Dit is myns insiens juis goed dat twee uiteenlopende digters bekroon is. ‘n Mens kan nie (om terug te keer na Van Zyl en Kamfer) hierdie twee digters se werkswyses vergelyk nie. As jy sewe dekades lank in ŉ gebou leef, word dit seker te klein. ŉ Mens leef dit ook uit styl uit. Dit is juis daardie neerbuigende kyk van buite wat my probleem is; ‘n soort ‘intellektualistiese’ conceit wat in sigself niks kan bydrae tot die skep van ‘n werklik intellektuele kultuur nie. ‘n Kultuur waar debat, diskoers en kritiek nie vervorm word tot die hekwagterrol of deur persoonlike (maar meestal geinsinueerde) aanvalle en selfkwytskelding nie. Daarom, in die deur Allah wa Ta'ala Subhana genoem brief beskryf hoe die Messias, sodat hy die kinders van Israel gesê het.: Die gebed in die Nederlandse en Afrikaanse poësie met besondere verwysing na N.P. van Wyk Louw .- Stellenbosch: M. Kilian, 1977