John Calvin - Daarbenewens - 2021
John Calvin is gebore in 1509. Hy is oorlede in 1564. John Calvin was die seun van 'n advokaat. Hy is gebore in Noyon, Picardië, en was daarom 'n Fransman. Calvyn het 'n liefde vir wetenskap en letterkunde ontwikkel.
In 1523 is hy na die Universiteit van Parys waar hy teologie studeer.
Om homself as student te onderhou, het Calvyn 'n klein kapelaan verbonde aan die Noyon-katedraal verseker.
In 1528 is hy na Orléans om regte te studeer, en 'n jaar later is Calvyn ook na Bourges om regte te studeer.
Calvyn is onder druk geplaas deur sy vader om regte te studeer, maar in 1531 sterf sy vader en gee Calvyn die vryheid om sy godsdiensstudies te hervat.
In dieselfde jaar dat sy vader oorlede is, het Calvin na die College de France in Parys gegaan om Grieks te studeer. Hierdie kollege was bekend vir sy humanistiese benadering tot leer. In werklikheid het al die kolleges wat Calvyn bygewoon het, humanistiese neigings gehad, en dit was net natuurlik dat dit Calvyn beïnvloed het. Hy het 'n bewonderaar van Erasmus geword.
Op 'n sekere tydstip tussen 1528 en 1533 ervaar hy 'n "skielike bekering" en het hy die Protestantisme aangegryp. "God het my siel onderwerp aan gemaklikheid deur 'n skielike bekering" was hoe Calvyn hierdie ervaring beskryf.
Baie geskiedkundiges beskou die tyd van 1531 tot 1533 as die belangrikste tyd, want dit was die eerste keer dat hy vry was van sy vader se 'boeie'. Calvyn was baie krities oor die misbruik in die Franse Katolieke kerk, maar hy het nooit getwyfel dat hy God se uitverkore instrument in die geestelike wedergeboorte van die wêreld was nie.
Op hierdie tydstip in Frankryk sou sy idees ketters gewees het, veral na die voorval van die Day of the Placards toe Francis I persoonlik deur die Protestante bedreig geraak het en saam met die Sorbonne en die Parlément van Parys ketters probeer jag het. Calvin het op 'n gevaarlike tyd vir ketters geleef en in 1533 het hy Parys gevlug. In die daaropvolgende jaar is 24 ketters op die brandstapel verbrand. Drie jaar (1533 tot 1536) dwaal hy oor Frankryk, Italië en Switserland.
In 1536 het die eerste uitgawe van "Instellings vir die Christelike godsdiens"Is in Basle gepubliseer. Dit is herhaaldelik hersien en die finale uitgawe is in 1559 gepubliseer. Hierdie boek was 'n duidelike uiteensetting van sy geloofsoortuigings. Die latere weergawes het uitgebrei oor hoe sy kerk georganiseer moes word.
In Julie 1536 vertrek Calvyn na Genève, wat die middelpunt van sy werk geword het. Hy het probeer om Straatsburg toe te gaan, maar die verspreiding van die Habsburg-Valois-oorloë het hom na Genève laat omkeer, waar 'n vurige Protestant genaamd Guillaume Farel hom oorreed het om te bly.
Genève was 'n Franssprekende Switserse stad. Ten tyde van die koms van Calvyn, sukkel die stad om onafhanklikheid te verkry teen twee owerhede wat probeer het om beheer oor Genève uit te oefen. Die eerste was die hertogte van Savoye en die tweede die biskop van Genève. Genève was nog nie deel van Switserland nie (eers in 1815) en die stad het verbond met die kantons Bern en Fribourg teen Savoy. Die biskop het uit Genève gevlug en Savoy is in 1535 verslaan.
In Mei 1536 neem die stad godsdienstige hervorming aan:
kloosters is ontbind
Massa is afgeskaf
Pouslike gesag het afstand gedoen
Maar binne Genève self het 'n stryd ontstaan ​​tussen diegene wat milde hervorming wou hê (soos geen verpligte kerkbywoning nie) en diegene wat radikale hervorming soos Calvyn en Farel geëis het. Die skeuring was egter dieper as dit. Die milde hervormers is die Libertyne genoem en hulle wou hê dat landdroste die geestelikes deeglik in beheer sou hê. Calvyn wou 'n stad hê wat deur die geestelikes beheer word - a teokrasie. In 1538 wen die Libertines die dag en Farel en Calvyn het die stad gevlug en na Straatsburg gegaan.
