Inizio homes : Architects in Bloemfontein | homify
Modular and pre-fab design solutions
South Africa and Bloemfontein
Plot 2003 Langeberg ave
Incompetent and negligent. In my opinion, this "self-taught Bloemfontein designer" should leave the business of architectural design and construction to people who know what they are doing. Check out reviews on hellopeter.com before you go any further.
​Drie Suid-Afrikaanse “houerhuise”
Die gewildheid van huise wat uit skeepsvraghouers gebou word groei taamlik vinnig, en nie net oorsee nie. Hier in Suid-Afrika begin al hoe meer mense besef hoe bekostigbaar dié soort ontwerpe kan wees, asook hoe maklik “houerhuise… Uber | Thulana
Vanoggend voel ek minder roos en meer veldblommetjie. Net na nege en dis reeds 32 grade selsius, hierdie hitte smelt my grimering en maak dans walms op mouters se bakwerk. Hierdie über moutertjie se lugversorger is lankal kapoet en die vensters hang halfmas oop. In slak verkeer kan ek rustig terugsit en die bont spul van Akkra se strate bekyk.
Afrika skrik mos nie vir kleur nie, mense se modestyl is die rede vir goeie vermaak. Die jongere geslag se meisiekinners is loshande die voorlopers vir waaghalsigheid. Hulle moor hulle-self deur op absurde hoëhakke en lykra rokke die oneweredige sypaadjies aan te durf. Dit veroorsaak ‘n ketting reaksie van dapper jongmanne op soos wafferse poue te probeer kersvashou. Salmpienk spanbroeke en hemde in helder spatsels van blou en groen, met bygaande punt blink skoene en donkerbrille is algemeen. Die ouer dames dra tradisionele bont Afrika rokke en kopdoeke, en die ouer mans dra vaal formele pakke of netjiese langmouhemde en langbroeke.
Akkra se ses miljoen plus se mense slaap min. Lank voor sonop, begin die verkeer se druk opbou. Vrouens sit om kospotte op sypaadjies en berei vetkoeke en gebraaide kositems net daar voor. By elke robot, is die gemiddelde 3-minuut wagtyd genoegsame tyd om straatkos, toiletpapier, motorplakkers, Bybels, CD’s, tafeldoeke, kougom, selfoonlugtyd, krafkabels, aan te koop. As dit draagbaar is, kan jy dit sekerlik iewers deur jou venster aankoop. Straatverkopers met ‘n glimlag teen vroegaand verbaas my altyd. Dink jou in hoeveel keer per dag daar vir hulle “nee” gesê word! Daar is honderde van hulle, van voor sonopkoms tot laataand. Elke nou en dan spat en hol hulle dat jy net plakkies sien waai, want dan kom die lokale polisie die smouse verjaag, maar môreoggend is hulle terug, met groot glimlagte.
Dit neem lank om al die bedelaars gewoont te raak. Blindes word deur jong kinders by verkeersligte rondgelei, hulle klop-klop aan jou venster en prewel ‘n onsamehangende gesanik en druk ‘n bakhand onder jou neus in. Polio is baie algemeen hierlangs, en halwe mense op skaatsplanke rits behendig deur verkeer en klop-klop aan die mouter se bakwerk, bakhand op wiel hoogte. Lammes trek hulleself tussen rye mouters deur met rolstoele wat hulle soos fietstrap voor hulle roei. Na etlike weke herken jy dieselfde Niger-bedelaars. Iewers onder ‘n koeltetjie sal die ouers met skrefie oë sit, terwyl kinders tussen 3 jaar tot so 12-jaar op 4×4 motor’s se opklimtrappe spring en ‘n paar meter saamry. Hulle gryp voetgangers onverwags en slaan hulle arms om hulle bene of hang aan hulle arms. Mense gooi ‘n paar munte en skarrel om weg te kom. Party verskree hulle en ander versnel met ‘n berekende pas en igroneer hulle.
