Nuuskommentaar: Die maan in die nuusArgieffoto (Foto: colibri5, Pixabay) Met die algemene verkiesing agter die blad en die Onafhanklike Verkiesingskommissie (OVK) wat self ’n oordeel van vry en regverdig oor sy eie werk uitgespreek het, neem die stroom van bewerings oor ongerymdhede steeds toe. Onder die jongste bewerings (met aanduidings van onomstootlike bewyse) is dat meer as ’n duisend DA-stemme op nasionale vlak by ’n Bloemfonteinse stempunt eenvoudig verdwyn het, en dat die ANC glo buitelanders wat onwettig in die land is, in Gauteng vir die ANC laat stem het met beloftes van ID-boekies en permanente verblyf. Ook hier wil dit voorkom of die feite hard praat. Dit lyk of dit net vir die regering en die OVK al moeiliker gaan word om met die illusie van ’n vry en regverdige verkiesing voort te gaan, en aan te beweeg met die prosesse wat grondwetlik op so ’n vry en regverdige verkiesing moet volg. Gelukkig vir die OVK het die BLF nie ’n enkele setel verower nie en bloot deposito’s gaan staan en verloor, nadat die OVK dié party toegelaat het om deel te neem – al het dié toelating wetlik nie aan die vereistes vir deelname voldoen nie. Die BLF laat nie wit lede toe nie, iets wat hom vir deelname diskwalifiseer. Die verkiesing in Suid-Afrika en die afloop daarvan het op die aarde niks met die maan uit te waai nie, en nog minder met die 50-jarige herdenking van die eerste maanlanding op 20 Julie vanjaar. Vir baie ruimte-entoesiaste en amateur-sterrekundiges bied die vieringe wel ’n broodnodige ontsnapping van Suid-Afrikaanse werklikhede wat swaar op baie Suid-Afrikaners se gemoed lê. Die mensdom se kennis van die maan het enorm uitgebrei sedert die eerste bemande maanlanding. Nadat Neil Armstrong sy bekende woorde met sy eerste tree op die maan, ’n klein stappie vir ’n mens maar ’n reuse sprong vir die mensdom, geuiter het, het kennis van die maan met rasse skrede toegeneem. Dit was nie net te dankie aan opvolgende bemande maanlandings nie, maar ook ander waarnemings en vasgepen deur instrumente op die maan wat deur die suksesvolle sendings daar gelaat is, of waarnemings deur wenteltuie. Ons weet nou dat die maan nie so ’n dooie ruimteliggaam is as wat in ’n stadium gemeen is nie. Ons weet ook dat die maan oor ’n uiters geringe atmosfeer beskik – so gering dat dit vir alle praktiese doeleindes nie werklik bestaan nie. Ons weet dat die aarde se atmosfeer ook so ver die ruimte in strek dat dit die maan insluit, maar weer eens so gering is dat dit in die praktyk nie bestaan nie. Met die maanlandings is nog aanvaar dat daar geen water op dié maan is nie. Sedertdien is vasgestel dat die maan oor heelwat water beskik in die vorm van ys in kraters waarvan die bodem nie son kry nie. Dit bied weer ŉ opwindende moontlikheid vir die vervaardiging van vuurpylbrandstof deur die waterstof en suurstof te skei. Dit blyk ook dat die afkoeling van die maan se kors tot redelik gereelde maanbewings lei. Dit is inderdaad ligjare meer kennis as waaroor dr. Wernher von Braun beskik het toe die V2- ballistiese vuurpyle ontwikkel en afgevuur is waarmee groot skade tydens die Tweede Wêreldoorlog aan Brittanje aangerig is. Von Braun is ná die oorlog deur die VSA gewerf, en as vader van die bekende Saturn-vuurpyle was hy instrumenteel in die ontwikkeling van die program om mense op die maan te plaas en terug te bring. Kort tevore het die outeur van ’n artikel in die destydse Kinderensiklopedie in daardie artikel in detail uitgespel waarom dit altyd onmoontlik sal wees om ’n vuurpyl na die maan te stuur en terug te bring. Die mensdom het onlangs eers deur die ingebruikstelling van Space X se Falcon Heavy weer ’n vuurpyl in gebruik geneem wat oor soortgelyke krag as die Saturns beskik. Die Saturns was so kragtig dat die vibrasies wat dit tydens lansering in Florida, deur seismometers in New York, sowat 1 600 kilometer verder, waargeneem kon word. Tog meen ruimtewetenskaplikes dat al die inligting wat tot dusver oor die maan versamel is, nog net op ’n gekrap aan die oppervlak neerkom. Maar in die proses is soveel reeds bekend dat die maan gereed is om ’n inligtingsontploffing in te lui. Maar hoe is dit moontlik dat die VSA nog steeds nie in staat is om reise soortgelyk aan dié van 50 jaar gelede na te doen nie? (Argieffoto: Pixabay.com) Die destydse ruimtereise was baie belangrik vir die Koue Oorlog. Die VSA het toe sowat 4% van die land se federale begroting gebruik om die neuse voor die Russe te kry. Teen verlede jaar was dit net ongeveer ’n half persent, wat ’n aanduiding gee van die besparing wat na 1977 bewerkstellig is. Met inagneming van die inflasiekoers en die rand-dollar-wisselkoers sou die ruimteprogram na die maan sowat R2 625 miljard gekos het. Intussen het die VSA ’n versnelde program aangekondig om weer mense na die maan te stuur. Dit sluit in ’n ruimtestasie wat om die maan sal wentel, en as lanseerplatvorm sal dien vir reise na die diep ruimte. Ook ’n maanbasis wat volhoubaar bedryf kan word, word in die vooruitsig gestel. Sekere vergelykings laat dit klink of die mense wat destyds maan toe gestuur is en kon terugkeer na die aarde, die ekskursies in vlieënde doodskiste moes aanpak. Apollo 11, die tuig waarmee Armstrong en kollegas die reis aangepak het, se rekenaarkapasiteit was 2k. Die iPhone 5s het oor meer as 1 300 keer meer prosesseringsvermoë as Apollo 11 se rekenaar beskik. Die superrekenaar wat vir gebruik deur die SKA-teleskoop gebruik sal moet word, sal sowat ’n biljoen keer (1 Amerikaanse triljoen keer) so sterk as Apollo 11 se rekenaar wees. Die toerusting wat nou vir die volgende bemande maanlanding gebruik gaan word, sal tegnologies baie verskil van dié van die Apollo-era. Met die 50-jarige viering sal Suid-Afrikaners teruggevoer word na ’n era van die romantisering van pioniers wat nie vrees geken het nie. Suid-Afrika het destyds nog nie oor TV’s beskik nie. Breek daar nou ’n era aan waar Suid-Afrikaners eers geestelik kan herstel ná ’n era van staatskaping en waar korrupsie en bedrog endemies geword het, of gaan korrupsie-vermoëns saam met die ruimtetegnologie “verbeter”?