Kognitiewe persoonlikheidsversteurings - behandeling, simptome, oorsake - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Kognitiewe persoonlikheidsversteurings - Hierdie is spesifieke afwykings wat in die individu se kognitiewe sfeer voorkom en sluit die volgende simptome in: geheueverlies, intellektuele prestasie en 'n afname in ander kognitiewe prosesse van die brein in vergelyking met die individuele norm (basislyn) van elke individu. Kognitiewe of kognitiewe funksies is die mees komplekse prosesse wat in die brein voorkom. Met die hulp van hierdie prosesse word rasionele begrip van die wêreld, die verhouding en interaksie daarmee uitgevoer, gekenmerk deur doelgerigtheid.
Die kognitiewe funksies sluit in: persepsie (ontvangs) van inligting, verwerking en analise van data, hul stoor en daaropvolgende berging, uitruil van data, ontwikkeling en implementering van 'n aksieplan. Die oorsake van kognitiewe versteurings kan baie kwale wees, wat verskil in die meganismes en toestande van voorkoms, verloop van die siekte.
Oorsake van kognitiewe afwykings
Kognitiewe inkorting is funksioneel en organies van aard. Funksionele afwykings in die kognitiewe sfeer word gevorm in die afwesigheid van direkte breinskade. Oorwerk, spanning en konstante oorstremming, negatiewe emosies - dit alles kan funksionele kognitiewe versteurings veroorsaak. Funksionele afwykings van die kognitiewe sfeer kan op enige ouderdom ontwikkel. Sulke versteurings word nie as gevaarlik beskou nie en hul manifestasies verdwyn altyd of hul manifestasies verminder aansienlik na die uitskakeling van die oorsaak van oortredings. In sommige gevalle kan die gebruik van geneesmiddelterapie egter vereis word.
Organiese toestande in die kognitiewe sfeer word veroorsaak deur breinskade as gevolg van siektes. Hulle is meer algemeen by ouer mense en het gewoonlik meer stabiele eienskappe. Egter korrekte terapie help selfs in hierdie gevalle om verbetering in die toestand te behaal en die groei van oortredings in die toekoms te voorkom.
Die mees algemene oorsake van organiese patologieë in die kognitiewe sfeer word oorweeg: onvoldoende bloedtoevoer na die brein en ouderdomverwante afname in breinmassa of atrofie.
Die gebrek aan bloedtoevoer na die brein kan voorkom as gevolg van hipertensie, kardiovaskulêre siekte en beroerte. Daarom is dit baie belangrik om hierdie siektes en hul korrekte behandeling betyds te diagnoseer. Anders kan ernstige komplikasies voorkom. Bloeddruk, die handhawing van normale bloedsuikervlakke en cholesterol, moet spesiale aandag kry. Vaskulêre kognitiewe versteurings, wat ontstaan ​​as gevolg van chroniese serebrale isgemie, herhalende beroertes, of 'n kombinasie daarvan, word ook onderskei. Sulke patologieë word verdeel in twee variante: afwykings wat ontstaan ​​as gevolg van die patologie van klein vate en versteurings weens die patologie van groot vate. Neuropsigologiese kenmerke van die bespeurde toestande, wat hul verhouding weerspieël met 'n skending in die werk van die voorste lobbe van die brein, sal 'n vaskulêre etiologie van kognitiewe versteurings aandui.
Vaskulêre kognitiewe persoonlikheidsversteurings is vandag algemeen in die gebruik van neurologiese patologieë.
Tydens breinatrofie, as gevolg van ouderdomverwante veranderinge, word meer uitgesproke patologieë van kognitiewe funksies gevorm. Hierdie toestand staan ​​bekend as die siekte van Alzheimer en word beskou as 'n progressiewe siekte. Die groeikoers van patologieë in die kognitiewe sfeer kan egter aansienlik wissel. Meestal word die simptome gekenmerk deur 'n stadige toename, waardeur pasiënte onafhanklikheid en onafhanklikheid vir baie jare kan handhaaf. Voldoende terapie is van groot belang vir sulke pasiënte. Moderne terapiemetodes help verbeter in die pasiënt se toestand en langtermyn stabilisering van manifestasies.
Ook die oorsake van patologieë in die kognitiewe sfeer kan ander siektes van die brein wees, kardiovaskulêre mislukking, siektes van interne organe, metaboliese afwykings, alkoholmisbruik of ander vergiftigings.
