ons aangebore kant kies lei tot 'n vark-in-die-verhaal soek
Die Christus-boodskap van Neutraliteit nr 12
Ek het so pas, 1h45, wakker geword met ‘n boodskap vir self, wat ek uit my ervaring sal deel, hier met julle.
Wanneer twee mense ‘n probleem het, dan word daar kant gekies, “die-vark-in-die-verhaal”, sê vriendin Marie, en word die gekose vark verwerp, alles wat sy/hy sê is onaanvaarbaar, of word daar nie daarna geluister nie, maw die pyn, seer en behoefte van die vark bestaan nie meer vir die ander/mede-mens nie. En die vark word aangevat, sleg gesê, veroordeel, verguis en verwerp. En dit is oordeel en veroordeel. Grof. En familie, vriende, kennisse edm word opgekommandeer om eensgelyks kant te kies hierin, om die gevegsuniform aan te trek en hierin ‘n aktiewe bakleisoldaat te word.
Onlangs is die universele Christus boodskap (nie-godsdienstig) aan my in oordraging (vanaf Jesua-Jesus, van Ander Kant af) vir my juis hierdie probleem uitgewys nl dat ons in gevalle van andere se onderonsies dadelik, eers, ernstig en finaal kant kies, dan vat ons die een aan wie se kant ons nie gekies het nie…en met mening.
En daarin oordeel (judge) ons, sê Jeshua-Jesus, wat die Christus-boodskap oordra van Ander Kant af.
Hierdie kant-kies is een van die mens se grootste ingegrawe probleme, dis deel van ons misleiding aan ons oorgedra en voorgehou asof van ‘n Ewige af. En so verguis, verniel en vermoor ons mekaar.
En dis so onnodig; daar is ‘n heel ander/nuwe weg om hierdie onder-ons verskilervaringe aan te pak…te hanteer. Jeshua verduidelik dit so:
Twee mense baklei in ‘n bos. Jy sien dit, weet nie waaroor dit gaan nie, maar jy/ek/ons is gekondisioneer/geïndoktrineer/ge-DNA om daarin kant te kies, en ons doen dit gewoonlik. Gou. Maklik, sonder om eers na te dink.
“Hoekom kant daarin kies?” vra Jeshua. "Dit los niks op nie, spreek nie die probleem aan nie, want jy weet nie wat die probleem tussen die twee is nie; tog kies jy kant…soms en meesal van vêr af, buite die probleemarea van die twee in verskil."
En dit het ek onlangs dit persoonlik ervaar: die probleem word geensins aangeraak, aangespreek of daarin gehelp nie; nee, die een wat gelukkig is om nie as vark-in-die-verhaal uitgesonder te word nie, word moed ingepraat en hier-en-daar gehelp, maar die ander een (ongeag waar hierdie een staan in die onderhawige probleem en onderonsie) word verwerp, veroordeel, verguis, sleggemaak, teengewerk, en daar word wraak teen die vark gesweer, en die vark so veel as moontlik sleg gemaak en bygekom/benadeel.
Met ander woorde en in werklikheid het ons die oordeel gevel: soos altyd het ons ‘n vark gekies/uitgekies en daardie vark word nou afgeransel. Behoorlik. En geen ander waardes as wraak, bykom, slegsê, growwe veroordeling en veelal ook dreigemente en kwaadwillige teenoptredes teenoor die vark seëvier nie…kom uit die mens, asof die mens gedoem is om so wreedaardig en fataal op te tree. Mens wil sê hoe wreed, en dis barbaarse optredes, om van christelik nie eers te praat nie…en ander gelowe hierby ingesluit. Maar tog is dit die ingegreinde optrede van ons mense.
Hoekom? Hoekom? Hoekom is dit so? Hoekom kom dit asof van nature uit en tot ons om ‘n vark in elke verhaal/onderonsie/gebeure/bakleiery/verskil te kies: te polariseer, te verdeel, te verguis en blatant te verniel?
