Bit By Bit - Vrae te vra - 3.3.2 Meting
Meting is oor die maak van afleidings uit wat jou respondente sê wat jou die respondente dink en doen.
Die tweede kategorie van die totale opname fout raamwerk is meting; Dit handel oor hoe ons afleidings kan maak van die antwoorde wat respondente gee aan ons vrae. Dit blyk dat die antwoorde wat ons ontvang, en dus die afleidings wat ons maak, kan staatmaak krities-en soms verrassende maniere-op presies hoe ons vra. Miskien illustreer niks hierdie belangrike punt beter as 'n grap in die wonderlike boek om vrae te vra deur Norman Bradburn, Seymour Sudman, en Brian Wansink (2004) :
Twee priesters, 'n Dominikaanse en 'n Jesuïet, bespreek of dit is 'n sonde om te rook en bid tegelykertyd. Na die versuim om 'n slotsom te bereik, elke afgaan om sy onderskeie beter te raadpleeg. Die Dominikaanse sê: "Wat het jou beter sê?"
Die Jesuïete reageer, "Hy het gesê dit is in orde."
"Dis snaaks" die Dominikaanse antwoord: "My toesighouer het gesê dit is 'n sonde."
Die Jesuïete het gesê: "Wat het jy hom vra?" Die Dominikaanse antwoord, "Ek het hom gevra of dit in orde om te rook terwyl bid was." "O" sê die Jesuïete, "Ek het gevra of dit was OK, terwyl rook te bid."
Daar is baie voorbeelde van onreëlmatighede soos die een wat deur die twee priesters. Trouens, die einste kwessie aan die wortel van hierdie grap het 'n naam in die opname-navorsing gemeenskap: vraag vorm effekte (Kalton and Schuman 1982) . Om te sien hoe vraag vorm gevolge kan 'n impak werklike opnames, oorweeg hierdie twee baie soortgelyke soek opname vrae:
"Hoeveel stem jy saam met die volgende stelling: Individue is meer te blameer as maatskaplike toestande vir misdaad en wetteloosheid in die land."
"Hoeveel stem jy saam met die volgende stelling: Sosiale omstandighede is meer te blameer as individue vir misdaad en wetteloosheid in die land."
Hoewel albei vrae verskyn om dieselfde ding te meet, het hulle verskillende resultate in 'n werklike opname eksperiment (Schuman and Presser 1996) . Toe hy gevra is een manier, ongeveer 60% van die respondente het gerapporteer dat individue meer te blameer vir misdaad nie, maar wanneer dit gevra word na die ander kant ongeveer 60% berig dat maatskaplike toestande was meer te blameer (Figuur 3.2). Met ander woorde, kan die klein verskil tussen die twee vrae lei navorsers om 'n ander gevolgtrekking.
Figuur 3.2: Resultate van 'n opname eksperiment (Schuman and Presser 1996, Table 8.1) . Navorsers kan verskillende antwoorde kry, afhangende van presies hoe hulle die vraag gevra. Dit is 'n voorbeeld van 'n vraag vorm effek (Kalton and Schuman 1982) .
Benewens die struktuur van die vraag, die respondente kan ook verskillende antwoorde wat gebaseer is op die spesifieke woorde wat gee. Byvoorbeeld, om menings oor die regering prioriteite te meet, die respondente is gelees deur die volgende vinnige:
"Ons word gekonfronteer met baie probleme in hierdie land, waarvan nie een maklik of goedkoop opgelos kan word. Ek gaan 'n paar van hierdie probleme te noem, en vir elke een wat ek wil hê jy moet vir my sê of jy dink dat ons te veel geld spandeer op dit, te min geld, of oor die regte hoeveelheid. "
". Hulp vir die armes" Volgende, die helfte van die respondente is gevra oor "welsyn" en die ander helfte is gevra oor Terwyl hierdie lyk soos twee verskillende frases vir dieselfde ding, ontlok dit baie verskillende resultate (Figuur 3.3); Amerikaners verslag wat baie ondersteunend van "hulp aan die armes" as "welsyn" (Smith 1987; Rasinski 1989; Huber and Paris 2013) . Terwyl opname navorsers beskou hierdie bewoording effekte om ongerymdhede te wees, kon hulle dit ook oorweeg om hulle navorsingsbevindings. Dit wil sê, het ons iets oor die openbare mening van hierdie resultaat geleer.
Figuur 3.3: Resultate van Huber and Paris (2013) . Respondente is baie meer ondersteunend van "hulp aan die armes" as "welsyn." Dit is 'n voorbeeld van 'n vraag bewoording effek waardeur die antwoorde wat navorsers ontvang afhang van presies watter woorde wat hulle gebruik in hul vrae.
Soos hierdie voorbeelde oor die vraag vorm effekte en bewoording gevolge wys, kan die antwoorde wat navorsers ontvang beïnvloed op subtiele maniere op grond van hoe hulle hul vrae te vra. Dit beteken nie dat opnames nie gebruik moet word; dikwels is daar geen keuse nie. Inteendeel, die voorbeelde te illustreer dat ons ons vrae aandagtig moet bou en ons moet nie antwoorde onkrities aanvaar.
Die meeste konkreet, beteken dit dat as jy die ontleding van opname data deur iemand anders afgehaal, maak seker dat jy die werklike vraelys gelees het. En as jy is die skep van jou eie vraelys, ek het drie voorstelle. Eerstens, ek stel voor jy meer oor vraelysontwerp lees (bv Bradburn, Sudman, and Wansink (2004) ); Daar is meer as net ek kan hier beskryf gewees het. Tweedens, ek stel voor dat jy kopieer-woord vir woord-vrae van 'n hoë-gehalte-opnames. Alhoewel dit klink soos plagiaat, is kopiëring vrae aangemoedig in opnamenavorsing (so lank as wat jy die oorspronklike opname noem). As jy vrae van 'n hoë-gehalte-opnames kopieer, kan jy seker wees dat hulle is getoets en jy kan die antwoorde op jou opname vergelyk met antwoorde van 'n ander opname. Ten slotte, ek stel voor jy pre-toets jou vrae met 'n paar mense uit jou raam bevolking (Presser et al. 2004) ; My ondervinding is dat pre-toets toon altyd verrassende kwessies.