Olieverfskildery: Trees Place Gallery-uitstalling: Ses Premier-landskapkunstenaars - Tekening - 2021
Olieverfskildery: Trees Place Gallery-uitstalling: Ses Premier-landskapkunstenaars
Ses topkunstenaars het waarneming, ondersoek en uitvindsel gekombineer om te reageer op die omvattende werklikheid van die landskap. Hulle gaan hierdie somer vir die eerste keer hul sketse en ateljeeskilderye saam uitstal.
Die verskil tussen kyk na 'n foto en 'n wonderlike skildery is soortgelyk aan die verskil tussen 'n bord kos sien en dit eet. Onder landskapskilders is daar baie mense wat die voorkoms van die natuur akkuraat beskryf, en sommige wat verder gaan as om 'n volledige antwoord te gee. Die ses kontemporêre kunstenaars wat saam in Augustus in Tree's Place Gallery, in Orleans, Massachusetts, uitstal, het almal daardie buitengewone vermoë.
deur Jacob Collins, 2008, olie, 36 x 70. Met vergunning van Hirschl Adler Modern, New York, New York. Detail van Yellow Birch, Kaaterskill Falls, New York
deur Jacob Collins, 2007, grafiet op getinte papier, 13½ x 10½. Courtesy Tree's Place, Orleans, Massachusetts.
Drie van die kunstenaars wat uitstal, Jacob Collins, Travis Schlaht, en Nicholas Hiltner, het uitgebreide akademiese opleiding in die teken en skilder van die figuur, en pas hierdie vaardighede toe op die uitdaging om die landskap te verstaan ​​en te interpreteer. Die ander kunstenaars, Joseph McGurl, Donald Demers, en William R. Davis, het groot geword in die waters van Nieu-Engeland en geleer om te teken en te verf wat hulle verplig was om die natuurkragte te verstaan. Ondanks die verskille in hul agtergronde benader al ses kunstenaars landskapskildering as 'n proses om kennis en waarneming te kombineer om 'n volledige interpretasie van die emosionele, feitelike en persoonlike ervaring te vorm.
Collins, Schlaht en Hiltner het vir 'n aantal jare saam geverf en 'n paar somers deurgebring om 'n lugluglandskap te vorm. Dit was egter eers in die somer van 2007 dat hulle begin saamwerk om 'n nuwe rigting in landskapskildering te vestig toe hulle 'n groep van 30 kunstenaars (saam met kunstenaar Edward Minoff) in die distrik Catskill Mountains in die staat New York gelei het. Tydens die werkswinkel van drie weke het die deelnemers dieselfde begrip en ondersoek toegepas op landskapskilderye as wat hulle reeds gebruik het om hul figuurskilderye te skep. Die program is begin met die klem op wetenskaplike navorsing en noukeurige tekening van die elemente van die landskap — wolke, plante, rotse en landformasies — en is voortgesit met studies op klein lugkleur gebaseer op waarneming. Die studente en onderwysers het daarna na hul tuisstudio's teruggekeer om hierdie kollektiewe kennis en hulpbronmateriaal te gebruik om verbeeldingryke, akkurate en omvattende natuurbeskouings te skep.
