Vesta - Geskiedenis Podcasts - 2021
Vesta was die godin van die haard, die huis en die huislike lewe in die Romeinse godsdiens (geïdentifiseer met die Griekse godin Hestia). Sy was die eersteling uit die titane Kronos en Rhea en is, net soos die ander, deur haar pa ingesluk. Toe haar broer Jupiter (die Griekse Zeus), wat daarin slaag om aan hul vader se eetlus te ontsnap, sy broers en susters bevry, was Vesta die laaste wat vrygelaat is (omdat sy die eerste was ingesluk) en word dit dus as die oudste en die jongste van die gode. Sy was baie mooi en het die aandag getrek van Apollo en Neptunus wat vir haar hand geveg het. Vesta verwerp hulle albei en smeek Jupiter om haar toe te laat om vir ewig 'n maagd te bly. Toe hy hiermee instem, was Vesta tevrede en sorg vir sy huis en haard; identifiseer haar dus met die huishoudelike lewe, maar, nog belangriker, met huislike rustigheid.
Die haardvuur in die huis van die antieke Romeine was nie net noodsaaklik vir die kook van kos en die verhitting van water nie, maar het ook gedien as 'n bymekaarkomplek vir die gesin en het mettertyd verband gehou met die gees van die spesifieke gesin wat rondom die spesifieke haard vergader het. . Die Latynse woord vir 'haard' is fokus wat natuurlik in Engels gebruik word om 'n sentrum of aktiwiteit van belang aan te wys. Die vuurherd in Rome was beslis so 'n sentrum van aktiwiteite, en die vuur wat daar gebrand het, was die belangrikste. Opofferings aan die gode van die huis is deur die vuur gemaak en in die vlamme gegooi. As 'n mens die huis verlaat het op 'n sakereis, of selfs op vakansie, het 'n mens 'n vuurmaakplek saamgeneem om jou huis naby te hou, selfs as jy weg was. Die moeilikheid om vuur te maak of te vervoer, het die voortdurend brandende haard 'n belangrike element in die huis sowel as in staatsgeboue gemaak. Vesta dus saam met die huisgeeste van die Boete, Ruite en Lares, was 'n godin wat in elke lae van die Romeinse samelewing vereer is, omdat sy gedink het dat sy letterlik die huisvure sou laat brand van die beskeie woonstel tot die wonderlikste villa.
In die heiligdom van Vesta in die Forum Romanum het 'n vuur voortdurend gebrand en is dit deur die Vestal Maagde versorg.
In die heiligdom van Vesta in die Forum Romanum het 'n vuur voortdurend gebrand en deur die Vestale Maagde (Latyn: Vestales). Die vuur is jaarliks ​​op 1 Maart (wat oorspronklik die Romeinse nuwe jaar was) hernu en die heiligdom was nie oop vir die publiek nie, behalwe tydens die feesdae van Vesta (7-15 Junie, bekend as die Vestalia) toe matrone kaalvoet en in nederigheid mag besoek. Wanneer die Vestalia daar was 'n seremoniële vee van die heiligdom, en dit word beskou as 'n tyd van ongeluk en onvriendelike tekens totdat die vee in die Tiberrivier of op 'n sekere plek in die stad ooreengekom is. Daar word van Vestal Maagde verwag om kuis te bly gedurende hul ampstermyn as dienaars van Vesta, en die straf omdat hulle dit nie gedoen het nie, was om lewendig begrawe te word, of om in een noemenswaardige geval gesmelt lood in die keel te laat stort.
Vesta word altyd uitgebeeld as 'n volledig geklede vrou vergesel van haar gunsteling dier, die esel. Aangesien Vesta godin van die haard was, was sy ook die beskermgodin van die bakkers van die stad, en toe die esel die meulsteen omdraai om die koring vir die brood te maal, raak die dier nou verbonde aan die godin. Sy word ook gereeld uitgebeeld met 'n ketel ('n simbool van die haard) en sny ook blomme (wat huislikheid simboliseer). Net soos die godin Bastet in Egiptiese oortuiging, was Vesta veral van diens aan vroue, maar was gewild onder beide geslagte. Sy was die kommissaris van Rome deurdat sy die huise van elkeen van sy burgers versorg en onderhou het. Van al die Romeinse gode is slegs Vesta die eer van voltydse geestelikes toegewy wat uitsluitlik aan haar rituele gewy is.
