Afrikaans steeds uniek - Die Kwêvoël
Afrikaans steeds uniek
April 22, 2015 kwevoel
Met Afrikaans nou ook in die apartheidsarena, veral onder diegene wat Afrikaans op skole- en veral op universiteitsvlak wil inkort, wil mens eerder die teenstrydigheid van dr Michael le Cordeur, 'n direkteur van die Afrikaanse Taalraad, se stelling aanvat dat Langenhoven se uitlating "Afrikaans die grootste enkele prestasie is wat nie saam met die witman van oorsee af gekom het nie."
Volgens Le Cordeur (self Afrikaanssprekend) "stigmatiseer hierdie stelling Afrikaans as die taal van die regering en die taal van die verdrukker, veral omdat Afrikaans op rassegrondslag bevorder is." (Beeld, Donderdag 16 April 2015).
CJ Langenhoven is op 12 Augustus 1873 in die Ladismith omgewing in die Wes-Kaap gebore, lank voordat die Britte die hele Suid-Afrika gekoloniaseer het. Hy is op 15 Julie 1932 in Oudtshoorn oorlede, lank voordat DF Malan die Brits geöriënteerde Smuts in 'n verkiesingstryd verslaan het. Met ander woorde, lank voor die dae van apartheid wat aanmekaar teen die Afrikaner se kop gegooi word.
Gedurende hierdie tyd het die Britse regering die basis van apartheid gelê en is Afrikaans ook op 'n stadium op skolevlak verbied, met die Brite wat Afrikaans wou uitroei en dit vervang met Engels as onderrig- en gebruikstaal.
Almal besef dat, alhoewel Nederlands die basis van Afrikaans daar gestel het, was Langenhoven heeltemal korrek deur te sê dat Afrikaans nie saam met die witman van oorsee af gekom het nie. Alhoewel die groep wat hulle as Afrikaners in hierdie deurmekaar land geïdentifiseer het, was Afrikaans hierdie groep se spreektaal, maar het hulle steeds Nederlands as skryftaal en as taal van die Bybel gebruik.
Hierdie Afrikaans het sy onstaan baie dekades vroeër gehad as die taal waarmee die Maleiers en ander gekleurde inwoners van die Kaap, as huishulpe/slawe van die wit bevolking, wat op daardie stadium nog wesenlik Hollands as taal gebruik het, te kommunikeer.
Terwyl Afrikaans stadig maar seker ontwikkel het tot 'n volwaardige taal, het Engels nie veel van 'n rol gespeel nie. Afrikaans is dus een van die min nuwe produkte van dié nuwe land wat hier aan die Suidpunt van Afrika ontwikkel het tot 'n taal met sy eie reëls, woordeboeke en alles wat nodig is om dit te laat ontwikkel as 'n taal waarin studente tot op die hoogste vlak van onderwys onderrig kon ontvang.
Dit is die taal wat derde lê op die lys van mense wat die taal magtig is in Suid-Afrika. Dit lewer die meeste koerante en tydskrifte op en is 'n gewilde skryftaal, met bekroonde skrywers, digters en liedjieskrywers. Dit is net jammer dat dit al wil blyk asof selfs die sprekers van Afrikaans wil terugkeer na die tydperk toe die Britte Suid-Afrika en sy inwoners wou verengels.
Afrikaans het geen eksklusiwiteit dat dit slegs aan een etniese groep behoort nie. Dit is vir die gebruikers van die taal, ongeag kleur of etnisiteit, om homself op alle vlakke in Afrikaans te laat geld. Of dit nou die verhoog is, skrywers en onderwysers. Afrikaans is 'n lewende taal en die wat vir hom lief is, sal nie sy kinders met Engels as huistaal grootmaak nie, omdat hy kwansuis skaam is dat sy kind nie goed op skool sal presteer nie.
Dis verbasend hoe maklik jongmense 'n ander taal kan aanleer sonder om sy eie huistaal af te skeep. Almal van ons Afrikaanssprekendes wat gevorderde onderrig ontvang het, moes in baie gevalle op Engelse, Duitse en selfs Griekse handboeke of watter taal ook al staatmaak as aanvullende leerstof.
Self moes ek gedurende my jare as jong tegnikus in die tegniese ontwerpseksie van Atlas Vliegtuigkorporasie, Italiaans aanleer om die tegniese handleiding van die Impala, wat deur Macchi in Italië ontwerp is, onder die knie te kry. Dit het my in staat gestel om die sterkteberekenings van die verskillende vliegtuigkomponente te kon ontleed. Dit nieteenstaande die feit dat die onderrig wat ek ontvang het totaal in Afrikaans geskied het, met hier en daar so 'n stukkie Engelse vertaling tussenin.