1st Boek van Makkabeërs – 2vis
Huis / Bybel / Ou Testament / 1st Boek van Makkabeërs
1 Makkabeërs 1
1:1 En dit gebeur daarna dat Alexander, die seun van Philip die Macedoniese, wat die eerste keer, het in Griekeland het gekom uit die land van die Kittiërs, getref Daríus, die koning van die Perse en Meders.
1:2 Hy aangestel baie gevegte, en hy het almal aangegryp die vesting, en hy het die konings van die aarde.
1:3 En hy het verder gegaan deur selfs tot in die uithoeke van die aarde. En hy het die buit van baie nasies. En die aarde is stil in sy oë.
1:4 En hy bymekaargekom krag, en 'n baie sterk leër. En hy was hoog, en sy hart het hoogmoedig geword.
1:5 En hy gevang die streke van nasies en van soewereine leiers, en hulle dienspligtig geword het om hom.
1:6 En ná hierdie dinge, Hy het op sy bed gaan, en hy het geweet dat hy sou sterf.
1:7 En hy roep sy dienaars, edeles wat saam met hom was opgewek uit sy jeug. En hy verdeel sy koninkryk aan hulle, terwyl hy nog lewendig.
1:8 En Alexander het twaalf jaar geregeer, en hy het gesterwe.
1:9 En sy dienaars het sy koninkryk, elkeen op sy plek.
1:10 En hulle het almal sit krone op hulself na sy dood, en hulle kinders ná hulle, vir baie jare; en euwels vermenigvuldig op die aarde.
1:11 En daar het uitgetrek uit hulle 'n sondige wortel, Antiochus die roemryke, die seun van die koning Antiochus, wat 'n gyselaar in Rome was. En hy het in die een honderd twee en dertig sewende jaar van die koninkryk van die Grieke.
1:12 In daardie dae, Toe het uit Israel seuns van ongeregtigheid, en hulle oorreed baie, sê: "Laat ons gaan en onderhandel 'n verbond met die nasies wat rondom ons. Want sedert ons ons van hulle onttrek het, baie onheile het ons gevind. "
1:13 En die woord was goed in hulle oë.
1:14 En sommige van die mense bepaal om dit te doen, en hulle het na die koning. En hy het hulle die krag om op te tree volgens die reg van die nasies.
1:15 En hulle het gebou 'n sport arena in Jerusalem, volgens die wette van die Nasies.
1:16 En hulle het hulself onbesnede, en hulle het hom uit die heilige verbond, en hulle het ook aangesluit by die nasies, en hulle verkoop in ongeregtigheid.
1:17 En die koninkryk was gereed in die oë van Antiochus, en hy het koning geword oor die land van Egipte, sodat hy kan heers oor twee koninkryke.
1:18 Toe klim Hy in Egipte met 'n onderdrukkende menigte, met vinnige waens, en olifante, en perderuiters, en 'n groot menigte van skepe.
1:19 En hy aangestel 'n oorlog teen Ptolemeus, die koning van Egipte, en Ptolemeus is gevul met vrees voor sy aangesig, en hy het gevlug, en baie neergeval gewond.
1:20 En hy sy arms om die versterkte stede in die land van Egipte, en hy het die buit van die land van Egipte.
1:21 En Antiochus omgedraai, nadat hy getref Egipte, in die honderdjaar en veertig derde jaar, en Hy het opgevaar teen Israel.
1:22 En Hy het opgevaar na Jerusalem, met 'n onderdrukkende menigte.
1:23 Toe klim Hy in die heiligdom met arrogansie, en hy het die goue altaar, en die kandelaar lig, en al die voorwerpe, en die tafel vir die toonbrode op moes lê, en die voorwerpe van drankoffer, en die skale, en die klein mortiere van goud, en die voorhangsel, en die krone, en die goue sieraad, wat by die gesig van die tempel. En hy verbrysel hulle almal.
1:24 En hy het die silwer en goud, en die kosbare voorwerpe, en hy het die verborge skatte, wat hy gevind. En toe Hy al hierdie dinge weggeneem, hy het na sy land getrek.
1:25 En hy het 'n slagting van mense, en hy het gepraat met 'n groot arrogansie.
1:26 En daar was 'n groot gehuil in Israel en in al hul plekke.
1:27 En die leiers en die ouderlinge het getreur, en die jongedogters en die jongmanne het swak, en die prag van die vroue het verander.
1:28 Elke bruidegom weggeneem klaaglied, en diegene wat in die huwelik bed gesit het getreur.
1:29 En die land geskud namens die inwoners in dit, en die hele huis van Jakob was gekleed met verwarring.
1:30 En na twee jaar van dae, Toe stuur koning die vors van sy huldeblyke aan die stede van Juda, en hy het in Jerusalem gekom met 'n groot skare.
1:31 En Hy het vreedsame woorde aan hulle, in verleiding; en hulle het hom geglo.
1:32 En hy soos een man op die stad skielik, en steek met 'n groot geseling, en Hy het baie van die mense van Israel.
1:33 En hy het die buit van die stad, en hy dit met vuur verbrand, en Hy het sy huise en die mure rondom dit.
1:34 En hulle weggelei die vroue as gevangenes, en hulle het die kinders en die vee.
1:35 En hulle opgebou die stad van Dawid met 'n groot en sterk muur, en met 'n sterk torings, en dit is 'n vesting vir hulle.
1:36 En hulle het in daardie plek 'n sondige mense, kwaaddoeners, en saam het hulle gegroei sterk in dit. En hulle opgegaar wapens en bepalings. Hulle kom toe bymekaar die buit van Jerusalem,
1:37 en gedeponeer hulle in daardie plek. En hulle het 'n groot strik.
1:38 En dit is 'n hinderlaag teen die heiligdom en 'n diaboliese wat verkeerd was in Israel.
1:39 En hulle uitgestort onskuldige bloed rondom die heiligdom, en hulle besmet die heiligdom.
1:40 En die inwoners van Jerusalem gevlug as gevolg van hulle, en die stad is die woonplek van buitestaanders, en sy het 'n vreemdeling vir haar eie nageslag, en haar eie kinders verlate haar.
1:41 Haar heiligdom verwoes, soos 'n plek van afsondering, haar feeste is roubedryf, haar sabbatte in die skande, haar honneursgraad in niks.
1:42 Haar skande vermeerder volgens haar heerlikheid, en haar hoogheid is omskep in 'n klaaglied.
1:43 En die koning Antiochus het aan sy hele koninkryk, dat al die mense die een moet, en dat elkeen sy eie wet moet prysgee.
1:44 En al die heidene ingestem, volgens die woord van die koning Antiochus.
1:45 En baie uit Israel ingestem om sy serwituut, en hulle aan die afgode geoffer, en hulle besoedel die Sabbat.
1:46 En die koning het briewe gestuur, deur die hand van boodskappers, om Jerusalem en al die stede van Juda: dat hulle die reg van die nasies van die aarde moet volg,
1:47 en dat hulle brandoffers en slagoffers en versoening moet verbied word gemaak in die tempel van God,
1:48 en dat hulle die viering van die Sabbat en die plegtige dae moet verbied.
1:49 En hy het beveel dat die heilige plekke te verontreinig, saam met die heilige mense van Israel.
1:50 En hy het beveel dat altare gebou moet word, en tempels, en die afgode, en hy het beveel dat die opoffering van die vlees van varke en van onrein vee,
1:51 en dat hulle hul seuns moet verlaat onbesnede, en maak hulle siele met alles wat onrein, en met gruwels, sodat hulle die wet sou vergeet en sal al die regverdiging van God verander,
1:52 en dat elkeen wat nie sou optree volgens die woord van die koning Antiochus moet gedood word.
1:53 Volgens al hierdie woorde, Hy het aan sy hele koninkryk. En hy aangestel leiers oor die mense, wat hulle sou dwing om hierdie dinge te doen.
1:54 En dit het beveel dat die stede van Juda te offer.
1:55 En baie van die mense, wat die wet van die Here verlaat het, het saamgekom deur hulle. En hulle verbind euwels op die land.
1:56 En hulle gery het die mense van Israel in wegkruip en in die geheime plekke van vlugtelinge.
1:57 Op die vyftiende dag van die maand van Kislev, in die een honderd twee en veertig vyfde jaar, koning Antiochus die opstel van die gruwelike afgodsbeeld van die verwoesting op die altaar van God, en hulle het altare gebou in die hele omliggende stede van Juda.
1:58 En hulle verbrand wierook, en hulle geoffer voor die deure van die huise en in die strate.
1:59 En hulle sny die boeke van die wet van God en vernietig hulle met vuur.
1:60 En almal wat gevind is met die boeke van die testament van die Here, en elkeen wat waargeneem die wet van die Here, hulle afgeslag, volgens die bevel van die koning.
1:61 Deur hul krag, hulle het hierdie dinge aan die mense van Israel, as hulle ontdek in die stede, maand na maand.
1:62 En op die vyf en twintigste dag van die maand, hulle geoffer op die altaar wat oorkant die hoë altaar.
1:63 En die vroue wat hul seuns besny is afgeslag, volgens die bevel van die koning Antiochus.
1:64 En hulle geskors die kinders deur hul nekke in al hul huise, en diegene wat hulle besny, hulle afgeslag.
1:65 En baie van die mense van Israel het besluit binne hulself dat hulle nie onrein dinge sou eet. En hulle het gekies om te sterf, eerder as om hierdeur besoedel met onrein voedsel.
1:66 En hulle was nie bereid om inbreuk te maak op 'n heilige wet van God, en hulle afgeslag.
1:67 En daar was 'n baie groot toorn oor die mense.
1 Makkabeërs 2
2:1 In daardie dae, daar opgestaan ​​Mattathias, die seun van John, die seun van Símeon, 'n priester van die seuns van Joarib van Jerusalem, en hy het hulle op die berg van Modin.
2:2 En hy het vyf seuns: John, wat die bynaam Gaddi was,
2:3 en Simon, wat die bynaam Thassi was,
2:4 en Judas, wat Makkabeus genoem,
2:5 en Eleásar, wat die bynaam Avaran was, en Jonathan, wat die bynaam Apphus was.
2:6 Hierdie gesien die euwels wat daar gebeur onder die mense van Juda en in Jerusalem.
2:7 En Mattathias het: "Wee my, Waarom is ek gebore om die hartseer van my mense en die hartseer van die heilige stad sien, en om daar te sit, terwyl dit in die hande van die vyande?
2:8 Die heilige plekke geval het in die hande van buitestaanders. Haar tempel is soos 'n man sonder eer.
2:9 Die skepe van haar heerlikheid is weggeneem as gevangenes. Haar ou mans is afgeslag in die strate, en sy jongmanne het deur die swaard geval van die vyande.
2:10 Wat nasie het haar koninkryk nie geërf en uit haar buit?
2:11 Al haar skoonheid is weggeneem. Sy wat gratis was, het 'n slaaf.
2:12 En kyk, ons heiligdom, en ons skoonheid, en ons prag is verwoes, en die nasies het hulle verontreinig.
2:13 Daarom, Wat is dit vir ons dat ons nog leef?"
2:14 En Mattathias en sy seuns hul klere geskeur, en hulle bedek hulle met rouklere, en hulle het 'n klaaglied grootliks.
2:15 En diegene wat gestuur was, was uit die koning Antiochus het gekom om daardie plek, te dwing diegene wat in die stad van Modin gevlug na opofferen, en om wierook te brand, en om van die wet van God.
2:16 En baie van die mense van Israel ingestem en het na hulle gekom. Maar Mattathias en sy seuns het vasgeskop.
2:17 En diegene wat gestuur was, was uit die Antiochus, reageer, sê vir Mattathias: "Jy is 'n vors, en baie pragtige en groot in hierdie stad, en jy is versier met seuns en broers.
2:18 Daarom, eerste benader, en carryout die orde van die koning, as al die nasies gedoen het, en die manne van Juda, en diegene wat in Jerusalem gebly. En jy en jou seuns sal wees onder die vriende van die koning, en verryk met goud en silwer en baie geskenke. "
2:19 En Mattathias gereageer, en hy het gesê met 'n groot stem: "Selfs as al die nasies te gehoorsaam koning Antiochus, sodat elkeen vertrek uit die diens van die wet van sy vaders en toestem tot sy gebooie,
2:20 Ek en my seuns en broers sal die wet van ons vaders te gehoorsaam.
2:21 Mag God vergewe ons. Dit is nie bruikbaar vir ons om die wet en die regters van God te laat vaar.
2:22 Ons sal nie na die woorde van die koning Antiochus luister, nie sal ons offer, oortreding van die gebooie van ons wet, so as op 'n ander manier uiteengesit. "
2:23 En, as hy opgehou hierdie woorde te spreek, 'n sekere Jood genader in die oë van die hele om aan die afgode op die altaar in die stad van Modin, volgens die bevel van die koning.
2:24 En Mattathias het, en hy het bedroef, en sy temperament gebewe, en sy woede is enkindled volgens die oordeel van die wet, en opgespring, Hy geslag hom op die altaar.
2:25 Verder, Die man aan wie die koning Antiochus gestuur, wat hulle verplig om opofferen, hy het op dieselfde tyd vermoor, en hy het die altaar vernietig,
2:26 en hy yweraars vir die wet was, net soos Pinehas het om Simri, die seun van Salomi.
2:27 En Mattathias uitgeroep met 'n groot stem in die stad, sê, "Al wat ywer hou vir die wet, die handhawing van die verbond, laat hulle volg My. "
2:28 En hy en sy seuns het gevlug na die berge, en hulle het agter gelaat wat hulle gehad het in die stad.
2:29 En baie wat die reg en geregtigheid gesoek het in die woestyn.
2:30 En hulle het laer opgeslaan daar, met hul seuns, en hulle vroue, en hulle beeste, omdat euwels hulle oorweldig.
2:31 En dit is na berig manne van die koning, en om die weermag wat in Jerusalem was,, in die stad van Dawid, dat sekere mense, wat weggegooi het eenkant die gebod van die koning, het vertrek na die verborge plekke in die woestyn, en dat baie na hulle gevolg het.
2:32 En dadelik, Hulle het dan uitgetrek om hulle te, en hulle 'n geveg gereël teen hulle, op die dag van die Sabbat.
2:33 En hulle het vir hulle gesê: "En nou, het jy nog steeds weerstaan? Gaan uit en tree volgens die woord van die koning Antiochus, en jy sal lewe. "
2:34 En hulle sê, "Ons sal nie uitgaan, en ons sal nie die woord van die koning se doen, ten einde die dag van die Sabbat ontheilig. "
2:35 En hulle storm teen hulle in 'n geveg.
2:36 Maar hulle het nie gereageer, of het hulle gooi 'n klip teen hulle, of het hulle versper die verborge plekke,
2:37 want hulle het gesê, "Laat ons almal sterf in ons eenvoud. En die hemel en die aarde sal getuig vir ons, dat jy ons onregverdig vernietig. "
2:38 Sodat hulle uitgevoer 'n stryd op die Sabbat. En hulle is gedood, met hulle vroue, en hulle seuns, en hulle vee, selfs na die nommer van 'n duisend siele van die mense.
2:39 En Mattathias en sy mense dit hoor, en hulle het 'n baie groot rou vir hulle.
2:40 En elkeen het na sy buurman, "As ons almal net doen as ons broers gedoen het, en as ons nie veg teen die heidene ter wille van ons lewe en ons regverdiging, dan sal hulle ons vinnig uit te roei van die aarde af. "
2:41 En hulle het besluit, op daai dag, sê: "Elke mens, wat sal maak om ons te in oorlogvoering op die dag van die Sabbat, Ons sal veg teen hom. En ons sal nie almal sterf, soos ons broers wat in die verborge plekke gedood moes word. "
2:42 Dan was daar vergader voordat hulle die sinagoge van die Hasideans, sterk manne van Israel, elkeen met 'n testament vir die wet.
2:43 En almal wat uit die euwels gevlug bygevoeg hulself aan hulle, en hulle het 'n uitspansel om hulle.
2:44 Hulle kom toe bymekaar 'n leër, en hulle getref die sondaars in hul toorn en die slegte mense in hul verontwaardiging. En die ander het gevlug na die nasies, so as om te ontsnap.
2:45 En Mattathias en sy vriende gereis om, en hulle vernietig die altare.
2:46 En hulle besny al die onbesnedenes seuns, wie hulle gevind binne die grense van Israel, en hulle opgetree met moed.
2:47 En hulle agtervolg van die seuns van arrogansie, en die werk was voorspoedig in hul hande.
2:48 En hulle het die wet van die hande van die heidene, en uit die hand van die konings. En hulle het nie die horing oorgawe aan die sondaar.
2:49 Toe die dae nader gekom toe Mattathias sou sterf, en hy het aan sy seuns: "Nou arrogansie en straf is versterk, en dit is 'n tyd van turning en van die toorn van verontwaardiging.
2:50 Gee dan nou, die klanke, wees navolgers van die wet, en gee jou lewe ter wille van die verbond van jou vaders.
2:51 En roep na die werke van die vaders omgee, wat hulle gedoen het in hulle geslagte. En jy sal 'n groot eer en 'n ewige naam ontvang.
2:52 Is Abraham, getrou bevind in versoeking te wees, en daarom is dit is hom as regverdigheid?
2:53 Joseph, in die tyd van sy angs, het die gebod, en hy het owerste van Egipte.
2:54 Pínehas, ons vader, 'n yweraar in die ywer van God, ontvang die verbond van ewige priesterskap.
2:55 Jesus, aangesien hy vervul die woord, gemaak 'n bevelvoerder in Israel.
2:56 Caleb, aangesien hy getuig in die gemeente, ontvang 'n erfenis.
2:57 David, in sy genade, verkry die troon van die koningskap van geslag tot geslag.
2:58 Elia, aangesien hy was ywerig met 'n ywer vir die wet, ontvang het na die hemel.
2:59 Hanánja en Asárja en Mísael, deur te glo, is gered uit die vlam.
2:60 Daniel, in sy eenvoud, is gered uit die mond van die leeus.
2:61 En so, is van mening dat, deur geslag na geslag van almal wat in Hom vertrou, niemand het misluk in krag.
2:62 En vrees nie die woorde van 'n sondige man, vir sy heerlikheid is mis en wurms.
2:63 Vandag is hy geprys, en môre sal hy nie gevind word nie, want hy het teruggekeer na sy aarde en sy denke het omgekom.
2:64 Daarom, julle kinders, versterk kan lewe en moedig op te tree in die wet. Want daardeur het, jy sal heerlike geword.
2:65 En kyk, Ek weet dat jou broer Simon is 'n man van raad. Pas hom altyd, en hy sal 'n pa vir jou.
2:66 En Judas Makkabeus, wat sterk en vindingryke van sy jeug af, laat hom die leier van jou militia wees, en hy sal die oorlog van die mense te bestuur.
2:67 En jy sal voeg by julle almal wat die wet onderhou, en jy sal die regverdiging van jou mense beweer.
