Joseph Trento - Inligting
Joseph J. Trento se The Secret History of the CIA, 1946-1989, poog om beweerde onbevoegdhede en oortredings in die CIA bloot te lê. Ongelukkig beloof die boek baie meer as wat dit lewer. Dit maak ook geen direkte verwysing na terroriste -aanvalle nie, wat feitlik geheel en al handel oor die tydperk van die stigting van die CIA in 1947 tot die 1980's. Die term "terrorisme" is eintlik afwesig in die indeks ...
Die middelpunt van Trento se boek is 'n 1985 -onderhoud met die legendariese voormalige hoof van die CIA, James Angleton, van die CIA. Soos verwag kan word, bied die onderhoud min nuus oor Angleton of sy werk as 'n teenpersoon. In 'n reeks uitgebreide aanhalings uit Angleton bied dit egter die duidelikste en bondigste verklaring van die tema van die boek. Na berig word en sterf aan kanker, het die teenkenner na bewering gesê: 'Ek besef nou dat ek my bestaan, my professionele lewe gemors het ... intelligensie (die CIA) was leuenaars. Hoe beter jy gelieg het en hoe meer jy verraai het, hoe groter is die kans dat jy bevorder sal word. Hierdie mense het mekaar aangetrek en bevorder. Buiten hul dubbelsinnigheid was dit net die begeerte na absolute mag .... Jy moes glo (hulle) sou verdien om in die hel te beland. "
Die beste wat van hierdie boek gesê kan word, is dat dit nie die CIA daarvan beskuldig dat hy aktief wêreldoorheersing soek nie. Vir diegene wat belangstel in die CIA en die beoefening van intelligensie, is daar baie boeke oor die onderwerp.
Op grond van sy vroeëre werk, Widows: Four American Spies, the Wives They Left Behind, en die KGB's Crippling of American Intelligence, wat hy saam met sy vrou Susan en William Corson geskryf het, probeer Trento om die verskillende maniere waarop Sowjet-spioene in staat was, aan te toon. om die agentskap vroeg in sy bestaan ​​binne te dring. (Corson, 'n voormalige mariene wat tydens die Viëtnam -oorlog van die CIA ontslaan is, is ook 'n belangrike bron vir geheime geskiedenis.) Hy beskryf hoe loopbaanagente en Russiese meesterspioene hul bona fides aan die CIA -leierskap kon vestig en van binne kon rapporteer. Amerikaanse intelligensie al dekades lank.
Om sy bewering dat die Berlynse basis in die gedrang gekom het, te bewys en moontlike moesies te identifiseer, vertel Trento in aansienlike besonderhede die loopbane van verskeie CIA -offisiere wat in die 1950's in Berlyn gedien het, en beklemtoon teenstrydighede in hul werk en beskryf die mislukte operasies waarby hulle betrokke was.
Een van die hoofverdagtes van die skrywer is George Weisz, 'n genaturaliseerde Amerikaanse burger wat in 1932 uit Hongarye emigreer. Weisz het in 1949 by die Office of Policy Coordination (OPC) aangesluit, het by die CIA aangegaan toe die OPC by die agentskap ingevou is en gewerk het in die klandestiene diens tot met sy aftrede. Trento dokumenteer Weisz se werk met William H. Whalen, 'n weermagoffisier wat in die middel van die sestigerjare skuldig bevind is op aanklag dat hy vir die Sowjetunie gespioeneer het. Trento skryf: "Dit kan wees dat Whalen se nabyheid aan Weisz 'n ongelukkige toeval was. Daar was geen ernstige veiligheidsondersoek om te bepaal of Weisz of iemand anders doelbewus die verraad van Whalen bygestaan ​​het nie." Die skrywer wys ook op Weisz se onsuksesvolle pogings om Amerikaanse agente tydens die Koreaanse oorlog in Noord -Korea te infiltreer. Maar die feit is dat al sulke pogings misluk het, selfs die Weisz was nie deel van nie.
Trento gebruik omvangryke en marginaal suggestiewe bewyse dwarsdeur die boek, wat sy samesweringsklagte vergesog en ongelooflik laat lyk. En hoewel die boek 'n goeie weergawe van die Berlynse stasie bevat, werp dit weinig lig op die pogings van die CIA om intelligensie oor die Sowjetunie te bekom. Hy bestee slegs 'n paar bladsye aan die einde van sy boek aan hierdie onderwerp, waar hy die kompromie van die Berlynse stasie probeer verbind met latere CIA -operasies in Nicaragua, Afghanistan, die Persiese Golf, Bosnië en ander gebeure. Hy raak ook kortliks die FBI se teen-intelligensie-mislukking in die Robert Hanssen-saak aan. Omtrent die enigste ding wat ontbreek in hierdie eklektiese mengsel, is die aanklag dat Aldrich Ames ook een van die seuns uit Berlyn was.
