Groot oorstromings van 1856 - Interessant
Titel: Groot oorstromings van 1856.
Skeppingsdatum : 1856
Datum getoon: 1856
Afmetings: Hoogte 31,8 - Breedte 41,6
Tegniek en ander aanduidings: houtstensil op papier gekleur Pellerin (redakteur), Epinal
Prentverwysing: 01.2.29 / MNATP 53.86.4812 C
Groot oorstromings van 1856.
Gedurende die 19de eeu was oorstromings die natuurlike ramp wat meestal in hedendaagse beelde uitgebeeld word. Of dit nou gaan oor vloede wat die grootste gedeelte van die gebied verwoes soos in 1856 en 1866, of meer gelokaliseerde oorstromings: "Terribles floods du Midi" (Junie 1875) of "Inondations de la Seine" (Maart 1876), die tema word op 'n manier behandel wat vinnig sal herstel.
Die Groot oorstromings van 1856, die eerstes van die reeks geproduseer deur die beeldmateriaal van Epinal, is interessant vanuit die dubbele oogpunt van die ontstaan ​​van die tema en, aan die ander kant, van die vasstelling van visuele motiewe wat in die latere uitgawes kwalik sal wissel. Dit is onwaarskynlik dat die skrywer van die druk 'n direkte getuie van die ramp was. Die vernietiging van geboue herinner meer aan 'n bombardement as aan die vloed. Hierdie motief van die totale verwoesting van die geboue, sigbaar ontleen aan die beelde van die oorlog, sal nie herhaal word in die latere, beter gedokumenteerde komposisies nie, waar die huise meestal ongeskonde net hul dakke en boonste verdiepings openbaar. . Die regterkant van die afbeelding toon 'n gedeelte van die land wat amper wonderbaarlik teen die woedende waters teen die teenwoordigheid van die keiser gekant word, en aan die linkerkant gekenmerk deur die ophoping van puin en die gewelddadige stroom. Die sentrale motief van die boot vlugtelinge - vroue, oumense en kinders - wat oorgeneem is deur die militêre owerheid bygestaan ​​deur burgerlike vrywilligers, is die alledaagse by uitstek van die vloed gesien deur aktuele beelde. Let daarop dat hierdie motief die tegniese transformasies van hierdie soort beelde sal oorleef, aangesien dit steeds sentraal sal staan ​​in die fotografiese voorstellings van die begin van die 20ste eeu, en dat dit steeds die ikoon van die vloed in hedendaagse verslae is.
Meer as die vloed, is die algemene tema die vasberadenheid van die keiser om die slagoffers van onbeheerbare natuurgebeurtenisse skynbaar te hulp te kom. Die teks bied die vloed deur die oë van die keiser, en die beeld volg die teks. Die ligging van die toneel bly vaag, die belangrikste is die vergadering oor dieselfde beeld van mag en die rampspoed. Die ikonografiese woordeskat en die moraliserende legende sal die regime oorleef, aangesien die vloede van die Seine in 1876 'n soortgelyke samestelling sal bied, en die keiser word vervang deur Mac-Mahon.
Georges Edouard BOILET Die sosiale leer van Napoleon III Parys, 1969, p.62-64. Jean TULARD (red.) Woordeboek van die Tweede Ryk Parys, Fayard, 1995.