2:68 Lewer tot die heidene hul vergelding, en aandag te gee aan die voorskrifte van die wet. "
2:69 En hy het hulle geseën, en hy is by sy vaders.
2:70 En hy oorlede in die honderdjaar en veertig sesde jaar, en hy is begrawe by sy seuns in die grafte van sy vaders, in Modin, en die hele Israel het hom beklaag met 'n groot rou.
1 Makkabeërs 3
3:1 En sy seun Judas, wat Makkabeus genoem, opgestaan ​​het in sy plek.
3:2 En al sy broers het hom bygestaan, saam met almal wat hulself aangesluit het om sy vader. En hulle geveg die slag van Israel met blydskap.
3:3 En hy uitgebrei om die heerlikheid van sy mense, en Hy het die borstas soos 'n reuse, en hy omring homself sy oorlogswapens in gevegte, en hy beskerm die laer met sy swaard.
3:4 In sy optrede, Hy het soos 'n leeu, en soos 'n jong leeu brullende op die jag.
3:5 En hy agtervolg die goddelose en nagespoor hulle neer. En diegene wat sy volk versteur, Hy is met vuur verbrand.
3:6 En sy vyande was afgestoot deur die vrees van hom, en al die werkers van ongeregtigheid was ontsteld. En verlossing is goed gerig in sy hand.
3:7 En hy uitgelok magtige konings, en hy het 'n vreugde vir Jakob deur sy werke, en sy geheue sal 'n seën vir al die geslagte wees.
3:8 En hy reis deur die stede van Juda, en Hy het die oortreders uit hulle, en hy het grimmigheid van Israel.
3:9 En hy was bekend, selfs tot die uiterste van die aarde, en hy kom toe bymekaar dié wat verlore gaan.
3:10 En so Apollonius bymekaargekom die heidene, met 'n baie en swaar leër van Samaria, oorlog teen Israel te maak.
3:11 En Judas geweet het, en hy het uitgegaan as om hom te ontmoet. En hy het hom swaar getref en hom gedood. En baie neergeval gewond, en die res het gevlug.
3:12 En hy het hulle buit. En Judas in besit geneem van die swaard van Apollonius, en hy geveg met dit tydens sy lewe lank.
3:13 en Seron, die leier van die weermag van Sirië, hoor dat Judas 'n maatskappy van die getroue en 'n vergadering met hom bymekaargekom.
3:14 En hy het gesê, "Ek sal 'n naam vir myself te maak, en Ek sal My verheerlik in die koninkryk, en Ek sal Judas verslaan in oorlogvoering, en die wat saam met hom, wat die woord van die koning het verwerp. "
3:15 En hy het vir homself. En die laer van die oortreders het saam met hom, met 'n sterk helpers, so as om op te tree met wraak oor die kinders van Israel.
3:16 En hulle genader selfs so ver as Bet-Horon. En Judas uitgegaan Hom tegemoet, met 'n paar mans.
3:17 Maar toe hulle die weermag kom om hulle te ontmoet, Hulle sê toe vir Judas, "Hoe sal ons min in staat wees om te veg teen so 'n groot en so sterk 'n menigte, selfs al is ons verswak deur vas vandag?"
3:18 En Judas sê: "Dit is maklik vir baie word ingesluit in die hande van 'n paar, want daar is geen verskil in die oë van die God van die hemel te bevry deur middel van baie, of deur middel van 'n paar.
3:19 Vir 'n oorwinning in oorlogvoering is nie in die menigte van die weermag, maar in die krag van die hemel.
3:20 Hulle kom na ons met 'n minagtende menigte en met arrogansie, ten einde ons te vernietig, met ons vroue en ons kinders, en om ons plunder.
3:21 In die waarheid, Ons sal veg namens ons siele en ons wette.
3:22 En die Here self sal hulle in verwarring gebring voor ons aangesig. Maar jy, hulle nie vrees nie. "
3:23 En sodra hy opgehou het gepraat, Hy aangeval hulle skielik. En Seron en sy leër was gebreek in sy oë.
3:24 En hy het hom agtervolg van die afkoms van Bet-Horon, selfs na die vlaktes. Agt honderd van hul mans is afgekap, maar die res het gevlug na die land van die Filistyne.
3:25 En die vrees en die skrik vir Judas, sowel as sy broers, het gekom oor al die nasies rondom hulle.
3:26 En sy naam selfs tot aan die koning, en al die nasies vertel stories van die gevegte van Judas.
3:27 Maar toe koning Antiochus gehoor hierdie rekeninge, Hy was kwaad vir sy siel. En hy het gestuur en bymekaargekom magte van sy hele koninkryk, 'n baie sterk leër.
3:28 En hy het sy tesourie, en hy het uit toelae aan die weermag vir 'n jaar. En hy het beveel dat hulle gereed is vir alles te maak.
3:29 Toe hy sien dat die geld van sy skatte misluk het, en dat die huldeblyke van die land was klein, as gevolg van die verdeeldheid en die geseling wat hy op aarde om die wettige wette weg te neem veroorsaak, wat sedert die eerste dae was.
3:30 En hy was bang, sodat hy nie genoeg vir die tweede keer het as die eerste, vir uitgawes en geskenke, wat hy voor gegee het met 'n liberale hand. Vir sy vergrype was meer as die konings wat voor hom was.
3:31 En hy is bekommerd vir sy siel, en hy bedoel in Persië te gaan, en om huldeblyke van die streke te neem, en om saam te veel geld in te samel.
3:32 En hy agtergelaat Lísias, 'n Man van hoë geboorte van koninklike familie, om voor te sit oor die koninkryk van die Eufraatrivier, selfs tot by die spruit van Egipte,
3:33 en aan sy seun te samel, Antiochus, totdat hy sou terugkeer.
3:34 En hy oorhandig aan hom die helfte van die weermag, en die olifante. En hy bevel dat hy met betrekking tot alles wat hy wou, en aangaande die inwoners van Judea en Jerusalem:
3:35 sodat hy 'n leër teen hulle sou stuur om te onderdruk en uit te roei van die hoofde van Israel en die oorblyfsel van Jerusalem, en om weg te neem die geheue van hulle uit daardie plek,
3:36 en sodat hy sou vestig woonplekke vir die seuns van buitelanders in al hul onderdele, en sou hulle land te versprei deur die lot.
3:37 En so, die koning het die oorblywende deel van die weermag, en hy het uitgegaan as uit Antiochíë, die stad van sy koninkryk, in die honderdjaar en veertig sewende jaar. En hy gekruis oor die Eufraatrivier, en hy reis deur die boonste streke.
3:38 Dan verkies Lísias Ptolemeus, die seun van Dorymenes, en Nikánor en Gorgias, kragtige manne uit vriende van die koning.
3:39 En Hy het hulle met veertig duisend manne, en sewe duisend perderuiters, in die land van Juda opgesteek het om te gaan, en om dit te verwoes, volgens die woord van die koning.
3:40 En so, hulle voortgegaan met al hul mag, En hulle het geseil en het 'n posisie naby Emmaus, in die land van die vlaktes.
3:41 En die handelaars van die streke gehoor van hul naam. En hulle het baie silwer, en goud, en die dienaars van, en hulle het in die laer aan die kinders van Israel neem in serwituut. En weermagte van Sirië en uit die lande van buitelanders is by hulle.
3:42 En Judas en sy broers sien dat euwels is wat groter geword, en dat weermagte is geposisioneer naby hul grense. En hulle het geweet dat die woorde van die koning, wat beveel dat die mense om hom dood te maak en om heeltemal vernietig is.
3:43 En hulle sê, elkeen vir sy naaste, "Kom ons verlig die neerslagtigheid van ons mense, en laat ons veg namens ons mense en ons heilige plekke. "
3:44 En 'n vergadering het bymekaargekom, sodat hulle bereid sal wees om te veg, en sodat hulle kan bid en vra vir genade en barmhartigheid.
3:45 Nou is Jerusalem nie bewoon, maar was soos 'n woestyn. Daar was niemand wat aangegaan of opgewonde uit haar kinders. En die heiligdom is vertrap, en die seuns van buitelanders was in die vesting. Hierdie plek was die woning van die heidene. En vreugde is weggeneem uit Jakob, en die musiek van fluit en harp opgehou in daardie plek.
3:46 Hulle kom toe bymekaar en het na Mispa, teenoorgestelde Jerusalem. Vir 'n plek van gebed was in Mispa, in die voormalige Israel.
3:47 En hulle gevas op daardie dag, en hulle het hulself met rouklere, en hulle geplaas as op hulle koppe, en hulle hul klere geskeur.
3:48 En hulle die boeke van die wet gelê oop, waarin die nasies gesoek vir die vorm van hulle afgode.
3:49 En hulle het die priesterlike ornamente, en die eerste vrugte en tiendes, en hulle wakker die nasireërs, wat hul feesdae vir hulle verby.
3:50 En hulle het met 'n groot stem na die hemel, sê: "Wat moet ons doen met hierdie, en waar sal ons hulle?
3:51 Vir jou heilige gawes is vertrap en besoedel, en jou priesters in rou en in vernedering gewees.
3:52 En kyk, die nasies versamel hulle teen ons verenig, om ons te vernietig. Jy weet wat hulle van plan is teen ons.
3:53 Hoe sal ons in staat wees voor hulle aangesig neergesit om op te staan, tensy jy, O God, help ons?"
3:54 Dan klink dit op die horings met 'n groot oproep.
3:55 En ná hierdie dinge, Judas aangestel bevelvoerders oor die mense: oor duisende, en oor honderd, en oor vyftig, en oor tien.
3:56 En Hy sê vir diegene wat huise bou, of wat vroue verloof, wat die aanplant van wingerde, of wat was verskriklik bang, dat hulle moet terugkeer, elkeen na sy eie huis, volgens die wet.
3:57 Sodat hulle verskuif die kamp, en verhuis na die suide van Emmaus.
3:58 En Judas sê: "Omgord julle, en wees seuns van krag, en hulle gereed hou in die oggend, sodat jy kan veg teen hierdie nasies wat teen ons het vergader, sodat ons en ons heilige dinge te vernietig.
3:59 Want dit is beter vir ons om in 'n geveg sterf, as om te sien euwels kom om ons nasie en die heilige plekke.
3:60 Nietemin, as dit sal wou in die hemel, so laat dit so wees. "
1 Makkabeërs 4
4:1 Toe neem Gorgias vyf duisend manne en 'n duisend jong ruiters, en hulle het uit die laer die nag,
4:2 sodat hulle kan 'n aanval teen die laer van die Jode en slaan hulle skielik. En die seuns wat uit die vesting was, was hul gidse.
4:3 En Judas dit hoor, en hy het opgestaan, met sy kragtige manne, om die krag te staak uit leër van die koning wat in Emmaus.
4:4 Vir die weermag is steeds versprei van die kamp.
4:5 En Gorgias het in die nag, in die laer van Judas, en gevind niemand, en hy het probeer hulle in die berge. Vir gesê hy, "Hierdie manne vlug van ons."
4:6 En toe dit dag geword het, Judas verskyn in die vlakte met slegs drie duisend man, wat nie wapens nie swaarde gehad.
4:7 En hulle het die krag van die laer van die heidene, en die manne in wapens, en die ruiters rondom hulle, en dat hierdie is opgelei om te veg.
4:8 En Judas sê aan die manne wat by hom was: "Moenie bang wees vir hulle menigte wees, en nie hul aanval vrees.
4:9 Onthou hoe redding gekom om ons vaders in die Rooi See, En toe Farao hulle agtervolg met 'n groot leër.
4:10 En nou, Laat ons uitroep na die hemel, en die Here ontferm U oor ons, en hy sal die verbond van ons vaders te onthou, en hy sal hierdie leër onderdruk voordat ons gesig vandag.
4:11 En al die nasies sal weet dat daar is Een wat verlos en bevry Israel. "
4:12 En die buitelanders hulle oë op, en hulle het hulle kom teen hulle.
4:13 En hulle het uit die laer in die geveg, en die wat saam met Judas was klink die basuin.
4:14 En hulle saamgekom het. En die nasies was gebreek, en hulle het gevlug na die vlaktes.
4:15 Maar die laaste van almal het deur die swaard, en hulle het hulle agtervolg tot by Gazara, en selfs na die vlaktes van Edom, en Asdod, en Jamnia. So het daar dan van hulle soveel as drie duisend man.
4:16 En Judas teruggekeer, met sy leër agter hom aan.
4:17 En Hy sê vir die mense: "Moenie die buit begeer; want daar is oorlog voor ons.
4:18 En Gorgias en sy leër is naby ons op die berg. Maar staan ​​vas nou teen ons vyande, en veg teen hulle, en julle sal daarna neem die buit, veilig. "
4:19 En terwyl Judas het gepraat hierdie woorde, kyk, 'n sekere deel van hulle verskyn, uitkyk van die berg.
4:20 En Gorgias sien dat sy manne op die vlug was sit, en dat hulle aan die brand gesteek die kamp. Vir die rook wat hy gesien het verklaar wat gebeur het.
4:21 Wanneer hulle gesien het hierdie, hulle het baie bang, sien op dieselfde tyd beide Judas en sy leër in die vlaktes voorberei om te veg nie.
4:22 Sodat hulle almal gevlug in die kamp van die buitelanders.
4:23 En Judas teruggekeer na die buit van die kamp te neem, en hulle verkry baie goud en silwer, en hiasinte, en pers van die see, en 'n groot rykdom.
4:24 En die terugkeer, Toe sing hulle 'n lied, en hulle het God geprys in die hemel, want Hy is goed,, want sy goedertierenheid is met elke generasie.
4:25 En so, 'n groot oorwinning plaasgevind het in Israel op dié dag.
4:26 Maar diegene onder die buitelanders wat ontsnap het en na berig Lísias alles wat gebeur het.
4:27 En toe hy dit hoor, Hy is moedeloos, word verskrik om sy siel. Vir dinge het nie plaasgevind het in Israel volgens sy wense, nie as die koning hom beveel het.
4:28 En, in die volgende jaar, Lísias bymekaargekom sestig duisend jong manskappe vyf duisend perderuiters, sodat Hy hulle kon verslaan in oorlogvoering.
4:29 En hulle het gekom in Judea, en hulle geposisioneer hul kamp in Bet-Sur, en Judas ontmoet hulle met tien duisend man.
4:30 En hulle het die krag van die weermag, en so het hy gebid, en hy het gesê: "Gelukkig is jy, Verlosser van Israel, wat die aanranding van die kragtige gekneus deur die hand van u kneg Dawid, en wat oorgelewer in die laer van die buitelanders in die hand van Jonathan, die seun van Saul, en sy wapendraer.
4:31 Sluit hierdie weermag in die hand van u volk Israel, en laat hulle rooi van skaamte word in hul soldate en hul ruiters.
4:32 Slaan hulle met skrik, en smelt weg die vrymoedigheid van hul krag, en laat hulle sidder in hul hartseer.
4:33 Laat hulle neerdaal met die swaard van diegene wat jy liefhet, en laat almal wat jou naam ken U loof met liedere. "
4:34 En hulle op kommando moet uittrek, en daar het van die leër van Lísias vyf duisend manne.
4:35 maar Lísias, sien hulle vlug en die vrymoedigheid van die Jode, en dat hulle óf bereid was om in te woon of om te sterf met moed, het in Antiochíë en verkies soldate, sodat hulle terug kan kom na Judea met groter getalle.
4:36 Daarna het Judas en sy broers gesê: "Kyk, ons vyande is vergruis. Laat ons tog gaan om te reinig en vernuwe die heilige plekke. "
4:37 En die hele leër bymekaargekom, en hulle het opgevaar na die berg Sion.
4:38 En hulle het die heiligdom verlaat, en die altaar ontheilig, en die poorte verbrand, en onkruid grootword in die howe, as in 'n bos of as op die berge, en die aangrensende kamers gesloop.
4:39 En hulle het hulle klere geskeur, en hulle het 'n groot gehuil, en hulle geplaas as op hulle koppe.
4:40 En hulle val op die grond op hul gesigte, en hulle het geklink op die horings van alarm, en hulle het uitgeroep na die hemel.
4:41 Toe tel Judas mans om te veg teen diegene wat in die vesting was, totdat hulle die heilige plekke het gereinig.
4:42 En Hy het priesters sonder gebrek, wie sal gehou word om die wet van God.
4:43 En hulle gereinig die heilige plekke, en hulle het die klippe van besoedeling op 'n onrein plek.
4:44 En hy beskou die altaar van brandoffers, wat is ontheilig, oor wat hy moet doen met dit.
4:45 En 'n goeie raad het op hulle, om dit te vernietig, sodat dit as 'n skande vir hulle kan raak, want die Jode het dit besoedel; sodat hulle gesloop dit.
4:46 En hulle gestoor die klippe in die berg huis, in 'n gepaste plek, totdat daar 'n profeet moet kom, wat 'n antwoord oor hierdie sal voorsien.
4:47 Toe het hulle hele klippe, volgens die wet, en hulle het 'n nuwe altaar, volgens wat was voor.
4:48 En hulle herbou die heilige plekke en die dinge wat in die binneste dele van die tempel was, en hulle geheilig die tempel en die howe.
4:49 En hulle het nuwe heilige voorwerpe, en hulle het die kandelaar, en die reukaltaar, en die tafel in die tempel.
4:50 En hulle geplaas wierook op die altaar, en hulle verlig die lampe, wat was op die kandelaar, en hulle het die lig in die tempel.
4:51 En hulle geplaas om die brood op die tafel, en hulle het ook die sluiers, en hulle voltooi al die werke wat hulle begin het.
4:52 En hulle het voor die oggend opgestaan, op die vyf en twintigste dag van die negende maand, (dit is die maand van Kislev) in die een honderd twee en veertig agtste jaar.
4:53 En hulle was besig om slagoffers, volgens die wet, op die nuwe altaar van brandoffers wat hulle gemaak het.
4:54 Volgens die tyd en volgens die dag, waarop die heidene dit besmet, op dieselfde dag, dit hernu met hooglied, en harpe, en harpe, en simbale.
4:55 En al die mense het op hul aangesig, en hulle geliefd, en hulle geseën, na die hemel, hom wat hulle voorspoedig.
4:56 En hulle het die inwyding van die altaar het vir agt dae, en hulle brandoffers met blydskap, en slagoffers van verlossing en lof.
4:57 En hulle versier die aangesig van die tempel met goue krone en klein skilde. En hulle toegewyde die hekke en die aangrensende kamers, en hulle het die deure op hulle.
4:58 En daar was baie groot blydskap onder die mense, en die skande van die nasies is afgeweer.
4:59 En Judas, en sy broers, en die hele vergadering van Israel beveel dat die dag van die inwyding van die altaar in sy tyd gehou moet word, van jaar tot jaar, vir agt dae, uit die vyf en twintigste dag van die maand van Kislev, met vreugde en vrolikheid.
4:60 En hulle opgebou, op daardie tydstip, Mount Zion, met hoë mure en 'n sterk torings rondom, sodat die nasies moet te eniger tyd kom en vertrap dit, as wat hulle gedoen het voor.
