Ons gesin en die geldeenheid - Ander - 2022
Baie van die las lê vandag op ons moeder. Baie, omdat professionele suksesse toenemend belangrik word in ons lewens en slegs bereik kan word deur lewenslange leer en vervelige werk. En om 'n baba te hê, hou ons loopbane steeds in gevaar.
Swangerskap en werk - vir baie onbegryplik
Die lewe van ons moeder is bewerkstellig deur geboorte kort na werk, of vroeër na jare in hoër onderwys. Ons twintigs is vandag 'n nuwe generasie. Vanaf 'n gesondheidsbewuste kinderjare berei ons ons net voor vir ons volwasse lewens. Dit is geen toeval dat dit meer en meer algemeen voorkom en aanvaar word dat hy oor dertig jaar gebore word nie. Ons is nie die volwassene om van ouer na huwelik oor te gaan, te trou of die eerste werk te kry nie, maar ons kind wat bejaard en onherroeplik is. Die eerste kind het die teiken geword vir volwasseneskeuse.
En solank hulle nie gebore word nie? Tot dan ...
Die nuwe leier het 'n nuwe lewenstyl gebring. Rugen het na 'n gewone hoërskool begin werk, in die aand gestudeer, 'n gesin begin, huis gekry of gestudeer. Dit alles tot dertig jaar. Ons is vandag besig met iets anders. Ons is nie groot nie, ons is JONG, so almal in hoofletters en kleinletters, maar miskien nie in hoofletters nie. Die media stel ook voor: 'Leef nou, nou is jy jonk!' Dit is net die tyd van voorbereiding en die voorwaardes vir die geboorte van 'n kind is nie ideaal nie.
Die aantal studente wat in hoër onderwys studeer neem steeds toe en die gradeproses neem langer en langer. Dikwels kom een ​​of twee paddas in, wat 'n ryk ervaring gee. Dan is dit tyd om in meer gebiede in te gaan om uit te vind wat u wil doen. Nimi se werkservaring is nie van nut nie: "nuwe gegradueerdes" kry deesdae die werk deur werkgewers gedoen! Dit is ook die ideale tyd vir buitelandse studies of werk, waar u ervaring kan opdoen en bruikbare taalvaardighede kan gebruik sonder om gesinsverhoudinge aan te gaan.
Ons het verhoudings in die verlede gevestig. Maar volgens die getuienis van steeds verslegtende kiesstatistieke, is selfs ernstige verhoudings baie broos. 'N Langdurige, soliede verhouding met 'n kind is gewoonlik baie korter as 'n generasie gelede. Ons werk gereeld tot laat in die aand, waarna ons nie die tyd of energie het om aan ons verhoudings te werk en nuwes te maak nie. Ongeveer dertig - selfs op die dag van my geboorte - begin die wanhoop: "Ek is op die punt om 'n baba te hê, ek kan binnekort swanger wees. Maar hoe? Waar kan ek 'n geskenk vind?" Verstaan ​​waarom aanlyn-datingsites gewild geword het.
ONS MAAK GELD
'Ons het finansiële sekuriteit nodig!' die meeste van ons wil 'n veilige agtergrond skep sodra die wagwoord gebore is. Die belangrikste doelwit is die gewone snorvis. Om nie te praat dat dit goed is om kapitaal in te vorder nie, aangesien ons uitgawes na die bevalling beslis swaarder weeg as u kind, veral die kontantbedrag. Dit is interessant dat die onderwerp van wesenlike oorwegings sy eie motor was. Die slagspreuk "Klein of motor?" Is gebore. Maar wat is hierdie 'Gesin of loopbaan?' versoek kompleksiteit!
