Image deur Steve Buissinne van Pixabay
Net so, ons het jare spandeer om ons liggaam te mishandel, oorgewig, rugpyne, moegheid, lae energie ens. Te skep. Ons verwag dat die dokter, geneser of berader sal kom en met 'n paar magiese woorde of remedies, herstel ons dadelik. Vir jare het ons dokters toe gegaan, ons ongesteldhede verklaar en verwag dat 'n pil of kombinasie van pille en chirurgie dit alles sal versorg. As die dokter dit waag, stel ons voor dat ons siekte psigosomaties is, deur te sê Dit is alles in jou kop..., ons het verontwaardig geword en het dadelik besluit dat hy 'n kwak was en "wat weet hy hoe dan ook ..."
Deesdae met die herlewing van 'genesers', bly die tendens voort. Ek sien dit in my eie houding oor my 'dinge' en my lewe. Dit is dieselfde ou ding. Ons kweek genesers vir twee redes. Een, niks anders het gewerk nie. Twee, dit mag die toverstaf wees waarna ons soek. Bevestig my! Laat ek myself op die geneser se tafel lê en goed gemaak word! Ons vra ... "Sal dit werk?" asof, weer, is iemand anders besig om vas te stel en ons is bloot omstanders.
Wie kan regtig ons probleem oplos?
Dit lyk asof ons na ons liggame en onsself kyk, op 'n bietjie dieselfde manier as ons na ons motors kyk. Ons neem ons motors na die werktuigkundige en verwag dat die werktuigkundige dit regstel. Tog, laat ons hierdie analogie een stap verder neem. Sodra die werktuigkundige ons motor herstel het deur dele wat gebreek of nodig was te verander, wat kom volgende? As die probleem was dat ons die motor mishandel, en as ons dit doen, sal die probleem terugkom.
Dieselfde ding met ons. Die probleem is nie eintlik die fisiese manifestasie nie, soos in die hoofpyn, rugpyn, stres, sinusprobleem, spysvertering, ens. Die probleem is hoe ons hierdie dinge in die eerste plek skep - en die probleem kan nie deur iemand anders bepaal word nie. onsself.
Is die probleem regtig hoe lyk dit?
As ons 'problematiese situasie' lê in die feit dat ons oorgewig is of ly aan spysvertering omdat ons nie behoorlik eet nie, is dit die saak wat ons moet aanspreek. Dit herinner my aan 'n grap wat ek gelees het, en ek parafraseer:
'N Man het ernstige pyn in sy skrotum gehad. Die dokter het chirurgiese verwydering van die man se testikels aanbeveel. Na al die pyn was so intens dat dit die moeite werd was - as dit sou 'regmaak'. So het die operasie plaasgevind, en seker genoeg het die man nie meer pyn gehad nie. 'N Paar maande later stap hy in 'n winkel en sien sy gunsteling soort jeans te koop. Hy was gereed om 'n paar paar te koop toe die verkoopsman opgemerk het: "Dit is 'n paar mooi jeans. Maar die manier waarop hulle gebou word, sal jou 'n ernstige pyn in die balle gee. Ek beveel hulle nie aan nie."
Morele van die storie? Die simptoom (die pyn) was nie die probleem nie. Die pynlike testikels was nie die oorsaak van die probleem nie. Die stywe, swakgemaakte jeans was.
As ons verwag dat die probleem magies verdwyn sonder om die oorsaak aan te spreek, doen ons dieselfde ding as hierdie man ... dink dat ons gedrag niks met ons probleem te doen het nie.
Dit sal beslis wonderlik wees as ons net die verantwoordelikheid vir ons lewens, en ons pyne en pyn, na iemand anders kan omdraai. Dit werk egter nie so nie. Toe ek beradingswerk gedoen het, het ek my kliënte (en voornemende kliënte) herhaaldelik vertel dat ek hulle insigte en gereedskap kon verskaf, maar ek kon nie die werk vir hulle doen nie.
Ons is verantwoordelik om die veranderinge in ons eie lewe te maak - wat verander die resultate wat ons kry. Om te verwag dat iemand ons regmaak, is om van hulle te verwag om ons lewe vir ons te leef. Onthou, ons het dit dalk herhaaldelik in ons verlede gedoen. Ons het die verantwoordelikheid vir ons besluite oorgedra aan ons ouers, ons baas, ons man / vrou, ons vriende, die regering, onderwysers, selfs vir ons kinders. Dit is immers makliker om iemand anders die risiko te neem om 'n besluit te neem ... en as dit nie uitwerk nie, is dit nie jou skuld nie. Is dit?
