Saam met ander vruggewasse, neem die appelkoos 'n eerbare plek in die tuine van Russiese somerbewoners, wat verklaar word deur die sappige en gesonde vrugte van hierdie boom. Die effektiwiteit van die verbouing daarvan in die land hang van baie faktore af, maar in die eerste plek is dit die moeite werd om aandag te gee aan die reëls van plant en verdere versorging van die plant. Wat presies die moeite werd is om te weet oor die nuanses van die plasing van appelkoos op die werf en hoe u die beste resultaat uit hierdie aktiwiteit kan bereik - lees in hierdie artikel.
Daar is geen spesifieke groeistandaarde en groottes van appelkoosvrugte nie, want dit hang baie af van die verskeidenheid plante. Terselfdertyd is daar sekere gemiddelde waardes waarop u moet lei wanneer u 'n variëteit van 'n plant en plek op 'n terrein kies.
Het jy geweet? Gedroogde appelkose - gehalveerde en gedroogde appelkoosvrugte, en appelkoos - heel gedroogde appelkoos met 'n saad.
Appelkoos behoort tot die groep bladwisselende bome wat meer as 100 jaar aktief kan ontwikkel. Die gemiddelde hoogte van 'n volwasse plant wissel tussen 5 en 8 m, met 'n kroonomtrek van ongeveer 3-4 m. Die ou takke en stam is bedek met grysbruin bas, met langsliggende kraakmerke. Inteendeel, jong takke is blink en kaal, rooibruin van kleur en met 'n groot aantal lensies op die oppervlak. Die aktiewe vrugte van die gewas kom voor in die verbouing van 5 tot 40 jaar, en later word die opbrengste gedaal. Blaarplate - versadigde groen van kleur (verskillende skakerings is moontlik), eiervormig of meer gerond, effens langwerpig aan die punte. Daarbenewens is die teenwoordigheid van klein tande aan die rand 'n kenmerkende kenmerk van die blare. Die houerblaarstingels is relatief dun, met kliere en groewe aan die voet van die plaat.
Gedurende die blomtydperk (kan in Maart of April voorkom, minder gereeld aan die begin van Mei), kom blomme op 'n aparte pedicels voor op die lote. Die kleur van sulke blomme wissel van ligpienk tot dieppienk, en die vorm is altyd rond-ellipties (in sommige gevalle verwerp). Die blom van die meeste appelkoosvariëteite val op die periode voor die voorkoms van blare.
Het jy geweet? Volgens amptelike historiese gegewens is die eerste appelkose in Rusland in 1654 in die Izmailovsky-tuin geplant.
Appelkoosvrugte word voorgestel deur geelrooi drupes met ronde of elliptiese vorms (minder gereeld verberg), en die dikwandige been binne kan glad of effens grof wees. Die vel van die meeste appelkose het 'n effense fluweelsag, geel of oranje, met 'n klein bruin area aan die een kant. Die pulp van gekweekte vrugte is soet en sappig, of effens droog, afhangende van die verskeidenheid wat gekies word. Die gewas van een ryp vrugte van die gekweekte appelkoos bereik 50-80 g en word gewoonlik van Junie tot Augustus geoes. Wilde variëteite word gekenmerk deur 'n groot aantal growwe vesels wat die vrugte 'n effense bitter smaak gee en hulle nie geskik maak vir kulinêre doeleindes nie. Om tuis te groei, is dit raadsaam om slegs die sappigste en soetste appelkoosvariëteite te kies, sodat hul vrugte ewe goed geskik is vir vars verbruik en vir verwerking van alle soorte bewaring (belangrik vir die maak van spasies vir die winter).
Moderne gekweekte appelkoos kom uit warm lande, so dit is nie verbasend nie rypweerstand van die meeste variëteite is op 'n gemiddelde vlak. Die blomknoppe van sulke bome kan nie die langtermyn temperatuur daal tot -16 ... -21 ° C nie, en slegs enkele rypbestande appelkose sal suksesvol gedurende die winterfrost binne -25 ... -30 ° C gekweek word. Sommige variëteite word in Siberiese streke verbou, waar die winters slaag met waardes onder -35 ° C.
