Koreaanse aardewerk - Inligting
Die aardewerk van antieke Korea strek tot in die voorgeskiedenis toe eenvoudige bruin ware gemaak en met geometriese insnydings versier is. Pottebakkers sou baat by die idees en tegnieke van hul Chinese eweknieë en voortgaan met die vervaardiging van hul eie baie gesogte werke, insluitend grys steengoed, celadons of groenware, buncheong ware en wit porselein. Keramiek is innoverend in ontwerp en wissel van onmoontlik ingewikkelde wierookbranders tot die sublieme eenvoud en elegansie van die maebyeong vaas. Koreaanse keramiekversiering gebruik gewoonlik plante, blomme en wild, en weerspieël die land se godsdienstige erfenis met Boeddhistiese motiewe en minimalistiese Confuciaanse ontwerpe wat voorrang geniet.
Vroeë Koreaanse aardewerk uit die Neolitiese tydperk, veral in die vorm van bruin bakke met 'n plat of puntige basis, albei met ingekapte versiering, toon 'n kulturele band met gemeenskappe in die Liaoning -provinsie en Liaodong -skiereiland van China. Die mees algemene versiering van hierdie tydperk is zigzag of kamagtige insnydings wat die naam van 'n tipe aardewerk gegee het: kamware (chulmun). Sommige vate het vierkantige spiraalsnitte, terwyl ander versierings verhoog het wat bereik is deur die klei te knyp.
Die erdewerk in Koreaanse Bronstydperk is geneig om nie versier te word nie, mure is dikker en daar is 'n groter verskeidenheid vorme - tipies stoomwaaie, bakke met voetstukke en potte met handvatsels. As daar versiering is, dek dit minder van die vaartuig en neem dit óf die vorm aan van die ingesnyde motiewe van die vorige tydperk, óf toegepaste kleibande. Gebrande goedere is óf swart (langnekpanne) óf rooi (klein bolvormige flesse). Dit is weereens 'n aanduiding van kontak met China.
Ystertydse erdewerk is van 'n grys tipe met spaan en ingekapte versiering, veral naby uitbroei. 'N Tipiese vorm van hierdie tydperk is die pot met ronde bodem met 'n klein voetjie en kenmerkende klein handvatsels in die vorm van horings op die nek. 'N Ander interessante vorm is die vierkantige koppie op 'n voetstuk wat dan swart gelak is. Dit is duidelik dat pottebakkers vaardiger en ambisieerder word in hul ontwerpe, wat die grondslag lê vir die fynere vaartuie wat in die periode van die drie koninkryke kom.
Grys ​​steengoed van hoë vuur word vervaardig deur die koninkryke Baekje, Gaya en Silla (klein aardewerk uit die Goguryeo-oorlewing) vanaf die 1ste eeu vC tot die 10de eeu nC. Tipiese vorms is die beker met stamme, bakke met breë staanders (kobae), langnekpanne (veranderlike ho), ronde koppies met 'n deksel met 'n breë voetbasis, bekend as kobae, horingsbekers, staanders (kurut pachim) word gebruik om groot bakke, hoë bolvormige vase (soms met deurboorde stande), lampe en klokkies met klein stukkies klei in 'n hol onderste gedeelte te ondersteun sodat dit rammel wanneer dit opgehef word, en spuitvormige skepe wat diere, bote voorstel, tempels, perdrykrygers en selfs huise. Keramiek is met insnydings versier, ekstra klei stukke aangebring en die klei afgesny om 'n traliewerk -effek te skep.
Steengoed benodig 'n hoë vuurtemperatuur, en hierdie tegnologie is ongetwyfeld verbind met die oonde wat nodig is om yster te vervaardig in die Gaya -konfederasie wat ryk was aan die metaal. Gaya -pottebakkers het hierdie innovasie waarskynlik oorgedra aan Japan, waar die beroemde sueki (of dagvaar) gevolglik word steengoed vervaardig. Baekje-pottebakkers vervaardig ook laaggebrande erdewerk, ligbruin van kleur. Gloeilampe, vaartuie, driepote en dakteëls is algemene vorms.
Namate die periode van die drie koninkryke plek maak vir die Unified Silla-periode (668-935 nC), begin Koreaanse aardewerk 'n merkbare invloed uit die Boeddhisme hê. Verassing het die vervaardiging van ure vir as nodig gemaak en Boeddhistiese motiewe heers as gestempelde versiering soos lotusknoppe, lotusblomme en wolke. Die alledaagse erdewerk is onversierd gelaat, maar spesiale stukke toon 'n groter digtheid van versiering as voorheen, en daar is selfs 'n paar menslike figure, soos musikante wat die kayagum (siter). Daar is ook die eerste asglasuur wat sou ontwikkel tot die latere celadon -keramiek van die Goryeo -periode.
Die gewildheid en aansien waarmee celadons gehou is, word getuig van hul teenwoordigheid in koninklike Koreaanse grafte.
