Jeff Saward definieer ’n doolhof as volg: “To qualify as a maze, a design must have choices in the pathway” (2002:8). ’n Doolhof se doel is om ’n raaisel op te los; daar is verskeie ingange, sommige loop dood en die pad na binne is nie noodwendig die uitgang nie. Tydens my laaste bundel kon ek my biologiese ma se spore naloop. ‘Ma se graf’, Aletta Johanna se huis’ en ‘Ma se erflating’ vertel iets hiervan. In die afgelope paar jaar het hy byvoorbeeld die tradisionele vertoonruimtes van die Tate Modern in Londen en die Museum van Moderne Kuns in New York bevraagteken deur bloot in te stap, met ‘n geraamde skildery van sy eie werk onder sy arm, en self sy kuns langs meer gevestigde kunstenaars sin op te hang. Gelukkig het hy nie sy sproeikan in die Tate Modern ingeem en iets direk op die mure gesproei nie! Hy is astrant, ja, maar terselfdertyd geen vandaal nie.