Die gawe van God in Christus wat die kern van verlede week se tekste was, word nou versterk in die versekering dat dit vir gelowiges nuwe lewe, selfs uit die dood, bied. Daar is weer 'n geleentheid vir gemeentelede om die volle omgang van God se genade te erken en aan te neem.
Numeri 21:4-9 (Die koperslang op die paal)
Psalm 107:1-3, 17-22 (Danksegging vir God se reddingsdade)
Johannes 3:14-21 (Soos die koperslang, moet die Seun van die mens ook verhoog word)
Om die brief aan Efese in Bybelse konteks te plaas, eers iets oor die verhaal van Paulus se bediening soos Lukas dit in Handelinge vertel.
Handelinge 18:18-23 – Paulus se eerste besoek aan Efese
Handelinge 18:24-28 – Die bediening van Apollos in Efese
Dan vertrek Paulus weer op sy derde sendingreis, 'n reis van geestelike versterking. Die groot fokuspunt op hierdie reis is Efese.
Handelinge 19:1-40 – Paulus se bediening met sy tweede besoek aan Efese
Handelinge 19:1-10 – Uitstorting van die Heilige Gees
Handelinge 19:11-20 – Seuns van Skeva
Handelinge 19:21-30 – Die oproer in Efese
Die brief is deur Paulus geskrywe, maar vanweë die meer onpersoonlike aard van die brief (hy noem niemand by die naam nie, behalwe Tigikus wat die brief aflewer) moontlik aan meer gemeentes gerig as net aan Efese. Soos die ander gevangenskap briewe is Rome die meer waarskynlike plek vanwaar hy die brief geskryf het, hoewel Seserea ook 'n moontlikheid is.
En dan een van die rykste en wonderlikste uitsprake oor die kerk – vers 23 – "Die kerk is sy liggaam,die volheid van Hom wat alles in almal vervul." 'n Mens kan baie hieroor sê, maar dink net nou eers oor die een revolusionêre ding. Paulus sê hier dat die kerk deur God gebruik word "om alles in almal te vervul". Dit is nie 'n klein en onbelangrike opdrag nie. Om die waarheid te sê, dit is meer as 'n opdrag. Dit word beskrywe as iets wat doodgewoon gebeur … en ons moet daarby inskakel.
Efesiërs 2:1-10 – God gee aan alle gelowiges plek by Hom as getuienis van sy goedheid
Efesiërs 2:11-18 – Joodse en heidense gelowiges is saam een nuwe mensheid in Christus
Efesiërs 2:19-22 – God woon in hierdie gemeenskap van gelowiges as getuienis aan die mensdom
Lied 391 "Vervul o Heer my hart 1,5,6"
Hy verander dorsland in fonteinwêreld
en laat honger mense hulle daar vestig.
(Uit Psalm 107)
Aan almal in ……………… wat aan God behoort en in Christus Jesus glo.
Lied 393 "Middelpunt van ons verlange 1,4"
Die driedeling van die antwoord van die Heidelbergse Kategismus Vraag 2 kan gebruik word as struktuur by verootmoediging om in te pas by die indeling soos genoem aan die begin:
"Daar is weer 'n geleentheid vir gemeentelede om die volle omgang van God se genade te erken en aan te neem."
Die fokusteks pas pragtig binne die skema, en kan aangevul word deur die ander tekste.
3So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. (Efes 2)
'n Illustrasie van sondes en oortredings soos hierbo genoem, was die optrede van die volk in die woestyn soos beskrywe in Num 21:
6Die Here het toe giftige slange onder die volk ingestuur. Die slange het die mense gepik en baie Israeliete het gesterf.
Lied 240 "Heiland as in ootmoed stil 1,2"
In bogenoemde woestyngebeure gee God self uitkoms van die dood met die opdrag om 'n koperslang op 'n paal voor te hou.
7Toe kom die volk na Moses toe en bely: "Ons het teen die Here en teen u gesondig met wat ons gesê het. Bid tog tot die Here dat Hy die slange van ons af wegneem."