Simptome van kognitiewe versteurings
Kognitiewe inkorting word gekenmerk deur spesifieke simptome, wat afhang van die mate waartoe die patologiese proses geleë is en watter dele van die brein dit beïnvloed. Die nederlaag van individuele gebiede veroorsaak 'n skending van individuele kognitiewe funksies, maar steeds is daar dikwels 'n wanorde van verskeie of alle funksies gelyktydig.
Kognitiewe inkorting veroorsaak 'n afname in verstandelike prestasie, geheueverlies, probleme om u eie gedagtes uit te druk of iemand se toespraak te verstaan, verswakking van konsentrasie. In ernstige siektes mag pasiënte nie kla oor enigiets as gevolg van die verlies van kritisiteit aan hul eie toestand nie.
Onder die patologieë van die kognitiewe sfeer word geheuegebrek beskou as die mees algemene simptoom. Eerstens is daar progressiewe oortredings in die onthou van onlangse gebeure, en geleidelik en verre gebeure. Daarbenewens kan die mentale aktiwiteit afneem, die denke sal ontwrig word, waardeur die individu nie inligting korrek kan evalueer nie, die vermoë om data op te som en gevolgtrekkings te versleg. Nog 'n ewe algemene manifestasie van kognitiewe inkorting is die verswakking van konsentrasie. Dit is moeilik vir individue met sulke manifestasies om sterk geestelike aktiwiteit te handhaaf, om op spesifieke take te konsentreer.
Die term "matige kognitiewe persoonlikheidsversteurings" impliseer gewoonlik die ontwrigting van een of meer kognitiewe prosesse buite die ouderdomsgrense, maar bereik nie die erns van demensie nie. Matige kognitiewe gestremdhede word hoofsaaklik beskou as 'n patologiese toestand, die gevolg waarvan transformasies in hierdie stadium nie net beperk word tot ouderdomsverwante onwettige prosesse nie.
Volgens verskeie studies word die sindroom van ligte kognitiewe versteurings waargeneem in 20% van individue ouer as 65 jaar. Studies toon ook dat dementie binne vyf jaar in 60% van individue met hierdie patologie ontwikkel.
Ligte kognitiewe versteurings in 20-30% van die gevalle is aanhoudend of traag progressief, met ander woorde hulle vertaal nie in demensie nie. Sulke afwykings kan vir 'n lang tyd onopgemerk deur individue bly. As die teenwoordigheid van verskeie simptome egter binne 'n kort tydjie voorkom, moet u die spesialiste kontak vir raad.
Die volgende simptome dui op die teenwoordigheid van kognitiewe inkorting: probleme met die uitvoer van konvensionele teloperasies, probleme met die herhaling van inligting wat net ontvang is, oriëntasieversteuring in onbekende terreine, probleme met die memorisering van die name van nuwe mense in die omgewing, voor die hand liggend probleme met die keuse van woorde tydens normale gesprek.
Ligte kognitiewe versteurings wat in die vroeë fases van hul ontwikkeling geïdentifiseer is, is redelik aanvaarbaar vir regstelling met behulp van dwelms en verskeie sielkundige tegnieke.
Ten einde die erns van kognitiewe inkorting te bepaal, word spesiale neuropsigologiese toetse toegepas, wat bestaan ​​uit die beantwoording van 'n aantal vrae en die uitvoering van sekere take deur die pasiënt. In ooreenstemming met die resultate van toetsing, word dit moontlik om die teenwoordigheid van afwykings van sekere kognitiewe funksies, sowel as die erns daarvan, te bepaal. Toetsopdragte kan in die vorm van eenvoudige wiskundige bewerkings wees, soos toevoeging of aftrekking, skryf van iets op papier, herhaling van 'n paar woorde, definiëring van die voorwerpe wat getoon word, ens.
Die verouderingsstaat is 'n ligte kognitiewe inkorting. Met ander woorde, ligte gestremdhede van kognitiewe funksies is patologieë van hoër breinfunksies, wat veral deur vaskulêre demensie gekenmerk word deur 'n aantal stadiums in hul ontwikkeling, bepaal deur 'n opeenvolgende toename in simptome - begin met geringe afnames van kognitiewe sfeer funksies, hoofsaaklik geheue demensies.
Volgens die aanbevelings van die internasionale klassifikasie van siektes is die diagnose van ligte kognitiewe inkorting moontlik met die volgende simptome: inkorting van geheuefunksie, aandag of afname in leervermoë,
Wanneer geestelike werk gedoen word, is daar hoë moegheid. Terselfdertyd lei die wanorde van die funksie van geheue en die inkorting van die funksionering van ander breinfunksies nie tot atrofiese demensie nie en is dit nie verwant aan delirium nie. Die genoemde oortredings het serebrovaskulêre oorsprong.
