`DIT was seker van die swaarste in die hele oorlog om alles prys te gee wat vir jou heilig was,'' het 'n Boer, die pa van Marie Scott later geskryf oor die vredeskonferensie en die vredesluiting in die Anglo-Boereoorlog ..
Scott skryf: Hans Oberholzer (my pa) is in 1880 gebore. Herinneringe van sy kinderjare, die ABO en die tyd daarna tot en met 1944 het hy neergeskryf. Ek gee enkele opsommings en grepe daaruit, soos hy dit geskryf het.
Sy moeder is oorlede toe hy vyf jaar oud was. Op 15-jarige ouderdom trek hy saam met sy pa na Rhodesië waar hulle hulle in Salisbury vestig. Die volgende jaar, 1896, sterf sy pa aan malaria en hy kom ná 'n moeisame tog te voet, per skip en per trein terug na Suid Afrika.
Hy bly eers by 'n broer, toe by 'n oom en vroeg in 1899 sluit hy hom by die Staatsartillerie in Pretoria aan. Daarvan skryf hy: ``Daar die agtermiddag was ik klaar ingesweer in die Staatsartillerie. Toe was ik 'n soldaat van oom Paul. Toe het dit biekie beter gegaan tot Oktober, toe moes ons na die Groot Oorlog wat drie jaar aangehou het, gaan.
``Toe het ik weer by 'n Boerekommando aangesluit by Kommandant J(A)P vd Merwe van Parys, wat baie goed was vir my. Hy het my adjudant van hom gemaak.
``Dit was 'n groot lawaai om twee wildeboere te sien, wat van die oorlog af kom. Ons het omtrent 'n uur daar versuim toe is ons na die kommando wat na aan Parys was. Daar aangekom met die tyding dat ons, ons land en alles verloor het en dat ons moet wapen neerlê. ``Dit was toe 'n groot rumoer tussen die burgers. Die gewere is party daar stukkend geslaan. Ons moes net maar praat om alles duidelik te maak en hulle tot bedaring te kry.