Julie 2019: 411.77 ppm
Julie 2018: 408.71 ppm
Global koolstofvrystellings (C) van die gebruik van fossielbrandstof was 9.795 gigatonnes (GT) in 2014 (of 35.9 GtCO2 koolstofdioksied). Fossielbrandstofemissies was 0.6% bo uitstoot in 2013 en 60% bo uitstoot in 1990 (die verwysing jaar in die Kyoto-protokol).
Op grond van 'n 2015 BBP voorspelling van 3.1% deur die Internasionale Monetêre Fonds, die Global Carbon Project projekte 'n 2015 daling van 0.6% in die wêreld uitstoot.
Jaarlikse Globale koolstofvrystellings
2015 Global Carbon Begroting
brondata Global Carbon Project [.xlxs]
* Skakel koolstof om na koolstofdioksied (CO2) deur die getalle hierbo met 3.67 te vermenigvuldig.
1 gigatonne van koolstof (GTC) = 1 miljard ton koolstof
Fossielbrandstofemissies (insluitend sement produksie) verantwoordelik vir ongeveer 91% van die totale CO2 as gevolg van menslike bronne in 2014. Dié gedeelte van die uitstoot afkomstig van steenkool (42%), olie (33%), gas (19%), sement (6%) en gas opvlam (1%).
Veranderinge in grondgebruik is verantwoordelik vir ongeveer 9% van alle globale CO2 uitstoot.
In 2013, die grootste nasionale bydraes tot die netto groei in totale globale emissies in 2013 was van China (58% van die groei), die VSA (20% van die groei), Indië (17% van die groei), en EU28 ( 'n afname deur 11% van die groei).
Vir die dekade van 2005 tot 2014, ongeveer 44% van CO2 emissies opgehoopte in die atmosfeer, 26% in die oseaan, en 30% op land.
Van 1870 om 2014, kumulatiewe koolstofvrystellings beloop ongeveer 545 GTC. Uitstoot is verdeel tussen die atmosfeer (ong. 230 GTC of 42%), oseaan (ong. 155 GTC of 28%) en die land (. Ongeveer 160 GTC of 29%).
Die 2014 vlak van CO2 in die atmosfeer was 43% hoër as die vlak toe die industriële rewolusie in 1750 begin het.
CDIAC Data vir Global Carbon Project (al jare) [2015 .xlxs]
CDIAC DATA: Globaal CO2 emissies 1751-2011 [lêers] [meer]
ESSD Verwante artikels en skakels
ESSD Le Quere et al. | Global Carbon Begroting 2015 [pdf]
IPCC Carbon Begroting
Lande wat die VN se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering onderteken het 'n teiken om die gemiddelde globale temperatuur te verhoed stygende voordat dit 2 ° C bo die pre-industriële vlakke bereik.
Die Vyfde Impakbepalingsverslag van die Internasionale Paneel vir Klimaatsverandering (IPCC) kwantifiseer die glboale maksimum CO2 die wêreld kan steeds uitstraal en ook 'n waarskynlike kans hê om die gemiddelde gemiddelde temperatuurstygings onder 2 ° C bo die voor-industriële temperatuur te hou. Daar word berig dat die mikpunt waarskynlik bereik sal word as die kumulatiewe emissies (insluitend die 535 GtC wat aan die einde van 2013 vrygestel is) nie 1 triljoen ton koolstof (PgC) oorskry nie. 'N Gigatonne koolstof (1 GtC) is dieselfde as 'n petagram van koolstof (1 PgC).
As jy die 2 ° C teiken te aanvaar, moet die wêreld nie meer as 465 GTC uitstraal teen die tyd dat koolstofvrystellings einde. Baie ontwikkelende lande ook ondersteun 'n verlaging in die teiken om globale gemiddelde temperatuur styg onder 1.5 ° C bo die pre-industriële vlakke te hou.
