#JongStemme: Staat teenoor volkstaat | Maroela Media
"As jy iets gedoen wil hê, doen dit self." Ons almal het al telkemale hierdie woorde gehoor en die meeste van ons Afrikaners kan met hierdie stelling vereenselwig. Hierdie stelling is veral handig as daar na staatsdienste verwys word.
Baie Suid-Afrikaners trek egter hul neuse op met die noem van die naam Orania, die dorp aan die buitewyke van die Noord-Kaap wat die oewer van die magtige Oranjerivier versier waar daar kliphard gebou en gewerk word. Die tuiste van selfwerksaamheid; die Afrikaner se eie plek … die volkstaat.
Baie sê dat die Orania-idee nooit sal werk nie. Dit raak tog gou baie duidelik (na 'n besoek aan Orania) dat Orania baie dinge is, maar wanfunksioneel is beslis nie een daarvan nie. Die staat, aan die ander kant …
Orania, die volkstaat, is in verskeie opsigte baie anders as die staat; ons sogenaamde landsleiers.
Een van die dinge wat die staat gereeld doen, is krisisbestuur toepas rondom krisisse wat hulle vir hulself geskep het. Die regering is só toegewyd om mislukkende strukture – wat hulle sélf in plek gestel het – ten alle koste te behou, dat hulle die mees basiese en mees logiese oplossings opsyskuif omdat hulle te hardkoppig is om te erken dat hulle strukture en stelsels wanfunksioneel is.
Die staat herinner my aan 'n baie onervare tuinier wat 'n reuseboom, wat hy vir 27 jaar lank al laat skeef groei, orent probeer kry deur slegs die uitskiettakkies te snoei. Hy maak nie die hele boom reg deur die wortels reg te posisioneer (soos dit hoort) nie.
'n Voorbeeld hiervan is die nuwe strafpuntstelsel wat die staat vir voertuigbestuurders wil instel: in plaas daarvan dat die staat die lisensiekantore se funksionaliteit en effektiwiteit verbeter en korrupsie onder verkeerspolisie uitwis (die wortels van die kwaad!), wil hulle eerder daardie uiters problematiese aspekte in plek hou, en eerder krisisbestuur toepas deur bestuurders wat verkeersoortredings begaan, te beboet – boetes wat waarskynlik weer direk in die verkeersbeampte se gatsak gaan beland.
Die volkstaat, aan die ander kant, het van die heel begin af die saadjie reg uitgesoek, die ligging deeglik oorweeg, die saadjie diep geplant, behoorlik gevoed en daardie saadjie tot 'n enorme, fynbeplande, funksionele boom laat groei wat oor honderde hektaar strek.
Die staat werk in verskillende rigtings en veroorsaak gevolglik dat Afrikaners ook in verskillende rigtings werk. Dit is nie noodwendig 'n geheim dat die staat se "prestasies" nie juis vuurwerke afgee nie (tensy die parlement tydens die staatsrede tel …), maar ek wil jou, die leser, laat sien wat 'n klomp toegewyde Afrikaners kan vermag wanneer hulle wél in dieselfde rigting werk.
Deur die staat met die volkstaat te vergelyk, skets jy vir jouself 'n ongelooflike verbeeldingsprent wat presies verduidelik waartoe die Afrikaner in staat is. Die staat het 27 jaar gelede 'n Eerstewêreldland op 'n goue skinkbord ontvang, en 'n vullishoop daarvan gemaak. Daarteenoor het die Afrikaner ongeveer 31 jaar gelede 'n klein stukkie grond gekoop, en daarvan 'n groeiende volkstuiste gemaak.
Opsommend dink ek dat die grootste verskil tussen die staat en die volkstaat hul fondasie is. Van kleins af word ons geleer dat die boompie gebuig moet word terwyl dit nog jonk is; nie eers wanneer hy 27 jaar oud is nie!
Ek is van mening dat die Afrikaner op 'n absolute ander vlak is. My doel met hierdie meningstuk is om vir Afrikaners regoor Suid-Afrika 'n ander, ingeligte mening oor Orania te bied en om my jongmensperspektief bekend te maak oor die staat teenoor die volkstaat.
Ek as jong, neutrale Afrikaner glo vas, uit my eie ervarings en gevolgtrekkings, dat Orania die heel beste langtermynoplossing vir die Afrikaner is. Ek glo dat die opoffering wat dit gaan verg – eie arbeid vir ons eie volk om 'n tuiste vir die Afrikaner self te bou – absoluut die moeite werd is, want die staat gaan dit beslis nie vir ons doen nie. Ek glo dat elke Afrikaner Orania in al sy glorie moet ervaar, en sy diep, geankerde wortels (wat elke dag eksponensieel in daardie Karoolandskap groei) moet raaksien.
Maree van den Berg is 'n eerstejaar- BSc-student aan die Universiteit van Pretoria en is passievol oor die Afrikaner en sy kultuur.