Persoonlikheid - eienskappe, eienskappe, tipes karakter - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Persoonlikheid is 'n kwalitatiewe individuele eienskap wat die stabiele en permanente eienskappe van die psige kombineer wat die gedrag en eienskappe van 'n persoon se verhouding bepaal. Letterlik, vertaal uit Grieks, beteken karakter omen, eienskap. Karakter in die struktuur van persoonlikheid kombineer op sigself 'n kombinasie van sy verskillende eienskappe en eienskappe, wat afdruk op gedrag, aktiwiteit en individuele manifestasie. Die stel van noodsaaklike, en belangriker, stabiele eienskappe en eienskappe bepaal die hele lewenstyl van 'n persoon en sy maniere om in 'n gegewe situasie te reageer.
Die aard van die individu word gevorm, gedefinieer en gevorm deur sy hele lewe. Die verhouding van die natuur en persoonlikheid word gemanifesteer in die aktiwiteite, kommunikasie, wat die tipiese gedragswyses veroorsaak.
Enige kenmerk is 'n stabiele en onveranderlike stereotipe gedrag.
Kenmerkende persoonlikheidseienskappe in 'n algemene sin kan verdeel word in diegene wat die algemene rigting vir die ontwikkeling van manifestasies van karakter in die komplekse (leidende), en die wat deur die hoofrigtings bepaal word (sekondêr) bepaal. Leidende kenmerke laat jou toe om die essensie van karakter te weerspieël en die belangrikste belangrikheid van sy manifestasies te toon. Dit moet verstaan ​​word dat enige eienskap van 'n persoon se karakter die manifestasie van sy houding teenoor die werklikheid sal weerspieël, maar dit beteken nie dat enige van sy houding 'n direkte karaktertrekke sal wees nie. Afhangende van die leefomgewing van die individu en sekere toestande sal slegs enkele manifestasies van die verhouding definisie van karaktertrekke wees. dit wil sê 'N Persoon mag aggressief reageer op een of ander irritasie van die interne of eksterne omgewing, maar dit sal nie beteken dat die persoon kwaadwillig van aard is nie.
In die struktuur van die aard van elke persoon is daar 4 groepe. Die eerste groep bevat die eienskappe wat die basis van die persoonlikheid bepaal, die kern daarvan. Dit sluit in: eerlikheid en oneindigheid, beginsellikheid en lafheid, moed en lafhartigheid, en vele ander. Na die tweede eienskappe wat die houding van die individu direk aan ander mense wys. Byvoorbeeld, respek en minagting, vriendelikheid en boosheid, en ander. Die derde groep karakteriseer die verhouding van die individu tot homself. Dit sluit in: trots, beskeidenheid, arrogansie, nietigheid, selfkritiek en ander. Die vierde groep is verwant aan werk, die aktiwiteit of werk wat verrig word. En dit word gekenmerk deur sulke eienskappe soos ywer en luiheid, verantwoordelikheid en onverantwoordelikheid, aktiwiteit en passiwiteit, en ander.
Sommige wetenskaplikes stel ook 'n ander groep uit wat 'n persoon se houding teenoor dinge, byvoorbeeld, netheid en nalatigheid kenmerk.
Onderskei ook sulke tipologiese eienskappe van karaktertrekke as abnormaal en normaal. Normale eienskappe is inherent aan mense wat 'n gesonde psige het, en abnormale mense sluit in mense met 'n verskeidenheid geestesiektes. Daar moet op gelet word dat soortgelyke persoonlikheidseienskappe met beide anomalie en normaal verband kan hou. Dit hang alles af van die erns of of dit 'n beklemtoning van karakter is. 'N Voorbeeld hiervan is 'n gesonde agterdog, maar as dit op skaal gaan, lei dit tot paranoia.
Die beslissende rol in die vorming van persoonlikheidseienskappe word gespeel deur die samelewing en die houding van die persoon teenoor hom. Jy kan nie iemand oordeel sonder om te sien hoe hy met die span reageer nie, sonder om sy gevoelens, antipathieë, vriendskap of vriendskaplike verhoudings in die samelewing te oorweeg.
