turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kut Çor

Kut Çor (Çince: 骨啜; pinyin: Gǔchuài; tam adı: Çince: 吐火仙骨啜可汗; pinyin: Tǔhuǒxiāngǔchuài Kèhán) Suluk'un oğluydu ve kısa bir süre Türgeş kağanı olarak görev yaptı.
Hükümdarlık
Kara Türgeş ve kardeşi Ton Apa Yabgu'nun desteğiyle Suyab'da Tumodu tarafından tahta oturtuldu. Başlıca rakipleri Taraz'daki Baga Tarkhan ve Erwei Tegin (Erbey Tegin) idi.
27 Ağustos 739'da Baga Tarkhan, Chach Kralı Bagatur Tudun (莫賀咄吐屯) Tang generali Gai Jiayun (蓋嘉運) ile ittifak kurdu ve Kut Chor'a saldırdı. Sadece Xuanzong tarafından affedilmek ve Sol Muhafız'da bir Tang generali yaratmak için imparatorluk tapınağının önünde sembolik olarak kurban edildiği Changan'a gönderildi.
Ata Boyla Kağan

Ata Boyla (Çince: 阿多裴罗; pinyin: Āduō Péiluō) Türgeş'in bilinen son kağanıydı. Cefu Yuanqui ve Tang Yeni Kitabı'nda 24 Eylül 759'da Tang'a elçiler gönderen kağan olarak bahsedilmiştir. 766'da Karlukların işgaliyle Türgeş devleti yıkılınca, mültecilerin çoğu Karasahr'e kaçtı. Türgeş halkına önderlik ederek Dokuz Oğuzlara boyun eğdi.
El Etmiş Kutluk Bilge

El Etmiş Kutluk Bilge (Çince: 伊里底蜜施骨咄禄毗伽; pinyin: Yīlǐ dǐmìshī gǔduōlù píjiā) Türgeş'in bir kağanıydı.
Erken yaşam
Kara Türgeş kabilesinde Tumodu (都摩度) olarak doğdu. Suluk'un ordusunda yüksek rütbeli bir generaldi, ancak adı unvan da olabilir. Baga Tarkhan'ın darbesinden sonra Suyab'da Suluk'un oğlu Kut Çor'u destekledi.
Hükümdarlık
Kül Çor'un düşüşünden sonra 26 Temmuz 744'te Xuanzong tarafından kağan olarak kabul edildi. Ne zaman öldüğü bilinmiyor. Onu Yibo takip etti.
C. V. Shivashankar

C. V. Shivashankar Shastry ya da C. V. Shivashankar (doğum adıyla: Chittanahalli Venkatakrishna Bhatta, d. 23 Mart 1933 ö.27 Haziran 2023), Kannada aksanında çektiği Hint Filmleriyle adını duyuran Hintli film yapımcısı, yönetmeni, aktör ve senarist.
Yaşamı ve kariyeri
Shivashankar, 23 Mart 1933'te doğdu. 1961'de başladığı sinema kariyerini 2023 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Oyuncu ve yönetmen yardımcısı olarak yer aldığı Kannada aksanında çekilen başlıca rollerini; Udaykumar, M. P. Shankar, Narasimharaju ve Leelavathi ile paylaştığı Rathna Manjari ve yine sadece yönetmen olarak görev aldığı başlıca rollerinde; Udaykumar, Kalpana, T. N. Balakrishna ve Narasimharaju'nun yer aldığı Padavidhara adlı filmlerle tanındı. Hizmetleriyle 1991'da Karnataka Yönetimi tarafından verilen Karnataka Rajyotsava Ödülü'nü kazandı.
Ölümü
Shivashankar, 27 Haziran 2023'te geçirdiği kalp krizinin ardından 90 yaşında vefat etti.
Filmografi
Ödülleri
1991 Karnataka Yönetimi tarafından Karnataka Rajyotsava Ödülü.
Kül Çor

