Thailand « Chiroblog
On the Origin of Species : die kleinste soogdier in die wêreld, die Hommel kolf ontrafel die meganismes van die spesiasie
Dinsdag 6 Desember 2011
'N groot uitdaging in die biologie is om te verstaan hoe spesies ontwikkel. Vandag, oor 150 jaar na die publikasie van Darwin "On the Origin of Species" ons regtig nog nie verstaan nie die proses van spesiëring. Dit is deels te wyte aan die feit dat die meeste klassieke studies van spesievorming is gebaseer op spesies wat uiteengeloop, en daarom, ons spekuleer terug in tyd om die oorsake van die spesiasie te lei. En effet, twee van die bekendste voorbeelde van "sympatrische", Cichliden van Lake Victoria en hoefyster vlermuise van Wallace, dui daarop dat die sensoriese ekologie (hoe om 'n dier beskou en in wisselwerking met sy omgewing) speel 'n belangrike rol in die spesiasie, dat die bevolkings geografies geïsoleer of nie. Egter, in hierdie studie, navorsers was nie in staat is om die faktore wat 'n rol speel in die vroeë stadiums van die proses van spesiëring te bestudeer.
Hommel vlermuise, Die kleinste soogdier in die wêreld; foto geneem in Birma 2006 deur die veld span. «Ons studie is uniek in die sin dat dit vang die spesiasie "en aksie" in bevolkings wat tans ekologies divergeer. Hierdie bevolkings is dié van die kleinste soogdier in die wêreld, die hommel-BAT (Craseonycteris thonglongyai) wat net in Thailand en Birma. Hierdie mense verteenwoordig 'n unieke natuurlike eksperiment wat laat "vang" die evolusionêre proses het 'n tydskaal vir die identifisering van die aard van die prosesse wat gevolg in die natuur spesievorming" sê dr. Emma Teeling wat die navorsingspan gelei het tydens hierdie studie.
Deur die bestudering van die proses van vroeë spesiasie op verskillende evolusionêre tydskale, Hierdie studie toon dat in die geval van hierdie spesie, 'n beperkte geenvloei, as gevolg van die geografiese afstand, nodig is om te bevorder ekologiese spesiasie sensoriese.
"Om dit te doen, Ons het die ruimtelike struktuur, genetiese struktuur en ekologiese eienskappe tussen sensoriese en binne slegs twee bekende bevolkings van die kleinste soogdier in die wêreld, die hommel-BAT (Craseonycteris thonglongyai). Ons gegenereer en 'n groot versameling van molekulêre data versamel, Ekologiese en akoestiese show dat geografiese afstand speel 'n belangrike rol in die beperking van gene vloei eerder as die verskil van die echo plek. Ons ondersteun die idee dat sensoriese ekologie dien as 'n versterking meganisme in die die spesiasie proses eerder as synde die belangrikste bestuurder soos voorheen aanvaar in ander goed gedokumenteerde empiriese. Ons verhoog die vraag of simpatriese spesiasie eintlik kom, of as 'n sekere vlak van geografiese isolasie en dus beperkte geenvloei is steeds nodig om die proses van spesiëring te inisieer », het Dr Sebastien Puechmaille gesê, lei die skrywer van die studie.
Nog 'n interessante bevinding van hierdie studie is die identifisering van 'n geen "echo plek" (RBP-J) toon tekens van uiteenlopende seleksie wat ooreenstem met die verskil van die echo plek in hierdie Thai-bevolking. Dit is die eerste vereniging van die gene wat geïdentifiseer is met die vermoëns van die echo plek. Hierdie gene betrokke is in die vorming van die haarselle in die koglea (reseptororgaan klink in die binne-oor). As vlermuise die hoogste frekwensie gebruik (bo 200 kHz) van alle soogdiere, hul ouditiewe sisteem, veral die haarselle in die orgaan van Corti, waar die klank is ontvang en versterk, moet 'n spesiale aanpassings.
«Ons het ook wys dat interspesifieke kompetisie met 'n ander spesie van die kolf, Myotis siligorensis, is waarskynlik die oorsaak van lokalisering sensoriese, in teenstelling met ewekansige drif of abiotiese faktore soos temperatuur en humiditeit», het Dr Sebastien Puechmaille gesê.
Uit die oogpunt van bewaring, dit is die eerste studie van die bevolking struktuur en evolusionêre geskiedenis van die wêreld se kleinste soogdier om ondersoek in te stel, die hommel-BAT, Craseonycteris thonglongyai. "Hierdie spesie van die kolf is skaars en bedreigde charismatiese, beperk tot 'n gebied van 2000 km2 in die grensgebied tussen Thailand en Birma en word beskou as een van die tien spesies evolusionêr duidelike en wêreldwyd bedreig (Evolusionêre duidelike en Globally Endangered, EDGE, spesies)", souligne le Dr Emma Teeling.
