Waarom word Vikings uitgesonder vir klopjagte in Brittanje en Ierland as rekords daarop dui dat die meeste aanvalle deur plaaslike heersers gedoen is? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die belangrikste (oorspronklike) bronne vir die getuienis wat hier aangehaal is, is geskryf deur monnike en priesters wat gewoonlik deur moderne historici aangehaal word as bevooroordeeld teenoor Vikings.
Onlangse navorsing oor klopjagte op kloosters in Ierland dui egter daarop dat minstens die helfte van die klopjagte nie deur Vikings uitgevoer is nie. Hierdie bron haal die volgende statistieke aan:
BY. Lucas verdryf die idee dat die Vikings alleen die verwoesters van kloosters was. Hy noem die feit dat die Iere by die 309 geleenthede waarin kerklike plekke tussen die jare 600 en 1163 geplunder is, verantwoordelik was vir die helfte van die aanvalle en in negentien gevalle die Ierse en Noorse gesamentlike magte.
'N Ander bron (M & H. Whittock) sê dat slegs 26 van 113 aanvalle in Ierland tussen 795 en 820 deur Vikings uitgevoer is. Die skrywers voeg dan by
Ons moet niks anders verwag vir die Angelsaksiese Engeland nie. Reeds aan die einde van die sewende eeu was Aldhelm, abt van Malmesbury (Wiltshire), genoodsaak om 'n spesiale ooreenkoms met die konings van Mercia en Wessex te onderhandel om te verhoed dat hulle op sy klooster fokus, aangesien dit in 'n grensgebied tussen die twee geleë was mededinger Christelike Angelsaksiese koninkryke.
Alhoewel dit duidelik is dat die Angelsaksiese koninkryke baie tyd spandeer het om mekaar te bestry en te beveg, het 'n groot deel van die konflik tussen koninkryke plaasgevind, wat daartoe gelei het dat die kleineres deur bure oorval is. voor die Vikings het op die toneel aangekom. Ek wonder dus oor M&H. Whittock se mening dat Engeland weinig verskil van Ierland.
Wat die bogenoemde betref, het ek twee aanvullende vrae by die hoofvraag:
Is daar 'n soortgelyke ontleding van die Angelsaksiese kronieke wat M & H. Whittock se bewering dat "Ons moet niks anders verwag vir die Angelsaksiese Engeland nie" ondersteun, en was daar 'n statistiese ontleding van die Frankiese kronieke?
Die statistieke verwys na aanvalle op kerklike terreine. Is daar enige aanduiding in die kronieke / annale of nie-kerklike terreine meer of minder deur Vikings aangeval sou word as deur plaaslike heersers?
My idees oor die antwoord op die hoofvraag sluit in (1) beskrywings van kroniekskrywers van Viking -aanvalle, 'beskuldig' hulle van meer kwaadwillige, (2) hulle was heidene, sodat hulle die regte slegte ouens is, en (3) hulle was ' buitelanders, dws laat ons die vreemdeling blameer. Ek weet egter nie in watter mate enige van hierdie faktore relevant kan wees nie.
Die situasie in die vroeë Middeleeuse Ierland was nogal uniek, soos ek verduidelik het in 'n antwoord op 'n ander vraag. Die situasie daar was grotendeels 'n erfenis daarvan dat die vroeë kloosters ingevolge die Ierse Brehon -wet gestig is.
Die opmerking van M & H. Whittock oor die aanvalle in Ierland lyk redelik, hoewel die opmerking oor Aldhelm, abt van Malmesbury, in hierdie konteks effens misleidend lyk. Trouens, soos Barbara Yorke in Wessex in die vroeë Middeleeue verduidelik:
"In die 680's het Malmesbury grondtoelaes ontvang van Baldred, 'n Wes-Saksiese subkoning, en van onderskeidelik Cenfrith en Berhtwald familielid en neef van koning Aethelred van Mercia ..."
Hierdie grondtoelaes het beteken dat Malmesbury Abbey gebou is op grond wat deels in die koninkryk Wessex en deels in die koninkryk Mercia was. Dit was 'n situasie wat moontlik voordelig kan wees, maar wat ook 'n mate van risiko inhou in geval van oorlog tussen die twee koninkryke:
'Alhoewel Malmesbury se posisie in die grensgebied beteken het dat dit voordeel sou trek uit die beskerming van beide kante, was daar ook moontlike gevare. Eers geleer om Mercia te bekragtig en verder hul ooreenkoms te verseker dat Malmesbury nie in oorloë tussen die koninkryke moet ly nie. "
Dit is nie heeltemal dieselfde as om te wees nie "gedwing om 'n spesiale ooreenkoms met die konings van Mercia en Wessex te onderhandel om te verhoed dat hulle op sy klooster fokus".
Die bekering van die Angelsaksiese koninkryke in wat later 'Engeland' sou word, was grootliks voltooi teen die einde van die 7de eeu. Ek aanvaar dat dit heel waarskynlik is dat daar aanvalle op Christelike kerke plaasgevind het deur plunderaars uit naburige heidense koninkryke, en ek kan nie dink aan enige doelgerigte aanvalle op abdye of kloosters deur naburige Christelike koninkryke na die datum nie. Ek het vanaand 'n bietjie tyd bestee aan die hersiening van die sewende, agtste en negende eeu in my eksemplaar van die Angelsaksiese kroniek, maar kon geen voorbeeld vind nie. Ek is minder bekend met die Frankiese kronieke, maar ek het 'n kort ondersoek aanlyn gedoen, en ek glo dieselfde geld daar.
Viking -stropers het egter klaarblyklik op klagtes gerig. Die eerste aanval was op die klooster op Lindisfarne in 793:
"... op die sesde dag voor die tyd van Januarie in dieselfde jaar, het die opskuddende heidense manne 'n jammerlike verwoesting in die kerk van God op Heilige Eiland gemaak deur verkragting en slag."
Dit is maklik om te sien hoekom Vikings na kloosters sou fokus. Hulle was ryk, geïsoleer en grootliks onbewaak, of soos ons vandag kan sê, 'maklike pluk'. Die kroniekskrywers wat hierdie aanvalle opgeteken het, was meestal monnike - juis die mense wat deur die Viking -aanvalle geteiken word. Dit is dan ook glad nie verbasend dat die Viking -stropers as 'bose' uitgebeeld word nie.
Die vroeë Viking -stropers in Engeland was beslis 'buitelanders', wat uit Skandinawië gereis het om hul aanvalle uit te voer. Teen die middel van die negende eeu het groter leërs aangekom met die oog op verowering, eerder as om te val. In 851 vertel die Angelsaksiese Chronicle ons dat:
"Die heidene het nou vir die eerste keer oor die winter gebly op die eiland Thanet. Dieselfde jaar het driehonderd -en -vyftig skepe in die mond van die Teems gekom;"
Dit is op hierdie punt dat nie -kerklike terreine - wat waarskynlik beter verdedig sou word - toenemend geteiken word. Dit was nie meer plunderaars nie, maar veroweraars. In 867 verower een van hierdie Noorse leërs York, wat toe die tweede stad in Angelsaksiese Engeland was:
"Hierdie jaar het die weermag van die Oost-Engele oor die mond van die Humber na die Northumbrians gegaan, tot in York. En daar was groot onenigheid in die nasie onder mekaar; hulle het hul koning Osbert afgesit en Aella toegelaat, wat Aan die einde van die jaar keer hulle egter terug na hul trou, en hulle veg nou teen die gemeenskaplike vyand; nadat hulle 'n groot mag bymekaargemaak het waarmee hulle die weermag in York beveg het; en die stad oopgebreek het, het sommige van hulle het ingekom. Toe was daar 'n geweldige slag van die Northumbrians, sommige binne en buite; en albei die konings is ter plaatse gedood. Die oorlewendes het vrede met die leër gemaak. "
Hierdie nuwe Noorse koninkryke in wat die Danelaw sou word, was heidens. Ons weet dat daar invalle van hierdie koninkryke in die oorblywende Angelsaksiese koninkryke was. Dit is waarskynlik gepas om na hierdie stropers as "Vikings" te verwys. Hulle het wel kloosters aangeval, hulle was beslis 'heidens', hoewel dit miskien nie noodwendig 'vreemd' was nie.
Dus, om u vrae te beantwoord.
1. Waarom word Vikings uitgesonder vir klopjagte in Brittanje en Ierland as rekords kan aandui dat die meeste klopjagte deur plaaslike heersers gedoen is?
Alhoewel dit beslis waar is vir Ierland, is daar geen bewyse dat 'die meeste aanvalle deur plaaslike heersers' elders op die Britse Eilande was nie. Vir die res van die Britse Eilande blyk dit dat Vikings vir strooptogte uitgesonder is omdat dit eintlik die Vikings was wat die aanvalle uitgevoer het!
2. Is daar 'n soortgelyke analise van die Angelsaksiese kronieke wat M & H Whittock se bewering dat "Ons moet niks anders verwag vir die Angelsaksiese Engeland nie" ondersteun, en was daar 'n statistiese ontleding van die Frankiese kronieke?
Daar is blykbaar geen bewyse in die Angelsaksiese kronieke vir die sewende, agtste en negende eeu om hierdie bewering te ondersteun nie. Ek is nie bewus van enige statistiese ontleding van die Frankish Chronicles vir hierdie tydperk nie, maar ek kon ook geen bewyse vind om die bewering daar te ondersteun nie. Verder lyk die aanhaling uit M & H Whittock se boek met betrekking tot Abbot Aldhelm in hierdie konteks nogal misleidend, soos hierbo bespreek. Ek is glad nie daarvan oortuig dat die bewering die ondersoek kan weerstaan ​​nie.
3. Die statistieke verwys na strooptogte op kerklike terreine. Is daar enige aanduiding in die kronieke / annale of nie-kerklike terreine meer of minder deur Vikings aangeval sou word as deur plaaslike heersers?
Vir die grootste deel, buite Ierland, word "Viking" -aanvalle op nie-kerklike terreine selde in die res van die Britse eilande in kronieke of annale van die negende eeu aangeteken. Hou in gedagte dat die term "Viking" eintlik iets beteken soos "raider"of"seerower". Dit is duidelik dat Viking-stropers geneig is om nie goed verdedigde of versterkte terreine aan te val nie. Maar hierdie terreine kan heel moontlik deur plaaslike heersers geteiken word om hul gebiede uit te brei.
Buiten die kloosters sou items van hoë waarde waarskynlik op goed verdedigde, versterkte terreine gehou word, sodat Viking-aanvalle op kloosters gerig was op hul rykdom en kleiner onverdedigde nedersettings vir slawe. Ons het niks in die kronieke wat daarop dui dat plaaslike heersers kloosters aangeval het nie, of dat hulle op naburige Christelike koninkryke toegeslaan het om slawe te vang.
As die Noorse leërs begin aankom met die oog op verowering, is die term "Viking" nie meer gepas nie. Dit is op hierdie punt dat ons aanvalle op nie-kerklike terreine in die kronieke begin sien. Dit is egter 'n heel ander situasie as dié in Ierland, waar daar 'n aantal Noorse kusnedersettings is, maar waar daar nooit 'n gesamentlike poging was om die eiland te verower nie.
Yorke Barbara: Wessex in die vroeë Middeleeue, A & C Black, 1995
Een rede is omdat die Vikings van meer afgeleë plekke was, verder gekom het en 'vreemd' was, sodat hulle hul afwykings beter onthou het. Die 'plaaslike' plunderaars word as 'bandiete' beskou, in teenstelling met die vreesaanjaender Vikings.
Die kans om deur 'n haai weerlig te word of gebyt te word, is baie minder as die kans om deur 'n motor getref te word, en tog onthou die meeste mense (en vrees) die af en toe weerlig of haai meer as motorongelukke. Daaroor gepraat, baie Amerikaners was meer bekommerd oor die totale 55 000 sterftes in die Viëtnam -oorlog as oor die groter aantal jaarliks Die sterftes in Viëtnam was aan die hand van 'n identifiseerbare vyand, die bose Viet Cong, terwyl die sterftes op die snelweg as 'toevallig' beskou is.
Die oorsprong van die Seehund het begin met die berging van die twee Britse X -duikbote HMS X6 en X7 wat tydens Operasie Bron gesink is, 'n poging om die Duitse slagskip Tirpitz te laat sink. Hauptamt Kriegschiffbau het daarna 'n ontwerp vir 'n tweemans-duikboot vervaardig op grond van inspeksie van die Britse bote, aangedui as Type XXVIIA en genaamd Hecht ("Pike ").
Die eerste kontrak vir Seehund -konstruksie is op 30 Julie 1944 geplaas. Die entoesiasme vir die duikboot was so hoog dat die meeste kontrakte en rompgetalle toegeken is nog voordat die ontwerp voltooi is. 'N Totaal van 1 000 bote, Germaniawerft en Schichau-Werke, is beveel om onderskeidelik 25 en 45 bote per maand te bou. Ander sentrums betrokke by Seehund-produksie was CRD-Monfalcone aan die Adriatiese See en Klockner-Humbolt-Deutz by Ulm.
Dönitz sal egter nie toestemming gee dat die vervaardiging van die U-boot van die XXVII vir die konstruksie van Seehund gehou word nie, terwyl 'n tekort aan grondstowwe, arbeid en vervoerprobleme en teenstrydige prioriteite in die Duitse ekonomie alles bydra om die produksie van Seehund te verminder. Uiteindelik is die produksie van Seehund deur Germaniawerft in Kiel uitgevoer met behulp van 'n fasiliteit wat nie meer nodig was vir produksie van tipe XXI of tipe XXIII nie.
'N Totaal van 285 Seehunds is opgestel en getalle in die reeks U-5501 tot U-6442 toegeken.
Vanuit die geallieerde oogpunt het die klein grootte van Seehund dit amper onmoontlik gemaak vir Asdic om terug te kom uit haar romp, terwyl haar baie stil, stadige snelheid hardloop haar amper immuun maak vir opsporing deur hidrofoon. Soos admiraal sir Charles Little, opperbevelhebber, Portsmouth dit gestel het, en gelukkig het hierdie verdomde dinge te laat in die oorlog aangekom om skade aan te rig.
Seehunds werk hoofsaaklik aan die Duitse kus en in die Engelse kanaal, en kan tydens onstuimige weer op die oppervlak aanval, maar moes byna stilstaan ​​vir ondergedompelde aanvalle. Van Januarie tot April 1945 het Seehunds 142 soorte uitgevoer, waartydens hulle 8 skepe vir 'n totaal van 17,301 ton gesink en 3 vir 'n totaal van 18,384 ton beskadig het. 35 Seehonde het in aksie verlore gegaan.
Die laaste Seehund -soorte het plaasgevind op 28 April en 2 Mei 1945, toe twee spesiale missies uitgevoer is om die afgesnyde Duitse basis in Duinkerke weer met rantsoene te voorsien, die bote met spesiale voedselhouers (met die bynaam " butter torpedo's ") in plaas van torpedo's, en op die terugreis met die houers om pos uit die garnisoen van Duinkerken te vervoer.
Hierdie klein, spesiale doeleenhede, bekend as die K-Verbände, is in April 1944 onder Konteradmiral (later Vizeadmiral) gestig, en was die naaste aan die Duitse vloot aan 'n kommando/SBS-tipe mag. Die vermelding van hierdie eenhede bring gewoonlik die eenman-torpedo- of midget-duikboot-eenhede in gedagte, en dit vorm inderdaad 'n belangrike deel van die K-V, maar daar was ander ewe fassinerende aspekte aan hierdie krag.
Wat die mini-subs betref, is verskeie tipes beplan en gebou, maar in elk geval het geen noemenswaardige gevegsukses behaal nie. Die Neger was 'n baie eenvoudige toestel wat bestaan ​​uit 'n elektriese, bemande torpedo waarin die operateur met 'n dun plexiglaskoepel sit om die see te beskerm. Onder hierdie aandrywingseenheid is 'n lewendige G7e -torpedo geslinger. Toe dit in die water geplaas word, het die eenheid onsigbaar geword, maar vir die klein plexiglaskoepel. Die eenheid het nie die vermoë gehad om ten volle te dompel nie. Dit was 'n baie basiese en baie gevaarlike toerusting wat oorstroom sou word, moeilik beheerbaar was in slegs 'n matige deining, en maklik raakgesien word deur waaksaam uitkykpunte op vyandelike vaartuie. Hulle is egter operasioneel gebruik, en die eerste gevegsgebruik was by Anzio teen die geallieerde invalsvloot. Die verliese was egter groot, met slegs 13 wat teruggekeer het uit 'n totaal van 23 wat gelanseer is, en die resultate het nie die gebruik daarvan regverdig nie, aangesien nie een geallieerde skip beskadig is nie.
'N Verbeterde weergawe, die Marder, het 'n beperkte duikvermoë gekry en word op 5 Julie 1944 teen die Geallieerde invlootvloot in Normandië gebruik.' N Totaal van 26 Marder is gelanseer, waarvan 15 vernietig is, met 'n verlies van meer as 50 persent . Hierdie keer is twee Britse mynveërs egter gesink. Drie nagte later het 'n verdere aanval deur 21 Marder daarin geslaag om 'n verdere mynveër te laat sink en 'n ligte kruiser permanent uit te skakel. Die daaropvolgende aanvalle het die Britse vernietiger Quorn laat sink, sowel as 'n klein aantal landingsvaartuie, vervoer en ander hulpvaartuie. Alhoewel sommige suksesse behaal is, was dit ten koste van aansienlike verliese. Baie beskou die gebruik daarvan as byna selfmoord, en daar is probleme met die verkryging van genoeg vrywilligers. Een Neger -operateur, Schreibermaat Walter Gerhold, is egter versier met die Ridderkruis van die Ysterkruis en het die oorlog oorleef.
Meer gevorderde ontwerpe soos die Biber, 'n miniatuur duikboot met twee eksterne torpedo's, het selfs minder sukses behaal. In een operasie in Desember 1944 vertrek 18 Biber van hul basis in Holland. Een klein skip van net minder as 5 000 ton is gesink, maar elke Biber het verlore gegaan. Die Biber het 'n rampspoedige rekord van verliese gehad. Een senior vlootbeampte het versigtig gesê dat geen mening oor hul suksesse bereken kan word nie, aangesien niemand ooit van 'n operasie teruggekeer het nie. Uit een vaartuig wat gevind is, is ontdek dat petroldampe uit die enjin die bemanning versmoor het. Baie ander van diegene wat nooit teruggekeer het nie, het moontlik 'n soortgelyke lot gely. Die Seehunde, was 'n effens meer tegnies gevorderde minisubmarine, en effens minder gevaarlik vir die operateur daarvan. Een het selfs 'n aanval deur 'n Britse torpedoboot oorleef. Die belonings vir sy pogings was nietemin skraal, met slegs vier vyandelike skepe wat in meer as 30 soorte deur die Seehunde-tipe duikboot gesink is.
Die idee van die ondoeltreffendheid van hierdie wapens kan verkry word uit die feit dat in Maart 1945, uit 'n totaal van 56 soorte deur Biber en die nuwer Molch -tipes, meer as 40 vaartuie verlore gegaan het omdat slegs 250 ton vyandse skeepsvaart gesink het.
Benewens die mini-duikbote, het die K-V ook Linsen, klein, vinnige motor-torpedobote gebruik, vol vol plofstof en met topsnelheid na hul doelwit aangedryf. Verskeie Linsen en een beheerboot sou gebruik word. Die Linsen -operateur sou op die laaste moontlike oomblik oorboord duik en die boot per radio vanaf die stuurboot na sy teiken laat stuur, die plofstof wat in sy romp gepak het, ontplof wanneer dit sy teiken tref. Die Linsen -bemanningslede word dan deur die beheerboot opgelaai. Hierdie motorbote moes teen skepe en teikens soos brûe, ens. Gebruik word. Hierdie bote is operasioneel gebruik, maar het nie baie suksesse behaal nie; bereik. Net soos die Neger -operateurs, het personeel wat hierdie bote gebruik, 'n baie groot kans om dood te gaan of ernstig gewond te word.
