Sal 2014 Hernude Ekonomiese Groei of Finansiële Crash?
Geskryf deur Brendan Barrett, Universiteit van die Verenigde Nasies
Jou instink mag jou anders vertel, maar die globale ekonomie sal versterk word in 2014, volgens twee groot verslae wat die afgelope weke vrygestel is.
In 'n verbetering van 2013 se wêreldwye ekonomiese groei van 2.1 persent, sal ons vanjaar 'n styging van 3 persent kry en 'n stamp tot 3.3 persent in 2015, voorspel die Verenigde Nasies se ' Wêreld ekonomiese situasie en vooruitsigte 2014 meld.
Hierdie positiewe nuus is in die effens meer optimistiese echo Globale ekonomiese vooruitsigte verslag uitgereik deur die Wêreldbank hierdie week wat lui:
"Globale BBP word geprojekteer om van 2.4 persent in 2013 tot 3.2 persent vanjaar te groei, onderskeidelik teen 3.4 persent en 3.5 persent in 2015 en 2016, met baie van die aanvanklike versnelling wat 'n opname in hoë-inkomste ekonomieë weerspieël."
Terselfdertyd sal die Wêreldbank die groei van ontwikkelende lande styg bo 5-persent in 2014, met China se ekonomie wat met 7.7-persentasie groei, Indië se 6.2-persentasie, Mexiko se 3.4 en Brasilië se 2.4-persentasie.
Globale ekonomie: Die pasiënt toon tekens van herstel
Die VN-verslag lees baie soos die mediese ondersoek vir 'n siek pasiënt wat 'n bietjie sterk medisyne moet inneem, maar terwyl hy nogal bleek en moeg lyk, is daar tekens van herstel.
Inflasie (soos hoë bloeddruk) bly goedaardig wêreldwyd, berig die verslag. Dit het verlangsaam in die Verenigde State en die euro-sone, tot 2-persentasie in die voormalige, en 1-persentasie in laasgenoemde. Dit is veroorsaak kommer uit die Internasionale Monetêre Fonds dat ons 'n tydperk van deflasie (oormatige lae bloeddruk) kan betree en dit die globale herstel kan ondermyn.
In die ontwikkelende wêreld is inflasiekoerse bo 10-persentasie in slegs sowat 'n dosyn lande versprei oor verskillende streke, volgens die VN-verslag, en dit is waarskynlik 'n goeie ding.
Hoë werkloosheid is deel van die verklaring vir die laer inflasie syfers en werkloosheidsyfer bly 'n ernstige uitdaging, veral vir die eurosone waar hulle rekordvlakke bereik het teen 12.2 persent in 2013, maar so hoog as 27 persent in Griekeland en Spanje. Hernieude BBP-groei in 2014 word geprojekteer om hierdie tariewe in beide Europa en die VSA te verminder, met laasgenoemde onder 7 persent. Weereens, 'n baie goeie ontwikkeling, as dit gebeur.
Daar is egter groot kommer vir ontwikkelende en opkomende ekonomieë wat in die VN-verslag uitgelig word. Eerstens is daar 'n meetbare afname in private kapitaalinvloei na "ontluikende markte, 'n subgroep van ontwikkelende lande". Tweedens, wisselvalligheid in hierdie markte het toegeneem met die afname in die markmark en die afskrywing van plaaslike geldeenhede.
Risiko en onsekerhede: Dit kan almal baie verkeerd gaan
Terwyl hierdie positiewe voorspellings gelewer word, gebruik die VN en die Wêreldbank die helfte van hul onderskeie persvrystellings aan die risiko's en onsekerhede wat die globale ekonomie in die gesig staar.
Die hoofekonoom by die Wêreldbank, Kaushik Basu, stel voor dat 'n mens nie besonder slim moet wees om te sien dat daar gevare is wat onder die oppervlak val nie. Oor die VN beweer Shamshad Akhtar, Assistent Sekretaris-generaal vir Ekonomiese Ontwikkeling, dat "onsekerhede en risiko wat voortspruit uit moontlike beleidsmisstande sowel as nie-ekonomiese faktore ... ekonomiese groei kan verstop". Deur nie-ekonomiese faktore verwys sy na die situasie in Sirië en die Midde-Ooste.
Verreweg die grootste kommer is die moontlike impak van die Amerikaanse Federale Reserweraad se uitgang van die kwantitatiewe verligtingprogramme. Die doel van hierdie programme is om geld in die ekonomie te spuit om nominale besteding te hersien. Dit behels die aankoop van finansiële bates uit die private sektor deur gebruik te maak van "nuwe sentrale bankgeld, benewens die verhoging van die bedrag van die bank se geld wat deur banke gehou word ...".
