Wanneer ons bewustheid van gevoelens beoefen, verskuif ons ons fokus om die onvoorwaardelike, gekondisioneerde en onbaatsugtige aard van die liggaam aan te dui om dieselfde drie eienskappe as eienskappe van die verstand en verstandelike voorwerpe te identifiseer. Soos ons begin om gevoelens te ondersoek, word die interafhanklikheid van die verstand en liggaam sigbaar.
Net soos ons die liggaam van alle ander voorwerpe van bewussyn afgeskei het toe ons die liggaamskonsepte begin het, is dit noodsaaklik om die gevoelens in die gevoelens in gedagte te hou. Ons moet vermy om te woon op enige oordele, besluite of interne kommentaar wat mag ontstaan ​​op grond van die gevoelens wat ons waarneem. Ons moet versigtig wees om nie met die gevoelens te identifiseer nie en om hulle "ons s'n" te oorweeg. Ons handhaaf eenvoudig 'n bewuste bewustheid van elke gevoel, aangesien dit van oomblik tot oomblik homself tot bewussyn bied.
Ons het begin om die totale gevoelens te ondersoek in die hoofstuk oor die suiwering van die deugde (in die boek Die rivier Ganges sluk). Ons het beskryf hoe 'n gevoel outomaties ontstaan ​​wanneer 'n sensoriese ervaring plaasvind. 'N gevoel in hierdie konteks is nie 'n emosie nie, maar eerder die direkte ervaring van 'n sinvoorwerp as aangenaam, onaangenaam, of nie aangenaam of onaangenaam nie.
Beskryf wêreldlike en geestelike gevoelens
Die Boeddha beskryf voorts die gevoelens deur dit in drie pare te verdeel. Die eerste paar bevat aangename wêreldse gevoelens en aangename geestelike gevoelens. 'N aangename wêreldse gevoel ontstaan ​​wanneer ons kontak het met 'n aangename sinobjek of wanneer ons dink aan 'n aspek van die wêreldse lewe wat ons genot bring (gedagtes van familie, vriende, persoonlike belange, ensovoorts). 'N Lekker geestelike gevoel ontstaan ​​in verband met meditasiepraktyk, soos wanneer ons die vreugde van diep konsentrasie ervaar, wanneer ons geestelike insig het, ensovoorts.
Die tweede paar sluit onaangename wêreldse gevoelens en onaangename geestelike gevoelens in. 'N Onaangename wêreldse gevoel ontstaan ​​wanneer ons kontak het met 'n onaangename verstandsvoorwerp of wanneer ons dink aan 'n aspek van die wêreldse lewe wat ons sielkundige pyn veroorsaak (gedagtes om 'n familielid te verloor, 'n bietjie werk te verloor, 'n werk te verloor, ensovoorts) . 'N Onaangename geestelike gevoel ontstaan ​​in verband met meditasiepraktyk. Ons kan teleurstelling ervaar, byvoorbeeld wanneer ons geestelike vooruitgang stadiger is as wat ons gedink het dit sal wees, of ons kan vrees ervaar wanneer ons besef hoe dringend alles werklik is.
Die finale gevoelens bestaan ​​uit neutrale wêreldse gevoelens en neutrale geestelike gevoelens. 'N Neutrale wêreldse gevoel is 'n gevoel van onverskilligheid. Dit ontstaan ​​wanneer ons kontak het met 'n wêreldse sinobjekt wat ons nie plesier of pyn bring nie, of as ons 'n aspek van die wêreldse lewe oorweeg wat ons nie belangstel nie. Hierdie gevoel kan byvoorbeeld ontstaan ​​as ons elke dag dieselfde advertensiebord sien, of wanneer ons 'n weerberig vir 'n plek hoor, het ons geen planne om te besoek nie. 'N Neutrale geestelike gevoel word egter as ewewig ervaar en is die resultaat van geestelike volwassenheid. 'N Gees wat die kwaliteit van ewekansigheid besit, ervaar elke voorwerp van bewussyn sonder aanhegting of afkeer. Dit ontwikkel natuurlik soos ons voortgaan met ons meditasiepraktyk en gaan voort om dinge waar te neem soos dit is.
Gevoelens ontstaan ​​outomaties
Alhoewel gevoelens outomaties ontstaan ​​wanneer daar sinkontak is, kan die tipe gevoel wat ons ervaar beïnvloed word deur ons persepsie van die ervare voorwerp wat ervaar word. Byvoorbeeld, om iemand te hoor sing terwyl ons na die radio luister, kan 'n aangename gevoel tot gevolg hê, maar om iemand te hoor sing wanneer ons probeer mediteer, kan lei tot 'n onaangename gevoel. As ons erken dat ons nie almal of alles in ons lewe kan beheer nie, kan dit 'n onaangename gevoel skep, maar om te besef dat daar geen self in beheer is nie, kan 'n gevoel van ewekansigheid tot gevolg hê.
