Ons sien korrupsie, nepotisme en die gevolge van die rommelstatus. Ons sien ons onvermoë om armoede, werkloosheid en rassisme aan te spreek. Ons sien plaasmoorde en hoe oppervlakkig sommige voorgestelde oplossings is. Ons sien hoe gewelddadig ons samelewing is, want mense sterf vir R10, ’n selfoon en ’n skootrekenaar. Maar ons sien ook hoe hooploosheid verdwyn as ons met ’n ander oog na die omstandighede kyk. Ons sien ons hoef nie bang te wees nie, want alles is nie verlore nie. Ons sien ’n toekoms te midde van bekommernisse. Ons sien in droë stoppellande sonder oes vooruitsigte, ’n plant met drie rooi blomme aan. Ons sien ’n leë graf, want Jesus het opgestaan. Ons sien weer lewe, want Hy lewe en daarom het ons hoop! Om dít te kan sien, moet ons anders kyk na die werklikheid. Nie om dit mis te kyk nie, maar om met geloofsoë daarna te kyk. Oë wat ’n leë graf sien omdat die Here opgestaan het en lewe. Dit het Maria gesien toe sy by die graf gekom het, ook Petrus en Johannes.
Die X-Men is “mutants” – mense wat met spesiale “super-powers” gebore word. Omdat hulle hierdie spesiale kragte het, is hulle helde wat ander mense help. Die mense van Jesus se tyd het ook van helde gehou! Hulle het gedink Jesus was ‘n held wat die slegte mense sou vernietig. Daarom wou hulle hom graag sien. Ons dink ook dikwels, soos die mense van Jesus se tyd, dat ons spesiale kragte nodig het om helde te wees. Jesus leer vir ons dat ‘n held anders lyk. Hy oorwin slegte mense deur hulle lief te hê – selfs al kos dit sy lewe! Miskien het ons nie “super powers” soos die X-Men nie, maar ons het ‘n geheime krag – Jesus se liefde vir ons!
Johannes 3:16 is van die bekendste verse in die Bybel, maar die kanse is goed dat die meeste kinders dit nog nie ken nie. So memoriseer dit saam! Jy kan ook vir elke lidmaat ‘n groot leë kruis gee wat op ‘n vel papier gedruk is. Laat almal ‘n klomp name daarop skryf van mense vir wie die vers waar is – ook hul eie name. Die preekriglyn begin met die feit dat Johannes se eerste lesers, mense uit die Grieks-Romeinse wêreld, dit ‘n ondenkbare en rewolusionêre gedagte was: dat God mense kan liefhê. In ons tyd het hierdie vers en boodskap oorbekend geraak.
Die teks word ook konteksloos aangehaal. Die gebeure en gesprek waaruit dit kom, word weggelaat. Wanneer dit gebeur, kan ons verstaan van God se liefdespad met die wêreld skraler en vlakker raak as die wonderlike diepte wat dit eintlik verteenwoordig. Fokus met hierdie preek om die konteks te gee vir die verhaal sodat die impak hiervan weer nuut deur ons in hierdie wêreld geleef en verkondig kan word.
Dit is egter nie die kern van ons teks of die Nuwe Testament se verkondiging oor Jesus nie. Vir ons teks is Jesus die onskuldige Verlosser wat vir ons skuld gely het, sodat Hy ons kan verlos. Hy maak ons vry van dood en boosheid en bring ons in die regte verhouding met God. Sonder dat ons dit verdien. Dit is wat die Anastasis-fresko vier. Vandag is ons fokus dus op Jesus, die Een wat onregverdig gely het, sodat ons in ‘n verhouding met God kan leef en die belofte van ‘n heerlike toekoms met God het. Lyding het nie die laaste woord in die wêreld se geskiedenis nie. Die vrug van Jesus se lyding en sy opstanding – wat ons en ons wêreld se opstanding waarborg – spreek die laaste woord. Aangesien ons Christus voor oë hou, word ons nie deur lyding en swaarkry ontspoor nie.