Skotland se langste neolitiese stal wat deur voëlkykers vernietig is - Geskiedenis Podcasts - 2021
'N 5000 jaar oue klipgrafstruktuur in die noorde van Skotland is doelbewus uitmekaar geruk om plek te maak vir 'n lelike rooihalsvoëlvel, gemaak van 'n houtpallet en die afdak vir 'n bakkie. En om 'n element van die klas by te voeg, is die vel camouflage geverf!
Dit staan ​​bekend as Carn Glas long cairn en is een van 'n groep van drie neolitiese grafheuwels in Achvraid, Essich, naby Inverness. Hierdie webwerf, wat in die 4de millennium v.C. geskep is vir begrafnisrites en begrafnisse, word deur die wet beskerm en Noord -Skotland se argeologiese vereniging (NOSAS) het aan verslaggewers by The Press and Journal gesê: "die steen is doelbewus beskadig." In 'n plasing op sosiale media het hulle bygevoeg: 'Blykbaar is gras gesny en klippe verwyder om 'n tydelike struktuur te skep. Dit is 'n geskeduleerde monument en die polisie, Historic Environment Scotland (HES) en Highland Council weet dit. Kom ons hoop dat 'n voorbeeld van die oortreders gemaak kan word. "
'N Foto van die velstruktuur wat by Carn Glas -reën opgerig is. (Beeld: NOSAS)
Die polisie in Skotland het aan verslaggewers by The BBC gesê dat die misdadigers "die gras en klippe verwyder het" uit een van die drie begraafplekke op die terrein en dat hulle die velle by Carn Glas, wat as die langste begraafplaas in Skotland beskou is, geïnstalleer het wegkruip "het hulle in 'heavy metal pins' ingedruk. Dit lyk asof ek elke week nog 'n skokkende verhaal oor argeologiese vandalisme moet sien, en ek begin patrone sien opkom.
In die Naam van Just Cause
Ek vind dat hierdie verskynsels van argeologiese vandalisme in die ooste meestal in die 'naam van iets' voorkom, om 'n ideologie te ondersteun, byvoorbeeld vernietig Isis Boeddhistiese standbeelde in die naam van 'godsdiens' en toe tien ou grafte in China vernietig deur stootskrapers vir 'n IKEA -winkel in Nanjing, China, is dit gedoen in die naam van 'wins'. Verder, volgens Simon Jenkins, skryf in die Voog, Junie 2007 Amerikaanse soldate in 2003 het Nebukadnesar se groot stad Babilon stelselmatig verwoes en ''n 2 500 jaar oue baksteenpaadjie wat na die Ishtar-poort lei en die ondergrond gebruik om sandsakke te vul, vir 'n kamp van 150 hektaar met helikopse en parkeerterreine.'
Kan Ierland se Cairn T werklik die graf van die profeet Jeremia wees?
Nuwe bewyse bevestig die Bybelse verslae van die Babiloniese vernietiging van Jerusalem
Die Ishtar -poort en die gode van Babilon
Foto van die oorblyfsels uit die dertigerjare van die opgrawingsplek in Babilon.
Nie dat ek met enige van hierdie aksies saamstem of dit onderskryf nie - ek moet erken dat ek kan 'verstaan' waarom 'n terreurgroep met 'n verwronge godsdienstige ideologie godsdienstige standbeelde kan vernietig om hul flikkerende agenda te bevorder. En in China, soveel as wat dit my hartseer maak, kan ek begryp waarom 'n ketting van bonus-geïnspireerde sakelui kan besluit om ou grafte op te rig as hulle aandeelhouers laat kwyl. Dit is ook vir my nie moeilik om te verstaan ​​waarom Amerikaanse soldate wat deur oorlog geteister is buite die paleis van Saddam Hussain in 'n antieke gebou kan grawe om beskerming te vind by 'n mortiervuur ​​in die laaste stadium van die omverwerping van 'n bose regime nie.
Alhoewel hierdie dade niks minder as skokkend is nie, kan ek 'verstaan' hoekom breingespoelde, gulsige en bedreigde mense sulke dinge kan doen. Wat my egter laat sidder, omdat ek nie my kop kan omhels nie, is die onlangse toename in leë, klein en sinnelose vandalisme, wat grootliks in die weste voorkom.
5 000 jaar oue houtsneewerk met skiër in Noorweë, vernietig deur jongmense
Die heilige spookdorp Ani, stad van 1001 kerke: deur die mens verlate, deur die natuur vernietig
Cairn de Barnenez: een van die oudste strukture ter wêreld
Die Brimham Rocks ( Publieke domein )
Ek het net verlede maand 'n storie behandel oor 'n bende jongmense in Engeland wat 'n massiewe rots van 'n rots afrol wat die Brimham Rocks, 'n ystydformasie in die Yorkshire Dales, vernietig het. Vroeër hierdie jaar het ek amper op my sleutelbord gehuil en geskryf oor die FBI wat 'n 24-jarige Amerikaanse man, Michael Rohana, aangekla het omdat hy 'n duim van 'n 2 000-jarige Chinese terracotta-vegter afgedruk het "om sy vriende te beïndruk. " En nou moet ek verslag doen oor 'n ander daad van argeologiese vernietiging, wat glo of nie, gepleeg is in die naam van 'voëlkyk'. Maar was dit?
Vandalisme word gedefinieer as '' aksie wat doelbewuste vernietiging of beskadiging van openbare of private eiendom behels 'na 'n ou Germaanse volk, The Vandals, wat Rome onder koning Genseric in 455 na Christus gewelddadig en sinneloos verwoes het. Ek vermoed dat in die geval van die 'Inverness bird hide' misdadiger, maar dit was moontlik nie 'n doelbewuste of bewustelike daad van vandalisme soos sommige verslaggewers dit blyk te maak nie. Ek dink dit is 'n klassieke geval, nie van opsetlike, maar sinnelose vandalisme nie.
Kom ons kyk vir 'n oomblik na die bewyse wat die 'voëlskuil' bied. Iemand in die Inverness -voëlkykgemeenskap het 'vorendag gekom' met wat hulle moes gedink het 'n wonderlike idee was. Nadat hulle die toepaslike vragmotor-topper gekry het, het hulle 'n aansienlike skilderprojek onderneem om hul camo-monster in vorm te vorm.
Toe word hierdie super smaaklose asblik na die plek gery en tot by die steenbak gestap. Net soos die ou steenbouers 5000 jaar gelede gedoen het, nadat hulle die plek vir hul nuwe struktuur gekies het, is die gebied van klippe skoongemaak en platgetrek. Alhoewel die fondamente van die neolitiese rots 5000 jaar lank in plek gebly het, is die poging tot voëlkykers van 2018 in minder as 'n paar weke omgewaai. En daarin lê die wegneem in hierdie alles.
Nie dat ek saamstem met alles wat hy sê nie, maar in 2013 het pous Francis iets gesê wat nog steeds by my aanklank vind: 'Oor die hele wêreld vandag', het hy gesê, word die kragtige 'voed op magteloses' en te veel mense word behandel as ' verbruikersgoedere wat gebruik moet word en dan weggegooi word. " En volgens 'n eko-besigheidsartikel: "Massaverbruik en inkopies is vandag 'n lewenswyse in die weste, en van vinnige mode tot die volgende iPhone wag verbruikers soms nie eers op iets om te breek of te verslap voordat hulle dit vervang nie. . " 'N' Gooi weg 'samelewing is 'n menslike samelewing wat sterk belê is in oorverbruik en oormatige produksie van kortstondige of weggooibare goed, eerder as om duursame goedere te maak en dit te herstel.
Die installeerder van die voëlhuid het 'groot waarde' beleef in die herwinning van 'n 10-jarige vragmotor, maar tog het hy nie 'n glans van waarde in die 5000-jarige stal gesien nie, wat hy sonder moeite uitmekaar geskeur het om dit te installeer. Kan daar 'n skerper projeksie van 'n 'weggooigemeenskap' wees as in hierdie verhaal?
Die Verenigde Koninkryk Wandel- en trektoere
Die West Highland Way is die bekendste en miskien die gewildste langpadroete in Skotland. Dit is 154 km lank en begin in Milngavie (aan die rand van Glasgow) en eindig in Fort William. Dit is 'n ongelooflike uiteenlopende roete wat 'n paar van die beste natuurskoon wat Skotland te bied het, ondersoek. Van berge en mere, tot heide en landbougrond, die West Highland Way -trek het regtig alles.
Alle oornagverblyf. Die opsies wissel van vriendelike, met die hand uitgesoekte B & B's, tot meer luukse 4* hotelle, tot kampeerplekke vir diegene wat die natuur wil bereik. Kontak Thistle Trekking om u verblyfvoorkeure te bespreek.
Alle trekke vergesel van 'n volledig gekwalifiseerde Mountain Leader -gids.
Kom op en af ​​by aankomspunte en vervoer terug na u vertrekpunt.
Deur-tot-deur bagasie-oordrag tussen elke stop is ingesluit (jy dra net jou dagpak).
Volgemaakte ontbyt ingesluit by hotel- en B & ampB -verblyf.
Tente en kampeertoerusting word voorsien (slaapsakke en persoonlike items uitgesluit).
'N Ondersteuningsvoertuig is beskikbaar op alle trekke, sodat u afdelings kan oorslaan indien nodig, plus 24/7 noodhulp.
Historiese Shropshire -staptoer
Gesin, avontuur, stap en trekking, navigeer, aktief, stap
Klein groep toer, privaat begeleide toer
Lees meer Besoek webwerf
Ons vertrek uit die dorp en klim deur die 'klein Switserland' van Shropshire, verby Victoriaanse reservoirs en kyk na antieke fossiele terwyl ons na die top van die Mynd kom en leer oor die geskiedenis en kenmerke.
Die roete begin in die beroemde Carding Mill Valley vanaf 'n parkeerterrein van die National Trust, klim op die steil paadjies verby watervalle, mere, bronsouderdomme en ystertydperke, bereik die Pole Bank -beraad met uitsigte oor Wallis, Shropshire, Hereford en Worcestershire waar Woolly Mammote het eens rondgedwaal en sweeftuie sweef nou. Ons volg ou spore, soos die Portway -paadjie wat 'n paar kilometer oor die rant ry en ons in die groepe afdaal, en eindig terug by die kafee vir koek.
Gekwalifiseerde bergleiers en ervare instrukteurs.
Sonondergang oor die Dales
Kyk na die sonsondergang oor die Yorkshire Dales
Avontuur, stap en trekking, navigeer, aktief, stap, natuur en natuurlewe, nasionale parke, kookkuns, kos
Privaat begeleide toer
Gaan vanuit die dorpie West Burton verby die beroemde pragtige waterval voordat u hoogte bereik deur bosveld, waar u 'n magdom veldblomme kan sien en u oë kan hou vir die vreemde vroeë aand hertjies. Kom uit op die vallei, waar 'n wonderlike uitsig oor die Dales begin oopgaan en u gids u sal help om fossiele wat meer as 300 miljoen jaar gelede in die rotse ingebed is, te sien.
Na 'n laaste opdraande opdraande, geniet u van 'n heerlike wandeling langs ommuurde groen bane om by u perfekte sonsondergang te kom, waar u gids drankies en peuselhappies kan verskaf terwyl u die sonsondergang geniet oor 'n asemrowende uitsig oor Wensleydale, Bishopdale en die Waldenvallei.
Sodra die son onder is, sal u gids verseker dat u veilig terugkom in West Burton terwyl die nag daal.
'N Gekwalifiseerde, plaaslike stapgids wat die staptog lei en insig gee in die omgewing en landskap wat u sal dek.
'N Piekniekmiddagete met plaaslike produkte en 'n drankie in 'n plattelandse herberg aan die einde van u stap.
Beplanning voor die reis om te dek wat om te bring, enige vrae oor die staptog, enige dieetvereistes, ens
Kinder verkenning stap en ontbyt spesiaal
Avontuur, stap en trekking, aktief, stap, natuur en natuurlewe, nasionale parke, kookkuns, kos, alleenreis
Avontuur, voetslaan en trekking, aktief, stap, natuur en natuurlewe, nasionale parke, kookkuns, kos, alleenreis
'N Toer deur die oostelike kant van Peak District se hoogste berg.
Saam geniet ons die rustigheid van die dagbreek en panoramiese uitsigte, met net voëlgesang vir geselskap. Teen 'n bestendige pas klim ons op die plato, verby die atmosferiese, geheimsinnige vorms van grintstertors. Terwyl die son opkom, gaan sit ons op 'n gemaklike plek vir koffie, tee, lemoensap, croissant, gebak en vrugte. Ons het dan 'n bietjie meer tyd om in die vars oggendlug te verken voordat ons teruggaan na Edale.
Verskeie van ons staptogte sluit in verfrissings op die roete, om die dag se sakies lig te hou en die maksimum genot van die dag te maksimeer.
Ons leiers is ervare in die berg- en heidelandomgewing van die Peak District.
Mini-onderbrekings sluit in 'n verblyf in 'n uitstekende Inn B & ampB met en suite-kamers.
Hondvriendelike begeleide wandelinge
Verken die Peak District met u harige vriend
Avontuur, stap en trekking, navigeer, aktief, stap, natuur en natuurlewe, nasionale parke, alleenreise
Avontuur, voetslaan en trekking, navigeer, aktief, stap, natuur en natuurlewe, nasionale parke, alleenreise
Gebaseer op die historiese Hayfield, 'n skilderagtige dorpie met uitstekende kroeë, kafees en verblyfkeuses. Elke hondvriendelike staptog vertoon 'n wonderlike panoramiese uitsig vanaf die roetes. John en Stu is albei ervare honde -eienaars. Hulle lei gereeld groepe saam en deel die plesier van die Peak -distrik, die natuurskoon en die omgewing met groot entoesiasme.
Die Skotse Crannog -brand het baie vernietig, maar die hoop bly
Die beroemde houthuis van die Ystertydperk het die afgelope 25 jaar op stelte 'n entjie van die oewer van die oewer by Kenmore in Perthshire gestaan. Mike Benson, die direkteur van die Crannog -sentrum, het gesê kringtelevisiemateriaal wys dat die brand posgevat het en die huis binne enkele minute verwoes het. Hy het gesê dat dit ''n verwoestende slag was'. Hy het egter aan die BBC dat die belangrikste ding is dat niemand seergekry het nie, 'die crannog is weg, maar dit is nie die einde van die verhaal nie,' het mnr. Benson bygevoeg.
Mnr John Ward was getuie van die brand, en hy het aan die PA nuusagentskap dat dit verwoestend was om te sien hoe die vuur die stelhuis tot by die waterlyn brand. Mnr. Ward het aan die BBC gesê dat hy dit sien brand het, en hy het gesê dat dit 'gelukkig was dat die wind 'n westelike wind was, of dat dit baie meer skade sou berokken het.' Benson het gesê dat hy sedert die voorval oorval is met ondersteuning en dat hy 'dankbaar is dat die museumversameling ongeskonde is'.