Ten spyte van die baie lae suksessyfer wat die Kleinkampfmittelverbände behaal het, kan daar geen twyfel bestaan ​​oor die dapperheid van die K-men self nie, wat in klein, beknopte, primitiewe vaartuie werk, in ysige koue, met verstikkende dampe en met 'n baie min vooruitsig op oorlewing. 'N Spesiale kenteken, bestaande uit 'n saagvis wat oor 'n geknoopte tou gelê is, is as versiering vir die manne van die Kleinkampfmittelverbände bekendgestel. Die uiterste skaarsheid van oorspronklike voorbeelde is 'n bewys van hoe moeilik dit was om 50 te verdien, en miskien ook van hoe min oorleef het.
Die onstuimige geskiedenis van Nederland en magsverskuiwings het buitengewoon baie en baie uiteenlopende name in verskillende tale tot gevolg gehad. Daar is diversiteit selfs in tale.In Engels word Nederland ook Holland of (deel van) die Lae Lande genoem, terwyl die term "Nederlands" word gebruik as die demoniem en byvoeglike naamwoord.
Nederland en die Lae Lande Redigeer
Die streek genaamd die Lae Lande (bestaande uit België, Nederland en Luxemburg) het dieselfde toponiem. Plaasname met Neder, Nieder, Nedre, Laer, Lage (r) of Laag (er) (in Germaanse tale) en Bas of Minderwaardig (in Romaanse tale) word oral in Europa op laagliggende plekke gebruik. Dit word soms gebruik in 'n deiktiese verhouding tot 'n hoër grond wat agtereenvolgens aangedui word as Beter), Omhoog (per), Op (per), Ober, Boven, Hoog, Haut of Hoch. In die geval van die Lae Lande / Nederland is die geografiese ligging van die laer streek was min of meer stroomaf en naby die see. Die geografiese ligging van die boonste streek het egter mettertyd geweldig verander, afhangende van die ligging van die ekonomiese en militêre mag wat die gebied in die Lae Lande beheer. Die Romeine het onderskeid getref tussen die Romeinse provinsies stroomaf Germania Inferior (deesdae deel van België en Nederland) en stroomop Germania Superior (deesdae deel van Duitsland). Die benaming 'Laag' om na die streek te verwys, kom weer terug in die hertogdom Neder -Lorraine uit die 10de eeu, wat 'n groot deel van die Lae Lande dek.   Maar hierdie keer die ooreenstemmende Boonste die streek is Opper -Lorraine, tans in Noord -Frankryk.
Die Hertogte van Bourgondië, wat in die 15de eeu vanuit hul woonplek in die Lae Lande regeer het, het die term gebruik les pays de par deçà ("die lande hier") vir die Lae Lande, in teenstelling met les pays de par delà ("die lande daarbo") vir hul oorspronklike tuisland: Bourgondië in die huidige oos-sentrale Frankryk.  Onder Habsburgse bewind, Les pays de par deçà ontwikkel in betaal d'embas ("hier neer"),  'n deiktiese uitdrukking met betrekking tot ander Habsburgse besittings soos Hongarye en Oostenryk. Dit is vertaal as Neder-landen in hedendaagse Nederlandse amptelike dokumente.  Uit 'n streeksoogpunt, Niderlant was ook die gebied tussen die Maas en die Ryn in die laat Middeleeue. Die gebied bekend as Oberland (Hoogland) word in hierdie deiktiese konteks beskou om ongeveer te begin by die nabygeleë hoër geleë Keulen.
Vanaf die middel van die sestiende eeu het die 'Lae Lande' en 'Nederland' hul oorspronklike deiktiese betekenis verloor. Dit was waarskynlik die name, behalwe Vlaandere, a pars pro toto vir die Lae Lande, veral in Romaanse taalsprekende Europa. Die Tagtigjarige Oorlog (1568–1648) verdeel die Lae Lande in 'n onafhanklike Noord -Nederlandse Republiek (of gelatiniseer) Belgica Foederata, "Federated Netherlands", die voorloperstaat van Nederland) en 'n Spaanse beheerde Suid -Nederland (gelatiniseer Belgica Regia, "Koninklike Nederland", die voorloperstaat van België). Die Lae Lande is vandag 'n benaming wat die lande van Nederland, België en Luxemburg insluit, hoewel die term 'Lae Lande' in die meeste Romaanse tale spesifiek as die naam van Nederland gebruik word. Dit word sinoniem gebruik met die meer neutrale en geopolitieke term Benelux.
Daar word ook na Nederland verwys in verskillende tale, waaronder Engels. Holland proper is egter slegs 'n streek in die land wat bestaan ​​uit Noord- en Suid -Holland, twee van die land se twaalf provinsies. Voorheen was hulle 'n enkele provinsie, en vroeër die graafskap Holland, 'n oorblyfsel van die ontbinde Friese koninkryk wat ook dele van die huidige Utrecht insluit. Na die agteruitgang van die hertogdom Brabant en die graafskap Vlaandere, het Holland die ekonomies en polities belangrikste graafskap in die Lae Lande geword. Die klem op Holland tydens die vorming van die Nederlandse Republiek, die Tagtigjarige Oorlog en die Anglo-Hollandse Oorloë in die 16de, 17de en 18de eeu, het Holland as 'n pars pro toto vir die hele land, wat nou as informeel  of as verkeerd beskou word.   Tog word die naam "Holland" steeds wyd gebruik vir die Nederlandse nasionale sokkerspan, insluitend in Nederland,  en die Nederlandse regering se internasionale webwerwe vir toerisme en handel is "holland.com" en " hollandtradeandinvest.com ".   In 2020 het die Nederlandse regering egter aangekondig dat hulle eers in die toekoms slegs onder die naam "Nederland" sal kommunikeer en adverteer. 
Die term Nederlands word gebruik as die demonimiese en adjektiewe vorm van Nederland in die Engelse taal. Die oorsprong van die woord gaan terug na Proto-Germaans *þiudiskaz, Gelatineer in Theodiscus, wat 'gewild' of 'van die mense' beteken, soortgelyk aan Oud -Nederlands Dietsch, Ou Hoogduits duitsch, en Ou Engels þeodisc, alles beteken "(van) die gewone (Germaanse) mense". Aanvanklik gebruik die Engelse taal (die hedendaagse vorm van) Nederlands om na enige of alle sprekers van Wes -Germaanse tale te verwys (byvoorbeeld die Nederlanders, die Frise en die Duitsers). Geleidelik het sy betekenis verskuif na die Wes -Germaanse mense met wie hulle die meeste kontak gehad het, vanweë hul geografiese nabyheid en vir die wedywering in handel en oorsese gebiede. Die afgeleide van die Proto-Germaanse woord *þiudiskaz in moderne Nederlands, Dieet, kan in die Nederlandse letterkunde gevind word as 'n poëtiese naam vir die Nederlandse volk of taal, maar word as baie argaïes beskou. Alhoewel dit 'n kort oplewing na die Tweede Wêreldoorlog gehad het om die verwysing na Duitsland te vermy. Dit word nog steeds gebruik in die uitdrukking "diets maken" - om dit reguit aan hom/haar te stel (soos in 'n bedreiging) of, meer neutraal, om dit duidelik, verstaanbaar, verduidelik, in die volkstaal te sê (vgl. Die Vulgaat (Bybel nie in Grieks of Hebreeus nie, maar Latyns die volkstaal) in die betekenis van vulgêr, maar nie in 'n pejoratiewe sin nie).
Terminologie in Nederlands en ander tale Redigeer
In Nederlands is die name vir Nederland, die Nederlandse taal en 'n Nederlandse burger Nederland, Nederlands en Nederlander, onderskeidelik. In die volksmond word die land ook deur die Nederlanders na verwys as Holland, hoewel dit in mindere mate buite die twee provinsies Noord- en Suid -Holland is, waar dit selfs as 'n pejoratiewe term gebruik kan word, bv. Hollènder (dialek) in Maastricht. 
Die meervoud Nederlanden word in die verlede in baie verskillende konnotasies gebruik,  [ omsendbrief ] maar sedert 1815 word dit in die amptelike naam gebruik Koninkrijk der Nederlanden ("Koninkryk van Nederland"). In baie ander tale het die meervoud byvoorbeeld vasgesteek Niederlande (Duits), Pays-Bas (Frans) en Países Bajos (Spaans). In Indonesies ('n voormalige kolonie) word die land genoem Belanda, 'n naam afgelei van 'Holland'.
Voorgeskiedenis (voor 800 vC) Redigeer
Die voorgeskiedenis van die gebied wat nou in Nederland is, is grootliks gevorm deur die see en die riviere wat die laagliggende geografie voortdurend verander het. Die oudste menslike (Neanderthaler) spore is gevind in hoër gronde, naby Maastricht, uit wat vermoedelik ongeveer 250 000 jaar gelede was.  Aan die einde van die ystydperk het die nomadiese laat -bo -paleolitiese Hamburg -kultuur (ongeveer 13.000–10.000 v.C.) rendiere in die gebied gejag met spiese, maar die latere Ahrensburg -kultuur (ongeveer 11.200–9500 v.C.) het boog gebruik en pyltjie. Van die Mesolitiese Maglemosiaanse stamme (ongeveer 8000 vC) is die oudste kano ter wêreld in Drenthe gevind. 
Inheemse laat Mesolitiese jagter-versamelaars uit die Swifterbant-kultuur (ongeveer 5600 v.C.) was verwant aan die Suid-Skandinawiese Ertebølle-kultuur en was sterk verbind met riviere en oop water.  Tussen 4800 en 4500 vC het die Swifterbant -mense die praktyk van veeteelt begin kopieer, en tussen 4300 en 4000 vC die landbou.  Die Funnelbeaker -kultuur (ongeveer 4300–2800 vC), wat verband hou met die Swifterbant -kultuur, het die dolfyne, groot klipgrafmonumente wat in Drenthe gevind is, opgerig. Daar was 'n vinnige en gladde oorgang van die Funnelbeaker-boerderykultuur na die pan-Europese Corded Ware-pastorale kultuur (ongeveer 2950 v.C.). In die suidweste het die Seine-Oise-Marne-kultuur-wat verwant was aan die Vlaardingen-kultuur (ongeveer 2600 v.C.), 'n oënskynlik meer primitiewe kultuur van jagter-versamelaars-tot in die Neolitiese tydperk voortbestaan ​​totdat dit ook opgevolg is deur die Corded Ware -kultuur.
Van die daaropvolgende Bell Beaker -kultuur (2700–2100 vC) is verskeie streke van herkoms gepostuleer, veral die Iberiese skiereiland, Nederland en Sentraal -Europa.  Hulle het metaalwerk in koper, goud en later brons ingebring en internasionale handelsroetes geopen wat nog nie voorheen gesien is nie, weerspieël in die ontdekkings van koperartefakte, aangesien die metaal normaalweg nie in Nederlandse grond voorkom nie. Die baie vondste in Drenthe van skaars bronsvoorwerpe dui daarop dat dit selfs 'n handelsentrum in die Bronstydperk was (2000–800 vC). Die Bell Beaker-kultuur het plaaslik ontwikkel tot die Barbed-Wire Beaker-kultuur (2100–1800 v.C.) en later die Elp-kultuur (ongeveer 1800–800 v.C.),  'n argeologiese kultuur uit die Middel-Bronstydperk met aardewerk van lae kwaliteit as 'n merker. Die beginfase van die Elp -kultuur is gekenmerk deur tumuli (1800–1200 vC) wat sterk gekoppel was aan hedendaagse tumuli in Noord -Duitsland en Skandinawië en blykbaar verwant was aan die Tumulus -kultuur in Sentraal -Europa. Die daaropvolgende fase was die verassing van die dooies en hul as in urnes wat dan in lande begrawe is, volgens die gebruike van die Urnfield -kultuur (1200–800 vC). Die suidelike streek word oorheers deur die verwante Hilversum-kultuur (1800–800 v.C.), wat blykbaar kulturele bande met Brittanje van die vorige Barbed-Wire Beaker-kultuur geërf het.
Kelte, Germaanse stamme en Romeine (800 vC – 410 nC) Redigeer
Vanaf 800 vC het die Keltiese Hallstatt -kultuur van die Ystertydperk invloedryk geword en die Hilversum -kultuur vervang. Ystererts het 'n mate van voorspoed gebring en was oral in die land beskikbaar, insluitend bogyster. Smiths reis van nedersetting na nedersetting met brons en yster en vervaardig gereedskap op aanvraag. Die koning se graf van Oss (700 v.C.) is gevind in 'n grafheuwel, die grootste in sy soort in Wes -Europa, met 'n ysterswaard met 'n inlegsel van goud en koraal.
Die verslegtende klimaat in Skandinawië omstreeks 850 vC het verder versleg omstreeks 650 v.C. en het moontlik die migrasie van Germaanse stamme uit die Noorde veroorsaak. Teen die tyd dat hierdie migrasie voltooi was, ongeveer 250 vC, het 'n paar algemene kulturele en taalkundige groepe ontstaan.   Die Noordsee Germaanse Ingaevones het die noordelike deel van die Lae Lande bewoon. Hulle sou later ontwikkel tot die Frisii en die vroeë Sakse.  'n Tweede groepering, die Weser-Ryn Germaans (of Istvaeones), strek langs die middelste Ryn en Weser en bewoon die Lae Lande suid van die groot riviere. Hierdie groep het bestaan ​​uit stamme wat uiteindelik tot die Saliaanse Franken sou ontwikkel.  Ook die Keltiese La Tène -kultuur (ongeveer 450 vC tot met die Romeinse verowering) het oor 'n wye reeks uitgebrei, insluitend die suidelike gebied van die Lae Lande. Sommige geleerdes het bespiegel dat selfs 'n derde etniese identiteit en taal, nóg Germaans of Kelties, in Nederland tot in die Romeinse tydperk, die Ystertydperk -Noordwesblokkultuur,   oorleef het, wat uiteindelik deur die Kelte in die suide opgeneem is en die Germaanse volke uit die ooste.
Die eerste skrywer wat die kus van Holland en Vlaandere beskryf het, was die Griekse geograaf Pytheas, wat in c. 325 vC dat daar in hierdie streke 'meer mense gesterf het in die stryd teen water as in die stryd teen mense'.  Tydens die Galliese oorloë is die gebied suid en wes van die Ryn verower deur die Romeinse magte onder Julius Caesar van 57 vC tot 53 vC.  Caesar beskryf twee belangrikste Keltiese stamme wat in die suidelike Nederland woon: die Menapii en die Eburones. Die Ryn het omstreeks 12 nC as die noordelike grens van Rome vasgestel. Langs die Limes Germanicus sou daar noemenswaardige dorpe ontstaan: Nijmegen en Voorburg. In die eerste deel van Gallia Belgica het die gebied suid van die Limes deel geword van die Romeinse provinsie Germania Inferior. Die gebied noord van die Ryn, bewoon deur die Frisii, het buite die Romeinse bewind gebly (maar nie sy teenwoordigheid en beheer nie), terwyl die Germaanse grensstamme van die Batavi en Cananefates in die Romeinse kavalerie gedien het.  Die Batavi het in die Bataafse opstand van 69 nC teen die Romeine opgestaan, maar is uiteindelik verslaan. Die Batavi het later saamgesmelt met ander stamme tot die konfederasie van die Saliaanse Franken, wie se identiteit in die eerste helfte van die derde eeu na vore gekom het.  Saliaanse franke verskyn in Romeinse tekste as bondgenote en vyande. Hulle is deur die konfederasie van die Sakse uit die ooste gedwing om in die vierde eeu oor die Ryn na Romeinse gebied te trek. Vanaf hul nuwe basis in Wes -Vlaandere en Suidwes -Nederland het hulle die Engelse Kanaal binnegeval. Die Romeinse magte het die streek tot stilstand gebring, maar die Franke nie verdryf nie, wat ten minste tot die tyd van Julianus die Afvallige (358) gevrees was toe Salian Franken toegelaat word om te vestig foederati in Texandrië.  Daar word gepostuleer dat na verslegtende klimaatstoestande en die terugtrekking van die Romeine die Frisii verdwyn het laeti in c. 296, wat die kuslande vir die volgende twee eeue grootliks onbevolk gelaat het.  Onlangse opgrawings in Kennemerland toon egter 'n duidelike aanduiding van 'n permanente bewoning.  
Vroeë Middeleeue (411–1000) Redigeer
Nadat die Romeinse regering in die gebied in duie gestort het, het die Franken hul gebiede in talle koninkryke uitgebrei. Teen die 490's het Clovis I al hierdie gebiede in die suidelike Nederland in een Frankiese koninkryk verower en verenig, en van daaruit sy verowerings in Gallië voortgesit. Tydens hierdie uitbreiding het Franke wat na die suide gemigreer het, uiteindelik die Vulgêre Latyn van die plaaslike bevolking aangeneem.  'n Groeiende kulturele kloof het gegroei met die Franken wat in hul oorspronklike geboorteland in die noorde bly (dit wil sê die suide van Nederland en Vlaanderen), wat Ou -Frankies aanhou spreek het, wat teen die negende eeu in Oud -Nederfrankisch of Oud -Nederlands ontwikkel was.  'n Nederlands-Franse taalgrens het dus ontstaan.  
Ten noorde van die Franken het die klimaatstoestande verbeter, en gedurende die migrasietydperk het Sakse die naby verwante Angles, Jutes en Frisii die kusland gevestig.  Baie verhuis na Engeland en staan ​​bekend as Angelsakse, maar diegene wat daar bly, word na verwys as Friezen en hul taal as Fries, vernoem na die land wat eens deur Frisii bewoon is.  Langs die hele suidelike kus van die Noordsee is daar Fries gepraat, en dit is steeds die taal wat die naaste aan Engels verband hou onder die lewende tale van die vasteland van Europa. Teen die sewende eeu het 'n Friese koninkryk (650–734) onder koning Aldegisel en koning Redbad ontstaan ​​met Traiectum (Utrecht) as die middelpunt van mag,   terwyl Dorestad 'n bloeiende handelsplek was.   Tussen 600 en ongeveer 719 is die stede dikwels tussen die Frise en die Franke geveg. In 734, tydens die Slag van die Boarn, is die Frise verslaan na 'n reeks oorloë. Met die goedkeuring van die Franke het die Angelsaksiese sendeling Willibrord die Friese volk tot die Christendom bekeer. Hy stig die aartsbisdom van Utrecht en word biskop van die Frise. Sy opvolger Boniface is egter in 754 deur die Frise in Dokkum vermoor.
Die Frankiese Karolingiese ryk was 'n voorbeeld van die Romeinse Ryk en het 'n groot deel van Wes -Europa beheer. In 843 is dit egter in drie dele verdeel - Oos-, Middel- en Wes -Francia. Die grootste deel van die huidige Nederland het deel geword van Middel-Francië, wat 'n swak koninkryk was en onderhewig was aan talle afskortings en anneksasiepogings deur sy sterker bure. Dit bestaan ​​uit gebiede van Frisia in die noorde tot die koninkryk van Italië in die suide. Omstreeks 850 erken Lothair I van Middel -Francië die Viking Rorik van Dorestad as heerser oor die grootste deel van Frisië.  Toe die koninkryk Middel -Francië in 855 verdeel is, het die lande noord van die Alpe oorgegaan na Lothair II en daarna die naam Lotharingia. Nadat hy in 869 gesterf het, is Lotharingia verdeel in Bo- en Neder -Lotharingia, die laaste deel wat uit die Lae Lande bestaan ​​het wat tegnies in 870 deel van Oos -Frankryk geword het, hoewel dit in werklikheid onder die beheer van Vikings was, wat 'n aanval op die grootliks weerlose Fries en Frankiese dorpe wat aan die Friese kus en langs die riviere lê. Omstreeks 879 het 'n ander Viking -ekspedisie onder leiding van Godfrid, hertog van Frisië, 'n aanval op die Friese lande gedoen. Die Viking -aanvalle het die invloed van die Franse en Duitse here in die gebied swak gemaak. Weerstand teen die Vikings, as daar was, kom van plaaslike adellikes, wat as gevolg daarvan gestyg het, en dit het die grondslag gelê vir die verbrokkeling van Neder-Lotharingia in semi-onafhanklike state. Een van hierdie plaaslike adellikes was Gerolf van Holland, wat die heerskappy in Frisië aangeneem het nadat hy gehelp het om Godfrid te vermoor, en die Viking -bewind tot 'n einde gekom het.
