Hoe die krag van oortuiging verder gaan as blote advertensies - InnerSelf.com
Daar was 'n tyd toe oorreding maklik herkenbaar was. Dit was die goed op advertensieborde en flyers of tussen die artikels in koerante en tydskrifte. Dit het TV- en radioprogramme onderbreek en dit was natuurlik probeer om ons iets te verkoop. Ons noem dit "adverteer".
Vandag se verbruikers is nie meer bloot aan die ontvangs van advertensies deur massamedia kanale nie. Die biljoene van ons wat elke dag Facebook, Instagram en dies meer gebruik, het 'n belangrike deel van die proses van oorreding self geword.
Deur middel van hierdie sosiale media kanale bied ons hoogs geredigeerde, gestileerde weergawes van ons lewenstyle aan en kan hulle idees en inligting in 'n oomblik verhandel. Hierdie aktiwiteit plaas ons nie aan die einde van een van die lineêre prosesse van bemarking nie, maar in die hart van ons eie unieke wêreld van kommunikasie, inhoud en handel. Byna elke aktiwiteit wat ons nou betrek, behels een of ander vorm van kommersiële uitruil.
Dit was eers tydens die 1980s dat navorsers begin belangstel in verbruik buite die noue parameters wat deur suiwer ekonomie neergelê is. En hulle was vinnig om te erken dat die invloed van oortuiging goed verleng het as om mense aan te moedig om goedere te koop wat hulle andersins nie sou wou hê nie.
Oorreding het fundamenteel geword vir die vorming van mense se siening van wat aantreklik of onaantreklik is, goed of sleg, aanvaarbaar of onaanvaarbaar. In wese het dit menslike interaksie self verander in die mate dat verbruik - eerder as klas, streek, geografie of beroep - nou die primêre vorm van selfidentiteit en selfuitdrukking geword het.
Die digitale wêreld het die situasie vererger. Vir alles wat dit menslike kommunikasie revolusioneer het, is die web se mees diepgaande prestasie waarskynlik die impak op handel en verbruik. In 2018 was die FAANG-groep van tegnologie maatskappye - Facebook, Amazon, Apple, Netflix en Alphabet (Google se moedermaatskappy) - meer werd as die die hele FTSE 100 gekombineer.
En dit is net die grootste van die klomp. Byna elke groot handelsmerk wat gedurende die afgelope dekade of so ontstaan ​​het, is byvoorbeeld web-gebaseerde. Uber, Twitter, Tinder, Snapchat, WhatsApp, TripAdvisor, Ebay, AirBnB, Spotify en RightMove.
Dit is hierdie "onlinering" van handel wat dit moontlik gemaak het om feitlik elke gebied van ons lewens te koloniseer. Van die keuse van middagete om 'n lewensmaat te kry, is vandag baie min menslike interaksie onaangeraak deur die trope van handel.
Onder jonger ouderdomsgroepe word dit algemeen aanvaar as 'n feit van die lewe. 'N Geslag het grootgeword om niks van die lewe te ken voor Google, Snapchat of Instagram nie.
Konsepte soos kontak met vriende of familie verloor, die frustrasie om niks uit te vind nie, of om te vertrou op poortwagters om jou te voorsien van rantsoene van vermaak en ervarings, lyk nou as oulik ouderwets soos Woensdag halfdag sluiting (wat ookal dit was).
Verbruikers verstaan ​​dat as 'n webwerf of aansoek vry is om te gebruik, beteken dit (gewoonlik) dat dit gefinansier word deur advertensies. Hulle is bly om te betaal vir die dienste met hul houers, aandele en blokke, en sodoende elke ervaring effektief te verdeel (of "oomblik"Om die taal van sosiale media bemarkers te gebruik) in skappe of bokke. En daar is regtig geen aankoop te onbeduidend nie en geen aktiwiteit te efemere vir 'n resensie nie. Advies is gekommunikeer.
Natuurlik kan jy gewoond raak aan enigiets. So werk die wêreld nou: ons gebruik dinge gratis en ons betaal vir daardie voorreg deur maatskappye toe te laat om ons te adverteer. In hierdie konteks is die term "advertering" egter ietwat ongeskik.
Dit is te klein en smal 'n woord om die olie te beskryf wat alle digitale media brand en smoor, 'n groot verskeidenheid korporatiewe handelsmerkkommunikasie-aktiwiteite wat handelsmerke, bemarking, openbare sake, openbare betrekkinge en 'n hele klomp ander dinge insluit. sowel as advertensies.
In die middel van die heelal
Hierdie oorredingsbedrywe het min gemeen ten opsigte van uitvoering, maar hulle deel 'n gemeenskaplike doelwit - om 'n verandering in die mening of gedrag van hul teikengehoor te beïnvloed. Hulle bied nie net 'n inkomstemodel nie maar is ook die bron van baie wat ons lees, hoor en sien. Daarbenewens bied hulle die noodsaaklikheid om daardie inligting te deel.
Sentraal geleë. Shutter
Die sleutelvraag is: hoe het ons hierheen gekom? Om 'n bevredigende antwoord te bied was die primêre motivering vir my nuwe boek, Die Oorredingskategorieë. Baie van my bevindings was onverwags, en die projek het my 'n nuwe perspektief gegee op die kommunikasieprobleme wat vandag die wêreld oorheers.
Ek glo dat die kern van bykans al hierdie probleme - van Brexit tot klimaatsverandering - 'n kommunikasieprobleem is. Die vermoë om komplekse inligting te assimileer en uit te ruil is 'n unieke menslike eienskap. Ten spyte van tien duisende jare van evolusie bly ons begrip van die prosesse betrokke by menslike kommunikasie egter baie beperk. Mense lyk asof dit vir ewig probeer om te verduidelik wat hulle werklik bedoel het. Misverstand is die normale toestand van dinge.
Of ons daarvan hou of nie, het die oorredingsbedrywe en hul aktiwiteite integrale kenmerke van gevorderde kapitalistiese kultuur geword. So terwyl ons weet dat die heelal nie eintlik om ons heen draai nie, vir diegene wat in die 21-eeuse verbruikersgemeenskap leef, lyk dit baie soos dit doen.
Hoe dit uitspel as sosiale media was en tradisionele media wanes is nog 'n belangrike vraag. Om die samelewingskwessies van ons samelewing te verstaan, is die sleutel tot die aanspreek van baie van sy probleme. Waar daar ook menslike kommunikasie is, is daar ook die geleentheid om te oorreed.