Funnies wat metafisiese idees illustreer
Kritiek op naïewe realisme
Die beroemde sterrekundige voltooi sy lesing en vra of iemand enige vrae het. 'N Seuntjie sit sy hand op. "Ek verstaan ​​hoe jy sterrekundiges kan uitvind hoe ver die sterre is, hoe groot hulle, hoe warm is hulle en al daardie soorte dinge," sê hy. Maar ek sien nog nie hoe hulle uitvind wat hul name is nie. "
[Metafisiese realisme hou dat ons verteenwoordiging van die wêreld - veral die wetenskaplike model van hoe dinge is - die manier waarop die wêreld onafhanklik is van ons ervaring daarvan weerspieël. Ons beste modelle word gesê om die natuur in die gewrigte te sny. Anti-realistiese kritici van hierdie siening beweer dat dit nie die mate waarin enige beskrywing van die wêreld deur ons kenmerkende menslike vorms van kognisie gekleur word, herken nie. Hierdie anti-realiste sien die realiste soos die kind in die storie wat aanvaar dat 'n produk van menslike konvensie (die name van die sterre) inherent is aan die natuur.]
Die realistiese terugkeer
Abraham Lincoln moet een van sy hulpmiddels een keer gevra het:
"As jy sy stert as 'n been tel, hoeveel bene het 'n donkie?"
"Vyf," antwoord die aide.
"Nee," sê Lincoln. "Om die stert net 'n been te noem, maak dit nie 'n been nie."
[Hierdie bekende anekdote illustreer wat alle realiste beskou as die basiese fout in enige vorm van idealisme, wat hulle sou sê, bevat fancy moderne weergawes van anti-realisme. Ons kan sê en dink wat ons wil; maar harde, objektiewe werklikheid stel ernstige beperkings op wat ons waarskynlik kan eis.]
Waarom die heelal?
"Daar is 'n teorie wat verklaar dat as iemand ooit presies weet waarna die heelal bestaan ​​en waarom dit hier is, sal dit dadelik verdwyn en vervang word deur iets wat nog bizarre en onverklaarbaar is. Daar is nog 'n teorie wat verklaar dat dit alreeds gebeur het. . " (Douglas Adams, skrywer van The Hitchhiker's Guide to the Galaxy)
"In antwoord op die vraag waarom dit gebeur het, bied ek die beskeie voorstel dat ons heelal bloot een van daardie dinge is wat van tyd tot tyd gebeur." (Edward Tryon)
Aan die onderkant van die dinge
Bertrand Russell was eens gekonfronteer met 'n vrou wat die Hindoe-mite aanvaar het dat die wêreld op die rug van 'n reusagtige olifant gerus het.
Hy het hoflik navraag gedoen oor wat die olifant ondersteun het, en het gesê dat dit op die rug van 'n reuse-skilpad gerus het. Pasiënt, Russell het toe gevra wat die skilpad ondersteun het.
"O nee, professor," glimlag die vrou bewustelik. 'Jy sal my nie so uitkom nie. Dis skilpaaie helemaal af! "
Die wese van niks
In 'n rokerige Parys-kafee bestel die eksistensialistiese filosoof Jean Paul Sartre ' n koffie met suiker, maar sonder room. 'N Oomblik later kom die kelner terug en kyk verskonend. "Ek is jammer Monsieur Sartre," sê hy, "ons is uit die room. Wil jy graag jou koffie sonder melk hê? "
[Sommige logiese positiviste het kontinentale filosowe soos Heidegger en Sartre bespot om niks te beoordeel (om dit soos 'n ding te behandel) en te praat oor "die Niks" asof dit iets was nie. Hulle het hul redes gehad, maar daar is tog iets vreemd oor hul manier van praat.]
"Solipsisme is die leerstuk dat niks in die heelal bestaan ​​nie, behalwe my self en my eie subjektiewe state: die wêreld is heeltemal in my gedagtes. Dit is nie 'n algemene beskouing vir ooglopende redes nie. Daar is verskeie pogings om konvensies vir solisiste te organiseer, maar nooit met veel sukses nie - net een persoon kom ooit voor.
Bertrand Russell het beweer dat hy een keer 'n brief van iemand wat gehardloop het, ontvang het: "Liewe Professor Russell, ek is 'n solis. Hoekom dink almal nie soos ek nie?
Maar net soos enige filosofiese leer, het solipsisme sy kampioene en sy voordele. Luke, 'n filosofie gegradueerde by Princeton, het baie hard gewerk aan 'n verhandeling wat solipsisme verdedig, en die geestelike druk van maande van intensiewe studie het begin wys. So het sy medestudente studente om die hoed gesit en genoeg geld opgedoen om vir hom te betaal om 'n vakansie van drie weke in die Karibiese Eilande te neem. 'N Professor wat die skema in die klas gehoor het, het eendag die studente vir hul altruïsme geprys.