Jacobynse klubs in die provinsies - Nuut
Jacobynse klubs in die provinsies
Tydskrif vir die Vriende van die Grondwet.
Drie lidmaatskapkaarte van die Jacobynse klub.
Titel: Tydskrif vir die Vriende van die Grondwet.
Prentverwysing: ADXX / A273 Jal des Amis de la Const.N ° 1 p.1,2,49,50
Titel: Choderlos de Laclos.
Tegniek en ander aanduidings: Tekening deur Louis Carrogis dit Carmontelle; Morel Sculp.
Stoorplek: Nasionale Biblioteek van Frankryk (Parys)
Prentverwysing: Oos. N2 Laclos
Titel: Populêre samelewingsessie.
Tegniek en ander aanduidings: ontwerp deur mnr. Louis René Boquet.
Prentverwysing: Est.Rés.Ve-53g-Fol.Destailleur Parys t.5-912
Titel: Drie lidmaatskapkaarte van die Jacobynse klub.
Prentverwysing: 01-019413 / AE / V / 368; AE / V / 369; AE / V / 372
Publikasiedatum: Desember 2005
Die evolusie van Jacobynse klubs
In baie stede van Frankryk is klubs spontaan in 1789 gebore, plaaslike skeppings van burgers wat gretig is om aan die rewolusie deel te neem. Sodra hulle verneem van die opening van die Vereniging van Vriende van die Grondwet, wat in 'n voormalige Jacobynse klooster sit, poog hulle vinnig om 'n "assosiasie" en "korrespondensie" met die groot klub van Parys te smee. gewild. 'N Sterke ooreenkoms word dus gevestig: die verloop van die sessies, sodra dit aangeneem is, word amper nie verander nie. Die voorkoms van die netwerk van klubs is 'n nuwigheid van die rewolusie, maar die oorsprong daarvan kan gevind word onder die Ancien Régime in die organisasie van Vrymesselary en in sekere lees- en literatuurkringe.
Die aantal geaffilieerde klubs het baie vinnig gegroei, van 90 in 1790 tot 434 in Julie 1791; daar is ook 500 verenigings wat nie by die Jacobins verbonde is nie, maar wat ooreenstem met of verbonde is aan ander amptelike klubs. Die afstigting van lede wat die Club des feuillants tot stand gebring het, het 'n demokratiese reaksie uitgelok van die Jacobyne wat hul vergaderings in Oktober 1791 openbaar gemaak het en hulle beywer vir die opening van populêre samelewings in die hele Frankryk.
Na die omverwerping van koninklikes op 10 Augustus 1792, het die projek van 'n grondwetlike monargie in duie gestort, en die Jacobynse klubs het hul naam verander na "Society of Friends of Liberty and Equality". Gou het hulle byna die enigste klubs gebly wat in bedryf was.
In 1793 bestaan ​​daar klubs in 1 500 dorpe; etlike honderde is egter onaktief. Onder die Terror sal die werwing van lede van revolusionêre toesigkomitees maklik onder die uiterste elemente van die klubs gedoen kan word.
Ten tye van die Jacobynse diktatuur het 5.332 van die grootste Franse munisipaliteite 'n gewilde samelewing gehad. Hulle bied die konvensie die middele om mag uit te oefen gedurende die veertien maande van die Terreur.
Tydskrif vir die Vriende van die Grondwet
Die Tydskrif vir die Vriende van die Grondwet is ontwerp deur Pierre Ambroise Choderlos de Laclos (1741-1803), skrywer van Gevaarlike skakelaars, wat toe die betroubare man van Philippe d´Orléans (die toekomstige Philippe-Égalité) was. In sy eerste uitgawe, die Koerant publiseer sy voornemens: om in die behoeftes van die verenigings verbonde aan die Jacobyne van Parys te voorsien om met mekaar te korrespondeer; dit gee ook die eerste lys van affiliasies.
Die omruilbriewe is groot en hou portokoste in wat hul kontantvloei swaar dra. Hul publikasie deur die Koerant kan hierdie uitgawe beperk word en is 'n groot sukses wanneer dit gepubliseer word. Maar dit misluk uiteindelik as 'n korrespondensie-instansie, aangesien departementele klubs nie van klub-tot-klub-uitruil wil afstand doen nie; dit verskyn nie meer in September 1791. Die lees van baie ander koerante duur voort.
