Verby die Land van Sorge | SkalkSkryf
« Chris – Hoofstuk 7
Verby die Land van Sorge
Julie 10, 2013 deur Louwie
Terwyl ons nou hier so stoei oor grond, en die moontlikheid al groter word dat die bloed weereens op `n tyd hierdie bedroefde land se vlaktes gaan voed, het ek gedink hierdie gedig van Margaret Wheatley is nogal van pas:
Later dalk meer oor “The art of humble self-forgetting”
Posted in Louwie | Tagged filosofie, Grondloos, Landloos, Margaret Wheatley | Lewer Kommentaar waepadkind – Page 2 – Waepad-kind
Wanneer ‘n mens dalk iewers by ‘n restaurant sit of langs die sportvelde, is daar horde mense om jou, voor jou. Almal lyk anders. Die tale is partykeer vreemd, maar op hulle gesigte kan jy sien of is hulle gelukkig, hartseer of ongeduldig. Hulle liggaamstale spreek boekdele.
Dit is vir my altyd lekker om so na mense te sit en kyk. Almal het ‘n lewe van hulle eie. Elkeen is op haar/sy eie “mission”.
Party sit alleen. Party is in ‘n “crowd”. Partykeer wil ek ook eerder net so alleen wees tussen baie mense, ander kere soek ek geselskap. Natuurlik hang dit af hoe jy binne jou voel.
Weet jy waarvan ek praat? Terwyl jy daar sit, speel so baie goed af in jou kop. Is jou eie lewe deurmekaar of voel jy nie welkom nie, wat is die rede vir daardie alleen gevoel tussen mense?
Dit is dan wanneer ‘n mens ‘n sagte hand, ‘n sagte woord dalk kort. Om te voel jy is tog iets werd. Dat jou plekkie helder in die sonlig is.
So het Hy vir elkeen ‘n maat gemaak. Daardie een mens wat een is met jou al staan jy tussen honderde mense. Om sonder woorde jou hartklop te kan voel en te weet dat jou binnekant juig of benoud is. Daardie stil tye is party keer wanneer jy weet jou maat ken jou deur en deur.
Elkeen van ons is anders. Ons reageer anders in situasies. So maak daardie spesiale mens in jou lewe spesiaal deur net jy te wees. Min goed tel in die lewe as om net “genuine” te wees.
Posted on February 12, 2020 February 12, 2020 by hanadutoit Posted in Persoonlik	Tagged hanadutoit, jouself te wees, Persoonlik, waepad, waepadkind	Leave a comment
Gryp elke dag
Wanneer laas het jy wakker geword sonder dat jy gevoel het, die dag wat voorlê en wag is nie soos ‘n berg wat jy moet uitklim nie.
Dat jy met ander oë na die dag kan kyk. Wat ‘n great gevoel is dit nie. Ek weet julle sal dink ek is besig om te gorrel want in vandag se lewe bestaan dit nie meer nie. Van jy jou oë oopmaak tot jy gaan slaap is dit net ‘n dolle gejaag na wind, en almal tap jou om die laaste bietjie uit jou te kry. Jy kan nie wag om net jou skoene uit te trek as jy by die huis kom en 5 minute lank net te sit en te ontspan nie.
Maar tog bestaan daardie dae nog, dit is hoe ‘n mens wakker word wat jou denkwyse bepaal, om te weet dat jy ‘n splinternuwe dag ontvang het, ‘n dag wat lê en wag dat jy dit vat en al die potensiaal daaruit te kan put. Te vergeet as ander loop met hulle dik gesigte.
Wanneer jy so op ‘n “high” is die dag, dink ek kyk mense met ander oë na jou. Dit wat jy sien sal hulle ook later sien. Want jy leef dit uit. Al jou positiewe energie vloei deur na hulle toe. So vlieg ‘n dag vinnger verby.
Ek dink ons skuld ons elkeen sulke dae. Die lewe is net te kort dat ons net die negatiewe van dinge en mense elke dag moet beleef. Hulle steel eintlik ons vrede. Maar tog is gebeure nie in ons hande nie, al staan jy so op, is dit nie te sê dat jy al die slegte invloed van die dag van jou weggehou gaan kry nie, nee ongelukkig stap jy net die pad.
