Rock Oak - Royal Giant * Oor plante
Onder die groot hout, wat gebruik kan word in die ontwerp van groot gebiede, het rotsagtige eikehout 'n baie spesiale plek. Enige eike is plante wat dadelik die oog trek. Die groot groottes, die buitengewone skoonheid van sowel die stam as die kroon, die aura van 'n ou en indrukwekkende plant onderskei dit teen selfs groot boomgewasse. Hierdie reus groei nie dekades nie, maar eeue lank, en na vyfhonderd jaar versier hy u erwe sowel as tien jaar na die plant daarvan.
Die antieke skoonheid van rotsagtige eikehout
Rocky, of walvisse eike (Quercus petraea), ons ken ook onder die naam Oak Sagittarius - 'n legendariese plant en met die regte oesgewasse gereken. In die natuur vorm dit pragtige gemengde en eikehoutwoude, is 'n integrale deel van die Skandinawiese en Britse landskap, en word in alle reservate in die Europese deel van Rusland aangetref. Hierdie reus, wie se voorkoms as 'n verwysing en klassiek beskou word. Dit is moeilik om 'n volwaardige park sonder klipperige eikeine voor te stel, maar dit verhoed nie dat dit die status van 'n belangrike sierplant vir die tuin behou nie. In die atmosfeer is dit baie moeilik om hout gelyk te vind. In die natuur word rotsagtige eikebome beskerm: vanweë die feit dat diere sy akkerbome vreet, versprei die plant nie deur self te saai nie en moet hy in bosbou geteel word of omhein word om sy reikwydte uit te brei.
Rotseikebome is kragtige, groot bome wat 'n maksimum hoogte van 30 meter bereik. By jong bome is die kroon verbasend gereeld, skraal, eiervormig. Maar die eikebome onthul baie vinnig sy ware karakter en verander streng buitelyne in 'n luukse, luukse, skuins kroon, wat niks anders as skilderagtig genoem kan word nie. Met die ouderdom word die boomstamme blootgestel, die takke styg hoër, in die onderste deel, en op 'n aansienlike ouderdom - gewoonlik in die middel van die takke. Hierdie eikeboom "maak as gevolg hiervan ruimte" om dit makliker te maak om onder te rus. Geleidelik word die olyfbruin gladde bas bedek met dun, nie so diep krake soos in die eikehout nie. Rotsagtige eikebome maak hierdie boom maklik om te identifiseer. Die lengte van 12 cm, langwerpige, verbygaande blare bestaan ​​uit 5-9 pare lobbe, meer gereeld heel as grof getande. die langste lemme is in die middel van die plaat. Die blare sit op steggies met 'n lengte van 2 tot 3 cm, die basis is nie gekerf nie, maar afgerond of wigvormig.
Maar die belangrikste verskil tussen rotsagtige eikehout en gewone eike lê nog in die blom en rangskikking van akkerbome. Oorbelle met gewone blomme, en dan akkerbome, sit nie op steggies nie, maar op baie kort "bene" of selfs takkies. Hierdie eikebome blom in Mei en Junie en vlek in liggroengeel blomme van bloeiwyses. Die oorspronklike vrugte - die legendariese akkerbome - lyk nie minder interessant nie, alhoewel ons bekend is. Op die takke lyk hulle verborge skatte.
Dekoratiewe vorme en variëteite van rotsagtige eikehout
Ondanks die skoonheid van die basisplant word vandag meer en meer aandag geskenk aan die dekoratiewe vorme en variëteite van rotsagtige eikehout:
die huilende vorm van 'n slinger, waarin hangende takke verbasend skouspelagtige kaskades vorm;
sjarmante, gevlekte eikehoutvorm van rotsagtige variegate met donker blare bedek met wit patrone;
die goue vorm van aurea, waarin die geel kleur van jong blare die hele lente oorskadu in die tuin (dan verander die kleur na donkergroen);
'n aureu-agtige vorm van rotsagtige eikebome-purpurea, waarin jong blare ook helder geverf word, maar hierdie keer in persrooi, maar dan donkergroen word;
uniek aan die skoonheid van die blare, gesplete laciniata-vorm met smal, diep lobbe wat nie dwars nie, maar langs die blaarblad is;
ook die oorspronklike langwerpige eikenagtige rotsagtige langwerpige olia met slegs drie vlak lobbe op 'n blaarplaat;
die medlar vorm van mespilifolia, waarin die uitspeling regtig lyk soos die blare van medlar.
