Femininity - wat dit is, tekens en stereotipes - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Vroulikheid is 'n term wat identies is aan die konsep van vroulikheid. Dit is afgelei van die woord "femina", wat "vroulik" of "vroulik" beteken. Die begrip vroulikheid omvat dus 'n stel sielkundige eienskappe wat tradisioneel aan vroue toegeskryf word. Aangesien die biologiese taak van die pragtige helfte is om die voorkoms en voortplanting van hul eie soort te behou, is sagmoedigheid, uithouvermoë, responsiwiteit, vriendelikheid, afwagting van beskerming, emosionaliteit onder die kenmerkende eienskappe van vroue. Daarbenewens het die natuur die vroulike liggaam toegerus met meer stamina en weerstand teen die invloed van negatiewe omgewingsfaktore, handvaardigheid, spraakvaardighede, kleiner liggaamsgrootte en persepsiesnelheid.
Onder die term beskryf, is dit gebruikelik om 'n stel kenmerke te verstaan ​​wat tradisioneel na verwys word as vroulike eienskappe. Ook, vroulikheid beteken 'n stel gedragspatrone wat van die dogters van Eva verwag word.
Die konsep van vroulikheid dek beide biologiese elemente en sosio-kulturele eienskappe, en word nie net deur die vroulike geslag veroorsaak nie.
Die term vroulikheid word beskou as 'n sinoniem vir vroulikheid, manlikheid of manlikheid is die antoniem, dit is manlike geslag, wat die volgende kenmerke insluit: moed, onafhanklikheid, vertroue, ewewig en rasionaliteit.
Ten spyte van die feit dat die konsep vroulikheid in verskillende etniese groepe en tydperke verskillende definisies gehad het, onderskei hulle steeds 'n aantal eienskappe wat oorspronklik vroulik beskou word. Dit vorm die basis van die verskynsel wat oorweeg word, naamlik sensitiwiteit, sagmoedigheid, opoffering, opregtheid en bedanking. Die gelyste voorstellings moet nie as universeel beskou word nie.
M. Mead was prakties een van die eerstes om die lewe van primitiewe stamme (Chambuli, Mundugumor en Arapesh) te beskryf, met die fokus op die ongelykheid van die geslagsbenadering in verskeie gemeenskappe. So het sy byvoorbeeld opgemerk dat beide geslagte in beide Arasheshs gekenmerk word deur "vroulike" gedrag. Mense van beide geslagte word gekenmerk deur oorlogsmatige "manlike" gedrag, terwyl Chambuli-vroue as "praktiese" geslag beskou word, wat hulle verplig om fisiese arbeid te verrig. die "moedige helfte" sal aandag gee aan die versorging van hul eie voorkoms.
Ten spyte van die skerp kritiek op sommige van die bepalings van Mead se beskrywing, was haar navorsing 'n belangrike stadium in die studie van geslagseienskappe en die ontwikkeling van kulturele antropologie.
In 'n aantal kulture is vroulikheid veroorsaak deur aantreklikheid en vrugbaarheid, waardeur baie etniese groepe toegeskryf word aan die gode van liefde (Aphrodite, Ishtar) presies die vroulike geslag. In die patriargale samelewing is die kern vroulike "deugde" te wyte aan die tradisioneel gevestigde rolle van Eva se dogters, naamlik huwelik, lewe en moederskap. So, in baie godsdienste, word 'n beskeie en hardwerkende eggenoot verhef, wat gewillig werk en swyg meer. In hierdie geval word die deugdige vrou gekant teen die "egbreuk," "skande vrou". In die antieke Chinese filosofie word die sleutelpunt gegee aan die konsep van eenheids-antagonisme van yin-yang, wat as fundamentele beginsels beskou word. Terselfdertyd identifiseer Yin die vroulike en vergelyk dit gelyktydig met iets negatief, koud, somber, passief, terwyl Yang op sy beurt met die manlike geslag geassosieer word en as positief, duidelik, warm, aktief beskou word. In die Indiese mitologie word dit egter as die teenoorgestelde beskou, dat dit die vroulike geslag is wat aktief is.
Wetenskaplikes wonder voortdurend of seksuele selfbeskikking en spesifieke gedragspatrone aangebore eienskappe is of ontstaan ​​as gevolg van die invloed van opvoeding en die omgewing. Volgens die studies van die beroemde sielkundige D. Halpern is die ontwikkeling van gedragspatrone as gevolg van beide faktore. Terselfdertyd is die betekenis van hierdie faktore in kwantitatiewe meting vir sekere nie bekend nie.
