| Ongeveer XNUMX Desember
Die reg op werk is 'n onvervreembare reg
Op die eerste van Desember, soos Paulo Giacomini my geleer het, is dit nie 'n feesdag nie; Trouens, dit is 'n dag van stryd.
Maar ek durf nie saamstem dat die 1-dag van Desember 'n dag van stryd teen vigs en vooroordeel is nie. Ek kom om te dink dat elke dag vanaf hierdie konsep 1 Desember moet wees.
Mense sê oor die algemeen dat hulle nie diskrimineer teen mense met MIV nie, en tog diskrimineer hulle teen mekaar.
Want ek kom om so 'n ding sê, net Ek loof verweerder en sê, twintig jaar gelede, toe die dood as gevolg van die komplikasies wat vigs is om was 'n onomkeerbare ding, ek trek my waarborgfonds in 'n pynlike proses, want die werknemers het geweet dat die waarborgonttrekkingskode, byvoorbeeld, xx- was.
Die uitkyk van die CEF-werknemer het die minagting wat sy vir my gehad het, 'n mens, siek, feitlik in die Baskies van die dood,
Ek het die geld uitgeput, iets rondom R $ 500,00 en 'n rekenaar gekoop; Ek onthou nog die model:
Dit was 'n 486 SX66
Dit het vier megabytes RAM, 'n sleutelbord en geen muis gehad nie. Die geld kon nie die muis koop nie en ek het 'n wit fosfaat CGA-monitor gedra en my visie was swart en wit.
Dit was met hom dat ek in 'n bars van moed begin om die ding te bestudeer en te verstaan ​​hoe dit bymekaar gekom het. Ek het dit met die masjien tientalle keer gedoen totdat ek myself as 'n hardeware tegnikus beskou het.
En so, met hierdie ontwerp, het ek begin werk in Bytão, 'n maatskappy wat saam met beëindigde (afval) en my lewe was in die dennebol plate, twintig afsonderlike en sit dit om te toets. Ek het 'n minimale doel gehad om ten minste 5 masjiene per dag (sic) te herstel; Ek het selfs besef omdat een die ander aan die einde van die maand Ek het herstel en het dag om te werk of selfs 'n 25 30 masjiene.
Soos dit nog altyd was, en nog steeds in Santa Efigênia, maak jy die ervaring van drie maande sonder registrasie en, na hierdie "beheer" registreer hulle jou in die regime van ondervindingskontrak ...
Toe ek my beursie werk gegee het, is sy op dieselfde dag na die rekenmeester gestuur, en sy is teruggekeer sonder registrasie. Ek is genooi om van die maatskappy wat uiteindelik opgehou het, te onttrek.
Ek het weer huis toe gegaan, nadat ek weer op straat gegaan het, want dit was beter om huise te ondersteun (ten minste vir my, ek weier om 'n huis en kos te hê om te wag vir die dood om te kom), en ek het geleef in Guarulhos, in 'n plek genaamd Jardim Maria Dirce, amper in die omgewing van Arujá.
My lewe, toe ek werk, was om die bus in die Dutra te neem en na die Armeense stasie te loop, aan die einde van die bus, maar nie myne nie, dat ek daar van Armenië na Santa Efigenia moes loop . In die namiddag, op pad terug, sou ek te voet na Armenië loop en die eerste bus of stoorplek, clandestine of nie, optel, sodat ek na 90 minute my punt bereik het en nog 'n kilometer na my huis geloop het; destyds. Ek het met een persoon gewoon. My vrou, nie 'n baie gebalanseerde persoon wat my elke dag gevra het as ek met 'n hoer sou gewees het nie ...
Toe ek hierdie werk verloor, die volgende dag het ek terug gegaan om te kyk vir 'n werk, want ek is afgedank vir oorsaak (en ek het nie geweet op daardie tydstip aan myself te verdedig) en net die invoer van die Americam Comp, waar ek gewerk het drie maande en ten tyde van die registrasie : CABUM.
Daarna het ek opgestaan ​​en saam met my ex-vrou na haar land in Piracicaba gegaan en die gebeure herhaal.
Maar hierdie keer is ek gekontak deur 'n kassier wat my in alle briewe meegedeel het dat die werkgewers toegang gehad het tot die inligting wat vertroulik moes wees en dat hulle die hele "lopende blad van die betrokke amptenaar sou oprig." In hierdie geval, ek, Cláudio Souza.
Ek het 'n rukkie in Piracicaba gebly omdat ek nie my vrou van die tyd wou hê nie (ek het drie of vier troues gehad en nie eens die duiwel sou glo as ek gesê het hoeveel vroue ek in die lewe betrokke geraak het nie ...
Die ergste van alles is dat die meeste van hulle ek nie onthou nie en intussen onthou ek baie goed diegene wat die kazuza vasmaak, waarvoor ek loopbaan, geld en strooi sal verlaat! Selfs die mees banale dinge, want vir my sou dit al of nooit weer gewees het nie! Vreemd genoeg, dit was die een wat vir my gesê het dit was 'n ding van die oomblik.
Nie lank gelede nie, het ek deur 'n keuringsproses in Contax, om te werk met telemarketing (al na die agterkant van my vrou (die eerste een wat ek moes verlig en nooit verraai En die eerste koma wat ek geleef meer as drie jaar - ons het saam vir al 14 jaar);! wel, ek het al die toetse en sou die appel van hul oë werk, sou wees in die TAM besprekings.
Ek het die voor-toelatingseksamens, wat baie eenvoudig was, 'n basiese fisiese assessering en 'n oudiometrie geslaag. Ek het almal geslaag en 'n vraestel gekry met sekere data, pligte en regte wat ek gehad het en byna tuis gegaan. Na 15 dae het ek daarheen gegaan om te weet wat gebeur het, en twee minute nadat die meisie my lêer gevind het, verskyn ander wat skinder en die meisie wat my gehelp het, was hard met die kollega.
Toe het die toesighouer aangekom, my vraestelle geneem, my na die RH d empesa geneem, my aktetas gevra en gesê dat die vakature wat ek sou moes beset, gesluit was en dat hulle sou kontak sodra hulle my nodig gehad het. Ek het daar gelos om na die metro-stasie te gaan en toe ek die daad gaan doen, gooi my onder die trein 'n meisie met oop arms voor my en sê:
As jy gaan, moet jy my saam met jou neem!
Natuurlik sou ek dit nie doen nie en sy het my op die metro na die taxi vergesel om te verseker dat niks sou gebeur nie. Ek ken haar naam nie, ek weet niks nie, maar ek weet sy het my lewe gered.
Wat het hierdie storie gemeen met die 1 van Desember?
Jare gelede het 'n federale adjunkvoorsitter ons voorgestel om MIV-positief te wees onder die wet wat vereis dat maatskappye met meer as 100 werknemers X% van werknemers in sekere toelatingsprosesse ongeskik het.
Die georganiseerde beweging van nie-regeringsorganisasies wat vir die regte van MIV-positiewe mense veg, het egter die voorstel verkeerd weier omdat dit stigma sal verhoog.
Van wat jy hier sien, sou dit nie beter wees vir wet X om ons te beskerm en ons in dieselfde wet te stel wat die fisiese en sensoriese gestremdes beskerm nie, sou dit 'n goeie idee wees?
En jy, wat dink jy?
Die skakel om die petisie te onderteken is hier: petisie
Ek is besig om 'n NRO te stig wat daarop gemik is om MIV-positiewe mense en mense met VIGS terug te bring op die arbeidsmark. As u in die hoofstad, São Paulo woon, en bereid is om deel te neem, vul die onderstaande vorm in en ek sal u kontak: