Namakwastories: 'Ek het da' die djirretjie so lief' | Maroela Media
Die skrywer Jan van Wyk is 'n Namakwalander in murg en been. Vra jy hom oor sy kortverhale in Vertel da' vir my 'n storie van Namakwaland dan is dit sommer vinnig duidelik dat talle hiervan ontstaan het uit eie ervaring, stories wat oorvertel word en 'n goeie begrip van die Namakwalandse omgewing en sy mense.
Jan se pa het hulle oor jare met allerhande stories vermaak. Hy het by geleentheid kortliks van so 'n voorval (soos in "Ek het da' die djirretjie so lief") vertel, en dit is waar die idee ontstaan het, vertel Jan. "Ek het dus gewoon uit my ervarings hierbo getap en toe die storie geskryf."
Jan het matriek op Springbok behaal en op dié dorp, soos op baie ander plattelandse dorpe, is die kerk die spil waarom alles draai. 'n Mens kan dan nie help om te wonder hoe 'n Namakwalandse gemeente op Piet se vergryping van die nagmaalbeker in "Ek het da' die djirretjie so lief" sou reageer nie.
"Om eerlik te wees, weet ek ook nie hoe die gemeente sou reageer nie," verklap Jan. "Maar ek verbeel my, juis omdat ek blootstelling daaraan gehad het, dat toe die onreg aan die lig gekom het, daar weinig van die gewyde atmosfeer waarna toevallig in die storietjie verwys word, oorgebly het."
Hy meen diegene wat toe nog nie 'n sluk uit die beker gevat het nie ernstig en in gekruide taal vir Piet Holtand sou dreig, beskuldig, verwyt en verneder het.
"Die hoogheiliges moet ek ook aanvaar sou vir 'n wyle, die woordeskat wat met hul 'heiligheid' gepaardgaan, vergeet het en ek sou nie verbaas wees as hulle Piet sonder seremonie uitgesmyt het nie. En natuurlik sou daar 'n groot groep wees wat gewoon, sonder deelname, net sou lag."
Luister hierbo na "Ek het da' die djirretjie so lief" uit die bundel Vertel da' vir my 'n storie van Namakwaland. Dit word voorgelees deur Johnny Klein.