Die Kapenaars het weliswaar van mooi dinge gehou, maar hulle was nie uitspattig nie. Hulle het volstaan met die gewone dinge. ’n Mens kan begryp dat opgeleide argitekte in dié tyd nie nodig was om huise te bou nie. ’n Gewone timmerman-bouer, of in die buitedistrikte dikwels die boere self, kon immers ’n goeie huis bou wat goed in sy omgewing sou inpas.
• ’N BAIE opmerklike kenmerk van die eiesoortige huisboustyl wat aan die Kaap ontwikkel het, was die gewel. Die eerste gewels het as solder- of skaap-boudgewels bekend gestaan. Lig is deur 'n venstertjie in die solder binnegelaat. Die gewels het ook gekeer dat reënwater van die dak af op die stoep afdrup, of, in die geval van brande, dat brandende dekriet op mense onder val.
Met verloop van tyd is ’n kombuis reghoekig aan die een punt van die huis en ’n bykomende kamer aan die ander punt aangebou. Hierdie U-vorm het by die meeste dorpshuise voorgekom. Op die platteland is ’n enkele vleuel by tye agter in die middel van die huis aangebou sodat die huis 'n T-vorm aangeneem het. Partymaal het die boere 'n derde vleuel dwars oor die punt van die T gebou. Dit het meegebring dat die huis soos ’n H gelyk het.
• KORT ná die begin van die 1800's neem die Britte finaal die beheer oor van die Kaap en geleidelik word die onmiskenbare Britse invloed ook in die woningbou in Suid-Afrika ervaar. George III was destyds die Britse koning, met die gevolg dat die Engelse boustyl Georgiaans genoem is. Toe die koloniste die dubbelverdiepingstyl hier nageboots het, is daarna verwys as Kaaps-Georgiaans.
REGS: Vandag word huise in die swart gemeenskappe met ’n groot verskeidenheid van materiale gebou, self met modderstene soos dié wat hier (elders in Afrika) in ’n “steenfabriek” gemaak word. Veral in die plakkersbuurte word enigiets van plastiek en karton tot sinkplate gebruik. Sink kan egter ontsettend warm word onder die Afrika-son en is al “ ’n onmenslike materiaal vir Afrika” genoem.