Die Romeine: Die opkoms en val van die Romeinse Ryk - Geskiedenis - Volke en nasies - 2021
Die Romeine en hul ryk in 117 nC was die mees uitgebreide politieke en sosiale struktuur in die Westerse beskawing. Teen 285 nC het die ryk te groot geword om uit die sentrale regering in Rome regeer te word en is dit deur die keiser Diocletianus (284-305 nC) in 'n Westerse en 'n Oosterse Ryk verdeel.
Rollees af om meer artikels oor die geskiedenis van die Romeine te sien.
Die legende van Rome: Romulus en Remus
Romulus en Remus was tweelingbroers. Hulle vader was Mars, die God van oorlog, hul moeder was Rhea Silvia, 'n maagdelike maagd en dogter van die koning, Numitor. Die broer van Numitor, Amulius, het die troon van hom weggeneem en Rhea Silvia gedwing om 'n maagdelike maagd te word, sodat sy geen kinders sou hê wat die troon sou kon terugneem nie.
Toe die seuns gebore is, gryp Amulius hulle vas, gooi hulle in 'n mandjie en gooi hulle in die rivier die Tiber. Hy het gehoop dat hulle sou verdrink. Die seuns is egter gered deur 'n wolf wat die babas met haar eie melk gevoed en versorg het.
Hulle het grootgeword en is gevind deur die herder Faustulus, wat hulle huis toe geneem en versorg het totdat hulle groot geword het.
Die twee jong mans het ontdek wie hulle regtig is en besluit om Amulius dood te maak en hul oupa op die troon te sit. Nadat hulle dit gedoen het, het hulle besluit om 'n eie stad te bou, maar kon nie saamstem waar om dit te bou nie. Remus het die Aventine Hill verkies, maar Romulus wou die Palatine Hill gebruik. Hulle kon nie 'n ooreenkoms bereik nie en daarom het elkeen sy eie stad gebou met mure omring.
Op 'n dag het Remus Romulus besoek en sy muur bespot deur daaroor te spring en te sê hoe maklik dit gebreek kan word. Romulus was so geïrriteerd dat hy Remus doodgemaak het en gesê het dat hy enigiemand sou doodmaak wat sy stad bespot of deur die mure van Rome probeer breek het.
Die legende sê dat Romulus in 753 vC die eerste koning van Rome geword het en sy nuwe stad met wegholslawe en veroordeelde misdadigers bevolk het. Hy het vroue uit die Sabine-stam gesteel om vrouens te voorsien vir die slawe en misdadigers en om sy nuwe stad te bevolk.
Die Sabine-stam was nie gelukkig hieroor nie en het oorlog teen Rome verklaar. Die oorlog het baie jare voortgeduur, maar uiteindelik het die Sabine-stam en Romulus 'n ooreenkoms bereik en die Sabine het 'n deel van Rome geword onder die Koningskap van Romulus.
Die legende eindig met die vertelling hoe Romulus deur sy vader, Mars, na die hemel opgevoer is en as die God Quirinus aanbid is.
* Illustrasie van Romulus en Remus deur: Jean-Pol GRANDMONT
Die presiese datum van Julius Caesar se geboorte is nie bekend nie, maar geskiedkundiges beweer dat dit op 12 of 13, 100 of 102 vC in Rome is. Sy ouers was Gaius Julius Caesar ('n praetor) en Aurelia, en hoewel hy tot 'n edele gesin behoort het, was hulle nie baie invloedryk of ryk in hierdie tyd nie. Sy tante, Julia, was die leier van die Populêre faksie, die vrou van Gaius Marius.
