Die Babiloniese kaart van die wêreld werp lig op antieke perspektiewe - Geskiedenis Podcasts - 2022
'N Beskadigde kleitablet wat in die laat 1800's in Sippar, Irak, ontdek is, is die oudste kaart ter wêreld. Dit is op die oewer van die Eufraatrivier ontdek en gepubliseer in 1899. Die beskadigde kleitablet dateer nou uit 600 vC en toon 'n vroeë interpretasie van die uitleg van die wêreld. Op 122 x 82 mm gee die klein kaart ons 'n blik op hoe die Babiloniërs die wêreld om hulle, fisies en geestelik, beskou het.
Die tablet bevat 'n kaart van die Mesopotamiese wêreld, met Babilon in die middel. Dit bevat sorgvuldig geëtste beelde en spykerskrif. Babilon word omring deur twee konsentriese sirkels wat die oseaan voorstel, met die naam "bitter water" of die "soutsee". Dit is gemerk met Babilon, Assirië en Elam. Agt driehoekige gebiede gemerk as "streke" of "eilande" omring die soutsee, en is gemerk met afstande, beskrywings van die streke en beskrywings van groot helde en mitiese diere wat in elke streek gewoon het. Die suidelike moerasse word onderaan die kaart aangedui deur twee parallelle lyne, en 'n geboë lyn naby die bokant toon die Zagrosberge. Die Eufraatrivier word van die berge daarbo, deur Babilon, na die moerasse daaronder getoon. In die middel van die kaart is sewe gemerkte gebiede wat blykbaar stede verteenwoordig. As gevolg van die skade aan die tablet blyk dit dat drie eilande in die onderste hoek ontbreek.
Drie van die eilande is gemerk as:
"Plek van die opkomende son"
"Die son is weggesteek en niks kan gesien word nie"
"Buite die vlug van voëls"
Die onderstaande skets toon 'n gedetailleerde uiteensetting van die kaart en 'n sleutel bevat die etikette van elke element.
1."Berg" (Akkadies: šá-du-ú)
2. "Stad" (Akkadies: uru)
3. Urartu (Akkadies: ú-ra-áš-tu)
4. Assirië (Akkadies: kuraš+šurki)
5. Der (Akkadies: dēr)
7. Moeras (Akkadies: ap-pa-ru)
8. Elam (Akkadies: šuša)
9. Kanaal (Akkadies: bit-qu)
10. Bit Yakin (Akkadies: bῑt-ia-᾿-ki-nu)
11. "Stad" (Akkadies: uru)
12. Habban (Akkadies: ha-ab-ban)
13. Babilon (Akkadies: tin.tirki), gedeel deur Eufraat
14 - 17 . Oseaan (soutwater, Akkadies: idmar-ra-tum)
18- 22 . Mitologiese voorwerpe
Daar word geglo dat die kaart bedoel was om die hele inhoud van die wêreld oor te dra. Dit is uniek in sy insluiting van die eilande anderkant die oseaan. Alle ander kaarte wat gedurende dieselfde tydperk vervaardig is, is gelokaliseer na die gebied waarin dit geskep is, en het nie land anderkant die see ingesluit nie, omdat die see as die einde van alle lande beskou is.
Die werklike betekenis agter die inhoud van die kaart is betwis. Alhoewel baie van die plekke op die regte plek gewys word, het sommige gesê dat die kaart die Babiloniese siening van die mitologiese wêreld wil wys. Die 18 mitologiese diere wat in die skrif op die kaart genoem word, verwys na die Babiloniese skeppingsepos waar die nuwe wêreld geskep is nadat die mitologiese diere na die 'hemelse oseaan' verdryf is. Ander sê dat die Babiloniërs besig was met kartografie om te help met die uitvoer van landbou -oorskotte. Terwyl die Babiloniërs goed bewus was van ander mense, soos die Perse en Egiptenare, het die kaartskeppers die mense spesifiek van die kaart uitgesluit. Die ligging van Babilon op die kaart toon dat die Babiloniërs hulself as die middelpunt van die wêreld beskou het.
Kunstenaarsvoorstelling van die Babiloniese kaart van die wêreld. Beeldbron: Cartografie-beelde
Die ontdekking van artefakte soos die Babiloniese kaart van die wêreld kan baie vrae beantwoord oor antieke mense, die manier waarop hulle geleef het en die manier waarop hulle die wêreld beskou het, terwyl dit ook nuwe vrae oopmaak. Wat was hul doel met die skep van hierdie kaart? Was dit bedoel om 'n letterlike interpretasie van die geologiese wêreld om hulle te wees, of 'n voorstelling van die mitologiese wêreld waarin hulle geglo het? Sulke vrae kan nooit beantwoord word nie.
Voorgestelde foto: Die Babiloniese kaart van die wêreld. Krediet: Die Britse museum
Kaart van die wêreld - The British Museum
Die oudste kaart van die wêreld wat bestaan ​​- die keldergeograaf
Kartografie - Ou wysheid
Wording of Age in the Cartography Evolution - Amusing Planet
Die Babiloniese wêreld - Kartografiese beelde
Deur MR Reese
Antieke Assirië en argeologie
Die studie van die argeologie van antieke Assirië is om die minste te sê geweldig. Wie sou geweet het dat die verkenning van antieke Assirië vir ons die oudste literatuur uit die oudheid sou ontbloot het. Die uitgebreide biblioteke van die antieke Assiriërs is versprei in museums en versamelings op 3 kontinente (VS, Europa en Asië), hul historiese kronieke, wette, burgerlike rekords, militêre veldtogte, koninkryksargiewe, diplomatieke briewe, opvoedkundige instrumente, uitspraakkaarte, woordeboeke, gesangboeke, finansiële transaksies, kontrakte, kaarte en tekste met betrekking tot astrologie, sterrekunde, wiskunde, magiese formules, godsdienstige mites, en meer.
Daar is eintlik tot dusver meer as 300 000 kleitablette en inskripsies gevind, en nog baie meer moet ontdek word. Slegs ongeveer 'n vyfde van die ontdekkings is ontsyfer en beskikbaar gestel.
Baie min was werklik bekend of geglo oor antieke Assirië tot in die negentiende eeu. Die herstel van die antieke Assiriese geskiedenis kan grootliks toegeskryf word aan die werk van Britse en Franse argeoloë in die negentiende eeu. Die ontdekkings van hierdie pioniers sou na hul moederlande teruggestuur word. Dit is die manne wat die ware stigters was wat die weg gebaan het vir die moderne verkenning van antieke Assirië.
Terwyl Edward Robinson van die Verenigde State in 1838 met die opgrawing van antieke Palestina begin het, begin slegs vier jaar later in 1842 'n Fransman met die naam Paul Emil Botta (Frans) met die opgrawing van die terrein van antieke Ninevé, en later die jaar daarna het hy die ou Khorsabad opgegrawe. Sy ontdekkings was ongelooflik, insluitend die paleis van Sargon II, en sy werk het die wêreld wakker gemaak vir die studie van Assyriologie.
In 1846 het Austen Henry Layard (Engels) Engelse opgrawings in Assirië geloods en die heuwel by Calah (Nimrud) opgegrawe en baie paleise ontdek, waaronder die manjifieke paleis van Sanherib, en hy het ook baie ontdekkings op die terrein in Nineve gemaak. Layard se medewerker, Hormuzd Rassam, het die paleis van Ashurbanipal in Nineve ontdek en die grootste deel van sy biblioteek. Sy werk is later gevolg deur Loftus en George Smith.
In 1903 het Duitse argeoloë ondersoek ingestel na die ruïnes van antieke Asshur (Qal by Sharqat) wat baie lig werp op die geskiedenis van antieke Assirië.
NIMROD & DIE TOREN VAN BABEL
Die heel eerste koninkryk wat op die kaart van antieke Mesopotamië verskyn het, sou die koninkryk wees wat Nimrod gestig het. Nimrod het vermoedelik 'n aantal stede langs die oewers van die Tigris en Eufraat gebou.
Onder hulle is Babilon en Ninevé die twee groot stede van onderskeidelik die Babiloniese en Assiriese Ryk. Nimrod was ook die argitek van die Toring van Babel.
Baie geleerdes van antieke Mesopotamië glo dat Nimrod later vergoddelik is. Sy koninkryk het inderdaad alles verteenwoordig wat teen die God die Almagtige van Abraham, Isak en Jakob is.
Die kaart van antieke Mesopotamië hieronder toon die stede wat Nimrod as gebou beskou het. Saam met Ninevé bou hy die stede Rehoboth, Resen en Calah. Rehoboth en Resen was satellietstede in Nineve, maar is nog nie geïdentifiseer nie.
Twintig myl suid van Nineve, aan die oewer van die Tigris, rus die opgegrawe ruïnes van Calah. Calah word nog steeds 'Nimrud' genoem na sy stigter.
Daar word gesê dat Resen tussen Nineve en Calah gebou is. Hierdie stede saam was bekend as ''n groot stad' '. Nimrod het in wese die oorsprong van die Metropolitaanse gebied geword.
Die Assiriese mites en legendes vertel van 'n 'Ninus' wat Nineve en die 'groot stad' gestig het. Taalkundiges en geleerdes is dit eens dat 'Ninus' 'n vorm van 'Nimrod' is.
Dit is 'n unieke Christelike webwerf wat toegewy is aan die behoeftes van alle mense, ongeag geloof. Besoek gerus:
Besoek hul Facebook -blad.
Belangrikste sleutelwoorde van die onderstaande artikel: omvang, klein, bestaande uit, Iran, Irak, Sirië, Mesopotamië, modern, kalkoen, dele, kaart, vertoon, dag.
Kaart met die omvang van Mesopotamië, bestaande uit die hedendaagse Irak, met klein dele van Sirië, Iran en Turkye.  In die "Vrugbare halfmaan" (die halfmaanvormige gebied wat in kaarte 1.1 en 1.3 beskadig is), het die waters van die Tigris- en Eufraatrivier die Sumeriërs van antieke Mesopotamië in staat gestel om die "eerste stedelike kultuur ter wêreld" intussen in Egipte te ontwikkel ee Kaart 1.2) het die ou Egiptenare "voordeel getrek uit die jaarlikse oorstromings van die Nyl vir hul gereelde oes" ("Geografie: 'n ou en moderne kruispad"). 
Kaart toon die Ryk van Akkad en die Sumeriese Ryk van Mesopotamië. 
Mesopotamië is 'n historiese streek in Wes-Asië, geleë in die Tigris-Eufraat-rivierstelsel, wat in moderne tye ongeveer ooreenstem met die grootste deel van Irak, Koeweit, dele van Noord-Saoedi-Arabië, die oostelike dele van Sirië, Suidoos-Turkye en streke langs die Turkse Syrië en Iran-Irak grense.  In die moderne akademiese gebruik het die term Mesopotamië dikwels ook 'n chronologiese konnotasie.  'n Hele reeks tegnologieë en wetenskaplike vooruitgang is in antieke Mesopotamië gemaak, wat uiteindelik hul weg na die Middeleeuse en moderne Europese beskawing gevind het. 
Die Eufraat is die een aan die linkerkant (wes) op kaarte en die Tigris is die een wat nader aan Iran is - oos van die moderne Irak.  Kaart van die moderne Irak wat die Tigris- en Eufraatrivier toon. 
Aardrykskunde en kaarte Illustrasie -advertensie Antieke Mesopotamië is opgeneem in 'n deel van die wêreld wat 'die vrugbare halfmaan' genoem is. 
SLEUTEL ONDERWERPE Kaart van Mesopotamië met verloop van tyd Reeks kaarte vanaf 3500 v.C. tot op die huidige dag met beskrywings van belangrike gebeurtenisse in die tydperk.  Hoof sleutelwoorde van die onderstaande artikel: vc, mesopotamië, beskrywings, huidige, kaart, dag, gebeure, tydperk, kaarte, 3500, reeks, gedek, tyd. 
Die kleikaart wat in Mesopotamië ontdek is, illustreer die Akkadiese gebied van Mesopotamië (tans Noord -Irak). 
In die eng sin is Mesopotamië die gebied tussen die Eufraat- en Tigris-riviere, noord of noordwes van die knelpunt by Bagdad, in die moderne Irak is dit Al-Jazīrah ("die eiland") van die Arabiere.  Mesopotamië, "die land tussen riviere", (hedendaagse Irak) is die geboorteplek van die vroegste beskawings op die planeet. 
In antieke tye het Mesopotamië die wêreld beïnvloed deur sy uitvindings, innovasies en godsdienstige visie in die hedendaagse tyd, en het letterlik die manier waarop mense die hele geskiedenis en hul plek in die voortgesette verhaal van die menslike beskawing verstaan, verander.  In die ou tyd, soos ook in die moderne tyd, bepaal die rigting van hierdie strome die rigting van die groot handelsroete van Mesopotamië na Egipte deur Coele-Sirië en oor pal, soos ook die posisie van die groter dorpe, maar self bevaarbaar was, het hulle nie 'n middel tot interne kommunikasie gevorm nie.  Toe spykerskrif gelees kon word, het die antieke wêreld van Mesopotamië oopgemaak vir die moderne tyd en het dit mense se begrip van die geskiedenis van die wêreld en hulself verander.  Mesopotamië in die algemeen, en spesifiek Sumer, het aan die wêreld 'n paar van die mees volhoubare kulturele aspekte gegee, en hoewel die stede en groot paleise al lankal verby is, het die erfenis tot in die moderne era voortgeduur.  Die aardrykskunde van Mesopotamië, wat plat en moerasagtige gebiede insluit, kan herlei word na dele van die hedendaagse Sirië, byna die hele Irak en suidoostelike Turkye.  Mesopotamië is later beheer deur die Perse van die hedendaagse Iran, die Grieke onder Alexander die Grote, die Romeine en die Ottomaanse Turke.  Die nalatenskap van Mesopotamië bestaan ​​vandag deur baie van die mees basiese aspekte van die moderne lewe, soos die tweede en sestigste minuut en die uur van sestig minute.  Moderne geleerdes aanvaar die vermoë om die somtotaal van 'n "antieke Mesopotamiese beskawing" te beoordeel, maar sedert die publikasie van 'n artikel deur die assirioloog Benno Landsberger oor "Die Eigenbegrifflichkeit der babylonischen Welt" (1926 "The Distinctive Conceptuality of the Babylonian") Wêreld "), het dit byna algemeen geword om aandag te vestig op die noodsaaklikheid om antieke Mesopotamië en die beskawing daarvan as 'n onafhanklike entiteit te beskou. 
