DIE EVANGELIE VOLGENS SUPERMAN
Ek gaan die omstrede stelling maak dat Hollywood meer in gemeen het met die moderne Afrikaanse tiener as sy of haar ouers. Ma en pa kompeteer met die 3 i’s, naamlik i-Phone, i-Pad en i-Pod. Vir ‘n MAT (Moderne Afrikaanse Tiener) kom dit neer op die keuse tussen ‘n bingo-wedstryd en paintball. As ma en pa nie eens kan kompeteer nie - wat beteken dit dan vir die dominee? Kom ons wees optimisties en sê dit is een van daardie ‘hipster’ jeugpredikante. Hy dra sy skinny jeans en spandeer baie tyd aan sy hare sodat dit lyk of hy niks tyd aan sy hare spandeer het nie. Sy woordeskat is die van die kinders en soms praat hy Afrikaans ook. Hy is ‘cool’ en hy glo in Jesus. Trouens, hy vertel stories van hoe Jesus sy lewe verander het en hoe hulle nou saam ‘journey’. MAT maak die afleiding dat kerk nie so sleg is nie. Die band maak lekker musiek, die jeugdominee wat hulle sommer op sy naam noem is ‘with it’ en daar is baie ander tieners van die ander geslag – so dit is basies Menlyn op ‘n Saterdag, net met Bybels.
Alhoewel die jeugwerker sy bes doen om die tieners se taal te praat is daardie gesprek slegs ‘n uur op ‘n Sondag. So wie kry die ander tyd?
My gunsteling programme op TV (en hier gaan jy my begin oordeel as jy nie reeds het nie) is stories soos South Park en The Simpsons. Ja, ek weet hulle praat lelik maar die sosiale kommentaar en kreatiwiteit waarmee dit verkondig word, laat ‘n Christen ou soos ek lag, en ek is nie die enigste een nie. Neem die onlangse fliek The Invention of Lying. Dit is ‘n komedie en die hoofakteur Ricky Gervais is vir my bitter snaaks. Die storie speel af in ‘n wêreld waar niemand al ooit gelieg het nie; hulle weet nie wat dit is nie. Êrens gebeur ‘n chemiese reaksie in Gervais se karakter se kop en dan vertel hy die eerste leuen. Sy leuens begin oor geld, maar kort voor lank dink hy godsdiens uit en meeste van die storie handel daaroor dat hy ‘n profeet is en hierdie geloofstorie opmaak. Dis komedie, miskien selfs slapstick komedie, maar die boodskap is duidelik. Godsdiens, God en Christenskap is alles ‘n leuen, iets wat ons opgemaak het. Die storie het nie werklik ‘n ouderdoms beperking nie en ma en pa se jongste kyk daarna op sy i-Pad oppad bosveld toe. Is hierdie fliek, waarvan ek terloops baie gehou het, skadelose vermaak of word daar subtiel, maar doelbewus, met bepaalde idees omgegaan?
Francis Schaeffer het reeds in die 1980’s gesê dat Hollywood ons beste filosowe het. In die 21ste eeu is dit steeds waar.
Christene het ‘n paar opsies. Ons kan laer trek en die sekulêre media uitblok met Facing the Giant en Faith Like Potatoes of miskien uiteindelik ook Faith Like Facing Giants Potatoes. Of ons kan die kultuur uitdaag en aanspreek. Die preek wat ons al hoeveel keer gehoor het oor sout en lig kom by my op. Wat as Hollywood nie net die Satan se instrument is nie, maar ‘n baie kreatiewe en invloedryke bron van idees en vermaak wat die kerk moet gebruik? Wat as die Evangelie so ‘n goeie storie is dat die meeste stories (selfs sekulêr) kenmerke van die Groot Storie het?
"We didn’t come up with these allusions of Superman being Christ-like, that’s something that’s been embedded in the character from the beginning."
"So we shall be able to test his justice and see if it can stand up to unpopularity and all that goes with it; we shall give him an undeserved and lifelong reputation for wickedness, and make him stick to his chosen course until death … The just man, then, as we have pictured him, will be scourged, tortured, and imprisoned, his eyes will be put out, and after enduring every humiliation he will be crucified, and learn at last that in the world as it is we should want not to be, but to seem, just.”