As ons nie bewus is van die gevoelens soos hulle opstaan ​​en val van oomblik tot oomblik nie - as ons nie die sindeure besig hou nie, kan ons reageer op die gevoelens wat ons ervaar of die voorwerpe waarop die gevoelens gebaseer is. Die neiging is om by aangename gevoelens of voorwerpe te begryp, onaangename gevoelens of voorwerpe te weerstaan, en verveeld te raak met of onverskillig teenoor gevoelens en voorwerpe wat nie aangenaam of onaangenaam is nie. Hierdie reaktiwiteit is deel van 'n gekondisioneerde ketting van gebeure wat plaasvind sonder die noodsaaklikheid om die proses self te bestuur.
Die volgende kontemplasies ondersteun die ontstaan ​​van insig in die aard van gevoelens, die maniere waarop ons op die gevoelens reageer, en die onpersoonlike oorsake en toestande van die gevoelens self. Die oorweging van gevoelens speel 'n belangrike rol om die ketting te breek wat ons in slawerny hou vir ons sensoriese ervarings.
Vir die eerste oefening, kies een van die sintuie om saam te werk vir 'n hele dag. Let op die besondere gevoelens wat voorkom wanneer sintuiglike voorwerpe deur die sindeur voorkom. Wanneer gevoelens voorkom, kan hulle teenwoordigheid as liggaamlike sensasies of bloot intuïtief ervaar word sonder dat hulle spesifiek in die liggaam geleë is. Dit is egter noodsaaklik om die gevoelens direk te ervaar en nie net om teoretiseer dat hulle plaasgevind het nie. Bepaal of elke gevoel wat ontstaan, aangenaam, onaangenaam of neutraal is. Herhaal hierdie proses vir elkeen van die ander sinne in die volgende dae. Onthou dat die verstand beskou word as 'n sinorgaan wat gedagtes, gevoelens, volhardings en ander geestelike formasies as sinvoorwerpe ervaar.
Die eerste kontemplasie stel ons in staat om te erken hoe gevoelens spontaan ontstaan ​​wanneer sinkontak voorkom. Dit openbaar hoe gevoelens gekondisioneer word deur daardie kontakte, en hoe ons geen keuse het of gevoelens sal ontstaan ​​nie. Dit help ons ook om te erken hoe onophoudelik bewustheid deur gevoelens geraak word.
Om die tweede oefening te oefen, hou ons voort om te mediteer deur te fokus op die opkoms en val van elke inasem en elke uitasem en merk met groot presisie hul onstuimige natuur. Wanneer die verstand sy aandag op 'n ander objek van bewustheid verskuif, erken ons die onbuigsame aard van daardie voorwerp, en dan liggies maar stewig terug na die asem. As ons egter op enige stadium besef dat ons ons fokus vir 'n lang tydperk verloor het, het ons dadelik teruggekyk om te sien wat aanvanklik die aandag van die verstand afgelei het. Ons mag vind dat dit nie die gedagtes, beelde of voorwerpe self was waarop ons gereageer het nie, maar op die gevoelens wat met daardie ervarings verband hou.
Die tweede oorweging belig die gekondisioneerde aard van die verstand en die manier waarop die verstand reageer op gevoelens sonder enige bewuste oorweging van ons kant. Dit stel ons in staat om te ontdek hoe die verstand begryp na aangename gevoelens of die voorwerpe wat daardie gevoelens bied, hoe dit onaangename gevoelens of voorwerpe weerstaan ​​en hoe dit verveeld of onverskillig raak met gevoelens of voorwerpe wat neutraal is. As gevolg van hierdie oorweging besef ons dat die verstand se reaktiwiteit op sensoriese ondervinding gekondisioneer word, afhanklik ontstaan, en plaasvind sonder 'n self in beheer van die proses.
In die finale oefening gebruik ons ​​gevoelens as 'n geleentheid om die ware aard van ons oomblik-tot-oomblik-ervaring te ontdek. Hierdie oorweging, indien ywerig geoefen, sal lei tot beduidende insigte.
Na 'n lang tydperk in meditasie, begin liggaamlike pyn. Die eerste strategie is om die opkoms en val van die pynlike gevoel te kyk en dan terug te keer na ons asem. As die gevoel egter baie intens is, sal ons dit moeilik vind om gefokus te bly op die asem. Wanneer dit gebeur, begin ons die pynlike gevoel as die primêre doel van ons meditasie gebruik.
