turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Destere

Destere, 2008 yılında vizyona giren, başrollerini Peker Açıkalın, Önder Açıkbaş ve Ali Çatalbaş'ın üstlendiği, Gürcan Yurt'un yazdığı, Ahmet T. Uygun ve Gürcan Yurt'un yönettiği Türk komedi filmidir. Testere film serisinin parodisidir.
Konusu
Filmde "H" harfini söyleyemediği için adı "H" ile başlayan kişileri işkence ederek öldüren Trakyalı bir seri katil anlatılmaktadır. Bu katilin filmde kendisine seçtiği kurbanları, aynı köyde yaşayan Hayrettin ve Hayati'dir. Hayrettin ve Hayati bir gün kendilerini bilmedikleri bir köy evinin bodrumunda bulur. Katil kendileriyle bir ses kaydı üzerinden iletişime geçer.
Yorumlar
Film genellikle olumsuz eleştiriler almıştır. Parodisi olan Testere film serisinden ilham aldığı belirtilen filmin, geçtiği Trakya yöresinin ağzını kullanarak absürt bir komedi oluşturmaya çalıştığı yorumu yapılmıştır. Buna karşılık küfür kullanımında aşırıya kaçıldığı da belirtilmiştir. Teknik açıdan ise özellikle montajı ile muadillerinden ayrıldığı da dile getirilmiştir. Film, Türk sinemasında ciddi yapımların mizah yoluyla eleştirildiği yönünde yapılan filmlere örnek olarak da gösterilmiştir. Bununla birlikte asıl amaçlarının güldürü ya da korku olup olmadığının izlendikten sonra dahi anlaşılamadığı şeklinde yorumlar da yapılmıştır. Bununla birlikte bu filmin ve benzerlerinin, yalnızca Hollywood'la rekabet etme kapasitelerini kanıtlayan teknik olarak sofistike üretim değerleri nedeniyle değil, aynı zamanda Hollywood ve önde gelen Hollywood türleriyle alay ederek bu rekabette üstün olduklarını kanıtlayan yaklaşımları nedeniyle Hollywood'a bir tür yanıt olduğunu iddia edenler de vardır.
Film sinemalarda 1.874.807 TL hasılat yapmıştır. Bununla birlikte filmin 1.2 milyon $ hasılat elde ettiği de belirtilmiştir.
Oyuncular
Peker Açıkalın (Hayrettin)
Önder Açıkbaş (Hayati)
Ali Çatalbaş (Yüzbaşı Hakan)
Tuna Orhan (Balıkçı Hikmet)
Selin Denizli (Hilal)
Ceyhun Fersoy (Haldun)
Volkan Demirok (Hilmi)
Erol Günaydın (Hazım Dede)
Devrim Atmaca (Hasibe)
Şamil Kafkas (Gavur Hayri)
Nazif Uslu (Avcı Hayrullah)
İlhan Kilimci (Deli Haydar)
Rahmi Dilligil (İmam Habip)
Yakup Yavru (Muhtar Haşmet)
Akın Güneş (Albay Hulki)
Feriha Eyüpoğlu (Halime)
Güzin Usta (Hümeyra)
Emine Umar (Kör Hanife)
Barış Başar (Hamza Çoban)
Elif Sarıoğlu (Hülya Öğretmen)
Afrika Rum Ortodoks Kilisesi

