Peter Veldsman kos-blog: Blondines, Mosambiek en meer | SARIE
Die eerste blog het my stoutste verwagtinge oortref! Sestien jaar het verloop sedert ek kosredakteur by SARIE was. Ná so 'n lang tyd het ek gedink die mense het al van my vergeet. Die spreekwoord lui tog uit die oog, uit die hart. En toe laat julle van julle hoor! Heelwat mense het my uitnodiging vir 'n geselsie hier by my restaurant aanvaar en kom kuier. Daar was selfs versoeke vir resepte en nostalgiese herinneringe. Baie dankie.
Marlene van der Westhuizen het my gevra om die bekendstellingstoespraak by die verskyning van haar eerste boek, Delectable, te lewer. Twee jaar gelede het ek by dié geleentheid gesê dat sy 'n onmiskenbare eie styl het. Toe vra sy my weer om die mense toe te spreek vir haar tweede boek, Sumptuous. Die boek bevestig die verdieping in haar styl en tog is dit gemakliker en, o, so mooi!!! Gerda Genis se foto's dra daartoe op verkwiklike wyse by. Die boek neem jou op 'n Franse reis na die hinterland van Frankryk, na die suidpunt van die Kaap en eindig met 'n Bolandse draai. Maklike resepte, sonder opsmuk.
Terwyl ek besig was om hierdie te tik, sit twee blondines in Emily's. Hulle het die sop, waaroor ek in die vorige blog geskryf het, bestel. Die een proe aan die ander een se sop en verklaar: "Joune smaak nes myne." Het sy dan gedink iets wat uit dieselfde pot kom, gaan anders smaak?!
Die voortbestaan van ballet in Johannesburg is in die weegskaal. Die regering wil nie finansiëel bydra nie. Toe besluit Arnold Tanzer om iets aan die saak te doen. Hy vra twee Kaapse sjefs, Ruben van Franschhoek en Emily's se Johan, om hand by te sit en 'n ete vir 500 mense te kook. Teen R2 000 per kop sodat die balletmense 'n volle miljoen kan kry. Ek tree op as Johan se assistent en vertrek douvoordag die volgende oggend om teen tien uur die dames van Middelburg toe te spreek.
Verlede week was ek Mosambiek toe. Vir Adelaide en Mark se troue. En wat 'n avontuur was dit nie. Deur sandvelde en voetpaadjies tot Kosibaai se wildekus en 'n swemmery met dolfyne (ek het uitgesit!) tot die huweliksbevestiging op die strand. Maar so amper-amper het dit nie gebeur nie. Adelaide hou daarvan om dinge op groot skaal te doen. So pak sy 'n reuse-vervoerwa met stoele, eetgerei, silwer, blomme, geskenke vir die gaste, selfs spesiaalontwerpte handdoeke vir die gastekamers, en haar trourok. Deeskant Colesberg is die vragmoter in 'n ongeluk en alles brand uit. Twee dae voor die troue met allerlei BBP's. Haar ma sit hand by en die twee verken Durban, huur die nodige en sorg dat alles piekfyn verloop. Dit wil gedoen wees. Amper vergeet ek: 'n Kaapse modeontwerper moes dag en nag werk om 'n nuwe trourok binne 24 uur te maak en dié moes 'n vriendin saambring. Met trourok en al sit die vriendin (Jenny Morris) toe in 'n verkeersknoop (paaie uit die Kaapse middestad was vir ses ure gesluit) en kan nie by die lughawe uitkom nie. Jenny hou kop en ná meer as 'n uur se slakkegang van die Tuine tot by die Waterfront huur sy die plesiervlug-helikopter om haar lughawe toe te vlieg! Adelaide was 'n stralende bruid.
1. Plaas die skenkels en pote in 'n groot kastrol, bedek met koue waster en verhit tot kookpunt. Blansjeer die vleis en pote vir drie minute, verwyder en druk droog. Gooi die blansjeer-water weg.
2. Skep die vleis en pote in 'n groot kastrol en bedek met koue water. Voeg lourierblare, peperkorrels en knoffel by. Verhit tot kookpunt, verlaag hitte, bedek en prut 3-4 uur of totdat alles sag is. Laat afkoel, skep vleis en pote uit en laat koud word. Behou die vloeistof.
5. Giet die mengsel in 'n ge-oliede vorm, bedek met kleefplastiek en bêre in die yskas om te stol.
6. Keer die sult uit en sny dit in skywe. Sit voor met 'n tamatie-en-komkommer-sambal, slaphakskeentjies en lekker vars brood.
Ek moet eers Ladismith toe vir my ma se verjaardag. Ná 'n eeu is die ou girl nog op en soms wakker. Sal volgende keer die sensasionele einde van die storie met julle deel! Tot dan, groete van my af en onthou: Julle is altyd welkom by Emily's in die Kloktoring. Kom kuier op 'n Saterdag laatmiddag.
