Die geweld is grootliks deur die maklike kommunikasie via sosiale media aangehelp. Die kodewoord wat vir die geweld gebruik word, is “koffiedrink” – as mense mekaar oproep om koffie op ’n bepaalde tyd en plek te gaan drink, weet almal wat bedoel word.
Dié Querdenkers was ’n paar weke gelede verantwoordelik vir ’n mislukte poging om die Reichstag, gebou van die Duitse parlement in Berlyn, oor te neem. Dié bestorming was die prototipe vir die onlangse bestorming van die Kapitool, gebou van die Amerikaanse kongres, in Washington, deur ondersteuners van Donald Trump.
Hulle staan almal vir “vryheid”, waarmee hulle bedoel hul eie persoonlike vryheid om te doen soos hulle wil. Beperkings wat weens die pandemie van bo af opgelê word, beskou hulle as ontoelaatbare inbreuk op hul vryheid.
Wat die linkse en regse ekstremiste verenig, is hul verwerping van die liberale demokrasie – al maak hulle dankbaar gebruik van die regte wat die stelsel hulle bied. Hulle is ook geneig om antisemitiese oortuigings te hê; baie van hulle sien ryk Joodse grootkapitaliste soos George Soros as die bron van alle kwaad.
Wel, niemand kan ontken dat daar groot verskille bestaan betreffende die inhoud van die linkse en regse ekstremiste se politieke oortuigings nie. Dié aan die linkerkant sien die bestaan van aparte state en volke as ’n gevaar; vir die regses kom nasionalisme en die bestaan van volke byna op ’n godsdiens neer.
Maar hulle vind mekaar in hul weerstand teen die liberale demokrasie en die maatreëls wat die demokratiese staat teen die koronapandemie tref. Hulle vind mekaar in die oortuiging dat die koronavirus in ’n laboratorium (hetsy in China of elders) ontwikkel is sodat owerhede wêreldwyd die bevolkings in ’n ystergreep kan vasvat en hou, dat die toediening van die entstof gepaard gaan met apparaatjies waarmee owerhede die burgers kan breinspoel.
Eintlik is dit niks nuuts nie. In die geskiedenis van die 20ste eeu het die totalitêre diktature van Adolf Hitler en Josef Stalin wat betref die wyse waarop hulle hulself in die praktyk gemanifesteer het, besonder naby aan mekaar gestaan.
Maroela Media verdien spesiale erkenning vir die moed en oortuiging wat dit verg om hierdie belangrike skrywers en hulle werke lugtyd te gee in ‘n eeu van riooljoernalistiek as norm.