31 MEI 2012 - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 31 Mei 2012 | Geskryf deur Danie Varkevisser | | Trefslae: 2173
DIE AVP HERDENK REPUBLIEKDAG
Hierdie Nasionale volksfees se waarde word daarin gesien dat dit ’n groot bydrae gelewer het tot die bevordering van die nasionale gevoel, dat mense saam één volk uitmaak en dat daar eenheid van strewe behoort te bestaan.
Godsdienstigheid, geloof, betroubaarheid, beginselgebondenheid en volharding was enkele van die uitstaande kenmerke van die Bittereinders wat ons vooruitgegaan het. U volharding om ons voorsate se geskiedenis te gedenk, kenmerk u wat vandag Republiekwording herdenk, as die troue erfgename van ons Strydende voorsate! Getrouheid in 'n tyd waar die aanslag se intensiteit en omvang ongeëwenaard is, vereis heldemoed!
Die drang vir selfhandhawing het reeds kort na Jan van Riebeeck se aankoms in die Kaap van Storms, 1652 ontstaan. ’n Ander woord vir selfhandhawing word ook soms ’n gevoel van Nasionale bewussyn genoem. ’n Volksgevoel wat ontstaan het by die Vryburgers waar ’n gemeenskaplike taal, bloedverwantskap, kultuur band, geloofsband, tradisie en vaderlandsliefde, afstand tussen hulle en Willem van der Stel en Kompanjie- amptenare se selfsugtigheid en outoritêre optrede bewerkstellig het sodat daar ’n behoefte tot onafhanklikheid ontstaan het, soos nou by ons opnuut en by herhaling teen die huidige bewind!
Hierdie soort Staatsordening het dus hoofsaaklik sy oorsprong gehad in die behoefte om volgens die natuurlike verskynsel van verskil in afkoms en geloof en die behoefte vir die vryheid om onafhanklik oor eie belange te besluit. ’n Volledige selfstandigheid in die vorm van ’n Republiek wat in botsing was met die Britte se imperialistiese strewe om te oorheers.
N. P. van Wyk Louw het gesê : “Eenvoudige meerderheidsregering is nie die wese van demokrasie nie. Blote meerderheidsregering staan eintlik nader aan die totalitarisme as aan demokrasie; dit is self al ‘n vorm van diktatuur”. By die hooggeroemde “demokrasie” van die ANC, ontbreek die element van blootstelling aan moontlike vervanging deur opposisie in ‘n stemming, wat die primêre veronderstelling by ‘n demokrasie is. As dié faktor ontbreek, is daar skaars sprake van ‘n demokratiese orde.