Geskryf deur Sylvia Bernstein
Hier in die VSA word slegs 10 persentasie van die gekweekte vis wat ons eet, plaaslik vervaardig. China produseer tans 62 persentasie van die plaas-verhoogde vis in die wêreld.
Terwyl aquaponics nie die dubbele vraagdruk van bevolkingsgroei en toenemende globale lewenstandaarde kan aanspreek nie, bied dit baie opwindende oplossings vir baie van die produksieprobleme wat ons in die gesig staar.
Petroleumgebruik: Aquaponics vs Tradisionele Landbou
Omdat daar nie grond is nie, is daar nie meer nodig om trekkers en gas aangedrewe plaas toerusting te gebruik nie. Kommersiële akwafoniese bedrywighede gebruik tipies óf 'n vlotmetode, waar die plante in water dryf totdat hulle geoes word, of media. Dit vereis ook nie die soort arbeid wat grondgebaseerde boerdery doen nie.
Aangesien daar geen onkruid in akwaponika is nie, hoef dit nie onkruide of onkruiddoders te verwyder nie. Aangesien die plantvoedingstowwe en water albei integraal vir 'n aquaponics-stelsel is, is daar geen behoefte aan petroleumgebaseerde kunsmis of vragmotorbesproeiers nie. Aangesien aquaponically gegroei plante groei in die middelhooggroeiende beddens of in vlotte wat in water dryf, is dit baie makliker om te oes as grondgewasse.
Plek, Plek, Enige Ligging!
Aquaponic stelsels kan opgerig word waar jy ook al kan, of kan kunsmatig vestig, 'n gepaste klimaat vir die plante. Swak grond? Geen probleem. Aquaponics is besonder goed aangepas om kos aan plaaslike gemeenskappe te verskaf wat andersins nie vrugbare grond beskikbaar het vir groei nie.
Aangesien meer as die helfte van die mensdom nou in ons stede woon, is dit belangrik dat voedselverbeteringsfasiliteite gevestig word waar die mense eerder is as om voedsel in verafgeleë plekke in te voer. Tans word die meeste van ons produkte honderde versend, indien nie duisende kilometers nie. Stel jou voor hoeveel brandstof gered kan word as ons eintlik ons ​​kos in ons middestad gegroei het.
Watergebruik: Aquaponics vs Tradisionele Landbou
Moderne landboumetodes mors 'n ongelooflike hoeveelheid water. Water word bespuit of oorstroom deur gebiede waar 'n groot hoeveelheid in die lug op 'n warm dag verdamp, of langs die plantwortels en in die watertafel beweeg, wat chemiese bemestingstowwe, onkruiddoders en plaagdoders druppel.
Aquaponics, aan die ander kant, is 'n geslote, hersirkuleringstelsel. Die enigste water wat die stelsel verlaat, is die klein hoeveelhede wat deur die plante opgeneem word (waarvan sommige deur die blare verskyn) of dit verdamp uit die bokant van die tenk. Dis dit. Aquaponics gebruik minder as 'n tiende die hoeveelheid water wat vergelykbare grondgebaseerde tuingebruike gebruik.
Aquaponics is selfs meer water spaarsaam as wat dit is tuinbou neef, hidroponika. Aangesien aquaponics 'n organiese ekosisteem is waarin die voedingstowwe natuurlik gebalanseer word, is daar nooit enige toksiese opbou van voedingstowwe nie. Om die waarheid te sê, omdat die water in 'n aquaponics-stelsel so vol gesonde biologie is, beveel ek aan dat jy nooit die water uit jou vistenk ontsnap nie. Die enigste rede waarom jy ooit sou wou hê, is dat iets wat veroorsaak het dat ekstreme hoeveelhede ammoniak jou biofilter se vermoë om dit te omskep, oorweldig en jy moes dus 'n gedeeltelike waterverandering doen om die ammoniak te verdun. 'N Voorbeeld hiervan is 'n dooie, ontbindende vis waarvan jy nie bewus was nie. Selfs as so 'n seldsame gebeurtenis sou plaasvind, is die afvoer van jou aquaponics stelsel heeltemal organies en sal slegs enige grond wat gelukkig is, daardeur bevoordeel word.
Klimaatverandering: Aquaponics vs Tradisionele Landbou
'N aquaponics stelsel is 'n voedsel-groei stelsel wat nul impak op ons omgewing kan hê, veral as die pompe en verwarmers aangedryf word deur hernubare energiebronne. Behalwe vir suiwer wilde voedsel-groeiende stelsels, soos die see, en die meeste permakultuur tegnieke, kan geen ander voedselstelsel waarvan ek weet, daardie aanspraak maak nie.