Die sewe hoofstukke wissel van breë gebaseerde ontledings van kartering in Mesopotamië en Egipte tot 'n noue fokus op Ptolemaeus se idees om 'n wêreldkaart te teken wat gebaseer is op die teorieë van sy Griekse voorgangers in Alexandrië.  Dit is 'n kaart van Mesopotamië wat die dominante koninkryke van Egipte, Mitanni, Hatti en Kassitiese Babilonië toon.  'n Kaart wat die roete aandui wat Alexander die Grote gevolg het om Egipte, Mesopotamië, Persië en Bactria te verower.  Alhoewel die kaart in Mesopotamië uitgevind is, het Griekse en Romeinse kartografie meer gevorderd geraak.  Alhoewel Theophile J. Meek, 'n hedendaagse kritikus van Unger, die kaart van Unger as "onbeskof en onakkuraat geteken" (1936, 224-225) afmaak, pas dit nie net in Mesopotamië nie, maar ook by die Griekse, Hellenistiese, Romeinse en Europese tradisies wat daarop gebou is.  Argeologiese terreinkaart Beweeg onderwerpe in die regterkantste hoek om die huidige landkaart, vrugbare halfmaan en Mesopotamië te kry.  Inhouds-/taaldoelwit: met behulp van belangrike plekke kan ek 'n fisiese kaart van Mesopotamië skep en afleidings maak.  Kaartbeskrywing Twee weergawes van 'n historiese kaart van antieke Egipte, antieke Sirië en antieke Mesopotamië omstreeks 1450 v.C.  Een van die oudste kaarte dek egter die hele gebied van Noord -Mesopotamië in 'n vaardige voorstelling wat in ongeveer 3800 v.C. 
Behalwe dat dit 'n belangrike tema is vir die bestudering van etlike duisende jare se wêreldkaarte, roep die Babiloniese prototipe ons op om op nuwe maniere na te dink oor die moderne voorstellings van die wêreld.  Die vierde groot etniese groep was die Hurriërs, wat veral belangrik was in die noorde van Mesopotamië en in die omgewing van die moderne Kirkūk. 
'N Kaart van die 21ste eeu van Mesopotamië toon die gebied wat in verskillende lande verdeel is, waaronder Koeweit, Irak, Arabië, Iran, Sirië en Turkye.  Die vroegste kaart van Mesopotamië, gedateer 3500 v.C., toon die gebied as slegs een politieke gebied met verskillende nedersettings.  Jy kan die hele dag op Mesopotamië op 'n kaart van die wêreld kyk, en jy sal dit waarskynlik nooit vind nie. 
Op die eerste dag van die konferensie, na die aanvanklike voorleggings oor die opkoms van die antieke Chinese beskawing, het Fred Hiebert, National Geographic Explorer, op die verhoog gekom om kundiges in antieke Mesopotamië, die 'land tussen die riviere', in die huidige Irak, Sirië, voor te stel, Suidoos -Turkye en Noordwes -Iran.  Hoeveel van die gebiede wat in vandag se Wonder of the Day genoem word, kan u op u kaart identifiseer en merk? Identifiseer en merk soveel moderne lande en riviere as wat u kan.  Die tablet stel 'n muur om die stad voor, deurboor deur sewe poorte - en baie van hierdie mensgemaakte kenmerke word benoem en gemerk deur metings soos ons op ons moderne werfkaarte aantref.  Eerste en tweede wêreldoorlog het gehelp om die landsgrense te skep wat op die moderne kaart verskyn. 
Gesentreer op die Van -meer (hedendaagse oostelike Turkye), dek hierdie kaart die Kaukasus -gebied tussen die Swart See en die Kaspiese See, dan suidwaarts tot by die vrugbare halfmaan tot by die Eufraatrivier, Babilonië en die kop van die Persiese Golf.  Albanië, Iberië, Colchis, Armenië, Mesopotamië, Babilonië, Assirië .: Geographicus Skaars antieke kaarte en tye U gebruik 'n verouderde blaaier.  Die kaart van Mesopotamië (fig. 1) toon aan dat, of 'n mens glo dat die ark op die berg geland het.  'n Besondere interessante kaart, die weergawe van die Kaukasus en Mesopotamië uit die ou tyd van Karl von Sprunner in 1865. 
"Volgens die Hebreeuse Geskrif kom Abraham, die eerste aartsvader, uit Ur van die Chaldeërs, 'n ou stad in Mesopotamië" en het sy mense op reis gelei "na die suidelike deel van Kanaän (die land Palestina)" (Davis en andere 136 klem bygevoeg).  Die Akkadiërs, ''n Semitiese volk uit die binnekant van die Arabiese skiereiland,' verower 'die nie -Semitiese Sumeriërs' van Mesopotamië, onder leiding van die Akkadiese koning Sargon I (gebore 2337? - oorlede 2279? BCE), wat erkenning kry met die vestiging van "die eerste bekende ryk in die geskiedenis wat strek van die Persiese Golf tot by die Middellandse See" (Davis en ander 17 klem bygevoeg).  Die Sumeriërs en Akkadiërs (insluitend Assiriërs en Babiloniërs) oorheers Mesopotamië vanaf die begin van die geskrewe geskiedenis (ongeveer 3100 v.C.) tot die val van Babilon in 539 v.C., toe dit deur die Achaemenidiese Ryk verower is.  Mesopotamië huisves histories belangrike stede soos Uruk, Nippur, Nineve, Assur en Babilon, asook groot territoriale state soos die stad Eridu, die Akkadiese koninkryke, die Derde Dinastie van Ur en die verskillende Assiriese ryke. 
Die plaaslike toponiem Mesopotamië ( / ˌ m ɛ s ə p ə ˈ t eɪ mi ə /, Oud-Grieks: Μεσοποταμία "tussen riviere" Arabies: بلاد الرافدين ، بین النهرین bilād arānāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāāā Siries: ܒܝܬ ܢܗܪܝܢ Beth Nahrain "land van riviere") kom van die antieke Griekse grondwoorde μέσος (meso) "middel" en ποταμός (potamos) "rivier" en vertaal na "(land) tussen twee/die riviere".  Mesopotamië kom van die Griekse mesos wat beteken "middel" en potamos wat "rivier" beteken - dit was bekend as "die land tussen die twee riviere" - die Tigris en die Eufraat.  Mesopotamië omvat die land tussen die Eufraat- en Tigris -riviere, wat albei hul hoofwater in die Armeense Hooglande het.  Later is die term Mesopotamië meer algemeen toegepas op al die lande tussen die Eufraat en die Tigris, waardeur nie net dele van Sirië opgeneem is nie, maar ook feitlik die hele Irak en Suidoos -Turkye.  In die Anabasis is Mesopotamië gebruik om die land oos van die Eufraat in die noorde van Sirië aan te dui.  "Die gebied van die Nabye Ooste tussen die Tigris- en Eufraatrivier, Mesopotamië genoem, is vermoedelik die geboorteplek van die beskawing-nie-nomadiese samelewings wat gekenmerk word deur landbou en stede. Die riviere Tigris en Eufraat, en hul talle takke, het boerdery in Mesopotamië moontlik gemaak.  Bo -Mesopotamië, ook bekend as die Jazira, is die gebied tussen die Eufraat en die Tigris vanaf hul bronne tot in Bagdad. 
Wêreldgeskiedenis - Mesopotamië, drie antieke, groot koninkryke: Sumeriërs, Babiloniërs en Assiriërs.  Die Babiloniese koning Hammarabi-bekend vir die kode van Hammarabi, een van die eerste geskrewe wette ter wêreld-verenig 'n groot deel van Mesopotamië tydens sy bewind (1792-1750 v.C.) en vestig sy hoofstad in Babilon (Davis en ander 18).  Die eerste rietbote is bekend uit die vroeë Neolitiese Ubaid -tydperk van Mesopotamië, ongeveer 5500 vC.  Gedurende hierdie tydperk het Mesopotamië enkele van die oudste hoogs ontwikkelde en sosiaal komplekse state ter wêreld gehuisves.  Die inwoners van Mesopotamië het gewasse op hierdie ryk, maar droë land verbou deur komplekse besproeiingstelsels te ontwikkel en te gebruik wat so suksesvol was dat dit 'n oorskot aan voedsel tot gevolg gehad het ("Die Ou Nabye Ooste." Klem bygevoeg).  Sargon's verenig Die Akkadiese ryk het sy dood nie lank oorleef nie en is daarna verdeel in die koninkryke Babilonië (suidelike Mesopotamië), Assirië (noordelike Mesopotamië) en "Elam (Persië) in die ooste" (Davis en ander 18 beklemtoning bygevoeg). [2 ] Die verowering van die hele Mesopotamië en baie omliggende gebiede deur die Assiriërs het 'n groter en ryker staat geskep as wat die streek voorheen geken het, en baie grootse kuns in paleise en openbare plekke, ongetwyfeld deels bedoel om by die prag van die kuns van die naburige Egiptiese ryk. 
Mesopotamiërs gebruik verskillende soorte geld-dit wil sê 'n ruilmiddel wat gebruik is om handel te vergemaklik-begin in die derde millennium vC, teen daardie datum dat Mesopotamië reeds betrokke was by 'n uitgebreide handelsnetwerk.  Massa-vervaardigde munte is nie in Mesopotamië gebruik nie, maar Mesopotamiese woorde soos minas en sikkels wat wel verwys na munte in muntstukke uit die Midde-Ooste en in die Joods-Christelike bybel, verwys na Mesopotamiese terme wat verwys na gewigte (waardes) van die verskillende vorme van geld.  Honderde grafte is in dele van Mesopotamië opgegrawe, met inligting oor Mesopotamiese begraafgewoontes.  In die vroeë Mesopotamië sou lede van hierdie elite -groep deur tempelinkomste gesteun gewees het. namate tempels hul vooraanstaande plek in die Mesopotamiese samelewing verloor het, sou 'n loopbaan in koninklike diens 'n belangriker bron van inkomste geword het vir ambisieuse amptenare.  Later, gedurende die Parthiese of Sasaniese tydperke, is die Bagdadbattery, wat moontlik die eerste battery ter wêreld was, in Mesopotamië geskep.  Mesopotamië is die plek waar die vroegste ontwikkelings van die neolitiese rewolusie vanaf ongeveer 10 000 v.C. Dit is geïdentifiseer as '' geïnspireer 'n paar van die belangrikste ontwikkelings in die geskiedenis van die mens, insluitend die uitvinding van die wiel, die plant van die eerste graangewasse en die ontwikkeling van kursiewe skrif, wiskunde, sterrekunde en landbou. '  Volwaardige geskrifte, spykerskrif, is uitgevind in Mesopotamië omstreeks 3000 vC, om dinastiese geskiedenis op te teken en mites en legendes te vertel.  Verswak deur interne verdeeldheid in 'n strategies geleë gebied wat deur Mesopotamië en Egipte betwis word, is die noordelike koninkryk van Israel 'deur Assirië verower' (ongeveer 721-722 v.G.J.) en verdwyn, "die voormalige inwoners van Israel word die 'tien verlorenes' Stamme van Israel "(Davis en andere 129, 5 klem bygevoeg).  "weglating van wilde plante en diere is omstreeks 8500 v.G.J. in Mesopotamië bewerkstellig, lank voor enige ander ontluikende beskawing" (nadruk bygevoeg "Mesopotamië: die vorming van stede en die vroegste letterkunde").  Hy was bekend as 'die wetgewer', en binnekort het Babilon een van die belangrikste stede in Mesopotamië geword. 
"Net soos die mense in Mesopotamië het die Egiptenare voordeel getrek uit 'n waterbron, die Nylrivier, om droë grond te besproei en 'n oorvloed voedsel te produseer. " Mesopotamië "is 'n Griekse woord wat beteken" Land tussen die riviere ".  Mesopotamië beteken die land tussen die riviere. (Seekoei-rivierperd-bevat dieselfde woord vir potam-).  Die vlakte van Mesopotamië is in relatief onlangse tye (uit geologiese oogpunt) deur die modder wat deur die riviere neergelê word.  Met verloop van tyd het die mees suidelike dele van die Sumeriese Mesopotamië gely onder die verhoogde soutgehalte van die gronde, wat gelei het tot 'n stadige agteruitgang in die stad en 'n sentrasie van krag in Akkad, verder noord.  Akkadies geleidelik het Sumeries vervang as die spreektaal van Mesopotamië iewers rondom die begin van die 3de en die 2de millennium v.C. (die presiese datering is 'n kwessie van debat), maar Sumeries word steeds as 'n heilige, seremoniële, literêre en wetenskaplike taal in Mesopotamië gebruik tot in die 1ste eeu nC. [ 4] Dit dui op die agteruitgang van die Sumeriërs toe die Amoriete, 'n nomadiese volk, in Mesopotamië begin trek.  Dit het voortgegaan tot in die Assiriese tyd, toe Limmu -lyste as 'n jaar -tot -jaar -samestelling van gebeurtenisse met planetêre posisies opgestel is, wat, toe hulle tot vandag toe oorleef het, akkurate assosiasies van familielede met absolute datering moontlik maak om die geskiedenis van Mesopotamië.  Vir die tyd in die geskiedenis het vroue in Mesopotamië ongewoon regte gehad.  'n Nog vroeër Griekse gebruik van die naam Mesopotamië blyk duidelik uit The Anabasis of Alexander, wat in die laat 2de eeu nC geskryf is, maar spesifiek verwys na bronne uit die tyd van Alexander die Grote. 
