Altay-Sayan bölgesi

Altay-Sayan bölgesi, Rusya, Çin, Moğolistan ve Kazakistan'ın birleştiği bölgede, Altay Dağları ve Sayan Dağları'na yakın bir İç Asya bölgesidir. Bu bölge, ılıman bitki çeşitliliğinin dünya merkezlerinden biridir. Biyolojik, peyzaj, tarihi, kültürel ve dini çeşitliliği benzersizdir. Bölgede 317'si endemik olan 700 tehdit altındaki veya nadir tür de dahil olmak üzere 3.726 damarlı bitki türü kayıtlıdır; fauna, %6'sı endemik olan 680 türden oluşmaktadır. Ekosistemi son buzul çağından bu yana nispeten değişmemiştir ve sayga, nerpa ve kar leoparı gibi nesli tükenmekte olan türlere ev sahipliği yapmaktadır. Devam eden uluslararası ve bölgesel çevre koruma girişimlerinin odak noktasıdır.
Bölge aynı zamanda dört dil grubuyla (Rusça, Moğolca, Sinitik ve Türkçe, eski Samoyetçe ve Yeniseyce) ve geleneksel arazi kullanım sistemlerini uygulayan 20'den fazla yerli etnik grupla kültürel olarak çeşitlidir. BölgedeHıristiyanlık, İslam, Budizm, Tengricilik ve Şamanizm gibi çeşitli dinler görülür. Bölge bir milyon kilometrekareden fazla bir alanı kaplar ve 5 ila 6 milyon nüfusa ev sahipliği yapa.
Coğrafya
Altay-Sayan ekolojik bölgeleri, Altay Dağları ve Sayan Dağları ile aynı adı içerir ve paylaşır. Altay Dağları, Doğu-Orta Asya'da, Rusya, Çin, Moğolistan ve Kazakistan'ın bir araya geldiği ve İrtiş ve Obi nehirlerinin ana sularının bulunduğu bir sıradağdır. Sayan Dağları kuzeybatı Moğolistan ile güney Sibirya arasında uzanır.
Altay-Sayan'ın toplam alanı 1.065.000 kilometrekaredir. Toprakları Rusya (%62), Moğolistan (%29), Kazakistan (%5) ve Çin (%4) arasında paylaşılır.
Kemerovo, Novosibirsk ve Irkutsk'taki Oblastlarının bir kısmı veya tamamı; Altay ve Krasnoyarsk Krayları; Altay, Hakasya, Tuva ve Buryatya Özerk Cumhuriyetleri, Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi, İli Kazak Özerk İli; Kazakistan'ın Doğu Kazakistan eyaleti Moğolistan'ın Gobi- Altay'ın, Hovd, Bayan-Ölgii, Uvs, Zavhan ve Hövsgöl illeri Altay-Sayan içinde yer almaktadır.
Altay-Sayan bölgesinin en kuzeyinde, sınırına yakın bir yerde, 2010 nüfus sayımında nüfusu 900.000'in üzerinde olan Rusya'nın Krasnoyarsk şehri yer almaktadır. Bölgedeki diğer şehirler arasında 2008'de yaklaşık 110.000 nüfusa ev sahipliği yapan Rusya'nın Kızıl şehri ve tümü Moğolistan'da bulunan ve her birinin 30.000'den az nüfusu bulunan Ulangom, Ölgi ve Hovd şehirleri bulunmaktadır. 2010 yılında yaklaşık 60.000 nüfusa ev sahipliği yapan Rus şehri Gorno-Altaysk bölgenin batı sınırına yakın bir yerde, Rus şehri İrkutsk, bölgenin doğusunda, bölgenin hemen dışında yer almaktadır. Altay-Sayan bölgesinin toplam nüfusunun yaklaşık 5,5 milyon olduğu tahmin edilmektedir.
Ekolojik bölge içinde, Batı'da Altay, Doğu'da Khangai ve kuzeyde Tannu-Ola Dağları ile sınırlanan büyük bir yarı kurak depresyon olan Büyük Göller Depresyonu bulunur. Depresyon altı büyük gölü içerir: Ubsa Gölü, Khyargas Nuur ve Dörgön Gölü tuzlu gölleri ve Khar-Us Gölü, Khar Gölü ve Airag Gölü tatlı su gölleri. Bunlar, yaklaşık 80.000 yıl önce Weichselian Buzullaşması sırasında, Obi ve Yenisey nehirlerinin Arktik Okyanusu çıkışlarının Barents-Kara Buz Levhası tarafından engellenmesiyle oluşan Batı Sibirya Buzul Gölü'nün kalıntılarıdır.
Kültürel tarih
Rusya Bilimler Akademisi'nde bir coğrafyacı olan Anatoliy Mandych'e göre (ayrıca bkz. WWF),
Antropoloji
Altay-Sayan, 2010 yılında yeni bir insan türü olan Denisovalıların 50.000 yıllık fosillerinin keşfiyle ünlü Denisova Mağarası'na ev sahipliği yapmaktadır. O zamandan beri mağaradan Neandertal kemikleri ve Homo sapiens tarafından yapılmış aletler ortaya çıkarılmıştır. Bu özelliği, burayı üç hominin türünün de yaşadığı bilinen tek yer haline getirmektedir. Altay-Sayan'daki koşullar sabittir, bu nedenle eski insanlar buzul değişimleri sırasında mağaraya sığınmış ve çeşitli av türleriyle hayatta kalmış olabilirler. Bölgedeki bir başka antik arkeolojik alan olan Hakasya'daki Malaya Syya, MÖ 35.000'e tarihlenmiştir.
