Louis XIV en godsdiens - Volke, nasies, gebeure - 2021
Louis XIV hou eenvoudige sienings oor godsdiens wat uit Francis I dateer - dat die koning die Katolieke Kerk beheer het en dat die Kerk sy voorneme moes doen. Dit het Louis in 'n botsing met verskillende pousse gebring, maar hulle kon nie een van Europa se magtigste monarge aanneem nie, en Louis het sy weg gekry met betrekking tot godsdiens. Wat Louis vir hom goed was, was vir Frankryk goed; hy het geen verskil tussen die twee gesien nie, en 'n kerk wat aan Louis ondergeskik was, was goed vir hom.
Histories het Frankryk 'n groot onrus gehad met betrekking tot godsdiens. Die Franse godsdiensoorloë het Frankryk uitmekaar geskeur en die monargie as instelling bedreig. Louis was self 'n sterk gelowige dat die Rooms-Katolieke Kerk 'n noodsaaklike instrument in Frankryk was om beheer oor die mense te behou. Louis wou godsdienstige eenvormigheid afdwing. Dit was veral waar in die tweede deel van sy bewind toe hy al hoe meer deur Jesuïete beïnvloed is. Louis beskou onortodoksie as verdelend en as 'n moontlike / waarskynlike bron van opstand.
Louis het 'n soortgelyke beleid in die Kerk gebruik soos in politieke aanstellings. Louis het die Noblesse de Blood geïgnoreer as dit by kerkafsprake kom en mans uit die Noblesse de Robe benoem. Hierdie mans het weereens op die koning vertrou vir hul posisie en hulle het hom ten volle ondersteun in die Algemene Kerkvergadering. Die kerk het Louis finansieel gesteun en sy kant gebring toe hy met die pous in Rome bots - selfs oor die ontstellende vraag oor wie die Katolieke Kerk in Frankryk eintlik beheer het - die koning of die pous. Hierdie kwessie het 'n hoogtepunt bereik toe die koning bots met die pous oor wie die land wat Frankryk na die Concordat van Bologna in 1516 geneem het, beheer het - daarom het die voorwaardes van Bologna nie vir hierdie gebied getel nie. Die kerk in Frankryk het Louis geseëvier en die 59 nuwe bisdomme het amptelik die beskerming van Louis gekry - met die finansiële voordele wat dit sou meebring - en hom verder toegelaat om sy mag buite Parys uit te brei.
Gedurende die grootste deel van sy bewind het Louis beveel dat die Janseniste vervolg moes word. Diegene wat Jansenisme gevolg het, het in voorbestemming geglo - dit is in teenstelling met wat die Katolieke Kerk verkondig het. Voorbestemming was ook 'n fundamentele deel van die geloof van die Calvinistiese geloof. Janseniste was openlik vyandiggesind teenoor die Jesuïete en namate die Jesuïete al hoe meer invloedryke in die lewe van Louis geword het, het die koning hulle al hoe minder geduld. Daar is bekend dat twee kloosters naby Parys warm beddens van Jansenism was (die Port-Royal en die Port-Royal des Champs). In 1661 verklaar Louis dat vyf fundamentele oortuigings van die Janseniste ketters was. In dieselfde jaar het hy die beginners by die twee kloosters verdryf. In 1664 word die vernaamste nonne by albei kloosters in hegtenis geneem en die kloosters onder 'n militêre wag geplaas. In die latere jare is die nonne wat by albei kloosters gebly het, met geweld oorgeplaas na ander kloosters wat bekend was as anti-Jansenist. In 1710 beveel Louis die vernietiging van die klooster by Port-Royal des Champs. In 1713 het Louis die pous gevra om die pouslike bul 'Unigenitus' in te stel wat alle geloof in Jansen veroordeel. Dit was die prys wat iemand / instansie moes betaal wat Louis glo 'n bedreiging vir homself of Frankryk was - hoewel Louis geen verskil tussen die twee gesien het nie.
