Video: JADENU® (Deferasirox Tablets)
2019 year - Jadenu pictures
Jadenu forecasting photo
Jadenu new pictures
Watch Jadenu video
Communication on this topic: Jadenu, jadenu/ , jadenu/
Editor’s Pick: Cool Jewelry Made From Repurposed VintagePieces
Date: 05.12.2018, 18:34 / Views: 62545 Koningsdag 2016 in De Kwakel | Stichting de Kwakel toen en nu
U bevindt zich hier: Home // Fotoalbums // 2016 - Koningsdag (AV)
2016 - Koningsdag (AV) Dames Zwarte Maripé Enkellaarsjes met hak 19270
Home :: Dames :: Enkellaarsjes :: Dames Zwarte Maripé Enkellaarsjes met hak 19270
Dames Cognac Guess Sandalen met sle...
Dames Blauwe Gabor Sandalen met hak...
Model: Dames Enkellaarsjes 03831
Dames Blauwe Floris van Bommel Sneakers 85130
Dames Witte Michael Kors Sneakers LOLA SNEAKER
Dames Beige Mephisto Sneakers ANTONIA BOA Jun | 2017 | MaanKind
‘n Suurlemoen is darem ‘n lieflike vrug, hy is glad en mooi en kleurvol, maar hy staan sy man. Sy skil se olie is pikant, sy sap het byt. Demp hom met ‘n strooisel sout en so ‘n skyfie suurlemoen met skil en al na ete is heerlik. Gegewe jy het dit met jou eie hande in jou eie kombuis gesny bygesê, ‘n moeë suurlemoenkwart in ‘n restaurant tel nie.
Omdat ons baie rremolata eet, het ek dikwels meer suurlemoen as skil en dit is teen my grein om goed net weg te gooi. Verál as daardie suurlemoen-sonder-skil in ‘n plastiekbakkie in die yskas beland en daar bly lê totdat ek skuldig voel as hy blou begin skyn en dit dan weggooi.
Vanaand was MaanMan lus vir gekrummelde hoenderborsrepies met gremolata.
Gremolata: In gelyke hoeveelhede, meng vars knoffel wat jy deur die knoffelpers druk, fyngesnyde pietersielie en suurlemoenskil. Bedek met olyfolie. Maak genoeg vir ‘n paar keer se eet, more is dit nog lekkerder.
Nou ja, boeremeisies se deug word gelukkig nie meer gemeet aan deeg wat goed rys, of spensrakke vol blink rye ingemaakte vrugte en konfyt nie. Ons kook nou vir die lekker.
As daar ‘n suurlemoen of twee is met afgeskraapte skil, sny ek dit deesdae in dun skywe. Pak in ‘n wyebekfles en strooi growwesout oor elke lagie. Sny ‘n paar knoffelhuisies middeldeur en pak tussenin. Vul met olyfolie. Vergeet dit nou vir ‘n paar weke in die yskas.
So ‘n skyfie gepekelde suurlemoen is heerlik by hoender of vleis. Drup van die olie (dit word dik in die yskas) oor enige kos of slaai. My ontbyt is dikwels ‘n slaai gemaak van ‘n avokado in blokkies gesny, twee skywe van hierdie suurlemoen in klein stukkies gesny, gekrummelde feta daaroor, ‘n paar olywe, bietjie ekstra van die olie en ‘n strooisel tuisgemaakte Dukkah.
Probeer dit. Jy sal altyd twee bottels in verskillende stadiums van beleënheid in die yskas hê as jy dit eers geproe het. Dit hou vir maande.
22 Thu Jun 2017
So dikwels voel mens mos so stokalleen en verlate, so asof jy net in die niet wil verdwyn. Niks is regtig fout in jou lewe nie, jou mense is om jou, maar jy wens hulle was nie. Alles lyk doelloos, niks voel reg nie.
Wanneer jy so voel, is die laaste ding wat jy wil hoor, hoe bevoorreg jy is. Hoeveel swaarder ander kry, hoeveel seer daar rondom jou is. Dit wéét jy, maar op daardie oomblik hoef niemand jou daaraan te herinner dat jou lewe eintlik baie rooskleurig is nie. Jy wil jou kop toetrek en met niemand praat nie en niemand sien nie, wat nog te sê van iets doen! Dit is die tyd om ‘n paar stille trane te stort, sonder enige rede, dat jy die gif uit jou lyf uit ween.
