Azoth

Azoth, evrensel bir ilaç veya evrensel çözücü olarak kabul edildi ve simyada arandı. Diğer bir simyasal idealleştirilmiş madde olan alkahest'e benzer şekilde, azot birçok simya çalışmasının amacı, hedefi ve vizyonuydu. Sembolü Caduceus'du. Başlangıçta simyacılar tarafından felsefe taşı gibi aranan okült bir formül için kullanılan terim, cıva elementi için şiirsel bir kelime haline geldi. Adı Ortaçağ Latince'sidir, azoc'un bir başkalaşımıdır ve duyular ve semboller söz konusu olduğunda cıva, tuz ve kükürt eklenmesi yerine azotu tek başına cıva olarak bağlamak dönemin yaygın bir yanılgısı olsa da orijinal olarak Arapça al-zā'būq "cıva"dan türetilmiştir
Temel
Azoth'un simyadaki dönüşümün temel ajanı olduğuna inanılıyordu. Kadim simyacılar tarafından, dönüşümü mümkün kılan tüm maddelerde saklı olan canlandırıcı ruh olan cıvaya verilen addır. Sözcük, Zosimos, Mary the Jewess, Olympiodorus ve Jābir ibn Hayyān (Geber) gibi birçok eski simyacının yazılarında geçer.
Metinlerde
Azoth, Kabala'nın Ain Soph (nihai madde) ile ilişkilidir. Manly P. Hall, The Secret Teachings of All Ages adlı kitabında bu bağlantıyı şöyle açıklıyor:Evren, ışık küresi veya yıldızlarla çevrilidir. Bu kürenin ötesinde, İbranice'de 'cennet' anlamına gelen Schamayim (שמים), Tanrı Sözünün ilk çıkışı olan İlahi Ateşli Su, sonsuz aklın varlığından dökülen alevli nehir vardır. Bu ateşli Androgyne olan Schamayim, bölünür. Evrenimizde O'nun Ateşi Güneş ateşi olur ve Suyu Ay suyu olur. Schamayim, Evrensel Merkür veya Azoth'tur - yaşamın ölçüsüz ruhu. Bu orijinal ruhsal ateşli su, Edem'den (İbranice'de "buhar") gelir ve kendisini dört Elementin dört ana nehri içine boşaltır. Bu, Tanrı ve Kuzu'nun tahtından akan Canlı Su Nehri'ni (Azoth) veya ateşli cıva özünü içerir. Bu Edem'de (buharlı öz veya sis), ilk veya ruhsal Dünya, Tanrı'nın zamanla tamamen açığa çıkması gereken insanın ruhsal bedeni Adam Kadmon'u oluşturduğu anlaşılmaz ve soyut tozdur. Transandantal Büyü adlı kitabında Eliphas Levi şunları yazdı:Azoth veya Evrensel Tıp, ruh için en üstün akıl ve mutlak adalettir; zihin için matematiksel ve pratik gerçektir; vücut için altın ve ışığın birleşimi olan özdür. Üstün veya ruhani alemde, simyacının şevk ve faaliyetinin kaynağı olan Büyük İşin İlk Meselesidir. Orta veya zihinsel dünyada, zeka ve endüstridir. Alt ya da maddi dünyada, fiziksel emektir. Dönüşümlü olarak uçucu hale gelen ve sabitlenen kükürt, cıva ve tuz, bilgelerin Azoth'unu oluşturur. Kükürt Ateşin temel formuna, Cıva Hava ve Suya, Tuz ise Toprak'a karşılık gelir.
Hayat ve evren
Evrensel Çözücü, Evrensel Tedavi ve Yaşam İksiri (elixir vitae) olduğuna inanılan Azoth'un tüm ilaçları ve diğer tüm maddelerin ilk ilkelerini bünyesinde barındırdığı söylenir. 16. yüzyılın sonlarına ait Paracelsianism'de Paracelsus'un (ö. 1541) Azoth'a ulaştığı söylenir ve 1567 tarihli "Gül Haç" portresinde kılıcının kabzasında Azoth yazısı bulunur. Sözde Paracelsian Archidoxis magica'nın (ilk olarak 1591'de basılmıştır) ilk bölümü, hastalıklara ve yaralanmalara karşı korunmayı amaçlayan çeşitli sihirli işaretler ve tarifler içeren Liber Azoth başlığını taşır.
Azoth'un bedenin canlandırıcı enerjisi (spiritus animatus) ve zihni hareket ettiren ilham ve coşku olduğuna inanılır. Azoth'un, fiziksel ve ruhsal mükemmelliğe doğru yönelişten sorumlu gizemli evrimsel güç olduğuna inanılıyor. Böylece Azoth kavramı, doğanın ışığına veya Tanrı'nın zihnine benzer.
Azoth'un tüm evrene ait tüm bilgileri içerdiğine inanıldığı için Felsefe Taşı için başka bir kelime olarak da kullanılmaktadır. Taşın teorik olarak hazırlanması için ipuçlarından biri Ignis et Azoth tibi sufficiunt'tur ("Ateş ve Azoth yeterlidir"). Azoth'u ve onun Büyük Simya Çalışmasında nasıl kullanıldığını betimleyen çok sayıda ezoterik çizim vardır. Örnekler arasında Basil Valentine tarafından yazılan Filozofların Azoth'u ve Dr. John Dee'nin Hiyeroglif Monad'ı sayılabilir.
Terim, okültist Aleister Crowley tarafından antik çağ alfabelerinin ilk ve son harflerini birbirine bağlayarak başlangıç ve bitişin birliğini temsil ettiği düşünülüyordu; A/ 𐤀 (Aleph, Fenike alfabesinin ilk karakteri), Z (Zeta, Latince'deki son karakter), O/ Ω (Omega, Yunanca'daki son karakter) ve Th/ ת (Tav, " olarak telaffuz edilir) Tau", İbranice'deki son karakter). Bu şekilde, başlangıç ve sonun nüfuz etmesi ve bütünlüğü, bir 'iptal' (yani çözücü) veya 'bağlılık' (yani ilaç) olarak karşıtların yüce bütünlüğünü ve evrensel sentezini ve bu şekilde Hegel'in diyalektiğinin felsefi " mutlak "ı sembolize ediyordu. Crowley eserlerinde Azoth'tan felsefi idealinin dışında ayrıca " sıvı " olarak bahsederek, onu Orta Çağ simya filozoflarının evrensel çözücüsü veya evrensel ilacı olarak, aksi takdirde çelişkili, uzlaşmaz bir doğaya bağlı belirli bir aşırı örneğin birleştiricisi olarak adlandırdı.