Die ander dag het ek my gevind dat ek 'n situasie onthou wat jare gelede oor 30 plaasgevind het. Ek het ontslae geraak van 'n werk omdat ek nie met my baas verskil het oor 'n kwessie van die werkskedule vir die langnaweek van die Arbeidsdag nie. Hy het die naweek aan almal gegee, en niemand het werk behalwe homself nie. Ek het voorgestel dat ek ook die naweek sal werk, en dan afskeid neem in die week. Om een ​​of ander rede het hy nie daarmee saamgestem nie en wou hy met sy "skedule" hou - hy was die enigste een wat werk en die hele personeel het die naweek af.
Ek is reg, en jy is verkeerd! Hum ...
Soos ek op hierdie gebeurtenis gereflekteer het, het ek my gedink dat ek reg was, en hy was verkeerd. En toe het ek besef ... Wag 'n rukkie ... Ek kon dalk uit my perspektief gewees het, maar volgens sy (hy wou hê almal moet die langnaweek verlaat). Hy het sy eie motivering gehad, en ek het myne gehad. (Ek het altyd verkies om tyd af te neem wanneer die paaie en strande, ens. Nie so besig is soos op lang naweke nie.)
In sulke arbitrêre situasies, wie is "reg"? Het ek reg, want dit pas by my denke, my planne, my oordele, ensovoorts? Is die "ander" verkeerd, want wat hulle wil, pas nie in my denke, my planne, my oordele, ensovoorts nie?
Na besinning het ek besef dat ons albei reg was en ons was altwee verkeerd. Albei van ons, goeie spieëls vir mekaar, was hoofsaaklik en wou dinge ons eie manier hê (wat natuurlik volgens ons die regte manier was). Ons was albei onwillig om dinge van die ander se perspektief te sien, in plaas daarvan om te "hou by ons gewere".
Ons was albei daarop aandring om reg te wees. Gevolglik was ons albei verkeerd ... verkeerd in die keuse van "geregtigheid" oor liefde. Ons was albei "reg" om vir onsself op te staan, maar nie ten koste van liefde en deernis nie.
Die enigste "regte" manier
Die enigste "regte manier" is die manier van liefde. Nou, vir diegene van julle wat gaan, "maar hoe gaan dit ...", laat ek dit hier ondervra. Liefde beteken nie om 'n deurmat te wees nie, liefde beteken nie dat iemand oor jou laat loop nie, maar liefde beteken nie minder belangrik as liefde nie. Maar liefde beteken nie dat ego oorneem nie, liefde beteken dat jy 'n groter prentjie sien as die "jy teen my" of die "Ek is reg en jy is verkeerd".
Liefde sien die ander persoon se perspektief sonder om noodwendig daarmee saam te stem. Liefde sou gesien het dat my baas sy redes gehad het om te kies om sy winkel te bestuur soos hy gedoen het, en dat selfs as ek gedink het ek kon dit beter gedoen het, was dit sy winkel en hy het die reg om besluite daar te neem. Ek het gekies om vir hom te werk, so ek moes sy "regte" respekteer om besluite te neem.
Liefde het hom dalk nie die klein keuse van kleurvolle woorde wat ek by hom geslinger het, genoem nie, aangesien ek my frustrasie uitgespreek het omdat ek nie "my weg" gehad het nie. Liefde sou dit gesien het, terwyl sy manier om sy besigheid te bestuur nie die manier was waarop ek dit sou bestuur nie, was dit sy keuse. Ek sou dan sy besluit aanvaar het sonder om daartoe in te stem.
Kies liefde, nie woede en trots nie
In plaas daarvan het ons albei "aan ons gewere vasgehou" en ek het uiteindelik in die middel van die "gesprek" uitgeloop, en hy het uiteindelik gesê ek is ontslaan. Ja, ons het albei gevoel ons was reg, maar ek dink ons ​​het altwee daardie dag verloor. Hy het 'n goeie werknemer verloor en ek het 'n werk verloor. Maar meer as dit, ons het ons pad verloor ... Ons het albei uiteindelik die weg van ego van "geregtigheid" gekies, van "Ek is beter as jy", van "Ek is reg en jy is dom". Ons het ons pad verloor, want ons het woede en trots op liefde gekies.
