Ons het ‘n wetlike reg op selfbeskikking.
Art. 235 van die Grondwet van Suid-Afrika erken die reg op selfbeskikking deur ‘n minderheidsgroep. Hierdie reg is deur die huidige Staatspresident, mnr. Cyril Ramaphosa in sy hoedanigheid as destydse Vise-President op 24 Augustus 2014 bevestig tydens samesprekings wat deur afgevaardigdes van die Boere-Afrikanervolksraad met hom gevoer is.
Ook die Konstitusionele Hof het reeds in 1996 uitspraak gelewer dat die Grondwet wetlik vir territorial selfbeskikking voorsiening maak.
Tot dusver is die Boere-Afrikaner Volksraad die enigste instansie wat hulle binnelands en buitelands hiervoor beywer.
Die strewe na vryheid deur ‘n sekere seksie van ‘n volk in ‘n land is nie so onbekend of vreemd nie. Dikwels is dit ‘n gewapende stryd, maar ander kere gebeur dit bloot net met ‘n referendum. ‘n Voorbeeld van afskeiding of sesessie deur rewolusie in die onlangse verlede is Kosova. Die Krim weer is ‘n voorbeeld waar die provinsie in die Oekraïne na ‘n referendum waarin meer as 90% van die inwoners gestem het dat hulle wil weer deel van Rusland wees, nog steeds onder sanksies is.
Die houding van die oorspronklike land en die buitewêreld is dus baie interessant. Kosova se onwettige (ingevolge internasionale reg) onafhanklikheid is onmiddellik deur die wêreld erken terwyl Krim wat alles ingevolge internasionale reg gedoen het, vandag saam met Rusland steeds gestraf word.
In Suid-Afrika is dit ironies dat elke swarte wat hier gebore is, asook die wat onwettig die land binnegekom het, hulle eie grondgebied het.
Die Xhosas, Zoeloes, Vendas, Sotho’s, et al, het almal hulle tuislande wat met die belastinggeld en opoffering van blankes opgerig is, plus alles wat in Suid-Afrka was. Wat is daar vir ons?
Wanneer gaan almal besef dat tensy ons ons Vryheid nou wetlik ingevolge die Grondwet opeis, gaan daardie venster waarin ons ons Vryheid kan uitleef, nie gebeur nie.