Doxycycline is 'n goedkoop, wydbeskikbare antibiotika. Dit word gebruik om alles van aknee na urienweginfeksies te behandel. Hierdie nederige klein pil, ons het nou ontdek, kan ook nuttig wees vir die behandeling van post-traumatiese stresversteuring (PTSD).
Baie mense assosieer PTSD met oorlogsveterane, maar mense kan die wanorde ontwikkel as gevolg van enige tipe ergste trauma, soos seksuele misbruik, 'n verkeersongeluk of 'n natuurramp. Nie almal wat trauma ervaar, sal PTSV ontwikkel nie, maar diegene wat dikwels ervaar, is hipervakansie, terugflitse en nagmerries.
Mense wat gediagnoseer word met PTSD word gewoonlik behandel met praatterapie, soos kognitiewe gedragsterapie (CBT) of oogbewegings desensitasie en opwerking (EMDR). Maar praatterapie is duur en tydrowend, en dit werk nie vir almal nie. As ons 'n goedkoop, effektiewe manier kan vind om die simptome van PTSV te voorkom of te minimaliseer, sal dit beslis 'n seën wees.
Versper negatiewe herinneringe
onlangse studies het bevind dat ons brein proteïene buite senuweeselle, wat matriks ensieme genoem word, benodig om herinneringe te vorm. Matriks ensieme word dwarsdeur die liggaam aangetref, en hul ooraktiwiteit is betrokke by sekere immuun siektes en kankers buite die brein. Om hierdie siektes te behandel, is dwelms ontwikkel wat hierdie ensieme blokkeer, insluitend doxycycline. Ons wou weet of doxycycline gebruik kan word om die aktiwiteit van matriksensieme te blokkeer en sodoende die vorming van negatiewe herinneringe te voorkom of te verswak.
Om hierdie teorie te toets, het ons 76 gesonde vrywilligers gewerf en hulle willekeurig toegewys om doxycycline (200mg) of 'n placebo te ontvang. Aangesien die verhoor 'dubbel blind' was, het nie die deelnemers of die ondersoekers geweet watter pil die vrywilligers ontvang het nie.
Nadat 'n pil ontvang is, het die deelnemers dan aan 'n rekenaar toets deelgeneem waarin een skermkleur dikwels gevolg is deur 'n effens pynlike elektriese skok en 'n ander kleur was nie.
'N Week later het die deelnemers teruggekeer na ons laboratorium. Hulle het weer die kleure gewys (40 keer), hierdie keer gevolg deur 'n harde geluid, maar nooit deur skokke nie. Die harde geluide het mense laat blink - 'n refleksiewe reaksie op skielike bedreiging. Ons het dan die aktiwiteit van die ringspier gemeet wat die oog toemaak om die opstootreaksie te kwantifiseer.
Ons analise, gepubliseer in Molekulêre Psigiatrie, het getoon dat diegene wat 'n placebo gegee het, 'n sterker oog knipper na die kleur wat elektriese skok voorspel het as wat die ander kleur gewys is. Hierdie "vrees reaksie" is 'n sensitiewe maatreël vir die herinnering van negatiewe assosiasies, soos baie keer aangehaal is sedert dit was Eerste aangemeld in 1951. Opvallend, die vrees reaksie was 60% laer in deelnemers wat doxycycline gegee is.
Daling van die vrees reaksie
Die gebruik van dwelms om PTSD te voorkom, sal natuurlik uitdagend wees: in die werklike wêreld weet ons selde presies wanneer 'n traumatiese gebeurtenis sal voorkom. Maar daar is toenemende bewyse dat mense se herinneringe en verenigings na die gebeurtenis verander kan word. Die idee is dat wanneer mense die vorige negatiewe gebeure aktief voorstel, dit hul geheue verander. En vir die herinnering om voort te gaan, moet dit gestabiliseer word deur 'n proses genaamd "her konsolidasie".
Sekere dwelms kan moontlik herbonsing blokkeer, maar baie hiervan word nie vir menslike gebruik goedgekeur nie. Ons gaan nou toets of doxycycline ook hierdie herbondingsproses sal blokkeer. As ons suksesvol is, kan die geneesmiddel gebruik word om PTSD oor 'n paar jaar te behandel.
Die idee is nie om traumatiese herinneringe uit te vee in die sin dat mense hulle heeltemal vergeet nie. (Leer om bedreigings te vrees, is 'n belangrike vermoë wat ons help om gevaar te vermy.) Om PTSD te behandel, is dit belangrik dat traumatiese herinneringe die pasiënte nie skrik nie omdat die gebeurtenis verby is. Hierdie instinktiewe vrees reaksie is wat doxycycline moontlik kan verminder.
In hierdie stadium weet ons nie hoekom matriks ensieme vir geheue nodig is nie. Nobelpryswenner en biochemikus Roger Tsien het in 2013 voorgestel dat herinneringe nie in senuweeselle (neurone) gestoor word nie, maar in die steierwerk wat hierdie selle omring, deel van die sogenaamde ekstrasellulêre matriks. Terwyl hierdie teorie 'n goeie bron van inspirasie is, het ons nog nie maniere om dit definitief te toets nie. Maar selfs sonder om hierdie vraag te beantwoord, is ons reeds in 'n posisie waar goedgekeurde medisyne soos doxycycline nuttig kan wees vir die behandeling van PTSD.
Dominik Bach, Ere-navorsingsgenoot, UCL
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Hoe 'n gemeenskaplike antibiotikum moontlik sal wees om post-traumatiese stresversteuring te behandel