Sy resensie van Wat praat jy is in jargonlose taal aangebied. Dit beteken nie dat hy niks indringends sê nie. Inteendeel.
Hy spreek sy waardering uit vir dit wat die boek doen om sy subtitel gestand te doen – nuwe idome, gesegdes en uitdrukkings op te teken en te verduidelik.
Wat wel steurend is in haar resensie, is in haar evaluerende opsomming, waar sy net nie die versoeking kan weerstaan om die preutse lesers ter wille te wees nie. Het sy werklik die vooroordeel oor chic lit verwerk waaroor sy ten aanvang bieg?
Ook by Die naamlose het sy ‘n negatiewe vertrekpunt (ten opsigte van tematiek) om te bowe te kom, en die boek help haar daarmee danksy die outeur se deernis vir die mense waaroor sy skryf.
Mens bespeur die hand van ‘n ervare joernalis in hierdie skryfwerk – só lesersvriendelik dat mens kwalik agterkom hoe sy die boek in breë trekke opsom, die belangrikste kwessies uitlig en jou ook insig gee in die verskuiwings wat daar by die twee deelnemers was in die loop van hul gesprekke.