Het 'n gewapende bende ooit 'n middeleeuse stad ingeneem? - Inligting
Het 'n gewapende bende ooit 'n middeleeuse stad ingeneem?
Is daar gevalle van 'n medium klein gewapende bende (<100 man) wat 'n middeleeuse stad (in enige wêrelddeel) binnegaan en inneem? Hoe goed het die middeleeuse stadsverdediging teen medium-klein groepe gewapende rowers gewerk?
Dit lyk asof hierdie 'n meer algemene bedreiging sou wees as 'n leër wat 'n stad beleër.
Kom ek kyk of ek meer spesifiek kan wees. Ek is bewus daarvan dat stede voor die kruit gereeld oor die hele wêreld mure gehad het. Dit is logies dat u agter mure kan skuil as 'n leër opdaag. Maar stede moes oop wees vir sake: mense moet uit 'n stad kom en gaan. 'N Minder krag (wat ek 'n bende in die OP noem) kan die hekwag verras, of een vir een instap. Of 2-3 konfederate in die stad kan die hekwag snags vang en oopmaak.
Dit klink alles goed. Ek wonder of dit ooit gebeur het. Ek sien melding van voorvalle in die kommentaar oor goedgelowige biskoppe, ens.
'N Goeie antwoord bevat een of meer voorvalle (met skakels as u nie in detail in die antwoord wil ingaan nie) en dan 'n neiging of patroon vir sulke dinge aflei. Of, as dit byna onmoontlik is dat so iets gebeur het, verduidelik waarom.
Ja, die Vikings het presies dit gedoen. 'N Langskip kan ongeveer 100 bemanning/krygers aan boord hê. (Verskillende soorte skepe het 'n kleiner of groter bemanning aan boord gehad.) 'N Klopjag is gereeld met een of twee skepe uitgevoer. Belegging was natuurlik onmoontlik. Maar met die element van verrassing kan hulle die voorsprong gee. Selfmoord was om die mure te bestorm. Gunstige omstandighede (mis, slegte weer, ens.) Kan vikingaanvallers genoeg tyd gee om aan te val voordat die verdediging gereed was.
Verrassing is alles. Die stad Breda in Nederland neem in 1590 uit 'n goed gewapende Spaanse garnisoen met 'n sluk: 70 soldate skuil in 'n veenboot en neem die stad van binne af. Dit het dus baie goed gewerk, ook na die Middeleeue.
So 'n verrassingsaanval werk nie met 1 of 2 skepe op groot kusdorpe met hawens en vestings nie. Nie alle dorpe was so groot of het versterkings gehad nie. Baie kloosters ook naby die kus. Dit kon (en was) eerlike spel vir individuele stropers.
Die beleg van Candia (nou Heraklion genoem) op Kreta was maklik die langste beleg in die geskiedenis van 21 jaar. Met ander woorde diegene wat in die eerste paar jaar van die beleg gebore is, was oud genoeg om in die laaste gevegte te veg.
In 1644, nadat die Knights Hospitaller 'n Ottomaanse konvooi aangeval het, het die Turke gereageer deur 60.000 mans te stuur om Candia aan te val, wat deur die Knights & rsquo -bondgenote in Venesië beheer is. Die beleg begin in 1648. Pogings om die beleg in 1666 en 1669 op te hef, het beide misluk. Die Ottomaanse pogings om die mure te oortree, het egter ook misluk. Daar was geen verdere pogings om die beleg op te hef nie en kaptein -generaal Morosini van Candia het slegs 3600 geskikte mans agtergelaat. In 1668 aanvaar hy eerbare oorgawe -bepalings waarmee Christene die stad veilig kon verlaat.
Hoe Frankryk die Islamitiese Ryk verslaan het - 1300 jaar gelede
Voordat ISIS Frankryk aangeneem het, moes hulle miskien hul geskiedenis beter bestudeer het.
Toe die ISIS -terroriste 130 slagoffers in Parys vermoor het, het hulle dit in die naam van die geskiedenis gedoen. ISIS - die Islamitiese Staat van Irak en Sirië - wil die Middeleeuse Islamitiese kalifaat wat eens van Spanje tot Bagdad gestrek het, herskep. En so val hulle Frankryk aan, wat hulle as nog 'n Westerse hindernis vir hul groot ambisies beskou.
Maar voordat hulle Frankryk aangeneem het, moes hulle miskien hul geskiedenis beter bestudeer het. Hulle sou geleer het dat dit die Franse was wat die Islamitiese Ryk gekeer het om Wes -Europa 1300 jaar te oorkom.
