Oedipus - Griekse mitologie - Mite van Oedipus en Jocasta - Interessant
Oedipus en die Sfinx
Solderbeker 5de eeu v.C.
Die geskiedenis vertel ons hoe koning Laius en sy vrou Jocasta in die stad Thebe gelukkig soos al hul bevolking geleef het. Ongeluk wil hê dat ilre eendag besluit om die orakel van Delphi te ondervra om hom te vra of hy ooit kinders sal hê. Die orakel op versoek van die koning was baie duidelik: hy het voorspel dat hy daarteen moet waak om 'n seun te hê, want as hy sou gebore word, sou hy die hele Thebaanse volk 'n groot ramp bring en die bloed van sy eie bloed doodmaak en met die een verenig. wat hom gegenereer het. Laio, toe hy hierdie woorde hoor sidder het, het Jocasta 'n ruk later swanger geword en 'n kind in die wêreld gebring. Sy besluit toe om hom aan die hange van die berg Citerone te verlaat nadat sy die voetsole deurboor het. , seker dat kermisse en ontberinge hom sou doodmaak. Op hierdie manier het die twee heersers gedink dat hulle die profesie omseil het.
Ongelukkig is die kind egter gevind deur Forba, 'n skaapwagter wat hom gehelp het en hom na Polybus, die koning van Korinthe, gehoor het. In werklikheid het die herder geweet dat die koning, sonder dat hy kinders gehad het, die kind as 'n geskenk uit die hemel sou verwelkom aan wie hy die naam Oedipus gegee het, wat beteken "met geswelde voete".
Jare het verbygegaan en Oedipus het sterk en kragtig geword omring deur soveel liefde, maar op 'n dag noem 'n eweknie van sy ouderdom tydens 'n banket sy donker oorsprong deur hom te vertel dat Polybus en sy vrou Peribea nie sy regte ouers was nie. Van die orakel van Delphi tot kom die waarheid agter, en sodra hy iets hoor wat hy hoor, was dit verskriklik: hy moes nooit teruggekeer het na sy vaderland onder pyn van 'n antieke vloek nie.
So vertel Sophocles die verhaal in Oedipus:
«Apollo het my vraag egter nie openlik beantwoord nie en in plaas daarvan trane en aaklige ongelukke voorspel: dit sou my bestemming wees om verlief te raak op my moeder en 'n slegte nageslag van haar te hê; buitendien sou ek my vader doodgemaak het ».
Oedipus et Sphinx (Oedipus en die sfinx)
Oedipus was geskok oor die antwoord en het besluit om nooit weer na Korinthe terug te keer nie, oortuig daarvan dat dit sy ware vaderland was en het dus dwarsoor die wêreld begin dwaal, 'n siel in pyn op soek na 'n plek om te stop.
Sy dwaal het hom naby die stad Thebe gebring. Toe hy in die omgewing van 'n kloof aankom, ontmoet hy ander reisigers waarmee hy 'n rusie begin met toenemend helder kleure wat eindig met die dood van 'n ou man deur Oedipus.
«Uit vrees dat die profesie sou waar word, het ek Korinthe verlaat en my deur die sterre laat lei, ek het hierheen gekom (na Thebe). Ek het pas by 'n kruispad gekom toe ek uit die teenoorgestelde rigting vorentoe gekom het, voorafgegaan deur die herout, 'n wa waarin 'n ou man was. Die ou man en die strydwa het geëis dat ek moes los; woedend het ek die strydwa geslaan en die ou man het op 'n verraderlike manier met 'n tweeslang op my kop geslaan: die straf wat hy gely het, was nie identies nie, 'n hou van die klub hierdie hand van my het hom van die wa af laat val.
Vervolg van sy reis kom Oedipus in Thebe aan waar hy Jocasta ontmoet wat weens die geheimsinnige dood van haar man saam met haar broer Creon geregeer het. Oedipus het 'n stad op die rand van vernietiging in die gesig gestaar as gevolg van 'n baie groot bedreiging: 'n sfinks, 'n halwe man en 'n half gevleuelde leeu, gestuur deur 'n era waartoe die mense van Thebe aanstoot geneem het, wat die bevolking gedecimeer het omdat niemand of vrou kon sy raaisels beantwoord. Toe Oedipus daar aankom en besluit dat dit 'n pragtige stad sou wees om die res van sy lewe te kon deurbring, het hy besluit om die Sfinx in die gesig te staar. Toe Oedipus voor die gevleuelde wese was, het hy na die enigma geluister wat gesê het: "Wie is daardie dier wat soggens viervoet loop, die middag met twee en die aand met drie?" Edipofu se antwoord vinnig: "Die man." So is Thebe van die vloek bevry.
