Pittige wafelresep met ratatouille - Die nuutste resepte - 2022
Pittige wafel met ratatouille
Ons begin met die voorbereiding van ratatouille. Skil die ui en sny dit fyn. Sny die knoffel fyn.
Skil die pampoen, sny dit in dun skywe en sny die soetrissie in repies.
In 'n pan wat in die oond gesit kan word, sit die ui in warm olie, en voeg die knoffel by as die ui deurskynend is. Laat staan ​​'n rukkie totdat die knoffel sy geur gee, voeg dan die eiervrug, courgette en dan die paprika by. Laat dit 'n paar minute prut en sit dan die gebluste sous met 100 ml water. Sit die lourierblaar, sout, peper, kruie uit die Provence en bak 20-25 minute totdat die sous afneem en die groente sag word.
Vir wafels, meng eiers in 'n bak met suurroom, tamatiepasta, chilipoeier. Voeg sout, gemaalde peper, meel, water en laastens gerasperde kaas by. Homogeniseer die samestelling.
Smeer die wafelblik met gesmelte botter en bak die wafel om die beurt.
Braai die eiers in olie.
Bedien op die bord 2 wafels met 1-2 eiers en sit ratatouille rondom. Besprinkel met groen pietersielie.
Die tamaties word in die vorm van 'n kruis met 'n skerp mes in die voet gesny, slegs op die velvlak, en dit word vir 'n paar sekondes in kookwater gegooi, dan in koue water, sodat ons die vel maklik daaruit kan verwyder . Ons sny dit in klein stukkies en laat dit 'n bietjie rus
Sny die ui in klein stukkies en trek baie min om goudbruin te word, in olyfolie sal ek nie die hoeveelheid sit nie, want dit hang af van die grootte van die ui, maar nie veel olie nie, aangesien dit dan aangevul word met die een wat in die eiervrug sal bly, bv.
Al die ander groente word gewas en in blokkies gesny, ons gooi ongeveer twee eetlepels olyfolie in 'n pan, laat dit warm word en voeg die groente een vir een by, dit wil sê, ons berei die eiervrug voor, ons haal die eiervrug uit, ons sit die courgette, ons haal die courgette uit, ons sit die soetrissie in. Voeg nog 'n bietjie olie by indien nodig.
Plaas die ander groente oor die uie, die tamaties, sout, peper, sny die knoffel en geur met tiemie, meng en prut nog 'n paar minute. Die groente moet verkieslik in hul eie sap kook, maar ons kan 'n bietjie water byvoeg indien nodig. Wees versigtig dat hulle vinnig in die pan kom.
As u meer geur en pittige geur in 'n gereg wil hê, beveel ons aan dat u vars pepers gebruik in plaas van vlokkies of brandrissies. Op hierdie manier geniet u ook die voordele van soetrissies, waaronder 'n baie hoë inhoud van vitamien C.
100 gram rooipeper bevat 143,7 mg vitamien C, wat gelykstaande is aan 240% van die aanbevole daaglikse dosis. In die algemeen is die hoeveelheid warm rissies wat by 'n resep gevoeg word, baie laer, maar die inhoud van vitamien C is so hoog dat die voordele duidelik is.
Hoe om dit rou te eet:
In klein hoeveelhede by slaaie bygevoeg vir 'n pittige smaak
As sodanig, langs sop of sous
Hoe om dit gaar te eet:
In die omelet, saam met 'n paar ander groente
In pittige goulash bredies, met vleis, aartappels en tamatiesous
In pasta, saam met knoffel, tamatiesous en 'n bietjie olyfolie
Ek het nog nooit sarmale volgens hierdie resep voorberei nie: 'n fenomenale kos vir alle geleenthede.
& # 8220 Gemarineerde wortels in Koreaanse styl gevul met wortels & # 8221 is pittig en knapperig en sal 'n beroep doen op almal wat van pittige versnaperinge hou. Die sarmales is fantasties lekker en kombineer uitstekend met vleis, vis en aartappels. Hulle kan ook as 'n hoofgereg op vasdae bedien word. Hoe langer die sarmales in die marinade bly, hoe lekkerder sal dit wees. Voeg meer speserye by vir 'n meer intense smaak.