In 732 nC, op die hoogtepunt van die donker eeue na die val van Rome, het Islam onstuitbaar gelyk. Net 'n eeu tevore het die Moslem -leërs uit die Arabiese woestyn ontsnap en Noord -Afrika, Spanje, die Kaukasus en die Midde -Ooste verower met 'n verstommende spoed in 'n middeleeuse blitsoorlog. Die stoere, gewaagde en hoogs gemotiveerde woestynkrygers het die vervalle lyke van die antieke ryke geplunder: die Romein, die Bisantynse en die Sassanid (Persies). En toe die seëvierende leërs van die Umayyad -kalifaat uit die Iberiese skiereiland in die suide en dan in die middel van Frankryk uitstyg, moes hulle die vooruitsig gehad het om die Christelike lande van Wes -Europa by hul domeine te voeg. As hulle dit bereik het, sou die Islamitiese ryk moontlik die supermoondheid van sy tyd geword het, die Middeleeuse ekwivalent in militêre en ekonomiese mag van die moderne Verenigde State.
Maar hulle het nie gereken met die Franken, 'n Germaanssprekende volk wat voordeel getrek het uit die vervalle Romeinse Ryk om hulle in Frankryk en België te vestig (en soos u kan raai, van wie die naam "Frankryk" is). Dit was die Franke wat die opmars van die Islamitiese Ryk gestop het tydens die Slag van Tours, 'n stad in die middel van die hedendaagse Frankryk.
Soos met baie middeleeuse gevegte, is harde getalle en feite skaars. Dit blyk dat Abdul Rahman al-Ghafiqi, goewerneur van die Moslem-besette Spanje, Suid-Frankryk binnegekom het met miskien 80 000 soldate om die gebiede van die Islamitiese ryk uit te brei, en miskien nog belangriker in daardie era, om die ryk Galliese platteland te plunder ('n gebruik wat ISIS het gaan vandag voort).
Die Moslem -magte bestaan ​​uit Moorse (Arabiese en Berber) ligte kavaleries "wat te perd geveg het, afhangende van dapperheid en godsdienstige ywer om hul gebrek aan wapenrusting of boogskiet te vergoed", skryf historikus Paul Davis in sy boek 100 beslissende gevegte: van antieke tye tot hede. "In plaas daarvan het die More geveg met scimitars en lansies. Hulle standaardmetode was om massakavalerieklagte aan te pak, afhangende van getalle en moed om enige vyand te oorweldig. Dit was 'n taktiek wat hulle duisende kilometers gedra het en tientalle teenstanders verslaan het. Hul swakheid was dat al wat hulle kon doen, was om aan te val, hulle het geen opleiding of selfs 'n konsep van verdediging nie. "
Teenoor die Umayyad -leër was 'n leër van moontlik 30.000 Franke onder leiding van Charles Martel, wat die indringers naby Tours gekonfronteer het. Die Frankiese manier van oorlog was die teenstelling van hul teenstanders. "Die Franken was geharde soldate wat hulself as swaar infanterie gewapen het, 'n bietjie pantser gedra het en hoofsaaklik met swaarde en byle geveg het," skryf Davis.
Klink dit bekend? 'N Swaar gewapende en gepantserde Westerse weermag teenoor liggewapende, maar meer beweeglike Arabiese troepe? Op 'n manier was Tours 'n voorloper van die gevegte wat ons in Irak en Afghanistan gesien het, en die soort taktiek wat ISIS vandag suksesvol gebruik het.
Maar hierdie keer het die mobiele taktiek nie gewerk nie. Islamitiese kavallerie het die Frankiese linies herhaaldelik aangekla, maar die Franken het vasgehou teen die liggewapende Moorse ruiters. Belangriker nog, het 'n Arabiese kroniekskrywer van die geveg geskryf dat die vrees vir hul geplunderte buit die Moslemse leër laat terugtrek het: 'Maar baie van die Moslems was bang vir die veiligheid van die buit wat hulle in hul tente gebêre het, en 'n valse geroep het ontstaan in hul geledere dat sommige van die vyande die kamp geplunder het, waarop verskeie eskaders van die Moslem -ruiters weggetrek het om hul tente te beskerm. "
Die Islamitiese weermag het teruggekeer huis toe, hul drome van glorie en rykdom is onvervuld. Maar die gevolge was baie meer betekenisvol as verlore plundering. 'As die Moslems in die geveg naby Tours seëvier, is dit moeilik om te dink watter bevolking in Wes -Europa sou kon organiseer om dit te weerstaan', skryf Davis. Teen die negentiende eeu het die Westerse ryke die Moslemwêreld opgekap as die Slag om Tours anders sou uitloop, en ISIS regeer die Westerse wêreld.
Dit is nie om te roem in die Frankiese oorwinning nie. Christelike Europa het nóg genade of sedelikheid bewys toe dit 400 jaar later tydens die kruistogte na Jerusalem terroriseer, vermoor en geplunder het.
