Pleurisy: simptome, oorsake, behandeling
In 'n pleurisyne (pleurisyne) word die ribbes en gewoonlik ook die long in die bors ontsteek. Dit is die omhulsel van bindweefsel om die longe en aan die binnewand van die ribbekas. Tipiese simptome sluit in pyne en pyn wanneer u "droë" pleurisyne inasem. As vloeistof ophoop, word dit 'nat' pleurisy genoem. Lees alle belangrike inligting oor tekens, oorsake en terapie pleuritis!
omskrywing te vervang: In pleurisyne (ook pleurisyne, pleurisyne) is die pleura, die pleura ontsteek. Hierdie tweedelige weefsellaag bedek die borsholte (pleura) en bedek die longe (longskut).
waarskuwing: Alhoewel 'n mens gewoonlik van pleurisy praat, is die tweede laag van die pleura, die longskil, gewoonlik ook ontsteek.
simptome: erge, asem-afhanklike pyn tydens asemhaling ("droë" pleurisyne); in "nat" pleuritis, afnemende pyn en, indien nodig, probleme met asemhaling, insluitend asemhalingsnood met groot ophoping van vloeistof (pleurale effusie); moontlik koors
veroorsaak: Longontsteking, longembolisme, longinfarkt, tuberkulose, virale infeksie (coxsackie B-virus), outo-immuun siektes (soos lupus erythematosus, rumatoïede artritis), kanker, ens.
behandeling: Behandeling van die onderliggende siekte (bv. Antibiotika vir bakteriële infeksie). Andersins verligting van simptome, byvoorbeeld met pynstillers en antipiretiese middels.
'N pleuritis (of pleurisyne) kan verskillende simptome veroorsaak, afhangend van of dit 'n "droë" pleurisy of een 'nat' pleurisy is. Die verskil tussen die twee word gevind in die sg Pleurale ruimte (pleurale holte): Dit is die smal, effens vloeistof gevulde ruimte wat die twee dun blare van die pleura skei:
Die binneste weefsellaag van die pleura word die longpelt genoem en bedek die longe. Ekstern verbind die pleura en voed die borsholte binne. Die ribbes en pleura is aan mekaar verbind met 'n umbervou aan die rand van die long.
Die vloeistof tussen die long en die pleura, dit wil sê in die pleurale ruimte, kan tydens pleurisy verander:
"Droë" pleurisy (Pleuritis sicca): geen ekstra vloeistof in die pleurale ruimte nie. In die meeste gevalle word drade van fibrien (stollingsproteïne) egter hier gevorm, wat die wrywing tussen die twee blare van die pleura versterk.
'nat' pleurisy (Pleurisy ekssudatief): addisionele ophoping van vloeistof tussen long en pleura (pleurale effusie)
Dikwels raak 'n pleuris slegs een kant van die liggaam. Die linker- en regterlonge, tesame met die pleurale holtes, word van mekaar geskei deur die middelste middelruimte (mediastinum).
'Droë' pleurisyne: simptome
Wanneer 'n pleuritis gewoonlik beide die pleura en die long ontsteek. Slegs die pleura is sensitief vir pyn – maar des te meer. Die wrywing wat veroorsaak word deur asemhaling tussen die twee velle, veroorsaak droë pleurisyne erge, asem-afhanklike en steek borspyn, Hoe dieper die pasiënt inasem, hoe meer is dit seer. Dit is waarom baie pasiënte net asemhaal. Sommige neem ook instinktief 'n liggaamshouding aan wat die ontsteekte kant verlig.
Die droë pleuris kan ook pynlik wees hoes vergesel word. Die pyn kom gewoonlik aan die een kant voor. Afhangend van die erns van die ontsteking, kan dit na die skouer straal.
Tipies vir 'n pleuritis is ook: 'n gekraak of asemgeluid, die sogenaamde leervryf. Dit ontstaan ​​omdat die pleura en pleura saam vryf in die ontsteekte gebiede met elke beweging van die ribbekas.
As die pleurisyne die diafragma aanval (die spierplaat wat onder die longe lê), kan dit ook hik.
'Damp' pleurisyne: simptome
Met 'n pleurale effusie versamel meer vloeistof in die pleurale ruimte dan gewoonlik. Dit kan oor die algemeen verskillende oorsake hê. As die pleurale effusie ontstaan ​​in die loop van 'n pleuritis, praat dokters van "Pleurisy eksudatiefSimptome soos pyn en die vryf van die leer is of is afwesig of verminder baie, en die uitstraling tussen die ontsteekte pleura blare verhoed dat hulle teen mekaar vryf.
