Azoospermia: As u spermtelling nul is - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeAzoospermia: As u spermtelling nul is
Oorsake, diagnose en behandeling
Deur Rachel Gurevich Opgedateer 26 Julie 2019 Medies hersien deur Anita Sadaty, MD
Azoospermia is 'n toestand waar daar geen spermselle in die ejakulasie (of semen) na orgasme gevind word nie. Ongeveer 1 uit 100 van die algemene bevolking - maar tot 1 uit 10 van mans met vrugbaarheidsprobleme - is 'n ongewone, maar ernstige vorm van manlike onvrugbaarheid. Die beste behandelingsverloop hang af van die spesifieke oorsaak van die azoospermie, tesame met die vrugbaarheidspotensiaal van die vroulike maat.
U kan aanneem dat mans met azoospermie nie genetiese kinders kan hê nie, maar dit is nie noodwendig so nie. Met behulp van bygestaante voortplantingstegnologie, en soms met behulp van chirurgie, kan sommige mans met azoospermia genetiese nageslag hê.
Dit is egter nie altyd moontlik nie. In hierdie situasies is alternatiewe die gebruik van 'n spermskenker, 'n embrio-donateur, of die aanneming of 'n kindervrye lewe.
Om azoospermia te verstaan, kan dit ten minste 'n basiese begrip hê van hoe sperm geproduseer word en in die ejakulasie kom, help.
Spermaselle begin hul reis in die testikels, wat effens buite die liggaam in die skrotum gehou word. Die testikels is effens buite die liggaam omdat spermsensitief is vir hitte. Die liggaamstemperatuur van 'n man is te hoog vir spermselle om te oorleef.
Die spermselle dryf nie net rond in 'n poel vloeistowwe in die testikels nie, maar ontwikkel eerder in 'n stelsel van klein buisies, bekend as die halfvogtige buisies.
Spermaselle begin ook nie net in 'n kierieagtige vorm met 'n kop en 'n stert nie. Hulle begin as klein ronde selle. Slegs wanneer hulle blootgestel word aan voortplantingshormone soos testosteroon, FSH (follikelstimulerende hormoon) en LH (luteïniserende hormoon), word hulle volwasse en ontwikkel hulle in die spermselle waarvan u meer vertroud is. Hierdie hormone word beheer en vervaardig deur die pituïtêre klier en die testikels.
Nadat die spermselle tot 'n sekere mate van volwassenheid in die halfvogige buisies kom, beweeg hulle in die epididymis, 'n lang, opgerolde buisarea. Hulle ontwikkel 'n paar weke verder hier.
Na die epididymis beweeg die spermselle in die vas deferens. (Die vas deferens is wat sny tydens 'n vasektomie.)
Nadat die vas uitgestel is, beweeg die sperm in die blaas van die seminale spier, ook bekend as die seminale klier. Hier word die meerderheid van die vloeistof wat semen uitmaak, geproduseer. Hierdie vloeistof voed die spermselle. Die volgende stop is die prostaatklier, waar prostaatvloeistowwe by die algehele semenmengsel gevoeg word.
Die prostaatklier is die laaste stop wat spermselle op hul reis maak voordat hulle tydens ejakulasie in die uretra beweeg. Die uretra beweeg vanaf die blaas, deur die prostaatklier en uiteindelik deur die penis.
Net onder die prostaatklier sit twee ertjiegrootte kliere, bekend as die buikboomklier, oftewel Cowper's Klier. Terwyl sperms nie direk deur hierdie kliere beweeg nie, laat die kliere voor ejakulasie 'n vloeistof vry wat die suurheid van die uretra wat van vorige urinering agterbly, neutraliseer.
Wat keer dat urien tydens ejakulasie deur die uretra versprei "
Daar is twee maniere om oor azoospermia te praat: in terme van op watter tydstip in die voortplantingsiklus verkeerd loop, of die vraag of dit veroorsaak word deur 'n verstopping of nie. Daar is 'n debat oor watter klassifikasiestelsel beter is.
As daar gepraat word oor waar in die voortplantingsiklus dinge verkeerd gaan, kan azoospermia in drie kategorieë opgedeel word: pre-testikulêr, testikulêr en post-testikulêr.