Met daaglike druk verkeer sien ek min ernstige ongeluke, mense skraap mekaar se mouters, en soentjie mekaar se buffers. Dan spring die bestuurders uit en gil en skree, soos klokslag vergader ‘n bondel en almal pleid vir vrede, en sodra die bestuurders stoom afgeblaas het, verdwyn die skare en kruip die verkeer weer aan. Groot strate se toestande is beter as wat mens verwag deur die stad, maar die woonbuurte en agterstrate is haglik. Langs elke pad is onooglike diep rioolvore, en hier en daar is daar metaal stawe wooroor mens kan ry.
Dikwels sien jy ‘n lendelam lorrie met ‘n agterwiel vasgeval in so sloot. Daar is geen wetgewing rakende verkeershobbels nie, en elke Jan-Rap-en sy Maat, lê hobbels neer voor sy werksplek, die een hoër en ronder as die vorige ene. Dit verstom my hoe mense Rolls Royse en Ferrari’s rondry want dis verregaande om vinniger as een minuut meer as 70km per uur te ry, of 3km sonder om oor ‘n berg van ‘n hobbel te ry!
Praat van mouters, kom na Akkra om uitspattigheid te beleef. As daar ‘n oorvloed van geld iewers is, sal dit gesien wees. Goue glinsterende nuwe modelle is orals te sien. Mouters wat nog net in blink tydskrifte verskyn, sal volgende week in hierdie mal verkeer rondrits.
Mense drapeer hulleself naby en bo-oor en neem kiekies van hulleself by sulke motors. Vir ekstra effek, hoor jy gewoonlik die enjin se gebrul, of die polsende musiek voordat jy die blink motor raakkyk. Aan die ander hand is oorlaaide 1970 lorries met agterbakke van hout gebou en skewe aste wat krap-ry oor twee verkeerslane. My über taxi is in 2015 geregistreer, en ‘n bont plakker dekoreer elke moontlike roeskol, die vere is deurgery maar die radio werk en die drywer sit vroegoggend met die grootste glimlag en groet die bedelaars soos ou vriende.
Ons kan ietsie leer van verdraagsaamheid en ‘n blaadjie neem uit leef-en-laat-leef se boekie.
This entry was posted in Expat Living, Living in Africa, Strange things, Traveling and tagged Accra, Afrikaans, Akkra, Ghana, Mode, straatsmous, Uber, verkeer on October 15, 2017 by Daniël Bezuidenhout.
So effe anders
Sodra mens geforseer word om stil te sit het jy skielik miere in jou holle. Nou ja, as die wiele draai dan wil ek soos Malteeshond saamrits.
Die skok op my sisteem wanneer ons land in Dubai… Mapstieks die temperatuur kwik slaat vas op 28 en dis net voor 6am toe ons land. Ons is binne 10 minute deur die inmigrasie met bagasie en al! My swak hart wou bars. Ons in donker Afrika word mos toegesmoor in burokrasie en is nie gewoond aan sulke goed geoliede ratwerk nie!
Jyself moet in 4×4 vasskop in die Lexus taxi want daai ouens laat waai sodat die hitte nie kan vasvat op die mouter nie.
Ons hotel het 39 vloere en lyk so onopvallend soos ‘n dwerg puisie teen die ander hotelle óm ons wat meer as 100 vloere in hulle fondasies staan.
Dis 42 grade in die koelte op ons balkon. Op die strate zoep al wat ‘n plat sportsmouter is verby en doer op die water is een van daai jet ski ouens 50m bo die water in die lug.
Ek kan net sowel in droomland wees. Kan mens ooit hierdie horisonlyn gewoond raak?
Daar’s soveel keuses. Watter taxi, restaurant, hotel, inkopiesentrum en wat wil jy vandag doen?
Gisteraand 12uur om middernag het malkoppies ‘n myl gehardloop, want hulle kon. Dit gebeur al die laaste 29 dae hoor ek vanoggend.
Hoe lank bly mens hier voordat jy kriewel kry en pad moet vat?
This entry was posted in Expat Living and tagged Droomland, Dubai, Maltees, Uber on August 30, 2015 by Daniël Bezuidenhout.
3 sekondes dankie sê: 4 Julie on WoordNoot
Dagboek van 'n gefrustreerde 6… on Dis Ekke