turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Avrupa Polisi Başarı Rozeti

Avrupa Polis Başarı Rozeti (Almanca: Europäisches Polizei Leistungsabzeichen (EPLA)) (Fransızca: Brevet Sportif du Policier Européen) Avrupa Polis Sporları Birliği (Union Sportive des Polices d'Europe, USPE) tarafından verilen bir nişandır. Nişancılık, yüzme ve koşu dallarında yeterlilik için verilir. Ödül rozet ya da kurdele olarak takılabilir.
Tarih
1982 yılında USPE'ye üye ülkeler, Avrupa polis teşkilatları arasında birliği teşvik etmek ve polis hizmetlerinde sporu özendirmek amacıyla Avrupa Polis Başarı Rozeti'ni oluşturmaya karar vermiştir.
Uygunluk
Avrupa güvenlik hizmetlerinin tüm üyeleri uygundur. Örneğin polis teşkilatı mensupları, askeri hizmet mensupları veya gümrük mensupları.
Gereksinimler
Şartların bir yıl içinde yerine getirilmesi gerekmektedir. Gereklilikler yaş kategorisine ve cinsiyete göre değişmektedir.
Nişancılık
Duruş: Ayakta, bir veya iki ele izin verilir.
25 metre mesafe üzerinden beş turluk dört set
Set başına 30 saniye zaman sınırı
919mm Parabellum mühimmat
Yüzme
Serbest yüzme
300 metre mesafe
Koşmak
3000 metre
Ayrıca bknz.
AE-COPSD Spor rozeti (Fransızca, Brevet Sportif des Polices Européennes (B. S. P. E.); ingilizce, "Avrupa Polis Spor Rozeti")
Alman Spor Rozeti
Askeri Yeterlilik için Alman Silahlı Kuvvetleri Rozeti
Yunjin

Yunjin ( Chinese ), Nanjing brokar veya bulut brokar, Song hanedanlığının sonundan beri Nanjing'de yapılan geleneksel bir Çin lüks ipek brokardır ve hem Song hem de Tang hanedanlarının atkı dokuma tekniklerine dayanmaktadır. Mekik dokumadır ve genellikle altın ve gümüş iplikleri renkli ipeklerle birleştirir. Ming hanedanlığı döneminde, yunjin dokumacıları, saten gibi diğer dokumalarda bir temel kumaş üzerine renkli desenler örmelerini sağlayan bir döner dokuma tekniği geliştirdiler. 2009 yılında Nanjing brokar, UNESCO'da insanlığın sözlü ve somut olmayan mirasının temsili listesine seçildi.
Tarih
Nanjing'deki brokarın tarihi, Üç Krallık dönemine (220-280) kadar izlenebilir. Doğu Jin Hanedanlığının (317420) sonundaki bir savaşta general Liu Yu, Xi'an merkezli Geç Qin İmparatorluğu'nu (384417) yendi. Zafer, Xi'an'ın tüm zanaatkarlarını, brokar dokumacılarının baskın güç olduğu modern Nanjing şehri Jiankang'a geri getirdi. Brokar dokumacıları, ülke çapındaki en iyi zanaatkarlardı ve azınlıklardan birçok beceri öğrendiler. Doğu Jin hükümeti, Nanjing'de brokar üretimini yönetmek için Nanjing Brocade'in resmi kuruluşunu temsil eden özel bir brokar bürosu kurdu. Qing hanedanlığı döneminde Nanjing'de "Jiangning Dokuma Departmanı" kuruldu. Nanjing Yunjin dokumacılığı zirvedeyken 30.000'den fazla tezgaha sahipti ve bu bölgelerde yaklaşık 300.000 kişi yaşıyordu. O zamanlar Nanjing'deki en büyük zanaat endüstrisiydi.
Özellikler
Nanjing yunjin brokar, ipeğin en iyi biçimlerinden biri olarak kabul edilir. Bulut benzeri renkleri ve girift desenleriyle ünlüdür. Nanjing yunjin brokarları mükemmel teknolojileri, zarif desenleri ve pürüzsüz dokuları ile ünlüdür. Desenler gökyüzündeki bulutlar kadar çeşitli ve güzeldir, dolayısıyla adı "Yunjin"dir.
Dainichido Bugaku

