Jaargang 6 - Nommer 37 - 14 November 2008 - www.ngkok.co.za/enuus
Groeiende bediening in die industriële stadsgebied: “Ons kies om van jongmense dissipels te maak”
Ring van PE reël suksesvolle MES-gesprek
Kerke wat gedy: doeltreffender kerklike programme nie die antwoord - Stephan Joubert
Seën die Volkere: ‘n Besondere webblad om te besoek
Hoe gaan dit met die opwindende nuwe fase in Missie Japan se bediening?
Finansiële besonderhede van Missie Japan
Toerustingsburo Interkulturele Werkers (TIW): Hugenote Kollege
Calvyn-konferensie Stellenbosch 2009: Die relevansie van Calvyn vir vandag
Prettig en verrassend om in Afrika te leef
“Daar was ‘n tyd toe ons gedink het ons rol as kerk is om jongmense deur vermaak van die straat te hou. Maar dit het nie gewerk nie, die kompetisie is te sterk, en die Here het ons oortuig dis nie ons werk nie”. Aan die woord is Jacques en Lindi Bruwer van die NG Kerk PE-Noord, ‘n gemeente in die geïndustrialiseerde stadsgebied van PE.
Vroeër jare was PE-Noord een van dié gemeentes in die Baai, maar die inbeweeg van industrieë in hul gemeente, twintig jaar gelede, het die tradisionele hart uit die gemeente geruk en ‘n stryd om oorlewing het gevolg. Vyf jaar gelede het die gemeente téén oorlewing en blote instandhouding gekies, en besluit hulle is daar vir die gemeenskap. Die grootste gedeelte van die gemeente is lidmate wat dit self nie breed het nie, baie is staatspensioenarisse, maar die gemeente is aangegryp deur hulle roeping as God se verteenwoordigers in hul konteks. Oor die afgelope drie jaar het hierdie gemeente se dankoffers met 180% gestyg.
“Hoe bedien mens jongmense? En ek bedoel nou al die jongmense van ons omgewing?” Dis weer Jacques, jeugleier, aan die woord. “Ons het besef ons moet elke jongmense die geleentheid gee om die Here te kan ken, nie net as Verlosser nie, maar ook as die lewende Here wat mense elke dag in jou lewe navolg en dien”. Die jeugleiers is onverskrokke daaroor: jy word deel van die jeugbediening omdat jy ondersoek wil instel of jy die Here wil volg, en - indien jy kies om dit te doen - om voluit die pad van dissipelskap te loop.
“Die Here het dit vir ons op die hart gedruk om te kyk waar die stad die Here se genesing nodig het. Waar is daar stukkendheid, dinge wat verkeerd is, waar is hulp, liefde en bystand nodig”, vertel Jacques. Hulle het ‘n bus gekry en deur die stad gery gekyk na die kroeë, prostitusie, klubs met dwelmmisbruik, hulle het gebroke gesinne en gebroke kinders raakgesien. Hulle het oumense waargeneem wat liefde en aandag ontbeer.
Die jeug begin - en hierdie proses gebeur ook op ander vlakke in die gemeente - om uit te reik na hierdie afvlerk-mense, soos PE-Noord hulle noem. Die wonder is dat die eredienste n die aande verander het en gasvrye geleenthede word waar die mense na wie hulle uitreik, verwelkom word. Baie gereelde aanddiens-gangers is nie tradisionele NG-lidmate nie. Dit maak ook nie saak nie, hulle is geesgenote en mense op die lewensreis om Jesus na te volg.
PE-Noord is ‘n gasvrye gemeente wat weet hoe om beide uit te reik en te verwelkom.
Dit is vir my ‘n wonderlike ontdekking om hierdie stil, nederige gemeente beter te leer ken. In volgende uitgawes van eNuus vertel ek julle van die ander wonderlike goed wat daar gebeur.
Die Ring van Port Elizabeth begeer dat NG lidmate barmhartige lewens sal lei. Daar is soveel getuienis dat mense deur omgee vir hulle medemens en direkte, persoonlike kontak met armes ‘n geweldige impak op noodlydendes se lewens maak.