Sarmale gemarineer in Koreaanse styl
-1 kop knoffel (of meer)
-swartpeper, koljander en lourierblare na smaak
1. Berei die kool vir die sarmale voor. Verwyder die blare op enige manier, plaas die kool in die mikrogolfoond of hou dit in kookwater. Sny die stywe dele van die blare.
3. Druk die knoffel en voeg dit by die wortels, strooi die speserye oor. Die vulsel is gereed.
4. Meng in 'n kastrol: water, olie, suiker, sout en lourierblare en sit die pan op die vuur.
5. Vorm intussen die sarmales, plaas 'n bietjie vulsel op elke blaar en rol dit in rolle.
6. Plaas die sarmales in 'n groot bak.
7. Nadat die marinade begin kook, haal dit van die hitte af, laat dit 'n bietjie afkoel en gooi dan die asyn.
8. Giet die marinade oor die sarmale en sit 'n gewig bo -op ('n 1 l pot water is genoeg).
9. Laat die sarmales vir 'n dag by kamertemperatuur marineer en sit dan 'n dag in die yskas.
Die Engelse kookkuns het oor 'n paar eeue ontwikkel sedert die versameling resepte verskyn het Die vorm van Cury, geskryf in die Middeleeue, omstreeks 1390, tydens die bewind van koning Richard II.  Die boek bevat kreatiewe en gesofistikeerde resepte, met pittige soetsuur souse verdik met brood of gekookte, geskilde, gedroogde en gemaalde amandels, wat dikwels in gebak gebruik word. Die peperkoekresep kan onder hulle gevind word.  Die gebraaide vleis van daardie tye is nie wat ons vandag in Hollywood -films sien nie,  wys Clarissa Dickson Wright in 'N Geskiedenis van Engelse kos.
Daarteenoor het middeleeuse geregte dikwels die tekstuur van 'n puree, en dit kan klein stukkies vleis of vis bevat: 48% van die resepte in Beinecke se manuskrip is geregte soortgelyk aan bredies of puree. Hierdie geregte kan in drie kategorieë verdeel word: suur, met wyn, asyn en speserye in sous, verdik met suur suurbrood, met suiker en asyn en lekkers, slegs suiker, wat destyds duur was. "Mortruys" is so 'n soet fyngedrukte versiering vir vleis of vis, wat in Beinecke se manuskrip voorkom. Dit bevat saffraan en verdik met eier.
"Neem die vleis van vark en vark, kook dit en verander dit in puree wat in amandelmelk geweek is en maak dit reguit met sous. Sit op die vuur, voeg dan suiker en saffraan by. As dit begin kook, voeg 'n bietjie melk by, bring tot kookpunt, verwyder van die hitte en voeg kwartel eiers by. Dit word bedien met gemmerpoeier. "
Nog 'n manuskrip, Utilis Coquinario, noem geregte soos "pyany", pluimvee versier met pioene, "hyppee", rosehip pasta en voëls soos aalscholwers en sitars. 
16de eeuse wysiging
Die aantal gedrukte boeke oor gastronomie het in die moderne tyd toegeneem, hoewel die eerste boek Boke of Cokery, wat in 1500 deur Richard Pynson gedruk is, bevat middeleeuse tekste.
