turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Wolfgang Fischer

Wolfgang Fischer (11 Aralık 1888-1 Şubat 1943), 2. Dünya Savaşı sırasında bir Wehrmacht subayıydı. 1 Şubat 1943'te Tunus'ta resmi aracının bir İtalyan mayın tarlasına girmesi ve bir mayına basması sonucunda hayatını kaybetti. Patlamada sol kolunu ve her iki bacağını kaybetti. Eşine veda mektubu yazarken kan kaybından hayatını kaybetti.
Kariyeri
Askerlik hayatı 18 Mart 1910'da Fahnenjunker olarak katıldığı 154. Piyade Alayı'nda başladı.
1. Dünya Savaşı patlak verdiğinde müfreze komutanı olarak 7. Landwehr Piyade Alayı'na transfer edildi. Ardından Batı Cephesi'nde 3. Landwehr Tümeni'nde ve 22. Landwehr Piyade Tugayı'nda emir subaylığı yaptı. Savaşın sonunda Hauptmann'lığa terfi ettirildi ve 1918-1919 Alman Devrimi sırasında bir gönüllüler taburuna katıldı.
1919'da Reichswehr'ya katıldı ve 3. Piyade Alayı'na atandı. Bu alayın bünyesinde 1920'den 1929'a kadar hizmet verdi. 1929 ve 1934 yılları arasında 6. Piyade Alayı bünyesinde bölük komutanlığı yaptı. 4 Şubat 1938'de Blomberg-Fritsch Krizi sırasında 69. Piyade Alayı'nın komutasına atandı. Bu görevi 1938-1939 yılları arasında sürdürdü. 1939'un son aylarında 10. Panzer Tümeni'ne bağlı 10. Piyade Tugayı'nın komutasına atandı. 3 Haziran 1940'da Şövalye Haçıyla taltif edildi. 10. Panzer Tümeni'nin komutasına atanmadan bir gün önce, 1 Ağustos 1942'de Generalmajor'luğa terfi ettirildi. 1 Kasım 1942'de Generalleutnant'lığa terfi ettirildi. 9 Aralık 1942'de Meşe Yaprağı İlaveli Şövalye Haçıyla taltif edildi. Ölümünün ardından 1 Nisan 1943'de General der Panzertruppe'liğe terfi ettirildi.
Madalyalar
Demir Haç(1914)
Demir Haç'a Toka Eklentisi (1939)
Doğu Cephesi Madalyası
Altın Alman Haçı (22 Nisan 1942)
Şövalye Haçı (3 Haziran 1940)
Meşe Yaprağı İlaveli Şövalye Haçı(9 Aralık 1942
Kaynaklar
General der Panzertruppe
Şövalye Haçı sahipleri
Wehrmacht generalleri
Reichswehr personeli
II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın askerleri
Danilo Lider

Danylo Danylovych Lyder ( 29 Aralık 2002, Kiev, Ukrayna ) Ukraynalı set tasarımcısı ve öğretmendi. Ukrayna Ulusal Sanat Akademisi, Ukrayna Ulusal Sanatçılar Birliği, Ukrayna Ulusal Tiyatro Oyuncuları Birliği ve Ukrayna Taras Şevçenko Ulusal Ödül Komitesi üyesiydi.
Hayat
1933'te Rostov Sanat Okulu'nda okudu ve 1937'den sonra Leningrad Sanat Akademisi'ne girdi. Alman olduğu için Chelyabinsk Oblast'a sürüldü ve burada madenci olarak, ardından "Emanzhilinskugol" da sanatçı olarak çalıştı. 1946'da Chelyabinsk Drama Tiyatrosu'nun baş sanatçısıydı. 1956'da St. Petersburg Devlet Akademik Resim, Heykel ve Mimarlık Enstitüsü'nden mezun oldu.
Kiev Ulusal Akademik Operet Tiyatrosu'nda ve Ivan Franko Ulusal Akademik Drama Tiyatrosu'nda sanatçıydı. Ulusal Görsel Sanatlar ve Mimarlık Akademisi'nde ders verdi. 150'den fazla gösteri düzenledi.
Kendi senaryo okulunu açtı. Öğrencileri arasında A. Aleksandrovych-Dochevskyi, V. Karashevskyi, M. Levitska, Sergey Masloboyshchikov, I. Nesmyanov ve O. Lunyov bulunmaktadır.
Maria Hrebinetska

