So doen Slakke dit | Slakkelak
So doen Slakke dit
Posted on 21 Desember 2017 by Slakkelak
Vanoggend het my kleinkinders my kom wakker kielie. ‘Slaap jy nog Ouma? Jy moet opstaan. Ons kom bietjie by jou bly. Jy moet vir ons kom pap maak.’ Dis nou met een wat my voete kielie en die ander een wat my ooglede ooprek om te kyk of ek wakker is.
Mamma het vir Oupa gaan help krane oopdraai by ons nuwe makadamiaboompies, sy werker is al met verlof en iemand moet na die kleintjies kyk.
Nou ja, toe maak Ouma maar pap en maak solank kleinkoekiedeeg sodat dit kon rus tot later. Krane oopdraai vat darem nie te lank nie, toe kon Ouma werkkamer toe om ‘n sonvanger en lanternpanele te gaan skoonmaak, patina opsit en toe poets met Brasso. (Gaan LIKE my Facebookblad @Kobiescrafts dan kan jy sien wat ek maak)
Ek was net besig om my hande te was toe my dogter se vriendin kom met haar twee kleutertjies om saam te kom koekies bak. Vier klein koekiebakkers is nogal ‘n handvol! Die vreugde op daai gesiggies maak dit meer as die moeite werd. Die kleinste twee seuntjies ( wat kompeteer wie is die besigste en rofste ) was gou verveeld en het buite gaan speel. Ouma het maar naderhand gesê sy sal klaar bak want die mammas moes kort-kort buite toe om te gaan nerwe red.
Die aakligste van bak is die skoonmaak agterna, maar die vol blikke bly lekker! Teen half drie het ek besef ek het nog nie geëet nie en het toe sommer oond braaibroodjies gemaak toe Oupa ook n draai by die huis maak.
Toe ons die makadamiaboompies geplant het, het ek by drie rye boontjies ingedruk. Dit was ‘n goeie idee, ek oes nou elke tweede dag ‘n goeie pluksel bone. Vandag was plukdag en ek moes maar stap. Die ystervarke het laasnag my waatlemoene, makatane en bone ontdek. Hulle het van die plante stomp afgevreet! Waatlemoene so 20cm lank is halfpad opgevreet en ‘n paar groot makatane het happe weg.
Toe is ek weer werkskamer toe om te gaan opruim en bails op ‘n paar pendants te plak wat ek deur die loop van die week gemaak het. (@Kobiescrafts onthou…)
Teen daai tyd het die wurms in my maag al geroep vir kos en na aandete het ek besluit genoeg is nou genoeg en op die bank kom lê en muf.
Môre se dag is klaar beplan met huis skoonmaak, was en stryk, tee drink saam met ‘n vriendin en ‘n lekker laang boogskietoefening (terwyl jy nou LIKE, gaan LIKE asseblief sommer my boogskiet blad @kobiedupreezarcher ook 😎)
Vandag was die langste dag van die jaar en ek het hom benut. Het jy?
Categories: Plaaslewe, So doen Slakke dit	| Sleutelwoordw: @kobiedupreezarcher @kobiescrafts	| Lewer kommentaar
Posted on 23 Desember 2014 by Slakkelak
Desember vakansies is sekerlik van die spesiaalste tye in my lewe. Die rede… tyd. Tyd om by my gesin te wees. Tyd om aan my huis te spandeer. Tyd om te lees. Tyd om tuin te maak. Tyd om in die veld te gaan loop. Tyd om te werk aan allerhande lekker dinge. Tyd om net bietjie my menswees in te haal wat verlore raak in die stres van skoolhou, voorbereiding, eksamens, vraestelle, ander mense se kinders, personeelkamer politiek en ander benullighede wat mens tot raserny dryf.
Ons skool is ‘n matriek merksentrum en ons sluit dus ‘n week vroeër as ander skole… bonus tyd!
Ek het weggetrek met ‘n krat appelkose en ‘n krat perskes wat verwerk is tot bottels en bottels vol konfyt en kerrie perskepiekels om in my boerespens te pak vir die volgende jaar. Spesiale mense kry soms ‘n botteltjie as ‘n geskenk, en dit word spesiaal verpak. Toe het ek en my liefste man ‘n week weg spandeer by Sodwana – heerlik geduik, leeg gelê en gelees. Mens kan nie net herinneringe in jou kop weg bêre nie… mens moet ietsie maak om die see se mooi op te roep. Daarom het ek vir my ietsie gemaak om om my nek te hang om die see te onthou.
