Geskiedenis van Suid-Korea - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Die Geskiedenis van Suid-Korea begin formeel met die stigting van Suid-Korea in 1948. Suid-Korea, bekend as een van die vier tiere van Asië, het van die puin van die Koreaanse Oorlog opgestaan ​​in een van die wêreld se voorste ekonomieë en lewendige demokrasieë. Dit in die aangesig van 'n vyand wat geneig is om die eerste kans, net dertig kilometer van die hoofstad Seoel, binne te val. As gevolg van 'n verstikkende koloniale bewind deur Japan vir veertig jaar, gevolg deur 'n lewens- en doodsoorlog met Noord-Korea, het Suid-Korea die kraag van outoritêre heerskappy afgetrek om die afgelope vyftien jaar 'n volwasse demokrasie te word. Suid-Korea, wat in die negentigerjare 'n ekonomiese ineenstorting oorleef het wat deur die IMF uitbetaal is, het sy ekonomie gediversifiseer en na selfvertroue beweeg. Alhoewel hy steeds die teenwoordigheid van die Amerikaanse troepe versoek, beweeg Suid-Korea voortdurend na volle selfverdedigingsposisie. Terwyl hy 'n Sonskynbeleid begin in 'n klimaat van toenemende spanning van 'n kernwapenryke Noord-Korea. In 'n omgewing van intense spanning, het Suid-Korea 'n nasie geword wat gereed is om die taak van hereniging te aanvaar.
In die nasleep van die Japannese besetting van Korea wat geëindig het met die nederlaag van Japan in die Tweede Wêreldoorlog in 1945, het 'n reëling van die Verenigde Nasies Korea by die 38ste parallel verdeel onder die administrasie van die Sowjetunie in die noorde en die Verenigde State in die suide. Terwyl die Sowjetunie geweier het om verkiesings in die Noorde in die Noorde toe te laat, het die Verenigde State besluit om voort te gaan met verkiesings in die Suide. Die Verenigde Nasies het Suid-Korea in 1948 tot die enigste wettige regering op die Koreaanse Skiereiland verklaar.
DMZ tussen Noord- en Suid-Korea.
Die geskiedenis van Suid-Korea word gekenmerk deur wisselende periodes van demokratiese en outokratiese bewind. Historici het burgerlike regerings van die Eerste Republiek van Syngman Rhee tot die hedendaagse Sesde Republiek konvensioneel getel. Die Eerste Republiek, wat waarskynlik demokraties was met die ontstaan ​​daarvan, het tot die ineenstorting daarvan in 1960 toenemend outokraties geword. Die Tweede Republiek, wat sterk demokraties was, het in minder as 'n jaar 'n omverwerping ondervind, terwyl 'n outokratiese militêre regime die mag oorgeneem het. Die derde, vierde en vyfde republieke, alhoewel dit nominaal demokraties is, word algemeen beskou as die voortsetting van militêre bewind. Met die Sesde Republiek het die land geleidelik tot 'n liberale demokrasie gestabiliseer.
Sedert sy ontstaan ​​het Suid-Korea aansienlike ontwikkeling in onderwys, ekonomie en kultuur ondervind. Sedert die 1960's het die land ontwikkel van een van die armste in Asië tot een van die top-ekonomieë ter wêreld. Onderwys, veral op tersiêre vlak, het dramaties uitgebrei. Sedert die negentigerjare het Koreaanse populêre musiek, TV-drama en films gewild geword in die hele Oos- en Suidoos-Asië, in 'n verskynsel bekend as 'Koreaanse golf'.
Amerikaanse militêre administrasie
Rusland en die Verenigde State het Korea arbitrêr verdeel op die 38ste parallel terwyl kragte aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog na elkeen toe gevorder het. Elke mag het ingestem om die oorgawe van Japan in hul afdeling te aanvaar en stabiliteit vir die nasie te bring. Na die oorgawe van Japan aan die Geallieerde Magte, was dit die begin van die Sowjet- en Amerikaanse trusteeskap oor onderskeidelik die noorde en suide. Die voorlopige regering van die Republiek Korea, gevestig in China, het die wettige regeringsreg geëis, maar beide Rusland en die Verenigde State het die eis van die hand gewys.
Koreaanse ouderling en kind, Anyang, Suid-Korea.
