Nedbank het aangekondig dat Joel Netshitenzhe gaan uittree as onafhanklike nie-uitvoerende direkteur en het gemeld dat “ooreenkomstig die beleid van die Nedbank-groep onafhanklike nie-uitvoerende direkteure tydens die volgende algemene jaarvergadering aftree nadat hulle ’n termyn van nege jaar voltooi het”.
Dis behoorlike korporatiewe bestuur. By sommige JSE-genoteerde maatskappye, is daar kwansuis onafhanklike direkteure wat al langer as 20 jaar in direksies dien. Dit is nie onafhanklik nie – dit is gekaapte poste en maak ’n bespotting van korporatiewe bestuur.
China, olie ly onder uitbreking
Die koronavirus versprei steeds en het die getal infeksies en sterfgevalle van die Sars-virus in 2003 oortref. Die waarskynlikste uitkoms hier is dat dit in bedwang gehou sal word, en hoewel daar etlike tragiese sterftes gaan wees, gaan dit nie ’n pandemie wees nie.
Maar, al is dit waar, sal dit steeds die wêreld-ekonomie tref, veral China en olie. Die Chinese stad waar die koronavirus eerste kop uitgesteek het, was Wuhan, die tuiste van 11 miljoen mense met produksiegeriewe van Apple Inc. Gepaard hiermee, met grense en winkels wat gesluit is en produksie wat swaar getref is, kan ons verwag dat China se BBP getref sal word op ’n tydstip waar die wêreldwye BBP stadig maar seker terugsak.
Ons kan verwag dat China se BBP getref sal word op ’n tydstip waar die globale BBP stadig maar seker terugsak.
Net daar vir die saamry?
Daar was ’n interessante beweging in Spur-aandele gewees aangesien Long4Life* bekend gemaak het dat hy sy belang van 15% tot 3,6% verminder het.
Long4Life het dié aandele eers laat verlede jaar gekoop en ek het destyds gewonder of sy uitvoerende hoof, Brian Joffe, sy belang in Spur wou vergroot en ’n aanbod vir Spur wou doen. Dit was toe nie een van die twee nie; hy het die aandele aan Coronation* verkoop en sowat R37 miljoen verdien.
Dis vreemd omdat Long4Life nie sake doen deur aandele te verkoop nie, selfs nie as dit winsgewend is nie. Dit toon wel dat Long4Life grootliks Joffe se speelding is en aandeelhouers net saamry.
Vertroue vlieg by venster uit
Die verkoop van ’n diens gaan oor vertroue, maak nie saak van die bedryf nie. Die klant moet verseker word van die gehalte van die diens, asook die uiteindelike lewering daarvan, en dis die probleem wat die SA Lugdiens (SAL) in die gesig staar.
Ek was in die afgelope twee dekades al op meer as 500 plaaslike vlugte gewees en het nog altyd van SAL gebruik gemaak, tensy hy nie vlugte na my betrokke bestemming gehad het nie. Ek het nou van lugdiens verander nadat die staking van laas jaar my in ’n week met drie nuttelose kaartjies gelaat het, wat my vertroue in die SAL geskud het omdat hy my nie by my bestemming kon kry nie.
Die verkoop van ’n diens gaan oor vertroue, maak nie saak van die bedryf nie.
Dis ’n doodsklok vir ’n lugdiens, veral wanneer die verbruiker ’n keuse van diensverskaffers het. Dit laat my dink aan wat Ernest Hemingway kwyt geraak het: “Hoe het jy bankrot gespeel? Twee maniere. Geleidelik en toe skielik.” Vir die SAL is dit skielik.
Lang pad na bekering
Die aandeelprys van EOH was onder erge druk gewees en het so laag as onder 600c verhandel nadat ’n algemene “aandeelhouer”- verklaring einde Januarie uitgereik is. Dié verklaring bevat ook goeie nuus.
Eerstens het die verkoop van sake-eenhede die teiken van R1 miljard oortref. Kostebesparings is ook besig om hulle te laat geld, uitsluitend die koste om ondernemings te verkoop en die voortgaande forensiese ondersoek by die maatskappy.
Eerstens het die verkoop van sake-eenhede die teiken van R1 miljard oortref.
Die mark bly egter bekommerd:
Eerstens oor die moeilike ekonomiese omgewing waarin bestaande kliënte hul IT-uitgawes besnoei, terwyl daar tans ook maar min nuwe werk beskikbaar is.
Tweedens moet ’n mens wonder oor die skade wat aangerig is aan EOH se reputasie in dié mark wat hewig mededingend is met talle verskillende maatskappye wat om nuwe werk meeding. Die pad terug vir EOH bly lank, en die aandeelprys sê vir ons dat aandeelhouers (billik of te nie) op ’n vinniger ommeswaai gehoop het.
