Presies hoe die Dietse/Engelse erfenis homself versterk het ten koste van ander invloede, in ‘n taal wat fundamenteel nie eenvormig is in samestelling en ontstaan, blyk uit iets soos die volgende: Dat T.T. Cloete deur die literere teoretikus Hein Viljoen in ‘n proefskrif as ‘n simbolis beskryf word. Die gedigte handel oor gewone dinge wat telkens so vervreemdend aangebied word dat die gewoonste aspekte van die lewe in hulle volle potensiële absurditeit nuut voor mens kom staan. En dit word gedoen in ‘n speels-ernstige toon wat ‘n baie spesifieke atmosfeer in die bundel laat ontstaan. Kom kry dit gerus wanneer jy dit weer diekant toe waag. 🙂 Alhoewel Nel se tegniek argeloos voorkom, skryf Müller, het hy by “die beste leermeesters” geleer – spesifiek Ezra Pound en e.e. cummings. Die einde van die huidige proses van toenemende misleiding sal eers aanbreek wanneer Christus ná die sewe jaar lange verdrukking terugkeer aarde toe om die Antichris en sy meelopers te oordeel en te verdelg (Op. 19:19-21).