As ons mekaar hierdie kortstondige swartgalligheid gun, mekaar uitlos om verdrietig te voel net omdat ons wil, waai dit ook baie vinniger oor.
Wat noem ons hierdie toestand? Nee, dit is alles behalwe depressie. Ons ly net ‘n bietjie aan menswees.
Wanneer jy weer verskyn uit dieselfde dieptes waarin jy wou verdwyn, sonder dat jy noodwendig iets gedoen het aan hierdie toestand, dan besef jy dat jy maar net mens is. ‘n Mens wat funksioneer in terme van ander. Jy is deel van jou kringe, werk, vriende en familie. Jy speel baie rolle, vir baie mense. Jy IS baie dinge, vir baie mense. Sou jy alleen op ‘n eiland woon, sou jy met dieselfde sorg aantrek, grimeer, tafeldek en oorringe dra? Ons doen hierdie dinge uit respek vir onsself, vir wie ons is, maar ook vir wie ons is binne ons kringe. Ons word gedefinieer vir wie ons is, soos wat ons optree teenoor ander. Dis darem ook ‘n goeie ding dat mens nie is wat ander mense dink jy is nie, dat jy meer is as die persepsie van hoe ‘n ander persoon jou sien.
Hierdie stelling slaan my op my maag, want Oscar Wilde kon netsowel hierdie stelling vandag gemaak het. Maar tog: No man is an island.
– John Donne (1572-1631). Devotions upon emergent occasions and seuerall steps in my sicknes – Meditation XVII, 1624
Ek kan jou help! Regtig?
20 Tue Jun 2017
Ter wille van dié van julle wat my nie goed ken nie, ek is wat bekend is as ‘n ‘sterk vrou’. Emosioneel, en toe ek jonger was fisiek ook. Ek kan dit vat! Hetsy verantwoordelikheid, werk, pyn of swaarkry. Maar ongelukkig is dit mos so dat mens altyd vir die hele wêreld en sy broertjie ook verantwoordelik voel … Deesdae het ek darem geleer om te kan Nee sê. Maar dis maar ‘n onlangse ding.
Daar is iets waaraan ek altyd heimlik dink, maar as Sterk Vrou kan ek immers nie dat ander hiervan hoor nie? Ek wil net vir een week geen, maar géén verantwoordelikhede hê nie. Ek wil voor gesorg word en getroetel word. Nou troos en troetel is nie woorde waarmee ek grootgeword het nie en dit is nie woorde wat op enige tydstip van my lewe deel was van my dag nie. Soos sus Slakkelak tereg sê: “… maar in ons huis het mens klaar gehuil en dan opgestaan en aangegaan. Nie drukkies en jammer en sulke goed nie. Jy tjank klaar en dan staan jy op.”
Om een of ander rede is ek nie die soort vrou wat getroetel word, of voor gesorg word nie. Ek sorg. Ek neem mede-verantwoordelikheid. Ek doen die admin en die banksake. Die belasting. Die liewe MaanMan, bless his slimme soul, kom nog van die ou skool, waar die sekretaresses (dit was nog voor die tyd wat hulle PA’s genoem was) alles gedoen het. Die base het mos net die besluite en die dinkwerk gedoen.
Maak geen fout nie, MaanMan doen al die swaar werk in ons huis, en hy bring sy kant 200%, maak die koffie en pak die skottelgoedwasser uit. Hy is netjies op homself en sy omgewing. Dan kan hy nog intelligente gesprekke voer ook. Hy is (meestal) ‘n plesier om aan my sy te hê, maar hy sien my as ‘n vennoot, die sterk vrou en mens wat ek is. Tog kan ek nie help om soms te dink ek wil ook soms oor niks hoef te dink of te besluit nie.
So kom ek uit daardie moeilike generasie, waar vrouens begin werk het. Emansipasie het ons ‘n raw deal gegee, maar dit het ons sterk gemaak. Ons was vrou en werker. Ons moes – en kon ook – alles doen. Maar ai, dit lyk darem soms so lekker as mans so storm om die hulpelose wesens te hulp te snel!
