Sewe en Twintigste Sondag in Koninkrykstyd - Missio
Sewe en Twintigste Sondag in Koninkrykstyd
2 Samuel 23:1-7; Psalm 132:1-12, (13-18); Johannes 18:33-37
'n Verbond vir altyd
'n Lofprysing aan die Verlosser, dié Een wat weer kom, gebaseer op God se selfbekendmaking as die Alfa en die Omega, die Een wat is, wat was en wat kom – vers 5b-8;
Dit is 'n ongelooflike troosvolle beskrywing. Hy het nie net deel aan die verdrukkende werklikheid van die Romeinse vervolging van gelowiges nie – spesifiek omdat hy die woord van God verkondig het, d.w.s. die getuienis deur Jesus Christus – maar ook aan die koninkryk van God wat besig is om in te breek in hierdie wêreld. En hy praat oor volharding as 'n gawe van God wat Johannes van Jesus binne die verhouding met Hom ontvang. Volharding is dus vir Johannes nie net 'n opdrag wat uitgevoer moet word nie, maar ook 'n gawe wat ontvang en vasgehou moet word. Dit moet hom laat moedskep!
Aanvangslied: Lied 176 "Halleluja, U is Koning vs 1″
Aanvangswoord: Psalm 132
Lied 177 "Jesus groót bo almal vs1" (herhaal 2 of 3 keer)
Loflied 417 "Jesus ons eer U (opgestane Heer) vs 1,2"
Skriflesing: Openbaring 1:1-8
F361 Laat Dit So Wees (Amen)
Lied 177 "Jesus gróót bo almal vs1" (herhaal 2 of 3 keer)
Voorganger: Lofwaardig is U, Here, Koning van die konings, want U het ons van sonde en diedood verlos.
Voorganger: Daarom het God Hom tot die hoogste eer verhef.
Gemeente: en elke tong sal erken: Jesus Christus is die Here.
(Bertus van der Westhuizen – aangepas)
Afrikaanse vertaling:Faani & Gerda Engelbrecht
[Nota: Gebruik liefs Openbaring 1:1-8 as teksindeling.]
Vandag is die laaste Sondag van die Kerkjaar. Ons vier ons die Fees van Christus die Koning. Christus is inderdaad God, die Koning.
Ons teks vestig die aandag op die persoon van Christus wat met God self vereenselwig word. Dieselfde beskrywings wat vir God gebruik word (Alfa en Omega; Eerste en Laaste) word ook vir Christus gebruik. Net soos God, is Christus ewig, sonder begin en einde. God se koms na die aarde toe, val saam met Christus se wederkoms. Christus het God sigbaar gemaak. Daarom word Christus ook aanbid.
Op hierdie boodskap van oorwinning deur Christus en sy aanbidding deur die gelowiges, fokus ons by hierdie feesdiens.
Ons gaan nou eers as't ware deur ons teksgedeelte stap en hierdie agt verse verken. Daarna gaan ons aandag gee aan die betekenis daarvan.
Groete en doel
Ons teks begin met die tradisionele briefseëngroet en gee daarmee aan die boek Openbaring die karakter van 'n brief wat aan gemeentes gestuur is. Die inleiding stel die brief bekend as "'n Openbaring van Jesus Christus". Die Griekse woord vir "openbaring" is apokalupsis en beteken gewoonlik in die Nuwe Testament die onthulling of bekendmaking van wat voorheen ongekend was. Die openbaring kom van God af en dit is aan Johannes gegee. Hy is God se dienaar.
Die doel van die openbaring is om aan God se dienaars 'n visie te gee van wat binnekort moet gebeur. God het 'n engel gestuur om die openbaring aan Johannes te wys. Johannes getuig oor twee dinge: die woord van God af en die getuienis van Jesus Christus. Johannes gaan voort met 'n saligspreking in vers 3, as hy die voorleser en hoorders van dié profesie, saligheid toewens, indien hulle die woorde daarvan gehoorsaam.
Sender en ontvangers
Vers 4 identifiseer Johannes se gehoor en ontvangers van die brief as "die sewe gemeentes in Asië". Dié sewe gemeentes verteenwoordig die universele kerk. Die gemeentes is voorbeelde van moontlike situasies in die kerk as geheel.
Die seënbede word aan die ontvangers van die boodskap gerig as 'n toesegging van God self, God die Vader, Seun en Heilige Gees.
Die drie persone van die Triniteit word beskryf in terme van elkeen se funksie soos wat die outeur oor God getuig:
God is "Hom wat is en wat was en wat kom";
Tweedens word die Heilige Gees genoem as ". . . die sewe Geeste wat voor sy troon is" – dit dui op die volheid van die werk van die Gees van God;
Derdens word Jesus Christus benoem met beklemtoning van meerdere funksies en eienskappe om sy identiteit te beskryf.