Drie-en-veertig mense, almal mans, is in 'n pragtige kamer versamel; op die mure verskyn die verklaring van die regte van die mens en van die burger, 'n Frigiese pet, vlae en verskeie wette of tekste. 'N Spreker in die galery aan die regterkant staar 'n president aan die linkerkant in 'n leunstoel en dra die rooi pet. Onder hom neem 'n sekretaris by 'n lessenaar notas van die verklarings. 'N Gestreepte figuur wat in die middel staan, in hoewe, lyk asof dit al die luisteraars aanspreek of vrae van die voorsitter en die spreker beantwoord. Rondom is burgers wat op bankies of bleikers sit, versamel. Vanuit hul klere blyk dit meestal gewild te wees.
Die tekening van Louis René Bocquet, voormalige inspekteur van die King's Menus-Plaisirs en ontwerper van die Royal Academy of Music, het sy titel ontvang nadat dit geskep is. Maar hierdie assistente is te veel om 'n revolusionêre moniteringskomitee saam te stel - gewoonlik bestaan ​​uit 'n dosyn sans-culottes. Die organisasie wys op 'n gewilde samelewingsvergadering, miskien een van die skoonmaaksessies wat alle klubs tydens die Terror ervaar het. Elke lid wat in die openbaar betrek is, is onderwerp aan vrae soos "Hoe het u gereageer op die dood van die tiran?" "," Op watter koerant het u ingeteken sedert die begin van die rewolusie? »,« Het u u bates vermeerder? »,« Het u die dagvaarding in diskrediet gebring deur u woorde of dade? ".
Die sentrale figuur en verskeie lede dra kentekens, anders as die kokkades wat die haarstyle aantrek; klublidmaatskapskaarte is op die klere gedra.
Twee nasionale wagte hou die sessie dop, dit lyk asof een 'n verlamde in lappe uitsluit, wat nogtans 'n lidmaatskapkaart dra ...
Jacobin klub lidmaatskap kaarte
Die terme 'vriende van vryheid en gelykheid' dui op 10 Augustus 1792 aan die klubs verbonde aan die Jacobins van Parys. Lede moet hul kaart, soortgelyk aan hierdie, saamneem tydens sessies om van die publiek te onderskei. Om revolusionêre ywer te toon, sal almal in die klub se registers geregistreer word en hul lewe en eiendom probeer beskerm deur na die Jacobyne te gaan om hulself met die rooi pet te bedek.
Die Jacobynse diktatuur kan hier in die daaglikse praktyk waargeneem word: die vergaderplek, dikwels beslag gelê op kerkeiendom, die platform van die sprekers, oorkant die voorsitter van die president en die kantoor van sekretarisse, die gedifferensieerde reëling. Ten tyde van sy hegemonie was werwing meestal gewild. Egalitarisme onder lede sluit egter behoeftige, te arm werkers en vroue uit; dit is egter onder die burgers wat toegelaat is om dit by te woon.
Die sessies hou 'n redelike streng ritueel van verslagdoening, lees van toesprake, suiwering van stembriewe, opstel van meerdere adresse wat aan die Konvensie of aan die Komitee vir Openbare Veiligheid gestuur is, om die stemme van die Vergadering te beïnvloed in die rigting wat die Jakobyne verkies van Parys af. Dit alles wissel af met gejuig en gesange. Veranderings kom gereeld voor. Ons stem per akklamasie of deur meerderheid, deur handopsteek, selde per geheime stemming, selfs nie in die geval van reinigings nie.
Michael KENNEDY, Die Jacobin-klubs in die Franse rewolusie. Die eerste jare, Princeton, Princeton University Press, 1982. Michael KENNEDY, Die Jacobin-klubs in die Franse rewolusie. Die middeljare, Princeton, Princeton University Press, 1988. Michael KENNEDY, Die Jacobin-klubs in die Franse rewolusie (1793-1795), 2 dele., 1982-1988, hersien New York-Oxford, Bergahn Bouks, 2000 Gérard NOU, Die Jakobyne, Parys, PUF, coll. "Wat weet ek? », 1984. Gérard WALTER, Geskiedenis van die Jakobyne, Parys, Aimery Somogy, 1946.