Die gedigte wat opgeneem was reeds in Augustus deur die jongmense, in oorleg met my, gekies as hul bestes. Daar was nog ander wat wel voorgelê was maar wat net nie heeltemal gereed was nie. Al sou ek sê: Ek het hoop! en nog vannag aan 'n man mag behoort en ook seuns baar -- M.a.w., die gemeenskap(pe) het verander, daar was vooruitgang, die ergste is vermy (maar laat ons nie die aandadigheid sommer so onder die mat vee nie – die geskiedenis is ‘n motgevrete mat – en laat ons nie wegkyk van bitterheid wat daar nog is nie)… Enersyds is dit ‘n niveau, ‘n ooreenkoms, ‘n blaaskans – en dit hef nie die persoonlike en enkele klaarmaak met die lewe op nie – ek verwys nou bv. na die gedig geskryf vir Madiba. Ek het (on)gelukkig alreeds die eerste aand op Suid-Koreaanse bodem gesien dat my gunsteling sondige ontbyt naamlik Kellogg’s se Cocopops beskikbaar was en was dus meer as geholpe m.b.t. ontbyt (ek het wel later baie begin verlang na Weet-Bix.