'n Vraag oor die sabbat | 4windkoinonia
← Die Woord, Jesus Christus, is die "gees van waarheid"
Die geestelike betekenis van syfergetalle (breuke – die 'tiende' en die 'vyfde') →
'n Vraag oor die sabbat
Posted on November 13, 2016 by 4windkoinonia
Die Skrif is duidelik dat die fisiese sabbat basies neerkom op een dag van die week, die "sewende dag", vir hulle wat onder die wet van Moses lewe:
Eks 20:10 maar die sewende dag is die sabbat van die HERE jou God; dan mag jy géén werk doen nie—jy of jou seun of jou dogter, of jou dienskneg of jou diensmaagd, of jou vee of jou vreemdeling wat in jou poorte is nie.
Sommige Christene dink dat Sondag ingestel was as 'n nuwe sabbatdag, maar daar is geen Skrif om dit te bevestig nie. Die "eerste dag van die week" is nie die "sewende dag" van die week nie:
Mat_28:1 En laat ná die sabbat toe dit begin lig word, teen die eerste dag van die week, kom Maria Magdaléna en die ander Maria om na die graf te gaan kyk.
Hand 20:7 En op die eerste dag van die week, toe die dissipels vergader het om brood te breek, het Paulus hulle toegespreek, omdat hy die volgende dag sou vertrek en hy het sy rede gerek tot middernag toe.
1Kor 16:2 Op elke eerste dag van die week moet elkeen van julle self opsy sit en opspaar namate sy voorspoed is, sodat die insamelinge nie eers plaasvind as ek kom nie.
Die sabbat val onder die verordeninge van die ou verbond wat deur Moses gegee was aan die fisiese Jode. Dit is elkeen se reg om te leef onder so 'n wet en oortuiging, as dit is wat hy of sy van God gekry het om te doen:
Kol 2:16 Laat niemand julle dan oordeel in spys of in drank of met betrekking tot 'n fees of nuwemaan of sabbat nie.
Maar ons moet weet dat die ou verbond van Moses slegs gegee was om as 'n "skaduwee" te dien "van die toekomstige dinge":
Kol 2:17 wat 'n skaduwee is van die toekomstige dinge; maar die liggaam behoort aan Christus.
Ons moet dus aanvaar dat daar twee "wette" is waaronder God met mense werk: die een is "die wet van 'n vleeslike gebod", en die tweede word as "die wet van die Gees van die lewe in Christus Jesus" aangedui in die Skrifte:
Heb 7:16 een [priester] wat dit geword het nie kragtens die wet van 'n vleeslike gebod nie, maar uit die krag van die onvernietigbare lewe.
Rom 8:1-2 Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie, vir die wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees. 2 Want die wet van die Gees van die lewe in Christus Jesus het my vrygemaak van die wet van die sonde en die dood.
Die eerste wet is 'n "skaduwee" van die tweede wet – die skaduwee word deur 'n "liggaam" gegooi en ons moet eerder uitvind wat die "liggaam" is. Die "skaduwee" kan niemand tot geestelike volmaaktheid bring nie, volgens die Skrifte:
Heb 10:1 Want die wet[ "van 'n vleeslike gebod"], wat 'n skaduwee het van die toekomstige weldade, nie die beeld self van die dinge nie, kan nooit deur dieselfde offers wat jaar na jaar gedurig gebring word, die wat toetree, tot volmaaktheid lei nie.
Alhoewel ons almal nie fisies onder die wet van Moses lewe nie, leef ons tog onder een of ander weergawe daarvan, wat basies neerkom op al die fisiese reëls en wette wat op ons natuurlike mens van toepassing is:
Rom 2:14-15 Want wanneer die heidene, wat geen wet het nie, van nature die dinge van die wet doen, is hulle vir hulleself 'n wet, al het hulle geen wet nie; 15 omdat hulle toon dat die werk van die wet in hulle harte geskrywe staan, terwyl hulle gewete saam getuienis gee en die gedagtes mekaar onderling beskuldig of ook verontskuldig.
Selfs Jesus toe Hy in vlees gekom het, moes eers onder die eerste wet, in Sy geval die wet van Moses, lewe:
Maar Hy het dit gedoen vir 'n doel:
Gal 4:5 om die wat onder die wet was, los te koop, sodat ons die aanneming tot [geestelike] kinders kan ontvang.
Op die ouderdom van "omtrent dertig jaar oud", het Jesus begin om die nuwe wet van die gees te verkondig. Hy het hierdie wet as die enigste weg na God begin preek en leer:
Luk 3:23 En Hy, Jesus, was omtrent dertig jaar oud toe Hy begin leer het; en Hy was, soos hulle gemeen het, die seun van Josef, die seun van Eli.
