Hoe om nie angs te laat staan ​​nie, hou jou op om te reis - Reisverhale - 2020
Toe ek jonger was, was ek baie sosiaal ongemaklik. Ek het angs gehad toe ek met vreemdelinge gepraat het. Reis het my gedwing om daaroor te kom en word 'n "geleerde buitestaander" genoem. Dit is sink of swem op die pad en aangesien ek so graag wou reis en op die pad was, het ek besluit om te swem. Ek moes leer hoe om met mense te praat as ek nie alleen wou wees nie.
Vir baie is dit 'n moeiliker uitdaging. Baie mense is bang om te reis en ly aan reisangs. My vriend Lauren of Never Ending Footsteps het sulke slegte paniekaanvalle gely toe sy jonger was toe sy amper die huis verlaat het, 'n eetversteuring ontwikkel het en nooit openbare vervoer geneem het nie.
Lauren skryf vandag in diepte oor haar paniekaanvalle en reis angs, hoe reis het haar gehelp om dit te hanteer, en wat ander kan doen om oor hul vrese te kom en die wêreld te reis.
Ek was 16 toe ek my eerste paniekaanval gehad het. Ek het gedink ek gaan doodgaan. Ek het binne enkele sekondes nat geword, ek het penne en naalde oral gehad, my bors was styf, en my linkerarm was tintelend op 'n manier wat my oortuig het dat ek 'n hartaanval gehad het.
Hierdie paniekaanvalle sou my lewe in beslag neem - ek het soveel as tien per dag gehad. Ek het 'n eetversteuring ontwikkel en kon my huis nie maande lank verlaat nie.
Ek is nie alleen nie - 18% van die bevolking in die Verenigde State ly aan 'n angsversteuring, met ongeveer 'n kwart van hierdie gevalle geklassifiseer as ernstig. Minder as 40% van die angs lyers ontvang behandeling vir hul siekte.
Ek het ook nie behandeling gekry nie. In plaas daarvan het ek besluit om te reis, met die hoop dat dit my die selfversekerde, selfversekerde persoon sou maak wat ek verlang het om te wees en hoop dat 'n paniekaanval op 'n strand in Thailand beter moet wees as om een ​​by die huis te hê.
My familie en vriende het nie saamgestem nie en het my vertel dat reis 'n groot fout sou wees. Hulle het nie gedink ek was sterk genoeg om onbekende situasies te hanteer nie en was daarvan oortuig dat ek binne 'n week tuis sou wees. Op 'n manier het hul geloof dat dit te bang was om te reis en hul gebrek aan geloof in my, my aangespoor. Ek wou bewys dat ek nie so swak was nie en soos hulle gedink het ek was.
Teen die tyd dat ek weg was, het my reis angs verbeter, maar ek het steeds 'n paar keer per dag aan paniekaanvalle ly. In die vier jaar wat ek al op die pad was, kan ek egter die aantal aanvalle wat ek op twee hande gehad het, tel. Ten spyte van wat almal vir my gesê het, reis kan Eintlik help jou om jou angs te oorkom.
Maar hoe werk jy eintlik die moed om te vertrek? Hoe gaan dit met angs op die pad? En hoe help reis werklik om angs te verminder? Hoe om op te hou om bang te wees om te reis?
Stap # 1: Omgaan met angs voordat jy reis
Hier is hoe om jou gedagtes te kalmeer, oor jou angs te kom en jou op die pad te kry:
Herinner jouself hoekom jy wil reis - Wanneer jy dink om jou reis te kanselleer, beeld jouself op die plek wat jy die meeste wil besoek en vertel jouself dat jy daar moet kom en kyk hoe dit is.
Stel jou voor in daardie plek, leef die lewe waarvan jy gedroom het, sonder enige angs in sig. Hierdie positiewe affirmasies sal jou kalmeer, en om dit herhaaldelik te doen, help jou om die idee te begryp dat jy die wêreld suksesvol kan reis.
Verbeel jou lewe 'n jaar van nou af - Wat sal gebeur as jy besluit om jou reis te kanselleer? Dit is waarskynlik dat 'n jaar van nou af, jy sal jouself vind om te dink, Damn, ek het die kans gehad om te reis en ek het dit nie geneem nie. Dit was die vrees om met spyt te leef wat my gedwing het om 'n kans te neem en te verlaat.
