Dryopithecus

Dryopithecus ("meşe maymunu"), Avrupa'nın orta - geç Miyosen döneminde yaşamış, soyu tükenmiş bir büyük insansı maymun cinsidir. 1856'daki keşfinden bu yana, cins, aralarındaki çok küçük farklılıklara dayalı olarak tek kalıntılardan tanımlanan, sayısız yeni tür ile taksonomik kargaşaya maruz kalmıştır ve holotip örneğinin parçalı doğası, fosil örneklerini ayırt etmeyi zorlaştırmaktadır. Şu anda tek bir tartışmasız tür vardır, D. fontani tip türü, ancak daha fazlası da olabilir. Cins, Afrika insansı maymunlarının (insan dahil) grubu olan Homininae alt familyasında bir dal olarak Dryopithecini oymağında, ya da kendisine özel bir alt familyada (Dryopithecinae) sınıflandırılır.
Açıklama ve Yaşam şekli
Cinse ait erkek bir örneğin, hayattayken 44 kg olduğu tahmin edilmiştir. Dryopithecus dişleri modern şempanzelerin dişlerine çok benzerdir. Dişleri küçüktür ve ince bir mine tabakasına sahiptir. Dryopithecus'un ince bir çenesi vardır, bu da aşındırıcı veya sert yiyecekler yemek için uygun olmadığını gösterir. Modern insansı maymunlar gibi, erkek örneklerin belirgin köpek dişleri vardır. Dryopithecusus muhtemelen ağırlıklı olarak ağaçlardan olgun meyvelerle beslenirdi, onlara ulaşmak için bir dereceye iki ayak üzerinde durma eylemini göstermiş olabilir, ancak bir kol kemiği ve uyluk kemiğinin anatomisinun analizi, dört ayak üzerinde yürümeye daha yönelik olduğunu (quadropedalizm) gösteriyor. Yüzü gorillere benziyordu ve erkeklerin dişilerden daha uzun köpek dişleri vardı, bu da tipik olarak yüksek düzeyde saldırganlık (cinsel seçilimde) ile ilişkilidir. Mevsimlik, paratropik bir iklimde yaşadılar ve kış için yağ rezervleri oluşturmuş olabilirler. Avrupa'daki büyük insansı maymunların, muhtemelen Geç Miyosen'de sıcak iklime adapte olmuş ormanlarının geri çekilmesine neden olan bir kuruma ve soğuma eğilimi sırasında soyu tükenmiştir. Dryopithecus, insan ve orangutanların atalarının ayrıldığı dönemden hemen sonra yaşamıştır ve insan, şempanze ve gorilin ortak atası olabilir ya da homininae'nin atalarıyla en ilişkili yan gruplardan birine ait olabilir. Ayrıca Ponginae soyuyla ilişkili olma ihtimali de vardır. (Bkz. Sınıflandırma)
Etimoloji
Dryopithecus cinsinin adı, Antik Yunanca; drus "meşe ağacı" ve pithekos "maymun" kelimelerinden gelmektedir, çünkü günümüz Avrupa'sına benzer bir ortamda bir meşe veya çam ormanında yaşadığı düşünülmektedir. D. fontani türü, onu keşfeden yerel koleksiyoncu Mösyö Alfred Fontan'ın onuruna adlandırılmıştır.
Taksonomi
İlk Dryopithecus fosilleri, Fransız paleontolog Edouard Lartet tarafından 1856'da, Charles Darwin'in Türlerin Kökeni Üzerine adlı kitabını yayınlamasından üç yıl önce, Fransız Pireneleri'nden tanımlanmıştır. Sonraki yazarlar, modern Afrika büyük maymunlarıyla benzerlikler kaydettiler. Darwin, The Descent of Man adlı eserinde Dryopithecus'un maymunların Afrika kökenli olduğu konusunda şüphe uyandırdığını kısaca belirtti:
... erken atalarımızın Afrika kıtasından başka yerlerde yaşaması biraz daha olasıdır. Ancak iki ya da üç antropomorf maymun için bu konuda spekülasyon yapmak yararsızdır; biri Lartet'in bulduğu Dryopithecus, neredeyse bir insan büyüklüğündeydi ve Hylobatidler ile yakın bir grupta olabilirdi, Miyosen çağında Avrupa'da yaşıyordu; çok uzak bir dönemden beri, dünya kesinlikle birçok büyük evrim geçirdi ve en büyük ölçekte göç için bolca zaman oldu.
