Dodelike gevolge van antieke tabakverbruik geïdentifiseer in die miskraam baba van 'n sjamaan - Inligting
2 400 jaar gelede het 'n skaamte 'n miskraam opgedoen. Die oorblyfsels van die baba is gevind in 'n rotsskuiling in Noord -Chili en het die vroegste bekende spore van antieke tabak wat in biologiese oorblyfsels in die Amerikas gevind is. Navorsers vermoed dat die hoë verbruik van tabak tot die baba se skielike dood gelei het.
Die begrafnis van 'n baba
'N Span Chileense navorsers het die skeletreste van die kind bestudeer wat in 'n rotsskuiling in die Bo -Loariviergebied, 100 km (62,14 myl) noord van die Atacama -kom, opgegrawe is. Dit is begrawe in 'n vlak, 70 cm (27,56 duim) diep graf met verskeie grafgoed. Die baba was geklee in 'n tuniek, kilt en wol tulband en was omring deur weekdoppe uit die Stille Oseaan, groentemandjies, 'n pampoenhouer, 'n tekstielsak, 'n klipprojektielpunt, 'n koperhanger en koperkrale. Die kind het 'n ryk begrafnis gekry vir sy tyd, wat 'n vroeë aanduiding was van sy gesin se sosiale status.
Voorwerpe wat verband hou met die permanente begrafnis by Alero Ampahuasi - A16. 1. Litiese krale; 2. Koper metaal hanger; 3. Wol tulband (gedateer teen 14C); 4. Litiese projektielpunt; 5. Fragmente uit die mandjie met spiraaltegniek (gedateer teen 14C); 6. Pampoenhouer. (Niemeyer et al. 2018)
Toe hulle die baba se hare ontleed, het die navorsers ontdek dat beide nikotien en die produk daarvan, kotinien, in die kind se stelsel was ten tyde van die dood omstreeks 500 v.C. Verdere analise dui daarop dat die baba die nikotien deur die plasenta ontvang het, wat beteken dat die kind skielik voor die geboorte of by geboorte gesterf het as gevolg van die te veel verbruik van tabak tydens swangerskap. Met sulke groot hoeveelhede nikotien wat in die kind se hare voorkom, meen die navorsers dat die ma waarskynlik 'n tabakskamaan was.
Is die werke van Shakespeare deur cannabis geïnspireer? Wetenskaplikes vind spore van dwelms op pype
Hoe om in die verlede te werk: Hoe het eertydse Egiptenare Nikotien en Kokaïen gekry?
Verstommende vonds: Argeoloë ontdek mammie van 'n fetus van 18 weke uit Antieke Egipte
In hul referaat oor die bevinding in die Tydskrif vir Argeologiese Wetenskap , skryf die wetenskaplikes, "Aan die begin van die herdery en landbou in die hooglande van die Atacama -woestyn het vroulike individue hierdie psigo -aktiewe plant reeds intensief verteer en sy seine, en miskien die dodelike gevolge daarvan, aan 'n kind oorgedra tydens swangerskap."
Antieke tabakgebruik in Suid -Amerikaanse sjamanese seremonies
In die vooraf-kontak tye word geglo dat tabak hoofsaaklik 'n magiese/geestelike/godsdienstige doel dien en meestal gebruik word in medisinale of genesende praktyke of om transe te veroorsaak. Die groot hoeveelhede tabak wat Suid -Amerikaanse sjamane verbruik, is in verskeie studies en etnografiese verslae gedokumenteer. Sommige sê dat meer as 100 sigarette in 'n enkele sjamaanse sessie gerook kan word. En in die inheemse Mapuche -kultuur van Chili het vroue steeds 'n belangrike sjamanistiese rol as Machis, tradisionele genesende vroue/ sjamane wat belangrike religieuse seremonies lei.
'N Machi is 'n sjamaan of (gewoonlik) 'n goeie heks in die Mapuche -kultuur van Suid -Amerika; en is ook 'n belangrike karakter en die Mapuche -mitologie. ( Publieke domein )
Terwyl die navorsers in hul referaat erken dat daar min inligting beskikbaar is oor die sjamanese rol van vroue in die pre-Spaanse tyd, ondersteun die groot hoeveelhede nikotien en kotinien wat in die oorskot van die kind voorkom, die idee dat die baba se ma waarskynlik 'n sjamanese rol vervul.
Navorser Javier Echeverria het aan Ancient Origins gesê dat die tabakgebruik deur die moeder "hoofsaaklik vir terapeutiese en rituele doeleindes was, alhoewel u nie 'n sosiale of ontspanningsgebruik kan uitsluit nie." Sy het waarskynlik 'n pyp gebruik om die psigo -aktiewe stof te rook, aangesien dit destyds 'n gewilde manier was om tabak te gebruik.
Kenners ontdek harde bewyse dat inheemse Amerikaners 3000 jaar gelede tabak rook
Navorsers neem 'n hap uit die prehistoriese gebruik van nikotien
Die werklike verhaal van sjamanisme: u hoef nie 'n hooftooisel aan te trek of hallusinogene te neem nie
'N Mapuche -klippyp. (Magenta)
Hulle bevindings verklaar die baba ook as die "vroegste en jongste passiewe tabakverbruiker in die Amerikas."
Voortgesette navorsing oor pre-Spaanse gebruik van psigo-aktiewe middels
Die navorsingspan beplan om voort te gaan op 'n soortgelyke pad met toekomstige navorsing. Toe hy gevra is wat hulle van plan is om volgende te doen, het mnr Echeverria aan Ancient Origins gesê: 'Tans is ons navorsing nog steeds daarop gemik om rituele praktyke te verdiep waarin ander verbruikspatrone in argeologiese bewyse soos buise en snuffelbakke ingesluit word vir die inaseming van psigotropiese poeiers (baie volop) in die omgewing), sowel as die teenwoordigheid van klysma -spuite. Ons ondersoek ook die verbruik van gegiste drank in die pre-Spaanse tyd. "
Baie menslike fisiese afwykings in Indonesië: 'n nader kyk
Die Indonesiese "Boomman" Dede Koswara se arms en bene bedek met vratte lê so slap en leweloos soos die gekerfde hout wat hulle so lyk. Na baie jare op operasietafels en in hospitaalbeddens, verloor Koswara op 3 Februarie sy stryd met die skaars 'boommensiekte', genaamd Lewandowsky-Lutz dysplasie.
Sowat 200 mense deel wyle Koswara se boomagtige liggaamlike misvorming. Maar alhoewel dit skaars is, blyk dit dat gevalle soos Koswara meer algemeen is in Indonesië as in ander dele van die wêreld. Want behalwe die Tree Man, het die land ook onlangs die grootkop-kleuter Dilla Adilla en die "Bubble Skin Man" Chandra Wisnu vervaardig.
Adilla ly aan hydrocephalus, 'n seldsame toestand waar die liggaam oortollige spinale vloeistof produseer wat in die skedel versamel. Dit het veroorsaak dat Adilla se kop tot drie keer die grootte van die gemiddelde menslike kop groei, op 39 sentimeter van oor tot oor.
Wisnu ly aan neurofibromatose tipe I. Duisende klein rooi gewasse bedek sy liggaam, sodat hy lyk soos 'n buitelug-omhulsel.
Minder as een persent van die wêreld ly saam aan hierdie drie siektes. Waarom lyk dit dan asof Indonesië hulle meer uitskakel as in enige ander land?
Die meerderheid seldsame siektes soos hierdie is van genetiese oorsprong. Kosawa se basagtige afwyking word veroorsaak deur 'n tekort aan witbloedselle, terwyl Wisnu dit veroorsaak word deur 'n mutasie in die NF1-geen. Die oorsaak van Adilla se hydrocephalus is onbekend.
'N Studie uit 2011 het bevind dat G6PD -tekort (wanneer rooibloedselle afbreek) en ovalositose ('n hematologiese afwyking van rooibloedselle) wyd versprei is in die dorpsbevolkings van Indonesië. Ander studies bewys die soortgelyke voorkoms van geenmutasie in Indonesië in vergelyking met die res van die wêreld. Wat is die oorsaak van die gebrekkige Indonesiese genetika?
Baie min studies het definitiewe antwoorde gegee. Maar die Indonesiese bevolking is miskien die geneties mees uiteenlopende wêreldwyd. Ouer as Europa, het Indonesië 'n groot geskiedenis van menslike migrasie. Die bevolkingsbewegings is te wyte aan die verskuiwing van seevlakke en ander faktore, wat 'n geweldige biologiese en kulturele diversiteit tot gevolg het.
Indonesië het meer antieke menslike migrasie beleef as omtrent enige ander land. Hierdie ou mense het genetiese probleme gehad wat nie by die gemiddelde moderne mens voorkom nie. Miskien het Indonesië 'n groter voorkoms van seldsame genetiese afwykings, bloot omdat die groot en diverse bevolking daarvan groter potensiaal het as die res van die wêreld.
Wat u sal leer doen: verduidelik die rol van genetika in prenatale ontwikkeling
In hierdie afdeling gaan ons kyk na 'n paar van die maniere waarop oorerwing help om die manier waarop ons is, te vorm. Erflikheid behels meer as genetiese inligting van ons ouers. Volgens evolusionêre sielkunde kom ons genetiese erfenis af van die mees aanpasbare gene van ons voorouers. Ons kyk na wat geneties gebeur tydens bevrugting en kyk kortliks na 'n paar genetiese afwykings. Voordat ons met hierdie onderwerpe ingaan, is dit egter belangrik om die wisselwerking tussen oorerwing en die omgewing te beklemtoon. Hoekom is jy soos jy is? Terwyl u sommige van u kenmerke (lengte, gewig, persoonlikheid, gesondheid, ens.) Oorweeg, moet u uself afvra of hierdie eienskappe die gevolg is van oorerwing, of omgewingsfaktore, of albei. Die kans is goed dat u die maniere kan sien waarop oorerflikheid en omgewingsfaktore (soos lewenstyl, dieet, ensovoorts) tot hierdie kenmerke bygedra het.
Verduidelik die evolusionêre sielkunde perspektief van lewensverwagting
Beskryf genetiese komponente van bevrugting
Beskryf gene en hul belangrikheid in genetiese oorerwing
Beskryf chromosomale afwykings
Verduidelik die waarde van voorgeboortelike toetse
Beskryf die interaksie tussen genetika en die omgewing
Vergelyk monosigotiese en dizygotiese tweelinge
As dit deur die mond geneem word: Roosmaryn is WAARLIKS VEILIG wanneer dit verbruik word in hoeveelhede wat in voedsel voorkom. Roosmarynblaar is MOONTLIK VEILIG vir die meeste mense as dit per mond geneem word as 'n medisyne in dosisse tot 6 gram per dag. Maar neem onverdunde roosmarynolie of baie groot hoeveelhede roosmarynblaar Waarskynlik onveilig. Die gebruik van groot hoeveelhede roosmaryn kan braking, baarmoederbloeding, nierirritasie, verhoogde songevoeligheid, velrooiheid en allergiese reaksies veroorsaak.
Wanneer dit op die vel toegedien word: Roosmarynolie is MOONTLIK VEILIG vir die meeste mense as dit op medisyne op die vel aangebring word. By sommige mense kan dit allergiese reaksies veroorsaak.
