IRR - simptome, behandeling, tipes, oorsake, tekens - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Die IRR is 'n wanorde van vegetatiewe funksionaliteit, 'n simptoom kompleks van verskeie manifestasies wat gevorm word as gevolg van 'n mislukking in die balans van die toon van die parasimpatiese segment en die simpatiese deel van die senuweestelsel. Die eerste is verantwoordelik vir die rus of verslapping van 'n sekere orgaan, en die tweede is om die prosesse wat in die liggaam bestaan, te aktiveer.
As daar weens 'n verskeidenheid negatiewe faktore 'n wanfunksie in die werking van die ganglion-stelsel voorkom, is daar 'n wanverhouding tussen die simpatiese streek en die parasimpatiese segment. As gevolg hiervan begin die vak diverse manifestasies te voel. Terselfdertyd kan die orgaan self, waarin die pynlike simptome aangetref word, heeltemal gesond wees, maar die regulering van die senuweestelsel verloor het, wat lei tot ontwrigting van die toereikende werking van die orgaan.
Die manifestasies van die betrokke siekte kan kinders en volwassenes ly. Vir die eerste keer kom 'n aanval van die IRR dikwels voor in die kinderjare. Vandag word 'n verskeidenheid simptome van die IRR waargeneem in ongeveer 18% van die kind se bevolking.
Die faktore wat die voorkoms van pynlike simptome veroorsaak, sluit dikwels die oorerflikheidsvermoë in. Die beskrywing van die beskrywing kan vroeg opgespoor word, want in 'n klein organisme het die reguleringsmeganisme nog nie daarin geslaag om te vorm nie. Dit is dus nie in staat om alle stelsels in voldoende toestand te handhaaf nie en te reageer op veranderinge in die omgewing. Om die oorerflike aard van die siekte te bepaal, is dit nodig om die betrokke wanorde by die naaste familie van die krummels te identifiseer.
Daarbenewens is 'n moontlike oorsaak van die IRR dikwels suurstofhongersiekte, wat voorkom tydens fetale vorming of tydens bevalling. Ook veroorsaak suurstofhongersnood beserings en verdrukkinge wat krummels in die eerste maande van die bestaan ​​gely het. Hierdie genoemde faktore verhoed die vorming van 'n volledige meganisme van senuwee regulering. Daarbenewens het die CNS ook 'n negatiewe effek, wat die gehalte van die drome van die krummels beïnvloed, sodat die slaap by kinders dikwels vlak en intermitterend is.
Kinders wat ly aan dysregulering van vegetatiewe reaksies word gekenmerk deur 'n swak vermoë om aan te pas by verskeie veranderinge in die omgewing, omgewing en veranderinge in die weer. Hulle is vatbaar vir styfheid en hitte. In die pubertalperiode is daar 'n risiko van verergering van pynlike simptome as gevolg van hormonale herstrukturering, wat die groei van organe versnel, wat teenstrydig en oneweredig ontwikkel.
'N Aanval van die IRR kan ook sterk emosies genereer. Die vorming van die beskrewe skending kan lei tot: langdurige blootstelling aan stressors, psigo-emosionele oorstremming, geestelike trauma.
Enige intense emosionele shake-up, veral in 'n situasie wat hopeloos lyk, kan skade aan die liggaam veroorsaak. Die liggaam reageer op die omstandighede wat die besering veroorsaak het. Die individu beskou so 'n reaksie as intense negatiewe emosies. Hierdie reaksie kan nie vermy word nie. Dit ontstaan ​​en word vasgestel as gevolg van die stres-effek wat in staat is om steurnisse in die sentra van die senuwee weefsels wat verantwoordelik is vir die aktiwiteit (toon) van die liggaam te genereer. Konsekwentheid in die funksionering van die organisme word in die eerste plek versteur in die stelsels wat verantwoordelik is vir die vernouing van die kapillêre gapings en hul uitbreiding. As gevolg hiervan verskyn spasmas wat inmeng met die vrye vloei van bloed wat suurstofhongersnood van die organe veroorsaak. Sulke prosesse kan ontwrigting in die neuro-endokriene regulasie veroorsaak, asook die pyndrempel verlaag.
Dokters redeneer dat die waarskynlikheid van die opkoms van die IRR die tipe temperament beïnvloed. Choleries en persone met 'n melancholiese tipe temperament is die meeste geneig tot die voorkoms van die IRR. Sanguine persone word beskou as die mees immuun vir die beskryf wanorde, aangesien hulle minder vatbaar is vir stressors en nie op negatiewe emosies vasgestel word nie.