Hoë Middeleeue (1000–1384) Redigeer
Die Heilige Romeinse Ryk (die opvolgerstaat van Oos -Francia en daarna Lotharingia) het in die 10de en 11de eeu baie van die Lae Lande regeer, maar kon nie politieke eenheid handhaaf nie. Kragtige plaaslike adellikes het hul stede, graafskappe en hertogdomme in privaat koninkryke verander wat min gevoel van verpligting teenoor die keiser gehad het. Holland, Henegouwen, Vlaandere, Gelre, Brabant en Utrecht was in 'n toestand van byna voortdurende oorlog of in paradoksaal gevormde vakbonde. Die taal en kultuur van die meeste mense wat in die graafskap Holland gewoon het, was oorspronklik Fries. Namate die Frankiese nedersetting van Vlaandere en Brabant vorder, het die gebied vinnig Oud -Neder -Frankies (of Oud -Nederlands) geword. Die res van Frisia in die noorde (nou Friesland en Groningen) het sy onafhanklikheid bly handhaaf en het sy eie instellings (gesamentlik die 'Friese vryheid' genoem), wat die aflegging van die feodale stelsel ontstel het.
Omstreeks 1000 nC, as gevolg van verskeie landbou -ontwikkelings, het die ekonomie vinnig begin ontwikkel, en die hoër produktiwiteit het werkers in staat gestel om meer grond te boer of handelaars te word. Dorpe het rondom kloosters en kastele gegroei, en 'n merkantiele middelklas het in hierdie stedelike gebiede begin ontwikkel, veral in Vlaandere en later ook Brabant. Ryk stede het sekere voorregte vir hulself van die soewerein begin koop. In die praktyk het dit beteken dat Brugge en Antwerpen uit hul eie reg kwasi-onafhanklike republieke geword het en later sou ontwikkel tot van die belangrikste stede en hawens in Europa.
Omstreeks 1100 na Christus het boere uit Vlaandere en Utrecht begin om onbewoonde moerasagtige grond in die weste van Nederland te dreineer en te bewerk, wat die opkoms van die graafskap Holland as die kragpunt moontlik gemaak het.Die titel van graaf van Holland is in die Hook and Cod Wars (Nederlands: Hoekse en Kabeljauwse twisten) tussen 1350 en 1490. Die kabeljou -faksie het bestaan ​​uit die meer progressiewe stede, terwyl die Hook -faksie uit die konserwatiewe edeles bestaan ​​het. Hierdie edeles nooi die hertog Filips die Goede van Bourgondië - wat ook graaf van Vlaandere was - om Holland te verower.
Bourgondië, Habsburg en Spaanse Habsburg Nederland (1384–1581) Redigeer
Die meeste keiserlike en Franse leenhuise in die huidige Nederland en België is in 1433 verenig in 'n persoonlike unie deur Philip die Goeie, Hertog van Bourgondië. Die huis van Valois-Bourgondië en hul Habsburgse erfgename sou die Lae Lande in periode van 1384 tot 1581. Voor die Bourgondiese unie het die Nederlanders hulself geïdentifiseer deur die stad waarin hulle gewoon het of hul plaaslike hertogdom of graafskap. Die Bourgondiese tydperk is toe die pad na nasie begin het. Die nuwe heersers het die Nederlandse handelsbelange verdedig, wat toe vinnig ontwikkel het. Die vloot van die graafskap Holland het die vloot van die Hanzes verskeie kere verslaan. Amsterdam het gegroei en in die 15de eeu die belangrikste handelshawe in Europa geword vir graan uit die Baltiese streek. Amsterdam versprei graan aan die groot stede van België, Noord -Frankryk en Engeland. Hierdie handel was noodsaaklik omdat Holland nie meer genoeg graan kon produseer om self te voed nie. Gronddreinering het veroorsaak dat die turf van die voormalige vleilande tot 'n te lae vlak verminder het om dreinering in stand te hou.
Onder Habsburg Karel V, heerser van die Heilige Romeinse Ryk en koning van Spanje, is alle leenhuise in die huidige Nederlandse streek verenig in die sewentien provinsies, wat ook die grootste deel van die huidige België, Luxemburg en 'n paar aangrensende grond in die huidige Frankryk en Duitsland. In 1568, onder Phillip II, het die Tagtigjarige Oorlog tussen die Provinsies en hul Spaanse heerser begin. Die wreedheid van beide kante kan uit die verslag van 'n Nederlandse kroniekskrywer verkry word: 
By meer as een geleentheid is gesien hoe mans hul eie broers ophang, wat in die vyand se geledere gevange geneem is. 'N Spanjaard het in hul oë opgehou om 'n mens te wees. By 'n geleentheid het 'n chirurg by Veer die hart van 'n Spaanse gevangene afgesny, dit vasgespyker op 'n voorboot van 'n vaartuig en die stedelinge uitgenooi om hulle tande daarin vas te maak, wat baie met groot tevredenheid gedoen het.
Die hertog van Alba het die Protestantse beweging in Nederland genadeloos probeer onderdruk. Nederlanders is "verbrand, verwurg, onthoof of lewend begrawe" deur sy "Blood Council" en sy Spaanse soldate. Afgesnyde koppe en onthoofde lyke is langs strate en paaie vertoon om die bevolking tot onderwerping te terroriseer. Alba roem daarop dat hy 18 600,   tereggestel het, maar hierdie syfer sluit nie diegene in wat omgekom het deur oorlog en hongersnood nie.
Die eerste groot beleg was Alba se poging om Haarlem te verower en daardeur Holland in die helfte te sny. Dit duur van Desember 1572 tot die volgende somer, toe Haarlemers uiteindelik op 13 Julie oorgegee het op die belofte dat die stad nie ontslaan sou word nie. Dit was 'n bepaling wat Don Fadrique nie kon eerbiedig nie, toe sy soldate mymerig maak, kwaad is oor die skuld en die ellendige omstandighede wat hulle in die lang, koue maande van die veldtog verduur het.  Op 4 November 1576 het Spaanse tercio's Antwerpen in beslag geneem en dit aan die ergste plundering in die geskiedenis van Nederland onderwerp. Die burgers het weerstand gebied, maar sewe duisend van hulle is afgemaai, duisend geboue, mans, vroue en kinders is in 'n bloedstorting geslag deur soldate wat roep: 'Santiago! España!' N sangre, 'n carne, 'n fuego, 'n sak! " (Sint Jakobus! Spanje! Bloed, vlees, vuur, sak!) 
Na die sak van Antwerpen het afgevaardigdes van Katolieke Brabant, Protestantse Holland en Zeeland in Gent ooreengekom om saam met Utrecht en William the Silent alle Spaanse troepe uit te verdrijven en een nieuwe regering voor Nederland te vormen. Don Juan van Oostenryk, die nuwe Spaanse goewerneur, moes aanvanklik toegee, maar het binne maande teruggekeer na aktiewe vyandelikhede. Toe die gevegte weer begin, het die Nederlanders hulp begin soek by die koningin van Engeland, maar sy het aanvanklik haar verbintenisse aan die Spanjaarde gestand gedoen in die Verdrag van Bristol van 1574. Die gevolg was dat toe die volgende grootskaalse geveg wel plaasgevind het Gembloux in 1578, die Spaanse magte het die dag maklik gewen en minstens 10 000 rebelle doodgemaak, met die Spaanse min verliese.  In die lig van die nederlaag by Gembloux, distansieer die suidelike state van die sewentien provinsies (vandag in Noord -Frankryk en België) van die rebelle in die noorde met die 1579 Unie van Arras, wat hul lojaliteit teenoor Filippus II van Spanje uitgespreek het . Teenoor hulle het die noordelike helfte van die sewentien provinsies die Unie van Utrecht (ook van 1579) gesmee waarin hulle hulself verbind het om mekaar te ondersteun in hul verdediging teen die Spaanse weermag.  Die Unie van Utrecht word beskou as die fondament van die moderne Nederland.
Spaanse troepe het Maastricht in 1579 afgedank en meer as 10 000 burgerlikes doodgemaak en sodoende verseker dat die opstand voortduur.  In 1581 aanvaar die noordelike provinsies die Act of Abjuration, die onafhanklikheidsverklaring waarin die provinsies Philip II amptelik as regerende monarg in die noordelike provinsies afgesit het.  Teen die rebelle kon Philip gebruik maak van die hulpbronne van Spanje, Spaanse Amerika, Spaanse Italië en die Spaanse Nederland. Die Protestantse koningin Elizabeth I van Engeland het simpatie gehad met die Nederlandse stryd teen die Spanjaarde en 'n leër van 7 600 soldate gestuur om die Nederlanders te help in hul oorlog met die Katolieke Spanjaarde.  Engelse magte onder die graaf van Leicester en daarna Lord Willoughby het die Spanjaard in Nederland onder die hertog van Parma gekonfronteer in 'n reeks grootliks besluitlose optrede wat 'n aansienlike aantal Spaanse troepe vasgebind het en tyd gekoop het vir die Nederlanders om hul verdediging te herorganiseer. .  Die oorlog duur voort tot 1648, toe Spanje onder koning Philip IV uiteindelik die onafhanklikheid van die sewe noordwestelike provinsies in die Vrede van Münster erken het. Dele van die suidelike provinsies het geword de facto kolonies van die nuwe republikeins-merkantiele ryk.
Nederlandse Republiek (1581–1795) Redigeer
Nadat hulle hul onafhanklikheid verklaar het, het die provinsies Holland, Zeeland, Groningen, Friesland, Utrecht, Overijssel en Gelderland 'n konfederasie gevorm. Al hierdie hertogdomme, heerskappye en graafskappe was outonoom en het hul eie regering gehad, die State-Provinsiale. Die staatsgeneraal, die konfederale regering, het in Den Haag gesetel en bestaan ​​uit verteenwoordigers van elk van die sewe provinsies. Die yl bevolkte gebied van Drenthe was ook deel van die republiek, hoewel dit nie as een van die provinsies beskou is nie. Boonop het die Republiek gedurende die Tagtigjarige Oorlog 'n aantal sogenaamde Generality Lands in Vlaandere, Brabant en Limburg beset. Hulle bevolking was hoofsaaklik Rooms-Katoliek, en hierdie gebiede het nie 'n eie regeringsstruktuur gehad nie en is gebruik as buffersone tussen die Republiek en die Spaanse beheerde Suid-Nederland. 
In die Nederlandse Goue Eeu, wat oor 'n groot deel van die 17de eeu strek, het die Nederlandse Ryk gegroei tot een van die belangrikste seevaart- en ekonomiese moondhede, saam met Portugal, Spanje, Frankryk en Engeland. Wetenskap, weermag en kuns (veral skilderkuns) was een van die gewildste ter wêreld. Teen 1650 het die Nederlanders 16 000 handelskepe besit.  Die Nederlandse Oos -Indiese Kompanjie en die Nederlandse Wes -Indiese Kompanjie het kolonies en handelsposte oor die hele wêreld gevestig, waaronder die heerskappy van die noordelike dele van Taiwan tussen 1624–1662 en 1664–1667. Die Nederlandse nedersetting in Noord -Amerika het begin met die stigting van New Amsterdam in die suidelike deel van Manhattan in 1614. In Suid -Afrika vestig die Nederlanders die Kaapkolonie in 1652. Nederlandse kolonies in Suid -Amerika is gestig langs die vele riviere in die vrugbare Guyana vlaktes, onder wie Kolonie van Surinam (nou Suriname). In Asië het die Nederlanders die Nederlands -Oos -Indië (nou Indonesië) gestig, en die enigste westerse handelspos in Japan, Dejima.
Gedurende die periode van die proto-industrialisering het die ryk 50% van die tekstiele ontvang en 80% van die invoer van sy uit die Mughal-ryk van Indië, hoofsaaklik uit die mees ontwikkelde streek, bekend as Bengal Subah.    
Baie ekonomiese historici beskou Nederland as die eerste deeglik kapitalistiese land ter wêreld. In die vroeë moderne Europa het dit die rykste handelsstad (Amsterdam) en die eerste voltydse aandelebeurs gehad. Die vindingrykheid van die handelaars het gelei tot versekerings- en aftreefondse, asook verskynsels soos die oplewing van die oplewing, die eerste bate-inflasieborrel ter wêreld, die tulpmanie van 1636–1637 en die wêreld se eerste beeraanval, Isaac le Maire, wat pryse gedwing het deur voorraad te stort en dit dan teen 'n afslag terug te koop.  In 1672 - in die Nederlandse geskiedenis bekend as die Rampjaar (rampjaar) - was die Nederlandse Republiek gelyktydig in oorlog met Frankryk, Engeland en drie Duitse bisdom. Op see kan dit die Engelse en Franse vloot suksesvol verhinder om die westelike kus binne te gaan. Op land is dit egter intern intern oorgeneem deur die oprukkende Franse en Duitse leërs wat uit die ooste kom. Dit het dit reggekry om dele van Holland te oorstroom, maar kon nooit weer in sy eertydse glorie herstel nie en het in die 18de eeu 'n algemene agteruitgang beleef, met ekonomiese mededinging uit Engeland en jarelange wedywerings tussen die twee belangrikste faksies in Nederlandse samelewing, die republikein Staatsgezinden en die ondersteuners van die stadhouer die Prinsgezinden as die belangrikste politieke faksies. 
Bataafse Republiek en Koninkryk (1795–1890) Redigeer
Met die gewapende steun van revolusionêre Frankryk het Nederlandse republikeine die Bataafse Republiek uitgeroep, volgens die Franse Republiek en op 19 Januarie 1795 Nederland 'n eenheidstaat gemaak. Die stadhouer Willem V van Oranje het na Engeland gevlug. Maar van 1806 tot 1810 is die Koninkryk Holland deur Napoleon Bonaparte opgerig as 'n poppekoninkryk wat deur sy broer Louis Bonaparte bestuur is om Nederland doeltreffender te beheer. Koning Louis Bonaparte het egter probeer om Nederlandse belange te dien in plaas van sy broer, en hy moes op 1 Julie 1810 abdikeer. Die keiser stuur 'n leër in en Nederland word deel van die Franse Ryk tot die herfs van 1813 toe Napoleon verslaan word in die Slag van Leipzig.
William Frederick, seun van die laaste stadhouer, keer in 1813 terug na Nederland en verklaar homself Soewereine Prins van Nederland. Twee jaar later het die kongres van Wene die suidelike Nederland in die noorde gevoeg om 'n sterk land aan die noordelike grens van Frankryk te skep. William Frederick verhef hierdie Verenigde Nederland tot die status van 'n koninkryk en verklaar homself as koning Willem I in 1815. Boonop word William oorerflike groothertog van Luxemburg in ruil vir sy Duitse besittings. Die Suid -Nederland was egter sedert 1581 kultureel geskei van die noorde en het in opstand gekom. Die suide het in 1830 onafhanklikheid verkry as België (in 1839 deur die Noord -Nederland erken dat die koninkryk van die Nederlande deur 'n dekreet geskep is), terwyl die persoonlike unie tussen Luxemburg en Nederland in 1890 verbreek is toe William III sterf sonder 'n oorlewende man erfgename. Ascendentiewette het sy dogter, koningin Wilhelmina, verhinder om die volgende groothertogin te word.
Die Belgiese Revolusie tuis en die Java -oorlog in Nederlands -Indië het Nederland op die randjie van bankrotskap gebring. Die verbouingstelsel is egter in 1830 in die Nederlands -Oos -Indië ingestel, 20% van die dorpsgrond moes aan staatsgewasse bestee word vir uitvoer. Die beleid het die Nederlanders enorme rykdom gebring en die kolonie selfonderhoudend gemaak.
Nederland het die slawerny in sy kolonies in 1863 afgeskaf.  Slawe in Suriname sou eers in 1873 heeltemal vry wees, aangesien die wet bepaal dat daar 'n verpligte oorgang van tien jaar sou plaasvind. 
Wêreldoorloë en daarna (1890 – hede) Redigeer
Nederland kon tydens die Eerste Wêreldoorlog neutraal bly, deels omdat die invoer van goedere deur Nederland noodsaaklik was vir die Duitse voortbestaan ​​tot die blokkade deur die Britse Koninklike Vloot in 1916.  Dit het verander in die Tweede Wêreldoorlog, toe Nazi's Duitsland val Nederland op 10 Mei 1940 binne. Die Rotterdam Blitz dwing die hoofelement van die Nederlandse weermag om vier dae later oor te gee. Tydens die besetting is meer as 100,000 Nederlandse Jode  bymekaargemaak en na Nazi -uitwissingskampe vervoer, maar slegs 'n paar van hulle het oorleef. Nederlandse werkers is ingeroep vir dwangarbeid in Duitsland, burgerlikes wat hulle teëgestaan ​​het, is gedood in weerwraak vir aanvalle op Duitse soldate en die platteland is vir voedsel geplunder. Alhoewel daar duisende Nederlanders was wat hul lewens in gevaar gestel het deur Jode vir die Duitsers weg te steek, het meer as 20.000 Nederlandse fasciste by die Waffen SS aangesluit  aan die Oosfront.  Politieke medewerkers was lede van die fascistiese NSB, die enigste wettige politieke party in die besette Nederland. Op 8 Desember 1941 verklaar die Nederlandse ballingskap in Londen oorlog teen Japan, , maar kon die Japannese besetting van Nederlands-Oos-Indië (Indonesië) nie verhinder nie.  In 1944–45 was die Eerste Kanadese leër, wat Kanadese, Britse en Poolse troepe ingesluit het, verantwoordelik vir die bevryding van 'n groot deel van Nederland.  Kort na VE -dag voer die Nederlanders 'n koloniale oorlog teen die nuwe Republiek van Indonesië.
In 1954 hervorm die Handves vir die Koninkryk van Nederland die politieke struktuur van Nederland, wat die gevolg was van internasionale druk om dekolonisering uit te voer. Die Nederlandse kolonies Surinam en Curaçao en Afhanklikheid en die Europese land het almal lande binne die koninkryk geword op grond van gelykheid. Indonesië het sy onafhanklikheid in Augustus 1945 verklaar (erken in 1949) en was dus nooit deel van die gereformeerde koninkryk nie. Suriname het gevolg in 1975. Na die oorlog het Nederland 'n era van neutraliteit agtergelaat en nouer bande met buurstate gekry. Nederland was een van die stigterslede van die Benelux, die NAVO, Euratom en die Europese steenkool- en staalgemeenskap, wat sou ontwikkel tot die EEG (gemeenskaplike mark) en later die Europese Unie.
Deur die regering aangemoedig emigrasiepogings om die bevolkingsdigtheid te verminder, het sowat 500 000 Nederlanders gedwing om die land na die oorlog te verlaat.  Die 1960's en 1970's was 'n tyd van groot sosiale en kulturele verandering, soos 'n vinnige ontpilarisasie wat gekenmerk is deur die verval van die ou verdeeldheid langs politieke en godsdienstige grense. Jongmense, en veral studente, verwerp tradisionele gewoontes en dring aan op verandering in sake soos vroueregte, seksualiteit, ontwapening en omgewingskwessies. In 2002 is die euro as fiat -geld ingestel, en in 2010 is die Nederlandse Antille ontbind. Op elke eiland is referendum gehou om hul toekomstige status te bepaal. As gevolg hiervan sou die eilande Bonaire, Sint Eustatius en Saba (die BES -eilande) nouer bande met Nederland kry. Dit het gelei tot die inlywing van hierdie drie eilande in die land van Nederland as spesiale munisipaliteite na die ontbinding van die Nederlandse Antille. Die spesiale munisipaliteite staan ​​gesamentlik bekend as die Karibiese Nederland.
