Bit By Bit - Skep massasamewerking - 5.3.3 peer-to-Patent
Peer-to-Patent is 'n oop oproep wat patente-eksaminatore help om voorheen kuns te vind; Dit wys dat oop oproepe gebruik kan word vir probleme wat nie kwantifisering vatbaar is nie.
Patent eksaminatore het 'n harde werk. Hulle kry streng, prokureur beskrywings van nuwe uitvindings, en dan moet besluit of die genoemde uitvinding "roman" is. Dit is die eksaminator wat moet besluit of daar 'n bekende kuns is - 'n voorheen beskrewe weergawe van hierdie uitvinding - wat die Voorgestelde patent ongeldig. Om te verstaan ​​hoe hierdie proses werk, kom ons kyk na 'n patent eksaminator genaamd Albert, ter ere van Albert Einstein wat sy begin in die Switserse Patentkantoor begin het. Albert kan 'n aansoek ontvang soos die Amerikaanse Patent 20070118658 geliasseer deur Hewlett Packard vir 'n "User-selectable management alert format" en beskryf breedvoerig in Beth Noveck se boek Wiki Government (2009) . Hier is die eerste eis van die aansoek:
Moet Albert 20-jarige monopolieregte op hierdie patent verleen, of is daar reeds bekende kuns? Die spel in baie patentbesluite is hoog, maar Albert sal ongelukkig moet besluit sonder veel van die inligting wat hy nodig mag hê. As gevolg van die groot agterstand van patente werk Albert onder intense tydsdruk en moet sy besluit gebaseer word op slegs 20 ure se werk. Verder, as gevolg van die noodsaaklikheid om die voorgestelde uitvinding geheim te hou, mag Albert nie met eksterne kundiges (Noveck 2006) .
Hierdie situasie het regsprofessor Beth Noveck as heeltemal gebreek. In Julie 2005, wat gedeeltelik deur Wikipedia geïnspireer is, het sy 'n blogpos met die titel "Peer-to-Patent: A Modest Proposal" geskep. Dit het 'n oop peer-review-stelsel vir patente vereis. Na samewerking met die Amerikaanse Patent en Handelsmerk Kantoor en toonaangewende tegnologie maatskappye soos IBM, is Peer-to-Patent in Junie 2007 van stapel gestuur. 'N Byna 200-jarige regeringskantoor en 'n groep prokureurs lyk soos 'n onwaarskynlike plek om te soek innovasie, maar Peer-to-Patent doen 'n pragtige taak om almal se belangstelling te balanseer.
Figuur 5.9: Peer-to-Patent werkstroom. Gemaak van Bestor and Hamp (2010) .
Hier is hoe dit werk (figuur 5.9). Nadat 'n uitvinder ingestem het om haar aansoek te doen deur gemeenskapsoorsig (meer oor hoekom sy dit in 'n oomblik kan doen), word die aansoek op 'n webwerf gepos. Vervolgens word die aansoek deur gemeenskapsbeoordelaars bespreek (weer, meer oor hoekom hulle dalk in 'n oomblik kan deelneem), en voorbeelde van moontlike stand van die kuns is geleë, geannoteer en opgelaai op 'n webwerf. Hierdie proses van bespreking, navorsing en oplaai duur voort, tot uiteindelik die gemeenskap van beoordelaarsstemme om die top 10 stukke vermoedelik bekende kuns te kies wat dan na die patentbeoordelaar gestuur word vir hersiening. Die patentondersoeker voer haar eie navorsing uit en in kombinasie met die insette van Peer-to-Patent maak dit 'n oordeel.
Kom ons keer terug na US Patent 20070118658 vir 'n "User-selectable management alert format." Hierdie patent is in Junie 2007 na Peer-to-Patent opgelaai, waar dit deur Steve Pearson, 'n senior sagteware-ingenieur vir IBM, gelees is. Pearson was bekend met hierdie navorsingsgebied en het 'n stukkie bekende kuns geïdentifiseer: 'n handleiding van Intel, getiteld "Active Management Technology: Quick Reference Guide" wat twee jaar vroeër gepubliseer is. Gewapen met hierdie dokument, sowel as ander bekende kuns en die bespreking van die Peer-to-Patent-gemeenskap, het 'n patentondersoek 'n deeglike oorsig van die saak begin, en uiteindelik het die patentaansoek uitgegooi, deels weens die Intel-handleiding wat is geleë deur Pearson (Noveck 2009) . Van die 66 gevalle wat Peer-to-Patent voltooi het, is bykans 30% hoofsaaklik verwerp op grond van vorige kuns wat deur Peer-to-Patent (Bestor and Hamp 2010) .
Wat die ontwerp van Peer-to-Patent veral elegant maak, is die manier waarop dit mense met baie botsende belange kry om almal saam te dans. Uitvinders het 'n aansporing om deel te neem omdat die patentkantoor die Peer-to-Patent aansoeke vinniger hersien as patente wat deur die tradisionele, geheime hersieningsproses gaan. Hersieners het 'n aansporing om deel te neem om slegte patente te voorkom, en baie lyk asof die proses genotvol is. Uiteindelik het die patentkantoor en patentondersoekers 'n aansporing om deel te neem omdat hierdie benadering slegs hul resultate kan verbeter. Dit wil sê, as die gemeenskapsoorsigingsproses 10 onbehulpsame stukke van die bekende kuns bevind, kan hierdie onbehulbare stukke geïgnoreer word deur die patentbeampte. Met ander woorde, Peer-to-Patent en 'n patentondersoeker wat saamwerk, moet so goed of beter wees as 'n patentondersoek wat in isolasie werk. Dus, oop oproepe vervang nie altyd kundiges nie; Soms help hulle kundiges hul werk beter.
Alhoewel Peer-to-Patent anders mag lyk as die Netflix-prys en Foldit, het dit 'n soortgelyke struktuur, omdat oplossings makliker is om te kontroleer as om te genereer. Sodra iemand die handleiding "Active Management Technology: Quick Reference Guide" vervaardig het, is dit relatief maklik - vir 'n patentondersoeker, om ten minste te verifieer of hierdie dokument voorheen bekend is. Dit is egter moeilik om daardie handleiding te vind. Peer-to-Patent toon ook dat oproepprojekte selfs moontlik is vir probleme wat nie klaarblyklik kwantifiseerbaar is nie.