turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Mutlak elektrot potansiyeli

Mutlak elektrot potensiyeli, bir metalin evrensel bir referans sistemine göre (herhangi bir metal-solüsyon ara yüzeyi olmadan) ölçülen elektrokimyasal elektrik potensiyelidir.
Tanım
Trasatti tarafından sunulan daha spesifik bir tanıma göre,
mutlak elektrot potansiyeli, elektrot bir metalin içinde bir noktada bulunan elektronik enerji ile (Fermi seviyesi) bu elektrodun içine daldırıldığı bir elektrolitin bir noktasında bulunan elektronik enerji arasındaki farka denir.
Mutlak elektrot potansiyelinin hassas düzeyde ölçümü zordur. Bu nedenle, standart hidrojen elektrodu (SHE) genel olarak referans potansiyeli olarak kullanılır. SHE'nin mutlak potansiyeli 4.44 ± 0.02 V (25 C'de). Dolayısıyla, 25 C'de herhangi bir elektrot için:
anlamları:
: elektrot potansiyeli
V: birim volt
M: elektrot metal türü
(abs): mutlak potansiyel
(SHE): elektrot potansiyeli (standart hidrojen elektroduna görece)
Mutlak elektrot potansiyeli için literatürde alternatif bir tanım da önerilmiştir (tanım, mutlak yarı-hücre potansiyeli ve tek elektrot potansiyeli olarak da not edilmektedir).
Bu yaklaşımda, önce bir izotermik mutlak tek-elektrot proses (ya da mutlak yarı-hücre prosesi) tanımlanır. Örneğin, herhangi bir metalin okside olarak solüsyon iyonu oluşturması sırasında, proses şu şekilde tanımlanabilir:
M(metal) - M+(solüsyon) + (gaz)
Hidrojen elektrotu için, mutlak yarı-hücre prosesi:
H2 (gaz) - H+(solüsyon) + (gaz)
Başka tür mutlak elektrot reaksiyonları da benzer olarak tanımlanabilir.
Sabrina Fair

Sabrina Fair (Alt başlığı: " A Woman of the World ") Samuel A. Taylor tarafından yazılan ve Playwrights' Company tarafından üretilen romantik bir komedi tiyatro oyunudur. 11 Kasım 1953'te Ulusal Tiyatro'da açıldı ve Broadway'de toplam 318 performans sergiledi. HC Potter tarafından yönetilen, Donald Oenslager tarafından tasarlanan setler ve ışıklarla, oyuncu kadrosunda Margaret Sullavan ve Joseph Cotten, Cathleen Nesbitt başrollerde, John Cromwell ve Russell Collins'in önemli yardımcı rollerde yer aldı. Yapım New York Times, eleştirmeni Brooks Atkinson tarafından senaryosu ve zeka dolu komik içeriği için övüldü.
Oyun, Billy Wilder'ın yönettiği 1954 filmi Sabrina'nın ve Sydney Pollack'ın yönettiği aynı adlı 1995 yeniden çevriminin temelidir. Wilder'ın hikayeyi kapsamlı bir şekilde değiştirmesi, Taylor'ın projeyi bırakmasına ve yerine Ernest Lehman'ın geçmesine yol açtı.
2021 Kongsberg saldırısı

2021 Kongsberg saldırısı, 13 Ekim 2021 günü Norveç'in Kongsberg kentinde bir kişinin okla beş kişiyi vurması olayıdır. Saldırıda biri sivil polis olmak üzere beş kişi de yaralanmıştır.
Yerel saatle 18.13'de birinin Kongsberg şehir merkezinde silahla hareket ettiği polise bildirildi. İhbarlarda silahın ok ve yay olduğu bildiriliyordu. Norveç basını saldırganın bir mağazaya da saldırdığını haber verdi. Polis teşkilatı, akşam saatlerinde yaptığı basın toplantısında failin 18.47'de tutuklandığını açıkladı.
Olaydan birkaç saat sonra polis teşkilatının teyakkuzda olması emri verildi. Başbakan Erna Solberg ve Adalet Bakanı Monica Mæland konu hakkında kamuoyuna açıklamalarda bulundu.
Paleomuhafazakârlık

