Deelnemers van regoor Suid-Afrika berei hulself tans voor vir 'n eiesoortige uitdaging te Orania-omgewing, met 'n keuse uit vier opsies: Vasbyt: 100 km oor 4 dae; Ligloop: 55 km oor 4 dae; Vastrap: 200 km oor 4 dae per fiets; Ligtrap: 116 km oor 4 dae per fiets. Die roetes kronkel deur die groen Bo-Karoo landskap langs die Oranjerivier en begin alles met 'n sweepklap op 28 April en duur tot 1 Mei.
Ons beklemtoon graag die positiewe uitspraak oor vuurwapenlisensies wat pas deur die Noord-Gautengse hooggeregshof gelewer is en wat skynbaar bepaal dat dit vir minstens die volgende 18 maande dit nie nodig gaan wees om vuurwapenlisensies te hernu of enige vuurwapens in te handig nie. Lesers word aangemoedig om self die berig oor die uitspraak by hierdie skakel te bestudeer.
Na 'n suksesvolle referendum kom die langgekoesterde Republiek van Suid-Afrika op 31 Mei 1961 tot stand.
Ekonomies het die BBP in die sestigerjare jaarliks gegroei teen 'n koers van 6%, terwyl die inflasiekoers 2% was. Die land was selfversorgend vir sy voedsel, terwyl hy 'n vername uitvoerder van vrugte en graanprodukte geword het. Met die ontwikkeling van Sasol het die land beweeg na gespeen te raak van die buitelandse oliemark. As voorste goudprodusent ter wêreld is die ekonomie geanker en het nuwe nywerhede opgeskiet.
Die verdedigingsmag word die doeltreffendste op die vasteland, terwyl op die gebiede van wetenskap en kernnavorsing SA 'n toonaangewende rol begin speel.
In 1962 breek die SA Veiligheidspolisie die rug van 'n grootskaalse Kommunistiese komplot teen die regering met die Rivonia-arrestasies en en die lang gevangenisstrawwe in 1964 vir die veroordeeldes waaronder Nelson Mandela.
Oor SWA behaal die Verwoerd-regering in Julie 1966 in die Internasionale Geregshof, na nougesette regsvoorbereidings in 'n uitgerekte saak, 'n gedenkwaardige oorwinning toe die hof ten gunste van SA beslis.
In dieselfde maand in die algemene verkiesing wen die Nasionale Party 'n rekordaantal 126 setels uit 166 in die Volksraad.
Daar word ook daarby gesê dat die destydse SA regering in die vroeë negentigs geen keuse gehad het as om die landsregering sonder meer aan die swart meerderheid oor te gee nie.
Pas is weer feitelike syfers gepubliseer oor die situasie in SA vanaf die sestigerjare tot en met die einde van die tagtigs. Van hierdie feite is enkeles die volgende en kan daar 'n uitdaging gerig word om die korrektheid daarvan feitelik verkeerd te bewys:
In 1970 verdien swart werkers 'n totaal van R1 751 miljoen oftewel 25,5% van die totale loongeld in SA, 'n syfer wat styg tot R17 238 miljoen in 1984 (1 000% groei).
SA word aangekla deur die wêreld dat dit 'n polisiestaat is, maar in SA was 1,4 polisiemanne vir elke 1 000 mense, teenoor die ooreenstemmende syfer van 2,2 vir Brittanje, 3,5 vir Israel, 4,3 vir New York, en 10 vir Moskou. In SA was daar in die vorige bedeling sowat 16 292 blanke polisiemanne teenoor 19 177 nie-blank.
In die loop van die tagtigerjare het die SA Weermag die Grensoorlog in die noorde van SWA / Angola teen die Russiese en Kubaanse weermagte gewen en het dit 'n sleutelrol gespeel in die uiteindelike val van die Sowjet-ryk. Teen hierdie weermag het die ANC-Umkhonto we Sizwe geen kans gestaan nie en ook geen veldslag gewen nie.
Teenoor hierdie feite uit die vorige bedeling word in hierdie artikel geensins feite uit die huidige bedeling afgespeel nie. Daaroor kan egter sekerlik 'n boek, of talle boeke, geskryf word.
Die punt wat egter in hierdie artikel gemaak word, is dat daar in die vorige bedeling in SA veel was wat goed was en was daar dikwels goeie rede waarom dinge gedoen is soos dit gedoen is. 'n Sober en gebalanseerde siening van die verlede en hede dien die beste vir die toekoms.