Behandeling van VSD by die huis in sanguine mense is vinniger as in eienaars van ander tipes temperament. Die verskille is nie net die gevolg van die aangebore eienskappe van die senuweestelsel nie, maar ook die eienskappe van karakter wat in die loop van die bestaan ​​verkry is. Stressors beïnvloed die mees vernietigende groepe mense wat gekenmerk word deur agterdog, kwesbaarheid, skaamte, vatbaarheid, het nie vertroue in hul eie vermoëns nie, vir 'n lang tyd beleef hulle kuile ​​wat in hul rigting uitgedruk word. Hartseer gevolge word ook verwag vir diegene wat die ganse wêreld in grys kleure sien, in konstante afwagting van ongelukken en probleme leef, hulself toemaak of heeltemal in hul eie siekte ingooi, om te vermy dat hulle besluite moet neem en aksies moet neem.
Fisiese spanning of fisiese onaktiwiteit kan ook die ontwikkeling van die wanorde veroorsaak. Vandag is daar baie bewyse dat intensiewe sportopleiding aansienlike skade aan die mens se gesondheid kan veroorsaak. Dit is veral belangrik vir diegene wat in professionele sport betrokke is en wat hulself net een doel bereik het en die gewenste resultaat vinnig bereik. Maar vir onvoorbereide individue is intense fisiese stres gevaarlik, dit word dikwels die oorsaak van die voorkoms van hierdie siekte. Daarom, as 'n persoon besluit het om sport toe te gaan, moet mens met matige vragte begin, geleidelik verhoog.
Ten spyte van wat hierbo geskryf is, is die hooffaktor wat die gesondheid verminder, hipodinamie en lae aktiwiteit, nie uitputtende werk nie. Minimale fisiese aktiwiteit in kombinasie met permanente stressors en geestelike inspanning lei dikwels tot 'n mislukking in die funksionering van die liggaam en lei tot 'n siekte van die senuweestelsel. Intellektuele oorlading is ook 'n uitdagende faktor. Dikwels word studente wat die sessie verbygaan, wetenskaplikes, mense wie se werk baie intellektuele koste benodig, "slagoffers" van hierdie siekte geword.
Al die oorsake van die IRR kan verdeel word in fisiologiese, dit wil sê met 'n interne oorsprong, en sielkundige, met eksterne wortels.
Die eerste, bykomend tot bogenoemde, moet die volgende insluit:
- kardiovaskulêre patologie;
- hormonale afwykings wat veroorsaak word deur swangerskap of wat in die pubertalperiode voorkom;
- die teenwoordigheid van professionele kwale verhoog die risiko van vegetatiewe vaskulêre dystonie aansienlik, terwyl die geneesmiddel vir professionele siektes nie die verdwyning van dystonie waarborg nie;
- tabaksrook en oormatige alkoholiese libasie (onder persone van hierdie kategorie word die IRR waargeneem in 91% van die gevalle).
Die tweede kategorie faktore sluit in: chroniese stres, lae of medium sosiale status, gereelde verandering van klimaatsones.
Stressors kan ook toegeskryf word aan 'n gebrek aan slaap en oorwerk, waarsonder die huidige bestaan ​​nogal moeilik is om te dink. Stresvolle omgewing omring die individu oral - by die huis, in die winkel, tuis, by die werk. Elke dag word 'n individu blootgestel aan baie stressors. As die duur van stres minimaal is, word dit as 'n nuttige organisme beskou, aangesien dit die werk van die stelsels, die produksie van hormone, neurotransmitters, wat 'n voordelige uitwerking op die organisme het, aktiveer. Langdurige volgehoue ​​stres lei tot die uitputting van kompenserende meganismes, want na positiewe opwinding kom die onderdrukking van die funksionering van die stelsels voor.
Persone met 'n lae of medium sosiale status en wat ontevrede is met hul eie posisie, ly dikwels aan workaholism, aangesien hulle daarna streef om meer te verdien, die sosiale of beroepsleer op te trek en daarom onmoontlike take op hul skouers aan te pak. Natuurlik kan hulle nie daarmee saamwerk nie. Die gevolg hiervan is gewoonlik frustrasie, wat 'n stresrespons aanmoedig.
Permanente vlugte, gereelde verandering van koshuis, verblyf in verskillende tyds- of klimaatgebiede lei tot 'n toename in die las op die ganglion-stelsel, aangesien dit voortdurend aanpas by die veranderde toestande.
