Klik op die afskakelaar en leef in die 3-D-wêreld - InnerSelf.com
Kinders moet speel. Hulle benodig die tasbare aanraking van vieslike vingerverf eerder as die sanitêre ervaring om hul vingers oor 'n touchpad te borsel om kleur op 'n skerm magies te laat verskyn. Hulle moet in die vuil grawe en vuil word. Hulle moet in water spat en nat word. Hulle moet musiek maak en bome klim. Hulle moet doelgerig van kamer tot kamer dwaal sonder 'n georganiseerde aktiwiteit om hulle te beset.
'N Kind wat in 'n elektroniese babysit geprop word wanneer hy kla dat "daar niks is om te doen nie" word 'n volwassene wat nie langer as vyftien alleen met sy gedagtes kan wees nie. in Die Mindful Brain, Dr Daniel Siegel sê,
Die besige lewens wat mense lei in die tegnologies-gedrewe kultuur wat ons aandag verveel, lewer dikwels 'n multitasking-waansin van aktiwiteit wat mense laat voortdurend doen, sonder ruimte om asem te haal en net te wees. Die aanpassings op so 'n manier van lewe laat die jeug dikwels gewoond aan hoë vlakke van stimulusgebonde aandag, flits van een aktiwiteit na 'n ander, met min tyd vir selfrefleksie of interpersoonlike konneksie van die direkte, aangesig-aangesiglike soort dat die breinbehoeftes vir behoorlike ontwikkeling. Klein vandag in ons hektiese lewe bied geleenthede om met mekaar te stem.
Dit beteken nie dat kinders verhoed word om TV te kyk of om rekenaars te gebruik nie. Ek beveel nie aan dat ons 'n generasie Luddites oprig nie. Die digitale era het talle voordele in ons lewens gebring. Maar gegewe die onbeperkte stimulasie wat deur elektroniese toestelle aangebied word en die potensiële blootstelling aan dinge wat heeltemal onvanpas is, is dit van kardinale belang dat ons ons kinders vroeg in gesprek voer oor die gebruik van hierdie gadgets sodat hulle in die onafhanklikheid van adolessensie beweeg en minder onder ons beïnvloed, sal hulle intelligente keuses kan maak. Soos ons, sal hulle moet uitvind hoe om hul ingepakte lewe met hul unplugged one te balanseer.
Raak die afskakelaar
Eendag het 'n ma en haar twaalfjarige seun 'n warm argument in my kantoor gehad oor die tyd wat hy op sy toestelle bestee het. Elena het gekla dat haar seun geweier het om van die iPad af te kom, tensy sy hom gedwing het deur te dreig om dit heeltemal weg te neem. "Hy ignoreer sy take, uitstel op huiswerk, en sal nie droom om buite te gaan speel nie." Sy het gesê die moeilikste tyd was toe sy aandete gemaak het; Christopher het tipies op een of ander toestel gekry terwyl sy in die kombuis beset was en daarom minder met grense kon deurvoer.
Chris het volgehou dat sy ma te streng was. "Sy is soveel gemene as ouers van my vriende. Hulle sal ure lank op die iPad wees! "Ek het hom laat klag sodat hy ontvanklik sou wees vir my insette. "Daar is niks om te doen wat pret is in my huis nie! En ek kry my huiswerk klaar. Ek sien nie hoekom sy nie my speletjies kan laat speel nie. Ek pla niemand nie! "
In plaas daarvan om te probeer om Chris te dwing om die meriete van outydse toneelstukke te omhels of hom te oortuig dat tot dusver die kinders hul kindskole behoorlik mooi gekry het sonder die bestaan ​​van iPads of rekenaars, het ek die twee van hulle genooi om 'n visualisering met my te doen.
"Maak jou oë toe en stel jou voor dat die drie van ons presies dieselfde plek is wat ons nou sit, maar dit is tien duisend jaar gelede. Daar is geen geboue of meubels, geen motors of elektrisiteit nie. Chris, stel jou voor dat jou ma saam met die ander vroue van die stam om die vuur werk en aandete voorberei - miskien saad of maal in sommige van die kruie wat jy vroeër by haar ingesamel het. Nou, Christopher, ek wil hê jy moet jouself in die omgewing voorstel, 'n jong man van die stam. Wat maak jy? Sien jouself daar en prent wat jy doen terwyl jy wag vir die ete. 'Ek het hom stil gemaak en toe hulle albei gevra om hul oë oop te maak.
