Is jy gereed vir die storms wat kom? (1)
“Elkeen dan wat hierdie woorde van My hoor en daarvolgens handel, kan vergelyk word met 'n verstandige man wat sy huis op rots gebou het. Die stortreën het geval, vloedwaters het afgekom, winde het teen daardie huis gewaai en daaraan geruk, en tog het dit nie ingestort nie, want die fondament was op rots. En elkeen wat hierdie woorde van My hoor en nie daarvolgens handel nie, kan vergelyk word met 'n dwaas wat sy huis op sand gebou het. Die stortreën het geval, vloedwaters het afgekom, winde het teen daardie huis gewaai en daaraan geruk, en die huis het ingestort en is heeltemal verwoes.” - Matteus 7:24-27.
(Oral waar ons hieronder praat van jou huis, praat ons van jou lewe, of nader nog: jou geestelike lewe)
Die Here Jesus Christus vergelyk my en jou geestelike lewe met 'n gebou, 'n huis. En die eerste wat Hy ons met hierdie gelykenis wil leer, is dat ons lewenshuis nooit klaar gebou is nie. Ons is almal voortdurend daarmee besig. As ons jonk is, pak ons dit met groot entoesiasme aan en het ons groot planne daarvoor. En as ons oud is, bou ons bewende handjies nog steeds daaraan. Lewe is om te bou en elke mens bou lewenslank aan sy lewenshuis. Soms stort dit ineen en moet ons weer voor begin.
Ons moet erken: dit gaan soms baie voorspoedig daaraan toe. Hoeveel indrukwekkende lewenshuise staan daar langs die oewer van die lewe! Breed van bou, groots van aansien, sierlik van styl. Ruim, gesellig, gerieflik. Daarby ryk gestoffeerd en van alle gemak voorsien. Dit is die mense van aansien: opgevoede, edele, hoogstaande, belangrike mense. Mense van groot betekenis en indrukwekkende prestasie. Soms ook met suiwere leerstellings en nougesette kerklike lewe.
Maar is jou lewenshuis daarmee voltooi? Is daar nie tog 'n vraag wat gevra moet word nie? Nie: hoe is dit gebou nie? Ook nie: wat is daar binne nie? Maar: wat is daar onder? Waarop is jou lewenshuis gebou?
Hierdie vraag is baie belangrik. Want vir elke huis kom die dag wanneer die orkaan dit gaan tref. As ons in ons teks lees: “Die stortreën het geval, vloedwaters het afgekom, winde het teen daardie huis gewaai en daaraan geruk”, kan 'n mens dit tog moeilik “swartgalligheid” noem. Dit is immers die nugtere werklikheid. Dit is nie iets wat so heel toevallig iemand een of ander tyd tref nie. Nee, dit is die normale gang van die lewe. Ons lewenshuis staan aan die oewer van 'n geskonde, ja, 'n besete wêreld. En dit beteken: stormgety en vloedwaters. Elke huis word een of ander tyd deur die storms geruk. Elke huis het sy kruis. Elke hart het sy smart. Soms heel erg en verskriklik. En soms kom dit plotseling, sonder dat jy dit verwag het! Gister het dit nog daar gestaan in sy volle glorie met die ruite wat die sonlig weerkaats. Musiek en sang en vrolikheid. Die feesmaal van die lewe was in volle gang. En dan ineens! Skielik is alles om jou swart en donker. Dan word die gebou tot in sy fondamente geskud. Sal dit standhou? Dus: sal jý standhou?
Is hierdie teks nie vandag vir ons bedoel nie? Ons moet dit in gedagte hou vir die tye wat kom! Gaan hierdie stortvloede met krag op ons losbars? En as dit tot nog toe by jou verbygegaan het of verby mag gaan, wag daar tog vir jou die laaste storm, seker en gewis. Eendag as jy voor die dood te staan kom, word hierdie woorde vir jou die harde werklikheid. Ja die stortreën sal val – ja die storms sal kom – ja, die winde gaan waai en vloedwaters gaan op jou huis neerstort .....
Dan sal die vraag beantwoord word: waarop het jy jou huis gebou?
Ds. Gabe van Duinen: Zie hier is UW God (effens aagepas).