Julius Caesar se jeug
Caesar se pa is dood toe hy sestien was en het hom as hoof van die huis agtergelaat. Rome was destyds baie onstabiel en het gesukkel om sy invloed en grootte te bestuur. Caesar was al baie ambisieus en besluit dat sy gesin die meeste baat sou vind as hy priester sou word. Hy het homself benoem as Jupiter se Hoëpriester, maar hy moes nie net patrisiër wees nie, maar ook met een getroud wees. Dit het daartoe gelei dat hy sy huidige verbintenis met 'n plebeiaanse meisie verbreek het en met Cornelia, 'n patriciër en dogter van die invloedryke Lucius Cinna (lid van die Populares), getrou het. Sulla, die Romeinse heerser, het homself destyds as diktator van Rome verklaar en het sy vyande stelselmatig begin suiwer. Hy het Caesar, wat uit Rome gevlug het, geteiken, maar sy moeder se familie het die heerser suksesvol oortuig om sy vonnis op te hef. Hy mag egter nie meer priester word nie en Cornelia se bruidskat is gekonfiskeer. Op geen ander manier om vir sy gesin te sorg nie, het Caesar besluit om by die leër aan te sluit. Van daar het hy homself opgewerk totdat hy self diktator van Rome geword het.
Hoe sterf Julius Caesar?
Hoe het Julius Caesar gesterf? Julius Caesar is dood nadat hy deur 'n menigte samesweerders doodgesteek is in 'n plek net langs die teater van Pompeius, in 44 vC op die Romeinse Ides van Maart. Destyds is Julius Caesar deur die Senaat tot diktator verklaar en het hy slegs 'n jaar termyn bedien. Hy het die Senaat egter in daardie kort tydperk hervorm en veranderings aangebring in die werk van plaaslike regerings. Hy het baie gewild geword onder die laer- en middelklas-Romeine, maar baie senatore het hom verag en was besorg daaroor dat hy te veel mag as diktator sou hê. Een van sy grootste foute was om twee van sy voormalige vyande, Marcus Junius Brutus en Gaius Cassius Longinus, aan te stel, wat uiteindelik die komplot gelei het om hom te vermoor.
Hoe Julius Caesar se sluipmoord plaasgevind het
Meer as 40 mense was betrokke by die komplot om Julius Caesar te vermoor, of, soos hulle dit genoem het, tiranicide. Hulle het 'n gladiatorspel en 'n vergadering van die Senaat gereël. Tydens die vergadering het Casca met 'n dolk Ceasar toegeslaan, waarna Caesar verras opgetree het. Casca het hulp ingeroep en die hele groep, insluitend Brutus, het hom doodgesteek. Hy het probeer wegkom, maar hy was omring deur 'n skare van ongeveer 60 mans. Hy is 23 keer doodgesteek, hoewel slegs een van die wonde dodelik was.
Wat het die val van die Romeinse Ryk veroorsaak?
Die belangrikste oorsaak van die val van die Romeinse Ryk is steeds 'n debatvoering onder geskiedkundiges, miskien omdat dit 'n simbool is van wat ons vrees vir ons eie beskawing. Daar is baie verskillende teorieë oor waarom 'n supermag wat 500 jaar lank regeer het, verkrummel en val, maar die meeste geleerdes meen dat dit nie een gebeurtenis was nie, maar 'n reeks faktore wat geleidelik daal. Alexander Demandt het byvoorbeeld 210 verskillende teorieë gehad en nog meer na vore gekom.
Moontlike groot oorsake:
Konflik tussen die keiser en die senaat
Verswakking van die gesag van die keiser (na die Christendom is die keiser nie meer as 'n god gesien nie)
Politieke korrupsie - daar was nooit 'n duidelike stelsel om 'n nuwe keiser te kies nie, wat die magte gelei het om die posisie aan die hoogste bieër te verkoop.
Geldvermorsing - die Romeine was baie lief vir hul prostitute en orgies en het baie geld gemors op uitspattige partytjies, sowel as hul jaarlikse "speletjies"
Slawe-arbeid en prysmededinging - Groot, welgestelde plaaseienaars het slawe gebruik om hul plase te werk, sodat hulle goedkoop kon boer, in teenstelling met kleiner boere wat hul werkers moes betaal en nie prysgewys kon meeding nie. Boere moes hul plase verkoop, wat tot hoë werkloosheidsyfers gelei het.
Ekonomiese agteruitgang - Ná Marcus Aurelius het die Romeine opgehou om hul ryk uit te brei, wat 'n afname in goud in die ryk veroorsaak het. Die Romeine het egter aanhou bestee, wat veroorsaak dat muntmakers minder goud gebruik en die waarde van geld verlaag het.
