Diabetes dieet: U moet hieraan let
Diabetes – voeding
Posted on Januarie 17, 2019
Die regte diëet vir diabetes is deels afhanklik van die vorm van diabetes: Tipe 1-diabete kan basies 'n soortgelyke dieet as nie-diabete eet. Tipe diabete moet egter gewoonlik hul totale energie-inname verminder omdat hulle gewoonlik oorgewig is. Belangrik by beide vorme van diabetes is dat die energievoorraad en die bruikbare hoeveelheid insulien optimaal ooreenstem. Lees hier waarna u moet kyk in die diabetes-dieet.
Behoorlike voeding by tipe 1-diabetes
Eerstens moet pasiënte met tipe 1-diabetes leer hoe om die koolhidraatinhoud van 'n beplande maaltyd korrek te skat. Slegs dan kan hulle die regte hoeveelheid insulien inspuit wat nodig is vir die gebruik van voedingstowwe. As daar te min insulien voor 'n maaltyd ingespuit word, kan hiperglisemie voorkom. As die insulien dosis te hoog is, daal die bloedsuiker te hoog – 'n lae suiker (hipoglukemie) dreig. Beide suiker en onder-suiker kan gevaarlik wees.
Die regte dosis insulien hang af van die soort en hoeveelheid koolhidraatinname. Volkorrels bevat byvoorbeeld meer langketting- of komplekse koolhidrate, waarvoor laer insulienvlakke benodig word as vir vinniger groeiende, kortkettingkoolhidrate. Laasgenoemde is byvoorbeeld in witmeelprodukte en lekkers.
Om die hoeveelheid bruikbare koolhidrate in 'n voedsel makliker te skat, het die term geword Koolhidraat-eenheid (KHE) bekendgestel. 1 KHE is gelyk aan 10 gram bruikbare koolhidrate en verhoog die bloedsuiker met 30 tot 40 mg / dL. Veral in die verlede, in plaas van koolhidraat-eenhede, die sogenaamde Broodeenhede (BE) gebruik. Die volgende is van toepassing: 1 BE stem ooreen met 12 gram koolhidrate.
By the way: Elke pasiënt word aangeraai om na diagnose diabetes- en persoonlike voedingsberading te ondergaan. Daar word onder andere die belangrikste inligting oor die regte diëet vir diabetes geleer.
Wenke vir die Diabetes tipe 2 dieet
By tipe 2-diabetes mellitus reageer liggaamselle slegs op 'n mindere mate op die hipoglisemiese hormoon insulien. hierdie insulienweerstand word bevoordeel deur oorgewig. Dit beteken: Die regte diëet vir diabetes met oorgewig tipe 2-diabete het een verlies in gewig na die doel. Gereelde fisieke aktiwiteit help om hierdie doel te bereik. As dit moontlik is om die oortollige kilo te verminder, kan insulienweerstandigheid ook daal. Dus kan die bestaande hoeveelheid insulien weer beter werk.
Die diabetes mellitus-dieet in oorgewig moet dus kalorieverlaag word. Hoeveel kalorieë per dag toegelaat word, word ervaar deur pasiënte van hul voedingkundige. Ongeag die gewig, elke diabeet moet na die diagnose diabetes-opvoeding bywoon en verpersoonlikte voedingsadvies ontvang (soos tipe 1-diabete).
Wat mag of mag diabete eet?
In die eerste plek moet die voedsel vir diabete (soos gewoonlik vir alle mense) gebalanseerd, gevarieerd en volwaardig wees. Dit moet voldoende hoeveelhede makrovoedingstowwe (koolhidrate, vette en proteïene) sowel as vitamiene en minerale bevat. Onder kundiges word die ideale persentasie-samestelling van die voeding uit die drie belangrikste voedingstowwe bespreek. Oor die algemeen is die volgende aanbevelings vir 'n gesonde dieet van toepassing:
45 tot 60 persent koolhidrate
30 tot 35 persent vet
10 tot 20 persent proteïene (proteïene)
40 gram vesel
maksimum 6 gram kooksout
maksimum 50 gram suiker (glukose, sukrose)
Die voedingsdeskundige sal elke pasiënt van toepaslike aanbevelings voorsien wat van bogenoemde kan verskil. Hy moet naamlik die dieetplan vir diabete onder meer die ouderdom, liggaamsgewig en die gepaardgaande en gevolglike siektes van die pasiënt (soos vetsug, nierskade, hoë bloedlipiede, ens.) In ag neem.