Paleomuhafazakarlık, Amerika Birleşik Devletleri'nde Amerikan milliyetçiliğini, Hristiyan etiğini ve dini muhafazakarlığı vurgulayan bir siyaset felsefesi ve muhafazakarlık çeşididir. Paleomuhafazakarlığın kökleri, 1930'larda ve 1940'larda New Deal'e karşı çıkan kesimin kaygıları ile paleoliberalizm ve sağ popülizm ile örtüşüyor.
Neomuhafazakar ve paleomuhafazakar terimleri, Vietnam Savaşı'nın patlak vermesi ve Amerikan muhafazakarlığında müdahaleciler ile izolasyonistler arasındaki bölünmenin ardından ortaya çıktı. Vietnam Savaşı'ndan yana olanlar, gelenekçi muhafazakarların (izolasyoncuların) bu noktaya kadar mensup oldukları milliyetçi-izolasyonculuğun ardından kesin bir ayrılığa düştükleri için Neomuhafazakarlar (müdahaleciler) olarak tanındılar.
Tarihçi George Hawley, paleomuhafazakarlıktan etkilenmesine rağmen, Donald Trump'ın bir paleo-muhafazakar değil, daha çok sağcı bir milliyetçi ve popülist olduğunu belirtiyor. Hawley ayrıca paleomuhafazakarlığın bugün Amerikan siyasetinde tükenmiş bir güç olduğunu, belirtiyor. Trump'ın kendisinin nasıl kategorize edildiğine bakılmaksızın, Trumpizm olarak bilinen hareketi, paleo-muhafazakarlığın bir yeniden markalaşması olmasa da, görünüşe göre, eski sağ o kadar kolay kaybolmadı ve Cumhuriyetçi Parti ve tüm ülkede önemli bir etkiye sahip olmaya devam ediyor.
Mustafa Nuri Bey

Mustafa Nuri Bey (1851-1923), Osmanlı siyasetçi.
Haziran 1902 ile Eylül 1905 arası Musul, Mayıs 1906 ile Ağustos 1906 arası Diyarbekir, Ağustos 1906 ile Ekim 1906 arası Mamuretülaziz, Ekim 1906 ile Ekim 1907 arası Erzurum, Ekim 1907 ile Haziran 1908 arası Ankara, Haziran ile Eylül 1908 arası İşkodra, Eylül ile Ekim 1908 arası Sivas valilikleri, Temmuz 1919 ile Şubat 1920 arası Adliye nazırlığı yapmıştır. VI. Mehmed tarafından 15 Eylül 1919'da Meclis-i Ayan üyeliğine atanmıştır. Temmuz ile Kasım 1922 arası tekrar Adliye nazırlığı yapmıştır. Helvacızade Salih Tosun Efendi'nin oğludur. Çeşitli vilayetlerde valilik yapmış Giritli Sırrı Paşa'nın kardeşidir. Adana valiliği, Bahr-i Sefit (Ege Adaları) Valiliği ve Hariciye Nazırlığı gibi görevlerde bulunmuş devlet adamı Abidin Paşanın büyük kızı Nefise Hanım ile evlenmiştir. Gelibolu mebusu olarak Son Osmanlı Meclis-i Mebusannda yer almış, ardından TBMMnin ilk 4 döneminde milletvekilliği yapmış Celal Nuri, İstanbul Radyosunun kurucusu ve karikatürist Sedat Nuri ile gazeteci ve hukuk profesörü Suphi Nuri'nin babasıdır.
Leprous

Leprous 2001 yılında Notodden, Norveç'te kurulmuş progresif metal grubudur. Grup, şarkıcı ve klavyeci Einar Solberg ve gitarist Tor Oddmund Suhrke tarafından kurulmuştur.
Norveçli progresif metal grupları
Avant-garde metal grupları
2001'de kurulan müzik grupları
2001'de Norveç'te kurulan oluşumlar
Century Media Records sanatçıları
Inside Out Music sanatçıları
Dina Nurpeyisova

