Kies aandele-effektetrust-fondse ter wille van hul sterkpunte | Netwerk24
Kies aandele-effektetrust-fondse ter wille van hul sterkpunte
Deur Schalk Louw 31 Mei 2019 05:01
Om die beste onder die bestes uit te soek, hou ek daarvan om aandele wêreldwyd volgens verskillende verhoudinge te vergelyk en ontleed. Natuurlik is daar nie noodwendig net een regte antwoord wanneer dit by beleggingsverhoudinge kom nie. Kom ons neem as voorbeeld twee fondsbestuurders, John Neff en Peter Lynch.
Neff en Lynch as voorbeeld
Hulle het rofweg in dieselfde tyd gepraktiseer, albei het groot sukses behaal met die aktiewe bestuur van hul kliënte se kapitaal en albei het streng volgens spesifieke kriteria belê.
Die vernaamste verskil tussen hulle was inderwaarheid die waardasiemetodes wat elkeen gekies het.
Neff was ’n waardebelegger wat veral gekonsentreer het op maatskappye wat op ’n lae prys-verdienste-verhouding (p/v) verhandel en hoë dividendopbrengs lewer. Wanneer die fundamentele waarde van die aandeel afgeneem het en/of die prysmikpunt bereik is, het hy verkoop.
Lynch was ’n groeibelegger wat verkies het om tydens ’n sikliese herstel te koop. Hy sou aanvanklik ’n kleinerige belegging doen en dan ál meer belê namate toestande verbeter en pryse styg. Die punt is dat verskillende verhoudinge op verskillende tye beter as die maatstaf presteer.
Die punt is dat verskillende verhoudinge op verskillende tye beter as die maatstaf presteer.
Beleggers wat in Neff én Lynch se fondse belê het, sou vandag baie ingenome gewees het. Albei fondse het uitstekend presteer. Wanneer Lynch se fonds effens gesukkel het, het Neff se fonds weer beter gevaar en andersom, wat bestendige groei in beleggers se opbrengste sou meebring.
Plaaslike beleggers besef dikwels nie dat ons soortgelyke hulpmiddels tot ons beskikking het nie. Net hier wil party dalk sommer ophou lees, omdat hulle meen aktiewe bestuur het die afgelope tyd só swak vertoon dat mens regtig nie verder hoef te kyk as na passief bestuurde fondse nie. Sekerlik, maar dis net deels waar. Die feit is dat ons briljante plaaslike fondsbestuurders het wat dit regkry om gereeld beter as hul maatstaf te presteer.
Ek het die data van alle Suid-Afrikaanse Algemene Aandele Effektetrustfondse ontleed deur na die gewone risiko-beloning-verhoudings te kyk, asook na hoe gereeld dié fondse dit regkry om byvoorbeeld die FTSE/JSE All Aandele-indeks (JSE) te klop.
Al kon fonds A dit miskien regkry om oor die afgelope vyf jaar effens beter as fonds B te presteer, kon fonds B steeds hoër aangeslaan word as fonds A. As fonds B in 80% van die betrokke maande beter as die JSE gepresteer het, terwyl fonds A dit net 30% van die tyd kon regkry, sou beleggers potensieel beter opbrengste kon verdien deur oor ’n tydperk in fonds B belê te bly.
Nadat ek dié fondse ontleed het, het ek die top-15-fondse met ’n totale waarde van R1 miljard of meer uitgesoek. Dink mens aan faktorbelegging (belegging volgens sekere temas), kan Neff (waarde) en Lynch (groei) se metodes ook as twee verskillende beleggingstemas beskou word.
My persoonlike voorkeur is waarde-, gehalte- en momentum-aandele.
Waardebelegging fokus op aandele met ’n hoër verdiensteopbrengs, laer prys-tot-boek- en laer ondernemingswaarde-tot-verdienste- voor rente, belasting, depresiasie en amortisasie (ebitda) verhouding.
Gehalte-aandele word gewaardeer op grond van sterk opbrengs op ekwiteit en die laagste moontlike ondernemingswaarde-tot-vryekontantvloei-verhouding, terwyl lae-wisselvalligheidbelegging meer konsentreer op aandele met die laagste moontlike wisselvalligheidsverhoudings.
Momentumbelegging fokus op aandele waarvan die prys sterk styg, terwyl aandele waarvan die waarde afneem, vermy word.
Oor die afgelope vyf jaar het verskeie passiewe beleggingsmaatskappye beursverhandelde fondse (ETF’s) op die been gebring wat slegs aandele met waarde-, gehalte- of momentum-kenmerke bevat. Ek het die 15 bogenoemde fondse gevat en elkeen individueel volgens die grootste korrelasie met waarde-, gehalte- of momentum-aandele geïdentifiseer.
Drie het oorgebly:
• Fairtree Equity Prescient (waarde)
• Investec Equity (momentum)
• Marriott Dividend Growth (gehalte)
Ek sê nie Fairtree Capital, byvoorbeeld, moet as waardebelegger beskou word nie. Uit die 15 fondse wat ek ontleed het, het hy bloot die hoogste korrelasie met waarde getoon. Laastens het ek my bevindinge getoets deur die prestasie te ontleed van ’n hipotetiese belegging in al drie fondse oor die laaste vyf jaar.
Die JSE sou opbrengste van 33% (5,84%/jaar) gelewer het oor vyf jaar (tot en met 17 Mei 2019). ’n Belegging in dié drie fondse sou egter ’n opbrengs van 41% (7,06%/jaar) oor dieselfde tydperk gelewer het. Dit raak selfs interessanter. Teen ’n wisselvalligheidsverhouding van 12,77% was dié drie fondse saam 10% minder wisselvallig as die JSE.
Die JSE se swakspresterende week het ’n 15%-afname in dié vyfjaartydperk opgelewer, terwyl die gekombineerde drie fondse in dieselfde week met slegs 13% sou gedaal het.
Jy sou nooit ’n krieketspan saamstel wat net uit boulers bestaan nie. Hoekom sou jy die samestelling van jou beleggingsportefeulje enigsins anders wou benader?
Jy sou dus hoër opbrengste teen laer risiko verdien het. Dit kan waarskynlik daaraan toegeskryf word dat nie een van dié fondse noodwendig op dieselfde tydstip uiters goed of uiters swak gepresteer het nie, maar eerder dat hul onderskeie prestasies mekaar oor die tydperk aangevul het.
Stuu 'n boodskap na terugvoer@finweek.co.za
Meer oor: Finweek | Aandele-Effektetrustfondse