Ná die eindoordeel sal Hy ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde skep, daarom sê Hy: “Kyk, Ek maak alles nuut” (Op. 21:5). Dis nog altyd die geval met die literêre wêreld – Bourdieu daaroor, bv. – avant garde en underground is vir een groep vervlakking en vir ‘n ander vernuwing. Ek dink wat hy, of eerder ek, wou sê, is dat ‘n mens wel aan die gesprekke moet deelneem, maar moet besef dat jou opponent soms die parameters van die gesprek vasgestel het (wat gese kan word, watter vrae legitiem is, ens.) en dat ‘n mens dit soms moet verwerp, omverwerp, of herdefinieer. Die aangrypende verhaal van Tristan en Isolde was deur die eeue die verhaal waarmee buite-egtelike minnaars hulleself geïdentifiseer het. Tristan, ‘n neef van koning Marke van Cornwall word gestuur om Marke se aanstaande bruid, Isolde, in Frankryk te gaan haal. “En… almal [sal] gedood word wat die dier se beeld nie aanbid nie” (Op. 13:15).