Haar sms die eerste aand se al sy is ongemaklik met sommige van die lesings, maar die avontuur-gedeelte is tops. Tweede dag se sy dit is baie moeilik om te glo dat 499 ander mense die pot op party plekke kan mis sit. Derde dag rammel sy aantekeninge oor die telefoon af. Ritse uitsprake en gebeure en vrae wat sy daaroor het. Dit is onmoontlik om dit alles oor die telefoon en binne so kort tydjie te antwoord. Sy is 1400 km van ons af. En sy is op haar eie. En op ‘n manier is dit haar beurt om te kies. Om te luister en te bevraagteken en besluite te neem. Dit kom so gou – soveel gouer as wat ek gedink het.
Hoe seer en deurmekaar moet ‘n ma se lewe word as sy op die punt kom dat sy vir haar dogterjie se “ek wil jou nie meer he nie?”