By inaseming: Roosmaryn is MOONTLIK VEILIG vir die meeste mense as dit ingeasem word as aromaterapie vir medisinale doeleindes.
Ongeveer 205 miljoen swangerskappe vind jaarliks ​​wêreldwyd plaas. Meer as 'n derde is onbedoeld en ongeveer 'n vyfde eindig in geïnduseerde aborsie.   Die meeste aborsies is die gevolg van onbedoelde swangerskappe.   In die Verenigde Koninkryk word 1 tot 2% van die aborsies gedoen as gevolg van genetiese probleme by die fetus.  'n Swangerskap kan opsetlik op verskeie maniere gestaak word. Die gekose manier hang dikwels af van die swangerskap ouderdom van die embrio of fetus, wat in grootte toeneem namate die swangerskap vorder.   Spesifieke prosedures kan ook gekies word as gevolg van wettigheid, plaaslike beskikbaarheid en die dokter of 'n vrou se persoonlike voorkeur.
Redes vir die verkryging van geïnduseerde aborsies word tipies gekenmerk as terapeuties óf elektief. Medies word 'n aborsie 'n terapeutiese aborsie genoem as dit uitgevoer word om die lewe van die swanger vrou te red om te voorkom dat die vrou se liggaamlike of geestelike gesondheid benadeel word om 'n swangerskap te beëindig, waar daar aanduidings is dat die kind 'n aansienlik groter kans op sterftes sal hê of morbiditeit of om die aantal fetusse selektief te verminder om die gesondheidsrisiko's van meervoudige swangerskap te verminder.   'n Aborsie word 'n elektiewe of vrywillige aborsie genoem as dit op versoek van die vrou om nie-mediese redes uitgevoer word.  Verwarring ontstaan ​​soms oor die term 'elektief' omdat 'elektiewe chirurgie' in die algemeen verwys na alle geskeduleerde chirurgie, of dit nou medies noodsaaklik is of nie. 
Miskraam, ook bekend as spontane aborsie, is die onbedoelde uitsetting van 'n embrio of fetus voor die 24ste week van swangerskap.  'n Swangerskap wat voor 37 weke van swangerskap eindig, wat 'n lewendige baba tot gevolg het, is 'n 'voortydige geboorte' of 'voortydige geboorte'.  As 'n fetus in die baarmoeder sterf na lewensvatbaarheid, of tydens aflewering, word dit gewoonlik 'doodgebore' genoem.  Premature geboortes en stilgeboortes word oor die algemeen nie as miskrame beskou nie, hoewel die gebruik van hierdie terme soms kan oorvleuel. 
Slegs 30% tot 50% van die opvattings vorder verby die eerste trimester.  Die oorgrote meerderheid van diegene wat nie vorder nie, gaan verlore voordat die vrou bewus is van die bevrugting,  en baie swangerskappe gaan verlore voordat mediese praktisyns 'n embrio kan opspoor.  Tussen 15% en 30% van die bekende swangerskappe eindig in 'n klinies duidelike miskraam, afhangende van die ouderdom en gesondheid van die swanger vrou.  80% van hierdie spontane aborsies vind plaas in die eerste trimester. 
Die mees algemene oorsaak van spontane aborsie gedurende die eerste trimester is chromosomale afwykings van die embrio of fetus,   wat ten minste 50% van die bemonsterde vroeë swangerskapverliese uitmaak.  Ander oorsake sluit in vaskulêre siektes (soos lupus), diabetes, ander hormonale probleme, infeksie en afwykings van die baarmoeder.  ​​Die bevordering van moederouderdom en die geskiedenis van 'n vrou oor vorige spontane aborsies is die twee belangrikste faktore wat verband hou met 'n groter risiko vir spontane aborsie.  'n Spontane aborsie kan ook veroorsaak word deur toevallige trauma, opsetlike trauma of stres om 'n miskraam te veroorsaak, word beskou as geïnduseerde aborsie of fetsiedoding. 
Mediese aborsies is dié wat veroorsaak word deur aborsiefasiente. Mediese aborsie het 'n alternatiewe metode van aborsie geword met die beskikbaarheid van prostaglandien-analoë in die 1970's en die antiprogestogeen mifepriston (ook bekend as RU-486) ​​in die 1980's.     
Die mees algemene mediese aborsie in die eerste trimester gebruik mifepriston in kombinasie met misoprostol (of soms 'n ander prostaglandien-analoog, gemeprost) tot 10 weke (70 dae) swangerskap,   metotreksaat in kombinasie met 'n prostaglandien analoog tot tot 7 weke swangerskap, of 'n prostaglandien -analoog alleen.  Kombinasies van Mifepristone – misoprostol werk vinniger en is op latere swangerskap ouderdomme meer effektief as kombinasies van metotreksaat – misoprostol, en kombinasieregime is meer effektief as misoprostol alleen.  Hierdie regime is effektief in die tweede trimester.  Mediese aborsieregime wat mifepriston insluit, gevolg deur misoprostol in die wang tussen 24 en 48 uur later, is effektief wanneer dit voor 70 dae swangerskap uitgevoer word.  
In baie vroeë aborsies, tot 7 weke swangerskap, word mediese aborsie met 'n kombinasie van mifepriston -misoprostol meer effektief beskou as chirurgiese aborsie (vakuum aspirasie), veral as die kliniese praktyk nie 'n gedetailleerde inspeksie van aspirasie weefsel insluit nie.  Vroeë mediese aborsieregime wat mifepristone gebruik, gevolg deur 24-48 uur later deur buccale of vaginale misoprostol, is 98% effektief tot en met 9 weke swangerskap, van 9 tot 10 weke effektiwiteit verminder redelik tot 94%.   As mediese aborsie misluk, moet chirurgiese aborsie gebruik word om die prosedure te voltooi. 
Vroeë mediese aborsies is verantwoordelik vir die meerderheid aborsies voor die swangerskap van 9 weke in Brittanje,   Frankryk,  Switserland,  Verenigde State,  en die Nordiese lande. 
Mediese aborsieregime wat mifepriston gebruik in kombinasie met 'n prostaglandien-analoog, is die algemeenste metodes wat gebruik word vir aborsies in die tweede trimester in Kanada, die meeste van Europa, China en Indië,  in teenstelling met die Verenigde State, waar 96% van die tweede trimester aborsies word chirurgies uitgevoer deur verwyding en ontruiming. 
'N Cochrane Systematic Review van 2020 het tot die gevolgtrekking gekom dat vroue medisyne ontvang om huis toe te neem om die tweede fase van 'n vroeë mediese aborsie te voltooi, 'n effektiewe aborsie tot gevolg het.  Verdere navorsing is nodig om vas te stel of self-toegediende mediese aborsie net so veilig is as mediese aborsie wat deur 'n verskaffer toegedien word, waar 'n gesondheidswerker teenwoordig is om die mediese aborsie te help bestuur.  Vroue wat toelaat dat aborsiemedisyne self toegedien word, kan die toegang tot aborsie verbeter.  Ander navorsingsgapings wat geïdentifiseer is, is onder meer hoe om vroue wat verkies om die medikasie huis toe te neem vir 'n self-toegediende aborsie, die beste te ondersteun. 
Tot 15 weke swangerskap, suig-aspirasie of vakuum-aspirasie is die mees algemene chirurgiese metodes vir geïnduseerde aborsie.  Handmatige vakuum aspirasie (MVA) bestaan ​​uit die verwydering van die fetus of embrio, plasenta en membrane deur 'n handspuit te suig, terwyl elektriese vakuum aspirasie (EVA) gebruik 'n elektriese pomp. Hierdie tegnieke kan albei baie vroeg in die swangerskap gebruik word. MVA kan tot 14 weke gebruik word, maar word meer gereeld vroeër in die VSA gebruik. EVA kan later gebruik word. 
MVA, ook bekend as "mini-suction" en "menstruele ekstraksie" of EVA, kan in 'n baie vroeë swangerskap gebruik word as servikale dilatasie nie nodig is nie. Dilatasie en curettage (D & ampC) verwys na die opening van die serviks (dilatasie) en die verwydering van weefsel (curettage) via suiging of skerp instrumente. D & ampC is 'n standaard ginekologiese prosedure wat om verskillende redes uitgevoer word, insluitend die ondersoek van die baarmoederwand vir moontlike kwaadaardigheid, ondersoek na abnormale bloeding en aborsie. Die Wêreldgesondheidsorganisasie beveel aan skerp curettage slegs as suigasug nie beskikbaar is nie. 
Dilatasie en ontruiming (D & ampE), wat na 12 tot 16 weke gebruik word, bestaan ​​uit die opening van die serviks en leegmaak van die baarmoeder met behulp van chirurgiese instrumente en suiging. D & ampE word vaginaal uitgevoer en benodig geen insnyding nie. Intakte verwyding en ekstraksie (D & ampX) verwys na 'n variant van D & ampE wat soms na 18 tot 20 weke gebruik word wanneer die verwydering van 'n ongeskonde fetus chirurgiese veiligheid verbeter of om ander redes. 
Aborsie kan ook chirurgies uitgevoer word deur histerotomie of swanger histerektomie. Hysterotomie aborsie is 'n prosedure soortgelyk aan 'n keisersnee en word onder algemene narkose uitgevoer. Dit benodig 'n kleiner insnyding as 'n keisersnee en kan tydens latere stadiums van swangerskap gebruik word. Gravid histerektomie verwys na die verwydering van die hele baarmoeder terwyl dit steeds die swangerskap bevat. Hysterotomie en histerektomie word geassosieer met 'n veel hoër mate van morbiditeit en sterftes by moeders as D & ampE of induksie aborsie. 
Eerste trimester prosedures kan oor die algemeen uitgevoer word met behulp van plaaslike narkose, terwyl metodes van die tweede trimester diep sedasie of algemene narkose benodig. 
Op plekke wat nie die nodige mediese vaardigheid vir uitwyding en ekstraksie het nie, of waar praktisyns dit verkies, kan 'n aborsie veroorsaak word deur eers kraam te veroorsaak en dan fetale afsterwing te veroorsaak indien nodig.  Dit word soms 'geïnduseerde miskraam' genoem. Hierdie prosedure kan uitgevoer word vanaf 13 weke swangerskap tot die derde trimester.Alhoewel dit baie ongewoon in die Verenigde State is, is meer as 80% van die geïnduseerde aborsies gedurende die tweede trimester arbeid-geïnduseerde aborsies in Swede en ander nabygeleë lande. 
Slegs beperkte data is beskikbaar om hierdie metode met dilatasie en ekstraksie te vergelyk.  Anders as D & ampE, kan aborsie wat veroorsaak word deur arbeid na 18 weke bemoeilik word deur die voorkoms van kort fetale oorlewing, wat wettiglik as lewende geboorte gekenmerk kan word. Om hierdie rede is aborsie wat deur arbeid veroorsaak word, wettig riskant in die Verenigde State.  
In die volksgeneeskunde is 'n aantal kruie wat na bewering hul aborsie -eienskappe besit, histories gebruik. Hieronder is: tansblom, pennyroyal, swart cohosh en die nou uitgestorwe silfium. : 44–47, 62–63, 154–55, 230–31
In 1978 is een vrou in Colorado dood en 'n ander orgaanbeskadiging toe hulle probeer om hul swangerskappe te beëindig deur pennyroyal -olie te neem.  Omdat die onoordeelkundige gebruik van kruie as aborsiewe middels ernstige - selfs dodelike - newe -effekte kan veroorsaak, soos meervoudige orgaanversaking,  word hierdie gebruik nie deur dokters aanbeveel nie.
