turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Suicide

Suicide, vokalist Alan Vega ve enstrümantalist Martin Rev'den oluşan, 1970 ile 2016 yılları arasında aralıklı olarak aktif olan bir Amerikan müzik ikilisiydi. Grubun öncü müziğinde, synthesizerlar ve ilkel davul makineleri dahil olmak üzere minimalist elektronik enstrümantasyon kullanıldı ve ilk performansları çatışmacıydı ve genellikle şiddetle sona ererdi. 1970'teki bir konser reklamında "punk müzik" ifadesini ilk kullananlar arasındaydılar.
Genel halk arasında hiçbir zaman çok popüler olmasa da Suicide, dönemlerinin en etkili eylemleri arasında kabul edildi. İlk albümleri Suicide (1977), Entertainment Weekly tarafından "elektronik müziğin bir dönüm noktası" olarak tanımlanırken, AllMusic "post-punk, synth pop ve endüstriyel rock için yol açtığını" belirtti.
Diskografi
Studio albums
1977 Suicide
1980 Suicide: Alan Vega and Martin Rev
1988 A Way of Life
2005 Blast First/Mute/EMI CD yeniden sürümü, albümün biraz farklı bir mix'ine sahip, en önemlisi "Surrender" şarkısı ve 1987'de kaydedilmiş bir canlı bonus disk içeriyor.
1992 Why Be Blue
2005 Blast First/Mute/EMI CD yeniden yayımı, 1989'da kaydedilmiş bir canlı bonus diski ve orijinal albüm ve farklı parça sırasının Martin Rev tarafından eksiksiz bir remiksini içerir.
2002 American Supreme
EPler
1978 23 Minutes Over Brussels
1998 22/1/98 Reinventing America (Recorded live at The Barbican "Inventing America" launch party.)
Single'lar
1978 "Cheree" / "I Remember"
1979 "Dream Baby Dream" / "Radiation"
Diğer projeler
1986'da Alan Vega, The Sisters of Mercy'den Andrew Eldritch ile The Sisterhood adı altında yayınlanan The Gift albümünde işbirliği yaptı. Vega ve Rev solo albümler yayınladılar.
Feindflug

Feindflug, 1995 yılında DJ Felix ve DJ Banane tarafından kurulan bir Alman elektro-endüstriyel müzik grubudur. Feindflug'un müziği tamamen enstrümantaldir ve tek vokaller, çoğunlukla Almanca dublajlı filmlerden veya Adolf Hitler veya Klaus Kinski'den alıntılardan alınan örneklerdir.
Grup, Jeffrey Andrew Weinstock ve Isabella van Elferen tarafından "geçmişin günümüzdeki rolünü müzakere eden" martial industrial ve neo-folk olarak karakterize ediliyor. Yinelenen temalar ve konular otoriter rejimler, ölüm cezası ve topyekun savaş, özellikle İkinci Dünya Savaşı ve Üçüncü Reich.
Eleştirmenler, müziklerinde sunulan temalar ve albüm kapak grafikleri nedeniyle grubu Alman Neo-Nazi sahnesiyle ilişkilendirdiler. Grup üyeleri bu eleştiriye karşı çıkıyor ve müziklerinin destek olarak değil, anlattığı konuların bir yansıması olarak tasarlandığını belirttiler. Grubun sloganı "Beynini kullan ve düşün!"dür.
Diskografi
Feindflug'un ilk resmi yayını I. / St. G. 3, radikal sağcı VAWS etiketiyle yayınlandı. Bundan pişmanlık duyduklarını ve VAWS'ın ne olduğunu o zamanlar bilmediklerini, ancak tartışmalı isim, görüntüler ve örneklerin kullanımı nedeniyle başka hiç kimsenin çalışmalarını yayınlamaya istekli olmadığını söylediler.
Albümler
Feindflug 'Erste Version' ("birinci versiyon", CD-R, 1997), kısıtlı sayıda özel yayım
Feindflug 'Zweite / Dritte Version' ("ikinci / üçüncü", CD-R, 1997)
Feindflug 'Vierte Version' ("dördüncü versiyon", CD, 1999),
Hirnschlacht (CD, 2002)
Volk und Armee (CD, 2005)
Feindflug 'Dritte Version' ("üçüncü versiyon", 2009)
Picasso Müzesi (Antibes)

