29 - Vuilbaard verhaal.
29 - ou Vuilbaard se verhaal.
Algo para la Imaginacion
As die Gees ons verlaat
Waneer jy dit die minste verwag verlaat jou Siel
1 - Hy glo dat die lewe
‘n vyfbiljoen jaar oue werklikheid is,
dit wat die materie herskep
in ‘n ordelike vorm en
harmonie en kalmte bewerkstellig.
En hierdie skepping
van die lewendes is die lewende god.
Dit moet aanhou
tot al die materiaal verander is in die
“dubbel heliks-struktuur" deur middel van die bio-logika.
Die skeppende god is regtig lewendig.
Die lewe is ‘n kosmiese energievorm met intelligencsie
waar alles ordelik en liefdevol onder beheer gebring is,
met lewensbewussyn, en intelligente redenasie wat ons die logika noem.
Harmonie resoneer soos goeie musiek - en jy moet weet waar jy inpas as doelstelling
En nou, op hierdie oomblik in tyd, luister hy na
2 - Schubert string cuartet. 10min. Ons trek die snare ons maak die musiek.
Beelde van die mooiste dinge op aarde beskikbaar met die vingerpunte
as mooi wilde perde hardloop.
en sy geliefde oom Ludwig met sy
Ode to Joy - kliek hier en geniet sonder om te betaal
Ons Bye-nes in Colmena. of Wonnie se verhaaling
my laaste harts begeerte
dat my skrywes - al die suid afrikaanse jong geslag beryk
en veral die swartvolk wat afrikaans praat net soos ek - Ubuntu.
My wens, dat erens in hierdie blaaie,
julle regtig 'n droom sal vind,
om te glo.
Vuilbaard in daai jare
Lavon von Wielligh 85
Ou Vuilbaard was op besoek in Suid-Afrika.
Na baie jare se swerf het hy in die jaar 1985 daar aangeland.
Hy het uit Costa Rica vertrek met die idee
om ‘n toekoms in Suid-Afrika te probeer vind.
unie gebou tuine
Die ergste was om weer aan die verkeerde kant van die pad te bestuur.
In Pretoria, die jakarandastad,
sy geliefde stad,
het hy baie verlore gevoel
veral sonder ‘n kar.
Alles het verander,
selfs die mense, vriende en familie.
Hy het sy ou verblyfplek besoek,
voor die Uniegebou in Kerkstraat,
waar hy in sy juig jare gewoon het.
Dit was ‘n rondawel weggesteek in ‘n groot, beboste tuin reg voor die Union Hotel.
Dit was eintlik sy eerste ondervinding in ‘n bewoude paradys met Wisterias altyd in die blom;
die mooiste natuurlike tuin reg in die middestad.
hierby moet die unie gebou tuine ingesluit word
Hy spandeer sy juig jare in die mooiste tuine en natuur in die jakaranda stad
Dit was egter verpletterend om nou net hemelhoë sement-toring-woonstelblokke te vind.
Hy het daarna, na Visagiestraat geloop en was bly om te sien dat “Strewe”
(die bronsbeeld) nog voor die AJO-gebou gestaan het.
Alhoewel vuil en verwaarloos
kon hy onthou hoeveel kere hy die beeld in bewondering betas het,
wagtend vir sy meisie wat daar naby gewoon het.
bloeisels van die jakaranda stad
Lelike oomblike is soos die keer toe hy die verwaarloosde en verlate en boomloose Goedehoop gaan besoek het
soms is dit beter om dinge wat seer sal maak, te vermy, soos verwyte
want water wat verby is, sal die muele nooit weer maal nie
vermy bande wat jy later moet ontwortel en verskeer - net soos ‘n druk groet, of afhanklikes, opsy moet stoot – in die steek laat, dit is beter om die hartbreekende oomblikke te vermy.
