Ek was veronderstel om hierdie tert al 'n week terug te gemaak het, op Internasionale Nutella Dag. Maar toe raak ek oorweldig deur werk en 'n algemene vlaag van hartseer, en staan die bestandele in die kas en vereensaam en dink aan al die ander gelukkige Nutella-skeppings van regoor die wêreld, in hul transkontinentale haselneutorgie.
Ons begin met 'n resep van Pierre Hermé, Parys se befaamde pastry chef en macaron meester. Hy stel 'n tradisionele soet shortcrust tertdop voor, maar ek vervang dit met fyngestampte digestive koekies en gesmelte botter. Van hier af volg ek Hermé se advies slaafs: 'n laag Nutella word oor die beskuitjiekors gesmeer, gevolg deur 'n laag wat bestaan uit gesmelte *donkersjokolade, botter en eier. Bo-op word twee handevol heel haselneute gesprinkel, voor dit gou vir net meer as tien minute in die oond gebak word.
Warm uit die oond is die tert heerlik. Maar na 'n paar uur in die yskas is dit onverbeterlik, soveel so dat ek myself streng moet rasioneer tot 'n klein snytjie elke dag, anders verober ek die hele tert in twee dae en dra ek die gevolge van die sugar high vir veel langer.
ek was lanklaas so gelukkig soos daai dag in Rome toe ek inloop by 'n kombuis en daar staan 'n fles Nutella so groot, mens se elboog verdwyn omtrent daarin. sug.