Dainichido Bugaku ( Japanese: 大日堂舞楽, anlamı: Vairocana Tapınağı Dansı ve Eğlencesi), adını imparatorluk sarayı topluluğu performansları olan " bugaku "dan ve saray topluluğunun Hachimantai, Kazuno Bölgesi, Akita Eyaleti'ne yaptığı ziyaretten alan, yıllık dokuz kutsal ritüel dans ve müzik setidir. yerel tapınak köşkü " Dainichido "nun sekizinci yüzyılın başlarında yeniden inşası ve yerel halka dans öğretmeleri.
Enstrümanlar flüt ve taiko içerir. Gongen-mai, Koma-mai, Uhen-mai, Tori-mai, Godaison-mai, Kōshō-mai ve Dengaku-mai dansları olan yedi dansın mevcut sırası ile dansların sırası ve sayısı zamanla değişti. Maskeler, shishi ve Vairocana'nın temsillerini içerir.
Dansların 1300 yıllık bir tarihi vardır ( Nara dönemi ), ve on sekizinci yüzyılın sonlarında yaklaşık altmış yıl kesintiye uğramasına rağmen, bazıları çocukları veya maskeleri içerebilen danslar, hala 2 Ocak'ta güneşin doğuşundan akşamına kadar uygulanmaktadır. Hachimantai dahil Osato, Azukisawa, Nagamine ve Taniuchi'deki topluluklardaki tapınaklarda öğlen.
Yamaji Kōzō, Dainichido Bugaku'nun, Nara (CE 710794) ve Orta Heian (CE 7941185) dönemlerinin (başlangıçta İmparator Shōmu (CE 701756) tarafından yaptırılan) hükümet destekli Şinto tapınak kompleksleri sırasında ve sonrasında ortaya çıktığını belirtir. . O. gerileme başladı ve saray ve tapınak icracıları, daha sonra halk sanatı olarak Dainichido Bugaku gibi türleri koruyan yerel topluluklarda yaşadılar.
Seto leelo

Seto leelo, Setos'un çok sesli halk şarkıları tarzıdır.
2009 yılında Seto Leelo, UNESCO'nun Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne dahil edildi. Seto Vóro dili: Leelo, geleneksel kıyafetler giymiş kadınlar tarafından icra edilir. Seto Hükümdarlığı Günü kutlamasında, yüzük dilinin kazananı taç giyecek: Leelo, "Mother of Song" unvanıyla.
Diskografi
Şarkılar ayarlayın. Mayıs 1990'da Värska und Obinitsa'da kaydedildi. Global Music Center und Mipu Music tarafından üretilen CD (MIPUCD 104) 1991
Bornova Küçük Cami

Bornova Küçük Cami, Türkiye'de İzmir ili, Bornova ilçesi Erzene Mahallesi 11 Sokak No:4de bulunan camidir.
Tarihçe
Bornova Küçük Cami İzmir Muhassılı Ömer Lütfü Bey tarafından Sultan 2. Mahmut döneminde (1808-1839) yaptırılmıştır. Mimarı bilinmemektedir. 1912 tarihinde yenilenmiştir.
Mimari özellikleri
Bornova Küçük Cami kiremit kaplı kırma çatılıdır. İç mekanı ahşap yapılıdır. Tek minareli tek şerefeli bir camidir.
PaLM

