Die komende Messias-Koning van die misleide wêreld sal die Antichris wees, die groot teëstander van die ware Christus. n Toenemende aantal mense is positief op sy koms ingestel, totaal onbewus van die feit dat hulle deur die duiwel mislei is om die weg voor te berei vir die verskyning van n valse vredevors vir die hele mensdom. Bo-op die harp drapeer ’n tweede slang en aan die basis krul ’n ou dikke. ’n Luislang? Johannes sê: “En die hele wêreld het verwonderd agter die dier aan gegaan” (Op. 13:3). Ek het gekies om op net die een moment te konsentreer, t.w. sy verlange na sy vaderland, Rusland. En aangesien jy dikwels met ouer digters in gesprek tree, wil ek my verstout om hier ook te vra: het jy binne die ironie ook die liefde behou? Indien wel, hoe het jy dit gedoen en wat is jou mening oor hierdie jukstaposisie?