Peterjasie Patriot #105
Weereens het ek lekkerlees Afrikaanse artikels deur onder andere Estelle de Bruyn en Annelie Botes, ek is seker julle sal dit geniet! Mara Swanepoel lewer ook weer 'n welkome bydrae.
Verder ondertoe is 'n paar lekker potjieresepte, gaan kyk gerus.....
Is dit my verbeelding of word die aantal advertensies op TV net al hoe meer (irriterend)? Binnelanders is nou net 'n halfuur lank maar in daardie halfuur was daar nou die aand nie minder as 14 advertensies nie, twee keer sewe na mekaar! Die ergste van almal is egter Noot vir Noot. Ek tel gistraand dat gedurende die eerste 33 minute van die program hulle nie minder as 32 advertensies vertoon het nie. (Eenkeer net mooi nege na mekaar!) Hulle moet seker 'n klein fortuintjie maak uit die SMS-kompetisies en dan nog ABSA se borgskap ook. Hoekom die stringe advertensies? Johan Stemmett moet alles aframmel om die program EN die advertensies in een uur in te pas! Lyk my die mense word nou geldgierig. Ek dink party mense maak staat op die populariteit van die program on hulle beursies vet te voer!
My bewondering vir Steve groei by die dag. Hoe hy alles kan doen wat hy doen nie weet ek nie. Nie net is hy 'n sanger en liedjieskrywer van formaat nie, hy het ook 'n passie vir Afrikaans asook vir reg en geregtigheid. As iets na aan sy hart is, sit hy sy volle gewig by om iets aan die saak te doen. Ek is betrokke by die Danville Hulpgroep en Steve daag eendag daar met 'n limo op en vat die kinders vir 'n "spin". Wel gedaan, Steve, hopelik kan ek jou eendag persoonlik ontmoet! Klik hier om Steve se Blog te gaan besoek
Dis gewoonlik 'n gesukkel om geskenke te koop, ek het 'n paar idees wat jy dalk in sal belangstel, klik gerus hier om te gaan kyk. Daar is bv. 'n CD met 50 resepteboeke op (Engels), jy hoef nooit weer 'n respteboek te koop nie! Ek het nou ook 'n eBoek oor kruie (in Engels, het nog nie tyd gehad om dit te vertaal nie) vir net R50. Klik hier vir betalingsbesonderhede.
VANDAG wil ek graag 'n lessie vir die politici en sommer almal wat amptelike funksies toespreek leer.
Met die afgelope begrafnis van die ontslape oud-Speaker, dr. Mosé Tjitendero, het die verskynsel van die vreeslike uitgerekte groetery, opnuut my nekhare laat regop staan. Toegegee, dis beslis goeie maniere om 'n iedere en elke hoogwaardigheidsbekleër wat sulke geleenthede bywoon, dag te sê, maar as elke spreker dit doen, kan die spulletjie nogal temerig raak.
Die groetery met die begin van elke toespraak en huldeblyk het min of meer só gegaan: "Die seremoniemeester; die weduwee, sy edelagbare die President, sy edelagbare die stigterspresident, die hoog agbare Eerste Minister, die agbare Adjunk Eerste Minister, die agbare Speaker van die Nasionale Vergadering, die agbare Voorsitter van die Nasionale Raad, sy edele die hoofregter, agbare Ministers, agbare lede van die Nasionale Vergadering, agbare lede van die Nasionale Raad, ekselensies en lede van die diplomatieke korps, die besoekende adjunkvoorsitter van die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap se Parlementêre Forum, die agbare adjunk speaker van die Zambiese Parlement, die agbare adjunk speaker van die Suid-Afrikaanse parlement, raadslede van streek en plaaslike owerhede, kerklikes en gemeenskapsleiers, familie van die ontslapene, mede roubeklaers, dames en here."
En dit is 'n opsomming. Onthou dat die name van die hoogwaardigheidsbekleërs ook nog genoem word. Ek daag die leser uit om met 'n horlosie te sit en te kyk hoe lank dit neem om deur die hallo-sêery te kom.
