Manna Tydskrif's Blog | Just another WordPress.com site | Page 2
deur Dirkie van der Spuy
Om soos Jesus te wees beteken in die eerste plek om soos Hy te wíl wees. Dit beteken dat jy doen wat God wil en nie wat jý wil nie. Dit beteken dat jy van Hom leer, en doen wat Hy doen. Dit beteken dat jy bereid is om meer soos Hy te word en minder soos jouself.
Om ‘n volgeling van Jesus te wees beteken ook om Jesus te vra hoe om in elke situasie op te tree. Hoe moet jy optree wanneer jy ervaar dat mense jou aanval? Hoe moet jy optree in ‘n situasie by die werk waar jou baas jou ingeroep het en jou gevra het om jou gedrag te verander? Om ‘n dissipel van Jesus te wees beteken dat jy die vrymoedigheid het om vir Jesus te vra hoe Hy wil hê jy in elke situasie moet optree. Wanneer jy tyd in die Woord spandeer, begin jy beter verstaan hoe Jesus in elke situasie opgetree het en het jy ‘n beter begrip van wat dit beteken om soos Hy te wees.
Toe ek nog ‘n tiener was en met my ma stry gekry het, sou sy vir my gesê het: “Ek het nou klaar gestry. Gaan bid jy nou en vra vir Jesus wat sou Hy in jou situasie gedoen het.” Nou-ja dit was die einde van die storie gewees! My ma het geweet dat as sy niks met my kon uitrig nie, moes sy begin bid dat ek tog die stem van die Here reg sou hoor! En dit is presies wat ‘n dissipel van Jesus doen – dis om al hoe meer soos Hy te word en Hom te vra hoe Hy in ‘n sekere situasie sal reageer.
Voordat jy ‘n volwaardige dissipel van Jesus kan word, is daar een ding wat jy van Hom moet wéét. Hy het ‘n spesiale plek vir sondaars in Sy hart. Toe Hy op aarde was, het Hy hulle nie veroordeel soos die Fariseërs nie en hulle het maklik hulle sondige lewens agtergelaat en Hom gevolg.
Die kern van Jesus se menswees was Sy liefde vir sondaars. Daarom kan jy nie soos Jesus wil wees maar niks met sondaars te doen wil hê nie. Daarom kan jy nie ‘n dissipel van Jesus wees en nie ander mense met die liefde van God aanraak nie. Jesus het die mense wat Hom gevolg het saam met Hom op reis geneem. Hy het nie maar net aan ‘n sosiale netwerk behoort en ‘n wonderlike vriendekring opgebou nie. Jesus het mense aangeraak met God se liefde en vergifnis; Hy het hulle lewens handomkeer verander!
Jesus was gereeld saam met sondaars gesien en dit het die Fariseërs baie ontstel. Hulle kon nie verstaan hoe kon Jesus soveel tyd spandeer saam met mense met wie die Christene veronderstel is om eintlik niks mee te doen wil hê nie. Jesus het hulle dan geantwoord: “Die wat gesond is, het die geneesheer nie nodig nie, maar die wat ongesteld is.” Jesus het ook gekom vir mense wat siek is. Mense wie se verhouding met God en ander mense siek is. Mense wat fisies siek is en mense wat geestelik en emosioneel siek is. Jesus het ook vir hulle omgegee en na hulle toe uitgereik.
Sy absolute passie was om mense vry te maak van sonde. Dis hoekom Hy in die eerste plek aarde toe gekom het, dis hoekom Hy aan die kruis gesterf het! Jesus sê dat Hy gekom het om sondaars te vind en hulle vry te maak om die lewe te leef wat God wil hê hulle moet leef. Jesus self was sonder sonde gewees; Hy was die vlekkelose Lam sonder enige gebrek. Daarom was die dissipels se slagspreuk gewees, wees heilig want God is heilig. Wanneer ons Sy volgelinge is, dan beteken dit dat ons ook nie meer sondig nie. Dit beteken ook dat ons moet omgee vir mense wat nog steeds sondaars is en hulle nie soos die Fariseërs verwerp en veroordeel nie.
Matteus die tollenaar was een so ‘n sondaar wie Jesus gaan besoek het en by hom gaan eet het. Dis iets wat die kerk-mense van daardie tyd glad nie sou gedoen het nie. Die tollenaars het vir die Romeinse-regering gewerk en die Jode het hulle met ‘n passie gehaat. ‘n Tollenaar was as ‘n onrein mens gesien omdat hy besigheid met Romeine gedoen het en hulle gehelp het om die Jode vir geld uit te buit. Kan jy nou sien hoekom was hulle so ongewild gewees?
Op ‘n dag stap Jesus na Matteus toe en sê vir hom: “Volg My.” Hoekom doen Jesus dit? Want Jesus het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar sondaars tot bekering. Matteus het heel moontlik geglo dat God nie vir hom omgee nie en dat hy te veel gesondig het vir God om hom te vergewe.
Vandaar af het Jesus na Matteus se huis gegaan en saam met hom aan tafel geëet. Al Matteus se vriende was ook by sy huis gewees. Al sy vriende was ook tollenaars en sondaars gewees. Jesus se dissipels was omring gewees met mense wie hulle eintlik nie mee wou meng nie. Ek kan net dink watse ongemaklike situasie dit moes gewees het! Hier kom ‘n klomp kerk-mense en kom eet saam met hulle aan tafel. Hulle, mense wat eintlik deur die kerk verban word, word nou skielik soos vriende behandel.
