Daai Sondag-gevoel | strooimeisie
Mei 22, 2016 / strooimeisie
Hoe vreemd is dit nie – ‘n regte Sondagaand-gevoel wat al vanoggend op my gemoed neergedaal het. Soos ‘n wafferse wit duif uit die hemel. Wat ek voel is egter nie fladderende vlinders se vlerkies nie. Ek voel eerder ondeund, lusteloos, nostalgies, verlangend. Dit hou my nog heeldag vas en wil, selfs nou so skuins voor middernag, my steeds nie laat gaan nie.
Het iemand dalk vir my raad?
Wat doen mens as jy wil werk, maar nie gewerk kan kry nie? Dis hoe ek al vir ‘n week voel. My gedagtes bly my aandag weglei na ver plekke met berge en sneeu en watervalle en mosbedekte rotse, fynbos wat heen en weer wieg in die wind en die see waarop reënboë speel… Hierdie beelde van stofpaaie deur growwe berge, die gedagte aan die reuk van see en son, en die herinnering aan daardie berg-en-see-sproei wat mens net op een plek in Suid-Afrika kry, maak my gedagtes vol!
In ‘n poging om wat ook al dit is wat in my opgekrop sit – dalk is dit net opgeboude frustrasie of angs oor my werk wat steeds nie klaar is nie – het ek begin skryf, want werk kon ek nie. My skryfwerk het in briewe ontaard (hoekom boel ek dat ek vir iemand iets moet sê?) en die briewe is tot niet gemaak.
“Delete”… ‘n enkele klein knoppie met só baie mag! Tog vee dit nie gedagtes uit nie. Ek wens soms dit kon.
Maar wees gerus, my siel! Want monsters in my kop is daar nie meer nie. Of eerder, die monsters het gekrimp tot klein drakies. Hanteerbaar. Mak. Kalm. Wat my op die oomblik tart is daardie herinneringe en fantasieë van die verlede, my drome, my begeertes.
Dalk is dit maar net my brein wat moeg is en tog ook nie kan afskakel nie. Dalk is dit net my kop wat ‘n vakansie nodig het… En weereens wonder ek waarom my kop se af-knoppie nie so lekker werk nie. Soms wonder ek of ek daardie eindste knoppie dalk iewers op ‘n staproete in die Kaapse natuurskoon verloor het.
Twee treëtjies terug →
10 thoughts on “Daai Sondag-gevoel”
Mei 23, 2016 om 06:43
Gaan hou daardie vakansie!
Mei 23, 2016 om 08:39
Dit is hoe die lewe is. Ons is jonk en fantaseer oor ‘n goeie werk met ‘n goeie salaris. Reise na onbekende plekke. Ek dink ook terug en ek sug net. Ek het beplan om ‘n toer na Europe te vat sodra die Tiener klaar is met skool. Toe kom die laatlam. As die Tiener klaar is met matriek, dan gaan die Laatlam eers graad 1 toe, My drome in skerwe. Teen die tyd wat ek op daai reis kan gaan, is ek al gewapen met ‘n kierie. Ek is moerig en dankbaar saam.
Mei 23, 2016 om 09:44
Ai tog! Wel… wie weet! Dalk slaan jy iewers ‘n boerpot los en dan kan jy sommer die hele gesin na ‘n mooi, ver plek van jou keuse vat.
Mei 23, 2016 om 09:37
Dis presies die gevoel van gemaalde gedagtes in my kop, want my die laaste week onderstebo gooi. As ek my kan kry dink ek aan dinge uit die verlede en maak nie saak wat ek doen nie dit tuimel oor en oor…Ek weet nie wat gaan help hiermee nie… Want ek soek ook ‘n delete knoppie vir my kop. Sterkte daar!
Mei 23, 2016 om 09:45
Presies daardie onderstebo gemaal wat my ook vang!
Mei 23, 2016 om 12:11
Ek voel skoon verlig om te weet ek is nie die enigste een nie…
Mei 23, 2016 om 12:19
🙂 Dieselfde hier!
Mei 23, 2016 om 11:18
Mei 23, 2016 om 11:27
Mei 25, 2016 om 19:02
My kop, my lyf… my siel, hulle is almal moeg en ek sit derduisende myle van daai Kaap af! Oë hoe verlang ek na daai Kaap!