Waarom eet sommige dieremoeders hul kinders?? - diere Lees Meer
Hoof diere Waarom eet sommige dieremoeders hul kinders??
Waarom eet sommige dieremoeders hul kinders??
Dit is onmoontlik om daaraan te dink om ons kinders te eet, maar nie alle diere kan die verliese wat vaderskap op sekere tye meebring, bekostig nie.
Geskryf en geverifieer deur die sielkundige Sara Gonzalez Juarez op 27 November 2020.
Laaste opdatering: 27 November 2020
Om te dink dat moeders hul kinders eet, is 'n ondenkbare idee vir enige mens. Die kannibalisme -taboe is in ons gene geskryf en kindermoord is een van die ergste misdade wat ons in die huidige samelewing kan opdoen.
Maar watter aanpassingsdoel het dit in die natuur?? Die mees logiese ding vir 'n mens sou wees om na te dink oor die voortbestaan ​​van gene, want as daar geen nageslag is nie, sterf die spesie uit. Daarom lyk die idee om ons kinders te eet 'n ietwat selfvernietigende daad, maar nie altyd is ons patroon die enigste manier om dit te sny nie.
Die evolusionêre doeltreffendheid van kannibalisme
Dit lyk logies om dit te dink die beste ding om 'n spesie te laat voortbestaan, is om soveel kinders as moontlik te hê. Hierdie besinning kom egter uit 'n geestelike konteks waarin daar genoeg hulpbronne is om dit te onderhou, sowel as 'n veilige hawe en 'n vennoot om te help met ouerskap. In die geval van diere is dit nie altyd die geval nie.
Terwyl mense een op 'n slag nageslag het - soms meer, maar nie buitengewoon groot getalle nie - kan ander diere werpsels van meer as tien nakomelinge hê. Boonop moet hulle hulself in die natuur verdedig teen roofdiere en soms selfs, geleenthede om voort te plant is beperk en die tyd is kort.
As een van hierdie gevalle voorkom, kan al die nageslag deur dik en dun oorleef, tot die dood van die ouer en dus die werpsel lei. Die mees optimale vir die voortbestaan ​​van die spesie is dikwels om 'n werpsel te verminder of te laat vaar om te verseker dat hulle in die toekoms meer kan hê.
Hoekom eet ma's hul kinders
Ons het reeds gesien dat dit vir sommige spesies moeilik is om hul nageslag te onderhou. Dit is breedvoerig bestudeer vanweë die verrassing wat dit wek, en as 'n voorbeeld van hierdie fassinerende verskynsel bied ons die drie hoofteorieë aan wat dit verduidelik met 'n paar nuuskierige voorbeelde.
1. Hamsters en rommelbeheer
Die storie dat moederhamsters en ander knaagdiere hul kleintjies eet, is baie gewild. Dit lyk dalk vernietigend, maar laat ons daaroor dink: vroulike hamsters kan werpsels van tot tien kleintjies hê.
Die hulpbronne wat hierdie ma nodig het om tien jongmense te ondersteun - energie, melkproduksie en soek na kos, onder vele ander - kan haar voortbestaan ​​of die van die werpsel self in die gedrang bring. Dit bevoordeel geensins die betrokke komponente nie.
Trouens, in eksperimente wat in ballingskap uitgevoer is, deur die aantal kleintjies kunsmatig te verander, het die gedrag van die moeders verander. As nageslag van die ouers verwyder word, hou kannibalisme op; Omgekeerd, as meer kleintjies by die werpsel gevoeg word, kan u sien dat die moeders hul kinders eet.
Die verduideliking wat hulle hieraan gegee het, is dat die ma twee probleme gelyktydig opgelos het: aan die een kant het sy voedingstowwe en energie verkry met hierdie kannibalisme. Tweedens het die ouer die rommel verminder. Dit verhoog die kans op oorlewing van die oorblywende nageslag.
2. Die nageslag as 'n noodhulpbron
Op soek na die rede waarom moeders hul kinders eet, vind ons gereeld 'n sekere projeksie na die toekoms. As daar 'n nes is wat nie verlaat kan word nie en 'n roofdier aanval, baie keer die mees aanpasbare opsie is om dit te laat vaar en te wag om in die toekoms nog 'n werpsel te kan grootmaak.
'N Goeie voorbeeld hiervan is die mabuya (Lacerta mabouya), 'n reptiel inheems aan die Antille. As 'n ander dier sy nes aanval, probeer om op sy eiers te prooi, eet die wyfie dit voordat hy dit doen. Dus, as moeders hul kinders eet, voorkom hulle dat die roofdier sy doel bereik en gebruik die energie om weer voort te plant.
3. Nie net moeders eet hul kinders nie
In die mariene wêreld vind ons ook voorbeelde van ouers wat hul kinders eet - hierdie keer die ouers. Dit is die merkwaardige geval van die sandgom (Pomatoschistus minutus), wat na bevrugting van die eiers van verskeie wyfies in hul sorg bly totdat hulle uitbroei.
Die probleem kom wanneer een van die eiers te lank neem om uit te broei. Hoe die mannetjie die nes verlaat totdat al die kleintjies uit die eier gekom het, soms vreet dit hulle om voort te gaan met die soektog na nuwe neste om te bemes.
Afsluiting, ons het gesien hoe belangrik dit is om 'n balans in die verhogingskoste te handhaaf, anders kan werpsels sowel as ouers verlore gaan. Weereens maak ons ​​konsepte ongedaan wat ons distansieer van die begrip van die ander lewende wesens wat ons omring.