Olyfbruin eikehout: beskrywing en foto, oorsake van uitwissing, eetbaar of nie * Ander
Een van die seldsame verteenwoordigers van die sampioenkoninkryk is die olyfbruin Dubovik. Daarom is hy 'n baie welkome trofee vir liefhebbers van stil jag. Ons gee 'n gedetailleerde beskrywing met u foto onder u aandag.
Voorkoms en struktuur
Boletus luridus (hy is 'n olyfbruin Dubovik, Poddubnik, bruise, vuilbruin Boletus) - dit eetbare (dit wil sê, bevat 'n klein hoeveelheid giftige stowwe) sampioene wat tot die genus Borovik, die Boletov-familie, behoort en behoort tot die tweede kategorie ten opsigte van voedings- en smaakkwaliteit.
Het jy geweet? As Dubovik gekook word, word die water 'n donkerblou-groen kleur. Dit is nie die moeite werd om bang te wees nie, want dit word nie verniet genoem nie.
Die vrugliggaam agarikoïed bestaan ​​uit 'n hoed en bene. Gymenofoor (onderste deel van die hoed) - buisvormig, poreus. Sy hoed is ongeveer 20 cm in deursnee, hemisferies of konveks, in die groeiproses kan dit meer plat word, soortgelyk aan 'n kussing.
Die kleur van die hoed kan verskil, maar dit is basies liggroen met 'n bruin tint. Die vel van die hoed is fluweelsag, droog, in nat weer kan dit slym word. As u daaraan raak, sal donker merke op die oppervlak bly.
Die vleis is geel-suurlemoen, dig. Met 'n kinkel kry hy eers 'n blou kleur, dan 'n bruin kleur.Die smaak en reuk word nie uitgedruk nie. Die buise is eers geel, met 'n olyf- of groen kleur, hulle is los, tot 3,5 cm lank. Die porieë is klein, rooi, as hulle gedruk word, word hulle blou.
Belangrik! As u na die inname van sampioene baie dors is, braking of diarree het, hartkloppings het, of koors het, moet u onmiddellik mediese hulp inwin.
Tussen die hoed en die buisvormige laag is daar 'n merkbare rooi laag as dit gesny is. Die voet is in die vorm van 'n spil, groei ongeveer 15 cm lank en 6 cm in deursnee, met 'n knolagtige seël aan die basis en smal naby die hoed, van 'n digte konsekwentheid. Die kleur is oranje-geel onder die hoed en rooibruin onder.
Bedek met 'n gaaspatroon met konvekse langwerpige lusse van bruin of rooi. Die spore is klein en glad, in die vorm van 'n spil, 'n rooibruin kleur. Spoorpoeier kan olyf tot bruin wees.
Die kleur van die swam verander met ouderdom: 'n hoed van liggeel tot donkerbruin, met geelrooi rande; die voet in die middel kan rooierig word en aan die basis groen word.
Waar groei en versprei hulle?
Olyfbruin Dubovik is 'n hitteliefde verteenwoordiger van die koninkryk van sampioene. Dit groei op kalkgrond in bladwisselende en gemengde woude., minder gereeld in konifere, in goed beligte en warm plekke. Die voorkeur word gegee aan eike-, beuk- en lindbome, wat soms naby berkies groei.
Het jy geweet? Hierdie spesie is eers deur die Duitse botanikus-mikoloog Ya.G. Schaeffer, in 1774.
Basies kan dit selde in Europa, die Kaukasus, minder gereeld in die suidelike deel van die Verre Ooste en Wes-Siberië voorkom, maar dit gebeur in die Leningrad-streek. Onder bessies groei in die Krasnoyarsk-gebied. Die vrugtydperk val op Julie - September, die hoogtepunt van rypwording in Augustus. Onder gunstige weersomstandighede kan dit in Mei verskyn, en in die herfs groei tot Oktober.
Die beste tyd om Bolets te versamel is vroeër in die oggend, gedurende hierdie periode is hulle vars en elasties, wat hulle langer langer vars kan hou.
Redes vir uitwissing
Volgens wetenskaplikes het hierdie spesie skaars geword vanweë die menslike faktor. Onbeheerde massa-versameling, ontbossing en omgewingsbesoedeling is die belangrikste oorsake van die uitwissing van hierdie soort sampioen. So, byvoorbeeld, is Duboviki in 2012 in die Rooi Boek van die Krasnoyarsk-gebied gelys.
Hierdie sampioene is ryk en ryk aan chemiese samestelling.
koolhidrate - fruktose en glukose;
vette - versadigde en poli-onversadigde vetsure, kampesterol;
minerale - natrium, kalium, kalsium, sink, fosfor, magnesium, yster, koper, selenium, mangaan;
vitamiene - C, D, folium, pantoteense en nikotiensuur, tokoferol, kalsiferol, ens .;
aminosure - leucine, glycine, lysine, arginine, ens.;
antibiotika - boletol.
Aangesien die samestelling van Poddubnik 'n klein hoeveelheid giftige stowwe bevat, moet dit behoorlik hittebehandel word voordat dit gekook word.
Spoel die skoongemaakte sampioene deeglik onder lopende water.
Drup in kokende soutwater, kook dit vir minstens 15 minute.
Dreineer dan die sous (gebruik dit in geen geval vir kook nie, want dit bevat 'n groot hoeveelheid gifstowwe).
Spoel die sampioene weer goed onder lopende water en druk in.
Giet koue water, laat kook, kook vir minstens 5 minute.
Dreineer die water, spoel die sampioene uit en kan gaar word volgens die resep.
Belangrik! Om vergiftiging te voorkom, word hierdie sampioene nie aanbeveel vir gebruik saam met alkohol nie.
Gebruik dit in kook- en medisyne
Na die hittebehandeling kan die Poddubniks gebraai, gepekel, geblik, gedroog word, ens. Dit word gebruik om kaviaar, bolletjies-bolaag te maak en heerlike soffels en soppe te berei. Aanhangers van sampioensoorte sal sekerlik hul toepassing vind.
Die genesende eienskappe is te wyte aan die ryk chemiese samestelling:
normalisering van bloeddruk en die kardiovaskulêre stelsel as geheel;
die skoonmaak van die liggaam van gifstowwe en bederfprodukte;
stimulering van die immuunstelsel;
die verbetering van die toestand van die epidermis, hare en naels;
verhoogde krag en seksuele begeerte;
stimulasie van wondgenesing.
Dubovik bevat boletol, 'n antibiotikum wat gebruik word in die stryd teen bakterieë wat help met algemene swakheid en naarheid.
Versamel sampioene korrek, sny dit versigtig met 'n mes sodat die misel nie bederf word nie. Wees in die bos, wees versigtig, want in die ruigtes kan slange of wilde diere voorkom. As jy die trotse eienaar van so 'n skaars sampioen soos die olyfbruin Dubovik geword het,hou by kookreëls en geniet u gunsteling resepte.