Groeiende delphiniums: kultuurfunksies, saai - Miscellanea
Delphiniums - blou oë van die somer
Julie is die top van die somer, die son is die helderste en warmste, die lug is diepblou en in die tuine, soos 'n weerkaatsing van hemelsblou, trek die blou oë van delphiniumblomme die oog.
Hier blom blou en blou klokkies - uitgestrekte, Karpate, perskeblare, breëblare en ander; wei en berg koringblomme, pansies - van ligblou tot byna swart fluweel-portrette, onweerstaanbaar sjarmant. Blou is die kleur van kalmte, rustigheid, aangename koelte ...
Miskien is die helderste blues en blues die pragtige Delphiniums, lede van die Buttercup-familie, aan die tuin. Die plant het sy naam in antieke Griekeland gekry, dit hou verband met die ooreenkoms tussen blomknoppe en die vorm van die liggaam van 'n bruin dolfyn. Die geslag het meer as 350 spesies uit Europa, Asië, Afrika en Noord-Amerika. Ongeveer tien daarvan word in kultuur gekweek, maar die meeste gekweekte delphiniums is basters wat verkry word deur kruisende wildsgroeiende spesies.
Spesieplante is interessant vir hul ongewone kleur van blomme, terwyl hul bloeiwyses gewoonlik minder dekoratief is en bestaan ​​uit 'n klein aantal blomme met 'n deursnee van 3-5 cm. Baie van die spesies is in die middel in die kultuur ingebring. van die 18de eeu. Die blomme van die rooi delphinium het byvoorbeeld rooi blomme, die kaalsteelblomme - rooi of oranje, die halfbaarde - heldergeel. Ongelukkig oorwinter hierdie spesies nie by ons nie, maar hulle kan soos dahlias gekweek word, en in die herfs grawe van wortelstokke en dit in 'n kelder of op 'n ander koue plek stoor.
Kenmerke van delphiniums
In moderne variëteite van die kulturele delphinium is die lengte van die vertikale bloeiwyse minstens 120 cm met 'n totale planthoogte van tot 200 cm (daar is ook medium-hoë variëteite met 'n hoogte van 120-160 cm en lae - nee meer as 120 cm).
Bloeiwyse - min of veelblom (tot 80 blomme!) Borsel of pluim. Blomme met 'n deursnee van meer as 6 cm word as groot, medium - 5-6 cm, klein - minder as 5 cm beskou. Die gewaardeerde variëteite is met semi-dubbele skyfvormige en stervormige, sowel as dubbele blomme.
'N Gewone semi-dubbele blom bestaan ​​uit vyf kelkblare met blomblare, vyf ware klein kroonblare - nektaria en staminodes. Die boonste sepal word voortgesit in die oorspronklike hol tregtervormige aanspoor; 24-32 meeldrade versier die blom. By die beskrywing van variëteite word kroonblare (nektare en staminodes) gewoonlik oë genoem, hulle verskil in vorm en kleur. Die kelkblare en blomblare is breed, met skerp of stomp punte; smal en lank, soos dié van 'n aster, en herinner ook aan gelichrisum, affodille.
Die hoofkleur van die blomme is blou en blou, maar blou kom minder voor by variëteite met semi-dubbele en dubbele blomme. Dubbelkleur word gereeld waargeneem: in donkerblou kelkblare is blomblare ligpers, lila; die wit loergat is skouspelagtig in diep pers blomme. Die oogkleur wissel van spierwit tot geel en bruin tot amber swart.
Dit is interessant dat die kleur van blomme tot 'n groot mate afhang van die pH van die selsap en die lugtemperatuur. Daar is opgemerk dat blou en pers skakerings in die middel van die somer, met die aanbreek van kouer dae, ander skakerings kry, wat die identifikasie van variëteite dikwels bemoeilik.
Die pigment delphinidin, wat in die blomblare van selfs wit blomme voorkom, kan blouerige en pers skakerings veroorsaak as die weer verander. Dit was nog nie moontlik om delphiniumvariëteite met semi-dubbele blomme te skep nie, piramidale bloeiwyses met rooi en geel blomme, alhoewel wilde plante dit het.