Die probleem is om die ekonomie van hierdie programme te speen met een gevaar, naamlik dat die medisyne self 'n vorm van gif vir die globale ekonomie kan word. Eerder as om die termyn te speen, praat die Federale Reserweraad oor "tapering", met die doelwit wees om die maandelikse hoeveelheid kwantitatiewe verligting in die VSA te verminder, om dit geleidelik af te laai en hul program aan die einde van 2014 te sluit.
Die skrywers van die VN-verslag is egter bekommerd dat 'n afname in die globale aandelemarkte 'n skerp daling in kapitaalinvloei na opkomende ekonomieë en 'n toename in die risikopremie vir eksterne finansiering in ontluikende ekonomieë kan hê.
Andrew Burns by die Wêreldbank argumenteer dit Hierdie afname in kapitaalinvloei na ontwikkelende lande kan vir 'n paar maande tot soveel as 50 persent val, wat 'n krisis in sommige van die meer kwesbare ekonomieë veroorsaak, veral Brasilië, Turkye, Indië en Indonesië.
Intussen dui die VN-verslag op ander risiko's, insluitend "breekbaarheid in die bankstelsel en die reële ekonomie in die euro-gebied en die volgehoue ​​politieke krisis in die VSA oor die skuldplafon en die begroting".
Nie die Wêreldbank of die VN is van mening dat 'n krisis onvermydelik is nie, maar hulle doen 'n beroep op versterkte internasionale koördinasie, 'n hervorming van die finansiële stelsel en in sommige gevalle die verskerping van fiskale beleid.
Dejà Vu - Voel soos 2007 / 8 alles oor
Deur hierdie verslae te lees, word ek herinner aan die situasie terug in 2007 / 8 toe ons die eerste keer aan die Our World-tydskrif begin werk het. In daardie tyd het ek bewus geword van seine onder geraas oor die toestand van die wêreldekonomie wanneer die era van goedkoop energie verby is en besluit dat die tydskrif moet fokus op sommige van die hoofkwessies wat die wêreld in die gesig staar. Een van daardie probleme was die piek van wêreldwye konvensionele olieproduksie.
So in 2007 het ons begin met die werk op die tydskrif en begin Julie 2008 suksesvol geloods, net voor die oliepryse teen ongeveer $ 147 per vat bereik het. Terselfdertyd het die finansiële stelsel net begin ontrafel en 'n ernstige ineenstorting het op hande gekyk. Gelukkig vir ons het die globale leiers daarin geslaag om die probleem op te los en te verhoed dat die wêreld in depressie begin gly.
Nou, ek het daardie 2007 / 8 oor en oor, en jy deel dit waarskynlik. In die besonder word ek getref deur 'n aantal seine van finansiële kommentators soos Peter Schiff, skrywer van Die Real Crash, en Robert Wiedemer, skrywer van Aftershock, wat waarsku dat 'n tweede finansiële ongeluk net om die draai vir die VSA is.
Hulle het soortgelyke voorspellings gemaak voor die 2008-finansiële ongeluk en jy kan argumenteer dat hulle in die "ekonomiese ineenstortingsvoorspellingsbesigheid" is aangesien hulle ook hul beleggingsadviseurs bied. Hul basiese boodskap is dat jy jouself en jou geld moet probeer red in moeilike ekonomiese tye, en as jy hul boeke koop, sal jy weet waar om te belê en wat om te vermy.
Dit sou te maklik wees om hierdie pundits te ontslaan, aangesien dit nie vir die feit dat die VN en Wêreldbank verslae hierbo genoem word, so versigtig is oor hul groeiprojeksies en oor die brose aard van die ekonomiese herstel nie. Dit is amper asof hulle hul opsies dek, sodat hulle kan sê, as dinge verkeerd gaan, "het ons probeer om jou te waarsku oor die risiko's wat ons tans in die gesig staar."
Die vraag is of ons leiers bewus is van hierdie risiko's of vir hulle blind is.
Risiko Blindheid en die Pad na Renaissance
Terloops, ek het pas klaar met die lees van die mees onlangse boek van Jeremy Leggett - Die Energie van Nasies: Risikobindheid en die Pad na Renaissance. Leggett beskryf homself as 'n "sosiale entrepreneur" en is die stigter van 'n hernubare energie maatskappy, SolarCentury. Hy hou 'n blog genoem die Triple Crunch Log wat die wisselwerking tussen energie, klimaat en die finansiële krisis dek.
Die gebruik van die log, wat gebeure spore so ver terug as 2006, Leggett se boek bied 'n blow-by-blow chronologiese rekening van hoe hierdie drie faktore wat in die afgelope sewe jaar gespeel het.
