turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kanun kaçağı

Kanun kaçağı, asıl ve hukuki anlamıyla, kanunun koruması dışında ilan edilen bir kişidir. Modern öncesi toplumlarda, suçluların tüm yasal korumaları geri alınırdı, böylece herkese yasal olarak onlara zulmetme veya öldürme yetkisi verildi. Bu nedenle kanun kaçağı, hukuk sistemindeki en ağır cezalardan biriydi. Kavram, Roma hukukundan homo sacer statüsü olarak bilinir ve Orta Çağ boyunca varlığını sürdürmüştür.
Kanun kaçağının ikincil bir anlamı, yakalamayı caydırmak için kaçırma ve şiddetle yakalanmaktan sistematik olarak kaçınan bir kişidir. Bu anlamlar birbiriyle ilişkilidir ve örtüşür, ancak mutlaka aynı değildir. Bir yargı alanında kanun koruması dışında olduğu ilan edilen ancak sığınma hakkı alan ve başka bir yargı alanında yerel yasalara açık ve itaatkar bir şekilde yaşayan bir kaçak, ikinci anlamda değil, birinci anlamda kanun kaçağıdır. Canlı yakalanırsa resmi olarak yargılanma hakkına sahip olan, ancak yüksek mahkumiyet riski ve yargılanırsa ağır ceza nedeniyle yakalanmaktan kaçınan bir kaçak ikinci anlamda bir kanun kaçağıdır.
Ek okuma




Suçlular
Ceza hukuku
Hukuk tarihi
Surimono

Surimono ( "basılı şey"), bir Japon ahşap baskı türüdür. Yeni Yıl gibi özel günler için özel olarak yapılırlar. Çoğunlukla eğitimli bir okur kitlesi için küçük sayılarda üretilen surimono, ticari baskılardan çok konu ve işleme açısından daha deneysel ve baskı tekniğinde abartılı idi. 1790'lardan 1830'lara kadar en popüler tekniklerden biriydi ve birçok önde gelen sanatçı tarafından yapıldılar. Surimono üretmeye başlayan en ünlü tahta sanatçılarından biri, daha sonra Nishiki-e'nin tanıtılmasının arkasındaki deha olarak kabul edilen Suzuki Harunobu'ydu.
Alışveriş merkezinde kaybolma tekniği

"Alışveriş merkezinde kaybolma" tekniği veya deneyi, çocukken bir alışveriş merkezinde kaybolmak gibi hiç yaşanmamış olaylarla ilgili konfabulasyonların, çocuklara yapılan telkinlerle oluşturulabileceğini göstermek için kullanılan bir hafıza yerleştirme tekniğidir. İlk olarak Elizabeth Loftus ve lisans öğrencisi Jim Coan tarafından insanlara tamamen yanlış anılar yerleştirmenin mümkün olduğu tezini desteklemek için geliştirildi. Teknik, bastırılmış hatıraların varlığı ve sahte hafıza sendromu hakkındaki tartışma bağlamında geliştirilmiştir.
Çalışma metodolojisi
Coan, alışveriş merkezinde kayıp deneyini ilk olarak bilişsel psikoloji dersi için ekstra kredi ödevi olarak tasarlamıştı. Profesör Loftus, öğrencilerini deneklere yanlış anılar yerleştiren bir deney tasarlamaya ve yürütmeye davet etmiş, Coan; annesini, kız kardeşini ve erkek kardeşini denek olarak kullanmıştı. Çocukluk olaylarını anlatan dört kısa öykü verdi ve onlara dört olayın her biri hakkında mümkün olduğunca çok şey hatırlamalarını ve bu ayrıntıları altı gün boyunca yazmalarını söyledi. Katılımcıların bilmediği anlatılardan birinin yanlış olduğu; Coan'ın erkek kardeşinin 5 yaşlarındayken bir alışveriş merkezinde kaybolduğu, ardından yaşlı bir kişi tarafından kurtarılıp ailesine yeniden kavuşturulduğu öyküsüydü. Deney sırasında Coan'ın kardeşi farkında olmadan yanlış anlatıya ilişkin birkaç ek ayrıntı icat etti. Deneyin sonunda teybe kaydedilmiş bir bilgi alma sırasında anlatılardan birinin yanlış olduğu söylendiğinde bile Coan'ın kardeşi hangisinin yanlış olduğunu belirleyememiş ve söylendiğinde inanmadığını ifade etmiştir. Coan daha sonra, "tüm deneklerin yanlış hafızayı tanımlayabildiğini" bildirdiği kıdemli tezi için çalışma metodolojisini geliştirdi (s. 16). (Coan, JA, (1993, 18 Ağustos), Sahte Anılar Yaratmak, Kıdemli Makale, Psikoloji Onur Programı, Washington Üniversitesi.)
Suzuki Harunobu

