Die Warskou-verdrag het 36 jaar geduur. In daardie tyd was daar nooit 'n direkte konflik tussen die organisasie en die NAVO nie. Daar was egter baie proxy oorloë, veral tussen die Sowjet-Unie en die Verenigde State in plekke soos Korea en Vietnam.
Die militêre optrede was 'n poging deur die Sowjet-Unie om Tsjeggo-Slowakye se Kommunistiese Party-leier, Alexander Dubcek, uit te wis wie se planne om sy land te hervormen, nie met die wense van die Sowjet-Unie wou afwyk nie. Dubcek wou sy nasie liberaliseer en het baie hervormingsplanne, waarvan die meeste nie inisieer kon word nie. Voordat Dubcek tydens die inval in hegtenis geneem is, het hy burgers aangemoedig om nie militêr te weerstaan ​​nie omdat hy meen dat die aanbieding van 'n militêre verdediging sou beteken dat die Tsjeggiese en Slowaakse mense blootgestel word aan 'n sinnelose bloedbad. Dit het baie gewelddadige protes regdeur die land tot gevolg gehad.
Tussen 1989 en 1991 is die Kommunistiese partye in die meeste van die lande in die Warschau-verdrag verdryf. Baie van die lede van die Warskoupakt se lidlande het die organisasie as in wese ontbloot beskou in 1989, toe niemand Roemenië militêr bygestaan ​​het tydens sy gewelddadige rewolusie nie. Die Warskou-pact het formeel al vir nog 'n paar jaar tot 1991 bestaan ​​- net maande voordat die USSR ontbind het - toe die organisasie amptelik in Praag ontbind is.