turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Sıtkı Turan

Sıtkı Turan (1951 - 12 Aralık 1999), Türk öğretmen ve siyasetçidir.
Hayatı ve kariyeri
1951 senesinde doğdu. İstanbul Yüksek Öğretmen Okulundan mezun oldu. Çan İ. Bodur Anadolu Lisesinde Müdürlük görevinde bulundu. 21. dönemde MHP'den Çanakkale Milletvekili olarak seçildi. Evli ve iki çocuk babası olan Turan 12 Aralık 1999 tarihinde hayatını kaybetti.
Dakka Metro Raylı

Dhaka Metro Raylı ( ), genellikle Dhaka Metrosu olarak kısaltılır ( ), Dakka, Bangladeş'e hizmet veren bir toplu hızlı geçiş (MRT) sistemidir. Şehrin önerilen tamamen yer altı metro sistemiyle birlikte, başkentteki tıkanıklığı azaltması bekleniyor. Dakka Ulaştırma Koordinasyon Kurumu (DTCA) tarafından ana hatları çizilen 20 yıllık Stratejik Ulaşım Planının bir parçasıdır.
Dakka Metrosu'nun MRT Line 6'nın ilk aşaması, Başbakan Şeyh Hasina tarafından açılışı yapıldıktan sonra 28 Aralık 2022'de ticari faaliyete başladı ve ertesi gün metro hizmetleri genel yolcuların kullanımına açıldı. MRT Line 6'nın ikinci aşamasının inşaatının 2023 yılına kadar tamamlanması planlanıyor Üçüncü faz, Kamalapur tren istasyonunda 1,16 kilometrelik ek bir uzantı içerecek ve MRT Line 1, MRT Line 2 ve MRT Line 4 ile bir kavşağa sahip olacak ve 2025 yılına kadar tamamlanması planlanıyor. Şebekenin altı hat içermesi planlanıyor. Bunlardan ikisi yapım aşamasında, geri kalanı ise planlama aşamasında.
Not listesi
Galaktik İmparatorluk

Galaktik İmparatorluk, şu anlamlara gelebilir.
Kurgusal devletler
Galaktik İmparatorluk, Isaac Asimov'un kitaplarındaki kurgusal devlet
Galaktik İmparatorluk, Yıldız Savaşları külliyatındaki kurgusal devlet
Edebiyat
Galaktik İmparatorluk, Isaac Asimov'un 3 tane kitaptan oluşan serisi
Galaktik İmparatorluklar, Gardner Dozois tarafından derlenen altı roman
Mert Erez

Mert Erez 1993 yılında doğdu. Plato MYO'da Radyo, Televizyon programcılığı eğitimi aldı. Şerefli Mağlubiyetler Antolojisi ve Hep Sociedad Yüzünden isimli iki hikaye kitabı yazdı. Birçok reklam ajansında metin yazarlığı yaptı. Fitbol Dergi ve Galatasaray Dergi'de futbol yazarlığı yaptı.
Son olarak Beşiktaş'ın eski milli filebekçisi Fevzi Tuncay'ın 1999-2000 sezonunda Galatasaray maçında yediği gol sonrası yaşadıklarını anlatan Iska isimli belgesel ile 59. Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Belgesel Dalında finalist oldu. Ardından Türkiye - Fransa ortak yapımı Beklerken - En Attendant isimli kısa filmi yazdı ve yönetti. Futbol yazarlığı, senaryo yazarlığı ve yönetmenlik yapmaya devam ediyor.
Filmografi
O An - Kısa Film, 2007 Senarist
2008... Kurmaca (Senarist, Yardımcı Yönetmen, Yönetmen: Ozan Sertdemir)
2. TAKEV Türk-Alman Kültür Eğitim Vakfı, Kısa Film Yarışması, İkincilik Ödülü. 2010
2. Türkiye Liselerarası KısaKes Kısa Metrajlı Film Yarışması, (Dündar Taşal) En İyi Erkek Oyuncu Ödülü. 2011
Filmin Adı Yok Kısa Film, 2012 Senarist, Yönetmen
3. ODTÜ Film Festivali, Kısavurumcu Filmler II Bölümü, Gösterim. 2012
Sinepark Aklımızda Kalanlar Bölümü, Gösterim 2012
TISFEST Kısa Film Festivali, Gösterim 2013
Fransız Kültür Merkezi Yarışma Kısaları, Gösterim 2013
VEFA Belgesel, 2015 Yönetmen
Iska 2021, Belgesel Senaryo, Yönetmen
59. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Belgesel Finalist
23. DOK Fest Munchen - Gösterim
Beklerken En Attendant 2022, Senaryo, Yönetmen
2. TAYF Uluslararası Kısa Film Festivali, Finalist
Rehber - 2023 - Yapım Aşamasında
Esenler Film Günleri - Senaryo destek ödülü
İzmir Kısa Film Festivali - Senaryo destek finalist
Kitaplar
Şerefli Mağlubiyetler Antolojisi, 2018 - Küllük Yayınları
Hep Sociedad Yüzünden, 2021 - Holden Yayınları
Alberta bayrağı