Maria Zinovievna Hrebinetska (1883 - 15 Ağustos 1972) Ukraynalı ve Ukraynalı-Amerikalı bir tiyatro oyuncusu ve şarkıcısıydı (soprano). Lviv'deki Mykola Sadovsky Tiyatrosu, Odesa Opera Binası ve Ruska Besida Tiyatrosu'ndaki performanslarıyla tanınır.
Hayat
Maria Hrebinetska, 1883'te Kiev'de doğdu. 1905'ten 1907'ye kadar Mykola Lysenko Müzik ve Drama Okulu'nda Oleksandr Myszuga altında okudu. Hrebinetska, Lysenko Okulu'ndaki en seçkin şarkıcılardan biri olarak kabul edildi. Oleksandr Myszuga'nın tavsiyesi üzerine Hrebinetska, becerilerini geliştirmek için Milano'ya gitti ve 1907'den 1911'e kadar orada şan eğitimi aldı
Kariyer
1911'de mezun olduktan sonra Hrebinetska, Odesa Opera Binası'nda solist oldu ve ilk sahneye çıkışını Semen Gulak-Artemovsky'nin Zaporozhets za Dunayem operasında Oksana bölümünde yaptı. 1912 yılına kadar Odesa Operası'nda solist olarak çalıştı. 1914'te Hrebinetska, tüm soprano bölümlerini söylediği Kiev'deki Mykola Sadovsky Tiyatrosu'nun solisti oldu. Sadovsky'nin tiyatrosu 1920'de Lviv'e taşındığında ve kısa süre sonra faaliyetlerini durdurduğunda, Hrebinetska bir süre Rus Ulusal Tiyatrosu sanatçısıydı.
1922'de Oleksandr Koshyts'in yönetiminde Ukrayna Ulusal Korosu'na katıldı. Hrebinetska, 1922'de Koro ile Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve Kardeşi Mykhailo Hrebinetsky de Koroda sahne aldı.
1923'ten 1928'e kadar Hrebinetska, New York'taki Halk Evi'nde (1923-1928) şarkı söyledi. 1931'de Hrebinetska, New York'ta "Ukrayna Üçlüsü" topluluğunu oluşturmak için bir kemancı Roman Prydatkevych ve piyanist Alisa Korchak'a katıldı. 1934 yılına kadar "Ukrayna Üçlüsü" topluluğunun solisti olarak kaldı
1930'larda Hrebinetska, Nestor Novovirskyi ile evlendi.
1941'de New York City'deki Washington Irving Akşam Lisesi'nden her yıl mezun olan sınıfın en yüksek dereceli öğrencisine verilen Burs Altın Madalyası ile mezun oldu. Bu burs sayesinde mezun olduğu Hunter College'a gidebildi.
Hrebinetska, yaklaşık 20 yıl boyunca New York City'de Ukrayna Ulusal Evi'nde ve 1944'te kurucu ortağı olduğu Surma Kitap ve Müzik Şirketi'nin stüdyosunda şan ve piyano dersleri verdi
Maria Hrebinetska, 15 Ağustos 1972'de New York'ta öldü.
Adélaide de Maurienne

