Savoia-Marchetti S.55

Savoia-Marchetti S.55, 1924'ten başlayarak İtalya'da üretilen çift gövdeli bir uçan gemiydi. Tanıtımından kısa bir süre sonra hız, yük, irtifa ve menzil için rekorlar kırmaya başladı.
Tasarım ve gelişim
S.55 birçok yenilikçi tasarım özelliğine sahipti. Tüm yolcu veya kargo bölümleri ikiz gövdelere yerleştirildi. Kokpit ise iki gövde arasındaki kanadın daha kalın bölümünde yer alıyordu. S.55, tandem olarak monte edilmiş iki sıralı ters dönen pervaneye sahipti. Motorlar yukarı doğru keskin bir açıya sahipti. İki tel destekli bom, üç kanatlı kuyruk yapısını ikiz gövdeye ve kanada bağlıyordu.
Operasyonel geçmiş
Tasarımı olağandışı olmasına rağmen, Savoia-Marchetti S.55 dikkat çekici bir şekilde uçmaya elverişli bir tekneydi. 1926'da S.55P prototipi, yüklü haldeyken hız, irtifa ve mesafe için 14 dünya rekoru kırdı. Ancak S.55'in en büyük başarıları, Avrupa ve Amerika kıtaları arasındaki uçuşlarıydı.
İlk aşamalı gerçekleşen güney Atlantik Okyanusu geçişi 1922'de üç farklı Fairey III motoru kullanılarak yapıldı. Dornier Do J Plus Ultra Ocak 1926'da Cape Verde Adaları'nda tek durakla geçti.
İlk S.55 geçişi bir yıl sonra Santa Maria uçağı tarafından Francesco de Pinedo tarafından yapıldı. Bolama'ya doğru güneye uçtuktan sonra Portekiz Gine'sine ulaşarak okyanusu başka bir durak olmadan geçmeyi planladılar. 23 Şubat 1927'de Cape Verde'de Brezilya'ya ulaştılar. Bu geçiş sonrası uçak, kahve çekirdekleri için Brezilya'ya takas edildi.
Brezilyalı João Ribeiro de Barros ve üç kişilik mürettebatı, 24 Nisan 1927'de S.55 ile "Jahú"da başka bir uçuş yaptı. Santiago Adası'ndan ayrılarak Atlantik'i "Jahú" ile geçti ve Brezilya'nın Fernando de Noronha Adası'na indi.
Pilotlar Francesco de Pinedo ve Carlo del Prete, İtalya'nın Sesto Calende kentinden bir S-55 ile havalandı. Dört ay sonra, yaklaşık 193 uçuş saati sonrasında Rio de Janeiro, Buenos Aires ve New York City de dahil olmak üzere 50'den fazla durak yaparak turlarını tamamladı.
20 Haziran 1928'de Savoia-Marchetti S.55 I-SAAT Santa Maria Kuzey Kutbu kaşifi Umberto Nobile'nin Nordaustlandet Svalbard'ın 120 kilometre kuzeydoğusuna bir buz kütlesi üzerinde düşen zeplin Italia'dan hayatta kalanları buldu.
Zamanın İtalyan Hava Mareşali Italo Balbo, Atlantik geçişleri için bir S.55 filosu organize etmesiyle ünlendi ve 1933'te Chicago'nun İlerleme Yüzyılı Uluslararası Fuarı'na 24 uçakla yaptığı uçuşla ününü pekiştirdi. 1 Temmuz 1933'te General Balbo, İtalya'nın Orbetello kentinden S-55'lerin uçuşuna komuta etti ve uçuşu "V" düzenini koruyarak 48 saatten biraz fazla bir sürede tamamladı. Bu büyük uçak filolarına bazen " Balbo " adı verilirdi.
Uçak, İtalya Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde uzun menzilli bombardıman ve devriye uçağı olarak hizmet vermeye devam etti, ancak II. Dünya Svaşı esnasında son S.55 görevini tamamladı ve hizmetten çıkarıldılar.
Varyantlar
S.55
1927'den 1930'a teslim edilen prototipler ve orijinal üretim modelidir. İki prototip de dahil olmak üzere 90 adet üretildi.
S.55C
1925'ten 1926'ya kadar teslim edilen sivil varyant, sekiz adet yapıldı.
S.55P
1928'den 1932'ye teslim edilen on yolcu kapasiteli ve kapalı kokpit yapısına sahip model. Genişletilmiş gövdeli bu varyant sivil varyant, 23 adet yapıldı.
S.55A
Fiat A.22R tipinde 418 kW (560 hp) motor gücüne sahip askeri varyant. 16 adet üretildi.
S.55M
Bazı ahşap yapıların metalle değiştirildiği varyant, yedisi 1930'da Piaggio tarafından inşa edildi.
S.55 Scafo Allargato
Genişletilmiş ve derinleştirilmiş gövde ve kapalı kokpit yapılı model. Savoia-Marchetti tarafından 16 ve CANT tarafından da 16 adet üretildi.
S.55 Scafo Allargatissimo
20'si Savoia-Marchetti'ye, 16'sı Macchi'ye ve altısı CANT'a ait olan, büyük ölçüde genişletilmiş gövdeye sahip varyant.
S.55X
Varyant, Kuzey Atlantik uçuşları için Isotta Fraschini Asso 750 motorları ile donatılmıştı. Daha sonra silahlandırılmış ve keşif-bombardıman uçağı olarak kullanılmıştır. 25 adet yapıldı.
İşletmeciler
Sivil işletmeler
İtalya
Aero Espresso Italiana
Società Aerea Mediterranea
Rusya
Aeroflot
ABD
Aero Transport Company d. b. a. AirVia.
Marine Air Transport Co.
Alaska Airways
Askeri işletmeler
İtalya
Regia Aeronautica
Brezilya
Brazilian Navy (8 uçak)
İspanya
Spanish Air Force
Romanya
Royal Romanian Naval Aviation (7 ünite)
Hayatta kalan uçak
Kalan son örnek Brezilya'da, São Carlos, São Paulo'daki TAM "Asas de um sonho" müzesinde korunmaktadır. I-BAUQ tescilli ve "Jahú" adlı uçak, Komutan João Ribeiro de Barros tarafından 1927'de Güney Atlantik'i geçerken
Özellikler (S.55)
Mürettebat: 2 pilot, 3-4 diğer
Uzunluk: 16.5 m (54 ft 2 in)
Kanat açıklığı: 24 m (78 ft 9 in)
Yükseklik: 5 m (16 ft 5 in)
Kanat alanı: 92 m2 (990 sq ft)
Boş ağırlık: 5,750 kg (12,677 lb)
Maksimum kalkış ağırlığı: 8,260 kg (18,210 lb)
Güç: 2 Isotta Fraschini Asso 500 V-12 su soğutmalı pistonlu motor, 370 kW (500 hp) her biri simetrik yerleşimli
Pervane: Çift bıçaklı
Performans
Maksimum hız: 205 km/h (127 mph, 111 kn)
Tutunma hızı: 105 km/h (65 mph, 57 kn)
Mesafe: 1,200 km (750 mi, 650 nmi) to 2,200 km (1,400 mi; 1,200 nmi)
Yükselme süresi: 1,000 m (3,300 ft) 9 dakikada; 2,000 m (6,600 ft) 25 dakikada; 3,000 m (9,800 ft) 45 dakikada.