Gefällt 2,388 Mal, 12 Kommentare - Elizabeth aka @van_grrrl (@van.crush) auf Instagram: „☮️☀️ Repost from @whoknowswherenext #VanCrush“
Vw VanagonVan DwellingCampervan IdeasVan LivingWood BurnerHappy CampersRv CampersVan LifeCamper VanThe RoadGet A LifeSnailTruckClothing ApparelCraftWood Burner FireplaceCaravanForward
Converted van .......... I NEED one of these
Gefällt 965 Mal, 6 Kommentare - Vanlife | Nomads | Freedom (@vanlifeexplorers) auf Instagram: „Fingers crossed for a warm summer in the UK 🌞 >>> ❤️ @Vanlifeing_com >>> #ThisisVanlifeing Captured…“
T4 CamperCamper TrailersCampersCargo TrailersTruck CamperSprinter VanMercedes Sprinter 4x4Camper ConversionCamper InteriorCaravanVanViajesMotorhome InteriorCamperCampervan InteriorTravel TrailersCampingForward
Diy CamperRv CampersCamper IdeasCamper VanMinivan CampingVan DwellingVan LivingCamper ConversionGypsy CaravanThe RoadVansGet A LifeAutosVan CampingFurnitureKitchensPlaces To TravelMobile HomeSheer CurtainsAmorCaravanForward
Nice and Cozy Would you sleep here? By @homesweetrollinghome
T4 BusVan LivingCamper VanVolkswagen Bus CamperVan LifeCamper IdeasVw VansBusesBerlinMotorhomeVansOrganized KitchenCaravanKitchensCamper RemodelingCamper InteriorMobile HomeTent CampingBussesCanistersBerlin GermanyForward (Chinees vir: "Volkslied van die Republiek China")
(Chinees vir: "Nasionale vlaglied")
Amptelike tale Chinees (of Sjinees)
36 193 km2 (136ste)
23 550 077 (53ste)
23 123 866
$1 177,052 miljard
MOI (2014) 0,882 (25ste) – baie hoog
Gini (2014) 33,6 – medium
Internet-TLD .tw, .台灣, .台湾
Die Republiek China (ook Republiek Sjina, wat dikwels ook Nasionaal-China of Taiwan genoem word) is een van twee Chinese state wat aanspraak daarop maak dat hulle die regmatige verteenwoordiger van China is (sien ook Volksrepubliek China). Ná die Kommunistiese oorwinning en magsoorname op die vasteland van Sjina het die Nasionaal-Sjinese Kuomintang-party onder leiding van Chiang Kai-shek na die eiland Taiwan uitgewyk. Vandag is die Republiek China in teenstelling met die Kommunistiese vasteland 'n demokratiese republiek en een van die mees gevorderde nywerheidslande.
Die Republiek China se ekonomiese geskiedenis is dié van 'n onderontwikkelde land wat sy ekonomie binne enkele dekades herstruktureer en tot een van die welvarendste ter wêreld ontwikkel het. Nog in 1900 was die eiland Taiwan se bevolking slegs twee miljoen mense, en in 1958 is sowat sestig persent van die land se uitvoerwaarde nog met suiker en rys verdien. Hierdie aandeel het reeds in 1972 tot slegs drie persent gedaal. Vandag is die land met sy 23,5 miljoen inwoners een van die beduidendste produsente van inligtingstegnologie en ander elektronika.
'n Belangrike kenmerk van die Republiek China se industrialisering is die gelykmatige verspreiding van die welvaartskepping; Samuel P.S. Ho het reeds in 1975 in sy ondersoek oor die industriële ontwikkeling van Taiwan opgemerk dat daar nouliks verskille tussen die inkomste van stedelike werkers en selfstandige plattelandse kleinboere was.
Die Republiek China se strategies gunstige ligging voor die Chinese vasteland en naby die seeroete tussen Japan en Europa het in die 20ste eeu die belangstelling van die grootmoondhede gewek: Japan het die eiland sowat vyftig jaar as koloniale moondheid oorheers en ten opsigte van die infrastruktuur en sosiaal-psigologiese ontwikkeling van die bevolking al vroeg die basis vir 'n vinnige ekonomiese ontwikkeling geskep.
