Die verskil tussen prosedurele en substantiewe reg
Die Verskil tussen Prosesreg en Substantiewe Reg
Werk saam om geregtigheid te lewer terwyl individuele regte beskerm word
Prosesreg en materiële reg is die twee primêre kategorieë van die reg in die dubbele Amerikaanse regstelsel . Prosesreg beskryf die reëls waarvolgens die howe hoor en bepaal die uitslag van alle kriminele, siviele en administratiewe gedinge wat by die hof aanhangig gemaak is. Die doel van die prosesreg is om die regte van alle individue wat aan die hofstelsel deelneem, te beskerm. In wese is prosedurele reg - die masjinerie van die howe - daarop gemik om te verseker dat die grondwetlike prosesse van behoorlike regsproses gevolg word.
Substantiewe wet - letterlik die "substansie" van die wet - bepaal hoe mense na verwagting volgens die aanvaarde sosiale norme sal optree . Die Tien Gebooie, byvoorbeeld, is 'n stel substantiewe wette. Vandag bepaal inhoudelike regte en verantwoordelikhede in alle hofverrigtinge. In kriminele sake bepaal substantiewe reg hoe skuld of onskuld bepaal moet word en hoe misdade aangekla en gestraf word.
In wese bepaal prosedurewette hoe hofverrigtinge wat handel oor die handhawing van wesenlike wette, uitgevoer word. Aangesien die primêre doel van alle hofverrigtinge is om die waarheid te bepaal volgens die beste beskikbare getuienis, bepaal prosedurewette van bewyse die toelaatbaarheid van getuienis en die voorlegging en getuienis van getuies. Byvoorbeeld, wanneer regters volgehou of beswaar maak van besware wat deur prokureurs opgelê word, doen hulle dit volgens prosedurele wette.
Hoe Prosedurele en Substantiewe Regte beskerm jou regte
Terwyl beide prosedurele en substantiewe wetgewing mettertyd verander kan word deur uitsprake van die Hooggeregshof en grondwetlike interpretasies, speel elkeen 'n ander, maar noodsaaklike rol in die beskerming van die regte van individue in die Verenigde State se strafregstelsel.
Toepassing van Strafprosesreg
Terwyl elke staat sy eie stel prosedurewette aangeneem het, gewoonlik 'n "Kode van Strafprosesreg" genoem, is die basiese prosedures wat in die meeste jurisdiksies gevolg word, die volgende:
Alle arrestasies moet gegrond wees op waarskynlike oorsaak ;
Aanklaers lêer koste wat duidelik moet uitspel watter misdade die beskuldigde persoon na bewering gepleeg het;
Die beskuldigde word voor 'n regter gearresteer en die geleentheid gegee om 'n pleit te betree - 'n verklaring van skuld of onskuld;
Die regter vra die beskuldigde of hulle 'n hof-aangestelde prokureur benodig of hul eie prokureur sal voorsien;
Die regter sal die beskuldigde borgtog of verband gee of ontken en 'n bedrag wat betaal moet word, stel.
'N Amptelike kennisgewing om in die hof te verskyn, word aan die beskuldigde gelewer;
As die beskuldigde en aanklaers nie 'n pleitooreenkoms kan bereik nie, word proefdatums vasgestel;
As die beskuldigde by veroordeling skuldig bevind word, beveel die regter hulle van hul reg op appèl ;
In die geval van skuldigbevindings, beweeg die verhoor na die vonnisopleggingsfase .
In die meeste lande stel dieselfde wette wat misdade bepaal, ook die maksimum sinne wat opgelê kan word, van boetes tot tyd in die tronk. Die staat en federale howe volg egter baie verskillende prosedure wette vir vonnisoplegging.
Veroordeling in staatshowe
Die prosedurele wette van sommige state maak voorsiening vir 'n tweedelige verhoorstelsel, waarin vonnisoplegging in 'n afsonderlike verhoor gehou word nadat 'n skuldige uitspraak bereik is. Die vonnisopleggingsfase volg op dieselfde basiese prosedurele wette as die skuld of onskuldfase, met dieselfde jury verhoorbewyse en bepaling van sinne.
