Robert Morris - Geskiedenis Podcasts - 2022
Robert Morris was een van die stigters en het sy rykdom gebruik om die revolusie te finansier.
The Robert Morris Inn 1710 - die geskiedenis woon hier
Gedurende hierdie somermaande is ons kamers van Woensdag tot Sondag ingesluit. Ons kroeg en eetkamer is oop van Woensdag tot Sondag vir aandete - Donderdag tot Maandag insluitend vir ontbyt - Woensdag, Donderdag, Vrydag en Saterdag middagete en Sondag Brunch. Op die besigste tye hierdie somer kan ons slegs bespreking maak.
Welkom in Oxford, gestig in 1683 as die eerste hawe.
Dit is gebou as 'n River View-huis in 1710 en 'n herberg sedert 1800, en dit is die oudste volledige diens in Amerika. Vier van ons 310 jaar oue kamers is inderdaad geslaap deur stigtervader Robert Morris, George Washington en vele ander hooggeplaastes van die dag en sedertdien. Rooi baksteen kaggels waaroor hewige gesprekke gevoer is oor die argumente vir onafhanklikheid van Brittanje en onderhandelinge oor suikerriet, tabak en Franse wyn uitgewerk het. Houtpanele, kaggels met rooi bakstene en eikehout is alles soos dit 310 jaar gelede was, met die hand gebou deur skepe se timmermanne van plaaslik verkrygde materiale en die rooi stene uit Engeland, wat as skepe ballas gebruik word. Meer histories as dit kan mens nie kry nie. Later in die lewe sou Robert Morris besin oor sy eenvoudige opvoeding in 'n klein tweeslaapkamerhuisie aan die rivier in Oxford.
In meer onlangse tye het skrywer James Michener sy beroemde roman uiteengesit, Chesapeake hier. Meer geskiedenis is hier geleë. Nou die mees unieke historiese restaurant van die Eastern Shore met kamers onder die meester -sjef Mark Salter en die herbergier Ian Fleming. Dit is 'n werklik historiese herberg, knus met 'n natuurlike patina wat deurloop. Vriendelike, uitstekende kombuis en onderskat professionele diens.
Enojy die stad se twee wonderlike parke, sy eie ongerepte strand en die unieke plesier van die Oxford Bellevue Ferry wat reisigers oor die Tred Avon -rivier vervoer (middel April tot November), die oudste veerbootroete in die land - die geskiedenis leef regtig hier.
Huur Bicyles, kajakke, paddleboards en meer by Easton Cycle and Sport by (410) 822-7433.
Stap, fietsry, roei en vaar, klim op die water en verken ons spruitjies, riviere en die Baai. Kyk na die arende, visarend, reiers, krappe, skilpaaie en ons het selfs dolfyne en seeperde in die baai saam met al die ander somerbesoekers. Ons kan u opstel vir 'n onvergeetlike visreis of 'n sonsondergangvaart. . . jou verbeelding is jou enigste beperking.
Daar is baie om te sien en te doen in en rondom Talbot County. Die nuwe Harriet Tubman Underground Railroad Visitor Center by Church Creek is uniek vir ons gebied. Hierdie jaar vier ons die 200ste verjaardag van Fredrick Douglas, die beroemde sosiale hervormer van Talbot County, afskaffing, redenaar en staatsman wat sy reis volg. Die Blackwater National Wildlife Refuge bly die hele jaar oop en beïndruk nooit. Klik hieronder vir 'n wye verskeidenheid besienswaardighede en geleenthede.
Oxford self is een van die mees unieke dorpe aan die oostelike oewer. Geskiedkundig en vreedsaam, maar tegelykertyd lewendig, omdat dit nog steeds so gewild is onder matrose, fietsryers, kajakkers en diegene wat skuiling en herstel soek in 'n steeds toenemende gekke wêreld. Charmante boomryke strate met onberispelike historiese huise, stadsplekke aan die water en selfs sy eie strand. Gerieflik na St. Michaels, Easton en Cambridge. Kom meer te wete oor ons geskiedenis by The Oxford Museum en oor vakansie -aktiwiteite en opsies by Talbot County Tourism.
Ons het ongelukkig nie 'n hysbak nie en sommige van die trappe is taamlik steil; kontak ons ​​as u probleme ondervind met mobiliteit. As gevolg van die ouderdom en aard van ons gebou, het ons nie spesifieke slaapkamers vir gestremdes nie.
Die Robert Morris Inn GDS -kodes
Die Robert Morris Inn 314 N Morris St Posbus 40 Oxford MD 21654 410 226 5111
Robert Morris (1818-1888) Digterwenner van messelwerk
Dr. Rob Morris is gebore as Robert Williams Peckham op 31 Augustus 1818 naby Boston, Massachusetts. Toe sy pa in 1825 sterf, is hy in 'n pleeghuis geplaas en die naam van een van sy pleegouers, John Morris, aangeneem. Sy kinderjare en jongmens word in New York deurgebring, waar hy baie opvoedkundige voordele ontvang het, waaronder 'n uitstekende universiteitsopleiding wat hom bekwaam het as 'n suksesvolle prokureur, dosent, opvoeder en instrukteur in Masonry. Hy bestee baie jare aan navorsing en kreatiewe skryfwerk.
Dr Morris word 'n meester -messelaar in Oxford, Mississippi, op 5 Maart 1846. Op die oomblik was hy president van die berg Sylvan Academy. Hy raak gou geïnteresseerd in 'n idee dat die vroulike familielede van meester -messelaars in 'n mate die voordele van kennis van hierdie grootse broederlike orde moet deel. Sy vrugbare verstand was begroet met hierdie begeerte om 'n orde te ontwikkel wat beide mans en vroue tot voordeel sou wees.
Terwyl hy president was van die Mount Sylvan Academy, ontmoet hy en trou later met juffrou Charlotte Mendenhall. Verskeie kinders is uit hierdie vakbond gebore. Mev. Morris was byna vyftig jaar lank 'n inspirasie vir dr. Morris en 'n ware hulpmaat. Hulle werk albei aan die idee van die Orde en nooi broer Vrymesselaars en hul vrouens uit om die planne te bespreek met dr. Morris om die teorieë wat hy geformuleer het aan hulle te demonstreer. Dit kan met reg die oorsprong van die Orde van die Oosterse Ster genoem word, hoewel dit baie jare was voordat dit erken is of die beginsels daarvan gevoel is deur diegene wat gelukkig was om binne die omvang daarvan te kom.
Gedurende die jare wat hy as skoolhoof in 'The Little Red Brick School Building' in Richland, Mississippi, 1849 - 1850, werk, werk hy met ywer aan die skryf van 'n ritueel in die orde van die oosterse ster. In 1850 sistematiseer hy die grade met die idee om hulle vorm te gee, besluit hy oor die grade, oorweeg die temas, neem uit die bladsye van die oudheid die heldinne en name op waarop die pragtige werk gebou is, bepaal die tekens en passe, kleure en embleme van die Orde en die fundamentele beginsels bekendgemaak wat deur die jare onveranderd gebly het.
Die eerste ritueel is saamgestel en gepubliseer onder die titel & quotThe Rosary of the Eastern Star. & Quot
In 1855 het hy 'n Supreme Constellation met homself georganiseer as die mees verligte Grand Luminary, met sy hoofkwartier in New York. Handveste is in alle dele van die Verenigde State uitgereik.
In 1860 is die Constellation -organisasievorm gestaak en handveste uitgereik vir die organisasie van gesinne. In 1868 het die Constellation and Families verlore gegaan behalwe vir hul historiese waarde.
In 1866 raak dr Morris verbonde aan Robert Macoy van New York. By die vertrek van mnr. Morris na die Heilige Land, het hy die gesag wat hy aanvaar en uitgeoefen het by die beplanning van die Orde van die Oosterse Ster, aan Robert Macoy oorgedra. Onder die leiding van meneer Macoy is die Supreme Grand Chapter georganiseer. Dit was 'n self-saamgestelde liggaam. Afgevaardigdes is in alle dele van die Verenigde State, die gebiede en in Mexiko aangestel.
In 1867 en 1868 het mnr. Macoy 'n ritueel saamgestel en gepubliseer, met behulp van dr. Morris se rozenkrans as 'n gids. Dit was die begin van die organisasie van hoofstukke in die orde van die oosterse ster, sowel as internasionaal. Hy het onmiddellik gepoog om die werk meer sistematies te maak en het daarin geslaag om dit by die georganiseerde hoofstukke aan te pas om hul sukses te verseker.
Dr Morris het baie in die buiteland gereis. Hy was byna 'n jaar in die Heilige Land. Hy organiseer die eerste Vrymesselaarslosie in Jerusalem, Royal Solomon Number One, en word die eerste Aanbiddende Meester.
Hy was 'n skrywer met 'n groot vermoë en het talle en waardevolle werke oor messelwerk en sy onderwerpe geskryf. Die gewildste was "The Lights and Shadows of Masonry" en "Free Masonry in the Holy Land".
Hy was ook 'n digter met 'n ongewone prestasie en het meer as vierhonderd gedigte geskryf. Sy bekendste gedig is & quotThe Level and the Square. & Quot Baie van hierdie gedigte is gewy aan die Orde van die Oosterse Ster en word steeds deur hoofstukke gebruik.
Afgesien van sy werk in Masonry en Eastern Star, skryf hy baie godsdienstige liedere wat deur kerke en Sondagskole gebruik word. Terwyl hy aan die oewer van die See van Galilea in Palestina sit, skryf hy die pragtige lied & quot0, Galilea. & Quot
In 1858-1859 het dr. Morris gedien as die mees aanbiddende grootmeester van messelaars in Kentucky. In 1860 het hy die Grondwet van die Grand Lodge opgestel. Nadat hy deur die stoele in die Blue Lodge, Royal Arch Chapter, Council, Commandery, Consistory en Grand Lodge gegaan het en die grootste deel van die krag, denke en wysheid van sy vroeë manlikheid deurgebring het in 'n noukeurige studie van die rituele, kodes, beginsels en beginsels van messelwerk, is hy toegegee as een van die mees veelsydige en geleerde messelaars van sy tyd.
In 1880 het die Algemene Groot Hoofstuk aan dr. Morris die titel van "Bouwer van die Orde van die Oostelike Ster" verleen en op 31 Augustus, die verjaardag van hierdie roemryke man, is dit afgesonder as die Festal Day of the Order. spesiale programme op daardie dag. Hy het ook die grade doktor in die filosofie en die regte in die regte later in sy lewe toegeken.
Die bekroonde gebeurtenis in die loopbaan van hierdie merkwaardige man het in 1884 plaasgevind toe meer as 500 000 meestermeesters regoor die wêreld hul begeerte uitgespreek het dat hy gekroon sou word met die lourierkrans, wat die digter van die Vrymesselary simboliseer. Honderd jaar het verloop sedert die eerste digterwenner, Robert Burns, hierdie eer ontvang het. Dr Morris was die eerste digter wat na Robert Burns in staat was om hierdie plek te vul. In die teenwoordigheid van meer as sewehonderd hooggeplaastes is hierdie eer vir die tweede keer in die geskiedenis van die vaartuig toegeken.
Die eerste groot hoofstuk van die Orde van die Eastern Star is in 1867 in Michigan georganiseer. Drie jaar later is Grand Chapters in Mississippi, New Jersey en New York georganiseer. Voor die einde van 1876 is Grand Chapters in Kalifornië, Vermont, Indiana, Connecticut, Nebraska, Illinois, Missouri, Arkansas en Massachusetts georganiseer.
Intussen het die publikasie van verskillende rituele en hersiene uitgawes daarvan verwarring en diversiteit meegebring in die werk waar daar eenvormigheid moes gewees het. Dit het dus nodig geword dat dit reggestel word met alle hoofhoofstukke wat onder een liggaam verenig is en dieselfde ritueel gebruik, sodat die algemene hoofstuk van die orde van die oosterse ster op 16 November 1876 in Indianapolis, Indiana, georganiseer is. stel 'n ritueel in die orde van die oosterse ster saam en redigeer dit. Die een wat nou gebruik word, is ontwikkel uit die ritueel wat deur die destyds aangestelde komitees geredigeer is.
Die hoofstukke van die Orde van die Oostelike Ster omring nou die aarde. Die General Grand Chapter het jurisdiksie oor alle Grand Chapters in die Verenigde State (behalwe New York en New Jersey wat onafhanklike Grand Chapters is), die provinsies in Kanada en die Grand Chapter van Puerto Rico. Daar is 'n Supreme Grand Chapter van Skotland met jurisdiksie oor Skotland, Engeland, Ierland, Wallis, Suid -Afrika en Nieu -Seeland. Die state, gebiede en afhanklikes van Australië is onder die jurisdiksie van die United Grand Chapter of Australia wat in 1985 gestig is.
Hoofstukke is georganiseer ondergeskik aan die General Grand Chapter in Alaska, Aruba, Oostenryk, Bermuda, Taiwan, Panama, Duitsland, Guam, Hawaii, Japan, Mexiko, Okinawa, Italië, Filippyne en Saoedi -Arabië. Die ledetal in die Orde tel meer as 1 000 000 lede in meer as 8 000 hoofstukke.
In 1950 het die General Grand Chapter, Order of the Eastern Star, die honderdste herdenking van die skryf van die ritueel gevier met gepaste seremonies in Washington, DC
Die International Eastern Star Temple en die kantore van die General Grand Chapter is geleë in Washington, DC In die onthaalkamer van die International Eastern Star Temple, bo die mantel, hang 'n olieverfskildery van hierdie vooraanstaande meesterbouer van ons orde. Dit was 'n geskenk uit die Grand Chapter van Kentucky en is onthul deur sy kleindogter, juffrou Ella Morris Mount, Past Grand Matron en Grand Secretary van Kentucky.
Dr Morris het 'n groot deel van sy lewe in Mississippi, Tennessee en Kentucky deurgebring. Die laaste ses en twintig jaar was in LaGrange, Kentucky, waar sy gesin grootgemaak en opgevoed is. Sy huis is nou die eiendom van die Grand Chapter van Kentucky en word onderhou as 'n heiligdom ter ere van die meesterbouer van ons orde.
Die Little Red Brick School Building in Mississippi is in besit van die Grand Chapter van Mississippi en word onderhou as 'n heiligdom ter ere van dr Morris se skryf van die Ritual in Mississippi.
Op 31 Julie 1888, toe die nuus van sy dood na alle dele van die wêreld gestuur is, het diepgaande smart by sy heengaan uitgespreek, aangesien sy hele lewe gewy was aan die opheffing van die mensdom. Hy is begrawe op die begraafplaas in La Grange, Kentucky, waar bewonderende vriende van regoor die wêreld 'n lang marmerskag ter sy herinnering opgerig het. Aan die een kant van die skag is die vierkant en kompasse en aan die ander kant die vyfpuntster.
Saamgestel deur Mamie Lander, Past Most Worthy Grand Matron en Right Worthy Grand Secretary, (1955), en verwerk uit & quotThe Ritual Of The Order Of The Eastern Star & quot uitgegee deur die General Grand Chapter.
Kopiereg beskerm - 1999 - 2019 Phoenixmasonry, Inc. Die fynskrif
Op dertienjarige ouderdom emigreer Morris van sy geboorteland Engeland na Maryland, waar sy pa as tabakagent werk. Ώ ] Hy het later na Philadelphia verhuis en uiteindelik 'n vennoot geword in 'n handelsfirma wat spesialiseer in invoer- en uitvoerhandel met Europa, die Wes -Indiese Eilande, die Levant en Afrika. Sommige van die winste van die firma is gemaak deur slawehandel. ΐ ] Met sy lotgevalle aan die toeneem, stig Morris 'n landgoed bekend as The Hills aan die Schuylkillrivier en kry hy 'n reputasie as uitspattige gasvryheid. geleenthede. Α ] Britse troepe het Morris se landgoed in November 1777 gesloop, maar andersins lyk dit asof sy rykdom tydens die oorlog toeneem, wat aanhoudende beskuldigings van winsgewendheid tot gevolg het. Β ] Die kongres het Morris in 1781 nietemin aangestel as die superintendent van finansies, 'n tweede posisie as die president wat nasionale belang betref.
