turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Johannes Kolmodin

Johannes Axel Kolmodin, (22 Şubat 1884 Bromma - 9 Ekim 1933 Addis Ababa), İsveçli bir dilbilimci ve diplomattır.
Hayatı
Johannes Kolmodin, önde gelen bir teolog ve misyon lideri olan Adolf Kolmodin ile eşi Nelly von Post'un oğluydu ve ilahi yazarı Israel Kolmodin ile aynı rahip aileye mensuptu ve Hampus von Post'un kuzeniydi. Diğerlerinin yanı sıra Rudolf Kolmodin ve Gustaf Kolmodin'in erkek kardeşiydi.
Babasının mesleği ve yaşam tarzı sayesinde, Doğu araştırmaları, Yunan ve Sami dilleri ile ilgili çağdaş akademik araştırmalarla erken temas kurdu. 1901'de Uppsala Üniversitesi'ne kaydolduğundan itibaren Juvenal Tarikatı'nda aktif hale geldi ve bilimsel taahhüdünde Sven Hedin, Harald Hjärne, Sven Lidman ve Adrian Molin ile yakınlaştı.
Sekiz yıllık eğitimin ardından Kolmodin, Evangeliska Fosterlandsstiftelsen'in Doğu Afrika'daki misyon çalışmasına bir teftiş gezisi yaptığında babasına eşlik etti. Kolmodin, Doğu Afrika'da bulunduğu süre boyunca diller ve folklor okudu ve Türkçe öğrenmeye başladı. Etiyopya'dan sonra İstanbul'da arşiv çalışmaları yaptı, Berlin'de Türkçe çalışmalarına devam etti, 1914'te doktorasını aldı ve 1914-1921'de Uppsala'da Sami dillerinde doçentlik yaptı.
1917'de, esasen Demirbaş Şarl ile ilgili materyali incelemek amacıyla İstanbul'a döndü. 1920'de fahri ataşe olarak tercümanlığa atanarak şehirde kaldı; birkaç kez geçici maslahatgüzardı. 1923'ten itibaren Elçilik Sekreteri ve 1928-1931 arasında Elçilik Birinci Sekreteri unvanını aldı. İsveç'in "son tercümanı" olarak anıldı.
Kolmodin'in tarih çalışmalarında Arthur Stille ve Ahmet Refik ile işbirliği yaptı, ancak Başpiskopos Nathan Söderblom'un desteğine rağmen sonuçlar büyük ölçüde yayınlanmadı. Bir başka merkezi araştırma alanı, İstanbul tarihine damgasını vuran Rum Ortodoks Kilisesi ile İslam'ın buluşmasıydı.
Kolmodin, 1924'te Veliaht Prens Ras Tafari'nin (Haile Selassie ismi ile daha sonra imparator oldu) bir İsveç devlet ziyareti sırasında portresini görmesi ve ondan siyasi danışman olarak istemesinin ardından tekrar Etiyopya'da kaldı. Etiyopya'da kendisine daha sonra Elçilik Meclis Üyesi unvanı verildi. Daha sonra Haile Selassie'nin hizmetine girdi. Kolmodin sayesinde, Etiyopya dış servisi İsveç gibi organize olmaya başladı. Kolmodin 1933'te öldü. Haziran 1934'te Uppsala'da tören ile gömüldü.
Zollgrenzschutz

