Wetgewende tak - GESKIEDENIS - Artikels - 2022
Die wetgewende tak van die federale regering, wat hoofsaaklik uit die VSA bestaan. Die lede van die twee kongreshuise - die Huis van Verteenwoordigers en die Senaat - word deur die burgers van die Verenigde State verkies.
Bevoegdhede van die kongres
By die Grondwetlike Konvensie in 1787 het die opstellers van die Amerikaanse Grondwet probeer om die fondamente van 'n sterk sentrale regering te bou. Maar hulle wou ook die vryheid van individuele burgers behou en verseker dat die regering nie sy mag misbruik nie.
Om hierdie balans te bewerkstellig, het hulle die mag verdeel tussen drie afsonderlike takke van die regering: die wetgewende, die uitvoerende en die geregtelike.
Artikel I van die Grondwet het die Amerikaanse kongres gestig, 'n tweekamer-wetgewende liggaam wat uit twee kamers of huise bestaan. Soos blyk uit die belangrikste plek aan die begin van die Grondwet, was die opstellers aanvanklik van plan dat die wetgewende tak - wat hulle die naaste aan die mense beskou het - die kragtigste van die drie takke van die regering was.
Maar namate die magte van die presidentskap en die uitvoerende gesag gedurende die 19de en 20ste eeu uitgebrei het, het die relatiewe mag van die kongres afgeneem, hoewel dit steeds noodsaaklik is vir die werking van die land se regering.
Daar is 435 totale verteenwoordigers in die Huis; Elke staat kry 'n ander aantal verteenwoordigers, afhangende van die bevolking. Bykomende afgevaardigdes sonder stemreg verteenwoordig die District of Columbia en die Amerikaanse gebiede, soos Puerto Rico, Guam en die Amerikaanse Maagde-eilande.
Soos die ontwerpers dit ontwerp het, is die senaat meer geïsoleer van kontak met die kiesers as die huis, en daar word van sy lede verwag om besluite te neem wat meer gebaseer is op ervaring en wysheid eerder as op 'n veranderende openbare mening.
In teenstelling met die Huis - waar die verteenwoordiging eweredig is aan die bevolking - het elke staat twee senatore, ongeag die grootte. Hierdie stelsel van gelyke verteenwoordiging in die senaat kom kleiner state tot voordeel, omdat hulle 'n onproportionele invloed het op hul grootte.
Die vise -president is nie net tweede in bevel van die uitvoerende gesag nie, maar ook president van die senaat. As daar 'n staking van stemme in die Senaat is wanneer daar oor 'n wetgewing gestem word, stem die vise -president die beslissende stem uit. Die mees senior lid van die senaat staan ​​bekend as die president pro tempore, wat die senaat voorsit in die afwesigheid van die vise -president.
Wetgewende agentskappe en politieke partye
Benewens die twee kongreshuise, bevat die wetgewende tak 'n aantal wetgewende agentskappe wat die kongres ondersteun in die uitvoering van sy pligte. Onder hierdie agentskappe is die Congressional Budget Office, die Copyright Office en die Library of Congress.
Alhoewel die Grondwet nie politieke partye noem nie, het hulle vandag gegroei tot een van die belangrikste instellings van die Amerikaanse regering. Sedert die middel van die 19de eeu was die twee dominante partye in die Verenigde State die Republikeine en die Demokrate. In albei kamers van die kongres is daar 'n meerderheidsparty en 'n minderheidsparty op grond van watter party die meeste setels het.
Benewens die speaker van die Huis, wat die leier van die meerderheidsparty is, is daar ook 'n meerderheidsleier en 'n minderheidsleier. Beide meerderheids- en minderheidspartye kies verteenwoordigers om as swepe te dien, wat stemme tel en bemiddel tussen partyleierskap en gewone kongreslede.
Wat doen die wetgewende tak?
