Suidoos-Asië - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Suidoos-Asië, soms afgekort tot SEA, is 'n subregie van Asië, wat bestaan ​​uit die lande suid van China, oos van Indië en noord van Australië. Suidoos-Asië bestaan ​​uit twee geografiese streke: die Asiatiese boog- en eilandboë en argipeloes in die ooste en suidooste. Die vasteland bestaan ​​uit Kambodja, Laos, Myanmar, Thailand en Vietnam. Tai-volke en Austroasiatiese volke oorheers.
Die maritieme streek bestaan ​​uit Brunei, Oos-Timor, Indonesië, Maleisië, die Filippyne en Singapoer. Sommige definisies van Suidoos-Asië is Taiwan in die noorde. Australiese volke is oorheersend in die seestreek; saamgestel, vorm die nasies van die vasteland en seestreke die Vereniging van Suidoos-Asiatiese Nasies (ASEAN), behalwe Oos-Timor (ook bekend as Timor Leste), en Taiwan.
'N Seevaardige volk was die streek al met mekaar verbind tot 5000 B.C.E. Chinese handelaars het die streek gekoloniseer voor die koms van die Europeërs vanaf die vyftiende eeu. Japan het gedurende die Tweede Wêreldoorlog die jongste poging aangewend om die hele Suidoos-Asië-streek te koloniseer. ASEAN is 'n belangrike rolspeler in die wêreldekonomiese wêreld, met verskeie lande wat ekonomiese ontwikkeling toon.
Boeddhisme was die dominante godsdiens, gevolg deur Islam, en die Christendom in die vasteland. Islam staan ​​as die dominante godsdiens gevolg deur die Christendom in die maritieme streek. Hindoeïsme het 'n kragtige impak in die streek gehad voor die opkoms van Boeddhisme, Christendom en Islam, die enigste streek buite Indië waarin Hindoeïsme versprei het.
Definisies van "Suidoos-Asië" wissel, maar die meeste sluit die gebied in wat deur die lande verteenwoordig word:
Al bogenoemde behoort aan die Vereniging van Suidoos-Asiatiese Nasies (ASEAN), behalwe Oos-Timor (ook bekend as Timor Leste), wat aansoek gedoen het om ASEAN-lidmaatskap. Die gebied, tesame met 'n deel van Suid-Asië, was tot die twintigste eeu algemeen bekend as die Oos-Indiese Eilande of bloot die Indiese Eilande. Kerseiland en die Cocos (Keeling) eilande hoort in Suidoos-Asië, hoewel dit deur Australië beheer word. Taiwan is soms in Suidoos-Asië sowel as Oos-Asië opgeneem, maar is nie 'n lid van ASEAN nie. Soewereiniteitskwessies bestaan ​​op sommige eilande in die Suid-Chinese See. Papoea behoort politiek tot Suidoos-Asië deur Indonesië, hoewel dit geografies dikwels as deel van Oceanië beskou word.
Ligging van Suidoos-Asië. (Hierdie kaart dui hoofsaaklik op die ASEAN-lidlande, wat Andaman- en Nicobar-eilande uitsluit.) Strand aan Ko Samui Thailand. Mayon Volcano in die Filippyne kyk uit op 'n pastorale toneel.
Suidoos-Asië verdeel in twee geografiese streke, naamlik Suidoos-Asië (of Indochina) en die Maritieme Suidoos-Asië (of die Maleisiese argipel) (Indonesiese taal: Nusantara).
Vrystaat Suidoos-Asië sluit in:
Maritieme Suidoos-Asië sluit die volgende in:
Die oostelike dele van Indonesië en Oos-Timor (oos van die Wallace Line) word geografies as deel van Oceanië beskou.
Die Andaman- en Nicobar-eilande van Indië word as 'n geografiese deel van Suidoos-Asië beskou. Noordoos-Indië behoort kultureel aan Suidoos-Asië, terwyl dit soms as Suid-Asië en Suidoos-Asië beskou word. Die eiland Hainan en verskeie ander suidelike Chinese streke, soos Yunnan, Guizhou en Guangxi, behoort aan Oos-Asië en Suidoos-Asië. Taiwan, wat aan die tropiese kanker geleë is en aan die Suid-Chinese See grens, is ook dikwels opgeneem in die definisies van Suidoos-Asië sowel as Oos-Asië.