Dina Kenzheyevna Nurpeyisova (1861-31 Ocak 1955), Kazak besteci, dombracı ve ozan.
Kazakistan'ın ilk kadın bestecisi olarak tanınır. Eserleri Kazak dombra müziğinin klasikleri arasına girmiştir.
Yaşamı
1861 yılında Batı Kazakistan Eyaletinin Jankala ilçesine bağlı Beketay Kum Köyü'nde doğdu. Üç çocuklu ailesinin en küçüğüydü. Bir dombracı olan babasından dobra çalmayı öğrendi. İki ablası da dombra çalar ve şarkı söylerdi. Çocuk yaşlarında iken ablalarına eşlik etti ve "Dombracı Kız" olarak tanındı. Şöhretini duyan ünlü sanatçı Kurmangazi onu dinlemeye geldi ve daha sonra ona ders verdi. İyi bir icracı olan Dina, kendi ezgilerini de besteledi.
1880 yılında evlendi ve Nurpeyis adında bir oğlu oldu. Eşini, 1885'te kaybetti. İkinci kez evlenen sanatçı, oğlu Nurpeyis'i 14 yaşında iken kaybetti ve onun ismini soyisim olarak kullanmaya başladı. I. Dünya Savaşı ve 1916 Orta Asya Ayaklanması sırasınca zor ve acılı günler geçirdi. 1916. Yıl adlı eserini bu olayların etkisiyle meydana getirdi. 1930'lardaki açlık yıllarında ailesi ile Astrahan Oblastı'ndaki Kozlovo'ya taşındı.
1937'de tanıştığı dombracı Smagul Koshekbaev, besteci ve müzikolog Ahmet Zhubanov'un isteği ile onu Almatı'ya taşınmaya ikna etti. O yıl, eyalet çapındaki halk sanatçıları müsabakasına katılarak birincilik aldı. 1939 yılında ise Moskova'da düzenlenen bir yarışmada birincilik aldı. Böylece "Dombıra'nın Kalesi" ilan edildi. 1944 yılında kendisine Kazakistan SSC Halk Sanatçısı ünvanı verildi. Son konserini 1952 yılında, 91 yaşında iken verdi.
31 Ocak 1955 tarihinde Almatı şehrinde öldü.
"Toybastar (Düğün Başlar) adlı eseri ile "Asem Konır" (Güzel Konur) adlı eseri en önemli eserlerindendir.
Kazakistan'da birçok cadde, okul ve parka adı verilmiştir. Atırau'daki Dina Nurpeisova Musik Akademisi önüne bir anıtı dikilmiş, 2011 yılında doğumunun 150. yılı anısına posta pulu basılmıştır. Kazakistan'ın Almatı şehrindeki Kazak Halk Çalgıları Orkestrası, onun adını taşır.
Mark Medoff

Mark Medoff (d. 18 Mart 1940 ö. 23 Nisan 2019), Amerikalı senarist, oyun yazarı, yönetmen, aktör ve akademisyen.
Yaşamı
Medoff, 18 Mart 1940'ta Mount Carmel, Illinois'te doğdu. 1967'de başladığı sinema ve tiyatro kariyerini 2019 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü.
Oyun çalışması Children of a Lesser God ile 1980 yılında Tony Ödülü ve Olivier Ödülü'nü kazandı. Children of a Lesser God aynı yapımın sinema versiyonunun senaryosu ile Akademi Ödülü ve Amerika Yazarlar Birliği "En İyi Uyarlanmış Senaryo Ödülü" kategorisine aday gösterildi. Ayrıca When You Comin' Back, Red Ryder? adlı oyunuyla Obie Ödülü'nü almıştır.
Özel yaşamı ve ölümü
1972 ile 2019 yılları arasında evli kaldığı eşi Stephanie Thorne Medoff'tan üç kızı bulunan Medoff, 23 Nisan 2019 tarihinde karaciğer kanseri teşhisiyle kaldırıldığı Las Cruces, New Mexico'daki bir hastanede 79 yaşında ölmüştür.
Filmografi
Sinema
1978: Good Guys Wear Black
1979: When You Comin' Back, Red Ryder?
1986: Children of a Lesser God
1986: Off Beat
1988: Clara's Heart
1992: City of Joy
1995: Homage
1997: Santa Fe
2002: Children on Their Birthdays
2010: Refuge
2016: The Heart Outright
2018: Walking with Herb
Televizyon
1986: Apology
Kaynaklar
Eiichi Yamamoto

