Hoe nasionale parke die sluiting net kan beëindig - Diverse
Hoe nasionale parke die sluiting net kan beëindig
Daar kom vandag goeie nuus. Yosemite, een van die mees ikoniese parke in Kalifornië, word 123 jaar oud!
Die park is reeds in 1890 tot stand gebring deur die voortgesette pogings van John Muir, wat in 'n simpatieke Huis en die Senaat met die oog op die behoefte van die mense en hul behoefte aan die natuur gewerk het. Daardie Kongres het op sy beurt, deur 'n grondtoekenning in die Lincoln-era en sy eie volgehoue ​​visie, die nasionale park geskep wat ons ken en liefhet. Vandag staan ​​dit as 'n apoteose vir die positiewe verhouding wat die regering met sy eie land kan bevorder. Baie geluk, Half Dome.
Maar dit gaan 'n eensame partytjie wees.
Amerika se moderne regering is nie naastenby so geïnteresseerd in die vorming van langtermynvisioene wat Yosemite tot een van die grootste oorwinnings van die land gemaak het nie. Hierdie kongres het besluit om Amerika self as gyselaar te gebruik in sy partydige begrotingsgeveg. As sodanig sal staatsamptenare en hul gesinne (natuurlik die Kongres en die weermag) tuis sonder betaling betaal totdat die Huis en die Senaat hul klein pis-wedstryd oor die mense beëindig. Gegewe hul prestasies is ek nie optimisties nie. As iemand met 'n gesin in die regering is, is hierdie stilstand frustrerend genoeg, maar hier is die ander probleem: Die mense is nie die enigste slagoffers nie.
Yosemite gaan vanjaar sy verjaardag alleen vier omdat hy as 'n nasionale park afhanklik is van fondse van die federale regering. En met die buitewalle sluit elke nasionale park en nasionale aantrekkingskrag in die land sy hekke.
Die effek is onmiddellik. Sommige kan oop bly, afhangend van hoe onrustig die staatsregering is om toeriste-dollars op te gee. Dit is wat die laaste keer gebeur het, ver terug in 1995 toe Arizona dit genoegsaam aanmekaar gesit het om dele van die Grand Canyon oop te hou. Maar al die ander is klaar vir die afsienbare toekoms. Die Smithsonian het 'n ketting aan sy deure. Kampeerders in Sion het 48 uur om hul goed in te samel en die woestyn te ontruim. 'N Mens kan jou net voorstel dat die rugsakreisigers diep in Denali die kennisgewing op hul radio's ontvang, hulle stilswygend optrek en dit afskakel asof hulle niks gehoor het nie.
Vir verwysing, hier is die besonderhede van hoe die parke deur die stilstand beïnvloed word:
Alle nasionale monumente word onmiddellik gesluit. Dit beteken alles van die Washington Monument tot die Lincoln-gedenkteken tot die Statue of Liberty. Enigiets wat afhanklik is van die federale instandhouding, is tans nie so federaal onderhou nie.
Enige nasionale parke sluit fases in. Omdat dit gewoonlik baie verdoemend is, is dit 'n moeiliker ding om dit uit te leeg. Vanaf nou is toegang toegemaak. In die volgende paar dae word die huidige kampeerders so vinnig as moontlik in gebruik geneem soos 'n ruwe lakseermiddel. Natuurlik kan hierdie stilstand vinnig verby wees, en baie van hulle bly steeds in die verste uithoeke van die park, maar dit is optimisties. Die laaste stilstand het drie weke geduur.
Ek hoop dat die owerheidsamptenare nie van plan was om volgende dag na Joshua Tree te gaan nie.
Hierdie sluiting gaan die gesprek van die stad wees totdat dit opgelos is, en die kans is goed dat nasionale parke nie genoem sal word nie, behalwe as 'n voetnota in die lys van ongevalle. Maar terwyl die televisies partytjie-vitriool uitspreek teenoor ons gekose leiers, sal die druk kom wanneer die mense om hulle kyk en hierdie natuurlike slagoffers luidrugtig sit. Dit wat hulle verteenwoordig, strek verder as die kleinkringe van 'n demokratiese republiek.
As nasionale parke geraak word, gaan die politiek by die venster uit. Daar is geen werklike partydigheid te vinde nie. Daar sal altyd diegene wees wat aan albei kante van die gang veg met betrekking tot dinge soos Obamacare, en wie is reg en wie verkeerd is volgens distrik. Maar die sluiting van hierdie plekke, die belangrikste stukke natuurlike erfenis in ons land, doen niks anders as die mense skade nie.
In werklikheid is daar positiewe aspekte. Die natuur en ons toegang daartoe lei tot so 'n viscerale en emosionele reaksie dat wanneer ons gedwing word om daarop te fokus, ons geneig is om tot ons beste op te staan. In die daaglikse gewoel van die moderne lewe, is die teenwoordigheid daarvan gemaklik. Dit is waarom iemand wat een keer per week 'n skoot om die blok doen, homself buitenshuis sal noem. Dit is die rede waarom mense wat nog nooit in Yosemite was nie, na Google Doodle van vandag gaan kyk en vir hulself glimlag: 'eendag.' Hulle sal 'n stoofplaat by hul Amazon-wenslys voeg sonder om dit ooit te koop. Die eenvoudige moontlikheid, die beskikbaarheid, die vryheid, is genoeg. Dit is wat ons met ons voorgeslag verbind. Dit is wat ons menslik maak, laat staan ​​Amerikaner.
Neem dit weg, en wat het jy?
Die laaste keer dat die regering gesluit het, het dit so 'n terugslag teen die Kongres geskep dat sommige mense sou beweer dat dit Clinton gehelp het om die '96-verkiesing te wen. Nasionale parke en monumente, wat hulle verteenwoordig, was 'n bepalende beeld van die konflik. Daar is iets mooi ironies daaraan dat mense een keer - en hopelik nog steeds - 'n simbool is van die Amerikaanse regering se liefde vir mense om toegang tot die Vryheidsbeeld te weier. Alle mense. Sit die Grondwet self agter 'n geslote deur? Nou, dit is 'n beeld wat mense nie kan ignoreer nie.
Ek is pas terug van 'n lang reis oorsee. Ek het beplan om 'n reis na Joshua Tree te neem as my groot terugkeer in die land. Hierdie stilstand is, met behoud van die ontploffings, teleurstellend. Hierdie stilstand is frustrerend. Hierdie stilstand is verleentheid, en miljoene Amerikaners gee reeds 'n redelike deel van hartseer. Maar watter negatiewes ook al, daar is 'n paar mooi toepaslike simboliek in die besonderhede. En as daar een ding is wat Amerika weet hoe om te gebruik, is dit 'n goeie simbool. Al is die simbool 'n martelaar.
Daar is regtig niks meer om te doen nie, maar wag. 'N Paar vakansies sal verwoes word. Mense sal weggewys word op een van die mooiste naweke van die herfs. Die Kongres sal homself uiteindelik uitsorteer sodra hy besef dat sy eie kiesers na hul kookpunt gestoot word. En as dit gebeur, sal Yosemite wag.
Baie geluk, Half Dome.
Kyk die video: Exploring the Hoodoos at Bryce Canyon National Park. Things to See u0026 Tips for Maximizing Your Trip
Op die internet gereis en hier beland. Wat 'n wonderlike uitvinding van die mensdom. Met die hulp van die netwerk kommunikeer, studeer, lees ... So het ek jou ontmoet.
Bravo, 'n sin ..., briljante idee
Ek beveel aan om 'n webwerf te besoek, met 'n groot hoeveelheid inligting oor 'n tema wat jou interessant vind.