Tortas ahogadas (Mexikaanse verdrinkde toebroodjies) resep - Nuwe resepte - 2021
Tortas ahogadas (Mexikaanse verdrinkde toebroodjies) resep
Knapperige demi-baguette gevul met varkvleis en letterlik verdrink in 'n warm chipotle-tamatiesous. Hierdie resep is een van die vele weergawes van die beroemde tortas ahogadas uit Guadalajara, Mexiko, en dit is hoofsaaklik geïnspireer op die toebroodjies wat bekend staan ​​as Lonches Gemma®.
750 g pruimtamaties
5 chipotle rissies in adobo, ontpit
1 knippie gedroogde Mexikaanse oregano
125 ml varkvleisaftreksel (sien nota)
4 bros demi -baguette, gehalveer
500 g varkvleis, gaar en in skywe gesny (sien nota)
jalapeños, na smaak
Om die sous voor te berei, kook die tamaties in kookwater totdat die skil begin afskil. Dreineer, trek dan af en plaas in 'n blenderpot met tamatiepuree, chipotle -rissies, knoffel, kaneel, naeltjies, oregano en neutmuskaat; meng tot glad.
Giet die sous in 'n kastrol, voeg die varkaftreksel by en geur met hoenderaftreksel korrels en sout. Prut tot geure gemeng is. Bly warm.
Meng mayonnaise, room en mosterd in 'n klein mengbak; meng goed en hou eenkant.
Om die toebroodjies bymekaar te maak, smeer albei helftes van elke demi -stokbrood met die slaaisous. Rangskik gelyke hoeveelhede varkvleis op die onderste helfte van elke stokbrood en bedek met skywe tamatie en jalapeño (indien verkies). Bedek met die boonste helfte van die stokbrood. Plaas toebroodjies in 'n opdienbak en giet 'n groot hoeveelheid warm tamatiesous oor. Eet dadelik met jou hande, of gebruik gereedskap.
U kan enige oorblywende varkvleis gebruik, maar om varkvleis te kook vir gebruik in hierdie resep: Plaas varkvleis in 'n kastrol of kastrol saam met 1/2 ui, 2 knoffelhuisies, 1 lourierblaar en sout na smaak. Bedek met water. Bedek met deksel, laat kook, verminder dan tot kookpunt en kook tot dit nie meer pienk in die middel is nie, ongeveer 1 uur. As dit klaar is, haal dit uit die aftreksel en laat dit afkoel en laat dit afkoel totdat dit nodig is. Syg die aftreksel vir gebruik in die sous in hierdie resep.
Hoe maak u Tortas Ahogadas
Hoe om Torta Ahogada -resep -toebroodjie te maak Jalisco -stylresep Tortas Ahogadas -resep Mexikaanse kosresepte Outentieke Mexikaanse resepte
Tortas Ahogadas Pati Jinich Resep Patti Jinich Resepte Mexikaanse Kos Resepte Tortas Ahogadas Resep
Hoe om Torta Ahogada -resep -toebroodjie te maak Jalisco -stylresep Tortas Ahogadas -resep Mexikaanse kosresepte Kos
Uno De Los Platillos Mas Clasicos De La Comida Mexicana Son Las Tortas Ahogadas Y El Origen Es De Jalisco Y Las Mej Mexikaanse kosresepte Kos Mexikaanse kombuis
Leer hoe om hierdie Mexikaanse straatvoedsel te herskep Klassieke verdrinkde toebroodjies of Tortas Ahogadas Mexikaanse straatvoedsel Tortas Ahogadas -resep Mexikaanse kosresepte
Torta Ahogada of verdrinkde toebroodjie bedek met ingelegde rooi uie en 'n korianderblaar omring deur 'n pittige kos Tortas Ahogadas -resep Mexikaanse resepte
Noodsaaklike T Tortas Ahogadas Guadalajara Los Angeles Magazine Mexikaanse kosresepte Outentieke Tortas Ahogadas -resep Mexikaanse kosresepte
Guadalajara S Tortas Ahogadas sal u babelaas regmaak Tortas Ahogadas -resep Kos Mexikaanse kosresepte
Tortas Ahogadas Mexikaanse Carnitas Sandwich Mexikaanse Middagete Resep Mexikaanse Kos Resepte Maklike Mexikaanse Kos Resepte
Hoe om Torta Ahogada -resep -toebroodjie te maak Jalisco -stylresep Tortas Ahogadas -resep Carnitas -resepte
Maklike Tortas Ahogadas Isabel eet resep Tortas Ahogadas resep Mexikaanse aandete resepte Mexikaanse kos resepte
Torta Ahogada Eenvoudige gemakskos Mexikaanse kosresepte Kos Mexikaanse kosresepte eg
Ontmoet die Torta Ahogada Guadalajara S Signature Sandwich Tortas Ahogadas -resep Mexikaanse kosresepte egte kos
Mexikaanse Torta Ahogada Mexikaanse kosresepte Regte Mexikaanse kos Mexikaanse geregte
Torta Gemma Recipe Lacocinadeleslie Com Mexican Food Recipes Recipes Wellness Recipes
Maklike Tortas Ahogadas Isabel eet resep Mexikaanse kos resepte Maklike Tortas Ahogadas resep Mexikaanse Tortas resep
Ahogada -sous vir Mexikaanse verdrinkde toebroodjies
In Spaans beteken "quotahogada" "verdrink", "afgekap" of "dronk". Gewoonlik verwys dit na 'n super-pittige, bruinrooi sous wat oor Mexikaanse styl gekap, in skywe gesny of gerasper word, beesvleis, vark, hoender of garnale & quottortas & quot (& quotsandwiches & quot). Die lunch-lunch word bedien op 'n halfvaste bolillo-rol, in 'n bak, & quotbien ahogada & quot, & verdrink & quot; Dit het die reputasie om die gewone verkoue of 'n slegte kater te genees, en dit word vermoedelik ook 'n manier om 'n infeksie uit te sweet. Vir diegene wat die hitte nie kan hanteer nie, kan die toebroodjie bestel word, met 'n hoër verhouding tamatiesous om die pepersous te tem.
