Beste Ecuadoraanse resepte en Ecuadoraanse kookidees - Skemerkelkresepte, spiritualieë en plaaslike kroeë - 2022
Ecuadoraanse inkopie wenke
Malbec, syrah/shiraz, mourvèdre, Rhône meng, zinfandel, klein sirah, primitivo, of carmà © nère met vleis- en boontjiegeregte; viognier of groener veltliner met seekosgeregte.
Fanesca is 'n baie tradisionele sop uit Ecuador wat vol kultuur, geskiedenis en eeue tradisie is.
U kan aan fanesca in Ecuador dink baie soos Kerstyd vir die smaak en die Ecuadoraanse kultuur as geheel. Hierdie spesiale, ryk en relatief komplekse sop word slegs gedurende die Heilige Week (middel April) bedien, hoewel die afgelope tyd die tydsraamwerk vir hierdie seisoensgereg geleidelik vergroot het. By restaurante kan baie mense 'n hele maand lank aan fanesca smul voordat dit gewoonlik tuis bedien word.
Wat is die oorsprong van fanesca?
Die oorsprong van hierdie tradisionele Ecuadoraanse gereg dateer uit die Pre-Columbiese tyd, tydens een van die grootste vieringe wat rondom die equinox draai het. Hierdie dag, wanneer die ewenaar van die aarde deur die middel van die son gaan, gebeur twee keer per jaar, gewoonlik omstreeks 20 Maart en 23 Desember. Dit was 'n astronomiese gebeurtenis wat deur baie antieke kulture regoor die wêreld gevier is, soos die inheemse mense van Ecuador en die Inka -ryk (wat later 'n deel van die Ecuadoraanse streek sou verower).
Die equinox simboliseer die begin van 'n nuwe lewensiklus wat met die nuwe jaar gekom het. Saam met hierdie viering het die oestyd gekom vir baie van die onrypgemaakte korrels wat later gebruik is vir die voorbereiding van hierdie seisoenale gereg.
Die fanesca -gereg self het die Quechua -naam van uchucuta, wat onrypgemaakte korrels beteken, gekook in kruie en speserye.
Met die aankoms van die Spaanse veroweraars het kulturele assimilasie gekom. Die Spanjaarde was slinks genoeg om die reeds dominante tradisies van die inboorlinge te kombineer met hul eie Katolieke oortuigings, wat lei tot die kombinasie van katolieke feeste wat gevul was met inheemse simboliek en beeldspraak. Gou genoeg, uchucuta het sy naam verander na fanesca. Dit is dan ingesluit as deel van die Semana Kersvader (Heilige Week) -vieringe omdat dit perfek saamgeval het met die equinox -vierings.
Waar kom die naam fanesca vandaan?
Alhoewel die oorsprong van die werklike naam fanesca onbekend is, word verskeie hipoteses onder die Ecuadoraanse bevolking gedeel. Die raaisel rondom fanesca, veral as gevolg van die feit dat geen ander land die gereg of die gewoonte deel nie, het gelei tot 'n reeks historiese (en nie so historiese) weergawes. Een van die meer gesproke teorieë bevestig dat dit in koloniale tye uitgevind is deur iemand met die naam Juana, in 'n lang verlore hacienda van die hoë Andes, aanvanklik gedoop Juanesca.
'N Ander weergawe is 'n soortgelyke gereg in Portugal, gemaak met bone en kabeljou (bacalao).
Die ander voor die hand liggende oorsprong is pre-Spaans, terug na die viering van Mushuc Nina of The Fire Day, 'n ritueel wat die begin van die Andesjaar in Maart, wanneer korrels geoes word, aandui. Die gereg wat met hierdie oorsprong verband hou, word genoem uchukuta in Kichwa, wat sagte boontjies beteken, gekook met chili en kruie. Soos fanesca vandag, bevat dit na bewering muurbal en pampoen, ertjies, boontjies, mellocos, mielies en boontjies, in die resep, alles begin Februarie geoes toe die Pawkar Raymi feeste vind plaas ('n soort Lentefees). Daar word geglo dat uchukuta saam met die vleis van wilde marmot bedien is.
Die oorsprong en betekenis daarvan is egter van weinig belang as dit kom by die samestelling van die gereg. Elke gesin het hul eie geheime om fanesca voor te berei (om elke tipe peulgewas en pols af te trek, selfs lensies, byvoorbeeld!) En oumas, teenwoordig of in gees, het die magie om hele gesinne bymekaar te maak om die tradisie voor te berei en te deel. Sommige skil die peulgewasse, ander sny uie, ander knie balletjies meel, ander sny kaas.