Jesus het die verandering van wet ingelei – van die ou wet na die nuwe wet. Die nuwe vervang die oue. Die twee wette kan nie gemeng word nie, soos deur sekere Christelike groepe gepropageer word nie:
Mat 9:16-17 En niemand sit 'n nuwe stuk lap op 'n ou kleed nie; want die aangelapte stuk skeur van die kleed af en daar kom 'n erger skeur. 17 'n Mens gooi ook nie nuwe wyn in ou leersakke nie; anders bars die sakke en die wyn loop uit en die sakke vergaan. Maar 'n mens gooi nuwe wyn in nuwe sakke en altwee bly behoue.
Hier is 'n gedeelte in die Nuwe Testament wat ons baie sal help om Jesus se houding teenoor die ou wet aan te dui, tydens Sy bediening van die nuwe wet. Dit is veral met betrekking tot die sabbat:
Joh 5:5-9 En 'n sekere man was daar, wat agt en dertig jaar aan sy siekte gely het. 6 Toe Jesus hom sien lê, terwyl Hy geweet het dat hy al 'n lang tyd siek was, sê Hy vir hom: Wil jy gesond word? 7 Die sieke antwoord Hom: Here, ek het niemand om my in die bad te sit as die water geroer word nie; en onderwyl ek kom, gaan 'n ander een voor my in. 8 Jesus sê vir hom: Staan op, neem jou bed op en loop. 9 En dadelik het die man gesond geword en sy bed opgeneem en geloop. En daardie dag was dit sabbat.
Die fisiese Jode was eerstens baie onsteld teenoor die man wat gesond gemaak was op die sabbat omdat hy sy bed gedra het. Die man het 'gewerk' op die sabbat volgens hulle menslike siening, en dit was volgens hulle nie geoorloof nie:
Joh 5:10 Die Jode sê toe vir hom wat genees was: Dit is sabbat; dit is jou nie geoorloof om jou bed te dra nie.
Die fisiese Jode het toe uitgevind dat dit Jesus was wat die daad (gesondmaking) in die eerste plek gedoen het op die sabbat en kyk hulle reaksie toe hulle dit uitvind:
Joh 5:15-16 Die man het gegaan en aan die Jode vertel dat dit Jesus was wat hom gesond gemaak het. 16 En hieroor het die Jode Jesus vervolg en probeer om Hom dood te maak, omdat Hy dit op die sabbat gedoen het.
Luister nou na Jesus se antwoord terwyl Hy verder gaan om God Sy Vader te noem wat hulle toe nog verder ontstel het:
Jesus het geensins ontken dat Hy wel gedoen het waarvan hulle hom beskuldig het nie. Hy werk op die sabbat en God, Sy Vader, werk ook op die sabbat. Rus op die sewende dag het niks te doen die valse idee dat God moeg was na die ses dae skepping nie:
God se "rus" is iets heel anders en die natuurlike mens kan dit nie verstaan nie. As ons as mens van rus praat, dan dink ons aan ontspan en geen werk word gedoen nie. God werk ALTYD! God is gees en Hy het nie rus nodig nie:
God het ook nie dae, maande en jare nie, en ook nie seisoene en tye nie. Hy het al daardie dinge vir die mens geskep om daarbinne te leef vir 'n tydperk "onder die hemel":
God lewe nie "onder die hemel" nie. As ons God se geestelike werke in ons kan sien en verstaan, dan word ons vry gemaak van ons aardse beperkinge van ons denke. Ons word opgehef om te "sit in die hemele":
Efes 2:6-10 en saam opgewek en saam laat sit in die hemele in Christus Jesus, 7 sodat Hy in die eeue wat kom, kan betoon die uitnemende rykdom van sy genade in goedertierenheid oor ons in Christus Jesus. 8 Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God; 9 nie uit die werke nie, sodat niemand mag roem nie. 10 Want ons is sy maaksel, geskape in Christus Jesus tot goeie werke wat God voorberei het, sodat ons daarin kan wandel.
Die goeie werke van Christus is Sy geestelike werke IN ons en dit kom net tot stand deur die tweede wet van God. Maar kyk hoe hierdie beskuldigings dat Jesus die ou wet breek uiteindelik gelei dat die fisiese Jode Hom laat kruisig het:
Joh 5:18-19 Hieroor het die Jode toe nog meer probeer om Hom dood te maak, omdat Hy nie alleen die sabbat gebreek het nie, maar ook God sy eie Vader genoem het en Hom met God gelykgestel het. 19 Jesus het toe geantwoord en vir hulle gesê: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, die Seun kan niks uit Homself doen tensy Hy die Vader dit sien doen nie. Want alles wat Hy doen, dit doen die Seun ook net so.
