Spieëls wat glas besigtiging gesig | Daar is 'n spieël in elke huis, sodat mense hul refleksie sien. In die fisiese wêreld kan ons dit 'n wetenskaplike instrument noem. Maar wanneer ons dit in 'n godsdienstige omgewing neem, word die betekenis daarvan baie wyd. Die spieël in die godsdienstige veld is nie net 'n glasstruktuur nie, maar die struktuur van die wêreld vir die menslike verstand is 'n spieël. In wat ons die weerspieëling van onsself en ander met die oog van ons verstand kan sien, omdat ons weerspieëling van die verstand in die wêreld weerspieël word. As ons regtig 'n goeie mens is, word ons almal vol goeie eienskappe gesien. Maar as ons sleg is, word hierdie wêreld beskou as die tuiste van boosheid. Dit kan so begryp word dat volgens die verstand oortuigings en persepsies in die wêreld gevind word, is dit moeilik om in die wêreld te sien wat nie in die menslike verstand is nie. Net soos ons ons eie weerkaatsing in die spieël kan sien, maar nie die ander nie. Die rede hiervoor is dit wat nie gebeur nie, dit verskyn nie eers in die spieël nie. Dit is dieselfde godsdienstige aard van ons verstand.
In hierdie verband is 'n verhaal van Guru Nanak heersend. Volgens hierdie legende het Guru Nanak een keer 'n dorp besoek terwyl hy saam met sy dissipelmassa reis. Hy het baie nag bereik terwyl hy die dorp bereik het. Toe die inwoners van die dorp op soek was na skuiling om die nag deur te bring, het die inwoners hulle nie in die dorp laat bly nie. Die dorpelingen het hulle uit die dorp gedwing, waardeur hulle hul nag onder 'n boom met hul dissipel moes deurbring. Ná die nag toe Guru Nanak van daardie dorp af vertrek het, het hy die dorpenaars geseën, dat almal in 'n dorp moet bly, bly vloeiend en gelukkig. Dit is my wens. Daarna het Guruji na 'n ander dorp saam met sy dissipel gegaan.
Op die tweede dag het Guru Nanak in die nag na 'n ander dorp gekom, tot die nag genoeg was, so op soek na skuiling, het hy die dorpie van die mense van die dorp bereik. Toe het die inwoners hulle gerespekteer, aan hulle kos gegee, bed gesit en al die reëlings getref om aan ander behoeftes te voldoen. Die nag van Guru Ji en sy dissipel Masadda het baie gemaklik oorlede. Teen dagbreek toe Guruji van die dorp af geloop het, het hy die dorpenaars geseën, dat mense moet floreer, gelukkig wees, maar nie in hierdie dorp bly nie en oor die hele land verstrooi word.
By die verhoor van hierdie sinne van Guru Ji was sy dissipel manlik baie bekommerd. Hy het aan Guruji gesê - daardie dorpe wat jou ongemak gegee het om in die nag te bly, het gekom om jou te seën om op een plek te bly. Maar toe die mense van hierdie dorp jou groot respek gegee het, het jy met plesier, geriewe, waarom vervloek jy hierdie mense van hierdie dorp na 'n ander dorpie? Guru Nanak glimlag en sê - hierdie wêreld is soos dit dieselfde moet kry. Die mense van die dorp het ons sleg behandel. As hulle op die hele terrein versprei het, sal die hele wêreld vuil word met hul vuilheid. Daarom het ek hulle geseën om in dieselfde dorp te woon. Maar die mense van hierdie dorp het ons vereer, ons vereer, ons met plesiergeriewe voorsien. Dit lyk asof die mense van hierdie dorp baie goed is. As dit na die ander deel van die wêreld gaan, dan sal die goeie daar versprei. Daarom het ons die inwoners gevra om na verskillende gebiede te gaan. Luister na hierdie woorde van Guru Nanak, hulle dissipel het die mantra van Guruji geken.
Dit is net 'n storie, maar as ons in die spieël van ons gedagtes kyk, vind ons dat Guru Nanak spieëls aan beide die mense van die dorp getoon het. As teken het hy die inwoners gesê dat hulle in werklikheid soos mense is, hulle moet dieselfde wees, en hulle moet dieselfde resultate kry. In die spieël is die manier waarop "wat lyk soos wat dit is,", net soos Guru Ji ook die spieël vir die dorpenaars gewys het. Hy het nie gepraat oor die mense van 'n dorp nie, maar die teenstanders van opponerende ideologieë oor die mense van twee teenoorgestelde gemeenskappe het die teenoorgestelde gesê.
In hierdie verstandspieël, as ons na die gedagtes van ons verstand kyk, kan ons bewus word van die eienskappe en gebreke van die mense van hierdie wêreld. As ons oë die beste is, dan kan ons die goeie en kwaad van ons mense in die spieël van ons verstand sien. As ons gedagtes gevul moet word met die vuilheid van die wêreld, dan kan ons nie die onheil en goedheid van die wêreld sien nie. Daarom moet elkeen eers sy gedagtes suiwer en goed maak, want daarna kry hy die geleentheid om die ware weerspieëling van homself en ander in die spieël van sy verstand te sien. Solank as wat die filosofie van waarheid, Shiva en die mooi nie oral verskyn nie, moet die persoon weet dat daar 'n fout in hom is. Daarna moet hy probeer om die onheil en kwaadaardigheid van sy gedagtes te verwyder, want sodoende sal die spieël van ons verstand skoon en deursigtig wees. Sodra dit gebeur, sal dit in staat wees om sukses, onsterflikheid en gewildheid op 'n regte manier te bereik.