Droom: Waarom mense droom - Simptome - 2022
Droom: Waarom mense droom
Drome - opleidingsevolusie
"Drome gee ons toegang tot die diepste lae van menslike ervaring, sodat hulle ons gesondheid en persoonlike ontwikkeling kan bevorder en ons meer bewus sal maak van wat dit beteken om in die lewe te wees." Anthony Stevens
Die Hindoes het duisende jare lank onderskei tussen wakkerheid, droomslaap en droomlose slaap, en sjamane is op soek na droomervarings veel langer as noodsaaklike kommunikasie tussen mense en die wêreld.
Die betekenis van drome is die onderwerp van hewige debat, ten minste sedert Aristoteles twyfel dat dit inspirasie van die gode is. Freudians teen Jungians, nativiste teen empirici, neurobioloë teen sosiale sielkundiges, dit was die name van sommige van die vyandige kampe in die moderne tyd.
Romantiek het die droom verheerlik en in al sy fasette verken. Dit was eksplisiet gerig teen die rigiede vorme van klassisisme en die absolute logika van René Descartes se denke. Wie dus oor drome redeneer, argumenteer vir die manier van lewe.
Die kernkonflik het altyd gedraai of drome in die brein omsweef as sinnelose herinneringe of of dit belangrike boodskappe oordra. Kunstenaars van alle tye, psigoanaliste en sjamane, beskou drome as belangrik, maar sommige neurowetenskaplikes beskou dit slegs as 'n produk van breinmetabolisme.
Byvoorbeeld, neurofisioloog Mc Carley het drome gesien as 'n poging van die serebrale korteks om op een of ander manier oortollige inligting te organiseer. Crick het selfs die droom aan die kaak gestel as 'n strategie om parasitiese verskynsels te verwyder.
In teenstelling hiermee beskou J. Allan Hobson, een van die belangrikste droomnavorsers in die hedendaagse geskiedenis, drome as duidelike stellings en weerspieël dit daagliks om sy innerlike toestand te bepaal.
William C. Dement, wat REM-slaap ontdek het, het nie net in die krag van verandering in drome geglo nie, hy het selfs opgehou rook nadat hy van longkanker gedroom het.
Sulke drome is die teenoorgestelde van inligtingsverspilling; hulle korrigeer eerder selfvernietigende gewoontes van selfbewustheid.
Die individu en evolusie
"Ons is elke aand by ons drome betrokke by 'n biologiese ritueel waarin ons persoonlike lewenservaring deurdring word deur die 'ewige ervaring' van ons spesie," skryf Anthony Stevens.
Die komplekse is brûe tussen die individu en die kollektiewe psige. Volgens Stevens is ons almal veelvuldige persoonlikhede in drome, en aangebore predisposisies word gekombineer met persoonlike ontwikkeling.
Die ontleding van droombeelde is nog aan die begin, en wat die evolusieleer van Darwin vir biologie gedoen het, hang nog van droomnavorsing af.
Ons weet egter dat sekere kwessies oor die hele wêreld voorkom. Byvoorbeeld, vreesdrome is alomteenwoordig. Hulle waarsku ons van gevare en motiveer ons om dit te oorkom.
Klassieke waarskuwingsdrome verskyn byvoorbeeld in die vorm van eksamens. Veral as ons die studie laat gaan, herinner 'n droom waarin ons die eindeksamen verloor, ons om onsself te dissiplineer.
Vrees gaan hand aan hand met waaksaamheid, in die innerlike en uiterlike wêreld; dit berei ons voor vir veg of vlug. Alle stadiums van vrees, waaksaamheid, vrees, paniek en pure afgryse kom voor in angs en nagmerries.
Die alp was volgens die volksmond 'n demoon wat snags op sy bors gesit en slegte drome veroorsaak het. Die afgryse in die nagmerrie lyk vir ons so werklik dat ons selfs bang is om aan die slaap te raak.
Die nagmerrie gaan oor oorlewingsvrae: verdrink ek in 'n spruit, word ek toegesluit sonder om te vlug, verdwaal ek in die donker? Omkring roofdiere my? Vreemdes val my aan Alle klassieke nagmerries is ook situasies van ons evolusionêre aanpassing waarin ons regtig waaksaam moes wees.