My pa, Richard B. Sewall, het veertig jaar lank by Yale Engels gegee. In die 1960's was hy die eerste meester van die Ezra Stiles College. Hy tree in 1976 af. In Junie verlede jaar, tien maande voor sy dood in April op 95 -jarige ouderdom, vlieg hy van Boston na Chicago om drie maande saam met my deur te bring ...
My pa het klaar geëet. Ons het gesinsaangeleenthede bespreek. Ek raak stil en wonder hoe ek die dialoog wat my die afgelope 35 jaar gelei het, kan hervat. Sy oë, versink en waterig, is op my gevestig. Verdomp, sê ek vir myself: ons gaan praat, vol gas, net soos altyd.
Ek lees my pa 'n uittreksel uit Joseph Trento se magisterial Secret History of the CIA. Hierdie buitengewone boek is 'n geskiedenis van Amerikaanse intelligensie sedert die Tweede Wêreldoorlog en, in baie opsigte, ook van Amerikaanse buitelandse en binnelandse aangeleenthede. James Jesus Angleton '41, Yale se tweede bekendste spioen (die eerste is Nathan Hale), is 'n sentrale figuur in hierdie boek. Angleton is aangestel deur die stigter van die CIA, Allen Dulles ('n Princeton -alum), en was die stigterslid van CIA Counterintelligence. Dit was sy taak om die CIA te beskerm teen penetrasie deur Sowjet -spioene.
By Yale het Angleton Engels gestudeer. My pa het sy naam onthou en gesê hy het hom geleer. Ek het gesê Angleton was 'n ware estetiese. Hy het 'n poësietydskrif geredigeer wat hy self te alle ure van die nag aan die intekenare oorhandig het. Tydens 'n besoek aan Harvard het hy 'n lesing van die Engelse literêre kritikus William Empson gehoor en dit op hom geneem om Empson vir lesing by Yale te bring. Nie sleg vir 'n voorgraadse nie, het ons ingestem.
In 1974 het die direkteur van die CIA, William Colby, Angleton ontslaan vir sy mislukte poging om 'n Sowjetmol bloot te stel wat Angleton oortuig was dat hy die CIA heeltemal binnegedring het. Angleton se obsessiewe heksejag het die loopbane van tientalle verkeerdelik beskuldigde agente vernietig en die hele agentskap gedemoraliseer.
Maar die tyd bevestig sy ergste vrese. Soos Trento en David Wise voor hom getoon het, is die CIA -teenintelligensie en die FBI -teenintelligensie inderdaad ook heeltemal in die gedrang gebring deur die Sowjet -agent Igor Orlov, 'n 'man met die siel van 'n sosiopaat', maar tog uiters gedissiplineerd en lojaal aan Stalin. Angleton het 'n haarbreedte na Orlov geslaan. Jare lank onder die loep geneem - CIA- en FBI -agente het openlik Gallery Orlov besoek, die oulike kuns- en foto -raamwinkel wat Igor en sy vrou Eleanore in Alexandria, Virginia, bestuur het - Orlov het daarin geslaag om twee poligraaftoetse te slaag en het skoon weggekom.
Die Kronthal -saak het getoon hoe onverskillig Dulles en Wisner was oor hul vroeë werwing. Soos die CIA -ondersoekers later gevind het, het Kronthal 'n donker lewe gelei in die kunswêreld, terwyl hy tydens die oorlog saam met die Nazi -regime saamgewerk het om kuns wat van Jode gesteel is, te omhein. Dit was gedurende hierdie tydperk dat die Duitse intelligensie hom betrap het in 'n homoseksuele daad met 'n minderjarige Duitse seun. Sy vriendskap met Herman Goering het egter sy arrestasie verhoed en hom van skandaal gered. Kronthal het alle rede gehad om te glo dat die voorval veilig bedek was.
Toe die Sowjets Berlyn inneem, vind hulle al die private lêers van Goering, wat Kronthal se rekords insluit. Toe Kronthal in 1945 Dulles as hoof van die stasie in Bern vervang, het die NKVD 'n heuningstrik voorberei op grond van die inligting wat hulle gekry het. Chinese seuns is ingevoer en aan hom beskikbaar gestel, en hy is suksesvol verfilm. 'Sy werwing was die goed bewaarde geheim in die geskiedenis van die agentskap,' het James Angleton gesê. Die hele tyd wat Kronthal vir Dulles en Wisner gewerk het, het hy elke detail aan die Moskou sentrum gerapporteer. Kronthal was die eerste mol in die CIA. Hy dien die Sowjetunie meer as vyf jaar lank.
