turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Cedide

Cedide (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 182,0 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 50.225'tir.
Berber direği

Berber direği, berberlerin zanaatlarını yaptıkları yeri veya dükkanı belirtmek için kullandıkları bir tür işarettir. Bu ticari işaret, Orta Çağ'a kadar uzanan bir geleneğe göre, renkli sarmal çizgilerden oluşan (birçok ülkede genellikle kırmızı ve beyaz, ancak Amerika Birleşik Devletleri'nde genellikle kırmızı, beyaz ve mavi) bir asa veya direktir. Direk sabit olabilir veya genellikle bir elektrik motoru yardımıyla dönebilir.
Berberlik ve cerrahlıkta kökeni
Ortaçağda, berberler diş çekiminin yanı sıra müşterilere ameliyat yapıyorlardı. Orijinal direğin tepesinde (sülüklerin tutulduğu kabı temsil eden) ve alt kısmında (kan alınan havzayı temsil eden) pirinç bir lavabo vardı. Direğin kendisi, kan akışını teşvik etmek için işlem sırasında hastanın tuttuğu asayı temsil etmektedir. Direk motifi de muhtemelen Yunan hız ve ticaret tanrısı Hermes'in, yani Caduceus'un asası ile ilgilidir.
1163'teki Turlar Konseyi'nde din adamlarının ameliyat yapması yasaklandı. O zamandan beri doktorlar, cerrahlardan ve berberlerden ayrıldı. Daha sonra, berberlerin rolü Jean Pitard tarafından 1210 dolaylarında Paris'te kurulan College de Saint-Come et Saint-Damien tarafından uzun elbisenin akademik cerrahları ve kısa elbisenin berber cerrahları olarak tanımlandı.
Rönesans döneminde Amsterdam'da cerrahlar, hastalarını kanamaya (kırmızı), kemiklerini düzeltmeye veya diş çekmeye (beyaz) veya daha acil bir şey gerekmiyorsa tıraş olmaya (mavi) hazır olduklarını belirtmek için renkli şeritler kullandılar.
İngiltere'de United Barber Surgeon's Company'nin kurulmasından sonra, bir yasa berberin kırmızı ve beyaz bir direk kullanmasını ve cerrahın kırmızı bir direk kullanmasını gerektiriyordu. Fransa'da cerrahlar, ofislerini tanımlamak için bir leğen takılı kırmızı bir direk kullandılar. Mavi genellikle Amerika Birleşik Devletleri'ndeki direklerde, muhtemelen ulusal renklerine bir saygı olarak görünür. Bu berber direği renklerinin bir başka, daha hayali yorumu, kırmızının arteriyel kanı, mavinin venöz kanın simgesi ve beyazın da bandajı temsil etmesidir.
1950'den önce, Amerika Birleşik Devletleri'nde dört berber direği üreticisi vardı. 1950'de Minnesota, St. Paul'den William Marvy, berber direkleri üretmeye başladı. Marvy 50.000'inci berber direğini 1967'de yaptı ve 2010 yılına kadar 82.000'den fazla üretildi. William Marvy Company şu anda Kuzey Amerika'daki tek berber direği üreticisidir ve yılda yalnızca 500 adet satmaktadır (1960'larda 5100 adet satılıyordu). Son yıllarda, birkaç berber dükkanı açıldığından ve birçok yargı bölgesi hareketli tabelaları yasakladığından, dönen berber direklerinin satışı önemli ölçüde düştü.
1905 gibi erken bir tarihte, Amerika Birleşik Devletleri'nde direklerin kullanımının "azaldığı" bildirildi.
Oregon, Forest Grove'da, 22 metre uzunluğuyla "Dünyanın En Uzun Berber Dükkanı Direği" bulunur.
Taşkent Parkı

