Karl Paul Link

Karl Paul Gerhard Link (31 Ocak 1901 - 21 Kasım 1978), antikoagülan warfarini keşfetmesiyle tanınan Amerikalı bir biyokimyacıdır.
Eğitim ve erken kariyer
LaPorte, Indiana'da Alman asıllı Lüteriyen bir papazın on çocuğundan biri olarak dünyaya geldi. Yerel eğitim gördü ve Wisconsin-Madison Üniversitesi'ne gitti; burada 1918'den 1925'e kadar Ziraat Kolejinde tarım kimyası okudu, 1923'te yüksek lisans ve 1925'te doktora derecesini aldı
Daha sonra ulusal Eğitim Kurulu tarafından doktora sonrası burs için seçildi ve Avrupa'ya yerleştirildi. Kısa bir süre İskoçya'daki St Andrews Üniversitesi'nde karbonhidrat kimyacısı Sir James Irvine ile ve 1926'dan itibaren Graz, Avusturya'da mikrokimyanın mucidi ve Nobel Ödülü sahibi Fritz Pregl ile çalıştı. Sonunda organik kimyager ve geleceğin Nobel ödüllü Paul Karrer'in Zürih'teki laboratuvarında birkaç ay geçirdi. Bu dönemde Link'te tüberküloz vardı ve Davos'ta tedavi görüyordu. Avrupa'dan döndükten sonra, genellikle büyük papyonlar, flanel gömlekler ve bazen de pelerinle görüldüğü gibi, eksantrik giyinme zevkini edindi.
1927'de Wisconsin-Madison Üniversitesi'nden yardımcı doçentlik teklifi aldı ve 1928'de doçentliğe terfi etti. Başlangıçta bitki karbonhidratları ve hastalıklara karşı direnç üzerinde çalıştı. 20 Eylül 1930'da Elizabeth Feldman'la evlendi; üç oğulları oldu.
Antikoagülanlar
Sonraki yıllarda araştırmalarının çoğu bitki karbonhidratları üzerine yoğunlaştı. Ancak en verimli dönem, Wisconsin'li bir çiftçi olan Ed Carson'ın Link'in 1924 yılında veteriner Frank Schofield tarafından tanımlanan "tatlı yonca hastalığına" dikkatini çekmesiyle başladı. Bu durumda inekler, bozulmuş tatlı yoncadan yapılan samanı yedikten sonra kan kaybından ölüyordu. Carson'un stokları etkilenmişti ve yanında ölü bir inek, pıhtılaşmayan kan ve 100 kilo tatlı yonca samanı getirdi. Link'in yönetimi altında, doktora öğrencileri Harold Campbell, Ralph Overman, Charles Huebner ve Mark Stahmann, kumarinle ilgili bir bileşik olan varsayılan zehri kristalize etti ve sentezleyip test etti; bunun dikumarol (3,3'-metilenbis-(4 hidroksikumarin)) olduğu ortaya çıktı.
Dicoumarol, Wisconsin Genel Hastanesi ve Mayo Kliniğinde klinik deneylere tabi tutuldu. Birkaç yıl boyunca en popüler reçete edilen oral antikoagülandı.
Kumarin araştırmasının bir parçası olarak sentezlenen çeşitli bileşiklerden biri olan Warfarin'in patenti 1945'te alındı. Patent Wisconsin Mezunları Araştırma Vakfı'na (WARF) devredildi bu nedenle ona Warfarin adı verildi. Link ve araştırmacılar Stahmann ve Ikawa, patentin ortak sahibidir. Başlangıçta fare zehiri olarak pazarlanan warfarin, daha sonra 1950'lerde klinik kullanım için ( heparinden sonra) ikinci en önemli antikoagülan haline geldi.
Sonraki yıllar
Link, 1946'da Ulusal Bilimler Akademisi'ne seçildi. Çalışmalarından dolayı 1955 Albert Lasker Temel Tıbbi Araştırma Ödülü ve 1960 Albert Lasker Klinik Tıbbi Araştırma Ödülü de dahil olmak üzere birçok ödül aldı. Warfarin ve ilgili bileşiklerin biyokimyasıyla yakından ilgilenmeye devam etti.
Daha sonraki yıllarda çalışmaları, Lake View sanatoryuma nakledildiği için sağlık durumunun kötü olması (tüberküloz) nedeniyle sekteye uğradı ve geri döndüğünde araştırmadaki ivmesini hiçbir zaman tam olarak geri kazanamadı. Yine de emekli olduğu 1971 yılına kadar profesör olarak kaldı. Yaşam boyu liberal davaların öncüsü oldu ve karısı pasifist harekette aktifti.
Link, 21 Kasım 1978'de kalp yetmezliğinden öldü.