En dan dink ek weer aan uie en Putin. Onlangs kom ek op nog ‘n juweel af op bladsy 244. Ook die gebeurtenis word herken as `n teks in eie reg; `n stel tekens (of kodes) wat deur iemand (God?) geskryf of “gedig” is, en soos die rillende aandrang van die selfoon uitwys na iets anders. Tom Thomson (1877-1917), van wie se werk ek baie hou, kan beskou word as ŉ voorganger van die groep en as hy lank genoeg geleef het sou hy beslis deur die ander skilders as lid aanvaar gewees het. ŉ Honderd jaar gelede het hy verdrink, volgens sommige skrywers onder geheimsinnige omstandighede. “Die wyfie le van 100 tot 1300 eiers op ŉ sorgelose manier deur dit bloot op die grond te laat val. Omdat hulle min rondbeweeg, ontstaan die probleem dat ŉ wyfie dikwels nie ŉ mannetjie kan vind nie. Ek weet bv. nie of dit ’n taxi was in die ongeluk nie.