Voor-agtiende-eeuse tradisies van herlewing: Damaskus in die dertiende eeu - Artikels - 2022
Voor-agtiende-eeuse tradisies van herlewing: Damaskus in die dertiende eeu
Deur Konrad Hirschler
Bulletin van die Skool vir Oosterse en Afrika-studies, Vol.68: 2 (2005)
Samevatting: Hierdie artikel ondersoek of dit moontlik is om die agtiende en negentiende-eeuse herlewingsgedagtes na vroeëre 'middeleeuse' voorbeelde op te spoor. Die bespreking is gerig op die kwessie van ijtihad / taqlid, wat prominent in herlewingsgedagtes verskyn. Neem ons die voorbeeld van geleerdes in die dertiende-eeuse Damaskus, vergelyk dit eerstens die onderskeie lesings van ijtihad / taqlid, deur te fokus op een individu, Abu Shama († 1267).
In die tweede plek word gevra of 'n geleerde soos Abu Shama, wat 'n lesing soortgelyk aan latere herlewingspersoneel aangeneem het, ook krities en opposisioneel ingestel het teen groot dele van sy hedendaagse samelewing, dit wil sê 'n herlewingsposisie. Dit is die hoofbetoë van hierdie artikel dat die voorbeeld van Abu Shama die behoefte toon om moontlike herlewingstradisies in meer detail te bestudeer voor die 'grand' bewegings. Die kombinasie van die geskiedenis van idees en die sosiale geskiedenis kan 'n dieper begrip gee van hoe en in watter kontekste 'n beroep op hervorming en teenkanting teen die huidige stand van sake is.
Die herlewingsbewegings in Islamitiese lande gedurende die agtiende en negentiende eeu is van besondere belang in die geskiedenis van hervorming en opposisie daar. Aangesien toenemende Europese penetrasie nog nie 'n belangrike rol gespeel het nie, het hierdie herlewendes grootliks binne 'n endogene verwysingstelsel opgetree. Daarteenoor moes die negentiende-eeuse moderniste, soos al-Afghamni († 1897) en Muhammad 'Abduh († 1905), besin oor die mate waarin hulle Europese modelle in sulke belangrike sake soos administrasie, onderwys en reg moet navolg.
Herlewingsbewegings is toenemend aan navorsing onderwerp binne die raamwerk van die algemene neiging om die tot dusver verwaarloosde agtiende eeu meer intensief te bestudeer. Van die belangrikste persoonlikhede in hierdie bewegings was Shamh Wali Allamh († 1766) op die Suid-Asiatiese subkontinent, Muhammad b. [Abd al-Wahhamb († 1792) op die Arabiese skiereiland, Mohammed geb. [Ali al-Shawkamni († 1834) in Jemen en Muhammad geb. [Ali al-Sanumsi († 1859) in Noord-Afrika.