Dit is eintlik die middelklas en die swak wat die werkskeppers is
Ek was onlangs in Seattle, Washington, om unie en gemeenskapsorganiseerders geluk te wens wat Seattle gehelp het om die eerste $ 15 per uur minimum loon in die land in te stel. Ander stede en state moet die voorbeeld van Seattle volg.
In teenstelling met die groot voorspellings van teenstanders, sal die staptog nie Seattle werk kos nie. Trouens, dit sal meer geld in die hande van lae-loonwerkers plaas wat waarskynlik amper alles in die omgewing sal spandeer. Dit sal werk skep.
Konserwatiewe glo die ekonomie funksioneer beter as die ryk het meer geld en almal het minder. Maar hulle is verkeerd. Dis net die teenoorgestelde.
Die werklike werkskeppers is nie uitvoerende hoofde of korporasies of welgestelde beleggers nie. Die werkskeppers is lede van Amerika se groot middelklas en die armes, wie se aankope veroorsaak dat besighede uitbou en belê.
Amerika se rykes is ryker as wat hulle ooit was. Groot maatskappye sit op meer kontant wat hulle weet waar om mee te doen. Korporatiewe winste is op rekordvlakke. Uitvoerende hoof se salaris gaan voort.
Ryk is nie belê nie
Maar die rykes belê nie in nuwe maatskappye nie. Tussen 1980 en 2014 het die koers van nuwe besigheidsformasie in die Verenigde State met die helfte gedaal, volgens 'n Brookings bestudeer vrygestel in Mei.
Korporasies brei nie produksie uit of belê in navorsing en ontwikkeling nie. In plaas daarvan gebruik hulle hul geld om hul aandele van voorraad te koop. Daar is geen rede vir hulle om uit te brei of te belê as kliënte nie koop nie.
Verbruikersbesteding het meer gegroei stadig in hierdie herstel as in enige vorige een omdat verbruikers nie genoeg geld het om te koop nie.
Al die ekonomiese winste gaan na die top
Die departement van handel het verlede Vrydag berig dat die ekonomie in die tweede kwartaal vanjaar met 'n jaarlikse koers van 4.6 persentasie gegroei het.
So wat? Die mediaan huishouding se inkomste bly daal. Median huishoudelike inkomste is nou 8 persent laer as wat dit was in 2007, aangepas vir inflasie. Dit is 11 persent onder sy vlak in 2000.
Dit blyk dat ekonomiese uitbreidings die inkomste van die onderste 90 persent meer as die top 10 persentasie verbeter het. Maar met die "Reagan" herstel van 1982 na 1990, het die voordele van ekonomiese groei tydens uitbreidings hoofsaaklik na die boonste 10 persentasie.
Verloor grond in 'n ekonomiese opswaai
Sedert die huidige herstel in 2009 begin het, het alle ekonomiese winste na die top-10-persentasie gegaan. Die onderste 90 persent het grond verloor. Ons is in die eerste ekonomiese opswaai op rekord waarin 90 persent van die Amerikaners erger geword het.
Waarom begin die speelveld teen die middelklas in die Reagan herstel herstel en hoekom het dit al sedertdien gekantel?
Moenie blameer globalisering. Ander gevorderde nasies in die gesig staar dieselfde globale kompetisie het daarin geslaag om middelklas lone te bewaar. mediaan loon Duitsland se is nou hoër as Amerika se.
Een faktor hier is 'n skerp daling in vakbondlidmaatskap. In die middel-1970'e is 25 persent van die privaatsektor se arbeidsmag georganiseer.
Toe het die Reagan-revolusie gekom. Teen die einde van die 1980's was slegs 17 persent van die private arbeidsmag georganiseer. Vandag, minder as 7 persent van die private sektor werkers die land se behoort aan 'n vakbond.
Werkers het geen bedingingsmag
Dit beteken dat die meeste werkers nie meer die bedingingsmag het om 'n deel van die winste uit groei te kry nie.
Nog 'n strukturele verandering is die daling in die minimum loon. In 1979 was dit $ 9.67 'n uur (in 2013 dollars). By 1990 het dit geweier tot $ 6.84. Vandag is dit $ 7.25, baie onder waar dit in 1979 was.
Gegewe dat werkers nou meer produktief is - rekenaars het selfs die uitset van kleinhandel- en kitskoswerkers verhoog - die minimum loon moet selfs hoër wees.
Deur 'n vloer op lone te stel, help 'n hoër minimum om ander lone te verhoog. Dit ondergeskik hoër mediaan huishoudelike inkomste.
Die enigste manier om die ekonomie te laat groei op 'n manier wat die onderste 90-persentasie bevoordeel, is om die struktuur van die ekonomie te verander. Ten minste vereis dit sterker vakbonde en 'n hoër minimum loon. Dit vereis ook beter skole vir die kinders van die onderste 90 persent, beter toegang tot hoër onderwys en 'n meer progressiewe belastingstelsel.
BBP-groei is al hoe minder relevant tot die welstand van die meeste Amerikaners. Ons moet minder aandag aan groei en meer betaal om mediaan huishoudelike inkomste.
Indien inkomste die mediaan huishoudelike se is opwaartse pad, die ekonomie is in 'n goeie toestand. As dit afwaarts is op pad, want dit was vir die hele herstel, ons is almal diep in die moeilikheid.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Dit is eintlik die middelklas en die swak wat die werkskeppers is