Binne die grense van (Angleton) se merkwaardige lewe was die meeste van Amerika se geheime. 'Weet u hoe ek in beheer was van teen -intelligensie? Ek het ingestem om nie poligraaf te maak of gedetailleerde agtergrondondersoeke van Allen Dulles en 60 van sy naaste vriende te vereis nie ... Hulle was bang dat hul eie saketransaksies met Hitler se maats sou uitkom. Hulle was te arrogant om te glo dat die Russe dit alles sou ontdek. Weet jy, die CIA het tienduisende dapper mense laat sterf. Ons het met lewens gespeel asof ons hulle besit. Ons het valse hoop gegee. Ons - ek - het 'n verkeerde oordeel oor wat gebeur het. "
Ek het die sterwende man gevra hoe dit so verkeerd gegaan het.
Met geen emosie in sy stem nie, maar met sy hand wat bewe, antwoord Angleton: 'Fundamenteel was die stigters van Amerikaanse intelligensie leuenaars. Buiten hul dubbelsinnigheid was die enigste ding wat hulle gemeen het, 'n begeerte na absolute mag. Ek het dinge gedoen waaroor ek spyt was as ek terugkyk op my lewe. Maar ek was deel daarvan en ek was mal daaroor ... Allen Dulles, Richard Helms, Carmel Offie en Frank Wisner was die groot meesters. As jy saam met hulle in 'n kamer was, was jy in 'n kamer vol mense waarvan jy moes glo dat dit met reg in die hel sou beland. " Angleton drink sy tee stadig en sê: 'Ek dink ek sal hulle binnekort daar sien.'
'N Geheime CIA -memorandum sê dat E. Howard Hunt in Dallas was die dag toe president John F. Kennedy vermoor is en dat topagentskapsbeamptes beplan het om Hunt se teenwoordigheid daar te bedek.
Sommige bronne van die CIA bespiegel dat Hunt gedink het dat hy deur hoër persone aangewys is om die moord op Lee Harvey Oswald te reël.
Bronne sê Hunt, wat in 1974 in die Watergate -sameswering skuldig bevind is, was in die weke voor die moord op Kennedy waarnemende hoof van die CIA -stasie in Mexikostad. Oswald was in Mexiko -stad en ontmoet met twee Sowjet -KGB -agente by die Russiese ambassade daar onmiddellik voordat hy na Dallas vertrek, volgens die amptelike verslag van die Warren -kommissie.
Die geheime memorandum van 1966, nou in die hande van die huismoordkomitee, plaas Hunt in Dallas, 22 November 1963.
Richard M. Helms, voormalige CIA -direkteur, en James Angleton, voormalige hoof van teen -intelligensie, het die memorandum geparafeer volgens ondersoekers wat die inligting aan die Sunday News Journal beskikbaar gestel het.
Volgens bronne naby die geselekteerde komitee oor moord, onthul die dokument:
* Drie jaar na Kennedy se moord, en kort nadat Helms en Angleton tot hul hoogste posisies in die CIA verhef is, bespreek hulle die feit dat Hunt op die dag van die moord in Dallas was en dat sy teenwoordigheid daar geheim gehou moes word.
* Helms en Angleton het gedink dat nuus van Hunt se teenwoordigheid in Dallas die agentskap skadelik sou wees as dit sou uitlek.
* Helms en Angleton was van mening dat 'n voorbladverhaal wat Hunt 'n alibi gegee het omdat hy elders was op die dag van die sluipmoord 'in ag geneem moet word'.
Hunt, het Vrydag by sy huis in Miami, Fla., Ontken dat hy op 23 November 1963 in Dallas was en ontken dat hy enige tyd na 1961 in Mexico -stad was.
Hunt het gesê dat hy in Washington was op die dag van die moord op Kennedy. "Ek het baie getuies. Ek het die middag die middag opgestyg en inkopies gedoen en 'n Chinese ete saam met my vrou in die middestad van Washington geëet."
Hunt het gesê dat hy geen rede het dat so 'n memorandum bestaan ​​nie. Hy het gesê dat hy nog nooit van die memo se bestaan ​​gehoor het nie.
Bronne van die CIA, wat aan die sluipmoordkomitee materiaal verskaf het oor Hunt se beweerde teenwoordigheid in Dallas, sê dat Hunt se verhaal oor winkelsentrums in die middestad van Washington 'n voorbladverhaal was wat as gevolg van die memorandum saamgestel is. Hulle sê al die Hunt se getuies is deur die CIA gereël en dat sy vrou nie ondervra kan word nie omdat sy in 'n vliegtuigongeluk dood is.
