La Rochelle is 'n stad in die suidweste van Frankryk en die hoofstad (prefektuur) van die département Charente-Maritime met 'n bevolking van 74 880 in 2011.
La Rochelle is een van die belangrikste Franse hawens aan die Atlantiese Oseaan en speel 'n groot rol by die stigting van die Franse kolonies in Noord-Amerika. Danksy sy kenmerkende wit sandsteengeboue staan dit in Frankryk bekend as la ville blanche - "die wit stad". Die stad word deur 'n brug met 'n lengte van 2,9 kilometer met die eiland Île de Ré verbind. Sy hawe lê aan die einde van 'n beskermde seestraat, die Pertuis d'Antioche.
La Rochelle is in die 10de eeu gestig en het reeds in die 12de eeu 'n belangrike ekonomiese rol as Atlantiese seehawe gespeel. 'n Aantal handelsroetes van die Orde van die Tempeliers het La Rochelle as hulle eindpunt op die vasteland gehad. Hertog Willem X van Akwitanië het in 1137 die status van 'n vrye hawestad aan La Rochelle verleen. Die burgemeester Guillaume de Montmirail, wat vyftig jaar later benoem is, was die eerste persoon in Frankryk wat hierdie amp beklee het. Tot by die 15de eeu het La Rochelle veral danksy die wyn- en southandel die grootste Atlantiese hawestad in Frankryk gebly.
Toe kardinaal Richelieu tot Frankryk se leidende minister benoem is, het die owerhede steeds meer druk op La Rochelle begin uitoefen. In die somer van 1627 het koning Lodwyk XIII van militêre optrede gebruik gemaak om La Rochelle aan die gesag van die kroon te onderwerp. Op 10 September 1627 het 'n geveg met koninklike troepe 'n tydperk van onrus en onderdrukking deur die owerhede ingelui. As gevolg van die geveg is La Rochelle op bevel van kardinaal Richelieu veertien maande lank beleër. Aangesien Engeland die stadsbewoners van voorrade en ammunisie voorsien het, is 'n dyk met 'n lengte van 1,5 kilometer opgerig wat met eikepale en kanonne beskerm is om die bewoners se proviand af te sny. 25 000 mense of twee derdes van sy bevolking het 'n hongerdood tydens die beleg gesterf. Met sy oorgawe het La Rochelle sy burgemeester en sy voorregte kwytgeraak.
As gevolg van die moeilike dekades van die Sewejarige Oorlog, die Franse Rewolusie en die Napoleontiese Oorloë het La Rochelle sy leidende rol in die seehandel kwytgeraak. Tegelykertyd het Frankryk die meeste van sy oorsese besittings in die Nuwe Wêreld verloor en as gevolg van die konflikte met Groot-Brittanje het ook sy posisie as seemag aansienlik begin verswak. Hawens soos La Rochelle het nou 'n kleiner rol in die ekonomiese lewe van Frankryk gespeel.
In 1864 het La Rochelle se hawe die toneel vir toetse met die wêreld se eerste meganies aangedrewe duikboot, die Plongeur, onder die bevel van Marie-Joseph-Camille Doré, 'n boorling van die stad, geword..
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers 'n duikbootbasis in La Rochelle opgerig. Weens die groot aantal vyandelike troepe was die stad die laaste in Frankryk wat teen die einde van die oorlog bevry is.
La Rochelle bewaar sy argitektuur en maritieme erfenis vir die nageslag en het tot 'n eersterangse toeristebestemming langs die weskus van Frankryk ontwikkel. Vissery, skeepsbou en seehandel (onder meer die invoer van ruolie, Kanadese houtspane vir die Franse papierbedryf en tropiese hout) speel nog steeds 'n belangrike rol in die plaaslike ekonomie.
La Rochelle is die toneel van die grootste Europese handelskou vir bote, Le Grand Pavois, en het talle nywerhede rondom die bou van bote en jagte ontwikkel. Die moderne jaghawe van Les Minimes, wat plekke vir 3 500 skepe en bote bied, is die grootste van sy soort aan die Europese Atlantiese kus en die tweede grootste in Frankryk na Marseille.
'n Ou stadpaleis uit die 18de eeu huisves die Musée du Nouveau Monde (Museum van die Nuwe Wêreld), wat La Rochelle se betrekkinge met die Nuwe Wêreld sedert die 16de eeu behandel.