Die bloedsteen wat as `n deurlopende simbool in die siklus voorkom, is volgens Knobel in `n nota wat ingesluit is by die bundel, vir hom “beeld van die skoonheid” of van “die skoonheid as gesuiwerde smart, of pyn’ (53). Die spatsels rooi van die steen gloei in kontras met die groen en die steen word dus `n ineenwewing van die hartstogtelike en die afsydige. Ja, natuurlik ook die feit dat ek “in die apartheidsjare ” groot geword het. Dit het my baie gepla- in my stilte maar geskryf.of dit nou gedigte was weet ek nie! 23 «Jy mag met geen dier geslagsgemeenskap hê en jouself so besoedel nie. 'n Vrou mag dit ook nie doen nie. En die dode is geoordeel na wat in die boeke geskryf is, volgens hulle werke (Op. 20:4-6, 12). ’n Uitstaande gedig is “die perdheid van ’n perd” (p.48, na D.H. Lawrence), met as tema die menslike denkproses. In hierdie gedig verskuif die ondersoekende blik vanaf die objek “perd” na die subjek se kognisie: