Die jaar 1771 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 71ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sien ook: Kategorie:1771
Die tweede en komplete stoomwa: die Fardier van Gugnot
Gregoriaanse kalender 1771
Armeense kalender 1220
Sjinese kalender 4467 – 4468
Ethiopiese kalender 1763 –1764
Hebreeuse kalender 5531 – 5532
Irannese kalender 1149 –1150
Islamitiese kalender 1185 –1185
17 Junie – Pous Clemens XIV stel Antonio Eugenio Visconti, titulêr aartsbiskop van Efeso en Bernardino Giraud, aartsbiskop van Ferrara aan as kardinale.
11 Augustus – Joachim van Plettenberg begin sy termyn as Goewerneur van die Kaap de Goede Hoop.
23 September – Pous Clemens XIV stel Innocenzo Conti, titulêr aartsbiskop van Tiro aan as kardinaal.
16 Desember – Pous Clemens XIV stel Charles-Antoine de La Roche-Aymon, aartsbiskop van Reims aan as kardinaal.
13 April – Richard Trevithick 'n Engelse ontdekker, ingenieur en eerste persoon om 'n stoomlokomotief te bou († 1833).
14 Augustus – Sir Walter Scott, Skotse digter en skrywer († 1832).
11 September – Mungo Park, Skotse ontdekkingsreisiger († 1806).
11 Augustus – Ryk Tulbagh, 'n goewerneur van die Kaap de Goede Hoop (* 1699)
Die jaar 1848 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 48ste jaar van die 19de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
21 September is die 264ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (265ste in skrikkeljare). Daar volg nog 101 dae.
Die Encyclopædia Britannica (Latyn vir "Britse Ensiklopedie") is 'n algemene Engelstalige ensiklopedie gepubliseer deur Encyclopædia Britannica, Inc., 'n private maatskappy. Artikels is gemik op geletterde volwassenes, en word geskryf deur ongeveer 100 voltydse redakteurs en meer as 4 000 spesialisbydraers. Dit word beskou as die mees deskundig-onderlegde ensiklopedie. Die 2010-weergawe van die 15de uitgawe, wat 32 volumes en 32 640 bladsye beslaan, was die laaste gedrukte uitgawe.
Die Britannica is die oudste Engelstalige ensiklopedie wat steeds in druk is. Dit is vir die eerste keer gepubliseer tussen 1768 en 1771 in Edinburg, Skotland, en het toegeneem in gewildheid en omvang, sodat die derde uitgawe (1797) en aanhangsel daarvan (1801) twintig bande beslaan het. Die opgang in aansien het bygedra tot die werwing van toonaangewende bydraers, en die 9de uitgawe (1875–1889) en die 11de uitgawe (1911) was 'n baken in terme van geleerdheid en letterkundige styl. Beginnend by die 11de uitgawe, is die Britannica se artikels verkort en vereenvoudig ter wille van groter aanvaarding in die Noord-Amerikaanse mark. In 1933, het die Britannica die eerste ensiklopedie geword om "deurlopende hersiening" te aanvaar, waarvolgens die ensiklopedie onverpoos herdruk word, en elke artikel geskeduleerd opdateer word.Die mees onlangse uitgawe, die 15de, beskik oor 'n unieke drieledige samestelling: 'n 12-bundel Micropædia met kort artikels (meestal minder as 750 woorde), 'n 17-bundel Macropædia met langer artikels (twee tot 310 bladsye) en 'n enkelband Propædia wat 'n rangordelike raamwerk van kennis verskaf. Die Micropædia is gemik op vinnige naslaan van feite en as 'n gids tot die Macropædia; lesers word aangeraai om die Propædia-raamwerk te raadpleeg om die onderwerp se konteks te verstaan en sodoende meer spesifieke artikels na te spoor. Die grootte van die Britannica het vir 70 jaar min of meer konstant gebly, en bevat ongeveer 40 miljoen woorde en 'n halfmiljoen onderwerpe. Alhoewel dit sedert 1901 in die Verenigde State gepubliseer word, het die Britannica Britse spelwyse behou.Die Britannica het moeite ondervind om winsgewend te bly. Sekere artikels in vroeëre uitgawes is gekritiseer betreffende sorgvuldigheid, vooroordeel of ongekwalifiseerde bydraers. Die akkuraatheid van dele van die 15de uitgawe is eweneens onder verdenking geplaas, maar die bestuur van Britannica het teenargumente op die kritiek gelewer.
Die landgoed is in 1976 deur koningin Elizabeth vir prinses Anne en haar man, kaptein Mark Phillips, gekoop.
Die huis is van 1771 tot 1774 gebou en omstreeks 1820 verander. Dit het vyf hoofslaapkamers, nog vier slaapkamers, vier onthaalkamers, 'n biblioteek, biljartkamer en kweekhuis. Dit is vir prinses Anne en kaptein Phillips gerestoureer en hulle het in November 1977 ingetrek. In 1978 is die aangrensende Aston Farm ook bygekoop. Daar is 'n aansienlike getal perdestalle op die landgoed.
