Birch Schmidt - Bome - 2020
Ysterboom, of Schmidt-berk: beskrywing van die plant, eienskappe van hout
Hoeveel interessante dinge bestaan ​​in ons flora! Watter ongewone, wonderlike bome groei op Aarde! En een van hulle heet Schmidt se berk. In 1903 het die beroemde botanikus Komarov in sy geskrifte onthou dat sy baie verskil van die verteenwoordigers van hierdie genus en nog nooit enige naaste familie gehad het nie.
Op ons planeet is daar 'n groot aantal bome, ongewoon in vorm en eienskappe: reuse, dwergies, eeu-oue bome en geweldige dikte. Daar is diegene wat reuse en verrassend klein blare het, en daar is met vreemde blomme en vreesagtige stekels.
Meeste van alles, dit is nie die plant self wat verrassings is nie, maar die name wat uitgevind is deur mense. Een van hulle is Schmidt se ysterberk. Oor haar en praat verder.
Schmidt se ysterberk bereik 'n hoogte van 35 meter met 'n stamdikte van ongeveer een meter.
Die bas is grys, beige in krake, vlokkies en afskil. Op jong takke het dit 'n donker kers kleur. Ou takke is persbruin, soms met harsagtige kliere.
Die blare is 5-8 cm lank en 3-5 wyd, ovaal, epilepties, het tot 10 pare harige are goed sigbaar van onder en met kliere van are, heeltemal naak, boonste blare. Op die rand van die blad met inkepings.
Oorbelle van 'n vroulike spesie sowat 3 cm lank bevat 200-250 vlerklose vrugte wat volwassenheid bereik aan die begin van die herfs. Geplant deur sade, en in 'n eeu van ouderdom - oorgroei.
Ekologiese eienskappe van Schmidt-berk
Die ekologiese eienskappe van berk van hierdie ras word redelik goed bepaal. Dit verkies om te groei op voldoende gedreineerde, dikwels skeletbodems op die boonste en middelste gedeelte van berghange. In die valleie is skaars, verdra nie hoë humiditeit nie. Berk Schmidt kan groei op die sonligte van die bos, op plekke waar ander plante nie groei nie.
Hierdie ras het die neiging om selfs stamme met 'n groot helling te vorm. Die laaste eksemplare kan gevind word in digte erwe, wat bevestig is van die liggies aard van bome van hierdie soort. 'N Jong boom strek na die lig en kry 'n skuins posisie.
Wat is die kenmerk van berk Schmidt
Bome is anders, sommige is niks soos ander nie. Kom voor met swart of oranje bas, hout weens die swaartekrag sink maklik in water. Waar kom hulle vandaan? Wat is hierdie heeltemal "nie-berk" berke, waarvan een die naam van yster ontvang het? Wat is die kenmerk van berk Schmidt?
Sy is die enigste verteenwoordiger van die natuurlike spesie uit die kategorie "ysterbome". Dit is 'n baie ongewone plant!
Hoekom is sy so? Net ysterbars is die oudste van al die ander, in een kopie het onder andere ongewone familielede oorleef. Die tydperk van sy lewe - 300-400 jaar, verskil van ander bome deur stadige groei, veral in die eerste vyftig jaar. Gegewe die langer lewensverwagting, is dit normaal.
Hierdie ras bloei vir 'n kort tyd in Mei-maand. Saad ryp in die tweede helfte van Oktober.
Wat is die eienaardigheid van die berk Schmidt, wat dit sterk onderskei van ander? Dit is bestand teen vuur, wat dit moontlik maak om na die brande van gemengde (gran, sederhout) 'n voordeel te hê.
Birch Schmidt: 'n kenmerk van hout
Die hout is pienk met 'n geel kleur. Die jaarlikse ringe en vaartuie is amper nie opvallend nie. Die hoof samestelling - dikwandige selle. Die hout is swaar, duursaam, hard. Die sterkte is hoër as boxwood, wat as die sterkste beskou word.