Alix veya Adele olarak da bilinen Maurienne'li Adelaide (1092 18 Kasım 1154), Kral VI. Louis'nin (11151137) ikinci eşi olarak Fransa Kraliçesi idi.
Adelaide, Savoy Kontu II. Humbert ile Burgundy'li Gisela'nın kızıydı. Adelaide, babası aracılığıyla İmparator V. Henry ile de akrabaydı. Adelaide'nin anne tarafından akrabaları arasında Adelaide'yi Fransa'daki sarayda ziyaret eden amcası Papa II. Callixtus bulunuyordu.
Kraliçelik
Adelaide'nin, 3 Ağustos 1115'te Fransa'nın Paris kentinde evlendiği Fransa Kralı VI. Louis ile birlikte dokuz çocukları oldu, ikinci çocukları Fransa Kralı VII. Louis idi.
Adelaide, Fransa'nın tüm Orta Çağ kraliçeleri arasında politik olarak en aktif olanlarından biriydi. Adı, VI. Louis döneminden kalma 45 kraliyet sözleşmesinde geçmekteydi. Kraliçe olarak görev yaptığı süre boyunca, kraliyet sözleşmeleri hem onun hem de kralın krallık yılıyla tarihlendirildi. Bunun yanı sıra, O ve Louis, Paris'in kuzey banliyölerinde Montmartre'de Aziz Petrus Manastırını (Ste Pierre) kurdular.
Louisin ölümünden sonra, Adelaide, zamanın çoğu dul kraliçesinin yaptığı gibi, hemen manastır hayatına çekilmedi. Bunun yerine, bir çocuğu olduğu Montmorency'li I. Matthieu ile evlendi. Fransız mahkemesinde ve dini faaliyetlerde aktif kaldı.
Ölümü
1153'te VII. Louis ile kurduğu Montmartre Abbey'de emekli oldu. 18 Kasım 1154'te orada öldü. Montmartre'deki St. Pierre Kilisesi'nin mezarlığına gömüldü. Manastır, Fransız Devrimi sırasında yıkıldı, ancak Adelaide'nin mezarı St Pierre kilisesinde hala görülebilmektedir.
Çocukları
Louis ve Adelaide'nin yedi oğlu ve iki kızı oldu:
Fransız Philip (11161131) - 1129'dan 1131'e kadar babası VI. Louis ile birlikte hüküm süren Fransa Kralıydı. Babasından önce öldüğü ve hiçbir zaman tek kral olarak hüküm sürmediği için, bir ordinal tarafından tanınmaz veya geleneksel Fransız hükümdarları listelerine dahil edilmez.
VII. Louis (1120 18 Kasım 1180), Fransa Kralı
Henry (11211175), Reims Başpiskoposu.
Hugues (1122)
Robert (yaklaşık 1123 - 11 Ekim 1188), Dreux Kontu
Constance (yaklaşık 1124 16 Ağustos 1176) - 1140 yılında İngiltere Kralı Stephen'ın oğlu Boulogne Kontu IV. Eustace ile evlendi. Eustace'in ölümüne kadar on üç yıl evli kaldı, çocukları olmadı. Ertesi yıl Constance, Toulouse Kontu V. Raymond ile evlendi. Raymond ve Constance'ın birlikte beş çocukları oldu. 1165'te Constance, Toulouse'dan kaçtı ve Paris'e döndü.
Philip (11251161), Paris Piskoposu.
Peter (c. 1126 1183), Courtenay Leydisi Elizabeth ile evlendi. Latin İmparatoru Courtenay'lı II. Peter'in babasıydı.
Bebekken ölen ve Paris'teki Saint-Victor Manastırı'na defnedilen, adı bilinmeyen bir kız.
Montmorency'li I. Matthieu ile Adelaide'nin bir kızı oldu:
Montmorency'li Adèle (Aelis veya Alix)
Aleksey Sudayev