Het jy geweet? Appelkoosvrugte word in Byzantynse kronieke genoem. Volksdokters het hulle as 'n verjongende middel aanbeveel, omdat hulle glo dat hul gereelde gebruik die krag van 'n sterwende organisme herstel. Om hierdie rede het die Bisantynse heersers daagliks appelkoos- sap gedrink om hul lewe te verleng.
Droë tye vir appelkose is nie so eng soos ysige dae nie, want Danksy 'n goed ontwikkelde risoom kan die kultuur vog uit die diepste lae van die grond onttrek. Dit beteken dat die meeste soorte gewild in Rusland suksesvol gekweek sal word in streke met 'n warm klimaat en kort reënval. Op die gebied van die Russiese Federasie voel bome goed in die suidelike streke van die Europese deel en in die Kaukasiese lande, hoewel hulle onlangs al hoe meer in die voorstede aangetref word (u moet net 'n geskikte verskeidenheid kies).
Soos baie ander gewasse, het appelkose selfvrugbare en self-onvrugbare variëteite wat die teenwoordigheid van ander bome vir bestuiwing benodig. Die enigste kondisie is dieselfde blomtydperk van alle aangeplante monsters. Bekende voorbeelde van selfbestuifde appelkoosvariëteite is Krasnoshchekiy, pynappel, Melitopol vroeg, wat u onderhewig aan alle groeitoestande ongeveer 100-145 kg gewas van een volwasse boom kan versamel. Daar is egter variëteite wat gekenmerk word deur nie so hoë produktiwiteit nie: die selfvrugbare appelkoos Tsarskiy gee byvoorbeeld tot 30 kg van een boom, en die Noordelike Triomf - 50-60 kg. Die meeste appelkoosbome behoort aan selfvrugbare plante, maar verteenwoordigers van ander variëteite sal nie die teenwoordigheid in die tuin belemmer om hul produktiwiteit te verhoog nie.
Appelkose het baie voordele bo ander vrugtebome, maar hierdie kultivar is nie sonder sy nadele nie.
Die lys van voordele van groeiende appelkoos sluit in:
hoë soetheid en sappigheid van vrugte, waarvan baie gekenmerk word deur universele gebruik;
hoë opbrengs van gewilde rasse;
ryk vitamien samestelling;
die moontlikheid om beide in die suidelike en sentrale streke van die Russiese Federasie te groei (die belangrikste ding is om die regte variëteit korrek te kies);
gemaklike landing en verdere versorging;
relatiewe klein afmetings, waardeur u appelkoosbome kan plaas, selfs in klein somerhuise.
Wat die moontlike nadele van appelkoosverbouing betref, is dit eerstens opmerklik:
termofilisiteit van die meeste soorte en sekere beperkings tydens vervoer, hoewel die moontlikheid van vrugte tydens die heerskappy nie uitgegooi word nie.
ander waarskynlike tekortkominge, soos 'n laat rypwordingstydperk of verhoogde snoei-eise, is meer afhanklik van die verkrygde variëteit (byvoorbeeld 'n perskesoort).
Kenmerke van die aanplant van appelkoos in die oop grond
Voordat u met die aanplanting van die aangekoopte saaiboerdery in 'n spesifieke gebied begin, is dit die moeite werd om die beste tyd vir die prosedure te kies. Berei die landingsgat en die saailing self voor.
Die keuse van die appelkoos-plantseisoen (lente of herfs) hang grootliks af van die spesifieke groeigebied van die geselekteerde saaiboerdery, maar meestal word bome in die lente geplant, begin middel April en eindig met die begin van die groeiseisoen.'N Lang warm seisoen sal bydra tot 'n beter wortel en ontwikkeling van 'n jong boom, en die moontlikheid om 'n plantgat in die vorige herfs en voldoende krimping van die grond gedurende die winter te berei, sal die gunstigste omstandighede hiervoor skep. Met 'n herfsaanplanting wat slegs in die warm suidelike streke geregverdig kan word, is dit raadsaam om al die aksies voor die einde van September of die begin van Oktober te voltooi, sodat die saailing nog genoeg tyd het om aan te pas voor die winterkoue. Die vroeë winter of te laat aanplant van saailinge sal lei tot bevriesing van jong lote. In hierdie geval begin plantgate ongeveer 2-3 weke voordat die plant voltooi is, voorberei word.
