Paula Beamount-fotograaf en haar Land Rover Adventures - www.turas. Tv
Gepos deur TURAS | Desember 22, 2020 | Uitgawe Sewentien, Nuus, Fotografie | 0 |
woorde: [e-pos beskerm] Beelde: Paula Beaumont
Een van die dinge wat ek nog altyd so graag op my wilde kampeeruitstappies gedoen het, is fotografie. Ek probeer altyd die wonderlike uitsigte en oomblikke van 'n reis vir die nageslag vasvang. Ongelukkig is dit moeiliker om die oomblik akkuraat vas te lê as met moderne toerusting van vandag.
Iemand wat dit egter met gemak regkry en wat ek al lank bewonder en geniet om op Instagram te volg, is Paula Beaumont. Van haar basis tot in die skilderagtige Yorkshire Dales in die Verenigde Koninkryk en saam met haar betroubare 1989 Rover 90, 'Norton', kombineer sy moeiteloos haar liefde vir wilde kampeer met 'n talent om ongelooflike en bekroonde foto's te neem.
Die ander week was ek gelukkig genoeg om Paula uiteindelik in te haal, alhoewel via Zoom, weens die voortdurende COVID-19-beperkings hier om uit te vind hoe sy dit reggekry het om vir baie van ons 'n droomwerk te kombineer, met wilde kampeerreise na pragtige afgeleë plekke met fotografie.
So Paula, wat eerste gekom het, wilde kampeer, Land Rovers of fotografie?
Wel, dit moet kampeer, want ek doen dit sedert ek 4 jaar oud was. Toe ek nog 'n kind was, het my pa 'n ou broodwa gekoop, dit met ou weermagkampbeddens en ander tuisgemaakte kamptoerusting toegerus, en dan saam met my ma op verskillende kampavonture in Skotland vertrek. sedertdien kampeer.
En wanneer het jy begin kampeer met fotografie?
Albei my ouers was fotograwe, en dit was iets waarmee ek grootgeword het en by hulle kon leer, alhoewel ek nooit gedink het dat ek 'n bestaan ​​sou kon maak uit my buitenshuise landskapwerk nie. Aanvanklik het ek troues gedoen en in babafotografie gespesialiseer, maar mettertyd 'n portefeulje landskapskote begin opbou wat volgens my goed verkoop is op plaaslike handwerkbeurse en via my webwerf. Uiteindelik het ek daarin geslaag om die oorgang na byna voltydse landskapsfotograaf af te handel, afgewissel met 'n paar troues en babafotografiesessies elke jaar, sowel as om my ateljee- en fotografiekursusse te bestuur. Die hele wilde kamptoneel groei ongetwyfeld in gewildheid, nog meer versnel deur die onlangse pandemie en mense wat graag van alles wil wegkom.
Hoe gereeld probeer u in 'n gemiddelde jaar wegkom?
Ek is gelukkig om te woon waar ek omring word deur die Dales, dus kom gedurende die week baie in Norton uit, maar wilde kamp in Engeland is lastiger met wette wat dit op baie plekke verbied, daarom is ek geneig om na Skotland te gaan waar my ma woon nou, en doen dan groter reise na Europa met my reismaat Susan. Die afgelope jaar dink ek het ek ongeveer 60 nagte in die daktent reggekry. My Mamma is nou 74 jaar oud en sy kamp nog steeds op Isle of Skye waar sy woon. Ek sweer sy is steeds geharder as wat ek ooit sal wees!
Norton? Ek neem aan dit is die naam wat u vir u Land Rover 90 gegee het? Ongewone naam, waar kom dit vandaan en watter soort vragmotor is dit?
Wel, my pa se naam was Stanton Norton Farnaby, nie jou gemiddelde Yorkshire-naam wat ek ken nie. Wat Norton the Landy betref, hy is 'n 1989 Land Rover 90 wat ek die afgelope vyf jaar met trots besit en my nooit een keer in die steek gelaat het nie en glo my, ek doen baie harde veldry in hom.