Groot was die vreugde van die hele bevolking en van Jocasta self wat, terwyl hy op die jongman verlief geraak het, voorgestel het dat hy met haar sou trou en oor Thebe saam met haar sou regeer. Uit hul huwelik het hulle vier kinders gehad: Eteoclo, Polinice, Antigone en Ismene. Kort daarna het daar egter 'n verskriklike plaag in Tebesco plaasgevind, sodat die bevolking sonder genade vernietig is. Omdat hy nie geweet het wat hy moes doen nie, het Oedipus besluit om na Delphi te gaan om die orakel te raadpleeg, wat so 'n duister reaksie gegee het dat niemand die betekenis daarvan begryp het nie. In werklikheid het hy gesê dat die pes slegs sal ophou wanneer die verantwoordelikheid vir die dood van Laius, die ou koning van Thebe, gestraf sou word.
Oedipus, wat nie die betekenis van hierdie woorde verstaan ​​nie, het Tiresias genoem, die grootste van die waarsêers van destyds, wat egter huiwerig was om die betekenis van die woorde van die orakel so te openbaar dat Oedipus uiteindelik gedwing is om dreig hom om die waarheid te praat. So het Oedipus verneem dat sy vaderland nie Korinthe was nie, maar Thebe, en dat hy nie 'n ou reisiger was wat hy doodgemaak het voordat hy in die stad aangekom het nie, maar Laius, sy vader, en dat hy nie by Jocasta moes aansluit nie, omdat hy sy moeder was. daarom was dit hy, die onbewustelik verantwoordelik vir die ongelukke wat Thebe getref het.
Jocasta het die woorde nie geglo nie, maar probeer Oedipus oortuig dat die kind, wat baie jare gelede gebore is, nou dood is. Maar die noodlot wil hê dat daar in daardie dae 'n boodskapper van Korinthe na Thebe gekom het wat, ondervra deur Oedipus, onthul dat hy nie die natuurlike seun van Polybus was nie, maar dat hy aangeneem is omdat hy gevind is, nog steeds besmet is, tussen die Citerone-berge. . Terselfdertyd word die aankondiger wat saam met Laius vergesel het, na die hof ontbied en gevra om verduidelikings te gee oor die dood van die ou koning, en hy het aan Oedipus geopenbaar dat die reisiger wat hy langs die pad na Thebe doodgemaak het, eintlik Laius was.
Met die woorde het Jocasta se gedagtes gewankel en sy het haar opgehang uit pyn en skaamte (volgens ander weergawes is sy vermoor nadat haar seuns Eteocles en Polynice in 'n tweestryd dood is).
Oedipus, wat nie soveel pyn kon verduur nie, het hom verblind en van Thebe weggejaag, sy kinders gevloek en 'n reis begin wat hom na verre lande sou lei totdat hy deur elke mens en skeppingsvergeet vergeet is (volgens ander weergawes is hy vergesel deur sy dogter Antigone).
Oedipus en die Sfinx, Moreau Gustave, 1864,
olie op doek, Metropolitan Museum of Art, NY
Dit is hoe Stazio ons die feite vertel (Tebaide, I 49 ev. Vertaling deur Cornelio Bentivoglio)
«(...) wys na die lug
die leë holtes van die blinde voorkop,
ewige pyn in die ongelukkige lewe,
en met die bloedrooi hande klop die grond,
die aaklige stem in sulke woorde en die smelt:
- O rou gode van die ewige nag,
dat die swart afgrond en die aalmoeder wat u kies
met smekers hou jy vas; en jy, stagnant
mere van Styx, wat steeds oogloos is
Ek sien ook; en jy van my af gereeld,
Tesifone, opgeroep tot die trotse woorde
gee u oor en die tweede skuldige stem.
As u verdien, as u dit waardig is
Ek is; as hulle die moederouderdom verlaat
jy het my opgetel; as die swakke voet
U het my genees; as na die juk van bicorne
en jy het my na die Cirrea-golf begelei;
(alhoewel beter ek gelukkig gelewe het
van Phocis in die kruispad en in die vesting
van Polybus glo my vader);
as u alleen met hierdie goddelose hand
die onbekende ou vader vermoor,
en ek het die donker sintuie van die Sphinx verduidelik;
as soet woeker in die moederbed
vir julle verlossers en skelmste nagte,
en jy sal my kinders hê; as die oë
Ek vlug voor en die ongelukkige ma
Ek gooi vorentoe: luister nou na my gebede,
en gee my wat u vir uself sou doen.
My goddelose kinders (en wie voel die weg?)
wat ek sal genereer, nie die van die geteisterde vader nie,
van die siellose lig en sy koninkryk,
jammer neem hulle of sorg, en sy pyn
temprin co i sê: hulle is alreeds konings in ons s'n
troon wat in spiteful spot sit
hulle het ons duisternis, en hulle het minagting
die vaderlike klagtes. Hierna weer
Is ek haat? En al sien hy vir Jupiter?
