Gedagte vir die dag: ’n Onwedergebore geweteFoto: pixabay.com Saulus het die kerk probeer uitroei. (Handelinge 8:3) Die onwedergebore gewete is ’n gewete wat ’n mens kan aankla of regverdig, maar dit is grootliks ’n defektiewe gewete. Ek gebruik die term “onwedergebore” omdat ek daarmee wil sê dis ’n gewete wat nog nie deur die lewe van Jesus wakker gemaak is nie. Dis een wat grootliks ge programmeer is deur die samelewing en persoonlike waardes, ongeag hoe God voel. So ’n gewete dink iets is reg as dit al gemeen aanvaarbaar is, of verkeerd wanneer dit nie algemeen aanvaarbaar is nie. ’n Wedergebore gewete registreer gou dat iets nie reg is nie, al is dit algemeen aanvaarbaar, omdat dit deur God wakker gemaak is. ’n Onwedergebore gewete is ook ingestel op selfregverdiging en sal maklik iets as reg of verkeerd bestempel na gelang van hoe dit die self raak. Dit sal nie sommer iets as verkeerd aankla so lank as wat daar “genoegsame” selfregverdiging is nie. Die interessante van hierdie soort gewete is dat dit ’n revolusionêre verandering ondergaan wanneer ’n mens wedergebore word. Skielik, sonder inmenging van buite, is sekere dinge nie meer aanvaarbaar nie. Sonder dat iemand jou aanpor, is jou gebrekkige verhouding met jou ouers nie meer “reg” nie. Onverwags is daar iets anders wat jou beïnvloed en dring om reg te maak waar jy tevore tevrede was. Nou is hierdie gewete nie meer tevrede met selfregverdiging nie, maar met wat “reg” is voor God. Dis ’n onverklaarbare fenomeen en gebeur met mense wêreldwyd wat deur God se Gees wedergebore word. ’n Onwedergebore gewete is selde die innerlike stem van geregtigheid en lei jou feitlik altyd op die pad van die dood.