A. Ehrhardt en D. Mani het hul eie teorie voorgestel, gewild in die 60-70s van die vorige eeu. Hul konsep het gesê dat die toekomstige seksuele identiteit en gepaste gedrag van individue bepaal word deur die invloed van die moederhormone wat verantwoordelik is vir die ontwikkeling van die "vroulike" of "manlike" brein in die embrio. Maar later is hierdie siening aan skerp kritiek onderwerp en vandag word dit as redelik kontroversieel beskou.
Daar is 'n aantal studies wat die afwyking van geestelike en sielkundige vermoëns van die dogters van Eva en die afstammelinge van Adam bewys. Terselfdertyd het dieselfde studies getoon dat die vroulike geslag in die take wat aan die oer man toegeskryf word, beïnvloed word deur die bedreiging van bewys van stereotipe. So, in 'n "toets" -situasie het die jong dames, bewustelik of nie, take wat verband hou met die sjabloon "nie-vroulike" werksaamhede veel erger, terwyl hulle in ander omstandighede hulle veel meer suksesvol oorwin het.
Daar is 'n teorie dat die tekens van vroulikheid oor die algemeen of heeltemal ontwikkel word onder invloed van die sosiale omgewing. So Simone de Beauvoir was daarvan oortuig dat "vroue gemaak word, nie gebore nie." K. Millet het op haar beurt opgemerk dat die vroulike geslag uit die kinderjare omring is deur die eeue "meisie" boeke, speelgoed, waarvan die belangrikste taak is om die jong vroue te herinner aan hul ware vroulike lot en lot.
In sy eie teorie het Jung die vroulike en manlike elemente in die vorm van argetipe beelde aangebied - anime (by mans, die verpersoonliking van die vroulike onbewuste) en animus (in vroue, die verpersoonliking van die manlike bewusteloos). Jung het die animus geassosieer met soliede, oordrewe beginsels, streng, uiterlike gerigte besluite, en anime - met rigtinggewendheid inwaarts, afhanklikheid van emosies, vatbaarheid vir invloede van buie. Hy het geargumenteer dat elke individu in homself beide begin, maar in verskillende verhoudings, wat nie as gevolg van geslag is nie.
Eenvoudig gestel word vroulikheid in die sielkunde beskou as 'n geslagseienskap, insluitend 'n stel eienskappe wat inherent (sowel as tradisioneel toegeskryf) aan die vroulike geslag is.
Vroulikheid word gedefinieer deur eienskappe: gedrag (privaat, sosiale besluite), sielkundige (emosionele, vriendelikheid), intellektuele (induksie), professionele (interaksie met die samelewing en tekens, eentonige werk), etiese (huwelikslojaliteit, ideaal van moederskap) .
'N integrale element van die alledaagse bewussyn van die samelewing is stereotipes wat 'n oortuiging in die waarheid, egtheid, waarheid van enige verskynsel, stelling, leefwyse dra. 'N kenmerkende kenmerk van oortuiging wat stereotipes vergesel is sy sterkte en stabiliteit.
Trouens, in die alledaagse realiteit, in situasies waar mense onvoldoende inligting, gebrek aan tyd, of ter wille van die redding van kragte het, asook die gebrek aan lewenservaring wat kenmerkend is van die jeug, gebruik mense gewoonlik stereotipiese denke. Stereotipes van individue word verkry uit die sosiale kaste waaraan hulle behoort, uit die omgewing met reeds ontwikkelde stereotipes, uit die media.
Tot vandag toe is daar 'n ander houding teenoor die dogters van Eva en die sterk helfte. Hierdie situasie het veral histories ontwikkel en word bepaal deur sosiale norme, weens die eienaardighede van kultuur, godsdiens en wet, die besondere aspekte van ekonomiese ontwikkeling.
Die meeste navorsers in hul geskrifte van vroue is emosioneel, sag, verleidelik, gesellig. In die besonder word dit dikwels beklemtoon dat vroulikheid geassosieer word met aktiewe manifestasie van eie gevoelens, interpersoonlike kommunikasie en vereniging tot assosiasie, en manlikheid word geassosieer met aktiwiteit, wat soms aan aggressiwiteit grens.
Soortgelyke idees oor "Venusians" en regte "Martians" word algemeen aanvaar in baie moderne state en kulture. Intussen is in die 90's van die vorige eeu studies gepubliseer wat daarop gewys het dat, ongeag geslag, mense wat nie mag besit nie, subtiele vatbaarheid vir nie-verbale tekens het. Dus, so 'n sensitiwiteit in laer professionele hiërargieë is te wyte aan die behoefte aan oorlewing, aangesien hulle die gedragsseine van die "kragte wat" is, moet verstaan ​​ten einde hulle behoorlik te kan reageer. Daarom is die waarskynlikheid van die vrou vir die gevoelens van die mense rondom hulle slegs 'n aanpasbare reaksie op hul gedwonge afhanklike posisie, wat algemeen aanvaar en selfs tradisioneel in die meeste moderne kulture is. Dit volg dat die vatbaarheid van Eva se dogters vir mense se gevoelens nie volgens geslag bepaal word nie, maar is die gevolg van sosiokulturele faktore.