Taşkent Parkı (), Türkmenistan'ın başkenti Aşkabat'ta bulunan bir parktır.
Tarihçe
İki komşu devletin başkentleri - Aşkabat (Türkmenistan) ve Taşkent (Özbekistan) - kardeş şehirlerdir. Aşkabat ve Taşkent şehir yönetimleri arasında kardeş şehir ilişkilerinin kurulmasına ilişkin anlaşma 20 Mayıs 2017 tarihinde imzalandı.
Parkın inşaatı 2022 yılında tamamlanmıştır.
Parkın büyük açılışı 21 Ekim 2022'de Özbekistan Cumhurbaşkanı Shavkat Mirziyoyev ve Türkmenistan Cumhurbaşkanı Serdar Berdimuhamedov'un katılımıyla gerçekleşti. Aynı gün Taşkent parkı da ziyarete açıldı.
Planlama ve dekorasyon
Parkın mimari görünümü, Özbekistan'ın başkenti - Taşkent şehri imajını somutlaştırıyor. Taşkent TV Kulesi'nin küçük kopyaları, Fazilet Anıtı (Taşkent'teki Bağımsızlık Meydanı'nın girişinde böyle bir kemer dikildi) ve diğer ilgi çekici yerler parkta restore edildi.
Park yaklaşık 30,000 m2 bir alanı kaplamaktadır.
El-Batan

El-Batan (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un batısında yer almaktadır. Yüzölçümü 156,4 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 20.812'dir.
Kent, yoğun sulamanın yapıldığı geniş bir ovanın merkezinde yer almaktadır. At yetiştiriciliği ile de bilinir. At yarışının iyileştirilmesi için Ulusal Vakfın bir yan kuruluşu var. Fransız himayesi sırasında El-Batan, çiftçilerin yerleşimi için stratejik bir yerdi. Fransız tarzı evler hala orada bulunmaktadır.
Roma döneminde kalma bir köprü, gezginlerin Mecerda Nehri'ni geçmesine izin veriyor. Geleneksel olarak, özellikle şeşiyelerin üretimi için yünün yıkanması ve ezilmesi burada uygulandı.
Vadiü'l-Leyl

Vadiü'l-Leyl (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un batısında yer almakta olup Tunus metropoliten alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 57,15 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 78.767'dir.
Murnakiye

Murnakiye (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un güneybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 88,56 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 33.616'dır.
Murnakiye, verimli Murnak Ovası için önemli bir tarım merkezidir. Şehir, aynı zamanda bir cezaevine ev sahipliği yapmaktadır.
Teburba

Teburba (), Tunus'un Manuba ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 286,8 km2 olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 47.018'dir.
Tarihsel olarak Thuburbo Minus, günümüzde Teburba'da bulunan Afrika eyaletinde bir yerleşim yeriydi. Bir tepenin üzerinde yer alan şehir, 15. yüzyılda Endülüs Murlular tarafından yeniden inşa edildiğinde antik alanın sadece bir bölümünü işgal etti. Roma amfitiyatrosu, 17. yüzyılın sonunda, bir köprü inşa etmek için yıkılmasına kadar ayaktaydı.
Teburba'da 29 Kasım-4 Aralık 1942 tarihleri arasında II. Dünya Savaşı'nın Tunus Muharebesi sırasında Britanya Ordusu ile Mihver güçleri arasında çatışmalar yaşandı.
Kerkük Kuşatması (1635)

Kerkük Kuşatması, 1623-1639 Osmanlı-Safevi Savaşı'nda evre.
Diyarbakır Beylerbeyi Tayyar Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı eyalet ordusu 1630 yılından beri Safevi işgalindeki Kerkük'ü kuşatarak yeniden Osmanlı topraklarına kattı.
Kuşatma öncesi
1623 yılında Osmanlı-Safevi Savaşının başlamasının ardından 1624 yılında Safevi işgaline giren Kerkük 1625 yılında kurtarılmış ancak Hüsrev Paşa'nın 1630'daki sonuçsuz Bağdat Kuşatmasının ardından yeniden Safevilerin eline geçmişti.
Kuşatma
Osmanlı padişahı IV. Murad'ın Revan Seferine çıkıp bu kaleyi zaptettiği 1635 yazında Diyarbakır Beylerbeyi Tayyar Mehmed Paşa da Ağustos ayında emrindeki askerlerle Kerkük'ün üzerine yürüdü. Bir hafta süren kuşatmanın sonunda Safevi garnizonu teslim oldu ve Kerkük bir kez daha Osmanlıların eline geçti.
Kuşatma sonrası
Bu önemli kalenin kurtarılması Osmanlıların Bağdat'ı geri almaya yönelik çabaları açısından stratejik bir kazanım oldu. Nitekim IV. Murad 1638 yılındaki Bağdat Seferi'nde ordusuyla 28-29 Ekim'de Kerkük'te konakladı.
Revan Kuşatması (1635)