Ek en jy is geskape om te leef of vandag die laaste dag is. Om elke sekonde vrede, vreugde en liefde in te drink, om te glo in jouself. Die wat jou lief het en omgee vir jou, te geniet.
Hulle te waardeer, want hulle is deel van jou lewe, van jou lag, van jou trane en van jou geluk. Sonder sulke mense is ons verlore, ons is nie gebou om alleen te lewe nie. Om geluk alleen te ervaar nie.
So moreoggend as jy wakker word, wag eers voor jy uit die bed klim, dink hoe gelukkig is jy om wakker te geword het, en as jy tande borsel, kyk vir jouself in die spieël, want daardie persoon wat jy sien is UNIEK. Dit is jy, wees lief vir jouself, vir die mens wie jy is. Want dit is hoekom mense saam met jou ‘n pad wil loop!
Posted on July 10, 2019 by hanadutoit Posted in Persoonlik	Tagged gryp elke dag, hanadutoit, Persoonlik, waepad, waepadkind	Leave a comment
Partykeer kort ‘n mens so grondpad in jou lewe. Of jy dit loop, of jy dit ry te perd of met ‘n voertuig. Enige een gaan werk. Dit is die idee wat tel.
Dit maak jou kop skoon. Hoe verder jy met die grondpad ry, ry jy eintlik in die toekoms in en die verlede bly stukkie vir stukkie of meter vir meter agter.
‘n Grondpad is soveel beter want jy moet hele tyd fokus om mooi te ry deur al die gate en die slegte deel van die grondpad. Dit help met die rowwe pad wat jy agter los soos jy vorentoe ry. Sulke gevalle skyn die son dalk in jou oë dat jy nie nodig het om in jou truspieëltjie te sien wat jy agter laat nie, want jy is net gefokus op die pad voor jou.
Ver voor baie ver voor sien jy die kronkel en jy weet om daardie draaie daar iewers voor is alles dalk anders. Jy is nog net te ver om regtig te sien wat op jou wag. Dit is ‘n nuwe omgewing. Dalk een wat jy nog nie jou lewenspad beleef het nie. Dit lê soos ‘n uitdaging vir jou en wag. Die grondpad was maar net die begin om jou leiding te gee om jou voete plat op die aarde te hou. Teerpad het nie soveel uitdagings soos ‘n grondpad nie.
Hoop jou grondpad bring jou na die mooiste oase wat jy nie eers in jou wildste drome kon droom het nie. Dat wat jou ook al daardie grondpad laat ry het dit die moeite werd was. Dalk was daar baie swets en vloek of pap wiele wat jy mee moes deel tot daar,
Grondpaaie ruk en skud jou lewe al ry jy die beste voertuig in die lewe. Alles is nie gewaarborg om seep glad te loop nie. Partykeer is daar ‘n produksiefout.
Nou kan jy ontspan en die mooi beleef en indrink want jy het jouself opgetel en gemotiveer en aanvaar dat ‘n grondpad sleg was op daardie tyd van jou lewe.
Die sukses is net om die Instruksieboek te vat en in die indeks te soek waar om daardie fout op te spoor.
Enjoy jou grondpad. Onthou dat jou passassiers partykeer baie gatvol gaan word vir al die stof op daardie grondpad. Min kere sal hulle wys dat hulle net bietjie die stof sal wil afwas want dan gaan jy op jou eie die pad aan durf.
Grondpaaie word nie sommer gery soos ‘n N1 nie. So jy gaan regtig alleen langs die pad staan in tye van nood. Wees dus geduldig met jou passassiers.
Mooi ry en mag daar die wonderlikste reën wag om een van daardie draaie dat dit al die stof van jou voertuig sal afwas.
Posted on May 25, 2019 by hanadutoit Posted in Persoonlik	Tagged grondpad, hanadutoit, Persoonlik, waepad, waepadkind	Leave a comment
Stories soos Klaas Vakie, Tandemuis, Paashase en Kabouters met paddastoelhuisies, word so lekker vertel as kinders klein is, en dit word geglo, want hulle raak wakker met sand in hulle oë, die tand is weg en ‘n geldjie is in die skoen, tot hulle hulle kinderskoene ontgroei.
Drome word gedroom. Verwagtings word verwag. Word geluk van bome gepluk?