Ou Aramees, wat reeds in Mesopotamië algemeen geword het, het toe die amptelike provinsiale administrasietaal geword van eers die Neo-Assiriese Ryk, en daarna die Achaemenidiese Ryk: die amptelike les word Imperial Aramees genoem.  Stadstate van Mesopotamië het die eerste wetskodes geskep, gemaak uit regsvoorrang en besluite wat deur konings geneem is. 
Hierdie riviere styg in bergreekse in die noorde voordat dit deur Mesopotamië na die see vloei.  Bloeiende stede is in Mesopotamië langs die Tigris-Eufraatriviere en in Egipte langs die Nylrivier (Davis en ander 2) gevestig. 
In 226 nC val die oostelike streke van Mesopotamië op die Sassanidiese Perse.  Die geografie van Mesopotamië het 'n diepgaande invloed op die politieke ontwikkeling van die streek gehad. 
Oorlandse roetes in Mesopotamië volg gewoonlik die Eufraat omdat die oewers van die Tigris gereeld steil en moeilik is.  Die naburige steppe wes van die Eufraat en die westelike deel van die Zagrosberge word ook dikwels onder die breër term Mesopotamië ingesluit.  Laer Mesopotamië is die gebied van Bagdad tot by die Persiese Golf en bevat Koeweit en dele van Wes -Iran.  Mesopotamië het 'n slagveld geword tussen die Romeine en Partiërs, met westelike dele van Mesopotamië onder kortstondige Romeinse beheer. 
Vroeë setlaars van vrugbare grond in Mesopotamië het houtploeë gebruik om die grond sag te maak voordat hulle gewasse soos gars, uie, druiwe, raap en appels geplant het.  Vroeë Mesopotamië: samelewing en ekonomie aan die begin van die geskiedenis.  Die strategiese ligging van Mesopotamië op die kruispad van die ontwikkeling van handelsroetes, "gedokumenteer vanaf 5 000 jaar gelede" ("Aardrykskunde"), het bygedra tot die welvaart, kulturele diversiteit en oorlogsgeskiedenis van Mesopotamië.  Mesopotamië, soos getoon deur opeenvolgende wetskodes, dié van Urukagina, Lipit Ishtar en Hammurabi, het in sy geskiedenis meer en meer 'n patriargale samelewing geword, waarin die mans baie magtiger was as die vroue. 
Die verdeling van Mesopotamië tussen die Romeinse (Bisantynse van 395 nC) en die Sassanidiese ryke duur tot die sewende eeu deur die Moslem -verowering van Persië van die Sasaniese Ryk en die Moslem -verowering van die Levant uit Bisantyne.  Die groei en afneming van hierdie tale weerspieël bevolkingsbewegings binne Mesopotamië en die opkoms en ondergang van heersende koninkryke en ryke waarmee hulle verbind was. 
'N Verdere onderskeid word gewoonlik gemaak tussen Noord- of Bo -Mesopotamië en Suidelike of Laer -Mesopotamië.  Vanaf 1100: Nomadiese mense soos die Arameërs en die Chaldeërs oorstroom 'n groot deel van Mesopotamië.  Saam met Sumeries is Semitiese tale ook in die vroeë Mesopotamië gepraat.  Die vroegste taal wat in Mesopotamië geskryf is, was Sumeries, 'n agglutinatiewe taalisolaat. 
Mesopotamië sou binnekort terugval in sy normale lappieskombers van klein state. 
Die geskiedenis van Persië (moderne Iran) kan teruggevoer word na die vestiging van 'n Indo-Europees sprekende nomadiese volk in 'n gebied bekend as Frs of Parsa, wat die eerste keer in die annale van die Assiriese koning Shalmanesar II in 844 vC ("Antieke Iran") genoem is. .  Die Midde -Ooste is nie heeltemal woestyn nie: "Riviere wat produktiewe landbou moontlik maak, was die belangrikste faktor in die vestiging van stede" wat ongeveer 6 000 jaar gelede begin het ("Geography: An Ancient and Modern Crossroads"). 
Die Mesopotamiërs het wiskunde tot 'n meer gevorderde vlak ontwikkel as enige hedendaagse mense, en daardeur baie van die grondslae vir moderne wiskunde gelê.  Die riviere Tigris en Eufraat ontmoet ietwat noord van die moderne stad Basra en vloei in die Persiese Golf uit.  "Kores die Grote vestig Persiese ryk" en Zoroastrianisme as die "amptelike godsdiens" van die ryk deur c. 550 vC strek die Persiese Ryk oor Anatolië (moderne Turkye) tot Grieks Ionië (Wes -Turkye) deur c. 546 vC, en vang Babilon in c. 539 vC (Davis en andere 6).  Genesis en Book of Exodus (Hebreeuse Geskrifte): Volgens moderne geleerdheid dateer die samestelling en redigering van die Genesis en Exodus van 900 tot 500 vC (Davis en andere 4, 140, 162). 
Hulle getallestelsel, alleen in die antieke wêreld, het 'n plekmerker gehad om waardes aan te dui, soos in moderne wiskunde (soos in 3333 as die getal 3 onderskeidelik 3000, 300, 30 en 3 verteenwoordig).  Die oorblyfsels van sulke strukture het lankal omgekom, maar gravures beeld dit uit, en baie mense in die moderne Irak woon in soortgelyke huise.  Hulle het die genetiese handtekeninge vergelyk met dié van die moderne bevolkings en het ooreenkomste gevind met die DNA van mense wat in die huidige Turkye en Irak woon. 
Die Babiloniërs is ook bekend vir die Babiloniese myl, wat 'n afstand was wat gelyk was aan ongeveer sewe moderne myl (11km). 
H eroïese verhale van die legendariese Sumeriese koning Gilgamesh, wat uit die mondelinge tradisie oorgedra is, is in 'spykerskrif op kleitablette' deur Mesopotamiese digters neergeskryf en uiteindelik gevorm tot die Epos van Gilgamesj, 'die invloedrykste literêre epos wat uit antieke Mesopotamië gekom het' , "alhoewel slegs fragmente van hierdie epos tot op hede teruggevind is (Davis en ander 62).  Die geografie van die suide van Mesopotamië is sodanig dat landbou slegs moontlik is met besproeiing en goeie dreinering, 'n feit wat 'n diepgaande uitwerking op die evolusie van die vroeë Mesopotamiese beskawing gehad het.  Omstreeks 3200 vC strek die handel lank buite die politieke grense van Mesopotamië, en Mesopotamiërs begin die tokens in kleisakke, bullae genoem, plaas en sluit dit toe, sodat ontvangers seker kan wees dat hulle kry wat hulle bestel het. 
Antieke geskiedenisstede-Babilon was 'n stadstaat van antieke Mesopotamië, waarvan die oorblyfsels gevind word in die huidige Al Hillah, Babil-provinsie, Irak.  Antieke Mesopotamië moet sekerlik die invloedrykste beskawing in die wêreldgeskiedenis wees.  Antieke geskiedenis -eenheid in Mesopotamië - Dit is so 'n prettige geskiedenis -eenheid vir kinders van alle ouderdomme. 
Die grootste deel van die bevolking in antieke Mesopotamië was boere wat klein stukke grond bewerk het.  Die bekendste hiervan was die van Hammurabi, soos hierbo genoem, wat postuum bekend was vir sy stel wette, die Code of Hammurabi (geskep omstreeks 1780 vC), wat een van die vroegste wette is wat gevind is en een van die bes bewaarde voorbeelde van hierdie tipe dokument uit antieke Mesopotamië. 
Vanaf die vroeë 2de millennium was die suide van Mesopotamië gewoonlik verenig onder die beheer van verskillende dinastieë, afkomstig uit die groot stad Babilon.  Sodra dit die hoofstad van die suide van Mesopotamië geword het, kon Babilon 'n bevolking van tot 100,000 gehad het. 
Vroeg in die geskiedenis van Mesopotamië (omstreeks die middel van die 4de millennium v.C.) is spykerskrif uitgevind vir die Sumeriese taal. 
"'Vrugbare halfmaan', 'Ooste', 'Midde-Ooste': die veranderende geestelike kaarte van Suidoos-Asië," European Review of History 10/2: 253-272.  Planne van stede is ontdek, waarvan die mees volledige van Nippoer is, wat ooreenstem met die kaarte wat deur argeoloë gemaak is.  Persië en die Persiese Ryk ca. 1000 - 490 v.G.J. Kaart 1.4: "Uitbreiding van die Persiese Ryk, ongeveer 550- 490 v.G.J." 
Studies het berig dat die meeste Iere en Britte afstammelinge is van boere wat die huidige Irak en Sirië 10 000 jaar gelede verlaat het. 
Mesopotamië (van die Grieks, wat 'tussen twee riviere' beteken) was 'n ou streek in die oostelike Middellandse See wat in die noordooste begrens word deur die Zagrosberge en in die suidooste deur die Arabiese plato, wat ooreenstem met die huidige Irak, meestal, maar ook dele van hedendaagse Iran, Sirië en Turkye.  Sirië is ongetwyfeld 'n uitbreiding van die naam "Suri", die ou Babiloniese benaming van 'n distrik in Noord -Mesopotamië, maar omvat later streke anderkant die Eufraat in die noorde en weste, tot by die Stier.  Van De Mieroop skryf: "Mesopotamië was die digste verstedelikte gebied in die antieke wêreld" (soos aangehaal in Bertman, 201), en die stede wat langs die riviere Tigris en Eufraat opgegroei het, sowel as dié wat verder gestig is , gevestigde handelsstelsels wat groot voorspoed tot gevolg gehad het.  Mesopotamië is 'n term wat gebruik word om te verwys na 'n Middeleeuse gebied aan die oewer van die Tigris- en Eufraatrivier, wat nou in die hedendaagse Midde-Ooste lê.  Die oudste bekende voorkoms van die naam Mesopotamië dateer uit die 4de eeu vC, toe dit gebruik is om die land oos van die Eufraat in die noorde van Sirië aan te dui. 
Die Akkadiërs, ''n Semitiese volk uit die binneland van die Arabiese skiereiland', verower 'die nie -Semitiese Sumeriërs' van Mesopotamië, onder leiding van die Akkadiese koning Sargon I (gebore 2337? - oorlede 2279? V.G.J.). die eerste bekende ryk in die geskiedenis wat strek van die Persiese Golf tot by die Middellandse See "(Davis en ander 17 beklemtoning bygevoeg)  Dit het verander met die opkoms van Sargon van Akkad en sy Akkadiese Ryk wat tussen 2334 oor die verskillende streke van Mesopotamië geheers het. 2218 vC. Sargon die Grote beweer dat hy uit 'n priesteres en 'n god gebore is, het in 'n mandjie bolle langs die rivier gedryf om deur die dienskneg van die koning van die stad Lagash gevind te word en uit die duisternis opgestaan ​​- deur die wil van die godin Inanna - om die hele Mesopotamië te regeer.  Die stad word steeds bewoon gedurende die vroeë deel van die Achaemenidiese periode (550-330 vC), maar as gevolg van klimaatsverandering en 'n oormatige gebruik van die land, migreer meer en meer mense na die noordelike streke van Mesopotamië of suidwaarts die land Kanaän (die aartsvader Abraham, sommige beweer onder hulle, soos voorheen opgemerk).  Argeologiese opgrawings wat in die 1840's begin, het menslike nedersettings wat tot 10 000 v.C. in Mesopotamië dateer, onthul wat daarop dui dat die vrugbare toestande van die land tussen twee riviere 'n ou jagter-versamelaar in staat gestel het om hulle in die land te vestig, diere te mak en om te draai hul aandag aan landbou.  Mesopotamië beteken letterlik "(land) tussen riviere" in antieke Grieks.  Voor die eerste opgrawings in Mesopotamië, ongeveer 1840, het byna 2 000 jaar verloop waartydens kennis van die ou Midde -Ooste slegs uit drie bronne verkry is: die Bybel, Griekse en Romeinse skrywers en die uittreksels uit die geskrifte van Berosus, 'n Babiloniër wat in Grieks geskryf het. 