Die Vestaalse Maagde het die heilige vuur in haar tempel laat brand en na haar haard neig in dankbaarheid vir haar liefde en sorg vir die mense. Hulle is in 394 nC ontbind deur die Christelike keiser Theodosius I wat ook die aanbidding van Vesta verbied het saam met die ander gode van die heidene en die skole en tempels gesluit het. Na byna duisend jaar van viering in Rome, is die heilige vuur van Vesta geblus en het die nuwe Christelike geloof hul eie rituele ingestel.
4 Vesta het 'n deursnee van ongeveer 525 kilometer.
Die asteroïde vorm ongeveer 9% van die massa van die asteroïdegordel.
In vergelyking met ander asteroïdes is Vesta effens groter as Pallas, maar dit is 25% meer massief.
Onder die ander oorblywende rotsagtige protoplanete is Vesta die enigste met 'n gedifferensieerde binnekant, baie soortgelyk aan die een wat die aardse planete gevorm het.
Hierdie kolossale asteroïde is in 1807 deur die Duitse sterrekundige Heinrich Wilhelm Matthias Olbers ontdek.
As gevolg van talle botsings het Vesta ongeveer twee biljoen jaar gelede verskillende fragmente van homself verloor.
Daar is twee enorme kraters op die suidelike halfrond van Vesta, wat dit bewys.
Hierdie gebeure gaan nie verby sonder om verdere oorsake te veroorsaak nie. Baie van die puin het van toe af op die aarde geval as die meteoriete van howardiet-eukriet-diogeniet.
Hierdie puin was 'n enorme bron van inligting oor die samestelling van Vesta.
Vesta is ook die helderste asteroïde wat van die aarde af sigbaar is, met 'n skynbare grootte van 5,1 tot 8,48.
Die absolute grootte van die asteroïde word geskat op 3,20.
Vesta is geklassifiseer as 'n spektrale tipe V hemelse voorwerp.
Die temperature op Vesta word bereken op 'n minimum van 85 K en 'n maksimum van 270 K.
Die baan van Vesta lê heeltemal binne die van Ceres.
Die maksimum afstand van Vesta tot die son is effens hoër as die minimum lengte van Ceres van die son af.
Die beroemde ruimtetuig Dawn het in 2011 in die wentelbaan van Vesta beland en 'n jaar later vertrek om sy sending na die grootste asteroïde wat ons ken, Ceres, voort te sit.
Vesta is een van die vier grootste asteroïdes, die ander is Ceres, Pallas en Hygiea. Dit is die eerste asteroïde wat deur 'n ruimtetuig besoek word, en dit is die helderste asteroïde in die naghemel, wat soms selfs met die blote oog sigbaar is.
Dit word aangedui as 4 Vesta, aangesien dit die vierde ontdekte asteroïde is. Die naam Vesta kom van die Romeinse mitologie, sy was die godin van huis en haard. Die man wat die asteroïde genoem het, was die Duitse wiskundige Carl Friedrich Gauss.
Hy het 'n aansienlike rol gespeel in die ontdekking van Vesta en is as sodanig die eer gegee om die hemelse voorwerp te noem. 'N Ander rede waarom hy dit genoem het, was omdat die Duitse sterrekundige Heinrich Olbers wat Pallas en Ceres reeds in 1801-2 genoem en ontdek het, hierdie eer aan hom oorhandig het.
Volgens Romeinse skrywers is die kultus gestig deur Numa Pompilius, 'n semi-mitiese Romeinse koning wat ongeveer 715 tot 673 v.C. Anders as die meeste Romeinse godsdienstige kultusse, is aanbidding van Vesta deur vroue bestuur. Die haard was heilig vir hierdie godin, een van Rome se drie groot maagdelike godinne (die ander twee is Minerva en Diana). Die rituele rondom die Vestale bly relatief vas vanaf die tyd van die Romeinse Republiek tot en met die vierde eeu nC
Ses maagdelike priesteresse is aan Vesta opgedra as voltydse amptenare wat in hul eie koshuis, die Atrium Vestae in die Roman Forum, gewoon het. Die lang tradisie van die Vestals het die Romeine 'n gerusstellende draad van kontinuïteit gegee en kan die tradisionele sirkelvorm van die tempel van Vesta verklaar, 'n styl wat verband hou met rustieke hutte in die diep verlede van die stad.
Hierdie plek van aanbidding, wat langs die Atrium lê, was waar die priesteresse die heilige vuur van die godin versorg het. Een keer per jaar, in Maart, steek hulle die vuur weer op en verseker dat dit die volgende jaar brand. Hulle taak was ernstig, aangesien die brand gekoppel was aan die lot van hul stad, en verwaarlosing sou 'n ramp in Rome veroorsaak.