Soms word aborsie probeer deur trauma aan die buik te veroorsaak. Die mate van krag, indien ernstig, kan ernstige interne beserings veroorsaak sonder dat dit noodwendig 'n miskraam kan veroorsaak.  In Suidoos -Asië is daar 'n ou tradisie om aborsie te probeer doen deur middel van 'n sterk buikmassering.  Een van die basreliëfs wat die tempel van Angkor Wat in Kambodja versier, beeld 'n demoon uit wat so 'n aborsie uitvoer op 'n vrou wat na die onderwêreld gestuur is. 
Gerapporteerde metodes van onveilige, self-geïnduseerde aborsie sluit in die misbruik van misoprostol en die invoeging van nie-chirurgiese werktuie soos breinaalde en klerehangers in die baarmoeder. Hierdie en ander metodes om swangerskap te beëindig, kan 'geïnduseerde miskraam' genoem word. Sulke metodes word selde gebruik in lande waar chirurgiese aborsie wettig en beskikbaar is. 
Die gesondheidsrisiko's van aborsie hang hoofsaaklik af van die vraag of die prosedure veilig of onveilig uitgevoer word. Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) definieer onveilige aborsies as die wat deur ongeskoolde persone, met gevaarlike toerusting of in onhigiëniese fasiliteite uitgevoer word.  Wettige aborsies wat in die ontwikkelde wêreld uitgevoer word, is een van die veiligste prosedures in die geneeskunde.   In die Verenigde State van 2012 is aborsie na raming ongeveer 14 keer veiliger vir vroue as bevalling.  CDC beraam in 2019 dat Amerikaanse sterftes wat verband hou met swangerskap 17,2 sterftes was per 100 000 lewende geboortes, , terwyl die Amerikaanse sterftesyfer per aborsie 0,7 sterftes was per 100 000 prosedures.   In die Verenigde Koninkryk lui die riglyne van die Royal College of Obstetricians and Ginecologists in die Verenigde Koninkryk dat "vroue in kennis gestel moet word dat aborsie oor die algemeen veiliger is as om voort te gaan met swangerskap."  Wêreldwyd is aborsie gemiddeld veiliger as om swanger te raak. 'N Studie uit 2007 het berig dat "26% van alle swangerskappe wêreldwyd beëindig word deur geïnduseerde aborsie", terwyl "sterftes as gevolg van onbehoorlik uitgevoer [aborsie] prosedures 13% van moedersterftes wêreldwyd uitmaak."  In Indonesië in 2000 word beraam dat 2 miljoen swangerskappe met aborsie geëindig het, 4,5 miljoen swangerskappe tot 'n einde gebring is, en 14-16 persent van moederssterftes as gevolg van aborsie. 
In die VSA van 2000 tot 2009 het aborsie 'n laer sterftesyfer as plastiese chirurgie gehad, en 'n soortgelyke of laer sterftesyfer as om 'n marathon te hardloop.  Vyf jaar nadat hulle aborsiedienste gesoek het, het vroue wat geboorte geskenk het nadat hulle 'n aborsie geweier is, 'n slegter gesondheid gerapporteer as vroue wat in die eerste of tweede trimester aborsie gehad het.  Die risiko van aborsieverwante sterftes neem toe met swangerskap, maar bly laer as die van bevalling.  Polikliniese aborsie is net so veilig vanaf 64 tot 70 dae swangerskap as voor 63 dae. 
Daar is min verskil in veiligheid en doeltreffendheid tussen mediese aborsie met 'n gekombineerde regime van mifepriston en misoprostol en chirurgiese aborsie (vakuum aspirasie) tydens vroeë eerste trimester aborsies tot 10 weke swangerskap.  Mediese aborsie met die prostaglandien analoog misoprostol alleen is minder effektief en pynliker as mediese aborsie met 'n gekombineerde regime van mifepriston en misoprostol of chirurgiese aborsie.  
Vakuum aspirasie in die eerste trimester is die veiligste metode vir chirurgiese aborsie, en kan uitgevoer word in 'n primêre sorg kantoor, aborsiekliniek of hospitaal. Komplikasies wat skaars is, kan insluit uteriene perforasie, bekkeninfeksie en behoue ​​bevrugtingsprodukte wat 'n tweede ontruimingsprosedure vereis.  Infeksies is verantwoordelik vir 'n derde van aborsieverwante sterftes in die Verenigde State.  Die tempo van komplikasies van vakuum aspirasie aborsie in die eerste trimester is soortgelyk, ongeag of die prosedure in 'n hospitaal, chirurgiese sentrum of kantoor uitgevoer word.  Voorkomende antibiotika (soos doxycycline of metronidasool) word tipies voor aborsieprosedures gegee, , aangesien dit vermoedelik die risiko van postoperatiewe uteriene infeksie aansienlik verminder  , maar antibiotika word nie gereeld met aborsie gegee nie pille.  Dit blyk dat die tempo van mislukte prosedures nie beduidend wissel nie, afhangende van of die aborsie deur 'n dokter of 'n middelvlakpraktisyn uitgevoer word. 
Komplikasies na aborsie in die tweede trimester is soortgelyk aan dié na aborsie in die eerste trimester, en hang ietwat af van die gekose metode.  Die risiko van dood as gevolg van aborsie nader ongeveer die helfte van die risiko van dood as gevolg van bevalling, hoe verder 'n vrou swanger is van een uit 'n miljoen voor die 9 weke swangerskap tot byna een uit elke tien duisend op 21 weke of meer (gemeet vanaf die laaste menstruasie).   Dit blyk dat die voorafgaande chirurgiese ontruiming van die baarmoeder (hetsy weens geïnduseerde aborsie of behandeling van miskraam) verband hou met 'n klein toename in die risiko van voortydige geboorte in toekomstige swangerskappe. Die studies wat dit ondersteun het nie betrekking op faktore wat nie verband hou met aborsie of miskraam nie, en die oorsake van hierdie korrelasie is dus nie vasgestel nie, alhoewel verskeie moontlikhede voorgestel is.  
Sommige beweerde risiko's van aborsie word hoofsaaklik bevorder deur groepe teen aborsie,  , maar het nie wetenskaplike ondersteuning nie.  Byvoorbeeld, die kwessie van 'n verband tussen geïnduseerde aborsie en borskanker is breedvoerig ondersoek. Groot mediese en wetenskaplike liggame (insluitend die WGO, National Cancer Institute, American Cancer Society, Royal College of OBGYN en American Congress of OBGYN) het tot die gevolgtrekking gekom dat aborsie nie borskanker veroorsaak nie. 
In die verlede het selfs onwettigheid nie outomaties beteken dat die aborsies onveilig was nie. Geskiedkundige Linda Gordon het met verwysing na die VSA gesê: "Trouens, onwettige aborsies in hierdie land het 'n indrukwekkende veiligheidsrekord." : 25 Volgens Rickie Solinger,
'N Verwante mite wat deur 'n breë spektrum mense bekommerd is oor aborsie en openbare beleid, is dat aborsioniste voor die wettiging vuil en gevaarlike slagters was. [Historiese bewyse ondersteun nie sulke bewerings nie. : 4
Skrywers Jerome Bates en Edward Zawadzki beskryf die geval van 'n onwettige aborsionis in die ooste van die VSA in die vroeë 20ste eeu wat trots was daarop dat hulle 13 844 aborsies suksesvol voltooi het sonder enige sterftes. : 59 In die 1870's in New York blyk dit dat die beroemde aborsionis/vroedvrou Madame Restell (Anna Trow Lohman) baie min vroue onder haar meer as 100,000 pasiënte verloor het  - 'n laer sterftesyfer as die geboorte -sterftesyfer by die tyd. In 1936 het die prominente professor in verloskunde en ginekologie Frederick J. Taussig geskryf dat 'n oorsaak van toenemende sterftes gedurende die jare van onwettigheid in die VSA
Met elke dekade van die afgelope vyftig jaar het die werklike en proporsionele frekwensie van hierdie ongeluk [perforasie van die baarmoeder] toegeneem, eerstens as gevolg van die toename in die aantal instrumenteel geïnduseerde aborsies, as gevolg van die proporsionele toename in aborsies wat deur dokters hanteer word teenoor dié wat deur vroedvroue hanteer word, en, derdens, die heersende neiging om instrumente te gebruik in plaas van die vinger om die baarmoeder leeg te maak. : 223
Huidige bewyse vind geen verband tussen die meeste geïnduseerde aborsies en geestesgesondheidsprobleme   nie, behalwe dié wat verwag word vir enige ongewenste swangerskap.  'n Verslag van die American Psychological Association het tot die gevolgtrekking gekom dat die eerste aborsie van 'n vrou nie 'n bedreiging vir die geestesgesondheid in die eerste trimester is nie, en dat sulke vroue nie meer geestesgesondheidsprobleme het as diegene wat 'n ongewenste swangerskap het nie. Die uitkoms vir die geestesgesondheid van 'n vrou se tweede of groter aborsie is minder seker.   Sommige ouer resensies het tot die gevolgtrekking gekom dat aborsie gepaard gaan met 'n verhoogde risiko vir sielkundige probleme , maar dat hulle nie 'n geskikte kontrolegroep gebruik het nie. 
Alhoewel sommige studies negatiewe gevolge vir geestesgesondheid toon by vroue wat aborsies kies na die eerste trimester as gevolg van fetale afwykings, is meer streng navorsing nodig  om dit afdoende te toon.  Sommige voorgestelde negatiewe sielkundige gevolge van aborsie word deur advokate teen aborsie genoem as 'n aparte toestand genaamd 'post-aborsiesindroom', maar dit word nie deur mediese of sielkundige in die Verenigde State erken nie. 
'N Langtermynstudie onder Amerikaanse vroue het bevind dat ongeveer 99% van die vroue gevoel het dat hulle die regte besluit geneem het vyf jaar nadat hulle aborsie ondergaan het. Verligting was die primêre emosie met min vroue wat hartseer of skuldgevoelens gevoel het. Sosiale stigma was 'n belangrike faktor wat negatiewe emosies en spyt jare later voorspel het. 
Vroue wat aborsie soek, kan onveilige metodes gebruik, veral as dit wetlik beperk is. Hulle kan self-geïnduseerde aborsie probeer of die hulp van 'n persoon soek sonder behoorlike mediese opleiding of fasiliteite. Dit kan lei tot ernstige komplikasies, soos onvolledige aborsie, sepsis, bloeding en skade aan interne organe. 
Onveilige aborsies is 'n groot oorsaak van beserings en sterftes onder vroue wêreldwyd. Alhoewel data onnauwkeurig is, word geraam dat ongeveer 20 miljoen onveilige aborsies jaarliks ​​uitgevoer word, met 97% in ontwikkelende lande.  Onveilige aborsies sal vermoedelik miljoene beserings tot gevolg hê.   Die ramings van sterftes wissel na gelang van die metodologie en het in die afgelope dekade gewissel van 37,000 tot 70,000    sterftes as gevolg van onveilige aborsie is verantwoordelik vir ongeveer 13% van alle sterftes aan moeders.  Die Wêreldgesondheidsorganisasie meen dat die sterftes sedert die 1990's gedaal het.  Om die aantal onveilige aborsies te verminder, het openbare gesondheidsorganisasies dit in die algemeen bepleit om die wettiging van aborsie, opleiding van mediese personeel en die toegang tot reproduktiewe gesondheidsdienste te verseker.  In reaksie daarop wys teenstanders van aborsie daarop dat aborsieverbod geensins die voorgeboortelike sorg van vroue wat verkies om hul fetus te dra, beïnvloed nie. Die Dublin -verklaring oor moedersgesondheid, wat in 2012 onderteken is, sê: "die verbod op aborsie beïnvloed op geen manier die beskikbaarheid van optimale sorg vir swanger vroue nie." 
