Jesaja – sy naam beteken: die HERE, Jahwe, die Verbondsgod van Israel, Hy verlos. Dit is ook wat die Boek Jesaja aan ons wil openbaar: Die verlossing van die kerk is net die HERE se werk en net sy werk alleen.
Maar die meeste van die mense in daardie tyd was blind daarvoor. Hulle het die openbaring gehoor en tog nie gehoor nie. En daarin is die oordeel van die HERE oor hulle voltrek, vanweë hulle volhardende ongeloof. Die woord van die HERE aan Jesaja in hoofstuk 6 vers 9 en 11 het in vervulling gegaan: “Gaan sê aan hierdie volk: Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie. Maak die hart van hierdie volk vet en maak hulle ore swaar en bestryk hulle oë, sodat hulle nie sien met hul oë en met hul ore nie hoor en hul hart nie verstaan nie, en hulle hul nie bekeer en gesond word nie. Toe sê ek: Hoe lank, Here? En Hy antwoord: Totdat die stede verwoes lê, sonder inwoners, en die huise sonder mense en die land verwoes is tot ‘n wildernis.”
Nee, sê die liberale teologie: Jesaja kon nie geweet het van die Kores van Jesaja 40-66 nie? Dit is onmoontlik. Want Kores was in die dae van Hiskia, toe Jesaja geprofeteer het, nog nie eens naastenby op die toneel van die wêreldgeskienis nie. Eers meer as honderd jaar later sou hy sy verskyning maak. Daarom moét Jesaja 40 tot 66 beslis van die hand van ‘n ander skrywer, iemand in die tyd van of aan die einde van die ballingskap gewees het. Maar Jesaja – nee, hy kon dit nie geweet het nie en daarom ook nie geskryf het nie.
Ag, vir die ongelowiges in die tyd van Jesaja en Hiskia het die evangelie van Jesaja 40 tot 66 niks gesê nie, ewemin as wat die oordeelsprediking en hulle sondes trane uit hulle oë gepers het. God se Woord het vir hulle niks gesê nie.
Maar terwyl die donker wolke van God se oordeel op die horison saampak en hierdie gelowige oorblyfsel weet dat ook hulle niks anders verdien nie, terwyl hulle reeds met die oog van die geloof die komende gerig in God se Woord aanskou – … dan straal iets anders hulle tegemoet. Dan sien hulle met die oog van die geloof ook iets anders: die helder lig van die evangelie deur die donker wolke van die oordeel heen.
Troos – wanneer Jesaja die woord troos gebruik, gaan dit oor God se dade: oor sy verlossingswerk, oor sy skuldbetaling. Wat God doen – dit is die inhoud van die troos.
dít is ook die betekenis van die woord troos in ons Kategismus. Dit gaan net oor wat God die Vader in Christus en deur sy Heilige Gees doen:
Dit is die derde wat Christus doen. Hy gee ons sy Heilige Gees. En deur sy Gees doen Christus twee dinge:
Ons is die eiendomsvolk van die HERE – dit was die troos van God se volk in Jesaja se dae. Wat ook al sou kom, die oordeel van die ballingskap, tog noem die Gees van die HERE hulle steeds my volk. “Troos, troos my volk”. En die Gees laat hulle ook sien waarom: “Roep haar toe … dat haar skuld betaal is …”. En die Gees spel dit vir hulle uit nog lank voordat dit daar is: die straf wat vir ons die vrede aanbring was op Christus
Ons is God se volk. Ons behoort aan Christus. Daarvan verseker die Heilige Gees ons deur die bloed van die Lam. Daaraan mag ons dink as die oordele van God reeds in hierdie lewe voltrek word. En daarmee mag ons onsself troos as ons dink aan die oordeel wat kom.