Die snit ‘Die Swart’ op die Kobus! debuut is baie Maree-agtig dink ek. Maar behalwe vir hierdie ouwêreldse suinige omgang met papier (wat my skielik laat dink aan die handskrifoefeninge waarmee ons op laerskool die laaste oop reël op ’n bladsy moes vul – ’n bra desperate poging om die inspekteurs te oortuig dat ons skool tog net nie kosbare papier vermors nie) het dit my ook opgeval dat dit nie ’n netjies geskrewe manuskrip is nie. Inteendeel, net op die eerste bladsy is meer deurgehaal as wat daar behou is – daar is duidelik gewroeg om die inhoud en formulering hulle lê te laat kry, as ’n mens nou só mag verwys na idees en woorde wat hulle plekke in ’n teks moet vind. Nou ja, toe. ‘n Mens kan dit nie verhelp om te wonder watter onlangse Afrikaanse roman vir ‘n soortgelyke prys in aanmerking behoort te kom nie … My nominasie sou beslis die volgende passasie uit Alexander Strachen se Dwaalpoort wees: “My hande het agter haar rug ingevat.