Die sluipmoordkomitee open hierdie naweek verhore oor die moord op Kennedy.
Dawn Miller, woordvoerder van die komitee, het gesê dat daar geen kommentaar op die verslag van 'n memorandum sal wees nie. Ons hou gedetailleerde verhore in September.
Komitee -bronne het aan die Sunday News Journal gesê dat beide Helms en Angleton deur komitee -ondersoekers ondervra is, maar dat die kwessie van die memorandum nie met een van die twee getuies geopper is nie. Bronne sê Helms het aan die komitee gesê dat hy nie spesifieke vrae oor die betrokkenheid van die CIA kan beantwoord nie weens 'n onvermoë om datums te onthou.
Helms se gebrekkige geheue oor die betrokkenheid van ITT in Chili het verlede jaar tot twee vonnisse van terughouding gevonnis
inligting van die kongres, 'n heffing verminder deur meineed op bevel van president Carter.
Helms kon nie vir kommentaar bereik word nie. 'N Sekretaris het gesê dat hy buite die stad was en nie beskikbaar sou wees nie.
Toe Angleton deur komitee -personeel ondervra is, was hy 'ontwykend', volgens 'n bron wat daar was. Angleton kon nie vir kommentaar bereik word nie.
Gevra om te verduidelik waarom 'n potensieel skadelike toesmeerplot op papier geplaas sal word, een bron op hoë vlak van die CIA
"Die memorandum is baie vreemd. Dit was amper asof Angleton Helms, wat pas direkteur geword het, in kennis gestel het dat
daar was 'n geraamte in die familiekas wat versorg moes word, en dit was sy reaksie. "
Een bron van die komitee sê dat die memorandum "toon dat die CIA -betrokkenheid by die Kennedy -saak die CIA -hiërargie kan raakloop. Ons probeer nie om onsself vooruit te loop nie, maar die gedagtes verstom."
As deel van sy uitgawes van $ 5 miljoen aan die sluipmoorde op Kennedy en Martin Luther King, het die komitee 'n sonicsfirma in Cambridge, Massachusetts, aangegaan om bandopnames te hersien wat gemaak is toe skote op die Kennedy-motorpad geskiet is.
Die firma het die tegniese personeel van die komitee nuwe bewyse verskaf wat toon dat vier skote en nie drie op die Kennedy -motor geskiet is nie. Bronne sê dit sou dit vir Oswald onmoontlik gemaak het om alleen op te tree.
'Gekombineer met die memorandum wat Hunt se betrokkenheid by Dallas daardie dag bedek het, plaas dit wat ons tot dusver het 'n daadwerklike steek in die weergawe van die Warren -kommissie,' meen 'n bron van die komitee. Helms en Angleton is tans die doelwitte van 'n interne CIA-ondersoek en 'n nuwe ondersoek van die Senaat se intelligensiekomitee na die moontlikheid dat die Sowjet-KGB die CIA met 'n mol of 'n dubbele agent op hoë vlak binnegedring het.
Cleveland Cram, die voormalige CIA -stasiehoof in Ottawa, Kanada, is uit pensioen geroep om die rol van Angleton en Helms in die penetrasie te ondersoek. Cram het op die Hunt -memo in sy molstudie afgekom, "vermoed een ondersoeker.
Die dringendheid van die molondersoek binne die agentskap het '' 'n meer intense vlak bereik sedert die memorandum ontdek is ', volgens 'n bron na aan die interne ondersoek.
Herbert E. Hetu, direkteur van openbare sake van die CIA, het aan die Sunday News Journal gesê: 'Ek het gerugte van so 'n memorandum gehoor, maar ek kon dit nie opspoor nie. weet daarvan. "
Die moontlikheid van 'n "mol" of dubbelagent in die CIA in verband met Oswald is eers in die boek van Edward J. Epstein aan die lig gebring, Legende: Die geheime wêreld van Lee Harvey Oswald.
Die boek beskryf Oswald se bande met Amerikaanse, Sowjet- en Kubaanse intelligensie. Volgens Epstein se redakteur by Readers Digest Press, wat die boek gepubliseer het, was Angleton 'n belangrike bron vir die skrywer.
In 1964 het 'n Sowjet -ontloper met die naam Yuri Nosenko aan die CIA gesê dat Oswald nie as 'n Russiese agent by die moord op Kennedy opgetree het nie. Volgens die boek het daar jare lank 'n stryd binne die agentskap ontstaan ​​of Nosenko die waarheid praat of nie.
Die stryd eindig in 1976 toe Nosenko as 'n ware ontloper aanvaar is en op die CIA -betaalstaat geplaas is en 'n nuwe identiteit gekry het.