Militêre uitgawes - omdat hulle soveel geld gemors het en die hele tyd hul grense moes verdedig, het die regering meer op militêre uitgawes gefokus as om huise of ander openbare werke te bou, wat die mense ontstel het. Baie het opgehou om vrywilligerswerk vir die leër te doen, wat die regering gedwing het om gehuurde huursoldate in diens te neem, wat duur, baie onbetroubaar was en uiteindelik teen die Romeinse Ryk gedraai het.
'N Stop in tegnologiese vooruitgang - Die Romeine was groot ingenieurs, maar het nie gefokus op hoe om goedere te produseer om aan hul groeiende bevolking te voorsien nie.
Die Oosterse Ryk - Die Romeinse Ryk was verdeel in 'n Oosterse en Westerse ryk wat uitmekaar gedryf het, wat die ryk makliker gemaak het om te bestuur, maar ook swakker. Miskien was die ryk se vinnige uitbreiding uiteindelik sy eie ondergang.
Burgeroorlog en Barbaarse inval - 'n Burgeroorlog het in Italië uitgebreek en die kleiner Romeinse leër moes al sy aandag daar vestig, sodat die grense wyd oop was vir die barbare om aan te val en in te val. Barbaarse bandiete het reisigers in die ryk onveilig gemaak en handelaars kon nie meer goedere na die stede kry nie, wat tot die totale ineenstorting van die ryk gelei het
Hieronder is 'n tydlyn van Romeine-Brittanje, met die belangrikste gebeure in die Romeinse besetting van Brittanje, vanaf Julius Caesar se eerste pogings tot inval na die val van die eiland na die Sakse tot die militêre sukses van die Britte, wat gelei het tot die legendes van koning Arthur .
Die Romeinse inval en besetting van Brittanje
26 - 31 Augustus 55vC Julius Caesar het probeer om Brittanje binne te val Julius Caesar het die kanaal oorgesteek met 'n mag van ongeveer 10.000 soldate. Hulle het op Deal by die strand beland en is deur 'n magtige Britte ontmoet. Die Romeine het uiteindelik die strand gevat en gewag dat die kavallerie uit Frankryk sou kom. 'N Storm het egter verhoed dat die steunmag Brittanje bereik het en Caesar moes onttrek.
Julie - 54 Sept. Julius Caesar se tweede inval in Brittanje Julius Caesar het die kanaal oorgesteek met 'n mag van ongeveer 27.000 infanterie en ruiters. Hulle het weer by Deal geland en was onaangeraak - die Britte het teruggetrek na hoër grond. Die Romeine het die binneland binnegekom en 'n groot Britte-mag ontmoet onder leiding van Cassivellaunus noord van die Teemsrivier. Na 'n harde stryd het die Romeine die Britte verslaan en sommige stamleiers het hulle aan die Romeine oorgegee. Cassivellanus het beveel dat gewasse verbrand moet word en guerilla-aanvalle op die Romeinse magte gemaak het. Maar die Romeine was te sterk en Cassivellanus is gedwing om oor te gee. In September is Caesar gedwing om na Gallië (Frankryk) terug te keer om probleme daar te hanteer en die Romeine het Brittanje verlaat.
54BC - 43AD Romeinse invloed het toegeneem Alhoewel hulle nie in Brittanje teenwoordig was nie, het die invloed van die Romeine weens handelsbande toegeneem
5AD Cymbeline Cymbeline, die koning van die Catuvellauni-stam, is deur Rome erken as koning van Brittanje.
Mei 43 nC Romeine het Brittanje binnegeval 'N Romeinse mag van ongeveer 40.000 onder leiding van Aulus Plautius beland in Kent. Hulle het 'n Britte-mag verslaan onder leiding van Caratacus en die suidooste van Brittanje begin inneem. Caratacus het ontsnap en na Wallis gevlug waar hy 'n weerstandsbasis opgerig het.
