Finlandiya-Rusya sınırı

Finlandiya ve Rusya arasındaki uluslararası sınır yaklaşık olarak kuzeyden güneye uzanır ve uzunluğundadır çoğunlukla ıssız tayga ormanları ve seyrek nüfuslu kırsal alanlar aracılığıyla, herhangi bir belirli doğal özelliği veya nehri takip etmeden Avrupa Birliği ve NATO'nun dış sınırıdır.
Finlandiya Sınır Muhafızları ve Rusya Sınır Muhafız Teşkilatı tarafından devriye gezilir ve bunlar aynı zamanda kadar uzanan sınır bölgelerini de uygular Finlandiya tarafında ve en az Rus tarafında Bu hudut bölgelerine giriş için izin alınması gerekmektedir Finlandiya tarafındaki elektronik gözetleme, en yoğun olarak en güneydeki 200 kilometrede (125 mil) yoğunlaşıyor ve karmaşıklığı sürekli artıyor. Finlandiya Sınır Muhafızları, sınır bölgesine giriş yapanları yakalamak için tahmin edilenden daha az zamanlamayla, günde birkaç kez düzensiz olarak planlanmış köpek devriyeleri yürütüyor. Rusya, diğer yerlerde olduğu gibi Arktik bölgesinde de 500 yıldır sınır devriyesini sürdürüyor ve 2020 yılına kadar maliyetleri azaltmak ve verimliliği artırmak için Sovyet dönemi sınır teknolojilerini yükseltmeyi planlıyor. Rusya sınır servisi başkan yardımcısı Korgeneral Vladimir Streltsov, elektronik gözetimin asla insan unsurunun yerini almayacağını vurguladı
Sınır sadece resmi kontrol noktalarında geçilebiliyor ve çoğu insanın vize alması gerekiyor Vaalimaa ve Nuijamaa'da her iki taraftaki gümrük servislerinin ithal malları denetlediği ve ücret aldığı başlıca sınır kontrol noktaları bulunur.
Norveç, Finlandiya ve Rusya arasındaki sınırın kuzey uç noktası, Muotkavaara yakınlarındaki taş bir höyük olan Treriksrøysa ile işaretlenmiş bir üçlü nokta oluşturur.
Tarih
İsveç-Rusya sınırı
Sınırla ilgili ilk antlaşma, 1323'te İsveç (Finlandiya'nın dahil olduğu) ile Novgorod Cumhuriyeti arasında Nöteborg'da imzalandı. 1595'teki Teusina Antlaşması sınırı doğuya kaydırdı. Ingrian Savaşı'nın bir sonucu olarak İsveç, Stolbovo Antlaşması'nda (1617) Nöteborg kalesi, Kexholm ve büyük eyaleti, güneybatı Karelya ve Ingria eyaletinin satın alınmasıyla geniş bir toprak parçası kazandı. 1721'deki Nystad Antlaşması ve 1743'teki Åbo Antlaşması, sınırı batıya doğru kaydırdı.
Sınırı çevreleyen bölge, dini farklılıklarla karakterize edildi. Rus tarafı ağırlıklı olarak Ortodoks iken, İsveç tarafı başlangıçta Katolik ve daha sonra Lutheran Protestandı Genel olarak yerli nüfus etnik olarak Finli idi ve sınırın hemen her iki tarafında da Fince konuşuluyordu. Bununla birlikte, 1617'deki Stolbovo barışından sonra, Ortodoks nüfus zulümle karşı karşıya kaldı ve çoğu Tver'e kaçtı veya Lutheranizme geçti Sonuç olarak, birçoğu yakından ilişkili Karelya yerine Fince konuşmaya başladı Yerinden edilen nüfusun yerini büyük ölçüde, çoğu Savonyalı olan Finlandiya'dan gelen göçmenler aldı.
İç Rusya sınırı
Finlandiya-Sovyet-Rusya sınırı
Dünya Savaşı ile sınırlardaki değişiklikler
II. Dünya Savaşı sırasında Stalin, nüfus transferleri, kolektifleştirme ve tasfiyeler yoluyla Fince konuşan yerli nüfusu (Ingrian Finliler) ciddi şekilde bastırdı.
1939'da SSCB, Kış Savaşı'nda Finlandiya'yı işgal etti ve ertesi yıl Moskova Barış Antlaşması'nın imzalanmasına yol açtı Anlaşma, Finlandiya'nın birkaç sınır bölgesini SSCB'ye bırakmasını sağladı.
Devam Savaşından (194144) sonra, kara sınırı Paris Antlaşması'nda (1947) çizildi Sonuç olarak, Finlandiya Karelya'nın yaklaşık yarısı (Finlandiya'nın dördüncü büyük şehri Vyborg dahil), Salla'nın bazı kısımları ve Petsamo'nun tamamı Sovyetler Birliği'ne devredildi. Yeni sınır Finlandiya topraklarını keserek birçok demiryolu hattını kesti ve birçok Karelya kasabasını Finlandiya'dan izole etti. Sovyetler Birliği bölgelerin boşaltılmasını talep etti ve Finliler daha sonra bölgeden tahliye edildi ve neredeyse hiç kimse kalmaya istekli olmadığı için Finlandiya'ya yerleştirildi. Bölgeler daha sonra Sovyet göçmenler tarafından yeniden yerleştirildi. Porkkala deniz üssü Sovyetler Birliği tarafından kiralandı, ancak 1956'da Finlandiya hükümetine iade edildi. Deniz sınırı 1940'ta belirlendi ve 1965'te daha doğru bir şekilde tanımlandı.
