Joseph H. Simons

Joseph H. Simons (10 Mayıs 1897 - 30 Aralık 1983) , Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nde kimya mühendisliği profesörü iken 1930'larda florokarbonları seri üretmenin ilk pratik yollarından birini keşfetmesiyle ünlenen ABD'li bir kimyagerdir. 1950 yılında kendisi ve 3M'in diğer çalışanları elektrokimyasal florlama prosedürü için bir patent aldı.
Hayatın erken dönemi ve eğitimi
Joseph H. Simons, 10 Mayıs 1897'de Chicago'da doğdu. Illinois Üniversitesi'nde kimya okudu. 1919'da mezun olduktan sonra Kaliforniya Üniversitesi'nde kimya ve matematiğe devam etti ve burada 1922'de yüksek lisans ve 1923'te doktora derecesi aldı.
Kariyeri
Ortabatı'ya döndü ve şu anda Pennsylvania Eyalet Üniversitesi olan Pennsylvania Eyalet Koleji'nde kimya mühendisliği profesörü oldu. 1930'ların sonlarında flor gazını bir karbon arkından geçirerek florokarbon oluşturdu. Sonuçlar 1938'de yayınlandı.
1940 yılında, izotop ayırma konusunda uzman bir fiziksel kimyager olan Harold Urey tarafından, nükleer bomba yapmak için gerekli olan uranyum zenginleştirmesine yardımcı olması için Manhattan projesinde işe alındı. Simons'un florokarbonlarının, uranyum heksaflorürün aşındırıcı etkilerine dayanacak kadar dayanıklı olduğu ortaya çıktı ve bu nedenle, örneğin sızdırmazlık malzemeleri, contalar veya boruların kimyasal dizisinde fabrika parçaları olarak kullanılabilir.
Simons, florokarbonların büyük ölçekli endüstriyel üretimi için bir yöntem icat etti. Eylül 1948'de Amerikan Kimya Derneği'nin Florokarbon Sempozyumunda bir dizi makale sundu. 29 Kasım 1948'de, Minnesota Mining & Manufacturing Company, St. Paul, Minnesota'dan diğer iki şirketle birlikte flor içeren karbon bileşikleri yapımına yönelik elektrokimyasal prosesin patenti için başvuruda bulundu ve bu başvuruyu 22 Ağustos 1950'de aldı. 4 Eylül 1951'de "Florokarbon asitleri ve türevleri" için de patent aldı.
1950'de Gainesville'deki Florida Üniversitesi'ne gitti ve 1952'de 3M sponsorluğundaki "Flor Laboratuvarları, State College, Pennsylvania" ve Gainesville'deki Florida Üniversitesi "Flor Araştırma Merkezi"ne üye oldu. 1954'te, Donanma Araştırma Dairesi için Flor içeren bileşiklerin hazırlanmasına ilişkin ilk sınıflandırılmamış teknik rapor yazıldığında oradaydı.
1967'de emekli oldu.
Kişisel hayatı
Simons, Eleanor May Simons ile evliydi ve öldüğü sırada Spencerville, MD.'den Dorothy Lanning adında bir kızı ve Gainesville'den Robert W. Simons adında bir oğlu hayattaydı.
Çalışmaları ve Katkıları
Simons, elektrokimyasal florlamanın keşfiyle tanınır ve bu prosedüre ondan sonra "Simons süreci" adı verilmiştir.
Yayınları
Joseph H. Simons ve LP Block. 1937. Amerikan Kimya Derneği Dergisi 59: 1407.
Simons JH ve Block LP (1939) Florokarbonlar. J. Am. Chem. Soc.61, 29622966, doi:10.1021/ja01265a111
Joseph H. Simons. 1972. Flor Kimyasında Öncü Bir Gezi. Kimyager. Şubat 1972.

Joseph H. Simons. 1986. Flor Kimyasının Yedi Çağı. Konuşma 19 Temmuz 1973'te Santa Cruz, CA'da "Flor Kimyasında Yaratıcı Çalışma" ödülünün alınması üzerine sunuldu. Flor Kimyası Dergisi, 32(1): 7-24.
Ayrıca Paul P. Plexus takma adıyla şunları yayınladı:
Paul P. Pleksus. 1957. Gerçekçilik. New York: Vantage Press.
Paul P. Pleksus. 1960. Bilimin Yapısı. New York: Felsefe Kütüphanesi.
Paul P. Pleksus. 1971. Gebo: İnsanın halefi. New York: Manyland Kitapları.
Ödülleri
Kimyasal Öncü Ödülü, Amerikan Kimyagerler Enstitüsü, 1971
Amerikan Kimya Derneği Flor Kimyasında Yaratıcı Çalışma Ödülü, 1973
Daha fazla okuma

Neil MacKay. 1991. A Chemical History of 3M: 19331990. Published by 3M. Chapter 1: "Joe Simons's Stuff. ASIN: B0006QEP5O, 210 pp
Harold Goldwhite. 1986. The Manhattan Project. In: Fluorine: The First One Hundred Years. R. E. Banks, D. W. A. Sharp and J. C. Tatlow, editors. New York: Elsevier Sequoia. ISBN 0444750398. P.109-132.