Van 1538 tot 1541 het Calvyn in Straatsburg gebly. Hier het hy baie geleer oor die idees van Martin Bucer; 'n gematigde Protestantse hervormer uit Duitsland. Calvyn was veral geïnteresseerd in Bucer se idees oor kerklike organisasie.
In 1540 het Calvyn 'n Katolieke / Protestantse konferensie by Hagenau bygewoon en die volgende jaar het hy soortgelyke konferensies by Worms en Regensburg bygewoon.
In September 1541 keer Calvyn terug na Genève nadat die Libertines in 1540 aan bewind gekom het. Dit duur Calvyn 14 jaar voordat hy sy weergawe van liturgie, leerstelling, kerkorganisasie en morele gedrag ten volle kon oplê.
Calvyn se dienste was eenvoudig en eenvoudig. Hy het die preek baie belangrik geplaas. Sy preke was baie logies en geleerd. Alhoewel hy self van musiek gehou het, het hy die gebruik daarvan in godsdienstige dienste nie vertrou nie, omdat hy geglo het dat dit mense van die saak aflei - die aanbidding en die soekende kennis van God. Musiekinstrumente is uit kerke verbied - alhoewel gemeentesang toegelaat is, was dit 'n gewilde en effektiewe manier om die boodskap te versprei. Alle aangeleenthede rakende aanbidding kom uit die Skrif - daarom het psalms die plek van lofsange in die dienste ingeneem.
In 1541, bygevoeg deur die stadsraad, het Calvyn die kerklike ordonnansies opgestel. Hy het die organisasie van die Middeleeuse Kerk verwerp as in stryd met die Nuwe Testament. Hy wou 'n kerk hê wat op die kerk gemodelleer is in die apostoliese tyd. Daar moes geen biskoppe wees nie. Al die ministers was gelyk. Hulle moes preek, die sakramente administreer en na die geestelike welstand van die mense omsien. Morele dissipline is ook deur die predikante gehandhaaf - maar hulle is deur die ouderlinge gehelp.
Die ouderlinge was burgerlikes (leke) wat binne die gemeente gewoon het en wat deur die stadsraad verkies is. Calvyn was nie baie daarop ingestel nie, maar dit het 'n skakel tussen die Kerk en die staat gebied. Die ouderlinge en diakens (ook leke wat na die verligting van die armes omsien, was onderworpe aan 'n volksaanstelling en het in daardie opsig 'n belangrike element van demokrasie in die kerk ingestel. Al die offisiere in die kerk het tot die konsistorie behoort en as daar 'n mag was stryd tussen die predikante en die leke, het die resultaat van die magstryd bepaal of die kerk Erasties geword het (dws gevolg op die manier waarop Erasmus wou hê dat 'n kerk moes gaan), of die staat teokraties sou word, dws die kerk het alle lewensaspekte beheer. .
Calvyn was 'n sterk gelowige in die optrede soos God wou. Onsedelikheid is ernstig veroordeel, maar om eers met die konsistorie te begin, was dit nie 'n effektiewe liggaam nie. Dit het eers begin gebeur toe die aantal aangestelde predikante groter was as die ouderlinge. Ook in 1555 het die stadsraad die konsortium die reg gegee om oortreders te ekskommunikeer. Eers na hierdie datum is 'n streng morele kode opgelê en is elke sonde 'n misdaad gemaak, bv. geen werk of plesier op 'n Sondag nie; geen uitspattigheid in rok nie. As u gekommunikeer is, is u uit die stad verban. Laster kan deur die dood gestraf word; 'n Onheilspellende sang kan gestraf word deur die deurboor van u tong.
Calvyn het geglo dat die kerk en staat afsonderlik moet wees, maar die konsistorie het morele en godsdienstige oortreders probeer. Twee lede van die konsistorie, vergesel van 'n predikant, het elke gemeente besoek om te sien dat dit goed gaan en dat mense kon sien dat daar gekontroleer word. Volgens Calvyn moes die staat die leerstellings van die kerk nakom, en sodra hy dit reggekry het om hierdie mag te verseker, voel hy vol vertroue om tavernes te sluit - hoewel dit eintlik deur landdroste gedoen is - en dit vervang met 'evangeliese verversingsplekke' 'Waar u alkohol kon drink, maar dit het gepaard gegaan met Bybellees. Etes (in die openbaar) is voorafgegaan deur die sê van genade. Dit was nie verbasend dat dit ver van gewild was nie, en selfs Calvyn het besef dat hy te ver gegaan het en dat die tavernes met die nodige spoed heropen is !!
