Bergen, Noorweë. Luis Ascenso / Flickr, CC BY-SA
Daaglikse bygewerkte grafieke wat die stygende COVID-19-sterftesyfers in verskillende lande illustreer, wek hoop dat ons dit kan verstaan die impak van die virus en werk uit hoe om te keer dat dit verder versprei. Maar as ons lande soos Suid-Korea, China, Italië en die Verenigde Koninkryk vergelyk, kan ons die indruk kry van hoe verskillende intervensies werk word deur baie ander faktore verduister.
Hierdie lande verskil op baie belangrike maniere, insluitend demografie, burgerlike ongehoorsaamheid, bevolkingsdigtheid, patrone van sosiale interaksies, lugkwaliteit en genetika. Italië het byvoorbeeld streke met ouer bevolkings as baie ander lande. En dit is onwaarskynlik dat Europese samelewings die drakoniese ingrypings wat in China en Suid-Korea gebruik is, ooit sal aanvaar.
Vanuit 'n wetenskaplike perspektief, en in die afwesigheid van beter modelle, die Nordiese lande van Swede, Denemarke, Noorweë en Finland - wat kultureel, ekonomies, polities en geografies ooreenstem - kan serendipities 'n kragtige intervensieproef verteenwoordig.
Tans is 15 miljoen mense hier aan 'n sluiting toegewys, terwyl 'n verdere 10 miljoen gevra is om eenvoudig verantwoordelik op te tree. Alhoewel dit te vroeg is om definitiewe antwoorde te hê oor wat die beste werk, kan u reeds interessante insigte kry.
Die Sweedse benadering tot COVID-19 kan nie meer van sy bure verskil nie, en dit plaas die verantwoordelikheid om die verspreiding van die virus te vertraag en die kwesbare mense te beskerm in die hande van die publiek. Dit is nou April en, hoewel sommige beperkings, Sweedse kroeë, restaurante en skole bly oop.
Onder die blou lug en die brandende son wat Swede die afgelope tyd geniet het, het mense na parke en strande, kroeë en kafees gestroom. Nietemin het Swede 'n groot aantal mense wat in enkel huishoudings woonen burgers respekteer in die algemeen hul advies en riglyne oor openbare gesondheid.
Bevestigde gevalle teenoor bevestigde sterftes. Ons wêreld in data / wikipedia, CC BY-SA
Dit alles kontrasteer die veel meer assertiewe fisieke beperkings wat in kultureel soortgelyke buurlande ingestel is. Oor die grense in Denemarke, Noorweë en Finland is skole weke gelede gesluit en die beweging is baie beperk.
In 'n verslag net uit van die groep wat die Britse regering se COVID-19-simulasies lei, skat die verspreiding van die virus in 11 Europese lande. 'N Belangrike metriek in hierdie instelling is die reproduksienommer: hoeveel mense besmet iemand met COVID-19. 'N Getal groter as een dui aan dat die epidemie in die groeifase is, terwyl 'n getal van minder as een aandui dat die epidemie besig is om te vervaag.
Vanaf 28 Maart word die reproduksiegetalle vir Swede en Noorweë onderskeidelik op 2.47 en 0.97 geskat, met ongeveer een van Denemarke. Dit is verbasend dat die verspreiding van die virus ook onder die hoogste in Swede is (3.1% van die bevolking besmet) en die laagste in Noorweë (0.41% van die bevolking), wat waarskynlik die radikaal verskillende insluitingstrategieë weerspieël. Dit vergelyk met onderskeidelik 9.8% en 2.5% vir Italië en die Verenigde Koninkryk.
Inderdaad een Sweedse akademikus het voorspel dat tot die helfte van die Sweedse bevolking teen die einde van April besmet sal wees. Alhoewel dit waarskynlik te gou is om 'n duidelike uitwerking van intervensies op sterftesyfers te sien, is COVID-1 sterftes teen 19 April verantwoordelik vir 24 per miljoen burgers, terwyl dit in Noorweë slegs agt sterftes per miljoen was. Finland was steeds laer met net drie per miljoen.