4:61 En hy gestasioneer n garnisoen daar, om dit te hou, en hy versterkte dit, ten einde Bet-Sur waak, sodat die mense 'n vesting teenoor die gesig van Edom mag hê.
1 Makkabeërs 5
5:1 En dit gebeur het dat, wanneer die omliggende nasies gehoor dat die altaar en die heiligdom het as voorheen herbou, hulle was baie kwaad.
5:2 En hulle bedoel is om die mense van Jakob wat onder hulle was vernietig, en hulle het begin om 'n paar van die mense dood te maak, en om hulle te vervolg.
5:3 Dan verslaan Judas in oorlogvoering die seuns van Esau in Edom, en diegene wat in Akrabattene was, want hulle het dit beleër die Israeliete, en hy het hulle verslaan met 'n groot geseling.
5:4 En hy het gedink aan die boosheid van die kinders van Baean, wat was 'n strik en 'n skandaal om die mense, lê in 'n hinderlaag vir hulle in die pad.
5:5 En hulle vasgekeer was deur hom in die torings, en hy het 'n posisie naby hulle, en hy anathematized hulle, en hy het hulle torings met vuur, saam met almal wat daarin was.
5:6 Toe het hy oor na die kinders van Ammon, en hy het 'n sterk hand, en 'n oorvloed mense, en Timoteus was hul bevelvoerder.
5:7 En hy betrokke is in baie gevegte met hulle, en hulle was gebreek voor hulle oë, en hy het hulle verslaan af.
5:8 En hy gryp die stad van Jaéser, en haar suster stede, en hy het teruggekeer na Judea.
5:9 En die nasies, wat in Gílead was, saam vergader teen die Israeliete, wat binne hul grense was, om hulle weg te neem, en so het hulle gevlug in die vesting van Dathema.
5:10 En hulle het briewe gestuur aan Judas en sy broers, sê: "Die nasies rondom is versamel saam teen ons om ons weg te voer.
5:11 En hulle voor te berei om te kom en te beset die vesting waarin ons gevlug het. En Timoteus is die bevelvoerder van hul weermag.
5:12 Nou, dus, kom en red ons uit hulle hand, vir baie van ons het gedaal.
5:13 En al ons broers, wat in die plekke van Tob was, is gedood. En hulle het weggelei as gevangenes hulle vroue, en hulle kinders, en hul buit. En hulle het byna 'n duisend man verslaan in daardie plek. "
5:14 En terwyl hulle nog die lees van hierdie briewe, kyk, daar aangekom uit Galilea ander boodskappers, met geskeurde klere, wat aangekondig met dieselfde woorde aangespreek:
5:15 sê dat diegene van Ptolemáis en Tirus en Sidon teen hulle het bymekaargekom, "En die hele Galilea is gevul met buitelanders, ten einde ons verteer. "
5:16 So dan, wanneer Judas en die mense het dit gehoor, 'n groot vergadering het bymekaargekom, om te oorweeg wat hulle vir hul broers wat in die moeilikheid was moet doen en besig was om aangeval deur hulle.
5:17 En Judas sê vir sy broer Simon: "Kies mans vir jouself, en gaan, en vry om jou broers in Galilea. Maar ek en my broer Jónatan, sal na die land Gílead gehad. "
5:18 En hy agtergelaat Joseph, seun van Sagaria, en Asárja, as bevelvoerders van die mense, met die res van die weermag, in Judea, om dit te bewaar.
5:19 En hy opdrag gegee, sê, "Neem beheer van hierdie mense, maar gaan nie in die oorlog teen die Jode, totdat ons terugkom. "
5:20 Nou trek drie duisend man verdeel om Simon, om te gaan na Galiléa, maar agtduisend verdeel om Judas, om te gaan in die land Gílead.
5:21 En Simon het na Galiléa, en hy betrokke is in baie gevegte met die heidene, en die nasies was gebreek voor sy gesig, en hy het hulle agtervolg tot by die poorte van Ptolemáis.
5:22 En daar het van die nasies byna drie duisend man, en hy het hulle buit.
5:23 En hy het by hom diegene wat in Galilea en in Arbatta was, met hulle vroue en kinders, en alles wat hulle s'n, en Hy het hulle in Judea met groot blydskap.
5:24 En Judas Makkabeus, en Jonathan sy broer, gekruis deur die Jordaan, en hulle gereis het drie dagreise ver deur die woestyn.
5:25 En die Nabateans ontmoet hulle, en hulle aanvaar hulle vreedsaam, en hulle beskryf aan hulle alles wat aan hulle broers gebeur het in die land Gílead,
5:26 en dat baie van hulle is vasgevang in 'n kraal, en Beor, en Alema, en in Chaspho, en Maked, en Karnaim. Al hierdie is groot en versterkte stede.
5:27 Verder, hulle is gehou in hul greep in die ander stede van Gílead bly, en hulle het gereël om hul leër te beweeg, op die volgende dag, hierdie stede, en om hulle aan te gryp, en om dit alles te vernietig in een dag.
5:28 Daarna het Judas en sy leër onverwags het hulle pad na die woestyn, om Beor, en hulle beset die stad. En hy al die mans doodgemaak deur die skerpte van die swaard, en het al hul buit, en dit met vuur verbrand.
5:29 En hulle het opgestaan ​​en daar die nag, en hulle het al die pad uit na die vesting.
5:30 En dit gebeur het dat, op die eerste lig, wanneer hulle hulle oë op, kyk, daar was 'n skare van mense, wat kan nie getel word, bring lere en masjiene, ten einde die fort te gryp, en om in benoudheid mag bring.
5:31 En Judas sien dat die geveg begin het, en die geroep van die stryd na die hemel opgeklim soos 'n basuin, en 'n groot geroep het uit die stad.
5:32 En Hy sê vir sy leër, "Fight vandag namens jou broers."
5:33 En hy het gekom, met drie maatskappye agter hulle, en hulle het geklink op die horings, en hulle het uitgeroep in gebed.
5:34 En die laer van Timothy het geweet dat dit was Makkabeus, en hulle het op die vlug voor sy aangesig. En hulle het hulle met 'n groot geseling. So het daar dan van hulle in dié dag byna agt duisend man.
5:35 En Judas herlei na Mispa, en hy geveg en beslag gelê op dit. En hy gedood al sy mans, en hy het sy buit, en hy dit met vuur verbrand.
5:36 Van daar af, Hy het voortgegaan op, en hy gryp Chaspho, en Maked, en Beor, en die res van die stede van Gílead bly.
5:37 Maar na hierdie gebeure, Timothy bymekaargekom ander weermag, en hy geposisioneer sy kamp teenoorgestelde Raphon, oor die spruit.
5:38 En Judas stuur manne uit die oog van die leër vang. En hulle berig terug na hom, sê: "Al die nasies wat rondom ons het vergader voor hom, met 'n baie groot leër.
5:39 En hulle het die Arabiere het vir as helpers om hulle, en hulle het kamp opgeslaan oorkant die spruit, ter voorbereiding vir teen jou kom in 'n geveg. "En Judas het om hulle te ontmoet.
5:40 En Timoteus het vir die leiers van sy weermag: "Wanneer Judas en sy leër benadering, naby aan die spruit van water, indien hy kruise oor ons eerste, ons sal nie in staat wees om hom te weerstaan. Want hy kan oorweldig ons sal wees.
5:41 As, waarlik, Hy is bang om oor te steek, en so het hy stel kamp oor die rivier, Ons sal oorgaan om hulle, en ons sal oorweldig hom. "
5:42 Maar toe Judas genader, naby aan die spruit van water, Hy gestasioneer die skrifgeleerdes van die volk wat naby die spruit, en hy het beveel dat hulle, sê, "Laat niemand agterbly, Maar laat hulle almal kom in die stryd. "
5:43 En hy loop na hulle eerste, en al die mense agter hom aan. En al die nasies was gebreek voor die aangesig, en hulle gooi weg hul wapens, sodat hulle gevlug het om die tempel in Carnaim.
5:44 En hy beset die stad, en hy het die tempel met vuur, saam met al die dinge wat daarin was. En Carnaim onderwerp was, en dit kan nie bly staan ​​nie teen die gesig van Judas.
5:45 En Judas almal versamel die Israeliete wat in die land Gílead was, van die kleinste tot die grootste, met hulle vroue en kinders, en 'n baie groot leër, in die land van Juda opgesteek het om te kom.
5:46 En hulle het so ver as Efron. En dit was 'n groot stad, geposisioneer by die ingang, sterk versterkte, en daar was geen manier om te gaan rondom dit op die regte of aan die linkerkant, maar die pad was in die middel van dit.
5:47 En diegene wat in die stad was agter hulle toegesluit en versper die hekke met klippe. En so Judas na hulle gestuur met woorde van vrede,
5:48 sê, "Kom ons steek deur jou land, om te gaan in ons eie land, en niemand sal jou leed aan te doen; ons sal net oor te steek deur te voet. "Maar hulle was nie bereid om oop te maak om hulle te.
5:49 Dan opdrag gegee Judas 'n proklamasie wat gemaak moet word in die kamp, dat hulle hulle sou betrek, elkeen van die plek waar Hy was.
5:50 En die manne van die leër het naby. En hy aangerand daardie stad die hele dag en die hele nag. En die stad is oorgegee in die hand.
5:51 En hulle vernietig almal wat manlik was, met die skerpte van die swaard, en hy uitgewis die stad, en hy het sy buit, en hy gekruis deur die hele stad, oor diegene wat gedood is ter.
5:52 Dan gekruis hulle vandag deur die Jordaan om die groot vlakte wat oorkant die gesig van Bet-San vasgeslaan.
5:53 En Judas die insameling van die agterosse en aangemoedig en aan die mense, dwarsdeur die hele pad, totdat hulle gekom het in die land Juda.
5:54 En hulle het opgevaar na die Zion berg met vreugde en vrolikheid, en hulle het daar brandoffers, want nie een van hulle geval, totdat hulle teruggekeer het in vrede.
5:55 Nou in die dae dat Judas en Jonathan was in die land Gílead, en Simon sy broer was in Galilea teen die gesig van Ptolemáis:
5:56 Joseph, die seun van Sagaria, en Asárja, die leier van die weermag, gehoor goeie dinge oor die gevegte wat baklei.
5:57 En hy het gesê, "Laat ons ook 'n naam te maak vir onsself, en laat ons trek om te veg teen die nasies wat rondom ons. "
5:58 En hy het beveel om diegene wat in sy leër was,, en hulle het uitgetrek na Jamnia.
5:59 En Gorgias en sy manne opgewonde die stad, om hulle te ontmoet in die stryd.
5:60 En Josef en Asárja was gedwing om te vlug, selfs tot by die grens van Judea. En daar het op daardie dag, van die mense van Israel, tot twee duisend man, en dit was 'n groot nederlaag vir die mense.
5:61 Want hulle het nie geluister na Judas en sy broers, gedink dat hulle met vrymoedigheid moet optree.
5:62 Maar dit was nie van die nageslag van daardie manne deur wie verlossing aan Israel gebring.
5:63 En die manne van Juda is baie groot gemaak voor die oë van die hele Israel en van al die nasies waar hulle naam is gehoor.
5:64 En die mense het vir hulle met gunstige uitlatings.
5:65 En so Judas en sy broers uitgegaan en aangeval die seuns van Esau, in die land wat na die suide lê, en hy getref Hebron en haar suster stede, en hy het sy mure en die torings rondom dit met vuur.
5:66 En Hy het sy kamp in die land van die buitelanders om te gaan, en hy reis deur Samaria.
5:67 In daardie dag, sommige priesters het in 'n geveg. Omdat hulle begeer om met vrymoedigheid optree, Hulle het dan uitgetrek, Planne misluk sonder beraadslaging, in die stryd.
5:68 En Judas afgewyk om Asdod, in die land van die buitelanders, en Hy het hulle altare, en hy het die standbeelde van hulle gode met vuur. En hy gryp die buit van die stede, en hy het teruggekeer na die land Juda.
1 Makkabeërs 6
6:1 En koning Antiochus was op reis deur die boonste streke, en hy het gehoor dat die stad van Elymais in Persië was baie edel en groot van silwer en goud,
6:2 en dat die tempel in dit was baie ryk, en dat daar, in daardie plek, bedekkings van goud, en borsharnasse en skilde, wat Alexander, die seun van Philip, koning van Macedonië, wat die eerste keer, het in Griekeland, het agter gelaat.
6:3 So hy het gekom en het probeer om die stad aan te gryp en om dit te plunder. En hy was nie in staat, omdat hierdie plan bekend geword het aan diegene wat in die stad was.
6:4 En hulle het klaargemaak in 'n geveg, en hy het gevlug van daar af, en hy het weggetrek saam met groot hartseer, en hy het teruggekeer na Babel.
6:5 En iemand aangekom om hom in Persië aan te meld, dat diegene wat in die land Juda was gedwing om die kamp te vlug,
6:6 en dat Lísias uitgegaan met 'n besonder sterk weermag, en hy was gedwing het voor die oë van die Jode om te vlug, en dat hulle versterk deur die wapens, en hulpbronne, en baie buit wat hulle in beslag geneem van die kampe hulle gesloop,
6:7 en dat hulle die gruwel verniel het, wat hy gestig op die altaar wat daar was in Jerusalem, en dat die heiligdom, net soos voorheen, lank omheen getrek was met hoë mure, saam met Bet-Sur, sy stad.
6:8 En dit gebeur het dat, En toe die koning hierdie woorde hoor, Hy was vreesbevange en baie verhuis. En hy het op sy bed gaan, en hy het in swakheid uit hartseer. Want dit het nie met hom gebeur het as hy bedoel.
6:9 En hy was in daardie plek deur baie dae. Vir 'n groot hartseer bly jonk in hom, en hy die gevolgtrekking gekom dat hy sou sterf.
6:10 En hy het al sy vriende, en hy het aan hulle gesê:: "Slaap het uit my oë onttrek, en ek dalende, en my hart het in duie gestort uit angs.
6:11 En ek het in my hart: Hoeveel moeite het om my te kom, en wat vloede van kommer is daar, waar ek nou! Ek gebruik vrolik en geliefde in my vermoë doen om te wees!
6:12 Waarlik, nou, Ek onthou die slegte dinge wat ek gedoen het in Jerusalem, waaruit plek het ek ook toe al die buit van goud en silwer wat daarin was, en ek het aan die inwoners van Juda sonder oorsaak saamneem.
6:13 Daarom, Ek weet dat dit is as gevolg van hierdie dat hierdie euwels my gevind het. En kyk, Ek vergaan van groot hartseer in 'n vreemde land. "
6:14 Toe het hy Philip, een van sy vriende, en hy het hom eers oor sy hele koninkryk.
6:15 En hy het hom die kroon, en sy kleed, en sy ring, sodat hy Antiochus sal lei, sy seun, en verhoog hom, en sodat hy sou regeer.
6:16 En koning Antiochus gesterf daar, in die honderdjaar en veertig negende jaar.
6:17 En Lísias het geweet dat die koning is dood, en hy aangestel Antiochus, sy seun, geword, wie hy van adolessensie opgewek het. En hy het hom Eupator.
6:18 En diegene wat in die vesting was het die Israeliete omring deur rondom die heilige plekke. En hulle voortdurend probeer om kwaad te doen vir hulle en vir die heidene te ondersteun.
6:19 En Judas bedoel om hulle uiteen te jaag. En hy het saam al die mense, ten einde hulle in benoudheid bring.
6:20 En hulle het nader gekom en dit beleër hulle in die 150 jaar, en hulle het katapulte en ander masjiene.
6:21 En sekere mense van hierdie, wat beleër, ontsnap. En 'n paar van die oortreders uit Israel het hulleself tot hulle.
6:22 En hulle het na die koning, en hulle het gesê: "Hoe lank sal jy nie op te tree met die oordeel en verdedig ons broers?
6:23 Ons het besluit om jou pa te dien, en wandel volgens sy gebooie, en om sy edikte gehoorsaam.
6:24 En as gevolg van hierdie, die seuns van ons mense het hulself vervreem van ons, en hulle het tot die dood te sit as baie van ons as wat hulle kon vind, en hulle het verskeur ons erflatings.
6:25 En hulle het nie hul hand verleng teen ons net, maar ook teen al binne ons grense.
6:26 En kyk, vandag toe handel hulle het 'n standpunt naby die vesting van Jerusalem om dit te beset, en hulle het die vesting van Bet-Sur versterkte.
6:27 En, tensy jy vinnig op te tree om te verhoed dat, hulle sal groter dinge as dit doen, en jy sal nie in staat wees om hulle te onderwerp. "
6:28 En die koning het kwaad geword toe hy dit hoor. En hy het al sy vriende, en die leiers van sy weermag, en diegene wat meer as die ruiters was.
6:29 Maar daar kom selfs na hom huursoldaat weermagte van ander koninkryke en uit die kuslande van die see.
6:30 En die getal van sy leër was een honderd duisend voetgangers, en twintig duisend perderuiters, en twee en dertig olifante opgelei om te veg.
6:31 En hulle reis deur Idumea, en hulle het 'n posisie naby Bet-Sur. En hulle het geveg vir baie dae, en hulle het masjiene van oorlog. Maar hulle het uitgekom en verbrand hulle met vuur, en hulle geveg manhaftig.
6:32 En Judas afgewyk van die vesting, en hy het die kamp te Bethzechariah, teenoor die laer van die koning.
6:33 En die koning het opgestaan, voor dit was lig, en hy gedwing om sy troepe te marsjeer na die pad van Bethzechariah. En die leërs hulle gereed gemaak om te veg, en hulle het geklink op die horings.
6:34 En hulle het die olifante die bloed van druiwe en moerbeie, om hulle uit te lok om te veg.
6:35 En hulle verdeel die diere deur die legioene, en daar staan ​​by elke olifant duisend man, met skilde saamgevoeg en koper helms op hul koppe. En vyf honderd geordende ruiters is gekies vir al die wilde diere.
6:36 Dit was gereed vooraf, en waar die dier was, hulle was daar; en wanneer dit verskuif, hulle beweeg, en hulle het nie van afwyk nie.
6:37 Verder, oor hulle was daar sterk hout torings, kyk oor al die diere, met masjiene op hulle, en op hulle was twee en dertig dapper manne, wat geveg van bo, en 'n Indiese aan elke dier te heers.
6:38 En die res van die ruiters, Hy gestasioneer hier en daar, in twee dele, met trompette te wek die weermag en doen 'n beroep op diegene wat stadig te beweeg binne sy legioene was.
6:39 En so, wanneer die son weerkaats die goue skilde en van koper, die berge was pompeus van hulle, en hulle gloei soos vuurfakkels.
6:40 En 'n deel van die leër van die koning se verdeeld geraak aan die hoë berge, en die ander deel van die lae plekke. Maar hulle het uitgegaan met orde en versigtigheid.
6:41 En al die inwoners van die land geskud het by die stem van hulle menigte, en by die opmars van die maatskappy, en by die botsing van die wapens. Vir die weermag was baie groot en sterk.
