Dit is oor hierdie “boek” wat Dawid in Psalm 139 van praat waaroor ons “rekenskap” moet gee. God het ‘geskryf’ deur elke persoonlike besonderheid van elke dag vooruit te bepaal om te gebeur op die bestemde sekonde, minuut, uur. Ons doen dit dan alles presies soos bepaal. Ons deelname is dus kardinaal in die proses. Ons sal elkeen oor sy persoonlike deelname in ons eie “boek” rekenskap gee. In ons tyd van oordeel sal die boek van ons eie lewe geopen word en ons sal alles beter verstaan. God se oordeel is dus iets positief as ons reg daarna kyk want Hy leer deur die oordeel van God se dade in ons lewens. Die oordeel is egter ‘n baie pynlike proses vir ons ou mens want die oordeel van God is die totale uitwissing van die ou mens van vlees:
Open 21:1-6 En ek het ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde gesien, want die eerste hemel en die eerste aarde het verbygegaan; en die see was daar nie meer nie. 2 En ek, Johannes, het die heilige stad, die nuwe Jerusalem, sien neerdaal van God uit die hemel, toeberei soos ‘n bruid wat vir haar man versier is. 3 En ek het ‘n groot stem uit die hemel hoor sê: Kyk, die tabernakel van God is by die mense, en Hy sal by hulle woon, en hulle sal sy volk wees; en God self sal by hulle wees as hulle God. 4 En God sal al die trane van hulle oë afvee, en daar sal geen dood meer wees nie; ook droefheid en geween en moeite sal daar nie meer wees nie, want die eerste dinge het verbygegaan. 5 En Hy wat op die troon sit, het gesê: Kyk, Ek maak alles nuut. En Hy het aan my gesê: Skryf, want hierdie woorde is waaragtig en betroubaar. 6 En Hy het vir my gesê: Dit is verby! Ek is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde. Aan die dorstige [die ou Adam] sal Ek gee uit die fontein van die water van die lewe [Jesus Christus], verniet.
Alhoewel ons almal skuldig is, is God se oordeel egter baie persoonlik en intiem. Dit is ‘n ervaring wat ALLES in ons eie lewens aanspreek en vir ewig verander. Dit is die tyd wat die ou mens in ons gevul word met diepe vrees en bewing want sy tyd is verby.
Die vlamme en die vuur is verwysend na Sy Woord. God en Sy Woord is inderdaad ‘n verterende vuur wat alle vleeslikheid in ons sal oordeel en uitwis:
Daniël beskryf God se troon ook in terme van vuurvlamme. Weereens is hierdie geestelike woorde. God sit nie letterlik op ‘n soort stoel nie. God is gees en het nie menslike anatomie nie (Joh 4:24). Die mense met die groot woorde noem dit “antropomorfisme”. Ons gee God menslike eienskappe om Hom verstaanbaar te maak vir ons natuurlike denke. Die Skrifte is op baie plekke so geskryf deur na dinge in ons leefwêreld te verwys [“die skepping van die wêreld”] om die geestelike begrip [“die onsigbare dinge”] vir ons duidelik te maak:
‘n Koning se troon verwys na die plek vanwaar Hy bevele gee en heerskappy uitvoer. God se troon is Sy ‘plek’ vanwaar Hy oor almal regeer:
God se troon is IN Sy kinders – Sy kerk – “Sy erfdeel onder die heiliges”. Dit is hulle wat Hy eerste oordeel:
Psa 9:8 Maar die HERE sit vir ewig [Hebreeus: “ôlâm” = tydperk]; Hy het sy troon reggesit vir die oordeel.