ADV Hervormde Kerk - Gesin: Egskeiding (uit kind se perspektief)
Jy is hier: Tuis Hulp Hulp uit die Bybel Gesin: Egskeiding (uit kind se perspektief)
Gesin: Egskeiding (uit kind se perspektief)
Gesin: Egskeiding (uit die kind se perspektief)
Oordenking: Efesiërs 5:21-33
Egskeiding? Wie se skuld is dit? Ouers baklei oor hierdie vraag, hulle probeer mekaar, ander en selfs God beskuldig en hulleself verontskuldig. Kinders antwoord gewoonlik anders op hierdie vraag. Soveel kinders dink dat hulle ouers se egskeiding op ‘n manier hulle skuld is. Ek het al baie kinders hoor vra:”Wat het ek verkeerd gedoen dat mamma of pappa nie meer by ons wil bly nie?”. Kinders ervaar dikwels hierdie skuldgevoelens sonder dat hulle dit self besef of verwoord. Die ironie is dat hulle eintlik die enigste onskuldige partye in hierdie hartseer situasie is.
God se bedoeling met die huwelik is dat dit ‘n plek van wedersydse eerbied, veiligheid, liefde, omgee en sorg sal wees, lees hieroor gerus Efesiërs 5:21-33. God het die huwelik gegee as die een plek op aarde waar die verhouding tussen twee mense met mekaar en tussen hulle en God volkome sonder skeiding kan wees. Kyk die pragtige beeld van twee wat een word:
31Daar staan in die Skrif: “Daarom sal ’n man sy vader en moeder verlaat en saam met sy vrou lewe, en hulle twee sal een wees.” 32Hierin lê daar ’n diep geheimenis opgesluit, en ek pas dit toe op Christus en die kerk. 33Maar dit is ook op julle van toepassing. Elkeen moet sy vrou so lief hê soos hy homself liefhet, en ’n vrou moet aan haar man eerbied betoon.
Hierdie aanhaling uit Genesis 2:24 praat van die geheim van die huwelik. Die geheim is dat God twee mense so kan saambind, dat hulle ‘n stukkie paradys op aarde beleef. ‘n Ruimte waar daar ware vertroue en liefde is. Ongelukkig kies mense met hulle lewens, om die huwelik te verwring tot ‘n stuk “hel op aarde” waar ontrou, afguns en jaloesie mense se verhoudings met God en mekaar vernietig.
Grootmense maak foute, grootmense doen en sê sekere dinge en kindertjies dra die gevolge daarvan. Natuurlik is daar sekere omstandighede wat noodwendig lei tot egskeiding. Waar een party byvoorbeeld hardnekkig volhard in die sonde, of dit nou egbreek, drankmisbruik of geweld is, lei die onversoenlike optrede noodwendig tot skeiding. Ons as volwassenes sal egter moet leer om ten spyte van ons eie seer en pyn, verantwoordelikheid vir ons eie keuses en die gevolge daarvan te aanvaar. Ons behoort ons kinders te beskerm teen die vernietigende vuur wat ‘n egskeiding kan veroorsaak.
Kom ons dink bietjie saam oor ‘n paar dinge wat die kind binne die situasie beleef:
Eerstens is daar ‘n totale ontwrigting aan die sekuriteit van die huishouding. Die een plek waar die kind moet veilig voel, word die een plek waaroor die kind die grootste onsekerheid en twyfel ervaar. Hierdie gebrek aan sekuriteit tas ‘n basiese behoefte van die kind aan en kan die kind ernstig skaad in sy of haar verwesenliking van hoëvlak emosionele en geestelike behoeftes.
Tweedens kan die kind se perspektief op die verhouding tussen man en vrou verwring word. Die negatiewe ervaring en voorstelling van ‘n man of ‘n vrou binne die verhouding kan die kind se verwagtinge ten opsigte van die huwelik so skaad dat sy of haar eie verhoudingslewe daaronder kan lei.
Derdens kan die kind se verwagting en perspektief op vaderskap of moederskap geskend word. Baie kinders wat uit gebroke huwelike kom worstel byvoorbeeld as gevolg van ‘n negatiewe beeld van vaderskap om met God as goeie Vader te identifiseer.
Laastens word die kind dikwels in die onregverdige situasie geplaas om te moet “kies” tussen mense vir wie hulle lief is. Die negatiewe afspieëling van die een party teen oor die ander is soms baie subtiel, maar ons kan nie die invloed daarvan op die kind onderskat nie. Ons moet ook nie dink dat ons kinders ‘n rat voor die oë kan draai omdat hulle jonk is nie. Baie volwassenes kan getuig daarvan dat hulle as kinders intuïtief die spanning en konflik tussen ouers ervaar het.
Hoe beskerm ons kinders binne hierdie situasie?
1) Egskeiding is verskriklik traumaties vir almal wat betrokke is. Ouers, kinders, familie, ly almal saam. Die trauma van egskeiding vrywaar ons as gelowiges egter nie om alle ander belangrike dinge oorboord te gooi nie. Ouers moet in hierdie situasie nog steeds eerlik hulle eie skuld teenoor God, mekaar en ook teenoor die kind bely. Dit is beter om teenoor jou kind, jouself en God te erken dat jy ook skuld het aan die situasie en vergifnis te ervaar, as om te ontken dat jy enige skuld het. Die eerlikheid hiervan vra moed, maar bevry jou en jou kind van skuldgevoelens.
2) Probeer om ten spyte van die pyn wat jy self ervaar, nog steeds die positiewe aspekte van die teenoorgestelde geslag aan jou kind uit te wys. Soek dalk rolmodelle waarmee jou kind kan identifiseer en by wie hy of sy ‘n positiewe ervaring van manlikheid en vroulikheid kan beleef.
3) Die slegte aspekte van jou eggenoot is natuurlik vir jou dominant, maar probeer ook om die positiewe ervaring van vaderskap en moederskap, by jou kind te stimuleer. Fokus op die goeie invloed wat jou man as vader en jou vrou as moeder op die kind het. Die feit dat julle nie as man en vrou kon saamleef nie, beteken nie noodwendig dat julle rol as goeie ouers nie vervul kan word nie. Jou kind het hierdie positiewe ervaring van sy of haar pappa of mamma bitter nodig, moet dit nie ontneem oor jou eie seer nie.
4) Jy het as ouer ‘n keuse gemaak, jou kind hoef gelukkig nie te kies nie. Die liefde wat jou kind vir sy of haar ma of pa het, neem geen deel van hulle liefde teenoor jou weg nie. Moenie die natuurlike en noodsaaklike band van liefde teenoor jou vorige eggenoot as ‘n bedreiging vir jou beskou nie. Probeer met alles wat jy het om werklik jou kind se belange eerste te stel, nie jou eie emosies nie.
God kan ons en ons kinders deur Sy Heilige Gees lei tot ware heling. God kan die seer draaglik maak en ons die krag gee om deur die situasie te groei. God kan sin maak uit die chaos wat ons veroorsaak. Hy het in Jesus Christus sin gemaak uit die grootste chaos nog ooit. Hy het die grootste skeiding oorbrug deur Sy liefde. Ons en ons kinders se lewens en harte behoort aan God. Mag ons ook in hierdie hartseer situasie deur Sy Gees en Woord gelei word.
1 Korintiërs 7:1-21