Krimpvarkies as troeteldiere: Stekelbolletjie liefde - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Krimpvarkies as troeteldiere: Stekelbolletjie liefde
Krimpvarkies as troeteldiere: Stekelbolletjie liefde
Ronéll en Sioné van Rooyen
Hy is so klein soos ‘n man se hand, het ‘n sagte magie, kort beentjies en ‘n lang sagte snoetjie wat vroetel. Sy swart ogies staar jou vir ‘n kort oomblikkie aan en dan klap hy toe soos ‘n mossel in ‘n stekelrige bolletjie … maar hy is ‘n liefde … ‘n krimpvarkie-liefde!
Daar is vier Afrika-krimpvarkie-spesies, maar daar is ook ander in die wêreld, bv. die Afgaanse krimpvarkie, die langoorkrimpvarkie van Indië, en die Europese krimpvarkie. In Suider-Afrika is daar twee verskillende tipes krimpvarkies, naamlik die Afrika-pigmee en die wilde atelerix frontalis, oftewel die Suid-Afrikaanse krimpvarkie.
Die wilde Suid-Afrikaanse krimpvarkie is groter, donkerbruin, het ‘n swart magie en ruik na die veld. Hy kan ook bosluise hê en dit is onwettig om hom aan te hou. Die Afrika-pigmee kan wettig as ʼn troeteldier aangehou word in Suid-Afrika. Hulle het wit magies en ligte gesiggies en is kleiner. Hulle penne is nie die tipiese bruin kleur van tekenprentjies nie, maar kom in skakerings van wit (albino) tot gemengde swart-en-wit (sout-en-peper) kleure voor. Laasgenoemde is die duurste en raarste.
Gedrag as troeteldiere
Hulle byt nie sommer nie, maar snuffel in jou hand en as hulle begin lek, dan byt hulle. Krimpvarkies is alleenlopend en mens kan een alleen aanhou. Meeste mense hou hulle in hokke of oop kratte binnenshuis. Hulle hiberneer nie soos krimpvarkies in die natuur nie, daarom kan hulle nie oorleef in temperature onder 20 °C nie.
Dis raadsaam om hulle teen laatmiddag buite te laat rondhardloop in ‘n ommuurde area sonder honde. Hulle het baie oefening en stimulering nodig. Hulle is nagdiere en het ‘n spesiale toe wiel snags nodig om op te hardloop, aangesien hulle in die natuur tot 5 km per nag hardloop om kos te soek. Hulle kan mens laat skrik wanneer hulle slaap en opgerol is en jy nader kom. Hulle sal blaas en op en af wip. Wyfies moet altyd afsonderlik van mannetjies gehou word.
Hulle hokke of kratte moet toegerus wees met stofvry saagsels of kort geknipte stofvry wilde gras. Hulle verkies ‘n loodgieterspyp om in te slaap en moet ‘n wiel hê om op te hardloop wanneer die eienaar slaap. Hulle eet duursame katkos met ʼn lae vetinhoud en geniet meelwurms en lewendige krieke. Water moet verkieslik in ’n spesiale botteltjie met net ‘n balletjie in die tuitjie gegee word. Dit word in die hok opgehang. Die hok moenie dwars ystertjies hê nie. Hulle is ratse klouterrakkers en kan hul voetjies breek. Dis ook noodsaaklik om hulle onder hul magies te vat om op te tel en indien mens hulle van kleins af baie gereeld hanteer, sal hulle mak raak en nie oprol as hul hanteer word nie.
Hulle kan een maal per maand liggies in vlak water gebad word deur hul te borsel met ‘n tandeborsel. Hulle is geneig om op hulle rûe te spoeg as hulle stres. Dis lyk asof hulle hulself lek met skuim. Hulle hokke kan baie stink aangesien hulle uitskeiding loperig is. Gras maak dit maklik om uit te gooi en die hok te was.
Hulle het die oulikste gesiggies en verskaf mens ure se plesier.
Chris en Tilde Stuart, 2007, “Veldgids tot Soogdiere van Suider-Afrika.”
Burger Cillie, 1992, “Sakgids tot Suider-Afrikaanse Soogdiere”
Wendy King, Atelerix frontalis Southern African hedgehog, http://animaldiversity.org/Atelerix­_frontalis/