Ons kyk rondom ons en sien hoedat mense hulself uitmergel om die pas van die lewe te probeer volhou. Daar moet so baie dinge in so ‘n kort tydjie gedoen word, want om aan die wêreldse standaarde wat daargestel word te voldoen, is ‘n uitmergelende taak! Dit is vroeg opstaan, laat gaan slaap om te sorg dat daar genoeg tyd is om my kind in die eerstespan van elke sport te kry en finansieël te ondersteun, die luukste motor in die dorp te ry en al die ander dinge te bekom wat uiterlik fraai sal vertoon. Die prys wat vir hierdie uitmergelende lewe betaal word is egter dalk die prysgawe van ‘n persoon se sielevrede wat nie monetêre waarde bereken kan word nie.
As ons die tyd sal maak om noukeurig in die lewe te kyk, sal ons merk dat God vir elkeen van ons ‘n afgemete deel gegee het. Wanneer ons hierdie afgemete erfdeel verag en gaan soek na ‘n erfdeel wat by my eiesinnige en selfsugtige idees in die wêreld inskakel, moet ons nie verbaas wees wanneer ons verdwaal en verstrengel raak op hierdie weë nie, want God onderneem nêrens om ons op ons dwaalweë in die lewe te vergesel nie.
Wanneer ek egter soek en vra na die weg van die Here vir my lewe, sal ek Hom kan volg na die erfdeel wat Hy vir my berei het. Dit sluit natuurlik my erfdeel hier benede in, maar hierdie lewensweg sal ook uiteindelik lei na die onverganklike erfdeel wat vir my in Sy hemelse koninkryk berei is. As ek sê dat ek God vertrou met my ewige erfdeel, met my sieleheil, is ek ook veronderstel om Hom te vertrou vir die leiding in my verganklike erfdeel hier op aarde.
Dit is wanneer ons na God se wil in die lewe vra, na die erfdeel vra wat Hy vir ons afgemeet het, dat ons ons weide hier op aarde sal uitvind. Ons sal dan kan ophou om rond te dwaal hier op aarde op soek na vrede, na geluk, maar sal eerder tevrede wees met die erfdeel wat Hy vir my afgemeet het en sodoende rus in die lewe vind, soos die Psalmdigter dit so onverbeterlik besrkyf. “Die meetsnoere het vir my in lieflike plekke geval, ja, my erfenis is vir my mooi.” Ps. 16:6.