Ecuador: Vyf kosse wat u waarskynlik nog nooit probeer het nie - Tradisionele resepte - 2022
Ecuador: Vyf kosse wat u waarskynlik nog nooit probeer het nie
Die skelm moet terugdraai terwyl hulle nog kan, want dinge gaan 'n bietjie vreemd raak. As ons gedink het dat ons waaghalsig was as ons 'n stoofpot in 'n Nigeriese restaurant gehad het, sou ons by sommige Ecuadoriaanse eetplekke baie diep uit die diepte gewees het.
Voordat ek eers begin praat oor sop gemaak van 'n sekere aanhangsel, moet ek sê dat Ecuador spog met baie uiteenlopende en heerlike klanke. Seekos bevat baie vrugte, net soos vars vrugte-waarvan baie uniek is in die land-en hul nasionale gereg is 'n hele braaivleis, wat die soort kos is waarvan selfs 'n paar hardnekkige vegetariërs hopelik gesnuffel is.
Maar hierdie geregte, met 'n noemenswaardige en smaaklike uitsondering, is die soort kos wat ernstige vrae oor hul skeppers laat ontstaan ​​en hoe hulle ontdek het dat dit eetbaar is (as dit werklik is).
Cuy (geroosterde of gebraaide marmot)
Dit is reg. Een van die geregte waarvoor Ecuador die bekendste is, is wat die meeste mense as die perfekte troeteldier vir 'n kind sou beskou. Cuy was vroeër gereserveer vir seremoniële etes, maar nou word die arme goed in Ecuador geëet. Maar dit maak wel sin; Dit is 'n maklike vee om baie vinnig aan te hou en voort te plant, sowel as 'n relatief lae vetinhoud, maar baie proteïene - soortgelyk aan die ander sagte, lekker haas. Dit kan blykbaar heerlik gebraai, gebraai, gebraai of selfs in sop wees. Ek is 'n bekeerling totdat ek te veel daaroor nadink.
Cuero de librillo (koeimagesop)
Ecuadoriane hou van sop. Hou regtig daarvan. Besonderhede hieroor is 'n bietjie skets, maar tegnies word dit aan die buitekant van die maag gemaak, wat my weersin in die vertering van maag in my maag weinig help verlig. Tog moet dit soortgelyk wees aan tripe, en daarom hou sommige mense daarvan. Nie een van die mense is ek of werk in dieselfde kantoor as ek nie, want ons is almal walglik.
Ceviche (genees vis)
Verreweg die normaalste op die lys - eintlik het Jamie 'n Peruaanse weergawe - dit is nog steeds redelik gewaagd om rou vis voor te sit. U sal verlig wees om te weet dat dit veilig is om te eet deur die toevoeging van 'n suur wat dit genees. Tradisioneel is dit lemmetjiesap, gewoonlik met die byvoeging van soetrissies, sjaloties, tamaties en koljander. Dit is vars, aromaties, lig en heerlik.
Locro de papa (aartappel- en kaassop)
Een van die belangrikste elemente van die Ecuadoraanse kombuis, daar is niks buitengewoons in hierdie sop nie, maar die kombinasie is ietwat kommerwekkend. Ek is nie seker of daar nog 'n gereg ter wêreld is wat aartappel, avokado en kaas kombineer nie - en beslis nie nog 'n sop nie. Maar saam met die speserye (waarskynlik achiotepoeier en komyn) sorg dit vir 'n heerlike, stewige sop.
Caldo de tronquito (penis sop)
Daar word gesê dat hierdie sop afrondend is met 'n knal. Ek sou egter twee keer dink voordat ek dit op die aand aan u beter helfte bedien, want die hoofbestanddeel is 'n bulpenis. Ek sal jou graag wil vertel wat nog meer daarin is, maar dit is die enigste bestanddeel waaroor mense nog ooit praat, en as jy dit kan oorkom, is dit waarskynlik nie regtig jou pla wat nog meer in jou kos bevat nie. Ek is af met afval, maar dit is 'n stap - of meer 'n sprong - te ver.
