Eleanor Bernard, ’n oudstudent van die Universiteit van die Vrystaat (UV) wat deesdae in Bethlehem woon en ’n personeellid op dié universiteit se Qwaqwa-kampus is, was die naaswenner in die ope afdeling vir poësie.
Die prys vir die beste Afrikaanse skrywer wie se moedertaal nié Afrikaans is nie, het aan ’n oudleering van die Hoër Meisieskool Oranje, Thandolwethu Gulwa, gegaan.
Marli Rautenbach, ’n matriekleerling aan Oranje, het die derde prys in die senior prosa-afdeling vir hoërskole ontvang.
Tot sy groot verbasing en vreugde is hy die Dana Snyman-uitstalling gewys. ’n Deel van dié uitstalling was op die jaarlikse slypskool in die Noorderbloem-aftreeoord se saal te sien.
Die oudmisdadiger Randal (Ally) en sy meisie, Pam (Rockman), trek na ’n nuwe woonstel in ’n fiktiewe weergawe van ’n buurt op die Kaapse Vlakte ná ’n ongeluk wat hom aan ’n rolstoel gekluister hou. Om die las van die ongeluk en die werklikheid dat hy nou ’n parapleeg is te verlig, gee sy vir hom ’n verkyker as verjaardaggeskenk.
Om ’n fliek hoofsaaklik in ’n ingeperkte gebied te laat afspeel en nie die gehoor se aandag te verloor nie, is moeilik.
Dié Suidooster-ster (40) en seun van die Kaapse Vlakte maak weer ’n draai op die silwerdoek in die fliek Nommer 37
Ek speel ’n parapleeg wat onlangs die gebruik van sy bene verloor het. Hy is van die Kaapse Vlakte en is al sy lewe lank ’n kleindief.
Hy wil uit sy armoede ontsnap en leen geld by ’n psigotiese geldskieter (sy gewese Suidooster-medester Danny Ross) sodat hy dwelms kan koop en verkoop om genoeg wins te maak om ’n beter lewe te lei.
Hy verloor dan die gebruik van sy bene. Die riller ontvou met Randal wat ’n manier probeer kry om die geldskieter terug te betaal – hy plaas baie op die spel, ook sy lewe en dié van sy meisie, om die geld te kry.
My swaer Shabier Samaai het sy rug gebreek toe hy byna 20 jaar gelede in ’n sandbank geduik het. Ek het hom deur depressie sien gaan terwyl hy sy situasie probeer hanteer het. Ek het hom en sy vriende bestudeer vir die rol.
Ek wil vir kinders en mense wys dat jy die meeste van die tyd dinge vir jouself moet doen omdat niemand dit vir jou gaan doen nie. Met Dala (doen) Wat Jy Moet wil ek sê: Neem jou toekoms in jou eie hande.
Ek het nog nooit voorheen enige soort musiek gemaak nie, so dit was intimiderend om in ’n klankateljee te staan en woorde op ’n ritme te doen. Maar as jy die liedjie hoor, sal jy sien my deel is meer ’n monoloog as ’n rap.
Jy het al ’n bendelid gespeel in Four Corners en vertel hoe jy in ’n bende was voor jy in die vermaakbedryf was. Hoekom is dit vir jou so belangrik om jou storie te deel?
Ek dink nie mense besef hoe sleg ons situasie op die Kaapse Vlakte is nie. Ek verwys na dwelms, armoede en daardie gevoel van apatie wat baie mense het wat uit ons armer buurte kom.
Dit voel soms of ons leiers van ons vergeet het. Trouens, die meeste van die tyd voel dit so. Daarom is dit belangrik vir my om lig daarop te werp.
Ek het in Hanover Park, Manenberg en Woodstock grootgeword. My ma was ’n onderwyseres. My pa is oorlede toe ek jonk was, en ek het as tiener swak keuses gemaak. Ek is byvoorbeeld uit die skool geskors.
Nadat ek (in 2007) in die reeks Survivor was, het ek myself bly vra wat ek met my lewe doen. Wie is ek? Hoekom? Ek het toe vir ’n skryf-en-toneelspeelkursus ingeskryf. En die res is geskiedenis. Ek is al 10 jaar in die bedryf.
Die grootste les wat ek geleer het, is dat jy nooit ophou leer nie. As jy goed wil wees in iets, moet jy aanhou probeer. Glo in jouself.
Tuis is ek ’n man vir ’n pragtige vrou, Ayesha (31), en ’n pa vir my ander skoonheid, my dogter, Rahmah, wat in Augustus vyf word. In my vrye tyd skryf ek, beoefen spieshengel of vryduik.