Ons dubbele rol: werk en gesin
In die negentigerjare het toestande wat nie net teruggekeer het nie, maar ook die gemoedstemming vir die kinderjare in 'n stormagtige tempo ontwikkel. Die meeste jong vroue word nie ontmoedig oor die finansiële situasie en werksverwante probleme van die oorspronklike tweekindgesin nie. Baie keer kom ons by een met minder kinders in die moeilikheid. Dit word net vererger deur die toenemende gesondheidsprobleme, onvrugbaarheid. Ongelukkig is ons adolessente familie selde. Hy is gelukkig om 'n werk te kry wat maklik versoenbaar is met sy gesinsverpligtinge. Die meeste van ons moet egter ernstige versoeke hanteer.
Wanneer durf ons 'n baba hê?
Multinationals word dikwels voorafgegaan deur 'n meerjarige werkperiode. Maar as hulle bekommerd is dat babawette swanger vroue beskerm, kan dit maklik wees om werkgewers te "ontslae te raak" as hulle weens hul kinderjare hul werk verlaat. In baie gevalle is daar egter hoop dat die verwagtende moeder nie haar plek sal verloor nie. Dit is egter nodig om dit te doen: kompromieë maak, ernstige opofferings maak en eerstens beplan. Dit gaan nie oor die voorbereiding vir 'n kinderjare nie, maar oor die beplanning van 'n gesinslewe. (Versoeke moet op een of ander manier uitgelig word) Wat is die voorwaardes vir aanneming van babas? Wat het ek nodig en watter soort hulp benodig ons in ons babadae? Wanneer sal daar 'n ontspanne tyd by die werk wees wanneer hulle ons vir 'n rukkie kan verlaat? Het ons tot dusver genoeg bewys? Het ons genoeg op die tafel gesit om dit terug te kry? Het ons gedoen wat ons wou? Het ons genoeg ervaring om 'n laer kans op die arbeidsmark te betree as ons elders voortgaan? Is dit die keerpunt in ons lewens? Sodra alles uitgesorteer is en ons besluit dat die 'beurt' die baba self sal wees, sal die tou voortduur.
Hoe lank moet ons tuisbly?
Die arbeidsmark het 'n groot transformasie ondergaan en die aantal werksoekers neem voortdurend toe. In hierdie situasie is dit nie verbasend dat ons minder geneig is om vir 'n lang tyd weg van die werk te bly nie. Versoeke ontstaan ​​weer. Word die volgende kinders gebore in 'tou' of jare met min of meer werk? Hoe en wanneer wil ons voortgaan met ons werk? Moet ons, terwyl ons tuis is, werk of onsself heeltemal aan die kind toewy? Wil ons onsself opvoed of hierdie paar jaar gebruik om iets heeltemal anders aan te pak? Daar is 'n voordeel en groter veiligheid vir diegene wat dit regkry om vooraf in te stem wanneer hulle terugkeer. Die nadeel is egter dat hierdie datum amper altyd vroeër is as wat ons sou verkies het. Dit is jammer dat u in die veiligheidsgemeente geoffer moet word.
Hulle terugneem? Vind u 'n ordentlike werk?
Tydens die (byna) volle indiensneming is al die kleintjies na hul oorspronklike plek teruggeneem omdat die organisasies min verander het. Die risiko is deesdae baie groter: jare na die bevalling, ondanks die wette wat moeders beskerm, is dit moeilik om weer in die wêreld van werk in te skakel (sien skokkende getalle). In baie gevalle tree die bestuurslede van die korporasie ook op asof dit 'n spesiale guns en nie 'n verpligting is om 'n klein kindjie terug te neem nie. Die publiek vind dit ook gelukkig as iemand daarin slaag om terug te keer werk toe. Dit is iets wat ons ook ondersteun, soos "Wanneer kom u terug?" ons vra gereeld: 'Ons wil hê dat u moet slaag.' of "Kom ons gaan hierdie herfs, ek hoop hulle neem jou terug." Om moeiliker te wees om 'n kind te hê, is moeiliker om werk te kry, is dit regverdigbaar. As u na 'n kind soek, moet u in baie vorms die geboortedatum van die kinders voor die toetse invoer!
