Kennisbestuur as besigheidsfunksie en beroep - Solidariteit Wêreld LoopbaanSolidariteit Wêreld Loopbaan
Tuis › Artikels › Kennisbestuur as besigheidsfunksie en beroep
Kennisbestuur as besigheidsfunksie en beroep
Dit is byna alledaags om van die hedendaagse ekonomie te praat asof dit deur inligting, vaardigheid en kennis gedefinieer word. Maar weet ons dat hierdie elemente gemanipuleer moet word om strategiese sakedoelwitte te bereik?
Dit is die rede waarom kennisbestuur oor die afgelope 30 jaar as 'n dissipline in eie reg ontstaan en floreer het ─ en afsonderlik van maar tog verweef met inligtingstegnologie. Die sakesektor het besef dat om voor te bly en te innoveer hulle hul intellektuele kapitaal moet manipuleer en maksimeer.
Enkele definisies en opheldering
Een van die beroemdste, eenvoudigste en lakoniekste definisies van kennisbestuur is die een van Tom Davenport uit 1994: "Kennisbestuur is die proses van die vaslegging, verspreiding en effektiewe gebruik van kennis."
Emil Hajric, stigter van Helpjuice, 'n kennisbestuur-sagtewaremaatskappy in die VSA, verklaar dat kennisbestuur "hoofsaaklik daaroor gaan om die regte kennis op die regte tyd by die regte persoon te kry". "Dit op sigself lyk dalk nie so ingewikkeld nie, maar dit impliseer 'n sterk verband met korporatiewe strategie, 'n begrip van waar en in watter vorme kennis bestaan, die skep van prosesse wat oor organisatoriese funksies heen strek, en om seker te maak dat inisiatiewe deur organisatoriese lede aanvaar en ondersteun word. Kennisbestuur kan ook die skep van nuwe kennis insluit, of dit kan bloot op kennisdeling, berging en verfyning fokus."
Die Gartner Group het die volgende oor die konseptualisering van kennisbestuur bygevoeg: "Kennisbestuur is 'n dissipline wat 'n geïntegreerde benadering tot die identifisering, vaslegging, evaluering, herwinning en deel van 'n onderneming se inligtingsbates bevorder. Hierdie bates kan insluit databasisse, dokumente, beleide, prosedures en voorheen onvasgelegde deskundigheid en ervaring van individuele werkers."
Verskil van inligtingbestuur
Hoewel die bestuur van inligting en van kennis op baie maniere verweef is, verskil hulle in omvang en diepte. Hajric sê kennisbestuuroplossings is dikwels niks meer nie as inligtingbestuur, soos die hantering van dokumente, data, inligting en selfseksplisiete kennis. Die mees essensiële aspek van kennisbestuur, nl. onderliggende kennis, word agterweë gelaat.
Eksplisiete kennis is dít wat maklik is om te verwoord, neer te skryf en te deel. Onderliggende kennis is meer empiries, persoonlik en moeilik om uit te druk.
Inligtingbestuur gaan grootliks oor feite en fokus op ongestruktureerde en gestruktureerde feite en syfers wat reeds gekodifiseer is. Kennisbestuur fokus op begrip, kennis en wysheid en handel oor gekodifiseerde en ongekodifiseerde kennis. "Ongekodifiseerde kennis ─ die waardevolste tipe kennis ─ word in die breins van praktisyns aangetref en is ongeartikuleer en konteks- en ondervindinggebaseer."
"Tegnologie is uiters bruikbaar maar kennisbestuur se fokus is op mense en prosesse. IT is uitstekend vir die oordrag van eksplisiete, gekodifiseerde kennis, maar sy rol in die oordrag van dieper, geïnternaliseerde kennis is meer kompleks. Aangesien hierdie soort kennis deur interaksie, samewerking, mentorskap, ens. van persoon tot persoon en verkieslik in 'n ongestruktureerde omgewing oorgedra word, moet IT-middele vir KB hierdie funksie ondersteun," sê Hajric.
Kennisbestuur gaan gevolglik hoofsaaklik oor weet hoe, weet hoekom en weet wie.
Volgens Stan Garfield, kennisbestuurouteur en –spreker, is daar tien beginsels vir 'n kennisbestuurstrategie: motiveer, netwerk, voorsien, ontleed, kodifiseer, versprei, eis, tree op, vind uit en versterk.
Byvoorbeeld, belonings en aansporings moet verskaf word om mense in kennisdeelinisiatiewe te laat inkoop. Direkte kontak tussen mense moet aangemoedig en gefasiliteer word. Dit is wanneer praktykgemeenskappe uiters nuttig is. Dit is 'n sosiale manier van leer waardeur mense met gedeelde belange bymekaar gebring word om stories te vertel en probleme te bespreek. Kennis moet in dokumentvorm vasgelê en vir toepassingswaarde ontleed word. Blogs, wiki's, nuusbriewe, webwerwe en e-posse is almal maniere vir die verspreiding van kennis aan die regte gebruikers.
Michael Koenig, professor en voormalige en stigterdekaan van die kollege vir inligting- en rekenaarwetenskap by die Long Island Universiteit, sê kennisbestuur bestaan eerstens uit inhoudbestuur. Dit beteken om die organisasie se data en inligting aan sy lede beskikbaar te stel deur paneelborde, portale en inhoudbestuurstelsels. Deskundigheidlokalisering is net so belangrik en hierdie term dui op die naspeur en tap van die spesifieke kennis van 'n deskundige in 'n organisasie. Lesse wat geleer is en die beste praktyke word in databasisse vasgelê en eksplisiet gemaak.