(Redakteur se Nota: Terwyl hierdie artikel geskryf is met betrekking tot die dood van 'n dier metgesel of troeteldier, kan sy goeie advies ook toegepas word op die verlies van 'n menslike metgesel.)
Naas die ontmoeting van die dood in ons eie liggame,
Die mees sinvolle ramp vir 'n eerlike man
is die dood van 'n vriend. Die troos om 'n vriend te hê
Mag weggeneem word, maar nie dat dit een gehad het nie.
Sal 'n man sy vriendskap met sy vriend begrawe? - Seneca
Die verlede kan nie verander word nie en kan nooit weer geskep word nie. Gister is 'n verhaal wat alreeds vertel is. Maar vandag en môre is nog steeds voor ons, en wag om gerealiseer te word. Hulle is die raamwerk waarin ons moet lewe.
Wat kan ons doen as 'n dier metgesel sterf? Bly besig is nie 'n slegte idee nie. Vrywilligers is altyd nodig by dierewelsynsorganisasies, as jy 'n uitlaat vir jou energie soek. Donasies wat in die herinnering van 'n troeteldier gemaak word, is ook altyd welkom. Maar geen geld kan die dooies terugbring nie, en geen daad van ons kan verander wat moontlik sou gewees het nie.
Gaan deur die skadu's om die lig te bereik
Die menslike toestand is tragies in hierdie sin: ons is efemere, oorgangswesens, en daar is niks wat ons daaraan kan doen nie. As ons dit nie besef nie, kan die drang om besig te bly, van doelgerigte betrokkenheid afbreuk doen aan ywerige aktiwiteite. Dit neem 'n kompulsiewe kwaliteit en word 'n taktiek om ons eie gevoelens van verlies en broosheid te vermy wanneer dit regtig nodig is om hulle hoofsaaklik te ontmoet. Ons kan nie die duisternis vermy of 'n manier daaroor vind nie. In plaas daarvan moet ons deur die skadu's gaan om die lig te bereik.
Maar as die dinge wat ons kan do is beperk, die dinge wat ons kan be is veelvuldig: geduldig, aanvaarbaar en medelydend met onsself; sensitief vir die strome van simpatie wat ons omring; En hoopvol dat selfs in die midde van verdriet die toekoms nuwe moontlikhede vir die lewe sal oopmaak. Binne elkeen van ons is 'n sentrum wat bevestig eerder as om te ontken, uitgestrekte eerder as om te beperk. Om daardie sentrum te vind en daarop te hou kan ons kreatief help, selfs wanneer die wêreld rondom ons chaoties en verward lyk.
Roem en rou het geen skedule nie
Roeping neem tyd, en rou stokke sonder voorgeskrewe skedule. Alhoewel dit nie onmiddellik of dadelik sal gebeur nie, kan die hartseer wat ons voel om 'n troeteldier te verloor, geleidelik verminder, terwyl warm en snaakse herinneringe bly en rykder word in ons gedagtes. Ons onthou goeie tye wat ons gedeel het. Uiteindelik kan ons die afgelope jare kalm terugkyk - nooit sonder 'n bietjie hartseer nie, maar met 'n kragtige gevoel van dank vir 'n wonderlike vriendskap. Ons weet hoe geseën ons is om lief te hê en lief te hê, selfs al is dit net vir 'n kort tussenkoms.
Maar terwyl die tyd nodig is, is die blote verloop van ure nie genoeg om 'n hartseer op te los nie. Dit is ook belangrik om tyd ons bondgenoot te maak, eerder daarmee saam te werk, aangesien dit ons lei tot nuwe siklusse van die lewe. Hoe kan ons met tyd saamwerk, die groot geneser, en laat dit sy taak verrig?
Dinge wat ons kan doen om genesing te laat plaasvind
• Vir vandag en môre kan ons ons liggame versorg. Ons kan goed eet, gereeld oefen en slaap met gereelde tussenposes. Ons kan 'n dokter besoek wanneer dit nodig is. Ons kan die krag en die lewensgewende krag wat in vlees, spier, senuwee en been woon, toelaat om ons lewenskragtig te herstel.
• Vir vandag en môre kan ons ons gevoelens omhels. Ons kan vir ondersteuning van familie en vriende vra. Ons kan vergifnis met onsself en ander verrig. Ons kan besef dat ons in ons stryd om gesigsverlies nie alleen is nie.
• Vir vandag en môre kan ons ons eie unieke en onherstelbare lewensduur aanvaar. Ons kan bewus word van die geleenthede vir genot en kameraadskap wat elke dag inhou. Ons kan loslaat van ongewenste vrese en fiksasies. Ons kan die verlede verryk, eerder as om ons te verras.
• Vir vandag en môre kan ons aandag gee aan die natuur. Ons kan ons verbintenis tot 'n wêreld wat dinamies en lewendig is. Ons kan diep asemhaal en eerbiedig loop. Ons kan die skoonheid van wolke en klawer en ander lewende wesens sien. Ons kan vriende maak met die aarde, waaruit ons gebore is en waarna ons uiteindelik terugkeer. Ons kan wakker word oor die wonders wat oor ons koppe en onder ons voete bestaan.
• Vir vandag en môre kan ons innerlikheid kweek. Ons kan tyd neem vir gebed, oordenking en bedagsame refleksie. Ons kan stilte oefen. Ons kan skryf en joernaal om die onuitgesproke en inartikuleer in bewuste bewustheid te bring. Ons kan onsself kanale vir die universele gees word. Ons kan oop wees vir die leiding van drome en innerlike visioene.
• Vir vandag en môre kan ons die teenwoordigheid van die heilige oproep. Ons kan aanbid in die kerk, sinagoge, tempel of moskee, of binne die kamers van ons eie wese. Ons kan die leerstellings van antieke Skrifte ontvang, wat van die Ewige in 'n wêreld van verandering praat, en ons kan die waarheid in onsself hou. Ons kan vertroue hê dat alles ten spyte van die dood en afskeiding in die hande van goedheid en genade is.
• Ten slotte kan ons vermy die lewe meer ingewikkeld maak as wat dit moet wees. Nie lank gelede het ek my humeur met my dogter gedeel en gevra of sy goeie genesing vir die blues gehad het nie. "As jy hartseer voel," het sy voorgestel met die graadskool-eenvoud, "hoekom doen jy nie dinge wat jy dink nie?" Dit was goeie raad, ek het gevoel, en ek gee dit aan jou.
Vertrou in die lewe om sy Magic Cure te werk
Genesing sal gebeur as ons dit laat - dalk nie vandag of die volgende nie, maar uiteindelik. Wat nodig is, is om een ​​dag op 'n slag te volhard of, soos een lid van my gemeente sê, wat graag van plan is om twee dae op 'n slag te beplan.
As ons net 'n klein kindertjie kan wees, meer bewus en in nouer kontak met ons eie gesonde sentrum - vir vandag en môre - kan ons in die lewe vertrou om sy magiese kuur te werk.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Wanneer 'n metgesel sterf ... Rou, Rou, Genesing