Die struktuur van die Aarde: alles wat u moet weet Netwerk meteorologie
Die struktuur van die Aarde
Duitse Portillo | | Opgedateer op 26/08/2021 09:46 | wetenskap
Ons woon op 'n baie komplekse en volledige planeet met ontelbare aspekte wat dit in balans laat bly en lewe toelaat. Die struktuur van die Aarde Dit is fundamenteel in twee dele verdeel. Eers word die binnekant van ons planeet geanaliseer. Dit is belangrik om te weet wat binne die aarde is om baie eksterne aspekte te verstaan. Daarna is dit ook nodig om al die eksterne dele te ontleed om die planeet waar ons woon, as geheel te ken.
In hierdie berig gaan ons die hele struktuur van die aarde ontleed en in diepte ken. Wil u meer daaroor weet?
1 Interne struktuur van die Aarde
2 Eksterne struktuur van die Aarde
2.1 Die hidrosfeer
3 Is die struktuur van die aarde homogeen of heterogeen?
Interne struktuur van die Aarde
Die aarde bied 'n gevormde struktuur aan deur konsentriese lae waar al die elemente wat dit saamstel, wissel. Die feit dat hulle deur lae geskei word, kan ons weet danksy die beweging van seismiese golwe wanneer 'n aardbewing plaasvind. As ons die planeet van binne na buite analiseer, kan ons die volgende lae waarneem.
Die kern is die binneste laag van die aarde waar groot hoeveelhede yster en nikkel word aangetref. Dit is gedeeltelik gesmelt en is die oorsaak dat die aarde 'n magneetveld het. Dit word ook die endosfeer genoem.
Die materiale word gesmelt as gevolg van die hoë temperature waar die kern gevind word. Sommige van die Aarde se interne prosesse manifesteer op die oppervlak. Ons kan aardbewings, vulkanisme of die verplasing van die vastelande sien (plaattektoniek).
Die aardmantel is bokant die kern en bestaan ​​meestal uit silikate. Dit is 'n digter laag as die binnekant van die aarde en minder dig as dit die oppervlak nader. Dit word ook die mesosfeer genoem.
Langs hierdie wye laag vind plaas talle materiële konveksie verskynsels. Hierdie bewegings laat die vastelande beweeg. Die warmer materiale wat uit die kern kom, styg en as dit afkoel, keer dit weer binne. Hierdie konveksie strome in die mantel is verantwoordelik vir die beweging van tektoniese plate.
Dit is die buitenste laag van die binnekant van die aarde. Dit word ook genoem litosfeer. Dit bestaan ​​uit ligte silikate, karbonate en oksiede. Dit is die dikste waar die vastelande geleë is en die dunste plek waar die oseane mekaar ontmoet. Daarom word dit verdeel in oseaniese en kontinentale kors. Elke kors het sy eie digtheid en bestaan ​​uit sekere materiale.
Dit is 'n geologies aktiewe gebied waar baie van die interne prosesse gemanifesteer word. Dit is te wyte aan die temperatuur binne die aarde. Daar is ook eksterne prosesse soos erosie, vervoer en sedimentasie. Hierdie prosesse is te wyte aan sonenergie en die swaartekrag.
Eksterne struktuur van die Aarde
Die buitenste deel van die aarde bestaan ​​ook uit verskeie lae wat al die aardse elemente groepeer.
Dit is die versameling van die hele gebied wat in die aardkors bestaan. U kan al die seë en oseane, mere en riviere, grondwater en gletsers vind. Die water in die hidrosfeer is in deurlopende wisselwerking. Dit bly nie op 'n vaste plek nie. Dit is as gevolg van die watersiklus.
Slegs die see en oseaan beslaan 'n driekwart van die aardoppervlak, en daarom is hulle belangrik op planetêre vlak groot. Dit is danksy die hidrosfeer dat die planeet sy kenmerkende blou kleur het.
Groot hoeveelhede opgeloste materiaal kom in waterliggame voor en word aan groot kragte onderwerp. Die kragte wat daarop inwerk, hou verband met die rotasie van die Aarde, die maan-aantrekkingskrag en die winde. As gevolg hiervan kom bewegings van watermassas soos seestrome, golwe en getye voor. Hierdie bewegings het 'n groot invloed op wêreldwye vlak, aangesien dit lewende wesens beïnvloed. Die klimaat word ook beïnvloed deur seestrome met effekte soos El Niño of La Niña.
