Agteruitgang in die 20ste eeuWysig
Suidelike Wallies gebruik nie die klinkers [ɨ] en [ɨː] nie en vervang dit met [ɪ] en [iː] onderskeidelik. Dit geld ook vir klinkers wat 'n element van 'n diftong vorm. Dit afekteer ook die uitspraak van die diftonge ae en au ná [ai]. Ander verminderings in die klinkerstelsel kom ook dialekgewys voor.
Woorde word in Wallies met toonaksent uitgespreek wat gewoonlik in meerlettergrepige woorde op die tweede laaste lettergreep val. daar bestaan egter 'n aantal meerlettergrepige woorde waar die aksent op die laaste lettergreep val – waaronder die naam van die taal, Cymraeg. Die lengte van aanvangsklinkers is gedeeltelik onderworpe aan klem: alle ongeklemde klinkers is naamlik kort. Walliese omgangstaal neig om die ongeklemde aanvangsklinkers tydens uitspraak illiminieer (aferese): woorde soos afalau "appels", esgidiau "skoene" en yfory "môre" word dus as ['vɑːlɛ], ['skɪʤɛ] en ['voːrɪ] uitgespreek
u het vandag dieselfde waarde as "y helder". u word gebruik as gevolg van 'n verskil in wat in Middeleeuse Wallies bestaan het: u is toe as Sjabloon:SAPI uitgespreek, amper soos die u in Frans of Bretons (maar meer na agter uitgespreek).
Die akuut of aksentteken (´) word soms gebruik om 'n beklemtoonde slotlettergreep in 'n meerlettergrepige woord aan te dui. Dus het die woorde gwacáu (om leeg te maak) en dicléin (van die hand wys) 'n slotklem. Alle veellettergrepige woorde met slotklem word egter nie met 'n akuut gemerk nie (Cymraeg "Wallies" word byvoorbeeld sonder een geskryf). Die akuut kan ook gebruik word om aan te dui dat 'n w 'n klinker voorstel in 'n konteks waar 'n glyklank verwag kon word, bv. gẃraidd /ˈɡʊ.raið/ (twee lettergrepe) "manlik", teenoor gwraidd /gwraið/ (een lettergreep) "wortel".
Aanvanklike konsonant mutasieWysig
Ander eienskappe van Walliese grammatikaWysig
Die taalbeplanningaktiwiteite van die 1960's het gelei tot die loods van Cymraeg Byw (Lewende Wallies), 'n poging om 'n enkele standaard vir gesproke Wallies daar te stel waar daar histories nie so 'n standaard bestaan het nie. Cymraeg Byw en ander "Wallies vir aanleerders" standaarde is veronderstel om taalvorme van al die Walliese dialekte in te sluit, maar die dialek van suid-wes Wallis oorheers die vorme. Die Cymraeg Byw-beweging is begin deur 'n reeks publikasies waarvan die eerste in 1964 verskyn het. Cymraeg Bywhet die gebruik van standaardvorms wat so na as moontlik aan die literêre vorms was voorgestaan. 'n Behoefte aan 'n standaardmodel vir die leer van Wallies aan leerders het reeds vir 'n geruime tyd bestaan. Cymraeg Byw wou poog om die gaping tussen die literêre en gesproke taal te oorbrug en skole 'n standaard gesproke taal te bied wat oral in Wallis aanvaarbaar sou wees. Dit moes ook nie enige hindernisse skep tot die literêre studie van die taal nadat die gesproke vorm geleer is nie. Ortografiese aanpassings was bedoel om 'n kompromis tussen dialekte te tref en dit vir die leerder makliker te maak om met die praktiese probleem van verskillende dialekte oor die weg te kom. Sommige van die rasionaliserings wat aanvanklik ingevoer is, is as kunsmatig beskou en is later laat vaar. Kritici van Cymraeg Byw beskou dit as 'n voorskriftelike norm wat uit 'n kunsmatige versmelting van noordelike en suidelike dialekte bestaan met geen bestaansreg buite die klaskamer nie en dat die ontwikkelaars gefaal het in die oorbrugging van die gaping tussen literêre Wallies en die gesproke variante. Dit word egter as 'n toeganklike standaard gesien, ten minste vir opvoedkundige doeleindes en word in die L2 eksamens deur die Walliese Gesamentlike Komitee gebruik.
Walliese in die onderwys en opvoedingWysig
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 2004 Welsh Language Use Survey: the report – Welsh Language Board
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Wallies&oldid=1625423"
Last edited on 20 November 2017, at 15:25