Enige toebroodjie wat verdrink of in sous gedoop word.
Die verdrinkde toebroodjie (ahogada torta) is in die vroeë 1900's in Guadalajara uitgevind. Dit was letterlik 'n fout, 'n 'quot-of-the-hand-slip', so te sê. Don Ignacio & quotNacho & quot Saldaña, was 'n dertigjarige wat pas by een van die grootste verkopers in die stad, Luis De La Torre, begin werk het op sy sentrale plein, wat bestuur word deur De La Torre se pa. Volgens Saldaña het 'n kliënt ekstra sous op sy varkbroodjie gevra, en senior De La Torre het die toebroodjie per ongeluk in die houer laat val. Die kliënt het verdrink en gehuil, maar nadat hy geëet het en verklaar het hoe goed dit was, het die seun in al sy eetplekke torta ahogadas begin verkoop. Saldaña het uiteindelik genoeg geld gespaar om sy eie restaurant op die hoek van Madero- en Indepencestraat oop te maak, waar hy nou, vyf dekades later en ver in sy 80's, nog steeds die ikoniese toebroodjies verkoop.
. is 'n toebroodjie wat afhanklik is van 'n wonderlike sous.
Deur 'n eenvoudige mond-tot-mond-monding het hierdie nederige, gemors-van-varkvleis en liggies gebraaide of rou-uie-toebroodjie vinnig in gewildheid gegroei. Kort voor lank het verkopers regoor die stad hul weergawes gebruik deur resepte vir die marinade en/of die sous aan te pas - net genoeg om dit hul eie te noem. Variasies oor die aanbieding het gevolg, terwyl sommige die sous in 'n bak aan die kant bedien het, terwyl ander die rol met speserye soos gebakte boontjies of guacamole begin besmeer het voordat dit verdrink het. Nog 0160, nog 'n stap verder, deur gemarineerde beesvleis, hoender of garnale as alternatief vir varkvleis aan te bied. My alledaagse resep vir ahogada-sous, gemaak met groente-aftreksel, is warm, maar nie te warm nie, en pas perfek by enige proteïen wat u kies.
My alledaagse Amerikaanse meisie se weergawe van die handtekeningsous:
2 eetlepels achiote-groente-olie, of gewone groente-olie
2 eetlepels Wondra Vinnige meel vir sous en sousmeel (of ongebleikte meel vir alle doeleindes)
1 1/2 koppies ongesoute groente-aftreksel van hoë gehalte
2 eetlepels suurlemoensap, vars of hoë kwaliteit bottel, nie uit konsentraat nie
1 㺏 1/2-onse blikkie gebraaide tamaties in blokkies, ongetap
1 㺏-blikkie tamatiesous, voeg na smaak meer by vir minder hitte
1 ل 1/2-onse blikkie groen chilies, ongedreineer
3 chipotle blikkies chili in adobo, voeg meer by vir meer hitte
1 eetlepel adobo -sous, uit geblikte chipotles in adobo, voeg meer by vir meer hitte
Stap 1 . Meet en plaas al die gedroogde kruie en speserye in 'n klein bakkie soos aangedui. Verhit die olie in medium-hoë hitte in 'n kastrol van 4 liter. Voeg die meel by. Kook sterk en aanhoudend totdat die roux baie dik, glad en borrelend is, 1-1 1/2 volle minute.
Stap 2. Klits die gedroogde kruie en speserye deeglik by. Die mengsel sal korrelig, klonterig en stamperig wees. Klits die aftreksel stadig en in 'n dun straaltjie, gevolg deur die lemmetjiesap en asyn.
Stap 3. Voeg by en roer die tamaties, tamatiesous, groen chili, chili in adobo en adobo sous by. Gebruik 'n groot lepel (los die klitser), roer die mengsel deeglik, pas die hitte aan tot 'n sagte, bestendige prut, en laat prut en roer gereeld vir 10-12 minute. Skakel die hitte af. Bedek die pot gedeeltelik en laat trek, sodat die geure 30-60 minute kan trou.