, Japon film yönetmeni, senarist ve animatör.
Yaşamı
Yamamoto, 22 Kasım 1940'ta Kyoto, Japonya'da doğdu. 1959'da başladığı yönetmenlik ve animasyon kariyerini 2021 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Osamu Tezuka tarafından yapımcılığı üstlenilen Animerama adlı film serisinin yönetmeni olarak öne çıktı. Yönetmenlik kariyerini 1962 ile 1986 yılları arasında sürdürdü. 1973 yapımı Kanashimi no Belladonna adlı filmi ile 23. Uluslararası Berlin Film Festivali'nde gösterimde yer aldı. Ayrıca 1977 tarihli film versiyonu ve çizgi dizi versiyonunda Space Battleship Yamato adlı prodüksiyonda senarist olarak çalıştı.
Ölümü
Yamamoto, 7 Eylül 2021'de Tokyo, Japonya'da 80 yaşında yaşa bağlı nedenlerden yaşama veda etti.
Seçme filmografi
Astro Boy (1964) (yönetmen, yazar) (TV)
Kimba the White Lion (1966) (yönetmen, yapımcı, yazar) (TV)
One Thousand and One Arabian Nights (1969) (yönetmen)
Cleopatra (1970) (yönetmen)
Kanashimi no Belladonna (1973) (yönetmen, yazar)
Little Wansa (1973) (yönetmen) (TV)
Space Battleship Yamato (1974-1975) (yönetmen yardımcısı, yazar) (TV)
Space Battleship Yamato (1977) (senarist)
Odin: Photon Sailer Starlight (1985) (yönetmen, senarist)
The Sensualist (1991) (senarist)
Kaynaklar
Master Kültü

Master kültü, M. Ö 2000 dolaylarında Levant ve Kuzey Afrikada etkili olmuş monoteist bir inanç sistemidir. Musevilik başta olmak üzere Yakındoğudaki bütün tek tanrılı dinlerin ve Avrupadaki bazı pagan kültürlerinin kökeninde bulunduğuna inanılmaktadır.
Etimolojik kökeni
Master kelimesinin - İngilizce master ile karıştırılmamalıdır- kökeni hakkında farklı görüşler mevcuttur. Sevan Nişanyan bu alandaki tüm iddiaların mas thur kelimesi üzerinde yoğunlaştığını kaydetmektedir. Bu kelimeye, Adana-Pozantıda yapılan bir kazıda rastlanmıştır ve taşın hangi uygarlık dönemine ait olduğu saptanamamıştır. Mas thur, taştaki yazıtın bağlamında bilinmeyen anlamına gelmektedir.
Esaslar
Master kültünün esasları, Levant-Kuzey Afrika coğrafyasının dört bir yanına dağılmış el yazmalarında, yazıtlarda, güncelerde açıklanmıştır. Buna göre Masterın sonsuz gücüne inanmak, kültün ön şartıdır. Masterın kutsal içeceği kabul edilen şalgam ve yiyecek olan ızgara etlerin tüketilmesi, Masterın kaderi ve kainatı yönettiğinin kabulü de esaslar arasındadır.
Yayılması
Kült ilk olarak Adana-Mersin dolaylarındaki Anadolu krallıkları arasında yayılmıştır. Antakya ve Suriye üzerinden Lübnana yayılan kültün tüccarlar yoluyla Mısır ve Sicilyaya; ilk bölge üzerinden Numidyaya, ikinci bölge üzerinden Roma ve Galyaya yayılmıştır. Babilde ve Hindistanda da Yaşa var ol Master benzeri, külte ait sözleri ihtiva eden yazıtlar bulunmuştur.
Balkan Savaşlarının Nedenlerini ve Davranışları Soruşturma Uluslararası Komisyonu Raporu

