Die keuse van 'n Shiba Inu - Rasse - 2020
Die keuse van 'n Shiba Inu
Die shiba inu staan ​​bekend as 'n vurige bont bal wat soos 'n klein jakkals lyk. Hierdie honde is helder en aktief, maar dit kan 'n goeie troeteldier wees, maar geniet waarskynlik nie die geselskap van ander honde nie.
Shiba inus is in Japan ontwikkel en is die kleinste en oudste van die Japannese honde van die spits-tipe. Hierdie hond, wat sy oorsprong in die berge in Japan het, is as jagter van groot en klein wild gebruik. Vandag is hulle waghonde en geliefde metgeselle van Japanese mense in die land en stad. Die oorsprong van die naam word betwis, maar dit is bekend dat die hond vanaf die 1920's amptelik die shiba inu genoem is. Teen die middel van die dertigerjare is die shiba inu aangewys as 'n kosbare natuurlike produk van Japan.
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog was die shiba-inu byna uitgesterf as gevolg van bomaanval en 'n uitbraak van benoudheid. Gelukkig het drie bloedlyne oorleef en het teelprogramme begin wat die ras gered het. In 1954 het die eerste shiba inu in die Verenigde State aangekom. Alhoewel die ras oor die hele wêreld aangetref kan word, is dit steeds gewilder in Japan as op enige ander plek.
In 1992 word die shiba inu deur die American Kennel Club erken as 'n lid van die nie-sportgroep.
Die shiba inu is 'n kompakte harige hond. Hy het 'n puntige kop met driehoekige ore wat regop staan. Die stert is dik en krul oor die rug. Die laag van die shiba inu is dubbel en dik. Enige kleur is aanvaarbaar, maar die meeste shiba-inu's is rooi, rooi met swart of swart en bruin. Hulle het gewoonlik wit of roomkleur op hul gesig, bors en onderkant.
Die volwasse shiba inu staan ​​ongeveer 13 tot 16 duim by die skouer en weeg ongeveer 15 tot 30 pond.
Die shiba inu is 'n aktiewe en dapper hond. Sommige kan 'n bietjie standvastig wees, maar die meeste is lief vir hul gesinne. Die shiba inu het die reputasie dat hy 'n groot hond in die liggaam van 'n klein hond is en besitlik is van wat hy dink (byna alles) en aggressief teenoor ander honde is.
Die shiba inu is 'n toegewyde en lojale lid van die gesin, maar is geneig om vreemd te wees teenoor vreemdelinge en sommige kan selfs aggressief wees. Hulle is uitstekende waghonde en kan goed gaan met ander familie troeteldiere as hulle saam met hulle grootgemaak word, maar sommige sal aggressief wees teenoor ander honde, veral dié van dieselfde geslag. Die shiba inu het nie veel oefening nodig nie en kan goed doen in 'n woonstel as hy daagliks stap.
Shiba inu-hondjies moet vroeg in die lewe met mense en diere gesosialiseer word. Dit is om hul berugte onaangename temperament teenoor vreemdelinge en ander honde te vermy. Huisopleiding is relatief maklik, aangesien die shiba inu 'n hardnekkige hond is. Hulle kan ook opgelei word vir gehoorsaamheid as 'n ferm, konsekwente hantering gebruik word. Die opleier moet voorbereid wees op 'n ietwat onafhanklike student, maar met positiewe versterking en geduld kan opleiding gedoen word.
Die shiba inu kan aggressief wees teenoor ander honde, veral as hulle nie saam met hulle grootgemaak word nie. Dit mag nie aan die leiband toegelaat word nie, aangesien dit ander diere kan agtervolg.
Oor die algemeen is die shiba inu 'n gesonde hond met min mediese probleme. Die volgende siektes of afwykings is egter aangemeld:
Progressiewe retinale atrofie (PRA) is 'n siekte wat senuweeselle aan die agterkant van die oog laat ontaard, wat tot blindheid lei.
Hipotireose ontstaan ​​as die skildklier nie funksioneer nie en produseer onvoldoende hoeveelhede tiroïedhormoon.
Katarakte veroorsaak die normale deursigtigheid van die lens van die oog. U kan 'n bewolkte, wit kleur in die leerling sien, wat normaalweg swart is. Die probleem kan in een of albei oë voorkom en kan tot blindheid lei.