Stap 4. Sodra die sous effens afgekoel het, met 'n handmenger of 'n voedselverwerker, of 'n blender, verwerk die sous tot die gewenste konsekwentheid, kleiner stukkies of glad, ongeveer 2 minute. Dit is gesê dat as u dik sous verkies, meer soos salsa, hierdie stap oorslaan. As u my resep gevolg het, sal u 'n bietjie meer as 5 1/2 koppies hê. Daar is nog meer. Hierdie sous, vries goed. Ek deel dit in 2 koppies houers, elk genoeg om 2-3 toebroodjies te bedek.
5 1/2 koppies, wat goed vries = 4 maaltye van 2-3 toebroodjies elk.
Ahogada vir toebroodjies in Mexikaanse verdrinkte styl: Resep lewer 5 1/2 koppies sous, genoeg om 8-12 stewige toebroodjies/8-12 porsies te verdrink.
Spesiale toerustinglys: 4-kwart kastrol met deksel, 2-koppie maathouer, klits 'n groot lepel, onderdompeling of 'n voedselverwerker of blender (u keuse)
Kookopmerking: In die voedselwêreld, in elke kombuis, is die gelaagdheid van geure of kontinuïteit van geur in die gereg wat uitgedien word, uiters belangrik. In die geval van torta ahogadas in Mexikaanse styl, begin die proses met 'n marinade. Kyk na my resep vir
. Dit kan gemaak word, saam met die sous 'n dag vorentoe, wat die toebroodjie-dag 'n briesie maak.
(Resep, kommentaar en foto's met vergunning van Melanie's Kitchen/Copyright 2018.
"Verdrinkte" Mexikaanse toebroodjies - Tortas ahogadas
Ekstra knapperige broodjies, verkieslik birotes ('n drukbare resep bo ander baie knapperige brood, soos stokbrood, kan gebruik word)
Varkvleis, gebraai of gebraai (drukbare resep vir my Pan Fried Carnitas hierbo of enige varkbraai kan gebruik word)
2 groot tamaties stingels verwyder, in kwarte gesny
½ ui geskil en in blokkies gesny
2 naeltjies knoffel geskil
Baie pittige sous
8 droë warm rooi soetrissies (bv die árbol, Thai, warm vingers, ens.) Stingels verwyder
¼ ui geskil en in blokkies gesny
1 naeltjie knoffel geskil
½ koppie warm water (vars gekook)
Ek het birote stylbroodjies uit my vorige plasing:
En 'n bondel van my Pan Fried Carnitas:
Om tamatiesous te berei: Plaas alle bestanddele behalwe die olie in 'n blenderpot (foto hieronder, links) en verwerk tot glad (foto hieronder, regs):
Verhit olie in 'n pan oor matige hitte, gooi die tamatiemengsel tot kookpunt, verminder dan tot kookpunt en kook vir ten minste tien minute. Laat prut oor lae hitte:
Om baie pittige sous voor te berei: Verhit olie in 'n pan oor matige hitte, voeg warm soetrissie by en rooster net tot dit bros is (foto hieronder, links). Haal onmiddellik in 'n bak met varsgekookte water (foto hieronder, regs):
Terwyl die soetrissies in die warm water week, braai uie en knoffel in dieselfde pan, sodat die geurmiddels effens verkool kan word (foto hieronder, links), verwyder van die hitte en laat dit 'n paar minute afkoel. As dit afgekoel is, plaas rissies met water uit week, verkoolde uie en knoffel en sout in 'n blenderpot (foto hieronder, regs):
Verwerk tot glad, gooi dit dan terug in die pan, kook oor matige hitte, verminder dan tot kookpunt en kook, af en toe roer:
Om reg te maak tortas ahogadas:Verhit varkvleis in 'n oondbak oor die stoof of in die oond, sny in klein stukkies en hou bedek om warm te bly. Maak die broodjies oop deur dit in die lengte in die middel te sny, en wees versigtig om die brood nie heeltemal in twee skywe te skei as die broodjies koud is nie, en laat dit effens warm word in 'n broodrooster (of mikrogolfoond). Vul elke broodjie met 'n groot hoeveelheid vleis:
Rond af deur die pruttende sous van u keuse (op tamatie of baie pittig, op eie risiko!) Oor die toebroodjie te gooi. Smeer oral vir 'n "completa ", of gedeeltelik bedek, soos hieronder getoon – met sagte sous – vir 'n "media ahogada ":
Ek hou van pittige kos, maar ek kon nie die aas van 'n pittige aanneem nie "completa ", so ek het die restaurantstyl gekies en my versmoor torta met sagte sous, met 'n porsie baie pittige sous aan die kant:
U moet dit met u hande eet, maar ek het nou en dan vurk en mes gebruik deur bytgrootte stukke in die pittige sous, en ek kon hierdie toebroodjie met vreugde geniet, sonder om oorweldig te word deur die die warmte van die pittige sous. Hierdie skottel het my laat dink aan 'n torta ahogada as die Mexikaanse weergawe van 'n warm kalkoentoebroodjie bedek met sous, as ek net daaraan gedink het om dit saam met 'n paar patat te bedien!