Die grondstof wat die Mesopotamiese beskawing toon, is klei: in die byna uitsluitlik moddersteen-argitektuur en in die aantal en verskeidenheid klei-beeldjies en aardewerk-artefakte, dra Mesopotamië die stempel van klei, soos geen ander beskawing nie, en nêrens ter wêreld nie, behalwe in Mesopotamië en die streke waaroor die invloed daarvan versprei is, was klei wat as skryfmiddel gebruik is.  Die Sumeriërs het so lank as 7 500 jaar gelede stadig een van die eerste beskawings in die suidoostelike deel van Mesopotamië ontwikkel.  Die eerste rietbote is bekend uit die vroeë Neolitiese Ubaid -tydperk van Mesopotamië, ongeveer 5500 vC. Die eerste geskrewe taal in Mesopotamië word Sumeries genoem.  Nadat Kores II (omstreeks 530 vC) Babilon ingeneem het, het die grootste deel van Mesopotamië deel geword van die Achaemenidiese Persiese Ryk, en hierdie tydperk het 'n vinnige kulturele agteruitgang in die streek beleef, veral die verlies aan kennis van spykerskrif. .  As dit die oorgang is van die 4de na die 3de millennium vC, moet onthou word dat dit slegs van toepassing is op 'n deel van Mesopotamië: die suide, die Diyālā -streek, Susiana (met 'n latere skrif van sy eie uitgedink plaaslik), en die distrik van die middelste Eufraat, sowel as Iran.  Antieke perspektiewe omvat 'n groot boog van ruimte en tyd-Wes-Asië tot Noord-Afrika en Europa vanaf die derde millennium BCE tot die vyfde eeu CE-om kaartmaak en wêreldbeskouings in die antieke beskawings van Mesopotamië, Egipte, Griekeland, en Rome.  "Hierdie ryk geïllustreerde bundel bied 'n ingrypende, maar boeiende oorsig van kartografie wat in die antieke beskawings van Mesopotamië, Egipte, Griekeland en Rome geproduseer is, met voorbeelde van die derde millennium vC tot die vyfde eeu nC. 
Van of met betrekking tot antieke laer Mesopotamië en sy ryk gesentreer in Babilon.  Die Hurrians was 'n volk wat hulle in 1600 vC in die noordweste van Mesopotamië en in die suidooste van Anatolië gevestig het. Teen 1450 vC het hulle 'n middelgroot ryk gestig onder 'n Mitanni-heersersklas, en het hulle tydelik vaslope gemaak van konings in die weste, wat hulle 'n groot bedreiging vir die Farao in Egipte gemaak het totdat hulle deur Assirië omvergewerp is.  MOONTLIK NUTTIG 'n Assiriese koning met die naam Ilushuma (1945-1906 v.C.) het 'n oorheersende figuur in Mesopotamië geword, 'n aanval op die suidelike stadstate gedoen en kolonies in Klein-Asië gestig.  Soos blyk uit 'n nuwe koninklike titel wat hy die eerste was-die koning van "Sumer en Akkad"-het hy 'n staat opgebou wat ten minste uit die suidelike deel van Mesopotamië bestaan ​​het. 
Soos opgemerk, bevat Kramer 39 'eerstes' uit Mesopotamië in sy boek History Begins at Sumer, en tog, net so indrukwekkend as die 'eerstes', eindig Mesopotamiese bydraes tot die wêreldkultuur nie daarmee nie. Geskiedenis van Mesopotamië, geskiedenis van die streek in Suidwes -Asië waar die vroegste beskawing ter wêreld ontwikkel het.  As gevolg hiervan moet Mesopotamië beter verstaan ​​word as 'n gebied wat veelvuldige ryke en beskawings voortgebring het eerder as 'n enkele beskawing.  Teen die tyd van die verowering deur die Romeinse Ryk (116 nC), was Mesopotamië 'n grotendeels gehelleniseerde gebied, sonder enige eenheid wat die ou gode en die ou maniere vergeet het.  'n Ruk later het Lugal-Anne-Mundu van Adab die eerste, as van korte duur, ryk geskep om wes van Mesopotamië uit te brei, ten minste volgens historiese verslae wat eeue later gedateer is.  Aanvanklik was die hoofdoelwit die herwinning van waardevolle vondste wat geskik is vir museums, maar terselfdertyd was daar vroeg reeds groot belangstelling in die argitektuur van Mesopotamië, wat daarvoor die plek gewen het wat dit in die argitektuurgeskiedenis verdien. .  Dit gee wel die eerste, hoewel indirekte, bewyse vir die oorloë wat voortaan een van die mees kenmerkende verskynsels in die geskiedenis van Mesopotamië is.  Mesopotamië was die tuiste van baie van die oudste groot beskawings, wat die geskiedenis uit die vroeë Bronstydperk betree het, en daarom word dit dikwels die wieg van die beskawing genoem.  Mesopotamië is belangrik in die geskiedenis omdat dit die wieg van die beskawing was, aangesien dit die plek was van belangrike ontwikkelings deur die geskiedenis. 
Die inwoners van Mesopotamië het gewasse op hierdie ryk, maar droë land verbou deur komplekse besproeiingstelsels te ontwikkel en te gebruik wat so suksesvol was dat dit 'n oorskot aan voedsel tot gevolg gehad het ("Die Ou Nabye Ooste." Klem bygevoeg)  Mesopotamië, suid van Al- Ramādī (ongeveer 70 myl, of 110 kilometer, wes van Bagdad) aan die Eufraat en die buiging van die Tigris onder Sāmarrāʾ (ongeveer 70 myl noord-noordwes van Bagdad), is plat alluviale land.  MESOPOTAMIA, 'n distrik wat ook genoem word Assur en in groot mate begrens deur die twee groot riviere, die Eufraat en die Tigris.  Die vroeë neolitiese besetting van Mesopotamië is, net soos die vorige epipaleolitiese tydperk, beperk tot die voetheuwels van die Taurus- en Zagrosberge en die boonste  Die riviere Tigris en die Eufraat wat Mesopotamië omring, het besproeiing en boerdery baie makliker en geriefliker gemaak.  Die riviere Tigris en Eufrat ondersteun die groei van Mesopotamië. 
Mesopotamië was nie alleen in hierdie onduidelikheid nie: die Hetitiese Ryk het aan die begin van hierdie tydperk geval en baie min rekords is uit Egipte en Elam bekend.  Watter koninkryk of ryk ook al in Mesopotamië heers, in watter historiese tydperk ook al, die lewensbelangrike rol van die gode in die lewens van die mense bly onveranderd.  Shulgi van Ur (2029-1982 BCE) word beskou as die grootste koning van die Ur III-periode in Mesopotamië (2047-1750 BCE.  Die kulturele meerderwaardigheid van Noord-Mesopotamië, wat moontlik tot ongeveer 4000 vC geduur het, was uiteindelik deur die suide ingehaal toe die mense daar op die uitdaging van hul situasie gereageer het.  Hulle het in die noorde of die ooste in Mesopotamië aangekom, maar dit is nie bekend hoe lank hulle in die perifere streke geleef het nie.  Die hele kultuur van die streek wat vroeër bekend gestaan ​​het as Mesopotamië, is meegesleur tydens die finale verowering van die gebied deur Moslem -Arabiere in die 7de eeu nC wat gelei het tot die vereniging van wet, taal, godsdiens en kultuur onder Islam.  Wat bekend is van hierdie gebeure pas geheel en al in die beskeie verhoudings van die tydperk toe Mesopotamië 'n mosaïek van klein state was.  Terwyl in die paleolitiese en vroeë neolitiese periodes slegs dele van Bo -Mesopotamië beset was, is die suidelike alluvium gedurende die laat neolitiese tydperk gevestig. .  Die geskiedenis van Mesopotamië strek van die vroegste menslike besetting in die Laer Paleolitiese tydperk tot die laat oudheid.  Hierdie artikel dek die geskiedenis van Mesopotamië vanaf die prehistoriese tydperk tot die Arabiese verowering in die 7de eeu nC.  Die Sumeriërs was stewig gevestig in Mesopotamië teen die middel van die 4de millennium v.C., in die argeologiese Uruk -tydperk, hoewel geleerdes twis toe hulle aankom.  Dit is 'n literêre komposisie wat uit die Ou Babiloniese tyd dateer, wat die koningskap (nam-lugal in Sumeriaans) in Mesopotamië beskryf vanaf die oer tot die einde van die 1ste dinastie van Isin.  Gedurende die Bronstydperk was Mesopotamië die tuiste van ryke soos die Assiriese, Akkadiese, Babiloniese en Sumeriese.  Die Guti -stam, kwaai nomades wat daarin geslaag het om die Akkadiese Ryk omver te werp, het die politiek van Mesopotamië oorheers totdat hulle deur die geallieerde magte van die konings van Sumer verslaan is.  Anders as die suide van Mesopotamië, het die inheemse Akkadiese konings van Assirië die Amoritiese vooruitgang gedurende die 20ste en 19de eeu vC afgeweer. Dit verander egter in 1813 vC toe 'n Amoritiese koning met die naam Shamshi-Adad I die troon van Assirië ingeneem het.  Mesopotamië val in 330 vC op Alexander die Grote en het nog twee eeue onder Hellenistiese bewind gebly, met Seleucia as hoofstad vanaf 305 vC. In die 1ste eeu vC was Mesopotamië voortdurend in oproer omdat die Seleucidiese Ryk aan die een kant verswak is deur Partia en die Mithridatiese oorloë.  Hammurabi (1792 vC tot 1750 vC), die Amoritiese heerser van Babilon, het Babilon in 'n groot moondheid verander en uiteindelik Mesopotamië en verder verower.  Inwoners van die antieke Mesopotamiese stad Babilon het ook verwys na die bevolking van die groter geografiese benaming van laer Mesopotamië.  Assirië en Babilon was deel van Mesopotamië, waarvan die leërs deur Israel getrek het om na Egipte te kom en omgekeerd.  Anders as die meer verenigde beskawings van Egipte of Griekeland, was Mesopotamië 'n versameling uiteenlopende kulture waarvan die enigste werklike band hul skrif, hul gode en hul houding teenoor vroue was.  Mesopotamië word die wieg van die beskawing genoem vir talle ontwikkelings.  Die wieg van die beskawing, Mesopotamië, was die geboorteplek van onontbeerlike uitvindings en ontdekkings. 
In Mesopotamië was daar altyd sprekers van Semitiese tale (wat tot die Afro-Asiatiese groep behoort en ook antieke Egiptiese, Berber en verskillende Afrikatale insluit).  Baie min reën val in Mesopotamië, maar water en voedingstowwe uit die rivier trek deur die land en skep 'n omgewing vol plante en die diere wat op die plantegroei voed.  Mesopotamië is geleë tussen die twee riviere, die Persiese Golf en die Middellandse See.  In die breër sin word die naam Mesopotamië gebruik vir die gebied wat in die noordooste begrens word deur die Zagrosberge en in die suidweste aan die rand van die Arabiese plato en strek van die Persiese Golf in die suidooste tot by die spore van die Anti-Taurusberge in die noordweste.  By die Hetiete was groot gebiede van Anatolië vanaf 1700 v.C. met die kultuur van Mesopotamië deurdrenk.  Saam met die verbetering van gereedskap, die eerste bewyse vir watervervoer ('n modelboot van die prehistoriese begraafplaas in Eridu, in die uiterste suide van Mesopotamië, ongeveer 4000 v.C.), en die ontwikkeling van terracottas, die meeste 'n indrukwekkende teken van vordering is die voortdurend versnelde vooruitgang in argitektuur.  Mesopotamië het geboorte geskenk aan die eerste stede ter wêreld wat grotendeels uit songedroogde baksteen gebou is.  Mesopotamië het na vore gekom as een van die eerste stede ter wêreld wat met songedroogde stene gebou is. 
Daar word vermoed dat die eerste wiel ongeveer 3 500 vC in Mesopotamië bestaan.  Een van die oudste bekende neolitiese terreine in Mesopotamië is Jarmo, gevestig omstreeks 7000 v.C. en was in die algemeen teenwoordig met Jerigo (in die Levant) en "atal Hüyük (in Anatolië).  Mesopotamië was in die oudheid bekend as 'n setel van leer, en daar word geglo dat Thales van Miletus (ongeveer 585 vC, bekend as die 'eerste filosoof') daar bestudeer het. 
Opgrawings in Mesopotamië was meestal nasionale ondernemings (Frankryk, Engeland, die Verenigde State, Duitsland, Irak, Denemarke, België, Italië, Japan en die voormalige Sowjetunie), maar gesamentlike ekspedisies soos die wat na Ur gestuur is (190 myl suid- suidoos van Bagdad) in die 1920's sedert die 1970's meer gereeld geword het.  Verdere opgrawings in Ur sedert Wooley se tyd het Mallowan se aantekeninge bevestig en ondanks volgehoue ​​oortuigings van die teendeel, is daar geen bewyse gevind wat die vloedverhaal uit die Bybel ondersteun nie, ook nie in Ur nie, nêrens anders in Mesopotamië nie.  Dit is egter heel waarskynlik dat Mesopotamië in die 4de millennium vC, net soos in latere tye, uit baie rasse bestaan ​​het.  Hul mitologie bevat baie verwysings na die gebied van Mesopotamië, maar 'n klein idee van hul plek van herkoms, wat moontlik daarop dui dat hulle al 'n lang tyd daar was. 
Na voortdurende oorloë tussen Romeine en eerstens Partiërs, later Sassaniede, is die westelike deel van Mesopotamië na die Romeinse Ryk oorgedra.  Dit is dus die horison van Mesopotamië kort voor die opkoms van die Akkadiese ryk.  Die Sassanidiese Ryk en Bisantynse Mesopotamië het uiteindelik in die 630's onder die Rashidun-leër onder Khalid ibn al-Walid geval.  Uit 'n praktiese oogpunt was dit waarskynlik in elk geval onmoontlik om 'n ryk te organiseer wat alle Mesopotamië sou omvat.  Sargon I het sy ryk uitgebrei tot byna die hele Mesopotamië. 
