Die rede vir die oprigting van die ARPANET was ekonomies; rekenaars was duur, dus was dit voordelig as navorsingsinstitute, wat aan militêre projekte gewerk het met mekaar toerusting kon deel. Daar word wel beweer dat dit ARPANET bedoel was as kommunikasienetwerk in tye van kernoorlog, maar dit het 'n populêre misvatting geword.  Omdat toerusting en kommunikasielyne in daardie tyd nie baie betroubaar was nie, was dit wel 'n vereiste dat ARPANET solank moontlik operasioneel sou bly in geval van onafwendbare plaaslike tegniese probleme. Die idee van 'n netwerk wat 'n kernoorlog kon oorleef was wel geopper deur Paul Baran, wat hiervoor 'n soortgelyke argitektuur voorgestel het as wat in die ARPANET gebruik word,  maar hierdie voorstel speel geen rol in die besluitneming van ARPA nie.
Gaandeweg is die ARPANET verbind met ander netwerke. Die ARPANET het so die ruggraat van die ARPA Internet geword. In die jare tagtig het die netwerk sy militêre funksie verloor; voortaan het die Departement van Verdediging vir praktiese doeleindes 'n eie netwerk, MILNET, wat nie direk met die internet verbind was nie, gebruik. Die laaste ARPANET IMPs is Julie 1990 uit gebruik gestel.
ARPANET is oorspronklik ontwikkel vir die aanteken op 'n ander rekenaar (Telnet) en die stuur en ontvang van lêers tussen rekenaars (FTP). Na ingebruikname ontwikkel 'n derde toepassing baie vinnig, naamlik e-pos. Aanvanklik vind hierdie plaas deur teks lêers op iemand se rekenaar optelaai, maar vinnig word volledige e-posprogramme ontwikkel.