Bit By Bit - Etiek - aktiwiteite
[ ] Terwyl hy teen die Emosionele Besmetting-eksperiment stry, het Kleinsman and Buckley (2015) geskryf:
"Al is dit waar dat die risiko's vir die Facebook-eksperiment laag was, en al is die resultate na verwagting nuttig, is daar 'n belangrike beginsel in die spel wat gehandhaaf moet word. Net soos steel steel, maak nie saak hoeveel bedrae daarby betrokke is nie, so ons het almal die reg om nie sonder ons kennis en toestemming te eksperimenteer nie, ongeag die aard van die navorsing. "
Watter een van die twee etiese raamwerke wat in hierdie hoofstuk-konsekwentialisme of deontologie bespreek word, is hierdie argument duidelik verband hou met?
Stel nou voor dat jy teen hierdie posisie wou argumenteer. Hoe sou jy die saak aan 'n verslaggewer vir die New York Times argumenteer?
Hoe, indien enigsins, sou jou argument anders wees as jy dit met 'n kollega bespreek het?
[ ] Maddock, Mason, and Starbird (2015) oorweeg die vraag of navorsers tweetjies moet gebruik wat uitgevee is. Lees hul referaat om te leer oor die agtergrond.
Ontleed hierdie besluit vanuit deontologiese perspektief.
Analiseer presies dieselfde besluit vanuit 'n konsekwensialistiese perspektief.
Wat vind jy in hierdie geval meer oortuigend?
[ ] In 'n artikel oor die etiek van veldeksperimente het Humphreys (2015) die volgende hipotetiese eksperiment voorgestel om die etiese uitdagings van intervensies wat sonder toestemming van alle beïnvloedde partye gedoen word, uit te lig en dit benadeel sommige en help ander.
"Sê 'n navorser word gekontak deur 'n stel gemeenskapsorganisasies wat wil uitvind of die straatligte in krotbuurte geplaas word, sal geweldsmisdaad verminder. In hierdie navorsing is die onderwerpe die misdadigers: op soek na ingeligte toestemming van die misdadigers sal die navorsing waarskynlik in gevaar stel, en dit sal waarskynlik nie in elk geval voorkom nie (skending van respek vir persone); die misdadigers sal waarskynlik die koste van die navorsing dra sonder om voordeel te trek (skending van geregtigheid); en daar sal geen meningsverskil wees oor die voordele van die navorsing. As dit effektief is, sal die misdadigers dit nie waardeer nie ('n probleem vir die beoordeling van welwillendheid). Die spesiale kwessies hier is egter nie net rondom die vakke nie. Hier is daar ook risiko's wat aan nie-vakke behaal word, byvoorbeeld as misdadigers vergeld word teen die organisasies wat die lampe in plek stel. Die organisasie kan baie bewus wees van hierdie risiko's, maar wees bereid om hulle te dra omdat hulle verkeerdelik geloof in die verkeerde verwagtinge van navorsers van welgestelde universiteite wat hulself gemotiveer het om gedeeltelik te publiseer. "
Skryf 'n e-pos aan die gemeenskapsorganisasie wat jou etiese assessering van die eksperiment aanbied soos ontwerp? Wil jy hulle help om die eksperiment soos voorgestel te doen? Watter faktore kan jou besluit beïnvloed?
Is daar sekere veranderinge wat jou assessering van die etiek van hierdie eksperimentele ontwerp kan verbeter.
[ ] In die 1970's het 60 mans deelgeneem aan 'n veldeksperiment wat in die mans se badkamer by 'n universiteit in die Midwestern-deel van die Verenigde State plaasgevind het (die navorsers noem die universiteit nie) (Middlemist, Knowles, and Matter 1976) . Die navorsers was geïnteresseerd in hoe mense reageer op oortredings van hul persoonlike ruimte, wat Sommer (1969) gedefinieer het as die "gebied met onsigbare grense rondom 'n persoon se liggaam waarin indringers nie mag kom nie." Meer spesifiek het die navorsers gekies om te studeer hoe 'n Die mens se urinering is beïnvloed deur die teenwoordigheid van ander in die omgewing. Na 'n suiwer waarnemingsstudie het die navorsers 'n veldeksperiment uitgevoer. Deelnemers is gedwing om die linkerkantste urinale in 'n drie-urinale badkamer te gebruik (die navorsers verduidelik nie presies hoe dit gedoen is nie). Daarna is deelnemers op een van drie vlakke van interpersoonlike afstand toegewys. Vir sommige mans het 'n konfederaat 'n urinale regterkant langs hulle gebruik; Vir sommige mans het 'n konfederaat 'n urinale een ruimte van hulle gebruik; en vir sommige mans het geen bondgenoot die badkamer binnegaan nie. Die navorsers het hul uitkomsveranderlikes gemeet - vertragingstyd en volharding - deur 'n navorsingsassistent in die toiletstalletjie langs die deelnemer se urinale te stasieer. Hier is hoe die navorsers die metingsprosedure beskryf het:
"'N Waarnemer was gestasioneer in die toiletstalletjie onmiddellik langs die vakke se urinale. Tydens die toetstoetse van hierdie prosedures het dit duidelik geword dat ouditiewe leidrade nie gebruik kon word om die aanvang en staking van [urinering] aan te dui nie. In plaas daarvan is visuele leidrade gebruik. Die waarnemer het 'n periskopiese prisma ingebed in 'n stapel boeke op die vloer van die toiletstalletjie. 'N 11 cm (28 cm) spasie tussen die vloer en die muur van die toiletstalletjie het 'n uitsig gegee, deur die perisoop, van die gebruiker se onderste romp en moontlik direkte visuele waarneming van die stroom urine. Die waarnemer was egter nie in staat om 'n vak se gesig te sien nie. Die waarnemer het twee keer gekyk toe 'n vak opgekom het na die urinale, een keer gestop toe urinasie begin het, en die ander gestop toe urinasie beëindig is. "
Die navorsers het bevind dat verlaagde fisiese afstand lei tot verhoogde vertraging van aanvang en verminderde volharding (figuur 6.7).
