Vir Toeka-Tokkel: Stad | Tannie Frannie
Vir Toeka-Tokkel: Stad
07 Donderdag Jul 2016
≈ 16 Kommentaar
Toe Laatlam die selfoonfoto's wys van ons nuwe blyplek, het ek gewonder wat hom besiel om dit te wil huur: 40 meter van die meenthuisie se vensters af stroom die Atterbury-verkeer heen en weer verby – vier bane vol motors, vragmotors, bromponies, motorfietse, bakkies, busse, taxi's en so dan en wan 'n loeiende ambulans. Sy argument dat die verkeer hom rustig stem, werk nie vir my en sy babaseuntjie nie – ons moet ons behelp met 'n selfoontoep wat kliphard seegeruis speel en so die geraas daarbuite teenwerk.
Ons luister ook CD's – Joshi verkies vrouestemme en hy hou baie van Edith Piaf, die Mossie van Parys wat so hartroerend oor daardie stad se strate sing. Nog 'n gunsteling is Koos du Plessis wat sy eie liedjies sing. Lank voordat ek hier midde-in die stadsgeroesemoes beland het, het Sprokie vir 'n stadskind my verbeelding reeds aangegryp:
As die reën van stof en roet verby is en die rook verdwyn, sal daar in die sterrelose hemel 'n neonboog verskyn…Volg hom elke nag oor swart riviere, oor kranse van beton; as jy aanhou soek, tienduisend ure, sal jy dalk daar kom…
My pa het op 'n plaas grootgeword; my mammie op 'n kleinhoewe. Ekself het heerlik op 'n groot dorpserf baljaar en my knuppeldik geëet aan die vrugte uit my pa se boord. My kinders het op 'n voorstedelike erf met 'n eie swembad gespeel. Nou woon my kleinkinders in 'n meenthuis met 'n posseëlgrootte tuintjie…
Die gedagte dat die grond onder die stad se teerpaaie en sementsypaadjies en plaveisels versmoor, spook al baie jare by my. Dankietog vir hierdie tuintjie, waar 'n suurlemoenboom vanjaar 'n triomfantelike drag vrugte gelewer het.
Volg hom elke nag oor swart riviere, kyk nie eenmaal om. Dalk vind jy die land van blou saffiere, en dalk – 'n brokkie son.
16 thoughts on "Vir Toeka-Tokkel: Stad"
Julie 7, 2016 om 9:57 nm
Mooi geskryf, ek voel eintlik hoe krimp ons wêreld rondom ons hoe kleiner ons porsies aarde word. Ek is net so lief vir Koos du Plessis.
Julie 8, 2016 om 7:41 vm
Ek het lekker gelees – ja mens voel jammer vir die kinders, en hulle ken nie van iets anders / beter nie.
Julie 8, 2016 om 9:39 vm
Ja, vir ons wat op die platteland grootgeword het, is dit 'n vreemde leefwyse.
Julie 8, 2016 om 10:00 vm
Wag net vir Oktober en gaan stap met geiliefde kleinkind onder die pragtige Jakarandas – dit maak die stadslewe beter.
Julie 8, 2016 om 8:55 nm
Dis nogal hartseer dat die wêreld so gekrimp het!Pragtig geskryf en Koos se liedjie beskryf daardie heimwee so mooi.
Julie 9, 2016 om 8:33 vm
Baie mooi gestel, van wye ruimtes en stilte na beknopte klein plekkies met remoer. Koos Dup se Sprokie is ook een van my gusnstelinge. Dankie vir die mooi vergelyking van toe en nou en deelname aan Toeka-Tokkel.
Julie 9, 2016 om 9:19 vm
Dankie vir jou Toeka-Tokkel! Dit hou my/ons aan die gang hier op die blogs.
Julie 10, 2016 om 8:00 vm
Pragtig man, ek geniet dit steeds om jul bietjie uit te daag.
Julie 9, 2016 om 9:12 vm
Wonderlike leesstof. Groete uit my dorpserf waar daar nog 'n karee- en akkerboom staan.
Julie 10, 2016 om 6:15 nm
Sjoe… die liedjie weergalm nou in my… Alles pragtig bymekaar gebring in woorde hier, Tannie
Julie 12, 2016 om 7:39 nm
Verkeergeluide is vir my nie rustig nie. Ons het baie blaffende honde in die omgewing, maar die meeste van die tyd is dit die see an voeltjie geraas wat tot ons ore kom.
Julie 12, 2016 om 7:41 nm
Nou laat jy my wonder of ek nie dalk maar die verkeer sou verkies bo die blaffende honde nie!
Julie 12, 2016 om 7:47 nm
Ons kannie kla nie – ongelukkig hou ons eie honde daarvan om 'saam te stem'!
Julie 14, 2016 om 9:15 vm
Ai Frannie, gee my dan maar eerder die buurt se honde wat af en toe blaf…. en ons buurman se tuinhulp wat elke Donderdag so lawaai, as Atterbury se verkeer. Geniet jy en Joshi maar julle musiek. Mooi dag vir jou!!
Julie 24, 2016 om 5:18 vm
By ons nuwe huis is drie suurlemoen bome. Ons is in die hoof straat van die dorp en die verkeer hou eers op teen elfuur elke aand. Twee van die suurlemoen bome staan op die sypaaitjie en elkeen wat verbyloop slaan die bome met stokke om die suurlemoene tussen die kwaai dorings uit te kry. Dis vreemd vir ons hond en dan blaf hy, ai ek dink vir die eerste keer in my lewe gaan ek 'n paar bome afsaag net om 'n bietjie vrede te kry.