My laaste-eerste-dag as 'n voorgraadsestudent by UCT (hopelik) – Gedagtegange
My laaste-eerste-dag as 'n voorgraadsestudent by UCT (hopelik)
Vandag begin klasse by UCT. Eerstejaars gaan verward rondskarrel met persoonlike beloftes dat hulle elke klas gaan bywoon. Vriende wat mekaar maande laas gesien het gaan als in 'n paar minute probeer opvang. Vrae soos "wat het jy Desember gemaak?" en "vang jy nie graad aan die einde van die jaaar nie?" gaan gedurig in gesprekke opduik.
Ek is nou in my finale jaar en ek wonder of ons anders behandel gaan word. Aangesien ons almal nou vakke het op derdejaarsvlak, waarmee jy dus major, gaan hulle belangstel in ons keuse om honneurs te doen of nie? Gaan die klasse meer intiem wees want ons is minder as dertig studente? Gaan die werk meer teoreties of meer prakties toepasbaar word?
Dis die seisoen van handboeke soek en penne aankoop. Almal se parkeringskywe is nog netjies vasgeplak en almal se gees loop nog hoog. Ek hoop ek sal díe tyd kan onthou. As dit nog somer op kampus is en die berg omring is deur 'n wolklose see van blou. Die spikkelskadu wat oor my gesig speel soos wat ek met Japonika-laan opstap. Die Summerhouse wat triomfantlik in sig kom, reguit gelyn met die piek van die berg.Die effe waserigheid wat in die lug hang as gevolg van die vure wat altyd die tyd van die jaar in die provinsie woed.
Ek het vandag 'n gevoel van tevredenheid in my siel. Die take het nog nie begin inrol nie. Die winter het nog nie begin byt nie. Dis nie te warm nie en alles lyk goed. Ja, die toekoms lyk goed.