DIE TEMPELBELASTING (1)
BELASTING O BELASTING!
Matt. 17:24-26 – "By hulle aankoms in Kapernaum het die amptenare wat die tempelbelasting invorder, na Petrus toe gegaan en gesê: 'Wat van julle leermeester? Betaal hy dan nie tempelbelasting nie?' 'Ja, natuurlik,' antwoord hy. Toe hy in die huis kom, was Jesus hom voor met die vraag: 'Simon, hoe dink jy: Van wie vorder die konings van die wêreld tol of belastings in? Van hulle seuns of van ander mense?' Toe Petrus antwoord: 'Van ander mense,' sê Jesus vir hom: 'Dan is die seuns mos vrygestel."
Nadat Jesus vir die tweede keer aangekondig het dat Hy in Jerusalem oorgelewer gaan word om dood gemaak te word, bevind Hy en Sy dissipels hulle waarskynlik weer in die huis van Petrus in Kapernaum. "Met hulle aankoms in Kapernaum kom amptenare wat die tempelbelasting invorder," by Petrus en vra of Jesus ook van plan is om tempelbelasting te betaal.
Hierdie verhaal van die tempelbelasting kom net by Matteus voor. Die belasting van twee dragmas, gelykstaande aan twee dae se salaris van 'n Joodse man, is die jaarlikse tempelbelasting volgens die voorskrif van Eksodus 30:11-16. Elke manlike Jood tussen 20 en 50 jaar was verplig om dit te betaal. Die insameling het in die maand Adar (Maart) geskied. Dit is die laaste maand van die Joodse jaar en 'n maand voor die Paasfees in Jerusalem waarheen Jesus op pad is om daar te gaan sterf. Die tempelbelasting is as versoeningsoffer beskou en bedoel vir die onderhouding van die tempel.
Petrus erken op navraag dat Jesus wel belasting betaal. Hy sou Jesus ook seker te gelegener tyd daaraan herinner het. Wanneer Petrus die huis binnegaan, toon Jesus sy Godheid. Met Sy kennis van verborge dinge "was Jesus Petrus voor met sy vraag" en Hy lei Petrus tot nadenke oor die saak, of Jesus wel belasting moet betaal of nie. Dit is tog seker nie te moeilik om te weet dat konings van die wêreld nie hulle seuns belasting laat betaal nie, terwyl die ander mense wel daartoe verplig is. Des te meer geld dit dan vir die Koning van die hemel en aarde se Seun, naamlik Jesus. As Seun van God is Hy dus vrygeskeld van tempelbelasting en buitendien, Jesus is eintlik "groter as die tempel" (Matt. 12:6). Maar Jesus het wel dit betaal.
Waarom het Matteus hierdie verhaal oor die tempelbelasting juis hier bygevoeg? Ons moet onthou dat die Matteus Evangelie in die tagtigerjare van die eerste eeu na Christus vir oorwegend Joods-Christelike gemeente, waarskynlik in Antiogië in die destydse Sirië, geskryf is. Teen 70 nC is die tempel deur die Romeinse Ryk totaal verwoes, maar die Romeine eis steeds hierdie belasting van die Jode – en dit vir die tempel van Jupiter in Rome! En die Jode haat dit!
In die kerk van die Here gaan dit nie om aansprake, regte en 'n sekere posisie voor of teenoor ander nie. Die koninkryk van God is nie gekant teen aardse ryke nie. Daarom moet ons gelowiges Jesus se voorbeeld volg en ons ook aan aardse gesag onderwerp, al is dit teen ons sin. Christenskap en goeie landsburgerskap gaan hand aan hand. Dit beteken natuurlik nie dat ons politieke leiers blindelings moet volg nie. Solank dit nie van ons verwag word om ons geloof in Jesus Christus, die Seun van God, te verloën nie, want ons is in die eerste plek 'n Christen, voordat ons 'n burger van een of ander land is!
"Daar is klein verskille tussen mense, maar daardie klein verskille maak 'n groot verskil. Die klein verskil is gesindheid. Die groot verskil is of dit positief of negatief is" (Clement Stone).
Gebed: Here Jesus, dankie dat U aarde toe gekom het en aan ons die voorbeeld kom stel het om te dien en nie gedien te word nie. Help my asseblief om in U voetspore te volg. Here, ek is jammer dat ek dikwels nie gehoor gee om myself aan gesag te onderwerp, veral as dit mense is wat U nie erken nie, mense wat hulle gesag misbruik en eerder daarop uit is om hulleself te verryk. Ek bid dat hulle ook die volledige prentjie sal sien, die prentjie van 'n opgestane en lewende Jesus wat ons kom leer het om te dien. Amen.