Moskova Zafer Kapısı

Moskova Zafer Kapısı (Rusça: , Moskovskiye Triumfalnye vorota), Rusya'nın Sankt-Peterburg kentinde bulunan Neoklasik bir zafer takıdır. Ağırlıklı olarak dökme demirden inşa edilen anıt, 1828-1829 Rus-Osmanlı Savaşı'ndaki Rus zaferini anmak için 1834 ve 1838 yılları arasında dikildi.
19. yüzyıl
Başlangıçta, zafer kapısının Obvodny Kanalı tarafından dikilmesi planlanmıştı. Ancak şehir güneye doğru genişledikçe, kapının yeri Moskova otoyolunun Moskova Caddesi ve Ligovsky Kanalı ile kesiştiği yere taşındı. Ayrıca Moskova otoyolunun her iki tarafına da iki nöbetçi karakolu dikildi. Bu şekilde, anıt sadece bir zafer yapısı değil, aynı zamanda imparatorluk başkentine açılan bir kapı haline geldi.
Moskova Zafer Kapısı, St. Petersburg'daki Narva Zafer Kapısı'nın yeniden tasarımından da sorumlu olan Rus mimar Vasily Stasov tarafından tasarlanmıştır. İmparatorluk tarzının bir temsilcisi olan Stasov, tasarımlardan birinin tam boyutlu modeli dikilmeden önce kapı için başlangıçta iki farklı tasarım geliştirdi. Proje 14 Eylül 1834'te onaylandı. Ertesi yıl Neoklasik heykeltıraş Boris Orlovsky, savaş ganimetleri ve dahiler figürleri de dahil olmak üzere kapının heykel detaylarının modellerini geliştirdi.
Kapının yapımında kullanılacak ana malzeme dökme demirdi. Kornişlerin üzerinde yer alan sütunların ve duvarların uçları için dökümler, bakır levhalardan dövme dahiler figürleri, kupalar ve sütunların üst kısımları gibi heykel detayları yerel bir fabrikada üretildi. Sütunların dökme demiri başka bir yerel fabrikada döküldü.
Her sütun, gövdeler ve sütunların üst birimleri ile birlikte dokuz ayrı bloktan oluşmaktadır. 12 sütunun tümü yaklaşık olarak toplam 450 ton ağırlığındadır. İlk sütun 14 Temmuz 1836'da dikildi. Kapı nihayet iki yıl sonra, 16 Ekim 1838'de açıldı. O zamanlar Moskova Kapısı, dünyanın dökme demirden yapılmış en büyük yapısıydı.
Güçlü sütunlardan oluşan anıtsal revak, Rus Ordusu'nun büyüklüğünü ve ihtişamını simgeliyordu. Savaş zaferi teması, savaş ganimetleri, işaretleri ve silahlarının heykel kompozisyonlarıyla daha da vurgulanmıştır. Anıtta yedi farklı modeldeki bakır levhalardan yapılmış 30 dahice heykel figüründen oluşan bir frizin kullanılması, günün mimari bir yeniliği olarak kabul edildi.
Askeri bir zaferin anıtı olarak dikilen kapının arkasındaki ana konsept, devlet gücünün gösterişli bir şekilde sergilenmesiydi. Bu konsept, Stasov'un Pauline Kışlası (1817-1821), Trinity Katedrali (1827-1829), Kurtarıcı Katedrali (1828-1835) ve Narva Zafer Kapısı (1827-1834) gibi Saint Petersburg'daki tasarımlarının çoğunda içseldir.
20. yüzyıl
1936'da, Josef Stalin'in iktidarın Leningrad liderliği üzerinde yoğunlaştığı dönemde, tarihi kapı, onları Moskova Meydan Parkı'na taşıma planları ile söküldü. Daha sonra, 1941'deki Leningrad Kuşatması sırasında, Alman ordusu Leningrad'ın dış mahallelerine yaklaştığında, kapının dökme demir blokları, şehrin güney sınırına yakın bir tanksavar savunma yapısı oluşturmak için kullanıldı ve kuşatma sırasında Almanları püskürtmeye yardımcı oldu. Kapı 1958'den 1960'a kadar restore edildi. 1949-1956'da yıkılan Konstantin Sarayı'nın restorasyonundan sorumlu olan mimar Ivan Kaptsyug liderliğindeki bir grup restoratör, anıtın kayıp heykel detaylarının çoğunu yeniden yaratmayı başardı. Yeni sütunlar, frizler ve kornişler, Leningrad'daki Kirov fabrikasında yapıldı.
Kaynaklar