Die kliniese manifestasies van hierdie afwyking stem ooreen met 'n stabiele serebrale sindroom, wat hoofsaaklik verwys na psigopatologiese toestande wat 'n skending van verskillende areas van die psige weerspieël, insluitende kognitiewe funksies. Ten spyte daarvan word die serebrale sindroom gekenmerk deur die eksterne bewaring van pasiënte, die afwesigheid van ernstige gestremdhede van verstandelike, kritiese en prognostiese prosesse, die illusie van onstabiliteit en deursigtigheid van asteniese gestremdhede.
Diagnose van hierdie oortreding is gebaseer op die resultate van kliniese ondersoeke en die bevindings van 'n eksperimentele sielkundige studie.
Ligte kognitiewe inkorting word van organiese afwykings onderskei deurdat stoornisse in die kognitiewe sfeer nie saam met emosionele (affektiewe onstabiliteit), produktiewe (! Paranoia) en gedragsversteurings (onvoldoende) lei nie.
Kognitiewe versteuring by kinders
Die ontwikkeling van kognitiewe funksies is meestal afhanklik van die voorsiening van die menslike liggaam met vitamiene en ander voordelige stowwe.
Vandag word ongelukkig die probleem van hipovitaminose by kinders besonder akuut. Die gebruik van verfynde voedselprodukte, produkte van langtermynopberging, goedere wat aan langdurige hittebehandeling onderworpe is, lei tot die onmoontlikheid om slegs die vereiste aantal noodsaaklike mikronutriënte met behulp van 'n dieet aan te vul.
Volgens onlangse studies van die vitamien- en minerale toestand van die liggaam van kinders, kan die gevolgtrekking gemaak word dat die tekort aan ascorbiensuur (vitamien C) onder die land se kinderbevolking byna 95% bereik, ongeveer 80% van die kinders het 'n tekort aan tiamien (vitamien B1), riboflavin (vitamien B2) ), piridoksien (vitamien B6), niasien (vitamien B4 of PP) en foliensuur (vitamien B9). Kognitiewe funksies is vandag die mees komplekse en nie volledig begrypende verskynsel nie. 'N Verskeidenheid studies het egter die beoordeling van individuele kognitiewe prosesse, soos reproduksie, geheue, helderheid van verstandelike persepsie, intensiteit van denkprosesse, konsentrasievermoë, leer, probleemoplossing, mobilisering, het dit moontlik gemaak om 'n duidelike verband tussen die kognitiewe funksies van kinders en hul voorsiening met sekere mikronutriënte te bepaal. .
Vandag is kognitiewe inkorting een van die belangrikste probleme van psigiatrie en neurologie. Sulke patologieë word ongelukkig waargeneem in ongeveer 20% van die vakke van kinderjare en adolessensie.
Die voorkoms van spraakafwykings en taalfunksies, wat skryf- en leesafwykings insluit, wissel van 5% tot 20%. Outisme spektrum afwykings bereik bykans 17%. Gebrek aan aandag in samewerking met verhoogde aktiwiteit word waargeneem in ongeveer 7% van kinders en adolessente. Sielkundige ontwikkelingsversteurings, emosionele afwykings, verstandelike gestremdheid en gedragsversteurings is ook wydverspreid. Die algemeenste verskynsel is egter 'n ontwikkelingsversteuring van leervaardighede, motoriese prosesse, gemengde spesifieke ontwikkelingsafwykings.
Kognitiewe versteurings by kinders is die algemeenste as gevolg van siektes wat gekenmerk word deur dysgenese van die serebrale korteks, aangebore metaboliese afwykings wat die senuweestelsel beïnvloed, degeneratiewe siektes, skade aan die senuweestelsel tydens die vorming van die fetus.
Perinatale letsels van die senuweestelsel sluit in: serebrale hipoksie, trauma as gevolg van geboorte, intrauteriene infeksie. Daarom bly die diagnose van die aanvanklike fases van kognitiewe inkorting by kinders 'n belangrike probleem tot vandag toe. Die vroeë resultate dra by tot meer tydige voorskryf van toepaslike terapie en voorkoming van vroeë ongeskiktheid van kinders. Vandag is diagnostiek van kinderpatologieë op die kognitiewe gebied slegs moontlik met behulp van 'n omvattende kliniese ondersoek, kliniese en psigopatologiese ondersoek, psigometriese, neuropsigologiese navorsingsmetodes.