Revan Kuşatması, 1623-1639 Osmanlı-Safevi Savaşı'nda evre.
IV. Murad komutasındaki Osmanlı ordusu Safevi Devleti'nin Kafkasya'daki en büyük kalelerinden biri olan Revan'ı kuşatarak ele geçirdi.
Kuşatma öncesi
IV. Murad, Kanuni Sultan Süleyman'dan bu yana (1554) ordunun başında şark seferine çıkan ilk padişah olarak 29 Mart 1635'te Üsküdar'dan harekete geçerek 22 Mayıs'ta Sivas'a vardı. Seferin Revan üzerine olacağının belli olmasıyla askeri yığınak Erzurum'a yapılmaya başlandı ve IV. Murad da 3 Temmuz'da buraya ulaştı.
Osmanlı padişahın büyük bir orduyla Revan üzerine ilerlediği haberini alan Safevi Şahı Safi süratle Revan, Çukursad, Şirvan ve Karabağ gibi çevre vilayetlerdeki bütün ekili arazinin ve mahsulatın yakılarak imhasını emretti. Bu görevi Sohbet Yasavulu Şamlu Canibek icra ederken İsfahan tüfekçilerinin komutanı Mir Fettah da askerleriyle Bağdat'tan Revan'a geçti geçmesi buyuruldu. İhtiyaç halinde Revan'a yardıma gidebilmesi için Sipehsalar Rüstem Han da hassa ordusuyla Tebriz'de konuşlandı.
17 Temmuz'da Kars'a ulaşan Osmanlı ordusu 27 Temmuz'da Safevi muhafızların yoğun top ateşi altında Revan önlerine geldi.
Kuşatma
Kaleyi tam karşıdan gören Hünkar Tepesi'ne karagahını kuran IV. Murad 28 Temmuz'da harp meclisini topladı. 29 Temmuz'da kaleyi karşıdan gören tepelere toplar yerleştirildi ve şiddetli bombardıman başladı. 29-30 Temmuz gecesi ise Rumeli eyalet askerleri kazılmış olan metrislere girdi.
30 Temmuz itibarıyla yoğun top ateşine maruz kalan kalede surlar hasar görürken, kale içinde de çok sayıda ev tahrip oldu. 31 Temmuz'da ise Yeniçeriler, kaleden yoğun top ateşi altında kazmayı başardıkları metrislere girdiler. 1 Ağustos günü Revan kalesi dört taraftan sarıldı ve sürekli top ateşiyle dövülmeye devam etti. 2 Ağustos'ta Safevi garnizonu Rumeli eyalet askerlerine doğru huruç düzenlediyse de yenilerek yeniden kaleye çekildiler.
Bu yenilginin ardından bir daha kaleden dışarı çıkamayan İranlı savunmacıların dayanacak gücü kalmadı ve 6 Ağustos'ta Kale Komutanı Emirgune oğlu Tahmasb Kulu Han teslim olmak için altı gün istedi. Ancak IV. Murad Tahmasb Kulu Han bizzat gelmedikçe hiçbir teklifi kabul etmeyeceğini beyan etti. Görüşmeler sürerken topçulara ateşkes emri verilmesine rağmen, kaledekilerin bazı fiillerinin hileye yorulması üzerine toplar yeniden ateşlendi ve Osmanlı ordusu genel taarruza hazırlandı. Tahmasb Kulu Han'ın gönderdiği ikinci elçi de aynı gerekçelerle geri çevrildi. Bunun üzerine, Tahmasb Kulu Han tam yetkili olarak Murad Ağa'yı gönderdi. Murad Ağa'nın imzaladığı teslim belgesiyle Revan Kalesi 8 Ağustos 1635'de Osmanlıların eline geçti.
Kuşatma sonrası
Kaleyi onartarak garnizon yerleştiren IV. Murad 20 Ağustos'ta Revan'dan ayrılarak Tebriz üzerine yürüdü.
İstolni Belgrad Kuşatması (1543)

