İzaak Kolthoff

Izaak Maurits (Piet) Kolthoff (11 Şubat 1894 - 4 Mart 1993) analitik kimyager ve kimya eğitimcisiydi. Çeşitli analiz alanlarındaki geniş hacimli yayınlanmış araştırmaları, alanı modernize etme ve tanıtma çalışmaları ve kendi etkili kariyerlerine devam eden çok sayıda öğrenciye tavsiyelerde bulunması nedeniyle geniş çapta analitik kimyanın babası olarak kabul edilir.
Kolthoff'un en iyi bilinen araştırma katkısı, sentetik kauçuk üretmek için "soğuk süreç"in geliştirilmesiydi. Ayrıca, dünya barışını teşvik etmek ve nükleer silah testlerine karşı çıkmak da dahil olmak üzere sosyal konularda aktifti.
Kolthoff, memleketi Hollanda'daki Utrecht Üniversitesi'nden kimya alanında doktora derecesi aldı. 1927'de Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti ve 60 yıldan fazla çalıştığı Minnesota Üniversitesi'ndeki fakülteye katıldı.
Eğitim
Kolthoff, 11 Şubat 1894'te Hollanda'nın Almelo kentinde, Musa ve Rosetta (Wysenbeek) Kolthoff'un oğlu olarak doğdu. Üç çocuğun en küçüğüydü. Kolthoff, erken yaşta bilinmeyen nedenlerle "Piet" takma adını aldı; hayatı boyunca bu lakapla anılmaya devam etti.
Kolthoff'un lisede kimyaya girişi, konuya yoğun bir ilgi uyandırdı. 1911'de liseden mezun oldu ve Hollanda'nın Utrecht kentindeki Utrecht Üniversitesi'ne kaydoldu. Kolthoff kimya okumak istedi, ancak o zaman fizik bilimlerindeki öğrencilerin Latince veya Yunanca dillerini öğrenmeleri gerekiyordu. Felemenkçe, Almanca, Fransızca ve İngilizce bilen Kolthoff, bu zorunluluktan kaçınmak için eczacılık okumayı tercih ediyordu.
Utrecht'teki eczane programı, analitik kimyada güçlü bir temel sağladı. Burada akademik danışmanı olan bir eczacılık profesörü olan Nicholas Schoorl ile tanıştı. Schoorl'un analitik kimyadaki eğitimi, o zamanlar olağandışı olan temel kimyasal ilkelere vurgu yaptı. Kolthoff'u elektro-analitik kimya ve birlikte çöktürme alanlarında araştırma yapmasına teşvik etti. Ayrıca Kolthoff'a analitik kimyaya deneysel değil bilimsel bir bakış açısıyla yaklaşmasını tavsiye etti. Kolthoff, okulun araştırmaya yönelik özdeyişini benimser ve daha sonra teşvik ederdi, "Teori yönlendirir, deneylere karar verirdi."
Kolthoff, 1909'da S. P. L. Sørensen tarafından tanıtılan bir kavram olan pH üzerine ilk makalesini 1915'te yayınladı. Ayrıca 1915'te Kolthoff, eczacılık alanında bir "Eczacı" derecesi aldı. Eğitimine Utrecht'te fiziksel ve kolloid kimyasında ileri düzey kurslarla devam etti. 1918'de fizik bilimleri için klasik dil şartı kaldırıldığında, Kolthoff Utrecht Üniversitesi'nden kimya alanında doktora derecesi aldı. Doktora derecesini aldığında, Kolthoff zaten çeşitli alanlarda 32 makale yayınlamıştı.
Kariyer
Kolthoff, 1927 yılına kadar Utrecht Üniversitesi'nde elektrokimya öğretim görevlisi ve araştırmacı olarak kaldı. Bu süre zarfında 270 makale ve üç kitap yazdı. Ortak yazarlık yaptı ve o zamanlar iyi anlaşılmayan pH kavramını destekledi. Ayrıca 1924'te Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da bir konferans gezisi düzenledi. Bu faaliyetler ona uluslararası bir ün kazandırdı.