Weerstaan ​​of vermy gevoelens
Die tipiese reaksie op 'n onaangename gevoel is om dit te weerstaan ​​of om deel te neem aan 'n aktiwiteit wat die aard van die gevoel wat ons ervaar kan verander. In terme van sittende meditasie, kan ons besluit om posisies te verander of om ons postuur effens aan te pas. Deur dit te doen verloor ons egter ons konsentrasie en volg ons nie een van die belangrikste beginsels van insig-meditasie nie: om onverwags bewus te bly van alles wat tot bewussyn ontstaan. Die probleem met pyn, meer as die onaangename gevoel self, is die vrees om oorweldig te word deur die ervaring. As gevolg hiervan, is ons geneig om geestelik en fisiek om pyn te verskerp wanneer dit voorkom. Hierdie reaksie dien om die onaangename ervaring te versterk.
Om hierdie oorweging te beoefen, moet ons ontspan, versag, en vestig in die ervaring van die pynlike gevoel. Ons moet so intiem word met die pyn dat ons ons wanpersepsies oor die onaangename gevoel kan deurdring en dit sien vir wat dit werklik is. Ons sal dan die onstuimige aard van die pyn kan herken en ontdek dat daar geen pyn in die knie, rug of ander plek as sodanig is nie. Die plek waarin ons die pyn voel, hou eintlik van oomblik tot oomblik. Verder, as ons baie oplettend is, besef ons dat tussen pulsasies van pyn, daar geen pyn is nie.
Ons sal ook vind dat die kwaliteit van pyn steeds verander. Ons kan die sensasie eers as brandend ervaar, dan as druk, dan as kloppend, ensovoorts. As ons die pyn volledig teenwoordig kan wees, bereik dit dikwels 'n punt waar dit breek en heeltemal verdwyn, wat weer sy onbevoegdheid toon.
Deur te bly met die ervaring, sal ons ook bewus word van die onbevredigende aard van gevoelens. Natuurlik, met pynlike gevoelens is dit baie duidelik. As ons egter met die mees aangenaam van gevoelens onvoorwaardelik teenwoordig sou bly, sou ons hulle uiteindelik verander in onaangename gevoelens. Dit maak alle gevoelens, selfs aangename, onverbeterlike en uiteindelik onbevredigend.
Soos ons voortgaan om die pynlike gevoelens waar te neem, ontdek ons ​​hul onbaatsugtige natuur. Ons besef dat wat eintlik voorkom, die opkoms en val van onaangename gevoelens is, gelyktydig met die opkoms en val van die bewustheid of bewussyn van daardie gevoelens. Daar is geen self as deel van, agter of in beheer van die proses nie. Die gevoelens ontstaan ​​as gevolg van sinkontak, en in werklikheid is die gevoel self die voeler. Wanneer hierdie insig voorkom, ontdek ons ​​die verskil tussen 'n gevoel en die verstandelike reaksie op die gevoel van die verstand. Hierdie insig transformeer ons verhouding tot gevoelens, sodat ons ons ewewig kan handhaaf met watter gevoelens ook al ontstaan.
Wysheidspublikasies. © 2001, www.wisdompubs.org
Die rivier Ganges sluk: 'n Praktykgids tot die Pad van Suiwering
deur Matthew Flickstein.
'N Onskatbare padkaart vir almal wat mediteer, Die rivier Ganges sluk is 'n uitgebreide praktykgids vir die 'groot verhandeling' van Theravadan Boeddhisme, die 'pad van suiwering' (Visuddhimagga). Hierdie ensiklopediese handleiding van die Boeddhistiese leerstelling en meditasie, geskryf in die vyfde eeu, organiseer die verskillende leerstellings van die Boeddha op een duidelike weg. Hierdie meditasiekursus lei stap vir stap deur lesers deur die sewe stadia van suiwering, en verduidelik die leringe en plaas dit in 'n moderne konteks.
Matthew Flickstein is al meer as vier jaar 'n praktiserende psigoterapeut en insig-meditasie-onderwyser. Matteus is die stigter en inwonende onderwyser van die Forest Way Insight Meditasie Sentrum in die Blue Ridge Mountains van Virginia, wat spesialiseer in langtermyn-retraites vir lekepraktisyns. Matteus is die skrywer van Reis na die sentrum: 'n meditasie werkboek, Die rivier Ganges sluk, en 'n mede-redakteur van die beste verkoop meditasie handleiding Mindfulness in Plain English deur Bhante Gunaratana.
Video / aanbieding: Matthew Flickstein verduidelik insig (Vipassana) meditasie
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Hoe om Mindfulness te handhaaf met watter gevoelens ook al ontstaan