Ten aanvang van die een-en-twintigste eeu is 'n wereldwye tendens van verandering binne die onderrig van Geskiedenis as vakldissipline opgemerk deurdat 'n aantal hersiene geskiedeniskurrikula bekend gestel is. Hierdie tendens was ewe sigbaar in die Verdere Onderwys en Opleidingsfase (VOO) van Suid-Afrika veral in die ontwikkeling van nuwe geskiedenishandboeke vir gebruik in skole. Hierdie tendens het saamgeval met 'n fase van onderwystransformasie, veral nadat die African National Congress (ANC) vanaf 1994 as leidende politieke party die regeringsbestuur oorgeneem het. Na 16 jaar het hierdie gebeurtenis en onderwysgerigte veranderinge ook 'n sigbare uitwerking op die benadering tot die onderrig van Geskiedenis gehad. Dit is onder meer sigbaar in die hersiene VOO-Geskiedeniskurrikulum en in die handboeke wat in die afgelope jare ontwikkel is. In hierdie artikel word kortliks gefokus op die algemene benadering van globalisme en nasionale vertellinge as temas (soos in die hersiene Geskiedeniskurrikulum op graad 12-vlak) in die jongste skoolhandboeke. Dit is dan hoofsaaklik veronderstel om 'n voortydige debat te wees oor besorgdhede daarin vervat, en die wyse van hantering van hierdie temas in die graad 12 Geskiedenishandboeke vir wanneer dit wei in die toekoms aktief as deel van die onderrig-en assesseringsprogram sal geld.