Willstätt Muharebesi

Willstätt Muharebesi, Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki Strazburg şehri yakınlarında Otuz Yıl Savaşları esnasında yapıldı. Eylül ayında Nördlingen Muharebesi'nde İsveç ordusuna ağır bir yenilgi veren İmparatorluk, İspanya ve Katolik Birliği orduları, İsveç'in elindeki Güney Almanya'nın çoğunu ele geçirdi. Wilsttätt'ta, Lorraine Dükü IV. Charles ve General Johann von Werth tarafından yönetilen İmparatorluk ve Katolik Birliği'nin orduları, İsveçlilerin Alman Salm-Kyrburg-Mörchingen, Württemberg Düklüğü ve Baden-Durlach Margravlığından topladığı bir İsveç birliğini yendi. Savaş üç saat sürdü ve savaş alanında 2.000 İsveç askeri ölürken bozgundan sonra daha fazlası öldü. Rheingrave Otto kendini zor kurtardı.
Arka plan
Almanyadaki ana İsveç ordusunun yok edildiği ve İsveç komutanı Gustav Hornun tutsak edildiği Nördlingen Muharebesinin ardından savaş için toplanan Katolik orduları tekrar bölündü ve İsveçin işgal ettiği veya İsveçin Alman müttefiklerinin topraklarına doğru ilerlemeye başladı. İmparatorluk ve İspanyol ordularının büyük kısmı, Alman Protestan kuvvetlerinin komutanı olan Saxe-Weimar Dükü Bernhardın yenilgisinin ardından kendi topraklarını savunmak için geri çekildiği Frankonya üzerine doğru ilerlemeye başladı. Bu esnada Lorraine Dükü IV. Charles, birliklerinin savaştan kurtulabileceği zengin bir ülke olan Württemberg Dükalığı'nı işgal etti ve ardından Alman Katolik Birliği komutanı olan Johann von Werth, Svabya'yı işgal etti ve kontrolü tamamen eline geçirdi.
Geriye kalan İsveç kuvvetlerini Rheinland'dan çıkarmayı hedefleyen Bavyera Kralı I. Maximilian, Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand'dan takviye istedi. Bu isteğin ardından Ferdinand, Lorraine Dükü IV. Charlesi bir kolordu ile Alsasa gönderdi. Alsasta İsveçliler, İmparatorluk güçlerinin bölgeyi kontrol altına almalarını önlemek için Paris Antlaşması hükümlerine göre kontrol ettikleri kaleleri ve şehirleri Fransaya teslim ettiler. Bu arada Johann von Werth, Katolik Birliği ordusuyla Kara Ormanda ilerledi ve Württemberg Dükü III. Ederhardi Willengen kuşatmasını bırakmaya zorladı, geri çekilen Ederhardın kuvvetlerini Strazburg kapılarına kadar kovaladı. Werth, Dük Charles ile güçlerini birleştirmeye giderken, Wirttemberg Dükü de Ren Nehrinin doğu kıyısındaki Offenburgda İsveç kuvvetlerini yeniden toplayan İsveç Alsas valisi Rhingarave Otto ile güçlerini birleştirmeye gitti.
Çarpışma
27 Eylülde her iki ordu da Offenburg ve Ren Nehri arasındaki Willstätt köyü yakınlarındaki savaş alanında buluşmak için harekete geçti. Katolikler yaklaşık 3000 süvari ve 1500 piyade olmak üzere 6 süvari alayı, 2 Hırvat alayı ve 300 silahşör topladı; İsveçliler ise kuvvetlerini Svabya ve Bodenseeden topladı ve Dükün birlikleri de dahil olmak üzere 6000 veya 7000 kişiden oluşuyorlardı. Bunun yanı sıra savaş alanına kısa sürede yetişmesi beklenilen XIII. Louis tarafından İsveçlilere yardım için gönderilen Albay Batilly liderliğindeki Fransız birliği, savaşı görmek için geç kaldı.
Savaş üç saat sürdü, Lorraine Dükü IV. Charles, İsveç ordusunun en iyisi olan Rheingrave Alayını bozan bir saldırıya öncülük etti ve tüm Protestan birliğini yok etti. Savaş alanında yaklaşık 2000 İsveç askeri öldürüldü ve diğerleri bozgunun ardından kovalanırken öldü veya Ren Nehrinden kaçmaya çalışırken boğuldu. 700 İsveçli askerden oluşan bir birlik, bir çiftliğin içine yerleşti ve ardından bina Katolik askerler tarafından ateşe verildikten sonra hepsi ateşler içinde can verdi. İmparatorluk ve Katolik Ligi güçleri ayrıca 6 top ve 4 bayrak ele geçirdi.
Rheingrave, Willstätt'ın yanından akan ve Kehlden Rene akan Kinzigi geçmek üzereyken Keller alayının Bavyeralı süvarileriyle karşılaştı ve onları Katolik bir subayları zannetti. Rheingrave atıyla suya atlayıp süvarilere ateş açtığında hatayı anlasalar da Rheingrave yalnızca hafif bir yara aldı.
Rheingrave, kalan adamlarını yerleştirdiği Kehle ulaşmayı başardı ve ailesini Ren üzerindeki şehrin köprüsünden Strazburga gönderdi. Oraya vardığında Lorraine Dükü IV. Charles tahkimatları ele geçirdi ve Rheingrave zar zor kaçtı. Fakat kısa bir süre sonra kaçan askerlerinin fazlalığından ve aşırı yüklerinden dolayı köprü çöktü ve birçoğu boğuldu. Charles, Strazburg belediye meclisine şehrin kapılarını açmalarını isteyen bir mektup yolladı fakat talebi reddedildi. Renin batı yakasını hala kontrol eden Rheingrave, Katolikler Rastatta taşınırken hızlıca Seltze çekildi. Savaş sonucunda Willstätt köyü yakıldı.
Sonrası
İsveç ve Heilbronn Birliği, savaştan sonra Rheinlanddaki garnizonlarını hızlıca boşalttı ve Colmar, Schlestadt ve Basel şehirlerini Fransaya teslim etti. Saksonya Elektörü, II. Ferdinand ile barış görüşmelerine başladı ancak Hessel-Kassel Dükalığı ve Lüneburg Dükü hala İmparatora karşı birlikler göndermeye devam etti ve Frankfurt am Maini kuşattı. Bu arada İmparatorluk orduları Neckar ve Main nehirleri arasındaydı ve burada Willstätt Muharebesinin yapıldığı 27 Eylülde Heilbronnu aldılar. Nördlingen Muharebesi'nden bu yana Katolikler, İsveçi ve Alman müttefiklerini Bavyeradan, Ulm ve Augsburg hariç Svabyadan, Württemberg ve Frankonyanın büyük bir kısmından kovmuşlardır. Avusturyalıların deyimiyle Onları (İsveçlileri) Alplerin köklerinden kovduk.