Geskryf deur Francis Zwiers en Ronald Stewart
'N Vrou loop op 14 Junie 2020 in die vloedwater in Calgary, Alta, in nadat 'n groot haelstorm huise beskadig en strate oorstroom het. DIE CANADIAN PERS / Jeff McIntosh
Ekstreme weer en klimaatgebeurtenisse wat groot skade berokken, is 'n feit van die klimaat, en hierdie jaar is geen uitsondering nie.
Op 13 Junie word a reuse-haelstorm het Calgary gestamp met skade van meer as $ 1 miljard dollar, die duurste haelstorm in die Kanadese geskiedenis. Vroeg in Julie is Oos-Kanada aan albei onderwerp aanhoudende uiterste hitte tesame met hoë humiditeit en groot oorstromings.
Namate ons hierdie gebeure hanteer, ontstaan ​​daar altyd vrae oor watter rol klimaatsverandering moontlik gespeel het. Is 'n spesifieke uiterste vererger weens ons veranderende klimaat? Hoe sal hierdie uiterstes in die toekoms verander?
Baie van hierdie vrae hou verband met die hidrologiese siklus - die verdamping van water vanaf die aardoppervlak en die plantegroei daarvan, die vervoer van waterdamp in die atmosfeer van die een plek na die ander en die uiteindelike terugkeer van die water na die oppervlak as neerslag.
Die watersiklus word vinniger as die klimaat warm word. 'N Warmer atmosfeer hou meer waterdamp in, wat die potensiaal skep vir meer intense neerslaggebeurtenisse. Die bewys dat menslike aktiwiteite die wêreldklimaat die afgelope eeu warm gemaak het, is onweerlegbaar. Satellietdata sedert 1988 beskikbaar, dui aan dat die atmosfeer het vogtig geword, en dat dit is hoofsaaklik as gevolg van die deur die mens veroorsaakde klimaat.
Individuele ekstreme gebeure word egter deur baie ander faktore beïnvloed. 'N Storm kan vog op die oppervlak agterlaat wat weer kan verdamp en die daaropvolgende gebeure kan versterk.
Die botsing tussen 'n koue front en 'n briesie in die meer kan lei tot hewige neerslae. 'N Vertraagde bevriesing van die meer gedurende 'n warm winter kan die sneeuval op die meer verhoog. Of 'n droogte kan plaaslike verdamping-transpirasie beperk - verdamping van die landoppervlak en transpirasie vanaf plante - wat die reënval wat uit plaaslike herwinning van vog voorkom en die warm, droë toestande verder verskerp.
Baie studies het neerslagverwante veranderinge ondersoek, fokus gewoonlik op gemiddelde toestande eerder as uiterstes. Dit is verstaanbaar omdat individuele gebeure, soos 'n tornado of haelstorm, ingewikkeld is, en yl grondwaarnemings en ontwikkelende tegnieke beteken dat daar nog nie langtermynrekords is wat wetenskaplikes toelaat om tendense betroubaar te skat nie.
Daarenteen bestaan ​​daar talle reënvalrekords wat in die 1950's of vroeër begin het, regoor die wêreld. Statistiese ontledings van die data van hierdie reënmeters bevestig dat die reënval-ekstreme intenser geword het op die globale en kontinentale vlakke, in ooreenstemming met klimaatmodelle.
'N Man ondersoek die skade aan sy kelderwoonstel nadat 'n ernstige donderstorm op 8 Julie 2020 gelokaliseerde oorstromings in Toronto veroorsaak het. DIE KANADIESE PERS / Carlos Osorio
Daar is breë aanduidings dat hierdie veranderinge in die uiterste reënval die gevolg is van menslike invloed op die klimaat wêreldwyd en kontinentale skale. Ekstreme reënvalgebeurtenisse op een dag wat in die verlede ongeveer een keer elke 20 jaar plaasgevind het, is kom nou ongeveer een keer elke 15 jaar voor.
Desondanks sukkel wetenskaplikes steeds om met vertroue te sê dat 'n spesifieke uiterste reënvalgebeurtenis die gevolg is van klimaatsverandering. Dit is omdat daar van nature op een plek 'n groot hoeveelheid variasies is, en dat die sein van klimaatsverandering in die natuurlike geraas versteek kan word.
Nie alle plekke het die afgelope paar dekades die reënval van eendag meer intensief gegroei nie, maar dit beteken nie dat dit in die toekoms nie sal gebeur nie. Die wetenskap dui met baie vertroue aan dat as die klimaat aanhou warm word, sal die uiterste neerslae in die land aansienlik meer intens word middelbreedte en noordelike landgebiede, insluitend Kanada.
Alhoewel besonderhede onseker is, sal swaar sneeuval, ysige reën en hael alles verander met voortdurende opwarming. 'N Onlangse studie dui byvoorbeeld op groot hael meer waarskynlik in Alberta kan word teen die middel van die eeu, maar in sommige ander dele van Kanada minder waarskynlik.
Daar is geen twyfel dat die uitstoot van kweekhuisgasse deur die mens die klimaat verander het nie. Desondanks is die menslike afdruk dikwels moeilik om te sien in plaaslike meteorologiese waarnemings. Ondanks die gebrek aan direkte bewyse van 'in u agterplaas', moet ons voorberei op 'n toekoms waarin baie neerslae wat verband hou met neerslae meer intens sal word.
Francis Zwiers, direkteur van Pacific Conservation Conservationium, Universiteit van Victoria en Ronald Stewart, professor, omgewing en geografie, Universiteit van Manitoba
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Gebeurtenisse met hewige reën het nog altyd voorgekom, maar verander dit?