Picasso Müzesi (eski adı Chateau Grimaldi), Antibes'te bulunan, antik Yunan kenti Antipolis'in temelleri üzerine inşa edilmiş bir müzedir. Antibes, güneydoğu Fransa'nın Alpes-Maritimes bölümünde, Akdeniz'e nazır bir tatil beldesidir. Kale, 29 Nisan 1928 tarihinden itibaren tarihi eser sınıflandırmasına dahil edilmiştir.
Tarih
Chateau Grimaldi, ilk olarak on dördüncü yüzyılın sonlarında, ünlü Grimaldi Hanedanlığı'nın evlatları olan şehrin feodal beyleri Marc ve Luc Grimaldi'nin ikametgahı olarak inşa edilmiş ve o zamandan beri onların adıyla anılmıştır. Fransız Devrimi sırasında, orada belediye binasını kuran devrim yöneticileri tarafından kullanıldı; Bourbon Restorasyonundan sonra kışlaya dönüştürüldü.
Kale, Roma döneminden kalma temeller üzerine inşa edilmiştir. Roma binasının cephelerinin bir kısmı 3 ila 5 metre arasında değişen bir yüksekliğe kadar korunmuştur. Bu yapı MS 1. yüzyıldan kalma olmalıdır. Kaledeki kule, Cannes'daki benzeri gibi 11. yüzyılın sonunda inşa edilmiştir. Castrum Antipolitani olaylarına tanıklık etmiştir. Kenardan 6.50 m kare kesitli olup, yüksekliği 25 m'dir. Orijinal kapı, bir timpan ve yarım daire biçimli bir boşaltma kemerini destekleyen yekpare bir lento ile örtülmüştür. Tüm Romanesk zindanlarda olduğu gibi, kapı, birinci kattaki odaya yalnızca kayar bir merdivenle erişim sağlamak için yüksek yerleştirilmiştir.
1925'ten itibaren şato Grimaldi Müzesi olarak tanındı ve 1946'da altı ay boyunca ünlü sanatçı Pablo Picasso'nun evi oldu.
1957'de Picasso resmen "Antibes Şehri Fahri Vatandaşı" unvanını aldı. 1966'da Chateau Grimaldi Picasso Müzesi oldu ve Romuald Dor de la Souchère ilk küratörü oldu.
Günümüzde de Picasso Müzesi olarak anılan yapı, dünyada sanatçıya adanan ilk müzedir.
Picasso'nun kendisi, müzeye, aralarında en önemlileri La Chèvre (heykel) ve La Joie de vivre tabloları da olan toplam 23 resim ve 44 çizim olmak üzere pek çok eser bağışlamıştır. 1990'da Jacqueline Picasso, Picasso'nun başka birçok eserini de müzeye miras bıraktı. Bunlar arasında dört resim, on çizim, iki seramik ve altı gravür vardı. Bu eserler, müzenin 1952 ile 2001 yılları arasında topladığı Pablo Picasso'nun üç kağıt eseri, altmış gravürü ve altı halıya ek olarak müzede sergileniyor. Bugün koleksiyonda Picasso'nun 245 eseri vardır.
Enyo

Enyo
Yunan mitolojisinde bir savaş tanrıçasıdır. Sık sık savaş tanrısı Ares ile ilişkilendirilir. Romalılar onu Bellona ile özdeşleştirdi. Anadolu tanrıçası Ma ile de benzerlikleri vardır.
İsim
Adı, Bergama Zeus Sunağının frizlerinden birinin kornişinde ve diğer on dört frizde geçmektedir.
Kült
İstefe ve Orchomenos'ta, Zeus, Demeter, Athena ve Enyo onuruna kutlanan Homoloia adlı bir festivalin Homoloius ismini Enyo'nun rahibesi Homolois'ten aldığı söylenir. Prksiteles'in oğulları tarafından yapılmış bir Enyo heykeli, Atina'daki Ares tapınağında duruyordu.
Tanım
Enyo, Quintus Smyrnaeus tarafından [1] "Savaşın kız kardeşi" olarak adlandırılır,, çekişme ve anlaşmazlığın vücut bulmuş hali olan Eris'inkine çok benzeyen bir roldedir, özellikle Homeros, ikisini aynı şekilde tarif eder. Bazı mitlerde savaş tanrısı Enyalius'un annesi olarak da anlatılır ve bu mitlerde Ares baba olarak belirtilir ancak bir erkek ismi olan Enyalius veya Enyalios Ares için kullanılan bir unvan da olabillir.
Hesiodos'un Theogonia'sında (270 273), Enyo, aralarında bir gözü ve bir dişi paylaşan üç kız kardeş olan Graeae'den birinin adıydı; diğer kız kardeşleri Deino ("Korku") ve Pemphredo ("Dehşet") idi.
Savaş tanrıçası olarak Enyo, genellikle Ares'e savaşa eşlik ederek şehirlerin yıkımını düzenlemekten sorumludur. O, "savaşta üstün" olarak tasvir edilmiştir. Savaştan o kadar zevk alır ki, savaş bitmesin diye Zeus ile canavar Tifon arasındaki savaşta taraf olmayı bile reddetmiştir:Eris ("Çekişme"), dövüşte Tifon'un eskortuydu, Nike (Zafer) Zeus'u savaşa götürdü... Tarafsız Enyo, iki taraf arasında, Zeus ve Tifon arasında eşit dengeyi korurken, yıldırımlar gökteki dansçılar gibi gümbürdüyordu. Enyo, Yediler'in Teb'e karşı savaşına ve Dionysos'un Kızılderililerle savaşına da katıldı. Truva'nın düşüşü sırasında Enyo, Eris ("Çekişme") ve ikisi de Ares'in oğulları olan, Phobos ("Korku") ve Deimos ("Dehşet") ile birlikte savaşta dehşet oluşturdu ve pek çok katliamlara neden oldu. O, Eris ve Ares'in iki oğlu Aşil'in kalkanında tasvir edilmiştir.
Chamberlain savaş hükûmeti

Neville Chamberlain, Chamberlain savaş hükumetini 1939'da Almanya'ya savaş açtıktan sonra kurdu. Chamberlain İkinci Dünya Savaşı'nın ilk sekiz ayında ülkeyi yönetti. Hükumet, parlimentodaki Norveç Tartışması dolayısıyla Chamberlain'in istifa edip Winston Churchill'in yeni bir hükumet kurmasına sonlandı.
Savaş hükumeti
Muhafazakar Parti (Birleşik Krallık) tarihi
II. Dünya Savaşı'nda Birleşik Krallık
Karaoğlanoğlu

Karaoğlanoğlu (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Girne belediyesine bağlı bir mahalledir. Mahalle, Girne'nin doğusunda yer almaktadır. Mahallenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 3.745'tir.
Karaoğlanoğlu, 1974 Kıbrıs Harekatı'ndan önce Aya Yorgi olarak bilinmekte olup harekat sırasında hayatını kaybeden 50. Piyade Alayı komutanı Albay Halil İbrahim Karaoğlanoğlu'nun anısına günümüz adını aldı.
ABD Holokost'u Anma Müzesi