Is Calvyn totaal in Genève ondersteun? Daar moet onthou word dat hy 'n baie gedissiplineerde kode aan die stad bekend gestel het en dat hierdie kode mense se lewens effektief beheer het. Daar was diegene wat Calvin teengestaan ​​het, en hy was nooit heeltemal veilig totdat hy die belangrikste families van Genève gehad het nie. Hierdie 1 500 mans het die reg gehad om die stadsraad te kies wat die stad 13.000 mense regeer. Baie mense het kwaad gevoel oor die oortreding van hul privaatheid, en hoewel 'n morele kode om standaarde te handhaaf aanvaar is, het Calvyn gesien dat dit alles gaan, sodat almal in die stad geraak word - 'n siening wat nie deur almal gedeel word nie. Dit het ten gunste van Calvyn verander toe 'n Spaanse geleerde genaamd Michael Servetus in 1553 na Genève kom. Hy bevraagteken die geldigheid van die Drie-eenheid wat sentraal staan ​​in die hele Christendom. Die Libertines het saam met Servetus gestaan ​​om by Calvyn 'te kom', maar sy verhoor en verbranding as ketter het Calvyn die geleentheid gebied om die Libertyne wat uit Genève gevlug het, te teiken. In Mei 1555 probeer die Libertines om 'n oorname van Genève oor te neem, wat 'n ramp was. Die ringleiers is gevang en tereggestel en hierdie sukses het Calvyn se hand verder versterk.
Wat was Calvyn se oortuigings?
Calvinisme was gebaseer op die absolute mag en heerskappy van God.
Die wêreld is geskape sodat die mensdom Hom kan leer ken. Calvyn het geglo dat die mens sondig is en slegs deur geloof in Christus tot God kon nader - nie deur massa en pelgrimstogte nie.
Calvyn het geglo dat die Nuwe Testament en die doop en die eucharistie geskep is om die mens voortdurend goddelike leiding te gee wanneer hy geloof soek.
Volgens Calvyn word die mens, wat korrup is, gekonfronteer deur die almagtige (alle magtige) en alomteenwoordige (oral teenwoordige) God wat voor die wêreld sommige voorspel het vir die ewige verlossing (die Verkies) terwyl die ander ewige verdoemenis sou ly (die verwerplik).
Die uitverkorenes is gered deur die werking van goddelike genade wat nie betwis kan word nie en nie deur die verdienste van die mens verdien kan word nie. U sou miskien gelei het wat u as 'n volkome goeie lewe beskou het, wat waar was aan God, maar as u 'n verwyt was, het u een gebly, want al u eienskappe was inherent korrup en God sou dit weet, selfs al het u dit nie gedoen nie. 'N Verwerper deur ordentlik te gedra, kan 'n innerlike oortuiging van verlossing bewerkstellig. 'N Uitverkorenes kon nooit uit die genade val nie.
God het egter die regter en wetgewer van mense gebly. uitverkiesing het 'n belangrike geloof in Calvinisme gebly.
'Ons noem predestinasie God se ewige bevel, waardeur Hy bepaal het Hy wil van elke man word. Want almal is nie in gelyke toestand geskape nie; eerder is die ewige lewe vir sommige georden, 'n ewige verdoemenis vir ander. '(Instellings)
Calvyn en Europa
Calvinisme was 'n geloof wat afhang van die sterkte van die individu. U het u eie goedheid op aarde beheer en dit hang af van u innerlike oortuiging. Dit was 'n persoonlike geloof wat nie afhang van die grille van 'n individuele pous of oorblyfsels, toegeeflikheid, ens. U was miskien 'n verwyt in die oë van God, maar u sou dit nie weet nie, en daarom sou 'n persoon 'n lewe vir God lei om ten volle te weet. hom.
Genève het die invloedrykste stad in die Protestantse beweging geword. Dit verteenwoordig die stad waar die godsdiens werklik hervorm is en ten goede verander het. John Knox, die Skotse Protestantse leier, noem Genève 'die perfekte skool van Christus'. Die invloed van Genève op Europa was om twee redes groot:
Calvyn wou nie hê dat sy geloof tot net een gebied beperk sou word nie en dat hy nie wou hê dat Genève 'n toevlugsoord sou word vir vlugtende Protestante nie. Die stad sou die hart wees wat die Calvinisme na die hele Europa gepomp het. Hierdie verspreiding sou gebaseer wees op 'n nuwe onderwysstelsel in Genève. Beide laerskole en hoërskole is tot stand gebring en in 1559 word die Akademie tot stand gebring wat die Universiteit van Genève sou word.