In ons tyd is kognitiewe inkorting bykans een van die mees algemene neurologiese simptome, aangesien 'n belangrike deel van die serebrale korteks direk verband hou met die voorsiening van kognitiewe prosesse. Bykans enige siekte wat die brein behels, sal gepaard gaan met kognitiewe inkorting.
Kognitiewe persoonlikheidsversteurings kombineer skendings van die vyf hoof breinprosesse: gnosis, geheue, spraak, denke en praktyke. Dikwels voeg hierdie ses prosesse nog sesde aandag by. Vandag bly dit 'n oop vraag of aandag sy eie inhoud het of nog steeds 'n afgeleide is. Die probleem van kognitiewe inkorting, bo alles, is 'n probleem van 'n veroudering van die bevolking.
Kognitiewe versteurings is sag, matig en ernstig.
Ligte versteurings van kognitiewe prosesse word slegs weens 'n deeglike neuropsigologiese ondersoek bespeur en beïnvloed gewoonlik nie die alledaagse lewe nie, alhoewel dit soms 'n individu se subjektiewe angs kan veroorsaak.
Matige kognitiewe versteurings is buite die ouderdomsnorm, maar tot dusver lei dit nie tot beperkings in alledaagse aktiwiteite nie en raak slegs die komplekse vorms daarvan. Individue met matige patologieë van die kognitiewe sfeer behou, as 'n reël, hul onafhanklikheid en outonomie.
Erge kognitiewe inkorting het 'n beduidende negatiewe uitwerking op die alledaagse lewe. Pasiënte ervaar beduidende probleme in daaglikse aktiwiteite, beroep, aktiwiteit, sosiale sfeer, en in latere stadiums - in selfdiens. Dementie verwys na ernstige kognitiewe patologieë.
Die keuse van terapeutiese strategie hang af van die oorsaak van kognitiewe versteurings en die erns van sulke afwykings. Indien moontlik, moet behandeling uitgevoer word, wat daarop gemik sal wees om die patologiese prosesse wat in die liggaam voorkom, reg te stel. Ten einde kognitiewe inkorting self te behandel, word inhibeerders van sentraalwerkende asetielcholinesterase gebruik.
Ook word psigoterapiemetodes gebruik om persoonlikheidsversteurings te behandel. Byvoorbeeld, in hul boek A. Beck en A. Freeman, "Kognitiewe psigoterapie van persoonlikheidsversteurings", het die probleme van diagnose en individuele benadering uitgelig in die behandeling van persoonlikheidsversteurings deur gebruik te maak van kognitiewe psigoterapie. Die invloed van kognitiewe strukture op die vorming van persoonlikheidsversteurings, houdings en houdings wat elkeen kenmerk van sulke oortredings, heropbou, transformasie en herinterpretasie van strukture.
In die vroeë stadiums van ontwikkelingsversteurings word kognitiewe psigoterapie van persoonlikheidsversteurings in baie opsigte beskou as insigterapie, wat in sy arsenaal introspektiewe metodes ontwerp vir persoonlike transformasies van die pasiënt.
Kognitiewe terapie is daarop gemik om pasiënte te help om hul kognitiewe strukture te bestudeer en om hul eie gedrag of gedagtes te verander. Die bestudering van die strukture en patrone van kognitiewe prosesse en die aanleer van adaptiewe reaksies op negatiewe gedagtes en selfverminderende houdings is uiteindelik belangrike doelwitte van psigoterapie. Dit is nodig om te streef na opeenvolgende transformasies, maar nie vir die oombliklike resultaat nie. Постановка последовательно усложняющихся заданий, последовательные небольшие шажки, оценивание ответов и реагирования с позиции желательных трансформаций, постепенное приспособление к стрессовым факторам и тревожности, психотерапевтическая поддержка позволяют пациенту совершить попытку с целью собственного изменения.
В случае появления когнитивных нарушений, большинство из них будет неустанно прогрессировать. Daarom is die vernaamste taak in die voorkomende maatreëls van kognitiewe versteurings om te verlangsaam, om die verdere verloop van die destruktiewe proses te stop.
Om die progressie van kognitiewe inkorting te voorkom, moet jy gereeld medikasie (asetielcholinesterase-inhibeerders) inneem. Dit is ook nodig om te probeer om gebroke prosesse te ondersteun. Hiervoor moet jy verskillende oefeninge uitvoer wat daarop gemik is om sekere funksies op te lei (byvoorbeeld, in geval van geheueverlies, moet gedigte geleer word). Daarbenewens is dit ook nodig om die invloed van stresvolle situasies te vermy, aangesien tydens die angs die versteurings van kognitiewe prosesse selfs meer uitgesproke word.