Mens moet nie terug kyk, of in die roem van die verlede lewe nie
dit is wáter wat verby is
Die oomblik is nou - en wat jy van nou af in die toekoms gaan doen
om jou droom te verweesinlik.
Hy het gou werk gevind by ASEA - die elektriese kabelmaatskappy,
reg langs die BMW-fabriek. Gou het hy ook ‘n blou BMW 2000 bestuur,
wat hy by sy niggie Judymarie (ou “JL” se dogter) gekoop het.
Met sy BMW het hy toe by al die familie
en ou asters wat hy kon opspoor gaan kuier.
Hy het ook ‘n draai by Pelindaba en Murraystraat gaan maak.
Hy het verder by sy ouers in die Karoo gaan kuier.
Hulle het die familieplaas Goedehoop op Bethal verkoop
in ruil vir die plaas sonder water op Jankempdorp.
Soos gewoonlik het hy sy mond verbygepraat,
want Goedehoop was sy turf as kind.
onthou sy herhinderinge toe hy klein was, en net 7 jaar oud
So ver ek kan net verbeel hoe dit nou lyk
Was nooit ‘n ou vir draaie maak om by die punt te kom nie. Soms kom dit voor as gevoeloose verwyte en veroordeeling.
gebrek van medelye en vergeewing
Wat belangrik is, duersienende werklikheid.
En baie woorde wisseling en gesonde redenasie gaan verby, omtrent diep dinge, wat raak aan die hart,
want hy en Boetie (Nicolaas 1931)
het reeds jare voorheen op die plaas Goedehoop, hul erfporsie afgesê - met die volgende woorde.
"Nooit wil ek van die grond afhanklik wees nie,
of toelaat dat eindomme of geld my bind nie".
Hy laat alles verby gaan
Alhoewel deel van sy hart en begin van al sy herhinderinge
op Goedehoop Bethal gebore was – soos hy die eerste more ligstraal onthou
Sodat die jongstes van Ma San
vir Pa Wikus kan help.
En voort gaan met die Vic Alfa Stoetboerdery.
Dit is waar Gidion Retief op die toeneel verskyn het met sy beroemde Marino skape
Want sedert daardie besluit lank terug het dinge relatiewe waarde verbonde met die
"nou en hier".
Mens besit slegs die dinge wat jy kan saam neem vir móre se rys
Die ideaal is om niks te hê wat ander mag begeer nie,
selfs nie eers geld of weelde wat jy op jou persoon dra nie
net ‘n kaartjie.
Dit was die tyd van sy lewe gekenmerk deur puka halssnoere.
Hy het halssnoere gemaak met die mooiste geslypte edelstene.
As mens iets het wat ander begeer...
Wees verseker dat dit met geslepenheid, of geweld,
van jou afgeneem sal word.
en bewaar jou siel as jy 'n mooi vrou besit
Die vraag is – tot watter mate
is mens gewillig om jou skepsels te verdedig.
Is jy bereid om die dood in die oë te kyk
om ‘n ou klippie te besit?
As jy dit ruil vir geld gebeur dieselfde.
En ou Von timmer hier, en timmer daar.
Alles wat hy timmer verander in goud.
Nes sy oupa die ystersmid hom geleer het:
"Maak iets nuttig en goed vir elke dag."
Iets anders wat hy in die lewe geleer het,
is dat, enige plek op aarde, as jy dinge kan maak, doen, of laat gebeur,
op die hande gedra word, en nooit behoefte of honger sal ly nie.
"As mens gee, sonder om te verwag, word jy altyd met oorvloed beloon."
Almal wil besit neem van die hen met die goue eiers
Die probleem is, dat jy afhanklikes skep
wat vermy moet word - soos al die meesters weet
Leer hulle om self te loop
eie kennis nalaat, wat oorneem en lei die weg .
Mens moet verantwoordelik vir jou eie dade wees.
Mens moet nie liefdeloose leemtes skep nie
Woestynlande sonder hoop
Iemand anders het eens gesê:
“Strooi jou brood oor die water
en dit kom terug in tienvoud."