Pre-testikulêre azoospermie is wanneer dit hoofsaaklik hormonale probleme is wat verband hou met die pituïtêre klier of hipotalamus. Dit word soms sekondêre testikulêre mislukking genoem. Die endokriene kliere in die brein produseer nie die regte cocktail van chemikalieë om gesonde spermontwikkeling te veroorsaak nie.
Testikulêre azoospermie is wanneer die probleem hoofsaaklik binne die testes self lê. In hierdie geval produseer die testes moontlik nie testosteroon nie, of reageer die testes nie op die hormone wat deur ander endokriene kliere vrygestel word nie. 'N Ander moontlikheid is dat iets verkeerd kan wees met die sellulêre ontwikkeling van sperm. 'N Voorbeeld van testikulêre azoospermie is in die geval van primêre testikulêre versaking.
Post-testikulêre azoospermie is wanneer die probleem hoofsaaklik 'n verstopping of ejakulasie-disfunksie is - byvoorbeeld retrograde ejakulasie (wanneer semen en sperm terugval in die blaas in plaas van om die uretra uit te gaan tydens ejakulasie) of 'n verstopping (of afwesigheid) van die vas deferens of epididymis.
Die algemeenste manier om oor azoospermia te praat, verwys na die vraag of dit veroorsaak word deur verstopping of nie. U dokter kan u dalk vertel dat u obstruktiewe azoospermie of nieobstruktiewe azoospermie het.
Obstruktiewe azoospermie is wanneer die sperm nie in die semen kan beland of ejakulasie het nie as gevolg van 'n verstopping of probleme met ejakulasie. Nie-obstruktiewe azoospermie is wanneer die oorsaak hoofsaaklik hormonaal is of 'n probleem met die spermontwikkeling het.
Azoospermia self - 'n gebrek aan sperm in die semen - het geen spesifieke simptome nie.
Paartjies wat swanger word, sal onvrugbaarheid ervaar as die manlike maat 'n nul spermtelling het. Na bewering het 'n paartjie onvrugbaarheid te doen as hulle nie swanger raak na een jaar van onbeskermde omgang nie. Onvrugbaarheid is dikwels die enigste teken dat iets verkeerd is.
Daarmee saam kan sommige oorsake van azoospermia tot merkbare tekens en simptome lei.
Tekens of simptome wat daarop dui dat u die risiko loop vir azoospermia, sluit in:
Lae ejakulasievolume of 'droë' orgasme (geen of klein semen)
Bewolkte urine na seks
Klein of onbesonne testikels
Kleiner as normale penis
Vertraagde of abnormale puberteit
Probleme met ereksies of ejakulasie
Verminderde manlike haargroei
Nie een van hierdie simptome is moontlik nie en nog steeds azoospermia.
Obstruktiewe oorsake van Azoospermia
Obstruktiewe azoospermia kan veroorsaak word deur:
'n aangebore anomalie.
infeksie of ontsteking van die voortplantingskanaal.
vorige trauma of besering (chirurgies ingesluit).
retrograde ejakulasie (selfs al is daar tegnies geen blokkering in hierdie situasie betrokke nie).
Daar is genetiese oorsake of aangebore afwykings wat tot obstruktiewe azoospermie kan lei. Sommige mans word gebore met 'n verstopping in die epididymis of die ejakulêre kanaal, terwyl ander moontlik die vas deferens aan een of albei kante van die voortplantingskanaal mis. Die oorsake van hierdie afwykings is nie altyd bekend nie.
Daar word gesê dat mans sonder 'n vas deferens aan beide kante 'n aangebore bilaterale afwesigheid van die vas deferens, of CBAVD het. Bilaterale afwesigheid van die vas deferens word geassosieer met die sistiese fibrose-geen (CFTR).
Drie uit die vier mans met bilaterale afwesigheid van die vas deferens het genetiese mutasies in CFTR geen.
Terwyl byna alle mans met sistiese fibrose die vas deferens ontbreek, het nie alle mans wat die vas deferens ontbreek nie sistiese fibrose. Vir diegene met mutasies op die sistiese fibrose-geen, maar nie die volle siekte nie, kan hulle ligte asemhalings- of spysverteringsprobleme hê. Ander sal draers van die CFTR-geen wees, wat beteken dat hulle die risiko loop om sistiese fibrose aan 'n kind oor te dra as hul vroulike maat ook die geen dra.
