Die kinders moet huis toe gaan, so ek en skoonsus bly agter vir die groot verrassing. Net toe kom daar ‘n tannie aangestap met ‘n armvol programme om te verkoop. Dis die Arundel Fees, en vanaand kyk ons Shakespeare in die opelug. Met ons kombersies en warm truie is ons gereed vir die aand se uitvoering van “A Midsummer Night’s Dream”. Eers moet ons in die kasteelgronde inkom, waar nog baie ander mense ook op die gras piekniek hou, en verder aan draai ‘n spitvarkie luierig in die rondte oor die vuur. Aan die ander kant is ‘n mobiele kroegeendheid opgeslaan, maar dis buitesporig duur. So algaande begin die afwagting opbou tot hulle die groot ysterhekke oopmaak en ons in die Collector Earl’s Garden instroom. Dan is dit soos ‘n Kulula-vliegtuig, waar almal hardloop vir ‘n sitplek, maar jy probeer darem nie te kommin lyk nie, so jy rek eintlik net jou tree sodat dit nie lyk of jy hardloop nie. Dan kry ons darem plekke en kan in die pragtige tuin rondloop. In die voorgrond staan die katedraal hoog bokant die mure uit en aan die kant is die kasteel.
Die besoekende British Shakespeare Company toer die wêreld vol, en tree meestal in die opelug op. Soos die son sak kom die mobiele verhoogligte aan en Theseus en ‘n baie eksotiese Hippolyta kom op die toneel. Hiervandaan ken meeste van julle die storie. Dis ‘n baie knap vertoning, en omdat dit deurentyd so lighartig is kom jy nie agter hoe die tyd verbyglip nie. Ons het net een ding vergeet – ‘n flessie warm sjokolade. Dan sou dit perfek gewees het. ‘n Volmaakte dag.
Hier sit ek al ‘n middag lank en skryf aan my blokkie, en vir die tweede keer verloor ek alles in ‘n oogwink. Net toe ek die html link wou insit toe vries alles, en toe die lug weer helder word is die woorde weg.
Dalk is dit ‘n goeie ding? Hopelik word dit beter met die derde probeerslag? Laat mens dink aan die dae toe mens opstelle met die hand moes skryf en daar mog nie foute op wees nie. Nes jy by die laaste reëltjie kom maak jy ‘n spelfout en jy moet oor begin.