Leer die simptome, risikofaktore, en meer
Om die mediese definisie van omskakelingsversteuring (ook bekend as funksionele neurologiese simptoomversteuring) te verstaan, saam met sy simptome en risikofaktore, is die eerste stap om hulp vir jouself of iemand wat jy liefhet, te kry.
Gesprekstoornis is 'n sielkundige toestand wat simptome veroorsaak wat neurologies voorkom, soos verlamming, spraakverlaging of bewing.
Dit is 'n relatief skaars geestesongesteldheid met minder as 25 gevalle wat in 'n bevolking van 100 000 gerapporteer word, volgens die Nasionale Organisasie vir Skaarsiektes. Dit word gekategoriseer as 'n tipe somato-vormsversteuring volgens die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, Vyfde Uitgawe ( DSM-5 ), die voorste diagnostiese gids vir die geestesgesondheidsberoep.
Daar is gewoonlik 'n skielike aanvang van simptome wat die vrywillige motoriese of sensoriese funksie beïnvloed - en hierdie simptome kan net so skielik sonder enige fisiologiese rede verdwyn. Die simptome kan wees oor enige denkbare neurologiese tekort, insluitend verlamming, verlies van stem (aphonia), koördinasieversteurings, tydelike blindheid, verlies van die reuk (anosmia) of aanraking (narkose).
Die DSM-5 bied verskeie spesifieke kriteria vir die diagnose van omskakelingsversteuring, insluitend:
Daar moet ten minste een simptoom van sensoriese of motoriese gestremdheid wees.
Simptome word nie veroorsaak deur neurologiese toestand, fisiese siekte of dwelmmisbruik nie.
Simptome word voorafgegaan deur konflik of sielkundige stres.
Simptome word nie beter verklaar deur somatiseringsversteuring of 'n ander sielkundige toestand nie.
Risikofaktore vir Gesprekstoornis
Gesprekstoornis word gewoonlik veroorsaak deur 'n sielkundige reaksie op 'n hoogs stresvolle gebeurtenis of emosionele trauma.
Byvoorbeeld, 'n soldaat wat onbewustelik wil voorkom dat 'n geweer geskiet word, kan verlamming in sy of haar hand ontlok. Die wanorde ontwikkel nie noodwendig dadelik nie, maar dit is dus belangrik om onlangse en vorige stres te openbaar wanneer jy met jou terapeut praat. Ander risikofaktore van omskakelingsversteuring sluit in:
Om vroulik te wees; vroue het 'n hoër risiko om die wanorde te ontwikkel
Om 'n geestesgesondheidstoestand te hê, insluitend bui of angsversteurings , dissosiatiewe identiteitsversteuring (meervoudige persoonlikheidsversteuring) of ander persoonlikheidsversteurings
Met 'n neurologiese siekte, soos epilepsie
Om 'n familielid met omskakelingsversteuring te hê
Wees hoogs gewetensvol, hardwerkend, kompulsief en 'n perfeksionis
'N Geskiedenis van fisiese of seksuele misbruik en verwaarlosing as 'n kind
Simptome van Gesprekstoornis
Die fisiese simptome van omskakelingsversteuring word dikwels beskryf as jou liggaam se manier om te gaan met die onopgeloste stres of onuitdrukte emosies wat die wanorde veroorsaak het. Met ander woorde, die fisiese simptome lei die persoon af van die emosionele dwaasheid. Gesprekstoornis beïnvloed gewoonlik bewegingsfunksie sowel as die sintuie. Sommige algemene rooi vlae sluit in: