“Dis ’n tradisionele kerk in Goodwood (in die Kaap se noordelike voorstede). Die meeste van die gemeentelede is ouer mense wat ook maar van ’n staatspensioen afhanklik is. Dis lankal nie meer genoeg om die kerk se ligte en water aan te hou én dan nog die dominee se salaris te betaal nie,” vertel sy.
Nadat die munisipaliteit op ’n slag die kerk se elektrisiteit weens wanbetaling afgesny het, is ’n paar hase uit die hoed geruk om die kerk se bankbalans uit die rooi te kry. Mary-Anne sê: “Eers het hulle my laat voel asof my Sondag-kollektes nie goed genoeg was nie. Ek sukkel ook maar en was nog nooit in ’n posisie om my volle tiende te kan gee nie. En toe was daar elke week funksies om geld in te samel. Ná die soveelste braaikaartjie het ek besluit nooit weer nie. Die kerk het my letterlik armer gemaak.”
Dr. Nelius Steyn, ’n leraar van die NG-gemeente Wonderboom in Pretoria, sê wanneer jy jou tiende gee, het jy eintlik nog niks spesiaal gedoen of ’n offer gebring wat jou iets kos nie. Eers wanneer jy jou dankoffer gee (meer as die maandelikse tiendes), is dit werklik ’n offer.
Kerke maak ook toenemend van die jongste tegnologie gebruik om dit vir gemeentelede so maklik moontlik te maak om hul tiendes en offerandes te gee. Moet dus nie verbaas wees wanneer daar teen kollektetyd tydens die erediens ’n bankkaartmasjien omgestuur word nie.
’n Teologiestudent en pa van drie, Goliath Cloete van Bloemfontein, glo egter kerke behoort hulle te skaam oor hulle in vandag se moeilike ekonomiese omstandighede soveel finansiële druk op gelowiges plaas. “Die meeste mense het aan die einde van die maand nie eens geld om kos op die tafel te sit nie. Nou gaan soek mense geestelike hulp by die kerk, net om daar ook die heeltyd vir geld gevra te word. Dit voel later of mens ’n skuldbrief saam met die preek kry.”
Goliath glo Christene moet nooit verplig voel om ’n tiende te gee nie. “Dis ’n liefdesgebaar en vir my is die goue reël dat jy eerder, soos 1 Korintiërs 16:2 bepaal, volgens jou voorspoed moet gee. Die kerk moet veral in hierdie dae ’n vei­lige plek vir mense wees.”
Volgens Goliath is daar ’n groot verskil in die wyse waarop die tradisionele kerke die geldelike verwagtinge van hul gemeentelede bestuur teenoor dié van meer moderne kerke. Daar is meer as 140 Bybelverse wat oor geld handel – met baie verskillende interpretasies daarvan.
“Daar is ’n wêreldwye neiging onder predikers om ’n voorspoedigheidsteologie te verkondig. Dit beteken eenvoudig dat gebed jou ryk kan maak. As jy jou geld vir God en die kerk gee, sal jy met rykdom beloon word. Die Christelike geloof word in hierdie teologie aan mate-
Só maak T.B. Joshua ’n klein fortuin met die heilige water wat hy teen R600 per bottel verkoop, terwyl jy tot R20 000 moet opdok vir ’n “georganiseerde toer” na sy gemeente in Lagos, Nigerië.
Die huidige ekonomiese druk en vrae oor hoe die kerk deesdae geld aanwend, laat baie gelowiges met vrae oor hoeveel hulle werklik aan die Here behoort te gee. Sommige wonder ook of die beginsel van ’n tiende nie ’n Ou Testamentiese begrip is wat eintlik al uitgedien is nie.
Kerke kan volgens hom nie meer net afhanklik wees van die gemeente se tien­des en offergawes nie. “Kerke moet leer om selfonderhoudend te raak. Begin ’n kleuterskool of ’n koffiewinkel. Baie kerke hou jaarliks ’n groot basaar, terwyl ander tot Christelike plaasmarkte aanbied.”
“Ons het die verantwoordelikheid én die voorreg om die huis van die Here in stand te hou. Ons het ook verseker ’n verantwoordelikheid teenoor die plaaslike gemeente. Mens sou kan onderskei tussen dankoffers en tiendes – tiendes is die verpligting en voorreg wat ons het om die kerk in stand te hou. ’n Dankoffer is dit wat ons buiten dit gee,” sê hy.