Let wel: My pittige sous lyk anders as die kant wat ek by die Guadalajara -lughawe gekry het. Dit is omdat ek daarvan hou om die warm soetrissies en geurmiddels met 'n sweempie olie te rooster. Vir ekstra geur bedek sommige van die groente dit in die blender, sodat die sous effens romerig en oranje lyk as gevolg van emulgering. As u die stap oorskiet, die paprika's net week en die geurmiddels rou by die blender voeg, lei dit tot 'n suiwer rooi pittige sous.
Verdrinkte Carnitas Party Sandwiches (Torta Ahogada)
Warm pittig Verdrinkte Carnitas Party Sandwiches (Torta Ahogada) is 'n wonderlike manier om elke byeenkoms op te kikker!
Lt. Dan pla my graag oor my skyfies en salsa -verslawing.
Hy noem hulle myne kryptoniet, en vertel gereeld vir mense dat ek my gewig in tortillaskyfies kan eet as ek die geleentheid kry. Trouens, ons kan nie skyfies in die huis hou nie, want ek kan nie my hande uit die sak hou nie.
In alle eerlikheid, hierdie verslawing strek veel verder as chips en salsa. Ek is mal oor Mexikaanse kos in al sy wonderlike vorme en modes.
As dit in 'n tortilla gerol of toegedraai is, speel ek altyd. Ek hou egter ook daarvan om die variëteite van die Mexikaanse kombuis sonder tortilla te verken, soos klassieke Torta Ahogada, toebroodjies wat verdrink is in rooi sous.
Die resep van vandag, Drown Carnitas Party Sandwiches, is 'n toneelstuk oor tradisionele Torta Ahogada gemaak op klein, sagte gisrolletjies, gebak in 'n groot bondel om te deel.
Ek het 'n eenvoudige carnitas -resep in die slow cooker gemaak met varkbraai, uie, knoffel, chipotle -rissies en Old El Paso Red Enchilada -sous.
Die carnitas kan 'n paar dae vooruit gemaak word, sodat u nie haastig is op die dag wat u van plan is om die verdrinkte Carnitas Party Sandwiches te bedien nie.
Sny sagte bakkeryrolletjies voor u partytjie oop en voeg die gerasperde carnitas by. Bedek dit met 'n paar klein blokkies Münsterkaas en Old El Paso -ingelegde Jalapeños. Die kaas smelt en straal oor die carnitas in die oond, terwyl die ingelegde jalapeños 'n helder asyn en speserye bied.
Bedek elke mini -toebroodjie met die broodrooster en plaas dit in die oond om warm te word en laat die kaas smelt.
Gooi laastens nog 'n blikkie Old El Paso Red Enchilada -sous oor die toebroodjies verdrink en sit dit nog 5 minute terug in die oond.
Die Old El Paso Red Enchilada -sous smaak nie net die slow cooker carnitas nie, dit gee 'n sterk pittige geur aan die versadigde rolle. U kan sagte, medium of warm enchilada -sous gebruik wat by u smaak pas.
Hierdie klein, slordige kaasagtige toebroodjies is pure Mexikaanse saligheid en die hoogtepunt van enige byeenkoms!
Eet dit met die hand en lek jou vingers daarna skoon, of eet dit met 'n vurk.
U sal in elk geval nie verdrinkde Carnitas Party Sandwiches kan weerstaan ​​nie.
Ontmoet die Torta Ahogada, Guadalajara's Signature Sandwich
Die torta ahogada, 'n salsa-verdrinkde toebroodjie wat in die vroeë 1900's in Guadalajara, Mexiko, uitgevind is, het saam met die stad van oorsprong gestyg. Die toebroodjie was die produk van 'n handgreep, 'n fout. Maar wat 'n heerlike fout was dit, die vonk vir 'n gereg wat stadig deur die stad van rose versprei het soos 'n vuur wat van dak tot dak spring, en uiteindelik sy plek inneem as een van die kenmerkende geregte van die bloeiende metropool.
Guadalajara het die afgelope 150 jaar gemoderniseer en gebalanseer, en het oorgegaan van 'n handelskern van die werkersklas, bekend as die bakermat van Mariachi-musiek, na 'n bruisende kosmopolitiese stad waarna verwys word as die land se 'Silicon Valley'. Maar die varkvleisgevulde toebroodjie van die stad, gedoop in 'n poel pittige salsa, het meestal onveranderd gebly. Dit is deel van die erfenis van die stad, 'n punt van trots en 'n reg van deurgang vir enige Tapatio, soos mense uit Guadalajara genoem word.
Die torta ahogada is 'n toebroodjie wat meer is as die som van sy dele. Die pittige salsa, gemaak van die meer-warm-as-geurige chile de arbol asyn, komyn, swartpeper en ander speserye, voeg 'n skop by, maar die sagte tamatiesous met oregano en knoffel moet bygevoeg word om die hitte te kalmeer met 'n komplekse stel runder, soeter geure. Die varkvleis word in knoffel en sitrus gemarineer, stadig gekook en dan gebraai tot bros. Die vleis trek die pittige salsa op, en die rykdom en vet van die vleis balanseer die suurheid van die pittige salsa. Die knapperige brood lyk op sigself onmerkbaar, maar is noodsaaklik vir die tekstuur en balans van die gereg, wat die hitte van die brandrissies en die byt van die rou of gemarineerde ui versier. Tortas ahogadas is die plaaslike maaltyd om kopse verkoue te genees, babelas te genees en infeksies uit te sweet.