Aleksey İvanoviç Sudayev (Rusça: ; d. 23 Ağustos 1912 - ö. 17 Ağustos 1946) bir Sovyet ateşli silah tasarımcısıdır.
Biyografisi
Leningrad'da yaşadı ve şehrin savunmasına katıldı. PPS, Leningrad'ın savunması için seri üretilmek üzere geliştirildi.
Sudayev, yeni ara kartuş 7.6239mm olan AS-44 için ilk Sovyet saldırı tüfeklerinden birini tasarladı. İlk prototip 1944'te test edildi ve 5,6 kg ile çok ağır görülmesine rağmen Kızıl Ordu tarafından yeterince işlev gördü. Sudayev daha sonra yalnızca 5,35 kg ağırlığındaki ikinci, daha hafif bir prototip üzerinde çalıştı. Ancak, ikinci prototipin, çözülmesi gereken doğruluk ve güvenilirlik sorunları ortaya çıktı.
Ancak silah tasarım aşamasındayken, Sudayev ciddi bir şekilde hastalandı ve 1946'da, 34. doğum gününden bir hafta önce ve tasarımı tamamlanamadan öldü.
Ödülleri
Sovyetler Birliği Devlet Ödülü (1946)
Lenin Nişanı
Leningrad Savunması Madalyası
1941-1945 Büyük Yurtsever Savaşında Almanya üzerinde Zafer Madalyası
İcatlar
Uçaksavar silah montajı (1941)
PPS hafif makineli tüfek
AS-44 saldırı tüfeği
Kaynaklar
1912 doğumlular
1946 yılında ölenler
Rus İmparatorluğu kişileri
Ateşli silah tasarımcıları
Sovyet mucitler
Sovyet mühendisler
Stalin Ödülü sahipleri
Lenin Nişanı sahipleri
Vagankovo Mezarlığı'na defnedilenler
Kenpō

Kenpō ( çeşitli Japon dövüş sanatlarının adıdır.
Kenpō kelimesi, Çince "quánfǎ" kelimesinin Japonca çevirisidir. Dövüş sanatları camiasında yaygın, kültürler arası benimsenmesiyle birleşen terimin genel doğası birçok farklı tanıma yol açmıştır.
Kenpō kelimesi "yumruk" anlamına gelen ken ve "yöntem" veya "kanun" anlamına gelen "pō" kelimelerinin birleşimi olarak olarak "yumruk yöntemi" olarak çevrilmektedir. Bununla birlikte, genellikle "yumruk yasası" olarak da yanlış yorumlanır.
Salesio Lui

Salesio Lui (d. 1951?), Tokelaulu siyasetçi. Lui, Büyük Okyanus'un güneyinde, Yeni Zelanda'ya tam bağımlı bir bölge olan Tokelau'da hükümetinin başı olarak Şubat 1993'ten Şubat 1994'e ve tekrar 1 Mart 2013'ten 24 Şubat 2014'e kadar makamda bulunmuştur.
19901996 ve 20112013 dönemlerinde Nukunonu'nun lideri (Faipule) olarak Tokelau'nun Devam Eden Hükumeti Konseyi'nin bir üyesi ve Sağlık ve Destek hizmetleri bakanıydı.
Küçük Küplerden Ev

Küçük Küplerden Ev (), yönetmenliğini Kunio Katō'nun yaptığı ve senaryosunu Kenya Hirata'nın yazdığı 2008 yapımı bir Japon anime kısa filmidir. Film, Robot Communications ve Oh! Production tarafından hazırlanmıştır ve 4 Ekim 2008 tarihinde gösterime girdi.
Film, 32. Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali'nde Annecy Cristal ve 81. Akademi Ödülleri'nde En İyi Kısa Animasyon Filmi Akademi Ödülü dahil olmak üzere birçok ödül kazandı. Ayrıca 2008 yılında Şovların Animasyon Şovu'na dahil edildi.
Konusu
Kasabası sular altında kalırken, yaşlı bir adam evine ek katlar eklemek zorunda kalır. Ancak en sevdiği piposunu kazara evinin sular altındaki alt katlarına düşürdüğünde, pipoyu araması sonunda olaylı hayatından sahneleri yeniden yaşamasına neden olur.
Bernard Trevisan