Die feit is egter steeds dat die westelike uitbreiding van die Islamitiese ryk gestaak is. Die kalifaat is deur die Franse verslaan.
Iets wat ISIS goed sou onthou.
Michael Peck, 'n gereelde bydraer tot TNI, is 'n verdedigings- en historiese skrywer in Oregon. Sy werk het verskyn in Foreign Policy, WarIsBoring en vele ander goeie publikasies. Hy kan gevind word op Twitter en Facebook.
10 grootste rooftogte in die geskiedenis
Die meeste mans het waarskynlik 'n fantasie of twee gehad om in 'n leeftyd 'n enqueence af te haal en 'n soort rooftog ter waarde van miljoene. Gelukkig is die meeste van ons gesond genoeg om nie verder as 'n gedagte te kom nie. Hieronder is 'n paar mans wat nie was nie. Die enigste kriteria vir toetrede tot hierdie lys is dat hulle ten minste tydelik daarmee moes weggekom het. Enigiemand wat op die daad betrap is, kwalifiseer nie vir hierdie lys nie. Of dit nou kontant, juwele, kuns of enigiets anders ter waarde van geld is, u kan wed dat daar êrens iemand is wat dit wil steel. Alle waardes is in US $ of UK & pond, wat in gedagte gehou moet word, is meer werd as Amerikaanse dollars. Ek het grof aangepas vir inflasie van sommige van die ouer rooftogte om aan te toon waar dit vergelyk met sommige van die moderne monstertrekkings. Ongelooflik is niemand dood tydens enige van die onderstaande rooftogte (sover ek kan weet), die teken van ware professionele persone. Voeg gerus ander by wat ek dalk gemis het in die kommentaar afdeling. Hierdie lys is oorspronklik as 'n top -20 gestuur, maar dit is opgebreek vanweë die grootte van die items, en die tweede aflewering sal in die toekoms verskyn.
Vier gewapende mans het kort voor sluitingstyd die luukse juwelierswinkel (& ldquoJeweler to the Stars & rdquo) binnegegaan, waarvan 3 geklee was in pruike en vroueklere. Nadat hulle die vitrines skoongemaak het, het hulle personeel gedwing om die stoorplek te plunder, aangesien die juwele ter waarde van miljoene in die vitrines net nie genoeg was vir hierdie ouens nie. Hulle het die plek skoongemaak sonder om 'n skoot te skiet. Die aandeel van Harry Winston het die volgende dag met 9% gedaal nadat die nuus van die rooftog uitgekom het. Die winkel is die vorige jaar beroof, waar diewe juwele ter waarde van 10 miljoen euro verdien het. 'N Mens sou dink dat dit miskien goedkoper sou wees om 'n paar gewapende wagte aan te stel as om jaarliks ​​beroof te word. 25 mense is sedertdien in hegtenis geneem weens die misdaad, tussen die ouderdomme van 22 en 67 jaar. Goed om te sien dat daar geen ouderdomsdiskriminasie onder diewe is nie.
80% van die wêreld se ongeslypte diamante gaan deur Antwerpen, en diewe weet dit nie! Die stad het 'n redelike deel aan diefstal gesien, maar hierdie een was ongelooflik in dollarwaarde en die metode waarmee dit uitgevoer is. Hierdie sleep was so groot dat die diewe letterlik nie al hul buit uit die kluis kon uitneem nie, maar tog daarin slaag om 'n indrukwekkende 123 van 189 kassies leeg te maak. Leonardo Notarbartolo, 'n loopbaandief van 30 jaar, was die leier van hierdie stylvolle bende. Die rooftog was jare lank aan die gang, met ten minste 4 mense betrokke. Hulle het drie jaar tevore kantoorruimte in die gebou gehuur, waar Leonardo hom as 'n Italiaanse diamanthandelaar voorgedoen het om vertroue en geloofwaardigheid te verkry. Hy het vergaderings gehou en klein transaksies gedoen, niemand vermoed ooit iets nie. Toe dit uiteindelik tyd was om te beweeg, het hulle vals bande in die veiligheidskameras geplaas om hul bewegings te bedek. Die kluis is beskerm deur 10 lae sekuriteit, insluitend infrarooi hitteverklikkers, Doppler -radar, 'n magnetiese veld, 'n seismiese sensor en 'n slot met 100 miljoen moontlike kombinasies. Die roof is die rooftog van die eeu genoem, en selfs nou kan die polisie presies verduidelik hoe dit gedoen is. Notarbartolo is betrap nadat een van sy makkers nie 'n vullissak bewyse verbrand het nie. Die edelstene ter waarde van $ 100 miljoen is nog nooit gevind nie en Notarbartolo dien tans 'n vonnis van 10 jaar uit. Interessant genoeg het Notarbartolo beweer dat 'n Joodse diamanthandelaar hulle vir die rooftog gehuur het en dat hulle eintlik net $ 20 miljoen werd gesteel het, en baie van die kassies was al leeg. Hy glo dat hy en sy bende gebruik is as deel van 'n groot versekeringsbedrog. Die polisie het hierdie moontlikheid ontken. Gaan hier om sy weergawe van die gebeure te lees, met 'n uiteensetting van hoe hulle dit gedoen het.
