Ek is wel erg verlig dat verlede jaar nou agter my lê, want dit was maar rof en soos elke siklus, was daar aan die afloop daarvan nie meer energie oor nie.
En soos altyd gaan Camelman aan die teem oor hoe mooi hy sy meisie behandel en bederf en hoe stil dit tussen hulle geraak het en hy verstaan nie so lekker nie.
Hy frons. “By die huis, natuurlik. Ek het vir haar video’s uitgekies én ‘n pizza gekoop en nog steeds wou sy my nie eers goodbye soen nie,” hy sug en skud met ‘n diep moedeloosheid sy kop stadig heen en weer. “Hierdie is nie ‘n plek vir ‘n dame nie,” verklaar hy grootmoedig.
Ek kyk om ons na die vier miljoen toeriste, dames inkluis, wat gesels en heel beskaafd aan eisbeins knaag en nie na vreeslike slegte geselskap lyk nie.