En ly u nog steeds daaraan? Maar as dit nie by hom val nie,
maak ten minste 'n bitter wraak, en slaag
ook vir die seuns van die seuns, die rio gésel.
Gord die hare van die onheilspellende krans,
as met bedompige bloed nog geweek,
een keer ontvoer was hy aan my hand;
en aangewakker deur vadersgeloftes
gaan onder die goddelose broers: vyandige yster
bloed stamme die heilige knope; en wees dit
So is die oormaat wat jy weef, o godin van Avernus,
dat ek sug om die lig te hê wat ek sien.
Kom soos u saamstem, en gereed
in alle opsigte sal die goddelose jou volg,
jy kan ook nie twyfel dat hulle my kinders is nie. (...) "
Die gode, wat jammer was vir die lot wat gewoed het teen 'n man, wat nie die skepper van sy lot was nie, het hom toegelaat om vrede te vind in die stad Colonus, in Attika, waar hy gesterf het.
Oedipus na Colonus, vergesel deur Antigone
skildery deur Fulchran-Jean Harriet, 1798.
Volgens Homerus en Pausanias het die verhaal op 'n ander manier ontvou: Oedipus het geen kind van Jocasta gehad nie en laasgenoemde het haarself om die lewe gebring sodra sy van die bloedskande verneem het, en Oedipus sou op daardie stadium trou met Euriganea van wie hy vier kinders sou hê en regeer. oor Thebe tot aan die einde van sy dae.
Hierdie mite is baie bestudeer en geïnterpreteer deur psigoanalise, en veral Sigmund Freud, wat Carl Gustav Jung geïnspireer het wat die term geskep het. Oedipus-kompleks, om die rypwording van 'n kind te verduidelik deur identifisering met die ouer van hul eie geslag en die begeerte na die teenoorgestelde ouer.
Dit is Oedipus of Edipus
(Grieks Oidípus Latyn Oedípus). Karakter van die Griekse mitologie. Seun van die koning van Thebe Laius en Jocasta, hy is deur sy vader veroordeel om te sterf sodra hy gebore is, want 'n orakel het verskriklike euwels van daardie seun bedreig. Hy is deur 'n herder gered en na Phocis gebring. Hy is grootgemaak en glo die seun van koning Strofio. Op 'n dag het hy na Delphi gegaan en op pad 'n vreemdeling (Laius) in 'n geveg doodgemaak. In Thebe het hy die raaisel van die Sfinx opgelos en die land bevry van sy vervolging, waarvoor hy koning gemaak is en met die weduwee-koningin, Jocasta, getrou het (Eteokles, Polynice, Antigone en Ismene is gebore uit die bloedskandelike huwelik). Maar die euwels wat die stad sedertdien oorval het en 'n reeks leidrade het daartoe gelei dat hy homself ontdek het as die moordenaar van sy vader en sy moeder se man. Daarom het hy blind geword en doodgedwaal. Die van Oedipus is een van die verskriklikste en mees artistieke uitgebreide verhale van die Griekse mite. § Onder die verskillende aflewerings daarvan word die van Oedipus en die Sfinx gereeld op Soldervase voorgestel met swart en rooi figure (pelíke van Hermonax, Wene, Kunsthistorisches Museum) en op Italiaanse vase ook van karikatuurlike aard. In die ouer vase is Oedipus bebaard en het 'n kort mantel oor sy skouers, in die meer onlangse word hy as 'n efefee uitgebeeld. Voorstellings van die mite van Oedipus verskyn ook op Etruskiese urne en spieëls en op mosaïeke, reliëfs, Romeinse skilderye, opmerklik is die deksel van 'n sarkofaag van die Lateraanse museums met sewe tonele uit die lewe.
In die Griekse mitologie, Jocasta sy was die dogter van Meneceus en die moeder van Oedipus. Homer verwys na haar op die naam van Epicasta. Sy verhaal, sowel as dié van Oedipus, word in die tragedie vertel Die koning Oedipus van Sophocles en geboorte gegee aan 'n psigoanalitiese kompleks, presies bekend as die Jocasta-kompleks.