Elke keer wanneer Jesus saam met sondaars geëet, gedrink en gelag het, het hulle lewens verander. Jesus het die begeerte gehad om mense se harte aan te raak. Hy wou hulle gesond maak en vir hulle God se liefde, genade en barmhartigheid wys. Orals waar Hy gegaan het, het Hy mense se lewens verander en daarom het al hoe meer mense Hom gevolg.
Die dissipels het egter baie swaargekry want hulle moes sosiale interaksie hê met mense wie hulle niks van gehou het nie. Maar dis waaroor dissipelskap gaan – jy moet uit jou gemaksone kan stap en volg waar ook al Hy lei. Verstaan jy iets van wat dit beteken om soos Jesus te leef? Kan jy sien hoe dit gesentreer is rondom liefde vir ander mense?
Nadat Matteus Jesus se volgeling geword het, moes hy leer om dinge op Jesus se manier te doen. Hy moes elke nou en dan vir Jesus vra, hoe nou?
Is jy ‘n volgeling van Jesus wat soos Hy wil leef? Sê jy elke dag vir Jesus dat jy presies sal doen wat Hy wil hê jy moet doen? Jy sien ‘n dissipel is iemand wat ook doen soos wat Jesus gedoen het en gaan waarheen Hy gegaan het. Waarheen het Jesus gewoonlik gegaan? Na die mense wat Hom die nodigste gehad het. Wat het Hy gedoen? Hy het hulle nie geoordeel nie, maar hulle liefgehad.
As jy Jesus wil volg, gaan jy jouself moet gereedmaak om uit jou gemaksone te beweeg en in kringe in te beweeg waar gebroke en sondige mense is. Hy gaan begin stap met jou . . . Hy gaan begin beweeg met jou. Hy gaan na jou buurman toe stap en Maandag saam met jou werk toe gaan. Daar is mense daar wie Hy liefhet en by wie Hy nie kan uitkom behalwe deur jou nie.
Het Jesus al in jou sigbaar geword? Het hulle Hom al in jou raakgesien? Het hulle al Sy liefde deur jou beleef? As jy Jesus volg, gaan Hy jou na mense toe lei want dit is die spoel waarom Sy liefde draai – mense! God is lief vir mense . . . want so lief het God die wêreld gehad!
Daar is iemand wat God wil aanraak met jou hande en voete, Hy wil jou gebruik om vir iemand te wys hoe Sy liefde lyk. Maak jou oë oop en kyk om jou rond na iemand wat nog nie God
se liefde in Sy lewe ervaar het nie en begin vir daardie persoon te bid en vra dat God jou gebruik om Sy liefde met hulle
te deel! || M
from → Ds. Dirkie van der Spuy, Sep-Okt 2011
Baiekeer gee God vir ons ‘n venster van geleentheid, maar ons maak nie daarvan gebruik nie omdat ons gesindheid nie reg is nie.
God wil jou ‘n venster van geleentheid gee om iets met jou lewe te doen waarop jy trots kan wees. Jy dink dalk by jouself dat daar niks meer is om voor te lewe nie. Dalk sien jy nie kans vir die dag van môre nie. Dalk is jou huwelik vir jou ‘n verleentheid. Baie mense is vir hulleself ‘n verleentheid! Party mense se opvoeding is vir hulle ‘n verleentheid as hulle omring word deur hoogs geleerde mense. Vir party mense is hul werksituasie ‘n verleentheid omdat hulle eerder ‘n meer gesiene pos wou beklee het.
God wil graag jou verleentheid in ‘n geleentheid omskep . . .
Baiekeer gee God vir ons ‘n venster van geleentheid, maar ons maak nie daarvan gebruik nie en ons bereik nie daarmee wat God vir ons bedoel het nie. Een van die redes is ons gesindheid wanneer dit kom by die geleenthede wat daar vir ons gegee word.
Dawid se vrou, Mikal, was iemand wie se negatiewe houding gemaak het dat sy op baie van God se seëninge uitgemis het. Toe die verbondsark die stad van Dawid binnekom, was Dawid buite homself van vreugde gewees. Hy het letterlik rondom die ark gedans en God geloof en geprys op ‘n spontane, kinderlike wyse. Hy het hom min geskeel oor wat ander mense van hom dink. Hy was net homself gewees . . . Dawid het die geleentheid aangegryp om die teenwoordigheid van God met alles wat in hom is, te verwelkom!
‘n Koning is gewoonlik iemand wat op ‘n statige manier optree, veral voor die volk . . . Maar, toe Dawid die ark sien, het hy vergeet dat hy ‘n koning is en het homself meer soos ‘n opgewonde kind gedra.
Sy vrou, Mikal, het hom deur die venster dopgehou en was glad nie ingenome met sy gedrag nie. Die Bybel sê dat sy het hom in haar hart verag. Sy uitbundigheid en opgewondenheid was vir haar ‘n pure verleentheid gewees omdat sy self nooit só sou optree nie. Sy het Dawid verag oor die manier waarop hy God geloof en prys het.