PaLM (Pathways Language Model), Google AI tarafından geliştirilen 540 milyar parametreli dönüştürücü tabanlı büyük bir dil modelidir. Araştırmacılar ayrıca model ölçeğinin etkilerini test etmek için PaLM'ın daha küçük sürümlerini, 8 ve 62 milyar parametreli modellerini de yaptılar.
PaLM, sağduyulu akıl yürütme, aritmetik akıl yürütme, şaka açıklaması, kod oluşturma ve çeviri dahil olmak üzere çeşitli görevleri yerine getirebilir. Düşünce zinciri yönlendirmesiyle birleştirildiğinde PaLM, kelime problemleri ve mantığa dayalı sorular gibi birden çok adımın akıl yürütmesini gerektiren veri kümelerinde önemli oranda iyi performans elde etti.
Model ilk olarak Nisan 2022'de duyuruldu ve Google'ın PaLM ve diğer bazı teknolojiler için bir API başlattığı Mart 2023'e kadar gizli kaldı. API halka açılmadan önce bekleme listesine katılan sınırlı sayıda geliştirici tarafından kullanılabilecek.
Google ve DeepMind, PaLM 540B'nin Med-PaLM adlı tıbbi veriler üzerinde ince ayarı yapılmış ve tıbbi soru yanıtlama kapasitesinde önceki modellerden daha iyi performans gösteren bir sürüm geliştirdi. Med-PaLM, ABD tıbbi ruhsatlandırma sorularından geçer puan alan ilk programdır ve hem çoktan seçmeli hem de açık uçlu soruları doğru yanıtlamanın yanı sıra muhakeme sağlar ve kendi yanıtlarını değerlendirebilir.
Google ayrıca görüntü dönüştürücü kullanarak robotik manipülasyon için kullanılabilecek son teknoloji bir görüntü dili modeli olan PaLM-E'yi oluşturdu. Model yeniden eğitime veya ince ayara ihtiyaç duymadan robotikteki görevleri rekabetçi bir şekilde gerçekleştirebilir.
Mayıs 2023'te Google, yıllık Google I/O açılış konuşmasında PaLM 2'yi duyurdu. PaLM 2'nin 3,6 trilyon token üzerinde eğitilmiş 340 milyar parametreli bir model olduğu bildirildi.
Eğitim
PaLM, çeşitli doğal dil görevlerini ve kullanım durumlarını içeren 780 milyar belirteçlik yüksek kaliteli bir külliyat üzerinde önceden eğitilmiştir. Bu veri kümesi, filtrelenmiş web sayfalarını, kitapları, Wikipedia makalelerini, haber makalelerini, GitHub'daki açık kaynak havuzlarından elde edilen kaynak kodlarını ve sosyal medya konuşmalarını içerir. Google'ın LaMDA modelini eğitmek için kullanılan veri kümesini temel alır.
PaLM 540B, bugüne kadar açıklanan en büyük TPU yapılandırması olan bir model ve veri paralelliği kombinasyonu kullanılarak bağlanan, 768 ana bilgisayara bağlı her bölmede 3.072 TPU v4 yongası bulunan iki TPU v4 Bölmesi üzerinde eğitildi. Toplam 6.144 çip kullanarak ve %57,8'lik bir donanım FLOP kullanımı sağlayarak bu ölçekte LLM'ler için elde edilen en yüksek eğitim verimliliği rekorunu kırdı: .
Oku no Hosomichi

Oku no Hosomichi ( aslen ), Kuzeye Giden İnce Yol ve İç Kısma Giden Dar Yol olarak tercüme edilen Japon şair Matsuo Bashō'nun Edo dönemi Japon edebiyatının en önemli metinlerinden biri olarak kabul edilen önemli bir haibun eseridir. İlk baskı yazarın ölümünden sonra yayınlandı.
Metin, bir nesir ve şiir seyahat günlüğü şeklinde yazılmıştır ve Bashō'nun 17. yüzyılın sonlarında Edo Japonya'sında yürüyerek destansı ve tehlikeli bir yolculuk yapması sırasında kaleme alınmıştır. Şiirsel eserin anlatımının ufuk açıcı hale gelmesiyle şairin metindeki seyahatleri o zamandan beri pek çok kişiye onun izinden gitmesi ve yolculuğunun izini sürmesi için ilham verdi. En unutulmaz pasajlarından birinde Bashō, "her gün bir yolculuktur ve yolculuğun kendisinin ev" olduğunu öne sürer. Metin aynı zamanda Bashō tarafından çok saygı duyulan Du Fu'nun eserlerinden de etkilenmiştir.
Oku no Hosomichi hakkında Kenji Miyazawa bir keresinde "Sanki Japonya'nın ruhunun kendisi yazmış gibiydi" demiştir.
Çimen Yaprakları