Vir mans wat aan beide kante die vas deferens ontbreek, mutasies aan die CFTR-geen het, maar nie volblasende sistiese fibrose het nie, word daar gesê dat hulle atipiese sistiese fibrose het.
Vanweë die risiko om hierdie potensieel lewensbedreigende genetiese afwyking deur te gee, word genetiese toetsing by beide die manlike en vroulike maat aanbeveel indien azoospermia veroorsaak word deur die afwesigheid van vas deferens. Sistiese fibrose is 'n resessiewe afwyking, wat beteken dat albei ouers 'n kind moet ervaar om die siekte te erf.
(Lees meer oor wat gebeur as beide die manlike en vroulike maat in die behandelingsafdeling van hierdie artikel hieronder is.)
Besmetting of ontsteking van die manlike voortplantingskanaal
Blokkering van die epididymis of die ejakulasiekanaal kan veroorsaak word deur infeksie of ontsteking. Infeksie van die epididymis staan ​​bekend as epididymitis.
'N Moontlike oorsaak van hierdie infeksies is 'n onbehandelde seksueel oordraagbare infeksie. Let daarop dat die verstopping steeds aanwesig kan wees, selfs nadat die infeksie behandel is. Dit is omdat littekenweefsel gevorm kan word tydens die aktiewe inflammasie stadium van infeksie. Die antibiotika sal van die infeksie ontslae raak, maar die litteken kan nie regmaak nie.
As u 'n geskiedenis van seksueel oordraagbare siektes het, vertel dit aan u dokter, selfs al dink u dat dit in die verlede was.
Nie-seksueel oordraagbare infeksies kan ook lei tot ontsteking, littekenweefsel en verstopping. Byvoorbeeld, pampoentjies by die kind kan virale orgitis veroorsaak, wat inflammasie van een of albei testikels is. Hierdie infeksie in die kinderjare kan lei tot permanente littekens, wat later in die lewe onvrugbaarheid kan veroorsaak as gevolg van azoospermia.
Vorige trauma en / of chirurgiese oorsake
Vorige trauma aan die manlike voortplantingskanaal kan skade, littekenweefsel en verstopping van die vas deferens, epididymis, of ejakulasie kanaal veroorsaak.
Soms kan chirurgie in die algemene omgewing, maar nie spesifiek aan nie, die voortplantingskanaal van die man tot onbedoelde bang of letsel lei. Byvoorbeeld, chirurgie vir die behandeling van 'n inguinale breuk kan (in seldsame gevalle) lei tot beserings aan die testes of vas deferens.
'N Vorige vasektomie - 'n vorm van permanente geboortebeperking waar die vas deferens doelbewus afgesny of geblokkeer word - is 'n moontlike oorsaak van azoospermia. Alhoewel dit die doel van vasektomie-operasies is, besluit sommige mans in die toekoms om die vasektomie om te keer.
Retrograde ejakulasie is wanneer semen (en sperma) tydens ejakulasie agteruit in die blaas beweeg, in plaas daarvan om uit die uretra te beweeg. Dit kan lei tot 'n lae semenvolume (die hoeveelheid ejakulasie) en 'n lae spermtelling tot nul, afhangend van die erns.
Tegnies is daar geen blokkering in retrograde ejakulasie nie. Tog word dit gereeld in die kategorie van 'obstruktiewe' azoospermia geplaas. In plaas daarvan funksioneer die ejakulasieproses self nie behoorlik nie. Die goeie nuus is dat dit 'n makliker probleem is om (gewoonlik) te behandel as ander oorsake van obstruktiewe azoospermia.
Nie-obstruktiewe oorsake van Azoospermia
Nie-obstruktiewe azoospermia kan veroorsaak word deur:
'n genetiese of chromosomale anomalie.
skade aan die testes as gevolg van bestraling, chemoterapie of ander blootstelling aan gifstowwe.
newe-effekte van medikasie of hormonale aanvullings.
Genetiese en chromosomale afwykings
Nie-obstruktiewe azoospermie kan tot 'n kwart van die tyd opgespoor word na 'n genetiese of chromosomale oorsaak. Die spesifieke geen wat daarby betrokke is, kan nie altyd opgespoor word nie, en daar is nog baie wat ons nie verstaan ​​nie en wat weet oor genetiese oorsake van onvrugbaarheid.