Die doel van hierdie Hudson River School for Landscape (www.hudsonriverlandscape.com) was om ''n nuwe beweging van Amerikaanse kuns te vestig wat homself na die artistieke, sosiale en geestelike waardes van die Hudson River School-skilders modelleer', sê Collins in verwysing aan die 19de-eeuse kunstenaars wat die eerste inheemse kunsbeweging in Amerika gevestig het. "Die skilders van die Hudsonrivierskool het die skoonheid van die natuur gesien as 'n baie belangrike deel van ons wêreld, en hulle het geglo dat hul taak die skoonheid getrou voorstel. In hul tradisie was die skoonheid van die land 'n openbaring. Hierdie diep eerbied vir die land en idealisme ontbreek soms in die kontemporêre kunswêreld. Daardie skilders het ook die grondslag gelê vir wat die Amerikaanse bewaringsbeweging geword het. My hoop is dat die hereniging van die soort idealisme wat hierdie kunstenaars hul kuns gebring het met die eerbied vir die land wat hulle aan die Amerikaanse kultuur bekend gestel het, 'n klein bydrae sal lewer tot die oplossing van huidige probleme. "
in 'n vraag-en-antwoord-uitruil wat Collins vir die Plein Air-afdeling voorsien het van die Amerikaanse kunstenaar webwerf noem, word hy beïnvloed deur die geskrifte en kunswerke van Amerikaanse kunstenaars uit die 19de eeu. 'Ek het verlede jaar Asher B. Durand gelees Briewe oor landskapskildery, en die advies wat hy aan die aspirant-landskapkunstenaars gegee het, het my getref om die individuele stukke van die landskap te teken, solank dit nodig is om dit te verstaan ​​voordat dit alles saamgestel is, 'het Collins geskryf. 'Hy het selfs jare aanbeveel om takke van bome en rotse te trek, omgewings en bome met 'n skerp potlood te sien, aangesien hy dit as die alfabet van die landskap beskou. Ek was onder die indruk van sy analogie dat om 'n landskap te probeer skilder sonder om hierdie alfabet te leer, soos om 'n roman te probeer skryf sonder om die letters en woorde van taal te leer. '
Schlaht en Hiltner noem ook dat hulle beïnvloed is deur Hudson River School-skilders, soos Frederic Edwin Church, Thomas Cole, en Asher B. Durand, asook ander belangrike landskapkunstenaars wie se werk in onlangse museumuitstallings aangebied is. 'Ons is gelukkig om toegang tot galerye en museums in die Noordooste te hê,' sê Schlaht. "Die Brooklyn-museum het byvoorbeeld twee shows gelyktydig opgerig wat 'n interessante vergelyking tussen Amerikaanse en Europese kunstenaars aangebied het. Daar was 'n groot uitstalling van Durand se werk op een verdieping en 'n uitstalling van Franse Barbizon- en impressionistiese skilders op 'n onderste verdieping. Dit was fassinerend om die verband tussen waarnemingswerk en ateljee-foto's op die terrein te vergelyk. Ek is nie 'n groot aanhanger van die Impressioniste nie, maar ek het baie geleer uit die manier waarop hulle direk op die natuur reageer; en toe stap ek boontoe om te kyk hoe Durand ateljeeskilderye uit sy sketse en kleurstudies gekomponeer het. "
Detailstudie van 'n rots
deur Travis Schlaht, 2007,
olie op linne, 5 x 5. Courtesy Tree's Place, Orleans, Massachusetts. Trek van bome
deur Travis Schlaht, 2007, grafiet, 9 x 7. Met vergunning
Hiltner noem dat hy ook die voorbeeld van die skilders van die Hudsonrivierskool gevolg het deur geannoteerde tekeninge in 'n notaboek te maak terwyl hy aan die somerwerkswinkel deelgeneem het. "Daar was toevallig verskillende uitstallings van tekeninge in museums in die omgewing, en ek was onder die indruk dat die kunstenaars uit die 19de eeu hul sketsboeke met tekeninge en skriftelike kommentaar gevul het," verduidelik hy. 'Hulle sou bome, rotse, valleie en strome teken en dan aantekeninge skryf oor die weerpatrone, kleurverwantskappe en boomidentifikasies, en dit sou hul ateljeeskilderye vertel. Ek het hul voorbeeld gevolg en 'n klomp klein sketse tydens die werkswinkel gemaak, en nou lees ek 'n paar boeke oor bosplante, bome en wolkvorming. Dit alles help my om planne te formuleer vir ateljeeskilderye wat gevul is met wetenskaplike besonderhede en terselfdertyd geformuleer is uit die totale sensoriese ervaring om in die landskap te wees. Die hoop is dat die ateljeeskilderye meer sal sê oor wat ek gevoel, gesien en bestudeer het. "