Is u seker hierdie blondines is blond en nie grys nie, jy weet dit is altyd donker in 'n restaurant?
So 2 jaar gelede het ek en my man, by Emilys gaan eet, en wat 'n belewenis!!! Peter het selfs vir my kom vra of ek koud kry, en of hy
'n baadjie kan bring. My grootste wens is om my Ma eendag daar te laat eet,aangesien sy my van kleintyd af geleer het van Peter Veldsman.
Ongelukkig bly ons in Empangeni, so dit is baie ver. Maar 'n mens moet droom.
Kom gerus weer Emily's toe. Al is die hare wit, die voete kan nog loop. Ai, hoe verlang ek na Laurika Rauch.
'n Plesier om weer Peter Veldsman te lees Grootgeword met Sarie en jou resepte. Het gehelp om die groot liefde vir kosmaak en avontuur in kook te skep Volgens al my vriende, familie en ander 'eters' maak ek die lekkerste Beef Stroganoff…. natuurlik jou resep! Dankie vir hierdie geselsies met die lesers
Net so heerlik soos om by Emily's te eet, so bederflik lekker is Peter se skrywes. Hierdie Kaapse kos-raconteur is immers 'n legende. Dankie Peter.
XZm8vu twwrphacsaub, [url=http://euaklysknxqd.com/]euaklysknxqd[/url], [link=http://qdpfkbbznayu.com/]qdpfkbbznayu[/link], http://aeqxffkzvumb.com/
rDsMcm yplrbwfrrcup, [url=http://litwbagjwgbb.com/]litwbagjwgbb[/url], [link=http://petioeplauqs.com/]petioeplauqs[/link], http://tboudkhvfbnp.com/
Hi Peter, ek hoop jy kan my help. Ek is nog 'n groentjie met die Kook en Geniet styf onder my arm vas geklem. Ek het 'n vraag oor SULT, kan dit gevries word??. Of moet die verkieslik net in 'n yskas geberg word, net in 'n lug digte houer??
Dit is my vraag ook. Kan mens sult vries?
ODf7Tp acpymoljqylq, [url=http://ncdgawjybllk.com/]ncdgawjybllk[/url], [link=http://wstjhzhxckaw.com/]wstjhzhxckaw[/link], http://iozcofvomjzf.com/
rollinger sagt:Warum sich plf6tzlich so viele Leute um Anbaufle4che ffcr Nahrungsmittel Gedanken machen ist mir sciehelrhaft. Ich hf6re dieses Argument ste4ndig. Das mag stimmen. Aber wenn BASF Supergenmaisfelder oder in die Landschaft dengelt ffcr Klebstoffe kre4ht doch auch kein Mensch danach. Plf6tzlich ist das der Hauptgrund. Sojafelder ffcr Rindviecher, Sonnenblumen ffcr Treibstoff, oder Felder ffcr Startbahnen ist doch auch egal. Aber beim Auto fe4llt das dann auf.Mir ist das egal mit dem E10 Quatsch, dass ist auch in meinen Augen nur Blf6dsinn. Deswegen mache ich mir da gar nicht die Mfche da fundiert und fachlich zu diskutieren.Der Verbennungsmotor soll endlich aufgeben, er ist schon vor 10 Jahren fcberfe4llig gewesen und wird nur noch am Leben erhalten. Aber es wird kommen und in Frankreich hf6rte ich was dolles ge4ren. Eine andere Regierung kf6nnte AUCH dort ein Wunder bewirken.Ich beffcrchte wenn die Welt elektrisch fe4hrt, wird man in Deutschland noch das Recht verteidigen mit 230 km/h Menschen totfahren zu dfcrfen. Da bin ich mir sicher.
Sneeu le n voet diep buite (Kanada), maar my hart is lekker warm toegevou in n mos kombersie. Dankie ek lees lekker jou blog en droom van Afrika en salige stomende kluitjies. Ek het in die Transkei groot geword op kreef, avokado's en litchies. Maar my ma het sommer die kreef bedien met 'of botter en suurlemoen 'of (die oorskiet) met mayonaise in 'n halwe avokadopeer – en ons het gedink ons is vreeeslik 'fancy'. Toe gaan ons op n keer Kaap toe, beland in Houtbaai se hawe en gaan eet daar kreef. Ek dog ek lek my bord net daar uit met daai hemelse sous. Dis die dae voor Google vir als gehelp het behalwe natuurlik armoede. Maar ek kom toe af op Peter se Seekos kookboek. Ontdek die Bearnaise sous en siedaar, ek kan daai sous self maak! Ek gebruik vandag nog die resep gereeld en ook die Paella in dieselfde boek – die bladsye is vol spatsels en die boek val sommer self daar oop. Presies soos ek daarvan hou!