NWU, Potchefstroomkampus, Nuus: Die Republiek van Tarentaal kom van ver af
Êrens in die vergetelheid van die verlede, ongeveer die jaar 1972, het die epiese geskiedenis van die Republiek van Tarentaal begin.
Die Wapad kondig op 18 Augustus dié jaar aan: “Die Eerste Minister, advokaat B.J. Vorster het pas die eerste Staatspresident van die pas gestigte jeugtuisland Tarentaal geword”. ’n Monument van ’n tarentaalwyfie wat op haar eiers broei (met as implikasie: vervul jou roeping), is deur adv. Vorster onthul.
Die President van Tarentaal, Giep van Zyl, oorhandig ŉ geskenk (tarentaal) aan sy “gelyke”, president Nelson Mandela, tydens ŉ besoek aan die Puk. Die destydse premier van Noordwes, dr. Popo Molefe, is saam met ander kabinetslede van Tarentaal op die foto.
Oplettende reisigers op die pad tussen Potchefstroom en Johannesburg sal ongeveer 10 km buite Potchefstroom die afdraai na Tarentaalstasie opmerk en dit is blykbaar hier waar die hoofsetel van dié Republiek is, aldus kenners.
Die eerste burgemeester van Tarentaal blyk ene I.J.V. (Koos) Kruger te wees. Kruger, die man met teveel voorletters, het natuurlik ’n meer gepaste bynaam, maar dit sal ongelukkig deesdae polities onkorrek wees om dit te publiseer. Hy het blykbaar die geleentheidswoord gespreek toe die aankondiging van die tuislandstatus gemaak is. By nabaat, na deeglike studie en by verdere ondersoek blyk hy ook die stigter van die Republiek te wees.
In die sewentigerjare het talle tuislande in Suid-Afrika hulle verskyning gemaak. (Dit is ’n bewese geskiedkundige feit.) Die Republiek van Tarentaal was egter van die eerstes wat sommer self besluit het dit is tyd om tuisland te word, aldus “In U Lig”, die geëerde publikasie oor die Puk se geskiedenis.
“Sedertdien het die Republiek by talle geleenthede en op baie podiums ’n wesenlike bydrae gelewer om die omgewing waarin die Republiek hom bevind, op ’n besondere wyse na buite te bemark.
“Almal moes maar glo wat die latere presidente kwytgeraak het, en niemand was veronderstel om afskrifte van toesprake te onderskep nie, want die Republiek van Tarentaal het oor ’n Minister van Bloedige Amputasies beskik wat wel die nodige stappe sou neem vir oortredings van hierdie aard.
“’n Ander funksie van die Republiek van Tarentaal was natuurlik om die Puk as provinsie van Tarentaal te beskerm teen die Sentrale Skurkeraad.”
Natuurlik het die President van Tarentaal gewoonlik en altyd ’n eiertjie te lê oor alles. Só laat hy hom in 2001 uit oor Jool: “Ons weet verder dat dit ook die tyd is wat studente met die mees innoverende idees na vore kom om ’n vragmotor of ’n trekker en sleepwa se waardigheid aan te tas met allerlei versierings en blommetjies en graffiti en in die vreemdste monderings op die voertuie paradeer. Die kabinet van Tarentaal ys vir die dag wanneer die AGTAWTES (Aksie Gekant Teen die Aantasting van die Waardigheid van Trekkers en Sleepwaens) ’n eis instel teen die Republiek van Tarentaal vir hierdie oortreding en daarop aandring dat hierdie voertuie op die lys van Bedreigde Voertuie geplaas word.”
Heelwat prominente regeringspersone het ereburgerskap van die Republiek van Tarentaal gekry, waaronder oudpresidente F.W. de Klerk en Nelson Mandela.
Op 16 Augustus 1997 is ’n Familienes-reünie gehou om die kwarteeufees van die Republiek te herdenk.
Dit was altyd ’n saak van die grootste belang om die ware identiteit van die President van Tarentaal geheim te hou. Die weleerwaarde jarelange direkteur van Aardklop, Giep van Zyl, het lank nadat hy die Puk se stof van sy voete afgeskud het, weens sy gladbekkigheid, die lang pad terug na sy Alma Mater aangepak om die deurlugtige mantel van die President van Tarentaal om sy skouers te hang en sy duisende aanhangers met sy kwinkslae te vermaak. Moontlik was die legendariese Hans van Zyl, ook bekend daarvoor dat hy seepglad kon spreek, een van die vroeëre presidente.
Die tarentaal, ’n voël wat gekenmerk word deur sy klein koppie en ewe klein verstand, is endemies aan Potchefstroom. Eweneens is die Republiek van Tarentaal endemies aan die NWU se Potchefstroomkampus. Oor die verstandigheid van dié Republiek word daar liewers geswyg.
Berig geskryf deur Lennie Gouws.