Locale waar tropiese siekte tans onbekend is - Kanada en dele van Noord-Europa, byvoorbeeld, word eerste eiendom vir die geelkoors muskietAedes aegypti) en die tiermuggie (Aedes albopictus), navorsers waarsku.
Dit beteken dat regeringsbeplanners en openbare gesondheidsamptenare in die lande wat nie gewoond is aan die hantering van sulke krisisse, nou moet begin voorberei om hul bevolkings te beskerm teen toekomstige massiewe siekte-uitbrake nie, sê Sadie Ryan, medeprofessor in die mediese geografie aan die Universiteit van Florida en lei skrywer van die studie in PLOS Verwaarloosde Tropiese Siektes.
"Nuwe blootgestelde bevolkings is geneig om epidemiese uitbarstings te sien," sê Ryan. En vir die siektes wat ons onlangs gesien het, het Zika se eerste blootstelling geneig om slegter uitkomste te hê, wat betref simptome en openbare gesondheidsrespons. die uitkyk vir die nuwe gebiede, onder enige toekomstige scenario. "
"... mense is baie goed om beide insekte en hul patogene oor die wêreld te beweeg."
Vir die koerant het navorsers wiskundige modelle van klimaatgedrewe muskiet-siekte-oordrag gebruik, tesame met voorspellings van toekomstige klimaatsverandering onder verskillende toekomstige emissiescenarios, om te bepaal wanneer, waar en hoeveel mense teen 'n potensiële risiko vir hierdie siektes sal wees.
"Hierdie siektes, wat ons as streng tropies beskou, het reeds opgedoen in gebiede met geskikte klimate, soos Florida, omdat mense baie goed is om albei insekte en hul patogene oor die wêreld te beweeg," sê Ryan.
Navorsers wou wys waar verskillende dele van die wêreld pas geskik sal wees vir hierdie soort inleiding en vestiging en om 'n instrument vir globale gesondheidsbeplanning in 'n veranderende klimaat te skep, sê Ryan.
Die studie beraam dat 'n bietjie meer as 6 miljard mense per jaar blootgestel word aan oordraggeskikte klimaat vir 'n maand of meer.
Laer risiko elders
Aangesien die klimaat egter ligter weer na die pole begin druk, sal nuwe gebiede soos Kanada en dele van Noord-Europa gasvry wees vir hierdie muskiete en hul patogene - en dit sal binne die volgende paar dekades gebeur.
Deur 2050 sal 'n netto toename van sowat 'n half miljard mense blootgestel word aan een of meer maande van geskikte transmissieklimaat per jaar.
Die verhaal is egter nie 'n eenvoudige een van 'n opwarmende wêreld wat 'n sieker wêreld word nie.
"Terwyl ons dalk veranderende getalle sien en dink ons ​​het die antwoord, dink 'n wêreld te warm vir hierdie muskiete."
Terwyl 'n dengue-entstof bestaan, is daar nie wyd beskikbare entstowwe vir chikungunya of Zika nie, siektes wat beide die geelkoors en die tigermuskiet kan oordra.
Hierdie, sowel as verskeie ander opkomende siektes wat wêreldwye gesondheidsbedreigings kan word, het verskillende temperatuurreekse vir ideale siekteoordrag. Eenvoudig, dit kan te warm word vir optimale oordrag deur die tiermug, terwyl dit beter word vir die geelkoorsmug.
In die ergste uitstoot scenario sal opwaarts van 'n biljoen meer mense blootstelling aan geelkoor muskietrisiko in die gesig staar, maar dele van die wêreld sien dramatiese afname in die aantal mense wat die risiko loop vir tiermuggentransmissie, waar dit te warm raak .
Terwyl die geelkoorsmugiet sy reeks verder uitbrei, voorspel wetenskaplikes dat die siekte risiko van die tiermuggiet in Europa sal toeneem, maar daal in Wes-Afrika en Suidoos-Asië.
Klimaatsvermindering kan nie 'n oplossing bied nie. 'N Teen-intuïtiewe uitkoms kom voor onder emissiereduksie scenario's. Die voorspellings is eintlik erger, in blote getalle mense in gevaar in die middel van die padscenario's, wat 'n interessante konfrontasie in die klimaat-gesondheidsbeplanning-gebied skep.
"Om die geografiese verskuiwings van risiko's te verstaan, stel dit regtig in perspektief," sê Ryan. "Terwyl ons dalk veranderende getalle sien en dink ons ​​het die antwoord, dink 'n wêreld te warm vir hierdie muskiete."
Gebiede waar nuwe bevolkings blootstellings voorkom, sal die impak van die bevolking baie skerp voel. Daarom moet ons die veranderende geografie van siektes hou, sê Ryan.
Dit verlig nog 'n probleem - nuwe siektes wat hierdie muskiete oordra, kan op nuwe gebiede opgetel word, wat kaarte soos hierdie belangrik maak vir openbare gesondheidsbeplanning.
Bykomende mede-outeurs is van Georgetown Universiteit, Stanford Universiteit, en Virginia Tech. Die Nasionale Wetenskapstigting het die werk befonds.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Waarom leef soveel mense nog in vloedgevoelige stede?