Die bekende MES Middestad-Evangelisasiebediening van Johannesburg brei tans uit na Port Elizabeth. Die Ring het geoordeel dat Mes ‘n manier kan wees om Christene bymekaar te bring in ‘n gemeenskaplike liefdesdiens aan mense in nood. MES beskik oor die broodnodige vaardigheid om verskillende rolspelers - dienende gelowiges, kerke, sakemanne, en professionele diensorganisasies soos die CMR, ACVV en Maranatha bymekaar te bring.
Vanoggend, Vrydag 14 November, is ‘n besondere suksesvolle ontbyt aangebied waarin Johan Krige, bestuurder en Francois, die finansiële direkteur, ‘n wyd-uiteenlopende groep kerklike, gemeenskaps, en leiers uit die maatskaplike dienstesektor in PE toegespreek het. Dit was een van die mees ekumeniese byeenkomste wat die NG Kerk nog in PE gereël het, en daarom ‘n baie besondere ervaring.
Vir die Ring, sê Wimke Jurgens van Somerstrand, organiseerder van die byeenkoms, is die doel nie groot strukture nie, maar mense wat saam met noodlydende medemense leef. Hy vertel as jong volwassene hoedat sy portuurgroep uitgedaag voel om Christen te wees sáám met noodlydende mense.
Bravo! Mag ons kerk meer en meer deur barmhartige lewens gekenmerk word.
Stephan Joubert, Godsdiens-aktueel: Beeld, Nov 09 2008
’n Nuwe wêreld het amptelik aangebreek. Verby is die dae van groot sterre of magsinstellings wat hul invloed van bo laat geld. Ons nuwe wêreld is virtueel, platter en meer geestelik. Vandag se snelgroeiendste inkopiesentrum, kuier- en kerkplek is die internet. Time berig dat daar in 2006 sowat 161 miljard gigagrepe se inligting in die virtuele wêreld rondbeweeg het. Dis 3 miljoen keer meer as alle boekkennis vanaf die begin van menseheugenis! Tussendeur is die ewe gewilde universele kommunikasieformaat daardie 160 karakters wat SMS-boodskappe ons bied, of die ietwat minder karakters van Twitter. MXit en Skype is oubekendes. En om te dink dat egte verhoudings afwesig is op die virtuele en elektroniese hoofweë, is om die nuwe wedstrydplan te mis. Waar pas die kerk in hierdie onderstebo wêreld in? Wel, ek het onlangs ’n nuwe hartklop gehoor tussen 15 “buite-die-boks-”- geestelike leiers wat op Hervormingsdag (31 Oktober) in Wittenberg, Duitsland, daaroor saamgedink het. Vir mense soos Leonard Sweet, George Barna, Christian Schwarz, Ron Martoia, Younglae Kim, Elija Mahlangu, Mark Batterson, Stuart Murray, Johan Geyser en Nelus Niemandt is die uiterlike hervorming van bestaande kerklike strukture, of die ontwikkeling van doeltreffender kerklike programme nie die antwoord nie.
Die sleutel is ’n radikale nuwe lewensverbintenis aan Jesus wat sy eie lewe prysgegee het om God se vrede tussen ons te laat aanbreek. Ook is diensgerigte verhoudings met ons naaste, en ’n aktiewe betrokkenheid van ons elkeen by die uitdagings en pyne van moederaarde, krities belangrik. Weg is die dae dat ’n klein groep amptelike leiers die hartklop van kerkwees vergestalt. Vandag se nuwe wysgere is die jonges, die geringes en randfigure, soos Jesus ons lankal geleer het. As Barack Obama kon snap dat hy sy verkiesingsveldtog op hierdie groeperings moet fokus, dan is dit hoog tyd dat kerklikes dit ook begryp! Verby is die dae dat mense van die een kerkbyeenkoms na die ander skarrel om geestelik te groei – maar sonder om hul hande ooit vuil te maak deur die behoeftiges te dien. Navolgers van Jesus weet vandag se generasie is oper vir God, maar hy is ook meer skepties oor godsdienstige instellings. Eietydse dissipels plaas nie hul hoop op amptelike kerklike aksies om buitekerklikes te bereik nie. Hulle meld sommer regstreeks aan as heeltydse markpleinbedienaars. Hulle besef hulle moet die reg verdien om gehoor te word deur hul eie leefstyl van dienslewering en omgee. Kerklike binnegevegte oor die regte aanbiddingsvorms, strukture en leerstukke maak geen sin in ’n wêreld wat na nuwe antwoorde op vandag se globale vraagstukke soek nie. Die Kopenhagen-konsensus, ’n globale gesprekgroep oor krisisse wat die mensdom bedreig (www.copenhagenconsensus.com), meen die grootste probleme in ons wêreld sluit klimaatsverandering, armoede, politieke korrupsie, migrasie, wanvoeding, waterbesoedeling, armoede en ekonomiese onstabiliteit in. Hoewel dié krisisse in formele godsdienskringe maklik misgekyk word, word aangrypende aksieprogramme deur individuele gelowiges en eietydse gemeentes van stapel gestuur. Die internet word gebruik om konkrete hulpprogramme te dryf, nuwe teologiese leerervarings te skep en verhoudings te fasiliteer. Vandag se wêreld is te vinnig vir uitgediende onderrigmetodes; die nood te groot vir onpersoonlike kerkwees.
