Inwoners versamel water in een van die vele putte wat in die bedding van 'n opgedroogde rivier in die Dierma-streek in Burkina Faso gegrawe is. Marc Bournof / IRD
Dit is die stadium vir die voortgesette proses van gronddegradasie wat vererger word deur klimaatsskommelinge - veral droogte - en druk wat deur menslike aktiwiteite uitgeoefen word (insluitend demografiese groei en onvanpaste bestuur van natuurlike hulpbronne). Al hierdie faktore ondermyn die bevolking se vermoë om by 'n al hoe moeiliker omgewing aan te pas, sterk.
In Afrika in die 1970s, het droogtes skrikwekkende gevolge gehad in 'n reeds brose konteks. Die beelde van die gevolge daarvan merk nog steeds die kollektiewe geheue. Dit was 'n bepalende faktor in die hou van die Verenigde Nasies se konferensie oor woestynvorming in Nairobi in 1977.
Buiten die erkenning deur die internasionale gemeenskap (sedert die Rio Aarde-beraad in 1992, met die aanneming van die Verenigde Nasies se Konvensie om Desertification te bekamp), kom ons ook voor die vraag na ons begrip en evaluering van die verwoestyningproses, en van volhoubare oplossings om dit te beveg. Die onlangse insluiting van die begrip "neutraliteit" in terme van gronddegradasie in die Verenigde NasiesVolhoubare Ontwikkeling Doelwitte maak die stryd teen verwoestyning 'n belangrike kwessie vir ontwikkeling, (her) verbind gemeenskappe en omgewings, en menslike welstand.
Miljoene hektaar verdwyn
Die situasie is veral sensitief in lande suid van die Sahara, waar meer as 80% van die ekonomie gebaseer is op bestaansboerdery. Volgens Monique Barbut, uitvoerende sekretaris van die UNCCD, het dit amper benadruk 12 miljoen hektaar bewerkbare grond word jaarliks ​​wêreldwyd verlore gegaan aan verwoestyning en droogte, toe 20 miljoen ton graan op hierdie gebied kon verbou het.
Ondanks die diversiteit en intensiteit van pogings om woestynbestryding te bekamp, ​​bly die uitdaging van gronddegradasie in 'n tyd van klimaatsverandering in Afrika se droë gebiede onopgelos. Die omgewings- en samelewingsbelang is groot, insluitend voedselsekerheid, klimaatsverandering, gesondheid, wetgewing en sosiale billikheid.
Die geleidelike groei van kennis oor die oorsake, meganismes en gevolge van verwoestyning stel ons egter nou in staat om nuwe oplossings te bedink, veral as dit kom by die bekamping van grond- en gronddegradasie.
Goeie praktyke om aan te neem
Die sukses van sulke projekte en programme om grond- en gronddegradasie te bekamp, ​​hang af van 'n begrip en evaluering van die situasie in die betrokke gebied. Hierdie beoordeling voor die aksie behoort ons in staat te stel om die soort afbreking op enige plek te bepaal, die erns daarvan, die tydelike dinamika daarvan, die ruimtelike verdeling daarvan volgens die agteruitgangsfaktore, sowel as die tipes en intensiteit van gevolge plaaslik sowel as op streeks- en internasionale vlak. Hierdie benadering is onontbeerlik vir effektiewe optrede.
Volhoubare grond- en waterbestuurspraktyke Oor die afgelope dekades het ons ons vermoë om woestynvorming en die bewaring van natuurlike hulpbronne te bekamp verbeter. Daar moet egter steeds gepoog word, veral om 'n gunstige sosio-ekonomiese omgewing te skep om sodanige praktyke oor groter streke te ondersteun, te bevorder en te ontplooi.
Om die stand van kennis oor hierdie kwessies te beoordeel, is die Sahara en Sahel Observatory (OSS) en die Franse Nasionale Navorsingsinstituut vir Volhoubare Ontwikkeling (IRD) het onlangs 'n verslag opgestel, "Woestynvorming en aardstelsel: van kennis tot aksie", wat 'n ongekende situasie-analise bied. Dit kan wees aanlyn geraadpleeg of gratis afgelaai word.
Die bereiking van neutraliteit
Die stryd teen verwoestyning en agteruitgang van die land verg verskillende tydelike en ruimtelike skale (van die landbougrond en die wasbak, die boerdery, die dorp, kommunale, plaaslike, nasionale of streeksgrond) en die vlak van besluitneming (vanaf die gesinseenheid en plaaslike of streeksregering, na die Staat en internasionale konvensie). Dit moet ook rekening hou met verskillende vlak van optrede en bestuur, of dit nou gaan om die meganismes van gronddegradasie, die aksie self of die wetenskaplike, tegniese, administratiewe of politieke bestuur daarvan te verstaan.
Gegewe onlangse tegnologiese innovasies en menslike vindingrykheid, is woestynvorming nie 'n onvermydelikheid nie. Niks beduidendes sal egter gebeur as wetenskaplike, politieke en burgerlike mobilisering nie volhoubaar gekoördineer word nie.
Deur vandag te begin werk aan die volhoubare bestuur van grond en die herstel van vervalle grond, is dit tog moontlik om te bereik neutraliteit van gronddegradasie deur 2030. Oor hierdie onderwerp is dit die moeite werd om die verslag aangebied op 14 September tydens die UNCCD-konferensie van partye in Ordos (China), gewy aan volhoubare grondbestuur vir mense en die klimaat.
Nabil Ben Khatra, Ingénieur agronoom, koördineerder van die program «Environnement» pour l'Observatoire du Sahara et du Sahel, Institut national agronomique de Tunisie (INAT) en Maud Loireau, Ingénieur de recherche en agronomie et géographie, Institut de recherche pour le développement (IRD)