turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Çayırbaşı, Altıntaş

Çayırbaşı, Kütahya ilinin Altıntaş ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 8 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 45 km, Altıntaş ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Jan van de Cappelle

Jan van de Cappelle (veya çeşitli kombinasyonlarda Joannes / van der / Capelle ; 25 Ocak 1626 22 Aralık 1679 tarihleri arasında yaşamış Hollandalı bir Altın Çağı deniz ve kış manzaraları ressamı ve sanat koleksiyoncusu. "Günümzde 17. yüzyıl Hollanda'sının seçkin deniz ressamlarından biri olarak kabul edilir " Hayatının çoğunu Amsterdam'da yaşan sanatçı eserlerinin de çoğunu bu şehirde yapmıştır. Hollanda Altın Çağı'nın çalışkan ressamları için nispeten küçük bir sayıda eser verse bile dönemin ressamları arasında saygın bir yeri vardır. Deniz resimleri genellikle açık denizden ziyade haliç veya nehir manzaralarını gösteriyor ve su her zaman çok sakin, yukarıdaki bulut oluşumlarını yansıtan bir ayna görevi görmesine izin veriyor; bu etki Cappelle'in uzmanlık alanıydı. Babası (15941674) kumaş boyacıydı, annesi Rotterdam'dan geldi; 1622'de Amsterdam'da evlendiler
En eski tarihli tablosu, 1645'ten önemli ve zaten çok başarılı olan bir resimdir ve sadece biri 1660'lara tarihlenir. Yazarların çoğu bundan sonraki yıllarını kardeşi Franchois'in de çalıştığı işine adadığını varsayıyor. Mayıs 1661'de, daha pahalı bir muhit olan Keizersgracht'tan taşınarak Nieuwmarkt yakınlarındaki bir evine geçti. Bir okulun yanındaki bahçeli ev, Sweelinck'in bir oğlu tarafından satıldı ve satın alma senedinde Van de Cappelle'ye usta bir ressam değil, basitçe schilder (ressam) denir.
Karısı 1677'de vefat etti ve Van de Cappelle ise 22 Aralık 1679'da Nieuwe Kerk'e gömüldü. Ardında yedi çocuk bıraktı. Ölüm anında mülklerinin envanteri günümüze ulaşmıştır ve etkileyici sanat koleksiyonuyla ilgili ana bilgi kaynağıdır. Hepsini listelemek yedi ay sürdü. Çocuklarına altı ev, Loenen'in güneyinde, Vecht (Utrecht) nehri üzerinde bir kır evi, bir zevk yatı, "44 çanta düka", ipek ve bağlar toplamı 92.720 guildere bıraktı. Görkemli gardırobundaki (menekşe çorapları ve büyük ve önemli sanat koleksiyonunun uzun bir listesi hazırlandı.
Gümele, Gediz

Gümele, Kütahya ilinin Gediz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 8 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 103 km, Gediz ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Karbasan, Hisarcık

Karbasan, Kütahya ilinin Hisarcık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Kiliseabat ya da Köpekovası olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Hisarcık ilçesine bağlandı. 8 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 114 km, Hisarcık ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Anatirosis

Anatirosis (Grekçe: ύρα kapı) Antik Yunan ve Antik Roma mimarisinde bir çeşit kesme taş düzenlemesi.
Taş blokların harçsız ve başka herhangi bir tesviye malzemesi kullanılmadan doğrudan üst üste yerleştirildiği taş yapılarda taşıyıcı ve bağlantı yüzeylerinin mümkün olduğunca hassas bir şekilde işlenmesi gerekiyordu. Bunun için gereken çabayı sınırlamak için, bağlantı yüzeyleri, bloğun görünen yüzeyleri veya dış kenarları boyunca dar bir kenar şeridi ince bir şekilde düzleştirildi. Bağlantı yüzeylerinin iç alanı ise çıkıntılı noktalardan dolayı sıkı bir bağlantı oluşmaması için daha kalın bir aletle biraz daha derin işlenirdi.
Arkeoloji terimleri
Antik Roma mimarisi
Antik Yunanistan'da mimarlık
Indomie

