109. Die swart kat | twee kinders later
« 108. Die vrou in die stoel langs my
110. Kinders verstaan nie sperdatums nie »
8 thoughts on “109. Die swart kat”
Maart 11, 2019 at 9:16 vm
Dis nou ‘n giggel mooi so maak mens vriende storie! Jy het my dag gemaak.
Maart 11, 2019 at 10:28 vm
Dit was so ‘n vreemde oggend, ek moes dit net neerskryf! Dankie vir die kommentaar. x
Maart 11, 2019 at 11:42 vm
Maart 12, 2019 at 6:20 vm
Maart 11, 2019 at 2:30 nm
Dis vir my erg dat mens nie meer jou bure ken nie – ek is dankbaar dat ‘n ou katjie ter afskeid vir haar nooi ‘n nuwe vriendin kon gee.
Maart 11, 2019 at 3:17 nm
Stem saam. Ons is bevoorreg om darem meeste mense in die straat te ken.
Maart 11, 2019 at 5:22 nm
Ai dis so swaar om ‘n geliefde dier te verloor.
vreeslik swaar. My hart was so seer vir haar.