Geskryf deur Micholas Richard Craven
Soveel vir geslagsbalans.
Dit is 'n onkarakteristiese sonnige Saterdag by Stark's Park-sokkerveld in Kirkcaldy, Fife in die ooste van Skotland. Dit is die huis van Raith Rovers, 'n groot vis van die laer Skotse ligas, wat op soek is na 'n plek in die play-offs en 'n kans om terug te klim in die tweede vlak van liga sokker.
In teenstelling met die meeste mense wat deur die hekke kom vir vandag se botsing met sukkelende Brechin City, is my kollegas en ek nie so baie hier vir die sokker nie. Ons is besig om 'n stand te hou om meer mans in verpleging te druk, 'n beroep waar vroue mans met 'n verbysterende nege tot een oorskry - albei in Skotland en rondom die wereld.
Dit is Skotland se voormalige industriële hartland, deel van die kiesafdeling wat voorheen deur die voormalige Britse premier, Gordon Brown, gehou is - self 'n Raith-fan. Kirkcaldy was eens die wêreld se grootste linoleum-vervaardigingsentrum. Ons is ook 'n klipgooi van een van die land se grootste steenkoolmynareas.
Sulke manne-oorheersende beroepe het lankal vervaag in die verlede, en werkloosheidsvlakke hier is goed bo die nasionale gemiddelde. Die Universiteit van Dundee het 'n kampus in Kirkcaldy waar verpleegkundiges studeer - en dit behoort 'n goeie plek te wees om mans te oortuig dat verpleegkunde die loopbaan kan wees. Hulle is beslis hoogs gesogte soos die Verenigde Koninkryk gesigte ernstige verpleegstekorte.
Terwyl die spel aan die gang is, beweeg ons ons tafeltafel na 'n meer sentrale plek. Ons het nie op ons vorige plek baie trekkrag gekry nie, wat ons laat vermoed het dat 'n voorheen onbekende mediatoriese faktor in mans se onderverteenwoordiging in die verpleegprofessie hul onwilligheid is om loopbaanvooruitsigte te bespreek, na die toilet of die kos toegewing.
Die jongste ondersteuners is gelukkig om van ons universiteitsmerkgebaseerde Post-Its en penne te gaan - maar die meeste mense is redelik onbetaamlik oor die vooruitsig van manlike verpleging. Uitsigte wissel van: "Dit is 'n goeie werk, net nie vir my nie," en: "Ek het 'n manlike verpleegster na my ma gehad en hy was briljant" deur: "Niemand het ons daarvan vertel op skool nie" "Ek weet dit is nie reg nie - en dit is beslis nie my opinie nie - maar baie mense dink manlike verpleegsters moet gay wees."
Baie mans word moontlik gebruik om hul emosies op die middae soos hierdie uit te druk, terwyl hulle dit nog steeds as swak of onbewustelik sien om dit op ander gebiede van hul lewens te doen - ook in beroepe wat tradisioneel met sorg en empatie geassosieer word. Een verpleegstudent-kollega wat op die tribune help en die koue van die toernooi in sy uniform dra, vertel my dat hoewel hy van Kirkcaldy kom, mense wat hy by die wedstryd ken, hom eenvoudig nie in hierdie klere herken nie. Dit voeg tot my sin toe dat verpleegsters, mans onzichtbaar is.
Voor- en nadele om te verander
In onlangse jare is daar toenemende pogings aangewend om die probleem van mans onderverteenwoordig in verpleging aan te spreek - 'n werwingsveldtog in Engeland het gevra 'n aansienlike toename in manlike studenteverpleegkundiges, byvoorbeeld. Mans wat kies om verpleegkundiges oor die algemeen te word sien dit as 'n stabiele en lonende loopbaan opsie. Tog is daar 'n baie lang pad om te gaan - en ons weet uit onlangse navorsing dat verpleegkunde is nog steeds waargeneem as 'n wesenlike vroulike werk, iets wat vererger word deur die gebrek aan mans in die beroep.
Die navorsing dui steeds op die behoefte om verpleegkundige werwing te verander om dit meer geslagsneutraal te maak. Byvoorbeeld, manlike onderhoudvoerders vir verplegingswerk in plaas van algemene situasies waarin een man saam met vyf vroue onderhoude gevoer het, saamwerk. Ons moet egter veranderinge sien wat goed is as die werwing. Maar wanneer kinders oor gesondheid en sorg in laerskole en selfs kwekerye geleer word, moet verpleging aangebied word as meer van 'n geslagsneutrale beroep.
Voordat ons egter volle stoom gaan, is daar 'n paar redes vir versigtigheid. Volgens die Raad op Verpleging en Verloskunde het mans in 2017-18 net meer as 10% van die UK se 690,000-verpleegkundiges opgemaak, maar was die onderwerp van byna 5,000-gevalle op fiksheid om te oefen - 23% van die totaal. Soos hulle deur die verhoorstadium gevorder het, was hierdie mans ook meer geneig as vroulike eweknieë wat gevind word dat hulle 'n saak moes beantwoord, meer geneig om tydelike skorsing te kry en meer geneig om van die beroep verwyder te word. En volgens die syfers vir die eerste deel van hierdie jaar, gaan hierdie tendens voort.
Lang stoot vir gelykheid. Spotmatik Bpk
Onlangse navorsing Van Londen rapporteer ook 'n buitensporige aantal mans op hoër vlakke van die professie. Die navorsers suggereer dat waar vroue baie jare spandeer het om hul koppe teen glasplafonne te slaan, in sommige geslagsberoepe soos verpleegkunde, die mans moontlik 'n "glasroltrap" na die top ry.
So kan dit wees dat jy baie meer manlike verpleegkundiges werf, met meer dissiplinêre probleme en minder hoë vroulike verpleegkundiges. Dit is die tyd om hierdie kwessies nader te ondersoek - ons het meer navorsing nodig oor waarom mans uiteindelik in meer dissiplinêre verhore beland. En ons moet kyk of en waarom daar 'n glasroltrap in die beroep kan wees en wat daaraan gedoen kan word.
Vordering kan met bultjies langs die pad kom. Dit is 'n bietjie soos die fortuin van Raith, wat uiteindelik hierdie seisoen se play offs gemaak het misloop op bevordering in die finale.