Geboorte verrassings: 15 dinge wat ma's nie verwag het nie - Inligting - 2022
Geboorte verrassings: 15 dinge wat ma's nie verwag het nie
Maak nie saak hoeveel u vooruit dink nie, arbeid en lewering loop selde volgens plan. Ontdek wat ma's die meeste verbaas oor die geboorte.
Arbeid was nie so erg soos om te wees nie. Ek het soveel gruwelverhale gehoor, maar kontraksies was vir my baie hanteerbaar. Ek het 'n hoër pynverdraagsaamheid gehad as wat ek gedink het.
Van die hele swangerskap en geboorte van my seun, het ek die meeste arbeid en bevalling geniet.
Na my noodsituasie het hulle my seun langs my bed in die herstelkamer gerol. Ek het met hom gepraat en hy het probeer om sy rug te boog en nader aan my en my stem te wikkel. Almal het aanhou sê dat ek moet aanhou praat. Dit was asemrowend!
Ek was mal oor elke minuut van arbeid. Ek het net 20 minute lank gedruk. Dit was wonderlik en ek het so voltyds gevoel. Ek en my man het eintlik ons ​​doel om drie kinders tot vyf te hê, uitgebrei.
Toe die narkotiseur en die verpleegster binnekom om my epiduraal te gee, gaan ek regop sit en loer op die bed. Ek het dit heeltemal geweek. Ek is doodmoeg tot op die punt dat ek soos 'n baba gehuil het en probeer het om hulle te help om die bed af te vee. Hulle het nie twee keer daaraan gedink nie. Die narkotiseur het my selfs 'n drukkie gegee en gesê dat hy dit al baie keer gesien het gebeur.
Ek het gas gehad toe ek begin stoot. Ek het hulle die eerste 20 minute aanhoudend laat gaan. Dit was regtig 'n verleentheid en ek het aangehou om verskoning te vra. Ek dink nie die verpleegsters het 'n bietjie omgegee nie, maar my man was daar en hy het my nog nooit voorheen hoor skree nie.
Toe my man die snoer gaan sny, spuit die koordbloed my in die gesig! Die baba gly van my bors af en toe die dokter na die baba gryp, word die koord skuins na my gesig beland. Na 'n baie vinnige aflewering was dit 'n goeie verhaal.
Ek het opgegooi. Dit het letterlik oral in die kamer gegaan. My vroedvrou het gesê dat sy baie beïndruk was en dat sy nog nooit die afstand van iemand gesien het nie. As daar 'n kompetisie was, sou ek gewen het, met die hand. Dit was eintlik 'n bietjie cool.
Mekonium. Die een ding wat ek aan my binnekant aan my dogter gesê het, is dat jy nie beter in my moet wees nie, en sy het dit ook gedoen!
Ek het nie gekook nie, maar my dogter het dit tog gedoen! Sy hou dit al nege maande in. Sodra sy uitkom, ontplof sy oor my bene en maag. Ek was so opgewonde om haar te sien dat ek dit nie eers agtergekom het voordat die verpleegsters amper klaar was met my skoonmaak nie.
Ja, ek het twee keer op die tafel gekuier!
'N Paar dae voor my vervaldatum het ek besluit om 3 onse kasterolie te drink om te sien of dit goed gaan. Ek het wakker geword in die middel van die nag met baie slegte kontraksies en my verloofde aangesê om die vroedvrou te skakel. Sy het my vertel dat, aangesien my kontraksies een tot twee minute van mekaar af is, ek by die huis moet bly en haar moet skakel as daar enige veranderinge was. Twee uur later was ek gereed om te skakel toe ek skielik die drang om te druk. My verloofde het gesê: "Nee, nee, wag!" Ek het vir hom gesê ek kan nie wag nie, het een keer gedruk, en my water het gebreek en my dogter se kop het uitgekom. Na nog twee drukke het haar liggaam uitgekom. My verloofde was op die telefoon met 911 en hulle het hom deur die hele proses gelei. Hy bind haar naelstring met 'n nuwe skoenring vas en wag dat die EMT's opdaag. Die vroedvrou het opgedaag nadat hulle vertrek het.
