Die Inkwisisie | Ettienne se Blog
Saterdag 21 November was 'n dol dag en ons het nie eintlik tyd aan selfone gespandeer het nie. Dalk ook maar goed so – Sonja is 'n goeie vriending van my vrou met 'n gawe van profesie. Sy stuur 'n SMS om my vrou te waarsku, maar tussen alles het niemand dit opgemerk nie. Sondag het ons soos gewoonlik by die erediens die sang gelei en dit was baie geseënd. Ek het egter 'n gevoel gehad dat iets gaan gebeur a.g.v. die doop maar geweet dat ek in gehoorsaamheid moet voortgaan. Ek en my vrou sien eers na die erediens die SMS. "Vertrou my hierin as ek sê dat jy saam met Ettienne in die water moet ingaan. Al wat ek kry is Aanklag en Bedienningspan", het dit gelees. Dit was nou die toets in gehoorsaamheid.
Profesie word werklikheid
Na die doop, laat die Sondagmiddag kom daar dus 'n SMS van M dat haar man en 'n ander gesamentlike vriend by die predikante was. Hier kom dit nou, het ek gedink, maar my hart het net uitgegaan na die drie predikante wat nou weens ons oor die kole gehaal sou word. Hulle is die mense wat die harde besluite sou moes neem. Ek en Adriana het lank vir hulle gebid daardie aand.
Daardie Maandag sou ook kerkraadsvergadering wees en ek het geweet wat sou kom. Maandagmiddag toe ek tuis kom, sit een van die Predikante in ons huis en deel met ons dat M se man briewe aan die kerkraad gerig het en ook dreig om dit na die ring te neem. Dit was duidelik dat hierdie vir die predikante 'n groot hartseer veroorsaak het en dat hulle 'n skeuring in ons gemeente gevrees het.
Ons eie doop en ons gevoel daaroor was geen geheim nie, maar in die verlede het ons nooit mense probeer oortuig om hulself te laat doop nie. My gevoel was dat dit 'n natuurlike gevolg is van 'n lewe van oorgawe aan Jesus. Terwyl dit nie 'n openbare gesprek was nie, het dit nie die goeie orde binne die kerk bedreig nie, maar nou was die aap uit die mou. M is gedoop by 'n openbare geleentheid deur mense in haar eie gemeente.
Na die kerkraadsvergadering is ons skriftelik ingelig dat die saak ondersoek sou word en ons is gevra om met verteenwoordigers van die kerkraad te vergader. Dit het ook duidelik gesê dat ons nie in enige bedienning mag staan as ons nie met die kerklike leër saamstem nie.
Dit was met groot dankbaarheid dat ons Dinsdagaand 21:30 opmerk dat daar geen brandstapels gepak is toe ons opdaag by die kerk om die vergadering by te woon nie. Die atmosfeer was ongemaklik, hartseer maar tog het ek net liefde ervaar van die predikante (ons bedien immers die afgelope jaar reeds saam met die eredienste) .
Nadat ons almal gebid het en gesmeek het om wysheid en liefde kon ons by die kruks van die saak kom. Die eerste vraagstuk was dat ons vir M omgepraat het om haar te laat doop. Ons kon katagories sê dat sy die besluit onafhanlik en lank vooraf reeds geneem het. Sy is slegs ingelig oor die doopgeleentheid en sy kon self besluit of sy dit wou benut. (Ek vertel later hoe die doopgeleentheid eintlik 'n antwoord op M se gebede van die week was)
Die tweede vraagstuk het gegaan oor ons verstaan oor die doop. Ek het basies getuig oor my pad met die doop soos ook op die Blog skryf. Ek was eerlik oor my oortuiging dat daar geen Bybelse ondersteuning is vir die feit dat die doop die besnydenis vervang het as teken van God se verbond met Abraham nie en dat die doop bedoel is om te volg nadat iemand Jesus as sy enigste Verlosser aangeneem het, dat dit ons dood saam met Christus en wedergeboorte en 'n nuwe lewe simboliseer, 'n nuwe begin, skoon gewas van sonde. Hieroor is lank gesels.
Die laaste vraag was dan of ons die verbondsdoop aan babas as leër van die kerk sou aanvaar aangesien dit sou bepaal of ons nog kon bedien in die kerk. Hierop kon nie een van ons dit aanvaar nie en my vrou het reeds besluit dat sy nie verder by bedienning in die kerk betrokke sal wees nie. Alhoewel ek nie die kerklike leër oor die doop aanvaar nie, verstaan ek waar dit vandaan kom en die geestelike waarde wat dit vir baie mense het en het ek my verbind om te help om 'n werkende beleid saam te stel om hierdie twee uiteenlopende standpunte op 'n manier te gebruik om eenheid binne die Liggaam van Christus te bewerkstellig, sou die kerkraad dit verkies.
My indruk was dat dit elkeen daar opnuut gedwing het om na die Bybelse basis vir die dinge wat ons glo te gaan kyk.
Na die vergadering wat tot amper 12-uur aangehou het, het ek my standpunte en gedagte in 'n e-pos neergelê sodat daar geen misverstand kon wees nie. Dit het ook my sienning oor die persoon en werking van die Heilige Gees ingesluit.
Wat nou verder…
One Response to "Die Inkwisisie"
Wonderlike! Ons moet gehoorsaam wees aan God en nie aan mense nie. Ons verantwoordelikheid le nie by predikante, pastore, ens nie maar by Jsus Christus die gekruisigde. Het Jesus dan nie gese in hierdie wereld gaan ons teenkanting kry vir die waarheid bue, Ons moet bid dat God die sluier sal wegneem van diegene wat tradisies volg in plaas van die waarheid. Daar is nie so iets soos verbondsdoop of babadoop – per slot van sakde dit kom van die Rooms katolieke kerk af. Mag die Here julle ryklik seen en gaan heen en wees sy getuie waar julle ook al kom.