Na dié vreeslike groetery kan die spreker eers met sy toespraak begin en is die arme gehoor al stokflou geluister.
Sommige sprekers gaan selfs verder en groet boonop 'n ieder en elke hooggeplaaste se gade met die titels en die naam.
Een van my kollegas in die media het beraam dat die tyd wat die herhaaldelike groetery in beslag geneem het, die program met bykans 'n uur verleng het.
By amptelike geleenthede waar meer as een spreker aan die woord moet wees, kan dié oor en oor groetery en erkenning gee aan die teenwoordigheid van hooggeplaastes, nogal die effek van met jou naels op 'n swartbord krap afgee. Wat, wil ek weet van die gewone mense wat ook gekom het om te luister. Is hulle bloot in die kategorie "dames en here" ingeprop? As ons dan nou so polities korrek wil wees, moet hulle nie ook by die naam uitgesonder word nie?
Sal dit nie meer sin maak om almal een keer aan die begin van die verrigtinge behoorlik te groet en vir elke spreker daarna om bloot te sê: Geagte familie van die ontslapene óf dan net die heel belangrikste gas by die geleentheid uit te sonder en te sê "alle ander protokol in ag geneem" en aan te gaan met die huldeblyk of toespraak nie?
Kom nou, ons Namibiërs is respekvolle mense wat eer en agting betoon soos verwag, maar ons is ook 'n informele en ontspanne nasie wat sekerlik 'n plan kan maak om die herhalings uit te skakel.
As 'n mens een keer gegroet en erken is, is jy mos gegroet en erken. Toe, asseblief, maak 'n plan.
Hierdie stukkie is opgedra aan die Florida meer, daar waar ek ure spandeer het – toe dit nog veilig was.
Vreugde van die treurwilger
Onthou jy nog die dae van so lank gelede. Ons was jonk en sorgvry.
Ons het ure spandeer by die Florida meer. Ons het selfs vir ons een van die treurwilgers gebrandmerk as ons eie stukkie hemel op aarde.
Onthou jy hoe het ons sorgvry onder die boom kon sit as die son te warm was, hoe ons saans onder die boom na die maan en sterre gestaar het.
Hoeveel ure het ons nie hier deurgebring nie. Ure so sorgvry en sonder kommer, ure van net ek en jy, en jy en ek.
Dis ook hier waar ek kon studeer, vir my matriekeksamen en later op universiteit. My eie plekkie waar ek altyd welkom was. Ek het selfs na die matriekeksamen saam my vriende in die meer ingespring waar ons ons skoolklere uitgetrek het en net so ter water gelaat het.
Dit was heerlike dae, dae wat my gefassineer het. Dae waarin ek geleef het. 'n Blink toekoms wat vir my gewink het.
Dis ook hier by die treurwilger waar ek my hart kom uitstort het. Ek het selfs die blydskap van my eerste swangerskap hier kom vier. Hier in die stilte.
Dis ook hier waar ek my Skepper volkome gevind het. Hier waar Hy altyd teenwoordig was en waar ek Hom kon aanroep in tye van nood, en kon dank en eer in tye van vreugde.
Ek het my soms ure gekommer oor waar die woord "treurwilger" vandaan kom. En ek besef vandag dat vir elke traan wat ek al onder die ou ruwe stam gestort het, het die ou wilger 'n duisend gestort. En met trots die vreugde van my trane gebaar.
Dis die vreugde van ons ou treurwilger. En my liefste wilger – vir jou behoud sal ek veg.
Die Donderdag voor Paasnaweek het ek die dakkamer by die Van der Gaags in Arnhem betrek. Anderland was bruidmooi in haar lentesluier. Alles so georden, wetsgehoorsaam, vreesloos. Rustig. Boere wat koeie aanjaag. Kinderen en bejaardes op fietse. Nêrens 'n papier, bedelaar of diefwering nie. By die wynhuis staan die specials oornag uitgepak in 'n sypaadjie-vaatjie vol ranonkels. Die Van der Gaags verseker my die wynhuisman doen dit al jare lank só, en niemand steel die wyn nie. Vir my is dit onverstaanbaar.
