My Long-Distance Travel Romance - Reisverhale - 2021
Vanaf die eerste oomblik het ek na Parys gekyk, ek was verlief. Parys was alles wat ek gedink het dit sou wees: pragtig, gesofistikeerd, oud, ordelik en ontspanne. Al die clichés wat ek gehoor het, was waar. Toe ek die metro vir die eerste keer uitstap na die Arc de Triomphe en dan langs die boulevard van die Champs-Élysées, het die modieus geklede mense in hul toegeruste broek, pragtige rokke en swart baadjies om my beweeg, 'n toeris het ook liefgehad om te beweeg .
Dit was liefde met die eerste oogopslag.
Volgende besoeke het my liefde vir die stad net verdiep. Toe ek verlede maand 'n toer deur Europa (wat die stad ingesluit het) het, het ek ekstra dae vir die Stad van Lig bygevoeg. Ek kon nie gedra om nie alleen tyd saam met my Parys te hê nie.
Parys is oor die dekades oor talle tye geskryf - en sal bly totdat ons langer kan skryf. Dit is 'n stad wat die meeste van ons verower en boei. Soos Hemingway gesê het, is Parys 'n roerende fees. Dit gaan oral met jou saam. Vir my is Parys die beste van die samelewing - slim, elegant, gesofistikeerd en sielvol. Die skynbaar oneindige geskiedenis meng moeiteloos met die moderne lewe.
Parys onthul haarself deur middel van eensame wandelingen deur haar geskiedenis, van die Place de la Concorde waar Marie Antoinette, koning Louis XVI, en talle ander hul kop verloor het, na die Tuileries Tuin wat gebou is om sy naampaleis te vergesel wat in 1871 afgebrand het. Daar is die Louvre, 'n eeue oue koninklike woning, het kunsmuseum gedraai; die antieke Sainte-Chapelle, die tuiste van glas-vensters uit die 13de eeu; Notre-Dame, wie se teenwoordigheid oor die stad se historiese sentrum hang; die Jardin de Luxembourg; Montmartre; en die Eiffeltoring. Die Latynswart, met sy lapwerk van kronkelende strate wat vroeër tuis was vir werkers-Parys en kunstenaars, blyk altyd iets nuuts te openbaar.
En as my gedagtes hulself in die geskiedenis verloor, trek my sintuie my terug in die hede. Skerp geklee Paryse Ek sien dat ek my draagrugpakuniform van 'n t-hemp en jeans heroorweeg, en dink, "Ek kan beter doen." Die reuke van die banket draai my, 'n haker van nageregte, tot 'n minnaar van hulle. Hoe kan mens sulke pragtige geglasuurde en versierde taarte ontken? Hierdie visuele lekkernye is 'n lekker kunswerk. Al die fromage winkels, bakkerye en markte waar 'n mens net 'n paar euro kan vul, maak duur Parys 'n voedseldroom se droom. 'N Reis na Parys is onophoudelik om te eet, met ryk kos wat deur gladde rooiwyn afgespoel word. In Parys is gluttony nie oortollig nie, maar 'n manier van lewe.
Alhoewel ek van my huis in NYC hou, bots die stad se gedoe en drukte en honde-eethond-mentaliteit dikwels met die deurloop-houding wat ek geleer het om te reis.
Parys is die teenoorgestelde van New York. Hier stop mense om die klein dingetjies in die lewe te waardeer - middagete wat oor wyn strek, twee maande vakansiedae, pieknieks in die park, winkels naby 'n vroeë uur en daaglikse uitstappies. In Parys is die lewe 'n toneelstuk en elke daad is toegewyd aan wat die meeste saak maak: kos, wyn, vriende, liefde en gesprek. Hier lewe mens eerder as om daardeur te beweeg.
Ek idealiseer Parys. Ek weet dit. My romantiese idee van die stad, gebore uit boeke en flieks, word net versterk deur elke besoek. En soos enige langafstand liefdesake, idealiseer ons die goeie en glans oor die slegte. Die daaglikse lewe in Parys mag nie so romanties wees soos ek glo nie. Die stad mag nie so volmaak wees nie. Dit het sy gebreke, veral met rasseverhoudinge en klasverdeling. Dit het probleme.
Maar ons het almal 'n romanse nodig in ons lewens en Parys is myne.
En nou is ek gelukkig met my tiener liefdesverhouding.
Kry my VOLGENDE Parysgids vir begroting reisigers!
U kan u koshuis in Parys met Hostelworld bespreek. As jy elders wil bly, gebruik Booking.com aangesien hulle die goedkoopste tariewe konsekwent terugbesorg. (Hier is die bewys.)