Kül-çor, (Eski Türkçe: Küli Čur), Arapça kaynaklarda Kūrūl () olarak bilinen ve Çin kayıtlarında Baga Tarkhan (Çince: 莫贺达干; pinyin: Mòhè Dágān) ile özdeşleşen, Suluk kağan yönetimindeki başlıca Türgeş liderlerinden biriydi. O, esas olarak Maveraünnehir'de Emevi Halifeliğine karşı Türgeş savaşlarındaki rolü ve 738'de Suluk'un öldürülmesinden sorumlu olduğu için Türgeş iktidarının çöküşünü hızlandırması ile tanındı. Rakiplerini ortadan kaldırdıktan sonra kendisi de kağan oldu, ancak kısa süre sonra Çinli destekçileriyle arası bozuldu ve 744'te yenilip idam edildi. Ancak bazı Arap kaynakları, 739'da Araplar tarafından öldürüldüğünü kaydediyor.
Kökeni
Kağanın kendisi (Çin kaynaklarında Suluk Chabish-chor veya Su-Lu) Kül-çor, veya Arapça'da "Kūrūl al-Turqashī", dönemin Arap kaynaklarında adı geçen iki Türgeş liderinden biridir. Çin kaynaklarında genellikle Baga Tarkhan (pinyin: Mohe dagan quelü chuo) ile özdeşleştirilen Kül-çor, Çin kaynaklarında Chumukun (处木昆) olarak bilinen küçük bir Türk boyunun lideriydi. Balkaş Gölü'nün güneyinde Türgeş ve Karluk toprakları arasında yaşıyorlar.
Yibo Kağan

Yibo (移拨) veya Yiber Kutluk Bilge Koch (Çince: 移撥骨咄祿毗伽俱支; pinyin: Yíbō Gǔduōlù Píjiā Jùzhī) Xuanzong tarafından 18 Ağustos - 15 Eylül 749 tarihleri arasında tanınan bir Türgeş kağanıydı. 751'de Tang generali Gao Xianzhi'ye karşı Abbasi Halifeliği ve Tibet ile ittifak kurdu ve Çin kuvvetleri tarafından yakalanarak mahkemeye çıkarıldı. Yerine Tengri Ermiş Kağan geçti.
Eduardo Berizzo

Manuel Eduardo Berizzo Magnolo, şu anda Şili milli takımının menajeri olan ve stoper olarak oynamış Arjantinli emekli bir futbolcudur.
18 yıllık profesyonel kariyeri boyunca, başta Newell's Old Boys, River Plate ve Celta olmak üzere dört ülkede altı takımda forma giydi. Arjantin'i iki Copa América turnuvasında temsil etti.
Berizzo, Arjantin, Şili ve İspanya'nın en iyi liglerinde başarılı oldu, O'Higgins'i ilk büyük ödüllerine götürdü ve Celta da dahil olmak üzere üç La Liga takımının başına geçti. Aynı zamanda Paraguay ve Şili milli takımlarının başantrenörüydü.
Craig Brown

Craig Brown CBE (1 Temmuz 1940 - 26 Haziran 2023), İskoç profesyonel futbolcu ve teknik adam.
Yaşamı ve kariyeri
Brown, 1 Temmuz 1940'ta Glasgow, İskoçya'da doğdu. Aktif futbol kariyerini orta alanda 1958-1971 yılları arasında İskoç Futbol Ligi ekiplerinden; Rangers, Dundee ve Falkirk'te sürdürdü. Futbolu bıraktıktan sonra İskoçya milli futbol takımı ve ülkesindeki bazı ekiplerde teknik sorumlu olarak çalıştı.
Ölümü
Brown, 23 Haziran 2023'te Ayr, İskoçya'da 82 yaşında öldü.
Orbuha Kalesi

