“trek die laken oor die onbetaamlike wit wond / van die droom wat teen jou oë kom klop het / soos ‘n bloederige duif” – “brief (oorgang)”, bl. 77.
En oor die dood raak Breyten sedert die ysterkoei moet sweet steeds nie uitgeskryf nie. Hy’t Donderdagaand Waiting for Godot aangehaal om sy bemoeienis met ons onverdringbare sterflikheid te illustreer: “I cannot go on. I must go on.” So tussendeur die verrigtinge het die wind skielik erg opgekom en ‘n stofwarrel het deur die gehoor getrek. Breyten het in die donkerte verdwyn soos die wind die kollig omgewaai het.
Enige teks ontsluit ‘n wêreld wat die leser konstrueer deur die teksgegewens te gebruik. Hierdie ontsluitingsproses is volgens Ricoeur slegs moontlik wanneer die ostensiewe verwysing na die ekstralinguistiese werklikheid opgeskort word (1981: 293). Die wêreld word daarom in hakies geplaas sodat die “teks-wêreld” na vore kan tree. Maar hierdie époche, om ‘n term uit die fenomenologie te gebruik, funksioneer nie as ‘n ontsnaproete uit die wêreld nie – dit bemiddel juis ‘n herbeskrywing van die wêreld as sulks.
Ter afsluiting kan ons Ricoeur se teorie rakende metafore opsom deur na metafore as die “katalisators van visioenêre versinsels” te verwys. Metafore kataliseer die skep van nuwe betekenisse deurdat hulle skynbare logiese absurditeite tussen die subjek en die predikaat van ‘n proposisie teweegbring. Die nuwe betekenis wat uit die katalisasieproses ontstaan is ‘n versinsel wat bydra tot die teks-wêreld van ‘n gedig. Hierdie teks-wêreld word deur die leser gekonstrueer tydens die interpretasieproses, wat op sy beurt weer lei tot self-interpretasie aan die kant van die leser deurdat die versameling versinsels waaruit die gedig bestaan dien as ‘n visionêre model vir potensiële wyses van in-die-wêreld-wees. Metafore is om hierdie rede van fundamentele belang aangesien hulle die kreatiewe potensiaal van alternatiewe bestaansmoontlikhede ontsluit.
3. Die moontlikheid bestaan natuurlik dat hierdie “teks-wêrelde” gendered is, aangesien daar geargumenteer kan word dat die gender van die leser ‘n rol kan speel in sy/haar toe-eiening van die teks. Die bestek van hierdie opstel laat egter nie verdere spekulasie in hierdie rigting toe nie.