Daar word so baie gepraat oor geluk. Dit is ‘n mens se eie keuse. Jy kies dit. Niks of niemand kan daardie besluit maak behalwe jy jouself nie.
Gister het iemand my gesê, voel of als wat mens doen geen doel het nie, of party dae geen rigting het nie. Geen antwoorde kry nie, als is soos dit is. Dit klink bekend. ‘n Mens staan elke oggend op, dis ‘n nuwe dag, splinternuwe 24ure wat wag. Vandag gaan ek “rock”. As jy ‘n 10/10 dag het, is jy op ‘n “HIGH”. As jy ‘n 0/10 dag het, dan DUIK jy….
Les van die lewe: bly glo soos ‘n kind. Sien jou 0/10 dag soos ‘n uitdaging in plaas van ‘n mislukking. Foute is daar om gemaak te word. Dit maak ‘n mens ryper.
Die paashaas is verby. Die kabouters het klaar die bome se blare geverf. Nou begin die briewe vir Kersvader.
Daar bly nog een groot oomblik oor vir die jaar. Die rede wat ons lewens ryker maak op aarde: Die Geboorte van ‘n Klein Seuntjie wat ons leer van Geloof en Hoop en Liefde.
DRIE goed wat ‘n mens nie sonder kan leef nie. Dis nie ‘n storie wat ontgroei word nie, dis 1 waarin jy kan groei.
Posted on May 15, 2019 by hanadutoit Posted in Persoonlik	Tagged geloof/hoop/liefde, hanadutoit, Persoonlik, waepad, waepadkind	Leave a comment
MY BRIEF VIR JOU TROUDAG
Op ‘n bruid se troudag gebeur so baie dinge. Maande se voorbereiding kom tot ‘n end. Almal wag in afwagting vir daardie oomblik wanneer die bruid aan haar pa se sy die kerk binnestap.
Ek dink ons vergeet partykeer van daardie pa langs die bruid. Wat alles deur sy gedagtes gaan daardie dag. Dalk is dit die volgende woorde wat deur ‘n pa se gedagtes loop op daardie dag:
My liewe meisiekind, hier is my gebed vir jou op jou troudag:
Daardie eerste ontmoeting toe ek jou pikswart koppie en kreukel neusie sien en ek jou naelstring knip, het jy onvoorwaardelik diep in my binneste ingekruip. Ek het daardie pienke kleine fyn perfekte lyfie teen my vasgedruk. My hart het onbeheersd geklop en trane het uit my oë geloop, want ek het ‘n stukkie van my vasgehou. Jy is my grootste trots.
Soos die jare gevorder het, het ons twee die beste maats geword. Ons het soveel oomblikke gedeel. Van jou eerste tand trek, tot jou groot oomblik wat jy fiets gery het sonder die klein wieletjies. Jou eerste skooldag wat jy soos ‘n wafferse heldin alleen agter gebly het. My sakdoek wat jou trane moes afvee toe Tinkels haar laaste asem uitgeblaas het. Om jou te kon leer van ons Pappa in die Hemel. Al die lag, grappies, ernstige geselse, daar is so baie om op te noem. As ek my oë toemaak kan ek jou gesiggie sien wanneer jy jou neusie kreukel, en ek weet hier kom nou ‘n groot “talk”.
Die lewe het sy klappe uitgedeel vir jou, maar jy het net elke keer jou nekkie styf gemaak en jou koppie opgetel en weer vorentoe gebeur.
Pappa se raad vir hierdie wonderlike tydvlak wat jy binnestap is die volgende: As jy wil hê dat hierdie liefde vir ewig hou, troetel dit met spesiale sorg, beskerm dit, moenie dit verwaarloos of mishandel nie. Moenie dat dit gewoon of ordinêr word nie. As liefde sy glans verloor en begin verdof, dan poleer jy dit weer totdat dit sprankel soos nuut. Dit groei mooier soos die jare stap. Waar liefde is, is alles magtig.
My blommekind, jy stap al jare die pad wat beplan is deur ons Hemelse Vader vir jou. Vandag is een van daardie groot dae. Geniet elke sekonde van hierdie dag waarvan jy al droom toe jy klein klein was.
Ek is bevoorreg om langs jou sy te stap na jou liefde van jou lewe. Ek sal altyd net ‘n gebed ver wees vir jou.
Lief jou met my hele hart.