Soos byna enige eikebome, het rotsagtige vroeë en laat natuurlike vorms wat in April en eers in Mei kan blom, wat verskil ten opsigte van plantegroei. Dekoratiewe vorms is twee keer so kompak as natuurlike reuse.
Die gebruik van rotsagtige eikehout in dekoratiewe tuinmaak
Rock Oak - koninklike, majestueuse en pragtige reus. En soos 'n groot verteenwoordiger van boomagtige bome met ouderdom, wat nie net tot 'n hoogte styg nie, maar ook die volume van die stam en die breedte van die kroon konstant verhoog, is dit nie geskik vir klein tuine nie. Met een uitsondering - die vorm van die slinger en die plasing as 'n groot stamboom in die hoek van die plot. Die invloed van hierdie luukse boom op die tuin is eenvoudig magies: hoe ouer die eike word, hoe meer vertoon hulle hul atmosfeer. Hulle trek oë aan en, ondanks hul enorme omvang, steel hulle nie ruimte nie, maar gee grootsheid, diepte, omvang en beklemtoon 'n kleurryke omgewing. Dit lyk asof hulle die tuin in 'n groot park of bos verander en die visuele ontwerp van die werf op wonderlike wyse verander.
Rock Oak is perfek:
om winkelsentrums te skep;
as 'n enkele "stamboom";
om groot skikkings en groepe te skep;
as 'n agtergrondboom;
'n groot ontspanningsarea in groot skaduwee te skep;
as 'n belangrike argitektoniese klem op groot gebiede.
Rotseikebome is een van die beste akkerbome vir die rol van 'n stamboom, wat 'n baie skaduagtige, gemaklike ontspanningsarea skep. 'N Mens wil onder die ou eike van hierdie aard sit; hulle is ideaal om sirkelbanke te maak wat rondom die stam is.
Rocky Oak toestande
Dit is moeilik om 'n boom so onpretensieus en aanpasbaar te vind soos 'n reuse rotsagtige eike. Dit kan in bykans enige omstandighede groei, hoewel dit altyd die grootste skoonheid bereik op medium-klam of droë, medium-voedingstowwe of vrugbare grond, wat dit op 'n jong ouderdom vinnig kan laat opkom. Dit is fotofiel houtagtig.
As u klipperige eikehout plant, moet u in ag neem dat dit vinnig die hele gebied sal beklee. Die wortelstelsel groei eers en binne enkele jare vang die eik die grond wat hy benodig vir honderde jare verbouing. Terwyl die kroon dekades lank sal groei.
Hoe jonger die saailing is, hoe strenger moet u die tydsberekening van planttyd kies. Dit is beter om so vroeg as moontlik in die lente jong monsters en saailinge van rotsagtige eiers oor te plant, sodat die aanpassing van die wortelstelsel voltooi is selfs voordat die knoppe swel en die blare blom. Voor die oorplanting in plante ouer as 2 jaar, verkort die sade wat uit die saad verkry is, die sentrale wortel tot 15-20 cm vanaf die plek van die akker (selfs in die tweede jaar is die oorblyfsels daarvan nog baie sigbaar). Vir eenjarige saailinge en geënte eike word verkorting nie uitgevoer nie. Sonder verkorting kan eike slegs na die nuwe bewaring van die wortelstelsel na 'n nuwe plek verskuif word
Eik word in gate geplant wat ooreenstem met die grootte van die wortelstelsel. Op klam gronde moet 'n dik dreineringslaag (maar hoogstens 20 cm) aan die onderkant van die landingskuil gelê word. Die wortelhals van 'n eikeboom moet op dieselfde vlak met die grond wees (met inagneming van neerslag).