Orbuha Kalesi (Gürcüce: ), Ardahan ilinin Hanak ilçesine bağlı Çavdarlı köyünün sınırları içinde ilk çağlardan kalma megalit bir yapıdır. Kale olduğunu tahmin edilen yapı, ortadan kalkmış olan Orbuha köyünde bulunmaktadır.
Tarihçe
Orbuha köyünün ve kalesinin bulunduğu Eruşeti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biridir. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Orbuha köyü 19 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü hane reislerinin adları bu yerleşimin bir Gürcü köyü olduğunu göstermektedir. Orbuha Kalesi'nin çok daha eski döneme tarihlendiği megalit yapı olmasından anlaşılmaktadır. Nitekim bu kaleyi ilk kez tanımlayan bir araştırmada Orbuha Kalesi'nin Diaohi döneminden (İÖ 12-8. yüzyıl) kalmış olabileceği belirtilmiştir.
Mimari
Küçük bir yapı olan Orbuha Kalesi, Orbuha köyünün 1,2 kilometre güneybatısında, Çoti (Çat) Suyu ile sol kolu Taneidani (Serinkuyu) Deresinin birleştiği noktada, kayalık bir alanda bulunmaktadır. Kale, kaba yonu ve iri taşlardan (megalit) harçsız inşa edilmiştir. Bazı taşların uzunluğu bir metreden fazladır. Dikdörtgen planlı (9,8 8,6 m) bir yapılan olan kaleden günümüze kalan duvarların yüksekliği 2 metreyi bulur. Kalenin iç kısmı daha küçük taşlarla dolmuştur. Kalenin hemen yanından dereye bağlanan bir yol geçer.
Hermann von Speck

Hermann von Speck (8 Ağustos 1888-15 Haziran 1940), 2. Dünya Savaşı sırasında bir Wehrmacht generaliydi. Kendisi Şövalye Haçıyla taltif edilenlerdendi. Speck, Fransız makineli tüfek atışı sonucu 15 Haziran 1940'da, Pont-sur Yonne'da öldürüldü.
Ölümünün ardından 17 Ekim 1940'da Şövalye Haçıyla taltif edildi.
2010 yılında Amerikan gazeteci Jay Nordlinger, von Speck'in muharebede kasten ölümü aradığını iddia eden kızıyla konuştu: "Kızına göre, von Speck ölmek istemişti ve ölümünü planlamıştı. Orduya olan yeminini bozamayacağını hissetti, firar edemezdi. Katolik inancı onu intihar etmekten alıkoydu. Bu durumda kendini ateş hattına attı. Ölmeden önceki sözlerinde "Aileme sevgimi ver." ve benzeri bir şey söylemedi. O, son sözlerinde "Bu şekilde olmak zorundaydı." dedi.
Madalyalar
Demir Haç (1914)
2. Sınıf Demir Haç (17 Eylül 1914)
1. Sınıf Demir Haç (21 Aralık 1916)
Hamburg Hansa Haçı (23 Ocak 1918)
Siyah Yara Rozeti (1918)
1914-1918 Dünya Savaşı Onur Haçı (1934)
Wehrmacht Uzun Hizmet Madalyası
4. Sınıf Wehrmacht Uzun Hizmet Madalyası (1936)
3. Sınıf Wehrmacht Uzun Hizmet Madalyası (1936)
2. Sınıf Wehrmacht Uzun Hizmet Madalyası (1936)
1. Sınıf Wehrmacht Uzun Hizmet Madalyası (1936)
Demir Haç'a Toka Eklentisi
2. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi
1. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi
Şövalye Haçı (17 Ekim 1940)
Kaynaklar
Alıntılar
Bibliyografya

General der Artillerie
Heer generalleri
Şövalye Haçı sahipleri
Demir Haç (1914) sahipleri
Alman İmparatorluğu askeri personeli
Reichswehr personeli
II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın askerleri
Sanço Martin

Sancho Martín - İber Yarımadası'ndan 12. Yüzyıl haçlı şövalyesi. Selahaddin'in önderliğindeki Eyyubiler'e karşı Kudüs Krallığı'nın yanında savaşa katıldı.
Latin kaynaklarında Sancho Martín'in Selahaddin'in Tire kuşatmasından önceki ve sonraki hayatı hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmiyor. Ancak, bu tek çarpışma sırasında kendisinin mükemmel bir savaşçı olduğunu ve şehrin önemli savunma komutanlarından biri olduğunu kanıtladı. Şehir surlarının dışına çok sayıda sefer düzenleyerek, Hıristiyan kuvvetlerine komuta eden Montferratlı Conrad'ı destekledi. Martín'in beklenmedik saldırılarının Müslüman ordusuna o kadar zarar verdiği söyleniyor ki, bizzat Selahaddin şövalyeyi taraf değiştirmeye ve İslam'a geçmeye çağırdı, karşılığında ona çok sayıda toprak ve maddi mal sözü verdi ve hatta kızlarından biriyle evlenme teklif etti. Ancak şövalye teklifi kabul etmedi. Müslüman kaynaklara göre Sancho Martín, Muvahhidlere karşı verdiği savaşlarla zaten kendini kanıtlamış bir Kastilya'lıydı. Ve zaten on iki adamıyla birlikte Kutsal Topraklara gelmesi bekleniyordu.
Sancho, onu Kutsal Topraklar'daki diğer şövalyelerden ayıran karakteristik bir yeşil zırh ve geyik boynuzlarıyla süslenmiş bir miğfer giymişti. Bundan dolayı ona "Yeşil Şövalye" lakabı takıldı.
Antep Kısa Film Festivali