Die eerste geskrewe taal in Mesopotamië word Sumeries genoem.  In Mesopotamië het die mens eers die os ingespan en die eerste ploeg genaamd ARD ontwikkel. Die vroegste ploeg was van houtmateriaal en was swaar.  Verteenwoordiger van die eerste nedersettings op die grense van Mesopotamië is die aangrensende plekke van Zawi Chemi Shanidar en Shanidar self, wat noordwes van Rawāndūz lê.  Die eerste vervoermiddel, soos die wa en die seilboot, is uitgevind in Mesopotamië.  Die mees opvallende musiekinstrument wat deur die mense van Mesopotamië gebruik word, is die Oud.  Na die Arabies -Islamitiese verowering van die middel van die 7de eeu nC het Mesopotamië 'n toestroming van nie -inheemse Arabiere en later ook Turkse volke beleef.  Deur middel van daaglikse rituele, aandag aan die gode, behoorlike begrafnispraktyke en eenvoudige burgerlike pligte, het die mense van Mesopotamië gevoel dat hulle gehelp het om die balans in die wêreld te handhaaf en die magte van chaos en vernietiging weg te hou.  In die algemeen kan die voorgeskiedenis van Mesopotamië slegs beskryf word deur menslike prestasies te lys en te vergelyk, nie deur die interaksie van individue of mense te vertel nie. 
Daniel, wat as 'n ballingskap in Mesopotamië geleef het, maar in die hof van die koning van Babilon, het Nebukadnesar se drome opgeteken, wat 'n onthulling van toekomstige gebeure was.  Afgesien van die bou van die Toring van Babel, noem die Hebreeuse Bybel Mesopotamië slegs in die historiese kontekste waarin die konings van Assirië en Babilonië die verloop van die gebeure in Israel en Juda beïnvloed het: veral Tiglath-pileser III, Shalmaneser V , en Sanherib, met hul beleid van deportasie, en die Babiloniese ballingskap wat deur Nebukadrezar II ingestel is.  Die Assiriese koning Tiglath-Pileser I. het die Frigiërs verhinder om suid na Mesopotamië te trek. Rigters 3:10 Die Gees van Yahweh het op hom gekom, en hy het Israel geoordeel en hy het oorlog toe gegaan, en Yahweh het Cushan Rishathaim koning verlos van Mesopotamië in sy hand; en sy hand het die oorhand gekry teen Cushan Rishathaim.  Rigters 3: 8 Daarom het die toorn van die HERE ontvlam teen Israel, en hy het dit verkoop in die hand van Cushan Rishathaim, die koning van Mesopotamië; en die kinders van Israel het Cushan Rishathaim agt jaar lank gedien. 
Hierdie bewering is ook betwis deur geleerdes wat meen dat Abraham se huis verder noord in Mesopotamië was op 'n plek genaamd Ura, naby die stad Harran, en dat die skrywers van die Bybelse verhaal in die boek Genesis die twee verwar het.  Hierdie tydperk was ook 'n toename in mag in die noorde van Mesopotamië.  Nog steeds in die heuwelagtige grense van Mesopotamië, kan 'n reeks van ongeveer 3000 jaar gevolg word op die plek van Qalʾat Jarmo, oos van Kirkūk, ongeveer 150 kilometer noord van Bagdad.  Nadat hy ongeveer 140 jaar lank Mesopotamië regeer het, het 'n ander groep uit die Ooste dele van Mesopotamië begin verower.  Die Christendom sowel as die Mandeïsme het Mesopotamië binnegekom vanaf die 1ste tot die 3de eeu nC, en het floreer, veral in Assirië (Assuristan in Sassanid -Persies), wat die middelpunt van die Assiriese Kerk van die Ooste geword het en 'n florerende Siriese Christelike tradisie wat bestaan tot vandag toe. 
Mesopotamië het menslike vestiging aangemoedig omdat die voortdurende oorstromings van die twee riviere die grond geskik vir landbou gemaak het.  Daar is verskeie redes om die jaar 2350 as 'n keerpunt in die geskiedenis van Mesopotamië te neem.  Verstedeliking, die wiel, skryfwerk, sterrekunde, wiskunde, windkrag, besproeiing, landbou-ontwikkelings, veeteelt en die verhale wat uiteindelik as die Hebreeuse Geskrifte herskryf sou word en die basis vir die Christelike Ou Testament sou wees, het alles gekom uit die land Mesopotamië.  Die ontdekking van obsidiaan en lapis lazuli op terreine in Mesopotamië of in sy buurlande is 'n bewys van die bestaan ​​van handel, hetsy dit bestaan ​​uit direkte karavaanhandel of 'n opeenvolging van tussenfases.  Syrië en Palestina is, byna in seldsame gevalle, vir byna drie eeue in vrede gelaat deur sowel Mesopotamië as Egipte.  Anders as Egipte, was Mesopotamië - veral in die suide - onvrugbaar met klip wat vir die bou opgerig kan word. " Deuteronomium 23: 4 omdat hulle jou nie met brood en water in die pad ontmoet het nie het uit Egipte uitgegaan, en omdat hulle Bileam, die seun van Beor, uit Petor van Mesopotamië teen jou gehuur het om jou te vervloek. 
Aangesien Mesopotamië so 'n uitgestrekte gebied was, met soveel verskillende kulture en etniese groepe binne sy grense, sou 'n enkele heerser wat probeer het om die wette van 'n sentrale regering af te dwing, altyd weerstand kry teen 'n enkele kant.  Mesopotamië bestaan ​​uit verskillende streke, elk met sy eie geografie. 
Bertman skryf: "Onder Sassaniaanse oorheersing lê Mesopotamië in puin, sy landerye het uitgedroog of 'n moerasagtige moeras geword, sy eens groot stede het spookdorpe gemaak" (58).  Opgrawing in Mesopotamië het wegbeweeg van die hoofstede om die 'provinsies' in te sluit. 
Die boek Openbaring praat van 'n hoer genaamd Babilon die Grote wat natuurlik in Mesopotamië ontstaan ​​het.  Gedurende hierdie fase het 'n ander groep bekend as die Amoriete na Mesopotamië gekom.  Onder die invloed van 'n Akkadiese garnisoen in Susa, versprei dit moontlik buite die grense van Mesopotamië.  Ongeveer 1000 jaar later is twee dorpe wat die vroegste tot dusver in die vlakte van Mesopotamië gevind is: Ḥassūna, naby Mosul, en Tall Ṣawwān, naby Sāmarrāʾ.  Vanuit etniese oogpunt was Mesopotamië aan die einde van die 3de millennium net so heterogeen as vroeër.  Dit toon die suiwer praktiese oorsprong van skryf in Mesopotamië: dit het nie begin as 'n manier van toorkuns of as 'n manier vir die heerser om byvoorbeeld sy prestasies op te teken nie, maar as 'n hulpmiddel vir die geheue vir 'n administrasie wat ooit uitgebrei het sy bedryfsgebied. 
Ur - Ancient History Encyclopedia Ur Joshua J. Mark Ur was 'n stad in die omgewing van Sumer, in die suide van Mesopotamië, in die hedendaagse Irak. 
Babilon was een van die belangrikste politieke, godsdienstige en kulturele sentrums van antieke Mesopotamië, die land tussen die Tigris- en die Eufraatrivier in die huidige Irak.  Babilon is die beroemdste stad uit die ou Mesopotamië, waarvan die ruïnes in die huidige Irak 94 kilometer suidwes geleë is. 
Die antieke Mesopotamië het baie tale en kulture gehad; die geskiedenis daarvan is in baie tydperke opgebreek en het nog geen werklike geografiese eenheid gehad nie, en bowenal geen permanente hoofstad nie, sodat dit vanweë sy verskeidenheid baie meer uniform is as ander beskawings, veral van Egipte.  Hierdie element is makliker in antieke Mesopotamië op te spoor, maar dit is onbekend of mense in die 4de millennium vC of eers tydens die 3de aan die stadsbeskawing begin deelneem het. 
Veral blyk dit dat Ilushuma 'n magtige koning en die dominante heerser in die streek was, wat tussen 1945 v.C. en 1906 v.C. baie aanvalle in die suide van Mesopotamië uitgevoer het, die onafhanklike Sumero-Akkadiese stadstate van die streek soos Isin aangeval en kolonies gestig het. in Klein -Asië.  Die opkoms van die eerste stede in die suide van Mesopotamië dateer uit die Uruk -periode, vanaf ongeveer. 5300 vC eindig die plaaslike onafhanklikheid daarvan met die Achaemenidiese verowering in 539 vC, hoewel 'n paar inheemse neo-Assiriese koninkryke op verskillende tye bestaan ​​het. 
Hierdie kaart bied waarskynlik 'n tradisionele prentjie van die wêreld wat nie net baie eeue teruggekyk het na 'n vroeëre periode in die Mesopotamiese geskiedenis nie, maar ook oorgedra is om die Westerse persepsie van die wêreld na die tyd van Columbus te animeer.  Kaart van die ou Nabye Ooste gedurende die Amarna -tydperk, wat die groot magte van die tydperk aantoon: Egipte (groen), Hatti (geel. 
'N Gebied wat bekend is vir sy vroeë antieke beskawings, wat geografies die moderne Midde -Ooste, Egipte en die moderne Turkye omvat.  In die noorde word Assirië later begrens deur die bergstaat Urartu in die ooste en suidoos, sy buurman was die gebied rondom die ou Nuzi (naby die moderne Kirkūk, "Arrapchitis" van die Grieke).  In die vroeë 2de millennium was die belangrikste stede van hierdie streek Ashur (160 kilometer noord-noordwes van die moderne Bagdad), die hoofstad (sinoniem met die stadsgod en nasionale goddelikheid) Nineve, wat oorkant die moderne Mosul en Urbilum lê, later Arbela (moderne Irbīl, ongeveer 200 kilometer noord van Bagdad). 
GEREKTEER GESELEKTEERDE BRONNE(25 brondokumente gerangskik volgens voorkomsfrekwensie in bogenoemde verslag)
Antieke Mesopotamië spreek: Hoogtepunte van die Yale Babylonian Collection
Die Yale Babylonian Collection huisves feitlik elke genre, tipe en tydperk van antieke Mesopotamiese skryfwerk, wat wissel van ongeveer 3000 v.G.J. na die vroeë Christelike era. Onder die skatte is tablette van die Epos van Gilgamesj en ander vertellings, die oudste resepte ter wêreld, 'n groot magiese towerkuns en wiskundige tekste, pragtige miniatuurkuns wat op robbe uitgekap is, en poësie deur die eerste naam van die wêreldgeskiedenis, die prinses Enheduanna.
Hierdie unieke volume, die metgeselboek vir 'n uitstalling in Yale's Peabody Museum of Natural History, vier die Yale Babylonian Collection en sy formele verbintenis met die museum.Ingesluit is opstelle van wêreldbekende kundiges oor die uitstallingstemas, foto's en illustrasies, en 'n katalogus met artefakte in die versameling wat die antieke Nabye Ooste aanbied in die lig van die huidige bespreking van geleefde ervarings, met die fokus op gesinslewe en liefde, opvoeding en geleerdheid, identiteit, misdaad en oortreding, demone en siekte.