Volgende boek, 'N Behoorlike Newe Booke van Cokerye, is eers na 1545 gepubliseer.  Die geheimenisse van eerwaarde meester Alexis van Piermont is in 1558 gepubliseer, synde die Franse na Engelse vertaling van Alessio Piemontese se Italiaanse werk oor suikergoed.  Die aantal titels het teen die einde van die eeu vinnig uitgebrei, insluitend Die Goeie Huswifes Jewell van 1585 van Thomas Dawson, Boek van Cookrye van "AW" in 1591 en Die Goeie Huisvrouens Diensmaagd in 1594 . Hierdie boeke het in twee kategorieë verdeel: versamelings van sogenaamde suikergoedgeheime en gesondheidsmiddels vir dames uit die hoë samelewing, en wenke oor kookkuns en hoe om 'n huishouding vir middelklasvroue te bestuur, waarskynlik vroue van die klein aristokrasie, die priesters en die militêre.  >> 
Engelse smaak het in die 16de eeu op ten minste drie maniere ontwikkel.  In die eerste plek beklemtoon die resepte die balans tussen soet en suur.  Tweedens word botter 'n belangrike bestanddeel in souse, 'n neiging wat in latere eeue voortgeduur het.  Derde, aromatiese kruie, wat plaaslik verbou kan word, maar in die Middeleeue min gebruik is, het speserye begin vervang.  In Boek van Cookrye, 35% van die resepte vir bredies en souse vir vleis bevat aromatiese kruie, meestal tiemie. Aan die ander kant het 76% van hierdie resepte steeds middeleeuse kombinasies van gedroogde vrugte en suiker gebruik, saam of afsonderlik.  Nuwe bestanddele het ook uit verre lande ontstaan: Goeie Huswifes -juweliersware a het patats (uit tropiese Amerika) saam met bekende Middeleeuse resepte bekendgestel. 
[./Https://en.wikipedia.org/wiki/Elinor%20Fettiplace's%20Receipt%20Book Receipt Book] 'n Elionorei Fettiplace, ontwikkel in 1604 (en die eerste keer gepubliseer in 1986) bied 'n ware beeld van die Elizabethaanse kookkuns. Die boek bied resepte vir verskillende soorte brood, soos brood met botter vir koeke met geblikte appels en piekels en 'n koek vir 100 mense. Nuwe bestanddele verskyn Nuwe bestanddele verskyn 'n resep vir răsas vir skaapskouer waarin sitrusvrugte wat onlangs verskyn het, gebruik word:  
'Neem 'n skaapskouer en braai dit in die helfte, sny dit dan in dik skywe en herwin die sous, voeg witwyn by met kaneel, 'n paar naeltjies, neutmuskaat en lemoenskil en kap dit. Kook die skaapvleis met hierdie bestanddele, voeg die lemoensap by en kook verder. As dit heeltemal gaar is, plaas die vleis, sny dan 10 skywe suurlemoen wat jy oor die vleis sit en dien as sodanig "
Die pasteie was belangrik as kos sowel as vir die vertoning, die kinderliedjie "Sing 'n liedjie van Sixpence", met die versreëls "Vier en twintig appels / gebak in 'n tert. // Toe die tert oopgemaak word, het die voëls begin sing "verwys na die gewoonte om lewendige voëls onder die tertkors te sit net voor dit by 'n banket bedien word.  
17de eeuse wysiging
Die topverkoper kookboek van die vroeë sewentiende eeu was Die Engelse Huswife a aan Gervase Markham, gepubliseer in 1615. Dit lyk asof sy resepte uit die versameling van 'n oorlede edelvrou kom en dus uit die Elizabethaanse era of vroeër dateer. Vroue het dus die outeurs van kookboeke en hul lesers geword, hoewel slegs ongeveer 10% van die vroue in Engeland teen 1640 geleer het om te lees. Markham se resepte verskil van die Middeleeuse driekwart van sy souse vir vleis en vleispasteie. kombinasie. in hierdie verband sê hy: 
"As 'n sop te soet is, versuur ons dit met asyn, as dit te suur is, versoet ons dit met suiker, voeg vars suurlemoen of lemoensap by, om dit te geur, gebruik ons ​​speserye en aromatiese kruie."
Robert May se boek, Die bereide kok is in 1660 gepubliseer toe hy 72 jaar oud was.  Die boek bevat 'n aansienlike aantal resepte vir sop en bredies,  38 resepte vir steurgarnale en 'n groot aantal pasteie met verskillende vis (insluitend steurgarnale), vleis (insluitend slagpastei) en soet vulsels. 