Zollgrenzschutz (ZGS) (Gümrük Sınır Muhafızları) 1937'den 1945'e kadar Alman Maliye Bakanlığı'na bağlı bir örgüttü. Almanya'nın sınırlarını korumakla görevliydi, sınır devriyesi ile gümrük ve göçmenlik servisinin bir kombinasyonuydu.
Tarihçe
Zollgrenzschutz, 19. yüzyılın başlarında Prusya hükumetinin bir gümrük vergisi uygulama birimi olarak ortaya çıktı. I. Dünya Savaşı'nın ardından 1919'da Weimar Cumhuriyeti altında yeniden örgütlendi, aynı zamanda abluka, enflasyon ve Büyük Buhran'ın ekonomik sıkıntıları nedeniyle kademeli olarak daha militarize oldu ve paramiliter bir güce dönüştü.
Nazi Almanyası'nda 1937'de Maliye Bakanlığı Müsteşarı Fritz Reinhardt tarafından reformlar yapıldı. Yaklaşık 50.000 yetkiliden oluşuyordu. Görevleri pasaport ve sınır kontrolü olan Sınır Polisi (Grenzpolizei), Zollgrenzschutz'dan farklıydı.
Heinrich Himmler, Zollgrenzschutz'u başta başarısız bir şekilde Schutzstaffel'in (SS) kontrolü altına almaya çalıştı. Savaş sırasında birimler, Almanya dışındaki işgal altındaki topraklarda kullanıldı. Genç personelin önemli bir kısmı Wehrmacht'a alındı ve Zollgrenzschutz, daha yaşlı personeli ile kaldı. 20 Temmuz 1944'te Hitler'e yönelik suikast girişiminden sonra, birimler Maliye Bakanlığı'nın kontrolünden çıkarıldı ve Reich Güvenlik Ana Ofisi'nin Amt IV (Gestapo) bünyesine alındı.
Zollgrenzschutz, II. Dünya Savaşı'nın sonunda Almanya'nın bölünmesiyle lağvedildi.
Rütbeler
Hilfs- ön ekiyle italik olarak yazılmış rütbeler, daha önce Verstärkter Grenzaufsichtsdienst (VGAD, Güçlendirilmiş Sınır Denetim Servisi) olan Zollgrenzschutz-Reserve'e (ZGS-Reserve) aitti.
Taishi Narikuni

Taishi Narikuni (d. 13 Kasım 1997, Tokyo), Japon güreşçi. 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri
Sırbistan'ın Belgrad kentinde düzenlenen 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda erkekler serbest stil 70 kilo final maçında Amerikalı rakibi Zain Retherford'u 10-0 teknik üstünlükle altın madalya kazandı. Belgrad'da ilk turda Hintli Naveen Malik'i 6-1, ikinci turda Kazak Syrbaz Talgat 11-4 öndeyken tuşla, çeyrek finalde Özbek Ilyas Bekbulatov'u 10-0 teknik üstünlükle, yarı finalde ise Kırgız Ernazar Akmataliyev'i 11-10 yenerek finale yükselmişti.
Amoksidasyon

Organik kimyada, amoksidasyon amonyak () ve oksijen () kullanılarak nitrillerin () üretilmesi işlemidir. Amoksidasyonun Standard Oil of Ohio'da geliştirildiği kabul edildiğinden bazen SOHIO işlemi olarak adlandırılır. Alışıldık substratlar alkendir. Yılda birkaç milyon ton akrilonitril bu şekilde üretilir:
CH3CH=CH2 + 3/2 O2 + NH3 -> N#CCH=CH2 + 3 H2O
Kapsam
Alkenlerin amoksidasyonu, doymamış hidrokarbonların allillik konumunda bulunan zayıf C-H bağlarından yararlanır. Benzilik C-H bağları, C-H bağlarının zayıflığını yansıtan amoksidasyona da duyarlıdır. Benzonitril toluenden, ftalonitriller ise ksilenlerden üretilir. Reaksiyon, kısmi bir oksidasyonu temsil eder. Pek çok yan ürün üretilir, ancak hammaddeler genellikle basittir ve bu kayıpları telafi eder. Ek olarak, bazı yan ürünler faydalıdır veya geri dönüştürülebilir. Akrilonitril üretimi için yan ürünler arasında hidrojen siyanür, akrolein ve çözücü asetonitril bulunur.
Reaksiyon, heteroatomları ve ornatıkları tolere eder. Siyanopiridinler (örneğin 3-siyanopiridin, niyasinin öncül maddesi) metilpiridinlerden üretilir. 2- ve 4-Klorotoluen sırasıyla 2-klorobenzonitril ve 4-klorobenzonitrile dönüştürülür.
T ipik katalizörler, vanadyum ve molibden oksitleridir. Sohio'da keşfedilen orijinal katalizör, bizmut fosfomolibdat (BiPMo12O40) idi. π-Allil komplekslerinin ara ürünler olduğu varsayılır.
Benzer işlemler
Alkenler yerine, alkoller ve aldehitler uygun substratlardır:
O=CHCH=CH2 + 1/2 O2 + NH3 -> N#CCH=CH2 + 2 H2O
HOCH2CH=CH2 + O2 + NH3 -> N#CCH=CH2 + 3 H2O
Bu substratlar genellikle alkenlerden daha pahalıdır, dolayısıyla daha az yaygındırlar. Nitril işlemi, endüstriyel olarak yağ asitlerinden nitriller üretmek için kullanılır:
RCOOH + NH3 -> RC#N + 2 H2O
Hidrojen siyanür, metanın amoksidasyon benzeri bir reaksiyonuyla (Andrussov oksidasyonu), imal edilir:
CH4 + NH3 + 3/2 O2 -> HCN + 3 H2O
Sebastian Nađ