Yale Peabody Museum vir Natuurgeskiedenis
Verhale van die Babiloniese Talmoed
"Dit is 'n volwasse werk waarin die skrywer baie moeite en moeite belê het. Die deeglikhede, metodiese diversiteit en wetenskaplike diskresie kan dien as 'n model van die veeleisende standaarde wat van ernstige navorsing oor rabbynse literatuur verwag kan word."- Tydskrif van die American Academy of Raligion
"'N Kenmerkende en genuanseerde analise van ses verhale uit die Babiloniese Talmoed. Rubenstein se analise is versigtig en deeglik, en hy redeneer sy punte goed. Boonop bied Talmudic Stories 'n magdom nuwe uitdagings oop."-Hebreeuse Studies
"'N Afbeelding van die innerlike lewe van rabbynse akademies in laat-antieke Babilonië (nou Irak). Hierdie boek is belangrik vir alle biblioteke met versamelings in Judaïese of antieke godsdiens."-Keuse
"[Rubenstein se] skryfstyl is opvallend duidelik en verdien spesiale erkenning. Sy vertroudheid met die aggadot wat hy ontleed, sy presiese vertalings en sy duidelike analise maak die boek 'n plesier om te lees. Sy historiese veronderstellings en rekonstruksies maak dit 'n moet." -Tydskrif vir Bybelse letterkunde
"Rubenstein bly 'n dinamiese, produktiewe geleerde na wie se verwagtinge en afwagting verwag moet word."-Journal of jewish Studies
Jeffrey L. Rubenstein sit sy groot ontdekkingstog voort met die antieke rabbynse tradisie van die Talmudiese wyses, en bied 'n diep en komplekse ontleding van agt verhale uit die Babiloniese Talmoed om die kulturele en godsdienstige wêreld van die Babiloniese rabbynse akademie te rekonstrueer
Rubenstein kombineer 'n noukeurige tekstuur- en literêre ondersoek van elke verhaal met 'n noukeurige vergelyking met vorige weergawes van ander rabbynse verduidelikings. kontemporêre morele en godsdienstige kwessies aan te spreek. Rubenstein se ontleding onthul die literêre metodes wat gebruik is om die Talmoed saam te stel en werp lig op die kulturele en teologiese perspektiewe van die Stammaim-die anonieme redakteur-redakteurs van die Babyloniese Talmoed
Rubensteing aso gebruik hierdie storis as 'n raam om die kultuur van die laat Babiloniese rabbynse akademie, 'n hiërargies georganiseerde en mededingende instelling, waar wyses die Torah bestudeer het, te versterk. Verskeie van die verhale wat hy hier bestudeer, beskryf die dinamika van die lewe in die akademie: meester-dissipel-verhoudings, kollegialiteit en wedywering, en die stryd om leiersposisies. Ander lig die wêreldbeeld van die Stammaim toe, insluitend hul perspektiewe op astrologie, teodisee en openbaring
Die derde deel van Rubenstein se trilogie van werke oor die onderwerp, verhale oor die Babiloniese Talmoed, is 'n noodsaaklike lesing vir alle studnette van die Talmoed en die rabbynse Judiasm -Boekjas
Bevat bibliografiese verwysings (bladsye 295-301) en indekse
Inleiding-The shaming of Abdan: Yevamot 105b-Ilfa se desperate uitdaging: Taanit 21a-Honi se lang slaap: Taanit 23a-R. Tsadoq se eersteling: Genesis van 'n Talmudiese verhaal: Berakhot 27b-28a, Bekhorot 36a-'n Waarskuwing aan dissipels: maniere en verminking: Hagigah 3a-b-'n Waarskuwing aan meesters: afwysing en verwerping: Sotah 47a-Stammaïtiese astrologie: Sabbat 156b-Teodisee en Torah: Menahot 29b-Gevolgtrekking
Toegangsbeperkte item waar Addaddate 2021-03-21 08:13:52 Boxid IA40078920 Kamera USB PTP-klas Camera Collection_set printdisabled Ekstern-identifiseerder urn: oclc: record: 794700402 Uitvougetal 0 Identifier stories of babylon0000rube Identifier-ark ark:/13960/t3gz4pz3d Faktuur 1652 Isbn 9780801894497
0801894492 LCCN 2009033016 OCR Tesseract 5.0.0-alfa-20201231-10-g1236 Ocr_detected_lang af Ocr_detected_lang_conf 1,0000 Ocr_detected_script Latyns Ocr_detected_script_conf 0,8747 Ocr_module_version 0.0.12 Ocr_parameters -l eng Old_pallet IA18621 Openlibrary_edition OL23668535M Openlibrary_work OL2923089W Page_number_confidence 91,33 Bladsye 348 Partner Innodata Pdf_module_version 0.0.10 PPI 360 Rcs_key 24143 Republisher_date 20210320102156 Republisher_operator [email protected] Republisher_time 397 Scandate 20210313174510 Scanner station31.cebu.archive.org Scanningcenter cebu Scribe3_search_catalog Claremont Scribe3_searchid
'N Volledige uiteensetting: grootste passasierskepe per ton
Noudat ons die definisie van 'n passasierskip aangeraak het en hoe dit oor die jare ontwikkel het, kyk ons ​​na 'n paar van die grootste passasierskepe in die geskiedenis.
Die eerste vaartuig op die lys is die SS Koninklike William. Hierdie skip is in die vroeë 1800's in Oos -Kanada gebou, en is oorspronklik gebou vir binnelandse reise binne Kanada.
Benewens die feit dat dit die grootste passasierskip van sy tyd was, word dit ook as die eerste skip beskou wat byna volledig oor die Atlantiese Oseaan reis met 'n stoommotor. Sommige bronne beweer egter dat die vaartuig in Holland besit word Curaçao voltooi 'n reis met stoom in 1827-ses jaar voor die SS Koninklike William.
In 1837 het The SS Koninklike William is onttroon deur die SS Groot Wes, net om tientalle kere van 1922 van hande te verander, toe die Titanic die toneel betree.
SS Royal William 1831 – 1837 1,370 BRT 155 passasiers
SS Great Western 1837 – 1839 1.340 BRT 128 passasiers, 20 bediendes, 60 bemanningslede
SS Britse koningin 1839 – 1840 1 850 BRT 207 passasiers
SS -president 1840 – 1841 2 366 BRT 110 passasiers, 44 bediendes
SS Britse koningin 1841 – 1843 1 850 BRT 207 passasiers
SS Groot -Brittanje 1843 – 1853 3,270 BRT 360 passasiers, 120 bemanning
SS Atrato 1853 – 1858 3,466 BRT 762+ passasiers
SS Great Eastern 1858 – 1888 18,915 BRT 4 000 passasiers, 418 bemanning
SS Stad New York 1888 – 1893 10.499 BRT 1 740 passasiers, 362 bemanningslede
RMS Campania en RMS Lucania 1893 – 1897 12,950 BRT 2 000 passasiers, 424 bemanning
SS Kaiser Wilhelm der Grosse 1897 – 1899 14,349 BRT 1 506 passasiers, 488 bemanningslede
RMS Oceanic 1899 – 1901 17,272 BRT 1 710 passasiers, 349 bemanningslede
RMS Celtic 1901 – 1903 20 904 BRT 2 857 passasiers
RMS Cedric 1903 – 1904 21,035 BRT 1.223 passasiers, 486 bemanning
RMS Balties 1904 – 1906 23 876 BRT 2 875 passasiers
SS Kaiserin Auguste Victoria 1906 – 1907 24 581 BRT 2 466 passasiers
RMS Lusitania 1907 31,550 BRT 2 198 passasiers, 850 bemanning
RMS Mauretanië 1907 – 1911 31.938 BRT 2 165 passasiers, 802 bemanning
RMS Olimpiese 1911 – 1912 45,324 BRT 2 435 passasiers, 950 bemanning
RMS Titanic 1912 46 328 BRT 2.435 passasiers, 892 bemanningslede
SS Imperator 1913 – 1914 52,117 BRT 4,234 passasiers, 1,180 bemanning
SS Vaterland 1914 – 1922 54,282 BRT 1 165 passasiers
RMS Majestic 1922 – 1935 56,551 BRT 2 145 passasiers
SS Normandië 1935 – 1936 79,280 BRT 1 972 passasiers, 1 345 bemanning
RMS Queen Mary 1936 80,774 BRT 2 139 passasiers, 1 101 bemanning
SS Normandië 1936 – 1946 83.404 BRT 1 972 passasiers, 1 345 bemanning
RMS Koningin Elizabeth 1946 – 1972 83,673 BRT 2 283 passasiers, 1000+ bemanning
SS Frankryk en SS Noorweë (1962-1980) 1972 – 1987 66,343 BRT 2 044 passasiers, 1 253 bemanning
MS Sovereign of the Seas 1987 – 1990 73.529 GT 2 850 passasiers
SS Noorweë 1990 – 1995 76.049 GT 2 565 passasiers, 875 bemanning
Sonprinses 1995 – 1996 77.499 GT 2 010 passasiers, 924 bemanning
Karnavalbestemming 1996 – 1998 101.353 GT 2 642 passasiers, 1 150 bemanning
Groot Prinses 1998 – 1999 109 000 GT 2 590 passasiers, 1 110 bemanningslede
Voyager van die see 1999 – 2000 137,276 GT 3 138 passasiers, 1 181 bemanning
Ontdekker van die see 2000 – 2002 137.308 GT 3 114 passasiers, 1 180 bemanning
Navigator of the Seas 2002 – 2003 139.999 GT 4 000 passasiers, 1 200 bemanning
RMS Queen Mary 2 2003 – 2006 148 528 GT 2 640 passasiers, 1 256 bemanning
MS Freedom of the Seas 2006 – 2007 154.407 GT 4,515 passasiers, 1300 bemanning
Liberty of the Seas 2007 – 2009 155 889 GT 4 960 passasiers, 1 300 bemanning
Oase van die see 2009 – 2016 225 282 GT 6 780 passasiers, 2 165 bemanningslede
Harmonie van die see 2016 – 2018 226 963 GT 6 780 passasiers, 2 300 bemanning
Simfonie van die see 2018 - hede 228.081 GT 6 680 passasiers, 2 200 bemanning
Die Titanic was een van drie skepe in die Olimpiese klas. Van die drie het twee van hulle gesink — die Titanic in 1912, en die HMHS Britannic in 1916, tydens die Eerste Wêreldoorlog. Sommige historici glo dat hierdie skepe gesink het as gevolg van hul foutiewe skottelontwerp.
Vinnig vorentoe na vandag, en die Simfonie van die see is nou die grootste passasierskip ter wêreld. Alhoewel dit 'n bruto tonnemaat van 228.081 het, gebruik dit 25% minder brandstof as sy susterskepe (wat effens kleiner is).
Friberg, J. (1981). "Metodes en tradisies van Babiloniese wiskunde." Historia Mathematica. Vol. 8, pp. 227-318
CNN aanlyn artikel. 'Pythagoras, 'n wiskundige genie? Nie volgens Babiloniese standaarde nie " deur Laura Allsop http://edition.cnn.com/2010/WORLD/meast/12/17/old.babylonian.math/ [aangehaal 05.01.2016]
New York Times aanlyn artikel. "Meesters in wiskunde, uit die ou Babilon" deur Edward Rothstein
Teia, L. (2015). X 3 +Y 3 = Z 3: Die bewys. Bespreek beskikbaar by www.amazon.com ›X3-Y3-Z3-The-Proof
Teia, L. (2015). 'Pythagoras -drievoudig verduidelik deur middel van sentrale vierkante.' Australian Senior Mathematical Journal, Vol. 29, nr. 1, pp. 7-15
NASA moet ondersoek instel of grotskilderye bewys dat vreemdelinge die aarde 10 000 jaar gelede besoek het
Little People & die Pedro Mountain Mummy
Die Babiloniese kaart van die wêreld werp lig op antieke perspektiewe - Geskiedenis
Bybelstede : Jerigo
Antieke Jerigo - Kaart van die Nuwe Testamentiese Israel JER`I-CHO (sy maan, maand of soet reuk). 'N Oorspronklike stad Kanaän in die Jordaanvallei, sewe kilometer van die rivier en agtien kilometer van Jerusalem af. Regs wes van Gilgal en die plek waar die rivier deur die Israeliete gelei is. Vernietig deur Josua en het aan Benjamin, Josh, 16: 7 18:21 geval. 'N Vloek is uitgespreek oor hom wat dit moet herbou. Josh, 6:26 1 Konings 16:34. In Deut 'die stad van palmbome' genoem. 34: 3 Rig. 1:16. Die herleefde Jerigo het waarskynlik 'n plek naby die ou tyd beset. Dit het baie belangrik geword en word gereeld in die geskiedenis na verwys, 2 Konings 2: 1-22 25: 5 Matt, 20:30 Markus 10:46.
Jerigo in Easton's Bible Dictionary parfuum, 'n omheinde stad te midde van 'n uitgestrekte palmboom, in die Jordaanvlakte, teenoor die plek waar die rivier deur die Israeliete oorgesteek is (Jos. 3:16). Die plek was naby die 'Ain es-Sultan, Elisha's Fountain (2 Konings 2: 19-22), ongeveer 8 kilometer wes van Jordanië. Dit was die belangrikste stad in die Jordaanvallei (Num. 22: 1 34:15), en die sterkste vesting in die hele Kanaän. Dit was die sleutel tot Wes -Israel. Hierdie stad is op 'n baie merkwaardige wyse deur die Israeliete ingeneem (Jos. 6). God het dit in hulle hande gegee. Die stad was 'vervloek' (Heb. Herem, 'toegewy' aan Jehovah) en gevolglik (Jos. 6:17, Lev. 27:28, 29 Deut. 13:16) al die inwoners en al die buit van die die stad sou vernietig word, "slegs die silwer en die goud en die voorwerpe van koper en yster" is voorbehou en "in die skatkis van die huis van Jehovah gebring" (Jos. 6:24, vgl. Num. 31: 22, 23, 50-54). Slegs Rahab "en haar vader se huisgesin en alles wat sy gehad het", is volgens die belofte van die spioene van vernietiging bewaar (Jos. 2:14). In een van die Amarna-tablette skryf Adoni-zedec (q.v.) aan die koning van Egipte wat hom inlig dat die Abiri (Hebreërs) die oorhand gekry het en die vesting Jerigo ingeneem het en 'al die koningslande' geplunder het. Dit wil voorkom asof die Egiptiese troepe voor dit uit Israel onttrek is. Hierdie stad is aan die stam van Benjamin gegee (Jos. 18:21), en dit was bewoon in die tyd van die Rigters (Rig. 3:13 2 Sam. 10: 5). Dit word nie weer genoem nie.