Çimen Yaprakları (İngilizce: Leaves of Grass), Amerikalı şair Walt Whitman'ın şiir koleksiyonudur. İlk olarak 1855'te yayımlanmış olmasına rağmen Whitman profesyonel yazım hayatının çoğunu 1892'deki ölümüne kadar Leaves of Grass'ı yazarak, yeniden yazarak ve genişleterek geçirdi. Leaves of Grass'ın nasıl ayırt edildiklerine bağlı olarak değişen altı veya dokuz ayrı baskısı üretildi.
Kırk yıl boyunca çok farklı baskıları yapıldı. İlk baskı on iki şiirden oluşan küçük bir kitapken sonuncusu 400'ün üzerinde şiir içeren bir derlemeydi.
L'après-midi d'un faune

L'après-midi d'un faune (Türkçesi: " Bir Faun'un Öğleden Sonrası "), Fransız yazar Stéphane Mallarmé'nin bir şiiridir. Yazar şiirinde öğleden sonra uykusundan yeni uyanmış bir faun'un şehvetli deneyimlerini anlatır ve sabahları birkaç su perisiyle karşılaşmasını rüya benzeri bir monologla tartışır.
Mallarmé'nin en tanınmış eseridir ve Fransız edebiyatında sembolizm tarihine damgasını vurmuştur. Paul Valéry, onu Fransız edebiyatının en büyük şiiri olarak görmekteydi.
Dünya Döner Renkler Kalır

Dünya Döner Renkler Kalır, Belgin Bıyıkoğlu'nun 2021 tarihli romanı.
Bıyıkoğlu'nun ilk romanı olan eser, Yunus Nadi Roman Ödülü'ne değer görülmüştür.
Romanda, üç ana karakter olan Cahide, Fikret ve Feride çevresinde 2015 yılının Kasım ile 2016 baharı arasında, Çanakkale-Bursa-İstanbul'da gelişen olaylar anlatılır.
I. Dünya Savaşı'nda üç çocuğunu şehit vermiş ve güçlü kişiliği ile ailesinin kendinden sonraki kadınlarını etkilemiş Sabite Hanım'dan miras kalan ve Çanakkale'ye köprü yapılacağı haberi ile değer kazanan Çardak'taki bir araziyi, jeotermal tesis kuracak büyük bir şirkete satmak yerine orada organik tarım yapılmasını isteyen aile bireylerinin mücadelesi, geçmişleri, sırları, dostluğu ve aile olmayı sorgulamaları işlenir.
Yazar, bu romadan sonra Sabite Hanımın ana karakter olduğu Zaman Geçer Sesler Kalır (2023) adlı romanı yayımlamıştır.
Antonio Gala

