Wat is liefde en sy "pseudo-vorms"
Is dit moontlik om te leer hoe om lief te hê? Om dit uit te vind, moet ons eers die vraag vra wat is liefde, is dit moontlik om dit 'n vermoë te noem. Vir ons vandag, om liefde te noem, is 'n vaardigheid vreemd, want met vaardigheid bedoel ons die aktiwiteit van 'n persoon wat sy werk doen, 'n stokperdjie doen, doen tegniese of kreatiewe dinge. Om iets in ons stereotipiese aanbieding te kan doen, is waarskynlik die vaardighede wat ons help om iets te skep, reg te stel, maar minder dikwels dink ons ​​prosesse, veral sielkundige, in hierdie rol. Is liefde 'n proses? Of is dit iets meer as wat ons kan voorstel?
Vandag ontmoet ons mense wat 'n paar keer verlief geraak het, sowel as diegene wat glad nie gehou het nie. Wat kan jy van sulke mense sê? Is hierdie eienskappe van 'n karakter of 'n persoon se persoonlike begeerte? Is daar enige mate van gewilligheid om elkeen van ons lief te hê? Die feit is dat 'n sekere wet van liefde sê dat ons almal kan liefhê en ons is altyd op soek na 'n maat.
In die openbare opinie lei dit dat liefde 'n geskenk, geluk, 'n gelukkige kans is. Daar is immers geen skole of institute van liefde nie, maar almal blyk verlief te wees. Dis nie so nie. Liefde is 'n kuns, 'n vaardigheid wat geleer moet word, wat bereik moet word. Jy kan nie oor liefde praat as iets of as iets individu nie, want hierdie gevoel is 'n proses. En hoe gelukkig die resultaat van hierdie proses sal wees, hang af van sy deelnemers. Nie almal kan liefhê nie, maar almal wil en probeer om lief te hê. In hierdie geheime is baie meer as wat ons kan voorstel. Liefde is die vermoë om die ander persoon te voel, om hom gelukkig te maak, om sy deel te wees, om sy lewe met hom te deel. Dit is nie so eenvoudig soos dit lyk nie, selfs die gevoel van liefde kan misleidend wees, voel "liefde" - dit is 'n soort kuns al.
Erich Fromm skryf oor liefde as kuns in sy werk "The Art of Love." Ook hieroor is daar baie boeke en werke. Benewens wetenskaplike werke en verhandelings van sielkundiges, kan ons 'n belangstelling in die liefde van verskillende volke van die eeue sien en aandag gee aan die vorms en ideale van hul liefde. Vergelyk byvoorbeeld die liefde van die "antieke Griekse" tipe en liefde "Christen". Dit is verskillende tydperke, heeltemal verskillende eienskappe van liefde. Die eerste is 'n liefde vir 'n hoër persoon wat status het, 'n liefde vir 'n pragtige man, wie is mooier, slimmer as jy. Hierdie aantrekkingskrag van 'n persoon is laer in status aan 'n persoon wat beter is as hy, wat verdien om lief te hê. Hierdie soort slawiese liefde is die elemente van masochisme. Sulke liefde is gesing in die legendes en boeke van antieke Griekeland, maar dit bestaan ​​vandag nog as 'n sekere soort eiendom, eienaardige kategorie. Die tipe Christelike liefde is liefde vir jou naaste, liefde vir iemand wat selfs laer in status is, meer broos, is jammer vir die swakes, siekes. Die tweede soort liefde - liefde is nie vir almal nie, want hiervoor moet jy 'n sterk gees wees en gereed wees vir sulke liefde. Vandag kan ons hierdie twee tipes bestudeer en vra ons af: watter van hierdie kategorieë sal "korrek" wees? Is dit die belyning van liefde, die besonderhede en simboliek van hierdie proses, en is dit nie die lyness van sy vele variante wat ons kuns leer nie?
Liefde en sy "pseudo-vorms"
Ons sê dikwels dat liefde en verliefde verskillende dinge is. Dit is regtig so. Liefde kan wees soos die begin van liefde, sy eerste stadium, wat dan in ware liefde en die verhoog groei? wat geen voortsetting het nie. Maar afgesien van die argumente van liefde en liefde, moet daarop gelet word dat nie alle pogings om lief te hê eindig in 'n sukses, en nie altyd wat ons aanvaar vir liefde is dit.
