Photo credit: Julius Silwer
Die klimaatgesprekke in Parys het gehoop om te bepaal hoe ons die hoeveelheid koolstof wat ons in die atmosfeer pomp, kan verminder. Maar die vermindering van emissies alleen is miskien nie genoeg nie. Atmosferiese CO2 is die kombers wat ons planeet warm hou en enige verdere uitstoot sal meer aardverwarming beteken. Die afgelope paar jaar het waarnemings getoon dat die opwarming vinniger versnel, dat ys en gletsers almal smelt, dat die seevlak styg ... dit lyk nogal somber.
Kan ons die klimaat regstreeks manipuleer en die pale weer koel? Die antwoord is waarskynlik ja, en dit kan 'n goedkoop ding wees om te bereik - miskien kos dit net een 'n paar miljard dollar per jaar. Maar dit doen - of selfs net daaroor praat - is omstrede.
Sommige het voorgestel dat daar 'n goeie produk is sake saak gemaak moet word. Ons kan die klimaat vir 'n paar dekades noukeurig bewerk, terwyl ons uitwerk hoe ons ons afhanklikheid van koolstof kan verminder, en ons kan die wêreldekonomie beskerm en finansiële krisisse vermy. Ek glo hierdie argument nie 'n oomblik nie, maar u kan sien dat dit 'n aanloklike vooruitsig is.
Weerspieël die son
Een opsie is miskien om die energie van die son weer in die ruimte weer te gee. Dit staan ​​bekend as Solar Radiation Management (SRM), en dit is die mees lewensvatbare klimaatingenieurswese wat tot dusver ondersoek is.
Ons kan dit byvoorbeeld doen spuit seewater uit die oseane uit om wolke te saai en meer 'witheid' te skep, wat ons weet 'n goeie manier is om die son se hitte te weerspieël. Ander het voorgestelde skemas voorgestel spieëls in die ruimte, noukeurig geleë op die punt tussen die son en die aarde waar swaartekragte balanseer. Hierdie spieëls kan 2% van die son se strale skadeloos in die ruimte weerspieël, maar die prysetiket plaas dit buite bereik.
Miskien is die onmiddellike vooruitsig om die planeet te verkoel, om klein deeltjies hoog in die stratosfeer op ongeveer 20km hoogte te spuit - dit is twee keer so hoog as wat normale kommersiële vliegtuie vlieg. Om die reflektiwiteit te maksimeer, moet hierdie deeltjies ongeveer 0.5 mikrometer regoor wees, soos die fynste stof.
Ons weet uit groot vulkaniese uitbarstings dat deeltjies wat op groot hoogte ingespuit is, die planeet verkoel. Die 1991-uitbarsting van die berg Pinatubo in die Filippyne is die beste onlangse voorbeeld. Na raming word meer as 10m ton swaeldioksied in die hoë atmosfeer aangedryf en dit het vinnig klein druppels swaelsuur gevorm (ja, dieselfde dinge wat in suurreën voorkom) wat sonlig weerspieël en wêreldwye verkoeling veroorsaak het. Ongeveer 'n jaar na Pinatubo die aarde afgekoel met ongeveer 0.4 ℃ en dan is die temperatuur weer normaal.
Ek was onlangs betrokke by die SPICE projek (Stratosferiese deeltjie-inspuiting vir klimaatingenieurswese) en ons het gekyk na die moontlikheid om allerhande deeltjies, insluitend titaandioksied, in te spuit, wat ook in die meeste verf as pigment gebruik word en die aktiewe bestanddeel in sonroom is.
Die eksperiment om modelle van verbindingdinamika te bevestig, is gekanselleer. Hugh Hunt, CC BY-SA
Die tegnologie om hierdie deeltjies te lewer is mal - ons het gekyk na die pomping daarvan in 'n mis tot 20km in die lug met behulp van 'n reuse-slang hang aan 'n groot heliumballon. 'N Kleinskaalse eksperiment is gekanselleer want selfs dit was te kontroversieel, te warm. Stel jou voor as ons demonstreer dat hierdie tegnologie kan werk. Politici kon dan beweer dat daar 'n tegniese 'oplossing' vir klimaatsverandering is, en dat dit hoegenaamd nie nodig is om emissies te verminder nie.
Maar dit is nie 'n 'vinnige oplossing' nie
Daar is soveel probleme met klimaatingenieurswese. Die belangrikste daarvan is dat ons net een planeet het om mee te werk (ons het geen planeet B nie) en as ons hierdie een opskerp, wat doen ons dan? Sê "jammer", dink ek. Maar ons maak dit reeds vas deur meer as te verbrand 10 miljard ton fossielbrandstowwe n jaar. Ons moet hierdie koolstof-waansin onmiddellik stop.
Om die klimaat te bewerk deur sonlig te reflekteer, voorkom nie meer CO nie2 word in die atmosfeer ingepomp, waarvan sommige oplos in die oseane wat veroorsaak versuring wat 'n probleem is vir delikate mariene ekosisteme.
Daar is dus 'n sterk noodsaaklikheid om die 600 miljard ton fossielkoolstof wat ons in net 250 jaar in die lug opgepof het, te verwyder. Dit staan ​​bekend as Koolstofdioksiedverwydering (CDR).
Ons moet vinnig werk om ons koolstofvrystellings te verminder en terselfdertyd soveel moontlik moontlikhede vir klimaatsingenieurswese te ondersoek. Terwyl die weerkaatsing van sonlig miskien 'n idee is wat ons 'n geruime tyd koop, is dit absoluut nie 'n oplossing vir klimaatsverandering nie, en dit is steeds belangrik dat ons ons uitstoot verminder; ons kan nie klimaatingenieurswese as 'n uitgangsklousule.
Hugh Hunt, leser in ingenieursdinamika, Universiteit van Cambridge
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Die sluiting van die son sal nie klimaatsverandering regstel nie, maar dit kan ons tyd kos