Die eerste paar maande van 'n nuwe jaar kan finansieel 'n stresvolle tyd wees. Die Kersvakansie lei gewoonlik tot uitgeputte besparings en hoër kredietkaartbalanse, terwyl die belastingseisoen reg om die draai is.
Ongelukkig vir die meeste van ons is dit nie 'n seisoenale dilemma nie, maar 'n chroniese probleem wat dwarsdeur die jaar angs veroorsaak.
Inderdaad, soveel as 44 persent van Amerikaanse huishoudings het nie genoeg spaargeld om basiese uitgawes vir selfs drie maande te dek nie. Sonder 'n spaarkussing kan selfs gereelde seisoenale uitgawes soos vakansievieringe 'onverwags' voel en lei huishoudings om krediet te maak om koste te dek.
Amerikaanse verbruikers hou tans VSA $ 880 miljard in wisselende skuld, met 'n gemiddelde kredietkaartbalans van byna $ 6,000. Die prentjie is nog erger vir laer-inkomste huishoudings.
So, hoe kan ons dit omdraai? Baie takke is probeer, maar het vir een of ander rede kort gedaal. Gelukkig bied die gedragswetenskappe 'n paar nuttige insigte, soos ons navorsing toon.
Wat is verkeerd met die huidige benaderings
Tipiese benaderings tot die oplossing van problematiese finansies is om mense te "opvoed" oor die behoefte om meer te spaar of om te spaar met geldelike belonings.
Maar as ons kyk na tradisionele finansiële opvoedings- en beradingsprogramme, het hulle dit gehad feitlik geen langtermyn impak op gedrag. Net so pas besparing programme is duur en het getoon gemengde resultate op spaarkoerse. Verder, hierdie benaderings prioritiseer dikwels die behoefte aan spaargeld terwyl die terugbetaling van skuld as 'n sekondêre saak behandel word.
Onderwys en aansporings het nie gewerk nie, omdat hulle gegrond is op problematiese aannames oor laerinkomste verbruikers wat onwaar is.
Die waarheid is laer-inkomste verbruikers hoef nie te vertel wat om te doen. Op gemiddelde, is hulle eintlik meer bewus te maak van hul finansies en beter om afwykings te maak as meer welgestelde verbruikers.
Hulle hoef ook nie oortuig te wees van die waarde van besparing nie. baie wil red maar in die gesig staar bykomende struikelblokke finansiële gesondheid.
Byvoorbeeld, hierdie huishoudings dikwels gesig onsekerheid oor hul kontantvloei, maak die beplanning vir uitgawes nog moeiliker. Meer oor die algemeen, hulle het min ruimte vir foute in hul begrotings en die koste van klein foute kan vinnig saamgestel word.
In hierdie vlugtige konteks vererger die sielkundige hindernisse wat algemeen vir alle mense is, die probleem.
Mense sukkel om na die toekoms te dink. Ons behandel ons toekoms, ouer selves asof hulle vreemdelinge is, Dalende motivering om werkinge in die huidige te maak. Daarbenewens het ons underpredict toekomstige uitgawes, Wat ons lei na meer as presiese begroting kan rekenskap te spandeer.
Wanneer ons fokus op die toekoms, het mense 'n moeilike tyd om vas te stel watter finansiële doelwitte om te gaan.
In navorsing wat ons gedoen het met Rourke O'Brien van die Universiteit van Wisconsin, het ons gevind dat verbruikers dikwels fokus op geld spaar of op die terugbetaling van skuld. In werklikheid wissel beide aksies gelyktydig, wat bydra tot algehele finansiële gesondheid.
Dit kan problematies wees as mense gelyktydig skuld met hoë rentekoerse aanskou terwyl hulle gelyktydig in lae rentebesparende rekeninge hou. En sodra mense beleggingsbesparings geïdentifiseer het of skuld terugbetaal as 'n belangrike doel, het hulle probleme met die identifisering van hoeveel daar elke maand daaraan gestel moet word. Gevolglik maak hulle staat op inligting in die omgewing om hierdie bedrag te bepaal (soos om op spesifieke nommers "veranker" te word, wat as voorstelle vir kredietkaartbetalingsstate aangebied word).
Ongelukkig is die manier huidige bank produkte is ontwerp maak dikwels hierdie sielkundige realiteite erger.
Byvoorbeeld, die inligting oor baie kredietkaart betaling stelsels stamp verbruikers teenoor die minimum balans betaal eerder as 'n hoër bedrag. Begrotingsinstrumente neem aan dat inkomste en uitgawes dieselfde bly van maand tot maand (nie waar vir die meeste laer loonwerkers nie) en verwag dat ons besteding moet monitor teen 'n lang lys van afsonderlike, ingewikkelde begrotingskategorieë.
Op 'n dieper vlak, die feit dat banke krediet- en spaarprodukte bied, vererger die sielkundige afstand tussen die betaling van skuld en boubesparings, alhoewel dit verband hou met gedrag.
Die goeie nuus is dat 'n reeks van eenvoudige, gedrags-geïnformeerde oplossings kan maklik ontplooi word om hierdie probleme aan te pak, van beleidsinnovasies tot produkherontwerp.
Byvoorbeeld, die verandering van die "voorgestel payoff" in kredietkaart state vir geteikende segmente (dws diegene wat reeds betaal ten volle) verbruikers kan help om meer effektief te betaal skuld af, as sou toelaat belasting terugbetalings direk toegepas moet word in die rigting van die terugbetaling van skuld. Goed ontwerpte begroting gereedskap wat hefboom finansiële tegnologie kan geïntegreer word in die regering programme. Die staat van Kalifornië, byvoorbeeld, is tans besig om te verken maniere om sulke tegnologie oor 'n verskeidenheid van platforms te implementeer.
Maar die openbare en private sektore sowel moet 'n rol vir die gereedskap om doeltreffend te wees speel. Die skep van 'n geïntegreerde krediet-en-redding van die produk, byvoorbeeld, sou vereis buy-in van reguleerders saam met finansiële verskaffers.
Alhoewel hierdie bankoplossings nie die ekonomiese ongelykheidskloof op hul eie kan sluit nie, kan gedragskwessies die ontbrekende stuk van die legkaart wees in hierdie pogings om groot probleme op te los.
Ons navorsing dui daarop dat mense reeds 'n beter werk met hul finansies wil doen; ons moet dit net 'n bietjie minder moeilik maak. En klein veranderinge aan bankprodukte kan baie help om mense te help om hul finansies te stabiliseer, sodat hulle op ander aspekte van hul lewens kan fokus.
Hal Hershfield, Assistent Professor in Bemarking, Universiteit van Kalifornië, Los Angeles.
Abigail Sussman is 'n assistent professor in bemarking aan die Universiteit van Chicago Booth School of Business. Sy stel belang in hoe verbruikers oordele vorm en besluite neem, van onderliggende meganismes tot toepassings.
5 Redes waarom mense weens swendelary val en hoe om te vermy ...
Die Australiese pensioenstelsel is nie perfek nie - maar ...