Die Vreemdeling (Sagteband)
’n Aangrypende verhaal van le­wens wat deur behoef­tes en omstandighede, familie en liefde verbind word.
Die vreemdeling vertel die verhaal van Eliza wat tien jaar tevore na Wyatt-boorde gekom het. Nou is sy ’n weduwee met drie kinders en het ’n berg skuld wat sy alleen moet wegwerk. Maar sy het geen idee hoe om ’n boord alleen te behartig nie.
Wanneer ’n vreemdeling opdaag, dink Eliza dat hy geensins anders is as die ander werksoekers gedu­rende die Depressie nie. Maar die familiariteit waar­mee Gabe na die plaas omsien, laat onbeantwoorde vrae ontstaan. Met ’n kwesbare hart word Eliza in sy wê­reld ingetrek. Eliza is ook bang dat Gabe ’n verlede en motiewe wegsteek wat alles in die wiele kan ry waar­voor sy vir haar en haar kinders baklei.
Ek het pas by die kombuisdeur uit die ysige Februarie-
nag ingestap toe die vreemdeling maak dat ek my byna
doodskrik. Ek het nie enige voertuie op die lang, verlate
pad na my plaashuis hoor aankom nie.
Toe ’n skaduwee in die donker dus skielik in die groot
lyf van ’n man verander, laat hy my so groot skrik dat ek
die kolebak vol as op die stoeptrappe laat val. Ek gryp my
hart met albei hande vas om te keer dat dit uit my ribbekas
“Vergewe my, Mevrou. Ek wou jou glad nie skrikmaak
nie,” sê die vreemdeling. Selfs in die donker kan ek agter-
kom dat hy werklik jammer is. Hy staan met sy een arm
uitgestrek, asof hy my wil vang indien ek dalk van skok
“Dis oukei,” sê ek. “Ek het net nie jou voertuig gehoor
“Ek het nie gery nie. Ek het te voet gekom.” Hy sit die
goiingsak neer wat hy dra en buk dan sodat hy die ge-
morste as met sy hande kan terugskep in die kolebak.
“Wees versigtig, van die kole kan nog warm wees.”
“Ja, Mevrou. Die hitte voel goed.” Sy hande is kaal en
hy het nie ’n hoed op nie – net lae stukkende klere teen
die bitter koue. Sy lang hare en bosserige baard versteek
die grootste deel van sy gesig. Tog is dit sy reuk, die sterk
reuk van ’n ongewaste lyf en houtrook, wat duidelik vir
my sê die vreemdeling is ’n boemelaar – een van die tal-
le duisende wat dié winter deur Amerika reis op soek na
werk. Hy het seker van die treinspoor se kant af deur die
boorde geloop, aangelok deur die lig in my plaashuis se
“Jou huis is gemerk,” het ou Abe Walker gesê die laaste
keer toe ek by sy algemene handelaar in Deer Springs was.
“Dit is wat daardie boemelaars doen. Sodra hulle uitvind
jy is ’n goedhartige Christenvrou, merk hulle jou huis vir
die volgende ou. Jy behoort hulle weg te jaag, Eliza Rose.
Dit is nie veilig om hulle op jou eiendom te hê nie, veral nie
aangesien jy ’n weduwee is nie.”
Abe Walker weet nie dat ek saam met leeglêers en liep-
lappers grootgeword het nie. As gevolg daarvan het ek
eintlik baie goeie mensekennis. Ek weet wie om na binne
te nooi en wie om weg te stuur.
“Kan ek asseblief met jou man praat?” vra die vreemde-
ling en laat my ’n tweede keer skrik.
You're reviewing: Die Vreemdeling (Sagteband)
"Dit is 'n verskriklike mooi boek hierdie. Ek kon dit skaars neersit. Lynn Austin is een van my gunsteling skrywers. Haar boeke is pragtig!" - Posted on 11/17/14
Die Meisie Met Die Viool (1 Hickory Holl…
Tikkun Ha'Olam (Sagteband)