En nou Jankempdorp…
Die enigste goeie ding van hierdie dorp is lekker druiwe,
kerkwyn, baie Masala en brak water.
In Von se boek is dit ‘n woestyn.
Mense woon daar in gebrek vir duisende jare,
sonder verandering en net vae hoop bestaan in hul lewens.
"Ek kan julle verseker Wonnie is nie een van hulle nie."
Dion en Marize von Wielligh.
Jan Kemp dorp.
Op daardie oomblik miskien besluit - hy verkies sy rondawel in die reénwoud - "ek vrek liewer in die tropiese omgewing
Dion en Marize von Wielligh in 2008
in die mistige nat bos, met fungi en acaros
voor ek ´n week in ‘n verlate woestyn uithou."
Wat ‘n verbaasing toe hy uitvind dat kinders van 7 en 9 jaar oud,
(Marize en Dion, Gideon se kinders)
nog nooit reên gesien het nie.
Ou Vuilbaard was oor die vingers getik
om dat hy nog altyd vir ‘n baas gewerk het
want ‘n von Wielligh werk net vir homself en sy afhanklikes.
Biblioteek en Artistiese Werkamer.
omdat hy nog nie "kleinkinders vir Oupa kom wys nie" en ook
omdat hy nog nie "'n huis met ‘n vrou en kinders en familie had nie."
Hy was aangeraai
om al die mooi en rein dinge
van die verlede te omhels
en daarop te bou.
“God het die wêreld geskape soos ‘n mes
dit is aan jou oorgelaat
of jy hom vat by die hef of die lem” - C J Langenhoven
Dit was mos Pa Wikus se lewenswens,
om ‘n eie dogter te gehad het,
(of “maar net ‘n kleindogter se kiekie te sien”).
Dit was ‘n skerp, bitter verwyt – wat gewond het.
Tot in daardie stadium van sy lewe was foto’s nie belangrik nie
want Wonnie dra mos al sy prente in sy kop.
Hoe wens hy vandag daar was ‘n manier om hulle hier, op hierdie blaai te kon vertoon
sodat die lesers ook in al sy mooiste oomblikke kan deel, en dit geniet.
"Nou moet ek maar ander se prente gaan haal om te wys en te vertolk wat ek sê".
My eerste liefde met haar fam Tien jaar later
Ou Vuilbaard het altyd ‘n ooreenkoms getref
met sy “gypsy kat vriendinne:”
"As dit ‘n dogter is, bly sy by jou - ‘n seun neem ek met my saam.”
En so het hy sy dogters verlate oral in die Verre Ooste agtergelaat.
Net soos in Suid-Afrika, word dit verwag dat mens ‘n naamgenoot moet nalaat, want dogters tel mos nie.
Hy het hulle agtergelaat sonder ‘n traan of bekommernis,
want hy het die verantwoordelikheid en oordeel van hul moeders vertrou
Elegant en vroulik soos skoenlapers in die son
onafhanklike vroue, die meeste met ander, en ouer kinders.
Hy het na hierdie vroue soos volg verwys:
"Vlinders in die son, en sy kies altyd haar eie maatjie".
So fyn en delikaat - jy mag net bewonder,
‘n verbygaande drukkie gee, maar nooit besit nie.
En omdat so ‘n vrou die bewondering van almal geniet,
het sy altyd alles wat haar hart begeer.
Sy meisie in Pnom Phen
" Die roosboom in God se aardse tuin”
aan jou is stil die diep geheim vertrou
om onskendbaar aan Gods skeppingsplan te bou
want vanuit jou wese klein en swak
spruit telkens weer, 'n nuwe lewenstak."
En so, in Suid-Afrika, kort voor lank, het Ou Vuilbaard se geluk opgeraak.
Amper gelyktydig het nuus oor twee naamgenote hom bereik.