By kinders word die onderliggende faktor wat die opkoms van hierdie siekte veroorsaak, as oormatige hoë eise aan die kind beskou, hoërskoolbelasting, konstante ontevredenheid met hulle, die gebrek aan voldoende rus. Die psige van kinders is baie vatbaar vir die effekte van stressors. Na 2-3 maande van hierdie effek van stres, is daar tekens van VSD.
Die opwekking van die outonome stelsel in reaksie op die invloed van stressors is 'n voldoende fisiologiese respons van die organisme. Dus, die simpatiese stelsel reageer op 'n "bedreiging" deur die vrystelling van streshormone wat die miokardium stimuleer. In hierdie geval vorm 'n onvoldoende en langdurige respons van die vegetatiewe stelsel in kombinasie met spanning die basis van die simptome van die siekte wat beskryf word.
Afsonderlik is dit nodig om die IRR en osteochondrose toe te ken, aangesien in byna 80% van die hooffaktor wat aanleiding gegee het tot hierdie versteuring osteochondrose is. Osteochondrose is 'n siekte wat die fibreuse weefselstruktuur van die intervertebrale skyfies weens die oortreding van sy trofisme beïnvloed. Dikwels word hierdie patologie gevorm as gevolg van die lae vrag op die spinale spiere en onvoldoende motoriese aktiwiteit. Hierdie siekte kan in enige segment van die werwelkolom voorkom, maar die simptome van die IRR veroorsaak dikwels servikale osteochondrose. Die interafhanklikheid van sulke ongesteldhede soos die IRR en osteochondrose is die samestelling van die vertebrale kapillêre wat die brein voed, wat veroorsaak word deur die vernouing van intervertebrale ruimtes en die voorkoms van osteofiete.
Aangesien die IRR 'n polysimptomatiese kwaal is, raak dit verskeie organe. Terselfdertyd word die maksimum impak van die vegetatiewe sisteem deur die perifere senuwees gevoel. Daarbenewens ly die miokardium.
Vandag raak mense toenemend terme soos IRR en paniekaanvalle, maar slegs 'n paar is bewus van wat hierdie oortredings is en watter gevolge dit op die liggaam kan hê. Paniek aanvalle is gepaardgaande simptome van baie kwale, maar meer dikwels word hulle gemerk met die betrokke siekte.
Baie mense ly aan IRR, dikwels sonder om eers die teenwoordigheid van die siekte te besef: onder die simptome is daar relatief onskadelike variasies op die tipe reaksie op weerveranderinge, drukstortings of verhoogde moegheid. Mense begin gewoonlik angstig raak en soek slegs mediese hulp wanneer meer skrikwekkende simptome voorkom, soos paniekaanvalle.
VSD en paniek aanvalle is twee onlosmaaklik gekoppelde konsepte, dit moet verstaan ​​word. 'N Paniekaanval is die gevolg van disfunksie van die ganglion-stelsel.
Dystonie van breinvaatjies kan ook beskou word as 'n tipiese simptoom van die betrokke siekte. Hierdie oortreding kan geklassifiseer word volgens sindrome deur hart-, takikardiese, bradikardiese en aritmiese sindroom.
Hartsindroom word geopenbaar deur akute Algia in die area van die deurdringende hart. Sulke algias kan alleen ontstaan ​​of deur fisiese inspanning veroorsaak word. Pyn word dikwels gekenmerk deur duur en frekwensie.
Tikykardiese sindroom kom hoofsaaklik voor by mense van die ouderdomsgroep. Dit word gekenmerk deur 'n geleidelike toename in die aantal miokardiale kontraksies, waarvan die gemiddelde getal 90 slae per minuut bereik. Soms met die beskryf sindroom kan die frekwensie van miokardiale kontraksies 160 slae bereik. 'N Afsonderlike manifestasie van die oorweeg VSD sindroom is neurosirkulatoriese dystonie, wat voorkom in die hipertoniese tipe. Hierdie simptoom word gekenmerk deur 'n toename in aktiewe miokardiale uitwerping, terwyl dit binne die perke van die norm van die perifere weerstand van kapillêre spaar.
Bradikardiese sindroom kom baie minder gereeld voor en word gevind in die vermindering van hartklop tot 60 eenhede en onder. As gevolg hiervan, in individue wat aan IRD ly, is daar 'n groter waarskynlikheid van beswyking en duiseligheid, veral met toenemende fisiese inspanning. Die onmiddellike gevolg van hierdie sindroom is koue ledemate.