Sebastian Nađ; d. 30 Mayıs 1997, Zenta), Sırp güreşçidir. Grekoromen stil 67 kiloda kariyerini sürdürmektedir.
Kariyeri
2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda Mićić, Erkekler grekoromen stil 63 kiloda altın madalyanın sahibi oldu. Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ta düzenlenen şampiyonada Nađ, ilk turda Cezayirli Abdeldjebar Djebbari'yi 7-1, ikinci turda Rumen Razvan Arnaut'u 5-1, çeyrek finalde Ermeni Hrachya Poghosyan'ı 4-0 yenerek yarı finale çıktı. Yarı finalde Azeri Talih Memmedov'u 5-2 yendi. Altın madalya maçında Gürcü Leri Abuladze'yi 3-1 yendi.
Mate Nemeš

Mate Nemes; d. 30 Mayıs 1997, Zenta), Sırp güreşçidir. Grekoromen stil 67 kiloda kariyerini sürdürmektedir. 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda ve 2021 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır. Viktor Nemes'in ikizidir.
Kariyeri
2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda Nemes, Erkekler grekoromen stil 67 kiloda altın madalyanın sahibi oldu. Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ta düzenlenen şampiyonada Nemes, ilk turda Hintli Ashu'yu 9-0, ikinci turda Murat Fırat'ı 10-2, çeyrek finalde Polonya adına yarışan Mateusz Bernatek'i 3-1 yenerek yarı finale çıktı. Yarı finalde Azeri Hasret Caferov'u 5-2 yendi. Altın madalya maçında İranlı Muhammed Rıza Gerayi'yi 5-4 yendi.
Orvieto Katedrali

Orvieto Katedrali (), Orta İtalya'da bulunan Orvieto'daki İtalyan Gotiği tarzında 12901591 yılları arasında inşa edilmiş katedral. Siena Katedrali'nin başmimarı Lorenzo Mailani'nin tasarladığ bina, Fransız etkileri taşımaktadır. Katedral, aynı zamanada İtalya'daki ilk mekanik figürlü saate (1351) ev sahipliği yapmasıyla bilinir.
Schwarzenfeld Kalesi

Schwarzenfeld Kalesi (Almanca: Schloss Schwarzenfeld) Almanya, Bavyera'nın Yukarı Pfalz bölgesindeki Schwandorf bölgesinde yer alan Schwarzenfeld'de bulunan tarihi bir kaledir. Bavyera Kralı II. Ludwig'in yakın danışmanı olan Kont Maximilian von Holnstein da dahil olmak üzere asil Holnstein ailesinin eviydi.
Schwarzenfeld Kalesi'nin tarihi, ikinci binyılın ilk yarısına kadar uzanır. Schwarzenfeld'den ilk olarak 1015 yılında İmparator II. Henry'nin Bamberg Piskoposluğu'na yaptığı bir bağışta bahsedilmiştir. Schwarzenfeld Kalesi, Conrad Pullenhofer tarafından 1372'de Naab (Tuna Nehri'nin bir kolu) üzerinde inşa edilmiştir. 1389'da Yukarı Frankonya'dan gelen soylu Plankenfelser ailesi Kaleyi devraldı. 16. yüzyılın sonunda Teuffel von Pirkensee ailesi, Otuz Yıl Savaşları sırasında Schwarzenfeld köyüyle birlikte harap olan mülkü satın aldı.
İskenderiye Kuşatması (MÖ 47)