Enigiemand kan 'n voornemende wetgewing skryf, ook bekend as 'wetsontwerp', maar dit moet deur die hoofborg, 'n verteenwoordiger of 'n senator, in die huis of senaat voorgestel word. Nadat 'n wetsontwerp ingedien is, vergader 'n klein groepie of komitee om dit te ondersoek, vrae te stel en byvoegings of veranderings aan te bring.
Die wetsontwerp gaan dan op die vloer van die Huis of Senaat vir debat, waar ander verteenwoordigers of senatore bykomende wysigings of wysigings kan voorstel. As 'n meerderheid ten gunste van die wetsontwerp stem, gaan dit na die ander kongreshuis om daar te debatteer.
Sodra albei huise van die kongres dieselfde weergawe van 'n wetsontwerp goedgekeur het, gaan dit aan die president, wat die wetsontwerp kan onderteken of 'n veto kan aflê. As die president 'n veto stel, keer die wetsontwerp terug na die kongres, wat die veto kan oorheers met 'n tweederde-stem van die aanwesiges in die Huis en die Senaat.
Die presidensiële veto en die vermoë van die kongres om dit te oorheers, is albei deel van die stelsel van kontrole en saldo's wat deur die Grondwet ingestel is om te verseker dat geen enkele tak van die regering te veel mag uitoefen nie.
Benewens die skryf en wette, het die kongres ook verskillende ander magte, waaronder die bevoegdheid om oorlog te verklaar. Die kongres stel ook 'n jaarlikse begroting vir die regering op, hef belasting op die burgers om vir die begroting te betaal, en is daarvoor verantwoordelik dat geld wat deur belasting ingesamel word, gebruik word vir die beoogde doel.
Alhoewel die twee kamers van die Kongres gesamentlik moet besluit oor die uitoefening van baie van die bevoegdhede wat die Grondwet aan hulle verleen, het elke kamer ook spesifieke bevoegdhede wat slegs hy kan uitvoer. Onder die unieke magte van die Huis van Verteenwoordigers is die beskuldiging van 'n federale amptenaar en stel alle belastingwetgewing voor.
Die Senaat kan alleen sy verdrag bekragtig wat met ander lande onderteken is, verhoorde van beskuldigdes en alle presidensiële aanstellings bevestig, insluitend die lede van die president se kabinet en die regters van die Hooggeregshof.
Die Wetgewende Tak, WhiteHouse.gov.
Wetgewende tak, VSA.gov.
Die VSA. Grondwet verdeel die federale regering in drie takke. Die wetgewende tak, genaamd Congress, is verantwoordelik vir die opstel van die land se wette. Die ander twee takke is die uitvoerende tak , onder leiding van die president, en die geregtelike tak , onder leiding van die Hooggeregshof .
Die meeste bepalings rakende die kongres verskyn in artikel I van die Grondwet. Dit begin, "Alle wetgewende bevoegdhede hierin word verleen aan 'n kongres van die Verenigde State, wat uit 'n senaat en huis van verteenwoordigers sal bestaan." Dit beteken dat die kongres 'n tweekamerwetgewer is, een met twee kamers.
Wetgewende tak - GESKIEDENIS
Artikel 1 van die Grondwet is waar die magte van die Kongres, en enige beperkings op die bevoegdhede, uiteengesit en bespreek word. Die kongres vorm die wetgewende tak van die regering, op sy beurt is hulle verantwoordelik vir die wette wat in die VSA van krag word. Hierdie artikel verdeel die kongres verder in twee afdelings (tweekamerwetgewer).
Die senaat is die eerste van hierdie twee liggame, en dit bestaan ​​uit twee senatore in elke staat. Die tweede deel is die Huis van Verteenwoordigers, en dit bestaan ​​uit 'n aantal verteenwoordigers vir elke staat, en dit word bepaal deur elke bevolking van die staat.
Die eerste artikel van die grondwet is verder verdeel in 10 verskillende afdelings. In sekere afdelings is daar verdere uiteensettings en klousules, wat sekere aangeleenthede bespreek en in meer besonderhede bespreek wat elke afdeling in die artikel beteken.