Drie bekende genetiese of chromosomale oorsake van nie-obstruktiewe azoospermia sluit in Y-chromosomale mikrodeleties, Klinefelter-sindroom, en Kallmann-sindroom.
U weet moontlik dat twee X-chromosome 'n vroulike genotipe aandui, terwyl XY 'n manlike genotipe aandui.
Met Y-chromosomale mikrodeleties ontbreek die Y-chromosoom sommige gene. Dit kan manlike onvrugbaarheid veroorsaak en tot lae (of afwesige) spermtellings lei. Baie mans het geen ander tekens of simptome nie, terwyl ander klein of ononderbroke testes kan hê.
Klinefelter-sindroom is wanneer iemand in plaas daarvan om met XY-sekschromosome voor te lê, 'n persoon met XXY aanbied. Sommige mans met Klinefelter-sindroom sal fisieke en kognitiewe simptome hê wat lei tot diagnose tydens puberteit of in jong volwassenheid, maar ander mans het ligte of bykans geen simptome nie en gaan ongediagnoseer totdat hulle vrugbaarheidsprobleme het.
Kallmann-sindroom is 'n genetiese toestand wat verband hou met die ANOS1-geen, geleë op die X-chromosoom. Mans met Kallmann-sindroom gaan moontlik nie normale puberteit deur nie, het 'n verminderde reuksintuig (of geen reuksintuig nie), en is dikwels onvrugbaar. Kallmannsindroom is 'n moontlike oorsaak van hipogonadotropiese hipogonadisme, wat hieronder verder bespreek word.
Bestraling, chemoterapie of blootstelling aan gifstowwe
Blootstelling aan giftige elemente kan tot tydelike of selfs permanente azoospermie lei. As bestralingsterapie tydens die behandeling van kanker direk op die manlike geslagsorgane gebruik word, kan azoospermia ontstaan.
Chemoterapie lei dikwels tot azoospermia tydens die behandeling, maar of azoospermia sal voortgaan na die behandeling is onvoorspelbaar. Vrugbaarheid kan vinnig terugkeer na kankerbehandeling by sommige. In ander gevalle sal die produksie van sperms na enkele jare terugkeer. In ander kan dit tot tien jaar duur voordat u terugkeer. Minder gereeld kan spermproduksie nooit weer terugkeer nie.
Praat met u dokter, indien moontlik, voordat u met kankerbehandeling begin, oor die bewaring van spermsoorte.
Giftige chemiese blootstelling by die werk kan ook lei tot onvrugbaarheid by mans en nie-obstruktiewe azoospermia. Blootstelling aan sekere plaagdoders of swaar metale kan tot manlike onvrugbaarheid lei.
Die pituïtêre klier, hipotalamus en testes werk saam om die hormoonseine en chemikalieë wat nodig is vir die produksie van spermselle, te skep. Abnormaliteite in hormoonproduksie, -vlakke of interaksies kan lei tot onvrugbaarheid, insluitend nie-obstruktiewe azoospermia.
Daar is baie moontlike oorsake van hormoonwanbalans, alles van oorerflike of genetiese toestande tot verworwe hormonale probleme tot lewenstyl-gebaseerde snellers. Soms word die presiese oorsaak nie geïdentifiseer nie.
Hipogonadotropiese hipogonadisme is wanneer daar 'n probleem is met die pituïtêre klier of die hipotalamus in die brein. Dit kan teenwoordig wees vanaf geboorte of dit kan later in die lewe ontstaan. Moontlike oorsake sluit in genetiese toestande, blootstelling aan bestraling, newe-effekte van medikasie of dwelmmisbruik, oormatige oefening, of onbekende oorsake.
Primêre testikulêre mislukking is wanneer 'n hormoonwanbalans gekoppel is aan probleme met die testes en dit kan lei tot onvoldoende produksie van testosteroon en swak of afwesige spermontwikkeling, ondanks hormoonondersteuning van die pituïtêre en hipotalamus.
Sekondêre testikulêre mislukking is wanneer die hormoonafbraak in die pituïtêre klier of hipotalamus plaasvind, terwyl die testikels moontlik goed funksioneer.
