meer op die vlak van veiligheidstoetse ondergaan. Dit neem meer as een jaar vanaf die oomblik dat die aktiewe bestanddeel getoets word tot die verkoop van 'n produk daarop. Benewens biologiese toetse wat direk verband hou met die ondersoek van die aktiwiteit van 'n stof teen 'n skadelike voorwerp, word 'n hele reeks toksikologiese ondersoeke uitgevoer. Op dieselfde tyd verlaat verouderde medisyne die mark. In die eerste plek is dit stowwe met 'n hoë persistensie, wat vir 'n lang tyd in omgewingsvoorwerpe geberg word, asook stowwe wat geneig is tot bioakkumulasie - ophoping in die liggaam in 'n groter konsentrasie as wat dit in die eksterne omgewing aanwesig is. Tweedens is dit stowwe waarvan die toksikologiese eienskappe kommerwekkend is.
"Dichloordifenieltrichloormethylmethane (DDT), 'n relatief lae-giftige maar verbode vandag in alle lande ter wêreld, wat teen muskiete en plantplae gebruik word, het bewys dat dit baie bestand is teen ontbinding. In grond kan die halfleeftyd langer as 15 jaar wees. Daarbenewens het dit 'n buitengewone hoë bioakkumulasietempo gehad. In die voedselketting, slik - alge - skaaldiere - vis - roofvis, het die konsentrasie dit tien duisend keer toegeneem. Terselfdertyd moet ons nie vergeet dat DDT in drie dekades tot 'n half miljard mense wat nie aan malaria gesterf het nie, gered het, "noem Mikhail Danilov as voorbeeld.
Gevaarlike preparate van chemiese gewasbeskerming word as dit verkeerd gebruik word - eerstens as die toepassingsregulasies oortree word. Dit geld ook vir die norme en voorwaardes vir die gebruik van plaagdoders, en die gebruik daarvan op gewasse waarvoor hulle nie bedoel is nie - byvoorbeeld weens toksikologiese eienskappe.
"As u organofosfaat insekdoders of bensimidazool swamdoders op koring gebruik, sal daar geen oorblyfsels in die graan wees nie, maar dit is prakties 'n misdaad om die blaarslaai teen blaaspootjies en fusarium te beskerm. Ongelukkig word tot dusver nie alle produkte in die Russiese Federasie nagegaan of hulle aan die standaarde vir die maksimum toelaatbare residue van chemiese plaagdoders en nie minder gevaarlike gifstowwe van organiese oorsprong voldoen nie, 'som Mikhail Danilov op.