Amerikaanse magte van die 24ste korps van die Amerikaanse tiende leër,1 het op 8 September 1945 in Incheon geland en kort daarna 'n militêre regering opgerig.2 Lt-generaal John R. Hodge het die regering onder leiding van die leërmag oorgeneem.3
Politieke en ekonomiese chaos in die nasleep van die Tweede Wêreldoorlog het die land geteister. Die nadelige gevolge van die Japannese kolonisasie het hul merk in die suide sowel as die noorde gelaat.4 Daarbenewens het die Amerikaanse weermag, grootliks onvoorbereid op die uitdaging om die land te administreer, met min kennis van die taal, kultuur of politieke situasie opgedaag.5 Baie van hul beleid het dus onbedoelde destabiliserende gevolge gehad. Golwe van vlugtelinge uit Noord-Korea en teruggevaardigdes uit die buiteland het die onrus vererger.6
Die kortstondige Volksrepubliek Korea is in die hele Korea deur Lyuh Woon-Hyung in Augustus gestig, ná onderhandeling met die Japannese indringers.7 Kort ná die Amerikaanse aankoms deur die VS in die Suide ongeldig verklaar,8 Yeo het uitgetree en die Working People's Party gevorm.9 In November en Desember 1945 het die voorlopige regering van die Verenigde State lede van die kabinet van die voorlopige regering, waaronder president Kim Koo, teruggeneem na die status van private burgers.10
In Oktober 1945 het Hodge die Koreaanse Adviesraad in die gesig gestaar met die toenemende ontevredenheid. 'N Jaar later het die raad 'n tussentydse wetgewer en 'n tussentydse regering ingestel, onder leiding van onderskeidelik Kim Kyu-shik en Syngman Rhee. Daardie tussentydse liggame het nie 'n onafhanklike gesag of die soevereiniteit van die jure gehad wat die Voorlopige Regering steeds besit nie.
Syngman Rhee, stel die ROK Order of Military Merit (Taiguk) voor, aan agteradmiraal Ralph A. Ofstie, USN. Foto is gedateer 13 Mei 1952.
Op 15 Augustus 1948 het die Republiek Korea, met Syngman Rhee as die eerste president, formeel tot die verkiesing van die verkiesing gebring, in Julie 1948 die president verkies voor Kim Koo. Met die totstandkoming van die regering van Rhee het die jure-soewereiniteit ook oorgegaan in die nuwe regering . Op 9 September 1948 stig die Sowjetunie die Demokratiese Volksrepubliek Korea onder Kim Il-Sung. Die belegging van die Rhee-regering volg op die algemene verkiesing van 10 Mei 1948. Die eerste Nasionale Vergadering het op 17 Julie die eerste grondwet van die land gepromulgeer en 'n stelsel daargestel met 'n sterk president wat indirek deur die Nasionale Vergadering verkies is. Terwyl 'n regering met ministeriële verantwoordelikhede oorweeg is, het die opposisie deur 'n aantal politici wat mag soek, die toepassing daarvan ten gunste van 'n presidensiële regering verhoed.
Op 12 Desember 1948, deur sy resolusie 195 in die Derde Algemene Vergadering, het die Verenigde Nasies die Republiek van Korea erken as die enigste wettige regering van Korea. In die periode van 1945-1950 het die Amerikaanse en Suid-Koreaanse owerhede 'n grondhervorming uitgevoer wat die instelling van private eiendom behou het. Hulle het alle grond wat deur die Japannese koloniale regering, Japanse ondernemings en individuele Japannese koloniste besit word, gekonfiskeer en herverdeel. Die Koreaanse regering het 'n hervorming uitgevoer wat die Koreane met groot grondbesittings verplig het om die grootste deel van hul grond te verkoop. Dit het 'n nuwe klas onafhanklike familie-eienaars geskep.
Die Koreaanse Demokratiese Party het Rhee in die verkiesing ondersteun, maar het nie nagelaat om enige van sy lede in sy kabinet in te sluit nie. In weerwraak het die lede van die party 'n verenigde opposisie demokratiese nasionalistiese party gevorm, wat 'n kabinetsisteem voorstaan ​​wat die mag van die president sou verwyder. Dit het gelei tot 'n hergroepering van die Rhee-faksie in die Nationalist Party, wat later die Liberale Party geword het, en Rhee se basis in sy hele administrasie gebly het. Die land het die tweede parlementsverkiesing op 30 Mei 1950 gehou en het die meerderheid van die setels aan onafhanklikes gegee.
'N Paar slanke, stewige P-51 Mustangs oor Noord-Korea.