Aan die ander kant is tradisionele landbou die grootste bydraer van CO2 emissies, terwyl dit gelyktydig bydra tot die voortgesette krimping van die aarde se CO2 filter deur die behoefte aan meer en meer grond vir die verbouing van gewasse en die verhoging van beeste. Die vernaamste besoedelende bronne is CO2 uitstoot van al die petroleum wat gebruik word in plaasproduksie en voedselvervoer, metaan van beesproduksie en stikstofoksied van oorbevruchting. Aquaponics vereis nie een van hierdie insette nie. Petroleum behoeftes in aquaponics wissel van baie minder na nul. Visse produseer nie metaan as beesdoen nie, en daar is geen kans om 'n aquaponics-stelsel te oorbevrug nie.
Aquaponics in die stad se ou fabrieke en pakhuise
Miskien is die belangrikste, aquaponic stelsels kan oral begin word. So, in plaas van die skoonmaak van oerwoude en woude, kan ons eerder fokus op ons stedelike sentrums en begin dink aan ou fabrieks- en pakhuisgeboue as die plase van ons toekoms. Alhoewel dit dalk nie geskik is vir die groei van groot graankorrels nie, kan aquaponics nou enige groente en baie soorte vrugte gewasse laat groei, en doen dit op 'n manier wat selfs op 'n vierkantige voet selfs produktief is, selfs in 'n stedelike omgewing.
Aquaponics kan produseer 50,000 pond van Tilapia en 100,000 pond groente per jaar in 'n enkele akker van die ruimte. Daarenteen benodig een grasvoedingskoei agt hektaar grasveld. 'N Ander manier om na te kyk, is dat die akwaponika in die loop van 'n jaar ongeveer 35,000 pond eetbare vleis per hektaar sal genereer, terwyl die graanvleis bier in dieselfde ruimte ongeveer 75 pond genereer.
Om in die stad selfversorgend te wees
Is die idee om ten minste 'n gedeelte van ons kos in ons stedelike sentrums 'n science fiction fantasie te maak? Glad nie. Trouens, in haar opstel "Reconsidering Cities," skrywer Sharon Astyk het daarop gewys dat dit nie so ongewoon is as wat jy dalk dink vir stadsbewoners om 'n betekenisvolle deel van die kos wat hulle eet, te word nie. Sy verduidelik dat Hongkong en Singapoer albei albei meer as 20 persent van hul vleis en groente binne die stadsgrense produseer.
In 2002, met meer as ses miljoen mense, het Hongkong 33 persent van die produk geproduseer, 14 persent van die varke, 36 persent van die hoenders en 20 persent van die gekweekte vis wat in die stadsgrense geëet is.
© 2011 deur Sylvia Bernstein. Alle regte voorbehou.
Aquaponic Gardening: 'n stap-vir-stap gids om groente en vis saam te samel
deur Sylvia Bernstein.
'N kombinasie van akwakultuur en hidroponika, akwaponiese tuinmaak is 'n ongelooflike produktiewe manier om organiese groente, groente, kruie en vrugte te groei, terwyl die ekstra voordele van vars vis as 'n veilige, gesonde proteïenbron voorsien word. Aquaponic Gardening is die definitiewe selfoon-huishandleiding wat daarop gemik is om al die gereedskap wat jy nodig het om jou eie aquaponic stelsel te skep, die hele jaar deur gesond, veilig, vars en lekker te geniet.
Sylvia Bernstein is die president en stigter van Die Aquaponic Bron en die voorsitter van die US-hoofstuk van die Aquaponics Association. Sy bestuur ook AquaponicsCommunity.com, die grootste aanlyn-gemeenskapswebwerf wat gebaseer is op aquaponiese tuinbou. 'N Ervare spreker en internasionaal erkende deskundige op aquaponiese tuinmaak, skryf Sylvia en blogs oor die onderwerp vir die Aquaponic Gardening Blog, Groeiende rand en meer. Haar inspirasie is 'n groot, florerende akwaponiese opstelling in haar agterplaaskweekhuis in Boulder, CO wat deur toapia, katvis en ander wesens-wat-swem aangedryf word.
Meer artikels oor Aquaponics geskryf deur Sylvia Bernstein.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Tuinmaak > Die weg van die toekoms: Aquaponics vs Tradisionele Landbou