Prokureurs vir Apple wat hof toe is tydens die sogenaamde slimfoonpatentoorloë. AP Foto / Jeff Chiu
In sy loopbaan het Thomas Edison opgedoen meer Amerikaanse patente as enigiemand anders in sy tyd. Edison het voordeel getrek uit sy patente, maar hy is ook blootgestel aan die donker kant van die patentstelsel. Hy moes met regsgedinge van ander patente deelneem wat 'n stuk van sy sukses gesoek het - en soms ook gewen het. Hoewel die patentstelsel ontwerp is om innovasie soos die van Edison aan te spoor, belemmer dit dit ook.
Maklike kopiëring en nabootsing ontmoedig innovasie, want waarom moet u die moeite doen as iemand anders daaruit voordeel trek? Die patentstelsel werk deur uitvinders in staat te stel om ongemagtigde gebruik te blokkeer van gepatenteerde tegnologie.
Die meeste tegnologieë word oor baie jare deur baie uitvinders ontwikkel, 'n proses wat genoem word 'Kumulatiewe' innovasie. Te dikwels kry vroeë uitvinders egter 'n patent op 'n klein en miskien onbeduidende stukkie van die tegnologiese legkaart, maar hulle patent dek die hele legkaart. Uitvinders wat daaropvolgende dele van die legkaart oplos, sal dalk tantieme aan die patenthouer moet betaal, selfs al is hul bydraes groter.
As regskenners wie fokus op tegnologiewet en -beleid, stel ons voor dat die probleem op twee kwessies neerkom: te veel patente en te min akkurate inligting daaroor.
Te veel patente
Die VSA is oorvol van patente. oor 350,000 Amerikaanse patente is in 2019 toegestaan, vier keer die per capita-koers in 1980. Uit die perspektief van navorsingsbestuurders by groot ondernemings is patente goedkoop en maklik bekombaar. In die vroeë 2000's het Bill Gates dit byvoorbeeld besluit Microsoft was patentarm, en binne enkele jare het die maatskappy jaarlikse patentaansoeke met 50% verhoog.
Patente is maklik om te kry omdat die standaarde van patenteerbaarheid laag is en omdat die Amerikaanse patent- en handelsmerkkantoor die las het om te bewys dat 'n uitvinding nie patenteerbaar is nie. Patentondersoek is stadig. Dit neem dikwels drie jaar of langer. Ten spyte van verhoogde personeelpersoneel, het die agterstand van patentaansoeke steeds gegroei, en eksaminatore spandeer gemiddeld net 20 uur om elke aansoek te hersien. Die patentondersoeker is nodig om lees en verstaan ​​die uitvinding in 'n toepassing, bepaal of die uitvinding aan die eise van die aansoek voldoen, soek bestaande tegnologie om te sien of die uitvinding reeds bestaan ​​en skryf 'n antwoord op die toepassing.
Helter-skelter-ondersoek veroorsaak foute - baie patente is te wyd, of dit dek voor die hand liggende uitvindings. Om aandag te vestig op probleme wat deur die vloed van lae-gehalte patente, miljardêr-ondernemer Mark Cuban 'n stoel toegerus by die Electronic Frontier Foundation gewy aan die uitskakeling van 'dom patente'.
Innoverende ondernemings wat daarin slaag om baie stukke van 'n tegnologieraaisel in 'n finale produk saam te stel, moet met 'n patentadvokaat konsulteer om vas te stel of hul nuwe tegnologie deur een of meer patente wat deur ander besit word, gedek word. Ideaal gesproke sal 'n innoveerder toestemming kry om gepatenteerde tegnologie te gebruik, gewoonlik teen betaling, of om die tegnologie te herontwerp om relevante patente te verwyder.
In die praktyk is hierdie patentopruimingsproses moeilik, duur en soms onmoontlik. Vir tegnologieë soos slimfone sal 'n patentadvokaat waarskynlik honderde patente moet hersien, insluitend baie patente wat eers lank nadat die nuwe produk bekendgestel is, toegestaan ​​word. Die versuim om toepaslike patente te lisensieer, skep 'n risiko vir regsgedinge en die bedreiging dat die nuwe tegnologie van die mark af gedwing kan word.
As gevolg hiervan kom patentgedinge oor slimfone heeltemal te algemeen voor. Apple - 'n pionier vir slimfone - het as 'n verweerder en eiser aan talle regsgedinge regoor die wêreld deelgeneem. As eiser gebruik Apple soms sy patente opportunisties om innovasie deur sy mededingers te belemmer.
Byvoorbeeld, Apple het Samsung gedagvaar met behulp van 'n patent wat beweer dat die skuif om oop te sluit funksie op 'n telefoon as Apple se uitvinding. Ondanks sterk bewyse dat uitvinders voor Apple reeds die belangrikste stappe gedoen het om hierdie funksie te implementeer, oortuig Apple die howe dat hul weergawe van hierdie funksie patenteerbaar is, en na sewe jaar het Samsung ingestem om lisensiegeld aan Apple te betaal aan die saak afhandel.