Die nasionalistiese regering het baie van die praktyke van die Amerikaanse militêre regering voortgesit. Dit het die noue beheer oor kommunistiese aktiwiteite ingesluit. Die Rhee-regering het 'n swaar hand gebruik in militêre optrede teen die Jeju-opstand. Die regering van Rhee het ook militêre opstande in Suncheon en Yeosu verpletter, aan die brand gesteek deur opdragte om na Jeju te vaar en aan die ineenstorting deel te neem.11
Rhee het probeer om sy regering sterk in lyn te bring met Amerika, en teen Noord-Korea en Japan.12 Die Eerste Republiek in Noord-Korea het voor en na die Koreaanse oorlog 'n beleid van 'eenwording met geweld' gehandhaaf.13 Alhoewel sommige samesprekings wat die normalisering van die betrekkinge met Japan bevorder het, plaasgevind het, het hulle weinig vordering gemaak.14 Die regering het massiewe Amerikaanse hulp aanvaar, in bedrae wat soms naby die totale grootte van die nasionale begroting was.15
Op 25 Junie 1950 het Noord-Koreaanse magte Suid-Korea (Koreaanse oorlog) binnegeval. Onder leiding van die VSA het 'n koalisie van sestien lede die eerste kollektiewe aksie onderneem onder die Verenigde Nasies se bevel (UNC). Die Noord-Korea het swaar burgerlike ongevalle opgedoen en geweldige vernietiging gedoen. Met die toetrede van die Volksrepubliek China in 1951 namens Noord-Korea, het die gevegte naby die oorspronklike afbakening gesteek. Wapenstilstandonderhandelinge, wat in Julie 1951 geïnisieer is, is uiteindelik op 27 Julie 1953 te Panmunjeom, in die Demilitarised Zone (DMZ), afgesluit. Na die wapenstilstand het die Suid-Koreaanse regering op die simboliese datum van 15 Augustus 1953 na Seoel teruggekeer.
Generaal Mark Clark (links) onderteken wapenstilstand; sentrum: VADM Robert P. Briscoe
Na die wapenstilstand het Suid-Korea politieke onrus ondervind onder jare van outokratiese leierskap van Syngman Rhee, wat in 1960 met studente-opstand geëindig het. Rhee het gedurende sy heerskappy probeer om addisionele stappe te neem om sy beheer oor die regering te versterk. Dit begin in 1952, toe die regering steeds in Busan gebaseer was weens die aanhoudende oorlog. In Mei van daardie jaar het Rhee grondwetlike wysigings deurgedring wat die presidentskap 'n direkte verkose posisie gemaak het. Om dit te doen, het hy krygswet verklaar en die parlementslede wat hy verwag om daarteen te stem, tronk toe gestuur. Rhee het daarna die verkiesing met 'n wye marge gewen. Hy het die parlement tydens die verkiesing in 1954 herwin en daarna 'n wysiging deurgebring om homself van die termyn van agt jaar vry te stel.
Die gewelddadige onderdrukking van 'n studentedemonstrasie in Masan op die dag van die presidentsverkiesing, 15 Maart, het die gebeure van 1960, bekend as die Aprilrevolusie, ontwrig. Aanvanklik het die plaaslike polisie die betogings beëindig, maar hulle het weer uitgebreek nadat betogers die liggaam van 'n student in die hawe op die vloer geslaan het. Daarna het nie-gewelddadige betogings na Seoel en die hele land versprei, en Rhee het op 26 April bedank.
Plakkaat met kop-en-skouers portret van Park Chung Hee.
Na die studente-rewolusie het 'n tussentydse administrasie onder Heo Jeong vlugtig die mag beklee.16 Die volk het op 29 Julie 1960 'n nuwe parlementsverkiesing gehou. Die Demokratiese Party, wat tydens die Eerste Republiek in die opposisie was, het maklik die mag verkry en die Tweede Republiek tot stand gebring. Die hersiene grondwet het die Tweede Republiek gedikteer om die vorm aan te neem van 'n parlementêre kabinetsisteem waar die President slegs 'n nominale rol beklee. Dit is die eerste en enigste instansie wat Suid-Korea op 'n kabinetsisteem in plaas van 'n presidensiële stelsel gewend het. Yun Po Sun het op 13 Augustus 1960 verkiesing as president gewen. Chang Myon het die eerste minister en regeringshoof geword.