'N Duiker het 'n neolitiese ca. 3500 v.C. Ustan -vaartuig gevind naby 'n onderwater kraan in Loch Arnish, Skotland. (C Murray / Oudheid)
Skotland vandaan kom Scoti, die Latynse naam vir die Gaels. Philip Freeman het bespiegel oor die waarskynlikheid dat 'n groep stropers 'n naam van 'n Indo-Europese wortel sal aanneem, *skot, met verwysing na die parallel in Grieks skotos (σκότος), wat "duisternis, somberheid" beteken.  Die laat Latynse woord Scotia ("land of the Gaels") is aanvanklik gebruik om na Ierland te verwys,  en eweneens in die vroeë ou Engels Skotland is vir Ierland gebruik.  Uiterlik teen die 11de eeu, Scotia word gebruik om langs (Gaeliessprekend) Skotland noord van die River Forth te verwys Albanië of Albany, beide afgelei van die Gaelies Alba.  Die gebruik van die woorde Skotte en Skotland om alles te omvat wat nou Skotland is, het in die laat Middeleeue algemeen geword. 
Herhaalde gletsers, wat die hele landmassa van die moderne Skotland bedek het, het alle spore van menslike bewoning wat voor die Mesolitiese tydperk bestaan ​​het, vernietig. Daar word geglo dat die eerste post-gletsjegroepe jagter-versamelaars ongeveer 12 800 jaar gelede in Skotland aangekom het toe die ys teruggetrek het na die laaste gletsering.  Destyds was Skotland bedek met woude, meer bogrond, en die belangrikste vorm van vervoer was per water. : 9 Hierdie setlaars het ongeveer 9 500 jaar gelede die eerste bekende permanente huise op Skotse grond begin bou, en die eerste dorpe ongeveer 6 000 jaar gelede. Die goed bewaarde dorpie Skara Brae op die vasteland van Orkney dateer uit hierdie tydperk. Neolitiese bewoning, begrafnis en rituele is veral algemeen en goed bewaar in die Noordelike Eilande en Wes -Eilande, waar 'n gebrek aan bome daartoe gelei het dat die meeste strukture van plaaslike klip gebou is.  Bewyse van gesofistikeerde voor-Christelike geloofstelsels word bewys deur plekke soos die Callanish Stones on Lewis en die Maes Howe op Orkney, wat in die derde millennium vC gebou is. : 38
Die eerste skriftelike verwysing na Skotland was in 320 vC deur die Griekse matroos Pytheas, wat die noordelike punt van Brittanje "Orcas" genoem het, die bron van die naam van die Orkney -eilande. : 10 Gedurende die eerste millennium vC het die samelewing dramaties verander na 'n hoofskapsmodel, aangesien konsolidasie van vestiging tot die konsentrasie van rykdom en ondergrondse voorraad oortollige voedsel gelei het. : 11
Die Romeinse verowering van Brittanje is nooit voltooi nie, en die grootste deel van die moderne Skotland is nie onder Romeinse politieke beheer gebring nie.  Die eerste Romeinse inval in Skotland het plaasgevind in 79 nC, toe Agricola Skotland binnegeval het, verslaan hy 'n Caledoniese leër in die Slag van Mons Graupius in 83 nC. : 12 Na die Romeinse oorwinning is daar kortliks Romeinse forte langs die Gask Ridge naby die Highland -lyn aangebring, maar drie jaar na die geveg het die Romeinse leërs teruggetrek na die Suidelike Hoogland.  Oorblyfsels van Romeinse forte wat in die 1ste eeu gevestig is, is so ver noord as die Moray Firth gevind.  Teen die bewind van die Romeinse keiser Trajanus (r. 98–117) het die Romeinse beheer verval na Brittanje suid van 'n lyn tussen die rivier die Tyne en die Solway Firth.  Langs hierdie lyn het Trajan se opvolger Hadrian (r. 117–138) Hadrian's Wall in Noord -Engeland opgerig : 12 en die Limes Britannicus het die noordelike grens van die Romeinse Ryk geword.   Die Romeinse invloed op die suidelike deel van die land was aansienlik, en hulle het die Christendom aan Skotland bekend gestel. : 13–14 : 38
Die Antoniene muur is vanaf 142 gebou op bevel van Hadrianus se opvolger Antoninus Pius (r. 138–161), wat die Romeinse deel van Skotland verdedig het vanaf die onbeheerde deel van die eiland, noord van 'n lyn tussen die Firth of Clyde en die Firth van Verder.Die suksesvolle Romeinse inval in Caledonië 208–210 is deur keisers van die keiserlike Severan -dinastie onderneem in reaksie op die verbreking van die verdrag deur die Caledoniërs in 197, , maar permanente verowering van die hele Groot -Brittanje is deur die dood van die senior keiser Septimius Severus (r. 193–211) terwyl hy op veldtog by Eboracum (York) was, en die Caledoniërs was weer in opstand in 210–211.  Vestings wat deur die Romeinse leër van die Severan -veldtog opgerig is, is naby die wat deur Agricola opgerig is, geplaas en is saamgevoeg by die monding van die glens in die Hoogland. 
Vir die Romeinse historici Tacitus en Cassius Dio is die Skotse Hooglande en die gebied noord van die River Forth Caledonië genoem.  Volgens Cassius Dio was die inwoners van Caledonië die Caledoniërs en die Maeatae.  Ander antieke skrywers gebruik die byvoeglike naamwoord "Caledonian" op enige plek in die noorde of binnelandse Brittanje, en noem dikwels die mense en diere van die streek, die koue klimaat, sy pêrels en 'n noemenswaardige gebied van houtheuwels (Latyn: saltus) wat die 2de-eeuse nC Romeinse filosoof Ptolemaeus, in sy Aardrykskunde, beskryf as suidwes van die Beauly Firth.  Die naam Caledonia word weergegee in die plekname van Dunkeld, Rohallion en Schiehallion. 
Die groot sameswering teen die Romeinse bewind in Brittanje in die latere 4de eeu, waaraan die Skotte deelgeneem het, is verslaan deur die kom Theodosius. Die vorming van 'n nuwe provinsie, genaamd Valentia na die heersende keiser Valens (r. 364–378), wat moontlik in Skotland was, het tot gevolg gehad.  Die Romeinse militêre regering is teen die vroeë 5de eeu heeltemal van die eiland teruggetrek, wat gelei het tot die Angelsaksiese nedersetting van Brittanje en die immigrasie van die Sakse na Suid-Skotland en die res van Oos-Groot-Brittanje. 
Vanaf die sesde eeu is die gebied wat nou Skotland is, in drie gebiede verdeel: Pictland, 'n lappie van klein heerskappye in Sentraal-Skotland : 25–26 die Angelsaksiese koninkryk Northumbria, wat suidoostelike Skotland verower het [41 ]: 18–20 en Dál Riata, gestig deur setlaars uit Ierland, wat Gaeliese taal en kultuur saamgebring het. : 20 Hierdie samelewings was gebaseer op die familie-eenheid en het skerp verdeeldheid in rykdom, hoewel die oorgrote meerderheid arm was en voltyds in bestaanslandbou gewerk het. Die Pikte het gedurende die negende eeu slawe gehou (meestal in oorlog gevang). : 26–27
Gaeliese invloed op Pictland en Northumbria is vergemaklik deur die groot aantal Gaeliessprekende geestelikes wat as sendelinge werk. : 23–24 In die sesde eeu op die eiland Iona was Saint Columba een van die vroegste en bekendste sendelinge. : 39 Die Vikings het in die agtste eeu op Skotland begin inval. Alhoewel die stropers slawe en luukse items gesoek het, was hul belangrikste motivering om grond te bekom. Die oudste Noorse nedersettings was in die noordweste van Skotland, maar uiteindelik het hulle baie gebiede langs die kus verower. Ou Noorse het Gaelies op die Noordelike Eilande heeltemal verplaas. : 29–30
In die negende eeu het die Noorse bedreiging 'n Gael met die naam Cináed mac Ailpín (Kenneth I) toegelaat om die mag oor Pictland te gryp, 'n koninklike dinastie te vestig waarna die moderne monarge hul afstammelinge nagespeur het, en die begin van die einde van die Piktiese kultuur was. : 31–32  Die koninkryk van Cináed en sy nageslag, genaamd Alba, was Gaelies van aard, maar het op dieselfde gebied as Pictland bestaan. Teen die einde van die tiende eeu het die Piktiese taal uitgesterf toe sy sprekers na Gaelies oorgeskakel het. : 32–33 Vanaf 'n basis in die ooste van Skotland noord van die River Forth en suid van die Spey -rivier, brei die koninkryk eers suidwaarts uit, in die voormalige Northumbrian -lande en noordwaarts in Moray. : 34–35 Rondom die millenniumwisseling was daar 'n sentralisering in landbougrond en die eerste dorpe het begin vestig. : 36–37
In die twaalfde en dertiende eeu, met 'n groot deel van Skotland onder die beheer van 'n enkele heerser en verenig deur die Gaeliese taal, het 'n moderne nasiestaat eers ontstaan, net soos die Skotse nasionale bewussyn. : 38 Die oorheersing van Gaelies is verminder tydens die bewind van David I (1124–53), waartydens baie Engelssprekende koloniste hulle in Skotland gevestig het. : 39 David I en sy opvolgers het die koninklike mag gesentraliseer : 41–42 en het die vasteland van Skotland verenig en streke soos Moray, Galloway en Caithness vasgelê, hoewel hy nie daarin geslaag het om sy mag oor die Hebrides uit te brei nie, wat is beheer deur verskillende Skotse stamme na die dood van Somerled in 1164. : 48–49 Die stelsel van feodalisme is gekonsolideer, met beide Anglo-Normandiese inkomers en inheemse Gaeliese stamhoofde wat grond toegestaan ​​is in ruil vir die diens van die koning. : 53–54 Die Skotse konings het die Engelse eise om hulself te onderwerp, eintlik verwerp, Engeland het Skotland verskeie kere binnegeval om die uitbreiding van Skotland na Noord -Engeland te voorkom. : 45
Die dood van Alexander III in Maart 1286 breek die opvolgingslyn van die konings van Skotland. Edward I van Engeland het 'n arbitrasie tussen verskillende eisers vir die Skotse kroon gemaak. In ruil daarvoor dat hy die nominale onafhanklikheid van Skotland oorgegee het, word John Balliol in 1292 koning uitgespreek. : 47  In 1294 het Balliol en ander Skotse here Edward se eise geweier om in sy leër teen die Franse te dien. Skotland en Frankryk verseël op 23 Oktober 1295 'n verdrag, bekend as die Auld Alliance. Oorlog het gevolg, en John is afgesit deur Edward wat persoonlike beheer oor Skotland geneem het. Andrew Moray en William Wallace het aanvanklik na vore getree as die hoofleiers van die weerstand teen die Engelse heerskappy in die oorloë van Skotse onafhanklikheid,  totdat Robert die Bruce in 1306 as koning van Skotland gekroon is.  Oorwinning tydens die Slag van Bannockburn in 1314 bewys dat die Skotte beheer oor hul koninkryk herwin het. In 1320 het die eerste gedokumenteerde onafhanklikheidsverklaring ter wêreld, die Declaration of Arbroath, die steun van pous Johannes XXII gewen, wat gelei het tot die wettige erkenning van Skotse soewereiniteit deur die Engelse Kroon. : 70, 72
'N Burgeroorlog tussen die Bruce-dinastie en hul langtermyn-mededingers van die House of Comyn en House of Balliol duur tot die middel van die 14de eeu. Alhoewel die Bruce-faksie suksesvol was, het David II se gebrek aan 'n erfgenaam sy halfneef Robert II, die Lord High Steward van Skotland, toegelaat om op die troon te kom en die House of Stewart te stig. : 77 Die Stewarts regeer Skotland vir die res van die Middeleeue. Die land waaroor hulle geheers het, het vanaf die einde van die 14de eeu deur die Skotse Renaissance tot by die Hervorming groter welvaart beleef, : 93 ondanks die gevolge van die Swart Dood in 1349 : 76 en toenemende verdeeldheid tussen Hoogland en Laeveld. : 78 Veelvuldige wapenstilstand het oorlogvoering aan die suidelike grens verminder. : 76, 83
Die Verdrag van Ewige Vrede is in 1502 onderteken deur Jakobus IV van Skotland en Hendrik VII van Engeland. James trou met Henry se dogter, Margaret Tudor.  James het Engeland binnegeval ter ondersteuning van Frankryk onder die voorwaardes van die Auld Alliance en word die laaste Britse monarg wat in die geveg in Flodden sterf in 1513.  In 1560 het die Verdrag van Edinburgh 'n einde gemaak aan die Anglo- Franse konflik en erken die Protestantse Elizabeth I as koningin van Engeland. : 112 Die parlement van Skotland vergader en aanvaar onmiddellik die Skotse belydenis, wat dui op die skerp breuk van die Skotse Hervorming van pouslike gesag en Rooms -Katolieke leer. : 44 Die Katolieke Maria, Koningin van Skotte, moes in 1567 abdikeer. 
In 1603 het James VI, koning van Skotte, die trone van die Koninkryk Engeland en die Koninkryk Ierland in die Union of the Crowns geërf en na Londen verhuis.  Die eerste Union Jack is in opdrag van James ontwerp, saam met die St Andrew's Cross op Skotse skepe op see. James VI en ek was van plan om 'n enkele koninkryk van Groot -Brittanje te stig, maar is in sy poging daartoe in die wiele gery deur die parlement van Engeland, wat die verwoestende voorstel ondersteun dat daar eerder 'n volledige regsunie gesoek moet word, 'n voorstel waaraan die Skotse parlement wou nie instem nie, wat veroorsaak het dat die koning die plan terugtrek. 
Met die uitsondering van 'n kort tydperk onder die protektoraat, het Skotland in die 17de eeu 'n aparte staat gebly, maar daar was aansienlike konflik tussen die kroon en die Covenanters oor die vorm van kerkregering. : 124 Die weermag is versterk, waardeur koninklike gesag op die westelike Highland -stamme opgelê kon word. Die 1609 -statute van Iona het die kulturele integrasie van die Hebridiese stamleiers gedwing. : 37–40 In 1641 en weer in 1643 het die Skotse parlement tevergeefs 'n unie gesoek met Engeland wat 'federatief' was en nie 'ingelyf' was nie, waarin Skotland 'n aparte parlement sou behou.  Die kwessie van vakbond verdeel die parlement in 1648. 
Na die teregstelling van die Skotse koning in 1649 in Whitehall, te midde van die oorloë van die drie koninkryke en sy gebeure in Skotland, het Oliver Cromwell, die seëvierende Lord Protector, die eerste geskrewe grondwet van die Britse eilande - die regeringsinstrument - op Skotland opgelê in 1652 as deel van die republikeinse Gemenebest van Engeland, Skotland en Ierland.  Die Protektoraat Parlement was die eerste Westminster parlement wat verteenwoordigers nominaal uit Skotland ingesluit het. Die monargie van die House of Stuart is hervat met die herstel in Skotland in 1660.