Miskien kan ek so ‘n hulpelose wese wat getroetel word wees in ‘n volgende lewe, sonder ‘n opinie van haar eie? Maar net kortstondig dink ek… Ek sal waarskynlik een van daardie demure maidens wees wat vir jare lank geheimsinnig glimlag en dan een goeie dag genoeg gehad het en dan strip en ‘n gifmoord of iets uitvoer, of iets lekker bloederig.
“Men have loved to dwell … on the demure maiden whose inevitable reply is: Oh, yes, if you please, kind sir! The demure maiden, the demure spouse, the demure mother this is still the ideal.“ – DH Lawrence
“Demures might not be rich, intense or vivid in colour, but they do have a place in the herbaceous border of life. They are those small blushing flowers in the front nodding prettily away. It is only when you dig them up you find their long tenebrous roots have strangled every other plant in the bed.” – Lin Sampson
Telkens as ek iets maak, wil MaanMan weet wat dit is of waar ek die idee kry. Nou soek ek ‘n naam vir hierdie heerlike groentegoedjies wat ek gisteraand gemaak het. Dit herinner sterk aan iets wat ons in San Francisco geëet het by een van die Indiese, Pakistani of Afghaanse restaurante waar ons geëet het, maar geen menu wat ek Google, gee ‘n naam daaraan nie. Ek het gedink dit was by die een waar ons in Fremont was, die Afghan Kabob, waar ek my verbeel het ek eet in Abe’s Kabob, wat Abdullah in Khaleid Hosseini se And the Mountains Echoed begin het. Dis is nie roti, paratha, bhaji, dosa, bolani of enige ander snaakse broderige ding nie, en dit voel vir my hierdie kossie verdien ‘n naam.
Daar was gisteraand bietjie souserige oorskietvleis, eintlik te min vir ‘n ete, maar omdat ons nie aartappels of rys eet nie, moes ek iets soek wat die ander groente bietjie lyf gee. Terselfdertyd was ek te lui om klomp soorte groente te maak, en wat sou nou pas by bietjie oorskietvleis, wat lyf het, en boonop vars groente in ons mae sit?
Ek het die pakkie chickpea flour uitgehaal, ‘n ui fyngekap en toe gebeur hierdie een sommer self toe ek kyk watse ander vars groente daar is. Toe een skyf butternut en ‘n handvol baby marrows in baie klein dobbelsteentjies opgekap, meer met kleur as smaak in gedagte.
Die slapperige degie bestaan net uit chickpea flour met yswater aangemaak, met ‘n halwe teelepel bakpoeier, sout, ‘n paar vlokkies droeë chillie en ‘n lepeltjie harissa poeier. Die koekies word gebraai net in ‘n paar druppels olyfolie, meer om die pan te smeer as iets anders.
Die geure het gelukkig lieflik getrou, dit was sag en geurig en het heerlik gewerk met die souserige oorskietvleis wat ook fyngekap en in die sous warm gemaak is. Elkeen het ‘n klein bakkie vleis gekry, met hierdie koekies wat jy gebruik om dit so te skep en te hap. Hierdie kos smaak mos beter as jy dit soos in Indiese restaurante met jou hand eet.
Ons het saamgestem dat hierdie herhaal moet word en dat ons dit vir Riana moet maak, ons vegetariese vriendin. Ons het net nie geweet dit gaan so gou wees nie … Sy was vanoggend hier vir ontbyt, en raai wat het sy by haar roereier gekry? Hierdie keer met fyngerasperde kaas oor, en netjies met messe en vurke geëet.
Nou het ek ‘n probleem. Dis is nie roti, paratha, dosa, bolani of enige ander snaakse ding nie, en dit voel vir my hierdie kossie verdien ‘n naam en nig Google het nie raad nie. Wie kan help?
Edit: Danksy my vriendin Dolla Junius, weet ek nou wat ek hier beskryf, word Pakoras genoem in die Pakistani cuisine. Hierdie is dus nou bekend as Boere-Pakoras! Wat is ‘n mens nou sonder vriende wat slimmer is as jy?