Die keramiek van celadon (of groenware) wat tydens die Goryeo-dinastie (918-1392 nC) vervaardig is, word beskou as een van die beste en mees elegante aardewerkstukke wat oral vervaardig is. Hulle word gekenmerk deur hul liggroen glans wat herinner aan jade en 'n super gladde glans. Celadon, wat eers in China vervaardig is, het vinnig gewild geword in Asië en in Korea, veral vanaf die 9de eeu nC toe daar meer kontak met die Song -dinastie was. Dit kan wees dat die kleurassosiasie met kosbare jade nog 'n rede was vir die sukses van celadon. Die groen kleur word verkry deur die klei in 'n suurstofreducerende oond af te vuur met 'n glans wat 'n lae persentasie ysteroksied bevat (cheolhwa). Die metode gee 'n uiters gladde oppervlak aan die voltooide vat, hoewel baie fyn skeure in die glasuur tipies is, selfs wenslik.
Aanvanklik was die Koreaanse ware nogal ru, maar teen die 12de eeu was Koreaanse keramiek van celadon selfs fyner as dié wat in China vervaardig is. Die gewildheid en aansien waarmee celadons gehou is, word getuig van hul teenwoordigheid in koninklike Koreaanse grafte. Met die Mongoolse invalle van die skiereiland en die stelselmatige vernietiging van werkswinkels in die 13de eeu het produksie van celadons ongelukkig tot stilstand gekom.
Vase, kanne en bakke was die gewildste vorms vir celadons en die tipiese vorm was die lang vaas met 'n smal voet en bolnek, bekend as 'n maebyeong. Potters vervaardig ook 'n magdom ander items soos keramiek kussings, kanne in die vorm van monnike of mitiese draakvisdiere, wierookbranders bo -op dierefigure deur wie se mond die wierookrook uitgaan, kosmetiese bokse, waterdruppels (kundika, wat gebruik is om water te strooi in Boeddhistiese seremonies), en selfs krom dakpanne is almal uitgevoer met die fynheid wat in meer klassieke vaartuie gesien is.
Vaartuie is versier met lae of hoë reliëfontwerpe, veral blompatrone met die lotusblaar en blom, pioen- en krisantblomme, wingerdstokke en voëls soos watervoëls. Baie motiewe, veral hyskrane en wolke, hou verband met Boeddhisme. Vaartuie wat nie versier is nie, het dikwels eenvoudige lineêre ontwerpe daarop gegraveer, terwyl ander meer ingewikkelde inlegsels van swart, rooi, bruin en wit klei het in 'n tegniek wat uniek is aan Korea, bekend as sanggam. Hier word ontwerpe op die oppervlak gekerf en die inlegsels bygevoeg voordat 'n deurskynende strokie aangebring word. Sommige latere vaartuie is ook met goud ingelê. Die inlegsels is so fyn en die afwerking van so 'n hoë standaard dat dit op die voltooide vaartuig kwashale lyk. Die toevoeging van 'n donkerrooi kleur om ontwerpe uit te kies of vir buitelyne gebruik te word, het algemeen geword in die latere tydperk van Koreaanse celadons, wat bereik is deur 'n koperonderglas te gebruik - die eerste voorbeeld in wêreldkeramiek. 'N Ander gewilde dekoratiewe effek was om lyste by te voeg, wat dan ook in oopwerk gemaak kon word.
Buncheong (punchong) ware, blougroen keramiek bedek met 'n wit strokie, is die mees praktiese aanbod van Korea se keramiek. Hulle is in die 15de en 16de eeu nC tydens die Joseon-dinastie (1392-1910 CE) vervaardig en is aanvanklik baie soortgelyk aan celadons. Anders as ander soorte Koreaanse aardewerk, buncheong is vervaardig deur nie-staatsbeheerde pottebakkerye en het dus baie meer eklekties geword en beïnvloed deur streeksvoorkeure en die wense van die gewone mense wat die vervaardiging beveel het. Tipiese vorms sluit in maebyeong vase, bolvormige vase met hoë nekke, silinderkolwe met 'n enkele boonste tuit en plat skilpadvormige bottels met 'n klein sytuit. Al hierdie dinge het 'n praktiese gebruik in die huis gehad.
Buncheong ontwerpe het baie besiger geword as dié op celadon -goedere, met meer oppervlak wat gebruik is. Ontwerpe is op die wit strokie geëts (johwa) of met 'n skerp gereedskap in die klei gekerf en dan met 'n wit strokie gevul voordat dit geskiet word. Soms seëls (inhwa) is gebruik om eenvoudige meetkundige versiering (veral in die suidooste) aan te bring of met 'n kwas (kwiyal) met 'n bruin ysteroksiedonderglas, veral gewild in sentrale provinsies. Uiteindelik kan wit of rooi klei in die gesnyde ontwerp ingelê word (die sanggam tegniek wat met celadon gebruik word). Behalwe geometriese vorms, gebruik ontwerpe tipies pioenblomme (simbool van rykdom), voëls en kolletjies. Pare vis kom veral voor, aangesien dit geluk, vrugbaarheid en geluk verteenwoordig.