Volgens die Sentrale Buro vir Statistiek het die Europese Nederland 'n totale oppervlakte van 41.545 km2, insluitend waterliggame en 'n oppervlakte van 33.481 km2 (12.927 vierkante myl). Die Karibiese Nederland het 'n totale oppervlakte van 328 km 2 [127 vierkante myl]  Dit lê tussen breedtegrade 50 ° en 54 ° N, en lengtes 3 ° en 8 ° E.
Nederland is geografies baie laag relatief tot seevlak en word beskou as 'n plat land, met ongeveer 26% van sy oppervlakte  en 21% van sy bevolking  wat onder seevlak geleë is, en slegs ongeveer 50% van sy land oorskry een meter bo seespieël.  Die Europese deel van die land is grotendeels plat, met die uitsondering van voetheuwels in die verre suidooste, tot 'n hoogte van nie meer as 321 meter nie, en 'n paar lae heuwelreekse in die sentrale dele. Die meeste gebiede onder seevlak is deur die mens gemaak, veroorsaak deur turfontginning of bereik deur landaanwinning. Sedert die laat 16de eeu word groot poldergebiede bewaar deur middel van uitgebreide dreineringstelsels wat digte, kanale en pompstasies insluit. Byna 17% van die land se landoppervlakte word van die see en van mere teruggeëis.
'N Groot deel van die land is oorspronklik gevorm deur die mondings van drie groot Europese riviere: die Ryn (Rijn), die Maas (Maas) en die Scheldt (Schelde), sowel as hul sytakke. Die suidwestelike deel van Nederland is tot vandag toe 'n rivierdelta van hierdie drie riviere, die Ryn-Maas-Scheldt-delta.
Die Europese Nederland word in die noordelike en suidelike dele verdeel deur die Ryn, die Waal, sy belangrikste sytak en die Maas. In die verlede het hierdie riviere as 'n natuurlike versperring tussen die koninkryke gedien en het dit histories 'n kulturele kloof geskep, soos blyk uit sommige fonetiese eienskappe wat aan weerskante herkenbaar is van wat die Nederlanders hul 'Groot Riviere' noem (de Grote Rivieren). 'N Ander beduidende vertakking van die Ryn, die IJsselrivier, loop uit in die IJsselmeer, die voormalige Zuiderzee (' suidelike see '). Net soos die vorige vorm hierdie rivier 'n taalkundige skeiding: mense noordoos van hierdie rivier praat Nederlandse Nedersaksiese dialekte (behalwe die provinsie Friesland, wat sy eie taal het). 
Die moderne Nederland het ontstaan ​​as gevolg van die wisselwerking tussen die vier hoofriviere (Ryn, Maas, Schelde en IJssel) en die invloed van die Noordsee. Nederland bestaan ​​meestal uit deltaïese, kus- en eoliese afgeleide sedimente gedurende die Pleistoseen -gletser- en interglaciale tydperke.
Byna die hele Wes-Nederland bestaan ​​uit die riviermonding van die Ryn-Maas, maar menslike ingryping het die natuurlike prosesse aan die werk baie verander. Die grootste deel van Wes -Nederland is onder seevlak as gevolg van die menslike proses om staande watermassas in bruikbare land, 'n polder, te verander.
In die ooste van Nederland word oorblyfsels gevind van die laaste ystydperk, wat ongeveer tienduisend jaar gelede geëindig het. Toe die kontinentale ys uit die noorde inbeweeg, het dit morene vorentoe gestoot. Die ys het stilgehou toe dit die oostelike helfte van Nederland bedek het. Nadat die ystydperk geëindig het, het die morene in die vorm van 'n lang heuwel gebly. Die stede Arnhem en Nijmegen is op hierdie heuwels gebou. 
Deur die eeue heen het die Nederlandse kuslyn aansienlik verander as gevolg van natuurrampe en menslike ingryping.
Op 14 Desember 1287 het die vloed van Sint Lucia Nederland en Duitsland geraak, en meer as 50 000 mense is dood in een van die mees vernietigende vloede in die geskiedenis.  Die St.Elizabeth -vloed van 1421 en die wanbestuur in die nadraai daarvan het 'n pas herwonne polder vernietig en dit vervang met die 72 km2 Biesbosch vloedvlaktes in die suidelike middel. Die groot Noordsee-vloed vroeg in Februarie 1953 het veroorsaak dat verskeie digte in die suidweste van Nederland verval het, meer as 1 800 mense het in die vloed verdrink. Die Nederlandse regering het daarna 'n grootskaalse program, die "Deltawerke", ingestel om die land te beskerm teen toekomstige oorstromings, wat oor 'n tydperk van meer as dertig jaar voltooi is.
Die impak van rampe het tot 'n mate toegeneem deur menslike aktiwiteite. Relatief hoogliggende moerasveld is afgetap om as landbougrond gebruik te word. Die dreinering het veroorsaak dat die vrugbare turf saamtrek en grondvlakke daal, waarop grondwatervlakke verlaag word om die daling in grondvlak te vergoed, wat die onderliggende turf verder laat saamtrek. Boonop, totdat die 19de-eeuse turf ontgin, gedroog en as brandstof gebruik is, het die probleem verder vererger. Eeue lank uitgebreide en swak beheerde turfwinning het 'n reeds lae landoppervlak met etlike meters verlaag. Selfs in oorstroomde gebiede het turfontginning voortgegaan deur gras uit te grawe.
As gevolg van die oorstromings was die boerdery moeilik, wat buitelandse handel aangemoedig het. Die gevolg was dat die Nederlanders sedert die vroeë 14de/15de eeu by wêreldsake betrokke was. 
Om te beskerm teen oorstromings, is 'n reeks verdedigingsmaatreëls teen die water opgestel. In die eerste millennium nC is dorpe en plaashuise op mensgemaakte heuwels gebou terps. Later is hierdie terpe met dike verbind. In die 12de eeu het plaaslike regeringsinstansies gebel "waterschappen" ("waterborde") of "hoogheemraadschappen" ("hoë huisrade") begin verskyn, wie se taak dit was om die watervlak te handhaaf en 'n gebied te beskerm teen vloede, wat hierdie agentskappe nog steeds bestaan. Namate die grondvlak daal, het die digte noodwendig gegroei en saamgesmelt tot 'n geïntegreerde stelsel. Teen die 13de eeu was windpompe in gebruik om water uit gebiede onder seevlak uit te pomp. Die windpompe is later gebruik om mere te dreineer, wat die beroemde polders geskep het. 
In 1932 het die Afsluitdijk ("Closing Dike") voltooi, wat eersgenoemde geblokkeer het Zuiderzee (Suidelike See) uit die Noordsee en sodoende die IJsselmeer (IJssel -meer) skep. Dit het deel geword van die groter Zuiderzee -werke waarin vier polders van altesaam 2500 vierkante kilometer uit die see teruggeneem is.  
Nederland is een van die lande wat die meeste onder klimaatverandering kan ly. Die stygende see is nie net 'n probleem nie, maar wisselvallige weerpatrone kan veroorsaak dat die riviere oorloop.   
Na die ramp van 1953 is die Deltawerke gebou, wat 'n omvattende stel siviele werke aan die hele Nederlandse kus is. Die projek het in 1958 begin en is grotendeels in 1997 voltooi met die voltooiing van die Maeslantkering. Sedertdien is daar gereeld begin met nuwe projekte om die Deltawerke op te knap en te hernu. Die hoofdoel van die Delta -projek was om die risiko van oorstromings in Suid -Holland en Zeeland te verminder tot een keer per 10 000 jaar (vergeleke met een keer per 4000 jaar vir die res van die land). Dit is bereik deur 3 000 km (1,900 myl) buitenste seedikte en 10 000 km (6 200 mi) van die binne-, kanaal- en rivierdyke op te hef en deur die seestuilings van die provinsie Zeeland af te sluit. Nuwe risikobepalings toon af en toe probleme wat bykomende versterkings van die Delta -projek nodig het. Die Delta -projek word deur die American Society of Civil Engineers beskou as een van die sewe wonders van die moderne wêreld. 
Na verwagting sal aardverwarming in die 21ste eeu 'n styging in seevlak tot gevolg hê. Nederland berei aktief voor op 'n styging in seevlak. 'N Polities neutrale Deltakommissie het 'n aksieplan saamgestel om 'n styging in die seevlak van 1,10 m (4 voet) en 'n gelyktydige afname van die landhoogte van 10 cm (4 in) te hanteer. Die plan omvat die versterking van die bestaande kusweer, soos digte en duine, met 1,30 m (4,3 voet) bykomende vloedbeskerming. Klimaatsverandering bedreig nie net Nederland vanaf die see nie, maar kan ook reënvalpatrone en afloop van die rivier verander. 'N Ander program word reeds uitgevoer om die land teen oorstromings te beskerm. Die Room for the River -plan verleen meer vloei aan riviere, beskerm die groot bevolkte gebiede en sorg vir periodieke oorstromings van onverdedigbare lande. Die paar inwoners wat in hierdie sogenaamde "oorloopgebiede" gewoon het, is na hoër grond verskuif, waarvan sommige grond bo die verwagte vloedvlakke verhef is. 
Die oorheersende windrigting in die Europese Nederland is suidwes, wat 'n matige maritieme klimaat veroorsaak, met matige warm somers en koel winters en tipies hoë humiditeit. Dit geld veral naby die Nederlandse kuslyn, waar die temperatuurverskil tussen somer en winter sowel as tussen dag en nag merkbaar kleiner is as in die suidooste van die land.
Ysdae - maksimum temperatuur onder 0 ° C (32 ° F) - kom gewoonlik van Desember tot Februarie voor, met af en toe 'n seldsame ysdag voor of na daardie tydperk. Vriesdae-minimum temperatuur onder 0 ° C (32 ° F)-kom baie meer gereeld voor, gewoonlik van middel November tot einde Maart, maar word nie selde so vroeg as middel Oktober en so laat as middel Mei gemeet nie. As 'n mens die meethoogte 10 cm (4 in) bo die grond in plaas van 150 cm (59 in) kies, kan 'n mens selfs sulke temperature in die middel van die somer kry. Gemiddeld kan sneeu van November tot April voorkom, maar soms ook in Mei of Oktober.
Warm dae - maksimum temperatuur bo 20 ° C (68 ° F) - word gewoonlik in April tot Oktober aangetref, maar in sommige dele van die land kan hierdie warm dae ook in Maart of selfs soms in November of Februarie voorkom (gewoonlik nie in De Bilt). Somerdae - maksimum temperatuur bo 25 ° C (77 ° F) - word gewoonlik van Mei tot September in De Bilt gemeet, tropiese dae - maksimum temperatuur bo 30 ° C (86 ° F) - is skaars en kom gewoonlik slegs in Junie voor Augustus.
Neerslag deur die jaar word elke maand relatief eweredig versprei. Somer- en herfsmaande is geneig om 'n bietjie meer neerslag te kry as die ander maande, veral as gevolg van die intensiteit van die reënval eerder as die frekwensie van reëndae (dit is veral die geval in die somer wanneer weerlig ook baie meer gereeld voorkom).
Die aantal sonskynure word beïnvloed deur die feit dat die lengte van die dae vanweë die geografiese breedtegraad tussen skaars agt uur in Desember en byna 17 uur in Junie wissel.
Die volgende tabel is gebaseer op gemiddelde metings deur die KNMI-weerstasie in De Bilt tussen 1991 en 2020. Die hoogste aangetekende temperatuur is op 25 Julie 2019 in Gilze-Rijen bereik. 
Klimaatdata vir De Bilt (gemiddeldes 1991–2020), alle KNMI-liggings (1901–2021 uiterstes), sneeu dae: (gemiddeldes 2003-2020).
Gemiddelde sneeu dae (≥ 0 cm)
Bron: KNMI.nl 
Klimaatsverandering in Nederland beïnvloed die land reeds. Die gemiddelde temperatuur in Nederland het met byna 2 grade Celsius gestyg van 1906 tot 2017. 
Nederland het die vierde grootste CO2 -uitstoot per capita van die Europese Unie.  Hierdie veranderinge het gelei tot 'n verhoogde frekwensie van droogtes en hittegolwe. Omdat aansienlike dele van Nederland uit die see herwin is of andersins baie naby seevlak is, is Nederland baie kwesbaar vir styging in die seevlak. Die Nederlandse regering het doelwitte gestel om die uitstoot in die komende dekades te verminder. Die Nederlandse reaksie op klimaatsverandering word aangedryf deur 'n aantal unieke faktore, waaronder groter groen herstelplanne deur die Europese Unie in die lig van die COVID-19 en 'n saak van klimaatsverandering, State of the Netherlands v. Urgenda Foundation, wat verpligte versagting van klimaatsverandering deur die vermindering van uitstoot 25% onder die 1990 -vlakke.   Aan die einde van 2018 was die CO2 -uitstoot 15% laer as in 1990.  Die doel van die Nederlandse regering is om die uitstoot in 2030 met 49%te verminder.
Nederland het 20 nasionale parke en honderde ander natuurreservate, wat mere, heide, woude, duine en ander habitatte insluit. Die meeste hiervan is die eiendom van Staatsbosbeheer, die nasionale departement vir bosbou en natuurbewaring en Natuurmonumenten (letterlik 'Natuurmonumente'), 'n privaat organisasie wat natuurreservate koop, beskerm en bestuur. Die Nederlandse deel van die Waddensee in die noorde, met sy getywoonstelle en vleilande, is ryk aan biologiese diversiteit en is in 2009 tot UNESCO -wêrelderfenisgebied verklaar.
Die Oosterschelde, voorheen die noordoostelike monding van die rivier die Scheldt, is in 2002 as 'n nasionale park aangewys, en is daarmee die grootste nasionale park in Nederland op 'n oppervlakte van 370 km2. Dit bestaan ​​hoofsaaklik uit die soutwater van die Oosterschelde, maar bevat ook moddervlaktes, weivelde en grotte. Vanweë die groot verskeidenheid seelewe, insluitend unieke streekspesies, is die park gewild onder duikers. Ander doendinge sluit seil, visvang, fietsry en voëlkyk in.
Fytogeografies word die Europese Nederland gedeel tussen die Atlantiese Europese en Sentraal -Europese provinsies van die sirkumboreale streek binne die Boreale Koninkryk. Volgens die World Wide Fund for Nature behoort die Europese grondgebied van Nederland tot die ekostreek van Atlantiese gemengde woude.  In 1871 is die laaste ou oorspronklike natuurlike bosse afgekap, en die meeste bosse word vandag geplant met monokulture van bome soos Skotse denne en bome wat nie inheems is in Nederland nie. [ aanhaling nodig ] Hierdie bosse is geplant op antropogene heide en sanddrifte (oorbeweide heide) (Veluwe). Nederland het 'n gemiddelde telling van 0,6/10 van die Forest Landscape Integrity Index in 2019, en dit is wêreldwyd 169ste uit 172 lande. 
Karibiese eilande Redigeer
Alhoewel Curaçao, Aruba en Sint Maarten 'n landstatus het, is die Karibiese Nederland drie eilande wat as spesiale munisipaliteite van Nederland aangewys is. Die eilande is deel van die Klein Antille en het landgrense met Frankryk (Saint Martin) en maritieme grense met Anguilla, Curaçao, Frankryk (Saint Barthélemy), Saint Kitts en Nevis, Sint Maarten, die Amerikaanse Maagde -eilande en Venezuela. 
is deel van die ABC -eilande binne die ketting van die Leeward Antilles voor die Venezolaanse kus. Die Leeward Antille het 'n gemengde vulkaniese en koraal oorsprong. en Sint Eustatius is deel van die SSS -eilande. Hulle is oos van Puerto Rico en die Maagde -eilande geleë. Alhoewel hulle in die Engelse taal as deel van die Leeward -eilande beskou word, beskou Frans, Spaans, Nederlands en die Engels wat hulle lokaal praat as deel van die Windward -eilande. Die Windward -eilande is almal van vulkaniese oorsprong en heuwelagtig, wat min grond vir die landbou laat. Die hoogste punt is Mount Scenery, 887 m (2 910 voet), op Saba. Dit is die hoogste punt in die land en is ook die hoogste punt van die hele Koninkryk van Nederland.
Die eilande van die Karibiese Eilande geniet die hele jaar deur 'n tropiese klimaat met warm weer. Die Leeward Antille is warmer en droër as die Windward -eilande. In die somer kan die Windward -eilande onderhewig wees aan orkane.
Nederland is sedert 1815 'n konstitusionele monargie, en as gevolg van die pogings van Johan Rudolph het Thorbecke  'n parlementêre demokrasie geword in 1848. Nederland word beskryf as 'n samelewingsstaat. Nederlandse politiek en bestuur word gekenmerk deur 'n poging om breë konsensus te bereik oor belangrike kwessies, binne die politieke gemeenskap en die samelewing as geheel. In 2017, Die ekonoom beklee Nederland as die 11de mees demokratiese land ter wêreld.
Die monarg is die staatshoof, tans koning Willem-Alexander van Nederland. Grondwetlik is die pos toegerus met beperkte bevoegdhede. Volgens die wet het die koning die reg om periodiek ingelig te word en geraadpleeg te word oor regeringsaangeleenthede. Afhangende van die persoonlikhede en verhoudings van die koning en die predikante, kan die monarg invloed hê buite die bevoegdheid wat die Grondwet van Nederland verleen.
Die uitvoerende gesag word gevorm deur die Ministerraad, die beraadslagende orgaan van die Nederlandse kabinet. Die kabinet bestaan ​​gewoonlik uit 13 tot 16 ministers en 'n wisselende aantal staatsekretarisse. Een tot drie ministers is predikante sonder portefeulje. Die regeringshoof is die Eerste Minister van Nederland, wat dikwels die leier is van die grootste party van die koalisie. Die Eerste Minister is 'n primus inter pares, sonder eksplisiete bevoegdhede buite die van die ander predikante. Mark Rutte was sedert Oktober 2010 premier, die premier was sedert 1973 deurlopend die leier van die grootste party van die regerende koalisie.
Die kabinet is verantwoordelik vir die tweekamerparlement, die State -generaal, wat ook wetgewende bevoegdhede het. Die 150 lede van die Huis van Verteenwoordigers, die laer huis, word in direkte verkiesings verkies op grond van die proporsionele verteenwoordiging van die party. Dit word elke vier jaar gehou, of vroeër indien die kabinet val (byvoorbeeld: as een van die kamers 'n mosie van wantroue aanbied, bied die kabinet bedanking aan die monarg aan). Die Provinsiale State word ook elke vier jaar direk verkies. Die lede van die provinsiale vergaderings kies die 75 lede van die Senaat, die boonste huis, wat die bevoegdheid het om wette te verwerp, maar dit nie voor te stel of te wysig nie. Beide huise stuur lede na die Benelux -parlement, 'n raadplegende raad.
Beide vakbonde en werkgewersorganisasies word vooraf geraadpleeg oor beleidsbepaling op die finansiële, ekonomiese en sosiale gebied. Hulle vergader gereeld met die regering in die Sosiaal-Ekonomiese Raad. Hierdie liggaam adviseer die regering en sy advies kan nie maklik opsy gesit word nie.