Indomie, (Indomie Hazır Noodle) Endonezya merkezli Indofood şirketi tarafından ortaya çıkarılmış, Türkiye'de ADKOTURK GIDA SAN. TIC. LTD STİ. tarafından Çerkezköy'de üretilen bir hazır erişte markasıdır. Temelleri 1972'de atılan marka dünya çapında 60'ı aşkın ülkeye ihraç edilmektedir.
Üretim Aşamaları:
Un Seçimi: Noodle yapımında kullanılacak un noodle için özel üretilmiş olup laboratuvar kontrolüne gönderilir. Analiz sonuçlarına göre kalitesi tespit edilen unlar elekten geçirilir.
Hamurun Hazırlanması: Su, tuz, asitlik düzenleyici, guar gam ve vitamin B2den oluşan hamur ana hammaddesi buğday ununa eklenir. Büyük karıştırıcıda yavaşça karıştırılır.
Hamuru İnceltme: Hamur hazırlandıktan sonra uygun inceliğe gelene kadar aşamalı olarak dev preslerle inceltilir.
Hamurun Kesilmesi ve Dalgalanması: Uygun inceliğe getirilmiş olan hamur, ince noodle iplikleri şeklinde kesilir ve kıvırcıklaştırılır, böylelikle Indomie kalıplarının kendine has şeklini alır.
Buharla Pişirme: Noodle iplikleri sıcak buhardan geçirilip buharda pişirilir, bu aşama Indomieyi evde hızlı pişirmenin ilk aşaması sayılır.
Kalıplara Koyma: Bu aşamada noodle uygun uzunluklarda kesilerek ikiye katlanır ve kalıplara koyulur.
Yağda Kızartma: Bu süreçte, Indomie Noodle blokları en lezzetli tadı vermek için palm yağında kızartılır.
Soğutma Aşaması: Kızartılmış Indomie Hazır Noodle soğutma tünelinden geçirilir, ambalaj için hazırlanır.
Kalite Kontrolü: Dünya çapındaki tüm fabrikalar ISO 22000:2005 gıda güvenliği yönetim sistemi belgelidir. Ürün alımından müşteriye sevk edilmesine kadarki aşamalarda görev alan personelin tümü hijyen kuralları çerçevesinde görevlerini yerine getirmektedir. Kalite kontrol uzmanları numuneler alarak teknolojik malzeme ve yöntemlerle test yaparak, Indomienin uluslararası yüksek kalite ve standartlarına uygun olduğunu kontrol ederler.
Baharat Koyma ve Paketleme: Uluslararası kodeks standartlarına ve Türk standartlarına uygun olarak özenle üretilen ambalajlı aroma verici karışımlar her porsiyona eklenir, noodle porsiyonları gıda güvenliğine uygun ortamda hazırlanır.
Kutulara Doldurma: Paketlenmiş ürünler ürünün fiziksel özelliklerine uygun kutulara doldurulup müşterilere ulaştırılmak üzere depolanır.
Endonezya markaları
Endonezya mutfağı
Çabuk erişte markaları
İvan Bogdanov (ressam)

İvan Petroviç Bogdanov ( 17 Ağustos 1855 - 25 Aralık 1932) Rus bir ressamdı.
Hayatı
Bogdanov 1855 yılında Moskova'da doğdu. Babası bir terziydi. 1878'den 1889'a kadar Moskova Resim, Heykel ve Mimarlık Okulu'nda okudu. Ressam 1932'de Moskova'da öldü.
Galeri
Cautha