Sommige medikasie kan azoospermia veroorsaak.
Die mees algemene oorsaak van azoospermia as gevolg van newe-effekte van medikasie is die aanvulling van testosteroon. Anaboliese steroïedgebruik by atlete kan ook azoospermia veroorsaak, asook chemoterapiemiddels.
Sommige medisyne wat azoospermia veroorsaak, sal hierdie tydelike effek slegs tydelik beïnvloed, terwyl in ander gevalle azoospermie op lang termyn kan voorkom.
Ander medisyne wat tot nie-obstruktiewe azoospermie kan lei, sluit in:
Colchicine (gebruik vir die behandeling van jig)
Prokarbasienhidrochloried (behandeling vir Hodgkin-siekte)
Everolimus (kankermedikasie en word ook gebruik om orgaanverwerping na oorplantings te voorkom)
Sirolimus (gebruik om orgaanverwerping na oorplanting te voorkom)
'N Varicocele is 'n vergrote aar in die skrotum of testikel. Hierdie vergrote aar veroorsaak bloed in die omgewing, wat die hitte van die testikels verhoog en dit kan ook swelling, krimp in die testikel en ongemak veroorsaak. Spatare is 'n algemene oorsaak van manlike onvrugbaarheid.
Spatare lei meestal tot laer spermtellings. Tussen 4 en 13 persent van mans met 'n spatare het 'n ernstige lae spermtelling of selfs azoospermie.
Semenanalise is die enigste manier om te weet of u spermtelling abnormaal of nul is. As u eerste semenanalise met nul sperma terugkom, sal u dokter die toets 'n paar maande later herhaal.
Azoospermia word gediagnoseer nadat twee afsonderlike semenanalises voltooi is, en geen sperms word in die semenmonsters gevind nie.
Nadat azoospermia gediagnoseer is, is die volgende stap om die oorsaak van die probleem te identifiseer. U behandelingsplan sal gebaseer wees op die vermoedelike oorsaak van die nul spermtelling.
Verdere toetsing kan insluit ...
'N Gedetailleerde mediese geskiedenis te hê (wat insluit die aanmelding van enige ernstige kindersiekte (soos pampoentjies) of vorige seksueel oordraagbare infeksies)
Fisiese ondersoek van die testikels
Bloed werk, spesifiek om FSH- en testosteroonvlakke te meet, en moontlik ook prolaktien- of estrogeenvlakke
Kariotipe-toetsing en (miskien) genetiese toetsing vir spesifieke oorerflike siektes
Transrektale ultraklank (TRUS) om te kyk na verstoppings of afwykings van die manlike voortplantingskanaal
Testikulêre biopsie (in sommige gevalle)
'N Behoorlike evaluering sluit nie al die bogenoemde toetse noodwendig in nie. Meer indringende toetse (soos 'n testikulêre biopsie) moet nie gebruik word as ander toetse reeds die waarskynlike oorsaak gediagnoseer het nie.
'N Volledige evaluering van die vroulike lewensmaat is ook nodig, aangesien dit 'n invloed sal hê op die behandelingspad wat die beste vir die egpaar is. Genetiese toetsing en berading kan ook aanbeveel word vir beide vennote.
Vrugbaarheidsbehandeling sal afhang van die spesifieke soort azoospermia en die oorsaak van die probleem. Die vrugbaarheidsituasie van die vroulike maat sal ook die keuse van behandeling bepaal.
Behandeling van enige verswakkende infeksies van inflammasie
As 'n aktiewe infeksie teenwoordig is, moet dit behandel word voordat enige ander behandelings oorweeg word.
Sommige mans ly aan simptome van 'n infeksie (soos pynlike urinering), maar tot een uit elke vier mans het geen simptome van 'n infeksie nie. Selfs sonder merkbare simptome kan die infeksie hul vrugbaarheid negatief beïnvloed en permanente skade aan die voortplantingskanaal veroorsaak.
In sommige gevalle van obstruktiewe azoospermie, kan verstoppings en afgesnyde (of gemiste) verbindings met mikrosurgiese behandeling herstel word. Chirurgiese behandeling kan ook gebruik word om 'n varicocele te verwyder of te behandel, en kan ook gebruik word om retrograde ejakulasie te behandel.
