Almanya'da kürtaj

Almanya'da kürtaj, zorunlu danışmanlık şartıyla 12 haftaya kadar yasaldır ve hamileliğin hamile kadının fiziksel veya zihinsel sağlığı için önemli bir tehlike oluşturması durumunda hamileliğin ilerleyen dönemlerinde izin verilir. Kürtajın tecavüz nedeniyle olmaması ve dolayısıyla 12 hafta sonra yasa dışı olması durumunda, kadının adlı danışmanlık alması gerekir. ("hamilelik-çatışma danışmanlığı"), kürtajdan en az üç gün önce ve daha sonra başvuru sahibine bir ("danışmanlık sertifikası") veren devlet tarafından onaylanmış bir merkezde yapılmalıdır. . Bu koşullara uymayan kürtajlar cezalandırılabilir.
Doktorlar kürtaja neden olacak ilaçlar sağlar ve ilaca olumsuz tepki vermediğinden emin olmak için gözlem yapar.
Yasa
Kürtaj, Alman ceza kanununun 218. maddesine göre yasa dışıdır ve üç yıla kadar (veya "pervasız" kürtajlar veya hamile kadının iradesine karşı olanlar için beş yıla kadar) hapisle cezalandırılabilir. Alman ceza kanununun kürtaj sorumluluğuna istisna olarak adlandırılan 218a Bölümü, ilk üç aylık dönemde danışmanlık ile yapılan kürtajlar ve yasa dışı cinsel eylemler (küçük bir çocuğun cinsel istismarı veya tecavüz gibi) nedeniyle tıbbi olarak gerekli kürtajları istisna olarak kabul eder.
Almanya'da tüm kürtajlar bir tıp doktoru tarafından yapılmalıdır.
İstatistikler
Kürtaj sayıları son 25 yılda düşüşe geçmekteydi, 1996 ile 2002 arasında yılda 130.000-135.000 kürtaj vardı, ancak bu sayı 2016'da 99.000in altına düştü ve o zamandan beri sayı yılda yaklaşık 100.000 kürtajda sabitlendi.
2018 yılı itibarıyla her 1000 doğumda 129 kürtaj oranı olmuştur.
Tarih
Erken Dönem
Alman kürtaj yasası ilk olarak Kuzey Almanya Federasyonu'nun (1870) Ceza Yasası'nın ( Strafgesetzbuch ) temelini oluşturan Prusya Ceza Yasası'nın (1851) 181 ve 182. bölümlerinde kodlanmıştır. 15 Mayıs 1871'de, Alman İmparatorluğu'nun İlanını takiben, ikinci yasa, 1 Ocak 1872'de yürürlüğe giren Alman Reich Ceza Kanunu'nun 218-220. paragraflarına dahil edildi. Bölüm 218, hem kadın hem de ilgili doktor için ceza gerektiren kürtajı yasakladı. Kürtajın yasallaştırılması ilk olarak 20. yüzyılın başlarında Almanya'da geniş çapta tartışıldı. Weimar Cumhuriyeti sırasında, bu tür bir tartışma kürtaj için azami cezada bir indirime yol açtı ve 1926'da bir mahkeme kararı - Birleşik Krallık'taki R v Bourne kararına benzer şekilde - annenin hayatına yönelik ciddi tehlike durumlarında kürtajı suç olmaktan çıkardı.
Nazi dönemi
Nazi Almanyası'nın öjeni yasaları, Aryan kadınlarına kürtajı ciddi bir şekilde cezalandırıcı kurallar getirdi ancak fetüsün deforme veya sakat olduğuna inanılıyorsa veya öjenik gerekçelerle (örneğin çocuğun veya ebeveynin genetik hastalık taşıyıcısı olduğu durumlarda) kürtaj kanunu bir istisna oluştururdu. Ebeveynlerin sterilizasyonu da bu gibi bazı durumlarda gerçekleşti. Ebeveynlerin Yahudi olduğu durumlarda kürtaj da cezalandırılmadı.
Kürtaj, Alman Ceza Kanunu'nun 218. paragrafı uyarınca suç sayıldı. En ağır kürtaj yasakları 9 Mart 1943'te yasaya dahil edildi. Paragraf 218'in 5'inci paragrafı, "ceninini öldüren veya bir başkası tarafından böyle bir öldürmeye izin veren bir kadın, hapis cezası ve özellikle ciddi durumlarda, ıslahevine gönderilmek ile cezalandırılacaktır. Kürtaja teşebbüs de cezalandırılabilir bir durumdu. Hamile bir kadının ceninini kim öldürürse öldürsün, kadın ıslahevine gönderilirdi, hafifletilmiş durumlarda ise cezaevine gönderilirdi. Fail, bu tür eylemler yoluyla Alman Halkının canlılığını sürekli olarak bozarsa, ölüm cezası verilebilir. Hamile kadına cenini öldürmek için bir araç veya nesne temin eden kişi, hapis cezası ve özellikle ciddi durumlarda ıslahevine gönderilmekle ile cezalandırılacaktır. İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nda kürtaj politikası, politikanın yönlendirildiği insan grubuna ve bölgeye göre değişiklik göstermiştir. Politikalar arasındaki ortak nokta, "Aryan ırkının" doğum oranını ve nüfusunu teşvik etme ve diğerlerinin (Slavlar gibi) ve engelli ve akıl hastası kişilerin çocukları gibi Alman toplumu üzerinde bir yük olarak görülenlerin nüfusunu en aza indirme amacındaydı. . Örneğin, Nürnberg Askeri Mahkemelerinden önceki Savaş Suçluları Duruşmalarındaki belgelerde Doğulu işçilerin zorla kürtajından söz ediliyordu. Bu durum Nazi Almanyası'nın yabancı ulusların ve etnik grupların yok edilmesini amaçlayan sistematik soykırım programının bir parçası olarak kategorize edildi.
