Die soektog neem die drie wenners deur Johannesburg se vermaakliksheidsbedryf, ryksmansbuurte en eindig in die platteland waar dit ‘n dramatiese en verrassende klimaks bereik.
Op Woensdag 22 Februarie 2017 het die Noord-Gautengse hoërhof beslis dat die regering se besluit om hom aan in die internasionale strafhof te onttrek, teruggetrek moet word. Dit volg pas ná die aankondiging van ’n openbare raadplegingsproses waarin kommentaar oor die Wetsontwerp op die Implementering van die Herroeping van die Statuut van Rome van die Internasionale Strafhofwet deur die Suid-Afrikaanse parlement gevra word.
Die hof, wat in Den Haag, Nederland, gevestig is, is ’n interregeringsorganisasie en internasionale tribunaal wat oor die jurisdiksie beskik om individue vir die internasionale misdade van volksmoord, misdade teen die mensdom en oorlogsmisdade te vervolg. Die hof se werksaamhede het in 2002 begin met die inwerkingtreding van die Statuut van Rome. Hierdie statuut is in 1998 in Rome deur ’n groep lande (insluitend Suid-Afrika) aanvaar en bepaal die funksies, jurisdiksie en struktuur van die hof.
Soos dit uit die bostaande raadplegingsproses blyk, is die Suid-Afrikaanse regering ook besig met die formalisering van ’n onttrekkingsproses. Die eerste aankondiging in dié verband het in 2015 gevolg nadat regeringshulp aan pres. Omar al-Bashir van Soedan verleen is om landuit te vlug in weerwil van ’n lasbrief vir sy inhegtenisneming wat deur die internasionale strafhof uitgereik is. ’n Tussentydse bevel van die hoërhof in Pretoria dat hy nié die land mag verlaat nie, is terselfdertyd ook geminag. Al-Bashir word van talle oorlogsmisdade en -vergrype beskuldig.
Die onttrekking aan die internasionale strafhof sal beslis skadelik vir die internasionale beeld van ons land wees en ’n belangrike platform vir die beskerming van regte vir alle Suid-Afrikaners ontoeganklik maak. Om dié rede moet die onttrekkingsproses op alle moontlike wyses teengestaan word.
As sulks is dit die morele plig van ’n land soos Suid-Afrika om nie onkrities teenoor hierdie hof te staan nie, maar juis te help bou aan die onafhanklikheid en rekord daarvan. Onttrekking lewer geen bydrae, buiten om vraagtekens oor die ontrekkende land te laat hang nie. Alle Suid-Afrikaanse instellings wat sterk oor menseregte voel behoort dus insette in die verband te lewer om te probeer verseker dat die land wel deel van hierdie hof bly – dit is in nasionale en internasionale belang.
Die Moabiete verstyf van angs omdat hulle weet dat die Here met Israel is. Nuus het hulle reeds bereik van oorwinnings wat die volk oor vyandige magte gehad het.
Die Israeliete het ŉ groot bedreiging geword omdat die Here hulle geseën en hulle talryk geword het. Hulle het die voortbestaan en onafhanklikheid van Moab bedreig. Balak, die koning van Moab is baie bang en word bewus van Bileam, ŉ profeet wat in diens van die Here staan. Dit is duidelik daarin dat wanneer die vreemde manne by hom aandoen hy hulle uitnooi om die nag te bly sodat hy die Here kan raadpleeg. Die feit dat hy die manne akkommodeer is verdag, derhalwe die vraag, “wie is die manne hier by jou”? Bileam moes toe die manne by hom aandoen hulle onmiddellik die deur gewys het.