10 Mexikaanse geregte waarvan u waarskynlik nie gehoor het nie
Een van die interessantste (en aangenaamste) dinge om te reis in Mexiko, is die ontdekking van die ryk kookkuns. Baie van ons glo ons ken Mexikaanse kos en is gesweerde liefhebbers van die kombuis. Geregte wat 'n integrale deel van die kookkultuur van die land is, is vir baie mense buite Mexiko onbekend, en ons 'Mexikaanse' gunstelinge is in werklikheid 'Tex-Mex'. Dit kom uit die suidelike state van die VSA. Hier kyk ons ​​na 10 tradisionele Mexikaanse geregte waarvan u moontlik nog nie gehoor het nie, en sommige waarvan u nie eers kon raai dat dit Mexikaans was nie.
Vyf heerlike kosse wat jy nog nooit probeer het nie
Alhoewel ek nog nooit aan myself as 'n besonder avontuurlustige eter gedink het nie, het ander nog altyd vreemd na my kos gekyk. As 'n kind in die klein stad Pennsylvania was almal anders onder die indruk van hummus. Selfs op kookskool was ek bekend vir my eksentrieke koskeuses. Daarom bied ek u 'n paar van my gunsteling kosse aan wat u miskien nie eens sou wou eet nie. Dit is nie die vreemdste kosse wat ek nog ooit geëet het nie, maar ek dink ek sal dit by 'n goeie kruidenierswinkel of op 'n boeremark kan kry.
Lam se hart - Ek het dit eers in die Midde -Ooste probeer - en ek was mal daaroor - Die meeste orgaanvleis word onderskat, maar hierdie afval is besonder lekker. Ek kon dit nog nooit by lamverkopers by die boeremark kry nie, dit is so ongewild dat hulle dit gewoonlik gratis vir my gee. Verwyder net die sigbare are, besprinkel met sout en peper en gooi dit in 'n voorverhitte erdewerk of glaspan met 'n klein hoeveelheid botter. Bedek en kook 30 minute by 350 F. Geniet dit alleen of in 'n toebroodjie gesny.
Seegroente - Alhoewel dit meer algemeen as seewier genoem word, word die meeste wat gekoop word, eintlik geboer. Met ander woorde, dit is nie werklike indringeragtige onkruide nie. Dit is ongelukkig duur, maar kan heerlik wees en wonderlike voedingseienskappe hê. Probeer hijiki of arame 15 minute lank in water dreineer en soteer met sesamolie en shoyu (tradisioneel gegiste sojasous). U kan ook uie, wortels of enige ander groente in dun skywe vergesel.
Seitan - Die definisie van hierdie kos laat dit waarskynlik nog erger klink. 'N Eenvoudige koringmeel en waterdeeg word herhaaldelik gewas om die stysel te verwyder en die koringluten (proteïen) te isoleer, en dan in 'n smaaklike sous gekook. Seitan, 'n relatief gewilde vleisvervanger/proteïenbron vir vegetariërs en veganiste, kan soos deli -vleis gesny word of in stukke gesny word, maar dit smaak die lekkerste as dit gemaal word. Daar is geen sterk geur nie, so enige geurmiddels werk. Probeer gemaalde vleis met seitan vervang deur chili of, my gunsteling, slordige joes.
Tensy u die 29ste van die maand in Uruguay was, het u waarskynlik nog nooit daarvan gehoor nie Dia de Noquis, of Gnocchi -dag. Die gewoonte om gnocchi op die 29ste te eet, is eenvoudig. Teen die einde van die maand het geld opraak, en die kombinasie van aartappels, meel en 'n eier sorg vir 'n begrotingsvriendelike gereg. Baie Uruguaanse restaurante adverteer hul gnocchi -geregte, en 'n gunsteling is die klassieke, noqui de papa, of aartappel gnocchi.