Die keuse van 'n geskikte saailing en voorbereiding vir die aanplant van die werf self is baie belangrike maatreëls voor aanplanting. Die finale resultaat van die groei van appelkoos hang af van die korrektheid daarvan. Die keuse van plantmateriaal dit is die moeite werd om voorkeur te gee aan jong monsters, nie minder nie as 1–1,5 m hoog en 1-2 jaar oud. As die twee jaar oue saaier baie laer is as die verklaarde waardes, beteken dit dat dit nie korrek gekweek is nie en in die toekoms nie in die hoop van die tuinier kan voorsien nie. 'N Gesonde plant het altyd een hoofwortel en 2-3 sywortels wat eweredig versprei moet word in verhouding tot die boomstomp.
Belangrik! Saailinge, waarvan die lote skerp vertrekhoeke het, word as ongeskik beskou om te plant, soos wanneer die gewas ryp word, en dit sal die hele boom aansienlik beskadig.
Om 'n geskikte appelkoos te plant, word die beste gedoen in 'n goed verligte omgewing, wat gedurende die lente-somerseisoen eweredig deur sonskyn verhit word. Konsepte of blootstelling aan skielike windbuie moet uitgesluit word. Wat die ideale weergawe van die grondbodem betref, is dit beter, indien moontlik, die voorkeur aan leem of chernozem, turfagtige en sanderige grond omseil. Die voedingsarea van 'n volwasse plant word bereken op grond van die maksimum moontlike kroongrootte van 'n spesifieke variëteit, dus probeer om saailinge op 'n oop plek te plant sodat u nie 'n boom in die toekoms hoef te plant nie (sulke prosedures is uiters ongewens vir appelkoos). Die optimale vlak van grondwater tydens die verbouing van appelkoos is minstens 2,5–3 m.
Afstand en diepte van landing gate
Die appelkoos-plantskema word gekies met inagneming van die spesifieke doelwitte van die groei van plante. Dus, in industriële verbouing die beste oplossing is om saailinge 3 × 5 m of 5 × 5 m (die afstand tussen aangrensende kopieë in 'n ry en die rye self) te plaas. Vir hoë bome is toelaatbare verhogings van hierdie waardes in ooreenstemming met die moontlike grootte van die kroon.
Gegewe die klein oppervlakte van die meeste somerhuise, is dit nie verbasend dat daar gemiddeld nie meer as 3-4 appelkoosbome op een gebied op 'n slag gekweek word nie, terwyl die afstand tussen naburige plante tot 3 × 3 m kan daal. As die kroonies van naburige bome in die toekoms raak, sal dit net betyds wees vormvorming te doen.
Belangrik! Volgens sommige tuiniers is die naby plasing van appelkoosbome soms selfs nuttig, aangesien verdikte aanplantings die rypweerstand van elke individuele plant verhoog.
Die voorbereiding van die appelkoosstoel begin met die skoonmaak van die gebied van groente-puin en onkruid, waarna u die landinggat self moet grawe. Gemiddelde afmetings is waardes binne 70 × 70 × 70 cm; Dit is waar, 'n paar tientalle sentimeter kan by hierdie syfers gevoeg word, afhangende van die grootte van die wortelstelsel van plantmateriaal. Nadat u die regte gat gegrawe het, selfs op 'n hoë terrein, moet u 'n dreineringslaag van gebreekte baksteen, gruis of gruis aan die onderkant van die put lê.Daarbo kan u die gesnyde takke van ander bome plaas (noodwendig gesond, sonder tekens van enige siekte). 'N Voedingsmengsel berei uit 2 kg as, 1 kg kalk, 0,5 kg superfosfaat, 0,2 kg ammoniumnitraat, 0,1 kg kaliumsout en 20 kg grond wat uit die gat verwyder is, word op die dreineringslaag gelê. Nadat al die bestanddele in 'n homogene toestand gemeng is, is dit nodig om die mengsel terug te vul en 'n klein heuwel te vorm waarop die appelkoosplant geplant word.