Afdeling 1: Die Wetgewer
Hierdie afdeling staan ​​bekend as die vestigingsklousule, wat die Kongres basies die bevoegdheid gee om die wette van die Amerikaanse artikels 2 en 3 op te stel, en daar is ook vestigingsklousules daarin, en dit gee die onderskeie magte aan die ander regeringsafdelings (geregtelik en uitvoerend) . Op sy beurt bied dit 'n basiese riglyn, gee elke tak hul rol en bespreek dit waaroor elke tak verantwoordelik is, wat die regering betref, en die manier waarop die VSA, die state en die mense bestuur en bestuur word.
Afdeling 2: Die Huis
Hierdie afdeling bied inligting oor die Huis van Verteenwoordigers. Dit bespreek hoe verkiesings gehou moet word om vas te stel wie deel van die huis sal wees, en verkiesings vind elke tweede jaar plaas. Die mense, alle burgers van elke staat, is in beheer van die lede van die Huis van Verteenwoordigers. Om vir 'n sitplek te gaan, moet 'n individu minstens 25 jaar oud wees, 'n Amerikaanse burger wees en 'n tydperk van ten minste 7 jaar in die VSA gewees het. die staat wat hulle wil verteenwoordig.
Afdeling 3: Die Senaat
Hierdie afdeling verduidelik die Senaat. Dit bespreek hoe elke staat 2 senatore sal hê, en hulle sal 'n termyn vir ses jaar as 'n staatsenator aangestel word. Om vir 'n individu gestem te word, is die minimum ouderdom om 30 jaar oud te wees, 'n Amerikaanse burger, en die tydsduur dat hy in die VSA moes gewoon het, is 9 jaar voordat hy vir hierdie pos . Net soos met die Huis van Verteenwoordigers, moet die individu wat aan die orde is, woon in die toestand waarvoor hulle hardloop.
Afdeling 4: Verkiesings, Vergaderings
Hierdie artikel bespreek hoe elke staat die bevoegdheid het om te bepaal waar, hoe en wanneer die verkiesing vir die huis van verteenwoordigende lede en die senaatslede verkies word. Dit bespreek ook hoe dit 'n vereiste is dat die kongres minstens een keer per jaar vergader, en die vergadering moet op die eerste Maandag in die maand Desember van 'n kalenderjaar gehou word.
Afdeling 5: Lidmaatskap, reëls, tydskrifte, uitstel
Bespreek die prosedure vir elk van die kongreshuise. Die kwessies wat bespreek word, sluit in die kwalifikasies wat 'n individu moet hê, al die reëls wat die lede moet volg, hoe om vergaderings by te hou, hoe om tred te hou met wat in die vergaderings gebeur en hoe die huis kan verdaag die vergaderings waaraan hulle wel deelneem.
Afdeling 6: Vergoeding
Hierdie afdeling kyk na enige beperkings, voorregte en die vergoeding wat betaal moet word aan enigiemand wat 'n lid van die Huis van Verteenwoordigers is, of 'n senator. Die Amerikaanse tesourie is die entiteit wat hierdie individue betaal. Dit bespreek ook hoe hierdie individue slegs gearresteer kan word as hulle van 'n misdryf, 'n vredesoortreding of 'n soort verraad aangekla word. Dit verklaar ook dat hierdie individue nog nie in die kongres standpunt kan inneem by die uitvoerende gesag van die regering nie.
Afdeling 7: Inkomste wetsontwerpe, wetgewende proses, presidensiële Veto
Bespreek die wyse waarop die kongres dade skep deur middel van 'n reeks wetsontwerpe. Die voorgestelde wetsontwerp begin in die Huis van Verteenwoordigers of in die Senaat sodra albei hierdie huise die wetsontwerp goedgekeur het, en dit kan dan as 'n wet aangeneem word. Sodra dit plaasgevind het, word dit gestuur aan die president, wat dan die bevoegdheid het om dit by die wet aan te meld, of die veto op die voorgestelde wet kan veto.