Ontwerpe op die Dong Son-trommel wat behoort tot die prehistoriese Dong Son-kultuur van die Ystertydperk wat op die Red River Delta, Vietnam geleë is.
Solheim en ander het bewys gelewer vir a Nusantao (Nusantara) maritieme handelsnetwerk wat strek van Vietnam tot die res van die argipel so vroeg as 5000 B.C.E. tot 1 C.E.1 Die mense van Suidoos-Asië, veral dié van Austronesiese afkoms, was al duisende jare seevaarders en sommige het die eiland Madagaskar bereik. Hul vaartuie, soos die vinta, was see-waardig. Die reis van Magellan toon die meerderwaardigheid van hul vaartuie menswaardig in vergelyking met die Europese skepe.2
Deurgang deur die Indiese Oseaan het die Austronesiese bevolking van Madagaskar help kolonialiseer, sowel as die handel tussen Wes-Asië en Suidoos-Asië. Goud van Sumatra bereik so wes as Rome.
Oorspronklik het die meeste mense animisme beoefen, wat later deur Brahmaniese Hindoeïsme gebou is. Theravada Boeddhisme het gevolg in 525 C. E. In 1400's verskyn Islam en word hy 'n belangrike mag. Dit het die laaste Hindoe-hof in Indonesië gedwing om na Bali terug te trek.
Op die vasteland van Suidoos-Asië het Myanmar, Kambodja en Thailand die Theravada-vorm van Boeddhisme behou wat van Sri Lanka gebring is. Daardie soort Boeddhisme het saamgesmelt met die Hindoe-beïnvloedde Khmer-kultuur.
Argitektuur in die Srivijayan-styl. Surat Thani Thailand.
Skaars inligting oor godsdienstige oortuigings en praktyke in Suidoos-Asië het bestaan ​​voor die koms van Indiese handelaars en godsdienstige invloede uit die tweede eeu B.C.E. af. Voor die dertiende eeu was Boeddhisme en Hindoeïsme die belangrikste godsdienste in Suidoos-Asië.
Die Jawa Dwipa Hindoe-koninkryk in Java en Sumatra het ongeveer 200 B.C.E. Die geskiedenis van die Maleissprekende wêreld begin met die koms van Indiese invloed, wat dateer uit minstens die derde eeu vC. Indiese handelaars, wat in die argipel aangekom het weens die oorvloedige bos- en seeprodukte, sowel as om handel te dryf met handelaars uit China, het die Maleisiese streek ook vroeg ontdek. Beide Hindoeïsme en Boeddhisme was goed gevestig in die Maleisiese Skiereiland teen die begin van die eerste eeu C.C., versprei oor die argipel.
Hindoeïsme het Kambodja eerste beïnvloed en aan die begin van die Funan-koninkryk aangekom. Hindoeïsme het een van die amptelike godsdienste van die Khmer-ryk geword. Kambodja dien as die tuiste van een van die enigste twee tempels wat aan Brahma ter wêreld toegewy is. Angkor Wat is ook 'n beroemde Hindoe-tempel van Kambodja.
Angkor Wat, in Siem Reap, Kambodja, is die grootste godsdienstige tempel ter wêreld en die grootste pre-industriële stad ter wêreld.
Die Majapahit-ryk was 'n geïndianiseerde koninkryk in die oostelike Java van 1293 tot ongeveer 1500. Hayam Wuruk, wie se heerskappy van 1350 tot 1389 die hoogtepunt van die ryk was, toe dit ander koninkryke in die suide van Maleisiese Skiereiland, Borneo, Sumatra, Bali en die Filippyne oorheers het. , was sy grootste heerser. Die res van die Filippyne het ook hulde gebring aan die ryk.