Dryopithecus taksonomisi, çok sayıda kargaşanın konusu olmuştur; yeni örnekler, yeni bir türün veya küçük farklılıklara dayanan bir cinsin temeli olup, birkaç artık yok olmuş türle sonuçlanmıştır. 1960'lara gelindiğinde, tüm insan olmayan insansı maymunlar, artık kullanılmayan Pongidae familyasında ve soyu tükenmiş maymunlar Dryopithecidae olarak sınıflandırıldı. 1965'te İngiliz paleoantropolog David Pilbeam ve Amerikalı paleontolog Elwyn L. Simons, o zamanlar Eski Dünya'nın dört bir yanından gelen örnekleri içeren cinsi üç alt türe ayırdı : Avrupa'da Dryopithecus, Asya'da Sivapithecus ve Afrika'da Proconsul. Daha sonra, bu türlerin her birinin cinse yükseltilip yükseltilmeyeceği tartışıldı. 1979'da Sivapithecus cinse yükseltildi ve Dryopithecus yeniden Avrupa'da Dryopithecus, Afrika'da Proconsul, Limnopithecus ve Rangwapithecus türlerine bölündü. O zamandan beri, birkaç tür daha atandı ve taşındı. 21. yüzyılda, cins D. fontani, D. brancoi, D. laietanus, ve D. crusafonti'yi içeriyordu.
Bununla birlikte, 2009 yılında D. fontani'nin kısmi bir kafatasının keşfi, birçoğunun yeni oluşturulan Hispanopithecus gibi farklı cinslere ayrılmasına neden oldu, çünkü karışıklığın bir kısmı Dryopithecus holotipinin belirsiz ve olan parçalı örneklerinden kaynaklanıyordu.
Şu anda cinse ait olduğu kesin, tek bir tartışmasız tür vardır, D. fontani.
Dryopithecus, Hispanopithecus, Rudapithecus, Ouranopithecus, Anoiapithecus ve Pierolapithecus ile birlikte, adaşı büyük maymun oymağı Dryopithecini'de sınıflandırılır. Üstteki cinslerden; son ikisi Dryopithecus'a ait olabilir, ilk ikisi kendisi ile eş anlamlı olabilir ve üçüncünün de olma ihtimali vardır. Dryopithecini oymağı, orangutanların bir dalı ( Ponginae), Afrika maymunlarının ve insanların atası (Homininae), veya kendisinin ayrı bir alt familyaya dahil olduğu ( Dryopithecinae) kabul edilir.
Dryopithecus, Miyosen İklim Optimumu'nun sıcak iklimlerinde, Avrupa'nın genişleyen ormanlarında, muhtemelen ilerleyen Orta Miyosen bozulmasında (bir soğuma olayı) çeşitlenen, orta Miyosen Afrika büyük insansı maymunlarının uyarlanabilir radyasyonunun bir parçasıydı. Büyük insansı maymunların önce Avrupa'da veya Asya'da evrimleşmesi ve ardından Afrika'ya göç etmesi de mümkündür.
Paleoekoloji
Dryopithecus kalıntıları genellikle filler (örneğin bunlarla sınırlı olmamakla birlikte Gomphotherium ), gergedanlar (örneğin Lartetotherium ), domuzlar (örneğin Listriodon ), antilop (örneğin Miotragocerus ), atlar (örn., Hippotherium ), sırtlanlar (örneğin Protictitherium ) ve büyük kediler (örneğin Pseudaelurus ) in olduğu bölgededir. Diğer ilişkili primatlar genellikle büyük insansı maymunlardır, Hispanopithecus, Anoiapithecus ve Pierolapithecus ; ve bir maymun olan Pliopithecus. Bu hayvanlar, sıcak, ormanlık, paratropik bir sulak alan ortamında ve mevsimlik bir iklimde yaşamış olabilir. Avusturyalı Dryopithecus için, Prunus, asma, karadut, çilek ağaçları, hikori ve kestane gibi bitkiler önemli meyve kaynakları olabilir; ve diğer muhtemel yiyecek kaynakları, kayın, karaağaç ve çam balı kaynaklarıdır.
Geç Miyosen, Avrupa'daki kuruma eğiliminin başlangıcıydı. Akdeniz bölgesinde artan mevsimsellik ile kurak dönemler ve bir Akdeniz ikliminin ortaya çıkması, muhtemelen ormanlık alanların yerini açık çalılıklara bırakmıştır ; ve Alplerin yükselmesi, Orta Avrupa'daki tropikal ve sıcak iklim bitki örtüsünün orta enlem ve alpin bitkileri lehine geri çekilmesine neden oldu. Bu muhtemelen Avrupa'daki büyük insansı maymunların göçmesine ve neslinin tükenmesine yol açtı.