As gevolg van die stewige bewering van tegnologiese vooruitgang in die wêreldgemeenskap, het die groei van ekonomiese ontwikkeling, die beskikbaarheid van onderwys en inligting, die "bevordering" van jongmense, die oorheersing van rede oor verouderde morele en etiese kanonne, die tradisionele grondslae van baie lande beduidende veranderinge ondergaan. In die afgelope twintig jaar het stereotipes wat vroeër vroeër vroeër gedefinieer het, vinnige vernietiging ondergaan. Moderne feminne is lankal nie gemartel deur die lewe van huisvroue nie en lyk beslis nie soos die vroeë oue jong vroulike dames van die verlede nie. Hul karakters kry toenemend inheemse manlike eienskappe.
Vandag se realiteit bepaal die voorwaardes vir die dogters van Eva. Vroue van die 21ste eeu moet sterk wees in gees, onafhanklik, ferm, dominerend, volhardend. Moderne dames verstaan ​​wat hulle wil hê. Hulle kan terselfdertyd ook 'n kind grootmaak en 'n vinnige loopbaan afneem. Hulle verower inheemse manlike beroepe, beklee bestuursposte, bestuur fabrieke en selfs hele lande. Hierdie situasie het lank opgehou om verbaas te wees.
Die samelewing sal egter nie 'n perfekte leier veroordeel vir 'n oomblik van swakheid, vir teerheid, kwesbaarheid, hulpeloosheid, vir eienskappe wat voorheen uitsluitlik aan Eva se dogters toegeskryf is nie. Dit is die paradoks van stereotipiese denke, waarskynlik as gevolg van die rol van vroue wat deur die natuur gevestig is. Maak nie saak hoe sterk en onafhanklik die jong vrou is nie, die samelewing identifiseer haar altyd in die eerste plek met haar ma en dan 'n sakevrou of 'n suksesvolle politikus. Dit is te wyte aan die gevestigde patriargale samelewing.
Vandag is die moderne tendense voor die vroue wat van plan is om te ontwikkel, twee epochale take uiteengesit. Die eerste bestaan ​​in die eerste plek om jouself in die samelewing te konsolideer, wat, soos reeds hierbo genoem, heeltemal deur patriargale aard deurdring word en die mens se eie natuur, die gedevalueerde vroulikheid, aanvaar.
Voorheen is aanvaar dat die beskrewe kompleks van eienskappe biologies bepaal word. Maar vandag is dit vir seker bekend dat vroulikheid nie so natuurlik 'n verskynsel is soos dit sedert kinderjare gevorm is nie. Die vroulike geslag word immers skerp onderwerp aan veroordeling sedert die kindertuin, indien die vereniging die jong dames onvoldoende vroulik beskou het. Die moderne definisie van vroulikheid het die volgende definisie: dit is 'n insolvente kategorie, wat die patriargaat, wat in die samelewing geregeer het, die goeie helfte met die hand gesit het.
Vandag word so 'n verskynsel as patriargie geleidelik gelykgemaak as gevolg van vordering, die vinnige tempo van die lewe, toegang tot onderwys en die stryd van vroue se gemeenskappe teen diskriminasie. Die jare van opposisie teen patriargie het egter nie sonder gevolge vir Eva se dogters geslaag nie. Vandag het vroulikheid tot twee negatiewe verskynsels gelei - feminisme en giftige vroulikheid. Laasgenoemde is 'n oormatige misbruik van kwaliteite wat as oorspronklik vroulik geklassifiseer is.
Mees moderne jong meisies misinterpreteer hul vroulikheid deur hul eie verleideloosheid bloot te stel, wat slegs die teenoorgestelde geslag aandui oor die toeganklikheid of vrugbaarheid van die jong vrou. Beklemtoonde verleiding is nie giftig in en vanself nie, maar dit word so wanneer jong skoonheid geraas maak en mans straf vir hul natuurlike reaksie op uitdagende gedrag.
Elke femina het die reg tot intieme immuniteit in die afwesigheid van wedersydse begeerte van haar kant. Maar as sy vulgêr aantrek, blootgestel word aan al die sjarme om te wys, maak aggressiewe make-up, terwyl eis dat mans nie na haar staar nie, dan is hierdie gedrag giftig.
Giftige vroulikheid is die misbruik van intieme mag oor die sterk helfte deur verleiding te maksimeer terwyl die rol van die slagoffer gespeel word.