Collins het onlangs 'n 50-x-120 panoramiese landskapskildery en meer as vyftig voorbereidende tekeninge, plein-lugsketse, kleurstudies en skilderye vir daardie foto uitgestal in 'n solo-uitstalling, getiteld Herontdekking van die Amerikaanse landskap: die Eastholm-projek, by Hirschl Adler Modern in New York Stad. In die skrywe oor die ervaring van die gebruik van buitestudies om 'n groot ateljee-skildery te skep, het hy aangedui dat hy 'die verband tussen skilderkuns buite' - noukeurig na die besonderhede en nuanses van die natuur - en skilderkuns in die ateljee hou, onthou, uitvind en konseptualiseer. landskap. Elke keer as ek buite skilder, probeer ek desperaat om alles in my vermoë op te neem, om die oneindige kompleksiteit van die natuur te organiseer, maar soms is dit moeilik om te weet waarna ek moet kyk en aandag gee. As ek eers weer in die ateljee is, vind ek myself 'n miljoen vrae - soos of die horison op hierdie tydstip van die dag moontlik pienk kan wees of dat die oppervlak van die water ooit in 'n sekere konteks ligter kan wees as die lug - wens ek het meer opgemerk toe ek buite was. Op hierdie oomblikke beloof ek dat ek meer aandag sal gee as ek in die buitelug is, en as ek buite gaan, werk ek uiteindelik met 'n hernude intensiteit omdat ek soveel vrae in my gedagtes het. '
Die Tree's Place-uitstalling sal talle nuwe tekeninge, oliesketse en ateljeeskilderye bevat wat Collins, Schlaht en Hiltner sedert die 2007-werkswinkel gemaak het. "Alhoewel ek in die verlede baie van die landskapskilderye gedoen het, sal dit van die eerste voltooide skilderye wees wat ek gemaak het sedert ek hierdie breed ingeligte benadering tot die landskap begin volg," noem Schlaht. Al drie die kunstenaars (wat weer deur Edward Minoff vergesel word) hou hierdie somer 'n tweede werkswinkel deur die Hudson River School for Landscape van 17 Julie tot 22 Augustus 2008, en hulle ontwikkel 'n reeks werkswinkels wat in die toekoms aangebied word.
Nadat McGurl, Demers en Davis grootgeword het met 'n hartstogtelike belangstelling in die see en alle vorme van vaar, het hulle 'n persoonlike band met die natuur gehad wat terugkeer na hul kinderlike ervarings. "Toe ek 'n kunsstudent was, het my werk bestaan ​​uit landskappe, figure en stillewes," onthou McGurl. "Onbewustelik het my werk na die landskap beweeg, terwyl ek dieper delf in wat die mees emosionele terugvoer gegee het. My stryd het toe gekom om verder te gaan as die lewering, sodat die skilderye in alle opsigte meer egte was. Op die stadium kan ek nogal skilder wat ek wil en dit kom uit kyk realisties, maar ek wil hê dit moet wees werklike. Ek wil 'n boom skilder wat in drie dimensies bestaan ​​en ook in die winter sal sterf en weer in die lente blom. Ek wil hê dat my water diepte en deursigtigheid en beweging moet hê. Ek wil hê dat die son warm en so helder moet wees dat jy moet inkrimp, en dat die lug deur die heelal sal strek. Ek wil hê dat die kyker deel moet word van die skildery, sodat hy of sy heeltemal gedompel voel in die sfeer wat ek probeer oordra. "
Veldstudie vir Herfspunt
deur Donald Demers, 2007, olie op linne, 6 x 8. Privaatversameling. Herfspunt
deur Donald Demers, 2007, olie op linne, 20 x 30. Privaatversameling.
Hierdie skildery is in Mei 2008 tydens die American Masters-skou in die Salmagundi-kunsklub, in New York, uitgestal.
