Vrou (70) moet jare wag vir heupoperasieMandy Isidoro (née Dickie) loop nou met ‘n kierie om heen en weer te kom. (Foto: Verskaf) ŉ 70-jarige verpleegster aan die Floroma-tehuis in Roodepoort, Johannesburg verkeer daagliks in konstante pyn omdat een van haar heupe uit sy potjie is. Sy kan boonop nie enige pynmedikasie drink nie omdat sy vir verskeie bestanddele in meeste pynstillers allergies is. Die broodnodige operasie wat die probleem sal regstel blyk egter ŉ onbereikbare droom te wees, nadat die Helen Joseph-hospitaal in Johannesburg haar in kennis gestel het dat die waglys vir die operasie tussen vier en vyf jaar beloop. Anna Maria Isidoro (née Dickie), of Mandy soos almal haar ken, se heup het sowat drie jaar gelede seergekry toe ŉ inwoner by ŉ tehuis waar sy werksaam was, haar aangeval het. Volgens haar dogter, Wendy Hatfield, het hulle destyds nie die erns van die saak besef nie en Mandy het nie enige behandeling gekry nie. “Sy het so nou en dan gekla dat haar heup seer is, maar mettertyd was dit duidelik dat haar toestand vinnig agteruitgaan. Die deel van haar heup wat seergekry het, het erg versleg en dit is nou basies been wat teen been skuur.” Toe die pyn byna ondraaglik raak, het Mandy besluit om na die Helen Joseph-staatshospitaal te gaan om die omvang van die probleem te bepaal. Sy het al die nodige X-strale laat neem en die dokters het bevestig dat sy inderdaad ŉ heupoperasie moet ondergaan. “Hulle het vir ons ŉ papier gegee wat ons laat verstaan het dat die operasie vir 6 Desember geskeduleer is,” sê Hatfield. Die pyn het stelselmatig vererger en die twee is verlede week terug hospitaal toe in die hoop dat die operasie vroeër geskuif kan word. Nadat Hatfield en Mandy vir ure lank vir dokters gewag het, is hulle die slegte nuus meegedeel dat die waglys vir hierdie soort operasies vier tot vyf jaar lank is. “Die datum wat vir Desember gegee is, is slegs ŉ opvolgafspraak om te sien hoe dit met pasiënte gaan. Die dokters het gesê hulle sal haar elke ses maande ondersoek totdat dit eindelik tyd is vir die operasie,” sê sy. “Ek het nog nooit sulke hopeloosheid in my ma se oë gesien nie.” Dié betrokke hospitaal gaan al vir maande lank gebuk onder ŉ instroming van pasiënte nadat ŉ brand verlede jaar by die naburige Charlotte Maxeke-hospitaal uitgebreek het en dele daarvan gesluit moes word. Die Helen Joseph-hospitaal is egter nie die enigste staatshospitaal wat onmoontlike wagtye vir operasies het nie. Maroela Media het vroeër berig dat meer as 11 000 pasiënte wag om operasies in die Chris Hani Baragwanath-hospitaal in Johannesburg te ondergaan. Dit is weens die agterstand in die hospitaal se chirurgiese afdeling. Van hierdie waglyste is ook etlike jare lank. Avontuurlustige mens skoffel nou by gange af Mandy Isidoro (née Dickie) ‘n paar jaar gelede. (Foto: Verskaf) Volgens Hatfield was haar ma nog altyd ŉ aktiewe mens wie se hande gereed staan vir enigiets. “Sy het vir 53 jaar in die verpleegbedryf gewerk en het rêrig ŉ passie daarvoor om mense te help en beter te laat voel,” sê sy. “Sy het selfs vir 12 jaar in Saoedi-Arabië gaan werk waar sy in hoë aansien gehou is. Nou is sy terug in Suid-Afrika en werk steeds as ŉ verpleegster in ŉ tehuis, al moet sy eintlik lankal afgetree het.” Mandy kan boonop nie lank stilsit nie en is lief daarvoor om tuin te maak, te gaan stap en selfs ŉ steilte of twee aan te durf. “Mense was altyd verbaas as hulle hoor hoe oud my ma is want sy lyk ten minste 20 jaar jonger! Maar nou skoffel sy in die gange van die tehuis rond en benodig ŉ kierie om heen en weer te kom. Sy kan nie eens haar hondjie vat om in die tuin te gaan stap nie.” Hatfield sê haar ma se gemoedstoestand het begin versleg vandat die pyn in haar heup ondraaglik geraak het. “Sy is altyd die een wat ander mense laat lag het, maar nou is dit moeilik om ŉ glimlag uit haar te kry want die pyn is net te veel.” Die pyn is al so erg dat Mandy skaars meer as drie ure se slaap kan inkry. Sy moet ook steeds haar pligte as verpleegster by die tehuis nakom. Hatfield is bekommerd dat haar ma nog voor die operasie heeltemal die vermoë sal verloor om te kan loop. “Sy kan eenvoudig nie vyf jaar wag vir ŉ operasie nie, sy gaan nie so lank kan uithou nie,” sê sy. “As iemand net kan help, of advies gee sal ek enigiets doen en hoe ver ook al ry om te verseker dat my ma die operasie kry.” Volgens Hatfield het haar ma nie meer ŉ mediese fonds nie vandat sy van werk verskuif het. ŉ Moontlike hospitaalrekening van honderde duisend rand rus soos ŉ swaar las op hul almal se skouers. Sy is wel hoopvol dat die Here vir hulle ŉ uitweg sal gee en eindelik haar ma van die konstante pyn sal verlos.