Hoe het die HERE vergifnis bewerkstellig? Deur die nuwe verbond. Maar wat beteken die nuwe verbond vir my ?
In die geskiedenis leer ons dat daar plae gekom het wat Egipte getref het. So maak die HERE met ons sodra ons ons by Sy volk skaar. Ons vind al hierdie goed wat verkeerd gaan. Maar dit raak ons nie. So probeer die HERE ons wys dat ons net op Hom moet vertrou wanneer ons ons rit begin na Kanaän. Vir die mense in die wêreld is dit net teëspoed, maar vir ons is dit ‘n bewys dat Hy in beheer is van alles op aarde.
Ons lees in 1 Korintiërs 11 die volgende: “Want ek het van die Here ontvang wat ek ook aan julle oorgelewer het, dat die Here Jesus in die nag waarin Hy verraai is, brood geneem het; en nadat Hy gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: Neem, eet; dit is my liggaam wat vir julle gebreek word; doen dit tot my gedagtenis. Net so ook die beker ná die ete, met die woorde: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed; doen dit, so dikwels as julle daaruit drink, tot my gedagtenis. Want so dikwels as julle hierdie brood eet en hierdie beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom. Wie dan op onwaardige wyse hierdie brood eet of die beker van die Here drink, sal skuldig wees aan die liggaam en bloed van die Here. Maar die mens moet homself beproef en só van die brood eet en uit die beker drink. Want wie op onwaardige wyse eet en drink, eet en drink ‘n oordeel oor homself, terwyl hy die liggaam van die Here nie onderskei nie. Daarom is daar onder julle baie swakkes en sieklikes, en ‘n aantal het ontslaap. Want as ons onsself beoordeel het, sou ons nie geoordeel word nie. Maar as ons geoordeel word, word ons deur die Here getugtig, sodat ons nie saam met die wêreld veroordeel mag word nie. Daarom, my broeders, as julle saamkom om te eet, wag vir mekaar; en as iemand honger het, laat hom by die huis eet, sodat julle nie tot ‘n oordeel saamkom nie. Die ander sake sal ek reël wanneer ek kom.” Nie net vind ons in die gedeelte die rede hoekom ons Nagmaal moet hou nie, maar ook wat dit beteken om jouself te toets. Paulus gee hier te kenne dat ons eintlik vir die HERE vra om ons te toets as ons Nagmaal gebruik sodat ons kan sien of daar nog onbelyde sondes in ons lewe is. Indien ons wel getugtig word deur die HERE, sal ons dan weet dat daar nog sondes is wat ons moet bely, maar andersins sal ons niks oorkom nie. Hy vertel ook dus hier vir die mense in Korinte dat dit die rede is dat daar siekes en selfs mense al dood is in hulle gemeente. Dit alles gebeur sodat ons nie saam met die heidene geoordeel sal word nie, maar dan moet ons deel wees van die verbond.
Iets wat ook hier gebeur het, is dat die HERE verklaar dat as Israel bly by wat die HERE hulle beveel het, hy geen een van die siektes van Egipte op hulle sal laat kom nie, want Hy is die HERE wat hulle gesond maak. “Daar het Hy vir hulle ‘n insetting en verordening vasgestel en hulle daar beproef 26 en gesê: As jy getrou na die stem van die HERE jou God luister en doen wat reg is in sy oë, en luister na sy gebooie en al sy insettinge hou, dan sal Ek geeneen van die siektes op jou lê wat Ek op Egipteland gelê het nie; want Ek is die HERE wat jou gesond maak.” Hier sien ons dat die HERE Sy hand oor die volk gehou het, sodat hulle nie siek geword het nie. Was jy bewus daarvan dat die Israeliete se klere nie verweer het, en dat die HERE hulle gesond gehou het die hele tyd? Dit is Sy wil. Om uit te vind wat die HERE se wil is rondom genesing, kyk na die vraag, Is genesing nog steeds God se wil vir ons?
Baie maal voel ons en wonder ons of die HERE nog by ons is. Dit is nie vreemd nie. Die Israeliete het dit ook gedoen. Die Israeliete het deur die woestyn Sin getrek. Daar het hulle gemurmureer met Moses deur aan hom te sê dat die HERE nie by hulle is nie, want hulle het nie water nie. Hoeveel keer het ek en jy al die HERE versoek? Maar die HERE het hulle versoek toegestaan. Eksodus 17; 6 “Kyk, Ek sal daar voor jou by die rots op Horeb staan; dan moet jy die rots slaan, en daar sal water uit kom, dat die volk kan drink. En Moses het so gedoen voor die oë van die oudstes van Israel 7 en die plek Massa en Mériba genoem vanweë die twis van die kinders van Israel en omdat hulle die HERE versoek het deur te sê: Is die HERE in ons midde of nie?” So, wanneer ek en jy vra of die HERE nog met ons is, weet dat Hy jou nooit sal verlaat nie, en altyd daar vir jou sal wees.