Visualiseer 1 Jaar van CO Aarde se2 uitstoot
NASA 'N Jaar in die lewe van CO Aarde se2
Hierdie 2014-video gebruik 2006-data en 'n NASA-rekenaarmodel met 'n hoë resolusie om te simuleer hoe natuurlike en menslike uitstoot CO2 beweeg deur die aarde se atmosfeer in een jaar vanaf Januarie 1, 2006.
GCP 2015 Global Carbon Begroting
GCP Vorige Globale koolstofbudgets
GCP 2013 Metaan begroting (September 23, 2013)
IPCC WEB | Klimaatsverandering 2014 Sintese (AR5)
CDIAC Global koolstof begroting data argief
Global Carbon Project Onderliggende data bronne
Universiteit van East Anglia primêre data
Nature Geoscience Werk op CO2 uitstoot
CarboEurope.org Global Carbon Begroting 1958-2007 (Skep grafieke van data lêers)
SKS Met 'n skakel CO2 emissies en atmosferies CO2 konsentrasies
Hulpbronne & Ontleding
Yale e360 2014 Pearce | Wat is die koolstof limiet? Hang wat jy vra
Climate Sentraal 2013 Freedman | IPCC verslag graf begroting C
WRI Verstaan ​​die IPCC verslae (computeranimatie)
Inligting is Beautiful Hoeveel koolstof? (A visualisering)
Woods Hole 2007 Balansering van die globale koolstof begroting
National Geographic CO2 Grafiese badinligting | Page 2
Climate Interaktiewe C-Leer Climate Simulator
GCP Wetenskap raamwerk en implementering
EPA Video | Alles oor koolstofdioksied Vir Kinders
NASA Aarde Observatory 2011 Die koolstofsiklus
UNESCO 2006 Die globale koolstofsiklus
Canadell, JG, Quere, CL, Raupach, MR, Field, CB, Buitenhuis, ET, Ciais, P.,. . . Marland, G. (2007). Bydraes tot die versnelling van atmosferiese CO₂ groei van ekonomiese aktiwiteit, koolstof-intensiteit, en doeltreffendheid van natuurlike sink. Verrigtinge van die Nasionale Akademie van Wetenskappe van die Verenigde State van Amerika, 104 (47), 18866-18870. doi: 10.2307 / 25450516
Keeling, CD, Piper, SC, Whorf, TP, & Keeling, RF (2011). Evolusie van natuurlike en antropogene stowwe in die atmosfeer CO2 van 1957 na 2003. Tellus: Reeks B, 63 (1), 1-22. doi: 10.1111 / j.1600-0889.2010.00507.x
Keeling, RF (2005). Lewer kommentaar op "The ocean sink for anthropogenic CO2". Wetenskap, 308 (5729), 1743. Doi: 10.1126 / science.1109620
Le Quere, C., Moriarty, R., Andrew, RM, Canadell, JG, plot, S., Korsbakken, JI. . . Zeng, N. (2015). Global koolstof begroting 2015. Aarde System Science Data, 7 (2), 349-396. doi: 10.5194 / essd-7-349-2015 [pdf]
Le Quere, C., Raupach, MR, Canadell, JG, Marland, G., & et al. (2009). Tendense in die bronne en sink van koolstofdioksied. Nature Geoscience, 2 (12), 831-836. doi: 10.1038 / ngeo689
Manning, AC, & Keeling, RF (2006). Globale oseaan- en landbiotiese koolstofbakke sink uit die Scripps monstermonsteringsnetwerk vir suurstofkolwe. Tellus: Reeks B, 58 (2), 95-116. doi: 10.1111 / j.1600-0889.2006.00175.x
Raupach, MR (2013). Die eksponensiële eigenmodes van die koolstof-klimaat stelsel, en die implikasies daarvan vir verhoudings van antwoorde op forsering. Aarde System Dynamics, 4 (1), 31-49. doi: 10.5194 / ESD-4-31-2013
Sabine, CL, Feely, RA, Gruber, N., Key, RM, Lee, K., Bullister, JL ,. . . Rios, AF (2004). Die oseaan sink vir antropogenies CO2. Wetenskap, 305 (5682), 367-371. doi: 10.2307 / 3837507