Die Cholas het uitgeblink in maritieme aktiwiteite op militêre sowel as handelsvelde. Hul aanvalle op Kedah en die Srivijaya, en hul voortgesette kommersiële kontak met die Chinese Ryk, het hulle in staat gestel om die plaaslike kulture te beïnvloed. Baie van die oorlewende voorbeelde van die Hindoe-kulturele invloed wat vandag in die hele Suidoos-Asië gevind word, spruit uit die Chola-ekspedisies.3
Handel en kolonisasie
Chinese handelaars het sedert die koms van die Portugese met die streek verhandel, soos blyk uit Magellan se vaartrekords waarin Brunei meer kanon besit as die Europese skepe. Die Chinese het destyds alleen kanonne gehad wat daarop dui dat die Chinese hulle versterk het.2
Die Maleisiese legende vertel dat 'n Chinese Ming-keiser 'n prinses, Han Li Po, na Malacca gestuur het, met 'n retinue van 500, om met die Sultan Mansur Shah te trou, nadat die keiser onder die indruk was van die sultan se wysheid. Die put van Han Li Po (gebou in 1459) en Bukit Cina, waar haar herkoms gevestig is, het historiese terreine geword.
Die strategiese waarde van die Straat van Malacca, wat die Sultanaat van Malacca in die 15de en vroeë 16de eeu beheer het, het die aandag getrek van die Portugese skrywer Duarte Barbosa, wat in 1500 geskryf het: "Hy wat die heer van Malakka is, het sy hand aan die keel van Venesië. "4
Straat van Malakka, (vernou).
Westerse invloed het in die 1500's begin, met die aankoms van die Portugese en Spaanse in Moluccas en die Filippyne. Later vestig die Nederlanders Nederlands-Indië; die Franse Indochina; en die Britse Straatnedersettings. Van al die lande in Suidoos-Asië het Thailand aan kolonisasie ontsnap.
Europese ontdekkingsreisigers het Suidoos-Asië uit die weste en uit die ooste bereik. Gereelde handel tussen skepe wat oos van die Indiese Oseaan en suid vanaf die vasteland van Asië vaar, het goedere aangebied vir goedere soos heuning en horingvliegbekke van die eilande van die argipel.
Europeërs het die Christendom gebring, waardeur Christen-sendelinge wyd kon oefen. Siam (Thailand) verwelkom ook Westerse wetenskap en tegnologie om hul land te betree.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Keiserlike Japan die meeste voormalige kolonies binnegeval. Die Sh occupationwa-besettingsregime het gewelddadige optrede gepleeg teen inheemse burgerlikes soos die Manila-bloedbad en die implementering van 'n stelsel van dwangarbeid, soos die een wat vier tot tien miljoen romusha in Indonesië betrek het.
Die meeste lande in die streek geniet nasionale soewereiniteit. Demokratiese regeringsvorme en die erkenning van menseregte het wortel geskiet. ASEAN bied 'n raamwerk vir die integrasie van handel.
Botsende territoriale en maritieme eise duur voort, insluitend die botsende eise van Taiwan en China oor die Spratly-eilande.
Hạ Long Bay, 'n natuurlike erfenisterrein in Vietnam. Chocolate Hills in Bohol, Filippyne.
Geologies is die Indonesiese argipel een van die aktiefste vulkaniese streke ter wêreld. Geologiese opheffings in die streek het ook indrukwekkende berge opgelewer, wat op die berg Kinabalu in Sabah, Maleisië op die eiland Borneo, met 'n hoogte van 4,101 meter (13,455 voet) en Puncak Jaya in Papua, Indonesië op 4,884 meter (16,024 voet), voortgespruit het. , op die eiland Nieu-Guinee.
Die Australiese kontinentale plaat definieer 'n gebied aangrensend aan Suidoos-Asië, politiek geskei van die lande van Suidoos-Asië. 'N Kulturele raakpunt lê tussen Papoea-Nieu-Guinee en die Indonesiese streek Papoea en Wes-Papoea, wat die eiland Nieu-Guinee met Papoea-Nieu-Guinee deel.
Die klimaat in Suidoos-Asië is hoofsaaklik tropies warm en vogtig deur die jaar met swaar reënval. Suidoos-Asië het 'n nat en droë seisoen wat veroorsaak word deur seisoenale verskuiwing in winde of moeson; die tropiese reëngordel bring ekstra reënval gedurende die seisoen. Die reënwoud staan ​​as die tweede grootste op aarde (die Amasone is die grootste). Die berggebiede in die noordelike streek, waar groot hoogtes tot milder temperatuur en droër landskap lei, het 'n uitsondering op die soort klimaat en plantegroei bewys. Sommige gebiede is woestynagtig.