Vuilbaard se Halsnoer jare
Die eerste seun – ek was aangeraai hd storie is beter vergete.
En so bly net die herindering van ‘n baie spesiale siels genoot.
"En sy speel die klavier, wat praat, net vir my,
en vandag nog hoor ek haar,
van tyd tot tyd, in die musiek ooral om my rond"
En die ander seun
Nuus uit Sentraal-Amerika lui dat daar in Limon aan die Karibiese kus ‘n seuntjie met die naam Lavon Canet von Wielligh Rosales is.
Omtrent hierdie seun bestaan daar twyfel. Wat belangrik is, hy het die "von Wielligh" naam. Hy is mos ´n naamgenoot in ‘n land waar die moeders die oorheersende mag is.
Canet en Evelyn von Wielligh
Dit is wat hy aantref hier in Costa Rica
En die mense fluister:- in die woud is daar ook ‘n ander klein meisie.
“Evi la rubia es hija de la Von” se dogter. Dit is nou een dogter wat hy nie kon agterlaat in die bos nie. Hy moes haar gaan uithaal vir haar oupa Wikus.
Lavon Canet von Wielligh en familie
Lavon Canet von Wielligh
Die mense van die woude soek nie ‘n beter of ander lewe nie. Hulle het ‘n ideale lewenswyse, en het niks nodig nie. Daar en dan het Ou Vuilbaard ‘n besluit oor die toekoms geneem. Want skielik hou Suid-Afrika absoluut niks meer in wat hom interesseer nie. Hy sien verder die skrif teen die muur. Vir hom was die toekoms in Suid-Afrika in swart geskryf.
Hoe kan mens hd dingetjie in die bos laat grootword.
Verder was hy ook maar deur en deur uitgebak met al die familie en vriende. Hy het daar en dan opgepak, en na Costa Rica teruggekeer, vasbeslote om die rol en verantwoordelikheid van alleenouer te aanvaar.
"‘n von Wielligh moet staan by sy woord.
‘n Man sonder woord is niks werd nie."
Dit is sy eie lot wat hy uitgespreek het toe hy gesê het:
"Nou is dit my beurt om kinders groot te maak.
"Dit maak nie saak
as hulle nie myne is nie
want iemand daar buite kyk weer na myne."
En die mense sê spottend
"La Von het broeis geword."
Om hulle te plesier,
soos ‘n voorbeeldige matriarg,
het hy met sy bene gekruis begin sit.
jacaranda mimosifolia in flower
Pretoria die Jakaranda Stad
Pretoria die Jakaranda Stad in die 60's
blou van onse hemel
Berge teen die blou van onse hemel
Kosmos blomme so ver mens sien en die klipkoppie
En as die wind waai , maak die koring golwe soos die see
Uitnodiging om beeldhouer te speel
Die Kaapse wynboorde en Berge met herfs kluere
Kluere van die kultier
the many colors of africa
Lamie toe ek haar laas gesien het
Haai my liewe ou Lammetjie – Dit het my baie hartseer gemaak – Harde woorde uit my moeder land, Weerklink de gees van ons Afrikaanse taal. My eerlike en Beste Raad – “Hol weg jong” Julle is welkom hier
Vir die wat wil weet ek voeg jou skrywe hier onder
As jou land van geboorte skielik onleefbaar word, moet jy hom verlaat en soek na 'n plek waar die son lekkerder skyn oor almal gelyk.
Oom Von - Die land is in 'n gemors. Moorde vind orals plaas. Kinders word wreed verkrag. Mense verloor hul werke, huise, huwelike, lewens, self respek, waardes, morele, harte en verstand.. Jou lewe is 'n gemors. Jy soek, jy klop, jy roep.. Jy huil, jy lag, jy raak kwaad.. Jy voel leeg. Jy voel verlore. Jy soek jou voetspore, maar vind verdwaalde paaie. Satan staan en lag. Dis verby. Sluk daai pil, trek die sneller, gee daai tree oor die rand... Vrees is aan die orde van die dag. Vrees bepaal jou kom en jou gaan. Vrees vir jou lewe, vrees vir jou medemens, vrees vir jouself, vrees vir jou gedagtes, vrees vir jou omstandighede, vrees vir more, vrees vir die herinnering van gister, vrees vir die omstandighede van vandag.
