Op die berg waai sy kuif deurmekaar en klap die suikerkanne teen die speldekussings. Hy draai om en glimlag.
Groot was my verbasing toe ek uitvind dat hy en sy familie die Ceres Zipslides (foefieslides soos ons dit genoem het) bedryf.
Hierdie naweek het ek die geleentheid gekry om weer vir Gawie te sien en op die slides te gaan ry. Wat ‘n ondervinding!
Die slides begin met ‘n kort plattetjie en raak dan al steiler (vinniger) en langer soos dit aangaan. Ek het veral die vinniges en langes baie geniet, dis nogal blitsig in die nattigheid. Die langste slide is 240m, wat soos ek dit verstaan, die langste in die land is.
Ek het al voorheen by hulle kompetisie in die Tsitsikamma gery, maar vir my was hierdie ongelooflik professioneel en vriendelik, die toerusting was splinternuut en baie goed versorg, so ek sal dit regtig baie sterk aanbeveel as jy iets opwindends wil doen!
Ek weet nou nie of mens dit nog herfs kan noem as dit ses grade in die oggend is nie (ek het amper daaraan gedink om vanoggend my handskoene aan te trek toe ek werk toe ry). Maar hierdie jaar se herfs, waarskynlik na die baie reën en koel somer, is meer intens en kleurvol as wat ek dit kan onthou van vorige jare. Soggens as die son begin opkom skyn dit goue glitter op die grasperk waar die neutboom sy blare en pekanneute op die gras strooi as niemand in die nag kyk nie. Die hadeda’s se blougroen vere flits in die son as hulle snawels die in die grond wurmpies oppik. Bedags begin dit lekker raak om in die sonnetjie te sit en lees sonder om ongemaklik warm te word.