Nelson Mandela se Begin
Mandela se Oorspronklike Rol
Nelson Rolihlahla (Madiba) Mandela is 'n wonderlike man wat geskiedenis in Suid-Afrika verander het en demokrasie aan die nasie gebring het. Nelson Mandela is op 18 Julie 1918 in die klein dorpie Mvezo, naby Umtata in Transkei, Suid-Afrika gebore. Sy pa was die hoofraadslid aan die opperhoof van Thembu.
As jong seun was hy besig om voorberei te word vir die rol van hoof van Thembu. Met die dood van sy pa in 1930 is hy onder die sorg van sy voog en neef, David Dalindyebo, die waarnemende hoof van Thembu, geplaas. Terwyl hy by die huis was, is daar 'n voorbereide huwelik vir hom opgestel. Om die troue te vermy, het Mandela en sy nefie, Justice, na Johannesburg verhuis en hy het tydelik as nagwag gewerk.
Nelson Mandela se plan was om 'n prokureur te word. In Johannesburg het hy Walter Sisulu ontmoet wat hom gehelp het om werk te vind as 'n vakkundig klerk by 'n regsfirma. Toe hy in 1941 sy baccalaureusgraad via die pos voltooi het, het Mandela by die Universiteit van die Witwatersrand vir 'n LLB ingeskryf.
Saam met Walter Sisulu en Oliver Tambo, het Nelson Mandela gehelp met die stigting van die African National Congress Youth League (ANCYL) in 1944. Teen 1948 het hy die posisie van Nasionale Sekretaris gehou. In 1949 het die African National Congress (ANC) die 'Program of Action' wat tydens hul jaarlikse konferensie ingehandig is, ondersteun.
Die meer radikale lede soos Mandela en Sisulu is tot die program verkies. Mandela en Sisulu het nie ander rassegroepe vertrou nie, maar Mandela se siening het gedurende die 1952-uitdagingsveldtog verander. Mandela is as die Nasionale 'Vrywilliger-in-hoof' van die Teenstandsveldtog gekies.
As deel van sy pligte het hy in Suid-Afrika rondgetrek en vrywilligers gekry wat bereid was om Apartheidswette te verbreek. As hul eerste teken van verset teen Apartheid, het Mandela en 51 vrywilligers begin om die aandklokreëls te oortree.
Eerste Swart Regsvennootskap
In Desember 1952 het Mandela en Oliver Tambo die eerste swart regsvennootskap in die land geopen. In dieselfde maand is Mandela en ander aktiviste volgens die Wet op die Onderdrukking van Kommunisme gekarteer. Mandela is gevonnis tot nege maande gevangenisstraf met harde werk en is ook vir twee jaar geskors.
Oor 'n tydperk van nege jaar is hy onder verskeie verbanningsbevele verbied. In hierdie tyd is hy ook as die Adjunk Nasionale President van die ANC verkies. Alhoewel hy nie toegelaat word om die ANC se vergaderings by te woon nie, het hy saam met klein groepe van die ANC-lede gewerk.
Nelson Mandela het 'n groot rol gespeel in die konstruksie van die 'M-Plan' (vernoem na hom). Die plan het die groepering van ANC-lede geformuleer om ondergrondse aktiwiteite te hanteer. Hernude verbode het dit noodsaaklik gemaak dat Madiba in September 1953 van die ANC moes bedank. Madiba moes begin om in die geheim te lei, behalwe gedurende die jaar van die Hoogverraadverhoor. In Desember 1956 is Mandela en 155 politieke aktiviste gearresteer en aangekla van Hoogverraad.
Byna vyf jaar later het Justice Rumpff al die beskuldiges nie skuldig bevind nie. In die laat 1950's het Mandela die nasionale president van die ANC-jeugliga geword. Teen 1959 was die verraad verhoor nog aan die gang. In dieselfde jaar het die ANC 'n anti-passwette veldtog beplan. Die veldtog is ontwortel toe die Pan-Africanist Congress (PAC) op 21 Maart 1960 massa anti-pass proteste gereël het.
Tydens een van die betogings het die Sharpeville-bloedbad plaasgevind. Dit het gelei tot die verbod op die ANC en die PAC en die regering het 'n noodtoestand verklaar. Tydens die noodtoestand is 1 800 politieke aktiviste, insluitende Mandela, sonder gevangenis of verhoor aangehou. In Maart 1961 is 'n All-In Afrika konferensie in Pietermaritzburg gehou.
Verskeie politieke groepe het bymekaargekom. Die verbodsbevel op Mandela het op die vooraand van die konferensie verval en dit het hom toegelaat om 'n verrassende voorkoms te maak. Daarna is hy as Ere-Sekretaris van die All-In National Action Council geplaas.