İskenderiye Kuşatması, Julius Caesar, VII. Kleopatra, IV. Arsinoe ve XIII. Ptolemy güçleri arasında M. Ö. 48 ve 47 yılları arasında meydana gelen bir dizi çarpışma ve çatışmalar serisidir. Bu süre zarfında Sezar, kalan Cumhuriyetçi güçlere karşı bir iç savaşa girdi.
Kuşatma, Suriye'den gelen yardım kuvvetleri tarafından kaldırıldı.
MÖ 1. yüzyılda Mısır
MÖ 1. yüzyılda Roma Cumhuriyeti
Jül Sezar
VII. Kleopatra
MÖ 47
MÖ 40'larda çatışmalar
Kömekçi

Kömekçi, yanında bulundukları kişinin yakın bir arkadaşı veya meslektaşı olan ya da ona tabi olan kişiler için kullanılan argo bir ifadedir. Genellikle kurguda yer alır.
Bazı çok bilinen kurgusal kömekçiler arasında, Don Kişot'un Sancho Panza'sı, Sherlock Holmes'ün Doktor Watson'ı, Shrek'in Eşeği, Mickey Mouse'un Donald Duck'ı, Mario'nun Luigi'si, ve Batman'in Robin'i yer alır.
Terimin İngilizcesi olan sidekick tabirinin ilk kullanımı 1896 yılındadır.
93 Harbi Muharebeleri

Aşağıda 93 Harbi (Türk-Rus Savaşı (1877-1878)) muharebelerinin kronolojik bir listesi yer almaktadır.
Muharebe Listesi
Anahtar: (R) Rus zaferi; (O) Osmanlı zaferi; (I) Sonuçsuz Kaldı
26 Haziran Simnitza Muharebesi; Ruslar Tuna Nehri'ni geçmeye başladı. (R)
26 Haziran - Svistov Muharebesi; Ruslar kaleyi düşürerek Nikopol'e doğru ilerledi. (R)
12 Temmuz - I. Elena Muharebesi (R)
16 Temmuz Nikopol Muharebesi; Ruslar Bulgaristan'a doğru ilerlerdi. (R)
17 Temmuz - I. Şıpka Geçidi Muharebesi; Ruslar Şıpka geçidini ele geçirdi. (R)
20 Temmuz - I. Plevne Muharebesi; Osmanlı Rus ataklarını geri püskürttü. (O)
31 Temmuz - İkinci Plevne Muharebesi Osmanlılar Rus saldırısını geri püskürttü (O)
21 Ağustos II. Şıpka Geçidi Muharebesi; Ruslar Şıpka Geçidine yapılan Osmanlı saldırısını geri püskürttü. (R)
25 Ağustos - Kızıltepe Muharebesi; Rusya'nın Kars'ı kuşatma girişimi püskürtüldü (O)
3 Eylül Lovça Muharebesi; (R)
11 Eylül - Üçüncü Plevne Muharebesi Osmanlılar Rus saldırısını püskürttü. (O)
13 Eylül - III. Şıpka Muharebesi; Ruslar geçide yapılan üçüncü saldırıyı püskürttü. (R)
2/4 Ekim Yahni Muharebesi; (O)
12/15 Ekim Alacadağ Muharebesi; Hacı Reşit Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu teslim oldu. (R)
24 Ekim Gorni Dubnik Muharebesi; Ruslar, tedarik hatlarını koruyan Türk tabyasını ele geçirdi (R)
4 Kasım Deve Boyun Muharebesi; (R)
8/9 Kasım - Erzurum Muharebesi; (O)
17 Kasım - Kars Muharebesi; (R)
4 Aralık - II. Elena Muharebesi (O)
10 Aralık - IV. Plevne Muharebesi (R)
14 Aralık - III. Elena Muharebesi (R)
31 Aralık Taşkesen Muharebesi; (O)
1878
4 Ocak - Sofya Muharebesi: (R)
5 Ocak IV. Şıpka Geçidi Muharebesi; (R)
17 Ocak - Philippopolis Muharebesi; (R)
2022 Düzce depremi

