Die geestelike betekenis van syfergetalle (12) | 4windkoinonia
← Die geestelike betekenis van syfergetalle (11)
God se vergifnis en Sy oordeel loop hand aan hand! →
Posted on Oktober 10, 2016 by 4windkoinonia
God het dus die fisiese skepping voltooi in ses dae, maar Hy en Sy Seun is nog steeds besig om die mens te "maak" om in gees te word:
Hierdie proses om alles in Christus in gees te skep is 'n verborgenheid wat nie aan almal openbaar is nie en daarom verwerp hulle dit:
Efes 1:9-10 deurdat Hy aan ons die verborgenheid van sy wil bekend gemaak het na sy welbehae wat Hy in Homself voorgeneem het, 10 om die volheid van die tye te reël, met die doel om alle dinge wat in die hemele sowel as wat op die aarde is, onder een hoof in Christus te verenig—
Die fisiese skepping is daar gestel om ons te help om die "geestelike dinge van God" te kan leer en dit uiteindelik te verstaan – alles kom nou na ons "deur die geloof":
Een van die natuurlike dinge wat God gebruik om hierdie proses aan ons te verduidelik en verstaanbaar te maak, is syfergetalle. Getalle fassineer die mens, want daar is 'n nuuskierigheid in die mens om dieper of hoër betekenisse te vind vir dinge in en rondom hom. God het wel groot geestelike betekenis vir ons opgesluit in getalle. Baie mense het hul eie betekenis gekoppel aan getalle deur die wysheid van die wêreld te gebruik. Maar elke kind van God weet dat slegs die Skrifte, soos vervat in die Bybel, die ware betekenis van alles, ook van getalle, vir ons weergee. Die Skrifte alleenlik bevat die hele waarheid oor enige onderwerp "onder die son", en ons word gewaarsku om nie buite hierdie goddelike raamwerk te gaan as ons na die waarheid soek nie.
Soos in vorige artikels in hierdie reeks oor getalle genoem (deel 1, deel 2, deel 3 , deel 4,deel 5, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, en deel 11), is syfers onskeibaar geheg aan mekaar, veral in die Skrifte en in hul geestelike betekenis.
Die getal 'een' is die begin van alles en deur die 'Een' God word eenheid vooropgestel.
Die getal 'twee' getuig saam binne hierdie eenheid, en omdat die twee saamstem kom ons as mens in kontak met die "een gees" – die "gees van waarheid". Jesus stem saam met die Vader en so is hulle "een gees" en hulle kom woon by ons deur die Woord:
Joh 10:30 Ek en die Vader is een [in gees / in Woord].
Hierdie woning word gebou deur 'n proses (die getal 'drie') want om in God se geestelike beeld gevorm te word, gebeur nie oombliklik nie. Ons is eers op "die derde dag…klaar" wanneer ons finaal ontslae is van alles wat tydelik is en wanneer ons verlos is van die vlees:
Mat 16:21 Van toe af het Jesus begin om sy dissipels te toon dat Hy na Jerusalem moes gaan en veel van die ouderlinge en owerpriesters en skrifgeleerdes moes ly, en gedood en op die derde dag opgewek word.
Luk 13:31-32 En op dieselfde dag het sommige van die Fariseërs na Hom gekom en vir Hom gesê: Gaan weg en vertrek hiervandaan, want Herodes wil U om die lewe bring. 32 En Hy het vir hulle gesê: Gaan vertel daardie jakkals: Kyk, Ek dryf duiwels uit en maak gesond, vandag en môre, en op die derde dag is Ek klaar [Grieks: "teleioō" = voltooi / volbring / perfek].
Hierdie aardse skepping leer ons om te besef dat daar 'n tydgebonde proses vasgestel is en dat ons net deur "baie verdrukkinge" en God se tugtiging geestelike seuns van God gemaak word om in God se geestelike tempel kan ingaan:
Die getal 'sewe' het dus te make met die konsep 'voltooiing'. God neem ons dus deur 'n proses om die 'voltooiing" eers op die sewende dag, die dag van rus, te beleef. Was God moeg en moes Hy rus? Allermins. Die idee van "rus" is geskryf vir ons onthalwe, want ons vind eers op die tiperende "sewende dag" uit waaroor alles gaan en waarmee God besig is. Die sewende dag help ons dus om ook God se werke IN ONS eerstens te verstaan, en dan ook in ander mense.
