Lionel Wilson: ŉ jintelman uit graniet gekapLionel Wilson – rotsvas in die laaste vesting (Foto: stuff.co.nz) Toe die oud-Springbokheelagter Johnny Buchler ŉ paar weke gelede oorlede is, was daar bitter min huldeblyke van die rugbybase se kant af. Ek hoop darem hulle sal dié keer ŉ bietjie meer erkenning gee aan nog ŉ Bok-legende, die oud-heelagter Lionel Wilson, wat in Nieu-Seeland oorlede is. As hulle nie te veel van Wilson weet nie, kan hulle gerus die huldeblyk op die Nieu-Seelandse webwerf, stuff.co.nz , gaan lees. Ek was ŉ tjokkertjie toe Wilson vir die Bokke en Westelike Provinsie gespeel het. In Pretoria was die WP-spelers, soos Jannie Engelbrecht, Wang Wyness en Mike Lawless, nie gewild nie. Ja, vir Wilson en John Gainsford het ons baie tyd gehad, want hulle was “uit ŉ ander granietblok” gekap. Wilson, wat 27 toetse vir die Bokke tussen 1960 en 1965 gespeel het (die meeste deur ŉ Bokheelagter tot in 1996) was een van daardie spelers met wie jy nooit fout kon vind nie. Hy het net een toets, in 1960-’61 teen Skotland, weens ‘n besering misgeloop toe Dave Stewart heelagter gespeel het. As die bal hoog op Wilson geskop is, het hy dit gevang en uitgeskop. Nie ver nie, maar uit. Wanneer ŉ teenstander op hom afgepyl het, het hy hom platgetrek. Ek wonder of hy in sy hele loopbaan nege duikslae gemis het, soos Raymond Rhule in een Saterdag teen die All Blacks in Albany. Die Bokke het in 1965 ŉ nagmerrietoer in Nieu-Seeland beleef en kon net een toets wen. Tog is Wilson as een van Nieu-Seeland se ses spelers van die jaar aangewys. Hy was plat op die aarde, ŉ jintelman en het altyd tyd gehad om sy handtekening uit te deel of ŉ geselsie met ŉ jong ondersteuner aan te knoop. Dít was maar moeilik, want ek het hom in 1963 ná die eerste toets teen die Wallabies as “oom” aangespreek, waarop by skamerig geglimlag en twee keer sy handtekening in my handtekeningboekie geteken het.