Jesus word op 'n besondere ryk en omvattende wyse met 'n paar woorde in ons teks beskryf:
Met 'n eerste groep metafore word Jesus se universele rol beskryf as "die getroue getuie; die eersgeborene van die dooies, die heerser oor die konings van die aarde";
'n Tweede bondel beelde beskryf Jesus se identiteit in terme van die verlossing wat Hy vir gelowiges bewerk het en waarvoor Hy vereer word (6). Die outeur praat van "ons" wat deur Jesus verlos is en wat Hom moet eer (5, 6). Jesus is "Hom wat ons liefhet en ons verlos het van die sondes". Jesus het die verlossing van sondes bewerk deur sy bloed (5).
Die gevolg van Jesus se verlossingswerk is 'n nuwe identiteit vir hulle ("ons") wat verlos is.
Hierdie nuwe identiteit word weereens met behulp van twee metafore beskryf. Jesus het "ons" gemaak tot . . . "'n koninkryk en priesters." (6). Die nuwe identiteit (koninkryk en priesters) beteken "ons" behoort aan God om Hom te dien. "Ons" is nou koninkryk en priesters "vir God".
Jesus word nou ook in sy verhouding tot God geïdentifiseer. God is Jesus Christus se Vader (6).
Hierdie Jesus Christus besit ewige heerlikheid en krag (6). Die woord "amen" dien as bekragtiging van hierdie waarheid en noodwendigheid.
Die Een wat weer kom
In vers 7 roep die outeur sy lesers op om in die toekoms in te kyk en 'n visie te vorm van Jesus Christus se wederkoms:
Johannes roep die gelowiges op om te kyk – met toewyding waar te neem. Die klem is op die manier waarop Jesus gaan verskyn en op wie almal getuies sal wees (sal sien) van Jesus se koms.
Aan die einde kom Jesus op die wolke en elke oog sal Hom sien. Die oë wat Jesus sal sien is "al die stamme van die aarde, asook hulle wat Jesus aan die kruis deurboor het.
Die reaksie van diegene wat Jesus op die wolke sal sien kom, word ook beskryf. Die mense "sal jammerlik oor Hom huil.
Dan hoor ons in vers 8 nog twee benamings vir God. Hy is die Here God en die Almagtige. God bestaan ewig en is magtig.
Die beskrywing is met behulp van twee beelde; die alfabet en die kategorie van tyd:
Jesus is die eerste en die laaste letters van die Griekse alfabet (die Alfa en die Omega). God omspan alles wat in taal gesê kan word.
Hy is ook die Een wat in elke tydsdimensie teenwoordig is (hede, verlede en toekoms), maar nie deur een tydsdimensie ingeperk word nie. Soos die eerste en laaste letters van die alfabet die hele alfabet omsluit, oorspan God die tydsdimensies en sluit die kategorie van tyd in Homself saam.
Prof Jan du Rand vat die breë boodskap van Openbaring saam wanneer hy skryf:
Dit gaan oor erkenning van God se alleenheerskappy op aarde. In die hemel word Hy reeds erken en geloof as die alleenheerser, maar nog nie op aarde nie. Daarom het God sy Seun, die geslagte Lam, die Heilige Gees en die gelowiges (die kerk) gestuur om tussen Christus se twee komste (sy menswording en wederkoms) die wêreld te oortuig dat Hy die allerheerser is.
Du Rand oordeel dat Openbaring ons help om vanuit God se perspektief antwoorde te soek op ons moderne vrae. Dit vestig ons blik op die toekoms, maar help ons ook om vanuit die toekomsperspektief die hede beter te verstaan. Met insig in die hede kom weer uitsig op God se toekoms.
"Openbaring is 'n troosverhaal vir 'n kerk wat ly," skryf Stephan Joubert.
Die funksie van die boek Openbaring was om aan lesers wat in 'n bepaalde krisissituasie verkeer het, 'n boodskap van hoop en uitsig oor te dra. Die boodskap van die boek Openbaring begin en eindig by God. Wat ook al in die hede gebeur, ons kan weet die wêreldgeskiedenis gaan eindig voor die troon van God. Ons kan weet God is in beheer van ons wêreld.
In Johannes se tyd was die magtige Rome die opperheerser wat Christene onderdruk en geloof bedreig het. Die boodskap van die boek verwys na die pretensieuse mag van Rome. In die eerste eeu na Christus het die Christene se belydenis oor Christus as Alleenheerser en hulle leefstyl wat op daardie oortuiging baseer was, gebots met die Jodedom, die heidense omgewing en veral die Romeinse owerhede. Openbaring verwerp die venyn van en vervolging deur die Romeinse keisers.
