Frankryk na die revolusionêre verowerings - Inligting
Frankryk na die revolusionêre verowerings
Titel: "Kaart van Frankryk verdeel in 98 departemente ... deur Belleyme-ingenieurgeograaf. Jaar VI".
Afmetings: Hoogte 51 - Breedte 73
Tegniek en ander aanduidings: "Kaart van Frankryk verdeel in 98 departemente waaruit die Franse Republiek bestaan: met 'n deel van die buurlande en state. Deur Belleyme, ingenieurgeograaf. Jaar VI".
NN 62/2 Gravure met kleur hoogtepunte
Prentverwysing: NN 62/2
"Kaart van Frankryk verdeel in 98 departemente ... deur Belleyme-ingenieurgeograaf. Jaar VI".
Die grense van Frankryk in 1798
Die datum van hierdie kaart, vervat in 'n kartouche omring deur eikeblare (wat die sterkte simboliseer) en olyfboom (vrede), stel ons in staat om 'n presiese punt te maak van die variasies in die grense van Frankryk gedurende die dekade 1790-1800. Die beleid van die Gids is daarop gemik om Frankryk te vergroot deur anneksasies wat in departemente omskep word en omring met susterrepublieke, onderworpe aan die baie outoritêre invloed daarvan.
Die eerste 83 departemente van 1790 het 98 geword: ons het albei naburige of ingeslote gebiede geannekseer, soos die hertogdom Bouillon, verbonde aan die Ardennes, Avignon en die Comtat Venaissin wat die kern vorm van die departement Vaucluse, die republiek Mulhouse wat aan die Haut-Rhin in 1798, en verskeie dorpe aan die noordelike grense van Lotharingen en die Elsas, en het van nuuts af nuwe departemente geskep om die eerste verowerings te organiseer: die Alpes-Maritimes en Mont-Blanc (tans albei departemente Savoie en Haute-Savoie) verower in 1792 van die koning van Piëmont-Sardinië, Mont-Terrible, gevorm deur die prinsdom Montbéliard en die land Porrentruy (in die huidige kanton Switserse Jura) en vergroot na die verdrag de Campo-Formio uit die besittings van die biskop van Basel in die huidige kantons Basel en Bern,
uiteindelik die nege verenigde departemente van België, bestaande uit die huidige Belgiese koninkryk, die Groothertogdom Luxemburg en, in Nederland, die provinsie Limburg in die ooste, met Maastricht, en die besittings van die Verenigde Provinsies aan die kus suidelike Schelde. Die Republiek van Genève is in 1798 geannekseer en vorm saam met die grootste deel van die toekomstige Haute-Savoie en die land Gex die aandag van Mont-Blanc en Ain en vorm die nuwe departement Léman.
Die lande van die linkeroewer van die Ryn, in Duitsland, waarvan die verowering in 1795 deur die Verdrag van Campo-Formio bevestig word, kan nie amptelik aan Frankryk geannekseer word nie en bied dit dus die loop van die Ryn as 'n natuurlike grens, eers na algemene vrede. Herower na die "Anglo-Corsicaanse regime", het Corsica 'n eerste verdeling in twee departemente beleef: Liamone in die suide en Golo in die noorde (ons het gedink om hierdie name te gebruik tydens die skepping van Corse-du-Sud en huidige Haute-Corse).
Die ander lande wat tussen 1795 en 1798 verower is, is georganiseer in susterrepublieke: Bataafse, Sisalpynse, Helvetiese en Romeinse republieke, waarop grondwette gebaseer is op die van die Gids, en waar die leërs en Franse ambassadeurs verantwoordelik is vir die maak van "veranderings". ". Elke staatsgreep in Frankryk onder die Directory het dus stelselmatige gevolge vir die interne politieke stelsel van elke republiek.
Maar anneksasie of wentelbaan het 'n algemene uitwerking: die geannekseerde lande probeer voortdurend in opstand kom. Ons is nog ver van die 120 departemente van die glorietydperk van die Ryk, wat ook in 1814 byna al sy verowerings sal verloor, maar in 1798 word buitelanders in Europa onderwerp aan die betaling van swaar skadeloosstellings en 'n diensplig al hoe meer beperkend.