Die Parlement van Skotland het in 1664 'n kommersiële unie met Engeland gesoek. Die voorstel word in 1668 verwerp.  In 1670 verwerp die Engelse parlement 'n voorgestelde politieke unie met Skotland.  Engelse voorstelle in dieselfde rigting is in 1674 en in 1685 laat vaar.  Die Slag van Altimarlach in 1680 was die laaste belangrike geslagstryd tussen hooglandklans.  Na die val en ballingskap van die Katolieke Stuart -koning, James VII en II, het die Glorieryke Revolusie in Skotland en die Konvensie van Boedel die Huis van Stuart vervang ten gunste van William III en Mary II, wat Mary Stuart was. : 142 Die Skotse parlement verwerp voorstelle vir 'n politieke vakbond in 1689.  Jacobitisme, die politieke steun vir die verbanne Katolieke Stuart -dinastie, bly 'n bedreiging vir die veiligheid van die Britse staat onder die Protestantse Huis van Oranje en die opvolger van Huis van Hannover tot die nederlaag van die Jakobitiese opgang van 1745. 
Net soos lande soos Frankryk, Noorweë, Swede en Finland, het Skotland gedurende die 1690's hongersnood beleef. Sterftes, verminderde bevallings en verhoogde emigrasie het die bevolking van dele van die land met ongeveer 10-15%verminder.  In 1698 het die Kompanjie van Skotland 'n projek probeer om 'n handelskolonie op die eilandjie van Panama te beveilig. Daar word gesê dat byna elke Skotse grondeienaar wat geld oor het, in die Darien -skema belê het.  
Nadat 'n ander voorstel van die Engelse House of Lords in 1695 verwerp is, en 'n verdere Lords -mosie in 1700 in die Laerhuis gestem is, verwerp die Skotse parlement weer die unie in 1702.  Die mislukking van die Darien -skema het bankrot geword die grondeienaars wat belê het, maar nie die burgers nie. Nietemin het die edeles se bankrotskap, tesame met die dreigement van 'n Engelse inval, 'n leidende rol gespeel om die Skotte -elite te oortuig om 'n unie met Engeland te ondersteun.   Op 22 Julie 1706 is die verdrag van unie ooreengekom tussen verteenwoordigers van die Skotse parlement en die parlement van Engeland. Die daaropvolgende jaar is tweelinghandelinge van die Unie deur beide parlemente goedgekeur om die verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje met ingang van 1 Mei 1707 te stig  met gewilde opposisie en onluste-onluste in Edinburgh, Glasgow en elders.   Die nuutgestigte parlement van Groot -Brittanje verwerp voorstelle van die parlement van Ierland dat die derde koninkryk in die vakbond opgeneem moet word. 
Namate handelstariewe met Engeland afgeskaf is, het die handel floreer, veral met koloniale Amerika. Die knippers wat aan die Glasgow Tobacco Lords behoort, was die vinnigste skepe op die roete na Virginia. Tot die Amerikaanse onafhanklikheidsoorlog in 1776, was Glasgow die wêreld se voorste tabakshaven, wat die wêreldhandel oorheers het.  Die verskil tussen die rykdom van die handelersklasse van die Skotse Laeveld en die ou stamme van die Skotse Hooglande het toegeneem, wat eeue se verdeeldheid versterk het.
Die afgedankte Jacobite Stuart-eisers was steeds gewild in die Hooglande en in die noordooste, veral onder nie-Presbiteriane, waaronder Rooms-Katolieke en Episkopaalse Protestante. Twee groot Jacobitiese opstande wat in 1715 en 1745 van stapel gestuur is, kon egter nie die huis van Hannover van die Britse troon verwyder nie. Die bedreiging van die Jakobitiese beweging vir die Verenigde Koninkryk en sy vorste het effektief geëindig tydens die Slag van Culloden, die laaste slag van Groot -Brittanje.
Die Skotse Verligting en die Industriële Revolusie het Skotland in 'n intellektuele, kommersiële en industriële kragstasie verander  - soveel so dat Voltaire gesê het: "Ons kyk na Skotland vir al ons idees oor beskawing."  Met die afsterwe van die jakobitisme en die koms van die Unie het duisende Skotte, veral Laevelders, talle magsposisies beklee in die politiek, staatsdiens, die weermag en vloot, handel, ekonomie, koloniale ondernemings en ander gebiede regoor die ontluikende Britse Ryk. Die historikus Neil Davidson merk op "na 1746 was daar 'n heeltemal nuwe vlak van deelname deur Skotte aan die politieke lewe, veral buite Skotland." Davidson verklaar ook dat "Skotland - of meer presies die Laeveld" ver van 'perifere' tot die Britse ekonomie was, die kern was. ' 
In die Hooglande het stamhoofde geleidelik meer as kommersiële eienaars begin dink as leiers van hul mense. Hierdie sosiale en ekonomiese veranderinge het die eerste fase van die Highland Clearances en uiteindelik die afsterwe van clanship ingesluit. : 32–53, passief
Die Skotse hervormingswet 1832 het die aantal Skotse parlementslede verhoog en die franchise uitgebrei om meer van die middelklasse te insluit.  Vanaf die middel van die eeu was daar toenemende oproepe om tuisregering vir Skotland en die pos van minister van buitelandse sake vir Skotland is herleef.  Teen die einde van die eeu was die eerste ministers van Skotse afkoms William Gladstone,  en die graaf van Rosebery.  Aan die einde van die 19de eeu word die toenemende belangrikheid van die werkersklasse gekenmerk deur Keir Hardie se sukses in die tussenverkiesing in Mid Lanarkshire, 1888, wat gelei het tot die stigting van die Skotse Arbeidersparty, wat opgeneem is in die Onafhanklike Arbeidersparty in 1895, met Hardie as die eerste leier. 
Glasgow het een van die grootste stede ter wêreld geword en na Londen die "Tweede Stad van die Ryk" genoem.  Na 1860 spesialiseer die Clydeside -werwe in stoomskepe van yster (na 1870, van staal), wat die houtseilvaartuie van beide die handelsvlote en die gevegsvlote van die wêreld vinnig vervang het. Dit het die wêreld se vooraanstaande skeepsbousentrum geword.  Die industriële ontwikkelinge, terwyl dit werk en rykdom meebring, was so vinnig dat behuising, stadsbeplanning en voorsiening vir openbare gesondheid nie daarmee tred gehou het nie, en lewensomstandighede in sommige dorpe en stede was 'n tyd lank berug, met oorbevolking, hoë kindersterftes en toenemende tuberkulose. 
Terwyl die Skotse Verligting tradisioneel beskou word as teen die einde van die 18de eeu, het  buitensporig groot Skotse bydraes tot Britse wetenskap en briewe nog 50 jaar of langer voortgegaan danksy figure soos die natuurkundiges James Clerk Maxwell en Lord Kelvin, en die ingenieurs en uitvinders James Watt en William Murdoch, wie se werk van kritieke belang was vir die tegnologiese ontwikkelinge van die Industriële Revolusie in Brittanje.  In die letterkunde was Walter Scott die suksesvolste figuur van die middel van die 19de eeu. Sy eerste prosawerk, Waverley in 1814 word dit dikwels die eerste historiese roman genoem.  Dit het 'n baie suksesvolle loopbaan geloods wat waarskynlik meer as enige ander Skotse kulturele identiteit help definieer en gewild gemaak het.  In die laat 19de eeu het 'n aantal Skotse gebore skrywers internasionale reputasie verwerf, soos Robert Louis Stevenson, Arthur Conan Doyle, J. M. Barrie en George MacDonald.  Skotland het ook 'n groot rol gespeel in die ontwikkeling van kuns en argitektuur. Die Glasgow School, wat aan die einde van die 19de eeu ontwikkel het en vroeg in die 20ste eeu floreer het, het 'n kenmerkende mengsel van invloede opgelewer, waaronder die Celtic Revival the Arts and Crafts -beweging en Japonisme, wat in die moderne kunswêreld van kontinentale Europa guns gevind het. en het gehelp om die Art Nouveau -styl te definieer. Voorstanders was onder meer die argitek en kunstenaar Charles Rennie Mackintosh. 
Hierdie tydperk het 'n proses van rehabilitasie vir die Highland -kultuur beleef. In die 1820's, as deel van die romantiese herlewing, is tartan en die kilt deur lede van die sosiale elite aangeneem, nie net in Skotland nie, maar ook in Europa,   wat veroorsaak is deur die gewildheid van Macpherson se Ossiese siklus   en daarna Walter Scott se Waverley -romans.  Die Hoogland bly egter arm, die enigste deel van die vasteland van Brittanje wat voortdurend hongersnood ondervind het, met 'n beperkte reeks produkte wat uit die streek uitgevoer is, onbeduidende industriële produksie, maar 'n volgehoue ​​bevolkingsgroei wat die bestaanslandbou getoets het. Hierdie probleme en die begeerte om die landbou en wins te verbeter, was die dryfkragte van die voortgesette Highland Clearances, waarin baie van die bevolking van die Hooglande ontruim is omdat lande toegesluit was, hoofsaaklik sodat dit vir skaapboerdery gebruik kon word. Die eerste fase van die goedkeurings volg op patrone van landbouveranderinge in Brittanje. Die tweede fase is gedryf deur oorbevolking, die Highland -aartappelhongersnood en die ineenstorting van nywerhede wat staatgemaak het op die oorlogstydse ekonomie van die Napoleontiese oorloë.  Die bevolking van Skotland het in die 19de eeu bestendig gegroei, van 1 608 000 in die sensus van 1801 tot 2 889 000 in 1851 en 4 472 000 in 1901.  Selfs met die ontwikkeling van die industrie was daar nie genoeg goeie werksgeleenthede nie. Gevolglik migreer ongeveer 2 miljoen Skotte gedurende die tydperk 1841–1931 na Noord -Amerika en Australië, en nog 750 000 Skotte verhuis na Engeland. 
Na lang jare se stryd in die Kirk, het die Evangelicals in 1834 beheer oor die Algemene Vergadering verkry en die Veto -wet goedgekeur, wat gemeentes in staat gestel het om ongewenste "opdringerige" voorleggings vir lewende persone te verwerp.Die daaropvolgende 'Tienjarige konflik' van regs- en politieke struwelinge het geëindig in 'n nederlaag vir die nie-indringers in die burgerlike howe. Die gevolg was 'n skeuring uit die kerk deur sommige van die nie-indringers onder leiding van dr Thomas Chalmers, bekend as die Groot Ontwrigting van 1843. Ongeveer 'n derde van die geestelikes, hoofsaaklik uit die Noord- en Hoogland, vorm die afsonderlike Vrye Kerk van Skotland .  In die laat 19de eeu het toenemende verdeeldheid tussen fundamentalistiese Calviniste en teologiese liberale gelei tot 'n verdere skeuring in die Vrye Kerk toe die rigiede Calviniste wegbreek om die Vrye Presbiteriaanse Kerk in 1893 te vorm.  Katolieke emansipasie in 1829 en die toestroming van 'n groot aantal Ierse immigrante, veral na die hongersnoodjare aan die einde van die 1840's, veral na die groeiende laaglandsentrums soos Glasgow, het gelei tot 'n transformasie in die lotgevalle van die Katolisisme. In 1878, ondanks opposisie, is 'n Rooms -Katolieke kerklike hiërargie in die land herstel, en het Katolisisme 'n belangrike denominasie in Skotland geword. 
Industrialisering, verstedeliking en die ontwrigting van 1843 ondermyn almal die tradisie van gemeenteskole. Vanaf 1830 het die staat geboue begin finansier met toelaes, en vanaf 1846 het dit skole deur direkte borgskap befonds, en in 1872 het Skotland na 'n stelsel soos dié in Engeland oorgegaan van staatsondersteunde grotendeels gratis skole, bestuur deur plaaslike skoolrade.  Die historiese Universiteit van Glasgow het 'n leier geword in Britse hoër onderwys deur in die stedelike en kommersiële klasse, in teenstelling met die hoër klas, die opvoedkundige behoeftes van die jeug te voorsien.  Die Universiteit van St Andrews was 'n pionier in die toelating van vroue tot Skotse universiteite. Vanaf 1892 kon Skotse universiteite vroue toelaat en afstudeer en het die aantal vroue aan die Skotse universiteite geleidelik toegeneem tot in die vroeë 20ste eeu. 
As gevolg van die koms van verkoeling en die invoer van lam, skaapvleis en wol uit die buiteland, het die 1870's 'n daling van skaappryse en 'n skielike stop in die vorige oplewing van skaapboerderye meegebring.  Grondpryse het daarna ook gedaal en die proses van die sogenaamde "Balmoralisasie" van Skotland versnel, 'n era in die tweede helfte van die 19de eeu wat 'n toename in toerisme en die vestiging van groot landgoed vir veld sportsoorte soos takbokke en takbokke, veral in die Skotse Hooglande.   Die proses is vernoem na die Balmoral -landgoed, wat in 1848 deur koningin Victoria gekoop is, wat die romantisering van Skotland in die hoogland aangevuur het en 'n toestroming van die nuut welvarende verkryging van soortgelyke boedels in die daaropvolgende dekades veroorsaak het.   Aan die einde van die 19de eeu het slegs 118 mense die helfte van Skotland besit, met byna 60 persent van die hele land deel van die skietlandgoedere.  Alhoewel hul relatiewe belangrikheid effens afgeneem het as gevolg van veranderende ontspanningsbelange gedurende die 20ste eeu, is die bekruip van takbokke en skietery van groot belang op baie private landgoedere in Skotland van groot belang.  
Skotland het 'n groot rol gespeel in die Britse poging in die Eerste Wêreldoorlog. Dit het veral mannekrag, skepe, masjinerie, vis en geld verskaf.  Met 'n bevolking van 4,8 miljoen in 1911 het Skotland meer as 'n halfmiljoen mans na die oorlog gestuur, waarvan meer as 'n kwart in geveg of siekte gesterf het, en 150,000 ernstig gewond is.  Veldmaarskalk sir Douglas Haig was Brittanje se bevelvoerder aan die Westelike Front.
Die oorlog het ontstaan ​​deur 'n radikale beweging genaamd "Red Clydeside" onder leiding van militante vakbondlede. Die industriële distrikte, wat voorheen 'n liberale vesting was, het teen 1922 oorgegaan na Arbeid, met 'n basis onder die Ierse Katolieke arbeidersklasse. Vroue was veral aktief in die bou van solidariteit in die buurt oor behuisingskwessies. Die "Reds" werk egter binne die Arbeidersparty en het weinig invloed in die parlement gehad en die stemming het teen die laat 1920's na passiewe wanhoop verander. 
Die skeepsboubedryf het met 'n derde uitgebrei en hernieuwe welvaart verwag, maar 'n ernstige depressie het die ekonomie teen 1922 getref en dit het eers in 1939 herstel. Die tussenoorlogse jare was gekenmerk deur ekonomiese stagnasie in landelike en stedelike gebiede en hoë werkloosheid.  Die oorlog het inderdaad diep sosiale, kulturele, ekonomiese en politieke ontwrigtings meegebring. Deurdagte Skotte het nadink oor hul agteruitgang, aangesien die belangrikste sosiale aanwysers soos swak gesondheid, slegte behuising en langdurige massa-werkloosheid dui op terminale sosiale en ekonomiese stagnasie op sy beste, of selfs 'n afwaartse spiraal. Diens in die buiteland namens die Ryk het sy aantrekkingskrag verloor vir ambisieuse jongmense wat Skotland permanent verlaat het. Die groot afhanklikheid van verouderde swaar nywerheid en mynbou was 'n sentrale probleem, en niemand het werkbare oplossings gebied nie. Die wanhoop weerspieël wat Finlay (1994) beskryf as 'n wydverspreide gevoel van hopeloosheid wat plaaslike sakeleiers en politieke leiers voorberei het om 'n nuwe ortodoksie van gesentraliseerde ekonomiese beplanning van die regering te aanvaar toe dit tydens die Tweede Wêreldoorlog aankom. 