Daar is 'n menslike oplossing!
Daar is ook positiewe voorbeelde: werkers wat dit belangrik ag om te werk en 'n balans te vind tussen hul werk en hul persoonlike toewyding. Die idees is belangrik: tuiswerk, deeltydse werk, telwerk, buigsame werkure, hulp met herintegrasie, uitnodiging na gemeenskapsprogramme, verdere opleiding tydens u verblyf. Die benadering "ons neem almal terug" is egter nog nie ver van 'n standaard nie. Daar kan gehoop word dat die bestuurders in toenemende mate die geleenthede waardeer wat dit bied. Miskien sal die tyd aanbreek dat die gebaar by die meeste poste nie is om die moeder terug te neem nie, maar om byvoorbeeld 'n geskenkpak te stuur ten tyde van die geboorte van die baba of om die moeder terug te gee wanneer sy terugkeer.
Minder babas word gebore
In 1990 is meer as honderd en twintigduisend babas gebore. 'N Paar jaar later kom die punt egter in 1999: slegs vyf-en-vyftigduisend pasgeborenes is gebore, waarvan minder as die helfte tussen 1974 en 1976 gebore is; die bababoomers honderd-en-negentig.
Vroue word gouer gebore
In 2002 was die gemiddelde ouderdom van moeders ten tyde van die geboorte van hul eerste kind 25,7 jaar. In teenstelling hiermee is vroue in die oorgangsjaar op 'n gemiddelde ouderdom van 22,6 jaar gebore! Die persentasie kinders ouer as dertig neem toe. In die XX. in die laaste dekade van die eeu het die persentasie moeders ouer as dertig toegeneem van agttienhonderd na nege-en-twintig.
Daar is meer van hulle
Interessant genoeg, namate al hoe minder kinders gebore is, het die aantal mense wat kraamvoordele eis beweer na die oorgang steeds toeneem. Byvoorbeeld, baie meer as voorheen is deur die kind gebruik. Gedurende die tydperk van toenemende werkloosheid het 'moederskap' gewild geword.
Min mense werk met 'n klein kind
Onder vroue wat jonger kinders onder die ouderdom van een grootmaak, is slegs minder as een uit elke drie betaalde werkgeleenthede. Hierdie koers is die laagste in die uitgebreide Europese Unie! Dit kan verklaar word deur die feit dat die moeder vir 'n langer tydperk 'amptelik' tuis kan bly, of dat die skoonmoeder weinig geleentheid kry om te werk.
Die kanse op terugkeer word verminder
In 1999 was sestig persent van die swanger vroue huiwerig om na die arbeidsmark terug te keer nadat die versorging van kinders oor was. In baie gevalle was die hoop nie werklik nie. In 2002 kon byvoorbeeld net meer as 40 persent van die moeders na hul oorspronklike werk teruggaan. Dan? elke derde persoon wat geraak word, blyk sy werkgewer te wees, maar is nie van plan om dit in diens te neem nie. Intussen het 12,3 persent hul werk tydelik verloor.
U het hulp nodig om terug te kom
Buigsame werkure (26,1%) en deeltydse werk (17,7%) sal die grootste hulp wees vir jong kinders wat wil terugkeer. Nader aan die behoeftes van die kind is 21,7 persent van hulle op soek na hulp tuisversorging, hoofsaaklik van familielede. Byna dieselfde getal (20,8%) kan nie terugkeer werk toe nie omdat hulle nie voldoende fasiliteite vir die daaglikse versorging van hul kinders vind nie.
Daar is weinig alternatiewe werk beskikbaar
In 2003 het gemiddeld een uit elke drie vroue in die EU-15 deeltydse werk gehad. In ons land het slegs 6,2% van vroue in dieselfde jaar deeltyds gewerk. As hulle kon, sou baie mense egter alternatiewe vorms kies om hulle meer tyd te gee om te kul.