Die beoordelaar sal die jurie adviseer oor die omvang van die aantal sinne wat ingevolge die staatsreg opgelê kan word.
Veroordeling in federale howe
In die federale howe stel regters self sinne op grond van 'n smalere stel federale vonnisopleggingsriglyne. By die bepaling van 'n toepaslike vonnis sal die regter, eerder as 'n jurie, 'n verslag oor die verweerder se kriminele geskiedenis, voorberei deur 'n federale proefbeampte, sowel as bewyse wat tydens die verhoor aangebied word, oorweeg. In die federale kriminele howe gebruik regters 'n puntestelsel gebaseer op die verweerder se vorige oortuigings, indien enige, by die toepassing van die federale vonnisregtelike riglyne. Daarbenewens het federale regters nie die ruimte om sinne op te lê min of meer ernstig as dié wat toegelaat word onder die federale vonnisopleggingsriglyne nie.
Bronne van Prosesregte
Prosesreg word deur elke individuele jurisdiksie gevestig. Beide die staat en federale howe het hul eie stel prosedures geskep. Daarbenewens kan munisipale en munisipale howe spesifieke prosedures hê wat moet gevolg word. Hierdie prosedures sluit tipies in hoe sake by die hof ingedien word, hoe betrokke partye in kennis gestel word en hoe amptelike rekords van hofverrigtinge hanteer word.
In die meeste jurisdiksies word prosedurewette gevind in publikasies soos die "Reëls van die Siviele Prosesreg" en "Reëls van die Hof." Die prosedurele wette van die federale howe kan gevind word in die "Federale Reëls van Siviele Prosesreg."
Basiese Elemente van Substantiewe Strafreg
In vergelyking met die prosedurele strafreg, behels substantiewe strafregte die "substansie" van die aanklagte teen beskuldigde persone. Elke aanklag bestaan ​​uit elemente, of die spesifieke dade wat nodig is om te belas met die pleeg van 'n misdaad. Substantiewe wet vereis dat aanklaers buite alle redelike twyfel bewys dat elke element van misdaad plaasgevind het as aangekla sodat die beskuldigde skuldig bevind word aan daardie misdaad. Byvoorbeeld, om 'n skuldigbevinding vir 'n aanklag van misdaadvlakbestuur te verseker terwyl dit bedwelm is, moet aanklaers die volgende substantiewe elemente van die misdaad bewys:
Die beskuldigde was in werklikheid die persoon wat die motorvoertuig bedryf;
Die voertuig is op 'n openbare pad bestuur;
Die beskuldigde was wettig bedwelm terwyl hy die voertuig bestuur het; en
Die beskuldigde het vorige veroordelings gehad om te bestuur terwyl hy dronk was.
Ander wesenlike wette wat by die bogenoemde voorbeeld betrokke is, sluit in:
Die maksimum toelaatbare persentasie alkohol in die beskuldigde se bloed tydens die arrestasie; en
Die aantal vorige skuldigbevindings vir die bestuur van dronk.
Aangesien beide prosedure- en wesenlike wette per staat en soms per land kan wissel, moet persone wat met misdade aangekla word, met 'n gesertifiseerde kriminele prokureur wat in hul jurisdiksie praktiseer, konsulteer.
Bronne van substantiewe reg
In die Verenigde State kom substantiewe wetgewing uit die staatswetgewers en die gemene regswet op grond van maatskaplike gebruike en deur die howe afgedwing. Geskiedkundig het die gemene reg 'n stel statute en regspraak opgestel wat Engeland en die Amerikaanse kolonies voor die Amerikaanse Revolusie beheer het. In die 20ste eeu het substantiewe wette verander en vinnig gegroei as die Kongres en die staatse wetgewers beweeg om baie beginsels van die gemene reg te verenig en te moderniseer. Byvoorbeeld, sedert die inwerkingtreding in 1952, is die Uniform Commercial Code (UCC) wat kommersiële transaksies beheer, ten volle of gedeeltelik deur alle Amerikaanse state aanvaar om die gemenereg en verskillende staatswette as die gesaghebbende bron van wesenlike handelsreg te vervang.