’n Vyand van die Here lewe nie in vrede met goeie dinge in hierdie lewe nie. Daarom ruk sy slegtigheid ook so hande uit dat hy die lewe van ’n ander mens neem.
Hoe hanteer ons die liefdesgebod wanneer daar spanninge ontstaan? Ons ken die antwoorde goed, maar dit gaan nie hier oor die regte antwoorde nie, dit gaan oor hoe ons optree.
Die apostel Johannes stel die saak nogal sterk, want hy skryf dat iemand wat sonde doen uit die duiwel is. Vers 8:
Hy wat die sonde doen, is uit die duiwel, want die duiwel sondig van die begin af. Vir hierdie doel het die Seun van God verskyn, om die werke van die duiwel te verbreek. (1 Johannes 3:8 AFR53)
Moord, haat of onverdraagsaamheid is almal sonde. Vir sonde gee die Bybel ’n gelykwaardige kwalifikasie vir alle mense wat dit doen.
Die saak waaroor dit gaan, is liefde. As ons die liefdesgebod oortree, dan staan ons op die erf van moord. Dit word baie duidelik in vers 15 gesê:
Dit is ook waarna vers 15 verwys met die woorde dat ’n moordenaar geen tekens van die ewige lewe in hom het nie.
Vers 14 leer ook dat die liefdelose in die dood bly. Met ander woorde hy het nog nooit die ewige lewe besit nie.
Die Christusprediking by hierdie teks is dat die Here juis onder hierdie swakheid van ons deurgeloop het toe Hy op die aarde was.
maar ook met krag vir ons ’n bekering en herskepping moontlik gemaak dat ons nou in sy krag in staat is om nie meer hierdie sonde te doen nie.