Morris het miljoene hektaar in verskillende state as spekulatiewe beleggings gekoop en verskeie eiendomme in Philadelphia as gesinshuise verkry. Γ ] In 1781 koop hy een van die grootste huise in Philadelphia, sentraal geleë in Market Street naby die State House Yard. Die huis is in die laat 1760's gebou en is in 1780 deur 'n brand beskadig, en Morris het onmiddellik begin met opknappings, met vernuwende moderne luukshede, soos 'n tweeverdieping-badhuis, kweekhuise en 'n yshuis. Δ ] Laasgenoemde het George Washington so beïndruk dat hy in 1784 vir Morris gedetailleerde instruksies gevra het as basis vir 'n yshuis by Mount Vernon. Ε ] Deur die verkryging van verskeie persele aangrensend aan sy Market Street -huis, het Morris 'n tuin van ongeveer 'n half akker geskep waar hy in die lente van 1784 'n lugvaarteksperiment aangebied het, en het toeskouers byeengekom om 'n "lugballon" te begin. van papier gemaak. " Ζ ] Morris was die stigter van die Vereniging vir die Verbetering van Paaie en Binnelandse Navigasie in 1789 en dien daarna as president van verskeie baanbrekende kanaalmaatskappye. Η ]
Intussen het Morris The Hills weer as 'n uitstallingsplek gevestig en 'n monumentale kweekhuiskompleks en uitgebreide tuine geskep wat bekend is vir sitrusvrugte en ander eksotiese plante [Fig. 1]. 'N stigterslid van die Philadelphia Society for the Promotion of Agriculture, ⎖ ] Morris het geëksperimenteer met die bekendstelling van nie-inheemse plantmonsters en vee by The Hills, waaronder' 'n varkie wat deur mnr. Morris uit Oos-Indië ingevoer is ' in 1789 'n paar Merinoskape wat in 1792 uit Spanje ingevoer is (een waarvan hy in 1795 aan Thomas Jefferson gegee het) en "Klawersaad, Roggras, Bone en Ertjies. . . ingevoer uit Liverpool "in 1793. ⎗ ] Morris het saam met plante en diere aansien op The Hills gekweek. Terwyl hy in Mei 1789 in New York was, het hy sy vrou, Mary White Morris, gevra om 'n paar belangrike nuwe kennisse te vermaak wat na Philadelphia vertrek: 'I wish the Gentlmn. om die Hills & amp the Ladies ook te sien as hulle so geneig is. " In Augustus het Mary vir hom 'n boks pynappels en ander vrugte van The Hills gestuur wat hy aan sy medewerkers in New York uitgedeel het. "Die opbrengs van hierdie baie fyn vrug laat my nie 'n bietjie trots voel nie," het hy erken. ⎘ ]
In 1790, nadat hy die kongres oortuig het om Philadelphia die tydelike setel van die federale regering te maak totdat 'n nuwe hoofstad aan die oewer van die Potomacrivier opgerig kon word, het Morris sy Market Street -huis as vrywilliger as die president se amptelike woning aangebied. ⎙ ] Drie jaar later het Morris die noodlottige besluit geneem om die uitgeweke Franse ingenieur Pierre-Charles L'Enfant opdrag te gee om 'n pragtige nuwe meenthuis in Philadelphia te ontwerp en te bou. Teen 1796 het die stygende koste van L'Enfant se toenemend uitspattige planne die bou gedwing om te stop, wat die halfklaar paleis die bynaam 'Morris's Folly' gekry het. ⎚ ] Hierdie duur ongeluk het saamgeval met 'n berg mislukte grondspekulasies en ander ondernemerskemas en beleggings. ⎛ ] In weerwil van sy skuldeisers het Morris van Julie 1797 tot Februarie 1798 by The Hills gaan slaap, voordat hy uiteindelik oorgegee het tot 'n gevangenisstraf van byna vier jaar. ⎜ ] Sy uitgebreide grondbesit, insluitend The Hills, is stuk vir stuk met 'n groot verlies verkoop om sy skuld te vereffen. ⎝ ]
Pastoor Robert Morris Gateway Kerkgeskiedenis
September 1999 Die Here het 'n begeerte in die hart van pastoor Robert Morris geplaas om 'n Bybelgebaseerde, evangelistiese, Gees-bemagtigde kerk in Southlake, Texas, te begin wat 'n uitwerking op die Dallas/Fort Worth Metroplex en verder sou hê. Hy het 'n werksverhouding met die pastore by die Trinity Fellowship Church in Amarillo, Texas, ontwikkel en hulle gevra vir wysheid en leiding.
Februarie 2000 het pastoor Robert met 'n groep van 30 mense in sy sitkamer begin vergader om vir leiding vir die bediening te bid, die Here te aanbid en die Woord te bestudeer. Die volgende jaar het hierdie groep die stigterslede van Gateway Church geword.
April 2000 het pastoor Jimmy Evans en die ouderlinge van Trinity Fellowship Church in Amarillo, Texas, gebid en pastoor Robert en Gateway se stigteroudes vrygelaat om die nuwe kerk te begin. Op Paassondag 23 April het Gateway ons eerste diens in die Hilton Hotel in Grapevine vir 180 mense gehou.
Mei 2000 Drie weke later het ons ons vergaderings oorgeplaas na Saterdagaande in die Christ Our King Church in Southlake.
Julie 2001 het Gateway begin vergader by A World of Learning, 'n opleidingsfasiliteit vir 300 sitplekke en dagsorgsentrum in Grapevine. Terwyl hy daar was, het die kerk vinnig gegroei tot vyf dienste met meer as 2 000 mense wat weekliks bygewoon het.
Mei 2002 Ons breek grond af op 'n fasiliteit van 64 000 vierkante meter by East Southlake Boulevard 2121, ons oorspronklike kampus in Southlake. Dienste het begin voordat die nuwe gebou voltooi is, en voortgesette groei het baie dienste tot gevolg gehad.
Junie 2003 Ons het die eerste dienste by die voltooide Southlake -kampusgebou aangebied. Kort nadat ons in die 600-sitplek-ouditorium ingetrek het, was daar weer vyf naweekdienste nodig om te groei.
November 2007 Ons het ons eerste uitbreidingskampus op 9 hektaar in North Richland Hills (NRH) geopen. Die naweekdienste op die uitbreidingskampusse weerspieël diegene in Southlake met lewendige erediens, persoonlike bediening en 'n lewendige uitsending van die boodskap van Southlake.
Januarie 2009 Weeklikse gemiddelde bywoning het 10 500 bereik.
Julie 2010 Ons het 'n tweede uitbreidingskampus in Frisco bygevoeg ter ondersteuning van die gebied van Noord -Dallas. Net soos NRH weerspieël die dienste diegene in Southlake met 'n lewendige simulcast -boodskap.
November 2010 Ons het die eerste naweekdienste op ons huidige Southlake-kampus by snelweg 114 gehou. Die nuwe gebou het 'n ouditorium met plek vir 4 000 persone wat toegewy is aan ons steeds groeiende kinderbediening en klaskamers wat bedoel is vir bediening, gebed, genesing en toerusting. .
Julie 2012 het Gateway ons maandelikse tydskrif, Gateway Life, bekendgestel. Gevul met foto's en verhale wat lesers inspireer en aanmoedig om dieper te groei in hul verhouding met God, is dit 'n eenmalige bron vir inligting agter die skerms en 'n insiggewende insig in die bedieninge, mense en gebeure van die kerk.
Augustus 2012 Die derde uitbreidingskampus, Gateway North Fort Worth, het in 'n tydelike ruimte, die Fossil Ridge High School Auditorium, begin reageer op 'n onvoldoende behoefte aan bediening in die North Fort Worth -omgewing.
Augustus 2012 Onder leiding van pastoor Robert en Jack Hayford het The King's University by Gateway geopen en begin klas hou by 'n tydelike fasiliteit in Southlake, wat nou die tegnologiekantore van Gateway huisves.
September 2012 het Gateway ons eerste kerkfabriek in Scottsdale, Arizona, bekendgestel. Die doel was om te neem wat God deur Gateway Church doen na Scottsdale en die Phoenix -metropolitaanse gebied onder die visie en leiding van senior pastoor Preston Morrison.
Desember 2012 Meer as 40 000 mense het die kersproduksie, It's a Life … en It's Wonderful, bygewoon. Daar was 545 verlossings die naweek.
Februarie 2013 Die gemiddelde weeklikse bywoning op vier kampusse het 17 000 bereik.
Maart 2013 het Shady Grove Church in Grand Prairie, Texas, as ons vierde uitbreidingsplek by die Gateway -gesin aangesluit en die Grand Prairie -kampus geword. Elke Gateway -kampus het sy eie unieke gevoel en gemeenskap, en die tradisie duur voort op die Grand Prairie -kampus.
Julie 2013 het Gateway North Fort Worth verhuis van sy tydelike ruimte na 'n pas voltooide kampusgebou by Beach en Basswood.
Augustus 2013 Gemiddelde weeklikse bywoning op vyf kampusse het 24 000 bereik.
Augustus 2013 Die King's University het begin klas hou op hul permanente kampus by 2121 E Southlake Blvd (ons oorspronklike Southlake -kampus).
April 2014 Gemiddelde weeklikse bywoning bereik 30,000.
Desember 2014 het 42 000 mense Gateway se Kersmusiek, Truthical, bygewoon.
April 2015 het Gateway 15 jaar bediening gevier met 43 Paasfeesdienste op vyf kampusse met 52 000 mense bygewoon.
Maart 2016 het Gateway ons bereik uitgebrei deur die Dallas Campus - ons eerste kampus in Dallas County - oop te maak. Met baie inwoners van Dallas wat ons oorvol Frisco -kampus bygewoon het, het dit duidelik geword dat ons 'n kampus in die Noord -Dallas -omgewing nodig het.
October 2016 Gateway Network, ons apostoliese bediening wat saam met ander kerke kom om hulle te mentor en hulpbronne te voorsien, wat op Gateway Conference geloods is.
Robert Morris, oudste (1823-1882)
Robert Morris het een van die eerste swart advokate in die Verenigde State geword nadat hy in 1847 in die Massachusetts -kroeg opgeneem is. Morris is op 8 Junie 1823 in Salem, Massachusetts, gebore. Op 'n vroeë ouderdom het Morris formele opleiding aan Master Dodge's School in Salem. Met die toestemming van sy gesin het hy die student geword van Ellis Gray Loring, 'n bekende afskaffer en advokaat.
Kort nadat hy sy praktyk in Boston begin het, het Morris die eerste swart advokaat geword wat namens 'n kliënt in die geskiedenis van die land 'n regsgeding ingedien het. 'N Jurie het ten gunste van Morris se kliënt beslis, hoewel die besonderhede van die verhoor onbekend is. Morris het egter sy gevoelens en waarnemings oor sy eerste jurieverhoor opgeteken:
Daar was iets in die hofsaal wat my soos 'n reus laat voel het. Die hofsaal was gevul met bruin mense, en ek kon op elkeen se gesigte 'n wens sien dat ek die eerste saak wat ooit voor 'n jurie verhoor is deur 'n bruin prokureur in hierdie land, sou wen ... &# 8221
Hy was sterk teen slawerny en werk saam met William Lloyd Garrison, Ellis Loring en Wendell Philips en ander om die Fugitive Slave Act van 1850 teë te staan. Op 15 Februarie 1851 het Robert Morris, met die hulp van Lewis Hayden, daarin geslaag om uit die hof te verwyder, pas gearresteerde voortvlugtende slaaf Shadrack en hom gehelp om na Kanada en vryheid te kom. Inhegtenisnemings is uitgevoer, maar Morris en die ander is vrygespreek van die aanklagte.
Teen die vroeë 1850's is Robert Morris aangestel as vrederechter en is toegelaat om voor die Amerikaanse distrikshowe te praktiseer. Hy het af en toe as landdros in die howe in Boston en naby Chelsea, Massachusetts, gedien. Alhoewel dit nie hoë regterlike ampte was nie, het sy diens hom die onderskeid gemaak dat hy die eerste Afro -Amerikaner was wat 'n mate van regterlike mag uitgeoefen het.
Met die aanvang van die burgeroorlog het Morris die oproep van president Abraham Lincoln om vrywilligers verwelkom, maar beswaar gemaak teen die aanmelding van Afro -Amerikaners, tensy hulle eerlike en gelyke behandeling ontvang en posisies as offisiere aangebied word. Hy het gehelp met die werwing van die 54ste Massachusetts Infanterieregiment, die eerste Afro -Amerikaanse eenheid wat amptelik goedgekeur is in die Amerikaanse weermag, maar hy het hom steeds uitgespreek teen diskriminasie van hulle en ander swart soldate.
Robert Morris sterf in Boston op 12 Desember 1882 op 59 -jarige ouderdom. Hy is oorleef deur sy vrou en seun.
Robert Morris: Die finansierder van die Amerikaanse rewolusie
Die meeste Amerikaners ken die name van George Washington, Benjamin Franklin en Alexander Hamilton, maar onder die leiers van die Amerikaanse rewolusionêre tydperk waarna ons verwys as die stigters, bly daar 'n paar uitgesoekte wat onder die radar val. Een so 'n individu, Robert Morris, is een van hierdie voorbeelde. Hy was nie 'n militêre leier nie, maar 'n bedrewe politikus. Hy was nie 'n toekomstige president nie, maar 'n gedagte van finansies en ondernemings. Hy is een van slegs twee afgevaardigdes van die era wat die Onafhanklikheidsverklaring, die Konfederasie -artikels en die Grondwet van die Verenigde State onderteken het.
Skildery van Robert Morris deur Robert Edge Pine
Morris is in Januarie 1734 in Liverpool, Engeland, gebore aan Robert Morris, sr., En 'n vrou met die naam Elizabeth. Dit lyk asof die jong Robert die produk van 'n verhouding was. Sy pa se besigheid, dié van 'n skeepsmakelaar, het hom weggehou, en die seuntjie is grootgemaak deur sy ouma aan moederskant. Morris Sr het 'n suksesvolle handelsonderneming gestig wat tabak uit Maryland in 1747 uitgevoer het, en sy seun het hom as leerling binnekort by die New World aangesluit. Die jong Robert verhuis na Philadelphia waar hy studeer onder leiding van Charles Greenway, lid van die Library Company of Philadelphia, gestig deur Benjamin Franklin. In 1750 het 'n fratsongeluk die lewe van Morris, sr., Geneem en Robert bevind hom op sestien die erfgenaam van ongeveer vyf en twintig honderd pond sterling. Hy het die volgende paar jaar die handelsbedryf geleer in die sorg van Charles Willing, 'n voormalige sakevennoot van sy vaders. Dit is hier waar Robert se opleiding in wiskunde baie nuttig geword het; sy kennis van sakeboeke en finansies was indrukwekkend, en hy het gou vinnig vriende geword met Charles se seun, Thomas. Polities en sosiaal gekoppel aan die hoër klasse van die Philadelphia -samelewing, het die Willing's aan die jong mans 'n platform gebied wat - na die dood van Charles Willing en Robert wat sy vakleerlingskap by die firma voltooi het - sou uitloop op 'n vennootskap, die Willing Morris & amp Company.
Die Willing Morris & amp Company het redelik suksesvol geword as gevolg van verskeie metodes waarmee hulle die bedryf kon monopoliseer. Willing en Morris wou ander vragskepe verseker, en handel aggressief met die Middellandse See en Indië. Die gesamentlike effekte het nuwe markte vir Philadelphia en Noord -Amerika oopgemaak, terwyl beide mans terselfdertyd baie ryk was. Hulle het hoofsaaklik handelaarsgoedere hanteer, maar het ook soms Afrikaanse slawe verhandel. In 1763 verwek Morris 'n buite-egtelike dogter in Philadelphia. Hy, bekend as Polly, sou vir haar die res van sy lewe voorsien-net soos sy halfbroer Thomas, wat sy vader in Maryland gehad het voordat Robert uit Engeland aangekom het. In 1769 trou Morris met Mary White, die dogter van 'n welgestelde advokaat. Hulle sou saam sewe kinders hê.