Hoe op dees aarde is jy veronderstel om die lewende God vir jouself te hou?! Jy kan nie eens masels vir jouself hou nie! As jy masels het weet almal daarvan want dit slaan orals oor jou lyf uit! Nou dieselfde het met Dawid gebeur; hy was só opgewonde omdat die ark in die stad is, dat hy dit net nie vir homself kon hou nie.
As God nie sigbaar is in die manier hoe jy dink, doen en praat nie, dan is die kanse baie goed dat Hy nie aktief in jou lewe is nie. Jy is dan besig met ‘n vorm van godsdiens wat maar net ‘n masker is.
Jy kan nie sê dat jy God dien, maar jou lewe getuig nie daarvan nie.
Dawid se optrede het Mikal laat sleg lyk en sy het niks daarvan gehou nie. Sy het nie gehou van die manier waarop hy God geloof en prys het nie want dit was nie haar manier van dinge doen nie. Sy kon nie indink dat iemand van sy aansien homself so laf in God se teenwoordigheid kon gedra nie!
Toe Dawid klaar voor die ark gedans het, was dit tyd om die volk te seën. Hy het vir hulle rosynkoek uitgedeel om te eet en die seën van God oor hulle uitgespreek. Toe al die verrigtinge verby is, het Dawid na die paleis teruggekeer om ook sy gesin persoonlik te seën. Mikal het hom natuurlik ingewag en het hom dadelik met haar woorde bygedam en vir hom presies gesê hoe ontevrede sy met sy optrede is. Dawid was ook nie op sy bek geval nie, en het vir haar gesê dat hy sál vrolik wees in die teenwoordigheid van God of sy nou daarvan hou of nie!
Dis interessant om te weet dat Dawid nooit enige kinders by Mikal gehad het nie. Omdat sy die kans wat sy gehad het om deel te hê aan God se seëning deur haar slegte gesindheid verspeel het, het God nooit haar baarmoeder geseën nie. Haar vooropgestelde idees van hoe jy jou moet gedra in God se teenwoordigheid en haar veragting vir Dawid se manier van aanbidding, het gemaak dat sy uitmis op die grootste seëning wat daar is – kinders! Sy het haar eie baarmoeder gesluit met haar slegte gesindheid.
Jou gesindheid bepaal of jy God se seëninge wat tot jou beskikking is joune gaan maak of nie. Jy kan in ‘n kerk sit en niks ontvang nie; jy kan die Bybel lees en niks wys word nie; jy kan saad saai en niks oes nie omdat die gesindheid van jou hart nie reg is nie.
Ongelukkig is daar die tendens onder ons Suid-Afrikaners om op ander neer te sien oor die manier waarop hulle God dien. Jy ontneem jouself van soveel seëninge omdat jy ander oordeel oor iets wat hulle vir God met hulle hele hart en siel doen. God het nie een manier van aanbidding bo ‘n ander manier gestel nie. Alle lof en aanbidding kom God toe, maak nie saak hoe ‘n persoon kies om dit te doen nie.
God wil in verhouding met ons wees. Hy wil hê dat ons kinderlik na Hom toe sal kom, sonder maskers en sekere protokol van hoe ons onself mag en nie mag gedra nie. God wil hê dat jy net jouself in Sy teenwoordigheid sal wees. Hy het behae daarin as ons spontaan voor Hom is.
Ons moet ook oppas wat ons sê want so baiekeer ontneem ons onsself van seëninge deur negatief en afbrekend oor ‘n situasie te praat. Die Bybel sê in Spreuke 18:21 dat lewe en dood in die mag van die tong is en hy wat dit graag gebruik sal die vrug daarvan eet. Jou mond is gewoonlik wat bepaal of iets vir jou ‘n verleentheid of ‘n geleentheid gaan wees.
Die meeste mense in hierdie lewe is meer spyt oor die dinge wat hulle nie gedoen het nie as die dinge wat hulle wél gedoen het. Mens berou meer die geleenthede wat jy gemis het as die foute wat jy gemaak het. Moenie dat jou mond veroorsaak dat jy die unieke geleenthede wat oor jou pad kom mis nie. Die lewe is te kort om negatiewe goed die hele tyd uit jou mond te laat kom.
Wat dink jy is die gevolge as jy aanhoudend loop vertel dat God nie gebede beantwoord nie? Dink jy dat daar enige iets goeds daaruit gaan kom? Jou ervarings en jou belewenisse van God bepaal nie wie God is nie. God beantwoord gebed, al is joune dalk nog nie beantwoord nie . . .
Net goedheid en guns sal jou volg al die dae van jou lewe . . . vertel jy gereeld vir almal dat dit net ‘n klomp snert is? Daar is mense vir wie hierdie ‘n absolute waarheid in hul lewe is en dit kan jóú waarheid ook wees, maar dan moet jy begin reg praat. Natuurlik is daar ook moeilike tye en dae wat daar meer vrae as antwoorde is, maar God het gesê dat Hy jou nooit sal begewe óf verlaat nie. Dis die wonderlike ding van God se goedheid, dit gaan goed al gaan dit sleg! God sê dat elkeen wat op Hom hoop sal nie beskaam staan nie.