VREES... Maar vandag wil ek vir jou se, die spel is nie oor nie!! Die Koning het nog 'n skuif oor!!!!!!!
ons geliefde strand
Jare gelede, in die beroemde Louvre Museum in Parys was daar 'n skildery met die titel skaakmat". Dit het die Satan uitgebeeld wat smalend oor sy skaak-opponent uittroon, omdat hy sy opponent se siel gewen het. Die opponent word uitgebeeld as 'n jong man, sy kop gebuig in vernedering - hy's verslaan en verslae. Sy gesig is vertrek van pyn - en die Satan lag oorwinnend. Daar's 'n paar stukkies oor op die skaakbord en die woord "Skaakmat" staan oor die skildery geskryf.
'n Ouerige man stap eendag deur die Louvre en stop by die sataniese skaakspel. Doodstil staan hy vir lank die prent net en bekyk. Toe hy skielik lewe kry en begin uitroep: "dit is 'n leuen, dit is 'n leuen!"
Ander mense in die gallery het kom kyk wat aangaan. Wat is die leuen vra hulle terwyl hy aangaan om dit uit te roep. Die Kurator van die museum daag op. "Meneer is hier 'n probleem, kan ek help?" Die man kyk die kurator in die oe en se: "Ek is die Franse skaakkampioen - ek se vir jou dit is 'n leuen!". Die kurator was nog steeds verward - wat is 'n leuen?
Die man wys na die skaakbord en sê: "die skilder sal die skildery moet verander, of hy sal die titel moet verander. Kyk, die spel is nie oor nie, dit is 'n leuen, dit is nie skaakmat nie, die koning het nog 'n skuif!"
- 'n Klein seuntjie met 2 vissies en 5 brode en duisende mense. Dit lyk soos skaakmat, maar dit is 'n leuen, want die koning het nog 'n skuif, en hulle tel 12 mandjies kos na die tyd op.
- 'n Man met die naam Daniël word gegooi in 'n kuil vol honger leeus. Dit lyk soos skaakmat, maar dit is 'n leuen, want die koning het nog 'n skuif oor!
- Jesus kom by die graf van Lasarus. Hy's al drie dae dood. Die graf ruik sleg. Dit lyk soos skaakmat, maar dit is 'n leuen want die koning het nog 'n skuif oor!
- Die vrou by die put, moet deur mans met klippe doodgegooi word. Dit lyk soos skaakmat, maar dit is 'n leuen want die koning het nog 'n skuif oor. "Gaan en moenie langer sondig nie!" - Die moordenaars saam met Jesus aan die kruis. Dit lyk soos skaakmat, maar dit is 'n leuen, want die koning het nog 'n skuif oor, vandag sal jy saam met my in die paradys wees.
- Op Goeie Vrydag word die Lam geslag. Die mense skreeu veroordelend - Kruisig Hom, kruisig Hom. Hulle spot Hom en slaan Hom. Hulle spoeg hom en kap Hom met spykers vas aan 'n kruis. Jesus skreeu met 'n hortende asemteug en gebarste lippe dit uit: Eloi, Eloi lama sabagtani - my God, my God waarom het U my verlaat". Let op asb "sy laaste Woorde was 'n Boodskap aan die mensdom.
Die Lewende God is die enigste werklikheid
Lewe is God - dis al wat mens het..
Eenkant staan mense en sê: "Ja ander kon hy red, maar Homself kan hy nie red nie". Dit is verby, skaakmat, gaan maar huis toe
Satan leun smalend oor die skouer van die mens, alles is verby, maar dan kom opstanding Sondag
en ek en jy weet. Dit lyk soos skaakmat, maar dit is 'n leuen, want die koning het nog 'n skuif oor!
