Wanneer God sê “Wag”
Februarie 24, 2016 liefgodgrootliks2015
deur Whitney D |24 Februarie 2016
“In praying, we are often occupied with ourselves, with our own needs, and our own efforts in the presentation of them. In waiting upon God, the first thought is of the God upon whom we wait. God longs to reveal Himself, to fill us with Himself. Waiting on God gives Him time in His own way and divine power to come to us. Be still before Him, and allow His Holy Spirit to waken and stir up in your soul the child-like disposition of absolute dependence and confident expectation. Wait on God till you know you have met Him; prayer will then become so different. And when you are praying, let there be intervals of silence, reverent stillness of soul, in which you yield yourself to God, in case He may have aught He wishes to teach you or to work in you.” ~ Andrew Murray
Ek het die telefoon neergesit na ek met my suster gesels het en kon nie help om te glimlag nie.
God, terwyl ek gesukkel het om te wag, het U al die tyd my toekoms geken.
Ons gesprek het alles gedek van ouerskap tot die nuutste mode, vanaf fiksheid ellende tot die diepste drome in ons harte. En net voor ons klaar gepraat het, het sy my vertel dat sy onlangs iets gevind het in ‘n klomp ou bokse waardeur sy gegaan het.
Voor selfone en Facebook het ons handgeskrewe briewe uitgeruil in kollege. Ek weet, reg? Sy was twee jaar ouer en het die besonderhede van haar lewe uitgepluis gehad. Ek was twee jaar jonger en het gewoon in ‘n wêreld vol onbekendes. Terwyl sy haar Vrydagaande gespandeer het om haar Laura Ashley troue met haar dromerige pastoor – verloofde te beplan, was ek besig om my stryd aan haar op pienk geskulpte skryfbehoeftes uit te stort… en gewonder wanneer die gewag ooit sou eindig.
Ons smag na vertroosting.
Ons wil dit alles, al gister uitgepluis hê.
Ons bid vir God om te antwoord, en soms sê Hy wag.
Dit het was nie aangenaam op daardie tydstip nie. Om te wag is nooit nie. “Maar kyk terug,” het sy gesê, en sien hoe God elke detail vir jou beswil al die pad georkestreer het.”
Die pad het op die ou einde so anders gelyk as wat ek dit oorspronklik beplan het. Met verloop van tyd, sou my wil moes sterf sodat ek Hom duideliker kon sien. Perfekte tydlyne sou oorgegee moet word sodat my afhanklikheid kon skuif vanaf vanaf my tot op Hom. Wêreldse begeertes sou nodig wees om te vervaag sodat dat ek gevorm kon word in die vrou wat Hy wou hê ek moes wees.
En soos ons terug gedink het deur tyd en seisoene, was dit duidelik dat dit nie net God se soewereine hand wat my al die tyd gelei het nie; Hy het ook geweet dat die wag sou die transformasie produseer wat nodig was in my.
Byna 25 jaar later het baie van die inhoud van my gebede verskuif, maar soms bly die gewag. Ek is seker ek sal meer tye ervaar waar ek sal terug kyk en God se weë sal alles sin maak, maar seker sal daar vertragings of antwoorde op gebede wees wat ek nie ten volle sal verstaan ​​totdat ek Jesus van aangesig tot aangesig sien. Maar omdat ek weet dat God werk alle dinge vir my beswil uit en Sy heerlikheid, kan ek met vertroue land waar CS Lewis het oor die saak: “Ek is seker God laat niemand wag nie, tensy Hy sien dat dit goed is vir hulle om te wag.”
En so saam met ons hande los en gehef in oorgawe, wag ons op U, God … want die lewe in U hande is die wag werd.
Die Here is goed vir wie op Hom bly hoop, vir die mens wat na sy wil vra;
dit is goed om geduldig te wag op die hulp van die Here;
~ Klaagliedere 3:25-26
Kom ons praat: In watter seisoen van wag is jy. Wat openbaar God van Homself aan jou- en oor jou gedurende hierdie tyd.
Previous postWanneer God Nee Sê
Next postBid Jy Tot ‘n Vrygewige God?