Ekonomiese navorsing stel voor dat hierdie litigasiekoste en lisensiefooie innoverende ondernemings in so 'n mate belas dat die patentstelsel op die balans innovasie ontmoedig. Met ander woorde, innoverende ondernemings trek voordeel uit hul patente op hul nuwe tegnologie, maar die voordeel word meer as geneutraliseer deur die vele patente wat deur ander besit word en wat teen die nuwe tegnologie aangevoer kan word.
Te min inligting
Wanneer 'n uitvinder patent kry, is sy veronderstel om die geheime sous agter die uitvinding in die patent, 'n openbare dokument, te onthul. Dit stel wetenskaplikes en ingenieurs in staat om van die uitvinding te leer en die inligting te gebruik om die tegnologie te verbeter.
Of ten minste, dit is die teorie. In die praktyk maak baie uitvinders slordige openbaarmakings. Eksperimente wat in patente gerapporteer word, is soms fiktiewe en vertrou dikwels op twyfelagtige metodiek. Patentwetgewing laat die uitvinder byvoorbeeld toe om die fiktiewe bevinding bekend te maak dat 'n geneesmiddel kanker behandel as bewys dat sy 'n patent op die geneesmiddel verdien.
Uitvinders wat aansoek doen om patente, mag voorspelde eksperimentele resultate insluit. Die doel is om vroeër bekendmaking moontlik te maak en om kleiner ondernemings te help om finansiering te bekom. Maar as bewyse in patente verkeerd is, kan ander innoveerders wel wees mislei. Verder, as ander innoveerders wil vasstel of die gepatenteerde middel regtig kanker of enige ander siekte behandel, benodig hulle 'n lisensie van die patenthouer.
Soms ontbreek sleutelbewyse heeltemal in patente. Dit gebeur wanneer 'n patent aspekte van 'n tegnologie wat die patenthouer dek, dek nie eintlik uitgevind het nie. Stel u voor dat u ontdek dat papier 'n middelmatige gloeilampgeleier in gloeilampe is, en gebruik die ontdekking om 'n patent te kry wat duisende ander geleiers dek, insluitend die wat baie beter werk as u dit nie weet nie. Latere innoveerders wil dalk uitvind of ander stowwe beter geleiers is as papier, maar hulle kan nie eers sonder lisensie met eksperimente begin nie.
Dit het met Edison gebeur. Hy was gedagvaar vir patentskending nadat hy 'n baie beter geleier ontdek het as wat die patenthouer ontdek het - maar omdat die patent breed geskryf is, het dit tog Edison se uitvinding gedek.
Daar is ook te min inligting oor die grense van patente. Wanneer 'n uitvinder 'n patent kry, is sy veronderstel om duidelike grensinligting te gee - wat 'n patentaansoek dek en wat nie - aan die publiek oor haar patentregte. Die patentstelsel kan dit egter nie verseker nie.
Die grensinligting in patentaansoeke word weggesteek vir 18 maande totdat die aansoek gepubliseer word, en selfs langer as die grense later tydens die eksamen verander. Sodra die patent toegestaan ​​is, het advokate, regters en die publiek dit dikwels sukkel om ooreenkoms te bereik oor die betekenis van grenstaal wat mag wees opsetlik vaag of dubbelsinnig.
Hoe om die stelsel reg te stel
Uitvinders wat met nuwe chemikalieë vorendag kom, insluitend farmaseutiese produkte, is geneig om voordeel te trek uit die patentstelsel. Ongelukkig blyk dit dat die stelsel 'n nettokoste op die meeste ander tegnologieë, veral in hoëtegnologiebedrywe.
Opportunistiese patenteienaars, wat dikwels patentrollies genoem word, verras uitvinders met patentaansprake oor uitvindings wat gering is of ver verband hou met die tegnologie wat die teiken van die saak is. Ekonomiese navorsing toon sulke trollingsaktiwiteit vertraag innovasie.
Die patentstelsel kan verbeter word om 'n netto wins aan alle uitvinders te lewer, selfs sonder om drasties te herwerk. 'N Goeie begin sou wees om bestaande standaarde rakende die openbaarmaking van inligting noukeurig toe te pas. Howe moet uitvinders dring om hul uitvindings duidelik te beskryf en te verduidelik.
Die vloed van patente op klein tegniese vooruitgang kan beëindig word as dit patent is fooie is verhoog en indien die nie-duidelikheid standaard, wat geringe vooruitgang vertoon, is sterker gemaak. Die vermindering van die aantal patente en die verhoging van die hoeveelheid inligting oor elke patent sal baie help om die patentstelsel te laat werk soos dit bedoel is.
Michael J. Meurer, professor in die regte, Boston Universiteit en Janet Freilich, medeprofessor in die regte, Fordham Universiteit