Saint-Thierryli Guillaume

Saint-Thierryli Guillaume (İngilizce: William of Saint-Thierry, Fransızca: Guillaume de saint Thierry) (1075 ila 1085 arasında bir sene, Liège Prensi-Psikoposluğu 8 Eylül 1148, Signy-l'Abbaye, Lorraine Dükalığı, Kutsal Roma İmparatorluğu) daha sonra Sistersiyenlere katılmış Benediktin bir keşiş ve Hristiyan mistizminin bir teorisyeni.
Hayatı
Liègede (günümüzde Belçika topraklarında) soylu bir ailede doğdu. İçinde teolojiyi de barındıran iyi bir eğitim gördü. Reimsin yakınlarındaki bir Benediktin manastırına 1111 yılından sonraki bir yıl katıldı. 1118de, Clairvauxdaki Sistersiyen manastırının reisi olan Bernard ile tanıştı. Aralarındaki ruhsal arkadaşlık güçlendi ve ömür boyu sürdü. Guillaumenin en büyük arzusu Clairvauxa taşınıp Sistersiyen bir keşiş olmaktı ama Bernard bu fikri onaylamadı ve Saint-Thierryde bulunan Benediktin topluluğuna karşı olan sorumlulukları sürdürmesi gerektiğini söyledi.
Sonunda, 1135de, unvanından, manastır reisi konumundan vaz geçerek, Ardennesdeki Signy denilen bir Sistersiyen manastırına basit bir keşiş olarak katıldı. Ölümüne dek, 1148e kadar o manastırda yaşayacaktır.
Çalışmaları
1121 ila 1148 yılları arasında, Guillaume birkaç ruhani incelemeleri derledi (toplamda 22) ruhsal hayatla ilgili olan incelemeler Kilise Babalarının öğretilerine dayanıyordu, özellikle de; Origenes, Ambrosius, Augustinus, Büyük Gregorius ve Nissalı Gregorun öğretilerine.
İlk iki kitabı: Allah ile Temaşa Hakkında ve Sevginin Doğası ve Sevginin Yüceliği Hakkında (Kitap başlıkları Türkçeye çevrilmiştir). İki çalışması da kendisinin Augustinus okumalarından esinlenilmiştir.
Kitabında: Bedenin ve Ruhun Doğası (Kitap başlığı Türkçeye çevrilmiştir), Guillaume ruhu Allahın imajında ve benzerinde olarak tanımlıyor. Ona göre günah ruhun Allaha olan benzerliğine ruhun Allaha olan imajına kıyasla daha çok zarar vermiştir. Buna rağmen Allahın imajı bütün insanlarda hala bulunur ve ruhun doğası üçlü birliğin imajında yaratılmaktır.
Ezgiler Ezgisi Kitabının Yorumu (kitap ismi Türkçeye çevrilmiştir), Bernard McGuinne göre en başarılı mistik eseri. Ruh ve Allah arasındaki sevgi bağının sistematik ve samimi bir meditasyonu.
İki eseri, İmanın Aynası (1140) ve MonteDei Manastırındaki Keşişlere Mektup (1143) (Kitap isimleri Türkçeye çevrilmiştir). Onun mistik öğretisini temsil eden en önemli eserleri olarak kabul ediliyor. İnsan, Allah hakkındaki bilgi ve bilgeliği üç aşamadan geçerek elde eder. İnsan, son aşama olan sevgi aşamasına ulaşmadan iman aşamasından ve mantık aşamasından geçmelidir. İnsan sevgisi, sevgi olan Allaha ulaşır ve sevgi, kişinin ruhu Allah ile tevafuk eder.
Ruhsal Doktrini
Ruhsal doktrini ve antropolojisi büyük oranda neoplatonisttir. Ruhsal yaşam hakkındaki düşüncesi ruhun Allaha yükselmesidir. İnsan, günah ile Allahtan ayrılır ama kişi farkındalık sürecinden geçerek: Allaha mecburiyetten itaat etmek, sevgiden itaat etmek ve onunla olmak için itaat etmek suretiyle Allaha geri döner.
Guillaume, sevgiyi mistik hayatın temeli olarak tanımlar. Guillaume, Allah ile Temaşa Hakkında adlı incelemesinde Sen (Allah) bizi sevdin dolayısıyla bizim için kendini alçalttın, biz de seni severek olduğun yere çıkacağız. diye yazar. Sevgi ruhen hediye olarak alınmalıdır. Allahtan gelen sevgi hediyesi ruha Kutsal Ruhta Mesihi kabul ederek ulaşır. Sevginin getireceği en büyük hediye ise Allahın kişi ile beraber olup hayatına dahil olmasıdır.
Onun mistik doktrini Kutsal Ruha önemli bir yer ayırır. Kişinin ruhunun Allah ile bir olması onunla aynı fikirde olmak anlamına gelir ya da başka bir deyişle, tek bir irade olmaktır. Allahla bir olmak, Onunla tek bir irade olmaktan da öte, kişinin ruhunun Allahın isteğinden başka bir şey istememesidir.