In Prinsloo versus tree die klem op emosie veral in die klimaktiese slottoneel na vore, voorafgegaan deur toneel 17 ("Laaste stryd"). Toneel 17 bied 'n dramatiese voorstelling van Koos se doodstryd, en vereis dat die toneel "met stygende tempo [opbou] tot ['n] frenetiese kakofonie" (bladsy 123). Toneel 18 het die titel "Afskeid". Dit sluit af met Pa wat, na sy sterwe, 'n laken oor Koos se kop trek. Ook die laaste neweteks gee 'n aanduiding van die skep van emosie in 'n opvoering (bladsy 128; oorspronklike kursivering):
Al die karakters stap af, verby KOOS, totdat dit uiteindelik net KOOS is wat op die verhoog oorbly. Ouditoriumligte aan. Geen buiging van enige akteurs nie. KOOS bly onder die laken lê terwyl die gehoor uitstap.
Soos ons uit die syfers oor die getal dramas wat in 2008 en 2009 gepubliseer is,8 asook verwysings na en besprekings van nuwe titels in hierdie artikel kan aflei, is daar nog lewe in die Afrikaanse toneel. Hierdie afleiding gaan saam met die voorbehoud dat ons die getal publikasies nie sonder meer as 'n aanduiding van gehalte kan beskou nie. Met inagneming van die niepermanente aard van opvoerings en die posisie van die drama in die uitgewerysisteem is daar egter rede vir onrustigheid oor die stand van die Afrikaanse drama, veral as 'n mens in aanmerking neem dat daar aanduidings bestaan dat twee bekommernisse wat in 1989 tydens die Afrikaanse drama: hoeksteen of grafsteen-beraad uitgespreek is, in gewysigde vorm voortbestaan.
Die kommer tydens die beraad oor dalende gehoorbywoning is met die instelling van die kunstefeeste in die negentigerjare tydelik gestuit. As gevolg van kunstefeeste se interne dinamika, onder andere hul karnavaleske aard, is die gehoorbywoning van dramaopvoerings egter 'n voortgaande bron van kommer. In 2008 en 2009 het die inkrimping van die lands- en wêreldekonomie ook tot 'n daling in gehoorbywoning by kunstefeeste bygedra. Daarby het die organiseerders van die Sanlamprys vir toneel besluit om nie in 2009 'n toekenning vir opvoering in 2010 toe maak nie, as gevolg van 'n gebrek aan inskrywings en omdat daar nie genoeg diepte in die beperkte getal voorleggings was nie.