İstolni Belgrad Kuşatması, 1540-1545 Osmanlı-Alman Savaşı'nda evre.
İstolni Belgrad, Budinin batı cephesinde uzanan sınır bölgesinde önemli bir tahkimattı.1543te garnizon 6.000 askerden oluşuyordu. Kanuni Sultan Süleyman komutasındaki Türk ordusu 22 Ağustos 1543te kaleyi üç yönden kuşattı. 2 Eylülde Osmanlılar kaleye karşı genel bir saldırı başlattı ve dış kaleyi ele geçirdiler. Ertesi gün iç kaledeki savunmacılar Osmanlılara teslim oldu. Ardından şehir Budin eyaletinin bir sancağı haline getirildi.
Kuşatma öncesi
Kuşatma
Kuşatma sonrası
Rudolf Rahn

Rudolf Rahn (16 Mart 1900 - 7 Ocak 1975), Weimar Cumhuriyeti ve Nazi Almanyası'na hizmet etmiş bir Alman diplomattı. Parti üyesi ve İkinci Dünya Savaşı'nın son aşamalarında İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin Tam Yetkili Temsilcisi olarak tutuklandı ve potansiyel bir savaş suçlusu olarak Nürnberg'de tutuldu, ancak 1949'da serbest bırakıldı ve Nazilerden arındırılmış sayıldı.
1900 doğumlular
1975 yılında ölenler
Nazi Partisi üyeleri
Alman diplomatlar
Robert Desiderio

Robert Desiderio (d. 9 Eylül 1951), Ağırlıklı TV yapımlarında görülen Amerikalı aktör.
Yaşamı ve kariyeri
Desiderio, 9 Eylül 1951'de
The Bronx, New York'ta Mary (önceki soyadı: Demattia) ve Anthony J. Desiderio'nun oğlu olarak doğdu. Seton Hall Üniversitesi'nden mezun oldu. 1980'de oyunculuğa başladı. 1985'te Amerikalı usta kadın oyuncu Judith Light ile evlendi. Çocukları olmamıştır.
Desiderio'nun rol aldığı bazı yapımlar arasında; Search for Tomorrow, Ryan's Hope, One Life to Live, Heart of the City, Knots Landing, MacGruder and Loud, Cheers, The Sopranos, The A-Team, Remington Steele, The Fall Guy, Matlock, Family Ties, Murder, She Wrote, Murphy Brown, Ugly Betty, The Princess and the Cabbie, Once You Meet a Stranger, ve Paul Monette: The Brink of Summer's End sayılabilir. Ayrıca 2007 yapımı Save Me adlı filmin senaryosuna katkı vermiştir.
Filmografi
Sinema
1996: Paul Monette: The Brink of Summer's End
2007: Save Me
2012: Liberal Arts
TV dizileri
1979: Knots Landing
1984: Maximum Security
1985: MacGruder and Loud
1986: Heart of the City
2008: Life in General
TV filmleri
1981: The Princess and the Cabbie
1986: Mr. and Mrs. Ryan
1989: Original Sin
1991: Stop at Nothing
1993: Broken Promises: Taking Emily Back
1994: Jonathan Stone: Threat of Innocence
1998: No Laughing Matter
1999: Take My Advice: The Ann and Abby Story
2000: Murder in the Mirror
Video filmler
2006: Return of the Thundering Herd: The Story That Inspired 'We Are Marshall'
Türkmen Kuvvetleri (Irak)

Türkmen Tugayları, 2014 yılında Şii çoğunluklu Haşdi Şabi'nin bir parçası olarak kurulan Irak Türkmen milisleridir.
Grubun komutanı Said Yılmaz Najar, Irak Türkmen Cephesi'nin birleşik bir Türkmen milis gücü önerisini, grubunda hem Şii hem de Sünni Türkmenlerden oluştuğunu söyleyerek reddetti.
25 Eylül 2016'da 16. Tugay milisleri Havice Taarruzu'na katılmıştır.
Tugaylar
16. Tugay
Beşir Alayı
Seyyid el-Şuhada Alayı
52. Tugay
Taza Alayı
92. Tugay
Telaf Alayı
İmam Hüseyin Tugayı
Galeri
Kaynaklar
Direniş hareketleri
Irak merkezli yarı askeri kuruluşlar
Irak'taki Türk Örgütleri
Irak Türkmenleri
Dolní Věstonice Venüsü