Antep Kısa Film Festivali, Gaziantep'te her yıl düzenlenen ulusal bir kısa film festivalidir.
İlk olarak Antep Kısa Film Günleri adıyla 2020 yılında pandemi nedeniyle online olarak gerçekleştirilmiştir. Big Bang ve Berisi (B3 - BBB) gönüllüleri tarafından hazırlanmaktadır.
Tarihçe
Antep Kısa Film Festivali, ilk defa 20-22 Kasım 2020 tarihleri arasında pandemi nedeniyle online gerçekleştirildi. İlk yılında "Antep Kısa Film Günleri" adıyla anılan festival, online yapılması nedeniyle ödül verilmeden gerçekleştirildi.
2021 yılında 2. Antep Kısa Film Festivali, 19-21 Kasım tarihlerinde Ceren Moray'ın Jüri Başkanlığını üstendiği Armağan Lale, Ceylan Özgün Özçelik ve Fırat Sayıcı'dan oluşan jürisi ile gerçekleşti, festival "En İyi Kısa Kurmaca" ve "En İyi Kısa Belgesel" kategorilerinde yarışma filmlerini kabul ederken, "Kısa Kurmaca Jüri Özel" ile "Kısa Belgesel Jüri Özel" kategorilerinde de ödüllerini dağıttı.
2022 yılında 3. Antep Kısa Film Festivali, 11-13 Kasım tarihlerinde Devin Özgür Çınar, Tunç Şahin ve Zeynep Ocak, jürisi ile gerçekleşti, festival "En İyi Kısa Kurmaca" ve "En İyi Kısa Belgesel" kategorilerinde yarışma filmlerini kabul ederken, "Kısa Kurmaca Jüri Özel" ile "Kısa Belgesel Jüri Özel" kategorilerinde de ödüllerini dağıttı.
Festival Geçmişi
4. Antep Kısa Film Festivali
3. Antep Kısa Film Festivali
2. Antep Kısa Film Festivali
Antep Kısa Film Günleri
Shapley–Sawyer Konsantrasyon Sınıfı

ShapleySawyer Konsantrasyon Sınıfı (İngilizce: ShapleySawyer Concentration Class), küresel yıldız kümelerinin yıldız yoğunluğuna göre birden on ikiye kadar olan bir ölçekte Roma rakamları kullanılarak yapılan bir sınıflandırma sistemidir. M75 gibi en yoğun kümeler "Sınıf I" olarak sınıflandırılırken, art arda azalan yoğunluğa göre "Sınıf XII" olan Palomar 12'ye kadar uzanır. (Sınıflandırma bazen Roma rakamları yerine [Sınıf 1-12] sayılarıyla kullanılır.)
Tarihçe
1927-1929 yılları arasında Harlow Shapley ve Helen Sawyer Hogg, bu ölçeği kullanarak sistemin çekirdeğe doğru sahip olduğu yoğunluk derecesine göre kümeleri kategorize etmeye başladılar. Bu daha sonra Shapley-Sawyer Konsantrasyon Sınıfı olarak tanındı.
Sınıflar
Balvana Harabeleri

