Ek het gedink dis miskien nou tyd om te vra of mens ‘n kunstenaar as ‘n gesant van mispels kan sien, ‘n gesant, deelagtig dus aan die aard van diegene wat hom/haar afgevaardig het: effens koejawelagtig maar met sewe verskillende smake, vaalbruin van kleur, en pas lekker wanneer behoorlik murf. Te jonk is mispels naamlik wrang en melerig en hul gesant ewe onpruimbaar. Andries, elandsbloed in gedagte, wil graag weet of dink jy dit wys om sê bv. die oranjes van wildeperske/wilde appelkoos, die gele van witstinkhout, die persbloue van blinkblaar, die rooi van doppruim se vrugte te ontgin as eg Suid afrikaanse palet. Dit ís soos daar geskrywe staan: Jy mag nie 'n leier van jou volk beledig nie. » Dit is so dat meertalig heid vir verskillende mense verskillende betekenisse inhou en dat ’n mens hier versigtig moet trap om potensiële politieke slaggate te vermy – Mahlangu 2004 sê bv. “(w)ithin the context of any particular country, language policy and the promotion of multilingualism in Africa is a political decision that should be driven by central government in conjunction with civil society”, dus kniediep in politiek en die poging tot sentralisering.