Vind 'n gemeenskap - Daar is 'n dosyn forums daar buite vir angs lyers - my gunsteling is Geen meer paniek nie - waar jy kan posteer wanneer jy sukkel en hulp en ondersteuning van lede van die gemeenskap ontvang, sowel as kalmerende truuks om jouself af te praat. Integreer jouself in 'n gemeenskap soos hierdie voor jy vertrek, sodat as angs jou nie raak as jy op die pad is nie, voel jy nie dat jy op jou eie sukkel nie.
Beplan jou eerste paar dae noukeurig uit - Angs kom dikwels voort uit die gevoel dat jy nie in beheer is nie, so 'n manier om dit te ontken, is om elke detail van jou eerste dag of twee op die pad te beplan. Enkele voorstelle:
Kyk vir 'n kaart en foto's van die aankomsterminal van die lughawe en beplan jou roete deur die gebou.
Google wat om te doen as jou bagasie verdwaal en 'n stel instruksies vir hierdie gebeurlikheid neerlê.
Beplan om 'n taxi vanaf die lughawe na u hotel te neem, sodat u nie op u eerste dag met onbekende vervoer hoef te gaan nie.
Skryf 'n lys neer van dinge wat jy wil doen tydens jou tyd daar.
Deur te fokus op elke stap op 'n slag, kan jy voel dat jy in beheer is, en jy sal nie die onverwagte soveel vrees nie.
Onthou jy kan altyd huis toe gaan - As jy dit vir 'n paar weke probeer en besef dat reis nie vir jou of dit is nie die regte tyd nie, kan jy altyd huis toe gaan. Dit beteken nie dat jy 'n mislukking is nie; dit beteken dat jy iets probeer het en jy het nie daarvan gehou nie.
Stap # 2: Omgaan met angs wanneer jy reis
As jy soos ek is, sal jou grootste bekommernis verby wees oor hoe jy kan omgaan as jy in die buiteland 'n paniekaanval het. Wat gebeur as dit in 'n slaapsaal gebeur het of - nog erger - wanneer jy op 'n vlug is en nie kan ontsnap nie? Jy sal hierdie vrese moet hanteer - bo-op diegene wat ongerustige reisigers in die gesig staar: raak verlore, word siek, maak nie vriende nie en geniet dit nie.
Ek ervaar soms paniekaanvalle op die pad, maar daar is baie maniere om reisangs te verminder:
Vorm 'n roetine - Reis kan stresvol en disoriënterend wees, en dit is dikwels die gebrek aan roetine wat jou risiko van angs verhoog. Om te voel dat jy beheer oor jou lewe het, maak 'n roetine sodat daar altyd 'n deel van jou dag is wanneer jy presies weet wat sal gebeur.
Probeer om elke oggend 'n alarm te stel en dan uit vir 'n oggendloop. Selfs al verander die ligging, die eenvoudige daad om dieselfde oggend na oggend te doen, gee jou iets om te verwag en uitsien. Net so kan jy elke dag 'n toebroodjie eet vir middagete, of eet elke aand op dieselfde tyd. Jy kan selfs een dag van 'n week as 'n "behandeldag" opsy sit, waar jy gaan masseer en na die bioskoop gaan om 'n fliek te kyk. Dit gaan alles oor om in beheer te bly, en hierdie klein konstantes help daarmee.
Ignoreer jou intuïsie - Byna elke artikel wat ek nog ooit gelees het om veilig op die pad te bly, vertel jou om na jou intuïsie te luister. Die probleem vir angs lyers is dat jou instinkte altyd sal sê dat jy iets sleg gaan gebeur. As ek aandag gegee het aan my intuïsie, sou ek selde ooit buite my huis gaan, sou nooit op my reis gegaan het nie en sou ek nooit 'n uitnodiging van nuwe vriende op die pad aanvaar het nie.
Stel geld opsy vir die slegte dae - Almal hou daarvan om geld op die pad te spaar, maar om jouself te dwing om altyd te gaan vir die goedkoopste opsies, kan jou geestesgesondheid nadelig beïnvloed. Die nag in die nag in dorm kamers, lang busreise om 'n paar dollar hier en daar te bespaar. Dit kan alles tot een groot paniekaanval bydra. Ek beveel aan om 'n paar honderd dollar opsy te hou vir hierdie situasies.