Balvana Harabeleri (Gürcüce: ), Ardahan ilinin Hanak ilçesine bağlı ve eski adı Küçük Vardosani olan Yamaçyolu sınırları içinde geniş bir alana yayılan yapı kalıntılarıdır. Bu kalıntıların bulunduğu yer yöre halkı tarafından "Balvana" olarak adlandırılmaktadır.
Tarihçe
Balvana (), Gürcüce bir yer adı olup kirazlı anlamına gelir. Şavşat ilçesine bağlı Kirazlı köyünün eski adı da Balvana'dır. Balvana Harabeleri'nin bulunduğunu yer, tarihsel Eruşeti bölgesinin sınırları içinde yer alır. Eruşeti, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde "Lalvana" (ۀ) adıyla kaydedilmiş olan yerleşimin Balvana olması ihtimali bulunmaktadır. Nitekim Lalvana köyü ile Küçük Vardosani köyü Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Lalvana köyünün bir Gürcü yerleşimi olduğu Osmanlı Devleti'ne ispenç vergisi vermekle yükümlü hane reislerinin Gürcü adları taşımasından anlaşılmaktadır.
Kalıntılar
Balvana kalıntıları Yamaçyolu köyünün 2 kilometre güneyinde yer alır. Buradaki yerleşim yeri kalıntıları bir kilometrelik bir alana yayılır. Bu alanla onlarca yapı kalıntısı bulunmaktadır. Bazı yapıların duvarları çamur ve taşla inşa edilmiştir. Bu yerleşimin orta kısmında duvarla çevrili büyükçe bir alan bulunmaktadır. Bu alanın savunma amaçlı bir yer olduğu tahmin edilmektedir. Bu kalıntıların yöre halkının "Balvana" olarak adlandırdığı bir köye ait olmalıdır.
Binot Paulmier de Gonneville

Binot Paulmier, sieur de Gonneville, 16. yüzyılın başından bir Fransız denizci, 17. ve 18. yüzyıl Fransa'sında Terra Australis'in kaşifi olduğuna inanılıyordu. Şu anda, Fransa'daki Normandiya'dan tarih kitapları, Binot Paulmier'in 1504'te şu anda Güney Brezilya olarak bilinen yere gelen bir Fransız-Norman denizci olduğunu öğretiyor.
Yayınlanan anılarına göre, 1503'te de Gonneville, Portekiz'in mare clausum politikasına meydan okuyarak, mürettebatı ve iki Portekizli dümencinin yardımıyla Normandiya'daki Honfleur'dan Doğu Hint Adaları'na doğru yola çıktı. Ümit Burnu'na vardığında gemisi L'Espoir (Umut) bir fırtına tarafından bilinmeyen bir ülkeye sürüklendi. 1505'te, "Indes Meridionales" olarak da adlandırdığı "büyük Avustralya topraklarını" keşfettiğini iddia ederek geri döndü. De Gonneville'e göre, sakinlerinin varsıllık nedeniyle çalışmak zorunda olmadığı bu pastoral yerde altı ay kalmıştı. De Gonneville, bu karanın Ümit Burnu'nun doğusunda altı haftalık bir yolda olduğunu belirtti.
De Gonneville'in öyküsünden ilk kez, sözde yaşandığı iddia edilen olaydan sadece 160 yıl sonra, 1663'te, de Gonneville'in bir akrabası olan Lisieux'deki Saint-Pierre Kilisesi'nin rahibi Jean Paulmier de Courtonne'un, de Gonneville tarafından 1505'te Fransa'ya getirilen bir yerlinin torununun oğlu olduğunu iddia ettiği Memoirs Concerning the Establishment of a Christian Mission in the Austral Land adlı bir kitap yayınladığında bahsedildi.
De Courtonne'un iddiaları, Fransız vatanseverliğinin Hollandalıların ve İngilizlerin Güney Pasifik'te yeni keşifler yapmadaki başarısına gücendiği bir zamanda büyük yankı uyandırdı. De Gonneville'in öyküleri, bu yeni topraklar üzerindeki bir Fransız iddiasının temeli olarak kışkırtıldı. Bu inanç 18. yüzyılda büyüdü ve Bouvet, Bougainville ve Kerguelen'inki gibi Fransız seferlerine yol açtı.
Tarihçiler, Gonneville'in keşfettiği ve efsanevi Terra Australis (ya da önerildiği gibi Madagaskar) olduğu varsayılan arazi için birçok yer önerdiler. Bazıları bunun Brezilya'nın güney kıyısında bir yerde olduğuna inanıyor. D'Avezac'ın zayıf ve hiçbir zaman kanıtlanmamış teorisine dayanan diğerleri, Santa Catarina eyaletindeki São Francisco do Sul'u önerdi. Geldiği yer ve karşılaştığı sakinler nerede olursa olsun, Gonneville, Gonneville'in kızıyla evlenen bir yerli çocuğu Fransa'ya (Fransızlar Essomericq olarak tercüme etti) geri getirdi. Konuyla ilgili bir kitap yazan tarihçi Leyla Perrone-Moises, varış yerinin bilinmediğini söylüyor O zamandan beri, Binot Paulmier de Gonneville'in Güney Brezilya'ya gelen ilk Avrupalı olduğu iddia edilen başarısı her yıl hem memleketi Honfleur Normandiya'da hem de merakla Brezilya'daki São Francisco do Sul adasında, Fransız kaşifin 1504'te gelişini anmak için bir anıt levhanın dikildiği yerde kutlanıyor, ancak olay kanıtlanmış bir gerçek olmaktan çok bir masaldır.
12. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri

12. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri, tiyatro ve sinema oyuncusu Sadri Alışık anısına verilen Sadri Alışık Ödülleri'nin 12. organizasyonudur. Ödüller, 7 Mayıs 2007 tarihinde Mustafa Kemal Merkezi'nde Kerem Alışık ve İpek Tuzcuoğlu'nun sunuculuğunu yaptığı törende sahiplerini bulmuştur.
Seçici Kurul
Sinema: Atilla Dorsay (Jüri Başkanı), Hülya Koçyiğit, Ömür Gedik, Burak Göral, Aycan Çetin, Fehmi Yaşar, Abdullah Oğuz, Engin Ayça, Biket İlhan, Çolpan İlhan
Tiyatro: Üstün Akmen (Jüri Başkanı), Çolpan İlhan, Hale Kuntay, Hami Çağdaş, Hayati Asılyazıcı, Nedim Saban, Nil Aykon, Refika Sezik, Rengin Uz, Tuncer Cücenoğlu, Yaşar İlksavaş
Ödüller ve Adaylıklar
Sinema Dalında
Tiyatro Dalında
Özel Ödüller
Sinema Dalında
Tiyatro Dalında
Vardosani Kalesi

Vardosani Kalesi (Gürcüce: ), Ardahan ilinin Hanak ilçesine bağlı ve eski adı Vardosani olan Yamaçyolu köyünün doğusunda megalit yapı kalıntısıdır. Bu yapının yakında bir kaya üzerinde Gürcüce yazılar tespit edilmiştir.
Tarihçe
Vardosani köyü ve buradaki kale, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde iki yerleşim olarak kaydedilmiş olan Vardosani köyündeki hane reislerinin adlarında buranın eskiden bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir. Vardosani Kalesi yakınlarında 2014 yılında Gürcüce yazıların tespit edilmiş olması da bu olguyu desteklemektedir. Neredeyse tamamen yıkılmış olan Vardosani Kalesi'nin Diaohi döneminden (İÖ 12-8. yüzyıl) kaldığı tahmin edilmektedir.
Kalıntılar
Vardosani Kalesi, Yamaçyolu köyünün doğusunda Çoti Deresi'nin sağ kıyısında, dere tarafında bir kaya üzerinde yer alır. Harç kullanılmadan inşa edilmiş olan bu yapı tamamen yıkılmış, geriye sadece bir duvarın parçası kalmıştır. Bu megalit yapının hemen batısında, alt kısmında bir mağaranın bulunduğu sarp bir kayanın üst kısmında kayaya kazınmış figürler ve Gürcüce yazılar tespit edilmiştir. Bu yazılardan birinde Gürcü alfabesinin Asomtavruli harfleri kullanılmıştır. Yazının stilinden hareketle bu Gürcüce yazıt 11. yüzyıla tarihlenmiştir. Bu yazıt (), () ()()ჲ (Tanrım, Luka'yı bağışla) biçiminde okunmuştur. Diğer bir yazıt da yine 11. yüzyıla tarihlenmiştir. Bu Gürcüce yazıtın yarım kaldığı tahmin edilmektedir. Gürcü alfabesinin Nushuri harfleriyle yazılmış olan dört satırlık yazıt şu şekilde okunmuştur: () | {}{}ჲ, | ჲ (?) | [] (Tanrı'nın adıyla bu anne (?)...).
Moschianus (konsül 512)