Afdeling 8: Bevoegdhede van die Kongres
Hierdie afdeling bevat 'n lys van die opgesomde bevoegdhede van die kongres, dit is basies 'n lys van dinge wat die kongres wel en nie kan doen. Om geld te verdien of hul eie belastingskedules te skep, is 'n paar dinge wat die kongres nie onder hierdie beperkings kan doen nie.
Afdeling 9: Beperkings op kongres
In hierdie afdeling word die perke gelys. Net soos die opgesomde magte wat die lede van die kongres het, is hulle ook beperk in die dade wat hulle kan doen en waarmee hulle kan deelneem. die bepalings wat in hierdie afdeling van die grondwet uiteengesit word.
Afdeling 10: Bevoegdhede van state verbied
Hierdie laaste afdeling in die artikel 1 van die Grondwet is die een wat 'n beperking plaas op die magte wat elkeen van die state het. Die eerste deel wat bespreek word, sê dat die state nie die mag het om op te tree nie, of dat hulle nie die bevoegdhede het wat die federale regering het nie. Dit bespreek watter perke daar gestel word, en hoe die federale regering, en alle federale wette, altyd die staatswette sal oortref, en wat staatsamptenare die mag het om te doen.
Hierdie artikel van die Grondwet verduidelik basies die wetgewing en gee 'n uiteensetting van wat die kongres mag doen. Die volgende afdelings van die Grondwet breek die magsvlakke en struktuur verder af. Hulle bespreek wat elke regeringsentiteit en elke regeringsafdeling die bevoegdheid het om te doen, asook wat hulle beperk is om in hul onderskeie posisies te doen.
Hoe om 'n kode -afdeling per sitaat te vind
Sodra u 'n statuut vir 'n statuut het, sal u dit in die toepaslike kodepublikasie wil vind. Hier is 'n voorbeeld van hoe 'n mens 28 U.S.C. & sekte 1332 (2006).
Gaan na die toepaslike publikasie (USC, USCA of USCS).
Kyk op die rugkant van die boeke na die titelnommer (titel 28 in hierdie geval).
Sodra u die regte titel gevind het, kyk op die rugkant van die boek om te sien watter gedeeltes gedek word (sommige titels sal oor meer boeke versprei word).
Sodra u die boek gevind het wat u seksienommer bevat, vind u die begin van u afdeling. Afdelingsnommers word gewoonlik in die regter boonste hoek van die bladsy gelys. Die begin van die statuut bevat die naam van die spesifieke statuut.
Afhangende van watter hulpbron u gebruik, vind u moontlik ook bykomende inligting in die kode saam met die statuut. Die USCA en die USCS sal gebruikers addisionele aantekeninge gee aan historiese aantekeninge, regspraak en sekondêre bronne wat die spesifieke kode -afdeling aangehaal het.
Toesig oor die uitvoerende gesag is 'n belangrike kongreskontrole van die president se mag en 'n balans teen sy of haar diskresie by die implementering van wette en die opstel van regulasies.
Een primêre manier waarop die kongres toesig hou, is deur verhore. Die Huiskomitee vir Toesig en Regeringshervorming en die Senaatskomitee vir Binnelandse Veiligheid en Regeringsake is beide toegewyd aan die toesig en hervorming van staatsbedrywighede, en elke komitee hou toesig op sy beleidsterrein.
Die kongres onderhou ook 'n ondersoekende organisasie, die Government Accountability Office (GAO). Sy oorspronklike missie, wat in 1921 gestig is as die algemene rekeningkundige kantoor, was om die begrotings en finansiële state deur die sekretaris van die tesourie en die direkteur van die kantoor van bestuur en begroting aan die kongres te kontroleer. Vandag kontroleer en genereer die GAO verslae oor elke aspek van die regering, om te verseker dat die belastingbetalersgeld bestee word met die doeltreffendheid en doeltreffendheid wat die Amerikaanse bevolking verdien.
