“Home Alone” | Tannie Frannie
Op haar blog “Dis Ekke” aanvaar Hester die jongste “Discover”-uitdaging en die gevolg is ‘n heerlike inskrywing, tesame met ‘n baie goeie vertaling van “radical authenticity”, naamlik “fundamentele egtheid”. Ag nouja, kom ek vertel julle van my week tot dusver, op ‘n fundamenteel egte manier.
Vroegoggend Saterdag kom sê die liewe kindjie my: “Ouma, ons gaan op ‘n ‘ad-ven-ture’ – ons gaan see toe!” Ek gee haar ‘n drukkie, draai om en slaap verder – dis immers nou eers vyfuur en die kinders gaan niks hê aan ‘n slaperige gewuif van my af nie. Trouens, Laatlam het heel dikwels die afgelope ruk beklemtoon dat hy bly is oor die kans om ‘n bietjie sy gesin vir homself te hê…
Lange jare gelede het my mammie lekker gelag vir ‘n ou grappie waarin die oupa vir ‘n buitestander oor ‘n uitstappie dorp toe vra: “Het jy gehoor of ek saamgaan?” Hmm, ja, die Engelse sê nie verniet “Many a truth is spoken in jest” nie. Nou nie dat ek juis wou saamgaan nie – ons het almal ‘n verposinkie van mekaar nodig.
Saterdag het heel goed verloop: ek het ‘n klomp koekies gebak vir Sondagoggend se tee na kerk en moeg gaan slaap.
Sondag was lekker: die koekies het byval gevind en my liewe vriendin M (die een wat so mooi na die straatkatte omsien) het my rojaal in haar gesellige kombuis onthaal: die mooiste laslappietafeldoek, servette met katportrette op, vier soorte slaai saam met lasagne gevolg deur drie soorte nagereg!
Ek en die hond Muis is vandeesweek besig om mekaar beter te leer ken tydens ons skemeraandstappies (net jammer van die bohaai wanneer die honde agter hekke moord en doodslag belowe en Muis se rifrug so bosserig staan terwyl sy met haar eie geskel antwoord). Mens se waardigheid kry ‘n ernstige knou as jy ‘n ongeleerde, skreeulelike hond met ‘n twyfelagtige naam probeer bedwing.
Maandag het ek bietjie by die kerk gaan werk en toe tuis kom vryskutwerk doen, waarmee ek vandag ook besig is, so tussen die bloggery en fb deur.
Op fb het haar mamma ‘n video van my kleindogtertjie Gabby geplaas waar sy teen die agtergrond van ‘n helderblou see staan en seepborreltjies blaas. Ek het daardie video nou seker al vyf keer gekyk. Dis teen ‘n stadige tempo, sodat mens die tuitbekkie wat die borrels blaas en die vreugde op haar gesiggie wanneer sy weer ‘n borreltjie raakvang duidelik kan sien. Soveel verwondering op daardie dierbare gesiggie – die wonder van kindwees, volmaak vasgevang.
Die rus, vrede en vryheid van hierdie week is baie welkom. Maar ai, die huis is vreeslik stil…
12 thoughts on ““Home Alone””
Oktober 18, 2016 om 4:47 nm
Was jy darem vooraf net so ‘n klein bietjie ongemaklik daarmee om alleen tuis te bly? Ek is nie baie goed met alleen wees nie en haat dit as ek niemand het om mee te gesels of te argumenteer nie 😀 Dalk het jy die rus nodig, maar ek verstaan maar te goed dat jy die kleintjies mis – en die grotes ook.
Oktober 18, 2016 om 7:08 nm
Gelukkig kan ek alleenwees hanteer – het al heelwat oefening gehad.
Oktober 18, 2016 om 5:05 nm
*drukkie* Sterkte … ons trek eers by Dinsdag, maar ek is seker jy sal oorleef en as almal terug is, is die waardering soveel groter mos! (Eish, hoop nie Lou sien hierdie sinsbou nie
Oktober 18, 2016 om 7:14 nm
Dankie vir my drukkie! (Ek’s mal oor die kreatiewe mense wat ‘n sin op “mos” laat eindig.)
Oktober 19, 2016 om 11:03 vm
Is soos jy sê,mens het soms afstand nodig!Geniet die alleentyd,dan is die wedersiens weer soveel lekkerder.
Oktober 19, 2016 om 12:16 nm
Geniet, klink vir my heel lekker!
Oktober 19, 2016 om 2:46 nm
Oktober 20, 2016 om 7:34 vm
Ek sien en hoor jou en Muis se uitstappies. Die honde wat so tekere gaan maak my sommer heel m….g, die eienaars voed mos nie hul brakke behoorlik op nie. Muis moet mos ook laat weet hoe sy voel. Trompie is n baie stil ou, hy trek sommer sy neus op vir sulke lawaaiers. Dan is ek ook n ou wat myself goed besig hou op my eie. Dis lekker om bietjie eie tyd ook te kan hê. Geniet dit terdeë.
Oktober 20, 2016 om 7:39 vm
Jy sien en hoor dat hoor en sien vergaan, ne!
Oktober 20, 2016 om 8:16 vm
Ha ha, beslis ja. Hier by my is daar n wolfhond wat mal gaan sodra ek my voordeur toe maak. Ek moet tussen huis eenhede loop om by straat te kom en die ou wolfhond word in n draad hok opgesluit gedurende die dag. Hy kan ons nie sien nie, wel hoor en ruik en dit maak hom rasend. Trompie hol maar gou verby want hy voel nie gemaklik as die hond so blaf nie.
Oktober 20, 2016 om 8:58 vm
Trompie is ‘n goed opgevoede heer.
Oktober 21, 2016 om 4:33 vm
Hy is beslis. Ek noem hom n softie want hy sal liewer eenkant toe staan as om te baklei. Interessant hoe die diere weet dat die een n leier is en die ander n volger. As daar egter wel n homd is wat hom wil gryp sal hy nieterugstaan nie. Hy gaan vir hom met spoed!