Eleftherios Soleas, Queen's Universiteit, Ontario
Deur ons vooroordeel te erken, kan ons maniere vind om die impak daarvan op ons besluitneming te versag. (Shutter)
Mense is geneig om te dink dat vooroordele sleg is. Van die COVID-19 pandemie, tot onderwys en die werkplek, om vooroordeel aan te pak en te versag, is 'n onderwerp van gesprek.
Maar as ons 'n meer regverdige samelewing ons moet vooroordele eers verstaan ​​as natuurlike produkte van ons omgewing.
Ons ontwikkel vooroordele en perspektiewe as reaksies op ervarings wat ons voorberei op die evaluering van inligting wat ons in die toekoms sal teëkom.
We almal het vooroordele tot 'n mate, of ons omgee om dit te erken of nie. Ons vooroordeel bly onskadelik totdat ons aannames ons gedrag teenoor ander mense beïnvloed. Deur ons vooroordeel te erken, kan ons maniere vind om die impak daarvan op ons besluitneming te versag.
Ons persepsie van vooroordeel en ons perspektiewe beïnvloed fundamenteel die manier waarop ons met ons omgewings omgaan. Neem myself byvoorbeeld, ek is 'n navorser vir motivering en onderwys in die Fakulteit Opvoedkunde en Fakulteit Gesondheidswetenskappe aan die Queen's University. Ek is geneig om ontroer te word deur bewyse wat verklaar en ondersoek hoekom iemand het iets gedoen of moes doen. Daarom is die motiewe agter vooroordeel fassinerend vir my.
Motivering en vooroordele
Ons vooroordele word bewustelik en onbewustelik gevorm deur wat ons motiveer. Die motiewe agter ons optrede vorm hoe ons die wêreld en alles daarin sien. Met hierdie begrip is dit onmoontlik om onpartydig te wees on baie uitgawes.
Ek gebruik 'n motiveringsteorie genaamd Verwagting-waarde-koste (EVC) om dit te verduidelik. Ons motiverings vir enigiets kan in drie oorhoofse faktore gesorteer word: verwagtinge (suksesverwagtinge), waardes en koste.
Verwagtinge is 'n kombinasie van selfkonsep (hoe ek myself sien) en selfdoeltreffendheid (ek glo dat ek in staat is tot hierdie taak). Glo iemand byvoorbeeld dat hy onpartydig is en onpartydig kan wees oor 'n spesifieke saak?
Waardes is die redes waarom ons iets doen (dit sal lekker wees, my identiteit vervul, of ek verwag 'n beloning om dit te doen). Iemand wat daarna streef om eweredig te wees of as regverdig en regverdig identifiseer, sal natuurlik meer bereid wees om die moontlikheid te oorweeg dat hul siening kan skeefloop deur 'n ervaring uit die verlede of wat hulle ervaar.
Daar is ook koste waarvoor vooroordele gekonfronteer word. Koste is die inherente en holistiese prys om iets te doen (ekstra moeite, druk, ongemak). Dink aan hoe ongemaklik dit soms kan wees om ons aannames uit te daag en te erken dat ons dalk minder as billik, opsetlik of onbedoeld was.
Wanneer ons op vooroordele reageer, word ons gedryf deur faktore soos hierdie. Alhoewel dit van persoon tot persoon verskil, skets hierdie drie faktore 'n algemeen toepaslike prentjie.
Die beste waarop u kan hoop, is om bewus te wees van hoe u bevooroordeeld is en die impak daarvan te versag. Ons perspektief op iets so eenvoudig soos 'n hokkietreffer of so kompleks soos gedagtes daardie bespreking van geskiedenis wat 'n verskuiwing in die wêreldbeskouing kan eis, word beïnvloed deur ons ervarings uit die verlede.
Deur vooroordeel te stigmatiseer, behandel ons dit as iets om te ontduik, te vermy en te verberg in plaas van iets wat ons moet bespreek. Dit maak onversaglike vooroordele - dié wat ons self oortuig dat ons nie het nie - 'n bron van verdeeldheid en skande wat ons vordering belemmer.
Deur nie die onvoorspelbare vooroordele aan te spreek nie, stel ons mense in om moeilike gesprekke te vermy en om te leef asof sommige mense se ervarings nie bestaan ​​nie of dat ander perspektiewe nie geldig is nie. Dit laat vooroordele ontaard in iets wat ongeregtighede meer waarskynlik maak.
Waar dit 'n bedreiging vir geregtigheid word, is wanneer ons glo dat ons dinge sien duideliker as ander. In plaas daarvan moet ons onsself afvra waarom ons dinge sien soos ons dit doen, en kyk wat ons vooroordeel kan inlig.
As ons vooroordeel erken, kan ons regstel, beter besluite neem en uiteindelik ten goede verander. (Shutter)
Ek sal eers gaan. Ek is lief vir Kanada, die land wat die families van my ouers aanvaar het as vlugtelinge wat 'n beter lewe wou hê en bereid was om hard daarvoor te werk. Maar as ek toelaat dat my liefde vir Kanada my blind of gevoelloos maak aaklige historiese ongeregtighede wat in hierdie land gebeur het, dra ek by tot 'n status quo aktief benadeel ander.
Deur ons vooroordele te erken, maak ons ​​dit moontlik om iets daaraan te doen, bewus te wees daarvan en te beheer hoe dit ons beïnvloed. As ons vooroordeel erken, kan ons regstel, beter besluite neem en uiteindelik verander.
As ons die motiverings en breër implikasies van vooroordele verstaan, kan ons die negatiewe invloed daarvan beter inperk en geregtigheid in ons samelewing bevorder.
Wat ons nodig het, is 'n soort vooroordeelgeletterdheid. As ons ophou om ons vooroordeel en dié van ander uit te daag, hou kritieke gesprekke op. Vooroordele is natuurlike produkte van ons ervarings, maar die vermoë en bereidheid om ons vooroordeel te openbaar en uit te daag, word verkry deur harde werk aan te wend.