Dink jy die deelnemers is deur hierdie eksperiment benadeel?
Dink jy dat die navorsers hierdie eksperiment moes uitgevoer het?
Watter veranderinge, indien enige, sal u aanbeveel om die etiese balans te verbeter?
Figuur 6.7: Resultate van Middlemist, Knowles, and Matter (1976) . Mans wat in die badkamer ingeskryf het, was toegewys aan een van drie toestande: naby afstand ('n konfederaat is in die onmiddellik aangrensende urinale geplaas), matige afstand ('n konfederaat was een urinale verwyder), of beheer (geen konfederaat). 'N Waarnemer wat in 'n toiletstalletjie gestasioneer is, het 'n pasgemaakte perisoop gebruik om die vertraging en volharding van urinering te waarneem. Standaard foute rondom ramings is nie beskikbaar nie. Aangepas uit Middlemist, Knowles, and Matter (1976) , figuur 1.
[ , ] In Augustus 2006, ongeveer 10 dae voor die primêre verkiesing, het 20 000 mense in Michigan 'n pos ontvang wat hul stemgedrag en die stemgedrag van hul bure gewys het (figuur 6.8). (Soos in hierdie hoofstuk bespreek, in die Verenigde State hou staatsregerings rekords van wie in elke verkiesing stem en hierdie inligting is vir die publiek beskikbaar.) Eenmalige posorders verhoog tipies kiesersopkoms met ongeveer een persentasiepunt, maar hierdie een het 'n groter opkoms gehad met 8,1 persentasiepunte, die grootste effek wat tot dusver gesien is (Gerber, Green, and Larimer 2008) . Die effek was so groot dat 'n politieke operateur genaamd Hal Malchow Donald Green $ 100,000 aangebied het om nie die resultaat van die eksperiment te publiseer nie (vermoedelik sodat Malchow self van hierdie inligting gebruik kon maak) (Issenberg 2012, p 304) . Maar Alan Gerber, Donald Green, en Christopher Larimer het die koerant in 2008 in die Amerikaanse Politieke Wetenskapoorsig gepubliseer .
Wanneer u die mailer noukeurig inspekteer in figuur 6.8, kan u sien dat die name van die navorsers nie daarop verskyn nie. Die terugkeer adres is eerder na Praktiese Politieke Konsultasie. In die erkenning van die koerant verduidelik die skrywers: "Spesiale dank gaan na Mark Grebner van Praktiese Politieke Raadgewende, wat die posprogram wat hier bestudeer is, ontwerp en geadministreer het."
Assesseer die gebruik van hierdie behandeling in terme van die vier etiese beginsels wat in hierdie hoofstuk beskryf word.
Assesseer die behandeling in terme van die idee van kontekstuele integriteit.
Watter veranderinge, indien enige, sal u aanbeveel vir hierdie eksperiment?
Sal dit jou antwoord op die bostaande vrae beïnvloed as Mark Grebner op die oomblik reeds soortgelyke posse uitstuur? Meer oor die algemeen, hoe moet navorsers dink oor die evaluering van bestaande intervensies wat deur praktisyns geskep word?
Stel jou voor dat jy besluit om ingeligte toestemming van mense in die behandelingsgroep te ontvang, maar nie dié in die kontrolegroep nie. Watter impak mag hierdie besluit hê op u vermoë om die oorsaak van 'n verskil in stemkoerse tussen die behandelings- en beheergroepe te verstaan?
Skryf 'n etiese bylaag wat by hierdie vraestel verskyn wanneer dit gepubliseer word.
