Familie van mirteplante: lys, beskrywing, genera en spesies - Interessant
Die mirtefamilie behoort tot die genus mirte (lat. Myrtus), wat 20-40 plantsoorte het. In die natuur groei hierdie plant op bykans alle vastelande - in Wes-Afrika, in die staat Florida in die VSA, in Noord-Amerika en aan die Middellandse See-kus in Europa.
Spore van die voorkoms van 'n molrot is opmerklik op heuwels en gedroogde plante waarvan die knolle gevreet het. Die soogdier bou labirinte op 'n diepte van 0,25 - 0,85 m. Dit kruip langs ondergrondse tonnels. Nadat hy homself per ongeluk op die oppervlak van die aarde bevind het, verdwaal hy en probeer hy ondergronds wegkruip. Vroegoggend en laataand is die tye van die grootste aktiwiteit van die dier. Met 'n toename in temperatuur van + 28 ℃ en 'n skerp daling van + 12 ℃ en onder, neem aktiwiteit af.
In die lente begin die molrot nuwe gange skep. In die somer beweeg dit saam vir kos. In die herfs gaan die werk voort: die dier vergroot die gange op die onderste verdiepings om die voorraad uit te brei. Op die oomblik stoot die grond nie na die oppervlak nie. Aan die einde van die herfs beweeg knaagdiere na die bosgordel: onder 'n groot laag sneeu vries die grond minder. In die winter slaap die molrot nie, maar die aktiwiteit neem af.
Nuttige eienskappe van mirt
Op baie maniere hou die mirte-kultus verband met die genesende eienskappe daarvan. Selfs in die antieke Griekeland het vroue hul gesig gewas met infusie op mirteblare en geglo dat dit hul skoonheid en jeug sou bewaar. Myrtle-tinkture is gebruik vir die behandeling van maagsere, boonste lugweë en geslagsorgane, diarree en brandwonde. In antieke Egipte en Indië is dit gebruik om senuweesiektes te behandel, tot epilepsie. In die Midde-Ooste is mirte lankal opgeneem in die kruieversameling wat help met diabetes.
Vandag is die balsamiese, hemostatiese en toniese effek van mirteblare bevestig, en onlangs is die stof myrtol, wat antiseptiese eienskappe het, daarvan geïsoleer.
Studies het getoon dat mirte tanniene, flavonoïede en essensiële olies bevat, wat die medisinale eienskappe daarvan verklaar. Essensiële olies, wat vrygestel word van mirteblare in die omgewing, het 'n groot antimikrobiese werking. Daar is vasgestel dat die aanwesigheid van 'n mirteboom in 'n kamer die konsentrasie van patogene en opportunistiese mikroörganismes in die lug skerp verminder, en daarom word mirte aanbeveel om in kinder- en mediese instellings te bewaar.
Mirte-eteriese olie word gebruik vir die behandeling van siektes in die neus en keel vir verkoue, vir die behandeling van stomatitis, wonde, aambeie, om met rumatiek te vryf. Salf met mirteolie word gebruik vir die behandeling van herpes, navorsing is onderneem om maagsere te behandel en diabetes mellitus met mirteekstrakte.
Die essensiële olie word in die blare gehou wanneer dit gedroog word. 10 g olie word vervaardig uit 100 kg blare. Die essensiële olie van bas, blare en blomme word baie gebruik in die vervaardiging van seep, velsorgprodukte en parfuum. Die beroemde geurige water "Eau d'Ange" word verkry uit mirteblomme.
Die duursame, fyn korrelhout van groot mirte word hoog op prys gestel en word gebruik vir die vervaardiging van wandelstokke, gereedskaphandvatsels en meubels. Dit is goeie houtskool. Dit is baie geurig, so 'n barbecue wat op mirtehout gekook word, het 'n wonderlike geur.
Mirte word ook in die kookkuns gebruik. Geurmiddels word van die blare voorberei, die bessies word rou gebruik en gekook. Dit is 'n goeie toevoeging tot gegrilde varkvleis. In Italië word knoppies en blomme, wat 'n soet smaak het, in slaaie gebruik. In die Midde-Ooste word gedroogde bessies as geurmiddels gebruik, en vars vrugte word gebruik om 'n suur drankie te maak. Hulle word ook gebruik om souse en stroop te geur, in gin-aftreksels in plaas van eenbessies. In Italië word 'n likeur genaamd "Mirto Rosso", toegegooi met bessies, en "Mirto Bianco", gegiet met mirteblare, al lank geproduseer.
In die tuinmaak van buitenshuise word die plant hoofsaaklik gebruik om pragtige afgewerkte heinings of topfigure te skep. Dit is nou baie gewild en word buite gekweek waar die klimaat dit toelaat. Daar is probeer om mirtebome in die Nikitsky Botaniese Tuin te verbou, maar in ernstige ysige winters vries dit daar buite.
In koue lande word mirt as 'n bak- of potkultuur gehou, gekweek in die vorm van 'n standaardboom of 'n digte bos. Mirte word hoofsaaklik deur Israeliese tuiniers aan die wêreldmark aangebied; daar is kwekerye in Italië.
Oor die verskeidenheid en verbouing van mirt - in die artikel Binnemyrtle: versorging en variëteite
Kyk die video: SİZ DE KURUMUNUZDA MİRTE DİLKÖZEMİ KULLANIN ÖZEL GEREKSİNİMLİ BİREYLERİN EĞİTİMİNE BİR KATKI SUNUN.