Ander kere loop ons ook die seëninge van God mis omdat ons nie geduld het nie. As jou geduld te gou opraak, gaan jy vinnig tou opgooi en dink dat God se seëninge nie vir jou bestem is nie. Jy gaan ophou bid, ophou Bybel lees, ophou om in God se Woord te glo omdat alles nie dadelik gebeur wanneer jy wou gehad het dit moes gebeur nie.
Jy is dalk halfpad deur jou omstandighede, halfpad deur jou egskeiding, halfpad deur jou kanker toe daar skielik iets gebeur het wat gemaak het dat jy val en nou is die bietjie geloof wat jy gehad het morsdood. God het die vermoë om jou op te tel daar waar jy is en jou te versterk met Sy Woord en Gees.
Moet nooit ophou bid nie, al is jou geduld op. Wanneer jy moeg en afgemat is, is God net ‘n gebed vêr. Die Here sê: “Keer terug na die Here jou God sodat tye van verkwikking en verfrissing oor jou sal kom.” Jou moedeloosheid is direk aan jou biddeloosheid gekoppel. As jy nie bid nie, het jy nie hoop nie. Maar as jy aanhou bid, gaan jy aanhou hoop. Omstandighede moet nooit bepaal wanneer jy ophou bid nie. Die Bybel sê dat ons moet aanhou bid sonder om moedeloos te word.
Dis nie altyd maklik nie, maar dis altyd moontlik! Want as jy moeg is om te bid en jy weet nie meer wat om te bid nie, dan sê God dat Sy Gees jou sal help om verborgenhede volgens Sy wil te bid. Hou aan om te bid, hou aan om te glo dat God jou verleentheid in ‘n geleentheid sal omskep.
from → Gary Kieswetter, Sep-Okt 2011
deur Rochelle Goosen
Hierdie boek bevat die hart van ons geloof wanneer Johannes sê dat God die wêreld so lief gehad het, dat Hy Sy enigste Seun gegee het, sodat die wat in Hom gló die ewige lewe sal hê.
Die Evangelie van Johannes, die dissipel vir wie Jesus baie lief was, wys op Jesus as God die Vader se enigste Seun wat mens geword het (Joh. 13:23). Jesus het voortdurend die aandag van Homself na die Vader verskuif. Hy het gesê: “Ek het van die hemel af gekom nie om My wil te doen nie, maar die wil van Hom wat My gestuur het” (Joh. 6:38). Jesus het ook gesê: “Wat Ek die mense leer, kom nie van Myself af nie, maar van Hom wat My gestuur het” (Joh. 7:16).
Toe die kruisiging nader kom, het Jesus gebid: “Vader, die tyd het gekom. Verheerlik U Seun, sodat die Seun U kan verheerlik” (Joh. 17:1). Die Vader sou verheerlik word deur bekend gemaak te word. Jesus sou binnekort deur Sy dood as die Redder van die wêreld bekend word. Dus sou gelowiges God deur Jesus ken – As julle My ken, sal julle My Vader ook ken. Wie My sien, sien die Vader” (Joh. 14:7).
Soos die Vader en Seun een is, het Jesus gebid dat alle gelowiges ook eensgesind sal wees; “dat hulle ook in Ons mag wees, sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het” (Joh. 17:21). Eensgesindheid is dus ‘n getuienis van Christus. Jesus het die nodige krag en salwing vir hierdie bonatuurlike eensgesindheid voorsien in Johannes 17:22 – Die heerlikheid wat U My gegee het, het Ek ook aan hulle gegee, sodat hulle een kan wees net soos Ons een is. Gelowiges se eensgesindheid is gewortel in onvoorwaardelike liefde. In Johannes 13:34 gee Jesus die nuwe gebod – Julle moet mekaar liefhê. Soos Ek julle liefhet, moet julle mekaar ook liefhê. As julle mekaar liefhet, sal almal weet dat julle dissipels van My is.
Jesus het gekom, en “uit Sy volheid” het ons almal genade op genade ontvang (Joh.1:16) – volheid van genade, blydskap, lewe, die Heilige Gees, en Christus. In Johannes 10:10 sê Jesus – Ek het gekom sodat hulle [almal wat in Hom glo] die lewe kan hê, en dit in oorvloed. Dit is God se verbond met ons: lewe in oorvloed!
Johannes die Doper het getuig dat Jesus die volheid van die Heilige Gees ontvang het: “God het Hom immers gestuur, en Hy spreek die woorde van God, want God gee Hom Sy Gees sonder enige beperking” (Joh. 3:34). Johannes 20:21 stel voor dat dieselfde onbeperkte volheid van die Gees vir gehoorsame dissipels van Christus beskikbaar is – Dit verseker Ek julle: Wie in My glo, sal ook die dinge doen wat Ek doen; en hy sal nog groter dinge as dit doen, omdat Ek na die Vader toe gaan.
Jesus het die dissipels geleer van God se liefde en gebooie, sodat Sy blydskap in hulle kan wees en hulle blydskap volkome kan wees (Joh. 15:11). Ware blydskap is gewortel in verhouding met die Heilige Gees en nie in aardse dinge nie. Jesus het herhaaldelik gewaarsku dat die wêreld Sy volgelinge sou haat. Maar Hy bied ewige vreugde aan Sy volgeling wanneer Hy vir hulle in Johannes 16:22 sê – Net so is julle ook nou bedroef, maar as Ek julle weer sien, sal julle harte vol blydskap wees, en niemand kan julle blydskap van julle af wegneem nie.
