Om voor die aangesig van God te leef
"Waar sou ek heengaan van u Gees en waarheen vlug van u aangesig? Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar! Neem ek die vleuels van die dageraad, gaan ek by die uiteinde van die see woon, ook daar sou u hand my lei en u regterhand my vashou." - Psalm 139:7-10 (53-vertaling).
Broeder Lawrence was 'n monnik in die Karmelitiese klooster in Parys, en het geleef van 1614 tot 1691. Een winternag het hy deur die bos gestap en onder 'n boom sonder blare gaan staan. Met verwondering het hy daaraan gedink dat dit nie baie lank sou duur voordat dieselfde boom, wanneer die heerlikheid van die lente aanbreek, met blare oortrek sou wees nie. "Dan moet God hier wees" het hy tot homself gesê. Sy hele wese was met eerbied vervul aan die gedagte dat God teenwoordig is en alles in die natuur bestuur. Die indruk van daardie nag het sy hele lewe lank by hom gebly. Hy het vertel hoe hy daarna altyd bewus was van God se teenwoordigheid waar hy in die kombuis kos vir sy mede-broeders voorberei het.
Dit is 'n salige belewenis om altyd bewus te wees van God se nabyheid. "Hy is nie ver van enigeen van ons af nie, want deur Hom lewe ons, beweeg ons en bestaan ons," sê Paulus in Handelinge 17:27-28. Neem ek die vleuels van die daeraad en volg ek die son op sy baan na die uiteindes van die see, of beland ek in die dal van die doodskaduwee, God is daar. Laat ons hierdie Psalm weer lees en onthou dat die Here Jesus Christus gesê het: "En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld." (Mat 28:20).
Ons word bewus van God se teenwoordigheid as ons ons lewens só op Hom instel dat ons al ons krag vanuit sy Goddelike bron put. Dit laat ons dink aan twee uitstaande illustrasies daarvan in die Bybel. In Genesis 24 lees ons hoe Abraham se dienaar vir God vra om vir hom leiding te verskaf, sodat hy die regte vrou vir Isak kan kry. In Nehemia 2:4-5 sien ons hoe, toe die koning die rede vra waarom Nehemia bedroef is, Nehemia 'n skietgebed tot God rig om 'n gepaste antwoord aan die koning te gee. In beide gevalle het die Here aan hulle versoeke voldoen.
Waarom sal ons nie ook, in elke oomblik van onsekerheid, vrees en verslaenheid; wanneer die groot versoeker ons lewe wil beheers, ons onmiddellik tot die Here wend en om sy genadige bystand smeek nie?