Image deur Lars_Nissen
Die ander dag gee ek myself 'n goeie praat met ... om myself te vertel dat ek regtig moet oefen, beter moet eet, myself beter moet versorg ... U kry die prentjie. Dit was een van die dae toe ek vasbeslote was om beter te vaar en myself 'n 'pep talk' sou gee om myself 'n pad van gesondheid en lewenskrag te laat volg. Maar natuurlik het ek besef dat al hierdie 'om myself te vertel wat om te doen' en hierdie 'preek' vir myself my nêrens te bring nie ... Soos by baie van ons, is ek nog steeds besig om te word 'vertel wat om te doen' - hetsy deur ander of deur myself nie.
Wat ek besef het, is dat toe ek dieselfde besluite neem (oefen, beter eet, ens.) Vanuit 'n posisie van keuse eerder as 'n posisie van "moet" of "moet", het ek 'n baie beter gevoel daaroor gehad. Daarom het ek besluit om te eksperimenteer ... In plaas daarvan om vir myself te sê dat ek gereeld "moet" of "moet" oefen, het ek by myself gesê: "Ek kies om gereeld te oefen".
Ek kies om ...
Dit was interessant om kennis te neem van die verskillende gevoelens of energie wat gepaard gegaan het met die stelling: "Ek kies ...". In plaas van 'n skuldgevoel, nie 'goed genoeg' te wees nie, om nie te voldoen aan wat ek weet 'die beste' is nie, of om te voel dat ek 'iets' moet doen nie, voel ek my bemagtig. Deur te sê "Ek kies om ..." kan ek self keuses maak eerder as om die voorskrifte van iemand anders of my eie "moet" en "moet" te volg.
Dus, gedurende die dag, wanneer 'n situasie ontstaan ​​wanneer 'n 'moet' of 'moet', sou ek dit vervang deur 'Ek kies'. As ek byvoorbeeld kyk na die vuil skottelgoed wat die vorige aand oorgebly het, in plaas daarvan om vir myself te sê "Ek moet skottelgoed maak", het ek gesê: "Ek kies om skottelgoed te was". Die energie rondom die skottelgoed het ewe skielik verander ... Dit was nie meer 'n taak nie, iets wat ek geweet het dat ek moes doen, maar iets wat ek gedoen het omdat ek gekies het om dit te doen, omdat ek nie meer wou kyk nie daai vuil skottelgoed. Toe ek later vir middagete kom, eerder as om te sê "ek moet regtig iets gesond eet", het ek gesê: "Ek kies om iets gesond te eet".
Die gevoelens wat ek uit hierdie twee uitsprake gehad het, was soos dag en nag - die "regtig moet" -uitsprake gaan gewoonlik gepaard met oordeel (weens mislukkings in die verlede), deur te preek (jy weet beter as om gemorskos te eet), deur skuldgevoelens ( jy sorg nie goed genoeg vir jouself nie) ... Beslis nie energieë wat goeie gevoelens ondersteun nie, om van goeie vertering te praat.
Toe ek egter die "moet" -verklaring vervang deur 'n "Ek kies" -verklaring, het ek die mag gehad om vir myself te sorg. Om te sê "Ek kies" het geen skuldgevoelens opgelê nie, geen reëls opgelê wat ek "moet" volg nie, het my nie laat voel dat ek dit nie "reg" doen nie. Om te sê "Ek kies om gesonde kos te eet" was baie bemagtigend en bevrydend. Dit het my uit die koninkryk van die 'opstandige kind' geneem en in die wêreld van die bemagtigde volwassene wat self keuses gemaak het vir haar eie welstand - eerder as om te doen wat 'ander dink die beste is' of wat vir my gesê is die beste vir my. Wat ek gevind het, is dat die toepassing van die "ek kies" -metode op alles wat ek doen, die hele energie daaroor verander het.
Alles wat ons doen is 'n keuse
Selfs as iemand 'n geweer teen jou hou en sê dat jy al jou geld moet oorhandig, is dit jou keuse. U kan kies om nie te doen nie. Let wel, die gevolg van die keuse kan verseker dat u geskiet word, maar tog is dit tog 'n keuse. 'N Bietjie minder drastiese voorbeeld? OK. Daar is tye wanneer jou liggaam vir jou seine stuur - dit is honger, hy moet badkamer toe gaan, dit is dors.
