"Ek is 'n ongelooflike kok – ongelooflik omdat ek altyd nuwe geregte op my gaste uittoets. Meestal met goeie gevolge, maar soms taamlik rampspoedig."
My hand was 'n bietjie swaar met die bier, maar nietemin het amper almal gesmul, behalwe die mooie student wat baie effentjies geëet het. Seker maar op 'n dieet – nie dat sy dit nodig het nie, het ek so in my enigheid gedink.
'n Dag later kry ek 'n oproep uit die Vrystaat. Ek lag so lekker dat ek die foon laat val. Nee, Sussie was nie op 'n dieet nie, sê haar pa. Sy kon net nie die vreemde dis wat haar tante voorgesit het, kleinkry nie. Verwonderd het sy aan die liefde van haar hart vertel, dat sy 'n baie eienaardige gereg by haar familie in KZN geëet het. Nou wat sou dit nou wees, vra die besorgde kerel. "Bees – en uilpastei," sê sy bekommerd.
Overgeset synde, soos my Ouma sou sê. (sy het tot op haar haar sterfdag in Hoog-Hollands gebid) tale het my nog altyd gefassineer en 'n graad wat Engels insluit, was vir seker op die horison. Helaas, toe die Engelse professor begin praat, kon dit net sowel Grieks gewees het. Ek het nie 'n woord verstaan nie – dit het 'n tydjie geneem voor ek besef het, dit is dieselfde vak wat ons Engels op skool genoem het.
Die gevolg was dat ek elke enkele Engelse woord foneties aangeleer en uitgespreek het. Toe ek aan 'n musiekblyspel in my nuwe Engelse blyplek deelneem, het hierdie "Fairy of the Ring," (die rol wat ek vertolk het), elke woord van my dialoog foneties uitgeskryf en geleer. Wonder bo wonder, word ek toe uitgesonder vir my puik spel in die plaaslike koerant. Ek was besonder in my skik tot ek twee old dames hoor praat het: "That French actress, who played the Fairy of the Ring, was really good!"