Moenie vergeet om 'n bietjie geld onder u bord te sit terwyl u eet nie. Volgens oorlewering verseker dit baie geluk en voorspoed vir die volgende maand.
"Walkie talkies" of gebraaide/diep gebraaide hoenderkoppe en -pote
Walkie talkies, een van die gewildste Suid -Afrikaanse straatkosgeregte, wat gewoonlik bedien word pap (pap), word gemaak met hoenderpote, koppe en dikwels koekies. Die kop en voete word gekook om die hare en naels te verwyder, en dan bedien met 'n lekker sous. Die hoenderpote word ook op die braai gegooi en oor oop vlamme gebraai, wat 'n heerlike lekkerny voor die ete verseker.
Waar om dit te eet: Enige voedselverkoper in 'n Suid -Afrikaanse township.
Hou u eiers fyn dop vir hierdie roereier -resep
Om te verseker dat u hierdie roereierresep perfek kook, moet u onthou dat die roerproses nie lank is nie - waarskynlik lei 'n minuut (of minder) tot eiernirvana. Maak seker dat u voortdurend om die pan krap totdat die eiers bymekaar klop. Kamikawa beveel 'n voutegniek aan terwyl u die eiers kook, en dit van die hitte verwyder terwyl dit nog effens nat is. Natuurlik moet erken word dat roereiers 'n baie persoonlike gereg kan wees, sodat u dit uiteindelik sal kook totdat u die gewenste fermheid bereik het.
'Maak seker dat u eiers nog steeds aan mekaar vasklou en nie soepel is nie', raai Kamikawa aan en voeg nog 'n wenk by om te weet wanneer u ontbyt bedien kan word: 'Die eiers moet liggies klont of styf word.' Hy het ook opgemerk om Gestamp, "As die eiers nog te vloeibaar is dat jy dit nie met 'n spatel kan uittrek nie, is hulle nog nie heeltemal daar nie."
Pulse: die superkos waarvan u nog nooit gehoor het nie
As u nie die woord "pulse" maklik herken nie, of weet dat dit die amptelike naam is vir die kategorie voedsel wat droë ertjies, kekerertjies, boontjies en lensies insluit, is u nie alleen nie. In werklikheid het die meeste Amerikaners geen idee wat pulse is nie. Maar baie van dieselfde mense het waarskynlik 'n blikkie kekerertjies, 'n sak gedroogde lensies of 'n paar swartbone wat op die rakke van hul kombuiskaste skuil. Aangesien die Verenigde Nasies 2016 amptelik tot die Internasionale Jaar van Pulse verklaar het, is dit net 'n kwessie van tyd voordat hierdie spens ook 'n huishoudelike woord word.
Pulse het baie te doen met betrekking tot voeding, volhoubaarheid en bekostigbaarheid. Hier is die vyf belangrikste redes om meer daarvan in u dieet te begin insluit.
Hulle is goedkoop. Vir slegs 'n paar dollar kan u genoeg gedroogde peulgewasse koop om verskeie porsies te maak. Die voorafgekookte, ingemaakte weergawes is effens duurder, maar dit is steeds 'n goeie proteïenbron in vergelyking met die vleisprys.
Hulle sal u help om gewig te verloor. 'N Studie van mense met 'n kalorie-verminderde dieet het getoon dat diegene wat die meeste pulse geëet het (ongeveer 'n halwe koppie per dag) vier keer meer gewig verloor as diegene wat die minste geëet het (minder as 'n eetlepel per dag).
Hulle is veelsydig. Dink verder as boontjies en rys of lensiesop. Pulse kan in alles gebruik word, van dip en smoothies tot hoofgeregte - en selfs nageregte.
Hulle is goed vir die planeet. Pulse het 'n lae koolstofvoetspoor en gebruik aansienlik minder water as ander voedsel. Alhoewel dit byvoorbeeld slegs 43 liter water benodig om 1 pond pulse te produseer, sal 'n boer 800 tot 1000 liter water gebruik om 1 pond vleis op te tel.