Waterbuffel. Wallace se hipotetiese lyn tussen fauna in Australasië en Suidoos-Asië.
Suidoos-Asië het 'n verskeidenheid diere; op die eilande Borneo en Sumatra woon die Orangoetan (man van die bos), die Asiatiese olifant, die Maleise tapir, die Sumatraanse renoster en die Bornean Clouded Leopard. Ses subspesies van die Binturong of BEARCAT bestaan ​​in die streek, hoewel die een wat endemies is vir die eiland Palawan, kwesbaar is.
Groot horingvogel uit Suidoos-Asië
Die Wilde Asiatiese Waterbuffels, en op verskillende eilande verwante dwergspesies van Bubalus soos Anoa was eens wyd in Suidoos-Asië; die buffels in die binnelandse Asiatiese water bly algemeen in die hele streek, maar die oorblywende familielede is in gevaar gestel.
Sumatra-, Borneo- en Palawan-eilande is 'n klein takbokke so groot soos 'n speeldinghond of -kat. Die gaur, 'n reuse-wilde os groter as selfs wilde waterbuffels, woon hoofsaaklik in Indochina.
Voëls soos die pouvoël en drongo leef in die subregie so ver oos as Indonesië. Die babirusa, 'n vark met 'n vierkant, bestaan ​​ook in Indonesië. Die horingskyf is op prys gestel vir sy bek en word in die handel met China gebruik. Die horing van die renoster, nie deel van die skedel nie, is ook in China gewaardeer. Albei is internasionaal verbied vir handel.
Die Wallace Line verdeel die Indonesiese argipel, 'n lyn wat langs 'n tektoniese plaatgrens loop en Asiatiese (Westerse) spesies van Australasiese (Oosterse) spesies skei. Die eilande tussen Java / Borneo en Papua vorm 'n gemengde sone, bekend as Wallacea, waar albei soorte voorkom.
Die vlak waters van die Suidoos-Asiatiese koraalriwwe het die hoogste vlakke van biodiversiteit vir die wêreld se mariene ekosisteme, waar korale, visse en weekdiere oorvloedig is. Die walvishaai swem in die Suid-Chinese See.
Die bome en ander plante van die streek is tropies; In sommige lande waar die berge groot genoeg is, bestaan ​​daar gematigde klimaatplantegroei. Die reënwoudgebiede het deesdae te kampe gehad, veral in Borneo.
Terwyl Suidoos-Asië ryk is aan flora en fauna, veroorsaak ernstige ontbossing habitatverlies vir 'n aantal bedreigde spesies soos orangoetang en die Sumatraanse tier. Terselfdertyd was waas gereeld voor. Die ergste streekswaas het in 1998 voorgekom toe dik waas baie lande in die streek bedek het. In antwoord daarop het verskeie lande in Suidoos-Asië die ASEAN-ooreenkoms oor grensoverschrijdende besoedeling onderteken om die besoedeling van waas te bekamp.
Siam Paragon, een van die grootste winkelsentrums in Asië en word beskou as een van die luuksste winkelsentrums in Suidoos-Asië.
Selfs voor die deurdringing van Europese belange, was Suidoos-Asië 'n kritieke deel van die wêreldhandelsisteem. Die Ryukyu-koninkryk het gereeld aan die maritieme handel in Suidoos-Asië deelgeneem. 'N Wye verskeidenheid produkte kom in die streek voor, maar veral speserye soos peper, gemmer, naeltjies en neutmuskaat, is veral belangrik. Die kruidenhandel is aanvanklik deur Indiese en Arabiese handelaars ontwikkel, maar dit het ook Europeërs na die streek gebring. Eers het die Portugese, daarna die Nederlanders, en uiteindelik die Britte en Franse in verskillende lande by hierdie onderneming betrokke geraak. Die indringing van Europese kommersiële belange het geleidelik ontwikkel tot die anneksasie van gebiede, aangesien handelaars in die stryd gewerp het om die beheer uit te brei om hul aktiwiteite te beskerm en uit te brei. As gevolg daarvan het die Nederlanders na Indonesië verhuis, die Britte na Malaya, en die Franse na Indochina.
