Zanda en Andreas / Vrystaat Troue / Laura Jane Photography
Zanda en Andreas: 'n Naweek van Makietie
By The Celebration Team 14 Nov, 2011
'n Hele naweek van feesvieringe, Robbie Wessels as die seremoniemeester, hope familie en vriende... dit kan mos net lekker wees! Laura Jane was die fotograaf by hierdie pragtige, doen-dit-self troue.
"Saterdag 1 October 16:00, maar dit was 'n naweek troue en al my gaste het al die Vrydag gekom vir die groot makietie."
"The Nutcracker in Parys Vrystaat."
Meer oor die bruid
"Ek is 28 jaar oud. Ek werk in die musiek industrie in Suid Afrika. Ek is 'n musiekregisseur
by Manley Studios in Garsfontein. Ek sing self en het vir 3 jaar getoer saam met Robbie Wessels waar ek vir hom kitaar en klavier gespeel het. Ek gee ook sang- en kitaarlesse vir studente van alle ouderdomme. Ek is 'n Vrystaatse meisie van Welkom. Ek wou graag met Andreas trou omdat ek uiteindelik my maaitjie in die lewe gekry het. Iemand wat my verstaan, my lief het, my eerste stel, my ondersteun. Andreas was die "missing
link in my lewe". Ek voel vir die eerste keer asof my lewe sin maak en ek voel vry."
Meer oor die bruidegom
Andreas is 27 en werk vir Auction Alliance. Hy verkoop kommersiële eiendomme en besit twee klein videowinkels in Pretoria. Andreas kom van 'n klein plekkie, Somerset-Oos, 'n baie mooi dorpie in die Oos Kaap. "Ek wou nie noodwendig trou nie – tot ek vir Zanda ontmoet het! Sy maak my rustig en aanvaar my soos ek is. Ek weet sy is onvoorwaardelik lief vir my en ek vir haar. As ons bymekaar is kan ons net 'wees'. As ons nie bymekaar is nie, dink ek aan haar en wil net by haar wees. Sy is baie snaaks op haar spesiale manier. Daar is geen sleg in haar nie, net goed. Sy is uniek en ek is trots om haar aan my sy te hê!"
"Ek en Andreas het ontmoet in Presleys, Pretoria! Hahaha… Ek het vir Robbie Wessels gespeel die aand en Andreas het die show kom kyk, min wetend dat hy sy vrou daar sal ontmoet. Ek het sekerlik baie oulik gelyk... rokkie, kaalvoet en al, want toe na die show vra hy my om te dans… Soos gewoonlik het ek nie baie daarvan gedink nie, want by dié shows ontmoet mens so baie mense. Toevallig sing ek toe weer by Hanna Grobler se Huiskonsert en daar het Andreas weer kom kyk sonder om te weet dat ek daar gaan wees. Ek het die hele tyd vir my vriendin gevra "Wie is daai aantreklike man wat so vir my kyk?" Toe kom
praat hy met my en ons het toe nommers uitgeruil. Ek sien hom toe weer eers 'n maand daarna in Stilbaai op 'n Desember toer saam met Robbie en daar het ons na die vertoning saam gaan kuier. And the rest is history…"
"Ons het saam gebly voor ons verloof geraak het en dit was so 2 en 'n half jaar voordat ons verloof geraak het. Ons het baie goed uitgesorteer in die twee jaar."
"Dit is n ongelooflike storie... Andreas het my Vrydagoggend, 22 Oktober 2010, wakker gemaak, so 4 uur. Ek het nie geweet wat word beplan nie. Ek was net aan gesê om dit en dat in te pak, want ons gaan nou ry. En daar is ons weg oppad Krugersdorp toe. Ek mag nie gevra het waarheen nie. Die son was nog nie eens op nie, toe stop ons by 'n plek waar daar toe 'n groot lugballon staan. Ons vlieg toe oor die Cradle of Human Kind, met die mooiste sonopkoms. Ek het nogal daar gedink hy sal my dalk vra om te trou, maar niks het gebeur nie… Die man het nog verrassings beplan, want toe na ons 'crash landing' en lekker ondervinding, klim ons toe weer op die pad in 'n ander rigting en toe beland ons in die Kruger Wildtuin. Die plek se naam is Kapama Karula en daar kom hulle toe met koue lappies en drankies om ons te verwelkom. Ons slaap toe in die mooiste luukse tent. Ek het gewonder wat die man beplan... maar nogsteeds geen vraag nie… Ons het die mooiste diere gesien en die lekkerste kos geëet.
Toe die volgende aand sê hy daar is nog 'n groter verrassing en ons ry toe so met 'n skemerkelkie in die bos in en die volgende oomblik is daar so hout stellasie in die middle van die veld met 'n bed op die dak in die ope lug... Ek kon nie glo wat ek sien nie, want daar was ook 'n tafel met blomme en sjampanje en ons eie chef. Toe dag ek 'Vanaand is
die aand wat die groot vraag kom', want hoe romanties kan 'n mens nog wees? En toe gebeur dit nogsteeds nie! Ek dog hy is dalk nou onseker, haha... ons word toe wakker in die bos met 'n kameelperd wat in die boom eet reg oor ons koppe en 'n trop buffels... wat n ondervinding! Maar geen vraag...
