Wanneer jy mense vra om die dinge wat in gedagte kom wanneer hulle oor sielkunde dink, lys, word Sigmund Freud en die psigoanalise baie gereeld. Psigoanalise, beide as 'n terapeutiese benadering en teoretiese uitkyk, het beslis sy nasien op die sielkunde gelaat.
Terwyl daar nog 'n paar mense is wat 'n suiwer psigoanalitiese standpunt inneem, gebruik die meeste sielkundiges vandag 'n meer eklektiese benadering tot die veld van sielkunde.
Trouens, baie kontemporêre sielkundiges beskou psigoanalise met skeptisisme. Sommige voel selfs vir Freud se gedagtegang. Maar is dit regverdig? In 'n wêreld van sielkunde waar die klem op kognitiewe prosesse, neurowetenskap en biopsigologie oorheers, is daar nog ruimte vir psigoanalise?
Is psigoanalise steeds relevant in vandag se wêreld?
Daar is 'n paar onlangse verslae oor die algemene agteruitgang van tradisionele psigoanalise:
'N Verslag wat deur die Amerikaanse Psigoanalitiese Vereniging gepubliseer is, het bevind dat sielkundige departemente die psigoanalise slegs as 'n historiese artefak behandel, terwyl vakke soos kuns, letterkunde, geskiedenis en ander geesteswetenskaplike vakke meer geneig is om psigoanalise as 'n deurlopende en relevante onderwerp te onderrig.
'N 2007-artikel in The New York Times het ook die agteruitgang van psigoanalise in die sielkunde opgemerk.
So hoekom het presies die psigo-analise deur die pad as 'n akademiese onderwerp in die sielkunde geval?
Deel van die probleem spruit voort uit die psigoanalise se versuim om die geldigheid van sy terapeutiese benadering te toets en die dissipline te mislei in getuienisgebaseerde praktyke.
Ondersteuning en kritiek van psigoanalise
Deel van die rede waarom baie so skepties is oor psigoanalise vandag is dat die bewyse wat sy effektiwiteit ondersteun, geneig is om relatief swak te wees.
Sommige van die navorsing oor die effektiwiteit van psigoanalise het egter beperkte ondersteuning vir hierdie behandelingsmodaliteit opgelewer. Een meta-analise het bevind dat psigoanalise net so effektief kan wees as ander terapiebenaderings. Ander studies dui daarop dat psigoanalise effektief kan wees in die behandeling van depressie, dwelmafhanklikheid en paniekversteuring .
Nog 'n probleem is dat psigoanalise gewoonlik 'n langtermynvoorstel is. Ons leef in 'n tyd wanneer mense vinnige resultate en benaderings soek wat 'n effek in dae, weke of maande tot gevolg het. Psigoanalitiese terapie behels dikwels 'n kliënt en terapeut wat oor 'n aantal jare ondersoek instel.
"Met behulp van die kriteria wat vir bewyse gebaseer is, gebruik die tradisionele psigoanalise alleen nie 'n metode vir terapie vir die grootste meerderheid van sielkundige afwykings nie ," verduidelik sielkundige Susan Krauss Whitbourne in 'n artikel vir Sielkunde Vandag . "Om Freud se bydraes as irrelevant vir sielkunde te ontslaan, soos die [ New York Times artikel] impliseer, is egter 'n oorvereenvoudiging."
Psigoanalise Dan en Nou
Baie van Freud se idees het in die sielkunde uit genade geval, maar dit beteken beslis nie dat sy werk sonder verdienste is nie.
Sy benadering tot terapie - die voorstel dat geestesongesteldheid behandelbaar is en wat oor probleme praat, kan verligting bring - was 'n revolusionêre konsep wat 'n blywende punt gelaat het oor hoe ons die behandeling van geestesongesteldheid benader.
En navorsing ondersteun ten minste sommige van Freud se oorspronklike idees. "Onlangse resensies van neurowetenskaplike werk bevestig dat baie van Freud se oorspronklike waarnemings, nie in die laaste plek die deurdringende invloed van niebewuste prosesse en die organiserende funksie van emosies om te dink nie, bevestig het in laboratoriumstudies," verduidelik Peter Fonagy in 'n artikel met die titel "Psigoanalise Vandag "gepubliseer in Wêreldpsigiatrie .
Dit is ook belangrik om te onthou dat Sigmund Freud ook baie van sy tyd was. Terwyl hy bekend was vir sy dikwels geheimsinnige teorieë (beskou as veral skokkend gedurende die Victoriaanse tydperk), was sy siening van die wêreld gekleur deur die tyd waarin hy geleef het. So, watter pad sal die psigoanalise vandag neem as Freud in ons tyd leef?
"As Freud vandag leef, skryf Fonagy," sou hy baie belangstel in nuwe kennis oor breinfunksionering, soos hoe neurale nette ontwikkel in verband met die kwaliteit van vroeë verhoudings, die ligging van spesifieke vermoëns met funksionele skanderings, die ontdekkings van molekulêre genetika en gedragsmetika en hy sou sy gekoesterde Projek vir 'n Wetenskaplike Sielkunde sekerlik nie verlaat het nie, die aborsiewe werk waarin hy probeer het om 'n neurale gedragsmodel te ontwikkel. "
Een belangrike ding om op te let, verduidelik Krauss, is dat terwyl die psigoanalise dalk agteruitgaan, beteken dit nie dat die psigodinamiese perspektief dood is nie. "Sielkundiges praat vandag oor die psigodinamiese , nie die psigoanalitiese perspektief nie ," skryf sy. "As sodanig verwys hierdie perspektief na die dinamiese kragte binne ons persoonlikhede waarvan die bewegende bewegings baie van die grondslag lê vir ons waarneembare gedrag. Die psigoanalise is 'n veel smaller term Met verwysing na die Freudiaanse opvatting dat ons onbewuste konflikte moet deurwerk en verstaan, en om abnormale gedrag te behandel.
Die psigoanalise soos Freud swanger is, kan beslis agteruitgaan, maar dit beteken nie dat die psigodinamiese perspektief verdwyn het nie of dat dit binnekort sal gaan.
Die toekoms van psigoanalise
So, wat kan psigoanalise doen om sy voortgesette relevansie in die wêreld van sielkunde te verseker?
Volgens Fonagy is die klem op wetenskap die sleutel.
Empiriese navorsing en bewysgebaseerde behandelings moet in groter diepte ondersoek word.
Fonagy stel ook voor dat verbeterde data-insamelingsmetodes, oorweging van ander moontlike verduidelikings vir gedrag en aktiewe samewerking met ander geestesgesondheidswerkers die legitimiteit en relevansie van psigoanalitiese metodes kan verbeter.
Dit is duidelik dat Freud se punt op sielkunde vandag nog gevoel word. Besprekingsterapie kan die beste geassosieer word met psigoanalise, maar terapeute gebruik hierdie tegniek dikwels in 'n verskeidenheid ander behandelingsbenaderings, insluitende kliëntgesentreerde terapie en groepterapie . Psigoanalise is dalk nie die krag wat dit in 1910 was nie, maar Freud se teorieë het 'n blywende invloed op beide populêre kultuur en sielkunde gehad.
> Cohen, P. (2007, 25 November). Freud word wyd aan universiteite geleer, behalwe in die Departement Sielkunde. Die New York Times .