Tuisgebakte Nissan Navara   Die Nissan Navara. (Foto: Cornel van Heerden) Die huidige Nissan Navara was ongelukkig vir Nissan Suid-Afrika nie ŉ reusesukses soos die eerste generasie Navara nie. Daar was na my mening twee probleme. Hy was duur, en daai sagte agtervere wat nie vrag kon laai nie het hom een tree té ver gesit vir meeste kopers. Net meer as twee jaar gelede het Nissan aangekondig dat die volgende Navara hier in Suid-Afrika, by hul aanleg in Rosslyn, gebou gaan word. Dit was weens verskeie redes fantastiese nuus. Vier redes om presies te wees. Nissan kan nou die produk teen ŉ meer bekostigbare prys lewer, die produk opknap vir plaaslike doeleindes, werk skep én die uiteindelik die onveilige NP300 ter ruste lê. Die Nissan Navara. (Foto: Cornel van Heerden) Het Nissan alle foute uitgeskakel? Ja, almal behalwe een. Die stuurkolom waaroor ek al tot vervelens toe gekla het in die Navara en Mercedes X-klas is steeds só. ŉ Mens kan die stuurkolom nie hoog genoeg stel nie. Dit is ŉ jammerte. Die sagte agtervering is heelwat stywer gemaak, maar op ŉ baie slim manier. Dit is nie net hard nie, as die bakkie leeg is, dan ry hy lieflik sag. Daar is so te sê geen geskud terug deur die onderstel as gevolg van klipharde bladvere en ŉ soliede dryfas agter nie. Die Navara maak steeds gebruik van ŉ soliede dryfas, maar eerder kronkelvere en ŉ multilink-stelsel. Die ontwerp is effens opgeknap. Ek persoonlik het baie van die vorige konkawe enjinkap gehou – maar die nuwe Navara lyk indrukwekkend soos hy daar staan. Die kajuit is grootliks onveranderd. Twee reuseopknappings is die nuwe LED-ligte, en die klankdemping in die kajuit. Op die pad toer die Navara heerlik stil. Onder die kap Die Nissan Navara. (Foto: Cornel van Heerden) Dié Navara maak weer gebruik van ŉ opgeknapte weergawe van die ou 2,5 viersilinderturbodiesel. Die enjin bied nou 140 kW en 450 Nm. Hoekom die skuif? Nissan gee een rede, maar ek dink dit is tweeledig. Die eerste rede is dat die 2,5 met ŉ enkelturbo op swakker diesel kan loop. Die 2,3 dubbelturbo was ŉ hoër EU-gradering, en vra nét die skoonste, beste diesel. Dit is nie altyd oral op die platteland beskikbaar nie. Die ander rede, dink ek, is dat die 2,5 met ŉ enkelturbo ŉ goedkoper enjin sal wees om te vervaardig. Nissan het geweet hulle gaan aggressief moet wees met die prys, so dit maak dié skuif ŉ wen-wen. Die enjin kom steeds met ŉ sewespoed outo. Die ratkas se programmering is puik. Daar is so te sê geen turbotraagtheid nie en ratwisselings is seepglad. Een ding wat die Navara al van die 2,3 se tyd af doen, is dat hy van omwentelinge hou. In die nuwe Navara maak die klankdemping seker dat die toere nie pla nie, maar ek is nie mal oor ŉ bakkie wat so hard rev tot by 4 500 r/min nie. Die Nissan Navara. (Foto: Verskaf) Die hele reeks behalwe die intree-petrolmodel kan geremde 3,5 ton sleep, en 750 kg ongerem. Die dubbelkajuitmodelle kan almal 750 kg loonvrag dra. Ons het 600 kg op een model gelaai, en die agtervering sak effens, maar geensins soos die vorige model nie – puik. Ek moet die Navara só opsom. Dit is voorwaar ŉ lekker produk. Die stuurwiel is die enigste ding wat pla. Die klankstelsel is fantasties – en die 4 x 4-weergawe met sy vering is lieflik gemaklik. Vir diegene wat nié ŉ Toyota of ŉ Ford wil hê nie het die Navara homself sopas bitter aantreklik gemaak, veral as ŉ mens sien dat hy goedkoper is al sy direkte mededingers, Isuzu ingesluit. Nóg ŉ rede om opgewonde te raak is die toevoeging van ŉ enkelkajuitmodel tot die reeks! Die reeks lyk só: Die reeks word gedek deur ŉ 6 jaar/ 150 000 km waarborg en 6 jaar/ 90 000 km diensplan. Ons sal weer tyd met die Navara deurbring en hom dán in diepte teen sy mededingers vergelyk. Hier is wel ‘n vergelyking van die intree-dubbelkajuitmodelle en hul pryse: Die Nissan Navara. (Foto: Cornel van Heerden)