🥇 ▷ Hellmut The Badass From Hell: Goeie vermaak met 'n retro smaak ✅
Hellmut The Badass From Hell: Goeie vermaak met 'n retro smaak
Hellmutt: Badass uit die hel is net so verstommend as wat die naam aandui. Dink aan Doom, maar as 'n top-down shooter. Al wat jy doen is om die duiwels terug te blaas na die hel, en die alwetende oog brand jou genadeloos. Die spel word ook behandel in 'n retro-styl met 'n soortgelyke musikale smaak.
Natuurlik sal die geskiedenis nie baie diep of swaartekrag wees nie. Dit is eenvoudig, jy is 'n wetenskaplike wat op soek is na onsterflikheid. Deur dit te doen, laat u per ongeluk die infernale leërs op die aarde ontspan terwyl hulle u liggaam steel. Bummer, nie waar nie? Die geheimsinnige oog Ka-rah stel belang in u situasie, en besluit om te help. Dit gee jou onsterflikheid as 'n drywende skedel en ruggraat wat laserstrale kan skiet. Dit gee jou ook 'n arsenaal van transformasies wat as opgraderings en ekstra lewens optree. U doel Herwin u liggaam.
Soos ek vroeër genoem het, word die spel van bo na onder gespeel. Dit handel oor isometriese strewe om jou om duiwels van alle groottes en vorms te verslaan. Die skerm kan baie vol vyande, lokvalle en koeëls wees, so soms behoort die spel ook tot die hel. Jy speel soos die oorblyfsels van 'n gekke wetenskaplike, 'n betowerde skedel en ruggraat. U kan uself verdedig met 'n haelgeweer, soos polsemissie en 'n laserstraal. Gevegte in hierdie toestand is egter nie betroubaar nie.
Dit is waar veranderinge plaasvind. Een van die geskenke wat Ka-rah aan jou gee, is die vermoë om liggame te versamel. U kan die liggame wat hulle eintlik skep, gebruik. Elke vorm het sy eie stel eienskappe en vaardighede. Dit beteken dat hulle ook hul eie leerkurwes het. Onthou dat draaie nie steil of moeilik is nie, maar dat jy baie daarmee kan doen.
Daar is die monster Stitch, 'n massiewe vleisagtige gemors wat nie vinnig beweeg met 'n stadige tempo van vuur nie. Alhoewel jy jouself as 'n koeël kan gebruik om vyande te tref en ook met 'n skokgolf om hulle te slaan. Daar is ook die rotskoning, 'n meer ratse langafstandkarakter. Sy skulpe ricochet ook en kan gelyktydig tot 3 gevuur word. Sy gesondheid daal egter baie vinnig om daarvoor op te maak. Slimeball was nog 'n voorbeeld van lasergerigte transformasie met baie vermoëns vir die bestuur van skare.
Die algehele vlakontwerp en kaartuitleg kruip in die kerkers. U moet op die vlakke van die kasteel klim, die vloere skoonmaak en base verslaan. Elke verdieping het kamers vol vyande, soms 'n bors en soms lokvalle. U sal ook 'n winkel vind waar u items / wapens / opgraderings kan koop, en aan die einde van elke verdieping 'n oog vir ka-rah het. Die voltooiing van hierdie uitdaging sal u 'n transformasie gee om slegs een keer in hierdie speletjie te gebruik. Dit werk ook as 'n ekstra lewe.
U kan bekostig om voort te gaan speel as u transformasie sterf. As u egter as 'n skedel sterf, sal u regtig sterf. Hellmutt herstel beslis die klassieke spelmeganika in hierdie opsig. As u sterf, moet u weer van voor af begin. U hou transformasies wat nog nie oop is nie. Maar elke keer moet u van die begin af begin. Alhoewel die meganika as frustrerend gesien kan word, is dit deesdae ook uniek in speletjies. 'N Beperkte lewe en deurdringing was iets wat ons nie regtig in die speletjies beleef het nie, aangesien die vaardigheid 'n truuk was om meer skyfies van die speler te kry.
Die punt is dat die vlakontwerp redelik oortollig is. Ek hou van die konsep, maar dit verander nie tydens die spel nie. Dit voeg 'n ligte frustrasie by die deurtrek-faktor in die spel. U is bang dat u weer alles moet doen, wat die druk verhoog om nie te sterf nie. Daarom moet u u transformasies baie noukeurig bestuur. Dit help om noodhulpkissie altyd in die winkel op elke verdieping te kry. Neem uitdagings wanneer jy kan.
Die grafika en klank van die spel is wonderlik vir wat hulle veronderstel was om te verteenwoordig. Alhoewel ek hulle nie net prys vir die pixel-estetika nie, omdat baie speletjies tans op hierdie kunsstyl gebaseer is as gevolg van die nostalgie-faktor. Hellmutt weerspieël die klassieke atmosfeer egter goed. Dit is nie 'n ander pixel-speletjie nie, soos die meeste arcade-off-offs. Dit bevat verskillende klassieke aspekte. Musiek is die belangrikste ding, want u kan kies tussen kontemporêre musiek of 8-bis-ou musiek in pixels. Dit is baie snaaks as jy van vloer na vloer gaan en duiwels van links en regs skiet. Die geluide van elke wapen en vyand in die spel is ook groot. Ek hou ook van die prestasie van die pixelbloed wat oral spat, vergesel van 'n 8-bis uitroep van angs en mislukking.
Die baasgevegte in die spel verfris van gewone kerkers wat rondom die kerkers kruip. Die base het hul eie spesiale arena's met 'n geleentheidsvoordeel wat een van u het. Soos om 'n plofbare vat op hulle te gooi of vasgevang te raak tydens spits tydens 'n aanval.
Hellmutt het beslis 'n gulde geleentheid gemis om aan die spel saam te werk. Dit sal 'n aangename laag speelbaarheid by 'n vriend gee. Die manier waarop u spanwerk uit verskillende transformasies kan kies en kombineer, kan ook lekker wees. Dit sou ook snaaks wees om jou skedel rondom jou vriend te begelei as hy een van sy vorms verloor het.
Ek het ook bewonder dat die spel geen blootstelling gehad het nie. Demone steel jou liggaam, en die alwetende oog gee onsterflikheid. Dit is letterlik genoeg, gaan nou grond toe. U word onmiddellik in aksie gegooi. Die moeilikheidskromme gaan nie op of af nie as gevolg van die eenvoud van die spel.
Maar dit is die punt. Die spel is prettig en eenvoudig, maar ook herhaalbaar. As u die eerste verdieping van die kasteel klaarmaak en die baas verslaan, sal dit slegs 'n kwessie van herhaling wees. Dit is nie 'n groot nadeel nie, want byna elke wedstryd het die herhaalbaarheid om dit te laat werk. Maar omdat Hellmutt 'n stylvolle, onafhanklike spel is, het dit nie veel om te bied nie.
Tog beveel ek dit sterk aan. Dit is wonderlike vermaak waar u die brein kan afskakel om dit te geniet. Dit kan natuurlik baie stresvol wees as u hard probeer.