Oktober | 2018 | Tannie Frannie
Kuier-safari: e-pos aan die bestuur van Sun Eden
13 Saterdag Okt 2018
Graag wil ek mits dese die mense van Sun Eden hartelik bedank vir u bereidwilligheid om 'n groen bus vol grootogige dames uit die verknorsing te help deur goedgunstiglik die bus se wiel vir hulle om te ruil. Sien, ons busbestuurder was so 'n mooi seuntjie dat sy ma hom gruwelik bederf het en hy is nooit geleer om enigiets vir homself te doen nie – laat staan nog hoe om 'n band om te ruil!
Vergun my voorts asseblief die geleentheid om 'n aanbeveling te maak: ter wille van mense se senuwees behoort Sun Eden se naambord iewers 'n aanduiding te gee van die soort kleredrag wat mens daar gaan aantref…
Met agting die uwe
Hierdie skrywer laat my glimlag, lag, huil en steeds diep dink.
Afrikaans, Afrikaanses en Afrikaners
Afrikaans kry jy met moedersmelk in. Afrikaner is aangeleer.
Jy sit op 'n Septemberoggend en wag vir Siembamba. Radio Suid-Afrika speel somber klassieke musiek. Ouma huil toiletrolle vol. Jy leer omgee vir Verwoerd.
Eendrag leer jou volkspele. Ek het 'n foto van my en Juanita van Schalkwyk – dis 'n swart-witfoto, maar ek onthou dit was geel, haar Voortrekkerrok. My serpie ook.
Dan kom die geskiedenis van volksplanter Jan, goewerneur Simon, Wolraad Woltemade en die sinkende skip, gelowige Hugenote wat met nagmaalwyn op reis gaan, die verdomme Engelse, die tragiese Trek, dapper Dirkie Uys en beginselvaste Jopie Fourie en liefdevolle Racheltjie de Beer. Jy vereenselwig. Jy maak mag.
Op Saamwerk ontmoet jy jou mentor, 'n seldsame geskiedenisonderwyser wat jou doodgewoon laat vra "Hoekom?" Die gevolg is nie soseer geskiedenis nie, maar geesteswetenskap. Jy kan nie anders nie, jou hart loop sit daarin. Jy identifiseer. Jy lees…
Kuier-safari: Kameel se karavaan
Kameel se karavaantog deur Pretoria was verruklik.
Blou honde en spoke en 'n blink nuwe sangster – opwinding en glorie!
Toe ek nou so verby die piekniekplek in Rietvlei Natuurreservaat slenter, sien ek 'n pa, ma en seun – maar ek ken hulle mos! Dis Dries en sy gesin van de Wets Wild. Ek stap nader en stel myself voor. Ons het soooo lekker gekuier…
Sjuut, moenie vir Kameel sê nie, maar ek het kleinkoppie getrek vir daai valskermstorie. Ek het ewe gedweë in die vliegtuigie ingeklim en toe die vlieënier gaan smeek om my groot asseblieftog weg te steek. Nee, julle, ek's nie bang nie, dis net – ek moet my wang- en nekvelle deesdae goed oppas en die ryery op 'n Harley veroorsaak ook maar "wear 'n tear"…