So lekker as die vonke so spat.
Lavon se twee dogters uit die bos ervaaring
Dit is die begin van ou Vuilbaard se storie.
En hy verwys, en praat van Lavonn, want dit is sy baas se naam.
Dit was die eerste keer dat hy onafhanklik begin werk het. Hy het met vuur en yster begin werk, want dit is wat sy oupa hom geleer het. Hy wou dinge maak wat nie in die winkel gekoop kon word nie. As mens werk met vuur en yster is jou baard altyd vuil, en daarom het die naam Vuilbaard ontstaan.
Hulle bring 'n koeldrankie en vrugte vir Papi
Daar bestaan nie baie fotos van hom nie.
Die kinders noem hom Papi
en as hulle groot word sê hulle Won.
Daar is altyd een of twee suigelinge in sy huis.
Drie geslagte is hier gebore en het hier grootgeword.
Vanaf twee jaar is hulle amper self groot, en die grotes help weer die kleineres.
As hulle die toilet bemeester en kan praat gaan hulle kleuterskool toe. Hulle klouter die trappe op en af voor hulle kan loop, en hierdie huis het baie steil galei hout trappe. ”Die skaterlag, en luide skreeuende stemme van hardlopende, gesonde en gelukkige dwergies of "enanos" vul die huis. En hy sê: "Dit is vir my die mooiste geraas op aarde en streel my gemoed." Dit wek die strewe van drome tot verdere hoogtes en om dieper insig te mag hê.
Blaaskansie met die kroos.
Click om in GROOT te sien
Grethel en haar fam 'n paar jaar later
Die huis is gebou met die oog op kinders.
Tafelhoeke en kante is oral rond gemaak
en al die spykers en splinters verwyder.
het tralies sodat niemand kan deurval nie.
Hier aangeheg is foto’s
van sy kleinkinders
met sy tuin in die agtergrond.
Oorhandig Grethel aan die bruidegom
En nou - later in die lewe…die ander dinge wat aan hom plesier verskaf. As die kinders uitsonderlik presteer op akademiese gebied, studiebeurse wen, in die vreemde gaan studeer en vooruitkom in die lewe. En as hulle hom vra om hulle in die kerk aan ‘n bruidegom af te gee, soos met Grethel
Hy het tot die besef gekom - dit is nie bloed wat ‘n familie maak nie. Dit is ‘n kultuur met onaantasbare bande van onbesitlike liefde en tere gevoelens, getrouenheid aan die clan, tussen broers en susters, mense wat vir mekaar opstaan, iets soos "bloed is dikker as water".
Natuurlik moet mens in aanmerking neem dat ons in ‘n gemeenskap leef
waar die familieband eerste kom,
en die moeder is hoof van die familie,
haar woord kom altyd eerste.
Sy is jou enigste ware vriend en vertroueling.
Chi met haar responsibilidad
Dit is ook ‘n plek waar ouers soms kaalvoet loop, sodat die kinders skoolskoene kan hê. Herhinneringe is daardie klein dingetjies en beginsels wat mense verbind - die kultuur van die “familia”. Hulle weet wat om te doen sonder om Papi te raadpleeg, of beter gesê
hulle weet wat Lavon se komentaar sou wees.
Dit was nogal moeilik om die rol van ‘n alleenpa te vertolk in teenstrydigheid met lokale gewoontes en omstandighede. Hy was daarom onder die soeklig en ook gereeld die aandag van die skinderbekke. As mens vandag terugkyk met insig verstaan jy die noodwendige veranderinge van mooi ou Boeregewoontes. Bv: jy durf nie waag om jou dogter te soengroet in publiek nie – ook nie eers drukgroet nie – anders word jy begroet met “viejito verde” wat “sugardaddy” en pedofiel beteken.