My arbeid het net 'n uur en 'n half geduur. Ek woon 'n uur van die hospitaal af en my man het ons baba in die pakkie 6 myl van die hospitaal af afgelewer!
Net omdat u 'n epiduraal wil hê, beteken dit nie dat u een kan kry nie. My narkotiseur het nege pogings aangewend om 'n epiduraal te plaas, sonder sukses. Natuurlike bevalling was nie my plan nie, so ek was heeltemal onvoorbereid op die pyn. Dit is goed om u opsies oop te hou en voorbereid te wees op alles, selfs al is dit nie in u geboorteplan nie.
Ek het nie geweet dat ek so aangenaam sou wees vir die epidurale nie. Ek het ook nie verwag dat dit vier drieë sou benodig om dit in te kry nie!
Ek het nie verwag dat die narkotiseur soveel probleme sou hê om die epidurale naald reg in te kry nie. Ek was 'n uur lank besig om dit in te sit, te verwyder en weer in te sit, terwyl sy elke vier minute saamtrek, voordat sy die naald uiteindelik reg geplaas het. Dit was nie lekker nie. En dan die kicker .... die epiduraal werk nie! Uiteindelik voel ek alles terwyl ek bevry was.
Was dit my water wat breek?
Ek het nie verwag dat my water sal breek voordat ek begin kraam het nie. En ek het regtig nie verwag dat dit 12 dae te vroeg sou breek nie! Ek het met my medewerkers gesels toe ek my broek lag en pik. Ek het my verskoon, badkamer toe gegaan, teruggekom, en 'n minuut later het ek dit weer gedoen! Toe ek badkamer toe gaan, was my onderklere en broek nat, maar dit het nog nie by my opgekom dat my water gebreek het nie. Uiteindelik het dit 'n derde keer gebeur, en ek het gedink: "Ag my hart, my water het gebreek!"
Waterbreking hoef nie 'n groot vlaag te wees nie. My water het drie weke vroeg gebreek en dit was net 'n druppel.
Toe ek begin stoot en my eie water breek, was ek verbaas. Dit het vlieg en die arme dokter getref en haar kop tot tone bedek. Oeps!
'N Mediese student was in die kamer, en dit was die eerste geboorte wat sy gesien het. Hulle het my eers gevra, en ek het geen probleem daarmee gehad nie, maar die gesig op haar gesig was van onskatbare waarde.
Ek het baie verpleegkundiges in die afleweringskamer gehad. Dit het my laat weet dat hulle aanhou vra: "Is dit normaal?" Dit is nie iets wat jy vir 'n vrou in kraam moet sê nie.
Ek is geïnduseer en eindig met 'n nood-afdeling. Niemand het my vertel dat verpleegstudente wat nog nooit 'n c-afdeling gesien het nie, in die kamer sou wees! Dit was eng, en die verskrikte voorkoms op hul gesigte terwyl hulle na my c-afdeling kyk, het my angs verdriedubbel.
Ek het by meer van my familie in die kamer beland as wat ek verwag het. Dit was my man, ma, pa, suster, dogter en skoonmoeder. Dinge het net so vinnig gebeur dat dit niemand uitgeskop het nie. Ek sou niks verander nie.
My baas was die enigste wat beskikbaar was om my te help bevry en sy hou my bene vas terwyl ek stoot. Ongemaklike! Sy is so lief, maar daar is net 'n paar dinge wat ek nie wil hê dat my baas van my moet weet nie.
Ek het net vyf minute gedruk! Ek het verwag dat die deel baie langer sou duur, en toe die dokter sê dat sy na vier druk druk, was ek heeltemal geskok.
