Christo van Lill, ons vennoot met die sadogood-projek en ontwerper van www.sadogood.co.za , werk tans daagliks en basies voltyds aan die Droom en sadogood.
Hoofstuk 27: Spesiaal geskryf vir Christo
Ek was van die begin af nie te opgewonde oor die Port Elizabeth-naweek nie. Ons moes die Infanta terug besorg teen 10 Desember en moes nog alles regkry en skoonmaak om dit te kan doen. Die wêreldbeker 7’s rugby-toernooi van 8 en 9 Desember, wat die dryf was om in Port Elizabeth oor te bly tot die oggend van die 10de was dus ongeleë, volgens my. Ek het al in Ermelo my erg krapperigheid daaroor met die Here bespreek en die saak aan Hom oorgelaat. Toe dinge dus in plek val vir die groot 7’s rugby, het ek dit dus aanvaar. Ons het sommer by my broer, Cobus, en sy vrou, Martie, tuisgegaan - en heerlik gekuier. more info
Almal het baie uitgesien na Natal se Suidkus en daarom was die teleurstelling groot toe ons ontmoet word deur ongure weer. Dis nat en koud en die wind ruk gazebo’s uit hul penne uit. Elke nou en dan hardloop ek en Riaan om ‘n gazebo van kampeerders wat gery het vir die dag uit, te red. Wat meer is, toe ons aankom in Amanzimtoti was dit middagete-tyd en was dit, het ons gedink, ‘n KFC-rondte – mos goed om die vakansie in te lyf. Dit het later geblyk ‘n slegte idee te wees, want Riaan tel toe ‘n kiem van ‘n aard op. Die res van die week voel hy erg sleg, naar, lyfseer en koors. more info
Ons verblyf in die Drakensberge was ongekompliseerd. Die 14 km stap die berg in na die George toe was een van my hoogtepunte. Die tweede aand na die eerste staptog sit ons in die gazebo en ontspan. Riaan vra elke kind watter buite-muurse aktiwiteite hy vir die volgende jaar beoog. Soos elkeen antwoord (“…en kitaar, ja en atletiek ook…”) trek my keel al hoe meer toe. Beelde van die vorige jaar se malle gejaag van een aktiwiteit na ‘n ander voel of dit smalend vir my wink. Ons het 2 jaar gevat om die besluit om uit die sisteem uit te klim te implimenteer en toe nog ‘n jaar om al die drade te knip. more info
Hoofstuk 23: Vir Riaan
Die tyd gaan gou verby. Soms is dit gewone woordlose ure van reis tussen bestemmings. Soms is daar besonderse oomblikke van intense belewenisse. Soms dink ek jy’s die beste en soms is ek kwaad vir jou oor ‘n onbedagsame of geirriteerde woord. Vandag wil ek dit publiek bekend maak, dat ek jou beskou as my held. Jy het my hartsbegeerte in soveel onuitspreekbare maniere kom vervul deur my hierdie jaar te laat instap in van my grootste vrese. Of dit nou die vrou se behoefte aan sekuriteit is, waar ons gaan bly, wat ons gaan eet en hoe dinge gaan uitwerk, of die menigte ander onsekerhede van die jaar. Die beste seker dat dit ok is en dat ek moet toelaat dat ander van my verskil. more info
Die eenkant wees van die jaar, was vir my baie kosbaar. Ek wil jaloers daaroor waak om dit nie te verloor nie. Dis toe dat ek lees in Murray se boek ‘laat ons toetree tot die heiligdom’, Geestelike jargon wat my troos. Daar is ‘n onsigbare ‘hide away’ wat Hy vir my toeberei het, wat ek na toe heen kan gaan om weg te kruip - al is ek in die sisteem. ‘n Plek wat ek enige tyd na toe kan gaan, wanneer ek nodig het om eenkant te wees. Ek het Angus Buchun aan ‘n skare mense hoor sê: ‘God is vir my ‘n groter realiteit as julle wat hier voor my sit.’ more info
Misleiding? Die sleg daarvan is dat as jy mislei word, is jy die laaste een om uit te vind daarvan. Ek is weer gekonfronteer met die vraag of daar net een fontein is. Wat maak ek met mense wat anders glo? Ek het ‘n pligsgevoel om almal (veral my kinders) op die regte pad te help en glo natuurlik my pad is die regte pad. Ek het al soveel keer in die strik getrap, dat mense se dade en woorde my benoud maak. Sonder dat ek in harte kan insien kategoriseer (dis ‘n mooier word as oordeel) ek mense, as reg of verkeerd op wat ek hoor en sien. Dis wat die gees van kritiek doen. Hy verwag om geoordeel te word volgens sy intensies, maar oordeel ander volgens hul uiterlike. more info