Dit is proteïenryke, veselryke voedsel. Net 'n halwe koppie gekookte peulgewasse bied 9 gram proteïen en 7 of meer gram vesel. Dit is ook ongelooflik voedingsdig-polse bevat groot hoeveelhede yster, magnesium, sink, kalium en B-vitamiene. Hulle bied selfs meer antioksidante as baie sterk antioksidante, soos bessies en granate.
Meer inspirasie nodig? Neem die Pulse Pledge. As u inteken en u daartoe verbind om ten minste een porsie per week vir 10 weke te eet, ontvang u inligting en resepte om u te help om heerlike nuwe maniere te vind om pulse te gebruik.
Sally Wadyka is 'n joernalis in Boulder, Colorado, wat skryf oor voeding, gesondheid en welstand.
Die wêreld se beste handwerk -gins wat u nog nooit probeer het nie
Moeder se verwoesting. Nederlandse moed. Vroue se vreugde. Gin het sedert sy ontstaan ​​in die Middeleeue 'n redelike deel byname gekry. Dit word beskou as een van die mees veelsydige en breedste kategorieë spiritualieë, met 'n groot verskeidenheid style, produksietegnieke en smaakprofiele. Maar die sentrale komponent wat hulle almal saambind, is natuurlik die sterbestanddeel: jenewer.
Die gin wat die meeste van ons vandag teug, is bloot 'n moderne evolusie van die Nederlandse drank, bekend as wanneer. Oorspronklik as kruiemiddel gebruik, het dit deur die eeue heen sy vordering voortgesit en uiteindelik in die laat 1600's internasionaal bekend geword in Groot -Brittanje toe Willem van Oranje koning Willem III van Engeland geword het. Sedertdien het die wêreld steeds die gees met die Verenigde Koninkryk verbind, en die London Dry -styl is nog steeds een van die gewildste interpretasies (dink aan Beefeater, Bombay Sapphire en Tanqueray).
5 wonderlike gin -cocktails om hierdie lente te probeer
Maar moenie in 'n styl of herkomsgebied vasgekeer word nie. Tans is daar meer gin -etikette op die mark as ooit tevore, en baie van die opwindendste opsies kom van bestemmings wat u nie noodwendig sou verwag nie. Hier is 10 van die mees onderskatte gins van regoor die wêreld wat die moeite werd is om te probeer die volgende keer as u lus is vir 'n klassieke gin -konsentrasie.
Top 10 geregte wat u in Iran moet probeer
Hierdie ikoniese bredie, 'n noodsaaklike deel van elke Persiese trou -spyskaart. Khoresht-e fesenjan wat tradisioneel met eend gemaak is, en hierdie gereg werk ook goed saam met hoender of lamsvleis. In die noorde van Iran word dit soms met vis gemaak. Dit is 'n relatief maklike khoresht om te maak, maar dit moet stadig gekook word sodat die geure in die sous kan ontwikkel. Die konsekwentheid moet dik en romerig wees en die kleur amper swart. Die kenmerkende geur kombineer die neutagtige smaak van gemaalde okkerneute met die soet en suur geur van granaatstroop.
