Maagsweer by volwassenes - Algemene - 2022
Maagsweer by volwassenes
As u al ooit maagsere of selfs net 'n slegte sooibrand gehad het, kan u met u perd simpatiseer as hy een van die mees algemene gesondheidsprobleme van die gestalde perd het - maagsweer. Ons mense het die luukse van 'n vinnige reis na die dwelmwinkel vir ons gunsteling sooibrandmiddel, en ons kan ons dokters skakel vir 'n meer diepgaande diagnose van die rede waarom ons sulke pynlike spysverteringskanale ervaar. Maar perde kan ons slegs wys op indirekte tekens dat hulle chroniese, verswakkende pyn het. Hoe kan u die seine verstaan ​​wat u perd aan u stuur, en verstaan ​​hoekom hy daardie seine stuur?
Maagsweer by enige spesie verwys na 'n erosie, of verswelging, van een of meervoudige oppervlaktes van die maagoppervlak. Maagsweer is algemeen by perde - in verskillende studies het 70 persent tot 100 persent van die perde wat ondersoek is, endoskopiese bewyse gehad van maagsweer. Dit beteken egter nie dat al hierdie perde kliniese tekens van maagswere gehad het nie.
Anders as mense wat maagswere kan ontwikkel na aanleiding van 'n bakteriële infeksie, is geen besmette oorsaak van maagsweiering by perde geïdentifiseer nie. In werklikheid is min spesifieke oorsake van maagsweer duidelik geïdentifiseer. Die meeste praktisyns erken egter dat dit lyk asof stres maagswere by veulens neerslaan; en baie voedings van lae-ruvoer, hoë koolhidraatvoedsel en 'n hoë vlak van opleiding is by volwasse perde betrokke.
Anders as mense skei perde voortdurend maagsuur af, of hulle nou eet of nie. In die natuur spandeer perde die grootste deel van hul dae deurlopend klein hoeveelhede voedsel met 'n hoë ruvoer van relatiewe swak gehalte. Voortdurende suuruitskeiding is ideaal vir hierdie natuurlike leefstyl. As perde gereeld groot hoeveelhede voedsel van hoë gehalte gevoer word, word hul mae vinnig leeg, wat die maag in wese niks laat doen nie.
Die maag het 'n verskeidenheid beskermende faktore teen die gevolge van maagsuur, maar as die maag leeg is, kan die perd se vermoë om die gevolge van maagsuur te weerstaan, oorweldig word. As maagswere ernstig word, kan die erosie begin bloei. Perde kan uiteindelik bloedarmoede word en proteïene wat laag is, weens verliese deur maagsere.
Die gebruik van sekere anti-inflammatoriese middels (soos fenielbutasoon ('Bute') of flunixin meglumine (Banamine ™)) kan ook maagsere by perde veroorsaak.
Afname in misproduksie
U veearts sal 'n deeglike geskiedenis neem om te probeer identifiseer watter risikofaktore moontlik daartoe bygedra het dat u perd maagswere kon ontwikkel. Daarbenewens kan die volgende ook nodig wees:
'N Deeglike fisiese ondersoek. Die gewone verdagtes is perde met simptome van weiering van voer, koliek ná voeding, gewigsverlies en geen koors nie.
'N Oplossing vir koliek. As u perd tekens van koliek toon, kan u veearts kies om 'n koliek op te doen, insluitend 'n nasogastriese buis en 'n rektale ondersoek doen om te let op tekens van dermversteuring of verplasing.
Bloedtoetse. U veearts kan ook kies om bloedtoetse te neem om seker te maak dat u perd nie bloedarmoede is of aan nierprobleme ly nie.
Gastroskopie. Dit is die enigste manier om maagswere definitief te diagnoseer. Gastroskopie verwys na die gebruik van 'n gespesialiseerde endoskoop - 'n veseloptiese instrument - wat in wese die gebruik van 'n kamera moontlik maak om die binnekant van die maag te visualiseer. U veearts sal 'n abnormale voorkoms van die maagvoering sien - dit kan wissel van reguit bloeding tot gedeeltes van erosie of dunner weefsel.
As u perd maagswere het, sal u veearts kies om dit te behandel met een van 'n verskeidenheid medisyne wat die suurheid van die maag verlaag. Hy of sy sal dieet- en opleidingsaanbevelings kan doen.