Jesus se grootste vreugde was om die mens in verhouding met God die Vader te bring, selfs al was die Kruis die middel tot daardie doel. Blydskap is die gevolg van die besef dat om in onsself te sterf sal verseker dat ons uiteindelik deel hê aan Jesus se triomf!
Eie aan Johannes is die verwysing na die Heilige Gees as “Trooster”, “Helper” en “Voorspraak” (Joh.14:16). In Johannes 15:26 sê Jesus – Maar as die Trooster gekom het wat Ek vir julle van die Vader sal stuur, die Gees van die waarheid wat van die Vader uitgaan, sal Hy van My getuig. Die oorspronklike woord vir “voorspraak” was ‘parakletos’, wat beteken ‘tot jou sy geroep’. Die woord dui op ‘n voorbidder, trooster, helper, verdediger en raadgewer. In onbybelse literatuur beteken ‘parakletos’ ‘n advokaat wat namens ‘n ander in die hof verskyn.
In Johannes 20:21 het Jesus gesê: – Soos die Vader My gestuur het, stuur Ek julle ook. Die oorspronklike Griekse woord vir “gestuur” is ‘apostello’, waarvandaan ons die woord ‘apostolies’ kry. Dit beteken om iets opsy te sit vir spesiale gebruik; om iemand toe te rus en te stuur met die volle ondersteuning en gesag van die een wat hom gestuur het. Toe blaas Jesus oor die dissipels en sê: “Ontvang die Heilige Gees!” (Joh. 20:22). Die bekragtiging vir die dissipels se roeping het van die Heilige Gees gekom.
Jesus se liefde vir mense wat deur die samelewing verwerp was, kom ook duidelik in Johannes voor.
Samaria was ‘n area wat deur die Jode verag is, maar ons lees in Johannes dat Jesus deur Samaria “moes” gaan. Daar het Jesus ‘n Samaritaanse vrou by ‘n fontein ontmoet en in haar lewe ingespreek. Toe die dissipels dit sien, was hulle verstom, want dit was eintlik onvanpas vir ‘n rabbi om in die publiek met ‘n vrou te praat. Jesus toon dus opsetlikheid in sy versoenende liefde vir die vrou.
Dit was ‘n deurlopende kenmerk van Jesus se bediening: die wegbreek van tradisionele ‘godsdienstige’ praktyke om met Sy goddelike liefde mense, wat nie waardig van enigiemand se aandag geag is nie, aan te raak.
Jesus het die Samaritaanse vrou geleer oor aanbidding en haar gewys wat werklik belangrik is naamlik die hart- en geestestoestand. Hy het vir haar gesê, Johannes 4:23 – Maar daar kom ‘n uur, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid; want die Vader soek ook mense wat Hom sò aanbid. God is Gees; en die wat Hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid. Die bron van hierdie tipe aanbidding is ‘n intieme, opregte verhouding met God. Om in die gees te aanbid, is nie meganies of vleeslik nie, maar word deur die Heilige Gees geïnspireer.
In verwysing na Sy dood, het Jesus gesê: “Nou kom die oordeel van hierdie wêreld; nou sal die owerste van hierdie wêreld uitgegooi word buitentoe. En as Ek van die aarde af verhoog is, sal Ek almal na My toe trek” (Joh. 12:3). Die woorde “van die aarde af verhoog” verwys na Jesus se kruisdood. Kruisiging was die Romeine se aakligste vorm van doodstraf, en is deur die Jode verag. In Deuteronomium 21:23 staan geskryf – Wie opgehang word, is deur God vervloek. Galasiërs 3:13 sê Jesus Christus het in ons plek ‘n vervloekte geword.
Die Kruis het Satan se onbetwiste heerskappy op aarde onttroon, want as gevolg van Jesus se bloed wat ons verlos, het hy niks om ons meer van te beskuldig nie. In Johannes 14:30 het Jesus gesê dat van die owerste van die wêreld, satan, geen mag oor Hom het nie.
Toe Pilatus vir Jesus dreig met die sogenaamde outoriteit wat hy oor Sy lewe en dood gehad het, het Jesus geantwoord: “U sou geen gesag oor My gehad het as dit nie van Bo aan u gegee was nie” (Joh. 19:11 ). Dis ook belangrik om te weet dat niemand Jesus se lewe geneem het nie, maar Hy het dit self neergelê, Johannes 10:17 – Die Vader het My lief omdat Ek my lewe aflê om dit weer op te neem. Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit my eie af. Ek het die volmag om dit af te lê, en Ek het die volmag om dit weer op te neem. Dit is die opdrag wat Ek van my Vader ontvang het.
Terwyl Jesus aan die kruis gehang het, het Hy uitgeroep “Dit is volbring!” en toe gesterf. Die Griekse tydvorm wat Hy gebruik dui daarop dat die versoeningswerk vir eens en vir altyd voltooi is en dat die gevolge daarvan blywend is!