1927'de Minnesota Üniversitesi'nde bir yıllık bir randevu teklif edildi. Pozisyonu kabul etti ve araştırma ve yazmaya devam etti, önceki çalışmalarının çoğunun İngilizce çevirilerini ve genişletmelerini yaptı. Pozisyon kalıcı hale geldi ve kısa süre sonra üniversitenin kimya okulunun analitik bölümünün profesörü ve şefi oldu.
2. Dünya Savaşı sırasında, Kolthoff kauçuk üretmek için sentetik bir yöntem geliştirmek için ABD hükümeti tarafından desteklenen bir araştırma programında çalıştı. Analitik Araştırma Yöntemleri Komitesi'nin başkanlığını ve projeyle ilgili üç araştırma projesinin süpervizörlüğünü yaptı. Emülsiyon polimerizasyonu konusundaki araştırmaları ve sentetik kauçuk üretimi için düşük sıcaklıkta "soğuk işlem" geliştirmesi, en bilinen araştırma katkıları arasındaydı.
Kolthoff 1962'de emekli oldu ve bu sırada 809 araştırma makalesi yazmıştı. Emekli olduktan sonra çalışmaya devam etti ve 136 makale daha yayınlayarak kariyerini 945'e çıkardı.
Araştırmaları
Kolthoff kimyanın çeşitli alanlarında çalıştı. Bunlar arasında asit-baz titrimetrisi, elektrometrik analiz ve kondüktometre, potansiyometre, elektron transferi, gravimetrik analiz ve çökelme reaksiyonları, polarografik analiz (voltmetre), amperometrik titrasyonlar ve emülsiyon polimerizasyonu sayılabilir. Çalışmalarında temel teori ve pratik uygulamayı birleştirme konusundaki itibarı, kariyeri boyunca karakteristikti. Kolthoff'un analize bilimsel yaklaşımı bugün geniş çapta kabul görüyor, ancak kariyerinin başladığı 1900'lerin başında nadirdi.
Öğretim
Kolthoff, Johannes F. Coetzee, Herbert A. Laitinen, James J. Lingane ve Ernest B. Sandell dahil olmak üzere Minnesota Üniversitesi'nde kimya alanında 51 doktora öğrencisine ve diğer birkaç yüksek lisans ve lisans öğrencisine danışmanlık yaptı. 1993 yılında, Allen J. Bard da dahil olmak üzere 1.500'den fazla doktoralı kimyagerin akademik kökenlerini Kolthoff'a kadar takip edebileceği tahmin ediliyordu.
Profesyonel Katkılar
Kolthoff, analitik kimyayı modern bir bilimsel disiplin olarak kurmanın ve genel olarak kimyagerler arasındaki itibarını yükseltmenin bir savunucusuydu. Kolthoff, 1938'de Amerikan Kimya Derneği (ACS) Analitik Kimya Bölümü'nün kuruluşunda ve 1951'de Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği'nin (IUPAC) Analitik Kimya Bölümünün kurulmasında yer aldı.
Kolthoff, 1935'ten 1942'ye kadar ACS dergisi Endüstri ve Mühendislik Kimyası Analitik Sürümü ve 1948'de tanıtıldığında Analitik Kimya'nın yayın kurulunda görev yaptı.
Seçilmiş Yayınları
Kolthoff, kariyeri boyunca yaklaşık 1.000 bilimsel makale, dokuz kitap ve diğer birçok yayına imza attı.3
Der Gebrauch von Farbenindikatoren (1922): Kolthoff'un ilk yayınlanan monografisi. Bu kitap birkaç Almanca basımdan geçti ve 1926'da İngilizce'ye çevrildi. 1937'de C. Rosenblum'un ortak yazarı olarak genişletildikten sonra "Asit-Baz Göstergeleri" adını aldı.
Kondüktometrik Titrasyonlar (1924) ve Potansiyometrik Titrasyonlar (1926): Kolthoff, sırasıyla 1918 ve 1920'de kondüktometri ve poteniyometriyi kullanmaya başladı ve bu iki monograma yol açtı. Potansiyometrik Titrasyonlar, yalnızca analitik kimyada değil, diğer alanlarda da özellikle etkiliydi.
