Taal Naam: Surigaonon
GRN Taal Nommer: 4906
Woorde van Lewe (in Surigueno)
Ander Inligting: Understand Kamayo, East Agu.;Roman Catholic, Protestant, Bible portions - Ma.: Agu. Jy blaai in die argief vir jaarbrief.
Desember 8, 2017 in Uncategorized
Merkers:2017, bakens, hennie van deventer, jaarbrief, kersbrief, uit melkbos
Tot siens, graad 7!/
Drie bakens in 2017 beklemtoon dat die jare aanstap: Hennie gedenk 60 jaar uit matriek (met ‘n klein maar heuglike reünie op Potchefstroom) asook 20 jaar van aftrede; die oudste kleinkinders, Jacob en Thomas, skud die stof van die laerskool van hul voete.
Ons kyk terug op 2017, weer in dankbaarheid oor al die goedheid en guns.
Twee Sabiepark-kuiers het nog heerlike bosherinneringe bygedra. Dit het ingesluit die Kollegemanne se Orpen 1 na vyf Balules sedert 2012, en ‘n herbesoek aan die boskamp Boulders. Vir die knusse kampie tussen die klipkoppies raak ons net al hoe liewer.
Ons had uiteindelik die voorreg om op die “nuwe”, vergrote Sinfonia te vaar. Die vaart na Walvisbaai was, soos elkeen tot dusver, vir ons seer aangenaam.
In November was ons op ons spore terug Vrystaat toe. ‘n Saamtrek van Volksblad-veterane van die laaste vyf dekades van die vorige eeu het die geleentheid geskep om heelwat ou vriendskapsbande weer op te tel en o.m. ‘n verkwiklike erediens in ons ou gemeente Berg-en-Dal by te woon.
Op ‘n besoek aan Volksblad is ‘n historiese foto van die sewe redakteurs nog in lewe in Hennie se ou kantoor geneem. Nogal versoberend vir hom om daaraan herinner te word dat hy, wat van 1980 tot 1992 die leisels gehou het, chronologies gesproke, die oudste is.
Natuurlik is ons ook op ‘n sentimentele reis Bultfontein toe, Tokkie se heimat. Ons was o.m. by Hertzogstraat 5, haar skool en die begraafplaas waar intussen ‘n steentjie ter ere van Ouma Marietjie op Oupa Kotie se graf aangebring is. Natuurlik was ons by die NG kerk Bultfontein waar die egpaar Van Deventer op 31 Desember 1966 in die eg verbind is.
‘n Ontdekking teen die einde van die jaar was die grootse Bergteater in die Sederberge naby Clanwilliam. Die Kerskonsert teen die agtergrond van verligte rotswande was aangrypend.
Dit was behaaglik om weer ‘n nuwe boek in die hande te hou. “Laatoes – kykweer van ‘n kanniedood-koerantman” het by Naledi verskyn. Dit is HvD se 18de. Resensies tot dusver is heel vriendelik. Ook Kyknet gee aandag.
Nog ‘n vreugde was om uitvoering te gee aan Tokkie se blink ingewing om by die WAT woorde vir die kleinkinders te borg. Drie boomname met ‘n spesiale betekenis vir elkeen is vir die Claassens-kinders uitgesoek: blinkblaar-wag-‘n-bietjie (Jacob), jakkalsbessie (Thomas) en wildevy (Christopher). Op Mariza se wenk, borg ons die woord “spesiaal” vir Migael.
In die Kaapse annale sal 2017 aangeteken staan as ‘n jaar van slepende droogte, kwynende damvlakke, sware waterbeperkings. Te midde van die waternood kon ons tog op ons Kaapse doenlysie ‘n paar dinge aftik. Ons was op die Rooibus Houtbaai toe, het ‘n boeiende besoek gebring aan die Hartmuseum in Groote Schuur, toneel van die epogmakende eerste hartoorplanting 50 jaar gelede, en by die roofvoëlsentrum by Spier ‘n draai gemaak. Op die Desemberprogram is die Kunstekaap (Evita) en die Planetarium.
Met die gesin Claassens nou weer stewig gevestig in Welgemoed, kon ons verskeie van ons Kaapse draaie saam met die seuns geniet.
Met al die kinders gaan dit in die algemeen goed. Die Claassense is gelukkig, ook Brent in sy werk en die kinders in die skool. Al drie het akademies asook op sport- en kultuurgebied presteer. Hulle is met armsvol sertifikate vereer. (Christopher is ook sy klas se papierherwinningskampioen, danksy sy ouma se entoesiastiese bydraes).
Jacob verdien ‘n ekstra klop op die skouer vir sy verowering van die skoolhoof se spesiale toekenning vir voortreflike diens as klank- en beligtingsman. In die commedatio word hy ook vir ander eienskappe hoë lof toegeswaai. As ek hy was, het ek dit geraam en teen my muur gehang vir inspirasie.
Uit George kom ‘n konstante stroom positiewe nuus wat ons trots maak op wat die kinders in uitdagende omstandighede vermag.