Die wettige stand van aborsie is 'n belangrike faktor in die vraag of aborsies veilig uitgevoer word of nie. Lande met beperkende aborsiewette het 'n hoër aantal onveilige aborsies en soortgelyke algehele aborsiesyfers in vergelyking met dié waar aborsie wettig en beskikbaar is.        Byvoorbeeld, die wettiging van aborsie in Suid-Afrika in 1996 het 'n onmiddellike positiewe impak gehad op die frekwensie van aborsieverwante komplikasies,  met aborsieverwante sterftes daal met meer as 90%.  Soortgelyke afname in moedersterftes is waargeneem nadat ander lande hul aborsiewette, soos Roemenië en Nepal, geliberaliseer het.  'n Studie uit 2011 het tot die gevolgtrekking gekom dat in die Verenigde State sommige wette teen aborsie op staatsvlak gekorreleer is met 'n laer aantal aborsies in die staat.  Die ontleding het egter nie reis na ander state sonder sulke wette in ag geneem om 'n aborsie te bekom nie.  Boonop dra 'n gebrek aan toegang tot effektiewe voorbehoeding tot onveilige aborsie by. Daar word beraam dat die voorkoms van onveilige aborsie met tot 75% verminder kan word (van 20 miljoen tot 5 miljoen jaarliks) as moderne gesinsbeplanning en moedergesondheidsdienste wêreldwyd beskikbaar was.  Die tariewe van sulke aborsies kan moeilik wees om te meet, omdat dit op verskillende maniere aangemeld kan word as 'n miskraam, 'geïnduseerde miskraam', 'menstruele regulering', 'mini-aborsie' en 'regulering van 'n vertraagde/opgeskorte menstruasie'.  
Veertig persent van die wêreld se vroue het toegang tot terapeutiese en elektiewe aborsies binne swangerskapsgrense,  terwyl 35 persent meer toegang tot wettige aborsie het as hulle aan sekere fisiese, geestelike of sosio -ekonomiese kriteria voldoen.  Hoewel moedersterfte selde die gevolg is van veilige aborsies, lei onveilige aborsies tot 70 000 sterftes en 5 miljoen gestremdhede per jaar.  Komplikasies van onveilige aborsie is wêreldwyd verantwoordelik vir ongeveer 'n agtste van moedersterftes,  hoewel dit per streek verskil.  Sekondêre onvrugbaarheid wat veroorsaak word deur 'n onveilige aborsie, affekteer 'n geskatte 24 miljoen vroue.  Die tempo van onveilige aborsies het tussen 1995 en 2008 van 44% tot 49% gestyg.  Gesondheidsopvoeding, toegang tot gesinsbeplanning en verbeterings in gesondheidsorg tydens en na aborsie is voorgestel om hierdie verskynsel aan te spreek. 
Daar is twee algemene metodes om die voorkoms van aborsie te meet:
Aborsiesyfer - aantal aborsies jaarliks ​​per 1000 vroue tussen 15 en 44 jaar  (sommige bronne gebruik 'n reeks van 15–49)
Aborsie persentasie - aantal aborsies uit 100 bekende swangerskappe (swangerskappe sluit lewende geboortes, aborsies en miskrame in)
Op baie plekke, waar aborsie onwettig is of 'n groot sosiale stigma dra, is mediese aanmelding van aborsie nie betroubaar nie.  Om hierdie rede moet ramings van die voorkoms van aborsie gemaak word sonder om sekerheid oor die standaardfout te bepaal. 
Die aantal aborsies wat wêreldwyd uitgevoer is, blyk die afgelope paar jaar stabiel te bly, 41,6 miljoen is in 2003 uitgevoer en 43,8 miljoen is in 2008 uitgevoer.  Die aborsiesyfer was wêreldwyd 28 per 1000 vroue per jaar, hoewel dit 24 per 1000 vroue per jaar vir ontwikkelde lande en 29 per 1000 vroue per jaar vir ontwikkelende lande.  Dieselfde studie van 2012 dui aan dat die geraamde aborsiepersentasie van bekende swangerskappe in 2008 op 21% wêreldwyd was, met 26% in ontwikkelde lande en 20% in ontwikkelende lande. 
Gemiddeld is die voorkoms van aborsie soortgelyk in lande met beperkende aborsiewette en diegene met meer liberale toegang tot aborsie.  Beperkende aborsiewette hou egter verband met toenames in die persentasie aborsies wat onveilig uitgevoer word.    Die onveilige aborsiesyfer in ontwikkelende lande kan deels toegeskryf word aan gebrekkige toegang tot moderne voorbehoedmiddels volgens die Guttmacher Instituut, wat toegang tot voorbehoedmiddels tot ongeveer 14,5 miljoen minder onveilige aborsies en 38,000 minder sterftes as gevolg van jaarliks ​​onveilige aborsie wêreldwyd. 
Die tempo van wettige, geïnduseerde aborsie wissel grootliks wêreldwyd. Volgens die verslag van werknemers van die Guttmacher -instituut het dit gewissel van 7 per 1000 vroue per jaar (Duitsland en Switserland) tot 30 per 1000 vroue per jaar (Estland) in lande met volledige statistieke in 2008. Die verhouding van swangerskappe wat geëindig het in die veroorsaak van aborsie het gewissel van ongeveer 10% (Israel, Nederland en Switserland) tot 30% (Estland) in dieselfde groep, hoewel dit tot 36% in Hongarye en Roemenië kan wees, waarvan die statistieke as onvolledig geag is.  
'N Amerikaanse studie in 2002 het tot die gevolgtrekking gekom dat ongeveer die helfte van die vroue met aborsies 'n vorm van voorbehoeding gebruik tydens swangerskap. Die helfte van die mense wat kondome gebruik het, het driekwart van die geboortebeperkings gerapporteer, en 42% van die mense wat kondome gebruik, het gerapporteer dat dit misluk deur gly of breek.  Die Guttmacher -instituut beraam dat "die meeste aborsies in die Verenigde State deur minderheidsvroue verkry word" omdat minderheidsvroue "veel hoër onbedoelde swangerskap het". 
Die aborsiesyfer kan ook uitgedruk word as die gemiddelde aantal aborsies wat 'n vrou tydens haar voortplantingsjare het. totale aborsiesyfer (TAR).
Swangerskap ouderdom en metode
Aborsiesyfers wissel ook na gelang van die stadium van swangerskap en die metode wat toegepas word. In 2003 het die Centers for Disease Control and Prevention (CDC) gerapporteer dat 26% van die gerapporteerde wettige aborsies in die Verenigde State bekend was dat dit minder as 6 weke swangerskap verkry is, 18% op 7 weke, 15% op 8 weke, 18% van 9 tot 10 weke, 10% van 11 tot 12 weke, 6% van 13 tot 15 weke, 4% van 16 tot 20 weke en 1% van meer as 21 weke. 91% hiervan is geklassifiseer as gedoen deur "curettage" (suig-aspirasie, dilatasie en curettage, dilatasie en ontruiming), 8% deur "mediese" middele (mifepristone), en gt1% deur "intra-uteriene instillasie" (soutoplossing of prostaglandien) ), en 1% met "ander" (insluitend histerotomie en histerektomie).  Volgens die CDC moet die data as gevolg van probleme met die insameling van data as voorlopig beskou word, en sommige fetale sterftes wat na 20 weke aangemeld word, kan as 'n natuurlike sterftes verkeerdelik as aborsies geklassifiseer word as die verwydering van die dooie fetus volgens dieselfde prosedure as 'n geïnduseerde aborsie. 
Die Guttmacher -instituut het geraam dat daar 2 200 ongeskonde verwydings- en ekstraksieprosedures in die VSA gedurende 2000 was, wat ongeveer 0,2% van die totale aantal aborsies in daardie jaar uitmaak.  Net so, in Engeland en Wallis in 2006, het 89% van die beëindigings op of onder 12 weke plaasgevind, 9% tussen 13 en 19 weke en 2% op of meer as 20 weke. 64% van die persone wat gerapporteer is, was vakuum aspirasie, 6% deur D & ampE, en 30% was medies.  Daar is meer aborsies in die tweede trimester in ontwikkelende lande soos China, Indië en Viëtnam as in ontwikkelde lande. 
Die redes waarom vroue aborsies ondergaan, is uiteenlopend en wissel oor die hele wêreld.  Sommige van die redes kan insluit die onvermoë om 'n kind te bekostig, gesinsgeweld, 'n gebrek aan ondersteuning, die gevoel dat hulle te jonk is en die begeerte om 'n opleiding te voltooi of 'n loopbaan te bevorder.  Bykomende redes sluit in dat u nie 'n kind kan verwek of verwek as gevolg van verkragting of bloedskande nie  
Sommige aborsies word ondergaan as gevolg van sosiale druk.  Dit kan insluit die voorkeur vir kinders van 'n spesifieke geslag of ras, afkeuring van enkel- of vroeë moederskap, stigmatisering van gestremdes, onvoldoende ekonomiese ondersteuning vir gesinne, gebrek aan toegang tot of verwerping van voorbehoedmetodes, of pogings tot bevolking beheer (soos China se eenkindbeleid). Hierdie faktore kan soms verpligte aborsie of seks-selektiewe aborsie tot gevolg hê. 
Moeder- en fetale gesondheid
'N Bykomende faktor is die gesondheid van moeders, wat deur 'n derde van die vroue in 3 van die 27 lande en ongeveer 7% van die vroue in 'n verdere 7 van hierdie 27 lande as die hoofrede genoem is.  
In die VSA besluit die Hooggeregshof in Roe v. Wade en Doe v. Bolton: "beslis dat die belang van die staat in die lewe van die fetus eers op lewensvatbaarheid oortuigend is, gedefinieer as die punt waarop die fetus onafhanklik van sy moeder kan oorleef. Selfs na die lewensvatbaarheidspunt kan die staat die lewe nie bevoordeel nie. van die fetus oor die lewe of die gesondheid van die swanger vrou. Onder die reg op privaatheid moet dokters vry wees om hul 'mediese oordeel ter behoud van die lewe of die gesondheid van die moeder' te gebruik. Op dieselfde dag as wat die hof beslis het Roe, het dit ook besluit dat Doe v. Bolton, waarin die hof die gesondheid baie breed omskryf het: "Die mediese oordeel kan uitgevoer word in die lig van alle faktore - fisies, emosioneel, sielkundig, familiaal en die vrou se ouderdom - wat relevant is vir die put -die gesondheid van die pasiënt. Al hierdie faktore het betrekking op gesondheid. Dit laat die behandelende geneesheer die kamer toe wat hy nodig het om sy beste mediese oordeel te neem. ": 1200–01
Die openbare mening het in Amerika verskuif na die televisiepersoonlikheid Sherri Finkbine se ontdekking tydens haar vyfde maand van swangerskap dat sy aan talidomied blootgestel is. Sy kon nie 'n wettige aborsie in die Verenigde State kry nie, maar het na Swede gereis. Van 1962 tot 1965 het 'n uitbraak van Duitse masels 15 000 babas met ernstige geboortedefekte gelaat. In 1967 ondersteun die American Medical Association die liberalisering van aborsiewette in die openbaar. 'N Peiling van die National Opinion Research Center in 1965 toon dat 73% aborsie ondersteun as die ma se lewe in gevaar was, 57% as daar geboorte afwykings was en 59% vir swangerskappe as gevolg van verkragting of bloedskande. 
