“’n Geslag gaan, en ’n geslag kom; maar die aarde bly tot onbepaalde tyd staan.”—KONING SALOMO, 11DE EEU VHJ.*
Die kortstondigheid van die mens se lewe het vir hierdie eertydse Bybelskrywer ’n skerp teenstelling gevorm met die aarde wat vir ewig bly staan. Ja, geslagte kom en gaan al duisende jare lank, en tog het die planeet Aarde nog altyd die merkwaardige vermoë gehad om te herstel en lewe te onderhou—ten minste tot nou toe.
Die jare sedert die Tweede Wêreldoorlog is al deur party die Groot Versnelling genoem. In ’n enkele leeftyd het mense merkwaardige vooruitgang gesien op die gebied van vervoer, kommunikasie en ander tegnologieë, wat ongeëwenaarde ekonomiese veranderinge meegebring het. Baie geniet ’n lewenstandaard wat mense vroeër gedink het onmoontlik is. Intussen het die aarde se bevolking byna verdriedubbel.
Maar ’n hoë prys is vir dit alles betaal. Menslike bedrywighede is na bewering skadelik vir die aarde se natuurlike kringlope. Trouens, party wetenskaplikes sê dat ons ’n nuwe geologiese tydperk betree het wat die Antroposeen genoem word—’n tydperk waarin die negatiewe uitwerking wat mensebedrywighede op die planeet het, al hoe duideliker word.
Die Bybel het ’n tyd voorspel waarin die mens ‘die aarde sal verderf’ (Openbaring 11:18). Party wonder of ons nou in daardie tyd lewe. Hoeveel skade sal nog aangerig word? Sal dit ’n punt bereik waar geen terugkeer meer moontlik sal wees nie? Sal die mens die aarde onherstelbaar beskadig?
’N PUNT WAAR GEEN TERUGKEER MEER MOONTLIK SAL WEES NIE?
Sal die aarde heeltemal verderf word? Party wetenskaplikes meen dat dit moeilik is om die uitwerking van klimaatsveranderinge te voorspel. Daarom is hulle bekommerd dat ons binnekort ’n punt kan bereik waar skielike en onverwagse klimaatsveranderinge rampspoedige gevolge kan hê.
Neem as voorbeeld die Wes-Antarktiese yslaag. As aardverwarming voortgaan, sal die smelting van hierdie yslaag ’n punt bereik waar dit volgens party nie omgekeer sal kan word nie. Dit is omdat ’n yslaag die son se strale van nature weerkaats. Maar as die yslaag dunner en kleiner word, word die oseaan daaronder, wat minder lig weerkaats, uiteindelik aan sonlig blootgestel. Die donker oseaanoppervlak absorbeer meer hitte, wat dan weer veroorsaak dat die yslaag vinniger smelt. ’n Selfonderhoudende, onkeerbare kringloop kan ontstaan. Die gevolglike styging in die seevlak weens smeltwater kan vir honderdmiljoene mense rampspoedig wees.
Die mens se wanbestuur van ons planeet
Atmosfeer. “Daar is onmiskenbare bewyse dat die Aarde se laer atmosfeer, oseaan en landoppervlak warmer word . . . Menslike bedrywighede is sedert die 1950’s die vernaamste oorsaak van die verwarming.”—Amerikaanse Meteorologiese Vereniging, 2012.
Land. “Byna 50% van die landoppervlak het al verander weens regstreekse menslike bedrywighede, met aansienlike gevolge vir biodiversiteit, die voedingstofkringloop . . . en die klimaat.”—Global Change and the Earth System.
Oseane. “Ongeveer 85% van die wêreld se visbronne is oorbenut, uitgeput, word ten volle benut of herstel van oorbenutting.”—BBC, September 2012.
Biodiversiteit. “Baie wetenskaplikes meen dat . . . die mens geheel en al verantwoordelik sal wees vir [die volgende massauitwissing], wat moontlik die vinnigste in die geskiedenis van die Aarde sal plaasvind.”—Uit science.nationalgeographic.com.