Wat vars of kontinentale waters betref, kan ons sê dat dit baie belangrik is vir die funksionering van die planeet. Dit is omdat dit die mees kondisionerende erosiemiddels op die aardoppervlak is.
Die atmosfeer Dit is die laag gasse wat die hele aarde omring en dit is noodsaaklik vir die ontwikkeling van lewe. Suurstof is die kondisioneringsgas vir ons lewe soos ons dit ken. Daarbenewens help baie gasse om sonstraling te filter wat dodelik kan wees vir lewende wesens en ekosisteme.
Die atmosfeer word op sy beurt in verskillende lae verdeel, elk met 'n ander lengte, funksie en samestelling.
Begin deur die troposfeer, is een wat direk op die vaste oppervlak van die aarde is. Dit is baie belangrik, want dit is waar ons woon en die een wat aanleiding gee tot meteorologiese verskynsels soos reën.
Die stratosfeer dit is die volgende laag wat bo ongeveer 10 km van die troposfeer strek. In hierdie laag is die beskerming van UV-strale. Dit is die osoonlaag.
Die mesosfeer dit volg hoër en bevat ook 'n bietjie osoon.
Termosfeer dit word so genoem omdat die temperatuur vanweë die effek van sonstraling 1500 ° C kan oorskry. Daarin is 'n gebied genaamd die ionosfeer, waarin baie atome elektrone verloor en in die vorm van ione is, wat energie vrystel wat die noorderlig vorm.
Die biosfeer dit is nie 'n laag van die aarde self nie, maar dit is die versameling van al die ekosisteme wat bestaan. Alle lewende wesens wat op ons planeet woon, vorm die biosfeer. Daarom is die biosfeer deel van die aardkors, maar ook van die hidrosfeer en die atmosfeer.
Die eienskappe van die biosfeer is die sogenaamde biodiversiteit. Dit handel oor al die groot verskeidenheid lewende wesens en lewensvorme wat op die planeet voorkom. Daarbenewens is daar 'n ewewigsverhouding tussen al die komponente van die biosfeer wat verantwoordelik is vir alles om goed te funksioneer.
Is die struktuur van die aarde homogeen of heterogeen?
Danksy verskillende studiemetodes is dit bekend dat die binnekant van ons planeet heterogeen is. Dit is gestruktureer in konsentriese sones wat verskillende eienskappe het. Die studiemetodes is soos volg:
Direkte metodes: Dit is diegene wat bestaan ​​uit die bestudering van die eienskappe en strukture van die gesteentes wat die aardoppervlak vorm. Alle gesteentes kan direk vanaf die oppervlak aangeraak word om al hul eienskappe te ken. Hierdeur word al die eienskappe van die gesteentes waaruit die aardkors bestaan, in laboratoriums geskat. Die probleem is dat hierdie direkte studies slegs tot ongeveer 15 kilometer diep uitgevoer kan word.
Indirekte metodes: is diegene wat dien vir die interpretasie van data om af te lei hoe die binnekant van die aarde is. Alhoewel ons nie direk toegang daartoe het nie, kan ons die binneland ken, danksy die bestudering en ontleding van sommige eienskappe soos digtheid, magnetisme, swaartekrag en seismiese golwe. Selfs met die ontleding van meteoriete kan die interne aardse samestelling ook afgelei word.
Onder die belangrikste indirekte metodes om die interne struktuur van die aarde te maak, is seismiese golwe. Die studie van die snelheid van die golwe en hul baan het ons in staat gestel om die binneste van die aarde te ken, beide fisies en struktureel. En is dit die gedrag van hierdie golwe verander na gelang van die eienskappe en aard van die gesteentes hulle gaan deur. As daar 'n sone van verandering tussen materiale is, word dit diskontinuïteit genoem.
Uit al hierdie kennis volg dit dat die binnekant van die aarde heterogeen is en gestruktureer is in konsentriese sones wat verskillende eienskappe het.
Ek hoop dat u met hierdie inligting meer kan leer oor die struktuur van die aarde en die kenmerke daarvan.
Volledige pad na artikel: Netwerk meteorologie » meteorologie » wetenskap » Die struktuur van die Aarde