Die Franse invloed blyk duidelik uit Die Cooks Guide, 1664, deur Hannah Woolley. Sy resepte is ontwerp om sy lesers in staat te stel om die Franse styl, wat destyds in die mode was, na te boots om uitgebreide souse te kook. Sy kombineer die gebruik van "Bordeaux -wyn"  en ansjovis met tradisionele bestanddele soos suiker, gedroogde vrugte en asyn. 
18de eeuse wysiging
Die Cooks and Confectioners -woordeboek (1723) deur John Nott, het min presedente gehad, maar die skrywer het gekies om die resepte in alfabetiese volgorde te plaas, van Al (van in Engels is dit 'n tipe bier) na Zest (lemoenskil). Die boek bevat allerhande resepte, van sop en slaaie tot wors en vis, sowel as pasta -produkte van alle soorte, gebak en die vervaardiging van bier, cider en wyn. Dit het spyskaarte vir elke maand van die jaar aangebied. 
In die Dagboek van 'n plattelandse pastoor, James Woodforde noem baie soorte voedsel wat in die agtiende-eeuse Engeland geëet is deur diegene wat 'n goeie finansiële toestand gehad het.  Op 8 Junie 1781, vir 'n paar besoekende bure, kook hy dit vir aandete:
'Twee gekookte hoender en 'n beestong, 'n gekookte skaapvleis en kappertjies met poeding vir die eerste gang tot die tweede gang, 'n steak eend en groen ertjies, 'n paar artisjokke, tert en blancmange. Na ete kom amandels en rosyne, lemoene en aarbeie uit die berge en kom uit Porto. Ertjies en aarbeie is die eerste wat ek hierdie jaar gekies het. Ek het 'n lekker dag gehad. " 
'N Ander priester uit die land, Gilbert White, in Die natuurlike geskiedenis van Selborne (1789) skryf oor die hoë verbruik van groente by die gewone mense van die dorpe in die suide van Engeland. Onder die groente het hy melding gemaak van aartappels wat uit Amerika gebring is en wat eers tydens die bewind van koning George III begin verbou is: "Die groen stalletjies in die stede hou die skare gemaklik terwyl die tuiniers ryk word. Elke eerlike werker het ook sy eie tuin wat hom help om homself te onderhou. Gewone boere gee die werkers die geleentheid om baie boontjies, ertjies en spekgroente te eet. " 
Hannahei Glasse se boek Die kookkuns is eenvoudig en eenvoudig gemaak dit was die topverkoper-gastronomieboek van die eeu sedert dit in 1747 gepubliseer is. 
Verandering van die negentiende eeu
Die Engelse kookkuns is gesistematiseer en het toeganklik geword vir die middelklas deur 'n reeks beroemde boeke, en hul skrywers het baie bekend geword. Een van die eerste boeke wat verskyn het, was die van Maria Eliza Rundell A New System of Domestic Cookery, 1806. Hierdie boek bereik sy 67ste uitgawe in 1844 en verkoop honderdduisende eksemplare in Groot -Brittanje en Amerika. Daarna volg Eliza se boek Acton Modern Cookery for Private Families ("Moderne gastronomie vir gesinne") 1845, wat Bee Wilson 'die beste gastronomieboek in ons taal' genoem het, maar hierdie boek is slegs 'modern' vir die negentiende eeu.