Die kans op kanker tydens swangerskap is 0,02–1%, en in baie gevalle lei die kanker van die moeder tot aborsie om die lewe van die moeder te beskerm, of in reaksie op die moontlike skade wat die fetus tydens behandeling kan veroorsaak. Dit geld veral vir servikale kanker, waarvan die algemeenste in 1 uit elke 2 000–13 000 swangerskappe voorkom, waarvoor die aanvang van die behandeling "nie kan bestaan ​​saam met die behoud van die fetale lewe nie (tensy neoadjuvante chemoterapie gekies word)". Servikale kankers in die vroeë stadium (I en IIa) kan behandel word deur radikale histerektomie en disseksie van die bekken limfknope, bestralingsterapie of albei, terwyl latere stadiums deur radioterapie behandel word. Chemoterapie kan gelyktydig gebruik word. Behandeling van borskanker tydens swangerskap behels ook fetale oorwegings, want lumpektomie word ontmoedig ten gunste van gemodifiseerde radikale mastektomie, tensy laat-termyn swangerskap toelaat dat opvolg bestralingsterapie na die geboorte toegedien word. 
Blootstelling aan 'n enkele chemoterapie -geneesmiddel veroorsaak na raming 'n risiko van 7,5-17% van teratogene effekte op die fetus, met 'n groter risiko vir veelvuldige geneesmiddelbehandelings. Behandeling met meer as 40 Gy bestraling veroorsaak gewoonlik spontane aborsie. Blootstelling aan baie laer dosisse gedurende die eerste trimester, veral 8 tot 15 weke van ontwikkeling, kan intellektuele gestremdheid of mikrocefalie veroorsaak, en blootstelling in hierdie of daaropvolgende stadiums kan verminderde intra -uteriene groei en geboortegewig veroorsaak. Blootstelling bo 0,005-0,025 Gy veroorsaak 'n dosisafhanklike verlaging van IK.  Dit is moontlik om blootstelling aan bestraling aansienlik te verminder met abdominale afskerming, afhangende van hoe ver die gebied wat bestraal moet word van die fetus is.  
Die geboorteproses self kan die moeder ook in gevaar stel. "Vaginale aflewering kan lei tot die verspreiding van neoplastiese selle na limfovaskulêre kanale, bloeding, servikale letsel en inplanting van kwaadaardige selle op die episiotomiese terrein, terwyl abdominale aflewering die aanvang van nie-chirurgiese behandeling kan vertraag." 
Sedert antieke tye word aborsies uitgevoer met behulp van 'n aantal metodes, waaronder kruiemiddels, skerp gereedskap, met geweld, of deur ander tradisionele metodes.  Geïnduseerde aborsie het 'n lang geskiedenis en kan teruggevoer word na beskawings so uiteenlopend as China onder Shennong (ongeveer 2700 v.G.J.), Antieke Egipte met sy Ebers Papirus (ongeveer 1550 v.G.J.) en die Romeinse Ryk in die tyd van Jeugdige (ongeveer 200 nC).  Een van die vroegste artistieke voorstellings van aborsie is in 'n bas -reliëf by Angkor Wat (ongeveer 1150). Dit word gevind in 'n reeks frise wat die oordeel na die dood in die Hindoe- en Boeddhistiese kultuur voorstel, en beskryf die tegniek van aborsie in die buik. 
Sommige mediese geleerdes en teenstanders van aborsie het voorgestel dat die Hippokratiese eed die ou Griekse dokters verbied het om aborsies uit te voer  ander geleerdes stem nie saam met hierdie interpretasie nie,  en verklaar dat die mediese tekste van Hippocratic Corpus beskrywings van abortiewe tegnieke langs die eed bevat .  Die dokter Scribonius Largus het in 43 nC geskryf dat die Hippokratiese eed aborsie verbied, net soos Soranus, hoewel blykbaar nie alle dokters destyds streng daarby gehou het nie. Volgens Soranus se 1ste of 2de eeu CE -werk Ginekologie, het een party mediese praktisyns alle aborsies verban soos vereis deur die Hippokratiese eed; die ander party - waartoe hy behoort - was bereid om aborsies voor te skryf, maar slegs ter wille van die moeder se gesondheid.   Aristoteles, in sy verhandeling oor die regering Politiek (350 vC), veroordeel kindermoord as 'n manier om die bevolking te beheer. Hy verkies aborsie in sulke gevalle, met die beperking  "[dat dit] daarop moet beoefen word voordat dit sensasie en lewe ontwikkel het, want die grens tussen wettige en onwettige aborsie sal gekenmerk word deur die feit dat jy sensasie het en lewe ". 
In die Christendom was pous Sixtus V (1585–90) die eerste pous voor 1869 wat verklaar het dat aborsie moord is, ongeag die stadium van swangerskap  en sy uitspraak van 1588 is drie jaar later deur pous Gregorius XIV omgekeer.  Gedurende die grootste deel van sy geskiedenis was die Katolieke Kerk verdeeld oor die vraag of sy van mening was dat vroeë aborsie moord is, en dit het eers teen die 19de eeu kragtig teen die aborsie begin.  Verskeie historici het geskryf dat die meeste Katolieke skrywers voor die 19de eeu nie die beëindiging van swangerskap voor 'versnelling' of 'insolment' as 'n aborsie beskou het nie.    Vanaf 1750 word ekskommunikasie die straf vir aborsies.  Verklarings wat in 1992 gemaak is in die Kategismus van die Katolieke Kerk, die gekodifiseerde opsomming van die leerstellings van die Kerk, was teen aborsie. 
'N Guttmacher -opname van 2014 onder Amerikaanse aborsiepasiënte het bevind dat baie mense 'n godsdienstige verbintenis aangemeld het - 24% was Katoliek, terwyl 30% protestant was.  ​​'n Opname van 1995 het berig dat Katolieke vroue net so geneig is as die algemene bevolking om 'n swangerskap te beëindig, dat Protestante dit minder geneig is om te doen, en dat Evangeliese Christene dit die minste sal doen.   Islamitiese tradisie het tradisioneel aborsie toegelaat tot 'n tydstip waarop Moslems glo dat die siel die fetus binnegaan,  deur verskillende teoloë beskou word as bevrugting, 40 dae na bevrugting, 120 dae na bevrugting of versnelling .  Aborsie is egter grootliks beperk of verbied in gebiede met 'n hoë Islamitiese geloof, soos die Midde -Ooste en Noord -Afrika. 
In Europa en Noord -Amerika het aborsietegnieke vanaf die 17de eeu gevorder. Konserwatisme deur die meeste dokters met betrekking tot seksuele aangeleenthede het egter die wye uitbreiding van veilige aborsietegnieke verhoed.  Benewens sommige dokters het ander mediese praktisyns hul dienste geadverteer, en hulle is eers wyd gereguleer in die 19de eeu, toe die praktyk (soms genoem restellisme)  is in beide die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk verbied.  Kerkgroepe sowel as dokters was baie invloedryk in bewegings teen aborsie.  Volgens sommige bronne was aborsie volgens sommige bronne gevaarliker as bevalling tot ongeveer 1930 toe inkrementele verbeterings in aborsieprosedures met betrekking tot bevalling aborsie veiliger gemaak het. [nota 2] Ander bronne beweer egter dat vroeë aborsies in die 19de eeu relatief veilig was onder die higiëniese toestande waarin vroedvroue gewerk het.    Daarbenewens het sommige kommentators geskryf dat, ten spyte van verbeterde mediese prosedures, die tydperk vanaf die dertigerjare tot wettiging ook 'n meer ywerige handhawing van wette teen aborsie en gepaardgaande toenemende beheer oor aborsieverskaffers deur georganiseerde misdaad.     
Sowjet -Rusland (1919), Ysland (1935) en Swede (1938) was een van die eerste lande wat sekere of alle vorme van aborsie wettig gemaak het.  In 1935, Nazi -Duitsland, is 'n wet aangeneem wat aborsies toelaat vir diegene wat as 'oorerflik siek' beskou word, terwyl vroue wat uit Duitse voorraad beskou word, spesifiek verbied is om aborsies te ondergaan.  In die tweede helfte van die twintigste eeu is aborsie in 'n groter aantal lande gewettig. 
Geïnduseerde aborsie was lank die bron van aansienlike debat. Etiese, morele, filosofiese, biologiese, godsdienstige en regskwessies rondom aborsie hou verband met waardesisteme. Menings oor aborsie kan handel oor fetale regte, regeringsgesag en vroueregte.
In sowel openbare as privaat debat fokus argumente ten gunste van of teen toegang tot aborsie op die morele toelaatbaarheid van 'n geïnduseerde aborsie, of die regverdiging van wette wat aborsie toelaat of beperk.  Die verklaring van die Wêreld Mediese Vereniging oor Terapeutiese Aborsie sê: "omstandighede wat die belange van 'n moeder in stryd bring met die belange van haar ongebore kind, skep 'n dilemma en stel die vraag of die swangerskap doelbewus beëindig moet word."  Aborsiedebatte, veral met betrekking tot aborsiewette, staan ​​dikwels aan die spits van groepe wat een van hierdie twee standpunte bepleit. Groepe wat groter wetlike beperkings op aborsie verkies, insluitend 'n volledige verbod, beskryf hulself meestal as 'pro-life', terwyl groepe wat teen sulke wetlike beperkings is, hulself as 'pro-choice' beskryf.  Oor die algemeen voer die vorige standpunt aan dat 'n menslike fetus 'n menslike persoon is met 'n reg om te lewe, wat aborsie moreel dieselfde maak as moord. Laasgenoemde standpunt voer aan dat 'n vrou sekere reproduktiewe regte het, veral die reg om te besluit of sy swanger wil word.
Regsgronde vir aborsie per land 
Wettig op versoek van 'n vrou
Wetlik beperk tot gevalle van:
Risiko vir die vrou se lewe, haar gesondheid*, verkragting*, fetale inkorting*of sosio -ekonomiese faktore
Risiko vir die vrou se lewe, haar gesondheid*, verkragting of fetale inkorting
Risiko vir die vrou se lewe, haar gesondheid*of fetale inkorting
Risiko vir die vrou se lewe*, haar gesondheid*of verkragting
Risiko vir die vrou se lewe of haar gesondheid
Risiko vir die vrou se lewe
Onwettig sonder uitsonderings
* Is nie van toepassing op sommige lande in die kategorie nie
Huidige wette rakende aborsie is uiteenlopend. Godsdienstige, morele en kulturele faktore beïnvloed steeds wette oor aborsie regoor die wêreld. Die reg op lewe, die reg op vryheid, die reg op veiligheid van mense en die reg op reproduktiewe gesondheid is belangrike kwessies van menseregte wat soms die basis vorm vir die bestaan ​​of afwesigheid van aborsiewette.