Die aard en oorsprong daarvan is amper belangriker as die presiese persentasie van die verskillende makronutriënte. Volkorrels is byvoorbeeld goedkoper as witmeelprodukte, en plantaardige vette is gesonder as diereprodukte.
Diabetes dieet: koolhidrate
Koolhidrate is suikerkettings wat aan min of meer lang kettings gekoppel is. Dit is baie belangrike energiebronne vir die menslike organisme, veral vir spiere en breine. Een gram koolstowwe het ongeveer vier kilokalorieë.
'N Mens onderskei tussen kort- en langkettingkoolhidrate. Korte koolhidrateSoos u byvoorbeeld in witbrood en lekkers kan sien, kan die bloedsuiker baie vinnig en aansienlik styg en boonop slegs drang na suiker net vir 'n kort tydjie blus. Langketting (komplekse) koolhidrate hulle moet egter eers in die ingewande afgebreek word voordat hulle die bloedstroom kan binnedring. As gevolg hiervan styg die bloedsuikervlak stadiger en minder sterker na inname. Komplekse koolhidrate word byvoorbeeld in peulgewasse en volgraan aangetref.
Die tipe koolhidraatbron het dus 'n direkte invloed op insulienbehoeftes. Omdat hoë bloedsuikervlakke, soos dié wat veroorsaak word deur witmeelprodukte, sjokolade, soet limonade, ens., Benodig korttermyn hoër insulienhoeveelhede om die skommelinge te vergoed. Dit verhoog die risiko dat die bloedsuikerwaarde buite beheer raak:
By tipe 1-diabete kan dit gebeur as die dosis of tydsberekening van die insulieninspuiting nie presies ooreenstem met die koolhidraatinname nie. By diabete met tipe 2, wie se liggaam nog 'n oorblyfsel van insulien lewer, neem dit langer totdat die baie suikers in die selle ingebring kan word (langdurige hiperglykemie).
Diabetespasiënte moet dus hul koolhidraatbehoeftes soveel as moontlik dek oor langkettingkoolhidrate, soos dié wat in volgraan en peulgewasse voorkom.
Diabetes dieet: vet
Die ideale dieet verkies dieetvette wat baie onversadigde of meer-onversadigde vetsure bevat. Dit is veral van toepassing op plantaardige vette en olies. Om hierdie rede word koue pers plantolies soos raapsaadolie, lynolie, olyfolie of okkerneutolie aanbeveel. Vis word ook as 'n gesonde vetbron in die dieet vir diabetes beskou (en ook vir nie-diabete). Want in teenstelling met ander dierevetbronne bevat dit baie gesonde vetsure.
Aangesien diabetes die risiko van aterosklerose ("arteriosklerose") dramaties verhoog, moet die dieetplan vir diabete cholesterolinname beperk. Cholesterol kom in alle diereprodukte voor (melk, botter, room, eiers, vleis, ens.). Daarom moet hierdie produkte spaarsamig gebruik word. Daarbenewens is gereelde bloedkontroles by die huisdokter nuttig omdat 'n verhoogde cholesterolvlak slegs deur 'n bloedtoets opgespoor kan word.
Diabetes dieet: proteïene
Ongeveer 10 tot 20 persent van die daaglikse energiebehoeftes moet deur proteïene (proteïene) gedek word. Hierdie aanbeveling is van toepassing indien 'n diabetiese pasiënt geen tekens van nierskade het nie (diabetiese nefropatie). As daar egter 'n nierswakheid is, moet u 'n maksimum van 0,8 gram proteïen per kilogram liggaamsgewig per dag inneem.
