Die opera en die kinders. Onderhoud met Georgina García-Mauriño - Waardes - 2022
Georgina Garcia-Mauriño Sy is 'n skrywer, illustreerder en 'n jarelange operaliefhebber. Hy het regte en modeontwerp studeer, maar in die opera het hy die inspirasie en die weg vir sy idees gevind. As gevolg van sy fantastiese verhale en nuuskierige illustrasies wat perfek geleë is in die versameling disco-verhale Vertel my 'n opera, slaag sy daarin om opera op 'n eenvoudige en opwindende manier vir kinders te bring.
- Op watter stadium het opera jou lewe betree? Het jy haar gaan soek of het sy gekom?
Ek het opera ontdek saam met my pa, wat graag na radio-uitsendings geluister het wat Saterdagmiddae in die 70's uitgesaai is. Ek was toe 'n jong tiener en was aanvanklik die agtergrond van my skoolwerk, maar dadelik die Musiek en die argumente wat pa het begin vertel my het my gevang.
- Wat is regtig agter elke opera?
Agter elke opera is die werk van baie kunstenaars wat ons al hul talent bied, maar bowenal agter die opera is die emosie van die partituur van 'n komponis wat geïnspireer is deur 'n verhaal, sommige karakters. Dit is die eerste ding, dan kom die enorme en van onskatbare waarde van soveel musikante en kunstenaars. Maar om aanhangers 'n opvoering te kan bywoon, tree stelontwerpers, kostuumontwerpers, beligtingstegnici, draaiboekskrywers in ... almal wat ons die verhale in die teater laat leef, en danksy musiek, ook ingrypend.
- Watter instrumente gebruik u om die intrige van 'n opera nader aan die kinders se begrip te bring?
Daar is twee hoofinstrumente: sintese en eenvoud in taal. As ek dus voor 'n nuwe titel te staan ​​kom, is die eerste ding wat ek moet doen om die intrige saam te vat, aangesien opera's te lank is vir die konsentrasievermoë van 'n kind. Maar dit gaan nie oor die skryf van die klassieke opsomming nie, maar om 'n verminderde weergawe voor te stel, altyd getrou aan die oorspronklike libretto, wat die luister na die musiek aanmoedig, wat vir my die belangrikste is. Hiervoor volg ek twee kriteria: die eerste om die musiekfragmente te kies wat vir my die aantreklikste lyk (die beskrywendste van 'n emosie of narratiewe oomblik, of die bekendste), en die tweede om situasies uit te skakel wat moeilik is vir 'n kind om verstaan ​​as gevolg van hul spesifieke drama. Die taal wat in my opera's as verhale gebruik word, is altyd maklik en direk en probeer om die poëtiese, snaakse of ernstiger karakter van elke werk te respekteer.
- Wat bring opera na die wêreld van kinders?
Hul intrige is wonderlike verhale, dikwels te ongelooflik vir 'n volwassene, maar met al die fantasie van kinderverhale, en soos hierdie, gee opera's kinders se verbeelding en help hulle die wêreld ontdek en mekaar leer ken deur idees en idees in orde te bring. emosies ... Om gevoelens onder woorde te bring, help hulle om spoke te oorkom, sterk te voel, en help hulle om te groei. Maar ook in die geval van opera kan musiek, wat 'n bevoorregte taal van gevoelens is, die mees direkte manier wees om emosies uit te druk (spring, dans, sing ...), om van vreugde te ontplof, om te waag in geval van afkeer. , om te ontspan as die kind onrustig is. En asof dit nie genoeg is nie, kan jongmense in die opera op die mees speelse manier groot karakters en mites van ons Westerse kultuur ontmoet (Orfeo, Ulises, Don Juan, Carmen ...) dat hulle deur hul hele lewe sekerlik sal vind weer in sy studies, in boeke, in films ...
- Watter opera moet kinders volgens u nie misloop nie?