In jurisdiksies waar aborsie wettig is, moet daar gereeld aan sekere vereistes voldoen word voordat 'n vrou 'n veilige, wettige aborsie kan verkry ('n aborsie wat sonder die toestemming van die vrou uitgevoer word, word as 'n kindermoord beskou). Hierdie vereistes hang gewoonlik af van die ouderdom van die fetus, dikwels met behulp van 'n trimester-gebaseerde stelsel om die wettigheidsvenster te reguleer, of soos in die VSA, deur 'n dokter se evaluering van die lewensvatbaarheid van die fetus. Sommige jurisdiksies vereis 'n wagtydperk voor die prosedure, skryf die verspreiding van inligting oor fetale ontwikkeling voor, of vereis dat ouers gekontak word as hul minderjarige dogter 'n aborsie versoek.  Ander jurisdiksies kan vereis dat 'n vrou die toestemming van die vader van die fetus verkry voordat sy die fetus aborteer, dat aborsieverskaffers vroue inlig oor die gesondheidsrisiko's van die prosedure - soms insluitend 'risiko's' wat nie deur die mediese literatuur ondersteun word nie - en dat mediese owerhede verklaar dat die aborsie medies of sosiaal noodsaaklik is. In noodsituasies word van baie beperkings afstand gedoen. China, wat hul  eenkindbeleid beëindig het en nou 'n tweekindbeleid het, het   soms verpligte aborsies opgeneem as deel van hul bevolkingsbeheerstrategie. 
Ander jurisdiksies verbied aborsie byna heeltemal. Baie, maar nie almal nie, laat wettige aborsies toe in verskillende omstandighede. Hierdie omstandighede wissel na gelang van jurisdiksie, maar kan insluit of die swangerskap 'n gevolg van verkragting of bloedskande is, of die ontwikkeling van die fetus benadeel word, of die vrou se liggaamlike of geestelike welstand bedreig word, of sosio-ekonomiese oorwegings 'n swaarkry veroorsaak.  In lande waar aborsie heeltemal verbied word, soos Nicaragua, het mediese owerhede stygings in die dood van moeders direk en indirek as gevolg van swangerskap sowel as sterftes as gevolg van dokters se vrees vir vervolging aangeteken as hulle ander ginekologiese noodgevalle behandel.   Sommige lande, soos Bangladesj, wat aborsie nominaal verbied, kan ook klinieke ondersteun wat aborsies doen onder die dekmantel van menstruele higiëne.  Dit is ook 'n terminologie in tradisionele medisyne.  Op plekke waar aborsie onwettig is of swaar sosiale stigma dra, kan swanger vroue mediese toerisme doen en na lande reis waar hulle hul swangerskappe kan beëindig.  Vroue wat nie reisgereed is nie, kan hulself tot verskaffers van onwettige aborsies wend of self probeer aborsie doen. 
Die organisasie Women on Waves bied sedert 1999 onderrig oor mediese aborsies. Die NGO het 'n mobiele mediese kliniek in 'n skeepshouer geskep, wat dan op gehuurde skepe na lande reis met beperkende aborsiewette. Omdat die skepe in Nederland geregistreer is, geld die Nederlandse wet wanneer die skip in internasionale waters is. Terwyl die organisasie in die hawe is, bied die organisasie gratis werkswinkels en opvoeding, terwyl mediese personeel in internasionale waters wetlik mediese aborsiemiddels en berading kan voorskryf.   
Sonografie en amniosentese stel ouers in staat om seks voor die bevalling te bepaal. Die ontwikkeling van hierdie tegnologie het gelei tot seks-selektiewe aborsie, of die beëindiging van 'n fetus op grond van sy geslag. Die selektiewe beëindiging van 'n vroulike fetus is die algemeenste.
Seks-selektiewe aborsie is gedeeltelik verantwoordelik vir die merkbare verskille tussen die geboortesyfers van manlike en vroulike kinders in sommige lande. Die voorkeur vir manlike kinders word in baie gebiede van Asië aangemeld, en aborsie wat gebruik word om vroulike geboortes te beperk, is in Taiwan, Suid -Korea, Indië en China aangemeld.  Hierdie afwyking van die standaard geboortesyfers van mans en vroue kom voor ondanks die feit dat die betrokke land moontlik seks-selektiewe aborsie of selfs geslagsondersoek moontlik verbied het.     In China is 'n historiese voorkeur vir 'n manlike kind vererger deur die eenkindbeleid, wat in 1979 uitgevaardig is. 
Baie lande het wetgewende stappe gedoen om die voorkoms van seks-selektiewe aborsie te verminder. Tydens die Internasionale Konferensie oor Bevolking en Ontwikkeling in 1994 het meer as 180 state ingestem om "alle vorme van diskriminasie teen die meisiekind en die hoofoorsake van seunvoorkeur" uit te skakel,  toestande ook veroordeel deur 'n PACE -resolusie in 2011.  Die Wêreldgesondheidsorganisasie en UNICEF, saam met ander agentskappe van die Verenigde Nasies, het bevind dat maatreëls om toegang tot aborsie te verminder, baie minder effektief is om seks-selektiewe aborsies te verminder as om maatreëls om geslagsongelykheid te verminder. 
Geweld teen aborsie
In 'n aantal gevalle is aborsieverskaffers en hierdie fasiliteite onderwerp aan verskillende vorme van geweld, insluitend moord, poging tot moord, ontvoering, agtervolging, aanranding, brandstigting en bombardering. Geweld teen aborsie word deur regerings- sowel as wetenskaplike bronne as terrorisme geklassifiseer.   In die VSA en Kanada is meer as 8 000 voorvalle van geweld, betreding en doodsdreigemente sedert 1977 aangeteken deur verskaffers, waaronder meer as 200 bombardemente/brandstigting en honderde aanrandings.  Die meerderheid teenstanders teen aborsie was nie betrokke by gewelddadige dade nie.
In die Verenigde State is vier dokters wat aborsies uitgevoer het, vermoor: David Gunn (1993), John Britton (1994), Barnett Slepian (1998) en George Tiller (2009). Ander mense by aborsieklinieke, insluitend ontvangsdame en veiligheidswagte soos James Barrett, Shannon Lowney, Lee Ann Nichols en Robert Sanderson, is ook vermoor in die VSA en Australië. Wonde (bv. Garson Romalis) en poging tot moord het ook in die Verenigde State en Kanada plaasgevind. Honderde bomaanvalle, brandstigting, suuraanvalle, invalle en voorvalle van vandalisme teen aborsieverskaffers het plaasgevind.   Bekende daders van geweld teen aborsie sluit in Eric Robert Rudolph, Scott Roeder, Shelley Shannon en Paul Jennings Hill, die eerste persoon wat in die Verenigde State tereggestel is weens die moord op 'n aborsieverskaffer. 
Wetlike beskerming van toegang tot aborsie is in sommige lande gebring waar aborsie wettig is.Hierdie wette is tipies daarop gemik om aborsieklinieke te beskerm teen obstruksie, vandalisme, plakkers en ander optrede, of om vroue en werknemers van sulke fasiliteite te beskerm teen dreigemente en teistering.
Baie meer algemeen as fisiese geweld is sielkundige druk. In 2003 het Chris Danze organisasies teen aborsie in Texas gereël om die bou van 'n fasiliteit vir beplande ouerskap in Austin te voorkom. Die organisasies het die persoonlike inligting aanlyn bekend gemaak van diegene wat betrokke is by die konstruksie, tot 1200 telefoonoproepe per dag gestuur en hul kerke gekontak.  Sommige betogers teken vroue aan wat klinieke op kamera binnegaan. 
Spontane aborsie kom by verskillende diere voor. By skape kan dit byvoorbeeld veroorsaak word deur spanning of fisieke inspanning, soos om deur deure te kom of deur honde agtervolg te word.  By koeie kan aborsie veroorsaak word deur aansteeklike siektes, soos brucellose of Campylobacter, maar kan dikwels deur inenting beheer word.  Die eet van dennenaalde kan ook aborsies by koeie veroorsaak.   Dit is bekend dat verskeie plante, insluitend besem, bloukool, gifblokkies en boomtabak, fetale misvormings en aborsie by beeste  veroorsaak: 45–46 en by skape en bokke. : 77–80 By perde kan 'n fetus geaborteer of geresorbeer word as dit dodelike wit sindroom het (aangebore intestinale aganglionose). Vullembrio's wat homosigoties is vir die dominante witgeen (WW), word teoretiseer om ook voor geboorte afgebreek of geresorbeer te word.  By baie soorte haaie en strale kom aborsies wat veroorsaak word deur stres gereeld by vangs voor. 
Virale infeksie kan aborsie by honde veroorsaak.  Katte kan spontane aborsie om baie redes ondervind, insluitend hormonale wanbalans. 'N Gekombineerde aborsie en sterilisasie word op dragtige katte uitgevoer, veral in val -neuter -terugkeerprogramme, om te voorkom dat ongewenste katjies gebore word.    Knaagdiere kan 'n swangerskap beëindig as hulle blootgestel word aan die reuk van 'n mannetjie wat nie verantwoordelik is vir die swangerskap nie, bekend as die Bruce -effek. 
Aborsie kan ook by diere veroorsaak word, in die konteks van veeteelt. Aborsie kan byvoorbeeld veroorsaak word by merries wat onbehoorlik gepaar is, of wat gekoop is deur eienaars wat nie besef het dat die merries dragtig was nie, of wat dragtig is met tweelingveulens.  Fetisied kan by perde en sebras voorkom as gevolg van manlike teistering van dragtige merries of gedwonge kopulasie,    alhoewel die frekwensie in die natuur bevraagteken is.  Manlike grys langurapies kan wyfies aanval ná manlike oorname, wat miskraam veroorsaak. 
Geskiedenis van dwelmmisbruik: die 60 's
Ek wil hierdie dekade nie veralgemeen as 'n dekade van seks, dwelms en rock & amproll nie, maar dit is waarskynlik 'n akkurate beskrywing daarvan. Ten minste vir diegene wat betrokke was by die teenkultuur, klopgenerasie en 'hippies' was. Die 60's is gekenmerk deur verandering nie net in burgerregte en die protesoptogte teen Viëtnam nie, maar ook in musiek en die gebruik van verbode middels. 'N Hele boek kan geskryf word oor die veranderinge wat in die 60's gebeur het, en daar is baie boeke geskryf.
Vandag gaan ons praat oor die geskiedenis van dwelmmisbruik en een van die grootste veranderinge in die 60's, wat die wydverspreide gebruik van verbode middels was, hoofsaaklik hallusinogene soos dagga en LSD.
Voor hierdie tyd is dwelms, veral dagga, hoofsaaklik deur jazzmusici en hipkarakters in die middestede gebruik. Dit was bekend as die beat -generasie.