Ons ry toe rustig terug en stop by Gods Window en Pelgrimsrus, maar die man het
so bietjie nervous gelyk… Toe ons by die huis kom het hy my ge-blindoek en terwyl ek in die huis in stap het ek die doek af gehaal. Toe is ons hele huis vol kerse en blomme
en hy staan toe op een knie en vra of ek met hom sal trou. Dit was so spesiaal dat hy dit
by ons huis gedoen het."
"Andreas wou graag vinnig trou na die verlowing, maar ek het gevra of ons so jaar kan wag en ook dan eers in Oktober trou omdat dit weer somer is. October sal meer groen wees en dan gee dit vir my genoeg tyd om alles te doen wat ek graag wou doen.'n Doen-dit-self troue."
"Ek en Andreas het van die begin af geweet ons soek 'n "non fuss" naweek troue sodat ons families en vriende wat van ver kom 'n hele geleentheid daarvan kon maak... so ons het lank gesoek om 'n venue te kry wat bekostigbaar was en 'n naweek troue kon doen. Ons was gelukkig genoeg dat my ma kon bydrae tot ons droomtroue. Toe ons uiteindelik The Nutcracker ontdek het in Parys in die Vrystaat, kon ons begin beplan. Ons wou graag 'n troue hê wat anders as die gewone formele troue sou wees, en die Nutcracker het die hele 'vibe' gehad. Ons wou 'n natuurlike maar sag gevoel gehad het waar ons gaste kon ontspan en hulself kon wees.
Ek het baie idees gehad van hoe om almal die heletyd besig te hou en die dekor moes ons persoonlikhede uitgebring het. Alles was redelik maklik om te doen. Ek dink die moeilikste dekor om in die hande te kry was die kurkproppe vir ons naamplasings by die tafels. Ek wou ook graag almal wat na aan ons is se talente gebruik het sodat almal kon deel voel van die proses… Ek het my strooimeisies baie goed gekies en hulle het my ongelooflik baie gehelp met al my idees. Hulle het dit ook beter gemaak. My vriendinne wat nie strooimeisies was nie en wat ek graag ook deel van alles wou gemaak het het my net so baie gehelp. Ek het eintlik niks self gedoen nie! Daar was altyd iemand wat saam met my was om dit alles 'n lekker ondervinding te maak.
Ek het alles stap vir stap gedoen en het baie lysies gehad. Ek moes elke dag iets doen vir die troureëlings, anders sou ek agter raak. Gelukkig het my werk verstaan en my baie toegelaat om gou ietsie te doen. Ek moes vreeslik kop hou met almal se verblyf en dat almal weet wat gaan gebeur, want Vrydag, Saterdag en Sondag moes ek reël. Dankie tog vir e-pos! Ek was regtig baie rustig, maar nader aan die tyd stres mens nogal, veral as jy alles self doen en jy moet nog goed print en jou rok aanpas en die koek gaan haal ens. Maar weereens het familie en vriende in gespring om te help. Jou "delegating skills "moet goed wees en jy moet net die lysies volg.
Tot op die dag was ek rustig, want ek het geweet alles is gedoen en dit wat nie is nie te laat is…"
Het julle 'n kombuistee en ram-partytjie gehad? Wat het julle die meeste daarvan geniet?
"Ek het 'n verrassings kombuistee gehad by Andreas se familie op 'n plaas in Beaufort Wes,wat ek glad nie vewag het nie! My skoonma het dit gereël. Ek was nog bietjie vreemd met almal, want ek en Andreas het die oggend net daar aangekom en ek het gedog almal is besig om die plek mooi op te maak vir iemand se verjaardag en daar was nie eens n plek vir my gemaaknie... Haha! Toe skree almal "Surprize!". Toe is dit al die tyd my kombuistee. Baie 'sweet' van hulle.
Toe later die jaar, nader aan die troue, het my strooimeisies 'n ongelooflike kombuistee gereël met 'n 'Gatsby' -tema. Hulle het sommer my hele tuin opgemaak met lekker kossies en ek moes 'n hele paar snaakse goed antwoord oor Andreas en 'n legkaart bou van 'n foto van ons met n boodskap agter op. Ek moes raai wie se geskenke is wie sin en het 'n straf drankie gehad vir verkeerde antwoorde. Ons het toe later die aand Preslys toe gegaan, omdat ek en Andreas daar ontmoet het en daar het ons die nag in gedans.
