FILIPPENSE-REEKS NO 3: Hoe die Here swaarkry gebruik - Tafelberg Nederduitse Gereformeerde Kerk
FILIPPENSE-REEKS NO 3: Hoe die Here swaarkry gebruik
Filip 1: 12-19
Ons is steeds besig om Filippense-brief vers-vir-vers deur te werk. Ons het tot by vers 11 van hfst 1 gevorder en vandag kyk ons na verse 12-19.
Die skrywer is die Apostel Paulus en hy skryf aan die gemeente van die Here Jesus Christus in Filippi.
EINTLIK is die Heilige Gees die skrywer (sien 2 Tim 3:16). Die Bybelskrywers is letterlik deur die Gees MEEGEVOER > 2 Petr 1:21 > Hulle het gepraat soos wat hulle meegevoer is deur die Heilige Gees. Die verse wat ons vanoggend gelees het, kom dus van die Gees en is die Woord van God. En ons moet HOOR wat Hy op hierdie dag vir ons daaruit sê.
‘n Mens moet soms ‘n Bybelteks met ‘n tikkie GEVOEL lees. Soos wanneer jy in Gen 22 lees van hoe Abraham vir Isak moes gaan offer. Filip 1:12-14 moet mens ook met iets soos MEEGEVOEL lees. Meegevoel met die Apostel Paulus. Jy moet jouself verplaas om in die skoene te gaan staan van die Christene van die gemeente in Filippi.
Dit was 4 jaar sedert hulle laas vir Paulus gesien het en hulle was bekommerd oor sy wel en weë. Hulle het gerugte van Rome af gehoor van wat met Paulus gebeur het. Hy was ‘n gevangene – terwyl hy niks verkeerd gedoen het nie. Net omdat hy ‘n onverskrokke Christen was! Maar tyd het verloop – en hulle was bekommerd of hy nog leef. Het hy dalk die marteldood gesterf?
Uiteindelik kom daar ‘n brief van Rome af. Van die Apostel af! Hoe GRETIGLIK het hulle die brief verslind! Hulle kon nie wag vir die eerste Sondag om te kon saamkom (vgl Hand 20:7) en te hoor hoe hulle lerende ouderling (sien 1 Tim 5:17) vir hulle die brief voorlees nie!
MAAR: Vir die eerste volle 11 verse praat hy oor HULLE en nie oor homself nie!! En hulle wil oor HOM hoor! Maar dit is so tipies van iemand wat deur die Heilige Gees beheers word! Indien die Apostel uit homself as mens geskryf het, sou hy verseker wegtrek en oor sy eie lyding en swaarkry praat en selfs kla.
Maar die Gees van God draai altyd dit wat eie aan die gevalle natuurlike mens is, onderstebo! En omdat Paulus onder leiding van die Gees geleef het en die brief geskryf het, stel hy nie sy eie omstandighede voorop nie, maar die welstand van die gelowiges in Filippi!
Sien u hoe ‘n mens net aan die VOLGORDE in die brief die voetstappe van die Here se Gees kan sien?! ‘n Mens sien hoe die hart van God werk, naamlik om ander eerste te stel. Dis hoe die hemel werk!
Uiteindelik! VERS 12 > Nou kom dit wat hulle so graag wou hoor! Ja, die Apostel het inderdaad vreeslik gely. Hy noem dit self! En ons weet uit die res van die NT HOE hy gely het. Hoe hy vals beskuldig was deur sy eie mense. Hoe dikwels hy gestenig was. Onregverdig behandel is. Valslik beskuldig is. Doodsdreigemente ontvang het. Gevangenskap deurworstel het. Skipbreuk gely het. Met die Joodse kats 39 houe geslaan is. Met kettings aan soldate vasgemaak was. Hoe hy verhoorafwagtend in Rome was. Met GEEN werklike hoop op die toekoms nie.