Antonio Gala Velasco (2 Ekim 1930 28 Mayıs 2023), İspanyol şair, oyun ve roman yazarı.
Hayatı
Gala, 2 Ekim 1930'da Brazatortas (Ciudad Real), Kastilya-La Mancha,
İspanya'da doğdu.
Hukuk, felsefe, siyaset ve ekonomi eğitimi alan yazar, köşe yazısı, kısa öykü, deneme ve televizyon senaryosu türünde yazılar yazdı. Sadece edebiyat alanında değil tiyatro ve operaya yaptığı katkılardan dolayıda birçok ödüle layık görüldü.
Gala'nın çalışmaları lirik ve destansal öğelerim karışımı nedeniyle onu sınıflandırmayı zor bulan eleştirmenlerden çok okurları tarafından takdir edildi.
En başarılı oyun çalışmaları arasında; Los verdes campos del Edén (Cennet'in Yeşil Tarlaları, Ulusal Tiyatro Ödülü "Calderón de la Barca" 1963), Anillos para una dama (Bir Hanımefendi için Yüzükler, 1973), ¿Por qué corres, Ulises? (Neden kaçıyorsun, Ulysses?, 1975), Petra Regalada (1980), Samarkanda (1985), Carmen, Carmen (1988) ve La truhana (Haydut, 1992) sayılabilir.
Şiir koleksiyonları arasında ise; Sonetos de La Zubia (La Zubia Soneleri), Poemas de amor (Aşk Şiirleri), Testamento Andaluz (Endülüs Vasiyeti) ve Enemigo íntimo (Samimi Düşman, Adonais Ödülü 1959) adlı çalışmaları bulunmaktadır..
Roman yazmaya ise geç başlayarak; El manuscrito carmesí (Kızıl El Yazması, Planeta Ödülü 1990), Águila Bicéfala (İki Başlı Kartal, 1994), La regla de tres (Üç Kuralı, 1996) ve İspanyol yönetmen Vicente Aranda tarafından sinemayada aktarılan La pasión turca (Türk Tutkusu, 1993) ile Pedro Olea tarafından uyarlanan Más allá del Jardín (Bahçenin Ötesinde, 1995) adlı kitaplarıyla büyük başarı elde etti.
Gala'nın edebiyat çalışmalarına geçmişte derinleşmekten çok bugünü aydınlatmak için kullanılan tarihi konular damgasını vurmuştur.
Aynı zamanda Uluslararası Tiyatro Enstitüsü'nün başkanlığını yapmıştır.
Ölümü
Gala, 28 Mayıs 2023'te Córdoba, İspanya'da 92 yaşında ölmüştür.
Siyasi görüşleri
İspanya'nın demokrasiye geçişi sırasında (1976'dan 1980'lerin başına kadar) belirli bir siyasi partiye bağlı olmamakla birlikte sol siyasi görüşlerini açıkça belirterek 1978'de Endülüs'ün bağımsızlığı için çağrıda bulundu.
1981'de İspanyol-Arap Dostluk Derneği'nin ilk başkanı olarak görev aldı. Aynı dönemde İspanya-SSCB Dostluk Derneği'ne geçti.
1986'daki referandumda İspanya'nın NATO'da kalmasına "hayır" denilmesini savunan sivil platformun başkanıydı.
Temmuz 2014'te, İsrail'in Gazze'ye yönelik askeri operasyonu sırasında Gala, El Mundo gazetesinde yayınlanan ve aşağıdaki alıntıyı içeren bir makale nedeniyle antisemitizmle suçlandı:
Yahudiler sivil ya da askeri liderlerini nasıl adlandırırlarsa adlandırsınlar, sonunda herkes için sorun yaratıyorlar: bu eski bir tarih. Şimdi onların ihlallerine maruz kalma sırası Gazze'de [...] Bu kadar sık kovulmaları garip değil. Şaşırtıcı olan, ısrarcı olmaları. Ya iyi değiller ya da birileri onları zehirliyor. Ben ırkçı değilim ifadesinde bulunmuştur.
"Comunidad Judía de Madrid" (Madrid Yahudi Cemaati) kendisine karşı ayrımcılık, nefrete teşvik, dini bir cemaatin üyelerinin duygularına hakaret ve iftira suçlarından dava açtı.
Son olarak Córdoba, İspanya'da yer alan Antonio Gala Vakfı'nın başkanıydı.
Pedro Olea

Pedro Olea (d. 30 Haziran 1938, Bilbao), İspanyol senarist, film yapımcısı ve yönetmeni.
Yaşamı ve kariyeri
Olea, 30 Haziran 1938'de Bilbao, İspanya'da doğdu. 1970'te sinema kariyerine başladı. Yönetmenliğini yaptığı 1984 yapımı Akelarre adlı film 34. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi.
Seçilmiş yönetmen filmografisi
Días de viejo color (1968)
El bosque del lobo (1971)
La casa sin fronteras (1972)
No es bueno que el hombre esté solo (1973)
Akelarre (1984)
Bandera negra (1986)
La Leyenda del cura de Bargota (1990)
El Día que nací yo (1991)
El maestro de esgrima (1992)
Morirás en Chafarinas (1994)
Más allá del jardín (1996)
Tiempo de tormenta (2003)
Hay motivo! (2004)
La conspiracion (2012)
Yapımcı olarak filmografisi
El bosque del lobo (1971)
El maestro de esgrima (1992)
Los novios búlgaros (Bulgar Aşıklar) (2002, yönetmen: Eloy de la Iglesia).
Los managers (2006, yönetmen: Fernando Guillén Cuervo).
Panchatantra