'N Model administratiewe kartering
Hierdie pragtig vervaardigde, gegraveerde en gekleurde kaart (grootte 0,73 x 0,51 m), gevoer met doek en omsoom met 'n lint, vasgespyker aan twee geverfde en vergulde hangbosse, voorsien van 'n drievoudige skaal in ligas, wette en baie onlangse milimeter (1/2 645 000) dra die netwerk van die belangrikste stede van destyds, die baie groot paaie, die riviere en strome, fantastiese bergkettings en die grense van die departemente. Die binneland het die naam (dikwels geografies) en die vorm wat hulle bewaar vanaf 26 Februarie 1790 tot die wet van 28 pluviôse jaar VIII (17 Februarie 1800). Sommige retouchering van besonderhede sal dan uitgevoer word voordat prefekte en subprefekte in hul onderskeie kiesafdelings geïnstalleer word.
Aan die linkerkant is 'n 'Tabel van die verdeling van die Franse Republiek' in agt kolomme toegevoeg, met vermelding van die 98 departemente, hul naam, hul hoofstad, hul voormalige land of voormalige provinsie van aanhangsel, die aantal kantons en gemeentes , die aantal inwoners en die aantal adjunkte in die Nasionale Vergadering. Hulle word almal eweredig of logies behandel omdat die kaart die illusie van billike administratiewe bestuur weerspieël. Maar die werklikheid toon dat rewolusionêre Frankryk nie sowel die modelnasie, soos dit op hierdie kaart voorkom, as die eindelose verowerende Groot Nasie kan wees nie.
Pierre de Belleyme , kartograaf van die Ancien Régime tot die Empire
Histories was kartografiese voorstelling hoofsaaklik 'n handelsmerkbeeld wat getuig van die kwaliteit van kartograwe en die belangrikheid van die magte wat hulle missie gee. Hierdie politieke en administratiewe kaart van Frankryk vanaf 1798 is te danke aan die geograaf ingenieur Pierre de Belleyme, wat verband hou met die skepping van nuwe afdelings van Frankryk deur die Grondwetlike Vergadering, wat toe geroep is om die eerste wag of hoof van die Topografie depot te word. van die Nasionale Argief onder die Eerste Ryk.
In die tyd toe Belleyme sy kaarte geteken het, was Cassini se algemene kaart van Frankryk, net soos Ferraris se toekomstige kaart van België, volledig op wetenskaplik vasgestelde maatstawwe, maar die geskiedenis het dag na dag sy veranderende kontoere gegee. Sedert Februarie 1793 is Belleyme ook verantwoordelik vir die vervaardiging van die woordeboek van munisipaliteite (meer as 40,000), met hul ou en revolusionêre terme, en vir die insameling van die statistiese gegewens wat nodig is vir die regering.
Vanaf 1801 val Pierre de Belleyme die kaart en spesifieke statistieke van elke departement aan, 'n stabieler entiteit as die Republiek, 'n teken dat die enting van hierdie nuwe afdeling nie relevant is nie ... binne die perke van die ware Franse gebied.
Jean-Baptiste DUROSELLE Europa, die geskiedenis van sy volke Parys, Perrin, 1990. Alan FORREST "Revolution and Europe" in François FURET en Mona OZOUF, Kritieke woordeboek van die Franse rewolusie Parys, Flammarion, 1988, herskryf. "Champs", 1992. Jacques GODECHOT La Grande Nation, die revolusionêre uitbreiding van Frankryk regoor die wêreld Parys, Aubier, 1983.
1. Pierre de Belleyme, gebore in Périgord in 1747, word op 19-jarige ouderdom aangestel vir die vervaardiging van 'n topografiese kaart van Guyenne in 52 velle wat deur die intendant van die provinsie bestel is (uitgevoer tussen 1766 en 1793). -