“DIT sê en betuig ek dan in die Here, dat julle nie meer moet wandel soos die ander heidene ook wandel in die verdwaasdheid van hulle gemoed nie —mense wat verduisterd is in die verstand en vervreemd van die lewe van God deur die onkunde wat in hulle is vanweë die verharding van hulle hart;wat ongevoelig geword het en hulle oorgegee het aan die ongebondenheid om in hebsug allerhande onreinheid te bedrywe.” (:17-19).
Die Afrikanervolk het ‘n tyd beleef waarin hy met wyse en verstandige leiers geseën was. Hierdie leiers het nie alleen omgesien na die vleeslike behoeftes van ons volk nie, maar ook maatreëls getref wat die geestelike welstand van ons volk sou beskerm. Die daarstelling van duidelike grense op verskillende lewensterreine tussen ons eie volk en andere was om ons kultuur, maar ook ons sterk Christelike karakter van daardie tyd te beskerm. Baie van hierdie Godvresende volksleiers het geweet dat ‘n vermenging met heidense volke die Christelike karakter van ons volk skade sou berokken. “Jy mag jou ook nie met hulle verswaer nie — jy mag jou dogter nie gee aan sy seun, en sy dogter nie neem vir jou seun nie;want hy sal jou seun van My afvallig maak, sodat hulle ander gode dien en die toorn van die HERE teen julle ontvlam en Hy jou gou verdelg.” (Deut. 7:3&4).
Ons volk en baie volksleiers het egter nie in hierdie vaste weë bly wandel tot behoud van ‘n sterk volk met ‘n mooi, eerbare Christelike karakter nie. Die weë van die wêreld was vir die grootste deel van ons volk te aanloklik en dit was vir baie mense belangriker om in die oë van die wêreld aanvaarding te kry as om in God se oë geëer te word. Die gevolg hiervan is dat ‘n baie, baie groot deel van ons eie volk vandag die karaktertrekke van ‘n heidense en goddelose volk ten toon stel. Dit is mense wat soos ons lyk, oor baie dinge eenders dink en voel en ook dieselfde taal as ons besig, maar tog is ons “baie anders” as mekaar. Ons is nie in ons siel gebonde nie.
Ons het as gelowige Afrikaners ‘n baie groot verantwoordelikheid wat op ons rus. Die behoud van ons Christelike karakter is geen maklike taak nie – veral nie in ‘n tyd waarin dit lyk asof almal rondom ons alle waardes en norme oorboord gegooi het nie. Dit beteken egter nie dat iets aanvaarbaar is bloot omdat “almal dit doen nie”. “Jy mag die meerderheid nie volg in verkeerde dinge nie.” (Ex. 23:2). Ons moet met versigtigheid bepaal wie diegene is met wie ons omgaan, want soos wat ander volkere vir ons volk ‘n gevaar ingehou het, is die gevaar nou veel nader aan ons. Dit is ongelowige mede-volksgenote wat ook ons Christelike karakter bedreig.
Wanneer ons lank genoeg met mense vereenselwig wat ‘n oneerbare lewenswandel navolg, sal ons eie afkeur daarvan met verloop van tyd vervaag. En wanneer ons nie meer ‘n sterk afkeur van verkeerde dinge het nie sal dit slegs ‘n kwessie van tyd wees voordat ons self daaraan begin deelneem. Kyk maar na die progressie wat ons in Ps. 1:1 raaksien. “WELGELUKSALIG is die man wat nie wandel in die raad van die goddelose en nie staan op die weg van die sondaars en nie sit in die kring van die spotters nie;”. Daar word eers gewandel, dan gaan staan en daarna gaan sit jy saam met hulle in wie se geselskap jy tuis voel.
Die Here verwag van ons nie alleen om ons van ‘n slegte lewenswandel te weerhou nie, maar ook dat ons geen goedkeuring sal skenk aan hulle wat die weë van God verlaat om in die begeerlikheid van die vlees die wêreld agterna te loop nie. In plaas daarvan dat ons verskoning probeer maak vir verkeerde dade, dit probeer goedpraat, maak of ons dit nie raak sien nie of selfs daaraan deelneem, verwag die Here van ons om dit wat in sy oë verkeerd is te bestraf. “en hou nie gemeenskap met die onvrugbare werke van die duisternis nie, maar bestraf dit liewer.” (Efés. 5:11).
Ons moet met volharding volhou om in hierdie tyd waarin selfs valse leraars vanuit “kerke” mense aanmoedig om die weë van die Here te verlaat, volhard in die vastheid van ons geloof. Ons moenie deur hierdie tyd en gebeure onkant betrap word en ontnugter gelaat word nie, want die Here het ons lank vooraf reeds in sy Woord hieroor gewaarsku. “Noudat julle dit dan vooruit weet, geliefdes, moet julle op jul hoede wees dat julle nie miskien meegesleep word deur die dwaling van sedelose mense en wegval uit jul eie vastigheid nie.” (2 Pet. 3:17).