Figuur 6.8: Buurmailer van Gerber, Green, and Larimer (2008) . Hierdie mailer het die opkomsskoerse met 8,1 persentasiepunte verhoog, die grootste effek wat ooit vir 'n enkellopende poser waargeneem is. Herproduseer met toestemming van Gerber, Green, and Larimer (2008) , aanhangsel A.
[ ] Dit bou voort op die vorige vraag. Sodra hierdie 20,000 mailers gestuur is (figuur 6.8), sowel as 60,000 ander moontlik minder sensitiewe posers, was daar 'n terugslag van deelnemers. Trouens, Issenberg (2012) (bl. 198) berig dat Grebner (die direkteur van Praktiese Politieke Raadgewende) nooit kon bereken hoeveel mense die moeite gehad het om telefonies te kla nie, omdat sy kantoor antwoordmasjien so vinnig gevul het dat die nuwe bellers kon nie 'n boodskap verlaat nie. "Grebner het in werklikheid opgemerk dat die terugslag selfs groter kon wees as hulle die behandeling afgeskaal het. Hy het aan Alan Gerber, een van die navorsers, gesê: "Alan, as ons vyf honderd duisend dollar spandeer het en die hele staat bedek het, sou ek en jy saam met Salman Rushdie gaan woon." (Issenberg 2012, 200)
Verander hierdie inligting u antwoorde op die vorige vraag?
Watter strategieë vir die hantering van besluitneming in die lig van onsekerheid sal u aanbeveel vir soortgelyke studies in die toekoms?
[ , ] In die praktyk kom die meeste etiese debat oor studies waar navorsers nie ware ingeligte toestemming van deelnemers het nie (bv. Die drie gevallestudies wat in hierdie hoofstuk beskryf word). Etiese debat kan egter ook ontstaan ​​vir studies wat ware ingeligte toestemming het. Ontwerp 'n hipotetiese studie waar jy ware ingeligte toestemming van deelnemers sou hê, maar wat jy nog steeds dink oneties sou wees. (Wenk: As jy sukkel, kan jy probeer om Emanuel, Wendler, and Grady (2000) .)
[ , ] Navorsers sukkel dikwels om hul etiese denke aan mekaar en aan die algemene publiek te beskryf. Nadat dit ontdek is dat Smake, Ties en Time herken is, het Jason Kauffman, die leier van die navorsingspan, 'n paar publieke kommentaar oor die etiek van die projek gemaak. Lees Zimmer (2010) en skryf Kauffman se opmerkings weer in deur gebruik te maak van die beginsels en etiese raamwerke wat in hierdie hoofstuk beskryf word.
[ ] Banksy is een van die bekendste kontemporêre kunstenaars in die Verenigde Koninkryk en is bekend vir politiek-georiënteerde straatgraffiti (figuur 6.9). Sy presiese identiteit is egter 'n raaisel. Banksy het 'n persoonlike webwerf, sodat hy sy identiteit openbaar kan maak as hy wil, maar hy het gekies om nie. In 2008 het die Daily Mail- koerant 'n artikel gepubliseer wat daarop aanspraak maak om Banksy se regte naam te identifiseer. Dan, in 2016, het Michelle Hauge, Mark Stevenson, D. Kim Rossmo en Steven C. Le Comber (2016) probeer om hierdie eis te verifieer deur 'n Dirichlet-prosesmengselmodel van geografiese profilering te gebruik. Meer spesifiek het hulle die geografiese ligging van Banksy se openbare graffiti in Bristol en Londen versamel. Vervolgens vind hulle deur middel van ou koerantberigte en publieke stemrekords die adresse van die genoemde individu, sy vrou en sy sokker-span (dws sokker). Die skrywer sommeer die bevinding van hul vraestel soos volg:
"Met geen ander ernstige" verdagtes "om te ondersoek nie, is dit moeilik om afdoende verklarings te maak oor Banksy se identiteit gebaseer op die ontleding wat hier aangebied word, behalwe om te sê dat die pieke van die geoprofiles in Bristol en Londen ook adresse insluit wat bekend staan ​​om geassosieer te word. met [naam geredigeer]. "
Na aanleiding van Metcalf and Crawford (2016) , wat hierdie saak in meer besonderhede oorweeg, het ek besluit om nie die naam van die individu in te sluit by die bespreking van hierdie studie nie.
Assesseer hierdie studie deur die beginsels en etiese raamwerke in hierdie hoofstuk te gebruik.
Sou jy hierdie studie gedoen het?
Die outeurs regverdig hierdie studie in die opsomming van hul referaat met die volgende sin: "Meer algemeen ondersteun hierdie resultate vorige voorstelle dat die analise van minderjarige terrorisme-verwante dade (bv. Graffiti) gebruik kan word om terroriste-basisse te help vind voordat hulle ernstiger is. insidente vind plaas en bied 'n fassinerende voorbeeld van die toepassing van die model op 'n komplekse, werklike probleem. "Verander dit jou opinie van die vraestel? Indien wel, hoe?
