Die lewe ken my stap, Vader het my pad vir my uitgekap. Gedra was ek deur gebede! As die mens maar weet! Die verskil tussen water en grond. Vis en vleis. Is soos ek, die gewonde boemelaar man. Ek op my “boks” en jy op jou “king size” bed….
Na ‘n moeilike lewe het sy, op die ouderdom van 31, haar lewensverhaal begin skryf. Ander boeke het ook daarna gevolg. Haar uithouvermoë en aanhou probeer maak van haar ‘n ster wat helder skyn. Sy was betrokke in haar bediening wat vir ‘n tyd lank toe was, maar nou weer oopgestel is. Of sy ‘n boek skryf of nie, sy is besig met die bediening en die bemarking van haar boeke. Sy beskou elke mens se sukses, in wat hy/sy ookal bereik, as sukses. Die een is nie méér belangrik as die ander nie. Wanneer jy doelwitte gestel het en dit bereik het, was jy suksesvol.
Soos die man met sy mooi blink BMW wat elke oggend ‘n paar treë van my af staan en wag vir die robot om na groen oor te slaan. Vinnig draai hy dan sy venster op en kyk ander pad. Elke oggend sien ons mekaar, ek dink soms wens hy dat ek môre nie weer daar sal staan nie. Ek hoor dan sy musiek. Pragtige geestelike liedjies, soms ‘n preek, dan bid ek dat hy sy Verlosser sal ontmoet deur die oë van ‘n kind. Dan, ja dan glo ek, sal hy Jesus werklik vind en ook eendag vir my, die boemelaarsvrou van 3de Laan, kan glimlag en bid. Hy laat my dink aan die ryk man en ek is ou Lasarus. Elke dag het Lasarus gelê as boemelaar voor die poort van die rykman. Lasarus was siek, die honde het sy swere gelek! Hy was honger en het koud gekry. Die ryk man het in weelde geleef. Alles gehad, maar een ding gemis! Hy was eintlik arm en Lasarus baie ryk. Lasarus het Jesus geken, gedien en liefgehad. Met sy dood is hy weggedra na die boesem van Abraham, deur die engele. Die rykman het ook vir Vader geken, maar was arm, want hy het geen verhouding met Hom gehad nie. Toe hy sterf is hy begrawe. Daar was geen engele nie, geen hemelse verwelkoming nie, hy het smarte beleef en Lasarus het nou die goeie gehad.
Die blouoog boemelaar … Eens my Germaanse heer, ‘n geliefde en bekende man met drome in sy oë. ‘n Man wat ‘n veld aan die brand kon steek met sy lag en nie bang was vir die donker nag nie. ‘n Diep siel met ‘n hart van goud wat op sy lewensweg altyd soekend na God was en deur sy pynlike omstandighede en seer verlede gespartel het in sy bloed, en God nie kon vind nie tot die dag ook vir hom sou aanbreek en sy uur sou kom wat Vader by hom verby sou gaan en in sy bloed vir hom sou sê: LEEF… Eségiël 16:4-6.
Die man wat my inspirasie was na ‘n nuwe boek en toe vind hy sy plek in die digbundel. ‘n Man wat my geleer het dat die hart van ons mense lê by dié met die meeste seer. Dié op die ashoop van die lewe is eintlik die diamante deur die Gewer.