HANDSKRIF bestaan uit ’n reeks houtskool- en gemengde mediatekeninge van die sewe digters. Benewens ’n portret van elk is daar ook ’n uitbeelding van elkeen se handpalm met ’n versreël daarop.
Die versreël is deur die digters self gekies en onthul op byna onthutsende manier iets persoonlik van elke digter. Die gekose versreëls wissel van bespiegelings oor die aard van digkuns, die feilbaarheid van die woord en tot diepe bepeinsing.
Een van die eerste verwysings na die palm van ’n hand in Westerse kunsgeskiedenis is die Italiaanse skilder Caravaggio se Fortuinverteller wat in 1594 – 95 geskilder is. In die skildery maak die ingenome skilder Mario Minniti oogkontak met ’n sigeuner wat sy palm lees. Sy masseer liefderyk sy handpalm met haar regterhand terwyl haar linkervoorvinger op die palm van sy hand rus. Met nadere ondersoek besef die kyker dat sy eintlik besig is om sy ring te steel. Miskien is dit Caravaggio se kommentaar dat palmlees ’n pseudo-wetenskap is.
Serfontein vind steeds die veronderstelling dat daar verskuilde inligting in die palm van die hand lê, interessant. Die vroue is tegelyk weerloos en kragtig. Die herhaling van die leitmotiv, die hand, skep ’n ritme deur die werk waarin gesprekke tussen digters aangewakker en hul gedeelde menslikheid ontbloot word.