Die outeurs het die volgende etiese noot aan die einde van hul koerant ingesluit: "Die outeurs is bewus van en respek vir die privaatheid van [naamredakteur] en sy familie en het dus slegs data in die publieke domein gebruik. Ons het doelbewuste presiese adresse weggelaat. "Verander dit jou opinie van die koerant? Indien wel, hoe? Dink jy die publieke / private digotomie maak sin in hierdie geval?
Figuur 6.9: Foto van Spy Booth deur Banksy in Cheltenham, Engeland deur Kathryn Yengel, 2014. Bron: Kathryn Yengel / Flickr .
[ ] Metcalf (2016) maak die argument dat "publieke beskikbare datastelle wat privaat data bevat, een van die interessantste vir navorsers is en die mees riskante vir vakke."
Wat is twee konkrete voorbeelde wat hierdie eis ondersteun?
In dieselfde artikel beweer Metcalf ook dat dit anakronisties is om aan te neem dat "enige inligtingskade reeds deur 'n openbare datastel gedoen is." Gee een voorbeeld van waar dit die geval mag wees.
[ , ] In hierdie hoofstuk het ek 'n duim reël voorgestel dat alle data potensieel identifiseerbaar is en dat alle data potensieel sensitief is. tabel 6.5 gee 'n lys van voorbeelde van data wat geen duidelike persoonlike inligting het nie, maar dit kan nog steeds gekoppel word aan spesifieke mense.
Kies twee van hierdie voorbeelde en beskryf hoe die heridentifikasie aanval in beide gevalle 'n soortgelyke struktuur het.
Vir elk van die twee voorbeelde in deel (a), beskryf hoe die data sensitiewe inligting oor die mense in die datastel kan openbaar.
Kies nou 'n derde datastel van die tafel af. Skryf 'n e-pos aan iemand wat dit oorweeg om dit vry te laat. Verduidelik aan hulle hoe hierdie data potensieel identifiseerbaar en potensieel sensitief kan wees.
Tabel 6.5: Voorbeelde van sosiale data wat geen duidelike persoonlike inligting het nie, maar nog steeds gekoppel kan word aan spesifieke persone
Gesondheidsversekeringsrekords Sweeney (2002)
Kredietkaart transaksie data Montjoye et al. (2015)
Netflix film gradering data Narayanan and Shmatikov (2008)
Oproep meta-data Mayer, Mutchler, and Mitchell (2016)
Soek log data Barbaro and Zeller (2006)
Demografiese, administratiewe en sosiale data oor studente Zimmer (2010)
[ ] Om jouself in almal se skoene te plaas, sluit jou deelnemers en die algemene publiek in, nie net jou eweknieë nie. Hierdie onderskeid word geïllustreer in die geval van die Joodse Chroniese Siektes Hospitaal (Katz, Capron, and Glass 1972, chap. 1; Lerner 2004; Arras 2008) .
Dr Chester M. Southam was 'n vooraanstaande dokter en navorser by die Sloan-Kettering Instituut vir Kankernavorsing en 'n Medeprofessor in Geneeskunde aan die Cornell University Medical College. Op 16 Julie 1963 het Southam en twee kollegas lewende kankerselle in die liggame van 22 verswakte pasiënte by die Joodse Chroniese Siektes Hospitaal in New York ingespuit. Hierdie inspuitings was deel van Southam se navorsing om die immuunstelsel van kankerpasiënte te verstaan. In vroeëre navorsing het Southam bevind dat gesonde vrywilligers in ongeveer vier tot ses weke ingespuitde kankerselle kon verwerp, terwyl dit pasiënte gehad het wat alreeds reeds kanker gehad het. Southam het gewonder of die vertraagde reaksie by die kankerpasiënte was omdat hulle kanker gehad het of omdat hulle bejaardes was en reeds verswak het. Om hierdie moontlikhede aan te spreek, het Southam besluit om lewendige kankerselle in te spuit in 'n groep mense wat bejaardes en verswakte was, maar wie nie kanker gehad het nie. Wanneer die woord van die studie versprei is, wat gedeeltelik veroorsaak is deur die bedanking van drie dokters wat gevra is om deel te neem, het sommige vergelykings gemaak met die Nazi-konsentrasiekamp-eksperimente, maar ander, wat gedeeltelik op versekering van Southam gebaseer is, die navorsing onproblematies gevind. Uiteindelik het die New York State Board of Regents die saak hersien om te besluit of Southam medisyne moet kan voortgaan. Southam het in sy verdediging geargumenteer dat hy optree in "die beste tradisie van verantwoordelike kliniese praktyk." Sy verdediging was gebaseer op 'n aantal eise, wat almal ondersteun is deur verskeie vooraanstaande kundiges wat namens hom getuig het: (1) sy navorsing was van hoë wetenskaplike en sosiale meriete; (2) daar was geen merkbare risiko's vir deelnemers nie; 'n eis gebaseer in deel van Southam se 10 jaar ervaring met meer as 600 vakke; (3) die vlak van openbaarmaking aangepas moet word volgens die risikovlak wat deur die navorser gestel word; (4) die navorsing was in ooreenstemming met die standaard van mediese praktyk op daardie tydstip. Uiteindelik het die Regent se raad Suid-Afrika skuldig bevind aan bedrog, bedrog en onprofessionele optrede en het sy mediese lisensie vir een jaar opgeskort. Tog, net 'n paar jaar later, is Southam verkies tot president van die Amerikaanse Vereniging vir Kankernavorsers.
