AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie tesis ondersoek of die gelykenisse van Matteus 13, sowel individueel as kollektief beskou, verstaan kan word wanneer dit met spesifieke, profetiese referente in verband gebring word. Ná ’n oorsig van navorsing oor gelykenisse word hermeneutiese riglyne ontwikkel waarmee die gelykenisse van Matteus 13 geïnterpreteer kan word (hoofstuk 2). Nuwe riglyne wat aangebied word, sluit in die identifisering van spesifieke, profetiese referente, die moontlike gebruik van referente wat reeds in Matteus 13 verklaar is op ’n kontekstueel konsekwente wyse, ’n fokus op die kollektiewe betekenis van hierdie paraboliese diskoers en om wat in elke gelykenis nuut en oud is, te identifiseer. Nadat oorweging aan die struktuur van Matteus 13 geskenk is (hoofstuk 3), word die hermeneutiese riglyne toegepas, eers op die kontekstuele agtergrond (hoofstuk 4), en daarna word elke gelykenis individueel ontleed (hoofstuk 5) voordat dit kollektief beskou word (hoofstuk 6). Daar is bevind dat die tydperk wat hierdie gelykenisse as ’n kollektiewe eenheid dek van die dae van Johannes die Doper af tot by Jesus Christus se wederkoms strek. Die koninkryk van die hemele word begryp as dat dit bestaan vanaf Pinkster maar sal eers opgerig word as Christus terugkeer, dit is, die koninkryk van die hemele “bestaan-maar-is-nog-nie-opgerig-nie”. In Matteus se aanbieding dek die gelykenis van die saaier die tydperk waartydens Jesus die woord (of evangelie) van die koninkryk alleen aan Israel aanbied. Gedurende hierdie tydperk bekragtig Jesus sy Messiaanse aansprake aan Israel en daardeur vertoon Hy aan Israel die mag en krag waarmee die Christus bedeel is. Maar wanneer Jesus verwerp word, word die skat verberg, en Hy gaan na die kruis toe om die teken van Jona te verskaf. Nadat die saailand gekoop is, nadat Hy alle mag in die hemel en op aarde ontvang het, stuur die Seun van die Mens goeie saad, nie net na Israel toe nie, maar na al die nasies van die wêreld. Die seuns van die koninkryk wat eerste gestuur is, moet Petrus en die ander tien dissipels wat beveel is om dissipels te gaan maak, insluit. Die verrassende groei van die Kerk ná die groot opdrag sluit, miskien onverwags, ook heidene in, want die Seun van die Mens begin sy pêrel bediening deur Joodse, Samaritaanse en ook heidense gelowiges met die Heilige Gees te doop. Aan die einde van hierdie eeu sal die evangelie van die koninkryk weer verkondig word, dan egter nie net aan Israel nie maar tot ‘n getuienis aan alle nasies — en dan sal hierdie eeu eindig. Ná die verdrukking en oordeel van daardie dae sal die Koning terugkeer om die skat te openbaar en om die Messiaanse koninkryk op aarde te vestig. Daar word voorgestel dat, ongeag die eskatologiese siening wat gehuldig mag word — en hierdie tesis word aangebied vanuit ’n dispensasionele, premillennialistiese perspektief — die gelykenisse van Matteus 13 (en miskien ook die Evangelie van Matteus as ’n geheel) anders verstaan kan word as daar op spesifieke, profetiese referente gefokus word en hierdie reeks gelykenisse op ’n kollektiewe en kontekstueel konsekwente manier benader word. En juis oor ’n begrip van al hierdie dinge is waaroor Jesus sy dissipels uitvra.