Verskeie sielkundiges regoor die wêreld, digters en musikante, en selfs elke mens het ten minste een keer gedink oor wat ware liefde is, watter eienskappe, hoe om dit te herken en wat die simboliek daarvan is. Die hele paradoks is dat sielkundiges vandag presies kan sê wat nie liefde is nie, en ons voel dit self. Daar is baie pseudo-vorms van liefde, sy ooreenkomste, en ons kan dikwels akkuraat sê dat dit nie 'n ware vorm van liefde is nie, die persoon is hier verkeerd. Maar terselfdertyd kan ons nie met volmaakte akkuraatheid sê nie: Wat is liefde, gee dit 'n definisie. Maar ons, maar ons weet "hoe om dit te doen, is onmoontlik" en dit is al goed.
Ons verstaan ​​dat daar in liefde geen plek vir selfsug is nie. Elk van die selfsugtige en ewige liefde kan vanuit die oogpunt van 'n sekere egoïsme gesien word, soos om te kry wat jy wil, aan jou behoeftes te voldoen. Maar selfs om te leer om lief te hê, moet jy leer hoe om 'n altruïsme te wees. Jy moet met 'n ander persoon deel, sy behoeftes bo hul eie stel, soms selfs na die slagoffer, ondersteun en verstaan ​​'n geliefde, dink aan sy geluk en behoeftes. En dit sal behaag. Trouens, dit is nie so maklik om te leer nie, dit kom regtig nie so nie: wanneer jy in die konflik moet stilbly, maar wil om onnodig uit te spreek of negatiewe emosies uit te gooi. Dit is nodig om kompromieë te vind, rekening te hou met iemand anders se standpunt en begeerte in elke vraagstuk. As 'n paar net van hulself dink en net hul behoeftes bevredig, sonder om na die ander te dink, lyk dit eerder as 'n voordelige simbiose, 'n kontrak as liefde.
In liefde is daar geen plek vir selfsugtigheid, onbeskofte, geweld, lyding nie.
In liefde moet daar 'n plek van volharding en geduld wees. Die pare wat dan konvergeer, dan afwyk, is skaars geskik vir mekaar. Dit is 'n kortpad, as liefde. In liefde, voldoen elke karakter van 'n geliefde - selfs die tekortkominge lyk nie so verskriklik nie, sodat jy met hulle versoen kan word. En positiewe eienskappe word veral waardeer, in ag geneem. In die liefde is die tweede helfte trots, gerespekteer en voel mekaar 'n deel van die geheel.
Liefde in sy ware vorm kan nie onbeantwoord wees nie. Ware liefde is algemeen, waarheid, wedersyds. Dit gee nie lyding, kos, ondersteuning, lewenskragtigheid nie. Ware liefde is 'n tweerigting-liefde tussen twee mense. Eenzijdige liefde is meer 'n passie, 'n aantrekkingskrag, 'n liefde, 'n rage as 'n ware gevoel. Hierdie soort van "liefde" bring nie bevrediging of rustigheid nie. Maar dit is die sterkste gevoelens wat net kan wees. Dit is onbeantwoorde liefde stoot ons dikwels na heldhaftige dade, dwing ons om gedigte met ballades te maak. Maar sy het nog nie soveel krag as ware liefde nie. Die tweede het baie meer krag vir ons.
Hoe om te leer om lief te hê
En tog: kan jy leer hoe om lief te hê? Liefde lyk kompleks, onverklaarbaar, onbegryplik en eerder ingewikkelde plekke. Kan jy leer om 'n ander persoon te voel, verstaan ​​dit? Ja. Dit is net 'n begeerte, tyd, werk en ervaring, die krag om jou eie selfsug te oorkom en die aard van hierdie gevoel te verstaan. Ons moet altyd op die hoogte wees, probeer vir 'n geliefde, leer sy karakter en leer om nie net hul optrede te verstaan ​​nie, maar ook van die ander. Elkeen van ons het 'n baie goeie kans om dit te leer.