Hoewel $ 30 miljoen dalk nie veel lyk in vergelyking met die ander monsters op hierdie lys nie, moet u in gedagte hou dat dit in 1972 plaasgevind het. Teen vandag se standaarde sou dit meer as $ 100 miljoen werd wees. Destyds was dit 'n wêreldrekordbedrag. 'N Groep van 7 mans uit Ohio, onder leiding van Amil Dinsio, het by 'n tak van die United California Bank in Laguna Niguel, Kalifornië, ingebreek en die kluis gebuit. As gevolg van die aard van die kluise en die onverklaarde inhoud, is slegs 'n skatting moontlik. Hulle is uiteindelik deur die FBI aangekeer. Een van die betrokke mans, Phil Christopher, het 'n verslag oor die roof in die boek Superthief geskryf. Ek kon nie te veel inligting oor hierdie rooftog opspoor nie, aangesien selfs die FBI -webwerf nie 'n verslag van die roof of ondersoek het nie, so as iemand meer inligting in die kommentaar wil byvoeg, voel vry.
Hierdie trek is die grootste diamantroof in die geskiedenis. Die skatting is $ 118 miljoen, aangesien baie van die klippe ongesny was, wat dit baie moeiliker maak om te waardeer (en op te spoor). gryp. Twee weke voor die rooftog het 4 mans 'n KLM -vragmotor en KLM -uniforms gesteel om die vermoede tot op die laaste oomblik af te lei, sodat hulle ongehinderd in die veilige gebiede van die lughawe kon rondbeweeg. (KLM is 'n groot Nederlandse lugredery.) Op 25 Februarie het die diewe tot by 'n KLM -vragmotor gery wat 'n groot aantal ongeslypte diamante vervoer het wat vir aflewering na Antwerpen vervoer moes word. Ten aanskoue van baie getuies het hulle die bestuurders beveel om by die geweer uit te kom en net in die vragmotor geklim en weggery. Omdat hulle presies geweet het watter vragmotor hulle teiken, vermoed die polisie 'n werk binne. Dit was die tweede keer in ses maande dat die lughaweterminaal oortree is. Verskeie mans is in verband met die rooftog in hegtenis geneem.
In die sewentigerjare het die PLO ontstaan, 'n terreurgroep onder leiding van Yasser Arafat, wie se doel was om 'n vaderland vir die Palestynse volk uit te bou. Hulle was in oorlog. En oorloë kos geld. Baie daarvan. Libanon was te midde van 'n burgeroorlog, en te midde van die chaos het 'n groep verbonde aan die PLO by 'n dosyn banke ingebreek, waarvan die grootste die Britse Bank van die Midde -Ooste was. Die groep het goed gevaar met goud, juwele, aandele en geldeenhede ter waarde van 25 miljoen pond, ter waarde van meer as $ 100 miljoen in vandag se geld. Die groep het die muur van die bank geblaas wat met die Katolieke Kerk langsaan gedeel is. Met die hulp van Korsikaanse slotmakers het hulle die kluis oopgemaak en die inhoud in die loop van 2 dae geplunder. Sommige van die aandele is later aan hul eienaars terugverkoop.
Valerio Viccei het in 1986 uit Italië na die Verenigde Koninkryk getrek, waar hy gesoek is vir meer as 50 gewapende rooftogte. Hy het besluit om sy suksesvolle handel in sy nuwe vaderland voort te sit, waar hy en 'n medepligtige die Knightsbridge Safe Deposit Center binnegekom het en gevra het om 'n kluis te huur. Nadat hulle die kluis ingelei is, het hulle die bestuurder en die wagte onderwerp. Valerio het 'n bord buite gehang waarin staan ​​dat die deposito tydelik gesluit was om meer kliënte af te skrik, en het toe meer medepligtiges toegelaat. Die bende het daarna die kluise na willekeur geplunder en 'n geraamde £ 60 miljoen verdien, wat ongeveer $ 174 miljoen in vandag se geld kan beloop. Die polisie is eers 'n uur na die rooftog ingelig, en die span het genoeg tyd gegee om van die toneel te vlug. Valerio vlug na Latyns -Amerika terwyl sy medepligtiges gearresteer is, en keer dan dwaas terug na Engeland om sy geliefde Ferrari te gaan haal, waar hy later gevang is. Hy is tot 22 jaar tronkstraf gevonnis. 'N Mens sou dink dat met die grootste deel van $ 174 miljoen jy net nog 'n Ferrari sou koop. Of twee. Hy is in 2000 dood toe hy op dag vrygelaat is in Italië as gevolg van 'n skietgeveg met die polisie.
