Isabella blog: "Ná al my stilstuipe..." | SARIE
Isabella blog: "Ná al my stilstuipe…"	deur Isabella Niehaus
Oukei, sonder om summier 'nee' te gil, want sien ons mark in Woodstock is mos darem 'n grênd affair, laat iets my twee keer dink. Ek nooi Nomsa om te kom mark, mits dit boerewors rolls is. Ek wil g'n vienna sien nie!
Sateroggend 7vm is Nomsa daar met haar oop, beautiful swart gesig en haar spierewit voorskoot… en haar 30 boeries wat sy almal verkoop. A happy, happy soul.
Drie markte later is daar so klein mannetjie wat haar tafel beman. Hy kom koop bubbly en met die terugbring van die glas is daar 'n bos rose… to say thank you for what you've done for Nomsa, my wife.
Nie eers 'n wafferse skrywer nie, maar daar tref 'n 'kan nie skryf' my vir maande. En toe kry ek Nomsa en haar man se rose. En skielik is daar 'n avalanche van woorde en gedagtes en goeters wat ek wil sê! Dankie Nomsa, and I love having you as part of my Platteland market in the metropolis of Woodstock!
All systems stop! Hoe dan nou anders? Dis of mens skielik blind word vir die mooi langs die pad, vir die klein stukkies magic wat om elke hoek en draai wegkruip. Jy wil nie sien nie, liefs nie. En dan oor 'n sushi lunch waar als tot stilstand kom en met Taro wat opspring en oor die parkeerarea spoed om te help om 'n dronk man in 'n buurtwag se lorrietjie te kry. (Eintlik om die dronk man se swart hond saam met hom in die lorrietjie te kry.) Ek huil as ek sien hoe hy die erg gesuipte man regop hou sodat dié sy hond kan optel. Dan maak die lorrietjie se deur toe en uitasem kom sit Taro by die tafel. "Sy naam is Ninja ma, en hy lief sy dronk baas!"
Daar is soveel kosbaar aan die plattelandse lewe. Die lys is erg lank. Maar, o wee, daar is ook iets wat jou vasdruk. Wat jou siel moeg en pap maak. As jy jou laat vasvang in die daily humdrum van local lewe, is dit vir 'n kreatiewe siel doodsake… speaking only for myself!
Dis nogal alleen as jy die dag besluit… Basta! Basta, met julle en julle stories en julle klein eilandjie-dinge en -goeters. Maar daai alleenheid kan ek soos 'n man vat! Ek het dit dan gekies. At the drop of 'n hat klim ek in trollie met haar nuwe enjin en nuwe starter en jirts Kaap toe, of Stellenbosch toe of Franschhoek toe vir die dag. Dis lekker om nuwe strate te sien, nuwe reuke te ruik en sommer net te sit en na mense te kyk.
Terrence en Nicolene Brown van Piketberg laai sakke aartappels by my af. Klein pienkes wat soos vingers lyk, ronde pienkes, sagte wittes en ferm wittes. Ook al wat ek van aartappels weet is dié wat jy by Pick n Pay of Spar koop (al winkels wat ons in Langebaan het). Hulle verkleur 'n dag later sommer groen, en twee dae later kry hulle vratte.
Ek soek resepte, pak my mooi borde in, Gertie dye lap vir die tafel (O, dit my nuwe passie… tie-dye), en só is ons Piketberg toe met aarteppels so ferm en vars jy eet met skil en al.
VLV staan eintlik vir vinderyke vroue… daar is aartappel-gesondheidsbrode, aartappel-fudge, aartappel-roomys. You name it, dit kan gemaak word met aartappels!
By the way, ek het 'n nuwe woord leer liefkry: Juweel. Nie dat daar enigsins minder ge-magic gaan word nie…!
Ek vlieg mos halfpad om die wereld om te gaan leer bak, kom by die huis en dan besef ek, maar ek het nie die geld om die KitchenAid te koop nie en my ou MagiMix gaan nie al daardie wonderlik dinge saam met my kan doen nie. Not sophisticated enough my dear. Magi is darem al 31 jaar oud! Deur 'n huwelik en 'n egskeiding.
Vir jare het ek die wonderlikse kopdokter gesien, energie en kristalkursusse gedoen, boeke gelees, vir ure gemediteer net om te leer om daai klein woordjie te sê: "Nee."
O, ek kan dit sê. Maar ek kan nie net dit sê nie. Dis altyd 'n nee, maar… hoekom nie net mooi sag "nee" nie? Nou maar aanvaar dis ek. Dis hoe ek gebore is en dis ek. Ek kan nie nee sê nie. Ek kan wel se ek weet nie hoe nie, of ek kan dit nie doen nie, maar ek kan nie "nee" sê nie.
So terloops bry-vra sy maande gelede: "Bella sal jy quiches bak vir die mark?"
Nou is daar die idee: I'm in the swing of it…en die quiches kan wonderlik vries… Hoekom begin ek nie The Quiche Kitchen, of dalk The Oven nie.. .en bak net quiches vir die Kersvakansie?
Dis 'n nuwe journey wat ek gaan aanpak op Vespa. En my wens vir julle vir die res van die jaar: Moenie wag tot volgende jaar nie, pak sommer nou iets gek en lekker aan. Why wait till next year? Daar's nog 'n hele vyf weke waarin jy juwele kan vind, magic kan maak!