Die belofte van die Heilige Gees voltrek
Toe staan Petrus saam met die elf ander apostels op en onder leiding van die Heilige Gees spreek hy die mense toe: "Jode en julle almal wat in Jerusalem woon, ek moet vir julle verduidelik wat gebeur het. Luister na wat ek gaan sê: Hierdie mense is nie dronk soos julle dink nie, want dit is nog maar nege-uur in die môre. Nee, hier gebeur wat God deur die profeet Joël gesê het: "Só sal dit in die laaste dae wees, sê God: Ek sal my Gees uitstort op alle mense: julle seuns en julle dogters sal as profete optree; julle jongmense sal gesigte sien; julle oumense sal drome droom. Ja, op my dienaars en my dienaresse sal Ek in daardie dae my Gees uitstort, en hulle sal as profete optree. Ek sal tekens bo in die lug en wonders onder op die aarde gee: bloed en vuur en rookwolke. Die son sal pikdonker word en die maan bloedrooi voordat die groot en glorieryke dag van die Here kom. So sal dit dan wees: elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. - Handelinge 2:14-21.
Petrus was voortvarend en dapper terwyl hy by Jesus was. By Jesus se verhoor het ons hom as vreesagtig leer ken. Jesus het hom egter ontmoet na Sy opstanding en dit het hom 'n nuwe mens gemaak. By die Pinksterfees het die Heilige Gees ook in al Sy krag van Petrus besit geneem, en nooit sou hy weer sy Meester verloën nie. Hy het 'n leier in die gemeente in Jerusalem geword en het later sendingreise in Klein-Asië onderneem.
Hy het die skare toegespreek en by die Ou-Testamentiese profesieë begin. Die deel wat hy uit Joël aangehaal het, was Joël 2:28-32. Hy het dit byna woordeliks aangehaal. Volgens hulle tydsberekening was die derde uur van die dag ongeveer 9 vm. Volgens Joodse gebruik op feesdae sou niemand toe nog iets geëet of gedrink het nie. Tog was die klomp reeds saam om te bid. Dit wys ook vir ons in watter ernstige lig hulle die opdrag van die Here beskou het.
Wanneer die profete praat van "die laaste dae" word gewoonlik verwys na die tyd nadat die Messias gekom het, tot en met Sy wederkoms. Die uitstorting "op alle vlees" (53-vertaling) dui aan dat dit nie langer beperk sou wees tot individue nie, maar op almal wat in Christus glo. Selfs slawe kon deel in hierdie gawe.
Die belofte wat in vers 21 vervat word, is op daardie selfde dag en tot vandag toe nog vervul. Vir die heidene was dit 'n wonderlike gedagte. Daar is wel heidene in vers 10-11 genoem wat reeds die Joodse godsdiens aanvaar het. Hulle moes drie dinge doen: hulle moes hulle laat besny, hulle laat doop en offerandes bring. Desnieteenstaande kon hulle nie in al die voorregte van die Jood deel nie. Hulle moes bid: "God van julle vaders". Maar toe word die belofte van die Heilige Gees wat aan elkeen gegee sou/sal word, voltrek. Nou was hulle kinders van God en kon bid "Onse Vader".
Besef ons altyd wat 'n wonderlike voorreg dit is om kinders van God te mag wees? Om Sy Naam te kan aanroep en te weet dat ons gered is; om te weet dat ons deur die Heilige Gees 'n nuwe geboorte ontvang het?