Die liggaamlike Opstanding van Jesus Christus uit die dood is geweldig belangrik. Die dood is die mens se grootste vyand; dit oorwin alle mense, maar dit kon Christus nie oorwin nie. Nasies, stede en mense ontstaan om 'n spe­sifieke rede, groei 'n seisoen lank en ver­dwyn dan weer. Huise, klere, selfs voertuie, verweer en vergaan uiteindelik net soos hulle eienaars.
Al die stigters van die groot gods­dienste en bewegings het gesterf en hulle grafte kan vandag nog besoek word – dink maar aan Zoroaster, Confucius, Boeddha, Mohammed, Marx en Darwin. Hulle is almal dood en het reeds in hul grafte vergaan. Maar Jesus Christus lewe!
'n Skeptiese universiteitsdosent, Josh McDowell, wat net so vasbeslote was om te bewys dat die Christelike geloof eintlik 'n vals geloof is, het getuienis teen die Opstanding ondersoek. Ook hy het hom tot Christus bekeer en die feno­menale boek 'Evidence That Demands a Verdict' geskryf waarin dokumentasie en bewyse wat dié historiese gebeurtenis bewys, vervat is. Boonop word die feitelike akkuraatheid, argeologiese bewyse, manuskripbewyse, vervulde profesieë en veranderde lewens daarin genoem en dien as bewys dat Christus uit die dood opgestaan het en dat die Christelike geloof op die waarheid gegrond is.
Simon Greenleaf het ook verklaar dat enige geregshof, indien die bewyse voorgelê sou word, uitspraak ten gunste van die integriteit en akkuraatheid van die Evan­gelieskrywers oor die Opstan­ding sou lewer.
Die Romeinse goewerneur se belange was om die oproerige Palestina-provinsie se vrede en stabiliteit te herstel. Hy het die politieke probleme wat uit hierdie situasie met die godsdienstige Leermeester, wat hy drie keer onskuldig verklaar het, kon voortvloei, erken. Uiteindelik het hy sy hande voor die skare gewas en verklaar: "Ek is onskuldig aan die dood van hierdie man. Dit is op julle reke­ning." Matt 27:24. Pilatus was maar té bewus van die be­spotting wat daar van die gereg gemaak is en die laaste ding wat hy nodig gehad het, was 'n herbeskouing van sy skandalige gedrag en die ontduiking van verantwoordelikheid en plig in hierdie saak. Deur seker te maak dat die liggaam in die graf bly, was daarom definitief in Pilatus se politieke belang. "Hier is 'n wag vir julle. Gaan beveilig die graf so goed as moontlik." Matt 27:65.
Die kommer van die wagte om ná die Opstanding teen die gevolge en die goe­werneur beskerm te word (Matt 28:14), be­vestig dat die wagte by die graf inderdaad Romeinse wagte was. Die afvaardiging sou uit ten minste 16 soldate bestaan. Vier soldate per diensbeurt is direk voor die ingang na die graf geplaas. Die Romeinse militêre wet het vereis dat enige wag wat sy pos sou verlaat of wat aan die slaap sou raak tydens sy wagbeurt, gekruisig sou word. Enigiemand wat die Romeinse seël sonder toestemming sou breek, sou agtervolg en tereggestel word.
Alhoewel dit die voorneme van die godsdienstige en politieke leiers was om seker te maak dat hierdie hele 'Jesus-fenomeen' by die graf sou eindig, het hierdie buitengewone veiligheidsmaatreëls net die waarheid, dat hulle 'n onskuldige man vermoor het en dat Jesus Christus waarlik die Messias, die Seun van die Lewende God was, bevestig. "...en van Jesus Christus, die betroubare getuie, die eerste wat uit die dood opgestaan het en wat heers oor die konings van die aarde...die Lewende. Ek was dood en kyk, nou leef Ek vir altyd en Ek het die sleutels van die dood en die doderyk." Openb 1:5,18.
Ten einde die leë graf te verduidelik, moes die vyande van die Evangelie desperaat na misleidende teorieë gryp. Die eerste een was om voor te gee dat die dissipels die liggaam gesteel het. Dié ongelooflike teorie gee voor dat dieselfde dissipels wat in die tuin geslaap, tydens Sy arrestasie gevlug, voor die jong diensmeisie ontken en bang agter toe deure weggekruip het, gesament­lik 16 professionele Romeinse wagte kon oorval, dit durf waag het om die Romeinse seël van die graf te breek en 'n twee-ton-rots beweeg het net om 'n liggaam te steel! 'n Dooie Messias sou tog mos geen doel vir die dissipels hê nie.
Hulle het absoluut niks gehad om te wen nie, maar kon alles verloor. Elkeen van die dissipels het onder ernstige vervol­ging gely en die meeste het as martelare gesterf. Sou jy vir 'n leuen sterf?
Al wat die Romeinse en Joodse leiers moes doen om die Christendom te beëindig, was om 'n liggaam as bewys na vore te bring. En hulle kon nie! Selfs toe die Apostel Petrus die dag met die uitstorting van die Heilige Gees opgestaan en verklaar het: "Die hele Israel moet dus verseker weet: God het hierdie Jesus wat júlle gekruisig het, Here en Christus gemaak!" Hand 2:36. "Die apostels het kragtige getuienis gegee oor die opstanding van die Here Jesus..." Hand 4:33. Duisende in Jerusalem, insluitend baie Fariseërs, het daar tot geloof gekom.
Dit was vir die Joodse godsdienstige leiers die grootste nagmerrie – 'n ramp! Die ver­klaring van die Opstanding van Christus het dus hul mag en geloofwaardigheid ondermyn. Duisende van hulle volgelinge het geglo dat hulle 'n onskuldige man, die Messias, ter dood veroordeel het.
Dié nuwe godsdiens het hul magsbasis ondermyn. Indien die liggaam van Jesus gevind sou kon word, sou die Christendom daar en dan tot 'n einde gekom het en die bedreiging wat dit vir die godsdiens­tige leiers ingehou het, sou beëindig wees. Omdat hulle die liggaam so dringend nodig gehad het om hul eie saak te be­vorder, sou hulle alles in die stryd werp om die liggaam te vind – indien dit hoegenaamd moontlik sou wees.
Ons het egter nie net met die leë graf en die afwesigheid van die liggaam te doen nie, maar ook met die verslag van die ooggetuies. By ten minste twaalf verskillende geleent­hede is Jesus gesien nadat hy uit die dood opgestaan het.
Ons het nie net die verslae van ooggetuies nie, maar ook die dramatiese verandering van die dissipels self as bewys. Die Opstandig van Jesus het hulle rou in vreugde verander. Hul lafhartigheid het in vrymoedigheid, en hul skeptisisme in geloof ver­ander. Hulle was ook baie vasbeslote en gedetermineerd. Saulus, die vervolger van die Kerk, het in Paulus, dié apostel van die Kerk, verander.