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Skotland deur Nazi -Duitsland geteiken, hoofsaaklik vanweë sy fabrieke, skeepswerwe en steenkoolmyne.  Stede soos Glasgow en Edinburgh is deur Duitse bomwerpers geteiken, net soos kleiner dorpe wat meestal in die sentrale deel van die land geleë was.  Miskien was die belangrikste lugaanval in Skotland die Clydebank Blitz van Maart 1941, wat daarop gemik was om die skeepsbou in die gebied te vernietig.  528 mense is dood en 4 000 huise totaal verwoes. 
Miskien is Skotland se mees ongewone oorlogstydperk in 1941 plaasgevind toe Rudolf Hess na Renfrewshire gevlieg het, moontlik om 'n vredesooreenkoms deur die hertog van Hamilton te bewerkstellig.  Voor sy vertrek uit Duitsland het Hess aan sy adjudant, Karlheinz Pintsch, 'n brief aan Hitler gegee waarin sy voornemens uiteengesit is om vredesonderhandelinge met die Britte te begin. Pintsch het die brief omstreeks 12:00 op 11 Mei aan Hitler by die Berghof afgelewer.  Albert Speer het later gesê Hitler beskryf Hess se vertrek as een van die ergste persoonlike houe van sy lewe, aangesien hy dit as 'n persoonlike verraad beskou het.  Hitler was bekommerd dat sy bondgenote, Italië en Japan, Hess se daad sou beskou as 'n poging van Hitler om in die geheim vredesonderhandelinge met die Britte te begin.
Soos in die Eerste Wêreldoorlog, het Scapa Flow in Orkney gedien as 'n belangrike Royal Navy -basis. Aanvalle op Scapa Flow en Rosyth het RAF -vegters hul eerste suksesse gegee deur bomwerpers in Firth of Forth en Oos -Lothian te laat val.  Die skeepswerwe en swaar ingenieursfabrieke in Glasgow en Clydeside speel 'n belangrike rol in die oorlogspoging en kry aanvalle van die Luftwaffe, wat groot vernietiging en lewensverlies verduur.  Aangesien transatlantiese reise betrokke was by die onderhandeling van noordwes-Brittanje, het Skotland 'n belangrike rol gespeel in die stryd om die Noord-Atlantiese Oseaan.  Die relatiewe nabyheid van Shetland aan die besette Noorweë het gelei tot die Shetland -bus waarmee vissersbote Noorweërs gehelp het om uit die Nazi's te vlug en ekspedisies oor die Noordsee om weerstand te help. 
Die Skotse nywerheid het uit die depressie gekom deur 'n dramatiese uitbreiding van sy industriële aktiwiteit, wat werklose mans en baie vroue ook opneem. Die skeepswerwe was die middelpunt van meer aktiwiteite, maar baie kleiner nywerhede vervaardig die masjinerie wat die Britse bomwerpers, tenks en oorlogskepe benodig.  Die landbou het floreer, net soos alle sektore behalwe steenkoolmynbou, wat myne naby uitputting bedryf het. Reële lone, aangepas vir inflasie, het met 25% gestyg en werkloosheid het tydelik verdwyn. Verhoogde inkomste en die meer gelyke verdeling van voedsel, verkry deur 'n nou rantsoeneringstelsel, het die gesondheid en voeding dramaties verbeter.
Na 1945 het die ekonomiese situasie van Skotland versleg weens oorsese mededinging, ondoeltreffende nywerheid en industriële geskille.  Slegs die afgelope dekades het die land iets van 'n kulturele en ekonomiese renaissance geniet. Ekonomiese faktore wat tot hierdie herstel bygedra het, sluit in 'n herlewende finansiëledienstebedryf, elektroniese vervaardiging, (sien Silicon Glen),  en die olie- en gasbedryf in die Noordsee.  Die bekendstelling in 1989 deur Margaret Thatcher se regering van die gemeenskapskoste (algemeen bekend as die meningspeiling) een jaar voor die res van Groot -Brittanje,  het bygedra tot 'n groeiende beweging vir Skotse beheer oor binnelandse aangeleenthede.  Na 'n referendum oor voorleggings oor ontbinding in 1997, is die Scotland Act 1998  deur die Britse parlement aangeneem, wat 'n afgebakende Skotse parlement en Skotse regering gestig het met die verantwoordelikheid vir die meeste wette wat spesifiek vir Skotland was.  Die Skotse parlement is op 4 Julie 1999 in Edinburgh byeengeroep.  Die eerste wat die amp van eerste minister van Skotland beklee het, was Donald Dewar, wat gedien het tot sy skielike dood in 2000. 
Die Skotse parlementsgebou by Holyrood is in Oktober 2004 geopen na lang konstruksietyds vertraag en die begroting oorskry het.  Die vorm van proporsionele verteenwoordiging van die Skotse parlement (die bykomende lidstelsel) het daartoe gelei dat geen enkele party 'n algehele meerderheid het vir die eerste drie Skotse parlementsverkiesings nie. Die pro-onafhanklikheid Scottish National Party onder leiding van Alex Salmond behaal egter 'n algehele meerderheid in die 2011-verkiesing en wen 69 van die 129 beskikbare setels.  Die sukses van die SNP om 'n meerderheid in die Skotse parlement te behaal, het die weg gebaan vir die referendum van September 2014 oor Skotse onafhanklikheid. Die meerderheid het teen die voorstel gestem, met 55% wat nee vir onafhanklikheid stem.  Meer bevoegdhede, veral met betrekking tot belasting, is na die referendum aan die Skotse parlement oorgedra, na 'n gesprek tussen partye in die Smith-kommissie.
Die vasteland van Skotland beslaan die noordelike derde van die landmassa van die eiland Groot-Brittanje, wat aan die noordwestelike kus van Kontinentale Europa lê. Die totale oppervlakte is 78.772 km2,  vergelykbaar met die grootte van die Tsjeggiese Republiek. Die enigste landgrens van Skotland is met Engeland en loop 96 kilometer tussen die stroomgebied van die Tweedrivier aan die ooskus en die Solway Firth in die weste. Die Atlantiese Oseaan grens aan die weskus en die Noordsee is in die ooste. Die eiland Ierland lê slegs 21 kilometer (13 myl) van die suidwestelike skiereiland Kintyre  Noorweë is 305 kilometer (190 myl) na die ooste en die Faeröer-eilande, 270 kilometer (168 myl) in die noorde.
Die territoriale omvang van Skotland is oor die algemeen die wat bepaal is deur die 1237 -Verdrag van York tussen Skotland en die Koninkryk van Engeland  en die Verdrag van Perth van 1266 tussen Skotland en Noorweë.  Belangrike uitsonderings sluit in die eiland Man, wat in die 14de eeu vir Engeland verlore gegaan het, nou 'n kroonafhanklikheid is buite die Verenigde Koninkryk, die eilandgroepe Orkney en Shetland, wat in 1472  en Berwick van Noorweë verkry is. -op-Tweed, verloor in 1482 vir Engeland
Die geografiese sentrum van Skotland lê 'n paar kilometer van die dorp Newtonmore in Badenoch.  Die hoogste punt van Skotland, wat tot 1,344 meter bo seespieël styg, is die top van Ben Nevis in Lochaber, terwyl Skotland se langste rivier, die rivier Tay, 'n afstand van 190 kilometer vloei.  
Die hele Skotland was gedurende die ystydperke van Pleistoseen bedek met ysplate, en die landskap word baie geraak deur gletsering. Vanuit 'n geologiese perspektief het die land drie hoofafdelings.
Die Hoogland en Eilande lê noord en wes van die Highland Grensfout, wat van Arran tot by Stonehaven strek. Hierdie deel van Skotland bestaan ​​grootliks uit ou gesteentes uit die Kambrium en die Prekambrium, wat tydens die latere Caledoniese orogenie opgehef is. Dit word afgewissel met stollingsindringings van 'n meer onlangse ouderdom, waarvan die oorblyfsels bergmassiewe soos die Cairngorms en Skye Cuillins gevorm het.
'N Beduidende uitsondering op bogenoemde is die fossieldraende beddings van Ou Rooi Sandstene wat hoofsaaklik langs die Moray Firth-kus voorkom. Die Hooglande is oor die algemeen bergagtig en die hoogste hoogtes op die Britse Eilande word hier aangetref. Skotland het meer as 790 eilande wat in vier hoofgroepe verdeel is: Shetland, Orkney en die Binne -Hebrides en die Buiten -Hebrides. Daar is talle varswatermassas, waaronder Loch Lomond en Loch Ness. Sommige dele van die kuslyn bestaan ​​uit machair, 'n laagliggende duingebied.
Die sentrale laagland is 'n skeurvallei wat hoofsaaklik uit paleozoïese formasies bestaan. Baie van hierdie sedimente het 'n ekonomiese betekenis, want dit is hier waar die steenkool- en ysterhoudende gesteentes wat Skotland se industriële revolusie aangevuur het, gevind word. Hierdie gebied het ook intense vulkanisme beleef; Arthur's Seat in Edinburgh was die oorblyfsel van 'n eens veel groter vulkaan. Hierdie gebied is relatief laag, alhoewel selfs hier heuwels soos die Ochils en Campsie Fells selde ver van die oog af is.
Die suidelike hoogland is 'n reeks heuwels van byna 200 kilometer lank, afgewissel met breë valleie. Hulle lê suid van 'n tweede breuklyn (die suidelike hooglandfout) wat van Girvan na Dunbar loop.    Die geologiese fondamente bestaan ​​grootliks uit Siluriese afsettings wat ongeveer 400–500 miljoen jaar gelede neergelê is. Die hoogtepunt van die suidelike hoogland is Merrick met 'n hoogte van 843 m.     Die suidelike hoogland is die tuiste van die hoogste dorpie van Skotland, Wanlockhead (430 m of 1,411 voet bo seespieël). 
Die klimaat van die grootste deel van Skotland is gematig en oseanies en is geneig om baie veranderlik te wees. as Labrador, Suid -Skandinawië, die Moskou -streek in Rusland en die Kamtsjatka -skiereiland aan die oorkant van Eurasië. Die temperature is egter oor die algemeen laer as in die res van die Verenigde Koninkryk, met die temperatuur van -27,2 ° C (-17,0 ° F) wat op 11 Februarie 1895 by Braemar in die Grampianberge aangeteken is, die koudste wat ooit in die Verenigde Koninkryk aangeteken is.  Wintermaxima gemiddeld 6 ° C (43 ° F) in die Laeveld, met somermaxima gemiddeld 18 ° C (64 ° F). Die hoogste temperatuur wat aangeteken is, was 32,9 ° C (91,2 ° F) by Greycrook, Skotse grense op 9 Augustus 2003. 
Die weste van Skotland is gewoonlik warmer as die ooste weens die invloed van die Atlantiese seestrome en die kouer oppervlaktemperature van die Noordsee. Tiree, in die Binne -Hebrides, is een van die sonnigste plekke in die land: dit het meer as 300 uur sonskyn gehad in Mei 1975.  Reënval wissel baie oor Skotland. Die westelike hooglande van Skotland is die natste, met jaarlikse reënval op 'n paar plekke van meer as 3 000 mm (120 in).  Ter vergelyking ontvang 'n groot deel van die Skotse laagland jaarliks ​​minder as 800 mm (31 in).  Swaar sneeuval kom nie algemeen in die laaglande voor nie, maar kom meer voor met hoogte. Braemar het gemiddeld 59 sneeu dae per jaar , terwyl baie kusgebiede gemiddeld minder as 10 dae se sneeu per jaar gemiddeld het. 
Die natuur van Skotland is tipies van die noordweste van Europa, hoewel verskeie van die groter soogdiere soos die lynx, bruinbeer, wolf, eland en walrus in die historiese tyd tot uitsterwing gejag is. Daar is 'n belangrike populasie robbe en internasionaal beduidende broeiplekke vir 'n verskeidenheid seevoëls soos sterre.  Die goue arend is iets van 'n nasionale ikoon. 
Op die hoë bergtoppe kan in die wintermaande spesies in die wit kleurfase in die wit kleur gesien word, waaronder ryp, berghaas en steen.  Oorblyfsels van die inheemse Skotse dennebos bestaan ​​ en binne hierdie gebiede kan die Skotse kruisbek, die enigste endemiese voëlspesie en gewerweldes van die Verenigde Koninkryk, gevind word langs die geitjie, Skotse wilde kat, rooi eekhoring en denne.    Verskeie diere is weer bekendgestel, insluitend die seestertarend in 1975, die rooi vlieër in die 1980's,   en daar was eksperimentele projekte wat die bever en wilde vark. Vandag lê baie van die oorblywende inheemse Caledonian Forest binne die Cairngorms National Park en oorblyfsels van die bos bly op 84 plekke regoor Skotland. Aan die weskus bly daar nog oorblyfsels van die ou Keltiese reënwoud oor, veral op die Taynish -skiereiland in Argyll. Hierdie woude is veral skaars as gevolg van hoë ontbossings in die Skotse geskiedenis.  
Die flora van die land is uiteenlopend en bestaan ​​uit bladwisselende en naaldbome, sowel as heide- en toendraspesies. Grootskaalse kommersiële boomaanplanting en die bestuur van die habitat van die heideveld op die weiveld van skape en veldsportaktiwiteite soos takbokke en gedrewe kruisskiet beïnvloed egter die verspreiding van inheemse plante en diere.  Die hoogste boom van die Verenigde Koninkryk is 'n groot spar wat langs die Loch Fyne, Argyll in die 1870's geplant is, en die Fortingall Yew is miskien 5000 jaar oud en is waarskynlik die oudste lewende wese in Europa. [ twyfelagtig - bespreek ]    Alhoewel die aantal inheemse vaatplante volgens wêreldstandaarde laag is, is Skotland se aansienlike breofietflora van globale belang.  
Die bevolking van Skotland by die 2001 -sensus was 5,062,011. Dit het gestyg tot 5,295,400, die hoogste ooit, by die 2011 -sensus.  Die mees onlangse ONS-skatting, middel 2019, was 5,463,300. 
In die 2011 -sensus het 62% van Skotland se bevolking hul nasionale identiteit as 'slegs Skotse', 18% as 'Skotse en Britte', 8% as 'slegs Britte' en 4% gekies 'slegs' ander identiteit '. 
Alhoewel Edinburgh die hoofstad van Skotland is, is die grootste stad Glasgow, wat net meer as 584 000 inwoners het. Die Greater Glasgow -woonbuurt, met 'n bevolking van byna 1,2 miljoen, is die tuiste van byna 'n kwart van die bevolking van Skotland.  Die sentrale gordel is waar die meeste van die belangrikste dorpe en stede geleë is, waaronder Glasgow, Edinburgh, Dundee en Perth. Die enigste groot stad van Skotland buite die sentrale gordel is Aberdeen. Die Skotse Laeveld huisves 80% van die totale bevolking, waar die sentrale gordel 3,5 miljoen mense uitmaak.