Kerke wat gedy, is verhoudinggedrewe en organies van aard. Hulle is minder gestruktureerd, meer vrygewig en uitverkoop aan Christus en ander. Hulle waag dit om die onvoorspelbare, verhoudinggedrewe wêreld van diens en koinonia te betree sonder om die uitkoms daarvan te probeer manipuleer. Hulle omhels diegene wat nie soos hulle lyk, glo, dink of praat nie. Hulle benut hul eietydse kommunikasiemiddele om dienend aanwesig te wees binne die nuwe, tegnologiese ervaringsruimtes van ons dag. Hulle besef die speelveld het van formele instellings na lewende organismes verskuif. Gewone lewens praat harder as amptelike preke. Die regte leerstellings word nou hoorbaar in lewens wat geskoei is op die verhaal van Christus, eerder as in formele kerklike leerboeke. [Joubert is buitengewone professor in Nuwe Testament aan Tuks. www.ekerk.co.za]
Ds Pieter Raath, moderator van die jongste sinode van KwaZulu-Natal, vertel van die Moderamen Algemene Sinode se gesprek oor grondhervorming, en verwys ook na wat in KZN gebeur:
Tydens ons onlangse ASM-vergadering het ons oa kennis geneem van die feit 95% van die 79 000 grondeise al afgehandel is, met net omtrent 4 000 baie moeilike eise wat oorstaan.
Mens besef net opnuut dat dit vir die regering en die land ‘n prioriteitsaak is, maar met groot verleentheid moes ons ook kennis neem dat die praktiese toepassing van die grondhervorming hierdie dringende saak grootliks laat misluk. Dinge gebeur net nie.
Nog groter verleentheid vir die regering is waarskynlik die besef dat drie miljard rand net verdwyn het. Dit bevorder nie enige positiewe sentimente rondom ‘n baie negatiewe saak nie.
Maar die kerk moet ook die geleenthede wat daar is gebruik om verder te bou aan verhoudings. In die opsig is ons in KZN dalk die res van die land ‘n bietjie voor met SW Scott-hulle se inisiatiewe via die KZNCC. Vir meer inligting hieroor kies “KZN Grondsake en betekenisvolle vordering – 12 September” op die webblad. Direkte skakeling daarheen:
Hiermee is een werklikheid weer onderstreep: Die sukses of mislukking van grondhervorming gaan in die streke bepaal word. Daarom beplan die Algemene Sinode se Taakspan Grondhervorming om volgende jaar ook KZN te besoek. Die besoek word beplan, oa ter ondersteuning van ons eie inisiatiewe, maar ook vir ander om te sien watter suksesse rondom ons eie inisiatiewe en prosesse deur God se genade reeds bereik is.