Hoe om fanesca te maak
Volgens die eerste resepteboek in Ecuador, gepubliseer omstreeks 1882 deur die skrywer Juan Pablo Sanz, het die voorbereiding van fanesca reeds tekens getoon van 'n standaard voorbereiding (selfs al ontbreek sy resep 'n paar bestanddele of die gebruik van ander resepte) die een). Hy het geskryf: onrijpe nierbone, limabone, lupiene en ertjies word gekies en gekook. Rys, kool en pampoen word ook bygevoeg. Dit word alles in 'n pot gekook, saam met die uie, knoffel, komyn, geroosterde grondboontjiebotter en 'n knippie suiker. Later word room en melk bygevoeg, en na 'n laaste kook met peje vis en garnale, die sop word bedien met deegfrites, empanadas, gebraaide plantain, hardgekookte eiers, pietersielie, chili en peper. "
Afhangende van die omgewing van Ecuador waar fanesca berei word, sal die sop sekere variasies hê wat spesifiek is vir die geografie van die gebied. Al met al word die gereg voorberei, gedeel en geniet deur 'n groot aantal Ecuadoraanse gesinne tydens hierdie spesiale vakansie van Semana Santa (Heilige Week).
Die sop bestaan ​​uit 12 verskillende korrels (verteenwoordigend van die 12 apostels), kabeljouvisse (wat die ichthys verteenwoordig, of " Jesus vis ") wat almal in melk gekook is en versier is met hardgekookte eiers en kapokaartappels (molo) aan die kant.
Kultureel is die gereg bekend daarvoor dat dit gesinne bymekaar bring, met lede wat deelneem aan hierdie gesamentlike werk van liefde wat tyd, geduld en 'n wye verskeidenheid verskillende bestanddele verg. Die gereg self word soms tuis voorberei en dan tussen naburige gesinne uitgeruil nadat dit gereed was.
Daar is niks soos dit in die wêreld nie. Die fanesca -sop is een van die geregte wat jy net nie twee keer kan uitvind nie. Dit het gewortel geraak in die identiteit van die Quiteño en definieer nou Paasfees in Ecuador.
Die fanesca begin op plase te midde van landerye op die platteland van Ecuador, in die aanloop tot die weke voor Paasfees, word die bestanddele van die sop, ongeëwenaard in verskeidenheid en hoeveelheid, geoes en versamel. Verkopers op die mark organiseer hul staanplekke om die aankoop makliker te maak. Kopers keer dan terug huis toe met mandjies vol genoeg om 'n weermag vir weke te voed.
As die vastyd as 'n tydperk van intense vas beskou is, met die doel om die boetvaardige tot niks anders as vel en been te verminder nie, word hierdie gereg in Ecuador bedoel om so 'n vas te voorkom, en dit is flagrant. Die saamgestelde bestanddele is ongetwyfeld te veel om te hanteer vir die organe van 'n liggaam in die proses van geestelike reiniging.
Fanesca word gewoonlik in die middag geëet, wat gewoonlik die belangrikste maaltyd van die dag in die Ecuadoraanse kultuur is. Samevattend is fanesca 'n mengsel van geure wat u vir altyd sal onthou as u dit eers geproe het.
Ecuador -gunstelinge vir kos
Ecuadoraanse mark | Foto/Cory Lee
Die Ecuadoraanse kookkuns is hartlik en uniek met 'n uiteenlopende warrelwind van geure, ek is terug uit Ecuador en gereed om die sewe Ecuador -kosse te deel wat alle besoekers aan hierdie ekwatoriale nasie moet probeer.
Marsvin | Foto/Cory Lee
As u ooit 'n voet in 'n tradisionele Andes -kosmark buite gegaan het, is die hokke vol proefkonies een van die eerste dinge wat u opmerk. Nee, dit is nie dat proefkonies die gunsteling troeteldier van Ecuadoriane is nie, maar dat dit 'n beroemde Andes -lekkerny is, wat gereeld by spesiale geleenthede gekook of bestel word. Aangesien my reis na Ecuador 'n spesiale geleentheid was, moes ek hierdie eenmalige kans gebruik om 'n soort kombuis te probeer wat u buite hierdie berge kan vind.
As u by 'n Ecuadoriaanse restaurant kom, vra dan net vir & ldquocuy & rdquo (uitgespreek koo-ey, rym met & ldquogooey & rdquo). Die marmot word op 'n spit gebraai met heerlike bykosse.