Oor die algemeen bly slegs die meer toeganklike en groter eilande bewoon. Tans bly minder as 90 bewoon. Die suidelike hoogland is in wese landelik van aard en word oorheers deur landbou en bosbou.   As gevolg van behuisingsprobleme in Glasgow en Edinburgh, is vyf nuwe dorpe tussen 1947 en 1966 aangewys. Dit is East Kilbride, Glenrothes, Cumbernauld, Livingston en Irvine. 
Immigrasie sedert die Tweede Wêreldoorlog het Glasgow, Edinburgh en Dundee klein Suid -Asiatiese gemeenskappe gegee. In 2011 woon daar na raming 49 000 etnies Pakistaanse mense in Skotland, wat hulle die grootste nie-blanke etniese groep maak.  Sedert die uitbreiding van die Europese Unie het meer mense uit Sentraal- en Oos -Europa na Skotland verhuis, en die 2011 -sensus het aangedui dat daar 61 000 Pole daar woon.  
Skotland het drie amptelik erkende tale: Engels, Skotse en Skotse Gaelies.   Skotse Standaardengels, 'n verskeidenheid Engels wat in Skotland gepraat word, is aan die een kant van 'n bipolêre taalkundige kontinuum, met breë Skotte aan die ander kant.  Skotse standaardengels is moontlik in verskillende mate deur Skotte beïnvloed.   Die sensus van 2011 het aangedui dat 63% van die bevolking "geen vaardighede in Skotte het nie".  Ander praat Highland -Engels. Gaelies word meestal in die Wes -Eilande gepraat, waar 'n groot deel van die mense dit nog steeds praat, maar op nasionale vlak is die gebruik daarvan slegs beperk tot 1% van die bevolking.  Die aantal Gaelic -sprekers in Skotland het gedaal van 250 000 in 1881 tot 60 000 in 2008. 
Daar is baie meer mense met Skotse afkoms wat in die buiteland woon as die totale bevolking van Skotland. In die 2000-sensus het 9,2 miljoen Amerikaners self 'n mate van Skotse afkoms aangemeld.  Die Protestantse bevolking van Ulster is hoofsaaklik van Skotse afkoms,  en na raming woon daar meer as 27 miljoen afstammelinge van die Skotse-Ierse migrasie in die VSA.  ​​ In Kanada maak die Skotsk-Kanadese gemeenskap 4,7 miljoen mense uit.  Ongeveer 20% van die oorspronklike Europese setlaarbevolking van Nieu -Seeland kom uit Skotland. 
In Augustus 2012 het die Skotse bevolking 'n hoogtepunt van 5,25 miljoen mense bereik.  Die redes wat aangevoer is, was dat geboortes in Skotland meer as die aantal sterftes was en dat immigrante uit die buiteland na Skotland verhuis het. In 2011 het 43 700 mense uit Wallis, Noord -Ierland of Engeland verhuis om in Skotland te woon. 
Die totale vrugbaarheidskoers (TFR) in Skotland is laer as die vervangingsyfer van 2,1 (die TFR was 1,73 in 2011 ). Die meerderheid geboortes is vir ongetroude vroue (51,3% van die geboortes was in 2012 buite die huwelik ).
Die lewensverwagting vir diegene wat tussen 2012 en 2014 in Skotland gebore is, is 77,1 jaar vir mans en 81,1 jaar vir vroue.  Dit is die laagste van enige van die vier lande in die Verenigde Koninkryk. 
Net meer as die helfte (54%) van die Skotse bevolking was 'n Christen, terwyl byna 37% 'n godsdiens in die 2011 -sensus gehad het.  Sedert die Skotse Hervorming van 1560 was die nasionale kerk (die Kerk van Skotland, ook bekend as The Kirk) protestant in klassifikasie en gereformeerd in die teologie. Sedert 1689 het dit 'n Presbiteriaanse stelsel van kerkregering en geniet dit onafhanklikheid van die staat.  Die ledetal is 398.389, , ongeveer 7,5% van die totale bevolking, hoewel volgens die Scottish Annual Household Survey 2014, 27,8%, of 1,5 miljoen aanhangers, die Church of Scotland as die kerk van hul godsdiens geïdentifiseer het.  Die kerk bedryf 'n territoriale gemeente -struktuur, met elke gemeenskap in Skotland wat 'n plaaslike gemeente het.
Skotland het ook 'n beduidende Rooms-Katolieke bevolking, waarvan 19% die geloof bely, veral in Groot-Glasgow en die noordweste.  Na die Hervorming het die Rooms -Katolisisme in Skotland voortgegaan in die Hoogland en sommige westelike eilande soos Uist en Barra, en dit is gedurende die 19de eeu versterk deur immigrasie uit Ierland. Ander Christelike denominasies in Skotland sluit in die Free Church of Scotland, en verskeie ander Presbiteriaanse uitlopers. Skotland se derde grootste kerk is die Scottish Episcopal Church. 
Daar is na raming 75 000 Moslems in Skotland (ongeveer 1,4% van die bevolking),   en beduidende maar kleiner Joodse, Hindoe- en Sikh -gemeenskappe, veral in Glasgow.  Die Samyé Ling -klooster naby Eskdalemuir, wat in 2007 sy 40ste bestaansjaar gevier het, is die eerste Boeddhistiese klooster in Wes -Europa. 
Die staatshoof van die Verenigde Koninkryk is die monarg, tans koningin Elizabeth II (sedert 1952). Die monargie van die Verenigde Koninkryk gebruik steeds 'n verskeidenheid style, titels en ander koninklike staatsimbole wat spesifiek is vir Skotland voor die unie, insluitend: die Royal Standard of Scotland, die koninklike wapen wat in Skotland gebruik word, tesame met die gepaardgaande Royal Standard , koninklike titels, insluitend die van hertog van Rothesay, sekere groot staatsamptenare, die ridderlike distelorde en sedert 1999 die herstelling van 'n seremoniële rol vir die kroon van Skotland na 'n onderbreking van 292 jaar.  Elizabeth II se regeringsnommering veroorsaak in 1953 opspraak omdat daar nog nooit 'n Elizabeth I in Skotland was nie. MacCormick v Lord Advocate was 'n regsgeding wat deur die Scottish Covenant Association in Skotland se sittinghof ingestel is om die reg van die koningin te betwis om haarself "Elizabeth II" in Skotland te gee, maar die kroon het die appèl teen die ontslag van die saak gewen, aangesien koninklike titulasie is deur die Wet op Koninklike Titels in 1953 voorgeskryf en 'n kwessie van koninklike prerogatief. 
Skotland het beperkte selfbestuur in die Verenigde Koninkryk, asook verteenwoordiging in die Britse parlement. Uitvoerende en wetgewende bevoegdhede is sedert 1999 aan die Skotse regering en die Skotse parlement by Holyrood in Edinburgh oorgedra. Die Britse parlement behou beheer oor voorbehoude aangeleenthede soos gespesifiseer in die Skotlandwet 1998, insluitend belasting, sosiale sekerheid, verdediging, internasionale betrekkinge en uitsaaiwese .  Die Skotse parlement het wetgewende gesag vir alle ander gebiede wat met Skotland verband hou. Dit het aanvanklik slegs 'n beperkte bevoegdheid gehad om inkomstebelasting te verander, , maar bevoegdhede oor belasting en sosiale sekerheid is aansienlik uitgebrei deur die Skotlandse wette van 2012 en 2016.  Die Wet van 2016 het die Skotse regering die bevoegdhede gegee om die aangeleenthede van die Crown Estate in Skotland, wat gelei het tot die oprigting van Crown Estate Scotland. 
Die Skotse parlement kan wetgewende toestemming gee vir afgehandelde aangeleenthede aan die Britse parlement deur 'n wetsontwerp oor toestemming te gee indien wetgewing in die Verenigde Koninkryk meer geskik geag word vir 'n sekere kwessie. Die wetgewingprogramme wat deur die Skotse parlement uitgevaardig is, het 'n verskil in die verskaffing van openbare dienste in vergelyking met die res van die Verenigde Koninkryk. Universiteitsopleiding en sommige versorgingsdienste vir bejaardes is byvoorbeeld gratis by gebruik in Skotland, terwyl fooie in die res van die Verenigde Koninkryk betaal word. Skotland was die eerste land in die Verenigde Koninkryk wat rook op geslote openbare plekke verbied het. 
Die Skotse parlement is 'n eenkamer-wetgewer met 129 lede (MSP's): 73 van hulle verteenwoordig individuele kiesafdelings en word gekies op 'n stelsel wat eers verby die pos was, en die ander 56 word verkies in agt verskillende kiesstreke deur die bykomende lidstelsel. MSP's dien gewoonlik vir 'n tydperk van vyf jaar.  Die parlement benoem een ​​van sy lede, wat dan deur die monarg aangestel word om as eerste minister te dien. Ander predikante word deur die eerste predikant aangestel en dien na goeddunke. Saam vorm hulle die Skotse regering, die uitvoerende arm van die afgetrede regering.  Die Skotse regering staan ​​aan die hoof van die eerste minister, wat verantwoording doen aan die Skotse parlement en die minister van beheer van die Skotse regering is. Die eerste minister is ook die politieke leier van Skotland. Die Skotse regering bestaan ​​ook uit die adjunk -eerste minister, tans John Swinney MSP, wat gedurende 'n tydperk van afwesigheid vir die eerste minister deputeer. Benewens die vereistes van die adjunk -eerste minister as adjunk, het die minister ook 'n kabinetsministeriese verantwoordelikheid.  Die huidige Skotse regering het nege kabinetsekretarisse en daar is 15 ander ministers wat saam met die kabinetsekretarisse in hul aangewese gebiede werk. 
In die verkiesing van 2021 het die Scottish National Party (SNP) 64 van die 129 beskikbare setels gewen.  Nicola Sturgeon, die leier van die SNP, was die eerste minister sedert November 2014.  Die Skotse konserwatiewes, Skotse Arbeid, die Skotse Liberale Demokrate en die Skotse Groenen het ook verteenwoordiging in die parlement.  Die volgende Skotse parlementsverkiesing word op 7 Mei 2026 gehou. 
Skotland word in die Britse Laerhuis verteenwoordig deur 59 parlementslede wat uit grondgebiedgebaseerde Skotse kiesafdelings verkies is. In die algemene verkiesing van 2019 het die SNP 48 van die 59 setels gewen.  Dit was 'n aansienlike toename van die algemene verkiesing in 2017, toe die SNP 35 setels gewen het.   Konserwatiewe, Arbeid en Liberaal -Demokrate verteenwoordig ook Skotse kiesafdelings in die Laerhuis.  Die volgende algemene verkiesing is geskeduleer vir 2 Mei 2024. Die Skotlandse kantoor verteenwoordig die Britse regering in Skotland oor voorbehoude en verteenwoordig Skotse belange binne die regering.  Die Skotlandse kantoor word gelei deur die minister van buitelandse sake vir Skotland, wat in die kabinet van die Verenigde Koninkryk sit.  Die konserwatiewe parlementslid Alister Jack beklee die pos sedert Julie 2019. 
Die verhoudings tussen die sentrale regering van die Verenigde Koninkryk en afgebakende regerings van Skotland, Wallis en Noord-Ierland is gebaseer op die buite-statutêre beginsels en ooreenkomste met die belangrikste elemente uiteengesit in 'n Memorandum van verstandhouding tussen die Britse regering en die afgebakende regerings van Skotland, Wallis en Noord -Ierland. Die MOU lê klem op die beginsels van goeie kommunikasie, konsultasie en samewerking. 
Sedert die ontbinding in 1999 het Skotland sterker werksverhoudinge tussen die twee ander regerings, die Walliese regering en die uitvoerende gesag van Noord -Ierland, ontlok. Daar is geen formele konkordate tussen die Skotse regering, die Walliese regering en die uitvoerende gesag van Noord-Ierland nie, maar ministers van elke afgevaardigde regering vergader op verskillende tye gedurende die jaar op verskillende geleenthede, soos die Brits-Ierse Raad, en vergader ook oor sake en kwessies wat aan elke regering oorgedra.  Skotland neem saam met die Walliese regering, die Britse regering sowel as die uitvoerende gesag van Noord -Ierland deel aan die Gesamentlike Ministeriële Komitee (JMC) wat elke regering in staat stel om beleidsvraagstukke saam te bespreek en saam te werk in elke regering om oplossings te vind. Die Skotse regering beskou die suksesvolle hervestiging van die plenum en die vestiging van die binnelandse fora as belangrike fasette van die verhouding met die Britse regering en die ander afgesonderde administrasies. 
In die nadraai van die besluit van die Verenigde Koninkryk om in 2016 uit die Europese Unie te onttrek, het die Skotse regering 'n gesamentlike benadering van elkeen van die afgevaardigde regerings aangevoer. Vroeg in 2017 het die afgevaardigde regerings vergader om Brexit te bespreek en ooreengekom oor Brexit -strategieë van elke afgevaardigde regering , wat daartoe gelei het dat Theresa May 'n verklaring kan uitreik waarin beweer word dat die afgevaardigde regerings nie 'n sentrale rol of besluitnemingsproses in die Brexit -proses, maar dat die sentrale regering beplan om Skotland ten volle te betrek in gesprekke saam met die regerings van Wallis en Noord -Ierland. 
Hoewel buitelandse beleid 'n voorbehoude aangeleentheid bly,  het die Skotse regering nog steeds die mag en vermoë om Skotland, die ekonomie en Skotse belange op die wêreldverhoog te versterk en te ontwikkel en buitelandse ondernemings, internasionale afgesonderde, streeks- en sentrale regerings aan te moedig om daarin te belê Skotland.  Terwyl die eerste minister gewoonlik 'n aantal buitelandse en internasionale besoeke onderneem om Skotland te bevorder, is internasionale betrekkinge, Europese en Statebondverhoudinge ook ingesluit in die portefeuljes van beide die kabinetsekretaris vir kultuur, toerisme en buitelandse sake (verantwoordelik vir internasionale ontwikkeling )  en die Minister vir Internasionale Ontwikkeling en Europa (verantwoordelik vir die betrekkinge van die Europese Unie en internasionale betrekkinge). 
Terwyl Skotland 'n onafhanklike soewereine nasie was, het Skotland 'n noue 'spesiale verhouding' met Frankryk (destyds bekend as die Koninkryk Frankryk). In 1295 onderteken beide Skotland en Frankryk wat bekend staan ​​as die Auld Alliance in Parys, wat as 'n militêre en diplomatieke alliansie tussen Engelse inval en uitbreiding opgetree het.  Die Franse weermag het die hulp van Skotland in 1415 gesoek tydens die Slag van Agincourt, wat die koninkryk van Frankryk naby kon val.  Die Auld Alliance word as belangrik beskou vir Skotland en sy posisie in Europa, nadat hy 'n verdrag van militêre, ekonomiese en diplomatieke samewerking met 'n welgestelde Europese nasie onderteken het.  Daar was 'n ooreenkoms tussen Skotland en Frankryk wat burgers van beide lande toegelaat het om dubbele burgerskap te besit, maar dit is in 1903 deur die Franse regering ingetrek.  In onlangse tye was daar argumente wat daarop dui dat die Auld Alliance is nooit formeel beëindig deur Skotland of Frankryk nie, en dat baie elemente van die verdrag vandag nog van krag kan bly.  Skotland en Frankryk het egter steeds 'n spesiale verhouding, met 'n voornemeverklaring wat in 2013 onderteken is wat Skotland en Frankryk daartoe verbind het om voort te bou op gedeelde geskiedenis, vriendskap, samewerking tussen regerings en kulturele uitruilprogramme. 