Volgens die boek het Angleton aangemoedig dat Nosenko nie aanvaar word nie omdat hy glo dat die Rus 'n dubbelagent is.
Hunt se verskyning op die toneel in Dallas en in Mexico City ten tyde van die moord dra by tot 'n teorie wat deur sommige interne CIA -ondersoekers gedeel word. Hulle glo dat Oswald vir Amerikaanse intelligensie gewerk het, dat hy beveel is om die KGB te infiltreer en dat dit sy lewe in Rusland verklaar. Hulle glo ook dat Oswald so onstabiel blyk te wees dat hy "deur die KGB hanteer is om 'n driedubbele agent te word en vir die taak in Dallas aangestel is."
Dieselfde ondersoekers teoretiseer dat Hunt daardie dag in Dallas was op bevel van 'n hoë vlak CIA-amptenaar wat in werklikheid 'n KGB-mol was. Hunt het na bewering gedink hy moet reël dat Oswald vermoor word omdat hy 'n verraaier geword het. Eintlik sou hy Oswald vermoor om te verhoed dat hy ooit getuig en onthul het dat die Russe hom beveel het om Kennedy dood te maak, spekuleer die bronne van die CIA.
CIA -ondersoekers is die meeste bekommerd dat Helms of Angleton die mol is.
Hunt beskryf die bestaan ​​van 'n klein CIA -sluipmoordspan eers in 'n onderhoud met die New York Times in Desember 1975 in die tronk vir sy rol in Watergate. Die sluipmoordgroep, na bewering onder leiding van kolonel Boris Pash, is beveel om vermeende dubbelagente en laaggeplaastes uit te skakel.
Pash se moordeenheid is aan Angleton toegewys, sê ander bronne van die CIA.
Hunt se liefde vir vreemde erwe is wyd berig. Hy het na bewering skemas opgestel wat wissel van Watergate tot 'n komplot om die rubriekskrywer Anderson te vermoor. Hunt is ook die skrywer van 45 spioenieromans.
Uit CIA en komiteebronne is ook verneem dat Angleton gedurende die tyd wat die Warren -kommissie die moord op Kennedy ondersoek het, gereeld met 'n lid van die kommissie vergader het - wyle Allen Dulles, destyds hoof van die CIA en Angleton se baas.
Dulles het Angleton weekliks ingelig oor die rigting van die ondersoek. Volgens bronne het Angleton op sy beurt Raymond Rocca, sy naaste hulpverlener en die CIA se amptelike skakel met die kommissie ingelig.
Rocca, nou afgetree, was nie beskikbaar vir kommentaar nie. Sy voormalige vrou, wat ook vir Angleton gewerk het, werk nou vir Cleveland Cram as deel van die CIA -molondersoekspan.
Die geheime geskiedenis van die CIA Trento, Joseph J.
AbeBooks -verkoper sedert 7 Oktober 2020 Verkopersbeoordeling
Titel: Die geheime geskiedenis van die CIA Trento, Joseph.
Uitgewer: Carroll & Graf
Joseph J. Trento se karaktergedrewe geskiedenis van die gebrekkige en dikwels vernietigende Central Intelligence Agency profieleer die mans en vroue wat die agentskap bestuur het van die begin tot die huidige era. Trento gebruik sy formidabele verslagdoeningsvaardighede om die leser deur die belangrikste suksesse en mislukkings van die agentskap te lei, van sy vroegste rol as teenstander van die Sowjet -ryk tot sy latere funksies tydens die Kubaanse missielkrisis en die Viëtnam -oorlog. Namate die feite ophoop, is die CIA 'n organisasie wat geteister word deur alkoholisme, antagonisme en burokrasie. Die resultaat van meer as 'n dekade van navorsing en honderde onderhoude met spioene en dubbele agente, Die geheime geskiedenis van die CIA dring deur tot die noukeurig georkestreerde geheimhoudingskultuur wat die agentskap in staat gestel het om te ly onder die swakhede van sy hoogste lede, weg van die media se ondersoek. Dit is 'n fassinerende inleiding tot sommige van die mees kleurryke en bedrieglike persoonlikhede in die geskiedenis van ons land, wat tot die gevolgtrekking kom wat net so verstommend is as wat dit onmoontlik is om te ontken, en wat die bewustheid van elke leser vir ewig sal verander, nie net oor ons intelligensie nie dienste, maar ook van die hedendaagse Amerikaanse geskiedenis. Talle foto's is ingesluit.
