Afgeneem in die hospitaal. Luisterend na Brahms op sy oorfone. En sy kwinkslag en fyn gebruik van taal is in die inskrywing. My Kruin verander na My Kroon. Ons kroon is siek.
Ek dwaal af. Ek het nie geweet ons dominee is siek nie. Ons was mos Februarie laas in die kerk. Voor ons hierheen gekom het. Die preke word egter gereeld vir ons aangestuur. Om hier in die vreemde in Afrikaans na die Woord te luister. Uit die mond van ons dominee Kobus.
Die meeste van die TV-dienste is soos ‘n vertoning. Dit is nie soos ons kerk nie. Voel nie soos ons kerk nie. Nie soos ons dominee nie.
Ons dominee is plat op die aarde. Ken elkeen van ons op die naam. Groet ons op die naam. Besoek ons wanneer ons in die hospitaal is. Hou ons in sy hart. Soos ons vir hom en sy Nadia.
Ek het Vrydag juis vir Corrie ‘n e-pos gestuur. Met ‘n lysie van die preke wat ek het. En ‘n versoek om nog te kry. Sy het laat weet die lysie is soos wat sy het, sal vir my ouer preke aanstuur.
Nadat ek dit geskryf het, gaan soek ek foto van hom om hier te deel. En lees ek die nuutste inskrywing raak.
Sien, ek moet dit net deel, hoop nie jy gee om nie, ds. Kobus, dit som jou beter op as wat ek bo beskryf het.
Ek mis sy preke. Hy vra nou die dag of ons luister, ons doen ja. Hy sê hy het nog nooit daarna geluister nie. Ons het nie vertel dat ons ook na sy stem luister as hy saamsing nie. En dat ons nie geweet het hy kan sing ook nie. In die kerk hoor mens die gemeente, ons hoor dominee. Wat ‘n voorreg om in die voorste stoele te sit van die teater, waar hy die karakters laat leef.
Ons ken hom nog nie lank nie, het in Februarie 2018 na sy kerk gegaan. Nadat ons so ruk van die NHK weggedwaal het. Ons kon egter nie holte vir ons voete in die NG kerk of Mosaïek vind nie. Mosaïek te veel van opvoering, NG-kerk help nie lidmate om attestate te kry nie.