Amerika Birleşik Devletleri Holokost Anma Müzesi (USHMM), Amerika Birleşik Devletleri'nin Holokost'a yönelik resmi anıtıdır. Washington D. C.'deki Ulusal Alışveriş Merkezi'nin bitişiğinde bulunan USHMM, Holokost tarihinin belgelenmesini, incelenmesini ve yorumlanmasını sağlar. Dünyanın liderlerine ve vatandaşlarına nefretle yüzleşme, soykırımı önleme, insan onurunu geliştirme ve demokrasiyi güçlendirme konusunda yardım etmeye adanmıştır.
Müzenin Eylül 2018 itibariyle 120,6 milyon dolarlık bir işletme bütçesi var. 2008 yılında müzenin yaklaşık 400 çalışanı, 125 müteahhit, 650 gönüllü, 91 Holokost mağduru ve 175.000 üyesi vardı. New York City, Boston, Boca Raton, Chicago, Los Angeles ve Dallas'ta yerel ofisleri vardı.
22 Nisan 1993'te açılışından bu yana, müzenin 211'den fazla ülke ve bölgeden 10 milyondan fazla okul çocuğu, 99 devlet başkanı ve 3.500'den fazla yabancı yetkili dahil olmak üzere yaklaşık 40 milyon ziyaretçisi olmuştur. Müzenin ziyaretçileri dünyanın her yerinden geldi ve müze ziyaretçilerinin yüzde 10'undan azı Yahudi. Web sitesi 2008'de günde ortalama 100 ülkeden 25 milyon kez ziyaret edildi. Bu ziyaretlerin yüzde otuz beşi ABD dışındandı.
USHMM'nin koleksiyonları 12.750'den fazla eser, 49 milyon sayfalık arşiv belgesi, 85.000 tarihi fotoğraf, 200.000'den fazla kayıtlı hayatta kalan ve ailelerinin bir listesi, 1.000 saatlik arşiv görüntüsü, 93.000 kütüphane öğesi ve 9.000 sözlü tarih tanıklığı içerir. Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'ndeki her eyalette öğretmen arkadaşları ve 1994'ten bu yana 26 ülkeden yaklaşık 400 üniversite arkadaşı bulunmaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri Holokost Anma Müzesi'ndeki araştırmacılar, 1933'ten 1945'e kadar Avrupa'nın Alman kontrolündeki bölgelerinde Naziler tarafından oluşturulan 42.500 getto ve toplama kampını belgelediler.
Müze, coğrafi olarak Smithsonian müzeleriyle aynı kümede yer alsa da, popüler anlayışın aksine, Amerika Birleşik Devletleri Holokost Anı Müzesi kendi yönetim yapısına sahip bağımsız bir varlıktır. Ancak, müze ve Smithsonian düzenli olarak ortak projelere katılıyor.
Koleksiyon
Marcel Bigeard

Marcel Bigeard (d. 14 Şubat 1916, Toul - ö. 18 Haziran 2010, Toul) Fransız asker ve siyasetçi.
1930'lu yıllarda asklerlik kariyerine başlamış, İkinci Dünya Savaşı esnasında Almanya tarafından ülke işgaldeyken 1942 yılında evlenmiştir. Fransız Kurtuluş Ordusu'nda paraşütçü olarak yer almıştır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Almanya'da ve ardından Fransız Hindiçini'nde, daha sonrasında Cezayir Savaşı'nda Fransız Ordusu'nda görev yapmıştır. Sol partiler ve Cezayir Ulusal Kurtuluş Cephesi üyeleri tarafından Cezayir'de işkence uyguladığını ve Bigeard'ın adıyla anılan bir işkence tekniği olsa da kendisi işkence iddialarını reddeddip işkencelere katılmadığını ifade etmiştir. Çeşitli gazi dernekleri ve asker derneklerinde üyelik ve başkanlık yapmıştır. Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d'Estaing'in önerisi ile 1975 yılında Savunma Bakanı nezdinde devlet sekreteri olarak atanmıştır. 1978-1988 yıllarında Fransız Demokrasisi için Birlik'ten Meurthe-et-Moselle milletvekilliği yapmıştır. 2010 yılında ölmüştür. çok sayıda sokak, cadde ve meydana adı verilmiştir.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Mart 1983 - Mart 1989 : Toul belediye meclisi üyesi
Hükümet
31 Ocak 1975 - 4 Ağustos 1976 : Savunma Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri
Meclis
3 Nisan 1978 - 1 Nisan 1986 : Meurthe-et-Moselle 5. seçim çevresi milletvekili
6 Nisan 1978 - 22 Mayıs 1981 : Meclis milli savunma ve silahlı kuvvetler komisyonu başkanı
2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988 : Meurthe-et-Moselle milletvekili
Karakum, Kıbrıs

