19 September 2006	5 Oktober 2004KAALBREIN AFRIKANERS ...
Goeiedag en salutasies aan ieder en elk, van Brixton tot Skelmbos
Dames en here, dit was my vertwyfelbare plesier om die afgelope week die Aardklop-fees by te woon. Eerstens moet ek egter waarsku dat my kritiek hier nie gerig is op die toneel, beeldende kuns of ander kreatiewe areas van die fees nie, maar op die feesgangers. Dames en here, ek is die arme onopgevoede nar wat daagliks op die feesterrein rondgeloop het, en medefeesgangers irriteer het met my verkope van kinder-CD`s. My posisie sodanig verduidelik, kom ons by die kern van my klag.
WAAR de hel kom hierdie mense vandaan?? Dis my groot vraag. Waar kom hierdie mense vandaan wat in 2004 na John Jacobs op 'n VERNIET verhoog kyk (besig om 'n stukkie uit Force de Silence te doen) en kliphard vir hulle mans se: "Ag nee, nog 'n kaffershow �" Waar kom hulle vandaan wat die arme pottebakker van Kaapstad af uit die pad stamp omdat hy vra of hy maar Engels kan praat. Waar kom hulle vandaan wat 'n akteur direk in haar gesig vra "Hoeveel vra jy per uur?� en dan een of ander nog vrotsiger line daarna gooi om haar nog meer te verkleineer?
Ek is bitterlik jammer, maar dit gaan baie, baie vergeet en vergewe kos om my weer by Aardklop te kry.
Dit waaroor ek die hartseerste is, is dat ek weet hoeveel werk en liefde in die vorm van die projek ingaan. Alle heil aan die vooruitdenkers wat daarvoor verantwoordelik is. Ook aan die kunstenaars in alle genre`s wat so hard werk om mense te laat dink en wakker word.
Ongelukkig staan ek op hierdie oomblik intens gewalg in die feit dat ek Afrikaans en 'n Afrikaner is. Ek skaam my om saamgehoop te word met sulke kleinlike, haatdraende individue as sekere van die mense met wie ek elke dag moes praat by die fees. Hulle verdien nie voorreg om in hierdie fantastiese land te woon nie.
Ek skaam my om saamgehoop te word met die vraatsugtige heeldagvreters wat net daar is om dronk te word of hulle uitsluitlik wit Afrikaans te verkwansel.
Ek skaam my en ek huil, want die taal en die mense waarvoor ek so hartstogtelik lief is, het 'n hammer en 'n vuis geword om joernaliste, akteurs, kunstenaars, musikante en denkers tot op dieselfde barbaarse vlak as hulleself af te breek.
Ek vra sommer by voorbaat omverskoning aan al die ANDER, opgevoede mense wat ook saam met my die feesterrein moes aanskou.