Hoe hierdie drie finansiële ondernemings die rigting van die klimaatkrisis kan verander - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Vuil dade goedkoop gedoen.
'N Stil revolusie is besig om te belê. Dit is 'n paradigmaskuif wat 'n diepgaande impak op ondernemings, lande en dringende kwessies soos klimaatsverandering sal hê. Tog is die meeste mense nie eers daarvan bewus nie.
In 'n tradisionele beleggingsfonds word die besluite oor die beleggingskapitaal deur fondsbestuurders geneem. Hulle besluit of hulle aandele in ondernemings soos Saudi Aramco of Exxon wil koop. Hulle besluit of hulle in omgewingsskadelike ondernemings soos steenkool wil belê.
Tog is daar 'n konstante skuif weg van hierdie aktief bestuurde fondse na passiewe of indeksfondse. In plaas daarvan om van 'n fondsbestuurder afhanklik te wees, hou passiewe fondse bloot indekse - byvoorbeeld, sou 'n S&P 500-spoorsnyfonds aandele in elke onderneming in die S&P 500 koop om die algehele prestasie. Een van die groot trekpleisters van sulke fondse is dat hul fooie dramaties laer is as die alternatief.
In 2019 was daar 'n waterskeiding in die geskiedenis van finansies. In die Verenigde State is die totale waarde van aktief bestuurde fondse oortref is deur passiewe fondse. Wêreldwyd passiewe fondse gekruis US $ 10 triljoen (£ 7.7 triljoen), 'n vyfvoudige toename van US $ 2 triljoen in 2007.
Hierdie oënskynlik onstuitbare opgang het twee belangrikste gevolge. Eerstens het korporatiewe eienaarskap in die hande van die maatskappy geraak "Groot drie" passiewe batebestuurders: BlackRock, Vanguard en State Street. Hulle is alreeds die grootste eienaars van korporatiewe Amerika.
Die tweede gevolg hou verband met die ondernemings wat die indekse verskaf wat deur hierdie passiewe fondse volg. Wanneer beleggers indeksfondse koop, delegeer hulle hul beleggingsbesluite effektief aan hierdie verskaffers. Drie dominante aanbieders het al hoe sterker geword: MSCI, FTSE Russell en S&P Dow Jones Indices.
Bestuur wêreldwye kapitaalvloei
Met triljoene dollars wat na passiewe fondse migreer, is die rol van indeksverskaffers verander. Ons het hierdie verandering in 'n onlangse koerant: In die verlede het indeksverskaffers slegs inligting aan finansiële markte verskaf. In ons nuwe era van passiewe belegging word hulle markowerhede.
Om te besluit wie in die indekse verskyn, is nie net iets tegnies of objektief nie. Dit behels 'n mate van diskresie deur die aanbieders en dit bevoordeel sommige akteurs bo ander. Deur te bepaal watter spelers op die lys is, word die kriteria gestel 'n inherente politieke aktiwiteit.
Die oorheersende indekse vir ontluikende markte is veral relevant, veral die wye spoor MSCI Indeks vir Opkomende Markte. Dit is 'n lys van groot en mediumgrootte ondernemings in 26 lande, waaronder China, Indië en Mexiko.
MSCI stel die standaarde vir lande om in aanmerking te kom. Hulle moet bowenal gratis toegang tot plaaslike aandelemarkte vir buitelandse beleggers waarborg. As 'n land ingesluit word, sal groot hoeveelhede kapitaal byna outomaties in hul nasionale aandelemark invloei. Gevolglik is die mededingende indekse van MSCI en die ander groot drie verskaffers die wêreldwye beleggingsvloei effektief.
Byvoorbeeld, toe Saoedi-Arabië onlangs by die lys van kwalifiserende lande vir hierdie indekse gevoeg is, is dit is voorspel om invloei in die Saoedi-aandelemark tot $ 40 miljard te bewerkstellig. En toe Saudi Aramco, die grootste wêreldwye olieprodusent, verlede jaar openbaar geword het, is dit deur dieselfde drie indeksverskaffers vinnig opgespoor in hul indeks vir ontluikende markte. Miljoene beleggers regoor die wêreld besit nou onbewustelik aandele in hierdie omstrede korporasie - hetsy deur die indeksfondse van ontluikende markte te besit of pensioene te besit wat sulke fondse namens hulle hou.
Toe China in 2018 bygevoeg is tot die belangrikste indeks vir ontluikende markte, is dit na berig word swaar steunwerwing vanaf Beijing sou die kapitaalstuureffek na verwagting groter wees. Dit was geskat dat die langtermyn-invloei in Chinese aandele tot $ 400 miljard sou beloop.
