Skeppingsvermoë is deesdae ’n belangrike eienskap. Almal wil skeppend wees. Want skeppende mense word as intelligent beskou. Ons taal moet ook skeppend wees. Vroeër het mense so korrek moontlik probeer praat. Nou praat ’n mens eerder so skeppend moontlik. Reklame en die nuwe media is voorbeelde hiervan. Hulle wys hoe ’n mens met taal kan speel. Die laaste sowat 50 jaar het die belangrikheid van skeppingsvermoë sterk toegeneem. Daar is selfs navorsing oor dié verskynsel. Sielkundiges, opvoeders en filosowe ondersoek die skeppende proses. Skeppingsvermoë word nou omskryf as die vermoë om iets nuuts te skep. ’n Skeppende spreker skep dus nuwe taalvorms.
Dit kan woorde of taalstrukture wees. Taalkundiges kan aan skeppende taal sien hoe taal verander. Maar almal verstaan nie die nuwe taalkundige elemente nie. Om skeppende taal te verstaan, het jy kennis nodig. ’n Mens moet weet hoe taal werk. En ’n mens moet die wêreld ken waarin die spreker leef. Net dan kan ’n mens verstaan wat hulle wil sê. Jeugtaal is ’n voorbeeld hiervan. Kinders en jongmense dink heeltyd nuwe begrippe uit. Volwassenes verstaan dikwels nie dié woorde nie. Daar is nou selfs woordeboeke wat jeugtaal verduidelik. Maar hulle is gewoonlik na net een geslag reeds verouderd! Skeppende taal kan egter geleer word. Instrukteurs bied verskeie kursusse daaroor aan. Die belangrikste reël is altyd: aktiveer jou innerlike stem!