(Bepaalde uitlatings in Brink se 1974-resensie oor Lemma eggo eweneens in die resensie van C.W. Malan wat vroeg in die volgende jaar in Die Volksblad verskyn, byvoorbeeld met betrekking tot die “pretensieuse en geswolle styl” in sommige gedigte. Die antwoord?: Wat (outomaties/[hiperbolies]logies) in boeke/totaliteite [sou moes] gebeur [het], want): Intensiewe vorme word gebruik om 'n sin trefkrag te gee en die taal op te kikker. 'n Voorbeeld hiervan is brandarm, wat baie arm beteken. Die koketterige nimf was in die water wat om hom spoel, maar sy was vir ewig buite bereik. Al wat hy in sy magtelose verankering kon doen was om wag te staan oor die onskendbaarheid van die suidelike oseane – totdat Da Gama en sy Portugese selfs daardie ryk kom binnedring het. Afrika leef! proklameer hy saam met die ander skrywers in imagine africa, Ons beteken meer as wat enigiemand kan verbeel! As ek op kennisse se aandrang wel van die goed voorgelê het, is dit deur die beoordeelsters (wat ‘n lekker ingesuurde woord!) bekrap en OORGESKRYF in onherkenbare, totaal on-Len herskeppings.