Nog eienskappe van Mandela | Alta Cloete
← Dalk die tyd om hierdie posts van 'n paar jaar gelede weer te lees … Eienskappe van Mandela
Eienskappe van Mandela: 7-9 →
Om vanuit die agterhoede die rigting aan te dui, is in 'n sekere sin vir Mandela slegs 'n versluierde manier om van voor af te lei. Maar hy verstaan ook die beperkinge van enige persoon se leierskap, selfs sy eie. Toe hy uit die tronk gekom het, was hy 'n soort Afrika-Rip van Winkel. Vriende en kollegas moes hom inlig oor alles onder die son: vroueregte, die moderne media, MIV en vigs, en dosyne ander onderwerpe. Dit was noodsaaklike remediërende onderrig, maar ook 'n demonstrasie van die Afrika-idee van kollektiewe leierskap. Reeds sedert sy kinderdae het hy geweet dat kollektiewe leierskap oor twee beginsels gaan: die groter wysheid van die groep vergeleke met dié van die individu, en die groter belegging van die groep in enige uitslag wat deur konsensus bereik word. Dit is 'n wen-wen-situasie.
Dit klink dalk na oordrywing, maar min mense is bewus van die feit dat Mandela 'n deurwinterde pragmatis is wat gewillig was om kompromieë aan te gaan, te verander, aan te pas en sy strategie te verfyn, solank dit hom na die beloofde land sou lei. Byna alle middele het daardie edel doel geheilig. In die SA van die 1980′s en 1990′s het dit een ding beteken: die omverwerping van apartheid en die daarstelling van 'n nierassige demokrasie met stemreg vir almal. Punt.