Die uitvoerende tak sorg ook vir homself: Vier en sestig inspekteurs-generaal, elk verantwoordelik vir 'n ander agentskap, kontroleer gereeld en rapporteer gereeld oor die agentskappe waaraan hulle verbonde is.
Wie is 'n paar lede van die wetgewende tak?
Sedert Januarie 2015 is die magtigste lid van die Huis van Verteenwoordigers John Boehner, die speaker van die huis, en die vise -president van die Verenigde State, Joseph Biden Jr., die president van die Senaat. Mitch McConnell is die meerderheidsleier van die senaat, terwyl die minderheidsleier van die senaat Harry Reid is. Die wetgewende tak van die federale regering, naamlik die Kongres, bestaan ​​uit die twee liggame: die Huis van Verteenwoordigers en die Senaat.
Al 435 lede van die Huis van Verteenwoordigers word vir 'n termyn van 2 jaar verkies, en die getal van elke staat hang af van die bevolking van die staat. Nancy Pelosi, demokraat Barbara Lee, demokraat Tom McClintock, Republikein en Paul Cook, Republikein, om maar 'n paar te noem, is verteenwoordigers van Kalifornië. Charles B. Rangel, demokraat Lee Zeldin, Republikein en Sean Patrick Maloney, demokraat, om maar 'n paar te noem, is verteenwoordigers van New York.
Die senaat bestaan ​​uit 100 lede wat vir elk van die 50 state twee uitdeel. Dianne Feinstein en Barbara Boxer is byvoorbeeld die senatore van Kalifornië. Kirsten Gillibrand, na bewering die eerste kongreslid wat elke dag daaglikse vergaderings aanlyn geplaas het, en Chuck Schumer is die senatore van New York.
Die wetgewende arm van die staat is die Noord -Carolina Algemene Vergadering. Hulle stel algemene en plaaslike wette in wat die beste belang van die staat bevorder, en stel reëls en regulasies vas wat die gedrag van die mense bepaal.
Net soos die federale regering en byna al die ander state (Nebraska is die enigste uitsondering), het Noord -Carolina 'n tweekamerwetgewer, bestaande uit twee huise: die senaat en die huis van verteenwoordigers. Die wetgewer vergader jaarliks ​​die sogenaamde 'lang sessie' in ongelyke jare, terwyl die 'kort sessie' in ewe getalle jare plaasvind. Soms, in die geval van 'n spesiale behoefte, kan die goewerneur 'n spesiale vergadering van die Algemene Vergadering belê nadat hulle vir die jaar verdaag het.
Die Senaat het 50 lede. Verkiesings vir al 50 setels word elke twee jaar gehou. Die luitenant -goewerneur is die president van die senaat, maar sy/haar belangrikste plig is om 'n beslissende stem uit te bring in die geval van 'n staking van stemme. Aan die begin van elke tweejaar kies die senaat 'n president pro Tempore, wat in die afwesigheid van die luitenant -goewerneur voorsit. Die belangrikste plig van die President pro Tempore is om die lede in die verskillende staande komitees in die Senaat aan te stel.
Die Huis van Verteenwoordigers het 120 lede. Verkiesings vir al 120 setels word elke 2 jaar gehou. Aan die begin van elke sitting kies die lede van die Huis 'n Speaker, wat die sake van die Huis voorsit. In buitengewone gevalle, soos in die tweejaar-2003-2004, toe die huis eweredig tussen die twee politieke partye verdeel is, kan medesprekers gekies word. Soos in die Senaat, is die belangrikste plig van die Speaker om die lede in die verskillende staande komitees aan te stel.