Die uitvinder van die torta ahogada is dekades gelede oorlede, maar 'n skakel na die begin van die eenvoudige toebroodjie bly steeds in die middestad waar sy vakleerling die afgelope 55 jaar elke oggend inklok.
Die torta ahogada ("verdrinkde toebroodjie") het begin as 'n werkende middagete, byna uitsluitlik verkoop vanaf klein staanplekke op straathoeke en besige stedelike pleine.
Don Ignacio "Nacho" Saldaña was in sy dertigs toe hy vir Luis De La Torre begin werk het. De La Torre se pa, sê Saldaña, was 'n verkoper in een van die sentrale pleine van die stad en verkoop gewone tortas. Op 'n dag, vertel Saldaña, versoek 'n kliënt 'n bietjie pittige salsa op sy torta, maar senior De La Torre gooi per ongeluk die hele toebroodjie in die houer.
"Jy het dit verdrink!" huil die kliënt voordat hy dit eet.
'Natuurlik het hy dit geëet,' het Saldaña vir my gesê. "En hy was mal daaroor. Van toe af begin De La Torre saam met sy seun tortas ahogadas verkoop."
In 1953 neem Saldaña werk saam met die jonger De La Torre, wat die standplaas van sy pa oorgeneem het. Die staanplek was ideaal geleë op Calzada Independencia, 'n groot deurpad. Daar op die hoek van Madero, waar 'n bushalte was, sou baie van die mans wat in die middestad gewerk het, stilhou vir 'n torta. Namate boodskappe van die tortas in salsa gebad het, het daar nabootsers na vore gekom, sê Saldaña.
Saldaña het die oorspronklike torta ahogada -resep by die jonger De La Torre geleer, en teen 1959 het Saldaña moeg geword om bestellings op te neem en besluit om sy eie torta ahogada -stand te begin. Ter ere van De La Torre, wie se standplaas Tortas Ahogadas El Güero genoem is, het Saldaña sy Tortas Ahogadas El Güerito genoem.
Nadat hy 'n paar jaar lank 'n hoekstand gehad het, het hy genoeg geld weggeswaai om 'n restaurant in die historiese sentrum van die stad in Madero- en Independencia -straat oop te maak, waar hy al meer as vyf dekades lank eetlus eet.
Saldaña se nuwe onderneming val perfek saam met die vinnige uitbreiding van die torta se gewildheid in die 1960's. Nuwe staanplekke wat die oorspronklike De La Torre naboots, het oral in die middestad opgeduik en middagete aangebied vir die groeiende massas arbeiders wat die bloeiende en vinnig geïndustrialiseerde stad voed.
Op 82 beweeg Saldaña vandag 'n bietjie stadiger as vroeër. Die rooi en wit verf op die restaurant se fasade is besig om weg te skil, en die binnekant toon die slytasie van vyf dekades se besigheid, maar sy tortas het die toets van tyd deurstaan.
Volgens Saldaña is 'n ware torta ahogada eenvoudig en voldoen dit aan 'n paar streng riglyne: U moet 'n birote, 'n lang, plat rol, met 'n lugagtige, donsige middelpunt en 'n kors wat sterk genoeg is om onderdompel te word. Daar is twee tipes: eerstens, die Fleiman, wat sagter is aan die buitekant, aan beide kante wys en 'n gladde buitekant het. Die birote salado, wat 'n plat punt het, is harder aan die buitekant en het 'n meer goue, knapperige buitekant wat gesout is. Die rol behou 'n bietjie krap aan die buitekant wanneer u tande die eerste keer insak, voordat dit plek maak vir die sponsagtige binnekant, versadig met salsa. Te sag en die hele ding val uitmekaar as dit gedonk word, te hard en dit sal die salsa nie behoorlik absorbeer nie.
Nog reëls volg: Die vleis moet vark carnitas wees. In Saldaña se boek hoort boontjies nie. Die pittige sous moet gemaak word met chile de arbol de yahualica, 'n klein, maer, brandweerrooi chili met dun groen stingels wat hitte op medium vlak en 'n neutagtige geur bied. Die toebroodjie moet goed verdrink word-"bien ahogada"-eers van pittige goed en dan van die ligter tamatie-weergawe, van kant tot kant. Die toebroodjie word bedien in 'n vlak bak met rou en gemarineerde uie en suurlemoen aan die kant. 'N Lepel word voorsien om sous uit die bak te haal en verdwaalde uie weer in posisie te sit, maar die regte manier om die toebroodjie te eet, is met u hande.