6:42 En Judas en sy leër het nader gekom vir die geveg. En daar het van die koning se leër ses honderd man.
6:43 en toe Eleásar,, die seun van Saura, het een van die diere beskerm met skild van die koning, en dit was hoër as die ander diere. So was dit vir hom dat die koning moet wees op dit.
6:44 En hy het homself vir die vryheid van sy mense, en om te kry vir homself 'n naam in die ewigheid.
6:45 En hy het tot dit met vrymoedigheid in die midde van die legio, doodmaak op die regte en aan die linkerkant, en hulle val voor Hom neer aan die een en dat.
6:46 En hy het tussen die voete van die olifant, en sit hom onder dit, en hy het dit geslag. En dit het op die grond op hom, en daar het hy gesterwe.
6:47 En, sien die krag van die koning en die forcefulness van sy weermag, hulle het hulself weg van hulle.
6:48 Maar kamp van die koning opgegaan teen hulle in Jerusalem. En kamp van die koning opgetel het 'n posisie naby Judea en Mount Zion.
6:49 En hy het vrede gesluit met diegene wat in Bet-Sur was. En hulle het uit die stad, want hulle het geen voorsiening in hul bevalling, want dit was die Sabbat van die land.
6:50 En die koning gevang Bet-Sur, en hy gestasioneer n garnisoen daar om dit te hou.
6:51 En hy het sy laer teen die plek van heiligmaking vir baie dae. En hy gestasioneer is daar katapulte en ander masjiene: masjiene te vuur gewerp, en windlasses om klippe en pyle gooi, en klein katapulte om pyle en metaal gegiet.
6:52 Maar hulle het ook masjiene teen hul masjiene, en hulle het geveg vir baie dae.
6:53 Maar daar was geen kos in die stad, want dit was die sewende jaar. En diegene wat in Judea gebly het, was van die heidene, sodat hulle verteer alles wat hulle uit wat is gestoor op gelos.
6:54 En daar gebly in die heilige plekke 'n paar manne, want die hongersnood het die oorhand oor hulle. En hulle verstrooi, elkeen na sy eie plek.
6:55 Toe hoor Lísias dat Philip, wie koning Antiochus aangestel, toe hy nog in die lewe, om sy seun te samel, Antiochus, en om te heers,
6:56 teruggekeer het van Persië en Medië, met die leër wat saam met hom, en dat hy probeer om op homself te neem die sake van die koninkryk.
6:57 Hy haas om te gaan en te sê aan die koning en die bevelvoerders van die weermag: "Ons is elke dag verswak, en ons kos is beperk, en die plek wat ons in benoudheid is sterk, en dit is die plig van ons om die koninkryk in orde te bring.
6:58 En so nou, Laat ons skenk 'n belofte aan hierdie manne, en maak vrede met hulle en met hul hele nasie.
6:59 En laat ons stig vir hulle dat hulle moet trek volgens hulle eie wette, net soos voorheen. Vir, as gevolg van hul wette, wat ons geminag, hulle het kwaad geword en het al hierdie dinge gedoen het. "
6:60 En die idee is verblydend in die oë van die koning en die leiers. En Hy het vir hulle om vrede te maak. En hulle aanvaar dit.
6:61 En die koning en die leiers vir hulle gesweer het. En hulle het uitgegaan van die vesting.
6:62 Toe het die koning na die berg Sion, en sien die vesting van die plek, en so het hy skielik breek die eed wat hy gesweer, en hy het beveel dat die omliggende muur te vernietig.
6:63 En hy het weggetrek in 'n haas en teruggekeer na Antiogië, waar hy gevind Philip regerende die stad. En hy teen hom geveg en beset die stad.
1 Makkabeërs 7
7:1 In die honderdjaar en vyftig eerste jaar, Demetrius, die seun van Seleucus, vertrek uit die stad van Rome, en hy het met 'n paar mans om 'n maritieme stad, en hy het daar.
7:2 En dit gebeur het dat, as hy het in die huis van die koninkryk van sy vaders, die weermag gevang Antiochus en Lísias, om hulle vir hom te bring.
7:3 En die saak het bekend geword aan hom, en hy het gesê, "Moenie vir my wys hul gesig."
7:4 En so die weermag het hulle gedood. En Demetrius sit op die troon van sy koninkryk.
7:5 En daar kom daar na Hom onregverdige en goddelose manne van Israel. En Alcimus was hulle leier, wat wou 'n priester te word.
7:6 En hulle daarvan beskuldig dat die mense aan die koning, sê: "Judas en sy broers het al jou vriende vernietig, en hy het ons verstrooid raak van ons land.
7:7 Nou, dus, stuur 'n man, wie jy vertrou, en laat hom gaan en sien al die vernietiging wat hy aan ons gedoen het en na die streke van die koning. En laat hom al sy vriende en hul helpers straf. "
7:8 En so het die koning verkies, onder sy vriende, Bacchides, wat geheers het oor die groot rivier in die koninkryk, en wat getrou aan die koning was. En hy het hom
7:9 om die vernietiging wat Judas gedoen het sien. Verder, Hy aangestel die bose Alcimus om die priesterskap, en hy bevel gegee dat hy na wraak te neem op die kinders van Israel.
7:10 En hulle het klaargemaak en het na vore gekom met 'n groot leër in die land van Juda. En hulle boodskappers gestuur, wat aan Judas en sy broers het met woorde van vrede, in verleiding.
7:11 Maar hulle het nie hul woorde luister, want hulle het gesien dat hulle daar aankom met 'n groot leër.
7:12 Daarna het daar tot Alcimus en Bacchides, 'n vergadering van skrywers, om net terme te soek.
7:13 en eerste, die Hasideans, wat onder die kinders van Israel was, ook gesoek vrede van hulle.
7:14 Want hulle het gesê, " 'N Man wat 'n priester van die nageslag van Aäron het aangebreek; Hy sal ons nie mislei. "
7:15 En hy het met hulle vrede woorde, en hy het gesweer by hulle, sê, "Ons sal nie uit te voer enige kwaad teen julle of jou vriende."
7:16 En hulle het hom geglo. En hy vasgevang sestig van hulle mans en hulle gedood in een dag, volgens die woord wat geskrywe is:
7:17 Die vlees van u gunsgenote, en hulle bloed, hulle almal het uitgestort rondom Jerusalem, en daar was niemand wat hulle sou begrawe.
7:18 Dan vrees en bewing hovered oor die hele volk. Want hulle het gesê: "Daar is geen waarheid of oordeel tussen hulle. Vir hulle het die ooreenkoms en die eed wat hulle gesweer oortree. "
7:19 En Bacchides verskuif die leër, van Jerusalem, en hy het 'n posisie by Bethzaith. En hy het gestuur en vasgevang baie van diegene wat van hom gevlug, en 'n paar van die mense wat hy vermoor in opoffering, en hy gooi dit in 'n groot kuil.
7:20 Dan verbind hy die land te Alcimus, en hy agtergelaat troepe saam met hom om hom te help. En so Bacchides weggegaan na die koning.
7:21 En Alcimus gedoen wat hy wou deur middel van sy leierskap van die priesterskap.
7:22 En almal wat versteur die mense vergader voor hom, en hulle het die land van Juda opgesteek, en hulle het 'n groot geseling in Israel.
7:23 En Judas het al die slegte dinge wat Alcimus, en die wat saam met hom was,, het aan die kinders van Israel, selfs meer as die heidene gedoen het.
7:24 En hy het uitgegaan in al die dele rondom Judea, en hy het wraak op die mense wat in opstand gekom het, en hulle het opgehou om meer uitgaan in die streek.
7:25 Maar Alcimus sien dat Judas, en die wat saam met hom was,, oorhand. En hy het geweet dat hy nie in staat was om hulle te weerstaan. En so het hy teruggekeer na die koning, en hy beskuldig hulle van baie misdade.
7:26 En die koning gestuur Nikánor, een van sy vernaamste edelmanne, wat 'n kweker van vyandigheid teen Israel was. En hy bevel gegee dat hy na die mense omver te werp.
7:27 En Nikánor het na Jerusalem gekom met 'n groot leër, en hy het gestuur om Judas en sy broers woorde van vrede, met verleiding,
7:28 sê: "Laat daar geen gevegte tussen my en jou. Ek sal kom met 'n paar mans, om julle aangesig te sien met vrede. "
7:29 En toe hy by Judas, en hulle begroet mekaar in draaie, vrede. En die vyande is bereid om te ontvoer Judas.
7:30 En die plan bekend geword aan Judas, dat hy gekom het om hom met bedrog. En so het hy baie bang vir hom, en hy was nie meer bereid is om sy gesig te sien.
7:31 En Nikánor het geweet dat sy plan was blootgestel, en hy het uitgegaan om Judas te ontmoet in 'n geveg naby Capharsalama.
7:32 So het daar dan van die leër van Nikánor byna vyf duisend manne, en hulle het gevlug na die stad van Dawid.
7:33 En ná hierdie gebeurtenisse, Nikánor opgevaar het na die berg Sion. En 'n paar van die priesters van die mense uitgegaan om hom te groet in vrede, en om hom te wys die brandoffers wat vir die koning aangebied.
7:34 Maar hy gespot en verag hulle, en hy het hulle verontreinig. En Hy het arrogant,
7:35 en hy het gesweer by die toorn, sê, "Tensy Judas en sy leër het oorgegee in my hande, wanneer ek behoue ​​tuiskom, Ek sal hierdie huis brand. "En hy het uitgegaan met groot woede.
7:36 En die priesters het in en gaan staan ​​voor die aangesig van die altaar en die tempel. en geween, hulle sê:
7:37 "Jy, O Here, hierdie huis verkies sodat jou naam in 'n mens kan vir drie maande, sodat dit 'n huis van gebed en smeking vir jou mense kan wees.
7:38 Bereik regverdiging met hierdie man en sy leër, en laat hulle val deur die swaard. Onthou hul lastertaal, en moenie toelaat dat hulle om voort te gaan. "
7:39 Toe vertrek Nikánor van Jerusalem, en hy geposisioneer sy kamp naby Bet-Horon, en 'n leër van Aram met hom daar.
7:40 En Judas het 'n posisie in Adasa met drie duisend man. En Judas gebid, en hy het gesê:
7:41 "O Here, wanneer diegene wat deur koning Sanherib gestuur gelaster teen jou, 'n Engel het uitgegaan en hy het 185,000 van hulle.
7:42 Net so, geliefdes hierdie weermag in ons oë vandag, en so laat die ander weet dat hy verkeerd was het gepraat teen jou heiligdom. En oordeel Hom volgens sy goddeloosheid. "
7:43 En die leërs was saam gestuur in 'n geveg op die dertiende dag van die maand Adar. En die laer van Nikánor is vergruis, Maar Hy was agter een van die eerste wat verslaan in die slag.
7:44 So dan, wanneer sy leër sien dat Nikánor geval het, hulle gooi weg hul wapens en gevlug.
7:45 En hulle het hulle agtervolg vir 'n dag se reis van Adasa, selfs tot een tree in Gazara, en hulle het geklink op die horings agter hulle met seine.
7:46 Maar hulle het uitgegaan uit al die stede rondom Judea. En hulle opgepas hulle met die horings, en hulle het omgedraai terug na hulle, en hulle is almal afgekap met die swaard, en daar was nie soseer as een van hulle agtergelaat.
7:47 En hulle het hul buit soos 'n prooi, en hulle uitroei die hoof van Nikánor, en sy regterhand, wat hy arrogant het uitgebrei, en hulle het dit, en hang dit op teenoorgestelde Jerusalem.
7:48 En die mense was baie bly, en hulle het op dié dag in groot blydskap.
7:49 En hy vasgestel dat hierdie dag elke jaar gehou moet word, op die dertiende dag van die maand Adar.
7:50 En die land van Juda opgesteek het tot rus vir 'n kort tyd.
1 Makkabeërs 8
8:1 En Judas gehoor die gerug van die Romeine, dat hulle 'n kragtige en sterk, en dat hulle gewillig instem om alles te onderhou wat gevra word van hulle; en dat, wie was aangenaam om hulle, hulle het 'n vriendskap met hulle, en so het hulle is kragtig en vindingryke.
8:2 En hulle het gehoor hoe hulle gevegte, en die suksesvolle werke wat hulle in Galasië het tot stand gebring, hoe hulle hulle verneder en hulle gebring het onder huldeblyk,
8:3 en watter groot dinge hulle in die streek van Spanje het tot stand gebring, en dat hulle onder hul krag gery die myne van silwer en goud wat daar, en dat hulle in besit van die hele plek deur hulle raad en geduld verkry,
8:4 en dat hulle plekke wat baie ver van hulle was oorwin, en konings, wat teen hulle uit die uithoeke van die aarde af, en het hulle verbrysel en hulle verslaan met 'n groot geseling, terwyl die res hulde te bring aan hulle elke jaar,
8:5 en dat hulle in 'n geveg Philip verslaan, en Perses die koning van die Ceteans, en die ander wat die wapen teen hulle optrek, en het hulle in oorlogvoering gekneus en hulle onderwerp,
8:6 en hoe Antiochus, die groot koning van Asië, wat het 'n stryd teen hulle, met honderd en twintig olifante, perderuiters, en vinnige waens, en 'n baie groot leër, was verpletter deur hulle,
8:7 en hoe hulle hom lewend gevange geneem en het besluit om hom dat beide hy en die wat sou koning word ná hom 'n groot eer sou betaal, en dat hy gyselaars gebind om 'n ooreenkoms moet voorsien,
8:8 en dat streke van die Indiërs, en van die Meders, en uit die Lydianers, uit hul beste streke, met diegene wie hulle uit hul saamgeneem het nie, hulle het na die koning Eumenes.
8:9 En diegene wat in Griekeland was wou om uit te gaan en hulle verslaan, maar hulle bewus geword het van hierdie plan.
8:10 En so het hulle 'n algemene na hulle, en hy het teen hulle gestry, en baie van hulle het, en hulle het in ballingskap hulle vroue, en hulle seuns, en hulle beroof het hulle en in besit geneem het van hul land, en hulle vernietig hul mure en het hulle in serwituut, selfs tot vandag.
8:11 En die res van die koninkryke en eilande, wat te eniger tyd hulle weerstaan, hulle vernietig en ry onder hul krag.
8:12 Maar met hul vriende, en met dié wat in vrede gebly met hulle, hulle in stand gehou vriendskap en koninkryke oorweldig: diegene wat naby was, en dié wat ver was. Vir almal wat van hul naam gehoor het, was hulle bang.
8:13 In werklikheid, wie hulle wou help geword regeerder, hierdie geheers, maar wie hulle wou, hulle afgesit van die koninkryk. En hulle was baie hoog.
8:14 En van al hierdie, niemand het 'n pragtige krans of hy het purper, om groot kan wees tot in hierdie.
8:15 en ook, hulle hulself 'n senaat huis gemaak, en hulle daaglikse raad gehou met drie honderd en twintig mans, voortdurend op te tree as 'n advokaat vir die skare, sodat hulle die dinge wat reg was sou doen.
8:16 En hulle pleeg hul regering om elke jaar 'n man, om te heers oor hul hele land, en hulle het almal gehoorsaam hierdie een, en daar is geen afguns of jaloesie onder hulle.
8:17 En so Judas gekies Eupolemus, die seun van John, die seun van Jakob, en Jason, die seun van Eleásar,, en hy het hulle gestuur na Rome om 'n ooreenkoms van vriendskap en 'n alliansie met hulle sluit,
8:18 en sodat hulle sou wegneem uit hulle die juk van die Griekssprekende Jode gepraat, want hulle het gesien dat hulle die koninkryk onder die mag van Israel met serwituut.
8:19 En hulle het na Rome, 'n baie lang reis, en hulle het die senaat huis, en hulle het gesê,
8:20 "Judas Makkabeus, en sy broers, en die mense van die Jode, het ons gestuur om met jou te vestig met jou 'n alliansie en vrede, en sodat ons kan word geregistreer onder jou medewerkers en vriende. "
8:21 En die woord is verblydend in hul oë.
8:22 En dit is 'n afskrif van die skriftelike, wat hulle oorgeskryf op tablette van koper en gestuur om Jerusalem, sodat dit sou wees met hulle in daardie plek as 'n aandenking van die vrede en alliansie:
8:23 "Mag al goed met die Romeine en met die Joodse nasie, op see en op land, vir ewig, en mag swaard en vyand wees ver weg van hulle.
8:24 Maar as 'n oorlog word teen die Romeine eerste, of teen enige van hul bondgenote in al hulle heerskappye,
8:25 die Joodse nasie sal help bring aan hulle, net soos die situasie gelas, heelhartig.
8:26 En diegene wat geveg doen, hulle hoef nie te voorsien met voorrade van koring, of arms, of geld, of skepe, net soos dit goed is in die Romeine, en hulle sal van hul bestellings te gehoorsaam, terwyl daar niks van weglaat.
8:27 Maar net so ook, indien oorlog eerste sal gedaal het oor die volk van die Jode, die Romeine sal dit graag help, net soos die situasie dit toelaat hulle.
8:28 En diegene wat hulp gee nie voorsien word met koring, of arms, of geld, of skepe, net soos dit goed is in die Romeine. En hulle sal van hul bestellings te gehoorsaam sonder bedrog.
8:29 Volgens hierdie woorde, die Romeine het 'n ooreenkoms met die mense van die Jode gemaak.
8:30 En, As jy na hierdie woorde, een of ander wil iets toe te voeg tot, of neem enigiets van hierdie, hulle kan doen as hulle van plan is. En alles wat hulle by te voeg of weg te neem, dit moet bekragtig.
8:31 Verder, met betrekking tot die euwels wat koning Demetrius het om hulle, Ons het geskryf om hom, sê, "Waarom het jy jou juk swaar gemaak op ons vriende en bondgenote, die Jode?
8:32 As, dus, hulle het weer in ons teen u, ons sal oordeel lewer vir hulle, en ons sal oorlog maak teen jou oor die see en op land. "
1 Makkabeërs 9
9:1 Intussen, wanneer Demetrius gehoor dat Nikánor en sy leër in die geveg geval het, hy weer geposisioneer Bacchides en Alcimus in Judea, en die reg horing van sy leër met hulle.
9:2 En hulle gereis het op die pad wat lei na Gilgal, en hulle kamp opgeslaan in Mesaloth, wat in Arbela. En hulle beset dit, en hulle vernietig die lewens van baie mense.
9:3 In die eerste maand van die honderdjaar en vyftig tweede jaar, hulle geposisioneer die weermag naby Jerusalem.
9:4 En hulle het klaargemaak en na Berea, met twintig duisend man en twee duisend perderuiters.
9:5 Nou het Judas sy kamp in Elasa gestasioneer, en drie duisend uitgesoekte manne saam met hom.
9:6 En hulle het die menigte van die weermag, dat hulle baie, en hulle het baie bang. En baie onttrek hulself uit die kamp, en daar gebly van hulle nie meer as agt honderd man.
