Gozha Net / Unsplash, EAT
Agteruitgang van ekosisteme is 'n wêreldwye verskynsel. Daar word verwag dat teen 2050, 95% van die aarde se aarde sal verneder word. 'N yslike 24 miljard ton grond is reeds deur onvolhoubare landboupraktyke geërodeer. Hierdie agteruitgang van die land is die toonaangewende oorsaak van verliese aan ekosisteemfunksies soos voedingstofsiklus en klimaatsregulering. Hierdie funksies onderhou die lewe op aarde.
Dit word erken dat dit 'n krisis is. Op 'n VN-beraad in September het meer as 70 wêreldleiers - behalwe diegene uit die VSA, China of Brasilië - die Leiersbelofte vir die natuur, wat belowe om besoedeling te beperk, die storting van plastiekafval uit te skakel en omgewingsooreenkomste wêreldwyd te versterk. Dit is 'n goeie stap, maar as die adjunk-sekretaris-generaal van die VN, Amina Mohammed opgemerk om die planeet se brose tapisserie van die lewe te red, het ons baie meer ambisie en aksie nodig.
4.7 miljoen hektaar bosse gaan elke jaar verlore.
Ekosisteme ondersteun alle lewe op aarde. Die beskerming daarvan kan help om armoede te beëindig, die klimaatskrisis te bekamp en 'n massa-uitwissing te voorkom.
Meer van @UNEP: https://t.co/UDP3ciWLHh #GenerationRestoration #VoorNatuur pic.twitter.com/VgWgyhCJUK- UNESCO (@UNESCO) Oktober 4, 2020
Volgende jaar begin die VN-dekade oor herstel van ekosisteem, wat daarop gemik is om die enorme taak aan te spreek om verswakte habitats regoor die planeet te herstel. Teen 'n agtergrond van 'n ekologiese krisis is hierdie verklaring 'n kans om te laat herleef ons lewensondersteuningstelsel - die natuurlike wêreld. Die VN het verskeie uitgelig belangrike aksies om 'n wêreldwye restourasiebeweging te bemagtig, soos belegging in restourasie en navorsing, leierskap vier, gedrag verander en die opbou van die volgende generasie.
Dit is ongetwyfeld 'n ambisieuse plan. Maar dit moet in aksie vertaal word. Sulke beloftes kan eintlik teen aksie werk deur die illusie te skep dat iets gedoen word. Daar is dikwels 'n gaping tussen retoriek en werklikheid. Die wêreld se nasies het inderdaad nie daarin geslaag om enige van die lande te bereik nie 20 wêreldwye teikens vir biodiversiteit 'n dekade gelede deur die VN ingestel. Die mensdom staan ​​by 'n kruispad. Wat ons besluit om nou te doen, sal baie toekomstige geslagte beïnvloed.
Nuwe navorsing toon voortdurend die dringendheid van die situasie. Een onlangse studie wat fokus op die gevolge van onoordeelkundige ontbossingstel byvoorbeeld voor dat ons die kans minder as 10% het om die volgende 20-40 jaar te oorleef sonder om 'n katastrofiese ineenstorting in die gesig te staar as ons op ons huidige baan bly.
Hier som ek vier belangrike redes op waarom ekologiese herstel die belangrikste poging van ons tyd is. As ons die ekologiese krisis waarmee ons tans verkeer, moet omkeer en die biodiversiteit vir homself en vir toekomstige geslagte moet beskerm, moet ons beloftes in onmiddellike optrede verander en ons ekosisteme op 'n wêreldwye vlak herstel.
1. Gesonde gronde onderhou die lewe op aarde
Ons voedselsisteme is afhanklik van gesonde gronde. Die herlewing van plante, gewasse en woude hang af van die herlewing van vervalle gronde. Dit hang af van die herstel van die komplekse verhoudings tussen die grond, die plante en 'n oorvloed mikrobes, insluitend swamme, bakterieë en virusse.
Swamme lewer noodsaaklike ekosisteemdienste, maar dit neem ook af. Jesse Dodds / Unsplash, EAT
Gesonde gronde floreer met hierdie mikroskopiese lewensvorme: dit is noodsaaklik vir die groei van plante en beskerming teen siektes. Grondagteruitgang bedreig nie net die intrinsieke waarde van die ekosisteme nie, maar ook ons ​​vermoë om gesonde en volhoubare voedsel te produseer. En om ons grond en hul mikrobiese vriende te beskerm en te laat herleef, is nie net die belangrikste vir mense nie, maar ook vir die uiteenlopende mense dalende plant- en diersoorte wat van hulle afhanklik is.