Don Saldaña beskou hulle moontlik nie as outentieke tortas ahogadas nie, maar variasies op die klassieke is nou alomteenwoordig. Sommige het die tradisionele resep gekenmerk deur 'n beslag van gebakte boontjies by die rol te voeg voordat hulle verdrink, die varkvleis anders gemarineer of die salsa's aangepas. Ander gaan verder, deur beesvleis, hoender, garnale of selfs panela -kaas deur die varkvleis te vervang. Dit weerspieël alles 'n stedelike gebied van 6 miljoen mense wat te groot geword het vir slegs een weergawe van die emblematiese toebroodjie.
Verskaffers kan oral in Guadalajara gevind word: torta-staanplekke aan die straat en restaurante langs die straat, en elkeen het 'n kampioen wat dit die beste bekroon. "Tortas ahogadas in Guadalajara is een van die dinge waar jy twintig verskillende antwoorde kry as jy 20 mense hul gunsteling vra," sê Miguel Cortes, 'n gebore en getoë Tapatio- en torta -ahogada -minnaar.
Hier is drie van my gunsteling plekke vir tortas ahogadas in Guadalajara, begin met die oorspronklike resep wat deur Saldaña bewaak word.
Hierdie plek is 'n reis na die kookkunsgeskiedenis van Guadalajara, en Saldaña hou daarvan. Hulle bedien dieselfde geregte en drankies as altyd, insluitend chabela, 'n bier-gebaseerde Bloody Mary-agtige drankie gemaak met Clamato, Worchester-sous, lemmetjiesap en Tabasco.
Sedert die deure in 1959 oopgemaak het, sê Saldaña hy het gesien hoe stiervegters, professionele worstelaars, sokkerspelers en filmsterre deurkom vir 'n voorsmakie van die klassieke. By middagete drom mense in, maak tafels vol en dompel hulle vinnig in 'n torta wat 'n traan veroorsaak, wat 'n picante-pons veroorsaak.
By El Güerito is daar geen klokke en fluitjies nie. Daar is geen opsies vir torta-vulsels nie, en dit word fronsend om te vra vir die torta "medio ahogada" (half verdrink) in plaas van "bien ahogada" (goed verdrink). Die brood is presies, nie te groot om u hande in die hande te kry nie, en bied 'n buitenste knapperigheid en innerlike chili-absorpsie wat die ideale houer maak vir die gesmoorde en gebraaide, lekker waterige vark carnitas. Die chili arbol salsa is kragtig, maar nie oorweldigend nie. Na die eerste pittige byt pas jou mond aan, en dan sien jy ander geure: warm knoffel, lourierblaar en 'n tikkie sitrus. Vir my geld, niks klop hierdie maaltyd nie.
In Tlaquepaque, 'n stad wat bekend is vir sy handwerk -boetieks net buite Guadalajara, maak Alfredo Aguilar Sanchez al 20 jaar lank tortas ahogadas langs die pragtige Jardin Hidalgo -plein. Hy word om 04:30 wakker om die vark en salsa voor te berei vir sy toebroodjies, wat hy sewe dae per week bedien uit 'n waens met drie sitplekke van vlekvrye staal met 'n uitsig op die plein se fonteine.
In plaas van rou of gemarineerde wit uie, gebruik Aguilar Sanchez skerp rou rooi uie, wat aan die kant van die klant geplaas kan word om hul smaak te verbeter. Die varkvleis word met marjolein gebraai volgens 'n resep wat Aguilar Sanchez by 'n jeugvriend geleer het. Hierdie tortas is nie so pittig soos ander in die stad nie, maar dit laat die meer subtiele geure van die toebroodjie toe.
Hierdie helder en ordelike ketting van torta -restaurante weerspieël die meer moderne kant van Guadalajara, veral die menigte jongmense wat 'n arbeidsmag betree wat ondersteun word deur Mexikaanse takke van groot multinasionale ondernemings wat 'n katalisator is vir die oplewing van die stad van spoggerige gimnasiums en restaurante.
Santiago Barba, stigter van Tortas Toño, het gesê dat sy missie met die ketting vir restaurante in die straat was om die torta ahogada te "verhef" en na meer mense te bring. Kliënte kan kies uit ses verskillende vulsels, insluitend tradisionele carnitas, asook kaas, garnale, hoender en beestong. Daarna tref hulle die selfbedieningsbalk waar hulle soveel warm as soet sous, gemarineerde uie, rou uie, kool, boontjies en limoen ophoop soos hulle wil. Tradisionaliste spot dalk, maar dit is die plek waar vegetariërs en varkvleisontwykers hul ahogada -oplossing kan kry.
Die birotes by Tortas Toño, wat in 1990 geopen is, is 'n bietjie groter as wat elders gevind word, wat kliënte meer ruimte bied vir hul konkoksies. By Tortas Toño is die pittige salsa robuust, met 'n skerp knoffelgeur bykomend tot die chili. Die gemarineerde wit uie is egter die ster van die bevestigingsstaaf. Hulle voeg die toebroodjie by sonder om die sous te swaar te gooi, wat die integriteit van die hele ding in gevaar stel.