Afrika Rum Ortodoks Kilisesi, Doğu Afrıka'da, yandaşlarının düşüncesine göre, Afrika için yabancı misyoner mezheplerin den daha özgün bir Hıristiyanlık arayışı olan dinsel hareket. Ugandalı bir Anglikan olan Reuben Spartas'ın (ABD'de cemaati yalnızca siyahlardan oluşan bağımsız bir Afrika Ortodoks Kilisesi bulunduğunu öğrenmesi üzerine) 1929'da Afrika Ortodoks Kilisesi'ni kurmasıyla başladı. ABD'deki kilisenin, piskoposluk yetkesini antik Suriye Jakobus'çu (Monofizit) Hint Kilisesi'nden alan Güney Afrikalı piskoposu, 1932'de Spartas'ın papazlığını onayladı. Afrika Ortodoks Kilisesi ABD'deki kilisenin heterodoks olduğunu anlayınca kendi adına Rum sözcüğünü de ekledi. 1933'ten başlayarak Rum Ortodoks Kilisesi'nin İskenderiye Patrikliği'yle yakın ilişki kurdu; 1959'da Doğu Afrika'daki ilk Rum misyoner başpiskoposunun denetimi altına girdi. Aynı düzenlemenin içinde, Orta ve Batı Kenya'da kurulan benzer nitelikte, ama daha büyük kiliseler de yer alıyordu.
Misyonerlerin otoriterliğinden, maddi yardımların yetersizliğinden ve yaklaşımlarında Afrika'yı özellikle ön planda tutmayan Rum eğitimi almış genç din adamlarının tutumundan kaynaklanan gerginlik, 1966'da Spartas ve izleyicilerinin hareketten ayrılmalarına yol açtı. Yeni grubun kurduğu ve Uganda'da 7 bine yakın üyesi olan Güney Sahra Afrika Ortodoks Özerk Kilisesi, öbür Rum patriklikleri ile yakınlaşma sağlamada başarılı olamadı. Doğu Afrika kiliseleri özerkliklerini korudular. Milliyetçi siyasal etkinliklere katıldılar; çok kadınla evlenme, kadınların sünnet edilmesi ve gaipten haber verme gibi Afrika geleneklerine karşı çıkmadılar. Aziz İoannes Khrisostomos'un kiise ayin geleneğinin yerelleştirilmesine, resmi elbise ve ikonların kullanılmasına ve Doğu Ortodoksluğu ile özdeşleşmeye yönelik çabaları, Doğu Afrika kiliselerinin ilkel kiliseyle bağ kurma arayışı içinde olduklarını ortaya koyar.
Blossfeldia liliputiana

Blossfeldia, Blossfeldia liliputiana, Güney Amerika kuzeybatısındaki Arjantin (Jujuy, Salta, Tucumán, Catamarca ve Mendoza İlleri) ve güney Bolivya (Santa Cruz ve Potosi Bölümleri) yerlisi ve yalnızca bir türü olan kaktüs (Cactaceae familyası) cinsidir. And dağlarında (ingilizce: Andes) 1,2003,500 m yüksekliklerde, genelde kaya yarıklarında ve şelalelere yakın yerlerde yetişir.
Olgunluğunda yaklaşık 1012 mm çapıyla dünyanın en küçük kaktüs türü olarak dikkat çeker. Çiçekleri beyaz veya nadiren pembe, 615 mm uzunluğunda ve 57 mm çapındadır.
Blossfeldia cinsi birçok ayrı türe ayrılmıştır; ancak çoğu morfolojik kanıt, cinsin monotipik olduğunu ve yalnızca "Blossfeldia liliputiana" içerdiğini destekler.
Türün adı, tüm sakinlerin minik olduğu kurgusal Lilliput ülkesinden gelir.
Sınıflandırma
Cins ve türler ilk olarak 1937'de Erich Werdermann tarafından kuzey Arjantin'de Harry Blossfeld ve Oreste Marsoner tarafından keşfedildikten sonra tanımlanmıştır. Cins adı Blossfeld'i onurlandırır. "Blossfeldia liliputiana", çok az sayıda stomata, kalınlaşmış bir kütikül olmaması ve aril ile tüylü tohumlar dahil olmak üzere kaktüsler arasında benzersiz kılan çeşitli özelliklere sahiptir. Cactoideae alt familyasına ve geleneksel olarak Notocacteae kabilesine yerleştirilir. Bununla birlikte, moleküler filogenetik çalışmaları defalarca göstermiştir ki, alt ailenin kalan üyeleriyle kardeştir ve Notocacteae'ye yerleştirilen diğer cinslerden iyi bir şekilde çıkarılır:
Nyffeler ve Eggli, 2010 yılında Cactaceae sınıflandırmasında "Blossfeldia"nın konumunu fark ederek, onu Cactoideae içinde ayrı bir kabile olan Blossfeldieae'ye yerleştirdiler. Daha önce, Blossfeldia Notocacteae kabilesinin ayrı bir cinsi olarak kabul edilmiş ve hatta tamamen ayrı bir alt familya olan Blossfeldioideae'ye yerleştirilmişti.
Ekolojik sanitasyon