'N Buitensporing of byproduk van buncheong was die nederige maksabal bak met klei wat nie goed genoeg geag word nie buncheong produksie. Maksabal beteken 'bak wat onmiddellik gebruik moet word', wat dui op hul lae kwaliteit, maar dit was nietemin 'n manier vir pottebakkers om hul kuns vrylik uit te druk. 'N Ander algemene tipe vaartuig wat bloot funksioneel is, is die onggi stoorvase en kookvate. Die wat vir opberging was, het deksels gehad, en as gevolg van die onsuiwerhede in die klei van swak gehalte, het daar klein gaatjies in die vate ontstaan ​​wanneer dit afgevuur word. Hierdie klein gaatjies laat lug sirkuleer, en so onggi is gebruik om voedsel soos sojasous en vispasta te bêre. Onggi is ook gereeld in die grond begrawe en selfs as toilette gebruik. Hulle is dikwels versier met vet geboë lyne wat die pottebakker met sy duime gemaak het toe die glasuur nog nat was.
Wit porselein (paekcha) is ook tydens die Joseon -dinastie gemaak en vervang buncheong in gewildheid, veral na die vernietiging van baie pottebakkery tydens die Japannese invalle aan die einde van die 16de eeu nC. Wit porselein is eintlik sedert die 9de eeu nC vervaardig, maar dit was in hierdie tydperk dat die vervaardiging daarvan uiteindelik vervolmaak is, sodat dit dunner en duursamer was as enige vorige Koreaanse keramiek, witter as ooit tevore, en baie glad was. glans. Een groot produksiesentrum was Bunwon in Gwangju, waar 300 oonde opgegrawe is, maar dit was die gewildheid van wit porselein dat pottebakkers regoor die land ontstaan ​​het om aan die vraag te voldoen. Dit was belangrik dat wit porselein uiteindelik slegs in amptelike stowe wat deur die staat geborg word, geproduseer kan word, en die kwaliteit daarvan blyk uit sy verskyning op huldeblyke aan Ming China.
Skale, afgeronde bottels, peervormige vase, bolvormige bolvormige potte met deksels, 'maan'-potte (sogenaamd vanweë hul sirkelvorm), kwashouers, grafskriftablette en waterdruppels in diere- of vrugtevorms was algemeen. Soms word vorms doelbewus asimmetries gemaak, wat veral opvallend is by maankanne en iets wat Koreaanse keramiek onderskei van Chinese of Japannese ware.
Die minimalistiese ontwerpe op Koreaans wit porselein weerspieël die sober eenvoud van Confucianisme wat gevolg is deur die heersende klas Joseon, hoewel vroeëre voorbeelde meer gevul is as met Chinese blou en wit porselein van die tyd. Ontwerpe sluit in blomme (veral lotus, orgidee en krisant), plante, bamboes (simbolies van integriteit as dit reguit en eg groei), gras, wingerdstokke, wilgerbome, pruimbome, voëls, takbokke, jakkalse en wolke, en is gewoonlik ingelê op dieselfde manier as celadons. Blou (aanvanklik van kobalt en dan 'n goedkoper plaasvervanger wat bekend staan ​​as 'Mohammedaanse blou') of 'n bruin (van ysteroksied) onderglasuur is die gewone kleure wat gebruik word om die ontwerpe weer te gee.
In die laat 16de eeu nC is baie Koreaanse pottebakkers en kunstenaars met geweld na Japan geneem na die inval van die land op die Koreaanse skiereiland in 'n konflik wat soms 'pottebakkersoorloë' genoem word. Hierdie kunstenaars, wat reeds bewonder is vir hul wit porselein, sou 'n beduidende invloed op die Japannese Satsuma -ware hê. Ou Koreaanse aardewerk leef ook vandag nog voort. Moderne werkswinkels wat tradisionele metodes gebruik, produseer weer celadon -keramiek, veral in die 16 oonde van Gangjin, waar 'n jaarlikse celadonfees gehou word. Intussen lok veral die oorspronklike seladons steeds groot belangstelling by versamelaars en kan hulle die hoogste pryse by veilingshuise haal van enige keramiek wat oral vervaardig word.
Verskillende periodes van die Koreaanse geskiedenis kan beskryf word, en word weerspieël in die Koreaanse kuns van pottebakkery. Baie van wat was, het in die geskiedenis verlore gegaan. Oorloë en bloot die verloop van tyd het 'n geweldige tol geëis. Argeoloë, historici en kunsversamelaars het baie moeite bestee aan die ligging en bewaring van hierdie belangrike werke van Koreaanse kreatiwiteit. Dit is vanweë hierdie individue dat baie goeie voorbeelde van Koreaanse aardewerk tot vandag toe daarin geslaag het om te oorleef. In museums en privaat versamelings kan ons die ontwikkeling en transformasie van hierdie kuns aanskou, van die eenvoudige pottebakkery van die Neolitiese tydperk meer as 3000 jaar gelede tot die gesofistikeerde keramiek van die Joseon -dinastie wat in die vroeë deel van die twintigste eeu eindig .