2. Ons verhouding met die natuur misluk
Agteruitgang van ekosisteme dra by tot ons verswakte verhouding met die natuur: mense se aanvaarde siening van ekologiese toestande word voortdurend verlaag, 'n verskynsel wat bekend staan ​​as verskuiwende basislynsindroom.
Dit is dus belangrik om ons emosionele verbintenis met die natuur te herstel (bekend as 'natuurverbondenheid'). Mense wat meer verbonde voel aan die natuur is meer geneig om betrokke te raak by aksies soos natuurbewaring, herwinning en ondersteuning van omgewingsorganisasies. Dit is noodsaaklik om die ekologiese en klimaatsrisiko's wat ons in die gesig staar, te keer. Wat belangrik is, is dat natuurverbinding dit kan doen vermeerder met verloop van tyd deur gereelde natuurbetrokkenheid.
Eenvoudige aksies soos om die goeie dinge wat jy elke dag in die natuur sien te erken, of dit nou 'n kersfees van die dagbreek is, of die lewendige kleure van veldblomme, kan dit doen. Kyk na hierdie weë om nader te kom verbintenis met die natuur.
3. Inheemse kulture en kennis gaan verlore
Inheemse kultuur is nou verbonde aan die land. Die erosie van ekosisteme kan dus lei tot die erosie van kultuur - insluitend kennis en Taal. Hierdie kennis is dikwels hiper-gelokaliseer en het oor duisende jare ontwikkel. Dit is noodsaaklik vir die gesondheid van baie ekosisteme en die lewensbestaan ​​van gemeenskappe regoor die wêreld.
Ekologiese herstel kan help om die ryk verskeidenheid van menslike kulture op ons planeet te onderhou deur verhoudings tussen mense en die omgewing te bevorder wat wedersyds voordelig is. Die beskerming van die regte en lewensbestaan ​​van inheemse mense en ondersteuning van inheemse navorsingsleierskap speel 'n belangrike rol in hierdie proses. Dit sluit in die aftakeling van die siening dat tradisionele ekologiese kennis bloot 'n databron is wat onttrek kan word.
Ekologiese herstel moet ideaal gesien word as wederkerig: 'n wedersyds voordelige verhouding. wederkerigheid is die basis vir verhoudings in baie inheemse kulture, en sal fundamenteel wees vir langtermyn, suksesvolle herstel.
4. Menslike gesondheid is afhanklik van die gesondheid van die ekosisteem
Die herstel van ekosisteme is intrinsiek gekoppel aan die herstel van menslike gesondheid. Die COVID-19-pandemie, wat tot dusver veroorsaak het meer as 'n miljoen sterftes wêreldwyd, is 'n aangrypende herinnering aan hoe agteruitgang van ekosisteme kan bydra tot die ontstaan ​​en verspreiding van nuwe patogene. Om hierdie opkomende wêreldomstandighede te bekamp en die lewens van toekomstige geslagte te beskerm, moet ons ons habitats en biodiversiteit beskerm en herstel.
Daarbenewens kan die verlies aan biodiversiteit wees ons siek maak. Herstel omgewingsmikrobiome (die uiteenlopende netwerke van mikrobes in 'n gegewe omgewing) deur re-vegetasie kan 'n belangrike impak op ons immuunstelsels hê. My navorsing ondersoek die verband tussen die omgewing, die mikrobioom en menslike gesondheid. Deur landskap ontwerp en restourasie, kan ons dalk help om mikrobiese verhoudings te herstel, en gevolglik ons ​​gesondheid en welstand.
Soos Robin Wall Kimmerer, professor in omgewings- en bosbiologie, welsprekend in haar boek verwoord Vleg soetgras: "Terwyl ons werk om die aarde te genees, genees die aarde ons."
Kom ons maak die volgende dekade die ekologies transformerende beweging wat ons planeet so nodig het.
Jake M. Robinson, ekoloog en PhD-navorser, Departement van Landskap, Universiteit van Sheffield
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > omgewing > 4 redes waarom die herstel van die natuur die belangrikste poging van ons tyd is