Vir weerstand teen rotting bo al die groeiende berke. Die hoofplaag van ysterberk is 'n grys geel tinder, maar die kern van die hout weerstaan ​​die vernietiging baie stewig.
Birch Schmidt, 'n kenmerk van hout wat sy gewigtige voordele het, het nie aansoek in plase gevind nie, aangesien daar geen gereedskap is wat dit kan verwerk nie.
Die eikebome word as die maatstaf van die fort beskou, hoewel dit nie die moeilikste boom is nie. Waarom praat ons van hierdie gehalte, in die eerste plek onthou ons die eikebome, en nie die ysterboom wat die sogenaamde "Schmidt's birch" genoem word nie? Daar is niks hierin verbasend nie, want die berk groei net binne Rusland, en die eikeboom oor die wêreld.
'N unieke kenmerk van die hout van hierdie bome is dat dit nie deur enige sure vernietig kan word nie. Een en 'n half keer sterker as die gietyster self, sal dit nie 'n koeël kan deursteek nie.
Hierdie wonderlike eienskappe van die boom het wye toepassing in groen konstruksie opgedoen in die vorm van waardevolle sierstene wanneer dit geplant word in parke, bosparke, boskante en glans. Tesame met eikebome kan dit in 'n beskermende strook geplant word.
Kenmerke van berk Schmidt word ook bepaal deur sy skoonheid en eenvoud. Die boom, wat 'n deurlopende skaduwee gee, is 'n ornament van 'n landelike voorkoms in die somer en in die winter geniet dit wye gewildheid. Sedert antieke tye het mense die berk in liedjies gesing, dit is en bly 'n simbool van skoonheid.
Tegnologiese kenmerke van Schmidt-berk: kan goed poleer, weerstaan ​​verwerking met snygereedskap. Gebruik hierdie boom vir die vervaardiging van artistieke produkte, as laaghoutgrondstowwe en in ingenieurswese.
Hierdie boom word in medisyne gebruik. Met die doel van behandeling word gebruik as die knoppies en berkblare.
Wanneer u die griep behandel, kan u twee eetlepels infusie van knoppies neem en berk blare vier keer per dag. Vir die voorbereiding moet 1 eetlepel rou materiaal in 'n glas kookwater brou.
Die gebruik van ysterbars in chroniese moegheidsindroom: maak 'n eetlepel knoppe vir 'n glas kookwater, hitte vir 'n halfuur in 'n emaljebak in 'n waterbad, druk, druk en gooi kookwater na die oorspronklike volume.
Die duurste ysterboom het die grootste gewildheid in die reservaat "Cedar Span" van die Primorsky Territory. Die uitsig van hierdie berk word beskerm en gelys in die Rooi Boek. Dit word gevind in China en Japan.
Sedert antieke tye, is mense dankbaar vir hierdie boom en dank hom hartlik vir sy delikate skoonheid en die geskenk wat help om gesondheid te bewaar.
Berk Schmidt - Loopbaadjie met swak vertakkings, waarvan die hoogte 20 m oorskry. Individuele monsters kan tot 30 m groot word. Die bas van die stam het 'n bruin-grys of roomkleur. Die romp self is bedek met krake, in sommige plekke skil die bas af en flikker af. Maar op die takke is dit glad, geverf in donker kers, bruin of swart. Die harskliere wys deur die bas van die takke, en hulle word "lensies" deur die mense genoem.
Berk Schmidt, waarvan die foto in die artikel gesien kan word, is bedek met kortstamelblare van elliptiese of ovaalvormige vorm. Die blaargrootte is ongeveer 8 cm, langs die rand is dit onreëlmatig geskeur, met onderliggende aarbeine sigbaar. Die boonste kant van die laken is kaal en blink.
