Hierdie stelling kom van Sartre. Omdat 'n mens selfbewus is en op homself/haarself reflekteer, ontaard die ek dikwels in 'n wanvoorstelling van homself/haarself (être-en-soi, wees as 'n ding, as essensie). Op 'n stadium sal iemand optree in die beeld wat hy/sy van homself/haarself geskep het. Sartre noem dit 'kwade trou', vals, afdwaal van die regte 'ek'. Dit ontneem 'n deel van iemand se vryheid. Eers wanneer 'n persoon homself/haarself kan skei van die idee wat hy/sy van homself/haarself het (of wat ander van hom/haar het) en sy keuses maak in alle vryheid, van die 'niks' sonder doel of opdrag, kan hy bestaan as 'n outentieke persoon ('être-pour-soi').
Eksistensialisme in die teologieWysig
•	Gabriel Marcel
•	Jean-Luc Marion
Eksistensialisme in die kunsWysig
Invloedryke eksistentialististiese filosoweWysig
•	Max Stirner (Johann Caspar Schmidt) (voorloper)
•	Augustinus van Hippo (voorloper)
•	Blaise Pascal (voorloper)
•	Fjodor Dostojevski (voorloper)
•	Søren Kierkegaard
•	Nikolaj Berdjajev
•	Lev Sjestov
•	Emmanuel Levinas
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Eksistensialisme&oldid=2009958"
Last edited on 2 Julie 2019, at 18:18