Ek soek nie ‘n ekspert nie – vetweet
← I’m a gnu – vir Jan Klaas
Die 1981 matrieks hou reünie! →
13 thoughts on “Ek soek nie ‘n ekspert nie”
op 14 het ek my eie antie se 2e man se dogter gesoen. was dit my niggie? maar moet vir niemand sê nie.
Ja twakman, mens moet seker maar iewers begin oefen. Maar ek belowe ek sal stom bly.
Jy raak ‘n paar geldige punte aan Gidi. In my geneaologiese boekskryf, waar die verhaal in Frankryk begin toe Duitsland toe is en eventueel in die Kaap geeindig het, was dit baie kopkrap. Mooi aand.
January 27, 2011 at 17:42
uitgebreide families is vinnig besig om te vervreemd van mekaar. niggie met wie ek grootgeword het en steeds gereelde kontak het (oor ‘n afsand), se kinders is vreemdelinge vir my
Daar is ook so ‘n familie-boek hier in my kas. Oor die Jacksons. Baie interessant, gaan 8 geslagte terug.
Facebook het ons weer bymekaar uitgebring. Nou nie almal nie, maar wel die wat op die internet rondhang. Maar dit is waar, die kinders het nie eintlik kontak nie, en kan jy hulle kwalik neem as hulle in verskillende kontinente grootword?
‘n Dr Jackson wat met ‘n familielid getroud was (Naude) het my baie gehelp. Ek glo hy gaan iewers in jou boek feature.
Interessant. Die skrywer van die boek se ma was ‘n nooi Naude, maar sy vrou se nooiensvan was Swarts. Nou wonder ek wie hierdie Jackson was. Kan jy my ‘n privaat boodskap stuur asseblief?
January 27, 2011 at 19:33
Ek maak so. Ek vermoed ons is aangetroude familie. Dr AO Jackson?
Sjoe, ek is nou sommer moeg gedink! Ja-nee, jy noem dit tereg ‘n tameletjie. Ek sou dit doen soos jy, ek weet nie van ‘n beter manier nie. Daarie neef se seun/dogter het my nou uitgeboul.
Ag wat, dit was ‘n lekker tameletjie en dit maak seker nie te veel saak nie solank ‘n mens op die ou end uitvind hoe die familie inmekaar steek. Ek het weer ons ou familieboek gaan uithaal om deur te blaai, en ek lees ook tans ‘n ander familiegeskiedenis/kroniek wat ‘n ander blogger vir my aangestuur het. Ek het ‘n interessante mengsel van nasies in my agtergrond: Hollanders, Ingelse, Hugenote, en wat nie alles nie. My pa het geglo ‘n bietjie Skotse bloed ook… Snaaks hoe so ‘n stukkie geskiedenis begin lewe kry as jy jou voorsate in daardie konteks kan begin plaas.
Haai Wikkelbokkie. Die “Oom” en “Tannie” val baie snaaks op ons ore omdat ons al so lank in die buiteland is. Mense noem mekaar maar sommer op die voorname, kinders insluitende.Tog wonder ek soms of ons nie die baba met die badwater uitgooi as ons van die meer respekvolle spreekwyses ontslae raak nie.