Belangrik! Die knope by die kruising van die tou en die saailing moet nie te veel gespan word nie, en dit sal altyd ruimte laat vir 'n toename in die boomstamgrootte.
As die plek vir die appelkoos gereed is en die boomsaailinge alreeds by u is, moet dit nog op die regte tyd wag, en u kan begin plantaktiwiteite doen. In hierdie geval word alle aksies in die volgende volgorde uitgevoer:
Die wortels van 'n jong boom moet in 'n prater gemaak word van klei en 'n klein hoeveelheid verrotte koeimis, en week dit nie langer as 5-10 minute in hierdie mengsel nie.
Ry dan in die middel van die voorbereide gat met 'n houtstapel van een en 'n halwe meter, maar net sodat dit ongeveer 10-15 cm van die sentrale punt van die grondheuwel afwyk, en dit is 'n bietjie aan die kant.
Sit die saailinge self langs die voorbereide steun, en versprei al die wortels versigtig (hulle moet nie verstrengel of gebreek wees nie).
Sprinkel die gat eweredig met grond, en sorg dat daar geen vrye ruimte tussen die individuele wortels van die saailing is nie.
Vul die gat met grond tot heel bo, en laat slegs die nek van die plant bo die grond.
Kompakteer die grond rondom die boom en gooi dit in oorvloed, en gooi ten minste 2-3 emmers effens warm water in die stam-sirkel.
Sodra dit heeltemal opgeneem is, en die wortelnek effens sak, moet u die stam van die saailing aan die draagstok vasbind, met behulp van sagte tou of tou hiervoor
Kort nadat appelkose op die terrein geplant is, begin 'n lang stadium van die versorging van vrugteboom, wat voorsiening maak vir die vroegtydige implementering van besproeiing, topbedekking, snoei en ander aktiwiteite wat benodig word vir die normale groei en ontwikkeling van elke plant.
Ondanks die hoë droogteverdraagsaamheid van die gewas, is dit gereeld nodig om appelkoosbome nat te maak, veral as dit by jong plante in die somer kom. In die lente en herfs word die intensiteit van die bevogtiging aansienlik verminder, maar met die verpligte toestemming vir weersomstandighede en natuurlike neerslag. Die beste opsie om besproeiingsvloeistof toe te dien, is om ringvormige slote met 'n deursnee gelykstaande aan die helfte van die grootte van die kroon van die boom te gebruik.
In die toekoms neem hierdie waarde jaarliks ​​toe met 0,5 m, wat verder van die stam terugtrek. Gieter word vir die eerste keer uitgevoer voordat plante of onmiddellik daarna blom, die tweede keer - met intensiewe groei van alle takke (ongeveer in Mei), en die derde keer - 'n paar weke voordat die oes ryp word, wat meestal aan die einde van Junie of vroeg in Julie voorkom. Spesiale aandag moet geskenk word aan besproeiing met watervoer, wat daarop gemik is om die wortelstelsel beter weerstand te bied teen die winterkors. Laat herfsbespuiting word 2-3 weke voor die eerste ryp uitgevoer en voorsiening gemaak vir die verbruik van 5-6 emmers water per 1 m² van die gebied van die naby-stam-sirkel. Met die noue deurgang van grondwater word hierdie tempo verminder, en as die gebied besproei word, word dreinering ook georganiseer om die grondkwaliteit te verbeter en die oorstroming van aanplantings te voorkom. . Na die aanvang van die vrugtyd is dit nuttig om 0,5 kg ammoniumnitraat in een emmer water tydens die eerste gieter en dieselfde hoeveelheid kaliumsulfaat of superfosfaat tydens die derde gieter te voeg.
Die meeste vrugtebome sien kunsmisstowwe op met organiese stowwe, insluitend voëldruppels wat in water toegedien word in 'n verhouding van 1:10.Na 4-5 jaar groeiende appelkoos kan mis of kompos ingestel word, begin met 1-2 emmers per stamkring en hierdie hoeveelheid jaarliks ​​met een emmer verhoog.
Belangrik! Stikstofbevattende kunsmisstowwe het 'n positiewe uitwerking op die groei en ontwikkeling van die appelkoosboom, maar moenie vergeet dat hul buitensporige hoeveelheid die planttoestand negatief beïnvloed nie, en dit veroorsaak dikwels gom, vertraagde vrugtige rypwording en super vinnige groei (meer as 1 m).