Dolní Věstonice Venüsü (Çekçe: Věstonická venuse), MÖ 29.000-25.000 yıllarına (Gravettiyen endüstrisi) ait seramik bir Venüs heykelciğidir. Brno'nun güneyindeki Moravya havzasında, bugün Çek Cumhuriyeti'nde yer alan Děvín Dağı'nın eteklerindeki Paleolitik dönemden kalma Dolní Věstonice'de bulunmuştur. Bu heykelcik ve yakınlarda bulunan diğer birkaç heykelcik dünyanın bilinen en eski seramik parçalardır.
Galeri
Moravany Venüsü

Moravany Venüsü (Slovakça: Moravianska venusa) 20. yüzyılın başlarında Slovakya'da keşfedilen küçük bir tarih öncesi kadın heykelciğidir.
Slovakya'nın Moravany nad Váhom köyü yakınlarındaki Podkovica'da 1930'dan önce çiftçi Stefan Hulman-Petrech tarafından bulunmuştur.
Mamut dişi fildişinden yapılmıştır ve MÖ 22.800'e (Gravettiyen) tarihlenmektedir.
Bu Venüs'ün bir kopyası şu anda Slovak Ulusal Müzesi'nin Bratislava Kalesi sergisinde yer almaktadır.
Centaur (roket üst kademesi)

Centaur, ABD fırlatma hizmeti sağlayıcısı Birleșik fırlatma ittifakı (ULA) tarafından üretilen, bir ana aktif versiyon ve bir versiyon geliştirilmekte olan bir roket tahrikli üst aşamalar ailesidir. çapında Common Centaur/Centaur III, Atlas V fırlatma aracının üst aşaması olarak uçar ve çapındaki Centaur V, ULA'nın yeni Vulkan roketinin üst aşaması olarak geliştiriliyor. Centaur, sıvı hidrojen (LH 2 ) ve sıvı oksijen (LOX) itici gazlarını kullanan ilk roket aşamasıydı, üst aşamalar için ideal olan ancak önemli taşıma zorlukları olan yüksek enerjili bir kombinasyondur.
Cynthia Lai

Cynthia Lai ( LY; Çince: 封賴桂霞; pinyin: Fēnglài Guìxiá; d. 19 Ekim 1954 - ö. 21 Ekim 2022), Çin kökenli Kanadalı kadın siyasetçi ve iş kadını. 2018-2022 yılları arasında Kuzey Scarborough 23. Bölge'den Toronto Şehir Konseyi'nde delege olarak görev yapmıştır.
Yaşamı ve kariyeri
Lai, 19 Ekim 1954'te Hong Kong, Çin'de doğdu ve yetişti. 1972'de Kanada'ya yerleşti. Kuzeni Tony Wong önceden İl Parlamentosu (MPP) ve Belediye Meclisi'nde delege olarak yer almıştır.
Siyasete girmeden önce emlakçılık işiyle uğraşmış bu pozisyona gelen ilk Çinli-Kanadalı kadın olarak Toronto Emlakçılar Odası'nın Başkanlığı'na getirilmiştir.
Lai, 2018 Yerel Seçimleri'nde Kuzey Scarborough 23. Bölge'yi temsilen Toronto Kent Konseyi'ne delege olarak girmiş 2022'deki ölümüne kadar bu görevde kalmıştır.
Sağlık durumu ve ölümü
Lai, 2022 seçim kampanyası sırasında 20 Ekim 2022'de hastaneye kaldırıldı. Yerel seçimlerden sadece üç gün önce 21 Ekim 2022'de Toronto, Ontario, Kanada'da safra kesesi kanseri nedeniyle 68 yaşında öldü.
Ölümüyle anısına Toronto'daki Belediye Binası, Metro Binası dahil Toronto şehir merkezindeki bayraklar yarıya indirilmiş ve Toronto girişindeki tabelanın ışıkları söndürülmüştür.
Seçim tarihi
2018
Kuzey Scarborough 23. Bölge
Yargı (felsefe)

