Paulus het respek vir die owerhede van die dag gevra. Hy was ‘n Romeinse burger en het daarop staatgemaak in sy sendingtaak tot voordeel van die Evangelie. Hier in Openbaring is daar ‘n duidelike skuif in die houding teenoor die regering. Dit is oorlog tussen die kerk en die owerhede en Rome is die verpersoonliking van alles wat boos is.
Vir die ongelowige is die gekruisigde Jesus nie die oorwinnaar nie. Die ongelowige sien net die kopwond van die Dier wat genees is en dit lyk aanvaarbaar en selfs aantreklik. Net die ware gelowige kan die waarde van die oorwinning van die Kruis begryp. Die ongelowige word maklik mislei. Hy sien die afgodsbeeld en die vuurtekens en val plat om te aanbid, hoewel hy nooit enige aanbidding van enigiets sal erken nie. In werklikheid is die verwerping van Jesus, aanbidding van die Dier.
Laat niemand julle op watter manier ook al mislei nie. Die dag van die Here sal nie aanbreek voordat die laaste afvalligheid gekom het en die wettelose mens wat vir die verderf bestem is, sy verskyning gemaak het nie. Hy sal hom verset teen al wat God genoem word of wat as heilig vereer word, en hy sal hom bo hulle verhef. Hy sal selfs in die tempel van God gaan sit en voorgee dat hy God is.
En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. Hy het die gees van die antichris, die gees van wie julle gehoor het dat hy kom en wat nou reeds in die wêreld is. (1 Johannes 4:3)
Ons leef in die dae van fantasie stories. Ek kry die indruk dat die filmmakers hulleself meer geniet as hulle gehoor wat in towerwêrelde van misterie en verbeelding weggevoer word. Die gesprekke rondom die nuutste snaaksighede van outeurs en regisseurs klink soos ‘n vreemde taal van die toekoms.
In hierdie atmosfeer van magspel op die hoogste vlak van regering, word die eerste Kersfees gevier. ‘n Baba word gebore met doodgewone ouers, vasgevang in die administrasie van ‘n wêreldryk, veel groter as wat die ouers ooit kan begryp. Watookal ons glo van die eeu-oue Kersstorie en watse “foute” in ons verhaal mag wees soos die datum, die mense en die verloop van gebeure of die spesifieke omstandighede, dit het deurgedring tot die hoogste vlak van die heerskappy van daardie tyd. Soveel Joodse geleerdes het al geskryf oor die onverklaarbare gebrek aan geregtigheid by die verhoor van die Sanhedrin daardie nag in Jerusalem, toe niemand besef waarmee hulle eintlik besig is nie. Slinkse strategie het die magtige Romeinse owerhede oortuig tot ‘n wreedaardige teregstelling waarby hulle eintlik nie betrokke moes wees nie. Die verloop ken ons goed. Die storie is geskryf. Ons hang goue balle aan die Kersboom om die wonder te gedenk – ook reg so.
Kom ons kyk dieper. God se woord roep ons altyd tot dieper insig. Ons ken die storie van die fisiese wêreld. Dit gaan oor ‘n baba in ‘n grot of ‘n stal – nes jy wil, ‘n engelkoor wat aan die herders wat die Paaslammers oppas verskyn wat hulle na die baba haas, wyse manne wat deur ‘n ster gelei word, grootoog ouers wat die vervulling van die profesie aanskou en ‘n mal koning wat babas slag om sy eie onsekerheid te oorkom – nogal ‘n storie!
Die son en die maan word dikwels in die Woord gebruik. God se kleed is lig soos in Psalm 104:2 beskryf word. In Maleagi 4:2 word Jesus as die son van geregtigheid met genesing in Sy strale beskryf. Die Hooglied (6:10) se geliefdes is mooi soos die maan en helder soos die son. In hierdie hoofstuk van Openbaring word die dramatiese beskrywing van die vrou van die hemel vir die heidene ook toeganklik as hy haar kroon van stersimbole beskryf. Dit is die twaalf astrologiese sterretekens.
Die vrou is die Messiaanse gemeenskap waaruit die Messias gebore word. Sy is in kraam en haar pyn simboliseer die verdrukking deur die eeue en die verwagting vir die vervulling van die belofte.
Hy wat jou gemaak het, is jou man, sy Naam is die Here die Almagtige. Die Heilige van Israel is jou Verlosser; Hy word die God van die hele wêreld genoem. (Jesaja 54:5)
Die draak word beskryf met “sewe koppe en tien horings, en op sy koppe was daar sewe heerserskrone”. Dit beteken volkome mag oor die koninkryke van die aarde en gesag om te regeer. Dit stel die twee spelers vir die toekoms van die mens teenoor mekaar. Boosheid vernietig alles wat God goed gemaak het. Die stryd vind sy hoogtepunt in die kruis van Jesus.
Die veilige plek is by God. Die hemel is waar Hy is. Dit is die skaduwee van die Almagtige en die skuilplek van die Allerhoogste.