In die jare voor die Amerikaanse revolusie bevind Morris hom teen die Britse belasting op handelsgoedere. Hy was gekant teen die seëlwet van 1765 en die volgende parlementêre maatreëls wat steeds 'n las op Amerikaanse skeepsvaartuie moes hef. Toe die Eerste Kontinentale Kongres in 1774 in Philadelphia byeenkom, is Morris nie as afgevaardigde verkies nie, maar het hy die hof gehou met baie van die aankomende lede wat sy advies en mening ingewin het oor hoe om 'n versoekskrif vir die herroeping van die ondraaglike wette te navigeer. Morris is egter in 1775 deur die Provinsiale Vergadering van Pennsylvania in die Komitee van Veiligheid aangestel na die uitbreek van die Amerikaanse Revolusie in Massachusetts. Morris het die taak gekry om ammunisie en kruit aan die kontinentale leër te verskaf, iets wat hy klaarblyklik met groot sukses gedoen het. Dit het hom die volgende jaar 'n benoeming tot die Tweede Kontinentale Kongres besorg. Morris het probeer om die oproepe tot onafhanklikheid deur radikale te oorbrug met diegene wat ten gunste van neutraliteit was en 'n versoekskrif aan die koning wou doen. Vanweë sy reputasie as 'n suksesvolle handelaar, is Morris verkies tot verskeie komitees wat toesig gehou het oor die noodsaaklikheid om seevaart te gebruik om die Amerikaanse saak te help. Hy het ook toesig gehou oor die stigting van die Continental Navy. Toe die somer van 1776 die formele oproepe tot Amerikaanse onafhanklikheid lewer, het Morris, simpatiek om die kolonies teen Britse aggressie te beskerm, geweier om vir onafhanklikheid te stem. Saam met 'n kollega onthou hy van die amptelike stemming, sodat die oorblywende Pennsylvania -afgevaardigdes onafhanklikheid kan ondersteun. Hy sou uiteindelik die dokument in Augustus 1776 saam met die meerderheid van die kongres onderteken.
Die skildery van "Congress voting Independence" deur Robert Edge Pine beeld die Tweede Kontinentale Kongres uit wat stem oor die Onafhanklikheidsverklaring.
Namate die gebeure en die oorlog vorder, het die finansiële situasie vir die nuwe Verenigde State erg geword. Die Britse vloot het 'n blokkade langs die oostelike kuslyn ingestel wat handel en handel effektief onmoontlik gemaak het. Omdat 'n Amerikaanse vloot tegnies nie meer bestaan ​​het as wat beplan was nie, het die Kongres private en handelaars in diens geneem om Britse skepe te ontslaan waar hulle kon. Die chaos wat ontstaan ​​het, het die Britse heerskappy oor die Atlantiese Oseaan soms ontwrig, maar dit het die handel nie laat herleef nie. Morris was ook deel van 'n geheime komitee wat Franse steun nagestreef het. Terwyl Amerikaanse diplomate Silas Deane en Benjamin Franklin na Parys gestuur is om te onderhandel oor die steun van die Franse hof, het Morris ammunisie en militêre voorrade gesoek. Morris het ook 'n aktiewe rol gespeel in die poging om Amerikaanse krediet te vestig. Vanweë die struktuur van die koloniale regerings het elke voormalige kolonie onder leiding van die Britse regering 'n outonome finansiële struktuur gehandhaaf. Om sake te bemoeilik, afgesien van die Britse geldeenheid, versprei ander Europese geldeenhede, saam met koloniale papierbewyse, om die monetêre handelswisseling op die vasteland te vorm. Met die oorlog in volle gang, het die nuwe staatsregerings hul rieme stywer gespan en geweier om die gevraagde bedrae uit te leen of te betaal. Hierdie probleem is nie opgelos toe die Statute van die Konfederasie, die eerste federale grondwet van die Verenigde State, in 1777 aangeneem is nie. Die kongres kon geldelike steun van die individuele state aanvra, maar die staatsregerings was onder geen wetlike gesag om hierdie versoeke na te kom nie. Teen 1780 was die Amerikaanse ekonomie byna standaard, en die papiergeld wat gedruk is, bekend as Continentals, was waardeloos weens inflasie. Sonder dat die kongres vir die behoeftes van die oorlog kon betaal, moes buitelandse diplomate vriendelike Europese regerings oortuig om harde muntstukke en goud aan hulle te leen.
In 1781, terwyl die situasie in gevaar was, het Morris op sy eie begin om die nodige voorraad van die kontinentale weermag te bank. Hy het amptelik gedien as die superintendent van finansies, die voorloper van die tesourie -sekretaris. Met sy persoonlike krediet het hy die nodige fondse opgebou om te verseker dat die lenings nagekom word. Die Amerikaanse weermag het die nodige benodigdhede begin ontvang, en die volgende drie jaar het Robert Morris persoonlik die Amerikaanse revolusie uit sy eie sak gefinansier. 'Morris -note' het in die geledere van die leër wyd verspreide skuldebriewe geword. Een individu kon egter nie elke aspek van wat die oorlog vereis, finansier nie. Die manier waarop die konfederasie -regering werk, moet verander word. In 1782 was Morris een van 'n handjievol nasionaliste in die kongres wat 'n beroep op die statuut van die Konfederasie wou verander. As gevolg van strukturele voorrang, kon die soldate van die kontinentale weermag nie betaal nie, het Morris, saam met Alexander Hamilton en Gouverneur Morris, met 'n paar uit die offisiere in die hoofkwartier van Washington begin korrespondeer. Alhoewel Morris niks met die Newburgh -sameswering te doen gehad het nie, dui briewe wel aan dat die drie kongreslede ontvanklik was vir idees wat die kongres sou dwing om nuwe maniere te aanvaar om jurisdiksie oor die state af te dwing. Terselfdertyd het Morris, met Hamilton as sy adviseur, 'n plan saamgestel om 'n finansiële sektor vir die regering te skep. Dit was Morris wat voorgestel het om die oorlogskuld te aanvaar deur krediet deur 'n nasionale bank te skep. Hoe edel hierdie planne ook al was, die Confederation Congress wou nie luister nie. Sowel Hamilton as Morris sou in 1783-84 uit die kongres bedank, aangesien die skuld uit die oorlog voortgegaan het sonder om 'n oplossing te vind.
Teen 1786 was dit duidelik onder baie mense in die land, veral diegene wat altyd krities was oor die ondoeltreffendheid van die kongres om oor die state te regeer, dat iets moes verander. Morris is aangewys as 'n Pennsylvaniese afgevaardigde om die Annapolis -konvensie by te woon, die voorloper van die Philadelphia -konvensie die volgende jaar wat die Grondwet opgelewer het. Dit was Morris, wat in Philadelphia bygewoon het, wat Washington aangewys het om die beraadslagings te lei, 'n besluit wat eenparig aanvaar is om die konvensie sy legitimiteit te gee. As 'n nasionalis en 'n lang kritikus van die Statute van die Konfederasie, het Morris die Grondwet gesteun en dit in September 1787 onderteken. Morris is toe in die Amerikaanse senaat verkies deur Pennsylvania in 1788. Hy het gehelp om die kompromie van 1790 te bemagtig wat Hamilton se plan vir 'n nasionale bank om die oorlogskuld van die individuele state aan te neem om nasionale krediet te vestig in ruil dat die federale hoofstad in die suide is. As inwoner van Philadelphia en verteenwoordiger van Pennsylvania sou hy tot 1795 in die senaat dien, terwyl hy sy talle sakeondernemings voortduur. Teen die 1790's, met die opening van nuwe gebiede op die vasteland, was grondskema 'n groot onderneming. Sy reputasie bly ongeskonde, maar sy persoonlike rykdom het groot treffers begin slaan.
"Toneel by die ondertekening van die Grondwet van die Verenigde State" deur Howard Chandler Christy
Onder die vele huise wat die Morris-gesin tydens hul tyd in Philadelphia besit en gewoon het, was 'n herehuis bekend as "The Hills" langs die Schuylkillrivier en die baksteenbelaaide huis in Market Street wat gedurende die 1790's as die president se huis sou dien. die stad was die hoofstad van die land. Morrisville, Pennsylvania, is na hom vernoem na 'n huis wat hy daar besit het, asook die onvoltooide herehuis bekend as 'Morris's dwaasheid'. Laasgenoemde het ontstaan ​​toe Morris se geluk uiteindelik opraak in 1797. Grondskema het die finansies van baie van die leiers van die era geëis, en Morris het in die moeilikheid gekom toe skuldeisers betaling eis met die finansiële paniek van 1797. Saam met verskeie van sy sakevennote, Morris het probeer om sy skuld te benut deur aandele waarin hy belê het, te verkoop om inkomste op hul grondbesit te verkry. In plaas daarvan het die voorraad ondergegaan. Omdat Morris nie sy skuld kon betaal nie, het Morris alles verloor en is hy in 1798 in die gevangenisstraf geplaas. Morris het bykans drie miljoen dollar aan skuldeisers geskuld, 'n ondenkbare bedrag destyds. Ondanks die pleidooie van sy vriende, wat hom nie finansieel kon bystaan ​​nie, het Morris in die gevangenis gebly tot 1801. By sy vrylating het verskeie van sy kollegas en die Bankruptcy Act van 1800 onlangs deur die kongres goedgekeur (met die hulp van sy vrylating), baie van sy skuld deur hom toe te laat om bankrot te verklaar. Saam met sy vrou kon hy tot sy dood op 8 Mei 1806 rustig in Philadelphia woon van 'n klein toelae.
Dit is inderdaad ironies dat die man wat bekend gestaan ​​het as die 'Finansier van die Revolusie' byna sonder geld in die skuldenaarsgevangenis gesterf het ná jare van slegte beleggings. Dit is duidelik dat Morris, ooit ambisieus, oor die kop gekom het met grond wat in die 1790's bespiegel het. Hy sou nie die enigste slagoffer van so 'n riskante onderneming wees nie, maar die reputasie van ander lyk min beïnvloed deur hierdie pogings. Vir Morris het sy reputasie skade gely weens die aard van sy lewenswerk: finansies. In die jare wat gevolg het op die bekragtiging van die Grondwet, het baie skeptici van die federale banksisteem, veral onder Jefferson en sy kringe, vinnig aangeval wat hulle beskou het as die vestiging van 'n Amerikaanse aristokrasie, gemodelleer in Londen, wat die ryk handelaarsklas bevoordeel bo die landbouklas. Die deurslaggewende rolle wat Morris in die kritieke jare van die rewolusie gespeel het, het in hierdie vyande se oë minder gewig as die voortdurende beplanning vir meer geldelike winste wat Morris se lewe opgewek het. Is dit 'n regverdige kritiek op die man? Hy was inderdaad 'n groot deel van sy lewe winsgewend. Finansies was sy spel. Maar hoe hy ook al sy persoonlike aangeleenthede behartig het, sy hantering van sake in die diens aan die Verenigde State is duidelik sterk in die belangrikheid daarvan vir die stigting van ons land.Sonder Morris, wat 'n vaste vertroue in handels- en maritieme vermoë geblaas het, sou baie van die werk wat een persoon verrig het, waarskynlik oor verskeie verdeel gewees het. En die uitkoms van so 'n reëling laat ons met onsekerheid oor die sukses daarvan. Dit was Morris wat die vertroue en vertroue van Washington, Franklin, Adams, Hamilton en ander gewen het. Nie deur sy beloftes nie, maar deur sy optrede en die resultate daarvan. Omdat hy nie 'n militêre leier of toekomstige president was nie en nie sy lewe op 'n letterlike 'hoë noot' beëindig het nie, het historici Robert Morris onregverdig weggegooi as 'n individu wat ons aandag nie waardig was nie. Tog is sy teenwoordigheid en voortdurende betrokkenheid by die Amerikaanse politiek gedurende die stigtingsperiode onvervangbaar vir die uitkoms daarvan. Alhoewel Alexander Hamilton net krediet ontvang omdat hy die land se finansiële bedryf aan die gang gesit het, was dit Robert Morris wat die motor was agter die stigting van die Amerikaanse finansiële sektor.
Robert Morris is gebore op 31 Januarie 1734 in Liverpool, Engeland, die seun van Robert Morris, oudste en Elizabeth Murphet Morris. Robert se ma is dood toe hy twee was en hy is grootgemaak deur sy ouma aan moederskant.
Sy pa, Robert Morris, is gebore in 1700 in Liverpool en was 'n ysterwerker. Hy immigreer na Amerika en begin 'n suksesvolle loopbaan bou in Oxford, Maryland. Hy kom omstreeks 1738 na Maryland as agent vir Foster, Cunliffe en Sons of Liverpool, vir wie hy blaartabak gekoop en na Engeland gestuur het. Hy was die oorsprong van die wet op tabakinspeksie, en het dit deur magtige opposisie laat gaan. Hy word as 'n handelsgenie beskou, en was die eerste om sy rekeninge in geld te hou eerder as in liter, pond, meter, ens. In 1750 het Robert Morris 'n ete gehou aan boord van een van die skepe van die maatskappy. Toe hy die skip in 'n klein bootjie verlaat, word 'n afskeidsgroet van die skip afgevuur en watte van die skoot het deur die kant van die boot gebars en hom ernstig beseer. As gevolg van die ongeluk is hy op 12 Julie 1750 aan bloedvergiftiging dood.
Robert Morris, die toekomstige ondertekenaar van die Onafhanklikheidsverklaring, verlaat Liverpool in 1748 op 14 -jarige ouderdom en sluit by sy pa aan in Maryland. Robert is deur die dominee William Gordon onderrig, maar het slegs een jaar formele opleiding voltooi. Rusteloos verlaat hy Maryland in 1748 om onder die wakende oog van die vriend van sy vader, meneer Greenway, in Philadelphia te woon. Die jong Robert floreer as klerk by die handelsonderneming van Charles Willing & amp.
Robert het begin werk, en in sy twintigerjare het hy 'n deel van sy verdienste geneem en saam met 'n paar vriende die London Coffee House opgerig, 'n instelling wat die Philadelphia Stock Exchange as oorsprong beweer. Op 'n stadium tydens die Sewejarige Oorlog (1756-1763) is Robert as 'n skeepskaptein op 'n handelsmissie na Jamaika gestuur, waar hy deur Franse Privateers gevange geneem is. Gelukkig het hy met sy bemanning ontsnap en hul toevlug geneem in Kuba, waar hulle 'n lewensonderhoud ontwrig het. Toe 'n Amerikaanse skip in Havana aankom, keer hy terug na Philadelphia.
Omstreeks hierdie tyd tree Charles Willing af en sy seun, Thomas Willing, neem oor. Thomas het Robert 'n vennootskapsposisie aangebied en hulle het die firma Willing, Morris & amp begin met drie skepe wat hulle na die Wes -Indiese Eilande en Engeland gestuur het, wat Amerikaanse goedere uitgevoer en Britse vrag ingevoer het. Die firma was ook besig met bankwese. Robert se verhouding met die maatskappy het vir byna 40 jaar voortgeduur, en op die hoogtepunt van sy sukses is hy deur die Encyclopedia of American Wealth saam met Charles Carroll van Carrollton gerangskik as die twee rykste ondertekenaars onder die 56 ondertekenaars van die verklaring.
Gedurende die Sewejarige Oorlog het die Kroon 'n embargo op die stuur van bediendes na Amerika gestuur sodat die koning meer soldate kon hê, en terselfdertyd het die Parlement wette uitgevaardig wat die slawehandel uit Afrika aanmoedig. Morris & amp Co was bereid om 'n rukkie in hierdie onderneming te werk, maar het uiteindelik geld verloor. Sodra hulle werkers uit Europa kon inbring, het hulle die handel vir ewig laat val.