Alberta bayrağı, Kanada'nın Alberta eyaletinin resmi bir sembolüdür. 1968 yılında eyalet yasama organı, 1 Haziran 1968 tarihinde kabul ederek bir bayrak tasarımına izin verdi.
Bayrak, lacivert bir arka planın ortasında il arma kalkanı ile 1: 2 oranlarına sahiptir. Kalkanın yüksekliği bayrağın yüksekliğinin 7⁄11'dir.
1984 yılında kabul edilen eyalet renkleri mavi ve altındır (koyu sarı); sırasıyla gökyüzünde/arka planda bayrak/kalkan ve buğday arka planında görünen "Alberta mavisi" ve "Alberta altını" olarak da anılırlar.
2001 yılında, Kuzey Amerika Veksilloloji Derneği (NAVA) tarafından yapılan bir ankette; Alberta eyalet bayrağını, sıralanan 72 tane Kanada eyaleti, ABD eyaleti ve ABD bölgesi bayrağı arasından tasarımda 35. sıraya yerleştirdi.
Tarih
Yaklaşan yüzüncü yıl kutlamaları sırasında Kanada Konfederasyonu Kasım 1966'da Alberta Sosyal Kredi Birliği'nin Sosyal Kredi Kadın Yardımcıları tarafından Alberta'ya kendine özgü bayrağını vermesi için dilekçeler Başbakan Ernest Charles Manning'e sunuldu. Bayrak, 1 Haziran 1968'de Alberta yasama meclisi tarafından resmi eyalet bayrağı olarak tasarlandı ve onaylandı.
Calgary Flames, bayrağı 2007 yılından 2020 yılına kadar evlerinde ve deplasman üniformalarında omuz bandı olarak kullandı.
Galeri
Baopuzi

Baopuzi, 4. yüzyıl Çin felsefesi ve mistisizmi ile ilgili bir metindir.
Baopuzi, Ge Hong adlı Çinli bir düşünür ve alkimist tarafından yazılmıştır ve Çin literatüründe önemli bir yere sahiptir.
İçeriği
Baopuzi, çeşitli konuları ele alan yedi bölümden oluşur. Bu konular arasında alkimya, astroloji, tıp, büyü, meditasyon, ruhani uyanış ve Taoist felsefesi gibi konular yer alır.
Metin ayrıca, Ge Hong'un kendi yaşam deneyimlerini de içermektedir ve onun Taoist felsefesi, özellikle de içsel arayış ve kişisel gelişim konularındaki düşünceleri üzerinde yoğunlaşmaktadır.
Baopuzi, Taoist felsefesine ve pratiklerine bir giriş olarak kabul edilir ve Çin'in geleneksel felsefi düşüncesinin ve kültürel mirasının bir parçasıdır.
Ayrıca, Doğu Asya'da Taoist felsefesi ve uygulamaları üzerine yapılan çalışmalar için önemli bir kaynaktır.
Kaynaklar
Okumalar
Hu Fuchen. 1991. Baopuzi neipian yanjiu (Sadeliği Kucaklayan Ustanın İç Bölümleri Üzerine Araştırma). Xinhua chubanshe.
Kominami Ichirō, 1978. "Gishin jidai no shinsen shisō: Shinsenden o chushin toshite", Yamada Keiji edisyonu, Chugoku no kagaku to kagakusha, Kyoto daigaku jimbun kagaku kenkyujo, syf. 573626.
Lin Lixue. 1980. Baopuzi nei wai pian sixiang xi lun (Sadeliği Kucaklayan Ustanın İç ve Dış Bölümlerine İlişkin Düşüncenin Bir Analizi). Xuesheng.
Poo, Mu-chou. 2005. "Mutluluğun Tadı: Baopuzi'deki İksirleri Bağlamsallaştırma", Roel Sterckx edisyonu, Of Tripod and Palate: Food, Politics and Religion in Traditional China, Palgrave, 123139.
Paul Girolami