Die houding van die individu tot enige tipe aktiwiteit word bepaal deur sy verhouding met ander persone. Interaksie met ander mense kan 'n persoon aanmoedig om aktief en innoverend te wees of om in spanning te bly, om sy gebrek aan inisiatief te genereer. Die individu se selfbeeld word bepaal deur sy verhoudings met mense en houdings teenoor aktiwiteit. Die basis vir die vorming van die bewussyn van die persoon is direk verwant aan ander individue. Die korrekte assessering van die karaktertrekke van 'n ander persoon se persoonlikheid is 'n fundamentele faktor in die vorming van selfbeeld. Daar moet ook op gelet word dat met 'n verandering in menslike aktiwiteit nie net die metodes, metodes en onderwerp van hierdie aktiwiteit verander nie, maar ook die houding van die persoon teenoor homself in die nuwe rol van die akteur.
Die belangrikste kenmerk van karakter in die struktuur van persoonlikheid is - sy sekerheid. Maar dit beteken nie die oorheersing van een eienskap nie. Die karakter kan oorheers word deur verskeie eienskappe wat teenstrydig of nie-teenstrydig is. 'N Karakter kan sy sekerheid verloor as sy kenmerkende eienskappe ontbreek. Die stelsel van morele waardes en oortuigings van die individu is ook 'n leidende en bepalende faktor in die vorming van karaktereienskappe. Hulle vestig 'n langtermyn-oriëntering van individuele gedrag.
Die eienskappe van 'n individu se karakter is onlosmaaklik gekoppel aan sy stabiele en diep belange. Die gebrek aan integriteit, selfversorging en onafhanklikheid van die individu is nou verwant aan die onstabiliteit en oppervlakkigheid van die individu se belange. En integendeel, integriteit en doelgerigtheid, deursettingsvermoë van 'n persoon hang af van die inhoud en diepte van sy belange. Die ooreenstemming van belange impliseer egter nie die ooreenkoms tussen die persoonlikheidseienskappe nie. Byvoorbeeld, onder wetenskaplikes kan mens beide vrolike mense en hartseer, beide goed en kwaad, ontmoet.
Om die eienskappe van die karakter van die persoon te verstaan, moet ook aandag gee aan sy liefde, vrye tyd. Dit kan nuwe fasette en karaktereienskappe openbaar. Dit is ook belangrik om aandag te skenk aan die ooreenstemming van die optrede van 'n persoon met sy gevestigde doelwitte, omdat die individu nie net gekenmerk word deur aksie nie, maar ook deur hoe hy dit produseer. Die fokus van aktiwiteit en die aksies vorm self die dominante geestelike of materiële behoeftes en belange van die individu. Daarom moet karakter slegs as 'n eenheid van die beeld van dade en hul oriëntasie verstaan ​​word. Dit is op die kombinasie van die persoonlikheidseienskappe van 'n persoon en sy eienskappe wat 'n mens se werklike prestasies afhang, en nie op die teenwoordigheid van geestelike vermoëns nie.
Temperament en persoonlikheid
Die verhouding van karakter en persoonlikheid is ook te wyte aan die temperament van die individu, vermoëns en ander partye. En die konsepte van temperament en persoonlikheid karakter vorm sy struktuur. Karakter is 'n samevatting van 'n individu se kwalitatiewe eienskappe wat sy handelinge bepaal, gemanifesteer in verhouding tot ander mense, aksies, dinge. Terwyl temperament is 'n kombinasie van die eienskappe van die individuele psige, wat sy gedragsreaksies beïnvloed. Want die manifestasie van temperament ontmoet die senuweestelsel. Karakter is ook onlosmaaklik gekoppel aan die psige van die individu, maar sy eienskappe word deur die hele lewe onder die invloed van die eksterne omgewing optel. En temperament is 'n aangebore parameter wat nie verander kan word nie, maar jy kan net sy negatiewe manifestasies beperk.
Die rede vir die karakter is temperament. Temperament en karakter in die struktuur van persoonlikheid is nou verwant aan mekaar, maar terselfdertyd verskil hulle van mekaar.
Temperament bevat geestelike verskille tussen mense. Dit verskil in die diepte en sterkte van die manifestasies van emosies, aktiwiteit van aksies, indrukbaarheid en ander individuele, stabiele, dinamiese eienskappe van die psige.
Daar kan afgelei word dat temperament 'n aangebore grondslag en basis vorm waarop 'n persoonlikheid as 'n lid van die samelewing gevorm word. Daarom is die mees stabiele en permanente persoonlikheidseienskappe temperament. Dit word eweneens in enige aktiwiteit geopenbaar, ongeag die fokus of inhoud daarvan. Bly onveranderd en in volwassenheid.
Dus, temperament is die persoonlike eienskappe van die individu, wat die dinamiese verloop van sy gedrag en verstandelike prosesse bepaal. dit wil sê die konsep van temperament kenmerk die tempo, intensiteit, duur van verstandelike prosesse, eksterne gedragsreaksie (aktiwiteit, traagheid), maar nie oortuiging in menings en belange nie. Dit is ook nie 'n definisie van die waarde van die individu nie en bepaal nie sy potensiaal nie.