Om 'n Vestal te word, was die geluk van die trekking. Onderskrif, die proses waardeur die meisies gekies is om hul gesinne te verlaat en priesteresse te word, is ook die Latynse woord vir "vang" - 'n spreekwoordelike wending wat die ontvoering van vroue aanroep vir bruide wat in argaïese Rome plaasgevind het. Rekords van 65 v.C. toon aan dat 'n lys van moontlike Vestals opgestel is deur die Pontifex Maximus, Rome se hoogste godsdienstige gesag. Kandidate moes meisies wees tussen die ouderdomme van ses en tien jaar, gebore uit patrisiese ouers, en vry van geestelike en fisiese gebreke. Finale kandidate is daarna in die openbaar deur loting gekies. Nadat hulle begin is, is hulle vir 30 jaar in diens van Vesta gesweer.
Nadat hulle gekies is, is hul lewe in die Atrium Vestae in 'n surrogaatgesin deurgebring, onder leiding van ouer Vestals. Benewens kamer en kos, was hulle geregtig op hul eie lyfwag van liktore. Die eerste tien jaar was hulle ingewydes, onderrig deur die ouer priesteresse. Daarna het hulle 'n dekade lank priesteresse geword voordat hulle die mentorpligte van die ingewydes vir die laaste 10 jaar van hul diens aangeneem het.
Die opleiding van die beginners
Nadat lotte getrek is uit die lys jong meisies wat Vesta kon dien, is ingewydes na die Atrium Vestae gebring, waar hul opleiding sou begin. Die opleiding was onder toesig van die hoofpriesteres, die Vestalis Maxima, wat onder die gesag van die Pontifex Maximus gekom het. Die eerste tien jaar is bestee aan opleiding vir hul pligte. Hulle sou die tweede dekade aktief bestee aan die administrasie van rituele, en die laaste tien is bestee aan die opleiding van nuwelinge. Die kuisheid van die priesteresse was 'n weerspieëling van die gesondheid van Rome self. Alhoewel dit 'n sonde was om 'n maagd se bloed te mors om dit dood te maak, het dit nie die toediening van harde lyfstraf uitgesluit nie. Die eerste-eeuse geskiedskrywer Plutarchus skryf: "As hierdie Vestale 'n geringe fout begaan, is dit slegs strafbaar deur die hoëpriester, wat die oortreder plaag."
Openbare geld en skenkings aan die bevel het die kultus en die priesteresse befonds. In Rome was godsdiens en regering nou verweef. Die organisasie van die staat weerspieël dié van die basiese Romeinse instelling: die gesin. Die middelpunt van die lewe van die Romeinse huis, of domus, was die vuurherd wat die matriarg versorg het ten bate van haar gesin en haar man. Op dieselfde manier het die Vestals Vesta se vlam opgepas vir die welstand van die staat.
Anders as ander Romeinse vroue, het Vestals sekere voorregte geniet: Benewens die feit dat hulle eiendom kon besit en sekere belastingvrystellings geniet, is Vestals uit hul familie geëmansipeer patria potestas, patriargale mag. Hulle kan hul eie testamente aflê en in 'n hof getuienis lewer sonder om 'n eed af te lê.
Alhoewel die kerrie deesdae die Brits se nasionale gereg is, in die 1960's en 1970's toe fish & amp chips nog steeds die gunsteling maaltyd van Brittanje was, was 'n kerrie 'n hoogtepunt van kulinêre durf.
Dit het getoon dat u 'n gesofistikeerde en wêreldse palet het.
Dit was egter nie so maklik om 'n kerrie in die hande te kry nie. Die enigste ware manier om u drang na iets pittigs te versag, was om by u plaaslike supermark af te kom en 'n Vesta te gaan haal.
Dit was 'n selfgemaakte kerrie wat in verskillende smake beskikbaar was, en nie een van hulle was besonder warm of kerrie-agtig nie.
Die boks bevat sakkies gekleurde poeier wat u voorberei het deur dit in 'n pot kookwater te gooi en te roer.
Die eindresultaat was 'n blink bruin bredie wat beide soos kak gelyk en geproe het. En wat jou kombuis soos 'n Calcutta -put laat stink het.
Asteroïde Vesta het 'n kleurryke geskiedenis
Enorme asteroïde Vesta is die tweede grootste liggaam in die asteroïdegordel. Dit is in werklikheid so groot dat baie dit meer as 'n rotsagtige klomp beskou. Daar is goeie redes om dit planeetagtig te beskou: maar vir twee groot impakte wat die ding amper uitmekaar geslaan het (ons sal later hierop terugkeer), sou Vesta ongeveer bolvormig wees en onder andere die ingewande daarvan word gedifferensieer-dit het 'n kern, mantel en kors. Net soos die aarde en Mars en Venus.