Kort na die Sewejarige Oorlog het Willing en Morris met ander handelaars saamgespan in reaksie op nuwe veranderings in die belastingbeleid. In 1765 is die seëlwet aanvaar, en Robert het 'n straatbetoging gelei. Hy het die tollenaar oortuig om die pos prys te gee en die seëls terug te stuur. Die tollenaar het later geskryf dat as hy nie daaraan voldoen het nie, vrees hy dat sy huis "steen vir baksteen" afgebreek sou word. In 1769 het Willing en Morris die eerste ooreenkoms vir nie-invoer gereël, wat die slawehandel in die Philadelphia-streek ten goede beëindig het.
Robert Morris trou op 2 Maart 1769 met Mary White en hulle het sewe kinders. Mary was 'n suster van William White, biskop vir vyftig jaar in die American Episcopal Church. 'N Jaar later, in 1770, koop hy 'n plaas van 80 hektaar aan die oostelike oewer van die Schuylkillrivier, waar hy 'n huis bou wat hy' The Hills 'genoem het, in 'n gebied wat nou Fairmount Park is. Hierdie pragtige landgoed het 'n kweekhuis gehad waar hy lemoene en pynappels verbou het, twee plaashuise, skure en verskeie ander geboue.
Uitsig oor "The Hills" aan die Schuylkillrivier.
Morris is gevra om 'n bewaarder van die hawe van Philadelphia te wees, en uit hierdie posisie, in 1775, het hy die kaptein van die teeskip Polly oortuig om na Engeland terug te keer. Deur hierdie optrede vermy Philadelphia die soort geweld wat in die geval van die Boston Tea Party plaasgevind het.
Nadat die oorlog in Lexington en Concord begin het, het Morris se onderneming wapens en poeier vir die burgermag ingebring, terwyl sy skeepskontakte hom inligting oor Engelse troepebewegings gestuur het. Daar het soveel voorrade in Morris se kaai gekom dat die kongres snags wagte daar geplaas het. Robert het toenemend aktief geword in die patriotiese saak. Hy dien saam met Franklin in die Pennsylvania Committee of Safety, en word uiteindelik die voorsitter daarvan. Later is hy verkies tot die Pennsylvania -vergadering, en daarna tot die Tweede Kontinentale Kongres.
Robert Morris het gehoop dat sy werk daartoe sal lei dat die Engelse terugval van hul loopbaan, wat duidelik teen die Britse grondwet was. Hy wou nie van Engeland skei nie, omdat hy gedink het dat Amerikaners nie gereed is vir selfregering nie en hy vrees dat anargie sou ontstaan. Hy was ook bekommerd dat die koloniste nie regtig voorbereid was op 'n oorlog met die supermoondheid van die dag nie. Hy pleit vir 'n vreedsame resolusie, wat hom teen onafhanklikheid uitspreek.
Morris is egter aangestel in die Modelverdragkomitee na die resolusie van Richard Henry Lee vir onafhanklikheid op 7 Junie 1776. Hierdie verdrag stel internasionale betrekkinge voor wat op vrye handel gebaseer is, maar steun nie op 'n politieke alliansie nie. Hierdie opdragte is deur Benjamin Franklin na Parys geneem, wat dit omskep het in die Alliance of Treaty wat die oorwinning in Yorktown in 1781 moontlik gemaak het.
Toe die stemming vir onafhanklikheid op 2 Julie 1776 gehou word, verlaat Morris die kamer sodat onafhanklikheid kan verbygaan sonder sy afwykende stem.
Daar is 'n mate van meningsverskil onder geleerdes of Morris op 4 Julie teenwoordig was toe die onafhanklikheidsverklaring goedgekeur is. Maar toe dit tyd geword het om die verklaring op 2 Augustus te onderteken, het hy dit gedoen, met die erkenning van die waarde van eenparigheid onder die afgevaardigdes. Hy het in hierdie tyd gesê dat dit "elke individu se plig is om sy rol te vervul in watter stasie sy land hom ook al kan besoek in ure van moeilikheid, gevaar en nood." Van daardie oomblik af, tot vrede in 1783 bereik is, het Morris dienste verrig ter ondersteuning van die oorlog wat hom die geskenk van 'Financier of the Revolution' sou besorg.
Terwyl hy in die kongres was, was Morris in die geheime komitee, waaruit hy sy kommersiële kontakte gebruik het as 'n netwerk van geheime agente vir die saak. Hy was lid van die Committee of Correspondence, wat later die Amerikaanse ministerie van buitelandse sake sou word. Hy dien in die mariene komitee en was 'n tyd lank die enigste lid van die komitee en in die vlagkomitee op die oomblik toe die kongres die Amerikaanse vlag tydens die mariene komitee bekragtig het. Hy het sy beste skip aan die Continental Navy verkoop en dit is die Alfred herdoop, en 'n tweede skip, wat die Columbus geword het, verkoop. Hy verkoop later 'n derde wat die naam van die Reprisal gekry het, en dit was hierdie skip wat Franklin na Frankryk geneem het. Baie kapteins wat na Morris gevaar het, het in die Revolusie vlootoffisiere geword, waaronder John Barry, Lambert Wickes, John Green en Samuel Nicholas, wat die eerste kommandant van die Marine Corps geword het.
Voor die Amerikaanse oorwinning in die Slag van Trenton het Morris Washington se weermag betyds finansiële hulp, wapens en komberse voorsien, terwyl hy ook met Amerikaanse agente in Frankryk gekommunikeer het en die skepe veilig op die see gebring het. Nadat die Britte daarin geslaag het om Philadelphia in 1777 in te neem, keer Morris terug na die kongres, sit in York, Pennsylvania, en onderteken die land se eerste grondwet, die Statute van die Konfederasie. Hy was een van slegs 16 ondertekenaars van die verklaring wat beide dokumente onderteken het.
Morris tree in 1778 uit die kongres en sluit weer aan by die Pennsylvania -vergadering. Terwyl hy in daardie liggaam was, het hy gewerk om tjeks en saldo's op te stel en om minderheidsregte te beskerm. Hiervoor is hy beloon met 'n reeks wrede aanvalle op sy karakter en sy eer. Hy het die ergste deurstaan ​​wat sy teëstanders kon opdis, maar selfs vandag klou sommige aan hierdie valse aanklagte asof dit waar is.
In 1779 het Thomas Paine en Henry Laurens aanklagte van bedrieglike transaksies teen Willing en Morris afgelê. Morris het geëis dat 'n kongreskomitee sy boeke ondersoek, en hy is vrygespreek. Die komitee het berig "dat (Robert Morris) ... opgetree het met trou en integriteit en 'n eerbare ywer vir die geluk van sy land."
Die kontinentale kongres roep Morris weer in diens, in 1781, en stel hom aan as die superintendent van finansies. Dit was die eerste uitvoerende kantoor in die Amerikaanse geskiedenis.
Gekonfronteer met 'n ernstige regeringskrisis, het Morris die eerste nasionale finansieringsvoorstel, On Public Credit, voorgelê, wat as basis gedien het vir Hamilton se plan wat 'n dekade later tydens die Washington -administrasie ingedien is. Morris het die Bank van Noord -Amerika gestig met die hulp van twee ander ondertekenaars - James Wilson en George Clymer. Morris het staats- en militêre uitgawes gesny, persoonlik voorraad van die weermag en vloot aangeskaf, rekeningkundige prosedures verskerp en die state gepleit om by te dra, 'n proses wat hy vergelyk het met 'preek vir die dooies'. Voordat hy sy amp verlaat, gebruik hy meer as 'n miljoen dollar in sy eie note om die troepe te voed en te betaal, met die meeste van die note wat terugbetaal moet word met lenings van Frankryk. Aan die einde van die oorlog het hy die taak aangeneem om die skuld aan Frankryk terug te betaal, maar omstandighede het dit onmoontlik gemaak en hy het 'n fortuin verloor in die poging.
Gedurende hierdie tyd word hy ook die agent van Marine en neem hy operasionele beheer oor die klein drie -skeepse kontinentale vloot. Hy het die kontinentale weermag en generaals Washington en Lincoln ondersteun terwyl hulle na Yorktown marsjeer. Hy het persoonlik 1,4 miljoen dollar opgedra vir die poging en het met die Franse gekoördineer om Franse skepe in die Chesapeake te kry, wat die beplande ontruiming van die Britse leër onmoontlik gemaak het
Robert Morris het die eerste Amerikaanse skip in 1784 na China gestuur wat die land se China Trade begin het. Op 'n stadium het hy skepe tot by die Levant en Indië gehad. Morris het aan 'n ou vriend vertrou dat hy meer as 150 skepe tydens die rewolusie verloor het, maar dat hy 'omtrent gelyk' kon uitkom. Dit was meestal te wyte aan privaatbesit en die verkoop van Amerikaanse goedere aan die Franse en Spaanse eilande in die Karibiese Eilande.
Robert Morris het 'n sterk voorstander geword van 'n magtiger regering en het die Konvensie van Annapolis in 1786 bygewoon om die wysiging van die Konfederasie te bespreek. In 1787 was hy gasheer vir George Washington, terwyl hulle albei die Konstitusionele Konvensie in Philadelphia bygewoon het, en dit was Morris wat Washington aangewys het as voorsitter van die Konvensie. Morris het die nuwe Amerikaanse grondwet onderteken, een van slegs twee ondertekenaars van die Onafhanklikheidsverklaring om al drie basiese stigtingsdokumente te onderteken - die Verklaring, die Statute van die Konfederasie en die Amerikaanse Grondwet. (Die ander ondertekenaar van al drie die dokumente was Roger Sherman van Connecticut.)
Na bekragtiging van die Grondwet is Morris verkies tot senator uit Pennsylvania. Hy het aan Washington by Mount Vernon geskryf en hom meegedeel dat hy tot president van die Verenigde State verkies is. Toe Washington president word, nooi hy Morris uit om sy sekretaris van die tesourie te word. Morris wou nie dien nie, maar het toe een van die grootste rolaanbevelings in die Amerikaanse geskiedenis gemaak en sy vriend, Alexander Hamilton, vir die pos aanbeveel. Morris het in 41 senatoriale komitees gedien en sy posisie in die senaat gebruik om die finansiële beleid van Hamilton te ondersteun en te bevorder, wat hom gehelp het om die nuwe Republiek op 'n vaste finansiële grondslag te vestig.
In 1794 begin hy met die bou van 'n paleisagtige meenthuis in Philadelphia wat deur majoor Pierre Charles L'Enfant ontwerp is, maar sy lot sal spoedig 'n ernstige draai neem.
Morris se politieke vyande was verheug om te sien hoe Morris in 1795 die amp verlaat en begin hul lang onafgehandelde ondersoeke na sy werk aan die geheime komitee wat uit die laat 1770's dateer. Hulle verwerp die skikking wat deur hul eie gekose agent in Frankryk, mnr. Barclay, beding is, en weier om die dokumentasie van uitgawes wat Morris verskaf het, te aanvaar. Uiteindelik het hulle Willing, Morris & amp Co., meer as $ 94,000 gehef. Om hierdie rekening te betaal, moes Morris sy beste oorblywende bate, sy belang in sy rederye, onderteken.
Robert Morris het daarna in eiendomspekulasie gedompel en op 'n stadium die westelike helfte van die staat New York besit, wat hy na die sluiting van vrede met die Sesnasies aan die Holland Land Company verkoop het. Hy gebruik sy nuwe rykdom om 'n industriële revolusie in Amerika te begin en besit op 'n stadium 'n stoommasjienonderneming, 'n glasfabriek, die eerste ysterwalsmeule in Amerika, 'n steenkoolmaatskappy en verskeie kanaalondernemings. Hy het 'n lugballon uit sy agterplaas gelanseer 'n paar weke voordat 'n meer suksesvolle poging in Baltimore plaasgevind het. Hy het te veel geraak toe Napoleon se Franse minister, Talleyrand, nie betaal het vir die 100 000 hektaar wat hy by Morris gekoop het nie. Sy finansiële prentjie begin donker word. Om die saak te vererger, het Aaron Burr, wat as die Prokureur -generaal van New York optree, 'n partydige regsgeding teen Morris begin wat hom honderde vierkante kilometer New York -eiendom ontneem het. Baie van hierdie grond het later deel geword van die Adirondack State Park.
Vennote van Robert Morris het duisende hektaar in Washington, DC, begin koop en hom in 'n groot onderneming verloor. Hulle het met 'n groep beleggers ooreengekom om die eiendomme oor te neem, maar nadat die ooreenkoms onderteken is, het die beleggers afgewyk. Op 'n stadium het Morris en sy vennote geglo dat hulle 'n nuwe lening by Holland gehad het en opsies vir meer as 6 miljoen hektaar gebruik. Die lening het nie gerealiseer nie weens die Franse Revolusie en die opkoms van Napoleon en Morris het die skuld gekry vir 'n resessie in die middelstate. Sy politieke vyande het hierdie gebeurtenis as die basis gebruik om sy programme van vryemarkkapitalisme aan te val, en hulle agrariese agenda vorentoe beweeg. Morris verklaar bankrotskap in Februarie 1798 en is na Prune Street se skuldenaarsgevangenis geneem waar hy drie en 'n half jaar in aanhouding gebly het.
Met Morris in die skuldenaarsgevangenis en die federaliste verswak het, het Jefferson die presidentskap gewen. Morris se vriend en bondgenoot, senator John Marshall, het in 1801 gehelp om 'n bankrotwet te aanvaar en Morris is vrygelaat. Hy het probeer om sy loopbaan weer te begin, maar die wêreld het verander en hy is in die gedrang gebring. Gouverneur Morris het hom genooi om 'n rukkie saam met hom deur te bring en Robert vir die res van sy lewe 'n annuïteit gegee. Robert Morris het nog vyf jaar rustig saam met sy vrou gewoon.
Robert is op 8 Mei 1806 aan asma oorlede en is begrawe in die gesinskluis van William White en Robert Morris agter Christ Church in Philadelphia.
Robert Morris was 6 voet lank, goed gebou, met sanderige hare en deurdringende blou oë. Hy het met 'n kierie geloop, maar het steeds daarin geslaag om perd te ry as dit nodig was. Hy het ook vreeslik gely aan asma wat hom soms dae lank op 'n keer ongeskik sou maak. Hy was 'n straataktivis wat gemaklik was met matrose, maar dikwels op die internasionale verhoog werk. Sy direkte manier sou soms die gevoelens van die meer verfynde lede van die kongres beledig, maar hy het 'n visioenêre insig in mans en hul aangeleenthede. Hy was geduldig, maar ook 'n risiko -akteur wat sy weddenskap dikwels sou verdubbel as die spel hoog was.
Die Morris -familie was bekend vir hul gesofistikeerdheid en gasvryheid. Samuel Beck het geskryf: 'Dit was die suiwer en onlegerde wat die Morrises voor hul vriende wou stel, sonder die verminderings wat so gereeld by die modelle van die lewe kom. Geen slegte gekookte of koue etes aan hul tafels nie, geen vasgebrande vure op hul kaggels nie, geen gebrek aan kelners nie, geen ongemaklike loons in hul sitkamers nie. "
Robert en Mary Morris is baie geëer en gerespekteer deur die Washingtons. Uit 'n bron in die Queens of American Society leer ons dat "Mev. Morris altyd by haar regterhand en by alle aandete, in die openbaar of privaat by mev. die man is regs van mev Washington geplaas. George Washington het 'n keer 'n vriend gevra om vir hom dinge in Frankryk te koop wat Robert Morris vir homself kan wens.
Robert Morris is so beskryf deur die Franse minister M. De Chastellux: 'Hy was 'n groot man, baie eenvoudig in sy maniere, sy gedagtes is subtiel en skerp, 'n ywerige republikein en 'n epikurese filosoof, hy het altyd 'n uitstekende rol gespeel in sosiale lewe en sake (van die staat). "
John Adams het dit te sê oor sy rol in die kontinentale kongres: 'Ek dink hy het 'n meesterlike begrip, 'n oop humeur en 'n eerlike hart ... Hy het groot ontwerpe op handelsmerke. En ongetwyfeld streef hulle na handelsdoeleindes, wat altyd wins is, maar hy is 'n uitstekende lid van die liggaam. "
Terwyl Morris nooit klaar was met skool nie, het hy gehelp met die stigting en eer van verskeie opvoedkundige instellings wat sy naam dra: Robert Morris College met sewe kampusse in Illinois Robert Morris University in Pittsburgh, Pennsylvania Robert Morris Elementary School in Batavia, NY Robert Morris Elementary School #27 in Scranton, Pennsylvania en die laerskool Robert Morris in Philadelphia.
