Reisverhaal: Egipte 01 – Gerda de Villiers | TEO website of the Faculty of Theology University of Pretoria / TEO Webwerf van die Fakulteit Teologie, U.P.
Reisverhaal: Egipte 01 – Gerda de Villiers
Die bloeityd vir die bou van piramides was gedurende die tyd van die Ou- en Middel-Koninkryk (tussen ca 2690-1814 vC), toe die farao algehele en absolute mag gehad het. Alhoewel die piramides op die Giza-plato die bekendste en ook die indrukwekkendste is, is hulle nie die oudste nie. ŉ Ouer voorloper
staan te Saqqara, ook bekend as die ‘step’ of ‘trap’- piramide. Hierdie konstruksie dateer uit dit tyd van farao Zoser, of Djoser, van die 3e dinastie (ca 2630-2612 vC). Vóór hierdie tyd is die farao’s en ook die adel in ‘mastabas’ begrawe, groot langwerpige ontwerpe (min of meer 4 maal langer as breed), met skuins kante. Toe die tyd vir farao Djoser aanbreek om sy ‘mastaba’ te bou, kry sy argitek, Imhotep ŉ briljante plan. Hy verander die basiese struktuur na ŉ vierkant, en stapel ŉ reeks al-kleiner-wordende ‘mastabas’ bo-op mekaar. Hierdie skepping van Imhotep het gelyk soos reuse trappe waarmee die siel van die gestorwe farao na die hemel toe kon opklim – en is as sodanig aanvaar. Vir hierdie prestasie is Imhotep later deur die Egiptenare gedeïfiseer. Imhotep was egter nie slegs ŉ argitek nie, hy was ook ŉ hoëpriester en ŉ dokter. Twee duisend jaar later sou die Grieke ook sy genialiteit bewonder en net soos die Egiptenare hom vergoddelik. Hulle het hom die naam ‘Esculapius’ gegee.