Aangesien die klein diertjies gewoonlik nie baie vleis bevat nie, moet u waarskynlik met u hande die gekookte proefkonies na u mond lig om die bene skoon te lek. Die geur is baie soortgelyk aan eend of konyn, en dit lek goed met die vinger!
2. Gebraaide Weegbree
Gebraaide Weegbree | Foto/Cory Lee
Gebraaide weegbree is oral in Ecuador, en daar is 'n rede daarvoor! Weegbree, wat soos groot piesangs lyk en gekook moet word om te eet, groei baie in hierdie tropiese land.
Nie net 'n gewilde Ecuador -straatvoedsel nie, maar ook as 'n voorgereg by 'n maaltyd of as 'n voorgereg uit 'n Ecuadoraanse spyskaart. As reisiger is dit belangrik om te weet dat daar meer as een manier is om gebraaide plantains te geniet.
Geel weegbree (genoem ldquomaduros & rdquo) is ryp weegbree, en as hulle gebraai word, is dit pap en soet, amper nagereg. Groen weegbree is nie ryp nie, dus as hulle gebraai word, behou hulle 'n knapperige konsekwentheid.
As groen weegbree twee keer gebraai word (dit is die norm), noem hulle 'quodatacones' en word hulle baie lekker met sout, hoewel sommige mense dit graag in ketchup of mayo wil dompel.
Cory Lee met kakaobone in die Amazone -reënwoud | Foto/Cory Lee
Ecuadoriaanse sjokolade word aangewys as die beste ter wêreld. Die plaaslike Ecuadoraanse handelsmerk Pacari het meer as een keer die eerste plek by die International Chocolate Awards geplaas, en met goeie rede. Probeer unieke geure soos roos, sitroengras, chili, koffie, of selfs Guayusa, en 'n sjokoladestafie wat dekadente kakao meng met 'n beroemde Amazone -tee.
Daar is natuurlik baie ander plaaslike handelsmerke van sjokolade van wêreldgehalte, en ek dink dit is alles die moeite werd om te probeer. Met sy nuutgevonde roem, kan Pacari en ander handelsmerke van Ecuadoriaanse sjokolade oral gevind word, van inheemse kunsmarkte tot gewone ou supermarkrakke, sodat toeriste maklik by hierdie gewilde Ecuador -nageregte kan kom.
Ecuadoriaanse sjokolade is 'n wonderlike geskenk vir diegene wat gelukkig was om saam met u na Ecuador te gaan.
Ecuadoraanse ceviche is smaakvol en vars.
Ceviche is iets wat in 'n aantal Latyns -Amerikaanse lande gevind kan word, maar niemand anders doen dit soos die Ecuadoriane nie. Ceviche kom in baie vorme voor, maar die basis is altyd 'n soort Ecuador -seekos met garnale, vis, kreef, seekat, krap, oester, of soms 'n mengsel daarvan. Aangesien Ecuador 'n lang kuslyn in die Stille Oseaan het, ongeag die vis wat u kies, sal dit vars wees!
Die vis sit in 'n smaaklike sous van sy eie sap, word bedek met suurlemoensap en soms lemoensap, en word aangevul met fyngekapte tamaties, groenrissies en rooi uie. Dit word gereeld geëet met 'n kant van knapperige weegbree -skyfies, wat die inwoners daarvan hou om dit te vermorsel en in te meng.
In ander lande, soos Costa Rica en Peru, word ceviche gemaak deur rou vis in kalk te laat sit, maar dit gee hom 'n skerp smaak wat baie wat nuut is in hierdie soort kombuis, nie geniet nie. In Ecuador word die vis (of ander soorte seekos) egter dikwels gaar, wat die ceviche 'n baie beter konsekwentheid gee, met die geur van kalk, maar nie oorweldigend nie.
Viche | Foto/Cory Lee
Aangesien die name so soortgelyk is, verwar baie reisigers viche met ceviche. In werklikheid is die enigste ding wat hulle gemeen het, dat dit seekos bevat en dat dit albei buitengewoon lekker is!
Anders as ceviche, wat koud of kamertemperatuur bedien word, is viche 'n dik, warm sop. Dit word gewoonlik gemaak met vis, garnale of albei wat in 'n dik sous van grondboontjies en water gekook word.
Benewens die vis, bevat hierdie Ecuadoraanse sop groente soos mielies, patats, pampoen, yucca, soetgewas en 'n verrassing van grondboontjiebotter en groen weegbree wat opgerol is in 'n ryk, frikkadelagtige vorm. Dit word gereeld geëet met 'n bietjie rys, en is een van die lekkerste sop wat jy ooit kan proe. Viche is 'n uitstekende en vullende brandstof vir u vakansie.