Catha (Cavatha, Cavtha, Cath, Cautha ve Kavtha) Etrüsk mitolojisinde ay veya güneş tanrıçasıdır. Doğumla da ilişkilendirilir. Yeraltı dünyasıyla da bağlantısı olan Catha aynı zamanda İtalya'nın Pyrgi kentindeki güney kutsal alanının tanrıçasıdır Sık sık bir kült paylaştığı Etrüsk tanrısı Śuri ile birlikte görülür. Catha, sıklıkla Yunan tanrısı Dionysos'un muadili olan Etrüsk tanrısı Fufluns ve Roma tanrısı Bacchus'un muadili olan Pacha ile eşleştirilir. Ayrıca, Pyrgi'de Catha, Yunan tanrısı Apollon'un muadili olan tanrı Aplu ile de bağlantılıdır. Aplu, Etrüsk dinine dahil edildiğinde, Catha'nın bazı özelliklerini bile almış olabilir. Giovanni Colonna, Catha'nın Yunan Persephone ile bağlantılı olduğunu, çünkü Catha'nın eşi Suri'nin Roma mitolojisindeki Dis Pater ile ilişkilendirdiğini öne sürdü.
Yazıtlar
Catha ile ilgili bilgilerin çoğu, çoğunlukla Etrüsk eserleri üzerindeki yazıtlardan gelmektedir. Pyrgi'de Catha'nın önemini gösteren bir örnek, Catha'ya adanmış MÖ 530'dan 520'ye kadar uzanan altın küpelerin keşfidir. Tarquinia'da MÖ 3. yüzyıla ait Laris Pulenas Lahiti, ölen kişinin diğer birçok unvanın yanı sıra bir Catha rahibi olduğunu belirten bir yazıya sahiptir. Catha, ışıkların ve göklerin tanrılarının listelendiği sağ lobdaki Piacenza'da görülür. Bu, Catha'nın bir kült tanrı olduğunu gösterir. Bazı yazıtlarda, Catha sadece "kız" olarak anılır, Martianus Capella'da ise "Güneşin Kızı" olarak anılır. "Güneşin Gözü" olarak da yazıldığı görülmüştür. Catha'nın Romalı Solis Filia'nın muadili olabileceğide düşünülmektedir. Ancak Solis Filia'nın yeraltı dünyasıyla bağlantısı yoktur. Catha'nın yeraltı bağlantıları en iyi, San Cerbone'daki bir nekropolde bulunan, MÖ 5. yüzyıla tarihlenen, Catha'ya ithaf edildiğini belirten bir yazıt olan Attic skyphos'ta görülebilir.
Görüntüler
Catha'nın bilinen bir tasviri olmamasına rağmen, Nancy de Grummondsanatta Catha'nın birkaç tasvirinin olduğunu savundu. Pyrgi'de MÖ 4. yüzyıldan kalma bir pişmiş toprak kafa, şehirde çok önemli bir tanrıça olduğu için, Catha'nın potansiyel bir temsili olabilir.
Tartışmalar
Nancy de Grummond ayrıca Catha'nın bir güneş tanrıçası aksine bir Ay tanrıçası olabileceğini savundu. Ona göre ''Güneş'in Kızı'' ismi mutlaka Güneş ile ilişkili olmak zorunda değildi, Yunan mitolojisindeki Selene gibi ay tanrıçaları bazen ''Güneş'in Kızı'' olarak adlandırılabilir. Potansiyel olarak Catha'yı tasvir eden bazı resimler, tanrının Yunan, Roma ve Mısır mitolojileriyle tutarlı olan belirsiz bir cinsiyete sahip olduğunu gösterir. Roma ve Yunan mitolojisinden sırasıyla Luna ve Selene, sanatta sıklıkla iki atlı araba sürerken gösterilmektedir. De Grummond ayrıca, Śuri'nin bir güneş tanrısı ve eşi Catha olduğu için, partnerinin başka bir güneş ilahiliği yerine ay olmasının mantıklı olacağını öne sürdü.
Stupa

Stupa (Sanskrit: स्तप, stūpa, Pali thupa yahut tope, Seylanca dagoba, Çince tǎ yahut pagoda, Birmanca Paya, Tibetçe chörten, Tayca chedi) Buda'yı ve onun öğretisi dharmayı sembolize eden bir budist yapısı. Kare ya da dairesel olan muhtelif kaidelerden ve bu kaideler üzerinde anda adı verilen yarım küre biçiminde yükselen bir dolgu ve bu dolgunun üzerindeki şemsiye biçimli (çatta) ögelerden oluşmaktadır.
Önceleri Hindistan'da kralların gömülmesi için hazırlanmış bir tümülüs olarak inşa edilen stupalar, zaman içerisinde bir budist tapınağı haline gelmişlerdir. Stupalar erken dönemde Buda'nın röliklerini barındırmaktaydılar.
Budist mimarisi
Maja Bošković-Stulli