Die snelheid van die oordrag van virusse is belangrik, want hoe vinniger dit versprei, hoe sterker sal die las van sterftes wees, en hoe hoër sal die pieklas wat hospitale sal verduur, verduur. Die kerndoel van onderdrukking van epidemies is om die aantal daaglikse opnames in die hospitaal te verminder ten einde 'n funksionerende gesondheidsorgstelsel te handhaaf, selfs al is die totale sterftes uiteindelik dieselfde.
As die las die kapasiteit aansienlik oorskry, val hospitale ineen, en word personeel en pasiënte in die mediese donker era gegooi. Dus is dit belangrik om binne kapasiteit te bly. Ter voorbereiding het elk van die Nordiese lande gedetailleerde simulasies uitgevoer om te bepaal in watter mate die hospitale sal moet styg.
Daardie simulasies wys dat die algehele las word verwag dat dit soortgelyk sal wees oor lande heen, wat lei tot ongeveer 528 tot 544 sterftes per miljoen. Wat belangrik is, is dat, anders as sy eweknieë, Swede waarskynlik die treffer vroeër en oor 'n korter tyd sal neem, met die meerderheid sterftes binne enkele weke eerder as maande.
Dit is ondanks die feit dat Swede dit wel gedoen het die laagste aantal ICU-beddens per 100,000 mense (5.8), en Denemarke (6.7), Finland (6.1) en Noorweë (8.0) is almal beter voorbereid. Hulle almal lê egter ver agter Duitsland met meer as 29 beddens per 100,000 mense, wat meer ooreenstem met die Verenigde Koninkryk se 6.6. In Swede word daar ook kommer uitgespreek oor onvoldoende beskermingstoerusting vir frontlinie mediese personeel.
As Swede dit goed reggekry het, sal die ander Nordiese lande vind dat die spanning op hospitale binne kapasiteit is. Maar as die teendeel waar is, sal gesondheidsorgpersoneel in Swede hul lewens veg.
Dit kan dalk laat klink asof 'n intensiewe strategie van deurslaggewende belang is. Maar daar is sterk teenargumente. Soos diegene wat deur 'n sluiting leef, sal getuig, het die sielkundige las kan aansienlik wees - daar is 'n rede waarom die gevangenes na 'alleen' gestuur word vir strawwer straf.
Neem ook in ag dat die gevolge van intensiewe beperkings op vryheid van beweging mettertyd afneem namate sosiale ongehoorsaamheid toeneem. Soos die feit dat Swede gedoen het, wat milder inperkingstrategieë in werking stel, kan dit meer effektief wees as streng ingrypings wat gereeld uitgevoer word. Hier sal dit interessant wees om te sien hoe Swede vergelyk met die ander Nordiese lande, wat moontlik hoë vlakke van voldoening aan vrywillige sosiale distansiëring kon bereik.
Daar is ook die ewige gevaar van epidemiese herlewing waar kudde-immuniteit - waardeur genoeg mense besmet is om te voorkom dat die virus verder versprei - nie bereik is nie. Swede sal waarskynlik vinniger kudde-immuniteit bereik, daarom is dit nie onmoontlik dat dit minder bykomende uitbrake van die virus as sy bure sal sien nie. En daar is talle ekonomiese argumente ook.
Op hierdie stadium is daar geen sprake van hoe die ingrypings wat deur Swede en die ander Nordiese lande aangeneem is, sal uitspeel nie. Maar binne weke sal dit duidelik word. Hieruit leer ons baie oor die delikate balans tussen strategiese onder- en oorreaksie in die gesig van 'n pandemie aan 'n aansteeklike siekte.
En wat ons leer, kan ander lande dien waar COVID-19 nog steeds opduik of waar tweede en derde golwe tref, sowel as toekomstige samelewings waarmee ander wêreldwye pandemies te kampe het, wat sekerlik gaan kom.
Paul W Franks, professor in genetiese epidemiologie, Lund Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Healthcare > Waarom die Nordics die beste opsie is vir die vergelyking van Coronavirus-strategieë