Balkan Savaşlarının Nedenlerini ve Davranışları Soruşturma Uluslararası Komisyonu Raporu, Carnegie Uluslararası Barış Vakfı tarafından 1914'te Washington DC'de yayınlanan bir belgedir.
Uluslararası Komisyon, üniversite profesörleri ve Fransa, Büyük Britanya, Amerika Birleşik Devletleri, Almanya, Avusturya ve Rusya'dan diğer önde gelen kişilerden oluşuyordu. Komisyon üyeleri arasında üç Nobel Ödülü sahibi kişide vardı.
Komisyon, Ağustos 1913'ün başında katılımcı ülkelere gitti ve Eylül ayının sonuna kadar kaldı. Paris'e döndükten sonra tüm materyaller işlendi ve ayrıntılı bir rapor halinde yayınlandı. Rapor, Balkan Savaşları sırasında işlenen uluslararası sözleşmelerin sayısız ihlalinden ve savaş suçlarından bahsediyordu. Toplanan bilgiler Vakıf tarafından 1914 yazının başlarında yayınlandı, ancak kısa süre sonra Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla gölgelendi.
2020'de Mark Levene'ye göre, raporda ihlaller olaylar "kapsamlı bir şekilde belgelenmiştir ve hala büyük saygı görmektedir".
Komisyon Üyeleri
Josef Redlich (Avusturya Macaristan İmparatorluğu, Viyana Üniversitesi Hukuk Profesörü)
Walther Schücking (Almanya, Devletler Genel Hukuku profesörü, Lahey'deki Kalıcı Uluslararası Adalet Divanı'ndaki ilk Alman Hakim oldu)
Francis Wrigley Hirst (Birleşik Krallık, The Economist dergi editörü)
Henry Noel Brailsford (Birleşik Kralllık, gazeteci)
Paul-Henri-Benjamin Balluet d'Estournelles (Fransa, senatör, 1909 Nobel Barış Ödülü sahibi)
Justin Godart (Fransa, politikacı, Fransız Ulusal Meclisi)
Pavel Milyukov (Rusya, tarihçi, Devlet Duması üyesi)
Samuel Train Dutton (Columbia University, United States).
Maria Ressa

Maria Angelita Ressa (d. 2 Ekim 1963, Manila), Filipinli gazeteci. Yalan haberlere, dezenformasyona ve bağımsız medyanın susturulması çabalarına karşı mücadelesi ile tanınır. Rappler adlı çevrimiçi haber sitesinin kurucusudur. Rus gazeteci Dmitri Muratov ile birlikte 2021 Nobel Barış Ödülü'ne layık görülen Ressa, bu ödülü kazanan ilk Filipinli olmuştur.
Yaşamı
2 Ekim 1963'te Manila'da doğdu. Babasını bir yaşındayken kaybetti. On yaşındayken Amerika Birleşik Devletlerindeki annesinin yanına taşındı. Ortaöğrenimini New Jersey'de tamamladı. Yükseköğrenimini moleküler biyoloji ve tiyatro alanlarında Princeton Üniversitesi'nde tamamladıktan sonra, İngiliz Dili alanında yüksek lisans yaptı. Fullbright bursu ile politik tiyatro alanında çalışmalar yapmak üzere 1986'da Filipinler'e döndü.
Gazeteciliğe 1987de devlet televizyonunda başladı. 1987'de, Probe adlı bağımsız bir yapım şirketinin kurucuları arasında aldı. Bir yandan da Amerikan merkezli haber kanalı CNN kanalı için araştırmacı muhabirlik yaptı. CNN için 18 yıl boyunca, özellikle Güneydoğu Asyadaki terör olaylarıyla ilgili haberler hazırladı. 1995 yılına kadar Manila, 1995-2005 arasında Cakartada CNN haber bürosu şefi olarak görev yaptı.
2012 yılında, üç kadın gazeteciyle birlikte Rappler adlı haber sitesini kurdu. Rappler, ülkedeki yalnızca dijital mecrada yayın yapan haber sitelerinin en büyüğü olmuştur. 2015te, cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası sırasında Rodrigo Duterte ile yaptığı söyleşi sırasında ona 1980lerde, Davao şehrinin belediye başkanı olduğu sırada üç kişiyi öldürmüş olduğunu itiraf ettirdi. Dutertenin uyuşturucuya karşı mücadele adı altında gerçekleştirdiği yargısız infazları ve insan hakları ihlallerini ortaya çıkardı; 2016da Duerte'nin cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından faaliyete geçen trol ordusunu araştırdı ve bu sırada iktidarın baskılarıyla karşılaştı.
Hakkında medyada yabancı mülkiyet kurallarını ihlal etmek, vergi kaçırmak gibi iddialarla on kez tutuklama kararı çıkarıldı; ilk sekiz tutuklamadan kefaletle serbest bırakılan Ressa, 2019 yılının Şubat ayında siber iftira suçundan tutuklandı. 2002 yılı Ağustos ayında ise, Duterte hakkında yaptığı haberler nedeniyle dava açıldı ancak mahkeme tarafından reddedildi. Ressa'nın dezenformasyona, yalan haberlere ve bağımsız medyanın susturulması çabalarına karşı verdiği mücadele, uluslararası alanda tanınmasını sağladı.
El Kaidenin Güneydoğu Asyadaki terör faaliyetleri hakkında iki kitap yazdı: Southeast AsiaSeeds of Terror: An Eyewitness Account of Al-Qaeda's Newest Center (2003) ve From Bin Laden to Facebook: 10 Days of Abduction, 10 Years of Terrorism (2013). Princeton Üniversitesi'nde ve Filipin üniversitelerinde Güneydoğu Asyada siyaset ve medya, radyo-televizyon yayıncılığı hakkında dersler verdi.
2018de Time dergisi tarafından "Yılın İnsanı" seçildi, 2019'da BBC'nin En Etkili 100 Kadını listesine girdi. Sınır Tanımayan Gazeteciler Örgütü tarafından kurulan Bilgi ve Demokrasi Komisyonunda yer aldı, 2021'de Uluslararası Hrant Dink Ödülü'ne değer görüldü.
Neşe ve Karikatür Müzesi