Karakum (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Girne belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Girne'den 2 km uzakta yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 722'dir.
Edremit, Kıbrıs

Edremit (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Girne belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Girne'den 6 km batısında yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 1.268'dir.
Zeytinlik, Kıbrıs

Zeytinlik (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Girne belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Girne'den 4 km uzakta yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 1.090'dır.
Tempros adını Lüzinyan döneminde onların karargahlarından biri olduğu için adını Tapınak Şövalyeleri'nden aldığı sanılmaktadır. Daha sonra Tembros adını aldığında Hospitalier Şövalyeleri'nin komutanlıklarından biri haline geldi. Kıbrıslı Türkler tarafından Temros olarak anılmış, ancak 1975 yılında Zeytinlik olarak değiştirilmiştir.
1964'ten beri Kıbrıs Türk toplumunun fiili kontrolü altında önce bir yerleşim bölgesi olarak, ardından 1974 Kıbrıs Harekatı'ndan sonra adanın Türk kesiminin bir parçası oldu.
Zeytinlik

Zeytinlik, şu anlamlara gelebilir:
Yerleşim yeri
Türkiye
Zeytinlik, Ardeşen - Rize'nin Ardeşen ilçesine bağlı köy
Zeytinlik, Artvin - Artvin'in Merkez ilçesine bağlı köy
Zeytinlik, Bakırköy - İstanbul'un Bakırköy ilçesine bağlı mahalle
Zeytinlik, Çarşıbaşı - Trabzon'un Çarşıbaşı ilçesine bağlı mahalle
Zeytinlik, Giresun - Giresun'un bir semti
Zeytinlik, İlkadım - Samsun'un İlkadım ilçesine bağlı mahalle
Zeytinlik, Kepez - Antalya'nın Kepez ilçesine bağlı mahalle
Zeytinlik, Konak - İzmir'in Konak ilçesine bağlı mahalle
Zeytinlik, Menemen - İzmir'in Menemen ilçesine bağlı mahalle
Zeytinlik, Nizip - Gaziantep'in Nizip ilçesine bağlı mahalle
Kıbrıs
Zeytinlik, Kıbrıs - Girne ilçesine bağlı köy
Diğer
Zeytinlik (Selanik) - Yunanistan'da bir I. Dünya Savaşı anıtı
Doğanköy, Kıbrıs

Doğanköy (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Girne belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Girne'nin güneydoğusunda yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 722'dir.
George Jeffery, köyün eski bir Türk çiftliği olduğunu bildirmektedir. Girne'den taş ve çakıl döşeli bir yol, eski zeytinliklerin arasından köye geçiyordu.
Köyde bulunan en eski yapı küçük bir Rum Ortodoks Kilisesi olan Meryemana Kilisesi'dir.
Kintshureti Kilisesi

