Die enigste sin word weereens gevind in die eenvoudige genot van waarmee jy daagliks besig is, al is die toekoms ‘n ondeurskynende gordyn en al is daar in jou ’n behoefte na dit wat ewig bly. Al kan ’n mens dus nie sien waarheen alles op pad is nie, en wat in die toekoms sal gebeur nie, is vreugde in jou werk ’n seën, ’n manier om sin in die ritme van die lewe te vind, al is dit steeds relatief en nie absoluut nie. Om die waarheid te sê, die eenvoudige genot van arbeid het die manier om jou in kontak met jou diepste self te bring, wat die verwagting na die ewigheid lewend hou – hoewel dié gedagte waarskynlik meer uit my NT-visie kom, dat om God te ken, en te ervaar, reeds die ervaring van die ewigheid prakties in ons lewens indra (Joh 17:3). Daar is ook gevind dat studente "in tale kon praat" in die afwesigheid van enige aanduidings van hipnose of soortgelyke verdowings. 'n Ander toets gedoen met 60 studente, het getoon dat na die aanhoor van eenminuut-voorbeelde van glossolalia, 20% by magte was om dit presies so na te praat.