Meneer perfek – Cecilia Nortjé
Meneer perfek – Cecilia Nortjé	October 20, 2016October 18, 2016	“So jy was Sterloerders se produksiesekretaresse?” vra Terry beïndruk. “Watter celebrities het jy almal ontmoet?”
Liela noem ’n paar name op.
“Jy’t nie dalk vir Greg Coetzee ook raakgeloop nie? Ek dink hy’s ’n stunner. En ’n uitstekende ak­teur. Ons gaan nog baie van hom sien.”
“Wie’s dit?” vra Fensham.
“Haai, nee,” sê Terry onthuts. “Kyk jy nie sepies nie? Hy’s dokter Justin van Ons daaglikse lewe.”
“Ons was getroud,” sê Liela droog.
“Nee!” snak Terry ongelowig. “Jy en Greg Coetzee? Jy jok.”
Fensham los die slinger van die pastaroller en kyk verbaas op. “Was Greg Coetzee jou man?”
“Ek sê mos so.” Liela staan op en kry die wasva­doekie om die skoon toonbank af te vee.
“Hoekom is julle geskei?” Met haar glas tussen haar vingers leun Terry gretig nader. “Of nee, laat ek raai: Hy’t jou verneuk. Sorrie dat ek so blatant is, Liela, maar ek het drama geswot; ek weet hoe dit gaan. Daar is basies net drie tipes: die serious nerds, die weirdos en die lookers met hengse ego’s wat teer op goedkoop aandag.”
Sonder om op die stelling te reageer vat Liela die gaping. “Het jy drama studeer? Ek dog dan jy’s ’n onderwyseres?”
“Dramaonderwyseres,” help Terry haar reg. “Eers drama geswot en toe ‘iets agter my naam gekry’ soos my pa sê.”
“Jy lyk soos ’n gebore aktrise. Roep die verhoog jou nie?” wonder sy.
Terry gooi haar arms dramaties in die lug. “The world is my stage. En ek love die kids.”
“Ek dog dan dit gaan so sleg by die skole?” vra Fensham terwyl hy die deeg met ’n wielietjiesnyer in blokkies verdeel.
“Nie in my klas nie. Die kids wat daar is, wil daar wees. Arty farties, almal van hulle, hulle is so gefokus soos kan kom. Vir die enkele rammetjie-uitnekke het ek ’n goeie kuur. Ek doen hulle hare.”
“In die klas?” vra Liela verbaas.
“Ja, ek spuit hulle hare nat en kam dit in ’n mid­delpaadjie. Glo my, hulle is vir daai spuitbottel so bang soos ’n wurm vir gif.”
Liela lag en staan op om die CD om te ruil. Wat ’n gesellige, interessante mens is Terry Robinson nie! Sal sy dit regkry om Fensham sy vrygestelsta­tus te laat prysgee? Of het hulle regtig net vriendskap in gedagte?
Terwyl sy die slaai maak, hou sy die twee ongemerk dop. Wel, daar is genoeg raakpunte tussen hulle; hulle gesels onophoudelik, alhoewel Terry selfs ’n klip aan die praat sal kry. Fensham eintlik ook, hy is so ’n gemaklike mens. Maar as daar ’n vonk tussen hulle is, steek hulle dit baie goed weg.
“Jy’t nog nie gesê hoekom jy en Greg uitmekaar is nie,” vis Terry terwyl sy plekmatjies op die eet­blad dek.
“Lang storie,” systap Liela haar en gee die messe en vurke vir haar aan.
“Een aand polish ek en jy ’n bottel wyn, dan ver­tel jy my, hoor. Dus is jy weer in die mark?”
“O genade, nee,” keer Liela dadelik. “In die sta­dium van my lewe is ’n man die laaste ding wat ek soek.”
“Te bang?” vis Terry onbeskaamd.
“Net versigtig. Ek sal tien keer dink voor ek weer ’n verhouding oorweeg.”
“Hoe klink dit my jy het baie hoë standaarde?”
“Ek dink nie so nie. Maar ja, ek het ’n paar duur lesse geleer. Tensy ’n man honderd persent by my pas, stel ek nie belang nie.”