As Jupiter nie gevorm het nie en die massiewe swaartekrag daarvan nie die asteroïde -gordel tot ewige krummels laat roer het nie, is dit moontlik dat Vesta grootgeword het en 'n eie planeet geword het. Maar Jupiter het wel gekom, en Vesta het gevries in 'n soort embrioniese planeet-saadstadium. Dit is 'n oorblyfsel van die begin van die sonnestelsel af, en 'n waardevolle teiken vir wetenskaplikes wat meer wil leer oor hoe ons planetêre omgewing gevorm het.
Tot onlangs het ons egter nie veel geweet van Vesta nie, behalwe dat dit groot was, blykbaar 'n stuk uit die suidpool ontbreek en stukkies van homself aan die goeie planeet Aarde geskenk het (iets soos een sesde van die meteoriete wat op die aarde geval het, is fragmente van Vesta).
Eers in 2011 begin die volledige beeld van die protoplanet na vore kom (selfs die beste Hubble -beelde was vaag versamelings pixels). Dit was toe die onverskrokke Dawn -ruimtetuig van NASA, wat die taak gehad het om twee van die asteroïdegordel se wêrelde te verken, ingezoom het om van nader te kyk. Dawn het meer as 'n jaar lank om die 525 kilometer wye protoplanet wentel. Dit het die oppervlak van Vesta in kaart gebring, sy gravitasieveld gemeet en gedetailleerde beelde geneem voordat hy na die volgende teiken gegaan het.
Byna sodra die ruimtetuig by Vesta aankom, het dit beelde na die aarde oorgedra wat wetenskaplikes verbaas het. Langs die ewenaar van Vesta was enorme troppe wat soortgelyk was aan die Grand Canyon. Dit het gelyk asof iets die rots gegryp het, die een hand op die noordpool en die ander in die suide gesit en die protoplanet tussen sy handpalms gedruk het. Later sou die Dawn -span verneem dat 'n groot impak deur Vesta so sterk weerklink het dat dit inderdaad vervorm is en dat dit nou die letsels langs die ewenaar dra.
Hierdie impak, wat meer as 'n miljard jaar gelede plaasgevind het, was die tweede van twee rampspoedige botsings by die suidpool van Vesta. Die eerste, ongeveer twee biljoen jaar gelede, het die Veneneia -bekken geskep, wat ongeveer 400 kilometer lank is. Die tweede het die gekraterde krater uitgewis en die 500 kilometer breë Rheasilvia-impakbak in die eerste gesny.
Toe die stof van die botsings gaan lê het, het die opgebreekde suidpool van Vesta 'n enorme berg gegroei. Die Vestal -piek, wat 180 kilometer lank strek en 25 kilometer van die basis van die krater af styg, is werklik groot.
Hoe Vesta sulke geweld oorleef het, is nie duidelik nie. Maar die letsels van die impak is oral - insluitend die ekwatoriale breuke - en hier op aarde, in die vorm van fragmente wat as meteoriete geval het.
Kleiner, minder indringende impakte het groot dele van die oppervlak van Vesta veroorsaak, wat merkwaardig verskil in skaduwee en tekstuur. Steenkool-donker kolle wat langs helderwit gebiede geparkeer is, het wetenskaplikes laat weet wat gewonder het hoe die asteroïde met sulke bont skakerings geverf is. En hoe het die geheimsinnige, donker materiaal in elk geval op 'n ligter Vesta beland?
Dit blyk dat ander asteroïdes daar gelaat is - donker asteroïdes wat as koolstofhoudende chondriete bekend staan. Wetenskaplikes het hierdie raaisel onlangs opgelos deur die minerale in Vesta se donker spatsels te kenmerk ('n deel van hierdie werk behels die opstel van beelde soos die hierbo, waar die kleure ooreenstem met verskillende chemiese samestellings). In daardie donker spatsels het hulle die mineraal serpentine opgespoor, wat slegs onder spesifieke omstandighede vorm. Dinge soos vulkaniese uitbarstings en die verhitting, smelting en herverhitting van Vesta soos dit gevorm het, sou die slang vernietig het - maar 'n asteroïde -impak sou nie. Verder vermoed die span dat die meeste van Vesta se donker merke afkomstig is van die asteroïde wat die Veneneia -krater geskep het (hierdie werk bevestig 'n vroeëre hipotese wat asteroïdes impliseer).
Daar is ander verwarrende kenmerke op die oppervlak van Vesta, insluitend klein sluise wat moontlik deur water gesny is.
