'n Fliekpleb se eendagervaring by die 2018 kykNET Silwerskermfees | LitNet
Die Cannes van die Afrikaanse filmbedryf. En net so moeilik soos wat dit is om toegang tot Cannes of die jaarlikse Wagnerfees in Bayreuth te kry, moet jy jou storie ken om betyds 'n Silwerskermfeeskaartjie te koop. Slegs 'n beperkte aantal kaartjies word jaarliks vir die publiek (lees *diegene buite die Suid-Afrikaanse film- en vermaaklikheidsbedryf*) beskikbaar gestel. Daarom moet jy ratse vingers op die slimfoon of skootrekenaar se sleutelbord hê en die sosiale media met arendsoë dophou vir enige aankondiging of suggestie van wanneer kaartjies vir die jaarlikse Silwerskermfees beskikbaar gestel gaan word.
My ervaring is dat daar nie op vrae in die sosiale media oor die waar en hoe van Silwerskermfeeskaartjieverkope gereageer nie. So as jy 'n hoopvolle Bravo-kyker en 'n potensiële Silwerskermfeeskaartjiewenner is, is dit nie genoeg nie. Jy moet dalk maar eerder iemand diep genoeg in die bedryf leer ken om vir jou 'n wenk te gee van wanneer die kaartjies moontlik te koop sal wees. Nog 'n wenk is om jou Facebookinstellings so te stel dat jy 'n kennisgewing kry elke keer wanneer daar 'n plasing op die Silwerskermfees se amptelike blad verskyn. Nee, dit is nie 'n bietjie oordrewe nie, dit is hoe moeilik dit is om Silwerskermfeeskaartjies in die hande te kry as jy 'n pleb is.
In die konteks van die Silwerskermfees bywoon as 'n pleb is die aanhaling in die aanlyn weergawe van die Woordeboek van die Afrikaanse Taal by die definisie van "pleb" heel gepas en vertroostend: "'Ek is 'n pleb wat rolprente betref,' sê Danie. 'Ek kyk daarna om dit te geniet, soos die gewoonste mens wat na my werk kyk.'" Dié aanhaling kom uit die De Kat se Novemberuitgawe van 1995. Die "Danie" waarna daar hier verwys word, is heel waarskynlik die akteur en regisseur Danie Joubert wat in 1995 'n Artestoekenning vir beste regisseur by TV1 ontvang het. As 'n gesoute regisseur en akteur soos Danie Joubert kon sê dat hy ook rolprente net vir die "jouissance" daarvan kan kyk, is dit 'n teken dat 'n ingeligte feestannie en 'n fliekpleb ewe veel plesier by die Silwerskermfees sal hê.
'n Mens is daarom nie min opgewonde as jy daarin kon slaag om in die agste bestaansjaar van die Silwerskermfees 'n feeskaartjie wettig te kon bekom nie. Dit ten spyte van jou film- en vermaaklikheidsbedryfplebskap. Al is die kaartjie wat jy kon bekom nou ook net 'n dagkaartjie vir die eerste dag van die fees sal dit sowaar 'n dag wees wat daar voluit gefees sal word.
Op hierdie punt moet 'n mens 'n pluimpie gee vir die Silwerskermfees se organisasie en kaartjieverkope. Binne die eerste ag minute wat die kaartjies op kykNET se webblad beskikbaar gestel is, was daar omtrent nog net twee volle feespakette oor en enkele dagkaartjies waarvan die dagkaartjies vir die laaste dag van die fees reeds uitverkoop was. Die volledige feespakket behels die bywoning van die fees oor die hele vier dae van die fees en kos R600. Dagkaartjies kos R150 per dag. Die kaartjieverkope vir die Silwerskermfees is geskoei op die beginsel van Webtickets. Ene Sherzahn Booley is ook deurentyd baie behulpsaam met e-posnavrae oor parkering en die beantwoording van ander feesverwante vrae wat 'n fliekpleb dalk sou hê.