Jesus kon Sy Vader se geestelike werke doen, selfs op die sabbat, omdat die wet van Moses nie gegee is vir die regverdige nie:
1Ti 1:8-11 Maar ons weet dat die wet goed is as iemand dit wettiglik gebruik 9 en as hy weet dat diewet [van Moses] nie gegee is vir die regverdige nie.
Die wet van Moses is wel geldig vir hulle wat daaronder lewe. Kyk wie dit almal insluit….
1Tim 1:9….maar vir die wettelose en tugtelose mense, goddelose en sondaars, onheiliges en ongewydes, vadermoorders en moedermoorders, moordenaars, 10 hoereerders, sodomiete, mensediewe, leuenaars, meinediges en wat daar anders met die gesonde leer in stryd is, 11 volgens die evangelie van die heerlikheid van die salige God wat aan my toevertrou is.
Ons almal in vlees val iewers onder die lys. Maar as ons die wet reg verstaan, dan is ons almal skuldig aan al die dinge, en moet dit erken.
Jak 2:10 Want wie die hele wet [van Moses] onderhou, maar in een opsig struikel, het aan almal skuldig geword.
Om uiterlik te probeer om reg te lewe en alles van die wet van Moses te doen, is net nie moontlik nie. As ons reg na onsself kyk, dan sal ons kan sien dat die oorsprong van ons sonde en afvalligheid lê baie dieper – in ons hart (die denke).
Alle vleeslike wette, waaronder die wet van Moses ook ingesluit is, is vir hulle wat daaronder wil lewe en dink dat uiterlike goeie werke kan ons regverdig maak voor God. Maar as ons eerlik is dan sal ons erken dat ons nie geestelik volmaak kan word deur uiterlike fisiese wette alleen te hou nie. Die uiterlike wet, Moses se wet ingesluit, het dus 'n goeie doel – dit is gegee deur God om aan ons te wys dat ons sondig is IN ONS HARTE en nie op uiterlike dinge kan staatmaak om regverdig te word voor God nie:
As ons egter die uiterlike sowel as die innerlike wil reinig en heilig maak, dan het ons die nuwe "die wet van die gees van die lewe in Christus Jesus" nodig.
Daar is die twee wette waaronder ons almal sal lewe op die tyd soos deur God bepaal. Ons is eers onder "die wet van sonde en dood" wat alle fisiese wette insluit. Ons almal probeer elke dag baie hard om reg te lewe. Maar ons vind ook uit dat ons faal. Dit maak ons mismoedig en ons voel skuldig. Ons kom na God en vra vir vergifnis en ons gaan weer voort en probeer maar weer. En so gaan ons aan en aan…tot op die dag dat die waarheid deurbreek!!!
Daardie dag is die dag van innerlike oordeel vir hulle wat nou deur God geroep word:
God se oordeel is baie nodig want dit leer ons Sy geregtigheid, en die oordeel word deur die vuurgloed wat God bewerkstellig:
Die "beter" wet word nou aan ons geopenbaar en God wys aan ons die baie dieper werk wat Hy in ons doen – 'n tipe hartoorplanting. Deur die nuwe wet kry ons stelselmatig oorwinning en heerskappy word aan ons gegee oor ons vlees. Die oorwinning kom in die "vervulling" van die ou wet – die "vervulling" van die ou wet is die dood!
Rom 7:10-11 En die [ou] gebod [van Moses] wat die lewe moes wees, dié het vir my geblyk die dood te wees. 11 Want die sonde het aanleiding gevind deur die gebod en my verlei en daardeur gedood.
Ons moet dus sterf vir die ou wet as ons die nuwe wet se lewe wil ervaar, soos deur God bepaal…"die wet van die Gees van die lewe in Christus Jesus". Hierdie wet werk kragtig in ons harte (ons denke) as ons saam met Jesus sterf. So stel Paulus dit…
As ek die ou wet vervul deur te sterf vir vlees, dan bou ek nie weer dit op wat my in 'n gevangenis gehou het nie.
Rom 8:3-4 Want God het wat vir die [ou] wet onmoontlik was, omdat dit kragteloos was deur die vlees deur sy eie Seun in die gelykheid van die sondige vlees te stuur, en dit ter wille van die sonde, die sonde veroordeel in die vlees, 4 sodat die reg van die wet vervul kon word in ons wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees.
Gal 2:18-20 Want as ek weer opbou wat ek afgebreek het, dan betoon ek myself 'n oortreder; 19 want deur die wet is ek vir die wet dood om vir God te lewe. 20 Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het.
Die ou mens word vernietig deur die nuwe mens. Ons moet dus Christus se nuwe lewe kry om die ou mens af te breek. Kyk hoe beskryf Jesus hoe ons Sy nuwe geestelike wet se werk IN ons moet sien en toepas – nie hoe die fisiese mens geestelike dinge wil toepas nie:
Die wet van Christus begin dus by die binnekant – in ons harte…ons denke en dit "maak eers die binnekant van die beker en die skottel skoon, sodat ook die buitekant daarvan skoon kan word":
Om die denke (dit is die hart van die mens) te verander en te vernuwe is hoe God ons lewenswandel verander en omskep. Om die ou wette te hou, die sabbat ingesluit, kan nie die hart verander nie.