1 1/2 pond hoenderbene, opgesny
1/2 pond okkerneute, gerooster en fyngemaal in 'n voedselverwerker
1/2 teelepel kardemom (opsioneel)
Die soet en suur geur van zereshk (berberis) en die glinsterende robynrooi bessies wat teen die wit en saffraankorrels neersit, maak dit 'n fees vir die smaakknoppies en die oë. Zereshk -polo word bedien by troues en ander vieringe, want dit is indrukwekkend en maklik om in groot hoeveelhede te maak. Dit word gewoonlik saam met hoender bedien, maar dit is ook heerlik saam met saffraanjogurtlam
Suiker (gewoonlik 3-4 eetlepels)
3 koppies rys - week in soutwater nadat die rys gewas is
1 koppie zereshk (berberis)
Khoresht-e ghormeh sabzi is suur en vol kruie. Dit is 'n gewilde gunsteling in Iran, en is 'n maaltyd vir beide feestelike geleenthede en gesinsmaaltye. Resepte uit verskillende streke wissel effens. Die Azerbeidjanse weergawe gebruik byvoorbeeld swartoogbone in plaas van rooi nierbone. Resepte in die suide van die land voeg brandrissie en knoffel by, terwyl aartappels soms in Shiraz in plaas van boontjies gebruik word. Die resep hier wyk af van die tradisie deur spinasie by te voeg om die smaak te verbeter en die gereg 'n sagter tekstuur te gee. Fenegriek gee 'n baie kenmerkende aroma en geur.
1 lb. stoof vleis
4 gedroogde Persiese lemmetjies
1/3 koppie nierboontjies, gedroog
4 koppies vars pietersielie, verpak
2 koppies vars koriander, verpak
1 koppie vars fenegriek
2 koppies vars grasuie
Vir die Persiese Nuwejaar (Norouz) is dit tradisioneel om hierdie rysgereg met vis te bedien - tradisioneel filette van gerookte witvis uit die Kaspiese See. Vars vis is egter nou algemeen beskikbaar. In die noorde van Iran word dit gemarineer met suurlemoensap en saffraan en gebraai, terwyl die vis in die suide gestop en gebak word. Hierdie rys pas goed by die meeste vis- en vleisgeregte.
Smidgen gemaalde saffraan
1 pakkie bevrore Sabzi Polo
2 eetlepels gedroogde dilleonkruid
Kebabs het meer verskeidenheid as wat u dink. Eerstens is daar Koobideh, gemaalde vleis, gekruid met gemaalde ui, sout en peper. Dit klink eenvoudig, maar die smaak is subliem. Daar is kebab-e Barg, lam of beesvleis in dun skywe, gegeur met suurlemoensap en ui en bedruip met saffraan en botter. Hoender -kebab, bekend as Joojeh, word tradisioneel gemaak van 'n hele hoender, bene en al, vir meer geur (hoewel dit in Amerikaanse restaurante dikwels gemaak word van hoenderborsies sonder vel), gemarineer met suurlemoen en ui en bedruip met saffraan en botter. As u gelukkig is, vind u jigar, kebab van lamslewer, versier met vars basiliekruidblare en 'n skyfie suurlemoen.
1360 g lamsvleis (85% maer)
1 eetlepel (ongeveer) sout of soos verkies
1 teelepel (ongeveer) swartpeperpoeier of soos verkies
1 teelepel (ongeveer) gemaalde Sumac.
1/4 teelepel saffraan
Voor die bekendstelling van elektriese yskaste het gesinne in die kouer, noordelike provinsies van Iran, soos Azerbeidjan, vindingryke maniere bedink om vleis gedurende die wintermaande vir verbruik te bewaar. Die vleis word in klein stukkies (gheimeh) gesny, gebraai met uie, gegeur met borrie en ander speserye en in groot erdebakke gesit. 'N Dik laag gestolde vet aan die bokant verseker 'n goeie seël teen mikroörganismes. Hierdie vate is gedurende die winter in donker, koue kelders gehou. Elke dag word 'n klein hoeveelheid geneem om by die khoresht te voeg. Khoresht-e gheimeh is vleisblokkies gekombineer met geel gesplete ertjies, gedroogde lemmetjies en saffraan met gebakte aartappels. Dit is baie gewild in die hele Iran en kan die hele jaar deur die kombinasie van vleis en peulgewasse, saam met rys, gekook word, 'n voedsame maaltyd.