Die evolusionêre erfenis word bewys deur mense wat van geboorte af doofblind is. Hulle droom dieselfde vreesfigure.
"Drome is 'n manier om die individu se lewe op die spesie se lewe te ent. Dit is sinvol om groei en bewustheid te bevorder. 'Anthony Stevens
Die vier lae van die brein waarna ons rofweg kan verwys as reptielbreine, brein van die soogdier, brein van die soogdier en die brein van die mens, word in menslike drome verbind.
In die ouer verhale in die middelste en middelste brein lewer die organisme waarskynlik die argetipiese impulse: voed, veg, ontsnap en parring.
Die brein lei hierdie noodsaaklike gedrag tydens slaap aan, en die individu kan toegang daartoe kry in die daaglikse werklikheid.
Bewussyn kan verstaan ​​word as 'n interpretatiewe voorbeeld van die brein wat 'n menigte seine organiseer en die betekenis daarvan ondersoek. Ons aard kom nie sonder betekenis nie: droom, onthou en bewustheid is dus noodsaaklikhede vir ons evolusie.
Jung het die prototipes van die menslike psige-argetipes genoem. Dit stem ooreen met die diepe strukture van taal in die taalkunde van Noam Chomsky, die infrastruktuur by Lévi-Strauss in antropologie, geneties oordraagbare gedragstrukture in sosiobiologie, en Darwinse algoritmes in kognitiewe wetenskap.
In die droom kan argetipiese patrone van mitologie wat Joseph Campbell oor die hele wêreldkulture erken het, gevind word:
- Die wonderlike geboorte en kinderjare van die held.
- Van armoede tot rykdom, die stryd met die monster en die oorwinning van die koninkryk.
- Die jeug ontmoet die nooiensvan.
- Veg tussen lig en duisternis.
- Van rykdom tot armoede. The Return of Darkness (Hel, Underworld, ens.)
Hierdie episodes van droom en mite weerspieël die werklike lewe, kinderjare, adolessensie, volwassenheid en veroudering, verlaat huis, slaag eksamens, verbreek bande met ouers en broers en susters, groei deur eksamens, bewys jouself in die wêreld en As hy sy posisie verower, die moederkompleks oorkom (die draak verslaan) - word dit veral duidelik wanneer die monster die held verslind en die held homself vry van die maag sny. Dit is hoe hy die prinses red, sodat sy sy maat kan vind, haar as vrou kan neem en self 'n gesin kan begin.
Argetipes is byvoorbeeld berge, riviere, seë, bome of blomme, die moeder, die donker teenstander, die kind, die verslind van die held, die hergeboorte van die held. Hekelaars, rowers, konings en gode is prototipes.
Verpersoonlik drome, oordryf dit om dit duidelik te maak en vergelyk dit: My buurman, wat voortdurend dinge leen sonder om dit terug te gee, verskyn in die droom as 'n rot; 'n 'berg van take' wat ek moet doen, verskyn in my droom as 'n regte berg waar ek voor staan ​​en moet klim.
"Drome is 'n proses van selektiewe verwerking van inligting wat deurlopend nuwe indrukke monitor en (...) dit in die sentrale senuweestelsel evalueer." Anthony Stevens
In 1953 ontdek Eugene Aserinsky dat diepe slaap (Rapid Eye Movement / REM) gepaard gaan met intense drome. Hierdie REM-fases word nie deur eksterne stimuli bepaal nie, maar kom verskeie kere agtereenvolgens voor in elke slaaptyd.
As ons aan die slaap raak, word indrukke van die wakker toestand gemeng met fragmentariese beelde en dramatiese gebeure van die droomwêreld.
Dit word gevolg deur die nie-REM-fase waarin die oë kalm bly. Ons droom ook in hierdie fase, maar die drome is meer gedagtes; dit word sterk beïnvloed deur die onmiddellike ervaring van die alledaagse lewe. Daar is geen helder drome, illusies en die epiese verhale van die REM-fase wat aan fantasie-romans herinner nie. Hierdie eerste "ligte slaapfase" duur ongeveer negentig minute.