Panchatantra (IAST: Pañcatantra, ISO: Pañcatantra, Sanskritçe: पञ्चतन्त्र, "Beş İlke"), bir çerçeve hikaye içinde düzenlenmiş, Sanskritçe ayet ve nesirde birbiriyle ilişkili hayvan masallarından oluşan eski bir Hint koleksiyonudur. Hayatta kalan en eski eser yaklaşık MÖ 200'e tarihlenmektedir ancak masallar muhtemelen çok daha eskidir. Metnin yazarı bilinmemekte ancak bazı düzeltmelerde Vishnu Sharma'ya ve bazılarında Vasubhaga'ya atfedildi ancak her ikisi de hayali takma adlar olabilir. Muhtemelen bir Hindu metnidir ve "hayal edebildiğimiz kadar eski hayvan masalları" içeren eski sözlü geleneklere dayanmaktadır.
"Kesinlikle Hindistan'ın en sık çevrilen edebi ürünüdür" ve bu hikayeler dünyada en çok bilinenler arasındadır. Birçok kültürde birçok isimle geçer. Panchatantra'nın Hindistan'ın hemen hemen her büyük dilinde bir versiyonu vardır. Ayrıca metnin dünya çapında 50'den fazla dilde 200 versiyonu vardır. Bir versiyonu 11. yüzyılda Avrupa'ya ulaştı.
Hint olmayan bir dile bilinen en eski çeviri, Burzoe tarafından yapılan Orta Farsça çeviridir (Pehlevi, MS 550). Bu, Kalilag ve Damnag olarak Süryanice bir çevirinin ve MS 750'de İranlı bilim adamı Abdullah İbn el-Mukaffa tarafından Kelile ve Dimne olarak Arapçaya bir çevirinin temeli oldu. Hicri 3. yüzyıldan Rudaki'nin Yeni Farsça versiyonu Kalīleh o Demneh olarak bilinmeye başlandı. MS 1143'te Ebu'l-Ma'ali Nasrallah Monshi tarafından nesir olarak aktarılan Kashefi'nin 15. yüzyıla ait Anvār-i Suhaylī'sinin (Canopus'un Işıkları) temelini oluşturdu ve bu daTürkçe Humayun-namah'a çevrildi. Kitap aynı zamanda The Fables of Bidpai (veya çeşitli Avrupa dillerinde Pilpai, Sanskritçe Vidyapati) veya The Morall Philosophie of Doni (İngilizce, 1570) olarak da bilinir. Metnin Tantri Kamandaka, Tantravakya veya Candapingala olarak adlandırıldığı ve 360 masaldan oluştuğu Endonezya'da da çeşitli versiyonları bulunur. Laos'ta bir versiyon Nandaka-prakarana olarak adlandırılırken Tayland'da Nang Tantrai olarak anılır.
İçerik
Beş kitabın kendi altbaşlıkları vardır.
Oresteia

Oresteia (Eski Yunanca: Ὀρέστεια) Eshilos tarafından MÖ. 5. yüzyılda yazılmış, Agamemnon'un Klytemnestra tarafından öldürülmesi, Clytemnestra'nın Orestes tarafından öldürülmesi, Orestes'in yargılanması, Atreus Evi üzerindeki lanetin sona ermesi ve Furie'lerin (Erinye veya Eumenides olarak da adlandırılır) pasifleştirilmesini konu alan Yunan trajedilerinin bir üçlemesidir.
Üçleme Agamemnon'dan (), Libation Taşıyıcıları'ndan () ve Eumenides'den () oluşur ayrıca Yunan tanrılarının karakterlerle nasıl etkileşime girdiğini ve olaylar ve anlaşmazlıklarla ilgili kararlarını nasıl etkilediğini anlatır. Üçlemenin ana temaları arasında intikam ve adalet arasındaki karşıtlığın yanı sıra kişisel kan davasından organize davaya geçiş yer almaktadır.
Kadambari