Savaş sonrası
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, kürtaj her iki Alman devletinde de büyük ölçüde yasa dışı kaldı: Batı Almanya 1927'deki yasal durumunu korurken, Doğu Almanya 1950'de biraz daha kapsamlı bir istisnalar dizisini geçirdi. Batı'daki yasal gereklilikler son derece katıydı ve genellikle kadınları başka yerlerde, özellikle Hollanda'da kürtaj aramaya yöneltiyordu. 1945 ile 1948 yılları arasında, çoğunlukla Sovyet bölgesinde olmak üzere, her yıl yaklaşık 2 milyon kadının kürtaj yaptırdığı tahmin edilmektedir. Bir kürtajın maliyeti 1000 mark civarındaydı ve anestezi olmadan gerçekleştiriliyordu. 6000 Berlinli kadın her yıl Sovyet bölgesinde ortaya çıkan komplikasyonlardan öldü.
6 Haziran 1971'de Batı Alman dergisi Stern'in kapağı " Kürtaj olduk! " başlığıyla yayınlandı. (Almanca: Wir haben abgetrieben!) ve bunu yapan 30 kadının resimlerine yer verdi. Hepsi olmasa da bazıları yüksek bir kamuoyu profiline sahip 374 kadın, o zamanlar yasa dışı olan hamileliklerini sonlandırdıklarını açıkça itiraf etti. 218 numaralı kanuna itiraz ettiler ve kürtaj haklarını savundular. Ancak, 2010'dan bu yana, bu 374 kadından az bir kısmı, 1971'den önce ya hiç kürtaj yapmadıklarını ya da yapmadıklarını ve 1971'de siyasi inançları nedeniyle Stern'in kapağı için yalan söylediklerini açıkça itiraf etti.
Doğu Almanya, 1972'de Volkskammer'ın varlığının ilk 40 yılında oybirliği olmadan aldığı tek oylamada, talep üzerine kürtajı 12 haftalık hamileliğe kadar yasallaştırdı. Batı Almanya'nın 1974'te davayı takip etmesinden sonra, yeni yasası 1975'te Anayasa Mahkemesi tarafından anayasanın insan hakları güvencesine aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edildi. Doğmamış çocuğun yaşama hakkı olduğunu, kürtajın bir öldürme eylemi olduğunu ve fetüsün gelişimi boyunca yasal korumayı hak ettiğini savundu.
1976'da Batı Almanya kürtaj yasasını revize etti. 218'deki yeni değişikliklere göre, birkaç koşulun yerine getirilmesi durumunda doktorlar ve hastalar için kürtaj cezaları uygulanmaz: kürtaj, hamileliğin on iki haftasından daha geç olmamalıdır - veya tıbbi gereklilik, cinsel suçlar veya ciddi sosyal veya duygusal sıkıntılı durumlarda eğer iki doktor tarafından onaylanırsa ve danışmanlığa ve üç günlük bekleme süresine tabidir. 1989'da Bavyeralı bir doktor iki buçuk yıl hapis cezasına çarptırıldı ve hastalarının 137'si sertifika gerekliliklerini yerine getirmediği için para cezasına çarptırıldı.
Yeniden birleşmeden sonra iki yasanın uzlaştırılması gerekiyordu. 1992'de Federal Meclis tarafından, isteğe bağlı olarak, danışmanlık ve üç günlük bekleme süresine tabi olarak ilk üç aylık dönem kürtajlarına izin veren ve kadının fiziksel veya psikolojik sağlığı ciddi şekilde tehdit edildiğinde geç dönem kürtajlara izin veren yeni bir yasa kabul edildi. Yasaya, Şansölye Helmut Kohl da dahil olmak üzere birkaç kişi ve Bavyera Eyaleti tarafından mahkemede hızlı bir şekilde itiraz edildi. Anayasa Mahkemesi, anayasanın cenini doğum anından itibaren koruduğu yönündeki önceki kararını bir yıl sonra sürdürmeye karar vermiş, ancak ilk üç aylık dönemde kürtajı cezalandırmamanın parlamentonun takdirinde olduğunu belirtmiştir. Parlamento 1995 yılında böyle bir yasa çıkardı. Gebeliğe tecavüz gibi cinsel istismar neden olmuşsa veya annenin sağlığı hamilelik nedeniyle ciddi şekilde tehlikeye girmişse, kürtaj kamu sağlık sigortası kapsamındadır. Düşük gelirli kadınlar için eyalet hükümetleri kürtaj için para ödemektedir.