Ná die Tweede Wêreldoorlog het die Verenigde State in ooreenstemming met hulle anti-Kommunistiese China-beleid Taiwan tot 'n soort strategiese "vliegdekskip" net voor die kus van die Kommunistiese vasteland uitgebou.
2 Staatkundige verhouding met die Volksrepubliek China
3.3 Europese en Chinese kolonisasie
Nasa-Satellietbeeld van die eiland Taiwan
Die Republiek China beslaan sedert die jaar 1949 'n totale oppervlakte van 36 197 vierkante kilometer. Die hoofeiland Taiwan het 'n oppervlakte van 35 801 vierkante kilometer, 'n maksimale lengte van 394 kilometer en 'n maksimale wydte van 144 kilometer.
Taiwan word in die weste deur die Seestraat van Taiwan van die Chinese vasteland en in die suide deur die Seestraat van Luzon van die Filippyne geskei. In die ooste word Taiwan deur die Filippynse Bekken begrens. Die eiland grens in die noorde aan die Japannese eilandgroep Ryūkyū en die Oos-Chinese See.
Die Republiek China op Taiwan behels daarnaas die eilandgroepe Pescadores (Penghu), Matsu (Mazu) en Quemoy (Jinmen) in die Straat van Taiwan asook 'n aantal kleiner eilande wat onder meer in die Suid-Chinese See lê. Taiwan word net soos Japan dikwels deur aardbewings getref sodat geboue en infrastruktuur aan hoë veiligheidsstandaarde moet voldoen.
Staatkundige verhouding met die Volksrepubliek China[wysig | wysig bron]
In die tydperk tussen 1912 en 1949 het die amptelike naam Republiek China na die staat verwys, wat destyds min of meer die hele Chinese grondgebied beslaan het. Sedert die jaar 1949 is die magsgebied van die Republiek China egter beperk tot die eiland Taiwan en 'n aantal eilandgroepe (Kinmen en Matsu) naby die Chinese vasteland en in die Suid-Chinese See (Pescadores-eilande).
Volgens sy grondwet, wat sy historiese oorsprong in die eerste helfte van die 20ste eeu het, maak die Republiek China nog steeds aanspraak op die hele grondgebied van China, die gebied van die huidige Mongolië en 'n aantal eilande, wat tans deur Japan geadministreer word. Met die begin van die demokratisering van Taiwan in die negentigerjare het hierdie gebiedseise egter geen beduidende rol meer in dié land se buitelandse beleid gespeel nie.
Pogings in 2006 om die republikeinse grondwet van Taiwan ten opsigte van die amptelike grense en soewereiniteit van die eiland te wysig, is veral vanweë die politieke druk van die Verenigde State nie verwesenlik nie, aangesien hierdie beleid as die eerste stap in die rigting van Taiwan se formele onafhanklikheidsverklaring beskou word.
Die eiland Taiwan, wat deur 'n smal seestraat met 'n wydte van 130 kilometer van die Asiatiese vasteland geskei word, is oorspronklik deur 'n Maleis-Polinesiese bevolking bewoon. Eers in die 14de en 15de eeu het China sy invloedsfeer in suidelike rigting begin uitbrei.
Nog in die eerste vyfhonderd eeue van ons tydrekening was die vastelandse en Taiwannese beskawings in kulturele en taalkundige opsig nou verwant. Ná die siniseringsbeleid op die vasteland, wat deur die Han-dinastie bevorder is, was daar oor 'n lang tydperk geen kulturele bande meer tussen die vastelandse Sjina en Taiwan nie. Taiwan se inheemse bevolking het in hierdie periode handelsbetrekinge met gebiede in die suide, waaronder die Filippyne, aangeknoop.
