Een van die vreemdste… uhm… gesigte wat ek nog iewers uitgesnuffel het. ŉ Klomp neuse, gemonteer en geraam in ŉ museum in Denemarke. Dit is ook die soort bundel wat geniet sal word deur lesers wat ’n verteerbare soort poësie verkies, maar wat terselfdertyd nie deur “mooi” of soetsappige gedigte geteister wil word nie. ’n Mens sou hoop dat aspirant-digters wat hulle eie werk wil uitgee, van Du Plessis se verdienstelike verse sal kennis neem en na daardie peil sal streef. Dan gaan sy verder in haar kritieklose napraat van Benjamin deur skynbaar goedkeurend te verwys na sy stelling dat "álle menslike interaksie in die algemeen die vorm van ekonomiese transaksies aanneem" (90). 'n Oortuigde Christen, Boeddhis of humanis, sal slegs meewarig glimlag en Benjamin se boek toemaak en na die vergeetrak verban, óf dit summier wegsmyt. Breytenbach is ingebring en het in die beskuldigdebank bly sit totdat regter W.G. Boshoff hom na die getuiebank geroep het.