Felsefede yargı, bir şeyin ya da iki şey arasındaki bağıntının gerçekliğini evetleyen ya da değilleyen düşünsel edimdir. Kelimenin kökeni Sevan Nişanyan sözlüğüne göre; Orta Türkçe yarğu çekişme, niza, müsabaka; mahkeme sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe aynı anlama gelen yar- fiilinden +gU ekiyle türetilmiştir.
Gil helva

Gil helva (Farsça: ), Osmanlı döneminde yapılan bir çeşit un helvasıdır. Gil Farsça sıradan demektir. Malzemeleri; un, bal, şırlağan yağı (susam yağı), badem, gül suyu, safrandır. Safran, badem ve gül suyu isteğe göre konulur. Kitab-ı Mekulat'da tarifi verilmiştir.
Murâdî Hanedanı

Muradi Hanedanı (), 1613-1702 yılları arasında Tunus Beyliği'nin yönetici hanedanıydı. Yerine Hüseyni Hanedanı geçti.
Tarihçe
Hanedan Korsikalı bir yeniçeri olan I. Murad Bey tarafından kurulmuştur. Tunus hükümdarı Ramazan Bey, gençliğinden beri Korsikalı Murad'ın yardımcılığını üstlenmişti. 1613'te Ramazan Bey'in ölümünden sonra Murad, velinimetinin ardından 1631'e kadar etkili bir şekilde kullandığı beylik makamına kadar geldi. Sonunda, Bey olarak konumu dayıdan daha düşük olmasına rağmen, Osmanlı padişahı tarafından paşa olarak da adlandırıldı. Daha sonra görevinden istifa etti ve oğlu Hamuda Bey, Tunus'un yerel ileri gelenlerinin desteğiyle her iki unvanı da devraldı. Paşa unvanı sayesinde Bey, İstanbul'daki padişah ile bağlantısını sürdürdü. 1640 yılında, dayının ölümü üzerine Hamuda Bey, bu makama yapılan atamalar üzerindeki kontrolünü sağlamak için manevra yaptı.
Hamuda'nın oğlu II. Murad Bey'in yönetiminde, divan yeniden bir eşraf meclisi olarak işlev gördü. Yine de 1673'te yeniçeriler güçlerinin azaldığını görerek isyan çıkardı. Müteakip çarpışmalar sırasında, yeniçeri dayılarının şehir kuvvetleri, aşiret şeyhlerinin altındaki büyük ölçüde kırsal kuvvetleriyle ve şehrin ileri gelenlerinden gelen halk desteğiyle Muradilere karşı savaştı. Beyler zaferi garantiledikçe, kırsaldaki Bedeviler ve yine muzaffer olan Tunus ileri gelenleri de zafer kazandılar. Muradiler, merkezi hükumette Türkçeyi elit statülerini ve Osmanlı bağlantılarını vurgulayarak kullanmaya devam etmesine rağmen, Arapça yerel resmi kullanıma geri döndü.
Murad Bey'in ölümünde, Muradi ailesi ile iç anlaşmazlık, Tunus Devrimleri olarak bilinen silahlı mücadelenin başlamasına yol açtı. Bu huzursuzluk dönemi 1675'te II. Murad Bey'in ölümünden I. Hüseyin bin Ali et-Turki'nin 1705'te iktidarı ele geçirmesine kadar sürdü. Cezayir'in Türk hükümdarları çatışmaya bir taraf adına müdahale etti. Cezayir kuvvetleri geri çekilmedi ve yerel halk tarafından hoş karşılanmadılar. Son Muradi beyi olan III. Murad, 1702'de, daha sonra birkaç yıl Cezayir'in desteğiyle hüküm süren İbrahim Şerif tarafından öldürüldü.
Yoshimi Ōsawa