En tog: HIERDIE lyding kon dien tot die verspreiding van die Evangelieboodskap! Kan jy dit glo?! Hoe wonderlik werk die Here nie! Al die frustrasie en lyding word oorskadu deur die feit dat die Evangelieboodskap deur die einste lyding versprei het. Daaroor is die Apostel mateloos bly, dankbaar en opgewonde! Die HERE het dus hierdie lyding toegelaat om daardeur ‘n groter doel te bereik. En Paulus weet dit. Hy besef dit. Sy lyding het verlossing na ander gebring. Baie ander! Alles is die moeite werd.
Paulus was onder die voortdurende bewaking van die Keiser se persoonlike wag. ‘n Span soldate. Een na die ander het hulle beurte gemaak om hom te bewaak. Pleks van om in hulle ore te kla en te sanik het die Apostel teenoor elke soldaat getuig en Christus teenoor hulle uitgeleef en die weg tot saligheid aan hulle duidelik gemaak. Een vir een. Met pynlike geduld. En die gevolg? ALMAL het op hierdie tydvretende manier die Evangelieboodskap gehoor en talle het tot geloof, bekering en redding gekom! Dit het aangesteek! Die Apostel was regtig hieroor baie opgewonde!
Maar nog meer: Paulus se praktiese uitleef van die Here onder sy moeilike en onregverdige en onbillike omstandighede, het ANDER CHRISTENE begeester en aangemoedig om net met nog meer vrymoedigheid te getuig en die Woord te verkondig en Christus aan mense te bedien. Dit het hulle aangevuur. En SO het die Boodskap NOG VERDER versprei.
Die apostel Paulus was vasgeketting aan ‘n tronk-kamer. Sy bewegingsruimte was uiters beperk.
Niemand van ons ervaar dit soos Paulus nie. Sy situasie was uniek. Maar in ‘n sekere sin het ons almal kettings en tronkkamers van ons eie – waaroor ons met goeie reg kan kla en opstandig en moedeloos raak.
Voorbeelde is legio:
Die Christen vrou is dalk geketting aan haar kinders en haar huishouding. Dit is dalk teenstrydig met haar persoonlikheidstipe en sy voel ingehok en gebind.
Talle kinders vd Here ly onder boelies by die skool of in die werksituasie.
U mag dalk geketting wees aan ‘n kroniese siekte of ‘n siekbed of aan ‘n Tehuis.
U mag geketting wees aan ‘n kroniese gebrek aan inkomste en finansies.
Die punt is: Wat oor ons kom – indien ons Geesvervulde en Geesbeheerde Christene is – kom oor ons onder die HERE se soewereine beskikking. Dit staan in die Skrif soos ‘n paal bo water.
Die klassieke voorbeeld is natuurlik die vreeslike omstandighede waarin Josef se broers hom gedompel het toe hulle hom aan Egipte verkoop het. Uiteindelik het hy ook onskuldiglik in die tronk beland. Maar uiteindelik kon hy vir daardie einste broers van hom (wat hom soos ‘n sleg ding weggegooi het) sê dat dit die HERE was wat alles beskik het – selfs hulle goddelose gedrag – om – deur Josef – genoeg kos te voorsien in die tyd van die sewe jare van droogte.
As ‘n mens deur die genade van God en deur die kragtige werking van die Heilige Gees ‘n weergebore mens geword het, is jou omstandighede en jou lyding, gawes en beskikkinge van die HERE. En HY kan en wil en sal daardeur Sy koninkryk bevorder. Ons moet dit net raaksien. En onsself tot Sy beskikking stel. Hy kan en sal groot dinge deur ons doen.
Dalk voel u asof u ingeperk is en nie die geleenthede het om werklik ‘n kragtige getuie vir Christus te wees nie. Maar, hoeveel mense kruis nie tog u pad nie? Al is dit net deur middel van die sosiale media. Deur jou selfoon byvoorbeeld. Mense teenoor wie u kan getuig en Christus kan uitleef. En voorbidding doen en trane stort? Bejaardes of siekes wat tot kamers of beddens beperk is, kan die grootste bediening denkbaar verrig en dit is intersessie – voorbidding en smeking en gebed.