Gedurende die bloeiperiode is Schmidt-berk bedek met reguit langwerpige oorbelle. Hulle het 'n verlengde, effens geboë vorm. Die lengte van die berkoorring is 3 cm. Aan die einde van die somer of aan die begin van die herfs ryp die vrugte, waarvan die grootte ongeveer 2 mm is. Hierdie tipe berk word voortplant deur sade. Vrugte is sade van 'n ovaalvormige vorm, hulle het geen vlerke wat hulle kan help om in die wind te vlieg nie. Vir hierdie doeleindes word 'n smal grensrand aangepas.
Die lewe van ysterberk is meer as 350 jaar. Gedurende hierdie tyd gee dit 'n groot hoeveelheid sade, maar slegs sommige van hulle word jong bome. Die jong boom, wat nie meer as 120 jaar oud is nie, kan bovendien deur pneumosum voortplant.
Die sterkte van berkhout Schmidt het 'n eenvoudige manier bewys. Om dit te doen, is 'n boom van 'n geweer geskiet. Die koeël het afgekom soos 'n bal sonder om die vat te beskadig. Nog 'n bewys van krag is gevalle bome. As tydens storms en orkaanwinde Schmidt se berk geval het, dan kon sy stam vir 'n paar dekades lê. Net die boonste laag van die bas was beskadig, en die hout self was nie vrot nie.
As 'n eksperiment in 1932 het Sovtorgflot laers vir een van sy bote vervaardig in 'n stoom-enjin van Schmidt-berk. Die presiese tyd van die eksperimentele dele is nie vasgestel nie, maar hulle het nie minder as hul metaal-eweknieë gedien nie.
'N Boom, wie se hout so uniek is, kan nie maar groot belangstelling aanwakker nie. Dit het gelei tot onbeheerde steggies, wat die aantal plante aansienlik verminder het. Die berk is gered van totale vernietiging slegs deur die feit dat dit baie moeilik is om dit af te sny. 'N Gewone byl is nutteloos vir hierdie doel. Herstel die aantal berk Schmidt moeilik. Ten spyte van sy lang lewensduur, groei die boom baie stadig. Vandag word Schmidt-berk beskou as 'n skaars spesie en word in die Rooi Boek genoteer. Om dit af te sny is heeltemal verbode en strafbaar deur die wet.
Betula schmidtii behoort aan die berk familie. Dit het sy naam ter ere van die groot Russiese botanis Fyodor Schmidt ontvang, wat dit eers in die Verre Ooste ontdek het.
Selfs nadat die spesies deur die hele wêreld erken is, het bome ook in ander lande gevind, maar hulle dra steeds die naam van ons wetenskaplike.
Die boom kan groei en ontwikkel tot 350 jaar en bereik 'n hoogte van 30 meter, baie skaars monsters het 'n hoogte van 35 meter. Die maksimum sny stam in deursnee - 0,8 meter.
Boomstam grys Met 'n glans van roomskadu. Die bas het 'n kenmerkende peeling en vlamming. Die bas van jong monsters verskil van kleurvolle volwasse bome, dit het 'n ryke kers kleur. Die takke van 'n boom verskil ook in kleur, hulle is in violetbruin kleure geverf. Soms in die takke in seldsame gevalle is daar harsuitskeidings.
Die blare van die boom is ook eienaardig. Die blaar het 'n blare, die vorm het so 'n ovaal soos 'n hoender eier. Op lengte nie meer as 80 millimeter nie. By die uiterste punte is die wydte 45 mm. Die blare van berk schmidt is baie soortgelyk aan die gewone grys ouderdom. Die bokant het 'n gladde struktuur, maar die onderkant is bedek met klein hare. Die scape is taamlik kort. Die rand van die blare is anders, dit kan so eenvoudig en ongelyk wees, en het 'n skuins uitsteeksel.
Soos enige berkboom daar is kenmerkende oorbelle. Die lengte van elke skiet is nie meer as 30 millimeter nie, elkeen bestaan ​​uit 250 deeltjies. Skote verskyn in die vorm van oorbelle, begin nader aan September. Reproduksie van hierdie spesie vind plaas op die saad. Maar daar is ook gevalle van teling van pneumatiese lote.