Assesseer Southam se studie deur die vier beginsels in hierdie hoofstuk te gebruik.
Dit blyk dat Southam die perspektief van sy kollegas geneem het en korrek verwag het hoe hulle op sy werk kan reageer; Trouens, baie van hulle het namens hom getuig. Maar hy was nie in staat om te verstaan ​​hoe sy navorsing vir die publiek onrusbaar sou wees nie. Watter rol dink jy is die publieke opinie, wat verskil van die opinies van deelnemers of eweknieë, in navorsingsetiek te hê? Wat moet gebeur as populêre opinie en mening verskil?
[ ] In 'n referaat getiteld "Crowdseeding in Oos-Kongo: Gebruik van selfone om Konflikgebeurtenisdata in Real Time te versamel" beskryf Van der Windt en Humphreys (2016) 'n verspreide data-insamelingstelsel (sien hoofstuk 5) wat hulle in Oos-Kongo geskep het. Beskryf hoe die navorsers die onsekerheid oor moontlike skade aan die deelnemers hanteer het.
[ ] In Oktober 2014 het drie politieke wetenskaplikes posse gestuur na 102,780 geregistreerde kiesers in Montana - ongeveer 15% van geregistreerde kiesers in die staat (Willis 2014) - as deel van 'n eksperiment om te bepaal of kiesers wat meer inligting ontvang word, meer geneig sal wees om te stem . Die mailers - wat in die "Montana Montana-verkiesings-kiesersinligtingsgids" geplaas is, het Montana-Hooggeregshof-regskandidate, in 'n nie-party-verkiesing, op 'n skaal van liberale tot konserwatiewe, wat Barack Obama en Mitt Romney as vergelykings ingesluit het. Die mailer het ook 'n reproduksie van die Groot Seël van die Staat Montana (figuur 6.10) ingesluit.
Die mailers het klagtes van Montana-kiesers gegenereer, en hulle het Linda McCulloch, die staatssekretaris van Montana, 'n formele klag by die Montana-staatsregering ingedien. Die universiteite wat die navorsers-Dartmouth en Stanford in diens gehad het - het 'n brief gestuur aan almal wat die poser ontvang het, om verskoning gevra vir enige moontlike verwarring en om duidelik te maak dat die mailer "nie met enige politieke party, kandidaat of organisasie geaffilieer was nie en nie bedoel was nie. om enige ras te beïnvloed. "Die brief het ook verduidelik dat die posisie" staatgemaak op openbare inligting oor wie aan elkeen van die veldtogte geskenk het "(figuur 6.11).
In Mei 2015 het die Kommissaris van Politieke Praktyke van Montana, Jonathan Motl, bepaal dat die navorsers Montana-wetgewing geskend het: "Die Kommissaris bepaal dat daar genoegsame feite is om te wys dat Stanford, Dartmouth en / of sy navorsers Montana-veldtog geskend het. praktyk wette wat registrasie, verslagdoening en openbaarmaking van onafhanklike uitgawes vereis "(Voldoende Bevinding Nommer 3 in Motl (2015) ). Die Kommissaris het ook aanbeveel dat die County Prokureur ondersoek of die ongemagtigde gebruik van die Groot Seël van Montana die Montana (Motl 2015) oortree het (Motl 2015) .
Stanford en Dartmouth stem nie saam met Motl se uitspraak nie. 'N Stanford-woordvoerder, genaamd Lisa Lapin, het gesê: "Stanford ... glo nie dat enige verkiesingswette oortree is nie" en dat die poslys "geen voorspraak gehad het om enige kandidaat te ondersteun of teen te staan ​​nie." Sy het daarop gewys dat die poser uitdruklik verklaar het dat dit "nie-partydig is en ondersteun nie enige kandidaat of party nie " (Richman 2015) .
Bestudeer hierdie studie aan die hand van die vier beginsels en twee raamwerke wat in hierdie hoofstuk beskryf word.
Met die veronderstelling dat die posers na 'n ewekansige steekproef van kiesers gestuur is (maar meer hieroor in 'n oomblik), onder watter omstandighede mag hierdie poslys die uitslag van die Hooggeregshof se regsverkiesing verander?
