Diskussies oor vorm kon ek nog nooit so goed verstaan nie – al wil ek nie daarmee sê dat hulle nie wel van groot nut is nie. In die uiterste geval sou ’n enkele party gelyk hê – met konsekwensies wat myns insiens gevaarlik kan wees. Een van die mees wesenlike waardes van die poësie – as daar so iets is – is dat dit vals is, talle gesigte ken, dat die poësie homself ewe maklik verraai as waar maak. Dink aan wat die Here Jesus vir sy bruid (die Christelike gemeente) in Éfese gesê het: “Ek het dit teen jou dat jy jou eerste liefde verlaat het” (Op. 2:4). 21 Die mens wat met weelde en al 'n dwaas bly, is soos 'n dier wat vergaan. 'n Psalm van Asaf. Die internet voer die kitskosmanie. ’n Onophoudelike stroom woorde wat gelees moet word, inligting wat ge-in moet word, gebeure waarvan kennis geneem moet word, menings wat gehoor moet word.