Die kontemporêre skuur dus skouers met die ou landelike asook met die universele. In jou gedigte vind ons die toktokkie, die skoolinkpot, die miskoekrak en die lear jet gemaklik langs mekaar. Daar is ook aanduidings van geheimenisse.
Nee, beslis nie. Jy is stewig in die saal. Van wyk Louw se “gemoedelike, lokale, realisme” was goed bedoel en binne konteks van die aktualiteit in sy tydsgewrig. Vir my egter, nog altyd ŉ soort van doring in die vlees. Iewers, êrens skuil daar vir my ŉ hoflike hovaardigheid. Met die weglating van “gemoedelike” vermy sy maklike, byna ikoniese, uitspraak ŉ gesoekte (maar tog welverdiende) skoppie onder die stert! Volksrealisme is vir my ŉ raakvatter. Hoed-af vir die Ingelse met hul “folk realism”.
(2) Hy kon in sy verse gemoedelike lokale realisme ŉ statuur en staanplek gee in die magtige Engelse literatuur.
Dankie vir jou antwoorde, Pieter. Nogmaals hartlik geluk aan jou en aan Naledi met nog ŉ sterk publikasie. Lesers behoort uit te sien na hierdie bundel – dit is suiwer leesgenot wat tot nadenke stem lank nadat die kort stelwyse diep en raak getref het. Wil jy vir ons ŉ gedig hier plaas wat vir jou besondere waarde het?