McGurl sê verder dat hy van kleins af verstaan ​​het dat hy 'n omvattende landskap moes begryp, sowel as die inligting wat hom help om 'n seilboot te navigeer. Hy moes die kragte begryp wat die vorm en beweging van die wolke, golwe, takke en grasse beïnvloed, asook die fisika van lig wat mense toelaat om die tekstuur, vorm, digtheid, deursigtigheid en afstand van wat hulle sien, te verstaan. . 'Sonder om deeglik te weet wat ek skilder, kan ek nie daardie hoër vlak bereik nie,' verduidelik hy. "Vanuit die natuur skets gee my 'n beter kennis van die natuurelemente, nie net die plante en diere nie, maar al die ander dele wat die wêreld uitmaak. Dit stel my in staat om dit in die ateljee te gebruik, nie soseer in 'n botaniese, meteorologiese of topografiese sin nie, maar in terme van hoe hierdie elemente op lig, ruimte en kleur reageer. Waarneming gee my ook organiese patrone waarop ek die vorms kan baseer.
'Ek leun daarop om te skilder wat ek sien, maar wil nog steeds verstaan ​​hoekom die wêreld soos dit lyk,' voeg McGurl by. 'Waarom groei die dennebos aan 'n sekere kant van die berg? Waarom is die een wolk donkerder as die ander? Wat veroorsaak dat die lig amber gloei? As ek dit verstaan, kan ek meer kuns aan my kuns gee en die toneel wat op die doek ontwikkel, beter bemeester. "
Demers maak ook sketse wat sy ateljeeskilderye inlig. "Ek maak buitenshuis grafiet-, waterverf- en olie-sketse, en laat dit dikwels onvoltooid wees, sodat ek nie in die ateljee versoek word om myself te herhaal nie," verduidelik hy. 'Nadat ek 'n onderwerp geïdentifiseer het wat die moeite werd is om in 'n groter skildery te ontwikkel, maak ek my oë toe en dink aan wat die waargenome toneel vir my regtig beteken. Daardie begrip word my leidende beginsel as ek probeer om die beeld op doek te verhelder. "
deur Joseph McGurl, 2008, olie, 30 x 40. Courtesy Hammer Galleries, New York, New York. Miniatuurbeeld - samestellingstudie
deur Joseph McGurl, 2007, grafiet, 8 x 10. Courtesy Tree's Place, Orleans, Massachusetts.
Beide Demers en Davis hou baie verband met die gebied van seekuns, of skilderye wat akkurate voorstellings van sowel historiese as kontemporêre seilvaartuie bied. Hierdie kunstenaars, soos die meeste realistiese skilders, word dikwels negatief gekritiseer omdat hulle klem gelê het op die letterlike inhoud van hul foto's. "Elke skilder balanseer die fisieke en emosionele aspekte van die maak van foto's," wys Demers op. 'Of iemand 'n figuur, 'n bak met vrugte of 'n seiljag skilder, hy of sy skakel met die kyker se begrip en waardering van die onderwerp terwyl hy / sy ook 'n persoonlike reaksie daarop wil uitspreek. Die uitdaging is om die onderwerp baie spesifiek te hê, terwyl dit ook 'n persoonlike interpretasie of uitdrukking bied. 'N Meesterlike skildery kan 'n portret wees van 'n spesifieke persoon, blom of 'n stuk grond wat steeds sterk emosies en 'n ingeligte begrip dra. Die doel van hierdie uitstalling is om te verklaar dat landskapskilderye gebaseer op waarneming, studie en verbeelding sowel spesifiek as diepgaande kan wees. '
Oor die kunstenaars
Jacob Collins 'n B.A. graad aan die Columbia College in New York, en studeer kuns aan die New York Academy of Art in New York; Ecole Albert Defois, in Lex Cerqueux, Frankryk; en die Art Students League van New York, in Manhattan. Hy is die stigter van The Water Street Atelier, en hy is 'n stigter en direkteur van The Grand Central Academy of Art, albei in New York. Collins het meer as twintig solo-shows en talle groepuitstallings by prominente galerye in Noord-Amerika en Europa gehad. Sy werk is opgeneem in verskeie Amerikaanse instellings, waaronder die Harvards Fogg-museum en die Amhersts Mead Art Museum, asook 'n menigte belangrike private versamelings. Collins word tans verteenwoordig deur Hirschl Adler Modern, in New York; die John Pence Gallery, in San Francisco; en Meredith Long Co., in Houston. Besoek sy webwerf by www.jacobcollinspaintings.com vir meer inligting.