'So, Chris, wat was jy op, terug toe daar geen toestelle was nie?' Hy het gesê hy het hom voorgestel om met die ander seuns rond te loop, dinge te bou en bome te klim. Elena het geklim en aangebied dat sy hom gedink het hy het die mans help help - wat nie veel ouer was as wat hy was nie - wapens voorberei vir hul volgende jag of 'n hut gebou.
Hy het geglimlag soos ons oor die lewe gepraat het. "Ek wens ek kan so nou leef! Dit was cool! "Ek was herinner aan hoe dit eintlik uitgedaag word is vir kinders deesdae, nou dat geleenthede om die buitelug te verken of tyd in die wild uit te bring, is so skaars.
Ek het soveel aan Elena gesê, en nooi haar om haar seun se situasie van sy uitsig af te sien. "Die lewe is nou anders. Dit is moeilik om die versoeking te weerstaan ​​om 'n toestel aan te skakel wanneer jy nie die groot buitelug kan rondbeweeg nie. "Sy ma knik en erken die baie beperkings van hul daaglikse lewe - insluitende die lewe op 'n besige stadsstraat waar dit onveilig was om te ver te ver .
"Chris, sou jy bereid wees om 'n lys te maak van ten minste tien prettige dinge wat jy kon doen wat nie elektrisiteit nodig gehad het nie?" Hy was verbaas oor hoe vinnig hy idees kon opdoen, met sy ma wat entoesiasties in die moontlikhede gegooi het . Elena het ingestem om hom te help om sommige van die aktiwiteite op sy lys te implementeer, soos om materiaal vir seepsnywerk te kry of 'n klein fort in hul agterplaas te bou. Die sessie het geëindig met Chris en sy ma voel meer soos bondgenote as teenstanders.
Hierdie oefening het Christopher se liefdesverhouding met sy iPad- en videospeletjies nie uitgewis nie, maar dit het hom gehelp om iets anders te doen toe sy ma hom gevra het om dinge af te skakel.
Steve Jobs se Kids en die iPad
Baie ouers regverdig om hul kinders carte blanche te gee wanneer dit kom by digitale toestelle, omdat hulle glo dat dit nie hul kinders sal laat val in 'n mededingende wêreld waar die tegnologie vaardig is nie. In sy artikel "Steve Jobs Was 'n Lae-Tech Ouer," het Nick Bilton begin met 'n vraag wat hy aan mnr. Jobs gegee het, aangesien die eerste tablette bemark is. "So, jou kinders moet die iPad liefhê?" Jobs se reaksie? "Hulle het dit nie gebruik nie. Ons beperk hoeveel tegnologie ons kinders by die huis gebruik." Bilton het met Walter Isaacson, skrywer van Steve Jobs, wat baie tyd by hul huis spandeer het en gesê: "Elke aand het Steve 'n punt gemaak om aandete by die groot lang tafel in hul kombuis te eet en boeke en geskiedenis en 'n verskeidenheid dinge te bespreek. Niemand het ooit 'n iPad of rekenaar uitgetrek nie. "
Chris Anderson, voormalige redakteur van Wired en hoof uitvoerende beampte van 3D Robotics, stel tydsbeperkings sowel as ouerkontroles op al die toestelle in sy familie se huis. "My kinders beskuldig my en my vrou dat hulle fassiste is en te bekommerd is oor tegnologie, en hulle sê dat nie een van hulle vriende dieselfde reëls het nie," het hy gesê van sy vyf kinders, ses tot sewentien jaar oud. "Dit is omdat ons die gevare van tegnologie eerstehands gesien het. Ek het dit in myself gesien. Ek wil nie sien dat dit met my kinders gebeur nie. "Reël nommer een? "Daar is geen skerms in die slaapkamer nie. Tydperk. Ooit. "
Wanneer ons riglyne duidelik is, pas kinders aan. Hulle kan stoot en produseer om meer te hê van wat hulle wil hê, maar sodra die krag afgeskakel is, sal hulle iets lekker vind om te doen, net soos kinders sedert die eeue gedoen het.