Wat 'n moeilike vraag! Ons het elkeen ons smaak wat ons definieer op grond van ons persoonlike ervarings. As ek vir die kinders 'n opera gaan vertel, vertel ek hulle altyd dat ek baie daarvan hou, maar dat hulle my aan die einde hul mening sal gee, want elkeen van ons luister met ons ore, met ons harte, na ons smaak. Daarom wil ek graag hê dat elke kind die geleentheid moet kry om na een te luister waarvan hulle so graag hou, en om later weer aan te hou om ander te ontdek. Daar is soveel operas en almal is so verskillend ... daar is dit vir elke smaak: avontuur, liefde, lag ... Ek probeer hierdie rykdom weerspieël deur elk van my opera's te illustreer as verhale met spesifieke lyne en kleure in elkeen saak. Maar as fan, as ek net een moes kies, sou ek The Marriage of Figaro van Mozart kies waar daar iets van alles is, en ook die mees geïnspireerde musiek en die vernuftigste plot gaan op 'n uitsonderlike manier saam.
- Watter raad sou u gee aan ouers wat hul kinders nader aan opera wil bring?
Die belangrikste is dat hulle die kind se aandadigheid soek deur hul nuuskierigheid en selfvertroue aan te spreek, asof dit enige ander stokperdjie is wat u wil deel. Om opera te ontdek, moet veral 'n plesier wees. En daarvoor is die hoopvolle en openhartige betrokkenheid van daardie ouderling (vader, oupa, oom ...) op wie die kind vertrou, met wie die kind weet dat hy lekker sal kuier. Omdat opera net so lekker kan wees soos om sokker te speel, 'n speletjie Ludo of enige ander lekker aktiwiteit.
- Wat kan ouers doen om hul kind bekend te stel aan musiek, opera?
Ek sou begin met die voorstel van 'n fragment waarvan ek baie gehou het (luister dit 'n paar of drie keer, sing dit of neurie dit saam, dans ... dit is vir almal skreeusnaaks), en dan (as dit vokale musiek is) sal ek jou vertel wat die teks sê. En in die geval van opera, sou ek u aanraai om my geïllustreerde weergawe te neem (as dit een van my titels is wat op CD-storie of op die internet beskikbaar is). Later, as u van die verhaal gehou het, kan u weer met die musiek vergader en voorstel dat dit u speletjies vergesel of direk met u karakters speel om aan te trek, of dit te teken, ens. Die voorstel om 'n DVD saam met die gesin te kyk, kan 'n onvergeetlike ervaring vir almal wees: ouers sal verras wees deur die aandag van hul kinders as hulle hul karakters-vriende deur regte mense sien speel! Van daar af dink ek dat dit 'n ware partytjie kan wees om 'n vertoning in 'n teater by te woon.
- Hoe kan u die lees van kinders stimuleer in 'n tyd wat so deur televisie en konsole oorheers word?
Lees is deel van wat ons vandag 'kulturele aanbod' noem, en dit moet inderdaad meeding met 'n hele reeks oudiovisuele produkte wat vir ons aangebied word as die aantreklikste, die mees sosiale, wat almal beoefen, ensovoorts. Maar ons het elkeen ons eie belange, en ons het die reg om te kies. Ek dink dat die kind die moontlikhede, alles wat in 'die winkelvenster' is, moet wys, en stel 'n voorbeeld: ek kies waarvan ek hou (wat nie hoef te wees waarvan my buurman hou nie), jy ook jy kan kies. Ons moet 'n tyd vind om te lees, want dit lyk dikwels vasgestel vir ander aktiwiteite: die tyd om na strokiesprente te kyk, die tyd om met 'n konsole te speel, die tyd om 'n sport te beoefen en die tyd om 'n boek op te tel. Maar die aantreklikhede van lees verskyn slegs wanneer dit geoefen word en dit is nie moontlik om 'n kind te oortuig wat dit nie self gesien het nie. In hierdie geval adviseer ek gedeelde lees (hardop, dit word verstaan): om 'n oomblik per dag of 'n week te vind om 'n verhaal te lees wat die ouer net soveel vang as die kind om 'n oomblik te vind om 'n opwindende avontuur te deel wat dit sal doen verryk ook die verhouding van aandadigheid. Ek het saam met my seun begin lees toe hy begin lees het (dan lees ons elke aand 'n hoofstuk), en vandag nog, met byna 11 jaar, het ons 'n boek wat ons Sondag tydens en na ontbyt saam gelees het.
Om die versameling te ken, sien:
U kan meer artikels lees soos Die opera en die kinders. Onderhoud met Georgina García-Mauriño, in die kategorie Musiek op die terrein.