Al beskikbare vlug was 'n week voor ek by 'n outisme-simposium moes wees waar Raadselkind bekendgestel sou word. In my losloopweek, wyl die huismense om den brode arbei, bewandel ek Arnhem, geserp in my tjalie van my Hindoe-ma. Dwaal in die berkebos neffens die stad en sien tantes rus vroualleen op bankies in die bos. Handsak argeloos eenkant neergesit. Vreemd, vir my.
Ek was maagwerkbang vir die simposium. Wat kon ek, Kammanassiekind, aan 500 geleerdes sê? My toespraak moes in eenvoudige Engels wees, só is gevra. Maar danksy die Boekkoois van die Baai is dit in Hollands vertaal en die uitsprake ingedril. Om met die geleerdes in hulle moedertaal te praat, was ál bidsaad in my saaisak.
Paas-Saterdag vra Rutger of ek die Paasdiens met hulle wil bywoon. Ja, al sal ek min van die Hollandse preek verstaan. Ek sal die orrel en brandskilderwerk indrink. Peins oor weleer toe my geloof nog Grootfontein-eg was. Bid vir die kinders by Buffalo Bills. Vra dat die Here sag sal omgaan met ons floiingrige land. Ons floiingland met Hom ook. Dankie sê dat Hy in sy Groot Begrip my common prost oorgesien en my kalkoenkampie gehuldig het.
Daar ken ek toe elke gesangwysie en verstaan elke woord van die Paaspreek. Oor Moses wat by die Rooisee gehalt het en die moeë Isrealiete moes deurkry. Hoedat God gesê het hy moet met sy staf op die water slaan; daar sal 'n droë pad oopgaan. Moses het gekibbel, want, in alle respekte, dit moes laf gelyk het. Maar God het hom verseker: Ik zal daar zijn …
En daar in die Paaskerk glip my trane uit. Oor Tattie sonder ma. Treursiele wat by Van Stadensbrug oorgegee het. Die bejaarde mama wat verkrag is, en toe sny die vark haar tong af en grou haar oë uit. Moses wat nooit die Beloofde Land gesien het nie. Oor die 6de van die 6de maand. Ver reise op soek na 'n tiemiebossie in die molm van die rivierwilg. Ons almal se kinders wat vra: Wat beteken jou vlag dan Suid-Afrika?
Sodat ek van my skamele 120 euro's 'n volle 20 in die kollektesakkie gesit het. En in my dakkamertjie stuk-stuk my toespraak in maklike Afrikaans oorgeskryf het. Want of die gangers Christene was, of nie, wou ek dat hulle, terwyl hulle deur die woestynland van outisme trek, sal vashou aan die Paasvers: Ik zal daar zijn …
Toe, Vrydag voor middagete, kom die uur van angst. Die gangers is rusteloos, oorlade van 'n oggend vol ingewikkelde vakterme. Ek sal moet práát om hulle vas te hou. Terwyl ek podium toe loop, wens ek my pa en ma kon hulle Bybelhoenderkind sien. Sommer omdat alle ouers vir hulle kinders se onthalwe droom.
Die Landman van die saai-akker het my tong gerig, want my Hollands het gevloei. Voor my het die skare verstil. En ek het geweet dat mens soms net een maal in 'n leeftyd 'n Mosesstaf in die hand gegee word. Of dit anderland, floiingland of niemandsland is, traak nie. As dit slaantyd is, moet jy in blinde geloof slaan. Die droë pad sál oopgaan.
Ek het die berkebos gegroet. Die wynbottels. My dakkamer. En ín my kon ek die klaende roepstem van my droewige land hoor: Kom huis toe, jou mama wag vir jou.
