“So, basies het Biden ’n vergifte kelk ontvang. Hy gaan die bewind oorneem op ’n tydstip wanneer dit veilig is om te voorspel dat nog tienduisende Amerikaners aan Covid-19 gaan sterf.
“Die ekonomie is besig om in duie te stort. Die werklike werkloosheidsyfer in Amerika is op die oomblik een uit elke vier mense. Die Republikeine wou nie eens vir Trump geld gee vir ’n stimulus wat geld in mense se sakke sou beteken en die ekonomie aan die lewe kon hou nie. Mitch McConnell [Republikeinse leier van die senaat] wou nie Trump se reddingsplan steun nie.
“Die sentristiese Demokrate het nie oplossings vir hierdie probleme nie, want dit is struktureel. Die polisiemag . . . Dis nie ’n geval van vrot appels nie. Die héle stelsel is basies ontwerp . . . Die polisiemag polisieer die swart bevolking asof hulle ’n besettingsmag is, asof daardie hele bevolking ’n vyandige bevolking is, soos in Irak – enigiemand kan ’n gevaarlike vyand wees.
“Ons het nie ’n bewuste besluit geneem om uit Suid-Afrika te emigreer nie. Ék het aanvanklik gekom om net ’n paar maande hier rond te reis. Maar toe raak ek verlief op Brooklyn.
“New York voel na die natuurlike tuiste vir ’n eerste generasie kind van Afrika wie se familiewortels in Jiddisje Oos-Europa lê.
“As ’n wit linksgesinde – of miskien is ek net ’n wandelende Jood! – in Suid-Afrika het ek, en baie ander soos ek, ’n kulturele vervreemding ervaar. Ons kon ons nie met enige van die hoofstrome van wit Suid-Afrikaanse kultuur vereenselwig nie.
“Die Republikeinse establishment het Trump nie meer nodig nie, al het hulle sy steunbasis nodig. In die aangesig van ’n pandemie waarin nog duisende Amerikaners kan sterf en ’n ekonomiese ineenstorting, sou ’n mens kon sê die uitslag van die verkiesing het die weg goed gebaan vir ’n meer bevoegde post-Trump regsgesinde orde om behoorlik beslag te kry.”
Hy wys op ’n ontleding van die sosioloog en skrywer Zeynep Tufecki waarin sy uiteensit waarom die Republikeinse Party in hul skik is: Die federale hooggeregshof is “in hul hoek” en hulle sal waarskynlik beheer oor die senaat behou. Daarby het die party sy eie koalisie gediversifiseer deur meer vrouekandidate by te kry sowel as meer steun van mense van kleur.
“Dit is nie asof pre-Trump-Amerika vir my ’n paradys was nie. Die Clinton-era . . . Hy was baie regsgesind en baie rassisties en het hierdie soort van Wall Street-politiek bedryf; die Demokratiese Party het onder hom ’n Wall Street-party geword.
“Ek skryf al vir ’n lang ruk oor Amerikaanse politiek. Ek het ’n baie siniese blik op die Clinton-era gehad; was glad nie beïndruk met die Bush-era nie, en, om eerlik te wees, was ek ook baie skepties oor die Obama-administrasie.
“Obama het in die middel van die 2008- ekonomiese ineenstorting aan die bewind gekom en basies die banke gered terwyl die res van die land in nood verkeer.
“So, toe Trump aan die bewind kom . . . Ons was natuurlik almal geskok omdat daar ’n naakte rassisme was.”
“Ook wat sy buitelandse beleid betref. Dít is die magtigste nasie ter wêreld, maar as jy nou Iran was en Biden sê: ‘O, ons kan ’n nuwe ooreenkoms aangaan oor kernwapens . . .’ Hoe op aarde kan Iran dit ernstig opneem komende van ’n land wat oor vier jaar weer ’n Trump as president kan kies? Dit is ’n heeltemal onstabiele stelsel wat volledig afhanklik is van populistiese demagoë.
“Wat my egter irriteer is liberale wat Trump vir alles blameer omdat hy Trump is. Toe hy na Noord-Korea uitgereik het en met hulle samesprekings begin voer het . . . Hoekom is dit ’n slegte ding as ’n Amerikaanse president probeer om die temperatuur te laat daal en die gevaar van oorlog verminder in ’n konflik wat Amerika wesenlik sélf geskep het?
“Daardie neiging wat by Trump nogal ekstreem gelyk het, naamlik ’n VSA wat ’n verminderde rol in die wêreld speel, sal voortgaan. Daar sal pogings wees om ’n stabieler multilaterale stelsel te vestig, maar jy gaan nie sien hoe Amerikaanse troepe na alle dele van die wêreld gestuur word nie.”
“In enige ander land sal dit korrupsie wees as ’n miljardêr in die geheim ’n miljard dollar aan ’n politieke kandidaat gee sodat daardie kandidaat sy belange bevorder. In Amerika is dit heeltemal wettig.
“As jy na meningspeilings kyk, sal jy sien sowat 70% van Amerikaners van alle partye steun die idee van een of ander vorm van openbare gesondheidsorgstelsel, maar tog steun nie een van die partye dit nie. Dít is omdat skenkers harder praat as kiesers. Amerika bestee 17% van sy begroting aan gesondheidsorg; dít is omdat jy ’n winsgedrewe gesondheidsorgstelsel het.
“Daar is niks werklik progressief omtrent haar nie. Sy was in die voorverkiesings die Wall Street-gunsteling wat fondsinsameling betref. As aanklaer het sy ’n reputasie van baie harde beleide gehad wat die grootste invloed op swart mense gehad het.
“Ek is seker sy val nie heeltemal in daardie kategorie nie. Sy was in Howard College, so sy het strukturele rassisme ervaar, en dít maak reeds ’n reuseverskil.
“So, ’n mens wil vertroue hê in iemand soos Harris, wat weet waarvan sy praat. Maar aan die ander kant het jy ook die harde lesse van Obama geleer. Hy het byvoorbeeld baie hard probeer om die Black Lives Matter-beweging ongedaan te maak deur koöptering.”
Te oordeel na sosiale media en kommentare op nuuswebwerwe is daar in Suid-Afrika talle Trump-aanhangers – waaraan sou hy dit toeskryf?
“Wel, ek weet nie juis hoe mense in Suid-Afrika voel nie, maar hier in Amerika kan jy sien hoe hy onder wit mense ’n gegriefdheid aanwakker wat belaglik is as die omvang van hul bevoorregting in ag geneem word.
“Hy spreek tot ’n segment van wit Amerika wat ’n behoefte daaraan het om meerderwaardig te voel en verwag om bo mense van kleur bevoordeel te word . . . En ek dink daar is ook ’n sterk aanwesigheid van sulke mense in Suid-Afrika tot wie hy spreek.”