Ekolojik Sanitasyon, insan atıklarını gübreye dönüştüren tuvalettir. Kısaca ECOSAN (Ecological Sanitation) yaklaşımına göre evsel atık su bir kirletici değil yeniden değerlendirilerek kullanılabilecek bir kaynaktır. Bu yaklaşımda ayrıca, kaynakta kontrol ve nütrient döngülerinin tamamlanması gibi konular ön plana çıkmaktadır. Buna göre, evsel atık suların kaynağında fraksiyonlara ayrılarak toplanması ve her bir fraksiyonun özelliklerine uygun olan bir dizi işlemden geçirilerek tekrar değerlendirilmesi önerilmektedir. Kavramsal çalışmaların Almanya ve İsveçte, uygulamaların ise Asya ve Afrika ülkelerinde daha yaygın olduğu izlenen ECOSAN la ilgili olarak Türkiye'de de çalışmalar başlatılmıştır.
Ekolojik sanitasyon ve sanitasyon farkı
"Sanitasyon", insan dışkısının, evsel atık suların ve atıkların insanlar ve çevre üzerindeki etkileri nedeniyle toplanması, uzaklaştırılması ile ilgili ilke ve uygulamaları ifade etmektedir. Bu tanımda kullanılan kriterler sağlık risklerini ve çevre kirliliğini en aza indirme dereceleridir.
"Ekolojik Sanitasyon", sanitasyon sorunlarına bir ekosistem bakış açısı uygulayarak bir adım daha ileri gitmektedir. Atıkların sistem içindeki kaynaklar olarak algılanmasına dayanmaktadır. Bu anlamda Ekolojik sanitasyon sistemleri, insanların atıklarının bitki ve gıda üretmeye yardımcı olan mikroorganizmalar için bir kaynak olması nedeniyle ekosistemleri taklit edecek şekilde tasarlanmalıdır.
Ecosan tuvalet sistemi
EcoSan tuvalet suya ihtiyaç duymayan kapalı bir sistemdir. Bu nedenle suyun az olduğu, su tablasının yüksek olduğu ve yeraltı suyu kirlenme riskinin arttığı yerlerde liç çukuru tuvaletlerine bir alternatiftir. Ecosan tuvalet, tarımda değerli bir kaynak yaratmak için besinlerin dışkıdan geri kazanılması ve geri dönüştürülmesi ilkesine dayanmaktadır. Ecosan tuvaletin çukuru dolduğunda kapatılıp mühürlenmektedir. Yaklaşık sekiz ila dokuz ay sonra dışkı tamamen organik gübreye dönüştürülür ve çiftliklerde kullanılabilmektedir. İlk çukur kapatıldığında kullanıcılar ikinci çukuru kullanmaya geçebilmektedir.
Ecosan uygulama örnekleri
İsveç, Ecosan'ı daha büyük ölçekte uygulamaya koyma konusunda Avrupa'da lider olmuştur. Örneğin, İsveç'teki Tanum Belediyesi, çok kayalık ve zorlu arazileri nedeniyle başlangıçta ve daha sonra fosfor geri kazanımı için idrar ayırma tuvaletlerini tanıtmıştır.
İsveç ayrıca 2013 yılında, güvenli ve sterilize edilmiş karasu (idrar ve insan dışkısı) sertifikalandırmayı ve tanınmış bir gübre olarak daha fazla kullanım için mümkün kılmıştır.
Stockholm Çevre Enstitüsü (SEI), 2001'den 2011'e kadar "Ecosanres" adlı dünya çapında büyük bir Ecosan araştırma programı yürütmüştür. Bu programın "Kuru Ecosan (kuru tuvaletlerin kullanılması)" pilot projelerinden biri UDDT' lerin çoklu ortamlarda büyük ölçekli bir uygulaması olmuştur.
Yafa ve Aşkelon Kontluğu

