DIE EKKIGE EK | Gemeenskap vir Christelike Meditasie
DIE EKKIGE EK
Posted by Johan on November 14, 2012
Ek lees weer in Willem Nicol se boek, In die hande van die Pottebakker, hoe hy waarsku oor gevaarlike uitdrukkings soos: “Gee jouself aan God oor; bely eers jou sonde; jy moet geloofsekerheid hê omgered te kan word; jy moet Jesus aanneem; jy moet seker wees jy bedoel dit as jy vir Jesus sê jy neem Hom aan; jy moet glo.” (2008:53). Willem dui hier aan hoe die ekkigheid, soos hy dit noem, in die godsdiens in gesluip het. Wat ook al met my gebeur, my redding, my geloofsgroei, my heiligmaking, hang in ‘n sekere sin van mý af, die ekkige ek en wat ek daaromtrent doen. Willem Nicol meen dat ons kreatiewe taal nodig het om ons hiervan te bevry.
Het ons egter die wil om van hierdie teologiese denke bevry te word. Dit kom sit so lekke in my ego wanneer ék kan vertel hoe ék in my geestelike lewe gegroei het. Voed ons nie in ons gemeentes hierdie ekkigheid nie? Ek dink aan ons eie gemeentebeplanning waarmee ons die afgelope maande mee besig was. Vir sommige is dit verskriklik belangrik dat ons goeie planne moet maak. Ander steur hulle weer nie veel daaraan nie want hulle doen in elk geval wat hulle wil. In beide gevalle is die gevaar dat die “ekkigheid” die drywer is. Ons goeie planne sal vir ons sukses waarborg.
Die vraag bly: Hoe word God in dit alles gevind en gedien? Dit is nie so ‘n maklike antwoord nie. Ons het trouens telkens met ons beplanning in gebed gevra dat God die fokus sal bly. Deel van die uitdaging is sekerlik om die planne so te skryf dat die fokus weg van die ekkigheid val. Die planne behoort iets te weerspieël van ‘n gemeente wat verklaar dat dit nie oor hulle eie behoeftes gaan nie, maar uit en uit oor God in die eerste plek en tweedens die gemeenskap om ons, wie gedien moet word. Is ek pessimisties wanneer ek verklaar dat “ons” wat in die bestuur sit, “hulle” – lees lidmate – wil (be)dien sodat hulle tog net sal kom? Met ander woorde, getalle dryf ons doelwitte. Getalle is tekend van ekkigheid. Want, baie mense beteken ons is suksesvol. Baie mense beteken ons het meer finansies. So word geld die tweede merker van die ekkigheid. Die laaste een is geboue, die monument van ekkigheid.
Het ons dan niks hiervan nodig nie? Daar moet tog geboue, geld en mense wees. Beslis! Die vraag bly; Hoe skuif ons die ekkigheid uit die sentrum sodat die fokus God kan wees en dat Hy die getalle, geld en geboue bepaal? Dalk begin dit by meegee (Nicol se woord), meegee om te erken dit is God wat beweeg, red, seën en laat groei. Meegee beteken dat ék nie so sal dryf, beplan, organiseer dat die ekkige ek later moedeloos word omdat die ekkige ek se planne nie slaag nie. Meegee beteken verder om ook mee te gee wat die druk van lidmate betref. Net so min soos dit om my sukses gaan, gaan dit om “jou” behoeftes wat “ek” moet aanspreek. Waar ‘n gemeente meegee, praat hulle anders oor die “ek” en sy behoeftes, tree daar ‘n nederigheid in wat weet ons het niks om God te bied nie. Eintlik het ons niks om ander te bied nie, net die gebroke liefde wat God vir ons het.
Hierdie nederigheid raak sigbaar in ons samekomste, bepaald in ons eredienste. Prediking stuur weg van wat die ekkige ek nog alles moet doen en fokus meer op dit wat God reeds gedoen het. Lofprysing stuur weg van die ekkige ek en sy fokus op die goedvoel-jesus. Lofprysing fokus op die Drie-enige God, Sy almag en Sy liefde. Om die ekkigheid uit die geloof te haal en uit die beoefening van geloof is moeilik. Want ék wil nie minder nie, ék wil meer, ék wil goed voel, ék wil geseën wees.
Die een manier om van die ekkigheid los te kom is om in stilte net by God te sit. Hy sal jou van die ekkigheid stroop, soos ‘n ui, laag vir laag.
Hand 17:28“want deur Hom lewe ons, beweeg ons en bestaan ons..”
This entry was posted in Uncategorized and tagged ekkigheid, pottebakker. Bookmark the permalink.
Gebed – om te bid of om nie te bid nie? Dit is die vraag.
Die dag toe die Dominee saam met die Filosoof en Priester gekuier het