9:7 En Judas sien dat sy weermag weg geglip het en dat die stryd by Hom aandring, en sy hart was gebreek, omdat hy nie tyd gehad het om hulle te versamel, en hy was baie moedeloos.
9:8 En so, sê hy vir diegene wat nog oor was, "Ons sal ons klaarmaak en gaan teen ons vyande, miskien kan ons in staat wees om teen hulle te veg. "
9:9 Maar hulle ontmoedig hom, sê: "Ons sal nie in staat wees, maar laat ons probeer om ons lewens te red en terug te keer na ons broers, en dan sal ons teen hulle te veg. Want ons is maar min. "
9:10 En Judas sê: "Dit is ver van ons, om hierdie saak te doen, so as om weg te vlug van hulle. Maar as ons tyd het naby gekom, Laat ons sterf met grond, namens ons broers, en laat ons skuld nie toedien op ons heerlikheid. "
9:11 En die leër het van die kamp, en hulle het gaan staan ​​om hulle te ontmoet. En die ruiters is in twee dele verdeel, en die klip-slingeraars en boogskutters het voor die leër, en die voriges was almal kragtige manne, ervaar in 'n geveg.
9:12 Verder, Bacchides was met die regte horing, en die legio nader aan beide kante, en hulle het geklink op die horings.
9:13 Maar ook die wat van die kant van Judas was, hulle ook nou uitgeroep, en die aarde het gebewe van die geluid van die leërs. En die geveg begin van die oggend, selfs tot die aand.
9:14 En Judas sien dat die sterker deel van die leër van Bacchides was op die regterkant, en al die standvastig in hart kom saam met hom.
9:15 En die reg deel is verpletter deur hulle, en hy het hulle agtervolg tot by die berg Asdod.
9:16 En diegene wat met die links horing was, sien dat die regte horing was gekneus, en so het hulle gevolg nadat Judas, en die wat saam met hom was,, by hul rug.
9:17 En die geveg was hard geveg, en baie het gesneuwel van die een kant en die ander.
9:18 En Judas val, en die ander het gevlug.
9:19 En Jonathan en Simon gedra Judas, hul broer, en hy is begrawe in die graf van hulle vaders, in die stad van Modin.
9:20 En die hele volk van Israel het gehuil vir hom met 'n groot gehuil, en hulle het getreur hom vir baie dae.
9:21 En hulle sê, "So 'n kragtige man het geval, wat die verlossing van die mense van Israel tot stand gebring!"
9:22 Maar die res van die woorde, oor die oorloë van Judas, en die deugsame dade wat hy gedoen het, en sy grootte, is nie geskryf. Want hulle was baie.
9:23 En dit gebeur het dat, En ná die dood van Judas, die onregverdige begin te voorskyn kom in al die dele van Israel, en hulle het begin om almal wat gewerk ongeregtigheid aan te moedig.
9:24 In daardie dae, daar plaasgevind het 'n baie groot hongersnood, en die hele streek oorhandig homself oor te Bacchides.
9:25 En Bacchides gekies oortreders mans, en hy het vir hulle as regeerders van die streek.
9:26 En hulle gesoek en vervolg die vriende van Judas, en hulle gelei het na Bacchides, en hy het wraak op hulle en mishandel hulle.
9:27 En daar plaasgevind het 'n groot verdrukking in Israel, soos nog nooit was, van die dag af dat daar geen profeet in Israel gesien.
9:28 En al die vriende van Judas bymekaargekom, en hulle sê vir Jonathan:
9:29 "Sedert jou broer Judas het weggeval, daar is nie 'n man soos hy om uit te gaan teen ons vyande, teen Bacchides en diegene wat die vyande van ons volk.
9:30 En so nou, ons het julle uitverkies in sy plek, op hierdie dag, om ons leier en aanvoerder wees ten einde ons oorloë voer. "
9:31 En so, op daardie tydstip, Jonathan het op hom die leierskap, en hy het opgestaan ​​in die plek van Judas, sy broer.
9:32 En Bacchides geweet van dit, en hy het probeer om Hom dood te maak.
9:33 En Jonathan en sy broer Simon geweet van hierdie, en so het almal wat met hulle saam was. En hulle het gevlug na die woestyn van Tekóa, en hulle gevestig deur die water van Lake Asphar.
9:34 En Bacchides geweet van dit, en op die dag van die Sabbat, hy aangekom, met sy hele leër, oos van die Jordaan.
9:35 En Jonathan het sy broer, 'n bevelvoerder van die mense, om die Nabateans vra, sy vriende, om hulle te leen hul toerusting, wat volop was.
9:36 En die seuns van Jambri uitgegaan van Médeba, en hulle vasgevang John, en alles wat hy gehad, en hulle het gegaan in besit van hierdie.
9:37 Na hierdie gebeure, dit is gerapporteer aan Jonathan en sy broer Simon dat die seuns van Jambri is 'n groot huwelik viering, en dat hulle sou lei die bruid, 'n dogter van een van die groot leiers van Kanaän, uit Médeba met groot fanfare.
9:38 En hulle het daaraan gedink die bloed van John, hul broer. En hulle het opgetrek en weggekruip onder die dekmantel van die berg.
9:39 Toe verhef hulle hul oë op en sien. En kyk, 'n rumoer en 'n goed voorbereide menigte. En die bruidegom voortgegaan, saam met sy vriende en sy broers, om hulle tegemoet met tamboeryne, en musiekinstrumente, en baie wapens.
9:40 En hulle het opgestaan ​​teen hulle uit hinderlaag, en hulle het hulle gedood, en baie het gesneuwel, en die res het gevlug na die berge, en hulle het al hul buit.
9:41 En die huwelik viering is 'n roubedryf, en die stem van hul musiekinstrumente in klaagsang.
9:42 En hulle het wraak vir die bloed van hul broer, en hulle het teruggegaan na die wal van die Jordaan.
9:43 En Bacchides gehoor oor hierdie, en hy het op die dag van die Sabbat al die pad na die kus van die Jordaan, met 'n groot krag.
9:44 En Jónatan sê vir sy eie: "Laat ons opstaan ​​en veg teen ons vyande. Want dit is nie vandag, soos dit was gister, of die dag voor.
9:45 Want kyk, die oorlog is voor ons, en werklik, met die water van die Jordaan hier en daar, en die banke, en die vleie, en die bos: daar is geen plek vir ons om weg te draai.
9:46 Daarom, uitroep nou na die hemel sodat jy kan bevry uit die hand van jou vyande. "En hulle saamgevoeg in oorlogvoering.
9:47 En Jonathan uitgebrei sy hand aan Bacchides staak, maar hy het by hom weggedraai in Retreat.
9:48 en Jonathan, en die wat saam met hom was,, spring vorentoe in die Jordaan, en hulle geswem oor die Jordaan trek om dit.
9:49 So het daar dan van die kant van Bacchides op daardie dag 'n duisend mense. Daarop het hulle teruggegaan na Jerusalem.
9:50 En hulle het versterkte stede in Judea: die fort wat in Jericho, en in Emmaus, en in Bet-Horon, en in Bet-el, en Timna, en Pharathon, en Tephon, met 'n hoë mure, en hekke, en bars.
9:51 En hy gestasioneer wagposte in hulle, sodat dié wat in Israel geword opgelei in oorlogvoering.
9:52 En hy versterkte die stad van Bet-Sur, en van Gazara, en die vesting, en hy gestasioneer helpers in hulle, met voorrade van rantsoene.
9:53 En hy het die seuns van die leiers van die streek vir gyselaars, en sit dit in die vesting in Jerusalem onder wag.
9:54 Nou in die tweede maand van die honderdjaar en vyftig derde jaar, Alcimus opdrag dat die mure van die binneste voorhof van die heiligdom verwoes, en dat die werke van die profete vernietig. Toe begin Hy vir hulle te vernietig.
9:55 Op daardie tydstip, Alcimus getref, en sy werke is verhinder, en sy mond was geslote gesluit, en hy verswak met verlamming, sodat hy nie meer in staat praat 'n woord, nie om bestellings te gee oor sy huis.
9:56 En Alcimus gesterf op daardie tydstip, in 'n groot straf.
9:57 En Bacchides sien dat Alcimus dood was. En hy het teruggekeer na die koning. En die land het gerus vir twee jaar.
9:58 En al die onregverdige saam beskou, sê, "Kyk, Jonathan, en die wat saam met hom, woon in Quietude en vertroue. Nou, dus, Laat ons dan bring Bacchides, en hy sal hulle almal te vang, in een nag. "
9:59 En hulle het en het besluit om hom.
9:60 En hy het opgestaan, ten einde te bevorder met 'n groot leër. En hy in die geheim het briewe gestuur om sy medewerkers wat in Judea was, aan te gryp Jonathan en diegene wat saam met hom was. Maar hulle was nie in staat, vir hul plan bekend geword het om hulle.
9:61 En hy aangekeer, van die manne van die streek, diegene wat die leiers van hierdie boosheid was, vyftig man. En hy het hulle gedood.
9:62 en Jonathan, en Simon, en die wat saam met hom was,, onttrek in Bethbasi, wat in die woestyn. En hy herstel sy oortredings, en hulle versterk dit.
9:63 En Bacchides geweet het, en hy bymekaargekom sy hele menigte. En hy berig dit aan diegene wat van Judea was.
9:64 En hy het gekom en het kamp bo Bethbasi, en hy daarteen geveg vir baie dae, en hy het masjiene van oorlog.
9:65 Maar Jonathan agtergelaat sy broer Simon in die stad, en hy het uitgegaan in die land, en hy genader met 'n aantal mans,
9:66 en hy getref Odomera en sy broers, en die seuns van Phasiron, in hul tente. En hy het begin om te slag en te verhoog in magte.
9:67 In die waarheid, Simon, en die wat saam met hom was,, uitgegaan uit die stad en die masjiene van oorlog verbrand,
9:68 en hulle het oorlog gevoer teen Bacchides, en hy was verpletter deur hulle. En hulle verdruk hom baie, omdat sy raad en sy vergaderings was tevergeefs.
9:69 En hy was kwaad vir die mense van ongeregtigheid wat hom raad gegee het in hul streek te kom, en hy gedood baie van hulle. Maar hy het besluit om af te wyk met die res in hul land.
9:70 Toe Jónatan dan merk van dit, en stuur hy boodskappers na hom om 'n vrede met hom te reël, en om die gevangenes terug te koop nie.
9:71 En hy aanvaar dit gewilliglik, en hy opgetree het volgens sy woorde, en Hy het gesweer dat hy hom nie kwaad nie, al die dae van sy lewe sou doen.
9:72 En hy aan hom teruggegee die gevangenes wat hy voorheen gegee is uit die land van Juda. En hy het omgedraai en toe hulle in sy eie land, en hy nie meer nader kom, ten einde in hul grense te gaan.
9:73 En so die swaard, opgehou het met Israel. En Jonathan het in Migmas, en, in daardie plek, Jonathan het begin om die volk reg verskaf, en Hy het die oortreders uit Israel.
1 Makkabeërs 10
10:1 En in die 160 jaar, Alexander, die seun van Antiochus, wat die bynaam die roemryke, vorendag gekom en beset Ptolemáis, en hulle het hom gekry, en hy het daar.
10:2 En koning Demetrius dit hoor, en hy bymekaargekom 'n ontsaglike groot leër, en hy het uitgegaan as om hom te ontmoet in 'n geveg.
10:3 En Demetrius 'n brief aan Jonathan, met vreedsame woorde, om hom te vergroot.
10:4 Vir gesê hy, "Laat ons eers 'n vrede te maak met hom, voordat hy laat 'n mens met Alexander teen ons.
10:5 Want hy sal onthou al die slegte dinge wat ons gedoen het om hom, en sy broer, en sy volk. "
10:6 En hy het hom die gesag om te versamel 'n leër, en om wapens te vervaardig, sodat hy sy mede sou wees. En die gyselaars wat in die vesting was, Hy beveel om oorhandig word aan hom.
10:7 En Jonathan in Jerusalem aangekom, en hy lees die briewe voor die ore van die hele volk en van diegene wat in die vesting was.
10:8 En hulle getref met 'n groot vrees, want hulle het gehoor dat die koning het hom die gesag om te versamel 'n leër.
10:9 En die gyselaars is oorhandig aan Jonathan, en hy herstel hulle na hul ouers.
10:10 En Jonathan het in Jerusalem, en hy het begin om te herbou en herstel van die stad.
10:11 En hy het aan die uitvoerders van die werk aan die opbou van die mure, en die berg Sion, rondom, met vierkante klippe, as 'n fort. En hulle het dit gedoen.
10:12 Toe die buitelanders, wat in die vesting wat Bacchides gebou was, gevlug.
10:13 En elkeen verlate sy plek en na sy land terugtrek.
10:14 Slegs in Bet-Sur het daar bly 'n paar ander van hierdie, wat die wet en die gebooie van God, verlaat. Hiervoor was 'n toevlugsoord vir hulle.
10:15 En koning Alexander gehoor van die beloftes wat Demetrius belowe om Jonathan. En hulle het die gevegte om hom, en die deugsame dade wat hy en sy broers gedoen het, en die swaarkry wat hulle moes verduur.
10:16 En hy het gesê: "Sou ons ooit nog so 'n man te vind? En so nou, laat ons hom ons vriend en ons medewerker. "
10:17 En so, Hy het 'n brief, en hy het dit aan hom, volgens hierdie woorde, sê:
10:18 "King Alexander aan sy broer, Jonathan: groete.
10:19 Ons het gehoor van jou, dat jy 'n man van krag en sterkte, en dat jy fiks is om ons vriend te wees.
10:20 En so nou, op hierdie dag, ons stel dat jy 'n hoë priester van jou volk wees, en dat jy die koning se vriend genoem, (en hy het hom 'n pers mantel, en 'n goue krans,) en dat jy van een gedagte met ons in ons sake, en dat jy hou vriendskap met ons. "
10:21 Dan beklee Jonathan homself met die heilige gewaad, In die sewende maand, in die 160 jaar, op die feesdag van die Loofhuttefees. En hy bymekaargekom 'n leër, en hy het 'n oorvloed van wapens.
10:22 En Demetrius hierdie woorde hoor, en hy was diep bedroef, en hy het gesê:
10:23 "Wat het ons gedoen in hierdie, dat Alexander het gegaan voordat ons na die vriendskap van die Jode te verkry om homself te versterk?
10:24 Ek sal ook skryf om hulle woorde van petisie, en bied posisies van rang en geskenke, sodat hulle kan optree in hulp aan my. "
10:25 En hy het aan hulle in hierdie woorde: "King Demetrius om die nasie van die Jode: groete.
10:26 Aangesien jy die vrede met ons bewaar, en gebly in ons vriendskap, en het nie ooreenkomste met ons vyande, ons gehoor het van hierdie, en ons is bly.
10:27 En so nou, volhard nog getrou aan ons te bly, en ons sal jou beloon met goeie dinge vir wat jy vir ons gedoen het.
10:28 En ons sal jou beloon vir jou baie uitgawes, en ons sal jou geskenke gee.
10:29 En nou, Ek vrystel jy, en al die Jode, van huldeblyke, en Ek gee aan julle die betalings van sout, en ek stuur terug die krone en die derdes van die saad.
10:30 En die een helfte gedeelte van die vrugte van die bome, wat is my aandeel, Ek laat vaar vir julle van hierdie dag en hierna, sodat dit nie sal geneem word uit die land van Juda opgesteek, nie uit die drie stede wat dit het bygevoeg Samaria en Galilea, Van hierdie dag af en vir altyd.
10:31 En laat Jerusalem 'n heiligdom wees en vry binne sy grense, en laat die tiendes en huldeblyke wees vir homself.
10:32 En ek het selfs gesag terug oor die vesting, wat in Jerusalem, en Ek gee dit aan die hoëpriester, ten einde aan te stel in dit so 'n man as hy sal kies, wat sal dit bewaar.
10:33 En elke siel van die Jode wat in ballingskap is geneem uit die land Juda in al my koninkryk, Ek vrygelaat sonder enige koste, sodat hulle almal vrygestel van huldeblyke, selfs van hul vee.
10:34 En al die dae van feestye, en die Sabbatte, en die nuwemane, en die besluit dae, en die drie dae voor die feestyd, en drie dae nadat die feestyd, sal al wees dae van immuniteit en vergifnis vir al die Jode wat in my koninkryk.
10:35 En niemand sal die gesag om iets te doen het, of om enige erwe aanhits, teen enige van hulle, in alle gevalle.
10:36 En laat daar ingeskryf word uit die Jode, in die leër van die koning, tot dertig duisend man. En toelaes sal gegee word om hulle, net so is as gevolg van al leër van die koning. En sommige van hulle sal aangestel word om in die vestings van die groot koning.
10:37 En sommige van hulle sal oor die bestuur van die koninkryk, diegene wat optree met geloof, en laat die leiers wees van hulle, en laat hulle loop deur hul eie wette, net soos die koning beveel het in die land Juda.
10:38 En die drie stede wat aan Judea het bygevoeg die streek van Samaria, laat hulle getel word met Judea, sodat hulle kan verenig as een, en sodat hulle geen ander gesag kan gehoorsaam, behalwe die hoëpriester.
10:39 Ptolemáis en sy grense, Ek gee as 'n gratis geskenk aan die heilige plekke wat in Jerusalem, vir die nodige uitgawes van die heilige gawes.
10:40 En ek gee, elke jaar, vyftien duisend sikkels silwer uit die toekenning van die koning, uit wat behoort aan my.
10:41 En alles wat gelaat is oor, wat diegene wat oor die bestuur gestel in vorige jare nie betaal: van nou af, hulle sal dit aan die werke van die huis.
10:42 En daarna hierdie, hulle sal ontvang vyf duisend sikkels silwer uit die toekenning van die heilige plekke elke jaar, en dit sal behoort aan die priesters wat die bediening uit te voer.
10:43 En elkeen wat in die tempel in Jerusalem te vlug, of in enige van sy dele, om aanspreeklik voor die koning in enige saak, Laat hulle word vrygestel, en alles wat hulle s'n in my koninkryk, laat hulle dit vrylik.
10:44 En as die werke van heropbou en herstel van die heilige plekke, die uitgawes sal gegee word van inkomste van die koning.
10:45 En as die verhoging van die mure van Jerusalem en die vesting al rondom dit, die uitgawes sal gegee word van inkomste van die koning, as ook vir die bou van die mure in Judea. "
10:46 So wanneer Jonathan en die mense het dit gehoor, hulle het nie geglo of aanvaar hulle, omdat hulle gedink het aan die groot boosheid wat hy in Israel gedoen het, want hy het hulle baie ontsteld.
10:47 En so het hulle is tevrede met Alexander, omdat hy aan hulle 'n leier was met woorde van vrede, en hulle was van hulp aan hom daagliks.
10:48 En so koning Alexander bymekaargekom 'n groot leër, en Hy het sy kamp teen Demetrius.