Prinses Anne woon tans saam met haar tweede man, sir Timothy Laurence, in die huis. Mark Phillips en sy tweede vrou woon op die aangrensende Aston Farm nadat die twee landgoedere geskei is met hul egskeiding.
Die landgoed is bekend vir die aanbieding van die Festival of British Eventing, 'n driefase-perdekompetisie, in die eerste naweek in Augustus. Dit word deur kaptein Phillips georganiseer en lok die wêreld se top-perderuiters en meer as 40 000 toeskouers.
Die Messier-voorwerpe is 'n lys sterrekundige voorwerpe wat aanvanklik in 1771 saamgestel is deur die Franse sterrekundige Charles Messier. Messier het die ruimte gefynkam vir komete en is gefrustreer deur voorwerpe wat soos komete lyk, maar dit nie is nie. Hy het toe 'n katalogus van hulle saam met sy assistent Pierre Méchain saamgestel om sy navorsing te vergemaklik.
In die eerste uitgawe is 45 voorwerpe gelys, van M1 tot M45. Messier se uiteindelike katalogus het 103 voorwerpe bevat, maar die lys is later bygewerk deur ander sterrekundiges wat gemotiveer is deur aantekeninge in Messier en Méchain se tekste wat aandui dat hulle van die voorwerpe geweet het. Die eerste aanpassing is in 1921 gedoen deur Nicolas Camille Flammarion, wat Messier 104 bygevoeg het nadat hy 'n aantekening van Messier in dié se 1781-eksemplaar gevind het. M105 tot M107 is in 1947 bygevoeg deur Helen Sawyer Hogg, M108 en M109 in 1960 deur Owen Gingerich en M110 in 1967 deur Kenneth Glyn Jones. M102 is deur Méchain waargeneem en hy het Messier daaroor ingelig. Later het Méchain self erken dat die voorwerp nie bestaan nie, maar 'n herwaarneming van M101 is. Sommige bronne identifiseer die sterrestelsel NGC 5866 as M102, maar die beskrywing stem nie ooreen met dié in Méchain se aantekeninge nie.
Messier het sy navorsing in Frankryk gedoen waar hy gewoon het, en sy waarnemings sluit dus net voorwerpe in wat in die Noordelike Halfrond sigbaar is. Baie indrukwekkende voorwerpe wat net in die Suidelike Halfrond sigbaar is, soos die Groot en Klein Magellaanse Wolk, kom nie daarop voor nie.
Al die Messier-voorwerpe is met verkykers of klein teleskope sigbaar en is dus gewild onder amateur-sterrekykers. Vroeg in die noordelike lente kom sterrekundiges soms byeen vir "Messier-marathons", wanneer al die voorwerpe in een nag gesien kan word.
Die sterreswerm is sowat 5 500 ligjare van die Aarde af en sy geraamde ouderdom is verskeie honderdmiljoene jare. Dit lyk of die planetêre newel NGC 2438 in die swerm aan sy noordelike rand lê, maar dit is waarskynlik onverwant omdat sy radiale snelheid verskil van die swerm s'n.M46 is sowat 1 graad oos van Messier 47 in die lug en die twee oop swerms kan saam gesien word met 'n verkyker of wye teleskopiese veld.
Messier 47 of M47 (ook bekend as NGC 2422) is 'n oop sterreswerm in die sterrebeeld Agterdek. Dit is voor 1654 deur Giovanni Batista Hodierna ontdek en in 1771 herontdek deur Charles Messier, wat dit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem het.
Daar is nie werklik 'n sterreswerm in die posisie wat deur Messier aangedui is nie (wat hy uitgedruk het in terme van sy regte klimming en deklinasie ten opsigte van die ster K Puppis). As die tekens van Messier se koördinaatverskille verander word, stem die posisie egter ooreen met dié van NGC 2422.M47 is sowat 1 600 ligjare van die Aarde af en is sowat 78 miljoen jaar oud. Dit bevat omtrent 50 sterre, waarvan die helderste een 'n sigbare helderheid van 5,7 mag het.
Messier 48 of M48 (ook bekend as NGC 2548) is 'n oop sterreswerm in die sterrebeeld Noordelike Waterslang. Dit is in 1771 deur Charles Messier ontdek en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Daar is nie werklik 'n sterreswerm in die posisie wat Messier aangedui het nie. Die waarde wat hy aangee vir die regte klimming stem ooreen met dié van NGC 2548, maar die deklinasie is vyf grade uit. Caroline Herschel kry soms die krediet vir die ontdekking van die swerm in 1783.In goeie toestande is M48 met die blote oog van die Aarde af sigbaar. Dit is sowat 1 500 ligjare van hier en na raming 300 miljoen jaar oud.