Kintshureti Kilisesi (Gürcüce: ) veya Kintzureti Kilisesi ( ), Artvin ilinin Borçka ilçesinde, eski Kintshureti köyünü de kapsayan Zedoban köyünde orta çağdan kalma Gürcü kilisesidir.
Tarihçe
Bugün Dereiçi adıyla Zedoban köyün bir mahallesi olan Kintshureti veya Kintzureti, eskiden Klarceti bölgesinde ayrı bir köydü. Klarceti de orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Kintshureti köyünün bir Gürcü yerleşimi olduğu 1886 ve 1922 nüfus tespitlerinden de anlaşılmaktadır. Kintshureti Kilisesi de Osmanlı döneminden önce köyün Hristiyan nüfusundan kalmış olmalıdır.
Mimari
Kintshureti Kilisesi, eski Kintshureti köyünde bir tepe üzerinde inşa edilmiş dikdörtgen planlı ve tek nefli bir yapıdır. Söz konusu yapının insanda kaba yonu orta büyüklükte taşlarla kireç harcı kullanılmıştır. Üst kısımları yıkılmış olan duvarların günümüze kalan kısmının yüksekliği 1-1.5 metreyi bulur. Girişi batı cephe ekseninde bulunan kilisenin doğu tarafında, dıştan düz duvarla çevrelenmiş yarım daire planlı bir apsis ile apsisin iki yanında, zeminden başlayan yarım daire planlı birer niş yer almaktadır.
Kintshureti köyünde, bugün cami mahallesi denilen yerde bir kilisenin varlığı daha bilinmektedir. Tamamen yıkılmış olan bu kilisenin kireç harçlı duvar parçaları caminin avlusunun taş duvarında kullanılmıştır.
Mühendislik, tedarik ve inşaat

Mühendislik, tedarik ve inşaat ( EPC ) sözleşmeleri (bir tür anahtar teslim sözleşme), özel sektör tarafından büyük ölçekli ve karmaşık altyapı projelerinde inşaat işlerini üstlenmek için kullanılan bir sözleşme şeklidir.
Genel bakış
Bir EPC sözleşmesi kapsamında, bir yüklenici, tesisi işletmeye başlamak için yalnızca "bir anahtarı çevirmesi" gereken bir geliştiriciye eksiksiz bir tesis teslim etmekle yükümlüdür; bu nedenle EPC sözleşmeleri bazen anahtar teslimi inşaat sözleşmeleri olarak adlandırılır. Yüklenici, komple bir tesisi teslim etmenin yanı sıra, tesisi garantili bir fiyat karşılığında sabit bir tarihe kadar teslim etmeli ve belirtilen düzeyde performans göstermelidir. Herhangi bir gerekliliğe uyulmaması, genellikle yüklenicinin parasal yükümlülüklere maruz kalmasıyla sonuçlanacaktır. MSİ yüklenicisi, tüm tasarım, satın alma ve inşaat işlerini koordine eder ve tüm projenin gerektiği gibi ve zamanında tamamlanmasını sağlar. Gerçek saha çalışması yapabilirler veya yapmayabilirler.
Bu tür sözleşmeler için kullanılan çeşitli kısaltmalar, toptan anahtar teslimi için LSTK, mühendislik, satın alma, kurulum ve devreye alma için EPIC ve mühendislik, satın alma, inşaat ve devreye alma için EPCC'dir. EPIC kullanımı yaygındır, örneğin FIDIC ve çoğu Basra Körfezi ülkesi tarafından. LSTK'nın kullanımı Suudi Arabistan Krallığı'nda yaygındır. EPCC'nin kullanımı Katar'da ve diğer bazı ülkelerde yaygındır.
EPC işlevleri
EPC sözleşmeleri aşağıdaki konuları kapsar.
Mühendislik fonksiyonları
Temel mühendislik
Detaylı mühendislik
Planlama
İnşaat mühendisliği
Tedarik fonksiyonları
Lojistik ve taşımacılık
Alma
Tedarik
Faturalama
Satın Alma
İnşaat fonksiyonları
Elektrik tesisatı
Mekanik montaj
İnşaat mühendisliği
Devreye alma fonksiyonları
Satış sonrası servis
Test ve devreye alma
Tesislerin modernizasyonu
Bir EPC, LSTK veya EPCC aynı türde sözleşmelerdir. Bu sözleşme şekli, EPC/anahtar teslim başlık sözcüklerini içeren FIDIC ( Uluslararası Müşavir Mühendisler Federasyonu ) Gümüş Kitap kapsamındadır. EPCM baş harflerine uluslararası projelerde de sıklıkla rastlanır, ancak bu EPC'den çok farklıdır. EPCM, yüklenicinin mühendislik, satın alma ve inşaat yönetimi hizmetlerini gerçekleştirdiği bir yalnızca hizmet sözleşmesidir. Bir EPCM düzenlemesinde müşteri, müşteri adına tüm proje için yönetim hizmetleri sağlayan bir yüklenici seçer.
Türk film yapımcıları