Johannes bevat die hart van ons geloof wanneer hy sê dat God die wêreld so lief gehad het, dat Hy Sy enigste Seun gegee het, sodat die wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê” (Joh.3:16). Die woord vir “lief” is ‘agapeo’. Dit beteken onvoorwaardelike liefde. Dit is liefde as ‘n wilsbesluit, ‘n keuse. ‘Agapeo’ het nie gevoel nodig nie; dit is onoorwinlike welwillendheid teenoor jou naaste. Die woord behoort eksklusief aan die Christen-gemeenskap, want dit is die uitdrukking van God die Vader.
Die boek sluit af met Petrus wat na Johannes verwys, en vir Jesus vra wat dié se uiteinde sou wees. Jesus het ‘n raaiselagtige antwoord gegee: “As Ek wil dat hy in die lewe moet bly tot Ek weer kom, is dit nie jou saak nie. Volg jy My!” (Joh. 21:22). Die fokus hier is op die individualisering van die roeping tot dissipelskap. Die spesifieke details sal van persoon tot persoon verskil, maar die roeping tot gehoorsaamheid bly dieselfde. Elke gelowige is geroep om in die volheid van die Gees die waarheid van die koninkryk van God te leef en te verkondig! || M
from → Jul-Aug 2011, Rochelle Goosen
deur Ds. Dirkie van der Spuy
Daar gaan elke dag duisende gedagtes deur jou kop en jy moet pasop dat die vyand nie daardeur vashouplek in jou lewe kry nie.
Geestelike oorlogvoering is dalk iets wat jou dwars in die krop steek omdat jy nie so mooi weet waaroor dit gaan nie of hoe jy dit moet hanteer nie. Dis eintlik heel eenvoudig wanneer ons 2 Korintiërs 10 lees wat vir ons verduidelik hoe ons as oorwinnaars uit die stryd kan tree.
Voordat jy enigsins verder kan gaan, moet jy besef dat daar ‘n oorlog is, ‘n vyand is en sekere wapens is waarmee jy hierdie vyand kan beveg. Jy moet besef dat jy in ‘n geestelike stryd betrokke is met magte en invloede wat ‘n houvas op jou lewe wil hê.
Ons leef natuurlik in ‘n vleeslike liggaam, maar ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen bose magte in die lug. Ons is in ‘n stryd en in hierdie stryd is daar sekere wapens wat jy kan gebruik om die vyand te verslaan. Jy moet ook seker maak dat jy nie hierdie geestelike oorlog met menslike wapens gaan probeer veg nie. Partykeer maak ons die fout om te dink dat die probleem vleeslik is, wanneer dit eintlik geestelik is.
Die wapens wat die Here vir ons gee in 2 Korintiërs 10:4 om hierdie stryd mee te voer, is kragtig om vestings neer te werp en om elke skans, wat opgerig word teen die kennis van God, af te breek. Hierdie vestings is niks anders as ‘n sekere manier van dink nie. Daar gaan elke dag duisende gedagtes deur jou kop en jy moet pasop dat die vyand nie daardeur vashouplek in jou lewe kry nie. As jy die gedeelte in 2 Korintiërs lees, dan besef jy dat party gedagtes wat jy dink deur die vyand gesaai word. Dit is gedagtes wat teenoor die waarheid en die kennis van God staan. Wanneer jy hierdie gedagtes te lank koester en te lank bepeins, het dit die vermoë om jou lewe te beheer.
Daarom vermaan Paulus ons om elke gedagte gevangene te neem tot gehoorsaamheid aan Christus. Jy moet seker maak dat die gedagtes wat jy toelaat om in jou hart te gaan lê, God se gedagtes is. Dis hoe jy gaan verseker dat elke deel van jou lewe onder God se beheer is. Ons moet dus nou juis gaan vasstel waar ons as gevangenes van ons eie gedagtes leef.
Die vyand val ons hoofsaaklik aan deur verkeerde gedagtes by ons te plant met die hoop dat ons dit verder sal vat. ‘n Sekere verkeerde gedagte het by jou opgekom en jy het dit dalk eers eenkant toe geskuif. Later het jy weer daaroor gaan dink en besluit om dit maar tog te doen. Jy moet besef dat om bloot met ŉ verkeerde gedagte versoek te word, beteken nie dat jy gesondig het nie. Die gedagte word eers ‘n sonde wanneer jy daaraan toegee.
Jou verantwoordelikheid is dus om wag te hou oor jou gedagtes. Jy moet elke gedagte kan vasvang en dit tot gehoorsaamheid aan Christus bring. Ek en jy het allerhande maniere om oor goed te dink wat bepaal is deur sekere dinge wat in ons lewens gebeur het. Daarom is ons oorsensitief vir sekere dinge en oorreageer ons as ons sekere dinge hoor. Êrens in jou kop het jy net die persepsie van die waarheid; ‘n halwe waarheid wat keer dat jy die volle waarheid ken. Hierdie denkpatroon wat jy in jou kop het, staan loodreg teenoor die waarheid van God se Woord.
Neem die Fariseërs en die Skrifgeleerdes as voorbeeld – hulle was in godsdiens en die wet vasgevang gewees en wou niks weet van geloof, genade en ‘n lewende verhouding met God nie. Hulle kon nie indink dat Jesus die Seun van God is nie. Hulle kon nie insien dat Hy die verlangde Messias is nie want hulle het ’n sekere idee in hul koppe gehad van wat godsdiens waarlik beteken. Vir hulle het ware godsdiens beteken om al hulle wette na te kom en hulle wou niks weet van genade nie.