Jerigo in Naves Topical Bible 1. 'n Stad oos van Jerusalem en naby die Jordaanrivier Nu 22: 1 26: 3 De 34: 1 Die stad PALMBOME genoem De 34: 3 Ligging van aangename 2Kon 2:19 Rahab, die hoer, het in Jos 2 Heb 11 gewoon : 31 Josua sien die 'kaptein van die leër' van die Here naby Jos 5: 13-15 Beslaan deur Josua vir sewe dae val en vernietiging van Jos 6 24:11 Geleë binne die gebied wat aan Benjamin Jos toegeken is 18: 12,21 Die Keniete woon in Jud 1:16 Koning van Moab verower en vestig sy hoofstad in Jud 3:13 Herbou deur Hiel 1Ki 16:34 Geselskap van "die seuns van die profete", woon in 2Ki 2: 4,5,15 , 18 Gevangenes van Juda, geneem deur die koning van Israel, vrygelaat te, weens die veroordeling van die profeet Oded 2Ch 28: 7-15 Inwoners van, gevange geneem na Babilon, keer terug na, met Esra en Nehemia Esr 2:34 Ne 7:36 Help met die herstel van die mure van Jerusalem Ne 3: 2 Blinde mans genees by, deur Jesus Mt 20: 29-34 Mnr 10:46 Lu 18:35 Saggeüs woon in Lu 19: 1-10 -2. Vlakte van 2Ki 25: 5 Jer 52: 8 -3. Waters van Jos 16: 1 Gesuiwer deur Elisa 2Ki 2: 18-22
Jerigo in Smiths Bible Dictionary (parfuum), 'n stad met 'n hoë oudheid, geleë in 'n vlakte wat deur die Jordaan deurkruis is, en presies daarteenoor waar die rivier deur die Israeliete onder Josua oorgesteek is. Jos 3:16 Dit was vyf myl wes van die Jordaan en sewe kilometer noordwes van die Dooie See. Dit het 'n koning gehad. Die mure was so groot dat huise daarop gebou is. hfst. Jos 2:15 Die buit wat daarin gevind is, dui op die rykdom daarvan. Jerigo word die eerste keer genoem as die stad waarheen die twee spioene deur Josua uit Shittim gestuur is. Jos 2: 1-21 Dit is deur hom gegee aan die stam van Benjamin, hfst. Jos 18:21 en van hierdie tyd af verloop 'n lang interval voordat Jerigo weer op die toneel verskyn. Die tweede grondslag daarvan onder Hiel, die Betheliet, is opgeteken in 1Kon 16:34 Nadat Jerigo herbou is, het Jerigo stadig weer opgestaan ​​en gevolglik geword. In die onmiddellike omgewing wou die seuns van die profete afskeid neem van die wêreld Elisa het "die fontein van die waters genees" en daarteen, anderkant die Jordaan, het Elia "deur 'n stormwind opgevaar in die hemel". 2Ki 2: 1-22 In sy vlaktes val Sedekia in die hande van die Chaldeërs. 2Kon 25: 5 Jer 39: 5 In die terugkeer onder Serubbabel bestaan ​​die 'kinders van Jerigo', 345 in getal. Esr 2:34 Ne 7:36 Onder Herodes die Grote het dit weer 'n belangrike plek geword. Hy versterk dit en bou 'n aantal nuwe paleise, wat hy na sy vriende vernoem het. As hy nie van Jerigo sy gewone woonplek gemaak het nie, het hy uiteindelik daarheen teruggetrek om te sterf, en dit was in die amfiteater van Jerigo dat Salome die nuus oor sy dood aan die saamgestelde soldate en mense bekend gemaak het. Kort daarna is die paleis verbrand en die stad geplunder deur een Simon, slaaf van Herodes, maar Archelaus het die voormalige weelderig herbou en 'n nuwe stad op die vlakte gestig, wat sy eie naam gedra het en, wat die belangrikste was, water uit 'n dorp gelei het het Neaera gebel om die vlakte wat hy met palmbome geplant het, te besproei. So was Jerigo weer 'n 'stad van palms' toe ons Here dit besoek het. Hier herstel hy sig vir blindes. Mt 20:30 Mr 10:46 Lu 18:35 Hier het die afstammeling van Rahab nie die gasvryheid van Zaccaeus die tollenaar geminag nie. Uiteindelik is tussen Jerusalem en Jerigo die toneel gelê van sy verhaal van die barmhartige Samaritaan. Die stad is deur Vespasian vernietig. Die plek van antieke (die eerste) Jerigo word deur dr Robinson in die onmiddellike omgewing van die fontein van Elisa en die van die tweede (die stad van die Nuwe Testament en van Josephus) geplaas by die opening van die Wady Kelt (Cherith) , 'n halfuur van die fontein af. (Die dorp wat met jericho geïdentifiseer is, lê anderhalf kilometer van die ou plek af en word Riha genoem. Dit bevat waarskynlik 200 inwoners, traag en losbandig en ongeveer 40 huise. Dr. Olin sê dit is die "gemeenste en vuilste dorp van Israel "tog is die grond van die vlakte van onoortreflike vrugbaarheid. -ED.)
Jerigo in die Bybel -ensiklopedie - ISBE jer'-i-ko (die woord kom in twee vorme voor. In die Pentateug, in 2 Kon 25: 5 en in Esra, Nehemia, Kronieke staan ​​dit yerecho yericho, elders): In 1 Kon 16:34 die laaste Hebreeuse letter is hy (h), in plaas van waw (w). Die beëindiging waw (w) het gedink om die eienaardighede van die ou Kanaäniete te behou. dialek. In die Septuaginta het ons die onuitspreeklike vorm, Iericho (Swete het ook die vorm Iereicho), beide met en sonder die vroulike artikel in die Nuwe Testament Iereicho, een keer met die vroulike artikel The Arabic is er-Riha. Volgens Dt 32:49 het dit oorkant Nebo gestaan, terwyl dit in 34: 3 'n stadspalm van palmbome genoem word. Dit was omring met 'n muur (Jos 2:15), en voorsien van 'n hek wat in die nag gesluit was (Jos 2: 5), 'n d is deur 'n koning beheer. Toe dit gevang is, is koper- en ysterhouers, groot hoeveelhede silwer en goud, en ''n goed Babiloniese kleed' daarin gevind (Jos 7:21). Dit was aan die westekant van die Jordaan, nie ver van die kamp van Israel by Shittim nie, voordat hy die rivier oorgesteek het (Jos 2: 1). Die stad was op die 'vlaktes' (Jos 4:13), maar so naby die 'berg' in die Weste (waarskynlik die kranse van Quarantania, die tradisionele toneel van Christus se versoeking) dat dit binne bereik van die spioene was, beskerm deur Rahab. Dit was in die lot van Benjamin (Jos 18:21), waarvan die grens opgevaar het na die 'helling (Engelse weergawes van die Bybel' kant ') van Jeremia in die noorde' (Jos 18:12). Die owerhede is dit algemeen eens om die ou stad in Tel es-Sultan, een en 'n half kilometer noordwes van die moderne Jerigo, op te spoor. Hier is 'n heuwel van 1,200 voet lank en 50 voet hoog, wat 4 kleiner heuwels ondersteun, waarvan die hoogste 90 voet bo die basis van die hoofhoop is. Die geologiese situasie (sien JORDAN VALLEY) werp groot lig op die verowering van die stad deur Josua (Jos 6). As die stad gebou is soos ons dink, op die ongekonsolideerde sedimentêre afsettings wat tot 'n groot diepte in die Jordaanvallei opgehoop het tydens die vergroting van die Dooie See, wat in Pleistoseen (of ystyd) plaasgevind het, het die skielike val van die mure word maklik geloofwaardig vir elkeen wat in die persoonlikheid van God en in Sy krag glo, óf om die toekoms vooraf te ken, óf om die sekondêre oorsake waarmee die mens in die natuur te doen het, op sy wil te rig. Die vertelling sê nie dat die blaas van die ramme se horings op hulself die val van die mure veroorsaak het nie. Daar is eenvoudig gesê dat die mure op 'n bepaalde tydstip op die sewende dag sou val, en dat hulle eintlik op daardie tydstip geval het.Die wonder kan dus beskou word as die van profesie, waarin die Skepper deur die verloop van dinge aan Josua voorspel het, die aansluiting van goddelike en menslike aktiwiteite wat 'n ware wonder is, te bekom, of ons kan kyk na die bewegings wat neergedaal het die mure is die gevolg van direkte goddelike optrede, soos wat die mens uitoefen wanneer dit 'n ontploffing van dinamiet op 'n spesifieke tyd en plek veroorsaak. Die verskynsels is presies soos dit plaasgevind het in die aardbewing van San Francisco in 1906, waar, volgens die verslag van die wetenskaplike kommissie wat deur die staat aangestel is, "die gewelddadigste vernietiging van geboue op die gemaakte grond was. Dit lyk asof hierdie grond gedra het tydens die aardbewing baie op dieselfde manier as jellie in 'n bak, of as 'n halfvloeistof in 'n tenk. " Santa Rosa, geleë op die valleivloer, "tot 'n aansienlike diepte ondergedompel deur los of effens samehangende geologiese formasies, 20 myl van die kloof af, was die stad wat die ergste geskud is in die staat en het die grootste ramp opgedoen in verhouding tot sy bevolking en omvang "(Verslag, 13 en 15). So 'n aardbewing, soos maklik.
Jerigo Skrif - 1 Kronieke 6:78 En aan die oorkant van die Jordaan, by Jerigo, aan die oostekant van die Jordaan, is hulle gegee uit die stam van Ruben, Bezer in die woestyn met sy weiveld, en Jahza met sy weiveld,
Jerigo Skrif - 1 Konings 16:34 In sy dae het Hiël, die Bet -Eliet, Jerigo gebou; Non.
Jerigo Skrif - 2 Kronieke 28:15 En die manne met die naam van hulle het opgestaan ​​en die gevangenes gevat en met die buit alles wat naak was onder hulle geklee, en hulle beklee en hulle beskud en hulle gegee om te eet en te drink, en hulle salf en al die swakkes op die esels gedra en na Jerigo gebring, die stad met palmbome, na hulle broers;
Jerigo Skrif - Josua 10: 1 En toe die koning van Adonisedek van Jerusalem hoor hoe Josua Ai ingeneem het en dit heeltemal vernietig het, net soos met Jerigo en haar koning, so het hy met Ai en haar koning gedoen en hoe die inwoners van Gibeon vrede gemaak met Israel, en was onder hulle
Jerigo Skrif - Josua 10:28 En daardie dag het Josua Makkéda ingeneem en dit met die skerpte van die swaard verslaan en die koning daarvan vernietig, hulle en al die siele wat daarin was, en hy het niemand laat oorbly nie; en hy het met die koning van Makkeda gedoen het hy met die koning van Jerigo gedoen.
Jerigo Skrif - Josua 10:30 En die HERE het dit ook, en die koning daarvan, in die hand van Israel gegee, en hy het dit met die skerpte van die swaard geslaan, en al die siele wat daarin was, het niemand daarin laat bly nie, maar aan die koning daarvan gedoen soos het hy met die koning van Jerigo gedoen.
Jerigo Skrif - Josua 12: 9 Die koning van Jerigo, een die koning van Ai, wat langs Bet -el is, een
Jerigo Skrif - Josua 18:12 En hulle grens aan die noordekant was van die Jordaan af;
Jerigo Skrif - Josua 20: 8 En aan die oorkant van die Jordaan, by Jerigo, ooswaarts, het hulle Bezer in die woestyn op die vlakte uit die stam van Ruben, en Ramot in Gilead uit die stam van Gad, en Golan in Basan uit die stam van Manasse toegewys.
Jerigo Skrif - Josua 8: 2 En jy moet met Ai en haar koning doen net soos jy met Jerigo en haar koning gedoen het; net die buit en die vee moet julle vir julle 'n buit maak; lê 'n hinderlaag vir die stad daaragter.
Waak in Babilon: die astronomiese dagboeke in konteks. Kultuur en geskiedenis van die ou Nabye Ooste, volume 100
Babilon het nog altyd 'n magiese sjarme uitgeoefen op almal wat van sy glans en grootsheid vertel is. Niemand wat aan hierdie sjarme beswyk het nie, of dit nou 'n leek is wat net 'n bietjie wil soek in sy soeke na ou geheime, of 'n geleerde wat hom wil inlig oor die nuutste akademiese navorsing, sal nie teleurgesteld wees oor hierdie bundel nie.
Die sogenaamde "Astronomical Diaries" (voortaan "Diaries"), waarvan die laaste bekende voorbeeld in 61 vC geskryf is, teken in spykerskrif astronomiese gebeure op (deels voorafberekeninge reggestel volgens werklike waarnemings), kommoditeitswaardes, riviervlakke en historiese gebeure 'n tydperk van ongeveer 500 jaar. Ons is die publikasie van hierdie tekste verskuldig aan Abraham J. Sachs en Hermann Hunger. 1
Die boek is 'n versameling artikels deur geleerdes uit verskillende dissiplines. Talle fasette van die Dagboeke word belig, wat wissel van astronomiese tot historiese aspekte, deur middel van astrologiese, godsdienstige, geografiese en ekonomiese tot sosiale kenmerke word daar selfs verwys na die relevansie van die astronomiese waarnemings vir die huidige tyd. Die inleiding tot die bundel bevat al die nodige agtergrondinligting. Die eerste bydraes handel oor die dagboeke in hul 'intellektuele konteks', gevolg deur die in hul 'institusionele konteks'. Die laaste vier artikels kan nie aan 'n spesifieke groep toegeken word nie.
Saam met die bibliografie wat by elke artikel aangeheg is, is hierdie boek 'n kompendium met verwysings na byna alles wat die moeite werd is om te weet oor die dagboeke.
In die eerste artikel ondersoek John Steele die vroeë geskiedenis van die dagboeke. Daar is slegs enkele voorbeelde uit die tyd voor 400 vC. Volgens algemene leerstellings is die eerste dagboek geskryf aan die begin van die bewind van koning Nabonassar (747–734 vC). Nabonassar het sy naam aan 'n hele era gegee-die sogenaamde "era van Nabonassar". Daar word vermoed dat die samestelling van die dagboeke (en ook die 'Babylonian Chronicles') in hierdie tydperk op bestelling begin is, maar daar word geglo dat daar sistematiese waarnemende sterrekunde daarin ontstaan ​​het. Steele balanseer die argumente van individuele geleerdes noukeurig vir die bekendstelling van 'n 'era van Nabonassar'. Die resultate is indrukwekkend: die era is beslis 'n moderne fiksie (soos die skrywer noem, dit is al in 1968 deur J. A. Brinkman gepostuleer, maar nie in detail bewys nie 2). Die eerste bewaarde 'standaard' dagboek is eers in 568 vC onder Nebukadnesar II geskryf.