Johannesburglughawe was vuil. Hakskeen-bedelaars wat kerm vir English money. Ek het my handsak vasgeknyp, wantrouig oor elke nabye siel. Tog het die lug rég geruik; vaagweg na doringhoutvuur. Dit was asof die rondlêgemors so hoort. Afrika is Afrika. Dis my moederskoot. En ook in hierdie lanferland geld die belofte: Ik zal daar zijn.
De la Rey, De la Rey!
Ek kom die laaste tyd agter dat daar 'n definitiewe oplewing in Afrikaner patriotisme en varal Boere patriotisme is. Persoonlik gee dit my 'n warm gevoel van trots.
Die volgende artikel sweef op die internet rond, laat mens dink......
"Hoekom het jy die miljoen rand gesteel?"
"Ek was honger!"
So lui 'n stokou grappie waaroor middeljariges van vandag destyds in hulle kindertyd gelag het - min vermoedend dat hierdie situasie nog in hulle leeftyd 'n werklikheid sou word.
'n Mens steel nie omdat jy honger of arm is nie - jy steel omdat jy skelm is. Niemand was nog ooit in hierdie land so volledig onderdruk soos die Boerevolk na die Tweede Vryheidsoorlog nie.
Ons voorouers wat die oorlog en die konsentrasiekampe oorleef het, het na die doodse leegheid van vernietigde plase teruggekeer - uitgehonger, hartseer en verpletter. Maar hulle het nie geroof en gemoor en gesteel nie. Hulle het met harde werk, deursettingsvermoë 'n swaarkry so presteer dat hulle weldra nie net hulleself nie, maar ook hulle huidige onderdukkers, goed kon versorg.
Na die Tweede Vryheidsoorlog het Boere-mynwerkers absoluut geen regte gehad het nie en moes hulle gesinne met minder as 'n hongerloon probeer onderhou. Maar hulle het nie bejaardes gaan doodmartel en gesinne uitgemoor nie.
'n Mens word nie 'n agtergeblewene omdat iemand anders nie genoeg vir jou doen nie. 'n Mens word 'n agterblyer omdat jy nie presteer nie. Niemand het die Boerevolk na die Tweede Vryheidsoorlog vooruit gehelp nie - ons het self gewerk en volhard om sukses te behaal.
Nou goed, die volgende is nie alles Afrikaans nie, maar ek plaas dit net om die rekord reg te stel, ek is nie 'n Engelsman nie! Dis nie my skuld dat my pa in Wallis gebore was nie. En boonop het ek in Koster in die Wes Transvaal grootgeword en ek beskou myself as 'n Afrikaner.
Ewenwel, hier is die epos wat ek ontvang het, biekie deurmekaar, maar nogtans lekkerlees - soortvan :-) Ek het nog nooit 'n rookbraai gehad nie, dalkies moet ek dit tog probeer!
A li'l bit o' 'istory on meself afore we talk about the important tings in life.
Ek is gebore in Kak a' mas northwest of Kenhardt, district of Gordonia, de land of Upington. Geen wonder met al hierie Ingelse name is ek 'n confused boer, nê?
To make it worse, we have Swiss-German/German/French/Italian/Irish, mix of blood in our alcohol stream!
Nooit, I want to tell you that in the end someting prevaled 'cause I became a successful advocate in Josie in de pre-flood/ante-deluvian days( '80 - '94......) and den went on to Eire where I spent many a good time enjoying the Irish crack (not de sniffing sort), meaning good humour...of course and plenty of pint! Dêre I nearly lost my fortune as dese Irishmen are fly man!
Terug na die Boesmanland-vat-my-hand-lei-my-na-die-rand-se-kant wereld waar ek vandaan kom.
Boetie, ek het met die kafferpot grootgeword. My ouma had a very large one in which she used to cook many kilograms of Boeresoap (recipe still wit me aunt), which always cleaned all our clothes better than SuperBriteSurf!
