Oorsig van "The Black Death - A Personal History"
Die onderwerp van die Swart Dood - die 14de-eeuse pandemie wat 'n beduidende persentasie van Europa se bevolking uitgewis het - hou baie van ons eindelose fassinasie. En daar is geen tekort aan goeie boeke wat inligting verskaf oor sy oorsprong en verspreiding nie, die maatreëls wat deur plaaslike regerings geneem is om dit te vermy of te beheer, die paniekerige reaksies van mense wat dit gesien het en ontsnap het, die gruwelike besonderhede van die siekte self en van Natuurlik, die blote volume sterftes.
Maar baie van hierdie data is breed, algemeen, versprei oor die kaart van Europa. Die student kan oorsake en gevolge, data en getalle, selfs tot op 'n punt, die menslike element bestudeer. Maar die meeste van die werke wat vir 'n algemene gehoor geskryf is, het iets wat nie persoonlik is nie.
Dit is hierdie gebrek wat John Hatcher in sy ongewone nuwe boek, The Black Death: A Personal History wil aanspreek .
Deur te fokus op een Engelse dorp en die mense binne en om dit, probeer Hatcher om die episode van die Swart Dood meer onmiddellik, meer lewendig, meer goed, persoonlik te maak. Hy doen dit deur die buitengewoon ryk primêre bronne oor sy dorpie van keuse, Walsham (nou Walsham le Willows) in Wes-Suffolk te vestig; deur die gebeure in detail te dek vanaf die eerste fluistering van pes in Europa na die nasleep daarvan; en deur 'n verhaal te weef wat om die alledaagse lewe draai. Om dit alles te doen, gebruik hy nog een element: Fiksie.
In sy voorwoord let Hatcher op hoe selfs die beste en mees omvattende bronne aangaande gebeure van die tye ons nie kan vertel wat individue "ervaar, gehoor het, gedink het, en geglo het nie." Hofrekords kan slegs die blote bene van die gebeure verskaf - kennisgewings van huwelike en sterftes; klein en ernstige misdade; probleme met vee; die verkiesing van inwoners na posisies van verantwoordelikheid.
Die algemene leser, sonder die intieme kennis met die besonderhede van die daaglikse lewe wat 'n spesialis in die era geniet, kan nie die gapings met sy eie verbeelding regtig invul nie. Hatcher se oplossing is om die gapings vir jou in te vul.
Om hierdie rede het die skrywer 'n paar fiktiewe gebeure geskep en die werklike gebeure met fiktiewe dialoog en verbeelde handelinge uitgewerk.
Hy het selfs 'n fiktiewe karakter geskep: die gemeentepriester, meester John. Dit is deur sy oë dat die leser die gebeure van die Swart Dood ontvou. Meester John is meestal 'n goeie keuse vir 'n karakter met wie die moderne leser kan identifiseer; Hy is intelligent, medelydend, opgevoed en goedhartig. Terwyl die meeste lesers nie met sy lewenstyl of oormatige godsdienstigheid sal empatie nie, moet hulle dit verstaan ​​as om nie net te definieer wat 'n parochie priester moes wees nie, maar hoe die meeste middeleeuse mense die wêreld van die alledaagse en die heilige, die natuurlike en die bonatuurlike .
Met die hulp van meester John openbaar Hatcher die lewe in Walsham voor die Swart Dood en hoe die eerste gerugte van plaag op die vasteland die inwoners geraak het. Danksy die laat aankoms van die siekte in hierdie spesifieke deel van Engeland, het Walsham-inwoners baie maande gehad om voor te berei en die komende plaag te vrees terwyl hulle hoop hoop dat hulle hul dorp sal oor die hoof sien. Gerugte van die mees onwaarskynlike soort het hardloop, en meester John was swaar gedruk om sy gemeentelede van paniek te hou. Hulle natuurlike impulse het ingesluit om te vlug, van die publiek af te tree en meestal na die gemeentekerk te kom vir geestelike troos en om boetedoening te doen, sodat die Groot Sterflikheid hulle nie sou neem nie, terwyl hulle siele steeds swaar was met sonde.
Deur John en 'n paar ander karakters (soos Agnes Chapman, wat haar man gekyk het, het sy man 'n stadige, pynlike dood gesterf), word die aankoms en verskriklike effekte van die plaag aan die leser aan die lig gebring. En natuurlik word die priester gekonfronteer met die diepgaande vrae van geloof dat so 'n hartseer en volhardende ellende sekerlik sal voortbring: Waarom doen God dit? Waarom sterf die goeie en die bose net so pynlik? Kan dit die einde van die wêreld wees?
Nadat die pestilie sy loop geloop het, was daar nog meer proewe om deur Meester John en sy gemeentelede ondergaan te word. Te veel priesters het gesterf, en die jong beginners wat gekom het om die posisies te vul, was te onervare - maar wat kon gedoen word? Die talle sterftes het eiendomme verlaat, ongeskik vir en in wanorde. Daar was te veel om te doen en te min werkers in staat om dit te doen.
'N Merkbare verandering het in Engeland plaasgevind: Arbeiders kon en het meer betaal vir hul dienste; vroue was werksaam in beroepe wat gewoonlik vir mans gereserveer is; en mense het geweier om besit te neem van die eiendom wat hulle van dooie familie geërf het. Die houding wat tradisie vroeër op die lewe in Suffolk gehad het, het vinnig besig gegaan, aangesien buitengewone omstandighede mense op soek na nuwe en praktiese oplossings gemaak het.
Al met al slaag Hatcher daarin om die Swart Dood nader aan die huis te bring deur middel van fiksie. Maar maak geen fout nie: dit is 'n geskiedenis. Hatcher verskaf uitgebreide agtergrond in elke hoofstukvoorwoord en groot gedeeltes van elke hoofstuk is hoofsaaklik uiteensetting, vol historiese feite en ondersteun deur uitgebreide eindnotas (wat ongelukkig soms afbreek). Daar is ook 'n gedeelte van die plate met periodieke kunswerk wat die gebeure wat in die boek gedek word, illustreer, wat lekker is; maar 'n woordelys sou nuttig gewees het vir nuwelinge. Alhoewel die skrywer soms in sy karakter se koppe kom, wat hul menings, bekommernisse en vrese openbaar, die karaktertipe wat mens sou vind (of hoop om te vind) in die letterkunde is nie regtig daar nie. En dit is OK; dit is nie regtig geskiedkundige fiksie nie, veel minder 'n historiese roman. Dit is, soos Hatcher dit stel, 'n "docudrama."
In sy voorwoord spreek John Hatcher die hoop uit dat sy werk lesers sal aanmoedig om in sommige geskiedenisboeke te grawe. Ek voel redelik seker dat baie lesers wat voorheen onbekend is met die onderwerp, net so sal doen.
Maar ek dink ook dat die Swart Dood: 'n Persoonlike Geskiedenis uitstekende leeswerk vir voorgraadse studente en selfs hoërskoolstudente sal maak. En historiese romanskrywers sal dit waardevol vind vir die nodige besonderhede van die Swart Dood en die lewe in later Middeleeuse Engeland.