Sir Paul Girolami "FREconS", "FIMC" (d. 25 Ocak 1926 ö. 17 Mart 2023), İtalyan asıllı Britanyalı sanayici ve iş adamı.
Yaşamı ve kariyeri
Girolami, 25 Ocak 1926'da İtalya'da doğdu. Ailesiyle birlikte çocuk yaşlardayken İngiltere'ye yerleşmişler ve İngiliz vatandaşı olmuştur. Londra Ekonomi Okulu'ndan mezun olmuştur. 1965'te finans analizcisi olarak girip 1985'te Başkanlığı'nı üstlendiği Glaxo Holding firmasını görevden ayrıldığı Kasım 1994 tarihine kadar Dünya çapında büyük bir ilaç tedariki markası haline getirdi.
Görevi bıraktıktan bir yıl sonra firma 1995'te Glaxo Wellcome adı altında birleşti. Özellikle Glaxo firmasının piyasaya sürdüğü Fortum (seftazidim) ve Zinnat (sefuroksim aksetil) markalı antibiyotikler güçlü etkisiyle öne çıkmıştır.
Özel yaşamı ve ölümü
Evli üç çocuk babası Girolami, başında olduğu Glaxo Holding çatısında yaptığı hizmetleriyle 1988'de Britanya İmparatorluğu Nişanı'nı almış ve 17 Mart 2023'te hayata veda etmiştir.
Yeşilalan

Yeşilalan aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri
Yeşilalan, Savur - Mardin ili Savur ilçesine bağlı mahalle
Yeşilalan, Korgan - Ordu ili Korgan ilçesine bağlı mahalle
Yeşilalan, Havza - Samsun ili Havza ilçesine bağlı mahalle
Yeşilalan, Tekkeköy - Samsun ili Tekkeköy ilçesine bağlı mahalle
Yeşilalan, Yıldızeli - Sivas ili Yıldızeli ilçesine bağlı köy
Yeşilalan, Turhal - Tokat ili Turhal ilçesine bağlı köy
Yeşilalan, Çaykara - Trabzon ili Çaykara ilçesine bağlı mahalle
Vladimir Çernavin

Vladimir Nikolayeviç Çernavin (Rusça: Ч; d. 22 Nisan 1928 ö. 18 Mart 2023), Sovyet Donanması'nda görev yapan üst düzey Sovyet-Rus rütbeli asker.
Yaşamı ve kariyeri
Çernavin, 22 Nisan 1928'de Mikolayiv, Sovyetler Birliği'nde doğdu. 1944'te Bakü'deki Yüksek Deniz Okulu ve 1951'de Sankt-Peterburg'daki Frunze Yüksek Deniz Okulu'ndan mezun oldu. 1985-1991 yılları arasında Sovyet Donanması'nın son Donanma Komutanı ve 1991-1992 yılları arasında Bağımsız Devletler Topluluğu Deniz Kuvvetleri'nin tek Donanma Komutanı olarak görev aldı. Filo Amirali rütbesiyle 1992'de emekliye ayrıldı. Emekliye ayrıldıktan Sovyet Denizaltıcılar Derneği Başkanlığı'nı yürüttü. Son olarak 2019'daki Zafer Bayramı Geçit Törenleri'nde kortejde yer aldı. Hizmetleriyle başta Sovyetler Birliği Kahramanı ve Lenin Nişanı olmak üzere birçok ödülün sahibi olmuştur.
Ölümü
Çernavin, 18 Mart 2023'te Moskova, Rusya'da 95 yaşında vefat etti.
Ödülleri ve başarıları
Sovyetler Birliği Kahramanı
Lenin Nişanı (iki defa)
Ekim Devrimi Nişanı
Kızıl Bayrak Nişanı
Alexander Nevski Nişanı
Kızıl Yıldız Nişanı (iki defa)
Cesaret Nişanı
Donanma Liyakat Nişanı
kampanyalar ve jübile madalyaları
Benzoik asit