Sınır tartışmasızdır ve kanunla açıkça tanımlanmıştır. Her iki devlet de 1975'te Avrupa'da ilk Güvenlik ve İşbirliği Konferansı'nda sınırların ve toprak bütünlüğünün dokunulmazlığını doğruladı
Soğuk Savaş sırasında Sovyet-Finlandiya sınırı
Soğuk Savaş sırasında sınır, Demir Perde'nin çevresinin bir bölümünü oluşturuyordu Sınırı geçmek, uzunluğu boyunca mümkün değildi Yalnızca çok sınırlı sayıda sınır geçiş noktası vardı ve Sovyet hükümeti belirli şehirlere yalnızca refakatçili gezilere izin verdi; sınır bölgeleri turistlere yasaktı. Imatra ve Svetogorsk gibi sınırın zıt taraflarında birbirine nispeten yakın olan şehirler arasında çok az temas vardı. Finlandiya tarafında, girişe yalnızca izinle izin verilen, ancak yerleşime izin verilen ve sakinlerin bölgede yaşamaya devam edebildiği bir sınır bölgesi vardı. Sovyet tarafı, kaçışları önlemek için kapsamlı elektronik sistemlere ve devriyelere sahipti Sovyet sınır gözetimi, gerçek sınırdan çok uzakta başladı ve Demir Perde boyunca başka yerlerde olduğu kadar kapsamlıydı. İlk gözetim, milislerin potansiyel olarak şüpheli trafiği izlediği şehirlerdeki tren istasyonlarında yapıldı Giriş için özel bir izin gerekiyordu ve ilk kontrol hattında elektronik alarmlar vardı, eğimli bir kum şeridi (ayak izlerini tespit etmek için) ve ince bir alarm teli vardı. , Sovyet topraklarına doğru kıvrılan (insanların SSCB'den ayrılmasını önlemek için) tepesi olan uzun dikenli tel çit vardı Çitin elektronik alarm sistemi vardı. Ancak yer altında korunmamış ve altından tünel açılması mümkün olmuştur. Nihayet uluslararası sınırda bir sınır manzarası oluştu Kuzeyde bunu bir Fin ren geyiği çiti izledi. Diğer Batılı ülkelerden farklı olarak, Finlandiya hükümeti yasadışı sınır geçişlerini korumadı, ancak yakalanan kişileri Sovyet yetkililerine iade etti Yasadışı sınır geçişleri, örneğin Batı'ya iltica etmek amacıyla İsveç'e ɡitmek isteyenler Finlandiya'dan geçmek zorunda kaldı.
Finlandiya, Sovyetler Birliği ve Birleşik Krallık arasında 1944 yılında imzalanan Moskova Mütarekesi'nde Finlandiya Körfezi'ne doğru küçük bir yarımada olan Porkkala, askeri üs olarak Sovyetler Birliği'ne kiralandı. Bu, aslında 1956'ya kadar faaliyet gösteren Sovyet dış bölgelerine giden bir güney sınır kapısı yarattı. Sınır geçişleri Luoma'daydı ve 1947'de Fin trenlerinin üsten geçmesine izin verildi, ancak binek otomobil camları körleştirildi ve geçerken lokomotif değiştirildi Daha önce 1940 ve 1941 yılları arasında Sovyetler Birliği Hanko Yarımadası'nı askeri üs olarak kiralamıştı. Görünüşe göre o sırada exclave'e giden bir sınır kapısı da vardı.
Trafik
2015 yılında 9,1 milyon kişi, yarısı Vaalimaa ve Nuijamaa üzerinden sınırı geçti.
Schengen Bölgesi'ndeki ülkeler arasında Finlandiya en çok Ruslara vize veriyor.
Olaylar
26 Kasım 1939'da Sovyetler Birliği'nin Kızıl Ordusu, Sovyet Mainila köyünü bombaladı ve Finlandiya'yı sorumlu tuttu. Sovyetler, bu sahte bayrak operasyonunu dört gün sonra Kış Savaşı'nı kışkırtmak için bahane olarak kullandı.
Rus basınında yer alan bir habere göre, Finlandiya kapattı Russian muadili olan Rusya ile sınır kapısı sınır karakolu, 4 Aralık 2015 tarihinde, planlanan kapanış saatinden bir buçuk saat önce, Orta Doğu kökenli on beş kişinin sınırı geçmesini engelledi. Aynı kaynağa göre, bazı Finlandiya sınır yetkilileri Raja-Jooseppi'nin o gün erken saatlerde kapandığını doğrularken, aynı departmandan bir sözcü, kontrol noktasının normal saati olan 21:00'de kapandığını söyledi.
27 Aralık 2015'te Finlandiya, insanların üzerinden bisikletle Rusya sınırını geçmesine erişimi engelledi. Finlandiya Sınır Muhafızlarına göre, bu önlem yasadışı göçü sınırlamak ve kaygan yollarda güvenliği sağlamaktı.
Mart 2016'da Finlandiya ve Rusya, Inari'deki Raja-Jooseppi sınır kapısını ve üçüncü ülke vatandaşlarının Salla sınır kapısını geçici olarak kapattı. Altı aylık bir süre boyunca sadece Finlandiya, Rusya ve Beyaz Rusya vatandaşlarının bu kapıları kullanmasına izin verildi. Tedbir daha sonra kaldırıldı
Finlandiya-Rusya sınır bariyeri
Finlandiya, 2023'te sınırda bir sınır bariyeri inşa etmeye başladı.