Yoshimi Ōsawa (大沢恵巳 Ōsawa Yoshimi, d. 6 Mart 1926 - ö. 21 Ekim 2022), Japon judocu.
Hayatı
Ōsawa, 6 Mart 1926'da Munakata Köyü, Inba Bölgesi, Chiba Prefektörlüğü, Japonya'da (şimdiki: Inzai Şehri) doğdu. Waseda Üniversitesi'nde eğitim gördü ve daha sonra orada judo eğitmeni oldu. En büyük başarısını Kasım 1948'de Fukuoka Turnuvası'nda 1948 şampiyonu Yasuichi Matsumoto'yu yenmesiyle elde etti. Ölümünden önce 8 Ocak 2006'da Kodokan Judo Enstitüsü tarafından hayatta olan Toshiro Daigo ve Ichiro Abe ile birlikte Yeni Yıl Kagami Biraki Töreni'nde 10. derece dan kuşağı'na (bu rütbeye ulaşan sadece 15 kişiden birisi) yükseltilen sporcuların arasında yer almıştır.
Ayrıca Kodokan Judo: A Guide to Proficiency ("Kodokan Judo: Yeterlilik Rehberi") adlı kitabı kaleme aldı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki dönemde Japonya'da judo'nun en iyi temsilcilerinden birisi olarak kabul edildi.
Ölümü
Osawa, 21 Ekim 2022'de Sakura, Chiba, Japonya'da zatürre hastalığı nedeniyle 96 yaşında yaşama veda etti.
Lehçe tesviyesi

Lehçe tesviyesi veya diyalekt düzleşmesi, iki veya daha fazla lehçe arasındaki özelliklerin varyasyonunda veya çeşitliliğindeki bir eksilme sürecidir. Tipik olarak bu, belirli lehçelerin asimilasyonu, karıştırılması ve birleştirilmesi yoluyla, genellikle dil standardizasyonu yoluyla ortaya çıkar. Konuşulan alanların sanayileşme ve modernleşmesinden sonra çok sayıda konuşmacıya sahip çoğu dilde gözlemlenmiştir.
Dilbilim
Toshiro Daigo

, Japon judocu.
Yaşamı ve kariyeri
Daigo, 2 Ocak 1926'da Chiba, Japonya'da doğdu. Tokyo Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1951 ve 1954'te Japonya Ulusal Judo Turnuvası şampiyonu oldu. Ayrıca Kodokan Judo Enstitüsü'nde Baş Antrenör ve Japon Milli Judo Takımı'nın menajerliğini yürüttü. Ölümünden önce 8 Ocak 2006'da Kodokan Judo Enstitüsü tarafından hayatta olan Yoshimi Ōsawa ve Ichiro Abe ile birlikte Yeni Yıl Kagami Biraki Töreni'nde 10. derece dan kuşağı'na (bu rütbeye ulaşan sadece 15 kişiden birisi) yükseltilen sporcuların arasında yer almıştır. Anılarını Kodokan Judo: Throwing Techniques ("Kodokan Judo: Fırlatma Teknikleri") adlı kitapta topladı.
Ölümü
Daigo, 10 Ekim 2021'de yaşamını sürdürdüğü Tokyo, Japonya'da doğal nedenlerden 95 yaşında öldü.
Jacobs Solutions