Karboksilli asitler grubundan, beyaz kristaller halindeki organik bileşik; uzun süre saklanacak besinlerin korunmasında, çeşitli kozmetiklerin, boyarmaddelerin, plastiklerin ve böcek ilaçlarının yapımında yaygın olarak kullanılır.
İçerik/Üretim
İlk kez 16. yüzyılda tanımlanan benzoik asit, doğada birçok birçok bitkinin yapısında bulunur; bazı sebzelerdeki reçinemsi maddenin (benzoin zamkı) yüzde 20'sini oluşturur. İlk kez 1860'larda kömür katranından ayrılan bileşiklerden birleşim yoluyla elde edilen benzoik asit, bugün sanayide tolüenin, yaklaşık 200 C'de ve katalizör olarak kullanılan kobalt ve manganez tuzları eşliğinde oksijenle tepkimesinden üretilir. Saf benzoik asit 122 C'de erir ve suda çok az çözünür.
Benzoik asitin en önemli türevleri, besinlerin saklanmasında kullanılan sodyum benzoat tuzu, kenelere karşı kullanılan benzil benzoat esteri ve bazı plastiklerin üretiminde tepkime başlatıcı ya da dokumalaarı ağartma tozu olarak kullanılan benzoil peroksittir.
Kimyasal elementlerin biyolojisi ve farmakolojisi
Asitler
Didem Akay'ın intiharı

Didem Akay'ın intiharı, insan hakları aktivisti Türk trans kadın Didem Akay'ın 22 Temmuz 2019 günü İstanbul'da gerçekleşen intiharıdır.
Olay, Türkiye'de trans bireylere yönelik şiddet, baskı ve nefret söylemini gündeme getirmiş ve olayın bir intihar mı, toplumun işlediği bir cinayet olarak mı adlandırılması gerektiği tartışılmıştır.
Arka plan
2016'da nefret cinayeti sonucu hayatını kaybeden LGBT hakları savunucusu transseksüel kadın Hande Kader'in yakın arkadaşı olan 1994 doğumlu Akay, 2015 yılında Taksimde düzenlenen İstanbul Onur Yürüyüşünde polis şiddetine maruz kalanlar arasındaydı. Yürüyüş sırasında polise karşı direnirken gösteren bir fotoğrafı ile basında yer alarak LGBTİ+ hareketi için bir simge haline geldi. Akay, 2018 yılında "Türkiye Yılın Trans Güzeli" seçildi. 22 Temmuz 2019'da İstanbul'da bir otel odasında kendisini asarak yaşamına son verdi.
Tepkiler
Medyada
Olayın ardından arkadaşları tarafından ana akım medya organlarında ve sosyal medya yapılan açıklamalarda, Akay'ın intiharının transfobik baskılar ve psikolojik travma nedeniyle gerçekleştiği öne sürüldü ve Akay'ın intiharı, ülkede LGBT+ bireyleri intihara sürükleyen politikaların eleştirilmesine yol açtı. Olayın bir intihar mı, toplumun işlediği bir cinayet olarak mı adlandırılması gerektiği tartışıldı. İntihar haberi, Türkiye'de sosyal medyada gündem oldu.
TBMM gündemi
Akay'ın intiharının ardından LGBT+lara yönelik baskılar TBMM'de gündeme geldi.
HDP Siirt milletvekili Meral Danış Beştaş, Didem Akay'ın intihar haberi üzerine Adalet Bakanı Abdulhamit Gül'e bu ölüm olayı ve nedenlerine ilişkin bir çalışma yürütülüp yürütülmediğine ve ülkede LBGTIQ+ bireylerin yaşam hakkını ihlal eden mekanizmalara ilişkin çalışmalar hakkında bir yazılı soru önergesi verdi(önerge cevaplanmamıştır.)
CHP milletvekili Sezgin Tanrıkulu ise "Didem Akay, toplumda, trans bireylere olan baskı, şiddet ve nefret söyleminin hangi boyutlara ulaştığını göstermektedir." diyerek meclis araştırması açılması için 20 milletvekili ile birlikte önerge verdi.
Anma
Akay'ın intiharı, Türkiye'de Pembe Hayat Derneği öncülüğünde organize edilen Nefret Suçu Mağduru Transları Anma Günü'nde gündeme getirilmektedir.
Kaynak
Rafi Pitts