William R. Davis het in Hyannis Port, Massachusetts, grootgeword, en in 1987 was hy die eerste kunstenaar wat 'n solo-uitstalling in die Maritime Gallery in Mystic Seaport, in Mystic, Connecticut, aangebied het. Sedertdien is sy landskap- en mariene skilderye opgeneem in uitstallings wat gereël is deur die J. Russell Jinishian Gallery in Fairfield, Connecticut; die Cape Cod Museum of Art in Dennis, Massachusetts; The Copley Society of Art, in Boston; die American Society of Marine Artists; The Guild of Boston Artists; John Pence Gallery, in San Francisco; Hammer Galleries, in New York; Tree's Place, in Orleans, Massachusetts, en ander. Besoek sy webwerf by www.williamrdavis.net vir meer inligting.
Donald Demers studeer aan die School of the Worchester Art Museum en Massachusetts College of Art and Design, in Boston, voordat hy 'n loopbaan as illustreerder en kunstenaar begin het. Hy is 'n genoot van die American Society of Marine Artists en 'n lid van die Plein-Air Painters of America, en sy skilderye is opgeneem in uitstallings wat gereël is deur die Haggin-museum in Stockton, Kalifornië; die Maritime Gallery by Mystic Seaport, in Mystic, Connecticut; John Pence Gallery, in San Francisco; en Tree's Place, onder andere in Orleans, Massachusetts. Besoek sy webwerf by www.donalddemers.com vir meer inligting.
Nicholas Hiltner studeer aan die Cleveland Institute of Art en later by Jacob Collins aan The Water Street Atelier. Hy het sy kunswerke uitgestal in die John Pence Gallery, in San Francisco, en by Meredith Long Company, in Houston, en gee onderwys aan die Grand Central Academy of Art in New York. Besoek sy webwerf by www.nhiltner.com vir meer inligting oor Hiltner.
Joseph McGurl het grootgeword en saam met sy pa, James McGurl, 'n muurskilder en skilderagtige ontwerper gewerk, en hy studeer by Ralph Rosenthal in die Museum of Fine Arts, Boston, en privaat by Robert Cormier. Hy studeer daarna aan die Massachusetts College of Art, in Boston, en werk 'n paar jaar as 'n seiljagkaptein. Hy word verteenwoordig deur Hammer Galleries, in New York; Robert Wilson Galleries, op Nantucket, Massachusetts; John Pence Gallery, in San Francisco; en Tree's Place, in Orleans, Massachusetts. Besoek sy webwerf by www.josephmcgurl.com vir meer inligting.
Travis Schlaht 'n B.A. aan die Universiteit van die Stille Oseaan, in Stockton, Kalifornië, en later by The Water Street Atelier aangesluit, waar hy saam met Jacob Collins studeer het. Hy het sy kunswerke in New York, San Francisco, Washington, DC en Houston uitgestal, en hy gee tans onderrig aan The Water Street Atelier en The Grand Central Academy of Art, albei in New York. Besoek sy webwerf by www.classicist.org/grandcentralacademy/schlaht.html vir meer inligting oor Schlaht.
Kyk die video: Expositie EYE-CANDY 2 bij Atelier Expositieruimte1150m2! Kunstenaar Anita Ammerlaan Roosendaal (Augustus 2021).
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Olieverfskildery: Trees Place Gallery-uitstalling: Ses Premier-landskapkunstenaars