(Klopgenerering, is 'n term wat toegepas word op sekere Amerikaanse kunstenaars en skrywers wat in die vyftigerjare gewild was. In wese anargies het lede van die klopgeslag tradisionele sosiale en artistieke vorme verwerp. dié van sommige Oosterse godsdienste soos Zen -boeddhisme. In die literatuur het hulle ritmes aangeneem van eenvoudige Amerikaanse spraak en van bop en progressiewe jazz. Onder die wat verband hou met die beweging was die romanskrywers Jack Kerouac en Chandler Brossard, talle digters (bv. Kenneth Rexroth, Allen Ginsberg, Lawrence Ferlinghetti en Gregory Corso), en ander, van wie baie in en om San Francisco gewerk het. Gedurende die 1960's is idees en houdings geabsorbeer deur ander kulturele bewegings, en diegene wat iets beoefen het wat soortgelyk is aan die & #8220beat " lifestyle is genoem "hippies. ")
En, LSD, wat in die vroeë sestigerjare feitlik onbekend was aan die Amerikaanse samelewing en nog steeds wettig was tot 1966. LSD het wyd erkenning gekry as gevolg van die openbare misbruik van sogenaamde acid gurus, Timothy Leary en Ken Kesey. Teen die middel van die sestigerjare, skynbaar oornag, was dagga- en LSD-gebruik algemeen in die land, veral onder die jongmense.
Mense wat in die 60's betrokke was by die gebruik van dwelms, het ook begin kyk na godsdienstige seremonies van inheemse Amerikaners waar peyote en meskalien gebruik word, na verwysings na dagga -gebruik vir geestelike en medisinale doeleindes in antieke tekste en na boeke soos Aldous Huxley 's The Doors van Perception, waar Huxley skryf oor sy eksperimentering met meskalien in Mexiko. Ander meer skadelike middels het gevolg: kokaïen, heroïen, amfetamiene en barbiturate, en die idee om medisyne uit te brei om gedagtes uit te brei om insig in die wêreld te kry, het plek gemaak vir gewone ontspanning, dikwels skadelike gebruik. En skadelike gebruik lei tot oordosisse en sterftes.
OPMERKELIKE STERWE IN DIE 1960's VANweë dwelms: Glo dit of nie Janis Joplin (oordosis heroïen) en Jimi Hendrix (versmoring op braaksel) sterf nie in die 60's nie, maar in die vroeë 70's. Wie wel in die 60's gesterf het, is: Rudy Lewis (The Drifters) van 'n oordosis, Dinah Washington (jazzpianis en sanger), Brian Epstein (bestuurder van The Beatles) en Frankie Lymon (Frankie Lymon en tieners).
Dwelmmisbruik in die 1960's
Dagga gebruik in die 1960's: In 'n veldtog wat in die dertigerjare deur die Amerikaanse Federale Buro vir Narkotika (nou die Buro vir Narkotika en Gevaarlike Dwelms) gevoer is, wou dagga as 'n kragtige, verslawende middel uitgebeeld word wat gebruikers tot narkotikaverslawing sou lei. Sommige owerhede beskou dit steeds as 'n "gateway " -middel. In die 1950's was dit 'n bykomstigheid van die maatgeslag in die 1960's, dit is deur kollege studente en "hippies " gebruik en 'n simbool van rebellie teen gesag geword. Die Wet op beheerde middels van 1970 het dagga saam met heroïen en LSD as 'n skedule I -geneesmiddel geklassifiseer, wat beteken dat dit die relatief grootste misbruikpotensiaal het en geen mediese gebruik aanvaar nie.
LSD gebruik in die 1960's: LSD het 'n baie interessante plek in die 60's -generasie wat sy weg in die militêre sowel as sosiale en kulturele bewegings binnedring. LSD is in die 1960's gewild onder individue soos sielkundige Timothy Leary, wat Amerikaanse studente aangemoedig het "Skakel aan, skakel in en val uit." (Hierdie kriptiese boodskap was bedoel om af te stem op wat aan die gebeur is, oor te skakel na dwelms, veral LSD en dagga, en te laat vaar van die samelewing se verwagtinge van u toekoms.) Kort na hierdie nuus word artikels oor hoe LSD veroorsaak het dat mense 'in hul gedagtes' was, redelik gereeld. Een verhaal vertel van twee tieners wat op LSD "struikel" en reguit in die son staar totdat hulle permanent verblind is. Hierdie en ander op vrees gebaseerde verhale is nooit gedokumenteer nie en was waarskynlik nie waar nie, maar dit toon die sterk reaksie van die samelewing op die sielkundige dwelmgierigheid. Ten spyte daarvan het Timothy Leary gehelp om 'n volledige teenkultuur van dwelmmisbruik te skep wat die dwelm van Amerika na die Verenigde Koninkryk en die res van Europa versprei het. Selfs vandag is die gebruik van LSD in die Verenigde Koninkryk aansienlik hoër as in ander dele van die wêreld. En terwyl die teenkultuur van die 60's LSD gebruik het om die probleme van die samelewing te ontduik, het die Westerse intelligensiegemeenskap en die weermag dit as 'n moontlike chemiese wapen beskou. In 1951 begin hierdie organisasies met 'n reeks eksperimente. Amerikaanse navorsers het opgemerk dat LSD "Is in staat om hele groepe mense, insluitend militêre magte, onverskillig te maak teenoor hul omgewing en situasies, bemoeienis met beplanning en oordeel, en selfs tot kommer, onbeheerbare verwarring en terreur." Eksperimente met die moontlike gebruik van LSD om die persoonlikheid van intelligensiedoelwitte te verander en om die hele bevolking te beheer, het voortgegaan totdat die Verenigde State die middel in 1967 amptelik verbied het.
Heroïengebruik in die 1960's: In die sestigerjare was daar nog steeds 'n frons teen heroïne deur te glo. Trouens, Abbie Hoffman het dit te sê oor 'naaldmiddels' Vermy alle naaldmiddels. 'Die enigste dwelm wat die moeite werd is om te skiet, is Richard Nixon.' Gedurende die 1960's was heroïne die mees gevreesde en geromantiseerde middel in Amerika, met 'n skatting van 'n halfmiljoen verslaafde heroïengebruikers teen die einde van die dekade. Daar was egter geen werklik geldige metodes om die voorkoms en voorkoms van dwelmgebruik in hierdie jare te skat nie, en hierdie syfers is waarskynlik laer as die werklike dwelmgebruik en -misbruik in die 1960's.
Barbituraat gebruik in die 1960's: Barbiturate is in die vroeë 1900's die eerste keer in medisyne gebruik en het in die 1960's en 1970's gewild geword as behandeling vir angs, slapeloosheid of aanvalle. Met die gewildheid van barbiturate in die mediese bevolking, het barbiturate ook as dwelmmiddels ontwikkel. Barbiturate is misbruik om angs te verminder, inhibisies te verminder en ongewenste gevolge van onwettige middels te behandel. Studies toon wel dat die jaarlikse produksie van barbituraatmedisyne 'n miljoen pond oorskry het, wat gelykstaande is aan vier en twintig een-en-'n-half korreldosisse vir elke man, vrou en kind in die land, of genoeg om elke persoon twee keer dood te maak.
Geen dwelm of middel was gedurende die 60's buite perke nie. Die 1960's was waarskynlik die dekade waar dwelmgebruik die meeste verander het en is waarskynlik een van die enigste dekades wat uitsluitlik gedefinieer is deur 'n teenkultuurbeweging vol protes, geestelike uitbreiding, rebellie, kuns en musiek. Hierdie onbekende aanhaling sê dit waarskynlik beter as wat iemand anders kon:
'As u die 󈨀's kan onthou, dan was u nie daar nie.' -Onbekend
As jy of iemand vir wie jy lief is, behoefte het verslawing behandeling, bel ons gerus by 800-951-6135.
Grondslagprojek: Ondersteun deur die School of Pharmacy, Swami Ramanand Teerth Marathwada University, Nanded, Maharashtra, Indië (Grant Ref. No. Acctts/Budget/2012-13/2169-2209).
Mohan Kalaskar, Departement Farmakognosie, R. C. Patel Institute of Pharmaceutical Education and Research, Shirpur, Dhule, Indië. E-pos: [e-pos en#160 beskerm]
Dit is 'n goeie oorsig waarin outeurs algemene teratogene middels opsom, wat werkers wat betrokke is by navorsing wat verband hou met teratologie kan help.
Beskikbaar aanlyn 28 Desember 2014
Spesiale voorsorgmaatreëls en waarskuwings
Swangerskap en borsvoeding: Foxglove is ONVEILIG wanneer dit deur die mond geneem word vir selfmedikasie. Moenie gebruik nie.
Kinders: Voshandskoen per mond neem is Waarskynlik onveilig vir kinders.
Hartsiekte: Hoewel jakkalshond effektief is vir sommige harttoestande, is dit te gevaarlik vir mense om self te gebruik. 'N Hartsiekte moet deur 'n gesondheidswerker gediagnoseer, behandel en gemonitor word.
Nier siekte: Mense met nierprobleme kan nie die vingerhoedskerm baie goed uit hul stelsel verwyder nie. Dit kan die kans op opbou en vergiftiging van jakkalshonde vergroot.
Die eerste omgewingsbewustes
Alhoewel baie verskillende inheemse Amerikaanse kulture in baie verskillende geografiese gebiede gewoon het in wat die VSA sou word, het hulle 'n algemene kollektiewe wysheid gehad. Hulle het besef en verstaan ​​dat alle dele van 'n ekosisteem verbind is. Dat mense, diere, plante en selfs rotse van mekaar afhanklik was vir oorlewing en die welstand van die ekologiese nis waarin hulle gewoon het.
Ons het 'n ryk geskiedenis van omgewingsaktivisme. Dina Gilio-Whitaker ondersoek die geskiedenis en waarheen ons hiervandaan moet gaan
Alles wat ons as mense doen, beïnvloed die omgewing op een of ander manier. Hierdie fundamentele oortuiging het die inheemse Amerikaanse mens op gelyke voet geplaas met die dier wat hulle gejag het vir kos of die bessies wat hulle uit die bos geneem het.
Hulle het besef dat hul lewens 'n impak het. En as gevolg van hierdie kennis, behandel hulle die natuur met 'n mate van respek en bewondering wat dikwels in moderne kulture afgedank word.
Dit beteken nie dat hulle nie hertjies gesoek het vir kos nie. Dit beteken wel dat hulle na die babaseisoen in die herfs gejag het en dat hulle die dier bedank en respekteer vir hul bydrae tot hul lewens.
Inheemse Amerikaners het hul ekologiese nisse tot 'n mate verander. Hulle het gebiede vir huise en velde skoongemaak. Hierdie veranderinge was op klein skaal, en toe die stam na 'n nuwe plek verhuis, het die land in 'n kort tydjie teruggekry. Argeologiese opgrawings vind oorblyfsels van die gemeenskappe, maar die plekke het nie die omgewing beskadig nie.
Hierdie manier van werk met die natuur het hulle in 'n groot konflik gebring toe wit setlaars Amerika binnedring wat baie verskillende sienings van grondbestuur het. Die vroeë groepe, soos die pelgrims, het die land as iets gesien wat oorwin moet word. Hulle het dikwels hul vrees vir hierdie vreemde nuwe wêreld en sy inwoners (nie net die mense nie) in hul dagboeke en briewe uitgespreek.
Inheemse Amerikaners, Blankes en ander Amerikaners uit verskillende kulturele erfenisse werk vandag daaraan om tradisionele aardbestuurstelsels terug te bring. As ons onsself as een met die stelsel beskou, is ons geneig om meer respek te hê in die manier waarop ons die planeet behandel. 'N Gewilde politieke antwoord is om ander te blameer - ander politici, ander lande, die man in die straat ...
