Nietemin, terug by eerstejaar wees in die koshuis. Dooptyd. Ons moet konsert hou. Daar is nie veel idees gewees in ons seksie nie. Ek stroll toe oor na die seksie langsaan om te hoor of hulle nie dalk ‘n paar surplus idees het nie, maar hulle het nie gehad nie. Ek dink nie ons was ‘n besonderse goeie inname daai jaar op die uitvoerende kunste nie.
Die nexte ding toe lag almal daai seniors hulle gatte af. En die ouens saam met my op die verhoog ook. Hoekom weet ek nie.
Nou moet die ouens rondom my eers een vir een vir my sê wie hulle is, dat ek nou vir die menere seniors kan sê wie hulle is. Maar dis lastig, want ek het ‘n gehoorprobleem, en die menere seniors gedra hulle glad nie goed nie. Ek moes van die name in die proses verkeerd gehoor het – iets wat die menere seniors al snaakser en snaakser gevind het. Teen die tyd wat ek toe nou deur die hele cast is, toe sweet ek al by die emmers.