Gedig: NagliedArgieffoto (Foto: Jill Wellington/Pixabay) Petra Müller (Geb. 1935) jy moet soetjies na my kom met jou bewende hande jy moet stilletjies kom soos reën ek wil nie jou woorde hê nie maar jou asemhaling as die kers sy lig maak en die motte kom / sal ons gesprek voer / en mekaar versigtig opnoem / laat dit donker wees / jy sal my aan my woorde ken / en ek jou aan jou stem / wat donker kan verduidelik / en my aan my bedoelings af kan tel / en as jy kom / moet nie te veel verskenk nie / een laat uur is genoeg vir my want ek – ek soek van jou maar net die skadu’s van jou lewe om by my skraal geel vlam te voeg