Torgau Kuşatması

Torgau kuşatması, Alman Harekatı sırasında Fransa'nın işgal ettiği Torgau kalesinin Prusya birlikleri tarafından kuşatılmasıdır. Kale diğer kuşatılan kaleler kadar direnemeden müttefik kuvvetlere teslim olmuştur.
Torgau kasabası şu anda Özgür Saksonya Eyaleti'ndeki Nordsachsen bölgesindedir. Torgau o zamanlar yaklaşık 5.000 nüfuslu küçük bir kasabaydı. Şehri koruyan kale, ünlü Prusya, Sakson ve Rus generali Ernst Ludwig von Aster'in tasarımına göre, Elbe'nin her iki yakasında bir kraliyet Sakson ana askeri üssü olarak inşa edilmişti.
General Thielmann'ın Saksonları tarafından işgal edilen şehir, Nisan 1813'te bir Rus ordusu tarafından kuşatıldı. Mareşal Ney'in müfrezesi, 7 Mayıs'ta blokajı kaldırmak için şehrin kapılarına dayandığında, tarafsızlığını korumak isteyen hükümdarının talimatına uygun olarak, mekanın komutanı kapılarını ona açmayı reddetti. Ancak I. Napolyon'un Saksonya Kralı'na gönderdiği bir ültimatom, Sakson garnizonunun boşaltılmasına yol açtı ve yer Fransızlara teslim edildi.
Pläswitz Ateşkesinde, Orta Elbe'yi korumak ve Prusya'nın kalbine karşı saldırıları mümkün kılmak için yalnızca yetersiz bir şekilde tedarik edilmişti. Dolayısıyla bir kuşatılmaya hazır değildi.
Dennewitz Muharebesi'ndaki yenilgisinden sonra, Mareşal Ney'in birlikleri kasabaya geri çekildi. Yerel vali General Lauer'in yerine General Brun de Villeret'i getirdi ve 14 Ekim'de kendisi de General de Narbonne ile değiştirildi. Napolyon bölgeyi ordunun merkez depolarından biri yaptı çünkü şehrin Elbe'deki konumu ve Leipzig'e olan kısa mesafe şehri stratejik kılıyordu.
Eylül ayı boyunca zayıf garnizon, şehrin surlarını ve birçok dış işi tamamlamakla meşgul oldu; 1811'de kararlaştırılan şehrin tahkimatı tamamlanmadı.
Eylül sonunda, General Wobeser'in Prusya birliği şehre yaklaştığı görüldü ve 1 Ekim'de ilk karşılıklı ateş açıldı. 5'inde, Prusyalılar Zinna ve Welsau'da ileri karakollar kurdular. 10 Ekim'de nehir konvoyları artık şehre ulaşamamaya başladı.
Fransızların kaleye sığınmasıyla garnizon 6.000'den 30.000'e çıktı. Ayrıca hastanelerde yaklaşık 11.000 yaralı vardı. 500 evin yaklaşık 200'ünü harap eden birkaç ağır bombardımandan sonra, General Adrien Jean-Baptiste du Bosc komutasındaki zayıflamış garnizon 23 Aralık'ta kayıtsız şartsız teslim oldu, teslimin 10 Ocak 1814'te tamamlanmasıyla yaklaşık 4.200 kişi esir alındı ve yaklaşık 3.000 kişi hastanelerde kaldı.
Kuvvetlerin mevcudiyeti
Fransız kuvvetlerinin tahmini bir yazardan diğerine büyük ölçüde değişir. Digby Smith, garnizonun 6. ve 8. hafif piyade alaylarından, 8., 10., 52. ve 65. hat piyade alaylarından, 28. alaydan ve 10. hafif süvari alayından Polonyalı, Sakson ve Württemberg piyadelerinin eşlik ettiği 13.000 askerden oluştuğunu tahmin ediyor. Le Ploge, General Dutaillis'in tek başına garnizona 6.700 asker getirdiğini ve bunların halihazırda olay yerinde bulunan 18.000 kişiye eklendiğini ve toplamda 24.700 askere ulaştığını ve bundan 7.400 yaralı ve hasta olduğunu belirtir. Clément, garnizonun 3.500 Sakson, Hessen ve Württemberger tarafından desteklenen 25.000 Fransızdan oluştuğunu bildirdi.
General Tauentzien'in Prusya birlikleri ise yaklaşık 23.000 kişiydi.
Savaş pozisyonu
Fransız garnizonunun piyadeleri üç tugaya bölünmüştür. General Dutaillis komutasındaki ve 2.600 kişilik ilk birlik, şehrin güneybatısındaki Großer Teich savağından kuzeydeki Zinna ve Mahla kalelerinden geçerek Repitz'e kadar savunmadan sorumluydu. General Brun de Villeret komutasındaki ikinci tugay bölgenin savunmasından, Binbaşı Jamin komutasındaki üçüncü tugay ise Elbe'nin sağ yakasındaki köprübaşının savunmasından sorumluydu.
Sonuçlar
Digby Smith'e göre garnizon kayıpları, savaşta veya hastalıktan yaklaşık 3.000 ölü olarak gerçekleşti. Le Ploge, garnizonun kayıplarının yaklaşık 14.000 kişi olduğunu tahmin ediyor. Hayatta kalan Fransızlar esaret altına alınırken, Polonyalılar ve Almanlar evlerine geri gönderilir. Kuşatmacıların kayıpları nispeten düşüktür.
Viyana Kongresi, Prusya'nın kaleye sahip olduğunu doğruladı.