trommeltjies – Trommeltjie
Januarie 19, 2020 trommeltjies
Gister kry ons die boodskap, S het 3 uur vanmiddag rustig na haar ewige tuiste gegaan. Wat, wat, nee dit kannie wees nie.😱 Was sy ernstig siek? Wat nou? Ons het niks geweet nie.
Lank lank gelede in 1993 is my ma oorlede en ek was diep bedroef. Een dag sit en met my gemis en seer voor die Here, hy sê vir my dat hy vir my ń surrogaat ma gee in S. Dit was vir my kosbaar, ons het baie na aan mekaar gegroei oor die tyd.
Hoe ons mekaar leer ken het? Ons was in dieselfde kerk, maar nie soos in vriende nie. Ek het koordanse/christen danse gedoen, een Sondag het ons in die kerk gedans, na die diens het W, haar man, my geroep en gevra of ek ń paspoort het, ek het nie gehad nie, hy het gesê tydens die diens het die Here vir hom gesê hulle moet my saamneem Israel toe. Jy kon my met ñ veer omtik. Nie alleen is ons Israel toe vir die Loofhuttefees (succot) nie, maar ook Egipte toe. Wat ń ongelooflike ervaring. Dit is ń blog op sy eie. Daar het ons ñ verhouding begin bou.
Ons het die wonderlikste bybelstudies by haar aan huis gedoen, vroue uitstappies en heerlike kuiers gekuier. Ek het ń fenominale vrou ontdek, ń vrou wat onvoorwaardelik met haar hele hart die Here gevolg het.
Ons het in 1997 getrek vanaf Heidelberg na die Kaap. Ons vriendskap het voort gevloei deur die jare. Selfs in ń tyd toe ek weg gedwaal het van die Here af en haar hart seer gemaak het, het sy my nooit verwerp nie, sy was altyd daar vir my. Ek dank Vader vir so ń rotsvaste mens in my lewe.
Sy self het deur die jare uit die bitter beker moes drink van ń opstandige kind, wat met verkeerde mense en verslawings deurmekaar geraak het, sy was vas in haar geloof, selfs in daardie tye. N voorbeeld vir ons almal.
Vandag besef ek op een of ander rede was sy ń goue draad tussen my, my ma en die Here, nou is die draad gebreek. Ek voel broos en verlate. Kan nie glo dat hierdie so diep deur my geloop het nie.
Ek sit natuurlik met verwyte, want ek het nie geluister toe Heilige Gees my aangepor het om haar te bel nie, dat ek nie meer gaan kuier het nie, dat ek nie kon groet nie. My lief vriendin/ma/mentor ek salueer jou. Ek groet jou hier, want ek sal nie eers by jou begrafnis kan afskeid neem nie. Ek het net nie die middele om daar te wees nie, weet as ek kon sou ek daar wou wees.
Jou son het gesak en jou ewige son het opgekom, jy wat met soveel pyn geleef het, kan nou vry vir jou Koning dans.
Oktober 12, 2019 trommeltjies
Jip, dis weer sulke tyd. Ons tweede konsert jaar saam met Durbanville voorbereidings skool.
Verlede jaar sê ons Jana kind, ons sal moet gaan tou sit vir kaartjies vir die konsert. “Gaan tou sit?” Ja, blykbaar gaan sit mens al van vroeg af, miskien so 11uur af in die tou vir die verkope van die kaartjies wat vyf uur begin. Bizar, dink ons. “Julle moet kampstoele en proviant neem” sê Jana kind. Ons plaas vraagtekens daarvoor, maar gee haar die voordeel van die twyfel en pak kampstoele in. So jy weet, net vir ingeval dit nodig is. Ons stop daar so twaalf uur en tot ons verbasing sit die mense uitgekamp op die sypaadjie voor die skool. Parkering is reeds ń probleem. So sit ons, twee uur maak die hekke oop, die hele kamp gevolg maak hul pad na binne skoolterrein. So sit en kuier almal tot vyf uur. Die deure maak oop en ons word ń duisendpoot wat aan kruip na die saal.
