Uit die vrugbaarheidskas - ivbbble
Michelle Smith vertel hoe sy uiteindelik gekom het oor haar onvrugbaarheid. . . Almal vertel dat ek 'dapper' is om my storie te deel. Ek vind altyd die soort ironies. Dit was soveel moeiliker om in stilte te ly, alleen.
Dit voel vir my asof ek regtig dapper geword het, terwyl ek swyg terwyl ek luidkeels swaarkry. Ek het die eerste drie jaar nie oor ons onvrugbaarheid gepraat nie, so ek kry dit. Ek wou nie hê dat mense moes weet dat ons besig is om 'n gesin te stig nie, want ek wil nie elke maand gevra word of ek swanger is nie. As ek hulle nie sê nie, ek is nog steeds nie swanger nie, sal dit 'n herinnering wees aan die vele negatiewe swangerskapstoetsresultate wat ek gehad het. Ek wou nie hul gesig sien nie, terwyl hulle probeer om 'n vinnige reaksie op my te kry. Daardie reaksies het dinge in elk geval gewoonlik erger gemaak. 'Ontspan net, dit sal gebeur' of 'probeer om nie daaraan te dink nie' ... ja goed.
Ek wou nie honderde voorstelle hoor nie, ongewenste raad. Ek wou nie voel asof my liggaam my misluk nie en dat hulle die gehoor was van daardie maandelikse mislukkings.
Maar toe besef ek dat ons onsself alleen op 'n donker plek hou deur nie ons stryd te deel nie.
Vreemd genoeg sou ons nie vir ander lig kon werp deur in ons eie duisternis te bly nie, en ook nie enige lig sou kon inlaat nie. Ek was ook besig met verskonings om mense te vertel, leuens regtig ... waarom ons nog nie kinders gehad het nie. Daar is net soveel kere dat jy kan sê: 'Dit is nog nie ons tyd nie' of 'Ons sal uiteindelik daaraan kom' voordat mense jou in 'n hoek begin vaspen vir meer antwoorde, of eerder eerlike antwoorde.
Aanvanklik het ek oopgemaak vir familie en vriende. Ek het dit waarskynlik ook nie op die beste manier gedoen nie. Dit was beslis nie my beplande aankondiging nie. Hier is wat gebeur het. Ons hou 'n swembadpartytjie vir my man se verjaardag. Ons niggies het heen en weer in die swembad geswem tussen my man en ek. Hulle kon nie gelukkiger wees, giggel en ons name skree nie. 'N Familielid skreeu:' Julle is so goed met kinders, wanneer gaan julle eindelik jul eie hê? 'As ek 'n maat slaan, skree ek terug na haar voor almal,' as my liggaam saamwerk en my Fallopian buise stop geblokkeer, ok !? Ons probeer al jare! "
Yep. Dit is die oomblik toe ons uit die onvrugbaarheidskas kom.
Sy kyk na my met 'n baie geskokte uitdrukking, en op daardie oomblik besef ek dat dit nie meer 'n geheim is nie. Die hele partytjie het net gehoor, en daar was geen terugspoelknop op regte oomblikke nie. Weet jy egter wat? Ek sou daardie oomblik nie terugspoel nie, selfs al sou ek dit kon. Mense moet ophou om sulke diep vrae op die mees vlak manier te stel. Sy was op daardie stadium letterlik in die diep einde. Ons was in die swembad, so ja, woordspeling bedoel. Ek dink ek moes nie kwaad gewees het vir haar nie, sy het 'n meestal onskuldige vraag gevra en nie besef wat die emosies sou wees nie.
Daarna het my vrees dat mense my elke maand vra of ek swanger is, bewaarheid. Ek het eenvoudig aan hulle verduidelik dat as ek dit is, ek dit sal laat weet en nie moet vra nie, want dit is pynlik. Hulle het dus opgehou om te vra, en in plaas daarvan vir my klein boodskappe gestuur wat eenvoudig dinge gesê het soos: "aan jou dink" of "aan jou liefde en gebede stuur" wat ek waarlik gehou het om te ontvang. Doen nog steeds. Dit is soos 'n brein knuffel.
Ek het ook honderde voorstelle gekry. Ek is seker jy weet waarvan ek hier praat.
My suster se vriendin se neef het na hierdie vrou van Mexiko gegaan vir Maya-massage en sy het die volgende maand swanger geraak. Jy moet na haar toe gaan.
Die buurman van my tante het hierdie dokter gesien wat hierdie medikasie voorgeskryf het en sy was soos 2 weke later swanger. U moet die medisyne neem.
My medewerkersdogter het gesê dat sy swanger raak onmiddellik nadat sy op vakansie was. U moet reis.
My skoonsuster het swanger geraak toe sy veganisties geraak het, jy moet dit probeer.
Ek moes myself net daaraan herinner dat hulle goed bedoel. Hulle gee om. Dit is irriterend, maar probeer eintlik help. Dit alleen werp meer lig in die duisternis wat onvrugbaarheid is.
Ek wil jou hiermee agterlaat, jy is nie alleen nie. Om my stryd te deel, was ongelooflik nuttig in genesing en hantering. Ek daag u uit om uit u onvrugbaarheidskas te stap en die lig in te laat. U sal verbaas wees hoeveel mense u ken ook in hul eie onvrugbaarheidskas is. Danksy u ondersteuning sal hulle waarskynlik die deur oopkraak en vir die eerste keer uitstap.
Ons is in hierdie saam susters! Ek is ook hier vir jou! Kontak my gerus op sosiale media. Ons is beter saam.
Ons sal graag wil hoor hoe u 'uit die vrugbaarheidskas' gekom het. Laat ons 'n lyn en 'n lyn by sara@ivfbabble.com en laat weet ons as u u storie wil deel.