Preke Prediker 8:17
Skriflesing: Galasiërs 3: 1 – 14; Prediker 8: 1 - 17
Teks: Prediker 8: 17
Toe het ek al die werk van God begryp; die mens is nie in staat om wat in hierdie wêreld gebeur, te verstaan nie. Hoe hy hom ookal inspan en soek, hy verstaan nie. Al sê die wyse hy weet, kan hy nie verstaan nie.
Dit is waar onder andere hierdie twee Bybelgedeeltes in ons daaglikse lewe inpas.
In hierdie twee gedeeltes in die Bybel beklemtoon die Heilige Gees dat ons nie moet dink dat die lewe tevergeefs is nie.
Ons moet net die vermoë aanleer om uit die regte perspektief na die lewe te kyk.
Dit is seker so dat elke mens soms moedeloos raak en dan wonder watter sin daar nog in die lewe is. Daar kom oomblikke wanneer dit vir ons lyk asof alles maar baie tevergeefs is.
Dit is natuurlik verkeerd as mens so dink.
Van die begin van die boek Prediker (1: 3) af is die deurgaande betoog: As ons van 'n mens se kant af na die mens se lewe kyk, kan ons dink dat daar geen blywende waarde in 'n mens se geswoeg hier op die aarde is nie.
Die eerste voorbeeld wat die Prediker noem in die gedeelte wat ons gelees het, kry hy uit die gesigspunt van mense wat kyk na mense rondom hulle se lewens. Wat sien hulle? Die prediker gee dan die antwoord soos wat die mense dit sien.
Hy wys daarop dat dit met die beskikking in mense se lewens baie keer so teenoorgesteld gaan as wat ons dit verwag:
Dit gaan soms met goddeloses soos wat ons dink dat dit met gelowiges behoort te gaan,
en ander kere kom dinge gelowiges oor wat ons dink net oor goddeloses sal kom (vergelyk Prediker 7: 15).
Die antwoord wat die prediker gee, klink vir ons nie reg nie, want dit is ook nie reg nie.
Hy stel self die saak reg, want later sê hy dat die mense wat die lewe uit hierdie hoek bekyk, die eer van die Here in hierdie saak mis.
Die prediker sê dan dieselfde as wat Jesaja sê. Jesaja stel hierdie saak baie duidelik en korrek, soos wat die Here dit sien:
Sê van die regverdige dat dit met hom goed sal gaan; want die vrug van hulle handelinge sal hulle eet. Wee die goddelose! Met hom gaan dit sleg; want wat sy hande gewerk het, sal hom aangedoen word (Jesaja 3: 10, 11).
Die Prediker kom uiteindelik daarby uit dat God se bestuur van al die dinge in mense se lewens vir ons ondeurgrondelik is.
Dit verklaar waarom mense altyd kyk na hulle geswoeg en lyding en nie na die raad van God met hulle nie.
Ons uitkykpunt is van die verkeerde plek af: ons begin altyd van onsself af, i.p.v. daarvan dat ons van die Here se kant af kyk na alles.
Dit is omdat ons vertrekpunt uit ons onverstaan van die Here se raad gebore is, dat alles so baie keer vir ons tevergeefs lyk.
In vers 9 sê die Prediker iets wat baie belangrik is, want dit plaas die verhoudinge wat daar gewoonlik tussen mense is, aan die orde:
Hy vra watter voordeel daar is vir 'n mens om met moeite te lewe, want hulle heers oor mekaar en kom mekaar te na.
Die verhoudings tussen mense is baie keer onregmatig, en daarom kan dit nie anders nie as om op skade uit te loop nie.
Mense wat so uit die wêreld vir die mens lewe, kan nie anders as om dinge skeef te sien nie.
Met die onreg wat mense aan mekaar doen in sy agterkop, kyk die prediker na die lewenseinde van mense.
Die kontras wat die Prediker opval, is dat die onregverdiges met eer begrawe word, en die regverdiges met oneer.
Nadat daar ‘n tyd verloop het, was altwee vergete. Goddeloses en kerkmense word almal gou vergeet nadat hulle begrawe is.
Aansluitend hierby merk die Prediker op dat die goddeloses in hierdie wêreld baie keer beter dinge oorkom as wat die gelowiges oorkom.
Die wêreldmens sal nou dink dat altwee se lewe dus tevergeefs was.
Die Prediker waarsku subtiel dat hierdie soort van gebeurtenis dalk vir die gelowiges 'n prikkel kan wees om hulle aan die kwaad oor te gee.
Die Bybel meld die rede waarom die prediker so dink:
bose dade word nie altyd dadelik gestraf nie.
Nou lewe die ou wat die kwaad aanvang nog lank ook en hy kry baie geleenthede om sy kwaaddoenery aan te vang.
Maar, sê die prediker, daar is 'n ander perspektief waaruit ons na hierdie dinge moet kyk: dit bly darem nog steeds waar dat dit in die hiernamaals goed sal gaan met die wat God vrees, al moet hulle ook vir 'n lang lewe onder die kwaaddoeners se kwaad gebuk gaan.
Al werk Prediker hierdie gedagte nie verder uit nie, is dit duidelik dat hy daarmee die volgende dinge wil sê:
Daar geestelike dinge wat nie met die blote oog waarneembaar is nie, maar dit is nog steeds daar.
Al word die dinge nie gesien nie, gebeur dit saam met die dinge wat ons tydens ons aardse lewe kan waarneem.
Die groot waarheid wat deurkom, is dat 'n mens in hierdie lewe soos 'n wêreldling na al die slegte dinge kan kyk, en dan toelaat dat dit jou moed breek. Maar iemand wat uit die hoek van die raad van die Here na die lewe kyk, sal dadelik kan sien dat die lewe nie so tevergeefs is as wat dit lyk nie.