In die snit het die loop 'n skaduwee van ligpienk. Pienk kleur kan verdun word met 'n skaduwee van geel. Jaarlikse ringe wanneer hierdie boom gesny word, is nie baie uitgespreek nie en is byna ononderskeibaar. Die hoof samestelling van hout sluit in dikwandige selle. Hout het sulke eienskappe:
Ysterbars, soos dit meer dikwels genoem word, hanteer goed met siektes en plae wat dit bedreig. Rot, as 'n reël, kan nie wees nie. En die hoofplaag van berk Schmidt is grysgeel moerbeiboom. Maar die kern van die bos sukkel baie met hierdie plaag. Dit is ook die moeite werd om die feit te voeg dat die blaf van die ysterberk nie eers die koeëls kan deurboor nie uiters sterk ras.
Birch Schmidt broei oorbelle - hulle verskyn op die boom sodra die blom begin. Hul vorm is effens geboë, die lengte is nie meer as 30 millimeter nie.
Sodra die einde van die somer kom en dit is tyd vir die vroeë herfs, op oorbelle klein vrugte word gevorm ongeveer 2 millimeter.
Die saad self het die vorm van 'n ovaal. Berk Schmidt leef vir minstens drie eeue en versprei baie sade. Maar totdat die aarde vol bome van hierdie spesie is, omdat die ontkieming van berksaad te klein is.
Van die duisende sade wat weggegooi word, sal een of twee op sy beste kan vestig. Bome wat nie meer as 120 jaar oud is nie, kan deur pneumos vermeerder.
Berkbesems vir parke in die bad dra baie by tot die behoud van gesondheid. Sulke badprosedures stimuleer die liggaam se metabolisme, weefselvernuwing en die liggaam as geheel. Die bloedstroom in die menslike liggaam begin die lug sterker deur die vate stoot.
Ysterbars baie dikwels gebruik in die mediese praktyk. Selfs in die ou dae het hulle dit gemaak: barsap, afkooksel van knoppe, tinkture op die blare.
Al hierdie middels van tradisionele medisyne kan help met die behandeling van die volgende siektes:
Birch Schmidt - heeltemal uniek en uiters nuttige boomdaarom het hy in die geneeskunde uitgebreide gebruik gevind.
Die hout van 'n boom is baie duursaam, so die verwerking daarvan is 'n taamlike moeisame proses, en dit is ook duur. Sulke hout sal egter altyd die vraag van eise aan kliënte vind.
Berk Schmidt op die fort kan baie metale meegedeel en kompeteer ook met sulke swaar hout as bakkaan. Berkhout toegepas in die volgende gebiede:
vir die vervaardiging van dele van hoë sterkte, is dit nodig in die samestelling van weef masjiene,
op die gebied van ingenieurswese.
Maar as gevolg van sy lae drijfvermogen, kan hierdie hout nie in die Skipbouery gebruik word nie. Dit is jammer, want so 'n swaar materiaal sal perfek wees vir die ontwerp van handwerk.
Wat weet ons van haar?
Berk het die naam van die Russiese wetenskaplike Fedor Schmidt, dit was hy wat eers die buitengewone eienskappe tydens 'n ekspedisie na die Verre Ooste in die 19de eeu getrek het en eers 'n beskrywing van die boom gemaak het.
Benewens die Russiese Primorye groei berk in China, Korea en Japan en is 'n simbool van 'n klein Suid-Koreaanse dorp in die provinsie Kensan Puk-do.
In kultuur word dit gegroei in botaniese tuine in Moskou, Lipetsk en St Petersburg. Jy kan ook saailinge koop vir groei in die tuin of park. Russiese winters heeltemal.