Dit is belangrik om al die aanwysings wat u veearts gegee het, te volg rakende die lengte en frekwensie van die toediening van medisyne. Maak seker dat u perd die medisyne wat deur u veearts aanbeveel is, regtig inneem; dit help nie as medisyne in die onderkant van die voerbak in 'n klein hopie gelaat word nie. Vir sommige kieskeurige eters kan dit nodig wees om die medikasie met melasse of appelmoes te meng en dit in die mond te spuit.
Dit is belangrik om die aptyt, misproduksie en houding van u perd te monitor. Die meeste perde benodig 'n dieet met 'n groot ruvoer en baie opkoms vir die beste oplossing van maagswere.
Perde wat konstant toegang het tot opkoms en ruvoer in die vorm van hooi of weiding, en perde wat nie oefen nie, ontwikkel selde maagsweer.
Die beste voorkoming van maagswere is waarskynlik om die lewe van 'n perd op vrye afstand so goed moontlik na te boots. Dit kan vertaal word in gereelde klein maaltye, 'n oorvloed van ruvoer in die dieet en baie opkoms.
Dit is belangrik om te onthou dat perde herbivore is, wat beteken dat dit ware vegetariërs is. Gevolglik verskil die anatomie en fisiologie van hul spysverteringstelsel baie van ons s'n.
Dit is ook belangrik om te onthou dat perde baie klein mae het as u hul grootte oorweeg - slegs ongeveer 4 liter met houvermoë. Dit weerspieël weer eens die manier waarop hulle in die natuur sou eet - baie gereeld klein maaltye, sodat die maag nooit tot volle kapasiteit gerek word nie.
Om mee te begin bestaan ​​die perd se maag uit twee verskillende dele. Die primêre verskil tussen hierdie twee dele is dat dit verskillende soorte selle het wat hulle voed. Epiteel is 'n algemene term vir die bedekking van enige oppervlak van die liggaam, en dit bestaan ​​uit baie selle wat dig aan mekaar is.
Die eerste soort epiteel wat in die maag voorkom, is gestratifiseerde plaveiselepiteel, waarna 'n klierepiteel gevind word. Die twee skei 'n duidelike marge, genaamd die margo plicatus.
Die klierepiteel bevat, soos die naam aandui, baie kliere wat maagsekresies lewer. Die plaveiselepiteel bevat geen kliere nie en dien slegs om voedsel te bevat sonder om chemiese vertering te help.
Die doel van die maag is om te help met die vertering van voedsel. Om dit te kan doen, moet die maag nie net voedsel meng nie, maar ook afskeidings lewer wat help om voedsel af te breek.
Twee spysverteringsfaktore, soutsuur (maagsuur) en pepsien, word in die kliergedeelte van die maag geproduseer. Soutsuur en pepsien begin met die verteringsproses in die maag voordat voedsel die dunderm bereik.
Die kliergedeelte van die maag skei ook faktore uit wat help om die maag te beskerm. Een daarvan, 'n slym-bikarbonaatlaag, dien om die maagvoering te beskerm, beide deur suur van fisieke kontak met die maagoppervlak te voorkom, sowel as deur maagsuur op die vlak van die maagvoering te buffer.
Hierdie slym-bikarbonaatlaag beskerm slegs die kliergedeelte van die maag, en nie die plaveisende gedeelte nie.
Ander beskermende faktore sluit in -prostaglandien E, wat verhoogde bloedvloei in die maagvoering, verhoogde afskeiding van die slym-bikarbonaatlaag veroorsaak, en ook daling in soutsuurproduksie veroorsaak - erge groeifaktore
Anders as mense, produseer perde voortdurend maagsuur, ongeag of hulle gereeld eet. As perde nie eet nie, word hul mae meer en meer suur omdat suurproduksie nie 'afgeskakel' kan word nie.
Die plaveisel van die maag hou die grootste risiko in die verhoogde suurproduksie, omdat dit nie baat by al die beskermende faktore wat die kliergedeelte van die maag geniet nie.
Maagsweer by perde vind plaas wanneer suurproduksie die beskermende faktore oorweldig. Anders as die situasie by mense, is daar op hierdie stadium geen bewyse dat daar 'n bakteriële oorsaak van maagswere by perde is nie.
