Van der Merwe se konsep was om ’n blou lyn deur die stad te verf op presies die hoogte waar die see ná ’n een-meter-styging sou aanspoel. Ek skat die lyn moes so ongeveer ’n meter breed wees, want al die BBP’s en die verteenwoordigers van die internasionale belangegroepe by COP 17 moes op die lyn gaan loop.
Benewens die kleur van die lyn het Sutcliffe Van der Merwe se voorlegging ook afgeskiet as ’n “boring European project” (Natal Mercury, 30 November). Sy onkunde oor Van der Merwe as Suid-Afrikaanse kunstenaar skree ten hemele. Miskien is die allure van die projek wél internasionaal, want Van der Merwe werk lankal nie meer net in Suid-Afrika nie, maar regoor die wêreld. Verder getuig Sutcliffe se houding van ’n gevaarlike konserwatiewe behoudendheid, waarin slegs plek is vir bekende dinge. Van der Merwe se projek was nie herkenbaar Suid-Afrikaans genoeg nie.
Die uitvoerders in Durban het egter met ’n enorme probleem gesit, want dát die BBP’s die lyn op die opening die afgelope Sondag moes loop, was ’n uitgemaakte saak. Geen lyn mag egter geverf word nie. Watter kleur moes dit word? Op hierdie stadium het Van der Merwe al onttrek. Hy het sy konsep oorhandig aan Jenny Cargill en andere en “they did have my blessing,” skryf hy in sy e-pos op 28 November. Self het hy nie die opening bygewoon nie. Hy kon maar net hoop en bid dat die projek só aangepak sou word dat hy dit later weer met ’n ander geleentheid op ’n ander plek kan uitvoer.