Lyfland beskryf in 'n breër sin, die gebied van die hedendaagse State Estland en Letland in die voormalige Meesterdom Lyfland binne die staat van die Duitse Orde. Lyfland, in die enger sin beskryf slegs die streek noord van Riga tot by die Peipusmeer, wat gebiedsgewys ooreenstem met die Lettiese streek van Vidzeme in die suidelike helfte van Estland. Deesdae word dikwels net Vidzeme met Lyfland vergelyk, wat nog 'n vernouing van die begrip tot gevolg het.
Die eerste nedersettings op die gebied van vandag se Baltiese State van Litaue, Letland en Estland het hulle oorsprong in die tyd van die eerste eeu voor Christus. In die gebied het naas die Baltiese stamme van o.a. die Koere, Semigalliers, Selone, Lettgalle was daar ook die fins-Ugrianse Livs veral in die noorde. Om 1200 na Christus was hul nedersettingsgebied die Dünamündung om die huidige stad Riga, en dan die gebied langs die kus van die Oossee in 'n noordelike en westelike rigting. Die bevolkte gebied het tot in die suide van die huidige Estland gestrek. Die getal lede van die Liviese stamme van hierdie tydperk word om 20,000 beraam.
Die groot landgoedere van die Duitssprekende adel is na die oorlog opgebreek en is die grond aan die Estniese en Lettiese meerderheid toegeken. Omdat die Duitssprekende minderheid daardeur 'n groot gedeelte van sy ekonomiese basis ontneem is, het 'n groot gedeelte van die minderheid wat oorleef het in daardie tyd Duitsland toe geëmigreer. Estnies en Letties is as amptelike tale van die onderskeie nuwe lande erken.
Riga, lets: Riga, (in 1201) – die eerste en grootste stad van Livonia, 'n Vrye Hanse stad en die setel van die Aartsbiskop en die landmeester.