Verneder jouself: My ma’t my geleer mens bid nie dat God jou moet nederig maak nie, jy beklee jouself met nederigheid. As jy bid daarvoor dan hoor die Here en die beantwoording van die gebed is, … wel een of ander vernederende ervaring… en dis nie lekker nie. Ek het dit in my studentejare beleef. Ek was jonk en voortvarend, maar toe my hart aangeskakel kom vir God, lees ek eendag ‘God haat hoogmoed’. Ek onthou hoe ek op kampus gestap het en opgekyk het en ‘n groot soliede wolk in die lug gesien het. Voor ek my kon keer bid ek: ‘Here soos hierdie wolk tussen my en die blou lug is, so weet ek hoogmoed is tussen my en U. Neem dit weg, want ek wil nie hê daar moet iets tussen ons wees nie’. Die ervaring wat daarna gevolg het, het juis dit tot gevolg gehad. ‘n Warrelwind romanse met die verkeerde kêrel, wat my in situasies laat beland wat ek ander oor veroordeel het. En daar het ‘n lang pad begin van kies om myself te verneder. more info
Geld wat stom is maak nie reg wat krom is… : Ons laaste naweek op die Eiland ontmoek ek vir Miandra. Ek het die donkerkop dadelik raakgesien in die swembad, maar nooit besef met hoeveel die pragtige sportiewe mamma van 3 op haar skouers sit nie. Nadat sy opmerk dat ek die kinders self onderrig, het sy begin nader kom en vrae vra. Sy vertel haar storie van haar droom om dieselfde te doen as wat ons doen om deur SA te toer-verskil is net sy’s ‘n weduwee en haar 3 kinders is onder 10. My maag het geruk toe ek hoor dat haar man selfmoord gepleeg het oor ‘n saketransaksie wat gevou het. Miandra en haar gesin draai hul rug op Kromstraat. Hulle het eerstehands beleef watter berowing die leuen ‘geld wat stom is maak reg wat krom is’ inhou. more info
Riaan was nog al die jare ‘n ATKV lid, maar ons het nou eers as gesin lojale besoekers (en dan groot ondersteuners) van die ATKV- oorde geword. Bederf met baie lae buite-seisoen pryse, het ons halstarrig geraak om onnodig duur te betaal vir kampeerplekke wat per kop vra, wat ons by ATKV oorde vir die hele staanplek betaal. So, ons soek hulle nou uit. Goed versorg, goed ingerig, outydse waarde vir geld. So vertrek ons dus na Klein Kariba in Bela Bela en fier daar ons 20ste huweliksherdenking en Adriaan se 16de verjaarsdag die 10 en 11de Oktober. Beide die feeste was midde majestieuse donderstorms. Vir my is die hele jaar ‘n huweliksherdenkingsfees, so ek verwag niks meer nie. Ons los egter tog die slapende kinders in die tent en gaan eet die buffet ontbyt by Klein Kariba se restaurant, die oggend van die 10de. Daar ontmoet ons 2 interessante ‘lektore’ by die kreatiwiteitseminaar. Ons gesels heerlik, Afrikaner, Jood en Indiër rondom SA se unieke uitdagings. more info
Voorsiening wat jy nodig het wanneer jy dit nodig het: Ek weet ek begin my paragrawe baie so, maar dit is die nuwe gedagte wat hierdie jaar in my ingegrein is. Ons betaal ons R100 om op Avante te slaap sonder om te weet hoe hul kampterrein lyk. Miskien as Riaan geweet het hoe onklaar dinge is, weens onafgehandelde bouwerk sou hy eerder aangery het. Ons enigste mede-kampeerders is die 3 bouers wat op die perseel bou. Teen 00:30 daardie nag skrik ek wakker en hoor stemme. Ek kyk by die venster uit en sien ‘n groot vuur. Skielik, en vir die eerste keer die jaar voel ek so weerloos en vrees vir ons lewens. Wawyd wakker lê ek en kwoteer Ps 91 tot ek weer aan die slaap val. Die volgende oggend ontmoet ons die eienaar en hoor dat hy baie kerke in Botswana gebou het. more info
