PressReader - Kuier: 2014-09-24 - Kol­lig op . . . Sue Py­ler
Kol­lig op . . . Sue Py­ler
Van die ver­hoog tot ag­ter die mi­kro­foon en nou voor die ka­me­ra, sy doen als met pas­sie. DEUR Il­la­na Frantz
Kuier - 2014-09-24 - Speletjies -
Sy is nou wel op Vry­dag die 13de ge­bo­re, maar Su­re­tha Py­ler (24), of Sue soos sy ver­kies om ge­noem te word, het nie toe­ge­laat dat by­ge­lo­we wat met dié dag ge­paard­gaan, haar toe­koms be­paal nie.
Sue meen sy het haar he­le le­we lank ge­oe­fen vir waar sy van­dag is: voor die ka­me­ras as een van die aan­bie­ders van Kol­lig, ’n tyd­skrif­pro­gram op kykNET & kie, DSt­v­ka­naal 145. Sy is pre­sies waar sy hoort.
Haar skool­loop­baan het sy aan die Ho­ër­skool Ou­te­ni­qua in Ge­or­ge vol­tooi, maar vir rus­tig wees, was daar nie tyd nie. Sue is van jongs af ’n be­si­ge by­tjie wie se voe­te ge­jeuk het; só erg dat sy ’n pas­sie vir dans ont­dek het.“Met dans het ek op die ver­hoog groot- ge­word. Noem dit op en ek het ge­dans: bal­let, hip-hop, mo­dern dan­ce . . . al­les. as kind is ek baie stil ge­maak om­dat ek te veel ge­praat het, maar ek het ’n me­di­um ge­vind waar my stem deur al­mal ge­hoor kan word.”
Maar dis eers in stan­derd 9 (graad 11) dat sy aan dra­ma be­kend­ge­stel is en dié gog­ga haar be­hoor­lik ge­byt het. Met slegs ses maan­de se er­va­ring van dra­ma op skool on­der haar belt, het haar na­tuur­li­ke ta­lent vir die kuns­te ge­sorg dat sy ’n na­si­o­na­le to­neel­kom­pe­ti­sie wen. Die groot prys: ’n rol in die kykNET-se­pie Bin­ne­lan­ders.
“Ek het Bere­ni­ce ge­speel, een van die pa­si­ën­te, en ek het die be­hind the sce­nes­ge­voel ge­niet, maar TV was ne­ver the sa­me vir my daar­na.”Hier het sy so goed ge­vaar dat die ver­vaar­di­gers haar vir lan­ger aan boord wou hê. Dit was kort voor haar ma­triek­ek­sa­men en om­dat sy ’n beurs ge­had het om aan die u­ni­ver­si­teit van Pot­chef­stroom te gaan stu­deer, moes sy die ge­leent­heid van die hand wys.
Hier het sy me­dies gaan swot, maar be­sef dat sy“’n dok­ter in die ver­keer­de te­a­ter”sou wees as sy daar­mee sou vol­hou. Sy het met haar ou­ers ge­praat en hul­le het in­ge­stem dat sy ’n gap jaar kon neem.
Dis toe dat sy haar­self aan die kuns­te oor­gee. al­les van kin­der­te­a­ter en pro­duk­sies by groot fees­te soos aard­klop, die KKNK en die Suid­oos­ter­fees het haar ge­sien. Sy het in dié tyd selfs haar eer­ste ra­di­oon­der­vin­ding ge­kry toe sy by E­den FM in die Suid-Kaap ge­werk het.
in 2010 het sy dra­ma aan die u­ni­ver­si­teit van S­tel­len­bosch gaan stu­deer, maar weer het haar le­we ’n an­der wen­ding ge­neem toe sy nie die graad vol­tooi het nie.“Ek het in Ju­nie van my fi­na­le jaar ’n be­lang­ri­ke vak ge­dop en be­sef dat ek dit die vol­gen­de jaar sal moes oor­doen en nie saam met al my vrien­de kon graad vang nie.”
Sue het eg­ter nie op ’n ho­pie gaan sit en haar­self be­jam­mer nie. Sy het o­ral voe­lers uit­ge­steek en ’n ken­nis het haar die ge­leent­heid ge­gee om kort daar­na ag­ter die mi­kro­foon by Bok ra­dio in te skuif, waar sy haar lief­de vir ra­di­o­werk her­ont­dek het.
Sy het weer die skuif na die ver­hoog ge­maak toe sy ’n rol in B­lood Brot­hers: The Mu­si­cal los­ge­slaan het en vir on­ge­veer 11 maan­de haar hart en siel vir die pro­duk­sie ge­gee het. in­tus­sen was sy ook een van die aan­bie­ders van BeFonk, ’n jeug­pro­gram op rSG.
“Die ver­hoog is steeds een van my groot lief­des, maar die ses-uur-son­der-vars-lug­ding kon ek net nie meer doen nie. Dis die­self­de show, die­self­de li­nes, die­self­de kos­tuums, el­ke aand. Ek wou uit­gaan en nuwe men­se ont­moet. Hul sto­ries ver­tel en wou weet wat hul­le in­te­res­ting maak en dis een van die din­ge wat ek die mees­te van BeFonk ge­niet het.”
in Mei van­jaar het sy by die span van Kol­lig aan­ge­sluit en nog nie weer te­rug­ge­kyk nie. Sy be­skryf haar eer­ste keer voor die ka­me­ra as“ner­ve w­recking,”maar is dank­baar vir al haar vo­ri­ge er­va­rings, want sy meen al­les ska­kel by me­kaar in.
“My dra­ma-op­lei­ding help my om my li­nes te ont­hou en my ag­ter­grond by die ra­dio kom goed te pas wan­neer ek vrae moet vra en on­der­hou­de voor die ka­me­ra moet voer. al­les mush soort­van saam en dit sit my in ’n ge­mak­so­ne.”
Maar sy sê al­les ver­loop nie al­tyd seep­glad voor die ka­me­ra nie. Sy dink aan haar mees em­bar­ras­sing oom­blik by Kol­lig, toe sy (pro­beer) rieldans het.“Oh, dit was so em­bar­ras­sing en hier dog ek ek is ’n dan­ser,” skerts sy en voeg by dat hul­le dié ge­deel­te uit­ge­sny het en aan die ein­de van die e­pi­so­de as een van die blap­se ge­wys het.
Wan­neer sy te­rug­kyk op haar loop­baan tot dus­ver, meen sy dis al­les te dan­ke aan haar ou­ers, Chris en No­leen.“Hul­le het nog nooit vir my nee ge­sê nie. Maak nie saak wat ek wou aan­pak nie, die ant­woord was nooit nee nie.”
Haar ou­ers en jon­ger broer, Bry­an, bly steeds in Ge­or­ge en sy sien hul­le min, maar hul­le bel me­kaar tien­tal­le ke­re per dag.
Dis dui­de­lik dié bor­re­len­de, am­bi­si­eu­se go-get­ter weet pre­sies wat sy uit die le­we wil hê, want sy glo“e­very ex­it is an en­tran­ce to a new s­ta­ge”.