İvan Yarıgin

İvan Sergeyeviç Yarıgin (Rusça: , ; 7 Kasım 1948 - 10 Temmuz 1997), Sovyet ve Rus serbest güreşçidir. Sovyetler Birliği adına güreşmiştir. Yarıgin 1972 ve 1976'da Olimpiyat şampiyonu oldu, 1973'te dünya şampiyonu, beş kez bir Dünya Kupası galibi, 1972 ve 1975-76 yıllarında Avrupa şampiyonu olmuş, 1973, 1976-77 ve 1979-80 yıllarında dünya kupası kazanmıştır. 1970-1980 yılları arasında ikinci sırada yer aldığı 1970 ve 1974 Avrupa şampiyonası hariç tüm büyük uluslararası yarışmalarını kazandı. Dünyanın en prestijli turnuvalarından biri olan Altın Grand Prix İvan Yarıgin Turnuvası her yıl Rusya'nın Krasnoyarsk kentinde düzenleniyor ve dünyanın en zor turnuvalarından biri olma ününe sahiptir.
Biyografi
Yarıgin, on kardeşten oluşan bir ailede altıncı çocuk olarak doğdu. Ailesinin çoğu üyesi ağır yapılı ve fiziksel olarak aktif insanlardı. Küçük yaşlardan itibaren Yarıgin, demirci atölyesinde babasına yardım etti. Gençliğinde kaleci olmak istedi ancak 1966'da 18 yaşında güreşmeye başladı. Daha sonra askere alındı ve sambo güreşinde Sovyet Silahlı Kuvvetleri ağır siklet şampiyonasını kazandı. Daha sonra serbest güreşe geçti ve 1968 RSFSR ulusal gençlik şampiyonası ve 1969 Sovyet gençlik şampiyonası'nı kazandı.
Kariyeri
1970 yılında, Vladimir Gulyutkin'i yenerek Sovyetler Birliği şampiyonluğunu kazandı; 1971'de Gulyutkin'e yenildi, ancak 1972 Olimpiyat Seçmelerinde onu tekrar yendi ve Münih Olimpiyatları için seçildi. 1972 Yaz Olimpiyatları'nda beş maçı da tuşla kazandı ve 7 dakikadan biraz fazla bir süre minder üzerinde geçirdi. 1972 Avrupa Güreş Şampiyonasında tüm maçlarını tuşla kazandı. 1973 Dünya Kupası için Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk kez turnuvaya katıldıüında, Amerikan basını onu "mavi gözlü, kızıl saçlı, Sovyetler Birliği'nden 24 yaşında bir güreşçi olarak tanımladı ve Lenin'in Mezarından bir granit blok köşe taşından dövülmüş ve yontulmuş olabilecek müthiş, heykelsi bir çerçeveye olarak tanımladı.
1973 Dünya Güreş Şampiyonasında tüm maçlarını tuş ile kazandı. Böylece Yarıgin, art arda üç büyük turnuva da tüm maçlarını tuşile kazanan tek güreşçi oldu. Daha sonra birkaç küçük yarışmayı kaybetti ve yarışmadan emekli olmaya karar verdi, Tayga ormanında oduncu olarak çalıştığı yerli Sizaya köyüne yerleşti. Açık hava etkinliği onun gücünü ve güvenini yeniden kazanmasına yardımcı oldu ve 1974'te geri döndü. 1976 Yaz Olimpiyatları'ndaki zaferi daha az muhteşemdi çünkü tüm turnuvayı iki kırık kaburgayla güreşti. Yarıgin, kapanış töreninde Sovyet Olimpiyat bayrağı taşıyıcısı olarak seçildi.
Moskova Olimpiyatlarına hazırlanırken Yarıgin, genç Sovyet güreşçisi İlya Mate'nin altın madalya için (gerçekten kazandığı) daha iyi bir şansı olduğunu fark etti. Yarıgin 1980 yılında yarışmadan kalıcı olarak emekli oldu ve güreş koçu oldu. 1982-92'de Sovyet serbest güreş takımını eğitti ve 1993-1997'de Rusya Güreş Federasyonu'na başkanlık etti. Krasnoyarsk'taki 1997 Dünya Güreş Şampiyonası'nın önemli bir organizatörüydü.
Ölümü ve sonrası
Yarıgin 1997'de bir araba kazasında öldü ve arabasını yol kenarında park edilmiş ağır bir kamyona çarptı.
1990 Yılının başlarında, 1966'dan beri yaşadığı şehir olan Krasnoyarsk'ta onuruna yıllık bir güreş turnuvası başlatıldı; 1998 yılında Krasnoyarsk'taki bir spor mekanı İvan Yarıgin Spor Salonu olarak yeniden adlandırıldı ve Mart 2002'de anıtı şehirde açıldı. Diğer anıtları 1998 yılında Moskova'da inşa edildi, 2012 yılında Stavropol Bölgesi'nde (ölüm yerine yakın), ve 2013'te Abakan'da. Moskova'da bir ortaokul ve bir güreş kompleksi Yarıgin'in adını almıştır. 2010 yılında Yarıgin, FILA Uluslararası Güreş Onur Listesi'ne alındı.
Hakkında yazılan kitaplar
Yarygin I. S. (1989) . Moskova.
Yarygin I. S. (1995) . Krasnoyarsk.