Hal Foster

Harold Rudolf Foster, FRSA (d. 16 Ağustos 1892 - ö. 25 Temmuz 1982), Prens Valiant çizgi romanının yaratıcısı olarak bilinen Kanadalı Amerikalı çizgi roman sanatçısı ve yazarı. Çizim stili, yüksek seviyedeki teknik ustalığı ve detaylara verdiği önem ile dikkat çekmiştir.
Halifax, Nova Scotia, Kanada'da doğan Foster, 1921'de Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve illüstrasyon kariyerine Chicago'da başladı ve sonunda Amerikan vatandaşı oldu. 1928'de Edgar Rice Burroughs'un Tarzan romanından uyarlanan ilk macera çizgi romanlarından birine başladı. 1937'de, orta çağda geçen fantastik bir macera olan haftalık Prens Valiant adlı kendine özgü şeridini yarattı. Şeritte Foster'ın hünerli, ayrıntılı sanat eserleri yer alıyordu; Foster, altyazılarda anlatım ve diyalog olmasını tercih ederek kelime balonları kullanmaktan kaçındı.
Erken dönem
Foster, Stovel, Commercial Art Co., W. M. Buckley Studio ve Winnipeg'deki Brigdens Limited'de kadrolu sanatçı olarak görev yaptı. 1919'da Foster, iş piyasasının nasıl olduğunu görmek için bisikletiyle Chicago'ya gitti. Daha sonra 1921'de oraya taşınarak Jahn & Ollier Engraving için çalışmaya başladı. Gerçek şu ki Sanat Enstitüsü'nde onun resmi dersler aldığına dair bir kayıt yoktur. ABD'deki önde gelen ve mali açıdan başarılı serbest ticari sanatçılardan biri olan İllüstratör J. C. Leyendecker, Foster üzerinde erken bir etki yaratmıştır.
1925'te Foster, Chicago reklam stüdyosu Palenske-Young, Inc.'de çalışmaya başladı. Union Pacific Railroad, Johnson Outboard Motors, Wurlitzer Grand Pianos, Jelke Margarine ve International Truck Company gibi şirketler ilk müşterileri oldular. 1928'de Palenske-Young, Famous Books and Plays'in sahibi Joseph Henry "Joe" Neebe tarafından Edgar Rice Burroughs'un Tarzan romanını 10 haftalık bir çizgi roman serisine uyarlaması için işe alındı. Foster, ilk kez 20 Ekim 1928'de İngiliz haftalık Tit-Bits dergisinde çıkan uyarlamayı resimlemek için seçildi. Dizi daha sonra 7 Ocak 1929'dan itibaren Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlandı. Foster, 27 Eylül 1931'den itibaren Tarzan Pazar şeridini yapmak için geri döndü ve Burne Hogarth, 9 Mayıs 1937'de Pazar Tarzan'ını devralana kadar devam etti.
Prens Valiant
Uzun süredir Foster'ın gazeteleri için bir çizgi roman yapmasını isteyen William Randolph Hearst, Foster'ın Prens Valiant'a yaptığı sunumdan o kadar etkilendi ki, Foster'a şeritteki brüt geliri 50-50 dağıtma sözü verdi; bu, o dönemde çok nadir görülen bir teklifti. günler. Prens Valiant'ın prömiyeri 13 Şubat 1937'de yapıldı. 1970'li yıllardan bu yana başka yaratıcılar tarafından günümüzde de sürdürülmektedir. 1944'te Foster ve eşi Helen, Evanston, Illinois'den Redding Ridge, Connecticut'a taşındı. Çift, 1954'te televizyondaki This Is Your Life programında görüldü. 1971'de Fosters, Spring Hill, Florida'da emekli oldu. 1967'de Woody Gelman, Foster'ın daha önceki bazı çalışmalarını Nostalji Basını için yeniden canlandırdı.
Emeklilik ve ölüm
1970 yılında Foster artrit hastasıydı ve emekliliğini planlamaya başladı. 1971'de işbirlikçisi ve kalıcı olarak yerine John Cullen Murphy'yi seçmeden önce birçok sanatçıya Pazar sayfaları çizdirdi. Murphy, şeridi Foster'ın senaryolarından ve kalem çizimlerinden çizdi. Foster, 1971'de Prens Valiant sayfalarını resimlemeyi (ve imzalamayı) bıraktı - bunun istisnası, kendi imzasıyla birlikte önceki panellerin yeniden basılmış kısa hikayelerinin yer aldığı 8 Haziran 1975 tarihli Sayfa #2000'di. Foster dokuz yıl boyunca şeridi yazmaya ve oldukça detaylı parçalar yapmaya devam etti. 1979'da şeridi King Properties Syndicate'e satana kadar Murphy için taslaklar çizdi. Kasım 1979'da kalça protezi ameliyatı sırasında uzun süren anestezi hafızasını yok etti ve artık Tarzan veya Prens Valiant yaptığını hatırlamıyordu.