2022 Düzce depremi, 23 Kasım 2022 tarihinde TSİ 04:08'de merkez üssü Düzce Gölyaka'da gerçekleşen deprem. Depremin büyüklüğünü Amerika Birleşik Devletleri Jeoloji Araştırmaları Kurumu 6.1, AFAD 5.9, Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ise 6.0 olarak kaydetti. Deprem, İstanbul, Bolu, Bilecik, Eskişehir, Ankara, Yalova, Çankırı, Kastamonu, Kırıkkale, Bartın, Kocaeli, Karabük ve Sakarya'dan da hissedildi.
Büyüklüğü ve konumu
23 Kasım 2022 tarihinde Sarıdere-Gölyaka-Düzce merkez üssünde yerel saat ile 04:08de aletsel büyüklüğü Ml=6.0 (Mw 6.0) olan şiddetli bir deprem meydana geldi. Depremin odak derinliği yaklaşık 10.6 km civarında olup sığ odaklı bir depremdi. Deprem Düzce ili ve ilçeleri ili başta olmak üzere Marmara, Batı Karadeniz, Ege ve İç Anadolu Bölgelerinde hissedildi.
Sonrası
Deprem meydana geldikten sonra saat 09.05 itibarıyla; En büyüğü 4,3 olmak üzere 261 artçı sarsıntı yaşandı. AFAD tarafından deprem bölgesine yardım gönderildi.
Kayıplar ve hasar
Deprem sonucu Düzce kent genelinde 37 kişi, İstanbul'da 2 kişi, Zonguldak'ta 10 kişi, Sakarya'da 26 kişi, Bolu'da 14 kişi ve Bursa'da 4 kişi olmak üzere toplamda 93 kişi yaralandı. Depreme yakalanan 1 kişi kalp krizi sebebiyle, 1 diğer kişi ise deprem paniği ile kaçarken düşerek merdivene kafasını çarpması sonucu beyin kanaması geçirerek hayatını kaybetti.
Sosyal etkiler
Düzce, Bolu ve Sakarya'da tüm okullarda eğitime bir gün ara verildi. Düzce'de eğitime ara 5 Aralık'a kadar sürdürüldü.
Dmitri Buynov

Dmitri Buynov (6 Ağustos 1859, Bakü - en erken 1916) Bakü'de doğup çalışan bir mimardı. Bakü real binasının ve Kutsal Nina kız gymnasium'unun binasının müellifidir.
Hayatı ve faaliyyeti
Dmitri Buynov 6 Ağustos 1859'da Bakü'de doğdu. Babası 2. Bakü hazine dairesi başkanıydı. İlk eğitimini Bakü real okulunda aldı. 1878'de İnşaat Mektebi'ne girdi ve 1884'te mezun olduktan sonra birinci sınıf inşaat mühendisi rütbesini aldı. Kariyerine Volynsk eyaletinde genç mühendis olarak başladı. Burada 1884-1886'da Ostrog şehrinde Viliyu ve Gorin nehirleri üzerine 5 ahşap köprü inşa etti.
1886 yılında Bakü Guberniyası'nın inşaat dairesinde göreve başladı. 1889'da itibari danışman rütbesini aldı. 1893'te Dmitri Buynov, Bakü Guberniyası'nın mimarı olarak atandı. 1900 yılına kadar bu görevde çalıştı. 1886-1890 yılları arasında Nikolayev (şimdiki İstiklaliyet) Caddesi'ndeki Kutsal Nina kız gymnasium'u için bir bina inşa etti. 1900 yılında Buynov, Bakü Guberniyası'na mühendis olarak atandı ve 1907 yılına kadar bu görevde çalıştı. 1901-1904 yılları arasında kendi projesine göre Bakü Mektebi için yeni bir bina inşaatı ile uğraştı. 1907-1908'de Buynov, çalışması için Tiflis'e gönderildi. Burada Kafkas genel valisine bağlı inşaat ve yol kesit mühendisi olarak çalışıyor. Ayrıca Vali'nin yönetimindeki Teknik Konsey'in başkanı olur. 1909'da gerçek danışman rütbesini aldı. 1916'da Rus Kızıl Haç Derneği'nin Kafkas Bölgesi Teftiş Komisyonu'na dahil edildi.