Maar weet jy, net so gou as ons dink alles is nou oor, vind ons soos Israel van ouds dat ons nog nie in die beloofde land is nie, maar in die woestyn. Nou besef ons eers dat die HERE ons wil begin leer soos vir Israel van ouds. Ons moet leer soos hulle om totaal afhanklik van Hom te wees. Hy wil vir ons sorg, soos vir Israel met manna en kwartels. Hy wil vir ons voorsien van water, maar ons moet leer om op Hom te vertrou. Het jy geweet dat Jesus self ook na die manna verwys het? In Johannes 6 van vers 47 verklaar Jesus self die volgende: “Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie in My glo, het die ewige lewe.48 Ek is die brood van die lewe. 49 Julle vaders het die manna in die woestyn geëet en het gesterwe. 50 Dít is die brood wat uit die hemel neerdaal, sodat iemand daarvan kan eet en nie sterwe nie. 51 Ek is die lewende brood wat uit die hemel neergedaal het. As iemand van hierdie brood eet, sal hy lewe tot in ewigheid. En die brood wat Ek sal gee, is my vlees wat Ek vir die lewe van die wêreld sal gee.” Moses het ook vir Aäron beveel om ‘n houer met van die manna in die tempel by die ark neer te plaas, wat ook beteken dat Jesus was die hele tyd saam met Israel teenwoordig in die tabernakel. Al ooit gewonder of God Drie-enig daar was? Die staf van Moses is weer verteenwoordigend van die Heilige Gees, aangesien al die wonders wat Moses gedoen het, die Staf voor gebruik moes word. So, die Vader het saam met hulle getrek in die wolkkolom bedags en die vuurkolom in die nag, terwyl Jesus in die ark was en Moses met die Heilige Gees in sy hand gewandel het.
Hier by Sinai in die woestyn, moes die HERE met Moses al die wette deel wat ons opgeteken vind in Eksodus, Levitikus, Numeri en in Deuteronomium. Hy moes hulle nie net opskryf nie, maar moes die volk onderrig aangaande alles. Hier het hulle gekamp vir meer as ‘n jaar lank. Verder moes hulle die tabernakel en die ark bou, en daarmee saam al die instellings van priesters en owerstes oor tien, vyftig, honderd en duisend man moes aangewys word. Vir ons vandag is dit ‘n tyd waar die HERE ons toets, en Sy Woord op ons harte skryf. Die hele tyd word ons bewus van ’n roeping wat die HERE vir ons het, maar Sy instellings moet eers gevestig word voordat ons daarin kan wandel. Hoeveel mense het ek al gesien wat dink dat dit hulle bestemming is, maar nie besef dat dit slegs ‘n tyd van onderwerping en toetsing is nie. Dan sien ons mense wat verkeerde gewoontes het, en vir jou sal sê dat die HERE nog nie vir hulle gesê het dat hulle die gewoonte moet los nie. My antwoord is maar die standaard antwoord. As jy my die gewoonte of gebruik in die Bybel kan wys waar dit as aanvaarbaar verklaar word, dan sal ek die Bybelse uitspraak aanvaar. Maar indien nie, dan kan die gewoonte of gebruik nie van die HERE af kom nie. Dan moet ek daarmee breek, en hoef ek nie te wag totdat die HERE vir my persoonlik sê dat dit verkeerd is nie, want die Bybel is Sy Woord. Hoekom wil jy langer tyd as nodig by Sinai in jou lewe spandeer? Breek met wat nie van God is nie en gaan voort. Die doel is nie om Sinai jou tuiste te maak nie. Die doel is om in Kanaän te kom. Maar hoe lyk Kanaän nou weer? “Psalm 1 :1 Welgeluksalig is die man wat nie wandel in die raad van die goddelose en nie staan op die weg van die sondaars en nie sit in die kring van die spotters nie; 2 maar sy behae is in die wet van die HERE, en hy oordink sy wet dag en nag. 3 En hy sal wees soos ‘n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit”. Dit is Kanaän. Dit is wat vir my en jou beskore is. Dit is wat die HERE se plan vir my en jou is. As jy dit nie wil aanvaar nie, moet jy dalk ook soos Israel vir nog ‘n vêrdere 40 jaar woestyn toe gaan. Het jy geweet dat al die Israeliete oor 20 jaar oud, nooit die beloofde land ingegaan het nie, behalwe Josua en Kaleb? Numeri 14: 28 “Sê vir hulle: So waar as Ek leef, spreek die HERE, waarlik, soos julle voor my ore gespreek het, so sal Ek aan julle doen. 29 Julle lyke sal in hierdie woestyn lê, naamlik al julle geteldes, volgens julle volle getal, van twintig jaar oud en daarbo, julle wat teen My gemurmureer het. 30 Waarlik, júlle sal nie in die land kom waaroor Ek my hand opgehef het om julle daarin te laat woon nie, behalwe Kaleb, die seun van Jefúnne, en Josua, die seun van Nun”. Hulle het dit nooit gesien nie omrede hulle getwyfel het dat die HERE die oorwinning vir hulle sou gee. Moenie dat jy nooit bereik wat die HERE vir jou beoog het nie. Glo Hom. Glo in Sy Woord. Moenie jou oortuigings bou op die oorlewering van mense nie. Paulus het daarin gespesialiseer. Maar toe ontmoet hy Jesus. Ek vertrou dat jy Kanaän toe wil gaan.