Werknemers van die Dar Es Salaam -bank het een oggend by die werk opgedaag om te sien dat die deure oopgesluit is, die kluis oopgemaak is en al die geld weg was. Daar word geglo dat drie wagte by die bank met 'n verbysterende $ 282 miljoen opgedaag het. Ja, meer as 'n kwartmiljard dollar! Dit is meer geld as die hele ekonomieë van sommige klein lande. Dit is onduidelik waarom die bank so 'n groot hoeveelheid kontant byderhand gehad het, maar dit was alles in Amerikaanse geldeenheid. Daar word vermoed dat die wagte die hulp van milisies gehad het om opsporing by sekuriteitskontrolepunte rondom Bagdad te vermy, aangesien 'n lui $ 282 miljoen in die bagasiebak van u motor agterdog kan veroorsaak. Niemand is tereggestel vir hierdie brutale misdaad nie en niks van die geld is teruggevind nie. Die rooftog het verbasend min mediadekking gekry.
Nommer 3 op ons lys word ook beskou as die grootste kunsroof in die geskiedenis. Twee mans geklee as polisiebeamptes het 2 onervare veiligheidswagte by die Gardner Museum oortuig dat hulle op 'n steuring reageer. In teenstelling met die museumbeleid, laat die twee wagte die personeel in die perseel in, waar hulle vinnig agterkom dat hulle bedrieg is nadat hulle deur die mans in die kelder geboei is. Verbasend genoeg het die twee mans dit reggekry, alhoewel hulle geen sigbare wapens gehad het nie. Die mans het die volgende 81 minute rustig 12 kunswerke gekies met 'n gesamentlike waarde van meer as $ 300 miljoen, en dit was 20 jaar gelede. Onder die skilderye wat gesteel is, was 3 Rembrandt & rsquos en 'n Vermeer. Die twee neem toe die opnamebande en vertrek, om nooit weer van hulle gehoor te word nie, hoewel daar in 1994 'n aanbod gemaak is om die skilderye terug te betaal vir $ 2,6 miljoen en immuniteit teen vervolging, maar daar is nooit weer van die skrywer gehoor nie. Dit lyk asof die mans amateurs is, omdat hulle geen moeite gedoen het om die skilderye te beskadig nie en selfs nog meer waardevolle werke agtergelaat het. Die saak is nog nooit opgelos nie en daar is 'n beloning van $ 5 miljoen vir enige inligting rakende die terugkeer van die kunswerke. Die owerhede het ook aangekondig dat hulle niemand sal vervolg wat die skilderye het en aanbied om dit terug te stuur nie. Meer oor die besonderhede van hierdie interessante rooftog kan hier gelees word.
John Goddard was 'n 58 -jarige boodskapper wat by makelaar Sheppards gewerk het, terwyl hy met 'n aktetas in 'n stil systraat in Londen gedra is. Die inhoud van die aktetas bevat egter 292 miljoen pond aan draerobligasies. Goddard het bankrekeninge van die bank van Engeland en bouverenigings afgelewer. Vanweë die aard van die draerverbande word die persoon wat dit dra, as die eienaar beskou. Hulle is so goed soos kontant. Hy is op messepunt aangehou, terwyl sy aanvaller 301 skatkiswissels verdien het, waarvan die meeste 'n waarde van 1 miljoen pond elk het. Keith Cheeseman is in verband met die misdaad in hegtenis geneem en het 'n vonnis van 6 en 'n half jaar gekry. Die polisie glo dat die rowery deur Patrick Thomas uitgevoer is, maar hy is dood aangetref weens 'n skietwond in die kop voordat hy aangekla kon word. Alle bande behalwe 2 is teruggevind nadat die polisie en die FBI die verantwoordelike bende geïnfiltreer het. Dit is verbasend dat die tweede grootste rooftog in die geskiedenis uitgevoer is deur 'n dief op 'n lae vlak wat net 'n mes in 'n onbeduidende agterstraat swaai.