'N Groot deel van die werk van die Algemene Vergadering word deur vaste komitees gedoen. Hierdie komitees oorweeg die wetsontwerpe wat in die twee huise ingedien is, hou verhore, maak veranderinge en wysigings wat hulle nodig ag, en rapporteer hul bevindings aan hul onderskeie kamers. As die verslag oor die finale weergawe van die wetsontwerp gunstig is, kom dit ter sprake op die vloer van die Huis of die Senaat. Na die laaste gang in die een kamer, word die rekening dan na die ander kamer gestuur, waar dieselfde gebeurtenisse plaasvind. 'N Wetsontwerp wat deur beide huise aangeneem word, word dan aan die goewerneur gestuur, wat óf die wetsontwerp kan veto óf dit kan onderteken.
Noord -Carolina handleiding aanlyn, jare 2009-2010 en 2011-2012. Noord -Carolina Departement van Buitelandse Sake. https://www.secretary.state.nc.us/Publications/manual.aspx# (10 April 2015 geraadpleeg). (Omvattende hulpbron wat die staat- en provinsiale regeringstrukture van Noord -Carolina opsomming)
Noord -Carolina Departement van Buitelandse Sake. Die regering van Noord-Carolina, 1585-1974: 'n narratiewe en statistiese geskiedenis. Raleigh: Noord -Carolina Departement van Buitelandse Sake. 1975. https://archive.org/details/northcarolinagov1975unse (10 April 2015 geraadpleeg). (Sluit geskiedenis van wetgewers per sessiejaar in, met indeks met biografiese name)
Noord -Carolina handleiding (publikasiejare: 1874,1913-2010). Beskikbaar op internetargief.
Kongres, die Grondwet en kontemporêre politiek ondersoek die teoretiese grondslae van die wetgewende tak, van die verteenwoordigende liggame van antieke Rome en Griekeland, die totstandkoming van die Amerikaanse tweekamer -kongres by die Philadelphia -konvensie, die magte van die kongres en die uitbreiding en verandering van kongresmag oor tyd.
Met 'n toenemende partydige verdeeldheid in die kongres van vandag, sal ons vrae ondersoek of die Kongres sy grondwetlike verantwoordelikhede nakom om die mense te verteenwoordig, kwessies te beraadslaag, suksesvol te wette vir die algemene belang en om toesig te hou oor die uitvoerende gesag. Ons sal ook veral aandag skenk aan die institusionele veranderinge binne die wetgewende gesag, wat kongresverkiesings en die rol van die party- en komiteeleierskap dek. Aan die einde van die kursus moet u 'n ingeligte mening hê oor of kongres inderdaad die '#8220 -gebroke tak' is en of verdere institusionele hervorming nodig is.
Die Navajo -nasie strek tot in die state Utah, Arizona en New Mexico, en beslaan meer as 27.000 vierkante myl van ongekende skoonheid. Din Bik yah, of Navajoland, is groter as 10 van die 50 state in Amerika.
Besoekers van regoor die wêreld is geïntrigeerd en verbaas wanneer hulle die Navajo -taal hoor - so was hulle ook die vyand tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die Navajo -taal is vir baie onbekend, gebruik om 'n geheime kode te skep om die Japannese te beveg. Navajo -manne is gekies om kodes te skep en op die voorste linies te dien om diegene aan die ander kant van die slagveld te oorkom en te mislei. Vandag word hierdie mans erken as die beroemde Navajo Code Talkers, wat die ongeëwenaarde dapperheid en patriotisme van die Navajo -mense toon.
Navajo Nation regering
Vandag streef die Navajo -nasie daarna om 'n lewensvatbare ekonomie te handhaaf vir 'n steeds groter wordende bevolking wat nou meer as 250,000 is. In die afgelope jare was Navajoland dikwels net 'n verlate deel van die suidweste, maar dit was net 'n kwessie van tyd voordat die Navajo -nasie bekend geword het as 'n welgestelde nasie in 'n eie wêreld. Die ontdekking van olie op Navajoland in die vroeë 1920's het die behoefte aan 'n meer sistematiese regeringsvorm bevorder.
