Joggie Jansen blaai deur ’n gedenkalbum. Op die foto kan sy hand op die agtergrond gesien word. Foto: Dino Codevilla.
In die jare 60 en 70 het hulle rugbyskares laat brul – nou is dié legendes byeen vir ’n aand van onthou.
Maar jy kan jou beswaarlik ’n groep groter volkslegendes in een vertrek voorstel. Want in die 1960’s en vroeë ’70’s het dié einste manne gedrop, getackle en gescore soos min jonges hulle dit vandag kan nadoen.
Maak jy jou oë toe, is dit kompleet asof jy die skares hoor brul terwyl een van dié helde bal onder die arm op die doellyn afstorm. Dit is die room van ’n goue era van Springbokrugby wat vanaand hier teenwoordig is.
Die nostalgie en kameraadskap loop dik deur die gesprekke tussen die Boklegendes en ’n aantal grootkoppe uit rugbykringe. Dis immers ’n reünie, ’n aand om staaltjies uit te ruil oor hul gloriedae. En waar beter om dit te doen as hier in die Ellispark-rugbymuseum, neffens een van die land se beroemdste speelvelde!
Op sy dag was Mannetjies, wat tussen 1960 en ’70 hoofsaaklik senter gespeel het, ten spyte van sy klein postuur ’n monster op die verdediging. Maar hier waar hy ’n vertoonkas met Italiaanse rugbytruie uit sy speeldae bekyk, verklap sy vrou, Charlotte: “Ons gaan volgende jaar vir ons 80’s.”
Hy dink van almal hier, kom hulle die verste, sê Mannetjies dan. Die egpaar bly die afgelope vyf jaar in die Kaap. Mannetjies onthou ’n storie van ’n brief wat doeriejare op Huisgenoot se brieweblad verskyn het.
“ ’n Seuntjie het geskryf en gevra Huisgenoot moet vir oom Mannetjies op die voorblad sit. En wragtig, ’n ruk later hier bel iemand en sê hulle is van Huisgenoot en hulle kom foto’s neem.”
Charlotte lag. “Die oom was baie bekommerd, want hy kon nie besluit of hy op ’n perd of tussen sy skape moet staan vir die fotosessie nie,” onthou sy.
Frik du Preez (82), wat van 1961 tot ’71 vir die Bokke uitgedraf het, kom in en die gaste oorval hom om te groet. Maar hy sê: “Wag, laat ek net eers ’n bier kry,” voor hy na die kroeg stap vir ’n lafenissie.
Toe hy sy sit kry, blaai hy deur ’n gedenkalbum van daardie legendariese 1970-All Black-toer in Suid-Afrika toe die Bokke hulle in drie van die vier toetse ore aangesit het.
Hannes Marais, 1971-Springbokkaptein, kom op ’n foto af waar hy kaalbolyf in ’n kleedkamer staan tydens die Bokke se toer in Frankryk. Hierdie slot, wat van 1963 tot ’74 vir Suid-Afrika uitgedraf het, was bekend vir die welige haargroei op sy rug.
Hierdie stadion is ook sy tuisveld, waar hy van 1963 tot ’74 sy rugby vir Transvaal gespeel het. Hy het in Junie op 76-jarige ouderdom aan ’n hartaanval gesterf.
Op die skerm word beeldmateriaal van toetse gewys waarin die legendes gespeel het. Frik, die ewige platjie, sê hy hou nie van die dele waar hy “in slow motion” gewys word nie, “want dan kan ’n mens nie sien hoe vinnig ek hardloop nie.”
Maar daar word ook gepraat oor die man wat hulle hier vereer. Piet Greyling (76), wat tussen 1967 en ’72 vir die Bokke gespeel het en in ’72 die kaptein was, diep ’n staaltjie oor Syd op.
Syd het die bal oor die All Black Fergie McCormick se kop geskop en om hom gehardloop om die bal weer in die hande te kry.
“Maar toe kom McCormick vir Syd met die elmboog by en slaan twee van sy tande uit. Maar in daardie tyd het die skeidsregter sommer die tande opgetel, in ’n sakdoek toegedraai en dit ná die tyd aan die speler teruggegee,” vertel Piet onder groot gelag.