Hierdie jaar is ons voorbereid en ons pak ons mandjie, koelhouer, kampstoele en hoede. Elf uur klok ons in op die sypaadjie. Twee gazebos is reeds opgeslaan, dis ń nuwe ene. Ons dink nogal ons is voorbereid vir die lang sit🤔😱. So kuier-kuier ons voort.
Verlede jaar het ons langs ń au pair meisietjie gesit en heerlik gekuier, ons verbasing is groot toe ons met ń hek, aanvanklik, tussen ons weer langs haar land. Sy is so dierbaar om sonder ń woord aan ons, in haar kar te klim en vir ons haar gazebo te gaan haal. Haar woorde later “ek sien, hierdie is mos ou bekendes, ek kan nie dat julle so in die son sit, terwyl ek onder iemand anders se gazebo in die koelte sit nie”. Is dit nou nie te dierbaar nie?
Ons kon heerlik met haar opvang oor wat die jaar in haar lewe gebeur het. Gelukkig het my onthou masjientjie vir ń slag gewerk.
Hierdie jaar was moeilik vir manlief, aangesien hy nog waddle waddle in sy moonboot (wonder wat sal dit in afrikaans genoem word? Tog nie maanstewel nie hahaha). Die aand sou hy die prys betaal vir die lang ,voete op die grond, sittery.
Hierdie konsert het elf vertonings, waarvan elke aand vertoning uitverkoop word. Dit is die rede dat ons moet wag vir kaartjies. Na drie het Jana kind by ons aangesluit en Lisa lyfie het ook kom speel. Die kinders geniet hulle gate uit, hulle speel in oortreffende trap. Julle daar word heerlik gepiekniek in die rye en daar word behoorlik tande geklap.
Binne in die saal is daar ń tafel vir elke vertoning geallokeer, as die duisendpoot uiteindelik in die saal kom hol jy vir jou tafel. Alhoewel ons al so lank gewag het kon ons plek in ry F kry.
Hier is ń paar foto’s van die groot wag, ek het dit so deel vir deel geneem van die voorpunt van die ry tot by die laatkommers.
Op foto 2 is manlief met sy moonboot en Jana kind langs hom. Dis die wurm om die skool.
Onse Lisa lyfie is ń seerower in hierdie jaar se konsert.
Is dit nou nie die mooiste seerower nie, haar ouma bars van trots. Dis onse Lisa lyfie.
Gisteraand het ek, manlief en twee vriendinne die konsert bygewoon, ons het gejuig, geklap en gelag. Ons was weg gevoer na die oorlogjare en die kinderhuis, in die tweede helfte is die kinders groot en is daar in die Officer’s canteen gedans, in treine gery, in vliegtuie gevlieg en die troue van Olie en Lizzie, maters van Birkleyhouse wat weer in die hospitaal herenig is, toe Ollie gewond was en Lizzie die verpleegster was.
Onthou hierdie kinders is net gr1, gr2 en gr3. Ons Jana kind sê die ou lyfie is moeg na die week se konsert, nou lê week 2 nog voor.
Augustus 24, 2019 trommeltjies
Met die maroela ontploffing op Rebusfontein was daar chaos. Die honde, katte en voëls het gevlug na die grot bo in die berge. As jy inkom in die grot het jy net groot oë agter elke denkbare skuiling sien uit loer. Hulle het verbaal sag gebrabbel in hul diere taal. Dit was werklik roerend om te aanskou. Ons moes ń diere whisperer invoer om dadelik die diere te help om die trauma te verwerk.
In die dorp self was daar een groot puinhoop waar die tent gestaan het, oral het sirkus waens onderstebo gelê. Die arme diere was in ń toestand, die olifante is reguit af rivier toe, met hulle vlugpad duidelik agter hulle sigbaar.
Arme Una se beenhare is weg geskroei, danksy Lorenzo se vinnige optrede om haar bene toe te wikkel in sy jas en haar op getel in sy arms en vinnig gehardloop met haar na my visdam. Hy het haar haar letterlik daarin laat val, toe sy opkom uit die water het een van my rietpaddatjies op haar kop al kwakend beswaar gemaak. Sy het slukkend en stotterend orent gekom een kyk na haar bene gegee en ń juigkreet geuiter.