Morris se herehuis in Philadelphia.
In Philadelphia is daar 'n standbeeld van Robert Morris tussen die Tweede Nasionale Bank en Walnutstraat, gemerk met 'n gedenkplaat en enkele hoogtepunte uit sy loopbaan. Sy huis het vroeër op die hoek van 6th en Marketstraat in die sentrum van Independence Mall gestaan. Die herehuis wat hy daar begin bou het, is nooit voltooi nie en staan ​​bekend as 'Morris' Folly ', en is in 1799 op 'n veiling verkoop.Op die webwerf staan ​​nou 'n gedenkteken vir nege van Washington se slawe, sonder om die betekenis van die webwerf te noem.
In Washington, DC, is daar 'n klein parkie naby die Washington -monument gewy aan die ondertekenaars, en een van die 56 granietblokke daar is gegraveer met die naam Robert Morris. Naby, in die Rotunda van die Nasionale Argief, is die muurskildery van Barry Faulkner met 'n aantal afgevaardigdes, en Robert Morris word in die eerste ry, links links, getoon. In die Rotunda van die Amerikaanse Capitol hang die beroemde skildery van 12 X 18 voet deur John Trumbull genaamd "The Declaration of Independence". Robert Morris word getoon in 'n groep van tien sitfigure links van John Adams. Hy is die naaste aan die kyker, in die geel jas, sit aan 'n tafel met 'n vel papier wat oor die lessenaar hang.
Robert Morris, afstammeling, 2008
Copeland, Royal S., Amerikaanse senator, William Floyd: Een van die ondertekenaars van die onafhanklikheidsverklaring in New York, (Gedenkplegtighede by die Sesqui-Centenial International Exposition, Philadelphia, 20 September 1926)
Green, Harry Clinton, Wives of the Signers: The Women behind the Declaration of Independence, (Herdruk, Wallbuilder Press, Aledo, TX, 1997)
Maxwell, William Quentin, 'n portret van William Floyd, Long Island, (Society of the Preservation of Long Island Antiquities, Setauket, NY, 1956)
Scubiere, Paul J., senior historikus, Office of State History, New York's Signers of the Declaration of Independence, (New York State American Revolutionary Bicentennial Commission, Albany, NY, 1975)
Blatteau, John en Paul Hirshorn, The Illuminated Declaration of Independence, 1976
Clark, William B. Morgan, William J. en Crawford, Michael J. ed., Naval Documents of the American Revolution, 1964-1982
Ferguson, James, red., The Papers of Robert Morris 1781-1784, 9 volumes, 1978
Ferris, Robert G. en Richard E. Morris, The Signers of the Declaration of Independence, 1982
Goodrich, Charles A., Lives of the Signers of the Declaration of Independence, 1829 (internetverwysing: skakel: Biografieë van die stigters).
Tydskrifte van die Kontinentale Kongres, 1774-1789, 1904-1937
Lossing, B.J., Biografiese sketse van die ondertekenaars van die verklaring van Amerikaanse onafhanklikheid, 1848
Malone, Dumas, Die verhaal van die onafhanklikheidsverklaring, 1954
The Prudential Insurance Company of America, The Signers of the Declaration of Independence, datum NS
Smith, Paul H. et al, reds., Briewe van afgevaardigdes na die kongres, 1774-1789, 1976-2000
2 antwoorde op Robert Morris
Oor Robert Morris, jr., Ondertekenaar van die "Onafhanklikheidsverklaring"
Robert Morris jr. (20 Januarie 1734 – 8 Mei 1806) was 'n in Amerikaans gebore Amerikaanse handelaar en ondertekenaar van die Onafhanklikheidsverklaring, die Statute van die Konfederasie en die Grondwet van die Verenigde State. Morris was, naas generaal George Washington, die "magtigste man in Amerika."
Robert Morris (1734-1806), wat Pennsylvania by die kontinentale kongres verteenwoordig
Gebore: 20 Januarie 1734 Geboorteplek: Lancashire, Engeland
Onderwys: Privaat en vakleerlingskap (handelaar)
Werk: Afgevaardigdes by die kontinentale kongres, 1775, aangestel as spesiale kommissaris van finansies, 1776 Outeur van die plan vir 'n nasionale bank, 1781 finansiële agent van die Verenigde State, 1781 afgevaardigde by die Pennsylvania -wetgewer, ca. 1783 Afgevaardigde by die konstitusionele konvensie, 1787 senator van die Verenigde State, 1789-95 aangestel as sekretaris van die tesourie, 1789.
Oorlede: 9 Mei 1806
Robert Morris was 'n man van rykdom en integriteit in Philadelphia gedurende die revolusionêre tydperk. alhoewel hy nie 'n geleerde of 'n soldaat was nie, sou hy 'n belangrike rol speel in die sukses van die oorlog teen Engeland en om die nuwe Verenigde State stewig in die wêreld te plaas. Morris, byna eenhandig, het gesorg vir die finansiering van die Revolusionêre Oorlog en die totstandkoming van die Bank van die Verenigde State.
Boekresensie: Robert Morris: Financier of the American Revolution deur Charles Rappleye Deur Drew Belsky NPR, & quot; American Lives & quot Opgedateer 14 Julie 2011 10: 23 PM ET
Daar word gesê dat Robert MORRIS, Jr., die Amerikaanse revolusie gefinansier het. Revisionistiese historici is egter geneig om te sê dat dit eintlik die Revolusie was wat hom gefinansier het. Dit blyk wel dat sy invloed in die ontwikkeling van moderne finansieringstelsels aansienlik was. Daar moet op gelet word dat Willing, Morris & amp Co., die firma waarin Robert MORRIS jr. Vennoot was, ongeveer 15% van die slawe wat in die agtiende eeu deur die hawe van Philadelphia ingebring is, ingevoer het.
Die volgende opstel is van Robert K. Wright, Jr. en Morris J. MacGregor, Jr.Soldaat-staatsmanne van die Grondwet (United States Army, Center of Military History, Washington, DC, 1987):
Robert Morris was die hooffinansier van die Revolusie en die vroeë republiek. 'N Tydgenoot het hom beskryf as 'n goeie onderneming en 'n onderneming van groot handelskennis, vrugbaar in hulpmiddels en 'n bekwame finansierder. Baie gewild binne en buite die kongres. . . het baie ryk geword. & quot Sy firma het baie baat gevind by die verkoop van ammunisie aan die kontinentale weermag, maar dit was regverdig, en Morris het binne die etiese standaarde van destyds opgetree. Sy arbeid en sy bereidwilligheid om lenings met sy eie persoonlike krediet te bekom, het die weermag en die regering verskeie kere van bankrotskap gered. Alhoewel hy nooit in uniform was nie, het hy besondere persoonlike dapperheid getoon toe hy op sy pos in Philadelphia gebly het om sy pligte tydens die oorlog voort te sit nadat die Britte die stad verower het.
Op grond van sy diepgaande begrip van finansies en openbare krediet, was hy 'n sterk voorstander van 'n sterk sentrale regering as die beste weg vir 'n nuwe nasie wat met groot ekonomiese potensiaal geseën is. Behalwe vir Roger Sherman, was Morris die enigste persoon wat al drie die belangrikste dokumente van die era, die Onafhanklikheidsverklaring, die Konfederasie en die Grondwet onderteken het.
Naam: Robert MORRIS 1
Geboorte: 20 JAN 1734 in Liverpool, Lancashire, Engeland
Gedoop: 28 JAN 1735 St. George's Church, Castle St., Liverpool, Engeland
Sterf: 8 MEI 1806 in Philadelphia, Pennsylvania
Begrafnis: Christ Church Philadelphia, Pennsylvania
Beroep: Ondertekenaar van Onafhanklikheidsverklaring, Finansier van Amerikaanse Revolusie
Nota: Robert Morris 1734-1806 Verteenwoordig Pennsylvania by die kontinentale kongres Gebore: 20 Januarie 1734 in: Lancashire, Engeland Onderwys: Privaat en vakleerling (handelaar) Werk: afgevaardigde by die kontinentale kongres, 1775, aangestel as spesiale kommissaris van finansies, 1776 outeur van die plan vir 'n Nasionale Bank, 1781 Finansiële Agent van die Verenigde State, 1781 Afgevaardigde by die Pennsylvania Wetgewer, ca. 1783 Afgevaardigde by die konstitusionele konvensie, 1787 senator van die Verenigde State, 1789-95 aangestel as sekretaris van die tesourie, 1789. Oorlede: 9 Mei 1806.
Gebore in 1733 in Engeland, kom hy in 1744 na die Chesapeakebaai en gaan skool in Philadelphia. Jong Robert, wat in elk geval swak geskik was vir formele opvoeding en in elk geval te vinnig vir sy onderwyser was, het op die ouderdom van sestien gou by die telkamer van Charles Willing ingeskryf. Twee jaar later is sy werkgewer oorlede en Morris het 'n vennootskap aangegaan met die seun van die heer. In die daaropvolgende nege en dertig jaar wat die besigheid floreer, is Robert Morris se rykdom en reputasie verseker. As 'n invoerder is die onderneming swaar getref deur die seëlwet en die koloniale opstand daarteen. Morris en sy maat kies die kant van die kolonialiste en Robert was betrokke by die bewegings teen die Britse bewind.
Hy is in 1775 tot die kontinentale kongres verkies en het deelgeneem aan baie van die komitees wat betrokke was by die insameling van kapitaal en voorsiening vir die kontinentale leër. Vroeg in 1776 het hy 'n spesiale opdrag van die kongres gekry, met die bevoegdheid om wisselkoerse te beding en geld op ander maniere te werf vir die werking van die oorlog. Een van die suksesvolste sulke toestelle was die loterye. Aan die einde van 1776, met die kontinentale leër in 'n toestand van ernstige ontbering weens 'n tekort aan kapitaal en die mislukking van verskeie van die kolonies om vir die oorlog te betaal, het Morris $ 10,000 van sy eie geld aan die regering geleen. Hierdie geld voorsien die desperate troepe in 'n Valley Forge, wat die Slag van Trenton gewen het en die loop van die oorlog verander het. Gedurende die oorlog onderskryf hy persoonlik die bedrywighede van privateers, skepe wat die Britse blokkades met groot risiko bestuur het en sodoende die nodige voorrade en hoofstad na die kolonies gebring het.
In 1781 het hy 'n plan vir 'n nasionale bank opgestel en aan die kongres voorgelê. Dit is goedgekeur en word The Bank of North America, 'n instelling wat stabiliteit in die koloniale ekonomie gebring het, die voortgesette finansiering van die oorlogspoging vergemaklik het en uiteindelik die krediet van die Verenigde State met die nasies van Europa sou vestig. Morris is onmiddellik aangestel as finansiële agent (minister van finansies) van die Verenigde State om die werking van die nuwe bank te bestuur.
Na die oorlog dien hy in die Pennsylvania -wetgewer. Hy was ook 'n afgevaardigde van die Konstitusionele Konvensie in 1887, en daarna 'n advokaat vir die nuwe grondwet. Hy is toe gestuur as senator vir Pennsylvania toe die grondwet bekragtig is. In 1789 het president Gorge Washington Morris se sekretaris van die tesourie aangestel, maar hy het die amp van die hand gewys en Alexander Hamilton voorgestel. Morris voltooi sy amp as senator en tree dan uit die staatsdiens. Hy het nooit die rykdom wat hy voor die rewolusie geniet het, herstel nie. Wat van sy fortuin oorgebly het, is gou verlore weens spekulasie in die westelike deel van die staat New York. Hy sterf in 1806, in relatiewe armoede, op die ouderdom van drie en sewentig.
Let wel: Robert Morris was 'n boorling van Lancashire, Engeland, waar hy in Januarie 1733-4 gebore is, O.S. Sy pa was 'n handelaar in Liverpool, wat al 'n paar jaar lank besorg was oor die Amerikaanse handel. Terwyl hy nog 'n seuntjie was, het sy pa na Amerika verhuis, waarna hy na sy seun, wat op dertien jaar in hierdie land aangekom het, na Engeland gestuur het.
Young Morris is op skool in Philadelphia geplaas, maar sy vordering met leer blykbaar klein te wees, waarskynlik vanweë die onbekwaamheid van sy onderwyser, soos hy eendag aan sy vader verklaar het, oor laasgenoemde wat sy ontevredenheid uitgespreek het oor die klein vordering wat hy gemaak het, "" Meneer, "het hy gesê," ek het alles geleer wat hy my kan leer. "
Gedurende die tyd dat die jong Morris sy opleiding in Philadelphia volg, het hy ongelukkig sy vader verloor as gevolg van 'n wond wat uit die wa van 'n geweer ontvang is, wat as 'n kompliment ontslaan is, deur die kaptein van 'n skip wat na hom gestuur is, dat het pas in Oxford, die woonplek, aan die oostelike oewer van die Chesapeakebaai aangekom en is op die ouderdom van vyftien jaar 'n wees gelaat. In ooreenstemming met die bedoelings van sy ouer, is hy geteel om handel te dryf en het hy gereeld 'n vakleerlingskap by die telhuis van wyle mnr. Charles Willing, destyds een van die eerste handelaars van Philadelphia, gedien.
'N Jaar of twee na die verstryking van die termyn waarvoor hy hom verloof het, het hy 'n vennootskap met mnr. Thomas Willing aangegaan. Hierdie verband, wat in 1754 gevorm is, het vir 'n lang tydperk van nege-en-dertig jaar voortgegaan en was eers in 1793 ontbind. huis in Philadelphia.
Van die gebeure van sy jeug weet ons min. Die feit wat hierbo genoem is, bewys dat hy, hoewel hy vroeër die voordeel van ouerraad ontneem is, getrou opgetree het en die goeie wil van 'n kieskeurige meester verkry het. Die volgende staaltjie toon sy vroeë bedrywighede en angs om die belange van sy vriende te bevorder. Tydens die afwesigheid van meneer Willing, op sy landplek, naby Frankford, het 'n vaartuig by Philadelphia aangekom, óf na hom gestuur, óf wat briewe gebring het wat die skielike styging in die meelprys versterk het by die hawe wat sy verlaat het. Mnr. Morris het onmiddellik by alles ingegaan waarvoor hy kon kontrakteer, ter wille van mnr. Willing, wat met sy terugkeer na die stad sy jong vriend teen die klagtes van sommige handelaars moes verdedig dat hy die prys verhoog het. meel. 'N Beroep van mnr. Willing op hul eie waarskynlike gedrag, indien hulle die nuus eers ontvang het, het hul klagtes tot stilte gebring.
Daar was min manne wat met groter verontwaardiging die ingrype van die Britse regering op die vryhede van die mense beskou het, of meer bereid was om dit te weerstaan, as die heer Morris. Hy het ook nie gehuiwer om sy privaatbelang op te offer vir die openbare belang, as die geleentheid dit vereis nie. Hierdie gesindheid het opvallend manifesteer in die jaar 1705, toe hy die nie-invoerooreenkoms onderteken het wat deur die handelaars van Philadelphia aangegaan is. Die uitgebreide kommersiële kommer met Engeland oor die huis van mnr. Morris en die groot invoer van haar produkte en koloniale produkte daardeur, moes hierdie opoffering aansienlik gemaak het. Die slagting in Lexington, April 1775, het blykbaar die mening van meneer Morris bepaal oor die onveranderlike weg wat hy ten opsigte van Engeland sou volg. Die nuus van hierdie maatreël bereik Philadelphia vier dae na die voorkoms daarvan. Robert Morris, met 'n groot onderneming, was op hierdie tydstip verloof by die stadskroeg, tydens die viering, op George se dag, van hul beskermheilige. Die nuus is deur die onderneming met die grootste verrassing ontvang. Die tafels waarop hulle geëet het, was onmiddellik verlate. Slegs 'n paar van die lede, onder wie mnr. Morris, het oorgebly. Vir hulle, inderdaad vir almal wat teenwoordig was, was dit duidelik dat die matrijs gegiet is dat die Lexington -maatreël 'n gebeurtenis was wat moes lei tot 'n finale skeiding van die Britse regering. So 'n mening het mnr. Morris op hierdie tydstip uitgespreek dat hy bereid is dat dit moet plaasvind, en het sedertdien hartlik alle maatreëls getref wat die waarskynlikste die voorwerp sou bewerkstellig. Op die derde van November 1775 word mnr. Morris deur die wetgewer van Pennsylvania verkies tot 'n afgevaardigde van die tweede kongres wat in Philadelphia vergader het.