Ysterberk groei op klippe op klipperige grond, hou nie van vleilande en te klam gebiede nie. Die berkbos- en berkwoude, soos die witgesinde familielid, vorm nie, groei uitsluitlik saam met bome van ander spesies - eike, esdoorn, sederhout, spar, lind. En tydens bosbrande bly dit die enigste oorlewende boom, aangesien sy hout nie brand nie. Die boom is baie liggies, in 'n digte woud kan sy stam boog. Dus, berk is geneig om sonlig ten koste van skoonheid.
Die "Iron Lady" van die Birch-familie is opmerklik vir sy stadige groei. Dit versamel sy unieke eienskappe geleidelik, maar dan kan dit tot 350 jaar leef, terwyl gewone berkies sowat 150 jaar lank leef.
Die uitsig van Schmidt se berk is nie heeltemal berk nie. Dit is 'n swak vertakkende boom, met takke wat teen 'n hoek van 40-45 grade na die stam groei.
Stem saam dat die drie Schmidt-berke in die foto baie verskil van die gewone prentjie van 'n berkbos:
Dit groei tot 25-30 meter hoog, die kroon begin van 10-12 meter. Die stamdiameter is tot 80 cm. Die bas van jong boomstompe is grysbruin, die takke is donker kersie of bruin. Met ouderdom word hulle donkerder, gevolglik word ou bome swart van kleur.
Die tuberkels en beroertes op die romp is lensies. In die geval van ysterberk is hulle lig, soms heeltemal wit, wat dit ook onderskei van ons gewone berkbome.
Die blare is ovaal, met eienaardige tande vir berkbome en kort bome, ysterbars in Mei, langwerpige en effens geboë oorbelle. Sade - Ovoteute, vleuellose, met 'n smal rand rondom die rande. Teen die einde van die somer is die saad ongeveer 'n maand lank in 'n boom, en teen die einde van September - vroeg in Oktober word hulle deur die wind versprei, sommige eindig onder gunstige toestande en ontkiem.
Eienskappe van hout en die toepassing daarvan
Schmidt-berk word ysterhout of ysterberk genoem vir die unieke eienskappe van hout wat nie in die vuur brand nie, en word nie deur sure en ander aggressiewe chemikalieë beïnvloed nie.
Hout is harder as gietyster en oortref bokanthout in sterkte, dit sink in water, maar vrot nie. 'N Boot of 'n skip van ysterberk sal baie lank duur.
'N Bolletjie wat van vyf meter af in 'n berkboom afgevuur word, spring sonder om skade te veroorsaak. Sonder sy unieke eienskappe kan Schmidt se berk die wydste toediening op verskeie terreine van die nasionale ekonomie vind, maar in Rusland groei dit net in die Verre Ooste, en nie oral nie, maar in sy individuele streke. Daarom, in ons land, word die boom in die Rooi Boek gelys.
Die kleur van die hout is vuil pienk, met 'n gelerige tint. Aangesien Schmidt se berk baie stadig groei, groei groeierings swak. Die kern is rooibruin of ligbruin, die saphout is liggeel of wit.
Die struktuur is homogeen, maar baie krom en gedraai, dus is dit baie moeilik om dit te verdeel. Dit verskil van die hout van ander berke deur die teenwoordigheid van 'n kososloya, 'n letsel, waarin die houtvesels van die lengteas van die stam af gebuig word.
Die hout van ysterberk is taamlik swaar. Met 'n humiditeit van 15% 1 kubieke sentimeter weeg 98 gram, met 'n voginhoud van 12% - 96 gram, in droë vorm - 93 gram.
Выращивать березу Шмидта не сложно и в Средней полосе России, и в ее северных областях. Dit is bestand teen lae temperature, kan weerstaan ​​tot -43 grade, en is nie veeleisend op die samestelling van die grond nie. True, hy hou nie van waterlogging en vogstagnasie nie. Dit is beter om dit op 'n goed beligte plek op voedingsgrond te plant, aangesien die sade klein is en nie hul eie voedingstowwe het nie.