By die keuse van kunsmis en die optimale hoeveelheid toediening, moet die ouderdom van die plant in ag geneem word:
Vir twee-drie jaar oue bome is daar voldoende 10–15 kg organiese materiaal (byvoorbeeld humus of kompos), 130 g superfosfaat, 50–60 g ammoniumnitraat en 50 g kaliumchloried.
Vanaf die vierde of vyfde teeltjaar word hierdie waardes ongeveer verdubbel, wat die hoeveelheid humus op 30 kg, nitraat tot 100 g, superfosfaat op 200 g en kalium tot 50-60 g bring.
As 'n boom ses tot agt jaar oud word, word die hoeveelheid organiese stowwe weer verhoog tot 15-20 kg, soutpeter tot 110 g, superfosfaat tot 210 g, en kalium tot 140 g.
Na tien jaar se groei benodig volwasse appelkose reeds ongeveer 80 kg organiese organiese produkte, 350–370 g ammoniumnitraat, 850–880 g superfosfaat en 250 g kaliumchloried.
As dit op suur en swaar gronde gekweek word, kan appelkose met kalsium bevrug word, wat verkieslik in vloeibare vorm gebruik word. As u droë materiaal gebruik, mag dit met die grond gemeng word, en dit slegs voordat dit swaar natgemaak word.
Die skoonmaak van die stam van vrugtebome is een van die nodige maatreëls om die versorging daarvoor te gee, aangesien die teenwoordigheid van 'n beskermende laag die bas van die plant teen sonbrand en teen die voorkoms van ryp in die koue seisoen beskerm. Die steenvrugte waartoe appelkoos behoort, selfs met minimale beskadiging van die oppervlak, begin die tandvleisgom vrylaat, wat die plant nie bevoordeel nie. Witwas kan hierdie probleem oplos, maar daarvoor moet u die bas tot minstens 1-1,5 m hoog inkleur.
'N Witwassamestelling word berei op die basis van gesmelte kalk (die stof word verdun in water in 'n verhouding van 1: 1), met 'n klein toevoeging van minerale kunsmisstowwe, en soms klei. Tydens die witwassingsprosedure kom die oplossing in alle krake in die bas, wat antimikrobiese en antifungale effekte in die dieper lae houtweefsel uitoefen. Dit help om die bestaande probleme uit te skakel en die vorming van nuwes te voorkom. Daar word gereeld twee keer per jaar appelkooswitgewas gedoen: in die lente (begin Maart) en herfs (Oktober - November), onmiddellik nadat die oppervlak van die bas met 'n spatel skoongemaak is. Groot wonde wat verskyn het, kan bedek word met tuinvariëteite of spesiale tuinverf om bome te behandel, nie net die stam nie, maar ook met alle groot lote.
'N Goed gevormde kroon en gereelde sanitêre verwydering van beskadigde takke is nie minder belangrike voorwaardes vir die verkryging van 'n oorvloed vrugtige gewas van hoë gehalte nie, daarom moet daar veral aandag geskenk word aan hierdie kwessie. Tipies word die kroon van appelkoosbome gevorm in die vorm van 'n bal of 'n piramide, waarvoor hulle die takke begin snoei byna onmiddellik na die plant van 'n saailing op die werf.
In die eerste jaar nadat u 'n jong appelkoos geplant het (insluitend monsters wat uit sade gekweek is), moet u 'n kragtige sentrale skyf vorm en die sytakke heeltemal verwyder. Begin September moet die nuwe seisoen tot ¼ van die hele lengte gesny word.
In die tweede jaar van saailinge word al die lote weer verwyder, behalwe vir die twee sentrale plante, wat die groei van laasgenoemde bevorder.
In die toekoms (in daaropvolgende jare) word nog 3-5 skelettakke op die boom gelê, wat nuwe takke van die tweede orde vorm.
Nadat die laaste skietlêer gelê is, word die geleier op dieselfde vlak daarmee gesny.