Yafa ve Aşkelon Kontluğu, Kudüs Krallığı'nın başlıca Haçlı devleti olmasının en büyük etkenini oluşturan dört büyük kontluktan biriydi.
Tarih
Yafa, 1100'de Birinci Haçlı Seferi'nden sonra Godefroy de Bouillon tarafından önem arz ediyordu ve ilk Latin Patriği Pisa'lı Daimbert, bu toprak üzerinde hak iddia etti. 1110'da I. Hugh'a verilene kadar kraliyet alanının bir parçası olarak kaldı. II. Hugh, 1134'te Kral Fulk'a isyan ettiğinde, kontluk birkaç mülke bölündü.
1268'de Yafa, I. Baybars tarafından ele geçirildi.
Kontlar
Roger and Gerard (c. 1100)
I. Baudouin (11001110)
I. Hugh (11101118)
Albert (11181122)
II. Hugh (11221134), işgal etti
Melisende (11341151)
I. Amalrik (11511174)
IV. Baudouin (11741176)
Sibylla (Kudüs) (11761190)
Lüzinyanlı Godfrey (11911193), Lüzinyanlı Guy'un kardeşi
II. Amalrik (11931205)
Maria (12051212)
II. İsabella (12121221)
IV. Walter (12211244)
İbelinli John (12441266)
İbelinli James, (12661268)
Sadece unvan sahibi kontlar
James of Ibelin (12681276)
İbelinli Guy (12761304)
İbelinli Hugh (13041349)
İbelinli II. Balian (1349 y. 1352)
Guy of Ibelin (y. 1352 y. 1353)
Balian of Ibelin (y. 1353 y. 1365)
John of Ibelin (y. 1365 y. 1367)
Mary of Ibelin (with Regnier le Petit) (c. 1367)
Florin (y. 1450) perh. the same as
Jacques de Flory (ö. 1463)
John Perez Fabrice
Louis Perez Fabrice
Georges Contaren
N. Contaren
Georges Contaren II (y. 1579)
Eymen bin Abdurrahman

Eymen bin Abdurrahman ( 30 Ağustos 1966 doğumlu), 30 Haziran 2021'den beri Cezayir Başbakanı ve 23 Haziran 2020'den beri Maliye Bakanı olarak görev yapan Cezayirli bir politikacıdır.
İlk yılları
Abdurrahman, 30 Ağustos 1966'da Cezayir'de doğdu. Ulusal Yönetim Okulu'ndan mezun oldu.
Profesyonel kariyeri
1991-2000 yılları arasında Maliye Genel Müfettişliği'nde Maliye Müfettişi olarak görev yaptı. Ayrıca 2004 ve 2006 yıllarında Maliye Başmüfettişi olarak görev yaptı.
Abdurrahman, Mart 2010'dan Haziran 2020'ye kadar Cezayir Bankası'nın denetleyeciliğini yaptı. Kasım 2019'da Cezayir Bankası başkanlığına terfi etti ve Haziran 2020'ye kadar bu görevde kaldı.
Siyasi kariyeri
23 Haziran 2020'de Abdurrahman Maliye Bakanı olarak atandı. 30 Haziran 2021 tarihinde Abdülaziz Cerad'ın yerine Başbakan olarak atandı. 10 Temmuz 2021'de Abdurrahman'ın COVID-19 testi pozitif çıktı. Cezayir devlet televizyonu, Abdurrahman'ın 7 gün boyunca karantinada kalacağını, ancak görevlerini sanal olarak yapmaya devam edeceğini söyledi.
Diğer aktiviteler
Afrika Kalkınma Bankası (AfDB), Resen Guvernörler Kurulu Üyesi (2020'den beri)
Dünya Bankası, Resen Guvernörler Kurulu Üyesi (2021'den beri)
Çok Taraflı Yatırım Garanti Ajansı (MIGA), Dünya Bankası Grubu, Resen Guvernörler Kurulu Üyesi (2021'den beri)
Levent Niş