Bernard Trevisan (Bernard of Treviso, Bernardus Trevisanus) 1406-1490 yılları arasında yaşamış hayali bir İtalyan simyacıdır. Biyografisi, 16. yüzyıldan kalma simya metinlerinin editörleri ve yorumcuları tarafından oluşturulmuştur.
Padua'da soylu bir ailede doğduğu, tüm hayatını ve aile servetini Felsefe taşı'nı aramak için harcadığı söylenir. Efsanevi karakter, Trierli Bernard adlı simyacı ile karıştırılması nedeniyle ortaya çıktı. Yakın tarihlerde yapılan bir çalışma, 1387'de ölen Trierli Bernard'ın bir kronolojisini de ortaya çıkarmıştır. Köln başpiskoposu olan hukuk mezunu ve din adamı Eberhard I von der Mark (1305-1387) ile özdeşleştirilmiştir. Von der Marck ailesine dahil feodal bir kişilik olan Maria de Looz-Agimont (-1410) ile 1346'da evlenmek için Kilise'deki görevinden istifa etti. 1366'dan itibaren Trier başpiskoposu II. Kuno von Falkenstein (-1388) ile yakından bağlantılıydı.
Biyografi
Hayali Bernard Trevisan, kariyerine on dört yaşında bir simyacı olarak başlamıştı. Servetlerini artırmak istedikleri için ailesinin iznini almıştı. İlk önce Gotfridus Leurier adında Citeaux Manastırı'ndan bir keşişle çalıştı. Sekiz yıl boyunca tavuk yumurtası kabuklarından ve at gübresinde saflaştırılmış yumurta sarısından Felsefe taşı yapmaya çalıştılar.
1430'larda Gilles de Rais'in çalışmaları üzerinde etkili olmuş olduğuna inanılıyor.
Daha sonra Jabir ibn Hayyan ve Muhammed ibn Zakariya al-Razi'den öğrendiği damıtma ve kristalleştirme yöntemlerini kullanarak mineraller ve doğal tuzlarla çalıştı. Bunlar üzerinde başarıya ulaşamayınca, bitki ve hayvan materyallerine yöneldi ve sonunda insan kanı ve idrarını kullandı. Çoğu zaman dolandırıcılardan taşa yönelik sırlar ve ipuçları satın almak için servetini yavaş yavaş eritti. Geçmiş simyacıların bıraktığı ipuçlarını bulmak için Baltıklar, Almanya, İspanya, Fransa, Viyana, Mısır, Filistin, İran, Yunanistan, Türkiye ve Kıbrıs da dahil olmak üzere bilinen tüm dünyayı gezdi. Sağlığı, büyük olasılıkla simya ile uğraşırken yarattığı dumanlardan dolayı kötüleşiyordu. Rodos Adası'na yerleşti ve 1490'daki ölümüne kadar Felsefe taşı üzerinde çalışmaya devam etti.
Yazılarının ilk tam baskısı 1565'te Antwerp'te Fransızca olarak ve 1574'te Strasbourg'da Almanca olarak yayınlandı. Almanca baskısı birkaç kez yeniden basıldı.
Atfedilen eserler
On altıncı yüzyılda, birkaç simya eseri Bernard'a atfedilmişti. Örneğin, Trevisanus de Chymico miraculo, quod lapidem philosophiae appellant 1583'te Gerhard Dorn tarafından düzenlenmişti. The Answer of Bernardus Trevisanus, to the Epistle of Thomas of Bononia ve The Prefatory Epistle of Bernard Earl of Tresne İngilizce olarak 1680'de Aurifontina Chymicada yayınlandı.
Kelihiano Kalolo

Kelihiano Kalolo, Tokelaulu siyasetçi.
Kalolo, Büyük Okyanus'un güneyinde, Yeni Zelanda'ya tam bağımlı bir bölge olan Tokelau'da güncel olarak 13 Mart 2023 tarihinden bu yana hükumeti başkanı olarak görev yapmaktadır. Kalolo bu görevi daha önce Şubat 2012'den Mart 2013'e kadar, yine 12 Mart 2019'dan 9 Mart 2020'ye ve yine 8 Mart 2021'den 19 Mayıs 2022'ye kadar üstlenmiştir. Tokelau'nun halen görevdeki hükumet konseyinin bir üyesidir ve hükumet liderliğinden önce ve ardından eşzamanlı olarak dışişleri, eğitim, ekonomik kalkınma, doğal kaynaklar ve çevre bakanı olarak görev yapmaktadır. Kalolo, Atafu atolünün lideri olarak bu görevi üstlenmiştir. Kalolo, bu görevi ilk olarak Şubat 2012'de üstlenmiştir.
Eylül 2012'de bölgesel Güney Pasifik Üniversitesi rektörü olarak atandı. Ulu olarak göreve gelmeden önce, Tokelau'da üniversitenin koordinatörü olarak görev yapmıştı.
Ulu olarak ilk dönemi Mart 2013'te sona erdi; halefi, Nukunonu'nun lideri olan Salesio Lui idi.
Kalolo, Mart 2019'da Afega Gaualofa'nın yerine geçerek yeniden Ulu oldu ve görev süresi bitince de yerine Fofo Esera Tuisano geçti.
Kalolo, Mart 2021'de Fofo Esera Tuisano'nun yerine bir kez daha Ulu oldu.
2020'de Kalolo, bölgenin daha fazla özerklik kazanması veya muhtemelen Yeni Zelanda'dan bağımsız olması için 2025 için bir referandum önergesi hazırladı.
Kalolo'nun Ulu olarak üçüncü dönemi 19 Mayıs 2022'de sona erdi ve görevi Nukunonu'nun lideri olarak Siopili Perez geçti.
6 Mart 2023'te bir kez daha Ulu seçildi.
Oh! Production