Trouens, die posers is nie na 'n ewekansige steekproef gekies nie. Volgens 'n verslag deur Jeremy Johnson ('n politieke wetenskaplikes wat by die ondersoek gehelp het), is posers "na 64.265 kiesers gestuur wat as waarskynlike liberale tot sentriste geïdentifiseer is, wat in demokratiese leunende gebiede en 39.515 kiesers geïdentifiseer is as konserwatief vir senters in Republikeinse leunende gebiede. Die navorsers het die verskil tussen Demokratiese en Republikeinse getalle geregverdig op grond daarvan dat hulle verwag dat die opkoms aansienlik laer sal wees onder demokratiese kiesers. "Verander dit jou beoordeling van die navorsingsontwerp? Indien wel, hoe?
In reaksie op die ondersoek het die navorsers gesê dat hulle hierdie verkiesing gedeeltelik gekies het omdat nie 'n geregtelike wedloop in die primêre saak betwis was nie. Op grond van 'n analise van die 2014-verkiesingsuitslae in die konteks van vorige geregtelike verkiesings in Montana, het die navorsers bepaal dat die navorsingsstudie soos ontwerp nie die uitslag van enige wedstryd sal verander nie (Motl 2015) . Verander dit jou assessering van die navorsing? Indien wel, hoe?
Trouens, die verkiesing blyk nie besonder naby te wees nie (tabel 6.6). Verander dit jou assessering van die navorsing? Indien wel, hoe?
Dit blyk dat 'n studie deur een van die navorsers aan die Dartmouth-IRB voorgelê is, maar die besonderhede verskil aansienlik van dié van die eintlike Montana-studie. Die mailer wat in Montana gebruik is, is nooit aan die IRB voorgelê nie. Die studie is nooit aan die Stanford IRB voorgelê nie. Verander dit jou assessering van die navorsing? Indien wel, hoe?
Dit het ook geblyk dat die navorsers soortgelyke verkiesingsmateriaal na 143,000 kiesers in Kalifornië en 66,000 in New Hampshire gestuur het. Sover ek weet, was daar geen formele klagtes wat deur hierdie ongeveer 200,000 addisionele mailers veroorsaak is nie. Verander dit jou assessering van die navorsing? Indien wel, hoe?
Wat sou jy anders gedoen het as jy die hoofondersoekers was? Hoe sou jy die studie ontwerp het as jy belangstel om te ondersoek of bykomende inligting die opkoms van kiesers in niepartisiese wedrenne verhoog?
Tabel 6.6: Uitslag van die verkiesingsverkiesings van Montana Hooggeregshof in 2014 (Bron: Webblad van Montana Sekretaris van Staat)
Hooggeregshof Justisie # 1
Hooggeregshof Justisie # 2
Figuur 6.10: Mailer wat deur drie politieke wetenskaplikes na 102,780 geregistreerde kiesers in Montana gestuur is as deel van 'n eksperiment om te bepaal of kiesers wat meer inligting gegee word, meer geneig sal wees om te stem. Die steekproefgrootte in hierdie eksperiment was ongeveer 15% van die in aanmerking komende kiesers in die staat (Willis 2014) . Reproduced from Motl (2015) .
Figuur 6.11: Verontschuldbrief wat aan die 102,780 geregistreerde kiesers in Montana gestuur is, wat die poser in figuur 6.10 ontvang het. Die brief is gestuur deur die presidente van Dartmouth en Stanford, die universiteite wat in diens was van die navorsers wat die poser gestuur het. Reproduced from Motl (2015) .
[ ] Op 8 Mei 2016 het twee navorsers-Emil Kirkegaard en Julius Bjerrekaer inligting van die aanlyn-dating site OkCupid afgeskaf en in die openbaar 'n datastel van ongeveer 70,000 gebruikers vrygestel, insluitende veranderlikes soos gebruikersnaam, ouderdom, geslag, plek, godsdiensverwante menings , astrologie-verwante opinies, dating belangstellings, aantal foto's, ens., sowel as antwoorde wat aan die top 2.600 vrae op die webwerf gegee word. In 'n konsepvraestel wat die vrygestelde data vergesel het, het die outeurs gesê dat "Sommige kan beswaar maak teen die etiek van die versameling en vrystelling van hierdie data. Al die data wat in die datastel gevind is, is of was alreeds alreeds beskikbaar, dus die vrystelling van hierdie datastel gee dit net in 'n nuttiger vorm. "
In reaksie op die data-uitreiking is een van die outeurs op Twitter gevra: "Hierdie datastel is hoogs herkenbaar. Sluit selfs gebruikers name in? Is daar enige werk gedoen om dit te anonimiseer? "Sy antwoord was" Nee. Data is reeds publiek. " (Zimmer 2016; Resnick 2016) .