Die CIA is gestig met die beste bedoelings om die Sowjet -ryk tydens die Koue Oorlog te beveg. Vir meer as 50 jaar het honderde mans en vroue in die vernaamste intelligensie -agentskap van Amerika in die naam van die nasionale veiligheid edel spionage gedoen wat riskant en geheimsinnig was. Maar die ware CIA, soos onthul in hierdie boek wat oopmaak, was 'n organisasie wat van die begin af gespook is deur gemiste geleenthede, interne wedywering, wanbestuur en Sowjet-mol.
In Die geheime geskiedenis van die CIA, jy sal neerdaal in die troebel onderwêreld van dubbele en driedubbele agente, van verdeelde lojaliteite en gemartelde siele, en van groot insette wat op feitlik elke kontinent afgespeel het. Die nasionale gerespekteerde ondersoekende joernalis, Joseph J. Trento, verwyder die geheimsinnigheid wat die CIA beskerm het om te onthul hoe die agentskap gely het onder die ernstige menslike swakhede van diegene wat gekies is om dit te lei. Vir meer as 'n dekade lank het die skrywer tallose onderhoude met legendariese spymasters gevoer en deur topgeheime lêers gesoek om 'n meesleurende geskiedenis saam te stel, ryk aan veelvuldige karakters en koue intrige. U kom van aangesig tot aangesig te staan ​​met Igor Orlov, die koelbloedige Sowjet-dubbelagent wat die boonste rakke van die Amerikaanse intelligensie, James Angleton, die berugte moljagter van die CIA binnegedring het, wat die Sowjets betrek het by die moord op John F. Kennedy, George Weisz, die Hongaarse emigrant wat vir die Sowjette gewerk het toe hy Nazi -wetenskaplikes vir die Weste gewerf het en nog vele meer.
As 'n klinkende en majestueuse omvang, neem hierdie boek jou af in die skaduryke gange van 'n organisasie wat bestaan ​​uit Amerika se beste en helderste, wie se dors na mag en invloed die veiligheid in gevaar stel, tot ongelooflike foute gelei het wat die Sowjets versterk het, en terselfdertyd gelei het tot die onnodige opoffering van duisende patriotiese agente.
Vandag word spioenoorloë in steriele skoon kamers gevoer deur fisici en wiskundiges wat pixels ondersoek en algoritmes ontleed. In sy nuwe boek keer Joe Trento die leser terug na die draaikolk van die Koue Oorlog, toe 'n spioen se enigste wapens verstand en bedrog, bedrog en verraad was. & Quot
―James Bamford, topverkoper skrywer van Die legkaartpaleis en liggaam van geheime
& quotMoet lees. Joe Trento het die liefdes en lewens van die geheimsinnige mans en vroue in die wêreld se voorste spioenasie -agentskap saamgevleg. Soms lyk hulle soos die werk van James Bond, en soms tree hulle op soos die Keystone Cops. & Quot
―Tom Jariel, korrespondent, ABC NUUS 20/20
& quot Met Die geheime geskiedenis, Joe Trento het die CIA heeltemal binnegedring. & Quot
―Plato Cacheris, prokureur van Aldrich Armnes en Robert Hanssen
Ons waarborg die toestand van elke boek soos dit op die Abebooks -webwerwe beskryf word. As jy
ontevrede met u aankoop (verkeerde boek/nie soos beskryf/beskadig nie) of as die bestelling dit nie gedoen het nie
aangekom het, kan u binne 30 dae na die geskatte afleweringsdatum terugbetaal word. As jy verander het
As u dink oor 'n boek wat u bestel het, gebruik die skakel Stel boekverkoper 'n vraag om kontak te maak
ons en ons reageer binne 2 werksdae.
Gestuurkoste is gebaseer op boeke wat 2,2 LB of 1 KG weeg. As u boekbestelling te groot of te groot is, kan ons u kontak om u te laat weet dat ekstra aflewering benodig word.