Op die Silwerskermfees se Facebookblad lyk dit of 'n paar aktiewe kykNET-kykers en Feestannies effe ongelukkig is oor hul onvermoë om kaartjies vir die fees te kon opraap. Na wat beweer word, is blykbaar net 35 kaartjies aan die publiek (die fliekplebs) beskikbaar gestel. Die verkryging van 'n Silwerskermfeeskaartjie werk nou helaas nie soos die koop van sêrkaartjies vir 'n sêrfinaal wanneer al wat belangstellende student is die aand voor die kaartjieverkope voor die kaartjiekantoor se deur nesmaak nie. Paraatheid en waaksaamheid bring 'n mens ver in die lewe. So geen kommer nie. Die Silwerskermfees sal volgende jaar weer daar wees. Al die Silwerskermfeesrolprente gaan in elk geval óf in die gewone fliekteaters draai (die vollengte films) óf op kykNET uitgesaai word (die kort kortfilms en die langer kortfilms).
Miskien moet die van ons wat maar plebs is as dit by rolprente kom ook besef dat die Silwerskermfees nie daar vir die publiek is nie. Dit is 'n geleentheid waar al die rolspelers van die film- en vermaaklikheidsbedryf bymekaarkom om idees uit te ruil, te netwerk en net gesellig kreatief saam te verkeer. Dit is nie anders as ander bedrywe of industrieë waar kenners op 'n bepaalde gebied by 'n kongres, simposium, kollokwium of jaarvergadering bymekaarkom om nuwe idees en navorsingsmoontlikhede te bespreek en te evalueer nie.
Die bymekaarkomplek vir die Silwerskermfees is die swierige The Bay Hotel in Kampsbaai. Die registrasieproses en die verkryging van jou toegangskaartjie verloop seepglad en die assisstente is baie vriendelik. Diep binne-in jou knaag dit dat jou Silwerskermfeeservaring dalk gaan wees soos wanneer jy na 'n troue genooi is, maar nie na die onthaal nie. 'n Fliekpleb is immers 'n buitestander by die Silwerskermfees. Gelukkig is daar oral duidelike aanwysings van waar in The Bay Hotel jy op watter tyd moet wees sodat jy nie verward raak as jy nog nooit daar was nie. Daar is ook oral vriendelike gesigte wat gereed staan om enige van jou vrae te beantwoord. 'n Klein skokkie is dalk van die badkamers wat uniseks is, maar wat 'n beter plek om skouers te skuur met van Suid-Afrika se grootste name in die vermaaklikheidsbedryf.
Die Silwerskermfees bestaan uit drie kategorieë van films is wat teen mekaar meeding vir Silwerskermfeespryse, naamlik kort kortfilms van 11 minute lank, langer kortfilms van 22 minute elk en vollengte films. Daar is dan ook vollengte films wat vertoon word, maar wat nie ingeskryf is vir Silwerskermfeespryse nie. Wat die vertonings betref word die films soos volg vertoon: 'n Rondte kort kortfilms word eers vertoon. Na elke film word daar hande geklap as 'n blyk van waardering en erkenning vir die produk wat geskep is. Dit is 'n baie mooi gebaar en as 'n fliekpleb besef mens dan iets van die ondersteuning wat die onderskeie rolspelers in dié bedryf aan mekaar bied. Na die rondte van kort kortfilms word lede van die films se produksiespan deel van 'n paneelbespreking oor die films. Die besprekingsleier is Kabous Meiring en die paneelbespreking help nogal om al die los drade oor die kortfilms bymekaar te bring. Na die paneelbespreking is daar 'n kort breuk voordat die volgende rondte van langer kortfilms van 22 minute elk aanbreek. Hierna volg daar weer 'n paneelbespreking van die kortfilms.
Wat veral tydens die vertoning van die langer kortfilms opgeval het, is dat die akteurs van die kortfilms wat in die gehoor was tydens die vertoning mekaar soms in die ribbes gepomp het of mekaar 'n klop op die skouer gegee het. Vir 'n fliekpleb om te sien dat mense in dieselfde bedryf vir mekaar erkenning gee was nie juis 'n alledaagse verskynsel nie. Dit sê iets van die atmosfeer en sfeer wat die Silwerskermfees skep.
