Swart sampioene sampioene: beskrywing, habitatte, wanneer en waar om te versamel, foto * Ander
Russula adusta, of swart laars, behoort tot die familie Russula. Hierdie sampioen word wyd in Rusland versprei en word aktief in kook gebruik. Om dit nie met ander verteenwoordigers van die koninkryk sampioene te verwar nie, is dit nodig om die biologiese eienskappe in meer besonderhede te bestudeer.
Biologiese beskrywing van swartlading:
konvekse by jong monsters, reguit van ouderdom af, word amper plat;
deursnee - van 5 tot 25 cm;
kleur - van grys tot grysbruin;
die skil kom nie af nie.
gladde, digte strukturele, silindriese vorm;
hoogte - tot 6 cm;
deursnee - 2-3 cm;
die kleur pas by die hoed of 'n toonaansteker.
dalende plate, dikwels geleë, dun;
kleur - off-white;
swart word as dit ingedruk word.
pulp op die snit bloos, word dit dan grys.
Worm affeksietempo hoog.
Smaak / reuk soet-skerp / uitgesproke muwwe, gee vorm weg.
Russula swart word oral aangetref. Dit kom voor in gemengde, naald- en bladwisselende woude. Sampioene groei in klein groepies en alleen. U kan baie selde groot aanplantings met hierdie sampioene vind. Die spesie verkies suur gronde en goeie beligting. Sit meestal in oop rye en langs paadjies.
Belangrik!Soms verskyn swart podgruzki op die grondoppervlak in sy ou vorm, en lei tot op daardie oomblik 'n semi-ondergrondse lewenstyl.
Versamel die oorweegse sampioene van Julie tot Oktober. Slegs jong monsters moet geneem word. Vir die grootste deel word ou russula deur wurms getref, en hulle het ook 'n onaangename muwwe reuk van skimmel en 'n bitter smaak. Versamel met 'n geslypte mes. Die vrugte word versigtig onder die wortel gesny en probeer om nie die miselie te beskadig nie.
Die oorweegse tipe swamme kwalifiseer as voorwaardelik eetbaar. Dit beteken dat dit as voedsel geëet kan word, maar eers moet jy dit week, kook dit en dan eers gebruik soos bedoel. Gebruik 'n swart voorlading vir stowe, braai en bak. Die produk verskil nie van groot smaaklikheid nie, daarom is dit beter om dit saam met ander sampioene te kook.
Soortgelyke spesies van die betrokke swam is russula.
Belangrik! Groen en groenerige Russula lyk soortgelyk aan ligte wortels. Die belangrikste kenmerk tussen eetbare sampioene en 'n giftige analoog is die teenwoordigheid van laasgenoemde aan die been van die ring en verdikking aan die basis.
Hulle verskil onderling in die kleur van die hoed:
Al die bogenoemde verteenwoordigers is eetbaar. Soorte russula, wat verskil in die bytende brandende smaak, is oneetbaar. Dit is mildelik giftig of giftig. Dit beteken dat as dit geëet word, sampioene matige spysverterings kan veroorsaak.
Sulke eksemplare verskil ook in die kleur van die hoed:
berk - pienk, rooi, pers en grys skakerings;
rooi - helderrooi;
pienk - 'n hoed van 'n soortgelyke kleur;
Kele-rooi kleure kom voor in die kleur (pers, bordeaux, rooi);
bros - die rand van die hoed is ligpienk, tot in die middel bruin of pers met 'n olyftint;
Meira en skerp - rooierig.
Dubbels word sampioene genoem, wat dieselfde lyk. Die oorweegse monsters het geen giftige analoë nie.
Albei verteenwoordigers is redelik eetbaar.
Verwarring van voorlading
Die verteenwoordiger behoort aan die familie Russula. Sy dop bereik 'n deursnee van 5-15 cm, konveks in jong monsters, en word uiteindelik konkaaf. Aanvanklik het 'n vuil wit kleur geverf.Later kry dit 'n grys of bruin tint. Die oppervlak is glad met 'n bietjie slym.
Lamenophore. Anders as swart voorlading, is selde dubbele plate geleë. Hulle is aanvanklik wit en kry dan 'n pienkerige of grysagtige kleur. Die been is sterk, silindries, tot 10 cm hoog en die pulp is wit, dik en breek maklik.
Het jy geweet? In 1985 word champignon in Amerika aangetref, waarvan die gewig 140 kg was, en die omtrek van die been 2 m.
Die verspreidingsgebied van die swam is dieselfde as die van die swart podgruzka. Die belangrikste verskil tussen die dubbelspel is die vlees. In 'n verdonkerende las word dit dadelik donker op die snit en bloos dit nie, soos in die monster wat oorweeg word nie.
Verskeidenheid verwys na lamellêre spesies. Dit is min bekend, hoewel dit baie opvallend is. Die hoed word gekenmerk deur 'n helder kleur, waarin grysgroen kleure by jong eksemplare heers, en olywe met pers of swart-violet by oues. Soms is die kleur egter dieselfde as die swart. Die eerste verskil is dat die geriffelde russula-skil sonder veel moeite met ongeveer 'n derde van die dop verwyder kan word, wat absoluut onmoontlik is om met 'n swart laars te doen.
Het jy geweet? Die rekordhouer vir die groeitempo onder swamme is lekker. Elke 2 minute neem dit 1 cm toe.
Borde in die hymenofoor is dikwels geleë. Dit kan styf of losgemaak word. Die been is silindries, wit, dig, 4 tot 10 cm hoog.Die pulp is digter in die been as in die hoed. Inteendeel, die vlees is broos in die onderste deel van die sampioen. Op die snit word die vlees van die russula golvend eers pienkerig, word dan rooi, word grys en word swart. Jong sampioene het 'n swak aroma en 'n bitter smaak. Ou sampioene het 'n helder vrugtige geur en 'n soetagtige nasmaak. Dit is ook 'n onderskeidende kenmerk tussen die oorweegse analoë - in swart ruik die swartpulp na skimmel en het 'n soet-skerp smaak. Swart onderlading verwys na 'n redelik algemene eetbare groep sampioene. Die vrug daarvan duur van Julie tot Oktober. Slegs jong monsters wat verskeie grade van verwerking deurgemaak het (skoonmaak, week, kook), word verbruik.