Tydens die G8 -beraad in 2005 het die eerste minister Jack McConnell namens die destydse premier Tony Blair elke regeringshoof van die G8 -nasies op die Glasgow Prestwick -lughawe  verwelkom. Terselfdertyd was McConnell en die destydse Skotse uitvoerende gesag pionier in die pad vorentoe om die Skotse Malawi-vennootskap te word wat Skotse aktiwiteite koördineer om bestaande bande met Malawi te versterk.  Gedurende McConnell se tyd as eerste minister het verskeie betrekkinge met Skotland, waaronder Skotse en Russiese betrekkinge, versterk na 'n besoek van president van Rusland, Vladimir Poetin, aan Edinburgh. McConnell het aan die einde aan die lig gebring dat die besoek van Poetin 'n 'post-devolusie' stap was na 'Skotland wat sy internasionale identiteit herwin'. 
Onder die administrasie van Salmond handel handel en belegging in Skotland oor lande soos China   en Kanada, waar Salmond die Kanada -plan 2010–2015 gestig het wat daarop gemik was om "die belangrike historiese, kulturele en ekonomiese bande" tussen beide Kanada te versterk en Skotland.  Om Skotland se belange en Skotse besighede in Noord -Amerika te bevorder, is daar 'n kantoor vir Skotse sake in Washington, DC met die doel om Skotland in beide die Verenigde State en Kanada te bevorder. 
Tydens 'n besoek aan die Verenigde State in 2017 ontmoet die eerste minister, Nicola Sturgeon, Jerry Brown, goewerneur van Kalifornië, waar albei 'n ooreenkoms onderteken het wat sowel die regering van Kalifornië as die Skotse regering verbind het om ook saam te werk om klimaatsverandering aan te pak, . terwyl Sturgeon 'n ooreenkoms van £ 6,3 miljoen onderteken vir Skotse belegging van Amerikaanse ondernemings en ondernemings wat handel, toerisme en innovasie bevorder.  Tydens 'n amptelike besoek aan die Republiek Ierland in 2016, het Sturgeon beweer dat dit 'belangrik is vir Ierland en Skotland en die hele Britse eilande dat Ierland 'n sterk bondgenoot in Skotland het'.  Tydens dieselfde verlowing het Sturgeon die eerste regeringshoof geword wat die Seanad Éireann, die bo -huis van die Oireachtas (die Ierse parlement), toegespreek het. 
Gedurende die onlangse geskiedenis het die drie belangrikste Britse politieke partye met uiteenlopende entoesiasme 'n beleid van afwenteling bepleit. 'N Vorige Arbeidsleier, John Smith, beskryf die herlewing van 'n Skotse parlement as die' vaste wil van die Skotse volk '.  Die afgebakende Skotse parlement is tot stand gebring nadat 'n referendum in 1997 meerderheidsondersteuning gevind het vir die oprigting van die parlement en die toekenning van beperkte bevoegdhede om inkomstebelasting te verander. 
Die Scottish National Party (SNP), wat Skotse onafhanklikheid ondersteun, is die eerste keer verkies om die Skotse regering in 2007 te vorm. Parlement, federalisme of 'n referendum oor Skotse onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk. By die verwerping van die laaste opsie het die drie belangrikste opposisiepartye in die Skotse parlement 'n kommissie ingestel om die verdeling van magte tussen afgedankte Skotse en Britse instellings te ondersoek.  Die Skotlandwet 2012, gebaseer op voorstelle van die kommissie, het daarna bykomende bevoegdhede aan die Skotse parlement verleen. 
In Augustus 2009 stel die SNP 'n wetsontwerp voor om 'n referendum oor onafhanklikheid te hou in November 2010. Teenstand van alle ander groot partye het tot 'n verwagte nederlaag gelei.    Nadat die Skotse parlement se verkiesing in 2011 'n algehele meerderheid in die Skotse parlement gegee het, is die Skotse onafhanklikheidsreferendum van 2014 op 18 September gehou.  Die referendum het gelei tot 'n verwerping van onafhanklikheid, met 55,3% tot 44,7%.   Tydens die veldtog het die drie hoofpartye in die Britse parlement belowe om die bevoegdhede van die Skotse parlement uit te brei.   'n Kommissie van alle partye onder voorsitterskap van Robert Smith, Baron Smith van Kelvin, word gevorm,  wat gelei het tot 'n verdere afwenteling van bevoegdhede deur die Scotland Act 2016. 
Na aanleiding van die Europese referendumwet op die Europese Unie 2015, is die referendum op die EU -lidmaatskap van die Verenigde Koninkryk van 2016 op 23 Junie 2016 gehou oor Brittanje se lidmaatskap van die Europese Unie. 'N Meerderheid in die Verenigde Koninkryk het gestem om uit die EU te onttrek, terwyl 'n meerderheid in Skotland gestem het om lid te bly. 
Die eerste minister, Nicola Sturgeon, het die volgende dag aangekondig dat 'n nuwe onafhanklikheidsreferendum 'hoogs waarskynlik' is.   Op 31 Januarie 2020 het die Verenigde Koninkryk formeel uit die Europese Unie onttrek. By Holyrood gaan Sturgeon se regerende SNP voort om hom in Desember 2019 vir so 'n referendum te beywer.    In Westminster is die regerende tweede ministerie van Johnson van die Konserwatiewe Party gekant teen nog 'n referendum en het die versoek van die eerste minister geweier.    Omdat grondwetlike aangeleenthede ingevolge die Skotlandwet voorbehoude aangeleenthede is, sal die Skotse parlement weer tydelike bykomende bevoegdhede ingevolge artikel 30 moet kry om 'n wetlik bindende stemming te hou.   
Historiese onderafdelings van Skotland het die mormaerdom, stewartry, earldom, burgh, parish, county en streke en distrikte ingesluit. Sommige van hierdie name word soms nog as geografiese beskrywers gebruik. 
Moderne Skotland word op verskillende maniere onderverdeel, afhangende van die doel. In die plaaslike regering was daar sedert 1996 32 enkelvlak-raadsgebiede,  wie se rade verantwoordelik is vir die verskaffing van alle plaaslike regeringsdienste. Besluite word geneem deur raadslede wat elke vyf jaar by plaaslike verkiesings verkies word. Die hoof van elke raad is gewoonlik die Lord Provost saam met die leier van die raad,  met 'n uitvoerende hoof wat aangestel word as direkteur van die raadsgebied.  Gemeenskapsrade is informele organisasies wat spesifieke onderafdelings binne elke raadsgebied verteenwoordig. 
In die Skotse parlement is daar 73 kiesafdelings en agt streke. Vir die parlement van die Verenigde Koninkryk is daar 59 kiesafdelings. Tot 2013 was die Skotse brandweer en polisiemagte gebaseer op 'n stelsel van streke wat in 1975 ingestel is. Vir gesondheidsorg- en posdistrikte, en 'n aantal ander regerings- en nie-regeringsorganisasies, soos die kerke, is daar ander metodes wat al jare lank bestaan. van die onderverdeling van Skotland vir administratiewe doeleindes.
Die Skotse reg het 'n basis wat uit die Romeinse reg afgelei is, , wat eienskappe van beide ongekodeerde burgerlike reg kombineer, wat dateer uit die Corpus Juris Civilisen gemenereg met middeleeuse bronne. Die bepalings van die Unieverdrag met Engeland in 1707 het die voortbestaan ​​van 'n aparte regstelsel in Skotland gewaarborg as dié van Engeland en Wallis.  Voor 1611 was daar verskeie streekswetstelsels in Skotland, veral die Udal -wet in Orkney en Shetland, gebaseer op ou Noorse wetgewing. Verskeie ander stelsels wat afkomstig is van algemene Keltiese of Brehon -wette het tot in die 1800's in die Hoogland bestaan. 
Die Skotse wet maak voorsiening vir drie soorte howe wat verantwoordelik is vir die regspleging: burgerlik, krimineel en heraldies. Die hoogste burgerlike hof is die Court of Session, hoewel siviele appèlle na die Hooggeregshof van die Verenigde Koninkryk (of voor 1 Oktober 2009, die House of Lords) gerig kan word. Die Hooggeregshof van Justiciary is die hoogste strafhof in Skotland. Die Court of Session is gehuisves in die parlementshuis in Edinburgh, wat die tuiste was van die parlement voor die unie van Skotland met die hooggeregshof van justiciary en die hoogste hof van appèl wat tans op die Lawnmarket geleë is. Die baljuhof is die belangrikste straf- en siviele hof wat die meeste sake aanhoor. Daar is 49 baljuhowe regoor die land.  Distrikshowe is in 1975 ingestel vir geringe oortredings en klein eise. Dit is geleidelik vervang deur Justice of the Peace Courts van 2008 tot 2010. Die Hof van Lord Lyon reguleer die heraldiek.
Drie eeue lank was die Skotse regstelsel uniek omdat dit die enigste nasionale regstelsel was sonder 'n parlement. Dit eindig met die koms van die Skotse parlement in 1999, wat vir Skotland wetgewing gee. Baie funksies binne die stelsel is behoue ​​gebly. Binne die strafreg is die Skotse regstelsel uniek omdat dit drie moontlike uitsprake het: "skuldig", "onskuldig" en "nie bewys nie".  Beide" onskuldig "en" nie bewys nie "lei tot vryspraak, gewoonlik sonder die moontlikheid van herverhoor in ooreenstemming met die reël van dubbele gevaar. Daar is egter 'n moontlikheid van 'n herverhoor waar nuwe bewyse na vore kom 'n latere datum wat in die vroeëre verhoor in eerste instansie afdoende kon blyk te wees, waar die persoon wat vrygespreek is, die oortreding erken, of waar bewys kan word dat die vryspraak bevlek was deur 'n poging om die reg te verdraai - sien die bepalings van die Double Jeopardy (Scotland) Act 2011. Baie wette verskil tussen Skotland en die ander dele van die Verenigde Koninkryk, en baie terme verskil vir sekere regskonsepte. Manslag, in Engeland en Wallis, is grootliks soortgelyk aan strafbare manslag in Skotland, en brandstigting is opsetlike vuurweking genoem. Inderdaad, sommige dade wat as misdade in Engeland en Wallis beskou word, soos vervalsing, is nie so in Skotland nie. Prosedure verskil ook. Skotse jurie, wat in strafregtelike sake sit, bestaan ​​uit vyftien jurielede, wat Dit is drie meer as wat in baie lande tipies is. 
Die Scottish Prison Service (SPS) bestuur die gevangenisse in Skotland, wat gesamentlik meer as 8500 gevangenes huisves.  Die kabinetsekretaris vir justisie is verantwoordelik vir die Skotse gevangenisdiens binne die Skotse regering.
Gesondheidsorg in Skotland word hoofsaaklik verskaf deur NHS Scotland, Skotland se openbare gesondheidsorgstelsel. Dit is gestig deur die National Health Service (Scotland) Act 1947 (later herroep deur die National Health Service (Scotland) Act 1978) wat op 5 Julie 1948 in werking getree het om saam te val met die bekendstelling van die NHS in Engeland en Wallis. Selfs voor 1948 was die helfte van die landmassa van Skotland egter reeds gedek deur staatsfinansierde gesondheidsorg wat deur die Highlands and Islands Medical Service verskaf is.  Die beleid en befondsing van gesondheidsorg is die verantwoordelikheid van die Skotse regering se gesondheidsdirektorate. Die huidige kabinetsekretaris vir gesondheid en sport is Jeane Freeman  en die direkteur-generaal (DG) Gesondheid en uitvoerende hoof, NHS Scotland, is Caroline Lamb. 
In 2008 het die NHS in Skotland ongeveer 158,000 personeel gehad, waaronder meer as 47,500 verpleegsters, vroedvroue en gesondheidsbesoekers en meer as 3,800 konsultante. Daar is ook meer as 12 000 dokters, huisartse en geallieerde gesondheidswerkers, insluitend tandartse, oogkundiges en gemeenskapsaptekers, wat as onafhanklike kontrakteurs diens verrig in die NHS in ruil vir fooie en toelaes. Hierdie gelde en toelaes is in Mei 2010 verwyder, en voorskrifte is heeltemal gratis, hoewel tandartse en oogkundiges dit kan hef as die huisgesin van die pasiënt meer as £ 30,000 per jaar verdien. 
Skotland het 'n oop gemengde ekonomie in Westerse styl wat nou verband hou met die res van die Verenigde Koninkryk en die res van die wêreld. Tradisioneel word die Skotse ekonomie oorheers deur die swaar nywerheid wat ondersteun is deur die skeepsbou in Glasgow, steenkoolmynbou en staalbedrywe. Petroleumverwante bedrywe wat verband hou met die ontginning van Noordsee-olie was ook belangrike werkgewers vanaf die sewentigerjare, veral in die noordooste van Skotland. By die de-industrialisasie gedurende die 1970's en 1980's het 'n verskuiwing plaasgevind van 'n produksiefokus na 'n meer diensgerigte ekonomie.
Die bruto binnelandse produk (BBP) van Skotland, insluitend olie en gas wat in Skotse waters geproduseer word, word op £ 150 miljard geraam vir die kalenderjaar 2012.  In 2014 was die BBP per capita van Skotland een van die hoogste in die EU.  Vanaf April 2019 was die Skotse werkloosheidsyfer 3,3%, onder die Britse koers van 3,8%, en die Skotse indiensnemingsyfer was 75,9%. 
Edinburgh is die finansiële dienste sentrum van Skotland, met baie groot finansiële ondernemings daar, waaronder: Lloyds Banking Group (eienaars van HBOS) die Royal Bank of Scotland en Standard Life in besit van die regering. Edinburgh was in 2007 op die 15de plek op die lys van wêreldfinansiële sentrums, maar het in 2012 tot 37ste geval, na skade aan sy reputasie,  en in 2016 op die 56ste plek uit 86.  Sy status het egter teruggekeer na die 17de plek. teen 2020. 
In 2014 is die totale Skotse uitvoer (uitgesluit handel binne die VK) na raming £ 27,5 miljard.  Skotland se primêre uitvoer sluit whisky, elektronika en finansiële dienste in.  Die Verenigde State, Nederland, Duitsland, Frankryk en Noorweë vorm die belangrikste uitvoermarkte van die land. 
Whiskey is een van Skotland se meer bekende goedere met ekonomiese aktiwiteit. Uitvoer het met 87% toegeneem in die dekade tot 2012  en is in 2013 gewaardeer op £ 4,3 miljard, wat 85% van Skotland se voedsel- en drankuitvoer was.  Dit ondersteun ongeveer 10.000 poste direk en 25.000 indirek.  Dit dra moontlik £ 400–682 miljoen by tot Skotland, eerder as 'n paar miljard pond, aangesien meer as 80% van die geproduseerde whisky besit word deur nie-Skotse ondernemings.  'n Inligtingsessie wat in 2002 deur die Skotse parlement se inligtingsentrum (SPICe) vir die Skotse parlement se komitee vir ondernemings en lewenslange leer gepubliseer is, verklaar dat toerisme tot 5% van die BBP en 7,5% van die werkverskaffing uitmaak. 