Een antwoord wat die Woord hier vir ons gee, is vir ‘n vraag wat baie mense oor wonder. As ons sê dat ‘n persoon eers moet glo voordat hy gedoop word, wat word van die wat nooit gedoop is nie. Die HERE het nie die persone van onder twintig jaar laat sterf nie, want Hy verwag nie dat hulle al ‘n keuse gemaak het nie. Hy wil seker maak dat jy weet dat jy Hom nodig het voordat jy gedoop word. Eers na twintigjarige ouderdom, verwag die HERE dat jy ‘n keuse moet maak, en sal jy volgens jou keuse beoordeel word. Ons lees ook verder in Josua 1 en 2 dat die Israeliete wat uiteindelik in Kanaän ingegaan het, ook eers deur die Jordaan moes gaan, wat ook op ‘n doop wys.
Die Israeliete was ook bly toe hulle uiteindelik by Kanaän aankom, en het verspieders uitgestuur om die land deur te gaan en verslag aan hulle te kom gee. Die verslag wat hulle gehoor het, het hulle nie van gehou nie, want daar was nie geloof nie. Hulle het nie geglo dat die HERE die vyand in hulle hand sal gee nie, maar wou ‘n nuwe leier aanstel om hulle terug te vat na Egipte. Hier het hulle getoon dat hulle nie die HERE geglo het wat Hy kan doen nie. Hoeveel keer hoor ek nog vandag dat al hierdie wonders wat in die Bybel bespreek word, net vir daardie tyd was. Die mense vergeet die gedeelte dat Jesus gesê het dat ons nog groter wonders as Hy sal doen. Maar daar is ‘n voorbehoud. Ons moet glo. Ons moet glo dat die HERE aan ons kant is. Ons moet glo dat Sy beloftes wat Hy in Sy Woord vir ons gee, waar is. Hoeveel keer het die HERE al met jou gepraat en gesê dat Hy ‘n groot bediening vir jou het, maar deur ongeloof kom jy nie daar nie. Of hoeveel keer het jy al mense se drome verpletter deur te sê dat jy nie glo dat die HERE hulle kan gebruik nie. Al hierdie faktore moet ons in ag neem as ons deur die Jordaan wil gaan om Kanaän in besit te neem. As ons twyfel, is ons nog steeds in die woestyn, en moet ons dalk vir nog veertig jaar sukkel, of dalk nooit in Kanaän uitkom nie. Weet u dat al die verspieders wat die boodskap van twyfel gebring het, daar gesterf het. Nie een van hulle het eers 40 jaar in die woestyn deurgebring nie. So moet asseblief nie ‘n boodskap van twyfel bring deur die Woord van die HERE in twyfel te trek nie.
Een aspek wat ons ook in die oog moet hou is dat toe die Israeliete in Kanaän aangekom het, is dit ook die tyd gewees dat die HERE Sy bo-natuurlike voorsiening gestop het. Toe die Israeliete die oggend opstaan nadat hulle die eerste keer van die opbrengs van die land geëet het, was daar geen manna meer nie. Hoekom? Nou sal die HERE seën wat ons doen. Al wat Hy verwag, is gehoorsaamheid. Deuteronomium 11 vertel ons presies wat die HERE gaan doen. Waar ons vroeër self moes werk om te kan voorsien, sê die HERE Hy sal sorg vir die groei, ons moet net plant en oes. Vers 11 en 12 stel dit so: “11 Maar die land waarheen julle oortrek om dit in besit te neem, is ‘n land van berge en laagtes wat van die reën van die hemel water drink; 12 ‘n land waar die HERE jou God voor sorg; die oë van die HERE jou God is altyddeur daarop, van die begin van die jaar tot die einde van die jaar.” Nou kan ons ook verstaan waarvan Salomo in Psalm 127 van praat: “1 ‘n Bedevaartslied. Van Salomo. As die HERE die huis nie bou nie, tevergeefs werk die wat daaraan bou; as die HERE die stad nie bewaar nie, tevergeefs waak die wagter.2 Tevergeefs dat julle vroeg opstaan, laat opbly, brood van smarte eet–net so goed gee Hy dit aan sy beminde in die slaap!” So, in Kanaän sal die HERE alles wat ek doen seën, solank ek my hou by wat Hy van my verwag om Hom te dien, en nie afdwaal na vreemde gode nie. Waarvoor moet ons oppas?
