#JongStemme: Dis waarom ek nie meer Facebook of Twitter gebruik nieLinda van der Walt. Foto: Verskaf. Deur Linda van der Walt “Jy gebruik nie meer Facebook nie.” Nadat my ma my onlangs hiervan beskuldig het, het ek begin wonder oor waarom ek deesdae al hoe minder van hierdie sosialemediaplatform gebruik maak. Ek het immers nie besluit om soos ’n ware hipster “unplugged” te begin leef nie, want ek gebruik steeds tegnologie en ander sosialemediaplatforms. Dit het my laat besef dat sosialemediaplatforms oor die algemeen aan een van twee kategorieë behoort: sommige platforms fokus op die deel van idees en foto’s of video’s, terwyl ander platforms meestal op geskrewe plasings of kommunikasie gemik is. Ek het agtergekom dat ek deesdae, heeltemal onbewustelik, platforms in hierdie tweede kategorie al hoe minder gebruik. Hierdie tipe platforms het doodeenvoudig begin om my uit te put en dit is vir my jammer om te moet sê dat die rede hiervoor ’n oormaat sosialemedia-aktivisme is. Ek was altyd een van die eerste persone om die oneindige potensiaal van sosialemedia-aktivisme aan mense van ouer generasies te bemark, maar ongelukkig word hierdie konstruk op die oomblik verniel deur die virtuele mensdom. Dit beteken nie dat sosiale media of hierdie aanlyn aktivisme sleg is nie. Inteendeel, dit kan werklik so kragtig wees. Juis daarom is die manier waarop dit nou oorgebruik word, so problematies. Een van ons generasie se mees waardevolle en kragtigste gereedskapstukke is besig om sy krag te verloor. Hierdie probleem word hoofsaaklik onderhou deur twee benaderings tot sosialemedia-aktivisme. Eerstens word hierdie aktivisme totaal oorgebruik. Myns insiens is die beginsel van trefkrag noodwendig afhanklik van die uniekheid of varsheid van ’n idee of boodskap. Hoe meer alledaags die boodskap is, hoe groter is die kans dat dit afgesaag sal voorkom en nie die beoogde trefkrag sal hê nie. Dieselfde kan gesê word van sosialemedia-aktivisme. Hoe meer sinnelose plasings van aktivisme op sosiale media verskyn, hoe minder trefkrag sal die boodskappe wat werklik noodgedwonge is, hê. Ongelukkig is dit wat tans in die kuberruim gebeur. Sosiale media word dikwels ’n uitlaatklep om al ’n mens se persoonlike opinies en politieke oortuigings aan die wêreld te bemark. Natuurlik is dit in Suid-Afrika ook onvermydelik dat hierdie uitlatings absoluut gekaap word deur publieke figure vir hul eie politieke agendas. Ek kan net nie meer enige aanklagte teen MultiChoice ernstig opneem as elke tweede persoon met die Fortuner oor hul dekodeerder ry, en dan die video trots op Facebook plaas nie. Tweedens is die teenpoolstok in die speke passiewe aktivisme. Onlangs is die globale reaksie op die skade aan die Notre Dame-katedraal uit verskeie oorde op sosiale media opgeweeg teen reaksie op die onrus in die Soedan. Die probleem met hierdie plasings is nie noodwendig dat dit reeds oorweldigende politieke agendas bevorder nie, maar eerder dat dit skyn en sinnelose aktivisme is. Dit mag dalk ’n harde waarheid wees, maar om bloot iets op sosiale media te plaas, gaan geen verskil maak aan die situasie in die Soedan nie. Die doel van sosialemedia-aktivisme is om ’n platform daar te stel wat mense wêreldwyd kan bereik en tot aksie aanspoor. Ongelukkig glo mense nou dat aksie is om jou ondersteuning of afkeer op sosiale media uit te spreek. Hierdie vorm van aktivisme is ongelukkig passief en bereik dus nie die gewenste doel nie. As ons hierdie reg wil afdwing, is dit immers ons verantwoordelikheid om seker te maak dit bly beskermingswaardig. #JongStemme is ŉ projek deur Maroela Media en Solidariteit Jeug wat die jeug se stem in die openbare domein wil beklemtoon. Besoek Solidariteit Jeug se webblad by www.jeug.co.za vir hulp en advies met jou loopbaan!