9Moses het toe 'n koperslang gemaak en dit op 'n paal gesit. As iemand wat deur 'n slang gepik is, na die koperslang opkyk, het hy bly leef. (Num 21)
Vir die Jode was hierdie spesifieke deel van die geskiedenis nog altyd van belang, want dit beskryf die laaste van 'n lang reeks opstande, juis in die doodsnikke van die woestynreis. Vir die Christene is dit net so belangrik, want in Johannes 3:14 word die slang as simbool van die Here Jesus gesien. (Die Bybel Verklaar, Num 21)
16"God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê. (Joh 3)
In pragtige taal verduidelik Paulus dit soos volg:
4Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. 5Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered! 6Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom 'n plek in die hemel gegee, 7sodat God ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het. (Efes 2)
Lied 400 "Juig, juig in Hom 1, 2, 5"
8Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is 'n gawe van God. 9Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. 10Nee, God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het. (Efes 2)
Die genade karakter van verlossing en onus op toewyding as dankbaarheidslewe word aangeraak in Psalm 107
Lied 521 "Erkentlik deur die dae vs 1,2"
F5."Daar Is Geen Grens"
Oorspronklike titel: The Power of your love
Teks en Musiek: Geoff Bullock
© Word Music
Hou my vas, laat u liefde my omvou
deur die krag van u liefde
Epiklese Outeur: Johannes Calvyn se Straatsburgse liturgie van 1545
8–10 'n Mens wonder soms hoekom God ons gered het. Hy het ons gered omdat Hy baie goed is vir ons en omdat Hy ons sy vriende wil maak. Geen mens kan homself van sy sondes red nie. Dit is net God wat dit kan doen. En God red ons ook nie omdat ons gaaf en oulik is nie. O nee! Ons verdien dit glad nie dat Hy ons red nie. Dit maak dat ons ook nie kan loop en spog en dink ons is beter as ander mense nie. Ons het mos nie onsself gered nie. Dit is nou vir ons baie lekker om God se hart bly te maak. Maar dit is God wat ons sy kinders gemaak het. Hy help ons nou om mooi dinge te doen. Ons weet mos dit is wat God wil hê ons moet doen. Joubert, S. (2000). Die Nuwe Testament vir kinders in 'n taal wat hulle verstaan (Eph 2:10). Vanderbijlpark: Carpe Diem.
Terwyl hy in hoofstuk 1 van die geloofsgemeenskap as "heiliges" en "'n gemeenskap wat aan God behoort en in Christus Jesus glo" praat, tref dit hulle soos 'n hou in die gesig as hy na hulle verlede verwys as "julle was dood" (2:1). Dit was 'n uitsiglose en hooplose bestaan.
Indien 'n mens die volle impak van Paulus se beredenering wil volg, moet die digverpakte sleutel-begrippe noukeurig nagegaan word.
Ten opsigte van God en sy Ryk was hulle dood, dood soos 'n lyk. Dit is 'n baie sterk beeld. 'n Lyk kan nie sien, hoor, proe, praat of doen nie. So is die mens wat geestelik dood is ook nie in staat om op God se Woord en koninkryk te reageer nie. Eintlik bestaan God nie vir mense wat geestelik dood is nie. Hulle dink nooit aan God nie want in hulle werklikheid bestaan Hy nie. Ergste van alles, hulle was nie van hulle doodsheid bewus nie. Iemand wie se verhouding met God verbreek is of wat geen bewuste band met die Here gehad het nie, mis dit nie!
Die "dood" waarvan Paulus hier praat, is nie die fisieke of liggaamlike dood nie maar 'n geestelike dood. Mense kan geestelik dood wees terwyl hulle fisiek/liggaamlik springlewendig en bedrywig is en selfs 'n oorvol lewe lei. Geestelike dood tree in as gevolg van "oortredings" en "sondes".
"Oortredings" beteken om bewustelik 'n aangewese grens te oortree. Die gebeure in Genesis 3 waar die verleier die God gestelde grens in sy teendeel ombuig, het rampspoedige gevolge vir Eva en Adam. Die bedoeling met die bevraagtekening van die reël/beperking onthul 'n eiesinnigheid en verset.
Die begrip "sondes" beteken om die doel te mis soos om 'n skyf mis te skiet. Die doel word gemis. Die gebruik van die meervoud wys daarop dat dit herhaaldelik gedoen is, dus 'n gedragspatroon gevorm het.
Wanneer begeertes en drange losgemaak word van verantwoordelikheid teenoor God, onsself en ons medemens, word dit afbrekende en vernietigende kragte. Die menslike samelewing betaal duur vir die sondige begeerte na drank, dwelms, seks, rykdom, mag en gemak. Daar word en is al baie geskryf oor die geweldige rol en invloed van sogenaamde "magte" op die mens se lewe. Daarmee word verskillende dinge soos ideologieë (politieke, sosiaal-ekonomiese, kulturele), stelsels, strukture, modes, gebruike, tradisies en persepsies bedoel. Soms word dit aan 'n persoon of groep verbind, meestal is dit onpersoonlik.