Dit toon dikwels ander simptome in hierdie vorm van rinitis: tekens van pleurale effusie kan a moeilike asemhaling of selfs moeilike asemhaling (Dispnee) wees. Dit gebeur wanneer die effusie so groot is dat dit die long aansienlik druk. Met 'n klein effusie kan die pasiënt normaal asemhaal.
Droë en klam pleurisy
As 'n pleuris oor 'n lang tyd ontstaan, vorm dit dikwels 'n pleurale effusie (vloeistofversameling tussen die rib en longbont).
Oorgang van droog na klam
Dikwels ontwikkel 'n klam pleurisyne van 'n droë. Dit beteken dat die ontsteking veroorsaak dat vloeistof uit die fyn bloedvate (kapillêres) ontsnap en as 'n waterige effusie in die pleurale ruimte versamel. As die Pleurale effusie purulent is, dokters praat van een pleurale empieem, Maar hy kan ook meestal bloed bestaan ​​(hemorragiese pleurisy).
Soms vergesel koors die oorgang van 'n droë na 'n "nat" pleurisyne.
Vorige siekte beïnvloed simptome
Ander simptome van pleuritis hang af van die onderliggende siekte. Enkele voorbeelde:
Op een longontsteking Hoë koors met kouekoors en hoes met sputum kom gereeld voor. Die pleuritis ontwikkel as gevolg van tuberkuloseBaie pasiënte ly ook aan hoes, moegheid en nagsweet.
Op een Coxsackie B virus infeksie (Bornholmsiekte), lyers het probleme met asemhaling en krampagtige pyn in die bors en die buik. Sulke pyne kan ook voorkom as pleuritis die gevolg is van die boonste abdominale siekte, byvoorbeeld een pankreatitis (Pankreatitis).
ook kankers soos 'n kwaadaardige gewas van die pleura (pleurale mesothelioom), is moontlike oorsake van pleurisyne. Tekens van pleurale mesothelioom is meer gevorderd as dié van 'normale' pleurisyne.
'N Pleuritis kan verskillende oorsake hê. Dit kom meestal voor gelyktydig of as gevolg van 'n ander siekte op byvoorbeeld:
Coxsackie B-virusinfeksie (Bornholm-siekte)
Tumore in die omgewing van die pleura
Bindweefsel siektes (kollagenose) soos lupus erythematosus of rumatoïede artritis
Boonste abdominale siektes soos pankreatitis
Die algemeenste onderliggende siekte van pleuritis is een longontstekingDie inflammatoriese prosesse kan relatief maklik vanaf die longe na die pleura versprei.
Die pleura kan ook direk beskadig word, soos deur Coxsackie B virusse of as gevolg van Siektes in die boonste buik (soos pankreatitis). Ook die tuberkulose kom as 'n sneller van die pleurisyne ter sprake. Hierdie sogenaamde "pleuritis tuberculosa" het egter skaars geword in Sentraal-Europa.
'N Pleuritis met 'n bloedige pleurale effusie kan 'n aanduiding wees van die sogenaamde pleurale wees. Die term wat deur mediese kundiges gebruik word wanneer 'n kwaadaardige gewas sekondêre gewasse (metastases) in die pleura-omgewing gevorm het. Dit kan byvoorbeeld by longkanker en borskanker gebeur.
In seldsame gevalle ontwikkel die selle van die pleura tot kankerselle. Dit is hoe u begin primêre gewas van die pleura (Pleurale). Dit kan pleurisy veroorsaak. Terloops, 'n pleurale mesothelioom affekteer veral mense wat met asbes in die konstruksie en industriële stof in aanraking gekom het.
Pleurisy: ondersoeke en diagnose
Eerstens voer die dokter 'n gedetailleerde gesprek met die pasiënt met wie Om mediese geskiedenis (anamnese) op te stel, Hy kan die voorkomende klagtes presies beskryf. Daarbenewens vra die dokter of ander siektes (voorheen of hede) bekend is, soos longontsteking, tuberkulose of 'n gewas. Indien wel, sal die dokter vra watter terapieë en mediese prosedures uitgevoer is.
Na die anamnese-onderhoud volg een fisiese ondersoek, Soms kan die dokter alreeds by die dokter wees postuur van die lyer besef dat daar iets verkeerd is met asemhaling aan die een kant van die longe. Daarbenewens is die liggaamskant, waar die pleuritis geleë is, gewoonlik minder betrokke by die asemhalingsbewegings. Dit word genoem "Sleep" verwys.
Meer gedetailleerde instruksies verskaf dit Tik en luister na die ribbekas, In 'n pleurisyne met die stetoskoop kan 'n asemhalende geluid hoor, die sogenaamde leervryf. By pleurale effusie met pleurale effusie (pleurisy-eksudatief) word die geluid egter net verswak of glad nie gehoor nie.