Ons herken die REM-fases deur helder drome, waarin ons weet dat ons droom, in die opwindende gevegte met monsters, die drome waarin ons vlieg, val, en praat diere praat. Die eerste van hierdie fases duur tien minute, die tweede en derde is aansienlik langer, terwyl die nie-REM-fases verkort.
Ons word gewoonlik wakker na die derde REM-fase en die drome wat ons onthou, kom uit daardie tyd.
Volgens Stevens het REM-slaap ongeveer 130 miljoen jaar gelede ontwikkel toe die soogdiere geboorte gegee het om jonk te leef. Jong soogdiere was baie kwesbaarder as die embrio's in die eiers van die voëls en reptiele. REM-slaap is waarskynlik gebruik om hulle te leer.
Katte droom daarvan om prooi te vang, honde jag in drome, konyne vlug en rotte soek na hul omgewing. Hierdie diere se brein kan hierdie aksies slegs in 'n droom oplei, want as hy wakker is, moet die dier in die buitewêreld reageer.
Volgens Stevens was REM-slaap die oplossing van die natuur om 'n komplekse brein met 'n beperkte liggaamsgrootte te vorm.
Die menslike droom is minder gebonde aan die filogenetiese oorlewingsfunksies as die drome van ander soogdiere. Ons het ons kultuur, ons simbole en taal ontwikkel. Die inligting hier en nou is baie nouer gekoppel aan persoonlike ervaring by mense, en tog vind ons in REM-drome die argetipiese patrone van ons evolusie.
Stevens sê selfs: "Drome kan kompenseer vir eensydige houdings van die bewuste self deur argetipiese komponente uit die kollektiewe onbewuste te mobiliseer om 'n beter aanpassing van die individu tot die lewe te bevorder."
Die REM-fase kondenseer geheue-elemente in 'n betekenisvolle verhaal. Dit haal die verlede aan, bring dit in analogie met die hede, integreer en vergelyk beide.
Die REM-droom interpreteer ou onderwerpe, dit is die toneelstuk van die psige. Hy organiseer herinneringe, hy vind uit, hy draai onderstebo en skep. Hy verander ons as ons saam met hom werk.
Die REM-droom is ook 'n speletjie, dit lyk baie soos die speletjies van jong kinders. Dit strek verder as om in die primêre behoeftes te voorsien en skep nuwe geleenthede om die lewe te vorm.
Waarom vergeet ons drome?
Gesonde volwassenes onderskei tussen droomgebeure en alledaagse werklikheid. Die verstandelik siekes, kinders en vermoedelik nie diere nie.
Dit sou dodelik wees vir kinders en diere om drome ten volle te onthou en hulle 1: 1 in die materiële wêreld te hou. As 'n konyn, volgens Stevens, wat droom om uit die holte te kom en geëet word, dit ten volle onthou, sal dit nie meer buite waag nie en honger ly. Babas sou in 'n wêreld vol monsters leef, en geen goeie praatjie kon hulle help nie.
Volgens Stevens bly slegs die boodskap van die onbewuste uit die droom in die bewussyn, in die geval van die konyn: wees waaksaam.
Helder drome is drome waarin ons weet dat ons droom; ons tree gereeld in die droomhandeling in en besluit bewustelik watter aksies ons droom self doen.
Die helder droom verbind die innerlike wêreld van die droom met die buitenste wêreld wat ons wakker sien. Dit bemiddel tussen die persepsies van die bewuste en die onbewuste.
Helder drome, sjamanistiese reise, aktiewe verbeelding en psigoses is soortgelyk. Almal is drumpel-toestande waarin bewuste en onbewuste stelsels interaksie het.
In droomterapie versnel duidelike drome die genesingsproses. Die dromers ervaar hul innerlike ervarings baie intenser.
Diegene wat vertroud is met hul drome, byvoorbeeld deur 'n droomdagboek te hou, kan baie duideliker droom as onopgeleide.
Duidelike droom kan ook opgelei word deur onsself 'n paar keer per dag af te vra, veral as ons aan die slaap raak en wakker word, of ons droom. As ons byvoorbeeld agterkom dat die gedagtes wegbeweeg, kan ons hardop vra: "droom ek?"
