Gedig: Liefdesbrief(Foto: designedbyjess, Pixabay) Riana Scheepers (Geb. 1957) Liefste, ek lees liefdesgedigte die wêreld se heel mooistes In al die tale wat ek ken, lees ek en dis pragtig die lofliedere aan die liefde die odes aan die geliefde Alles goed en wel, dié ontroerende verhale maar my moed sak weg, Lief, want nie een, nie één sê iets net náástenby iets van jou van jou en my Wat sál hulle kan sê – die Groot Digters wat smagtend by kerslig met beeld en rym die liefde besing – as hulle jou sien? Sal hulle iets kan bedink om te beskryf hoe oorweldigend jy is ken hulle woorde wat kan sê van jou van jou en my? Nie een, Lief, nie één kan vertel hoe die woestyne van my land brand in jou oë; watter taal se woordeskat is goed genoeg om te kan sê van jou harde, lieflike lyf die jare se son soet op jou vel gebrand van jou asem in my hare jou swerwershande wat my, mý die mooiste vrou van alle eeue maak? Watter digter kan ek vertrou om te skryf oor jou oor jou en my? Ek. Ek wat my taal ken en dit liefhet soos vir jou, ek wat weet van beelding en metafoor en pragtige poësie ek wat weet van jou van jou en my, ek kan. En ek kan nie.