Data privaatheid reëls in die EU kan die VSA agter
Geskryf deur Thomas Holt
Indien privaatheid verskillende dinge beteken, afhangende van watter kant van die Atlantiese Oseaan jy woon? pixinoo / Shutterstock.com
Frankryk het op Jan. 21 opskrifte gemaak vir Google VSA $ 57 miljoen - die eerste boete wat uitgereik word vir oortredings van die nuut geïmplementeerde Europese Unie Algemene Databeskermingsregulasies. GDPR, soos dit genoem word, is bedoel om te verseker dat verbruikers se persoonlike inligting toepaslik gebruik en beskerm word deur maatskappye. Dit skep ook prosedures om maatskappye wat inligting misbruik, te straf.
Volgens die Franse data-privaatheid agentskap die Nasionale Kommissie op Informatika en Liberty (CNIL), wat het die boete gehef, Het Google nie duidelik en bondig gebruikers voorsien van die inligting wat hulle nodig gehad het om te verstaan ​​hoe dit hul persoonlike data versamel het of wat dit daarmee gedoen het nie. Daarbenewens het CNIL gesê Google het nie toestemming van gebruikers verkry nie om hulle persoonlike advertensies te wys. Vir sy deel, Google kan appelleer.
In ander dele van die EU is daar tans soortgelyke ondersoeke aan die gang Facebook, Instagram en WhatsApp.
Hierdie geval toon die toenemend prominente rol wat die EU van plan is om te speel in die polisiëring van die gebruik van persoonlike inligting deur groot maatskappye en organisasies aanlyn. Die VSA lê agter Europa op hierdie front. As 'n navorser wat rekenaar hacking en data oortredings studeer, Sou ek argumenteer dat die VSA magtigende regulasies aan die EU geskenk het - ten spyte daarvan dat dit die hoofkwartier is vir die meeste groot internetdiensverskaffers. Waarom het die VSA nie 'n soortgelyke sterk benadering tot privaatheidsbestuur en -regulering geneem nie?
Benewens navrae, het Google toegang tot baie persoonlike data. Elyssa Zornes / Unsplash, CC BY
Pas individuele Amerikaners selfs om?
Daar is geen enkele antwoord op waarom die VSA nie soortgelyke maatreëls getref het om verbruikers se data te beskerm en te reguleer nie.
Amerikaners gebruik aanlyn dienste op dieselfde manier as ons Europese eweknieë, en teen algemeen soortgelyke tariewe. En die Amerikaanse verbruikers se privaatheid is benadeel deur die steeds groter aantal data-oortredings wat finansiële instellings, kleinhandelaars en regeringsteikens beïnvloed. Die federale regering se eie Kantoor van Personeelbestuur het miljoene rekords verloor, insluitend sosiale sekerheid nommers, name, adresse en ander sensitiewe besonderhede, in hacks. My navorsing demonstreer dat hackers en data diewe maak groot winste deur die verkoop en misbruik van persoonlike identifiseerbare inligting.
Dit is moontlik dat jare van voortdurende oortredings 'n gevoel van "breek moegheid. "Miskien Amerikaners nie meer reageer op die verlies aan inligting nie, want dit lyk asof daar niks is wat ons kan doen om die probleem te stop nie.
Daar kan ook generasieverskille wees in die waargenome waarde van persoonlike privaatheid in aanlynruimtes. Duisendjariges, wat net 'n wêreld met die internet en sosiale media ken, lyk meer bereid om persoonlike besonderhede deur middel van aanlyn-platforms bekend te stel in vergelyking met ouer groepe. Maar verskeie studies dui daarop dat jonger geslagte dalk bereid is om dit net te doen omdat hulle nie so bewus is van die dreigemente wat hulle in die gesig staar nie van aanlyn data-insameling en wanbestuur as ouer geslagte.
Terselfdertyd toon studies dat verbruikers bereid sal wees om in bepaalde omstandighede persoonlike identifiseerbare inligting te verskaf, veral as hulle kan tot voordeel trek. Hulle sal waarskynlik nie ten volle verstaan ​​hoe en hoekom inligtingversameling 'n bedreiging vir hul algehele privaatheid inhou nie.
Moet u 'n winswinsonderneming vertrou om u data reg te stel? AP Foto / Marcio Jose Sanchez, Lêer
Maatskappye wil nie hierdie regulasies hê nie
Sosiale media webwerwe 'en internet verskaffers se weerstand teen eksterne regulering is ook 'n moontlike rede waarom die VSA nie opgetree het nie.
Facebook se praktyke oor die afgelope paar jaar is 'n perfekte voorbeeld van waarom en hoe wetlike regulering noodsaaklik is, maar swaar weerstaan ​​deur korporasies. Na verhore en ondersoeke na die rol van Facebook in die verspreiding van Russiese politieke disinformation, sowel as in die Cambridge Analytica-skandaal, het Facebook 'n nuwe stel politieke deursigtigheidsreëls om individue te help verstaan ​​wie vir inhoud betaal het en waarom dit gewys word.
Intussen het Facebook se uitvoerende bestuur buitengewone stappe gedoen teiken openbare kritici wat oproep vir groter toesig, wat verwarring saai oor waarom Facebook reguleer moet word. En vorige pogings om die platform te reguleer, blyk te wees geïgnoreer deur Facebook vir jare.
As die verskaffers nie die privaatheid van privaatheid op hul eie sal beskerm nie, glo ek dat die regering groter regulatoriese riglyne moet implementeer.
As die VSA voortgaan op sy huidige pad, is dit 'n aansienlike risiko, nie net vir persoonlike inligtingsveiligheid nie, maar vir die legitimiteit van regeringsagentskappe met die taak om misdade te ondersoek. Baie tegnologiese navorsers, insluitend myself, sien dit alreeds in die wetstoepassingsondersoeke van cybermisdaad. Die transnasionale aard van hierdie misdrywe, tesame met 'n gebrek aan verslagdoening aan die polisie, het die vermoë van plaaslike, staats- en federale agentskappe verminder om te reageer.
Korporatiewe entiteite vul die regulatoriese gapings in die kuberruim, of dit in die reaksie is op rekenaar hackers of die verwydering van kinderpornografie. As die VSA steeds Internet-diensverskaffers toelaat om hulself te reguleer met minimale eksterne beheermaatreëls oor data-privaatheid, is dit nie duidelik hoe om ooit hierdie verlore grond te herwin nie.
Thomas Holt, Professor van Strafregverdigheid, Michigan State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Privaatheid en sekuriteit > Moet ons bekommerd wees oor die privatisering van genetiese data
Wat kan die netto neutraalheid se einde vir jou beteken?
Het Tradisionele Chinese Geneeskunde 'n plek in die gesondheidstelsel?
Sielkunde en die Allure of Conspiracy Theories