(Oorgeneem uit ePosduif, nuusbrief van KZN)
Prof Jean Greyling, voorsitter van die gevestigde Baaise sendingnetwerk en sendingrolspeler laat weet:
Besoek gerus die Seën die Volkere Webblad (www.blessthenations.co.za) , waar jy na die volgende onderhoude kan luister:
* Heinrich Alberts (Hoogland) and Jan Kampman (PE Wes) oor hul besoek aan Egipte
* Wikus en Cariena VD Walt (Calvary, Malabar) oor hul roeping na Canzibe, Transkei
* Frits en Nickey vd Merwe (Muapula, Mosambiek) oor die Afrika Wereldbeskouing
* Stephan en Cariena VD Watt oor hul roeping na Japan
* Danie Mouton oor die uitdagings van kruis-kulturele werk
Daar is ook ‘n boodskap van Giep Louw oor die geskiedenis van sending in die Oos Kaap
Stéphan van der Watt, Oos-Kaapse dominee wat DV in 2009 saam met sy vrou, Carina, en hul jong dogter na Japan vertrek as leraar van die Japanse Gereformeerde Kerk (RCJ) skryf in sy jongste nuusbrief:
Verlede week ry ek êrens en dink oor hoop. Dit was na aanleiding van ‘n gesprek met iemand wat moed verloor het, en nie weet watter kant toe nie. Kort daarna herinner ‘n yskasmagneet my tydig aan Paulus se gebed in Rom. 15:13 - “Mag God, die bron van hoop, julle deur julle geloof met alle vreugde en vrede vervul, sodat julle hoop al hoe sterker kan word deur die krag van die Heilige Gees!” En ek besef weer opnuut: God bly die bron van AL ons hoop. Hoop in God is ons “veilige en onbeweeglike lewensanker” (Hebr. 6:19). Dis die wete dat God Sy Woord gestand doen. Hy vind vreugde daarin om getrou te wees (Jes. 42:21), daarom hoop ons ook i.t.v. Missie Japan “op wat ons nie sien nie, en wag daarop met volharding.” (Rom. 8:24). Dit bly maar ‘n groot uitdaging, maar met al die gebedsondersteuning wat ons kry, is dit moontlik!
Daar is ’n diep dankbaarheid in ons harte en gebede aan God, dat soveel wyd uiteenlopende individue, kleingroepe en gemeentes reeds aangedui het dat hulle wel wil betrokke raak by Missie Japan. Hulle is almal draers van hoop en deel van die span medewerkers in God se groot opdrag tot aan die uithoeke van die wêreld (Jes. 49). Ons is veral bemoedig deur te sien dat, te midde van die wêreldwye finansiële krisis, mense in die geloof steeds bereid is om groot opofferings te maak. Missie Japan het reeds ongeveer 45% van die maandelikse bedrag wat ons nodig sal hê vir ons werk daar, ontvang - in beloftes en bedrae wat reeds per debietorder betaal word. Boonop is daar verskeie gemeentes regoor die land wat nog hierdie maand / vroeg 2009 moet besluit of hulle ons in hierdie saak sal ondersteun.
Ons wil graag almal wat dalk reeds ’n oortuiging het om verder betrokke te raak vriendelik uitnooi om so gou moontlik hulle verbintenisse en inbetalings te maak, en oor te dra aan Missie Japan. Vir meer besonderhede oor finansiële bydraes, kliek hier.
* Ons webtuiste is nog onder konstruksie – dankie vir jou geduld. Besoek dit vanaf 17 Nov by: www.missiojapan.org.za en loer onder die opskrif “Latest news” om die volgende af te laai:
- Twee nuwe Engelse onderhoude (30 minute) van my en Carina met Prof. Jean Greyling van Bless the Nations.
- ‘n PowerPoint-aanbieding oor die fokus van Missie Japan se werk (soos wat ek dit aanbied orals), asook ‘n PDF-brosjure om met iemand te deel.
* Maak ‘n nota om Sondag 7 Des te luister na RSG se “Kollig op die Kerk” êrens tussen 07h30-08h00, vir ‘n kort onderhoud wat ek DV binnekort sal voer oor Missie Japan.
* Hieronder is twee dokumente wat jy dalk nog nie kans gehad het om te lees nie. Vir meer oor die baie belangrike Waarom sendelinge uit Suid-Afrika na Japan?, wat geskryf is deur Prof. Makita (leier van die RCJ in Shikoku), kliek hier. Jy kan ook my roepingsverhaal lees met meer agtergrond oor die pad tot hier.
* Laastens, kontak my gerus as jy meer wil hoor oor ‘n geleentheid om onderwys te gee in Yemen vir Christen-kinders uit verskillende lande.
