Moderne mens , die bedorwe brok
Oktober 18, 2011 in Sonder kategorie
Ek skud net weer hierdie week my kop oor die verskriklike herrie wat die “Blackberry-meltdown” veroorsaak het. Skoolkinders (lw. baie van hulle besit hierdie duur “noodsaaklikheid”) is rasend, want nou kan hulle nie via daai vingermasjientjie vir die vriend langsaan vra hoe dit gaan nie! Jep, dis ‘n feit, hulle praat nie met mekaar nie, kommunikeer deur die ruimte met vlees en bloed wat ses sentimeter van hom af sit!
Die res van die wêreld se Blackberry gebruikers gaan in kraam en dis asof die oordeelsdag aangebreek het! Wat de josie gaan aan met die mensdom? Moet ‘n mens regtig vier-en-twintig uur ‘n dag, sewe dae ‘n week, twee-en-vyftig dae ‘n jaar, jaar in en jaar uit “gekonnek” wees?
Dinge raak al hoe gekker en gekker. Daar heers groot blydskap omdat ons binnekort op binnelandse vlugte ook internet sal kan gebruik. Bid jou dit aan! Die langste vlug is omtrent twee ure Kaap toe en kan ‘n mens wragtag nie vir daardie ou kort tydjie net van die skerms af verdwyn nie?
Miskien is ek bitterbek oor die tegnologie deesdae heeltemal oor my kop gaan. Maar een ding is seker, ek onthou nog die salige gevoel van net van die aardbol af “verdwyn”, dáárheen waar niemand jou kan vind nie. En as daar drama by die huis was, is dit al laaankal opgelos wanneer jy weer daar aankom en jy weet van niks…salig!
Ek weet nie of dit so goed vir die mens se psige is om so te alle tye beskikbaar te wees nie. Elkeen het alleentyd en privaatheid nodig. Hierdie gepiep-piep van smse en e-posse enige tyd van die dag of nag, maak van ons vasgeknoopte wesens wat totaal verstrengel geraak het in ons eie grênd speelgoed!
Oktober 11, 2011 in Sonder kategorie
My bure oorkant die straat het SES worshonde. Soggens sewe-uur as die man by die hek uitry, begin hulle te blaf en blaf en blaf! Ek wil al my polse sny, maar ek besef die brakkies is alleen en verveeld en dis niemand se skuld nie. Die eienaar kan tog ook nie daarvoor help nie! Saans net na sononder is hulle stil en dan begin die boerboel in die erf agter ons .
Hy blaf so “woef!” stillllte..”woef!” stilllte….die heelnag deur. Ek het al oor die muur geloer, want party dae blaf hy ook so. Dan praat ek mooi met hom en ek kan sien dat hy vrek van eensaamheid en ‘n gebrek aan aandag en liefde. As dit ‘n maanligaand is, ween die arme skepsel. Ek weet nie of dié bure waks in hul ore het nie, want duidelik hoor hulle nie die arme dier se maanligsmekinge nie.
Hoekom hou mense honde aan as hulle nie hierdie wonderlike skepsels deel kan maak van hul huishouding nie? Ek het nog nooit geglo in ‘n agterplaasbrak, wat net aandag kry wanneer sy kos en water terloops uitgedeel word nie!
Agterpaaie vol verassings
Oktober 10, 2011 in Sonder kategorie
Soms is dit beter om agterpaaie te ry, dan kom ‘n mens af op juweeltjies soos dié!
Vanaf Khaudum, is ons verder tot in die Caprivistrook. Die hoor van hierdie naam was vir my altyd sinoniem met oorlog en vliegtuie wat saans opstyg by Waterklooflughawe, waar ek as kind gewoon het. Dit het herinneringe opgeroep van gebede aan “ons manne op die grens” en die stuiting van die “kommunistiese gevaar”en vriende wat jonk gesterf het in die koeëlreën van ‘n onsinnige oorlog.
Dit was heerlik om uiteindelik die ware plek self te sien, sonder al daardie oorlog-ellendes en geskiedenis van die verlede!Die Okavangorivier vorm die grens met Angola en dit het skielik vir my duidelik geword wat presies gebeur met die moerasvorming in die Noorde van Botswana. Hierdie magtige rivier stoot elke jaar op in die Kalaharisand en vorm duisende eilande in die Okavangodelta. Die diere- en voëllewe hier, is ongekend. Dis onmoontlik om dit te beskryf en elkeen moet dit op sy lewenslys sit om na die Okavangomoeras te gaan.
Ons het baie interessante mense ontmoet, wat “lodges” op die rivieroewer bedryf. By een van hierdie plekke woon ‘n ou met ‘n lang pluiserige baard saam met sy vrou en hy raak skoon in vervoering oor voëls. Sy boekversameling is reusagtig…rye en rye boeke net oor die geveerdes van die wêreld. Dis altyd ‘n openbaring om sulke mense te ontmoet..’n wandelende leeftyd se kennis en ervaring!
