PERCHERONS: DIE LANGSTE PERDE IN DIE WêRELD - VEE
Percheron: die langste perd met 'n pragtige man
In teenstelling met die gewone swaar perde het perde van die Persheron-ras baie meer merkwaardige eienskappe, en bowenal is dit hul hoogte (by die skof bereik 175 cm en soms meer). In vergelyking met hul medemense, lyk hulle soos reuse reuse wat in staat is om enige taak te hanteer, sodat hulle eenvoudig nie die aandag kan trek nie.
Die geskiedenis van die vorming van die ras
Hierdie Franse ras is in die vroeë 19de eeu in die klein dorpie Persh geteel. Die bloed van Arabiese hings en Wes-Wes-tipe Franse perde vloei in die are van moderne verteenwoordigers. Percherons is in die begin van die XIX eeu na Rusland ingevoer. Hulle is hoofsaaklik in die Ulyanovsk-streek by die Oktober-plant gekweek. In die ou dae is die Persheriese perde vir militêre doeleindes gebruik, en tydens die bewind van die graaf van Monte Cristo was hulle betrokke by die vervoer van Parys-toneelbane en omnibusse. Die sterkte en uithouvermoë van perde van hierdie ras was hoofsaaklik te wyte aan die gunstige klimaatstoestande op die plek van hul bekendstelling - in die Franse provinsie Persch.
Benewens merkwaardige groei, kan die Persheron perde spog met ander, nie minder opvallende eienskappe nie: 'n ongewone pak en 'n groot bouwerk. Daarbenewens is die voorneme om sulke reuse te kweek, is dit nodig om hul humeur en gedrag in ag te neem.
Weet jy? Die grootste verteenwoordiger van die ras in die geskiedenis is in 1902 gebore, dr. Le Jer. Die gewig van hierdie perd was 1370 kg, en in hoogte het dit 2,13 cm bereik.
Buitekant, hoogte en gewig
Die hele verskyning van die Percheron praat van hul krag, en om seker te wees van die grootheid van hierdie perde, is dit genoeg om na die volgende eienskappe te kyk:
hoogte op skuiling - 162-175 cm;
torso lengte - ongeveer 169 cm (vir beide geslagte);
bors omtrek - 197-202 cm;
Pastere omtrek - 22,7-24,4 cm.
Soos ander swaargewig perde, is die Percheron se kop relatief klein, maar duidelik sigbaar teen die agtergrond van die liggaam. Die voorkop is konveks en eerder wyd, die oë is effens uitsteek, die ore is lank, die neus is oblate, aangevul met wye neusgate. Die kop word gehou deur 'n sterk en wye nek van medium lengte, waarop 'n dik en sagte man is. Die perde van hierdie perde word effens verhoog, wat tipies is van sterk perde. Die krokus is kragtig en lank, en die rug, alhoewel kort, maar goed gestel, sterk en gespierd. Dit verseker gladheid en maneuverbaarheid. Die bors is terselfdertyd diep en wyd, die bene is sterk en gespierd, met gewone onderarms, maar kort en baie sterk metakarpus. Die stert van die Percheron is lae stel en baie sagte, en is nie vir 'n lang tyd gestop nie, soos voorheen gedoen is.
Die kenmerkende kleure van die omskrewe ras is grys in die "appels" en swart, maar ook rooibruin en rooi kleur.
Vertroud jouself met sulke swaar perderasse soos: Sowjet, Vladimir swaar perd en Shire.
Temper en gewoontes
In die meeste gevalle word die Percherons onderskei deur 'n soortgelyke temperament, waardeur hierdie diere geduldig hul pligte nakom. Kalmte en maklike kontak met 'n persoon laat toe dat die perde in sirkuskuns en as vervoer vir grootskaalse vervoer gebruik word. In die ou tye was die perd 'n onontbeerlike hulpmiddel in militêre sake (selfs in die moeilikste situasies het die hingste koel gehou en al die instruksies van die ruiter gevolg). Geen verwarring, of chaos rondom hulle kan die vrede van die diere steur nie en maak die spanne ongehoorsaam.
Dit is belangrik! Ten spyte van die dwaasheid van die Percherons, is hul geduld nie die moeite werd om te probeer nie. Hierdie groot diere kan op dieselfde wyse op aggressie en wreedheid reageer.
Aanvanklik is 'n nuwe perd perde gebruik in die landbou vir die vervoer van swaar vragte en bewerkings, waarin die Percherons nie gelyk was nie. Die perd se ywer en sy ywer in 'n oomblik het die dier gewild gemaak onder boere, nie net in Frankryk nie, maar ook in Amerika, Kanada en selfs Japan.
'N Bietjie later het verteenwoordigers van die ras meer aktief gebruik vir veldwerk, en na die industriële rewolusie en bewerking het hulle deelgeneem aan perdewedstryde, wat nuwe hoogtepunte in sport beklee.
Teel in Rusland
In 1891 is die eerste Percheron na die Russiese lande gebring. Die verdere teling van diere vir 'n halwe eeu was geassosieer met die Khrenovsky perdefabriek, waar die beste verteenwoordigers van die ras, direk vanaf Frankryk gebring, op een slag gebruik is. Hier is die beste lyne van merries en hings gevorm, waaruit 'n nuwe soort plaaslike verteenwoordiger van die ras gebore is.
Alle perde het 'n droë grondwet gehad, was hoogs energiek en was ook goed geskik vir beide landbouwerk en perdry. Teen 1933 was die verskaffing van broeihings egter amper heeltemal gestop, wat hoofsaaklik te danke was aan hul hoë koste.
Weet jy? Die prys van die duurste perd op die hoogtepunt van haar loopbaan was $ 200 miljoen. Ten minste was dit presies die hoeveelheid wat die beste wedrenperd van die Engelse renras, genaamd Frankel, geskat is.
Begin in 1941 het die Khrenovsky-perdfabriek sy ligging verander en verder in die Ulyanovsk-streek gewerk, en terselfdertyd 'n nuwe naam ontvang - die Oktober-perdefabriek. Tot onlangs was dit hy wat beskou is as die enigste plek vir die "suiwer" teling van die Percheron-ras, maar in 2011 is hy bankrot verklaar, en hy moes sy skuld terugbetaal met die hulp van dieselfde hoë rasse-perde. In die hele geskiedenis van die ontwikkeling van Percheron op Russiese grond was dit moontlik om die mees waardevolle en gesogte binnelandse lyne te verkry, waaronder Ixod, Bardadim, Apra en Viewit, veral onderskei, maar laasgenoemde het ongelukkig nie tot op hierdie tydstip oorleef nie.
Leer hoe om perde tuis te tuis.
Natuurlik, in moderne dorpe is daar baie verskillende tegnieke vir die werk van die land en die vervoer van goedere, maar ek wil steeds glo dat die pragtige en statige Percherons 'n plek in die harte van plaaslike boere sal vind. Die ras sal binnekort sy herlewing begin.