Ook van die perkussie die dokter kan waardevolle inligting bekom. 'N Gedempte klopgeluid kan byvoorbeeld 'n vloeistofophoping (pleurale effusie) aandui.
Vir die diagnose van pleuritis is a X-straal van die ribbekas (x-straal van die borskas) is veral belangrik. In die meeste gevalle maak die dokter skote van die bors van voor en van die kant af. 'N' Droë 'pleurisy is op die radiografie onopvallend. In teenstelling hiermee is gewoonlik 'n pleurale effusie maklik te herken.
Die dokter kan dit doen om vloeistofversamelings klein of moeilik op te spoor ultraklank en opsioneel ook een Computertomografie (CT) uit te voer.
Die verskillende beeldtegnieke help nie net met die diagnose van "pleurisyne" nie. Dikwels dien dit ook om die oorsaak van die ontsteking duidelik te maak. Beeldvorming kan byvoorbeeld tuberkulose of gewasse visualiseer.
'n bloedtoets is ook belangrik by pleurisyne. Met behulp van verskillende inflammatoriese parameters (soos bloedceltelling, CRP, witbloedselle, ens.), Kan die dokter skat hoe uitgespreek die inflammatoriese prosesse is.
As die dokter vermoed dat pleuritis veroorsaak word deur 'n outo-immuun siekte (soos lupus erythematosus), kan dit ook duidelik gemaak word vir 'n bloedtoets. Daar word gekyk of teenliggaampies in die bloed van die pasiënt opgespoor kan word, wat die liggaam se eie weefsel (soos die pleura) (auto-antiliggame) valslik aanval.
As u na die oorsaak van pleuritis soek, kan dit ook die Ontleed die vloeistof in die pleurale ruimte, Om dit te kan doen, steek die dokter met 'n dun hol naald tussen die ribbes en druk dit na die pleurale effusie om 'n klein monster (pleurale funksie) te neem. Die vloeistof word dan in die laboratorium noukeurig ondersoek, byvoorbeeld vir die teenwoordigheid van bloed, patogene (soos tuberkulose-bakterieë) of tumorselle.
In sommige gevalle is dit ook een Weerspieëling van die ribbekas (Thoracoscopy) maak sin. Die dokter maak 'n klein opening in die borswand en plaas 'n laparoskoop daaroor. Dit is onder meer toegerus met 'n klein kamera en 'n ligbron. Hiermee kan die dokter die pleurale holte van binne ondersoek.
Vir elke behandeling van pleurisyne behoort dit, die Om onderliggende siekte te behandel.
Byvoorbeeld, as bakterieë die sneller is (soos in tuberkulose of bakteriële longontsteking), kry die pasiënt dit antibiotika, Dit veg direk teen die patogene. Daarbenewens word die simptome soos nodig behandel, byvoorbeeld met pynstillers en antipiretiese middels.
In ander gevalle is virusse (bv. Coxsackie B-virusse) die oorsaak van pleurisyne. Die behandeling is hier beperk om die simptome van die pasiënt (pynstillers, antipiretika, ens.) Te verlig. Geneesmiddels wat spesifiek teen die virusse help (soos antibiotika teen bakterieë), is nie hier beskikbaar nie.
Met 'n "klam" pleurisyne, kan dit ook nodig wees, die pleurale effusie om spesifiek te verwyder. Die dokter lei gewoonlik 'n sogenaamde bors buis deur: 'n Dun buis word deur 'n klein opening in die borskas na die pleurale ruimte gevorder. Dan word die effusie afgesuig. Indien nodig, kan die pleurale holte ook met sout en antibiotika afgespoel word.
Byvoorbeeld, dreinering van die bors is nodig as die pleusie-uitstraling redelik groot is en asemhalingsnood veroorsaak. Selfs met 'n purulente effusie word die prosedure uitgevoer. In teenstelling hiermee kan die liggaam gewoonlik kleiner, waterige effusies op sigself uitskakel.
Pleurisy: siekteverloop en prognose
Die verloop van die siekte hang af van die oorsaak en die erns van die pleuritis. Tydsduur en prognose kan baie wissel, afhangend van hoe vinnig en suksesvol behandel word. Maar veral by jong mense het pleurisyne gewoonlik 'n goeie voorspelling.
As die ontsteking vir 'n lang periode voortduur, kan die pleura en die pleura saam skroei. Groot kleefmiddels na een pleuris Dit word ook Pleuraschwielen of Pleuraschwarten genoem. In uiterste gevalle kan hierdie eeltjies ook verkalk word (pleurisy calcarea). Dit beperk asemhaling permanent.