Neşe ve Karikatür Müzesi; İzmir'in Konak ilçesinde bulunan bir müzedir.
Müze Konak Belediyesi tarafından Alsancak'ta 1879 yılı inşa edilen tarhihi evin resterasyonunun ardından 20 Ocak 2012 tarihinde hizmete açılmıştır. Müzede Güngör Kabakçıoğlu, Eflatun Nuri Erkoç, Niyazi Yoltaş'ın eserleriyle beraber karikatür konulu birçok yayında yer almaktadır.
Alesso Baldovinetti

Alesso or Alessio Baldovinetti (14 Ekim 1427 - 29 Ağustos 1499), İtalyan Rönesans ressamı.
1425'te Floransa'da doğmuştur. Rönesans dönemi fresk sanatçısı olan Baldovinetti, Domenico Veneziano'nun da asistanlığını yapmıştır.
İtalyan Rönesans ressamları
1427 doğumlular
1499 yılında ölenler
İtalyan erkek ressamlar
15. yüzyıl İtalyan ressamları
Orhan Aldinç

Orhan Aldinç (1929 - 13 Ekim 2002), Türk gazeteci.
Hayatı
Orhan Aldinç, 1929 yılında Adapazarı'nda doğdu. Kariyerine 1946 yılında Demokrat Adapazarı Gazetesi'nde muhabir olarak başladı. Daha sonra Hürriyet, Güneş, Milliyet ve Sabah gibi gazetelerde çalıştı. 2001 yılında Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü'nü kazandı.
Süheyla Aldinç ile evli olan Orhan Aldinç, şarkıcı ve oyuncu Ayşegül Aldinç'in babasıdır. 13 Ekim 2002'de hayatını kaybetmiştir.
The Emperor Waltz

