Ek sou wou | SARIE
Ek sou wou	deur Izak de Villiers
Ek sou aangehou het klavier speel en nie op ’n dag toe ek en my ma een van ons weinige ernstige uitbarstings gehad het die klavier in Meulstraat met ’n slag toegeslaan het met: “Ek speel nie verder nie en neem g’n verder les nie!” (Ek het daarna nog soms gespeel, maar dit verwaarloos en nou kry ek heimwee wanneer ek na ’n opname luister en vir myself sê: Ek het dit ook gespeel …)
Ek sou leer om goed te dans. Nie die soort gebontspring van vandag nie, maar behoorlik gly oor die dansvloer: Die wals, die foxtrot, veral die tango. (Ter verdediging moet ek darem sê dat ’n dansende predikant in my jeug nog “groot sonde” was – dit terwyl ons tog soms stilletjies weggeglip en in ’n Kaapse hotel gaan dans het! Maar, soos die meeste ander dansers om my, erbarmlike amateurs.)
Die lys kan aan en aan gaan. Gelukkig het ek vroeg geleer dat God die middelpunt van alles is, die groot Geheim, maar ook die groot Hulp, die Een wat jou laat begaan tot by die varke toe, maar jou altyd weer terugontvang. Hierdie kennis dra jou: Al kan jy nie juis dans of swem of messel of al jou mislukkings terugroep nie. Want God is die groot Skat – die ander lekker en nuttige dinge is bysaak.