Nóg ’n groot fout was die sluiting van onderwys- en beroepskolleges. Die Setas, wat veronderstel was om hul plek te vul, was gegrond op die vals veronderstelling dat die regering en die private sektor die basiese vaardighede kon verskaf wat die ekonomie nodig het.
Die regering moet by die begin begin, verliese beperk, foute erken en al die hulpbronne tot sy beskikking aanwend om onderwys te rekonstrueer.
Ondanks die astronomiese begroting vir hoër onderwys, kan geen hoëronderwysstelsel ’n 85%-druipsyfer onder swart studente hanteer nie. Voeg jy die R9 miljard vir studentesubsidies by die subsidie van R72 miljard wat aan die 26 universiteite toegewys word, vind ’n tamaai vermorsing van geld plaas in die lig daarvan dat 800 000 swart studente dit nie in 2014 gemaak het nie.
Haar ouers is albei plaaswerkers en het die belangrikheid van onderwys by haar ingeprent. Sy wou ná matriek medies studeer, maar toe die eerste keer uitgevind matriek is nie ’n outomatiese toegangskaartjie nie. Sy het vir ’n akademiese steunprogram ingeskryf en haar matriekuitslae drasties verbeter.
Daarna het sy vir medies ingeskryf en jaar ná jaar sonder ’n beurs geslaag, totdat sy in haar vyfde jaar die boerpot van ’n beurs losgeslaan het. Die verligting was tasbaar. Vandag is sy ’n dokter.