Jocasta, dogter van Meneceo, suster van Creon, is getroud met Laius, koning van Thebe. Die Orakel van Delphi het voorspel dat die seun van Laius sy vader sou doodmaak en met sy moeder sou trou. Om te verhoed dat die profesie waar word, het Laius sy seun met gebonde voete op 'n berg laat afsien en sy dood aangekondig. Die kind is deur 'n herder gered en na die hof van die koning van Korinthe gebring, waar hy die naam Oedipus gekry het. Toe hy die ouderdom van meerderheid bereik het, het Oedipus na die orakel van Delphi gegaan, wat ook 'n profesie gemaak het om hom voorspel dat hy sy vader sou doodmaak en met sy ma sou trou. Om hom nie aan die voorspelde lot te onderwerp nie, het Oedipus diegene wat hy glo sy ouers was, verlaat en na Thebe geloop.
Oedipus, net onder die tempel van Delphi, het Laius, wat nie geweet het dat hy sy vader was nie, en die strydwa Polyphon in 'n rusie doodgemaak en in triomf by Thebe binnegekom nadat hy die Sfinx verslaan het. Jocasta, dankbaar vir die onbekende held, het op hierdie manier met hom getrou, die twee het die profesie onbewustelik vervul en vier kinders gehad. Oedipus ná tien jaar ontdek hy sy verlede. Jocasta het die waarheid voor hom begryp en homself opgehang. In die Fenikiërs Euripides, geïnspireer deur die weergawe van die mite wat Stesicoro vertel het, oorleef Jocasta die openbaring van bloedskande en probeer vrede bring tussen Eteokles en Polynice in die stryd om oppermag oor Thebe: wanneer haar kinders mekaar doodmaak, staan ​​die koningin nie daarteen nie pyn en steek hulself op hul lyke.
(Grieks Iokástē). Heldin van die Griekse mitologie, in die Homeriese tradisie Epicast genoem, dogter van die Theban Meneceo, trou met Laius, die koning van Thebe, en gee hom, teen die wil van die gode, Oedipus. Om daarvan ontslae te raak, laat Laius hom ver van sy gesin grootword, maar Oedipus keer terug en sonder om te weet dat hy sy vader doodmaak en met sy ma trou: as hy dit besef, kan Jocasta nie die afgryse verduur nie en hang homself op. Hy ontmoet hom as 'n tragiese karakter in dieDie koning Oedipus van Sophocles en in die ander klassieke tragedies wat verband hou met hierdie mite.
Daag jouself uit!
Toets u kennis en die kennis van u vriende.
Gewildste in dieselfde kategorie
(Griekse Sphínx, Sphingós), monster uit die Griekse mitologie: a.
(Griekse Oidípus Latyn Oedípus). Mitol karakter.
(Grieks Odysséus Latin Ulixes). Held van mitoloë.
Oedipus en die Sfinx uit die Griekse mitologie
Die Enigma of the Sphinx is die eerste raaisel in die geskiedenis wat ons dokumentasie het: dit is deur die Sphinx geplaas by die ingang van die stad Thebe aan verbygangers en diegene wat dit nie kon oplos nie, is deur die monster verslind.
Die Sfinx van die Griekse mitologie, anders as dié van die Egiptiese mitologie, het 'n vroulike gesig, bors, bene en stert van 'n leeu gehad en was toegerus met vlerke: gestuur deur die godin Hera om Thebe te straf, het die Sfinx op 'n krans gevestig wat uitkyk oor die stad van waar hy sy raaisel aan alle verbygangers gestel het.
Die bekendste vorm waarmee dit by ons uitgekom het, is min of meer die volgende: "Watter dier het vier bene in die oggend, net twee in die middaguur en drie in die aand?".
'N Ander variant lui:
"Wie het 'n stem en vier bene in die oggend, twee in die middaguur en drie in die aand?".
Die koning van Thebe, Creon, het die volk belowe dat hy die hand van sy suster, Jocasta, en die kroon van Thebe sou gee aan enigiemand wat die stad van die monster bevry het.
Oedipus, wat hom langs die pad verbygaan, het op die vraag van die Sphinx-man geantwoord: as kind (metafories in die oggend van die lewe) loop hy viervoetig, as hy groot word (metafories op die middag van die lewe) loop hy verder twee bene en as 'n ou man (metafories in die aand van die lewe) met die kierie loop.
Die woedende Sfinx gooi homself van die berg af en vermoor homself, en die mense van Thebe het Oedipus in triomf gedra deur die strate van die stad.
DIE MITE VAN OEDIPUS BEKEND GEMAAK DEUR DIE TRAGEDIES VAN SOCLES
Oedipus is 'n held van die Griekse mitologie.
Laius, Jocasta se man en koning van Thebe, is geteister deur die gebrek aan 'n erfgenaam.
Hy was bekommerd oor hierdie onvoorspelbare onvrugbaarheid en het in die geheim die orakel van Delphi geraadpleeg, wat aan hom verduidelik het hoe die oënskynlike ongeluk eintlik 'n seën van die gode was, aangesien die kind wat bestem was om uit hul unie gebore te word, hom nie net sou doodmaak nie, maar ook sou trou. sy moeder, wat die oorsaak was van 'n skrikwekkende reeks ongelukke wat die ondergang van die huis sou meebring.