Met 'n verrassende "maar" beskryf Paulus die karakter van die God van die Bybel. Dié Here wat geen plek het vir die sonde nie, is die God wat "ryk is in barmhartigheid en ons innig lief het" (2:4). Dit bewys Hy aan ons nie omdat ons self sulke deugdelike mense is nie – inherent goed en gaaf nie.
Dit laat Paulus uitroep: "Uit genade is julle gered!" (2:5). In sowel 2:5 as 2:8 word die woord vir "redding" gebruik wat verwys na 'n handeling van God in die verlede wat 'n blywende gevolg het. Ons word deur die geloof ingesluit in 'n voltooide daad van God!
Let op die sleutel uitdrukkings in Paulus se verlossingsbegrip: "saam met Christus", "saam met Hom" en "in Christus Jesus". Deur Christus is ons uit die doodstoestand bevry. In 'n deurlopende refrein hoor die gelowiges dat hulle saam met Hom "lewend gemaak is" (2:5), "opgewek is uit die dood" en "'n plek in die hemel gegee is" (2:6), "sy goedheid aan ons bewys het" (2:7), "ons geskep het om ons lewe te wy aan die goeie" (2:10).
Wat die geloofsgemeenskap moet weet, is dat hierdie redding nie uit hulleself kom nie (2:8), nog minder "deur julle eie verdienste"(2:9). Dit is 'n gawe (geskenk) van God se "genade", sy "barmhartigheid", sy "innige liefde", sy "goedheid". Die Christelike geloof bely dat God se genade die enigste oorsaak is van die nuwe lewe in en saam met Christus. Al is die oorsaak vir God se genade net in Hom geleë, skakel dit die mens nie uit nie. Inteendeel, die mens moet dit wat deur God aan haar/hom gegee word gelowig aanneem. Selfs hierin kom God ons tegemoet. Kragtens die oorweldigende grootheid van sy genade skenk Hy ons ook die geloof wat nodig is om die genade aan te neem. Die Here bewerk die geloof in ons deur sy Gees (1 Kor 2:12,14,15. Vgl ook H K Vr en Antw 65).
Paulus weerlê alle idees en vorme van selfredding. Om gered te word, is 'n genadegeskenk (5, 8). Redding is niks minder as herskepping nie! God het ons gemaak, ons is sy kunswerk in Christus Jesus (2:10; 2 Kor 5:17-19).
Die beeldspraak wat tot dusver gebruik is, mag onbedoeld die indruk wek dat die Christelike geloof uitsluitlik op geestelike sake fokus. Veral die uitdrukking dat die geloof ons deel gee aan "'n plek in die hemel" (6) kan die misverstand skep dat dit vir Paulus oor 'n soort vroomheid gaan wat nie met die aardse te doen het nie.
Die teendeel is egter waar. Die Christengelowiges is as produk van God se herskeppende genade bedoel vir goeie dade/werke wat God tevore voorberei het sodat ons ons lewe daaraan kan wy. Dit gaan nie om werke wat ons kies om te doen nie. Ons lewenswyse staan in diens van die werke (goeie werke) wat God reeds oor besluit het. Wat hierdie lewenswandel inhou, word onvergelyklik uitgestippel in 4:17-6:20. Dit gaan om 'n lewenswyse "in ooreen-stemming met die evangelie van Christus" (Fil 1:27a).
'n Totaal nuwe lewe het tot stand gekom. Ons bestaan is "in Christus" en voortaan geld van ons hele lewe dat ons "saam met Christus Jesus" opgewek is uit die dood en saam met Hom 'n plek in die hemel gegee is (2:6). Los van Christus Jesus verval alles. Hy omsluit/omvou ons met God se goedheid en liefde.
In Christus is ons 'n nuwe skepping om ons lewe te wy aan goeie dade/werke. Daarvoor het God die gelowiges in Christus bestem (10; 2 Kor 5:17). Wie God se genade in Christus Jesus gelowig aangeneem het, leef deur die Gees op 'n nuwe manier en is volledig in diens van God se heil op alle terreine van die lewe. Wie glo, lewe!