Levent Niş (25 Mayıs 1957, Elazığ - 13 Mart 2021, İstanbul), Türk tiyatro yönetmeni ve oyuncu.
Yaşamı
Niş, 25 Mayıs 1957'de Elazığ'da doğdu. Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Yüksek Bölümü'nü 1976 yılında bitirdi. 1976'da başlayıp 2021'deki ölümüne kadar 40 yılı aşkın süre sürdürdüğü oyunculuk ve yönetmenlik kariyerinde tiyatro oyunlarının yanı sıra aralarında "Yahşi Batı" adlı sinema filmininde olduğu birçok film ile dizide rol almıştır.
Niş'in yer aldığı belli başlı yapımlar arasında:
"Yahşi Batı", "Şebeke", "Cennet Mahallesi", "Beybaba", "Fikrinin İnce Hastalığı", "Yeşil Miras" ve "Duvardaki Kan", "Aşkımız Aksaray'ın En Büyük Yangını", "Bahar Noktası", "Müzikli Kent", "Barış Gezegeni", "Coriolanus", "Gölge Ustası" ve "Savaş Çiçekleri" sayılabilir.
Özel yaşamı ve ölümü
İstanbul Devlet Tiyatroları oyuncusu Sevinç Niş ile evliliğinden iki çocuk sahibi olan Levent Niş, 13 Mart 2021'de İstanbul'da 63 yaşında öldü. Cenazesi Üsküdar'daki Şakirin Camii'nden alınarak Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Filmografisi
Cennet Mahallesi (TV Dizisi 2007)
Geniş Aile: Yapıştır (Papaz, Sinema Filmi 2015)
Şebeke (Baba, TV Dizisi 2012)
Duvardaki Kan (Ahmet Emin, TV Dizisi 1986)
Yahşi Batı (Sinema Filmi 2009)
Beybaba (1970)
Fikrinin İnce Hastalığı
Tiyatro oyunları
Savaş Çiçekleri... Oyuncu... Yönetmen (2017)
Gölge Ustası... Yönetmen (2016)
Coriolanus... Oyuncu (2016)
Barış Gezegeni... Uzay Yolcusu... Yönetmen (2014)
Müzikli Kent... Yönetmen (2002)
Bahar Noktası... Teneke (1993)
Aşkımız Aksaray'ın En Büyük Yangını... Ablası Güzel (1990)
Ironi Nes Ziona

Ironi Ness Ziona B. C, Nes Ziona, İsrail merkezli profesyonel bir basketbol kulübüdür. Takım iç saha maçlarını 1.200 kişi kapasiteli Lev Hamoshava'da oynamaktadır. Kulüp, İsrail basketbolunun en üst seviyesi olan İsrail Basketbol Süper Ligi'nde oynamaktadır.
2021'de Nes Ziona, kıtanın dördüncü kupası olan FIBA Avrupa Kupası'nı kazanmıştır.
John Wick

John Wick, Amerikalı aksiyon filmlerinden oluşan bir film serisidir. Lionsgate tarafından dağıtılan ve ilk filmi 2014'te çıkan seri dünya çapında büyük hasılat elde etmiş ve izleyicilerin beğenisini toplamıştır. Serinin dördüncü filmi 24 Mart 2023'te vizyona girmiştir.
Kronoloji
Boeing Sonic Cruiser

Boeing Sonic Cruiser, delta kanat konfigürasyonuna sahip bir konsept jet uçağıydı. Delta kanadı ve Mach 0.98'e varan yüksek ses altı seyir hızıyla geleneksel uçaklardan ayrıldı. Boeing bunu ilk olarak 2001'de önerdi, ancak havayolları genellikle daha yüksek hız yerine daha düşük işletme maliyetlerini tercih etti. Boeing, Aralık 2002'de Sonic Cruiser projesini sonlandırdı ve daha yavaş (Mach 0.85), ancak daha yakıt verimli 7E7 (daha sonra 787 Dreamliner olarak adlandırılacak) uçağına geçti.
Boeing uçakları
Delta kanatlı hava araçları
Mamoudou Gassama

Mamoudou Gassama (d. 1 Ocak 1996; Yaguine, Kayes, Mali), 26 Mayıs 2018'de Paris'in 18. bölgesinde (51 rue Marx-Dormoy) balkondan sarkan dört yaşındaki bir çocuğu kurtarmak için bir apartman bloğunun dış cephesinde dört kata 30 saniyede tırmanan Fransa'da yaşayan Mali asıllı Fransız vatandaşıdır. Çocuğun babası görünüşe göre çocuğu alışverişe gitmesi için yalnız bırakmış ve daha sonra oğlunu gözetimsiz bırakmakla suçlanmıştır.
Sonrası
Paris Belediye Başkanı Anne Hidalgo, kurtarmanın gerçekleştiği şehrin 18. bölgesi ile ilgili olarak Gassama'yı " Örümcek Adam" olarak adlandırdı. 28 Mayıs 2018'de Başkan Emmanuel Macron, Gassama'ya bizzat teşekkür etmek için Elysée Sarayı'nda bir araya geldi. Cesaret ve Bağlılık Onur Madalyası ödülüne layık görüldü ve daha sonra Fransa itfaiye teşkilatindan bir iş teklifi aldı. Gassama, Başkan Macron'un teklifi ile Eylül 2018'de Fransız vatandaşı oldu.
Kişisel hayat
Gassama Mali'de doğdu. Burkina Faso, Nijer ve Libya üzerinden Avrupa'ya gitti. Akdeniz'i geçti ve yasal olarak İtalya'da kalmak için belgeler aldı, ancak Eylül 2017'de ağabeyinin yanına Fransa'ya gitti. 24 Haziran 2018'de Gassama, Los Angeles'ta BET İnsani Yardım Ödülü'nü aldı.
Beyaz Brezilyalılar