Suzuki Harunobu ( 1725-8 Temmuz 1770), Edo döneminde yaşamış Japon ukiyo-e sanatçısıydı. Hayatı hakkında çok şey bilinmesede 1765'te nishiki-e tam renkli baskılar üreten ve eski iki ve üç renkli baskı modlarını geçersiz kılan ilk kişi olan bir yenilikçiydi. Harunobu birçok özel teknik kullanmış ve klasik şiirlerden çağdaş güzelliklere kadar çok çeşitli konuları işlemiştir. Zamanının birçok sanatçısı gibi Harunobu da bir dizi shunga veya erotik eserler yarattı. Hayatı boyunca ve kısa bir süre sonra birçok sanatçı onun tarzını taklit etti. Shiba Kōkan gibi birkaç kişi, büyük ustanın eserini oluşturma yetenekleriyle övündü.
Ek okuma
Forbes, Andrew ; Henley, David (2012). Suzuki Harunobu: 100 Beauties. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B00AC2NB8Y

Kurth, Julius. Suzuki Harunobu. Munchen: R. Piper & Co., 1923. ASIN: B000K0A7DK
Kondo, Ichitaro. Suzuki Harunobu (Kodansha Library of Japanese Art Vol. 7). Charles E. Tuttle (1956). ASIN: B0007KFY7C
Lane, Richard. (1978). Images from the Floating World, The Japanese Print. Oxford: Oxford University Press. ; OCLC 5246796
Waterhouse, David B. "Harunobu". Kodansha Encyclopedia of Japan. (vol. 3); Tokyo: Kodansha Ltd. 1983. Sisto Pascale
1660 Büyük İstanbul Yangını