Sodat die gevormde kroon so lank as moontlik sy aantreklike voorkoms behou, en die gewas wat in die toekoms verskyn, word gekenmerk deur oorvloed en hoë kwaliteit vrugte, dit is die moeite werd om die nuanses van die jaarlikse snoei van die appelkoos snoei te oorweeg:
Met die koms van die lente kan alle verswakte en ou lote, meer as drie jaar oud, verwyder word.
Bome wat in die suidelike streke van die Russiese Federasie gekweek word, word in die somer, half verkorte takke, 40 cm lank, gesnoei. As vrugtebome onder warm toestande gekweek word, word dit vinnig herstel na snoei en het hulle tyd om die blaarbedekking te laat groei en teen die begin van die herfs knoppe te laat groei.
Hulle begin die herfs sanitêre snoei vanaf die periferie uitvoer, alle verswakte lote afsny en volwasse takke verkort, wat help om die boom met vrugte nie te oorlaai nie. Die snyplekke moet onmiddellik met tuinvariëteite behandel word, wat die dieper lae weefsels besmet.
Belangrik! Met die vorming en sanitasie van appelkose is die reëlmatigheid van die prosedures baie belangrik, anders sal probleme met die gewasoorvloed en die reëlmatigheid daarvan met die geringste verdikking van die kroon begin.
Die groei van appelkoos lyk 'n baie eenvoudige proses, maar vroeër of later kan die tuinier die probleem van plantbeskadiging deur plae en siektes ondervind. Om die bome nie te vernietig nie, moet u dadelik besluit wat u met die betrokke saailing of volwasse plant moet doen. Verskeie basiese, mees tipiese siektes tydens die verbouing van die gewas:
Moniliose (blomme, lote, blare ly, en uiteindelik word die hele boom bedek met krake en droog uit). Maniere om swamsiekte te bekamp, ​​hang af van die ontwikkelingstadium: byvoorbeeld, terwyl die knoppe groen bly, word hulle behandel met 'n 3% -oplossing van Bordeaux-mengsel, en met die begin van blom, word klaargemaakte voorbereidings, soos Teldor, gebruik. Na blom is dit suksesvol vervang deur "Chorus", en tydens die rypwording van die gewas - "Switch".
Kleasterosporiosis (ook bekend as 'gatvlek') word gekenmerk deur die voorkoms van bruin kolle op die blaarplate en geleidelik in gate verander. Met verloop van tyd verskyn dieselfde kolle op die lote, wat onaantreklike krake agterlaat wat tandvleis uitstraal. In die stryd teen die probleem word 'n 1% oplossing van kopersulfaat en 'n samestelling van Bordeaux-mengsels van 4% gebruik. Die medisyne Chorus is ook effektief.
Valsa-swam is 'n aansteeklike siekte, gemanifesteer deur groeisere van 'n versadigde oranje kleur. Die belangrikste voorkomende maatreël is die afwesigheid van snoei gedurende die sluimerende periode van die plant, maar vir die behandeling van die siekte word verskillende swamdodende formulasies en die middel "Switch" gebruik.
Verticillus verwelk, gekenmerk deur massiewe vergeling van blare op die onderste vlakke van die boom, terwyl 'n versadigde groen kleur van die apikale blaarplate behoue ​​bly. Saam met die blare val die spore van die swam in die grond, waarna daar 'n massiewe infeksie van ander vrugtebome in die omgewing groei. In hierdie geval word Bordeaux-mengsel dikwels vir profilakse (2%) gebruik, en die behandeling van geaffekteerde appelkoosbome kan met behulp van die chemikalieë Previkur, Topsin-M, Fundazol behandel word.
Pokke - gemanifesteer deur pers bruin kolle op die vrugte van die boom en die agteruitgang van hul smaak. As u 'n kwaal behandel, moet u die betrokke vrugte betyds verwyder en die plant self met een van die bogenoemde swamdoders spuit.
Lintmosaïek - 'n virale kwaal, gemanifesteer deur geel strepe op die blare, wat binnekort die vorm aanneem van 'n soort kantpatroon. Alle aangetaste blaarplate droog uit en sterf mettertyd. Aangesien virale kwale prakties nie standaard behandel kan word nie, is dit in die geval van 'n mosaïek makliker om te voorkom dat 'n probleem opduik, as om die gevolge daarvan te probeer hanteer.Alle saailinge wat op die terrein geplant word, moet aanvanklik van goeie gesondheid wees, en as u 'n sitplek vir hulle voorberei, moet u die grond boonop met 'n oplossing van kaliumpermanganaat ets en dan die skoonheid daarvan noukeurig monitor.
