Wat 'n verstrengelde internetadvertensie sal weef | Martech Zone
Ek is nie seker of u hierdie video al gesien het nie. Dit is nie veilig is vir die werk maar dit is absoluut skreeusnaaks oor die onderwerp van groot koerante en tradisionele nuuspublikasies wat die inkomste wil verhoog deur die vertoon van eie advertensies, ook bekend as geborgde inhoud.
Inheemse advertensies is 'n aanlyn-advertensiemetode waarin die adverteerder probeer om aandag te trek deur inhoud te verskaf in die konteks van die gebruiker se ervaring. Inheemse advertensie-formate stem ooreen met die vorm en funksie van die gebruikerservaring waarin dit geplaas word.
Ek het twee kwessies weggeneem waarop John Oliver met plaaslike advertensies verwys.
Inheemse advertering is misleidende, veral wanneer vertroue met hierdie organisasies van die uiterste belang is in hul bestaan.
Die tradisionele nuusbedryf praat van hul eie advertensies as 'n lewensvatbare, betroubaar metode om geld te verdien ... alles terwyl u nuus lewer wat dit nie doen nie.
Ek het nie hieroor 'n meningsverskil met John Oliver nie. U moet u afvra waarom sommige publikasies floreer, terwyl baie tradisionele media nie is nie. Dit is nie omdat mense nie vir nuus sal betaal nie - ek betaal vir 'n klomp bronne vir nuus. Dit is dat hulle kak uitsit en verwag om daarvoor betaal te word.
Tradisionele nuus media suig
In my laaste jare in die koerantbedryf was ek heeltemal depressief oor die stand van die nuus. Terwyl my databasisbemarkingsafdeling miljoene inkomste gehad het en elke instrument wat die mens ken, het my eweknie - 'n navorser in die nuuskantoor, 'n ou rekenaar gehad en geen ander instrument as Google om sy werk te doen nie. Hy het wonderwerke gedoen en sy hart uitgewerk, maar ek kon agterkom dat die afwaartse spiraal begin het. Die ironie was dat die anti-korporatiewe sentiment in artikels in die nuus waarskynlik gebore is uit die eie hebsug van die bedryf. Ek onthou duidelik toe ons 40% winsmarges gehad het en die redaksiebegrotings gesny het. Ugh.
Hersien enige sosiale stroom van enige nuusstasie vandag en dit lyk of dit 'n supermark-beroemdheidsmag is. Hulle spandeer buitensporige hoeveelheid tyd aan goedkoop brokkies weervoorspellings, sporttellings en misdaad, alles in 'n venster van 30 minute of 60 minute sonder enige diepte. Dit is natuurlik inligting wat u uit enige aantal bronne kan kry. Heel waarskynlik dieselfde bronne waaruit die verslaggewers dit kry.
Hierdie jaar was ek trots op die plaaslike nuus om 'n plaaslike fondsinsameling aan te kondig. Ek het ongeveer 20 sekondes saam met die verslaggewer op die bank deurgebring toe ons saam met die segment gaan woon het. Daar was geen agtergrondonderhoud nie, geen insig, geen diepte en geen passie in die verhaal nie. Ek is na die ateljee gebring, het die plek gedoen en toe uitgesoek. Dit is nie dat my verhaal ongelooflik was nie, maar 'n paar dae se grawe kon ontelbare verhale opgelewer het wat mense se harte sou aangeraak het en 'n klomp aandag na die kanaal sou trek.
Deur geld te neem vir inheemse reklame, hierdie nuusblaaie vertel ons nie dat hulle nie vertrou kan word nie ... hulle vertel ons hulle vertrou nie eers hulself nie. Hulle het tou opgegooi.
Die vraag na inligting is groter
Die hartseer ironie is natuurlik dat dit formeel opgeleide en talentvolle joernaliste is wat beter navorsing doen en skryf as enigiemand op die planeet. Die vraag na inhoud skiet die hoogte in terwyl koerante en televisiestasies hul begrotings al hoe meer inkort.
Die probleem is nie dat nuus nie kan verkoop nie, maar dat nuusblaaie nie die waarde wat mense verwag. Nuus is nou 'n propaganda-uitlaatklep vir politici, dit is anti-sake in 'n ekonomie as ons meer as ooit ondernemings nodig het, en dit is pro-besteding as ons die gordel moet snoei. Diegene wat die nuus rig, skend nie net die vertroue met inheemse advertensies nie, hulle het hul vertroue by die publiek geblaas oor hul sluwe, vlak en geel joernalistieke ondernemings.
