2020-06-05 - 2020-09-20 Jochem Rotteveel 'Ammehoela' groep/group
2020-06-14 - 2020-07-12 Lisa Gliederpuppe 'Plurial Fertilities’ groep/group
2020-06-15 - 2020-08-22 Gudrum Kemsa 'Komm mit in meine Welt…’
Samuellis Baumgarten Galerie, Bielefeld (DE)
2020-07-01 - 2020-08-28 Maria Ikonomopoulou 'Surroundings’
2020-07-12 - 2020-10-04 Alexandra Engelfriet 'Immerse Impress Imprint' – installatie
photo: Alexandra Engelfriet Heil die Leser – Nie vir kinders
Miskien is ek onnodig bang gemaak met die Heilsleër in die Kinderkransklasse. Nes met gehapte appels, kleurvolle vlinders, psigidilliese effekte, bell bottoms, die omgekeerde vredesteken, langspeelplate met verskuilde boodskappe as dit agteruit gespeel word, die Rooi, Swart en Geel Gevaar, en wie weet wat nog. Instrumenteel in hierdie waarskuwings was daar altyd tannies met name soos Kotie en Huipie (kry mens regtig dogterjies met dié name?). Die tannies was altyd stemmig geklee, gekous, gepolvy en geties. En hulle het marsjeer onder ‘n banier van organisasies met yslike name.
Op die dorpie waar ek groot geword het, het daar nie veel gebeur nie. So, ons het alles bygewoon en gedweë met aandag na alles en almal geluister. Eers lank daarna het ek gewonder oor die kuns van langspeelplate agteruitspeel. Wie kan so iets doen? En watter genie sou daaraan dink om ‘n boodskap in die onverstaanbare klanke te kon versteek? Watse tipe boodskap in elk geval? Iemand het eendag grappenderwys beweer dat mens na potjiekosresepte kon luister as mens Bles Bridges se plate sou agteruit speel.
Bangmaak is ‘n magtige wapen om jong kinders te beïnvloed. Ons arme seuntjie was vir die eerste paar jaar van sy lewe bang dat hy kan swanger raak. Ons kon nooit uitvind wie hom bang gemaak het met so ‘n potensiële ramp nie, maar ons kon darem sy vrees betyds agterkom en verduidelik dat dit biologies onmoontlik is. Op my beurt weer, was ek tot verlede week nog bang vir die Heilsleër.
Die aanklag teen die Heilsleër was dat die Rooiskilde van dié organisasie die Khakis teen die Boere in die Vryheidsoorlog gehelp het. En dat die Heilsleër nie sakramente bedien nie. Sakramente was in elk geval ‘n oorgrote woord vir my. Nes kategismus.
My Lief praat makliker as ek. Sy is vreesloos as sy nuwe mense ontmoet. En sy kry verspotmaklik ‘n aanknopingspunt. Ek is baie meer versigtig, bly liewer stil en wonder.
Ons eerste blyplek in Kota Kinabalu is nie goed geleë nie. Ons kry ‘n meer sentrale blyplek, maar ons moet van ‘n taxi gebruik om daar te kom. Totdat My Lief by die ontbyttafel die groepie van die Heilsleër sien. En hulle het ‘n bussie as ‘n ryding. Voordat ons kan sê “saamry”, sit ons saam met hulle in die bussie. Op ‘n uitreik. Ons gaan kospakkies by behoeftiges in die buitewyke van Kota Kinabalu aflewer. Dis die twee van ons, vier jong Amerikaanse meisies en ‘n Maleise man van Chinese afkoms, wat aangespreek word as Major. Ons tel nog vrywilligers op en vertrek op ‘n onbekende sending, die ruigtes rondom Kota Kinabalu in.
Ons lê besoek af by ‘n paar verinneweerde huise waar die gemene deler armoede is. En baie onvertelde verhale. Dis eenvoudige huishoudings op werwe met motorwrakke, honde en hoenders. By die een huis is ‘n pa wat verlam is na ‘n ongeluk twaalf jaar gelede, by ‘n ander huis is ‘n ma van drie kinders wie se pa tronkstraf uitdien, en so gaan dit aan. Ons lewer kos af, ons gesels en ons bid saam by elke huis. Ons bid tot dieselfde God wat ons in Afrikaans aanbid. Ons gee, maar eintlik ontvang ons. Want skielik besef ons hoe buitengewoon geseënd ons is.
En ons kry ‘n eerstehandse nuwe opinie oor die Heilsleër se drie esse – “soup, soap and salvation”. Ek is ook nie meer bang vir die Heilsleër nie. Inteendeel.
O ja, en amper vergeet ek: Die Heilsleër en die Salvation Army is dieselfde ding.
Author oudoringPosted on Julie 3, 2017 Categories Afrikaans, Maleisië, reis, TravelTags Armoede, Britte, Heilsleër, Kota Kinabalu, Langspeelplate
One thought on “Heil die Leser”
Julie 4, 2017 om 5:16 vm
Ek het jou skrywe nou eers vir manlief gelees, en ons het lekker gelag oor die onthoue wat jy teruggebring het. Ai, en ons het al die bangmaakstories net geglo. Wat ń heerlike ondervinding het julle gehad, so saam met die Heilsleer. Dit is darem só nodig vir ons om sulke herinneringe op te bou en ook uit te reik na ander. Dankie, ek het lekker hier gekuier.
Vorige Previous post: Die mooi van mengel
Volgende Next post: Kota Kinabalu