Koreaanse keramiek is al lank gewaardeer en gesog in die Weste vir hul artistieke skoonheid en vakmanskap. Die gevierde Franse hofmaker, Madame Pompadour (1721 - 1764) het 'n Koreaanse vaas in haar versameling,#911 ].
Behalwe die groter Koreaanse keramiekversamelings op die skiereiland [Korea] en Japan, is Amerikaanse versamelings, beide privaat en publiek, verreweg die grootste hoeveelheid. Amerikaanse belangstelling in die keramiek van Korea dateer uit 1883 toe sestig voorbeelde van aardewerk aan die Smithsonian in Washington DC geskenk is Na die bevryding het die tempo van keramiekversameling vinnig toegeneem. In byna elke groot Amerikaanse stad, met 'n kunsmuseum wat oor Asië handel, sal Koreaanse keramiek verteenwoordig word.
Hierna volg 'n uitstalling wat talle voorbeelde bied vir die studie van Koreaanse aardewerk, wat al die belangrikste tydperke in die Koreaanse geskiedenis verteenwoordig. Die Drie Koninkryke van Korea, die Silla tydperk, die Koryo -dinastie en die Joseon -dinastie. As u die verskillende tydperke ondersoek, sal u agterkom dat daar soms na die Silla -tydperk verwys word as Shilla, die Koryo -periode as Goryeo of Goguryeo, en die Joseon, Choson, Chosun.
Koryo -dinastie (918 �): Westerlinge het deur die jare 'n groter belangstelling in Koyro -celadon -produkte gevind as ander style van Koreaanse keramiek. Die eerste Amerikaanse uitstalling was in 1957, gevolg deur een in Europa in 1961. Die uitstalling van 1969 van Vyfduisend jaar van Koreaanse kunste in die VSA 'n blywende impak gehad, terwyl 'n uitstalling uit 1984 in Europa gehelp het om Koreaanse keramiek en#912 ] verder te bevorder.
Joseon -dinastie (1392 �): Die pottebakkers van die eeu, verbied deur streng Confuciaanse voorskrifte, kon slegs ware vir daaglikse gebruik vervaardig, soos rysbakke en potte vir ingelegde voedsel. Selfs binne hierdie noue raamwerk het hulle egter 'n instinktiewe kennis getoon dat reëlmaat en verfyning nie die enigste kriteria vir skoonheid is nie. Hulle produkte is dikwels skeef en asimmetries, maar dit is juis vanweë hierdie onvolmaaktheid dat hulle hoog op prys gestel word. Die dekoratiewe motiewe is eenvoudig en pretensieloos, wat wissel van blomme en diere tot abstrakte ontwerpe Α ].
The Three Kingdoms (57 BC � AD): Old Silla, Koguryo en Paekche
( 1.2.3.) Perdfigure uit die Three Kingdoms -era. Perde met grys glans, maar rooierige afwerking, moontlik verwant aan begrafnis. Hulle is mense soos perde wat waarskynlik in 'n graf geplaas is as vervoer vir wie dit besit het. Kan ook as speelgoed gebruik word. Hulle toon tekens van begrafnis en talle breuke wat soos die kop aan die liggaam vasgeplak is. Dit is tipies. Ander areas soos die bene is vasgeplak. Baie vroeg (200 BC � AD). Soortgelyke voorbeelde van hierdie perdebeeldjies kan gevind word in 2000 jaar Koreaanse kunste Β ]. Perdebeeldjies is die afgelope tyd op afgeleë plekke aanbid as beskermers van die dorp en perde het waarskynlik 'n godsdienstige betekenis gehad, hoewel dit plaaslik moes wees, te oordeel na die skaarsheid waarmee dit voorkom in Silla art Γ ].
( 4.) Groot urna van die Silla -dinastie: bo -aan 'n deursnee van 12 "hoog en 12½" in deursnee. Hierdie voorbeeld lyk baie soos 'n voetstukkom wat in gevind word Koreaanse keramiek, 'n kunsvariëteit, deur Gregory Henderson. Daar word dit beskryf as 'n voetstuk of staanplek wat tipies is vir geen ander Koreaanse streek as die suidoostelike kus nie. Dit kon gebruik gewees het om 'n groot hoeveelheid rys voor te berei of te bestee,#916 ]. ( 5.) Groot Silla -opbergkruik: 'n graan-/voedselhouer. Skaars houer in die tradisionele grysware, maar met 'n mosgroen glans. Soms word dit 'n "voetpot" genoem en#917 ]. ( 6.) Silla Urn/ Storage Jar: Vaasvormig met vyf reghoekige openinge langs die hoë voet met ongewone dekoratiewe detail, maar algemeen in vroeë Koreaanse werk. Daar word vermoed dat die reghoekige perforasies die gewig van die ware (wat reeds dun mure gehad het) verlig het en verhoed dat dit kraak terwyl dit in die oond was. ( 7.) Verassing Urn: Ongeglazuurde gladde begraafoorn. Boeddhisme het die amptelike godsdiens van Silla geword in 528 nC en verassing het in die middel van die sewende eeu gewild geword. Die groot opgehoopte grafte het plek gemaak vir die eenvoudige begrawe van verassende bene in 'n urn tussen 550-650 n.C. Een stuk van dieselfde styl wat in die museumversameling van Ducksoo Palace (Deoksugung) is (of was) word geïllustreer in Vol. 5 van die Koseki Zufu gekies Η] .
