Otto Frank

Otto Heinrich Pim Frank (12 Mayıs 1889, Frankfurt am Main - 19 Ağustos 1980, Birsfelden, Basel) 1933'ten 1944'e ve 1945'ten 1953'e kadar Hollanda'da yaşayan Alman kökenli Hollandalı-İsviçreli bir tüccardı. Hatıra Defterini düzenlediği Anne Frank'ın babasıydı.
Yaşamı
Otto Frank'ın babası Michael, Pfalz'daki Landau'dan geldi, annesi Alice Stern'in soy ağacı, Frankfurt kayıtlarında 16. yüzyıla kadar izlenebilir. Michael Frank başarılı bir iş insanı ve Frankfurt merkezli özel bir bankanın sahibiydi. Franklar liberal Yahudilerdi. Yani, Yahudi din ve kültürünün geleneklerine bağlıydılar, ancak katı bir şekilde dindar değillerdi. Otto Frank, Frankfurt'taki Lessing Gymnasium'a katıldı ve 1908'de liseden mezun oldu. Liseden mezun olduktan sonra, Otto kısa bir süre Heidelberg'de sanat tarihi okudu ve New York'ta Macy's'de staj yaptı. 1915'in ortalarından Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Batı Cephesinde görev yaptı. Son zamanlarda, 172 Işık Ölçüm Birimi'nde bir subay adayıydı. Demir Haç'ın taşıyıcısıydı.
Otto ve Edith Frank-Holländer, 12 Mayıs 1925'te Aachen'deki sinagogda evlendiler. Edith, ailesinin evinden taşındı ve başlangıçta Otto ile ailesinin Frankfurt'taki Beethovenplatz'daki evinde yaşadı. 1926'da kızları Margot'nun doğumundan sonra, aile 1927'nin ortalarında Frankfurt'ta Marbachweg 307'de kiralık bir daireye taşındı ve 1933/34'e kadar orada yaşadılar. 1929'da ikinci kızları Anne doğdu. Nazi rejimi iktidarı ele geçirdikten sonra, Almanya'daki Yahudi aleyhtarı misillemelerden korktuğu için ailesiyle birlikte Amsterdam'a taşındı. Buna ek olarak, Frank ailesinin bankası, Almanya'dan ayrılmak için ek bir neden olan ekonomik krizden dolayı zarar gördü.
1933'te Robert Feix'in bir arkadaşı olan Erich Elias, kayınbiraderi Otto Frank'e Alman Opekta için Amsterdam'da Hollandalı bir yabancı temsilciliği "Nederlandsche Opekta" kurma teklifinde bulundu. Bu temsil, Hollanda'daki işi genişletmelidir. Frank bu teklifi kabul etti. Başlangıçta şirketin gerekliliklerini netleştirmek için tek başına Amsterdam'a gitti. Edith bir daire aramak için Kasım'da onu takip etti, Margot Aralık'ta ve Anne Şubat 1934'te onu takip etti. Yeni Rivierenbuurt semtinde (Türkçe: nehir bölgesi), o zamanlar şehrin güney ucunda olan Merwedeplein 37'de bir apartmanda yaşıyorlardı. Almanya'dan çok sayıda Yahudi aile orada yeni bir yuva arıyordu. 1938'de Otto Frank, et ve sosis için baharat karışımlarıyla uğraşan ikinci bir şirket olan Pectacon'u kurdu.
Mayıs 1940'ta Alman birlikleri, batı kampanyasının ilk günlerinde Hollanda'yı işgal etti. İşgalci güç, gitgide daha fazla anti-Semitik yasalar getirdi. Otto Frank, ailenin ABD'ye göçünü organize etmeye çalıştı, ancak çabaları başarısız oldu. Şirketini denetçilerin sıkı denetimlerinden korumak için Otto Frank, yönetim proformasını Aryan çalışanları Johannes Kleiman ve Victor Kugler'a devretti. Yahudilerin Hollanda'dan sistematik olarak sınır dışı edilmesi 1942 yazında başladığında, Otto Frank zaten bir saklanma yeri hazırlamıştı. 5 Temmuz 1942'de Margot, Almanya'daki bir çalışma kampı için rapor verme talebi aldı. 6 Temmuz 1942'de Frank ailesi, önünde Nederlandsche Opektanın karargahı olan Prinsengracht 263'teki binanın arka binasında Alman Gestapo'dan saklandı. Yaklaşık iki yıl sonra, Gizli Ev'in ailesi ve diğer dört Yahudi sakini, muhtemelen bir ihanet sonucu keşfedildi; 4 Ağustos 1944'te Karl Josef Silberbauer (daha sonra güvenlik servisinde SS-Oberscharführer) tarafından tutuklandılar.
