Image deur Wolfgang Eckert
In baie moderne gesinne word die ouer-kind-verhouding versuur wanneer die kinders volwassenes word. Daar ontstaan ​​'n skeiding tussen die appel en die boom wat dit dra. Namate die afstand groter word, begin mamma of pappa se visie op 'n gelukkige multigenerationele gesin vervaag. Baie ouers voel vandag die angel van hierdie soort vervreemding.
Die woord vervreemding kom van die Latynse woord ekstraneare, wat beteken "om soos 'n vreemdeling te behandel." Om 'n vreemdeling vir jou kind te word, is een van die seerste dinge wat met 'n ouer kan gebeur.
Maak verskillende keuses
As u toesig oor en 'n hegte verhouding met u kind gehad het, te eniger tyd voordat sy 'n volwassene geword het, en dit lyk asof iemand haar nou teen u keer, kan u baie doen om u verhouding weer op te bou. As u kind 'n eggenoot of lewensmaat het, kan u twee verhoudings hê vir die prys van een, en oor die algemeen lyk u gesin dalk nie soos u dit een keer voorgestel het nie. Maar as u familie soos ek waardeer, sal dit uiteindelik nie saak maak nie.
As u vervreemde kind jonger as dertig is of onlangs die huis verlaat het, is hy moontlik bloot besig met 'n normale fase van volwasse ontwikkeling wat meer sielkundige afstand van ouers vra. Dit is 'n stadium wat vir ouers en kinders kommerwekkend kan wees, maar dit duur nie vir altyd nie.
Vreemding verander alles
Die vraag, 'Het u kinders?', Was tegelyk so maklik. 'Ja, ek het twee,' of 'ja, 'n klein dogtertjie', was u outomatiese antwoord. Maar dit is nie meer so eenvoudig nie. Nou het u 'n volwasse kind wat nie met u praat nie, en u weet nie wat u moet sê as u oor kinders gevra word nie. U weet miskien nie eers waar hy woon nie. U het dalk 'n kleinkind wat u nog nooit ontmoet het nie.
Hoe beantwoord u daardie pynlike vrae? En wat doen jy met die emosies wat voortdurend veroorsaak word? Daar kan droefheid en wanhoop wees, ja, maar daar kan ook wrewel en woede wees. U het soveel van uself - tyd, liefde, geld, energie - aan u kind gegee. Hoe kan hy u vergoed deur op hierdie manier op te tree?
U lees hierdie boek omdat u u verhouding met u kind wil terugkry. Maar u wil ook uit hierdie beproewing kom sonder die skaduwee van al die pyn. Hoe sal u die diep wonde rondom hierdie verwerping genees? Daardie seer gevoelens moet opgelos word, ongeag wat in die toekoms gebeur.
Bereid om selfrefleksie te doen
As u tot hiertoe gelees het, is u waarskynlik bereid en bereid om selfrefleksie te doen. U weet dat dit u persoonlike groei sal bevoordeel, selfs al kom u volwasse kind nooit om nie (alhoewel ek hoop dat dit nie die geval is nie). 'N Bietjie naeltjie-kyk is waardevol vir iemand in jou skoene - nie om jouself te straf vir foute wat in ouerskap gemaak is nie, maar eerder om jou wesenlike, lieflike self te ontbloot en te leer ken. Hierdie kerngedeelte van u kan vitaliteit verloor as u armlengte hou deur iemand vir wie u lief is.
Alhoewel u weet dat u nie perfek is nie, is u waarskynlik gereed om onnodige skaamte wat u gewig het, te laat vaar - miskien eers voor die vervreemding begin. Ek neem aan dat u 'n gesonde selfbeeld wil hê en goeie kommunikasie met die belangrikste mense wil behou. Ek glo dat u ook 'n positiewe rolmodel wil wees (al is dit net vir uself) en 'n selfverwesenlikde, redelik tevrede en vervulde mens.
Verandering is moontlik, binne en buite. Die grootste las vir vervreemde ouers is onnodige skaamte. My doel is nie net om u te help om u verhouding met u kind te herstel nie, maar ook om u band met uself te versterk.
Genesing van vervreemding is 'n geleentheid vir intense persoonlike groei as u dit wil doen. Dit is waar, ongeag die uitkoms daarvan.
Pynbesnoeiings beide maniere
Die meeste ouers sien nie die kwesbaarheid en ongelukkigheid in hul afstandhoudende kind raak nie. In plaas daarvan word hulle slegs met verwerpte verwerping of koue onverskilligheid aangebied. Geen wonder dat hulle soms gereed is om te glo dat hulle 'n monster geskep het nie.
Ons mense is op ons seerste vir ander - ons "mees monsteragtige" wanneer ons self pyn het. Soos die spreekwoord lui, mense seermaak mense seermaak. Dit is logies dat die verwerping van u kind, soos dit kom uit 'n plek van pyn, ook vir u skade sal berokken.
