As "fowl language" jou uitfreak, maak jou browser toe! Ek het al 'n paar mails van kerk-mense gekry dat my taalgebruik hulle nie aanstaan nie. Die groot stilte | Rachelle Du Bois
Soms word ons gedwing om stil te word omdat alles anders stil is. Daar is ‘n skielike stilte in jou in-boks, en niemand bel jou nie, daar is nie posstukke in die posbus nie. Jou normale aktiwiteite kom tot stilstand want alles en almal wag – vir iets of iemand; vir ‘n gebeurlikheid of ‘n aksie, ‘n reaksie. Maar dis stil.
Dit is ook doodstil binne-in my. En ek wag. Dan kom die woorde van die Oostenrykse digter en filosoof by my op: “You need not leave your room. Remain sitting at your table and listen. You need not even listen, simply wait. You need not even wait, just learn to become quiet, and still, and solitary. The world will freely offer itself to you to be unmasked. It has no choice; it will roll in ecstasy at your feet.”
Meteens hoor ek my storie na my roep – die karakters wink en praat met my, met mekaar. En ek sien die verhaal voor my oopvou soos ‘n voetpad deur ‘n koel woud; nog sonder die einde in sig, maar ek word treë vir treë vorentoe geroep en voor ek tot stilstand kom, wink die volgende gebeurlikheid skelm tot ek vinnig woorde vind om daar te kom; dan die volgende en die volgende. Opwindend, heerlik, bevrydend!
En dit deur stil te word en te wag!
Nou hoor ek die duiwe en die voëls en die suising van die ligte wind. Die son en die lug is skielik op hierdie dag verblindend helder – dis herfs! Die wit iceberg rose in die tuin roer saggies en vra om gesny te word.
← Oor skrywers en boeke
Nuut: Vervolgverhale →