Terwyl die ekonomie van die streek baie afhanklik is van die landbou, word vervaardiging en dienste toenemend belangriker. Onlangs geïndustrialiseerde lande sluit die Filippyne, Indonesië, Maleisië en Thailand in, terwyl Singapoer en Brunei gevestigde ontwikkelde lande is. Die res van Suidoos-Asië is steeds baie afhanklik van die landbou, maar Viëtnam en Kambodja maak voortdurend vordering met die ontwikkeling van hul nywerheidssektore. Die streek het na vore gekom as een van die produktiefste in die vervaardiging van mikroverwerkers. Oliedeposito's is oorvloedig in die streek.
In 'n poging om ontwrigting te voorkom deur die sny van die ondersese kabel van Taiwan na die Verenigde State in 'n onlangse aardbewing, het 17 telekommunikasiemaatskappye gekontrakteer om 'n nuwe duikkabel te bou om Suidoos-Asië met die VSA te verbind.5
Suidoos-Asië het 'n oppervlakte van ongeveer 4.000.000 km² (1.6 miljoen vierkante myl). Vanaf 2004 het meer as 593 miljoen mense in die streek gewoon, waarvan meer as 'n vyfde (125 miljoen) op die Indonesiese eiland Java, die digste bevolkte groot eiland ter wêreld. Die streek geniet 'n uiteenlopende verspreiding van godsdienste en mense wat van land tot land verskil. Sowat 30 miljoen oorsese Chinese woon ook in Suidoos-Asië, veral op Kers-eiland, Maleisië, die Filippyne, Singapoer, Indonesië en Thailand, en ook as die Hoa in Vietnam.
Cirkeldiagram wat die verspreiding van bevolking onder die nasies van Suidoos-Asië en onder die eilande van Indonesië toon.
Volgens 'n onlangse genetiese studie van Stanford het die Suidoos-Asiatiese bevolking 'n mengsel van etniese groepe. Alhoewel dit veral afstammelinge van die Austronesiese, Tai- en Mon-Khmer-sprekende immigrante is wat gedurende die Bronstydperk en Ystertydperk uit Suid-China getrek het, het die Arabiese, Chinese, Indiese, Polinesiese en Melanesiese gene bygedra tot die poel.
Groot sakke van ondertroue tussen inheemse Suidoos-Asiërs en dié van Chinese afkoms bestaan. Dit vorm 'n wesenlike deel van die alledaagse lewe in lande soos Viëtnam, Singapoer, Thailand en die Filippyne. Indonesië en Maleisië het ook 'n paar gemengde Suidoos-Asiatiese-Chinese bevolkings.
Thai Theravada Boeddhiste in Chiang Mai, Thailand
Lande in Suidoos-Asië beoefen baie verskillende godsdienste. vasteland SEA-lande, insluitend Thailand, Kambodja, Laos, Myanmar en Vietnam, oefen hoofsaaklik Boeddhisme. Die bevolking van Singapoer is ook oorwegend Boeddhisties. Vietnamese beoefen wydverspreide voorouers en konfusianisme. In die Maleisiese argipel beoefen mense wat in Maleisië, Wes-Indonesië en Brunei woon, veral Islam. Die Christendom staan ​​as die oorheersende geloof in die Filippyne, Oos-Indonesië en Oos-Timor. Die Filippyne het die grootste Rooms-Katolieke bevolking wat op groot afstand gevolg word deur Vietnam.
