Pienk haliet: eienskappe, vorming, gebruike en nog baie meer | Netwerk Meteorologie
Haliet is die natuurlike vorm van sout. Dit is 'n baie algemene en baie bekende mineraal, aangesien dit in diepte bestudeer is. Een van sy variëteite is pienk haliet. Vaste massas en opgeloste oplossings word in oseane en sout mere aangetref. Dit is baie belangrik vir kommersiële gebruik en is meer in aanvraag vir sy nuuskierigheid.
In hierdie artikel gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor pienk haliet, wat die eienskappe en gebruike daarvan is.
1 Pienk haliet
3 Gebruik van pienk haliet
4 Waar is dit geleë
Soutryke binnelandse mere bestaan ​​in dorre gebiede en kan ook onder seevlak wees sonder afsetpunte. Hierdie mere verdamp gedurende die droë seisoen, wat 'n daling in watervlakke en 'n toename in soutgehalte veroorsaak. As dit gebeur, sal sout aan die oewer van die verdampende meer vorm. Dit kan ook gebeur as sytakke van die soutmeer vir menslike en landbougebruik herlei word, wat veroorsaak dat die meer uitdroog en bykomende sout op die verdampte kuslyn vorm. Baie binnelandse mere het opgedroog en groot hoeveelhede soutmyne agtergelaat wat kommersieel uitgebuit kan word.
Pienk haliet bestaan ​​ook in nie-droë gebiede en kan diep ondergrondse neerslae bereik. Ondergrondse rotssoutafsettings word gewoonlik verwyder deur gate in die soutlaag te boor en warm water in te voer, wat die sout vinnig in die pekel oplos. Die pekelwater word met opgeloste sout versadig en dan onttrek. Verdamp die pekelwater, kristalliseer en versamel die oorblywende sout. Die meeste van die rotsout wat in die handel beskikbaar is, word gemaak van verdampte bitter, eerder as rou natuurlike kristalle. Gesteentesout word ook gevorm deur verdamping uit soutbronne. Die soutwater in die soutbronne vloei uit die ondergrond in die soutreservoir en neerslaan in ronde sferiese stowwe.
In sommige ondergrondse soutmyne soos Texas en Louisiana, sout word deur ondergrondse kragte deur sagte grond opgestoot, wat 'n geboë struktuur vorm, 'n soutkoepel genoem. Hierdie afsettings is ook 'n belangrike bron van soutmynbedrywighede en is baie unieke geologiese strukture.
Alhoewel die kleurreeks van steensout deur onsuiwerhede veroorsaak kan word, word donkerblou en violet eintlik veroorsaak deur defekte in die kristalrooster. Die pienk en pienk van baie droë meer -steensoutmonsters word veroorsaak deur verskillende alge -bakterieë.
Deur die versadigde pekeloplossing te laat verdamp, kan die kunsmatige gesteentesout maklik in kristalle verander. Namate die pekel verdamp en die kristalle groei, 'n tregtervormige kubus kan gemaak word. Sommige steensoutmonsters op die mark is eintlik kristalle wat op hierdie manier kunsmatig verbou word.
Gebruik van pienk haliet
Steensout is die bron van tafelsout. Groot afsettings van rotsout word gebruik om sout te onttrek. Sout het baie gebruike en moet in groot hoeveelhede onttrek word om aan die vraag te voldoen. Sommige van die algemeenste gebruike daarvan is voedselgeure, padveiligheid om sneeu en ys te smelt, soos sout vir vee (wat sout aan vee verskaf, wat noodsaaklik is vir hul gesondheid) en vir medisinale doeleindes. Steensout is ook die belangrikste minerale element, natrium en chloor.
Waar is dit geleë
Rotssout kom van baie plekke af en daar is groot soutmyne regoor die wêreld. Gegewe die groot aantal soutmyne, is goeie monsters natuurlik nie algemeen nie. Die perfekte kubus op die matriks kom een ​​keer uit Salzburg, Oostenryk, terwyl die fyn kristalle, veral die blou kristalle, afkomstig was van die soutmyn in Stasford, Hessen, Duitsland. Daar is baie vrugbare soutmyne in Pole, waarvan sommige al honderde jare bestaan ​​en monsters produseer. Dit sluit in Inowroclaw, Lubin, Wieliczka en Klodawa. Ander klassieke Europese streke sluit in La Carmuto in Agrigento, Sicilië, Italië; en Mulhouse in Elsas, Frankryk, waar dit in die vorm van veselagtige are voorkom.
Die dooie see in Israel en Jordanië verdamp stadig en hul oewers gaan steeds terug. Dit lei tot 'n groei van baie interessante rots sout wat reeds kristalle naby die water vorm. In die Verenigde State is daar groot ondergrondse afsettings in New York, Michigan, Ohio, Kansas, Oklahoma, Texas en Louisiana, en kommersiële soutontginning vind in hierdie state plaas. Beide Detroit, Michigan en Cleveland, Ohio produseer rotsoutmyne direk onder die stad.
Pienk halietafsettings word gevorm deur die neerslag van hoë konsentrasies sout opgelos in water. In hierdie geval is 'n lae-energie pekelmedium met 'n hoë verdampingsnelheid en 'n wateraanvullingsnelheid nodig in 'n relatief kort geologiese tyd.
By die oorsprong van die sogenaamde pienk Himalaja-sout, het verdampingssedimente ongeveer 255 miljoen jaar gelede in die Mesozoïese Era ontstaan, veral in die Trias. Ongeveer 75 miljoen jaar gelede, gedurende die Kryt, die botsing van die Asiatiese en Indiese plate vorm die orogeniese gordel, wat vandag die Himalajas genoem word. Gedurende hierdie proses is sommige afsettings, insluitend soutwaterafsettings van evaporiet -oorsprong, in kleiner gebiede gekonsentreer, wat neerslae met 'n groter deel van rotssoutminerale tot gevolg gehad het.
Dit kan in water opgelos word en as 'n selfgemaakte mineraalwater voorberei word, en kan as 'n tafelsout in die kombuis gebruik word met 'n spesiale slypmasjien. Die Duitse ministerie van gesondheid kon tot 10 verskillende soorte spoorelemente in hierdie sout opspoor, met 'n natriumchloriedinhoud van 98% (wat dit 'n ongeraffineerde sout maak). Die hoogste inhoud na NaCl is magnesium (0,7%). Dit word soms as kosher sout gebruik. As dit gebruik word vir seremonies of net vir versiering, kan dit gevind word in die maak van soutlampe. Dit word vir sekere farmaseutiese toepassings gebruik, maar dit verskil nie van enige ander sout nie.