Nederland het 'n lang tradisie van sosiale verdraagsaamheid.  In die 18de eeu, terwyl die NG Kerk die staatsgodsdiens was, is Katolisisme, ander vorme van Protestantisme, soos Baptiste en Lutherane, sowel as Judaïsme geduld, maar gediskrimineer. [ aanhaling nodig ]
Aan die einde van die 19de eeu het hierdie Nederlandse tradisie van godsdienstige verdraagsaamheid verander in 'n stelsel van pilarisasie, waarin godsdienstige groepe afsonderlik saam bestaan ​​en slegs op die regeringsvlak in wisselwerking tree. Hierdie tradisie van verdraagsaamheid beïnvloed die Nederlandse strafregtelike beleid oor ontspanningsdwelms, prostitusie, LGBT -regte, genadedood en aborsie, wat tot die liberaalste ter wêreld behoort.
Politieke partye Redigeer
As gevolg van die veelpartystelsel het geen enkele party sedert die 19de eeu 'n meerderheid in die parlement gehad nie, gevolglik moes koalisie-kabinette gevorm word. Sedert stemreg in 1917 algemeen geword het, is die Nederlandse politieke stelsel oorheers deur drie families van politieke partye: die sterkste was die Christen -Demokrate, tans tweede deur die Christen -Demokratiese Appèl (CDA), die Sosiaal -Demokrate, verteenwoordig deur die Arbeid Party (PvdA) en derde was die liberale, waarvan die regse People's Party for Freedom and Democracy (VVD) die vernaamste verteenwoordiger is.
Hierdie partye het saamgewerk in koalisiekaste waarin die Christen-Demokrate nog altyd 'n vennoot was: dus regeer óf 'n middel-linkse koalisie van die Christen-Demokrate en Sosiaal-Demokrate, óf 'n sentrum-regse koalisie van Christen-Demokrate en Liberale. In die 1970's het die partystelsel meer onbestendig geword: die Christen -Demokratiese partye het setels verloor, terwyl nuwe partye suksesvol geword het, soos die radikale demokraat en progressiewe liberale Demokrate 66 (D66) of die ekoloogparty GroenLinks (GL).
In die 1994 -verkiesing verloor die CDA sy dominante posisie. 'N' Pers 'kabinet is gevorm deur die VVD, D66 en PvdA. Tydens die verkiesing in 2002 het hierdie kabinet sy meerderheid verloor as gevolg van 'n groter steun vir die CDA en die opkoms van die regse LPF, 'n nuwe politieke party, rondom Pim Fortuyn, wat 'n week voor die verkiesing vermoor is. 'N Kortstondige kabinet is gevorm deur CDA, VVD en LPF, wat gelei is deur die CDA-leier Jan Peter Balkenende. Na die verkiesing in 2003, waarin die LPF die meeste van sy setels verloor het, is 'n kabinet gevorm deur die CDA, VVD en D66. Die kabinet het 'n ambisieuse program vir die hervorming van die welsynstaat, die gesondheidsorgstelsel en immigrasiebeleid begin.
In Junie 2006 val die kabinet nadat D66 ten gunste van 'n mosie van wantroue gestem het teen die minister van immigrasie en integrasie, Rita Verdonk, wat 'n ondersoek ingestel het na die asielprosedure van Ayaan Hirsi Ali, 'n VVD -LP. Die CDA en VVD het 'n opsigterkabinet gevorm, en algemene verkiesings is op 22 November 2006 gehou. In hierdie verkiesings het die CDA die grootste party gebly en die Sosialistiese Party het die grootste winste behaal. Die vorming van 'n nuwe kabinet het drie maande geduur, wat gelei het tot 'n koalisie van CDA, PvdA en Christian Union.
Op 20 Februarie 2010 val die kabinet toe die PvdA weier om die betrokkenheid van die Nederlandse weermag in Uruzgan, Afghanistan, te verleng.  Op 9 Junie 2010 is vinnige verkiesings gehou, met verwoestende resultate vir die voorheen grootste party, die CDA, wat ongeveer die helfte van sy setels verloor het, wat 21 setels tot gevolg gehad het. Die VVD het die grootste party geword met 31 setels, gevolg deur die PvdA met 30 setels. Die groot wenner van die 2010 -verkiesing was Geert Wilders, wie se regse PVV,   die ideologiese opvolger van die LPF, sy aantal setels meer as verdubbel het.  Onderhandelingsgesprekke vir 'n nuwe regering het gelei tot 'n minderheidsregering, onder leiding van VVD ('n eerste) in koalisie met CDA, wat op 14 Oktober 2010 beëdig is. Hierdie ongekende minderheidsregering is ondersteun deur PVV, maar het uiteindelik bewys dat dit onstabiel,  toe Wilders, leier van PVV, op 21 April 2012 onverwags 'sewe weke se besparingsgesprekke' getorpedeer het oor nuwe besparingsmaatreëls, wat die weg baan vir vroeë verkiesings.   
VVD en PvdA het tydens die algemene verkiesing in 2012 'n meerderheid in die Huis van Verteenwoordigers gewen. Op 5 November 2012 vorm hulle die tweede Rutte -kabinet. Na die algemene verkiesing in 2017 het VVD, Christen -Demokratiese Appèl, Demokrate 66 en ChristenUnie die derde Rutte -kabinet gevorm.Hierdie kabinet bedank in Januarie 2021, twee maande voor die algemene verkiesing, na 'n skandaal oor bedrog teen kinderwelsyn.  In Maart 2021 was die sentrum-regse VVD van premier Mark Rutte die wenner van die verkiesing en het 35 uit 150 setels verseker. Die tweede grootste party was die middel-links D66 met 24 setels. Geert Wilders se verregse party het sy steun verloor. Eerste minister Mark Rutte, wat sedert 2010 aan bewind was, het sy vierde koalisieregering gevorm. 
Nederland is verdeel in twaalf provinsies, elk onder 'n kommissaris van die koning (Commissaris van de Koning). Informeel in die provinsie Limburg word hierdie pos goewerneur genoem (Gouverneur). Alle provinsies is verdeel in munisipaliteite (gemeenten), waarvan daar 355 (2019) is. 
Die land is ook onderverdeel in 21 waterdistrikte, wat beheer word deur 'n waterraad (waterskip of hoogheemraadschap), wat elkeen gesag het oor aangeleenthede rakende waterbestuur.   Die oprigting van waterrade dateer eintlik uit die van die land self, die eerste wat in 1196 verskyn het. Die Nederlandse waterrade is een van die oudste demokratiese entiteite ter wêreld wat nog bestaan. Elke vier jaar vind direkte waterverkiesings plaas.
Die administratiewe struktuur op die drie BES -eilande, gesamentlik bekend as die Karibiese Nederland, is buite die twaalf provinsies. Hierdie eilande het die status van openbare lichamen (openbare liggame).  In Nederland word hierdie administratiewe eenhede dikwels genoem spesiale munisipaliteite.
Nederland het verskeie Belgiese eksklaves  en binne daardie selfs verskeie enklawe wat deel uitmaak van die provinsie Noord -Brabant. Omdat Nederland en België albei in die Benelux is, en meer onlangs in die Schengen -gebied, kan burgers van die onderskeie lande sonder kontroles deur hierdie enklawe reis.
Die geskiedenis van die Nederlandse buitelandse beleid word gekenmerk deur die neutraliteit daarvan. Sedert die Tweede Wêreldoorlog het Nederland lid geword van 'n groot aantal internasionale organisasies, veral die VN, NAVO en die EU. Die Nederlandse ekonomie is baie oop en maak sterk staat op internasionale handel.
Die buitelandse beleid van Nederland is gebaseer op vier basiese verbintenisse: Atlantiese samewerking, Europese integrasie, internasionale ontwikkeling en internasionale reg. Een van die meer omstrede internasionale kwessies rondom Nederland is sy liberale beleid ten opsigte van sagte dwelms.
Gedurende en na die Nederlandse Goue Eeu het die Hollanders 'n kommersiële en koloniale ryk opgebou. Die belangrikste kolonies was die huidige Suriname en Indonesië. Indonesië het onafhanklik geword ná die Indonesiese Nasionale Revolusie in die veertigerjare na 'n onafhanklikheidsoorlog, internasionale druk en verskeie resolusies van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad. Suriname het onafhanklik geword in 1975. Die historiese bande wat uit sy koloniale verlede geërf is, beïnvloed steeds die buitelandse betrekkinge van Nederland. Boonop woon baie mense uit hierdie lande permanent in Nederland.
Nederland het een van die oudste staande leërs in Europa; dit is eers in die laat 1500's as sodanig deur Maurice van Nassau gestig. Die Nederlandse leër is regdeur die Nederlandse Ryk gebruik. Na die nederlaag van Napoleon is die Nederlandse weermag omskep in 'n dienspligter. Die weermag is sonder sukses ontplooi tydens die Belgiese Revolusie in 1830. Na 1830 is dit hoofsaaklik in die Nederlandse kolonies ontplooi, aangesien Nederland neutraal gebly het in Europese oorloë (insluitend die Eerste Wêreldoorlog), totdat Nederland in die Tweede Wêreldoorlog binnegeval is en in Mei 1940 deur die Wehrmacht verslaan.
Nederland het sy neutraliteit in 1948 laat vaar toe dit die Verdrag van Brussel onderteken het en in 1949 'n stigterslid van die NAVO geword het. Meer as 3 000 Nederlandse soldate is tydens die Koreaanse Oorlog in die 2de Infanteriedivisie van die Amerikaanse weermag aangewys. In 1996 is diensplig opgeskort en die Nederlandse weermag is weer omskep in 'n professionele leër. Sedert die negentigerjare was die Nederlandse weermag betrokke by die Bosniese Oorlog en die Kosovo -oorlog, het dit 'n provinsie in Irak gehou na die nederlaag van Saddam Hussein, en was dit in Afghanistan betrokke.
Die weermag bestaan ​​uit vier takke, wat almal die voorvoegsel dra Koninklijke (Koninklik):
Koninklijke Marine (KM), die Koninklike Nederlandse Vloot, insluitend die Naval Air Service en Marine Corps
Koninklijke Landmacht (KL), die Koninklike Nederlandse weermag
Koninklijke Luchtmacht (KLu), die Koninklike Nederlandse Lugmag
Koninklijke Marechaussee (KMar), die Royal Marechaussee (Militêre Polisie), take sluit in militêre polisie en grensbeheer.
Die duikbootdiens is op 1 Januarie 2017 vir vroue geopen. Die Korps Commandotroepen, die spesiale operasionele mag van die Nederlandse weermag, is oop vir vroue, maar as gevolg van die uiters hoë fisiese vereistes vir aanvanklike opleiding, is dit byna onmoontlik vir 'n vrou om 'n kommando.  Die Nederlandse ministerie van verdediging het meer as 70 000 personeel in diens, waaronder meer as 20 000 burgerlikes en meer as 50 000 militêre personeel.  In April 2011 kondig die regering 'n groot vermindering in sy weermag aan as gevolg van 'n vermindering in staatsuitgawes, insluitend 'n afname in die aantal tenks, vegvliegtuie, vlootskepe en senior amptenare. 
Nederland het baie internasionale konvensies rakende oorlogswet bekragtig. Nederland het besluit om nie die VN -verdrag oor die verbod op kernwapens te onderteken nie. 
Nederland het 'n ontwikkelde ekonomie en speel al eeue lank 'n spesiale rol in die Europese ekonomie. Sedert die 16de eeu was skeepvaart, vissery, landbou, handel en bankwese leidende sektore van die Nederlandse ekonomie. Nederland het 'n hoë vlak van ekonomiese vryheid. Nederland is een van die beste lande in die Global Enabling Trade Report (2de in 2016), en is in 2017 deur die Switserse Internasionale Instituut vir Bestuursontwikkeling as die vyfde mees mededingende ekonomie ter wêreld gerangskik.  Boonop het die land was die tweede mees innoverende nasie ter wêreld in die 2018 Global Innovation Index. 
Vanaf 2020 [update] was die belangrikste handelsvennote van Nederland Duitsland, België, die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State, Frankryk, Italië, China en Rusland.  Nederland is een van die tien voorste uitvoerlande ter wêreld. Voedsel vorm die grootste industriële sektor. Ander groot nywerhede sluit in chemikalieë, metallurgie, masjinerie, elektriese goedere, handel, dienste en toerisme. Voorbeelde van internasionale Nederlandse maatskappye wat in Nederland werk, sluit in Randstad, Unilever, Heineken, KLM, finansiële dienste (ING, ABN AMRO, Rabobank), chemikalieë (DSM, AKZO), petroleumraffinering (Royal Dutch Shell), elektroniese masjinerie (Philips, ASML) en satellietnavigasie (TomTom).
Nederland het die 17de grootste ekonomie ter wêreld en is die 11de in die BBP (nominaal) per capita. Tussen 1997 en 2000 was die jaarlikse ekonomiese groei (BBP) gemiddeld byna 4%, ver bo die Europese gemiddelde. Groei het aansienlik vertraag van 2001 tot 2005 met die wêreldwye ekonomiese verlangsaming, maar versnel tot 4,1% in die derde kwartaal van 2007. In Mei 2013 was inflasie 2,8% per jaar.  In April 2013 was die werkloosheid 8,2% (of 6,7% volgens die ILO -definisie) van die arbeidsmag.  In Februarie 2019 is dit verminder tot 3,4%. 
In die derde en vierde kwartaal van 2011 het die Nederlandse ekonomie onderskeidelik met 0,4%en 0,7%gekrimp weens Europese skuldkrisis, terwyl die ekonomie in die eurosone in die vierde kwartaal met 0,3%gekrimp het.  Nederland het ook 'n relatief lae GINI -koëffisiënt van 0,326. Ondanks die 11de plek in die BBP per capita, was UNICEF Nederland die 1ste in die welstand van kinders in ryk lande, beide in 2007 en in 2013.    Op die indeks van ekonomiese vryheid is Nederland die 14de mees gratis markkapitalistiese ekonomie uit 180 lande wat ondervra is.
Amsterdam is die finansiële en sakekapitaal van Nederland.  Die Amsterdamse Effektebeurs (AEX), deel van Euronext, is die oudste aandelebeurs ter wêreld en is een van Europa se grootste beurs. Dit is naby Dam -plein in die middestad geleë. As 'n stigterslid van die euro het Nederland (op rekenkundige doeleindes) sy voormalige geldeenheid, die "gulden" (gulden), op 1 Januarie 1999 vervang, saam met 15 ander aanvaarders van die euro. Werklike euromuntstukke en banknote volg op 1 Januarie 2002. Een euro was gelykstaande aan 2,20371 Nederlandse gulden. In die Karibiese Eilande word die Amerikaanse dollar in plaas van die euro gebruik.
Die Nederlandse ligging bied uitstekende toegang tot markte in die Verenigde Koninkryk en Duitsland, met die hawe van Rotterdam die grootste hawe in Europa. Ander belangrike dele van die ekonomie is internasionale handel (Nederlandse kolonialisme het begin met samewerkende private ondernemings soos die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie), bankwese en vervoer. Nederland het die kwessie van openbare finansies en stagnerende werkgroei suksesvol aangespreek lank voor sy Europese vennote. Amsterdam is die 5de besigste toeristebestemming in Europa met meer as 4,2 miljoen internasionale besoekers.  Sedert die uitbreiding van die EU het 'n groot aantal trekarbeiders vanuit Sentraal- en Oos -Europa in Nederland aangekom. 
Nederland is steeds een van die voorste Europese lande wat direkte buitelandse beleggings lok en is een van die vyf grootste beleggers in die Verenigde State. Die ekonomie het in 2005 'n verlangsaming beleef, maar het in 2006 herstel na die vinnigste tempo in ses jaar as gevolg van verhoogde uitvoer en sterk belegging. Die tempo van werkgroei het in 2007 'n hoogtepunt van 10 jaar bereik. Nederland is die vierde mees mededingende ekonomie ter wêreld, volgens die World Economic Forum se Global Competitiveness Report. 
Vanaf die 1950's het Nederland groot aardgasbronne ontdek. Die verkoop van aardgas het dekades lank enorme inkomste vir Nederland opgelewer, wat honderde miljarde euro's by die regering se begroting gevoeg het.  Die onvoorsiene gevolge van die land se groot energie -rykdom het egter die mededingendheid van ander sektore van die ekonomie beïnvloed, wat gelei het tot die teorie van Nederlandse siektes. 
Afgesien van steenkool en gas, het die land geen mynbouhulpbronne nie. Die laaste steenkoolmyn is in 1974 gesluit. Die Groningen-gasveld, een van die grootste aardgasvelde ter wêreld, is naby Slochteren geleë. Die ontginning van hierdie veld het sedert die middel van die sewentigerjare tot inkomste van € 159 miljard gelei.  Die veld word bedryf deur Gasunie in staatsbesit en produksie word gesamentlik deur die regering, Royal Dutch Shell en Exxon Mobil benut deur NAM (Nederlandse Aardolie Maatschappij). "Gasonttrekking het gelei tot toenemend sterk aardbewings, waarvan sommige tot 3,6 op die Richterskaal gemeet het. Die koste van herstelwerk, strukturele verbeterings aan geboue en vergoeding vir huiswaarde word op € 6,5 miljard geraam. Rondom 35,000 Daar word gesê dat huise geraak word. "  Nederland het 'n geskatte 25% van aardgasreserwes in die EU.  Die energiesektor was in 2014 verantwoordelik vir byna 11% van die BBP.  Die ekonomie van Nederland, hoofsaaklik as gevolg van die groot hoeveelhede aardgasreserwes, word beskou as 'n 'baie hoë' energie -intensiteitsgradering. 
Nederland word deur toekomstige uitdagings gekonfronteer, aangesien die energietoevoer na verwagting teen die vraag teen die jaar 2025 in die gassektor sal skort. Dit word toegeskryf aan die uitputting van die belangrikste gasveld van Nederland, Groningen, en die aardbewings wat die streek Groningen getref het.  Boonop bestaan ​​daar dubbelsinnigheid rondom die haalbaarheid van die vervaardiging van onkonvensionele gas. Nederland maak sterk staat op aardgas om energie te verskaf. Gas is die belangrikste verwarmingsbron vir huishoudings in Nederland  en verteenwoordig 35% van die energiemengsel in 2014.  Verder het die pakket van die Europese Unie 2020 (20% vermindering van broeikasgasemissies, 20% hernubare energie in energie) mengsel en 20% verbetering in energie-doeltreffendheid) wat in 2009 ingestel is, het die binnelandse energiepolitiek van Nederland beïnvloed en druk op nie-staatsaktore geplaas om toestemming te gee vir meer aggressiewe hervormings van energie wat die afhanklikheid van natuurlike hulpbronne as 'n bron van inkomste vir die ekonomie sou verminder.  Daarom was 'n oorgang na hernubare energie 'n belangrike doelwit van Nederland om die energiesekuriteit van die land te beskerm teen uitputting van natuurlike hulpbronne, veral gas.  Nederland het teen die jaar 2020 'n doelwit van 14% van die totale energiemengsel vir hernubare energie gestel.  Die voortgesette belastingvermindering vir elektrisiteit wat deur steenkool en gas opgewek word, en die eksplorasie en ontginning van gas uit die velde wat "onvoldoende" winsgewend is,  maak dit moeilik om 'n suksesvolle oorgang na hernubare energie te bereik as gevolg van teenstrydighede in die beleidsmengsel. In 2011 is geraam dat die sektor vir hernubare energie 31% (743 miljoen euro) ontvang het, terwyl die konvensionele energiesektor 69% (1,6 miljard euro) van die totale energiesubsidies deur die regering ontvang het.  Boonop moet die energiemark in Nederland nog oorheers word deur enkele groot korporasies Nuon, RWE, E.ON, Eneco en Delta wat 'n beduidende invloed op die energiebeleid het.  Die aandeel in hernubare energie in die energiemengsel sal na raming 12,4% teen 2020 bereik, wat 1,6% minder is as die teiken van 14%.  [ benodig opdatering ]
Landbou en natuurlike hulpbronne Redigeer
Vanuit 'n biologiese hulpbronperspektief het Nederland 'n lae skenking: die biokapasiteit van Nederland beloop in 2016 slegs 0,8 wêreldwye hektaar, waarvan 0,2 aan die landbou toegewy is.  Die Nederlandse biokapasiteit per persoon is ongeveer die helfte van die 1,6 wêreldwye hektaar biokapasiteit per persoon wat wêreldwyd beskikbaar is.  Daarteenoor gebruik die Nederlanders in 2016 gemiddeld 4,8 globale hektaar biokapasiteit - hul ekologiese voetspoor van verbruik. Dit beteken dat die Nederlanders byna ses keer soveel biokapasiteit benodig as wat Nederland bevat. As gevolg hiervan was daar in 2016 'n tekort aan biokapasiteit van 4,0 wêreldwye hektaar per persoon. 