Terwyl wetenskaplikes werk aan die oplossing van hierdie oorblywende raaisels, is Dawn besig om te jaag na sy volgende doelwit, Ceres. Ceres, die grootste van al die wêrelde in die asteroïdegordel, is 'n bona fide dwergplaneet, 'n ysige stuk wat baie verskil van droë, stowwerige Vesta. Wanneer Dawn in die lente van 2015 aankom, sal dit die eerste ruimtetuig wees wat na twee verskillende liggame in die sonnestelsel wentel - en die eerste wat na Ceres kyk.
"Na meer as twee eeue se teleskopiese studie, gaan die grootste liggaam tussen die son en Pluto wat nog nie deur 'n ruimtetuig besoek is nie, onthul word," sê Dawn se hoofingenieur en sendingdirekteur Marc Rayman van die Jet Propulsion Laboratory.
Dawn sal die oppervlak van Ceres in kaart bring en leidrade soek oor hoe hierdie ysige wêreld gevorm is, voordat sy missie in 2016 beëindig word.
Die laaste handeling van die ruimtetuig sal nie 'n dramatiese duik na die oppervlak van sy teikenplaneet wees nie, soos sommige van die ander ruimtetuie van die aarde gedoen het. Ceres is moontlik 'n nat, mineraalryke wêreld-een wat in teorie die lewe kan ondersteun. Om Ceres met enigiets van die aarde te besoedel, sou buitengewoon onverantwoordelik wees.
As Dawn se brandstof opraak en sy boodskappe aan die aarde ophou, sal dit vir ewig in 'n wentelbaan om Ceres bly.
"Die ruimtetuig bly 'n stille hemelse monument vir menslike nuuskierigheid, kreatiwiteit, vindingrykheid en passie vir avontuur en kennis," sê Rayman. 'Dit sal in 'n wentelbaan om Ceres bly, net soos die maan in 'n wentelbaan om die aarde bly, of die aarde in 'n wentelbaan om die son bly.
As lesers van Kilmer House - en Die gewilde webwerf van die Duct Tape Guys -weet, kleefband is uitgevind deur 'n Johnson & amp Johnson-bedryfsmaatskappy in reaksie op 'n versoek van die Amerikaanse weermag om 'n waterdigte band op lap, tydens die Tweede Wêreldoorlog. Maar het jy al ooit gewonder hoekom het die weermag die versoek gerig, en wie het die oorspronklike idee vir kleefband gehad? Wel, wonder nie meer nie, te danke aan die Kilmer House -leser Kari Santo, wie se ouma Vesta Stoudt die idee gehad het wat tot kleefband gelei het.
Ontmoet Vesta Stoudt, wie se idee tot kleefband gelei het! Foto van The Chicago Sunday Tribune, 24 Oktober 1943
In die veertigerjare het Vesta Stoudt, 'n ma met twee seuns wat in die vloot diens gedoen het, in die Green River Ordnance Plant tussen Dixon en Amboy, Illinois, om haar deel te doen om haar seuns en hul medediensknegte te help. Dus het Vesta 'n pos gekry by die inspeksie en verpakking van patrone wat by die begin gelanseer is geweergranate wat deur soldate in die weermag en vloot gebruik is. Die patrone is elf in 'n boks gepak, en die bokse is met kleefplastiek vasgemaak om dit waterdig en klam te maak. Die boks flappe is verseël met dun papierband, en 'n lint band is los sodat dit getrek kon word om die waterdigte waslaag los te maak en die boks oop te maak. Die probleem was dat die dun papierband nie sterk genoeg was nie, en die oortjies het gereeld afgebreek toe soldate daaraan getrek het om die ammunisiekaste oop te maak, wat hulle woes laat skarrel om die bokse oop te maak terwyl hulle onder vyand se vuur was. Lewens is in gevaar - insluitend die lewens van haar seuns. Vesta Stoudt het dus 'n oplossing gevind: verseël die bokse met 'n sterk waterdigte band op lap, in plaas van die dun papierband. Vesta het die kwessie met haar toesighouers geopper, maar hoewel hulle gedink het dat dit 'n goeie idee was, kon sy nêrens kom om dit geïmplementeer te kry nie. Dit is wat Vesta Stoudt gesê het:
'Ek het voorgestel dat ons 'n sterk lapband gebruik om die nate toe te maak en 'n oortjie daarvan te maak. Dit het goed gewerk, ek het dit aan verskillende regeringsinspekteurs gewys, hulle het gesê dit is goed, maar ek kon hulle nooit laat band verander nie. " [Afskrif van oorspronklike brief van Vesta Stoudt aan president Franklin Delano Roosevelt, 10 Februarie 1943, met vergunning van Kari Santo]
Vesta Stoudt het dus gedoen wat enige ander ma met twee seuns in die vloot sou doen: sy het 'n brief aan president Franklin Delano Roosevelt geskryf waarin sy die kwessie uiteengesit het en haar haar idee vertel het oor hoe om dit reg te stel.