( 8. ) Groot vaartuig: 9 ¾ "hoog en 6 in" in deursnee is indrukwekkend en goed gevorm. Daar is geen versiering nie, behalwe drie bande met 'n uitgebreide ontwerp of golfpatroon in die bande om die nek. Daar is 'n mosgroen glans in 'n deel van die vaartuig, toevallig of opsetlik is nie bekend nie, maar aantreklik. Laat Silla -dinastie, 10de/11de eeu. Kleiner vaartuig wat 4 7/8 "hoog en 6 ¼" in deursnee is. is 'n ruwe celadonvat met min onderskeid. . ( 9. ) 'N Voetlose beker: Sulke bekers het 'n dun, regop rand wat gerieflik is om te drink, en#9110 ]. Die unieke kenmerk is die handvatsel. ( 10. ) Silla -dinastie 8/9 eeu Hierdie grysvaartuig, waarskynlik gebruik as voedselhouer, is 9 ½ duim hoog en 9 ½ duim in deursnee. Die ritmiese patroon op die oppervlak van hierdie stuk is geskep deur 'n oop weefstof wat baie soos 'n mandjie geweef is en in die nat stadium om die houer gedraai is. As dit droog word, is dit die subtiele patroon wat ons waarneem. Relatief skaars in die mark. Verwysing: Koreaanse keramiek 'n Kunstenvariëteit Henderson -versameling.( 11. ) Gemonteerde koppies. Grys ​​steengoed. 'N Vergelykbare stuk opgegrawe uit graf No.116, kyo-dong, Ch'angnyong-gun, Kyongsang Namdo uit die Kaya-periode (Gaya-konfederasie) 5de-6de eeu kan gevind word in Die Nasionale Museum van Korea katalogus ⎗ ].
( 12. ) Hierdie groot voedselhouer met 'n afgeronde basis is waarskynlik op 'n soort staander laat rus. Die ontwerp op die stuk maak dit nogal aantreklik sowel as bruikbaar. ( 13. )Hierdie Silla -stuk meet 6 ¼ "uur. en 5 "in deursnee met die byvoeging van 'n uitstaande tuit. Dit is waarskynlik gebruik om koel water na 'n werkplek soos 'n rysveld te vervoer. 'N Tuitprop word gewoonlik gemaak deur 'n stokkie of klip met 'n stuk lap te draai om te voorkom dat dit mors. 'N Baie funksionele stuk. Verw .: Koreaanse aardewerk, Gregory Henderson. ( 14. ) Die beker in die middel is waarskynlik gebruik om voedsel te bevat, aangesien dit blykbaar gemaak is om 'n toegeruste deksel te bied. Die koppies aan weerskante is gemaak om 'n vloeistof te hou. Die vellings van hierdie bekers is ontwerp om maklik toegang te kry om te drink.
( 15. ) Inlegde Celadon-kom: Die oudste dateerbare ingelegde celadon is opgegrawe uit die graf van Mun Kong-yu wat in 1159 (dertiende jaar van die bewind van koning Ye-jong) in Kaep'ung-gun, in die provinsie Kyongi, gesterf het. Daar kan aanvaar word dat tussen die heerskappy van koning Injong en koning Ye-jong ingelegde celedontegnieke ontdek is en vinnig gewild geword het onder die adel. Die grafopgrawing van koning In-jong wat in 1146 gesterf het, het geen ingelegde erdewerk aan die lig gebring nie#9112 ]. ( 16. ) Ingesnyde Celadon -kom: Arabiese ontwerpe was ook algemeen vir ingesnyde celadon -stukke. In die laat 12de eeuse grafte is ingeslote voorbeelde gevind, toe dit bekend was dat ingelegde celadons baie gewilder was. Ses voorbeelde van Incised and Inlaid Celadon Bowls kan gesien word in Korea se erfenis vir aardewerk ⎙] . ( 17. ) Celadon -vaas: 11 ¼ "hoog en 6 ¼" in deursnee. Dit is 'n uniform aantreklike stuk met egalige glans. Joseon -dinastie, 13de/1/4de eeu. ( 18. ) Vaas: meet 7 "hoog en 5" in deursnee. Hierdie silindervormige vaas in celadonglasuur het nie die karakter van 'n verfynde stuk nie, maar dit dien as 'n baie funksionele stuk.