In Laos het ek die onaangenaamste 48 uur van my lewe ervaar: dit was om 'n kakkerlak te eet, bly in die smerigste huisvesting wat ek gesien het, 'n vrou wat malaria was, langs 'n vrou en haar bedroefde man vir 'n paar uur gesit, In die volgende gastehuis gesluit, ek het nog 'n kakkerlak oor my gesig gehardloop terwyl ek geslaap het en seksueel aangerand word deur 'n backpacker.
Ek was op die punt om van die huis te vlieg, maar ek het besluit om 'n week se reiskoste op 'n nag van herstel te blaas. Ek het myself in die hoogste gegradeerde hotel in die stad bespreek, ek het 'n dag binne in die slaap geraak en flieks gekyk, my behandel vir 'n duur ete, en ek het 'n manicure en pedicure gehad. Om tyd vir myself te neem, het my angs verminder en my vertroue herwin sodat ek weer kon reis.
Dit is onwaarskynlik dat jy ooit so ongelukkig soos ek op die pad sal wees, maar as jy ooit stresvol en traumatiserend ervaar, boek jou in 'n fyn hotelkamer, spreek jouself op kamerdiens en geniet 'n lang, warm bad om te ontspan. Neem tyd uit jou skedule om jouself goed te laat voel.
Die truuk is om jouself nie te lank toelaat om dit te doen nie. Sodra ek die gewoonte het om binne te bly, kan dit moeilik wees om myself terug uit my gat te trek en weer te begin verken. In gevalle van uitbranding, uitputting of botsing van angs, beveel ek aan om drie dae binne te spandeer om te herstel en dan op die vierde dag iets intimiderend te maak. (nota: Jou kilometers kan wissel, kies die tyd wat vir jou werk.)
Onthou ongeluk kan dikwels baie geluk wees - Elke keer as ek met ongeluk te doen gehad het, het ek meegesink en selfs oorweeg om terug te keer. Wat my gehelp het om my op die pad te hou, was die manier waarop ek hierdie onaangename ervarings aanskou het.
Angs lei tot irrasionele gedagtes en sal vir ewig jou bekommerd maak oor die ergste scenario. Soms is dit scenario sal eintlik gebeur - en jy sal dit oorleef. Jy sal besef jy is baie sterker as wat jy gedink het jy was, dat die dinge waarvoor jy die meeste bekommerd was, nooit eintlik so erg is as wat jy verwag het nie en dat jy goed toegerus is om dinge verkeerd te hanteer.
Los jou geriefsone - Herhaalde blootstelling aan jou vrese is meer suksesvol om angs as vermyding te behandel, en die beste manier om angs te verower, is om een ​​ding te doen op 'n dag wat jou skrik. Reis is goed vir hierdie!
Of dit die openbare vervoer in 'n onbekende stad uitvind of 'n uitnodiging aanvaar om saam met 'n plaaslike uit te hang, probeer om uit jou geriefsone te kom en elke dag iets nuuts te doen.
Maar wat as alles is nuut en skrikwekkend? Google dit! Ek was nog nooit op 'n bus voor ek na die buiteland gegaan het nie, so ek het 'n halfuur deurgebring om te ondersoek hoe hulle gewerk het en wat jy veronderstel was om te sê toe jy aan boord gekom het. Dit het gehelp om my angs te verminder en my meer bekwaam te laat voel.
Kalmerende oefeninge en eenvoudige truuks is ook goed om jou te help om die vertroue te kry om buite jou geriefsone te stap. Probeer asemhaal vir vyf sekondes en uit vir sewe sekondes. Of plaas 'n elastiese band om jou pols en snap dit teen jou vel om jou afgelei te hou. As ek veral deur 'n nuwe ervaring geïntimideer word, help die kombinasie van hierdie twee dinge my om die stap in die onbekende te neem.
