Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 16 November 2003 (oggend; Nagmaal).
Skrifberyming 31: 1, 2.
Skriflesing:. Levitikus 25.
Teks: Levitikus 25: 10
En julle moet die vyftigste jaar heilig...
Die jubeljaar is 'n voorspel van die Groot Versoendag, wanneer die ewige Nuwejaarstyd aanbreek. Dit gaan oor die oomblik wanneer die totale uitverkore volk van God geestelik, liggaamlik en sedelik vernuut voor God verskyn. Op hierdie oomblik maak die Here alle dinge nuut.
In hierdie opdrag om elke vyftigste jaar 'n jubeljaar te vier, word iets baie belangriks gesê: die oorspronklike besitter moet weer terugkeer na sy eiendom toe. Daarmee stel die Here twee beginsels baie duidelik:
Die een is dat ons op hierdie aarde net 'n leenreg het.
Ons moet ons nie op so 'n manier hier vestig asof ons vir altyd hier sal bly nie.
Die Here is die werklike Besitter van die aarde en uiteindelik sal Hy sy besitreg weer kom opeis.
Die tweede beginsel is dat hierdie jubeljaar en die herstel van eiendomsreg wat daarmee saamgaan, 'n baie duidelike simboliek is daarvan dat ons van die werklike eiendom waar ons tuishoort, vervreem geraak het.
Die simboliek veronderstel dat ons deur die sondeval van die koninkryk van God vervreemd geraak het, en dat die Here met die jubeljaar hierdie verhouding gaan herstel. Die jubeljaar is simbool van die ewige hiernamaals waar ons in volmaaktheid met God gaan saamwoon in sy koninkryk.
Dit is waarom die versoendag in sekere opsigte in Levitikus 23:28 met die Sabbat gelykgestel word:
Ons lees in Psalm 5:11 dat die wat hulle lewe lank aan die Here getrou bly, in die hiernamaals in die Here se ewige vreugde ingaan. Dieselfde tema is in Psalm 35:9
Maar ek sal juig in die Here, ek sal jubel oor die redding wat Hy bring.
Hierdie hunkering daarna dat ons skeefgetrekte verhouding met God versoen moet word, sodat ons weer die volle heil geniet as ons voor die troon van God staan, kry ons ook in die Psalms van die Koragiete (Psalm 42 en 84):
Laat my ingaan na die altaar van God, die God oor wie ek wil jubel en juig, dat ek U kan loof met die lier, o God, my God!
By geleentheid het die Here die Profeet Jesaja iets van hierdie vervulling laat sien wanneer die Here en sy volk bymekaar is:
Juig en jubel, o inwoners van Sion! Want die Heilige van Israel is groot in julle midde (12:6).
Die woord Sion wys dat dit waarvan hy praat, in die hiernamaals is.
Jesaja het ook die herskepping van die ou Jerusalem in die Nuwe Jerusalem in gesien. Hy het gesien hoe die mense daar lewe sonder dat daar hartseer of trane is. Hy beskryf dit so (Jesaja 65:18, 19):
Maar wees julle bly en juig vir ewig oor wat Ek skep; want kyk, Ek skep Jerusalem om te juig, en sy mense om bly te wees. En Ek sal juig oor Jerusalem en bly wees oor my volk; en daarin sal nie meer gehoor word die stem van geween of die stem van geskreeu nie. (vgl. ook Sefanja 3:14)
Sagaria het ook aangekondig dat ons moet jubel omdat die Here op pad is. Hy het die binnekoms van die Here Jesus in Jerusalem in om gekruisig te word, geprofeteer (9:9):
Jubel, Sion! Juig, Jerusalem! Jou koning sal na jou toe kom. Hy is regverdig en hy is 'n oorwinnaar, hy is nederig en hy ry op 'n donkie, op die hingsvul van 'n donkie.
Daardie profesie is intussen al verby. Dit het waar geword in die lewe van die Here Jesus.
Hy is juis met die donkie in Jerusalem in toe Hy kruis toe is om ons straf te dra sodat ons met God versoen kan word - die sesdaglewe en die sesjaar oesjaar was juis simbool van hierdie lewe in die sonde wat moet uitloop op die ewige rusdag.
Die Here Jesus het die toegang in hierdie jubeljaartyd by God in sy ewige koninkryk moontlik gemaak en 'n werklikheid gemaak.
As u aan die Nagmaaltafel aansit en ons herdenk die oomblikke toe Jesus se liggaam gebreek en sy bloed gevloei het, laat ons dan ook veral dink aan die konsekwensies wat dit vir ons het, naamlik die opstanding van ons liggaam tot die ewige lewe. Die eerste Christene het dit so bely:
Daarom is my hart bly en my tong jubel, ja meer, ek het die verwagting dat my liggaam sal lewe... (Handelinge 2:26).
Kom ons gaan sit aan die tafel van die Here aan en ons dink aan die oomblik wanneer ons toetree tot die ewige jubeljaar. Ons dink aan die woorde van die apostel Johannes en ons sien ons werklik en lewend as deel van die mense wat voor die Here Jesus staan wanneer die volgende gebeur:
Laat ons bly wees en juig en aan Hom die eer gee, want die bruilof van die Lam het aangebreek, en sy bruid het haar daarvoor gereed gemaak
Na die tafel toe: Skrifberyming 10: 1, 2, 5, 6.
Aan tafel: Psalm 116
Terwyl die gemeente terugbeweeg. Psalm 118.
Aan Tafel: Skriflesing.
Openbaring 19: 5 - 16.
Openbaring 20: 11 - 21: 8.
Openbaring 21: 18 - 22: 21.
Openbaring 7: 9 - 17.
Openbaring 4: 1 - 11.
Datum: 16 November 2003 (oggend; Nagmaal).