Sommige rooftogte verg deeglike beplanning. Ander gebruik brute krag. Maar die grootste in die geskiedenis was so eenvoudig dat dit effektief was. Saddam Hussein behandel Irak as sy eie persoonlike heerskappy, en dit is dus geen verrassing dat hy sou voel dat die sentrale bank van Irak sy persoonlike bankrekening is nie. Die dag voordat die koalisiemagte Irak begin bombardeer het, stuur hy sy seun Qusay om namens hom met 'n handgeskrewe brief terug te trek. Qusay het toesig gehou oor die onttrekking van bokse gevul met $ 100-rekeninge tydens 'n operasie van vyf uur, wat die diktator ongeveer $ 1 miljard in Amerikaanse dollars opgelewer het. Dit het hom nie baie ver gebring nie, want hy is iewers later betrap in 'n gat in die grond terwyl sy seun deur Amerikaanse magte vermoor is. Ongeveer $ 650 miljoen is later gevind deur Amerikaanse troepe wat in die mure van een van sy paleise versteek was, hoewel die oorblywende $ 350 miljoen nog nooit verhaal is nie en as verlore beskou word.
Die geheime 'wit treine' wat kernwapens in die VSA vervoer het
Met die eerste oogopslag lyk die pos as 'n standaard advertensie wat u wil soek vir 'n langlaufwa. Tot drie weke per maand op die pad in 'n 18-wiel trekker-sleepwa wat deur die aangrensende 48 state reis. Risiko's sluit in slegte weer, reis rondom die klok en moontlik ongunstige omgewingstoestande. Maar dan die kleinletter: Kandidate moet ondervinding hê in die uitvoering van gewapende taktiese veiligheidswerk met 'n hoë risiko en#x2026 en teen 'n vyandige teëstander kan manoeuvreer. "
Die Amerikaanse regering huur koeriers vir kernmateriaal aan. " Sedert die vyftigerjare het hierdie span federale agente, die meeste van hulle ex-militêre, die taak gekry om Amerika se kernkragkoppe grofweg te vervoer en uitgebreide voorraad kernmateriaal oor die paaie en snelweë van die Verenigde State. Die kernfasiliteite van Amerika is versprei oor die hele land op meer as 2,4 miljoen hektaar federale vaste eiendom, onder toesig van die Departement van Energie (DOE) en 'n labirint van 'n stelsel. Bulletin van die Atoomwetenskaplikes genoem 𠆺ie verspreid en gefragmenteerd … met min afdwingbare reëls. "
Sommige plekke is vir montering, ander vir aktiewe wapens, sommige vir chemikalieë, ander vir meganiese onderdele. Wat dit in die praktyk beteken, is dat kernmateriaal baie moet rondbeweeg.
Solank die Verenigde State kernwapens gehad het, sukkel dit met die vraag hoe om die mees vernietigende tegnologie van Amerika deur die hele land sonder voorval te vervoer. 𠇍it is die swak skakel in die ketting van kernsekuriteit, het dr. Edwin Lyman van die Union of Concerned Scientists gesê.
Deesdae maak die Verenigde State byna geheel en al staat op Lockheed Martin-trekkers van miljoen dollar, bekend as Safeguard Transporters (SGTs) en Safe Secure Trailers (SSTs) om kernmateriaal te vervoer. Maar vanaf die 1950's tot die 1980's was die groot hoop op veilige vervoer sogenaamde "white treine. "
Hierdie treine het heeltemal normaal gelyk, behalwe 'n paar belangrike besonderhede. Hulle het verskeie swaar gepantserde kaskarre tussen die torentmotors, en#x201D, wat bo die res van die trein uitsteek. Die torings het vensters gehad waaruit gewapende DOE -wagte uitkyk, gereed om te skiet as hulle die trein sou moes verdedig. Die wit treine, wat bekend is in DOE -taal en veilige treine, en#x201D of SSR's, was baie bestand teen aanvalle en ongemagtigde toegang. Hulle bied ook 'n hoë mate van vragbeskerming in geval van brand of ernstige ongeluk, en die DOE verseker in 1979 'n versigtige kongres.
Alhoewel kerntreine beman deur skerpskutters wat kragtige wapens bewaak, na iets uit 'n aksie-avontuurfilm klink, was die treine ver van glansryk. Hulle beweeg stadig en bereik 'n maksimum van 35 myl per uur en virtuele kruipery in vergelyking met die gemiddelde Amtrak -trein. Dit het baie lang reis na die land vir hul bemannings van sewe lede beteken. Een van die mees algemene roetes vir die trein het kernbomme van Texas na Bangor, Washington, geneem en die wapens afgelewer by 'n duikbootbasis aan die oewer van die Puget Sound. 'N Ander gereelde roete het bomme geneem van Texas na Charleston, Suid -Carolina, waar 'n stel duikbote gereed was vir missies in die Atlantiese Oseaan.