Verjaarsdae en vakansiedae lei tot aflewerings van moeilike emosies vir verwerpte ouers. Selfs die afwagting op 'n vakansie kan vrees en wanhoop ontlok. Maar wat van die volwasse kind? Vir elke Thanksgiving-ete wat u sonder u kind ervaar, terwyl u na ander saam met hul gesinne kyk, beleef sy die vakansie ook sonder u.
U en u vervreemde kind deel ook die taak om aan vriende te verduidelik waarom u nie hierdie jaar vir die vakansie met die gesin sal saamkom nie. Glo dit of nie, dis vir hom dieselfde ongemaklike gesprek as wat dit vir jou is. Vreemde volwassenes voel meestal nie ondersteun as hulle die sensitiewe inligting wat hulle van u vervreem, deel nie. Vriende, familielede en die gemeenskap druk hulle almal om te versoen.
Dit is duidelik dat die oorgrote meerderheid van vreemdelinge om suiwer materialistiese redes nie die bande met hul ouers sny nie, of net omdat iemand anders vir hulle sê. Dus - laat my asseblief nie hier verloor nie - kontak met ma of pa moet redelik pynlik wees om slegter te wees as geen kontak nie. Moenie bekommerd wees nie: dit is nie noodwendig so erg soos dit klink nie, en die situasie kan moontlik herstel word as u 'n oop gemoed het. Laat my 'n paar bemoedigende woorde deel van 'n ma wat nou weer met haar voormalige vervreemde dogter verbind is:
Ek het nie geweet wat om te doen nie, en kon nie agterkom waarom my dogter so kwaad en vyandig teenoor my was nie en het geen kontak begin nie. Ek kan nou besef hoe ingewikkeld die situasie was, en voel meer in staat om na ons vervreemding te kyk vanuit haar perspektief.
U en u vervreemde kind is albei in onbekende waters; hy het miskien nie die woorde om jou te vertel wat verkeerd geloop het of wat hy wil hê jy daaraan moet doen nie. Al gebruik hy miskien taal of voorbeelde wat u net verwar en hulpeloos laat voel.
Dit is 'n moeilike waarheid, maar dit is belangrik om te verstaan: vir baie volwasse kinders en hul advokate word vervreemding beskou as 'n gesonde reaksie op 'n ongesonde situasie. Hulle voel beter met afstand - gesonder en selfs gelukkiger van dag tot dag. Ek kan nie genoeg beklemtoon dat niemand gedwing, gedwing of beskaamd moet wees om deel te neem aan verhoudings wat hulle emosioneel of fisies seermaak nie - selfs nie met die gesin nie. As u u kind op hierdie maniere probeer beïnvloed, doen dit meer skade as goed.
U kind beskou u, u gedrag en u verhouding met haar waarskynlik as onveranderlik onbevredigend op die een of ander manier. Dit was vir haar makliker om moed op te gee as om te hoop dat jy bereid is en kan verander. Dit is waarteen jy te staan ​​kom. As u haar nou wil help genees en weer 'n deel van haar lewe wil wees, moet u u kind oortuig dat 'n verhouding met u 'n lae spanning kan hê en 'n vervulling kan hê. Dit is nie maklik nie, maar daar is spesifieke gedrag wat u kan aanwend of verhoog om dit te laat gebeur.
Skande en verdediging: die vyande van bewustheid
Al is die vervreemding wel of nie, baie ouers raak defensief wanneer hul volwasse kinders nie kontak wil behou nie. Skande en verdediging is die vyande van bewustheid. En ongelukkig kan daar geen beweging, geen verandering en geen genesing wees sonder bewustheid nie.
Shame sê: 'Ek wil nie weet of ek iets gedoen het om dit te verdien nie; dit is te seer om so sleg oor myself te voel. " Awareness sê: "Ek wil my aandeel hierin verstaan, al is dit pynlik."
Herstel 'n verhouding met u kind
Om 'n verhouding met u kind te herstel, moet u 'n manier vind om skaamte opsy te sit en medelye in u hart uit te nooi. U moet duld om na alles te kyk wat u kind u wil wys as genesing wil voorkom. As daar is iets wat vir u belangrik is om te leer oor die manier waarop u kind u ervaar, sal u nie deur 'n wolk van skaamte kan sien nie.
U het geen opsie vir 'n oorwoë reaksie nie, solank u skaamte en verdediging in u greep het. As u hiervan loskom, kan dit die weg baan vir 'n nouer, rustiger en eerliker verhouding met u kind.
Dit kom van 'n leser van een van my blogposte:
Ek het baie jare 'n baie pynlike verhouding met my ma gehad. Toe ek vyf en dertig was, was daar 'n deurbraak ... sy het in 'n brief erken dat sy my liefgehad het, maar met 'n witgeknotte liefde. ' Daardie oomblik het my lewe verander, want ek kon uiteindelik weet dat hierdie diepe waarheid wat ek van haar liefde geken het, maar nie kon erken nie, waar was. Ek het baie meer gesond geraak !!
