Lug eienskappe - Chemie - 2020
U kan nie die lug inhaal of sien nie, maar ons weet dat dit bestaan. Deur sy eienskappe is dit moontlik om die bestaan ​​daarvan te bewys.
Lug is stof en beslaan die hele ruimte van die omgewing waarin daar geen ander saak is nie. Byvoorbeeld, in 'n halfwaterbottel neem lug die ander (boonste) helfte van hierdie bottel in.
Die lug het massa. Op aarde het alles wat massa het ook gewig, dit wil sê, dit word aangetrek deur aardse swaartekrag, wat die krag is wat alles na sy middelpunt trek.
Die lug is saampersbaar. Dit bied dan saampersbaarheid. Dit is die eiendom wat lug moet krimp as dit saamgepers word. Ons kan hierdie eienskap demonstreer deur met die spuit te eksperimenteer. As u sy gat inprop, is dit moeilik om die suier heeltemal in te druk. Maar ons kan sien dat die lug in die spuit afneem in volume, wat bewys dat dit saampersbaar is.
Die lug het elastisiteit. As ons die gat in die spuit prop, en dan die suier loslaat, kom ons agter dat die suier geneig is om terug te keer na die beginposisie. Dan keer die lug terug na sy aanvanklike volume en sodoende word die elastisiteit van die lug bewys. Dit wil sê, elastisiteit is die eienskap wat lug moet terugkeer na sy aanvanklike volume wanneer dit saamgepers word.
Die lug brei uit. Dit het die eienskap van uitbreidbaarheid. As 'n vlugtige stof (wat in gas verander) met lug in aanraking kom, ruik ons ​​dit. Dit is omdat hierdie stof in 'n groter volume uitbrei en meng met lug in die lug.
Luguitbreidbaarheid is die eiendom wat lug in volume moet verhoog, wat alle beskikbare ruimte opneem.
Die lug oefen druk uit. Die atmosferiese lugmassa oefen druk uit op die aardoppervlak, wat die atmosferiese druk is. Oor die algemeen ervaar ons nie die gevolge van atmosferiese druk nie, omdat atmosferiese lug ons liggame binnedring. Vanaf die longe gaan dit in die bloed en ander liggaamsvloeistowwe uit en oefen 'n druk uit van buite na buite, gelyk aan die atmosferiese druk.
In die sewentiende eeu is twee historiese eksperimente uitgevoer met betrekking tot die gevolge van die atmosferiese druk: die Magdeburg-halfrond en die Torricelli-eksperiment.
Die burgemeester van die Duitse stad Magdeburg, Otto von Guericke, het 'n openbare eksperiment uitgevoer om te bewys dat daar atmosferiese druk bestaan. Hy het twee halfronde koper gehad wat elk 'n halwe meter in deursnee was. Hy het die twee koperhemisfere in 'n hol bol gevoeg en met 'n bom byna al die lug van binne getrek.
Voordat die lug uitgehaal is, kon die hemisfere maklik van mekaar geskei word, omdat die druk binne en buite dieselfde was. Maar toe die lug verlaag is, was die druk binne die kleiner as die uitwendige werkende atmosferiese druk. Hierdie drukverskil het die twee halfronde bymekaar gebring sodat dit 16 perde (agt aan elke kant) geneem het om hulle van mekaar te skei.
Nog in hierdie eeu het die Italiaanse fisikus Torricelli 'n barometer gebou, wat 'n apparaat is wat die atmosferiese druk kan meet. Hy neem 'n buis van ongeveer 1 m lank, toe aan die een kant toe. Vul dit met kwik (Hg, vloeibare en digte metaal). Hy vinger die ander kant in en draai die buis om en gooi dit in 'n houer wat ook kwik bevat.
Toe hy sy vinger verwyder, het hy opgemerk dat die metaal nie heeltemal van die buis af gekom het nie, omdat die atmosferiese druk wat op die oppervlak van die kwik in die houer uitgeoefen is, nie toelaat dat al die kwik uit die buis ontsnap nie. Die eksperiment is op seevlak uitgevoer, en daar is ooreengekom:
Persone wat op seevlak is (byvoorbeeld op die strand) het 'n groter hoeveelheid lug bo hom as 'n persoon wat 800 m bo seevlak is.
Hoe hoër die hoogte, hoe laer is die atmosferiese druk daarop. En hoe laer die hoogte, hoe hoër is die atmosferiese druk. Dieselfde toestel wat dien om die lugdruk te meet word gebruik om die hoogte te meet. die barometer, dus word dit ook as 'n hoogtemeter gebruik.
Wind is die lug wat in beweging is. 'N Sonverhitte laag lug brei uit, word minder dig en neem op. 'N Laag koue lug sal sy plek inneem. Hierdie koue lug word ook verhit en styg.
Dus word lugstrome gevorm wat die wind vorm. In warmer streke (minder digte lug) is die atmosferiese druk laer as in kouer streke (digter lug). Daarom gaan die wind altyd van hoë druk na lae druk streke.
Windsnelhede wissel volgens die drukverskil tussen twee streke en die afstand tussen hulle. Afhangend van die snelheid, kry die wind 'n ander naam: briesie, handelswinde, siklone en orkane.
Die wind is 'n ligte en aangename wind. Dit kan maritiem of landelik wees. Die seebries kom bedags voor en beweeg van see tot land. Die landbriesie kom snags voor en beweeg van land na see.
Die handelswind is sag en aanhoudend. Dit werk in die onderste lae van die atmosfeer, oor groot streke, vanaf streke met hoë druk naby die pole, en beweeg na ekwatoriale streke. Dit bevoordeel maritieme navigasie. Dit kan noordoos (noordelike halfrond) en suidoos (suidelike halfrond) wees.
Siklone of tifone het snelhede van meer as 100 km / h. Orkaan is ook 'n sikloon omdat dit snelhede van meer as 300 km / uur bereik. Hulle het 'n roterende beweging wat spiraalvormige lugstrome vorm.