Hoe om kinderverwaarlosing te herken, aan te meld en te bestuur - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelHoe om kinderverwaarlosing te herken, aan te meld en te bestuur
Die meeste volwassenes, veral ouers, kan nie die idee om 'n kind te verwaarloos, begryp nie. Ongelukkig bestaan ​​daar egter duisende gevalle van verwaarlosing deur kinders in die Verenigde State.
Volgens die Children's Bureau, deel van die Departement van Gesondheid en Menslike Dienste, is ongeveer 683, 000 kinders in die land gedurende 2015 beskou as slagoffers van mishandeling of verwaarlosing, met ongeveer 75 persent van diegene wat weens verwaarlosing ly. Nog erger, die buro skat dat 1 670 kinders in 2015 aan mishandeling of verwaarlosing gesterf het.
Verwaarlosing is een van die algemeenste vorme van mishandeling by kinders. Dit kan die fisieke en geestelike gesondheid van die kind beïnvloed en kan tot langtermyngevolge lei.
Definisie van verwaarlosing
Die Federale Wet op die Behandeling van Misbruik van Kindermishandeling (CAPTA) omskryf wangedrag wettiglik as "Enige onlangse handeling of versuim om op te tree aan die kant van 'n ouer of opsigter wat 'n dreigende risiko vir ernstige skade aan die kind inhou."
Staatswette omskryf gewoonlik verwaarlosing as die versuim van 'n ouer of versorger om voedsel, skuiling, klere, mediese sorg of toesig te voorsien in die mate dat die gesondheid, veiligheid en welstand van 'n kind met skade berokken word.
Sommige state bevat uitsonderings vir die bepaling van verwaarlosing. Byvoorbeeld, 'n ouer wat sekere mediese behandelings vir 'n kind weier op grond van godsdienstige oortuigings, kan moontlik vrystelling kry.
Die finansiële situasie van 'n ouer kan ook in ag geneem word. 'N Ouer wat byvoorbeeld in armoede leef, kan sukkel om aan kinders voldoende kos of slaapplek te gee, kan nie as nalatig beskou word as die gesin om finansiële hulp aansoek doen nie, of as hulle die beste vaar met wat hulle het nie.
Verwaarlosing kom in verskillende vorme voor. Hier is die basiese soorte verwaarlosing:
Fisieke verwaarlosing: nie om te sorg vir die basiese behoeftes van 'n kind soos higiëne, klere, voeding of skuiling of om 'n kind te laat vaar nie.
Mediese verwaarlosing: ontken of vertraag die nodige of aanbevole mediese behandeling.
Onvoldoende toesig: om ' n kind wat nie self kan versorg nie alleen tuis te laat, nie 'n kind teen veiligheidsgevare te beskerm nie, of die kind met onvoldoende versorgers te laat.
Emosionele verwaarlosing: om ' n kind bloot te stel aan gesinsgeweld of dwelmmisbruik, of nie liefde of emosionele ondersteuning bied nie.
Opvoedkundige verwaarlosing: versuim om 'n kind by die skool in te skryf, laat 'n kind die skool herhaaldelik oorslaan of die spesiale onderwysbehoeftes van 'n kind ignoreer.
Risikofaktore vir verwaarlosing
Ouers wil nie hul kinders verwaarloos nie. As gevolg van verskillende faktore, is sommige ouers nie in staat om voldoende in die behoeftes van die kind te voorsien nie.
Soms is verwaarlosing heeltemal onbedoeld, soos die geval van 'n jong moeder wat nie die basiese ontwikkeling van kinders verstaan ​​nie. Sy sal waarskynlik nie erken hoe gereeld haar baba gevoer of verander moet word nie.
Ander kere kan probleme met die ouers se geestesongesteldheid of dwelmmisbruik verhoed dat hulle hul kinders voldoende versorg. 'N Vader wat onder die invloed van dwelmmiddels verkeer, sal moontlik nie voorkom dat sy kleuter alleen buite ronddwaal nie.
Daar is gevind dat die volgende faktore die risiko van verwaarlosing van kinders verhoog:
Omgewingsfaktore: Armoede, 'n gebrek aan maatskaplike ondersteuning, nood in die buurt
Gesinsfaktore: huishoudings van enkelouers, gesinsgeweld, stres by die gesin
Ouerfaktore: werkloosheid, lae sosio-ekonomiese status, jong moedersouderdom, ouerstres, gesondheidskwessies, geestesongesteldheid, dwelmmisbruikprobleme
Kinderfaktore: vertragings in die ontwikkeling
Tekens van kinderverwaarlosing
Dikwels is dit 'n onderwyser of 'n besorgde buurman wat waarskuwingstekens kan herken dat 'n kind verwaarloos word. 'N Ondergewig kind wat slegs selde die skool bywoon of 'n jong kind wat deurgaans buite die dag speel sonder 'n volwassene in sig, kan rooi vlae oplig.