'N Voorbeeld van 'n resep uit Acton Modern Cookery for Private Families is "Quince Blanc-Mange (Delicious)": 
"Los 28g van die beste visolie in 'n halwe liter kweper-appelsap op. Voeg dan 280g suiker by en meng alles oor lae hitte vir 20-30 minute of tot die samestelling sag word. Verwyder liggies. Skuim en giet geleidelik meng in 'n halwe liter room, roer sterk totdat die samestelling homogeen en effens afkoel, gooi dit dan in 'n vorm wat met 'n bietjie van die beste slaai -olie afgevee is, of, geriefliker, 'n vorm wat ondergedompel is koue water. " 
Eliza Acton is gevolg deur Isabella Beeton, wat die bekendste gastronomieboek uit die Victoriaanse era geskryf het. Mev. Beeton se boek oor huishoudelike bestuur (Mev. Beeton's Book for Housekeeping) uit 1861, wat teen 1868 meer as 2 miljoen eksemplare verkoop het.  Terwyl die boek van Eliza Acton maklik leesbaar en aangenaam was, is die boek van Isabella Beeton, waarvan die latere uitgawes grootliks deur ander skrywers geskryf is, was 'n handleiding van instruksies en resepte wat as nodig beskou is.  Die boek van Beeton is tot 'n groot mate deur plagiaat geplaas deur skrywers soos Elizabeth Raffald en Eliza Acton.  Die Anglo-Italiaanse sjef Charles Elmé Francatelli het 'n beroemdheid geword en kook vir 'n aantal aristokrate, Londense klubs en edeles, waaronder koningin Victoria. Sy boek, Die moderne kok vanaf 1846 het dit 29 uitgawes tot 1896 gehad, wat 'n uitgebreide gastronomie bekend gemaak het wat volledig beskryf is met behulp van Franse terminologie en spyskaarte vir meer as 300 mense bied.  
Drie van Engeland se bekendste warm drankies, tee, koffie en warm sjokolade, kom van buite Europa en was algemeen in die Victoriaanse era.  Catherine de Braganza het die Portugese tee gebruik. Aanvanklik het die hoë prys dit slegs vir die rykes toeganklik gemaak, maar die prys het geleidelik gedaal tot in die negentiende eeu toe tee wydverspreid was en in die middelklas  In die sestiende eeu gebring, het koffie veral in die sewentiende eeu bekend geword, veral in kafees, die eerste wat in 1650 in Oxford geopen is.   Warm sjokolade was 'n algemene drankie sedert die sewentiende eeu, lank voordat dit as voedsel gebruik is. Sjokoladestafies is gemaak en bemark deur drie Engelse maatskappye wat gestig is deur Quakers, Joseph Fry (1847), Rowntree (1862),  en Cadbury (1868).
Verandering van die twintigste eeu
Na die Tweede Wêreldoorlog het baie nuwe kosse vir gewone huishoudings beskikbaar geword, met voedselhandelsmerke vir hul gemak. Die kelners in die kombuis het mayonnaise en poeding gemaak, en met verloop van tyd is dit vervang deur klaargemaakte kos in houers of poeiers wat huisvroue vinnig kon kook. Amerikaanse graan (gemaak van verwerkte graankorrels) het pap en spek begin vervang deur eiers van die middelklasontbyt en margarienbrood van die armes. As die maritieme krisis in die oorlog tydelik skielik die invoer verminder en die keuse om uit verskillende kosse te kies, verskyn daar in die 1920's baie soorte ingevoerde vrugte van regoor die wêreld, wat van die hoogste gehalte was, verpak en in kaste gestoor kon word [ 31] selfs op skepe. Skrywers in die dertigerjare, soos Lady Sysonby, het resepte uit verskillende lande geskryf. 
Rasionalisering is in 1940 ingestel om die krisis wat die probleme tydens die oorlog veroorsaak het, die hoof te bied. Dit is moeilik om voedsel soos piesangs, uie en sjokolade te vind, terwyl ongewone produkte soos gedroogde eiers, gedroogde aartappels, walvisvleis,  snooks ('n vissoort uit Suid -Afrika),  en konfyt met strooipos varkvleis verskyn in die Engelse dieet. Aangesien botter, suiker, eiers en meel vaartbelyn was, het Engelse geregte soos pasteie en koeke moeilik geword met tradisionele resepte. In plaas daarvan is voedsel soos wortels in baie geregte gebruik, met hul natuurlike suikers soet aan nuwe geregte, soos tuisgemaakte sjokolade met wortels. Die dieet was minder aangenaam, maar paradoksaal genoeg, as gevolg van rasionalisering, het die bevolking gesonder geword as voorheen en miskien nou  Die Ministerie van Voedsel het ekonome, soos Marguerite Patten, aangestel om mense te wys hoe om ekonomies te kook. Na die oorlog het Patten een van die eerste televisiesjefs geword en 17 miljoen eksemplare van sy 170 boeke verkoop. 