Na die kortfilms word die vollengte films vertoon. Hierdie fliekpleb het die vollengte film wat wel in die Silwerskermfees se kompetisie was, bygewoon. Dit was Die Storie van Ellen Pakkies wat heelwat van die gehoorlede diep geraak het te oordeel aan die talle neuse wat gesnuit is en snikgeluide wat gehoor is. Daar was twee vertonings van Die Storie van Ellen Pakkies: Een vir die rolprentelite as deel van die openingseremonie van die fees en een vir die plebs. Die vertoning vir die plebs het later begin en is in 'n intiemer en kleiner lokaal, die Silwerskermkamer, vertoon. Dit het egter nie die verhaal van Ellen Pakkies se trefkrag verminder of afbreek gedoen aan die Silwerskermfeeservaring nie.
Na afloop van die dag kom al die feesgangers in die netwerktent bymekaar om oor 'n glas Hermanuspietersfontein Swartskaap die dag af te sluit. En dit beteken dat die elite en die plebs gesellig skouer aan skouer saam kuier!
Die Silwerskermfees se hoogtepunt is natuurlik om die skeppende werk van die rolspelers in die Suid-Afrikaanse rolprentbedryf eerstehands in hulle teenwoordigheid te beleef. Kampsbaai en The Bay Hotel is die ideale ligging om by te dra tot die gevoel dat jy jou in 'n ander wêreld bevind. Al die kreatiewe energie waarmee jy omring word, dra ook by tot 'n byna magiese droomwêreldgevoel. Hollywoord staan nie verniet as La La Land bekend nie. Nog hoogtepunte sluit die onbeperkte gratis springmielies en sakkies outydse flieklekkers in. 'n Wenk vir studente sonder sente is miskien om nie by The Bay Hotel self te eet en te drink voor 18:00 nie tensy jy dit kan bekostig om R180 vir twee glase rooiwyn te betaal!
Diegene wat sê dat die Suid-Afrikaanse en veral die Afrikaanse vermaaklikheidsbedryf net 'n druppel in die emmer van die wêreldwye vermaaklikheidsbedryf is, is net suur. Die ywer, liefde, sorg, deursettingsvermoë, waagmoed en skeppendheid waarmee gehalteprodukte met 'n klein begroting gemaak word, is nie iets wat as niks afgemaak kan word nie.
Hierdie eendagsvlieg is beslis volgende jaar terug by die Silwerskermfees. Hopelik word daar dan daarin geslaag om meer as net 'n dagkaartjie vir die eerste dag van die fees te bekom - al is een dag se feesbywoning heeltemal voldoende om deel van die coolste kinders in die rolprentspeelpark te voel.
Hier is 'n paar foto-oomblikke van 'n 'n fliekpleb se eendagervaring by die 2018 Silwerskermfees:
Die registrasiestalletjie en die ingang na The Bay Hotel
Die oomblik van waarheid: Ané van den Berg van die Drostdyteater op Stellenbosch en Giselle Botha het hulle toegangskaartjies vir die Silwerskermfees!
Die paneelbespreking na die eerste ronde kortfilms
'n Roomysblaaskans op Kampsbaai se strand
'n Regte La La Land-ligging
'n Selfie-poging saam met die akteurs van Nama Swaan
'n Bloutapyt-oomblik met die kortfilms wat op die eerste dag van die Silwerskermfees vertoon is op die agtergrond
Regte (gratis) outydse flieklekkers
'n Selfie saam met Hendrik Nieuwoudt en Andahr Cotton. Hendrik is saam met Kristin Pienaar en Reuben Murphy genomineer vir die beste draaiboek vir die 11 minuut kortfilm Grys.
'n Paar van die groot name in die Suid-Afrikaanse film- en vermaaklikheidsbedryf besig om te netwerk