1660 Büyük İstanbul Yangını'nda Konstantinopolis (şimdiki İstanbul) şehrinin üçte ikisi yok olmuştur. Tarihçi Abdi Paşa, yangının 280.000 evi yok ettiğini ve yaklaşık kırk dokuz saat boyunca sürdüğünü tahmin ediyor.
Şehrin yeniden inşası sırasında Osmanlılar, Hristiyan ve Yahudi ibadethanelerine ilişkin daha önce benzeri görülmemiş politikalar uyguladı. Önceki dönemlerde Osmanlılar genellikle kilise ve sinagogların yeniden inşasına izin vermişlerdi. Ancak bu dönemde izin vermediler.
Arka plan
24 Temmuz 1660'ta Konstantinopolis'te büyük bir yangın çıktı. Şehrin üçte ikisini yok etti. Yedi sinagog ve en az 25 kilise yanarak kül oldu. Çağdaş kaynaklar binlerce evin alevler içinde kaldığını belirtir. Eminönü'nün batısında başlayan yangın, eski ahşap evlerin bulunduğu yoğun nüfuslu mahalleleri yok etti. Abdi Paşa, ateşin "şehre bir işgal ordusu gibi yürüdüğünü" anlatır. Çağdaş kaynaklar, yangında 280.000 evin yıkıldığını ve 40.000 kişinin hayatını kaybettiğini tahmin ediyor.
Sonrası
Marc David Baer, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki imparatorluk camilerinin Osmanlı topraklarının sınırlarını belirlediğini ve siyasi ve hegemonik çıkarları desteklediğini yazmıştır.
Yeni Valide Camii veya Yeni Cami projesi, III. Mehmed'in annesi Safiye Sultan'ın Osmanlı İmparatorluğu'nun Valide sultanı olduğu dönemde başlamış, ancak Safiye Sultan'ın ölümünden sonra proje birkaç on yıl boyunca terk edilmiştir. Caminin temel inşaatına ilk olarak İstanbul'un Eminönü bölgesindeki gayrimüslimlerden alınan arazide başlanmış, ancak gayrimüslimler yakın bölgelere geri dönmeye başlamışlardır. İmparatorluk ailesi, 1660 yılında Unkapanı ile Eminönü arasındaki tüm alanın yangınla yok olmasına ve gayrimüslim nüfusun bir kez daha mülklerinden mahrum kalmasına kadar Yeni Cami projesini tamamlamakla ilgilenmedi. Hükümet şehri yeniden inşa etmeye başladığında kilise ve sinagogların yeniden inşasını yasaklayan bir yasak çıkarıldı.
Genç Sadrazam Köprülü Fazıl Ahmed, Kadizadeli vaiz Vani Mehmed Efendi'yi İstanbul'a davet etti. Vani'nin tavsiyesi üzerine padişah tütün, kahve ve alkol tüketimini yasakladı ve İslam hukukunun katı bir şekilde uygulanmasında ısrar etti. Geoffrey Parker'a göre Sufi mezarlarını yıktı ve Sufi liderlerini ya sürgün etti ya da idam etti.
Vani Mehmed Efendi, Büyük Yangın'da Yahudi mallarının orantısız bir şekilde yok edilmesinin ilahi hoşnutsuzluğun bir işareti olduğunu iddia etti. Bölgeye geri dönmelerini yasaklayan yasaları destekledi. Köprülü Fazıl Ahmed sinagogların bulunduğu tüm arazilere el koydu ve bunları açık artırmaya çıkardı. Gayrimüslimlerin mülkler için teklif vermeleri yasaklandı. Turhan Sultan, Yeni Cami'nin inşasını destekledi. Cami 1665 yılında açıldı ve ilk vaizi Vani Mehmed Efendi oldu.
Bir süre sonra, Hristiyanların kiliselerin bulunduğu arazileri geri satın almalarına ve yeniden inşa etmelerine izin verildi. Yeniden inşa edilen kiliseler resmi olarak konut binaları olarak listelenmiştir.
Utagawa okulu

Utagawa okulu veya Utakagawa ekolü (), Utagawa Toyoharu tarafından kurulan ukiyo-enin ana okullarından biriydi. Döneminin en büyük ukiyo-e okuluydu. Ana stiller bijin-ga (güzel kadınlar) ve uki-e (perspektif resmi) idi. Öğrencisi Toyokuni, Toyoharu'nun ölümünden sonra yönetimi devraldı ve grubun 19. yüzyılın geri kalanında en ünlü ve güçlü ahşap baskı okulu olmasına yol açtı.
Hiroshige, Kunisada, Kuniyoshi ve Yoshitoshi, Utagawa öğrencileriydi. Okul o kadar başarılı oldu ve iyi tanındı ki, günümüze kadar hayatta kalan tüm ukiyo-e baskılarının yarısından fazlası bu okuldan gelmektedir.
Utagawa Toyoharu, Japon sanatında bir yenilik olan Batı tarzı derin bakış açısını benimsedi. Yakın takipçileri, Utagawa Toyohiro ve Toyokuni, Toyoharu'dan daha cesur, daha duyusal stiller benimsediler ve manzaralarda Toyohiro ve kabuki oyuncu baskılarında Toyokuni olmak üzere farklı türlerde uzmanlaştılar. Daha sonra okuldaki sanatçılar, savaşçı baskılar ve efsanevi parodiler gibi diğer türlerde uzmanlaştı.
Cahil Periler (dizi)