Neurotiese simptome is algemeen vir byna alle rasse van vegetatiewe dystonie. Negatiewe emosies word beskou as hul hoofoorsaak. Dit sluit in: depressiewe bui, wrok, langdurige toestand van angs, vrees, voortdurende toorn of irritasie. Terselfdertyd kan gewelddadige positiewe emosies ook wanfunksionering van vegetatiewe reaksies veroorsaak. Langdurige negatiewe emosies en gewelddadige emosies van 'n positiewe rigting veroorsaak dus die voorkoms van die volgende afwykings: kardiovaskulêre, gastro-intestinale, respiratoriese afwykings en veranderinge in termoregulering.
Daarbenewens is alle afwisselings van dystonie inherent in krisisse.
Die hoof tekens van die IRR is: hart algias, aritmieë, outonome manifestasies, skommelinge in kapillêre toon, respiratoriese afwykings, neurose-agtige state.
Alle simptome wat inherent is aan die IRR, kan in 7 groepe gekombineer word:
- apatie, swakheid, moegheid;
- kardialgie of ongemak in die gebied van die miokardium;
- gevoel van lugstekort en die gevolglike diep asem;
- prikkelbaarheid, ontsteld drome, angs, angs, aandag aan die siekte;
- duiseligheid en hoofpyne;
- drukskommelings en veranderinge in kapillêre toon.
Alle variasies van die IRR word gevorm in toestande van 'n ernstige emosionele oplewing, spanning of skok, waaraan die senuweestelsel verswak word.
Vir baie jare was daar debatte oor die noodsaaklikheid om die IRR toe te ken aan siektes of aan die eienaardighede van die senuweestelsel. Aanvanklik beskou dokters hierdie kwaal as 'n siekte, maar vandag is meer en meer spesialiste, weens die geduldige waarnemings, geneig om te glo dat dystonie 'n funksionele wanorde is, wat hoofsaaklik die plantegroei en die psige beïnvloed.
Funksionele gestremdhede en subjektiewe ongemak dwing om die bestaanswyse te verander en benodig tydige en bekwame hulp, aangesien hulle oor die jare kan verander in iskemiese miokardiale siekte, hipertensie, peptiese ulkus of diabetes.
Die simptome van die IRR is redelik divers en beïnvloed die aktiwiteite van die meeste organe. Diagnose kan dus 'n lang tydperk duur. Pasiënte, wat hul siektetoestande wil ondersoek, ondergaan 'n verskeidenheid studies.
VSD kan geklassifiseer word afhangende van die voorkoms van simptome op: simpatikotoniese tipe, parasimpatikotoniese en gemengde. Die erns van simptome bepaal die verloop van die siekte. Die voorkoms van dystonie kan in veralgemeende verdeel word (verskeie sisteme word beïnvloed) en plaaslike vorms (een stelsel ly).
Die siekte word ook met die vloei geformatiseer. Dit kan latent vloei, paroksysmal of permanent wees. Aangesien die sindroom van die IRR uitgedruk word deur 'n verskeidenheid manifestasies, wat verskil in oorsprong en intensiteit, kan die diagnose geklassifiseer word volgens hart-, hipotoniese, vagotoniese, hipertoniese en gemengde tipes. Elkeen van hierdie tipes stem egter ooreen met sekere simptome.
Die diagnose van VSD word gekenmerk deur 'n ligte kursus, matig tot ernstig. Mense wat aan sagte siekte ly, voel amper nie die uitwerking van simptome nie. Hierdie vorm word dikwels gekenmerk deur 'n asimptomatiese kursus, so sommige pasiënte is nie bewus van die teenwoordigheid van die siekte in hul lewens nie. 'N Ligte graad word dikwels gepaard met onstabiele hoofpyne van 'n kort aard, geïrriteerdheid en nie-intense wawelike pyne in die miokardiumgebied, wat dikwels deur fisiese inspanning of emosionele oorstremming veroorsaak word. Die tussenposes tussen sulke manifestasies is nogal lank.
Met matige vorm of ernstige kursus ervaar pasiënte konstante ongemak. Hulle het probleme met hul professionele aktiwiteite.
Die gemiddelde graad word gekenmerk deur meer helder simptome. Die periodes van exacerbations kan deur die maande waargeneem word, asook kort tydperke van vergifnis. Daarbenewens is hierdie graad inherent aan vegetatiewe krisisse wat die opvoering ernstig beïnvloed. Individue wat ly aan hierdie vorm van die siekte verloor dikwels die helfte van die werksvermoë of verloor dit heeltemal.