Rafi Pitts (Farsça: ; d. 1967), İranlı film yönetmeni, senarist ve aktör.
Yaşamı ve kariyeri
Pitts, 1967'de Meşhed, İran'da doğdu ve Tahran'da yetişti. 1981'de İran-Irak Savaşı patlak verince ailesiyle İngiltere'ye yerleştiler. 1991'de Londra Merkez Politeknik Okulu'ndan mezun oldu. 1991'de çektiği ilk kısa filmi In Exile Londra Uluslararası Film Festivali'nde yayınlandı. 1990'lı yıllarda Paris'te Leos Carax, Jacques Doillon ve Jean-Luc Godard gibi usta yönetmenlerle beraber çalıştı.
Fransa ve İngiltere'de sinema alanında gördüğü eğitimle kendisini geliştiren Pitts, uluslararası festivallerde çok sayıda prestijli ödülker kazanmış İran Sineması'ndaki Yeni Dalga akımının öncülerinden olmuştur.
1979'daki İran Devrimi'nden sonra 1996'da ülkesi İran'a giderek İran-Fransa ortak yapımı Season Five (Beşinci Sezon, 1997) adlı filmle ülkesinde Devrim'den sonra ilk film çeken yönetmenlerden birisi oldu.
2006'da It's Winter ve 2010'da The Hunter adlı filmleriyle Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı Ödülü'ne aday gösterildi.
Nisan 2016'da ise Soy Nero adlı filmiyle 12. Bükreş Uluslararası Film Festivali'nde "En İyi Film " Ödülü'nü kazandı.
Ödülleri ve başarıları
Altın Ayı Ödülü, adaylık, Berlin Film Festivali, 2006.
Büyük Ödül, Paris Film Festivali, 2001.
Altın Ay Ödülü, Valensiya, Sinema Jove - Valensiya Uluslararası Film Festivali, 2001.
Altın Çark Ödülü, Vesoul Asya Film Festivali- Fransa, 2001.
OCIC Büyük Ödülü, Amiens Uluslararası Film Festivali, 1997.
Özel Jüri Ödülü, Mannheim-Heidelberg Uluslararası Film Festivali, 1997 & 2000.
Filmografi
2016: Soy Nero
2011: 60 Seconds of Solitude in Year Zero
2010: The Hunter (Shekarchi)
2006: It's Winter (Zemestan)
2003: Abel Ferrara: Not Guilty (belgesel serisi: "Notre Temps Sineması")
2000: Sanam
1997: Season Five (Fasl-e-Panjom)
Hırtsıjıqo Ale