* Dankie sê vir God se sorg en trou i.t.v. die afgelope weke se ondersteuning wat ons ontvang het.
* Vra vir gesondheid en balans vir die tyd wat voorlê in die Wes-Kaap.
* Vra vir aanvaarding van ons roeping, asook volhoubare ondersteuning deur gemeentes en individue wat die bekendstellings sal bywoon.
* Vra vir wysheid en leiding vir Missie Japan se uitvoerende bestuur wat op 1 Desember amptelike besluite moet neem oor ons vertrek na Japan.
jsvdwatt@lantic.net / cvdwatt@lantic.net / 084 513 8516
* Alle fondse word administreer deur me. Thea Bosman by die Getuieniskantoor van die NG Kerk Vrystaat.
* Haar kontakbesonderhede is 051-406 6729 en getuienis@ngkerkovs.co.za
* By ‘n inbetaling kan u asseblief u naam en van, asook die verwysing VDW byvoeg.
* Indien u self ‘n debietorder ingestel het, stuur asb 'n e-pos of faks aan die getuienis-kantoor om te sê van watter dag en maand af dit in werking tree.
Iemand met die naam Estelle skryf vandeesweek op die Emerging Africa Blog:
I was born into a good, Calvinist, Dutch Reform family. Although I went to dull, dry services and although I kicked the pew in front of me until it was time to go home, I used to pretend that the sunlight falling through the stained glass windows onto the bench was actually God himself coming to sit next to me. I saw green, red and yellow slithers that danced and I believed that that was God.
I don't think that I was wrong.
Of course, as I grew older, I grew more disillusioned. I lived as an agnostic for a long time. In college, I was met by a group of fundamentalist Christians who invited me to Bible study. It would be the first time I would read the Bible myself. They counselled me through my depression, offered me love and friendship and acceptance, and eventually baptized me for the forgiveness of my sins.
But the shine soon wore off. The immense control of the group and its long lists of rules and codes of conduct tore me down. Being a Christian equaled oppression and harm. I was told how to spend my time, I was told how to believe, I was told to confess every intimate sin, I was told how to cut my hair and who to date and what to wear. Around about the time I decided that I could no longer live with the burden of God in my life, I was introduced to the writings of Rob Bell, Brian McLaren, Doug Pagitt and Phyllis Tickle. At first, their books made me so angry that I threw them against the wall. They were the "spiritual pornographers" my church had warned me against. But later, the freedom they offered was engrossing.
I have been a Reformist, a Restorationist, a Wiccan. I have worked for Evangelicals and I currently work for the Dutch Reform Movement. I am married to a man ingrained in the Jewish way of thinking. I've been a missionary and an atheist.
What drew me to the emergent movement was the idea that I no longer had to have all the answers. I no longer had to listen to a "brother" who told me that I was going to hell for wearing a skirt that rose above the knee or a pastor who called me a liberal fool.
I no longer had to decide – for once and for all – that whether or not my homosexual best friend was going to hell or not. I no longer cared whether the Creationist or the Scientific view of Genesis was accurate. I no longer had to judge others. I no longer had to judge myself and my own performance.
But I also struggled with boundaries. Because at the end of the day, when you have more questions than answers, you feel a little bit lost. The freedom I found after leaving the church, soon become oppressive in itself.
I occasionally feel as though I'm in spiritual limbo. I don’t attend any more churches, because I hate the abuse that comes with fundamentalism and moral absolutes as well as the chaotic, emotive "worship" of more liberal churches. But I miss being part of something.
Yann Martel said, "If Christ spent an anguished night in prayer, if He burst out from the cross, "My God, my God, why have you forsaken me?" then surely we are also permitted doubt. But we must move on. To choose doubt as a philosophy of life is akin to choosing immobility as a means of transportation."
Nota: In ‘n mooi respons op Estelle se skrywe, sê een van die respondente hy vertrou haar kerkfamilie sal haar bly omhels en as kerk altyd minder Reformed en méér Reforming bly.
1) Kersmark by Sonheuwels gemeente (Bougainvillearylaan, Westering) op Vydag 28 November vanaf 14:00 - 22:00. Stalletjies kan bespreek word teen R20-00 by Arinda (tel. 041 3605148). Daar sal behalwe die groot verskeidenheid artikels, ook eetgoed te koop wees. (Amper soos by 'n basaar!) Die kinders sal met elke aankoop by 'n stalletjie 'n kans kry om 'n geskenkie te trek uit ons "voel en vat drom."