Mathieu Ossendrijver ondersoek Babiloniese markvoorspellings. Voortekens waarin voorspellings gemaak word oor die stand van die ekonomie, vorm sy beginpunt. Die skrywer belig dan wat hy as implisiete bewyse in die dagboeke beskou vir markvoorspellings. Laastens word die tekste BM 47494 en SpTU 1,94, waarin reëls vir die voorspelling van markkoerse gelys word, bespreek. SpTU 1,94 bevat reeds berekeningsreëls wat tipies is vir laat astronomiese "prosedure tekste". Vir die 'astrologiese' prosedures stel die skrywer 'n tweestap-benadering voor: vanaf die gewenste voorspellingsdatum, soek 'n mens na 'n geskikte tydperk waarvoor 'n aangetekende periodieke astronomiese verskynsel plaasgevind het (vergelyk die bekende pentagram van Venus), en pas dan "korrelasiereëls" toe tussen die verskynsel en markkoersontwikkelings. Die feit dat metodes wat in astronomie werk nie noodwendig in die ekonomie werk nie, is nie net deur die Babiloniërs ondervind nie: "Wat tot dusver ontbreek, is analoog tablette met voorspellings van markkoerse [in plaas van astronomiese verskynsels]" (p. 73). Vir weervoorspellings het Hermann Hunger 'n soortgelyke opmerking gemaak in sy studie "Astrologische Wettervorhersagen" wat hier deur Ossendrijver beskou word: "Daß solche [astronomischen] Methoden auf das Wetter nicht anwendbar sind, ist geradezu bedauerlich die Babylonier haden sonst bestimmt ein raffiniertes Verfahren dafür ersonnen. " Wetenskap lewer dikwels vreemde idees op. Aangesien toekomstige markpryse altyd en oral weerafhanklik is, kan bogenoemde astrologiese prosedures ook slegs so beoordeel word.
Christopher Tuplin wy hom toe aan die historiese inskrywings in die Dagboeke. Die tekskorpus word noukeurig geëvalueer volgens statistiese, strukturele en taalkundige kriteria terwyl die inhoud krities ontleed word. Die meerderheid van die inskrywings het betrekking op koninklike, militêre en godsdienstige aangeleenthede, wat almal objektief in die dagboeke verskyn. Ongewone gebeurtenisse soos 'n pryskontrole vir blaarslaai (271 v.C.) maak die lesing nie vervelig nie. Dit moet beklemtoon word dat Tuplin altyd ontwikkelings illustreer deur dagboeke uit verskillende tydperke te vergelyk. Die artikel word afgesluit met 'n onthullende vergelyking tussen die politieke inskrywings in die Dagboeke en die Kronieke (sien hierbo). 'N Mens voel by elke draai dat Tuplin 'n klassisistiese en antieke historikus is: die bydrae lui soos 'n verfrissende wandeling onder kundige leiding deur die Achaemenidiese, Seleucidiese en Partiaanse tydperke, waarin historiese gebeure, staaltjies en vergelykings met die Grieks-Romeinse wêreld opereer. 'n lewendige wisselwerking.
Die tweede deel van die bydraes begin met 'n artikel van Eleanor Robson, wat die vraag oor die outeurskap van die dagboeke ondersoek. Hierdie vraag kan nie definitief beantwoord word nie, maar Robson is nie die skuld hiervoor nie: slegs ses kolofone word bewaar en ander bronne lewer nie genoegsame bewyse nie. Robson aanvaar dat die skrywers onder die priesters gesoek moet word. Sy gaan ver weg en bestudeer die geskiedenis van die priesterdom en die opregte stelsel van Neo-Assiriese tot Partiese tye (die dagboeke is eers na 400 vC geskryf, sien hierbo). Terwyl die heilige geleerdes wat astronomiese waarnemings gemaak het (maar nie noodwendig die dagboeke geskryf het nie) oorspronklik deur die tempels verskaf is (dikwels deur middel van sinecures), het hulle op die laaste, ná die opstande onder Xerxes I, loonverdieners geword sonder enige politieke invloed. Die bundel "Letters from Assyrian … Scholars", wat deur Robson behandel word, is op 'n ander tyd deur Simo Parpola uit 'n ander oogpunt geskryf. Robson se aanval op hom (noot 23) is onregverdig en eindig ironies genoeg met waarskuwing lektor!
Om lig te werp op geloofsvrae in die Seleukiede en Parthiese tye, gebruik Lucinda Dirven die voorbeeld van die eenmalige verslag oor die profeet van die godin Nanāya, 'n matroos, wat in 133 vC baie volgelinge op die strate van Babilon en Borsippa gehad het. Die artikel is duidelik gestruktureerd en boeiend geskryf. Die tempels het lankal hul rol as godsdienstige sentrums verloor. Buitelandse invloede versprei. Verwaarlosing van godsdienstige pligte, soos die nie-deelname van die hedendaagse heersers aan die Nuwejaarsfees, lei noodwendig tot 'n versteuring van die balans tussen tempel, hof en samelewing, wat volgens die tradisionele siening noodsaaklik is vir die welstand van die land. Dit is slegs teen hierdie agtergrond dat 'n profeet sy invloed op die oop pad kan laat voel. Die opname van ongewone historiese gebeure is 'n voorbeeld van die krisis van 'n veranderende samelewing. Vanuit die oogpunt van die Babiloniese priesters, wat intussen 'n godsdienstige minderheid in hul eie land geword het, kan die orde slegs herstel word deur terug te keer na die vorige waardes. Die opname van offers wat die koning gebring het, is nie meer 'n alledaagse gebeurtenis nie, maar iets besonders, wat toon dat mense steeds (tevergeefs) probeer het om die tradisionele wêreldorde aan te hou.
Die Dagboeke is in die 19de eeu opgegrawe. Aangesien byna almal op die oudheidsmark verkry is, kan niks gesê word oor waar hulle gevind is of oorspronklik in argief was nie. In die hoop om steeds leidrade te vind, grawe Reinhard Pirngruber die tekste vir 'n tweede keer op in 'n 'museum-argeologiese benadering'. Hy verwys na 'n studie deur Philippe Clancier, waarin die dagboeke in die breër konteks van die biblioteek van die Esagila, die hooftempel in Babilon, geplaas word. Die dagboeke word slegs toegewys aan 'n paar versamelings in die British Museum, wat beteken dat hulle slegs op 'n paar plekke kom. In hierdie konteks haal Pirngruber Eleanor Robson aan, wat die versamelings gepas kenmerk as "samehangende lotte, waarin tablette uit groter argiewe min of meer saamgevoeg is". Die chronologiese verspreiding van die dagboeke onder die individuele versamelings van die British Museum weerspieël dus hul oorspronklike ligging in die stoorkamers van antieke biblioteke.
In die laaste groep is die eerste artikel, "From Babylon to Baḫtar: the Geography of the Astronomical Diaries", 'n horing van oorvloed vol inligting deur Kathryn Stevens. Dit is 'n plesier om die verduidelikings te volg, wat met baie kaarte gepaardgaan. Die Dagboeke is in Babilon gesentreer, Babilonië speel 'n ondergeskikte rol; die wêreld buite Mesopotamië is byna glad nie. Ander plekke as Babilon self word amper slegs genoem toe historiese gebeure daar plaasgevind het (wat gewoonlik die teenwoordigheid van die heerser impliseer). Die keuse van die plekname weerspieël die verandering van die keiserlike grense, waardeur die benamings van die lande met gedeeltelik argaïese name om ideologiese redes herinner aan militêre veldtogte in die verlede. Die voorkeur vir selektief opgetekende gebeure is tot 'n sekere plek afhanklik van die plek. Hierdie patroon sou deur die ouer voortekensliteratuur beïnvloed kon word. Die ondersoek van Stevens na die plek van die Griekse wêreld in die dagboeke verdien spesiale vermelding.
Vir Babiloniese priesters, selfs onder vreemde heerskappy, word Babilon steeds 'gevoel' as die middelpunt van die wêreld, en die koning, wat na verwagting in Babilon sou woon, bly die belangrikste persoon vir die land, selfs as hy nie daar is nie. Marijn Visscher toon op oortuigende wyse aan hoe die skrywers van die dagboeke die afwesigheid van die koning in 'n "indirekte teenwoordigheid" kon omskep. Slegs die besoeke van Alexander die Grote en Antiochus III aan Babilon word in die Dagboeke opgeteken. Alexander se oorwinning op Gaugamela word erken as 'n gebeurtenis van wêreldwye betekenis, terwyl 'n mantel van Nebukadnesar II aan Antiochus voorgehou word om die Seleukiede deel van die Babiloniese wêreld te laat voel. Die band van die Partiese konings met Babilon word beklemtoon deur aanhalings in die eerste persoon enkelvoud uit hul briewe. Daarbenewens word die koninklike teenwoordigheid simbolies voorgestel in die vorm van boodskappers, buitelandse en inheemse plaaslike amptenare en garnisoene. Alle amptenare neem as verteenwoordigers van die koning deel aan die 'rituele lewe'. Oorwinnings, soos die in 125 vC teen die Elamiete, word as oorwinnings vir Babilon geïnterpreteer, omdat dit toon dat die (Partiese) heerser die land versorg.
Johannes Haubold merk op dat die dagboeke oor die algemeen 'n 'indruk van tydlose stabiliteit' gee, en dat hul skrywers nie 'historiese belange of 'n eie historiografiese styl' ontwikkel het nie, maar daar was uitsonderings, bv. in die onstuimige tydperk van 141 vC (verowering van Babilon deur die Partiërs) tot ongeveer 120 vC (konsolidasie van die Partiese heerskappy). Haubold konsentreer op hierdie tydperk. Na die dood van Antiochus IV verander geo-politieke magsverhoudinge, nuwe magte ontstaan, Babilon is nie meer in die middel van die ryk nie, die koning veg ver en kan Babilon nie meer beskerm nie, en baie gevegte-invalle van die Elamiete , plundering deur die Arabiere - vind nou plaas op Babiloniese grond. Dit kan nie meer versoen word met die Babiloniese opvatting dat die koning die ryk moet beskerm en vergroot nie. Die gevolg van hierdie chaotiese omstandighede is sosiale onrus. Die skrywers van die dagboeke probeer die opvallende agteruitgang van Babilon verduidelik deur 'n doelgerigte seleksie van die opgetekende gebeure in 'n historiese verhaal - soms met 'n sterk ironiese of dramatiese ondertoon.
Yasuyuki Mitsuma lewer 'n bydrae wat in elke opsig voorbeeldig is. Dit handel oor die verhouding van die Griekse "burgers" ( puli/īṭē, -ānu πολῖται), getuig in Babylon, Seleucia aan die Tigris, en Kār Aššur, aan die raad, tradisioneel vertaal as "(Raad van) ouderlinge" ( peliga/ānānu πελιγᾶνες). Eers behandel Mitsuma die Babiloniese en Griekse bronne in detail, dan bied hy 'n fragmentariese dagboek aan (wat drie stukke saamvoeg), wat voorheen slegs in sy eie publikasie in Japannees verskyn het. Na oorweging van alle aspekte kom hy tot die gevolgtrekking dat hierdie dagboek tussen 96 en 90 vC geskryf moes wees. Dit bevestig vir die eerste keer die aanname, tot dusver hoofsaaklik gebaseer op Griekse bronne, dat die "Raad van Ouderlinge" 'n liggaam van die "burgers" was.
Daar is min om in hierdie bundel gekritiseer te word. Dit is egter 'n bietjie ontstellend dat die tweede Babiloniese aanhaling (en nie net hierdie nie) 'n strokie (SÚ in plaas van ŠÚ) bevat. Al met al is dit 'n prysenswaardige bundel wat aanbeveel kan word vir almal wat in die antieke wêreld belangstel en wat ons kulturele agtergrond deel.
1. Die vroeë geskiedenis van die astronomiese dagboeke, John Steele 19
2. Babiloniese markvoorspellings, Mathieu Ossendrijver 53
3. Logboekgeskiedenis in Achaemenidiese, Hellenistiese en Parthiese Babilonië: historiese inskrywings in gedateerde astronomiese dagboeke, Christopher Tuplin 79
4. Wie het die Babiloniese astronomiese dagboeke geskryf? Eleanor Robson 120
5. Die astronomiese dagboeke en godsdiens in die Seleucidiese en Partiese Babilon: die geval van die profeet van Nanāya, Lucinda Dirven 154
6. Die museumkonteks van die astronomiese dagboeke, Reinhard Pirngruber 186
7. Van Babilon tot Baḫtar: die geografie van die astronomiese dagboeke, Kathryn Stevens 198
8. Koninklike teenwoordigheid in die astronomiese dagboeke, Marijn Visscher 237
9. Geskiedenis en geskiedskrywing in die vroeë parthiese dagboeke, Johannes Haubold 269
10. Die verhouding tussen Grieks-Masedoniese burgers en die "Raad van Ouderlinge" in die Arsacid-tydperk: nuwe bewyse uit astronomiese dagboek BM 35269 + 35347 + 35358 Yasuyuki Mitsuma 294
1. Astronomiese dagboeke (…), vol. 1-3, Wien 1988, 1989 en 1996.
Kyk die video: География, которая перевернёт ваш мир с ног на голову. Вячеслав Котляров. (Januarie 2022).