100 g/3½ oz. geel gesplete ertjies
4 gedroogde lemmetjies
300 g lamsboud
50 g/2 oz. botter
2 teelepels gedroogde suurlemoen
1 liter / 1¾ pint kookwater
1 eetlepel tamatiepuree/tamatiepuree
Tahchin is 'n Iraanse ryskoek met rys, jogurt, saffraan, eier en hoenderfilette. Dit is ook moontlik om groente, vis of vleis in plaas van die hoenderfilette te gebruik. Tahchin bestaan ​​uit twee verskillende dele: die dun Tahdig -deel wat die hoenderfilette, saffraan en ander bestanddele onderaan die kookpot bevat, en die tweede deel, die wit rys. In restaurante word Tahchin meestal voorberei en bedien sonder die witrysgedeelte.
600 g/1 lb. 5 oz. basmatirys
500 ml/net minder as 1 pint water
400 g Vol-vet/volmelk-jogurt in Griekse styl
Dit is 'n ryk en voedsame gereg, geskik vir koue wintersdae. Dit kombineer komplekse koolhidrate, proteïene en vet, en met bykosse van vars kruie en jogurt maak dit 'n gesonde gebalanseerde maaltyd. Tradisioneel 'n arm man se gereg, het dit die afgelope jare tot sy reg gekom vir informele gesinsmaaltye. Dit was vroeër gemaak met die goedkoopste snye lam en dierlike vet. In die ou teehuise en karavanserai is spesiaal gemaakte individuele kleipotte gebruik om Abgoosht te maak. Al die bestanddele is in die pot gesit, 'n klein hoeveelheid water bygevoeg en die deksel is toe met modder verseël. Die potte is in die as van die houtstoof begrawe en laat stadig kook. Vandag word snitte van beter kwaliteit lamsvleis, soos been- of skouerstutte, gebruik. Tradisioneel word die sous afgevee en bedien as 'n sop met stukke brood wat soos croutons op die oppervlak dryf. Die vleis en peulgewasse word saamgeslaan en saam met vars kruie en warm platbrood geëet. Die bestanddele van Abgoosht wissel van streek tot streek. Die mees algemene weergawe gebruik slegs kekerertjies en geen tamatiepuree/ tamatiepasta nie. Die resep wat hier gegee word, bevat aartappels, rooi nierbone en gesnyde ertjies, asook tamatiepuree. Dit is 'n baie maklike gereg om te maak, maar dit moet stadig gekook word sodat die geure kan ontwikkel. U kan dit 'n dag vantevore berei tot u die rooi nierbone byvoeg om voor te sit, verhit dit, voeg dan die suurlemoensap en saffraan by net voor dit bedien word.
1360 g lamsvleisskenkels
1 blik 15 oz. (425 g) Kekerertjies
1 blik 15 oz. (425 g) Wit boontjies
5 gedroogde lemmetjies
2 bossies koriander
5 klein aartappels
5 klein tamaties
1-2 eetlepels sout
Borrie, swartpeperpoeier, sout
10 eksotiese vrugte wat u waarskynlik nog nooit probeer het nie
Hulle sê 'n appel per dag hou die dokter weg, maar wat van 'n cherimoya? Nog nooit daarvan gehoor nie? Cherimoya is 'n vrug inheems aan die hooglande van Suid -Amerika wat Mark Twain eens 'heerlikheid self' genoem het. Alhoewel u 'n pro kan wees as dit kom by pere, avokado's en mango's, is daar baie vrugte wat in ander lande as lekkernye beskou word. Van durian tot salak, ontdek 10 eksotiese vrugte wat wêreldwyd gekoester word.
Hierdie rooi vrugte van pingpong-bal is inheems aan Maleisië en word ook in Thailand, Suid-Viëtnam, Indonesië, die Filippyne, Indië en Sri Lanka verbou. Dit het 'n dun, leeragtige vel bedek met klein pienkerige hare waarvoor dit vernoem is (in Maleis beteken rambut hare). Dit is 'n familielid van die lychee en het 'n wit of pienk vlees aan die binnekant wat as sappig en soet beskryf word. Dit word gereeld vars of ingemaak, in slaaie en meer onlangs in hoogstaande cocktails geëet.
