U het dalk die nuus gelees oor die "Siberiese Eenhoorn", 'n 20.000-jarige, eenhoornige Elasmoederium wat vermoedelik die Unicornlegende geboorte gegee het. Die feit is dat jy by die wortels van baie mites en legendes 'n klein klomp van die waarheid vind: 'n gebeurtenis, 'n persoon of 'n dier wat oor die loop van duisende jare 'n enorme mitologie geïnspireer het. Dit lyk asof dit die geval is met baie legendariese wesens, wat so fantasties soos hulle vandag is, in die verre verlede op werklike lewende diere gevestig is wat nie vir millennia deur mense geskimp is nie. Op die volgende skyfies sal jy leer oor 10 tantalizing mythical beasts wat geïnspireer kon word deur prehistoriese diere, wat wissel van die Griffin tot die Roc tot die eendagse drake wat deur fantasie skrywers geliefd is.
Die Griffioen - 'n viervoetige leeu wat in sy nes in die nes lê, is in die Griekse letterkunde rondom die 7de eeu vC. Kort nadat Griekse handelaars kontak gemaak het met Scythian-handelaars in die ooste. Ten minste een folkloris stel voor dat die Griffin gebaseer is op die Sentraal-Asiatiese Protoceratops , 'n dinosaurus van 'n varkgriep wat gekenmerk word deur sy vier bene, voëlagtige bek, en jy het dit raai om sy eiers in grondkloue te plaas. Scytiese nomades sou genoeg geleentheid gehad het om oor Protoceratops-fossiele te struikel tydens hul trekke oor die Mongoolse woestyne. As hulle nie kennis van die lewe gedurende die Mesozoïese tyd gehad het nie , kon hulle hulle maklik verbeel het soos deur 'n Griffioenagtige wese gelos.
By die bespreking van die oorsprong van die Unicorn-mite, is dit belangrik om te onderskei tussen Europese Eenhoorns - wat blykbaar geïnspireer is deur langhoornige narwhals - en Asiatiese Eenhoorns, waarvan die oorsprong in die voorgeskiedenis is. Die Asiatiese variëteit is moontlik geïnspireer deur Elasmotherium , 'n langhoring-neushoorn-voorouer wat tot onlangs as 10,000 jaar gelede (soos die onlangse Siberiese ontdekking), kort na die laaste ystydperk, die vlaktes van Eurasië tot gevolg gehad het; Byvoorbeeld, een Sjinees boek verwys na 'n "quadruped met die liggaam van 'n takbok, die stert van 'n koei, die kop van 'n skaap, die ledemate van 'n perd, die hoewe van 'n koei en 'n groot horing." (Natuurlik kan die Europese Eenhoorns hulself geïnspireer word deur hul oostelike niggies, die gevolg van 'n "kontinent" -kontrolespel.
'N Reuse, vlieënde roofvoël wat 'n kind, volwassene of selfs volgroeide olifant kan dra, was die Roc 'n gewilde wedstryd van vroeë Arabiese volksverhale, die legende wat stadigweg na Wes-Europa gekom het. Een moontlike inspirasie vir die Roc was die Olifantvoël van Madagaskar (die geslagsnaam Aepyornis), 'n 10-voet-en-half-ratiet wat eers in die 16de eeu uitgesterf het, kon maklik deur Arabiese handelaars deur die inwoners van hierdie eiland beskryf word. , en die reuse-eiers wat wêreldwyd na nuuskierigheid-versamelings uitgevoer is. Om teen hierdie teorie te praat, is egter die ongemaklike feit dat die Olifantvoël heeltemal vlugteloos was en waarskynlik op vrugte eerder as mense en olifante bestaan!
Goed, hierdie een is 'n bietjie van 'n strek. Daar is geen twyfel dat die Jackalope - 'n mitiese jackrabbit toegerus met antilopehorings - 'n oppervlakkige ooreenkoms met Ceratogaulus, die Gehoornde Gopher , 'n klein soogdier van Pleistocene Noord-Amerika het, met twee prominente, komiese horings aan die einde van die snuit . Die enigste vang is dat die Horned Gopher 'n miljoen jaar gelede uitgesterf het, baie voor die moordmakende mense in Noord-Amerika aangekom het. Alhoewel dit moontlik is dat die voorouderlike herinnering van geharte knaagdiere soos Ceratogaulus tot in die moderne tyd volhard het, is 'n meer waarskynlike verklaring vir die Jackalope-mite dat dit in die 1930's eenvoudig deur 'n paar Wyoming-broers uit 'n hele lap vervaardig is.
Hier is een van die kanse (moontlike) skakels tussen antieke mite en antieke wild. Die monster van Troy, ook bekend as die Trojaanse Cetus, was 'n see-wese wat deur die watergod Poseidon opgeroep is om die stad Troy te vermors; In die folklore is dit in die geveg deur Hercules gedood. Die enigste visuele uitbeelding van hierdie "monster" is op 'n Griekse vaas wat dateer uit die 6de eeu vC. Richard Ellis, 'n bekende biologiese bioloog wat verband hou met die Amerikaanse Museum vir Natuurgeskiedenis , veronderstel dat die Monster van Troy geïnspireer is deur Samotherium - nie 'n dinosourus, of 'n mariene soogdier, maar 'n prehistoriese kameelperd van laat- Cenosoïese Eurasië en Afrika. Geen Grieke kon moontlik Samotherium ontmoet het nie, wat miljoene jare voor die opkoms van die beskawing uitgesterf het, maar die skepper van die vaas kon in besit wees van 'n versteende skedel.
Ammoniete, groot, gerolde blommetjies wat gelyk het aan die moderne Nautilus (maar nie direk aan die voorvader was nie) was een keer 'n noodsaaklike skakel in die onderzeese voedselketting wat al meer as 300 miljoen jaar tot die K / T-uitstortingsgeleentheid in die wêreld se oceaan voortduur. Die fossiele van ammoniete lyk soos gesleepte slange en in Engeland is daar 'n tradisie dat St Hilda 'n besmetting van slange veroorsaak het om te krul en om te klip, sodat sy 'n klooster en klooster in die dorpie Whitby kon bou. So algemeen is fossielmonsters van hierdie "slangstene" dat ander lande hul eie mites ontwikkel het; In Griekeland het 'n ammoniet onder jou kussing gesê dat dit lekker drome sal veroorsaak, en die Duitse boere kan 'n ammoniet in 'n leë melkbottel uitsteek om hul koeie na laktaat te oorreed.