A short conversation with a folksinger
Ek kry vandag net heeltemal te koud om rerig ernstige werk te doen. So, I am farting around with folksingers. Die liefde van my lewe is mal oor Leonard Cohen en ek het ook weer begin om na die ou kerel met sy skitterende lirieke te luister. En ‘n klomp goed in die song “who by fire” raakgehoor wat te heerlik op my kreatiwe werk invoed.
So, die ene se titel is: Who by fire. (Die vuurhoutjie is ‘n dead give away, ne?)
Dis eintlik net die voorskets die wat ek toe sommer gou op die rekenaar ingekleur het. Ek sal later ‘n properse painting daarvan maak.
Geniet julle Vrouedag
Women who run with furry animals…
Aan al my sielsusters wat so met die wolwe uithang, hou julself asseblief warm! Koue op die longe is ‘n ernstige saak.
In die agtergrond het ons natuurlik Pelindaba met die lugbesoedeling en so, en die hele landskap is vol hartjies want ek is vreeslik verlief en schmaltzy!
Ag ek wil net hierdie asemrowende image met julle deel. Veral met Jade.
Daars vir my net iets so promordiaal en sterk aan hierdie foto. Dit dui op die sterk, oerband tussen die mens en sy domesticated diere. en die bees is so vreemd met die enorme horings. Amper insekagtig. Dis vir my wonderlik om myself in te dink dat iewers op hierdie planeet daar mense en diere is wat so besonders mooi is, sommer net…. sonder enige opgesmuktheid. Statueske wesens met ‘n inherente aardse skoonheid.
Dis vir my heilig, roerend mooi!….
(Orraait, ek weet daais nie ‘n koei nie…dit het net gepas geklink)