Kādambari, Sanskritçe yazılmış bir romantik romandır. Büyük ölçüde MS 7. yüzyılın ilk yarısında Bāṇabhaṭṭa tarafından yazıldı ancak yazar tamamlandığını görene kadar hayatta kalamadı. Roman, ölen babasının ortaya koyduğu plana göre Banabhatta'nın oğlu Bhushanabhatta tarafından tamamlandı. Geleneksel olarak Banabhatta tarafından yazılan Purvabhaga'ya (önceki kısım) ve Bhushanabhatta tarafından yazılan Uttarabhaga'ya (son kısım) bölünmüştür.
Orijinal Sanskritçe metnin standart baskıları Peterson ve Kane tarafından yapılmıştır. Kale, Layne ve Ridding tarafından İngilizce'ye çeviriler yapılmıştır ve Bhalan tarafından Gujarati'ye bir kısaltma yapılmıştır.
Sürümler ve çeviriler
(1896) CM Ridding, Bāṇa'nın Kādambarī'sı. Ara sıra Eksiklikler ile Tercüme Edildi ve Yazarın Oğlu Bhūshaṇabhaṭṭa'nın Romanın Devamının Tam Bir Özeti Eşliğinde.
(1913) Kādambarī (Uttarabhāga) edited by P. V. Kane
(1916: 5. baskı ) Kadambari -
(1928: 3. baskı) MR Kale, Sanskritçe metin ve çeviri.
(1991) Gwendolyn Layne, Kādambarī : büyülü dönüşümlerin klasik bir Sanskritçe hikayesi, Garland Publishing, New York.
(2009) David Smith, Prenses Kadambari, Clay Sanskrit Kitaplığı,
(2010) Padmini Rajappa, Kadambari: Bana. Bir girişle çevrildi, Penguin Books. ISBN 978-0-143-06466-4.
Uyarlamalar
Shree Nath Patankar tarafından bir Hint sessiz filmi olan Mahashweta Kadambari'ye (1922) ve Nandlal Jaswantlal tarafından bir Hint Hintçe film Kadambari'ye (1944) uyarlanmıştır.
Oz Diyarı

Oz Diyarı veya Oz Ülkesi, L. Frank Baum tarafından yazılan ve W. W. Denslow tarafından çizilen 1900 yılı çocuk romanı The Wonderful Wizard of Oz'da tanıtılan kurgusal büyülü bir ülkedir.
Oz, kuzeyde Gillikin Ülkesi, güneyde Quadling Ülkesi, doğuda Munchkin Ülkesi ve batıda Winkie Ülkesi olmak üzere dört geniş alandan oluşur. Her eyaletin kendi hükümdarı vardır ancak krallığın kendisi her zaman tek bir hükümdar tarafından yönetilmiştir. The Marvelous Land of Oz'a göre bu hükümdar Prenses Ozma'dır.
Baum, Harika Oz Büyücüsü'nün herhangi bir devam kitabı olmasını düşünmedi ancak Oz diyarı Baum'un bir yıl sonra yazdığı çocuk romanı Dot and Tot in Merryland'daki Merryland diyarı da dahil olmak üzere yarattığı diğer peri diyarlarından daha fazla popülerlik kazandı. Oz'un dünya çapındaki başarısı nedeniyle Baum, The Wonderful Wizard of Oz yayınlandıktan dört yıl sonra ona geri dönmeye karar verdi. Sonraki yirmi yıl boyunca birçok kurgusal karakter ve yaratığı tanıtan bir seri olan Oz Books'ta burasını tanımladı ve genişletti. Baum, Oz'un sonsuza kadar mühürlendiği ve dış dünyaya görünmez hale getirildiği altıncı Oz kitabı The Emerald City of Oz (1910) ile seriyi bitirmeyi amaçladı ancak bu hayranlarda tepki oluşturduğundan bu fikirden hemen vazgeçti. Sekiz başarılı Oz kitabı daha yazdı ve kendisine "Oz Kraliyet Tarihçisi" adını verdi.
Lilliput ve Blefuscu

