Jakobus 1: 12-19 – Waak teen die versoeking om uit vergifnis te lewe! | Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Jakobus 1: 12-19 – Waak teen die versoeking om uit vergifnis te lewe!
Een van die grootste wonders van die wêreld is die Groot Muur van Sjina. Dit het ‘n paar honderdduisend Sjinese meer as 300 jaar gevat om hierdie muur te bou. Die muur is in die derde eeu vC voltooi en strek oor ongeveer 6 000 km. Hierdie is blykbaar die enigste mensgemaakte struktuur op die aarde wat die ruimtevaarders kan herken as hulle op ‘n ruimtereis is. Hierdie geweldige konstruksie het vir baie eeue die Sjinese beskerm teen die aanvalle van hulle noordelike bure. Maar tog, tog het hulle vyande van tyd tot tyd deur die muur gedring om aanvalle op Sjina te loods. Wat was die swak plek in die muur? Daar was nêrens ‘n konstruksiefout nie. Die swak plek was mense. Die aanvallers het eenvoudig die wagte wat die poorte deur die muur moes bewaak, met geld omgekoop. Die wagte kon die versoeking van die geld net nie weerstaan nie…
Met ander woorde, net soos ons brood nodig het om te liggaamlik te kan oorleef, soos ons ook vergifnis nodig het om geestelik te kan oorleef – NET SO het ons nodig om teen versoeking bewaar te word om te kan aanhou oorleef, om beide liggaamlik en geestelik te kan aanhou oorleef.
Maar teen watse versoekings moet ons beskerm word? Ek dink nie die versoekings wat hier bedoel word is daardie heerlike modderkoek by die tuisnywerheid wat jy net nie kan weerstaan nie; ook nie die versoeking om onnodig leedvermakerig te wees as ‘n sekere span nie die Curriebeker gewen het nie. Versoeking gaan veel dieper as dit…
Maar dis ongelukkig nie die enigste versoeking wat ons op ons lewenspaadjie mee te doene gaan kry nie. Versoekings kom op baie maniere en in baie verskillende vorms. En ons moenie dink dat ons versoekings kan vermy nie. Maarten Luther het gesê: ‘n Mens kan nie keer dat voëls oor jou kop vlieg nie, maar jy kan keer dat hulle in jou hare kom nesmaak! Jy kan nooit versoekings totaal en al vermy nie- maar jy kan keer dat jy daaraan toegee.
Martin Luther sê ook verder dat Jesus met die sesde bede van die Onse Vader ons teen die gevaar van versoeking wil waarsku en wil aanbied om ons te help daarmee. En hierdie gevaar van versoeking, sê hy, kom van drie kante af: daar is ‘n gevaar van binne, sê hy; ‘n gevaar van buite en ‘n gevaar van onder.
Die gevaar van binne is die gevaar dat ons sal toegee aan die versoeking van ons sondige natuur, van die eie ek – daardie deel van elkeen van ons se lewens wat ons wil verlei om eerder ons eie ding te doen as om na God te luister. Die gevaar van binne, die versoeking om aan die eise van die eie ek toe te gee- dis ‘n baie wesenlike versoeking en ons moet hard en ernstig bid dat God ons teen dié versoeking sal bewaar.
Die gevaar van buite onderverdeel Luther in versoekings na links en versoekings na regs (en asseblief- dit het niks met politiek te make nie!). Versoekings na links, sê Luther, is slegte goed wat met ons gebeur. Dis dinge soos teëspoed, verhoudings wat nie uitwerk nie, familie en vriende wat siek word, selfs sterf. Dis dinge soos werkloosheid of ‘n siekte soos depressie wat jou oorval. Slegte dinge. En dié slegte dinge kan mens baie teleurgesteld in God laat voel, dit kan jou selfs daartoe bring om vir God baie kwaad te word, of, nog erger, dit kan jou verlei om te wil sê dat God nie eers bestaan nie. Slegte dinge gebeur. Dis deel van die lewe. Ek dink nie dat ons moet verwag dat God ons van alle slegte dinge moet vrywaar nie. Maar juis daarom kan en moet ons bid en vra dat God ons sal bewaar dat hierdie slegte dinge ons nie so sal beïnvloed dat ons ons rug op God sal draai nie.
Veel erger en baie meer gevaarlik is die gevare na regs wat Luther uitwys. Die gevaar na regs is – voorspoed. Dit kan baie, baie gevaarlik wees as goeie dinge met ons gebeur, as ons ‘n oormaat van voorspoed begin ervaar. Hoe beter dit met ‘n mens gaan, hoe groter is die gevaar ongelukkig dat jy van God sal begin vergeet, dat jy sal begin dink dat jy Hom nie meer nodig het nie, want kyk net hoe goed vaar jy op jou eie! Ons moet bid en vra dat die Here ons van die versoekinge van voorspoed sal bewaar!
