Gradeplegtigheid | Slaai Sonder Blare
← Geagte me. Wiid
Geldjie asseblief? →
Vandag was my kleine Petrus se gradeplegtigheid. Met trane in my oë het ek links voor in die skoolsaal gesit en toekyk hoe my energieke seuntjie in Arabies sing en dans. Met ‘n knop in my keel het ek geglimlag toe hy tydens die “hokey pokey” vir my waai en met ‘n duim in die lug beduie alles is goed en wel daar op die verhoog. Hy het sy voorskoolse onderrig suksesvol voltooi en sal dus in September graad een toe kan gaan. (Die skoolkwartale is aangepas om voorsiening te maak vir die baie lang, baie warm somer en die akademiese jaar strek dus van September tot Julie. Dit is ook so vir Amerika en meeste van Europa.)
Daar was genoeg kamera’s om Kim Kardashian jaloers te maak. Daar was botteltjies water met kappies op, bekers waarop hul jaargroep en die skool se wapen gedruk is, ballonne met sertifikate aan wat uit die dak hang, silwer sterre teen die muur en so begin ek toe wonder of ons mense nie maar dinge oordryf nie? Vat ons dit nie te ver nie? Maak ons nie ‘n reuse bohaai van iets wat eintlik klein en nietig behoort te wees nie?
Ek bedoel, troues is lankal nie meer net ‘n huweliksbevestiging nie. Dis ‘n okkasie wat menige mense diep in die skuld dompel. Kinderpartytjies gaan nie meer oor die kinders nie, maar oor die ouers wat moet wys waartoe hul kreatiwiteit en beursies in staat is. Verjaardae wat besonderse ouderdomme merk (21, 30, 40…) is nie net ‘n Spur-dag nie, maar ‘n saal moet gehuur word, kos moet bedien word en ‘n tema is deesdae ook verpligtend. Alles van aftredes tot kleuterskoolkonserte word in die fynste besonderheid beplan en met etiket deurgevoer. Is dit tydmors? Geldmors? ‘n Verkwisting van energie?
My kop knik ja, maar my hart skree NEEEEE! As ons niks vier nie, as ons nie oorboord gaan met spesiale geleenthede nie, as ons nie elke oomblik gryp en koester nie, as ons net voorstu deur elke dag, sonder opwinding of oordrewe gebare, gaan ons van verveling omkom. Daar is aaklige goed in die wêreld: oorlog, misdaad, kinderslawerny, hongersnood, suikersiekte, hebsug, magmisbruik… Dis so maklik vir die goeie goed om in die skadu van die donker aarde te verdwyn. So ek sal van nou af vier. Nie net verjaardae en gradeplegtihede nie, maar sommer ook die klein oorwinnings. Verstaan my nie verkeerd nie, ek gaan nou nie koek bak vir elke speltoets of leë toiletrol nie, maar vanaand drink ons water uit wynglase by die tafel, want Petrus het ‘n diploma gekry… en die glimlag op ‘n 5-jarige gesiggie, is beslis iets om te vier.
4 thoughts on “Gradeplegtigheid”
Mei 21, 2017 at 3:58 nm
Ons jarelange vriende se jong getroude kinders bly ook daar. Albertie en Gillaume Strydom. Met hul dogtertjie Anli.
Mei 18, 2017 at 6:58 vm
Wag maar tot jy die grootmens graad foto langs die voorskool graad foto kan hang. Trots aleen verduidelik nie die gevoel nie
Mei 17, 2017 at 3:42 nm
Chantelle, as ek mag vra, waar bly julle op die oomblik?
Mei 21, 2017 at 1:31 nm
Abu Dhabi 🙂