My eerste handwerk projek vir die vakansie was loodglas venstertjies vir my kombuiskassies. So groot projek is ‘n tyd-vreet-gogga van formaat en ek eet, slaap en lewe tot dit klaar is. Daar is drie groot vensters en een langetjie om te vul, ek het nou net fase een gedoen, twee van die groot vensters. Al rede waarom ek nou net twee doen is dat ek nie op die patroon van die middel venster kan besluit nie.
Tussendeur die loodglas het ek my mikrogolf oondjie gebruik om glas hangertjies te maak. Dit neem baaaaie lank vir die glas om af te koel en die versoeking is kleiner om in te loer as daar iets anders is wat my besig hou.
My twee liewe kleinkinders was albei bietjie olik laasweek en hulle het maar baie van my handwerk tyd opgeneem, maar dis beleggingstyd in hulle lewe, so dis nie tyd wat gemors is nie.
Zelmarie lees vir Roelof ‘n storie
Ons bly mos in die bos en die bokke loop reg by my huis en loer in by my deur. Daar is altyd iewers ‘n veldblom of twee wat blom, maar ek wil nou bietjie gewone blomme hê ook en ons het besluit om hulle so bietjie uit te span. Ek het nou al een bedding gemaak en Roelf het vir my ‘’n groooot visdam by die swembad gebou. My goudvisse broei teen ‘n tempo en dis goed so, ons wil later ons groentetonneltjie met die nutriënte uit die visdam natmaak.
Roelf het my die week gehelp om presente vir my tuin te maak, stapblokke (‘stepping stones’) wat later gebruik gaan word saam met wit spoelklippe in ‘’n gedeelte van die tuin wat nog in beplannig is.
Ek het ook my naaimasjien nader getrek en vir die eerste kker in ‘n baie lang tyd vir myself iets gemaak. Sommer net ‘n vinnige lekker los viskose langbroek. Dan was daar die ‘normale’ kombuis werkies soos beskuit bak en ‘n heerlike vrugtekoek…
Vandag het ek wildsvleisies sag gekook sodat ek môre lekker pasteitjies kan maak vir ons familie Kersete in Pretoria.
Dan het ek nog twee weke se vakansie oor wat ek gaan spandeer aan pewter en verf. Ek is besig met ‘n reeks bome in pewter vir my sitkamer, ek het al in die Julievakansie begin en dit moet nou klaar. My kombuis moet ‘n hoenderhaan kry in pewter, in akriel verf en in glas.
Nou ja, ek kan nie tyd skep nie, maar ek kan my tyd bestuur en maksimum benut. Ledigheid is immers die duiwel se oorkussing en deur besig te bly, lewe ek tot eer van God wat vir my wonderlike geleenthede en talente gee.
Categories: Slakgedagtes, So doen Slakke dit, Sommer maar net	| 1 Kommentaar
Posted on 18 Desember 2013 by Slakkelak
Elke mens het dinge in sy lewe wat sy of haar karakter grootliks beïnvloed het. In my lewe is skubaduik een van daardie dinge. Dit het nie vir my maklik gekom nie, ek het klippe gekou voordat ek gemaklik in die water was. Dit het my ‘n vasberadenheid geleer, iets wat nie voorheen deel was van my nie.
Categories: Slakgedagtes, So doen Slakke dit	| Sleutelwoordw: Skubaduik	| 6 Kommentaar
In my erfenis is daar meer as net pap en braaivleis. As kinders het ons byna nooit gebraai nie, dit is ‘n meer moderne neiging dink ek. Dis ook lekker, ja, maar gee my eerder ‘n bord kos uit my kindertyd.
Sag gestoofde beesvleis met ‘n ou vetjie, aartappels deurtrek met die sous. Boontjies met bietjie room ingeroer, Ouma-patats karamelbruin gebraai, rys vir die ou sousie. Slaai bestaan slegs uit tamaties vars uit die tuin, opgesny saam met uie met net sout en witpeper om dit te geur. Die tamatiesousie wat oorbly in die bak behoort slegs aan Pa, maar as die bak by jou uitkom dan skep jy ongesiens ‘n lepeltjie vol en sluk dit vinnig af… en dink hy het dit nie gesien nie… Asynpoeding of sago met tuisgemaakte vla vir nagereg, later jare merendeels malvapoeding.
