Huang Xianfan is op 13 November 1899 in Fusui (Chinese Guangxi) gebore. Sy ouers was Zhuang. Sy moeder sterf toe hy net vier jaar oud was. Van kindsbeen af het hy graag gelees. Toe hy omstreeks twaalf jaar oud was, het hy begin om in geskiedenis en etnologie belang te stel. Hy voltooi sy hoërskoolloopbaan in sy tuisdorp. In 1922 het hy die Derde Normale Kollege van Guangxi begin bywoon (1922–1926). Van 1926 tot 1935 het hy akademiese opleiding aan die Fakulteit Geskiedenis van die Normale Universiteit van Beijing ontvang, waar hy oor nege jare sy nagraadse kursusse voltooi het. Tussen 1932 en 1934 publiseer hy sy eerste boek oor die Chinese geskiedenis waarvoor hy baie lof ontvang. In 1935 nadat hy gegradueer het, gaan hy na die Tokio Keiserlike Universiteit (tans Tokio Universiteit) in Japan om verder te studeer, waar hy saam met die geskiedskrywer Wase Da studeer. As 'n nagraadse student het Huang 'n belangstelling ontwikkel in die probleem van geskiedenis en skryf hy sy tesis oor die onderwerp wat later verwerk word in sy vyfde boek Patriotiese Beweging van Kollegestudente in die Song-dinastie (1936).
In November 1937 ná die voltooiing van sy studies keer hy terug na China om hoërskoolgeskiedenis in Nanning te onderrig. In 1938 doseer hy aan die Universiteit van Guangxi en in 1940 word hy 'n professor aan die Universiteit van Guangxi. Hy was die eerste universiteitsprofessor van die Zhuang.
Met die stigting van die Volksrepubliek China in 1949 is Huang Xianfan verkies as 'n direkteur van die "Chinese volk se vereniginge vir vriendskap met vreemde lande" in sy eerste kongres. Hy was die enigste verteenwoordiger van Guangxi in kulturele en opleidingsirkels. Van 1954 tot 1958 was hy 'n lid van die Kongres van die Volksrepubliek China en 'n lid van Etniese Komitee van die Kongres.Van 1980 tot 1982 was hy 'n lid (Kongreslid) van die Nasionale Komitee van die Chinese Mense politieke Raadplegende Kongres.
Huang Xianfan het altyd "die belangrikheid van onafhanklike akademiese navorsing" beklemtoon, en het baanbrekernavorsing en akademiese vryheid as sy lewenslange aspirasies gehou. Sy akademiese beginsel was eerlikheid maar nie onderdanigheid tot die owerhede. Gebaseer op hierdie konsep van geskiedenis het sy geskrifte 'n impak op 'n wye reeks akademiese werke gehad.
Hy het die ondersoekspan van die Sosiale Geskiedenis oor Etniese Minderhede in 1943 gestig. Hy het begin om kulture geskiedenis van die etniese minderhede te bestudeer en baie van sy tyd is later gewy aan die bevordering van etniese minderhede en zhuangologie studie. Teen die 1950's was Huang Xianfan reeds die bekendste geskiedskrywer en antropoloog in China. Toe hy in 1982 oorlede is, is hy by een van die bekendste skrywers van die Chinese etnologie. Geen Slawe Gemeenskap in die Chinese Geskiedenis en Algemene Geskiedenis van die Zhuang word meestal as sy belangrikste werk beskou. Amptelike biografieë beskryf hom as 'n bekendste geskiedskrywer wie se loopbaan vol bewonderenswaardige prestasies in 'n wye reeks vakgebiede is.
Sy boeke oor linguistiek onderwerpe sluit in sy studie oor Chinese paleografie (2004, publiseer ná sy dood)
Hierdie werke (seleksie) het 'n blywende uitwerking op intellektuele denke van die Chinese akademici gehad.