Teen blomtyd is variëteite van meerjarige delphinium vroeg (blom vroeg en middel Junie), medium (einde Junie) en laat (middel Julie).
Afhangend van die weerstoestande, bloei delphiniums vir 20-30 dae. Bloeiwyses met semi-dubbele blomme is goed gesny. As die voetstukke na blom afgesny word, kom daar na 'n maand se pouse in Augustus - Oktober sekondêre blom voor, maar minder volop, met klein bloeiwyses. Wanneer saad in Maart gesaai word, vind die blom van delphinium-saailinge oor 4 maande plaas - in Julie - Augustus. In die suide kan die delphinium tot drie keer per jaar blom as die verbleikte lote afgesny word, maar die plante word vinnig uitgeput en kan binne drie jaar doodgaan.
Die delphiniumvrug bestaan ​​uit 3-5 meersaadige pamflette gevul met driehoekige of afgeronde sade met "vlerke" of 'n membraanagtige oppervlak. As die saad in die lente gesaai word sonder voorafgaande stratifikasie, ontkiem die sade binne 8-10 dae. Selfsaai van 'n delphinium is dikwels in die tuin, en saailinge word deur basters verkry deur vrye bestuiwing, aangesien die delphinium kruisbestuif is (ruimtelike isolasie om die variëteite te bewaar, moet minstens 100 m wees).
Volgens sommige kenmerke is dit moontlik om die kleur van toekomstige blomme in die stadium van saailinge te bepaal. Die saailinge van witblomvariëteite het byvoorbeeld 'n groen hipokotielknie; in donkerkleurige blomme sal die stam pers of rooierig wees. As u jong plante duik, kan u dit dadelik volgens die kleur van die blomme groepeer.
Volgens die reproduksiemetodes en genetiese eienskappe word die kultivars van die kulturele delphinium in vyf groepe verdeel. Dit is belangrik om te weet dat die groep Stille Oseaan-basters (variëteite Blue Jay, Black Knight, Galahad, King Arthur) tydens saadvermeerdering, anders as ander, die halfdubbelheid en kleur van blomme behou. Marfinsky huishoudelike basters slegs in toestande van ruimtelike isolasie herhaal variëteiteienskappe in saadnageslag. Daar is bekend dat die gesondste en veerkragtigste plante afkomstig is van sade. Selfsaai van sade wat op die grond neergeval het, slaap suksesvol langs die moederplant sonder skuiling.
U kan sade te eniger tyd saai, ook vars, sowel as voor die winter.
Die beste resultate word verkry wanneer u in Maart saai, die saad met 'n laag grond nie meer as 3 mm besprinkel nie (ligte vertraag ontkieming, en dieper saai verminder ontkieming aansienlik) en handhaaf 'n temperatuur van + 12 ... 15 ° С. Temperature bo 20 ° C lei tot 'n afname in ontkieming. Saai dik, bedek die gewasse met papier of film totdat lote verskyn, dan duik die saailinge met die tyd 3-4 cm uitmekaar.
Gekweekte en geharde saailinge word vroeg in Mei in oop grond geplant en voeg 1 teelepel korrels langwerkende komplekse kunsmis AVA by die gat. As dit nie moontlik is om 'n langtermyn (2-3 jaar) aktiewe kunsmis toe te dien nie, dan word die saailinge 'n maand na plant met volle kunsmis gevoer en elke twee weke herhaal (Kemira-wa, 20-30 g, 50 -80 g per m²). As u die tops met 2/3 knyp, bevorder dit beter wortelontwikkeling. Dit is beter om blomme in bloeiwyses te laat totdat die sade ryp word, want dit belemmer die groei van vernuwingsknoppies wat ongewenst is by jong plante. Vir die winter word saailinge met spar takke bedek.
Die hoofwortel, inherent aan delphinium-saailinge, ontwikkel nie verder nie, maar baie wortels word gevorm. Met verloop van tyd ontwikkel 'n kort risoom, waaruit talle dun wortels groei en in 'n bos groei. 'N Kenmerk van die delphinium is die aanwesigheid van 'n hol deel van die stingels wat gevorm word as gevolg van die geleidelike verdroging van ou stamme. Hoe dikker die stingels is, hoe meer verwoestend vind dit plaas in die ondergrondse deel van die plante. Daarom word delphiniums gewoonlik verdeel en verjong na 2-3 jaar groeiseisoen, dan kan hulle eenvoudig nie in die winter oorleef nie.