Die algemeenste plae:
plantluis - 'n suigende insek wat nie net appelkoos kan verswak nie, maar ook enige ander plant in die somerhuisie. Na die werking van klein plae kan 'n roetagtige sampioen op die blare verskyn, wat aktief op plantluise-sekresies voed. Saam kan hulle die toekomstige gewas skade berokken, en om dit te voorkom, is dit die moeite werd om die blare met 'n as-tabakmengsel te behandel by die eerste manifestasies van plantluise. In ernstige gevalle kan spesiale voorbereidings, byvoorbeeld Actellik of Karbofos, die situasie regstel.
mot - 'n Klein skoenlapper wat eiers aktief in die eerste helfte van Junie lê. In die tweede helfte van die somer verskyn die nageslag van die volgende geslag plaag, wat vrugtebome nie minder skade berokken as hul voorgangers nie. Deur die grond gereeld in die naby-stam-sirkel te grawe, sal dit voorkom dat die kodlingmot voorkom, en kopersulfaat of spesiale insekdodende preparate (byvoorbeeld Calypso) kan gebruik word om die probleem uit te skakel.
Ruspes van die skoenlapper - beskadig die blare en knoppe van vrugtebome, veral appelkoos. Die belangrikste beheermiddel is die meganiese versameling van die plaag, met die daaropvolgende herfsvernietiging van al sy koppelings (gewoonlik word hulle in gedraaide blare toegedraai). Van die middels wat die doeltreffendste vir die bestryding is, is "Chlorofos", "Fosfamied", "Dursban".
Blaarlaai (veral ruspes) in die lente vreet dit aktief blaarplate en appelkoosknoppe, wat die toekomstige gewas en die boom self aansienlik beskadig. Om die ruspes en volwasse plae te bestry, word die basis van die skelettakke en die stam van die boom behandel met 'n gekonsentreerde oplossing van Chlorofos, wat dit twee keer per jaar op die bas toegedien word: in die lente (nadat die temperatuur tot + 15 ° C verhoog is) en in die herfs, onmiddellik na die oes van die vrugte.
Ondanks die relatiewe groot aantal moontlike siektes en appelkoosplae, is dit nie so moeilik om dit te hanteer as wat dit met die eerste oogopslag lyk nie. Daarbenewens kan hulle met behoorlike voorkoming suksesvol vermy word.
Die kennis van die appelkose op u werf en die versorging daarvan sal onvolledig wees sonder inligting oor die korrekte en tydige versameling van vrugte. Die tydsberekening van die prosedure hang af van die verskeidenheid en streek van die groeiende vrugtebome. Vroeë variëteite word ryp in die middel of einde Junie, terwyl later nie vroeër as middel Augustus geoes kan word nie, soms nader aan die einde van die somer of selfs aan die begin van die herfs.
Vir opberging op die langtermyn is slegs vars geplukte, nie volledig ryp vrugte geskik, sonder enige kolle of ander gebreke. Weliswaar, die rakleeftyd, selfs al is daar aan al hierdie voorwaardes, sal afhang van die variëteiteienskappe van die kultuur. Byvoorbeeld, laat ryp appelkose lê langer - natuurlik, as u dit nie in grootmaat laat nie, maar om die gewas se rakleeftyd te maksimeer, kan dit altyd verwerk word, bevries of gedroog word, waarvoor byna alle gewasvariëteite geskik is. Hulle pluk vrugte wat effens onryp is, uitsluitlik met die hand, en probeer nie duike op die oppervlak agterlaat nie. Nadat die appelkoos met die hele hand bedek is, moet dit versigtig van die stam geskei word en netjies in 'n plastiek- of houtkas geplaas word. Dus, met die regte sorg, kan die appelkoosplantjies wat op die terrein geplant is, u oor 4-5 jaar met lekker en sappige vrugte behaag. En hoe om dit presies te gebruik - elke huisvrou kan self besluit.