( 19. ) Lae bak: 4 ¼ "hoog en 5 ¼" in deursnee. Grysware van die 12de/13de eeu, 'n oorgangstydperk tussen die Koryo- en Joseon -tydperk. 'N Funksionele bak, maar die versiering is onreg, omdat strooi van 'n kontrasterende ligte tint met pigment gebruik is om 'n kontrasterende ontwerp te skep wat 'n kwart van die pad na die bak geborsel het. Die grond is grys/groen en dan die witterige glans met strooi. ( 20. ) Kom, 13de "/14de eeu. Hierdie bak, uit die Koryo -tydperk, is 'n tradisionele vorm van daardie tydperk. Dit het 'n deursnee van 5 ½ ". Dit het geen versiering behalwe die kleur van die gekraakte, groen, celadonglasuur nie. Daar is 'n aansporing op die oppervlak van hierdie stuk, maar wat in die Weste as 'n gebrek beskou sou word, het dikwels 'n spesiale aantrekkingskrag in die Verre Ooste, waar vreemdheid om sy eie waarde waardeer word en gelykgestel word aan karakter en patos. Verwysing: Korean Arts, Vol. Twee, 1961.
( 21. ) Wynbottel (of vaas) is 13 "hoog x 6 7/8" in deursnee naby die basis. Die bottel het 'n bolvormige basis wat afneem tot 'n uitsteeklike nek. Daar is 'n ontwerp met lotusbloeisel en blare rondom die hele vaartuig, 'n luierpatroon naby die nek, saggies in ligte tonaliteit en die gevolge van begrafnis merkbaar waar die glans weggevreet word, maar die vaartuig ongeskonde is. Joseon tydperk van die 15de eeu. Verwysing: John Gilmore Ford, ASA. ( 22. ) Vaas: meet 10 "hoog en 7" in deursnee. Vaas van gekraakte groen-grys glans as grond met onderglasuurblou versiering van 'n draaiende draak om die hele vaas en die tipiese simboliese wolkmotief afgewissel. Vroeë 19de eeu. ( 23. ) Vaas: meet 10 "hoog en 71/4" in deursnee. Beslaan klassieke vaas in Meiping-styl, soos beskryf in China, Korea en Japan, met die blou onderglas. Die hoofontwerp is 'n draak wat om die vaas gedraai is, 'n baie indrukwekkende formaat en 'n wolkmotief onder die draak. Die golfpatroon in die boonste deel van die nek, die luierpatroon om die rand van die nek en die klein ringe aan die onderkant is goed gevorm en pragtig uitgevoer. Die grond is 'n liggrys glans en die blou is baie duidelik in twee tonaliteite. 1650-1750. ( 24. ) Wyn- of watervat: 8 ¾ "hoog en 5 ½" in ​​deursnee. Hierdie bottel tap tot 'n smal nek wat opvlam vir gietdoeleindes en is oraloor bedek met 'n ligte groenblou gekraakte glans. 14de/15de eeu.
( 25. ) Die waterdrupper is gemaak vir die geleerde wat sorgvuldig beheerde druppels water benodig om die ink van sy inkstokkie op sy inkblad te meng wanneer hy kwasletters in Chinese skrif (Oos -Asiatiese kalligrafie) skryf of verf. Geen sulke voorwerpe was bekend uit Silla art ⎚ ] nie.( 26. ) Vaas: 7 ¼ "hoog en 4 ½" in ​​deursnee. Die motief van swart ink aan elke kant is in 'n baie provinsiale styl van 'n blompatroon gedoen. 16de/17de eeu. ( 27. ) Swart Koyro -wynfles, 13de eeu, is 6 ½ "hoog en 5 in" in deursnee. Black Koryo is 'n seldsame en eksotiese neef van die celadon, want die swart word geproduseer deur 'n celadonglasuur oor 'n bruin strokie te gooi, en nie net 'n ryk swart kleur nie, maar ook pragtige modulasies in die drup. Dit is waarskynlik dat daar nie meer as 100 bekende stukke is nie, waarskynlik minder. Ref .: Korean Ceramics, Gregory Henderson .. ( 28. ) Hierdie bakomslag is versier met twee pioene en die gepaardgaande blare. 'N Simbool met 'n lang lewe is in die middel geskilder. Hierdie omslag, as dit omgedraai is, is waarskynlik as 'n voedselhouer of -bak gebruik. Dit was 'n funksionele item met 'n dubbele doel.
( 29.30.) Albei hierdie stukke is te sien in Sotheby's, Koreaanse kunswerke, New York -katalogus, 5 Junie 1992, ⎛ ] en is soos volg beskryf: Twee blou en wit bolvormige potte, Choson -dinastie, 19de eeu, elk in bolvormige vorm, een geverf met pioenstingels wat om die kante strek, onder 'n kraag van demi-florette en dubbellyngrense wat die kort uitgestrekte lip omring, skeur, restaurasies die tweede met vier eweredig gespreide sirkelvormige sirkels jy medaljes op die skouers, onder 'n kraag van demi-blommetjies en rande met 'n dubbele lyn wat die kort nek omring, skyfies, splete. Hoogtes 5 5/8 en 5 1/8 in. ( 31. ) Wynbottel, 14de eeu. Hierdie vroeë Yi -bottel is 10 ½ "hoog en 5 ½" in deursnee op die breedste deel. Dit is geglasuur in 'n groen/grys celadon. Die ontwerp, 'n onbeskryflike voorstelling van 'n drieblaar-tak, is in 'n ysterglasuur geverf. Die vorm is ongewoon en dui die neiging weg van die gevestigde tradisie. Dit is 'n goed gebalanseerde vaartuig, opvallend vir sy funksionaliteit en eenvoud in ontwerp. Verwysing: Korean Arts, Vol Two, 1961.. ( 32. ) Saam met die kwashouer en inkblad was die waterdropper die belangrikste toebehore van die geleerde. Een gat is gebruik om die waterdruppels op die inkblad ⎜ ] te beheer.
