Verdedig ons ideale: Skakel van verdediging na oortreding?
As twee mense wat baie verskillende oortuigings het, argumenteer, kan die argument nooit einde. In 'n poging om mekaar te oortuig om te verander, om hul weergawe van wat hulle elkeen glo, waar te pas, skep hulle 'n sluier tussen hulle. Hul onvermoë om resultate te lees in gebrek aan respek.
Alhoewel dit mag voorkom dat die een kant voor 'n rukkie voorlê en dan is die ander, solank elke kant aan hul oortuigings geheg is, die geveg nooit eindig nie. Dit is eers wanneer een persoon in staat is om terug te stap en na die ander te luister sonder om te oordeel dat daar potensiaal is vir 'n verskuiwing. Deur ons eie oortuigings konsekwent te bevraagteken, open ons oneindige moontlikhede en vermy om vasgevang te word binne 'n geslote gees wat net reg wil wees.
Ons verdedig ons, ons skakel van verdediging tot oortreding
Ons moet nie onsself of ons oortuigings teenoor ander mense se menings en oortuigings verdedig nie. Ons enigste behoefte is selfrespek. Wanneer ons selfrespek het, neem ons nie wat ander mense sê en persoonlik doen nie.
As ons aan die versoeking deelneem om iemand anders se optrede 'n persoonlike oortreding te maak, het ons daardie selfrespek verloor deur ja te sê vir hul ooreenkoms. Sodra ons dit doen, maak die aanhangsel aan hierdie oortuiging ons nodig om ons motief van een van verdediging tot oortreding te verander. Met een skof kan ons maklik van aggressor slagoffer wees, wat 'n hele nuwe stel gevolge het. Deur nie persoonlik dinge te neem nie, gee ons nie aan ons persoonlike belang nie en kan ons dus besluite neem wat gebaseer is op wedersydse respek wat probleme sal oplos in plaas daarvan om hulle erger te maak.
Vrae, luister, leer
Onlangs het 'n werker by my huis gekom om iets te installeer. Soos ek met iemand doen wat by my huis kom, sit ek en praat met hom, vra vrae en kyk hoe hy werk. Hy het my gevra wat ek gedoen het, en ek het 'n bietjie verduidelik oor wat ek doen. Hy het opgewonde geraak en gesê daar is net een waarheid, net een manier, en almal wil net jou geld hê.
Hy het gepraat oor sy predikant en die leerstellings van sy kerk en herhaal dat daar net een manier is. Ek het nie met hom gepraat nie, ek het net geluister na wat hy gesê het. Deur my ouma se aansoek is dit leer. Toe hy weg was, het hy vir my gesê: "As ek sterf, moet ek net een persoon antwoord. As ek verkeerd is, wel, ek sal dan uitvind."
Hy het my vertel dat die rede waarom hy glo nie omdat hy liefde of geloof gehad het nie, maar omdat hy in die hemel wil ingaan. Dit was sy hoofdoel. Ten minste is dit wat hy vir my gesê het. Hy het gesê, "Miguel, jy kan sê wat jy al die mense wil hê, maar onthou daar is net een manier, een waarheid."
My geloof is "meer reg" as jou geloof ...
Deur na hom te luister, het ek wel iets geleer. Hy het sy geloofstelsel gedeel, maar dit is nie wat ek geleer het nie. Wat ek geleer het, is dat hy eerlik geglo het wat hy my vertel het. En wie moet ek anders sê? As ek die behoefte gehad het om terug te keer, sou dit gegrond wees op my eie gehegtheid aan my identiteit en my oortuigings, en 'n stryd van persoonlike belang sou tussen ons begin het.
Hierdie werker het my gewys dat as ek gekies moes word om met hom te argumenteer, my eie aanhegsel tot kennis sou vorm, wat niks met hom te doen gehad het nie. Dit het my die vryheid van keuse gegee. Ek was in staat om na my geloofsplein in die gesig te kyk en het gekies om na hom en myself te luister. Hoe hy kies om sy lewe te leef, het geen invloed op hoe ek my leef nie. Alhoewel ek kan sien hoe sy aanhangsels en sy kennis hom beheer, weet ek dat dit nie my plek is om beswaar te maak nie.
In plaas van blindelings en dwaas te argumenteer met 'n punt wat aangevuur word deur ons persoonlike belang, kan ons ten minste bereid wees om te erken dat ons verkeerd kan wees of dat die situasie vanuit 'n heel ander perspektief beskou kan word, soos in die geval van die werker. Wanneer ons kies om ons waarheid met ander van hierdie plek te deel, kan ons wedersydse respek begin bou. As ons na ons oortuigings en standpunte met 'n oop gemoed kyk, word dit vir ons duidelik hoe geheg ons is aan ons eie oortuigings.
Wees bewus van ons aanhangsels
Deur bewus te wees van ons aanhangsels kan ons krag herwin oor ons vryheid om te kies of ons dit wil hou of nie. Die keuse is noodsaaklik. Soms kies ons om te wortel vir ons tuisspan of om godsdiens of politiek met ons familie te debatteer. Soms kies ons 'n deel van ons lewe aan 'n oorsaak of 'n beweging, en soms kies ons nie. Om ons bewus te maak, sal ons egter laat weet as ons persoonlike belang die essensie van enige aktiwiteit wat ons gekies het, in beslag neem. As ons ons posisie of oorsaak heftig verdedig, beteken dit dat ons beslaglegging ons bewustheid versluier het.
Om te luister na wat ander sê sonder om hulle woorde oor ons te gee, laat ons toe om bewus te raak van ons eie waarheid. Dit stel ons in staat om te sien wat vir ons werklik is en wat net 'n illusie is - 'n leuen aangevuur deur persoonlike belang. Die gawe van luister sal enige illusies van persoonlike belang blootstel.
As ons uit 'n plek van bewustheid kom, moet ons waarheid nie deur die ego-voedingsmeganika van 'n argument verdedig word nie. Dit verg baie min energie van ons kant om bloot ons waarheid te stel, as ons dit verkies om dit te stel. Wanneer die waarheid eenvoudig is, weet jy jou fondament is solied. Natuurlik kan daar 'n tyd kom om op te staan ​​vir daardie waarheid. As daardie tyd kom, kan jy vol vertroue wees dat jy op vaste grond staan ​​met die volle bewustheid van die krag van jou eie wil.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Verdedig ons ideale: Is my geloof 'meer reg' as jou geloof?