Die woord vir weggeruk is dieselfde woord wat in 1 Tessalonicense 4:17 en 2 Korintiërs 12:2 gebruik word vir die wegraping van die heiliges na die hemel. Johannes se klem is hier op die hemelse Jesus, nie Sy aardse lewe nie. Dit gaan alles oor die verheerlikte Jesus as oorwinnaar oor alles wat boos is. In die groter tydspel van die heelal was Jesus se lewe op aarde net ‘n spikkel. Selfs daardie spikkel in tyd, het ewige en deurslaggewende gevolge.
Wees bedag op die kras stem van die aanklaer wat so sterk in kontras met die sagte, liefdestem van die Here staan.
Daar is baie beskrywings van Satan se werk in die Bybel. Hy is nie kreatief nie. Sy strategieë is alles neergepen tot ons voordeel. Hy is skelm en agterbaks en weet presies hoe om ons swakhede uit te buit.
Ek sal nie meer lank met julle kan praat nie, want die owerste van die wêreld is aan die kom. Hy het geen mag oor My nie, (Johannes 14:30) Sien ook Johannes 12:31,16:11.
Satan se geskeidenis is ‘n tragedie. Hy was eens so groot en pragtig en nou is hy verneder en oorwonne. Sy toekoms is sy finale nederlaag. Op die oomblik woed sy strategieë oor die wêreld met oënskynlike sukses. Hy is ‘n slapelose wagter oor alles wat vernietig en verneder.
Die oorwinning van die kerk is sy nederlaag. Ons keuses is sy verwonding. Ons oorwinning is deur die bloed van die Lam. Daar is vir ons geen veroordeling nie. Die aanklaer het geen mag oor ons nie.
‘Julle het gesien wat Ek aan Egipte gedoen het, en hoe Ek julle soos op arendsvlerke veilig gedra en na My toe gebring het. (Exodus 19:4)
Soos ‘n arend wat sy kleintjies uit die nes uitskop, oor hulle fladder en hulle vang op sy vlerke wat hy oopsprei, soos ‘n arend wat sy kuikens op sy vlerke dra, so het die Here, net Hy alleen, sy volk gelei; daar was nie ‘n ander god by Hom nie. (Deuteronomium 32:11,12)
As jy deur water moet gaan, is Ek by jou, deur riviere, hulle sal jou nie wegspoel nie; as jy deur vuur moet gaan, sal dit jou nie skroei nie, die vlamme sal jou nie brand nie, (Jesaja 43:2)
Hy het my daarnatoe gebring en daar sien ek toe ‘n man wat gelyk het of hy van brons is. Daar was ‘n linnetou en ‘n meetstok in sy hand, en hy het by ‘n poort gestaan. Die man het vir my gesê: “Mens, jy moet goed kyk en luister, jy moet oplet na alles wat ek vir jou wys, want jy is hiernatoe gebring om alles vir jou te wys. Wat jy gesien het, moet jy dan vir Israel gaan sê.” Daar was ‘n muur buite-om die tempelgeboue. Die meetstok wat die man in sy hand gehad het, was drie meter lank, langer dus as ‘n gewone meetstok. Die man het die muur gemeet, en dit was drie meter breed en net so hoog. (Esegiël 40:3-5)
Dit is die opdrag aan Esegiël om die manjifieke Tempel van God te meet en op te teken. Dit is die wonderbare beskrywing, uit die menslike beperktheid van die profeet, van die kerk van Christus. Daar word melding gemaak van die perfekte kubus, waar plek vir almal is, net soos die 144 000 van Openbaring 7.
Net ‘n paar verse verder belowe God die kern kenmerk van Sy kerk. Dit is die primêre maatstaf van die ware kerk.
Meting vind plaas in voorbereiding vir bouwerk, maar ook vir sloping. In hierdie geval beteken die meting beskerming en behoud. Dit gaan saam met die seël van God op Sy eie soos in Openbaring 7:2-4 beskryf. Die Tempel wat gemeet word is die simbool vir die onsigbare kerk van Jesus oor die hele aarde.
Hoe kan ‘n ooreenkoms tot stand kom tussen die tempel van God en afgode? Ons is immers die tempel van die lewende God. Dit is soos God gesê het: “Ek sal onder hulle woon en wandel, en Ek sal hulle God wees en hulle sal my volk wees.”
Soos Jesus, het die dood geen mag oor die waarheid nie. Die getuies, soos die kerk, verkondig die waarheid en die fisiese dood sal nooit oorwin nie. Selfs die natuur kom in opstand oor die valsheid en moord. Die aarde bewe toe Jesus sterf en ook hier toe Sy getuies sterf. Die wat God aanroep word gered – altyd. Ons sien om ons in die wêreld dat selfs binne groot rampe, die mense se harte verhard teen God.
Die sewende trompet is die opsomming van dit wat nog kom. Dit lyk soos die einde, maar meer besonderhede word in die volgende hoofstukke gegee.
Dit is die beeld van oorwinning oor God se vyande, God se heerlikheid en glorie en saam met Hom vir ons wat die kinders van die belofte is.