The Emperor Waltz Billy Wilder tarafından yönetilen ve başrollerini Bing Crosby ve Joan Fontaine'in oynadığı 1948 Amerika yapımı müzikal filmidir. Wilder ve Charles Brackett tarafından yazılan film, yirminci yüzyılın başında Avusturya'da İmparator Franz Joseph'i bir gramofon almaya ikna etmeye çalışan küstah bir Amerikan gramofon satıcısı hakkındadır, İmparator ürünü alırsa ürün Avusturya halkının beğenisini kazanacaktır. The Emperor Waltz, Avusturya'dan Franz Joseph I'in dahil olduğu gerçek hayattaki bir olaydan ilham aldı. Kanada'daki Jasper Ulusal Parkı'nda çekildi Filmin prömiyeri 1948 baharında Londra, Los Angeles ve New York'ta yapıldı ve resmi olarak 2 Temmuz 1948'de Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlandı. 1949'da film, En İyi Kostüm Tasarımı ve En İyi Müzik dallarında Akademi Ödülü adaylığının yanı sıra En İyi Yazılı Amerikan Müzikali dalında Writers Guild of America Ödülü adaylığı aldı.
Kaynaklar
The Yearling

The Yearling, Marjorie Kinnan Rawlings'in Mart 1938'de yayınlanan bir romanıdır Nisan 1938'de Ayın Kitabı Kulübü'nün ana seçimiydi. 1938'de Amerika'da en çok satan roman ve 1939'da en çok satan yedinci romandı. 1938'de 250.000'den fazla kopya sattı. İspanyolca, Çince, Fransızca, Japonca, Almanca, İtalyanca, Rusça ve diğer 22 dile çevrildi. 1939 Pulitzer Kurgu Ödülü'nü kazandı.
Rawlings'in editörü, F. Scott Fitzgerald, Ernest Hemingway ve diğer edebiyat aydınlarıyla da çalışan Maxwell Perkins'ti. Perkins'e incelemesi için birkaç proje sunmuştu ve Perkins hepsini reddetti. Ona kendi hayatından bildiklerini yazmasını tavsiye etti ve sonuç The Yearling oldu.
Roman, 1946'da aynı adlı bir filme uyarlandı. Gregory Peck'in Penny Baxter ve Jane Wyman'ın Ora Baxter olarak oynadığı bir filmde iki oyuncu da performanslarıyla Oscar'a aday gösterildi. Jody Baxter rolünde Claude Jarman Jr., Juvenile Award Oscar'ını kazandı.
Kaynaklar
Özalizm