In die Verenigde Koninkryk lyk dit of hy deur politici, regeringsamptenare en die groot energiemaatskappye beskou word as die aanvaarbare gesig van die omgewing, klimaat en / of piek-oliefunksie. Soos hy dit stel, is hy 'n pinstripe geskik, Financial Times dra, klimaatsverandering en piekolie is kapitalisties.
In sy boek beskryf hy talle vergaderings waar hy met die Britse regering en Big Energy omgaan, dikwels agter geslote deure. In sommige gevalle lees sy rekeninge van die interaksies soos episodes van Armando Iannucci's donker politieke komedie, Die dik van dit getoon op die BBC.
Hier is een voorbeeld. 'N Groep besorgde sakeleiers wat die Britse produksie Taakmag op Peak Olie en Energie Sekuriteit (wat Leggett gehelp het om op te stel) ontmoet met die Sekretaris van Staat vir Energie en Klimaatsverandering. Saam stem hulle saam oor 'n voorstel vir die regering om met die Taakmag te werk om 'n olie-skok noodreaksieplan te ontwikkel. Vervolgens gee die sakeleiers 'n persverklaring uit om die samewerking aan te kondig, net om beperkte mediadekking te vind. Hulle ontdek dan dat die staatsamptenare in die Ministerie die pers meegedeel het dat geen sodanige ooreenkoms ooit gemaak is nie. Dit sou 'n skreeusnaakse episode van The Thick of It wees, was dit nie eintlik waar nie (check dit uit in die boek).
Wat Leggett beskryf In sy omgang met ons leiers in die regering en die energiesektor is 'n neiging tot "risikoblindheid" rondom klimaat, energie en finansiële probleme. Hy stel voor dat hierdie tendens ons sal stoot na 'n finansiële ineenstorting in die volgende paar jaar. Op die energiefront stamp hy sy vroeër voorspelling van 'n energie-ongeluk deur 2015.
Leggett wys daarop dat baie finansiële kommentators glo dat 'n tweede finansiële ongeluk op hande is. "Die gewig van skuld wat ons oor die wêreld mag ophoop, sal net te swaar wees vir die finansiële stelsel," skryf hy in sy boek. "Soos dit blyk, het 'n skynbaar klein gebeurtenis die potensiaal om die massale mislukking van banke te veroorsaak."
Een sodanige gebeurtenis kan die afname in private aandele genoem in die bogenoemde verslae wees. Ons moet erken die belangrike rol wat die VN en die Wêreldbank speel in die uiteensetting van die risiko's so duidelik en kan net hoop dat die leiers van die wêreld nie vir hulle blind is nie. Leggett stel egter voor dat die probleme meer ingewikkeld is as wat selfs die VN en die Wêreldbank amptenare bereid is om te erken.
Hy is van mening dat die volgende finansiële ineenstorting tot gevolg sal hê in die samelewing besef dat "moderne finansiële instellings kan nie in die algemeen vertrou met óf geld individue se of die verskaffing van finansiële dienste aan lewensvatbare ekonomieë". Hy voer verder aan dat "ligkontroleregulering" van die finansiële stelsel nie meer werk nie. Om ons te kry deur middel van die volgende krisis, gaan ons nodig het, verduidelik hy, 'n kritieke massa van "presidente en eerste ministers gretig om konstruktief te sit in 'n multilaterale ongevalle-afdeling".
Maar Leggett is 'n optimis. Met 'n krisis kom geleentheid en Leggett wil graag sien dat die pad vorentoe ons na 'n renaissance lei wat gebaseer is op mense se krag, gemeenskapsbelange en die plofbare groei van skoon energie. In die konteks, Die Energie van Nasies is noodsaaklik lees vir diegene wat betrokke is by die interaksie van die dringende globale kwessies van vandag.
As die waarskuwing in die VN en Wêreldbank verslae korrek is, vind ons ons in 'n tyd van groot risiko's en onsekerheid. As die finansiële pundits reg is, lê 'n ekonomiese ramp net voor die tyd. As risikobewuste sakeleiers soos Jeremy Leggett betroubare waarnemings maak, is ons onherstelbaar in 'n tyd van gevolge.
Brendan Barrett het by die Verenigde Nasies se universiteit in 1997 aangesluit. Sy professionele loopbaan sluit werk in die privaat sektor, akademie en internasionale organisasies in. Hy gebruik die web- en inligtingstegnologie as 'n manier om te kommunikeer, onderrig en onderneem om sake te doen oor omgewing en menslike veiligheid.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Sal 2014 Hernude Ekonomiese Groei of Finansiële Crash?