Sportmassasiers - Inligting - 2022
Massering (van Arabiese massa of masker - "liggies aanraak, druk", Griekse massa - "met hande druk" of Latynse massa - "dit wat vingers vassteek") - 'n refleks en meganiese effek op organe en weefsel van die menslike liggaam, uitgevoer hande of deur 'n spesiale apparaat te gebruik.
Die kuns om te masseer het ontstaan ​​in antieke tye en was wydverspreid in baie lande in die Ooste (Assirië, Persië, Egipte, China, Japan, ens.). In Europa het massering eers in die Renaissance verskyn en het dit vinnig 'n wydverspreide populariteit gekry. Moderne kundiges onderskei die volgende soorte massering: higiënies, terapeuties, sport en kosmetiek.
Sportmassering, in kombinasie met konstante oefening, word die meeste in antieke Griekeland en Rome gebruik. Daar word geglo dat dit hierdie kombinasie is wat die atleet die vinnigste tot die oorwinning in die kompetisie sou lei. Deesdae gebruik sportmassageurs verskillende soorte massering om pyn en neuro-spierspanning te verlig, asook om die prestasie van atlete tydens kompetisies te verhoog.
Slegs 'n man kan 'n goeie sportmassageerder word. In werklikheid is dit nie so nie - sy professionaliteit hang nie van die geslag van die masseerterapeut af nie. In die praktyk blyk dit egter meestal dat manlike masseerterapeute werk kies in sportspanne wat verband hou met gereelde en soms taamlike lang sakereise. Aan die ander kant verkies vroue om met 'n duideliker skedule te werk (byvoorbeeld in fiksheidssentrums, skoonheidsalonne, ens.).
'N Sportmassageur moet fisiek sterk wees, daarom moet hy ten minste 'n uur of twee per dag spandeer om aan homself in die gimnasium te werk. Nie nodig nie. In enige vorm van massering (sport sowel as gesondheid) word die eerste plek gegee aan die sensitiwiteit van die spesialis se hande en die vlak van die bemeestering van die tegniek om 'n spesifieke soort massering uit te voer. Dit vereis van die masseerterapeut nie soveel krag as 'n goeie koördinasie van bewegings en die beheersing van sy eie liggaam nie. En gereelde liggaamsbou of gewigoptel kan bogenoemde eienskappe wat deur 'n spesialis benodig word, negatief beïnvloed. Daarom verkies professionele sportmassers sport soos gimnastiek, joga of gevegskunste (judo, karate, aikido).
Daar word van sportmassasiers vereis om die atlete met 'n diep en sterk liggaam te masseer. Nie altyd nie. Volgens kenners is dit net sommige sportspiere wat 'n sterk en diep impak nodig het, terwyl die las op die res van die spiergroepe streng gedoseer moet word.
'N Sportmassageur moet sy eie massagetafel na die kompetisie bring. Dit is nie waar nie. Natuurlik is 'n tafel vir 'n spesialis baie belangrik, maar sportmasseerders dra nie hierdie soort toerusting saam nie. Die kompetisieorganiseerders sorg ook vir die beskikbaarheid van goeie massagetafels.
'N Professionele masseerterapeut kan aanvoel met die spanspeler waarmee hy werk. Ja, dit is moontlik, maar nie beduidend nie. Die belangrikste ding is om die toestand van die spierapparaat korrek te bepaal (spiere is ooroefen, ontspanne, verstop, ens.) En probeer om dit te verbeter.
Sportmassageerders werk 'n paar uur voor die kompetisie en 'n tydjie na die kompetisie saam met atlete. Dit is nie heeltemal waar nie. 'N Paar uur voor die kompetisie werk sportmassasiers regtig saam met spanlede en voer die sogenaamde oefenmassering uit, waarvan die belangrikste taak is om die spiere in goeie vorm te hou, die ligamente te verbeter en die bewegingsomvang te verhoog. Maar daarbenewens is daar 'n voorafmassering wat help om spiere en gewrigte te ontwikkel. Dit eindig enkele minute voor die begin van die kompetisie. 10-15 minute na die kompetisie word 'n herstellende massering, wat spanning verlig en die spiere wat die ergste spanning ondervind het, beïnvloed. Die beste effek van 'n herlewende massage word verkry as die atleet eers 'n warm stort neem.
'N Onvoldoende ervare sportmassageerder kan die gesondheid van spanlede benadeel. Ongelukkig is dit waar. 'N Ongeskikte masseerterapeut, veral 'n sportterapeut, kan die een of ander spiergroep verkeerd beïnvloed, veral van belang vir 'n atleet. As gevolg hiervan kan kneusplekke, kneusplekke en seerheid in die spiere ontwikkel, wat kan voorkom dat 'n spanlid hul vaardighede in oefening en kompetisie toon. Boonop kan 'n massering wat verkeerd uitgevoer is, die algemene welstand van 'n atleet negatief beïnvloed.
Die belangrikste taak van 'n sportmassage-terapeut is om atlete voor te berei vir kompetisies, daarom kan hy geen ander vorm van massering bestudeer nie, behalwe sport. Heeltemal verkeerde opinie. In sportsoorte is daar gereeld verskillende beserings en kneusings, stuiptrekkings, ens. Daarom moet 'n sportmassageerder nie net 'n dieptesport (en vir elke sportsoort sy eie - op verskillende spiergroepe) en herstellende ontspannende massering kan beoefen nie, maar ook die tegniek van narkose en gesondheidsverbeterende effekte op die muskuloskeletale stelsel, stresverligting, ens. ens
Die afrigter sal alles weet wat die speler aan die sportmassage vertel. Wanopvatting. Sommige van die persoonlike geheime wat deur atlete toevertrou word, vertel masseerterapeute niemand.
Alle sportsoorte moet slegs deur 'n spesialis uitgevoer word. As ons van diep sportmassering praat - is hierdie stelling waar. Higiëniese sportmassering word egter deur die atleet self uitgevoer en dit gekombineer met die verpligte oggendopwarming.