BEAGLE RAS STANDAARD, WOL, KLEUR, BEAGLE ORE, EIENSKAPPE - OPLEIDING - 2020
Die beagle Ras standaard, eienskappe
Die standaard dui aan wat 'n ideale hond van 'n spesifieke ras behoort te wees.
Dit word gepubliseer deur 'n spesiale klub in die land waar die ras geteel is, en as daar verskeie sulke klubs is, dan is die oudste van hulle. Dan moet die standaard deur die International Dog Association (FCI) goedgekeur word, waarna die telers dit streng moet nakom wanneer hulle 'n hond teel.
Die beagle het die voorkoms van 'n sterk pak hond van 'n kompakte struktuur.
Hy gee die indruk van 'n verfynde hond wat nie growwe kenmerke het nie. Hy het 'n vrolike karakter en sy hoofbesigheid jag en dop die dier, veral die haas op die roete. Hy is dapper en vrolijk, resoluut en energiek, lewendig, intelligent, temperamentvol, liefdevol en slim, demonstreer nie aggressiwiteit of skelm nie.
Die kop is effens verleng sonder growwe eienskappe. In wyfies smaller. Daar is geen voue op die vel nie. Die skedel is effens konveks, matig wyd, met 'n klein kammossel aan die agterkant van die kop. 'N Goed gemerkte punt verdeel die kop in twee, verkieslik gelyke dele: van die kop tot by die voet en van die voet tot die neus.
Die neus is nie taps nie, die lippe is verlaag, die neus is wyd, verkieslik swart, maar ligter honde laat minder pigmentasie van die neus toe. Neusgate wyd oop. Die oë is donkerbruin of okkerneutkleurig, redelik groot, goed in wentelbane. Tussen hulle 'n groot afstand. Die voorkoms is sag en vertroue. Ore is lank, afgerond aan die punte. As jy hulle vorentoe trek, bereik hulle die punt van die neus. Die basis is laag genoeg. Hulle hang grasieus langs die wangbene. Kake sterk, met 'n byt op die tipe skêr en 'n volle stel tande. Die boonste snytande bedek die onderste, vas aan hulle. Die lengte van die nek moet toelaat dat die hond sy neus laag op die grond laat val. Die nek is effens afgerond met 'n bietjie dewlap. Die skouers is skuins, nie swaar nie. Die voorbene is reguit, vertikaal onder die lyf. Die struktuur van die ledemate is dig, die bene is afgerond. Dit dun nie aan die onderkant nie. Die pols is kort, en die elmboë is sterk, nie binne of buite gedraai nie.
Die hoogte van die elmboog tot by die grond is ongeveer gelyk aan die helfte van die hoogte by die skof. Die ruggraat is reguit en glad. Die bors kom onder die elmboë af. Die ribbes is gebuig en na die rug gestrek. Die lende is kort, maar terselfdertyd proporsioneel. Sy is sterk en veerkragtig. Die maag kom skaars uit. Die agterste ledemate is gespierde, dik, uitsteekende dye en sterk parallelle tibiae. Pote is styf met sterk gewrigte en pads. Haaspote word as 'n gebrek beskou. Kliere is kort.
Die stert is sterk, van matige lengte. Hoog opgehang. Die hond hou hom met 'n sekel bokant sy rug, maar hy moet nooit na sy rug krul of na sy basis leun nie. Dit is dik bedek met wol, veral aan die onderkant, wat die voorkoms van 'n kwas gee. As jy beweeg, is die rug horisontaal en stabiel. Die hond moet nie in 'n boog gebuig word nie.
'N Hond beweeg sonder moeite. Die voorste ledemate word weggegooi en reguit, nie hoog nie. Hind ledemate gee 'n goeie druk. Die minimum hoogte van die skof is 33 sentimeter, die maksimum is 40 sentimeter. Ongelukkig is die standaard net so oppervlakkig soos alle Engelse standaarde. Maar sommige eienskappe wat dit glad nie noem nie of ongemaklik genoem word, onderskei die hoëklasbeagle van die middelklasbeagle. Byvoorbeeld, dit is baie belangrik dat die kranio-gesigsbene en die laterale bene van die sirkel parallel is. Nog 'n belangrike punt is pigmentasie langs die kontoer van die ooginsnit. Soos 'n grap sê hulle dat die brak die oë met mascara bring. Dit beklemtoon die diepte van die oog.
Oor die ore sê hulle dat hulle die punt van die neus moet bereik, maar nie langer wees nie, sodat die beagle nie soos Bloedhond of Bassett lyk nie. Wanneer die hond wag, moet die ore nie hangend wees nie. Hul plat deel is binne-in uit en die hele voorkoms van die hond sê dat dit op die hoogte is. Aangesien krag eerder as elegansie in die brak waardeer word, moet sy nek kragtig wees. Hierdie eienskap is meer sigbaar by mans as by vroue. 'N Ligkelder, waarna in die standaard verwys word, moet beperk word tot twee voue wat aan die kaak begin en parallel in die nek gaan.
Die lende is kort, maar die bors is lank en goed ontwikkel. Die hart en longe is gerieflik daarin geleë. Dus, die bolyf is nogal lank. Harmonie in verhoudings is baie belangrik. Die beagle moet nie te kort ledemate hê nie, om nie soos 'n Franse of Switserse tekk te lyk nie. Dit moet nie die indruk gee dat dit te swaar of broos is nie. Wat kleur betref, kan dit 'n kombinasie van wit en swart kleure wees met enige skakerings van bruin tot oranje of suurlemoen. Dit is wenslik dat die gesig 'n wit masker het, verkieslik 'n simmetriese een.
Die punt van die stert moet wit wees, nie net as gevolg van estetika nie. Dit laat die jagter toe om nie die hond uit die oog te verloor nie, selfs in digte ruigtes. Om dieselfde rede moet die brak die stert hoog hou. 'N Klein hond met 'n verlaagde stert verdwyn net in die lang gras. Baie voordele en nadele van die brak word meer duidelik tydens sy loop.
Die voor- en agterste ledemate moet parallel met mekaar beweeg, wat nie moontlik is as daar gebreke is soos 'n te veel bors of 'n liggaam wat te nou of bietjie spierig is nie.
Kyk na die video: Calling All Cars: Cop Killer Murder Throat Cut Drive 'Em Off the Dock (September 2020).