Deur 'n bolon te proe, sien u nog 'n innoverende manier waarop die plaaslike bevolking die Ecuador -kombuis rondom die weegbree baseer. Groen weegbree word gekook en stukkend gemaak en vorm 'n deegagtige basis wat dan gewoonlik met koriander gemeng word, asook 'n ekstra bestanddeel soos grondboontjies, plaaslike kaas of vark. Soms word beide kaas en vark by die mengsel gevoeg.
My gunsteling deel van die eet van 'n bolon is dat jy dit oral kan kry en op die spyskaart in restaurante en kafees kan sit (dikwels as ontbyt) of as straatkos beskikbaar is. Dit is 'n uitstekende ontbyt, 'n ligte aandete of 'n versnapering.
Encebollado is miskien 'n bekende kater vir Ecuador en rsquos, maar selfs baie nugtere toeriste roem Encebollado as 'n perfekte ontbyt of 'n laat-peuselhappie. Encebollado is een van die Ecuadoraanse geregte wat die grootmoeders van Ecuador die beste kook, en baie gesinne van die kus het hul eie geheime resepte waaraan hulle sweer. Eintlik is dit 'n bredie gemaak met tonynvis en yucca, gekook in 'n energieke sous gevul met sagte speserye, rooi uie en koriander.
As u Encebollado in Guayaquil, een van die groot stede in Ecuador, eet, word dit gereeld bedien met rys en/of groot stukke geroosterde mielies. As u in die kusstyl eet, vind u dat dit bedien word met weegbree -skyfies wat bedoel is om fyngemaak en ingemeng te word.
Miskien is my gunsteling gedeelte oor encebollado dat almal daarvan hou om sy of haar eie tikkie by te voeg, en sommige mense geur dit met 'n bietjie ketchup of mosterd, terwyl ander dit graag met lemmetjiesap, warm sous of selfs olie bedek.
Ecuadoraanse gebakte kaas Empanadas
Hierdie gebraaide empanadas in Ecuador-styl het 'n kaasvulsel, wat soms gekruid word met 'n tikkie ui. Dit lyk miskien 'n bietjie normaal in vergelyking met sommige van die meer uitgebreide empanadas wat daar is. Maar hierdie empanadas het 'n spesiale bestanddeel wat hulle uniek maak: gegranuleerde suiker, bo -oor gestrooi net nadat hulle uit die warm kookolie verwyder is. Dit klink na 'n vreemde kombinasie - kaas, uie en suiker - maar dit is baie lekker.
Die woord viento beteken "wind", en die grap is dat hierdie empanadas ('n gewilde straatvoedselhappie) gewoonlik baie suinig kaas binne bevat en meestal met lug gevul is! Die empanadas blaas op as hulle in olie gebraai word, en dit sal met lug gevul word, ongeag die hoeveelheid kaas wat jy daarin sit, maar moenie die skuld gee van jou plaaslike straatverkoper as dit lyk asof jou empanadas meer lug het as kaas nie!
Ecuador is veral bekend vir sy gebraaide empanadas (hoewel gebakte empanadas ook gewild is) empanadas de morocho (wat 'n deeg met 'n spesiale soort mieliemeel gemaak het). Empanadas is 'n gewilde snack tussen die oggend- of middagete, en die meeste (soet en hartig) word bedek met suiker.
15 beste straatvoedsel in Quito
Die handtekeninggereg van Ecuador is hoe my ideale omelet sou lyk as dit gedekonstrueer word. Die gereg is tortilla's (aartappelomelet) bedek met gebraaide eier, beet, avokado, slaai, chorizo ​​en salsa aan die kant. Vir slegs $ 2,50 is llapingacho beslis een van die beste straatvoedsel in Quito en 'n uitstekende manier om kennis te maak met plaaslike geure.
Vind dit: Mercado Central, Quito
Mote con chicarrón is 'n mengsel van mielies en hominy bedek met gerasperde chicarrón en salsa. Terwyl die idee om chicharrón uit 'n rietmandjie te eet, 'n minuut geneem het om aan gewoond te raak, was Mote uiteindelik een van die mees vulbare en algemeenste straatvoedsel in Quito.
Vind dit: Mote con chicarrón is die maklikste om op die pleine rondom Quito te vind. Soek die skare wat saamgepers word, en u kry 'n piepschuimbak vol!