Die godsdienstige samestelling vir elke land volg. Sommige waardes is geneem uit die CIA World Factbook:6
Andaman- en Nicobar-eilande, Indië Hindoeïsme, Boeddhisme, Christendom, Animisme, Islam, Sikhisme
Brunei Islam (67 persent), Boeddhisme (13 persent), Christendom (10 persent), ander (inheemse geloof, ens.) (10 persent)
Kambodja Theravada Boeddhisme (95 persent), Islam, Christendom, Animisme ander (5 persent)
Kersfees-eiland Boeddhisme (36 persent), Islam (25 persent), Christendom (18 persent), Taoïsme (15 persent), ander (6 persent)
Cocos (Keeling) eilande Soennitiese Islam (80 persent), ander (20 persent)
Oos Timor Rooms-Katolisisme (90 persent), Islam (5 persent), Protestante (3 persent), ander (Boeddhisme, Hindoeïsme, ens.) (2 persent)
Hainan-eiland Animisme, Confucianism, Mahayana Boeddhisme, Protestante, Rooms-Katolisisme, Taoïsme, nie-godsdienstige, ander
Indonesië Islam (86,1 persent), Protestante (5,7 persent), Rooms-Katolisisme (3 persent), Hindoeïsme (1,8 persent), ander insluitend Boeddhisme, of ongespesifiseerd (3,4 persent)7
Laos Theravada Boeddhisme (65 persent) met Animisme (32,9 persent), Christendom (1,3 persent), ander (0,8 persent)
Maleisië Islam (60,4 persent), Mahayana Boeddhisme (19,2 persent), Christendom (9,1 persent), Hindoeïsme (6,1 persent), Animisme (5,2 persent)
Myanmar Theravada Boeddhisme (89 persent), Islam (4 persent), Christendom (4 persent), Animisme (1 persent), ander (2 persent)
Filippyne Rooms-Katolisisme (81 persent), Islam (5 persent), Evangelies (2,8 persent), Iglesia ni Cristo (2,2 persent), Filippynse onafhanklike kerk (Aglipayan) (2 persent), ander Christene (4,5 persent), ander (Animisme, Boeddhisme) , Judaïsme, nie-godsdienstig, ens.) (2,5 persent)
Singapoer Boeddhisme (42,5 persent), Islam (15 persent), Taoïsme (8 persent), Rooms-Katolisisme (4,5 persent), Hindoeïsme (4 persent), nie-godsdienstig (15 persent), Christen (10 persent), ander (1 persent)
Suid-Chinese See-eilande Boeddhisme, Christendom, konfusianisme, Islam, taoïsme, nie-godsdienstig
Thailand Theravada Boeddhisme (94,6 persent), Islam (4,6 persent), ander (1 persent)
Viëtnam Mahayana Boeddhisme (78 persent), Rooms-Katolisisme (7 persent), Theravada Boeddhisme (5 persent), Cao Dai (2 persent), Protestante (1 persent), ander (Animisme, Hoa Hao, Islam, nie-godsdienstig, ens.) (7 persent )
Suidoos-Asië spog met verskillende godsdienste en volke en geen land is homogeen nie. In die wêreld se grootste bevolking, Indonesië, oorheers Hindoeïsme op eilande soos Bali. Die Christendom oorheers ook in die Filippyne, Nieu-Guinea en Timor. Sakke van die Hindoe-bevolking woon byvoorbeeld in Suidoos-Asië in Singapoer en Maleisië. Garuda (Sanskrit: Garuḍa), die feniks, wat die berg (vahanam) van Vishnu verteenwoordig, dien as 'n nasionale simbool in beide Thailand en Indonesië; in die Filippyne is goudbeelde van Garuda op Palawan gevind; goue beelde van ander Hindoe gode en godinne is ook op Mindanao gevind. Balinese Hindoeïsme verskil ietwat van die Hindoeïsme wat elders beoefen word, aangesien Animisme en plaaslike kultuur daarin opgeneem is. Christene woon dwarsdeur Suidoos-Asië, in die meerderheid in Oos-Timor en die Filippyne, die grootste Christelike land van Asië. Daarbenewens bestaan ​​ouer godsdienstige praktyke in afgeleë gebiede van Sarawak in Oos-Maleisië en Papua in die ooste van Indonesië. In Myanmar word Sakka (Indra) vereer as 'n nat. In Viëtnam beoefen toegewydes 'n vorm van Mahayana-boeddhisme wat beïnvloed is deur inheemse animisme, met 'n sterk klem op voorvaderaanbidding.
Elk van die tale is beïnvloed deur kulturele druk van handel en kolonisasie. Dus, byvoorbeeld, kan 'n Filipyn, opgelei in Engels en Filipyns, sowel as in sy moedertaal (byvoorbeeld Visayan), 'n ander taal praat, byvoorbeeld om Spaanse historiese redes, of selfs Chinese om ekonomiese redes; 'n Maleisiese kan miskien ook ekonomiese, Maleis, Chinees sowel as Engels, praat.