Selfs as u liggaam die boodskappe stuur, kies u of u dadelik wil reageer of om uit te stel. Al hierdie dinge is keuses. Terwyl ja, sal jy uiteindelik moet eet, stop jy nie noodwendig in die middel van 'n sin nie en sê, oeps, ek moet nou gaan, my liggaam is honger. Dit is 'n keuse. Alles wat ons doen (behalwe asemhaal moontlik) is 'n keuse - en selfs as ons asemhaal, kan ons die spoed en frekwensie van ons asem beheer en kan ons asem ophou (tot op 'n punt).
Hoe kan dit vir u werk?
Kom ons kyk na enkele voorbeelde. Miskien is dit Maandagoggend en weerstaan ​​u werk toe. Jy het daardie Maandag-blues. In plaas daarvan om vir jouself te murmureer "Ek haat my werk" of "Ek wens ek hoef nie te gaan werk nie", stel ek voor dat jy eers na die redes waarom jy gaan werk, moet kyk. Waarskynlik om geld te verdien vir kos, slaapplek, klere, prettige dinge, ens. In plaas daarvan om wanhopig te werk, kan u probeer om te sê: "Ek kies om vandag te gaan werk". Dit plaas 'n hele nuwe draai daarop, eerder as 'ek moet gaan vandag werk toe ".
Onthou, u het altyd die keuse. Daar is baie mense wat gekies het om nie meer elke dag werk toe te gaan nie - sommige is haweloos, ander verdien geld op ander kreatiewe maniere. Elke oggend as ons opstaan ​​- dit is 'n keuse. Ons kan kies om die hele dag in die bed te bly, maar ons kies om op te staan ​​(al sê ons dat ons opstaan ​​omdat ons 'moet').
U kan kies om in die bed te bly. U kan kies om die hele week tuis te bly. U kan dalk ontslaan word? U kan dalk sonder werk beland? U kan dalk dakloos wees? Alhoewel al hierdie scenario's 'n bietjie drasties is, is dit alles die gevolg van keuses wat gemaak is. Op dieselfde manier is dit 'n keuse om soggens werk toe te gaan - een wat ons elke dag maak.
Ek voel dat ek beter voel oor my optrede as ek myself daaraan herinner dat dit keuses is - nie 'moet' nie. Ek kies om in die oggend op te staan, ek kies om elke dag te werk, ek kies om gesonde kos te eet, ek kies om my gesondheid goed te versorg, ek kies om die skottelgoed te was, ek kies om die vullis uit te haal, ek kies om wees liefdevol en geduldig met myself en ander ...
Wees bewus van ons keuses
Op dieselfde manier as ek ongeduldig, kwaad, ensovoorts voel, as ek vir myself sê: "Ek kies om ongeduldig te wees", "Ek kies om kwaad te wees", plaas dit die hele saak in perspektief. Ewe skielik sien ek dat ek 'n keuse het. Ek kan ook kies om geduldig te wees, liefdevol te wees, begripvol te wees.
Nou waarom sou ek kies om ongeduldig te wees as dit my net ontstel? As ek sien dat die ongeduld inderdaad 'n keuse is wat ek maak, kan ek anders kies. Maar soms wil ons net in 'n gevoel bly. En dit is OK. Ons kan egter ook kies om eerlik met onsself te wees en te besef dat ongeduldig, kwaad, gegrief, ens. 'N keuse is wat ons maak. En dan, as ons gereed is, kan ons anders kies.
Hierdie hele proses was vir my nogal 'n openbaring en baie bevrydend. Ewe skielik doen ek niks, want ek moet "meer". Ek sien dat alles wat ek alles gedoen het, was omdat ek gekies het om dit te doen - maar die verskil is dat ek nou daarvan bewus is dat dit 'n keuse is; ek hoef nie meer daaroor te kla nie - omdat ek ' m kies, nie "hoef" dit te doen nie.
Ek kies om die vuil skottelgoed te was, want as dit nie gebeur nie, sal dit ophoop en ek sal nie meer skoon skottelgoed hê om op te eet nie. Ek kon kies om dit nie te was en op vuil skottelgoed te eet nie (yuk), of ek kon kies om honger te word (nie), of ek kon altyd uitgaan om te eet (ek dink nie so nie), ek kon kies om uit te gooi die skottelgoed en eet op papierborde (nie baie omgewingsvriendelik nie), ens. Op grond van hierdie alternatiewe sien ek dat ek die skottelgoed was, want ek kies om ... of ek gaan werk omdat ek kies, of wat ek ook al gevoel het was 'n "moet" in my lewe wat ek regtig doen omdat ek kies.
Alles is 'n keuse ... As ons besef dat alles wat ons doen, te wyte is aan 'n keuse wat ons maak, word ons bemagtig om dinge te kies wat ons welstand en geluk bied - want dit is immers ons keuse.