Hayatının sonraki dönemleri hakkında bilgi yoktur.
Amerika Birleşik Devletleri'nde polis şiddeti

Polis şiddeti, kolluk kuvvetlerine bağlı personelin şüpheliler ve sivillerle uğraşırken uyguladığı baskıdır. Polis şiddeti terimi genellikle bir kişiye fiziksel zarar verme bağlamında kullanılır. Ayrıca, genellikle insan haklarını ihlal eden korkutma taktiklerinin kullanılması yoluyla psikolojik zarar da içerebilir.
18. ve 20. yüzyıllardan itibaren, polis şiddetiyle uğraşanlar yerel hukuk sisteminin zımni onayıyla Afroamerikan sivil haklar hareketi dönemi gibi hareket ettiler. Çağdaş çağda, polis şiddetine karışan kişiler, bunu askeri yetkilileriyle zımni onayıyla yapabilirler. Polis eylemlerini kanun bayrağı altında gerçekleştirebilirler ve çoğu zaman devlet aygıtı onların uyguladığı baskıyı sonradan örtbas etmeye çalışır. Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl yaklaşık 1.200 kişinin polis memurları tarafından öldürüldüğü tahmin ediliyor, ancak bu vakaların yaklaşık yüzde 99'unda polisler herhangi bir suçla cezalanmıyor. Çünkü bu durumda Amerika'daki mevcut yasalar tarafından korunuyor.
2000'lerde federal hükumet, ABD polisi tarafından öldürülen insanların sayısını takip etmeye çalıştı, ancak programın finansmanı iptal edildi.
The Washington Post'''a göre 2019'da 1.004 kişi polis tarafından vurularak öldürüldü, Mapping Police Violence'' projesinde ise 1.098 kişi öldürüldü.
2013-2016 yıllar arasında 7666 kişi polis tarafından öldürülmüştür. Bu sayı bu yıllar arasında tüm gerçekleştirilen ölümlerin 92'sini kapsıyor. Bunlardan sadece cinayetle ilgili 99 memur yani yaklaşık % 1,3 resmi olarak yargılandı.
Bu sayıdan sadece 25 polis memurunun kovuşturması mahkumiyetlerine yol açtı.
Amerika'da her üç saniyede bir kişi tutuklanıyor. Federal Soruşturma Bürosu'nun (FBI) tahmin ettiğine göre 2018 yılındaki tutuklama sayısı 10,300,000 kişiye ulaşmıştır.
20. yüzyıldan bu yana, polis şiddeti ile mücadele etmek için birçok alanlarda çabası olmuştur.
Bu çabalar, polis şiddetine katkıda bulunan çeşitli temel sorunları belirlemiştir. Polis memurlarının saldırgan savunması, polis sendikalarındaki değişime karşı direniş, polis departmanlarının münzevi kültürü, polis departmanlarının tarihsel ırkçılığı, polisin askerileşmesi, gerginliği artıran taktikleri benimsemek, polis eğitiminin yetersizliği polisin şiddetine yardım eder.
ABD yasal nitelikli dokunulmazlık doktrini, 2020 Reuters raporunda özetlendiği gibi, "polis vahşetinin cezasız kalmasına izin vermek ve kurbanların anayasal haklarını inkar etmek için neredeyse hatasız bir araç haline geldiği" için geniş çapta eleştirildi.
Reuters'in raporuna göre ABD'nin polise karşı siyasetleri polisi cezalandırmaktan koruyor. Böylece polis şiddeti mağdurları yasal haklarından mahrum bırakılıyor.
Mahir