Sulke mense sal moedhou in die lewe, want hulle sien dat die gelowiges wat sterf, nie vergeet word nie, omdat hulle steeds ewig by God lewe.
Mense wat na die lewe kyk vanuit die hoek van God se raad sal ook sien dat die goddeloses na hulle dood in die grootste teëspoed by die Here is.
Nou sit ons met die vraag: Hoe en waar kry ons die vermoë om so ver te kan sien?
Hoe en waar kry ons die vermoë om hierdie diep en moeilike geestelike wêreld te verstaan?
Die Prediker sê dat hy dit by die wysheid geleer het:
"Toe ek my hart daarop gerig het om wysheid te leer ken..."
Die vraag is: Wat is wysheid? En waar kry mens dit?
Die antwoord is by implikasie al hier in Prediker, want Hy het God se werke ondersoek om te kyk of hy dit verstaan. God moet dus vir hom wysheid gee.
In die Nuwe Testament kry ons die antwoord baie reguit by die Here Jesus Christus self.
Hy het belowe om aan ons 'n ander Trooster te stuur wat ons die volle waarheid sal leer en ons daarin sal lei.
Die Trooster sal ons met die wysheid van God deur ons lewe begelei.
Om wysheid te hê is dus om die wil van die Here te verstaan, en die wysheid en die waarheid word deur die Heilige Gees aan ons geleer.
Dit is hier waar die brief aan die Galasiërs inpas by die wysheid wat die Prediker verkondig het. In die kerke wat in die provinsie van Galasië was, was die situasie effens omgekeerd aan die situasie in die Prediker se geval.
In Prediker se geval het die mense die lewe vanuit die wêreld benader, en toe is hulle opgeskerp om vanuit die Here se perspektief na die lewe te kyk.
By die Galasiërs was dit kerke wat reeds tot bekering gekom het, en wat die Here geken het.
Maar toe het hulle van die leiding van die Heilige Gees af in die wêreld in verdwaal.
Daardie kerke word daarop gewys dat hulle met die Heilige Gees begin het, en dat die Heilige Gees hulle in baie duidelike beelde en taal die evangelie van Jesus Christus laat verstaan het.
Op die stadium toe die brief vir hulle geskryf is, het hulle van die Heilige Gees af na die wêreld toe beweeg. Hulle het hulle geestelike insig verskuif: tot nou toe was dit so dat die Heilige Gees hulle laat sien en verstaan het
wat die evangelie van Jesus Christus is
en wat die raad en wil van God is
en hoe ons toekoms in die hiernamaals lyk en wat dit is.
Die apostel Paulus wys die gemeentes daarop dat al die lyding wat mense hier op die aarde deurgaan, nie tevergeefs is nie.
Hulle het mos gesien dat selfs in hulle lyding die Heilige Gees kragte onder hulle gewerk het.
Hy bring die groot saak wat die mense in Prediker se tyd misgekyk het, onder hulle aandag: Alle lyding wat oor julle kom, maak sin die oomblik wanneer jy dit in perspektief sien met die raad van God.
Prediker het al gesien dat die Here lyding bring om 'n skeiding tussen goddeloses en gelowiges te maak.
Daarmee bevestig die Here weer 'n keer aan elkeen van ons ook dat ons nie moedeloos moet raak met hierdie lewe nie.
Dit is baie waar dat daar dinge is wat soms baie onverstaanbaar is as dit gebeur.
Dit is net so waar dat baie van die dinge wat ons oorkom, dinge is wat ons nie kan glo dat die Here dit oor ons wat glo, beskik nie.
Maar dit is ook waar dat almal wat tot met hulle dood die vermoë gehad het om te onderskei en om te volhard in dit wat reg is, deur die Here geseën gaan word.
Die uiters belangrike is dat die toekoms na die dood vir die gelowiges heeltemal anders is as vir ongelowige.
Die Here leer ons dat die wat onverskillig is die oordeel van die Here oor onssself haal met ons ongehoorsaamheid.
Dit mag met sulke mense in hierdie lewe goed gaan, maar met die wending wat die dood bring val hulle in die ewige dood vas.
Daarteenoor bevestig die Here aan u dit volgende:
Die bloed en dood van ons Here Jesus Christus gee aan u die ewige lewe.
Die dood en opstanding van ons Here Jesus vestig ook wysheid in u, omdat die Heilige Gees in u woon om u met Goddelike insigte te lei.
Dit beteken dat die Heilige Gees u leer om nie soos wêreldmense met moedelose oë na die lewe te kyk en net al die negatiewe dinge raak te sien nie.
Die Heilige Gees leer u juis om na die lewe te kyk vanuit die perspektief van God se raad.
Hy leer u ook om na die lewe te kyk met die ewige toekoms van God se koninkryk in die agtergrond.
Terselfdertyd vermaan die Here ons om nie soos die Galasiers die werklike perspektief op die lewe te verloor nie -
Ons perspektief moet nie wees om te kyk na wat mense doen en hoe hulle misluk nie.
Ons moet kyk hoe die Here Jesus die dood en die hel oorwin het, en hoe ons Hom met ons lyding op hierdie pad moet volg tot in die ewigheid.
Luister na God se genade om versterk te word. Die Heilige Gees gebruik die Woord van God om u die werk van God te laat begryp. Dan sal u kan aanhou om die Here te dien:
al sou gebeur dat dit soms vir lang rukke swaar gaan,
en al sou gebeur dat gebeur daar dinge in die lewe gebeur wat u ontstel.
Datum: 21Julie 2002