My erfenis is pap en kaiings of fyngestampte biltong. Hertzoggies, Ystervarkies en Handtertjies tot boordensvol gevul met tuisgemaakte appelkooskonfyt. Melkkos en melktert mildelik gekaneel. Wildsvleispasteitjies. Warm beskuit wat pas uit die oond kom wanneer ons van die skool af kom, en as jy dit eet vind jy ‘n heerlike frikkadel as verrassing aan die binnekant. Boontjiesop. Murgbene. Tuisgebakte brood. Emmers vol pannekoekdeeg vir ‘’n skool- of kerkfunksie. Lady’s fingers piesankies. Pers Adamsvye. Geelperskes. Tuisgemaakte droë perskes. Sagte soetsuur kweperlekkers. Gebakte kwepers. Vetkoek en Javels (spelling?). Roosterkoeke op die koolstoof. Appelkooskonfytkoekies vir ontbyt. Rooi-ivoor bessies, kruisbessies en maroelas.Vet uitgerysde witbeskuit. Tuis ingelegde perskes met rooi en groen jellie en vla. Oom Manie se suikersoet waatlemoene soveel soos ons wil eet. Moerbeie wat pers strepe jou hele gesig vol lê. Gebraaide mielies in die tabak droogoond. Boerseep wat Pa self gemaak het in die groot seeppot na ‘n varkslagtery.
Ek moes altyd teemaak met ons slagtery, want ek het sulke knoppies op my hande uitgeslaan van die varkvet. Word nou nog siek as ek vark eet. En al bly ék op ‘n plaas met wildsbokke, slag ek nié! Ek maak hoogstens die pakkies vleis op as my man en kinders klaar die vleis bewerk het. Sou jy dit nou kon oorvertel! Die reuk van warm vleis en ingewande gooi wilde draai uit my maag tot op die grond. My pa het dit altyd goed geag om ons kleintjies te roep as hy die vark oopsny, sodat ons kan sien waar sit al die organe. Maar die reuk het my uitgegross, en my nuuskierigheid kon nie die draaie uit my maag keer nie. My kinders het weer géén probleem daarmee nie, en so kry hulle pa ‘n beurt om die opvoedkunde ding te doen. En verwerk hy alleen ‘n grote koedoe of wildebees sonder om één keer ‘n lelike aanmerking te laat val oor baie werk.
Erfenis se onthou sluit in ‘n kuier in Magalieskraal (Mamogaleskraal) se dorre rooigrond en natuurlik die neefs se simpel getergery die hele dag… Pa se twee broers is met twee susters getroud en woon op plase langs mekaar. Die huise is binne stapafstand van mekaar, en ons gaan eerste aan by Oom Bertus en tant Cato. Eerste hulle, want hy is die oudste en dis meer respekvol. Wanneer ons daar kom groet die tannie met: “Kom se tatta vir Tool” en ons giggel vir die verkeerdom groetery. Ons eet Ma se lekker koekies en hol in die rooi stof rond. Oom Bêr (soos die tannie hom noem) skil vye uit sy tuin wat jy moet raakvat anders glip dit uit jou hand.
Dan stap ons oor na oom Lood en Kleintan. Daar eet ons gou ‘’n toebroodjie, ook van tuisgebakte brood, en ons ver-eet ons want dit proe anders as dié wat Ma elke dag bak. Hare is witter en het ‘’n surerige smaak. Ons eet van oom Lood se suikersoet laat nartjies aan die skadukant van die boom en kry ‘’n mandjie waterpere om huis toe te neem. Pere is die enigste vrugte wat nie by ons wou dra nie.
Sondagmiddag stap ons oor vir ‘’n kuiertjie by die oujongbroers om die draai van. Daar is nie kinders nie en ons is maar te dankbaar om buite te gaan speel. Die somberheid wil jou aan die skene vang in daardie huis. Tant Heilie, kromgetrek en diepbeplooid in ‘’n lang swart rok sit sonder lag langs die koolstoof waar die moerkoffie altyd staan en prut. Haar grys haartjies se bollatjie rol los en jy verwonder jou aan die dun vlegseltjie wat amper by haar voete hang. Jy sê altyd nee as sy vra of jy ook wil koffie hê, want die koffiesakkie lyk asof dit in daardie pot is van almelee af aan.
Maar nooit sê ons nee vir kondensmelktee en Marie koekies by tant Elsie op die plot tussen ons en die oujongbroers nie. In ons huis was regte melk en tuisgemaakte koekies en winkelgoed was vir ons spesiaal.
So onthou elkeen ietsie anders wat ‘’n erfenis is. Ons is immers individue en ervaar dinge op ‘’n eie manier.
Helaas. ‘’n Deel van my erfenis sal slegs voortbestaan in my geheue as herinneringe. Vir my eie kinders kan ek ‘’n erfenis skep met ons eie gewoontetjies en lekker kos. En so leef ons voort, waar herinneringe in ons sal bly en die toekoms voortdurend vernuwe word soos wat ons blootgestel word aan ander tipes kos en ander mense om die gaatjies van onthou weer vol te maak.
Categories: Familie, Lankal terug, Omgee, So doen Slakke dit	| 2 Kommentaar