Maak asseblief die volgende oriënteringskursus vir voornemende sendelinge na die buiteland in u gemeente, u organisasie en die gemeenskap bekend
Die doel van die kursus is om vir voornemende sendelinge ŉ oorsig te gee van enkele van die belangrikste sake wat hulle aandag, tyd, geld en studie vereis ten einde ŉ sinvolle interkulturele bediening te verseker.
Na afloop van die oriënteringskursus behoort die voornemende sendelinge onder andere:
* Hulle roeping en die implikasies daarvan aan ander mense te kan bevestig en omskryf;
* Die sending van God en die Kerk in die wêreld beter te verstaan;
* Die aard, werking, funksie en invloed van kultuur binne die sendingkonteks te verstaan en areas geïdentifiseer het waaraan hulle t.o.v. dinge soos kennis, houding, of vaardighede aandag sal moet gee ten einde ŉ optimale interkulturele bediening te verseker;
* Gemotiveerd te wees om aan die hand van riglyne die uitdagings wat interkulturele kommunikasie en die verkondiging van die Evangelie aan hulle stel, die hoof te bied;
* Begrip te toon vir verskillende psigiese, emosionele of geestelike ervaringe wat hulle persoonlik, hulle eggenote en gesinne tydens die interkulturele bediening mag ervaar en te weet hoe om dit van die aanvang af sinvol te hanteer sodat hulle, hulle eggenote en gesinne optimaal kan funksioneer in die interkulturele opset..
* ŉ Oorsig te hê van al die praktiese voorbereiding en reëlings wat getref moet word voordat ŉ sendeling na die buiteland vertrek
Wanneer: 23 Januarie tot 1 Februarie in 2009
Waar: Naby Potchefstroom
Sluitingsdatum: 5 Januarie September 2008
Inskrywingsvoms en navrae: Dr. R. van Velden, Tel. 021-8730025(k); 0828574368; E-pos: tiw@hugenote.co.za
'n Konferensie ter viering van die 500-jarige herdenking van Johannes Calvyn se geboortedag word vir 30 Augustus tot 2 September 2009 beplan.
Dit word by die Teologiese Fakulteit van die Universiteit van Stellenbosch aangebied as deel van hulle 150-jarige feesvieringe.
Die tema van die konferensie is: Die relevansie van Calvyn vir vandag.
Internasionale sprekers soos Nicholas Wolterstorff (Yale Universiteit), Setri Nyomi (Sekretaris-generaal van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke), Katie Cannon (Union Theological Seminary, Richmond, Virginia) en Rachel Baard (Villanova Universiteit) het reeds hulle deelname bevestig, asook Suid-Afrikaanse teoloë soos Allan Boesak, Coenie Burger, Ernst Conradie, John de Gruchy, Dirkie Smit en Robert Vosloo.
Vir meer inligting oor die voorlopige program, registrasie, verblyf en so meer, sien www.sun.ac.za/theology/calvin09
Vir verdere navrae kan Robert Vosloo gekontak word: rrvosloo@sun.ac.za
Teken gerus solank hierdie datums op u kalender aan.
(Oorgeneem uit Vrydagnuus, NGK Wes- en Suid-Kaap)
‘n Bloginskrywing deur Scot McKnight
Pastor (Park Street Church Boston) Daniel Harrell's new book, Nature's Witness: How Evolution Can Inspire Faith (Living Theology) , is the book we need. Here is someone who can translate science into theology and theology into science, and do so in engaging, fun, and clear prose.
Here's an opener: "What if, instead of getting all threatened and frightened by scientific advances, we viewed scientific advancement as new vistas for theological consideration, new mountains to explore?" (10) He concludes: "This may sound like a compromised theology. But it's not. It is an adjusted theology, that's nothing new" (132). And: "God is the God of both evolution and the Bible" (134).