Mahir, bir erkek ismi ve soyadı, şu anlamlara gelebilir:
Erkek ismi Mahir olanlar
Mahir Çayan (19461972), Türk komünist
Mahir Esad (d. 1967), Suriyeli general
Mahir Çağrı (d. 1962), Türk internet ünlüsü
Mahir Aydın (d. 1993), Türk futbolcu
Mahir Kaynak (19342015), Türk asker, iktisatçı, yazar ve istihbarat analizcisi
Mahir Canova (19141993), Türk tiyatro yönetmeni
Mahir Said Pekmen, Türk asker ve siyasetçi
Mahir İpek (d. 1972), Türk tiyatro oyuncusu
Mahir Günşiray (d. 1960), Türk sinema, tiyatro oyuncusu ve yönetmeni
Mahir Emreli (d. 1997), Azeri futbolcu
Mahir Ünal (d. 1966), Türk siyasetçi
Mahir Bayrak (d. 1979), Türk basketbolcu
Mahir Pamukçu (19141997), Türk siyasetçi
Mahir Akyol (d. 1975), Türk yönetmen, senarist, yönetmen asistanı
Mahir Öztaş (d. 1951), Türk şair, roman ve hikaye yazarı
Mahir Hümam (d. 1956), Mısırlı milli futbolcu
Ahmet Mahir Ablum (19231995), Türk siyasetçi
Mahir el-Kenzari (d. 1973), Tunuslu milli futbolcu ve teknik direktör
Mahir Dağlı (Karayılan) (19061964), Türk davulcu
Ali Mahir Başarır (d. 1975), Türk siyasetçi ve avukat
Mahir Polat (d. 1975), Türk siyasetçi ve bürokrat
Mahir Ünsal Eriş (d. 1980), Türk yazar ve çevirmen
Mahir Sağlık (d. 1983), Türk-Alman futbolcu
Ahmed Mahir Varidat (d. 1991), Filistinli futbolcu
Mahir Yağcılar (d. 1961), Türk siyasetçi ve eski ulaştırma ve trafik mühendisi
Mahir Özerdem (19242013), Türk aktör ve iş insanı
İsmail Mahir Efendi (18691916), Türk siyasetçi
Mahmut Mahir Efendi (1867 ö. ?), Türk siyasetçi ve avukat
Vasfi Mahir Kocatürk (19071961), Türk şair, oyun yazarı, öğretmen, edebiyat araştırmacısı ve politikacı
Mahir İz (18951974), Türk öğretmen ve mutasavvıf
Mahir el-Muaykli (d. 1969), Mescid-i Haram imamı
Mahir Türkay (19161950), Türk siyaset adamı
Ahmet Mahir Efendi (18611925), Türk siyasetçi
Soyadı Mahir olanlar
Ali Mahir (d. 1973), Mısırlı milli futbolcu ve teknik direktör
Sabri Mahir (1890 ö. ?), Türk futbolcu
Erkek isimleri
Türkçe soyadları
Fas soyadları
Mısır soyadları
Sudan soyadları
Arapça erkek isimleri
Kutsal Topraklar, Suriye, İdumea, Arabistan, Mısır ve Nubia

Kutsal Topraklar, Suriye, İdumea, Arabistan, Mısır ve Nubia, 19. yüzyıl Filistin'inin bir seyahat günlüğü ve İskoç ressam David Roberts'ın başyapıtıdır. Roberts'ın suluboya eskizlerinden oluşan Louis Haghe'nin 250 litografisini içermektedir. İlk olarak 1842 ile 1849 yılları arasında The Holy Land, Syria, Idumea and Arabia and Egypt and Nubia ismiyle iki ayrı yayın olarak yayınlandı. William Brockedon ve George Croly metnin çoğunu yazdı. Croly tarihi yazarken Brockedon tanımlayıcı kısımları yazmıştır.
"Viktorya döneminin ortalarının sanat yayıncılık sansasyonlarından biri" olarak tanımlanır ve önceki tüm diğer litografik projeleri ölçek olarak aşmıştır. On dokuzuncu yüzyılın en pahalı yayınlarından biriydi. Haghe, Metropolitan Museum of Art tarafından "zamanın en iyi ve en üretken litografçısı" olarak tanımlanmıştır
Profesör Annabel Wharton'a göre, " Batı'da dolaşan on dokuzuncu yüzyılda Doğu'nun en yaygın ve kalıcı yorumu olduğunu kanıtlamıştır."
Seyahatler ve yayın
Roberts bölgeye seyahatine Ağustos 1838'de başladı. İskenderiye'ye gitti ve 1838'in geri kalanını Kahire'de geçirdi. Şubat 1839'da Süveyş, Sina Dağı ve Petra üzerinden Filistin'e geçti. Gazze'den Kudüs'e ulaştı ve bölgenin geri kalanına gitti. Bölgede 11 ay geçirdikten sonra hastalandığı için 1839 yılı sonunda İngiltere'ye döndü. 1840 yılında yayıncı FG Moon ile toplam 272 suluboya eskiz paylaşıldı. Roberts'a eskizlerin telif hakkı için 3.000 £ ödendi.
Litografi listesi
Cilt 1
Cilt 2
Cilt 3
88. Baş sayfa. El-Khasne Tapınağı, Petra.
Cilt 4
126. Ön parça. Büyük Portico'nun altından görünüm, Philoe. 127. Döşeme sayfası. Büyük Ebu Simbel Tapınağı'na giriş, Nubia.
Cilt 5
169. Ön parça. Büyük Ebu Simbel Tapınağı'nın ön cephesi.
Cilt 6
Kaynaklar
Han kızı pınarı