Flavius Moschianus (Yunanca : Μοσχιανός; floruit 512) Doğu Roma İmparatorluğu'ndan bir politikacıydı; 512'de konsül olarak atandı.
Yaşam
Moschianus, magister militum per Illyricum (479-481) Sabinianus Magnus'un oğlu ve 505'te konsül olan Sabinianus'un kardeşiydi. İmparator I. Anastasius'un yeğeniyle evlendi; oğulları Anastasius Paulus Probus Moschianus Probus Magnus 518'de konsül oldu.
Partenon Camii

Partenon Camii, Yunanistan'da Osmanlı döneminde Partenon içinde art arda inşa edilen iki camiydi. İlki, 1687'de Venedik bombardımanında yıkılan Meryem Ana Kilisesi'nden uyarlanan camiydi. İkincisi, şimdi harap olmuş Partenon'un naosu olan açık alana dikilmiş bağımsız bir bina olup 1843'te yıkıldı.
Tarihçe
Partenon'un ilk olarak hangi noktada ulucami haline geldiği hakkında bir belge bulunmamaktadır. II. Mehmed'in Akropolis'in Osmanlı İmparatorluğu'na teslim edilmesinden sonra 1458'de ve yine 1460'ta Atina'yı ziyaret ettiği bilinmekte ve önemli kiliselerin fethedilmesinden bu yana din değiştirme eyleminin o zaman veya kısa bir süre sonra gerçekleşmiş olabileceği tahmin edilmektedir. Binadaki yapısal değişiklikler hafifti. Pronaos'un güneybatı köşesinde çan kulesi olarak kullanılmış olabilecek bir Frenk kulesi minareye çevrilmiştir. Papaz evi perdesi, yüksek sunak ve yan apsislerdeki sunaklar kaldırılmıştır. Apsisteki Bakire mozaiği, görünüşe göre dönüşümden sağ çıktı. Ambonun kaderi, piskoposluk makamının kaldırılıp kaldırılmaması ve minber ile mihrabın kesin konumu daha az kesindir. Bu bina, 1687 Akropolis Kuşatması sırasında Venedik bombardımanında yıkıldı ve yerine naosun temizlenmiş alanında duran daha küçük, müstakil, tek kubbeli bir cami yapıldı. 18. yüzyılın başlarında bir zamanlar inşa edilmiştir. Bu da 1843'te Akropolis'te arkeolojik faaliyetlerin başlamasıyla yıkıldı.
Kanıtlar
Partenon'un varlığının bu dönemi için birincil kanıtlar yetersiz kalmaktadır. Yalnızca fiziksel yapılar silinmekle kalmamış, aynı zamanda caminin belgesel kanıtları da azdır. En eski referanslar, II. Mehmed'in biyografilerinde ve 1460 yılında Mehmed'in şehre ve anıtlarına hayran olduğu kaydedildi. 16. yüzyıl Osmanlı vergi kayıtlarında caminin adı Cami-i Kal'e-i Atina (Atina'nın Kale Camisi) idi. Günümüze ulaşan en ayrıntılı tasvir Evliya Çelebi'nin Seyahatname'sindedir. Evliya Çelebi, Partenon'un fiziksel ayrıntılarını kaydetmekle kalmadı, onu Osmanlı kültürel ortamına, İslami efsane ve folklora dahil etmeye çalıştı. Evliya'nın 1667'deki ziyaretinin ardından, yıkılmadan önce Osmanlı Partenonu'nun kayıtlarından oluşan küçük bir zula bırakan bir dizi Avrupalı ziyaretçi geldi. Bunlar arasında Carrey'nin çizimleri, 1670 tarihli Bassano çizimi ve Spon, Vernon ve Wheler'ın Akropolis açıklamaları yer almaktadır. İkinci cami, gezginlerin çizimleri şeklinde biraz daha iyi belgelenmiştir. Bu kayıtların sonuncusu arasında, de Lotbinière'in 1839 tarihli Parthenon dagerreyotipi, hala naosta bulunan camiyi tasvir etmektedir.
Ömerli, Kıbrıs