Before we get to a basic summary of this book, let me sketch some of what has happened to me in this issue of how to affirm the orthodox faith and, at the same time, be unafraid of the discoveries of science -- defeating as they do at times our treasured interpretations of the Bible. When I say this, I say it as one who remains sensitive to those who think evolution is dangerous and who believes holding on to God as Creator is fundamental for the Christian faith. But ...
Another Bible teacher. I took a class on the Pentateuch with him. There were four of us in the class. He asked us to read through Bernard Ramm's A Christian's View of Science and Faith, or something like that. I don't remember all that much about the class but I (think I) remember Ramm's epoch theory of the word "day" in Genesis 1 and it led me to accept an old earth and whatever date science might come up with and to expand the length of the days in Genesis 1.
The operating principle I came away with was this: "Go with the evidence, regardless of the tradition you learned." This is a form of modernity, and one I embraced: find the evidence, examine the evidence, make up your mind so far as you are able. (At times, as in the deeper reaches of science, one has to rely on experts one trusts.) So, I did. This fundamentalist method, though, undercuts the fundamentalist view of Genesis 1-2.
My contention is this: embracing some theory of evolution is one of the logical outcomes of embracing a "go with the evidence" approach I learned from my fundamentalist Bible teachers.
Now, apply that principle to science and the Bible. Go with the evidence. Let it guide you. So, when I got to Genesis 1-11 the evidence led me to think that the interpretation of those texts, the tradition I had received that evolution is a hopper of hooey was wrong. A good long draft of Enuma Elish and Atra Hasis, two ancient texts about such matters, led me to say, "This is not about history as we would write it." Scientists prove that either God made the world incredibly old (which makes it look like evolution) or God guided the creation of the earth through evolution. Either way you've got evolution. But, the first view makes God something close to a deceiver; the second one makes God a creator-by-evolution.
So, I'm quite happy to find a book about how evolution can help our faith, which is what Daniel Harrell offers us in Nature's Witness. He introduces us to Aunt Bernice, who says all the right things for an anti-evolutionist, anti-intellectual, commonsensical Christian who thinks book learning makes a head grow too big. He also introduces us to Dave, his friend, who simply doesn't think this concern with evolution and faith matter one bit. Harrell's use of these characters makes the book better and more enjoyable. And funny at times. One chp takes the tack of Augustine: it's a private conversation with God.
One of my favorite lines: "Faith allows for a perspective greater than human perception can muster, but this is never to deny the perspective that human perception can muster" (66). Or this one: "Theology's beef is not with the things that science discovers but with the way some scientists interpret what science discovers" (83).
"As reliable witnesses of nature, we can only become more reliable witnesses to God" (137).
His new word sums it up: "Believolution."
Scot McKnight is a member of the Society of Biblical Literature and the Society for New Testament Studies. He is the author of more than twenty books, including the award-winning The Jesus Creed: Loving God, Loving Others (Paraclete, 2004), which won the Christianity Today book of the year for Christian Living. Recent books include Embracing Grace: A Gospel for All of Us (Paraclete, 2005), The Story of the Christ (Baker, 2006), Praying with the Church (Paraclete, 2006), and The Real Mary: Why Evangelical Christians Can Embrace the Mother of Jesus (Paraclete, 2007). A recent book, A Community called Atonement (Abingdon, 2007), has been nominated for the Grawameyer Award. He broadened his Jesus Creed project in writing a daily devotional: 40 Days Living the Jesus Creed (Paraclete, 2008). His studies in conversion were expanded with his newest book, Finding Faith, Losing Faith (Baylor, 2008), a book he co-authored with his former student Hauna Ondrey. His most recent book is The Blue Parakeet: Rethinking How You Read the Bible (Zondervan, 2008).
Hier is ‘n gebed wat ons gerus ook vir ons eie Kgalema Motlanthe kan bid:
Arnold van der Westhuizen sê sy vrou se onlangse val met ‘n quadbike het hom met nuwe waardering hierdie lewensles geleer:
Uit die pen van Corné Grundling (Ex SAUK Joernalis)
"Hoe ouer ek word, hoe meer geniet ek Saterdagoggende. Miskien is dit die stil alleenheid wat daarmee kom om eerste op te staan, of miskien die uitbundige vreugde om nie werk toe te gaan nie. Hoe dit ookal sy, die eerste paar ure op 'n Saterdagoggend is die lekkerste.