Ernstige dystonie word beskou as die mees onaangename graad. Die simptomatologie word gekenmerk deur volharding. Dit word gekenmerk deur intense algies wat veroorsaak word deur die tipe IRR. Die duur van exacerbaties is beduidend, wat soms tot verbygaande gestremdheid lei. Dikwels benodig u binnepasiënt behandeling. Vegetatiewe krisisse kom dikwels voor by die oorwegende erns.
Многим людям знакомо состояние, когда сердце вдруг начинает колотиться и регулярно повышается давление. Sommige mag daar vir 'n aantal jare hierby lewe sonder om aandag te skenk aan die simptome, ander kan die alarm onmiddellik laat hoor en vir 'n ondersoek hardloop. Wanneer daar egter na ontelbare navorsing en konsultasies drie onbegryplike letters "VSD" in die mediese lêer voorkom met die poste "in hipertoniese tipe", probeer die meerderheid hierdie diagnose deeglik bestudeer.
Tydens die ondersoek kan kenners takikardie of aritmie identifiseer, ander aanwysers stem gewoonlik ooreen met die norm. Daar moet kennis geneem word dat die betrokke siekte, tesame met ander patogene faktore, die ontwikkeling van baie ander kwale kan uitlok.
Die toename in bloeddruk is die hoof manifestasie van die IRR hipertensiewe tipe. En die hoofrol word gespeel deur die toename in sistoliese druk. Die druk is egter nie altyd verhef nie en in sulke tydperke voel die individu goed. Daar word geglo dat die tipe in vraag meer dikwels waargeneem word in individue wat 'n hipodinamiese bestaanswyse lei.
Dit is nodig om te verstaan ​​dat die abnormale reaksie van die liggaam op stressors die kapillêre toon verhoog. As dit voortdurend toegeneem word, ontstaan ​​in die serebrale korteks 'n epitensie van opwinding, hou instrumente in 'n toestand van volgehoue ​​aktiwiteit wat verantwoordelik is vir kapillêre toon en miokardiale funksionering, wat sodoende bydra tot 'n toename in druk. Die gevolg hiervan is die ontwikkeling van die beskrewe skending.
As 'n pasiënt 'n hipertensiewe tipe IRR het, is behandeling, dwelms nie nodig nie, dit is genoeg vir 'n persoon om te ontspan en te rus. Die simptomatologie van die betrokke oortreding is feitlik dieselfde as die aanvanklike manifestasies van hipertensie. In die eerste beurt kan die hipertensiewe tipe IRR die primêre in die vorming van hipertensie word, aangesien die disfunksie van die outonome stelsel verhoogde kapillêre toon verhoog, wat die hoofoorsaak van hipertensie is.
Korrekte diagnose is gebaseer op die teenwoordigheid van die onderstaande kenmerke. Eerstens, vir die normalisering van druk is daar nie nodig om antihipertensiewe middels te neem nie. Ander patologieë behalwe bloeddrukstygings moet nie tydens die ondersoek geïdentifiseer word nie. In hierdie geval word die diastoliese druk in die normale reeks gehandhaaf.
Soms kan die betrokke storie gepaard gaan met vegetatiewe krisisse as gevolg van oormatige aktivering van die senuweestelsel, waarin die opwinding sy hoogtepunt bereik, waardeur 'n simpato-renale krisis voorkom. Soms kan bloeddruk 200 mm Hg bereik. Art.
Sulke krisisse vererger die verloop van 'n vegetatiewe wanorde aansienlik. Hulle word egter in baie pasiënte aangeteken. Die opkoms van simpatoadrenale krisis, as gevolg van die invloed van die maksimum vrystelling van adrenalien. Voltooiing van 'n beslaglegging kom skielik voor, asook sy debuut.
Vegetatiewe krisis is meer dikwels 'n manifestasie van 'n neurose-agtige toestand. Dit kan 'n duur van 10 minute tot 'n paar uur duur. Die simptome van die IRR op dieselfde tyd word meer lewendig: daar is tekens van angs, ondraaglike vrees en paniek wat gegenereer word deur vrees vir hul bestaan. Wanfunksies in die funksionering van senuweeformasies wat emosionele reaksie veroorsaak, word beskou as voorvereistes vir die vorming van 'n skending van die verhouding van die vegetatiewe stelsel met die vaskulêre stelsel.