Slegs jong plante, en veral slegs wortelsteggies en saailinge, het eintlik sorg nodig. Dit is beter om jong aanplantings teen onkruid te beskerm en onderhoudsbesproeiing tydens 'n lang droogte uit te voer. Sonder sodanige sorg sal die spruite stadig ontwikkel. 'N Half en 'n half voor die val van die blaardatums, selfs vir swak eikebome, word die water gestaak, omdat die plant dalk nie te goed voorberei is vir oorwintering nie. Om die ontwikkeling te versnel, kan 'n mens met kunsmisstowwe per kunsmis 1 bemesting per jaar voorsien, maar dit is gewoonlik nie nodig op rotsagtige eikebome selfs op 'n jong ouderdom nie. Na 3-4-jarige ouderdom word die eike nie natgemaak nie en word ook nie gevoer nie, en onkruid, deklaag of die plant van grondbedekkings word slegs as estetiese maatreëls gebruik.
Hierdie soort eikebome word as minder gehard beskou as normaal, maar hierdie stelling is slegs van toepassing op jong lote. In die eerste twee jaar van verbouing in streke met harde winters, is dit beter om eike met ten minste verharding en deklaag te beskerm, wat die temperatuur stabiliseer. Enkel saailinge word die beste in die eerste winters beskerm met enige bedekkingsmateriaal of spar takke. Met die ouderdom word eike baie gehard.
Eik, hoewel hy nie vertroud is nie, behoort nie aan die mees aanhoudende tuinhout nie. Jong bome ly dikwels aan poeieragtige skimmel. Eikebome by volwassenes is geneig tot nekrose, kankerwere, vaskulêre siektes, verrotting, maar meestal kom galvorming op rotsagtige eikehout voor - op die blare word geelvormige balle met 'n deursnee van tot 1 cm op die blare ontwikkel, wat gallarwes of insekte verberg. As daar tekens van siekte voorkom, is dit beter om dadelik met voorkomende bespuiting met insekdoders en swamdoders te begin.
Rock Oak Teling
Hierdie eikebome kan ook van sade gekweek word. Dit behou lewensvatbaarheid slegs tot die lente van volgende jaar, duld nie die berging in kamertoestande en in 'n droë omgewing nie. Die voorbehandeling word verminder tot die droging van die sade binne 'n week na versameling en berging in vogtige koel toestande. Voordat u saai, moet u die eikels nagaan. Uiterlik is dit onmoontlik om die kwaliteit daarvan op te spoor. Om na te gaan, word verskeie akkerbome oopgemaak om te kyk of daar lewende, geel of rooi-geel embrio's in hulle is. U kan die rotsagtige eiersaad besigtig deur water in te week (dooie eikels dryf op). Om die proses te vereenvoudig, pas die metode van ontkieming van akkerbone onmiddellik af na gebruik van sneeu, wat u toelaat om waarborg lewendige sade te kry. In hierdie geval is dit beter om dadelik eikels te plant en dit nie in hoë vogtigheid en koelte te hou nie.
Sade van rotsagtige eikehout kan kort na die oes gesaai word, of in klam sand tot in die lente geplant word (teen 'n temperatuur van ongeveer 0 grade of effens hoër). Dit is beter om in oop grond te saai (ontkieming tot 90%), met 5-6 cm te verdiep vir herfsplanting en 2-3 cm in die lente en om eenvormige vog te verseker tot ontkieming. In die herfssaai van vars akkerbome word die plant voor die eerste ryp en altyd voor die sneeu geplant. Lente - onmiddellik na die smelt van sneeu en die ontdooiing van die grond. Die eikebome van rotseikehout word die beste in die vore geplaas op 'n afstand van 20-25 cm tussen die rye, en versprei hulle minder gereeld, met 'n afstand van ongeveer 7-10 cm tussen die sade. Die eikels word in die grond ingedruk, bedek met aarde van bo sonder verdigting. Dit is nie nodig om bang te wees vir die afwesigheid van tekens van groei nie: eers ontwikkel 'n sterk wortelwortel in die eikeboom, en eers dan - die stam. Daarom neem die ontkiemingsproses meer as 'n maand en kan dit langer strek. Lote kan op eenjarige ouderdom na 'n permanente plek oorgedra word, maar dit is beter om op die rante te groei tot die tweede jaar, vir 'n jaar na skole oorgeplaas word om meer kompakte wortels te kry, en dan op 'n permanente plek geplant te word.
U kan rotsagtige eike en steggies voortplant. Is daar nie meer wortels na behandeling met 'n groeistimulator in standaard kweekhuisomstandighede nie? van alle steggies, maar die plante ontwikkel vinniger as wat deur sade verkry word.