Naomi het 'n vermoënde familielid gehad van haar man Elimelek se kant af. Sy naam was Boas.
Rut, die Moabitiese vrou, vra toe vir Naomi: "Mag ek lande toe gaan om are op te tel by iemand wat my toelaat om dit te doen?" Naomi antwoord haar: "Gaan gerus maar, my dogter."
Sy het toe geloop om in die land te gaan are optel agter die graansnyers aan. Sy het uitgekom by dié deel van die land wat behoort het aan Boas, die familielid van Elimelek.
Boas het toe juis self uit Betlehem daar aangekom en hy het vir die snyers gesê: "Mag die Here by julle wees," en hulle het hom geantwoord: "Mag die Here u seën."
Boas vra toe vir sy voorman: "Wie is daardie meisie?"
en hy antwoord: "Sy is 'n Moabitiese meisie wat saam met Naomi van Moab af gekom het.
Sy het gevra of sy are agter die snyers mag optel. Sy het toe gekom en is nog al die tyd besig van vanmôre af tot nou toe. Sy rus nou net 'n bietjie."
Boas sê toe vir Rut: "Luister, my dogter, moenie op 'n ander land gaan are optel nie; moet ook nie hier weggaan nie. Bly hier by die meisies.
Bly op die land waar hulle oes, en volg hulle. Ek het die mans aangesê om jou nie lastig te val nie. En wanneer jy dors is, gaan na die waterkruike toe en drink van die water wat die werksmense vir hulle geskep het."
Rut het diep gebuig voor Boas en gevra: "Waarom is u so goed vir my en stel u belang in my, in 'n buitelander?"
Boas antwoord haar toe: "Ek weet van alles wat jy vir jou skoonma gedoen het na die dood van haar man en dat jy jou ouers en jou geboorteland verlaat het en na 'n volk toe gekom het waarvan jy vantevore niks geweet het nie.
Mag die Here jou beloon vir wat jy gedoen het. Mag jy 'n welverdiende beloning ontvang van die Here die God van Israel onder wie se vleuels jy kom skuil het."
Sy het geantwoord: "Meneer, u bewys my 'n guns, u laat my goed voel, u is vriendelik met my, al is ek nie eers een van u slavinne nie."
Toe dit etenstyd was, sê Boas vir haar: "Kom hierheen en eet 'n stukkie brood en doop dit in die wynsous." Sy het toe by die snyers gaan sit, en Boas het vir haar gebraaide koring gegee. Nadat sy genoeg geëet het en selfs oorgehou het,
het sy opgestaan om weer te gaan are optel. Boas het sy werkers toe beveel: "Sy mag selfs tussen die gerwe are optel en julle mag haar nie pla nie;
julle moet ook van die are uit die gerwe haal en dit op die grond laat val. Sy mag dit optel sonder dat julle haar daaroor aanspreek."
Rut het tot die aand toe are opgetel in die land. En toe sy uitslaan wat sy opgetel het, was dit ongeveer dertien kilogram.
Sy het dit gevat en saamgeneem stad toe. Haar skoonma het gesien hoeveel sy bymekaargemaak het. Rut het ook van die kos wat sy oorgehou het, vir haar skoonma gegee.
Haar skoonma vra haar toe: "Waar het jy vandag are opgetel en wat het jy alles gedoen? Mag dié een wat in jou belang gestel het, deur die Here geseën word." Sy het toe vir haar skoonma vertel wat sy gedoen het en dat die man by wie sy die dag gewerk het, se naam Boas is.
Naomi sê toe vir haar skoondogter: "Mag hy geseën word deur die Here wat nie nalaat om sy trou aan lewendes en dooies te bewys nie. En," het Naomi bygevoeg, "hierdie man is familie van ons. Hy is een van ons lossers."
Rut, die Moabitiese vrou, sê toe: "Hy het ook nog vir my gesê ek moet by sy werksters bly totdat hulle klaar geoes het."
Hierop sê Naomi vir haar: "Dit is goed vir jou, my dogter, dat jy saam met sy werksters uitgaan. Op 'n ander land sal jy dalk gemolesteer word."
Rut het toe saam met die werksters van Boas are opgetel totdat die gars- en koringoes ingesamel was. Sy het nog by haar skoonma gewoon.