Die heel oudste brug noord van die Vaalrivier, wat ’n vol wavrag en ’n span osse veilig bo-oor ’n vol rivier kon vervoer, was ’n houtbrug oor die Apiesrivier wat in 1848 deur Philip Karel Minnaar, skoonseun van die pionier J.G.S. Bronkhorst gebou is. Dit was nog voordat Pretoria, die toekomstige hoofstad van Transvaal, op 16 November 1855 gestig is. Minnaar se houtbrug kan beskou word as ‘n voorloper van die brûe oor die Apiesrivier in die omgewing van Walker- en Rissikstraat wat mens vandag nie eens meer na oplet as mens daaroor ry nie.
Ook in Potchefstroom, teen die einde van 1857, het die plaaslike owerheid begin om die eerste wabrug oor die Mooirivier, die oorspronklike Noordbrug te bou. Nog ‘n bekende brug wat in die agtien-tagtiger jare gebou is, was die houtbrug wat J.H. Fouche van Rustenburg, oor die Pienaarsrivier op die pad van Pretoria na Waterberg teen ‘n koste van £300 gebou het. In 1892 is geoordeel dat, weens die kwaliteit van die materiaal wat gebruik is asook die gehalte van die konstruksie, die bou van ‘n nuwe brug dáár onnodig sou wees.
Wierdabrug was dus die begin van ’n uitgebreide program van paaie en brûe wat die ZAR in die 1890’s onderneem het. Sytze Wierda se titel is in 1895 verander, na die Hoof van Publieke Werke en onder sy bekwame leiding, was die padvervoerstelsel teen 1898 behoorlik gemoderniseer.
Die bou van brûe in die verskeie distrikte was op die volgende wyse gehanteer:- ‘Memories’ of versoekskrifte dat ’n brug oor ’n spesifieke rivier gebou moes word, is deur stemgeregtigde belastingbetalers van die betrokke distrik geteken, en aan die Volksraad voorgelê. As die Tweede Volksraad tevrede was dat die behoefte daaraan grondig was, is die besluit vir goed­keuring aan die Gouvernement opgedra, op voorwaarde dat die staat se finansies dit regverdig. Spesifikasies is vervolgens opgestel en fondse daarvoor begroot. Die Publieke Werke departement het dan tenders aangevra, wat aan die Ouditeur-Generaal voorgelê is. Hierna is die aanbevole tender aan die Uitvoerende Raad voorgelê vir aanvaarding. Slegs as die Uitvoerende Raad ’n tender aanvaar het, sou die betrokke kontrakteur toegelaat word om met die bou van die brug te begin.
Verskillende brûe se onderbou het in Augustus 1889 ’n aanvang geneem. Die riviere en spruite waaroor hierdie brue gebou sou word, was die volgende:
In sy jaarverslag van 1895, het Sytze Wierda egter sterk geargumenteer vir die bou van brûe met gekapte klip, veral waar rotsformasies ferm fondasies vir die pilare of landhoofde van die brug gebied het en waar die rotsmateriaal vryelik in die omgewing voorgekom het. Dit sou die behoefte vir die invoer van duur voorafvervaardigde staalbrûe beperk. Die owerhede het hierdie aanbevelings gunstig aanvaar en dadelik begin ontwerp aan sandsteenbrûe. Teen 1898 was daar reeds vyf steenbrûe in gebruik. Die Groblerbrug oor die Komati-rivier tussen Machadodorp en Carolina, die Meyerbrug oor die Klein-Olifantsrivier by Middelberg, die Joubertbrug oor die Blyderivier tussen Pelgrimsrus en Lydenburg, die Begin-der-Lijnbrug oor die Vaalrivier by Ermelo en die brug oor die Pivaanrivier in die Vryheiddistrik is voorbeelde hiervan.