Beyaz Brezilyalılar (), kökleri Avrupa ve Orta Doğu'ya dayanan, beyaz olan veya kendini beyaz olarak tanımlayan Brezilyalılardır. Beyazlar Brezilya'daki en kalabalık 2. ırk grubudur. 2010 nüfus sayımına göre, 91.051.646 veya ülke nüfusunun yüzde 47,73'ünü oluşturmaktadırlar. Beyaz Brezilyalılar geleneksel olarak ülkenin orta sınıfının yanı sıra neredeyse tüm siyasi ve ekonomik seçkinlerinin bel kemiğini oluşturmaktadır. Ülkedeki beyaz Brezilyalıların nispi oranının, nüfusun yaklaşık %63'ününü oluştururken zirveye ulaştıkları 1960'ların başından beri istikrarlı bir şekilde düştüğü görülmektedir. Beyaz Brezilyalıların ana dili Brezilya Portekizcesidir.
Numaralandırmalar
Sayımlar
Yıllara göre nüfus sayımlarına göre beyazların sayısı ve payı:
Yıllara göre nüfus sayımına göre eyaletlere göre beyazların oranı:
Brezilya'nın beyaz nüfusu Brezilya'nın her yerindedir, ancak en yüksek oranlar Brezilya'nın en güneydeki üç eyaletindedir. Sayımda, insanların %79.8'i beyaz olduğunu iddia ederken, Güneydoğu bölgesi en fazla sayıda beyaz insana sahiptir.
En yüksek beyaz yüzdesine sahip eyaletler: Santa Catarina (% 88,96), Rio Grande do Sul (%85,30), Paraná (%79,24) ve São Paulo (%73,40). Daha düşük orana sahip diğer eyaletler: Rio de Janeiro (%54,50), Mato Grosso do Sul (%51,10), Espirito Santo (%50,45), Minas Gerais (%47,24) ve Goias Eyaleti (%43,60). Sao Paulo eyaleti 30 milyon beyazla en büyük beyaz nüfusa sahiptir.
Köken grupları
Beyaz olarak kabul edilen, yani Hint veya Afrika kökenli ataları olmayan Brezilyalılar arasında, gruplar kökene göre ayırt edilir. Bununla birlikte, karışık evlilikler nedeniyle her beyaz Brezilyalı kesin olarak kategorize edilemez.
Ülkedeki diğer ana beyaz gruplar zaten büyük ölçüde asimile olmuş durumda:
Brezilya'daki İtalyanlar
Brezilya'da İtalyanlar ve İtalyan Brezilyalılar yaklaşık 36 milyon kişidir (2009). Bunların üçte biri São Paulo eyaletinde yaşıyor - 13 milyon insan. (nüfusun %32,5'i). Espirito Santo eyaletinde yaklaşık 2.000.000 tane var (%59).
Brezilya'daki Almanlar
Brezilya'daki Almanlar ve onların soyundan gelenler yaklaşık 10 milyon civarındadır (2006).
Brezilya'daki Polonyalılar
Brezilya'daki Polonyalılar yaklaşık 1.800.000 civarındadır (2006).
Brezilya'daki Bulgarlar
Brezilya'daki Bulgarlar yaklaşık 62.000 civarındadır (2006).
Brezilya'daki Ukraynalılar
Ukraynalılar ve Ukraynalı-Brezilyalılar yaklaşık 400.000 kişidir (2006), çoğu Batı Ukrayna kökenli ve Parana eyaletinde yaşıyor.
Brezilya'daki Macarlar
Brezilya'daki Macarlar ve onların soyundan gelenler yaklaşık 70.000 civarındadır (2006).
Musa Gareyev