Kütle Analizi (1927 ve 1928'de iki cilt): Klasik yöntemlerle ilgili temel çalışmalarının devamı niteliğinde olan bu kitap, 1928'de N. H. Furman tarafından "Volumetrik Analiz" başlığı altında çevrildi ve ortaklaşa kaleme alındı. Aynı zamanda çok daha sonra (19421958), V. A. Stenger, G. Matsuyama ve R. Belcher ele alındı.
pH'ın Kolorimetrik ve Potansiyometrik Belirlenmesi (1931): Bu, Kolthoff'un eğitim için metin olarak kullanılması amaçlanan ilk kitabıydı. 1941'de H. A. Laitince olarak ile genişletildi ve "pH ve Elektrotitrasyonlar" başlığı altında yayınlandı.
Kantitatif İnorganik Analiz Ders Kitabı (1936): E. B. Sandell'in ortak yazarı olan bu kitap, analizin temellerini ve ampirik yönlerini sunar ve Kolthoff'un en etkili ders kitapları arasındadır. Sandell, E. J. Meehan ve S. Bruckenstein'ın ortak yazarları olarak katkılarıyla 1969'da yeni "Kantitatif Kimyasal Analiz" başlığı altında yayınlandı.
Polarografi (1941): James J. Lingane ile birlikte yazılan bu voltmetreye giriş, 1952'de iki cilt halinde genişletildi.
Kişisel Hayatı ve Aktiviteleri
2. Dünya Savaşı sırasında, Kolthoff naziler tarafından zulme uğrayan Avrupalı bilim adamlarının ABD'deki üniversitelere taşınması için Rockefeller Vakfı ile birlikte çalıştı.
Kolthoff, Albert Einstein, Eleanor Roosevelt, Linus Pauling ve Hubert Humphrey gibi bilim ve siyasi liderlerle barışı teşvik etmek ve nükleer silah testlerine karşı çıkmak gibi küresel öneme sahip konularda yazıştı. Frédéric Joliot-Curie ile komünistlerin çoğunlukta olduğu bir nükleer silah konferansı hakkında yazışmaları ve Senatör Joseph McCarthy'nin anti-komünist faaliyetlerine karşı çıkması Amerikan Karşıtı Faaliyetler Komitesi'nin dikkatini çekti.
Kolthoff hiç evlenmedi ve hayatının çoğunu kimya binasından kısa bir mesafede yaşadı. Emekli olduktan sonra laboratuvar asistanı Miron Chantooni ile çalışmaya devam etti. Kolthoff, 4 Mart 1993'te St. Paul'deki Bethesda Lutheran Hastanesi ve Rehabilitasyon Merkezinde böbrek yetmezliğinden öldü.
Ödüller ve Onurlar
Kolthoff, kariyeri boyunca bazıları aşağıda listelenen birçok ödül, onursal derece ve diğer onurların sahibiydi.
Ödüller
William H. Nichols Madalyası, New York Bölümü, Amerikan Kimya Derneği, 1949
Fisher Ödülü (şimdiki adıyla Analitik Kimyada ACS Ödülü), American Chemical Society, 1950
Willard Gibbs Madalya Ödülü, Chicago Bölümü, Amerikan Kimya Derneği, 1964
Charles Madalyası, Charles Üniversitesi, 1964
Kolthoff Altın Madalyası, Amerikan Eczacılar Birliği Eczacılık Bilimleri Akademisi (şimdiki Amerikan Eczacılar Birliği), 1967
Eğitimde Mükemmellik Ödülü (şimdi J. Calvin Giddings Eğitimde Mükemmellik Ödülü olarak anılmaktadır), Amerikan Kimya Derneği ve Analitik Kimya Bölümü, 1983
Robert Boyle Analitik Bilim Ödülü, Kraliyet Kimya Derneği, 1984 Onurlar
Chicago Üniversitesi, 1955
Groningen Üniversitesi, 1964
Brandeis Üniversitesi, 1974
Kudüs İbrani Üniversitesi, 1975