Jacobs Solutions Inc., bir Amerikan uluslararası teknik profesyonel hizmetler firmasıdır. Şirket, şirketler, kuruluşlar ve devlet kurumları dahil olmak üzere dünya çapında geniş bir müşteri yelpazesine mühendislik, teknik, profesyonel ve inşaat hizmetlerinin yanı sıra bilimsel ve özel danışmanlık sağlamaktadır. Jacobs, Engineering News-Record'un (ENR) 2018, 2019, 2020 ve 2021 En İyi 500 Tasarım Firması ve Trenchless Technology'nin 2018, 2019, 2020 ve 2021 En İyi 50 Kazısız Mühendislik Firmasında sürekli olarak 1. sırada yer aldı. 2021 mali yılında dünya çapındaki yıllık geliri 14 milyar doları aştı ve kazançları 477 milyon dolara yükseldi.
Genel bakış
Jacobs Engineering, 1947 yılında Joseph J. Jacobs tarafından kurulmuştur. Şirketin şu anki CEO'su Steven J. Demetriou'dur. 28 Temmuz 2016'dan beri Yönetim Kurulu Başkanı ve 2015'ten beri CEO ve Başkan olarak görev yapmaktadır. Önceki Başkan ve CEO, 2006'dan 2014'e kadar Craig L. Martin'di.
Şirket halka açık bir Fortune 500 şirketi olarak işlem görmektedir. Eylül 2018 itibarıyla, Jacobs'ın dünya genelinde 80.800'den fazla çalışanı ve Kuzey Amerika, Güney Amerika, Avrupa, Orta Doğu, Avustralya, Afrika ve Asya'da 400'den fazla ofisi vardı.
Ekim 2016'da şirket merkezini Pasadena, California'dan Dallas, Texas'a taşıdı.
9 Ağustos 2017'de Pentagon, Füze Savunma Ajansı ve Füze Savunma Entegrasyon ve Harekat Merkezi.
Ekim 2018'de Jacobs, Enerji, Kimyasallar ve Kaynaklar (ECR) segmentini WorleyParsons'a satmayı kabul etti.
Nisan 2021'de, Vergilendirme ve Ekonomi Politikası Enstitüsü, 2020 yılı için 0 ABD doları vergi ödeyen ilk 55 şirketi listeledi. O yıl için Jacobs Federal Gelir Vergileri, -%17,4 Etkin Vergi Oranı için eksi 37 milyon dolardı.
Jump King

Jump King, Nexile tarafından geliştirilen 2019 yapımı bir platform oyunudur. Jump King, 3 Mayıs 2019'da Microsoft Windows için Steam'de yayınlandı. 9 Haziran 2020'de de PlayStation 4, Nintendo Switch ve Xbox One için piyasaya sürüldü. Oyunda oyuncular uzun, dikey bir kulede yukarıya çıkmalı ve dikkatli atlamalar yaparak düşmekten kaçınmalıdır. Piyasaya sürülmesinden bu yana oyun için birden fazla ücretsiz genişletme yayınlandı.
Oyun, zorluğu nedeniyle ciddi bir ilgi gördü ve Twitch canlı yayınlarında yer aldı.
Oynanış
Oyuncu, zıplayarak veya yürüyerek hareket edebilen bir kralı kontrol eder ve oyunu bitirmek için son derece yüksek bir kulenin tepesine ulaşması gerekir. Atlamalar şarj edilebilir, ki bu da oyuncunun her atlamada ne kadar yükseğe zıplayacağını etkiler. Oyun, oyuncuları denemeye teşvik eder ve kulenin tepesine ulaşmak ve oyunu bitirmek için birden fazla rota sunar. Ek olarak, kulenin tepesinde, oyunun başında diyalog yoluyla tanıtılan çok seksi bir kız var.
Ana oyuna ek olarak, "New Babe+" ve "Ghost of the Babe" adlı iki ek mod daha bulunuyor.
Oyunun müzikleri, farklı modlara ait toplam 33 farklı şarkı içeriyor. Oyuncu kulede yukarıya çıktıkça, bu şarkılar bulundukları yere eşlik eder.
Oyunun zorluğu ve oynanış tarzı Getting Over It with Bennett Foddy ile karşılaştırılmıştır.
Eleştiriler
Oyun çoğunlukla olumlu ilgi gördü. "Switch Player"dan Oliver Roderick, oyunun kasıtlı zorluğuna dikkat çekti, ancak bunu "gerçekten sağlam" olarak nitelendirdi. Benzer şekilde, "The Digital Fix"ten Andrew Shaw, oyunun zorluğunu, müziğini ve "güzel bir şekilde azaltılmış ama yine de canlı ve çağrıştırıcı 16-bit sanat stilini ve eşit derecede retro ses efektlerini" övdü. Diğer eleştirmenler oyunun zorluğunu eleştirdiler, Finger Guns'tan Paul Collett, oyunun herhangi bir şans unsuruna sahip olmamasına rağmen, oyunun zorluğunun "oyuncu becerisine değil, şansa bırakıldığını" düşündü.