My kind word groot… – Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blog
Julie 31, 2015 Julie 28, 2015 ~ Toortsie
Posted in ouers van volwasse kinders -ouerleiding,Ouerskap en ouerleiding
‹ PreviousSommer ‘n stukkie filosofie oor God en seën
Next ›Toortsie se Toeka Tokkel oor mengelmoes
18 thoughts on “My kind word groot…”
Julie 31, 2015 om 6:55 vm
Ai n ma darem! Ek het my daaraan getroos dat dit oorsee waarskynlik veiliger is as op Stellenbosch.
Julie 31, 2015 om 7:14 vm
Ja dis waar. Op Stellenbosch gebeur lelike dinge deesdae. Mens word nogals bang.
Julie 31, 2015 om 9:35 vm
2005 en my enigste kind is op lughawe om NZ toe te gaan. My keel trek toe toe ek die laaste keer vir hom waai! Vir 4 jaar het ons ge-sms en later ge-email. Hy het my laat nag, vir hom, nou en dan gebel sodat ek sy stem kon hoor. Dis maar nie lekker om so ver weg te wees. Alles was maar erg gewees as mens so terugdink. Ek byt op my tande en hou my mond styf toe want hy is nou “groot” en het sy eie persoonlikheid ontwikkel. Mens moet maar spasie gee sodat hul kan ontwikkel
Julie 31, 2015 om 9:45 vm
Maklik is dit nie.
Julie 31, 2015 om 11:12 vm
Jy dink nie die pa’s het net so swaar nie? Een of ander slimme het gesê: Jy moet jou kinders so grootmaak, dat hulle maklik die huis kan verlaat. Nie altyd maklik nie.
Julie 31, 2015 om 11:59 vm
pa’s seker ook …
Julie 31, 2015 om 12:13 nm
dank voor je bezoek en lieve woorden
ja ik wandel graag , maak ook altijd gein
zingen kan ik niet 😉
Ja kinderen worden groot en zijn dan blij met een mooie opvoeding , soms is het loslaten van de kinderen niet zo makkelijk , maar op een dag vliegen ze toch uit , meestal dan toch
Julie 31, 2015 om 12:42 nm
Ja, die kinders word groot, en ons moet ook maar “groot raak”. 🙂 Dankie vir die inloer. Mooi dag.
Julie 31, 2015 om 12:25 nm
My middelste dogter het vyf jaar in verskillende lande gewoon…stoksiel alleen op haar eie na die snaakste plekke getoer.My senuwees was by tye gedaan,maar ek het dit onderdruk.vandag is sy ‘n selfstandige vrou met veggees soos min…ai ons ma’s darem!
Julie 31, 2015 om 1:07 nm
Ai, raak jy darem nou ‘n hartsnaar of twee aan…! Nooit maklik nie, NOOIT! Ons wil altyd ons kinders om ons hou. En wat gebeur toe met ons? Dis die ouers wat trek…! Ons ÍS mos hoeka Voortrekkers! Nou bly ons en die kinders in drie verskillende lande. En die beste land: Kaapland! 🙂
Julie 31, 2015 om 1:15 nm
Julie 31, 2015 om 5:50 nm
Ek kan my verbeel ek onthou nog die talmende bokrammetjie reuk in ons jongste se kamer toe hy huis uit is, en dis al jarre gelede.
Julie 31, 2015 om 7:38 nm
Een van die heel swaarste dinge…
Augustus 1, 2015 om 1:35 nm
Foitog. Ooh jaaaa dit IS erg.
Bly sy is veilig terug.
Augustus 1, 2015 om 1:37 nm
Heel en ongeskonde 🙂
Augustus 1, 2015 om 10:21 nm
“n Ma kry swaar! My een woon al 8 jaar oorsee. Sien hom en die gesin ao af en toe! Maar die mis is vreeslik! Dankie tog vir Skype!
Augustus 2, 2015 om 7:44 vm
Augustus 3, 2015 om 3:31 nm
Tot die dag dat ons ons koppe neerlê gaan ons ma-hart praat, en huil, en rebelleer ens. ens ens. Dit besef ek hoe ouer ek word.