'n Nuwe Kategismus: Vraag 32 - www.bybelkennis.co.za
The less we read the Word of God, the less we desire to read it, and the less we pray, the less we desire to pray. —George Muller
Wat beteken versoening en heiligmaking?
Versoening beteken dat ons as gevolg van Jesus Christus se dood en opstanding regverdig voor God verklaar word. Heiligmaking beteken ons geleidelike,groeiende regverdigheid moontlik gemaak deur die Heilige Gees.
Aan die uitverkorenes van God … Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy hulle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus. Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees! (1 Petrus 1:1 – 2)
Versoening en heiligmaking is beide genadegawes. Al kan hulle nie geskei word nie is hulle tog afsonderlike optredes van God. In verskillende aspekte is daar 'n groot verskil tussen hulle. Ons kan die onderskeiding so beskryf – versoening respekteer die mens in 'n wetlike sin, is 'n enkele optrede in genade en eindig in 'n relatiewe verandering; dit is die vryheid van straf en 'n reg op lewe. Heiligmaking sien die mens in 'n fisiese sin, 'n voortdurende werk van genade en eindig met 'n werklike verandering ten opsigte van gewoontes en optrede. Versoening gaan vooraf as oorsaak; heiligmaking is die gevolg. Versoening is deur Christus as priester; heiligmaking is deur Hom as Koning en verwys na sy heerskappy. Versoening is onmiddellik en volledig; heiligmaking is progressief deur grade.
Hierdie kommentaar is deur Abraham Booth (1734 – 1806) geskryf. Hy was 'n Engelse Baptiste leraar wat as pastor van Prescot Street Church in Whitechapel, Londen, vir 35 jaar gedien het. Hy was ook die stigter van wat vandag as Regents Park College vir die opleiding van predikante in Oxford bekend staan. Sy bekendste werk wasThe Reign of Grace(waaruit hierdie aanhaling kom).
Uit:The Reign of Grace: From its Rise to its Consummation (Glasgow: Collins, 1827), 247–248.
Almagtige God, gee aan ons soos ons besig is met oorlogvoering in hierdie wêreld, en omdat dit u wil is om ons met baie stryd te toets – gee dat ons nooit bang sal wees nie, maak nie saak hoe erg die beproewings wat ons moet verduur is nie: omdat U ons met so 'n groot eer begunstig het om ons bouers van U geestelike tempel te maak, mag elkeen van ons ons aanbied en toewy volledig aan U … sodat U voortdurend deur ons aanbid sal word en mag elkeen van ons homself volledig as 'n geestelike offer aan U offer, sodat ons uiteindelik in u beeld vernuwe sal word. en mag deelneem van die heerlikheid wat vir ons verkry is deur die bloed van u enigste Seun. Amen.
Hierdie gebed is deur Johannes Calvyn (1509 – 1564) geskryf. Gebore in Frankryk as kind in 'n streng Rooms-Katolieke familie was hy 'n teoloog, administreerder en pastor. Vir die grootste deel van sy lewe het hy in Geneve gewerk en die Gereformeerde Kerk georganiseer Hy skryf The Institutes of the Christian Religion, die Geneva Catechism, sowel as baie kommentare op die Skrif.
Hierdie gebed kom uit: Calvin's Bible Commentaries: Habakkuk, Zephaniah, and Haggai, vertaal deur John King (Forgotten Books, 1847), 251.