Soos in 1834-36, moet ons nie vra na die bestemming nie – ons moet trek! Trek ons saam as volk die toekoms in, in geloof, sal die bestemming mettertyd uitkristalliseer. Ons moet ons geledere suiwer van die verdelende invloed van partypolitiek. Die praktisyns daarvan is soos aasvoëls wat wen, veral as die volk verloor! Maar dit gaan van elkeen van ons, individueel en gesamentlik in volksverband, offers vra! Iemand gaan moet leiding neem, aanmoedig, (her)bou. Ons gaan ons eiebelang opsy moet skuif en elkeen weer direk bydrae tot ons samelewings. Maar ons kan nie bekostig dat dit geskied as deel van volks- en geloofsvreemde strukture nie. 22 Verwysings na hierdie gedig kom ook voor in Johann de Lange se “Laatherfs” in Snel grys fantoom (1986: 30), Louis Esterhuizen se “Seisoen van die oë” in Stilstuipe (1986: 12) en Ronel Nel se “herfs met rilke louw en levi” in [en die here het foto's geneem oor vanderbijlpark] (2002: 27). Die siklus waarin hierdie gedig staan, “Vier gebede by jaargetye in die Boland” (Louw 1981: 88-91) is ook ‘n voorganger vir Opperman (1979: 118-121) se siklus “Grondstowwe by die siklus van die seisoene”.