'n Tweede leidraad wat aan die leser gegee word, is die manier waarop die handeling wat deur die vier vroue uitgevoer word, beskryf word: hulle het daar gestaan, of meer korrek, hulle het die hele tyd daar gestaan. Dit is belangrik om raak te sien dat die werkwoord wat gebruik word (είστήκεισαν [hulle het gestaan]) in die plusquamperfektum is,8 wat geïnterpreteer moet word as dat hulle die hele tyd daar gestaan het vandat die toneel begin het, dit wil sê vandat Jesus se kruisiging plaasgevind het. As die tydsvorm wat hier gebruik word vanuit narratologiese perspektief beskou word, en spesifiek vanuit die manier waarop temporele relasies in narratiewe funksioneer, moet dit as 'n analeps geklassifiseer word - 'n geval waarin 'n gebeurtenis vertel word nadat dit plaasgevind het en nie op die plek in die verhaal vermeld word waar dit wel plaasgevind het nie.9 Meer spesifiek in hierdie geval word daar melding gemaak word van 'n gebeurtenis 'n hele rukkie nadat dit reeds begin gebeur het. Die feit dat die implisiete outeur nie net die teenwoordigheid van die vier vroue by die kruis noem nie, maar moeite doen om retrospektief aan die leser te onthul dat die vroue al die tyd (dus vandat die gebeure wat in 19:18 vertel word, plaasgevind het) by die kruis gestaan het, kan dus as 'n aanduiding geïnterpreteer word dat hierdie gebeurtenis as sodanig belangrik is. Dit is nie maar bloot net 'n oorgang na 'n volgende belangrike gebeurtenis nie!
Hiermee saam kan geargumenteer word dat die leesproses in 'n verhalende teks chronologies plaasvind en dat die leser stap vir stap deur die verhaal geneem word. Teen die tyd dat die leser tot by Johannes 19:25 gevorder het, is hy of sy nog nie bewus van wat verder in die verhaal gaan gebeur nie (byvoorbeeld van die gebeure direk hierna waar Jesus met sy moeder en met die geliefde dissipel praat). Wat in 19:25 vertel word, sal dus deur die leser geïnterpreteer word in die lig van wat reeds tot op hierdie stadium vertel is, en nie in die lig van wat kom nie. As 19:25 deur die leser gelees word op grond van wat reeds tot dusver vertel is, is dit dus op sigself van belang.
Indien die argument wat tot dusver gevoer is, korrek is, en 19:25 op sigself genome belangrik is en kontrasterend met die direk voorafgaande verwysing na die soldate gelees moet word, is die volgende vraag in watter sin daar dan 'n kontras tussen die vier vroue en die vier soldate bestaan. Myns insiens kan 'n mens hier verskeie vlakke van kontras identifiseer.