Die studie, gepubliseer in die Verrigtinge van die Nasionale Akademie van Wetenskappe, kyk na die brein se reaksie op sosiale uitsluiting onder fMRI, veral in die verstandelike stelsel, wat afsonderlike dele van die brein insluit wat ons help om ander se sienings te oorweeg.
Dit het bevind dat mense wat groter veranderinge in konneksie in hul verstandelikheidstelsel tydens sosiale uitsluiting toon in vergelyking met insluiting, geneig is om 'n minder streng sosiale netwerk te hê - dit wil sê, hulle vriende is geneig om nie met mekaar te wees nie. Daarteenoor, mense met meer nougesette sosiale netwerke, waarin baie mense in die netwerk geneig is om mekaar te leer ken, het minder verandering in konnektiwiteit in hul mentaliserende streke getoon.
"Hoe beïnvloed jou breindynamiek jou sosiale netwerk en hoe beïnvloed jou sosiale netwerk jou brein?"
"Die betekenis van wat ons gevind het, is dat mense wat omring word deur verskillende soorte sosiale netwerke hul brein anders gebruik," sê senior skrywer Emily Falk, medeprofessor in kommunikasie, sielkunde en bemarking aan die Universiteit van Pennsylvania se Annenberg Skool vir Kommunikasie en direkteur van sy Kommunikasie Neurowetenschappen Lab.
"In die besonder, ons vind dat diegene wat 'n minder dig verbind sosiale netwerk toon meer dinamiese reaksies in die mentalisatiesisteem. Dit kan aandui dat hulle anders dink oor hoe om hul sosiale verhoudings onder verskillende omstandighede te navigeer. "
Gooi dit vir my
Om die gevoel van sosiale uitsluiting te skep, gebruik die navorsers 'n virtuele balgooi-spel genaamd Cyberball met 80 seuns, 16-17. Terwyl hy in die fMRI-masjien was, het elke deelnemer 'n skerm met twee ander spotprentspelers gesien - wie hulle geglo het om deur werklike mense beheer te word - en 'n hand om hulself te verteenwoordig. Al drie deelnemers in die spel draai beurte 'n virtuele bal na mekaar.
Vir die eerste fase van die spel sluit die virtuele spelers die toetsvak in, wat hom dikwels die bal gooi. Die spel verskuif dan na uitsluiting af, en die virtuele spelers hou op om die bal aan die deelnemer te gooi.
"Dit is verbasend hoe sterk die uitwerking op deelnemers is," sê hoofskrywer Ralf Schmälzle, assistent professor aan die Michigan State University, wat daarop let dat adolessente veral sensitief is vir sosiale posisie. "Hulle moet deurdink," Wat gaan aan? Het ek iets verkeerd gedoen?' Alhoewel Cyberball soos 'n kunsmatige taak kan klink, is dit eintlik baie vir mense. Dit maak dit 'n goeie taak om die breinreaksies van sosiale uitsluiting op 'n beheerde maar kragtige wyse te bestudeer. "
Die data het die navorsers toegelaat om na die aktiwiteit te kyk onder verskillende breinstreke wat die mentaliseringsisteem insluit. In teenstelling met vorige neuroimaging studies van uitsluiting, was hulle nie op soek na gemiddelde aktiwiteitsvlakke nie, maar eerder die verhouding tussen hul aktiwiteit oor tyd.
"Hierdie streke is op verskillende plekke in die brein, maar hulle toon 'n soortgelyke reaksie tydens uitsluiting," sê Schmälzle. "Hulle gaan op en af ​​en op en af, amper asof hulle saam dans, dieselfde bewegings oor tyd doen, en hierdie" koppeling "van hul aktiwiteit neem toe tydens sosiale uitsluiting."
Die navorsers kon ook, met toestemming, die toetsvakke se Facebook-data, wat hulle 'n foto van hul vriendskapnetwerke gegee het.
In die "digte" netwerke beteken noue vriendengroepe dat baie van 'n persoon se vriende ook met mekaar is. Praat met een vriend, en die ander sal waarskynlik die storie hoor. In "yl" netwerke is 'n persoon se vriende geneig om meer ver gevorder te word, sonder om mekaar te ken. As jy met vriend A praat, sal jy nie verwag dat vriend B moet weet nie.
Die proefpersone wat die grootste breinverbindings tydens sosiale uitsluiting getoon het, was dié in yl netwerke. Terwyl die studie nie kan bepaal waarom dit die geval is nie, sien die skrywers moontlike verduidelikings.
"Een moontlikheid is dat indien nie al jou vriende mekaar ken nie, moet jy jou mentaliseringsstelsel meer dinamies in 'n daaglikse konteks gebruik," sê Falk. "Mense met 'n groter verskeidenheid vriende mag dalk deur verskillende interpretasies van wat aangaan, blaai."
Aan die ander kant, sê Schmälzle, lyk dit ook asof mense met verskillende neigings om sosiale situasies soos uitsluiting op 'n bepaalde manier te dink, meer selfversekerd kan wees in spesifieke soorte netwerke en dus geneig is om hul sosiale netwerke daarvolgens op te stel.
"Die studie van brein- en sosiale netwerkdinamika saam is uiters nuut," sê Danielle Bassett, mede-outeur oor die studie en 'n medeprofessor in bio-ingenieurswese aan die Universiteit van Pennsylvania. Maar sy notas, dit hou groot belofte om meer akkuraat te verstaan ​​hoe die brein komplekse take hanteer, soos om 'n nuwe vaardigheid te leer of om op sosiale leidrade te reageer.
"Sosiale netwerkanalise en denke oor sosiale netwerke het lankal in sosiologie gewerk," sê Falk, "maar dit is eers onlangs dat hierdie soort kwantitatiewe maatstawwe van sosiale netwerke gekombineer is met begrip van die brein.
"Hoe beïnvloed jou breindynamiek jou sosiale netwerk en hoe beïnvloed jou sosiale netwerk jou brein? Ons is nou op die punt van die ysberg, "voeg Falk by.
"'N Uitstaande kenmerk van neurowetenskapnavorsing was om deelnemers te vra om in 'n geïsoleerde kamer of skandeerder te sit en besluite te neem oor stimuli," sê mede-outeur Jean Vettel van die US Army Research Laboratory, maar hierdie navorsing beklemtoon die kritiese behoefte om sosiale invloed te verstaan en konteks as ons werklik wil verstaan ​​hoe 'n persoon sal reageer en oor die wêreld redeneer. "
Bronne:Universiteit van Pennsylvania, Michigan State University