Suurproduksie kan die maag om verskillende redes oorweldig, insluitend:
Selde, lae ruvoer voer die maag die meeste van die tyd leeg. Dit bied 'n geleentheid vir maagsuur om die maagvoering te erodeer.
Intensiewe oefening, wat geneig is om hand-aan-hand te gaan met 'n selde opkoms en lae ruvoer, hoë konsentraat voeding.
Toediening van NSAID's (nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels)
Hoe kan NSAIDs maagswere veroorsaak?
NSAID's onderbreek die produksie van prostaglandiene, wat 'n uiteenlopende molekulefamilie met baie uiteenlopende effekte is. U kan prostaglandiene bedank dat u die bloed behoorlik in gedeeltes van u nier laat vloei, en u kan ook prostaglandiene blameer en bedank vir die stimulering van baarmoederkontraksies tydens die bevalling, en dat u koors gegee het as u 'n goeie geval van griep het. Deur die produksie van prostaglandiene te blokkeer, help NSAID's om koors, pyne en pyne te verminder.
Algemene NSAID's wat perde toegedien word, is Banamine ™ en Bute (fenielbutasoon). Soos met mense, word NSAID's gegee om maagpyn wat met koliek verband hou te behandel, koors te verminder en inflammasie en pyn in die muskuloskeletale stelsel te behandel. Enigiemand wat 'n perd met koliek gehad het, kan die effektiwiteit van Banamine ™ in die vermindering van spysverteringstelsel by perde getuig!
Een spesifieke prostaglandien, genaamd PgE2, speel 'n belangrike rol in die voorkoming van maagswere. PgE2 doen dit deur die produksie van maagsuur te verminder, asook deur die bloedvloei na die maagepiteel te verhoog.
Ongelukkig weet die NSAIDs wat gereeld by perde gebruik word, nie dat ons die pyn wil verminder nie, maar behou die nodige bloedvloei na die maag. Gevolglik verwys ons na hulle as nie-spesifieke remmers van prostaglandiene. As ons dit byvoorbeeld gebruik om koors te verminder, beïnvloed ons ook die normale maagfunksie. Die resultate is veelvuldiger - die maag van die perd word meer suur, en dit dra by tot die ontwikkeling van maagswere. Normale bloedvloei is nodig om te genees, en dus kan die normale bloedvloei onderbreking lei tot 'n dubbele klap - nie net dat die perd maagsere ontwikkel nie, maar hy kan ook nie baie gesond word nie. Dit is 'n bose kringloop. (NSAID's kan ook 'n nadelige uitwerking op die niere hê, maar dit is 'n ander storie).
Wat is die tekens van maagswere by die perd?
Dit kan moeilik wees om tekens van maagsweer by perde vas te stel. Stel jou voor dat jy nie woorde kon gebruik om te beskryf hoe jy voel as jy sooibrand het nie - jy moet lyftaal gebruik om die probleem te probeer verklaar. Daardie liggaamstaal sluit miskien meer gereeld in omdat jy pyn het, maar dan sou jy weer opstaan, want as jy gaan lê, kan dit die pyn vererger. U wil nie die kos eet wat u voorheen geniet het nie (al was dit miskien 'n cheeseburger en patat!). U kan begin eet, en dan ophou, omdat eet die pyn vererger. As u ophou eet wat goed is vir u, kan u die glans in u hare verloor of te dun word omdat u nie meer die voedingstowwe kry wat u benodig nie. As die pyn intens word, kan u sug en u buik hou. Wel, perde doen baie van hierdie dinge, en nog baie meer.
Die algemeenste tekens van maagsweiering by perde sluit in:
Ligte, chroniese koliek - perde kan soms na hul kante kyk, meer gereeld gaan lê, met hul water of poot speel, veral na die eet. NSAID's is 'n algemene en toepaslike behandeling vir ligte koliek. Soos ons hierbo bespreek, kan NSAID's egter maagsere veroorsaak deur die bloedvloei na die maag te verminder en die suurheid van die maag te verhoog. Sonder dat jy dit besef, het jy en jou perd moontlik 'n klassieke bose kringloop binnegegaan - hoe meer gereeld hy episodes van koliek het weens die maagsere, hoe meer word hy NSAIDS gegee - en die maagsere word net erger.
Minder gereeld kan perde 'n akute, ernstige koliek hê, wat daartoe lei dat hulle regtig op die grond en maagpyn val.
