Auguste Laurent

Auguste Laurent (14 Kasım 1807 - 15 Nisan 1853), antrasen, ftalik asit ve karbolik asit keşifleriyle organik kimyanın kuruluşuna yardımcı olan bir Fransız kimyagerdir.
Moleküllerin organik reaksiyonlarda nasıl birleştiğini belirlemek için moleküller içindeki atomların yapısal gruplaşmasına dayanan organik kimya için sistematik bir isimlendirme tasarladı. Jean-Baptiste Dumas'ın yanında laboratuvar asistanı olarak çalıştı ve Charles Frédéric Gerhardt ile çalıştı. Paris'te tüberkülozdan öldü.
Bir mühendisin oğlu olan Laurent, Fransa'da La Folie'de doğdu. Paris'teki maden okulunda eğitim gördü ve Paris'te Jean Dumas'ın asistanı olmadan önce bir süre maden mühendisi olarak çalıştı. 1838'de Bordeaux'da kimya profesörü olarak atandı. Topladığı makaleler ölümünden sonra Methode de Chimie (1854; Kimya Metodları) adlı kitabında yayınlandı.
Dumas, ikame teorisini 1834'te formüle etmişti. Bu teoriye göre, hidrojen fiilen belirli maddelerden çıkarılabilir ve başka maddelerle değiştirilebilirdi. Laurent bunu, Berzelius'un elektrokimyasal teorisini yıkmak için kullandı ve trikloroasetik asit sentezinde elektronegatif klorun elektropozitif hidrojenin yerini aldığına işaret etti.
Gerhardt ile birlikte, organik bileşiklerin çeşitli tiplere atanabilecekleri ortak yapısal özelliklere sahip olarak kabul edildiği tip teorisini tanıttı. Böylece alkol, su, amonyak, eter ve diğer birçok tür ayırt edildi.
Kimyagerlerin atomları, molekülleri ve eşdeğerleri açıkça ayırt etmesi gerektiğini gören Laurent'ti. Hidrojen, oksijen ve diğerlerinin moleküllerinin iki atomdan oluştuğunu ve çifte ayrışma yoluyla "heterojen bileşikler" oluşturabilen "homojen bir bileşik" dediği şeyi oluşturduğunu düşündü. Bu, atom ağırlıklarının doğru belirlenmesi için sağlam bir temel sağladı. Laurent'in gerekli parası, tesisi ve zamanı yoktu, bu yüzden görüşleri göz ardı edildi.
Hayatının erken dönemi ve eğitimi
Laurent, temel eğitimden sonra, Paris'teki Ecole des Mines'den mühendislik alanında lisans derecesi aldı. 1830'dan itibaren Fransız kimyager ve Ecole Centrale des Arts et Manufacturers'da profesör olan Jean-Baptiste Dumas'ın yanında laboratuvar asistanı olarak çalıştı. Çeşitli kısa zamanlı endüstriyel görevlerden ve Paris'te özel bir kimya okulu çalıştırma girişiminden sonra Laurent, 1838'de Bordeaux Üniversitesinde kimya profesörü olarak atandı. Yine 1838 yılında Lüksemburg'dan Anne-Françoise Schrobilgen ile evlendi.
Çalışmalarının arka planı
Laurent'in kimyager olarak kariyeri, Alman kimyager Friedrich Wöhler'in 1828'de izomerizmi keşfetmesinden sonra başladı. Tamamen aynı bileşime sahip iki bileşiğin çok farklı özelliklere sahip olabileceği gerçeği, moleküldeki atomların düzenlenişinin önemine dikkat çekti. Laurent, organik bileşikler arasında düzenli bir sınıflandırmaya izin verecek ince farkları belirlemenin sürecine başından beri dahil oldu. Bu tür çalışmalara dayanarak, izomerler arasında ayrım yapma sorunu Alman kimyager August Kekulé'nin (1858) yapısal teorisi ve Hollandalı kimyager Jacobus van 't Hoff'un (1874) üç boyutlu kimyası ile çözüldü.
Daha sonraki yaşamı
Laurent, 1845'te Bordeaux'dan izin aldı ve 1848'de Paris Darphanesine tayin edilene kadar izin süresi her yıl yenilendi. Bununla birlikte, birkaç yeni teorik fikir üretti ve kısmen Fransız Bilimler Akademisinin etkili bir üyesi olan Dumas'ın düşmanlığı nedeniyle Fransız kimyagerler üzerindeki etkisi sınırlı kaldı. Böylece, 1844'te Laurent'in Avogadro yasasını benimseyen ilk kimyagerlerden biri olduğu gerçeğinin hemen bir etkisi olmadı. 1850'de Collège de France'da kimya kürsüsü için en nitelikli adaydı. Ancak ataması, bazı üyeleri, 1848 Devrimlerinden sonra başlayan muhafazakar gericiliğin gergin atmosferinde radikal cumhuriyetçi görüşlerinden endişe duyan Bilimler Akademisi tarafından veto edildi. Darphanede nemli bir mahzende çalışmaya devam etmesi, zaten zayıf olan sağlığına zarar verdi ve 44 yaşında tüberkülozdan öldü.