Geskryf deur Kaidi Wu
Fok jou of net figuurlik? Foto deur Horacio Villalobos / Getty
Kan u die simbool vind wat verskil van die res?
Aangepas uit Gary Lupyan en Michael Spivey (2008), Huidige Biologie
Hoe lank het dit jou geneem? Kom ons probeer 'n ander een. Soek die simbool wat anders is as die res:
Dit is dieselfde prentjie as wat u voorheen gesien het, net 90 grade na regs gedraai. Slegs hierdie keer is dit baie makliker om die verskillende simbool te sien. Die rede waarom ons kundig is om die nommer 2 van die nommer 5'e te onderskei, is juis dit: dit is 2 en 5 - numeriese opvattings wat ons van kleins af ontwikkel het, geestelike voorstellings wat deur betekenis gevul is. Skakel die konseptuele toegang uit, en ons sien niks anders as 'n mengelmoes van hoeke nie, op dieselfde manier as wat ons in die vroeëre beeld na die geknetterde simbool kyk: vreemd en onherkenbaar, skaars onderskeibaar van die ewe vreemde vormige bure.
Dit is 'n vreemde gevoel, struikelend oor 'n ervaring wat ons wens dat ons die gepaste woorde gehad het om te beskryf, 'n presiese taal om vas te lê. As ons dit nie doen nie, is ons in 'n toestand van hypocognition, Wat beteken ons het nie 'n taalkundige of kognitiewe voorstelling van 'n konsep om idees te beskryf of ervarings te interpreteer nie. Die Amerikaanse antropoloog Robert het die term bekendgestel aan gedragswetenskap Levy, wat in 1973 gedokumenteer 'n eienaardige waarneming: Tahitiërs het geen hartseer uitgespreek toe hulle die verlies van 'n geliefde gely het nie. Hulle het siek geword. Hulle het vreemdheid ervaar. Tog kon hulle nie smart uitdruk nie, want hulle het in die eerste plek geen begrip van smart gehad nie. Tahitiërs het, in hul berekening van liefde en verlies, en hul worsteling met die dood en duisternis, nie gely onder smart nie, maar 'n skynheiligheid van hartseer.
Niemand is immers immuun teen skynherkenning nie. In my navorsing met die sielkundige David Dunning aan die Universiteit van Michigan, het ons Amerikaanse deelnemers gevra: het u al ooit van die konsep gehoor? welwillendheid seksisme?
As u dit nie doen nie, is dit 'n term wat 'n ridderlike houding beskryf wat gunstig is teenoor vroue, maar wat die tradisionele geslagsrolle versterk en die geslagsstereotipes voortduur. As 'n professor sê 'Vroue is broos en delikate wesens', of as 'n buurman 'n klop gee ', laat ek my vrou verfkleure hanteer - vrouens is goed met daardie soort dinge,' kan u die ongemak in die lug voel. Sulke opmerkings weerspieël welwillend seksisme omdat dit soos komplimente klink, maar die aannames van vroue is as 'n broos vrou wat beskerming nodig het, of as 'n standaardversorger wat met huishoudelike arbeid belas is.
Ons het toe gevra: hoe gereeld het u die afgelope twee weke welwillend seksistiese opmerkings of gedrag opgemerk? Die resultate was opvallend. Mense wat hipokognitief was van 'n konsep, het minder gereeld gevalle van hulle gesien, vergeleke met die mense wat die konsep ken. As u die konsep van welwillend seksisme ontbreek, verblind u u by die voorkoms daarvan. Deur die begrip van welwillend seksisme te ken, word die manifestasie daarvan sigbaar.
Aan die ander kant, as jy nog nooit van gehoor het nie Shoeburyness, beskou jouself as geseënd. Mense wat die konsep ken (vaalheid: die vae ongemaklike gevoel om op 'n stoel te sit wat nog steeds warmte van onder af van iemand anders uitstraal) word meer gereeld deur die sensasie geteister as die wat skynheilig is.
Hipokognisie word nie maklik genees deur 'n nuwe woord te verkry nie. 'Woorde van die jaar' slaag ook nie gereeld daarin om permanente toebehore van die leksikon te word nie. Nietemin kan die verspreiding van neologismes bevestig word tot onuitgesproke oomblikke van onrustigheid, tot 'n amorfe wolk van rusteloosheid in die moderne wêreld.