Cahil Periler, Ferzan Özpetek tarafından Disney+ için oluşturulan ve ilk bölümü 13 Nisan 2022 tarihinde yayımlanan dram ve romantik türdeki İtalyan mini internet dizisidir. Dizinin başrollerinde Cristiana Capotondi, Eduardo Scarpetta, Luca Argentero ve Serra Yılmaz yer almaktadır. Dizi, Türkiye'de ise 19 Ekim 2022 tarihinde yayımlandı.
Oyuncu kadrosu ve karakterler
Cristiana Capotondi - Antonia
Eduardo Scarpetta - Michele
Luca Argentero - Massimo
Serra Yılmaz - Serra
Burak Deniz - Asaf
Genel bakış
</onlyinclude>
Allon Planı

Allon Planı () Batı Şeria'yı İsrail ile Ürdün Haşimi Krallığı arasında bölmek, İsrail işgali altındaki Golan Tepeleri'nde bir Dürzi devleti kurmak ve Sina Yarımadası'nın çoğunu Arap kontrolüne geri döndürmek için bir plandı. Plan, Haziran 1967'deki Altı Gün Savaşı'ndan kısa bir süre sonra İsrail Bakanı Yigal Allon tarafından hazırlandı.
Planın geniş amacı, Ürdün Vadisi'nin çoğunu nehirden Batı Şeria tepe sırtının doğu yamaçlarına, Doğu Kudüs'e ve Etzion bloğuna kadar İsrail'e eklemekti. Batı Şeria'nın Filistin nüfusunun çoğunu içeren geri kalan kısımları Filistin özerk bölgesi olacak ya da Eriha üzerinden Ürdün'e bir koridor da dahil olmak üzere Ürdün'e dönecekti. Ürdün Kralı Hüseyin planı reddetti.
Allon 1980'de öldü ve ertesi yıl İsrail hükumeti, vilayetin çoğunu fiilen ilhak eden Golan Tepeleri Yasasını kabul etti.
1967'de İsrail
İsrail'in dış ilişkileri
İsrail-Ürdün ilişkileri
Süveyş Seferi (1541)

Süveyş Seferi, Portekiz İmparatorluğu'nun Goa merkezli Hindistan Sömürgeleri Yönetiminin (Estado da Índia ) Osmanlı İmparatorluğu'nun Kızıldeniz'deki filosunun ana üssü Süveyş'e yönelik 1541 yılının ilk çeyreğinde icra ettiği ve başarısızlıkla sonuçlanan askeri harekatı.
Harekat öncesi
Hadım Süleyman Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasının 1538 yılında başarısız sonuçlanmakla birlikte Yemen ve Hadramut'ta Osmanlı egemenliğinin yerleşmesini sağlayan Hint Seferinin ardından, Portekiz Duarte Cataneo adlı elçisi vasıtasıyla 1540 yılında Osmanlı İmparatorluğu'yla Hint Okyanusu ticareti ve taraflar arasında ateşkes sağlanması konularında müzakerelere girdiyse de, bu çabalar somut bir sonuç vermedi. Bunun üzerine, Portekiz Osmanlılara sürpriz bir taarruz planlayarak daha uygun koşullar sağlamaya çalıştı.
Harekat
Bu çerçevede, Portekiz'in Hindistan Sömürgeleri Yönetiminin (Estado da Índia ) merkezi Goa'dan Estevão da Gama komutasında 2.300 asker taşıyan 40 parçalık bir donanma Osmanlı üssü Süveyş'i ele geçirmek için 1541 başında hareket etti ve Ocak sonunda Kızıldeniz'e ulaştı. Portekiz'in müttefiki Habeş Krallığı'nın limanı Massava'ya demirleyen donanma Kızıldeniz'de ilerlemek için çok büyük olduğundan Estevão da Gama 1.000 asker ve büyük boyutlu gemileri Manuel da Gama komutasında Massava'da bıraktı ve kürekli gemilerle kuzeye yöneldi.
İkmal yapmak üzere Sevakin'e demirlemek isteyen Portekiz donanması buradaki Osmanlı garnizonu tarafından püskürtüldüğü gibi, garnizonunun Kahire'ye Osmanlı makamlarına ilettiği haber neticesinde baskın yapma olanağını da kaybetti.
Kuzeye ilerledikçe gemilerin ters rüzgarlar, askerlerin ise aşırı sıcak ve susuzluk sorunundan olumsuz etkilenmeye başlaması sonucunda Estevão da Gama 16 hafif gemi ve 250 askerin haricindeki kuvvetini de Massava'ya gönderdi ve Mart sonunda yaklaşık 2.000 askeri barındıran ve saldırıya karşı teyakkuz halindeki Süveyş'e taarruz etti. Üssün savunmasını sağlayan kalenin top atışları neticesinda hasar alan Portekiz donanması düzensiz bir şekilde güneye çekildi. Mayıs ayında açlık ve susuzluk tehlikesi karşısında isyan eden 100'ü aşkın Portekiz asker daha sonra kıyıya kaçtıysa da yerli kabilelerin saldırısına uğrayarak imha edildi.
Dönüşte ise fırtınaya yakalanan Portekiz donanması birçok gemisini kaybetti.
Harekat sonrası
Portekiz donanmasının uğradığı hezimetten habersiz olan Portekiz Kralı III. João Osmanlı İmparatorluğu'na 1540 yılındaki girişimle neredeyse aynı unsurları içeren yeni bir teklifi iletmek üzere yeni bir elçi gönderdi. Eşzamanlı olarak Hadım Süleyman Paşa da Sadrazamlığa yükselmişti.
Portekiz'in tekliflerine Kanuni Sultan Süleyman'ın 28 Mayıs 1542 tarihli mektubuyla verilen yanıtta, Portekizlilerden buğday karşılığı karabiber istenmiş ve Portekiz donanmasının Osmanlı toprağı olan Aden, Cidde ve Sevakin limanlarına uğramamaları talep edildi. Sözkonusu müzakereler de barışla sonuçlanmadığı gibi, Osmanlı-Portekiz mücadelesi 1542-1543 yıllarında Habeşistan'a sıçradı.
Golan Tepeleri Yasası