Genève was / is Franssprekend en Calvyn het Frans gepraat. Daar word verwag dat baie Franse Hugenote (Calviniste in Frankryk as Hugenote bekend sou staan) op pad was na die universiteit om as sendelinge op te lei. Dit was die belangrikste taak van die universiteit. In 1559 het dit 162 studente gehad. In 1564 het dit meer as 1500 studente gehad. Die meeste hiervan was vreemd. Calvin het 'n geluk met sy onderwyspersoneel gehad omdat daar 'n dispuut was oor die vlak van betaling aan die Universiteit van Lausanne, en baie van die onderwyspersoneel daarheen is eenvoudig na Genève oorgeplaas omdat die betaling beter was en die finansiële struktuur van die universiteit sterker was. . Na hul kursus in Genève het die sendelinge 'n Franssprekende gemeente in Switserland gekry waar hulle hul vaardighede kon vervolmaak voordat hulle na Frankryk self oorgaan. Die gemak waarmee ministers in Frankryk kon beland, was 'n bonus vir Calvyn. Die grootte van die land sou egter 'n hulp en hindernis vir Calviniste wees.
Die eerste predikante van die Hugenote (Calvinistiese regering) het in 1553 in Frankryk aangekom. Teen 1563 was daar byna 90 Hugenote in Frankryk en die snelheid van die verspreiding daarvan verras selfs Calvyn.
Henry II van Frankryk was 'n sterk katoliek en hy het in 1547 'n liggaam met die naam Chambre Ardente opgerig om 'kettery' in Frankryk te monitor en uit te jag. Dit was geen sukses nie en is in 1550 ontbind. Terwyl sy vader (Francis I) Protestantisme gebruik het om sy mag teen die Parlement de Paris te bevorder, wou Henry geen verbintenis met Protestante hê nie.
In 1555 is die eerste Hugenote-gemeente met 'n permanente predikant in Parys gestig. Teen 1558 het hierdie gemeente aanbid in die ope bewaak deur gewapende simpatiseerders.
In 1559 word die eerste sinode (nasionale raad) in Parys gehou. 72 plaaslike gemeentes is deur die ouderlinge uit elke gemeente verteenwoordig. In sommige streke van Frankryk moes reisende predikante gebruik word, maar dit was nooit 'n groot probleem nie, aangesien die organisasie van die kerk so streng was. Baie Hugenote-gemeenskappe was naby mekaar, so kommunikasie was nooit regtig 'n probleem nie. Opgeleide handelaars was aangetrokke tot die Calvinisme. Dit het waarskynlik plaasgevind as gevolg van die impak van die Renaissance en as reaksie op die styfheid van die katolieke kerk.
'N Aantal adellike gesinne het hulle tot die Calvinisme bekeer, maar daar is nie 'n algemene skakel om hul bekering te verklaar nie. Elke gesin het sy eie individuele rede gehad. Ironies genoeg kan een van hierdie redes patrioties gewees het. Katolisisme was aan Rome gekoppel en sedert die Concordat van Bologna het die Franse hul godsdiens altyd aan nasionale oorsake gekoppel. As u uself met die Calvinisme vereenselwig, spreek u u oortuiging uit dat Frankryk geen bande met Italië mag hê nie.
Die Hugenote was hoofsaaklik in die weste (La Rochelle) en in die suidooste aan die kus gekonsentreer. Hulle ontwikkel hul eie kavaleriemag en word openlik in hul eie kerke aanbid. Die blote omvang van Frankryk het hulle gehelp met die respek dat die koninklike regering in Parys moeilik genoeg was om sy gesag oor die algemeen te laat geld. Die streng organisasie van die Hugenote het enige poging deur die owerhede aangewend om dit baie te verpletter. Hierby was die eenvoudige feit dat la Rochelle ver van Parys af was.
Teen 1561 was daar 2150 Hugenote-kerke in Frankryk en daar word geskat dat ongeveer Calviniste ongeveer 10% van die bevolking was - ongeveer 1 miljoen mense. Daar moet onthou word dat die eerste Calvinistiese predikante eers in 1553 na Frankryk gekom het. Calvinisme binne Frankryk het 'n groot minderheidsgodsdiens geword.
Calvyn het belangrike winste in hierdie toestand behaal. Ministers het eers in die 1550's hier aangekom met hulp van predikers van Hugenote wat uit Frankryk gevlug het. Hulle het aanvanklik stadig gevorder. Hoekom?