Hierdie Suidoos -Asiatiese lekkerny is veral bekend vir sy kragtige reuk, wat na bewering soortgelyk is aan verrottende kos of vullis. Dit is eintlik so skerp dat dit sekere restaurante en hotelle verbied, aangesien die reuk dae lank kan bly. Die durian -boom dra nie vrugte tot hy 15 jaar oud is nie, wat sy gewas baie duur en tot $ 50 per vrug kan maak, volgens National Geographic. Ongeveer die grootte van 'n vlugbal, is die dop van die vrugte bedek met kort spykers en moet dit soos 'n klapper oopgebreek word om die vlesige middel te bereik, wat rou geëet kan word, maar word ook gebruik in alles van Maleisiese lekkergoed en roomys tot tradisionele sop.
Die Afrikaanse komkommer, ook bekend as die horingspanspek, jellie spanspek, kiwano of verskansde kalebas, is 'n lewendige vrug met 'n mosaïek van groen en geel kleure aan die binnekant en helder oranje aan die buitekant. Dit het sy oorsprong in die Kalahari -woestyn en strek van sentraal Botswana na die weste van Sentraal -Suid -Afrika en Oos -Namibië, maar kan nou in Kalifornië en Nieu -Seeland gevind word. Die smaak is vergelyk met komkommer en courgette, of 'n mengsel van piesang, komkommer en suurlemoen, en dit word dikwels gebruik vir die versiering van skottelgoed of as 'n bestanddeel in smoothies en souse.
Inheems in Wes -Afrika, word die akker nou meestal in die Karibiese Eilande geproduseer en verbruik, veral in Haïti en Jamaika, waar dit die nasionale vrug is. Hierdie bolvrugte groei tot 4 sentimeter in deursnee en groei op die immergroen akkerboom. Dit het 'n geel en rooi leeragtige vel en moet natuurlik, ten minste gedeeltelik, oopmaak en dik, roomkleurige gedeeltes aan drie blink swart sade openbaar, voordat dit van die boom verwyder word. ('N Onryp akker kan giftig wees as dit geëet word.) Die vleis met 'n neute-smaak word dikwels in soutwater of melk gaargemaak en dan liggies in botter gebraai. Dit word ook bedien met kabeljouvis, by stowe gevoeg, of kerrie en saam met rys geëet.
Boeddha se hand
Hierdie sitrusvrugte en mdash, ook bekend as bushukan of sitrusvrug, waarvan die vel ietwat lyk soos dié van 'n suurlemoen en mdashis inheems in die suidweste van China en noordoos van Indië, en lyk soos 'n reuse-vingerhand of geel inkvis. Die vrugte is in die winter in die seisoen en kan tot 12 sentimeter lank word. As dit vertikaal verdeel word, onthul dit 'n wit, sappige en dikwels pitlose vleis. Die dik geel skil word geprys vir sy geurige geur (soos viooltjies), en word dikwels gebruik om konfyt en marinades te maak, om drank en parfuumklere te smaak. In Japan word dit ook beskou as 'n geluk totem vir die nuwe jaar, en word dit as 'n versiering in huise vertoon.
Inheems in Mexiko en Sentraal -Amerika, word hierdie blink plant grotendeels verbou vir sierdoeleindes, maar die vrugte, wat die vorm van 'n koringoor is en die enigste giftige deel van die plant is, is gewild in die trope. Dit neem net meer as 'n jaar voordat die vrugte ryp word, die skubbe begin skei, sodat die wit vleis binne -in kan loer. Na smaak soos 'n mengsel van pynappel en piesang, word dit gereeld vars geëet, bedien met 'n bietjie room, by vrugtebekers en roomys gevoeg of as drankies geur.