Hırtsıjıqo Ale Cançat () Çerkes komutan ve asker. Rus-Çerkes Savaşında yer almıştır.
Biyografi
İsim
Ale'nin soy adı Cançat olup Hırtsıjıqo "Hırtsıj'ın oğlu" anlamına gelmektedir. Çerkeslerin "-qo" soneki ile biten hem soyadları hem de lakapları vardı. Bu ek Türkçe adlardaki "-oğlu" ekiyle eş anlamlıdır. Edmun Spencer'in kitabında "Hirsiz Sultanoglu" olarak geçmektedir.
İlk yılları
Çerkesler tarihlerini yazmadıkları ve tüm bilgiler dış geldiği için Hırtsıjıqo'nun erken yaşamı hakkında pek bir şey kaydedilmedi. Kaynaklar, Çekesya'nın Abzeh bölgesinin Şah köyünde doğduğunu ve Cançate sülalesinden olduğunu belirtiyor. Doğum tarihi bilinmemektedir ancak 1776 tarihinde Don kazaklarına karşı düzenlenen bir sefere henüz genç bir delikanlı olarak katıldığı kayıtlarda geçmektedir.
Rus-Çerkes Savaşı
Ünlenmesi
Hırtsıjıqo, kısa sürede askeri başarılarıyla ünlendi. Ğış Nuh, onu şu şekilde tarif etmiştir:
Çerkes bayrağını dalgalandırması
1830 yılında Seferbiy Zaneqo tarafından Çerkes bayrağı tasarlandı. Bayrağın ilk kopyası Çerkesya'ya ulaştığında Nur Muhammed Hağur tarafından teslim alınarak günümüzde Soçi'de bulunan Geş vadisine getirildi. Burada tüm Çerkes vilayetlerinin reisleri toplanarak bayrağı kabul ettiler ve komutan Hırtsıjıqo Ale bayrağı ilk defa Çerkes toprağına diken kişi oldu.
Zass ile düşmanlıklar
1833'te Grigori Zass, Rus-Çerkes Savaşı'nın başkomutanı olarak atandı ve tam yetki sahibi olarak Kuban hattına geldi. Zass Çerkeslere olan nefretiyle ünlüydü ve arkadaşlarına gönderdiği mektuplarda Çerkes sivilleri katledişiyle övünüyordu. Zass'ın ana karargahı Prochnyi Okop kalesindeydi. Zass'a darbe vurmak isteyen Hırtsıjıqo Ale, Çerkes ordusundan yoldaşlarıyla birlikte bu üsse saldırarak General Zass'ın kızını kaçırdı. 3 yıl sonra Zass'a kızını iade edeceklerini bildiren bir mektup göndererek teslim yeri ve şartları konusunda anlaştılar. Çerkes arabulucular belirlenen saatte geldiler ve Çerkes kıyafetleri giymiş kızı attan alıp babasına teslim ettiler. Kız, babasını Çerkesleri bağışlaması için ikna etti ve her iki taraf da üslerine döndü.
Ölümü
Kaynaklar onun Ruslara karşı bir savaşta öldüğünü belirtiyor.
Leb i Sol

Leb i Sol (Makedonca: ), 1970'lerde Vlatko Stefanovski (gitar), Bodan Arsovski (bas gitar), Nikola Kokan Dimusevski (klavye) ve Garabet Tavitjan (davul) tarafından kurulan Makedon ve eski Yugoslav rock grubudur. Tavitjan bazı albümler için davulu Dragoljub Đuričić'e devrederken, Kao Kakao ve Putujemo'da Kokan'ın yerini Kiril Džajkovski aldı. En seçkin Makedon grubu olmanın yanı sıra, Yugoslav rock sahnesinin en önemli gruplarından biriydiler.
Diskografi
Leb i sol (PGP RTB, 1977)
Leb i sol 2 (PGP RTB, 1978)
Ručni rad (PGP RTB, 1979)
Beskonačno (PGP RTB, 1981)
Sledovanje (PGP RTB, 1981)
Akustična traumaDouble Live (PGP RTB, 1982)
Kalabalak (Jugoton, 1983)
Tangenta (Jugoton, 1984)
Zvučni zid (Jugoton, 1986)
Kao kakao (Jugoton, 1987)
Putujemo (Jugoton, 1989)
Live Anthology -- Live in Kragujevac (1990)
Live in New YorkCD/cassette (1991)
AnthologyDouble CD compilation (1995)
Live in MacedoniaCD/DVD (2006)
I taka natakaCD (Hammer production, 2008)
Maciej Musiał

Maciej Musial (d. 11 Şubat 1995), Polonyalı aktör ve televizyon sunucusu.
Yaşamı ve kariyeri
Musial, 11 Şubat 1995'te Varşova, Polonya'da doğdu. 2004 Varşova Üniversitesi ve AST Kraków Ulusal Sahne Sanatları Akademisi'nde eğitim gördü. Polonya yapımı Plebania adlı TV pembe dizisiyle oyunculuğa başladı. Ardından yer aldığı TV dizileri Ojciec Mateusz (20082011) ve Rodzinka. pl (20112020) ile yıldızı parlayınca Polonya'da gençliğin ideolü olarak gösterildi. Yer aldığı diğer bazı yapımlar arasında; The Witcher, 1983, Klangor, The Voice of Poland, My Own Pole ve 1899 sayılabilir. Başarılı oyunculuğu ile 2016'da Telekamery Ödülü'nü kazandı. 2016'da Kraków'da düzenlenen Dünya Gençlik Günü'nün kültür elçiliğini üstlendi.
Ayrıca TVN kanalında belli bir dönem program sunuculuğu yapmıştır.
Filmografi (seçme)
Filmler
Futro (2008)
Offline (2012)
Dzień dobry, kocham cię! (2014)
Dwie korony (2017)
Milość jest wszystkim (2018)
TV dizisi
Hotel pod żyrafą i nosorożcem (2008, 13 bölüm)
Ojciec Mateusz (2008-2011, 42 bölüm)
Rodzinka. pl (2011-2013, 2015-devam, tekrarlayan rol)
Krew z krwi (2012, 2015, 18 bölüm)
Hotel 52 (2012-2013, 20 bölüm)
Czas honoru. Powstanie (2014, 12 bölüm)
The Witcher (2019, tekrarlayan rol)
İvan Nebesni