10:49 En die twee konings saamgevoeg in 'n geveg, en die leër van Demetrius gevlug, en Alexander het hom agternagejaag, en hy gesluit in op hulle.
10:50 En die geveg was hard geveg, totdat die sonsondergang. En Demetrius geslag op dié dag.
10:51 En Alexander het ambassadeurs aan Ptolemeus, die koning van Egipte, volgens hierdie woorde, sê:
10:52 "Weet dat ek terug na my koninkryk, en ek sit op die troon van my vaders, en ek het die leierskap verkry, en ek het verbrysel Demetrius, en ek het die besit van ons land geneem,
10:53 en ek het geveg met hom aangesluit, en beide hy en sy kamp is verpletter deur ons, en ons sit op die troon van sy koninkryk.
10:54 En nou, Laat ons 'n vriendskap te vestig met 'n met 'n ander. En gee my jou dogter as 'n vrou, en Ek sal jou seun-in-law wees, en Ek sal geskenke wat waardig is van u gee, beide jy en haar. "
10:55 En koning Ptolemeus gereageer deur te sê: "Gelukkig is die dag waarop jy is terug na die land van julle vaders, en jy sit op die troon van hulle heerskappy.
10:56 En nou, Ek sal vir jou doen as jy geskryf het. Maar ontmoet my by Ptolemáis, sodat ons mekaar kan sien, en sodat ek kan haar voorstaan ​​om jou, net soos u gesê het. "
10:57 En so Ptolemeus vertrek uit Egipte, beide hy en sy dogter Cleopatra, en hy het by Ptolemáis in die honderdjaar en 62 jaar.
10:58 En koning Alexander het hom ontmoet, en hy het hom Cleopatra, sy dogter. En hy gevier haar huwelik by Ptolemáis met groot heerlikheid, net soos pas konings.
10:59 En koning Alexander het aan Jonathan, dat hy moet kom om hom te ontmoet.
10:60 En hy het uitgegaan as met heerlikheid by Ptolemáis, en hy het die twee konings daar, en hy het hulle baie silwer, en goud, en geskenke. En hy het genade gevind in hul oë.
10:61 En 'n paar van die pes manne van Israel, manne van ongeregtigheid, bymekaar gekom het teen hom, onderbreek met besware teen hom. En die koning het nie aandag te gee aan hulle.
10:62 En hy het beveel dat Jonathan se klere van hom weg geneem word, en dat hy het purper. En hulle het dit gedoen. En die koning gereël vir hom om te sit saam met hom.
10:63 En Hy sê vir sy vorste, "Gaan uit saam met hom in die middel van die stad, en maak 'n proklamasie, sodat niemand besware teen hom kan in te samel in enige aangeleentheid, en sodat niemand kan hom pla vir enige rede. "
10:64 En so het dit gebeur dat, wanneer sy beskuldigers het sy heerlikheid verkondig, en hom purper, hulle het almal gevlug.
10:65 En die koning: Groot hom, en hy wat ingeskryf is hom te midde van sy voorste vriende, en hy het hom 'n posisie as goewerneur en as 'n deelnemer in sy heerskappy.
10:66 En Jonathan na Jerusalem teruggegaan met vrede en vreugde.
10:67 In die honderdjaar en sestig vyfde jaar, Demetrius, die seun van Demetrius, vandaan kom Crete in die land van sy vaders.
10:68 En koning Alexander het dit gehoor, en hy was diep bedroef, en hy het teruggekeer na Antiogië.
10:69 En koning Demetrius aangestel Apollonius as sy algemene, wat in beheer van Coelesyria was. En hy kom toe bymekaar 'n groot leër, en hy het nader gekom na Jamnia. En hy het gestuur om Jonathan, die hoëpriester,
10:70 sê: "Jy alleen weerstaan ​​ons, en so het ek aan bespotting en skande gebring, omdat jy jou bevoegdheid uit te oefen teen ons in die berge.
10:71 Nou, dus, As jy vertrou op jou kragte, neerdaal om ons in die vlaktes, en daar kom ons betwis mekaar. Vir die krag van die oorlog is met my.
10:72 navraag, en leer wie ek is, en die ander, wat helpers vir my, wat ook sê dat jou voete nie voor ons aangesig kan staan, vir julle vaders het twee keer op die vlug is in hulle eie land.
10:73 En nou, hoe sal jy in staat wees om die ruiters te weerstaan, en so 'n groot 'n leër in die vlaktes, waar daar geen klip, of rock, of plaas te vlug?"
10:74 Maar toe Jonathan hoor hy die woorde van Apollonius, Hy innig in sy siel. En Hy het tien duisend man, en hy het van Jerusalem, en Simon, sy broer, het hom ontmoet om hom te help.
10:75 En hulle geposisioneer hul tente naby Joppe, maar hulle uitgesluit hom uit die stad, omdat 'n garnisoen van Apollonius was in Joppe. En so, Hy aangeval dit.
10:76 En diegene wat in die stad was, word verskrik, vir hom oopgemaak. En so Jonathan verkry Joppe.
10:77 En Apollonius dit hoor, en hy het drie duisend perderuiters, en 'n groot leër.
10:78 En hy het na Asdod, soos een wat 'n reis, maar hy skielik vertrek na die vlaktes, want hy het 'n groot aantal ruiters, en hy vertrou op hulle. En Jonathan het hom agternagejaag tot Asdod, en hulle het saam in 'n geveg.
10:79 En Apollonius geheim links agter hulle in die kamp 'n duisend perderuiters.
10:80 En Jonathan besef dat daar 'n hinderlaag agter hom, en hulle omring sy kamp, En hulle het pyle by die mense van die môre tot die aand toe.
10:81 Maar die manskappe het firma, net soos Jonathan hulle opdrag gegee, en hul perde gely swaarkry.
10:82 Daarna het Simon het sy leër, En Hy het hulle teen die legio. Vir die perderuiters was moeg. En hulle was gebreek deur hom, en hulle het gevlug.
10:83 En diegene wat dwarsdeur die vlaktes dan verstrooid geraak het gevlug na Asdod, en daar was in Bet-Dagon, sodat, deur hul afgod in die plek, hulle kan hulself te red.
10:84 Maar Jonathan aan die brand gesteek Asdod en die stede wat rondom dit was, en hy vasgevang hul buit en die tempel van Dagon. En hy het met vuur gebrand almal wat daarin gevlug.
10:85 En so was dit dat diegene wat deur die swaard val, met die mense wat verbrand, was byna agt duisend man.
10:86 en Jonathan, verwyder sy kamp uit daar, en hy het 'n posisie teen Askalon. En hulle het uit die stad Hom tegemoet met 'n groot eer.
10:87 En Jonathan na Jerusalem teruggegaan met sy eie, met baie buit.
10:88 En dit gebeur het dat, Toe koning Alexander hierdie woorde hoor, Hy het bygevoeg nog meer eer aan Jonathan.
10:89 En hy het vir hom 'n klamp van goud, as gebruiklik gegee word aan diegene wat van koninklike afkoms. En hy het hom Ekron, en al sy grense, as 'n besitting.
1 Makkabeërs 11
11:1 En die koning van Egipte bymekaargekom 'n leër, soos die sand wat aan die oewer van die see, en baie skepe. En hy het probeer om die koninkryk van Alexander deur bedrog bekom, en om dit toe te voeg tot sy eie koninkryk.
11:2 En hy het na Sirië met woorde van vrede, en hulle het die stede na hom, en hulle ontmoeting met hom. Vir koning het Alexander hulle beveel om uit te gaan om hom te ontmoet, want hy was sy pa-in-wet.
11:3 Maar toe Ptolemeus ingegaan n stad, Hy opgeslaan het wagposte van soldate in elk van die stede.
11:4 En toe hy daarheen gaan om Asdod, hulle aan hom geopenbaar dat die tempel van Dagon was met vuur verbrand, en Asdod en sy weiveld het gesloop, en lyke is laat vaar, en dat, vir diegene wat aan stukke gesny het in die oorlog, hulle het 'n graf langs die pad gemaak.
11:5 En hulle het aan die koning bekend dat Jonathan hierdie dinge gedoen het, so as om hom te laat haat. Maar die koning het stilgebly.
11:6 En Jonathan het na die koning te ontmoet by Joppe met heerlikheid, en hulle begroet mekaar, en hulle het daar gebly.
11:7 En Jonathan het saam met die koning so ver as die rivier, wat genoem word Eleutherus. En hy het teruggekeer na Jerusalem.
11:8 Maar koning Ptolemeus het die heerskappy van die kusstede, sover Seleukië, en hy uitgedink bose planne teen Alexander.
11:9 Daarna stuur hy boodskappers na Demetrius, sê: "Kom, Laat ons komponeer 'n verdrag tussen ons, en Ek sal julle my dogter gee, wie Alexander het, en jy sal regeer in die koninkryk van jou vader.
11:10 Want Ek is jammer dat ek hom my dogter gegee het. Want hy het probeer om my dood te maak. "
11:11 En hy belaster hom, omdat hy begeer sy koninkryk.
11:12 En hy het sy dogter, en hy het haar na Demetrius, en hy vervreem hom van Alexander, en sy vyandigheid is openbaar gemaak.
11:13 En Ptolemeus aangegaan Antiochíë, en hy het twee krone op sy hoof, wat van Egipte, en dié van Asië.
11:14 Toe koning Alexander was in Cilícië op daardie tydstip, omdat die mense van daardie gebied gewoon het in opstand.
11:15 En wanneer Alexander het dit gehoor, Hy het teen hom in oorlogvoering. En koning Ptolemeus gelei het sy leër, en hy het hom met 'n sterk hand, En hy het vir hom op die vlug.
11:16 En Alexander het gevlug na Arabië, sodat daar beskerm. En koning Ptolemeus was hoog.
11:17 En Sábdiël die Arabiese opgestyg het die hoof van Alexander, en hy het dit aan Ptolemeus.
11:18 En koning Ptolemeus is op die derde dag, en diegene wat in die vestings was vernietig word deur diegene wat in die laer was.
11:19 En Demetrius het in die honderdjaar en sestig sewende jaar.
11:20 In daardie dae, Jonathan bymekaargekom diegene wat in Judea was, ten einde te veg teen die vesting wat in Jerusalem was,. En hulle het baie masjiene van oorlog daarteen te voer.
11:21 En so, manne van ongeregtigheid, wat hul eie mense gehaat, uitgegaan het om koning Demetrius, en hulle hom berig gebring dat Jonathan is beleër die vesting.
11:22 En toe hy dit hoor, het hy kwaad. En dadelik het hy by Ptolemáis, en hy het aan Jonathan dat hy die vesting nie moet beleër, maar dat hy dadelik moet voldoen met hom, vir 'n bespreking.
11:23 Maar toe Jonathan hoor, Hy het hulle beveel om dit beleër. En Hy het 'n paar van die oudstes van Israel en uit die priesters, en hy het homself in gevaar.
11:24 En hy het goud, en silwer, en klere, en baie ander geskenke, en hy het na die koning in Ptolemáis, en hy het guns in sy oë.
11:25 En 'n paar van die onregverdige van sy volk het na vore gekom met besware teen hom.
11:26 En die koning het hom behandel soos diegene wat voor hom was hom behandel. En Hy Hom verhef hom in die oë van al sy vriende.
11:27 En hy het bevestig hom tydens die hoëpriesterskap en in al die ander honneurs dat hy gehou voor, en hy het hom die leier van sy vriende.
11:28 En Jonathan versoek van die koning wat hy Judea vry van belasting sal maak, saam met die drie distrikte, en Samaria, en sy grense. En hy het belowe om hom drie honderd talente.
11:29 En die koning het ingewillig. En hy het briewe aan Jonathan oor al hierdie dinge, voortgesette op hierdie manier:
11:30 "King Demetrius aan sy broer Jonathan, en om die nasie van die Jode: groete.
11:31 Ons stuur u 'n afskrif van die brief wat ons geskryf het om Lasthenes, ons ouer, oor jou, sodat jy sal weet.
11:32 'King Demetrius to Lasthenes, sy ouer: groete.
11:33 Ons het vasgestel goed om die mense van die Jode te doen, wat ons vriende en wat hou van wat is net met ons, as gevolg van hulle goeie wil, wat hulle hou tot ons.
11:34 Daarom, ons aan hulle toegeken is al die dele van Judea, en die drie stede, Lidda en Ramatha, wat is bygevoeg om Judea vanaf Samaria, en al hulle grense, om afgesonder word vir almal wat offer in Jerusalem, in die plek van alles wat die koning voorheen van hulle elke jaar ontvang, en in plaas van die vrugte van die land en van die vrugtebome.
11:35 En, as vir die res van dit wat betrekking het op ons van tiendes en huldeblyke, van nou af vorentoe, ons vry te laat uit hierdie, asook van die droog gebiede van sout en die krone wat aan ons.
11:36 Al hierdie, ons toegee aan hulle, en niks van hulle sal herroep word, van nou af vorentoe en vir alle tye.
11:37 Nou, dus, sorg vir 'n afskrif van hierdie dinge te maak, en laat dit gegee word aan Jonathan en 'n aanval teen die heilige berg, in 'n eerbare plek. ""
11:38 En koning Demetrius, Siende dat die land is tot rus in sy oë en dat niks weerstaan ​​hom, gestuur al sy magte weg, elkeen na sy eie plek, behalwe die buitelandse weermag, wat hy saam uit die eilande van die nasies getrek het. En so al die troepe van sy vaders was vyandig teenoor hom.
11:39 Maar daar was 'n sekere een, Trypho, wat voorheen was aan die kant van Alexander se. Toe hy sien dat die hele leër murmureer Demetrius, en so het hy na die Arabiese Imalkue, wat Antiochus opgewek, die seun van Alexander.
11:40 En hy het hom oorreed om hom te lewer aan hom, sodat hy sou regeer in die plek van sy vader. En hy hom berig gebring wat Demetrius gedoen, en dat sy leër was vyandig teenoor hom. En hy het daar gebly vir baie dae.
11:41 En Jonathan gestuur om koning Demetrius, sodat hy sou uitdryf diegene wat in die vesting in Jerusalem was en diegene wat met die wagposte was, omdat hulle teen Israel geveg.
11:42 En Demetrius gestuur om Jonathan, sê: "Ek sal nie net dit te doen vir jou en jou mense, maar ek sal jou eer en jou nasie te verhef, wanneer 'n geleentheid sal dien.
11:43 Nou, dus, jy sal goed doen as julle ander mense as helpers stuur vir my. Vir al my weermag van my onttrek het. "
11:44 En Jonathan gestuur drieduisend sterk manne om hom in Antiochíë. En hulle het na die koning, en die koning het behae in hul aankoms.
11:45 En diegene wat van die stad bymekaargekom, 120,000 mense, en hulle wou die koning uit te voer.
11:46 En die koning het gevlug na die koninklike hof. En diegene wat van die stad was, bewoon die gange van die stad, en hulle het begin om te veg.
11:47 Toe roep die koning die Jode om sy hulp. En hulle het nader gekom voor hom op dieselfde tyd, en dan het hulle almal versprei hulleself oral in die stad.
11:48 En hulle gedood, in dié dag, eenhonderdduisend man, en hulle aan die brand gesteek die stad, en hulle gryp baie buit in daardie dag, en hulle bevry van die koning.
11:49 En diegene wat van die stad was, sien dat die Jode die stad inneem, net soos wat hulle wou, en hulle verswak in hul vasberadenheid, en hulle het na die koning met smeking, sê,
1:50 "Gee ons 'n belofte, en laat die Jode ophou aantasting ons en die stad. "
11:51 En hulle gooi hul wapens neer, en hulle het vrede. En die Jode is verheerlik in die oë van die koning en in die oë van almal wat in sy koninkryk was. En hulle het die bekende in die koninkryk, en hulle het teruggegaan na Jerusalem, hou baie buit.
11:52 En so koning Demetrius sit op die troon van sy koninkryk. En die land is tot rus in sy oë.
11:53 En hy vervals alles hoegenaamd wat hy gesê het. En hy vervreem hom van Jonathan, en hy het hom nie terug te betaal volgens die voordele wat hy in huldeblyk van hom ontvang het. En hy vererg hom baie.
11:54 Maar na hierdie, Trypho teruggekeer, en saam met hom was Antiochus, die adolessent seun, en hy het, En hy het 'n pragtige krans op homself.
11:55 En daar vergader voor Hom, al die troepe, wat Demetrius het versprei, en teen hom geveg. En hy het sy rug en gevlug.
11:56 En Trypho het die olifante, en hy verkry Antiochíë.
11:57 En jong Antiochus het om Jonathan, sê: "Ek bevestig jy in die priesterskap, en Ek julle aanstel oor die vier stede, so as om te wees onder vriende van die koning. "
11:58 En hy het hom goue vir sy bediening, en hy het hom die gesag om te drink uit goue, en word purper, en om 'n goue klamp het.
11:59 En hy aangestel sy broer Simon as goewerneur, uit die gebied van Tirus, al die pad tot by die grens van Egipte.
11:60 Daarna het Jonathan uit, en hy het deur die stede oor die rivier. En al die weermagte van Sirië het byeengekom in hulp aan hom, En toe hy by Askalon, en dié van die stad Hom tegemoet eervol.
11:61 En hy het daarvandaan na Gaza. En diegene wat in Gaza is gesluit hulself in. En so beleër hy dit, en hy het alles wat rondom die stad, en hy geplunder dit.
11:62 En dié van Gasa versoekskrif Jonathan, en hy het onderneem om hulle met sy regterhand, en hy aanvaar hulle seuns as gyselaars en hulle gestuur om Jerusalem. En hy reis deur die land, sover Damaskus.
11:63 En Jonathan het gehoor dat die leiers van Demetrius troueloos gehandel teen Kades, wat in Galilea, met 'n groot leër, van voorneme is om hom uit die sake van die koninkryk verwyder.
11:64 En hy het na hulle te ontmoet. Maar hy het sy broer Simon agter in die platteland.
11:65 En Simon het 'n posisie teen Bet-Sur, en hy aangeval dit vir baie dae, en hy gesluit hulle in.
11:66 En hulle het hom gevra om 'n belofte aanvaar, en hy verleen dit aan hulle. En hy het hulle daar uit, en hy gryp die stad, en hy het 'n garnisoen in dit.
11:67 En Jonathan en sy kamp het 'n posisie deur die water van Genésaret, en, voor eerste lig, hulle staan ​​horlosie in die vlaktes van Hasor.
11:68 En kyk, 'n leër van vreemdelinge ontmoet hom in die vlaktes. En hulle stel 'n hinderlaag teen hom in die berge. Maar hy het hulle uit die teenoorgestelde rigting.
11:69 Nog die wat saam in 'n hinderlaag dan opgestaan ​​uit hul plekke en by hulle aangesluit in 'n geveg.
11:70 En almal wat van kant Jonathan se was, het gevlug, en nie een van hulle het oorgebly, behalwe Mattatias, die seun van Absalom, en Judas, die seun van Chalphi, die leier van militêre opleiding.