( 33. ) Rysbak: 3 3/8 "hoog en 7" in deursnee. Die binnekant is 'n liggroen celadon en die buitekant is 'n meer bruinerige gekraakte glans. Die buitekant het konsentriese ringe om die rand. 15de/16de eeu .. ( 34. )Kom: Chosan -dinastie, 17de eeu. Hierdie bak is 3 ½ "hoog en 6" in deursnee. Dit is van 'n gryswit glans met 'n onderglasuurblou versiering van 'n blomstingel aan elke kant, hoogs gestileer en 'n konsentriese ring om die nek. ( 35. )Gereg: Chosan -dinastie, 13de/14de eeu. Dit is 3 ½ "hoog en 5 in" in deursnee. Dit is steengoed met 'n celadonglasuur en versier met 'n gestileerde krisantblom aan die kant en twee konsentriese ringe naby die bokant. ( 36. ) Vaas Vroeë Chosan -dinastie 13/14 eeu. Meet 8 3/4 duim hoog en 4 5/8 duim in deursnee. Vertikale vaas is van grys/groen celadon, die vroegste vorm van celadon wat in die vroeë Yi -periode 13de/14de eeu bekend was. Die mees kenmerkende kenmerk is 'n rooibruin glans wat deur yster vervaardig word, van 'n hoogs gestileerde voël op elke skouer. Die nek vlieg netjies op. Die basis is meer rof, wat verband hou met blootstelling van klei in hierdie vroeë ware. Die oppervlak word ontpit. Verwysing: Keramiek, 'n kunstenaarsversameling Henderson -versameling.
( 37. ) Punchong Dish - 14de/15de eeu. Hierdie klein gereg is 5 cm groot. in deursnee en is versier met 'n sirkel van die tougordynontwerp. Hierdie patroon was baie algemeen gedurende die vroeë Joseon -periode. Die term Punchong word in Korea gebruik om te beskryf wat die Japannese mishima noem. Dit is die Koreaanse weergawe van die Chinese fen ching, wat ligblou of groen aandui, en is geskik vir sover die glans van celadon -tipe is. Dit wil sê, dit bevat yster en het dus die neiging om 'n groen of blou toon aan te neem wanneer die vaartuig in 'n verminderende atmosfeer afgevuur word. Die meeste van die Punchong -ware het 'n ligte blouerige of groenerige tint as gevolg van hierdie oorsaak. Verwysing: Korean Arts, Vol Two, 1961 .. ( 38. ) Groot ryskom- 3 1/8 "hoog en 7" in deursnee. Dit is van 'n tweekleurige, ligte en grys celadon-glans, atipiese glans, maar nog meer provinsiale ware met verhoogde voet. Die hele binnekant het 'n ligte tonaliteit en die buitenste rand en grys is aan die onderkant van die buitekant. 16de/17de eeu. Verwysing: John G.Ford, A.S.A. ( 39. ) Vaas: Hierdie vaas van 12 ½ "hoog en 8 ¼" in deursnee is aantreklik in sy eenvoud. Dit is pragtig in verhouding, sonder versiering, behalwe die groen-wit glans wat op plekke gedrup het, wat die gevoel van 'n ontwerp gee. 15de/16de eeu. ( 40. ) Punchong Dish - 14de/15de eeu. Hierdie klein skottel meet 5 cm. in deursnee en is versier met 'n sirkel blommekoppe. Die term Punchong word in Korea gebruik om te beskryf wat die Japannese mishima noem. Dit is die Koreaanse weergawe van die Chinese fen ching, wat ligblou of groen aandui, en is geskik vir sover die glans van celadon -tipe is. Dit wil sê, dit bevat yster en het dus die neiging om 'n groen of blou toon aan te neem wanneer die vaartuig in 'n verminderende atmosfeer afgevuur word. Die meeste van die Punchong -ware het 'n ligte blouerige of groenerige tint vanweë hierdie oorsaak. Verwysing: Korean Arts, Vol Two, 1961.