Musa Gaysinoviç Gareyev (Rusça: , Başkurtça: Ғ , Musa Ğaysa ulı Gäräyev), II. Dünya Savaşı sırasında Sovyet Hava Kuvvetleri'nin 76. Sovyet Hava Kuvvetleri filo komutanı ve Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını iki kez alan tek Başkurttur.
Erken dönem
Gareyev, 9 Haziran 1922'de İlyashidy köyünde Başkurt bir ailede doğdu. Ailesi daha sonra Tashchishma (Taşçeşme) köyüne taşındı. 1937'de Bişkuraevo'daki bir okulda orta öğretimin 7. yılını tamamladı. 1940'ta bir teknik okula gitti ve yerel bir okul olan OSOAVIAKhIM aeroclub'da okudu; burada eğitimini tamamladıktan sonra aynı yılın Aralık ayında Sovyet ordusuna girdi.
2. Dünya Savaşı
Haziran 1942'de Engels Askeri Havacılık Okulu'nda yüksek öğrenimini tamamladıktan sonra 10. Yedek Havacılık Alayı'na atandı. Eylül ayında 944. Saldırı Havacılık Alayı'na bağlı olarak cepheye konuşlandırıldı. Aralık ayına kadar bu alayda görev yaptı, daha sonra 505. Saldırı Havacılık Alayı'na transfer edildi. Sadece birkaç hafta sonra Ocak ayında 504. Saldırı Havacılık Alayı'na atandı. Mart 1943'te bu birimin adı 74. Muhafız Saldırı Havacılık Alayı olarak değiştirildi. Nisan ayında 76. Muhafız Saldırı Havacılık Alayı için birimden ayrıldı ve savaşın geri kalanında bu alayda görev yaptı. Başlangıçta bir uçuş komutanıydı, komuta zincirinde yükseldi ve savaşın sonunda binbaşı rütbesinde bir filo komutanı oldu ve Il-2'de tahmini 250 görevi tamamladı. 164 görevi tamamladığı için Şubat 1945'te ilk altın yıldızına layık görüldü ve Nisan 1945'te 207 görevi tamamladığı için ikinci altın yıldızına layık görüldü.
Savaş Sonrası
Halen askerdeyken, Gareyev SSCB Yüksek Sovyeti'nde vekil oldu ve 1946'dan 1958'e kadar görevde kaldı. 1946'da Moskova merkezli bir havacılık alayının komutanlığına getirildi, ancak 1948 yılında görevinden alındı. 1950'de yarbay rütbesine terfi etti ve 1951'de Frunze askeri akademisinden mezun olduktan sonra 1956'da albay rütbesine terfi etti. 1959'da SSCB Genelkurmay Askeri Akademisi'nden mezun olduktan sonra, 2. Özel Amaçlı Havacılık Bölümüne komutan olarak atandı ve 1960'ta 10. Ayrı Havacılık Tugayı'nın komutan yardımcısı oldu ve Mayıs 1964'te hizmeti bitene kadar burada kaldıu. Sivil olarak 1965'ten 1977'ye kadar Başkurt DOSAAF Komitesi'nin savaş başkanlığını yaptı. 17 Eylül 1987'de kanserden öldü ve Ufa Zafer Parkı'na gömüldü.
Ödüller ve onurlar
2 kez Sovyetler Birliği Kahramanı (23 Şubat 1945 ve 19 Nisan 1945)
Lenin Nişanı (23 Şubat 1945)
Kızıl Bayrak'ın Üç Nişanı (20 Ağustos 1943, 23 Şubat 1944 ve 2 Kasım 1944)
Bogdan Khmelnitsky Nişanı (2 Mart 1943)
Alexander Nevsky Nişanı (14 Temmuz 1944)
2 Vatanseverlik Savaşı 1. Sınıf Nişanı (2 Nisan 1945 ve 11 Mart 1985)
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı (31 Ağustos 1971)
Kızıl Yıldızın Üç Nişanı (24 Haziran 1943, 22 Şubat 1955 ve 30 Aralık 1956)
"Cesaret İçin" Madalyası (30 Nisan 1943)
kampanya ve jübile madalyaları
Kırım Tatar Millî Bayrağı