Die Tweede Republiek het 'n verspreiding van politieke aktiwiteite onderdruk onder die Rhee-regime. 'N Groot deel van die aktiwiteit was afkomstig van kommunistiese groepe en studentegroepe wat 'n belangrike rol gespeel het in die omverwerping van die Eerste Republiek. Unie-lidmaatskap en -aktiwiteit het gedurende die latere maande van 1960 vinnig gegroei.17 Vakbonde en studente het gedurende die agt maande van die Tweede Republiek ongeveer 2000 betogings gehou.18
Die regering van Chang het onder druk van links 'n reeks suiwerings van militêre en polisiebeamptes uitgevoer wat betrokke was by anti-demokratiese aktiwiteite of korrupsie. Die regering het op 31 Oktober 1960 'n spesiale wet daarvoor goedgekeur,19 plaas 40.000 mense wat ondersoek word. Die regering het meer as 2.200 regeringsamptenare en 4000 polisiebeamptes gesuiwer.20 Daarbenewens het die regering dit oorweeg om die grootte van die leër met 100.000 te verminder, hoewel die plan uiteindelik uiteengesit is.21
Ook in ekonomiese terme het die regering toenemende onstabiliteit in die gesig gestaar en 'n vyf-jaar ekonomiese plan geformuleer. 'N Staatsgreep het die aksie op die plan uitgesluit.22 Die Tweede Republiek het die hwan verloor die helfte van sy waarde teenoor die dollar tussen herfs 1960 en lente 1961.23 Werkloosheid en groothandelpryse het ook gedurende daardie tydperk gestyg.
'N Militêre staatsgreep (5,16 staatsgreep) gelei deur majoor-generaal Park Chung Hee op 16 Mei 1961, het die Tweede Republiek effektief beëindig. Park, een van 'n groep militêre leiers wat aangedring het op die ontpolitisering van die weermag, voel ontevrede met die opruimingsmaatreëls wat deur die Tweede Republiek getref is. Oortuig dat die huidige gedisoriënteerde staat in kommunisme sou ineenstort, het hulle verkies om sake in eie hande te neem.
Die militêre leiers het belowe om die regering so gou as moontlik terug te keer na 'n demokratiese stelsel. Op 2 Desember 1962 het die Koreaanse volk 'n referendum gehou oor die terugkeer na 'n presidensiële stelsel van bewind, met 'n 78 persent meerderheid.24 Park en die ander militêre leiers het belowe om nie in die volgende verkiesing te dien nie. Park het in elk geval as president verkies en het in die verkiesing van 1963 min gewen.25
Suid-Koreaanse president Kim Dae-Jung.
Park het weer in die verkiesing van 1967 met 51,4 persent van die stemme gestaan.26 Destyds het die grondwet die presidentskap tot twee termyn beperk, maar 'n kongreslid het in 1969 'n grondwetlike wysiging deur die Nasionale Vergadering gedwing om hom in staat te stel om 'n derde termyn te verkry.27 Hy het herverkiesing in die presidentsverkiesing van 1971 gewen. Die voorste opposisie-kandidaat, Kim Dae-jung, het met 'n nou marge verloor.28
In die Derde Republiek het Suid-Korea 'n meer selfvertroue begin speel in internasionale betrekkinge, wat die betrekkinge met Japan normaliseer in 'n ooreenkoms wat op 14 Augustus 1965 bekragtig is.29 Die regering het sy noue bande met die Verenigde State voortgesit en het steeds groot bedrae hulp ontvang. 'N Status van magte-ooreenkoms is in 1965 gesluit, wat die regsituasie van die Amerikaanse troepe wat daar gestasioneer is, duidelik maak. Kort daarna het Korea by die Vietnamoorlog aangesluit en uiteindelik 'n totaal van 300,000 soldate gestuur om saam met die Amerikaanse en Suid-Viëtnamese troepe te veg.30
Die ekonomie het in daardie tydperk vinnig gegroei. Die Park-regime het die toestroming van buitelandse hulp van Japan en die Verenigde State gebruik om lenings aan uitvoerondernemings teen negatiewe rente te gee. Die regering het ook die oprigting van die POSCO-staalfabriek, wat vroeg in die Vierde Republiek aanlyn gekom het, ondersteun.
Op 6 Desember 1971 verklaar Park 'n noodtoestand. Op 4 Julie die volgende jaar kondig hy planne aan vir hereniging in 'n gesamentlike gemeenskap met Noord-Korea. Park het op 17 Oktober 1972 krygswet verklaar en die Nasionale Vergadering ontbind. Hy het ook planne aangekondig om die gewilde verkiesing van die president uit te skakel.
Die Vierde Republiek het begin met die aanvaarding van die Yusin-grondwet op 21 November 1972. Daardie nuwe grondwet het Park effektiewe beheer oor die parlement gegee. In die lig van die volgehoue ​​volksonrus, het Park in 1974 en 1975 noodbeslissings uitgevaardig, wat gelei het tot die tronk van honderde dissidente. Hierdie tydperk het ook voortgesette dramatiese ekonomiese groei gehad.
