HOE LYK U EERSTE LIEFDE? - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 29 Januarie 2017 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 1368
"Maar Ek het teen jou dat jy jou eerste liefde verlaat het."
Dit is seker nou maar eenmaal die mens se natuur – om met verloop van tyd belangstelling te verloor wat tot gevolg het dat die liefde ook deur tydsverloop weggekalwe word. Dink maar aan u eie lewe. Wanneer jy jou eerste skooldag aandurf, is dit gewoonlik met 'n onblusbare geesdrif. Wanneer jy begin studeer of begin werk, is die opgewondenheid groot. Dalk is u een van daardie mense wat sal kan getuig hoeveel opgewondenheid daar in u huwelik was net nadat u pas getroud is, maar vandag leef u en u lewensmaat maar elk sy eie lewe terwyl julle tog steeds getroud is. U huwelik het maar, soos soveel ander dinge, maar net 'n gewoonte geraak terwyl die voorreg daarvan in die vergetelheid verdwyn het.
'n Verskynsel wat ek al telke male aanskou het, was mense wat sakeondernemings met die grootste geesdrif en opwinding aangepak het, maar dit is maar 'n handjievol wat die toets van tyd kon deurstaan. Dit is maklik en lekker om 'n nuwe onderneming te begin, maar dit is 'n ander storie om die groeipyne wat daarmee saamkom te hanteer. Diegene wat wél die toets van tyd deurstaan, is dan ook diegene wat uit die staanspoor enstig oor hul onderneming was terwyl hul toewyding bewonderingswaardig was.
Hierdie verskynsel van aanvanklike geesdrif en toewyding wat mettertyd taan, is soveel te meer sigbaar op geestelike terrein. Dit is hartroerend om 'n persoon in moeilike, eintlik onmoontlike omstandighede, met die Woord van God te bereik. Hierdie mense is gewoonlik só ontvanklik vir die Woord en dit is asof hulle elke druppel opneem en nie genoeg van die Woord kan kry nie. Dit is dan net 'n kwessie van tyd voordat so 'n persoon van hierdie sielsverkwikkende Woord wil oorloop soos wat 'n fontein aanhoudend uitborrel. Daar is egter die standhoudende fonteine en ook daardie fonteine wat mettertyd opdroog.
Dit wil oorkom asof daardie fonteine wat opdroog wel weens 'n gebrek aan 'n standhoudende voedingsbron droogloop. Wanneer 'n mens van die bronwel van sy lewe afgesny word, is dit ook 'n kwessie van tyd voordat die geesdrif, lewenslus, lewensvreugde en sielevrede in u lewe sal begin opdroog.
Net soos wat dit die geval is met 'n waterfontein het 'n vlammetjie van 'n lamp of 'n kers ook 'n voedingsbron nodig om aanhoudend te kan skyn. Ons leer in Matt. 25 die gelykenis van die vyf verstandige en vyf onverstandige maagde. Die vyf onverstandige maagde wou nie die moeite doen om te verseker dat hul voldoende olie vir hul lampe sou hê terwyl hul op die koms van die bruidegom moes wag nie. Daarenteen was die vyf verstandige maagde só geesdriftig in hul afwagting op die koms van die bruidegom dat hulle meer as genoeg voorsiening gemaak het om sy koms voorbereid af te wag.
Ek wonder hoeveel leraars hul lidmate, hoeveel ouers hul kinders en hoeveel gelowiges al ander mense aangemoedig het om die nodige voorsorg in hul geestelike lewens te tref om rampspoed af te weer. Menig hiervan het op dooie ore geval en die getuienis van lewenslampe wat doodgegaan het en lewens wat weggekwyn het, was telkens sigbaar. Die keersy van dieselfde munt was dat daarenteen ook gelowiges was wat ag gegee het op hierdie wekroep en aansporing. Dit het weer uitgeloop op 'n lewe van blywende getuienis deur hul lewenslig wat nog helderder as voorheen kon skyn.
Ons leef in 'n tyd waarin menig kerkgangers se lewensliggies maar flou vertoon. Die rede hiervoor is dat hul eerste liefde vir die Woord van God gekwyn het. Dit het tot gevolg dat die die lewensaar van die Lewensbron verstop geraak het. Dit is dalk haas tyd dat u genoegsaam tyd in u lewe inruim om in opregte gebed en Bybelstudie die lewensare tussen u en die Bron van u lewe weer oop en gesond te kry. Gebede wat opwaarts styg en voeding deur die Woord en Gees van God sal 'n gesonde toevoer meebring wat die lewensare weer gesond sal laat funksioneer.
Ons moenie die fout maak om te dink dat die waarskuwing in Openbaring 2 tot die gemeente van Éfese alleen beperk was nie. Elke gelowige wat hierdie woord hoor of lees, word opnuut gemaan om u eie hart te ondersoek en uself die vraag af te vra:"Hoe lyk my liefde vir my God waarlik vandag vergeleke met my eerste liefde wat ek vir Hom gehad het?" As ons liefde vir Hom uit die staanspoor waarlik opreg en suiwer was, sal ons verhouding met Hom vir ons belangrik genoeg wees om werk te maak van ons verhouding met Hom ten einde Hom deurgaans geesdriftig, ywerig en met oorgawe te dien.
Diegene wat nie agslaan op hierdie vermaning nie moet ook nie verslae wees wanneer nóg 'n kandelaar van sy plek verwyder word om plek te maak vir 'n nuwe wat sy lewenslig wél sigbaar sal laat skyn nie. 'n Godsdiens wat uit gewoonte gebore is, sal vergaan aangesien alle gewoontes mettertyd kwyn. 'n Diensbaarheid aan God wat in opregte liefde vir Hom geanker is, sal onwrikbaar bly bestaan aangesien ware liefde onverganklik is. "Die liefde vergaan nimmermeer; maar profesieë – hulle sal tot niet gaan; of tale – hulle sal ophou; of kennis – dit sal tot niet gaan." (1 Kor. 13:8).