Bu tutuklamanın ardından saklanan kişiler önce Gestapo tarafından sorgulandı ve bir gece tutuldu. 5 Ağustos'ta Weteringschans'daki aşırı kalabalık Huis van Bewaring hapishanesine götürüldü. İki gün sonra, Otto Frank ve ailesi Westerbork transit kampına götürüldü ve daha sonra Auschwitz toplama kampına sürüldü. Karısı Edith, 6 Ocak 1945'te orada yetersiz beslenmeden öldü; Frank, Ocak 1945'in sonunda Auschwitz'de Sovyet ordusu tarafından kurtarıldı. Ailesinde Holokost'tan sağ kurtulan tek kişi oydu. Amsterdam'a dönüş yolculuğunda Otto Frank, Auschwitz'de Edith Frank ile birlikte hapsedilen Rosa de Winter ile tanıştı. Otto Frank'e karısının ölümünü bildirdi. Amsterdam'da kızlarının Bergen-Belsen toplama kampına sınır dışı edildiğini öğrendi. Anne ve Margot'un hayatta kalmasını umuyordu, ancak Temmuz 1945'te Anne ve Margot ile birlikte Bergen-Belsen toplama kampında bulunan Janny ve Lien Brilleslijper, iki kızın ölümünü doğruladı. Ancak o zaman Miep Gies (dört yardımcıdan biriydi) ona Anne'nin tutuklamadan sonra öğleden sonra Gizli Ek'te bulduğu günlük kayıtlarını verdi. Bazı arkadaşlarının tavsiyesi üzerine kızı Anne'nin Hatıra Defterini yayımladı. 1947 yazında günlük "Het Achterhuis" (Gizli Ev) başlığı altında yayınlandı.
Savaştan sonra Otto Frank, 1941'de elinden alınan Alman vatandaşlığını reddetti ve 1949'da Hollanda vatandaşı oldu. 10 Kasım 1953'te Amsterdam'da Otto Frank, kocası Erich Geiringer'i ve oğullarını (savaşın bitiminden kısa bir süre önce Mauthausen'de ölmüşlerdi) kaybetmiş olan Elfriede Geiringer (kızlık soyadı Markovits) ile evlendi. Eva, Auschwitz'den sağ kurtulmuştu. Otto Frank ve Elfriede Geiringer, Auschwitz'den Amsterdam'a yolculukta bir araya geldi. Birlikte 1952'de İsviçre'ye göç ettiler, burada Otto Frank da İsviçre vatandaşlığı aldı. Anne Frank Vakfının 1957'de Prinsengracht 263'teki evi korumak için kurulmasından sonra, 1966'da Basel'de Anne Frank Fonu'nu kurdu. Otto Frank, hayatı boyunca Anne'nin fikirlerini ve ideallerini yaymak için çalışmıştı. 19 Ağustos 1980'de Basel yakınlarındaki Birsfelden'de öldü.
Eşi Elfriede, üvey kızı Eva Schloss, kız kardeşi Helene Elias (eski adıyla Frank) ve Buddy Elias da dahil olmak üzere iki çocuğu tarafından yaşatılmıştır.
Kızının Hatıra Defterini yayınlarken metin müdahaleleri
Anne Frank ayrıca günlüğünde ebeveynleri arasındaki ilişki hakkında yazdı. 1998'de, 8 Şubat 1944 tarihli ve muhtemelen Otto Frank'ı özellikle çok etkileyen bir yazının yayından kaldırıldığı öğrenildi. Ayrıca, Anne'nin günlüğe yaptığı girişin son versiyonunu ayrı olarak tuttu. Anne Frank'ın biyografisi 1998'de yayınlanan Melissa Müller, biyografinin gözden geçirilmiş bir versiyonunu 2013'te yayınladı ve bu gözden geçirilmiş makaleleri dikkate aldı.
Filmler
Otto Frank, Joseph Schildkraut'un uzun metrajlı filmi Anne Frank'ın Günlüğü (1959), Ben Kingsley'in Anne Frank - Gerçek Hikaye (2001) ve Ulrich Noethen'in Anne Frankın Günlüğü (2016) filminde canlandırıldı. İki BBC yapımı Anne Frank'in Günlüğü'nde Emrys James (1987) ve Iain Glen (2001) ve Benim Kızım Anne Frank (2015) adlı televizyon filminde Götz Schubert tarafından canlandırıldı.
Anmalar
Şubat 2015'te Anne, Margot, Edith ve Otto Frank için Stolpersteine, Frank ailesinin Amsterdam'daki son resmi ikamet gahına atıldı.