Oh! Production Co., Ltd. () veya Oh! Pro, Japonya merkezli bir animasyon stüdyosudur. Şirket, Mayıs 1970 tarihinde Norio Shioyama, Kōichi Murata, Kazuo Komatsubara ve Kōshin Yonekawa tarafından kurulmuştur. Şirketin merkezi Tokyo'nun Suginami semtinde yer almaktadır.
Yapımları
OVA'lar
Filmler
Video oyunları
Sinem Ökten

Sinem Ökten (d. 26 Temmuz 1990), Türk sunucu ve spor yorumcusu. Baba tarafından aslen Samsunlu olan Ökten, Ege Üniversitesi Mütercim Tercümanlık mezunudur. Sinem Ökten 2013-2016 yılları arasında NTV Spor kanalında Spor spikeri olarak görev yapan Ökten 2016 yılında kariyerine Tivibu Spor'da devam etti. 7 Ağustos 2020 yılında A Spor'a transfer olduğunu açıkladı. Sinem Ökten günümüzde de spor sunuculuğu kariyerine devam etmektedir.
Paskaç

Paskaç (Paskač, Sırpça: ;[a] fl. 1365), knez unvanıyla Sırp İmparatorluğu'na hizmet eden bir Sırp soyludur.
Oğlu Sebastokrator Vlatko ile birlikte, 1365 ile 1371 yılları arasında yapılmış, ailesinin (üç kuşaktan kalma) ktetor freskinin korunduğu Psaça Manastırı'nı kurdu. Kilise modelini merkezde Vlatko ile birlikte tutan, kır saçlı yaşlı bir adam olarak tasvir edilmiştir. Paskaç tarafından eşi, soylu kadın Ozra ve ayrıca torunları Ugljesa vardır. Aile freskte zengin giysiler giymedtedir. Paskaç hakkında başka hiçbir şey bilinmemekte ve bağış sözleşmelerinde adı geçmemektedir. Devletteki görevi ve knez unvanını hangi sıfatla aldığı bilinmemektedir. Mandiç, Paskaç bir kodaman olsaydı, veliki knez olarak Vojislav'ın yerine geçeceğini, ardından Lazar Hrebelyanoviç'in bu unvanı muhtemelen İmparatorluk döneminde Paskač'ın ölümünden sonra alabileceğini teorileştirmektedir.
Ancak söz konusu fresk kompozisyonu oldukça değerlidir ve diğer 14. yüzyıl eserleri gibi birkaç özel çalışmanın parçasıdır.
Kaynaklar




14. yüzyılda Sırp soylular
14. yüzyılda Sırplar
14. yüzyılda ölenler
Bahadır Erdem