( 41. ) Steengoedspindels- Joseon-dinastie- 17de eeu. Hierdie spil is gebruik om reguit lyne te skep in argitektoniese uitleg van eiendom, twee skywe en ruimte om die koord om te draai en vas te hou terwyl dit gespan word. Die steengoed is in 'n grysgroen tint as glans en die middellyn is duidelik. Dit was aantreklike, funksionele kulturele stukke. Verwysing: John R. Fox, versameling Koreaanse keramiek. ( 42. ) Vier ryskoekstempels, 19de eeu. Een van die mees algemene items in die keramiek van die Joseon -dinastie was die ryskoekstempel. Ten minste een hiervan is in byna elke huishouding in Korea gevind. Die patrone van hierdie seëls was basies geometries of blomme. Ref: Koreaanse volksskilderye, Emille Museum, Seoul, Korea .. ( 43. ) Fles: meet 6 ¾ "hoog en 4 ¼" in deursnee. 'N Kobaltblou versiering van 'n blomtakkie onder die glasuur versprei oor die grootste deel van die bottel aan die onderkant. 'N Witterige glans bedek hierdie goed gebalanseerde stuk. Die opvallende nek is eenvoudig en lank, 17de eeu. ( 44. ) Kom: groot, 9 ¼ "hoog en 9" in deursnee, is gryswit gemaalde steengoed met onderglasuurblou versiering van 'n granaatmotief en 'n luierwolkpatroon om die nek, baie eenvoudig, maar klassiek werk uit die 18de eeu.
( 45. ) Steengoed -bord, 17de eeu. Hierdie seremoniële offerstaander is 3 ½ "hoog en 8 ¾" in deursnee. Dit het geen versiering nie en is van liggrysgroen glans. Dit is in godsdienstige seremonies gebruik om ryskoeke of ander kos aan te bied. Hierdie stuk is goed ontwerp vir sy doel. Re: Vyf eeue Koreaanse keramiek deur Goro Akaboshi en Heiichiro Nakamaru. ( 46. ) Lae bak, 17de eeu. Hierdie bak is 41/4 inch hoog en 4 ¾ in deursnee. Dit het tien fasette en het 'n grys/wit glans met 'n blaarblou versiering van 'n blaarpatroon. Verw .: Die John Fox -versameling, Koreaanse keramiek, Syracuse, Universiteit. ( 47. ) Vaas: meet 11 "hoog en 7" in deursnee. Pragtig in sy eenvoud, met 'n lang nek en vloeiende afgeronde lyf. Sy enigste versiering is die egalige grysgroen gekraakte glans met die drup van die glans op die normale manier, 18de eeu. ( 48. )Bakkies: Joseon -dinastie, 13de/14de eeu. Die groter een is 2 ¾ "hoog en 5 ¼" in deursnee. Die kleinste van die twee is 2 ½ "hoog en 4 ¾" in deursnee. Albei is in celadon -glans. Hulle is in godsdienstige seremonies gebruik.
Koreaanse aardewerk en porselein
Koreaanse keramiekgeskiedenis begin met die oudste erdewerk wat omstreeks 8000 vC dateer. Influenced by Chinese ceramics, Korean pottery developed a distinct style of its own, with its own shapes, such as the moon jar or maebyeong version of the Chinese meiping vase, and later styles of painted decoration. Korean ceramic trends had an influence on Japanese pottery and porcelain.  Examples of classic Korean wares are the celadons of the Goryeo dynasty (918–1392) and the white porcelains of the Joseon dynasty (1392–1897).
Die baekja wares reached their zenith immediately before the Joseon Dynasty came to power. Fine pieces have recently been found in the area around Wolchil Peak near Mount Kumgang. The transitional wares of white became expressions of the Joseon Dynasty celebrations of victory in many pieces decorated with Korean calligraphy. Traditionally white wares were used by both the scholarly Confucian class, the nobility and royalty on more formal occasions.
^ Koehler, Robert (2015). Korean Ceramics: The Beauty of Natural Forms . Seoul Selection. ISBN 9781624120466 . Retrieved 18 July 2017 .
^ Lee, Soyoung. "Goryeo Celadon" . The Metropolitan Museum of Art . Retrieved 27 March 2017 .
&ldquo There is on the earth no institution which Friendship has established it is not taught by any religion no scripture contains its maxims. It has no temple, nor even a solitary column. There goes a rumor that the earth is inhabited, but the shipwrecked mariner has not seen a footprint on the shore. The hunter has found only fragments of pottery and the monuments of inhabitants. &rdquo
&ldquo Finally she grew quiet, and after that, coherent thought. With this, stalked through her a cold, bloody rage. Hours of this, a period of introspection, a space of retrospection, then a mixture of both. Out of this an awful calm. &rdquo
characterized by a more expansive form and elegantly-curved lines. 'N
The chests presented here are the bandaji, jang, ham, en nong. (For information on the pronunciation of Korean, see the box "Romanization," below.) The bandaji was used for storing clothing, documents and valuables inside, and bedding on top during the day (which explains why it is called a "blanket chest" in English). It has one door, which usually runs the entire width of the chest and opens down from the very top. The jang has from one to three levels (rarely a fourth) in one frame, with two outward-opening doors in the center of each level. The ham was a box for items of special significance. The nong was basically a box, usually stacked with another exactly the same and set on a base but occasionally placed separately.
Kyk die video: Koreaanse Taalles: Begroetingen en koreaanse namen FormeleInformele Korean Language Show