Maar altyd, altyd uitgesproke met onwrikbare integriteit en eerlikheid. ‘n Eerlikheid wat mense dikwels op die onkantvoet betrap het, want vir sy takt was Barend nou nie juis bekend nie. Ek self is gefassineerd deur spinnekoppe. Hoe hul alles wat belangrik is toespin. En binne-in die stad sal troppe vee lê en allerhande gediertes by troppe, die pelikaan sowel as die krimpvarkie op sy kapitele vernag; hoor! daar word gesing in die venster; verwoesting sit op die drumpel, want hulle het die sederwerk afgeruk. Preller het heelwat moeite gedoen met sy “ontkennings en weerleggings van en verontwaardiging oor die Engelse historiese voorstelling” van die Afrikaner. Vir hom was die voortbestaan van die volk en die vaderland immers belangrik en moes Afrikaners “hulle eie identiteit behou”. Daarom staan vryheid sentraal in sy werk en is die Afrikanergeskiedenis vir hom “enersyds ‘n worsteling van baanbrekers teen inboorlinge om die land bewoonbaar te maak en andersyds ‘n vryheidstryd teen Britse oorheersing”. Preller se geskiedskrywing was “in diens van die lewe“ en hy het ‘n besondere gevoel vir die gewone mens gehad, wat hom ‘n hoogs suksesvolle “populariseerder van die geskiedenis” gemaak het.