As die hele proses voltooi word op die sewende dag, dan is dit duidelik dat die getal 'agt' 'n nuwe 'week' inlei. Die agtste dag word dus geestelike gesien as die begin van 'n "nuwe skepping". Die vleeslike skepping is dan agter ons, ons vlees hiet en gebied ons nie soos in die verlede nie (Rom 6:11-14). Omdat ons nou begin om deur Jesus se geeslike lewe in ons te leer hoe om ons vlees te domineer, sterf ons op die manier ook vir die houvas van die vlees in ons (1Kor 15:31; Gal 2:20). Die nuwe lewe van Christus word dus stelselmatig in ons gevestig. Hierdie aflegging van vlees word getipeer in die ou verbond deur die fisiese besnydenis:
Lev 12:2-3 Spreek met die kinders van Israel en sê: As 'n vrou swanger word en 'n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees. 3 En op die agtste dag moet hy aan die vlees van sy voorhuid besny word.
Daar is dit baie duidelik vir die wat oë gegee is om te sien. Die vleeslike skepping is dit wat onrein is in vergelyking met dit wat gees (van God) is. Daarom was die vlees nog nooit en sal ook nooit deel wees van die geestelike koninkryk van God nie (Joh 3:1-6; Rom 8:5-8; 1Kor 15:50). Maar om in die vlees besny te word deur 'n uiterlike besnydenis op die agtste dag, is bloot 'n tipe of 'n skaduwee van die werklike geestelike besnyding!
Fil 3:3 Want óns is die besnydenis, ons wat God in die Gees dien en in Christus Jesus roem en nie op die vlees vertrou nie;
Vleeslike dinge het geen werklike krag nie (Joh 6:63)! Dit is egter die ware innerlike besnydenis van die hart wat die ware nuwe mens in Christus na vore bring:
Gal 6:15 Want in Christus Jesus het nòg die besnydenis nòg die onbesnedenheid enige krag, maar 'n nuwe skepsel.
Die getal 'nege' koppel weereens baie intiem met die getal 'agt' in die sin dat dit saamgaan met die aflegging van die vlees soos dit onder die ou verbond getipeer was deur besnydenis.
Gen 17:24 En Abraham was nege en negentig jaar oud toe hy aan die vlees van sy voorhuid besny is.
Die aflê van die vlees is nie iets wat ons vrywilliglik doen nie. Ook dit kom van God en Hy gee die opdrag. Abraham is ons geestelike tipe van wat die geloof van Christus in ons bewerkstellig. Slegs deur Christus word ons instaat gestel om van die vlees ontslae te raak en dit kom deur God se oordeel. Die getal 'nege' beteken dus in 'n geestelike sin dat ons deur oordeel moet gaan en dit is nie 'n maklike proses nie. Die bekendste skrifteks wat die geestelike betekenis van die getal 'nege' uitbeeld is hierdie een:
Jesus se vlees was net soos ons s'n, maar Hy het nooit toegee aan Sy vlees nie (Heb 2:14-18; Heb 4:14-16). Die getal 'nege' dui geestelik aan die tyd wanneer God se oordeel op ons voltrek word. Ons as gewone mense is van nature aan vleeslike ongelowigheid onderworpe en ons voel soms dat God nie omgee nie. Dit is die tyd van groot benoudheid in ons aardse lewe waar God as baie ver ervaar word.
Die getal 'tien' koppel geestelik met alles wat die vlees as belangrik beskou. Die vlees poog altyd om God se geestelike standaarde te bereik, maar faal mislik en hopeloos in die proses. Deur "tien woorde" het God Sy opdragte aan die vlees gegee:
Die tien gebooie is gegee om heerskappy ("horings") oor die vlees te hê:
Open 12:18 (OAV) En ek het op die sand van die see gaan staan. Open 13:1 (OAV) En ek het 'n dier uit die see sien opkom met sewe koppe en tien horings, en op sy horings tien krone en op sy koppe 'n naam van godslastering.
Die tien gebooie is dus deur God gegee vir 'n baie goeie doel, en die doel is NIE om ons regverdig te maak nie, maar om ons inherente vleeslike welluste en trots uit te wys ("die kennis van sonde"). Die tien gebooie en alle aardse wette word juis gegee om aan ons te wys dat ons "doemwaardig" is en NIE God se geestelike standaarde kan bevredig nie – maar MIN kan die waarheid ontvang:
Rom 3:19-24 Nou weet ons dat alles wat die wet sê, hy dit sê vir die wat onder die wet is, sodat elke mond gestop en die hele wêreld voor God doemwaardig kan wees; 20 aangesien uit die werke van die wet geen vlees voor Hom geregverdig sal word nie, want deur die wet is die kennis van sonde. 21 Maar nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, 22 die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almaverteenwoordigl en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie; 23 want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, 24 en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is.
