Ek is nie perfek nie. Hierdie eenvoudige waarheid het my skoonma telkemale vir my herhaal. Dit het baie gehelp om te weet ek doen my uiterse beste en ek kan nie meer gee as die hele Rida nie. Gelukkig is kinders geprogrammeer om van hulle ouers te hou! (Dankie tog!) (Op ‘n ligter noot)
Ernstig nou, doen wat jy moet doen om kop te hou. Dis oorweldigend om te verander van ‘n persoon wat ‘n salaris verdien na iemand wat nou afhanklik moet wees van haar man vir geld. Terwyl jy gewerk het, het jy ander mense gesien en gesels. Nou skielik is daardie interaksie baie min of vir sommige geen. Skielik voel jy nie meer waardeer nie.
Wat vir my baie erg was, was die wete dat moederskap ‘n voorreg vir my moet wees, want CF-leiers raak nie sommer swanger nie. En ek het nie elke dag gevoel asof dit so ‘n voorreg is nie. ‘n Ma het eenkeer erken dat sy soms ‘n tweede of derde keer om die blok ry voordat sy in ry by haar huis, want sy sien net nie kans om dadelik huis toe te gaan nie. Ek het liedjies gehad wat MY rustig laat voel het. Ek het nie net baba liedjies gesing vir my kinders nie. Ek het stories gelees vir hulle wat goed was vir MY. Ek het my netwerk mense gebruik soveel as wat ek kon. Ek het veral na die ouer garde geluister met hulle raad oor hoe om babas groot te maak.