Die redes waarom ek 'n tegnologieblog lees of na 'n podcast luister in plaas van tradisionele media, is omdat die inhoud geproduseer word met professionele persone wat die materiaal goed verstaan, dit is tydig omdat dit die ontdekking maak, en dit is rou en dikwels ongecensureerd om by die waarheid. Ek kyk na die nuus wat oor tegnologie praat en verberg my gesig gereeld in skaamte oor die gebrek aan kennis. Ek kan ook sosiale media gebruik om die inligting van korporatiewe winkels te ondersoek en verskillende perspektiewe te kry van groepe goed ingeligte professionele persone waarmee ek netwerk. Dit stel my in staat om al die inligting wat ek kan vind, te gebruik en my eie begrip te ontwikkel eerder as die verkeerde ingeligte mening van 'n gejaagde joernalis.
Kantaantekening ... onthou jy toe die nuusbedryf bloggers probeer vernietig en blog? Hulle het die bedryf gehaat en selfs geveg om hul beskerming onder persvryheid te verwyder. Toe hulle verloor, het koerante oorgegaan tot blogging en begin hulle nou met die produksie van inhoud vir besighede? Sjoe ... praat oor 'n een-en-tagtig!
Besighede moet eie advertensies vermy
Die grootste negatiewe impak van negatiewe advertensies vir nuuswebwerwe is geloofwaardigheid. Amerikaanse webgebruikers wat gereeld ondersoek is, het vasgestel of hulle 'n webwerf met geborgde artikels vertrou al dan nie:
Dit kan ook 'n probleem vir besighede wees. In al die werk wat ons aanlyn met kliënte gedoen het, met die bevordering van korporatiewe blogging en sosiale media - was die hele episentrum om die vertroue en gesag van die leser te verkry. Sonder vertroue is daar baie min mense wat die telefoon sal opneem en met u wil sake doen. Vertroue is alles en dit inheemse reklame is die definisie van misleiding ... daar is 'n klein vlaggie op wat sê dat geborgde inhoud nie die feit verander dat dit daar is om te mislei nie.
Ons het nie betaalde inhoud op hierdie blog nie. Ons het dit in die verlede getoets, en dit het albei klaaglik misluk en ons reputasie benadeel. Ons het nou algehele werfborge waarvoor ons dinamiese advertensies bevorder, en ons noem dit selfs van tyd tot tyd in ons inhoud - maar met te versigtige vrywaring van ons geldelike verhouding. Ons belowe ook nie aan ons borge oor wat ons daaroor wil of nie.
As ons 'n gasskrywer aan boord kry, is ons eerste opdrag dat as hulle op enige manier betaal word om die inhoud te plaas, ons dit sal ontslaan, die pos sal verwyder en selfs regstappe kan neem. Hulle word aangesê om in hul outeur bio te verkoop, nooit in die inhoud nie. Ons wil hê dat ons poste informatief moet wees - omring deur sakegeleenthede, maar nie bedrieglik probeer dryf nie. Hmmm ... herinner u u aan die ou dae van tradisionele nuus?
As ons kliënte hulp benodig met die vervaardiging van inhoud soos infografiese en witpapiere, sal ons dit skep en publiseer Hulle webwerf, bevorder dit op Hulle netwerke ... en dan kan ons dit - met vrywaring - van ons webwerf vertoon. Selfs deur ons webwerf te noem, sal mense egter na hul webwerf terugstuur. Ons probeer nie om die oogballe meeding nie, ons probeer waarde bied aan ons lesers. Daar is tientalle stukke inhoud vir kliënte vervaardig wat ons nog nooit hier gedeel het nie.
Ons is nie eens 'n nuusblad nie en ons erken die verantwoordelikheid wat ons gekry het deur die groei van ons gehoor en gemeenskap hier. Maar dan hoef ons ook nie 'n burokrasie met veelvuldige lae te betaal en te bestuur nie. Miskien word die waarde van die nuus wat hierdie afsetgebiede bied, eenvoudig aangepas vir die waarde van die publiek. Miskien moet hulle hul redaksie versterk en fokus op die verskaffing van kwaliteit in plaas van verhoogde inkomste. Inkomste kom met vertroue.
Mopub het gedeel hoe vinnig hul eie advertensiebesteding in hul eie netwerk toeneem:
'N Foto: Verlede week vanaand met John Oliver
Tags: contentlysnaakse videoHBOjohn oliverjoernalistiekmopubinheemse reklamenuusverkopekoeranteuitgewersgeborgde inhoudtradisionele mediawat is inheemse advertensies