Op ’n reënerige oggend in die bos, ervaar Jo Kromberg die oomblik wat ’n trop wildehonde hul vryheid herwin.
Die Noka-kamp lê uitgestrek bo-op ’n styl krans met ’n uitsig oor die Palalarivier baie ver ondertoe en die heuwels en berge op die horison. Die Lapalala-wildtuin self beslaan ongeveer 50 000 ha en daar is slegs twee lodges op die hele eiendom. Ons het die vorige dag hier aangekom met hoë verwagtinge en ons was nie vir een oomblik teleurgestel nie.
Ons gids, Hendrie, het ons ontvang by die hek waar jy jou kar agterlaat en op die eerste uurlange wildrit na die kamp het ons klaar kameelperde, sebras, leeus, allerhande bokspesies en ’n renoster en haar kalf gesien.
Daar is slegs vyf villas met ’n maksimum plek vir 12 mense, so fisieke afstand is geen probleem hier nie.
Met moeite lig ek my kaak van die grond af, want middagete wag op ons, bestaande uit heerlike garnale en ’n smaaklike hamburger. Alles word vars gemaak op die perseel en slegs die beste bestanddele word gebruik en in smullekker kunsstukke omskep in die hande van die sjef, Tsepeso, en sy span. Die diens is eweneens uitstekend. Ongelukkig steek die reën ’n stokkie voor ons wildrit daardie middag, maar ek gebruik die tyd om ure in my enorme borrelbad te lê, met sagte, rustige musiek terwyl ek my verlustig in die ongelooflike uitsig.