In die hoop om homself te red, is Laius van sy vrou geskei sonder om haar enige verduidelikings te gee.
Maar dronk het Jocasta daarin geslaag om 'n nag by hom te lê wat noodlottig was.
Toe die vrou nege maande later 'n kind, Laius, gebaar het om die vervulling van die orakel te vermy, skeur hy hom uit die arms van die verpleegster en laat hy sy enkels deurboor om 'n gordel te slaag en hom aan die hand van een van sy "ontbloot". bediendes.
Hy is toe gevind deur Peribea, die vrou van die Korintiese koning Polybus, of deur 'n herder wat hom na hom gebring het.
Die kind is egter by die hof van Polybus grootgemaak en glo dat hy die seun van die koning van Korinte was.
Die kind het die naam 'Oedipus' gekry, wat in die Grieks 'geswelde voet' beteken weens die wonde wat hy in sy enkels gehad het.
Jare later het 'n vyand van Oedipus, wat hom wou aanstoot gee, aan Oedipus gesê dat hy nie die seun van Polybus was nie, maar 'n vondeling.
Oedipus was ontsteld ondervra oor Polybus, wat uiteindelik met baie onwilligheid hom vertel het wat glad nie die waarheid is nie.
Maar Oedipus, nog onseker, het besluit om die orakel van Delphi te ondervra en uit te vind wie sy ouers regtig was.
Toe hy na die heiligdom gaan, het die verskrikte Pythia hom uit die heiligdom verdryf en voorspel dat hy sy vader sou doodmaak en met sy ma sou trou.
Vreesbevange oor die profesie, om Oedipus te vermy om Polybus te vermoor en met Peribea te trou, het hy besluit om nooit weer na Korinte terug te keer nie en eerder na Thebe te gaan.
Op pad na Phocis, nie ver van Delphi nie, het hy op 'n wa afgekom wat deur Laius bestuur is en na die Delphiese heiligdom gerig om die Pythia te probeer vra vir die bevryding van Thebe uit die rampe wat haar gekwel het.
Trouens, in Thebe het 'n sfinks raaisels opgelê aan diegene wat geslaag het, en as die ondervraagde nie kon antwoord nie, het hy hom verslind.
Toe hy die jongman op die pad sien, die aankondiger van Laius, Polyphon (of Polypete), het Oedipus beveel om die koning te laat verbygaan, maar omdat laasgenoemde nie haastig was om gehoorsaam te wees nie, het hy een van sy perde doodgemaak en met die wa gevorder. kneus 'n held se voet.
Kwaad, Oedipus het op die koetsier gespring en hom met sy spies doodgemaak. Laius het homself in die leisels van die perde vasgekeer deur die hand van Oedipus, wat hom op die grond gooi en die perde sweep, hom in die stof gesleep het totdat hy hom doodgemaak het.
Op hierdie manier is die eerste profesie van die orakel vervul.
Met die nuus van Laius se dood verkies die Thebans Creon, Jocasta se broer, tot koning.
Creon het ook nie geweet hoe om met die Sfinx om te gaan nie en toe die monster sy seun Haemon ontvoer en verslind, het hy aangekondig dat hy die troon sou oorgee en Jocasta as vrou sou gee aan die een wat die raaisel sou oplos.
Die raaisel van die Sphinx.
Juis by hierdie geleentheid het Oedipus in Thebe aangekom waar hy die Sphinx ontmoet het.
Die wese dogter van Typhon en Echidna, gebuk op die berg Ficio, naby Thebe, was 'n monster met 'n vrou se kop, die liggaam van 'n leeu, 'n slangstert en die vlerke van 'n roofvoël.
Dit is deur Hera gestuur om die Thebane wat kwaad was vir Laius te straf omdat hulle die kind Chrysippus van Pelops ontvoer het.
Aan elke verbyganger het die wese 'n raaisel blootgelê wat deur die Muses aan haar geleer is: 'Wat was die wese wat nou met vier bene loop, nou met twee, nou met drie wat, in stryd met die algemene wet, hoe meer bene dit het , hoe meer wys dit sy swakheid? ".
Daar was ook 'n ander raaisel: 'Daar is twee susters, waarvan die een die ander genereer en waarvan die tweede op hul beurt die eerste genereer. Wie is ek?".
Maar niemand onder die Thebans kon hierdie raaisels ooit oplos nie, en die Sfinx verslind dit een na die ander.
'N Versie, miskien ouer, het gesê dat die Thebans elke dag op die stadsplein vergader om die raaisel in gemeen te probeer oplos, maar sonder om ooit te slaag, en elke dag, aan die einde van die sessie, het die Sphinx een van hulle verslind.