Maja Bosković-Stulli (9 Kasım 1922 - 14 Ağustos 2012) Hırvat sözlü edebiyatı üzerine yaptığı kapsamlı araştırmalarla tanınan slav bilimci, halk bilimci, edebiyat tarihçisi, yazar, yayıncı ve akademisyendir.
Erken dönem
Bosković-Stulli, Osijek'te Yahudi kökenli Dragutin ve Ivanka Bosković ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Gymnasium eğitimi sırasında Yugoslavya Genç Komünistler Birliği - SKOJ'a (Sırp-Hırvatça: Savez komunističke omladine Jugoslavije) katıldı. 1943'te İtalya'nın teslim olmasından ve Rab toplama kampının kurtarılmasından sonra Partizanlara katıldı. Soykırım sırasında, ailesi ve kız kardeşi Magda da dahil olmak üzere, ailesinin pek çok üyesi öldü.
Eğitim ve sonraki yıllar
Bosković-Stulli, ilk ve orta okulu Zagreb'de bitirdi. Zagreb'de Felsefe Fakültesi'nden mezun oldu ve 1961'de doktorasını yaptı. Dubrovnik'teki Inter-University Center başta olmak üzere birçok ulusal ve uluslararası konferans ve sempozyumlara katıldı. Uzun yıllar boyunca Narodna umjetnost dergisinin yayın kurulunun baş editörlüğünü ve sonrasında kalıcı üyeliği yaptı. Hırvatistan Bilim ve Sanat Akademisi'nde çalıştı. 1952'den emekli olduğu 1979 yılına dek Zagreb'deki Etnoloji ve Folklor Araştırmaları Enstitüsü'nde görev yaptı. 1963-73 yılları arasında Enstitünün Direktörlüğünü yaptı.
Bosković-Stulli ulusal ve uluslararası akademik dergilerde çok sayıda makale yazdı. Bunun yanında yaklaşık yirmi kitap yazdı. Araştırma çalışmaları, 1975'te yılın ödülünü, 1990'da Hırvat yaşam ödülünü, 1991 Viyana Herder Ödülünü, 1992'de Pitre Salomone Marino ödülünü kazandı. Hırvatistan Bilim ve Sanat Akademisi'nin daimi üyesi olarak yer aldı.
2005 yılında Bosković-Stulli, Hırvatistan'ın tarihteki en önemli 35 kadını arasında seçildi. Bosković-Stulli, 14 Ağustos 2012'de Zagreb'de öldü ve Mirogoj Mezarlığı'na gömüldü.
Çalışmaları
Istarske narodne priče, Zagreb 1959
Narodne pripovijetke ("Pet stoljeća hrvatske književnosti"), Zagreb 1963
Narodne epske pjesme, knj. 2 ("Pet stoljeća hrvatske književnosti"), Zagreb 1964
Narodna predaja o vladarevoj tajni, Zagreb 1967
Usmena književnost ("Povijest hrvatske književnosti" 1, s. 7-353), Zagreb 1978
Usmena književnost nekad i danas, Beograd 1983
Usmeno pjesnistvo u obzorju književnosti, Zagreb 1984;
Zakopano zlato. Hrvatske usmene pripovijetke, predaje i legende iz Istre Pula - Rijeka 1986
U kralja od Norina. Priče, pjesme, zagonetke i poslovice s Neretve, Metković - Opuzen 1987
Pjesme, priče, fantastika, Zagreb 1991;
Žito posred mora. Usmene priče iz Dalmacije, Split 1993
Priče i pričanje: stoljeća usmene hrvatske proze, Zagreb 1997
Usmene pripovijetke i predaje ("Stoljeća hrvatske književnosti"), Zagreb 1997
O usmenoj tradiciji io životu, Zagreb 1999
Okuma
Hercle

