Ons lewens is op ongekende maniere ontwrig en beïnvloed deur die maatreëls wat getref is om die huidige pandemie aan te spreek. (Shutter)
Die verdeling van die gewone dwing ons om die idees en verwagtinge wat in die eerste plek aan die basis lê van ons wêreldbegrip te konfronteer.
Ons denke oor hoe die wêreld werk, word bepaal deur wat ons ervaar het en wat ons op grond van daardie ervaring kan verwag. Ons vermoë om die reaksie van die regering op 'n pandemie te verstaan ​​- wat die regering moet of nie kan doen nie - word beïnvloed deur ons kollektiewe gevoel van aanvaarbaar.
My navorsing is gebaseer op post-apokaliptiese literatuur soos die roman van Jeff Vandermeer Vernietiging en NK Jemisin s’n Gebroke Aarde trilologie om te ondersoek hoe rampe en einde-van-die-wêreld vertellings gebruik kan word om mag te wettig en te herstel of omgekeerd te ontwrig.
Ongekend en onverwags
Op die oomblik word buitengewone en voorheen ondenkbare antwoorde gelewer om die nuwe coronavirus-pandemie te bevat en sy tol te verminder. Gesinne was geskei, openbare ruimtes is onkant, biljoen dollar-borgtog aangekondig. Dit is 'n tyd van ontruiming, quarantaine en oorlogstyd hospitaal triage.
Sulke monumentale en ontwrigtende pogings word almal aangewend om die verskerpende greep van 'n nuwe koronavirus teen te werk, 'n entiteit wat nie eers met die blote oog sigbaar is nie. Hierdie buitengewone maatreëls is 'n bewys van ons kollektiewe vermoë om 'n nuwe gevoel van normaal te rekonstrueer en ons lewens te herrangskik om in 'n veranderende landskap van nuwe en nuwe prioriteite te pas.
En tog wys hierdie aksies ook hoe veranderlik die werking van die 'normale' wêreld kan word in die gesig van nuwe druk.
Die Kanadese regering het geweldige politieke mag en kapitaal benut om ondernemings, werkers en gesinne te help om die hoof te bied met huidige en verwagte finansiële spanning.
Op 18 Maart 2020 kondig die Kanadese premier, Justin Trudeau, 'n fiskale plan ter waarde van drie persent van die ekonomie in Kanada aan in reaksie op die koronaviruspandemie.
Miljarde dollars is aan hulpverleningsprogramme bewillig om sommige van die mees kwesbare bevolkingsgroepe in die samelewing te ondersteun, insluitend inheemse gemeenskappe, die finansieel kwesbare mense, wat vlugtig is vir geweld of wat geestesgesondheid nodig het.
Tussen die waarskynlike en moontlike
Soos om 'n meganiese toestel uitmekaar te trek om te sien hoe dit vervaardig word en die onderdele daarvan te besigtig, onthul die verdeling van die normale wêreld aspekte van ons werklikheid en die sosiale konstitusie daarvan wat nie in die alledaagse lewe sigbaar is nie.
Die COVID-19-pandemie onthul wat filosoof Isabelle Stengers beskryf die verborge kloof tussen die waarskynlike en die moontlike. Die waarskynlikheid stel 'n geskiedenis van denke voor wat bloot as gesonde verstand voorkom. Onder die logika van 'n kapitalistiese paradigma is dit byvoorbeeld onwaarskynlik dat regerings die skielike opskorting van studieleningsskuld of die oprigting van 'n basiese inkomstesubsidie ​​vir miljoene moontlik sou maak. Maar dit beteken nie dat sulke buitengewone maatreëls nie moontlik is nie.
Op baie maniere word ons gedeelde gevoel van wat normaal en waarskynlik is, gekondisioneer deur beide kapitalisme en ons sosiale geskiedenis. Maar hierdie verwagtinge, volgens Stengers, verhoed dat ander moontlikhede, ander realiteite verskyn of verstandig lyk.
Om die wêreld weer bymekaar te sit
Tog bly daar belangrike vrae wanneer die wêreld verbrokkel, soos: hoe moet dit weer saamgestel word?
Naomi Klein se Die Skok Doctrine katalogiseer die manier waarop mag in tye van chaos funksioneer, om voordeel te trek uit sosiale skade en afleiding om wins te genereer.
In 'The Shock Doctrine' kyk joernalis en sosiale aktivis Naomi Klein na die manier waarop kapitalisme reageer op 'n ramp.
Die Kanadese Vereniging van Petroleumprodusente, Kanada se grootste olie- en gas-voorportaal, het onlangs 'n 13-bladsy memo na Ottawa, om die federale regering se omgewingsregulasies te versoek en kritieke omgewingsmonitering uit te stel vir die duur van die COVID-19-krisis.
Uitvoerende hoofde van die energiebedryf ook versoek verligting van Kanada se koolstof- en inkomstebelasting.
Kanada het reeds begin uitrol multi-biljoen dollar-bailout-pakkette om die oliebedryf, wat 'n aantal van die rykste natuurlike hulpbronondernemings ter wêreld is, op te stel.
Dat uitvoerende beamptes die pandemie aangryp as 'n geleentheid om korporatiewe belange te bevorder en steun te gee vir die terugskakeling van omgewingsregulasies, is 'n belangrike herinnering dat oomblikke van ontwrigting aangewend kan word om die status quo en die grootste magte van die samelewing te dien.
Stengers help ons om te verstaan ​​waarom die opportunistiese gedrag van hierdie multinasionale ondernemings heeltemal normaal lyk. 'N Oproep om ondernemings te help, om die ekonomie te stabiliseer en werk te skep, lyk alles in 'n onstabiele tyd. 'N Bailout vir miljoene dollar vir die industrie word bloot as 'n kwessie van gesonde verstand beskou.
Dit is, volgens ons, wat die beste vir ons is.
Maar wie en wat word eintlik in daardie 'ons' voorgestel?
Die 'beste' besluite
Gemarginaliseerde gemeenskappe en ekologiese stelsels het 'n gemeenskaplike band deurdat dit belange en behoeftes verteenwoordig wat dikwels nie weerspieël word in die uitvoerende besluitneming nie, in die argumente van lobbyiste en die fynskrif van ekonomiese stimuluspakkette.
In hierdie tye, meer as ooit tevore, word dit 'n dringende noodsaaklikheid dat wêreldbou en besluitneming 'op een of ander manier in die teenwoordigheid van diegene wat die gevolge daarvan sal dra' plaasvind, soos filosoof Donna Haraway stel dit.
Die koms van COVID-19 is 'n besondere ontwrigting, maar dit wys op soveel ander ontwrigtings in ons lewens: wêreldwye ongelykheid, die noodgeval in die klimaat, die uitsterwing van spesies en die uitputting van hulpbronne.
Deur die gebrokenheid van die normale wêreld bloot te lê, bied die pandemie ons ook 'n geleentheid om lewens minder gevaarlik te maak en sosiale instellings meer robuust te maak en vryer te dink om nie die waarskynlike wêreld te oorweeg nie, maar die moontlikheid om die wêrelde te bou waarop ons hoop.
Carol Linnitt, PhD-kandidaat, Engels, Universiteit van Victoria
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Die Coronavirus-pandemie het onthul hoe broos die alledaagse lewe is