Alpha Herculis - Wikipedia
Die ligging van α Herculis in die sterrebeeld (in die rooi sirkel).
Spektraaltipe M5 Ib-II / G8III + A9IV-V
Regte klimming 17h 14m 38.853s / 17h 14m 39.181s
Deklinasie +14° 23′ 25.0″ / +14° 23′ 23.98″
Skynmagnitude (m) 3,35 (2,7 – 4) / 5,322
Absolute magnitude (M) -2,3 / 1,8 / 2,8
Komponent 1 A
Massa (M☉) 2,5
Radius (R☉) 400
Ligsterkte (L☉) 7 244 – 9 333
Temperatuur (K) 3 155 – 3 365
Komponent 2 Ba
Massa (M☉) ~2,5
Ligsterkte (L☉) 126
Temperatuur (K) 4 900
Komponent 3 Bb
Massa (M☉) ~2
Ligsterkte (L☉) 26
Temperatuur (K) 7 350
Afstand (ligjaar) 360
Ouderdom (jaar) 0,41 – 1,25 miljard
Veranderlikheid A: Halfreëlmatig
Veelvoudigheid 3 sterre
Algethi, 64 Herculis, BD+14°3207, HIP 84345, CCDM J17146+1424, AAVSO 1710+14
A: HD 156014, HR 6406, SAO 102680
B: HD 156015, HR 6407, SAO 102681
Alpha Herculis (α Herculis, afgekort as Alpha Her of α Her), is ’n veelvoudige ster sowat 360 ligjare van die Son af in die sterrebeeld Hercules. Wanneer deur ’n teleskoop daarna gekyk word, kan die verskeie komponente onderskei word – die helderste een het die naam Rasalgethi.
Alpha Herculis A en B (α¹ en α²) is meer as 500 AE (astronomiese eenhede) van mekaar af, met ’n geraamde wentelperiode van sowat 3 600 jaar. α¹ is ’n ralatief swaar, helder rooireus. α² is self ’n dubbelster: ’n geelreus (Ba, die primêre komponent) en ’n geelwitdwerg (Bb). Hulle wentel elke 51,578 dae om mekaar.
α¹ Herculis is ’n ART-ster met ’n waterstof- sowel as heliumskil om ’n gedegenereerde koolstof-suurstof-kern. Dit is op ’n geraamde afstand van 360 ligjare van die Son af, volgens Hipparcos, en het ’n radius van sowat 280 miljoen km, wat rofweg 400 M☉, of 1,87 AE, is. As Rasalgethi in die middel van die Sonnestelsel was, sou sy radius verder gestrek het as die wentelbaan van Mars teen 1,5 AE, maar nie heeltemal so ver as die Asteroïdegordel nie. Nes die meeste rooireuse aan die einde van hul bestaan verloor Rasalgethi baie massa en dit vorm ’n dun gasomhulsel wat minstens 90 AE ver strek.
↑ 1,0 1,1 (2013) “The Age and Mass of the α Herculis Triple-star System from a MESA Grid of Rotating Stars with 1.3 <= M/M ⊙ <= 8.0”. The Astronomical Journal 146 (6): 148. doi:10.1088/0004-6256/146/6/148.
↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 (2000) “The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars”. Astronomy and Astrophysics 355: L27. doi:10.1888/0333750888/2862.
↑ 3,0 3,1 (2009) “VizieR Online Data Catalog: General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007–2013)”. VizieR On-line Data Catalog: B/gcvs. Originally published in: 2009yCat....102025S 1.
↑ (2012) “A catalogue of Paschen-line profiles in standard stars”. Astronomy & Astrophysics 547: A62. doi:10.1051/0004-6361/201219804.
↑ (1977) “On the absolute scale of mass-loss in red giants. I – Circumstellar absorption lines in the spectrum of the visual companion of Alpha-1 HER”. Astronomy and Astrophysics 61: 217.
↑ "IAU Catalog of Star Names". Besoek op 28 Julie 2016.
↑ Perryman, M. A. C.; Lindegren, L.; Kovalevsky, J. (July 1997), "The Hipparcos Catalogue", Astronomy and Astrophysics 323: L49–L52, Bibcode: 1997A&A...323L..49P
↑ (November 2007) “Hipparcos, the New Reduction”. Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653. doi:10.1051/0004-6361:20078357.
↑ Perryman, Michael (2010), The Making of History's Greatest Star Map, Astronomers’ Universe, Heidelberg: Springer-Verlag, doi:10.1007/978-3-642-11602-5, ISBN 978-3-642-11601-8, Bibcode: 2010mhgs.book.....P
↑ Deutsch, Armin J. (Maart 1956). “The Circumstellar Envelope of Alpha Herculis”. Astrophysical Journal 123: 210–227. doi:10.1086/146152.
An Atlas of the Universe: Multiple Star Orbits
Upside down Hercules showing Rasalgethi as the head: Hercules
Alpha Herculis op WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Artikels en foto's
Koördinate: 17h 14m 38.858s, +14° 23′ 25.20″
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Alpha_Herculis&oldid=2013184"
M-tipe helder reuse
Die bladsy is laas op 10 Julie 2019 om 15:25 bygewerk.