Op 19 April 1951 het die bogenoemde beamptes en boere die kampe van mnr. Fourie besigtig en ook die vliegveld op die dorpsmeent waar 'n betreklik groot oppervlakte 13 jaar gelede geheel-en-al van noorsdoring skoongemaak is. Rondom die vliegveld, wat nie afgekamp is nie, staan die noorsdoring nog ruig, en die geheel word betreklik swaar bewei. Gelukkig vir die doel van die ondersoek is die vliegveld sedert sy stigting feitlik nie deur vliegtuie gebruik nie en is die veld dus nie daardeur versteur nie.
Ten slotte word mnr. Fourie bedank vir die proewe wat hy. uitgevoer het asook vir sy welwillende hulp en samewerking met die ondersoek. Die belanghebbende boere van Jansenville word ook hartlik bedank vir hul vriendelike ontvangs en die nuttige besprekings wat gevoer is. Hul belangstelling in hierdie sake word op prys gestel.
Afgesien van sy voortreflike eienskap as droogte- en aanvullende voer, wil dit voorkom asof die noors 'n soortgelyke voordeliger uitwerking op die veld uitoefen as die doringlose turksvy; as gevolg van sy windbreek effek, dien dit die goeie doel om winderosie en waterverlies deur verdamping teen te werk. Deur sy skadu op die grond te werp, word die grondoppervlak vermoedelik ook koeler gehou.
Die noors besit vermoedelik ook, net soos die doringlose turksvy, 'n voortreflike spaarsame waterhuishouding. Die plant, met sy vlak wortelstelsel, is in vermoë om 'n geringe neerslag reën feitlik onmiddellik te benuttig en in die plantweefsels op te gaar waarop die plant dan verder teer. Grondvog wat op die wyse gebruik word, sou heel waarskynlik vir die gewone veldplante deur verdamping verlore gegaan het. Die noors, asook die turksvy, gebruik dus skynbaar oortollige sowel as klein hoeveelhede vog wat die ander plante nie in staat is om te gebruik nie. Aktiewe mededinging om water tussen noors en die ander veldplante word dus grootliks uitgeskakel.
Dit skyn dan die verklaring te wees van die resultate van die bogenoemde ondersoek, naamlik dat, in plaas van 'n moontlik verwagte vermeerdering in die ander veldplante as gevolg van die uitkap van die noorspolle, 'n mate van agteruitgang eerder plaasgevind het. Dit beklemtoon ook die toestand in die Karoo waar die stryd om 'n bestaan tussen plante eerder om vog as om groeiruimte gevoer word. Dis juis omdat die beskikbare oppervlaktes waarop plante kan groei die beskikbare vogvoorrade ver oorskry dat die plantbedekking van die Karoo so yl is en waarom vetplante, wat (weens hul eienaardige waterhuishouding) skynbaar nie met die ander veldplante regstreeks om water meeding nie, 'n bestaan in die veld kan voer sonder om afbreuk aan die ander plante te doen.