Golan Tepeleri Yasası, İsrail hükumetini ve yasalarını Golan Tepeleri'ne uygulayan İsrail yasasıdır. Knesset tarafından 14 Aralık 1981'de 63-21 oyla onaylandı. Yasa terimi kullanmasa da, uluslararası toplum ve İsrail muhalefetinin bazı üyeleri tarafından Golan Tepeleri'nin " ilhakı " olarak kabul edildi.
Yasa, İsrail'in Sina Yarımadası'ndan çekilmesini içeren Mısır ile yapılan barış anlaşmasından altı ay sonra kabul edildi.
Şubat 2018'de İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, siyasi rakibi Yair Lapid'in uluslararası toplumu iki ay önce İsrail'in Golan Tepeleri üzerindeki egemenliğini tanımaya çağırmasının ardından, "Golan Tepeleri sonsuza kadar İsrail'in kalacak" dedi. 25 Mart 2019'da Amerika Birleşik Devletleri Golan Tepeleri'ni egemen İsrail toprakları olarak tanırken BM ".. Golan'ın statüsünün değişmediğini" teyit etti.
Kanun
Golan Tepeleri Yasası'ndaki üç geniş hüküm şunlardır:
1. "Devletin kanunu, yargısı ve idaresi, Çizelgede belirtildiği gibi Golan Tepeleri'nde yürürlüğe girecektir."
2. "Bu Kanun, Knesset'te kabul edildiği gün yürürlüğe girmeye başlayacaktır."
3. "İçişleri Bakanı, bu Kanunun uygulanmasından sorumlu olup, Adalet Bakanı ile istişare ederek uygulanması için yönetmelikler çıkarmaya ve yönetmeliklerin sürekli uygulanmasına ilişkin geçici hükümlere ilişkin yönetmelikleri formüle etmeye yetkilidir. Bu Kanunun kabulünden önce Golan Tepeleri'nde yürürlükte olan direktifler, idari direktifler ve hak ve ödevler."
İmza:
Yitzhak Navon (Başkan)
Menachem Begin (Başbakan)
Yosef Burg (İçişleri Bakanı)
Knesset'te 63 lehte 21 aleyhte oy çokluğu ile geçti.
AS-101