Of ons let op as ons besef dat ons nie meer 'volledig gefokus' is op die vraag of die onmoontlike gebeur nie: gly ons hande? Swaai ons bo die grond? Verander voorwerpe van kleur? Ons kan ook sulke aksies uitvoer en erken of ons in 'n drumpelstaat verkeer.
Diegene wat sulke eenvoudige oefeninge doen, het gewoonlik hul eerste helder droom in die volgende paar weke.
Die oefening is om die liggaam aan die slaap te laat raak en sy bewussyn wakker te hou. Ons kan dit byvoorbeeld doen as ons snags tel en sê: 'Ek droom'. Op 'n sekere tyd droom ons regtig.
As u aan die slaap raak, kan u ook konsentreer op die gedagtes wat u kop spook, bewustelik u drome vorm.
Die meeste helder drome ontstaan ​​teen die middaguur wanneer die wakker toestand direk in die REM-toestand gly.
Outosuggestie help ook met luide droom, byvoorbeeld, om uself herhaaldelik gedurende die dag te vertel "vandag het ek helder drome", of om helder drome voor te stel as ek wakker is.
Drome is nie onbeduidende fragmente van ervarings nie, en ons bewuste persepsie is nie wakker nie. Inteendeel, sy skep 'n verhaal uit behoeftes, gedagtes, gevoelens en ervarings.
Die "westerse denke" van moderniteit het die droom en die wakker toestand van mekaar skerp geskei. Boeddhiste, sjamane en neuropsigoloë van vandag twyfel daaraan. Die helder droom wys dat die toestande van die wakker toestand en die drome nie van mekaar geskei is nie, maar mekaar inmekaar smelt.
Kinders se drome
'As u iets wil doen, moet u dit eers droom, sodat u weet wat u moet doen.' Alvin, 7 jaar oud
Babas tot drie-jarige ouderdom onderskei nie tussen slaapdrome en wakkerheid nie. Dit is dus geen sin om vir hulle te sê dat die monsters in die kas nie bestaan ​​nie. Net om hulle te wys dat daar regtig geen monster in die kas is nie, laat hulle kalmeer.
Op die ouderdom van vier tot ses jaar besef die kind die verskil tussen binne en buite. Dit onderskei tussen die alledaagse werklikheid en die droom, maar verstaan ​​nog nie dat die droom slegs daarin leef nie. Magiese karakters wat die droom beïnvloed, het hul plek in die heelal van 'n sesjarige, en tydgenote bespreek nou of Kersvader regtig bestaan.
Tussen die ouderdom van ses en agt, erken kinders drome soos volwassenes as 'n suiwer interne proses. Die mitiese temas neem geleidelik af.
Kinders se drome is dikwels ontstellend, in teenstelling met Freud se proefskrif, wat drome as denkbeeldige wensvervullings beskou - en dit is argetipies.
Kinders in postmoderne samelewings droom dieselfde vreesbeelde as kinders van jagters en versamelaars in die omgewing van vroeë mense: hulle word verlate, ontvoer, diere jag en eet dit.
Syfers in kinders se drome soos hekse en bose geeste behoort ook tot die kulturele beelde van jagters en versamelaars.
Uit 'n evolusionêre oogpunt is dit geen toeval nie, want kinders word en is meer blootgestel aan die argetipiese bedreigings vir mense as volwassenes: 'n kleuter sonder die beskerming van sy vader het vinnig die slagoffer geword van 'n hiëna, en 'n vreemdeling was makliker om te ontvoer as 'n volwasse man.
Kinders in Tokio, New York en Londen droom van diere met groot monde wat hulle verslind, hoewel die werklike gevare heeltemal anders is, en selfs al het hulle nog nooit so 'n dier gesien nie.
Freud se tesis van die verborge fallus- en vagina-simbole in drome het 'n lang respek vir die kompleksiteit van die simbole opsy gesit. In 'n prudiese samelewing het Freud die fout begaan om drome-simbole te seksualiseer; seksuele drome is gewoonlik baie direk.
Ten minste vandag droom amper niemand van seks deur penisse in die vorm van wandelstokke of ingange as vaginas te hê nie. Langwerpige voorwerpe kan in 'n droom vir die fallus staan, maar dit hoef nie.