Niks geleer nie
Tiger Brands het aangekondig dat sy uitvoerende hoof, Lawrence Mac Dougall, sy verpligte aftree-ouderdom bereik het en dat hy derhalwe onmiddellik aftree. Hy was aan die hoof tydens ’n uiters flou reaksie (sonder enige empatie) op die uitbreking van listeriose in 2017 – al was sy reaksie deur prokureurs bepaal.
Dis nie verbasend dat hy moet loop nie. Ja, prokureurs beskerm die onderneming, maar met amper 200 mense wat gesterf het, wil hul hartseer familielede wel emosie en berou sien en nie regsjargon nie. Tiger Brands het egter niks uit sy foute geleer nie.
Noel Doyle, die huidige finansiële hoof, wat deur Tiger Brands voor stok gekry is in die nadraai van die prysvasstellingskandaal van brood, is nou die nuwe uitvoerende hoof van die maatskappy. Dit toon dat Tiger Brands glad nie na sy klante luister nie en dus is dit nie ’n aandeel waarin jy kan belê nie.
Redes vir mislukte verkoop
Ascendis Health het besonderhede verskaf oor die rede waarom die Remedica-verkooptransaksie misluk het. Hy blameer die derde party omdat hy glo nie ter goeder trou opgetree het nie.
Dis belangrike markinligting omdat die voornemende koper kontrakbreuk gepleeg het, eerder as wat Ascendis sy rug op die transaksie gekeer het.
Die handelsverklaring was heel goed, maar die Remedica-transaksie is belangriker en moet gebeur sodat Ascendis sy balansstaat kan herstel.
Die belangrikste stuk data in Tongaat Hulett se tussentydse resultate vir die ses maande geëindig 30 September 2019 is dat die maatskappy ’n negatiewe netto batewaarde van bykans R4 miljard het. Dít, saam met die skuld van R13 miljard, maak hom tegnies gesproke bankrot.
Die oplossing hier behoort ’n regte-uitgifte van minstens R4 miljard te wees, wat tot ’n enorme verwatering sal lei aangesien die maatskappy se markkapitalisasie tans minder as R1 miljard is nadat hy onlangs weer begin verhandel het. Dit is amper 70% laer as die R13,21 toe dit verlede jaar in Junie opgeskort was. Dis ’n groot gemors wat eerder vermy behoort te word.
Twyfel ná sy ouditeurs loop
Pembury het aangekondig dat sy ouditeursfirma, Nexia SAB&T, met onmiddellike inwerkingtreding bedank het en het “die bedanking van sleutel- finansiële personeel en onlangse kommer aangaande voldoenings- en korporatiewe bestuurspraktyke daarvoor aangevoer”. Dit is ’n groot terugslag, en ek is nie seker hoe Pembury as lopende saak oorleef nie.
Nuus dat CNA verkry is deur Astoria Investments, wat nou deur Piet Viljoen en RECM besit word, maak heelwat sin vir ’n diepwaarde- belegger soos RECM.
Die prys is blykbaar 100c volgens ’n ingeligte persoon wat nie met die media mag praat nie. Dit beteken die afwaartse potensiaal vir Astoria is die voorraad en die handelsmerke waarvoor hulle sal betaal, asook die bruikhuurverpligtinge.
Die plan is om CNA reg te ruk wat, soos Massmart se Game-winkels, in die 1980’s vasgeval is en onseker is oor wat hy wil wees. In CNA se geval, het klante aanbeweeg na meer moderne skryfbehoefte-tipe winkels en hulle koop hul musiek en boeke aanlyn. Daar behoort egter ruimte te wees vir ’n tradisionele nisskryfbehoefte-winkel, wat die hart van CNA se besigheid is, of hoe?
Sukkel om weer op dreef te kom
Ellies was ’n moeilike aandeel om te besit of dop te hou. Hy het in 2013 tot bykans 1 000c per aandeel die hoogte ingeskiet voor hy ineengestort het. Onlangs wou dit voorkom asof hy weer lewe kry, maar elke keer wat Ellies weer “tot die normaal terugkeer”, lewer hy teleurstellende resultate, en in 2017 het ek voorgestel dat die aandeel verkoop moet word.
Ek sal hom in ’n mate bly dophou, maar dis ’n lang pad terug na stabiele wins.
Toe het dit weer gelyk of hy nuwe lewe kry. Nou toon die jongste tussentydse resultate vir die ses maande geëindig 31 Oktober 2019 egter ’n verlies van 2,91c per aandeel vergeleke met ’n wins van 2,86c per aandeel vir die ooreenstemmende tydperk van die vorige jaar. Ek sal hom in ’n mate bly dophou, maar dis ’n lang pad terug na stabiele wins.
Stuue 'n boodskap na terugvoer@finweek.co.za
Die skrywer besit aandele in Long4Life en Coronation Fund Managers.