Van daardie rokerige speksmaak, die industriële botterigheid van die geprosesseerde kaas, die robuustheid van die platfrikkadel, die balanserende geurigheid van die eier, die knyp van die braaisous en die uitbarsting van die rou ui..? 'n Smaaksimfonie, sê ek jou, maar in kulinêre terme 'n Mozart-simfonie, vol harmonie maar met onderskeibare lae wat jy kan uitpluis en deurleef. Vasgestel is hulle vir altyd, vir ewig; Ajin. uitgevoer in trou en opregtheid. Tommy het bevind 'n paar vuurwerke! hom help vuur hulle op die orige kinders oor die straat! Van vroeg af in die bundel word ‘n behoefte uitgespreek om te ontsnap aan so ‘n (eintlik bedreigende) werklikheid (kyk die treffende gedig “visioen van die kanaalape”); ‘n strewe om dit te transformeer of transendeer. ‘n Lokkende figuur, wat redelik gou assosieerbaar word met die Spaanse digter Federico Garcia Lorca (vergelyk die Spaanse woorde vega en sierra, en die aanspreking van “dierbare frederik” in “karos”), duik al in enkele gedigte van afdeling 1 op.