Red's Sea Food - Guadalajara Tortas Ahogadas (verdrinkde toebroodjies)
Terwyl die 'exquiisito pozole' en 'autentico tortas Cubanos' my lok, het onlangse Chowhound -plasings oor ALBONDIGAS my laat besluit om die Tortas AHOGADAS te bestel.
"Weet jy wat dit is?" vra die eienaar.
'Nee', verduidelik hy, 'dit is 'n toebroodjie wat 'n spesialiteit in Guadalajara is. Dit is 'n varkbroodjie wat in warm sous gedoop word. As jy nie van pittig hou nie, kan ons die sous aan die kant sit. "
Omdat ek 'n motor by autentico was, het ek gekies vir die toebroodjie met sous.
Verdrink is 'n goeie beskrywing. 'N Lang rol, in twee gesny, gevul met klein blokkies varkvleis en bedek met dun gesnyde ringe rou wit uie, word in 'n soppige, pittige tamatiesous gedompel. Die rol absorbeer die dun sous. Dit is die tipe toebroodjie om met 'n vurk of 'n lepel te eet. As u dit versigtig huis toe geneem het, kon u nie die sous uit die piepschuimhouer onder in die plastieksak mors nie.
As u hierdie afhaalmaaltyd kry, bestel die sous aan die kant, sodat u dit later oor die toebroodjie kan gooi en nie 'n bietjie in die vervoer kan verloor nie. As jy gereed is om dit te eet, sit die toebroodjie in 'n sopbak en gooi die HELE houer sous daaroor. Dit is die punt.
Die spesery was aangenaam en nie ondraaglik nie. Dit laat 'n brandwond in jou maag en ek kan sien hoekom hierdie toebroodjie as 'n kater genees word. Soos een webwerf genoem het, genees dit nie die babelas nie, dit verskuif net u aandag na ander dele van u liggaam.
As u op die internet soek, pas die voedselnetwerk en resepte nie by die bestanddele van die toebroodjie nie. Sommige resepte het avokado, ander het boontjies. Dit stem egter ooreen met die beskrywing van die toebroodjie op reiswebwerwe.
Die jaar oue restaurant word besit deur 'n man en vrou. Die vrou en haar ma is van Guadalajara en kook. Ek hou van die Nicaraguaanse man wat die opdragte neem. Hy praat graag oor die kos en beantwoord vrae oor die bestanddele. Hy sal jou ook waarsku oor hitte in 'n skottel en nie outomaties die smaak verslap nie.
In die naweke kan u die Guadalajara -weergawe van pozole met handgemaakte tortillas kry. Die eienaar het gesê dat die weergawe uit daardie streek rooi is en verskillende speserye bevat.
Daar is ook ekstra geure van aqua frescas die naweek. Benewens die gewone horchata (romerig en soet) en tamarido, kan hulle heuningdou of pynappel bevat.
Ek het ook die Torta Cubano probeer. Dit is op 'n mooi ronde sagte rol wat in die helfte gesny is en binne -in liggies gebraai word. Dit is gevul met hamskywe, Switserse kaas, gekapte gebraaide varkvleis, spekstukkies, tamatie, jalapeño, gerasperde blaarslaai, ui en mayo. Alhoewel dit nie die klassieke gegrilde weergawe was nie, was dit 'n lekker torta, elke hap met 'n ander kombinasie van die vulsel. Dit is 'n besige toebroodjie wat geure betref. Baie lekker, ek sal dit weer bestel. Ek het moontlik 'n nuwe drang ontwikkel.
Die torta Hawaiana is die Cubano met pynappel.
Standaard Mexikaanse spyskaart. Benewens die Pozole is daar naweke birria en pozole. Hulle het tocos dorado (gebraaide skulpe) vir $ 1.
Daar is 'n kaartjie wat u by elke besoek kan gestempel het. Na 9 besoeke kry u 'n gratis middagete.
Die kamer is vrolik. Dit is in rooi en pienk geverf met die nuuskierigheid van Guadalajara op die mure. Daar is 'n baie mooi portret van die Maagd van Guadalupe. Dit is soos baie van die klein restaurante in die werkersklas wat in dele van Mexikaanse stede voorkom, wat die toeriste nie gereeld besoek nie.
Een liter plastieksakke water is aan die plafonwaaiers vasgemaak. Daar is vir my gesê hulle hou die vlieë weg. Dit lyk asof dit werk toe die deur oopgemaak word en daar geen vlieë in die restaurant was nie.
Mexiko se Torta Ahogada-verdrink-varkvleisbroodjie
Torta ahogada. Normaalweg kan torta verskeie dinge beteken: in Spanje verwys dit na 'n pannekoek, in Latyns -Amerika is dit 'n koek, in Sentraal -Amerika is dit 'n omelet en in Mexiko 'n toebroodjie - die soort anders as die taco, pas dit by die kulinêre definisie van enigiets wat eetbaar is tussen twee snye brood. In die algemeen beteken ahogada in Spaans verdrink, deurdrenk of dronk. Die resep van vandag is twee en twee: 'n Mexikaanse toebroodjie, verdrink of gedrenk in sous. 'N Tradisionele torta ahogada is 'n gebraaide vark- en uie-toebroodjie wat deurdrenk is in 'n pittige rooi sous, en hierdie Mexikaanse werkende middagete het die reputasie dat dit 'n kuur vir 'n kater is.