26 Desember 1979: Memo aan president Carter gee Pakistan groen lig om kernwapens te volg
Voorste ry: Pakistanse president Muhammad Zia ul-Haq (links) en president Carter (regs). Zbigniew Brzezinski is in die middel van die agterste ry. [Bron: Wally McNamee / Corbis] Die nasionale veiligheidsadviseur Zbigniew Brzezinski skryf 'n memo aan president Jimmy Carter oor die Sowjet -inval in Afghanistan, wat pas begin het (sien 8 Desember 1979). Brzezinski fokus op die vrees dat sukses in Afghanistan die Sowjetunie toegang tot die Indiese Oseaan kan gee, alhoewel Afghanistan 'n land is wat nie toegesluit is nie. Hy stel voor dat die VSA hul hulp aan die Afghaanse mujaheddin moet voortgaan, wat eintlik voor die oorlog begin het en die Sowjets aangespoor het om binne te val (sien 1978 en 3 Julie 1979). Hy sê: 'Dit beteken meer geld, sowel as wapentransport na die rebelle en 'n paar tegniese advies. " Hy gee geen waarskuwing dat sulke hulp die Islamitiese fundamentalisme sal versterk nie. Hy kom ook tot die gevolgtrekking: Pakistan moet Pakistan gerusstel en aanmoedig om die rebelle te help. Dit sal 'n hersiening van ons beleid teenoor Pakistan vereis, meer waarborge daaraan, meer wapenhulp en helaas 'n besluit dat ons veiligheidsprobleem teenoor Pakistan nie deur ons nie -verspreidingsbeleid bepaal kan word nie. " Carter aanvaar blykbaar Brzezinski se advies. Skrywer Joe Trento sal later kommentaar lewer, en daarmee het die Verenigde State ingestem om 'n land wat wel in beroering is, toe te laat om kernwapens te ontwikkel. " [Trento, 2005, pp. 167-168] Trento en mede-outeur David Armstrong sal Voeg toe: " Sodra [Pakistan] 'n vennoot geword het in die anti-Sowjet-Afgaanse veldtog en die Carter-administrasie 'n meer ligte siening van die kernaktiwiteite van Pakistan aangeneem het, het die [verkrygings] netwerk [bestuur deur AQ Khan] sy bedrywighede dramaties uitgebrei. Dit sou binnekort ontwikkel tot 'n werklik wêreldwye onderneming, met 'n groot verskeidenheid gesofistikeerde toerusting waarmee Pakistan uiteindelik 'n bom sou bou. " [Armstrong en Trento, 2007, pp. 99]
Hersiene plasing: Die geheime geskiedenis van die CIA deur Joseph J. Trento
Ek weet nie hoe akkuraat die boek van Joseph J. Trento uit 2001, The Secret History of the CIA, is nie, gegewe die aard van die onderwerp. Ek was egter gefassineer (en ja, soms verskrik) deur sommige van die historiese figure wat uit die Tweede Wêreldoorlog dateer, wat die skrywer beskryf.
Byvoorbeeld: Laventia Beria, hoof van die NKVD onder Stalin, wat blykbaar die Sowjet -spioen gewerf en daarna gestuur het om die Nazi -militêre bevel tydens die oorlog te infiltreer. Sasha het daarin geslaag om 'n hooggeplaaste Nazi-generaal, Reinhard Gehlen, te oortuig dat hy 'n Russiese anti-kommunis was wat die Duitse saak ondersteun het. Gehlen posisioneer homself, naby die einde van die oorlog, as kandidaat vir werwing deur die Amerikaanse intelligensie -gemeenskap, en toe die VSA hom en 'n klomp ander Nazi -oorlogsmisdadigers werf om deel te neem aan die Amerikaanse spioenasie -poging teen die Sowjets , Het Gehlen Sasha saamgebring. Die Sowjet -base van Sasha het Sasha toe nuwe bevele gegee om op die Amerikaanse spioene te spioeneer, wat hy gedoen het.
Trento beskryf ook hoe mense soos Allen Dulles en Jim Angleton gewerk het om 'n Amerikaanse spioenasienetwerk van die Koue Oorlog te bou, en hoe die Britse dubbelagent, Kim Philby, die lewe van Angleton betree het.
Daar is ook baie in hierdie boek oor Frank Wisner, wat by beide die OSS en later die CIA was. Trento beskryf Wisner se belangrikste rolle in: (a) die werwing van die Nazi-generaal, Gehlen (b) die deur die CIA gesteunde staatsgreep in Iran in 1953 wat die Shah geïnstalleer het en (c) die omverwerping van die regering van Guatemala in 1954. Hy was ook betrokke by 'n mislukte operasie wat probeer het om die Sowjet-marionetregering in Albanië omver te werp deur 'n Bay of Pigs-stylplan wat deur mol in die Amerikaanse intelligensiegemeenskap aan die Sowjette gelek is, wat gelei het tot die totale gevang of slag van die Albanese ballinge wat opgelei is om die land binne te val. Volgens Trento beweer Wisner dat as die VSA optree om die kommunistiese regime in Albanië uit te skakel, die res van die Oos-Europese Sowjet-beheerde state ook hul regerings sal omverwerp en soos domino's sal val.
