Die emosionele afhanklikheid van kinders - Inligting - 2021
Om emosioneel afhanklik te wees, beteken dat u die behoefte moet voel om langs iemand te wees om veilig en beskermd te voel. Gedurende hul kinderjare is dit normaal dat kinders die band met hul ouers voel, maar dit moet bietjie vir bietjie verdwyn.
Dit is baie belangrik dat hierdie emosionele afhanklikheid van kinders afneem. Namate kinders grootword, ontwikkel hulle hul eie lewens, en dit is noodsaaklik dat die kleintjies nie die behoefte het aan voortgesette beskerming teenoor hul verwysingsfiguur nie.
As ons wil hê dat kinders onafhanklike volwassenes moet word, moet 'n veilige gehegtheid gekweek word om hulle te help om die wêreld te verken en die instrumente te leer wat hulle nodig het om op hul eie te funksioneer.
Hierdie tipe veilige affektiewe band behels dat ons praat oor liefde, sekuriteit, vertroue, die behoefte aan kontak en die oorbeskerming ter syde stel. Ten einde die veilige gehegtheid te bevorder sonder om in onseker, ambivalente of ongeorganiseerde affektiewe toestande te verval wat tot hoë vlakke van angs en emosionele afhanklikheid by kinders lei, moet ons gedrag hê soos:
- Wees beskikbaar. Die hoofversorger moet teenwoordig wees en gefokus wees op die taak om na die kind om te sien. As die persoon wat omgee 'met sy verstand elders' is, kan die kwaliteit van sorg beïnvloed word.
- Gereelde vertoon van liefde. In die mate dat die kind nie deurlopende tekens van geneentheid in sy eerste lewensjare kry nie, sal hy opgroei en dink dat hy nie die liefde van sy versorgers waardig is nie. Soos die kind dus groei, sal hy voortdurend liefde by die mense rondom hom soek sonder om ooit veilig te voel. Daarom is dit noodsaaklik dat ons daarop moet let wanneer ons op 'n gereelde en samehangende manier die geleentheid kry om die tekens en eise van die kind te hanteer.
- Bied hulle perke en roetines. Kinders moet die wêreld rondom hulle op 'n voorspelbare manier sien. As daar dus geen roetines is wat aandui wat hy kan doen of nie, sal hy altyd beweeg met die onsekerheid dat hy nie weet hoe om op te tree nie. Daarbenewens moet hierdie roetines ooreenstemmend en konsekwent aangepas wees vir hul ouderdom. Wees modelle as dit kom by die vervulling daarvan.
- Lof lof vir wat hy doen. Moenie die kind onder druk stel om gehaltestandaarde in alles wat hy doen nie. Dit wil sê, wanneer hy byvoorbeeld 'n tekening maak, is dit nodig om te prys wat hy gedoen het in plaas daarvan om foute reg te stel soos: u het buite lyn gestaan ​​tydens die skildery, hierdie tekening is nie van hierdie kleur nie, ens. Hierdie gedrag skep net onsekerheid.
- Moenie op hom skree as hy iets verkeerd doen nie. As daar met hom geskree word, sal die kind leer dat dit die normale manier van omgang is.
- Moenie hul gedrag benoem nie. Hoeveel keer het ons al gehoor dat: "die kind val heeltyd, hy is baie lomp", "hierdie kind is verskriklik, hy is die hele tyd van hier tot daar". As die kind deurlopend hierdie negatiewe definisies oor sy gedrag hoor, sal hy sy persoonlikheid op 'n verkeerde manier instel waarin sy gedrag gelei word deur die sin van sy waarde. Die kind wat hom wangedra, sal glo dat hy net liefgehê sal word as hy hom goed gedra. Etikette skep emosionele afhanklikheid.
- Laat die kind sy eie besluite neem. Om te verhoed dat kinders met algehele vryheid besluite neem, impliseer die skep van 'n afhanklikheid wat jare en jare sal duur en selfs volwassenheid kan bereik.
Daar is baie keer ouers wat glo dat hulle kinders help met hul optrede en hulle bereik die teendeel. Gedrag soos: om 'n kind te laat huil, reageer vertraag, nie na hul behoeftes omsien nie, ens. dit is nie geldige maniere waarop sekuriteit oorgedra kan word nie en daarom word die kind se onafhanklikheid vergemaklik. Inteendeel: op hierdie manier word 'n onveilige gehegtheidstyl vergemaklik wat op lang termyn tot 'n afhanklike volwassene sal lei.
U kan meer artikels lees soortgelyk aan Die emosionele afhanklikheid van kinders, in die kategorie van gedrag op die terrein.