Tacos en tortas - twee stapelvoedsel van die Mexikaanse kombuis. Hulle is vir die Mexikaanse kultuur wat pizza en hamburgers vir Amerika is - jy kan ook nie deur 'n stad of 'n stad gaan waar jy ook nie kan vind nie. As u 'n Amerikaanse kok is, soos ek, is u waarskynlik 'n resep of ses vir taco's (Amerikaanse taco's in maalvleis, gebakte beesvleis tacos of carbon, fyngekapte vark carnitas tacos, fyngekapte vark tacos al pastor, hoender tacos, vis tacos, ens.). Dit gesê, hoeveel Mexikaanse torta -resepte het u in u repertorium? Ek raai nie te veel of niks nie. Sink of swem: daar is geen tyd soos die hede om een ​​by te voeg nie.
Die verdrinkde toebroodjie (torta ahogada) is in die vroeë 1900's in Guadalajara uitgevind. Dit was letterlik 'n fout, 'n 'quot-of-the-hand-slip', so te sê. Don Ignacio &quotNacho" Saldaña, was a thirty year old who just started working for one of the city's largest vendors, Luis De La Torre, at his central plaza location, which was managed by De La Torre's father. As per Saldaña, a customer requested extra sauce on his pork sandwich, and, senior De La Torre accidentally dropped the sandwich in the container. &quotIt's drowned", the customer cried, but, after eating it and declaring how good it was, the son began selling torta ahogadas in all of his eateries. Saldaña eventually saved enough money to open his own restaurant at the corner of Madero and Indepence Streets, where, now, five decades later and well into his 80's, he's still selling the iconic sandwiches.
Stap 1 . Prepare the marinade as directed in recipe. Place the blade steaks in a 1-gallon food storage bag and add all of the marinade. Verseël die sak. Using your fingertips, squish the bag a bit, to push the steaks and the marinade around enough to thoroughly coat the steaks in marinade. Refrigerate for 6-12 hours or overnight -- overnight is best.
Stap 2. Prepare the ahogada sauce as directed in recipe. It's easy to make, and, it freezes well too, so, make the whole batch and freeze the leftovers to have on hand for two more meals.
Stap 3. Remove steaks from refrigerator and return to room temperature, 30-45 minutes. Position oven rack 7 1/2"-8" under heating element and preheat broiler. Remove room temp blade steaks from marinade and place on an 11 3/4" x 8 1/2" disposable broiler pan (the kind with the corrugated bottom). Place steaks under broiler and cook 11 minutes, until golden and bubbly. Remove from oven and flip steaks over. Return to broiler and cook 11 more minutes, using an instant-read meat thermometer to test for doneness at 10 minutes. Remove steaks from oven when they reach an internal temperature of 140°-145°. Allow steaks to rest 10-15 minutes.
Stap 4. While steaks ares resting, peel and slice onion into 1/4" thick rings. Heat oil in a 10" skillet over medium heat. Add the onions and lightly season them with freshly-ground sea salt en peppercorn blend, about 15 grinds salt and 25 grinds pepper. Continue to cook until onions are soft but not mushy, 4-5 minutes, gently flipping them in the skillet with a fork or two forks during the process. Remove from heat and set aside.
Stap 5. Slice each rested-but-warm blade steak, on a diagonal, in half lengthwise -- half bone-in, the other boneless. Thinly-slice the boneless half across the grain while holding the knife at a 30° angle, into (1/8"-1/4"-thick) strips, then dice the strips. Carve the meat away from the bone on the second half, then slice and dice that meat too. Place the diced meat in a bowl and repeat process with the second steak. Each steak, depending upon the size of the bone (large or small), will yield 2 1/2-3 cups diced pork, enough to amply fill (stuff) six, hearty, 6"-long sandwiches.
Stap 7. To prepare the spicy fried-pork-and-onion filling, in an appropriately-sized skillet (8", 10" or 12", depending on how many sandwiches you plan to assemble at one time), heat 1-2-3 tablespoons achiote oil over medium-high heat. Add 1 cup diced pork per sandwich and sauté until meat is heated through and fat is crisping up, 1 1/2-2 minutes. Stir in 2 tablespoons of the ahogada sauce per cup of meat. When steaming, fold in 1/3 cup (5-6 tablespoons) sautéd onions per cup of meat. Remove from heat.
Stap 8. To assemble each sandwich, choose a bowl, slice a roll in half, then place the bottom in the bowl. Using your fingertips, pull a bit of the soft bread from the center of the top of the roll and set aside -- this forms a dome that helps keep the filling in place while eating (see photo below). Slather the &quotbun bottom" with guacamole. Heap the warm meat mixture evenly atop the guacamole. I like to add extra guacamole to the bowl at this time. Place the top on the sandwich. Using a small ladle, drizzle a scant 1/2 cup warm sauce over the top, garnish with a few leftover onions, add some tortilla chips to the dish and eat.