Bu madde Türk film yapımcıları listesidir
Not: Lütfen alfabetik sıraya göre ekleyin
Abdullah Oğuz (d.1958)
Abdurrahman Keskiner (d.1941)
Adem Kılıç (d. 1954)
Adnan Mersinli (1940-2016)
Ahmet Boyacıoğlu (d.1953)
Ahmet Üstel (1930-1983)
Ali Özgentürk (d.1945)
Aram Gülyüz (1931-2018)
Arşavir Alyanak (1907-1981)
Atıf Yılmaz (1926-2006)
Aydın Bağardı (1959-2023)
Aydın Bulut (d.1968)
Aydın Sayman (d.1953)
Ayşe Germen
Baki Çallıoğlu (1923-2011)
Biket İlhan (d.1944)
Biray Dalkıran (d.1976)
Birol Güven (d.1964)
Caner Özyurtlu (d.1986)
Cemal Şan (d.1965)
Cengiz Çağatay (d.1973)
Cesur Barut (1938-1990)
Ceylan Özgün Özçelik (d.1980)
Çiğdem Mater
Doruk Çetin (d.1987)
Ekrem Gökkaya (1934-2021)
Elif Dağdeviren (d.1967)
Emre Yeksan (d.1981)
Erdoğan Çakıcı (1937-2017)
Erdoğan Tünaş (1935-2007)
Erhan Cerrahoğlu (d.1969)
Erol Avcı (d.1957)
Ersoy Güler (d.1974)
Ertem Eğilmez (1929-1989)
Faruk Aksoy (d.1964)
Faruk Turgut (d.1960)
Fatma Girik (1943-2022)
Ferdi Eğilmez (d.1963)
Feyturiye Esen (1928-2004)
Fuat Uzkınay (1888-1956)
Hakan Karahan (d.1960)
Hakkı Kurtuluş (d.1980)
Hamdi Alkan (d.1967)
Handan İpekçi (d.1956)
Hasan Kaçan (d.1957)
Hasan Karacadağ (d.1976)
Haydar Işık (d.1980)
Hürrem Erman (1913-2003)
Hüseyin Karabey (d.1970)
Hüsnü Cantürk (1907-1979)
İlham Filmer (1923-2013)
İlhan Arakon (1916-2006)
İrfan Atasoy (1937-2022)
İrfan Tözüm (d.1951)
İsmail Güneş (d.1961)
Kadri Yurdatap (1931-2008)
Kartal Tibet (1939-2021)
Kemal İnci (1933-2018)
Kemal Sunal (1944-2000)
Kenan Artun (1921-2007)
Kerem Çatay (d.1979)
Mahmut Hekimoğlu (1955-2016)
Mehmet Ali Konar (d.1983)
Mehmet Bozdağ (d.1983)
Mehmet Tanrısever (d.1953)
Melih Gülgen (1946-2017)
Memduh Ün (1920-2015)
Mesut Uçakan (d.1953)
Metin Erksan (1929-2012)
Muammer Özer (d.1945)
Muhammet Çakıral (d.1965)
Muharrem Gürses (1913-1999)
Murat Şeker (d.1973)
Mustafa Oğuz (d.1952)
Mustafa Şen (d.1956)
Mustafa Şevki Doğan (d.1964)
Muzaffer Arslan (1921-1992)
Nedim Hazar
Nevzat Kığ (1935-2017)
Nişan Hançer (1923-1997)
Nuri Akıncı (1924-1977)
Oksal Pekmezoğlu (1938-2004)
Ömer Kavur (1944-2005)
Ömer Vargı (d.1953)
Orhon Murat Arıburnu (1916-1989)
Osman F. Seden (1924-1998)
Osman Sınav (d.1956)
Osman Yağmurdereli (1953-2008)
Özdemir Birsel (1929-2006)
Reha Yurdakul (1926-1988)
Şahin Alparslan (d.1967)
Sami Ayanoğlu (1913-1971)
Seyfi Havaeri (1920-2009)
Serdar Şen (Yapımcı) (d.1982)
Sinan Çetin (d.1953)
Sırrı Gültekin (1924-2008)
Süreyya Duru (1930-1988)
Tanju Gürsu (1938-2016)
Tanju Korel (1944-2005)
Tunç Okan (d.1942)
Tunç Oral (1938-2022)
Turgut Demirağ (1921-1987)
Türker İnanoğlu (d.1936)
Yahya Kılıç (1933-1994)
Yavuz Özkan (1942-2019)
Yılmaz Duru (1929-2010)
Yılmaz Güney (1937-1984)
Yücel Çakmaklı (1937-2009)
Zafer Davutoğlu (1934-1996)
Zeki Çan (1924-1996)
Zübeyr Şaşmaz (d.1982)
Jeon Hye-jin (1976 doğumlu oyuncu)