Vroeë Sjinese setlaars[wysig | wysig bron]
Europese en Chinese kolonisasie[wysig | wysig bron]
Die Portugese, wat die eiland in 1517 vir Europa ontdek het, het dit Ilha Formosa (letterlik "Mooi Eiland") genoem. Die grootskaalse vestiging van Chinese immigrante op die eiland, wat in die laat 17de eeu 'n aanvang geneem het, was veral 'n reaksie op Europese koloniale moonthede soos Nederland en Spanje wat hul merk in die 1620's op Taiwan gemaak het. Die Nederlandse seevaarders van die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie het vanaf 1624 vanuit die suide en die Spanjaarde vanaf 1626 vanuit die noorde pogings onderneem om die eiland by hulle koloniale ryke in te lyf. Die Nederlanders het Tainan tot hulle hoofstad op die eiland uitgebou, terwyl die Spanjaarde handelsposte naby Keelung en Danshui gestig het. Hulle is in 1641 deur die Nederlanders verdryf.
Die Nederlandse koloniale administrasie se invloed op die inheemse beskawing was rampsalig - die benoeming van stamhoofde in gebiede wat self nie oor vergelykbare magstrukture beskik het nie, het net soos die Christelike sendingwerk oorgeërfde leefwyses en tradisionele mitologieë verdring. Die Europese invloed is vier dekades later deur die legendariese Koxinga, 'n konserwatiewe aanhanger van die Chinese Ming-dinastie, teruggedring. Die Mantsjoe-dinastie, wat reeds in 1644 die bewind op Taiwan oorgeneem het, is in 1683 van hulle mag ontneem, en die Sentraal-Chinese heersers in Beijing het die eiland by hulle vastelandse provinsie Fujian ingesluit. Van hier en uit die aangrensende suidelike provinsie Guangdong het nou 'n groot aantal Chinese immigrante na Taiwan gestroom.
Die Chinese immigrante het hulle aanvanklik veral in die droë voetheuwelstreek en die plato's bokant die kusvlakte van Wes-Taiwan gevestig waar hulle 'n aantal nedersettings gestig het. Hierdie kusdorpe het gedurende hul vroeë groeifase eerder handel met vastelandse Chinese stede gedryf as met mekaar. Die tradisionele ekonomiese netwerk van China, wat deur sy wes-oostelike bewegingsrigting gekenmerk was, is sodoende ook na Taiwan toe oorgedra. Die inheemse bevolking is net soos in Suid-China deur die Han-Chinese verdring en genoodsaak om na die bergagtige en afgeleë gebiede van Sentraal- en Oos-Taiwan uit te wyk. In hierdie berggebiede, waar die kwik in sommige dele net gedurende drie maande van die jaar bo vriespunt styg, word ook vandag nog die grootste konsentrasie van inboorlinge aangetref.
Lande wat verhoudings met die Republiek China onderhou: ██ Diplomatieke betrekkinge en ambassade in Taipei ██ Nie-amptelike verhoudings
Afrika (2 lande)
Vatikaanstad en Heilige Stoel (1942)
Oseanië (6 lande)
Amerikas (12 lande)
Dominikaanse Republiek (1957)
St. Vincent en die Grenadine (1981)
Die Republiek China is die belangrikste vervaardiger van skootrekenaars op die wêreldmark
Die Republiek China beskik oor 'n hoogs ontwikkelde, uitvoergerigte markekonomie. Die land met sy naastenby 23 miljoen inwoners is die 21ste grootste nasionale ekonomie ter wêreld en die 16de grootste handelsnasie. Die bruto geografiese produk het in 2008 nominaal 392,1 miljard VSA-$ beloop - VSA-$ 17 116 per capita (nominaal) en VSA-$ 31 892 volgens koopkragpariteit. Een van die kenmerke van die Republiek China se ekonomie was sy stabiele ontwikkeling wat eers deur die globale ekonomiese en finansiële krisis van die jare 2008 en 2009 onderbreek is.
Die Republiek China het as een van die vier sogenaamde "Asiatiese tiers" ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog 'n vinnige ekonomiese groei beleef wat aanvanklik op die uitvoer van landbouprodukte en later op dié van goedkoop nywerheidsgoedere berus het. Die huidige ekonomiese ontwikkeling word veral deur die inligtingstegnologiebedryf aangespoor - die land is hier reeds 'n wêreldmarkleier en verskaf veral OEM-komponente aan rekenaarvervaardigers. Tans word byvoorbeeld 98 persent van alle moederborde, 83 persent van alle skootrekenaars en 70 persent van alle LCD-monitors deur maatskappye uit die Republiek China vervaardig.
