Slaapapnee by kinders op skoolgaande ouderdom - Inligting - 2022
Slaapapnee by kinders op skoolgaande ouderdom
Wat is slaapapnee?
Slaapapnee is 'n potensieel ernstige afwyking waarin asemhaling herhaaldelik tydens die slaap onderbreek word.
Daar is drie soorte slaapapnee: obstruktiewe slaapapnee (OSA), wat veroorsaak word deur 'n verstopping; sentrale slaapapnee, waarin daar geen verstopping is nie, maar die brein versuim om die spiere aan te gee om asem te haal; en gemengde apnee, wat 'n kombinasie van die twee is. OSA is die algemeenste tipe slaapapnee.
Wat veroorsaak obstruktiewe slaapapnee?
OSA kan veroorsaak word deur enigiets wat die lugweg fisies kan versper en dit vir u kind moeiliker kan maak om genoeg lug in sy longe te kry. By kinders is dit die grootste skuld vir die vergrote mangels of adenoïede (die kliere in die keel net agter die neus). As die spiere van u kind snags ontspan, kan hierdie groot kliere die lug tydelik verhinder om na sy longe te kom.
Die mangels en adenoïede van 'n kind kan eenvoudig 'n bietjie groot wees. In werklikheid is slaapapnee die algemeenste tussen die ouderdomme van 3 en 6, wanneer mangels en adenoïede op hul grootste is in vergelyking met die lugweë van kleiner grootte. Tonsils en adenoïede kan ook vergroot word van infeksie of allergieë.
Ander oorsake van lugwegblokkasies sluit in oorgewig en sekere gesigseienskappe, soos 'n terugsakende ken en 'n gesplete verhemelte. Kinders met Downsindroom en ander aangebore toestande wat die boonste lugweg beïnvloed, het 'n hoër voorkoms van slaapapnee. Meer as die helfte van kinders met Down-sindroom sal obstruktiewe slaapapnee ontwikkel.
Hoe kan ek weet of my kind slaapapnee het?
Die lys van simptome vir OSA is lank. Die kenmerkendste tekens is snork en probleme met asemhaling tydens slaap, wat dikwels gekenmerk word deur asemhalingspouses. (In 'n slaaplaboratorium is die pouse tien sekondes of langer sonder om asem te haal.)
Moenie tot die gevolgtrekking kom dat u kind slaapapnee het as hy snork nie; 1 tot 3 persent van die kinders het slaapapnee, terwyl 7 tot 12 persent van die kinders snork, volgens Gary E. Freed, D.O., professor in pediatrie en direkteur van die Pediatric Sleep Laboratory aan die Emory University School of Medicine in Atlanta. Net so is dit moontlik om slaapapnee te hê sonder om te snork.
U moet agterdogtig wees as u kind die meeste van die tyd deur sy mond asemhaal (snags sowel as bedags), hoes of verstik in die nag, 'n rustelose slaper is of sweet as hy slaap.
Gekombineer met enige van die bogenoemde simptome, kan herhaalde nagwake 'n teken wees van slaapapnee. Aangesien kinders met slaapapnee probleme ondervind om asem te haal, kan hulle meer gereeld roer en wakker word om die lug te kry wat hulle nodig het.
As u dink dat u kind slaapapnee het, let op sy gedrag gedurende die dag vir meer leidrade. Kinders met apnee word dikwels ontneem van slaap, wat hulle meer geneig maak tot prikkelbaarheid, gekheid en frustrasie. U kind kan op onvanpaste tye aan die slaap raak omdat hy so moeg is.
'N Kind met slaapapnee het meer geneig om probleme met die mangel- of adenoïede te hê. U kind groei moontlik stadiger as wat hy moet as hy nie lank genoeg slaap om voordeel te trek uit die groeihormone wat snags vrygestel word nie. Miskien groei hy ook nie behoorlik as hy saans so hard asemhaal dat hy sy kalorieë verbrand nie. "Dit is soos om elke aand 'n marathon te hardloop," verduidelik Freed.
Wat is die gevare van slaapapnee?
Die meeste kinders met slaapapnee het ligte simptome wat hulle ontgroei. Maar slaapapnee kan lei tot probleme met groei, leer en gedrag. In ernstige gevalle kan dit hart- en longprobleme en hoë bloeddruk veroorsaak.
Wat moet ek doen as ek dink dat my kind slaapapnee kan hê?
Begin deur sy dokter daarvan te vertel. Sy sal u vra oor die slaapgewoontes van u kind en sy boonste lugweg ondersoek. As sy dink dat u kind se gewig of allergieë die probleem kan veroorsaak, kan sy voorstel dat u eers met hierdie toestande gaan. Sy kan u verwys na 'n otolaryngoloog ('n oor-, neus- en keelspesialis), 'n pulmonoloog ('n longspesialis), 'n slaapkenner of 'n apnee-kenner.
Die toets wat gewoonlik gebruik word om slaapapnee te diagnoseer, word 'n polisomnogram genoem. Dit monitor breingolwe, oogbeweging, asemhaling, en suurstofvlakke in die bloed, sowel as snorkende en asemgeluide tydens die slaap. Een tipe polisomnografie word in 'n slaaplaboratorium onder gestandaardiseerde toestande en met deurlopende waarneming deur opgeleide slaapspesialiste gedoen. Die ander is 'n draagbare studie wat tuis gedoen kan word, maar dit is nie so akkuraat soos die slaaplaboratoriumstudie nie. Albei is pynloos.
Hoe word slaapapnee behandel?
In 90 persent van die gevalle sorg die verwydering van die mangels en / of adenoïede vir slaapapnee by kinders. Sommige kinders met obstruktiewe slaapapnee moet 'n CPAP (voortdurende positiewe lugwegdruk) masjien gebruik wat die lugweg oop hou deur lug tydens die slaap deur die masker te blaas. ('N CPAP verlig gewoonlik nie die simptome van sentrale apnee nie.)