Elizabeth David het die Engelse kookkuns heeltemal verander met haar boek uit 1950 'N Boek met Mediterreense kos.  Haar boek, geskryf in 'n tyd van skaarsheid, begin met 'miskien die mees suggestiewe en motiverende gedeelte in die geskrewe geskiedenis van die Britse kookkuns': 
"Kos uit die Middellandse See -kus, toegerus met al die natuurlike hulpbronne, kleur en geur van die suide, is 'n kombinasie van tradisie en 'n briljante improvisasie. Die Latynse genie skyn ook in die kombuis. Die manier waarop die kookkuns ook eerbaar is, is niks van die vals Great Kitchen van die International Palace Hotel nie. "
Die eerste vyf boeke van Elizabeth David is 'n halfeeu later gedruk, en haar roem onder skrywers soos Nigel Slater en Clarissa Dickson Wright het 'n groot invloed. Die voedselhistorikus Panikos Panayi stel voor dat hierdie invloed te wyte is aan die feit dat sy die vreemde kookstyl bewustelik in die Engelse kombuis gebring het. Sy het dit gedoen deur fyn skryfwerk en die praktiese ervaring wat sy gehad het om te lewe en te kook in die lande waaroor sy geskryf het. Die skrywer vernietig doelbewus die mites oor die kombuise in restaurante en beskryf die manier waarop sy kook in die huise van die Mediterreense lande. Haar boeke het 'n nuwe perspektief gegee vir ander outeurs van gastronomieboeke om buitelandse resepte te gebruik. Elizabeth David is gevolg deur bekende sjefs soos Philip Harben, Fanny Cradock, Graham Kerr ("die galopende fynproewer") en Robert Carrier.  
In 1953 publiseer die eerste bekende sjef van Groot -Brittanje, Philip Harben, die boek Traditional Dishes of Britain. Hoofstukke bevat eenvoudig "stereotipes van die Britse dieet" van  Cornwall -gebak en Yorkshire -poeding tot Lancashire -bredie, kortbrood met vleis en niere, paling van paling, natuurlike slagroom en vis met patat. Panayi het geskryf dat Harben met teenstrydighede en ongegronde stellings begin het. Hy herinner aan die reputasie van Brittanje, die land met die ergste voedsel ter wêreld, maar voer aan dat die kombuis van die land tegnies ongeëwenaard is en dat die nasionale repertorium groter is as enige ander land. 
Die sosioloog Bob Ashley merk op dat hoewel mense in die Verenigde Koninkryk dalk saamstem dat die hoof Engelse dieet bestaan ​​uit produkte soos 'n volledige Engelse ontbyt, gebraaide beesvleis, beskuittee en friet. in een dag. Waarskynlik het baie van hulle nog nooit 'n gewone produk op die lys geëet nie. Trouens, Ashley het daarop gewys dat die Engelse dieet mettertyd verander, en gastronomieboeke bevat gewoonlik geregte van vreemde oorsprong. Hy het opgemerk dat 'n kafee in die National Trust ('n liefdadigheids- en assosiatiewe organisasie wat pleit vir die behoud van die nasionale erfenis van Engeland, Wallis en Noord -Ierland), wie se bestuurder beweer: "Ons mag nie buitelandse kos maak nie." Ek kan nie lasagne of so iets kook nie  maar hulle het kerrie bedien, want "kerrie is blykbaar 'n Engelse produk". Die Anglo-Indiese kookkuns was sedert die 18de eeu inderdaad deel van die Engelse dieet. 
Baie van die vermeende tradisionele Engelse geregte is relatief nuut en kan in die eeu, soms selfs in die jaar, van hul verskyning in Groot -Brittanje geraam word. So is piccalili ('n voorbereiding gemaak van gekapte ingelegde groente en speserye) in die 18de eeu uit Indië gebring, opgeteken deur Hannah Glasse, wat 'n resep in 1758 geskryf het.  In plaas daarvan, geregte en souse wat nog steeds as vreemd beskou word, vis in soetsuur, byvoorbeeld, word sedert die Middeleeue in resepteboeke aangetref.   Ander geregte kom geleidelik in hul huidige vorm, soos die sogenaamde "volledige Engelse ontbyt". Hierdie ontbyt word wel beskryf in latere uitgawes van "Mrs. Beeton", maar as een van verskeie variante. Daarom het haar lys met 'Gesinsontbyt vir 'n winterweek' vir Woensdag iets wat baie modern lyk: 'brood, muffins, botter, salami, gebakte spek, gekookte eiers' .
Hierdie wafels is perfek vir ontbyt en is maklik om te maak met klassieke bestanddele uit die eetkamer se spens. Hulle is bros aan die buitekant, donsig aan die binnekant en met 'n hoër veselinname omdat ons volgraanmeel by hierdie resep ingesluit het!
Ek het hierdie versnaperinge vir die eerste keer leer ken tydens 'n studiejaar in Frankryk, en ek het dit eintlik geken as "8220gaufres" in hul Franse weergawe.
Toe ek op 'n kort entjie na Brugge ontdek, ontdek ek die Belgiese weergawe van & # 8220waffles & # 8221, groter, skerper en tog donsig van binne ❤️
Destyds het ek as student 'n goedkoop masjien gekoop wat ek bely dat ek in plaas van 'n broodrooster vir roosterbrood gebruik het (intussen het ek wakker geword!)
Oor die algemeen weet die meeste toestelle hoe om dieselfde te doen, hoewel hulle baie wissel, van 50 lei tot 'n paar honderd lei. Die verskil is egter hul duursaamheid, die tipe borde (tipe materiaal, kleefvrye, verwyderbare), baktemperatuur, ens.
Afhangende van hoeveel u van wafels hou en hoe gereeld u dit wil maak, kan u min of meer in hierdie masjien belê. Ek glo dat 'n kwaliteit toestel 'n beter langtermynbelegging is, want dit kan ook gebruik word vir sout resepte, nie net vir soet variante nie, en het 'n langer lewensduur.
Hoe om 'n klassieke ratatouille te kook?
Alle resepte vir ratatouille -kook is baie eenvoudig. Baie kulinêre meesters sny eenvoudig die eiervrug en die pampoen in sirkels, braai dit dan apart, van ander groente kry jy 'n wonderlike sous wat dieselfde kos byvoeg.
Ander kulinêre spesialiste braai die hele stel groente afsonderlik, en dan word alles gemeng en gekruid met Provençaalse plante.
'N Ander kookresep is wanneer die bestanddele gemaal word, in 'n bak gesit en gebak word. Maar die oorspronklike resep bevat nie sulke kookmetodes nie, want die boere het nie tyd gehad om groente te eet en te braai nie, asook om die sous en selfs die oond in die dorp voor te berei.
China Study - Versameling resepte vir bekendes
Skrywer (s): LeAnne Campbell, Dr. Thomas Colin Campbell,
Uitgewer: Adevăr Divin
Versameling: genees natuurlik
Jaar van publikasie: 2015
Bladsye: 285 (17x21 cm)
Prys: 40,00 Sy
"China -studie" is die belangrikste boek oor voeding en gesondheid wat die afgelope 75 jaar gepubliseer is en het vinnig 'n topverkoper geword wat meer as 100,000 eksemplare verkoop het in lande soos die VSA, China, Japan, Rusland, Turkye, Hongarye, Duitsland, Frankryk, Brasilië, Serwië, Pole , Nigerië, ens.