Assesseer hierdie data-vrystelling deur die beginsels en etiese raamwerke wat in hierdie hoofstuk bespreek word, te assesseer.
Sou u hierdie data vir u eie navorsing gebruik?
Wat as jy jouself skraap?
[ ] In 2010 het 'n intelligensie-ontleder by die Amerikaanse leër 250 000 geklassifiseerde diplomatieke kabels aan die organisasie WikiLeaks gegee, en hulle is daarna aanlyn gepos. Gill and Spirling (2015) beweer dat "die WikiLeaks-onthulling potensieel 'n trove van data verteenwoordig wat getik kan word om subtiele teorieë in internasionale verhoudings te toets" en dan die steekproef van lekte dokumente statisties te karakteriseer. Byvoorbeeld, die skrywers beraam dat hulle in die tydperk ongeveer 5% van alle diplomatieke kabels verteenwoordig, maar dat hierdie verhouding van ambassade na ambassade verskil (sien Figuur 1 van hul referaat).
Lees die vraestel en skryf dan 'n etiese bylaag.
Die outeurs het nie die inhoud van enige van die uitgelekte dokumente geanaliseer nie. Is daar enige projek wat hierdie kabels gebruik wat jy sou doen? Is daar enige projek wat hierdie kabels gebruik wat jy nie sou doen nie?
[ ] Om te ondersoek hoe maatskappye reageer op klagtes, het 'n navorser vals klagtebriewe na 240 high-end restaurante in New York City gestuur. Hier is 'n uittreksel uit die fiktiewe brief.
"Ek skryf hierdie brief aan jou omdat ek woedend is oor 'n onlangse ervaring wat ek by jou restaurant gehad het. Nie lank gelede het my vrou en ek ons ​​eerste herdenking gevier nie. ... Die aand het sorge geword toe die simptome ongeveer vier uur na die eetplek begin verskyn het. Verlengde naarheid, braking, diarree, en buikkrampe het almal op een ding aangedui: voedselvergiftiging. Dit maak my woedend, net om te dink dat ons spesiale romantiese aand tot my vrou gereduseer is en my gekyk het in 'n fetale posisie op die teëlvloer van ons badkamer tussen die rondtes om te gooi. ... Alhoewel ek nie van plan is om enige verslae by die Beter Besigheidsbureau of die Departement van Gesondheid in te dien nie, wil ek jou, [naam van die restaurateur], verstaan ​​wat ek gegaan het in afwagting dat jy dienooreenkomstig sal reageer. "
Evalueer hierdie studie aan die hand van die beginsels en etiese raamwerke wat in hierdie hoofstuk beskryf word. Gegee jou assessering, sal jy die studie doen?
Hier is hoe die restaurante wat die brief ontvang het, gereageer het (Kifner 2001) : "Dit was kulinêre chaos as eienaars, bestuurders en sjefs gesoek deur rekenaars vir [name redacted] besprekings of kredietkaartrekords, hersiening van spyskaarte en aflewerings vir moontlike verwende kos. ondervra kombuiswerkers oor moontlike vervalle, alles wat aangevuur word deur wat die universiteit en die professor nou toegee, was die sakeskoolstudie uit die hel. "Verander hierdie inligting hoe jy die studie assesseer?
Sover ek weet, is hierdie studie nie deur 'n IRB of enige ander derde party hersien nie. Verander dit hoe jy die studie assesseer? Hoekom of hoekom nie?
[ ] Gebaseer op die vorige vraag, wil ek graag hê jy moet hierdie studie vergelyk met 'n heeltemal ander studie wat ook restaurante betref. In hierdie ander studie het Neumark en kollegas (1996) twee manlike en twee vroulike kollege-studente met vervaardigde hervatings gestuur om aansoek te doen vir werk as kelners en kelnerinne by 65 restaurante in Philadelphia, om seksdiskriminasie in restauranthuur te ondersoek. Die 130 aansoeke het tot 54 onderhoude en 39 werksaanbiedings gelei. Die studie het statisties betekenisvolle bewyse van geslagsdiskriminasie teen vroue in hoëprysrestaurante gevind.
Skryf 'n etiese bylaag vir hierdie studie.
Dink u hierdie studie is eties anders as die een wat in die vorige vraag beskryf is. Indien wel, hoe?
[ , ] 'N Tyd rondom 2010 het 6,548 professore in die Verenigde State e-posse ontvang wat soortgelyk is aan hierdie een.
"Liewe Professor Salganik,
Ek skryf jou omdat ek 'n voornemende Ph.D. student met groot belangstelling in jou navorsing. My plan is om aansoek te doen vir Ph.D. programme kom volgende jaar voor en ek is gretig om soveel as moontlik te leer oor navorsingsgeleenthede.