Die Nederlandse landbousektor is hoogs gemeganiseerd en fokus sterk op internasionale uitvoer. Dit het ongeveer 4% van die Nederlandse arbeidsmag in diens, maar lewer groot oorskotte in die voedselverwerkingsbedryf en is verantwoordelik vir 21% van die Nederlandse totale uitvoerwaarde.  Die Nederlanders staan ​​eerste in die Europese Unie en tweede wêreldwyd in waarde van landbou -uitvoer, agter slegs die Verenigde State, , met landbou -uitvoer wat € 80,7 miljard in 2014 verdien het,  teenoor € 75,4 miljard in 2012.  In 2019 was landbou -uitvoer € 94,5 miljard werd. 
Een derde van die wêreld se uitvoer van chili, tamaties en komkommers gaan deur die land. Nederland voer ook 'n vyftiende van die wêreld se appels uit. 
Daarbenewens bestaan ​​'n aansienlike deel van die Nederlandse landbou-uitvoer uit varsgesnyde plante, blomme en blombolle, terwyl Nederland twee derdes van die wêreld se totaal uitvoer. 
Nederland het 'n geskatte bevolking van 17 493 969 op 30 April 2021.  Dit is die vyfde digste bevolkte land in Europa, en behalwe vir die baie klein stadstate soos Monaco, Vatikaanstad en San Marino is dit die digste bevolkte land in Europa. En dit is die 16de digste bevolkte land ter wêreld met 'n digtheid van 424 per vierkante kilometer (1,100/vierkante myl). Dit is die 67ste bevolkte land ter wêreld. Tussen 1900 en 1950 het die land se bevolking byna verdubbel van 5,1 tot 10 miljoen. Van 1950 tot 2000 het die bevolking verder toegeneem tot 15,9 miljoen, hoewel dit 'n laer bevolkingsgroei verteenwoordig.  ​​Die beraamde groeikoers in 2013 [opdatering] is 0,44%. 
Die vrugbaarheidskoers in Nederland is 1,78 kinders per vrou (skatting van 2018), , wat hoog is in vergelyking met baie ander Europese lande, maar onder die koers van 2,1 kinders per vrou wat nodig is vir die vervanging van natuurlike bevolking, bly dit aansienlik laer as die hoë van 5,39 kinders gebore per vrou in 1879.  Nederland het daarna een van die oudste bevolkings ter wêreld, met 'n gemiddelde ouderdom van 42,7 jaar.  Die lewensverwagting is hoog in Nederland: 84,3 jaar vir pasgebore meisies en 79,7 vir seuns (raming vir 2020).  Die land het 'n migrasiekoers van 1,9 migrante per 1,000 inwoners per jaar.  Die meerderheid van die bevolking van Nederland is etnies Nederlands. Volgens 'n skatting van 2005 was die bevolking 80,9% Nederlanders, 2,4% Indonesies, 2,4% Duits, 2,2% Turks, 2,0% Surinaamse, 1,9% Marokkaans, 0,8% Antilliaans en Aruban en 7,4% ander.  Ongeveer 150 000 tot 200 000 mense wat in Nederland woon, is uitgewekenes, meestal gekonsentreer in en om Amsterdam en Den Haag, wat nou byna 10% van die bevolking van hierdie stede uitmaak.  
Die Nederlanders is die hoogste mense ter wêreld, volgens nasionaliteit,  met 'n gemiddelde hoogte van 1,81 meter (5 ft 11,3 in) vir volwasse mans en 1,67 meter (5 ft 5,7 in) vir volwasse wyfies in 2009.  Mense in die suide is gemiddeld ongeveer 2 cm (0,8 duim) korter as dié in die noorde.
Volgens Eurostat was daar in 2010 1,8 miljoen gebore buitelanders in Nederland, wat ooreenstem met 11,1% van die totale bevolking. Hiervan is 1,4 miljoen (8,5%) buite die EU gebore en 0,43 miljoen (2,6%) is in 'n ander EU -lidstaat gebore.  Op 21 November 2016 was daar 3,8 miljoen inwoners in Nederland met ten minste een in die buiteland gebore ouer ("migrasie-agtergrond").  Meer as die helfte van die jongmense in Amsterdam en Rotterdam het 'n nie-westerse agtergrond.  Nederlanders, of afstammelinge van Nederlanders, word ook wêreldwyd in migrerende gemeenskappe aangetref, veral in Kanada, Australië, Suid -Afrika en die Verenigde State. Volgens die United States Census Bureau (2006) beweer meer as 5 miljoen Amerikaners totale of gedeeltelike Nederlandse afkoms.  Daar woon byna 3 miljoen Afrikaans-afstammelinge in Suid-Afrika.  In 1940 was daar 290.000 Europeërs en Eurasiërs in Indonesië,  maar die meeste het sedertdien die land verlaat. 
Die Randstad is die land se grootste woonbuurt in die weste van die land en bevat die vier grootste stede: Amsterdam in die provinsie Noord -Holland, Rotterdam en Den Haag in die provinsie Suid -Holland, en Utrecht in die provinsie Utrecht. Die Randstad het 'n bevolking van ongeveer 8,2 miljoen inwoners  en is die 5de grootste metropolitaanse gebied in Europa.Volgens die Nederlandse Sentrale Statistiekburo het 28 persent van die Nederlandse bevolking in 2015 'n bestedeelbare inkomste van meer as 45 000 euro (wat nie uitgawes vir gesondheidsorg of onderwys insluit nie). 
Funksionele stedelike gebiede Redigeer
Die amptelike taal is Nederlands, wat deur die oorgrote meerderheid van die inwoners gepraat word. Behalwe Nederlands, word Wes -Fries erken as 'n tweede amptelike taal in die noordelike provinsie van Friesland (Fryslân in Wes -Fries).  Wes -Fries het 'n formele status vir regeringskorrespondensie in die provinsie. In die Europese deel van die koninkryk word twee ander streektale erken onder die Europese handves vir streektale of minderheidstale. 
Die eerste van hierdie erkende streektale is Nedersaksies (Nedersaksisch in Nederlands). Nedersaksies bestaan ​​uit verskeie dialekte wat in die noorde en ooste gepraat word, soos Tweants in die streek Twente en Drents in die provinsie Drenthe. Tweedens word Limburgs ook erken as 'n streektaal. Dit bestaan ​​uit Nederlandse variëteite Meuse-Rynse Frankiese tale en word in die suidoostelike provinsie Limburg gepraat.  Die dialekte wat die meeste in Nederland gepraat word, is die Brabanties-Hollandse dialekte. 
Ripuariese taal, wat in Kerkrade en Vaals in onderskeidelik die Kerkrade -dialek en die Vaals -dialek   gepraat word, word ook wettiglik as Limburgs behandel - sien Suidoos -Limburgse dialek.
Engels het 'n formele status in die spesiale munisipaliteite Saba en Sint Eustatius. Dit word wyd gepraat op hierdie eilande. Papiamento het 'n formele status in die spesiale gemeente Bonaire. Jiddies en die Romani-taal is in 1996 erken as nie-territoriale tale.  Nederland het 'n tradisie om vreemde tale aan te leer, geformaliseer in Nederlandse onderwyswette. Ongeveer 90% van die totale bevolking dui aan dat hulle in Engels kan praat, 70% in Duits en 29% in Frans.  Engels is 'n verpligte kursus in alle sekondêre skole.  In die meeste laer vlak sekondêre skoolopvoedings (vmbo), is 'n ekstra moderne vreemde taal gedurende die eerste twee jaar verpligtend. 
In hoërskole op hoër vlak (HAVO en VWO) is die verwerwing van twee ekstra moderne vreemde taalvaardighede gedurende die eerste drie jaar verpligtend. Slegs gedurende die afgelope drie jaar in VWO is een vreemde taal verpligtend. Behalwe Engels is die standaard moderne tale Frans en Duits, hoewel skole een van hierdie moderne tale kan vervang deur Chinees, Spaans, Russies, Italiaans, Turks of Arabies.  Boonop gee skole in Friesland onderrig en eksamens in Wes -Fries, en skole regoor die land gee onderrig en eksamens in antieke Grieks en Latyn vir hoërskool (genaamd Gymnasium of VWO+).
Godsdienstige identifikasie in Nederland (2019) 
Die bevolking van Nederland was oorwegend Christelik tot in die laat 20ste eeu, verdeel in 'n aantal denominasies. Alhoewel daar 'n beduidende godsdienstige diversiteit is, is daar 'n afname in godsdiensaanhang. Nederland is nou een van die mees sekulêre samelewings ter wêreld.
In 2019 het Statistieke Nederland bevind dat 54,1% van die totale bevolking homself as nie-godsdienstig verklaar het. Groepe wat die nie-godsdienstiges in Nederland verteenwoordig, sluit in Humanistisch Verbond. Rooms -Katolieke het 20,1% van die totale bevolking uitgemaak, Protestante (14,8%). Moslems het 5,0% van die totale bevolking uitgemaak en volgelinge van ander Christelike denominasies en ander godsdienste (soos Judaïsme, Boeddhisme en Hindoeïsme) was die oorblywende 5,9%.  'n Opname van 2015 uit 'n ander bron het bevind dat Protestante meer as die Katolieke was. 
Die suidelike provinsies Noord -Brabant en Limburg was histories sterk Rooms -Katoliek, en sommige inwoners beskou die Katolieke Kerk as 'n basis vir hul kulturele identiteit. Protestantisme in Nederland bestaan ​​uit 'n aantal kerke binne verskillende tradisies. Die grootste hiervan is die Protestantse Kerk in Nederland (PKN), 'n Verenigde kerk wat gereformeerd en Luthers van aard is.  Dit is in 2004 gestig as 'n samesmelting van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, die Gereformeerde Kerke in Nederland en 'n kleiner Lutherse Kerk. Verskeie ortodokse Gereformeerde en liberale kerke het nie by die PKN ingeskakel nie. Alhoewel die Christendom in die geheel 'n minderheid geword het, bevat Nederland 'n Bybelgordel van Seeland tot in die noordelike dele van die provinsie Overijssel, waarin Protestantse (veral gereformeerde) oortuigings sterk bly, en selfs meerderhede in munisipale rade het.
Islam is die tweede grootste godsdiens in die staat. In 2012 was daar ongeveer 825 000 Moslems in Nederland (5% van die bevolking).  Die Moslem -bevolking het vanaf die 1960 toegeneem as gevolg van 'n groot aantal trekarbeiders. Dit sluit trekarbeiders uit Turkye en Marokko in, asook migrante uit voormalige Nederlandse kolonies, soos Surinam en Indonesië. Gedurende die 1990's het Moslemvlugtelinge aangekom uit lande soos Bosnië en Herzegovina, Iran, Irak, Somalië en Afghanistan. 
'N Ander godsdiens wat beoefen word, is Hindoeïsme, met ongeveer 215 000 aanhangers (effens meer as 1% van die bevolking). Die meeste hiervan is Indo-Surinaamse. Daar is ook groot bevolkings van Hindoe-immigrante uit Indië en Sri Lanka, en sommige Westerse aanhangers van Hindoeïsme-georiënteerde nuwe godsdienstige bewegings, soos Hare Krishnas. Na raming het 250 000 Boeddhiste of mense sterk aangetrokke tot hierdie godsdiens, veral etniese Nederlanders. Boonop is daar ongeveer 45 000 Jode in Nederland.
Die Grondwet van Nederland waarborg vryheid van onderwys, wat beteken dat alle skole wat aan algemene kwaliteitskriteria voldoen, dieselfde staatsfinansiering ontvang. Dit sluit skole in wat gebaseer is op godsdienstige beginsels deur godsdienstige groepe (veral Rooms -Katoliek en verskillende Protestante). Drie politieke partye in die Nederlandse parlement, (CDA, en twee klein partye, ChristenUnie en SGP) is gebaseer op die Christelike oortuiging. Verskeie Christelike godsdienstige vakansiedae is nasionale vakansiedae (Kersfees, Paasfees, Pinkster en die hemelvaart van Jesus). 
By die onafhanklikheid van die land was Protestante oorheersend in die grootste deel van die land, terwyl Rooms -Katolieke in die suide oorheers het, veral Noord -Brabant en Limburg. Aan die einde van die 19de eeu het sekularisme, ateïsme, liberalisme en sosialisme aanhangers gekry. Teen 1960 het die Rooms -Katolieke daarna die getal Protestante gelykgestel, en albei Christelike takke het begin afneem. Omgekeerd het Islam aansienlik gegroei as gevolg van immigrasie. Sedert 2000 is daar meer bewustheid van godsdiens, veral as gevolg van Moslem -ekstremisme. 
Die Nederlandse koninklike familie word tradisioneel verbind met die Calvinisme, spesifiek die NG Kerk, wat saamgesmelt het tot die Protestantse Kerk in Nederland. Die NG Kerk was die enigste groot Protestantse kerk in Nederland vanaf die Reformasie tot die 19de eeu. Denominasionele skeuring in 1834 en in 1886 gediversifiseerde Nederlandse Calvinisme. In 2013 het 'n Rooms -Katoliek koningin geword.
'N Opname in Desember 2014 het tot die gevolgtrekking gekom dat daar vir die eerste keer meer ateïste (25%) as teïste (17%) in Nederland was, terwyl die res van die bevolking agnosties (31%) of ietsisties (27%) was.  In 2015 het 'n oorgrote meerderheid van die inwoners van Nederland (82%) gesê dat hulle nog nooit of byna nooit 'n kerk besoek het nie, en 59% het gesê dat hulle nog nooit in 'n kerk van enige aard was nie. Van al die mense wat ondervra is, het 24% hulself as 'n ateïs beskou, 'n toename van 11% in vergelyking met die vorige studie wat in 2006 gedoen is.  Die verwagte styging van spiritualiteit (ietsisme) het volgens navorsing in 2015 tot stilstand gekom. In 2006 het 40% van die respondente hulself as geestelik beskou in 2015, dit het tot 31% gedaal. Die getal wat geglo het dat daar 'n hoër mag bestaan, het in dieselfde tydperk van 36% tot 28% gedaal. 
Onderrig in Nederland is verpligtend tussen die ouderdomme van 5 en 16. As 'n kind nie 'n 'beginkwalifikasie' (HAVO-, VWO- of MBO 2+ -graad) het nie, word hulle steeds gedwing om klasse by te woon totdat hulle so 'n kwalifikasie bereik of bereik op die ouderdom van 18. 
Alle kinders in Nederland woon gewoonlik laerskool van (gemiddeld) tussen 4 en 12 jaar oud. Dit bestaan ​​uit agt grade, waarvan die eerste fakulteit is. Op grond van 'n geskiktheidstoets, die aanbeveling van die agtste onderwyser en die mening van die leerling se ouers of versorgers, word 'n keuse gemaak vir een van die drie hoofstrome van sekondêre onderwys. Nadat 'n spesifieke stroom voltooi is, kan 'n leerling steeds voortgaan in die voorlaaste jaar van die volgende stroom.
Die VMBO het vier grade en is op verskillende vlakke onderverdeel. Die suksesvolle voltooiing van die VMBO lei tot 'n lae-vlak beroepsgraad wat toegang tot die MBO verleen. Die MBO (middelvlak toegepaste onderwys) is 'n vorm van opvoeding wat hoofsaaklik fokus op die onderrig van 'n praktiese of beroepsgraad. Met die MBO -sertifisering kan 'n student aansoek doen vir die HBO. Die HAVO het 5 grade en maak toelating tot die HBO moontlik. Die HBO (hoër professionele onderwys) is universiteite vir professionele onderwys (toegepaste wetenskappe) wat professionele baccalaureusgrade toeken, soortgelyk aan polytechnic -grade. 'N HBO -graad gee toegang tot die universiteitstelsel. Die VWO (bestaande uit atheneum en gimnasium) het 6 grade en berei hom voor om aan 'n navorsingsuniversiteit te studeer. Universiteite bied 'n driejarige baccalaureusgraad aan, gevolg deur 'n een- of tweejarige meestersgraad, wat weer gevolg kan word deur 'n vier- of vyfjarige doktorsgraadprogram.
Doktorale kandidate in Nederland is gewoonlik nie-vaste werknemers van 'n universiteit. Alle Nederlandse skole en universiteite word in die openbaar gefinansier en bestuur, met die uitsondering van godsdienstige skole wat in die openbaar gefinansier word, maar nie deur die staat bestuur word nie, alhoewel vereistes nodig is vir die goedkeuring van die finansiering. Nederlandse universiteite het 'n klasgeld van ongeveer 2,000 euro per jaar vir studente uit Nederland en die Europese Unie. Die bedrag is ongeveer 10,000 euro vir nie-EU-studente.
In 2016 behou Nederland sy nommer een posisie bo -aan die jaarlikse Euro Health Consumer Index (EHCI), wat gesondheidsorgstelsels in Europa vergelyk, en behaal 916 van 'n maksimum van 1000 punte. Nederland is sedert 2005 onder die top drie lande in elke verslag wat gepubliseer is. Op 48 aanwysers soos pasiëntregte en -inligting, toeganklikheid, voorkoming en uitkomste het Nederland ses jaar agtereenvolgens sy topposisie onder 37 Europese lande verseker.  Nederland was die eerste plek in 'n studie in 2009 waarin die gesondheidsorgstelsels van die Verenigde State, Australië, Kanada, Duitsland en Nieu -Seeland vergelyk is.  
Sedert die groot hervorming van die gesondheidsorgstelsel in 2006, het die Nederlandse stelsel elke jaar meer punte in die indeks gekry. Volgens die HCP (Health Consumer Powerhouse) het Nederland 'n 'chaosstelsel', wat beteken dat pasiënte 'n groot mate van vryheid het van waar hulle hul gesondheidsversekering moet koop, tot waar hulle hul gesondheidsorgdiens kry. Die verskil tussen Nederland en ander lande is dat die chaos bestuur word. Besluite oor gesondheidsorg word geneem in 'n dialoog tussen die pasiënte en gesondheidswerkers. 
Gesondheidsversekering in Nederland is verpligtend. Gesondheidsorg in Nederland word gedek deur twee statutêre vorme van versekering:
Zorgverzekeringswet (ZVW), wat dikwels 'basiese versekering' genoem word, dek algemene mediese sorg.
Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) dek langtermyn verpleegkunde en sorg.
Terwyl Nederlandse inwoners outomaties deur die regering vir AWBZ verseker is, moet almal hul eie basiese gesondheidsorgversekering (basisverzekering) afsluit, behalwe diegene jonger as 18 jaar wat outomaties onder hul ouers se premie gedek word. As 'n persoon besluit om nie 'n versekeringsdekking uit te voer nie, kan die persoon 'n boete opgelê word. Versekeraars moet 'n universele pakket aanbied vir almal ouer as 18 jaar, ongeag ouderdom of gesondheidstoestand - dit is onwettig om 'n aansoek te weier of spesiale voorwaardes op te lê. In teenstelling met baie ander Europese stelsels, is die Nederlandse regering verantwoordelik vir die toeganklikheid en kwaliteit van die gesondheidsorgstelsel in Nederland, maar nie verantwoordelik vir die bestuur daarvan nie.