Lees die volgende gedeelte. Groeiende delphiniums: voortplanting en versorging →
Algemene beskrywing van die Delphinium-aanleg
Delphinium self is 'n meerjarige kruid (hoewel daar ook eenjarige variëteite voorkom) en bereik 'n hoogte van tot 3 m. Die kenmerke daarvan manifesteer beide in die blomstruktuur en in die vorm van blare.
As dit gesluit is, lyk die bloeiwyse soos 'n dolfyn, waaruit hierdie naam kom. Die blomstruktuur bestaan ​​uit 5 kelkblare. Op die bokant is 'n ingewing - 'n lang uitgroei, leeg van binne, waarin nektar ophoop. Bloei kom gewoonlik in Junie voor, minder gereeld in Julie en duur 1-2 maande. Gedurende hierdie tydperk kan u pragtige blou, blou of pers blomme geniet met 'n aangename geur.
Delphiniumblare word op hul beurt op 'n kragtige lang stam gerangskik. Hulle is effens puberteit en word gewoonlik deur diep dele verdeel in puntige of getande lobules.
Die vrugte van die delphinium is pamflette. En die vorm van die wortelstelsel is kwas- of bondelvormig sonder die hoofwortel in die middel.
Die groei van 'n delphinium uit sade
Gekoopte sade is dikwels nie baie soortgelyk nie. Dit gaan alles oor die moeilike opbergingsomstandighede. Eksperimente wat aan die begin van die 19de eeu in die state uitgevoer is, het getoon dat dit teen 'n temperatuur van -15 grade in goed geslote vate was delphinium sade behou ontkieming selfs na 15 jaar stoor, en as dit in papiersakke by kamertemperatuur gestoor word, verloor hulle hul ontkieming na 10 maande.
Ons saadondernemings neem gewoonlik meerjarige sade met 'n rakleeftyd van 3 jaar. Deur die vervaldatum op die sak te lees, kan u die jaar van die potensiële oes voorstel en bereken hoeveel daar al gestoor is. Saad word baie beter in goed verseëlde aluminiumfoeliesakke geberg. Die beste gehalte saad is die wat in hul eie tuin of by vriende versamel word en in glasbakke in die yskas of op die balkon geberg word.
Dit is belangrik om die sade reg te saai. Dit is beter om dit einde Maart - April te doen, maar u kan dit ook in Mei doen. Berei die bokse voor, vul dit met voedsame grond met turf en sand, maak gelyk en mors goed. Strooi sade eweredig uit of saai dit in rye. Die saaidigtheid beïnvloed hul ontkieming direk, die beste is om 2 sade per 1 vk te saai. Gooi die aarde dan met 'n fyn sif bo-oor. Met dieper saai word ontkieming lank vertraag of kom dit glad nie voor nie. Saad wat aan lig blootgestel word, ontkiem ook baie sleg. Giet die grond weer uit 'n klein gieter en sif. Bedek alles met koerantpapier, jute of 'n stuk nie-geweefde materiaal en plaas dit in 'n kamer met 'n temperatuur van ongeveer 12 grade. Saailinge moet op die 8ste dag verskyn. As dit nie 3 weke na saai verskyn het nie, beteken dit dat die sade nie geskik was nie, of dat u verkeerd met 'n moeilike saaitegnologie gebruik het.
Dit is moeilik om 'n delphinium te verbou, maar hierdie plant versier u groen area in die tuin of tuis. Delphinium-blombeddings lyk pragtig! Om 'n plant te verbou, moet u geduldig wees en spesiale kennis hê. In hierdie geval sal u beslis 'n pragtige blom kan kweek!
TUIN, BLOM EN TUIN. Kweekbone, boontjies en ertjies
Alhoewel groeiende bone nie so gewild soos die groei van ertjies of bone nie. U moet egter steeds aandag gee aan hierdie groentetuin wat ryk is aan proteïene.