Swak toestand, veral matige gewigsverlies. In 'n tipiese 1000 pond perd beteken dit gewigsverlies tussen 25-75 pond. Dit kan daartoe lei dat u die ribbes van u perd maklik kan sien. As u perd aan die maer kant was, sou u met gewigsverlies dalk sy heupbene kan sien, en sy nek dalk dun en string lyk. As gevolg van die verminderde inname van voedingstowwe, kan u perd 'n jas hê wat dof lyk.
Verminderde eetlus - daar word gereeld van perde gesê dat hulle hooi eet, maar nie hul graan nie. Hooi neem langer om die maag te verteer en skoon te maak, so dit help natuurlik om wat in die perd se maag is, te buffer. Hooi het ook meer kou nodig, en kou help om meer speeksel te produseer. Speeksel is 'n natuurlike suurbuffer, dus kan dit weer 'n paar simptome van ulkusse verlig.
Verminderde misproduksie - dit hou gewoonlik verband met 'n verminderde eetlus, en miskien aan verminderde spysverteringskanaal.
Swak prestasie - dit kan voortspruit uit pyn. In ernstige gevalle, waar maagsere bloei, kan dit ook toegeskryf word aan bloedarmoede (lae rooibloedseltelling).
Tekens van maagswere kan ook net so vaag wees as 'n karakterverandering, of 'n 'krappe houding'. Dit is nie baie moeilik om te verstaan ​​nie! Chroniese pyn is genoeg om enige perd minder vrolik te maak oor sy werk.
Soos altyd, sal u veearts 'n deeglike mediese geskiedenis neem. Onthou dat u veearts gewoonlik nie dadelik sal weet dat die maagsweer probleme is nie - sy sal eerder u perd ondersoek omdat u haar vertel het dat u perd een van die simptome toon wat hierbo genoem word. Dit beteken dat u veearts gewoonlik vrae vra om uit te vind waarom u perd onderbroke tekens van koliek toon of nie 'homself' is nie. U veearts sal u waarskynlik ondervra oor die werkskedule, voedingskema en ontwurmingskedule van u perd. As u perd kolkerig is, sal u veearts wil weet hoeveel keer hy gekolk het, hoe lank elke wedstryd gehou het, hoe ernstig die tekens van pyn was en waarmee u perd behandel is.
U veearts sal altyd 'n goeie fisiese ondersoek doen, insluitend die temperatuur van u perd, en met 'n stetoskoop na sy hart en longe luister.
As u perd koliek is, sal u veearts die fisiese ondersoek uitbrei en palpasie per rektum insluit ('n 'rektale'). As u veearts 'n rektale uitvoer, is sy op soek na enige abnormaliteite in die posisie, grootte of konsekwentheid van die interne organe. Sy sal veral oplettend wees vir afwykings wat intermitterende koliek kan verklaar, soos 'n enteroliet ('n klip wat in die dikderm kan vorm), of verdikking van die derm wat kan dui op 'n inflammatoriese dermsiekte. U veearts wil dalk 'n nasogastriese buis deurgee om seker te maak dat u perd nie te veel vloeistof in sy maag het nie.
Afhangend van die tekens wat u perd toon, sal u veearts verskillende diagnostiese toetse onderneem.
As u perd gewig verloor het of chroniese koliek het, sal u veearts waarskynlik 'n deeglike mondelinge ondersoek doen om te sien of swak tandarts tot die probleem bydra. U veearts wil weet hoe u perd se aptyt verloop het en sal waarskynlik na u hooi, graan en weiding wil kyk. U veearts sal waarskynlik ook 'n fekale vlotter uitvoer om vas te stel of u perd 'n hoë parasietlas dra.
As u perd chroniese tekens toon, hetsy koliek, swak prestasie of gewigsverlies, sal u veearts waarskynlik bloedwerk wil doen. 'N Volledige bloedtelling, oftewel CBC, is op soek na bewyse van ontsteking of infeksie, sowel as vir bloedarmoede. As u perd 'n hoë telling van die wit sel het, of 'n hoë fibrinogeenvlak (dit is 'n proteïen wat in die bloed in die teenwoordigheid van inflammasie of infeksie voorkom), kan u veearts vermoedelik 'n aansteeklike of inflammatoriese proses hê. As u perd 'n lae rooibloedseltelling het, sal u veearts bloedarmoede diagnoseer.