Die boek "China Study" beskryf die mees omvattende studie van voeding die afgelope 50 jaar en is uitgevoer deur 'n onafhanklike Amerikaanse navorser.
Die boodskap van die boek is baie belangrik vir ons almal: die kos wat ons eet, kan ons lewens verander, ten goede of ten kwade.
Die boek breek, met vaste en goed gedokumenteerde argumente, baie mites uit moderne kos.
Waar kom die naam "China -studie"? Aangesien hierdie studie gedoen is oor 'n groot plattelandse en semi-plattelandse bevolking in China. Die studie het in 1983 begin en duur vandag nog voort. Daarbenewens het die skrywer talle eksperimente op diere gedoen en baie ander wetenskaplike studies bestudeer wat die gevolgtrekkings ondersteun "China -studie".
resultate "China -studie" hulle is terselfdertyd ongelooflik en kommerwekkend.
Dit is sedert antieke tye bekend dat voedsel ons liggaam word en dat ons is wat ons eet. Die kwaliteit van die voedsel wat ons eet, bepaal ons gesondheidstoestand.
U hoef nie 'n dokter te wees om te besef dat al hoe meer kinders siek is of gebore is met verskillende gestremdhede nie, jongmense is al moeg en ashenagtig, volwassenes het baie chroniese siektes en baie ouer mense is byna gestremd deur hul siektes. Die verbruik van medisyne het soveel toegeneem dat dit die afwykende situasie bereik het waarin baie mense vergeet het dat gesondheid die normale toestand is en ek dink hulle is siek omdat hulle nie medikasie gebruik nie. Mense bring meer tyd in toue by mediese kantore en apteke deur as by 'n vertoning of 'n wandeling in die park.
Uit die boek "China -studie", vind ons op 'n goed gedokumenteerde statistiese basis dat ongesonde eetgewoontes die voorkoms van ernstige siektes soos kanker, diabetes, vetsug, hartsiektes en outo-immuun siektes bevorder. Van hier af kom ons agter dat die oormaat diervoedsel belangrike metaboliese afwykings veroorsaak, beide by kinders en volwassenes.
"China -studie" Dit is tot dusver die mees oortuigende bewys van die oorsprong van hartsiektes, kanker en ander ernstige siektes wat wydverspreid in die Weste voorkom.
Word ondersteun deur goed gedokumenteerde en bevestigde studies deur ander navorsers, sowel as deur oorweldigende statistieke "China -studie" is die sterkste argument vir 'n vegetariese dieet as 'n gesonde leefstyl.
As u kies om ham en eiers vir ontbyt te eet, en dan medisyne te neem om u cholesterol te verlaag, is dit u reg. Maar as u regtig omgee vir u gesondheid, lees dan die boek so gou as moontlik "China -studie" en implementeer die beginsels wat daarin beskryf word, so gou as moontlik. As u aandag gee aan die wenke in hierdie merkwaardige studie, is u liggaam voortaan elke dag dankbaar vir u.
Lees verder as u u gesondheid, prestasie en sukses wil verbeter "China -studie". Dit bevat aanbevelings oor wetenskaplike goedkeuring oor hoeveel proteïene ons benodig en waar ons dit moet kry.
Almal wat bekommerd is oor die huidige epidemie van vetsug, hartsiektes, kanker, diabetes en ander ernstige siektes, hul gesondheid en die verstommende impak van die Westerse dieet op sosiale en omgewingsvraagstukke, vind praktiese oplossings in die boek "China -studie".
"China -studie" se bazează pe cercetări detaliate nu pe speculații gen Zone, Atkins și alte mode alimentare actuale. Un lucru de apreciat la această carte este faptul că autorul nu ne oferă doar concluziile sale, el nu ține predici, nu recomandă nimănui ce să mănânce și ce nu. El ne oferă oferă posibilitatea de a face singuri alegeri după ce am luat cunoștință de opțiunile pe care le avem și de consecințele acestor alegeri.