Hy was ‘n bekende leier in die Reformed Church in Zimbabwe, se ouers het nog die stamgodsdiens van hul gebied aangehang, maar nadat hy as jongman die Here ontmoet het, groei hy te midde van stryd in die geloof, terwyl hy enduit aan sy Meester getrou bly en met volharding vir die uitbreiding van die Koninkryk van God in sy land arbei. Nadat hy eers sendingonderwyser was, word hy van 1933 tot 1935 as evangelis opgelei. In die hoedanigheid werk hy in die gemeente Alheit tot 1941. Van 1942 tot 1943 deurloop hy ‘n leraarskursusen daarna word hy as medeleraar in Makumbe bevestig. Van sy besondere leiersgawes mak die jong inheemse kerk waarin hy geroep was om te staan, spoedig gebruik en reeds in 1943 word hy as die eerste Swart voorsitter van die Gemeenteraad gekies. Nadat hierdie voorlopige breëre kerkbestuursliggaam in 1952 deur die Sinode van die Sjona Geref. Kerk vervang is, word hy in 1961 as die eerste moderator van die kerk in sinodale verband verkies. Tydens die Bosoorlog van die sewentigerjare is hy reeds emeritus, maar nogtans gooi hy sy volle gewig in vir die bearbeiding van die destyds herderlose en deur die oorlogsomstandighede erg ontwrigte gemeente Nyashanu. Dit bring hom regstreeks in aanraking en soms in konfrontasie met die bosvegters en deur die genade van God getuig hy by elke geleentheid moedig en onbevrees vir Christus. Toe dit vir die lidmate onmoontlik word om vir eredienste en die bediening van die sakramente saam te kom, bedien hy die Woord en die sakramente, ten spyte van teenstand en gevaar, by die huise van gelowiges wat dit verlang. Die beëindiging van die oorlog, roep hy die gemeente op om na die Here terug te keer en vir die herstel van hul kerkgebou te ywer. Hiermee was hy nog besig toe hy opgeroep is om in die vreugde van sy Here te deel. Deur die lewe en die arbeid van hierdie voortreflike dienskneg van Hom het God “ŉ padwyser vir die Ned Geref-gesin daargestel om die Koninkrykspad vir ons vandag in Afrika aan te dui!’