November | 2012 | vlindersag
This entry was posted on November 29, 2012, in Uncategorized.	Lewer kommentaar
Om mekaar te kan help
Ek gaan koop nou die dag alleen kruideniersware en toe ek uitstap, besef ek dat as daar een ding is wat ek nooit eers hoef aan te dink nie, is dit die feit dat daar altyd iemand regstaan – nie net om die trollies te bêre nie, maar ook om mense te help om hul trollie kar toe te stoot en die kruideniersware netjies in die kar in te pak. Dit is amper vir my vanselfsprekend dat daar maar altyd iemand sal regstaan om te help en ek besef dat ek nie altyd dankbaar genoeg is dat dit wel gebeur nie, want dit maak my lewe darem baie makliker! Elke keer voel ek effens skuldig oor die ou klein fooitjie wat ek gee, terwyl ek 'n hele kattebak vol kruideniersware het. En tog is hy dankbaar vir elkeen wat ten minste bereid is om ietsie te gee, want vir hom is dit glad nie vanselfsprekend nie.
Is dit nie hoe dit ook met God se genade en seëninge werk nie? Ons aanvaar dit so as vanselfsprekend – dit is mos maar daar. Maar dink ons ooit daaraan dat ons ook ons kant moet bring deur aan ons naaste genade te betoon en ook op daardie manier God se genade vir hulle 'n werklikheid te maak?
Het jy al ooit vir 'n bedelaar sommer net op die ingewing van die oomblik ietsie in die hand gestop en dan skielik kyk die bedelaar jou in jou oë en sê met opregtheid vir jou: "Baie dankie mevrou. Die Here sal vir jou seën!" ? En dan voel jy skielik hierdie eienaardige koue rilling oor jou gaan as jy besef dat hierdie bedelaar, in jou oë die laagste tipe mens op aarde, dalk meer verstaan van die seën van die Here en van genade as wat jy self ooit in jou lewe en wandel op aarde sal besef?
En dan besef jy wat daardie rilling was: Dit was God die Vader wat Sy hand op jou skouer gesit het en gesê het: "Dit verseker Ek jou my kind: Vir sover jy dit aan een van die geringste van hierdie broers van My gedoen het, het jy dit aan My gedoen ……." (Matt 25:40)