Apr | 2016 | MaanKind
Posted by MaanKind in Ek kook en jy geniet
Maak vir die kinders swieties, dis gesond! Regtig! Nou nie álle swieties nie nè, net die soort soos hierdies wat ek maak.
Vergeet van die duur pakkie Jerusalem Toffees by die 'gesondheidsafdeling' van supermarkte, dis bloot gedroogde dadels.
Sy dadels in drie, terwyl die oond warm word tot 150 grade. Plaas stukkies op waspapier 'n entjie uit mekaar uit. Na 20 minute ruik die hele huis heerlik na molasses, skakel die oond af en laat dit in die oond afkoel. (Haal twee stukkies uit en laat vinnig in vrieskas afkoel 'om te proe of dit reg is'.) Hou in 'n bottel of lugdigte Tupperbak. Dit proe bietjie soos die oorspronklike geur Wilsontoffies.
Skil piesangs en sny in twee. Vries. Dit verkleur glad nie. Sny in ringetjies en eet dadelik. (Dis lekkerder as wat dit klink! Dit proe soos piesangroomys.)
Vries yoghurt in yslollievormpies. As jy vir jou kinders versoete vrugteyoghurt gee, vries dit net so. Vir die gesonder opsie, gebruik dubbeldik griekse yoghurt en blits dit met bessies en bietjie Xylitol.
Maak roomys van een blik yskoue Ideal-melk wat jy styf klits, twee gevriesde piesangs wat jy in stukkies sny en fynblits met bietjie van die Ideal-melk, bietjie Xylitol en kakao. (Vir grootmensroomys gooi jy 50 ml Amarula by). Die dae wat jy die blik geklopte Ideal-melk met 'n blik kondensmelk en 'n houertjie room gemeng en gevries het, is helaas verby. Soveel suiker is ongesond.
Maak seed bars. Rooster eers al die sade wat jy het in 'n bietjie klapperolie tot ligbruin. Oppas net, dit brand maklik, roer dit heeltyd. Golden flax seed, sesamesaad, sonneblomsaad, pampoenpitte en hierdie groot, plat klapperskyfies. Jy kan ook amandel slivers bysit. Meng dan so drie dele klapperolie, een deel neutbotter (grondboontjiebotter sal ook doen) met die sade. Meng dan bietjie Xylitol en kakaopoeier deur na snaak, en gooi alles in plat pan. Laat stol in die yskas, sny in blokkies en hou in die vrieskas.
Maak smoothies van yoghurt, gevriesde piesangs wat in skyfies gesny is en enige bessies en/of vars vrugte en 'n klein bietjie sap.
Mens raak so gewoond dat hierdie swieties is, dat dit al vir my na kroek begin klink. Eintlik is dit bietjie kroek, want ons eet sover moontlik geen verwerkte kos, kunsmatige kleur- of geurmiddels nie.
Gelukkig getroud! Regtig?
Elke huwelik het 'n rakleeftyd. Sommiges se vervaldatum is sommer vinnig na die blinkoogbloeiselbruid haar Facebookstatus verander het na Married en ander se vervaldatum is eers lank na die afsterwe van een van die twee.
Die Heilige Huwelik. Die kontrak, die tronk, die veiligheidsnet. Vir elke mens beteken dit iets anders.
Waarom trou mense? Waarom trou mense nog in vandag se tyd? Dit is maklik om te dink die huwelik is uitgedien, maar strukture en wette is steeds van so 'n aard dat dit bloot net makliker is vandag vir een man om met een vrou getroud te wees. Geen afwyking daarvan het dieselfde clout in die breër gemeenskap en voor die reg nie. Dis maklik vir mense om na die huweliksertifikaat te verwys as 'n "stukkie papier", totdat die einste mens raad soek oor hulle regte na 'n saamwoonverhouding.
Die Kerk as struktuur sit steeds hande in die hare oor die hele kwessie van homoseksualiteit. Die afgelope klompie dekades waarin ek as grootmens funksioneer, het daar in die Westerse wêreld 'n ingrypende verandering plaasgevind in bestaande familiepatrone. Hierdie veranderings manifesteer in die stygende egskeidingsyfer, buite-egtelike geboortes, selfdegeslag huwelike, poli-amorie en saamwoonverhoudings.
Maar waar kom die huwelik as instelling vandaan? Is dit 'n sosiale konstruk, of 'n kerklike instelling? Is dit gevoed deur Calvinistiese sienings, of die gevolg daarvan? Die skeppingsverhale is in baie opsigte gebruik en misbruik om teologiese sienings oor seksualiteit en die huwelik te vorm. Maar hoe relevant is daardie sieninge nog in hierdie eeu?
Vanuit 'n patriargale perspektief is die huwelik so geïnterpreteer dat die ondergeskiktheid van die vrou aan die man daardeur veronderstel word. Eva, die verleidster wat verantwoordelik is vir die sondeval.
Dit is nodig dat ons moet besin in watter mate, met watter deel van ons ons huweliksmaats liefhet. Met ons harte, ons koppe of ons lywe? Die meeste mense sê en dink hulle is lief vir hulle lewensmaat. Maar om werklik 'n maat te kan hê vir wie jy diep, onvoorwaardelike liefde het? Daardie sielsmaat aan wie jy met hart en siel en liggaam verknog is. Lyfliefde. Dis werklik min mense beskore. Die persoon met wie ons trou, die blinkoogbloeiselbruid en die ridder, is nie die persoon saam met wie ons gaan leef nie, want daardie persoon verander en groei deurentyd. Dit maak nie saak hoe lief jy die persoon het of in watter mate julle mekaar eer en ag nie – dit alleen mag op die lange duur nie genoeg wees nie.
Uit watter perspektief het die huwelik vandag nog bestaansreg? Watter perspektief is geldig, en waarom? Is die huwelik 'n kontrak, 'n tronk of 'n veilige hawe?