Dieselfde gesindheid moet in julle wees wat daar ook in Christus Jesus was: Hy wat in die gestalte van God was, het sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar Hy het Homself verneder deur die gestalte van ‘n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word. En toe Hy as mens verskyn het, het Hy Homself verder verneder. Hy was gehoorsaam tot in die dood, ja, die dood aan die kruis. – Fil 2:5-8
In sy reeds baie bekende boek, Models of the Church, verwys Avery Dulles na die verskillende beelde van die kerk. Een hiervan is die kerk as dienaar of slaaf in die wêreld. Dit spreek vanself dat ons só is omdat ons Heer ’n slaaf geword het. Dulles verwys na die woorde van Kardinaal Cushing van Boston in 1966: ‘Jesus het nie net gekom om die koninkryk van God te verkondig nie. Hy het ook gekom om Homself as die verwerkliking daarvan te gee. Hy het gekom om te dien, heel te maak, te versoen en die wonde te verbind. Jesus, so kan ons sê, is op ’n buitengewone manier die Barmhartige Samaritaan. Hy is die een wat langs ons in ons nood en hartseer kom staan.’
Die woord ‘diakonia’ is daarom een van die mooiste beskrywings van die kerk se werk – dienskneg! Daar is geen direkte opdrag in die Nuwe Testament oor hierdie taak van die gemeente nie. Tog kan ons nie ontken dat daar soveel indirekte opdragte bestaan nie. Ons Heer was ’n kneg. Ons moet dien. Ons Heer het sy dissipels se voete gewas. Ons behoort mekaar se voete te was. Die Gees van die Here het op Jesus gekom en het Hom ’n dienaar gemaak (Jes 61 en Luk 4:16-19). Mense wat die Gees van God ontvang het, begin omgee vir die wêreld soos Hy omgee.
Ons is natuurlik nie slawe van mekaar nie! Dulles maak dit duidelik dat nie Christus of die Christen die wêreld se slawe is nie. Jesus was gehoorsaam tot die dood toe, maar nie aan die wêreld nie. Hy was gehoorsaam aan die Vader. Hy het die Vader gedien. Ons is slawe van God! Slegs as hierdie verhouding verstaan word, kan ons mekaar behoorlik en met die gesindheid van Christus dien.
ŉ Emosionele Louwrens snr. het sy seun beskryf as ŉ standvastige leier wat net vriende en nie vyande gehad het nie. “Waar hy gekom het, het hy mense se lewens aangeraak. Hy het altyd ŉ sagte woord vir ander gehad en in sy hele lewe het ek en hy nooit rusie gemaak nie. Al is ek soveel ouer as hy, het hy my nog steeds so baie goed geleer. Hy was my mentor, my boesemvriend, my seun.”
Baie hartseer wat hier gebeur het, en so onnodig. Baie sterkte aan sy vroutjie, ouers en al die familie en vriende.