Jeon Hye-jin (d. 10 Ağustos 1976, Ulsan) Güney Koreli aktris. Lee Joon-ik'in tarihi filmi The Throne'da (2015) rol aldı ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Blue Dragon Film Ödülü'nü kazandı.
Kariyeri
Jeon Hye-jin, 1997 Miss Korea'nın Güney Gyeongsang'dan yarışmacısıydı. Jeon, 1998'de piyasaya sürülen A Killing Story filminde küçük rollerle oyuncu olarak çıkış yaptı. O zamanlar Sangmyung Üniversitesi'nde Sinema Bölümü'nde okuyan bir öğrenciydi. Jeon film izlemekten hoşlanıyordu ama oyunculuk yapacağını hiç düşünmemişti. Bu film aracılığıyla onunla tanışan yönetmen Lee Sang-woo (tiyatro şirketi Chaimu'nun sanat yönetmeni), onu tiyatro dünyasına yönlendirdi. 1998'de Jeon, Chaimu tiyatro topluluğu aracılığıyla tiyatronun sahnesini ciddi bir şekilde aldı. Bir tiyatro oyuncusu olarak aktif olduğunda, Jeon Yi-da sahne adını kullandı. Daha sonra "Moral Thief", "The Sogue", "That Place", "Unification Express" ve "Shape" oyunlarında birçok eserde yer aldı. Daehangno'nun Jun Ji-hyun'u lakabını aldı.
2002 yılında Ruler of Your Own World'de küçük bir rol oynayarak küçük ekranda çıkış yaptı. İki yıl sonra Jeon, KBS2 Pazartesi-Salı dizisi I'm Sorry, I Love You'da göründü ve Cha Moo-hyuk'un (So Ji-sub) kız kardeşi Yoon Seo-kyung rolünü oynadı.
Jeon, Lee Joon-ik'in Song Kang-ho ve Yoo Ah-in'in oynadığı tarihi filmi The Throne'da (2015) Yi Young-bin olarak rol aldı. En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Blue Dragon Film Ödülü'nü kazandı.
Jeon, suç noir filmi The Beast'te, dedektif Han-su'ya (Lee Sung-min) riskli bir teklifte bulunan bir muhbir olan Chun-bae'yi canlandırdı.
Kişisel hayatı
Jeon, 23 Mayıs 2009'da yedi yıllık erkek arkadaşı aktör Lee Sun-kyun ile evlendi. Ajansları, ilk oğullarının 25 Kasım 2009'da doğduğunu açıkladı. İkinci oğullarını 9 Ağustos 2011'de dünyaya getirdiler.
Film0grafi
Sinema
Televizyon dizileri
Eğlence programları
Müzik videolar
Tiyatro
Ödüller ve adaylıklar