Dis pot was off limits for de chef, but our udder pots was very much in culinary use en dis nou waar my eerste liefde vir die wonderlikste kookgerief, die ysterpot vandaan kom. My eerste babakos was in die potjie gekook, lekker sagte pampoenmoes en vars tuin ertjies en wortels, soet gemaak met ouma se reseppies van botter, bietjie appelkoosjam en whatnot. Ingevoer in die bekkie met 'n klein plat lepeltjie (wat my Ma nog het). Genoeg van my histeria. Vanaand is ek besig om 'n ou potjie van vooraf in te kook. This thing was never truly cured and after reading your inspiring website, I thought: "se moer, ek gaan die ding nou eenmaal skoonmaak en bekook!" And there it is kooking rustig on my stoep for many hours (nie haastig nie) while the 2 chickens are smoking in the Weber. Ek gaan net gou seker maak die affêre ok is ..., Ok, terug, al's reg, anyway, as I was saying, you have inspired me to new hights of potjie cooking, en dit nogal van 'n Ingelsman...! But, in your favour, is, that the most well known potjie name is "Falkirk"!
By the way, did you watch the TV2 - Our Nation In Colour - program on this Cape Town chef who went out to the Bushmen and brought back those wonderful Kalahari-truffles (sandaartappels)! Mindblowing! As a kid I went out to the same soil and did the same thing, including the woestynkomkommers en die N'goba...! Hoe lekker kry ek nou.
Cheers man, lekka eet en laat my weet wat jy nog in jou mou hou ("what's up?", in rooinektaal!)
Liam (in jou taal, of Willie in my taal)
ps. We just had that oak-smoked chick and it was severely devine.
Recipe: 2 whole birds, fat trimmed, skin on, 'erbs to taste on skin and wit'in; add a little lemon peppa
(Ina Paarlman's mucho) and Braai salt to taste;
Indirect doudle-sides Weber charka of medium-high heat;
Western Cape oak barrel shavings (400 grams, soaked 20 minutes in water);
1 1/2 hours in kettle;
Place birds in large aluminium braai container back in kettle and warm up for 5 minutes;
Place dish on table and allow 5-10 minutes for sauces to settle into flesh before cutting and
Munch away and say last prayers.
Musiek: "Au clair de la lune", Franse Kinderliedjie
In die helder maanskyn, goeie buurmansvrou.
Ag, my pen is stukkend, leen my joue gou.
Ook het ek g'n kers nie, weg my tonteldoos.
Help my goeie buurvrou, wees tog net nie boos.
In die helder maanskyn antwoord buurvrou net:
Nee, ek het g'n kers nie, ek is reeds in bed.
Vra vir Hannie langsaan, vrou van ou neef Koos,
want in haar kombuisie staan sy tonteldoos.
2010 - Wat dink jy sal die gevoel wees as ons na die Wêreldbeker terugkyk?
Ons besigheid se naam is Alfa Ateljee en daar is ons (Kalie en Wia) ook besig met ander aktiwiteite wat verband hou met musiek, fotos en rekenaargrafika. Wia maak kaartjies van haar honderde fotos, reël toere vir haar Amerikaanse vriende en maak al die omslae vir die DVD's en laserskywe. Onlangs het sy ook begin met fotobiografieë en fotoboeke. Hier word enigiets en nog wat gedoen - van interesante verwerking van die ou klein, vergeelde swart en wit fototjies van bekende musikante tot familie troues en CD foto albums van vakansies - bv. daardie onvergeetlike geleentheid toe tant Annie in 1968 'n foto van die Pous in St Peters Katedraal geneem het :-) en nog vele meer.
So indien u 'n omslag kort vir daardie nuwe CD of u kosbare gesinsfotos vir die familie wil bewaar - kontak gerus vir Wia! (wia@telkomsa.net )
HAENERTSBURG: Limpopo Provinsie
EK het heel per ongeluk op Haenertsburg afgekom toe ek gedurende November 2005 vinniger deur my reisprogram gewerk het as wat ek beplan het om te doen, en iets gesoek het om my tyd in die Pietersburg (Polokwane) omgewing mee te verwyl. Ek sien toe die naam Haenertsburg op my kaart en besluit om te gaan kyk hoe dit daar lyk.