Oedipus, wat daar verbygegaan het, het na die raaisels van die skepsel geluister, dadelik verstaan ​​wat die antwoorde was: die antwoord op die eerste raaisel was die mens, want hy loop in die kinderjare, op vier bene, dan op twee, en uiteindelik leun hy op oudag op 'n stok na die tweede, dit was Dag en Nag (die naam van die dag (? µ ?? a / emera) is vroulik in die Grieks en dus 'suster' van die nag.
Die Sphinx, geïrriteerd, storm van die top van die rots af waarop dit sit.
Of dit was Oedipus self wat haar in die afgrond gedruk het.
Creon, tevrede met die onderneming van die jong held, en veral om die dood van sy seun te sien wreek, gee die troon af aan Oedipus wat met Jocasta trou.
Die profesie het die heeltyd waar geword: die seun het met sy moeder getrou.
Uit hul unie is twee mans gebore, Eteocles en Polinice, en twee wyfies, Antigone en Ismene.
Na 'n lang gelukkige tydperk van regering, het 'n plaag die stad Thebe getref, en Oedipus het Creon gestuur om die orakel van Delphi om die rede vir die plaag te vra.
Creon het teruggekeer en die antwoord van die Pythia gerapporteer: die plaag sou slegs ophou as Laius se dood gewreek is.
Oedipus het toe 'n vloek uitgespreek teen die outeur van die misdaad - wat hom tot ballingskap veroordeel het - wat uiteindelik teen homself sal draai.
Hy het die waarsêer Tiresias ondervra om hom te vra wie die skuldige was.
Tiresias, wat deur sy waarsêende magte die hele drama geken het, het probeer om die antwoord te vermy, sodat Oedipus hom voorgestel het dat Tiresias en Creon die skuldiges was.
So ontstaan ​​daar 'n dispuut tussen Oedipus en Creon.
Toe bevraagteken Jocasta die helderziendheid van Tiresias, en as bewys hiervan stel hy die profesie wat hy self gemaak het oor die seun van Laius en Jocasta, en glo dat dit nie waar geword het nie.
In plaas daarvan het hy gesê dat Laius dood is deur soldate in 'n kruispad.
By die woord "kruispad" was Oedipus bang dat hy self Laius se moordenaar was en het Laius en die karavaan wat hom gedra het, homself laat beskryf.
Maar 'n aankondiger het uit Korinthe gekom en Oedipus in kennis gestel van die dood van die man wat hy glo sy vader was, Polybus.
Jocasta en Oedipus het dus geglo dat die profesie afgeweer is, maar die herout het aan Oedipus gesê dat Polybus in werklikheid nie sy vader was nie.
Toe die situasie gebeur, het Jocasta homself om die lewe gebring, en Oedipus het sy oë deurboor met die borsspeld van sy vrou-moeder.
Die ballingskap en die einde van Oedipus. Vir 'n geruime tyd het Creon, nadat hy weer koning geword het, die verhaal verborge gehou, maar spoedig het die twee seuns van Oedipus, Eteokles en Polynice, die verhaal van bloedskande ontdek, die koning gevra om hom uit Thebe te verdryf.
Walglik deur hul gedrag, het Oedipus hulle vervloek en voorspel dat hulle uitmekaar sou gaan en aan die hand van mekaar sou sterf.
So het die blinde held, die slagoffer van die vloek wat homself uitgespreek het teen die moordenaar van Laius, voordat hy geweet het wie hy was, alleen en vergesel van Antigone en Ismene, in die land rondgedwaal en smekend om aalmoese.
Na lang jare het Oedipus deur Griekeland gedwaal totdat hy met sy dogters Attika bereik het. Hy arriveer in Colonus in wie se omgewing daar 'n bos was wat aan die Erinyes gewy is (die drie verskriklike gevleuelde godinne wat diegene wat die morele orde versteur, met berou gestraf het, maar wat verander in die drie welwillende Eumenides as die skuldiges berou toon, soos in die geval van Oedipus), waarin hy ingegaan het om die dood af te wag.
Terwyl hy in die omtrek rondgedwaal het, het die held Theseus gevind, wat hom vertroos en gasvry verwelkom het saam met sy twee dogters in sy paleis.
Nadat 'n orakel verklaar het dat die land wat die graf van Oedipus sou huisves deur die gode geseën sou word, het Creon die sterwende Oedipus probeer oorreed om na Thebe terug te keer.
Maar Oedipus, wat deur Theseus gasvry ontvang is, het geweier en wou hê dat sy as in Attika moes bly.