As 'n elliptiese sterrestelsel het Messier 49 die vorm van 'n radiosein-intensiewe stelsel, maar dit het net die radio-emissies van 'n gewone sterrestelsel. Die kern straal X-strale uit wat dui op die teenwoordigheid van 'n supermassiewe swartkolk met 'n geraamde massa van 5,65 × 108 sonmassas, of 565 miljoen keer die massa van die Son. Die enigste supernova wat nog in die stelsel gesien is, is SN 1969Q, wat in Junie 1969 ontdek is.M49 het 'n groot versameling bolvormige sterreswerms – sowat 5 900. Dit is egter veel minder as die 13 450 bolswerms in die superreusagtige elliptiese sterrestelsel Messier 87. Die swerms in M49 is gemiddeld sowat 10 miljard jaar oud.M49 is die eerste lid van die Virgo-sterrestelselswerm wat ontdek is. Dit is die helderste stelsel in die Virgo-swerm – helderder as enige stelsel nader aan die Aarde. Dit is in 'n swaartekrag-interaksie gewikkel met die onreëlmatige dwergstelsel UGC 7636. Die dwerg toon 'n spoor van afval wat oor rofweg 1 × 5 boogminute strek.
Messier 62 of M62 (ook bekend as NGC 6266) is 'n bolvormige sterreswerm in die sterrebeeld Slangdraer. Dit is in 1771 deur Charles Messier ontdek en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
M62 het 'n skynbare helderheid van 7,39 mag. Dit is sowat 22 500 ligjare van die Aarde af en sowat 100 ligjare breed. In die 70's is gevind die swerm bevat 'n hele 89 veranderlike sterre en verskeie X-straalbronne, wat vermoedelik dubbelsterre is.
Tulbagh het snelle opgang gemaak en sy swaer Hendrik Swellengrebel as hoofklerk van die Politieke Raad opgevolg. In April 1739 het hy Sekunde en Senior Handelaar geword en in het hy Hendrik Swellengrebel in 1751 as Goewerneur opgevolg, 'n pos wat hy vir 20 jaar tot met sy afsterwe in 1771 sou beklee.Ryk Tulbagh is op 26 Augustus 1725 met Elisabeth Swellengrebel, die suster van Hendrik Swellengrebel getroud. Tulbagh se enigste 2 kinders is vroeg oorlede en sy vrou is in 1753 dood. Tydens sy bewind het hy talle bekende besoekers in die Kasteel onthaal, onder wie sterrekundiges soos Abbé Nicolas Louis de la Caille, Charles Mason en Jeremiah Dixon, skrywers soos Bernardin de St. Pierre en die Engelse ontdekkingsreisiger James Cook.
Laer amptenare en hulle vrouens is verbied om sambrele te dra. Vroue mag ook nie mantels gedra het wat met sy of fluweel geborduurd was nie. Die toenmalige mode van japonne met 'n sleep is verbied en alle oorbodige vertoon by begrafnisse moes vermy word.Tulbagh was ook verantwoordelik vir die kodifisering van die slawewette van die kolonie in die sogenaamde Tulbagh Kode wat in 1754 gepubliseer is. Die Tulbagh Kode was 'n stel reëls oor die beheer van slawe in die Kaap.
Ryk Tulbagh het met die bekende botanikus Carolus Linnaeus gekorrespondeer en in 1763 meer as 200 plantmonsters, verskeie goed bewaarde voëls, 'n versameling bolle en 50 sade gestuur.Tulbagh het heelwat gedoen om die gevolge van die pokke-epidemieë van 1755 en 1767 te temper. Uit waardering vir sy welwillendheid het hy onder die Kaapse bevolking die erenaam Vader Tulbagh gekry.
Hy het 'n groot belangstelling in plant en dierkunde getoon en die Kaap se tuine en dieretuin het groot lot van besoekers uit die Ooste en Europa ontvang. Die Wes-Kaapse dorp Tulbagh en die plant genus Tulbaghia, wilde knoffel, is na Ryk Tulbagh vernoem. Ook is Aeropetes tulbaghia of Bergnooientjie na die goewerneur vernoem. Dit is 'n skoenlapper wat deel was van 'n versameling wat hy na Carolus Linnaeus in Europa gestuur het.
In 1761 is die eerste biblioteek in die Kaap opgerig met 'n boekery wat deur Joachom von Dessin, sekretaris van die Weeskamer, aan die Kaapse Kerkraad geskenk is. Die Kaap is tydens Tulbagh se bewind deur 2 groot pokke-epidemies getref (1755 en 1767), en in albei gevalle het die bestryding van die gevreesde siekte, wat byna die hele Khoi-bevolking uitgewis het, sy persoonlike aandag geniet.
Thatched House Lodge is 'n koninklike woning in Londen, Engeland. Die hoofhuis het ses onthaalkamers en ses slaapkamers, en die terrein is 1,6 ha groot. In die tuin staan 'n 18de-eeuse somerhuis met 'n grasdak en twee kamers, vandaar die hoofhuis se naam. Sedert 1963 is dit die tuiste van prinses Alexandra, die agbare lady Ogilvy, 'n niggie van koningin Elizabeth. Dit is deur haar oorlede man, sir Angus Ogilvy, van die owerhede gehuur ná hul troue.
Sir Walter Scott (Edinburgh, 14 Augustus 1771 - Abbotsford House, Abbotsford, 21 September 1832) was 'n Skotse digter en skrywer, veral bekend vir sy historiese romans, waaronder Ivanhoe.