Lilliput ve Blefuscu, Jonathan Swift'in 1726 tarihli Gulliver'in Gezileri adlı romanının ilk bölümünde yer alan iki kurgusal ada ülkesidir. İki ada, Güney Hint Okyanusu'nda genişliğinde bir kanalla ayrılmış komşudur. Her ikisinde de sıradan insanların yaklaşık on ikide biri boyunda olan küçük insanlar yaşar. Her ikisi de imparatorluktur yani bir imparator tarafından yönetilen diyarlardır. Lilliput'un başkenti Mildendo'dur. Bazı resimlerde adalar halkının yumurta ağırlıklı tarih ve kültürlerine referans olarak bir yumurta gibi düzenlenmiştir.
Coğrafya
Lilliput'un 5.000 blustrug veya 12 mil çevre uzunluğunda olduğu söylenir. Blefuscu, Lilliput'un kuzeydoğusunda, 800 yarda (730 m) bir kanalın karşısında yer almaktadır. Swift'in bahsettiği tek şehirler Lilliput'un başkenti Mildendo ve Blefuscu'nun başkenti Blefuscu'dur. Bununla birlikte Lilliput'un konumunu gösteren harita, adaları oldukça büyük ve Van Diemen's Land'in boyutuna yaklaşan büyüklükte gösterir.
Cheoyongmu

Cheoyongmu, Doğu Denizi'nin Ejderha Kralı'nın oğlu Cheoyong'un (처용, 處容) efsanesine dayanan temsili bir Kore maske dansıdır. Aynı zamanda, Birleşik Silla döneminde ortaya çıkan, hayatta kalan en eski Kore saray dansıdır. Cheoyongmu, yıl sonunda kötü ruhları kovmak için yapıldığı için şamanistik bir dans olarak da biliniyor.
Dansçının hareketleri genellikle görkemli ve enerjiktir. Ayrıca, çeşitli lirik şarkı anlatımlarıyla noktalanan müziğin tarzına ve temposuna da bağlıdır. Her zaman beş dansçı tarafından icra edilen dansın kostüm ve maskeleri dikkat çekicidir.
2009'dan itibaren Cheoyongmu, UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne girdi ve 1971'den itibaren Güney Kore Somut Olmayan Kültürel Varlığı olarak listelendi.
Bigwala

Bigwala, Uganda'daki Busoga Krallığı'nın kabak trompetlerinin etrafında toplanmış bir tören müziği ve dans türüdür.
Tipik olarak bir solo trompete, hoket oynayarak bir melodi yaratan dört veya daha fazla başka trompet katılır, bunlara daha sonra şarkıcılar ve ardından dansçılar da katılır, her ikisi de dans ederken enstrümantalistlerin etrafında döner.
Başlangıçta taç giyme törenleri ve cenaze törenleri gibi kraliyet kutlamaları sırasında ve daha yakın zamanda sosyal etkinliklerde icra edildi, ancak daha az sıklıkla: "Şu anda... Bigwala yapma, oynama ve dans etme becerilerine sahip kalan yalnızca dört yaşlı usta taşıyıcı var ve bunların son iletim girişimleri mali engeller nedeniyle hüsrana uğradı."
Bu tür, öncelikle Krallık tarihini anlatan, Kral'ın kendisine (Busoga kimliğinin bir sembolü) odaklanan ve diğer sosyal konulara değinen sözlerle Busoga birliğine ve kimliğine katkıda bulunmuştur. Bigwala'nın UNESCO listesine girmesine yardımcı olan Godfrey Alibatya, "Bigwala'nın görünürde yok olmasının krallığın ve krallığın zayıflamasına katkıda bulunabileceğini" savunuyor. David Pier, yerel topluluk tarafından değer verilen listedeki çoğu öğenin aksine, Alibatya'nın belirsizliğine rağmen türün korunmasına yardımcı olduğunu savunuyor.