Aangesien hy geweet het dat die einde deur donderweer en weerlig aan hom bekend gemaak sou word, het hy by die eerste donderweer vir Theseus na hom gestuur, wat hom bygevoeg het in die middel van die storm wat deur Zeus ontketen is.
In die reën het Oedipus naby 'n afgrond gekom. Hier het 'n paar brons-trappe na die Onderwêreld gelei.
Oedipus het gaan sit, sy vuil klere uitgetrek, sy dogters laat was en aantrek en die begrafnislied saam met hulle gesing.
Sodra die gesang verby is, is die stem van 'n god wat Oedipus roep, gehoor.
Toe klink daar weer 'n donderweer, so hard dat Theseus sy gesig met sy mantel bedek.
Toe hy sy hande verwyder, was Oedipus vir ewig weg.
Die mite van Oedipus: die misterie van 'n drama
deur skrywer24hduepuntozero Gepubliseer op 15 Julie 2018 Opgedateer op 24 Julie 2018
Laat ons, al is dit vir 'n kort rukkie gedurende die tydsduur van 'n artikel, die mees fassinerende en opwindende wêreld van die Sophocles-teater in antieke Griekeland volg. Die groot werk van die dramaturg van Colonus, gebore in 496 vC, is veral bekend vir die gebeure wat verband hou met die mite van Oedipus, die sogenaamde koning van Thebe aan wie die orakel voorspel het dat hy sy vader sou doodmaak en met sy moeder sou trou. Die werke wat deur hierdie draadmite verbind word, is die Antigone van 442 vC en die koning Oedipus van 425 vC. en die Oedipus na Colonus van 406 vC dit spreek presies van die verhaal van Oedipus, alhoewel Antigone altyd aan hierdie mite gekoppel is terwyl hy oor verskillende temas handel.
In die Griekse mitologie is die Sfinx 'n raaisel aan verbygangers geplaas by die ingang van die stad Thebe en wie dit nie kon oplos nie, is verwurg of verslind deur die monster. Oedipus het koning van Thebe geword omdat hy die raaisel van die Sfinx opgelos het: 'Wie is terselfdertyd tweevoetig, drieledig en viervoetig? ". Die oplossing vir die vraag was: die mens (soos ons sal sien, sal dit baie belangrik wees vir die vorm van die persoonlikheid van Oedipus).
Oedipus word dan koning van Thebe, trou met Jocasta uit wie twee wyfies, Ismene en Antigone, en twee mans Eteocles en Polynice gebore sal word. Maar in Thebe is daar 'n sterk pes, daar is 'n vloek wat versprei soos 'n golf van geslag tot geslag in die gheros van die Labdacids, aangesien Pelops vir Laius, die vader van Oedipus, vervloek en hom beskuldig het van die ontvoering en die gevolglike verkragting van sy seun Chrysippus ( wat een keer deur sy vader ontdek is, pleeg hy selfmoord uit skaamte). Pelops het Laius gewaarsku dat 'n groot plaag sou voorkom as hy kinders van Thebe sou verwek, en dit het gebeur.
Creon verskyn aan die hof van Oedipus en word die woordvoerder van die orakel: om die moordenaar van koning Laius te vind is die enigste manier om die demoon van die vloek te paai en die pes te stop. Oedipus verban die moordenaar, maar is nie daarvan bewus dat hy dit gedoen het nie. Op pad vanaf Korinthe na Thebe het hy reisigers doodgemaak, waaronder sy vader, die destydse koning van Thebes. En hy het in Thebe aangekom en met sy moeder Jocasta getrou.
Ek vermoed dat Tiresias, die profeet, Oedipus daarvan beskuldig dat hy verhouding met mense van dieselfde bloed gehad het en dat hy die moordenaar van koning Laius was, maar Jocasta is skepties, sy glo nie in orakels nie. Laius sou deur reisigers vermoor gewees het. Intussen kom daar 'n boodskapper op die toneel wat sê dat Polybus, die koning van Korinthe, dood is, en om dit te bemeester weens siekte, is Jocasta verheug, want as Oedipus volgens die orakel sy vader moes doodmaak, sterf sy vader aan natuurlike oorsake. Maar dieselfde boodskapper van Korinthe vertel dat hy lank gelede op die berg Citerone 'n ander aankondiger ontmoet het wat deur Laius gestuur is, wat 'n kind gehad het en hom in die steek gelaat het, en die Korinthiese boodskapper het hom na die hof van Polybus geneem en hom in hegtenis geneem.
