Maters, waar IS julle?
Author Topic: Maters, waar IS julle? (Read 4318 times)
« on: November 24, 2019, 03:41:24 AM »
Meraai vannie baai is effe beswaard. Ouens die forum het julle nodig, op die oomblik is ek moeg om elke keer my eie naam by plasings te sien. Was dit nie vir Adele nie was ek stoksielsalig alleen aan't dwaal deur die forumgange. Daar MOET meer wees as net kwale en skete en etes waaroor ons kan skryf. Groot asb. kom neem weer deel sodat ek ander name kan raaklees en nie net twee lede sin nie :crybaby. Voel my ek hou die forum kunsmatig aan die lewe alhoewel ons rekord lesersgetal die teendeel spreek waaroor ek jubel en juig.
« Last Edit: November 26, 2019, 12:30:28 AM by Meraai vannie Baai »
Re: Maters, waar IS julle?
« Reply #1 on: November 29, 2019, 08:49:30 PM »
so het ek ook al gewonder, lief Raaitjie ....
« Reply #2 on: November 30, 2019, 10:52:27 PM »
Spesiale drukkie vandag vir jou.
« Reply #3 on: December 02, 2019, 11:00:50 AM »
Hier by my gaan dit rof. Die groot K se sekel maai onder die familie. Eers my dogter se skoonpa. Hy was pas begrawe toe word my dogter se man gediagnoseer met Kanker. Hy wen sy eerste stryd teen die siekte net om 14 dae later te hoor dat daar 'n nuwe een posgevat het en behandeling van voor af. Terwyl hy behandeling ondergaan hoor ons sy ma het ook kanker. Sy is twee weke terug begrawe. My skoonseun baklei nog voort maar geen behandeling het enige effek op die kanker nie, dit tier maar lustig voort. Intussen is my vrou se jongste broer hospitaal in, hospitaal uit met kanker in sy rug wat besig is om al sy rugwerwels op te vreet.
Julle moet dus verskoon as ek bietjie asemloos is. Dis net werk hospitaal slaap werk... ens.
Gelukkig is dit amper vakansie maar vanjaar meer as ooit sien ek nie uit na die feesseisoen nie.
Vir persoonlike redes hoe ek niks van die tyd van die jaar nie maar nou le dit soos 'n berg voor my.
« Reply #4 on: December 03, 2019, 04:05:34 AM »
So bitter jammer om te hoor van al die nare nare gebeure rakende jou geliefdes Naas wat kan ek skryf? Die lewe is hard en wreed. Dankie dat jy ingeloer het om te laat weet. Vou jou toe met omgee en verstaan.
« Reply #5 on: December 07, 2019, 11:13:27 AM »
Ek verstaan so klein bietjie van jou seer oor wat was, jou moedeloosheid wat tans soos 'n mantel om jou hang en jou angs oor more ... elkeen ervaar kanker en behandeling en remissie en verlore stryd anders as die een agter of voor jou. Elkeen klou vas aan iets anders vir troos ...vir my is geloof in God alles, ek loof en prys die Here met die woorde ".... nogtans sal ek God loof en prys"
Maar ja, te midde daarvan het ook ook baie trane gestort, voor, tydens en na die Weggaan van my geliefdes. En vandag? Soms gebeur iets, 'n stukkie musiek, aanhoor van 'n geselsie van onbekendes in 'n winkel, 'n opskrif in 'n tydskrif, dan loop my trane maklik.
Ek wil nie graag ander se gevoelens openlik deel nie, hulle seer (en soms afsku oor K) lê te diep, maar een ander troos is, ons is nie alleen in die ondervindinge van kanker nie. En ander siektes? Sommige is erger, ander minder, maar dieselfde angs, moedeloosheid en seer hang in en oor baie geliefdes en naastes in Christus en buite ons kringe.
Sterkte lief maat, altyd is ons maar net 'n paar woordjies of oproep ver.
« Reply #6 on: December 07, 2019, 06:40:15 PM »