Bone, soos ertjies, is nie veeleisend om te verhit nie, dus kan dit vroeg geplant word, saam met of onmiddellik na ertjies. Hulle word met linte in twee of drie lyne geplant. Voordat die boontjies geplant word, week sommige tuiniers die saad 24 uur in water.
Die afstand tussen die rye moet 30 cm wees en in 'n ry tot 20 cm tussen die plante. Die saaidiepte is 7 cm vir ligte grond en 4 cm vir swaar grond. Vir 'n tuinbed van 10m2, kan die boontjiesaad tot 200g en die klein tot 120g opgaan.
Dit is opmerklik dat as u boontjies verbou, u nie water hoef te spaar nie; boontjies hou baie van vog. Voeg as 'n eksperiment ongeveer een derde van die bone in 'n glas. Giet water oor die sade sodat dit die boonste laag van die bone effens bedek. Bedek die glas om te voorkom dat vog verdamp. Na twee dae sal u agterkom dat daar glad nie meer water in die glas is nie, of net 'n bietjie aan die onderkant van die glas. Nadat al die water opgeneem is, sal die boontjies groter word en meer as 'n halwe glas neem.
Boontjiesorg bestaan ​​uit onkruidbestryding en die losmaak van ryafstand. Die eerste keer dat die aarde losgemaak word nadat die tweede blaar verskyn het, en dan is nog 2-3 losmaak nodig, afhangende van die vorming van 'n kors. In die sentrale en noordelike streke van Rusland, terselfdertyd met die tweede losmaak, kan u die plant effens saamtrek.
Die oes van onryp bone moet einde Junie elke 10 dae begin. Wanneer die laaste oes peule in die laaste dae van Julie geoes word (as die boontjies vroeg geplant is), is dit nodig om die stingels te sny, en na 2-3 weke sal ander lote groei, en in die tweede dekade van September tweede oes jongbone sal verkry word.
Bone ook goed groei, die plant van aartappels verdig, saai saad in die ry aartappels, in die gaatjie saam met die aartappels of tussen die gate, maar altyd in dieselfde ry met die aartappels.
Die waarde van die bone is dat dit ryk aan proteïene is en die hele winter droog gestoor word. Neem 'n aantekening.
Kweek boontjies, soos alle peulgewasse, is dit gewild onder tuiniers. Vanweë die voedingswaarde word bone soms tuinvleis genoem.
En om goeie rede, want die voedingswaarde van bone is baie hoog.
Van die hele familie peulgewasse is boontjies die mees termofiele plant. Haar liefde vir warmte kan vergelyk word met komkommers.
Boontjiesade begin uitbroei by 'n grondtemperatuur van 9 grade Celsius. Boontjiespruite is bang vir selfs geringe ryp, dus moet u bone saai sodat dit na ryp uitspruit.
In die sentrale streke van Rusland is die beste tyd om bone te plant tussen die laaste dekade van Mei en die eerste dekade van Junie.
Die boontjies word elke 40 cm in rye geplant, maar dit sal beter wees as u dit met lintjies in elke 25 cm 2 - 3 reëls plant. In 'n ry is die afstand tussen lote tot 12 cm.
Sade word tot 'n diepte van 4 cm verseël. Dit is nie nodig om dieper te plant nie, want in koue grond kan die sade verrot. Daar word tot 120 g sade per 10m2 meter verbruik.
Versorging van boontjies bestaan ​​uit onkruidbestryding, 'n bietjie heining en losmaak van die ryafstand. Onkruidbeheer en losmaak kan in een prosedure gekombineer word.
As die boontjies krullerig is, kan u 'n stut installeer of die tou trek. Na 'n week - een en 'n half nadat die eierstok gevorm is - kan die bone op 'n skouerblad geoes word.