Op hierdie stadium verstaan ​​Jocasta alles. En as Sophocles se karakters sê "nou verstaan ​​ek", beteken dit dat dit te laat is. Te laat om reg te stel. Die Sophocles-karakters word in sekere sin verkeerd verstaan: hulle probeer volg wat die gode wil hê, maar doen die teenoorgestelde omdat die gode nie die taal van mense verstaan ​​nie, en dit nie verstaan ​​nie. En hier is dat Oedipus presies die embleem is van die held wat verstaan ​​wanneer dit nou verby is, wanneer die tragedie nou aangebreek het. Jocasta wil niks meer weet nie en probeer Oedipus laat sy soeke na sy eie identiteit laat vaar, maar Oedipus misluk: hy wil weet wie hy regtig is, sy aard as man. Om te weet watter man hy in sy lewe is, wat sy werk is. En dan kom die boodskapper van Laius aan en bevestig wat die predikant van Korinthe vroeër gesê het. Jocasta pleeg selfmoord en Oedipus verblind homself met die penne van Jocasta se rok. Dit is baie simbolies en betekenisvol, want Oedipus verstaan ​​net wanneer hy blind word, wanneer hy nie meer kan sien nie. En soos blyk uit antieke Griekeland, het die Bards soos Demodocus, byvoorbeeld, wat blind was, met die oë van die siel gepraat.
Oedipus is die held aan die noodlot wat, selfs wanneer die gerugte nie in sy guns is nie, moedig probeer om sy identiteit te vind, tot watter familiegeskiedenis hy behoort. Ons is almal 'n bietjie soos Oedipus in die sin dat ons wil weet "Waar kom ons vandaan? Wie is ons? Waar gaan ons?" soos 'n beroemde skildery van Gauguin illustreer.
Seun van Laius, koning Theban, en Jocasta of Epicasta. Volgens die profesie van die orakel van Delphi sou Laius die dood aan die hand van sy seun gevind het. Die soewerein het sy bes gedoen om nie te genereer nie, maar die noodlot het hom gedrink en hom by Jocasta laat aansluit. Gedagtig aan die profesie, het die koning die pasgebore kind, wie se voete hy deurboor en vasgebind het, geneem om hom bloot te stel op die berg Citerone. Hy is gevind deur die herder Euphorbus wat hom aan koning Polybus en sy vrou Peribea oorgegee het. Hy het onbewus van sy oorsprong grootgeword, totdat hy, toe hy 'n volwassene geword het, prooi was om te twyfel en daarom het hy besluit om die orakel van Delphi te raadpleeg, waaruit hy geleer het dat 'n aaklige lot op hom wag: om sy eie vader dood te maak en met sy vader te verenig moeder. Hy het nooit weer na Korinthe teruggekeer nie, uit vrees dat hy diegene wat hy as wettige ouers beskou, skade sou berokken. Terwyl hy in Griekeland ronddwaal, moet hy op 'n dag deur 'n smal paadjie gaan, waarlangs hy koning Laius ontmoet, vergesel deur sy aankondiger. Toe hy gevra is om weg te trek, het Oedipus met 'n trotse temperament geantwoord met 'n houding so arrogant en glad nie neerbuigend dat hy 'n wimper van die ontstoke soewerein gekry het nie. Woedend oor die skande wat hy gely het, het die jongman Laius en sy dienaar doodgemaak. Intussen het Creon, die broer van Jocasta, aan die hof van Theban die troon bestyg wat elkeen belowe het wat die Sfinx wat die stad, sy suster se hand en die hele koninkryk onderwerp het, uitgeskakel het. Oedipus, wat van hierdie geleentheid bewus was, het na Thebe gegaan in 'n poging om die ruim prys te verower. Hy slaag sonder enige probleme om die raaisel van die Sfinx op te los wat, ontsteld, selfmoord gepleeg het. Onbewus van die verskrikking wat hy binnekort sou ervaar, is Oedipus as koning bekroon en is hy gelukkig met Jocasta getroud. Die gode wat deur hierdie situasie gewalg was, het nie lank geduur om 'n verskriklike plaag op Thebe te werp nie: uit die orakel wat weer bevraagteken is, is geleer dat die moordenaar van Laius verdryf moes word om die goddelike toorn te berus, en die jag moes dus geopen word. Tiresias bereik geen uitspraak nie, maar die waarsêer van die hof word geraadpleeg, hoewel hy die koning gevrees het, die koning as moordenaar aangewys het, en ook sy oorsprong onthul, wat hy bevestig het deur onweerlegbare getuienis aan te haal. Giocasta schiacciata dalla vergogna s'impiccò, mentre Edipo si accecò con uno degli spilli della donna. Fu scacciato da Tebe e accompagnato nel suo esilio dalla figlia Antigone dovette subire come castigo la persecuzioni delle Erinni fin quando non giunse a Colono (Attica), dove, sommerso da una pioggia di fulmini, venne sprofondato negli Inferi. Dalla sua incestuosa unione nacquero inoltre Eteocle, Polinice e Ismene.