Besmettings- en swangerskapverlies - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeBesmettings- en swangerskapverlies
Virale en bakteriële infeksies en hul rol in swangerskapverlies
Daar is baie soorte infeksies wat 'n verhoogde risiko vir miskraam, geboorte of neonatale dood kan veroorsaak. Nie elke vrou wat hierdie infeksies opdoen nie, sal swangerskap verloor. Dit is ook opmerklik dat hierdie infeksies nie die algemeenste oorsaak van swangerskapverlies is nie - chromosomale abnormaliteite is die grootste oorsaak. Hierdie lys dek nie alle moontlike infeksies wat tydens swangerskap kan voorkom nie, maar dit raak sommige van die algemeenste, en diegene waaroor vroue gereeld kommer het.
Bakteriële vaginose (BV) is 'n oormatige groei van normale vaginale bakterieë. BV is nie 'n seksueel oordraagbare siekte nie, maar as 'n vaginale infeksie, sien baie vroue die kenmerkende 'visagtige' reuk van BV na 'n gemeenskap. Soms is daar egter geen waarneembare reuk nie en benodig dit dikwels nie behandeling by nie-swanger vroue nie. Gedurende swangerskap word BV egter geassosieer met 'n verhoogde risiko van miskraam in die tweede trimester. Later in die swangerskap kan BV ongemaklike baarmoederkontraksies veroorsaak. Dit word maklik met 'n antibiotikum behandel en het geen blywende gevolge vir die gesondheid nie.
Chlamydia is 'n seksueel oordraagbare infeksie en kan lei tot bekken-inflammatoriese siekte (PID). PID is 'n bekende oorsaak van ektopiese swangerskap en onvrugbaarheid. Ektopiese swangerskap is 'n verloskundige noodgeval en benodig chirurgie om ernstige komplikasies vir die moeder te voorkom, insluitend 'n risiko vir die dood. Sommige studies dui daarop dat chlamydia ook in die eerste trimester kan bydra tot miskraam. Soos alle bakteriële infeksies, word chlamydia met antibiotika behandel. Kondome kan u beskerm teen chlamydia.
Alhoewel daar geen afdoende bewyse is dat gonorree swangerskapverlies veroorsaak nie, het verskeie studies die seksueel oordraagbare infeksie met miskraam, premature kraam en ektopiese swangerskap verbind (as dit lank genoeg behandel word om PID te veroorsaak). Gonorree-infeksie tydens geboorte kan lewensgevaarlike gesondheidsprobleme vir 'n baba veroorsaak. U kan u teen gonorree beskerm deur kondome tydens samesmelting te gebruik. As u dit alreeds het, kan gonorree met antibiotika behandel word.
Menslike immuniteitsgebreksvirus (MIV)
MIV-infeksie het in die verlede die risiko van miskraam dramaties verhoog. Sedert swanger vroue gereeld getoets word en meer effektiewe behandeling met medisyne het, is MIV + -vrouens egter meestal in staat om 'n gesonde baba met 'n volledige termyn te hê. Daar is geen genesing vir MIV nie, maar daar is uitstekende behandelings om die virus te beheer. Die verspreiding van MIV kan voorkom word deur kondoomgebruik en ander veilige geslagstegnieke.
Herpes, 'n ander seksueel oordraagbare infeksie, is 'n algemene virusinfeksie wat pynlike sere op die geslagsdele of mond kan veroorsaak. Sommige navorsing het gevind dat daar 'n verband bestaan ​​tussen herhaalde miskraam en ongediagnoseerde herpesinfeksie, maar tot dusver is geen oorsaak gevind nie. Dit lyk nie of daar 'n verhoogde risiko vir swangerskapverlies met HSV is nie. Die risiko bestaan ​​dat die fetus HSV tydens die geboorte opdoen, maar medikasie kan gegee word in die weke voor die geboorte. As 'n vrou aktiewe herpesletsels het tydens kraam, beveel dokters 'n c-afdeling aan vir geboorte.
Sifilis is 'n seksueel oordraagbare infeksie wat maklik met antibiotika behandel kan word. Omdat dit een van die gevaarlikste seksuele siektes is wat tydens swangerskap voorkom, word vroue gereeld daarvoor gesoek tydens voorgeboortelike sorg. Onbehandelde sifilis kan lei tot die geboorte van neonatale dood vir tot 40% van die besmette vroue. Die risiko bestaan ​​dat die baba aangebore sifilis ontwikkel, wat lewensgevaarlike of komplikasies op lang termyn kan veroorsaak.
Alhoewel E. coli in die dermkanale van almal woon, is sommige vorme daarvan geassosieer met die risiko van miskraam. Daar is geen spesifieke voedselbron wat met E. coli verband hou nie. Dit kan gevind word in ongesonde of ondergekookte kos, besmette water of ongewaste hande. Die risiko bestaan ​​vir miskraam wat met E. coli-infeksie verband hou. Die beste manier om E. coli te vermy, is om die regte tegnieke vir voedselhantering te volg, en om u hande gereeld te was, veral voordat u eet of aan u mond raak.
Listeria is 'n bakterie wat in sekere soorte voedsel voorkom. Dit word meestal geassosieer met onpasteuriseerde kase, hoewel dit in vars produkte aangetref kan word (onlangs is 'n uitbraak van listeriose teruggevoer na die kantaloep). Listeriose (infeksie weens blootstelling aan listeria) het 'n bekende risiko vir miskraam. Dit is vermybaar deur behoorlike hantering van voedsel en handewas.