Vermy jou snellers - Alkohol maak my angs steeds erger, so ek vermy dit as ek reis. Voordat jy vertrek, kom op met 'n lys van alles wat jou angs veroorsaak en probeer om jou blootstelling daaraan op die pad te verminder. Nie baie mense beskou teetotaling as hulle reis nie, maar as dit jou verhoed om 'n paniekaanval te hê, is dit die moeite werd.
Moenie jou ervarings vergelyk nie - Dit is maklik om jouself op te slaan as jy na jou vriende se reiservaring kyk of 'n reisblog vol lees met mooi foto's en gloeiende reisverslae. Dit kan gevoelens van onvoldoende verhoog en jou laat voel asof jy die enigste persoon is wat ly. As alles wat jy ooit sien, mense het die ongelooflike tyd van hul lewe, kan dit jou laat voel dat jy iets verkeerd doen of nie die geleentheid kry wat jy gegee het nie. Moenie hierdie gevoelens laat lei tot meer angs nie.
Onthou jouself dat almal krom, so jy sal dikwels nie die slegte kant van hul reise sien nie. Moenie jouself vergelyk met iemand anders nie, want jy weet nooit wie met angs agter die skerms sukkel nie.
Stap # 3: Om my reisangstryd in 'n positiewe rigting te maak
Om my angs op my reisblog te skryf, was die beste ding wat ek ooit gedoen het. Tot op daardie stadium het ek dit van my skryfwerk weggesteek omdat geen ander bloggers geestesgesondheidskwessies in die openbaar bespreek het nie. Ek was bang dat mense my sou oordeel as ek skryf oor die paniekaanvalle wat ek oor die wêreld gehad het - amper asof dit 'n teken was dat ek 'n slegte reisiger was of dat ek nie die meeste van my geleenthede kon benut nie.
In plaas daarvan het die teenoorgestelde gebeur. Mense wat verband hou met my artikel en met my gedeel het, het hul persoonlike verhale om met angs te reis. Ek het honderde e-posse ontvang van diegene wat 'n angsversteuring het, maar het besluit om die wêreld in elk geval te reis (en geslaag!), En ek het honderde meer ontvang van mense wat droom om te reis, maar is te senuweeagtig om die duik te neem.
My storie van hoe my reis misadventures het my gehelp om angs te oorkom, het selfs die aandag van 'n groot uitgewer gevang. My boek, Hoe om nie die wêreld te reis nie, gaan oor om uit jou geriefsone te kom, maak nie saak hoeveel paniekaanvalle die lewe op jou gooi nie. Dit gaan oor die hantering van ongunstige situasies, leer om jouself uit jou geriefsone te stoot en verlief te raak op die lewe op die pad.
Vyf jaar gelede het ek huis toe gegaan en voorlopig 'n reisplan vir my droomreis oor die wêreld beplan. Ek het nooit regtig gedink ek sal die moed kan verlaat om weg te gaan nie.
Ek was so bang om te reis.
Vandag is ek in 'n woonstel in Madrid, vier jaar in my reise, met 60 seëls in my paspoort. Ek het die afgelope 12 maande altesaam twee angsaanvalle gehad.
Reis was die een ding wat my gehelp het om my angs te verower, meer as enigiets anders. Soms is dit my skrikwekkend, maar dit uitdagings my ook deur my te dwing om my geriefsone te verlaat en my te troos deur my die vryheid te gee om te doen wat ek wil wanneer ek wil. Die kombinasie van al drie het wonders gedoen vir my geestesgesondheid.
Ek het die punt bereik waar ek sukkel om selfs te dink aan iets wat my uit my gemaksone sou uitneem, en ek het bewys dat dit moontlik is om die wêreld met 'n afwykende angsversteuring te reis.
Lauren Juliff bestuur die webwerf Never Ending Footsteps en is die outeur van die onlangse boek Hoe om nie die wêreld te reis nie: Adventures of a Disaster Prone Backpacker. Ek het dit vroeër vandeesweek afgehandel en sal dit beslis aanbeveel as goeie somer lees. Maar ek is waarskynlik bevooroordeeld aangesien Lauren my vriend is, so ek sal byvoeg dat ek die boek aan 'n meisie op my Marokko toer gegee het en sy het dit nie neergesit nie. Sy is mal daaroor en nou praat sy oor 'n solo-reis van haar eie! Ek dink dit is 'n groot stem van vertroue!