Alles het 'n tyd: Die tyd vir skryf is maar beperk, veral as ek moet wag tot my seun se skoolwerk agter die rug is en ek ‘n beurt op die ‘laptop’ kan kry. Hierdie beurt moet nou natuurlik saamval met tyd om te skryf. Dit wil sê al die ander se skoolwerk is afgehandel, of laat vaar vir die dag, die kos is afgehandel (die vergader en voorberei daarvan) en ‘what not’… en een laaste uitstaande voorwaarde natuurlik is, dat die lus om te skryf my moet oorval. Dis nie aldag wat ek lus het om te skryf nie, veral oor ek die gewoonte het om my binnegoed te sit en uitryg. Hier sit ek nou op die vooraand van die kinders se eindeksamen en meeste van die vereistes is aan voldoen. more info
Wat ‘n vreugde as so iemand deel is van jou lewe. Ek bid dit toe vir my kinders en dit is wat ons hier in Gauteng kom beleef het. Van die begin af was die hele toer gemik om Augustus in Gauteng te wees om saam te val met die vriende se Augustus skoolvakansie. Soveel ruimhartige gasvryheid maak mens nederig. Jy moet al geleer het om te ontvang - slaapplek, kos, aandag, wat ookal die behoefte. Vir iemand wat nie graag iets verniet ontvang nie bly dit ‘n bewustelike besluit om myself toe te laat om soveel volgehoue gasvryheid te ontvang. more info
Wie is die Heilige Gees? Wie het toegang tot Hom? Wat maak dat met sommige mense daar net ‘n atmosfeer heers, ‘n geur hang, ‘n aantrekkingskrag teenwoordig is? Ek reken in ons kinders van God se lewe seker die mees onbenutte geskenk. Los alles wat jy doen en soek Sy teenwoordigheid in jou lewe. Dit maak van ‘n gewone lewe iets baie spesiaals. Hy’s ‘n meester met jukke te verbreek, vasgebinde hande losmaak, tydsberekening, metodes, padvind, geskenke vind, oplossings bied. Hy’s ‘n geheime teenwoordigheid wat al die verskil maak. Die geheime bestandeel van my stirfry met Riaan se verjaarsdag spesiaal gemaak het was Chinese 5-spice. Dis nie maklik bekombaar nie. ‘n Speserywinkel in Roodepoort het aangedui dat dit gediscontinue is, soos hulle sê. Hier is die resep: more info
Dis hier in Gauteng wat ons geleer het hoe belangrik die inhoud van jou hart is. Ons vriende het deur ‘n kerksplit gegaan en het gesuffer soos kinders deur ‘n egskeiding suffer. Ons het baie gebid en baie gepraat om die seer te probeer verstaan en te probeer sin maak daaruit waarom mense nie meer die pad saam kan stap nie. Ons het persoonlik ervaring van ‘n kerksplit gehad so 10jr vantevore. Met die ervaring van toe en die ervaring van nou het ons besef hoe gevaarlik ‘n kerklidmaat is wat ‘n erediens bywoon met ‘n disapproving gesindheid. Iets wat gebeur, wat die dominee of pastoor sê, hoe die formaat van die diens verloop, wat ookal - indien jy iets optel waarmee jy nie saamstem nie, begin die rooiligte flits. Hoe hanteer jy dit? more info
My gedagte: As ek maar net vroeër ontslae geraak het van my selfregverdiging, kritiek en oordeel, sou ek ‘n beter ma en vrou gewees het. Here dink nie aan my volgens die dade van my jeug nie, maar dink aan my volgens U goedheid. As ek net hard genoeg werk, lank genoeg bid, genoeg Bybel lees… Sy gedagte: Jou heil lê in terugkeer en rus. more info
Die kontras tussen Verwoerd van Orania, wat na bewering nie met geld gekoop kon word nie, aan die een kant en die oënskynlike agterbaksheid van Cecil John Rhodes wat gedetermineerd was om sy claim namens die britse koninkryk en ten koste van gewone Suid-Afrikaners af te steek in die diamantjagtery van Kimberley, was nogal skerp. Ons het laat in Kimberley aangekom en in ‘n verbeeldinglose kampterrein naby die Groot Gat oornag. Waar gewone mense op die tydlyn in die museum gesukkel het met oorloë, depressive, oorlewing en apartheid, het die diamantbedryf deur eeue net aangegaan met geldmaak – alles binne ‘n mooi uitgewerkte monopolie. more info
Ons kom 22 Junie 2012 op Ilanga plaas op Oudtshoorn van Johan en Mindi Breunissen. Hier is dit gasvry verby. Ons hou kersfees in Junie_ letterlik en figuurlik. Johan en Mindi het ‘n uithangfunksie gereël vir die dorpsmense waar ons ‘n 5- gangmaal op ware plantelandse steil- heerlike sampioensop entre, gevolg deur koningklip voorgereg, beesfillet, gaar kweper en aartappelgereg, malvapoeding en vla…kaas en beskuitjies en koffie! Ek skat daar was so 50 mense – en deel van die toegangsfooi was elkeen bring ‘n kombers wat aan die einde van die aand aan die mense in die kombuis gegee as – as kersgeskenk natuurlik. more info