Die insameling word elke vyf dae gedoen. Voor die aanvang van ryp kan bone tot agt keer geoes word, en meer in die suidelike streke. Bone is van klim- en bosvariëteite. Krullerige bone is meestal laat ryp
Afhangend van die struktuur van die boontjie, is die variëteite: dop, semi-suiker, suiker. Suikervariëteite word verdeel in veselvrye en veselvrye bone. Die periode van groei en ontwikkeling van bone vanaf plant tot rypwording is 80 - 120 dae, afhangend van die variëteit, vanaf plant tot versameling op 'n skouer, 50 - 60 dae.
Soos groeiende bone, soos om erte te verbou, want tuiniers is nie 'n baie moeisame en duur onderneming nie, wil ek tuiniers aanraai om hierdie gewasse te kweek vir hul eie plesier en voordeel.
Groeiende ertjies in Rusland is dit lankal wydverspreid. Sop, bredies, graankosse is daaruit voorberei en gebruik as vulsel vir pasteie.
Ertjies is al lank een van die belangrikste gewasse in ons land.
Hierdie plant van die peulgewasfamilie verdra lae temperature goed. Die saailinge kan 'n kort daling in temperatuur tot drie grade onder nul weerstaan. Ertjies moet baie vroeg gesaai word, aangesien hulle sade teen 2 grade Celsius begin ontkiem.
In die middel van Rusland kan u in die tweede dekade van April begin saai. Om die ontkieming van ertjies te bespoedig, kan die sade 2-3 dae in water geweek word. U kan ook die ertjies toegedraai hou in bevochtigde watte, gaas of enige ander stof. Die belangrikste ding is vog.
Saai word gedoen tot 'n diepte van 4 cm.Ertjies word in 'n tuinbed of op 'n plat oppervlak geplant. As u ertjies verbou, is die optimale aantal rye in die tuin en op 'n plat oppervlak 4-5. Die afstand tussen die rye is 20 cm. Op 'n ry word ertjiesaad op 'n afstand van 5 cm van mekaar geplant. Op 'n tuinbed met 'n oppervlakte van 10 m². benodig 150 tot 250 gram sade.
Wanneer lote verskyn, is dit nodig om die onkruid in die ry te onkruid te maak en die gange te los. As die ertjievariëteit hoog is, is dit nodig om stutte te installeer of om toue en penne te trek, anders kan sommige van die plante doodgaan. Daar moet onthou word dat die afwesigheid van agterwater die opbrengs aansienlik verminder.
Die oes van die skouerblaaie begin 'n week en 'n half na blom geoes word. Die grootste hoeveelheid suiker kom op 'n jong ouderdom in ertjies of in hul doppe voor.
Elke drie dae word 'n spatel of peule groen ertjies geoes. Ou peule moet van die plant gepluk word, sonder om dit op die wimper te laat, sodat die vorming van nuwe peule nie vertraag word nie.
Om die opbrengs van ertjies dramaties te verhoog, moet u dit natmaak tydens vrugte, want ertjies is egter 'n vogtige plant, soos alle peulgewasse. Ertjies dra gemiddeld drie tot vier weke vrugte, afhangende van die weersomstandighede.
Droë weer is nie gunstig vir vrugte nie en daarom is die vrugteperiode korter, in nat weer is die vrugte langer.
Groeiende ertjies is van belang vir voedseldoeleindes en vir medisinale doeleindes. Dit word gebruik as afkookmiddel vir die behandeling van nierstene, en ertjiemeel help met kook en kook.
Variëteite en basters
Op die oomblik word koolzaad in die winter voorgestel deur 'n groot aantal variëteite en hul basters. Hieronder is 'n beskrywing van die gewildste daarvan.
Winter raapsaad. 'N Rypbestande baster met hoë opbrengste met medium laat rypwording. Geskik vir laat saai en laat oes. Die groeiseisoen is 300 dae. Planthoogte - tot 1,5 m. Verkrummel nie. Verblyf is nie tipies vir hom nie. Bestand teen plae en siektes, veral teen bakteriose, phomosis, sclerotinosis, swart been. Die olie-inhoud in die sade is 40-45%. Produktiwiteit - tot 60 kg / ha.
Winter raapsaad. Medium vroeë baster met 'n hoë koue weerstand. Kan hoë opbrengste lewer. Dit het 'n goeie olie-inhoud. Groei goed in streke met goeie vog. Planthoogte - tot 1,7 m. Produktiwiteit - tot 60 kg / ha.