Ek het in minder as 'n uur van 2 sentimeter tot die volle 10 sentimeter gedilateer. Ek was slegs vyf uur in die hospitaal en die dokter het gesê: 'Ons sal oor 20 minute druk!' Ek kon dit nie glo nie. Ek het gedink ek sou nog 15 uur arbeid hê! Ek het geskrik nadat hy dit gesê het, maar dit was maklik.
Ons groot verrassing was dat hy so vinnig gekom het. Na letterlik vyf minute se druk was hy uit. En sonder pyn!
'N Lang tydjie kom
Die verpleegster het my induksie om 9 uur begin. Ek het tot 3 sentimeter gedilateer en hulle het my iets gegee om my te help slaap en gesê dat hulle die Pitocin soggens sou begin. Nodeloos om te sê, ek het nie baie geslaap nie, want die kontraksies was nog ongeveer sewe tot tien minute van mekaar. Omstreeks 07:00 het hulle my op Pitocin begin, in die hoop om dinge regtig aan die gang te kry. Dit het die kontraksies sterker gemaak en ek het vinnig verwater. Om 3 p.m. Ek was ten volle verwyd en gereed om te begin druk. Omstreeks 5 het ek nog steeds gestoot. Toe, 7:15, vind ek my nog besig om te stoot en my kamer skielik oorstroom met mense. Om 7:45, met 'n stofsuier, is my dogter gebore. Sy was heeltemal gesond en het nie eers 'n keëlkop in die geboortekanaal gehad nie.
My outjie was so hardkoppig! Ek moes geïnduseer word, en toe ek inklok, was ek op nul sentimeter gedilateer. Na byna 20 uur kraam en slegs tot 3 sentimeter lank, het my dokter besluit dat ek 'n c-afdeling benodig.
Nie volgens plan nie
Ek is geïnduseer en het geen idee watse pyn ek oor pyn gehad het nie! Ek was slegs 3 sentimeter lank en sodra die Pitocin my kontraksies in hoë rat geskop het, was dit. Bring die epiduraal aan!
Ek was van plan om natuurlike bevalling te hê. Ek het myself as 'n redelike hoë verdraagsaamheid vir pyn beskou. Ongelukkig was rugarbeid nie in my spelplan nie. Uiteindelik het ek 'n paar ekstra skote nodig gehad van watter wondermiddel hulle my in daardie IV gegee het. Toe Ethan gebore is, het ek absoluut geen gevoel in my bene gehad nie en kon ek hulle ook glad nie beweeg nie. Daarom het ek van my plan om 'n natuurlike geboorte sonder dwelms te gebruik, drie keer met dwelms opgeneem, so goed dat dit ure geneem het om uit te slyt. Ek sou dit nie vir die wêreld verhandel nie!
Elke enkele ding op my 'geboortewenslys' het verkeerd geloop. My plan was om 'n natuurlike, ongedeelde geboorte sonder IV te hê, en in die geval van 'n c-seksie, wou ek 'n vrye hand hê om die baba aan te raak.
Ek het omstreeks 02:30 in kraam gegaan, en om 14:00 het ek ingegee en 'n epiduraal gekry. Ek was regtig verras deur die verligting en het dom gevoel omdat ek dit nie vroeër gedoen het nie. My volgende verrassing was om te leer hoe om te stoot. Ek het 'n uur en 'n half probeer en geen vordering gemaak nie. Na 'n uur onderbreking het ek weer begin druk en hierdie keer het ek die kans gekry. Ongelukkig het die baba ook nie beweeg nie, en hulle het besluit om 'n c-afdeling te doen. Ek het soveel buise in my arms gehad dat ek nie aan my baba kon raak nadat hy uitgekom het nie. Ek was destyds hartseer, maar hy is 'n gesonde babaseuntjie en ek kon nie gelukkiger wees nie.
Die volgende keer sal ek nie eers oorweeg om 'n geboorteplan te skryf nie. Alhoewel my dokter alles in sy vermoë gedoen het om my geboortewense waar te maak, het die baba uiteindelik ook baie te sê gehad.