Filogenetiese analises van die merkers wat oorgedra word deur die maternale lyn, vaderlike, of geërf word deur beide ouers en ekologiese data toon die teenwoordigheid van die twee spesies van Hommel kolf, een in Thailand en Birma, wat geskei is daar ongeveer 0,4 miljoen jaar. Beperkte verspreiding vermoë van individue gekombineer met 'n beperkte aantal (minder 2000 km2) dui daarop dat beide spesies word bedreig en vereis dat die planne vir die bestuur en bewaring duidelike.
Hierdie vraestel word gepubliseer 6 Desember 2011 so is gratis beskikbaar in die joernaal Nature Kommunikasie (http://www.nature.com/ncomms/journal/v2/n12/pdf/ncomms1582.pdf). Die verwysing van hierdie vraestel is :
Puechmaille, S.J., Ar Gouilh, M., Piyapan, P., Yokubol, M., Khin Mie Mie, Bates, P.J.J., Satasook, C., Tin Nwe, Si Si HLA Bu, Mackie, I.J., Klein E.J., en Teeling E.C. (2011). Die evolusie van sensoriese divergensie in die konteks van beperkte geenvloei in die hommel-BAT. Natuur Kommunikasie 2, 573, DOI: 10.1038/ncomms1582. [Die evolusie van die sensoriese verskil in die konteks van beperkte geenvloei in die hommel-BAT].
Hierdie werk verteenwoordig 'n Ierse projek, IFC-gefinansier, 'n Ierse Stigting vir Wetenskap en toegeken aan Dr.. Emma Teeling. Hierdie projek is 'n samewerking tussen navorsers in Frankryk, Thailand, Die Birmanie, Die Verenigde Koninkryk en Ierland 'n fundamentele vraag in biologie met implikasies vir bewaring aan te spreek.
Tags : Asië, kolf, Diversiteit van spesies, Ekologie, kriptiese spesies, Evolusie, Genetiese, nuwe spesies, SpesiasieGepubliseer in Nukleïensuur, Bewaring, Beskrywing van die spesies, Echo plek, Etologie, Evolusie aanpassing, Genetiese, Thailand | 1 Comments »
Vlermuise en mans – Die uitbuiting van die kolf mis
Tesis oor die Ekologiese Betrekkinge Virus / Vlermuise en die opkoms.
Woensdag 10 Desember 2008
Die epidemie van ernstige atipiese respiratoriese sindroom (SARS) van 2002 - 2003 wat, van KwaZulu-Natal in China, versprei na Suid-Afrika of Kanada, Die eerste verskynsel is die opkoms van die XXI eeu. Die oorsprong van hierdie epidemie, Corona 1 wie se ekologie behels vlermuise. Spesie diversiteit van hierdie diere in Suidoos-Asië is een van die hoogste in die wêreld. Ten einde beter te verstaan die ekologie coronaviruses in die natuur en om te bepaal of virusse soortgelyk aan dié van die SAID wat sirkuleer in Thailand, hierdie virusse is in BAT gesoek. Oor 2000 Monsters word geanaliseer (met betrekking tot 9 espèces réparties dans 4 geslagte van roofdiere en 27spesies versprei word ins 8 families van Chiroptera). Ander virusse is ook gesoek en sel kulture Vlermuise is gemaak vir isolasie pogings.
Hierdie studie toon twee nuwe coronaviruses, geïdentifiseer deur molekulêre biologie (amorces originales) die een wat die suster klade met die corona verantwoordelik vir SARS. Die bestaan van die virus in Suidoos-Asië kan 'n paar hipoteses oor die oorsprong van die SAID in China. In 'n ander, verskeie monsters laat cytopathic uitwerking op sel kulture en die oorspronklike een van hulle toon sferiese deeltjies van die grootte en voorkoms in ooreenstemming met 'n virale morfologie.
Die verskynsel van opkoms is sentraal tot die huidige gesondheid van hierdie 30 jaar en vlermuise hawe baie virusse (woede, Ebola, Nipah, SARS). Kennis van die ekologie en genetika van virusse en hul wilde gashere is 'n prioriteit in die stryd teen die ontwikkeling en die verspreiding van siektes te beheer.
Kliek om te lees verder "Tesis oor die Ekologiese Betrekkinge Virus / Vlermuise en die opkoms."
Tags : Asië, Corona, Ekologie, Nasionale Museum van Natuurlike Geskiedenis, SARS, Proefskrif, VirusGepubliseer in Asië, Continental, Etologie, Genetiese, Taksonomie, Thailand | No Comments »
Vrydag 16 Mei 2008
Die taksonomie van Hipposideros turpis is nie duidelik tussen allopatriese bevolking van Japan (H. verder verder), du Vietnam (H. turpis alogensis) en Federasie Thailand (H. turpis pendleburyi).
In sy nuwe boek, Charles Francis (Soogdiere van Thailand en Suid-Oos Asië; Francis, 2008) noem die spesie in Taiwan, maar dit is 'n fout (C. Francis, met. Francis