En toe ek en my vrou op 'n dag moeilikheid kry, toe, asof dit ‘n blote natuurlikheid is, toe ervaar ek hoe dit is om vark te wees, aan die ontvangkant van die mens se onnadenkende veroordeling, en wat daarop en daaruit volg; en is die probleem wat tussen my en my tydelik verwyderde vrou ontstaan het nie deur ‘n enkele persoon aangespreek nie, en het nie ‘n enkele persoon teenoor my gesimpatiseer nie of aangebied om met die probleem te help nie…wag, daar was darem een of twee.
Jeshua doen aan die hand dat ons vêr weg bly van kant kies af; hy noem dit neutraal bly. Ja, help die verslane een deur barmhartig, medelyend en simpatiek teenoor die neergevelde een te wees (Die Gelykenis van die Barmhartige Samaritaan), maar bly altyd en steeds neutraal, en, as ek dit mag waag, verleen simpatie, meegevoel, medelye, ‘n druk van een of ander aard en bystand albei kante toe, aan albei, want g’n mens kom onbeseerd uit so ‘n onderonsie/verskil/geveg nie. Maar, asseblief, vra Jeshua, moenie kant kies en die gebeurtenis tot ‘n wye gevegsterrein laat uitkring nie.
En dit is Jeshua-Jesus se boodskap, wat hy die Christus-boodskap noem, die Christus-bewussyn, die Goue Boodskap.
Toe my vrou en my se onderonsie verby was, toe vind ek die na-nag, is die faaight uit my uit, ons probleme/verskil/faaight blyk nie onoorwinlik te wees nie…ons moet net praat in ‘n gees van luister, simpatiek wees en saam praat wat óns wil en kan doen in die/ons bepaalde, tanse uiters-moeilike omstandighede. En kan ons uit hierdie ervaring stap as goed geleer om nie meer, langer en voortaan deel van die beplande vernielmens te wees nie, wat kant kies en dan vermorsel.
Jy weet, Vriend/Broer Jeshua, ek het jou Christus-boodskap ontvang, dit as fantasties gesien en aanvaar, maar toe faal ek daarin (verdrink ek in gekondisioneerde oorlogsoptrede) met die eerste toets my gestel; ek het sommer vir ‘n staart wholesale gedop…bootse en all. Maar dankie dat jy en oom Boeddha vannag na my toe gekom het en die/jul Christus-boodskap saggies en in toepassing by my kom tuis bring het.
Ek voel vry, opgewonde, verlos, asof ek uit die woestynsand opgestaan het…daai visioen wat ek lankal van Julle af ontvang het duik nou in toepassing op: wag, laat ek dit hier op skrif sit, al het dit selfs net vir my waarde.
My vrou en ek was in ‘n woestyn. Sonnig. Kalm. Mooi.
Toe kom daar skielik ‘n sterk wind op en sand waai oor ons, waai ons toe…begrawe ons.
Ek merk toe (soos ‘n vêraf waarnemer) dat daar ‘n groot hoop sand oor ons gegooi is, wat regs ‘n regaf kant het, soos ‘n mynhoop gevorm het. Regs en net langs die kant van die sandhoop het ‘n pragtige, idilliese oase ontstaan. Dit was asof van buite hierdie wêreld.
Regs van die massiewe sandhoop was net woestynsand.
Toe gaan die sandheuwels op ‘n plek oop, en daar verrys ‘n baie groot gesig uit die sand…vol sand, asof die gesig vaselien gesmeer is voordat dit uit die sand gekom het. Die massiewiteit van die gesig het my getref. Dit het in die vêrte na vore gekyk, asof dit belangrik was/is.
Nou, vannag, kom hierdie my-diep-getref visioen in my gedagte op, asof dit hierna verwys, en weet ek dat die Goue Christus-boodskap/bewussyn ons deel sál word…dit staar nou nog die vêrte in, maar dit kyk diep, sterk en vêr.
gaan na Deel-13