Tog moet ons ook nog die volgende in ag neem. Selfs in Israel se tyd is nie al die Israeliete gered nie. Al die Israeliete is besny as teken van die verbond. Dit was vir hulle ‘n seël dat hulle aan die verbondsvolk van die HERE behoort het. Maar tog vind ons dat die profete in Israel se tyd die volk aanspreek deur te praat oor bekering. Esegiël, in hoofstuk 18 doen ‘n beroep op die Israeliete om hulle te bekeer van hulle verkeerde weë, want indien hulle dit nie doen nie, het die HERE geen keuse as om hulle oor te gee aan die dood nie. Die dood hier is nie ‘n fisiese dood nie, maar ‘n ewige dood. Hier word ook vir ons ‘n riglyn deur gegee dat ons nie kan roem oor ons ouers of wie ook al en daarom verwag om gered te word nie, maar dat elke persoon self moet kies waar hy die ewigheid wil spandeer. Dit word duidelik gestel in vers 20 en vers 30: “Die siel wat sondig, dié moet sterwe; die seun sal nie die ongeregtigheid van die vader help dra nie, en die vader sal nie die ongeregtigheid van die seun help dra nie; die geregtigheid van die regverdige sal op hom wees, en die goddeloosheid van die goddelose sal op hom wees. 30 Daarom sal Ek julle oordeel, o huis van Israel, elkeen volgens sy weë, spreek die HERE HERE. Bekeer julle en wend julle af van al julle oortredinge, sodat dit nie ‘n struikelblok tot ongeregtigheid vir julle mag wees nie.” Soos ek vroeër gesê het, nie al die Israeliete is gered nie. Dit beteken ook vandag vir ons dat ek nie daarop kan aanspraak maak dat indien ek eenmaal die HERE as my verlosser aangeneem het, ek die ewige lewe beërwe nie, maar dat ek my verlossing kan verloor. Die bogenoemde gedeelte bewys dit vir ons. Dit word ook bevestig in Esegiël 3 waar Esegiël as volg skryf: “20 En as ‘n regverdige hom van sy geregtigheid afkeer en onreg doen, en Ek ‘n struikelblok voor hom gooi, dan sal hy sterwe; omdat jy hom nie gewaarsku het nie, sal hy deur sy sonde sterwe, en aan sy geregtigheid wat hy beoefen het, sal nie gedink word nie; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis.” Dít klink altyd vir my soos kwaai woorde, daarom wil ek die hoofstuk afsluit met ‘n vraag vir jou.
Nou bly daar nog een vraag oor wat ek graag wil vra. Die vraag kom uit Deuteronomium 30 vanaf vers 15 “Kyk, ek het jou vandag voorgehou die lewe en die geluk, en die dood en die ongeluk. 16 Wat ek jou vandag beveel, is om die HERE jou God lief te hê, in sy weë te wandel en sy gebooie en sy insettinge en sy verordeninge te hou, sodat jy kan lewe en vermenigvuldig en die HERE jou God jou mag seën in die land waarheen jy gaan om dit in besit te neem .17 Maar as jou hart hom afwend en jy nie luister nie en jy jou laat verlei, sodat jy jou voor ander gode neerbuig en hulle dien ,18 dan verkondig ek julle vandag dat julle sekerlik sal omkom; julle sal die dae nie verleng in die land waarheen jy oor die Jordaan trek om dit in besit te gaan neem nie. 19 Ek neem vandag die hemel en die aarde as getuies teen julle; die lewe en die dood, die seën en die vloek het ek jou voorgehou. Kies dan die lewe, dat jy kan lewe, jy en jou nageslag,20 deur die HERE jou God lief te hê, na sy stem te luister en Hom aan te hang; want dit is jou lewe en die lengte van jou dae, sodat jy kan woon in die land wat die HERE aan jou vaders Abraham, Isak en Jakob met ‘n eed beloof het om dit aan hulle te gee”.