Posted on May 12, 2019 by hanadutoit Posted in Uncategorized	Tagged hanadutoit, my brief vir jou troudag, Uncategorized, waepad, waepadkind	Leave a comment
Vroegoggend kan jy die knyp van die winter voel. En as die sonnetjie begin sak, trek jy weer jou warm baadjie nader.
Die wind is besig buite tussen die bome en die gekleurde blare val grond toe. En dit lyk soos konfetti wat die mooiste prentjie onder die bome maak.
Die velddiertjies weet hulle moet vroeg middag hulle warm huisies opsoek, want as die donker hul oorval, loop die koue daarmee saam.
Hoe gelukkig is ek en jy om vanaand by ‘n warm huis te kom. Jou styf toe te maak met komberse en te weet moreoggend is jy reg vir nog ‘n dag in die koue. Gepantser teen die koue. Al is jy warm aangetrek kan jou binneste nogsteeds koud wees. Net so kan jou binneste ook warm wees, of deur drank/dwelms of deur daardie wonderlike gevoel van liefde en vreugde wat deur jou are vloei. Dit is soos naakte lywe teen mekaar. Mense hitte kom nie by ‘n kombers of ‘n aircon nie.
Wat wil ek eintlik sê: dat warmte/koudheid deur ‘n mens loop. En dit is wat jy deurgee na mense. ‘n Huis kan sonder ‘n kaggel wees, maar as mense se warmte nie aanvoelbaar en sigbaar is nie, sal jy baie houte moet oppak om die vertrek warm te maak. Soos ‘n glimlag of ‘n druk of ‘n oogknip. Dit alles maak dat jy goed voel en daardie hoendervleis wat jy voel as iemand hard praat of baklei, verdwyn soos mis. Daar kom ander energie deur. Voelbare energie. En nie een keer praat ek hier van warmte wat jy in jou binneste kry deur ‘n warm drankie nie. Nee, ek praat van warmte wat mense aan mense gee.
Of dit ‘n kombers of ‘n bord kos of ‘n kledingstuk is wat jy aan ‘n boemelaar of iemand wat dit benodig gee, daar is ‘n smile op haar/sy gesig en vir ‘n breuk van ‘n sekonde het hy/sy vergeet van die koue waarin hy/sy leef.
Nes ‘n dier, wanneer jy met rustigheid met een praat, waai sy stert want hy/sy kan aanvoel jy gee regtig aandag.
Groot of klein, oud of jonk, mens of dier, ons almal reageer op warmte. Enige manier van warmte. In hierdie wintertyd wat voorlê laat jou warmte uit jou vloei, dit kos jou niks. En maak die winter ‘n ander kleur as grys, wit en swart, verander die kleure na helder rooi, groen en orange kleure.
Soos die blare wat besig is om te verkleur.
KLEUR DIE LEWE IN MET WARMTE. WARMTE WAT JY UITSTRAAL NA BUITE.
Posted on May 9, 2019 May 9, 2019 by hanadutoit Posted in Persoonlik, Uncategorized	Tagged hanadutoit, Persoonlik, waepad, waepadkind, warmte	Leave a comment
In die begin van die maand was daar ‘n tydjie wat ek op my eie was. Ek het in daardie tyd ‘n tannie ontmoet wat kanker het en wat elke drie maande hospitaal toe moet gaan vir behandeling. Sy was nog op en wakker op haar ouderdom. Hulle moes hulle plasie opgee want die oom het Parkinson’s. En hulle moes in ‘n Rusoord in trek.
Alles opgee, sy vertel my, “Hartjie, dit is moeilik op ons ouderdom. Jy vergeet van jouself in sulke tyd, en gee net aandag aan hom. En voor ek my oë kan uitvee loop die tyd by my verby.”
Dit laat my baie dink, in ons daaglikse lewe is dit ook so, daar is so baie dinge wat ons tyd inbeslag neem. Dink mooi oor wat is so belangrik wat die meeste van jou tyd in beslag neem, sonder dat ons dit agterkom het iets ons vasgegryp.
Daar waar jy nou is, waaraan dink jy? In die verlede kon ons dalk sê iemand is verslaaf aan dobbel, of perde of casino’s, of drank /dwelms / geld, maar vandag is dit baie meer… kan jy sonder jou selfoon (hom net gebruik as dit moet)? Kan jy sonder twitter of facebook of whatsup.