Haenertsburg lê langs die R71, 55 km oos van Pietersburg. Hierdie kleine dorpie op die platorand hoog bo die Laeveld was vir seker een van die grootste verrassings wat ek in my loopbaan as reisjoernalis gehad het. Ek het nooit só iets daar verwag nie.
'n Netjieser en skoner dorpie sal jy nêrens anders in Suid-Afrika kry nie. Dis 'n droomdorp. Ek het die middag na my aankoms by die Oulap B&B (082-856-1776) van Cecile & Johan Smit afgepak en toe sommer dadellik die omgewing gaan verken.
Ek is sommer daar by Oulap met 'n grondpad die berge in. Groot was my verbasing om aan die anderkant van die berg op 'n Karoo-agtige landskap af te kom, en daar 'n geweldige groot turksvyboord te sien. Dié turksvye word glo uitgevoer.
Terug in die dorp, moes ek hoor dat Haenertsburg so 'n besonderse begraafplaas het, waar mense glo op die grasperke kan gaan piekniek hou. Ek is ook daarheen en was verras met die mooiste panoramiese uitsig oor die Laeveld, vanuit die begraafplaas.
Die volgende oggend is ek eers die dennebosse na Houtbosdorp se kant toe in. Daarna het ek gou gaan kyk hoe Tzaneen lyk, maar ek moes gou weer terug die platorand op en by Haenertsburg verby, want ek het later die middag nog 'n afspraak op Warmbad (Bela-Bela), wat darem 'n stywe stoot vanaf die Laeveld is, gehad.
Die beeld van Heanertsburg sal nog lank in my gedagtes bly, want dis nou een plek waarheen ek bitter graag eendag weer sal teruggaan. 'n Plek soos Heanertsburg sien jy nie sommer aldag nie.
Die Belg hoor hy is verplaas na Suid-Afrika en is baie ontsteld daaroor, want hy het gehoor van al die moorde, diefstal en skakings. Toe hy agterkom die ou wat langs hom in die kroeg sit, is 'n Suid-Afrikaner, vra hy hom dadelik uit. 'Nee, man, ou pel,' sê die Suid-Afrikaner, 'Suid-Afrika is 'n lekker plek om te bly. Jy kan gratis vir jou 'n huis enige plek gaan opslaan, jy hoef nie te kan lees en skryf om matriek te slaag nie, en as jy jou werk verloor sluit jy aan by die ANC en word 'n parlementslid.' 'En,' vra die Belg, 'wat voor werk doe je?' 'O, ek?' sê die Suid-Afrikaner, 'Ek is die rear gunner op 'n broodafleweringswa.'
Nuusbrief 28 Januarie 2007
Met Januarie maand agter die rug, is die rustyd verby en moet ons nou weer inspring en al ons verpligtinge nakom. Ek glo en vertrou dat almal soort van "herstel" het na die kersseisoen en die platsak eerste maand van die jaar!
Die projek het ook darem die eerste maand soort van oorleef - maar nou moet ek weer hard werk om fondse, klere, kruideniersware en al die nodige in te samel.
Ek het vir eers nie donasies gevra vir skoolfonds en skoolbenodighede nie, want ek glo die ouers moes eers self probeer om in die kinders se behoeftes te voorsien. Maar soos ons weet is dit nie vir almal moontlik nie en is daar baie kinders wie se skoolfonds en ander skoolgelde nie betaal kon word nie. Ek glo en vertrou dat ons die fondse sal bymekaar kry om hulle hiermee by te staan. Dit bly 'n groot verleentheid vir 'n kind as sy gelde uitstaande is en hy nie alles het wat hy nodig het nie!
Verder moet ons ook nou help om elke middag vir ± 221 kinders 'n middag-ete te gee! en by die Bloudakkies ouetehuis is daar 163 bejaardes wat staatmaak op 'n bord gekookte kos elke Dinsdag. Hiervoor het ons letterlik tonne kos nodig!
