God se getuienis oor Homself weerlê die basis waarop die Boeddha se godsdienstige siening gebou is. Nirvana, wat leer oor die ontkenning van die self en om begeertes te elimineer tot op die punt waar die siel in die groot niks geabsorbeer kan word, is nie werklik nie. God wil hê dat mense sal leef. Hy leef en getuig “Ek is”. Die feit dat hy bestaan gee sin en betekenis aan ons lewens. Hy wil hê dat ons sal leef soos Hy leef. Sy doel is nie dat ons sal uitsterf nie.
God se getuienis ondermyn ook alle materialistiese dogma. Dit is die kortsigtige persoon wat die bestaan van die geestelike wêreld ontken. Inderdaad, hy is soos ‘n klip wat op die grond is, terwyl ‘n voël in die lug sweef. God leef en praat met ons. Hy praat selfs met die materialis, die ateïs en die kommunis, sodat elkeen hom na God mag draai en wys kan word. Indien enigeen weier om te luister en sy hart verhard, dan is hy soos ‘n blinde man wat aanvoer dat daar geen son is nie omdat hy dit nie kan sien nie.
God, in sy albeskikking, sluit alles in: Hy is alwetend, alomteenwoordig en al-wys. As alle deure gesluit is, dan bied Hy ‘n uitkoms. Hy verstaan ons gevoelens en gedagtes. Hy wil nie hê dat ons voor sy voete in angs sal val nie. Hy skep eerder in ons ‘n sterk hoop en vertroue. Hy praat met ons sodat ons in vertroue ons oë na Hom kan oplig. Hy wil die Here van ons lewens wees. Mag niemand hul gesig van ons geduldige God verberg nie, want Hy wag vir ons antwoord! Wanneer iemand terugkeer na sy Skepper, dan reageer hy op Sy genadige liefde. Wanneer God sê, “Ek is die HERE”, dan stel Hy dit ook dat Hy die enigste Here is, daar is geen ander nie. Al die ander geeste en gode is vergeefs.
In die Evangelies sê Jesus “Ek is” wat ‘n integrale uitdrukking van die Tien Gebooie is. Deur dit te sê het Jesus bevestig dat Hy die Here is, en die onderwerp van die engele se goeie nuus aan die veewagters in Bethlehem. Jesus gaan ‘n stap verder en sê, “Ek is die brood van die lewe,” “Ek is die lig van die wêreld,” “Ek is die deur,” “Ek is die weg, die waarheid en die lewe.” Jesus het ook gesê, “Ek is Koning” en “Ek is die begin en die einde.” Sedertdien het Sy volgelinge sonder huiwering bely, “Jesus is die HERE.” Hy verander nooit en red ons van alle sonde. Hy het Sy status en gesag bevestig toe Hy uit die dood opgestaan het. Sedertdien het die begin van die Tien Gebooie ‘n troostende stem, “Ek is die HERE.”
Die ware God wat Homself in die Bybel openbaar, het egter nie ver van Sy skepping gebly nie. Hy het naby aan ons gekom en ‘n verbond met ons, as kinders van Adam, gesluit wanneer hy sê, “Ek is die HERE jou God.”
Die voornaamwoord “jou” in “jou God” is besitlik. Dit beteken dat God toelaat dat ons Hom besit. Ons kan Hom vertrou soos ‘n kind sy pa vertrou. Die Almagtige God buig neer tot ons ten spyte van ons rebellie, asof Hy wil sê, “Ek is joune. Sal jy nie tot inkeer kom en na my terugkeer en jouself vir altyd alleenlik aan my oorgee nie?”
In Sy verbond met sondaars verseker God hulle van Sy vergifnis, verlossing, beskerming en seën. "As God vír ons is, wie kan teen ons wees?" (Romeine 8:31). Hy bemoedig ons deur te bevestig dat Hy altyd by ons is en deur ons swakheid werk. Die mens se sonde keer nie God se getrouheid nie. Daar is geen twyfel dat God elke sonde, hoe gering ook al, oordeel nie. Sy perfekte geregtigheid maak dit nodig om alle sonde te veroordeel, maar deur Sy ewige liefde in Christus reinig Hy almal van sonde wat tot ‘n verbond met Hom tree. Deur in ons plek te sterf het Christus die waarborg gebied dat hierdie Goddelike verbond in werking getree het. Die kruis is sedertdien die teken vir die voortgang van Sy genade.
Die Here het Moses na die groot Farao (wat as ‘n Egiptiese god beskou is) gestuur om hom te vra om die Hebreeuse slawewerkers vry te laat. Die heerser van die Nylvallei wou egter nie sy goedkoop arbeid vrylaat nie. Hy het sy hart al meer verhard. Die Farao was nie gereed om die seuns van Abraham vry te laat totdat die Here hom gedwing het om so te doen deur toenemende plae en rampe nie. Hulle is uiteindelik uit slawerny in Egipte verlos, nie weens hulle geregtigheid nie, maar slegs deur hul gehoorsaamheid in geloof. Hulle het nie wapens gehad nie en het in die nag deur die woestyn gevlug onder die beskermende bloed van die Pasga-lam wat vir hulle geslag is. Een lam is vir elke familie geoffer, waarvan hulle geëet het en toe in God se krag gevlug het. Die kruising van die Rooi See en die ondergang van die vyand wat hulle agterna gesit het, was die finale bewys van hul verlossing. Vandag kan ons die mummie van die verdrinkte Farao sien, met alge van die Rooi See in sy longe, in ‘n Egiptiese museum in Kaïro.
Nadat die Here die kinders van Israel wonderbaarlik bevry het van slawerny in Egipte, het hy hulle in die versengende hitte van die droë woestyn ingelei en vir hulle ‘n fees voorberei. Hy wou ‘n Goddelike verbond met hulle finaliseer sodat hulle heilig kon word in hul gemeenskap met Hom. Hy het hulle geroep om ‘n priesterlike nasie te wees wat Hom moes dien. Hulle moes ‘n bediening van versoening wees vir alle mense. Die Tien Gebooie was die hart van die boek van die verbond en die goue reël vir gemeenskap met hul God. God was op sy troon, verhewe bo die twee tablette van Sy wet wat in die verbondsark gehou is.
As ons oor die wonderlike oorwinning nadink wat God 3,300 jaar gelede aan die kinders van Jakob geskenk het en dit vergelyk met die verlossing wat Jesus bewerkstellig het in die nuwe verbond, dan kan ons die begin van die Tien Gebooie soos volg opsom: "Ek is die Here jou God en Vader; Ek het jou vir ewig gered."
God het mense vrygestel van ellendigheid en pyn. Vir hierdie rede beskou ons die Tien Gebooie as ‘n gids wat die bevryde Christene lei en leer om verstandig op te tree in hul vryheid. Daar is baie versoekings wat in vryheid skuil hou. As ons sonder God leef dan word ons gou die slawe van ons inherente neigings en sonde. God het die mens egter na Sy beeld geskape en sonder God kan die mens nie ‘n geregverdigde lewe leef nie. Daar is geen volmaakte vryheid sonder God nie.