Ek het nog altyd myself beskou as ernstig oor die Here, die Skepper van die heelal , die God van die gode, die God van Abraham, Isak en Jakob. Ek het ‘n groot gedeelte van my geestelike lewe dit belangrik geag om moeite te doen om so min of meer ‘n uur na uur en ‘n half verkieslik per dag tyd aan die Here te spandeer…en nogal goed gevoel daaroor. Ek bedoel, nadat ek deur die ‘self-righteousness’ daarvan gekom het van “kyk hoe goed is ek”, het ek beweeg na ‘n tyd van heerlike gemeenskap met ‘n Verlosser wat my wil ken, wat belangstel in my doen en late, ‘n tap uit ‘n kragbron wat by tye onuitspreeklik is. Ek het so bietjie meer relax oor “religious” tyd saam met Hom en meer gefokus op Geesvervulde en geleide “ontmoetingstye”. more info
Gee jouself as ‘n lewende heilige en aan God welgevallige offer en moenie aan hierdie wêreld gelyk word nie maar word verander deur die vernuwing van jou gedagtes. more info
Ons wag vir vriende (Bertie en Joan, en hul 3 seuns, Albert, Chris en Wilhelm Louw van Durbanville) wat saam op die Oranjerivier gaan roei en gaan drink koffie in die Plaaskombuis op die dorp. Net toe ons koffie kom staan Riaan op om iemand te groet........ more info
Ons amptelike en lewendige kontak met die Droomprojek begin. Ons ontmoet Theuns Coetzee, die vader van die Droomprojek. Hy droom dat elke dorp self die dorp mooi maak, mense hul waardigheid ontdek, en dat die hele Suid-Afrika so opgehef word. As jy goed voel oor jouself, sorg jy vir jouself, en voel jy ook goed en en sorg jy ook vir jou dorp en land. Ek luister fyn terwyl Theuns praat, maar stel net belang in 1 vraag, waarom doen jy dit?-wat wil jy daardeur bereik? more info
Onrusrivier 5-14 Maart 2012. Die eksamen het begin. Ons besluit toe sommer om die week by my broer-hulle te vertoef om die kinders onder dak te laat eksamen skryf. Ek het nie besef dat hierdie deel van die toer eintlik ‘n jarelange gebedsbeantwoording inhou nie. Dis nou al die grootste gedeelte van my 13 jarige se lewe wat ek bid vir ‘n manier om sy ekstra vetjies af te skud. Dit breek my hart as ek sien dat dat sy selfvertroue, vermoëns en gesondheid affekteer word deur verkeerde eetgewoontes-maar hoe stel ek dit reg? My skoonsus het vasgestel sy het ‘n metabolisme B, wat ‘n spesifieke dieët vereis wat jou sonder moeite laat verslank! ‘n Deur skuif oop. My 13-jarige is geïnspireer. Na 7 weke het hy 7 kg verloor!
Infanta raak ons reisgenoot. JW en Pampies Swart van Swellendam het van ons toer te hore gekom en besluit om ‘n Infanta-sleepwa tot ons beskikking te stel vir verblyf die jaar. Aanvanklik was die praatjies hiervan vir my ‘too good to be true’. Sonder seremonie.... more info
Hoofstuk 1: Van Kromstraat tot Reguitstraat (Ons Storie deur Hanlie de Lange)
Daar kom ‘n stootskraper, hy maak ‘n nuwe pad…
Ter inleiding wil ek net sê hierdie blog is nie begin om aan enige mens eer te gee nie, maar net aan God alleen en as getuie vir wat Hy in my lewe gedoen het tot nou toe. Ek is nou 43 en my storie van die genade van God is nog nie voltooi nie, maar ek het genoeg van Hom beleef om nie meer stil te bly nie. Ek weet nie hoe die storie gaan eindig nie, maar ek vertrou die Skrywer daarvan ten volle en weet dus ek kan maar begin skryf.
Ps 34:12 Kom kinders luister na my! Ek wil julle leer om die Here te dien. As iemand die lewe liefhet en 'n lang lewe begeer om die goeie te geniet, moet hy sy tong weerhou van kwaadpraat en sy lippe van leuens.
BLY WEG VAN KWAAD AF EN DOEN WAT GOED IS. Ook voeg by geloof deug... Die HAT se deug is die geneigdheid om goed te doen.