Ouers ‘hel toe en terug’ ná baba en ouma sterfTheo en Tanya Lombaard (Foto: Facebook) Wat veronderstel was om een van die gelukkigste tye in die Lombaard-egpaar van Johannesburg se lewe te wees, het in ŉ hartverskeurende nagmerrie ontaard nadat dié egpaar onlangs ŉ kind én ŉ ouer aan die dood moes afstaan. Theo en Tanya Lombaard het Woensdag aan Maroela Media vertel hulle is “hel toe en terug” nadat hul lewe die afgelope twee maande in stormwaters gedompel is toe hul tweeling vroeggebore is. Vir nóú is hulle mekaar se kruk – hulle probeer dié stormagtige tye trotseer deur vas te klou aan mekaar én aan hulle geloof. Die egpaar se tweeling, Mila en Lené – hul eerste kinders, is op 11 Augustus vanjaar op 31 weke vroeggebore. Die plasenta het by geboorte losgeskeur, maar beide dogtertjies se lewe was buite gevaar ten spyte van die feit dat hulle enkele minute sonder suurstof was. Theo sê hulle was veral bekommerd oor breinskade, maar toe die dokters hulle met toetse gerusstel dat hul dogtertjies gesond was, het hul harte “gebons van vreugde”. Dit was egter minder as twee dae of die gesin se donkerste nagmerrie het ŉ werklikheid geword. Die hospitaalsusters het die Sondag begin om albei babas te voer omdat Tanya nog in die hoësorgeenheid was, waarna hulle ŉ bakterie opgedoen het. Volgens Theo het hul gesondheidstoestand drasties agteruitgegaan. Mila is die Maandagoggend in afsondering geplaas om behandeling te begin ontvang. Die bakterie wat sy opgedoen het, het haar dunderm aangeval. Lené, wat ŉ bakterie bekend as klebsiella pneumoniae opgedoen het, is die Maandagaand in afsondering opgeneem. “Dit was ŉ geweldige skok; ons het net ŉ dag of twee voor dié diagnose nog gedink dat hulle oukei gaan wees. Lené se toestand het baie vinnig versleg. Die dokters was genoop om op haar te opereer en van haar dunderm te verwyder om te probeer om van die bakterie te verminder. Die bakterie het intussen van haar dermkanaal na haar maag versprei. Dit het nie beter gegaan nie, sy het nie gesonder geword nie en die dokters se verdoemende woorde was vir ons baie erg,” sê hy. Lené het sepsis opgedoen. Volgens Theo was haar lewe tóé in geweldige gevaar. “Dit is geweldig seer. Dit is die seerste seer. Haar hele magie het begin opswel as gevolg van die sepsis. Selfs die voutjies in haar ore was weg as gevolg van die swelling. Ons kon nie eens aan haar raak nie, omdat haar vel sou skeur omdat dit styf getrek is as gevolg van die swelling. Dis enige ouer se donkerste nagmerrie; niemand kan daardie seer beskryf as jy nie self daardeur is nie.” Lené is op 25 Augustus, twee weke ná haar geboorte, oorlede. “Die hospitaal het my Vrydagoggend 03:00 gebel. Hulle het gesê sy het ŉ episode gehad, maar dat die dokter daar is en dat hulle na haar kyk. Hulle het gesê ek hoef my nie te bekommer nie. Ek het hulle net voor 06:00 weer gebel en volgens die mediese personeel was die dokter pas weg en sy was stabiel. Ek het rondom 08:00 Vrydagoggend weer gebel en gevra hoe dit gaan, en hulle het gevra waar ek is. Ek het gesê ek is op pad hospitaal toe en dat ek op die hoofweg klim, en hulle het gevra hoe lank ek sou neem. Ek het gevra: ‘Hoeveel tyd het ek?’ En toe antwoord hulle: ‘Baie min.’ Klein Mila (Foto: Candystick) “In my lewe het ek nog nie dié tipe seer geken nie. Toe ons by die hospitaal kom, het ons ingegaan om haar te sien. Haar hart het gaan staan en ons moes buite wag sodat die dokters haar kon probeer bybring. Die dokter het ná ŉ rukkie uitgekom, haar kop geskud en dit toe laat sak. Die dokters het gesê: ‘Gaan in om die laaste oomblikke saam met jou dogtertjie deur te bring – daar is niks wat ons kon doen nie.’ Dit was verby. Ons kon haar vashou sonder al die pype en die toerusting en moes toe ons dogtertjie groet.” Mila is intussen na ŉ hospitaal in Sandton geneem vir behandeling waar sy steeds in afsondering is. Sy het reeds verskeie operasies ondergaan om aan haar dunderm te sny. Net sowat 9 cm van dié ingewande is nou oor. Volgens Theo gaan Mila minstens tot op 10 maande in die hospitaal moet aanbly om aan te sterk. Hulle sal haar tot dán nooit huis toe kan neem nie. “Die dokters wil haar in die hospitaal hou sodat haar dunderm nog kan groei. Volgens die personeel verwag hulle ŉ groei van sowat 5 cm waarna hulle ŉ klomp verskillende operasie oorweeg om die dunderm te verleng. Indien sy kan aansterk en een van dié operasies kan ondergaan, sal sy ŉ normale lewe kan lei – intussen sit ons net en bid en dra mekaar deur hierdie ongelooflike moeilike tyd.” Mila het weer infeksie en bakterie opgedoen en moet nou fyn deur mediese personeel gemonitor word. “Ons is bekommerd – enige terugslag is baie sleg. Ons weet die dokters doen wat hulle kan en ons weet God is die heeltyd daar, maar steeds loop mens met hierdie gat in jou hart rond; jy is konstant doodbekommerd.” Die egpaar moes intussen met die verlies van Theo se ma ook vrede maak. “Ek het in my lewe nog nooit so baie gehuil nie. Ons huil konstant. Ons vra vrae. Ons bid en ons smeek. My ma se afsterwe was vir ons ŉ groot skok. Sy het ná Lené se dood aan geweldige depressie begin ly. Sy het geweier om te eet en haar gesondheid het baie versleg. “Sy en my pa was een oggend by die huis. Hy is vinnig winkel toe om ŉ koerant en melk te koop en is is daarna weer terug huis toe. My ma het snaakse roggelgeluide gemaak, byna asof sy wou opbring. Sy het gevra vir water en pynpille en het gesê sy wou weer lê. Sy het pyne op haar bors ervaar. My pa het na die telefoon gestap om die ambulans te ontbied, en toe hy terugkom in die kamer, was sy oorlede. Dit was vir haar ook verby. Dit was nóg ŉ einde vir nóg iemand vir wie ek lief is.” Sy is Woensdag begrawe. Volgens Theo klou hy en Tanya nou vas aan mekaar om staande te bly. Hy sê hy glo hulle sal dié moeilike tyd kan trotseer. “Wat kan ‘mens doen? Wat kan mens sê? Dis seer. Ons vertrou maar op die Here en ons bid konstant dat klein Mila ten minste gesond sal word. Ons bid dat ons mekaar regop kan hou en dat ons genoeg krag kan hê om die stryd aan te sê. Ons het wonderlike vriende en ons het mekaar. En as ons hierdeur ander ouers kan bemoedig of ŉ lewe kan aanraak, is dit goed genoeg.” ŉ Skarefinansieringswebwerf is intussen begin om fondse vir die egpaar in te samel om onder meer te help met die mediese en ander onkostes. Die fondse sal vir Mila se behandeling en herstel help betaal. Vir meer inligting, besoek hul skarefinansieringswebwerf.