Ek hou van musiek. Baie keer vul dit die leemtes wat woorde laat. Die kitaar is nog altyd my gunsteling gewees. Daar is tye wat niemand my gevoel beter kan beskryf as Led Zeplin, Hendrix of Garry Moore nie. Mark Knofler sal altyd vir my groen bly met sy eie soortige styl en stem en ou "Slow Hand"is vir my 'n lewende legende! Blues, rock en metal is wat my hart vinniger laat klop en daar was 'n tyd in my lewe wat ons vierman garageband die bure laat verlang het na 'n ander woonbuurt. My kitaarloopbaan het nooit verder gestrek as my puberteit nie, maar die liefde vir 'n aansteeklike ritme gemeng met rou-eerlike lirieke het gegroei.
Maar vannaand luister ek klavier. Om meer spesifiek te wees, Chopin. Sondagaande is nie die beste van tye nie en veral nie as ek weer die seuntjies moes terug vat na hulle ma toe nie. Vannaand is hierdie musiek salf vir my gemoed en ek gaan dit 'n onreg aandoen om dit te probeer beskryf. Ek weet nie eers watter overtures of watookal dit genoem word is nie. Al wat ek weet is dat dit onuitspreeklik mooi is! Ek weet nou wat ek die volgende keer gaan opsit as die donker my weer in 'n hoek probeer dryf. Vrede
'n Les in Oorlogvoering
Zeppie se Oorlogskrywe het my nou laat dink aan die juffrou wat haar geskiedenisklas so bietjie kleur wou gee deur 'n oorlogsveteraan te nooi om van sy wedervaringe gedurende die 2de wêreldoorlog te vertel.
"Kinders, dis nou Maj. Thomson en hy gaan julle vandag vertel van sy ervarings as vegvlieenier gedurende die "Battle of Britton"." Met sy oë so op skrefies en teruggevoer in die verlede, trek hy daar weg en sê: "En daar was ek en my eskader op 20 000vt in ons Spitfires en Hurricans bo-kant London toe ek 'n fokker uit die hoek van my oog gewaar……."
Juffrou val hom haastig in die rede; "Klas, soos julle almal weet, is 'n Fokker 'n Duitse gevegsvliegtuig!"