Die taalsamestelling vir elke land volg (amptelike tale is in Afrikaans) vet):
Andaman- en Nicobar-eilande Nicobarese, bengali, Engels, hindi, Malabaars, Punjabi, tamil, telugu, Shompen, Andamese tale, ander
Brunei malay, Engelse, Chinese, inheemse Boorse dialekte
Kambodja Khmer, Engels, Frans, Viëtnamees, chamiese dialekte, Chinese dialekte, ander
Kersfees-eiland Engels, Chinees, Maleis
Cocos (Keeling) eilande Engels, Cocos Maleis
Oos Timor Tetoem, Portugees, Indonesies, Engels, Mambae, Makasae, Tukudede, Bunak, Galoli, Kemak, Fataluku, Baikeno, ander
Hainan-eiland Mandaryns (Chinees), Hainanese, Vietnamese, Hlai, Hmong, Tsat, Zhuang, ander
Indonesië Indonesiese, Acehnese, Batak, Minang, Sundanees, Javaans, Sasak, Tetum, Dayak, Minahasa, Toraja, Buginese, Halmahera, Ambonese, Ceramese, Nederlands, Papoeaanse tale, Chinees en soveel ander
Laos Lao, Viëtnamees, Hmong, Miao, Mien, Dao, Shan, ander
Maleisië malay, Engels, Mandaryns, Tamil, Chinese dialekte, ander Indiese tale, Sarawakiese en Sabahan-tale, ander
Myanmar Birmaanse, Shan, Karen, Rakhine, Kachin, Chin, Mon, Chinese dialekte, Indiese tale, ander
Filippyne filipino/Tagalog, Engels, Chinese dialekte, Cebuano, Hiligaynon, Waray, Ilocano, Kapampangan, Pangasinan, Bicolano, Maranao, Maguindanao, Tausug, Kinaray-a, Chabacano, Lan-nang, Spaans, Arabies, ander Visayan-tale en ander inheemse Filippynse tale, Spaans (nie meer die amptelike taal van die Filippynse eilande nie)
Singapoer Mandaryns (Chinees), malay, tamil, Engels, ander Chinese dialekte, ander Indiese tale, Arabiese dialekte, ander
Suid-Chinese See-eilande Engels, filipino, malay, Mandaryns (Chinees), Viëtnamees
Thailand Thai, Engelse, Chinese dialekte, Maleis, Lao, Khmer, Isaan, Shan, Lue, Phutai, Mon, Mein, Hmong, Karen, ander
Viëtnam Viëtnamees, Chinese dialekte, Khmer, Cham, Frans, Tay, Muong, Nung, ander
Die Banaue Rice-terrasse in Luzon-eiland, Filippyne.
Rysvlei-landbou bestaan ​​al duisende jare in Suidoos-Asië, wat oor die hele streek heen strek. 'N Paar dramatiese voorbeelde van hierdie rysblaaie bevat die Banaue Rice-terrasse in die berge van Luzon in die Filippyne. Die onderhoud van hierdie paddies is baie arbeidsintensief. Die rysstokke is goed geskik vir die moesonklimaat van die streek.
Stilehuise kan oral in Suidoos-Asië gevind word, van Thailand en Laos, tot Borneo, tot Luzon in die Filippyne, tot Papoea-Nieu-Guinee.
Die streek het uiteenlopende metaalverwerking, veral in Indonesië. Dit sluit wapens in, soos die kenmerkende Kris, en musiekinstrumente, soos die Gamelan.
Die belangrikste kulturele invloede van die streek was van China, Indië of beide, en Viëtnam word as die mees Chinese beïnvloed.
As 'n reël, is die mense wat met hul vingers eet, waarskynlik beïnvloed deur die kultuur van Indië, byvoorbeeld as die kultuur van China, waar mense eers met eetstokkies geëet het; Tee, as drank, kan in die hele streek gevind word. Die vis souse wat kenmerkend is vir die streek, is geneig om te wissel.
