“Ek is nie seker of ek gou weer so ’n toer sal aanpak nie. Ek sien uit na ’n bietjie stabiliteit om ’n salaris te kry en te weet waar ek elke aand slaap. Maar miskien oor vier of vyf jaar... Wie weet? Daar is altyd Suid-Amerika, die weskus van Afrika, Asië en so baie ander plekke wat wink.”
’n Mens vat bitter min klere: Ek het ’n denim, drie T-hemde en ’n paar onnies gehad. Ek het ook ’n tent, slaapsak, ’n klein stofie, potte, noodhulptassie, kamera en onderdele vir die motorfiets saamgeneem.
Waaroor ek spyt is, is dat ek nie juis plek vir boeke gehad het nie. Later het ek boeke geruil met reisigers wat ek teëgekom het, maar ’n mens kry nooit wat jy eintlik wil lees nie. Op die ou end eindig jy altyd met ’n Danielle Steele.
Van die begin af het ek myself belowe dat ek die motorfiets self sou moes kon optel. My KTM640 Adventure is ’n enkelsilinder en ligter as byvoorbeeld ’n BMW GS. Hy het ook ’n groot petroltenk en is ontwerp vir waar ek wou ry: ’n Mengsel van pad en offroad.
Wat nog lekker van die Midde-Ooste is, is die kos. Ek het baie gehou van fuul, ’n Arabiese boontjiegereg en in Iran het ek weer kalepache geëet: Dis die oog, brein en pote van ’n skaap wat 12 uur lank gekook word. ’n Mens eet dit net voor 7 vm., want blykbaar gee dit jou soveel energie dat jy tot aandete nie weer honger is nie.
Daar is baie meer goeie mense in die wêreld as slegte mense. Hierdie toer van my het my geloof in die mensdom bevestig.
Een van die indrukwekkendste plekke waardeur ek gereis het, was Persepolis, die ou Persiese hoofstad wat in 500 v.C. gebou is en deur Alexander die Grote afgebrand is. Die Himalajas is asemrowend mooi – dit lyk soos die Alpe op steroïede. El Alamein is weer baie roerend, omdat soveel Suid-Afrikaanse soldate tydens die Tweede Wêreldoorlog daar gesterf het. Die Nylrivier was vir my spesiaal met sy blou water en groen oewers in die woestyn.
Die ergste was die wanhoop toe my enjin in die Soedan gebreek het. Vir omtrent ’n week het ek nie geweet of ek dit sou kon regmaak nie.
Ek het uiteindelik ’n maand vir die wastertjie gewag en onder ’n boom gekampeer. Ek het geleer om net stil te wees, sonder om iets te doen en ek het ure lank gesit en dink.
Musiek het baie gehelp. Ek het my backpacker-kitaar (dit het ’n volle kitaarnek, maar ’n Kleiner klankkas) en ’n iPod saamgevat.
As ek ’n temalied vir my toer moet kies, sal dit seker “Woodstock” van Crosby, Stills, Nash & Young wees, want ek het oor en oor daarna geluister.
Ek het agtergekom ek is nie so ’n onafhanklike mens soos wat ek gedink het nie. Jy het mense nodig wat vir jou lief is en vir wie jy lief is.
Ek het op ’n nat, Kaapse wintersdag by die huis aangekom. Die laaste 100 km het ek net aan rooibostee, ’n warm bed en ’n stort gedink. En om die volgende oggend nie weer die motorfiets hoef te pak nie.
Dit is eintlik verbasend maklik om so ’n toer te onderneem; dit verg net ’n bietjie deursettingsvermoë.
Maak net seker jy is voorbereid. Moenie suinig wees wat toerusting betref nie; koop goed van gehalte. Jy wil nie in ’n woestyn sit met skoene wat breek nie.
Hierdie is ’n verkorte weergawe van die artikel wat oorspronklik in Weg # 28 (Februarie 2007) verskyn. Ons probeer nuwe inligting bywerk, maar feite en geite kon intussen verander het – laat weet gerus as jy so iets raaksien.
Baie vroue sukkel met inkontinensie, oftewel die verlies aan blaasbeheer. Dit word veroorsaak deur faktore soos swangerskap, kraam en menopouse. Die erns wissel tussen urine wat af en toe lek wanneer jy hoes of nies tot so ’n skielike en sterk drang om te urineer dat jy nie betyds by ’n badkamer kan uitkom nie. As inkontinensie jou daaglikse aktiwiteite beïnvloed, moet jy liewer dokter toe gaan. Vir die meeste mense kan eenvoudige leefstylveranderinge dié probleem in bedwang bring. As jy geneig is om urine te lek wanneer jy lag, nies, hoes, draf, spring of iets optel, staan dit bekend as stresinkontinensie. Tydens swangerskap produseer jou liggaam spesiale hormone wat jou ligamente en gewrigte meer elasties maak. Dit, gekombineer met die gewig van jou baba, ver­swak en strek die spiere van jou bekkenvloer, en dit kan veroorsaak dat urine lek. ’n Normale bevalling kan ook inkontinensie veroorsaak, veral as ingrypings nodig was wat skade kon aanrig aan die spiere en senuwees in jou bekken wat jou blaas beheer. (Party vroue sukkel ook ná ’n keisersnee met inkontinensie.) Swak blaasspiere, ooraktiewe blaasspiere en senuweeskade dra alles tot inkontinensie by. By sommige vroue duur dit langer as by ander. Dit kan binne ’n paar weke nadat jy gekraam het verdwyn, of ’n paar maande ná die geboorte nog voortduur. Jy kan beheer oor jou blaas verbeter deur elke dag bekkenvloeroefeninge bekend as Kegel-oefeninge te doen. Kegel-oefeninge behels dat jy jou bekkenvloer saamtrek om die spiere te versterk. Dié oefeninge moet minstens drie keer per dag gedoen word en dit duur tot drie maande voor jy ’n verskil voel. Lê op jou rug met jou bene gebuig en haal ontspanne asem. Isoleer jou bekkenspiere deur jouself te verbeel dat jy tegelyk ’n windjie en ’n piepie terugknyp. Met ander woorde: Trek in en op. Jy moet die spiere om jou vagina en anus voel saamtrek. Probeer om nie jou boude of maagspiere saam te trek nie en moet ook nie asem ophou nie. Moenie moed verloor as jy die saamtrekking nie vir ’n lang ruk kan hou nie. Begin met vyf sekondes en hou dit later 10 sekondes lank. Ontspan dan 10 sekondes en trek weer saam. Volg dit op met 10 vinnige saamtrekkings. Jou doelwit is om drie keer per dag 10 lang sametrekkings gevolg deur 10 kort sametrekkings uit te voer.
Wanneer 'n grondeienaar eiendom aan die regering wil verkoop, of indien die eiendom vir grondhervorming geïdentifiseer is, sal hy van 'n private waardeerder gebruik kan maak om te help in die prysonderhandelings.
Die regering sal egter die grondwaardeerder-generaal gebruik en sal nie in 'n posisie wees om meer vir die grond aan te bied as die maksimum wat die grondwaardeerder-generaal vasgestel het nie.
Indien onderhandelinge in 'n dooie punt uitloop kan die onteieningswetgewing gebruik word, wat die staat toelaat om die eiendom te beset, 'n gedeelte van die prys soos bepaal deur die grondwaardeerder-generaal te betaal, waarna 'n hofproses versoek word om te bepaal of die prys regverdig is.