Die Golf van Alaska (Engels: Gulf of Alaska) is 'n golf van die Stille Oseaan tussen die Alaska-skiereiland en Kodiakeiland in die weste, die vasteland van Alaska in die noorde en die Alexanderargipel in die ooste. Die golf het 'n oppervlakte van sowat 1 533 000 km².
Ek wil oorlog hê. Vir my is alle middele reg. My leuse is nié 'moenie, wat jy ook al doen, die vyand onthuts nie'. My leuse is 'vernietig hom met enige en alle middele.' Ek is die een wat die oorlog sal voer!
Die Nasionaal-Sosialistiese Beweging, aan die teenkant, sal altyd sy buitelandse beleid laat lei deur die noodsaaklikheid vir sekurering van die ruimte wat vir die lewe van ons volk nodig is. Dit ken geen germanisering of teutonisering soos in die geval van die nasionale burgery nie, maar slegs die uitbreiding van sy eie volk. Dit sal nooit in die onderworpe, sogenaamd gegermaniseerde Tjeggiërs of Pole 'n nasionale, laat staan nog 'n volkiese, aanwins sien nie, maar slegs die degenerasie van die volksras.
Die Jodedom is 'n volk waarvan die raskern nie 'n volkome eenvormigheid daar stel nie. Nietemin beskik dit as volk oor spesifieke intrinsieke eienskappe wat dit onderskei van alle ander volke wat die wêreld bewoon. Jodedom is nie 'n religieuse gemeenskap nie, maar hul onderlinge religieuse band stel in werklikheid die dag tot dag regeringstelsel van hul Joodse volk daar. Die Jode het nog nooit oor 'n territoriaal afgebakende staat van hul eie beskik soos dié van die Ariese state nie. Nietemin vorm hierdie religieuse gemeenskap 'n werklike staat, aangesien dit die behoud, die aanwas en die toekoms van die Joodse volk waarborg. Voorgenoemde is naamlik die taak van die staat alleen. Dat die Joodse staat aan geen territoriale beperking onderworpe is, soos die geval by Ariese state is nie, staan verbonde met die karakter van die Joodse volk, wat ontbreek aan produktiewe kragte vir die oprigting en preservering van sy eie territoriale staat.
Weens die gebrek aan produktiewe kapasiteite van sy eie, kan die Joodse volk nie die vestiging van 'n staat, in die territoriale sin, uitvoer nie, maar vir die onderhoud van sy eie bestaan is dit afhanklik van die werk en kreatiewe aktiwiteite van ander nasies. Die voortbestaan van die Jood bestaan dan daaruit om homself parasities te vestig binne die lewens van ander volke. Die uiteindelike doelwit van die Joodse stryd om bestaan is die verslawing van produktiewe volke. Ten einde hierdie doelwit te verwesentlik, wat altoos die behoud van die Jodedom in sy bestaanstryd verseker het, maak die Jood gebruik van alle wapens in ooreenstemming met die hele samestelling van sy karakter. Sodoende sal hy in die binnelandse politiek van die indiwiduele nasies eerstens veg vir gelyke regte en later vir spesiale regte. Die karaktertrekke van sluheid, intelligensie, skerpsinnigheid, ondeugsaamheid, veinsery, endiesmeer, gewortel in sy volksaard, dien as sy wapens tot hierdie doeleinde. Hulle is netsoveel taktieke in sy oorlewingstryd as taktieke van ander volke in strydvoering. In buitelandse beleid, poog hy om nasies in 'n toestand van onrus te bring, om hul aandag af te lei van hul ware belange, en om hulle in wedersydse oorloë te dompel, en om sodoende gaandeweg 'n posisie van meesterskap oor hulle te verkry met die aanwending van geldmag en propaganda. Sy einddoelwit is denasionalisasie, die promiskue verbastering van ander volke, die afskaling van die rasbydrae van die hoogste volke, sowel as die oorheersing van hierdie rasmengelmoes deur die uitroeiing van die volksintelligentsia en die vervanging daarvan deur lede van sy eie volk.