Desember 31, 2013 in Uncategorized
Desember 29, 2013 in Uncategorized
Desember 21, 2013 in Uncategorized
Desember 20, 2013 in Uncategorized
Desember 16, 2013 in Uncategorized
Party mense het darem…
Desember 15, 2013 in Uncategorized
deursettingsvermoë! Die jaarlikse Desert Dash Fietswedren het hierdie naweek plaasgevind.Die deelnemers het Vrydagmiddag drie-uur in Windhoek die pedale begin trap,dwarsdeur die nag gery,deur die woestyn en Saterdag by die eindpunt in Swakopmund aangekom.Die afsnypunt was Saterdagmiddag drie-uur.Sesuur die oggend het die eerstes al aangekom en vyf voor drie,het ‘n vyf-en-sewentigjarige omie ook oor die eindstreep gery…vier-en-twintig uur in die saal! Dit wil gedoen wees.
Ek was bitter jammer vir die klompie wat na drie hier aangekom het,maar dit bly nog steeds ‘n prestasie om so-iets te voltooi!
Vrydagmiddag het hulle begin om alles reg te maak.
Saterdagoggend het dit so gelyk!
Van die dapperes kom by die eindstreep aan.Intussen het die mis van die see se kant af begin inrol,’n welkome lafenis na die bloedige hitte van die woestyn!
Patriotiese manne se fietse bo-op hul voertuig.Hulle het met die vlag tussen hulle by die eindstreep aangekom.
Vanoggend,skaars twaalf ure later…geen teken van gister se feestelike bedrywighede nie!Mense kan darem woel as hulle moet.
Desember 14, 2013 in Uncategorized
Jy is die sout van die aarde,’n Namibiër in murg en been,ons vriend vir die laaste vyf jaar.Mens kan ure luister na jou Namibiese aksent,jou interessante stories van swaarkry,stoutighede en kostelike sêgoed.Jy is ‘n man wat kan visvang,kitaarspeel en sing…die gees van elke byeenkoms,almal se liefling.Jy is nie beroemd en op voorblaaie nie,maar om jou te ken,is ‘n groter voorreg en eer as die vriendskap van konings,keisers en ander helde.
Gisteraand was vir ons baie erg.Sonder dat iemand ons genooi het,het ons op die regte tyd daar aangekom.Omring deur jou familie en kinders,het jy op die bank gesit.Jy het probeer vrolik wees tussen die naarword en duiselige oomblikke deur en vir elkeen ‘n spesiale woord gehad.Dis nou een ding van jou,Pieta…jy laat almal wat oor jou pad kom,besonders voel!
Waar jy elke jaar vir die siekes en oues oor Kerstyd met jou kitaar en stem vertroosting gaan bring het,was dit gisteraand jou beurt om aan die ontvangkant te wees.Die vrouekoor het opgedaag,die sitkamer volgestaan en so pragtig gesing,dat almal in trane was.Jy het moedig probeer om saam te sing,maar jou stem wou net nie meer nie en die trane het kort-kort oor jou wange gestroom.Jou een seun het weggekruip agter ‘n pilaar,waar niemand sy emosies kon sien nie en jou dogter het jou snikkend vasgehou,terwyl jou vrou jou met betraande oë dopgehou het.
Toe hulle klaar was,het jy so eie aan jou aard,vir elkeen ‘n drukkie gegee en op ‘n stadium nog grappenderwys met jou maer bene in die lug geskop,om te wys jy het nog oemf!Dis nou so tipies van jou om te sorg vir die ligter oomblikke.Die koor was skaars weg,toe moes jy weer sukkel-sukkel aan die arm van jou seun,vlug na die toilet.
Pieta,ons weet jy het die afgelope vier jaar moedig gestry teen jou siekte.Jy het al vergeet hoe dit voel om lekker te voel.Ek het nie meer woorde nie….
Mag hierdie Kersfees vir jou die beste een in jou hele lewe wees…..
Die Schnauchies se vakansiemanewales
Ons twee woefies is vreeslik energiek.Ook maar goedso,want dan kry ons ook bietjie oefening!Ons stap elke dag langs die see,maar dan gedra die twee hulle soos varke…beblaf alles en almal,vreet vrot goed wat uitgespoel lê,lig orals been,poef waar hulle nie moet nie en so aan…Ek skaam my regtig vir die twee.
Die beste plek om hulle heen te neem,is die duine in.Daar kan hulle niemand verpes nie en dit forseer ons om blaas-blaas agterna te hardloop.Ek het hulle eergister in aksie afgeneem.
Frankie spring weg met ‘n vaart!
Tienkie kyk net,want sy is bietjie skrikkerig.
Frankie het seker tien keer op en af gehardloop.Vandat sy hartklep herstel is,is daar geen keer aan sy energievlakke nie!
Natuurlik moet hy vir sussie karnuffel!