’n Mens raak dié tyd van die jaar onwillekeurig ’n tikkie meegevoer deur ’n vakansiegees en voor die kuierkind huis toe kom, is dit winkels toe vir ’n bietjie bederf-eetgoed, dalk ’n nuwe boek of twee, en die brandstoftenk word volgemaak vir ’n draai of drie se ry vir wanneer die bergkoors ons pak en ons darem oor ’n horison wil ontsnap.
In die boekwinkel oortree ek die gebod van begeerte maar weerstaan die een oor versoeking. Een dun digbundel vir die kind later en ek besluit om liefs uit die inkopiekatedraal te kom – dalk is daar op ’n mooiweersdag tyd vir ’n perderit vir my en die kind maar dit gaan kós en dan sal ek moet stadig oor die klippe.
Die rykmanslewe is ’n ander land vir die meeste van ons gewone siele. Gewoonlik dink ek selde of nooit daaraan, maar die Steinhoff-