Implikasies van die middeltermynverkiesing in die VSADonald Trump, die Amerikaanse president, praat met verslaggewers buite die Withuis in Washington DC. Foto: Ting Shen/Xinhua. Die onlangse Amerikaanse middeltermynverkiesing op 6 November was die eerste verkiesing ná president Donald Trump se oorwinning in 2016 en is daarom telkens vertolk as ŉ soort referendum oor Trump, te regte of te onregte. Vir die Demokrate was dit baie belangrik om die persepsie van ŉ massiewe verwerping van Trump te vestig en hulle het enorme bedrae geld aan die verkiesingsveldtog gespandeer. Aan die ander kant het Trump, wat nie eens verkiesbaar was nie, in talle state reusebyeenkomste gehou om sy ondersteuners vir die Republikeinse kandidate te mobiliseer. Die uitslag het gemengde resultate opgelewer en beide die Republikeine en die Demokrate het dit as oorwinning vir hulle opgeëis. In die huis van verteenwoordigers, waar die afgevaardigdes van die kiesafdelings sit, het die Demokrate wel die meerderheid herower en 39 setels ekstra gewen. In die senaat, waar die afgevaardigdes van elke staat sit, het die Republikeine 2 setels bygevoeg en hul meerderheid uitgebou. Die Republikeine is slegter af as voor die verkiesing, waar hulle die presidentskap, die senaat en die huis van verteenwoordigers beheer het, maar dit was nie ŉ slagting nie en dit is eintlik staande praktyk dat die president se party in die eerste middeltermynverkiesing steun verloor. In hierdie verkiesing was die deelname besonder hoog. Trump is ŉ polariserende figuur en mense haat hom of is mal oor hom, dus het sowel sy aanhangers asook sy teenstaanders in groot getalle opgedaag om te stem. Trump het gehoop dat die besonder goeie ekonomie, wat veel te make het met sy belastingverlagings, mense vir die Republikeine sal laat stem. Dit het egter minder van ŉ uitwerking gehad, terwyl verskeie aanslae, soos ŉ skietaanval in ŉ sinagoge en amateuragtige bomme wat aan prominente Demokrate gestuur is, deur die vyandige media as komende van verregse Trump-ondersteuners vertolk is. Trump het ook maar sy aandeel gehad met ondeurdagte uitsprake en sy ewige twiets, wat nie almal waardeer van ŉ president nie. Terwyl die kernondersteuners van die Republikeine, plattelandse wit mense, veral mans, steeds agter hulle staan, was daar ŉ redelike swaai van gematigde, voorstedelike wit mense, veral vroue, weg van die Republikeine af. Die sogenaamde minderhede (Spaanssprekendes, swart Amerikaners) het oudergewoonte vir die Demokrate gestem. Die tema wat Trump sterk gedryf het, naamlik immigrasie, was minder belangrik vir die meeste kiesers as, byvoorbeeld, die onopgeloste vraagstuk van ŉ mediese versekering. Die demografiese verandering speel ook op die verkiesing in, veral in state in die Suide, soos Texas, Arizona en Nevada, waar Spaanssprekendes en swart Amerikaners meer word. Met die huis van verteenwoordigers nou in die hande van die Demokrate, is President Trump nou in die posisie dat hy nie meer dieselfde hoeveelheid mag het as voor die tyd nie, en dat die huis van verteenwoordigers hom aan bande kan lê. Die Republikeinse beheer oor die senaat was egter belangrik en nog steeds sal Amerika voortgaan met die politiek van Trump, alhoewel met meer padversperrings as in die verlede. Beide parlementshuise moet konsensus oor wetgewing bereik en die proses is ingewikkeld en uitgerek. Trump sal nou meer as in die verlede kompromieë moet vind en alliansies bou, iets wat so ver nie sy sterk punt was nie. Met ŉ sterker Republikeinse senaat hoef Trump egter nie meer weerstand teen omstrede aanstellings, soos ministers en hoofregters, te vrees nie. In ŉ sekere sin het die uitslag wat die Republikeine en Trump se mag besnoei het, waarskynlik sy kanse op herkiesing in 2020 verhoog. Amerikaners hou van balans en is weens hul sterk demokratiese geskiedenis skepties teenoor ŉ konsentrasie van mag. As daar nou 2 jaar van stilstand kom weens toutrekkery tussen die senaat en huis van verteenwoordigers, kan dit wees dat kiesers in 2020 weer alle mag aan die Republikeine gee.