Jou wil tot selfbewustheid kan nie net jou verhouding met jou vervreemde kind ontdooi nie, maar kan haar ook help om haarself beter te verstaan. Dit kan dus vir julle albei 'n geskenk wees.
Medelye is die sleutel
U is self 'n liefdevolle, lieflike en steeds groeiende weergawe van iemand se kind. U mag verbaas wees deur die idee dat u medelye in u hart moet vind, nie net vir u kind nie, maar ook vir jouself, kan u help om vervreemding te oorkom.
In plaas daarvan om die probleem met 'n reg-en-verkeerde mentaliteit aan te pak, wat u en u kind teen mekaar stel, sê medelye dat u saam in hierdie saak is. Ek sien heeltemal te veel opmerkings van ouers wat seergemaak het, wat so lyk:
My dogter het besluit om my af te sny nadat sy haar lewenslange traumas gehelp het, sonder waardering of dankbaarheid. Vreemdeling tussen 'n volwasse kind en 'n ouer is gewoonlik die resultaat van hierdie geslag se "Gee my, gee my, gee my" -houding, en niks is ooit goed genoeg vir hierdie selfsugtige volwasse brakke nie.
Die harde toon en die oproepe is 'n duidelike aanduiding van die hoeveelheid pyn wat hierdie moeder ervaar. Maar as versoening die uiteindelike doel is, kan hierdie ons-teen-hulle-mentaliteit nie die oorhand kry nie.
Dit lyk asof die skrywer van hierdie opmerking tans te veel seer het om te sien dat sy en haar dogter hierin saam is. Sy het haar dogter as 'n ander unieke, steeds groeiende individu uit die oog verloor. In hierdie opmerking demoniseer sy haar dogter en 'n hele geslag. Dit is wat gebeur as ons magteloos voel teen diegene wat ons seermaak. Ons raak gevries in ons angs, en ons harte word hard.
Genesing van die lyding van verwerping
Hierdie ouer se pyn moet erken word sodat sy kan begin genees van die angs om verwerp te word. Haar dogter is nie die regte persoon om haar daarmee te help nie, maak nie saak hoe naby hulle was nie. Maar dit beteken nie dat hierdie ma nie geluk het nie. Sy kan (en moet, as sy wil genees) die deernis ontvang wat sy verdien. As daar iemand in haar lewe is wat begrip en simpatiek is, kan sy op die persoon se skouer huil en die genesingsproses begin.
Sy kan met 'n vriend, berader of geestelike praat wat 'n sorgsame getuie van haar lyding sal wees. Ongeag die uitslag van die vervreemding, haar eie genesing sal positiewe verandering moontlik maak. Hierdie ma hoef nie minder as om gehoor te word en na haar omgesien te word nie, nie alleen nie, sodat die storm kan bedaar en die golwe kan bedaar. Sodra sy haar eie pyn met ware simpatie aanspreek en daarop reageer, kan sy dit beter hanteer van haar dogter - wat sekerlik ook pyn verduur het, as sy bereid is om haar enigste moeder te verbreek.
Elke generasie het medelye nodig en verdien dit - ouers, kinders, kinders wat ouers word, hul kinders, ensovoorts, ensovoorts, ensovoorts. Ons is almal saam hierin.
Nuwe Wêreldbiblioteek, Novato, CA. © 2020 deur Tina Gilbertson.
Herverbinding met u vervreemde volwasse kind: praktiese wenke en hulpmiddels om u verhouding te genees
deur Tina Gilbertson.
Ouers wie se volwasse kinders kontak afgesny het, wonder: Hoe het dit gebeur? Waar het ek verkeerd gegaan? Wat het van my liefdevolle kind geword?
Die psigoterapeut Tina Gilbertson het tegnieke en instrumente ontwikkel oor jare se aangesig tot aangesig en aanlyn werk met ouers, wat haar strategieë transformerend en selfs lewensveranderend gevind het. Sy sny die skuld, skaamte en skuld aan albei kante van die gebroke verhouding deur. Oefeninge, voorbeelde en voorbeeldskrifte bemagtig ouers wat magteloos gevoel het. Die skrywer wys dat versoening 'n stapsgewyse proses is, maar die moeite werd. Dit is nooit te laat om verhoudings te hernu en beter bande as ooit te ondervind nie.
Kliek hier vir meer inligting en / of om hierdie boek te bestel. Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe en as 'n oudioboek.
Tina Gilbertson, MA, LPC, is 'n gelisensieerde professionele berader wat spesialiseer in gesinsvreemdeling. Sy is aangehaal in honderde media, insluitend Fast Company, die New York Times, die Die Washington Post, die Chicago Tribune, en Real Simple.
Sy gasheer vir die Heraansluitingklub Podcast.
Lees Tina se vervreemdingsgerigte blogposte op reconnectionclub.com/blog.
Oop en eerlike kommunikasie vereis dat ons ons ware gedagtes en gevoelens blootstel. Sodra dit is ...