Rugbyspeler hou aan hoop twee jaar ná gru-botsingUlrich Bester voor die ongeluk. Foto: Facebook Ulrich Bester (26), ŉ kranige rugbyspeler, se lewe het sowat twee jaar gelede onherroeplik verander nadat ŉ gru-ongeluk hom verlam gelaat het. Nou, twee jaar ná die ongeluk, sê Bester dit gaan goed met hom, al is dit nie altyd maklik nie. “My gemoedstoestand is goed. Ek het al aanvaar wat gebeur het en my vir alles gereedgemaak. Ek het besef ek lewe darem nog, so dit is nie die einde van die wêreld nie,” het Bester aan Maroela Media gesê. “Soveel mense het my ondersteun en vir my mediese koste bygedra; dit het my baie gehelp. Ek het ook ŉ meisie ontmoet, dit gaan goed met my,” het hy gesê. Maroela Media het vroeër berig Bester het vir die Hartbeespoort-rugbyklub gespeel, asook voorheen vir die Pukke en die Luiperds. “Ek was iemand wat altyd alles self gedoen het, en vir niemand iets gevra het nie. Dit is ŉ groot aanpassing om so afhanklik van ander mense te wees. Daar moet altyd iemand wees om vir my water aan te gee of my skoene aan te trek. Ek moet altyd vir iemand vra as ek iets wil hê, en dis nogal moeilik,” het hy gesê. Ulrich Bester na die ongeluk (Foto: Facebook) Bester moet nou elke dag oefeninge doen en kry fisioterapie om sy spiere te oefen en vordering te verseker. “Wat my betref, vorder ek maar stadig. Dit is nogal frustrerend, maar ek vat dit maar dag vir dag. Ek doen steeds elke dag my oefeninge en sien gereeld fisioterapeute. Ek het darem al ŉ bietjie gevoel in my boarm en aan die kant van my arm,” het hy gesê. Sowat ŉ jaar gelede kon Bester met behulp van ŉ robotpak weer loop. “Hulle maak die hele pak aan jou lyf vas, so dit is eintlik die pak wat vír jou bene beweeg. Hulle het ook my hande vasgemaak aan ŉ loopraam omdat ek dit nie self kan vashou nie. En daar was mense wat my gehelp het sodat ek nie val nie.” Bester sê hy gaan maar net aanhou oefen en bly hoop dat hy nog meer gevoel in sy arms sal terugkry. “Ek wil graag gevoel in my arms hê sodat ek die rolstoel self kan gebruik. Dit is al waarvoor ek eintlik kan hoop – net om elke dag ŉ verbetering te maak deur te oefen, asook op lang termyn te verbeter. “Ek het hierdeur geleer om meer geduldig te wees, rustiger te bly en net te besef: ek lewe nog, dit is nié die einde nie.”