Daar naby is die Mahangu reservaat wat ook nou deel geword het van die wêreld se grootste oorgrenspark. Dis ‘n klein reservaat, waar geen oornagfasiliteite is nie. Wat ‘n pragtige plek!’n Groot gedeelte van die pad, loop langs die Okavangorivier en daar staan plate rietbokke, lechwe, zebras, olifante en verskeie watervoëls. Groot was ons opgewondenheid toe ons die mooiste swartwitpensbul te siene kry. Mooi was nog nooit lelik nie en die amper uitwissing van hierdie grasieuse dier, is ‘n klad op die mensdom se naam!Daar is ook ‘n kol met pragtige reusagtige kremetartbome.
Later is ons na “Popa Falls”. Die naam is bedrieglik, want dis nie ‘n waterval nie, maar wel waterversnellings, wat oor groot rotsagtige areas stroom..pragtig, maar mens moet bietjie klim en klouter om daar te kom.
Daarna het ons die terugtog na Swakopmund, ons ander tuiste, begin, deur allerhande agterpaaie te ry.
Oktober 8, 2011 in Sonder kategorie
Kremetartboom waaronder ons geslaap het, se “voetjies”
Sikerettikamp die heel suidelike kamp in Khaudum
Die toilette (regs) en badkamer
Oulike aanwysings op die deure
Die goed geventileerde badkamer
Die “opelug” kombuis
Verlate en vergete
Pas terug van ons toer na die noorde van Namibië, wil ek ‘n paar gedagtes met julle deel. Dit was ‘n ongelooflike ervaring. Behalwe vir die feit dat ons in ‘n wildernisgebied was waar ons in vier dae presies drie ander voertuie gesien het, was dit ‘n 4X4 roete vir spykerbaarde! Gelukkig was ons gids baie bedrewe en was ek geen oomblik bang nie.
‘n Ou se lyf is naderhand seer van al die heen en weer wieg en die feit dat dit vyf ure geneem het om sewentig kilos af te lê, (het darem tussenin gestop om wild en voëls te kyk) sit nie lig in elkeen se broek nie.
Die Khaudum reservaat is ‘n stukkie vergete wildernis, waar min mense kom. Dis in die Noord-Ooste van Namibië en het net twee kampterreine. Alles is erg verwaarloos, maar ons het dit verwag en was geestelik ingestel om geen water of geriewe te hê nie. Dus was dit ‘n heerlike verassing toe daar wél “badkamers” en toilette was!
Die toilet was heel gesellig. Die bak het nie ‘n deksel op gehad nie en as mens op die troon sit, word jy van bo-uit die bak gespuit met ‘n straal water…sommer ‘n “bosbidet”! Die stort was vol bye wat water kom soek by die druppende kraan en natuurlik steek een van die knape my toe in die voet. Gelukkig is ek nie allergies nie, maar my voet was die volgende dag pofferdik geswel.Die sparretjiesmure was ook lekker deursigtig en aan ventilasie op ‘n moeë warm lyf, het dit nie ontbreek nie.
Afgesien van die algehele verval, het die sien van die hoogs bedreigde Bastergemsbok, opgemaak daarvoor. Ons kon pragtige foto’s neem. Die bokke is ongelooflik sku en ons het vir ure geduldig sit en wag by watergate vir hulle om te kom drink. Daar was geweldig baie olifante wat heeltyd die water geannekseer het en dit moeilik gemaak het vir ander diere om te kom drink.
Een aand teen laatskemer, het ons aanskou hoe trop op trop olifante aangehardloop kom na die water. Met die son agter hulle en die stof wat uitslaan soos hulle hardloop, was dit ‘n ongelooflike gesig. Ons het naderhand opgehou tel toe ons by honderd kom. Die interaksie was verstommend. Elke nuwe groep aankomelinge het die ander gegroet deur met hul slurpe in mekaar se monde te voel. Die heel kleintjies is deur die opgeskote koeie beskerm en toe enetjie effens in die modder vassit, was daar gou een by om hom uit te stoot.Hierdie jong vroulike diere is nes agt tot tienjarige mensdogtertjies wat graag oor babas koer!
Ons het ook gesien hoe ‘n Geelbekwou ‘n duif vang, ‘n Jagarend met ‘n slang in sy bek en ‘n Witkruissperwer wat ‘n mossie kap. Die kersie op die koek, was ‘n rooikat , wat doodluiters oor die pad geloop het. Al is hierdie katsoort in die sestigerjare tot pes verklaar op plase, sien ‘n mens selde hierdie pragdier. In al die jare wat ons in die bosse rondploeter, is dit maar die tweede keer dat ons een te siene kry!
Hoe meer ‘n mens daar buite kom, hoe meer wil ‘n mens dit doen. Dis soos ‘n verslawing..’n baaaie lekker een!