Ons kan dus alles perfek doen onder die ou verbond in die uiterlike vorm, en nog steeds alles mis wat Christus IN ons wil vestig – 'n nuwe hart…die denke van Christus:
1Kor 2:14-16 Maar die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie; want dit is vir hom dwaasheid, en hy kan dit nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel word. 15 Maar die geestelike mens beoordeel wel alle dinge; self egter word hy deur niemand beoordeel nie. 16 Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus.
Kyk wat sê Paulus oor sy eie vleeslike broers – die fisiese Jode en hoe hulle alles probeer het om reg te lewe, maar gefaal het en verwerp is – vir ons lering.
Rom 10:1-5 Broeders, die verlange van my hart en die gebed wat ek tot God vir Israel doen, is tot hulle redding. 2 Want ek getuig van hulle dat hulle 'n ywer vir God het, maar sonder kennis. 3 Want omdat hulle die geregtigheid van God nie ken nie en hulle eie geregtigheid probeer oprig, het hulle hul aan die geregtigheid van God nie onderwerp nie. 4 Want Christus is die einde van die wet tot geregtigheid vir elkeen wat glo. 5 Want Moses beskrywe die geregtigheid wat uit die wet is: Die mens wat hierdie dinge doen, sal daardeur lewe.
Tot vandag kan die fisise Jode net nie God se geestelike dinge aanvaar nie en hulle verwerp Sy geregtigheid wat slegs in Christus bekombaar is:
Hierdie woorde is belangrik om te sien…"die mens wat hierdie dinge doen [diegene wie die wet in sy fisiese vorm wil hou en in die openbaar as goed gesien wil word), sal daardeur lewe". Paulus self was 'n baie goeie mens en baie ywerig onder die ou verbond. Maar hy het uitgevind dat dit nie God se goedkeuring wegdra nie – die uiterlike alleen stel nie God tevrede nie. Ons uiterlike lewe ("wins" van die vlees) moet deur 'n innerlike geloof en rein hart saamstem ("wins" van die gees) en die ou wet kan dit nie bewerkstellig nie. Paulus het homself as "onberispelik" onder die ou verbond gesien, maar hy was verdoem met al sy vleeslike kwalifikasies:
Fil 3:4-11 alhoewel ek rede het om ook te vertrou op die vlees. As iemand anders meen dat hy op die vlees kan vertrou, ek nog meer. 5 Ek is besny op die agtste dag, uit die geslag van Israel, uit die stam van Benjamin, 'n Hebreër uit die Hebreërs; wat die wet betref, 'n Fariseër; 6 wat ywer betref, 'n vervolger van die gemeente; wat die geregtigheid in die wet betref, onberispelik. 7 Maar wat vir my wins was, dit het ek om Christus wil skade geag. 8 Ja waarlik, ek ag ook alles skade om die uitnemendheid van die kennis van Christus Jesus, my Here, ter wille van wie ek alles prysgegee het en as drek beskou, om Christus as wins te verkry 9 en in Hom gevind te word, nie met my geregtigheid wat uit die wet is nie, maar met dié wat deur die geloof in Christus is, die geregtigheid wat uit God is deur die geloof; 10 sodat ek Hom kan ken en die krag van sy opstanding en die gemeenskap aan sy lyde terwyl ek aan sy dood gelykvormig word, 11 of ek miskien die opstanding uit die dode kan bereik.
Die sabbat gaan dus oor hierdie nuwe lewe van die innerlike mens deur die gees van God in ons. Hierdie gees is Sy Woord, Jesus Christus, wat ons hele lewe en wandel bepaal en ons opwek in Hom.
Die sabbat is dus baie meer as om net 'n dag van die week, watter dag of dae dit ook al vir wie ook is. Ek redeneer nie met mense oor "dae en maande en tye en jare" nie. Dit alles val onder " die swakke en armoedige eerste beginsels" van die eerste skepping:
Gal 4:9-10 maar nou dat julle God ken, of liewer deur God geken is, hoe keer julle weer terug tot die swakke en armoedige eerste beginsels wat julle weer van voor af aan wil dien? 10 Julle neem dae en en maande en tye en jare waar.
Die fokus van die nuwe mens is op die nuwe skepping en die ou dinge is verby:
Nie almal van ons is op hierdie stadium oortuig van wat die nuwe skepping in Christus regtig behels nie. Die Here self gee aan ons geloof deur Sy Woord om ook hierdie belangrike aspek van die sabbat in ons eie lewens te verstaan en toe te pas.