Anemie kan baie oorsake hê: maagswere kan perde bloedarm maak as gevolg van werklike bloedverlies uit die gewonde gebiede. Bloedarmoede kan bydra tot swak prestasie deur u perd swak te laat voel. Die rooibloedselle bevat suurstof, wat die liggaam se uiteindelike brandstof is. As daar nie genoeg rooibloedselle is om voldoende hoeveelhede suurstof te dra nie, sal jou perd begin voel asof hy 'buite gas is' as hy gaan oefen.
Aangesien perde buitengewoon lang spysverteringstelsels het (ten minste 72 voet dunderm alleen!), Stem die meeste veeartse saam dat daar nie veel nut is om na spore van bloed in die ontlasting of na fekale okkultiese bloed te soek nie.
As u veearts na 'n uitgebreide ondersoek besluit dat die mediese geskiedenis en bevindings in die liggaamlike ondersoek baie dui op maagswere, is die uiteindelike manier om maagsweiering te diagnoseer, met 'n baie lang endoskoop, bekend as 'n gastroskoop. Dit stel ons in staat om 'n kamera binne die maag van die perd te plaas en sodoende 'n beeld van die maagvoering van naderby te kry. Die soort endoskoop wat gereeld gebruik word om na die boonste lugweë van 'n perd te kyk, doen dit eenvoudig nie - dit is nie lank genoeg nie. Om die volwasse perde se maag te visualiseer, is 'n endoscoop van minstens 210 cm lank nodig. Dit beteken 6,9 voet! Om 'n goeie beeld van die maag te verkry, is dit belangrik dat die maag leeg is. Daarom sal u veearts u gewoonlik vra om te voorkom dat u perd 18-24 uur voor die gastroskopiese ondersoek eet. U perd sal in hierdie tyd nog kan drink.
Alhoewel u perd meestal gastroskopie in die hospitaal sal moet ondergaan vir spesialiste, koop al hoe meer veeartse in die veld die nodige toerusting. Die prosedure sal in elk geval dieselfde wees.
Om 'n gastroskopiese ondersoek te doen, moet u veearts die omvang deur die neusgate, in die farinks (gebied net voor die slukderm of 'n slukbuis) deurgaan, en dan in die slukderm en uiteindelik in die maag. Alhoewel gastroskopie nie pynlik is vir die perd nie, is dit die meeste perde wat hul deur die neusgate laat wankel. Die angs kan aansienlik verminder word deur die perd 'n kalmeermiddel te gee - gewoonlik xilasien of 'n kombinasie van xilasien en 'n ander middel. Lang 'scopes' met die vermoë om tot by die maag te kom, is buitengewoon duur, en u veearts is verheug om u perd nie daarvan te laat kou as hy verdubbel en weer in die mond gaan nie (ja, dit gebeur wel !). Om hierdie rede word gewoonlik 'n kort plastiekbuis (soortgelyk aan, maar baie korter as die buis wat gebruik word om u perd te ontwurm) eers deur die neus van die perd en in die slukderm gelei, en dan word die omvang deur die korter buis oorgedra. .
Gastroskopie self neem nie baie lank nie - slegs ongeveer 15-20 minute. Omdat die maag 'n opvoubare orgaan is, moet dit gereeld tydens die ondersoek met lug opgepomp word, sodat elke oppervlak van die oppervlak gesien kan word.
Tipiese bevindings sluit in dele van die maag wat erodeer, verdunner, bloei of abnormale hoeveelhede littekenweefsel het.
Nadat die gastroskopiese ondersoek voltooi is, word al die lug uit u perd se maag gelaat om koliek te vermy. Dan sal u perd steeds van alle kos gehou word totdat dit lyk asof hy heeltemal uit die kalmeermiddel wakker geword het.
Die doel van die behandeling is om die suurvlak in die maag te verlaag, sodat die natuurlike genesingsprosesse van die perd die ulkusse kan herstel. Daar is verskillende maniere om hierdie doel te bereik: almal konsentreer op die situasie waarmee u perd in die eerste plek maagswere kan ontwikkel. Die manier waarop u en u veearts kies om maagsweer te behandel, hang gewoonlik van u skedule af, asook van u vermoë om u perd se omgewing te verander.