Brief van Vesta Stoudt aan president Franklin Delano Roosevelt, 10 Februarie 1943, met vergunning van Kari Santo
'Nou moet u seun, my seun en die seun van ons buurman hierdie band op een of ander manier uittrek, miskien met sy tande of sy mes as hy gelukkig is om 'n nege uit tien kans te hê. [Afskrif van die oorspronklike brief van Vesta Stoudt aan president Franklin Delano Roosevelt, 10 Februarie 1943, met vergunning van Kari Santo]
Hier is die diagram van die probleem wat Vesta in haar brief geskets het:
Vesta Stoudt se tekening van die ammunisiekassie -uitgawe, uit haar brief aan president Roosevelt.
'Ek het voorgestel dat ons 'n sterk lapband gebruik om die nate toe te maak en 'n oortjie daarvan te maak. Dit het goed gewerk, ek het dit aan verskillende regeringsinspekteurs gewys, hulle het gesê dit is goed, maar ek kon hulle nooit laat band verander nie. Ek het twee seuns daar buite, een op die Stille Oseaan, die ander een met die Atlantiese Vloot. U het ook seuns in die diens. Ons kan hulle nie in die steek laat deur hulle 'n boks patrone te gee wat 'n minuut of langer neem om oop te maak nie, terwyl die vyand hul lewens neem, wat gered kon word. As die boks met 'n sterk lapband vasgemaak is wat binne 'n split sekonde oopgemaak kan word? Ek het nie geweet wie ek aan meneer die president moet skryf nie, so ek het u geskryf met die hoop op u seuns, my seuns en elke man wat die geweergranaat gebruik, sodat hierdie pakkie geweerpatrone met die regte band vasgemaak kan word. [Afskrif van oorspronklike brief van Vesta Stoudt aan president Franklin Delano Roosevelt, 10 Februarie 1943, met vergunning van Kari Santo]
President Franklin Delano Roosevelt, foto in die publieke domein met vergunning van Wikimedia Commons
Publieke domein Foto van Franklin Delano Roosevelt met vergunning van Wikimedia Commons
Roosevelt het die brief van Vesta aan die War Production Board in Washington, DC gestuur, en net 'n paar weke later in Maart ontvang sy 'n reeks antwoorde van hoër persone in die organisasie waarin gesê word dat haar idee oorweeg word dat dit na die gepaste verdeling en hulle het gehoop dat sy enige ander idees wat sy in die toekoms het, aan hulle sal stuur, en uiteindelik dat haar aanbeveling vir die nuwe band goedgekeur is en 'uiters verdienstelik' is.
'N Brief aan Vesta Stoudt, 26 Maart 1943, van The War Production Board in Washington DC, om haar te laat weet dat haar idee vir kleefband goedgekeur is. Brief met vergunning van Kari Santo.
Vanweë Johnson & amp; Johnson se lang ervaring met die maak van chirurgiese kleefbandjies, die War Production Board het Johnson en Johnson gevra om die band te maak, wat die naam 'Duck Tape' gekry het, want volgens die verhaal was dit 1) waterdig, soos 'n eend en 2) dit was gemaak van katoen -eendstof. Die band het binnekort in die weermag bekend gestaan ​​as '100 Mile a Hour Tape', en omdat dit sterk en waterdig was, het soldate dit omtrent alles herstel. Vesta Stoudt het 'n brief van president Roosevelt ontvang en verdien die Chicago Tribune's War Worker Award vir haar idee en haar volharding.
Generaal Robert Wood Johnson in uniform tydens sy ampstermyn as hoof van die Smaller War Plants Corporation in Washington, DC in die veertigerjare, uit ons argiewe.
Generaal Robert Wood Johnson, wat destyds president van Johnson & amp Johnson was, sou die kreatiwiteit, inisiatief en weiering van Vesta Stoudt waardeer het om 'n antwoord te neem om lewens te red. (Dit was immers dieselfde motivering wat Johnson se pa en ooms in 1886 gelei het om Johnson & amp Johnson te stig om die eerste massa-vervaardigde steriele chirurgiese produkte om die lewens van pasiënte te red.)
Plakband: die gevolg van 'n ma wat tydens die Tweede Wêreldoorlog haar seuns - en almal se seuns - probeer help het.
