Huldeblyk: Jannie Earle, Taalraad-sekretaris | LitNet
Jannie Earle was 'n toegewyde amptenaar van die Taalraad wie se gelyke ons moeilik sal kry as dit kom by werkywer en opoffering. Hy sal lank nog gemis word deur die organisasie. Hy was jare verbonde aan die Taalraad se sekretaris en was inderdaad 'n onmisbare skakel in die verrigtinge van die Taalraad. Saam met ons projekbestuurder het hulle gesorg dat al ons byeenkomste seepglad kon verloop. Hy het veral seker gemaak dat aktiwiteite in die Noorde deeglik beplan en uitgevoer word.
As mens sal ons sy innemende geaardheid mis. Hy het nooit met sy hart op sy mou rondgeloop nie. As hy probleme ervaar het, het ons dit nooit agtergekom nie; hy wou nooit sy probleme ons s'n maak nie. Sy vriendelikheid en vermoë om onmiddellik met mense rapport te kon maak, was besonders. Sy medemenslikheid is bewonderenswaardig. Sy erns het baie keer ook plek gemaak vir luim. Tydens ons talle byeenkomste het ons ook ons grappies met mekaar kon deel, en het ons ook seker gemaak dat die grappies wat ons gedeel het, gepas het by sy waardigheid. Jannie het respek afgedwing, en vanuit sy agtergrond as geestelike werker kon hy menigmaal opbouende en vertroostende woordjies met ons deel. Sy liefde vir Afrikaans het gestraal uit sy kommunikasie, mondeling en skriftelik, met ons. Hy was 'n ware taalstryder wat onopvallend tog effektief altyd 'n bres geslaan het vir Afrikaans.
Jannie Earle - ons moes tog duidelik sy van uitspreek as "êrlie", want dit het Engels gelyk - was die ongelukkige slagoffer van ons huidige samelewing waarvan geweld 'n integrale deel geword het. Hy moes met sy skielike heengaan weer vir ons wys dat lewe in ons land maar min werd is. Sy edele inbors sal nog lank in almal wat met hom in aanraking was, se harte gegraveer wees. Hy was inderdaad 'n allemansvriend. Ons is seker sy vriende wat ons nie ken nie, sal saamstem dat ons een opregte mens verloor het. Mag die Meester hom aan Sy boesem druk en hom vrede gee.