Die Fariseërs en die Skrifgeleerdes het Jesus laat kruisig en gedink dat hulle God ‘n guns doen. Paulus het Christene vervolg en gedink dat Hy besig is om die werk van God te doen. Beide hierdie partye was gebind gewees deur ‘n leuen van die vyand – hulle het gedink dat wat hulle besig was om te doen, was reg.
Onthou jy hoe Petrus probeer het om Jesus te keer om gekruisig te word? Jesus het na Hom gekyk en vir hom gesê: “Wyk satan.” Petrus het nie besef dat sy denkpatroon teenstrydig met God se plan was nie. Al wat Petrus wou gehad het, was dat Jesus moes regeer en dat Hy saam met Hom kon regeer en deel hê aan hierdie glorie. Petrus het gedink dat al wat belangrik is, is om gesien te word langs die nuwe Heerser van Israel.
Judas het weer gedink dat al wat belangrik is, is geld. Hy het gedink dat as hy genoeg geld in die hande kan kry, dan het hy sy roeping in die lewe vervul. Dit het nie vir hom saak gemaak hoe hy die geld in die hande kry nie – al het dit beteken dat hy Jesus moet verloën.
Dink vir ‘n oomblik watse gedagte-vestings daar in jou lewe is. Miskien wil jy nog altyd graag iets vir die Here gedoen het, maar elke keer as jy dit wil doen, dan raak jy bewus van jou tekortkominge en beperkinge en jy besluit daarteen. Jy wag nou maar tot die dag wat jy belangrik genoeg is sodat jy iets vir die Here kan beteken. Baie van ons word gebind deur die leuen dat net sekere dinge vir sekere Christene beskore is. Jy wil nie getuig van wat die Here in jou lewe gedoen het nie, want jy dink dis nie belangrik genoeg nie.
Om te dink dat jy nie goed genoeg is vir God om te gebruik nie is nie die waarheid nie. Enige gedagte wat jou terughou om vir God te leef en vir Hom iets te doen kom nie van Hom af nie.
Partykeer raak ons so vasgevang in die dinge wat in die verlede verkeerd gegaan het, dat ons sukkel om weer objektief na die toekoms te kyk. Al wat jy kan onthou is jou mislukkings en die vyand gebruik dit om jou toekoms in die wiele te ry.
Daar is steeds mense daarbuite wat ‘n verkeerde beeld van God het. Hulle dink dat om God te dien beteken om ‘n klomp reëls en regulasies na te kom en as hulle iets verkeerd doen, gaan God hulle daarvoor straf. Hulle het dalk ‘n agtergrond van verwerping en mishandeling en daarom is hulle bang vir God. Party dink verkeerdelik dat God so vol genade is dat hulle maar kan doen wat hulle wil en sondig soos wat hulle lekkerkry. Ander dink weer dat hulle sondes te erg is en dat Hy dit nooit oor Sy hart kan kry om hulle te vergewe nie – Sy genade is nie groot genoeg om hulle ooit volkome vry te maak nie.
Party mense wil nie meer bid nie, want daar was ‘n sekere gebed wat die Here nooit beantwoord het nie en nou sien hulle glad nie meer die doel daarin om te bid nie want God gaan dit in elk geval nie antwoord nie. Daar is mense wat dink dat God gee nie om vir hulle nie en dat Hy nie dinge kan regmaak en verander nie en daarom hou hulle maar op om God te dien. Kan jy sien hoe enige valse persepsie oor God jou hele lewe negatief kan beïnvloed?
Pasop dat ‘n leuen van die vyand nie maak dat jou lewe in ‘n rigting swaai wat God nooit vir jou bedoel het nie. Die Here wil hê dat jy in die volle waarheid van Sy Woord sal wandel. Vra die Here om vir jou te wys as jy ‘n leuen glo en vra Hom om jou vry te maak en dit te vervang met die waarheid van Sy Woord. God het ‘n groot plan met jou lewe en jy is vir Hom belangrik! Jy is nie meer jou verlede nie, Jesus het vir jou gesterf en jou skoongewas met Sy kosbare bloed. Jy kan ‘n nuwe mens word, jy kan vrykom van sonde – dis die volle waarheid!
Wat is die geheim om in die waarheid te leef? Ondersoek elke gedagte wat jy het; ondersoek elke manier van dink oor elke situasie en vra God om Sy lig op jou denke te skyn en jou vry te maak van die leuens wat ingeglip het sonder dat jy dit agtergekom het!
from → Ds. Dirkie van der Spuy, Jul-Aug 2011
Gee jouself as ‘n heilige offer
deur Ds. Jimi le Roux
Om jou lewe vir God te gee, beteken prakties dat jy jou tyd, jou geld en jou moeite vir Hom sal gee.
Jesus het die grootse offer ooit gebring toe Hy vir ons aan die kruis gesterf het. Hy het Sy lewe vir ons gegee sodat ons kan lewe. Maar God vra ook dat ons onsself aan Hom sal offer deur in onsself te sterf en die lewe van Christus aan te neem. Paulus stel dit mooi wanneer hy in Romeine sê dat ons onsself aan God moet gee as ‘n lewende en heilige offer wat vir Hom aanneemlik is.