Ivan Nebesnyy (15 Temmuz 1971 doğumlu) Ukraynalı bir besteci ve müzik yapımcısıdır.
1995 yılında Lviv Konservatuarı'ndan Myroslav Skoryk rehberliğindeki bestecilik sınıfından mezun oldu. 1996 yılında Ivan Nebesnyy, Ukrayna ve yurtdışından modern bestecilerin müziklerini seslendiren bir topluluk olan "Küme" topluluğunu kurdu. 2006 2011'de Ivan Nebesnyy Kiev Müzik Festivali nin müzik direktörlüğünü yaptı.
Seçilmiş işler
Ivan Nebesny'nin eserleri postmodern olarak kabul edilir. Eserleri arasında şunlar bulunmaktadır:
Ivan Franko'nun şiirine dayanan bir opera olan Fox Mykyta (2020'de Lviv operasında prömiyeri yapıldı);
Carillon, karma koro, çocuk korosu, senfoni orkestrası ve Maidan Nezalezhnosti'nin sesleriyle film müziği için eser olan Heavenly Shchedryk;
Keman, piyano, perküsyon ve kaset için Zerdüşt'ün söylemediği
Drama tiyatrosu, film müzikleri vs. için müzik.
Ödüller
Levko Revutsky ödülü (2002),
Mykhailo Verykivsky ödülü (2011)) ,
Kiev Pektoral ödülü (2011)) ,
Boris Lyatoshinsky ödülü (2020)
Magma (dergi)

Magma, ilk sayısı 1 Ekim 2014'te yayımlanmış Türkçe bir coğrafya, kültür, tarih, arkeoloji dergisidir.
Doğa koruma alanındaki sivil toplum örgütleriyle birlikte hazırlanır. Bir yılda altı sayı olarak yayınlanan dergi; kendisini bir "yeryüzü dergisi" olarak tanımlar. Hazırlayanların ortaklaşa katıldığı bir bütçeyle kurulmuş olan Evliya Çelebi adlı çok paydaşlı şirket tarafından yayınlanmaktadır ve "patronsuz dergi" olarak anılır.
Atlas dergisinden ayrılan bir ekip tarafından çıkarılan derginin genel yayın yönetmenliğini Özcan Yüksek üstlenmiştir.
Derginin sloganı, bir Şaman atasözü olan "Bilmek isteyen yola çıkar" sözüdür.
Geçmişi
Dergi, yayın hazırlıkları sırasında adı belli olana kadar sosyal medyada Adı Bilinmeyen Dergi olarak tanıtıldı. Buğday Derneği, Doğa Derneği, Doğu Karadenizde kültürel ve doğal koruma çalışmaları yapan Gola Derneği, Sırtçantalılar grubu adlı seyahat topluluğu ve Seferihisar'ın Orhanlı köyünde kurulmuş olan Doğa Okulu derginin destekçileri arasında yer aldı.
Derginin ilk sayısı 1 Ekim 2014'te çıktı. İlk sayının kapak konusu Amazonlar idi.
Mariya Zankovetska Tiyatrosu

