Hierdie benadering van regter Jafta oor die Blue Moonlight Properties- en Juma Musjid-sake is nie noodwendig verkeerd nie. Die manier waarop Handvesregte in private verhoudings ’n rol speel, moet egter in ag geneem word. Met die toepassing van Handvesregte op private verhoudings is daar meestal Handvesregte aan weerskante van ’n geskil betrokke. Dit is so omdat die beperking van ’n reg van ’n private persoon deur ’n ander private persoon byna altyd plaasvind terwyl laasgenoemde besig is om self ’n Handvesreg uit te oefen – A se reg op menswaardigheid word byvoorbeeld aangetas deur B se uitoefening van die reg op vryheid van meningsuiting. Soos aan die einde van paragraaf 4.2 hier bo aangetoon, sou ’n argument van die Scribante’s dat die reg op eiendom in artikel 25(1) van die Grondwet ongrondwetlik beperk is deur die Verblyfregwet omdat hulle gedwing sou kon word om te betaal vir verbeterings waartoe hulle nie ingestem het nie, waarskynlik gestuit kon gewees het deur ’n verweer dat die beperking geregverdig is om gevolg te gee aan die grondwetlike sosiale reg van Daniels. Mens kan dus inderdaad in die Blue Moonlight Properties-, Juma Mushid- en Daniels-sake die feite benader asof daar ’n beperking van eiendomsreg was, maar anders as wat regter Jafta waarskynlik sou meen, natuurlik dan met volle erkenning daarvan dat hierdie beperking bestaan uit positiewe pligte van die eienaar na aanleiding van ’n sosiale reg.