Son genetik araştırmalar, Amerika'nın bazı yerli halklarının kısmen güney Altaylılardan türediğini göstermiştir.
Ekoloji ve koruma
New Scientist'e göre, Altay-Sayan bölgesindeki memelilerin karışımı, dünyadaki herhangi bir bölgenin memeli popülasyonuyla karşılaştırıldığında, son buzul çağından bu yana en az değişenler arasında yer almaktadır. Zaman içindeki kararlılığı, buzul çağları boyunca ve arasında Mamut Bozkırı faunası için bir sığınak görevi görmüş olabileceğini düşündürmektedir.
Ekolojik bölgede üç büyük UNESCO Dünya Kültür ve Doğal Miras Alanı bulunmaktadır Altay ve Katun Tabiatı Koruma Alanları, Teletskoye Gölü, Beluça Dağı ve Ukok Yaylası'ndan oluşan Altay Altın Dağları; Bölgenin doğu sınırının bir parçasını oluşturan Baykal Gölü ve Büyük Göller Depresyonu'ndaki Uvs Nuur Havzası.
Büyük Göller Depresyonu, tuzlu göllerine ek olarak, Orta Asya'nın en önemli sulak alanlarından bazılarını içerir. Sulak alanlar, bozkır içinde geniş kamış kuşakları olan birbirine bağlı sığ göller sistemlerine ev sahipliği yapmaktadır. Orta Asya Uçuş Yolu'nun önemli bir parçası olarak, sulak alanlar bir dizi nadir ve nesli tükenmekte olan göçmen kuşları ağırlamaktadır: Avrasya kaşıkçısı (Platalea leucorodia), kara leylek (Ciconia nigra), balık kartalı (Pandion haliaetus), ak kuyruklu kartal (Haliaeetus albicilla), Çin kazı (Cygnopsis cygnoides), Hint kazı (Anser indicus) ve ak pelikan (Pelecanus onocrotalus).
Dünya Doğayı Koruma Vakfı bölgede araştırmalar yaptı. Altay-Sayan ekolojik bölgesi, vahşi yaşamın korunması için bir öncelikli bölge olarak belirlenmiştir. Dünya Doğayı Koruma Vakfı'na göre, "Altay-Sayan ekolojik bölgesi, dünyanın kalan son el değmemiş bölgelerinden biridir." Üstelik:
Vakfa göre bölgenin biyolojik çeşitliliğine yönelik tehditler arasında kaçak avlanma ve yasadışı vahşi yaşam ticareti, endüstriyel gelişme, iklim değişikliği, aşırı otlatma ve mera rekabeti, sürdürülemez ormancılık, su kirliliği ve yoksulluk yer almaktadır.
1990'ların sonundan başlayarak, Altay-Sayan ekolojik bölgesinin ve biyolojik çeşitliliğin korunmasına yardımcı olmak da dahil olmak üzere belirtilen amaçla çeşitli hükümet düzeyinde girişimler başlatıldı. 1998'de Kazakistan, Çin, Moğolistan ve Rusya'nın temsilcileri, sınır ötesi bir doğa koruma alanı düzenlemek ve biyolojik çeşitliliği koruma programları başlatmak için Urumçi'de bir araya geldi. Aynı yıl, Rusya Federasyonu'ndaki birkaç cumhuriyet (Tuva, Hakasya ve Altay) de bir çevre koruma anlaşması imzaladı. Beş yıl sonra, Mart 2003'te,
Bununla birlikte, 2010 itibarıyla, "Altay, Ortak Evimiz" kuruluşu, "ekonomik ve kültürel değişim programlarından" ziyade "koruma ve ekolojik konularda daha az" koordinasyon rolü oynamıştı. Analistler, "[ekosistemin korunması] toprağın ekim için oldukça iyi hazırlanmasını sağlamış olsa da", 10 yıl sonra "henüz somut bir sonuç elde edilemediğini" açıklamıştır. Bu konuda şöyle açıklamada bulundular:
Altay-Sayan bölgesi, IUCN Kırmızı Tehdit Altındaki Türler Listesi'nde küresel olarak Savunmasız olarak listelenen bir tür olan kar leoparının en kuzeydeki yaşam alanıdır.
Bilim ve araştırmalar
Altay-Sayan bölgesi veya onunla ilişkili olgular, çeşitli alanlarda çeşitli bilim ve araştırma alanlarının odak noktası olmuştur:
Genetikçiler, o bölgeden belirli insan popülasyonlarına atıfta bulunurken Altay-Sayan bölgesinden bahseder.
Jeologlar Altay-Sayan bölgesini bir Paleo-Asya Okyanusu bölgesi olarak tanımlar
Tarihçiler Altay-Sayan halklarına atıfta bulunur