* Rede gelewer tydens die bekendstelling van Johann Lodewyk Marais en Ad Zuiderent (samests.) se Ons klein en silwerige planeet: Afrikaanse, Nederlandse en Vlaamse gedigte oor die omgewing (Pretoria, JL van Schaik Akademies, 1997) op 25 Julie 1997 by die Kultuurburo van die Universiteit van Pretoria. Ek wonder hoeveel skoolhoofde het al in die saal die o so belangrike saalperiode tog! positief na n nuwe Afrikaanse boek verwys. n Gedig aangehaal. Daar is te veel ander goed wat ook interessant is . . .” Die gedig se spilpunt is die beelde in die laaste reëls: Ek dryf in die klein presisie van n lugborrel / heen en weer in jou waterpas rond / en saans in drome wonder ek / waar is hemel / waar is grond? . Die wurm van Tsafendas in n bottel. n Canfruitbottel, sê Alberta Bourgeois. Die dieptepunt van sy vertroue in God lê in God se kongruente karakter. Jy kan staatmaak daarop dat Hy is en doen soos Hy Hom in die Skepping en die lewe openbaar: “Hoe gelukkig is die mens wat die God van Jakob as sy bystand het, wie se hoop gevestig is op die Here, sy God … wat hemel en aarde gemaak het …. wat die reg van verdruktes handhaaf, aan hongeres brood gee.”