Die getal 'elf' volg op die getal 'tien' om dit wat die getal 'tien' verteenwoordig (dit is ons idee van 'perfeksie' van die vlees) af te breek. Ons vlees is eiegeregtig en poog ten alle tye om God se perfekte geestelike standaard to bereik – asof dit moontlik is. Die vlees is onder die valse illusie dat dit wel in God se geestelike koninkryk sal inpas ten spyte van die Skrifte wat dit duidelik stel dat vlees in geen vorm of fatsoen God kan behaag nie:
Die getal 'elf' kom die eerste keer voor in die Skrifte m.b.t. Jakob en dit help ons ook baie om die geestelike betekenis van hierdie getal vas te stel:
Gen 32:22 En hy [Jakob] het dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok getrek:
Jakob moes vlug na Mesopotámië omdat hy sy broer en sy vader gekul het om die eerste geboortereg te kry. Na 20 jaar onder sy meer uitgeslape skoonpa, Laban, besef Jakob deur God se ingryping dat hy moes terugkeer die beloofde land, Kanaan, om ook sy geboortereg te vervul en ook reg te maak met Esau. Die Elf seuns van Jakob was in Mesopotámië gebore en wys dat ons nooit vrede kan hê terwyl ons vasklou aan ons vlees en sy trots en welluste nie (Mesopotámië is 'n geestelike tipe van ons tyd in vleeslike ballingskap wanneer ons ons verlustig in die vlees en eindelik vasgevang is deur die trots en welluste van die vlees):
Geestelik verwys die getal 'elf' dus na ons tyd van onvervuldheid en onvergenoegdheid in vlees waar ons in 'n wêreldse illusie van voorspoed en geluk leef.
DIE GETAL 'TWAALF'
Benjamin, Jakob se twaalfde seun, was in die beloofde land gebore – Benjamin is 'n tipe van die uitverkorenes van God. Die getal twaalf word dwarsdeur die Skrifte gebruik om vervulling en vergenoegdheid uit te beeld. Deur Jakob, wat herdoop was met die naam "Israel", word twaalf seuns na vore gebring wat dan die basis of fondasie vorm van God se ou verbond. Fisiese Israel net sy twaalf stamme is die tipe of aardse skaduwee van God se ware uitverkorenes in gees:
Jesus het vir Hom twaalf dissipels verkies wat as apostels bekendgestaan het:
Luk 6:13 En toe dit dag geword het, het Hy sy dissipels na Hom geroep en twaalf van hulle uitgekies, wat Hy apostels genoem het:
Die amp van apostel verbind met fondament in die Skrifte. Die ware uitverkorenes is die kerk van Christus – die geestelike "huisgenote van God":
Efes 2:19-22 So is julle dan nie meer vreemdelinge en bywoners nie, maar medeburgers van die heiliges en huisgenote van God, 20 gebou op die fondament van die apostels en profete, terwyl Jesus Christus self die hoeksteen is, 21 in wie die hele gebou, goed saamgevoeg, verrys tot 'n heilige tempel in die Here, 22 in wie julle ook saam opgebou word tot 'n woning van God in die Gees.
Die vlees het ook 'n fondasie van twaalf, soos fisiese Israel ook dan uitwys. Fisiese Israel is dus aan ons gegee as 'n tipe van God se ware uitverkorenes wat God se woning in die gees is. Op hul dae as die fisiese uitverkore volk was die teenpool van Israel uitgebeeld in Ismael. Daar was 'n stryd tussen Isak en Ismael (Gal 4:29), en die stryd is dan ook voortgesit in hul onderskeie nakomelinge. Ismael was ook 'n afstammeling van Abraham, maar nie volgens die geloof nie. Ismael was 'n nasaat van Abraham deur die vleeslike gedagtes en beplanninge van Sara en Abraham toe Sara onvrugbaar was:
Gen 16:1-3 Maar Sarai, die vrou van Abram, het vir hom geen kinders gebaar nie; en sy het 'n Egiptiese slavin gehad met die naam van Hagar. 2 En Sarai het vir Abram gesê: Jy weet, die HERE het my nie toegelaat om moeder te word nie. Gaan tog in by my slavin; miskien sal ek uit haar gebou word. En Abram het na Sarai geluister. 3 Toe neem Sarai, die vrou van Abram, Hagar, die Egiptiese, haar slavin—nadat Abram tien jaar in die land Kanaän gewoon het—en gee haar aan haar man Abram om sy vrou te wees.
