Die moord op George Floyd in die hand van die Minneapolis-polisie het 'n woedende reaksie van alle dele van die Amerikaanse samelewing ontlok. Een peiling het getoon 55% van die Amerikaners glo polisiegeweld teen die publiek is 'n groot probleem, terwyl 58% die mening is dat rassisme een van die grootste probleme van vandag is. 'N Ander peiling het getoon dat twee derdes van die Amerikaners glo dat hul land is op pad in die verkeerde rigting.
Die VSA is op lang termyn op hierdie punt gebring legitimiteitskrisis van die Amerikaanse elite, gepaard met stygende vlakke van massa-ontevredenheid en dwangreaksies op die staat. Die Floyd-moord blyk die vonk te wees wat die lont aangesteek het. Die betogings is aangevuur deur woede by ander onlangse sterftes van minderhede as gevolg van polisie-brutaliteit, en aan die onevenredige gevolge van die koronavirus pandemie op Afro-Amerikaners.
Terselfdertyd het Amerika se wêreldbeeld as wêreldleier verder afgeneem dit neem toenemend dwanghoudende houdings aan aan bondgenote, mededingers, teenstanders en internasionale instellings, om sy posisie te beskerm teen groter mededinging. Dit is 'n langtermynverskuiwing dat president Donald Trump se "America First" -benadering stelselmatig tot voorheen ongesiene hoogtes verskerp het.
Die Europese Unie gebruik taal wat normaalweg vir ondemokratiese state gereserveer is, ernstige kommer uitgespreek oor Floyd se moord en polisie-reaksie. Dit het gehoop dat "al die kwessies" wat verband hou met die betogings in die VSA "vinnig en met volle respek vir die oppergesag van die reg en menseregte afgehandel sal word".
In die breedste sin, tuis en internasionaal, beweeg die VSA na dwang en die uitoefening van harde mag, en weg van sy vorige strategieë gebaseer op sagte mag en internasionale leierskap.
Rassisme en buitelandse beleid
Amerika, die land van die etno-rasse-smeltkroes, staan ​​weereens in die gesig wat die Sweedse ekonoom Gunnar Myrdal optimisties genoem het Die Amerikaanse dilemma in 1944. Hy het dit verklaar as die kloof tussen die blanke Amerikaner se skynbaar diep gelowige geloof - 'n fundamentele gehegtheid aan demokrasie, vryheid, gelykheid en menslikheid as kernwaardes - en die land se opvallende vlakke van rasse-ongelykheid.
In werklikheid was Myrdal en sy filantropiese borge by die Carnegie Corporation deur die ideologie van wit oppergesag en probeer om maniere te vind om dit te bewaar op 'n wêreldwye skaal. Volgens hulle is die toekoms van Afro-Amerikaners lê in assimilasie in die wit kultuur omdat swart kultuur patologies was.
Tog was daar ook Amerikaanse elite-erkenning, in die konteks van die anti-Nazi-tweede wêreldoorlog, dat wetenskaplike rassisme en Amerikaanse rassesegregasie was polities onhoudbaar. Dit is versterk deur die behoeftes van oorlogstydproduksie en die imperatiewe van die Amerikaanse-Sowjet-koue-oorlogskompetisie om bondgenote by die VN te werf uit nuwe onafhanklike post-koloniale state.
Die posisie was duidelik: dit moes vir die VSA om die wêreld te lei, nie net die weste nie die binnelandse rasse-ongelykhede te hanteer, of ten minste hul sigbaarste manifestasies. Dit het geskep permissiewe ruimte vir belangrike beslissings in die Hooggeregshof soos Brown vs Raad van Onderwys, wat die rasse-segregasie in skole deur die staat gesanksioneer het. Die permissiewe omgewing het ook daartoe bygedra om gunstige voorwaardes vir die burgerregte-beweging van die 1950's en 1960's te skep.
Om na 1945 'n wêreldleier te wees, moes die VSA anti-rassisties beskou word. Die wêreld het gekyk om te sien watter soort kultuur die ontluikende Amerikaanse supermag was.
Streke na 'n na-rassige Amerika met die verkiesing van president Barack Obama gestyg in 2008. Dit lyk asof Amerika se morele gesag, wat so erg deur die oorlog in Irak gehul is, gered is.
Maar die gesogte na-rassige samelewing is voor die einde van Obama se eerste termyn as 'n mite blootgestel. Obama, wat onder pollsters bekend staan ​​as 'n gematigde "no-demand black", het gesê kwessies van strukturele rassisme grootliks omseil in 'n see van stygende retoriek oor die Amerikaanse droom.
Ondanks twee ampstermyne is armoede en ongelykheid in die algemeen en veral vir Afro-Amerikaners verhoog tot hoër vlakke as voor Obama se verkiesingnet soos polisiegeweld. Talle sterftes van Afro-Amerikaners het tydens die presidentskap van die polisie plaasgevind, wat gelei het tot groot opstande, insluitend Ferguson, Missouri, in 2014.
En dit was in die nasleep van Obama se verkiesingsoorwinning dat Trump, wat die president se identiteit as Amerikaner bevraagteken het, sy politieke tande gesny het as leier van die "Birther" -beweging, en het die 2016 presidentsverkiesing op 'n platform van (wit) America First gewen.
Die hele wêreld kyk
Amerikaanse media het hul nuus en kultuur lank aan 'n gefassineerde wêreldgehoor geprojekteer. En die wêreld het dopgehou terwyl Trump probeer om die Amerikaanse identiteit op te skerp, selfs met 'n skraler rassegrens. Trump het toenemende angstigheid onder blanke, veral Republikeinse, kiesers, oor 'n opkomende nie-blanke meerderheid in die Amerikaanse bevolking benut, voorspel deur demograwe omstreeks 2044 te voorkom.
In die buitelandse beleid het Trump kontroversieel uitgedaag, ondermyn en begin dwing of onttrek van sleutelinstellings van die liberale internasionale reëlgebaseerde orde. Die VSA onder Trump het teruggekeer van multilaterale samewerking en 'sagte mag', en 'n dwang- en transaksionele benadering tot buitelandse beleid gebruik wat deur die Amerikaanse eerste nasionalisme is. Sodoende het hy hom van sy posisie as 'n wêreldleier onttrek.
'N Wêreldbeskouing gebaseer op idees van Westerse en wit meerderwaardigheid is ingebed in die Trump-administrasie tuis en in die buiteland. Dit is duidelik in sy beleid rakende immigrante, vlugtelinge en asielsoekers, en houdings teenoor China. Die immigrant is gereeld uitgebeeld as 'n siektedraer is die koronavirus 'Chinees', en China is 'n 'nie-blanke' uitdager aan die VSA en westerse mag.
Hierdie tendens is bevestig deur die vierde opstanding van die berugte Hawkiese Committee on the Present Danger, 'n groep kundiges van nasionale veiligheid, denktenklede en voormalige militêre personeel, sommige met skakels na heel regs. Hierdie keer is die enigste fokus op China, en Trump word gelei deur dit voormalige hoofstrateeg, Stephen Bannon.
Aangesien Trump se Amerika nie wêreldwye goedkeuring of dwarsparty-verkiesingsappèl wil hê nie, bekommer dit nie meer soveel oor wie kyk nie. Dwing dwing leierskap tuis en in die buiteland uit.
Inbridet Parmar, professor in internasionale politiek, Stad, Universiteit van Londen
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Uit betogings word gewys hoe die VSA teruggekeer het uit sy posisie as 'n wêreldleier