Seekos met suurlemoen
Posted by MaanKind in Ek kook en jy geniet
Tipies het ek gisteraand geen idee gehad wat ek gaan maak nie, maar omdat daar twee blikkies seekos in die kas was, het ek gedink seekos van ‘n aard. Die baby clams op hulle eie is te clammerig en die krap, lekker soos krap is, te krapperig. Met die garnale by, het al die smake iets gesoek om dit bietjie te laat trou. Toe nooi vriend Deon homself vir ete en toe gebeur die volgende, terwyl hulle die eerste bottel wyn oopmaak:
Braai een groot stuk stokvis en een gerookte kipper liggies in botter en vlok in ‘n vlakkerige oondbak. Enige gerookte vis soos salm sal ook werk, selfs ‘n stukkie haddock. Alles verder kom nou in lagies bo-op. Gooi die brine af en pak clams en krap op die vismengsel.
Braai ‘n ui in olyfolie tot sag. Sny solank een medium patat in dobbelsteentjies en stoom in ‘n pan met net ‘n teelepel water tot amper sag. (Ignoreer die verbasing van twee mans van oorkant die kombuistoonbank af oor die patat wat in die seekos gaan. Patát?!? Ja, patat.)
As die uie amper sag is, braai ‘n paar gesnyde knoffelhuisies daarby. Die patatblokkies kom bo-op die vis en dan die uie en knoffel. Braai nou die garnale vinnig oor hoë hitte in botter en strooi dit oor die ander kos. Garnale laaste omndat dit die mooiste is!
Al die kos word apart gesout soos jy aangaan. Krap nou met ‘n zester suurlemoenskil bo-oor en druk die sap van ‘n halwe suurlemoen eweredig oor die bak uit. Een boksie room oor alles, en dan gaan hy in die oond , op so 180 grade.
Laat skink intussen vir jou nog ‘n glas wyn in.
Hierby het ek net die halwe butternut in skywe gesny, gaar gestoom in ‘n pan en in botter gebraai en ‘n eenvoudige slaai van avokado, suurlemoensap, olyfolie met rocket uit die kruiebak en geroosterde pampoenpitte en tamatiekwarte vir kleur.
11 Sun Jun 2017
Pragtige herinneringe wat ook deel was van my kinderjare, hoewel myne bietjie anders is. Ek onthou hoe hulle my geterg het toe ek klein was, en my Cheeky genoem het. Oom Chris het ook my vlegsels se linte (onthou Ma het altyd mooi linte ingebind) aan die lemoenboom vasgemaak. Ek was seker maar vier of so, want toe ek op vyf skool toe is, was my hare kort en nooit weer laat groei nie.
En dan Frans se kuiers.
Hierdie mense was eenvoudige, doodgewone Boeremense. Uiters konserwatief. Hardwerkend. Eerlik. Godvresend. Bemind. Gelief. Elkeen…
Ek het jou nodig! Regtig?
06 Tue Jun 2017
Die afgelope paar dae het ek baie gedink hoe ‘n paar vriende die verlies van ‘n lewensmaat op verskillende maniere verwerk. Elke mens se drome, prosesse en hantering van situasies verskil so. Ons ken die teorie van hoe dinge vir onsself werk, ons het selfs antwoorde vir ander, totdat ons gekonfronteer word met einste situasie.
Ons is lief vir ons lewensmaats, ons is bly vir mekaar, ons is trots op mekaar, ons steun op mekaar en ons óndersteun mekaar met dinge. Ondersteun beteken vir my dat ek kortstondig ‘n ondergeskikte rol speel en my eie behoeftes tweede stel, ter wille van die ander een, dit beteken definitief nie dat ek onder gaan lê vir iemand om op te trap nie.
My lewe en my uitdagings maak perfek sin, ons pluis die lewe, die dood en alles tussenin elke dag oor ‘n kan koffie uit, maar midde-in die situasie moet jy my nie herinner wat ek behoort te dink of te voel nie, dan vlieg my handles af en ‘n ontploffing volg.
Watter rol speel ons dus vir mekaar, in watter opsig het ons mekaar nodig? Gaan ons ooit regtig weet, gaan ons dit ooit werklik waardeer voordat dit te laat is en jy die verlies van jou lewensmaat moet verwerk?
Forearm Cossed Fang #polepoweracademy #forearmstands #forearmcrossedfang #sixtyplus #fitover60 #oversixtyandfit… twitter.com/i/web/status/1…♥ ♥ ♥	42 minutes ago
Some of the last beginner moves ticked off ✔️ #jasmine #feather #stagwristseat #sixtyplus #fitover60… twitter.com/i/web/status/1…♥ ♥ ♥	46 minutes ago