Wanneer chirurgie obstruktiewe azoospermie kan oplos, kan natuurlike konsepsie moontlik wees. Chirurgiese behandelings maak die probleem egter nie oornag reg nie. Drie tot ses maande na die operasie word 'n semenanalise bestel.
As die spermvlakke normaal is en daar geen vrugbaarheidsprobleme by die vroulike maat is nie, kan die paartjie moontlik probeer om swanger te raak. As spermvlakke na die operasie nog abnormaal is, kan ander opsies oorweeg word.
Medikasie of hormonale ondersteuning
In sommige gevalle kan azoospermia met medikasie behandel word. Byvoorbeeld, retrograde ejakulasie kan soms met medikasie behandel word, wat dan natuurlike bevrugting moontlik maak.
Hormone of hormonale middels wat gebruik word om manlike vrugbaarheid te behandel, kan Clomid-, Letrozole-, FSH-inspuitings of hCG-inspuitings insluit.
Hormoonbehandeling kan gebruik word om spermontwikkeling by sommige azoospermiese mans te stimuleer. In sommige gevalle kry die hormonale ondersteuning die spermselle terug in die semen. In ander gevalle sal dit voldoende spermontwikkeling moontlik maak, sodat gesonde spermselle via 'n testikulêre biopsie uit die testikel onttrek kan word.
Sperma-ekstraksie van urien na-ejakuleer
In gevalle van retrograde ejakulasie, as dit nie moontlik is om die retrograde ejakulasie te behandel nie, kan u dokter spermselle uit die urine na die ejakulasie haal. Afhangend van die hoeveelheid sperma wat beskikbaar is en enige vroulike vrugbaarheidskwessies, gaan dan voort met intrauteriene inseminasie (IUI) of IVF-behandeling.
Lewenstylverandering of staking van medikasie
As 'n spesifieke medikasie aan azoospermia gekoppel is, is die staking van die medikasie of wag totdat die behandeling voltooi is, die eerste aksie.
Chemoterapie kan byvoorbeeld azoospermia veroorsaak, maar na kankerbehandeling kan sperm maande (of jare later) terugkeer. Of, as testosteroonaanvullings azoospermia veroorsaak, kan beëindiging van testosteroon aanbeveel word.
Moenie medikasie of aanvullings staak sonder om eers met u dokter te gesels nie.
As blootstelling aan giftige chemikalieë of oormatige hitte by die werk as 'n oorsaak van azoospermia vermoed word, kan u van werk aanbeveel word (indien moontlik.) Soms kan langdurige blootstelling aan gifstowwe permanente skade aanrig. In ander gevalle kan spermontwikkeling terugkeer of ten minste verbeter en sodoende die kans op sukses in kombinasie met ander vrugbaarheidsbehandelings verbeter.
Testikulêre sperm ekstraksie met IVF en ICSI
Testikulêre sperm ekstraksie, of TESE, kan gebruik word om spermselle direk uit die testes te onttrek. U sal kalmering of algemene verdowing ontvang voordat u dit doen. Die dokter sal 'n klein insnyding in die skrotum maak en weefsel uit u testes uittrek. Daardie weefsel sal na spermselle ondersoek word, en as dit nie dadelik gebruik word nie, word dit bewaar deur middel van die middel.
TESE kan gebruik word wanneer obstruktiewe azoospermie spermselle blokkeer om in die ejakulasie te beland. TESE kan ook gebruik word in gevalle van nie-obstruktiewe azoospermie om te soek na bruikbare, volwasse spermselle wat moontlik geproduseer kan word, maar nie genoeg om in die semen te beland nie.
Spermaselle wat via TESE onttrek word, kan slegs saam met IVF en ICSI gebruik word. ICSI — wat staan ​​vir intracytoplasmatiese sperminspuiting — is wanneer 'n enkele spermsel direk in 'n eier ingespuit word. As suksesvolle bevrugting plaasvind (wat nie gewaarborg word nie, selfs as die spermsel in die eier gedwing is!), Word die gevolglike embrio na die baarmoeder van die vrou oorgedra.
Met IVF-ICSI en TESE is daar 'n verhoogde risiko om onvrugbaarheid aan 'n manlike kind oor te laat. Dit is iets om met u dokter te bespreek.