Maria Zankovetska Tiyatrosu (Ukraynaca, Natsionalnyi akademichnyi ukrayinskyi dramatychnyi teatr imeni Mariyi Zankovetskoyi ) Ukrayna'nın Lviv şehrinin merkezinde, Lesya Ukrayinka Caddesi ile Prospekt Svobody'nin kesiştiği noktada bulunan bir drama tiyatrosudur. Bina 19. yüzyılın ortalarında inşa edilmiş ve I. Dünya Savaşı'na kadar tiyatro sahnesi ve bölge meclisinin oturum salonu olarak kullanılmıştır.
Tarih
Tiyatro Kont Stanislaw Marcin Skarbek (pl) (17801848) Abdank arması tarafından kuruldu ve 1819 gibi erken bir tarihte Polonya'nın son Bölünmesinin ardından Avusturya İmparatorluk makamlarından tiyatroyu inşa etmek için izin başvurusunda bulundu. Tiyatronun neoklasik binasının inşaatı 1837'de başladı, proje mimarlar Jan Salzmann ve Ludwig Pichl tarafından tasarlandı. Külliye, Aşağı Kale'yi çevreleyen burçların bulunduğu yere inşa edilmiş ve temeli 16.000 meşe kütüğünden yapılmıştır. 1842'de Orta Avrupa'nın üçüncü büyük binasıydı. Komplekste tiyatronun yanı sıra Artur Grottger ve Juliusz Kossak gibi ünlü şahsiyetler için daireler de bulunuyordu. Açılış günü olan 28 Mart 1842'de Almanca bir Franz Grillparzer oyunu sunuldu ve ertesi gün Aleksander Fredro'nun Śluby panieńskie oyunu bu kez Lehçe sunuldu.
İlk yıllarda hem Lehçe hem de Almanca oyunlar sunuldu ve bu, tüm Alman oyunlarının geri çekildiği ve tiyatronun yalnızca Lehçe olduğu 1871 yılına kadar sürdü. 1872'de Skarbek Tiyatrosu'nu Galiçya'daki tek opera sahnesi yapan operalar da sunuldu.
19. yüzyılın sonlarında külliye yetersiz kalmış ve 1900 yılında yepyeni bir Büyük Tiyatro binası ile genişletilmiştir. Skarbek Tiyatrosu bir filarmoniye, ardından sinemaya dönüştürüldü. Şu anda, Maria Zankovetska'nın Ukrayna Dramatik Tiyatrosu'na ev sahipliği yapmaktadır. 18 Mayıs 2008'de Lviv Polonya Halk Tiyatrosu'nun 50. yıl dönümü kutlamaları, Marian Hemar'ın bir oyununun performansıyla komplekste gerçekleşti.
Harkiv Ukrayna Dram Tiyatrosu

Kharkiv Ukrayna Dram Tiyatrosu da bilinen Taras Shevchenko Kharkiv Ukrainian ), 1922'de Les Kurbas tarafından kurulan bastırılmış Berezil Tiyatrosu'nun kalıntılarından 1935'te kurulan ulusal bir tiyatrodur Kharkiv Ukrayna Drama Tiyatrosu'nun Ana Sahne (900 kişilik) ve Küçük Sahne "Berezil" (115 kişilik) olmak üzere iki bölümü vardır.
Tiyatronun repertuarı, Konstantin Stanislavsky'nin okulunda yetişmiş yönetmenler ve 1990'lardan itibaren Anatoly Vasiliev'in yetiştirdiği yönetmenler tarafından oluşturulmuştur. Yıllar geçtikçe tiyatronun kadrosunda Vadym Meller (sahne tasarımcısı), Leonid Bykov (aktör), Amvrosy Buchma (aktör, Korkunç İvan filminin yıldızı), Andriy Zholdak (tiyatro yönetmeni), Andrzej Szczytko (tiyatro müdürü) gibi birçok ünlü sanatçı yer aldı.
2002'den 2005'e kadar Andriy Zholdak, Ukrayna dışında Almanya, Fransa, Finlandiya, Hollanda, Polonya, Avusturya, Romanya ve Rusya da dahil olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde de temsil edilen tanınmış festivallerde beş oyun ürettiği tiyatronun sanat yönetmenliğini yaptı. 2005 yılında, Kharkiv yetkilileri onun ''Romeo ve Juliet'i sahnelemesini yasakladıktan sonra Zholdak tiyatroyu terk etmek zorunda kaldı.
2004 yılında, tiyatro topluluğu ITI - UNESCO eleştirmenleri tarafından Avrupa'nın en iyi topluluklarından biri olarak seçildi.