Hoe reis my wit voorreg kon konfronteer - Diverse
Om 'n wit wêreld te verlaat, kan 'n roete wees om witheid te konfronteer.
TOM MATLACK tydens die Good Men-projek het onlangs besin oor die ervaring van wit wees tydens 'n reis na Kenia.
As ek wit is, en van Suid-Afrika, voel sommige van die vrae wat Tom gevra het, fundamenteel vir die wêreld waarin ek woon. Myne is 'n land waar rasse-verdeeldheid bly en is net so ingebed in die daaglikse lewe as wat hulle onderdruk word in die belang van nasionale versoening.
Na jare van ekonomiese ongelykheid is wit bevoorregting in Suid-Afrika verskans, problematies en grotendeels onsigbaar. Dit is nie eers 'n kwessie van toestemming tot voorreg nie; die geskiedenis het net beteken dat ek as 'n wit persoon deel was van 'n ideologiese heelal wat my meer traag gemaak het en my meer geleenthede vir opvoeding en vooruitgang bied. Hoe wyd en deurdringend daardie wêreld is, is dikwels nie te sien vir deelnemers nie.
Dit is soos om vis te probeer vra om water te konfronteer. Of 'n entrepreneur om die skade en ongelykheid te konfronteer wat 'n noodsaaklike gevolg is van onbeperkte kapitalisme. Te dikwels is die reaksie 'n persoonlike antwoord. Ons rasionaliseer 'n verdediging op grond van persoonlike ervaring. Sê iets soos "Ek het baie hard gewerk om te wees waar ek is."
Dit is feitelik korrek, maar ook behalwe vir die punt. Die stelsel ondersteun u. Met die stelsel hoef u nooit daaraan te dink om wit te wees en die voordele wat dit bied nie. Totdat jy van jou gestroop is. Vind jouself in 'n samelewing waar witheid nie dieselfde respek of geleenthede verleen nie.
Die proses word goed verduidelik in 'n antwoord van Tom se vriend Steve Locke wanneer hy daarop wys:
Toe u na Afrika gaan, het u gesê: "U was die eerste keer in u lewe die minderheid." Dis nie waar nie. Jy was die enigste volwassene in 'n kamer vol kinders, die enigste man in die kamer vol vroue, die enigste persoon wat nie in die tronk sit nie. As u in Amerika 'n minderheid by 'n hip-hop-konsert in Compton was, sou u steeds die voorreg hê wat onvoorsiens toeval aan persone wat as wit aangewys is, met al die politieke, sosiale en ekonomiese toegang wat daarmee gepaard gaan.
Wat u in Afrika ervaar het, Tom, was dat die apparaat wat die oorheersing van wit vel ondersteun, afwesig was. Dit het niks te doen met 'n plek om 'n minderheid te wees nie; jy was vry van die gevangenis wat wit is
Reis kan so beïnvloed deurdat u uself op 'n plek bevind waar die reëls van u tuisgenootskap nie meer bestaan ​​nie. Waar verwagtinge anders is. Daardie skarrelende gevoel van vreemdheid kan die dun einde van 'n baie groot wig wees, wat lei tot 'n ongemaklike, maar noodsaaklike heroorweging van baie van die dinge wat jy dink jy van jouself weet.
En dit is dikwels nie net witheid nie. Dit is geslag, dit is godsdiens. Soms is dit selfs waardes of idees wat so fundamenteel is dat dit buite twyfel is - soos verbruikersisme. Kapitalisme. Globalisering.
Maar dit is moeilik om hierdie kwessies te hanteer. In Uganda was 'n Engelse vriend baie bly om wit Suid-Afrikaners te speen oor die moeilike vrae oor voorreg wat ons in die gesig staar. Totdat ek uiteindelik geklap en daarop gewys het dat Brittanje op 'n kontinentale skaal op 'n berg van historiese rasse-voorreg gesit het. Een wat Suid-Afrika langsaan onbeduidend gemaak het.
My eie vrae pla my. En sal aanhou om dit te doen, hoe meer ek die water sien waarin ek swem. Die klein oorwinning is dat ek ten minste vry is om hulle te vra.