NGOS en genetiese berading
Genetiese berading word gereeld aanbeveel as daar 'n moontlikheid bestaan ​​dat die azoospermia aan 'n aangebore toestand gekoppel is. Dit word ook aanbeveel as IVF met ICSI gebruik word.
Sommige voorwaardes kan slegs deurgegee word as albei genetiese ouers draers is. Dit is waarom beide vennote getoets word, en nie net die man nie.
As u agterkom dat u die risiko loop om 'n oorerflike siekte oor te dra, is die moontlike opsie om PGD by IVF-behandeling te voeg. PGD ​​staan ​​voor genetiese diagnose voor pre-inplantasie. PGD ​​stel dokters in staat om embrio's na te gaan vir sekere genetiese toestande. Dan kan die gesonder embrio's oorgedra word.
PGD ​​is nie 'n dwarsdigte werking nie en kan nie na alle moontlike genetiese siektes kyk nie. Die prosedure hou ook 'n paar risiko's in. Maar dit kan 'n moontlike oplossing wees vir paartjies wat kinders met hul eie eiers en sperm wil hê, ondanks die groter risiko om langs 'n siekte te gaan.
Spermskenker met IUI of IVF
'N Ander moontlike vrugbaarheidsbehandelingsopsie vir mans met azoospermia is om 'n spermskenker te gebruik. 'N Spermaskenker kan gekies word omdat sperma nie 'n opsie is nie (byvoorbeeld ekstraksie van testikuliere sperms is nie altyd suksesvol of moontlik nie), of dit kan 'n eerste lyn wees na diagnose omdat ander behandelingsopsies te duur is.
Sommige mans kies om saam met 'n spermskenker te gaan, omdat hulle nie die risiko wil hê om manlike onvrugbaarheid aan hul kind oor te gee nie (in sommige gevalle is dit moontlik).
Met 'n spermskenker word óf IUI (inseminasie) óf IVF gebruik. Dit hang af van die vrugbaarheid van die vroulike maat.
'N Ander moontlike opsie is om 'n embrio-skenker te gebruik. Die geskenkde embrio sal na die baarmoeder van die vrou (of 'n surrogaat) oorgedra word. As u kies om 'n embrio-skenker te gebruik, sal geen van die ouer se ouers geneties met die kind verband hou nie.
Bykomende opsies vir mans met azoospermia sluit in die oorweging van aanneming, pleegouderdom of 'n kindervrye lewe.
Dit kan emosioneel moeilik wees om 'n diagnose van azoospermia te ontvang. As hierdie diagnose ook bykomende nuus bevat - soos die diagnose van 'n genetiese toestand of die risiko om 'n oorerflike siekte aan u toekomstige kinders oor te dra - kan dit nog meer ontstellend wees.
Dit word sterk aanbeveel om berading by 'n terapeut wat vertroud is met vrugbaarheidskwessies te soek. 'N Terapeut kan u help met die diagnose en u ook help om u gesinopsies vir die toekoms te oorweeg.
As u besluit om 'n sperm- of embrio-skenker te gebruik, sal u vrugbaarheidskliniek waarskynlik van u verwag om eerstens met 'n berader te praat.
Azoospermia kan ook verhoogde risiko's vir algemene gesondheidsprobleme hê, insluitend 'n verhoogde risiko van dood. Dit gaan nie net oor u vrugbaarheid nie.
Sommige mans kan skaam of skaam voel oor hul toestand, en vertel daarom nie hul primêre verskaffer van hul manlike onvrugbaarheidsdiagnose nie. As gevolg van die verhoogde risiko vir algemene gesondheidsprobleme, is dit belangrik om eerlik te wees met u dokter en dit te laat weet.
Azoospermia is 'n ernstige oorsaak van manlike onvrugbaarheid, maar daar is moontlike behandelingsopsies. Sommige mans kan moontlik nog 'n genetiese kind hê na 'n diagnose van azoospermia, terwyl ander dit dalk moet oorweeg om 'n spermskenker te gebruik of na aanneming, pleegouderdom of 'n kinderlose lewe te leef.
Dit kan oorweldigend wees om die diagnose te hanteer en u gesinsopbou-opsies te navigeer. Soek ondersteuning van 'n professionele berader en u familie en vriende. U hoef dit nie alleen deur te gaan nie.