PressReader - Baba & Kleuter: 2018-08-01 - PEUTER BYT
Baba & Kleuter - 2018-08-01 - ANTWOORDE OP VRAE -
Wat is die bes­te ma­nier om peu­ters wat din­ge uit frus­tra­sie byt (soms ook vir ma en pa, maar nie an­der nie) by te staan en an­der han­te­rings­me­ga­nis­mes te leer? Dit is ge­woon­lik goed soos kom­ber­sies en speel­goed wat in die slag bly.
Om­trent die helf­te van al­le peu­ters on­der drie jaar in dag­sorg word deur an­der kin­ders ge­byt son­der dat hul­le e­ni­ge per­ma­nen­te emo­si­o­ne­le ge­vol­ge ly. Hoe­wel dit nie so­si­aal aan­vaar­baar is nie, be­skryf ont­wik­ke­ling­siel­kun­di­ges dit as al­ge­me­ne ge­drag vir kin­ders on­der drie jaar. Dis ’n ma­nier waar­op kin­ders uit­druk­king gee aan woe­de, frus­tra­sie en ’n be­hoef­te aan be­heer voor hul­le in staat is om dit met woor­de te doen. Dit wys ook ou­to­no­mie en is soms ’n doel­tref­fen­de ma­nier waar­op ’n kind aan­dag of ’n speel­ding­kan kry. Te veel uit­da­gings soos moei­li­ke ak­ti­wi­tei­te, ei­se, be­hoef­tes en strui­kel­blok­ke kan tot woe­de en frus­tra­sie en dan tot ’n ge­by­te­ry lei. Baie peu­ters ver­staan nie wat dit be­te­ken om te deel of dat aan­ra­king soms seer kan wees nie. Hul­le moet dus an­der kom­mu­ni­ka­sie­me­to­des leer. Peu­ters kan ook byt wan­neer hul­le ge­span­ne voel, geen roe­ti­ne het nie of nie ge­noeg in­ter­ak­sie met hul ou­ers het nie. Soms boots hul­le net an­der by­ter­tjies na. Pro­beer om die ge­drag te keer nog voor dit be­gin. Gee aan­dag aan fak­to­re wat dit ver­oor­saak, soos kin­ders wat speel­goed gryp, of ’n ge­raas ty­dens speel­tyd. Eers as jy die oor­saak kan be­paal, kan jy dit keer voor dit weer ge­beur.
’n An­der be­trou­ba­re teg­niek is af­lei­ding. Baie peu­ters ver­geet dat hul­le kwaad is as hul aan­dag een­vou­dig af­ge­lei word, of as hul­le ge­prys word vir hul deel­na­me aan an­der ak­ti­wi­tei­te.
Ou­ers byt dik­wels hul kin­ders uit pu­re moe­de­loos­heid te­rug, maar dis iets wat jy moet ver­my. Peu­ter­tjies het nog nie pro­bleem­op­los­sing- of so­si­a­le vaar­dig­he­de nie. Dit bly dus jou ver­ant­woor­de­lik­heid om die kor­rek­te vaar­dig­he­de vir hul­le te leer.
Ont­hou, jou peuter ver­staan nie die ver­skil tus­sen die byt van ’n speel­ding of ’n mens nie. ’n On­mid­del­li­ke, her­haal­de bood­skap van pyn in ’n eer­li­ke stem­toon (ei­na, dit maak seer!) kan help om jou kind die ver­skil te leer.
Sorg dat jou by­ter­tjie lie­wer eks­pres­sie­we kom­mu­ni­ka­sie­vaar­dig­he­de aan­leer. Kun­di­ges re­ken dat taal­ont­wik­ke­ling kin­ders min­der laat byt. Leer jou kind woor­de soos “stop” en “my­ne” vir as ie­mand sy speel­ding by hom vat. Sê ook “ons byt kos, nie maat­jies nie” en ge­bruik po­si­tie­we taal om jou peuter te leer om “sag­gies te vat” eer­der as om te “byt”.
Pro­beer kon­se­kwen­te roe­ti­nes im­ple­men­teer en hand­haaf. Jy kan jou kind ook ná s­ti­mu­le­ren­de spel help be­daar deur rus­ti­ge mu­siek te speel.