Een Kommentaar op “Andries Bezuidenhout. ŉ Bloederige hart op die mou en Da Gama se glips” ‘n Ware gemeente van Christus word as ‘n kandelaar voorgestel (Op. 1:12-20) waarin olie, wat ‘n simbool van die Heilige Gees is, gegooi moet word sodat die sewe klein lampies kan brand en hulle lig in ‘n donker wêreld laat skyn. Dit is gister bekend gemaak dat Derek Walcott, wat die Nobelprys vir Letterkunde in 1992 gewen het, pas bekroon is met die gesogte T.S. Eliot-poësieprys vir die beste digbundel wat in 2010 in Engeland en Ierland verskyn het. En tog is hy nie ‘n ondubbelsinnig morbiede figuur nie. Gibson beskryf ‘n joviale, innemende persoonlikheid, iemand wat sy vriende verheug met sy uitstekende klavierspel en besielende vertolkings van Andalusië se tradisionele musiek, maar ook iemand wat skielik te midde van die partytjie deur ‘n donker gees oorval kon word. Hy was, skryf Gibson, “oddly melancholy despite the euphoria of his personality“. En Lorca se eie beskrywing aan ‘n Amerikaanse vriend – “life is laughter amid a rosary of deaths” – vervat die eenheid van skoonheid en verlies, vreugde en pyn.