Oorsig – Jakobus - NHK Randburg
Kyk gerus hierdie video wat die brief van Jakobus behandel –
Oor die ontstaanstyd van die Brief van Jakobus is daar baie onsekerheid. Indien dit deur Jakobus, die broer van Jesus geskryf is, moes dit voor 62 nC ontstaan het. Sommige beskou Jakobus selfs as die oudste geskrif in die Nuwe Testament en dateer dit voor 50 nC. Ander geleerdes plaas hierdie brief heelwat later, te wete rondom die einde van die eerste eeu. Ook oor die ontstaansplek is daar onsekerheid. Dit kon Sirië gewees het.
Die skrywer identifiseer homself as Jakobus, 'n dienskneg van die Here Jesus Christus (1:1). Volgens oorlewering was hierdie Jakobus die broer van Jesus. Jakobus het as een van die "pilare" van die gemeente in Jerusalem bekend gestaan (Gal. 2:9), en het later die leier van hierdie gemeente geword. Hy sterf die marteldood in 62 nC. op grond van die brief se besondere woordeskat en styl meen baie geleerdes egter dat die outeur nie Jesus se broer was nie, maar eerder 'n Joodse Christen wat dit op 'n later stadium geskryf het. Hy was egter goed bekend met die onderrig van Jesus.
Die Brief van Jakobus word gerig aan die "twaalf stamme in verstrooiing" (1:1). Daarmee word die Jode aangedui wat om ekonomiese en politieke redes oor die destydse wêreld versprei was. Uit die brief word dit duidelik dat meerderheid ontvangers minder gegoede Joodse Christene was wat allerlei beproewings moes verduur en aan uitbuiting blootgestel was (1:2-4, 12; 2:6; vgl. 5:4). Daar was egter ook enkele rykes by hulle betrokke (2:2; 5:1-6). Die geadresseerdes openbaar geestelike onvolwassenheid deurdat hulle hulle deur die teenwoordigheid van die rykes laat beïndruk (2:1-7) en sterk aanmoediging nodig het om hulle geloof in dade sigbaar te maak (2:14-26).
Jakobus is waarskynlik bedoel as 'n algemene omsendskrywe. Dit het die eienskappe van 'n didaktiese diskoers wat die lesers of hoorders aan die hand van verskeie sake uit die gewone lewe wil help om hulle Christenskap prakties uit te leef. Hiervoor sluit die skrywer onder meer aan by Jesus se onderrig in die bergrede (Matt. 5 -7). Wat styl en inhoud betref, kom Jakobus sterk ooreen met die Joodse wysheidsliteratuur. Die skrywer se sterk beklemtoning van dade is bedoel as regstelling van 'n lewenshouding wat nalaat om Christenskap in ons daaglikse optrede konkreet te maak.
Om die gelowiges tot volharding onder beproewing en tot die praktiese uitlewing van hulle geloof aan te moedig.
Waarskynlik die Jakobus wat Jesus se broer was, en wat later in die gemeente in Jerusalem gedien het.
Eerste geslag Christene (waarskynlik meestal Joodse Christene) wat oral verspreid geraak het en buite Palestina gemeentes gevorm het.
Of kort voor Jakobus se dood in 62 nC, of in ongeveer 49 nC, voor die apostelvergadering in Jerusalem.
Baie gelowiges moes uit Jerusalem vlug, en het hulle op verskeie plekke in die buiteland gaan vestig. Jakobus bemoedig hulle om onder beproewing te volhard, en om hulle geloof prakties uit te leef.
" My broers, julle moet baie bly wees wanneer allerlei beproewings oor julle kom, want, soos julle weet, as julle geloof die toets deurstaan het, stel dit julle in staat om te volhard" (1:2-3).
" 'n Liggaam wat nie asemhaal nie, is dood. So is die geloof wat nie tot dade kom nie, ook dood" (2:26).
Die brief is in 'n styl geskryf wat baie Griekse filosowe destyds gebruik het, naamlik in 'n dialoogvorm tussen die afsender en 'n denkbeeldige persoon. Die brief maak dus gebruik van 'n vraag en antwoord-metode, soos wat Paulus ook dikwels gedoen het.