Die offer wat jy moet bring is jouself! Dit beteken dat jy vir die Here toestemming gee om met jou lewe te doen wat Hy wil. Jy plaas jouself op die spreekwoordelike altaar en vra dat Hy jou aan die brand sal steek met die vuur van Sy Heilige Gees.
Om jou lewe vir God te gee, beteken prakties dat jy jou tyd, jou geld en jou moeite vir Hom sal gee. Om te verstaan hoe jy jou tyd kan opoffer, moet jy ook die beginsel van die Sabbat verstaan. Die Sabbat is simbolies van God se rus. In Genesis sien ons dat selfs God net ses dae van die week gewerk en die sewende dag gerus het.
Die Sabbat het ‘n diepgaande geestelike betekenis. In die eerste plek dui dit op die meesterskap van God. Deur een dag te rus, verklaar jy dat geld en werk nie jou meester is nie, maar dat die Here jou meester is. Een dag van die week verdien jy nie geld nie om te wys dat jy nie net op jou eie vermoë staatmaak om ‘n inkomste te verdien nie, maar dat God jou bron is. Daarmee sê jy ook dat die lewe oor meer as net geld gaan.
Die eerste dag van die week, die Sondag, is amper soos ‘n finansiële tiende – dit is die eerste en die beste wat jy aan Hom teruggee om dankie te sê vir alles wat Hy vir jou gegee het. Wanneer jy die eerste dag van die week aan God wy, verklaar jy dat die res van die week ook aan Hom behoort.
Omdat die Sabbat simbolies van God se rus is, gebruik ons die dag om te verklaar dat ons rus en vrede in God te vinde is. Volgens die Nuwe Testament is die Sabbat simbolies van Jesus Christus – Jesus Christus is nou die rus van God. Hy het dit moontlik gemaak dat ons kan rus van alle pogings om God se guns te wen deur werke. Wat Jesus gedoen het was genoeg – ons het nie meer nodig om ons saligheid te verdien nie!
Die Sabbat moet ‘n dag van rus en ontspanning wees. Ons vergeet van werk vir een dag en herlaai ons kragte.
Dis belangrik om te weet dat ons nie die Sabbat op ‘n wettiese manier eer nie. Met ander woorde, dis nie skielik verbode om aktief te wees, te reis of inkopies te doen nie. Die rus beteken net dat ons nie die gewone goed doen wat ons elke dag doen om ‘n inkomste te verdien nie.
Ons gebruik wel die dag om kerk toe te gaan, die Woord te lees en ons fokus op God vir die res van die week te plaas. Net om hierdie beginsel te eer dui op ‘n geestelike lewe – ons staan tyd af om geestelik versterk te word, gemeenskap met ander gelowiges te hê en om ander te dien.
Die tweede offer wat jy moet bring het met geld te doen. Orals in die Bybel vermaan God ons om ‘n tiende van ons inkomste vir Hom te gee. Maleagi 3:10 sê dat ons die volle tiende na die voorraadkamer toe moet neem sodat daar iets te ete in God se huis kan wees. Ons kan God hierin toets dat wanneer ons dit doen, dan sal Hy die hemel vir ons oopmaak en vir ons reën laat uitgiet, méér as wat ons ooit kan gebruik!
Tiendes word nie net in die Ou Testament genoem nie, maar ook in die Nuwe Testament in Matteus 23:23. Jou tiende is ‘n eersteling van al jou inkomste. Jy gee dus jou eerste en beste vir die Here as erkenning dat alles van Hom af kom en dat alles in werklikheid aan Hom behoort. Paulus praat van finansiële bydraes in die vorm van saai en maai in 2 Korintiërs. Wanneer ons ons tiendes gee, dan saai ons en kan ons weer ‘n oes verwag.
Jy en God kan self ooreenkom wat die grootte van jou tiende is. Sommige gee tien persent van hul bruto of netto inkomste. Ander bepaal weer self wat hierdie bedrag is wat hulle gaan saai. Partykeer sal die Here dit vir jou op die hart lê om ekstra of meer te gee in die vorm van dankoffers. Dit maak nie saak of dit ‘n tiende of ‘n dankoffer is nie – die beginsel bly dat ons geld aan die Here behoort en dat ons slegs rentmeesters is van daardie geld.
Die derde offer is die offer van energie en moeite! Ons gee ons gawes, vermoëns, talente en vaardighede om die koninkryk van God te bevorder. Die Kerk bly die sigbare en aardse venster op God se Koninkryk en daarom moet ons betrokke bly en help waar ons kan. Ons moet daar wees vir mekaar en aktief deelneem aan gemeente-aktiwiteite en -projekte. So lewe ons ‘n lewe van diensbaarheid!
Elkeen van hierdie drie offers is moeilik. Soms is dit baie moeilik! Maar ons moet onthou dat ons nie vir onsself lewe nie, maar dat ons vir God leef. Ons moet onsself in Sy hand plaas sodat Hy ons kan gebruik as lewende offers! Wees ‘n lewende steen in God se geestelike huis, sodat ons ‘n heilige priesterdom kan wees en geestelike offers kan bring wat deur Jesus Christus vir God welgevallig en aanneemlik is!
from → Ds. Jimi le Roux, Jul-Aug 2011