Daar is drie belangrike komponente van temperament, wat verband hou met die algemene mobiliteit (aktiwiteit) van 'n persoon, sy emosionaliteit en motoriese vaardighede. Op sy beurt het elk van die komponente 'n taamlik komplekse struktuur en word onderskei deur verskillende vorme van sielkundige manifestasie.
Die kern van aktiwiteit lê in die individu se strewe na selfuitdrukking, die transformasie van die eksterne komponent van die werklikheid. In hierdie geval word die rigting, die kwaliteit van die implementering van hierdie tendense, bepaal net deur die karakteristiese eienskappe van die individu en nie net nie. Die graad van so 'n aktiwiteit kan wees van slaperigheid en tot die hoogste manifestasie van mobiliteit - 'n konstante styging.
Die emosionele komponent van die temperament van die persoonlikheid is 'n kombinasie van eienskappe wat die eienskappe van die vloei van verskillende gevoelens en stemminge kenmerk. Hierdie komponent is die kompleksste in sy struktuur in vergelyking met die ander. Sy hoofkenmerke is labiliteit, indrukbaarheid en impulsiwiteit. Emosionele labiliteit is die spoed waarmee een emosionele toestand deur 'n ander vervang word of ophou. Onder die indrukbaarheid verstaan ​​die vatbaarheid van die onderwerp vir die emosionele invloede. Impulsiwiteit is die spoed waarteen 'n emosie om 'n motiverende oorsaak en krag van dade en dade verander sonder om eers deur hulle te dink en 'n ingeligte besluit te neem om hulle uit te voer.
Die karakter en temperament van die persoon is onlosmaaklik gekoppel. Die oorheersing van een tipe temperament kan help met die bepaling van die aard van die vakke as 'n geheel.
Vandag in die spesifieke literatuur is daar baie kriteria waarvolgens die tipes persoonlikheidskarakter bepaal word.
Die tipologie wat deur E. Krechmer voorgestel word, is nou die gewildste. Dit behels die verdeling van mense in drie groepe afhangende van hul liggaam.
Piekniek mense is mense wat geneig is tot die vorming van oorgewig of effens plomp, van klein grootte, maar met 'n groot kop, 'n breë gesig en 'n verkorte nek. Die tipe karakter wat hulle het, is siklotimies. Hulle is emosioneel, gesellig, maklik aanpas by 'n verskeidenheid toestande.
Atletiese mense is lang en breë skouers, met goed ontwikkelde spiere, 'n geharde skelet en 'n kragtige bors. Hulle stem ooreen met die Ixotiese tipe karakter. Dit is kragtige mense en redelik prakties, kalm en onimpressief. Ixotimiste word beperk in gebare en gesigsuitdrukkings, swak aangepas om te verander.
Asteniese mense is mense wat geneig is tot dunheid, die spiere is swak ontwikkel, die bors is plat, die arms en bene is lank en het 'n verlengde gesig. Stem ooreen met die tipe karakter schizotymic. Sulke mense is baie ernstig en vatbaar vir koppigheid, moeilik om aan te pas by verandering. Gekenmerk deur isolasie.
KG Jung het 'n ander tipologie ontwikkel. Dit is gebaseer op die heersende verstandelike funksies (denke, intuïsie). Die klassifikasie verdeel vakke in introverte en extroverts, afhangende van die oorheersing van die eksterne of interne wêreld.
'N Buitevlak word gekenmerk deur direkteheid, openheid. So 'n persoon is uiters gesellig, aktief en het baie vriende, kamerade en net kennisse. Uitroeiers is lief vir reis en neem alles uit die lewe. 'N Buitevlak word dikwels die inisieerder van partye, in maatskappye word hy hul siel. In die gewone lewe fokus hy slegs op omstandighede, en nie op die subjektiewe opinie van ander nie.
Introvert, in tegendeel, word gekenmerk deur sluiting, wat op sigself in die gesig staar. So 'n persoon afskakel van die omgewing en sorgvuldig om alle gebeure te ontleed. Introvert maak kontak met mense hard, so hy het min vriende en kennisse. Inskrywings verkies eensaamheid teenoor raserige maatskappye. Hierdie mense het 'n verhoogde graad van angs.
Daar is ook 'n tipologie gebaseer op die verhouding van karakter en temperament, wat mense in 4 psigotipes verdeel.