Terry gaan staan voor die swartbord met ’n stuk kryt in haar hand. “Praat met Juffrou,” nooi sy guitig.
“Oor wat?” vra Liela verbaas.
“Jou vereistes vir ’n man.” Sy draai na die bord en skryf iets daarop.
“Hy moet ’n hunk wees,” lees Liela hardop toe Terry selfvoldaan wegstaan. “O jitte, nee. Vee dadelik uit. Hunks is harde werk.”
“Hy moet ryk wees,” stel Fensham voor sonder om op te kyk. Hy is besig om lepels vol vulsel op die blokkies deeg te skep.
“Ook nie,” keer Liela toe Terry kryt in die hand na die bord draai.
Terry plant haar hande op haar stewige heupe en frons oordrewe. “Girl, as jy dit standaarde noem, kom laai ek môre ’n duisend mans op jou grasperk af. Wat soek jy dan in ’n man?”
“Hy moet getrou wees,” sê Liela beslis.
“Aha!” Terry skryf dit in haar groot, ronde hand­skrif op die bord. “En?”
“Hy moet eerlik wees.”
“Dis dieselfde as getrou,” redekawel Terry.
“Nee, dit is nie,” sê Liela beslis. “Hy moet eerlik met homself wees.”
“Sy bedoel hy moet die guts hê om homself te wees,” verduidelik Fensham.
“Presies,” sê Liela verbaas. “Toe nou, Terry, skryf dit neer: Hy moet eerlik wees. En dan nommer drie: Hy moet my beste vriend wees.”
“Mite,” lewer Fensham koponderstebo kommen­taar.
“Is nie,” stry Liela. “Dis moontlik. Ek en Magnus was beste vriende.”
“Al is hy ’n hunk?” vra Fensham.
Liela frons. “Hy kan nie help hoe hy lyk nie.”
“Ek ook nie,” spot hy.
“Wie’s Magnus?” vra Terry nuuskierig voor Liela kan sê Fensham is enige tyd net soveel ’n hunk soos Magnus. Dalk selfs meer. Sy het lank­laas so ’n warm, interessante mens ontmoet. As dit nie was dat nie een van hulle twee in ’n ver­houding belangstel nie, het sy beslis met ander oë na hom gekyk.
“My stiefbroer,” verduidelik Liela.
“En ’n voormalige kêrel wat haar onlangs weer kom opsoek het,” las Fensham by.
Liela ignoreer hom. “Hy moet suksesvol wees.”
Terry draai om en skryf dit op die bord.
“Ek dog jy soek nie ’n ryk man nie.”
“Rykdom en sukses is nie sinonieme nie, Fensham,” betig Liela hom uit die hoogte. “Daar is baie ryk mans wat ’n totale mislukking as mens is.”
“Waaraan meet jy dan sukses?” kibbel hy.
“Beslis nie aan ’n bankbalans nie. ’n Man moet weet wie hy is en goed wees in wat hy doen. Dis sukses.”
“Dit klink my jy is op soek na Meneer Perfek,” meen hy droog.
“Ek het mos so gesê,” antwoord Liela en vat sy leë whiskeyglas. “Wat moet ek doen met ’n man wat nie perfek is vir my nie?”
Terry draai om en skryf in sierskrif bo-aan die lysie: Meneer Perfek. “En hoe lyk Mevrou Perfek?” vra sy met fladderende wimpers vir Fensham ter­wyl sy op ’n oop spasie op die swartbord tik-tik.
“Daar’s net een vereiste. Sy soek nie man nie.”
“Ek hoor jou,” lag Terry en kom sit by die blad, skynbaar geensins geaffekteer deur Fensham se duidelike waarskuwing nie. Liela loer onderlangs na Terry wat uit die slaaibak peusel. Of is dit net sy wat dink dis ’n waarskuwing?
Posted in: Proestukkies, romanses, Romanza, Uncategorized | Tagged: Proestukkie, romanse, Romanza	Post navigation
“Liela is die soort meisie wat geen man miskyk nie” – Fensham DreyerSuikersoetsonde – Dina Botha Leave a Reply Cancel reply	Enter your comment here...