Tweedens het die bykans eendragtige vyandige wantroue wat daar in die jare tagtig teenoor die ANC was ’n tyd lank verander in ’n bykans eendragtige goedgelowige vertroue in die nuwe regeerders. Dit is weer gevolg deur ’n grootskaalse ontnugtering met die nuwe Suid-Afrika, juis omdat mense begin voel het hulle het vir demokrasie gestem maar steeds ’n rewolusie gekry. Dít was ’n groot dryfveer vir die emigrasie van bykans ’n miljoen mense na witter weivelde. ’n Gebalanseerde sin vir idealisme én realisme is nou nodig.
Die derde hekkie is dat die Afrikaner sal moet besef dat ’n minderheidsgroep in ’n oop gemeenskap sterk instellings nodig het om suksesvol te kan oorleef. Waar die ANC staatsmag en staatsinstellings het om sy belange te bevorder, het die Afrikaner sterk selfdoeninstellings nodig om sy grondliggende belange te beskerm.
Die negende kwessie is die verhouding met bruin Afrikaanssprekendes, om nie van die armoede in hierdie gemeenskap te praat nie. Die bruin gemeenskap kan nie ingespan en betrek word om Die Taal te red nie, maar Afrikaans kan ’n belangrike hulpmiddel vir bemagtiging wees.
Ten laaste moet die Afrikaner besef dat hy maar aan sy eie kant mag wees. Om aan jou eie kant te wees beteken nie om teen ander te wees nie. Apartheid is verby, en Afrikaners is in wêreldoë nie meer die slegte ouens nie. Daarom kan ons nie toelaat dat die ANC ons met ’n skuldkompleks as die politieke gyselaars van die verlede probeer aanhou nie. As Afrikaners nie vir hulself omgee nie, gaan niemand anders dit doen nie. Ons mag en moet nou aan ons eie kant wees!
Die trant van die skrywe is dat die leser sy breinstof kan inspan en nie met ‘n teelepel gevoer word nie.
Ai tog. Kry jou feite agtermekaar. Ek het jare lank in die buiteland gewoon en het behoorlik onder kruisverhoor gestaan deur my Europese kollega’s omdat ek n wit Suid-Afrikaner is. Daar is dikwels na my en my gesin verwys as die rassiste uit Afrika. In die wêreld se oë, is blanke Suid-Afrikaners almal rassiste – dit het my n hele paar jaar geneem om die teendeel te bewys!
Konstruktiewe voorstelle en oplossings soos by Soliforum aangetref word, is nêrens te vinde onder die klakouse nie.
Wat wel belangrik is, wanneer ons klaar geween het en onsself jammer gekry het, is om te besef dat na alles ons nog steeds Afrikaners is. Wat nog belangriker is, is om te verstaan wat Afrikaner eintlik is. Meeste mense sal seker met my verskil as ek sê ‘n Afrikaner is nie noodwendig wit nie. Ook nie ryk of geletterd of afrikaanssprekend nie. Hy bly nie net in Suid-Afrika nie. Stem nie net DA nie en gaan nie altyd kerk toe nie. Jy kry hom in Sandton en die Flats. Vyf voet onder die sneeu in Kanada besig om ‘n bestaan te maak. Die Afrikaner vee vloere, die Afrikaner is in beheer van die grootste maatskappye in die wêreld. Dis dis Afrikaner.
Ek het die Suid-Afrikaanse media in dié tyd nougeset gevolg, en ek kan my nie herinner dat enige rigtinggewende geluide van hetsy Zuma of enige ander leidende ANC-politikus oor Mugabe en Zimbabwe tot my deurgedring het nie. Sover ŉ mens kon agterkom, het die ANC die saak kollektief geïgnoreer.
Sterker nog, in sy star ideologiese benadering wou hy eenvoudig niks negatiefs oor Afrika hoor nie. Alle probleme op die vasteland (en van die Afrika-diaspora elders in die wêreld) was volgens hom die gevolg van die Weste se koloniale verdrukking, en basta.
Die rede daarvoor is eenvoudig. Allengs het die ANC-bewindhebbers net so korrup en magsbelus soos Mugabe begin word, al het die Grondwet, die onafhanklike media en die oop Suid-Afrikaanse samelewing dit aansienlik moeiliker gemaak om hul magsmisbruik ongestraf voort te sit.
Die punt is egter dat indien die ANC-regering die beginsels wat hy in 1994 aanvaar het in die praktyk rakende Zimbabwe sou toepas, dit ook ŉ aanklag teen homself sou wees. En dit wil Zuma voorkom.
Wat ook ŉ rol speel, is die vrees dat die tyd moontlik vir die ANC se geplunder aan die uitloop is. Suid-Afrikaners op voetsoolvlak neem kennis van die gebeure in Zimbabwe, en talle sien die ooreenkomste met hul eie land.
Ek (persoonlik) dink in die oë van die wêreld het n swart Zimbabwe(Robert was eens hoog aangeskrewe) ñ groter aansien as ñ swart Suid-Afrika. Net ñ paar goeie skywe deur die nuwe President en Zimbabwe is weer die leier van Afrika. Dit is n skoot koue water in die gesigte van jy-weet-wie!!
Dit gaan oor die kultuur verskil. In westerse kultuur as iemand iets verkeerds doen dan word die persoon afgedank na die skande, en in sekere gevalle dank die persoon sommer self af. Ons veroordeel die leiers wat sonder integriteit lei. In Afrika-kultuur bevraagteken jy nie die leier nie, hy is die leier en hy weet wat hy doen. Hy verdien alles wat hy het en hy is geregtig op meer as die res, want hys die chief.