Ömerli (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefke ilçesine bağlı Lefke belediyesine bağlı bir köydür. Köy, 1974'te Kıbrıs Harekatı'ndan sonra terkedilmiştir.
Köyde, İlahiyatçı Aziz John'a adanmış bir kilisesi ve beş şapeli bulunmaktaydı. Şapeller Aziz Barbara, Aziz Nikola, Aziz Kurnutos, Aziz Mavra ve Aziz Elefterios'a aittir.
Lucius Caecilius Metellus Denter

Lucius Caecilius Metellus Denter, MÖ 284'te konsül ve sonraki yıl praetor oldu. Bu görevle Senonlara karşı savaşta öldü ve yerine Manius Curius Dentatus geçti.
Fischer, Römische Zeittafeln'inde onu praetor olarak görüyor ve ayrıca MÖ 285'te ölüyor ve sonraki yıl onu tekrar konsül olarak görüyor. Wilhelm Drumann, bir kişinin konsüllüğünden sonraki yıl praetorluk görevini üstlenmesinin geleneksel olmadığı gerekçesiyle, konsül ve praetor kimliğini reddeder; ancak böylesi bir durumun örnekleri yaşanır, bu nedenle Drumann'ın itirazı başarısız olur.
Denter, MÖ 251 ve 247'de konsül olan Lucius Caecilius Metellus'un babası olabilir. İkincisinin soyu "L. f. C. n.", Lucius'un oğlu ve Gaius'un torunu, olarak belirtilir. Bu durumda, Denter'in babası Gaius Caecilius Metellus olurdu. Alternatif bir hipotez, onu MÖ 316'da sözümona pleblerin tribünü olan Quintus Caecilius'un oğlu veya yeğeni yapar. The Magistrates of the Roman Republic'te ya da Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology'de karşılık gelen bir kişi görünmüyor.
Dipnotlar
Mbah Gotho

Mbah Gotho veya Saparman Sodimejo, ( 31 Aralık 1870 - 30 Nisan 2017), 2017 yılına kadar 146 yaşla dünyanın en yaşlı insanlarından biriydi. Uzmanlar Gotho'nun doğum belgesini ve yaşını doğrulayamadılar. Bu nedenle Guinness Rekorlar Kitabı'na alınmadı.
Hayatı
Gotho 1880'de inşa edilen Kedung Banteng Şeker Fabrikası'nın inşaatını hatırladığını söylemiştir. Gotho, 10 kardeşinden, 4 karısından ve 5 beş çocuğundan daha uzun yaşadı. Gotho, uzun yaşamın sırrını 'sabır' olduğunu söylemiştir. 30 Nisan 2017'de ölmüş ve köyüne defnedilmiştir.
Willie Carrick

William Francis Carrick (26 Eylül 1952 - 28 Haziran 2023), kaleci mevkiinde yer alan İrlandalı profesyonel futbolcudur.
Yaşamı ve kariyeri
Carrick, 26 Eylül 1952'de Dublin, İrlanda'da doğdu. Aktif futbol kariyerini kaleci pozisyonunda 1967-1984 yılları arasında İngiliz kulüplerinde sürdürdü.
Futboılu bıraktıktan sonra Essex'te bulunan; Witham Town ve Basildon United fubtol takımlarını çalıştırdı.
Ölümü
Carrick, 28 Haziran 2023'te doğum yeri Dublin, İrlanda'da 70 yaşında kalp krizinden öldü.
2023 Avrupa Oyunları'nda boks - Kadınlar hafif sinek sıklet

2023 Avrupa Oyunları'nda boks kadınlar hafif sinek sıklet (50 kg) müsabakaları 25 Haziran-2 Temmuz 2023 tarihleri arasında arasında Polonya'nın Nowy Targ kentinde düzenlenmiştir. Yarı finale kalan sporcular Paris 2024 Yaz Olimpiyatları için kota hakkı verilmiştir. Türkiye, İspanya, Fransa ve İtalya kota haklarını kazanmıştır.
Sonuçlar
Finaller
Üst yarı
Bölüm 1
Bölüm 2
Alt yarı
Bölüm 3
Bölüm 4