Inheems aan Mexiko, staan ​​hierdie vlesige, peervormige plant ook bekend as groentepeer, chocho, mirliton en christophene, en behoort aan dieselfde familie as spanspekke, komkommer en muurbal. Oorspronklik uit Sentraal -Amerika (vermoedelik inheems aan Guatemala), word die liggroen vrugte nou in Mexiko en in sekere dele van Amerika verbou. Elke vrug kan tussen 6 onse en 3 pond weeg, met vleis wat soortgelyk is aan dié van 'n waterkastanje. Dit kan op verskillende maniere voorberei word, insluitend gekook, fyngemaak, gepekel en gebraai, en word gebruik in alles, van sap tot konfyt.
Inheems aan die valleie van Bolivia, Colombia en Ecuador en mdash, wat later in Chili en Peru gegroei het, en hierdie ovale vrugte kan tot 5 pond weeg en bestaan ​​uit 'n gladde, groen skil en 'n mollige wit binnekant wat ontpit is met donkerbruin sade (wat nie eetbaar is nie). Die vleis is sappig en geurig, met 'n vla-agtige konsekwentheid wat na smaak soos 'n mengsel van piesang, passievrugte, papaja en pynappel smaak. Dit kan in die helfte gesny word, uitgeskep word en rou geëet word, in slaaie gebruik word, in skywe gesny word en tot mousse gemaak kan word, in 'n tert- of tertvulsel gevou kan word, of gevries kan word soos roomys.
Inheems in Indonesië en Maleisië, salak en mdash, ook bekend as slangvrugte of slangvelvrugte, en mdash is die vorm en grootte van 'n ryp vy, maar met 'n puntige punt en bruin skubberige vel. Dit word voorberei deur die punt af te breek en die vel terug te trek om drie geelwit lobbe en 'n donkerbruin saad te onthul. Dit het 'n skerp tekstuur en soet geur, wat dit 'n gewilde keuse maak vir vrugteslaai. Dit word ook in sop en vla gebruik, en kan ook ingemaak word in stroop, versoet, ingelegd of gedroog.
Drakevrugte word die gewildste in Suidoos -Asië oor die hele wêreld geëet, ook in Mexiko en Sentraal- en Suid -Amerika. Hierdie vrugte in granaatgrootte is redelik lewendig, met 'n helder pienk vel en groot groen skubbe aan die binnekant. Dit bevat 'n wit of fuchsia-gekleurde vleis met klein swart sade. Daar word gesê dat die vrugte effens soet en knapperig smaak soos 'n mengsel van kiwi en peer of spanspek. Om geëet te word, word dit in die middel afgesny en die sagte binnekant word uitgeskep. Alhoewel dit gereeld vars geëet word, word dit ook in sappe of bevrore drankies gebruik, of in vrugteslaai gegooi.
25 kosse wat u moet eet voordat u sterf
Daar is baie dinge wat mense in hul lewens wil bereik. Met suksesvolle loopbane, 'n liefdevolle gesin en 'n klomp geld - dit is een van die algemeenste doelwitte. Al is dit goed en wel, wat van die fynere dinge in die lewe? Soos om seker te maak dat u pasgemaakte slagroom geproe het (dit sal u 'n beter persoon maak) of 'n groot bak met die klassieke Koreaanse gereg bibimbap eet voordat u 'n meter onder lê?
Ons weet hoe maklik dit is om vasgevang te word deur die vinnige tempo van ons lewens, daarom is ons hier om u te herinner aan wat regtig belangrik is: eet. En omdat ons nie wil hê dat u deur die lewe moet gaan sonder om so goed as moontlik te eet nie, het ons 'n lys saamgestel van dinge wat u doen moet eet voordat u die einde van u lewe bereik, waarvan u die meeste in u eie kombuis kan maak. (En diegene waarvoor u moet reis, ons belowe dat dit die moeite werd is om u spaargeld te bestee.)
As u voel dat ons 'n belangrike kos uit die lys gelaat het, laat weet ons dit in die kommentaar hieronder!