Hierdie houding laat my en ander van die inheemse Amerikaanse erfenis raaisel. Blameer bring ons nêrens nie. Ons moet almal op die bord kom en as 'n span saamwerk om die skuldspel te oorwin en om te leer leef met die natuur.
The First Thanksgiving, 'n skildery van die Amerikaanse skilder Jean Louis Gerome Ferris. Alhoewel die skildery fantasievol is en nie noodwendig realisties is nie, is dit 'n oortuigende huldeblyk aan die vrede en kameraadskap van die vroeë fees.
Inleiding tot Taíno -kuns
Behalwe vir 'n paar Spaanse kronieke, soos die van Fray Ramón Pané Verhouding van die antigüedades van los indios ('N Verslag van die oudhede van die Indiane, 1497), is daar min geskrewe rekords van die Taíno -kultuur. Gelukkig het die wetenskap belangrike leidrade gegee oor die opkoms en agteruitgang van die Taínos, wat die algemene wanopvatting (bekend as die 'mite van die Taino -uitwissing') ontken dat Taínos deur die Spaanse kolonialisme uitgewis is. Trouens, Taíno -afstammelinge, saam met hul kultuur en taal, bly vandag 'n belangrike deel van die Karibiese lewe. Baie Taíno -woorde, soos kano, hangmat en tabak, bestaan ​​nog steeds in die Spaanse en Engelse woordeskat van vandag. Op plekke soos die Dominikaanse Republiek en Puerto Rico verwys eilandbewoners trots na hulself as "quisqueyanos" of "boricuas", 'n verwysing na die Taíno -naam van hul onderskeie eilande. Boonop het nuwe navorsing deur politieke wetenskaplikes soos Tony Castanha en bioloë soos Juan C. Martínez Cruzado die nalatenskap van die Taíno-kultuur in die huidige Puerto Ricaanse samelewing bevestig. Martínez Cruzado het byvoorbeeld genetiese toetse gebruik om vas te stel dat 61,1% van die Puerto Ricaners Taíno -afkoms het. Die Taíno bly dus sentraal in die verstaan ​​van die geskiedenis en die kulturele diversiteit van die Karibiese Eilande.
Kaart van die Taíno en Caribe in die Groter en Klein Antille (publiek domein)
Die Taínos het na vore gekom c. 1200 G.J. Hulle is afstammelinge van die Arawaks wat uit die noordelike kusstreek van Suid -Amerika na die Karibiese Eilande gemigreer het waar hulle hulle in die Groter Antille gevestig het. Terwyl die Karibiese Eilande ('n ander inheemse bevolking) op die Klein Antille gewoon het, het die Taínos, wie se naam in 'goeie mense' vertaal word, die eilande Hispaniola, Puerto Rico, Jamaika, die Bahamas en Oos -Kuba beset. Die Taínos was die eerstes wat met die Spanjaarde in aanraking gekom het, toe Christopher Columbus in 1492 op die eiland Hispaniola (vandag Haïti en die Dominikaanse Republiek) beland het, voorheen bekend as Española, wat "Spaans" beteken.
Die Taínos het gesofistikeerde navigasiestelsels ontwikkel, wat maklik die eilande van die Karibiese Eilande deurkruis en indrukwekkende houtkano's gebou het, wat volgens die Spaanse tot 100 passasiers kon pas. Hulle was ook bekend vir hul gesofistikeerde landbousisteem en het drie hoofgewasse verbou - kassave (casaba), mielies (mahiz), en patats (batata) —In conucos (grondhope) wat tot vandag toe nog gebruik word. Net soos koring in Meso -Amerika was kassava die belangrikste stapelvoedsel van die Taíno -dieet, en gevolglik is rituele geïmplementeer om die plant, oes en verbruik van hierdie gewas te vier.
Die Taíno -samelewing was verdeel in twee sosiale klasse, die naborias en nitaínos. Die naborias was die arbeidersklas in beheer van visvang, jag en werk in die conuco velde, terwyl die nitaínos, die edeles, het toesig gehou oor hul arbeid. Die nitaínos heers oor gemeenskappe bekend as yucayeques en op sy beurt gerapporteer aan 'n statusgroep, die cacique—wat toesig gehou het oor die groter hoofskap yucayeques deel gevorm het. Teen 1492 was daar vyf hoofde (caciques) op die eiland Hispaniola.
Die meeste Taínos het beskeie geleef bohios (hutte) wat uit palmbome gebou is. Die binnekant van hierdie huise was toegerus met stoeltjies, hangmatte en potte. Die huis van die cacique, gebel caney, was groter as die tradisionele bohios en dien ook as 'n seremoniële sentrum met godsdienstige voorwerpe, soos zemís, gemaak van hout, klei of klip. Enigste caciques en rituele spesialiste sou deelneem aan hierdie rituele waardeur hulle met die geestelike wêreld sou kommunikeer vir waarsêery of genesing.
Taíno kunstenaar, Zemi, 800–1500 G.J., basaltsteen, uit die Dominikaanse Republiek (The Walters Museum)
Zemis en godsdiens
Die Taínos aanbid twee hoof gode, Yúcahu, die heer van kassave en die see, en Attabeira, sy moeder en die godin van vars water en vrugbaarheid van die mens. Yúcahu en Attabeira, sowel as ander mindere gode wat met natuurlike kragte verband hou, is aanbid in die vorm van zemís, beeldhouwerke wat gode of voorouers uitgebeeld het. Hierdie voorwerpe beklemtoon dikwels die kop, aangesien daar geglo word dat die kop die plek van geestelike krag is. Zemí figure kan gebruik word as staanplekke, relikwieë of as deel van persoonlike versiering.
Taíno kunstenaar, Zemí c. 1000 G.J., hout en skulp, uit die Dominikaanse Republiek (The Metropolitan Museum of Art)
Terwyl die zemís was miskien die belangrikste Taíno -kunswerke, daar was ook talle artefakte wat verband hou met die snuif van cohoba, 'n poeier wat afkomstig is van die sade van 'n plaaslike boom, die Anadenanthera peregrina. Die caciques en rituele spesialiste het die cohoba ingeasem, soortgelyk aan hoe die Quimbaya uit Colombia koublare gekou het, vir ritualistiese doeleindes, om met die geestelike wêreld te kommunikeer. Die zemi Die boonste beeldhouwerk is gemaak om cohoba vas te hou vir snuffel in die bak bo -op die kop. Dit toon 'n figuur met 'n uitgeteerde liggaam en tranerige oë, dit dui op die gevolge van iemand wat voor die cohoba-ritueel gevas het en nou deur hul wyd oop oë na die geesteswêreld kyk.
Terwyl die Taíno matrilineêr was, wat beteken dat die moeder naam en rang bepaal het, was hul samelewing nie matriargaal nie. Eintlik die meeste caciques en nitaínos was mans, hoewel die vroue in hul gesin hoë status gehad het en spesiale voorregte geniet het. Besorg oor godsdienstige rituele, landbouproduktiwiteit en seelewe, was die Taíno, anders as die Asteke van Mexiko, nie goed gewapen nie, wat hulle onvoorbereid gelaat het op die koms van die Spanjaarde — en hul wapens.
Die gevolge van die Spaanse verowering
Terwyl Columbus in 1492 sy voet op die eiland Hispaniola gesit het, het die verowering van die eiland eers in 1494 begin. Kort daarna het ondersoekende missies in die hele Karibiese Eilande plaasgevind, met die Spaanse kolonisasie van Puerto Rico in 1508 en Kuba in 1510. Teen 1509 , slegs 15 jaar na die vestiging van die koloniale bewind in Hispaniola, word die Taíno -bevolking op 60,000 geraam, 'n daling van honderde duisende in slegs 'n paar jaar.
Die dramatiese ineenstorting van die Taíno-bevolking-soos dié van ander voor-Columbiaanse kulture-was te wyte aan talle faktore, waaronder oorwerk (as gevolg van die encomienda-stelsel, dwangarbeid van inheemse mense op plantasies), siektes (soos pokke en masels) , waarteen die inheemse bevolking nie immuun was nie), hongersnood, slagtings en selfmoord.
Taíno kunstenaar, Driehoekige klip (Trigonolito), 13de tot 15de eeu G.J., kalksteen, uit die Dominikaanse Republiek (The Metropolitan Museum of Art)
Driewyser klippe en kelke
Algemene voorwerpe wat deur die Taíno vervaardig word, sluit in zemís, duhos (rituele sitplekke van hout), drie-punt klippe en kelke. Driehoekige klippe kan klein genoeg wees om in jou hand te hou of amper te swaar om te dra. Dit bevat tipies dierlike of menslike beelde, soortgelyk aan die zemí hierbo genoem. Op 'n driehoekige klip van The Metropolitan Museum of Art kan 'n gesig met groot oë, 'n puntige neus en 'n wye oop mond gesien word.
Taíno -kunstenaar, rituele sitplek (duho), 1292–1399, hout ingelegd met goud, 22 x 44 x 16,5 cm (The British Museum)
Argeoloë het honderde drie-punt klippe ontdek, wat daarop dui dat dit algemeen onder die Taíno was. Soms begrawe in conucos om vrugbaarheid in die landbou te bevorder, is hierdie driehoekige klippe ook gebruik om menslike voortplanting aan te moedig. Die Amerikaanse argeoloog Jesse Walter Fewkes van die twintigste eeu het drie-punt klippe in vier kategorieë ingedeel, met die driehoekige klip wat hier geïllustreer word as 'n voorbeeld van die antropomorfe tipe, gekenmerk deur 'n menslike gesig wat aan die voorkant gesny is. Sekere gelaatstrekke, soos die ronde oë en breë, oop monde, wat ook verskyn zemís en duhos, en is tipies van Taíno figuurlike beeldhouwerk.
Seremoniële bylblad (kelt), 7de-15de eeu G.J., greenstone (The Metropolitan Museum of Art)
'N Baie algemene nie-figuurlike voorwerp wat deur die Taíno gemaak is, is kelste, wat seremoniële bylblaaie van gepoleerde klip is. Kelte kom algemeen voor in die Karibiese Eilande, in die Meso-Amerikaans en op die vasteland van die Istma, waar hulle gereeld in voël- en mensagtige vorme uitgekerf is. Taíno -kelte word in 'n gelobde vorm gekerf wat gereeld met 'n blomblaar vergelyk word, en dit word gepoleer tot glad. Hierdie kelte was nooit bedoel om as bylblaaie gebruik te word nie, maar was eerder 'n aanbod vir gode, simbole van status en was ook deel van ruilstelsels.
Saam bewys hierdie Taíno -kunswerke wat in die Dominikaanse Republiek, Puerto Rico en in die Groter Antille ontdek is, die bestaan ​​van 'n Karibiese uitruilnetwerk en die vele maniere waarop die inheemse bevolking van Amerika nog voor 1492 met mekaar verbind was.
James A. Doyle, "Arte del Mar: Art of the Early Caribbean, " Die Metropolitan Museum of Art Bulletin vol. 77, nee. 3 (Winter, 2020)
Taino: Pre-Columbiaanse kuns en kultuur uit die Karibiese Eilande, red. Fatima Brecht, Brooklyn Museum, NY, 1997
Copyright © salvadoryoscar.com | Dodelike gevolge van antieke tabakverbruik geïdentifiseer in die miskraam baba van 'n sjamaan...