Dit is wonderlike voertuie in orde, het jy geleer om dit behoorlik te bestuur, of het jy net geleer uit proef en fout?
Die dag nadat ek Norton gekry het, het ek met 'n groen baan opgetrek na Scarhouse Resevoir naby waar ek woon, en dit was die eerste keer dat ek lae reikafstand gebruik het. 200 meter hoër raak ek styf bang, so stop en steek die Kelly Kettle aan vir 'n brousel terwyl ek besluit wat ek moet doen, en uiteindelik omkeer! Daarna het ek besef dat ek 'n behoorlike les nodig het om dit te bestuur, en ek het my op 'n tweedaagse intensiewe kursus bespreek wat my regtig geleer het waartoe dit in staat was en hoe om dit behoorlik te bestuur. Dit is iets wat ek almal sal aanmoedig om te doen, aangesien die geleerde lesse van onskatbare waarde is en u die vertroue gee om daarna reis meer aangenaam en ontspanne te maak.
Dus, wat is u gunsteling 'speelding' waarmee u Norton toegerus het, en wat sou dit wees as u 'n nuwe kit kan byvoeg?
Wel, hy is redelik goed toegerus met 'n wonderlike trekstelsel vir al my kampeertoerusting, tentdak se daktent, ARB luifel met sywande, ens., maar ek sal sê dat my gunsteling pakket my 55 liter Snowmaster-yskas-vrieskas is, wat ideaal is om yskoud te hou vir 'n lekker Gin & Tonic by die kampvuur na 'n besige dag op die roetes. Ek het ook onlangs 'n dieselverwarmer aangebring wat agter die sitplek sit en in die tent kan optrek, wat die winterkampe gemakliker sal maak, hoewel dit nog nie gebruik gaan word nie, maar sien uit na 'n gebrek aan ys aan die binnekant van die tent in die oggende. Wat 'n wenslys vir 'n nuwe kit betref, om eerlik te wees, daar is niks om eerlik te wees nie, ek is gelukkig genoeg om op die oomblik alle behoefte te hê. Dit klink fantasties, ek moet sê dat die dieselverwarmer welkom sou wees op een van ons TURAS die afgelope winter in S. Ierland gereis - het nooit koud gevoel nie, dink nie ek het my voete 'n paar dae gevoel nie.
Waar was jy en Norton dan?
Wel, ek gaan altyd plaaslik in Yorkshire Dales en hou van Swaledale-omgewing, en dit is groen heuwels met groen bane, en geen telefoon sein nie. Ek onderneem ook baie skote na en om Skotland, wat skouspelagtig is, en daar is nie veel plekke langs die NC500 nie, waar ek op een of ander stadium nog nie gestop het nie. Maar die afgelope paar jaar was ek en my reismaat, Susan, van Nederland Bosnië, Kroasië, Portugal, Spanje, Frankryk en meer.
Ah OK, so Susan is die ander Land Rover 90-eienaar wat ek al in sommige van u foto's gesien het. Hoe het u mekaar ontmoet en saam begin avontuur?
Wel, my man is 'n voormalige Royal Marine. Om eerlik te wees, het hy genoeg gehad om in die natuur te slaap, maar moedig my ten volle aan om daar uit te kom. Deur my lidmaatskap van die LR Ladies-groep en 'n paar foto's daar op te plaas, het Susan gereeld kommentaar gelewer oor hoe wonderlik die foto's was en dat sy dit graag sou wou sien. Daarom het ek haar genooi en ons het 'n 6 dae lange reis deur die Yorkshire Dales and Lake District onderneem, en ons het net gekliek as twee eendersdenkende siele en sedertdien het ons 'n paar keer per jaar op avonture vertrek.
Dit is wonderlik, en het u 'n gunsteling plek wat u op u reis gevind het?
Toe ons in 2018 in Pico's De Europe was, 'n fantastiese Nasionale Park-gebied in Noord-Spanje, het ons myl op myl langs fantastiese gruispaaie gereis. Deur pure lot het ek 'n lek gekry en ons het daarin geslaag om by 'n motorhuis uit te kom om dit te laat herstel.