Groen mango met sout
Ecuador was die plek waar ek my suur lekkergoed amptelik inruil vir groen mango's met sout. Omdat die mango's onryp bedien word, is dit uiters suur. Saam met 'n pakkie heeltemal onnodige sout en 'n skeut suurlemoensap, is hierdie snack super suur en super lekker.
Vind dit: El Ejido Park, Quito
Fritada is basies in al sy dele, maar heerlik as dit saam bedien word. Die kombinasie van Ecuadorian tortilla (kapokaartappels) met gekruide varkvleis wat eers gekook word en dan in sy eie vet gebraai word, sorg vir 'n moordenaar wegneemete.
Vrugtesap of vrugtesap
Vrugte is waarskynlik die maklikste oorgang na avontuurlike eet. Gaan net na die mark en kies alles wat u opval! In Ecuador, moenie vergeet om te proe nie maracuya (passievrugtesap), die baie gewilde tomate del arbol, of een van die vele vars uitgedrukte sappe!
Ek is nie seker of ek ooit weer kitskos sou eet as empanadas so algemeen by die huis beskikbaar was nie. Elke bestemming in Suid -Amerika het sy eie smaak, maar probeer in Ecuador empanadas de viento ('n donsige, gebraaide kaas -empanada bestrooi met suiker) of de verde ('n groen weegbree -empanada). Crunchy aan die buitekant en squishy aan die binnekant, empanadas is 'n voorspelbare wonderlike opsie vir straatkos in Quito.
Vind dit: Cafetería Modelo, Quito
'N Mengsel gekookte plantains, kaasagtige eiers en wors maak Tigrillo die volgende beste ding vir almal wat 'n meer tradisionele Amerikaanse ontbyt mis.
Vind dit: La Hueca Guayaca, Quito
Merienda of Almuerzo
Die sop, sap en hoofgereg van merienda is daaglikse middagete vir die meeste Ecuadoriane. Vir slegs 'n fraksie van die koste ($ 2,50-$ 3) van die a la carte-spyskaart, kan u 'n goedkoper middag eet as wat u kan kook.
Vind dit: Enige plek! Vind die spyskaart wat u die meeste aanspreek op die bordjies wat buite aangebring is, voordat u 'n plek kies. Soek 'n skare om plaaslike gunstelinge te vind.
Hou daarvan of haat worsbroodjies, Salchipapas is 'n groot deel van die Ecuador -peuselervaring. Pommes is net 'n basis vir die mayonnaise, ketchup, ander salsa's en vreemd gesnyde worsbroodjies wat bo -op is.
Vind dit: My gunsteling plek was op Calle Guyaquil, maar jy kan die gereg omtrent oral kry. 'N Slegte bestelling van salchipapas kan baie sleg wees! Vertrou die plaaslike bevolking as hulle 'n plek soek.
Chochos, Chifles en Tostados
Chochos (gebraaide Andesboontjies), chifles (gebraaide plantains) en tostados (geroosterde mielies) het die entoesiasme wat ek eens vir gesoute springmielies gehad het, hernu. Dit is baie verslawende opsies vir straatvoedsel in Quito, en is oral beskikbaar.
Vind dit: Hoekwinkels, straathoeke en as voorgereg by baie restaurante!
In Quito smous verkopers kegels van sagte -vanielje met dulce de leche of braambes langs die pad, en deel dit so vinnig as wat die motors kan verbygaan. Natuurlik moes ons dit self probeer! Selfs die sakemanne gaan vir 'n middagroomys in Quito, en dit is iets wat ons agter kan kry. Wenk: U sal ook seker 'n donsige, roomysagtige nagereg op straat sien, genaamd espumillas. Dit is 'n merengue by kamertemperatuur en nogal teleurstellend, so moenie verwar word nie!
Vind dit: Helados Himalaya, Quito
Humitas is 'n gereg met mielieskil wat soos 'n tamale lyk, gemaak met plaaslike mielies, uie, eier en soms 'n bietjie kaas. Ons word gewoonlik as ontbyt bedien, en ons vervang graag ons witbroodrooster met vars humitas.
Terwyl ons 'n saai kulinêre ervaring in Colombia gehad het, het sommige van ons gunsteling straatvoedsel in Ecuador hul oorsprong in die buurland. Wat is nou beter as 'n gebraaide weegbree bedek met gestoofde, pittige vleis (patacones) of gevulde gebraaide aartappels (papas rellenas)?
As jy gedink het broccoli- en kaassop is dekadent, wag net totdat jy Locro de Papa — probeer, 'n sop gemaak van melk, kaas en groot stukke aartappel.