Herfs 43AD Claudius het met versterkings opgedaag Die Romeinse keiser Claudius het met versterkings in Brittanje aangekom. Colchester (Camulodunum) is geneem en elf stamkonings het hulle aan die Romeine oorgegee. Claudius het Aulus Plautius goewerneur van Brittanje aangestel voordat hy na Rome teruggekeer het.
43 - 47 nC Verowering van die Suide Die Romeine het hul verowering voortgesit en teen 47 nC het die hele Suid-Brittanje verower en Brittanje as deel van die Romeinse Ryk geëis.
47 - 50 nC Londen gestig Londen (Londinium) is gestig en 'n brug oor die rivier Thames gebou. 'N Netwerk paaie is regoor die suide van Brittanje gebou.
51AD Caratacus verslaan en gevange geneem Die guerrilla-mag van Caratacus is verbind deur ander stamme wat die Romeinse verowering teëstaan. en die Romeine naby die rivier Severn gekonfronteer. Caratacus is egter verslaan. Hy het weer ontsnap en by die Brigantes-stam skuiling gesoek. Hul koningin, Cartimandua, het hom egter aan die Romeine verraai. Caratacus, sy familie en ander rebelle is gevange geneem en na Rome gestuur. In Rome is Caratacus vergewe deur Claudius en sy dae in Italië toegelaat.
60 - 61 nC Boudicca lei opstand teen die Romeine Prasatugas, koning van die Iceni-stam wat 'n vredesverdrag met die Romeine onderteken het, is dood. Sy vrou, Boudicca, was bedoel om die verdrag te eerbiedig, maar nadat die plaaslike Romeinse owerhede beslag gelê het op die eiendom van Prasatugas en sy twee dogters verkrag het, het Boudicca weer vergelding gedoen deur 'n verdrag te onderteken met Trinovantes wat vyandig teenoor die Romeine was.
Daar word beweer dat Boudicca baie lank was met 'n opvallende rooi hare wat aan haar heupe hang. Haar leër van Iceni-stamlede en -vroue het Colchester, Londen, St Albans gevange geneem en verbrand en die goewerneur van Brittanje, Suetonius Paulinus, laat styg om die grootste mag in te samel wat hy kon. Boudicca se leër is uiteindelik in die hoek gebring en vermoor. Boudicca het haarself vergiftig om te vang.
63AD Joseph van Arimathea het Brittanje besoek Josef van Arimathea, een van Jesus se dissipels, is na Brittanje gestuur om die mense tot die Christendom te bekeer.
75 - 77 nC Romeinse verowering van Brittanje voltooi Die Romeine het die laaste van die weerstandige stamme in die Noorde verslaan en die hele Brittanje Romein gemaak.
77 - 400 nC Die lewe in Romeinse Brittanje Onder Romeinse bewind het die Britte Romeinse gebruike, wetgewing en godsdiens aangeneem. Baie is deur die Romeine as slawe opgeneem. Die Romeine het baie paaie, dorpe, badhuise en geboue gebou. Handel en nywerheid het onder die Romeinse heerskappy gefloreer.
79AD Agricola het Skotland binnegeval Die goewerneur van Brittanje, Agricola, het probeer om Skotland vir Rome te verower, maar was nie suksesvol nie.
122AD Hadrian's Wall gebou Die keiser Hadrian het Brittanje besoek en beveel dat 'n muur tussen Engeland en Skotland gebou moet word om die opstandige Skotse stamme uit te hou. Die konstruksie van die muur het in 122 begin en is teen 139 voltooi.
142AD Antonine muur gebou Die Romeine het nog 'n poging aangewend om die suide van Skotland te verower en nadat hulle 'n bietjie wins gemaak het, het die muur tussen die Forth en die Clyde 'n ander muur gebou. Dit is in 160 nC laat vaar.
216AD Brittanje het in twee provinsies verdeel Om Brittanje beter te beheer, het die Romeine die land in twee provinsies verdeel. Die Suide het bekend gestaan ​​as Britannia Superior en die North Britannia Inferior.