Freud het die kreatiewe potensiaal van drome opsy gesit en die kunstenaars belag wat hul inspirasie in drome as bygelowig gevind het. Ons weet vandag dat Freud verkeerd was.
Kreatiewe oplossings is dikwels onbeplande "flitse van inspirasie" wat voorafgegaan word deur 'n lang, onbewuste berging van 'n onderwerp. Skielik is die antwoord daar, wakker soos in 'n droom. Die droom bied gewoonlik die oplossing van probleme as metafore, wat die droom persoon dadelik verstaan ​​en voel dat hulle korrek is.
Om net op die oplossing in 'n droom te wag, werk nie. Komponiste, skrywers en wetenskaplikes rapporteer herhaaldelik kreatiewe oplossings wat in drome aan hulle verskyn het, byvoorbeeld toe hulle aan die slaap geraak het na ure van onsuksesvolle pogings.
Dit dui daarop dat die onbewuste wat ons bewustelik hanteer, verwerk, en hoe meer ons in 'n onderwerp gaan, hoe meer werk ons ​​aan 'n oplossing.
Drome en geestesiektes
Volgens Stevens kan drome beskryf word as waansin wat deur die slaap toegelaat word, en is dit soortgelyk aan die toestande wat geestelik siek mense ervaar as hulle wakker is. Maar waarom moet 'n proses wat soos 'n geestesversteuring lyk, kreatiewe potensiaal hê?
As ons geestesiektes as abnormaal uitsluit, sou dit nie kreatief wees om te droom nie. Maar as ons psigiatriese simptome as 'n verstandige strategie van die brein beskou, skok hul nabyheid aan die droom nie meer nie, maar is dit 'n wegwyser.
Byvoorbeeld, die sindroom van Korsakov, waarin alkoholiste eers hul herinneringe vergeet en tweedens hierdie ontbrekende herinneringe met fantasieë vul, lyk soos drome waarin ons skaars wakker word en ons bewustelose gedagtes dramatiese verhale skep. Die brein kan nie die leegheid dra nie en vul dit met nuwe inhoud van die bewuste sowel as die onbewuste.
'N Vrou wat aan paranoïese skisofrenie ly, hardloop deur die straat en skree. Boonop gee dit vreemdelinge uit. Sy brul: 'Jou swart towenaar wyk van my af.' Sy glo dat swart towenaars wat sedert die Egiptiese oudheid gekwel is, hulle met 'n magtige mag in hul liggame ingeplant het, en ook Angela Merkel en die 'Nuwe Wêreldorde' onder hulle het. beheer. Soms is die swart towenaars met vampiere in die bondel, soms met zombies en weerwolwe.
Haar waan-karakters is argetipies, en dieselfde karakters verskyn in vreesaanjaende ruimtes. Net soos die droom alledaagse ervarings met hierdie oorspronklike patrone kombineer, tree die skisofreniese optrede op wanneer hy wakker is.
Die megalomanie van 'n maniker val saam met ons drome waarin ons jakkalse doodmaak, in die ruimte vlieg en in goue paleise woon; die gemoedstemming van 'n depressiewe persoon oorvleuel met nagmerries waarin ons vasgevang of vasgebind is, waarin gewigte ons oorweldig, of waarin ons alleen deur 'n dooie wêreld stap.
Volgens Stevens is drome simboliese dramas van die onbewuste, rituele is simboliese handelinge in die bewussyn. Aktiewe verbeelding beskryf tegnieke om onbewuste fantasieë te skep, dit wil sê drome, d.w.s. om te kyk na wat in die droom aangaan en om met sy karakters verband te hou.
Die karakters in drome is ware dele van onsself, en ons leer om onsself te waardeer as ons dit ernstig opneem.
Aktiewe verbeelding bereik 'n drempel tussen wakker word en slaap. Ons herinner karakters uit ons drome en laat hulle ontvou. Ons stel hulle vrae: Hoe oud is jy? Is jy getroud? Het jy kinders? Wat wil jy van my hê? Waarom verskyn jy in my droom? Ons voel gou watter antwoorde korrek is, en dikwels begin die karakters met ons praat.
Baie skrywers werk so: Hulle ontwerp figure as sketse en kyk hoe hulle self ontwikkel. Soos die droomdagboek, skryf ons die aktiewe verbeelding neer soos dit gebeur.
