Die FW de Klerk Stigting verwelkom die besluit van die Konstitusionele Hof dat ondersoek ingestel moet word na die moontlikheid van die Minister van Maatskaplike Ontwikkeling (die Minister) se persoonlike aanspreeklikheid vir die koste in die saak betreffende maatskaplike toelae. In 'n saak waar die lewensbestaan van 17 miljoen Suid-Afrikaners wat van maatskaplike toelae afhanklik is, bedreig is weens die Minister se versuim om haar werk behoorlik uit te voer, dien die persoonlike aanspreeklikheid vir die koste as afskrikmiddel vir ander staatsbeamptes wat nie aan hul toesighoudende funksies oor staatsdepartemente voldoen nie.
Die Staatsdienskommissie se jaarverslag vir 2015/16 wys daarop dat die Kantoor van die Staatsprokureur soveel as 70% van sy sake verloor. Hierdie syfer duiop ondoeltreffende en onekonomiese gebruik van finansiële bronne, in direkte teenstryd van die Grondwet, wat basiese waardes en beginsels van openbare administrasie onderskryf.
Regter Zondo het tot op datum 'n vooraanstaande regsloopbaan gehad. Van 'n nederige begin in KwaZulu-Natal, het hy sy loopbaan by wyle Victoria Mxenge begin, waar sy belangstelling in menseregte gegroei het. 'n Merkbare loopbaanhoogtepunt was sy aanstelling as lid van die Goldstone-kommissie, wat deur voormalige President De Klerk ingestel is om politieke geweld en intimidasie van Julie 1991 tot die eerste algemene verkiesing in 1994 te ondersoek.
Statistiek Suid-Afrika (StatsSA) het pas die jongste indiensnemingstatistieke bekendgestel. Die werkloosheidsyfer van 27.7% is nou die hoogste in 14 jaar. As diegene wat opgehou het om werk te soek, ingesluit word, is dit ‘n enorme 36.4%!
Hierdie tragiese en onstellende nuus word onderdruk deur die “groter” stories van staatskaping, Gupta-e-posse wat uitgelek is, en korrupsie en wanbestuur in ondernemings in staatsbesit, soos Eskom en SAL. Hierdie stories het een goue draad wat deur hulle loop: verryking van ‘n paar op enige korrupte manier moontlik, deur staatsgeld en staatsmag vir persoonlike voordeel te gebruik.
Die deelname van voormalige President FW de Klerk aan die byeenkoms van die National Foundations Dialogue Initiative (NFDI) op Vrydag, 5 Mei, het ongeregverdigde aanvalle op hom ontlok deur verskeie politieke leiers, kommentators en mediapersoonlikhede. Die NFDI bestaan uit agt stigtings wat met voormalige Suid-Afrikaanse leiers verbind word, wat saamgekom het om 'n dialoog te begin tussen Suid-Afrikaners binne die raamwerk van die Grondwet om die ernstige uitdagings aan te pak wat Suid-Afrika in die gesig staar.
Die algemene aanslag van die aanvalle - wat bitter en ongegronde beskuldigings insluit - was dat FW de Klerk nie aan die nasionale debat moet deelneem nie omdat hy die “laaste apartheid president” is, en skuldig is aan ernstige skendings van menseregte.
Grondhervorming, veral van landbougrond, word deesdae amper ‘n sjibolet vir die Suid-Afrikaanse politiek. Die redenasie van die gepaardgaande retoriek het gewoonlik die volgende elemente:
“Grond is welvaart, en as mens eers grond besit, kan jy met daardie welvaart al die ander goeie dinge koop”. En hiermee word meestal landbougrond bedoel.
“Wit mense het histories swart mense se grond afgevat en dit moet teruggegee word”.
“Swart mense besit na 24 jaar van demokrasie, steeds net 9.8% van die bewerkbare grond in SA”.
“Daar is ‘n grondhonger vir landbougrond onder ons mense, soos in Zimbabwe, en as ons nie daaraan gehoor gee nie, sal ons die pad van grondbesetting en -konfiskering volg”
Onderliggend aan hierdie argumente is dat niks of baie min sedert 1994 gebeur het en dat radikale stappe nodig is om (landbou)grond aan swart mense terug te gee, soos om grond sonder vergoeding te onteien. Wat is egter die ware prentjie?
Webontwerp © 2017 Inida Design - www.inidadesign.com Powered by Joomla!