Antik Etrüsk dininde, Hercle (ayrıca Heracle veya Hercl), Tinia'nın ve Uni'nin oğludur. Yunan versiyonu ve orijinali olan Herakles'in benzeri şekilde tasvir edilir. Etrüsk sanatında popüler bir konudur, özellikle Yunan Herakles mitinden veya Romalı Herkül'ün klasik mitlerinden etkilenilerek sıklıkla resmedilir.
Etrüsk geleneğinde, Uni (Romalı Juno) Hercle'ye anne sütünü sunarak ölümsüzler arasında bir hayata erişim hakkı verir. Hercle, yaptıklarıyla bir tanrılığa yükselen ilk insandı.
Hercle, birçok yönden Yunan Heraklesinden farklıydı. Genel olarak İtalya'da özel bir statüye sahipti. Sanatta, Liminal bir tanrı olarak gösterilmiştir. Etruria'da akan su ile de ilişkilendirilmiştir. Aynı zamanda hayvanların efendisi, sürülerin ve çobanların koruyucusuydu.
İbadet
Hercle'e ait kült ibadetinin kanıtlarını gösteren birkaç yazıt 1970 yılında gün ışığına çıktı. Özellikle, Caere'deki bir kutsal alanda, tanrıya adanmış birçok yazıt korunmuştur.
Etrüsk sanatından sahneler
Hercle, Etrüsk sanatında nitelikleri ve adıyla tanımlanabilir. Etrüsk edebiyatı günümüze ulaşamadığı için, ortaya çıktığı sahnelerin anlamı, ancak Yunan ve Roma mitleri ile karşılaştırılarak, Yunan ve Latin edebiyatı tarafından korunan Etrüsk mitleri hakkında bilgiler ile görülebilir.
Çıplak bir genç olarak tasvir edilen ve sopasını taşıyan Hercle, kanatlı bebek Epeur'u Tinia'ya sunar.
Tanrı'nın Davası Çemberi

Tanrı'nın Davası Çemberi, 1 Haziran 1842'de Andrzej Towiański'nin öncülüğünde Paris'te kurulan ve 1878'e kadar faaliyet gösteren ahlaki ve dini bir hareket. Towiański, işgal altında yaşayan Leh halkı için yeni bir dönemin geleceğine inanıyordu. Ona göre Tanrı'nın Krallığının yeryüzüne gelişinde Polonya ulusunun tarihsel süreçte önemli bir rolü olacaktı. Çünkü onlara göre Polonyalılar, seçilmiş uluslardan bir tanesidir. Bunun yanında dini hareket, kurumsallaşmış dini formları da eleştirdi. Her insanın tanrı tarafından kendisine verilen mutlak bilginin kendi içinde gizli olduğunu iddia ediyorlardı. Çember, birçok Polonyalı göçmenden oluşuyordu. Bunların arasında Adam Mickiewicz, Juliusz Slowacki, Michal Szweycer, Seweryn Goszczyński gibi isimler de vardı..
Çemberin faaliyetleri
Tanrı'nın Davası Çemberi, 27 Eylül 1841'de Notre Dame Katedrali'nde Towiański'nin felsefi varsayımlarını açıkladığı konuşmasından sonra oluşmaya başladı. Adam Mickiewicz, tarikatın örgütlenmesinde aktif olarak yer aldı. Hareketin ilk resmi toplantısı 1 Haziran 1842'de yapıldı. Başlangıçta hareket 17 kişiden oluşmaktaydı. Her ne kadar bu sayı zamanla artmaya başladıysa da hareketin üye sayısı hiçbir zaman 100'den fazla olmadı. O dönemde Polonyalı göçmenler, siyasi güçsüzlükten cesareti kırılmış ve önemli bir eyleme susamıştı. Harekette eylem merkezliydi. Harekete felsefesi o zamanın tarihsel anın Polonya ve dünya için bir atılım olduğu ve bu grubun çalışmalarıyla kötülük ve dindarlıkla savaşmaya dayanan yeni bir çağın gelişini hızlandırabileceği inancına dayanıyordu. Ancak hem liberal demokratlar hem de muhafazakar kilise çevreleri askeri eylem merkezli düşüncelere karşıydı. Örgüt, Katolik Kilisesi'nde reform yapmak istedi ve bu nedenle, "Yeni Düzen Ayinleri" adında ayinlerin seküler biçimlerini uygulamaya çalıştı. Hareket, Papa XVI. Gregorius'yi davası için kazanmayı başaramadı. Çemberin en aktif üyelerinden biri Mickiewicz'di (Çember üyeleri arasında Kardeş-Peygamber olarak anılırdı). Mickiewicz, Towiański'nin 19 Temmuz 1842'de Fransız yetkililer tarafından ülkeyi terk etmeye zorlanmasının ardından Paris Çemberi'nin de başına geçti. Bu dönemde cemaate sıkı bir hiyerarşi geldi ve cemaat, cemaat üyelerinin yaşamlarının tüm alanlarının kontrolü altına almaya başladı. Böylece cemaat bir mezhebe dönüştü. Zamanla, Mickiewicz, askeri mücadeleye olan ilgisizliği ve artan tiranlığı nedeniyle Towiański ile arası bozuldu ve Nisan 1846'da kendi Çemberini kurarak ondan ayrıldı. Ayrışma, Çar I. Nikolay'a gönderilen mektubun okunduğu 29 Kasım 1844'teki toplantıda daha da belirginleşti. Mektup, Polonyalıların ve Rusların, ne olursa olsun sevgi ruhu içinde tanımlıyorken, bölücüleri ise nefret dolu ifadelerle tanımlıyordu. Belge izleyicileri şok etti, Juliusz Slowacki ve Albay Mikolaj Kamieński mektubu şiddetli bir şekilde eleştirerek tarikattan ayrıldı. Towiański, takipçilerini yeniden bütünleştirmeyi başarsa da, Çember'in rolü giderek azaldı. Örgüt, kurucunun 1878'deki ölümünden sonra dağılmadı. Hareket, Torino'da devam etti.
Aslan kuyruğu bitkisi

