December 1, 2016 in Uncategorized Vandag is die eerste dag van sestien waarin ons veronderstel is om aktiviste te wees teen die geweld wat vroue en kinders op die lyf loop. Ek wil kyk of ons iets deur middel van die letterkunde kan doen.
← Riel: Gesigte / Faces
Die Rakkers het gepraat: #16DaeVanAktivisme → 0 responses to Swartval: #16DaeVanAktivisme	Leave a reply Cancel reply	Your email address will not be published. Required fields are marked *Name * Email * Website woensdag 30 oktober 2019 van 10:00 uur tot 16:30 uur, woensdag 4 december 2019 van 13:00 uur tot 16:30 uur CPS Onderwijsontwikkeling en advies
30 oktober en 4 december 2019, CPS Amersfoort Die Nag van die Treinstasies | wurmblikkie
Die Nag van die Treinstasies
Lanklaas dat ek so uitgesien het na ‘n kulturele gebeurtenis. Verlede Saterdag kon ek amper myself nie inhou nie – my eerste groot Duitse fees! En watter belofte het hierdie fees nie ingehou nie! Op meer as 50 plekke in 5 groot areas was daar meer as 200 dinge wat besig was om gelyk te gebeur. Enigiemand wat die fees kon bywoon, kon van al die publieke vervoer op daardie dag gebruik maak; hetsy trein of bus of selfs boot. Musiek, kuns, drama, uitstallings, kos, literatuur … alles in een fees saamgeboender.
Ek het die grootste deel van die nag op treinstasies deurgebring.
Slegte beplanning het veroorsaak dat ek nie die speletjie reg gespeel het nie. Dit sou sin maak om by een punt te begin en dan al in die rondte te beweeg – maar in plaas daarvan het ek eerste na die plekke probeer gaan wat ek definitief wou sien – wat nogals deksels moeilik was om op te spoor.
Vir die van julle wat Google Maps gebruik – of selfs seker ander kaarte of ‘n GPS sisteem – daar is meer as een Philosopenstrasse indie Ruhr-gebied. En as jy by verkeerde een afklim, kom die volgende trein eers weer oor meer as ‘n halfuur. En dan is dit meer as ‘n halfuur tot by enige noemenswaardige stasie. Ek sê maar net.
Menige maal was ek egter wel op ‘n toepaslike stasie, maar dan het ek rondgehardloop – en wanneer ek op een punt kom, besluit ek dan om eerder na ‘n ander punt met die trein te ry. Ek het soos ‘n mal haas rondgehardloop. Die gevolg was dat ek haas (vergewe asseblief die sinspeling) geen trein net-net gevang het nie – nee, ek moes vir almal ten minste 20 minute wag.
Dis baiekeer in die lewe ook so, skat ek. Mens hardloop so rond en is so besluiteloos, dat mens eintlik niks uitgerig kry nie. In plaas daarvan om gefokus te werk, werk mens net daaraan om te fokus. Toe ek uiteindelik besluit om net eenvoudig die rondtes te doen met die spesiale vervoer wat vir daardie aand aangestel is, het ek heelwat meer te siene gekry. Ongelukkig nie te veel nie. Dit was ‘n duur les, maar ‘n goeie een. Inderdaad, ek het baie tyd gehad om daaroor te dink … terwyl ek op trein en treinstasie my tyd moes verwyl.
(Ek het darem die Legoland Discovery Center besoek – en ‘n uitstalling oor ridders in die 13de eeu.)
This entry was posted on Dinsdag, Junie 22nd, 2010 at 9:26 nm and is filed under Duitsland.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Een antwoord tot Die Nag van die Treinstasies
Goodbye, Dortmund! « Ronald's Footnotes* sê:	September 23, 2010 om 6:41 nm	[…] Naturally I travelled not only by bicycle, but also by train. Not all experiences on the train were so great; at least once, in trying to navigate during ExtraSchicht, a most wonderful cultural happening in the Ruhrgebiet, I got totally depressed. […]