WAARSKUWING: Hierdie gebruiker kan soms sinies voorkom. Hy is bloot 'n uitgekuierde (blasé) neofiel wat déjà vu beleef en daaroor suur is. Moet hom nie ernstig opneem nie. Dit sal oorwaai.
Hierdie gebruiker vind dit moeiliker om sy eie moedertaal korrek te herleer as om 'n vreemdetaal uit die hoof te leer.
Hierdie gebruiker vind televisie werklik oorbodig in die 21ste eeu. 500+ kanale, maar niks om te kyk nie.
Hierdie gebruiker weier om met mense te onderhandel wat nie oor 'n saak wil praat of beskaafd en logies uitklaar en redeneer nie.
Dis wat vir my as Nederlander baie meer "eienaardig" is aan al die Afrikaners wat baie kla oor hulle taal maar niks bydra nie. Dis altyd makliker om die baie werk wat Manie hier gelewer het af te wil breek as om op te bou, nê? Gebruiker:Jcwf 00:34, 15 September 2010 (UTC), op Wiktionary se Geselshoekie.
In verskillende mooi ontwikkelde persoonlikhede, indiwiduele bevoegdhede in die gemeenskap, kom die dieper skeppingskrag van die lewe, die universele vormingskrag tot persoonlike uiting; en omdat ons Afrikaners nie in 'n kleurlose benede-kultuurlikheid wil bly wegskuil nie, maar ons kultuur-persoonlikheid tot die volheid van sy ontwikkeling wil bring, hier binne ons geografiese grense, daarom wil ons 'n eie Afrikaanse kultuur hê, nie 'n nageaapte vorm-dooie ding, 'n vliesdun vel wat ons oor die geraamte van 'n Wes-Europese land se beskawingsvorm getrek het nie, maar 'n eie, vollewende skepping wat die tekens van ons ervaring, ons geskiedenis dra. - C.M. van den Heever, Die Afrikaanse gedagte, bl. 14-15.
Wie kan vandag nuwe groot name in die Franse skrywerswêreld opnoem? Wanneer laas het 'n bekende Franse skrywer die Nobelprys verower? Wie ken Claude Simon? Die styl en dinamiek van stede kom en gaan. Ook dié van beskawings. Dit lyk of die hele Weste op die afdraand van geld is. Op die oomblik is daar geen stad ter wêreld wat Parys se vroeg 20ste-eeuse roem kan ewenaar nie. Miskien amper New York?
Ons sien dit ook in die Afrikaanse letterkunde wat 'n sekere elegansie verloor vir 'n brute en verwarde herwaardering van prioriteit in die Suider-Afrika waarin ons woon. - Jan Rabie, Parys se Sestigers - De Kat, September 1988 (Uit: Buidel. 1989. bl. 52).