AS-101 (diğer adıyla SA-6), ilk ortak plakalı Apollo uzay aracını alçak Dünya yörüngesine taşıyan Satürn I fırlatma aracının altıncı uzay uçuşuydu. Test 28 Mayıs 1964'te yapıldı ve dört yörünge (yaklaşık altı saat) sürdü. Uzay aracı ve üst aşaması, atmosfere yeniden girmeden ve 1 Haziran 1964'te Pasifik Okyanusu'na çarpmadan önce toplam 54 yörüngeyi tamamladı.
Uçuşta tek bir anormallik yaşandı: sekiz birinci aşama Satürn I motorundan biri erken kapandı, ancak yönlendirme sistemi kalan yedi motoru daha uzun süre yakarak telafi etti. AS-101'i, Apollo komuta ve hizmet modülünün (CSM) fırlatma aerodinamiğini ve fırlatma kaçış sistemi (LES) kulesini doğrulamak için dört uçuş daha izledi.
Apollo Projesi araçları
Saturn I

Satürn I, Amerika Birleşik Devletleri'nin kadar olan ilk orta kaldırma fırlatma aracı olarak tasarlanmış bir roketti. Geliştirilmesi, 1958'de yeni kurulan NASA tarafından DARPA'DAN devralındı. Tasarımı sağlam ve esnek olduğunu kanıtladı. Sıvı hidrojen yakıtlı roket tahrikinin geliştirilmesini başlatmada, Pegasus uydularını başlatmada ve Apollo komuta ve hizmet modülü fırlatma aşaması aerodinamiğinin uçuş doğrulamasında başarılı oldu. On Satürn I roketi, daha büyük, daha yüksek toplam itici ikinci aşama ve gelişmiş bir rehberlik ve kontrol sistemi kullanan ağır kaldırma türevi Saturn IB ile değiştirilmeden önce uçtu. Aynı zamanda Apollo programında Ay'a ilk iniş yapan insanları taşıyan süper ağır kaldırma Satürn V'nin geliştirilmesine de öncülük etti.
Başkan John F. Kennedy, Satürn I'i ve özellikle SA-5 fırlatmasını, Sputnik'ten bu yana geride kaldıktan sonra ABD'nin kaldırma kabiliyetinin Sovyetleri geçeceği nokta olarak tanımladı.
Utagawa Toyokuni

Utagawa Toyokuni ( 1768-24 Şubat 1825) veya Utagawa Toyokuni I, Edo döneminde yaşamış Japon ukiyo-e sanatçısıydı. Ünlü Utagawa okulunun ikinci lideriydi ve 19. yüzyılın geri kalanında süren büyük ün ve güç konumuna yükselten sanatçıydı. Özellikle özellikle kabuki aktör baskılarıyla tanınmaktaydı.
Ek okuma
Sadao Kikuchi, (translated Roy Andrew Miller), Utagawa Toyokuni (1769-1825) (Charles E. Tuttle, Rutland, 1959)
Friedrich Succo, Utagawa Toyokuni und Seine Zeit (R. Piper, Munich, 1924)
Chiappa, J. Noel. "Utagawa Toyokuni (17691825)". 2013. Accessed September 24, 2013.
Lane, Richard. Images from the Floating World of the Japanese Print. New York: Konecky & Konecky, 1978.
Marks, Andreas. Japanese Woodblock Prints: Artists, Publishers and Masterworks 16801900. Tokyo: Tuttle, 2010.
Newland, Amy Reigle. Ed. Hotei Encyclopedia of Woodblock Prints, vol. 2., 2005.
Percival, Robert. Ukiyo-e: Art for the People. Saint John, New Brunswick: MacMillan Press, 1978.
Tazawa, Yutaka. Ed. Biographical Dictionary of Japanese Art. Tokyo: Kodansha, 1981.
ULAN (Union List of Artist Names Online). "Utagawa Toyokuni". J. Paul Getty Trust. 2004. Accessed October 1, 2013.
Waterhouse, David. Images of Eighteenth Century Japan: Ukiyo-e Prints from the Sir Edmund Walker Collection. Toronto: Royal Ontario Museum, 1975.
Kakuk (baharat)

