Spelers: Chantal Lauby, Armelle Deutsch, Rossy de Palma, Jean-Pierre Martins, Claude Perron
Regie en draaiboek: Chantal Lauby
Bittersoet - daardie mooi Afrikaanse uitdrukking soos ja-nee - is wat hierdie ligte Franse komedie goed beskryf. Gelukkig is dit met die Franse filmkuns so gesteld dat "lig" nie gelyk is aan "leeg" nie - en nog minder "soetsappig", soos 'n mens so dikwels uit Hollywood kry.
Die underdog in hierdie verhaal is ouer vroue, veral di� wat hulle in hul vroe� veertigs al weer (of nog steeds) alleen bevind. Maar eintlik tref dit wyer na elkeen wat nie voldoen aan die heersende dwingelandy van "jonk, cool en funky" nie (of di� wat weier om daaraan te voldoen!).
Odile (Chantal Lauby) is 'n gevestigde aktrise wat doodgelukkig saam met haar mooi dogter, Marie (Armelle Deutsch), woon en van dag tot dag aangaan met haar lewe - nie te sleg nie, maar ook niks rasend opwindend nie. Sy het haar vriendinne en een getroue gay vriend - 'n bekende konteks vir menige alleenlopervrou. Toe Marie aankondig dat sy by haar k�rel gaan intrek, tref die le�nes-sindroom Odile onverhoeds. Sy wil nie alleen oud word nie, maar waar ontmoet sy 'n man wat die moeite werd is om haar ryper jare mee deur te bring? Sy probeer nuwe klere, jonger geselskap en klubs, maar dis 'n klaaglike gesukkel. Tot haar vriendin Myriam (Rossy de Palma) haar 'n behoorlike liefdesteleurstelling toewens �
Ewe gou blink Odile se o� oor 'n begeerlike man (en hoe!), maar Kader (Jean-Pierre Martins) is half Turks, half Andalusies, heelwat jonger as sy, en bedryf 'n pretpark saam met sy familie. Nou nie wat Odile se vriende of haar dogter sou beskryf as die ideale man vir haar nie, en soos 'n regte verliefde tiener begin Odile 'n geheime dubbele lewe lei. En net om te wys dat 'n mens nie speel met 'n Ierse vloek nie, volg die liefdesteleurstelling toe wel � maar dis gelukkig nie die einde van die storie nie.
Hierdie heerlike fliek se komiese sukses berus grootliks by die akteurs en keuse van akteurs. Chantal Lauby is beide broos en selfversekerd as die liefdesoekende Odile - viva die ouer vrou! En die uitsonderlike voorkoms en verfrissende individualiteit van die Spaanse aktrise Rossy de Palma (een van Pedro Almodovar se gunstelinge) wys 'n middelvinger vir alles en almal wat tog so veilig en vervelig getrou is aan die jongste mode. Ai-jai-jai! is al wat ek oor Jean-Pierre Martins sal s�, uit vrees vir sensuur. En Armelle Deutsch as die fraaie Marie lewer bewys van veel van die prestasie van Odile se geslag: sy is opgevoed as 'n onafhanklike, sterk jong vrou wat nie 'n feeks of wanaangepas hoef te wees om haarself te laat geld nie.
Die glimlag wat Your hands on my hips ontlok, bly 'n mens by lank nadat jy die teater verlaat het.