Winter middel-vroeë baster. Die peule is van medium grootte. Die olie-inhoud in die sade is 40-45%. Verskil in hoë winterhardheid. Die verskeidenheid is bestand teen vergieting en verblyf. Lewer goeie opbrengste in verskillende grond- en klimaatstoestande. Nie bang vir droogte nie. Produktiwiteit - 45-55 kg / ha.
Medium vroeë verskeidenheid. Plante is mediumgroot, peule is groot. Hoë olie-inhoud - tot 58%. Die groeiseisoen is 264 dae. Planthoogte - 1,2 m. Nie geneig om te bly nie. Bestand teen vorm, sklerotinous verrotting, foma. Produktiwiteit - tot 45 kg / ha.
Tuinmerjolein: kenmerkende eienskappe van die plant
Vertaal uit Arabies, die naam van die plant is "onvergelykbaar". Marjolein kom oorspronklik uit die Middellandse See en Suid-Afrika en groei in die natuur. Tuin-marjolein is 'n meerjarige gewas, maar die suidelike oorsprong daarvan bepaal ernstige temperatuurvereistes. Die Russiese winter-marjolein is nie sterk genoeg nie. Daarom word dit gewoonlik as eenjarige plant gekweek.
As geurmiddels word nie net blare gebruik nie, maar ook marjoleinblomme. In die ou tyd is die marjoleinblom as magies beskou; op grond daarvan is 'n liefdesdrankie voorberei. Die bloeiwyse kan wit, pienk of pers wees, klein blommetjies, baie geurig, soos 'n skild versamel. Die blare van tuinmerjolein is blaarvormig, het 'n langwerpige eiervormige vorm en herinner ietwat aan kruisementblare. Marjolein kan tot 60 cm hoog word.
Dit word aanbeveel om wortel seldery te kweek volgens die saailingmetode, aangesien dit die langste groeiseisoen het. In hierdie verband word die sade in die 1ste of 2de dekade van Februarie geplant. Hiervoor word turf, turfgrond, humus en sand gemeng (6: 2: 2: 1). Voeg 20 g ureum en 200 ml oondas by die grond.
Giet baie water oor die voorbereide grond. Wag totdat dit geabsorbeer is, dan kan u die sade versprei (dit hoef nie begrawe te word nie). Maak die doos met die gesaaide sade met poliëtileen toe en bêre dit by kamertemperatuur.
Totdat die eerste lote ontkiem, is dit nodig om die sade gereeld te spuit met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat. Water vir besproeiing moet slegs opgeneem word. Onthou dat sy 'n dubbele keuse moet neem as u saailinge verbou. In hierdie geval moet u die hoofwortel elke keer met 'n derde verkort.
Vir die hele tyd van die kweek van saailinge is dit nodig om die grond een keer met trichodermine nat te lei. Dit sal toekomstige plante help om verskillende siektes te weerstaan. As daar lote verskyn, is dit nodig om die temperatuur vir 'n paar dae tot 14 grade te verlaag. Nadat die eerste paar ware blare verskyn, moet die saailinge uitgedun word sodat die afstand tussen hulle minstens 5 cm is, of wortel seldery in potte oorplant.
Teen middel Augustus verlaat organiese materiaal die blare en versamel dit in wortelgewasse. Moenie die blare gedurende die somer sny vir groter selderywortels nie. Skeur die syblare en lote 'n paar weke voor oes af, en hark die grond ook gedeeltelik af.
Seldery bestaan ​​uit die losmaak van rye, onkruid en gereelde water. Sorg dat daar geen kors op die grond vorm nie, anders kan die plant siek word. Die deklaag van die grond is 'n goeie hulpmiddel in die versorging van seldery. Dit sal help om van gereelde onkruid ontslae te raak, om ryspasies los te maak en om nie 'n kors op die grond te vorm nie. Seldery hoef nie te genees nie, anders kan dit die vorming van laterale wortels en ontsiering van wortelgewasse veroorsaak. Gieter word matig aan die plant gegee: die grond moet klam wees, maar nie nat nie.