"Buffelsjong speel 'n fluit," skilder HĐ, Vietnam.
Dans in groot dele van Suidoos-Asië sluit die beweging van die hande en voete in. Poppespel en skaduvertonings was die afgelope eeue 'n gunstige vorm van vermaak. Hindoeïsme, wat eeue tevore gebring is, het die kunste en letterkunde in sommige lande in Suidoos-Asië dramaties beïnvloed.
Alhoewel hulle in Indonesië bekeer het, het hulle baie vorme van Hindoe-beïnvloedde praktyke, kulture, kuns en letterkundes behou. Byvoorbeeld, die Wayang Kulit (Shadow Puppet) en literatuur soos die Ramayana. Dit geld ook vir die vasteland van Suidoos-Asië (Vietnam uitgesluit). Dansbewegings, Hindoe-gode, kunste het ook saamgesmelt in die Thai-, Khmer-, Lao- en Birmaanse kulture.
In Viëtnam deel die Viëtnamese baie kulturele ooreenkomste met die Chinese.
Gongs in Tây Nguyên - die belangrikste faktor van die wêreld se ontasbare erfenis: "Ruimte van Gong-kultuur in die Sentraal-Hoogland van Vietnam."
Tradisionele musiek in Suidoos-Asië het 'n gevarieerde gesig met sy vele etniese en kulturele afdelings. Die belangrikste style van tradisionele musiek verskyn: hofmusiek, volksmusiek, musiekstyle van kleiner etniese groepe, en musiek beïnvloed deur genres buite die geografiese streek.
Van die hof- en volksgenres vorm die Gong-chime-ensembles en orkeste die meerderheid (die uitsondering is laaglandgebiede van Vietnam). Gamelan orkeste uit Indonesië, Piphat/Pinpeat ensembles van Thailand en Kambodja en die Kulintang ensembles van die suide van die Filippyne, Borneo, Sulawesi en Timor, bestaan ​​uit die drie belangrikste verskillende style van musiekgenres wat ander tradisionele musiekstyle in die streek beïnvloed het. Strykinstrumente is ook gewild in die streek.
Balinese skrywe op palmblad. Artefakte kan gesien word in die Field Museum, Chicago, Illinois.
Die geskiedenis van Suidoos-Asië het gelei tot 'n magdom verskillende skrywers, van binne en sonder om oor die streek te skryf.
Oorspronklik het Indiërs die inheemse inwoners geleer oor skryf, soos aangetoon deur Brahmiese vorms van skryf in die streek, soos die Balinese skrif wat op 'n gesplete palmblad genoem word. Lontar, reg.
Die oudheid van hierdie vorm van skryfwerk strek tot voor die uitvind van papier rondom die jaar 100 in China. Let daarop dat elke palmbladgedeelte slegs enkele lyne was, in die lengte oor die blaar geskryf en met 'n tou aan die ander gedeeltes gebind. Die buitenste gedeelte was versier. Die alfabet van Suidoos-Asië was geneig tot die koms van die Europeërs, wat woorde gebruik het wat ook in konsonante geëindig het, nie net klinkers nie. Ander vorme van amptelike dokumente, wat nie papier gebruik het nie, het boekies van Javaanse kopersplate ingesluit. Dit sou duursamer gewees het in die tropiese klimaat in Suidoos-Asië.
Lys van wêrelderfenisgebiede in Asië en Australasië
Vereniging van Suidoos-Asiatiese Nasies
↑ Solheim, Tydskrif vir Oos-Asiatiese Argeologie 2000 (2): 273-284.
↑ 2.0 2.1 Laurence Bergreen, Over the Edge of the World: Magellan's Terrifying Circumnavigation of the Globe (HarperCollins Uitgewers, 2003, ISBN 0-06-621173-5).
↑ K.A. Nilakanta Sastri, Die CōĻas (1935), 709.
↑ R. P. Anand, Oorsprong en ontwikkeling van die Seereg: Geskiedenis van die Internasionale Reg heroorweeg (Den Haag: Martinus Nijhoff, 1983), 56.
↑ Sean Yoong, 17 ondernemings om 'n onderwaterkabel van $ 500 miljoen te bou, International Business Times (27 April 2007).