Massangano | Boendoe se blog argief
Ek het in Junie oor hierdie kerk geskryf. Sederdien het ek bietjie meer oor hom uitgevind. Ag, ek moet regtig iets aan my Portugees doen! Soveel feite en soms net interessante brokkies gaan verby my omdat ek nie die taal behoorlik magtig is nie. Die nuwe inligting het ek gekry deur met 'n Portugees, wat ook Angolese burgerskap het, te praat, asook talle websites en blogs te besoek. Om 'n Portugese blog/website te vertaal na Engels en nog steeds sin daaruit te maak, is 'n prestasie op sigself!
Die plekkie is genaamd Massangano. Dis geleë op die oewer van die Kwanza rivier en die dorpie is vandag 'n tipiese Afrika village. Daar was eens op 'n tyd 'n teerpad, maar vandag moet mens 'n kronkelende grondpaadjie volg om daar uit te kom.
'n Ou foto van die fort (links) en die kerk.
Daar is 'n fort en 'n kerk. Die fort is gebou in 1583, die kerk in ongeveer dieselfde tydperk. Paulo Dias de Novais, die stigter van Luanda, het vanuit Massangano die plaaslike bevolking 'onder beheer' gehou, en ook slawe van die binneland met die Kwanza na Luanda vervoer. Die Hollanders het van 1641 tot 1648 die kusgebied van Angola beset. Gedurende daardie tydperk was Massangano die hoofstad van Angola. Ten minste, dit was vir die Portugese die hoofstad! De Novais is op 9 Mei 1589 oorlede en hy is begrawe by die kerk. Sy oorskot is in die 17e eeu na Luanda verskuif, maar die monument ter ere aan hom, bestaan nog. 'n Grusame stukkie wat ek op 'n blog gelees het, is dat 'n priester lewendig begrawe is by die ingang van die kerk!
Die huidige toestand van die fort en kerk is beroerd. Die fort is in 1996 aan UNESCO voorgelê as 'n World Heritage Site, maar wat sederdien gebeur het, is onseker. Al wat seker is, is dat niemand sedert Portugese bewind, enige restourasiewerk aan die kerk òf fort gedoen het nie. By my Portugese vriend het ek gehoor dat die plaaslike bevolking nie veel erg het aan Portugese geskiedenis nie. (Lui dit 'n klokkie?) Hulle argument is dat dit nie deel van hul geskiedenis is nie, en nie die moeite werd is om te red nie.
Ek was gelukkig genoeg om foto's op te spoor van hoe die kerk in 1950, vòòr restourasie, gelyk het, en in 1972, duidelik gerestoureer en in stand gehou.
In 1950. De Novais se monument in die voorgrond
Hartseer, hartseer, hartseer. Tensy iemand hier gaan ingryp, gaan hierdie kerk (en fort) binnekort net 'n hoop stene wees. Terloops, die fort is in 'n veel erger toestand, maar dis die kerk se lot wat my veral aan die hart gryp.