Kuzey Kafkasya Demiryolu

Kuzey Kafkasya Demiryolu (), Rusya'nın güney batısındaki demiryolu hatlarını işleten Rusya Demiryolları'na bağlı yan kuruluştur.
Merkezi Rostov-na-Donu'da bulunan kuruluş, batıda Azak Denizi kıyısından doğuda Hazar Denizi kıyısına kadar uzanan ve toplam uzunluğu 6311,4 km. olan demiryolu hatlarını işletmektedir.
Kuzey Kafkasya Demiryolu'nun işlettiği demiryolu hatları, Rusya Federasyonu'nun Güney Federal Bölgesi'ne bağlı Rostov Oblastı, Krasnodar Krayı, Adige Cumhuriyeti ve Kalmukya toprakları ile Kuzey Kafkasya Federal Bölgesi'ne bağlı Stavropol Krayı, Çeçenistan, Dağıstan, İnguşetya, Karaçay-Çerkesya, Kuzey Osetya-Alanya topraklarından geçer.
Kuruluşun işlettiği demiryolu ağı Grozni, Krasnodar, Mahaçkale, Mineralnıye Vodı ve Rostov yolcu ve yük demiryollarının yanı sıra Vladikavkaz ve Rostov'da bulunan iki çocuk demiryolunu da içermektedir.
2005 yılı itibarıyla Kuzey Kafkasya Demiryolu sisteminde 403 istasyon bulunmakta ve kuruluşta 80.757 kişi istihdam edilmektedir.
Karadeniz'deki tatil beldeleri Soçi, Gelencik ve Anapa, demiryolu sistemindeki başlıca yolcu destinasyonlarıdır. Karadeniz kıyısı boyunca kilometrelerce uzanan Soçi demiryolu, özellikle yaz aylarında tatilciler için işletilen düzenli ve direkt ekspres trenler tarafından yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Novorossiysk ve Tuapse'deki petrol rafinerisi limanları da demiryolu yük trafiği için önem arz etmektedir.
Hatlar
Karadeniz demiryolu
Kuberle - Morozovsk demiryolu
Mahaçkale - Matsesta demiryolu
Peshchanokopskaya - Peredovaya demiryolu
Kısımlar ve hizmete giriş tarihleri
1861 - Şahtı - Aksay (Kuzey Kafkasya'daki ilk demiryolu hattı)
1871 - Zverevo - Şahtı
1872 - Rostov-na-Donu - Vladikavkaz
1875 - Aksay - Rostov-na-Donu
1888 - Tihoretsk - Novorossiysk
1897 - Kavkazskaya - Stavropol
1901 - Kavkazskaya - Krasnodar
1911 - Bataysk - Azak
1911 - Sosyka - Yeysk
1911 - Armavir - Maykop
1912 - Beloreçensk - Tuapse
1914 - Krasnodar - Akhtari
1914 - Krımsk - Timaşyovsk - Kushchevka
1915 - Bataysk - Salsk
1915 - Prohladni - Gudermes
1916 - Mikhaylovsk - İpatovo (Vinodelnoye)
1923 - Tuapse - Soçi
1927 - Soçi - Matsesta - Adlersky
1928 - Svetlograd (Petrovskoye Selo) - Blagodarni
1931 - İpatovo (Vinodelnoye) - Divnoye
1931 - Rostov-na-Donu - Hapry
1931 - Komsomolskaya - Neftegorsk
1931 - Maykop - Kamennomostsky
1940 - Labinsk - Şedok
1942 - Gudermes - Astrahan
1942 - Adlersky - Sohum
1944 - Krımsk - Starotitarovka
1969 - Divnoye - Elista
1971 - Zverevo - Krasnodonskaya
1977 - Anapa - Yurovsky
1978 - Krasnodar - Tuapse
1987 - Blagodarni - Budyonnovsk
1989 - Peshchanokopskaya - Krasnaya Gvardiya
1937'de Kuzey Kafkasya Demiryolu, Sovyet parti lideri Sergo Orconikidze'nin adını aldı ancak kısa süre sonra geleneksel ismine geri döndü. 1950'lerin sonlarında kuruluşun işlettiği demiryolu ağının çoğu elektriklendi.
Başlıca tren istasyonları
Rostov-Glavny Garı
Bataysk Garı
Taganrog-II Garı
Likhaya Tren İstasyonu
Tihoretsk Garı
Kavkazskaya Tren İstasyonu
Armavir Garı
Mineralnıye Vodı Garı
Mahaçkale Garı
Timaşyovsk Garı
Krasnodar-I Garı
Tuapse Tren İstasyonu
Beloreçensk Garı
Salsk Tren İstasyonu
Novorossiysk Garı
Novoçerkassk Garı
Bağlantılı demiryolu hatları
Yurtiçi bağlantı
Morozovsk aracılığıyla Privolzhskaya (Volga) Demiryolu'na bağlantı
Sokhranovka aracılığıyla Güneydoğu Demiryolu'na bağlantı
Yurtdışı bağlantı
Taman aracılığıyla denizyolu ile Kırım Demiryolu'na bağlantı
Vesyoloye aracılığıyla Abhazya Demiryolu'na ait Psou'ya bağlantı
Samur aracılığıyla Azerbaycan Demiryolları'na ait Yalama'ya bağlantı
Gukovo ve Uspenskaya aracılığıyla Ukrayna Demiryolları'nın Donetsk Demiryolu'na ait Krasna Mohyla ve Kvashyne'ye bağlantı