260 - 274 nC Die Galliese Ryk Die Romeinse generaal Postumus was in opstand teen Rome en vestig hom as keiser van Frankryk (Gallië) en Brittanje (Britannia)
22 Junie 304 nC St Alban Martyred Alban het die eerste Christelike martelaar in Brittanje geword. Die keiser Diocletianus het gelas dat alle Christene vervolg moes word. St Alban, 'n onlangse bekeerling tot die Christendom, het plekke verander met 'n plaaslike priester wat deur die Romeine gesoek is. Toe hy ontdek is, is hy tereggestel op Verulamium (St Albans).
312AD Die Christendom is die amptelike godsdiens van die Ryk Die keiser Konstantyn het tot die Christendom bekeer en die Christendom wettig gemaak in die hele Romeinse Ryk.
360sAD Aanvalle van Picts, Scots, Franken, Saxons Romeine-Brittanje is aangeval deur stamgroepe Picts, Scots, Franken en Saxons. Versterkings is na Brittanje gestuur en die aanvalle is afgestel.
388 - 400 nC Romeine begin Brittanje verlaat Die Romeinse Ryk is deur baie verskillende barbaarse stamme aangeval en soldate wat in Brittanje gestasioneer was, is na Rome teruggeroep.
410 Die laaste Romeine het Brittanje verlaat Alle Romeine is na Rome herroep en die keiser Honourious het aan die inwoners van Brittanje gesê dat hulle nie meer 'n verbinding met Rome het nie en dat hulle hulself moet verdedig.
500 Ambrosius Aurelianus - Britse krygsheer Ambrosius Aurelianus was 'n Britse krygsheer wat die oorwinnende Britte beveel het tydens die Slag van Mons Badonicus. Die Saksers het die Britte verder en verder wes onbeheersd gedruk tot hierdie stryd. Die verhaal van koning Arthur dateer uit hierdie periode.
Klik hier vir meer hulpbronne soortgelyk aan hierdie tydlyn in Rome, veral die Romeinse inval in Brittanje.
Die sondeval was 'n geleidelike proses. Die Romeine het nie eendag wakker geword om te sien dat hul Ryk verdwyn het nie!
Teen AD369 het die Ryk om die volgende redes begin verbrokkel:
Die regering het geld verloor.
Die mense moes baie hoë belasting betaal - tot 'n derde van hul geld.
Die rykes het geld en grond ontvang wat hulle ryker gemaak het terwyl die armes armer geword het.
Daar was nie genoeg geld om vir die leër te betaal nie.
Barbarians uit Duitsland wat vandale genoem word, het dele van die Ryk verower en daar was nie genoeg soldate om terug te veg nie.
Alhoewel die buitekante van die Ryk goed verdedig was, was daar in die Ryk geen verweer nie. Dit het beteken dat sodra die barbare deurbreek, daar niks was wat hulle verhinder het om na Rome te marsjeer nie.
Die Romeinse netwerk van paaie het indringers 'n maklike roete na Rome moontlik gemaak.
Niemand het besluit op 'n goeie manier om 'n keiser te kies nie. Dit het beteken dat enige generaal na Rome kon marsjeer, die keiser sou doodmaak en homself die volgende keiser kon maak. In 73 jaar was daar 23 keisers en 20 van hulle is vermoor.
Die Romeine - handel
Die Romeine het in hul hele ryk goedere verhandel. Deur goedere uit ander lande in te voer, het hulle hul lewenstandaard verhoog en kon hulle baie luukshede hê.
Die Romeine het hul netwerk van paaie en ook waterweë gebruik om goedere van die een land na die ander te vervoer. Die Romeine verhandel met Brittanje vir silwer, wat hulle gebruik het om juweliersware en muntstukke te maak, en wol wat hulle gebruik het om klere te maak. Hulle het kleurstowwe ingevoer om hul klere van die suid-oostelike deel van hul Ryk in te kleur en ook speserye om hul kos te geur.
Uit die Verre Ooste, wat nou China is, het hulle sy ingevoer om fyn klere te maak. Katoen kom uit Egipte en eksotiese en wilde diere vir die gladiatorgevegte het oorsee uit Afrika gekom.
Die Romeine word bekend vir hul vaardighede om paaie te bou. Ten tyde van die Ryk was daar 'n groot netwerk van paaie wat almal na die sentrum van Rome gelei het. Baie van hierdie paaie bestaan ​​vandag nog.
