Begrafnis en apoteose van Thiers, Frankryk wat huil voor haar liggaam - Nuut
Begrafnis en apoteose van Thiers, Frankryk wat huil voor haar liggaam
Tuis ›Studies› Begrafnis en apoteose van Thiers, Frankryk, huilend voor haar liggaam
Apoteose by die begrafnis van Thiers.
Hulde aan die groot man
Toe hy in September 1877 sterf, stel Thiers 'n ambivalente figuur voor. Hy het ook 'n aansienlike werk van die historikus met sy Geskiedenis van die Franse rewolusie (1827) en syne Geskiedenis van die konsulaat en die ryk(1845-1862). Sonder politieke gevolge - sy aktiewe rol was in werklikheid sedert 1873 beëindig - het sy dood egter 'n sterk emosie gewek wat die groot samestelling van Vibert en Detaille wil oordra.
'N allegoriese komposisie
Vir hierdie baie groot doek gebruik die twee kunstenaars 'n allegoriese taal wat realistiese elemente versamel - gebruik vir hul simboliese betekenis - en suiwer denkbeeldig. Thiers lê op sy lykbed, met al sy versierings, Frans (veral die groot kordon van die Legioen van Eer) en vreemd, 'n kruisbeeld op sy bors. Dit is toegedraai in die voue van die driekleurvlag wat aan sy voete gehou word deur 'n vrou wat Frankryk in rou betoon. Aan die regterkant strek die figuur van Fame sy regterhand uit bo die groot man, terwyl sy linkerarm na die hemel opgelig word. Op die voorgrond, 'n groep begrafniskranse en blomme ruikers. Onder, aan die linkerkant, paradeer die troepe ter ere van die ontslape president, op die agtergrond val die silhoeët van die panorama van Parys uit teen 'n donker lug, maar waarin die spook van die leërs van die Revolusie en die Ryk sweef, 'n herinnering aan die historiese werke van Thiers.
Die doek het 'n gemengde ontvangs op die Salon van 1878 ontvang, nie vir die betekenis daarvan nie (Thiers, met Victor Hugo, Gambetta, Sadi Carnot, was een van die groot figure wat deur republikeinse beelde vergroot is), maar vir sy styl en samestelling: die realisme het nou geneig om te heers oor allegorie, minder verstaan, beskou as verouderd en van min effek.
Ons sal nietemin die teenwoordigheid van die rewolusionêre en Napoleontiese leërs opmerk. Uit 'n suiwer estetiese oogpunt het Edouard Detaille die idee verskeie kere opgeneem, met meer sukses, veral met Die droom uitgestal op die Salon van 1888 (Parys, Musée d´Orsay), wat, ontwerp in die middel van die Boulangistiese periode, die herstel van die Franse leër in die oë van almal en sy groot muurskildery van die Pantheon aandui. Die rit van glorie (1905), waar volgens die kunstenaar self "die perderuiters en voetsoldate wat hulle verheerlik en die trofeeë wat verower is, inbring, is die mense van Jemmapes en dié van Valmy, die berede grenadiers van Marengo, die chasseurs en mamelukes van Austerlitz, drake uit Spanje en voetsoldate uit Egipte, husare van Jena of cuirassiers van Montmirail en Champaubert, almal gelaai met hul glorieryke buit ". Assimilasie was duidelik tussen die seëvierende leërs van die Revolusie en die Ryk en dié van die Derde Republiek, wat op wraak voorberei het.
Claire CONSTANS, Nasionale Museum van die Paleis van Versailles: skilderye 2 jaargang, Parys, RMN, 1995. Pierre REIRAL Adolphe Thiers of van noodsaaklikheid in die politiek Parys, Fayard, 1986 Jean-Marie MAYEUR Die begin van die Derde Republiek Parys, Seuil, coll. "Punte Histoire", 1973.
Barthélemy JOBERT en Pascal TORRÈS, "Funérailles et Apothèose de Thiers, Frankryk huil voor haar liggaam"
Video: begrafenis Herman Brood. Westgaarde 28 juli 2001
Copyright © salvadoryoscar.com | Begrafnis en apoteose van Thiers, Frankryk wat huil voor haar liggaam...