Salmonella is 'n bakterie wat infeksies by mense kan veroorsaak. Dit kom algemeen voor in rou of ondergekookte dierebronne, soos hoender, eiers, en ongepasteuriseerde suiwelprodukte. Dit kan ook deur reptiele gedra word, insluitende huishoudelike troeteldiere soos skilpaaie, slange en akkedis. Salmonella word geassosieer met 'n verhoogde risiko vir miskraam. Besmetting kan voorkom word deur goeie hanteringstegnieke en deeglike handewas.
Toksoplasmose is een van die infeksies met 'n bekende risiko vir miskraam. Dit word gereeld geassosieer met blootstelling aan ontlasting aan die kat, daarom word swanger vroue vroeër aangeraai om katte te vermy. Baie verloskundiges beveel steeds aan dat vroue tydens die swangerskap rommelbokse skoonmaak. Toksoplasmose kan ook opgedoen word deur ondergekookte vleis te eet, maar goeie tegnieke vir die hantering van voedsel kan allesbehalwe die risiko van 'n voedseloorgedraagde siekte uitskakel.
Alhoewel die meeste volwassenes immuun is teen waterpokkies (deur inenting, of voorheen die siekte het), kan 'n beperkte aantal swanger vroue die virus opdoen. Die risiko tydens swangerskap wissel hoe ver u is as u blootgestel word aan waterpokkies. Daar is min risiko in die eerste trimester. Die risiko vir die fetus is tot 36 weke swanger as die moeder waterpokkies het. Na 36 weke is daar egter 'n risiko vir neonatale varicella, wat gepaard gaan met 'n hoë risiko vir dood by pasgeborenes.
Alhoewel daar geen bekende risiko bestaan ​​vir miskraam met 'n virale verkoue of griep tydens swangerskap nie, is 'n hoë koors gekoppel aan neurale buisdefekte by babas. Alhoewel daar geen genesing vir hierdie virusinfeksies is nie, kan die kans om een ​​te kry, verminder word deur goeie higiënepraktyke, soos handewas en u mond en neus met u elmboog bedek as u nies. Griep-entstof word ook aanbeveel vir swanger vroue om die risiko van moontlike komplikasies van griepinfeksie te verminder.
Cytomegalovirus (CMV) is 'n algemene infeksie met maklik afgedankte simptome, soos ligte koors, geswelde kliere en griepagtige simptome. Gesonde volwassenes het selde ernstige gevolge vir die gesondheid met 'n CMV-infeksie. Tydens swangerskap kan blootstelling aan CMV lei tot 'n baba wat met die infeksie gebore is, wat die risiko van ernstige lewenslange komplikasies kan hê, soos serebrale gestremdheid, verstandelike gestremdheid, of gesig- en gehoorprobleme. Daar is ook 'n risiko vir die dood vir babas wat met CMV besmet is. Alhoewel die navorsing nog nie afdoende is nie, dui sommige studies ook op CMV as 'n oorsaak van dood in die geboorte, en as 'n oorsaak van miskraam.
Hierdie griepstam, ook varkgriep genoem, hou verband met 'n groter risiko vir die dood vir swanger vroue. Aangesien die H1N1-stam slegs 'n paar jaar bestaan, is daar geen harde bewyse dat dit swangerskapverlies veroorsaak nie, maar daar is eenvoudig nie genoeg inligting beskikbaar om gevolgtrekkings te maak nie. Tans beveel die CDC aan dat alle swanger vroue die H1N1-entstof kry om die kanse op infeksie te verminder.
Daar is baie vorme van hepatitis, maar slegs een, Hepatitis E, hou verband met die dood van beide babas as moeder. Hepatitis E is uiters skaars in die Verenigde State. As 'n vrou vir die eerste keer met virale hepatitis besmet raak, terwyl sy in haar derde trimester van swangerskap is, loop sy die risiko vir voorbarige kraam of bevalling. Sommige vorme van hepatitis kan aan 'n ontwikkelende fetus oorgedra word, en dit kan langdurige gesondheidskomplikasies veroorsaak.
Lyme-siekte is 'n bakteriële infeksie wat deur bosluise versprei word. Simptome is ietwat vaag en naboots baie algemene virussiektes, maar die gebied waar 'n persoon deur 'n bosluis gebyt is, het gewoonlik 'n kenmerkende bul-oogpatroon rondom die byt wat dokters help om die potensiële Lyme-siekte te identifiseer. Dit het baie langtermyngevolge vir die gesondheid as dit nie vroeg gediagnoseer en behandel word nie. Daar is geen afdoende bewyse dat swanger vroue 'n verhoogde risiko vir swangerskapverlies as gevolg van Lyme-siekte het nie, veral as hulle met antibiotika behandel word.
Vir die meeste volwassenes is dit nie 'n algemene siekte in die kinderjare nie, ook bekend as die vyfde siekte, en parvovirus. Swanger vroue wat aan parvovirus blootgestel is, het gewoonlik 'n ligte verloop van die siekte. Minder as 5% van swanger vroue sal enige komplikasies hê nadat hulle aan parvovirus blootgestel is, maar daar is 'n risiko vir miskraam wat met infeksie verband hou.
Rubella, wat algemeen bekend staan ​​as Duitse masels, is gewoonlik 'n ligte infeksie waaraan mense herstel sonder langdurige gevolge. Dit word gedek deur die MMR-entstof, en 'n moeder se immuniteit word gewoonlik tydens die eerste voorgeboortelike besoek getoets. As 'n vrou rubella tydens swangerskap opdoen, is daar 'n groot risiko vir aangebore geboortedefekte, miskraam of geboorte.
Copyright sorg gee: Besmettings- en swangerskapverlies - sorg geeLees Meer