Dit maak nie saak of ons van die droomkarakters hou nie. Die "monsters" wys ons donkerste en swakste aspekte. Daarom is dit die beelde met die grootste groeipotensiaal, omdat slegs die integrasie van die skaduwee ontwikkelings moontlik maak.
"As ons droom, het ons 'n hulpbron wat ons slegs teen aansienlike persoonlike koste kan verwaarloos." Anthony Stevens
Daar is drie weergawes van elke droom: die droom wat ek droom, die droom wat ek onthou, en die droom wat ek aan iemand anders vertel. Die tweede en derde weergawes is reeds droomwerk. Ek ontwerp 'n samehangende omgewing.
In 'n droomboek kan ons drome neerskryf, sowel as simbole en prentjies wat na vore kom, te verf. Ons moet al die besonderhede wat u opdink, neerskryf. Enige interpretasie moet vermy word.
Dan laat ons die verenigings uitspruit, almal. Ons intuïsie vertel of hulle reg of verkeerd is.
Wanneer gode, demone, hekse en heiliges in ons drome verskyn, doen ons navorsing in die biblioteek en op die internet oor hul kulturele agtergrond en hul argetipiese betekenis. Kuns, letterkunde, godsdiensstudies en mitologie help ons om hul simboliese betekenis in al die fasette daarvan te ondersoek.
Interpretasie gaan nooit oor reg of verkeerd nie, maar oor die betekenis wat die belangrikste is vir ons selfkennis. As daar veelvuldige interpretasies is, en dit gebeur gereeld, laat ons dit soos hulle is. Die meeste van die tyd verstaan ​​ons wat dit beteken en hoe hulle met mekaar verband hou.
Om die boodskap van 'n droom te versterk, kan ons ons eie rituele ontwikkel, ons neerskryf wat die droom vir ons lewe beteken, ons dit kan verf en teken, of die belangrikste simbole in klei kan modelleer en sodoende kan begryp.
Ons kan die lesse wat u uit die droom geleer het, direk implementeer, byvoorbeeld aan 'n ou vriend waarvan ons gedroom het, rapporteer of daaraan werk in pschoaktiewe rolspel, Gestaltterapie, in musiek of teater.
Ons kan ook die droombeeld verbeeld in die verbeelding wanneer daar 'n situasie is waarna die droom aandag trek: as ek bang is vir 'n gesprek met my baas, dink ek aan hoe ek die tier in die droom getem het.
Soms droom ons van iets wat ons nog nooit in die wakker lewe gedoen het nie: valskermspring, na Afrika reis of Japannees leer. Nie alles hoef simbolies te wees nie. Miskien is dit dinge wat ons nog altyd wou doen - en dan moet ons dit doen.
Om 'n droom te lees is harde werk. Ons kyk self hoe ons reageer op die instelling van die droom en daarvoor gaan ons punt vir punt deur soos 'n skrywer sy werk doen, naamlik:
- Ligging, landskap en situasie van die aksie
- Die karakters, hul vaardighede, hul verhaal, hul gesindhede.
- Die gedrag van die karakters
- Verskyn diere wat simboliese eienskappe kan vertoon (slim jakkalse, skinderagtige snuffels ...)?
- Watter voorwerpe verskyn, waarvoor word hulle gebruik, wat beteken dit simbolies (klere, waens, juwele, bottels ...)?
- Watter buie skep die droom, wat is die atmosfeer (hedonisties, agonies, depressief, aggressief, snaaks)?
- kleure, getalle en patrone wat 'n simboliese betekenis kan hê?
In die algemeen, volgens Stevens: Die foto is die onderwyser, en ons moet versigtig wees met interpretasies en nie die onbekende interpreteer nie, want dit is waar die onontdekte aspekte van onsself lê.
Diagnostiese drome het niks te make met bonatuurlike wesens en esoteriese ontroering nie; dit is in die letterlike sin natuurlik.
Ons onbewuste herken dikwels gevare voordat ons bewustelik daaroor nadink. Dit kies geskikte simbole - die taal van die droom is die taal van metafore en transmissies.