Skotland was sedert die Industriële Revolusie een van die industriële kragte in Europa en was 'n wêreldleier in vervaardiging.  Dit het 'n erfenis gelaat in die diversiteit van goedere en dienste wat Skotland vervaardig, van tekstiele, whisky en shortbread tot straalmotors, busse, rekenaarsagteware, skepe, avionika en mikro -elektronika, asook bankdienste, versekering, beleggingsbestuur en ander verwante finansiële dienste.  Net soos met die meeste ander gevorderde geïndustrialiseerde ekonomieë, het Skotland 'n afname in die belangrikheid van beide die vervaardigingsbedrywe en die primêre onttrekbedrywe gevind. Dit is egter gekombineer met 'n styging in die dienstesektor van die ekonomie, wat gegroei het tot die grootste sektor in Skotland. 
Hoewel die Bank van Engeland die sentrale bank in die Verenigde Koninkryk is, reik drie Skotse skoonmaakbanke Sterling -banknote uit: die Bank of Scotland, die Royal Bank of Scotland en die Clydesdale Bank. Die uitreiking van banknote deur kleinhandelbanke in Skotland is onderhewig aan die Bankwet 2009, wat alle vroeëre wetgewing waaronder die uitreiking van banknote gereguleer is, herroep, en die Skotse en Noord -Ierse banknootregulasies 2009. 
Die waarde van die Skotse banknote in omloop in 2013 was £ 3,8 miljard, onderskryf deur die Bank van Engeland met behulp van fondse wat deur elke skoonmaakbank gedeponeer is, ingevolge die Bankwet 2009, om die totale waarde van sodanige note in omloop te dek. 
Van die geld wat aan die Britse verdediging bestee is, kan ongeveer £ 3,3 miljard vanaf 2018/2019 aan Skotland toegeskryf word. 
Skotland het 'n lang militêre tradisie voor die Verdrag van Unie met Engeland, die Skotse weermag en Royal Scots Navy is (met die uitsondering van die Atholl Highlanders, Europa se enigste wettige privaat weermag) saamgesmelt met hul Engelse eweknieë om die Royal Navy en die Britse leër te vorm , wat saam deel uitmaak van die Britse weermag. Talle Skotse regimente het op verskillende tye in die Britse leër bestaan. Kenmerkend Skotse regimente in die Britse leër sluit in die Scots Guards, die Royal Scots Dragoon Guards en die 154 (Scottish) Regiment RLC, 'n Army Reserve -regiment van die Royal Logistic Corps. In 2006, as gevolg van die Beveiliging in 'n veranderende wêreld witskrif, is die Skotse infanteriregimente in die Skotse afdeling saamgevoeg om die Royal Regiment of Scotland te vorm. As gevolg van die Cameron -Clegg -koalisie se Strategic Defence and Security Review 2010, is die Skotse regimente van die lyn in die infanterie van die Britse weermag, wat voorheen die Skotse afdeling gevorm het, in 2017 herorganiseer in die Skotse, Walliese en Ierse afdeling. vorming van die Skotse afdeling, is die Skotse infanterie georganiseer in 'n Lowland Brigade en Highland Brigade.
Vanweë hul topografie en waarneembare afstand, het dele van Skotland baie sensitiewe verdedigingsinstellings gehuisves.    Tussen 1960 en 1991 was die Holy Loch 'n basis vir die Amerikaanse vloot van Polaris ballistiese missiel duikbote.  Vandag is Her Majesty's Naval Base Clyde, 40 myl (40 kilometer) noord-wes van Glasgow, die basis vir die vier Trident-gewapende Voorhoede-klas ballistiese missiel -duikbote wat die kern -afskrikmiddel van Brittanje uitmaak. Scapa Flow was tot 1956 die belangrikste vlootbasis vir die Royal Navy.
Skotland se Scapa Flow was die belangrikste basis vir die Royal Navy in die 20ste eeu.  Namate die Koue Oorlog in 1961 versterk het, het die Verenigde State Polaris -ballistiese missiele en duikbote in die Firth of Clyde's Holy Loch ontplooi. Openbare protesoptredes van CND -kampvegters was nutteloos. Die Royal Navy het die regering suksesvol oortuig om die basis toe te laat omdat hy sy eie Polaris -duikbote wou hê, en dit het hulle in 1963 verkry. Die RN se kern duikbootbasis het met vier oopgemaak Besluit-klas Polaris -duikbote by die uitgebreide Faslane -vlootbasis op die Gare Loch. Die eerste patrollie van 'n Trident-gewapende duikboot het in 1994 plaasgevind, hoewel die Amerikaanse basis aan die einde van die Koue Oorlog gesluit was. 
'N Enkele voorste linie van die Royal Air Force is in Skotland geleë. RAF Lossiemouth, geleë in Moray, is die mees noordelike lugweerbasis in die Verenigde Koninkryk en huisves drie snelvliegtuie wat met die Eurofighter Typhoon toegerus is.
Die Skotse onderwysstelsel was nog altyd anders as die res van die Verenigde Koninkryk, met 'n kenmerkende nadruk op 'n breë opvoeding.  In die 15de eeu het die humanistiese klem op opvoeding saamgeval met die goedkeuring van die Onderwyswet 1496, wat bepaal het dat alle seuns van baronne en vrye besitters grammatikaskole moet bywoon om 'Latyne te perfekteer', wat lei tot 'n toename in geletterdheid onder 'n manlike en welgestelde elite.  In die Reformasie, die 1560 Eerste boek van dissipline 'n plan vir 'n skool in elke gemeente opgestel, maar dit was finansieel onmoontlik.  In 1616 het 'n wet in die Privy -raad elke gemeente beveel om 'n skool te stig.  Teen die laat sewentiende eeu was daar 'n grootliks volledige netwerk van gemeenteskole in die laaglande, maar in die Hooglande ontbreek basiese onderwys op baie gebiede nog steeds.  Onderwys was 'n saak van die kerk eerder as van die staat tot die Wet op Onderwys (Skotland) 1872. 
Die Leergang vir uitnemendheid, Skotland se nasionale skoolkurrikulum, bied tans die kurrikulêre raamwerk aan vir kinders en jongmense van 3 tot 18 jaar.  Alle 3- en 4-jarige kinders in Skotland is geregtig op 'n gratis kleuterskool. Formele primêre onderwys begin by ongeveer 5 jaar en duur 7 jaar (P1 – P7) kinders in Skotland studeer standaardgrade, of intermediêre kwalifikasies tussen die ouderdomme van 14 en 16. Dit word uitgefaseer en vervang deur die National Qualifications of the Leergang vir uitnemendheid. Die skoolgaande ouderdom is 16, waarna studente kan kies om by die skool te bly en te studeer vir toegangs-, intermediêre of hoërgraad- en gevorderde hoër kwalifikasies. 'N Klein aantal studente by sekere privaat, onafhanklike skole kan die Engelse stelsel volg en eerder na GCSE's en A- en AS-vlakke studeer. 
Daar is vyftien Skotse universiteite, waarvan sommige een van die oudstes ter wêreld is.   Die vier universiteite wat voor die einde van die 16de eeu gestig is - die Universiteit van St Andrews, die Universiteit van Glasgow, die Universiteit van Aberdeen en die Universiteit van Edinburgh - staan ​​gesamentlik bekend as die antieke universiteite van Skotland, almal waarvan hulle onder die 200 beste universiteite ter wêreld op die THE -ranglys tel, met Edinburgh in die top 50.  Skotland het meer universiteite per capita in QS 'World University Rankings' top 100 in 2012 as enige ander land.  Die land produseer 1% van die wêreld se gepubliseerde navorsing met minder as 0,1% van die wêreldbevolking, en hoëronderwysinstellings is verantwoordelik vir 9% van die uitvoer van die dienstesektor in Skotland.   Skotland se universiteitshowe is die enigste liggame in Skotland wat gemagtig is om grade toe te ken.
Onderrig word behartig deur die Student Awards Agency Scotland (SAAS), wat geen fooie hef vir wat dit as "jong studente" beskryf nie. Jong studente word gedefinieer as diegene jonger as 25 jaar, sonder kinders, huwelik, burgerlike vennootskap of saamwoonmaat, wat langer as drie jaar nie voltyds onderrig het nie. Daar is fooie vir diegene wat buite die definisie van jong studente is, gewoonlik tussen £ 1,200 en £ 1,800 vir voorgraadse kursusse, afhangend van die jaar van aansoek en die tipe kwalifikasie. Nagraadse fooie kan tot £ 3,400 beloop.  Die stelsel bestaan ​​sedert 2007 toe afgestudeerde begiftigings afgeskaf is.  Rhona Brankin, woordvoerder van die vakbond, het die Skotse stelsel gekritiseer omdat dit nie die armoede van studente aangespreek het nie. 
Die universiteite van Skotland word aangevul deur die verskaffing van verdere en hoër onderwys deur 43 kolleges. Kolleges bied nasionale sertifikate, hoër nasionale sertifikate en hoër nasionale diplomas aan. Hierdie Groeptoekennings, tesame met Skotse Beroepskwalifikasies, is daarop gemik om te verseker dat die bevolking van Skotland oor die nodige vaardighede en kennis beskik om aan die behoeftes van die werkplek te voldoen. In 2014 het navorsing wat deur die Office for National Statistics gerapporteer is, bevind dat Skotland die hoogs opgeleide land in Europa was en een van die mees goed opgeleide ter wêreld met betrekking tot tersiêre opleiding, met ongeveer 40% van die mense in Skotland tussen 16 en 16 jaar oud 64 opgelei tot NVQ vlak 4 en hoër.  Gebaseer op die oorspronklike gegewens vir statistiese streke in die EU, het al vier Skotse streke aansienlik bo die Europese gemiddelde geplaas vir die voltooiing van tersiêre opleiding deur 25- tot 64-jariges. 
Kilmarnock Academy in East Ayrshire is een van slegs twee skole in die Verenigde Koninkryk en die enigste skool in Skotland wat twee Nobelpryswenners ontvang het-Alexander Fleming, ontdekker van Penicillin, en John Boyd Orr, 1st Baron Boyd-Orr, vir sy wetenskaplike navorsing oor voeding en sy werk as die eerste direkteur-generaal van die Verenigde Nasies se Voedsel- en Landbou-organisasie (FAO).
Skotse musiek is 'n belangrike aspek van die land se kultuur, met beide tradisionele en moderne invloede. 'N Bekende tradisionele Skotse instrument is die Great Highland -doedelsak, 'n blaasinstrument wat bestaan ​​uit drie hommeltuie en 'n melodiepyp (die sanger genoem), wat deurlopend gevoed word deur 'n reservoir lug in 'n sak. Doedelsakbande, met doedelsak en verskillende tipes tromme, en Skotse musiekstyle ten toon gestel terwyl nuwe gemaak word, het oor die hele wêreld versprei. Die clàrsach (harp), viool en trekklavier is ook tradisionele Skotse instrumente, waarvan laasgenoemde twee sterk voorkom in Skotse country -dansorkeste. Daar is baie suksesvolle Skotse bands en individuele kunstenaars in verskillende style, waaronder Annie Lennox, Amy Macdonald, Runrig, Belle en Sebastian, Boards of Canada, Camera Obscura, Cocteau Twins, Deacon Blue, Franz Ferdinand, Susan Boyle, Emeli Sandé, Texas, The Uitsig, The Fratellis, Twin Atlantic en Biffy Clyro. Ander Skotse musikante sluit in Shirley Manson, Paolo Nutini, Andy Stewart en Calvin Harris, wat almal aansienlike kommersiële sukses op internasionale musiekmarkte behaal het  Shirley Manson het tydens die opening van die konsert van Scottish Parlement in 1999 in Princes Street Gardens saam met haar orkes opgetree. Vullis. 
Die rockband Simple Minds was die mees kommersieel suksesvolle Skotse orkes van die 1980's en het sukses op internasionale markte soos die Verenigde State, Kanada, Australië en Nieu -Seeland  gevind, terwyl die popsanger Lewis Capaldi erken is as die topverkoper in die Verenigde Koninkryk in 2019. 
Skotland het 'n literêre erfenis wat dateer uit die vroeë Middeleeue. Die vroegste bestaande literatuur wat in die huidige Skotland bestaan ​​het, was in Brythonic -toespraak in die 6de eeu, maar word bewaar as deel van die Walliese literatuur.  Latere Middeleeuse literatuur bevat werke in Latyn,  Gaelies,  Ou Engels  en Frans.  Die eerste oorlewende groot teks in Vroeë Skotte is die 14de-eeuse digter John Barbour se epos Brus, met die fokus op die lewe van Robert I,  en is spoedig gevolg deur 'n reeks volksromanses en prosawerke.  In die 16de eeu het die beskerming van die kroon die ontwikkeling van Skotse drama en poësie gehelp, , maar die toetreding van Jakobus VI tot die Engelse troon het 'n belangrike sentrum van literêre beskerming verwyder en Skotte is as 'n literêre taal opsy gesit.  Die belangstelling in die Skotse letterkunde is in die 18de eeu herleef deur figure soos James Macpherson, wie se Ossian Cycle hom die eerste Skotse digter gemaak het wat 'n internasionale reputasie gekry het en 'n groot invloed op die Europese Verligting gehad het.  Dit was ook 'n groot invloed op Robert Burns, wat deur baie beskou word as die nasionale digter,  en Walter Scott, wie se Waverley Novels in die 19de eeu baie gedoen het om die Skotse identiteit te definieer.  Teen die einde van die Victoriaanse era het 'n aantal Skotse gebore skrywers internasionale reputasie as skrywers in Engels behaal, waaronder Robert Louis Stevenson, Arthur Conan Doyle, J. M. Barrie en George MacDonald.  In die 20ste eeu het die Skotse Renaissance 'n oplewing van literêre aktiwiteite beleef en pogings om die Skotse taal terug te kry as 'n medium vir ernstige letterkunde.  Lede van die beweging is gevolg deur 'n nuwe generasie na-oorlogse digters, waaronder Edwin Morgan, wat in 2004 deur die eerste Skotse regering as die eerste Skotse Makar aangestel sou word.  Vanaf die 1980's geniet Skotse literatuur nog 'n groot herlewing , veral geassosieer met 'n groep skrywers, waaronder Irvine Welsh.  Skotse digters wat in dieselfde tydperk verskyn het, was Carol Ann Duffy, wat in Mei 2009 die eerste Skot was wat die monarg se digterwenner was. 
