Wat is die twee-faktorsteorie van emosie?
Schachter en Singer's Theory of Emotion
Wat presies maak 'n emosie? Volgens een belangrike teorie van emosie is daar twee sleutelkomponente: fisiese opwekking en 'n kognitiewe etiket. Met ander woorde, die ervaring van emosie behels eerstens 'n soort fisiologiese respons wat die gees dan identifiseer.
Kognitiewe teorieë van emosie het gedurende die 1960's ontstaan ​​as deel van wat dikwels na verwys word as die "kognitiewe revolusie" in die sielkunde.
Een van die vroegste kognitiewe teorieë van emosie was een wat deur Stanley Schachter en Jerome Singer, bekend as die tweefaktorieteorie van emosie.
Wat is die twee-faktorsteorie?
Soos die James-Lange-teorie van emosie, en in teenstelling met die Cannon-Bard-teorie van emosie, het Schachter en Singer gevoel dat fisiese opwinding 'n primêre emosie gespeel het. Hulle het egter voorgestel dat hierdie opwinding dieselfde was vir 'n wye verskeidenheid emosies, dus fisiese opwekking alleen kon nie verantwoordelik wees vir emosionele reaksies nie.
Die tweefaktorieteorie van emosie fokus op die interaksie tussen fisiese opwekking en hoe ons daardie opwinding kognitief noem. Met ander woorde, net 'n opwinding is nie genoeg nie; ons moet ook die opwinding identifiseer om die emosie te voel.
So, dink jy is alleen in 'n donker parkeerterrein wat na jou motor ry. 'N Vreemde man skielik kom uit 'n nabygeleë ry bome en kom vinnig nader.
Die volgorde wat volg, volgens die tweefaktorieteorie, sal so baie wees:
1. Ek sien 'n vreemde man wat na my toe loop.
2. My hart is aan die wedrenne en ek bewe.
3. My vinnige hartklop en bewing word veroorsaak deur vrees.
4. Ek is bang!
Die proses begin met die stimulus (die vreemde man), wat gevolg word deur die fisiese opwinding (vinnige hartklop en bewing).
Daarby word die kognitiewe etiket (die fisiese reaksies op vrees geassosieer), wat onmiddellik gevolg word deur die bewuste ervaring van die emosie (vrees).
Die onmiddellike omgewing speel 'n belangrike rol in hoe fisiese response geïdentifiseer en gemerk word. In die voorbeeld hierbo dra die donker, eensame omgewing en die skielike teenwoordigheid van 'n onheilspellende vreemdeling by tot die identifikasie van die emosie as vrees. Wat sal gebeur as jy op 'n helder sonnige dag na jou motor stap en 'n bejaarde vrou begin om jou te nader? Eerder as om vrees te voel, kan jy jou fisiese reaksie as iets soos nuuskierigheid of bekommernis interpreteer as die vrou blyk te wees om hulp nodig te hê.
Schachter en Singer's Experiment
In 'n eksperiment van 1962 het Schachter en Singer hul teorie op die proef gestel. 'N Groep van 184 manlike deelnemers is ingespuit met epinefrien , 'n hormoon wat opwekking veroorsaak, insluitend verhoogde hartklop, bewing en vinnige asemhaling. Al die deelnemers is vertel dat hulle met 'n nuwe dwelm ingespuit word om hul sig te toets. Een groep deelnemers is egter ingelig oor die moontlike newe-effekte wat die inspuiting kan veroorsaak terwyl die ander groep deelnemers nie was nie.
Deelnemers is dan in 'n kamer geplaas met 'n ander deelnemer wat eintlik 'n konfederaat was in die eksperiment. Die bondgenoot het óf op een van twee maniere opgetree: eufories of kwaad. Deelnemers wat nie ingelig is oor die uitwerking van die inspuiting, sal meer geneig wees om gelukkiger of angser te voel as dié wat ingelig is nie. Diegene wat in 'n kamer met die euforiese konfederaat was, was meer geneig om die newe-effekte van die dwelm as geluk te interpreteer, terwyl diegene wat blootgestel was aan die kwaadaardige konfederaat, meer geneig was om hul gevoelens as woede te interpreteer.
Skaker en Sanger het vermoed dat as mense 'n emosie ervaar waarvoor hulle geen verduideliking gehad het nie, dan sal hulle hierdie gevoelens met hul gevoelens op die oomblik benoem.
Die resultate van die eksperiment het voorgestel dat deelnemers wat geen verduideliking vir hul gevoelens gehad het, meer geneig sou wees om die emosionele invloede van die konfederaat te vat nie.
Kritiek van twee-faktorsteorie
Terwyl Schachter en Singer se navorsing nagevors het, is hul teorie ook aan kritiek onderwerp. Ander navorsers het slegs die bevindings van die oorspronklike studie gedeeltelik ondersteun en het soms teenstrydige resultate getoon.
In replikasies deur Marshall en Zimbardo , het die navorsers bevind dat deelnemers nie meer geneig is om eufories op te tree wanneer hulle aan 'n euforiese konfederaat blootgestel word as wanneer hulle aan 'n neutrale konfederaat blootgestel is nie. In 'n ander studie deur Maslach, is hipnotiese voorstel gebruik om opwekking eerder as om epineferien te inspuit. Die resultate het voorgestel dat onverklaarbare fisiese opwinding meer geneig was om negatiewe emosies te genereer, ongeag watter soort konfederate toestand hulle blootgestel is.
Ander kritiek op die tweefaktorieteorie:
Soms word emosies ervaar voordat ons aan hulle dink.
Ander navorsers ondersteun James-Lange se aanvanklike voorstel dat daar werklike fisiologiese verskille tussen emosies is.
> Marshall, G., & Zimbardo, PG Affektiewe gevolge van onvoldoende verduidelik fisiologiese opwinding. Tydskrif van Persoonlikheid en Sosiale Sielkunde. 1979; 37: 970-988.
> Maslach, C. Negatiewe emosionele voorspanning van onverklaarbare opwinding. Tydskrif van Persoonlikheid en Sosiale Sielkunde. 1979; 37: 953-969. doi: 10,1037 / 0022-3514.37.6.953.
> Reisenzein, R. Die Schachter-teorie van emosie: Twee dekades later. Sielkundige Bulletin. 1983; 94: 239-264.
> Schachter, S. en Singer, JE Kognitiewe, sosiale en fisiologiese determinante van emosionele toestande. Sielkundige Oorsig. 1962; 69: 379-399