Die derde gevaar is die gevaar van die versoeking van onder, soos Luther dit noem, Hiermee verwys hy na die versoeking van die Bose, of die Bose een- as mens die Grieks letterlik vertaal. Wie of wat hierdie Bose is, kan mens baie, baie lank oor debat voer. Maar dit wil tog lyk asof die Bybel die Bose voorstel as iets of iemand wat elke dag besig is om ons deur versoekings van buite en van binne van God af te probeer wegdryf. Ons loop die gevaar om die Bose te onderskat – om te maak of hy nie bestaan nie. Die Bybel waarsku ons dat hy soos ‘n brullende leeu is. Ons moet hom nie onderskat nie. Maar ons moet die Bose ook nie oorskat nie, so al of ons vir hom die skuld wil gee vir alles wat sleg is, vir alles wat ons sleg doen nie. Ja, hy lei ons dalk in die versoeking- maar bly elke keer ons wat toegee aan daardie versoeking. As ons nie toegee nie – help al sy versoekings die bose net mooi niks nie… En daarom moet ons bid en vra dat ons bewaar sodat ons nie aan die versoekings van die bose sal toegee nie.
As ons bid: Laat ons nie in die versoeking kom nie , sê ons nie dat versoekings God se skuld is nie en dit beteken ook nie dat God die oorsprong van die versoekings is nie. Dit het ons duidelik gelees in Jakobus 1: Iemand wat in die versoeking kom, moet nooit sê: ”Ek word deur God versoek” nie; want God kan nie verlei word nie en self verlei Hy niemand nie. Maar ‘n mens word verlei deur sy eie begeertes wat hom aanlok en saamsleep. Ons vra eerder: Beskerm ons teen onsself, want ons is nie altyd seker of ons die versoekings sal kan weerstaan nie.
As ons in die tweede plek bid: Verlos ons van die bose, dan erken ons daarmee dat die Bose ‘n magtige vyand is, so magtig dat ons nodig het om van dié vyand verlos te word. Maar nou weet ons dat Jesus dit mos reeds aan die kruis vir ons gedoen het.
In Kolossense 2:15 beskryf Paulus dit so: Hy het elke mag en gesag ontwapen en hulle in die openbaar vertoon deur hulle as gevangenes in die triomftog van Christus mee te voer. Die Bose is ‘n gevaarlike vyand, ja, maar hy is tog ‘n oorwonne vyand. Al is hy oorwin, moet ons nog bid om teen hom bewaar te word, want hy is nog aan die werk in die wêreld.
Kom ek probeer hierdie moeilike ding so verduidelik. In die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers teen 1944 die grootste deel van Europa beheer. Die Geallieerde magte het egter saamgegroepeer en op D-dag (6 Junie 1944) het hulle hulle aanval op Hitler geloods deur langs die kus van Normandi? te land. Die suksesvolle landing op D-dag was die begin van die einde vir Hitler en sy bose magte. Dit sou egter nog byna ‘n jaar duur voordat die vyand finaal verslaan is. VE-day (Victory in Europe) het eers amptelik aangebreek op 8 Mei 1945 en VJ day (Victory in Japan) op 2 September 1945. Maar van D-dag af het almal geweet : Die oorwinning is eintlik al behaal. Die vyand is ‘n dodelike knou toegedien. Dis nog net ‘n kwessie van tyd… Almal het van D-dag af uitgesien na die vrede wat moes kom.. en gebid dat dit gou sou kom.
D-dag vir die verlossing van die wêreld was daardie dag toe Jesus aan ‘n kruis op Golgota gehang het. Die vyand, die Bose, is daar fataal gewond. Hy is eintlik reeds oorwin. Hy is nog besig met sy laaste krampagtige pogings hier op aarde, ja, maar die slag is geslaan, die oorwinning is behaal.
Ons vra dat ons verlos sal word van die Bose in hierdie wêreld, maar terselfdertyd bid ons vir die aanbreek van ‘n nuwe wêreld, ‘n nuwe en ‘n bevryde wêreld, ‘n wêreld:
waar versoeking nie meer vir ons ‘n bedreiging sal wees nie
Dis die koninkryk en die krag en die heerlikheid waarnatoe ons op pad is, ‘n koninkryk en ‘n krag en ‘n heerlikheid wat sal duur tot in alle ewigheid.