As een van die Keltiese nasies word Skotland en die Skotse kultuur verteenwoordig by interkeltiese geleenthede tuis en oor die hele wêreld. Skotland bied verskeie musiekfeeste aan, waaronder Celtic Connections (Glasgow) en die Hebridean Celtic Festival (Stornoway). Feeste wat die Keltiese kultuur vier, soos Festival Interceltique de Lorient (Bretagne), die Pan Celtic Festival (Ierland) en die National Celtic Festival (Portarlington, Australië), bevat elemente van die Skotse kultuur, soos taal, musiek en dans.        [ buitensporige aanhalings ]
Die beeld van Sint Andrew, gemartel terwyl hy gebind was aan 'n X-vormige kruis, het die eerste keer in die koninkryk van Skotland verskyn tydens die bewind van William I.  Na die dood van koning Alexander III in 1286 is 'n beeld van Andrew gebruik op die seël van die Guardians of Scotland wat tydens die daaropvolgende interregnum beheer oor die koninkryk oorgeneem het.  Die gebruik van 'n vereenvoudigde simbool wat verband hou met Saint Andrew, die saltire, het sy oorsprong in die laat 14de eeu dat die Skotse parlement in 1385 besluit het dat Skotse soldate 'n wit Sint Andrewskruis op die voor- en agterkant van hul tuniek moet dra.  Daar word gesê dat die gebruik van 'n blou agtergrond vir die Sint Andreas -kruis ten minste uit die 15de eeu dateer.  Sedert 1606 het die saltire ook deel uitgemaak van die ontwerp van die Union Flag. Daar is talle ander simbole en simboliese artefakte, beide amptelik en nie -amptelik, insluitend die distel, die blommembleem van die land (gevier in die lied, The Thistle o 'Scotland), die Declaration of Arbroath, met 'n verklaring van politieke onafhanklikheid op 6 April 1320, die tekstielpatroon tartan wat dikwels 'n spesifieke Skotse stam en die koninklike Lion Rampant -vlag aandui.    Hooglanders kan James Graham, 3de hertog van Montrose, bedank vir die herroeping in 1782 van die Wet van 1747 wat die dra van tartane verbied. 
Alhoewel daar geen amptelike volkslied van Skotland is nie,  Blom van Skotland word op spesiale geleenthede en sportbyeenkomste gespeel, soos voetbal- en rugbywedstryde waarby die nasionale spanne van Skotland betrokke is, en word sedert 2010 ook op die Statebondspele gespeel nadat dit deur die deelnemende Skotse atlete as die oorweldigende gunsteling aangewys is.  Ander tans minder gewilde kandidate vir die National Anthem of Scotland sluit in Skotland die dapper, Highland Cathedral, Skotte Wha Hae en A Man's A Man for A 'That. 
St Andrew's Day, 30 November, is die nasionale dag, hoewel Burns 'Night meer algemeen waargeneem word, veral buite Skotland. In 2006 het die Skotse parlement die St Andrew's Day Bank Holiday (Scotland) Act 2007 goedgekeur, wat die dag as 'n amptelike vakansiedag aandui.  Tartan Day is 'n onlangse innovasie uit Kanada. [ aanhaling nodig ]
Die nasionale dier van Skotland is die eenhoring, wat sedert die 12de eeu 'n Skotse heraldiese simbool was. 
Die Skotse kookkuns het sy eie kenmerke en resepte, maar dit deel baie met die breër Britse en Europese kookkuns as gevolg van plaaslike en buitelandse invloede, oud en modern. Tradisionele Skotse geregte bestaan ​​saam met internasionale voedsel wat migreer. Skotland se natuurlike voorraadkas, suiwelprodukte, vis, vrugte en groente is die belangrikste faktor in tradisionele Skotse kookkuns, met 'n groot vertroue in eenvoud en 'n gebrek aan speserye uit die buiteland, aangesien dit histories skaars en duur was. Irn-Bru is die algemeenste Skotse koolzuurhoudende koeldrank, wat dikwels beskryf word as 'die ander nasionale drank van Skotland' (na whisky).  Gedurende die laat Middeleeue en vroeë moderne era het die Franse kookkuns 'n rol gespeel in die Skotse kookkuns as gevolg van kulturele uitruilings wat deur die "Auld Alliance" teweeggebring is, , veral tydens die bewind van Mary, Queen of Scots. By haar terugkeer na Skotland bring Mary 'n gevolg van Franse personeel wat as verantwoordelik beskou word vir die revolusie van die Skotse kookkuns en vir 'n paar van die unieke kosterminologie van Skotland. 
Nasionale koerante soos die Daaglikse rekord, Die Herald, Die Skot en Die Nasionale word almal in Skotland vervaardig.  Belangrike streeksblaaie sluit in die Evening News in Edinburgh, Die koerier in Dundee in die ooste, en Die pers en joernaal bedien Aberdeen en die noorde.  Skotland word verteenwoordig op die Celtic Media Festival, wat film en televisie uit die Keltiese lande ten toon stel. Skotse deelnemers het baie toekennings gewen sedert die fees in 1980 begin het. 
Televisie in Skotland is grootliks dieselfde as uitsendings in die Verenigde Koninkryk, maar die nasionale uitsaaier is BBC Scotland, 'n afdeling van die BBC. Dit bestuur drie nasionale televisiestasies BBC One Scotland, BBC Scotland-kanaal en die Gaelies-omroep BBC Alba, en die nasionale radiostasies, BBC Radio Scotland en BBC Radio nan Gàidheal, onder andere. Die belangrikste Skotse kommersiële televisiestasie is STV wat op twee van die drie ITV -streke van Skotland uitsaai. 
Skotland het 'n aantal produksiemaatskappye wat films en televisieprogramme vir Skotse, Britse en internasionale gehore vervaardig. Gewilde films wat met Skotland verband hou deur middel van Skotse produksie of wat in Skotland verfilm word, sluit in Braaf hart (1995),  Hooglander (1986),  Treinspotting (1996),  Rooi Pad (2006), Neds (2010),  Die Engel se aandeel (2012), Dapper (2012)  en Outlaw King (2018).  Gewilde televisieprogramme wat met Skotland geassosieer word, sluit die langdurige BBC Scotland -sepie in River City wat sedert 2002 uitgesaai word,  Still Game, 'n gewilde Skotse sitkom -uitsending in die Verenigde Koninkryk (2002-2007, herleef in 2016),  Rab C. Nesbitt, Twee deure onder  en Neem die High Road. 
Wardpark Studios in Cumbernauld is een van Skotland se televisie- en filmproduksie -ateljees waar die televisieprogram Buitelander geproduseer word.  Dumbarton Studios, geleë in Dumbarton, word grootliks gebruik vir BBC Scotland -programmering, wat gebruik word vir die verfilming en vervaardiging van televisieprogramme soos Still Game, River City, Twee deure onder, en Shetland. 
Skotland bied sy eie nasionale sportkompetisies aan en het onafhanklike verteenwoordiging by verskeie internasionale sportbyeenkomste, waaronder die FIFA Wêreldbeker, die Rugbyunie Wêreldbeker, die Rugby Liga Wêreldbeker, die Krieket Wêreldbeker, die Netbal Wêreldbeker en die Statebondspele. Skotland het sy eie nasionale beheerliggame, soos die Scottish Football Association (die tweede oudste nasionale sokkervereniging ter wêreld)  en die Scottish Rugby Union. Sokker word al eeue lank in Skotland gespeel, met die vroegste verwysing na 1424. 
Die eerste amptelike internasionale voetbalwedstryd ter wêreld is in 1872 gehou en was die idee van C. W. Alcock van die Football Association wat probeer om Association Football in Skotland te bevorder.  [ beter bron nodig ] Die wedstryd het plaasgevind op die Hamilton Crescent -terrein in die West of Scotland Cricket Club in die Partick -omgewing van Glasgow. Die wedstryd was tussen Skotland en Engeland en het 'n gelykop uitslag van 0-0 tot gevolg gehad. Hierna het die nuut ontwikkelde sokker die gewildste sport in Skotland geword. Die Skotse beker is die eerste keer in 1873 betwis. Queen's Park FC, in Glasgow, is waarskynlik die oudste voetbalvereniging ter wêreld buite Engeland.  
Die Scottish Football Association (SFA), die tweede oudste nasionale sokkervereniging ter wêreld, is die belangrikste beheerliggaam vir Skotse voetbalvereniging en 'n stigterslid van die International Football Association Board (IFAB) wat die wette van die spel beheer. As gevolg van hierdie sleutelrol in die ontwikkeling van die sport is Skotland een van slegs vier lande wat 'n permanente verteenwoordiger op die IFAB het, terwyl die ander vier verteenwoordigers vir 'n bepaalde tydperk deur FIFA aangestel word. [ aanhaling nodig ] 
Die SFA is ook verantwoordelik vir die Skotlandse nasionale sokkerspan, wie se ondersteuners algemeen bekend staan ​​as die "Tartan Army". Vanaf Desember 2019 [update] word Skotland gereken as die 50ste beste nasionale sokkerspan op die FIFA -wêreldranglys.  Die nasionale span het laas in 1998 die Wêreldbeker in Frankryk bygewoon, maar het laaste geëindig in hul groepfase.  Die vrouespan van Skotland het meer onlangse sukses behaal en kwalifiseer vir beide Euro 2017  en die Wêreldbeker in 2019.  Vanaf Desember 2019 [update], is hulle aangewys as die 22ste beste vrouespan in die FIFA -ranglys. 
Skotse klubs het sukses behaal in Europese kompetisies, met Celtic wat die Europese beker in 1967 gewen het, Rangers en Aberdeen die onderskeidelik 1972 en 1983 die UEFA -bekerwennerbeker, en Aberdeen ook die UEFA Superbeker in 1983. Celtic, Rangers en Dundee United het ook die Europese eindronde gehaal, waarvan die mees onlangse Rangers in 2008 was. 
Met die moderne gholfspel uit Skotland uit die 15de eeu, word die land bevorder as die tuiste van gholf.    Vir baie gholfspelers word die Old Course in die Fife -stad St Andrews, 'n ou skakelbaan wat voor 1552 dateer,  as 'n pelgrimstog beskou.  In 1764 is die standaard 18-putjie gholfbaan in St Andrews geskep toe lede die baan van 22 na 18 putjies verander het.  Die oudste gholftoernooi ter wêreld, en die eerste groot gholftoernooi, is The Open Championship, wat die eerste keer op 17 Oktober 1860 by die Prestwick -gholfklub in Ayrshire, Skotland gespeel is, en Skotse gholfspelers het die vroegste hoofvakke gewen.  Daar is baie ander bekende gholfbane in Skotland, waaronder Carnoustie, Gleneagles, Muirfield en Royal Troon.
Ander kenmerkende eienskappe van die nasionale sportkultuur sluit in die Highland -speletjies, krul en blink. In boks het Skotland 13 wêreldkampioene gehad, waaronder Ken Buchanan, Benny Lynch en Jim Watt. Skotland was ook suksesvol in motorsport, veral in die Formule Een. Bekende bestuurders sluit in David Coulthard, Jim Clark, Paul Di Resta en Jackie Stewart.  In IndyCar het Dario Franchitti 4 agtereenvolgende IndyCar -wêreldkampioenskappe gewen. 
Skotland het sedert 1930 aan elke Statebondspele deelgeneem en het in totaal 356 medaljes gewen - 91 goud, 104 silwer en 161 brons.  Edinburgh was gasheer vir die Statebondspele in 1970 en 1986, en mees onlangs Glasgow in 2014. 
Skotland se primêre energiebronne word verskaf deur hernubare energie (42%), kernkrag (35%) en die opwekking van fossielbrandstowwe (22%). 
Die Skotse regering het ten doel om teen 2030 die ekwivalent van 50% van die energie vir Skotland se hitte-, vervoer- en elektrisiteitsverbruik uit hernubare bronne te voorsien. 
Skotland het vyf internasionale lughawens wat geskeduleerde dienste na Europa, Noord -Amerika en Asië bedryf, sowel as binnelandse dienste na Engeland, Noord -Ierland en Wallis.
Highlands and Islands Airports bedryf elf lughawens oor die Highlands, Orkney, Shetland en die Westelike Eilande, wat hoofsaaklik gebruik word vir staatsdiensbedrywighede op kort afstand, hoewel die Inverness -lughawe 'n aantal geskeduleerde vlugte na bestemmings in die Verenigde Koninkryk en op die vasteland van Europa het.
Die lughawe van Edinburgh is tans die besigste lughawe in Skotland wat meer as 13 miljoen passasiers in 2017 hanteer.  Dit is ook die 6de besigste lughawe in die Verenigde Koninkryk.
British Airways, easyJet, flybe, Jet2 en Ryanair bestuur die meeste vlugte tussen Skotland en ander groot Britse en Europese lughawens.
Vier lugrederye is in Skotland gevestig:
Network Rail besit en bedryf die vaste infrastruktuurbates van die spoorwegstelsel in Skotland, terwyl die Skotse regering die algemene verantwoordelikheid vir spoorwegstrategie en -finansiering in Skotland behou.  Skotland se spoornetwerk het 359 treinstasies en ongeveer 2,760 km spoor.  In 2018-19 was daar 102 miljoen passasiersreise oor die Skotse spoorweë. 
Die Oos- en Weskus se hoofspoorlyne verbind die groot stede en dorpe van Skotland met mekaar en met die spoornetwerk in Engeland. London North Eastern Railway bied spoorreise tussen stede tussen Glasgow, Edinburgh, Aberdeen en Inverness na Londen. Binnelandse spoordienste in Skotland word bedryf deur Abellio ScotRail. Gedurende die tyd van British Rail is die West Coast Main Line van Londen Euston na Glasgow Central in die vroeë 1970's geëlektrifiseer, gevolg deur die East Coast Main Line in die laat 1980's. British Rail het die ScotRail -handelsmerk geskep. Toe British Rail bestaan, is baie spoorlyne in Strathclyde geëlektrifiseer. Strathclyde Passenger Transport Executive was aan die voorpunt met die bekroonde "grootste geëlektrifiseerde spoornetwerk buite Londen". Sommige dele van die netwerk is geëlektrifiseer, maar daar is geen geëlektrifiseerde lyne in die Highlands, Angus, Aberdeenshire, die stede Dundee of Aberdeen, of Perth en Kinross nie, en nie een van die eilande het 'n spoorverbinding nie (alhoewel die spoorkoppe by Kyle of Lochalsh en Mallaig bedien hoofsaaklik die eilande).
Die ooskus se hooflyn kruis die Firth of Forth by die Forth Bridge. Hierdie cantilever -brug, wat in 1890 voltooi is, word beskryf as "die een internasionaal erkende Skotse baken".  [ bladsy benodig ] Skotland se spoornetwerk word bestuur deur Transport Scotland. 
Die Skotse snelweë en groot hoofpaaie word bestuur deur Transport Scotland. Die res van die padnetwerk word in elk van hul gebiede deur die Skotse plaaslike owerhede bestuur.
Daar is gereelde veerdienste tussen die Skotse vasteland en die afgeleë eilande. Veerbote wat die binne- en buitekant van die Hebrides bedien, word hoofsaaklik bestuur deur die staatsonderneming Caledonian MacBrayne.
Dienste aan die Noordelike Eilande word deur Serco bedryf. Ander roetes, bedien deur verskeie maatskappye, verbind suidwes van Skotland met Noord -Ierland. DFDS Seaways het slegs 'n vragdiens van Rosyth-Zeebrugge gebruik, totdat 'n brand die vaartuig beskadig het wat DFDS gebruik het.  'n Passasiersdiens is ook tussen 2002 en 2010 bedryf. 
Bykomende roetes word deur die plaaslike owerhede bestuur.
Air Traffic Control -toring van die lughawe in Edinburgh, die besigste lughawe van Skotland volgens passasiersgetalle