Johan se trokwas het oor die afgelope jaar so dinamies uitgebrei dat hy op ‘n drafstap moes byhou. Hy het twee groot kontrakte, met Grain Carriers en Unitrans. Op die Grain Carriersperseel is substansiële konstruksiewerk afgehandel, en met die toevoeging van die Unitranskontrak moes Johan ‘n tweede perseel huur.
Johan en Mariza is diep dankbaar vir die goeie besigheid, al bring die voëlgriepepidemie mee dat van Maandag tot Vrydag amper 24 uur per dag gewerk moet word om silwerskoon vragmotors op die pad te hou.
By Mariza se hartsplek, die Legacy Centre, word ook gewoeker. Agt kinders word nou een-tot-een onderrig gegee. Verbeeldingryke projekte word aangepak. Die sentrum het sedert Augustus 2016 vinnig uitgebrei en geniet merkwaardige ondersteuning van die George-media en -gemeenskap.
Dis aangrypend om te sien met hoeveel liefde die personeel van vyf die kinders bystaan. Mariza-hulle hoop om daardie diens tot meer gesinne te kan uitbrei. Sy, Johan en die hele skooltjie is veral trots op Migael was uitblink in sy perdry en swem!
Ons sluit die jaar af, skaam dat ons dit ooit oor die hart kry om te kla (oor die water, aandeelpryse, allerlei pyne en so).
Wat die nuwe jaar alles inhou, weet ons vanselfsprekend nie. Wat ons wel weet, is dat ons sommer vroeg in die nuwe jaar, op Tokkie se verjaardag op 15 Maart, weer ‘n baken bereik. Ons vier dan ons 20 jaar as Sabieparkers – salige verbintenis. Sou dit graag met ‘n koue wyntjie in die swembadjie wou doen. Weet nog nie of dit moontlik sal wees nie.
Ons sien uit na ‘n paar dae in Sabiepark in Januarie saam met die Van Deventers van George en ‘n vakansietjie in die winter daar saam met die Claassense. In oupa se sak is ‘n bespreking vir Boulders, wat vir die kinders ‘n eerste sal wees.
Op die tweeling wag hul toetrede tot die hoërskool (Hoërskool Stellenberg in Durbanville). Hul nuwe kleurbaadjies hang al in die kas. Ons hou vir hulle styf duim vas vir ‘n vrugbare nuwe fase in hul lewens.
Seënwense vir julle almal vir Kersfees en die nuwe jaar.
Hennie en Tokkie van Deventer, Melkbosstrand
‘N GLASIE RENOSTERMELK!
Desember 5, 2013 in Uncategorized
Merkers:hennie van deventer, jaarbrief, kersbrief, nuus uit melkbos, renostermelk, tokkie van deventer, van deventers
Die Van Deventyers se jaarlikse Kersbrief uit Melkbos. Mer die skrywe was die vaart op die Queen Mary 2 einde Januarie nog nie op die horison nie. So vinnig kan dinge verander!
Jacob, Oupa, Thomas, Ouma, Marisa, Christopher, Brent
Mariza, Sam, Johan, Migael
Een perspektief op die jaar wat was, is ‘n bederfdrankie uit Ouma se kombuis wat stewig ingegrawe geraak het in die Van Deventer-folklore: “Renostermelk” of “babarenostermelk” vir die minderjariges. Dit is een van die gawe dinge waarmee die kleinkinders kuiers by Oupa en Ouma assosieer, hetsy op Melkbos of Sabiepark.
Die basiese resep is dieselfde: een blikkie kondensmelk en 250 ml. room. Meng en breek ‘n sjokoladestafie (“Flake) in. Al verskil: By die “volwasse” weergawe kom ‘n skeut whisky. Voortreflik! Die resep kom uit ‘n resepteboek van Jacob en Thomas se skool, die Laerskool Welgemoed. Ouma het die resep gaandeweg haar eie gemaak.
Meng vir julle ‘n groot beker vol renostermelk, vriende – klein bekers raak te gou leeg! – en drink saam met ons ‘n ryk en lekker heildronk op die ou en nuwe jaar!
Aan die ernstige kant, het die einde van Ouma Marietjie van Wyk se lang, geseënde en vrugbare lewe aangebreek. Sy is op 10 Maart 2013, minder as ‘n maand voor haar 99ste verjaardag, oorlede. Haar laaste rusplek is ‘n nissie by die NGK Melkbos. ‘n Gedenksteentjie is opgerig op die graf op Bultfontein waar sy – voordat soveel dinge soveel verander het – aanvanklik bestem was om saam met haar vroeg ontslape man, Kotie, ter ruste gelê te word.
Hennie het begin Oktober ten einde laaste deurgedruk met die heupvervanging wat drie jaar gelede die eerste keer geskeduleer was. Danksy die gevorderde Amis-tegniek uit Frankryk was hy vinnig pure perd. Ná drie weke was hy terug op eie voete. Hy stap al ente langs die strand en droom van lekker wandelinge in die bos, piekniekplek toe en terug.