Canelazo + bier
Terwyl die plaaslike bevolking selde hul maaltye met hul drankies meng, beteken dit nie dat dit moeilik is om 'n drankie te vind nie. Geniet die pret en geniet 'n sterk orde canelazo - 'n mengsel van aguardiente, naranjilla -sap en speserye - of 'n goeie outydse pils (Brahma of Pilsener). As u net nog 'n pils kan neem, kan u geniet van een van die cool bierbars wat in die stad versprei is.
Vind dit: Oral op La Ronda of Bandidos -brouery
Kyk na die Lekkergoed en kookkuns ($ 104) vir 'n blik op sommige van Ecuador se beste straatkos. En as u 'n etenstoer deur ons skakel bespreek, sal dit u help om hierdie blog gratis te ondersteun.
Tradisionele Ecuadoraanse kos
Hierdie gebraaide vark is 'n gereg wat gereeld voorkom by gesinsvieringe en groter geleenthede.
Die vark word gewoonlik vars uit die vark gekerf en bedien met slaai, gebraaide weegbree -skywe of gebakte aartappelkoeke.
Een van my gunsteling Ecuadoraanse kos, u kan 'n hele deel van die mark in Cuenca vind wat toegewy is aan hornado.
'N Stoofpot wat deur die plaaslike bevolking in die Amasone -streek van die land voorberei word, is ook ietwat omstrede.
Zarapatoca maak goed gebruik van die skilpaaie in die streek, nie seeskilpaaie nie, maar rivierskilpaaie.
Dit is een van die algemene maaltye in 'n gebied waar voedselbronne baie anders is, aangesien die plaaslike bevolking nie grond het om diere groot te maak nie en dus eet wat in die oerwoud bestaan.
Hierdie Ecuadoraanse kos word gereeld as bykos gebruik, en word ook gereeld as versnaperinge geëet.
Llapingachos is klein patties gerasperde aartappel, kaas en geurmiddels wat gebraai word.
Hulle kom baie gereeld voor in die Andes -streek van Ecuador, dikwels as bykos saam met hornado.
As jy van kaasagtige aartappels hou, is dit die gereg vir jou.
Gebakte groen weegbree, patacones staan ​​ook bekend as klippe in groot dele van Sentraal -Amerika, maar as jy dit in Honduras eet, sal jy dit as tajadas vind.
Patacones word gebruik as die belangrikste stysel langs die kus van Ecuador op plekke soos Canoa, waar dit in skywe gesny of gebreek word en dan gebraai word.
Uchumanga is 'n stoofpot wat gereeld in die Amasone -omgewing van Ecuador geëet word.
Soos baie kusgeregte, is dit baie veelsydig en kan dit insluit watter riviervisse ook al deur die vissers gevang is.
Hierdie sop het geen afval nie, aangesien die vis met die ingewande van diere gaargemaak word en gestoof word.
Nog 'n visbredie wat hierdie keer aan die ander kant van Ecuador in die kusstreek gevind word.
Encebollado word gewoonlik gemaak van albacore, tuna of bonito, en word gekook met kassava en rooi ui om 'n stewige gereg te word wat gereeld vir ontbyt geëet word.
Ecuadoriane sweer dat dit die beste kater -geneesmiddel is. Dit is 'n kans werd, want die sop kos slegs 'n paar dollar.
Mote met Chicharron
Ecuadoraanse kos bevat baie goedkoop versnaperinge. Mote is soortgelyk aan hominy en word in Ecuador geskil, gekook en bedien met varkvleis.
Saam sorg hulle vir 'n heerlike en heerlike ete wat werklik pas by die smaak van die varkvleis.
U kan mote con chicharron op markte en by straatverkopers vind.
Soortgelyk aan morcilla in Argentinië, is hierdie bloedwors 'n vinnige happie of deel van 'n maaltyd.
Morcilla word op baie braai- en kitskosplekke in Ecuador aangetref, waar rys en groente by die bloed van vark gevoeg word om 'n lekker en vleislike peuselhappie te maak.
Hierdie bokbredie is een van my gunstelinge en gemaak met uie, groenrissies, tamaties en af ​​en toe tertvrugtesap.
As u nog nooit 'n bok geëet het nie, is dit tyd om dit te probeer.
'N Stoofpot wat gemaak word met lensies of boontjies, waar die peulgewasse gekook word met uie, tamaties, knoffel en chilipoeier.
Menestra kan vegetariër wees, bedien met 'n eier of stukke vleis.