Louis het ook 'n beweging wat bekend staan ​​as Quietism vervolg. Dit was 'n mistieke beweging wat in Spanje en Italië ontstaan ​​het. In Frankryk is dit gelei deur Madame de Guynon. Die beweging het klem gelê op 'n totale liefde vir God wat seremonies en godsdienstige werke onnodig gemaak het. Dit het beteken dat dit onafhanklik van die Katolieke Kerk kon bestaan ​​en dat Louis nie kon aanvaar nie. De Guynon is gearresteer en in die gevangenis gesit, en in 1699 het Louis die pous onder druk geplaas om die beweging as 'verkeerd' te veroordeel in teenstelling met ketters.
Louis was minder verdraagsaam teenoor die Hugenote. Toe Louis in 1643 koning word, was daar moontlik soveel as 2 miljoen Hugenote in Frankryk. Daarom het hulle in eenvoudige numeriese terme 'n veel groter bedreiging vir die Franse stabiliteit as die Janseniste, en die vorige Franse geskiedenis het getoon dat die Hugenote minder as lojaal aan die kroon kon wees. In die regering van Louis was die Hugenote egter 'n lojale en ywerige groep wat baie gedoen het vir Frankryk met betrekking tot die modernisering van haar ekonomie. Dit was in alle opsigte 'n voordeel vir Frankryk - so waarom het Louis besluit om hulle te vervolg?
Die Gemeente van geestelikes het hom al 'n aantal jare gedwing om op te tree teen die 'ketters'. In sy latere lewe het Louis ook onder die invloed van Madame de Maintenon gekom wat 'n vurige Katoliek was en Jesuïete belydenaars gehad het wat spoedig die oor van die koning gehad het. Albei groepe wou aksie teen die Hugenote neem.
Om mee te begin het Louis begin met die beleid om die Hugenote na die Katolieke Kerk terug te bring. Die bepalings van die Edict of Nantes is streng toegepas (dit was dekades lank nie so nie) en daar is verordeninge uitgevaardig wat dit vir 'n Hugenoot moeiliker gemaak het om werk in enige beroep te kry. Dit het hulle effektief van regeringsposte uitgesluit. Diegene wat teruggekeer het na die Katolisisme, het kontantuitbetalings gekry om ander te lok om dieselfde te doen. Hierdie beleid het slegs 'n beperkte impak gehad. In sommige gebiede het die Hugenote troepe op hulle laat val - die 'ooreenkoms' was dat hulle verwyder sou word as diegene in daardie streek na die Kerk terugkeer. Uiteindelik in Oktober 1685 herroep Louis die Edict of Nantes en stel hy die Edict of Fontainebleau voor. Dit het die Protestantisme onwettig gemaak. As gevolg hiervan het 200.000 Hugenote die land gevlug. Hulle verlies is sleg gevoel omdat baie van hierdie mense die ekonomie van Frankryk baie kon bied. Hulle het hul talente na Brandenburg-Pruise, die Verenigde Provinsies of Brittanje geneem. So 'n toestroming van vlugtelinge het die onderskeie regerings van die lande wat die vlugtelinge ingetrek het, baie kwaad gemaak. Die regerings was nie kwaad vir die vlugtelinge nie, maar op Louis. Wat hy aan die Hugenote gedoen het, het vir hulle getoon wat 'n tiran hy geword het en wat 'n moontlike gevaar vir Europa was. Ironies genoeg het 'n beleid wat bedoel was om meer stabiliteit in Frankryk te bewerkstellig, 'n groter onstabiliteit in Europa gebring, met magtige nasies wat mekaar teen Louis gekant het.
Louis XI was koning van Frankryk van 1461 tot 1483. Louis XI se regering is saam met dié van Francis I en Henry IV ...
Louis XIII het 'n moeilike situasie ten opsigte van godsdiens geërf. Sy ma, Marie de Medici, was 'n dévot, 'n ywerige Rooms-Katoliek, en sy moet ...