Gesondheidsorg in Nederland kan op verskillende maniere verdeel word: drie klasse, in somatiese en geestesgesondheidsorg en in 'genesing' (korttermyn) en 'sorg' (langtermyn). Huisdokters (huisartsen, vergelykbaar met algemene praktisyns) vorm die grootste deel van die eerste klas. Om na 'n lid van die eerste vlak te verwys, is verpligtend vir toegang tot die tweede en derde vlak.  Die gesondheidsorgstelsel is in vergelyking met ander Westerse lande redelik effektief, maar nie die mees koste-effektiewe nie. 
Gesondheidsorg in Nederland word gefinansier deur 'n dubbele stelsel wat in Januarie 2006 in werking getree het. Langtermynbehandelings, veral dié wat semi-permanente hospitalisasie behels, asook ongeskiktheidskoste soos rolstoele, word gedek deur 'n staatsbeheerde verpligte versekering. Dit word neergelê in die Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten ("Algemene wet op buitengewone gesondheidskoste") wat die eerste keer in 1968 in werking getree het. In 2009 dek hierdie versekering 27% van alle uitgawes vir gesondheidsorg. 
Vir alle gereelde (korttermyn) mediese behandeling is daar 'n stelsel van verpligte gesondheidsversekering, met privaat gesondheidsversekeringsmaatskappye. Hierdie versekeringsmaatskappye is verplig om 'n pakket met 'n omskrewe versekerde versekering te voorsien.  Hierdie versekering dek 41% van alle uitgawes vir gesondheidsorg. 
Ander bronne van betaling vir gesondheidsorg is belasting (14%), eiebetalings (9%), addisionele opsionele pakkette vir gesondheidsversekering (4%) en 'n verskeidenheid ander bronne (4%).  Bekostigbaarheid word gewaarborg deur 'n stelsel van inkomsteverwante toelaes en individuele en werkgewerbetaalde inkomsteverwante premies.
'N Belangrike kenmerk van die Nederlandse stelsel is dat premies nie verband hou met gesondheidstatus of ouderdom nie. Risiko -afwykings tussen private gesondheidsversekeringsmaatskappye as gevolg van die verskillende risiko's wat individuele polishouers bied, word vergoed deur risiko -gelykstelling en 'n gemeenskaplike risikopoel. Die finansieringslas vir alle korttermyn dekking vir gesondheidsorg word 50% deur werkgewers, 45% deur die versekerde en 5% deur die regering gedra. Kinders onder 18 jaar word gratis gedek. Diegene met 'n lae inkomste ontvang vergoeding om hulle te help om hul versekering te betaal. Premies betaal deur die versekerde is ongeveer € 100 per maand (ongeveer US $ 127 in Augustus 2010 en € 150 of US $ 196 in 2012), met 'n variasie van ongeveer 5% tussen die verskillende mededingende versekeraars, en 'n jaarlikse aftrek van € 220 (US $ 288) ).
Mobiliteit op Nederlandse paaie het sedert die vyftigerjare voortdurend toegeneem en is nou meer as 200 miljard km per jaar,  waarvan driekwart per motor gery word.  Ongeveer die helfte van alle reise in Nederland word met die motor gedoen, 25% per fiets, 20% loop en 5% met die openbare vervoer. 
Met 'n totale padnetwerk van 139.295 km, wat 2 758 km snelweë insluit,  het Nederland een van die digste padnetwerke ter wêreld - baie digter as Duitsland en Frankryk, maar steeds nie so dig soos België nie. 
As deel van sy verbintenis tot volhoubaarheid van die omgewing, het die Nederlandse regering 'n plan begin om meer as 200 herlaaistasies vir elektriese voertuie regoor die land te vestig. Die uitrol word uitgevoer deur die Switserse krag- en outomatiseringsonderneming ABB en die Nederlandse onderneming Fastned, en het ten doel om ten minste een stasie binne 'n radius van 50 kilometer (30 myl) van elke huis in Nederland te voorsien.  Tans huisves Nederland alleen meer as 'n kwart van alle herlaaistasies in die Europese Unie.  Hierdie aandeel styg tot 30% as Brexit in ag geneem word. Boonop het nuutverkoopte motors in Nederland gemiddeld die laagste CO2 -uitstoot in die EU. 
Ongeveer 13% van alle afstand word met die openbare vervoer afgelê, waarvan die meerderheid per trein is.  Soos in baie ander Europese lande, is die Nederlandse spoornetwerk van 3,013 km ook redelik dig.  Die netwerk is meestal gefokus op spoorwegdienste en verbind alle groot dorpe en stede met meer as 400 stasies. Treine is gereeld, met twee treine per uur op minder lyne, [k] gemiddeld twee tot vier treine per uur en tot agt treine per uur op die besigste lyne.  Die Nederlandse nasionale treinnetwerk bevat ook die HSL-Zuid, 'n hoëspoedlyn tussen die metropolitaanse gebied van Amsterdam en die Belgiese grens vir treine wat van Parys en Londen na Nederland ry.
Fietsry is 'n alomteenwoordige vervoermiddel in Nederland. Byna net soveel kilometers word per fiets afgelê as per trein.  Die Nederlanders het na raming minstens 18 miljoen fietse,   wat meer as een per capita maak, en twee keer soveel as die ongeveer 9 miljoen motorvoertuie op die pad.  In 2013 het die Europese Fietsryersfederasie Nederland en Denemarke as die mees fietsvriendelike lande in Europa aangewys,  maar meer van die Nederlanders (36%) as van die Dene (23%) noem die fiets as hul mees algemene vervoermiddel op 'n tipiese dag.  [l] Fietsinfrastruktuur is omvattend. Besige paaie het ongeveer 35 000 km se spesiale fietsrybane ontvang, wat fisies geskei is van gemotoriseerde verkeer.  Besige aansluitings is dikwels toegerus met fietsspesifieke verkeersligte. Daar is groot fietsparkeergeriewe, veral in die middestede en by treinstasies.
Tot en met die bekendstelling van treine was skepe die primêre vervoermiddel in Nederland. En gestuur het daarna baie belangrik gebly. Die hawe van Rotterdam is die grootste hawe in Europa en die grootste hawe ter wêreld buite Oos-Asië, met die riviere Maas en Ryn wat uitstekende toegang bied tot die stroomopwaarts van die binneland tot by Basel, Switserland, en na Duitsland en Frankryk. Vanaf 2013 [update] was Rotterdam die agtste grootste houerhawe ter wêreld wat jaarliks ​​440,5 miljoen ton vrag hanteer.  Die hoofaktiwiteite van die hawe is petrochemiese nywerhede en algemene vraghantering en omslag. Die hawe funksioneer as 'n belangrike deurvoerpunt vir grootmaatmateriaal en tussen die Europese vasteland en oorsee. Vanaf Rotterdam word goedere per skip, riviervaart, trein of pad vervoer. Die Volkeraksluizen tussen Rotterdam en Antwerpen is die grootste sluise vir binnelandse seevaart ter wêreld in terme van tonnemaat wat daardeur beweeg. In 2007 is die Betuweroute, 'n nuwe snelvragspoorweg van Rotterdam na Duitsland, voltooi. Nederland is ook die gasheer vir Europa se vierde grootste hawe in Amsterdam.Die binnelandse vloot van Nederland is die grootste in Europa.  Nederland het ook die grootste vloot aktiewe historiese skepe ter wêreld.  Bote word ook gebruik vir passasiersreise, soos die watertaxies in Rotterdam. Die veerbootnetwerk in Amsterdam en die Waterbus -netwerk in Rotterdam is deel van die openbare vervoerstelsel.
Schiphol -lughawe, net suidwes van Amsterdam, is die belangrikste internasionale lughawe in Nederland en die derde besigste lughawe in Europa wat passasiers betref. Schiphol is die belangrikste spilpunt vir KLM, die land se vlagskip en die oudste lugredery ter wêreld.  In 2016 het die Royal Schiphol Group -lughawens 70 miljoen passasiers hanteer.  Alle lugverkeer is internasionaal en die Schiphol -lughawe is verbind met meer as 300 bestemmings wêreldwyd, meer as enige ander Europese lughawe.  Die lughawe is ook 'n belangrike vraghub, wat 1,44 miljoen ton vrag in 2020 verwerk.  Kleiner internasionale lughawens in die land sluit in Eindhoven -lughawe, Rotterdam -Den Haag -lughawe, Maastricht Aachen -lughawe en Groningen -lughawe Eelde. Lugvervoer is van kardinale belang vir die Karibiese deel van Nederland, met alle eilande wat hul eie lughawe het. Dit sluit die kortste aanloopbaan ter wêreld op Saba in. 
Kuns, argitektuur en filosofie Redigeer
Nederland het baie bekende skilders gehad. In die Middeleeue was Hieronymus Bosch, Petrus Christus, Lucas Gassel en Pieter Bruegel die Ouer vooraanstaande Nederlandse pioniers.
Gedurende die Nederlandse Goue Eeu, wat oor 'n groot deel van die 17de eeu strek, was die Nederlandse Republiek welvarend en was dit 'n florerende artistieke beweging. Dit was die ouderdom van die "Nederlandse meesters", soos Rembrandt van Rijn, Johannes Vermeer, Jan Steen, Jacob van Ruisdael, Gerard van Honthorst, Theodoor van Thulden en vele ander.
Bekende Nederlandse skilders van die 19de en 20ste eeu was Vincent van Gogh en die luministe Jan Sluijters, Leo Gestel en Piet Mondrian. M. C. Escher is 'n bekende grafiese kunstenaar. Willem de Kooning is gebore en opgelei in Rotterdam, hoewel hy as 'n Amerikaanse kunstenaar erkenning geniet het.
Literatuur floreer ook gedurende die Nederlandse Goue Eeu, met Joost van den Vondel en P. C. Hooft as die twee bekendste skrywers. In die 19de eeu het Multatuli geskryf oor die swak behandeling van die inboorlinge in die Nederlandse kolonie, die huidige Indonesië. Belangrike skrywers uit die 20ste eeu sluit in Godfried Bomans, Harry Mulisch, Jan Wolkers, Simon Vestdijk, Hella S. Haasse, Cees Nooteboom, Gerard Reve en Willem Frederik Hermans. Van Anne Frank Dagboek van 'n jong meisie is gepubliseer nadat sy tydens die Holocaust vermoor en uit Nederlands vertaal is na alle groot tale.
In Nederland kan verskillende argitektoniese style onderskei word. Deur die jare is verskillende style gebou en bewaar.
Die Romaanse argitektuur is gebou tussen die jare 950 en 1250. Hierdie argitektoniese styl is die meeste gekonsentreer in die provinsies Gelderland en Limburg. Veral Limburg verskil baie in argitektoniese styl van die res van Nederland.
Die Gotiese argitektuur het in ongeveer 1230 in Nederland gekom. Gotiese geboue het dikwels groot vensters, spitse boë en was ryklik versier. Brabanties Goties het ontstaan ​​met die opkoms van die hertogdom Brabant en versprei oor die Bourgondiese provinsies. Hierdie argitektoniese styl is die mees gekonsentreerde in die provinsie Noord-Brabant, soos die St. John's Cathedral in 's-Hertogenbosch, The Our Lady in Breda en die Margraves Palace in Bergen op Zoom.
Wat baie mense ken as tradisionele Nederlandse argitektuur, is die Nederlandse barokargitektuur (1525 - 1630) en klassisisme (1630 - 1700). Hierdie styl van argitektuur is veral bewys in die stede Noord -Holland, Suid -Holland en Zeeland.
Nederland is die land van die filosowe Erasmus, Rudolf Agricola en Spinoza. Baie van die belangrikste werk van Descartes is in Nederland gedoen, waar hy aan die Universiteit van Leiden studeer het - net soos die geoloog James Hutton, die Britse premier John Stuart, die Amerikaanse president John Quincy Adams, die fisika -Nobelpryswenner Hendrik Lorentz en Enrico Fermi. Die Nederlandse wetenskaplike Christiaan Huygens (1629–1695) het Saturnus se maan Titan ontdek, aangevoer dat lig as golwe beweeg, die slingerhorlosie uitgevind het en die eerste fisikus was om wiskundige formules te gebruik. Antonie van Leeuwenhoek was die eerste om eensellige organismes met 'n mikroskoop waar te neem en te beskryf.
Replika's van Nederlandse geboue kan gevind word in Huis Ten Bosch, Nagasaki, Japan. 'N Soortgelyke Holland Village word in Shenyang, China, gebou. Windpompe, tulpe, houtskoene, kaas, Delfts -erdewerk en dagga is een van die items wat toeriste met Nederland in verband bring.
Suid -Nederland Redigeer
In die suide van Nederland is daar 'n paar feeste wat selde of nooit in die res van Nederland voorkom nie. Hierdie vieringe het ontstaan ​​uit Katolieke tradisies, waaronder karnaval, lanternoptogte tydens die viering van Three Kings, Brabantian Day en groot Bloemencorso. Bloemencorsos het vroeër op baie plekke in Nederland voorgekom, maar in die 21ste eeu het Zundert en Valkenswaard in Noord -Brabant die voortou geneem.
Nederlandse waardestelsel Wysig
Die Nederlandse samelewing is egalitêr en modern. Die Nederlanders het 'n afkeer van die nie-essensiële.  Ostentatiewe gedrag moet vermy word. Die Nederlanders is trots op hul kulturele erfenis, ryk kunsgeskiedenis en betrokkenheid by internasionale aangeleenthede. 
Nederlandse maniere is oop en direk met 'n no-nonsense houding-informaliteit gekombineer met die nakoming van basiese gedrag. Volgens 'n humoristiese bron oor die Nederlandse kultuur, "Hulle reguitheid gee baie die indruk dat hulle onbeskof en onbeskof is - eienskappe wat hulle verkies om openheid te noem."  'n Bekender en ernstiger bron oor die Nederlandse etiket is 'Dealing with the Dutch' van Jacob Vossestein: 'Nederlands egalitarisme is die idee dat mense gelyk is, veral vanuit morele oogpunt, en gevolglik die ietwat dubbelsinnige houding veroorsaak die Nederlanders het hiërargie en status. "  Soos altyd verskil maniere tussen groepe. Om oor basiese reëls te vra, sal nie as onbeleefd beskou word nie. "Wat jou dalk blatant stomp onderwerpe en opmerkings vind, is vir die Nederlanders nie meer 'n verleentheid of ongewoon as om die weer te bespreek nie." 
Nederland is een van die mees sekulêre lande in Europa, en godsdiens in Nederland word algemeen beskou as 'n persoonlike saak wat nie veronderstel is om in die openbaar te versprei nie, hoewel dit dikwels 'n besprekingsonderwerp is. Vir slegs 17% van die bevolking is godsdiens belangrik en 14% gaan weekliks kerk toe. 
Nederland het 'n lang geskiedenis van sosiale verdraagsaamheid en word vandag beskou as 'n liberale land, met inagneming van sy dwelmbeleid en die wettiging van genadedood. Op 1 April 2001 word Nederland die eerste land wat huwelike van dieselfde geslag wettig gemaak het. 
Nederlanders en ekologie Redigeer
Vanaf 2018 het Nederland een van die hoogste koolstofdioksiedvrystellings per capita in die Europese Unie gehad, bo dié van Duitsland, Frankryk en België.  Boonop mors die Nederlanders meer kos as enige ander EU -burger, op meer as drie keer die EU -gemiddelde 
Desondanks het Nederland steeds die reputasie van die leidende land op die gebied van omgewings- en bevolkingsbestuur.  In 2015 was Amsterdam en Rotterdam onderskeidelik vierde en vyfde op die Arcadis Sustainable Cities Index.  
Volhoubaarheid is 'n belangrike begrip vir die Nederlanders. Die doel van die Nederlandse regering is om teen 2050 'n volhoubare, betroubare en bekostigbare energiestelsel te hê waarin CO
2 uitstoot is gehalveer en 40 persent van elektrisiteit is afkomstig van volhoubare bronne. 
Die regering belê miljarde euro's in energie -doeltreffendheid, volhoubare energie en CO
2 vermindering. Die Koninkryk moedig ook Nederlandse ondernemings aan om volhoubare sake/projekte/fasiliteite te bou, met finansiële hulp van die staat aan die ondernemings of individue wat aktief is om die land meer volhoubaar te maak. 
Nederland het verskeie musiektradisies. Tradisionele Nederlandse musiek is 'n genre wat bekend staan ​​as "Levenslied", wat beteken Lied van die lewe, in 'n mate wat vergelykbaar is met 'n Franse Chanson of 'n Duitse Schlager. Hierdie liedjies het tipies 'n eenvoudige melodie en ritme, en 'n eenvoudige struktuur van verse en kore. Temas kan lig wees, maar is dikwels sentimenteel en sluit liefde, dood en eensaamheid in. Tradisionele musiekinstrumente, soos die trekklavier en die vatorrel, is 'n stapelvoedsel van lewenslange musiek, maar die afgelope paar jaar gebruik baie kunstenaars ook sintetiseerders en kitare. Kunstenaars in hierdie genre sluit in Jan Smit, Frans Bauer en André Hazes.
Kontemporêre Nederlandse rock- en popmusiek (Nederpop) het sy oorsprong in die 1960's, sterk beïnvloed deur populêre musiek uit die Verenigde State en Brittanje. In die 1960's en 1970's was die lirieke meestal in Engels, en sommige snitte was instrumenteel. Bandjies soos Shocking Blue, Golden Earring, Tee Set, George Baker Selection en Focus het internasionale sukses behaal. Vanaf die tagtigerjare begin al hoe meer popmusici in die Nederlandse taal werk, deels geïnspireer deur die groot sukses van die orkes Doe Maar. Vandag floreer Nederlandse rock- en popmusiek in albei tale, met 'n paar kunstenaars wat in albei opnames maak.
Huidige simfoniese metalbande Epica, Delain, ReVamp, The Gathering, Asrai, Autumn, Ayreon en Within Temptation asook die jazz- en popsanger Caro Emerald behaal internasionale sukses. Metaalbande soos Hail of Bullets, God Dethroned, Izegrim, Asphyx, Textures, Present Danger, Heidevolk en Slechtvalk is ook gewilde gaste by die grootste metalfeeste in Europa. Hedendaagse plaaslike sterre sluit in die popsanger Anouk, die country -popsanger Ilse DeLange, die Suid -Gelderlandse en Limburgse dialekksanger Rowwen Hèze, die rockgroep BLØF en die duo Nick & amp Simon. Trijntje Oosterhuis, een van die land se bekendste en veelsydigste sangers, het verskeie albums gemaak met die bekende Amerikaanse komponiste Vince Mendoza en Burt Bacharach.
Vroeg in die negentigerjare het Nederlandse en Belgiese huismusiek bymekaargekom in Eurodance -projek 2 Unlimited. Met die verkoop van 18 miljoen plate, , is die twee sangers in die orkes die suksesvolste Nederlandse musiekkunstenaars tot vandag toe. Snitte soos "Maak gereed hiervoor" is steeds gewilde temas van Amerikaanse sportbyeenkomste, soos die NHL. In die middel van die negentigerjare is Nederlandse taal rap en hiphop (Nederhop) het ook tot stand gekom en het gewild geword in Nederland en België. Kunstenaars met 'n Noord -Afrikaanse, Karibiese of Midde -Oosterse oorsprong het hierdie genre sterk beïnvloed.
Sedert die negentigerjare het Nederlandse elektroniese dansmusiek (EDM) wydverspreid in die wêreld gewild geword in baie vorme, van trance, techno en gabber tot hardstyle. Sommige van die wêreld se bekendste dansmusiek -DJ's kom uit Nederland, waaronder Armin van Buuren, Tiësto, Hardwell, Martin Garrix, Dash Berlin, Julian Jordan, Nicky Romero, W & ampW, Don Diablo en Afrojack, waarvan die eerste vier op die ranglys was beste ter wêreld deur DJ Mag Top 100 DJ's. Die Amsterdam Dance Event (ADE) is die wêreld se voorste elektroniese musiekkonferensie en die grootste klubfees vir die vele elektroniese subgenres ter wêreld.   Hierdie DJ's dra ook by tot die wêreld se algemene popmusiek, aangesien hulle gereeld saamwerk en vervaardig vir hoëprofiel internasionale kunstenaars.