Die matriek meisie wat met 'n onderskeiding in Engels geslaag het wil bittergraag 'n rekenaar kursus volg. Ek sal hierdie week presies weet wat dit gaan kos. Ek gaan haar inskryf want ek glo dat ons borge sal kry daarvoor! As ons haar rekenaargeletterd kry is haar kanse op 'n beter toekoms baie goed!
Ek het begin met die uitreik van belasting kwitansies. Indien u 'n belasting kwitansie verlang vir donasies wat verlede jaar gemaak is,moet u asb so gou as moontlik vir my 'n skrywe/faks stuur met die datums en bedrae van die donasies, asook volle besonderhede en posadres. As u alreeds gestuur het, herinner my net asb weer.
Ek pos dit graag.
Te veel verdien - en moet nou baie belasting betaal - ONS HET DIE OPLOSSING!!
Ons is 'n geregistreerde Artikel 18A (PBO - public benefit organization) wat beteken dat persone wat vir ons projek meer as R1000-00 skenk dit van hul persoonlike belasting kan eis.
Hiermee inligting soos in die SARS "Tax exemption guide For PBO's in South Africa " Bladsy 10 : 12.3
A taxpayer making a bona fide donation in cash or kind to a section 18A approved organisation is entitled to a deduction from his taxable income if the donation:-
1. Is supported by the necessary receipt issued by die organisation; and
2. Does not exceed 5 % of the taxable income of the taxpayer, calculated before allowing any deductions under section 18A or any deduction for medical and dental expenses
Ons PBO nr: 930018872 - Ek het die formele kwitansies om hiervoor uit te reik
Wil U graag op 'n maandelikse basis 'n kontant bydrae maak maar nie altyd tyd het om bank toe te gaan nie? Aangeheg is 'n debiet order vorm wat U kan invul maar onthou asb om onderaan die vorm die Danville Hulp Projek se naam te skryf voordat U dit deurfaks na Stratcol - Anders gaan die geld nie by ons uitkom nie.
WEEREENS BAIE DANKIE AAN AL ONS ONDERSTEUNERS WAT HELP OM 'N VERSKIL IN ONS MINDERBEVOORREGTE BEJAARDES EN KINDERS SE LEWENS TE MAAK - Weet asb altyd dat dit opreg waardeer word.
Vlugkaartjies en hotelle
Vergelyk die rederye, kry die billikste pryse en bespreek dan hier
200 g sampieone
'n halwe groen soetrissie, gekap
Verhit die botter en olie oor matige hitte en verbruin die hoender daarin. Voeg die spekvleis by en soteer dit 3 minute lank. Voeg die brandewyn en knoffel by. Roer dit deur en moet daarna nie weer roer nie. Strooi die uie, soetrissie en selderu oor die hoender en plaas daarnedie aartappled en wortels bo-op.
Giet die sous oor: Plaas die deksel op en lat dit 1 duur lank prut. Voeg kookwater by indien nodig.
Bedek dit en laat prut dit 20 minutes lank. roer dit net voor bediening en strooi pietersielie oor.
Seer tépels - 'n Stukkiwas met soetolie en haarlemmeroli, en 'n stukki kliphoutgom, dit alles dit alles deurmakaar smelt en ansmeer.
Twee eetlepels Frans brandewyn met suiker by, ansmaar.
Fan harpuis, was en olie 'n plyster maak.
Met ongesoute botter smeer.
Fark Bout met Fulsel
Maak lang kerwe oer di bout, omtrent 'n finger fan makaar, was skoon af, sny 'n snit in by di kneukel, maak di fel daar los en ful met fulsel, smeer di bout met botter of fet, laat braai met 'n klyn bitji peper en sout, smeer baing, anders blaar dit.
Die resep hieronder kom uit Anna se eBoek - Onthou jy nog. Skaf dit gerus aan!
Iemand vra my nou die dag vir 'n resep vir Tuisgemaakte Kondensmelk, ek kry toe hierdie een in Anna se boek:
"As 'n mens nie leer om vir jou probleme te lag nie, sal jy niks hê om voor te lag wanneer jy oud word nie." – Ed Howe