Nadat ek twee uur lank gewerk het, het ons outjie sy groot ingang gemaak, met 'n gewig van 11 pond, 3 gram! Die dokter het beraam dat hy ongeveer 8 1/2 pond sou wees, so ons was almal 'n bietjie geskok. Die dokter het gesê dat ek sy grootste natuurlike bevalling ooit was.
– Gelukkig en verlief
Al die dokters wat my gesien het, het my vertel dat my baba 7 pond sou weeg. Hy het uiteindelik £ 9, 9 gram. Ek het vir hulle gesê dat ek weet dat hy groot gaan word. Ek het 51 pond opgedoen en was twee weke laat - daar was geen manier dat hy 7 pond sou wees nie.
Ek het aan die bokant van my longe geskree en gesweer. Blykbaar kon almal in arbeid en bevalling my onheilspellinge hoor. Ek het hulle ook gevra om my net onder te sit en 'n c-afdeling te gee.
Ek het 'n paar keer gesê 'ek kan dit nie' nadat ek myself gesê het dat ek dit nie sou sê nie. Maar ek het nie vir my kêrel gesê: "Ek haat jou" en "jy het dit aan my gedoen nie" of vir hom gesoebat, soos in al die films.
Prosedures na geboorte
Die groot skok was dat my baba aan die skouers (skouerdistosie) vasgesteek het met die koord twee keer om sy nek. Daar was 'n waansinnige stormloop van mense wat in my kamer instap, almal probeer om hierdie baba uit te kry. Die verloskundige wat op diens was, kon uiteindelik daarin slaag om hom uit te kry na wat vir 'n ewigheid gevoel het. Hy het nie dadelik gehuil nie, want daar moes gewerk word, maar uiteindelik het hy gehuil. Ek het hom 'n paar minute vasgehou voordat hy na die NICU weggevoer is. Hy was tien uur daar omdat hy al sy bloedsuikerwinkels tydens die traumatiese aflewering opgebruik het. Dit was redelik eng, maar gelukkig was my klein aap goed.
Ek was nie die eerste een wat my baba vashou nie! Daar was mekonium en ons baba moes weggeneem word om skoongemaak en gekontroleer te word. Omdat ek deur die dokter opgemaak is, het hulle haar aan my man oorhandig. Ek het vir die verpleegster gesê, "maak jy my grap? Ek het haar vir 40 weke gedra en haar afgelewer en hy het haar eers vasgehou?" Ek is seker sy het gedink ek is 'n gek, maar ek was teleurgesteld.
Dit gaan alles oor die rat
Ek was verbaas oor die toerusting wat my dokter reg voor die geboorte aangehad het. Sy het selfs stewels gehad wat soos galoshes gelyk het! My man het met haar geskerts, maar dit was goed dat sy al die goed gehad het. Toe ons baba uitkom, het 'n groot vloeistof ook gebeur. Ek kon nie glo dat daar soveel daar was nadat my water gebreek het nie.
My verloskundige het 'n toga, handskoene en 'n plastiese gesigskerm aangehad! Ek het gedink: "Ag, my God! Hoe slordig gaan dit wees?"
'N Gelukkige einde
Toe ek my seun die eerste keer sien, voel dit asof ek hom my hele lewe geken het. Ek het hom herken, soos ek hom al voorheen in 'n droom gesien het.
Toe ek my dogter vir die eerste keer ontmoet, was alles reg in die wêreld. Dit was 'n mal rit, gevul met verrassings om elke hoek, maar ek sou my ervaring vir niks ter wêreld verander het nie.
My man het my die meeste verras. Hy was 100 persent van die tyd aan my sy en was 'n ongelooflike afrigter. Die manier waarop hy homself hanteer het, het my trots gemaak.
Dit was onmiddellike liefde tussen my en my dogter. Dit is so oorspronklik en natuurlik. Ek het gedink dat dit ten minste 'n paar uur sou duur, maar my liefde vir my dogter was feler as wat ek ooit gedink het dat dit sou wees vanaf die tweede oomblik dat sy op my bors geplaas is.