'N Choleric persoon is 'n taamlik onstuimige, vinnige, passievolle en terselfdertyd ongebalanseerde persoon. Sulke mense is geneig tot stemmingswisselings en emosionele uitbarstings. Choleriese mans het nie 'n ewewig van senuweeprosesse nie, so hulle word vinnig uitgeput, kragteloos.
Phlegmatic onderskei deur kalmte, traagheid, stabiliteit van buie en aspirasies. Buitendien wys hulle amper nie emosies en gevoelens nie. Sulke mense is taamlik volhardend en aanhoudend in hul werk, maar hulle bly altyd gebalanseerd en kalm. Die flegmatiese persoon kompenseer vir sy traagheid in werk deur ywer.
Melancholieke is 'n baie kwesbare persoon, geneig tot stabiele ervaring van verskeie geleenthede. Vir enige eksterne faktore of manifestasies reageer melancholies sleg. Sulke mense is baie indrukwekkend.
'N Slegte persoon is 'n ywerige, aktiewe persoon met 'n lewendige karakter. Hy is onderhewig aan gereelde veranderinge van indrukke en word gekenmerk deur die spoed van reaksies op enige gebeurtenis. Dit is maklik om te probeer met foute of probleme wat hom oorval het. Wanneer 'n slegte persoon belangstel in sy werk, sal hy taamlik produktief wees.
K. Leonhard het ook 12 tipes geïdentifiseer, wat dikwels voorkom in mense met neuroses, beklemtoonde karakters. En E. Fromm beskryf drie sosiale tipes karakters.
Almal het lank reeds geweet dat daar in die sielkundige karakter van die persoonlikheid in die proses van ontwikkeling en vitale aktiwiteit belangrike veranderinge plaasvind. Sulke veranderinge is onderworpe aan tipiese (natuurlike) en atipiese (individuele) neigings.
Tipiese tendense sluit in veranderinge wat plaasvind met 'n sielkundige karakter in die proses van volwassenheid. Dit gebeur omdat die ouer 'n individu word, hoe vinniger word hy ontslae van die kinderagtige manifestasies in karakter wat kinderagtige gedrag van 'n volwassene onderskei. Vir kinders se persoonlikheidseienskappe sluit in humeurigheid, traanheid, vrees, onverantwoordelikheid. Om volwasse eienskappe wat met ouderdom kom, sluit in verdraagsaamheid, lewenservaring, rasionaliteit, wysheid, omsigtigheid, ens.
Soos 'n mens op die pad van die lewe beweeg en lewenservaring verkry, ervaar 'n individu veranderinge in sy sienings oor gebeure en verander hul houding teenoor hulle. Wat ook saam raak die finale vorming van karakter. Daarom is daar sekere verskille tussen mense van verskillende ouderdomsgroepe.
Byvoorbeeld, mense van ongeveer 30 tot 40 jaar oud woon meestal in die toekoms, hulle leef met idees en planne. Al hul gedagtes, hul aktiwiteite is gemik op die besef van die toekoms. En mense wat die ouderdom van 50 bereik het, het gekom tot die lyn waar hul huidige lewe gelyktydig met die verlede en die toekoms ontmoet. En daarom word hulle karakter so verander dat dit ooreenstem met die hede. Dit is die ouderdom wanneer mense afskeid neem van hul drome, maar is nog nie gereed om te nostaliseer vir die jare wat hulle geleef het nie. Mense wat die 60-jarige grens oorwin het, het feitlik nie gedink aan die toekoms nie, hulle is baie meer bekommerd oor die hede, hulle het herinneringe aan die verlede. Ook as gevolg van fisiese kwale is die voorheen geneem pas en ritme van die lewe nie meer beskikbaar nie. Dit lei tot die voorkoms van sulke eienskappe soos traagheid, mate, kalmte.
Atipiese, spesifieke tendense is direk verwant aan die gebeurtenisse wat deur 'n persoon ervaar word, dws veroorsaak deur die verlede.
As 'n reël, sulke eienskappe wat soortgelyk is aan dié wat reeds bestaan, is baie vinniger en meer gekonsolideer.
Dit moet altyd onthou word dat die karakter nie konstant is nie, dit word deur die hele lewensiklus van 'n persoon gevorm.
Sosiale karakter van persoonlikheid
Individue van enige samelewing, ten spyte van hul individuele persoonlike eienskappe en verskille, het 'n algemene sielkundige manifestasies en eienskappe, dus dien as gewone verteenwoordigers van hierdie samelewing.