Gen 16:11-12 Ook sê die Engel van die HERE vir haar: Kyk, jy is swanger en sal 'n seun baar, en jy moet hom Ismael noem, want die HERE het jou in jou ellende verhoor. 12 En hy sal 'n wilde-esel van 'n mens wees: sy hand teen almal, en almal se hand teen hom! En hy sal teenoor al sy broers woon.
Ismael was ook deur God geseën met twaalf vorste wat die geestelike tipe is van ons eie valse vleeslike idees van voorspoed en geluk:
Gen 17:20 Ook wat Ismael aangaan, het Ek jou verhoor. Kyk, Ek seën hom en maak hom vrugbaar en vermeerder hom buitengewoon. Twaalf vorste sal hy verwek, en Ek sal hom 'n groot nasie maak.
Maar God se ware verbond is met die geestelike Israel – die nuwe skepsels in Christus wat hul eie kruis opneem en sterf vir die vlees en vir die wêreld:
Die "Israel van God" verwerp die valse fondasies en leringe van hulle wat dink dat God deur vlees behaag kan word en hulle wat deur vleeslike ordinansies en emosionele gevoelens God ervaar en dien:
Gal 4:22-31 Want daar is geskrywe dat Abraham twee seuns gehad het, een uit die slavin en een uit die vrye. 23 Maar die een uit die slavin is gebore na die vlees, en die ander een uit die vrye deur die belofte. 24 Dit is sinnebeelde, want dié vroue staan vir twee verbonde: een, van die berg Sinai afkomstig, wat vir die slawerny kinders baar—dit is Hagar; 25 want Hagar staan vir die berg Sinai in Arabië en kom ooreen met die teenswoordige Jerusalem en is met haar kinders saam in slawerny. 26 Maar Jerusalem daarbo is vry; en dit is die moeder van ons almal. 27 Want daar is geskrywe: Verbly jou, onvrugbare wat nie baar nie; breek uit en roep, jy wat geen barensnood het nie, want die kinders van die eensame is meer as van haar wat 'n man het. 28 Maar ons, broeders, is soos Isak, kinders van die belofte; 29 maar soos destyds hy wat na die vlees gebore is, hom wat na die Gees was, vervolg het, so is dit nou ook. 30 Maar wat sê die Skrif? Werp die slavin en haar seun uit, want nooit mag die seun van die slavin saam met die seun van die vrye erwe nie. 31 Daarom, broeders, ons is nie kinders van die slavin nie, maar van die vrye.
Die twaalf vorm een fondament, Jesus Christus, waaruit die hele liggaam, Sy kerk, verrys. Die ware uitverkorenes van God is hulle wie fyn gemaal was deur "baie verdrukkinge" om deel te hê aan die bloed en liggaam van Jesus Christus (Hand 14:22; Open 15:8):
1Kor 3:11 Want niemand kan 'n ander fondament lê as wat daar gelê is nie, dit is Jesus Christus.
Lev 24:5 Jy moet ook fynmeel neem en twaalf koeke daarvan bak, twee tiendes van 'n efa moet elke koek wees;
1Kor 10:16-17 die beker van danksegging wat ons met danksegging seën, is dit nie die gemeenskap met die bloed van Christus nie? Die brood wat ons breek, is dit nie die gemeenskap met die liggaam van Christus nie? 17 Omdat dit een brood is, is ons almal een liggaam, want ons het almal deel aan die een brood.
Die twaalf verteenwoordig die MIN "geteldes" wat op die altaar (die kruis) van Christus hul lewens verloor:
Num 1:44 Dit is die geteldes wat Moses en Aäron en die owerstes van Israel getel het; twaalf man was dit, elkeen vir sy families.
Num 7:84 Dit was die inwydingsgawe van die altaar van die kant van Israel se owerstes op die dag toe dit gesalf is: twaalf silwerskottels, twaalf silwerkomme, twaalf goue rookpanne—
Heb 13:10 Ons het 'n altaar waarvan die wat die tabernakel bedien, geen reg het om te eet nie;
3 Responses to Die geestelike betekenis van syfergetalle (12)
Terug pieng: Die geestelike betekenis van syfergetalle (13) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord
Terug pieng: Die geestelike betekenis van syfergetalle (14) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord