Versindaba » Blog Archive » Marlies Taljard. Krog en hersirkulasie (2)
Tuesday, November 16th, 2010 | Marlies Taljard.
9 Kommentare op “Marlies Taljard. Krog en hersirkulasie (2)”
Marlies, is daar ook ‘n afdeling oor verdwyntekste in die teorie van intertekstualiteit? Vanmôre het ek ‘n kommentaar geplaas op jou tweede manjifieke stuk, maar dit het verdwyn na die Bermudadriehoek vir digitale tekste.
Wat ek sou wil kon sê is dit: Stel jou ‘n oue ou met pen op paier en tong tussen tande voor, die woord na woord die komplekse metatekst oor intertekstualiteit, hipertekst, hipotekst en intratekst trag te begryp en homself weer die student voel.
Die student hou nie baie van postmoderniteit, hy’s ‘n romantiese modernist, of dalk ‘n moderne romantikus, maar jou tekst het hom tog tot ‘n hoër staat van insig gebreng.
Wat hy van jou in dankbaarheid het opgesteek is dit:
– Antjie Krog is ‘n groot skrywer,
– Ek moet haar werke (her)lees,
– Die analise van intertekstualiteit het uitsonderlike effekte want leg die klem op die noodsaak van fokus, aandag, liefde vir die tekste. Verwondering is die resultaat. En bewondering vir die skrywer en die onvatbare skoonheid van die werking van die harsens.
Kannie wag vir die derde stuk.
Chris, jy sal maar na die Bermudadriehoek moet gaan om dié teks weer te vind … Ek sien die voetnoot wat ek gebruik het, het die teks so ‘n bietjie deurmekaar gegooi en toe herstel ek dit en pos nuut … Teks is dus swerwend in die nie-fisieke sfere …
En dankie baie vir die mooi woorde. Ek moet erken dat ek self hoendervel kry wanneer ‘n oënskynlik “onskuldige” teks skielik in lig getooi daar staan … Antjie is inderdaad ‘n groot skrywer en dit loon die moeite om haar werk weer en weer te lees, want dit stel nooit teleur nie en dit wys steeds nog ‘n nuwe kant by elke herlees!
Hoendervel ja, dit is wat dieper insig kan veroorsaak.
Ek is oortuig dat die kenmerk van ‘n groot kunstenaar is, dat haar kunstwerke by elke nuwe interpretasie nuwe kante prysgeef. Ek ken dit persoonlik veral van musiek. Ons het bv. die klaviertrios van Haydn omtrent 20 jaar gespeel, maar elke uitvoering (veral tydens uitvoerings!Die publiek skyn my die ewebeeld van die leser te wees) breng nuwe insigte.
November 17th, 2010 at 5:47 am
Marlies, jou artikels is boeiend en insiggewend. Intertekstualiteit kom op ‘n besondere manier in die Antieke wêreld voor, veral in Sumeriese, Akkadiese en Hebreeuse tekste. In hierdie proses sien ‘n mens hoe tekste geheg en ontheg word en tot ‘n eie teks groei.
November 17th, 2010 at 6:53 am
Chris, ‘n baie interessante lyn wat jy daar trek tussen die gehoor en die leser. Die gehoor is die “ontvanger” / “leser” / “dekodeerder” van die “teks”, want musiek is ook ‘n teks wat (wel deur middel van ander kodes) betekenis genereer. En veral vir jou wat nuut na die postmodernisme kyk, is dit interessant dat die interpretasie van die “ontvanger” (luisteraar) van musiektekste in ons gemeenskap geneig is om ‘n baie groter (vryer) bydrae te maak ten opsigte van betekenisgenerering as wat die norm is by literêre tekste. Ek wonder of dit is omdat die meeste mense wat letterkunde lees, die konkrete teks voor hande het, maar dat die partituur nie altyd vryelik beskikbaar is vir teoretiese interpretasie nie en die luisteraar dus deur middel van ander norme (soos emosie) beoordeel … Dis maar net gedagtes. Wat sê jy as musikus …?
Cas, daardie antieke tekste boei my eindeloos!! Ek wens ek kon dit eerstehands lees. Jou eie verwerking van die Uruk-fragmente bou natuurlik voort op die Sumeriese (?) tradisie, want jy neem ook selektief daaruit oor om ‘n nuwe (meer universele) betekenis aan die antieke tekste te gee (in “Die afdruk van ons hande”). Ek is nou regtig nuuskierig oor die rol en die werking van intertekstualiteit in die tekste waarna jy verwys. Vertel ons to so ‘n ietsie …?
Marlies, dit is só interessant dat ek ‘n bietjie tyd wil neem om my gedagtes daaromtrent te formuleer. Dit skyn my toe daar is ‘n gradasie van vryheid, so ongeveer:
techniese tekste (handleidinge): vryheid nihil
wetenskaplike tekste: vryheid nihil tot baie begrens
pulpliteratuur: enige vryheid, maar tog ‘platte’tekste, min diepgang
literêr prosa: baie tot grote vryheid
poësie: grote tot maksimale vryheid
liedtekste: gelyk an poëzie
musiek: iets groter vryheid as poësie
Ook maar net gedagtes.
Marlies & Chris – jul gesprek herinner my aan iets wat Joseph Joubert glo by geleentheid gesê het: “You will not find poetry anywhere unless you bring some of it with you.”
Die rol van die (ingeligte) leser in die hele proses van digkoers is myns insiens inderdaad van oordonderende belang.
Soos Charl-Pierre Naudé by geleentheid gesê het: Die digter leef in opwindende tye; al wat hy kortkom is ‘n opwindende leser.”
Gaan kyk gerus by: https://versindaba.co.za/2009/06/27/wat-is-eietydse-digkuns/
November 17th, 2010 at 2:24 pm
Louis, wat ‘n skitterende uitspraak is dit nie. En ja, dit geld ook vir musiek. Glo Boulez (ek verwys na dié diskussie oor Desmond se interessante stuk) en baie ander komponiste sal dit kan onderskryf: die komponiste leef in baie opwindende tye, al wat hulle tekortkom is opwindende luisteraars.