"Ek is 'n radioamateur en het my ontvangstoestel ingeskakel op die telefoniese band om na die Saterdagoggend gesprekke te luister. Met die luister na die gesprekke kom ek af op 'n man wat ouerig klink, met 'n sterk sein en 'n goue stem. Jy weet 'n stem wat klink of hy in die uitsaaiwese hoort. Hy was besig om te vertel, wie ookal wou luister van 'n ding met 'n duisend albasters. Ek was skielik geïnteresseerd en besluit om te luister na wat hy te sê het.
"'Wel Tom, dit klink sekerlik dat jy baie besig is in jou werk. Ek is seker dat hulle jou goed betaal, maar dit is hartseer dat jy soveel weg is van die huis en jou gesin. Dit is moeilik om te glo dat 'n jong man sestig tot sewentig uur 'n week moet werk om deur te kom. Dit is hartseer dat jy jou dogter se dansopvoering gemis het. Maar laat ek jou iets vertel wat my gehelp het om my prioriteite reg te hou.'
"'Wat ek toe doen is om 75 te vermenigvuldig met 52 en ek het die getal 3900 gekry - dit is die aantal Saterdae wat die gemiddelde mens in sy hele leeftyd het. Hou nou net 'n bietjie uit Tom, ek kom nou by die belangrike deel. Ek het eers op die ouderdom van 55 jaar begin dink aan hierdie detail, en by daardie tyd het ek reeds deur meer as 2800 Saterdae geleef. Ek had nog ongeveer 'n duisend Saterdae oor om te geniet. So het ek na die speelgoedwinkel gegaan en al die albasters in die winkel gekoop. Uiteindelik moes ek by nog twee speelgoedwinkels ingaan om by 'n 1000 albasters uit te kom. Ek het die albasters huis toe geneem en hulle in 'n groot, helder deursigtige plastiese fles geplaas - alles hier in my stoorkamer langs al my goed
"'Wel, laat ek jou vertel voordat ek van die lug afgaan om my lieflike vrou vir ete uit te neem. Vanoggend het ek die laaste albaster uit die fles gehaal. Ek reken indien ek dit volgende Saterdag maak, is ek 'n klein bietjie ekstra tyd gegun. En die een ding wat ons almal kan gebruik is 'n klein bietjie ekstra tyd.
"Jy kon 'n speld op die lug hoor val toe die man van die lug afgaan. Ek reken hy het vir ons almal iets gegee om oor na te dink. Ekself het beplan om die oggend te werk aan die antenna van my radio, en daarna was ek van plan om met 'n paar van die ander radioamateurs saam te werk aan ons klub se nuusbrief.
"Ek het egter - instede daarvan om dit te doen - die trappe opgeklim na ons slaapkamer en my vrou met 'n soen wakker gemaak. 'Komaan my vroutjie, ek neem vir jou en die kinders vir ontbyt. Sy het regop gesit met 'n glimlag: 'Wat het gemaak om dit mee te bring?' Ek het na haar gekyk en gedink hoe gelukkig ek is. 'Ag wat, niks besonders nie, dit is slegs 'n lang tyd gelede dat ons 'n Saterdagoggend saam met mekaar en met die kinders spandeer het. En terwyl ons nou uitgaan, kan ons stop by die speelgoedwinkel? Ek het nodig om albasters te koop.'"
Hier is ‘n paar wilde kennisgewings:
In 'n restaurant in Zambia: "Open seven days a week and weekends
Op die hekke van 'n privaatskool in Suid-Afrika: "No trespassing without permission."
Op 'n venster van 'n Nigeriese winkel: "Why go elsewhere to be cheated when you can come here?."
Op 'n plakkaat in Ghana: "Are you an adult who cannot read? If so, we can help."
In 'n hotel in Mozambiek: "Visitors are expected to complain at the office between the hours of 9.00 am and 11.00 am daily."
By 'n rivier in die Demokratiese Republiek van Congo: "Take note: When this sign is submerged, the river is impassable."
Op 'n gebou in Sierra Leone: "Mental Health Prevention Centre."
In die kraamsaal van 'n kliniek in Tanzania: "No children allowed!"
In 'n Namibiese nagklub: "Ladies are not allowed to have children in the bar."