Inderdaad, sê hulle, is die leiers van 'n groot langtermyn-gesondheidstudie in Nieu-Seeland wat leidrade vir die verouderingsproses by jong volwassenes gesoek het.
In 'n vraestel in die Verrigtinge van die Nasionale Akademie van Wetenskappe, stel die span 'n paneel van 18 biologiese maatreëls voor wat gekombineer kan word om vas te stel of mense vinniger of stadiger verouder as hul eweknieë.
Die inligting is afkomstig uit die Dunedin Studie, 'n baken longitudinale studie wat opgespoor meer as 'n duisend mense gebore in 1972-73 in dieselfde dorp van geboorte tot die hede. Gesondheid maatreëls soos bloeddruk en lewerfunksie is gereeld geneem, saam met onderhoude en ander assesserings.
"Ons het ingestem om veroudering in hierdie relatief jong mense te meet," sê die eerste skrywer Dan Belsky, 'n assistent professor in geriatrie in die Duke-Universiteit se sentrum vir veroudering. "Die meeste ouerstudies kyk na seniors, maar as ons ouderdomsverwante siektes wil voorkom, moet ons ouer word by jong mense."
Die uiteindelike doelwit ... is om in die verouderingsproses self in te gryp.
Belsky sê die vordering van veroudering toon in menslike organe net soos dit in die oë, gewrigte, en hare, maar vroeër. So as deel van hul gereelde herevaluering van die studiepopulasie op die ouderdom van 38 in 2011, die span gemeet die funksies van die niere, lewer, longe, metaboliese en immuunstelsels. Hulle gemeet ook HDL cholesterol, kardiorespiratoriese fiksheid, longfunksie, en die lengte van die telomere-beskermende pette aan die einde van chromosome wat gevind is om verkort met die ouderdom.
Die studie meet ook tandheelkundige gesondheid en die toestand van die klein bloedvate agter in die oë, wat 'n proxy vir die bloedvate van die brein is.
Op grond van 'n deelversameling van hierdie biomarkers het die navorsingspan 'n "biologiese ouderdom" vir elke deelnemer gestel, wat van 30 tot byna 60 in die 38-jariges gewissel het.
Die navorsers het dan terug in die argief data vir elke vak en kyk na 18 biomerkers wat gemeet word wanneer die deelnemers was ouderdom 26, en weer wanneer hulle 32 en 38 was. Hieruit het hulle 'n helling vir elke veranderlike, en dan is die 18 hange bygevoeg vir elke studie onderhewig aan daardie individu se tempo van veroudering te bepaal.
Die meeste deelnemers het 'n verouderingskoers van een jaar per jaar geklou, maar ander het bevind dat hulle so vinnig as drie jaar per chronologiese jaar verouder. Baie was veroudering teen nul jaar per jaar, wat uiteindelik jonger was as hul ouderdom.
As die span verwag, wat biologies ouer op die ouderdom van 38 was ook verskyn te gewees veroudering teen 'n vinniger tempo. 'N Biologiese ouderdom van 40, byvoorbeeld, beteken daardie persoon is veroudering teen 'n koers van 1.2 jaar per jaar oor die 12 jaar die studie ondersoek.
Hierdie artikel rapporteer oor 954 van die oorspronklike 1,037 Dunedin studie deelnemers. Dertig van hulle gesterf het volgens ouderdom 38: 12 deur siektes soos kanker en aangebore defekte, 10 deur ongelukke, en agt deur selfmoord of dwelm oordosis. Nog 'n 26 nie deel te neem aan die studie op die ouderdom van 38. Sewe en twintig deelnemers het nie genoeg data om ingesluit te word.
Die meeste mense dink aan die verouderingsproses as iets wat laat in die lewe gebeur, sê Belsky, maar tekens van veroudering was reeds in hierdie toetse oor die 12-jare van jong volwassenheid: van 26 tot 38.
Studielede wat meer gevorderd was in biologiese veroudering, het ook slegter getoets op toetse wat tipies aan mense oor 60 gegee word, insluitend toetse van balans en koördinasie en die oplos van onbekende probleme. Die biologies-ouer individue het ook gerapporteer dat hulle meer probleme ondervind met fisiese funksionering as hul eweknieë, soos stap optrede.
As 'n ekstra mate, het die navorsers gevra Duke voorgraadse studente om gesig foto's van die studie deelnemers geneem op die ouderdom van 38 evalueer en beoordeel hoe jonk of oud hulle verskyn. Weereens, die deelnemers wat biologies ouer aan die binnekant was ook verskyn ouer om die kollege studente.
Die verouderingsproses is nie almal geneties nie. Studies van tweeling het bevind dat slegs oor 20 persentasie veroudering aan gene toegeskryf kan word, sê Belsky. "Daar is baie omgewingsinvloed."
"Dit gee ons hoop dat medisyne ouer kan word en mense meer gesonde aktiewe jare kan gee," sê senior skrywer Terrie Moffitt, professor in sielkunde en neurowetenskap by Duke.
Hierdie vraestel se metodes is bloot 'n bewys van konsep, sê Belsky, om te wys dat dit moontlik is om 'n verouderende trajek te sien deur verskeie maatreëls te kombineer.
"Die tyd is reg vir hierdie soort multifaktoriese manier om die verouderingsproses te meet," sê hy, maar die maatreëls en metodes moet verfyn word om beter, vinniger en goedkoper te wees.
Die uiteindelike doel, natuurlik, is om in staat wees om in te gryp in die veroudering proses self, eerder as die aanspreek van moordenaars soos hartsiekte of kanker in isolasie, sê Belsky.
"Soos ons ouer word, groei ons risiko vir allerhande verskillende siektes," sê hy. "Om verskeie siektes gelyktydig te voorkom, moet die veroudering self die teiken wees. Andersins, dit is 'n spel van 'n klompie-a-mol. "
Die Nieu-Seelandse Gesondheid Navorsingsraad, Amerikaanse Nasionale Instituut on Aging, die Verenigde Koninkryk Mediese Navorsingsraad, Jacobs Foundation, en die Yad Hanadiv Rothschild Foundation ondersteun die werk.