Andreas het vyf 'bachelors' gehad, kan jy dit glo… Hy is baie gewild by sy familie en vriende en 'bachelors' nommer 1 was ook op die plaas in Beaufort Wes. Nommer 2 was sy vriende, Die Ottertotters... Hulle is n klomp vriende in die bende en hulle het sommer op n jag naweek gegaan in Marbelhall. Nommer 3 was op 'n manne naweek wat my familie elke jaar doen. Nommer 4 was 'n braai by Rietvlei Dam wat Andreas sommer self gereël het en nommer vyf het sy werk vir hom gehou, hahaha!"
Vertel ons van die troue...
"Ek, my ma en twee van my strooimeisies, Lizl en Jana, het al Donderdagaand in Parys gaan slaap by 'The Grand Chateau Hotel' en ons het dié aand 'n fantastiese aandete gehad by 'Ruby's'. Parys is so n ongelooflike dorpie. Die Vrydagoggend het ons vroeg op gestaan en ontbyt gaan eet sodat ons by die venue kon kom om die dekor en beplanning te doen.
Ek het gelukkig al my lysies onthou en toe begin ons met die blomme en dekor so 10 uur se kant. Ek het gelukkig soveel hande gehad... my familie en vriendinne was almal daar met 'n helpende hand. Ek kon net vir hulle sê wat om te doen en hoe en dit was gedoen. Ons het alles self gemaak: die servet-ringe, die papierbordjies ens. Gelukkig het ek vir Judy van Okasie, my bloemis, gehad net om die blomme vir ons te doen. Alles het redelik vinnig gegaan met al die helpende hande. Die aand het so 'n 100 van ons gaste 'n burger-braai kom geniet by Kommando Nek, waar meeste van ons familie gebly het. Andreas se familie het verantwoordlikheid hiervoor gevat en 'n baie lekker burger-braai voorgesit. Dit was
so lekker om al toe saam met almal te kuier, want daar het almal mekaar ook leer ken. Ek, my ma en strooimeisies is toe weg so 11uur se kant om in die bed te klim.
Die troudag... Vroeg Saterdagoggend het almal al saam in my kamer kom koffie drink en gesels. Almal het al toe baie opgewonde geraak. Ons het so 10uur begin reg maak en ek het vir almal wat gehelp het 'n massering gereël sodat hulle kan relax. Elk van my strooimeisies het oulike slaapklere gekry om dankie te sê vir hulle bydra tot ons troue. My
vriendin, Elesha, het ons grimering kom doen met liefde en sy het 'n goeie werk gedoen, want almal het so mooi gelyk! My strooimeisie, Natasha, het my hare gedoen en ek was mal daaroor. Toe kom Laura Jane, ons fotograaf, saam met Kay, haar tweede fotograaf, daaraan en toe weet ek, nou is die tyd min! Ek en my vier strooimeisies het toe in ons "PJ's" fotos geneem en hulle het daarna my trourok help aantrek. Ek het nog vir al my
gaste gesê hulle mag nie laat wees nie, want ek gaan nie laat wees nie en toe kom ons Dominee laat...
Die troue moes 16:00 begin, maar toe kom sy 20 minute laat daar aan, heeltemal verdwaal en toe begin ons 16:20. Sy het darem vir die gaste verduidelik dit was nie ek nie! Ons Dominee, Lynette, het regtig 'n goeie preek gegee en het almal goed laat voel. Sy was baie oulik en het toe heeltemal opgemaak vir die laat wees.
Toe ons uit die kerk stap sing Robbie Wessels, ons seremoniemeester, vir ons "Pas Getroud" en dit het sommer dadelik die gaste in 'n goeie gees gesit. Ons het daarna saam met Laura ons fotosessie gaan doen en die gaste het 'n piekniek gehou onder bome met al my musiek vriende, Robbie, Saarkie ens wat gesing het.
Ons het toe gereël dat sodra ons terug kom ons gaste "flying lanterns" sou los, maar toe waai die wind net te sterk vir die lanterns om mooi reguit in die lug op te gaan. Die fotosessie was kort geknip omdat die dominee laat was en die lig was net te gou donker. Dit wys net weer hoe goed Laura is omdat ons foto's 'amazing' is! Ek kan nie eens kies watter foto's om te gebruik en watter nie!
Daarna het die reën begin val, maar gelukkig was al ons gaste al by die onthaal. Ons liedjie ('Congratulations' van Blue October) het toe gespeel en die party het begin. Die kos by The Nutcracker is ongelooflik lekker en ons het sommer DJ Tyrone van Potchefstroom gebruik. Die aand het sommer goed afgeloop. Die mense was op die dansvloer tot 2 uur die
oggend.. wat meer wil 'n paartjie hê?"
"Maak baie lysies, doen elke dag iets vir die troue en bly net positief."
"Die oomblik wat vir my baie beteken het was toe ek saam met my ma in die paadjie af gestap het en Andreas gesien het vir die eerste keer."
Het julle op 'n wittebrood gegaan?
"Ons was Madagascar toe op 'n eiland genaamd 'Iranja Island'. Dit was idillies... ons was een van vier paartjies op die eiland. Ons wou nie graag na 'n kommersiële plek toe gegaan het nie, daarom het Andreas Madagascar gekies.