In ‘n gesprek vanoggend is gesê, so baie van ons gebruik die nuwe tegnologie nie net om almal se aandag te kry nie, maar ook simpatie. In die ou tyd het baie eers van alles geweet na ‘n week of tien.
Partykeer gebeur dit ook dat jy eers hier iets raak lees wat almal al van weet van jouself behalwe jy. Dit is ‘n media waar enigiemand die reg het om hulle kommentaar te gee of “nuus” aan te dra. In die laaste maand het ons berigte gelees oor so baie mense wat hulle hande uitgesteek en nog steeds uitsteek om ander te help.
Het julle gedink daar is sulke mense in die lewe. Net in nood leer ons wie is wie. Wie is bereid om terug te staan, van jouself vir ‘n slag te vergeet en uittereik na ander wat dit mee tien keer slegter gaan as jouself.
En wat is lekkerder, daardie gevoel van ek kon iemand help, iemand wat regtig in nood is. Dink daar is min mense wat nadat hulle hulle skenkings gegee het, daarvan vergeet het die oomblik toe hulle omdraai en huis toe gaan, want daardie gevoel is wat van jou ‘n mense mens maak. Wat kan uitreik na ander sonder om terug te ontvang.
Orals vandag herdenk ons ons GELOFTE wat ons jare gelede gemaak het. Jare gelede het ons Vader ons gehelp om te oorwin wat ons nie gedink moontlik was nie. As jy jou oë toe maak kan jy jou indink in daardie dag. Toe duisende met ‘n helse lawaai op jou afgestorm het, en jy gedink het dat jy nie weer die son sal sien skyn nie, Net soos nou, die vorm is net anders, maar die uiteinde is ook die dood of dit die droogte is, of alleenheid, of siekte, iewers is daar iemand wat hulp nodig het en partykeer kos dit nie ‘n sent uit jou sak nie.
Ons het so baie om voor dankbaar te wees. Veral in Desember is daar so baie mense wat die maand om wens. Wat alleen deur al hierdie tye gaan. Wat niks of niemand het om hulle hand vas te hou of om die mooi van Kersfees te deel nie. Het jy al jou kop laat sak in skaamte, as jy stil sit en dink hoeveel familie of vriende jy het en met wie jy nie regtig ‘n pad stap nie. Dit is ons wêreld wat vir ons gegee is, om te geniet en mooi te maak. Is dit nie maar ons eie skuld as alles gaan soos dit nou gaan nie.
O nee, dink party van ons, glad nie Alta, jy raak nou kens,
maar vanaand as alles stil geword het en jy in jou bed lê, dink bietjie oor vandag, of die laaste week.
Wanneer laas het jy uit jou hart vir iemand ‘n druk gegee, of ‘n dankie gesê, of iemand geseën in pleks van hom/haar uit te skel of ons Vader gedank vir wat jy het en onthou dit is maklik, jy kan dit net soos ‘n tafelgebed af rammel, ek praat van regtig gaan sit en alles voor Sy voete gelê.
Voor ek en jy nie ons gesindheid teenoor almal om ons verander nie, sal die wonderlike aarde wat vir ons gegee is, net agter uitgaan, en op die ou einde net ons eie skuld wees.
NET VIR VANDAG: glimlag vir iemand wat jy nie ken nie; Luister regtig wanneer iemand met jou praat; Laat val ‘n muntstuk waar ‘n kind dit kan optel; Vertel iemand dat jy aan hulle dink; Gee ‘n geliefde ‘n drukkie; Moenie ‘n wrok koester nie; Moenie bang wees om te sê Ek is JAMMER nie; Kyk ‘n kind in die oë en vertel hulle hoe fantasies hulle is; Maak ‘n belofte en kom dit na; Staan by jou beginsels; Kyk verby iemand se gesig na sy hart; Gebruik al jou sintuie tot hul volle potensiaal; waardeer en geniet VANDAG!
Want onthou elke dag is ‘n nuwe begin, ons Vader gee ons so baie kere om voor te begin, en die verlede agter te laat. Met ons hand in Syne kan niemand jou te na kom nie.
Posted on May 8, 2019 by hanadutoit Posted in Persoonlik	Tagged hanadutoit, Persoonlik, vandag, waepad, waepadkind	Leave a comment