Ek vermy die hoofstrate en ry deur Heatherpark vir die kort entjie op die N9 om op die Montagu pas te kom.
En so, een vir een, stuur ons die grendelnonsens in sy moer in. Lekker Kobus, dis nog 'n pas daai wat ek elke keer as ek daar verbyry, lus kry om hom te ry maar nog nooit so vêr gekom het nie. Dalk as ek my fiets afbring George toe vir 'n diens ry ek hom.
Sodra ‘n mens deur Paardepoort gaan, maak die wêreld oop. Die stukkie Klein Karoo is nou al vir ‘n paar jaar bitter droog, maar bly vir my uniek mooi.
Ek ry dadelik stadig aangesien die stomme voëls mos lank aanhou hardloop al is jy reeds verby. Die dorre lande, groot voëls, stof en son wat opkom sorg vir die perfekte prentjie en ek stop net daar.
Tensy daai roete as !GEHEIM! geklassifiseerd is, mag jy dit gerus met ons deel. Dit die Heimersrivierpad?
Vir ‘n lang ruk staan ek net daar in die middel van nêrens en neem die rustigheid en klank van die Klein Karoo in.
Met die fiets terug in die werkswinkel stop ek eers om ‘m bos blomme op te tel vir die seuns dat hulle vir hul Ma kan gee. Voor nege is ek terug by die huis en weet sommer dit gaan ‘n lekker dag wees.