Mite #1: Liefde is vir ewig / tot dood, maak ons ​​deel
Ons primêre en waarskynlik sterkste mite oor liefde is dit Liefde is vir ewig, dat wanneer ons 'n verhouding maak, dit vir ons hele lewens sal duur. Ons huweliksgeloftes - "Tot die dood maak ons ​​deel" - is die openbare seremoniële uitdrukking van daardie mite. Ons verwag dat die persoon wat ons kies om ons lewensmaat vir ons hele lewens te wees.
Dit is veral hierdie aanname wat dit moeilik maak om te doen. In die beëindiging van 'n verhouding, ontken ons die mite van ewigheid; ons oortree die aanname dat ons verhouding ons vir ons hele lewens sal hou.
Want byna almal van ons het vir altyd in die mite ingeteken. Wanneer ons verhoudings eindig, is die enigste ding wat ons kan sê: "Ek mag nie goed wees nie, daar moet iets met my wees. Ek het hierdie verhouding met die bedoeling geskep. Dit sal vir ewig duur, maar nou eindig dit. Dit kan beslis nie eindig nie, want die idee dat liefde vir ewig is, is verkeerd, so dit moet my wees wat verkeerd is. "
Ons spandeer 'n ongelooflike hoeveelheid tyd in self-flagellasie omdat ons nie kan voorstel dat die idee van ewig moontlik onvanpas kan wees nie. Maar dit is. Daar is nie 'n persoon in die Verenigde State wat nie 'n egskeiding of die hartverskeurende einde van 'n romans gesien het nie. Die waarheid is dat verhoudings eindig. Dit is hoog tyd dat ons die mite ontplof dat liefde vir ewig is, sodat wanneer ons verhoudings beëindig, ons dit kan doen sonder sulke verwoestende krisisse in selfbeeld.
Mite #2: Liefde is alles-insluitend / U is my alles
Nog een van hierdie verouderde mites is dat verhoudings allesomvattend is. Wanneer ons 'n verhouding met iemand maak, aanvaar ons dat hy of sy voldoende sal wees om aan al ons behoeftes te voldoen. Met ander woorde, ons glo dat die persoon wat ons liefhet die een sal wees met wie ons altyd na flieks gaan, met wie ons altyd gaan aandete, met wie ons kerk toe gaan, met wie ons al ons gesprekke oor ons slegte dag by die kantoor of ons swak rug, wie ken al ons probleme en aan wie ons onsself onttrek.
Ons doen nie verhoudings wat vir onsself sê nie: "Wel, in my verhouding gaan ek my behoeftes vir seks en 'n Vrydagaand-datum hanteer, maar ek gaan 'n intellektuele lewe hê met my vriend Sally en 'n kulturele lewe met my vriend Stan. " Wanneer ons 'n langtermynverhouding aangaan, verwag ons dat 95 persent van ons behoeftes in ons primêre verhoudings en die ander 5-persent sal wees. Wel, ons sal hulle net vergeet.
Ons veronderstel die persoon wat ons liefhet, sal ons met geselskap en vermaak voorsien, met intellektuele en emosionele stimulasie, met fisiese troos en seksuele bevrediging, dat hy of sy ons sal wees. . . alles. Ons dink aan 'n verhouding as 'n eksklusiewe en allesomvattende bron, en ons voer ons lewens volgens hierdie verwagting.
Dit is omdat ons sulke allesomvattende en eksklusiewe verwagtinge het vir ons verhoudings wat ons verwoes wanneer hulle eindig. Ons is verlam nie net deur gedagtes van eensaamheid nie - "Wat gaan ek nou vir kameraadskap doen?" - maar ook deur die verergering van die behoefte om te leer, op wat voel soos 'n oomblik se kennisgewing, hoe om ons behoeftes op verskillende maniere te ontmoet.
Waarom die mites nie meer aansoek doen nie
Wat ironies is oor die ewig en allesomvattende mites is dat hulle opduik in tye wanneer die lewensduur die helfte was van wat dit vandag is. In daardie dae, toe 'n persoon gesê het: "Ek sal jou vir ewig liefhê," vir ewig kan dit twee jaar of tien jaar wees, maar dit het selde die veertig, vyftig of sestig jaar van die huwelik bereik wat vandag moontlik sou wees. Hulle kon trou en sê maklik, "tot die dood ons deel" omdat die dood hulle dikwels gedeel het en die oorlewende lewensmaat weer sou gaan trou.
Verhoudings het nie geëindig nie as gevolg van wat binne hulle plaasgevind het nie, maar as gevolg van eksterne omstandighede. Dit was nie nodig om te vra, "Het ek misluk?" "Het hierdie verhouding geëindig omdat ek nie oukei was nie?" Geen van hierdie vrae moes gevra word nie omdat die gewone oorsaak van die einde - dood - uit almal se hande was.
Wanneer ons hierdie mites nou aan onsself toepas, kan hulle egter net een sielkundige gevolg hê: ons bevind ons in 'n krisis van selfbeeld omdat ons nie verhoudings kan bou wat ooreenstem met hierdie mites nie.
Wanneer 'n verhouding eindig ...
Wanneer 'n verhouding eindig, is dit noodsaaklik om dit deur middel van werklikheidskleurige bril te kyk en te vra, "Waaroor het dit werklik gegaan?" "Wat het ons saam gedoen, hoe dan ook?" Ons moet sien wat gebeur het sodat ons nie skuldig voel nie, sodat ons vir die toekoms leer sodat ons weer lief kan wees.
My ervaring om honderde mense te help gaan deur die pynlike afskeidingsproses is dat dit eers is wanneer ons die betekenis van ons verhoudings werklik verstaan ​​- die take wat ons onderneem het, die geskenke wat ons van hulle ontvang het - sodat ons hul eindes kan oorleef met ons self en ons selfbeeld is ongeskonde.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Verouderde mitologieë van liefde
Liefde en al die goeie dinge: daar is nie iets soos 'n ...