Wat die weerstand teen die tipiese probleem van die Berezov-familie betref, is dit 'n tinder, en in hierdie opsig is ysterboom op 'n hoogte. In teenstelling met ander vorme van Russiese berkbome, word dit weerstandig teen hierdie swam, en word dit beskou as die mees weerstandbiedende teen verval in 'n reeks soortgelyke bome.
Wanneer berk van saad gekweek word, is dit beter om dit slegs van betroubare verskaffers te koop - hul raklewe is baie kort - van herfs tot lente van volgende jaar. Daarna word hulle ontkieming aansienlik verminder. Soms word hulle in die herfs gesaai, 'n week voor die koms van ryp, sodat hulle nie tyd het om te ontkiem nie. In sommige gevalle word hulle in die winter net oor die sneeu versprei, maar die veiligste ding is om hulle in die lente te saai.
Stratifiseer en suig die sade nie nodig nie. Vir die eerste jaar sal die saailing met slegs 5-6-7 cm groei, dus moet dit versigtig beskerm word teen meganiese skade en demping van onkruide. Terselfdertyd moet die heining nie die spruit uit die son bedek nie, want die berk is 'n ligte plant, maar dit moet lank gesluit word van die heersende winde en beskerm word teen konsepte.
Die boom in die natuur lyk soos 'n swak vertakkende boom, wat 'n hoogte van 20-25 m bereik. Die kleur van die bas van die stam is bruingrys, met krake. Die bas van die takke is glad, geverf in donker kers (pers), donkerbruin of selfs swart met wit lensies. Blare het ovate of ovaalvorm en kort sketse. Gedurende die bloeiperiode gooi Schmidt-berk reguit langwerpige of effens geboë oorbelle uit.. Neute, sade ovoid of ovaal, vleuelloos, maar met 'n smal randrand.
Berk Schmidt, ten spyte van sy verskille, is 'n tipiese verteenwoordiger van die berkgenus. Die boom is lief vir baie lig, verdra ryp goed, dit is onbetwisbaar vir die kwalitatiewe samestelling van die grond, bestand teen droogte. Alles is dieselfde as in die meeste berkbome.
Die hoofarea van groei is die suidwes van Primorye, die suide van die Ussuri-stadsgebied, die noorde van die skiereiland van Korea en die noorde van China.
Die plant hou nie van eensaamheid nie - woude van hierdie tipe berk kom nie in die natuur voor nie. In die omgewing groei altyd sederhout, eikebome en denne. Berk Schmidt verkies rotsagtige riwwe en rotsagtige hellings. Dit kan gevind word in bladwisselende en gemengde woude. Individuele bome verlig die landskap onder ligte bosse en struike.
Kenmerke van die struktuur
Berk - die enigste boom in die wêreld met sneeuwit bas. Hierdie kleur is te danke aan die teenwoordigheid van sulke kleurstof soos betulien. Vandaar die Latynse naam - Betula (Betula). Maar nie alle klipbas bevat hierdie stof nie. Onder die baie spesies berk is daar bome met geel, kers, grys en selfs swart. Byvoorbeeld, in Schmidt is berkbask bruin, pers, en in die ouderdom is dit amper swart. Nie alle plantkundiges herken 'n berk in 'n donker bos nie. In die foto is dit die minste wat herinner aan die wit skoonheid van die Europese deel van die Russiese Federasie.
Die tweede kenmerk van die "yster" -ras is die leeftyd. In vergelyking met so 'n lang lewe onder bome soos kremetart, sequoia en denne, wat vir 'n paar duisend jaar leef, is die lewensverwagting van 'n berk 300-350 jaar. Dit is 'n bietjie. Langer as 'n ysterplant, leef net die klip of berk van Herman (tot 400 jaar).
Die derde kenmerk is hout, wat sulke ongewone eienskappe as:
Ysterboom is 'n onontbeerlike materiaal vir die industrie, en die bevolking het lank hout gebruik om huishoudelike gereedskap te maak. Berk Schmidt - bosvorming, dekoratiewe ras. 'N Belowende rigting in die gebruik van hierdie tipe materiaal is herbebossing in Primorye. Om die aangeplante gebied te verhoog, word berk in oop gebiede in los grond geplant. Die boom oorleef goed wanneer dit met jong steggies oorgeplant word. Die hoofsorg vir saailinge is die verdunning van die erwe deur lae-waarde spesies te sny.