Özalizm veya Özalcılık, 1983-1989 yılları arasında başbakanlık, 1989-1993 yılları arasında cumhurbaşkanlığı yapan Turgut Özal'ın iktisadi ve sosyal görüşlerini ve siyaset anlayışını ifade eder. Özalizm, Özal'dan sonra başbakanlık yapan ve onun iktisadi görüşlerini kısmen sürdüren Yıldırım Akbulut ve Mesut Yılmaz dönemlerini de kapsayacak şekilde kullanılabilir.
Ortaya çıkış süreci
Yeni sağ politikaların kamu hizmeti anlayışını İngilterede Thatcherizm ile ABDde ise Reaganizm ile doğrudan etkilediği bu süreç Türkiyede de karşılık bulmuştur. Ülkede 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra yapılan ilk genel seçimlerde Turgut Özal liderliğinde yeni kurulan Anavatan Partisi açık farkla tek başına iktidara geldi ve 1991 yılına kadar iktidarı kimse ile paylaşmadan görevde kaldı. Hem İstanbul hem de Anadolu sermayesinin desteğini alan hareketin lideri Özal, önemli değişimlere imza attı ve Türkiyede uyguladığı yeni sağ politikalarla Özalcılık adı verilen yeni bir süreci başlattı.
Özalın da iktidarda olduğu 1980'li yıllar, tüm dünyada yeni sağ anlayışının egemen olmaya başladığı bir dönem olmuş ve Özal da bu süreçten etkilenmek ile beraber bizzat bu yeni dönemin politik öznesi haline gelmiştir. Thatcherin, Ben Özal politikalarının sonuna kadar savunucusuyum. demesi, Özalın karizmatik ve pragmatist kimliğine vurgu yapmak dışında onun liberal ve muhafazakar siyaset anlayışının dış dünyada da takdir gördüğünü göstermesi açısından önemli bir açıklama olarak değerlendirilmektedir.
Yeni sağ anlayışından etkilenen Özal; kamunun küçültülmesi ve işletmeselleşmesi, yönetişim, adem-i merkeziyet ve yerelleşme konularındaki talepleri dillendirmesi bağlamında statükonun açık hedefi olmayı göze almıştır. Bu çerçevede Özal ve partisi ANAP, Türk siyasal hayatında neo-liberalizm ve neo-muhafazakarlık sentezinin Özalcılık şekliyle Türkiyedeki mimarı olmuştur. Özalizm, neoliberal ve neomuhafazakar unsurları birleştiren yeni sağ politikaların Türkiyedeki uygulamasını ifade etmektedir. Reaganizm ve Thatcherizm diye başkan isimleri ile anılan politikaları ve uygulamalarını anlatan görüşlerin Türkiyedeki ilk ifadesidir. Özal bu anlayışla, liberalizasyon politikaları doğrultusunda devletin ekonomide düzenleyici bir aktör olmaktan çok yol gösterici olması, devlet yerine bireyin müteşebbis olması gerektiğini savunmuştur. Bu düşüncelerini sağlık, eğitim, sosyal hizmetler ve sosyal sigorta alanlarında uyguladığı özelleştirme politikalarıyla hayata geçirmeye çalışmıştır.
Ekonomi
Ekonomide serbest piyasa düzenini esas alan yapısal değişim programı Turgut Özal hükumeti döneminde uygulamaya kondu. 1983-1987 yılları arasındaki Başbakanlığı dönemini de içine alan, Türkiye'de kişi başına düşen milli gelir 1980 yılında 1.539 dolar iken 1987 yılında 1.636 dolara yükseldi. Türkiye'yi ithal ikamesi modelinden ihracat önderliğinde büyüme modeline dönüştürmeyi başarmış ve Türk ekonomisi rekabete açılmıştır. Döneminde pek çok Anadolu il ve ilçesinde organize sanayi bölgesi kurulmuş, Anadolu üretim yapıp doğrudan ihracata yönelmiştir.
The Yearling (film, 1946)

The Yearling Clarence Brown tarafından yönetilen, yapımcılığını Sidney Franklinin yaptığı ve Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) tarafından Technicolor'da yayınlanan 1946 tarihli bir aile filmi dramasıdır. Paul Osborn ve John Lee Mahin'in (adı geçmedi) yazdığı senaryo, Marjorie Kinnan Rawlings'in 1938'de yazdığı aynı adlı romanından uyarlandı. Filmde Gregory Peck, Jane Wyman, Claude Jarman Jr., Chill Wills ve Forrest Tucker rol alıyor.
Hikaye, sorun çıkaran genç bir geyiği evlat edinen genç bir çocuk hakkındadır. Hikaye daha sonra Peter Strauss ve Jean Smart'ın oynadığı 1994 TV filmi The Yearling olarak uyarlandı.
Ödüller ve adaylıklar
Margaret Sullavan

Margaret Brooke Sullavan (16 Mayıs 1909 - 1 Ocak 1960) Amerikalı sahne ve sinema oyuncusu.
Sullavan, kariyerine 1929'da tiyatro sahnesinde başladı. 1933'te film yönetmeni John M. Stahl'ın dikkatini çekti ve aynı yıl Only Yesterday'de beyazperdeye çıktı.
Sullavan sahnede çalışmayı sinemaya tercih etti ve sadece 16 film yaptı, bunlardan dördü James Stewart'ın ile birlikte yer aldığı The Mortal Storm ve The Shop Around the Corner gibi filmlerde. Stewart ile popüler bir partnerlikte yer aldı. Three Comrades (1938) filmindeki performansıyla En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. 1940'ların başında ekrandan emekli oldu, ancak 1950'de kanserden ölmekte olan bir kadını oynadığı son filmi Benim İçin Üzücü Şarkılar Yok'u yapmak için geri döndü. Kariyerinin geri kalanında sadece sahnede göründü.
Sullavan, 1950'lerde artan işitme sorunları, depresyon ve zihinsel zayıflık yaşadı. 1 Ocak 1960'ta, 50 yaşında, aşırı dozda barbitürattan öldü.