Tito Lavon en Groot ouma
Die vertoon van intimiteit of dronkenskap in die publiek word sterk afgekeur.
Dit is so lekker in ‘n groot familie
as die kleinkinders kom kuier, tydens die skoolvakansies.
Dan is die huis skielik vol mense
en maak hulle ‘n lang bed onder die eettafel soos op Goedehoop.
Die "lelike brak" (in Spaans Fea, gesien sittend op sy hande) is ook lid van die familie,
en deel in die pret. En oor haar kan hy baie stories vertel.
Om te begin "sy was die edelikste brak op aarde"
en hy is nie skaam om te verklaar dat hy
trane gestort het die dag van haar sterwe nie.
In die tegniese wêreld geld die reël - "Solamente con imaginacion y astucia llegaras a tus metas."
In Afrikaans kan dit vertaal word met: - "Net met ‘n nugter en uitgeslape verbeelding bereik jy die doelwit."
Hul werkgroep van vyf is hoofsaaklik van inboorlingafkoms. Hulle volg die huislike leefwyse wat campesino genoem word – eenvoudig en definitief nie verfynd nie. En vir diegene wat belang stel - elke dag eet hy die lekkerste papbrandseltjies, soos net sy Aia kon maak - hier noem ons dit "tortillas" die lekkerste, vars gemaak, en "choriadas" van groen mielie gemaak.
Spaans is ‘n lekker taal om dinge in reg te sê, en vertaal pragtig in Afrikaans – mens voel tuis. Daar is byvoorbeeld agt maniere om reën te beskrywe.
Ons word Ticos genoem, deur die bure,
omdat ons die verkleiningsvorm so dikwels gebruik
net soos in Afrikaans.
Bv: voetjies en handjies onder die kombersie,
sluit jou ogies en slaap lekkerkies
met die mooiste droompies...
En vir diegene wat graag meer wil weet omtrent tale;
na Mandaryns, is Spaans die mees gesproke taal wêreldwyd.
Die huis - dit beslaan ‘n totale vloerspasie van ongeveer 1 000 vierkante meter - die grondvloer is sy werksplaas en die tweede vloer word vir sy tuin, woonplek en daaglikse bedrywighede gebruik. Daar is een kombuis vir almal met streng etensure as instelling, want anders ly jou gesondheid skade. Hy mis egter soms die etes as hy besig is met ‘n fassinerende, uitdagende taak. Die oggend begin met brood en koffie. Om 12.30 word middagete bedien, om 15.30 koffie en aand ete is weer om 20.00. Elkeen help homself, en na ete was jy en maak skoon. As hy eet word almal om hom ook gevoed - soos die visse en bosduiwe en besoekers wat op die oomblik teenwoordig mag wees. Saameet is ‘n huisgewoonte.
Die derde vloer is soos ‘n kweekhuis. Die hele Costa Rica is vol Jakarandabome wat amper heel jaar blom, asook vuurbome en Ben se geliefde koraalbome. Die hele sentrale vallei staan in rooi koraal geverf na die eerste reëns in Mei.
Nadat hy die reënwoud verlaat het, het hy die woud huis toe geneem. Want sien, die onderwoud het die pragtigste plante. Daar is baie stadige groeiers, en soms neem dit ‘n jaar vir net een nuwe blaar om oop te vou. Hierdie plante groei met baie min lig, is plaagbestand, want almal is giftig, of hulle het hare en dorings, maar is ideaal om binne-in die huis "soos ou vriende” geplaas te word. Hulle beset die helfte van die woonspasie. Die kleinkinders se eerste les is: “Die plante mag net gesien word en nie aangeraak word nie.” As een van hulle blom word almal geroep om in die oomblik te deel. Gewoonlik blom hulle in die nag.
