“Sy word in ŉ stad groot, maar die stad word nêrens gespesifiseer nie, dit kan enige plek wees,” verduidelik Du Plessis. “Haar kinderjare is vir Poppie onwerklik, dit maak nie eintlik saak waar dit was nie.”
Poppie is inderdaad ŉ poppie in die hande van die pastoor en sy word soos ŉ marionet gemanipuleer. Sy is ook nie die enigste pop in die pastoor se hande nie. Daarom die name uit Liewe Heksie – Levona, Matewis en professor Karel.
Du Plessis sê die boek is allermins ŉ aanval op die kerk. In die verhaal word daar juis nie na ŉ bepaalde geloofsgroep of kerk verwys nie, aangesien dit eerder oor die rol van geloofsleiers gaan.
Net so word Poppie deur hul charismatiese pastoor vir sy eie gewin gemanipuleer en seksueel misbruik. Die ironie is dat die ouer Poppie se pad met ŉ predikant s’n kruis wat haar help om dié donker tyd in haar lewe te verwerk en op te staan.
“Hengelaarskroon is vir Poppie (en vir Lukas) die werklike wêreld en die plek van genesing,” vertel Du Plessis oor die betekenis van die ruimte wat hy gekies het.
Baie dankie vir hierdie boek Prof. Hans. ‘n Mens hoop net vrouens veral in so ‘n omstandighede lees dit. Ek ken baie van hulle wat vasgevang is in ‘n emosionele stryd wat uitgebuit word deur mense in magsposisies soos die in kerke.