Home > Raamdorpels>Raamdorpels van beton A>Raamdorpel 160x60/100
160x60/100 mm (diepte x hoogte voor en hoogte achter).
€ 31,58	per meter Die kolonel, muffins en ‘n remote – toortsie.com
Die kolonel, muffins en ‘n remote
Junie 13, 2017 Junie 13, 2017 ~ Kameel
My sus Rika het op 24 jarige ouderdom artritis gekry, en haar lewe lank in pyn gelewe. Met haar kromgetrekte hande, en skewe liggaam het sy nie in haar kombuis gebak en brou nie; haar skoonma het vir haar huisgehou, en sy was ‘n uithaler kok. Waar die bevlieging vandaan gekom het weet ek nie, maar met skoonma lankal in haar graf, en drie kleinkinders op die erf begin Rika muffins bak. Kom jy in haar kombuis staan die koekblik vol muffins op die tafel; en natuurlik kom die kleinkinders kort-kort muffins haal.
Die tyd vir aftrede kom, en sy en haar man trek by ‘n aftreeoord in. Maar Rika se muffinbakkery gaan ewe flink voort. Sy het genoeg “vriende” in die aftreeoord gemaak om die muffins uit te deel. Die blinde tannie oorkant die straat kry twee muffins vir teetyd. Twee muffins gaan na die kwaai tannie wat langs haar bly, twee muffins vir diè en twee vir daardie totdat alles uitgedeel is. Op ‘n dag trek ‘n Kolonel in die huis agter hulle in, en nie lank nie of die kolonel kry ook sy twee muffins.
Na haar man se dood het ek en sy eendag by die kolonel gaan kuier om na sy klip, en seëlversameling te kyk. Hy was ‘n groot man, en vriendelik genoeg maar ek het ‘n bietjie ligvoets om hom getrap; hy het nie na ‘n man gelyk wat van grappies hou nie. Op ‘n dag vertel Rika my dat sy weer aan die muffinuitdeel was. By die kolonel se huis gekom klop sy maar kry geen antwoord nie. Die deur staan op ‘n skrefie oop, dus druk sy dit verder oop en stap binne. Wie die grootste geskrik het weet sy nie, maar daar op die bank sit die kolonel poedelnakend voor die tv. Geskok staar die twee na mekaar, toe kry die kolonel lewe, gryp die “remote” en druk dit op ‘n strategiese plek tussen sy bene vas. Rika plak die muffins op ‘n kas neer, en maak haar so vinnig soos haar skewe liggaam dit toelaat, uit die voete. Ek weet nie of die kolonel weer muffins gekry het nie. Hy het kort na diè voorval siek geword en by sy dogter gaan bly
‹ PreviousTwyfelrige Thomas
Next ›Rolle omruil?
14 thoughts on “Die kolonel, muffins en ‘n remote”
Junie 13, 2017 om 6:17 nm
Kameel, dit is eintlik ń dierbare storie. Jip, ons word almal ouer. Hopenlik is daar iemand wat vir my ook sal muffins bak.
Junie 13, 2017 om 6:47 nm
Ek glimlag altyd as ek aan haar en haar muffins dink. Sy is ‘n paar jaar gelede oorlede maar word onthou vir haar glimlag en positiewe uitkyk op die lewe.
Junie 13, 2017 om 6:48 nm
Haha, so ‘n ou bokram. Of dalk was dit maar net ‘n baie warm dag?
Junie 13, 2017 om 6:58 nm
Dink ook hy het warm gekry…. en nie rekening gehou met ‘n vrou wat jou huis ongenooid binnestap nie.
Die hoesery bly maar…. vandag saam seniors botaniese tuine toe gewees…. gelukkig was dit ‘n heerlike dag. Die vuurpyle is pragtig daar ook.
Junie 13, 2017 om 7:02 nm
Oeps… so ou bok!
Junie 13, 2017 om 7:04 nm
Gaan jy ook nou begin muffins uitdeel? 🙂
Junie 14, 2017 om 12:23 vm
Ha ha! Ek weet nou net nie of so n ou remotjie die geskikste ding is om agter weg te kruip nie…
Junie 14, 2017 om 5:46 vm
Nou dat jy dit noem….. 🙂
Junie 14, 2017 om 8:59 vm
Krieka kraai, lag ek nou lekker.
Junie 14, 2017 om 10:00 vm
Dankie vir kuier….. ja, ek lief sommer sulke daaglikse uittreksels uit die lewe. Die prentjie bring vir my groot plesier.
Junie 14, 2017 om 11:41 vm
Op my foon is die moeilikste plek om kommentaar te lewer, ons eie blog!
Ek dink hy het hom siek geskrik!
Junie 14, 2017 om 2:28 nm
Net miskien is jy reg 🙂
Junie 14, 2017 om 3:11 nm
Hie-hie. Te oulik!!
Junie 15, 2017 om 9:34 vm
Die lewe het so ernstig geword dit voel ek verstik aan al die gemors. So ‘n ietsie ligter doen ‘n mens goed. Vandag wens ek Rika het nog gelewe…. sy het die vermoë gehad om jou te laat lag. Ek hunker na lekkerlag geselskap.