Aslan kuyruğu olarak bilinen Leonurus cardiaca, nane ailesi Lamiaceae'de uzun ömürlü otsu bir bitkidir. Diğer yaygın isimler arasında kırlangıç otu ve aslan kulağı bulunur. Aslan kuyruğu aynı zamanda Leonotis leonurus için ortak bir isim ve Leonotis nepetifolia için ortak bir isim olan aslan kulağıdır. Başlangıçta Orta Asya ve Güneydoğu Avrupa'dan, artık dünya çapında bulunur ve büyük ölçüde bitkisel ilaç olarak kullanılması nedeniyle yayılmıştır.
Açıklama
Leonurus cardiaca, kısa tüylerle kaplı ve özellikle düğümlerin yakınında genellikle morumsu olan kare şeklinde bir gövdeye sahiptir. Zıt yaprakların kenarları tırtıklıdır ve uzun yaprak saplarıyla avuç içi şeklinde lobludur; bazal yapraklar üç nokta ile kama şeklindedir, üst yapraklarda üç ila beş vardır. Üstleri biraz tüylü, altları grimsi. Çiçekler bitkinin üst kısmında yaprak akslarında görülür ve üç loblu braktlara sahiptir. Her çiçeğin kaliksi çan şeklindedir ve beş lobludur. Taç yapraklar düzensiz, 8 ila 12 mm (0,3 ila 0,5 inç) uzunluğunda, kaynaşmış, çift dudaklı uzun tüptür. Üst dudak dışbükey olup beyaz kıllarla kaplıdır ve alt dudak üç loblu ve aşağı doğru kıvrık olup kırmızı lekelere sahiptir. Çiçekler genellikle pembe ila leylak rengindedir ve alt dudakları kıllıdır. İki kısa ve iki uzun olmak üzere dört çıkıntılı stamen vardır ve meyve dört odacıklı bir akendir. Bitki yaklaşık 60 ila 100 cm (24 ila 39 inç) yüksekliğe kadar büyür ve yaz ortasından sonuna kadar çiçek açar.
Dağılım ve yaşam alanı
Aslan kuruğut, muhtemelen eski çağlardan beri yetiştirildiği Avrupa'nın güneydoğu kesimine ve Orta Asya'ya özgüdür. Doğal yaşam alanı, yol kenarlarında, boş tarlalarda, atık topraklarda, çöplüklerde ve diğer bozulmuş alanlardadır. Bu bitki iyi drene edilmiş toprağı ve kısmen gölgeli bir yeri tercih ediyor. Kuzey Amerika'ya arı toplayıcı bir bitki olarak ve bombus arılarını çekmek için tanıtılan bu çok yıllık bitki, artık istilacı olarak kabul ediliyor. USDA iklim bölgelerinde 4-8 yıl hayatta kalma dayanıklılığı vardır.
Halkbilim
Nicholas Culpeper, anne sütü'nün kalpten melankoli buharlarını çıkarmak, neşeyi artırmak ve annelerin rahimlerini oturtmak için yararlı olduğunu düşünüyordu. 15. yüzyıl Avrupa'sında, anaç bazı şifalı bitkiler tarafından kötü ruhlara karşı koruma olarak görülüyordu.
Kimya
Bitki, alkaloid leonurin içerir. Diğer kimyasal bileşenlerin yanı sıra, stakidrin, acı iridoid glikozitler (leonurid), diterpenoidler, flavonoidler (rutin ve quercetin dahil), tanenler, uçucu yağlar ve A vitamini içerir. fibroz, kardiyovasküler hastalıklar, kanserler, rahim hastalıkları, beyin hasarları ve iltihabın tedavisi olarak kullanılır.
Kaynak Listesi
__İÇİNDEKİLERZORUNLU__
Bitkiler
Tulsidas

