Hoofstroommedia, Spur en Jacaranda FM: ‘Afvalliges’ moet luister en nie gehoor word nieFoto: Broadmark/Pixabay.com Deur dr. Dirk Hermann en Jaco Kleynhans Die onlangse Tumi-en-Jacaranda-polemiek het op verskeie vlakke foutlyne in die Suid-Afrikaanse diskoers uitgewys. Een so ŉ foutlyn was die hoofstroommedia wat eenvoudig beslis het dat Tumi se kritici verkeerd is, eerder moet luister en nie gehoor moet word nie. Die hoofstroommedia het losgetrek met een meningsartikel na die ander en nie eers agtergekom hoe hulle, as voorstanders van vryheid van hul spraak, ander se vryheid van spraak onderdruk nie. Hul ontkenning van die frustrasies van ŉ groep het die voorwaardes geskep vir die volgende Spur of Jacaranda. Die afvalliges is na sosiale media verban. Sosiale media is ongereguleerd en bring dikwels rou emosie na vore. Die hoofstroommedia was totaal verstom oor die emosie van die gefrustreerde bannelinge. Wat die hoofstroommedia nie besef nie, is dat hulle ŉ krokodil grootmaak wat hulle gaan verslind. Hulle kan nie meer hekwagters wees nie. Die Tumi-debat is ŉ mikrokosmos van wat op reuseskaal in die wêreld afspeel. Die een groot verskuiwing wat oor die afgelope paar dekades in veral Westerse lande begin posvat het, is die herdefiniëring van liberale waardes. Waar liberaliste eens die groot kampvegters vir vryheid van spraak was, is hulle vandag in lande soos Kanada, Nederland en Duitsland die politici wat deur middel van sogenaamde wette teen haatspraak vryheid van spraak begin inperk. Lionel Trilling, die bekende 20ste-eeuse Amerikaanse kultuurkritikus, het eens die Britse liberale filosoof en politikus van die 19de eeu, John Stuart Mill, aangehaal waar Mill sy medeliberaliste aanmoedig om die werk van Samuel Coleridge te bestudeer. Mill het Coleridge, ŉ medestigter van die Romantiek-beweging in Engeland verpes, maar kon nietemin daarin slaag om medeliberaliste aan te moedig om Coleridge se briljante konserwatiewe werke te bestudeer. In sy bekende werk, The Liberal Imagination, haal Trilling vir Mill soos volg aan: “Lord, enlighten thou our enemies…; sharpen their wits, give acuteness to their perceptions and consecutiveness and clearness to their reasoning powers. We are in danger from their folly, not from their wisdom; their weakness is what fills us with apprehension, not their strength.” Vandag sal liberale filosowe, politici en akademici eerder hul medestanders aanmoedig om werk wat buite hul ideologiese raampie lê, te ignoreer of te verkleineer. Die gepolariseerde groepe neem mekaar net nie meer ernstig op nie. Talle mense in stede soos Washington DC, Seattle en San Francisco het, nadat Donald Trump verlede jaar tot president van die VSA verkies is, heel verstom opgemerk dat hulle dan niemand ken wat vir hom gestem het nie. Om jou met mense en denke wat van jou eie verskil te omring, is nie meer ŉ kenmerk van liberalisme nie. Die vernedering van veral konserwatiewe waardes en idees hou talle negatiewe gevolge in. Eerstens ontstaan daar ŉ persepsie van ŉ elitistiese en beterweterige regeerdersklas wat gevoelens van minderwaardigheid en selfs vervreemding onder veral landelike konserwatiewe mense kweek. Hierdie minderwaardigheid en vervreemding word dan maklik deur populistiese politici uitgebuit. Nog ŉ gevolg van die vernedering van konserwatiewes is die ontwikkeling van nuwe kanale waardeur hulle (die konserwatiewes), baie soos wat liberaliste ook maar doen, hul inligting bekom. Van 1996 tot 2009 was die politieke besprekingsprogram Hannity & Colmes een van die gewildste televisieprogramme op Fox News in dier VSA. Die program is mede-aangebied deur Sean Hannity, ŉ vuurvreter, konserwatiewe nuuskommentator, en Alan Colmes, ŉ skerpsinnige, liberale joernalis. Waarin die program geslaag het, was om kwessie vir kwessie die liberale sowel as die konserwatiewe argumente vir kykers op die tafel te kon plaas. Teen 2009 het die behoefte aan so ŉ program heeltemal vervaag omdat konserwatiewe kykers slegs na Hannity wou luister en liberale kykers slegs na Colmes. Die liberale nuuskanaal MSNBC het ook by tye so ŉ formaat van debat probeer beoefen, maar vandag is Fox News eksklusief konserwatief en MSNBC eksklusief liberaal. Die media is baie skuldig aan die ontwikkeling van inligtingsilo’s. In die meeste Westerse lande is dit ŉ algemene feit dat die media deur liberale joernaliste oorheers word. Deeglike navorsing deur Lars Wilnat en David Weaver, twee professore aan die