Die Antieke Romeine, net soos die Antieke Grieke en Antieke Egiptenare, lewer 'n groot bydrae tot medisyne en gesondheid, hoewel hulle insette hoofsaaklik oor openbare gesondheidskemas was. Alhoewel die Romeinse 'ontdekkings' miskien nie op die gebied van suiwer medisyne was nie, was swak higiëne deur mense 'n konstante bron van siekte, maar dit was 'n groot invloed op die samelewing.
Die Romeine het baie geleer by die Antieke Grieke. Hulle het eers in ongeveer 500 vC met die Grieke in aanraking gekom teen 146 vC. 'n deel van Griekeland het 'n provinsie van die Romeinse Ryk geword en teen 27 vC het die Romeine nie net Griekeland nie, maar ook Griekssprekende lande rondom die Middellandse See beheer.
Hulle het die Grieke se idees gebruik, maar dit nie net gekopieër nie. Griekse idees wat hulle onprakties gevind het, het hulle geïgnoreer en dit wil voorkom asof die Romeine meer ingestel was op dinge wat sou lei tot die direkte verbetering van die lewensgehalte van die mense in hul groot ryk.
'Die Grieke is beroemd vir hul stede, en hierin is hulle op skoonheid gerig. Die Romeine het uitgeblink in die dinge waarvoor die Grieke min belanggestel het, soos die bou van paaie, akwadukte en riolering. "
'Die Grieke het die geometer met die grootste eer gehou, en vir hulle het niemand voor wiskundiges gekom nie. Maar ons Romeine het vasgestel as die grens van hierdie kuns, die bruikbaarheid daarvan om te meet en te reken. Die Romeine het nog altyd meer wysheid as die Grieke getoon in al hul uitvindings, of andersins verbeter wat hulle van hulle oorgeneem het, sulke dinge wat hulle as ernstig beskou het. '
- Cicero, Romeinse skrywer.
In die vroeë jare van die Romeinse Ryk was daar geen mense in 'n aparte mediese beroep nie. Daar word geglo dat elke hoof van die huishouding genoeg geweet het van kruie genees en medisyne om siektes in sy huishouding te behandel. Die Romeinse skrywer Plinius het geskryf:
- Skitterende, Romeinse skrywer
Die Romeine en openbare gesondheid
'' N Persoon moet 'n deel van die dag opsy sit vir die versorging van sy liggaam. Hy moet altyd sorg dat hy genoeg oefening kry, veral voor 'n maaltyd. "
'As 'n huis of 'n plaas gebou word, moet daar veral gewaak word om dit aan die voet van 'n beboste heuwel te plaas, waar dit blootgestel word aan winde wat die gesondheid gee. Sorg moet wees dat daar moerasse in die buurt is, want sekere klein wesens wat nie deur die oë gesien kan word nie, broei daar. Dit sweef deur die lug en betree die liggaam deur die mond en neus en kan ernstige siektes veroorsaak. 'Marcus Varro.' Daar mag geen vleie naby geboue wees nie, want moerasse gee giftige dampe af gedurende die warm somerperiode. Op hierdie tydstip baar hulle diere met stekels wat kwaad maak, wat in dik swerms na ons vlieg. "
'Ons moet baie versigtig wees om na fonteine ​​te soek en om die gesondheid van die mense in gedagte te hou.'
Stede, dorpe en forte is naby fonteine ​​gebou. Namate Romeinse stede en dorpe gegroei het, moes hulle egter water van verder af inbring. Namate die bevolking toegeneem het, het die behoefte aan skoon water ook gedoen. Dit was nie moontlik om groot hoeveelhede water onder die pype in die pype te skuif nie, aangesien loodpype te swak sou wees en bronspype te duur sou wees.
Die Romeine kon nie gietysterpype maak nie, want die tegnieke om dit te doen was nie bekend nie. As daar nie water via pype gebring kon word nie, het die Romeine besluit om dit oor die land te bring in die leiers. Toe die water by die stad kom, word dit in kleiner brons- of keramiekpype gevoer. Om die water in 'n egalige (en stadige) tempo te laat vloei, is leidings teen 'n effense helling gebou. Valleie is gekruis deur akwadukte te gebruik. Een van die bekendste hiervan is die Pont du Gard-akwaduk by Nimes in die suide van Frankryk. Waar moontlik, het die Romeine wel water deur tonnels geneem, maar die heuwels moet relatief klein wees om suksesvol te wees.
Rome, as die hoofstad van die ryk, moes 'n indrukwekkende watervoorraad hê. Die aanbod is ontwerp deur Julius Frontinus wat in 97 nC as waterkommissaris vir Rome aangestel is. Die akwadukte wat Rome gevoed het, het 'n geskatte 1000 miljoen liter water per dag. Frontinus was duidelik trots op sy werk, maar het ook ander beroemde ingenieurswerke bekoor:
'Vergelyk sulke belangrike ingenieurswerke wat soveel water dra met die rustige piramides en die nuttelose, hoewel beroemde geboue van die Grieke.' 'Water word deur akwadukte in so 'n hoeveelheid gebring dat dit soos 'n rivier deur die stad vloei. Byna elke huis het putte, waterpype en fonteine. "
Die Romeinse openbare bad en higiëne
Persoonlike higiëne was ook 'n groot probleem in die daaglikse lewe van die Romeine. Hul beroemde baddens het 'n belangrike rol hierin gespeel.
Romeinse huise en strate het ook toilette. Ander beskawings het ook toilette gebruik, maar dit was die bewaring van die rykes en was in wese 'n teken van u rykdom. Teen 315 nC word daar gesê dat Rome as stad 144 openbare toilette gehad het wat deur lopende water skoon gespoel is. Daar was toilette in al die forte.
Om hierdie toilette aan te vul, het die Romeine ook 'n voldoende effektiewe dreineringstelsel nodig. Plinius, die skrywer, het geskryf dat baie Romeine van mening was dat die riool van Rome die grootste prestasie van die stad was. Sewe riviere moes deur die stad se rioolvloei vloei en dien om die riool daaruit te spoel.
Die belangrikheid van higiëne het ook uitgebrei tot by militêre hospitale wat dreinering- en rioolstelsels daaraan gekoppel het. Die Romeine het baie duidelik geglo dat 'n beseerde soldaat vinniger sal herstel in 'n higiëniese omgewing.
Die Antieke Romeine, soos die Antieke Grieke en Antieke Egiptenare, lewer 'n groot bydrae tot medisyne en gesondheid. Die Romeine se insette was hoofsaaklik gemoeid met ...