Bahattin Bahadır Erdem (24 Nisan 1966, İstanbul), Türk hukukçu, akademisyen ve siyasetçidir. İYİ Parti'de Hukuk ve Adalet Politikaları Başkanı olarak görev yapmakta olup aynı zamanda İYİ Parti Genel İdare Kurulu üyesidir.
Yaşamı
1983 yılında TED Ankara Kolejinden mezun oldu. Lisans eğitimini 1987 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde tamamladıktan sonra, yine İstanbul Üniversitesinden Özel Hukuk alanında 1992 yılında yüksek lisans derecesini, 1998 yılında Doktora unvanını aldı.
Siyasi kariyeri
Erdem, İYİ Parti'de Genel Başkan Yardımcılığı ve Genel İdare Kurulu üyeliği görevlerini yürütmektedir.
Akademik kariyeri
2009 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Milletlerarası Özel Hukuk Ana Bilim Dalına Profesör kadrosuyla atanmış olup halihazırda görevini sürdürmektedir.
Atalanta Fugiens

Atalanta Fugiens veya Atalanta Fleeing, Michael Maier (1568 1622) tarafından hazırlanan, Oppenheim'da Johann Theodor de Bry tarafından 1617'de yayımlanan (2. baskı 1618) simya temalı bir amblem kitabıdır. Matthias Merian'ın çizimleriyle 50 söylemden oluşuyor ve her birine bir nükteli mısra, nesir ve müzikal bir füg eşlik ediyor. Bu nedenle erken bir multimedya örneği olarak kabul edilebilir.
Fügler, felsefe taşını, peşindeki ustayı ve önündeki engelleri simgeleyen üç ses halinde düzenlenmiştir. Florin G. Calian'ın yazdığı gibi,
Kapak sayfası
Kapak sayfası, Yunan mitolojisinden altın elmalarla ilgili çeşitli sahneleri tasvir ediyor:
Üstte: Hesperides Bahçesi.
Solda: Altın elmalardan birini almak için kolunu uzatan Herkül.
Sağda: Altın elmaları Hippomenes'e uzatan Afrodit.
Altta: Atalanta bir elma toplarken, Atalanta ve Hippomenes arasındaki yarış. Arkalarında aşıkların kucaklaştığı bir tapınak, arka planda ise aslan ve dişi aslan olarak görünürler.
Önsöz
Önsöz, antik müzik hakkında bir tez içerir ve Atalanta ve Hippomenes'in Yunan mitini anlatır.
Söylemler
50 söylemin her biri şunları içerir:
Matthias Merian tarafından yapılmış ayrıntılı bir bakır oyma gravür.
Üç ses için bir füg şeklinde müziğe ayarlanmış bir epigram - Atalanta veya vox fugiens (kaçan ses) ; Hippomenes veya vox sequens (izleyen ses) ve Pomum objectum (Elma) veya vox morans (bekleyen ses). "Atalanta fugiens", "füg" kelimesi üzerine bir kelime oyunudur.
Almanca bir vecize.
Eşlik eden bir söylem ile bir Latin ayeti.
Laryssa Ayres

Laryssa Ayres Ribeiro da Silveira (d. 4 Mart 1997, Rio de Janeiro), ya da gerçek adıyla Laryssa Ayres, Brezilyalı oyuncu ve manken.
Filmografi
2013: Flor do Caribe... Ester Schneider (yeni)
2015: Mate-Me Por Favor... Amanda
20152016: Malhação: Seu Lugar no Mundo... Jéssica Ramos
2016-2017: Malhação: Pro Dia Nascer Feliz... Jéssica Ramos
2017: Apocalipse... Ariela Feld (genç)
2018: O Sétimo Guardião... Diana Zerzil
2021: Genesis... Sarai
Eliseu Padilha

Eliseu Lemos Padilha (23 Aralık 1945 - 13 Mart 2023), Brezilyalı hukukçu ve siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri
Padilha, 23 Aralık 1945'te Canela, Rio Grande do Sul, Brezilya'da doğdu. Dönemin Brezilya Devlet Başkanı Dilma Rousseff tarafından 1 Ocak 2015-1 Aralık 2015 tarihleri arasında Sivil Havacılık Bakanı olarak atandı. Ayrıca 1997-2001 yılları arasında Ulaştırma ve Altyapı Bakanı (dönemin Cumhurbaşkanı Fernando Henrique Cardoso tarafından atandı) ve doğum yeri olan Rio Grande do Sul'un Fedaral Milletvekili olarak dört dönem görev yaptı.
Padilha, hükumet politikalarına uymayan farklı uygulamaları nedeniyle Brezilya'da bakanlık görevinden istifa eden birkaç siyasetçiden birisiydi.
Ölümü
Padilha, 13 Mart 2023'te geçirdiği kalp krizinin ardından Porto Alegre, Brezilya'da 77 yaşında ölmüştür.
Bibliotheca Chemica Curiosa