'N Paar weke nadat hy sy stoel ingeneem het, is hy bygevoeg tot die geheime komitee van die liggaam, wat gevorm is deur 'n besluit van die voorafgaande kongres (1775), en wie se plig dit was om 'n kontrak te neem vir die invoer van wapens , ammunisie, swael en salpeter, en om produkte uit die openbare rekening uit te voer, om dieselfde te betaal.
Hy is ook aangestel as lid van die komitee vir die inrig van 'n vlootbewapening, en is spesiaal aangestel om wisselkoerse vir die kongres te beding om geld vir die mariene komitee te leen, en om die fiskale bekommernisse van die kongres by ander geleenthede te bestuur. Onafhanklik van sy entoesiastiese ywer in die saak van sy land, sy besigheidskapasiteit en kennis van die onderwerpe wat hom toevertrou het, of sy talente vir die hantering van geldsake, was hy veral geskik vir dienste soos die kommersiële krediet wat hy onder sy medeburgers het waarskynlik hoër gestaan ​​as dié van enige ander man in die gemeenskap, en dit het hy nie geskroom om van te gebruik nie, wanneer die openbare behoeftes so 'n bewys van sy patriotisme vereis.
'N Uiters interessante illustrasie van hierdie laaste opmerking word gegee in die optrede van mnr. Morris in die Desember na die onafhanklikheidsverklaring. Die Britse weermag het 'n geruime tyd reeds sy rigting in die rigting van Philadelphia gestuur, waaruit die kongres afgetree het, en 'n komitee, bestaande uit mnr. Terwyl hy die pligte van hul aanstelling nakom, ontvang mnr Morris 'n brief van genl Washington, dan saam met sy weermag aan die Delaware, oorkant Trenton, waarin hy 'n brief aan mnr. Morris meedeel as gevolg van die gebrek aan geld. Die bedrag wat hy nodig gehad het, was tienduisend dollar, wat in wese nodig was om hom in staat te stel om sodanige intelligensie van die beweging en posisie van die vyand te verkry dat dit hom sou bemagtig om offensief op te tree. Vir meneer Morris het genl Washington nou gekyk om hom te help met die insameling van die geld. Hierdie brief lees hy met aandag, maar wat kan hy doen? Die burgers het oor die algemeen die stad verlaat. Hy het geweet van niemand, wat die vereiste bedrag besit of wat bereid sou wees om dit te versorg nie. Die aand kom nader, en hy verlaat sy telkamer om terug te keer huis toe. Onderweg het hy per ongeluk 'n eerlike Quaker, met wie hy kennis gemaak het, ingehaal. Die kwaker het die nuus by hom uitgevra. Meneer Morris het geantwoord dat hy maar min nuus van belang het om te kommunikeer, maar dat hy 'n onderwerp het wat met groot gewig op sy gemoed druk. Hy het die kwaker nou in kennis gestel van die brief wat hy ontvang het, die situasie van generaal Washington en die noodsaaklikheid van tienduisend dollar. "Meneer," sê meneer Morris, "jy moet my dit laat kry. My nota en my eer sal u enigste sekuriteit wees. & Quot Die Quaker huiwer 'n oomblik, maar antwoord lankal: 'Robert, jy sal dit hê.' en om 'n duidelike oorwinning te behaal oor die Hessiërs in Trenton, en sodoende die hangende geeste van patriotisme te animeer en in geringe mate te kyk. die trotse hoop en voorspellings van die vyand.
'N Ander voorbeeld van patriotiese vryheid is opgeteken van mnr Morris in 1779, of 1780. Dit was angswekkende jare van die oorlog. Die weermag was kommerwekkend arm van militêre winkels, veral van die noodsaaklike loodartikel.Dit is nodig gevind om die gewigte van horlosies en die tuit van huise af te smelt, maar ten spyte van elke moontlike bron, was die weermag dikwels so arm, dat dit skaars 'n enkele geveg kon gevoer het. In hierdie kommerwekkende toestand skryf generaal Washington aan verskeie here, en onder die res aan regter Peters, destyds sekretaris van die oorlogsraad, waarin hy sy noodsaaklikhede uiteensit en dring daarop aan om onmiddellik die tekort te verskaf. Dit was onmoontlik om te doen. Mnr. Peters het egter die brief van Washington aan mnr. Morris gewys. Gelukkig, net op hierdie tydstip, het 'n privaatman van die laaste heer met negentig ton lood by die kaai aangekom. Die helfte van hierdie leiding is onmiddellik deur mnr. Morris gegee vir die gebruik van die weermag, en die ander helfte is gekoop deur mnr. Peters van ander here, wat dit besit het, en mnr. Morris het die sekuriteit vir die betaling van die skuld geword. In 'n meer gevorderde stadium van die oorlog, toe die nood in die weermag die kongres en die opperbevelhebber amper tot wanhoop gedryf het en 'n deel van die troepe tot muitery gelei het, het hy die weermag van vier of vyf duisend vate meel voorsien eie privaat krediet en op 'n belofte in hierdie verband 'n lid oorreed om 'n beoogde mosie terug te trek om 'n prosedure te goedkeur, wat, hoewel dit algemeen in Europa voorkom, 'n baie nadelige uitwerking op die saak van die land sou gehad het: dit was nie minder nie as om generaal Washington te magtig om binne die kring van twintig myl van sy kamp af al die voorsiening te neem. Terwyl hy 'n finansier was, het sy notas vir groot transaksies deel uitgemaak van die sirkulerende medium.
Baie ander soortgelyke gevalle het plaasgevind van hierdie patriotiese interposisie van sy eie persoonlike verantwoordelikheid vir voorrade wat andersins nie verkry kon word nie.
Hierbo is verwys na die sombere houding van sake, gedurende die teëljaar 1780 op hierdie tydstip was die behoeftes van die weermag, veral van proviand, so groot dat dit die ontbinding daarvan bedreig.
Hierdie toestand, wat aan meneer Morris meegedeel is, het hy onmiddellik voorgestel dat 'n bank opgerig word, waarvan die hoofdoel was om die weermag van voorsienings te voorsien. Hierdie plan wat gewild geword het, het ses en negentig intekenare hul skuldbriewe by hierdie geleentheid gegee waarmee hulle hulself verplig het om, indien nodig, die bedrae by hul name in goud en silwer te betaal om die verbintenisse van die Bank na te kom . Op hierdie manier is die vertroue van die publiek in die veiligheid van die bank bevestig. Mnr. Morris was aan die hoof van die lys met 'n inskrywing van 10 000 liter. ander gevolg tot 'n bedrag van 300,000l. Die direkteure is gemagtig om geld op die krediet van die bank te leen en spesiale note aan te gaan, met rente teen ses persent. Die krediet wat aan die bank gegee is, het die beoogde doel bereik en die instelling is voortgesit totdat die bank van Noord -Amerika in die daaropvolgende jaar in werking getree het. Dit was waarskynlik by hierdie geleentheid dat hy die vier of vyfduisend vate meel, hierbo genoem, op eie krediet vir die weermag gekoop het, voordat die geld ingesamel kon word om daarvoor te betaal.
Ons het nog nie gepraat oor die kongresloopbaan van mnr. Morris nie, en dit is ook nie nodig om die leser in die nasionale vergadering 'n enkele vertraging te gee van die dienste wat hy aan die land gelewer het nie. In hierdie hoedanigheid het niemand 'n meer onvermoeide ywer getoon nie, niemand het gemakliker en gemakliker opgeoffer as hy nie. Hy het baie bereik deur sy aktiewe inspannings, en miskien nie minder nie deur die vertroue wat hy eenvormig van uiteindelike sukses getoon het. Die vertoning van so 'n selfvertroue het die neerslae van die moedeloosheid opgewek, die wankeling reggestel en die dapper bevestig.
Op 'n ander manier het mnr. Morris bygedra om die patriotiese saak te bevorder. Gedurende die hele oorlog het hy 'n uitgebreide privaat korrespondensie met here in Engeland gevoer, waardeur hy gereeld inligting van belang vir hierdie land ontvang het. & quot Hierdie briewe wat hy voorgelees het aan 'n paar uitgesoekte handelsvriende, wat gereeld in die versekeringskamer by die koffiewinkel van die handelaar vergader het, en deur hulle het die intelligensie wat hulle bevat, versprei onder die burgers en sodoende die gees van opposisie lewend gehou, het hulle kennis gemaak met die geleidelike vordering van vyandige bewegings en hulle oortuig hoe min van die regering te wagte was ten opsigte van die verligting van die onderdrukking en ontberings waarteen die kolonies lank nederig, ernstig en welsprekend was.
Hierdie praktyk, wat begin het voor die opskorting van die omgang tussen die twee lande, het hy gedurende die oorlog voortgesit en deur die roete van die vasteland, veral Frankryk en Holland, ontvang hy 'n rukkie die versendings, wat voorheen direk uit Engeland gekom het . & quot In die jaar 1781 word mnr. Morris aangestel deur die kongres, superintendent van finansies, 'n kantoor wat toe vir die eerste keer opgerig is. Hierdie aanstelling was eenparig.
Dit is inderdaad hoogs waarskynlik dat geen ander man in die land bevoeg sou gewees het om so 'n groot bekommernis as wat dit behels, of soos hy, die gelukkige hulpmiddel om voorraad in te samel, te behartig of ter wille van meer, indien gelyk, openbare vertroue onder sy medeburgers, vir stiptelikheid in die vervulling van sy verbintenisse.
Daar kan 'n idee wees van hulle, as dit bekend is dat hy die toestand van die openbare skuld, uitgawes en inkomste moet ondersoek om planne vir die verbetering en regulering van die finansies en die opstel van orde en ekonomie in die uitgawes te verwerk en aan te meld. van openbare geld. Ter wille hiervan was ook die beskikking, bestuur en uitbetaling van al die lenings wat van die Franse regering ontvang is, en vir verskillende private persone in daardie land en Holland, die bedrae geld wat uit die verskillende state ontvang is en van die openbare fondse vir elke moontlike bron van koste vir die ondersteuning van die regering, burgerlike, militêre en vloot die verkryging van elke beskrywing vir die weermag en vloot die hele bestuur en leiding van die openbare oorlogskepe die betaling van alle buitelandse skuld en die korrespondensie van ons ministers by Europese howe, oor finansies. Kortom, die hele las van die geldbedrywighede van die regering is op hom gelê. Niemand het ooit meer besorgdheid oor sy aanklag gehad nie, en min tot 'n groter bedrag, en nog nooit het iemand die verskillende ingewikkelde trusts met groter versending, ekonomie of krediet getrouer afgehandel as die onderwerp van hierdie skets nie.
Nooit was 'n aanstelling meer oordeelkundig as die aanstelling van mnr. Morris as finansierder van hierdie land nie. Op die oomblik was die tesourie meer as twee miljoen en 'n half agterstallig, en die grootste deel van die skuld was van so 'n aard dat die betaling nie vermy of selfs vertraag kon word nie, en daarom, dr Franklin, destyds ons minister in Frankryk, was dit nodig om geld uit Amsterdam terug te bestel wat daarheen gestuur is met die doel om na Amerika gestuur te word. As hy nie hierdie stap geneem het nie, moes die wissels wat op bevel van die kongres getrek is, betoog word, en 'n noodsaaklike steek op die krediet van die regering in Europa. Tuis het die grootste openbare sowel as die private nood bestaan, die openbare krediet het verwoes, en die vyand het hul grootste hoop gemaak om ons te oorwin, en die tesourie was baie agterstallig vir die bediendes in die openbare ampte, dat baie van hulle nie sonder betaling hul pligte kon verrig nie, maar moes tronk toe gegaan het vir skulde wat hulle aangegaan het om hulle in staat te stel om te lewe. Die openbare tesourie was so laag dat sommige van die lede van die oorlogsraad aan mnr. Morris verklaar het dat hulle nie die middele het om 'n snelkaart aan die weermag te stuur nie. Die dringende nood vir voorsiening onder die troepe is reeds genoem. Die papierkrediete was so laag in waarde dat dit 'n swaar massa van hulle vereis om vir 'n kledingstuk te betaal. Maar die aangesig van dinge het spoedig begin verander deur die inspannings van meneer Morris. Sonder om te probeer om die geskiedenis van sy wyse en oordeelkundige bestuur te gee, is dit voldoende om in die taal van 'n elegante historikus van die Amerikaanse oorlog te sê, en seker die Amerikaners skuld en nog steeds skuld, soveel erkenning aan die finansiële bedrywighede van Robert Morris aangaande die onderhandelinge van Benjamin Franklin, of selfs die wapen van George Washington. . Hierdeur is openbare krediet aansienlik herleef interne verbeterings is bevorder en 'n algemene lente is gegee vir handel. Die sirkulerende medium is aansienlik verhoog deur die sirkulasie van sy note, wat na willekeur omskep kan word in goud of silwer, is universeel gelyk daaraan ontvang en het die mees onbeperkte vertroue gehad. Honderde het gebruik gemaak van die sekuriteit wat die bank se kluise bied om hul kontant te deponeer, wat, as gevolg van die onmoontlikheid om dit te belê, lankal vir die lig en die konstante stroom van deposito's in die handel verberg was, het die direkteure gemagtig om hul besigheid en die hoeveelheid kwessies tot 'n ongekende mate te verhoog. Die gevolg hiervan was 'n vinnige en mees waarneembare verandering in die stand van sake, beide die openbare en die private. & Quot Ons kom nou by 'n gebeurtenis, vanweë die belangstelling waarin die naam van Robert Morris met dankbaarheid deur die Amerikaanse mense, terwyl republikeinse Amerika bly bestaan. Die veldtog van 1781, respekteer die vermindering van New-York waarop Washington en die Franse generaal, graaf Rochambeau, ooreengekom het, en daar word verwag dat Franse teëls onder De Barras en De Grasse sou saamwerk. Beoordeel die verrassing toe daar by die aankoms van die Franse vloot aan Washington aangekondig is dat die Franse admiraal nie, soos verwag is, die baai van New York sou binnegaan nie, maar 'n paar weke in die Chesapeake sou binnegaan en bly. Dit het noodwendig al die reëlings ten opsigte van die veldtog verander. Dit was nou duidelik vir Washington dat die vermindering van New York onuitvoerbaar sou wees. In hierdie toestand word dit deur dr. Mease in sy biografiese skets van mnr. Morris in die Edinburgh Encyclopedia, aan watter artikel ons baie verskuldig is, gesuggereer dat mnr. Morris die aanval op Cornwallis in Washington voorgestel het. 'n einde aan die oorlog. Of dit nou so is of nie, dit is seker dat die hoof van die opperbevelhebber nie besluit het tot die nuus aan Washington meegedeel is dat die Franse vloot nie in die baai van New York sou kom nie. Maar as daar uiteindelik vasgestel is of ons op voorstel van Robert Morris al dan nie kan weet, is dit seker dat hy die geld verskaf het wat generaal Washington in staat gestel het om sy leër na die suide te beweeg, en wat daartoe gelei het tot die beslissende stryd wat die oorlog beëindig het. Die lengte waarop hierdie artikel reeds uitgebrei is, verbied enige verdere verslag van die dienste van hierdie gesiene patriot. "Dit voeg egter nie 'n bietjie by nie," sê dr. Mease, en quote die verdienste van mnr. Morris, om te kan sê dat hy, ondanks sy talle verbintenisse as 'n openbare of private karakter, die omvang en die dikwels verwarrende aard daarvan was, in staat gestel om alle private pligte na te kom wat sy hoë status in die samelewing noodwendig aan hom opgelê het. Sy huis was die setel van elegante, maar ongevoelige gasvryheid, en hy het sy binnelandse sake gereguleer met dieselfde bewonderenswaardige orde wat sy telhuis en die kantore van die geheime komitee van die kongres en dié van finansies so spreekwoordelik onderskei het. Die gelukkige manier waarop hy sy amptelike en huishoudelike bekommernisse hanteer het, was in die eerste plek te danke aan sy eie voortreflike talente vir versending en metode in die sakewêreld, en laastens aan die kwalifikasies van sy uitstekende vennoot, die suster van die gewaardeerde biskop van Pennsylvania, dr White. 'N Inleiding tot mnr. Morris was vanselfsprekend, met al die vreemdelinge in 'n goeie samelewing wat Philadelphia 'n halfeeu lank besoek het, hetsy vir kommersiële, openbare of private sake, en dit sê nie te veel om te beweer dat gedurende 'n sekere periode was dit baie van hom afhanklik om die eer van die stad te doen, en beslis was niemand meer gekwalifiseerd of meer bereid om hulle te ondersteun nie. Alhoewel hy aktief was in die verkryging van welvaart as 'n handelaar, het niemand meer vryelik van sy winste geskei nie, vir openbare of private doeleindes van verdienstelike aard, of dit nou die krediet van die regering was, om die doelwitte van die mensdom, plaaslike verbetering te bevorder , die welsyn van verdienstelike individue in die samelewing, of 'n getroue handelsbediende. Die gevalle waarin hy by al hierdie geleenthede geskitter het, was talryk. Sommige met betrekking tot die drie voormalige gegewens is genoem, en meer van sy ongeërgde vrygewigheid ten opsigte van die laaste kan gegee word, was meer as 'n haastige skets. Die fleur van sy lewe was besig met die vrystelling van die belangrikste burgerlike trusts aan sy land wat moontlik die lot van enige mens kan val en miljoene wat deur sy hande as 'n openbare beampte gegaan het, sonder die geringste asem van insinuasie teen sy korrektheid, of nalatigheid te midde van die wanbetalers van onbekende duisende, of die verliese wat die laakbare nalatigheid van nasionale agente opgedoen het. Uit die voorafgaande kort verklaring kan ons 'n idee hê van die aard en omvang van die dienste wat mnr. Morris aan die Verenigde State lewer. Daar kan waarlik gesê word dat min mans 'n meer opvallende of bruikbare rol opgetree het, en as ons onthou, dat dit deur sy inspannings en talente was dat die Verenigde State so dikwels van hul probleme onthef is, in tye van groot depressie en geldelike nood , kan 'n skatting gevorm word van die gewig van die verpligtinge wat hom van die mense van die huidige tyd toekom. Die lengte waartoe hierdie artikel reeds uitgebrei is, verbied enige verdere besonderhede rakende hierdie gesiene man. Dit kan egter gepas wees om by te voeg dat die laaste deel van sy lewe ongelukkig was deur 'n ongelukkige plan vir grondspekulasie waarin hy betrokke was, en waardeur sy geldsake uiters verleë raak, maar te midde van sy swaarste beproewings, het hy volgehou 'n fermheid en 'n onafhanklikheid van karakter, wat onder soortgelyke omstandighede maar min is. Uiteindelik, deur openbare arbeid en privaat ongeluk, was sy grondwet letterlik verslete, en soos 'n mielieskors het hy op 8 Mei 1806 in die sewentigste jaar van sy ouderdom sy einde bereik. http://www.colonialhall.com/morrisr/morrisr.asp