Vesta Stoudt het getoon dat een persoon met 'n idee 'n verskil kan maak, en elkeen wat in die weermag gedien het - en steeds dien - is 'n lewensreddende dank verskuldig aan Vesta. En vir lesers wat net van kleefband hou, maar wie se lewens nie daarvan afhang nie, die volgende keer dat u 'n grasperkstoel, die onderkant van 'n waaier ('n werklike gebruik van kleefband deur hierdie blogger!) Herstel, of 'n kanaal maak neem 'n rukkie om Vesta Stoudt te bedank vir hierdie onontbeerlike stuk moderne lewe.
En baie dankie aan Vesta se agterkleindogter Kari Santo dat sy die wonderlike verhaal van haar ouma gestuur het om op die blog te deel.
Die betekenis van Vesta in astrologie
Vesta is 'n belangrike babaplaneet (onlangs herklassifiseer) in u persoonlike astrologiese geboortekaart. Ons assosieer haar met die Vestale maagde van antieke Rome, wat Vesta in hul tempel aanbid het, onder die gesag van net een man, die Pontifex Maximus. Die hele vroulike omgewing en die probleme met krag en beheer met die man in beheer, gee ons Vesta betekenis.
Dit was ses handgekose vroue, gekies deur die Pontifex Maximus (die priester van Rome) en na die tyd van Augustus, van 27 vC-14 nC, die keiser self. Hulle was tussen ses en tien jaar oud. Hulle moes vry wees van fisiese of geestelike misvorming. Hulle moes instem om maagde te wees, vir ten minste 30 jaar, waarna hulle vrygelaat is.
Professor Corey Brennan, van die American Academy in Rome, sê: 'Hulle het geen gesin gehad nie, hulle was heeltemal alleen. Dit was uniek vir vroue in Rome, en het bygevoeg dat hulle ook beperk is deur hul posisies as voogde van die heilige vuur ".
Vesta het die vuur beheer en Romeine het gedink dat Rome beskerm is, solank die maagde die vlam lewendig hou. As die heilige vuur toegelaat word om uit te sterf, sal die Vestal -verantwoordelikheid gestroop en geslaan word.
Die Romeinse historikus Livy dokumenteer sake waarin Vestals ter dood veroordeel is. Die Vestal -maagd Minucia word daarvan beskuldig dat hy 'n onbehoorlike liefde vir kleredrag gehad het, terwyl ander vermoor is op grond van die getuienis van tempelslawe. Die geskiedenis vertel dat meer as een lewend begrawe is. Maar vreemd genoeg het die maagde bevoorregte lewens gelei en 'n aansienlike pensioen uit Rome ontvang. Anders as ander Romeinse vroue, was dit nie die eiendom van hul vaders of hulle mans nie.
VESTA EN SATURN – DOGTER EN VADER
Astrologie is gebaseer op 'n Romeinse stamboom, en Saturnus is die vader van Vesta. Miskien is dit nie verbasend nie. Hy is 'n simbool van vrees en die Vestales leef ongetwyfeld in vrees in hul tempel. Terselfdertyd was mans bang dat hulle daarvan beskuldig word dat hulle seks gehad het met enigeen van hulle, en die straf was verskriklik. Geen wonder dat iets so basies soos 'n liefdesdriehoek of jaloesie in 'n huwelik so 'n geweldige, rou gevoel kan veroorsaak nie. 'N Baie ou argetipe word veroorsaak wanneer Vesta op vrye voet is.
Hierdie argetipe het die hele pad van antieke Rome tot die Middeleeue bereik, en vandag, in die moderne tyd, terwyl egbreuk nog steeds 'n huwelik kan beëindig en soveel beroepe nog steeds deur vrouens gedomineer word, maar met manlike meerderes in beheer. In u geboortekaart sal u Vesta sien simboliseer deur 'n klein vuursimbool en die heilige vlam. Vesta handel oor die 'heat ' wat kan ontstaan ​​in alle vroulike omgewings waar daar mededinging is vir manlike goedkeuring of manlike aandag. Hierdie asteroïde verg spesiale hantering, tensy u in die donker dae na die Middeleeue teruggestuur wil word voordat mans en vroue geslagspolitiek sou uitvind.