Die Pantex -aanleg naby Amarillo, Texas, 1996. Dit is in 1942 deur die Amerikaanse weermag gebou. (Krediet: Remi Benali/Liaison)
Die episentrum van kernvervoer was die Pantex-aanleg, ongeveer 27 kilometer buite die sentrum van Amarillo, Texas, 'n doolhofagtige kompleks van tientalle geboue op 10 000 hektaar grond. Amarillo was die eindbestemming vir byna die hele kerntreine in Amerika en die Pantex -aanleg was die enigste bymekaarkomplek vir kernwapens, 'n rol wat dit tot vandag toe behou.
Die Verenigde State het Pantex in 1941 as 'n ammunisiebasis van die Tweede Wêreldoorlog gebou, en in 1951 is dit rustig opgeknap om 'n nuwe rol in die Koue Oorlog te vervul. Binnekort was 'n groeiende deel van die 100,000 burgers van Amarillo werksaam by die montering en demontage van bomme. 𠇋inne -gruis Gertie -bunkers wat ontwerp is om ontploffings en besmetting te bevat, boere wat maanlig en stil jong werktuigkundiges die koppe vir Trident -missiele vasmaak en ouer wapens fyn afbreek, " het die Washington Post in 1982.
Terwyl die webwerf materiale soos uraan en plutonium van regoor die land ontvang het, het slegs Pantex die swaar afgeskermde selle gehad waar die bomme en meganiese onderdele aan kernmateriaal verbind kon word. Samestellers van kernkopkoppe, geklee in blou oorpakke, dik handskoene en veiligheidskoene met rubberdeksels, werk in pare om die kernmateriaal en die plofstof vas te maak. Uit hierdie selle is die bomme na baaie geneem waar werkers vuurkomponente, omhulsels en sterte sou byvoeg.
Elke dag het vragmotors en treine ingeloop met plutonium uit Georgië en Washington, bomaanjaers uit Colorado, uraan uit Tennessee en neutrongenerators uit Florida. Hulle het op wit treine uitgerol, met volledig saamgestelde kernwapens.
Hierdie treine het 30 jaar stilweg langs die spoorweë van Amerika geslinger, 'n uiters geheime projek met 'n onberispelike rekord. Tog sit elke wit trein in 'n rommelwerf of 'n museum. Waarom het Amerika sy kerntreine laat vaar, wat volgens baie kernkundiges in die Koue Oorlog die veiligste vervoermiddel vir sensitiewe wapens was?
A ȁWit trein " by die Amarillo Railroad Museum. (Krediet: Don Barrett/Flickr Creative Commons/CC BY-NC-ND 2.0)
Die ontspoor van die wit treine
Bekommernisse oor kernoorlog het aan die begin van die tagtigerjare sterk in die nasionale psige opgeduik, en namate 'n groeiende rooster van stede by die Amerikaanse kernontwikkeling betrokke geraak het, het Amerikaners (dikwels baie geregverdigde) vrese begin uitspreek oor die materiaal wat onder die agtergronde van hul lewens.
In sy eerste ampstermyn het president Reagan verdedigingsbesteding verviervoudig en voorgestel dat die Verenigde State bereid was om kernkrag teen die Sowjets te gebruik indien nodig. In Maart 1982 het Tydskrif 'n voorblad gepubliseer met 'n golwende rooi sampioenwolk en die frase "Thinking the Unthinkable. "
Een Amerikaanse rekening met die "unthinkable " was Jim Douglass, 'n Katolieke teoloog verbonde aan 'n kernweerstandsgroep genaamd Ground Zero Center for Nonviolent Action. In 1981 koop Douglass 'n huis in Washington met uitsig op die Naval Submarine Base Bangor aan die kus van die Puget Sound. Elke dag kyk Douglass en sy vrou uit die voorruit na die baai, en telkens sien hulle dieselfde: 'n wit trein wat die swaar beveiligde basis binnegaan en verlaat.
𠇍it was 'n wonderlike gesig, " het Douglass vertel Mense. "Jy voel die realiteit van 'n ondenkbare soort vernietiging. Enigiemand wat hierdie trein sien, ervaar die kwaad van kernwapens, want dit lyk soos wat dit dra — 'n wit nag. "
Jim en Shelley Douglass het met die hulp van die Ground Zero Center 'n omstrede stryd begin om die wit treine te stop, wat mnr. Douglass genoem het "ie mees gekonsentreerde simbool wat ons het van die hel van kernoorlog. " Met die hulp van 'n trein-buff vriend, het hulle die mees waarskynlike roete van Amarillo na Washington bepaal. Hulle het toe kontak gemaak met vrede en godsdienstige groepe op die roete en hulle gevra om na die trein te kyk, 'n gebedswaak of 'n gewelddadige protes te reël toe die trein verskyn, en om plaaslike koerante in te lig oor die aankoms van die trein.