Volwasse vrugtebome voel goed met gereelde losmaak van die grond en die verwydering van grasstande.
Die gebruik van ysterboomhout is as gevolg van sy hoë spesifieke gewig en uitsonderlike hardheid. Verskeie studies het getoon dat Schmidt-berkhout nie minderwaardig is in terme van hardheid en krag vir sommige metale nie, asook vir 'n erkende kampioen - bakuta - 'n ysterboom wat in die trope groei. Berkhout Schmidt word gebruik vir die vervaardiging van dele van hoë sterkte. Byvoorbeeld, vir die vervaardiging van sliders skootluise weef. Die hout van hierdie boomsoorte word in baie ander gevalle gebruik wanneer dit nodig is om dele van verhoogde sterkte te vervaardig.
Berkhout word nie gebruik vir verskeping as gevolg van sy hoë spesifieke swaartekrag nie. Dit is nie geskik vir die konstruksie van vlotte, bote nie, want dit sink in water.
Berk - beskrywing en eienskappe.
Hierdie bome, met die uitsondering van sommige dwergies, bereik 45 meter hoog, en die stam van 'n berk kan 1,5 meter in die omtrek bereik. Jong takke van berkbome word gewoonlik in 'n rooibruin kleur geverf en bedek met klein "wratte". Die knoppe op die takke word afwisselend gereël en bedek met taai skubbe. Klein, heldergroen blare met uitgesproke are het die vorm van 'n gelyksydige driehoek met twee afgeronde hoeke, langs die rande wat hulle deur tandartse dissekteer. In die lente is jong berkblare gewoonlik taai.
Die berkbak wat die stam bedek, kan wit, geel wees, met 'n pienk of bruin tint. Sommige spesies word gekenmerk deur bruin en grys kleur van die stam. Die boonste deel van die bas, bas, word maklik van die stam af. Ou bome onder is bedek met growwe donker bas met diep krake.
Die berkwortelsisteem is vertak, oppervlakkig, met talle dun prosesse of diep, met wortels wat skuins skuins gaan. Dit hang af van die omstandighede waarin die boom groei. In die eerste lewensjare groei dit stadig, na 3-4 jaar neem die groeikoers toe.
Waar groei berk?
Berk is 'n tipiese "inwoner" van die Noordelike Halfrond. Die reeks strek van warm subtrope na gebiede met baie moeilike klimate. In sentraal-Rusland en in gebiede met matige klimaatstoestande vorm hierdie bome ligte woude.
Om te grond is die boom onpretensieus. Sandy en leemgrond is geskik vir dit, sowel as swart grond of uitgeputte grond. Berk hou van vog, dus dit kan langs die see en die rivieroewers, sowel as in die moeras gevind word. Dwergberkbome groei selfs in permafrost en op droë rotsagtige grond.
Hoe om berk te groei?
Diegene wat besluit om 'n berkboom op die stuk grond te plant, moet weet dat dit die grond sterk afvoer en depressief op die omliggende plante optree. Daarom word dit nie aanbeveel om dit langs vrugtebome en bome te plant nie. Die jong saailing benodig periodieke water en beskerming teen sterk winde, dus dit sal lekker wees om dit in die eerste ses maande van die lewe aan 'n sterk pen vas te bind.
Nuttige eienskappe van berk.
Vir eeue het die mens berk in sy ekonomiese aktiwiteite gebruik. Brandhout word gebruik om die woning te verhit, en berkstokke is onontbeerlik in die bad. Hout word gebruik vir die vervaardiging van aandenkings en huishoudelike items. In die ou dae is teer gebruik as 'n smeermiddel vir wiele, en vandag het dit wye toepassing in parfumerie en medisyne gevind.
