“Ek het vir hom gesê die probleme tussen ons sal nooit opgelos word nie. Ek sal nie my familie doodwens nie.”
Toe het hy haar teen ’n muur vasgedruk met ’n Bybel in sy hand en gesê hy kan nie voor God staan en sê hy gaan skei nie.
Soms het hy spottend aan haar en ander mense gesê die vroue met wie hy tevore deurmekaar was, het selfmoord gepleeg of in ’n gestig beland.
Johan het haar verskeie kere gebel om te vra of hulle nie maar weer kan probeer nie; daarom was dit nie vir haar vreemd nie toe hy haar op Dinsdag 3 Januarie weer bel en vra of sy na sy huurhuis in Kerkstraat sal kom sodat hulle oor ’n skikking kan praat.
“Hy het gevra of ek iets wil drink en ek het ’n glas water gevra. Hy het dit gaan haal en toe gesê daar is nog ’n boks vol goed van my in die huis.
“Ek het eers gesê hy moet dit maar weggee, maar hy het gesê: ‘Ek weet hoe erg jy oor jou goedjies is,’ en volgehou ek moet gaan kyk.
Sy het toe ingestem, want sy wou alles verbykry. In die gang het hy ’n handdoek opgetel en ’n klomp munte het op die houtvloer geval. Sy vermoed nou dit was ’n teken aan die drie mans wat haar verkrag het.
Ina huil hartverskeurend. ’n Wyle lank is sy nie in staat om voort te gaan nie. Toe vertel sy terwyl die mans met haar besig was, het Johan haar aanhou vertel hoe sleg sy is.
Nadat die drie weg is, het hy goed uit die kas langs die bed gaan haal, onder meer ’n draadtang, ’n vurk en ’n braaitang. Toe het hy langs haar op die bed gaan lê en die “ondervraging” voortgesit.
Hoe meer sy ontken het dat sy ontrou was, hoe aggressiewer het hy geword. Niks wat sy kon sê, kon hom oortuig nie.
Toe het hy haar selfoon gevat om haar seun, Conrad Bonnette (19), te bel. Toe sy die voetstappe op die houtvloer van die huis hoor, het sy geweet dis hy. Maar sy was nog vasgebind, met die kleefband oor haar mond.
“Ek het hom hoor skree: ‘Nee, oom, moet asseblief nie skiet nie!’ Toe klap ’n skoot en hy gil. Nog ’n skoot het geklap en hy het weer gegil. ’n Derde skoot het geklap, en toe’s dit stil.”
Hy wou hê sy moet leef met die pyn van haar familie wat dood is. Hy het haar ouers drie keer gebel, maar genadiglik het hulle nie geantwoord nie. Toe is hy eindelik daar weg.
“Ek het na hom gehardloop waar hy in die kamer langsaan op die grond gelê het. Ek het hom probeer optel, maar hy het nie beweeg nie.”
Die seun het pas sy kop begin optel ná moeilike tienerjare toe sy ouers geskei het en hy in ’n stadium depressief was. Maar verlede jaar was dit asof die son weer begin skyn het.
Hy het baie goed gevaar in sy eerste jaar aan die Universiteit van Pretoria, waar hy inligtingstegnologie studeer het. Sy pa het pas vir hom ’n motorfiets gekoop, wat ’n eindelose bron van plesier was.
En by die Bosfontein-kampeerterrein, waar hy vakansiewerk gedoen het, het hy verlief geraak op die 17-jarige Kayla Beukes, die werkgewer se dogter.
Kayla vertel Conrad was baie familievas. Hy het sy vakansiegeld gebruik om vir sy ma ’n muurbehangsel van hout met ’n boodskappie daarop te koop.
“Hy was die volmaakte ou. Die Here het hom oor my pad gestuur om my te wys watter karaktereienskappe ek in ’n man soek.”
Sy vertel sy het nog die Dinsdag van sy dood vir hom ’n toebroodjie by die kampeerterrein gemaak. Hy en ’n vriend is later gimnasium toe, waar hy die oproep van sy stiefpa gekry het.
Angelique Bonnette (16) vrees ook steeds vir haar lewe. Die familie wil nie sê waar sy haar bevind nie. Sy het telefonies vertel sy het eenkeer op reis in die Vrystaat die ware kant van haar stiefpa gesien. Hy het skielik sy voertuig omgedraai en op ’n kind op ’n fiets afgepyl.
Johan het gesê ’n papier kan maklik ’n klip word en dit moet nóú gestop word. Hy het die fiets stukkend gery.
Sy vertel haar stiefpa het van die begin af hul gesinnetjie oorheers. Hy het hulle gereeld bymekaargeroep vir gesinsvergaderinkies.
“Dan gaan sit ons in ’n kringetjie en hy vertel ons ons weet nie hoe lief hy ons het nie. En hy begin huil, asof hy homself jammer kry. Hy het altyd gesê dit is die huis van liefde dié.”
Sy vertel hy het “so ’n snaakse stem gehad, asof hy wou sê: ‘I’m the man.’ Ons is heeltyd uitgetrap en moes hoor ons is lui.
Kotzé sou vir agt dae daarin slaag om die polisie te ontwyk, maar twee kleuters wat nie aan die slaap wou raak nie, sou tot sy inhegtenisname in Modimolle lei.
Surinda du Preez het die aand van 11 Januarie 2012 met haar twee kleuters rondgery in 'n poging om hom aan die slaap te maak toe sy iets gewaar het wat haar laat kriewel het: 'n Toyota Fortuna met 'n Vrystaatse registrasie.
Haar sesde sintuig het ingeskop en sy het besluit om die bakkie weer op te spoor. Surinda het die bakkie weer naby 'n plaaslike supermark raakgesien en die volgende oomblik het sy oogkontak gemaak met die Modimolle Monster.
"Ek het yskoud geword. Ek kon nie beweeg of asemhaal nie. Ek het net na hom gestaar en toe word ek paniekerig," het sy aan IOL gesê. Dit het haar 'n halfuur geneem om die polisie te oortuig dat sy die man, wat ook nou op Interpol se lysie verskyn het, gesien het.
Kotzé het weer op vlug geslaan, maar Surinda sê God het hulle na hom gelei waar hulle sy wegkruipplek opgespoor het. Hy was self nie daar nie, maar is Donderdag deur 'n polisiehelikopter gewaar toe hy deur 'n woonbuurt geloop het op pad na 'n vriend toe.
Ao Hendrik Kruger wat die saak ondersoek het, het die .22 vuurwapen op die tafel in die Krugerstraat-huis gevind. Daar was ook 'n brief waarin Kotzé oor sy obsessie en gevoel van verraad uitgewei het.
In die brief noem hy 'n paar name van mense wat gevra kan woord oor die manier waarop Ina met hom te werk gegaan het.
"Sy vernietig my lewe, leuens op leuens op leuens. Sy verkul my met (en hier noem hy 'n naam en verwys ook na "die man in die rooi Volvo"). Ek self het haar betrap. Sy het my lewe vernietig. Sy het gemaak dat ek my plaas moes verkoop. Ek is klaar, klaar, klaar. Vra my pastoor."