In 1923 is 'n stamregering gestig om te help in die toenemende begeertes van Amerikaanse oliemaatskappye om Navajoland te verhuur vir eksplorasie. Die Navajo -regering het ontwikkel tot die grootste en mees gesofistikeerde vorm van Amerikaanse Indiese regering. Die Navajo Nation Council Chambers huisves 88 raadsafgevaardigdes wat 110 Navajo Nation -hoofstukke verteenwoordig.
Sien die Navajo Nation -regering in aksie terwyl die 88 afgevaardigdes van die Raad (wat 110 Navajo Nation -hoofstukke of gemeenskappe verteenwoordig) kritiese kwessies bespreek en wetgewing daarstel om die toekoms van die Navajo -mense te bepaal. Die Navajos is in 1991 herorganiseer om 'n stelsel met drie takke te vorm (uitvoerend, wetgewend en geregtelik), wat beskou word as die mees gesofistikeerde vorm van die Indiese regering. Terwyl die Raad in sitting is, sal u waarskynlik hoor dat afgevaardigdes die tradisie van spreek in Navajo voortgaan, wat 'n perfekte voorbeeld is van hoe die Navajo -nasie sy waardevolle kulturele erfenis behou terwyl hulle voortgaan met moderne vooruitgang. As die Raad nie in sitting is nie, word wetgewende werk gedoen deur 12 'permanente komitees' van die Raad. Binne die sirkelvormige raadsale is die mure versier met kleurvolle muurskilderye wat die geskiedenis van die Navajo -mense en die Navajo -lewenswyse uitbeeld. Vir meer inligting oor toere, bel 928-871-6417 of skryf aan P.O. Box 1400, Window Rock, AZ 86515.
Navajo Code Talkers By Iwo Jima het majoor Howard Connor, seineffisier van die 5de mariene afdeling, gesê: "As dit nie vir die Navajos was nie, sou die mariniers Iwo Jima nooit geneem het nie." Connor het ses Navajo -kodesprekers gedurende die eerste twee dae van die geveg gehad. Die ses het meer as 800 boodskappe gestuur en ontvang, alles sonder foute.
In Mei 1942 het die eerste 29 Navajo -rekrute die bootkamp bygewoon. Toe, in Camp Pendleton, Oceanside, Kalifornië, het hierdie eerste groep die Navajo -kode geskep. Hulle het 'n woordeboek en talle woorde vir militêre terme ontwikkel. Die woordeboek en alle kodewoorde moes tydens die opleiding gememoriseer word. Navajos kan 'n Engelse boodskap met drie reëls binne 20 sekondes kodeer, oordra en dekodeer. Masjiene van die tyd het 30 minute nodig gehad om dieselfde werk te verrig. Ongeveer 400 Navajos is opgelei as kodepraters.
Guadalcanal, Tarawa, Peleliu, Iwo Jima: die Navajo -kodesprekers het deelgeneem aan elke aanval wat die Amerikaanse mariniers in die Stille Oseaan van 1942 tot 1945 uitgevoer het. Hulle het in al ses mariene afdelings, Marine Raider -bataljons en mariene valskermeenhede diens gedoen, en boodskappe telefonies oorgedra en radio in hul moedertaal - 'n kode wat die Japannese nooit gebreek het nie. Die Navajo -kodesprekers van die Tweede Wêreldoorlog is lankal onbekend vanweë die voortgesette waarde van hul taal as 'n sekuriteitskode, en word vereer vir hul bydraes tot die verdediging op 17 September 1992 in die Pentagon, Washington, DC Uittreksels uit 'n feit Blad voorberei deur die Navy & Marine Corps WWII Herdenkingskomitee.
Die Navajo Nation Flag, ontwerp deur Jay R. Degroat, 'n Navajo uit Mariano Lake, New Mexico, is gekies uit 140 inskrywings en is op 21 Mei 1968 amptelik deur die Navajo Nation Council aangeneem deur resolusie CMY-55-68.