11:71 En so Jonathan skeur sy klere, en hy het grond op sy kop, en hy het gebid.
11:72 En Jonathan het omgedraai na hulle in 'n geveg, en hy het hulle op die vlug, en hulle geveg.
11:73 En as dié van sy kant, wat gevlug het, sien hierdie, hulle het teruggekeer na hom, en saam met hom het hulle almal het hulle agtervolg, selfs tot by Kades, om hul kamp, en hulle selfs verby as daar.
11:74 So het daar dan van die buitelanders op dié dag drie duisend man. En Jonathan na Jerusalem teruggegaan.
1 Makkabeërs 12
12:1 En Jonathan het daardie tyd was aan sy kant, en Hy het die mense, en hy het hulle gestuur na Rome, om te bevestig en hernu die vrede ooreenkoms met hulle.
12:2 En hy het briewe gestuur om die Spartane, en na ander plekke, volgens dieselfde vorm.
12:3 En hulle het na Rome en in die senaat huis gekom, en hulle het gesê, "Jonathan, die hoëpriester, en die volk van die Jode, het ons gestuur om die vrede en alliansie hernu, soos dit was voor. "
12:4 En hulle het briewe aan hulle, aan dié in elke plek, sodat hulle hulle sou lei na die land van Juda en met vrede.
12:5 En dit is 'n afskrif van die brief wat Jonathan het aan die Spartane:
12:6 "Jonathan, die hoëpriester, en die oudstes van die volk, en die priesters, en die res van die mense van die Jode, om die Spartane, hulle broers: groete.
12:7 Nou, 'n geruime tyd gelede, briewe is gestuur om Onias, die hoëpriester van Arius, wat dan geheers onder julle, sodat jy sal wees ons broers, net soos die kopie wat onder toestande geskryf is.
12:8 En Onias ontvang die man wat julle met eer gestuur. En hy het die briewe, waarin oorgedra die alliansie en vredesverdrag.
12:9 ons, al, het julle nie nodig hierdie dinge, met vir ons troos die heilige boeke, wat in ons hande.
12:10 Ons verkies om te stuur vir jou, ten einde die broederskap en vriendskap hernu, sodat ons moet, in effek, 'n vreemdeling vir jou, vir veel tyd het verloop sedert u ons gestuur.
12:11 Daarom, ons sal julle onthou, te alle tye sonder ophou, in ons feestelike samekoms en ander dae, wanneer dit gepas, in die offers wat ons aanbied, en in ons beoefening, net soos dit is gepas en reg om broers onthou.
12:12 En so, ons bly is oor jou heerlikheid.
12:13 Maar baie verdrukkinge en baie oorloë het ons omring, en die konings wat rondom ons het geveg teen ons.
12:14 Maar ons is nie bereid om moeilikheid jy, nie die res van ons bondgenote en vriende, oor hierdie gevegte.
12:15 Want ons het hulp uit die hemel, en ons is gered, en ons vyande is verneder.
12:16 En so, Ons het gekies Numenius, die seun van Antiochus, en Antipater, die seun van Jason, en ons het hulle gestuur om die Romeine, om die voormalige vredesverdrag en alliansie met hulle te hernu.
12:17 En so, ons het hulle bevel gegee om ook na jou toe kom, en om jou te groet, en om ons briewe te lewer aan jou, oor die hernuwing van ons broederskap.
12:18 En nou, jy goed sal doen om te reageer op ons oor hierdie dinge. "
12:19 En dit is 'n afskrif van die brief wat hy gestuur het om Onias:
12:20 "Arius, koning van die Spartane, om Onias, die groot Priester: groete.
12:21 Dit is gevind in die Skrif, oor die Spartane en die Jode, dat hulle broers, en dat hulle uit die geslag van Abraham.
12:22 En aangesien ons weet hierdie dinge, jy goed sal doen om ons te skryf oor jou vrede.
12:23 Maar ons ook terug het aan julle geskrywe dat ons vee en ons besittings is joune, en joune is ons s'n. En so, ons beveel het dat hierdie dinge moet bekend gemaak word aan jou. "
12:24 En Jonathan het gehoor dat die leiers van Demetrius weer teruggekeer het met 'n groter leër as vantevore, so as om te veg teen hom.
12:25 En so, Hy het van Jerusalem, en hy het hulle in die streek van Hamat. Want hy het nie hulle tyd in sy eie streek te gaan gee.
12:26 Daarna stuur hy spioene in hul kamp, en, terugkeer, hulle het gerapporteer dat hulle beplan oor hulle laat kom in die nag.
12:27 En toe die son was al onder, Jonathan opdrag sy manne om te waak staan, en om in arms, gereed om te veg, Heel nag lank, en hy gestasioneer wagte rondom die kamp.
12:28 En toe die teëstanders het gehoor dat Jonathan was bereid, met sy eie, vir oorlogvoering. En hulle getref met vrees en vrees in hulle hart. En hulle ontvlam brande in hul kamp.
12:29 maar Jonathan, en die wat saam met hom was,, het nie geweet van dit tot die volgende oggend. Vir sien hulle die lampe aan die brand.
12:30 En Jonathan het hulle agtervolg, maar het hulle nie inhaal. Want hulle het die rivier Eleutherus oorgesteek.
12:31 En Jonathan herlei na die Arabiere, wat Zabadeans geroep. En hy het hulle verslaan en het hul buit.
12:32 En hy hergroepeer en het in Damaskus aangekom, en hy het verder gegaan deur al daardie streek.
12:33 Maar Simon het uitgegaan en gekom tot by Askalon, en die nabygeleë vestings, maar toe hy uitdraai na Joppe en bewoon dit,
12:34 (want hy het gehoor dat hulle van plan was om hand oor die vesting wat aan die kant van Demetrius) en hy gestasioneer 'n wag daar om dit te hou.
12:35 En Jonathan teruggekeer, en hy het saam met die oudstes van die volk, en hy het besluit om met hulle te vestings in Judea te bou,
12:36 en op te bou die mure van Jerusalem, en tot 'n groot hoogte tussen die vesting en die stad in te samel, ten einde dit te skei van die stad, sodat dit alleen sou staan ​​en sal nie koop nie, nie verkoop daar.
12:37 En hulle het nader gekom om die opbou van die stad. En die muur wat oor die spruit, die rigting van die opgang van die son, was gedaal. En hy herstel wat Chaphenatha genoem.
12:38 En Simon herbou Adida in Laeveld, en hy versterkte dit, en hy rig hekke en tralies.
12:39 En so, wanneer Trypho besluit het om koning oor Asië, en om die kroon te neem, en sy hand uit te brei teen koning Antiochus,
12:40 Hy was bang, sodat Jonathan hom nie kan toelaat, maar teen hom te veg. So het hy probeer om Hom gevange te neem en om die lewe te bring. En hy het klaargemaak en na Bet-San vasgeslaan.
12:41 En Jonathan het uitgegaan hom tegemoet met veertig duisend manne wat gekies is vir die stryd, en hy het na Bet-San vasgeslaan.
12:42 En toe Trypho sien dat Jonathan het met 'n groot leër aan sy hand uit te brei teen hom, Hy was bang.
12:43 En so het hy hom met eer, en hy geprys hom om al sy vriende, en hy het hom geskenke. En hy opdrag gegee sy troepe aan Hom gehoorsaam, net soos homself.
12:44 En Hy sê vir Jonathan: "Hoekom het jy al die mense ontsteld, wanneer daar geen oorlog was tussen ons?
12:45 En nou, stuur hulle terug na hul huise, maar kies vir jouself 'n paar manne, wat by julle te bly, en kom saam met my na Ptolemáis, en Ek sal dit aan u te lewer, en die res van die vestings, en die weermag, en almal wat in beheer van beheerliggaam, en Ek sal op sy beurt en gaan weg. Want dit is die rede dat ek gekom het. "
12:46 En Jonathan het hom geglo, en hy het gedoen soos hy gesê. En hy weggestuur sy leër, en hulle het in die land Juda.
12:47 Maar hy behou met hom drie duisend man, van wie hy gestuur tweeduisend na Galiléa, en 'n duisend het saam met hom.
12:48 Maar toe Jonathan aangegaan Ptolemáis, dié van Ptolemáis gesluit die poorte van die stad, en hulle vasgevang hom. En almal wat saam met hom ingegaan, hulle uitgevoer met die swaard.
12:49 En Trypho gestuur 'n leër en perderuiters na Galiléa, en in die groot vlakte, om al die medewerkers van Jonathan vernietig.
12:50 Maar, wanneer hulle gedink het dat Jonathan was gevang en gedood, saam met almal wat saam met hom was, hulle aangemoedig mekaar, en hulle het uitgetrek om te veg.
12:51 Dan diegene wat hulle agtervolg, siende dat hulle hulle lewe, het omgedraai.
12:52 En so, hulle almal het in die land Juda met vrede. En hulle rou bedryf Jonathan, en diegene wat saam met hom was, buitengewoon. En Israel getreur met groot rou.
12:53 Dan sal al die nasies wat rondom hulle was probeer om hulle te onderdruk. Want hulle het gesê:
12:54 "Hulle het geen leier of helper. Gee dan nou, Laat ons teen hulle te veg en wegneem die geheue van hulle is uit die mense. "
1 Makkabeërs 13
13:1 En Simon hoor dat Trypho het bymekaargekom 'n groot leër na die land van Juda opgesteek het om te kom en te verwoes dit.
13:2 Siende dat die mense bang is en bewe was, Hy het opgegaan na Jerusalem, en hy vang die mense.
13:3 En hulle vermaan, Hy het gesê: "Jy weet wat 'n groot stryd ek, en my broers, en die huis van my vader, geveg het vir die wette en vir die heilige plekke, en die angs wat ons gesien het.
13:4 As gevolg hiervan hierdie dinge, al my broers het ek omgekom ter wille van Israel, en ek het alleen oorgebly.
13:5 En nou, dit is nie nodig vir my om my lewe te spaar in enige tyd van verdrukking. Want ek is nie beter as my broers.
13:6 En so, Ek gaan my volk en die heiligdom verdedig, en so ook ons ​​kinders en vroue. Vir al die nasies het saam vergader om ons te onderdruk, uitsluitlik uit kwaadwilligheid. "
13:7 En die gees van die mense is onmiddellik enkindled, toe hulle hoor hierdie woorde.
13:8 En hulle het gereageer met 'n groot stem, sê: "Jy is ons leier in die plek van Judas en van Jonathan, jou broer.
13:9 Ons oorloë voer, en ons sal alles doen wat jy vir ons sê om te doen. "
13:10 En so, bymekaar laat kom al die krygsmanne, Hy versnel die voltooiing van al die mure van Jerusalem, en hy versterkte dit oral.
13:11 En hy het Jonathan, die seun van Absalom, en saam met hom 'n nuwe weermag, in Joppe, en Hy het diegene wat daarin was, en hy homself daar gebly.
13:12 En Trypho verskuif vanaf Ptolemáis, met 'n groot leër, in die land van Juda opgesteek het om te kom, en Jonathan was saam met hom in hegtenis.
13:13 Maar Simon het 'n posisie by Addus, oorkant die gesig van die vlaktes.
13:14 En toe Trypho besef dat Simon het opgestaan ​​in die plek van sy broer, Jonathan, en dat hy sou aansluit in 'n geveg met hom, Toe stuur hy boodskappers na hom,
13:15 sê: "Ons het jou broer in hegtenis geneem, Jonathan, as gevolg van die geld wat hy verskuldig aan die rekening van die koning se, as gevolg van die sake waarvoor hy verantwoordelik was.
13:16 En nou, stuur 'n honderd talente silwer, en twee van sy seuns vir gyselaars, sodat wanneer hy ontslaan word, Hy kan nie vlug uit ons. En dan sal ons Hom los te laat. "
13:17 En Simon het geweet dat hy vals is met hom praat. Nog het hy beveel dat die geld en die seuns te kry, sodat Hy self moet bring 'n groot vyandigheid van die mense van Israel, wat sou gesê het,
13:18 "Dit is omdat hy die geld en die seuns wat hy omgekom gestuur nie."
13:19 So het hy die seuns en honderd talente. En hy lieg en het nie ontslaan Jonathan.
13:20 En ná hierdie dinge, Trypho gekom in die land, om dit te onderdruk. En hulle omkring wegdraai in die rigting wat lei tot Adora. En Simon en sy kamp opgeruk na elke plek, waar hulle ook al gaan.
13:21 Maar diegene wat in die vesting was, boodskappers na Trypho, sodat hy sou gou deur die woestyn te kom, en om aan hulle padkos stuur.
13:22 En Trypho bereid om al sy ruiters op daardie aand te kom. Maar daar was 'n baie groot sneeuval, en hy het nie in Gílead kom.
13:23 En toe hy genader na Baskama, Hy vermoor Jonathan en sy seuns daar.
13:24 En Trypho omgedraai en het in sy eie land.
13:25 En Simon gestuur en die bene van Jonathan, sy broer, en hy is begrawe hulle in Modin, die stad van sy vaders.
13:26 En die hele Israel rou bedryf hom met groot rou. En hulle het gerouklaag hom vir baie dae.
13:27 En Simon gebou, oor die graf van sy vader en sy broers, n gebou, verhewe te sien, van gepoleerde klip, voor en agter.
13:28 En hy het sewe piramides, teen mekaar, Aan sy vader, en sy moeder, en sy vier broers.
13:29 En rondom hierdie geplaas hy groot kolomme; en op die kolomme, wapens, as 'n voortdurende aandenking; en langs die wapens, uitsny van skepe, wat kan gesien word deur almal wat die see vaar.
13:30 Dit is die graf wat hy gemaak in Modin, selfs tot vandag.
13:31 maar Trypho, toe hy op 'n reis met die jong koning, Antiochus, vermoor hom deur bedrog.
13:32 En hy het in sy plek, en hy het op die tulband van Asië, en hy het 'n groot angel in die land.
13:33 En Simon opgebou die vestings van Judea, fortifying hulle met 'n hoë torings, en 'n groot mure, en hekke en tralies. En hy het bepalings in die vestings.
13:34 En Simon gekies mans, en hy het gestuur om koning Demetrius, sodat hy 'n remissie om die streek sal gee, vir alles wat Trypho gedoen het, was om uit te voer plundering.
13:35 En koning Demetrius gereageer het op hierdie woord, en hy het 'n brief in hierdie wyse:
13:36 "King Demetrius aan Simon, die hoëpriester en vriend van die konings, en aan die oudstes, en om die mense van die Jode: groete.
13:37 Die goue kroon en die bahem wat jy gestuur, ons het ontvang. En ons is bereid om 'n groot vrede maak met jou, en om te skryf aan die beamptes van die koning aan te keer na jou die dinge wat ons vrygestel het.
13:38 Want alles wat ons oorblyfsels van krag tot stand for you. Die vestings wat jy gebou het, Laat hulle ook dien joune.
13:39 Net so, enige toesig of verkeerde handeling, selfs tot vandag, ons vergewe dit, saam met die kroon wat jy verskuldig. En as enigiets anders is belas in Jerusalem, nou laat dit nie belas word.
13:40 En as iemand van julle is om fiks te word wat ingeskryf is onder ons eie, laat hulle wat ingeskryf is. En laat daar vrede tussen ons. "
13:41 In die 170 jaar, die juk van die heidene is weggeneem uit Israel.
13:42 En die mense van Israel, het aan skryf in die tablette en die openbare rekords, in die eerste jaar onder Simon: hoëpriester, groot bevelvoerder, en leier van die Jode.
13:43 In daardie dae, Simon het 'n posisie op Gaza, en hy het laer opgeslaan rondom dit, en hy het masjiene van oorlog, en hy toegepas hulle na die stad, en hy getref een toring en dit ingeneem.
13:44 En diegene wat binne die masjien was uitgebreek in die stad. En 'n groot geraas plaasgevind in die stad.
13:45 En diegene wat in die stad was opgevaar op die muur, met hulle vroue en kinders, hulle broeke het geskeur. En hulle het met 'n groot stem, vra Simon om hulle 'n belofte gee.
13:46 En hulle sê, "Moet ons nie terug te betaal volgens ons boosheid, maar volgens jou genade. "
13:47 en geween, Simon het hulle nie vernietig. Tog het hy dryf hulle van die stad, en hy gereinig die geboue, waarin gehad daar afgode. En dan het Hy in dit met liedere, seën die Here.
13:48 En, nadat uit te dryf van dit allerhande onreinheid, Hy opgeslaan in dit mans wat die wet sal onderhou. En hy versterkte dit en het dit sy woonplek.
13:49 Maar diegene wat in die vesting van Jerusalem was, is verbied om uit te gaan en die invoer van die streek, en van die koop en verkoop. En hulle was baie honger, en baie van hulle het verlore gegaan deur hongersnood.
13:50 En hulle skreeu om Simon, dat hulle 'n belofte kan ontvang, en hy verleen dit aan hulle. En hy het hulle daar uit, en hy gereinig die vesting van kontaminasie.
13:51 En hulle daarin geloop op die drie en twintigste dag van die tweede maand, in die honderdjaar-en-sewentig eerste jaar, met lof, en palmtakke, en harpe, en simbale, en harpe, en gesange, en hooglied, omdat 'n groot vyand was gekneus uit Israel.
13:52 En hy vasgestel dat hierdie dae elke jaar gehou moet word met blydskap.
13:53 En hy versterkte die berg van die tempel, wat naby die vesting, en hy het daar self, saam met diegene wat saam met hom was.
13:54 En Simon sien dat John, sy seun, was 'n dapper man in 'n geveg. En so aangestel hy hom as bevelvoerder van al die kragte. En hy het gewoon in Gazara.
1 Makkabeërs 14
14:1 In die honderdjaar-en-sewentig tweede jaar, koning Demetrius bymekaargekom sy leër, en hy het in Media om helpers om te veg teen Trypho verkry.
14:2 en Arsaces, die koning van Persië en Medië, hoor dat Demetrius gesluit sy grense, en so het hy een van sy owerstes Hom lewend te vang en aan hom om hom te bring.
14:3 En hy het uitgegaan en hy het die leër van Demetrius. En vasgevang hom en bring hom in Arsaces, en hy het hom onder bewaking.
14:4 En die hele land Juda was stil tydens al die dae van Simon, en hy het probeer wat goed is vir sy mense was. En sy krag en sy heerlikheid was goed in hulle deur al sy dae.
14:5 En, met al sy heerlikheid, Hy aanvaar Joppe as 'n hawe, en hy het dit as 'n ingang na die eilande van die see.
14:6 En hy vergroot van die grense van sy volk, en hy beheer die platteland.
14:7 En hy bymekaargekom baie gevangenes, en hy was die heerser van Gazara en Bet-Sur, en die vesting. En hy het onreinheid weg van dit, en daar was niemand wat hom kan weerstaan.
14:8 En elkeen verbou sy land in vrede, en die land van Juda opgesteek het sy vrugte, en die bome van die velde hul vrugte.
14:9 Al die oudstes sit in die strate, en hulle bespreek wat goed is vir die land was, en die jeugdiges geklee hulself in heerlikheid en in die klere van die oorlog.