Die sosiale karakter van die individu is 'n algemene manier van aanpasbaarheid van die individu tot die invloed van die samelewing. Dit word geskep deur godsdiens, kultuur, opvoeding en gesinsopvoeding. Dit moet ook in gedagte gehou word dat die kind selfs in die gesin die opvoeding ontvang wat in hierdie samelewing goedgekeur word en ooreenstem met die kultuur, word as normaal, gewone en natuurlike beskou.
Volgens E. Fromm beteken sosiale karakter die gevolg van 'n persoon se aanpassing op 'n bepaalde manier om 'n samelewing te organiseer, na die kultuur waarin hy opgevoed is. Hy glo dat nie een van die bekende ontwikkelde gemeenskappe in die wêreld individue sal toelaat om ten volle te besef nie. Hieruit blyk dit dat die persoon van geboorte in stryd is met die samelewing. Поэтому, можно сделать вывод, что социальный характер личности - это своеобразный механизм, позволяющий личности свободно и безнаказанно существовать в любом социуме.
Процесс адаптации индивида в обществе происходит с искажением характера самого индивида и его личности, в ущерб ей. Sosiale aard volgens Fromm is 'n soort beskerming, 'n individu se reaksie op 'n situasie wat frustrasie veroorsaak op 'n sosiale omgewing wat nie toelaat dat 'n persoon homself vryelik en ten volle ontwikkel nie, dit in beperkinge en beperkings plaas. In die samelewing sal 'n persoon nie in staat wees om ten volle te ontwikkel, wat in die natuur deur hom gelê word, die kere en geleenthede nie. Soos Fromm geglo het, word die sosiale karakter in die individu ingeënt en stabiliseer dit in die natuur. Vanaf die oomblik dat 'n individu begin om 'n sosiale karakter te hê, word hy heeltemal veilig vir die gemeenskap waarin hy woon. Fromm het verskeie opsies van hierdie aard geïdentifiseer.
Aksentuering van persoonlikheid
Aksentuering van die karakter van 'n persoon is 'n uitgespreek kenmerk van karaktertrekke wat binne die aanvaarde norm is. Afhangende van die grootte van die erns van karaktertrekke, word die aksentuasie onderverdeel in verborge en voor die hand liggend.
Onder die invloed van spesifieke omgewingsfaktore of omstandighede kan sommige subtiele of glad nie duidelike kenmerke duidelik uitgespreek word nie - dit word 'n verborge aksentasie genoem.
Onder die duidelike aksentasie verstaan ​​die uiterste manifestasie van die norm. Hierdie tipe word gekenmerk deur konsekwentheid van eienskappe vir 'n bepaalde karakter. Accentuaties is gevaarlik omdat hulle kan bydra tot die ontwikkeling van geestesversteurings, situasioneel gedefinieerde patologiese gedragsafwykings, psigose, neurose, ens. Maar die klem op die persoonlikheidspatologie moet nie verwar word nie.
K. Leongrad het die hoofsoorte en kombinasies van aksentuasies uitgesonder.
'N kenmerk van die histeroïed tipe is egosentrisme, oormatige dors vir aandag, erkenning van individuele vermoëns, die behoefte aan goedkeuring en eerbied.
'N Hoë mate van sosibiliteit, mobiliteit, neiging tot onheil, oormatige outonomie, is geneig om mense met hipertimiese tipe te hê.
Asthenoneurotiese - gekenmerk deur hoë moegheid, prikkelbaarheid, angs.
Psigosthenies - geopenbaar deur onbeslistheid, liefde vir demagogie, selfgrawe en analise, agterdog.
'N kenmerkende kenmerk van die skisoid tipe is isolasie, losbandigheid, gebrek aan kommunikasie.
Sensitiewe tipe word gemanifesteer deur verhoogde sensitiwiteit, sensitiwiteit, skaamte.
Opwindend - gekenmerk deur 'n neiging om gereeld herhalende periodes van melancholiese bui, ophoping van irritasie.
Emosioneel labiele - gekenmerk deur 'n baie veranderlike bui.
Infantiel-afhanklik - word waargeneem in mense wat met kinders gespeel het, wat vermy verantwoordelikheid vir hulself neem vir hul optrede.
Onstabiele tipe - gemanifesteer in die konstante las van verskillende soorte vermaak, genot, ledigheid, ledigheid.
Kyk na die video: 3 Die Abram karakter was deel van 'n kultuur van kinderoffers - Israel ook (Oktober 2019).
Copyright 2019 \ none \ Die karakter van die individu