Maar, daar iets meer om raak te sien in verse 15-18.
Die Apostel het ook te kampe gehad met Christene in Rome wat nie suiwer geleef het nie en wat jaloesie en stryd teen hom aangeblaas het – selfs deur hulle getuienis en prediking.
U sien, Paulus se getuienis het uitgekring in Rome – al was hy gevange. En die geestelike leiers van die kerk in Rome het jaloers geword op Paulus. Want nie een van hulle het die insig in die Skrif gehad wat hy gehad het nie. Daarom het jaloesie kopuitgesteek.
En het u geweet dat dit sommige belydende CHRISTENE in Rome se jaloesie en onderlinge stryd was wat indirek tot Paulus se dood gely het? Hulle jaloesie teenoor Paulus het soveel onenigheid veroorsaak dat Keiser Nero vir Paulus laat teregstel het – omdat die Keiser gedink het HY (Paulus) is die moeilikheidmaker. Terwyl dit eintlik daardie groepie Christene was. En sodoende het hulle indirek sy dood veroorsaak.
Maar wat sê Paulus self van hierdie Christene? Hy skel nie op hulle nie. Hy maak hulle nie sleg nie. Weer eens sien ons hoe die Heilige Gees sy lewe beheers het.
Hy sê oor hulle net DIT: Wel, CHRISTUS word steeds verkondig en daaroor is ek bly en dankbaar!
Alles, alles, alles gaan vir Paulus oor CHRISTUS – nie oor Paulus nie! En daarin sien ons hoe heerlik die Heilige Gees in hom geleef en gewerk het. Ja, die Here het ‘n werk in sy binneste gedoen. Dis seker!
En let op: Paulus se blydskap was nie gekoppel aan sy omstandighede nie! Hy was nie bly wanneer dit goed gaan en mismoedig wanneer dit sleg gaan nie. Sy blydskap was ge-anker aan die onsigbare – aan die Here, aan die Here se trou, Sy liefde, alles wat hy van Hom weet.
Die goeie nuus is dat Paulus nie op ‘n hoër vlak gestaan het as enige ander ware gelowige wat in 2018 leef nie. Dieselfde Here wat in hom gewerk en geleef het, werk en leef in ALMAL wat aan die Here behoort. En daarom spoel hierdie vrug van die Gees – waarvan ons in hierdie verse gelees het – ook oor na ons lewens toe.
Dis totaal onmoontlik om waarlik te glo, maar nie die praktiese uitwerking in jou lewe te sien nie. Jy kan sien wie iemand is, deur na sy/haar dade en lewe te kyk, sê Jesus in Matt 7:20. Gehoorsaamheid en dade is intrinsiek deel van ware geloof (Jak 2). Dit is wat ek by Paulus sien in vandag se Skrifgedeelte. Die duidelike sigbare vrug van ‘n man wat regtig tot bekering gekom het.
Om dit positief te stel: ‘n Mens kan na jouself kyk en sien of die Here in jou lewe aan die werk is. Uit die totaal nuwe lewe wat in jou is, kan jy dit sien. Jy kan dit sien in hoe jou ingesteldhede verander het, jou passie vir Christus, vir Sy Woord. Hoe jou smake en aptyte verander het. Hoe jou gedagtes verander het. Hoe anders jy ander mense sien. Hoe begerig jy is vir ander se redding. Hoe sensitief jy is vir evangelies-geestelike dinge. Hoe jou ingesteldheid teenoor geld en materiële dinge verander het. Hoe jou tydsbesteding verander het. Hoe begerig jy is vir goed soos gebed en stiltetyd – dinge wat voorheen laaste op jou lysie was. Ensovoorts – voorbeelde te veel om te noem.
Laat ons DIT van die apostel Paulus leer: Die Here verander regtig ‘n mens se lewe wanneer Hy die beheer oorneem.