In hipertensiewe tipe word terapie nie voorgeskryf nie. Voorkoming behels die vermindering van stressors tot die volledige eliminasie, normalisering van pas en lewenswyse. In die meerderheid van individue wat aan VSD ly, word 'n toename in bloeddruk meer dikwels waargeneem as gevolg van intense geestelike inspanning en fisiese inspanning.
Dit is belangrik om te weet dat met elke daaropvolgende krisis die erns van dystonie simptome afneem, maar ander afwykings begin vorder. En bowenal styg die angs as gevolg van die herhaling van krisisse. Daarbenewens kan 'n depressiewe staat terselfdertyd ontstaan ​​en sosiale wanaanpassing ontwikkel.
Simptome van die IRR is baie uiteenlopend en word gekenmerk deur subjektiwiteit. Dit is egter moontlik om die kenmerkende begeleidende tekens van die hipertensiewe tipe IRR uit te beeld, naamlik
- aanvalle van verhoogde hartklop;
- Erge hoofpyn: vakke wat aan hierdie tipe versteuring ly, let op kompressiewe pyn in die rug van die kop en migraineagtige oë;
- Senuwee, vrees en angs, vrees vir eensaamheid;
- ore in die ore;
- bewing van die ledemate;
- verlies van eetlus verminder of voltooi;
- melteshenie "vlieg" in die oë;
- die voorkoms van 'n gevoel van lugtekort, vernouing en swaarkry in die borsstreek;
- afname in werksvermoë;
- afhanklikheid van weerstoestande;
- oormatige opgewondenheid;
- depressiewe toestand;
- rustelose slaap, skrikwekkend, slapeloosheid;
En as die gepaardgaande simptome van die IRR, hierbo gelys, met 'n aanval nie waargeneem kan word nie, word verhoogde BP-waardes altyd genoteer.
VSD op hipotoniese tipe
Dystonie van hierdie tipe is 'n funksionele wanorde van die ganglion-stelsel. Dit sluit ook mislukkings in die funksionering van die miokardium, 'n afname in bloeddruk, kapillêre hipotonie en 'n afname in bloedtoevoer na die organe. Die betrokke patologiese toestand word geassosieer met die liggaam se onvermoë om aan te pas by die huidige situasie, veranderende toestande, omstandighede of verhoudings. Eenvoudig gestel, 'n IRR van die hipotoniese tipe is 'n onsuksesvolle manier om 'n bepaalde stresvolle situasie deur die liggaam te oorkom.
Die kliniese beeld van die beskryf patologie word gereken deur gereelde kwale, verhoogde moegheid en verminderde prestasie. Daarbenewens lei hierdie oortreding tot 'n aantal sielkundige probleme, byvoorbeeld vrees vir ongeneeslikheid van die siekte. Die agteruitgang veroorsaak paniek aanvalle, neurotiese toestande en depressiewe buie.
Die beskryf wanorde is meer vatbaar vir jong mense, veral vroue, wat 'n hipodinamiese lewenstyl lei. Terselfdertyd is debuuttekens van hierdie oortreding dikwels in die kinderjare en verdere vordering. Dikwels kan die simptome van dystonie egter verdwyn met die groei van die kind. Soms verdwyn die manifestasies van hierdie wanorde heeltemal, maar daar is gevalle waar die simptome na jare terugkeer.
Terselfdertyd is dit taamlik moeilik om spesifieke simptome te identifiseer wat uniek is aan die IRR in hipotoniese tipe, aangesien elke simptome alleen die teenwoordigheid van 'n ander patologie kan aandui, wat slegs indirek verband hou met die funksionering van die outonome stelsel. As die simptome egter op 'n komplekse wyse manifesteer, word kardiologiese of vaskulêre manifestasies opgespoor, en daar is traumatiese omstandighede in die lewe van die vak, dan is hierdie faktore die basis vir die differensiasie van die siekte. Daarbenewens is 'n belangrike diagnostiese maatstaf 'n aanhoudende afname in bloeddrukaanwysers wat onder verskillende toestande voorkom en onafhanklik van eksterne faktore.
Hartafwykings in die IRR van die hipotoniese tipe word verteenwoordig deur subjektiewe sensasies wat veroorsaak word deur miokardiale wanfunksies en kapillêre disfunksies. Dikwels is daar periodieke hart althii-blink karakter. Hulle het nie 'n duidelike lokalisering nie, so hul grense is moeilik om te skei. Daarbenewens kan algii uitsteek na verskillende sones van die bolyf.