Een van die lekkernye van die Amasone -streek wat nie vir die skelm is nie. Chontacuro is groot kewerslarwes, en baie sal dit rou en kronkelend eet.
Hulle is dikwels 'n bietjie meer smaaklik vir besoekers wat op spies gerooster is, met 'n sterk, maar aangename geur.
Yuca is die eetbare wortel van die kassava -plant, en hoewel dit in patat gekap kan word of op baie maniere soos 'n aartappel gebruik kan word.
Muchin de yuca is basies 'n yuca -braaier met 'n kaas- of varkvleisvulsel.
Hierdie stewige bredies is 'n uitstekende voedsel vir die koue dae van die Andes. Locro is gewoonlik vegetariër en gemaak met mielies, boontjies en aartappels.
Soms kan locro egter beesvleis of gedroogde vleis soos chorizo ​​insluit, dus vra of u vegetariër is.
Alhoewel dit lyk soos roomys wat nooit smelt nie. Espumillas word op straat verkoop en is nie roomys nie, maar 'n meringue -skuim en gegeur met vrugte soos koejawel, bedek met stroop en sprinkel.
Dit kan baie aanloklik wees om te probeer, maar u moet baie wees versigtig wanneer u dit eet, aangesien die resep eierwit vereis.
Hierdie lekkernye sit die hele dag in die son, dus vra om uit te vind by watter verkopers dit veilig is om te koop.
Beelde (c) Ministerio de Turismo Ecuador, Mark Schaaf, jpc raleigh
Dit word 'n tradisionele Ecuadoraanse gereg aan die kus genoem Encocado de Camarones in Spaans. Hier word garnale gesmoor in 'n ryk sous met GOYA® Sofrito, GOYA® klappermelk en tamaties in blokkies. Bedien met rys en maduros (ryp weegbree) vir 'n volledige maaltyd!
elke rooi en groen soetrissie, grof gekap
GOYA® Frozen Ripe Plantains, gaar volgens die pakketaanwysings
Ecuadoraanse kos is 'n eindelose verskeidenheid moontlikhede vir die inboorlinge sowel as vir die toeris. Drie streke en die Galapagos bied voortdurend lekkernye aan wat ons die beroemde straatkos moet byvoeg, pan de yuca om ons te versoek.
In die hele Suid -Amerikaanse streek blyk dit dat elke land 'n variasie het in hierdie klassieke pan de yuca, kaasbrood of kassawebrood. Pan de yuca is 'n broodbrood van kassava -stysel en kaas wat tipies is in die suide van Colombia en die kusstreek van Ecuador.
Wat is die oorsprong van pan de yuca?
Daar is 'n 1856 -waterverfskildery deur Manuel María Paz wat toon hoe kassavabrood deur lede van die speekselmense in die Casanare -provinsie voorberei word. Daarom word aanvaar dat dit die streek of provinsie is waar pan de yuca ontstaan ​​het.
Wat is pan de yuca?
Ecuadoraanse pan de yuca is 'n klein, kaasagtige brood gemaak met yucameel (ook bekend as kassava of tapioca -stysel) en kaas. Daar is variasies van hierdie heerlike brode in baie Latynse lande. Hulle staan ​​bekend as chipas in Paraguay en Argentinië. Hulle staan ​​bekend as pan de queso in Colombia, cuñape in Bolivia, en pao de queijo in Brasilië. Die variasies en presiese bestanddele wissel van plek tot plek. Ons resep vir pan de yuca word gemaak met yucastysel, kaas, botter en eiers.
In Colombia is daar 'n produk wat baie soortgelyk is aan Brasiliaanse kaasbrood, behalwe die tradisionele formaat (platgemaak) pan de bone of pandebono. Net soos die kaasbrood, het die pandebono 'n sponsagtige tekstuur, 'n lae digtheid, en word dit in 'n kort tydjie verhard, kenmerke wat toegeskryf word aan die suur kassava -stysel, in die land bekend as styselgegiste yuca en wat op dieselfde manier verkry word as in Brasilië.
In lande waar die peuselhappie gewild is, is dit goedkoop en word dit dikwels van straatverkopers, in snackwinkels en in kruidenierswinkels verkoop.
Yuca -brood maak 'n heerlike warm voorgereg. Dit kan vooraf voorberei word en minute voor opdiening gebak word. Brood wat oorbly, word moeilik as dit koud word, maar kan in die mikrogolfoond verhit word (ideaal vir ontbyt die volgende dag). Die meel word gemaak van yuca -wortel en staan ​​ook bekend as kassava- of tapioca -stysel. Die meel kan in die meeste supermarkte, in Latynse kruidenierswinkels of aanlyn gevind word.
