Triumph Street Twin – Bekostigbare Bonneville | Maroela Media
Triumph Street Twin (Foto: Brian Cheyne)
Die hele uitgangspunt van die Triumph Street Twin was juis dit, 'n pyp met 'n enjin aan. Nogal 'n stewige enjin daarby. Die hele ontwerp van die Street Twin is gemik om minimum bakpanele te hê. Selfs die toereteller het in die slag gebly en voor jou is net 'n spoedmeter. Die fiets herinner baie aan fietse uit die laat 70's.
Wat my dadelik opgeval het, was die grootte, of eerder die gebrek daaraan. Die Street Twin is laag. Dit het baie gehelp om my vrou te oortuig om ook 'n ent te gaan ry. Haar reaksie was duidelik positief. Sy het die woord 'onintimiderend' gebruik. Sy is nie baie lank nie, maar die Triumph het mooi gepas.
Vir my het die fiets net so beïndruk. Daar is oorgenoeg krag, maar tog voel jy onmiddellik tuis. Amper kalm. Toegerus met traksiebeheer en ABS, stel die Triumph jou gerus dat hy sal help as jy jouself in 'n verknorsing in ry. Die Triumph is waterverkoel, maar die verkoelingsvinne op die enjin is nie net kosmeties nie. Dit komplimenteer die waterverkoeling. Met die eerste oogopslag kyk jy amper die verkoeler mis. Dit, saam met die dof-swart enjin wys dit duidelik sy Bonneville geslagslyn.
Die kragbron is 'n 900cc twee-suier eenheid en pryk met die HT benaming. Dit staan vir High Torque wat beteken die enjin se karakter is gefokus op wringkrag. Gekoppel aan twee Vance & Hines-pype, brul hy onmiskenbaar soos 'n Triumph moet. Iets waaraan ek nog moet gewoond raak is die elektroniese versneller. Dit werk fantasties, maar ek mis die meganiese gevoel van 'n kabel wat êrens 'n vergasser ooptrek.
Ek kon ook nie verby my arms sien met die twee klein kantspieëls nie, en ek dink hier is waar die Street Twin eienaar homself sal kan uitleef. Die Street Twin verskaf die perfekte platform om hom uniek joune te maak, en Triumph het 'n reeks bybehore om jou daarmee te help. Toe ek van hom gaan foto's neem het, het ek na ontbyt sommer net aanhou ry. Regs gedraai in 'n rigting wat ek nog nooit was nie. En dit bring my weer terug na my punt: dít is, vir my, die essensie van motorfietsry. Die bestemming maak nie saak nie. Net jy en jou 'pyp'. Die aksie van beweeg, beweeg jou siel, en die Street Twin het dit aan my siel gedoen.