Hy illustreer toe hoe hy by o.a. die Koerde en die Tibetane die verstommende kuns van meerstemmigheid aangeleer het: teen die volgehoue dreunsang van ‘n grondtoon diep in die keel bring hy ‘n spelende, ritmiese tweede stem voort met tong en tande en lippe. Preller se biograaf, P.J. du Plessis, beskryf in Die lewe en werk van Gustav Preller (1875–1943) (1988:441) die ligging van hierdie huis soos volg: Wat merkwaardig is van die perspektief wat Van Rooyen in dergelike gedigte aanbied, is dat die spreker hom nooit met ’n chauvinistiese ingesteldheid vereenselwig nie. Veel eerder plaas die manlike spreker hom in die rol van verantwoordelike versorger. In die gedig “E-Pos aan D.J. Opperman” (Hambidge, 2000:51) word die problematiek van die tussen toestand byvoorbeeld by implikasie verwoord: So is daar op Edward Byrne se webblad, One Poet’s Notes, ‘n besonder goeie oorsig oor W.S. Merwin – volgens hom die Amerikaanse digter van die jaar – na aanleiding van die Pulitzer-prys wat Merwin gewen het met sy nuutste digbundel The Shadow of Sirius (uitgegee deur Copper Canyon Press).