Die eienaar was self 'n veldryer en het ons aanwysings gegee na 'n plek wat hy aanbeveel. Ons het sy roete gevolg tot ongeveer 2000 meter, waar ons gekamp het oor die berge! Dit was net ongelooflik. Daarna het ons die Landy's verlaat en nog 'n paar kilometer gestap na hierdie wonderlike plek vanwaar die uitsigte net asemrowend was en daar aasvoëls oorhoofse sirkel. Beslis die mees onvergeetlike plek waar ek tot dusver ooit was, en as dit nie die ongeluk van die deurboor was nie, sou ons dit nooit te wete gekom het nie.
Ons het 'n foto van die reis hier en dit lyk ongelooflik. Inderdaad, soveel van u foto's is wonderlik Paula en u het al soveel pryse gewen, ek is seker dit is onmoontlik om 'n gunsteling te kies, maar het u een waarop u die trotsste is?
Dit sou waarskynlik die foto wees van die skape wat verlede jaar in Skotland geneem is.
Dit was heeltemal buite die manchet wat geneem is toe jy met 'n bergroete oor die Cairngorms in Skotland gery het. Ek het afgetrek en die skape het ons agtervolg. Ek dink hulle sien 'n Land Rover en aanvaar dat die boer hulle kom voer het.
Skielik het hulle net almal in die ry gestaan ​​en die lug was ongelooflik bo hulle en ek het daarin geslaag om hierdie wonderlike skoot vas te lê wat uiteindelik in die Top 10 geplaas is van meer as 13,500 XNUMX deelnemers aan die Beeld van die Jaar-kompetisie, wat 'n baie trotse prestasie was.
Watter tipe kamera / toerusting is u geneig om te gebruik?
Ek gebruik meestal 'n Canon 5D MkIII met 'n groothoeklens en nog 'n 5DIII met 'n telefoto-lens.
En vir ons bloot sterflinge wat probeer om 'n behoorlike kans te maak van ons eie reise, het u 'n tip wat u met ons kan deel om ons resultate te verbeter?
Om eerlik te wees, die beste wenk is om die reël van derdes te onthou. Dit is basies om u skote vertikaal en horisontaal in 1/3's saam te stel en probeer altyd om u belangstelling in die linker- of regterkant te plaas, nie in die middel nie. Lig is ook baie belangrik. U sal altyd die beste opnames kry in die vroeë oggend- of saanson, dit lewer baie meer drama, terwyl die middagson alles net plat maak, ek doen nie eens die moeite om my kamera in die middelste deel van 'n dag uit te neem nie. .
Wel, Paula, dit was 'n plesier om met jou te praat, jy fotografie is 'n inspirasie vir ons almal en die feit dat jouself en Susan al hierdie avonture doen as twee dames saam, is ook wonderlik om te sien, want dit kan soms 'n bietjie intimiderend om alleen daarheen te gaan as jy net begin. Sou u enige raad hê aan ander wat daaraan dink om die duik te neem en op hul eerste regte wilde kampavontuur te vertrek?
Doen dit net! Eerlik, in die vier jaar wat ek en Susan deur die hele Europa gereis het, het ons niks anders as aanmoediging en vriendelikheid ontmoet van almal wat ons langs die pad ontmoet het nie. Wees net altyd hoflik, maak seker dat dit altyd goed is om na 'n wilde kamp te gaan as jy êrens is wat jy nie ken nie, en onthou om geen spore te laat nie, en jy sal soveel vriende maak en herinneringe maak om jou lewenslank te hou, en neem 'n paar wonderlike foto's langs die pad om u ook hoopvol te herinner.
Om nog baie van Paula se fantastiese foto's te sien en om gunstelinge te kan koop, gaan na haar webwerf by: www.paulabeaumontadventures.co.uk of sien haar op Instagram: http://www.instagram.com/paulabeaumont_adventures