Camp Ashcan

Kod adı Ashcan olan 32 Nolu Merkez Kıta Savaş Mahkumu, II. Dünya Savaşı sırasında Lüksemburg'daki Mondorf-les-Bains Palace Hotel'de bir Müttefik savaş esiri kampıydı. Mayıs-Ağustos 1945 arasında faaliyet gösteren, Hermann Göring ve Karl Dönitz de dahil olmak üzere Nürnberg'deki yargılanmalarından önce hayatta kalan, en önde gelen 86 Nazi liderine bir işlem istasyonu ve sorgulama merkezi olarak hizmet etti.
Ashcan'ın bir İngiliz versiyonu olan Frankfurt yakınlarındaki Kransberg Kalesi'ndeki Camp Dustbin, Albert Speer ve Wernher von Braun dahil olmak üzere daha teknik bir eğilime sahip mahkumları barındırıyordu.
Tarihi
Kamp, Müttefik Komutanlığın emriyle kuruldu. ABD Ordusu Albay Burton C. Andrus tarafından komuta edildi ve ABD 391. Uçaksavar Taburu'nun askerleri, Müttefik istihbarat servisleri tarafından bir berber, diş hekimi, doktor ve hatta bir otel müdürü de dahil olmak üzere yeteneklerine göre seçilen 42 Alman savaş esiri görevlendirildi.
Kamp için seçilen yer, 1945'te daha önce ABD askerleri için kütük olarak kullanılan küçük kaplıca kasabasına hakim dört katlı lüks bir otel olan Palace Hotel'di. Otel, on beş fit yüksekliğinde elektrikli dikenli tel çitler, makineli tüfekli nöbet kuleleri ve klieg ışıklarıyla yüksek güvenlikli bir alana dönüştürüldü. Güvenlik o kadar sıkıydı ki, çevreyi koruyan MP gardiyanları bile içeride neler olduğunu bilmiyordu; içeri girmek için "Tanrı tarafından imzalanmış bir geçiş belgesi ve sonra birisinin imzayı doğrulaması gerekiyor" diye espri yaptılar. Hapishanedeki koşullar sert idi. Otel mobilyalarının yerini asker karyolaları ve açılır kapanır masalar aldı.
10 Ağustos 1945'te mahkumlar yargılanmak üzere Nürnberg'e nakledildi ve kamp kısa bir süre sonra dağıtıldı. Bina, daha modern bir spa'ya yer açmak için yıkıldığı 1988 yılına kadar otel olarak hizmet vermeye devam etti.
Mahkumlar
Ashcan'daki mahkumlar arasında Nürnberg Mahkemeleri'ndeki sanıkların çoğu, diğer birçok üst düzey Nazi Partisi, hükumet ve askeri yetkiliyle birlikte yer aldı:
Reichsmarschall Hermann Göring, Luftwaffe Başkomutanı ve Reich Hava Bakanı
Joachim von Ribbentrop, Reich Dışişleri Bakanı
Robert Ley, Alman Emek Cephesi başkanı
Generalfeldmarschall Wilhelm Keitel, Oberkommando der Wehrmacht Genelkurmay Başkanı
Generaloberst Alfred Jodl, Oberkommando der Wehrmacht Operasyon Şefi
Büyükamiral Karl Dönitz, Kriegsmarine Başkomutanı ve Almanya devlet başkanı
Walther Funk, Reich Ekonomi Bakanı ve Reichsbank Başkanı
Fritz Sauckel, İşgücü Dağıtımı için Genel Tam Yetkili
Hans Frank, Polonya Genel Valisi
Wilhelm Frick, İçişleri Bakanı ve Bohemya-Moravia'nın Reich Koruyucusu
Arthur Seyß-Inquart, Hollanda'nın Reichskommissar'ı
Julius Streicher, Franconia Gauleiter'ı ve Der Stürmer yayıncısı
Franz von Papen, Almanya Şansölye Yardımcısı
Alfred Rosenberg, İşgal Altındaki Doğu Toprakları Reich Bakanı
Ludwig Schwerin von Krosigk, Reich Maliye Bakanı ve Flensburg hükümeti Başbakanı
Richard Walther Darré, Gıda ve Tarım Reich Bakanı
Franz Seldte, Reich Çalışma Bakanı
Wilhelm Stuckart, Devlet Sekreteri ve daha sonra Reich İçişleri Bakanı
Hans Lammers, Reich Şansölyesi Başkanı
Otto Meissner, Başkanlık Şansölyesi Başkanı
Kurt Daluege, Ordnungspolizei (Ordu Polisi) Şefi ve Bohemya-Moravia Reich Koruyucu Yardımcısı
Karl Brandt, Reich Sanitasyon ve Sağlık Komiseri ve Aktion T4 ötanazi programının eş başkanı
Franz Ritter von Epp, Reichsstatthalter Bavyera (Reich Valisi)
Walter Buch, Yüksek Parti Mahkemesi Başkanı
Franz Xaver Schwarz, Nazi Partisi Ulusal Sayman
Ernst Wilhelm Bohle, Nazi Partisi/Dış Örgüt Gauleiter ı
Amiral Miklós Horthy, Macaristan Krallığı Naipi
Generalfeldmarschall Gerd von Rundstedt, OB West Başkomutanı]]
Generalfeldmarschall Albert Kesselring, OB Sud Başkomutan]]
Walter Warlimont, Topçu Generali, Oberkommando der Wehrmacht Operasyon Başkan Yardımcısı
Albert Göring, Hermann Göring'in kardeşi, daha sonra suçlama olmaksızın serbest bırakıldı.