Ek wonder wat sou M.E.R. en die ander vroue van haar generasie van ons gedink het? Ek neem aan ons gejaag na wind, ons soms doellose, gejaagde lewe sou hulle waarskynlik tegelykertyd gefassineer en met afgryse vervul het. Die feit dat ons mag kies wat ons wil word, dat ons mag voldoen aan ons eie soeke na selfverwesenliking, dat ons mag word wat ONS wil word, is ŉ voorreg wat hulle nie beskore was nie. Ons mag in enige rigting studeer, ons mag stem. Hulle het nie dieselfde gehad nie en was dit nie vir hulle nie, sou ons dit ook nie gehad het nie. En wat presies doen ons daarmee?
Dit bring my by my bekommernis: Wat doen ons met hierdie voorregte wat nou ons regte is? Waar is jy, Afrikanervrou? Ek sien jou nie dien op maatskappyrade nie. Ek hoor nie jou stem in raadsale nie. Ek sien jou nie op die nuus nie, ek hoor jou nie in die parlement nie. Waar is jy?
Is jy so besig om te sorg dat jy die nuutste grimeertegnieke bemeester en jou plekkie sorgvuldig agter jou man inneem dat jy vergeet het wat in jou murg aangaan? Het jy vergeet dat duisende van JOU voorsate opgeruk het na die Uniegebou om protes aan te teken teen die aanhouding van ŉ onskuldige man? Het jy jou oumagrootjies vergeet wat deur middel van die Handhawers gesorg het dat Afrikaans sy plek as algemene gebruikstaal inneem? Wie het jou rol gereduseer tot byspeler, terwyl jy gebore is om die kollig op jou te hê?
Ek kan dink jy is effe verward. Jy pas nie in die polities-korrekte skool van feminisme in nie, jou Afrikanerskap maak jou “voorheen bevoorreg”, ten spyte van die feit dat jy ook ŉ geskiedenis van verdrukking en lyding het. Jou oumagrootjies moes hul kinders in konsentrasiekampe aan die lewe probeer hou. Jy mag ook nie gestem het nie. Jy het, nes enige ander vrou in die geskiedenis van die mensdom, bitter min seggenskap oor jouself en jou lewe gehad. Die huidige politiese klimaat moet vir jou ook baie ongemaklik voel, nes dit vir my soms ongemaklik is: Jy word, ten spyte van jou vrouwees, steeds gemeet aan jou velkleur en in ŉ polities-korrekte “voorheen bevoordeelde” boksie geplaas. Daar is skielik grade van geslag en ras en die maklikste is om alles te ignoreer en in jou Fortuner jou kindertjies by jou estate se kleuterskool te gaan aflaai, voordat jy by jou Crossfit-klas aansluit. Baklei is jou nie beskore nie, glo jy. En so mis jy ook jou kans om regtig te doen, regtig ŉ verskil te maak.
Ek verstaan baie Afrikaanse vroue het ŉ wesenlike probleem met die negatiewe konnotasie van die radikale feministiese beweging. Ons is lief vir ons mans en ons is ook Christene en ons glo dit beteken ons moet met hoofde gebuig, twee tree agter ons mans loop. Dis nie waar nie. Dis ŉ leuen wat ons onsself wysmaak sodat ons nie ons regmatige plek aan die voorpunt hoef in te neem nie. Ons het ŉ veilige, gerieflike wegkruipplekkie gekry, maar ons mis ook dan die punt: wanneer ons opstaan vir onsself en ons susters beteken dit nie ons is radikaal nie, dis die gevolg van logika en respek vir onsself. Wat leer jy jou dogtertjies, Afrikanervrou? Hoe leer jy jou seuntjies om vroue te behandel?
Ek was meer bevoorreg as gelukkig vandag. Ek verstaan nou dat die lesse wat ons uit ons geskiedenis leer, ons gaan help om weer op te staan en weer ons regmatige plek in te neem en ek gaan nie stilbly totdat dit gebeur het nie.
Ek gee nie op nie, maar bid vir my kinders, my volk en my vaderland. My oe gevestig op ABBA Vader Wie nie Sy Volk sal vergeet nie. Hy is ons enigste Hoop en Redder en sal op Sy tyd vir ons uitkoms gee. Hy is en bly Getrou en is altyd in beheer.
Ek bid vir my kroos, my volk en vaderland. ABBA Vader sal nie Sy volk vergeet nie. Hy was en is nog altyd daar en onvoorwaardelik in beheer. Hy en Hy alleen sal op Sy tyd ons Verlossing wees. Ons moet net op ons kniee bly, ons oe alleenlik gevestig en gefokus op Hom, ons enigste Hoop en Redding.
Ons kruip weg. Kruip weg agter kastige skuld van die verlede. Soos Ant sê – jy google jou mening. Ons sal moet wakker skrik as ons wil hê daar moet iets oorbly vir ons nageslag. Ons is hier – net verward. Ons soek net ‘n leier en ons sal doen wat gedoen moet word. En ja – dit sal net wees as as terugkeer na die Here wat ons bron van krag is.
Het jy nou nog nie ontdek dat die toestand waarin die Afrikaner hom tans bevind, die resultaat is van ‘leiers’ wat in die verlede gevolg is???
Gaan lees die gedig deur Jan F.E Celliers – By die vroueoptog en jy sal sien dit is die kern van elke Afrikanervrou .