Die meeste perde benodig medisyne terapie om maagsere suksesvol te behandel. Medisyne wat ontwerp is om maagsere te behandel, kan die hoeveelheid suur wat deur die maag geproduseer word verminder, die maag fisies bedek om te verhoed dat die suur verwoesting veroorsaak of die suur in die maag buffer.
Geneesmiddels verminder die hoeveelheid suur wat deur die maag geproduseer word
H-2-blokkers. Hierdie middels blokkeer histamien, een van die faktore wat suurproduksie stimuleer. Dit verminder die seine na die suurproduserende selle, sodat dit die tempo van suurproduksie vertraag. Geneesmiddels wat onder hierdie kategorie val, is onder andere cimetidien, ranitidine en famotidine. Al hierdie middels is beskikbaar as medisyne sonder 'n toonbank vir mense, hoewel dit in baie kleiner konsentrasies is as wat vir 'n perd geskik is! Die meeste daarvan moet drie keer per dag gegee word sodat hulle behoorlik kan werk.
Protonpompinhibeerders. Proton, of waterstofpompe, is die meganisme waardeur suur eintlik deur die selle geproduseer word. Suurheid is slegs 'n weerspieëling van die hoeveelheid waterstofione, of protone wat in 'n vloeistof is. As u verhoed dat die pompe werk, sal die suurvlak dramaties daal. Gastroguard® is 'n protonpomp-remmer wat nou vir perde bemark word. Een van die lekker kenmerke van hierdie middel is dat dit slegs een keer per dag gegee word.
Geneesmiddels wat suur blokkeer
Die dwelmmiddel wat die meeste gebruik word om suur te verhinder om toegang tot die maagvoering te kry, is sukralfaat. Sukralfaat is egter die beste om u maagsere te genees in die klier-slymvlies, en die meeste volwasse perde het maagsere in die plaveislymvlies. Om hierdie rede is dit nie geskik om alleen op die behandeling van maagsere by volwasse perde gebruik te word nie.
Geneesmiddels wat suur buffer
Teensuurmiddels word gereeld by mense gebruik, en sommige veeartse bepleit dit om perde te gebruik. Teensuurmiddels kan 'n volwasse perd se maag buffer, maar die effek duur minder as 'n uur en baie groot volumes (meer as 1/3 pint) moet gebruik word.
Voedings- en omgewingsveranderinge
Dit is moeilik tot onmoontlik om maagsere volledig met geneesmiddels alleen te genees. Die belangrikste ding wat ons kan doen om maagsere te genees, is om te erken dat perde soos perde moet leef! In die natuur eet perde nie twee, drie of selfs tien maaltye per dag nie - hulle eet die hele tyd klein hoeveelhede ruvoer. As ons perde voer soos dit bedoel is om gevoer te word, sal ons waarskynlik nooit ulkusse hoef te behandel nie. Die medisyne kan die kliniese tekens aansienlik verbeter, maar baie veeartse meld dat die ulkusse self steeds voortduur. Om die maagswere volledig te kan oplos, is dit belangrik om die perd soveel moontlik 'tyd' te gee. In die beste van alle wêrelde, sou dit 24 uur per dag weiding hê. Daar moet ook aan u perd vrye hooi gegee word, sodat hy altyd iets in sy maag het. Indien moontlik, moet graan vermy word. As u perd die ekstra kalorieë benodig, kan dit aangevul word met baie klein maaltye en die toevoeging van groente-olie met 'n hoë kalorie aan sy kos.
Dit is belangrik om te onthou dat alhoewel die tekens van u perd binne die eerste week van behandeling kan verswak, die ulkusse nie gesond word sonder ten minste drie weke van medikasie, en die omgewing en voeding verander nie. Dit is baie belangrik om u veeartse se aanbevelings te volg vir die frekwensie en duur van die behandeling. Byvoorbeeld, u perd kan baie beter voel nadat hy twee keer per dag 'n lae dosis cimetidien gegee het, in plaas van die aanbevole hoë dosis drie keer per dag. Aan die einde van drie weke sal u perd waarskynlik steeds maagsere hê.
As dit enigsins moontlik is, moet u die gastroskopie heroorweeg 3-4 weke nadat u met die behandeling begin het. Op hierdie manier sal u harde bewyse hê van hoe goed die ulkusse genees. U sal 'n meer intelligente en ingeligte besluit kan neem oor hoe lank u moet voortgaan met die behandeling.