Voor ek geweet het wat phubbing Ek het nie die ingewande - of die woord - om my vriend uit te roep nie phubbing ek (snik vir my telefoon) in die middel van 'n gesprek. En nou ... ek doen dit nog steeds nie - nie as ek self skaars die drang om te kan weerstaan ​​nie figital (oormatig kyk na die digitale toestel) en my eie performatiewe bedrywigheid beperk. Maar helaas, alhoewel ek ver van die uitgestrekte invloede van digitale verslawing ontsnap, is ek nie meer hipokognitief nie. As kognitiewe sielkunde : bevestig, met 'n verbale etiket - selfs 'n nonsensieke terminologie, 'n oënskynlike portmanteau - kan 'n duiselingwekkende verskynsel verdwyn in 'n meer onmiddellike en konkrete ervaring.
As die vereiste vir die aanpak van 'n probleem is om dit te identifiseer, wat gebeur dan as die identifiseerder steeds geveinsd bly? Die Amerikaanse skrywer Andrew Solomon het in sy beskrywing van sy onvoorwaardelike gesinsreëling die armoede van taal opgemerk om die moderne kompleksiteit van verwantskap te weerspieël. In die afwesigheid van 'n uitbreidende leksikon, gebruik ons ​​die benamings wat deur die tradisionele beskrywers van 'n kernfamilie begrens word. 'My man en ek word gereeld gevra of ons surrogaatmoeder van ons seun George' soos 'n tante 'is,' skryf Solomon in The Guardian in 2017. 'Ons word gevra wie van ons' die moeder is '. Enkelouers word gereeld gevra hoe dit is om 'moeder sowel as vader' te wees. '
Buit die donkerste vorm van skynheiligheid word gebore uit gemotiveerde, doelgerigte bedoelings. 'N Deel van Levy se verhandeling oor Tahitiërs wat dikwels misgekyk word, is die rede waarom hulle onder 'n skynheiligheid van hartseer gely het. Dit blyk dat Tahitiërs 'n privaat hartseer gehad het. Die gemeenskap het egter doelbewus die openbare kennis van die emosie wat skynheilig was, bewaar om die uitdrukking daarvan te onderdruk. Hypokognisie is gebruik as 'n vorm van sosiale beheer, 'n slegte taktiek om die ongewenste konsepte uitdruklik uit die weg te ruim deur dit nooit uit te brei nie. Hoe kan u immers iets voel wat in die eerste plek nie bestaan ​​nie?
Opsetlike skynheiligheid kan dien as 'n kragtige manier om inligting te beheer. In 2010 het die Chinese rebelskrywer Han Han aan CNN gesê dat enige van sy geskrifte wat die woorde 'regering' of 'kommunis' bevat, deur die Chinese internetpolisie gesensor sou word. Ironies genoeg het hierdie sensuurpogings ook 'n oorvloed lof van pro-leiers blogs gedemp. 'N Beledigende lof soos' Lewe die regering! ' sal ook gesensor word, bloot om 'regering' te noem.
Van naderby word die gevorderde werking van skynheiligheid aan die lig gebring. Eerder as om negatiewe opmerkings te bestraf en lofliedere te beloon, blokkeer die regering toegang tot enige verwante bespreking, wat die konseptuele begrip van polities sensitiewe inligting wat in die openbare bewussyn verarm word, weergee. 'Hulle wil nie hê dat mense gebeure bespreek nie. Hulle gee net asof niks gebeur het nie ... dit is hul doel, 'het Han Han gesê. Dit is moeiliker om te reguleer as om te verseker dat niks gesê word nie. Die gevaar van stilte is nie 'n versmoring van idees nie. Dit is om 'n toestand van blinde apatie te skep waarin geen idee gevorm word nie.
Desondanks wil ek dink dat die poging om 'n konsep te skynheilig, 'n dringender behoefte aan die uitdrukking daarvan kan veroorsaak. Die opkoms van 'n verenigende taal van #MeToo gee stem aan diegene wat in stilte gedwing is. Die materialisering in 2017 van 'n nuwe geslagswoordelys gee 'n geloofwaardigheid aan die bestaan ​​van diegene wie se identiteit afwyk van die starre binaries van man en vrou. Idees en kategorieë wat nog gekonseptualiseer moet word, laat aspiratiewe moontlikhede vir toekomstige vordering oop. Elke nou en dan sal 'n nuwe term opborrel; 'n nuwe konsep sal uitbars - om betekenis te gee aan lewenswandel wat voorheen uit erkenning verhonger is, om die lewe in ons binneste impulse te bring, om die verhale te vertel wat vertel moet word.
Kaidi Wu is 'n doktorale kandidaat in sosiale sielkunde aan die Universiteit van Michigan.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Hypokognisie is 'n sensuurinstrument wat demp wat ons kan voel