Volgens Openbaring sal die politieke, ekonomiese en militêre mag van Rome tot 'n val kom voor die aanslag van die almagtige God. Ook die keiserkultus van keiserverering en -aanbidding is lasterlik en pretensieus.
Vanuit die troonsaal waar God op die troon sit (4:1-11) word die bevryding van die gelowiges aangevoer. Niks in die ganse skepping kan hulle skei van God se liefde en die uiteindelike oorwinning van die gekruisigde Seun van God nie.
Die magspolitiek in die moderne wêreld en die misbruik van mag om ander nasies te onderdruk, het ook nodig om Openbaring se boodskap te hoor. Dit is 'n boodskap van hoop vir almal wat vertwyfeld is, moeg geraak het om te glo, of swaar kry ter wille van hulle geloof.
Ons leef ook in 'n tyd waarin dit moeilik word om te glo. Westerlinge is geneig om die wêreld te krimp tot dit wat sintuiglik waargeneem, getoets en beoordeel kan word. Die mens se denke word die hoogste maatstaf. Ons is alleen, daar is nie 'n God nie. Om te glo, word besport, verkleineer en afgekraak.
Wanneer ons teks ons herinner wie God is, in Jesus Christus en deur die krag van die Gees, word ons ook herinner wie ons is:
Ons is dissipels van Jesus Christus;
Hy het ons van ons sonde verlos, en
Ons sy koninkryk gemaak, priesters vir God sy vader.
Vandag, hier op die Sondag van Christus die Koning kan ons weet aan Wie ons behoort, en Wie die wêreld in sy hande hou. Vandag kan ons weet dat nie "Rome" nie, maar Christus heers. Christus moet gedien en aanbid word, want Hy is Alleenheerser. Ons verstaan ons is priesters wat Christus eer en aanbid, asook konings wat as diensknegte van die Alleenheerser in die wêreld leef.
Op hierdie dag hoor ons opnuut weer die seëngroet van vers 4: Genade en vrede vir julle van Hom…." (4):
Beide "genade" en "vrede" is gerig op tydelike voorspoed en ewige, geestelike seën;
Dit is 'n wens wat sê: "Mag dit nou met jou voorspoedig en gesond gaan", terwyl die dieper geestelike wens is: "In Christus kan jy nou reeds in die geestelike seën deel waarop ons gehoop het, naamlik genade en vrede, en kan jy dit met sy wederkoms ervaar."
Hierdie seëngroet word begrond deur die Goddelike Drie-eenheid. God is die "Een wat is en wat was en wat kom". Die "sewe Geeste voor sy troon" (uitdrukking van die volmaaktheid van die Heilige Gees) is die tweede bron van wie die genadegroet kom. Die derde bron wat die seëngroet begrond is "Jesus Christus".
Vers 5 en 6 vertel wat Jesus doen, deur drie fases in sy lewe uit te lig:
Gedurende Jesus se aardse lewe was Hy die geloofwaardige getuie.
Deur sy opstanding het Jesus die eerste geword wat uit die dood opgestaan het.
Met sy wederkoms is Jesus die heerser oor die konings van die aarde.
Daarom word God se lof in vers 5 en 6 besing. Christus word geloof omdat Hy deur sy dood verlossing gebring het. By hierdie feesdiens bring ons lof aan Christus die Koning. Christus het deur sy dood en opstanding vir die gelowiges 'n opstandingslewe moontlik gemaak. Hierdie opstandingslewe bestaan uit diens aan Hom as sy verteenwoordigers wat met Hom in verbinding bly.
Revelation answers the question: 'Who is worthy of adulation?' No earthly power, however grand, but only God and the Lamb are worthy of receiving power and wealth and wisdom and might and honor and glory and blessing. For this reason, the entire book of Revelation is threaded with songs of worship and hymns of praise.
Die werklikheid van die wederkoms spoor elke gelowige aan om geestelik waaksaam te wees. Aan die einde van die kerklike jaar, op die drumpel van Adventstyd, spoor Openbaring 1:1-8 ons aan tot lof en aanbidding van Jesus Christus wat op die wolke kom.
Voorganger: Kyk, Hy kom met die wolke, en al die mense sal Hom sien, ook hulle wat Hom deurboor het; en al die volke van die aarde sal voor Hom neerval en Hom aanbid.
Gemeente: Ja, dit is seker!
Voorganger: Uit liefde vir ons het Hy ons deur sy bloed van ons sonde verlos en ons sy koninkryk gemaak, priesters vir God sy Vader.