Behalwe Afrikaans het Suid-Afrika nog tien amptelike tale. Een daarvan, Engels, wen egter ál hoe meer veld omdat dit 'n magtige wêreldtaal is. Die Pan-Suid-Afrikaanse Taalraad (Pansat) is 'n regeringsliggaam wat in 1995 ingestel is met die opdrag om 'n gunstige omgewing te skep vir die ontwikkeling en gebruik van alle amptelike tale. Pansat bevorder dus elke individu se reg om sy of haar taal op alle gebiede van die samelewing te kan gebruik en koester ook die waarde van elke taal as 'n hulpbron vir die land. Só kan die oorheersing van een taal oor 'n ander voorkom word. Afrikaans met sy vele sprekers kan binne hierdie veeltalige opset voortleef, gebruik word en as kosbare hulpbron ontwikkel word. Die elf amptelike tale van Suid-Afrika is Afrikaans, Engels, Ndebele, Xhosa, Zoeloe, Noord-Sotho, Suid-Sotho, Tswana, Swazi, Venda, en Tsonga.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Amptelike_taal&oldid=1223988"	Kategorie: Taal	Navigasie-keuseskerm Mediese-nalatigheid - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Skadevergoeding › Mediese-nalatigheid
Elke pasiënt moet weet wat sy of haar mediese regte is om te voorkom dat hy of sy ‘n slagoffer van mediese nalatigheid of wanpraktyke is. Die departement van gesondheid het ‘n handves van regte vir pasiënte saamgestel wat pasiënte inlig oor hul regte.
Hierdie regte sluit in:
die reg op inligting wat met jou behandeling verband hou;
dat inligting oor jouself en jou behandeling vertroulik hanteer word;
die reg om oor swak gesondheidsorg te kla;
die reg om klagtes te laat ondersoek en volledige terugvoer te ontvang;
die reg om in ‘n gesonde en veilige omgewing behandeling te ontvang.
Elke pasiënt moet ander se regte en gesondheidsdienste respekteer. Dit is jou plig om na jou eie basiese gesondheid om te sien. Jy as pasiënt moet ook deeglik navraag doen oor die koste-implikasies van elke behandeling en die rehabilitasie daarvan, aangesien dit jy is wat die koste daarvan moet betaal.
Die pasiënt moet alle tersaaklike inligting volledig aan die dokter verstrek sodat die dokter ‘n akkurate diagnose kan maak en behandeling kan voorskryf. Van die dokter word ook verwag om in duidelike, verstaanbare taal vir die pasiënt te verduidelik wat die diagnose is en wat as behandeling voorgestel word.
‘n Pasiënt moet vooraf volledig ingelig word oor alle moontlike risiko’s, newe-effekte en alternatiewe behandelings sodat dit hom of haar in staat sal stel om die regte besluit te neem. Tydens ‘n prosedure kan daar erkende komplikasies wees sonder dat dit deur mediese nalatigheid veroorsaak is.
Eise as gevolg van ‘n mediese wanpraktyk is nie altyd suksesvol nie omdat dit op nalatigheid moet neerkom. Selfs ‘n bekwame dokter kan soms ʼn oordeelsfout begaan, die verkeerde behandeling voorskryf of die verkeerde operasie uitvoer, met moontlike ernstige nagevolge vir die pasiënt. Nalatigheid moet egter bewys word.
Hospitale is aanspreeklik vir die onregmatige dade gepleeg deur dokters of verpleegsters in hulle diens en aksies kan teen hulle ingestel word. Die meeste dokters is teen moontlike mediese wanpraktyke verseker.
i.	Toestemming vanaf die ouer/voog vir ‘n operasie op ‘n minderjarige
Indien ‘n dokter op ‘n minderjarige opereer sonder om die ouers/voog se toestemming te kry, het die ouers/voog ‘n eis teen die dokter ongeag wat die uitslag van die operasie was. Dit sluit egter die omstandighede uit waar die dokter op die doktrine van noodsaaklikheid gesteun het.
In die geval waar ‘n dokter wel met die toestemming van die ouers/voog opereer of behandel, maar daar word nie redelike voorsorg ten opsigte van die operasie getref nie, sal die ouers/voog kan eis vir skade weens ʼn versorgingsgebrek. Om in so ‘n eis te slaag, sal bewys moet word dat die skade gely is as gevolg van die dokter wat versuim het om die nodige sorg toe te pas.