Die land onderhou nou ekonomiese bande met die Volksrepubliek China en Taiwannese maatskappye het na ramings tussen 100 en 250 miljard VSA-$ op die Chinese vasteland belê waar ook 'n groot deel van die vervaardiging plaasvind. Aangesien loonkoste ook op die Chinese vasteland aan die styg is, belê steeds meer Nasionaal-Chinese maatskappye in Suidoos-Asiatiese lande soos Viëtnam. Vanweë sy hoë salaris- en loonvlak konsentreer die land hom tans op navorsing en ontwikkeling en hoëtegnologieë wat hoogs opgeleide mannekrag vereis. In 2008 het die volgens skattings landbousektor 1,7, die nywerheidsektor 25,1 en die dienstesektor reeds 73,2 persent tot die land se bruto binnelandse produk bygedra.
Die Republiek China het daarin geslaag om sy vinnige ekonomiese groei sonder sosio-ekonomiese oneweredighede te bemeester - lae werkloosheidsyfers en 'n hoë vlak van geletterdheid (96 persent) het grootliks hiertoe bygedra. Eers as gevolg van die ekonomiese krisis het werkloosheid (5,31 persent in Januarie 2009) en ander sosiale vraagstukke sorgwekkend geword. Nogtans is die land se ekonomie vanweë die groot aandeel klein en middelgroot sakeondernemings in staat om buigsaam en vinnig op die krisis en sy uitdagings te reageer.
↑ (en) "ROC Vital Information". Ministry of Foreign Affairs, Republic of China (Taiwan). 31 Desember 2014. Verkry op 10 September 2017.
↑ (en) "what languages are spoken in taiwan". WorldAtlas. Verkry op 10 September 2017.
↑ (en) "President lauds efforts in transitional justice for indigenous people". Focus Taiwan. Verkry op 10 September 2017.
↑ (en) "ROC Vital Information". Ministry of Foreign Affairs, Republic of China (Taiwan). 31 Desember 2014. Verkry op 21 Mei 2016.
↑ (en) "Number of Villages, Neighborhoods, Households and Resident Population". MOI Statistical Information Service. Verkry op 21 Mei 2016.
↑ (en) "Statistics from Statistical Bureau". National Statistics, Republic of China (Taiwan). Verkry op 10 September 2017.
↑ (en) "General Statistical analysis report, Population and Housing Census" (PDF). National Statistics, ROC (Taiwan). Verkry op 26 November 2016.
↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 (en) "Taiwan Province of China". Internasionale Monetêre Fonds. Verkry op 10 September 2017.
↑ (zh) "Human Development Index (HDI)". National Statistics, Republic of China (Taiwan). Directorate General of Budget, Accounting and Statistics, Executive Yuan, R.O.C. 15 September 2014.
↑ (en) (2010) “Table 4. Percentage Share of Disposable Income by Quintile Group of Households and Income Inequality Indices”, Report on The Survey of Family Income and Expenditure. Taipei, Taiwan: Directorate General of Budget, Accounting and Statistics.
↑ (en) "ICANN Board Meeting Minutes". ICANN. 25 Junie 2010. Verkry op 21 Mei 2016.
↑ Schöller, Peter, Heiner Dürr en Eckart Dege (redakteurs): Fischer Länderkunde: Ostasien. Frankfurt am Main: Fischer Taschenbuch Verlag 1987, bl. 209
↑ Ho, Samuel P.S.: Industrialization in Taiwan: Recent Trends and Problems. In: Pacific Affairs (uitgegee deur die Universiteit van Brits-Kolombië), volume 48, nommer 1 (lente 1975), bl. 27-41. Aanlyn beskikbaar: JSTOR aanlyn-argief
↑ Duitse Departement van Buitelandse Sake: Taiwan - Ekonomie
Wikimedia Commons bevat media in verband met Republiek China.
(en) Toerismeïnligting oor Taiwan op Wikivoyage
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Republiek_China&oldid=1593244"
Die bladsy is laas op 10 September 2017 om 21:00 bygewerk.