Dikwels word pyn gepaard met 'n gevoel van gebrek aan lug, 'n koma in die keel, asemhaling. Geestesversteurings en die voorkoms van fobies is ook moontlik. Die voorkoms van algy is nie as gevolg van fisiese spanning nie. Hulle kan nie met nitroglycerien gestop word nie. Hul duur word nie gekenmerk deur gelyke frekwensie nie. Om pyn in die gebied van die miokardium uit te skakel met hierdie tipe moontlike middele om hipnotiese, kalmerende of anti-depressiewe effek te verskaf, wat die sielkundige wortels van pynsindroom aandui.
In die afwesigheid van stewig uitgesproke algie kan vakke kla oor die teenwoordigheid van ongemak in die baarmoederstreek. Die toename in miokardiale kontraksies en die siekte van sy ritme is die tweede algemeenste kardiovaskulêre simptoom. Takikardie word aangetref in die gevoel van sterk hartklop in die retrosterale ruimte. Dit is ook waarskynlik dat bloeddruk spring en al die simptome as gevolg van vaskulêre reaksies, soos: blouheid van slymvliese en lippe, sensasie van chilliness, of die teendeel van die dermis of rooiheid, koue ledemate waarskynlik. Die vermindering van die frekwensie van kontraksies van die miokardium of bradikardie in die beskryf vorm is minder algemeen.
Druk fluktuasies is die belangrikste simptoom vir die differensiasie van dystonie van die hipotoniese tipe. Spronge in bloeddruk word na nerveuse spanning of as gevolg van ander simptome waargeneem. As gevolg van hipotensie, kan migraine voorkom, wat gepaard gaan met duiseligheid, ongesteldheid en gebrek aan lug. Met 'n skerp daling in druk, is beswyking waarskynlik.
Hiperventilasie sindroom word verteenwoordig deur psigo-fisiologiese reaksies van die respiratoriese stelsel. 'N Tipiese kenmerk van hierdie sindroom is sy voorkoms alleenlik op inspirasie. Dit maak dit moontlik om dit te onderskei van asma, wat gekenmerk word deur die uitstoot van verstikking.
Met 'n IRR van 'n hipotoniese tipe, is die volgende kombinasie van manifestasies gewoonlik: spierspanning, verhoogde asemhaling, ongemak wat voorkom wanneer daar geen eksterne stimulus is nie. As 'n reël het al die simptome geen verband met respiratoriese kwale, endokriene patologieë of abnormaliteite in die funksionering van die kardiovaskulêre stelsel. Dit word gekenmerk deur 'n noue verhouding met angs en paniekkrisisse.
Asemhaling veroorsaak 'n afname in koolstofdioksiedinhoud. 'N Verminderde konsentrasie koolstofdioksied lei tot 'n alkaliese omgewing in die bloed en die depressie van die respiratoriese sentrum. Die brein wat suurstof ontbreek, stuur 'n gevaarsein, wat lei tot muskulotoniese afwykings, motoriese abnormaliteite, verminderde sensitiwiteit, hoofpyn, 'n gevoel van onwerklikheid van die werklikheid en ander vegetatiewe reaksies: gevoel van swaarkry in die borsruimte, duiseligheid, spiervertering, swakheid, bewussynsverlies , kouekoors, gevoelloosheid van die ledemate of tinteling in hulle, verhoogde miokardiale kontraksies, hipotensie.
Hiperventilasie sindroom word dikwels vergesel van gastro-intestinale afwykings: belching, naarheid, en verhoogde dermmotiliteit. Verwyder verstikking deur 'n persoon die geleentheid te gee om asem te haal in 'n papiersak. Die lug is ryk aan koolstofdioksied, sal help om asemhaling te normaliseer.
Die IRR van die hipotoniese tipe word amper altyd vergesel deur 'n verskeidenheid stoornisse in die spysverteringskanaal. Simptomatologie word voorgestel deur pyn in die buik van die gespierde en spastiese aard, opgeblaasde ontstoke stoelgang. Pyn kom dikwels voor na 'n maaltyd of as gevolg van die uitstel van gebeure wat met stres verband hou. Daarbenewens kan daar 'n skending van eetlus wees, motiliteitsversteurings van die spysverteringskanaal, moeilikheid om te sluk, naarheid, hek, belching. Dit is kenmerkend dat in die teenwoordigheid van alle gemelde manifestasies 'n werklike kwaal onmoontlik is om te identifiseer.