Daarbenewens word vir medisinale doeleindes die knoppe en blare van berk gebruik as 'n diuretiese en bakteriedodende middel. Barsap wat in die vroeë lente versamel word, word gebruik om bloedsiektes te voorkom. Tee gemaak van chaga (berkie sampioen) help hoofpyn te verlig, verbeter aptyt en herstel krag.
Die Koreaanse berk Schmidt dra hierdie naam om twee redes. Schmidt was 'n bekende plantkundige wat verskeie plantsoorte bestudeer het.
Dit was hy wat eers ontdek, beskryf en die betrokke spesies ontdek het. Koreaanse berk kan geroep word vir die rede dat dit op die gebied van die Koreaanse Skiereiland gevind kan word.
Vandag word die spesie beskou as beskerm deur die Rooi Boek.. Berk Schmidt word beskou as 'n uiters seldsame plantspesie. Dit kan slegs in sommige dele van die planeet en in klein hoeveelhede gevind word. Dit sluit in:
Wat die hoofkenmerke van die betrokke berk betref, is dit 'n lae takagtige bladwisselende boom. Die gemiddelde hoogte kan 20 meter bereik. Sommige monsters groei tot 30 meter. Die stam van die hout is gekraak, en in sommige plekke flits die bas en vlug van die stam af. Sy het 'n bruin grys, sowel as 'n roomskadu in hierdie plek.
Die takke van die plant het 'n gladde bas wat 'n donker kersieskadu het. Sommige afskrifte van die tak is swart of bruin. Hier is daar baie harsagtige kliere, wat lensies genoem word.
Met betrekking tot die blare van ysterberk, is dit van kort stamtipe. Dit het óf elliptiese of eiervormige vorm. Die maksimum vel grootte bereik 8-10 sentimeter. Van onder kan jy die verlaagde are sien, en van bo af is die oppervlak heeltemal glad en blink.
Verskeie eeue gelede is die sterkte van ysterbars op 'n taamlik vermaaklike manier bewys. 'N Werklike geweer is in 'n boomstam afgevuur, waarna die patrone van die hout afgestamp het sonder om die oppervlak te beskadig. So het die kenners tot die gevolgtrekking gekom oor die hoogste sterkte van die plant Schmidt.
Nog 'n bewys van die hoë sterkte van hout is 'n natuurlike verskynsel, toe, na verskeie storms en orkane, het berk op die grond geval. Daarna kon sy romp al vir dekades lank sonder enige probleme op die grond gelê het. In hierdie geval val net die boonste lae van die bas, en die hout self is in perfekte volgorde.
In 1932 is 'n addisionele eksperiment uitgevoer. Hulle was betrokke by spesialiste van die Sowjet-handelsvloot. In die bote vir die stoommotor is laers van hout gemaak. Hierdie dele bedien slegs 'n paar keer minder as metaal-eweknieë.
Soos vroeër genoem, is Schmidt se ysterberk vandag op die punt van uitwissing, en dit word in die Rooi Boek gelys. Dit was as gevolg van die toenemende belangstelling in hout, wat aantreklike eienskappe gehad het. Daarom het die sny van hierdie plant oral plaasgevind. Vandag probeer hulle 'n hoë bevolking van Schmidt-berk herstel, maar dit verg baie tyd. Om ysterbome te sny is heeltemal verbode en dit word deur die wet vervolg..
Kyk na die video: Royal Purple Smoketree. Cotinus Coggygria. colorful fall tree (November 2020).
Verba - medisinale eienskappe en toediening in medisyne
Winter knoffel - groei en sorg
Hoe om tuisgemaakte suurlemoensap, uit die klip gegroei, te produseer om vrugte te produseer
Perdsmest as kunsmis: hoe om aansoek te doen, resensies
Plant tigridia en sorg dit in oop grond
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Ysterboom, of Schmidt-berk: beskrywing van die plant, eienskappe van hout