Ander vorme van literatuur het dikwels (dalk altyd?) ook dieselfde funksie. Lees ook: Lus vir ’n vakansie of naweek in Robertson / McGregor?? Desmond, jy gee goeie raad vanoggend, maar deel ook lae houe uit! 🙂 Daar is binne ‘n letterkunde verskillende kanoniseringsprosesse: keurders by uitgewers; wat gepubliseer word; pryse; die voorskryfmark; selfs resensies wat boeke as goed aanbied, terwyl dit dalk middelmatig is, ensomeer. ‘n Digter kan “verdwyn” soos Elizabeth M. du Toit wat Komrij terug gebring het of ‘n digter kan dalk weens ‘n studie ‘n nuwe fokus of tweede lewe kry. Ander is egter weer onbekend vir die gemiddelde Afrikaanse leser, maar kort biografiese sketse word as toeligting verskaf. ‘n Aantal oorspronklike ikone van die heiliges word in die bundel opgeneem en help skep aan ‘n sfeer waarbinne die gedigte verstaan en ervaar moet word. Die kaping van Afrikaans, en dus ook taalprodukte – ‘gekeur’, geborsrok en genasionaliseer volgens die norme en nutsbepaling van ‘n nouveau riche establishment van Mercedespronkers met die mentaliteit van hanggat koejawelsmouse (bo blink maar onder stink) – vroeër universitêr, akkademies, party-polities, Nasionaal, wit: in wese fascisties – nou natuurlik nêrens te kry nie (“wa’ baas? wa’?”) – was die dood in die pot.