Proteïenbronne wat veral aanbeveel word, is peulgewasse (soos ertjies, lensies of boontjies), vis en vleis met 'n lae vetvet.
Diabetes en alkohol
Die kombinasie van alkohol en diabetes is problematies: die alkohol blokkeer die opname van glukose (glukoneogenese) vir 'n paar uur in die lewer. Hierdie nuwe formasie is egter ingesluit in die berekening van die vereiste insulienhoeveelhede. Diabetespasiënte moet derhalwe slegs matig en altyd alkohol verbruik in kombinasie met 'n koolhidraatryke maaltyd. Dit help om hipoglukemie te voorkom.
Alkohol is om 'n ander rede ongunstig by oorgewig-diabete: een gram alkohol het ongeveer 7,2 kilokalorieë per gram, 'n soortgelyke hoë verbrandingswaarde as vet. Dit maak dit 'n regte kaloriebom. Om oorgewig te wees, verhoog die insulienebehoeftes van die liggaam as gevolg van die toenemende insulienweerstandigheid van die selle en het 'n negatiewe invloed op die diabetes.
Alkohol kan ook lei tot senuweeskade (poli-neuropatie). Al bestaande diabetiese poliëneuropatie kan deur alkoholverbruik vererger.
Lekkers vir diabete
Vir diabete sowel as vir gesonde geld ook: lekkers moet slegs af en toe geëet word. Dit is noodwendig op die versteekte suiker in voedsel en klaarprodukte. Ketchup, vrugtejoghurt en muesli word byvoorbeeld nie as lekkers geklassifiseer nie, hoewel hulle dikwels baie suiker bevat. Dit moet in ag geneem word in die dieet van die diabetes.
'N Besondere probleem met baie lekkers is die Kombinasie van suiker en vet: Die liggaam kan nie suiker en vet gelyktydig metaboliseer nie. Eerstens word die suiker in energie omgeskakel en verbrand, terwyl die vet in die weefsel gestoor word en dat dit oortollige gewig bevorder.
Intussen is daar baie "soet" in die handel Spesiale produkte vir diabetebyvoorbeeld suikersiekte of ys vir diabeet. Kenners adviseer teen sulke meestal duur suikersiekteprodukte. Hierdie produkte bevat dikwels geen suikerriet of industriële suiker nie, maar wel groot hoeveelhede fruktose (en vet). Die fruktose (fruktose) verhoog die vorming van uriensuur, wat in elk geval dikwels by diabete verhoog word. 'N Oormatige uriensuurvlak kan 'n jigaanval uitlok.
By the way: In plaas van duur en twyfelagtige gesonder diabetiese sjokolade, kan u op 'n sjokolade met 'n baie hoë kakao-inhoud (ten minste 60 persent) val. Hoe hoër die kakao-inhoud, hoe minder vet bevat die sjokolade.
Diabetes en kaneel
Volgens sommige voedingsdeskundiges kan diabetes gunstig beïnvloed word deur die effek van kaneel. Kaneel stimuleer die metabolisme en het dus moontlik 'n positiewe uitwerking op die regulering van bloedsuiker. Daarbenewens word tans in die kuns bespreek of 'n bepaalde komponent kaneel (proanthocyanid) die insulienwerking op die selle kan verbeter.
In 2003 kon wetenskaplikes uit Japan 'n verbetering in die opname van glukose en die insulienensitiwiteit van die spierselle tydens die toediening van kaneel by rotte toon. Die effek van kaneel op diabetes is egter kontroversieel. In 'n studie uit 2013 het Iranse wetenskaplikes geen relevante bloedsuikerverlagende effek deur kaneel by tipe 2-diabete gevind nie.
Gevolgtrekking: Kaneel speel tot dusver geen rol in die dieet vir diabetes of in diabetesterapie nie.