Kakuk, kekik, domates, biber, ısırgan otu, fasulye yaprağı ile salatalık kabuğunun kurutup haşlanmış nohut ve buğdayın ise kavrulup tuz eklendikten sonra tüm bileşenlerin taş değirmende öğütülmesiyle yapılan baharattır. Arapgir Kakuk 12.10.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Memikzade Mustafa Efendi

Memikzade Mehmed Efendi (ö. 1066 AH/1656 CE), bir Osmanlı İslam alimi, eğitimcisi, kadısı, kazaskeri ve Osmanlı tarihinin en kısa süre görev yapan Şeyhülislamdı idi.
III. Mehmed devri alimlerinden Amasyalı Mehmed Efendi'nin oğludur ve Memikzade adıyla tanınır. İlim çevrelerinde Şeyhülislam Muid Ahmed Efendi'nin damadı olarak tanınırdı.
Şeyhülislam Kocahüsamzade Abdurrahman Efendi'nin 9 Cemaziyelevvel 1066 (5 Mart 1656) tarihinde Atmeydanı Vakası nedeniyle azledilmesi üzerine Memekzade, en kıdemli alim olarak şeyhülislam oldu. Ancak kaynaklara göre, Hocazade Mesud Efendi'nin bazı adamlarının Memikzade Mehmed'in bilgi ve ahlakı hakkında olumsuz iddialarda bulunması üzerine askerler onun bu göreve getirilmesine şiddetle karşı çıktılar. Bunun üzerine Memekzade, 13 saat sonra ileri gelen askerler tarafından azledilerek Bursa'ya sürüldü. Böylece Osmanlı tarihinin en kısa süre hizmet veren şeyhülislamı oldu.
Burcü'l-Amri

Burcü'l-Amri (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un 30 km güneybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 173,9 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 18.964'tür.
Şehir, 1904 yılında Tunus Beyi'nin bir kararnamesi ile kurulmuştur. O zamanlar 1886'dan 1892'ye kadar Fransa'nın Tunus'ta valisi Justin Massicault'nun onuruna Massicault olarak biliniyordu. 1961'de eski bir kale ile bağlantılı olarak yeniden adlandırıldı.
Burcü'l-Amri, Tunus Hava Kuvvetleri Okulu'na ev sahipliği yapmaktadır. Şehre Burcü'l-Amri Havalimanı hizmet vermektedir.
Dinden

Dinden (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un hemen batısında yer almakta olup Tunus metropoliten alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 3,373 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 30.124'tür.
Dinden, Tunus'un pazar bahçeciliğine uygun bölümünde yer aldığından, eskiden esas olarak çiftçiliğe ayrılmış, Tunus kentsel alanına aşamalı olarak entegre edilmiştir. Şehir içinde, Hüseyni Hanedanı'nın beylerine ait birkaç saray bulunur, bunlar kışlık ikametgah olarak kullanılmıştır. En gösterişli olanı, adını bakan Muhammed Larbi Zarruk'tan alan Zarruk Sarayı, halen çeşitli eğlence amaçlı kullanılmaktadır. Tunus El Sanatları Ulusal Ofisi tarafından belediye içinde Tunus el sanatlarını tanıtmayı amaçlayan bir zanaat köyü de inşa edildi.
1997 Arnavutluk monarşi referandumu