Ons het die probleem in die eerste plek geskep
Die grootste onderrig in die 'nuwe gedagte'-beweging is dat ons verantwoordelik is vir ons realiteit. Wat ook al in ons lewens plaasvind, ons het dit geskep, dit aangetrek, of dit toestemming verleen om daar te wees. Selfs die onderrig dat 'alles is ons spieël' ondersteun die feit dat ons verantwoordelik is vir wat ons sien en ervaar.
O, darn! Dit was soveel makliker as ons almal anders kon blameer. Ons hoef niks te doen oor alles wat ons pla, want dit was iemand anders se skuld. Ons het niks daarmee te doen nie. Wel, die goeie nuus is dat dit ons skuld is.
Wat? Ja, dit is goeie nuus. Die woord fout word immers eenvoudig omskryf as "verantwoordelikheid vir iets verkeerds". Dus, as daar iets fout is in ons lewens en behoeftes moet vasstel, dan is ons verantwoordelik, en dit is goeie nuus. As ons verantwoordelik is (kan reageer) dan kan ons dit regmaak. Ons hoef nie te wag vir iemand anders om dit te doen nie .... geen Prins Charmante, geen Fairy-ouma, geen super-geneser of dokter.
Ander kan ons insigte gee, kan voorstel wat ons kan doen, en kan ons selfs morele ondersteuning gee om te doen wat ons moet doen. Tog, die bottom line is dat ons dit self moet regmaak. Ons en alleen ons kan ons houdings en ons gedrag verander en verantwoordelikheid neem vir die verandering van wat ongebalanseerd is in ons lewens.
Wie is hier verantwoordelik?
Baie mense na 'n 'genesing' of beradingsessie sal vra: "Dink jy dit gaan werk?" - die verantwoordelikheid vas te lê om dit beter te maak op iemand anders. Enige veranderinge wat ons in ons lewens wil hê, moet ons onsself doen.
As jy ongelukkig is by jou werk, dan is jy die een wat 'n verandering moet maak ... jy verander jou gesindheid, jou verwagtinge, jou gedrag of verander jou werk. As jy onvoltooid voel, dan is dit nie die antwoord om daar buite te gaan soek na 'n nuwe liefde of 'n nuwe uitdaging om jou te vervul nie. Die antwoord lê daarin om binne te kyk en die bron van daardie gevoelens te vind en die probleem aan te spreek.
Dit is maklik om onsself reg te stel wanneer ons verantwoordelikheid neem en die feite in die gesig staar. Dit is ons lewe! Ons het jouself in hierdie gemors gekry, en net ons kan jouself uitkom - miskien met 'n bietjie hulp van ons vriende (beide om in en uit die gemors) te wees, maar ons moet tog die werk doen om die probleem op te los. Om anders te verwag, verwag dat Prince Charming of die Fairy-Godmoeder ons binnesenter en red. Dit is goed en dwaas om Hoër Magte en Vriende te vra vir hulp, maar ons moet deelneem en ons moet optree. En dit geld ook vir ons planetêre uitdagings op die oomblik ...
Wat my aan 'n ander storie herinner ...
'N Man word gevang in 'n vloed. Namate die waters styg, nooi die bure hom om in hul boot te kom. Hy sê nee, hy wag vir die Here om hom te red. Namate die waters nog hoër opkom, sien hy 'n vlot wat swaai deur ... hy dink om daarop te spring, maar beslis nee, hy sal op die Here wag om hom te red. Later, soos hy op die dak van sy huis sit (die enigste plek wat nie onder water is nie), kom 'n helikopter langs en gooi hom 'n tou-leer neer sodat hy aan boord kan kom. Sy antwoord? Nee, ek wag vir die Here om my te red.
Die man verdrink en vind homself van aangesig tot aangesig met sy maker. Hy is ontsteld! "Here, ek het gewag vir jou om my te red, en jy het nie gewys nie." Die Here se antwoord? "Ek het vir jou 'n boot, 'n vlot en 'n helikopter gestuur. Wat wou jy nog meer hê?"
Morele: Hulp sal kom, maar die uiteindelike daad van redding moet van jou kom. Slegs jy kan aksie neem en die dinge doen wat jou welsyn en geluk sal verseker.
deur Andy Andrew.
Wat maak die verskil tussen mislukking en sukses? Sluit aan by David Ponder op sy ongelooflike reis om die Sewe Besluite vir Sukses te ontdek wat enige lewe kan verander, maak nie saak hoe hopeloos 'n situasie mag lyk nie. 'N New York Times, Wall Street Journal, VSA Vandag, en Uitgewer se Weeklikse Bestseller, Die Traveller's Gift is die voortsetting van David Ponder se verhaal in die reisiger se beraad.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Fix It vir my ... asseblief!