Vir al hierdie skemas waarby Wisner betrokke was, kan ek net sê, wat kan moontlik verkeerd gaan? "
Ek dink nie Trento se bedoeling is om elkeen van hierdie morele / militêre / strategiese rampe hoofsaaklik op Wisner te blameer nie, maar Wisner was 'n deurslaggewende leier in elk van hierdie fiasko's. En aangesien ons op die lang termyn nog steeds kniediep is van ons regering se betrokkenheid by die omverwerping van Iran se demokraties verkose regering in 1953 (as ons nie die Shah sou geïnstalleer het nie), sou daar moontlik nooit die Iran van die Ayatollahs), ek is op die oomblik regtig kwaad as ek dink aan hierdie man en diegene wat saam met hom gewerk het. En dit oorweeg nog nie eers die bloedige nagmerrie wat Guatemala herhaaldelik aangegryp het in die nadraai van ons regering se staatsgreep nie, en laat ons 'n vriendelike diktator daar installeer.
Dit is snaaks hoe mense wat Hawks se buitelandse beleid hier in die VSA ondersteun, soms redeneer dat die bou van 'n buitelandse beleid rondom strategieë wat ons beste waardes en ideale handhaaf, 'n goeie idee is as boeke soos Trento hoe groter die lig is werklikheid: die oortuiging dat vyandige, gewelddadige, bedekte en onetiese buitelandse beleid vir ons tot groter veiligheid sal lei, is eintlik taamlik naïef.
Nadat ek verder gelees het, is ek getref deur die hewige homofobiese kultuur in die VSA in die na -Tweede Wêreldoorlog, en die manier waarop senator McCarthy se histerie saamgesmelt het met anti -gay histerie. As gevolg hiervan is baie agente uit die CIA gedwing, of gedegradeer omdat hul seksuele gedrag hulle veiligheidsrisiko's veroorsaak het. Terselfdertyd het Alan Dulles en talle ander in die CIA toegegee om soveel ekstra vroue te maak maatreëls is getref om die agente te probeer beskerm teen seksuele oprigting en afpersing. Waar Dulles ook al reis, blykbaar het die plaaslike CIA-personeel hulle voorberei deur vroue vooraf te selekteer om saam met hom te gaan werk. Dit was ons belastinggeld by die werk en#8230
Ek het uiteindelik die boek van Trento klaargemaak, wat ons in die vroeë tot middel-negentigerjare neem en dan vinnig tot 'n einde kom. Ek het baie geleer oor invloedryke mense waarvan ek nog nie gehoor het nie, en ek is dankbaar daarvoor. Die mees fassinerende figuur vir my was miskien Yekaterina Furtseva, wat op die Sowjet -politburo gedien het en as minister van kultuur was.
Daar is ook baie inligting oor die verskillende CIA -bungles in hul pogings om Fidel Castro te vermoor, insluitend beskrywings van die CIA -hub in Miami, Florida. Volgens Trento het die CIA agente na Suid -Florida gestuur om 'n baie groot span te lei in die poging om intellektueel op Kuba in te samel en geleenthede te soek vir die omverwerping of moord van Castro. Die saak is dat die agente wat die CIA gestuur het ou seuns was wat nie Spaans gepraat het nie, die Kubaanse (of enige ander Latyns-Amerikaanse) kultuur nie geken het nie, en die meeste agente onder wie hulle toesig gehou het, was net so kultureel ongeletterd. Castro ' se spioenasiediens, die DGI, dring straffeloos deur die CIA -span in die suide van Florida, wat lei tot mislukking van die CIA -skemas om hom te verdryf wat weerstand sou bied wat baie goed ingelig lyk oor wat kom.
Benewens kulturele arrogansie, voer Trento 'n baie oortuigende saak aan dat loopbaanisme en egomanie die interpretasie van intelligensie en die besluite oor die geheime optrede gereeld verdraai. Byvoorbeeld, as een stroom inligting na 'n waarheid dui wat van kardinale belang is om te ontdek ter wille van die nasionale veiligheid, maar wat moontlik ook 'n verskriklike mislukking van intelligensie kan wees van die personeellede van die CIA of die FBI, Trento wys hoe keer op keer verskillende agente op die hoogste vlak die stroom inligting sou afkraak en in plaas daarvan sou kies vir 'n ander verhaal ondersteun deur ander stukkies intel. CYA word 'n faktor om die akkuraatheid van intelligensie en die vermoë om foute agterna te ontdek en om te keer.
Condition: Good. A+ Kliëntediens! Tevredenheid gewaarborg! Boek is in gebruik-goeie toestand. Bladsye en omslag is skoon en ongeskonde. Gebruikte items mag nie aanvullende materiaal soos CD's of toegangskodes insluit nie. Dit kan tekens van geringe rakverweer toon en beperkte aantekeninge en nadruk bevat.
Ons het u maklik gemaak om 'n PDF -e -boek te vind sonder om te grawe. And by having access to our ebooks online or by storing it on your computer, you have convenient answers with The Secret History Of Cia Joseph J Trento . To get started finding The Secret History Of Cia Joseph J Trento , you are right to find our website which has a comprehensive collection of manuals listed.