Nederland het sedert die eerste uitgawe in 1956 aan die Eurovision Song Contest deelgeneem en vyf keer gewen. Hul mees onlangse oorwinning was in 2019.
In klassieke musiek is Jan Sweelinck die Nederlands bekendste komponis, met Louis Andriessen onder die bekendste lewende Nederlandse klassieke komponiste. Ton Koopman is 'n Nederlandse dirigent, orrelis en klavecimbel. Hy is ook professor aan die Royal Conservatory van Den Haag. Bekende violiste is Janine Jansen en André Rieu. Laasgenoemde het saam met sy Johann Strauss -orkes klassieke en walsmusiek op wêreldwye konserttoere geneem, waarvan die omvang en inkomste andersins slegs gesien kan word uit die wêreld se grootste rock- en popmusiek. Die bekendste Nederlandse klassieke komposisie is "Canto Ostinato" van Simeon ten Holt, 'n minimalistiese komposisie vir verskeie instrumente.    Bekende harpspeler Lavinia Meijer het in 2012 'n album met werke van Philip Glass vrygestel wat sy vir harp getranskribeer het, met goedkeuring van Glass self.  Die Concertgebouw (voltooi in 1888) in Amsterdam huisves die Royal Concertgebouw -orkes, wat as een van die beste orkeste ter wêreld beskou word. 
Film en televisie Redigeer
Sommige Nederlandse films - hoofsaaklik deur regisseur Paul Verhoeven - het internasionale verspreiding en erkenning ontvang, soos Turkse lekkers ("Turks Fruit", 1973), Soldaat van Oranje ("Soldaat van Oranje", 1977), Spetters (1980) en Die Vierde Man ("De Vierde ManVerhoeven het daarna groot Hollywood -flieks geregisseer, soos RoboCop (1987), Totale herroeping (1990) en Basiese instink (1992), en keer terug met Nederlandse film Swart boek ("Zwartboek", 2006).
Ander bekende Nederlandse filmregisseurs is Jan de Bont (Spoed), Anton Corbijn ('N Gewildste man), Dick Maas (De Lift), Fons Rademakers (Die aanranding), en die dokumentêre vervaardigers Bert Haanstra en Joris Ivens. Die regisseur Theo van Gogh het in 2004 internasionale bekendheid verwerf toe hy in die strate van Amsterdam deur Mohammed Bouyeri vermoor is nadat hy die kortfilm geregisseer het. Voorlegging.
Nederland het 'n goed ontwikkelde televisiemark, met verskeie kommersiële en openbare uitsaaiers. Ingevoerde TV -programme, sowel as onderhoude met antwoorde in 'n vreemde taal, word feitlik altyd met die oorspronklike klank vertoon en ondertiteld. Slegs buitelandse vertonings vir kinders word oorgeskryf. 
TV -uitvoer uit Nederland neem meestal die vorm aan van spesifieke formate en franchises, veral deur internasionaal aktiewe TV -produksiekonglomeraat Endemol, gestig deur die Nederlandse mediamagnaat John de Mol en Joop van den Ende. Endemol het sy hoofkwartier in Amsterdam en het ongeveer 90 ondernemings in meer as 30 lande. Endemol en sy filiale skep wêreldwyd franchises vir werklikheids-, talent- en speletjiesprogramme, insluitend Groot broer en Deal or No Deal. John de Mol het later sy eie onderneming Talpa begin wat skouspelagtige franchises geskep het Die Stem en Utopie.
Ongeveer 4,5 miljoen van die 16,8 miljoen mense in Nederland is geregistreer by een van die 35 000 sportklubs in die land. Ongeveer twee derdes van die bevolking tussen 15 en 75 neem weekliks aan sport deel.  Sokker is die gewildste deelnemersport in Nederland, voor hokkie en vlugbal as die tweede en derde gewildste spansport. Die Nederlandse nasionale sokkerspan is een van die gewildste aspekte van Nederlandse sport, veral sedert die sewentigerjare toe een van die grootste voetballers van alle tye, Johan Cruyff, Total Football saam met afrigter Rinus Michels ontwikkel het. Tennis, gimnastiek en gholf is die drie wat die meeste betrokke is by individuele sportsoorte. 
Die organisering van sport het begin aan die einde van die 19de eeu en die begin van die 20ste eeu begin. Sportfederasies is gestig (soos die snelskaatsfederasie in 1882), reëls is verenig en sportklubs het ontstaan. 'N Nederlandse Nasionale Olimpiese Komitee is in 1912 gestig. Tot dusver het die land 266 medaljes tydens die Somerspele gewen en nog 110 medaljes tydens die Olimpiese Winterspele. In internasionale kompetisie is Nederlandse nasionale spanne en atlete oorheersend op verskeie sportvelde. Die Nederlandse veldhokkiespan vir vroue is die suksesvolste span in die geskiedenis van die Wêreldbeker -toernooi. Die Nederlandse bofbalspan het 20 keer uit 32 byeenkomste die Europese kampioenskap gewen. Nederlandse K-1 skopboksers het die K-1 Wêreld Grand Prix 15 keer uit 19 toernooie gewen. Die Nederlandse vrouehandbalspan het die rekord van die enigste span ter wêreld wat sedert ses agtereenvolgende al die halfeindronde van groot internasionale toernooie sedert 2015 gehaal het, silwer en brons op die Europese handbalkampioenskap vir vroue en silwer, brons en goud tydens die Wêreldkampioenskap vir vroue in handbal . Hulle het vierde geëindig tydens die Olimpiese Somerspele 2016.
Die prestasie van die Nederlandse snelskaatsers tydens die Olimpiese Winterspele 2014, waar hulle 8 uit 12 byeenkomste gewen het, 23 uit 36 ​​medaljes, waaronder 4 skoonvee, is die mees dominante prestasie in 'n enkele sportsoort in die Olimpiese geskiedenis. Motorfietsrenne by die TT Circuit Assen het 'n lang geskiedenis. Assen is die enigste plek wat elke jaar 'n rondte van die Wêreldkampioenskap vir motorfietse gehou het sedert dit in 1949 gestig is. Die baan is spesiaal vir die Nederlandse TT in 1954 gebou, met vorige geleenthede op openbare paaie.
Die Nederlanders het ook sukses behaal in al drie die Grand Tours met die fietsry, met Jan Janssen wat die Tour de France in 1968 gewen het, meer onlangs met Tom Dumoulin wat die 2017 Giro d'Italia gewen het en die legendariese jaer Joop Zoetemelk was die 1985 UCI Wêreldkampioen, die wenner van die Vuelta a Espana van 1979, die Tour de France van 1980 en hou of deel nog steeds talle Tour de France -rekords, waaronder die meeste Tours klaargemaak en die meeste kilometers gery.
Limburger Max Verstappen jaag tans in die Formule Een, en was die eerste Nederlander wat 'n Grand Prix gewen het. Die kusoord Zandvoort was die gasheer van die Nederlandse Grand Prix van 1958 tot 1985, en daar is aangekondig dat hy in 2020 sal terugkeer.  Die nasionale vlugbal -manspan was ook suksesvol en het die silwermedalje verower tydens die Olimpiese Somerspele 1992 en die goue medalje vier jaar later in Atlanta. Die grootste sukses van die vrouespan was die wen van die Europese Kampioenskap in 1995 en die Wêreld Grand Prix in 2007.
Krieket het onlangs 'n merkwaardige vordering in Nederland gemaak. Nederland het deelgeneem aan die Wêreldbeker -krieketbeker in 1996, 2003, 2007 en 2011. Hulle het ook gekwalifiseer vir die 2009 en 2014 T20 Wêreldbeker. In die T20 -Wêreldbekertoernooi in 2009 verslaan Nederland Engeland, die huidige wêreldkampioen en uitvinder van die spel.  Ryan ten Doeschate is die enigste Nederlandse speler wat in die IPL op die span Kolkata Knight Riders gespeel het.
Oorspronklik is die kombuis van die land gevorm deur die praktyke van visvang en boerdery, insluitend die verbouing van die grond vir die verbouing van gewasse en die grootmaak van mak diere. Die Nederlandse kookkuns is eenvoudig en eenvoudig en bevat baie suiwelprodukte. Ontbyt en middagete is gewoonlik brood met bolaag, met ontbytgraan as 'n alternatief. Tradisioneel bestaan ​​aandete uit aartappels, 'n porsie vleis en (seisoenale) groente. Die Nederlandse dieet was relatief hoog in koolhidrate en vet, wat die dieetbehoeftes weerspieël van die arbeiders wie se kultuur die land gevorm het. Sonder baie verfynings word dit die beste beskryf as rustiek, hoewel baie vakansiedae nog steeds met spesiale kos gevier word.In die loop van die twintigste eeu het hierdie dieet verander en baie kosmopolities geword, met die meeste wêreldwye kookkuns in die groot stede.
Moderne kulinêre skrywers onderskei tussen drie algemene streeksvorme van die Nederlandse kookkuns. Die streke in die noordooste van Nederland, ongeveer die provinsies Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel en Gelderland noord van die groot riviere, is die minste bevolkte gebiede van Nederland. Die laat (18de eeu) bekendstelling van grootskaalse landbou beteken dat die kombuis algemeen bekend is vir sy vele soorte vleis. Die relatiewe gebrek aan plase maak voorsiening vir 'n oorvloed wild en veeteelt, hoewel geregte naby die kusstreke van Friesland, Groningen en die dele van Overijssel wat aan die IJsselmeer grens, ook 'n groot hoeveelheid vis bevat. Die verskillende gedroogde worsies, wat deel uitmaak van die metworst-familie van Nederlandse worsies, word in hierdie streek aangetref en word hoog aangeskryf vir hul dikwels sterk smaak. Gerookte worsies kom ook gereeld voor, waarvan (Gelderse) nuweling is die bekendste. Die wors bevat baie vet en is baie sappig. Groter wors word gereeld langsaan geëet stamppot, hutspot of zuurkool (suurkool) terwyl kleineres dikwels as straatkos geëet word. Die provinsies huisves ook rogbrood met harde tekstuur, gebak en koekies, laasgenoemde swaar gekruid met gemmer of suikergeld of klein stukkies vleis. Verskillende soorte Kruidkoek (soos Groninger koek), Fryske dúmkes en spekdikken (klein hartige pannekoeke wat in 'n wafelyster gekook word) word as tipies beskou. 'N Opmerklike kenmerk van Friet roggebrood (Friese rogbrood) is die lang baktyd (tot 20 uur), wat 'n soet smaak en 'n diep donker kleur tot gevolg het.  Wat alkoholiese drank betref, is die streek bekend om sy vele bitterhede (soos Beerenburg) en ander hoëdigte drank eerder as bier, wat, afgesien van Elke keer, tipies vir die res van die land. As 'n kusgebied is Friesland die tuiste van laagliggende grasvlaktes, en het dit dus 'n kaasproduksie gemeen met die Westerse kombuis. Friese Nagelkaas (Fries Clove) is 'n noemenswaardige voorbeeld.
Die provinsies Noord -Holland, Suid -Holland, Zeeland en Utrecht en die Gelderlandse gebied Betuwe vorm die streek waarin Wes -Hollandse kookkuns voorkom. Vanweë die oorvloed water en plat grasvelde wat hier voorkom, is die gebied ook bekend vir sy vele suiwelprodukte, waaronder prominente kase soos Gouda, Leyden (gekruide kaas met komyn) en Edam (tradisioneel in klein bolletjies). as Leerdammer en Beemster, terwyl die aangrensende Zaanstreek in Noord-Holland sedert die 16de eeu bekend is vir sy mayonnaise, tipiese volgraan mosterd,  en sjokoladebedryf. Zeeland en Suid -Holland produseer baie botter, wat 'n groter hoeveelheid melkvet bevat as die meeste ander Europese bottervariëteite. 'N Byproduk van die bottermaakproses, karnemelk (karringmelk), word ook as tipies vir hierdie streek beskou. Seekos soos gevulde haring, mossels (genoem Zeeuwse MosselsAangesien alle Nederlandse mossels vir verbruik in die Oosterschelde van Zeeland skoongemaak word), is paling, oesters en garnale algemeen beskikbaar en tipies vir die streek. Kibbeling, eens 'n plaaslike lekkerny wat bestaan ​​uit klein stukkies gekapte witvis, 'n nasionale kitskos geword het, net so lekkerbek. Gebak in hierdie gebied is geneig om taai te wees en bevat dikwels groot hoeveelhede suiker, gekarameliseer, gepoeier of gekristalliseer. Die oliebol (in sy moderne vorm) en Zeeuwse bolus is goeie voorbeelde. Koekies word ook in groot hoeveelhede geproduseer en bevat baie botter en suiker stroopwafel, asook 'n vulsel van een of ander aard, meestal amandel, soos gevulde koek. Die tradisionele alkoholiese drank in hierdie streek is bier (sterk bleek pils) en Elke keer, 'n sterk gedistilleerde jenewergeur wat in Engeland bekend gestaan ​​het as gin. 'N Bekende uitsondering in die tradisionele Nederlandse alkoholiese landskap, Advokaat, 'n ryk en romerige likeur gemaak van eiers, suiker en brandewyn, is ook inheems aan hierdie streek.
Die Suid -Hollandse kookkuns bestaan ​​uit die kookkuns van die Nederlandse provinsies Noord -Brabant en Limburg en die Vlaamse streek in België. Dit is bekend vir sy vele ryk gebak, sop, bredies en groentegeregte en word dikwels Bourgondiër genoem, 'n Nederlandse idioom wat die ryk Bourgondiese hof gebruik wat die Lae Lande in die Middeleeue regeer het, bekend vir sy glans en groot feeste. Dit is die enigste Nederlandse kookgebied wat 'n haute cuisine ontwikkel het. Gebak is volop, dikwels met ryk vulsels room, vla of vrugte. Koeke, soos die Vlaai uit Limburg en die Moorkop en Bossche Bol uit Brabant, is tipiese gebak. Hartige gebak kom ook voor, met die worstenbroodje ('n broodjie met 'n wors van beesvleis, letterlik vertaal in worsbrood) is die gewildste. Die tradisionele alkoholiese drank in die streek is bier. Daar is baie plaaslike handelsmerke, wat wissel van Trappis aan Kriek. 5 van die 10 Internasionale Trappistevereniging erkende brouerye ter wêreld, geleë in die Suid -Nederlandse kultuurgebied. Bier, soos wyn in die Franse kookkuns, word ook in kookkuns gereeld gebruik.
Aan die begin van 2014 het Oxfam Nederland as die land met die mees voedsame, volopste en gesonde kos beskou, in 'n vergelyking van 125 lande.  
Koloniale erfenis Redigeer
Van die uitbuiting in die Mughal -ryk in die 17de eeu tot die kolonisasies in die 19de eeu, die Nederlandse keiserlike besittings het steeds uitgebrei en hul grootste omvang bereik deur 'n hegemonie van Nederlands -Oos -Indië in die vroeë 20ste eeu tot stand te bring. Die Nederlands-Oos-Indië, wat later die huidige Indonesië gevorm het, was een van die waardevolste Europese kolonies ter wêreld en die belangrikste vir Nederland.  Meer as 350 jaar van wedersydse erfenis het 'n belangrike kulturele stempel op Nederland gelaat.
In die Nederlandse Goue Eeu van die 17de eeu het Nederland aansienlik verstedelik, meestal gefinansier deur ondernemingsinkomste uit die Asiatiese handelsmonopolieë. Die sosiale status was gebaseer op die inkomste van handelaars, wat die feodalisme verminder en die dinamika van die Nederlandse samelewing aansienlik verander het. Toe die Nederlandse koninklike familie in 1815 gestig is, het baie van die rykdom daarvan gekom uit koloniale handel. 
Teen die 17de eeu het die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie hul basis gevestig in dele van Ceylon (hedendaagse Sri Lanka). Daarna vestig hulle hawens in die Malabar wat in die Nederlande beset is, wat lei tot Nederlandse nedersettings en handelsposte in Indië. Hulle uitbreiding na Indië is egter gestaak, na hul nederlaag in die Slag van Colachel deur die Koninkryk Travancore, tydens die Travancore-Nederlandse Oorlog. Die Nederlanders het nooit van die nederlaag herstel nie en het nie meer 'n groot koloniale bedreiging vir Bengale Subah ingehou nie.  
Universiteite soos die Universiteit Leiden, wat in die 16de eeu gestig is, het ontwikkel tot toonaangewende kennissentrums vir Suidoos -Asiatiese en Indonesiese studies. [m] Universiteit Leiden het vooraanstaande akademici soos Christiaan Snouck Hurgronje opgelewer, en het steeds akademici wat spesialiseer in Indonesiese tale en kulture. Die Universiteit Leiden en veral KITLV is opvoedkundige en wetenskaplike instellings wat tot vandag toe 'n intellektuele en historiese belangstelling in Indonesiese studies deel. Ander wetenskaplike instellings in Nederland sluit in die Amsterdam Tropenmuseum, 'n antropologiese museum met massiewe versamelings Indonesiese kuns, kultuur, etnografie en antropologie.
Die tradisies van die Royal Dutch East Indies Army (KNIL) word onderhou deur die Regiment Van Heutsz van die moderne Royal Netherlands Army. 'N Toegewyde Bronbeek Museum, 'n voormalige tuiste vir afgetrede KNIL -soldate, bestaan ​​tot vandag toe in Arnhem.
'N Spesifieke deel van die Nederlandse letterkunde genaamd Dutch Indies literature bestaan ​​nog steeds en bevat gevestigde skrywers, soos Louis Couperus, die skrywer van "The Hidden Force", wat die koloniale era as 'n belangrike bron van inspirasie beskou.  Een van die groot meesterwerke van die Nederlandse letterkunde is die boek "Max Havelaar", geskryf deur Multatuli in 1860. 
Die meerderheid Nederlanders wat na en tydens die Indonesiese rewolusie na Nederland teruggekeer het, is Indo (Euraziër), afkomstig uit die eilande van Nederlands -Oos -Indië. Hierdie relatief groot Eurasiese bevolking het oor 'n tydperk van 400 jaar ontwikkel en is volgens die koloniale reg as deel van die Europese regsgemeenskap geklassifiseer.  In Nederlands word na hulle verwys as Indische Nederlanders of as Indo (afkorting vir Indo-Europees). 
Indos, insluitend hul tweede generasie afstammelinge, is tans die grootste buitelandse groep in Nederland. In 2008 het die Nederlandse Sentrale Buro vir Statistiek (CBS)  387 000 eerste- en tweede-generasie Indo's in Nederland geregistreer.  Alhoewel dit as ten volle geassimileer in die Nederlandse samelewing, as die belangrikste etniese minderheid in Nederland, beskou word, het hierdie 'repatriante' 'n deurslaggewende rol gespeel om elemente van die Indonesiese kultuur in die Nederlandse hoofstroomkultuur in te voer.
Baie Indonesiese geregte en voedsel word algemeen in Nederland. Rijsttafel, 'n koloniale kookkuns, en geregte soos Nasi goreng en satay is baie gewild in die land.  Feitlik elke stad van enige grootte in Nederland het 'n "toko" ('n Nederlandse Indonesiese winkel) of 'n Chinees-Indonesiese restaurant,  en baie 'Pasar Malam' (nagmark in Maleis/Indonesies) word gereël deur die jaar.
Kyk die video: Signs of VIKING ANCESTRY You Shouldnt Ignore (November 2021).
Verdrag van Adrianopel - Geskiedenis
Copyright 2021 \ Waarom word Vikings uitgesonder vir klopjagte in Brittanje en Ierland as rekords daarop dui dat die meeste aanvalle deur plaaslike heersers gedoen is?...