Die Romeine was die eerste mense wat verharde paaie gebou het wat in alle soorte weerstoestande gebruik sou kon word. Hulle het hul paaie gebou sodat hulle hoër in die middel as aan die kante was. Dit het beteken dat wanneer dit reën, die reën aan die kante van die paaie sou loop. Hulle plaas gereeld 'n dreineringstelsel langs die paaie om die water op te vang terwyl dit afloop.
Ryk mense het langs die paaie gereis in rommel wat deur ses of agt mans gedra is of deur muile getrek is. Diegene wat geen werpsel kon bekostig nie, reis gereeld in klein groepies vir veiligheid. Hulle sou in waens reis. Boodskappers, wat alleen en vinnig moes reis, sou soos 'n wa in 'n ligte koets ry.
Reise was veral nie snags veilig nie. Daar was langs al die paaie herberge, maar selfs dit was nie veilig nie. Gevegte sou uitgebreek het en soms is mense vermoor. Reisigers verkies om by hul eie vriende of vriende van hul vriende te bly.
Die Romeine - Volksgesondheid
Pont du Gard, Romeinse Ryk, Oktober 2007, deur Emanuele
Die Romeine was die eerste beskawing wat 'n openbare gesondheidstelsel ingestel het. Hulle moes dit doen omdat Rome in omvang gegroei het en dit onmoontlik was om 'n natuurlike bron van vars water in die stad te vind. Dit was ook nodig om 'n manier te vind om die vullis weg te doen om besoedeling te voorkom wat gesondheidsprobleme veroorsaak.
Akwadukte is gebou om vars water die stad in te vervoer. In AD100 was daar altesaam nege akwadukte wat vars water na die stad Rome gebring het.
Openbare baddens was plekke waar mense kon bad, ontmoet en sake bespreek. Daar was warm en koue baddens, sowel as masseringskamers.
'N Netwerk riool is gebou om riool en afval uit die stad na die rivier Tiber te neem. Daar was ook openbare toiletware.
Romeinse samelewing en sosiale klasse
Die Romeinse samelewing was duidelik hiërargies, met wetlik gedefinieerde voorregte wat aan verskillende klasse toegeken is en tallose informele verskille in houdings teenoor die klasse in die alledaagse lewe.
In antieke Rome is die bevolking in twee groepe verdeel: patriciërs en plebeiers.
Die patriciërklas was die afstammelinge van die oudste en magtigste edelgesinne. Hulle was grondeienaars, het in groot huise gewoon en hulle het politieke mag in die Senaat gehad.
Die patricians het getrou en het slegs sake gedoen met mense van hul eie klas.
Plebeiërs was hoofsaaklik ambagsmanne of kleinboere wat die land van die patrisiërs bewerk het; hulle het in woonstelle gewoon en hulle het geen politieke regte gehad nie.
As hulle gelukkig was, sou plebeiers kliënte (gehoorsame bediendes) van 'n patrikaanse familie kon word. Hulle het hul dienste aangebied om die beskerming te ontvang van die hoof van die familie wat hul beskermheer geword het.
Roman Society in the Era of the Empire 27BC - 1453AD
Hieronder is die piramide van die Romeinse samelewing, met die keiser aan die bokant en slawe aan die onderkant. Daar was verskillende lae tussen hulle. Alhoewel dit moontlik was om hierdie sosiale laasgenoemde op en af ​​te beweeg, aangesien die kategorieë nie onveranderlik was nie, was die verandering van 'n mens se sosiale posisie uiters moeilik en slegs moontlik deur meritokratiese instellings soos die weermag.
Hoof van die Romeinse samelewing en heerser oor die hele Rome
Ryk invloedryke landgoeding gesinne
Gedien in die Senaat en het Rome regeer
Ryk eiendomseienaars wat besigheid gekies het bo die politiek
Werkersklas. Mans met
Kyk die video: Weerspreek die Bybel homself? Does the Bible contradict itself? Rom series#21 Ds Gustav Opperman (Mei 2021).