Hiermee verwys hy na die huidige uittog van lidmate uit die tradisionele Christelike kerke en die transformasie proses vir die wat agterbly en vir wie die kerk wel nog 'n belangrike tuiste bly.
En dit gebeur nie net hier nie, dit is wêreldwyd reeds 'n geruime tyd aan die gebeur. Mense wat buite tradisionele tradisies begin soek na spiritualiteit.
Hierdie 'post religious faith' waarvan sy praat, verwys na mense wat ongeag binne of buite hulle godsdiens tradisies (in dié geval Christelik) na nuwe antwoorde soek. En hierdie soeke is natuurlik die vrugte van 'n eerliker, mensliker, meer aardse, eenvoudiger en respekvoller benadering tot lewe.
As meeste mense dus vandag oor spiritualiteit praat, gaan dit vir hulle oor die waardes waarvolgens hulle wil leef en die sin wat dit aan hulle bestaan kan gee in die hier en nou. 'n Sinvolle lewe, ongeag watter godsdienstige groep hulle nog sou aanhang al dan nie.
Daarom dat daar ook gepraat kan word van 'n ateïstiese spiritualiteit of post-godsdienstige spiritualiteit. Spiritualiteit het verseker nie meer te doen met 'n spesifieke geloof se aanbidding, interpretasie en vertolking van 'n God teenoor 'n sondige wêreld nie.
Die dualiteit wat Ds. Swanepoel as "geestelik en beestelik" beskrywe, en wat hy ook saamstem nou eerder 'n "geïntegreerde geloofsbelewenis" moet word.
Spiritualiteit beteken dus om verankerd in hierdie lewe te lewe; en dit maak 'n heilige respek vir elke oomblik wakker; 'n verwondering oor die misterie van die lewe, en ja selfs ook die dood. Dit is daarom vir my so wonderlik om te sien dat al hoe meer mense en selfs leiers van tradisionele godsdiens tradisies openlik oor hulle verstaan van spiritualiteit begin praat.