Die lig in sy oë | Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blog
← Die sagmoedige
Die werksaansoek →
Die lig in sy oë	Posted on Februarie 27, 2012	by Kameel Vandag twaalf jaar gelede is my pa dood. Ek plaas die ou bloginskrywing as herinnering aan daardie dag.
‘n Uur later stap ek en my skoonseun die gedempte hospitaalkamer binne. Vir ‘n oomblik druk ek my suster teen my vas, en daarna elkeen van die kleinkinders wat met rooigehuilde oë in ‘n kring om die bed staan. Dan draai ek na die rustige prentjie op die hospitaalbed. In ‘n diep-diep slaap lê my pa teen die wit kussings. Toe ek hom soen is sy vel yskoud onder my mond. Ek lê my hand op die koue voorkop en dink; “dit is waarom ek nie my afskeid langs ‘n sterfbed wil neem nie.” “Hy het niemand herken nie,” sê my suster, “net op ‘n stadium bo in die hoek van die kamer na iets gewys en dinge gepraat wat ons nie kon verstaan nie”. Ek gaan sit langs haar op ‘n stoel, en wag vir die dood wat onafwendbaar oppad is. Nou en dan fluister iemand iets, of jy hoor ‘n snik in die stil vertrek. ‘n Uur gaan verby; ons oë bly vasgenael op die figuur op die bed. En dan gaan die oë wat nou al vir ure gesluit is oop. Beide ek en my suster snak na asem; sy oë is soos diep-diep poele lig, en vanuit hierdie lig straal daar ‘n oorweldigende skoonheid. Meteens verstaan ek wat die pastoorskind daardie dag langs my hospitaalbed vir my gesê het. Niks wat my oë nog ooit op hierdie aarde aanskou het, weeg op teen die skoonheid wat uit my pa se oë straal nie. “Pappie is beautiful, BEAUTIFUL!!” sê ek met verwondering in my stem. Die skoonheid in sy oë trek my soos ‘n magneet na hom toe; ek gaan sit op die bed en kyk die ewigheid wat sy aardse liggaam nie meer kan binnehou nie, in. “Beautiful, beautiful… my pragtige pa,” prewel ek, en soen die koue gesig, oor en oor. Dan gaan lê op die yskoue bors, en laat die trane vrylik vloei. Wanneer ek orent kom, lees ek die “totsiens,” in sy oë. Daar is nie woorde in sy mond nie, maar so rus sy oë vir ‘n tydlank op dan my suster en daarna op elkeen van sy kleinkinders…. en elkeen lees dieselfde bootskap “totsiens…. tot later.”
This entry was posted in Die lewe. Bookmark the permalink.	← Die sagmoedige
16 Responses to Die lig in sy oë
MaanKind sê:	Februarie 27, 2012 om 5:15 nm	Mens hoor oor en oor en OOR hoe sterwende mense na iets wys en met hulle ‘praat’. Waarom wil mense nie glo daar is iets meer as net die laaste asem nie?
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 27, 2012 om 6:22 nm	Dit is vir my ook ‘n raaisel; hoe kan mens net glo dood is dood? Daardie skoonheid in sy oë was nie van hierdie wêreld nie.
Antwoord	Toortsie sê:	Februarie 27, 2012 om 5:28 nm	Verlang ek nou na my pa
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 27, 2012 om 6:24 nm	Daardie wonderlike wedersiens wat vir ons wag!!!
Antwoord	Slakkelak sê:	Februarie 27, 2012 om 7:24 nm	So hartseer om te verlang na ‘n fisiese persoon, maar so kan ons met reg ook opgewonde wees vir die weersiens. Dankie vir die deel van ‘n intieme oomblik in jou lewe.
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 27, 2012 om 9:19 nm	Ja Slakkelak, daardie weersiens…. om weer in sy oë te kan kyk!!!
Antwoord	Francois sê:	Februarie 28, 2012 om 12:54 vm	ek moes drie keer terug kom voordat ek daarin geslaag het om nie so erg te huil dat ek moes ophou nie. Jy het iets binne my raak geskryf. ‘Dankie hiervoor’ klink nou so leeg teen wat ek eintlik bedoel.
Antwoord	Francois sê:	Februarie 28, 2012 om 1:03 vm	En ek moes weer kom lees…
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 28, 2012 om 7:42 vm	((Francois))
Antwoord	Charms sê:	Februarie 28, 2012 om 4:17 nm	Ai nou maak jy my sommer huil met hierdie inskrywing. Ek het my Pa die dag voor hy dood is gegroet by sy huis en geweet ek gaan hom nie weer sien nie.
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 28, 2012 om 8:59 nm	Albei my susters wat die week in Polokwane saam met hom deurgebring het, sê hulle het geen idee of aanvoeling gehad dat hy op sy einde is nie. Ek het net geweet, en is bly ek het. Ek weet nie hoekom nie Charms, maar ek weet wanneer ek mense vir die laaste keer sien. Wou jou nie hartseer maak nie, maar dit is goed om te kan groet nê.
Antwoord	Charms sê:	Februarie 28, 2012 om 9:10 nm	Ek het net ‘n gevoel gehad ek gaan hom nie weer gaan sien nie en dit ook vir Kobie genoem oppad huistoe. Dit was wel goed om te kon groet ja.
Antwoord	Francois sê:	Februarie 28, 2012 om 9:39 nm	En ek kom lees NOG ‘n keer. Die stuk is pragtig, regtig besonders.
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 28, 2012 om 9:59 nm	Dankie Francois… miskien omdat dit so diep uit my hart uit kom.
Antwoord	Francois sê:	Februarie 28, 2012 om 10:01 nm	Waarheid los altyd iets agter waarvan ons kan hou.
Antwoord	Kameel sê:	Februarie 29, 2012 om 7:29 vm	Hier praat jy nou groot Waarheid!!
Jy is die	337,588 ste persoon wat hier inloer! Baie dankie en welkom! Hoop jy loer weer in. Nuutste skrywes	Werk het baie aspekte
Gewildste skrywes Watter werk kan mens van die huis af doen???	Die vesel.... en die dikderm....	hoe word jy genoem?	Die werksaansoek	Die mooiste poncho	Geniet jou blomkool	'n Paar van my gunsteling dinge...	aartappelmoertjie	uitrusting vir moeder van die bruidegom...	Was jy al ooit moedeloos?	Toortsie se Bantingboerekosboek – Kliek op HIERDIE skakel.Toortsie se Banting BoerekosToortsie’s Banting Bash – Recipe book – Click on photoFor my ENGLISH READERSEnglish Blog Posts on this blog - please click on the pictureKategoriëKategorië