Nota: http://www.stepping-stones.com/rm.html Robert Morris (1734-1806) Finansier van die Amerikaanse Revolusie, is gebore in of naby Liverpool, Engeland. Op die ouderdom van dertien verskyn hy in Maryland. Hy is in Philadelphia op skool gesit. Kort daarna sluit hy aan by die Willings, skeepvaarthandelaars, wat hoog aangeslaan is in die sakewêreld en in die kultuur van Philadelphia. In 1754 word hy lid van die firma. Hy het nege en dertig jaar by Willing, Morris & amp Company en sy opvolgers onder ander name gebly. Sy eerste verskyning in openbare aangeleenthede het plaasgevind tydens die verset teen die seëlwet, toe hy een was van die wat die ooreenkoms vir invoer van 1765 onderteken het. seëlbelasting in Philadelphia ophou om die pligte van sy kantoor te verrig. Die jaar daarna was hy bewaarder van die hawe van Philadelphia. Alhoewel Morris, toe die eerste kontinentale kongres in 1774 in Philadelphia vergader het, nog nie toegewyd was aan die saak "Patriot" nie, het hy 'n paar maande later sy plek ingeneem onder sy voorste verteenwoordigers. In 1775 word hy deur die Vergadering lid van die Raad van Veiligheid. In die afwesigheid van Franklin was hy die voorsitter van die Raad. In September het 'n geheime komitee van die Kontinentale Kongres 'n ooreenkoms met Willing & Morris aangegaan vir die invoer van wapens en ammunisie. Morris is in Oktober verkies tot die laaste Pennsylvania -vergadering wat gehou is onder die koloniale handves wat hy in die komitee van korrespondensie was, en is in November 1775 deur die vergadering as afgevaardigde na die kongres gestuur. Hy is in 1776 aangestel in die Komitee vir Geheime Korrespondensie. Morris het in Julie 1776 teen die Onafhanklikheidsverklaring gestem en dit te vroeg geag, maar hy het dit in Augustus onderteken. In November is hy gekies vir die eerste Pennsylvania -vergadering onder die nuwe grondwet. In die lente van 1777 word die Komitee vir Geheime Korrespondensie die Komitee van Buitelandse Sake, en word in Julie heraangestel as die Komitee van Handel. Deur al hierdie veranderings het Morris 'n lid gebly en was hy gereeld bankier. Daar is geen twyfel dat hy groot winste gemaak het in sy hoedanigheid as middelman nie, maar hy het ook groot risiko's geneem. In Maart van 1778 onderteken Morris die Konfederasie namens Pennsylvania, en in Augustus word hy voorsitter van die kongreskomitee oor finansies, wat dien tot die verstryking van sy termyn in 1778. In 1779 val Thomas Paine deur die pers aan Morris vir die bedryf van private kommersiële ondernemings terwyl hy 'n openbare amp beklee het, en in die kongres. Henry Laurens het aanklagte van bedrog teen die firma Willing & Morris aangekla. 'N Kongreskomitee het die aanklagte ondersoek en op versoek van Morris sy boeke ondersoek, en meen dat Robert Morris met trou en integriteit en 'n eerbare ywer vir die geluk van sy land opgetree het. In 1780 word hy weer verkies tot die Vergadering, waar hy tot 1781 gedien het. In 1781, sonder 'n afwykende stemming, is Morris gekies as superintendent van finansies (Finansiële diktator van die republiek.) Oortuig deur ervaring dat die Republiek nie sonder 'n firma kan voortbestaan ​​nie sentrale regering, het hy by die Federaliste aangesluit. Hy het in 1787 deelgeneem aan die byeenkoms in Philadelphia, wat die Grondwet van die Verenigde State omskryf het. Robert Morris is onmiddellik na die organisasie van die nuwe regering na die Amerikaanse senaat gestuur, in diens van 1789-95. Voordat sy termyn verstryk het, was hy betrokke by grondspekulasies. Die fondamente van sy fortuin is geskud omdat die waarde van sy woestynlande onder hul koste gedaal het. 'N Klein skuldeiser het veroorsaak dat hy gearresteer is. Hy is na & quotPrune Street, & quot die skuldenaarsgevangenis geneem. In 1801 is hy vrygelaat onder die federale wet op bankrotskap, en word daarna ondersteun deur die lewensrente van sy vrou, wat deur Gouverneur Morris vir haar verseker is. Hy was teen hierdie tyd stukkend en het sy dae in 'n klein huis geëindig. Morris se val van uitnemendheid was net so skouspelagtig as sy opkoms.
Nota: http://www.lexrex.com/bios/rmorris.htm Robert Morris Geskrifte en biografie Morris is gebore in of naby Liverpool, Engeland, in 1734. Toe hy 13 jaar oud was, emigreer hy na Maryland om by sy pa, 'n tabakuitvoerder in Oxford, Md. Na 'n kort skoolloopbaan in Philadelphia, het die jeug werk gekry by Thomas en Charles Willing se bekende skeepsbankfirma.In 1754 het hy 'n vennoot geword en was byna vier dekades lank een van die direkteure van die onderneming, sowel as 'n invloedryke burger van Philadelphia. Hy trou op 35 -jarige ouderdom met Mary White en het vyf seuns en twee dogters gehad. Tydens die onstuimigheid van die seëlwet in 1765 het Morris in protes by ander handelaars aangesluit, maar eers teen die uitbreek van vyandelikhede 'n dekade later het hy hom ten volle verbind tot die rewolusie. In 1775 het die kontinentale kongres 'n ooreenkoms met sy firma aangegaan om wapens en ammunisie in te voer, en hy word verkies tot die Pennsylvania Council of Safety (1775-76), die korrespondensiekomitee, die provinsiale vergadering (1775-76), die wetgewer (1776- 78) en die kontinentale kongres (1775-78). In die laaste liggaam, op 1 Julie 1776, stem hy teen onafhanklikheid, wat hy persoonlik as te vroeg beskou het, maar die volgende dag ontbreek hy hom doelbewus om 'n bevestigende stemming deur sy afvaardiging te vergemaklik. Morris, 'n belangrike kongreslid, spesialiseer in geldsake en militêre aankope. Alhoewel hy en sy firma baie baat gevind het, was die kontinentale weermag waarskynlik gedwing om te demobiliseer as dit nie was vir sy harde werk nie. Hy werk nou saam met generaal Washington, haal geld en voorrade uit die state uit, leen geld ten spyte van oorweldigende probleme, en kry soms ook persoonlike lenings om die oorlog te bevorder. Onmiddellik na sy kongresdiens sit Morris nog twee termyne in die Pennsylvania-wetgewer (1778-81). Gedurende hierdie tyd val Thomas Paine en ander hom aan vir wins in die kongres, wat sy rekeninge ondersoek en hom bevestig het. Tog het sy reputasie skade gely. Morris het die mees dramatiese fase van sy loopbaan begin deur die amp van superintendent van finansies (1781-84) te aanvaar ingevolge die Statute van die Konfederasie. Die kongres erken die gevaarlike toestand van die land se finansies en die onmoontlikheid om remedies te verskaf, het hom diktatoriale magte toegestaan ​​en toegegee aan sy toestand dat hy toegelaat word om sy private kommersiële ondernemings voort te sit. Hy het alle staats- en militêre uitgawes gesny, persoonlik voorraad van die weermag en vloot aangeskaf, rekeningkundige prosedures verskerp, die state aangespoor om kwotas geld en voorrade na te kom en, indien nodig, sy persoonlike krediet gespanne deur aantekeninge oor sy eie handtekening uit te reik of by vriende te leen. Om die Yorktown -veldtog van Washington in 1781 te finansier, het Morris, benewens die bogenoemde tegnieke, 'n aansienlike lening by Frankryk gekry. Hy gebruik 'n deel daarvan, saam met 'n deel van sy eie fortuin, om die Bank of North America, wat in Desember gehuur is, te organiseer. Dit was die eerste bank in die Verenigde State wat deur die regering geïnkorporeer is, en het oorlogsfinansiering gehelp. Alhoewel Morris vir 1785-86 herkies is tot die wetgewer in Pennsylvania, het sy privaat ondernemings die meeste van sy tyd in beslag geneem. In laasgenoemde jaar woon hy die Annapolis -konvensie by, en die jaar daarna die konstitusionele konvensie, waar hy simpatiek met die federaliste was, maar vir 'n man van uitnemendheid vreemd stil was. Alhoewel hy byna elke vergadering bygewoon het, het hy slegs twee keer in debatte gepraat en nie in enige komitee gedien nie. In 1789, omdat hy die aanbod van Washington as eerste sekretaris van die tesourie afneem, neem hy in plaas daarvan 'n Amerikaanse senaatstoel (1789-95). Gedurende die latere jare van sy openbare lewe het Morris wild gespekuleer, dikwels oor te veel krediet, in lande in die Weste en op die terrein van Washington, DC. Om sy probleme te vererger, het hy in 1794 in Chestnutstraat in Philadelphia 'n herehuis begin bou wat deur majoor Pierre Charles L'Enfant ontwerp is. Nie lank daarna het Morris probeer om van skuldeisers te ontsnap deur terug te trek na The Hills, die landgoed langs die Schuylkillrivier aan die rand van Philadelphia wat hy in 1770 verkry het. In opdrag van skuldeisers in 1798 gearresteer en gedwing om die voltooiing van die herehuis te laat vaar , daarna bekend in sy onvoltooide toestand as "Morris 'Folly," is Morris in die Philadelphia -skuldenaarsgevangenis gegooi, waar hy nietemin goed behandel is. Teen die tyd dat hy in 1801 vrygelaat is, onder 'n federale bankrotwet, het sy eiendom en fortuin egter verdwyn, het sy gesondheid agteruitgegaan en was sy gees gebreek. Hy het in armoede en onduidelikheid vertoef en in 'n eenvoudige huis in Philadelphia gebly op 'n annuïteit wat sy mede-ondertekenaar Gouverneur Morris vir sy vrou gekry het. Robert Morris sterf in 1806 in sy 73ste jaar en is begrawe op die erf van die Christ Church. Bron: National Archives and Record Administration
Let op: 2 die seun van Robert Morris, 'die huidige Robert Morris van Philadelphia,' soos Banning hom genoem het, was een van die ondertekenaars van die Onafhanklikheidsverklaring en daarna die groot finansierder wie se krediet Washington se weermag in die donkerste ure van die Revolusie gered het. Robert Morris, die jongste, is gebore in Liverpool, Engeland, 31 Januarie. Hy emigreer in 1747 na Amerika, betree 'n handelshuis in Philadelphia en word in 1754 lid van die welvarende firma bekend as Willing, Morris & amp. konflik met die moederland was, was hy vise-president van die Pennsylvania Committee of Safety (1775-1776) en lid van die Continental Congress (1775-1778). Eers het hy die Onafhanklikheidsverklaring afgekeur, maar uiteindelik het hy by die ander lede aangesluit om dit op 2 Augustus te onderteken. Hy tree in 1778 uit die kongres en word onmiddellik na die wetgewer gestuur, in 1778-1779 en in 1780-1781. Sy grootste openbare diens was die finansiering van die Onafhanklikheidsoorlog. As voorsitter of lid van verskillende komitees het hy van 1776 tot 1778 die finansiële werking van die kongres prakties beheer, en toe die raadstelsel in 1781 deur enkel uitvoerende afdelings vervang word, is hy gekies as superintendent van finansies. Met die bekwame samewerking van sy assistent, governeur Morris, wat op geen manier aan hom verwant was nie, vervul hy hierdie posisie met groot doeltreffendheid gedurende die moeilike jare van l78l tot l784. Vir dieselfde tydperk was hy ook agent van mariene en dus hoof van die vlootafdeling. Deur rekwisiete oor die state en lenings van die Franse, en in groot mate deur geld wat uit sy eie sak gevorder is of op sy eie krediet geleen is, het hy die middele voorsien om Washington se weermag van Dobb's Ferry na Yorktown (1781) oor te plaas. In 1781 stig hy in Philadelphia die Bank van Noord -Amerika, wat eers deur die kongres en later deur Pennsylvania, die oudste finansiële instelling in die Verenigde State, gehuur is, en die eerste wat selfs gedeeltelik 'n nasionale karakter gehad het. 'N Verwarring van openbare en private rekeninge, hoofsaaklik te wyte aan die feit dat sy eie krediet beter was as dié van die Verenigde State, het aanleiding gegee tot aanklagte van oneerlikheid, waarvan hy vrygespreek is deur 'n stemming van die Kongres. Hy was 'n lid van die Federale Konvensie in 1787, maar het min deelgeneem aan die beraadslaging daarvan, behalwe om die toespraak te hou wat Washington in die benoeming tot president van die liggaam geplaas het. By die totstandkoming van die nuwe regering is hy die sekretarisskap van die tesourie aangebied, maar het hy geweier, en dring Hamilton aan in die plek daarvan. As senator van die Verenigde State, 1789-1795, ondersteun hy die federalistiese beleid en verleen Hamilton aansienlike hulp by die uitvoering van sy finansiële planne, en neem volgens tradisie deel aan 'n winskopie waarmee sekere verteenwoordigers van Virginia aangewys is om te stem vir die finansiering van die staatskuld in ruil vir die ligging van die federale hoofstad op die Potomac. Na die oorlog het hy geleidelik van sy handels- en bankbelange ontslae geraak en was hy wyd betrokke by spekulasie in die land. Op een of ander tyd besit hy die grootste deel van die westelike helfte van die staat New York, of meer as 'n groot deel, twee miljoen hektaar in Georgië en ongeveer een miljoen elk in Pennsylvania, Virginia en Suid-Carolina. Die stadige ontwikkeling van hierdie eiendom, die mislukking van 'n Londense bank waarin hy geld belê het, die oprigting van 'n heerlike woning in Philadelphia en die oneerlikheid van een van sy vennote, het hom uiteindelik tot bankrotskap gelei, en hy was in 'n skuldenaar se gevangenis vir meer as drie jaar (1798-1801). Hy is op 7 Mei 1806 in Philadelphia oorlede. Dit was die tragiese einde van een van Amerika se voorste patriotte, wie se vader se oorskot vir byna 200 jaar vreedsaam op White Marsh Churchyard rus. En so gaan die naam van hierdie ou kerk, wat dus gekoppel is aan die naam van een van die vroegste en beroemdste gemeentelede, oor in die geskiedenis van die oostelike oewer van Maryland, waarvan die waardering en bewaring die lede hiervan so dierbaar is Samelewing. *Die vrou van Robert Morris, van Philadelphia, was Mary, dogter van Thomas White, wat in die vroeë lewe uit Londen na hierdie land gekom het en hom aan die oostelike oewer van Marylond gevestig het. White het 'n seun en 'n dogter gehad. Eersgenoemde was William, wat die eerste protestantse biskoplike biskop van Pennsylvania geword het en die tweede van die kerk in die Verenigde State. Die ander het mev. Robert Morris geword, wat beskryf is as 'n "elegante, bekwame en ryk en goed gekwalifiseerde om die vreugde van die konneksiële lewe tot sy hoogste volmaaktheid te bring."
