Die wêreld in nood wat roep om redding (3)
“En daar sal tekens wees aan son en maan en sterre, en op die aarde benoudheid van nasies in hulle radeloosheid, wanneer see en branders dreun, en mense se harte beswyk van vrees en verwagting van die dinge wat oor die wêreld kom.” - Lukas 21:25-26; 53-vertaling.
In die vorige 2 boodskappe is die vraag dikwels gevra: Durf ons so voortlewe? Op hierdie vraag gee die Skrif 'n duidelike antwoord in die lig van die wêreldgebeure.
Ek durf nie so voortlewe nie want die waarskuwingstekens is duidelik dat ek my weë moet verander. Anders loop ek die weg van die tydgenote van Noag: “net soos hulle was in die dae voor die sondvloed toe hulle geëet en gedrink het, getrou en in die huwelik uitgegee het, tot op die dag dat Noag in die ark gegaan het, en dit nie verstaan het voordat die sondvloed gekom en almal weggevoer het nie” (Matt. 24:38). Hulle verdorwenheid het God so gegrief dat Hy hulle met die sondvloed van die aarde weggevee het.
As ek een van die vele is wat by God en sy Woord verby lewe, dan is ek 'n dwaas. Dan sondig ek teen God. Want al erken ek Hom nie, is Hy nogtans my God; lewe ek elke dag deur sy genade en sal ek eendag aan Hom rekenskap moet gee. Let op: “Die nag het ver gevorder en dit is amper dag. Laat ons dan die werke van die duisternis aflê en die wapens van die lig aangord.” (Rom. 13:12).
Ek durf nie so voortlewe nie, want die mens is van nature geskep om God te dien en te verheerlik met die kop, die hart en die hand. Dáárvan sal elke mens rekenskap moet gee. Ons mag nie ons werk versuim en medegelowiges in die steek laat of laat struikel nie. Ons mag ook nie met die vyande van Christus heul en onsself besoedel, en sodoende die saak van die Here skade aandoen nie. As dit is wat in my lewe gebeur, sal my oordeel ontsettend wees (Matt. 24:51). Paulus sê ook: “Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het, volgens wat hy gedoen het, of dit goed is of kwaad.” (2 Kor 5:10).
Ek durf nie so voortlewe nie, want die dag van Christus se wederkoms is naby. Die dag sal aanstons begin breek. Maar terwyl dit nou nog donker is, moet ons ons lampe brandende hou. Onthou, in die gelykenis van die verstandige en dwase meisies het ook laasgenoemde aan die einde uit hulle doodsheid wakker geskrik. Toe die oomblik van die koms van die Bruidegom aangebreek het, het ook hulle gesmag na olie in hulle lampe. As jy onverskillig staan teenoor Christus, sal ook jou onverskilligheid onderbreek word deur 'n skielike geluid van sy koms. Maar, helaas, dan net om daarvan bewus te word dat jou lamp dood is en dat die deure gesluit is. Hiervoor het ons die waarskuwing van Christus self (Matt 25:1-10).
Die antwoord is duidelik: maak seker dat die Gees van God in jou hart woon, want “as iemand die Gees van Christus nie het nie, die behoort nie aan Hom nie” (Rom 8:9). En sonder Hom durf ons nie voortlewe nie.
In hierdie tyd waarin ons lewe, met soveel sonde, afval en verleiding, maar ook met soveel erns, wekroepe en waarskuwings, kan alleen die geestelike dwaas in onverskilligheid voortlewe. Ongemerk word die lyne al duideliker getrek tussen die volk van God en húlle wat Hom nie ken en erken nie. Ek en jy sal nie vanself onder die volk van God gereken word nie. Ons sal die keuse moet maak: om deur die stroom van die wêreld voortgesleur te word, óf om ons daarteen te verset. Daarom is dit tyd dat ons luister na die waarskuwing van Hom met wie almal een of ander tyd rekening sal moet hou. En sy woord aan ons in hierdie dag is duidelik: “En as hierdie dinge begin gebeur, kyk dan na bo en hef julle hoofde op, omdat julle verlossing naby is..... Maar pas op vir julleself, dat julle harte nie miskien beswaar word deur swelgery en dronkenskap en sorge van die lewe nie, en dié dag julle nie skielik oorval nie. Want soos ‘n strik sal hy kom oor almal wat op die hele aarde woon.” (Luk 21:28-35).
Daar het ons die antwoord aan elke opregte siel wat eerlik die vraag stel: Durf ek so voortlewe.... terwyl die wêreld in nood roep om redding?
Dr JCG Kotzé: Durf ek so voortlewe? (verkort)
(Alle aanhalings uit die 1953 vertaling van die Bybel)