Ek moet rapporteer dat daar geen skade aan Una se bene is nie. Gelukkig is haar hare op haar kop ook ongeskonde. Una is glad nie beswaard oor die verlore beenhare nie, dit het ń sware las geword en sy sou Rebusfontein moes verlaat om op die sirkustoer te gaan. Sy sou haar status as towerin moes inboet, dit het haar diep beswaard gemaak. Danksy die maroelaontploffing is sy nou weer vry
Na die dier whisperer met ons diere gewerk het, het almal weer terug gekeer na hul onderskeie huise. Ons was almal verjeug om ons diere kinders in ons arms te kon toe vou.
Augustus 20, 2019 trommeltjies
Moes omtrent ń perd opsaal om ń foto te kry van my tydens daardie jare. Dit was nou behoorlik om die argiewe te besoek. Leertjie is uigehaal en in bo kaste is bokse met foto’s uitgegrawe. Ek, my man en dogter het heerlik gesit en lag vir die klere en haarstyle. Ons het sy hele bed onder fotos gehad. Dankie Una agv jou uitdaging moes ons heel party plekke en mense besoek.
Hierdie 2 fotos verteenwoordig die begin jare en later jare van die 80’s. Foto 2 is so omtrent in 1986 geneem. Hieraan is ń storie –
Skoonma het ń breimasjien gehad en vreeslik rompe, rokke en truie gebrei. Die rokke en rompe van buclé wol. So dink sy toe goed om die een kersfees vir elke vroulike lid van die gesin ń rok te brei. Ons het dit Oukersaand ontvang en ons het dik vd lag besef, more op die kersdag sal ons almal gestewel en gespoor in ons rokke moet kerk toe. Ons was maar almal bietjie ligtelik vir ouma Lena, jy sal dit aantrek as jy weet wat goed is vir jou, anders kan daar dalk vir lank betaal word aan jou onbesonnenheid.
Hier is die foto, moenie te veel lag nie🤣🤣🤣🤣
Ouma het gebars van trots. Kan julle dink, ons masjeer toe in die rokke in die kerkpaadjie af en ons hou ons pose. Vandag se kinders sal net verseg, ons ou drietjies het maar gesluk en is in die rokke in.
Die ander foto is heelwat later in die tagtigs. Una dis omtrent hoe ek gelyk het toe ons mekaar leer ken het, ń woeste bos hare. Ek het natuurlike krul hare, maar dit moes nog gekartel word ook. My einde tagtigs begin 90’s was dit my kenmerk, die woeste bos hare. Dit is die tyd toe ons Heidelberg toe getrek het. Dis van my mooiste kosbaarste jare.
Ons het in daardie tyd baie nader aan die Here gekom, kerk verander, kosbare vriende gemaak. Mense wat nou nog deel is van ons lewens. Ek dink altyd terug aan daardie jare met groot nostalgie.
Soos gewoonlik is ek mostert na die maal.
Hier is ń foto van my balrok, ek moet dit net deel. Ek sou wat wou gee om hierdie pragtige rok te kan aantrek na ń formele bal. Waar ons kan wals op die musiek van Johan Strauss. Dit was nog altyd my droom.
Nie net is die rok ń droom nie, maar ook daai lyfie. Sal my maar ingort vir daardie aand.
Augustus 18, 2019 trommeltjies
Kosbare korale hierdie
Verlede Sondag in Groot Kerk Graaff-Reinet is die erediens afgesluit met dié besondere seën:
Mag die Here jou seën met ongemak oor maklike antwoorde,halwe waarhede en oppervlakkige verhoudings sodat jy uit die diepte van jou hart kan leef.
Mag die Here jou seën met woede oor onreg,onderdrukking en die uitbuiting van mense sodat jy kan werk vir geregtigheid, vryheid en vrede.
Mag die Here jou seën met trane om te stort vir mense wat pyn, verwerping, honger en oorlog ervaar sodat jy ’n hand kan uitreik en hulle pyn in blydskap verander.
En mag God jou seën met genoeg dwaasheid om te glo dat jy ’n verskil in die wêreld kan maak, sodat jy dinge sal kan doen wat ander mense dink nie gedoen kan word nie
Oral op die Vuisboek en Google kry ek die seënbede en dit word na verwys as ‘n ou Fransciskaanse seën en laat dit…