Ek sal vandag op die kampus wees en alhoewel ek weet dit is kort kennisgewing, het ek gewonder of jy 10 minute sou hê as jy bereid sou wees om met my te praat om kortliks te praat oor jou werk en enige moontlike geleenthede vir my om betrokke te raak in jou navorsing. Enige tyd wat vir jou gerieflik sal wees, sal goed met my wees, aangesien die ontmoeting met jou my eerste prioriteit is tydens hierdie kampusbesoek.
Dankie by voorbaat vir u oorweging.
Die uwe, Carlos Lopez "
Hierdie e-posse was nep; hulle was deel van 'n veldeksperiment om te bepaal of professore meer geneig was om op die e-pos te reageer, afhangende van (1) die tydraamwerk (vandag teenoor volgende week) en (2) die naam van die sender wat gevarieer was om etnisiteit te weerspieël en geslag (Carlos Lopez, Meredith Roberts, Raj Singh, ens.). Die navorsers het bevind dat wanneer die versoeke in een week sou plaasvind, kaukasiese mans toegang tot fakulteitslede meer as 25% meer ontvang het as vroue en minderhede. Maar toe die fiktiewe studente op dieselfde dag vergaderings gevra het, is hierdie patrone hoofsaaklik uitgeskakel (Milkman, Akinola, and Chugh 2012) .
Evalueer hierdie eksperiment volgens die beginsels en raamwerke in hierdie hoofstuk.
Nadat die studie verby was, het die navorsers die volgende e-pos aan alle deelnemers gestuur.
"Jy het onlangs 'n e-pos ontvang van 'n student wat 10 minute van jou tyd vra om jou Ph.D. program (die liggaam van die e-pos verskyn hieronder). Ons stuur u vandag 'n e-pos om u te ontbloot op die werklike doel van die e-pos, aangesien dit deel was van 'n navorsingsstudie. Ons hoop van harte dat ons studie jou nie ontwrig het nie en ons vra om verskoning as jy ongemaklik was. Ons hoop dat hierdie brief 'n voldoende verduideliking sal gee van die doel en ontwerp van ons studie om enige kommer wat u oor u betrokkenheid het, te verlig. Ons wil u bedank vir u tyd en vir verdere lees as u belangstel om te verstaan ​​waarom u hierdie boodskap ontvang het. Ons hoop dat u die waarde van die kennis wat ons verwag om met hierdie groot akademiese studie te produseer, sal sien. "
Nadat hulle die doel en ontwerp van die studie verduidelik het, het hulle verder opgemerk dat:
"Sodra die resultate van ons navorsing beskikbaar is, sal ons dit op ons webwerwe plaas. Maak asseblief seker dat geen identifiseerbare data ooit van hierdie studie gerapporteer sal word nie, en ons tussen vakontwerp verseker dat ons slegs e-posresponsiwiteitspatrone in totaal kan identifiseer - nie op individuele vlak nie. Geen individu of universiteit sal in enige van die navorsing of data wat ons publiseer, identifiseerbaar wees nie. Natuurlik is enige individuele e-pos reaksie nie betekenisvol nie, aangesien daar verskeie redes is waarom 'n individuele fakulteitslid 'n vergadering versoek kan aanvaar of weier. Alle data is reeds gedeïdentifiseer en die identifiseerbare e-pos-antwoorde is reeds uit ons databasisse en verwante bediener verwyder. Daarbenewens was dit tydens die tyd waarop die data identifiseerbaar was, beskerm met sterk en veilige wagwoorde. En soos altyd die geval is wanneer akademici navorsing doen met betrekking tot menslike vakke, is ons navorsingsprotokolle goedgekeur deur ons universiteite se institusionele hersieningskomitees (die Columbia University Morningside IRB en die IRB van die Universiteit van Pennsylvania).
As u enige vrae het oor u regte as navorsingsvak, kan u die Columbia University Morningside Institusionele Hersieningsraad by [redacted] of per e-pos kontak by [Redacted] en / of die Institusionele Hersieningsraad van die Universiteit van Pennsylvania by [redacted].
Dankie weer vir jou tyd en begrip van die werk wat ons doen. "
Wat is die argumente vir debriefing in hierdie geval? Wat is die argumente teen? Dink jy dat die navorsers die deelnemers in hierdie geval deurgebring moes hê?
In die ondersteunende aanlynmateriaal het die navorsers 'n afdeling getiteld "Human Subjects Protections." Lees hierdie gedeelte. Is daar iets wat jy wil byvoeg of verwyder?
Wat was die koste van hierdie eksperiment vir die navorsers? Wat was die koste van hierdie eksperiment aan deelnemers? Andrew Gelman (2010) het aangevoer dat deelnemers aan hierdie studie vergoed kon word vir hul tyd nadat die eksperiment verby was. Stem jy saam? Probeer om jou argument te gebruik deur die beginsels en etiese raamwerke in hierdie hoofstuk te gebruik.