Foster, Çizgi Roman Sanatı Konvansiyonu'na ve 1974 ve 1975'te OrlandoCon'a katıldı
Foster, çok az sayıda Amerikalıya verilen bir onur olan Büyük Britanya Kraliyet Sanat Derneği üyeliğine seçildiğinde 73 yaşındaydı.
Foster 1982'de Hernando, Florida'daki bir bakım tesisinde öldü.
Etki ve miras
Foster, çizgi roman tarihinde, özellikle de aksiyon-macera çizgi romanlarında ufuk açıcı bir figürdür. R. C. Harvey, Foster ve Flash Gordon sanatçısı Alex Raymond'un "bundan sonra tüm bu tür çizgi romanların ölçüleceği görsel standardı yarattığını" savunur.
Foster'ın kelime balonlarıyla dolu net ama ayrıntılı panelleri Lynd Ward gibi kendi kuşağının çağdaşları tarafından takdir edildi ama belki de onun en büyük etkisi Çizgi Romanların Altın Çağını yönlendiren genç sanatçılar üzerinde oldu. Foster'ın bu nesil üzerinde büyük bir etkisi vardı ve bu nesilden birçoğu ikonik ve etkili sanatçılar haline geldi. Joe Kubert, Foster, Raymond ve Milton Caniff'i 1930'larda ve 1940'larda çizgi roman sanatının "üç azizi" olarak adlandırdı. Çeşitli kaynaklar Joe Simon, Jack Kirby ve Bob Kane'in ilk çalışmalarını Foster'ın kopyalamaları olarak tanımladı, ve Kirby, diğerlerinin yanı sıra Foster'ın tarzını "yamyamlaştırdığını" iddia etti. Kirby ayrıca Etrigan the Demon'ın karakter tasarımının Prens Valiant şeridinden alınan Foster'a bir saygı duruşu niteliğinde olduğunu belirtti. Wally Wood, Foster'ın çalışmalarına "takıntılıydı" ve iki yaşında onun gazete şeritlerini kopyalamaya başladı. Frank Frazetta, Foster'ın Tarzan hakkındaki çalışmasını "mükemmellik, yirminci yüzyıl Amerikan sanatında asla aşılamayacak bir dönüm noktası" olarak nitelendirdi. Foster'ı önemli bir etki olarak gösteren diğer birçok sanatçı arasında Carl Barks, Steve Ditko, Mark Schultz, William Stout, Bill Ward, ve Al Williamson yer alıyor. Foster'la birkaç kez tanışan Williamson, onu "çok sert bir beyefendi, çok sert, hiçbir saçmalığı olmayan" olarak tanımladı. Ona asla Hal ya da Harold diyemezsiniz, Bay Foster'dır. ... artık o tür insanları, gerçekten saygınızı hak edenleri görmüyorsunuz."
Ödüller
Foster,
Gümüş Kadın Ödülü'nü (Sanatçılar ve Yazarlar Derneği, 1952);
Altın Madalya Ödülü (Parent's Magazine, 1954);
Altın Aslan Ödülü (Burroughs Bibliophiles, 1967);
Alley Ödülü (Çizgi Roman Sanatları ve Bilimleri Akademisi, 1967, 1968 ve 1969);
Adamson Ödülü (İsveç Çizgi Roman Sanatı Akademisi, 1969);
Ignatz Ödülü (OrlandoCon, 1974);
Inkpot Ödülü (San Diego Comic-Con International, 1977);
Sondermann Ödülü (Frankfurt Kitap Fuarı, 2008)
kazandı.
Foster ayrıca çalışmalarıyla
Ulusal Karikatürcüler Derneği tarafından 1957'de Reuben Ödülü,
Gümüş T-Kare Ödülü (1975),
Altın Anahtar Ödülü (1977),
Elzie Segar Ödülü (1978),
En İyi Hikaye Şeridi plaketi (1964, 1971, 1974, 1976 ve 1978)
Prince Valiant için Özel Özellik plaketi (1966 ve 1967)
ile ödüllendirildi.
1965'te, Foster'ın Londra'daki Kraliyet Sanat Topluluğu (FRSA) Üyesi olması, herhangi bir Amerikalı karikatürist için bir ilk olan nadir bir onur oldu.
Foster, diğer karikatürist veya illüstratörlerden daha fazla sanatsal Onur Listesi'nde yer almaktadır:
Ulusal Karikatürcüler Derneği Onur Listesi (1977),
Karikatür Sanatı Müzesi Onur Listesi (1977),
Will Eisner Ödülü Onur Listesi (1996)
Joe Shuster Kanadalı Çizgi Roman Yaratıcıları Onur Listesi (First Annual, 2005, Foster'ın çalışmalarının uzun süredir hayranı olan yazar-sanatçı Dave Sim tarafından aile adına kabul edildi.)
İllüstratörler Derneği Onur Listesi (2006).