Om met God te wandel
"Omdat Henog geglo het, is hy weggeneem sonder dat hy gesterf het, en hy was nêrens te vind nie, omdat God hom weggeneem het. Van hom word getuig dat hy, voordat hy weggeneem is, geleef het soos God dit wou. As 'n mens nie glo nie, is dit onmoontlik om te doen wat God wil. Wie tot God nader, moet glo dat Hy bestaan en dat Hy dié wat Hom soek, beloon." - Hebreërs 11:5-6 (83-vertaling).
"Dit is oor hierdie mense dat Henog, wat van die sewende geslag ná Adam was, geprofeteer het. Hy het gesê: "Kyk, die Here kom met sy duisende heilige engele en Hy sal oor almal oordeel. Hy sal al die goddeloses, al die sondaars straf oor al die goddelose dinge wat hulle in hulle goddeloosheid gedoen het, en oor al die lasterlike dinge wat hulle teen Hom gesê het." - Judas 1:14-15. (83-vertaling).
Daar is net twee mense in die Bybel van wie ons lees dat hulle nie gesterf het nie: Elia en Henog. Elia het in 'n donderstorm na die hemel opgevaar. Henog is weggeneem van hierdie wêreld sonder om te sterwe.
Hoekom het Henog dié groot voorreg geniet? Want hy het gewandel met God, hy het elke dag in die gemeenskap van God verkeer. Dit is 'n heerlike getuienis wat die Heilige Skrif oor hierdie aartsvader gee.
Hy het in 'n moeilike en donker tyd gelewe. Die mense wou nie in God glo en hulle aan Hom onderwerp nie. Henog het die oordeel sien naderkom (Judas 1:14-15) en het sonder twyfel sy tydgenote ernstig gewaarsku. Deur sy woord en sy wandel het hy hulle toegeroep: "God lewe. Hy sal 'n beloner wees vir almal wat Hom soek, maar Hy sal sy vyande oordeel. Gaan tot Hom en Hy sal julle laat lewe." Maar hulle het nie na sy ernstige woorde geluister nie. Net soos Abraham het hy alleen gestaan in die middel van 'n geslag wat nie na God gevra het nie; 'n stil en vroom getuie, 'n man na God se hart.
Dalk is jy in jou huis of in jou omgewing die enigste een wat in die weë van die Here wandel en vra na sy wil. Laat jouself dan nie deur spot of hoon van stryk bring nie, maar bly standvastig en getrou. Ook jý het 'n liefdevolle roeping met betrekking tot jou medemens; jou medereisigers na die ewigheid. Waarsku hulle vir die oordeel wat naderkom, sodat die Here nie op die Groot dag vir jou sal moet herinner aan die plig wat jy versuim het nie. Dink ook daaraan: die allerbeste getuienis is nie jou woorde nie, maar jou dade. Die lig wat van jou uitstraal in die duisternis om jou.
Wat was dit wat aan Henog die krag gegee het vir sy godsalige lewenswandel? Hebreërs 11 sê dit vir ons: sy geloof. Die uitdrukking "deur die geloof" kom twintig keer in hierdie hoofstuk voor. Die vadere van die ou volk van God was almal geloofsmanne, en hoeveel moeiliker was dit vir hulle as vir ons om hulle oë op die Ewige te vestig! Henog kon homself alleen vashou aan die mondelinge getuienis oor God; aan wat aan hom oorgelewer is oor die skepping en die Paradys wat verlore gegaan het; die Redder wat belowe is: Hy wat die slang se kop sou stukkend trap. Maar jy as kind van die Nuwe Verbond het die geskrewe Woord van God. Jy het die Ou- en die Nuwe Testament waarin alles staan wat jy vir jou saligheid moet weet. Laat dit die fondament wees waarop jy bou. Hou vas aan jou Vader in die hemele. Stel al jou verwagtinge op Hom. Dan sal Hy vir jou 'n steun en 'n staf wees.
Watter heerlike beloning het Henog ontvang! Drie keer word van hom gesê (Hebr 11:5) dat hy "weggeneem" is. Hy het nie gesterwe nie, maar sonder om die dood te sien, is hy weggeruk uit sy sondige, goddelose omgewing en opgeneem tot God, wat 'n welbehae gehad het in sy gelowige wandel.
Miskien dink jy by jouself: hoe heerlik sou dit wees as God ook my op so 'n manier wou huis toe neem en vir my 'n plekkie in sy hemel aanwys, sonder om eers nog deur die donker vallei van die dood se skaduwees te moet gaan. Ag, die vrees vir die dood sit so in ons bloed, en ..... dis verklaarbaar!
Wat is eintlik die oorsaak van die vrees vir die dood? Is dit alleen die angs vir liggaamlike leed of vir die skeiding van hulle wat ons liefhet? Nee, dit is nie dit nie. Dis wonderlik hoe baie mense by die naderende dood hulle kan losmaak van alles wat vir hulle dierbaar was. En wat betref die liggaamlike leed: die geboorte van 'n kind, 'n operasie of verterende sielswroegings is soms baie erger as wat die sterwe die meeste van die tyd is.
Laat ons eerlik wees! Sou jy bevry wees van alle angs vir die dood as jou dokter jou sou verseker: netnou sal jy 'n sagte, pynlose einde hê? Nee, dit wat ons bang maak om te sterwe, is wat daarna kom: die goddelike oordeel. Alte seker, ook die afskeid-neem van ons geliefdes is 'n groot droefheid. Die diepste oorsaak van ons vrees vir die dood is egter die skulde wat nie vergewe is nie. Maar dié persoon kan gerus en getroos sterwe wat kan sê: ek is versoen met God deur die bloed van Golgota wat my reinig.
Bid daarom die Here om vergewing van al jou sondes, dan sal ook die sekerheid van jou toekomstige saligheid jou hart met stille blydskap vervul, en sal jy ook die vrees vir die dood in kinderlike geloof oorwin. Jesus, jou Heiland, sê: "Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle: as iemand My woord bewaar, sal hy die dood in der ewigheid nie sien nie" (Joh 8:51). Hou net vas aan sy woord en belofte, dan sal jy nes Henog die dood nie sien nie. Jy sal nie op die besondere manier wat aan hom vergun was na jou Meester gaan nie, maar jy sal nie die dood sien naderkom as 'n verskriklike vyand nie. Vir wie die Heiland ken, is die dood nie die vernietiger nie, maar die voleindiger van die lewe; nie 'n angswekkende bode van die oordeel nie, maar die goeie bootsman wat jou oor die donker rivier na die veilige, heerlike oorkant van jou ware Vaderland neem. Kind van God, wees bly en getroos! Jou siekbed word verander in 'n feeskoets, jou sterwe word 'n wins.