Universiteit van Indiana, het in 2014 bevind dat slegs 7% van Amerikaanse joernaliste ondersteuners van die Republikeinse Party is. Navorsing tydens verlede jaar se verkiesingsveldtog het bewys dat 96% van joernaliste wat finansiële bydraes aan ŉ presidentskandidaat gemaak het, dit aan Hillary Clinton gemaak het. Die probleem in die media lê egter nie net by die politieke voorkeur of selfs ideologiese agtergrond van joernaliste nie, maar eerder in die wyse waarop konserwatiewes en konserwatiewe idees met verloop van tyd deur die media misken en selfs verneder is. Die wyse waarop joernaliste in ideologiese veldtogvoerders ontaard het, het veroorsaak dat die hoofstroommedia sy geloofwaardigheid verloor het. Die Gallup-instituut, een van die mees gerespekteerde peilingsagentskappe in die VSA, het vroeg in 2017 sy jaarlikse navorsing oor die Amerikaanse bevolking se standpunt oor verskillende instellings bekend gemaak. Volgens die jongste statistieke dink slegs 32% van Amerikaners dat die hoofstroommedia se inhoud akkuraat en regverdig is. Die meeste Amerikaners kry deesdae hul nuus van nuwe media soos nuuswebwerwe, sosiale media soos Facebook en Twitter en van meer ideologies-gefokusde radiostasies. ŉ Paar jaar gelede kon jy die rubrieke van konserwatiewe en selfs regse skrywers soos Ann Coulter en David Limbaugh in bekende hoofstroommedia lees. Deesdae publiseer baie min koerante nog hierdie skrywers se weeklikse rubrieke. Die gevolg hiervan is die opkoms van webwerwe soos Breitbart, TheBlaze en DailyCaller wat daagliks meer lesers as die groot hoofstroomkoerante het. Die konserwatiewe kommentator, Michelle Malkin, het tans 1,44 miljoen volgers op Twitter. Breitbart het 3,7 miljoen en Fox News 16 miljoen volgelinge op Facebook. Konserwatiewe kommentators het nie meer die hoofstroommedia nodig om gehoor te word nie. Met alternatiewe en sosiale media het hulle nou kanale met groot, gefokusde gehore. Dit is geen wonder dat die Trump-veldtog erken het dat hulle die verkiesing verlede jaar danksy sosiale media en konserwatiewe en regse webwerwe gewen het nie. Wanneer jy met politici van die Partij voor de Vrijheid in Nederland, Front National in Frankryk en Alternativ für Deutschland praat, sal almal oor een ding eens wees en dit is dat die meeste van hul kiesers van die politieke en media-elite vervreemd is en daarom hulself toenemend tot sosiale media wend om nuus en politieke inligting te bekom. Hierdie politieke partye wen nie steun deur beriggewing oor hulle in hoofstroommedia nie, maar wel danksy slim sosialemediastrategieë. Die onwilligheid van liberale instellings, insluitende die hoofstroommedia, akademie en staatsinstellings om werklike vryheid van meningsuiting toe te laat en die uiteindelike etikettering en verkleinering van konserwatiewe leiers en idees, het grootliks tot die hedendaagse polarisasie aanleiding gegee. Die gevolge van hierdie polarisasie is dat iemand in San Francisco byvoorbeeld nie kan verstaan wie hierdie mense is wat vir Trump gestem het nie en dat iemand op die platteland van Texas of Oklahoma die inwoners van New York en Los Angeles as onamerikaans beskou. Nog erger is dat hierdie groepe mekaar begin haat en dat politieke debat, wat nog te sê politieke kompromie en samewerking, onmoontlik geraak het. Nog ŉ negatiewe gevolg van die polarisasie is dat die hardste stemme soms dié is wat die beste gehoor word en dat een ideologiese groep die ander beoordeel volgens die mees ekstreme stem wat aan die ander kant opgaan. Gematigde, billike persone wat graag gesonde debatte wil sien plaasvind, word sleggesê of as draadsitters uitgemaak. John Stuart Mill was ŉ geharde liberalis soos wat Russell Kirk sekerlik ŉ suiwer konserwatiewe denker was. Die era toe hierdie filosowe, denkers en kommentators graag persone wat van hulle verskil het se werk gelees en dit probeer debatteer het, is egter vir eers verby. Die era waarin die hoofstroommedia ŉ platform vir ware vryheid van spraak gebied het, is oënskynlik ook verby. Wat oorgebly het, is ŉ gevaarlik gepolariseerde Westerse samelewing waar mense met verskillende politieke standpunte mekaar diepliggend wantrou en waar die hoofstroommedia, ook in Suid-Afrika, sodanig kant gekies het dat sosiale en nuwe media mense se behoefte om vir dit wat hulle glo erken te word, bevredig. Die langtermyn gevolge hiervan kan nie goed wees nie. Dit vernietig geloofwaardigheid en ons gaan ons waardevolle hoofstroommedia verloor.