Wat is yuca?
Yuca (uitgespreek yoo-ka) is die wortel van die kassava-plant. Die naam kan verwarrend wees as gevolg van die ooreenkoms met die suidoostelike inheemse woestynplant van die Verenigde State, genaamd yucca (uitgespreek yuhk-a). Die twee is nie verwant nie.
Die groot taps toelopende yuca wortels is soortgelyk in grootte en vorm as 'n patat en kan van een tot 'n paar pond weeg. In die Verenigde State kan u maklik tapioka -stysel (tapioca -meel) koop, wat die poeiervorm is van hierdie gewilde Latyns -Amerikaanse wortel. By die plaaslike kruidenierswinkels vind u ook yuca -wortels in die produksiegang. Hulle lyk baie soos hul naaste neefs, die jam en aartappel, met 'n growwe, basagtige vel wat verwyder moet word deur rasper of te skil.
Yuca, of kassava, is 'n belangrike stapelvoedsel in die ontwikkelende wêreld en bied 'n basiese dieet vir meer as 'n halfmiljoen mense. Dit is een van die droogteverdraagsaamste gewasse wat op marginale gronde kan groei. Hier in die VSA verwys die naam "tapioca" meestal na die stysel gemaak van die yuca -wortel.
Hoe smaak yuca?
Die styselvleis van die yuca -wortel is 'n ligte wit of roomkleur met 'n korrelige tekstuur soortgelyk aan aartappels. Die vleisagtige vleis word dikwels beskryf as 'n sagte, soet, ietwat neutagtige smaak.
Yucca, aan die ander kant, is 'n sierplant. Dit is die stekelrige blomplante wat algemeen voorkom in die suidelike en westelike dele van die VSA, insluitend Florida, New Mexico en Kalifornië. Maar hulle het nie die eetbare wortel van die yuca nie, en word gereeld verward.
Waarmee word pan de yuca bedien?
In Ecuador word pan de yuca gewoonlik bedien met jogurt smoothies en daar is verskeie restaurante waarvan die spesialiteit yuca brood met jogurt is. Die yuca -brood word gewoonlik as voorgereg bedien, maar dit is ook ideaal vir ontbyt of saam met 'n middagkoffie of tee. Pan de yuca is waarskynlik een van die maklikste brode om met die hand te maak, aangesien die bestanddele maklik is om te meng, maar dit is 'n bietjie taai, sodat u ook die moderne voedselverwerker kan gebruik wat net so goed werk!
Hoe om pan de yuca te maak
Die tekstuur van die yuca -brode wissel volgens die tipe kaas wat jy gebruik. In Ecuador word dit tradisioneel gemaak met vars gemaak queso blanco. Vir 'n kaasbrood met 'n knapperige tekstuur en 'n sterker kaasgeur, kan jy 'n harder en meer verouderde kaas soos parmesaan of gruyere gebruik. Alhoewel die yuca -wortel styselagtig is, is die brood nie. Dit is lig en donsig aan die buitekant en taai aan die binnekant. Omdat die yuca -brood met kaas gemaak is, het dit 'n effense sout smaak.
As u wil hê dat die yuca-brode 'n perfekte eenvormige vorm het, of as hulle geneig is om plat te val nadat dit gebak is (dit is meer geneig om te gebeur as hulle nie tyd gehad het om in die yskas te rus nie of as die oond nie vooraf verhit is nie) /baie warm as jy dit bak) - jy kan 'n klein muffinvorm gebruik om dit op hul plek te hou.
Om die ongebakte yuca -broodrolletjies te vries, plaas dit op 'n bakplaat met waspapier en plaas dit in die vrieskas. Sodra die brood gevries is, plaas dit in 'n Ziploc -sak en bêre in die vrieskas totdat dit nodig is. Om dit uit bevrore te bak, verhit die oond voor tot 400-425F, plaas die bevrore yuca-brode op 'n bakplaat wat met bakpapier uitgevoer is en bak tot goudbruin bo-op. Wat 'n wonderlike tydsbesparing as 'n partytjie of 'n vinnige peuselhappie na skool vir die kinders gehou word!
A patacón is a fat slice of green plantain that has been twice-cooked in oil. After the first frying, the patacón is smashed flat before being fried again. The result is a crispy on the outside, tender on the inside thick plantain chip. When they are served with a thin slice of fresh, white and mildly-flavored cheese, they are called patacón con queso. A platter of these delicious snacks is great to share over a large pilsner with friends.