Ek weet nie, maar ek kan help � Dit geluk haar egter nie om die foon oop te kry nie en sy vra die vrou reguit: Soek jy n lift?
Sy sou eers later na haar asem snak, maar terwyl sy met die meisie gesels, word sy ongemaklik. Weens die toeval. Jy sal sien, onthou sy die gesprek met n medium kort na haar vriendin se dood, dat sy altyd by jou sal wees. Sy is jou hoeder. Sy sal op vreemde maniere aan jou verskyn. Daar is niks om voor bang te wees nie � daar is lewe na die dood. Sy het toe begin huil.
Sy laat die meisie uit Sydney agter in Seepunt (met haar besigheidskaart) en ry terug Groenpunt toe om die diens by te woon. Alhoewel dit haar derde besoek aan hierdie lieflike ou kerk is, kan sy om die dood nie die kerk vind nie. Sy bly in eenrigtingstrate vasjaag en die kerk bly haar ontglip.
Ja, s� hy vriendelik. Ek sal jou soontoe neem. Hulle ry deur die nou strate terwyl die man, ene Welcome, vriendelik met haar gesels en haar ook uitvra na die rede vir haar besoek aan n kerk op hierdie warm, swoel middag.
Ja, lag hy,soos wat jy my nou help deur vir my geld te gee. Ek het nie geweet waar ek geld vandaan sal kry om vir my kos te koop nie. Dankie Mama!
Hy omhels haar onverwags en sy stap die kerk binne: laat. Sy sien die wewenaar. Hy groet haar en kom sit langs haar. Ek is so bly jy kon kom. Ek het vanoggend in n klein beriggie n stuk uit jou gedig aangehaal. Ek hoop nie jy gee om nie �
Na die diens soek sy na haar selfoon. Dis weg. Sy verdink eers die meisie, dan die swartman. Sy besef egter dat sy dit in die kerk agtergelaat het en ry terug na die kerk, wat gesluit is. Op die deur is daar n foonnommer. Sy hardloop na oorkant die straat. Sy klop aan die deur en n middeljarige vrou maak die deur oop.
Jy het nie nodig om God te bel nie. Hy hoor jou. Hy kan alles sien wat jy doen. Om die waarheid te s�, daar is ook niks toevalligs aan hierdie ontmoeting nie. Dit was nodig dat jy my besoek sodat ek jou kan bewus maak van die feit dat ons �
Miskien het jy die foon in die motor laat val, gee sy nou meer gemoedelik raad. Jy weet dit gebeur dikwels. n Mens dink jy het iets saamgevat, maar dan het jy dit juis nie saamgevat nie.
Sy keer terug na die motor, en ja, daar l� die foon onder die sitplek. Vergewe my! Vergewe my! Hoe kon ek my twee helpers verdink het?
Twee dae later lui haar selfoon. Toe sy antwoord, is daar niemand nie. Sy probeer kyk of sy die nommer kan opspoor. Dis egter n onbekende nommer. Sy sal nooit weet wie het haar probeer bel nie.