Le Douanier Rousseau, pasifis en republikein - Nuut
Le Douanier Rousseau, pasifis en republikein
Titel: Verteenwoordigers van buitelandse moondhede kom die Republiek groet as 'n teken van vrede.
Skrywer: ROUSSEAU bekend as Le Douanier Rousseau Henri (1844 - 1910)
Afmetings: Hoogte 130 - Breedte 161
Stooring plek: Nasionale Picasso Museum Parys webwerf
Prentverwysing: 97-016244 / RF1973-91
Verteenwoordigers van buitelandse moondhede kom die Republiek groet as 'n teken van vrede.
Aan die einde van die XIXe eeu vestig Frankryk definitief in die Republiek en streef na 'n industrialisering wat reeds goed begin is onder die Tweede Ryk: Parys is Haussmann; die Universele Tentoonstelling van 1889 is die waarborg van onmiskenbare ekonomiese welvaart; 'n nuwe maatskappy word geleidelik gestig. Impressionisme heers en word die nuwe akademisme, terwyl 'n paar individuele plastiek ontsnap, die nuwe eeu inlui.
Henri Rousseau is een van die oorspronklike en onklassifiseerbare artistieke persoonlikhede. Gebore in Laval in 1844, in 'n baie beskeie omgewing, het hy as gabelou gedien tydens die toekenning van Parys van 1871 tot 1893, vandaar sy bynaam Douanier.
Sy toetrede tot die artistieke lewe was betreklik laat: in 1871 begin hy skilder as 'n passievolle amateur, sonder kultuur of beroep. Hy het landskappe geproduseer wat dikwels die tegniese vooruitgang van sy tyd illustreer, portrette, patriotiese en militêre onderwerpe, tonele uit die volkslewe en sienings van 'n Parys wat hy nooit sal verlaat nie. Maar sy bekendheid hou veral verband met skilderye oor eksotiese onderwerpe, waarvan die inspirasie gevoed word deur sy besoeke aan die Jardin des Plantes, die Natuurhistoriese museum, of geneem uit beelde geleen uit woordeboeke, katalogusse, botaniese boeke. of chromos.
Aanbeveel deur Paul Signac, het hy in 1886 in die Salon des Indépendants uitgestal, wat hom in staat gestel het om die artistieke kring van sy tyd te betree. In 1893 het sy vriend Alfred Jarry, net soos hy van Laval, sy skildery in die kringe van Mercure uit Frankryk.
Sy werk word eenparig waardeer deur simbolistiese skilders soos Paul Gauguin en Odilon Redon, of avant-garde kunstenaars soos Pablo Picasso, Robert Delaunay, Marie Laurencin, Fernand Léger, Camille Pissarro of die Die Amerikaanse skilder Max Weber, wat in 1910 'n tentoonstelling aan hom gewy het.
Le Douanier Rousseau voel hom tog baie ver verwyderd van die Impressioniste en die Moderne. 'N Bewonderaar van Ingres en akademiese skilders soos Bouguereau of Gérôme, maar hy was egter nie 'n tradisie of 'n avant-garde nie. Sy skildery is 'n oorspronklike ervaring wat steeds baie vrae laat ontstaan.
In 1907 het die Douanier Rousseau hierdie skildery in die XXIII uitgestale Salon van onafhanklike kunstenaars. Dit getuig van sy pasifistiese en republikeinse oortuigings en sy smaak vir patriotiese allegorieë.
Die skilder bring op dieselfde platform huidige en voormalige staatshoofde wat nog nooit saam was nie, bymekaar.
Links is ses Franse presidente (Armand Fallières, Jules Grévy, Sadi Carnot, Émile Loubet, Casimir Perier en Félix Faure) onder die olyftak gegroepeer deur die allegorie van die Franse Republiek, 'n Marianne wat almal in rooi geklee is, met die Phrygiese pet en wat op 'n skild rus waarop die opskrif "Unie van volke" staan.
Aan hul kant staan ​​nege buitelandse heersers: van links na regs, tsaar Nikolaas II van Rusland, Peter Ier van Serwië, Franz Joseph Ier van Oostenryk, Kaiser Wilhelm II van Duitsland, George Ier van Griekeland, Leopold II van België, Menelik II van Ethiopië, Mozaffar-al-Din van Persië en Victor Emmanuel II van Italië.
Heel regs staan ​​verteenwoordigers van die Franse kolonies: Madagaskar, Swart-Afrika, Indochina en Noord-Afrika.
Al hierdie karakters bevat 'n olyftakkie.
Op die agtergrond, aan die regterkant, dans kinders van alle oorsprong rondom die standbeeld van die humanistiese denker Étienne Dolet, Place Maubert in Parys.
Hierdie nuuskierige komposisie is ongetwyfeld die ongewoonste en mees utopiese allegorie van Douanier Rousseau. Die kunstenaar probeer voldoen aan die vereistes van amptelike kuns: hy hoop om die doek aan die staat te verkoop, maar dit is uiteindelik Ambroise Vollard, die beroemde Rue Lafitte-kunshandelaar, wat dit sal bekom. Pablo Picasso het dit in 1913 by hom teruggekoop.
Die doek word op die Salon des Indépendants van 1907 uitgestal en onthul 'n gebrek aan leer, konstant in die ander produksies van die skilder en noodlottig vir die idee van perspektief: dit is 'n tweedimensionele ruimte, waar die simboliese kleurgebruik is bewus en manifesteer.
In hierdie werk stel die Douanier Rousseau sy kreatiewe krag in diens van 'n ideaal van vryheid, pasifisties en republikein. Beslis, die Frankryk van die IIIe République is op die internasionale toneel nog lank nie die plek wat die kunstenaar op die doek gee nie: die Sedan-ramp beset nog steeds almal se gedagtes. Net so oordryf Rousseau die sukses van hierdie werk en skryf dit toe aan die hou van die Internasionale Konferensie in Den Haag, wat van Junie tot Oktober 1907 gehou is, wat vergeefs probeer het om 'n ooreenkoms oor algemene ontwapening te bereik. Die Salon des Indépendants het egter in Maart 1907 plaasgevind!
Nietemin is hierdie skildery in dieselfde trant as die titel Liberty wat kunstenaars nooi om aan die XXII deel te neeme uitstalling van die Vereniging van Onafhanklike Kunstenaars, wat in 1906 uitgestal is en waarin die Douanier Rousseau, outodidiese genie, die nodige vryheid vier wat die kunsproduksie moet regeer.
Franz Joseph van Oostenryk
Willem II van Duitsland
Nikolaas II (tsaar)
LEMAIRE Gérard-Georges, Rousseau, Parys, Cercle d'Art, coll. "Kom ons ontdek kuns" (nr. 7), 2006.
PLAZY Gilles, Le Douanier Rousseau: 'n naïef in die oerwoud, Parys, Gallimard, coll. "Découvertes Gallimard" (nr 153), 1992.