Kırım Tatar bayrağı, sol üst köşede sarı Tarak Tamga olan mavi zeminli bir bayraktır.
Bayrak ilk olarak Şubat Devrimi'nden sonra 1917'de Rusya'daki Kırım Tatar Ulusal Kongresi tarafından kabul edildi. 30 Haziran 1991'de yeniden kurulan kongrede bayrak yeniden ulusal bir sembol olarak kabul edildi. 2010 yılından bu yana 26 Haziran, Kırım Tatarları tarafından Kırım Tatar Bayrak Günü olarak kutlanmaktadır.
Kırım Tatar Halkı Kurultayı Kararı "Kırım Tatar halkının milli bayrağı ve milli marşı hakkında" 1917 Kurultayının halefi olan ve Kırım Tatar halkının milli devlet geleneğini sürdüren Kurultay, şu karara varıyor: Kırım Tatar halkının ulusal bayrağını, üst köşesinde altın bir tamga kadrosunda bir görüntü bulunan dikdörtgen mavi bir bez olarak düşünün. Bayrağın genişliğinin uzunluğuna oranı 1: 2'dir. Kırım Tatar halkının marşı Numan Çelebihanın "Ant Etkenmen" eseri olarak kabul edilir. Kırım Tatar halkının meclisine ulusal bayrağı ve marşı kullanma prosedürünü geliştirmeleri ve onaylamaları talimatını verin. Kırım Tatar halkının Kurultayı'nda kabul edildi.
-Simferopol, 30 Haziran 1991.
Diğer kullanımlar
Preply

Preply merkezi Ukrayna Kievde olup İspanya Barselonada da ofisleri olan bir dil öğrenme uygulaması ve elektronik eğitim platformudur.
Eylül 2021 itibarıyla, Preply 180 ülkeden 50 dil öğreten 40.000 öğretmeni buluşturmaktadır.
Tarihçe
Preply şirketi, 2012 yılında Ukraynalı girişimciler Kiril Bigay, Sergey Lukyanov ve Dmitriy Voloşın tarafından kurulmuştur. Preply.com sitesi online dil öğrenmeye odaklanarak Kasım 2013te tekrar lanse edilmiştir.
31 Agustos 2013te Preply Semyon Dukach, Borya Shakhnovich, Vadim Yasinovsky, Dan Pasko, Torben Majgaard ve Vostok Venturesden $180.000lik melek yatırım alarak Ukraynalı lider bir eğitim startupı haline gelmiştir.
2013 yılında şirket Ukrayna, Belarus, Kazakistan, Rusya ve Polonya piyasalarına açıldı.
2016da Preply platformu öğretmenleri sınıflandırma ve tavsiyeler için otomatik öğrenme (machine learning) ile sıralama algoritması eklenerek yeniden yapılandırıldı.
2018de (daha önce Preply Space olan) Prely Classroom entegre edilmiş video platformu, online sohbet, ekran paylaşma vs iceren her şeyin bir arada sunulduğu bir öğrenme eko sistemi olarak piyasaya sürüldü.
2019da Preply Barselonada yeni bir ofis açtı ve hizmetlerini Birleşik Krallık, Almanya ve Ispanya piyasalarina genişletti.
Eylul 2021 itibarıyla uygulama 8 finansman bulma döneminde toplam 50,6 milyon dolar yatırım almıştır.
Ürün
Preplynin ürünü bire-bir kişisel özel ders üzerine inşa edilmistir. Sirket fiyat, musaidlik, doğum yeri, konuştuğu diğer diller, öğrenme amacı vb gibi parametreler üzerinden öğrenciler ve öğretmenler arasında eşleştirme etkinligini artırmak icin makine öğrenimi algoritmasını kullanmaktadır.
Preply yapay zeka ile ses tanımalı yerleştirme sınavları, etkileşimli kelime haznesi alıştırmaları ve diğer özellikler sunarak, bütün platformlarda insan öğretimini tamamlayan tescilli bir müfredat ürünü geliştirmiştir.
Tanınma
Preply Mayıs 2020de Ukrayna startupları ödüllerinde The Revenue Hack of 2020 ödülünü kazanmıştır.
Preply Temmuz 2021de Avrupada En iyi Eğitim Startupları yarışmasında finale kalmıştır.
Daha sonra aynı ay içinde Preply Ukraynadaki En İyi 100 IT Işverenlerine aday gösterilmiştir.