hoekie van die tuin
Daar is nege en negentig “Masetas” of dwerg tuine wat al dertig jaar lank saam met hom woon, en elke potplant is soos ‘n klein biosfeer, met ‘n hele klomp ander inwoners, soos bv erdwurms, akkedisse en miere. Hierdie plante het ‘n lewensgeskiedenis, amper asof hulle mense is. “Hulle is nie mooi nie, en soms hang hulle in repies, maar hulle was my afhanklikes en metgeselle lank voor julle geboorte,” vertel hy aan die huismense. Die mossies kom maak nes in die huis en word vreeslik mak. Die huismossies hier is parmantige outjies met kuifkoppies en hulle verdeel die huis in koninkryke.
Daar is nie ‘n vlieg of insek in die huis nie.
Hy het self die huis gebou, met ‘n glasdak - en niemand het nog ooit ‘n klip durf gooi nie. Of beter gesê, as jy in ‘n huis woon, met ‘n glasdak, mag jy nie vyande hê nie! Die huis het vier glasskagte wat al die vloere verbind met lig en ventilasie. Die huis het verder geen binnedeure nie. Net die gasteslaapkamers kan toemaak. Die badkamers is oop onder met gordyne wat jy toetrek om aan te toon dit is beset. Elke Saterdag reen dit in die tuin en
word die hele wit teëlvloer,
duiweplek en sekere plante afgewas. ‘n Halfuur later
is alles droog en helder skoon.
Mens kan dit
selfopgelegde huisarres noem,
of outisme of Asperger-sindroom as jy wil.
Hierdie leefstyl kan met die van katte vergelyk word:
Vermy konfrontasie en interaksie en bly uit die moeilikheid.
Nie altyd gereed om liefkoosing te ontvang nie
Onafhanklike alleenlopers wat mense vermy.
As julle oë skielik ontmoet, verander jy in padkos
Hy soek hoogtes om te klim vir 'n voëlperspektief,
en om vér te kan sien,
om te weet wat lê oor die bult.
Ander diere herken sy doelwitte,
hou hul afstand en is glad nie bang vir die leeu nie -
nog minder nou, op sy oudag, want hy is sonder tande.
Selfs die apies koggel en terg hom,
die kleinkinders trek sy baard,
En hy maak snaakse gesigte om hulle te vermaak,
en laat lag - leer om oor jou self te lag - soder spot
Hulle geniet dit om sy baard te druk
en lei hom weg aan die hand
"om na blommetjies te gaan kyk"
met die lila kluer
Vuilbaard rustig in sy reen woud
En nou op sy oudag
is Ou Vuilbaard kort van draad, nukkerig, en befoeterd as bestoor
en soms katterig
as iemand durf liefkoos of ongevraagde aandag skenk
maar sonder tande en gewoonlik rustig in sy woud.
As hy geterg of sy siel uitgetrek word
staan hy op en loop weg
om skadu te soek in ‘n ander plek.
As hy in ‘n hoek gedruk word,
kan jy ‘n ernstige toesnouiing verwag
wat gepaard gaan met
‘n geplooide neus en ‘n gerolde tong.
As ‘n alleenloper is hy gemaak, en so sal hy bly.
Mens kan dit noem
Of jy kan dit noem Autisme of Asperger-sindroom as jy wil
"Maar ek kan jou verseker dit is 'n geene
'n kat gene van gedrag en lewenstyl,
om konfrontasie en interaksie te vermy – uit die moeilikheid bly
dit maak hulle onafhanklike alleenlopers wat aandag vermy,
en die oë van die mense
As julle oé ontmoet verander jy in padkos
Vermyding is better,
want as jy sy aandag trek en hy jou in die oé kyk
Sal jy bars.
Hy lag in sy baard as hy sien hoe die mense oor hom praat,
hul monde met die hand verberg
sodat hy nie kan sien wat hulle sê nie,
want hoor, kan hy nie.
Trug na die begin van hd blaai
Hier onder volg die Skrywe van Myleen - 2010.