Wat was die punt om te hang in 'hang, teken en kwarteer'? - Inligting - 2022
Wat was die punt om te hang in 'hang, teken en kwarteer'?
Soos ek dit verstaan, is 'hang, teken en kwarteer' spesifiek ontwerp om martelend en angswekkend te wees. Sekerlik het teken (of dit nou verwys na sleep deur 'n perd, of losmaak) en kwartiering hierdie doel bereik. Ek wonder egter hoekom hang 'n konstante in hierdie reeks prosedures was.
Ek sou dink dat die risiko van voortydige dood (soos tydens die teregstelling van Guido Fawkes), en die moontlike verlies van bewussyn en persepsie wat die lyding in die oorblywende deel van die prosedure sou verminder, dit onvanpas sou maak vir die voorgenome doel. Ek sou ook aanvaar dat verwurging op sigself, alhoewel dit volgens die huidige standaarde buitensporig ontstellend was, nie vergelyk het in ervare of getoonde lyding met teken en kwartering nie.
My beste raaiskoot tot dusver is dat daar 'n 'rituele' aspek was wat verband hou met hang, sodat outoriteite gemotiveer was om dit as 'n konstante kenmerk te hou tydens die uitvoeringsmetodes (hier sou ek egter opgemerk het dat ek nie gehoor het dat ophanging gebruik word nie in kombinasie met brand), of miskien dat dit 'n groter kyk tydens openbare teregstellings moontlik gemaak het (dit sou verklaar waarom dit nie saam met verbranding gebruik is nie, aangesien dit op sigself breed sigbaar sou gewees het). Tog kon ek geen gesaghebbende of historiese kommentaar hieroor kry nie.
Dit was 'n algemene plek om verskillende grade van doodstraf te ondergaan met verskillende vlakke van pyn, duur van dood en publisiteit met 'gore-porno'. Hy behoort meer te ly as ander wat ter dood veroordeel is weens mindere misdade. Die groter duur van die teregstelling, behalwe die verhoging van sy pyn, laat ook meer "gore-porno" toe om meer kykers te lok, waar publisiteit hopelik as afskrikmiddel vir soortgelyke misdade dien.
Quartering is daarop gemik om die liggaam op verskillende plekke te laat sien (bv. alle ingange na die stad of op verskillende relevante plekke). Die publisiteit is deel van die afskrikmiddel. Dit is ook belangrik om stedelike legendes te vermy, bv. skinder dat die rebelleleier nog sou lewe. Sien hier:
Soms was die vonnis dat die lyk aan die gibbet gehang moet word en dat die ledemate op die poorte van die stad vertoon moet word, of na vier vernaamste dorpe in die uiterste van die koninkryk gestuur moet word.
Portugal het ook kwartaallikse gebruik. Sien in die geval van Tiradentes:
Vertaal: Sy kop is bo -op 'n pos in Vila Rica gesit, die ander oorskot is versprei na die New Road (gevolg deur 4 stadsname), plekke waar hy sy revolusionêre toesprake gehou het.
Baie teregstellingsmetodes het die risiko van voortydige dood gehad. Om nie voortydig te sterf nie, was die teken van 'n goeie beul. Op dieselfde manier, as dit veronderstel was om vinnig te wees, moes die beul dit vinnig maak.
Ek lei af dat, as die volgorde van marteling wat in die ander antwoord verskyn, eeue lank in die wet gehou is, min of meer ongeskonde, dit beteken dat hulle 'n redelik bekwame beul vertrou het om dit suksesvol uit te voer. Geen koning wil sien dat die teregstelling van verraaiers in die openbaar misluk word nie. Ek vermoed dat 'n laksman wat 'n paar ouens opgehang het (as dit meer gereeld was as om te teken en te kwartaal), sou weet wanneer hy die toue moet los om voortydige dood te voorkom
Die 'hangende' deel sou gedeeltelike versmoring veroorsaak (eerder as om nek te breek), wat die slagoffers se sintuie moes verhoog, dws om die 'teken' -deel pynliker te maak.
Die 'trek' of verwydering van ingewande was veronderstel om pynlik te wees en relatief stadig dood te maak as 'n afskrikmiddel vir ander toekomstige verraaiers.
As die slagoffer nog nie dood was nie, sou die 'kwartiering' hulle redelik vinnig afhandel, dit sou toelaat dat die liggaamsdele wyd versprei word, die aantal mense vergroot wat kon sê dat hulle die teregstelling sou aanskou en die kans verminder van enige gerugte van oorlewing. Vir diegene met godsdienstige sienings sou dit ook liggaamlike opstanding voorkom en die slagoffer verhoed om die hiernamaals binne te gaan.
In hierdie konteks was 'hang' die 'marteling', eerder as die 'moord'.
Dit neem gewoonlik ongeveer 30 minute om iemand dood te maak deur die "ou" (wurg) metode om op te hang. 'N Persoon is slegs' half dood 'na 23 minute, die meeste van die moord vind plaas in die laaste sewe minute. As u dus na 23-24 minute iemand afgesny het, het u die hoeveelheid marteling verskaf sonder om hulle eintlik dood te maak.
'Teken' was die moordproses. Nie soseer die kastrasie (wat geïmpliseer is nie), maar die verwydering van die ingewande, wat die spysverteringstelsel van die liggaam sou versteur.
"Quartering" vind (gewoonlik) na die dood plaas en is 'n afskrikmiddel vir ander. U kan natuurlik iemand in die kwartaal stuur terwyl hy nog gelewe het, maar dit sou eintlik die moordproses verkort en waarskynlik die doel verslaan. Na 'teken' sou die dood gewoonlik ure neem.
Dit was 'n hoër vorm van straf (hoogverraad) vir mans
'n hoër misdaad (verraad) word swaarder gestraf as 'n laer misdaad (moord)
Om opgehang, getrek en in kwartiere gehang te word, was vanaf 1352 'n statutêre straf in Engeland vir mans wat skuldig bevind is hoogverraad, hoewel die ritueel die eerste keer opgeteken is tydens die bewind van koning Henry III (1216-1272). Die veroordeelde verraaier is aan 'n hekkie of houtpaneel vasgemaak en perd getrek na die teregstelling waar hy dan gehang is (byna tot die dood), ontmasker, ontkap, onthoof en in kwarte gesny (in vier stukke gesny) ).
In die gevalle van Thomas Culpeper en Francis Dereham:
Beide Culpeper en Dereham is skuldig bevind en ter dood veroordeel. Hulle moes albei gehang, getrek en in kwarte gesny word. Beide mans pleit om genade; Culpeper, vermoedelik vanweë sy vroeëre nabyheid aan die koning, het 'n verkorte vonnis van eenvoudige onthoofding gekry. Dereham het nie so 'n genade ontvang nie.
Om ordentlikheid is vroue wat van dieselfde misdaad beskuldig word, anders gestraf:
Die tradisionele straf vir vroue wat aan verraad skuldig bevind is, moes op die brandstapel verbrand word, waar hulle nie naak in die openbaar hoef te verskyn nie, terwyl mans opgehang, getrek en in kwarte gesit is.
Die algemene orde was:
Opgehang, geteken en in kwarte gesny
Tot in die 19de eeu was die vernedering en lyding deel van die straf en is dit dikwels in die openbaar gedoen vir hierdie doel.