HOE VESTA OPKOM IN U HOROSKOOP
Soms trou 'n man met 'n vrou en begin 'n gesin, net om te sien dat hy uiteindelik omring is deur wyfies met dogters, eerder as seuns. Dit is ook algemeen om Vesta te vind in beroepe wat deur vroue gedomineer word, soos vrouetydskrifte (met 'n manlike uitgewer bo-aan) of in lugrederye, waar 'n manlike vlieënier met die vliegtuig vlieg en vroulike stewardesses in getal hom is. Dit is die grafiek vir sir Richard Branson hieronder. Hy is gebore saam met Vesta op 10 Taurus (die teken-heersende onderneming), Hygiea by 10 Boogskutter (die teken-heersende reis) en Diana by 9 Aries (die teken wat selfpromosie regeer). Selfs sy lugdiens word gebel Maagd. Daar word gereeld gewys dat hy homself in die geselskap van vroue bevorder, in meervoud. Die handelsmerk van Virgin ' word lankal in massa verbind met sy glansryke vroulike bediendes. Soms kan astrologie verbysterend wees, dit is letterlik!
Die Richard Branson -horoskoop toon Vesta by 10 Taurus, Hygiea by 10 Boogskutter, Diana by 9 Ram.
GESLAGSPOLITIEK EN VESTA IN DIE TEKENS EN HUISE
Deur teken en huis wys Vesta jou waar jy geslagspolitiek sal teëkom. Situasies met een man en#8211 en twee of meer wyfies moet deeglik hanteer word wanneer Vesta in u geboortehoroskoop verskyn. As u Vesta in Cancer and the Fourth House vind, word u gesin oorheers deur vroue/meisies met een man, gewoonlik u pa en die enigste man. As u Vesta in Leo en die vyfde huis vind, kan 'n baba seuntjie gebore word vir 'n enkelma met dogters/susters vir geselskap. As Vesta in Weegskaal en die sewende huis is, kan u liefdesdriehoeke of mans met bagasie aantrek, en die klassieke scenario van 'n ander vrou. Waar is Vesta in u grafiek? As sy in u agtste huis opdaag, kan u (herhaaldelik) in finansiële of eiendomssituasies beland, waar u as vrou met 'n ander vrou (of miskien die ander vrou) te doen het met 'n man en die ooreenkoms op die spel.
Soos u kan sien in hierdie uittreksel uit my e-gids Asteroïde astrologie (gratis vir Premium -lede) Vesta, wat in 1807 gevind is, maak haar debuut in dieselfde jaar as die opera La Vestale. Sy is asteroïde nommer 4 in jou geboortekaart en sy is prominent in die grafiek van romanskrywer Jane Austen, wat saam met Vesta gebore is op 19 Waterman in die huis van groepe, Saturnus by 19 Weegskaal in die huwelikshuis en Mars op 19 Steenbok in die huis van ambisie. Austen het dit alles (uit haar persoonlike lewe) saamgevat in die blywende verhaal van 'n gesin meisies, almal op soek na mans, in die tydlose topverkoper Trots en vooroordeel. Beide mnr. Darcy en mnr. Bennett speel die Pontifex Maximus -figuur in die verhaal van Jane Austen van die ' -meisies ' – die Bennett -susters. Austen se manier om Vesta in haar grafiek te hanteer, was om die snaakse kant te sien en 'n klassieke romantiese komedie te skryf. Vesta word dikwels die beste hanteer met 'n ryk sin vir humor, en miskien is dit die rede waarom Trots en vooroordeel het al soveel jare floreer.
LIEFDE IN 'N KOUE KLIMAAT. NANCY MITFORD, DIANA MITFORD EN VESTA
Die Mitford -susters was nog 'n klassieke voorbeeld van 'n Vesta -gesin, aangesien die enigste seun in die aristokratiese stam tydens die oorlog tragies vermoor is, en al die Mitford -meisies by hul pa agtergelaat het (Farve in Nancy Mitford se romans, Liefde in 'n koue klimaat en Die strewe na liefde) as die hoof van die huishouding.
Die susters het die hitte van Vesta hanteer met verskillende mate van sukses. Nancy, Diana, Jessica, Unity en Deborah (Debo) was dikwels in oorlog met mekaar, sowel as baie lojaal toe Farve hulle met straf gedreig het. Vesta kan opdaag as ons feminisme in aksie sien, maar sy is ook daar as u 'n giftige atmosfeer sien as vroue of meisies met mekaar meeding om 'n man se goedkeuring.
Nancy is gebore met Vesta in samewerking met Apollo, in die sesde huis van werk, en ook die liggaam. Vesta was op 24 Maagd en Apollo was op 23 Maagd op die dag toe sy aankom. Haar suster Diana is gebore met Vesta op 23 Ram en Uranus op 'n vierkant by 24 Steenbok. Beide susters was later in hul lewens betrokke by mans wat liefdesdriehoeke saamgebring het. Nancy was fascinated by a Frenchman who could never belong to her exclusively – and who in fact, broke her heart – and Diana found herself embraced by Oswald Mosley and his complex private life.