Justinius die Martelaar (100 – 165 n.C.), ’n dissipel van Johannes, het geskryf: “Op Sondae het almal in die stede en op die platteland op een plek saamgekom waar die verslae van die apostels en die geskrifte van die profete gelees is. … Sondag is die dag van ons algemene byeenkomste, omdat dit die eerste dag is waarop God uit die duisternis lig geskep en die aarde gemaak het. Dit lyk dus asof hierdie eenvoudige vorm, veral omdat dit met identiese motiewe en al dwarsoor die wêreld voorkom, ‘n vorm is wat so oud is soos die mens self en uit die kollektiewe onbewuste van die mens ontspring. ‘n Moderne sprokie soos dié van Diana, Prinses van Wallis, wat wel al die trekke van ‘n egte sprokie bevat, is byvoorbeeld kollektief geskep deur die media en die leserspubliek deur elemente van die “regte” lewe te ignoreer en te omskep in iets waaraan die moderne mens steeds ‘n diep behoefte het.