Veranderingsdatum: 5 OKT 2003
Robert Morris het die Onafhanklikheidsverklaring onderteken. U sal sy handtekening regs van John Hancock vind. Hy was ook die eerste minister van finansies van die Verenigde State. Sonder hom is dit te betwyfel of die Verenigde State sou gebeur het. Hy was baie ryk en het dit alles gebruik om die Revolusionêre Oorlog te finansier. Hy het gebreek, 'n geruime tyd in die skuldenaarsgevangenis deurgebring en in armoede gesterf.
Robert Morris was die finansierder van die revolusie.
Geboorte: Jan. 20, 1734 Sterf: 8 Mei 1806
Onafhanklikheidsverklaring, Kontinentale kongreslid, Amerikaanse senator, Amerikaanse grondwetsanger. Dien as afgevaardigde van PA in die kontinentale kongres van 1775 tot 1778. Onderteken die onafhanklikheidsverklaring in 1776. Verkies in die Amerikaanse senaat uit PA, dien van 1789 tot 1795. Een van die rykste mans in Amerika ten tye van die rebellie bekend as die & quotFinancier of the Revolution & quot. Sy betrokkenheid by onsuksesvolle grondspekulasie het daartoe gelei dat hy van 1798 tot 1801 uit die skuld gevang was. Sy seun Thomas Morris was 'n kongreslid van New York.
Vroee loopbaan. Robert Morris is gebore in Liverpool, Engeland. Sy pa, ook genoem Robert, was besig met die uitvoer van tabak, en op dertienjarige ouderdom verlaat die jong Engeland Engeland om by sy pa in Maryland aan te sluit. Na 'n kort tydjie in 'n Philadelphia -skool het die seuntjie by die Willings begin werk, 'n firma met groot skeepshandelaars. Op vyftienjarige leeftyd het Morris 'n beskeie boedel geërf toe sy pa per ongeluk dood is. Vier jaar later het die jong man 'n vennootskap aangegaan met sy voormalige werkgewer se seun, Thomas. Morris het nege en dertig jaar lank 'n belang in die firma Willing en Morris behou en was 'n aktiewe direkteur vir 'n groot deel van die tyd. In 1769 trou hy met Mary White van Maryland, 'n suster van William White, wat biskop word in die American Episcopal Church. Hulle het vyf seuns en twee dogters gehad.
Revolusionêre loopbaan. Robert Morris het die revolusie in baie finansiële, administratiewe en politieke hoedanighede gedien. Na die seëlwet van 1765 neem hy deel aan die nie -invoerooreenkoms van Philadelphia, alhoewel sy firma aansienlike sake met Britse handelaars gedoen het. Hy het by 'n komitee van burgers aangesluit wat die stad se seëlbelastinggaarder gedwing het om op te hou om sy pligte uit te voer. Morris was nie ten volle toegewy aan die patriotiese saak toe die Eerste Kontinentale Kongres in 1774 vergader het nie, maar het dit heeltemal geword na die Slag van Lexington in April 1775. Van 1775 tot 1778 was Morris 'n afgevaardigde van die Kontinentale Kongres, waar hy in verskeie belangrike komitees gedien het insluitend die Komitee vir Geheime Korrespondensie (later die Komitee vir Buitelandse Sake genoem en daarna die Komitee van Handel). Hy was ook verantwoordelik vir die verkryging van ammunisie en het gereeld as bankier van die kongres opgetree, wat hy tot sy voordeel bereik het, veral deur sy firma, Willing en Morris. Alhoewel sy handelsaktiwiteite algemeen bekend was, het baie kongreslede sy finansiële en administratiewe vermoëns bewonder en die belangebotsing oor die hoof gesien. " Hy het groot ontwerpe op die handelsbare manier, en John Adams het van hom geskryf, " En ongetwyfeld streef handelsmerke na, wat altyd wins is, maar hy is 'n uitstekende lid van ons liggaam. In 1776 het Morris aanvanklik teen die Onafhanklikheidsverklaring gestem omdat hy steeds op versoening met Groot -Brittanje gehoop het, maar hy het dit 'n maand later onderteken. Toe die kongres in Desember van daardie jaar uit Philadelphia na Baltimore vlug, het Morris agtergebly om sy komiteewerk voort te sit. Ondanks ernstige probleme het hy daarin geslaag om voorrade vir die weermag te koop en geld in sy eie naam na George Washington gestuur. Morris tree in 1778 uit die kongres, maar bly aktief in die Pennsylvania -vergadering. Sy gereelde vermenging van private gewin en openbare plig het sommige van sy kongreskollegas en lede van die publiek woedend gemaak. In Januarie 1779 het Thomas Paine hom in die openbaar gekritiseer, en later dieselfde jaar het Henry Laurens, die voormalige president van die kongres, Willing en Morris aangekla van bedrog. 'N Kongreskomitee het Morris ondersoek en hom van alle aanklagte bevry. In Mei 1779 het 'n massavergadering in Philadelphia 'n komitee aangestel om sy gedrag weer te ondersoek. Hy is van alle aanklagte vrygespreek. Alhoewel hy 'n deel van sy voormalige gewildheid verloor het, is Morris in November 1780 herkies tot die Pennsylvania -vergadering en dien hy tot Junie 1781.
Finansier van die kongres. Met die ineenstorting van die geldeenheid, militêre nederlae in die Suide en die onvermoë van die Kongres om voldoende voorraad vir die weermag in te samel, het baie afgevaardigdes begin voel dat die Konfederasie -artikels (wat in 1777 aangeneem is) onvoldoende was. Iets moes gedoen word om die kongres meer effektief te maak. In September 1780 het Alexander Hamilton voorgestel dat al die komitees wat met die hantering van die land se finansies hanteer word, gekonsolideer word en dat Morris aangestel word as die superintendent van finansies. Die kongres het sy komitees vroeg in 1781 herorganiseer en Morris aangestel in die nuwe en unieke kragtige posisie. Voordat Morris ingestem het om die pos te vul, het Morris bepaal dat die Kongres sy reg erken om voort te gaan as 'n private handelaar en om primêre beheer oor sy personeel te hê. Die kongres huiwer, maar het uiteindelik die versoek van Morris goedgekeur. Sodra hy in die amp was, gebruik Morris sy aansienlike kommersiële reputasie om die van die bankrot kongres te red. In Januarie 1782 verklaar hy dat sy persoonlike krediet, wat die Hemel bedank wat ek gedurende al die storms van die oorlog bewaar het, vervang is deur dit wat die land verloor het. as ek die vertroue van individue vir die Verenigde State kan herwin sodat hulle hul eiendom en inspannings in die hande van die regering kan vertrou, is ons onafhanklikheid en sukses seker, maar sonder daardie vertroue is ons niks. "
Hervormings. Morris het beide korttermynoplossings en hervormings op lang termyn probeer. Hy het die uitvoerende departemente spaarsaamheid opgelê deur die stelsel van kommissarisse af te skaf en self voorraad vir die weermag te koop. Om die regering aan die gang te hou, het hy $ 1,4 miljoen se " Morris -aantekeninge uitgereik en deur sy eie krediet gesteun en aansienlike bedrae by sy sakekennis geleen. Hy het groot finansiële risiko's geneem om die Yorktown -veldtog te finansier wat geëindig het in die nederlaag van genl Charles Cornwallis. Net so belangrik het Morris begin om die finansies van die land te herorganiseer deur 'n reeks permanente hervormings voor te stel. Hy het probeer om die uitstaande skuld van die land te finansier deur effekte aan beleggers uit te reik. Morris het voorgestel dat belasting op die state in spesies betaal word, wat weer aangewend sal word om rente op die skuld te betaal. Hy het ook probeer om die artikels te laat wysig sodat die Konfederasie 'n belasting van 5 persent op invoer kan hef. Danksy 'n lening van Frankryk kon Morris een van sy doelwitte bereik, die stigting van die Bank of North America, wat in Januarie 1782 begin werk het. Morris het geredeneer dat sodra die finansies van die Kongres op 'n veilige basis was, sou minder probleme ondervind om geld te leen en beleggers na sy effekte te lok. Maar behalwe vir die bank, het Morris se ambisieuse program vir die versterking van die nasionale regering misluk. Ten spyte van sy pogings om hulle te oortuig, het die state nie hul deel bygedra nie en sou hulle nie met sy finansieringsplan vir die kongres saamstem nie. In 1783 kon Morris steeds nie die skuld van die kongres afbetaal nie. Moedeloos bied hy sy bedanking aan, maar die kongres beveel dat dit tot Januarie 1784 geheim gehou moet word. Hoewel Morris die publiek verseker het dat hy persoonlik verantwoordelik sou wees vir alle aanspreeklikhede wat tydens sy administrasie aangeneem is, word hy in die pers hewig gekritiseer omdat hy bedank. Morris het aangehou omdat niemand anders sy rol kon vervul nie. 'N Lening uit Nederland waaroor Adams onderhandel het, het die regering deurgedra totdat Morris uiteindelik in November 1784 vertrek het.
Politieke nalatenskap. Morris het 'n talent om sy land en homself te dien en word gereeld gekritiseer omdat hy sy openbare pligte met private belange vermeng het. Morris het egter daarin geslaag om 'n besondere merk op die Amerikaanse politieke stelsel te laat. Hy en Roger Sherman van Connecticut was die enigste mans wat al drie revolusionêre dokumente onderteken het: die Onafhanklikheidsverklaring, die Konfederasie -artikels en die Grondwet. Saam met die eerste twee sekretarisse van die tesourie, Alexander Hamilton en Albert Gallatin, het Morris gehelp om die finansiële en politieke fondamente van die Verenigde State te lê. Gedurende sy administrasie het hy probeer om die bevoegdhede van die nasionale regering te versterk en die belange van sakelui nouer daaraan te koppel. Anders as mans soos Thomas Jefferson, het Morris nie die heersende republikeinse oortuiging onderskryf dat daar 'n inherente konflik tussen openbare en private belang en tussen sake en die regering was nie. In plaas daarvan het hy probeer om hierdie belange saam te bind deur middel van transaksies en deur 'n beroep op mense se geldelike eiebelang te doen. Alhoewel die nasionaliseringsprogram van Morris nie die konstitusionele hervorming kon bereik wat hy wou hê nie, het sy beleid gehelp om 'n koalisie van leiers te versterk wat met sy politieke en kommersiële visie saamgestem het. In 1786 was Morris 'n afgevaardigde van die Annapolis -konvensie wat vergader het om handelsregulasies tussen die state te bespreek. Die jaar daarna sit hy in die konstitusionele konvensie in Philadelphia. Morris is aangebied, maar weier die pos as sekretaris van die tesourie. In plaas daarvan het hy Alexander Hamilton aanbeveel, wat baie van Morris se politieke idees gedeel en suksesvol geïmplementeer het. Morris is verkies tot een van die eerste twee senatore van Pennsylvania, en hy dien in die nuwe kongres van 1789 tot 1795. Gedurende daardie tyd ondersteun hy die meeste van Hamilton se finansiële programme. In 1790 het Morris gehelp om die politieke ooreenkoms te bekom waarin Virginia gestem het vir die federale hervatting van staatskuld in ruil vir die vind van die permanente nasionale hoofstad aan die Potomacrivier, die tuiste van die huidige Washington, DC
Later Mercantile Career. Met sy uittrede uit die kontinentale kongres in 1784, het Morris steeds groot besigheidsrisiko's geneem. Hy het handel gedryf met Oos -Indië en China en die eerste Amerikaanse skip na die hawe van Kanton gestuur. Morris het ook voortgegaan met die uitbreiding van die Franse en Nederlandse bande wat hy tydens die oorlog aangegaan het. In 1785 onderhandel hy 'n kontrak met die Franse boere-generaal wat hom die monopolie van die Amerikaanse tabakhandel met Frankryk gee. Die stap wek aansienlike teenstrydigheid by tabakhandelaars in Virginia, en Morris het groot finansiële verliese gely toe die Marquis de Lafayette en Jefferson, die minister van Frankryk, ingegryp het om die kontrak te vernietig. Morris het ook bespiegel oor groot stukke grond in die weste van New York en elders, waaronder (met 'n vennoot) 'n groot deel van die huidige Washington, DC Hy bou 'n herehuis wat ontwerp is deur Pierre L ' Enfant, die argitek van die nuwe kapitaal, toe die mark in duie stort. Morris kon nie rentebetalings en belasting betaal nie, en in Februarie 1798 het 'n klein skuldeiser hom gearresteer. Hy was drie en 'n half jaar in Prune Street, Philadelphia se skuldenaarsgevangenis, opgesluit. In 1801 word hy vrygelaat na die aanvaarding van 'n federale bankrotwet. Vir die oorblywende vyf jaar van sy lewe leef hy op 'n klein pensioen wat sy neef, Gouverneur Morris, vir sy vrou, Mary, gereël het. Die finansierder van die Revolusie eindig sy dae in 'n klein huis in Philadelphia, waar hy op drie-en-sewentigjarige ouderdom sterf.
Vrymesselaars en vroue wat spesifieke vrymesselaarsverband het, mag by die O.E.S. Hierdie spesifieke affiliasies sluit in:
wettig aangenome dogters
en dogters van susters of broers van geaffilieerde meestermesselaars in goeie reputasie, of as oorledenes in goeie toestand was tydens hul dood sowel as lede - óf aktief vir drie (3) jaar óf meerderheid - van die International Order of the Rainbow vir meisies of van die internasionale orde van Job se dogters, wat elkeen ten minste agtien (18) jaar oud is, kan lid word van die orde van die oosterse ster.