Koreaanse president Chun Doo-hwan woon 'n inligtingsessie by wat Claude Major Kicklighter, majoor-generaal (MGEN) is.
Na die sluipmoord op Park Chung Hee deur Kim Jae-kyu in 1979, het 'n siviele samelewing ontstaan ​​wat gelei het tot sterk betogings teen outoritêre bewind. Protes bestaan ​​hoofsaaklik uit universiteitstudente en vakbonde, en bereik 'n hoogtepunt ná majoor-generaal Chun Doo-hwan se staatsgreep in 1979 van die twaalfde Desember en die verklaring van krygswet. Op 18 Mei 1980 het 'n konfrontasie in die stad Gwangju tussen studente van die Chonnam Nasionale Universiteit wat protes teen die sluiting van hul universiteit en gewapende magte gemaak het, verander in 'n stadswending wat nege dae geduur het. Onmiddellike ramings van die burgerlike dodetal het gewissel van 'n paar dosyn tot 2000, met 'n latere volledige ondersoek deur die burgerlike regering wat 207 sterftes gevind het (Gwangju Massacre). Die openbare woede oor die moorde het landswye steun vir demokrasie gekonsolideer en die weg gebaan vir die eerste demokratiese verkiesing in 1987.
Die Suid-Koreaanse president Roh Tae-woo word begroet deur MGEN Charles P. Ostott
In 1987 wen Roh Tae-woo, een van Chun se kollegas in die staatsgreep in 1979, en 'n lid van Hanahoi, die verkiesing tot die presidentskap met 'n gewilde stem. In 1992 wen Kim Young-sam die presidentsverkiesing, die land se eerste burgerlike president in dertig jaar. In 1997 het die land 'n ernstige finansiële krisis ondervind, maar het 'n stewige herstel herstel. Suid-Korea het ook sy verbintenis tot die demokratisering van sy politieke prosesse gehandhaaf, aangesien Kim Dae-jung in dieselfde jaar die presidentskap gewen het. Dit verteenwoordig die eerste oordrag van die regering tussen partye op vreedsame wyse. Kim Dae-jung het die 'Sunshine-beleid' nagestreef, 'n reeks pogings om met Noord-Korea te versoen, en het op die beraad met die Noord-Koreaanse leier Kim Jong-il geëindig. Kim Dae-jung het in 2000 'n Nobelprys vir Vrede ontvang vir sy vredesinisiatief. Te midde van bewerings van korrupsie is die doeltreffendheid van die Sonskynbeleid ter sprake gekom. Noh Moo-hyun het in 2002 verkiesing tot die presidentskap gewen.
Noh Moo-hyun se foto.
Op 12 Maart 2004 het die Suid-Koreaanse Nasionale Vergadering (parlement) gestem om president Noh Moo-hyun op aanklag van korrupsie en politieke patronaatskap op te eis. Die Uri-party, wat uitsluitlik die president ondersteun het, het die stemming kwaad gemaak. Hierdie mosie het die uitkoms van die parlementsverkiesing op 15 April 2004 duidelik beïnvloed, waarin die Uri-party 152 setels verower het uit die totaal van 299 setels in die Nasionale Vergadering. Die regerende party het vir die eerste keer in agtien jaar die meerderheid in die Huis geword. Dit verteenwoordig waarskynlik die eerste keer in meer as veertig jaar dat 'n liberale party 'n meerderheid in die Vergadering beklee het. Die Uri-party het sy meerderheid in die tussenverkiesing in 2005 verloor.
Voorgeskiedenis van Korea
Verkiesings in Suid-Korea
Koreaanse luglyne-vlug 007
↑ Nahm (1996), p. 330-332.
Cumings, Bruce. 1997. Korea se plek in die son: 'n moderne geskiedenis. New York: W.W. Norton. ISBN 9780393040111.
Korea Jaarliks ​​2004. 2004. Seoul: Yonhap News Agency.
Nahm, Andrew C. 1988. Korea: tradisie en transformasie: 'n geskiedenis van die Koreaanse volk. Elizabeth, N.J .: Hollym International Corp. ISBN 9780930878566.
Yang, Sing-chʻŏl. 1994. Die Noord- en Suid-Koreaanse politieke stelsels: 'n vergelykende analise. Boulder, Colo: Westview Press. ISBN 9780813388625.
Yi, Ki-baek. 1984. 'N Nuwe geskiedenis van Korea. Cambridge, Mass: Harvard University Press. ISBN 9780674615755.