20936 Nemrut Dağı

20936 Nemrut Dağı, geçici adı : olan, yaklaşık çapında, asteroit kuşağının en iç bölgelerinde bulunan Hungaria ailesine mensup, aynı zamanda da Mars yörüngesinin çok yakınlarında seyreden taşlı bir asteroittir. 13 Mayıs 1971'de Hollandalı gökbilimci çift Ingrid ve Cornelis van Houten tarafından Leiden'de ve ayrıca Hollandalı Amerikalı gökbilimci Tom Gehrels tarafından Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Palomar Gözlemevi'nde çekilen fotoğraf plakalarında keşfedilmiştir. Asteroitin 3,28 saatlik bir dönme süresi, muhtemelen küresel bir şekli ve tipik olarak enstatit açısından zengin E tipi asteroitler arasında görülen yüksek bir albedosu bulunmaktadır. 2012 yılında adını Türkiye'de sönmüş bir yanardağ olan Nemrut'tan (Nemrut Dağı) almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma
Nemrut Dağı, Güneş Sistemi'ndeki asteroitlerin en içteki yoğun konsantrasyonunu oluşturan Hungaria asteroitlerinin dinamik grubunda yer alır. İç ana kuşakta 1,7-2,0 AU uzaklıkta Güneş'in etrafında 2 yıl 6 ayda bir (922 gün; yarı büyük ekseni 1,85 AU) dönmektedir. Yörüngesinin dış merkezliği 0,10 ve ekliptiğe göre eğimi 19'dir. Nemrut Dağı aynı zamanda bir dış Mars grazeridir (Mars yörüngesiyle kesişmeyen ancak oldukça yakınından geçen, süpüren olarak da adlandırılır), çünkü yörüngesinin günberi mesafesi (1,667 AU) Mars'ın günötesinin (1,67 AU) biraz altındadır ve Kızıl Gezegen'in salınımlı yörüngesiyle kesişmez. JPL'nin veri tabanında "iç ana kuşak asteroidi" olarak sınıflandırılan asteroidin günberisi 1,666 AU veya daha az olsaydı Mars'la kesişen bir asteroid olarak etiketlenecekti. Asteroidin gözlem yayı Şubat 1953'te Palomar Gözlemevi'nde 1953 CP olarak gözlemlenmesiyle veya 1971'deki resmi keşfinden 18 yıl önce başlamaktadır.
Tanımı
Araştırma tanımı
Keşfedildikten sonra bu küçük gezegene 4835 T-1 geçici adı verilmiştir. Araştırma adı, Palomar ve Leiden Gözlemevi'nin 1960'lar ve 1970'lerdeki verimli işbirliğinden sonra adlandırılan ilk Palomar-Leiden Truva araştırması anlamına gelen "T-1" serisinde keşfedilen 4835. nesne olduğu anlamına gelmektedir. Gehrels, Palomar'ın Samuel Oschin teleskobunu (48 inçlik Schmidt Teleskobu olarak da bilinir) kullanmış ve fotoğraf plakalarını astrometrinin yapıldığı Leiden Gözlemevi'ndeki Ingrid ve Cornelis van Houten'e göndermiştir. Üçlü binlerce asteroit keşfiyle tanınmaktadır.
Adlandırma
Adını Türkiye'deki sönmüş bir yanardağ olan Nemrut'tan (Nemrut Dağı) almıştır. Bu dağ Doğu Anadolu'da Van Gölü yakınlarındaki bir grup volkanın en batısındaki volkanik dağdır. Yanardağ, adını MÖ 2100 yıllarında bu bölgede hüküm sürdüğü söylenen Kral Nemrut'tan almıştır. Asteroidin ismi Alman astronom Joachim Schubart tarafından önerilmiş ve resmi isimlendirme atıfı Küçük Gezegen Merkezi tarafından 6 Nisan 2012 tarihinde yayınlanmıştır ().
Fiziksel özellikleri
Işık eğrileri
Aralık 2015'te Amerikalı astronom Brian Warner tarafından Kaliforniya'daki CS3-Palmer Divide İstasyonu'nda Nemrut Dağı'nın dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, cismin oldukça küresel bir şekle sahip olduğunu gösteren büyüklüğünde düşük bir parlaklık değişimi ile saatlik iyi tanımlanmış bir dönme periyodu verdi.
Bu sonuç önceki gözlemleri geçersiz kılmaktadır. Warner benzer periyotları ve genliği (Kasım 2007, revize edilmiş), saat ve (Şubat 2011), ve saat ve (Kasım 2007), sırasıyla U=2, 2 ve 0 kalite kodlarıyla elde etmiştir. Asteroit ayrıca Amerikalı astronom Brian A. Skiff tarafından Lowell Gözlemevi'nde Dünya'ya Yakın Asteroid Fotometrik Araştırması (NEAPS) sırasında gözlemlenmiş ve Şubat 2011'de 'lik bir süre elde ederek bunu doğrudan LCBD'ye bildirmiştir (). NEAPS tarafından yapılan ek gözlemler 2019'da yayınlandı ve, ve () dönemlerini verdi. Mayıs 2019'da Robert Stephens tarafından CS3'te yapılan gözlemler () dönemini belirledi.
Çap ve albedo
NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi ve onu takip eden NEOWISE misyonu tarafından yürütülen araştırmalara göre asteroitin ortalama çapı, ve 'dir ve albedosu 0,31±0,11, 0,43±0,14 ve 0,460±0,07'dir. Sırasıyla, ve değerlerindedir. 0,30 veya daha yüksek bir albedo tipik olarak Magnezyum sülfit (MgS03) bakımından zengin bir mineral olan enstatitten oluştuğu düşünülen parlak E-tipi asteroitler arasında sınıflandırılır. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, yaygın bir S tipi asteroit için 0,20'lik standart bir albedo varsaymış ve 13,8'lik mutlak büyüklüğe dayanarak 5,3 kilometrelik daha büyük bir çap hesaplamıştır.
Dipnot