Lang en moeilike pad van herstel lê in Irak voorIrak se vlag. Foto: Pixabay Volgende maand sal kiesers in Irak kan besluit of eerste minister Haider al-Abadi tot ’n tweede termyn verkies moet word. Verlede maand was dit presies vyftien jaar sedert die Amerikaanse inval in Irak in Maart 2003. Volgende maand se verkiesing en die gebeure van die afgelope vyftien jaar kan nie apart van mekaar gesien word nie. Daar is vandag steeds vyfduisend Amerikaanse soldate in Irak en dit is nog net enkele maande sedert die land se regering in Desember 2017 verklaar het dat die Islamitiese Staat-terreurgroep verslaan is. Groot dele van Irak is oor die afgelope 15 jaar verwoes. Volgens berekeninge van die Wêreldbank en die Irak-regering is minstens agt-en-tagtig miljard Amerikaanse dollar nou nodig om die sewe provinsies wat die ergste deur oorlog geraak is, weer funksioneel te kry. Hierdie bedrag verwys nie na die volle herstel aan infrastruktuur nie, maar net na die fondse wat nodig is om funksionele regering weer moontlik te maak en die land se belangrike olie- en gasinfrastruktuur te herstel. Intussen word daar ernstige vrae in aanloop tot die parlementêre verkiesing op 12 Mei oor die voortdurende betrokkenheid van die Amerikaanse weermag en oor die roete om te volg met die heropbou van Irak, gevra. ’n Mosie wat die regering verplig om ’n tydraamwerk vir die onttrekking van buitelandse soldate daar te stel, is op 1 Maart in die parlement goedgekeur. Die Soennietiese minderheid van provinsies in die weste en noorde het die mosie teengestaan, maar Sjiïete uit die suide en ooste het oorweldigend ten gunste daarvan gestem. Terwyl duisende vlugtelinge deesdae na Irak terugkeer, winkelsentrums, koffiewinkels, parke en biblioteke heropen en daar in groot dele van Irak weer relatief veilige omstandighede heers, is daar ook ongelukkigheid onder ’n groot deel van die land se bevolking. Die Sjiïtiese meerderheid het vir lank gewens vir die dag wat Saddam Hoesein, ’n Soennietiese diktator, onttroon kon word. Die manier waarop dit egter in 2003 gebeur het en die domino-effek wat tot vyftien jaar se chaos en swaarkry aanleiding gegee het, het egter meegebring dat ’n groot deel van die Sjiïtiese bevolking baie negatief oor die Amerikaanse teenwoordigheid in Irak is. Daarmee saam is daar wydverspreide korrupsie in Irak. Terwyl Soennietiese gebiede deur die oorlog met die Islamitiese Staat verwoes is, het armoede in die oorweldigende Sjiïete Basra-provinsie, waar die meeste van Irak se olie ontgin word, skerp toegeneem. Dwelmmisbruik het sodanig toegeneem dat die regering onlangs soldate na Basra moes stuur om wet en orde te probeer herstel. Nadat die Irak-weermag, in samewerking met die Amerikaners, in 2010 Al-Kaïda verslaan het, was daar heelwat hoop op ’n beter toekoms vir Irak. Kort daarna het die Islamitiese Staat op die voorgrond verskyn en chaos het gevolg. ’n Mens kan dus verstaan dat die mense van Irak sukkel om baie optimisties oor die toekoms te wees. Volgende maand se verkiesing sal een stap in ’n lang pad van herstel vir Irak wees.