Hierna het Gino sy ma gebel en gesmeek vir nog ŉ kans want hy het haar huis leeg verkoop. Sy het laat hy alles vir haar laat stoor en vir maande dit nie gaan haal nie.
“Ek het gewig opgetel en my kop is op die regte plek. Ek gaan nie weer terug val nie. Ek is vasberade. Wil dit vir my dogtertjie ook doen.”
“Ja, dit was rof. Ek sal nie sê ek was spyt oor baie van die dinge nie, dit het my lewenswysheid gegee. Ek het al hierdie dinge ervaar terwyl ek jonk is. So nou dat ek ouer word het ek nie nodig om weer deur dit te gaan nie. Van die ouer mense wat hier is. Hulle het dit te laat ervaar.”
Bra’ Jan- dit is soos hy in Alberton se agterstrate bekend staan. Hy het in die hart van die hoer daar in die dwelmmekka van die dorp gebly. Daar was drie dwelmsmouse loopafstand van die straathuis sonder krag en water waar hy geplak het. Hy is nie meer vandag se kind nie en het laat in sy lewe hard geval.
Hy het bolle gerol om geld te maak. As iemand in Alberton uitgesort moet word het hulle vir Bra’ Jan gevra om sy vuiste te gebruik. ŉ Gesiene man in sy dorp met sy eie konstruksiemaatskappy, het Bra’ Jan atlektiek en en hokkie provinsiaal afgerig. Hy het sy eie dogter in atletiek afgerig en hy het haar bygestaan totdat sy aan die Suid-Afrikaanse kampioenskappe deelgeneem het. Vandag wil sy hom nie ken nie.
“Ek is nou vyf maande hier by Ado by House Regeneration. Ek is deur ŉ verskriklike huwelik, vrou verneuk en kon dit nie verwerk nie en uiteindelik is ek drie jaar gelede geskei.
“Ek het toe so reggekom dat ek by mense ingetrek het, maar ek was maar nog op straat. Ek het nie ’n kar gehad nie. Die man het cat gedoen, hy het crystal meth gedoen. Ja, toe het ek begin steel vir ŉ lewe. Ek het koper gesteel. Dit was laasjaar.
“Ek is nooit gevang vir die stelery nie en op die ou einde is ek toegesluit deur my eks-vrou. Ek het probleme daar gekry. Ek wou terug gaan ek wou dinge opgelos het. My grootste hunkering was dat ek wou terug huis toe, maar ek kon nie. Daar het ’n woordewisseling ontstaan en op die einde van die dag het hulle my toegesluit. Ek het twee weke gesit.
“Ek het nooit by die robots gestaan nie. Nee, ek het maar mense gevra vir geld. Maar daai ‘arme omie’ gesiggie opgesit,” vertel Bra’ Jan.
Hy het verder baklei vir geld. “Ek het vir mense gehelp as hulle probleme het met daai ou, dan het hulle geweet hulle moet Bra’ Jan kom sien.
En die manne het die dinge bedryf om sy neus, hoor, verduidelik Bra’ Jan hoe die dwelmbase onder die polisie se neuse sake doen.
Toe hy met die mense te doene kry het hy besef hy gaan sy tyd mors want dit werk so: “Ek gee die inligting vir jou as speurder oor. Hy sê vir hulle dat ŉ klopjag gereël word en kom sê, hoor hier, so en so dag gaan ons jou kom skud.Wat help dit dan? Die polisie wil nie regtig toesluit nie.
“Ek wou want ek het geld gesoek. As ek nou hier uit gaan, gaan ek voluit om te gaan werk. Ek het later vir daai ou se vrou en kinders gesorg. Ek wou uitreik en help. Aangesien die man al sy geld vir dwelms en sy dingetjies gebruik,” vertel Bra’ Jan van sy lewe in die huis sonder krag en water.
Sy hele inkomste het hy net so gevat en op homself spandeer. Hulle het krepeer van die ellende. “Ons het nie krag in die huis gehad nie. Niks. Daar was ook nie kos nie.
En terwyl hy geloop het, het hy gedink hy gaan van ŉ brug afspring. Dis maar die vinnigste. Wag vir ŉ trok, spring en dis klaar. Daar het ŉ vrou langs hom stil gehou, maar daai tyd het hy baie vir die Here begin bid.
Die vrou het langs hom gestop en sy het begin te gesels.Sy het hom gevra of hy rook en hy het baie skaam gekry, vertel Bra’ Jan.
“Ek het nog bietjie pride gehad en ek sê ek rook, maar ek het nie sigarette gehad nie. Ek dog toe sy is daar vir ŉ ander doel en wraggies daar sê sy vir my: “Hoor hier, hier is vir jou R30. Gaan kry vir jou kos en gaan kry vir jou ’n pakkie sigarette.”
Hy is nou al vyf maande skoon. Hy sien nou weer uit om die lewe te vat na waar hy was. Dit was ’n groot skok vir hom gewees.
Oor die mense wat by die verkeersligte staan en bedel en op motoriste se gevoelens speel, waarsku Bra’ Jan.
“Ek sal jou vat en ek sal vir jou gaan wys hulle sit so drie of vier. Dan staan jy byvoorbeeld met die bord dan sit die ander drie daar en wegkruip onder die brug of so onder die bome. Dan sal hulle daar sit en wegkruip.
Hy het in standerd 8 vir die eerste keer dagga gerook. Dit was in 2002. “Ek het nie baie daarvan gehou nie. Dit het my lui gemaak. Dit was saam met mense op skool, maar hulle was nie saam met my op skool nie. Dit was mense oorkant ons in Rooihuiskraal toe ons daar ingetrek het. Ek het probeer inpas.
“Ek was daai tyd baie ingestel op akademie en ek wou bietjie meer populêr gewees het. Nie lank daarna nie het hulle by ons skool kom praat oor dwelms, maar in plaas van om te doen wat hulle sê om weg te bly van die goete af het ek groot belangstelling gevind in die goed en hoe dit werk.
“Ek het baie goed vir myself gedoen, baie goeie geld verdien. Ek het in ŉ baie nice plek in Londen gebly en was so twee maande skoon toe die belangstelling vir dwelms my weer getakel het.
Corné was só op die bol daai tyd gewees dat jy deur die Internet by hom kon bestel, vertel Ettiene. “So jy kon deur die Internet bestel het, jou kredietkaartnommer gee en as jy by die huis kom het hy die goed sommer vir jou deur die voordeur se poshokkie afgelaai.
Hy het toe nie sy hele twee jaar klaargemaak nie omdat hy baie erg verval het in die dwelms en het teruggekom Suid-Afrika toe.
Volgens Ettiene het die gehalte van die kokaïne in Suid-Afrika baie agteruit gegaan oor die polisie se klopjagte op handelaars en invoere.
“Wat baie mense nie weet nie is dat ek in daardie tyd begin vuurwapens verkoop het. Nie vir die geld daarvan nie, maar vir die adrenalien en oor my voorliefde vir vuurwapens.