Meraklı Kimya Kütüphanesi () ilk olarak 1702'de Cenevre'de Chouet tarafından Latince olarak yayınlanan ve Jean-Jacques Manget tarafından düzenlenen simya metinlerinin bir koleksiyonudur.
Her biri 900 sayfadan fazla olan ve toplamda 143 metin içeren iki ciltlik bir çalışmadır, bu da onu Theatrum Chemicum yanında en kapsamlı simya metinleri koleksiyonlarından biri yapar.
Theatrum Chemicum ve Theatrum Chemicum Britannicum gibi daha eski yayınların yeniden baskılarına dayanmaktadır.
Başlık sayfasında editörün adı da dahil olmak üzere tam Latince başlık: .
Galeri
Australian Faunal Directory

Australian Faunal Directory (AFD) (Türkçe: Avustralya Fauna Rehberi), Avustralya'da var olduğu bilinen tüm hayvan türleri hakkında taksonomik ve biyolojik bilgilerin yer aldığı çevrimiçi bir katalogdur. Avustralya Hükumeti İklim Değişikliği, Enerji, Çevre ve Su Bakanlığı'nın yönettiği bir programdır. 12 Mayıs 2021 itibarıyla Avustralya Faunal Rehberi 126.442 tür ve alt tür hakkında bilgi içerir. Üretimi durdurulan Avustralya Zooloji Kataloğu verilerini içerir ve düzenli olarak güncellenir. 1980'lerde başlayarak, "karasal omurgalılar, karıncalar ve deniz faunası dahil tüm Avustralya faunasının listesini derlemek" ve bir "Avustralya biyotaksonomik bilgi sistemi" oluşturmak için hedef belirlendi.
Antonina Uccello

Antonina P. Uccello (19 Mayıs 1922 12 Mart 2023), Amerikalı eski kadın siyasetçi. 1967 ile 1971 yılları arasında Hartford, Connecticut Belediye Başkanıydı.
Yaişamı ve kariyeri
Uccello, 19 Mayıs 1922'de Hartford, Connecticut'da Sicilya, İtalya kökenli bir ailenin kızı olarak doğdu.
Connecticut'ta seçilmiş ilk kadın Belediye Başkanı olarak 1967'de Hartford, Connecticut Belediye Başkanlığı görevini üstlenmiştir.
Uccello siyasete girmeden önce Hartford'da çalıştığı G. Fox & Co. mağazasındaki patronuna 1963'teki memleketinde yapılacak Kent Konseyi seçimlerine girmek istediğini belirtti. Seçimlerin yapıldığı gün patronundan izin aldı. Ardından seçimlerde başarı göstererek 1967'de Belediye Başkanlığı'na gelmeden önce iki dönem Kent Konseyi'nde delege olarak görev aldı. Çoğunlukla Demokratlar'ın yönetimde etkin olduğu memleketinde 1967-1971 yılları arasında Cumhuriyetçi Parti'den seçilen tek kadın Belediye Başkanı olarak hazır bulunmuştur. Arkasından dönemin Amerikan Başkanları Gerald Ford ve Jimmy Carter dönemlerinde Washington'a çekilerek Ulaştırma Bakanlığı'nda çalışmıştır.
Mayıs 2022'de 100. yaş gününü kutlayan Uccello, 12 Mart 2023'te doğum yeri Hartford, Connecticut'ta doğal nedenlerden öldü.
Uccello'nun adı hizmetleri nedeniyle 1999'da Connecticut Kadınlar Şöhretler Holü'ne dahil edilmiştir. Anısına adı Eylül 2008'de doğum yeri Hartford, Connecticut'ta bir sokağa ve Temmuz 2016'da İtalya'daki bir caddeye verilmiştir.