Tokkie is soos daardie befaamde, onverwoesbare ou Datsun-enjin wat nie ophou ken nie. Kan darem rapporteer dat sy sorgsaam, dog kwaai, oor HvD se herstel gewaak het.
Op George het Johan sy besigheid met welslae in ‘n nuwe baan gestuur, en het Mariza haar ontpop as kranige skrywer van persverklarings, onder meer vir die “Pink Trees for Pauline”-kampanje en Estée Lauder. Haar skoonpa beweer al lank sy is uitgeknip om te skryf. Migael is nou al sewe en geniet sy skooltjie – ondanks die inbreuk op sy speeltyd saam met sy onafskeidbare Labrador Sam. Hy reageer relatief na verwagting op die intensiewe sorg wat sy spesiale omstandighede verg.
In Welgemoed geniet die gesin Claassens in die algemeen voorspoed, al het Brent klippe gekou met langdurige stakings in die fabrieke onder sy vlerk, wat hy boonop met sy studies moes probeer versoen – hopelik met goeie gevolg. Marisa ry net kinders rond – na rugby, krieket, atletiek, swem, judo en wat nog. Die hele gesin trap geesdriftig bergfiets. Die seuns se medaljeversamelings groei ….
Sabiepark bly los voor as vakansiebestemming. Ons wintervakansie was ‘n uitgerekte saligheid met hope indrukwekkende olifant-ervarings – ook een skrikwekkende ervaring toe ‘n muur van groot voete op die Onder-Sabie- teerpad onstuitbaar op die Honda’tjie afgestap kom. Die plan is om in die nuwe jaar ‘n ekstra Aprilvakansie in die bos in te pas.
Die vaart Walvisbaai en Lüderitz toe was soos teer – ons lus steeds meer. Ons het in Maart ‘n kort vaart in die vooruitsig, terwyl ons advertensies fynkam vir hopelik nog ene in die nie te verre toekoms. Die luilekker lewe op ‘n groot skip met net die oseaan om jou geval ons. Kort wegbrekies van so twee, drie dae sorg ook vir lekker ervarings in die herfsjare. Sulke besoekies aan Kaappunt se kontrei , aan die verruklike Franschhoek en die skone Slanghoekvallei was vanjaar hoogtepunte.
In Julie behoort die boskampie Balule aan die Olifantsrivier in die Krugerwildtuin weer aan die spannetjie gryse Kollegemanne wat, op Hennie se inisiatief, sedert 2012 al ses rondawels vir ‘n paar nagte huur. Die GROOT kampvure, feestelike braai-etes onder die sterre en genotvolle uitruil van onthou-jy-nog-stories is al stewig as nuwe tradisie gevestig. Net jammer jy moet so vroeg roer as jy ambisies het om Balule voor al die ander aspirante op te raap!
Ons sien uit na 2014. Seënwense vir julle almal vir Kersfees en die nuwe jaar.
Blaai terug Kies maand Oktober 2018 September 2018 Augustus 2018 Julie 2018 Junie 2018 Mei 2018 April 2018 Maart 2018 Februarie 2018 Januarie 2018 Desember 2017 November 2017 Oktober 2017 September 2017 Augustus 2017 Julie 2017 Junie 2017 Mei 2017 April 2017 Maart 2017 Februarie 2017 Januarie 2017 Desember 2016 November 2016 Oktober 2016 September 2016 Augustus 2016 Julie 2016 Junie 2016 Mei 2016 April 2016 Maart 2016 Februarie 2016 Januarie 2016 Desember 2015 November 2015 Oktober 2015 September 2015 Augustus 2015 Julie 2015 Junie 2015 Mei 2015 April 2015 Maart 2015 Februarie 2015 Januarie 2015 Desember 2014 November 2014 Oktober 2014 September 2014 Augustus 2014 Julie 2014 Junie 2014 Mei 2014 April 2014 Maart 2014 Februarie 2014 Januarie 2014 Desember 2013 November 2013 Oktober 2013 September 2013 Augustus 2013 Julie 2013 Junie 2013 Mei 2013 April 2013 Maart 2013 Februarie 2013 Januarie 2013 Desember 2012 November 2012 Oktober 2012 September 2012 Augustus 2012 Julie 2012 Junie 2012 Mei 2012 April 2012 Maart 2012 Februarie 2012 Januarie 2012 Desember 2011 November 2011 Oktober 2011 September 2011 Augustus 2011 Julie 2011 Junie 2011 Mei 2011 April 2011 Maart 2011 Februarie 2011 Januarie 2011 Desember 2010 November 2010 Oktober 2010 September 2010 Augustus 2010 Julie 2010 Junie 2010 Mei 2010 April 2010 Maart 2010 Februarie 2010 Januarie 2010 Desember 2009 November 2009 Oktober 2009 September 2009 Augustus 2009 Julie 2009 Junie 2009 Mei 2009 April 2009 Maart 2009 Februarie 2009 Januarie 2009 Desember 2008 November 2008 Oktober 2008
‘N STER VERSKIET – ‘N BLINK BOOG
YSKASTE VIR ESKIMO’S