Ons droom gereeld van organiese siektes waarvan ons nog nie bewus is nie. Genesers wat ervaar word in droomwerk, sien ook metaforiese beelde van siektes by ander mense as hulself; kinders droom van siektes van hul ouers en broers en susters.
Stevens noem 'n pasiënt wat gedroom het van 'n demoon van die Balinese siekte wat haar op 'n rooiwarm kachel geplaas het en 'n brandende pyn in haar been gevoel het terwyl sy slaap. Toe sy wakker word, was die pyn verby.
Die droom het homself twee keer herhaal, en na die derde keer voel sy die pyn regtig. Daarby was duiseligheid. Sy het 'n dokter gaan besoek en hy het 'n blaas- en nierinfeksie herken.
Drome dui op toekomstige geleenthede. Godsdienste beweer dat die drome van die profete die toekoms voorspel het.
Geen droom kan nie. Eenvoudig gestel, die ouer deel van ons brein leer uit ervaring en stoor hierdie ervaring onderbewusteloos. Die voorbrein, daarenteen, skat en beplan, en in die droom is albei dele met mekaar in wisselwerking.
Aan die een kant is daar drome wat aan horoskope herinner. U foto's is so uitgebreid dat dit altyd op een of ander manier van toepassing is. As ek byvoorbeeld droom van 'n skip wat onder gaan, en die volgende week lees ek dat 'n vragskip voor Nieu-Guinee gesink het, is die toeval van wat binne en buite gebeur so waarskynlik dat die veronderstelde profesie waar sal word.
Aan die ander kant is daar drome wat op presies dieselfde manier van toepassing is. Een van die bekendste is dié van Abraham Lincoln, wat daarvan gedroom het om deur 'n sluipmoordenaar geskiet te word - en deur 'n sluipmoordenaar doodgeskiet.
Nog 'n voorbeeld is Sitting Bull, wat 'n sondans voor die Slag van die Klein Groot Horing uitgevoer het totdat dit ineengestort het ná groot bloedverlies. In 'n droom het hy gesien hoe die Sioux 'n oorwinning oor die Amerikaanse leër behaal. Die droom bevat ook 'n waarskuwing om nie een van die blankes in te neem nie.
'N Paar dae later vernietig die Indiese krygers die regiment van Custer. Hulle het in 'n waansin gevier en die Amerikaanse soldate se gewere gevat. Maar die volgende paar maande het die Amerikaanse weermag die een Sioux-groep ná die ander geplaas en hulle tot bedenkinge gedwing.
Albei drome lyk asof hulle inspireer, maar nadere ondersoek toon die wakker gees van die droom: Lincoln het slawerny afgeskaf, die oorlog gewen en ontelbare vyande teen hom gehad. Hy moes 'n sluipmoordpoging verwag.
Sitting Bull is in Little Bighorn omring deur die grootste mag wat die geallieerde stamme ooit bymekaargemaak het, gelei deur die militêre genie Crazy Horse. Terselfdertyd het hy net te goed die meerderwaardigheid van wit Amerika geken en geweet dat die Lakota nie hulself veilig kon weeg nie.
Wat dus as profetiese drome verskyn, was die werk van die onbewuste van twee groot denkers, wie se ontleding tot beelde in drome gekondenseer is.
Baie meer algemeen is drome waarin ons net dink dat hulle waar was of dat ons voorheen van 'n gebeurtenis gedroom het. Hier help 'n droomdagboek waarmee ons kan kyk of ons hierdie droom regtig gehad het.
Wie egter dink dat drome skuim, gooi 'n wesenlike deel van wat dit beteken om 'n mens te wees weg en weerhou hom om hom te leer ken en sy lewe volgens sy behoeftes te vorm. (Dr. Utz Anhalt)
J. A. Hobson: REM slaap en droom: in die rigting van 'n teorie van protoconsciousness, Nat Rev Neurosci, 2009, 10 (11): 803-13, Epub 2009 1 Oktober [PMID: 19794431] (verkrygbaar 10.09.2019), PubMed
S. Hau: Eksperimentele slaap- en droomnavorsing, Krovoza A., Walde C. (eds) droom en slaap. J.B. Metzler, Stuttgart, (verkrygbaar op 10.09.2019), Springer