Vrugte vir diabete
Diabetespasiënte word oor die algemeen aangeraai om daagliks genoeg vrugte en groente te verteer. Albei lewer belangrike vitamiene en minerale en vesel.
Afhangend van die verskeidenheid bevat vrugte ook min of meer groot hoeveelhede fruktose (Fruktose). Dit is lank beskou as gesonder as normale suiker. Daarom bevat baie voedselsoorte vir diabete fruktose in plaas van konvensionele suiker. Dieselfde geld vir baie "normale" produkte (vir nie-diabete).
Diabete (en gesonde mense) word egter aangeraai om nie te veel fruktose by die liggaam te voeg nie. Dit kan 'n negatiewe uitwerking op die gesondheid hê: studies het getoon dat hoë vlakke van fruktose-inname, byvoorbeeld, vetsug kan bevorder en die bloedlipiedvlakke kan verhoog.
Daarom moet u nie te veel voedsel wat industriële vervaardig bevat, bevat nie, soos suurlemoensuur versoet met fruktose, of net diabeetkos met fruktose. Die daaglikse verbruik van vrugte is skadelik en selfs wenslik vir diabete (en ander): die Duitse voedingsvereniging beveel aan twee porsies vrugte elke dag en drie porsies groente te verteer – volgens die leuse "5 per dag". Dit is ongeveer 250 gram vrugte en 400 gram groente daagliks (1 porsie = ongeveer 'n handvol).
Versoeters (soos stevia) en diabetes
Daar is verskillende alternatiewe versoeters wat dikwels aanbeveel word vir die diabeet – in plaas van verfynde suiker omdat dit nie die bloedsuikervlak verhoog of verlaag nie. Versoeters bevat suikervervangers en versoeters.
suiker plaasvervangers is byvoorbeeld sorbitol, mannitol, isomalt en xylitol. Dit bevat minder kalorieë as suiker en laat die bloedsuikervlak net effens styg. Teen aflewer versoeters (soos Acesulfame K, Aspartame, Stevia) het geen kalorieë nie en verhoog nie bloedsuiker nie.
Die versoeter is vir 'n geruime tyd veral gewild Stevia by diabetes pasiënte. Die ingesluit Steviolglykoside is verantwoordelik vir die soetheid daarvan. Sommige boeke en media beweer Stevia is gesonder as ander suikervervangers. Volgens die Duitse Diabetesvereniging is dit nie waar nie. Stevia is nie beter as slegter as ander suikervervangers nie.
Die Europese owerheid vir voedselveiligheid (EFSA) beveel aan om nie meer as vier milligram steviolglikosiede per kilogram liggaamsgewig per dag (ADI-waarde) te verbruik nie. Hierdie bedrag word as onskadelik beskou. Watter gevolge 'n moontlike oordosis kan hê, is onduidelik. Volgens EFSA moet stevia egter nie tandbederf bevorder nie, kankerverwekkend wees, genetiese materiaal beskadig of die vrugbaarheid of ontwikkeling van 'n ongebore kind beïnvloed nie.
Daar is tot dusver geen bewyse dat versoeters soos Stevia 'verslaaf' kan wees en hongersnood kan veroorsaak nie – wat moontlik tot gewigstoename kan lei.
In die algemeen moet u nie meer as die aanbevole hoeveelheid versoeter of 'n maksimum van 50 gram suiker per dag inneem nie.
By the way: Diabetespasiënte wat ook aan die seldsame metaboliese afwyking fenielketonurie ly, moet nie aspartaam ​​inneem nie. Die versoeter bevat fenielalanien. Hierdie proteïenkomponent (aminosuur) kan nie in fenielketonurie afgebreek word nie, wat simptome van dronkenskap veroorsaak. Ander versoeters (insluitend stevia) bevat nie fenielalanien nie. Dit is dus 'n goeie alternatief in die diabetes Dieet in fenielketonurie.