Ek kan nie my vinger lê op presies wat my so geboei het nie. Miskien was dit omdat hy ‘n wêreld skep wat nie so vêr van die regte een is nie. Die tegnieke en gebruike wat hy daar neerpen is presies soos wat ek dit onthou uit ons opleiding en ons missies. Dalk is dit omdat ‘n mens nie anders kan as om n gesig en ‘n naam agter sy karakters te sit nie. Fanie beskryf mense, professionele intelligensie-operateurs en navorsers soos wat ons hulle geken het, net by ‘n ander naam. Hy boor selfs tot in die onmisbare administratiewe funksies wat die maak-of-breek van ’n goeie intelligensiediens is.
Miskien is dit omdat hierdie wêreld wat hy skets, net so neffens die een waarin ons leef, vir die eerste keer op bekende plekke afspeel. Dis nie New York, Rome, Berlyn of Moskou nie, maar Pretoria, ja daar in Menlyn Winkelsentrum, in ’n koffiewinkel waar ons almal gereeld kuier. Mens ruik ‘n staatsdiensgebou se verbeeldinglose gange en trappe as ‘n karakter ’n senior amptenaar gaan sien.
En dit is nie asof die verhaal een of ander nostalgiese terug grype is na ‘n tyd toe Suid-Afrika se intelligensiediens nog onder die bestes in die wêreld getel het nie. Dit speel af in die etos van vandag. Dit gaan oor ’n gekaapte staatsdiens wat deurtrek is van korrupsie en nepotisme, en waarin ’n morele pilaar in die instandhouding van die grondwet haar op ‘n netwerk van oud-kollegas beroep wat nou sakemanne en afgetredenes is, om hulle vaardighede en ervaring aan te wend om in ‘n allerweë onvriendelike omgewing die inligting in te samel om plunderaars aan die pen te laat ry en die waarheid bloot te lê.
Fanie kry dit reg om ‘n leser te boei in ‘n baie realistiese verhaal van waarneming en agtervolging, insameling, verifikasie en verwerking van inligting tot ‘n verfynde intelligensieproduk op grond waarvan die land se leiers ’n geweegde hoë risiko besluit kan neem. Hoewel dit niks wegneem van die opwinding en aksie nie, bring Fanie die werklikheid van spioenasie huis toe in ’n vorm wat vir gesoute operateurs in die bedryf verteerbaar is.
Hy was daar en het dit gedoen. Hy skryf daaroor soos hy praat; in ’n saaklike informele styl, van tierlanteintjies gestroop en bondig. Dis lekkerlees op sy beste. Dis ’n moet vir almal wat weet en almal wat nog altyd gewonder het hoe die regte lewe van ’n intelligensie-amptenaar in Suid-Afrika is. Die boek is meer as leesgenot. Dit bied ’n unieke versnyding van werklikheid en fiksie, oud en nuut, verbeelding in die ruimte van die moontlike en bekende, en bowenal ’n waardevolle toevoeging tot Afrikaanse spioenasielitteratuur.