Lutheranisme het reeds 'n wortel geskiet net soos Anabaptism, sodat die Calvinisme gesien is as 'n ander protesgodsdiens in 'n steeds oorvol veld. Daar was ook in die algemeen baie vervolging teen Protestante. In 1524 stel Charles V sy eie Inkwisisie aan die streek voor, en in 1529 en 1531 word nuwe edikasies ingestel wat die dood gelas het aan almal wat skuldig bevind is aan 'n Lutheraan of hulle bloot beskut het of die Lutherane help om hul geloof te versprei.
In 1550 het Charles V die stadsrade se gesag verwyder om ketters te probeer. Hy glo dat stadslanddroste te versigtig was en dat die provinsiale howe wat hierdie plig oorgeneem het, veel groter beheer sou hê as die landdroste.
Hierdie maatreëls het wel die verspreiding van Protestantisme nagegaan, maar die Calvinisme was die suksesvolste van die drie en die beste toegerus om te oorleef. Hoekom?
Die stelsel van nie-godsdienstige regerings deur ouderlinge het dit toegelaat om te funksioneer ongeag die owerhede. Die Anabaptiste was te afhanklik van die rol van die individu in teenstelling met sterkte in getalle en organisasie, terwyl die Lutherane sleg georganiseerd was en meer oop was vir die aanval deur die owerhede.
Teen 1560 het die Calvinisme nie ver versprei nie omdat die owerhede baie aktief daarteen was. In totaal het Protestantisme 5% van die hele bevolking in Nederland uitgemaak, waarvan die Calviniste net 'n klein deel uitmaak. Geen edele mans het belanggestel nie, want hulle was te besig met hul politieke mag en ekonomiese welstand. Hulle het geweet dat die Katolieke Kerk korrup was, maar hulle vind die Calviniste heeltemal te outoritêr omdat die kerk vir u sê wat u kan doen en wat u nie kon doen nie. Die meeste Calviniste was van Antwerpen, Gent en streke naby Duitsland.
Calvinisme het ontwikkel tot 'n gewilde beweging in Noord-Rynland en Westfalen - albei Nederlanders. Dit was die enigste gebiede wat bekeer kon word. In 1562 modelleer Frederick III kerke op sy grondgebied volgens die Calvinistiese model, wat strydig was met die godsdienstige nedersetting 1555 in Augsburg, waarin verklaar word dat kerke slegs Katoliek of Luthers kon wees. Heidelburg het 'n toonaangewende intellektuele sentrum geword, maar die verspreiding elders was baie beperk vanweë die Lutheranisme en die invoer van die Calvinisme in Duitsland het die Protestantse beweging verenig en die Katolieke Kerk in die teenhervorming gehelp. John Sigismund van Brandenburg sou later bekeer en sy staat het gevolg.
Die westelike gebied van Pole was Duitssprekend, wat Luther gehelp het. Pole het egter 'n geskiedenis van nasionalisme en 'n begeerte om onafhanklik te wees, en dit het Luther wat nie tyd aan die organisering van sy kerk spandeer het nie, gehelp. Die Calvinisme het Pole eers in 1550 bereik, en die adelaars het die idee om die burgerlike bevolking te gebruik - en hulle 'n mate van mag in hul godsdienstige regte - te gebruik as 'n hefboom om hul eie mag uit te brei. Twee vooraanstaande edeles (Prins Radziwill die Swart en John 'n Lasco) het aktief die verspreiding van die Calvinisme gehelp, net soos twee konings (Stephen II en Stephen Bathory). Ongeag hiervan het die Calvinisme nie ver versprei nie. Hoekom?
Die meeste Pole het nie Duits gepraat nie en taal is daarom 'n groot struikelblok, aangesien die meeste Calvinistiese predikers nie Pools kon praat nie en nie met die bevolking kon kommunikeer nie. 'N Ander probleem was dat daar reeds talle Protestantse godsdienste in Pole bestaan ​​het (Boheemse broeders, Anabaptiste, eenheidsdienaars, ens.) En diegene wat moontlik van die Katolieke Kerk gewen sou word, was dit al so.
In 1573 in die Konfederasie van Warskou het Katolieke sowel as Protestante ooreengekom om godsdienstige verdraagsaamheid deel te maak van die grondwet wat deur elke opvolgende koning beëdig sou word. Maar die verdeling tussen die Protestante het beteken dat die Katolieke Kerk die land oorheers het en haar bynaam in hierdie tyd was die 'Spanje van die noorde'.
Kyk die video: Calvinism Introduction to John Calvin's Reformed Theology (Oktober 2021).
Vir Oranje en die State - Die leër van die Nederlandse Republiek, 1713-1772. Deel I - Infanterie, Marc Geerdink -Schaftgenaar