Op 'n bruin agtergrond word die buitelyn van die huidige nasie in koperkleur getoon met die oorspronklike 1868 -verdragreservering in donkerbruin. By die kardinale punte in die bruinveld is die vier heilige berge. 'N Reënboog wat die soewereiniteit van Navajo simboliseer boë oor die nasie en die heilige berge. In die middel van die nasie beeld 'n sirkelvormige simbool die son uit bo twee groen koringstingels, wat drie diere omring wat die Navajo -veekonomie verteenwoordig, en 'n tradisionele hogan en moderne huis. Tussen die hogan en die huis is 'n oliebak wat die hulpbronpotensiaal van die stam simboliseer, en hierbo is voorstellings van die wilde fauna van die nasie. Aan die bokant naby die son simboliseer die moderne saagmeule die vordering en die industrie wat kenmerkend is van die ekonomiese ontwikkeling van die Navajo -nasie.
Die klein parkie naby die Navajo Nation Administration Center beskik oor die grasieuse rooisteenboog waarvoor die hoofstad vernoem is. Die Navajo Nation -hoofkwartier en ander regeringskantore is naby hierdie mistieke rotsformasie gebou.
Meer onlangs het die Navajos 'n Veteran's Memorial by die basis van Window Rock gebou om die vele Navajos wat in die Amerikaanse weermag gedien het, te vereer. Baie Navajo -soldate word in die annale van die geskiedenis erken vir hul rol as Code Talkers, waardeur hulle die moedertaal gebruik het om 'n kode te skep wat nooit deur die vyand gebreek is nie. Historici erken die Navajo Code Talkers omdat hulle gehelp het om die Tweede Wêreldoorlog te wen. Die park het baie simboliese strukture: 'n sirkelvormige pad wat die vier kardinale rigtings omskryf, 16 hoekige staalpilare met die name van oorlogsveterane, en 'n genesende heiligdom wat gebruik word vir refleksie en eensaamheid met 'n fontein van sandsteen. Daagliks oop van 08:00 tot 17:00 Vir meer inligting, bel 928-871-6647 of skryf aan Navajo Nation Parks & Recreation Dept., P.O. Box 9000, Window Rock, AZ 86515
Die moderne Navajo -museum is toegewy aan die bewaring en interpretasie van die ryk en unieke kultuur van die Navajo -nasie. Inheemse uitstallings, 'n boek- en geskenkwinkel, snackbar, ouditorium, amfiteater buite, inligtingskiosk, biblioteek en outentieke Navajo hogan op die perseel, voltooi die sentrum. Die museum is oop van 08:00 tot 20:00 van Dinsdag tot Vrydag, en Maandag en Saterdag van 8:00 tot 17:00. Vir meer inligting, bel 928-871-7941, of skryf die museum by: P.O. Box 1840, Window Rock, AZ 86515.
Unieke pligte en bevoegdhede
Elke huis het ook 'n paar spesifieke pligte. Die Huis kan wette inisieer wat vereis dat mense belasting betaal en kan besluit of openbare amptenare verhoor moet word as hulle van 'n misdaad beskuldig word. Verteenwoordigers word vir twee jaar verkies.
Die senaat kan enige verdrae wat die president met ander nasies sluit, bevestig of verwerp en is ook verantwoordelik vir die bevestiging van presidensiële aanstellings van kabinetslede, federale regters en buitelandse ambassadeurs. Die senaat probeer ook enige federale amptenaar wat beskuldig word van 'n misdaad nadat die Huis gestem het om die amptenaar te beskuldig. Die Huis het ook die bevoegdheid om die president te kies in die geval van 'n verkiesingskollege.
Kyk die video: LDP - Jovanović u raspravi sa Vučićem i predstavnicima vladajuće koalicije (Julie 2022).