Wat voorts gemeld moet word, is dat die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG) vir ’n lang tyd geen aandag aan die saak gegee het nie. Eers op 19 Mei 2020 het die SAOG ’n troika van drie belanghebbende staatshoofde (Zimbabwe, Botswana en Zambië) bymekaargebring en vir die eerste keer die erns van die situasie bevestig.
’n Vierde rede waarom die onstabiliteit in Cabo Delgado van groot belang is, is dat verskeie verslae – waaronder een van die Verenigde Nasies se Kantoor vir Dwelms en Georganiseerde Kriminaliteit – Cabo Delgado aantoon as ’n deurgangsroete vir dwelms van Afghanistan wat na Europa vervoer word. Suid-Afrika word eweneens as ’n bestemming uitgewys. Dit het spesifiek betrekking op die produksie van heroïen, waarvan die produksie in die afgelope dekade verdriedubbel het met die noordelike dele van Mosambiek wat as ’n sleutelpunt in die vervoerketting dien.
Kortom, te midde van al die uitdagings wat Covid-19 tans inhou, wag hier baie moeilike besluite op Suid-Afrika as ’n streekleier om ’n oplossing te probeer vind vir die toenemende bloedvergieting in Mosambiek.