Benewens bogenoemde simptome en tekens van VSD op die hipotoniese tipe, kan die volgende manifestasies voorkom: verhoogde sweet, termoregulasieversteuring, swakheid, moegheid, apatie, verminderde prestasie. Ook, die meeste pasiënte kla oor oormatige prikkelbaarheid, traanheid, hoofpyn, slaapstoornisse, verlies aan belangstelling in die wees.
VSD hart tipe
Hierdie tipe dystonie van kardiale tipe is 'n disfunksie van die ganglion sisteem in kombinasie met ernstige simptome van kardioreurose. 'N Eiesoortige kenmerk van die hartdystonie van ander tipes siektes is pynsindroom, gepaardgaande met ongemak in die miokardium. Daar is geen duidelike plek vir algia nie. Pyne kan knyp, brand of bars. Hulle ontstaan ​​na 'n emosionele skud of 'n stresvolle situasie. Die beskadigde pyne is soortgelyk aan angina aanvalle, maar dit is onmoontlik om hulle met nitroglycerien te stop. Benewens die hoof simptome van die siekte, kan u addisionele manifestasies van die oortreding kies. Hulle kan nie toegeskryf word aan die spesifieke simptomatologie nie, maar dra dikwels by tot die korrekte diagnose.
Gelyktydige manifestasies van VSD op die harttipe is die volgende: weerkundige afhanklikheid, aanhoudende migraine hoofpyne, emosionele labiliteit, bewing van die ledemate, oormatige sweet, slaapstoornis, moegheid, apatie.
Hoe om die IRR-harttipe te behandel? Terapie van hierdie siekte by volwassenes is daarop gemik om risikofaktore uit te skakel en die pasiënt aan stressors aan te pas. Die terapeutiese kursus word gekies na die verwerwing van anamnesis, die uitvoering van die nodige instrumentele en diagnostiese eksamens en die verloop van laboratoriumtoetse.
Die behandelingstrategie sluit in farmakopoeiale middels soos kalmeringsmiddels, wat daarop gemik is om die werking van die senuweestelsel, kalmeermiddels te normaliseer, die verstandelike stabiliteit te verbeter en bloeddrukaanwysers te verlig, antidepressante wat tekens van angs verminder, irritasie verlig, stemming verhoog, nootropics wat die stabiliteit van breinweefselstrukture verhoog. suurstofhongersnood, serebrobeskermers, wat daarop gemik is om bloedtoevoer na die brein te optimaliseer, ens.
Die behandeling van IRR by die huis behels asemhalingsoefeninge, motoropleiding, massering. Ook aanbeveel is sistematiese aërobiese oefening (swem, fietsry, loop), goeie voeding, 'n rasionele daaglikse roetine.
VSD op vagotoniese tipe
Die meeste studies bevestig dat dystonie meestal intiem in kontak is met verstandelike patologie. Die oorsake van die vorming van 'n oortreding is dikwels depressiewe toestande en neuroses, wat in die onderbewuste gedwing word, en manifesteer hulle daarom deur verskeie somatiese simptome. In geval van wanfunksionering van die outonome stelsel van die vagotoniese vorm, word die funksies ondergeskik aan die parasimpatiese stelsel wat verantwoordelik is vir homeostase versteur.
VSD op die vagotoniese tipe is 'n parasimpatiese effek van die vagus-senuwee op die liggaam, wat andersins vagus genoem word. Hierdie tipe siekte word dikwels by kinders en adolessente waargeneem. Die onderdrukking van die parasimpatiese stelsel veroorsaak moegheid, apatie, geheuestoornis, depressiewe buie, slukheid. Benewens hierdie simptome, is daar ook manifestasies van outonome abnormaliteite, soos:
- lae bloeddruk,
- hart algii;
- puffiness onder die onderste ooglede;
- gebrek aan asemhaling;
- afname in hartklop;
- pyn in die onderste ledemate wat gedurende die nagtyd voorkom
- verhoogde speeksel;
- "marmer" leer;
- naarheid, verlies aan eetlus;
- vetsug, angs
VSD op die vagotoniese tipe lei tot die ontwikkeling van vrese, die onvermoë om die werk ten volle uit te voer. Die mens word swak. Aanvalle word dikwels deur hoofpyn vergesel.
Vagotoniese tipe veroorsaak dikwels dat individue vrees vir hul eie lewens. Hierdie siekte kom voor as gevolg van die volgende faktore: Fout in die werking van die hipotalamus, stamsiektes, die individu se verblyf in stresvolle omstandighede, breinskade van 'n organiese tipe.