Daar is 'n aantal tekens wat daarop dui dat die kind verwaarloos kan word, insluitend:
Gereelde afwesighede van die skool af
Het nie genoeg klere nie of is onvanpas aangetrek vir die weer
Steel of bedel vir kos of geld
Is konsekwent vuil of het 'n ernstige liggaamsgeur
Misbruik van alkohol of dwelmmiddels
Gebrek aan mediese of tandheelkundige sorg, bril of immunisering
Meld dat niemand tuis is om sorg te verleen nie
Tekens dat 'n ouer of versorger moontlik nie voldoende vir 'n kind sorg nie, sluit die volgende in:
Irrasionele of bisarre gedrag
Lyk apaties of depressief
Lyk onverskillig teenoor 'n kind
Verwaarlosing van kinders is nie altyd die gevolg van 'n ouer wat nie in hul kinders se behoeftes sorg nie; soms is die opsies nie beskikbaar nie as gevolg van 'n gebrek aan fondse of hulpbronne. As 'n ouer weens gebrek aan hulpbronne nie na 'n kind kan omsien nie, word dienste dikwels in plek gestel om die gesin te help om in die kind se behoeftes te voorsien.
Gevolge van verwaarlosing
Selfs as 'n kind uit 'n slegte situasie verwyder word, kan die gevolge van verwaarlosing nog lank duur. Hier is 'n paar gevolge wat 'n verwaarloosde kind kan ervaar:
Probleme met gesondheid en ontwikkeling: Wanvoeding kan breinontwikkeling benadeel. 'N Gebrek aan voldoende inenting en mediese probleme kan lei tot 'n verskeidenheid gesondheidstoestande. Die National Survey of Child and Adolescent Welstand het bevind dat 28 persent van die kinders drie jaar nadat hulle uit 'n verwaarloosde situasie verwyder is, aan chroniese gesondheidstoestande gely het.
Kognitiewe gestremdhede: ' n Gebrek aan gepaste stimulasie kan lei tot voortdurende intellektuele probleme. Kinders met 'n geskiedenis van verwaarlosing kan akademiese probleme hê, of vertraagde of gestremde taalontwikkeling hê.
Emosionele probleme: Verwaarlosing kan lei tot probleme met gehegtheid, probleme met selfbeeld en probleme om ander te vertrou.
Sosiale en gedragsprobleme : Kinders wat verwaarloos word, kan sukkel om gesonde verhoudings te ontwikkel, en hulle kan gedragsversteurings of ongehinderde sosiale betrokkenheidsversteurings ervaar. NSCAW-data het vasgestel dat meer as die helfte van diegene wat mishandel is in die jeug die risiko loop vir dwelmmisbruik, misdadigheid, stokkiesdraai of swangerskap.
Volgens die Amerikaanse departement van gesondheid en menslike dienste behels byna twee derdes van alle sterftes wat verband hou met kindermishandeling verwaarlosing. Dodelike voorvalle van verwaarlosing kom meestal by kinders onder die ouderdom van 7 voor. Verliese sterftes spruit meestal uit 'n gebrek aan toesig, chroniese liggaamlike verwaarlosing of mediese verwaarlosing.
Behandeling vir verwaarloosde kinders
Die eerste stap in die behandeling van 'n verwaarloosde kind is om te verseker dat die kind veilig is. Diensverskaffers kan veiligheid verhoog en verwaarlosing verminder deur 'n gesin van hulpbronne en opvoeding te voorsien.
In sommige gevalle sal kinders moontlik in 'n ander omgewing geplaas moet word om verdere skade te voorkom. 'N Kind kan byvoorbeeld by 'n familielid geplaas word wat voldoende sorg kan gee.
Diensverskaffers kan dan help met toepaslike ingrypings, soos mediese dienste, tandheelkundige sorg, of opvoedkundige dienste.
Geestesgesondheidsbehandeling kan ook nuttig wees. Kinders wat verwaarloos is, kan baat vind by terapeutiese dienste om hulle te help om hul emosies, gedrag of bekommernisse aan te spreek.
Behandeling, soos dwelmmisbruikdienste of geestesgesondheidsbehandeling, kan ook aan versorgers gegee word om hulle beter te help om hul kinders te versorg.
Hoe om verwaarlosing aan te meld
As dit kom by die melding van verwaarlosing, verskil die staatswette oor wie dit moet rapporteer. In sommige lande is slegs verslaggewers van mediese persone, onderwysers, verskaffers van kindersorg en wetstoepassers gemagtig.
In ander lande moet elke burger wat mishandeling of verwaarlosing vermoed, dit rapporteer. Redelike vermoede - kan eerstehandse waarnemings of verklarende verklarings deur 'n ouer of kind insluit - is al wat nodig is om mishandeling of verwaarlosing aan te meld.
Stel die departement van gesondheid en menslike dienste in kennis as u dink dat 'n kind verwaarloos word. U kan ook 1-800-4-A-Children (1-800-422-4453) skakel om kinderverwaarlosing aan te meld. Opgeleide vakkundiges ondersoek verslae van verwaarlosing en mishandeling. 'N Uitgebreide evaluering help om te bepaal watter soort dienste nodig mag wees om kinders veilig te hou.
As u dink dat 'n kind in u lewe verwaarloos word, moet u huiwer om dit aan te meld, selfs as u nie seker is van die situasie nie. Hoe vroeër die owerhede kan ingryp, hoe vroeër kan die kind hulp kry - en jy weet nooit, jy het miskien net die lewe van 'n kind gered.
Copyright aktiewe spel: Hoe om kinderverwaarlosing te herken, aan te meld en te bestuur - aktiewe spelLees Meer