Heuning :: belowe?
Belowe? Het jy ook al so ’n “vraag” vir iemand gevra? Wat is ’n belofte? Waar pas beloftes in ons lewens in? Hoekom is dit nodig om beloftes te maak? Hoekom is ’n mens se ja nie net ja en ’n nee net ’n nee nie? Kyk, ons as mense jok so maklik, ons skiet nie net spek nie, ons gooi sommer met heel varke. Daar is egter ’n paar plekke in die lewe waar “ja” alleen nie goed genoeg is nie en ons gedwing word om ’n eed af te lê by iemand groter as onsself. As jy dan boonop jou handtekening daarby sit, word jy ten volle aanspreeklik gehou vir alles wat jy verklaar het. As jy jok, word jy “cleaners” toe gevat en word dit vir lank teen jou gehou. So sal jy in ’n hof staan en ’n eed aflê dat jy die waarheid, die volle waarheid en niks anders as die waarheid sal praat nie, “so help my God”. As jy daar jou hand opgesteek het, is dit dieselfde as jou handtekening. Toe ek in die huwelik bevestig is, het daardie woordjie “ja” alles in my toekoms verander, want daardie belofte was voor God en voor die teenwoordiges gemaak en enige een van daardie getuies kan my tot verantwoording roep ... “till death do us part”. So het ek belowe met my kinders se doop en die hordes kere wat ek op kerkrade verkies is. Dit was voor die kansel in die kerk en elke keer het ek my handtekening gemaak om my belofte te bekragtig. Dan was daar ook al huiskontrakte, motorfinansiering ens. In die “ou” dae het ons tjeks geteken waar jy as’t ware belowe dat daardie papiertjie geruil kan word vir geld. ’n Belofte is ’n belofte en hoe het ons altyd as kinders gesê: beloftes maak skuld.
Toe God aan Abraham die belofte gemaak het, het Hy niemand groter as Hyself gehad by wie Hy dit met 'n eed kon bevestig nie. Daarom het Hy dit met 'n eed by Homself bevestig en gesê: “Ek sal jou beslis ryklik seën en jou 'n baie groot nageslag gee.” En so het Abraham dan, nadat hy geduldig gewag het, gekry wat aan hom beloof is. Mense lê 'n eed af by iemand groter as hulleself. Vir hulle is dit die bevestiging van 'n saak, en dit sluit alle teëspraak uit. En omdat God aan die erfgename van die belofte bo alle twyfel wou verseker dat sy besluit onveranderlik is, het Hy dit met 'n eed gewaarborg. Die twee onveranderlike dinge, die belofte en die eed, waarborg dat God sy woord gestand sal doen, en is vir ons wat ons toevlug tot Hom geneem het, 'n kragtige aansporing om vas te hou aan die hoop op wat vir ons weggelê is. Hierdie hoop besit ons as 'n veilige en onbeweeglike lewensanker, wat agter die voorhangsel vas is. Daar het Jesus, ons Voorloper, ter wille van ons ingegaan, en Hy is vir ewig Hoëpriester volgens die orde van Melgisedek.