Caecilians, die slangagtige Amfibieë - Resensies - 2022
Caecilians is 'n obskure familie van dun, onbeholpe amfibieë wat met die eerste oogopslag lyk soos slange, paling en selfs erdwurms. Hul naaste niggies is egter meer bekende amfibieë soos paddas, paddas, mossels en salamanders. Soos alle amfibieë, het caeciliaanse primitiewe longe wat hulle in staat stel om suurstof uit die omliggende lug in te neem, maar uiters belangrik is dat hierdie gewerwelde diere ook ekstra suurstof deur hul klam vel moet opneem. (Aan twee spesies caecilianes is daar geen longe nie, en is dus heeltemal afhanklik van osmotiese asemhaling.)
Sommige soorte blomkatte is in die water en het dun vinne wat op hul rug loop, sodat hulle doeltreffend deur water kan beweeg. Ander spesies is hoofsaaklik aardse en bestee baie van hul tyd aan die ondergrondse grafte en soek na insekte, wurms en ander ongewerwelde diere met hul akute reuksintuig. (Aangesien caecilianers klam moet bly om aan die lewe te bly, lyk hulle nie net soos hulle nie, maar hulle dien ook baie soos erdwurms, en wys selde hul gesig na die wêreld, tensy hulle deur 'n graaf of 'n sorgelose voet ontwortel is).
Aangesien hulle meestal onder die grond woon, gebruik moderne caecilianes weinig gebruik om 'n sig te kry, en baie spesies het hul visie gedeeltelik of heeltemal verloor. Die skedels van hierdie amfibieë is gepunt en bestaan ​​uit sterk, versmelte bene-aanpassings wat caeciliërs in staat stel om deur modder en grond te boor sonder om hulself skade te berokken. As gevolg van die ringagtige voue, of annuli, wat hul liggame omring, het sommige caecilians 'n baie erdwurmagtige voorkoms, wat mense wat nog nie eers weet dat caecilians in die eerste plek bestaan ​​nie, verwar!
Vreemd genoeg is caecilianers die enigste familie van amfibieë wat deur interne inseminasie voortplant. Die manlike caeciliaan plaas 'n penisagtige orgaan in die cloaca van die wyfie en hou dit twee of drie uur daar. Die meeste caecilians is lewendig - die wyfies gee lewe aan jong, eerder as eiers, maar een eierlêende spesie voed sy kleintjies deur die pasgebore broeiers die buitenste laag van die moedervel te laat oes, wat goed gevul is met vet en voedingstowwe en vervang homself elke drie dae.
Caecilians word hoofsaaklik in die nat tropiese streke van Suid-Amerika, Suidoos-Asië en Sentraal-Amerika aangetref. Hulle kom veral in Suid-Amerika voor, waar hulle veral bevolk is in die digte oerwoude van Oos-Brasilië en Noord-Argentinië.
Animalia> Chordata> Amfibieus> Caecilian
Caecilians word in drie groepe verdeel: gekapte caecilianers, vis-caecilians en gewone caecilians. Daar is in die algemeen ongeveer 200 caeciliese spesies; sommige is ongetwyfeld nog geïdentifiseer, en loer in die binneland van ondeurdringbare reënwoude.
Aangesien hulle na die dood klein is en maklik afgebreek word, word caecilians nie goed in die fossielrekord voorgestel nie, en gevolglik is daar nie veel bekend oor die caecilians in die Mesozoïese of Senosoïese tydperke nie. Die vroegste bekende fossiele caeciliaan is Eocaecilia, 'n primitiewe gewerwelde dier wat gedurende die Jurassiese periode geleef het en (soos baie vroeë slange) met klein, vestigiale ledemate toegerus is.