Dit is 'n boek wat 'n mens... jaloers maak. En woedend. En jou oë vir die toekoms oopmaak. Dit is 'n boek wat jou anders na enige vorm van swaarkry laat kyk. Veral is dit 'n boek wat jou laat stamel oor God.
In hierdie roerende verhaal herleef Yolande die paartjie se ontvoering en gewelddadige skeiding van hulle kinders en die lewe soos hulle dit geken het. In 558 DAE deel Yolande alles wat sy tydens hierdie afskuwelike tydperk ervaar het; van die oomblik wat hulle ontvoer is, haar vrylating en uiteindelik die mislukte reddingspoging om Pierre te bevry.
Vandag, dae voordat 558 DAE in Bloemfontein bekendgestel word (22 Februarie), bid ek dat die Here hierdie boek tot seën sal maak. Dat Hy die goeie werk wat Hy begin het, nie onvoltooid sal laat nie.
Twee kleinkinders op universiteit... liewe aarde. Skielik het ons nog nie genoeg gepraat nie. Ek voel soos die ou tantetjie wat 46 jaar lank saam met 'n ander ou tantetjie in dieselfde tronksel was en toe vrygelaat is. Terwyl hulle so saam in hulle nuwe lewe uitstap, vat Tantetjie aan haar selmaat se arm en sê: "'Ek sal jou bel, hoor? Daar's nog iets wat ek vir jou wil sê."
Toe die reënblom vanoggend so daar staan en straal, was daar iets van jou in haar skoonheid. Die geur van die reënblom was jou geur. Haar prag was jou skoonheid.
Reënblomme jok nie oor storms vorentoe nie: natuurlik mag daar ook storms en vloede vorentoe wees. Maar God het die lewe aan haar gegee en Hy hou sy hand in goeie en slegte tye oor haar.
“Ek weet wat Ek vir julle (almal wat Syne is) beplan, sê die Here: voorspoed en nie teenspoed nie; Ek wil vir julle 'n toekoms gee, 'n verwagting.” [Jer 29:11]
Vanjaar was ek in die groot supermark waar alles wat geld nie kan koop nie, te vinde was; die supermark van genade. Ek was op 'n shopping spree gewees.
Ons het in ons oornaghuisie by ons kinders ingetrek, bedags onder die groot hemel, snags veilig agter tralies en 'n hoë hek. En veilig in diep geborgenheid en baie liefde.
Ek het ‘n ou man op die rand van Pretoria ontmoet: sy inkomste is rommel en herwinning. Hy het geld bymekaargemaak vir sy seun se Matriek in Lesotho. Hierdie ou man woon in ‘n skuiling in die bos; die geld wat hy verdien, plaas hy oor in sy vrou se bankrekening.
Ons het Dreampie sien vertrek, die verlies van ‘n dierbare, koppige, vryegees-hingsie beleef. En ons was dankbaar oor sy nuwe tuiste.
Ons het ‘n Matriekafskeid beleef. En die middernagolie van Derdejaar Medies. Die groot vreugde van kleinseun Johannes se Laerskool Stellenbosch Revue op Stellenbosch. Die oproep : Ouma, ons skool se koor het gewen! R50 000 vir die skool gewen, met ‘n groot uitstappie vir die koor as beloning! Ons het ons kleindogter Maja met miniatuurspeelgoedjies sien speel: gesien hoe sy haarself kan besig hou. En besef wat 'n rots van 'n pa werd is wanneer 'n mamma werk.