As jy eendag sterf…..het "Die take wat jy voltooi het… jou onsterflik gemaak… " het een of ander klein Chinese mannetjie (Lao-Tse)…. 6 eeue voor die geboorte van Christus kwytgeraak…en ek dink hy het dalk 'n punt beet gehad?
Ek kyk daagliks na my twee klein dogtertjies….en dink dan aan al die kere wat hul pa amper dood was in sy lewe (op 3 weke oud het sy hartjie gaan staan…hy het 'n motorongeluk oorleef…van 'n gebou afgeval wat hy besig was om te bou….is met 'n mes in die bors gesteek deur 'n booswig…en natuurlik…. die Army) en daar trou hy laat in sy lewe (tot sy hele familie se verbasing) en produseer twee pragtige, welgeskape mensies….Sy ma herinner my gereeld daaraan dat die laaste 5 jaar van sy lewe…ook die gelukkigste was….en dit is vir my 'n riem onder die hart, want het ek dan nie ook 'n deel daaraan gehad nie? Dalk was sy Groot Taak op aarde volbring…en was dit sy tyd om te gaan?
Ek het jare gelede gese ek wil nooit… ooit… kinders he nie, want…. "ek wil nie 'n porthole wees om siele na hierdie wrede wereld te bring nie…." Groot Bek ek…Die wereld het nie verander nie….(met al die bom-ontplottings oorsee…moord en verkragtings en crazy politics….op eie bodem) het ek wel….en ek het die lewe geskenk aan twee klein, fyn, weerlose dogtertjies…(crazy monkey… reg?)
Ek se gereeld vir vriende en vreemdes : "Ek het nog nooit…ooit… gevare geken (en eks 'n baie brawe meisie hoor?) soos vandat ek twee baba's gekry het nie!" As dit nie skerp voorwerpe of elektriese muurproppe is nie (baie dankie DSTV se A Million Ways to Die) dan is dit 'n klein Mikroskopiese en Bakteriele guerrilla oorlogvoering waarvan ek die Luitenant-Generaal is van die Geallieerde Magte….(my magtag). Ek verstaan nou hoekom die oumense 15 kinders gehad het…want omtrent net die helfte het volwasse ouderdom bereik….en hoe hou 'n ma se hart dit…. my dear? Skoonma se noudie aand vir my sy kom nie oor die dood van haar liefling kind nie (die een wat sy soveel kere uit die kake van die dood gered het)…en ek antwoord haar toe : "Ek dink nie 'n mens is veronderstel om oor die dood van jou kind te kom nie ma…" Daardie selfde nag le ek langs 'n swetende, koorsige kleinsus in die bed…Dood van bekommernis oor watter siekte ons noualweer beet het…wend ek my toe maar tot my enigste Hoop in die donker van die nag….(en Bid soos nog nooit…ooit…tevore in my lewe nie)….want die mens wik…maar God beskik….nie waar nie?
'n Vriend vertel my onlangs van sy oumagrootjie wat as kind vir hom vertel het hoe sy gesterf het (as kind tydens die Boere-Oorlog in 'n Konsentrasiekamp)…maar aan die Ander Kant het die Vader haar vertel haar Taak op aarde is nog nie afgehandel nie…Wel, sy het grootgeword…getrou, kinders gekry… en grootgemaak…en hierdie storie aan hom vertel op die rype ouderdom van 96 jaar…
Ek was nog nooit…ooit… bang om dood te gaan nie….maar vandat hul pa se Taak op aarde afgehandel is…besef ek hoe weerloos hierdie twee sieletjies is…en dat hulle my nou meer as ooit nodig het om hulle touwys te maak op hul Lewenspad…
Ek het as klein dogtertjie geweet my lewe gaan begin op die ouderdom van 40 jaar…Wat dit was wat ek gaan doen…het ek nooit besef tot nou nie…want kinders gee 'n mens ook die motivering om 'n beter mens te probeer wees….'n voorbeeld te stel vir ander…en van die wereld 'n beter plek te probeer maak vir jou kinders se kinders…
Is kinders dan nie 'n voorbeeld van Geloof….Hoop….en Liefde nie?
So roep Sussie vroeg vanoggend vanuit die badkamer heel opgewonde…."Mamma….Kom kyk….Ek het in die Groot Toilet gepiepie!"
Ek het (heel trots) laggend na haar geloop…Ons het ge-hi-five…en terwyl ek vir haar se "Job well done Baby…" gryp twee klein armpies my om die nek…en kry ek 'n stywe-stywe drukkie….