In die Verenigde State het aksies teen die wit treine plaasgevind, met waaksaamhede in meer as 300 gemeenskappe. In Memphis het 'n wit trein 'n sentimeter van 'n non gekom wat in die middel van die spore gestaan ​​het. In Washington het DC-aktiviste 'n deel van die spoorlyn voor die DOE-gebou gelê en die baan omring met 'n opgeblaasde foto van 'n wit trein, 'n kaart van die bekende roetes en 'n groot vaandel wat gelees is, en#x201CThe Nuclear Train Begin hier. "
Die kernweerstandsbeweging het ernstige probleme vir die DOE ingehou. Dit het nie net vreeslike pers genereer nie, maar het ook die openbare aandag gevestig op wat die agentskap noukeurig ontwerp het om 'n geklassifiseerde proses te wees. Die DOE was nie net bekommerd oor kwaad pasifiste nie, dit was bekommerd oor iemand wat die roetes leer en 'n trein kaap en 'n ergste scenario vir Amerikaanse kernsekuriteit.
Die DOE se eerste poging om betogers te stuit, behels die herleiding van die treine. Vanuit die DOE-bevelsentrum in Albuquerque, New Mexico, het amptenare op die nippertjie opdragte aan die ingenieurs uitgereik om die minste weerstand op te spoor. die gemeenskap as hulle 'n ongemerkte wit trein op hul spoorweë sien ploeg sien. Die agentskap stel nuwe regulasies voor wat dit onwettig maak om inligting oor die roete van die wit trein deur te gee, maar kry min trekkrag.
Die DOE het dus 'n logiese volgende stap onderneem: die kleur van die treine verander. In 'n memorandum van Julie 1984 getiteld 𠇌olor Change of Safe-Secure Railcars " het opgemerk dat die skildery van hierdie spoorwaens nie toegewyde betogers sal keer om ons spesiale treine te identifiseer nie. Dit sal dit egter moeiliker maak om ons treine op te spoor, en ons glo dat dit die veiligheid en sekuriteit verhoog. gemak, maar tog het nie baie kommersiële treine torings vir skerpskutters gehad nie.
Die stryd teen die wit treine bereik sy hoogtepunt in 1985, toe 146 mense in hegtenis geneem is tydens 'n treinreis van Amarillo na Bangor. Jim en Shelley Douglass, sowel as baie van hul naaste medewerkers is aangekla van betreding en sameswering. Maar verrassend genoeg het 'n jurie in Washington 'n onskuldige uitspraak gelewer vir die 20 aktiviste wat op die treinspoor sit en amptenare van die provinsie het aangekondig dat hulle nie meer mense sal arresteer omdat hulle protesteer en die wapentreine belemmer nie.
Openbare druk, aktivistiese inmenging en 'n groeiende konstellasie van kerngebiede in die VSA het die afsterwe van die omstrede treine veroorsaak. Kort na die Washington -regsgeding het die Amerikaanse regering uitsluitlik Safeguard Transporters begin gebruik vir die verskuiwing van kernmateriaal. Die DOE het vertroue uitgespreek dat 'n stelsel van vragmotors makliker sou wees om te verduister en 'n praktiese oplossing sou bied om die talle kerngebiede ver van treinspore te bereik.
'N Spesiale vragmotor vir die vervoer van kernwapens by die Pantex Plant March, 1996. (Krediet: Remi Benali/Liaison)
Die toekoms van kernspoor
Terwyl die wit treine in 1987 tot 'n seremoniële einde gekom het, het die departement van energie nie alle hoop laat vaar om treine in eksperimentele nasionale veiligheidsmaatreëls te gebruik nie. In 1986, President Reagan approved a system for launching intercontinental ballistic missiles from railways, an initiative known as Peacekeeper Rail Garrison. The plan would park 25 trains carrying two missiles apiece at military bases throughout the U.S. In the case of Soviet agitation, the locomotives would move onto the nation's railroad network, where missiles could be launched from the train.
Known to history as the Lufthansa Heist the robbery took place December 11 th , 1978 at the JFK International Airport in New York, New York. An estimated $5. 9 Million was stolen (which translates to $21.6 Million today). $5 Million of it was stolen in cash while $875,000 was in Jewels and at the time of the crime made it the largest cash robbery to happen in American History. The heist inspired three films: 10 Million Dollar Getaway, die Big Heist, en Goodfellas. It was rumored that American gangster, Jimmy Bruke, was the mastermind of the heist though was never formally charged. It has also entered history by being the longest crime to ever be investigated with the latest of the arrests being made in 2015.
'Brünnhilde and Siegfried' by Arthur Rackham. ( Publieke domein ) In the Volsung Saga the Valkyrie Brynhildr fell in love with the mortal Sigurd.
Brunhild and Sigurd's Funeral (1909), C. Butler ( Publieke domein ) When the Valkyrie learned of her beloved's death she threw herself on the funeral pyre.