Ons was vriende voordat ek daar begin werk het. En deur al die meningsverskille (ja, was ander) en al die frustrasies, het ons uiteindelik "op die teenoorgestelde kante" geëindig. Ons het vergeet dat ons albei op dieselfde span was ... die span wat 'n beter lewe vir onsself en die mense rondom ons wou skep ... die span wat 'n gemeenskaplike doel het, en dat terwyl ons nie altyd saamstem oor hoe om te kry nie daar hou steeds die hoër visie van die doel in gedagte. Alhoewel ons albei die argument "gewen" het, het ons albei die spel van die lewe verloor daardie dag.
Ego wil reg hê teen enige prys
Ons het dikwels van ons uiteindelike doelwitte verloor: Liefde, Harmonie, Inner Vrede en Welsyn. Ons het in plaas daarvan by ons ego gesoek, wat teen enige prys reg wil wees. Dit gee nie om vir verlore vriendskappe, of ongemaklike werkverhoudings, of gesinne uitmekaar geskeur nie - dit gee net om om reg te wees.
Aan ander kwaad word om self te wees
Die ander dag het ek gedink aan die onlangse optrede van my vriend, en ek het bevind dat ek kwaad was vir haar optrede (eintlik was ek kwaad vir iets wat sy nie gedoen het nie ... iets wat ek haar graag wou doen) . Toe het ek weer besef dat ek net ontsteld was omdat sy nie gehandel het soos ek verkies het nie. Maar ... sy was haarself. Ja, ek sou dit anders gedoen het ... maar dit is ek, nie haar nie.
Hoe dikwels word ons kwaad vir mense om hulleself te wees? Wat 'n belaglike konsep! Hoe kan ons vir iemand kwaad wees vir hulself? Dit is wie hulle tans is, op hul groeipad ... En net omdat ons dalk dink dat as hulle op 'n ander manier optree, dit beter sou wees, maak dit ons nie noodwendig reg nie. Hulle het hul redes vir hul optrede. Ja, miskien is dit uit ons perspektief "dom" redes, maar dis Hulle redes tog. U het redes vir u optrede, en hulle het redes vir hulle. So wie is reg?
Niemand is reg nie! En niemand is verkeerd nie! Almal doen net die beste wat hulle kan op daardie oomblik! Nou weet ek dat ons almal dit gehoor het, en soms aanvaar ons dit, en soms gaan dit net teen die graan. Ja, die alkoholis wat sy familie mishandel, doen die beste wat hy kan - op daardie oomblik in die tyd. Ja, die ma wat haar kind verlaat, doen die beste wat sy kan - op daardie oomblik. Hierdie mense mag nie die hoogste pad kies nie - die pad van liefde - maar dit is nie deur hulle te veroordeel deur hulle name te noem deur hulle te oordeel nie, dat ons dit beter sal maak.
Genesing deur liefde en respek
Die enigste manier om te genees is deur liefde. Liefde en respek vir onsself, en liefde en respek vir die mense rondom ons - of ons dink hulle is reg of verkeerd. Net soos ons kinders ons kamer moet gee om hul eie "foute" te maak sodat hulle kan leer, moet ons die mense in ons lewens gee om hul eie "foute" te maak.
In hierdie film van die lewe is daar baie "mis-take". Net soos in Hollywood kan dit baie nodig wees om 'n toneel te kry, "net reg", so in die lewe verg dit dikwels baie "foute" om ons lewe in balans te kry ... en almal skryf hul skrif as hulle gaan saam, maak besluite wat groot word, en ander wat 'n verandering in die pad nodig het ...
Neem een, neem twee-en-twintig ... 'n paar mis-vat
Kom ons gee onsself en die mense om ons die kamer om mis-take te maak. Trouens, gewoonlik word 'n "perfekte" uitvinding of "perfekte" toneel nie op die eerste toets geskep nie. Dit kan baie onreg doen om dit reg te kry. Elk van hierdie "onregte" dra by tot die eindresultaat. Sonder die foute, kan die "perfekte" oplossing nooit gevind word nie.
So, miskien, om die mense rondom ons die ruimte te gee om hul misdade te maak - sonder die voordeel van ons oordele en toorn - miskien, net miskien, sal ons die perfeksie van alles ontdek.
Gelukkige film maak!
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vergifnis en Aanvaarding > Die illusie van wat reg: As ek reg, dan is jy verkeerd