As ons nie grense stel nie omdat ons bang is vir ons kinders se ineenstortings of ons skuldig voel oor hoe besig ons is met ons verpligtinge, gooi ons ons kinders effektief in die swart gat van die digitale wêreld. Kinders moet in die 3-D-wêreld woon; Dit is ons verantwoordelikheid om te verseker dat hulle dit doen.
Daar is geen vinnige riglyne vir digitale gebruik nie. Daar kan dae wees wanneer jy onder die weer is en jou kinders kyk terug-tot-terug-episodes van SpongeBob. U mag hulle "opvoedkundige speletjies" op u iPad laat speel terwyl u 'n lang bad geniet. Die probleme begin wanneer ons ons instinkte en ouers uit vrees of skuld laat vaar.
Leiding deur Voorbeeld
Daar is natuurlik nog 'n stuk wat ons moet bespreek wanneer ons praat oor die verhoging van kinders wat gemaklik is met hulself. Ons moet hulle wys hoe dit lyk.
Die meeste van ons beweeg dwarsdeur ons dag met 'n vreeslike pas en stop skaars om vir ete te gaan sit, laat staan ​​om uit die venster of dagdroom uit te kyk. Die biep, die tweets, die pings, die ringe - ons het Pavlovian se antwoorde op die waarskuwings wat ons toestelle lewer, dikwels laat val wat ons ook al gedoen het (insluitend miskien ons kind 'n paar minute van onverdeelde aandag gee) sodra een van daardie klokkies gaan af.
Hoe kan ons ons kinders vra om meer betrokke te wees by die 3-D-wêreld of om te kyk hoe die wolke verby gaan as ons nie is nie?
In Die Joy Dieet, Praat Martha Beck oor ten minste vyftien minute per dag ons uiterlike momentum. "[Die probleem is dit] wat voortdurend doen, sonder om ooit in die middel van ons wese in te stem, is die ekwivalent van die brandstof van 'n magtige skip deur al sy navigasietoerusting in die oond te gooi." Sy sê verder: "Die stem van Jou ware self is so klein en steeds dat feitlik enige afleiding dit kan verdrink, veral as jy dit net begin hoor. Jy kan eenvoudig nie die vaardigheid ontwikkel om te luister sonder om uit te sny nie, en om sterk stukke tyd te verdedig om niks te doen nie. "
As jy wil hê dat jou kinders gelukkig moet wees sonder dat iets of iemand nodig het om die geluid van hul ontevredenheid uit te verdrink, skakel die elektroniese by jou huis en doen niks meer nie. Kyk wat gebeur as jy mekaar herken, mekaar en die eenvoudige, bevredigende maniere wat mense lankal voor die land in die digitale wêreld geniet het.
© 2015 deur Susan Stiffelman. Alle regte voorbehou.
Ouerskap met Teenwoordigheid: Praktyke om bewuste, selfversekerde, versorgende kinders te verhoog
deur Susan Stiffelman MFT.
Susan Stiffelman is ook die skrywer van Ouerskap sonder kragstryd en is die Huffington Postse weeklikse "Ouerafrigter" advieskolomistiek. Sy is 'n gelisensieerde huweliks- en familieterapeut, 'n geletterde onderwyser en 'n internasionale spreker. Susan is ook 'n aspirant-banjo-speler, 'n middelmatige maar vasberade tapdanser, en 'n optimistiese tuinier. Diagnoseer met die ADHD-etiket, slaag sy daarin om meer in 'n week te bereik as wat baie in 'n maand doen, terwyl 'n gereelde meditasie-oefening behou word en baie tyd spandeer word. Besoek haar webwerf by www.SusanStiffelman.com.
In my boek Parenting Without Power Struggles het ek drie maniere beskryf waarop ouers betrokke kan raak ...
In 'n studie getiteld "Stress in America", in opdrag van die American Psychological Association, het dit ...