Die toekomstige rol van indeksverskaffers
Die drie dominante indeksverskaffers se inkomste spruit hoofsaaklik uit die fondse wat hul indekse herhaal, want hulle moet tantieme betaal vir die voorreg. Die aanbieders geniet dus tans 'n fooi-bonanza. Vir 2019, MSCI berig het omset aangeteken en gesê die bates wat sy indekse volg, was te alle tye hoog.
Ons navorsing dui daarop dat hierdie aanbieders se handelsmerke so goed gevestig is dat mededingers sukkel om die onderneming weg te neem. Dit dui daarop dat MSCI, FTSE Russell en S&P Dow Jones hul rol as 'n nuwe soort de facto wêreldreguleerders sal vergroot.
Stygende en passiewe. Alexandra Gigowska
Die belangrikste aspek van hul privaat gesag vir die toekoms van ons planeet is waarskynlik die manier waarop ondernemings klimaatsverandering aanpak. Black Rock onlangse nuus met planne om van ondernemings wat meer as 25% van hul inkomste uit steenkool verdien, te onttrek. Tog is dit slegs van toepassing op BlackRock se aktief bestuurde fondse: die meeste van sy fondse volg indekse van die belangrikste indeksverskaffers hulle sal hou in steenkool belê totdat die aanbieders sulke ondernemings uit hul indekse verwyder.
Net so, BlackRock, Vanguard en State Street almal onlangs aangekondig hulle sal hul reeks sogenaamde ESG-fondse vergroot, wat beweer dat hulle die ondernemings wat die swakste presteer volgens die omgewings-, maatskaplike en bestuurskriteria uitsluit. Weereens word hierdie kriteria toenemend deur die indeksverskaffers gedefinieer deur gebruik te maak van eie metodologieë. Soos The Economist het opgemerk, besluit die aanbieders gereeld watter ondernemings hulle moet insluit, gebaseer op of hulle volhoubaar sake doen eerder as watter besigheid hulle eintlik doen.
Byvoorbeeld, Saudi Aramco produseer min emissies wat olie uit die grond onttrek. Dit is 'n relatief "volhoubare" oliemaatskappy, maar dit is steeds 'n oliemaatskappy. Die meeste ESG-indekse sluit leiers in elke sektor in en sluit slegte presteerders uit - ongeag die bedryf. Gevolglik belê baie ESG-fondse steeds baie in die lugdienste, olie- en mynmaatskappye.
Die beste in die sektor? Steve Buissinne / Pixabay, CC BY-SA
Hulle is ook soms arbitrêr oor wie kwalifiseer as 'n goeie presteerder. Die Amerikaanse bank Wells Fargo, byvoorbeeld is ingedeel in die boonste derde deur een indeksverskaffer, terwyl 'n ander een in die onderste 5% is.
Kortom, hierdie nou verwante groep van drie reuse-passiewe fondsbestuurders en drie groot indeksverskaffers sal grootliks bepaal hoe ondernemings klimaatsverandering aanpak. Die wêreld gee min aandag aan die oordele wat hulle maak, en tog lyk hierdie uitsprake uiters twyfelagtig. As die wêreld werklik die wêreldklimaatskrisis onder die knie kry, moet hierdie konstellasie baie noukeuriger ondersoek word deur reguleerders, navorsers en die algemene publiek.
Jan Fichtner, postdoktorale navorser in politieke wetenskap, Universiteit van Amsterdam; Eelke Heemskerk, medeprofessor politieke wetenskap, Universiteit van Amsterdam, en Johannes Petry, ESRC-doktorale navorsingsgenoot in internasionale politieke ekonomie, Universiteit van Warwick
Waarom koolstofopname noodsaaklik is vir die planeet
Dit is nou bewys dat koolstofopvang en opberging werk en is noodsaaklik om te voorkom dat die gemiddelde gemiddelde temperatuur 1.5 ° C oorskry, sê Noorse wetenskaplikes.
by Andrew Blakers, Professor in Ingenieurswese, Australiese Nasionale Universiteit
Met die tyd dat ons die kweekhuisvrystellings diep verminder, kan u u afvra wat u persoonlik kan doen om u
Klimaatsverandering is 'n groot uitdaging - en dit tel onder baie ander groot uitdagings wat deur die ontwikkelingsdoelwitte ná 2015 geteiken word. Biodiversiteit, gesondheid, opvoeding, energie en ander beïnvloed en is ...
Die Australiese energiereguleerder (AER) dagvaar vier van die windplase wat betrokke is by die 2016 Suid-Australiese verduistering - gelei deur AGL Energy, Neoen Australië, Pacific Hydro en Tilt Renewables
Ten spyte van goeie vordering, is 100% lae-koolstof energie nog 'n lang pad vir die Verenigde Koninkryk
by Andrew Crossland en Jon Gluyas
In die afgelope tien jaar het die UK se elektrisiteitsmengsel dramaties verander. Steenkool se bydrae het van 40% tot 6% gedaal.