Tulsidas (Hintçe telaffuzu: [t̪ʊls̪iːd̪aːs̪]; 15321623), aynı zamanda Goswami Tulsidas olarak da bilinir, tanrı Rama'ya olan bağlılığıyla tanınan bir Ramanandi Vaishnava aziz ve şairiydi. Sanskritçe ve Awadhi dilinde birkaç popüler eser yazdı, ancak en çok Rama'nın Awadhi dilindeki yaşamına dayanan Sanskritçe Ramayana'nın bir yeniden anlatımı olan epik Ramcharitmanas'ın yazarı olarak tanınır.
Andron

Andrōn (Grekçe: ἀνδρν andrōn) ya da andronitis (Grekçe: ἀνδρνῖτις andrōnitis), Antik Yunan mimarisinde sempozyum gibi etkinliklere ev sahipliği yapmak üzere yalnızca erkeklere ayrılmış alan ve odalar. Genellikle antik Yunan evinin mozaik ve duvar resimleri barındıran en süslü kesimi olan andronitis, bu evlerin yeterince büyük olmamasından dolayı tüm klasik Yunan evlerinde bulunmamaktadır.
Fırdan, Gediz

Fırdan, Kütahya ilinin Gediz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 14 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Gediz ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Ali Ekber Han

Ali Ekber Han (14 Nisan 1922 - 18 Haziran 2009), sarod çalmadaki ustalığıyla tanınan Hint klasik müzisyenidir. Babası Allauddin Han tarafından klasik müzisyen ve enstrümantalist olarak eğitilmiş, ayrıca çok sayıda klasik raga ve film müzikleri bestelemiştir. 1956'da Kalküta'da bir müzik okulu kurdu. 1967'de Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve burada şu anda Basel, İsviçre'de bir şubesi de olan Ali Ekber Müzik Koleji'ni kurdu.
Khan, Batı'da Hint klasik müziğinin hem bir sanatçı hem de bir öğretmen olarak popülerleştirilmesinde etkili oldu. İlk olarak 1955'te kemancı Yehudi Menuhin'in daveti üzerine Amerika'ya geldi ve bir süre sonra da Kaliforniya'ya yerleşti. Santa Cruz'daki California Üniversitesi'nde Seçkin Yardımcı Müzik Profesörlüğü yaptı. Han, 1989'da Hindistan'ın en yüksek ikinci sivil onuru olan Padma Vibhushan'a layık görüldü. Grammy Ödülü'ne beş kez aday gösterilen Han, aynı zamanda MacArthur Bursu ve Ulusal Sanat Vakfı Ulusal Miras Bursu'nun da sahibi oldu.
Kızıl Katliamı

Kızıl Katliamı, Haziran 1933 tarihinde Sincan'da Türk savaşçılar ve Çinli savaşçılar ve siviller arasında meydana gelen olaylardır. Olay, Birinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti'nden Uygur ve Kırgız savaşçılar, Kaşgar'a giderken Yarkand Yeni Şehri'nden geri çekilen Hui Çinli askerler ve sivillerden oluşan bir kola saldırmazlık anlaşmasını bozduklarında meydana geldi. Yaklaşık 800 Çinli Müslüman asker ve sivil, Türk Müslüman savaşçılar tarafından öldürüldü.
Hui Çinlileri, ertesi yıl bu katliamının intikamını almak için, Kaşgar Muharebesi'nde binlerce Türk'ü katletti.