“Ons bede is dat in die lig van die droogte die hele lydenstyd vir die kerk van Christus ‘n tyd van verootmoediging en gebed sal wees.
Dit bly vir my een van die aangrypende gedeeltes oor gebed in die Bybel. Daar kom ŉ oomblik van stilte en afwagting waar die heelal wag op die gebed van gelowiges. Daar is min plekke waar die kosbaarheid van gebed so treffend beklemtoon word as juis hier in Openbaring 8.
Om die teks te verstaan is Ex. 30 en Lev. 16 relevant. Die Hoëpriester moes 2 maal elke dag kole vuur van die koperbrandofferaltaar in die voorhof neem om dit op die goue altaar in die heilige afdeling van die tempel te plaas. Terwyl die volk in gebed buite wag, het die priester twee handevol fyngemaakte wierook geneem en oor die kole vuur gestrooi sodat die geure daarvan kom opstyg. Wat sou dit beteken?
Die teks verwys ook daarna, dat ons gebede vir die Here aangenaam is. Die wierook simboliseer dat God graag na die gebed van die gelowiges wou luister. Die aangename reuk dui daarop dat dit vir God aangenaam was om na die gebede van gelowiges te luister.
Hierdie teks is vir my ŉ wonderlike en vertroostende gedeelte. God wag op die gebede van gelowiges. Die gebed van die gelowige mens is vir God kosbaar. Ek weet hieraan mag ek nie weer twyfel nie.
ŉ Baie goeie voorbeeld in die Bybel sien ons by die gebedslewe van Hanna, Sameul se moeder. Sy was kinderloos en het vir lank tot die Here gebid. Die gebed van Hanna was baie merkwaardig en daar is ŉ paar aspekte in hierdie gebed wat my opgeval het:
Sy het in die tempel gebid. Haar man Elkana het gereeld tempel toe gegaan. Dit is hier in die huis van God waar Hanna dan ook gaan bid. Beteken dit nou ons moet altyd in die kerk of gebou bid? Ek dink nie so nie. Na die opstanding van Jesus en die uitstorting van die Heilige Gees is daar ‘n nuwe bedeling. Ons het nie meer ŉ gebou nodig om tot God te bid nie. God is oral by jou teenwoordig. Jy moet dus weet- Die Here is by jou, jy kan enige plek bid. Vir Hanna was dit egter erns om in die tempel te bid omdat die tempel, die Here se teenwoordigheid gesimboliseer het. Hy was daar teenwoordig. Ons leef vandag heeltyd in God se teenwoordigheid (Coram Deo) – as ons bid en as ons nie bid nie. Die Here weet alles wat jy doen en is altyd by jou. Dit is nie net tydens gebed wat jy bewus moet wees dat jy in God se teenwoordigheid leef nie. Hy weet ook – hoe jy geleef het voor jou gebed. ‘n Opregte gebed, word vooraf gegaan deur ‘n opregte lewe. God is heeltyd teenwoordig.
Hanna het ook gebid vir die regte uitkoms: Met die eerste opslag het Hanna se gebed baie selfsugtig geklink. Sy is kinderloos en wil ŉ kind hê! Maar dan hoor ons dat sy hierdie kind onmiddellik vir die Here wil gee. Hanna het nie gebid vir selfsugtige begeertes nie, maar om haar kind vir die Here te gee. Ons leer dit ook in Joh. 14 Ons kan enigiets van die Vader vra, maar dit moet om sy eer gaan. Hanna het ‘n nederige ingesteldheid gehad.
Voor ons weer die Here die skuld gee as ons die ervaring het van – ” gebede teen die dak “– ondersoek dalk eers jou eie gebedslewe of eie hart- Leef jy met ‘n opregte gesindheid en geheiligde lewe in teenwoordigheid van God? Is gebed vir jou slegs versoeke of ‘n uiting van jou verhouding met die Here? Is daar dalk kamers van jou hart wat die Here nie mag sien nie?Soek jy die Here se wil in jou gebed?
Van die eerste aand af is ons verras met die hoeveelheid mense wat kom en die klomp jong mense wat deelneem. Ons sit om tafels en stap vir stap oefen ons die gebed van die hart nie. Die ritme is eenvoudig. Ons doen die gebedsoefening van die aand klein treetjies soos om net asem te haal, reflekteer dan daaroor in groepe en dan sluit en die aand af met ‘n 3min van praktyk wenke en die gebedsopdrag vir die volgende dag.
Soms as ek sukkel om te bid, wonder ek of daar dalk iemand anders is wat ook vandag vir my bid. Ons verseker so maklik vir ander dat ons vir mekaar bid. Dan wonder ek of almal wat so in die verbygaan vir my ‘n belofte om gebed gee, dit regtig doen. Het dit nie maar ŉ spreekwyse geword om mense te troos nie. Bid ons regtig vir mekaar?
Op ŉ gereelde basis kom die boodskap van Heb. 7-9 by my op. In die gedeelte word verduidelik oor Christus en die Levitiese priesterskap. Vs. 26 en 27 “ Vir ons was so hoëpriester nodig, een wat heilig is, skuldeloos en sonder smet is, verwyder uit die midde van die sondaars, en verhoog bo die hemele, een wat nie, soos die hoëpriesters elke dag offers hoef te bring, eers vir sy eie sondes en dan vir die volk nie. Hy het immers eens en vir altyd ŉ offer vir die sondes gebring toe Hy Homself geoffer het.”