14:10 En hy het huldeblyke van bepalings van die stede, en hy besluit dat hulle toerusting vir fort sou hê, sodat die roem van sy heerlikheid was bekend, selfs tot in die uithoeke van die aarde.
14:11 Hy het daar vrede oor die land wees, en Israel was verheug met groot blydskap.
14:12 En elkeen gaan sit onder sy wingerdstok en onder sy vyeboom,. En daar was niemand wat hulle wil bang maak.
14:13 Daar was niks meer oor van diegene wat dalk teen hulle te veg in die land; konings was verpletter in daardie dae.
14:14 En hy het bevestig al die nederige van sy mense, en hy het probeer die wet, en hy het elke ongeregtigheid en kwaad.
14:15 Hy verheerlik die heiligdom, en hy vermenigvuldig die voorwerpe van die heiligdom.
14:16 En die mense het gehoor by Rome, en selfs in Sparta, dat Jonathan oorlede. En hulle was baie bedroef.
14:17 Maar toe hulle hoor dat Simon, sy broer, gemaak hoëpriester in sy plek, en dat hy verkry die hele land en die stede in dit,
14:18 hulle het aan hom op tablette van koper, ten einde die vriendskap en alliansie hernu, wat hulle gemaak het met Judas en met Jonathan, sy broers.
14:19 En hulle is gelees in die oë van die vergadering in Jerusalem. En dit is 'n afskrif van die brief wat die Spartane gestuur:
14:20 "Die leiers en die stede van die Spartane, Simon, die groot Priester, en aan die oudstes, en die priesters, en die res van die mense van die Jode, hulle broers: groete.
14:21 Die ambassadeurs wat ons mense gestuur het aan ons gerapporteer van jou glorie, en eer, en hulle verbly. En ons was bly by hul aankoms.
14:22 En ons neergeskryf het wat gesê deur hulle in die rade van die mense, soos volg: 'Numenius, die seun van Antiochus, en Antipater, die seun van Jason, ambassadeurs van die Jode, het gekom om ons na die voormalige vriendskap met ons te hernu.
14:23 En dit was goed in die mense om die mense daar heerlikheid ontvang, en om 'n afskrif van hul woorde te plaas in 'n deel van die publiek boeke, so as 'n aandenking vir die kinders van die Spartane wees. Verder, Ons het 'n afskrif van hulle geskryf om Simon, die groot Priester. "
14:24 Maar na hierdie, Simon gestuur Numenius na Rome, in besit wees van 'n groot skild van goud, gewig van meer as 'n duisend pond, om die vereniging met hulle bevestig.
14:25 Maar toe die inwoners van Rome hierdie woorde hoor, hulle sê: "Met watter dade van dankbaarheid sal ons terug te betaal Simon en sy seuns?
14:26 Want Hy laat sy broers het geregverdig, en hy het geveg af die vyande van Israel uit hulle. "En so, hulle besluit hom gratis, en hulle geregistreer dit op tafels van koper en sit dit in 'n inskripsie op die berg Sion.
14:27 En dit is 'n afskrif van die skriftelike: "Op die agtiende dag van die maand Elul, in die honderdjaar-en-sewentig tweede jaar, die derde jaar onder Simon, die groot Priester by Asaramel,
14:28 in 'n groot samekoms van die priesters, en die mense, en die leiers van die volk, en die oudstes van die land, hierdie dinge is opgemerk: "Nou is daar dikwels nie gevegte in ons land.
14:29 en Simon, die seun van Mattatías, van die seuns van Jarib, en sy broers, het hul uitgeput sonder in gevaar, en het die vyande van hul nasie teëgestaan, ten einde hul heilige plekke en die wet te vestig. En hulle het hul mense verheerlik met 'n groot eer.
14:30 En Jonathan bymekaargekom sy volk, en hy het hulle groot Priester, en hy ter ruste gelê onder sy volksgenote.
14:31 En hulle vyande wou vertrap en lê afval na hul land, en om hul hande te brei teen hul heilige plekke.
14:32 Dan weerstaan ​​Simon, en hy geveg vir sy volk, en hy versoek veel geld, en hy gewapen die dapper manne van sy volk en het hulle lone.
14:33 En hy versterkte stede van Judea en Bet-Sur, wat langs die grense van Judea, waar die wapens van die vyand was voor. En hy het 'n garnisoen van Joodse mans daar.
14:34 En hy versterkte Joppe, wat deur die see, en Gazara, wat op die grens van Asdod, waar die vyande gebly voor, en hy het die Jode daar. En hy geposisioneer met hulle ookal is geskik vir hul voorbereidings.
14:35 En die volk het gesien hoe die dade van Simon, en die heerlikheid wat hy van plan is om sy volk te bring, en hulle het hom hul bevelvoerder en eerste priester, omdat hy al hierdie dinge gedoen het, en as gevolg van die geregtigheid en geloof wat hy gehandhaaf vir sy volk, en omdat hy probeer het om sy volk verhef met alle middele.
14:36 En in sy dae, daar was welvaart deur sy hande, sodat die nasies is weggeneem uit die land, en ook diegene wat in die stad van Dawid was, in Jerusalem, in die vesting, waaruit hulle weggetrek het en besmet al die plekke wat rondom die heiligdom was, en waaruit het hulle 'n groot geseling teen kuisheid.
14:37 En hy het daarin Joodse mans, as 'n middel van die beskerming van die omgewing en die stad, en hy het die mure van Jerusalem.
14:38 En koning Demetrius bevestig hom tydens die hoëpriesterskap.
14:39 Volgens hierdie dinge, Hy het hom aangestel as sy vriend, en hy verheerlik hom met groot eer.
14:40 Want hy het gehoor dat die Romeine die Jode hul vriende gebel, en medewerkers, en broers, en dat hulle die ambassadeurs van Simon met heerlikheid,
14:41 en dat die Jode en hul priesters het ingewillig dat hy hulle goewerneur te wees en 'n hoë priester onophoudelik moet wees, totdat daar 'n getroue profeet kan opstaan,
14:42 en dat hy die bevelvoerder oor hulle moet wees, en dat hy moet sorg van die heiligdom, en dat hy voormanne moet aanstel oor hul werke, en oor die hele land, en oor die wapens, en oor die vestings,
14:43 en dat hy moet sorg van die heilige plekke, en dat hy moet gehoorsaam word deur alle, en dat al die rekords in die land moet aangeteken word in sy naam, en dat hy moet purper en goud,
14:44 en dat dit moet nie geoorloof wees vir enige van die mense of die priesters om uitskud enige van hierdie dinge, nie om dinge wat gesê deur hom weerspreek, nie om byeen te roep 'n vergadering in die land sonder om hom, nie te purper, nie aan 'n klamp van goud gebruik.
14:45 En elkeen wat anders doen, Of wie sal dit kan verydel enige van hierdie dinge, is skuldig.
14:46 En dit was goed in die hele volk om Simon te stel, en om op te tree volgens hierdie woorde.
14:47 En Simon aanvaar dit, en hy was in die oë van die kantoor van die hoëpriesterskap voer, en om die bevelvoerder en leier van die mense van die Jode, en van die priesters, en om plek te wees oor hulle almal.
14:48 En hulle gevra wat hierdie skrif op tablette van koper geplaas, en word binne die buurt van die heiligdom geplaas in 'n gevierde plek,
14:49 en dat 'n afskrif van hierdie in die tesourie geplaas, sodat Simon en sy seuns kan dit hê. "
1 Makkabeërs 15
15:1 En koning Antiochus, die seun van Demetrius, briewe gestuur uit die kuslande van die see na Simon, die priester en leier van die nasie van die Jode, en aan die hele volk.
15:2 En dit het voortgegaan op hierdie manier: "King Antiochus vir Simon, die groot Priester, en om die mense van die Jode: groete.
15:3 Aangesien sekere pes persone die koninkryk van ons vaders verkry, dit is my wil, dan, om die koninkryk te verdedig en om dit te herstel, net soos dit was voor. En so, Ek verkies 'n groot leër, en ek het 'n ingeboude skepe van oorlog.
15:4 Verder, Ek is van plan deur die streek te slaag, sodat ek wraak kan neem op diegene wat ons land het korrupte en wat baie stede het verwoes in my koninkryk.
15:5 Nou, dus, Ek bevestig dat jy al die offers wat al die konings voor my vergewe jy, en enige ander geskenke wat hulle vergewe jy.
15:6 En Ek laat jou toe om 'n treffende van jou eie munte te maak vir jou land.
15:7 Verder, laat Jerusalem 'n heiligdom wees en vry. En al die wapens wat gemaak is, en die vestings wat jy gebou, of dat jy hou, laat hulle saam met jou bly.
15:8 En alles wat is te danke aan die koning, en wat moet behoort aan die koning in die toekoms, van nou af tot in alle tye, word terugverwys na jou.
15:9 Tog, wanneer ons ons koninkryk verkry het, ons sal jou eer, en jou nasie, en die tempel met 'n groot eer, soveel so dat jou heerlikheid geopenbaar in die ganse aarde sal wees. "
15:10 In die honderdjaar-en-sewentig vierde jaar, Antiochus het in die land van sy vaders, en al die leërs het na hom, sodat paar oorgebly het met Trypho.
15:11 En koning Antiochus het agter hom aan terwyl hy langs die see gevlug en toe hy by Dora.
15:12 Want hy het geweet dat euwels saam op hom saamgedrom, en dat sy troepe hom verlaat het.
15:13 En Antiochus het 'n posisie bo Dora, met 120,000 mense van oorlogvoering en twintig duisend perderuiters.
15:14 En hy omring die stad, en die skepe het nader gekom deur die see. En hulle aangeval die stad deur die land en die see, en hulle toegelaat niemand om te gaan in of uit.
15:15 maar Numenius, en diegene wat saam met hom was, kom uit die stad van Rome, met briewe aan die konings en die streke, in wat hierdie dinge vervat:
15:16 "Lucius, konsul van die Romeine, om koning Ptolemeus: groete.
15:17 Die ambassadeurs van die Jode, ons vriende, het gekom om ons, om die voormalige vriendskap en alliansie hernu, nadat gestuur van Simon, die leier van die priesters en die volk van die Jode.
15:18 En hulle het ook 'n skild van goud van meer as 'n duisend pond.
15:19 En so, Dit was verblydend om ons te skryf aan die konings en die streke, dat hulle geen skade aan hulle behoort te doen, nie teen hulle te veg, en hulle stede, en hul streke, en dat hulle geen hulp aan mense wat veg teen hulle moet dra.
15:20 En dit was goed vir ons om die skild van hulle ontvang.
15:21 As, dus, diegene wat pes het toevlug geneem met jou uit hul streek, lewer dit oor aan Simon, die leier van die priesters, sodat hy 'n uitspraak te kan gee volgens hulle reg. "
15:22 Hierdie selfde dinge geskryf om koning Demetrius, en om Attalus, en om Ariarathes, en om Arsaces,
15:23 en aan al die streke, en om Lampsacus en om die Spartane, en om Delos, en MYNDOS, en Sikyon, en CarIa, en Samos, en Pamfílië, en Licië, en Halicarnassus, en Cos, en Side, en Aradus, en Rhodes, en Phaselis, en Gortyna, en Gnidus, en Ciprus, en Sirene.
15:24 Verder, hulle het 'n afskrif van hierdie dinge aan Simon, die leier van die priesters en die volk van die Jode.
15:25 Maar koning Antiochus geposisioneer sy kamp naby Dora 'n tweede keer, beweeg sy hand daarteen voortdurend, en maak masjiene van oorlog. En hy ingeslote Trypho, sodat hy ontsnap.
15:26 En Simon het twee duisend jong manskappe hom as helpers, en silwer, en goud, en 'n oorvloed van toerusting.
15:27 En hy was nie bereid om hulle te ontvang, maar hy het al van die verdrag wat Hy met hom voor, en hy vervreem homself van hom.
15:28 En hy het gestuur om hom Athenobius, een van sy vriende, om te gaan met hom, sê: "Jy hou Joppe en Gazara, en die vesting wat in Jerusalem, wat stede van my koninkryk.
15:29 Jy het hulle dele verwoes, en jy het 'n groot geseling in die land veroorsaak, en jy geword het regeerder in die hele baie plekke in my koninkryk.
15:30 Nou, dus, hand oor die stede wat jy beset, en die huldeblyke van die plekke waar jy heerser buite die grense van Judea geword.
15:31 Maar indien nie, gee my vir hulle vyfhonderd talente silwer, en vir die vernietiging wat jy veroorsaak het, en vir die huldeblyke van die stede, nog vyf honderd talente. Maar indien nie, ons sal kom en teen julle oorlog voer. "
15:32 s woorde, die vriend van die koning, na Jerusalem gekom en gesien die heerlikheid van Simon, en sy prag in goud en silwer, en sy oorvloed van toerusting, en hy was verbaas. En hy herhaal die woorde van die koning met hom.
15:33 En Simon gereageer het op hom, en hy sê vir hom: "Ons het nie vreemde land geneem, nie doen ons iets vreemde hou, maar ons hou die erfenis van ons vaders, wat vir 'n geruime tyd onregverdig besit word deur ons vyande.
15:34 In die waarheid, want ons het die geleentheid, ons aanspraak maak op die erfenis van ons vaders.
15:35 En as na Joppe en Gazara, wat jy eis, hulle het 'n groot geseling op die mense en ons land. vir hierdie, ons sal honderd talente gee. "En Athenobius het 'n woord nie reageer op hom.
15:36 Maar, terugkeer met woede na die koning, Hy gerapporteer word aan hom hierdie woorde, en die heerlikheid van Simon, en alles wat hy gesien het. En die koning het kwaad geword met 'n groot woede.
15:37 Maar Trypho gevlug per skip na Orthosia.
15:38 En die koning aangestel Cendebeus as bevelvoerder van die kus, en hy het hom 'n leër van voetsoldate en perderuiters.
15:39 En hy bevel gegee dat hy na beweeg met sy leër teen die gesig van Judea. En hy bevel gegee dat hy na die opbou van Kedron, en om die hekke van die stad versper, en in die oorlog teen die mense maak. Maar die koning agternagejaag Trypho.
15:40 En Cendebeus deurgetrek het om Jamnia, en hy het begin om die bevolking uit te lok, en om vertrap Judea, en neem die mense gevange, en uit te voer, en op te bou Kedron.
15:41 En hy gestasioneer ruiters en 'n leër daar, sodat hulle kon uitgaan en reis deur die weë van Judea, as die koning hom aangestel om te doen.
1 Makkabeërs 16
16:1 En so, John het toe hy uit Gazara, en hy gerapporteer word aan Simon, sy vader, wat Cendebeus het teen hul mense gedoen.
16:2 En Simon wat genoem word sy twee oudste seuns, Judas en Johannes, en hy het aan hulle gesê:: "Ek en my broers, en my vader se huis, het oorlog gevoer teen die vyande van Israel van ons jeug, selfs tot vandag. En dit werk goed gevorder in ons hande, sodat ons gered het Israel 'n paar keer.
16:3 En nou dat ek oud, jy moet optree in die plek van my en my broers, en gaan uit om te veg vir ons volk. Waarlik, mag die hulp van die hemel met julle wees. "
16:4 Toe het hy verkies om van die streek twintig duisend man van oorlogvoering, en perderuiters; en hulle begin in die rigting van Cendebeus. En hy het dit in Modin.
16:5 En hulle het klaargemaak in die oggend en uitgegaan na die vlaktes. En kyk, 'n oorvloedige leër van voetsoldate en perderuiters was daar om hulle te ontmoet, en daar was 'n rivier wat tussen hulle.
16:6 En hy en sy mense het hulle kamp teenoor hulle gesig, en hy sien die bewing van die mense om oor te steek die rivier, en so het hy oor meer as die eerste. En toe hy Hom sien, die manne ook gekruis agter hom aan.
16:7 En hy het die mense en die ruiters in die midde van die voetsoldate. Maar die ruiters van die teenstander het vreeslik baie.
16:8 En hulle het geklink die heilige trompette. En Cendebeus en sy leër het omgedraai. En baie van hulle het gesneuwel. Maar die res het gevlug na die vesting.
16:9 daarna het Judas, die broer van Johannes, gewond. Maar Johannes het hulle agtervolg, totdat hy aan Kedron, wat hy gebou.
16:10 Sodat hulle gevlug het al die pad na die torings wat in die velde van Asdod was, en hy het hulle met vuur. En daar het van hulle twee duisend man, en hy het teruggekeer na Judea in vrede.
16:11 nou Ptolemeus, die seun van Abubus, aangestel bevelvoerder oor die vlakte van Jericho, en hy het baie silwer en goud.
16:12 Want hy was die seun-in-wet van die hoëpriester.
16:13 En sy hart hoogmoedig, en hy wou die streek te bekom, en hy uitgedink verraad teen Simon en sy seuns, so as om hulle te vernietig.
16:14 En toe Simon was op reis deur die stede wat in die omgewing van Judea was, en waarnemende met kommer vir hulle, en hy het afgegaan om Jericho, Hy en Mattathias en Judas, sy seuns, in die honderdjaar-en-sewentig sewende jaar, in die elfde maand; dit is die maand van Shevat.
16:15 En die seun van Abubus hulle ontvang, met verleiding, in 'n klein fort, wat genoem word Dok, wat hy gebou. En hy het vir hulle 'n groot maaltyd berei, en hy weggesteek mans daar.
16:16 En toe Simon en sy seuns het dronk, Ptolemeus en sy manne het opgestaan, en het hul wapens, en sy het in die insameling. En hulle het hom gedood, en sy twee seuns, en 'n paar van sy dienaars.
16:17 En hy gepleeg het 'n groot verraad in Israel, en hy vergeld goed met kwaad.
16:18 En Ptolemeus het geskryf oor hierdie dinge, en hy het aan die koning, sodat hy hom 'n leër sou stuur om hom by te staan, en hy kon red om hom te die streek, en hulle stede en huldeblyke.
16:19 En hy het gestuur om ander te Gazara om John te vernietig. En hy het briewe gestuur aan die tribunes om hom te kom, en hy het na hulle silwer gee, en goud, en geskenke.
16:20 En hy het ander na Jerusalem en die berg van die huis beset.
16:21 En 'n sekere een, loop voor, gerapporteer word aan John in Gazara, net soos sy vader en sy broers omgekom, en dat "hy wat aan u gestuur ook doodmaak."
16:22 Maar toe hy dit hoor, Hy was baie bang, en hy aangekeer die manne wat gekom het om Hom om te bring, en hy het hulle gedood. Want hy het geweet dat hulle het probeer om Hom om te bring.
16:23 En die res van die stories oor John, en sy oorloë, en die deugsame dade wat hy verrig met moed, en die bou van die mure wat hy geopper, en die dinge wat hy gedoen het,
16:24 kyk, hierdie is geskryf in die boek van die dae van sy priesterskap, vanaf die tyd dat hy 'n hoë priester, nadat sy pa.