Han kızı pınarı, Şuşa'nın Çöl Qala semtinde Han kızı Nateva'nın sarayının yanında bulunan bir pınardır. Pınar, 19. yüzyılda son Karabağ Hanı'nın kızı Hurşidbanu Natevanın parasıyla yaptırılmıştır.
8 Mayıs 1992'de Şuşa'nın işgalinden sonra kaynak bakımsız kalmıştır. Bunun sonucu olarak kaynağın suları kurumuş ve bakımsız bir duruma düşmüştür.
Pınar, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun 2 Ağustos 2001 tarih ve 132 sayılı kararı ile yerel öneme sahip taşınmaz tarihi ve kültürel anıtlar listesine dahil edilmiştir.
2020 yılında İkinci Karabağ Savaşı sırasında Şuşa'nın kurtarılmasının ardından 2021 yılında pınar onarılarak halkın kullanımına geri verilmiştir.
Tarihi
Şuşa şehri kurulduktan sonra, halkı içme suyu ihtiyacını bahçelerinde kazılan kuyulardan karşılamaya çalışmıştır. Ancak bu suların çoğu tuzlu olduğu için içilmeye uygun değildi. Şehirde sadece iki tane içme suyu kuyusu vardı. Bu, 30.000 nüfuslu bir şehir için çok azdı. Bu nedenle halk su ihtiyacını şehre 34 km uzaklıktaki dağlardan, Taşaltı ve Halfeli nehirlerinin kıyısındaki pınarlardan karşılıyordu. Bu pınarlardan su tulumları doldurarak at ve eşeklerle şehre taşırlardı. Suyun uzaktan getirilmesi, fiyatının yüksek olmasına neden olmuştur. Zengin aileler suya yılda 50 ruble harcadı. Yoksul insanlar genellikle tuzlu su kaynakları veya yağmur suyu kullanmaya mecburdular. Evlerin damından akan suyu, bahçenin dibine yaptıkları su deposuna yönlendirip, kullanmak üzere topluyordular. Şehrin içme suyu ihtiyacını karşılamak için burada çeşitli su pınarları yapılmıştır. Bu pınarlar mimari tarzları ve farklılıkları nedeniyle günümüzde şehrin tarihi eserleri arasındadır.
Pınarın inşası
Son Karabağ Hanı'nın kızı Hurşidbanu Natevan 1871'de şehrin yedi kilometre uzağında bulunan Sarıbaba dağının eteğinden Şuşa'ya halkın içme suyunu sağlamak için bir su boru hattı yaptırdı. Kemerin yapımı 1 yıl 6 ay sürmüş ve 18 Ağustos 1873 tarihinde başarıyla tamamlanmıştır. Baharın açılış törenine katılmak için beş bin kişi bir araya geliyor. Khurshidbanu Natavan, kaynağı inşa etmek için 100.000 manat altın para harcıyor. O, su çekme işiyle uğraşan işçi ve ustalara parayla birlikte 180 koyun ve 20 takım pahalı cüppe bağışladı. Şair ve sanatçı Mir Mohsun Nevvab, pınarın yapılması ile ilgili bir yazı yazrak Hurşidbanu Beyim'in iyi işini takdir etti.
Su kemeri toprak künklerle döşendiği için oradan akan su serindi. Daha sonra bu boruları bronz borulara değiştirdiler. O suyu halka sunmak için, Hurşidbanu Natevan Çöl Qala mahallesindeki sarayının yanında Han kızı pınarı inşa ediliyor. Pınar beyaz mermerden olup 12 gözlü ve 8 köşe kurnadan oluşmaktadır.
8 Mayıs 1992'de Şuşa'nın işgalinden sonra kaynak bakımsız kalmıştır. Bunun sonucunda pınarın suyu kurumuş ve bakımsız hale gelmiştir.
Pınar, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun 2 Ağustos 2001 tarih ve 132 sayılı kararı ile yerel öneme sahip taşınmaz tarihi ve kültürel anıtlar listesine dahil edilmiştir.
2020 yılında İkinci Karabağ Savaşı sırasında Şuşa'nın kurtarılmasının ardından 2021 yılında pınar onarılarak halkın kullanımına geri verilmiştir.
Fotoğrafları