Parlamento seçimlerinin yanı sıra 29 Haziran 1997'de Arnavutluk'ta monarşinin yeniden kurulması için bir referandum yapıldı. Önerge, seçmenlerin %66,7'si tarafından reddedildi. Ancak eski Veliaht Prensi Leka, seçmenlerin %65,7'sinin lehte oy kullandığını iddia etti.
Sonuçlar
Tepkiler
Zogu Hanedanlığı, referandumun resmi sonucunu hiçbir zaman kabul etmedi. Arnavutluk Merkez Seçim Komisyonu'nun 1997 yılında Arnavutluk'taki isyan sırasında sonuçları açıklamasından sonra Leka, bu kez 2.000 taraftar tarafından karşılanarak tekrar ülkeye geri döndü.
Yeniden sayımdan sonra, restorasyonun oy kullananların yaklaşık üçte ikisi tarafından reddedildiği açıklandı. Eski Veliaht Prensi, seçimlerin bağımsızlığını sorguladı. Polis müdahale etti, ateş açıldı, bir kişi öldü ve Leka ülkeden kaçtı.
30 Kasım 2011'de eski veliaht prens öldü, yerine oğlu (Leka II) feshedilmiş tahtın taliplerinden biri oldu. O ay Başbakan Sali Berişa, referandumda oy manipülasyonu olup olmadığını sorgulayarak, "Referandum bir komünist isyanın alevleri altında yapıldı ve kapatılmış bir konu olarak kabul edilemez" dedi.
Duvar Hişer

Duvar Hişer (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un hemen kuzeybatısında yer almakta olup Tunus metropoliten alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 9,042 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 92.731'dir.
Duvar Hişer, tekstil, deri, mobilya, mermer, plastik ve demir makineleri endüstrileri ile yerel bir endüstri merkezidir.
Organ veya doku ticareti

Organ veya doku ticareti, pek çok ülkenin kanunları ve uluslararası hukuk çerçevesinde tanımlanmış bir suçtur. Para kazanmak amacıyla organlarını satan insanlar, bu satışa aracılık edenler ve bu organı satın alanların tamamı bu suç kapsamında birer suçludur.
Zorunluluk hali
Kanunlar genel olarak bu suç kapsamında organını satan, satın alan ve satılmasına aracılık eden olarak üç tür suçlu tanımlamaktadır. Bunlardan satan kişi eğer bir sebepten kendine ait organları satıyorsa veya satın alan kişi kendisi ya da bir yakının ölümcül bir durumu sebebiyle bu suçu işliyorsa bir zorunluluk halinden bahsedilebilir. Türkiye'deki ceza kanunu, ekonomik ve sosyal bir zorunluluk hali sebebiyle organını satan kişinin cezasında indirim yapılabileceğini ve hatta durumun ağırlığına göre ceza vermekten vazgeçilebileceğini düzenlemektedir.
Zorunluluk halinin kötüye kullanılması
Zorunluluk halinin cezada indirim yapılmasına sebebiyet verecek olması, hukukçuları bu durumun kötüye kullanılabileceği ve suçluyu teşvik edebileceği konusunda endişelendirmiştir. Bu kapsamda da yüksek mahkemeler ancak çok uç durumlarda ceza verilmesinden vazgeçilebilmesi gerektiği konusunda kararlar vermektedir. Ayrıca ceza verilmesinden vazgeçilebilmesi için suçlunun yakalanmadan önce teslim olması, pişman olmuş olması ve diğer suçluların yakalanmasını kolaylaştırması gibi etkenler olması gerekmektedir.
Ayrıca ceza kanunu, hem ekonomik, hem de sosyal bir zorunluluk halinden bahsetmektedir. Yani bir kişinin para ihtiyacı olması, organlarını satması için onu cezasız bırakabilecek bir neden olamaz.
Legal organ ve doku transferi
Ülkeler kendi kanunları çerçevesinde organ ve dokuların transfer edilmeleri konusunda gereken düzenlemeleri yapmaktadır. Örneğin Türkiye'de, "üstün amaç" kriterleri doğduğunda, yani rızalı ve reşit bir insandan bir organın alınması başka bir insanın sağlığına kavuşması amacıyla yapılıyorsa kanunlara uygundur. Ölü birinden organ alınması durumunda ise, kişi ölümünden önce açık bir rıza metnini doldurmuş, beyin ölümü gerçekleştiği doktorlar tarafından saptanmış ise organları alınabilir. Kişinin kimliğinin belirlenememesi ve kimsesinin bulunmaması durumunda ise bu kişinin organları da kullanılabilir. Lakin bu aşamalardan hiçbiri, ticari bir gelir elde etmek amacıyla yapılamaz.