Slinger van Newton - Wikipedia
Slinger van Newton
Die pendulum van Newton-in-beweging.
Die slinger van Newton of Newton se wieg is 'n toestel wat na die fisikus sir Isaac Newton genoem is en wat gebruik word om empiries die wette behoud van momentum en energie te demonstreer. Hierdie wette van die fisika is die eerste keer deur Newton bestudeer en gedemonstreer.
Beskrywing en doel[wysig | wysig bron]
Dit toestel is uit 'n reeks aanmekaar grensende slingers (gewoonlik 5) saamgestel, wat se balle almal dieselfde massa het. Elke slinger se bal is aan 'n raamwerk geheg wat deur twee drade van gelyke lengte gevorm word. Die teenoorgestelde hoeke wat tussen hierdie gevorm word moet gelyk wees. As hierdie snare nie gelyk in lengte is nie, sou die balle ongebalanseerd wees. Hierdie opbou beperk die bewegings van die slingers tot dieselfde vlak.
Dit is moontlik om die aantal slingers tot twee te beperk en die gedrag van die toestel volg uit die behoud van momentum en energie. Indien daar meer as twee balle is, sal die momentum van die een uiterste bal aan die bal aan die ander einde doorgegee word terwyl die tussenliggende balle bly stilstaan.
Die sewentiende-eeuse Franse fisikus Abbé Mariottein was die eerste navorser wat die wette wat die impak tussen liggame beskryf hiermee gedemonstreer het.
Sir Isaac Newton het die werk van Mariotte, onder andere, in sy Philosophiae Naturalis Principia Mathematica erken.
Uitvinding en ontwerp[wysig | wysig bron]
Sedert sy produksie in 1967, deur die akteur Simon Prebble, die pendulum van Newton het 'n speelding gewild in die werk omgewings. Van die begin af, 'n hout weergawe van dit was verkoop deur Harrods in Londen en later 'n tekening chrome is geskep deur die beeldhouer en later film direkteur Richard Loncraine.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Slinger_van_Newton&oldid=1586464"
Die bladsy is laas op 17 Augustus 2017 om 18:01 bygewerk.