turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Güney Askerî Bölgesi

Güney Askeri Bölgesi (Rusça: Ю ), Rusya'nın bir askeri bölgesidir.
Rus Silahlı Kuvvetlerinin beş askeri bölgesinden biri olan bölgenin yetki alanı öncelikle ülkenin Kuzey Kafkasya bölgesi ve Güney Kafkasya'daki eski Sovyet ülkelerinde bulunan Rus üsleridir. Güney Askeri Bölgesi, 2008 askeri reformlarının bir parçası olarak oluşturulmuş ve 20 Eylül 2010'da imzalanan 1144 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Kuzey Kafkasya Askeri Bölgesi'nin yerini almak ve Karadeniz Filosu ile Hazar Filosunun askeri komutanlıklarını bünyesine katmak üzere kurulmuştur. Bölge, 22 Ekim 2010'da Albay-General Aleksandr Galkin komutasında faaliyete geçti. Güney Askeri Bölgesi, Rusya'nın coğrafi olarak en küçük askeri bölgesidir. Bölge, Rusya'nın 15 federal bölümünü içerir: Adige, Astrahan, Çeçenistan, Dağıstan, İnguşetya, Kabardino-Balkarya, Kalmukya, Karaçay-Çerkesya, Krasnodar Krayı, Kuzey Osetya-Alanya, Rostov, Stavropol, Volgograd ve 2014'teki ilhaktan beri Kırım ve Sivastopol.
Güney Askeri Bölgesi'nin merkezi Rostov-na-Donu'dadır ve şu anki bölge komutanı, 23 Ocak 2023'ten beri bu görevi yürüten Albay General Sergey Kuzovlev'dir. Rus ordusunun en etkili ve yetkin oluşumu olarak kabul edilmektedir.
Tarihçe
Güney Askeri Bölgesi, 20 Eylül 2010 tarihli 1144 sayılı "Rusya Federasyonu Askeri İdari Bölümü Hakkında" Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine göre 22 Ekim 2010'da kuruldu. Güney Askeri Bölgesi ile birlikte iki tane daha yeni askeri bölge oluşturuldu: Merkez Askeri Bölgesi ve Doğu Askeri Bölgesi. 22 Temmuz 2010'da dönemin Rusya Savunma Bakanı Anatoli Serdyukov'un emriyle yeni asker3i bölgelere geçici komutanlar atandı. Böylece, Güney Askeri Bölgesi komutanlığına eski Kuzey Kafkasya Askeri Bölgesi Komutanı Korgeneral Aleksandr Galkin atandı ve bölge genelkurmay başkanı Tümgeneral Nikolai Pereslegin oldu. Galkin bölge komutanı olarak atanmasından kısa bir süre sonra Albay Generalliğe terfi etti.
Güney Askeri Bölgesi ayrıca Ermenistan'daki iki Rus askeri üssünü de yönetmektedir: Gümrü'deki 102. Askeri Üs ve başkent Erivan'daki sivil-askeri Erebuni Havalimanı'nda Ermeni ve Rus makamlarının ortak kontrolü altındaki 3624. Hava Üssü.
Nisan 2014'te Kırım ve Sivastopol, Ukrayna'da yaşanan 2014 Kırım krizinin ardından Rusya tarafından ilhak edildikten sonra Güney Askeri Bölgesi'ne eklendi. Kırım'ın (Kırım Özerk Cumhuriyeti olarak) ve Sivastopol şehrinin yasal statüsü şu anda tartışmalıdır: Ukrayna ve uluslararası toplumun çoğunluğu bu bölgeleri Ukrayna'nın ayrılmaz bir parçası olarak görürken, Rusya onları Rusya'nın ayrılmaz bir parçası olarak görmektedir.
2016 yılında bölgede %98 oranında sözleşmeli personel istihdam edilmiştir.
Kasım 2020'de, 2020 Dağlık Karabağ Savaşı'nın ardından Rus askeri güçleri, Laçın koridorunda ve temas hattı boyunca en az beş yıl boyunca güvenliği sağlamak için Dağlık Karabağ'a konuşlandırıldı. Güney Askeri Bölgesi'nin bir parçası olarak karargahı Hankendi'de bulunan bir askeri üs kuruldu ve askeri bölge birinci komutan yardımcısı Korgeneral Rüstem Muradov oldu. 13 Mayıs 2021'de askeri bölge komutan yardımcısı Korgeneral Aleksey Avdeyev ile değiştirildi.
Müşterek Kuvvetler Harekâtı

Terörle mücadele operasyon bölgesi () veya ATO bölgesi () medya, çeşitli yayınlar, Ukrayna hükumeti, AGİT ve diğer yabancı kurumların bir kısmı Rus askeri kuvvetleri ve Rusya yanlısı ayrılıkçıların kontrolü altında olan Ukrayna'nın Donetsk ve Luhansk oblastlarını tanımlamak için kullandıkları bir terimdir. ATO bölgesinin önemli bir kısmını Ukrayna'nın işgal altındaki toprakları oluşturmaktadır.
Tarihçe
20 Şubat 2018'de Ukrayna Cumhurbaşkanı Petro Poroşenko, ATO bölgesinin statüsünü terörle mücadele operasyonundan "ulusal güvenlik ve savunmayı sağlamak ve Rusya Federasyonu'nun Donetsk ve Luhansk'taki silahlı saldırganlığının önüne geçilmesi ve caydırılması için önlemler alma" olarak değiştirdi. Böylelikle ATO bölgesinin ismi JFO bölgesi (Joint Forces Operation, , ) olarak değişti.
Askeri idari bölünme
ATO bölgesinin resmi sınırları, Kasım 2014'te Ukrayna Parlamentosu Verhovna Rada tarafından onaylanan yerler ve coğrafi koordinatlar listesi ile tanımlandı.
Bölge koşullu olarak beş sektöre () bölünmüştür: A, B, C, D ve M.
Sektör A Luhansk Oblastı'nın doğu ve orta bölgeleri
Sektör B Donetsk Oblastı'nın orta bölgeleri (Donetsk ve Makiyivka dahil)
Sektör C Donetsk Oblastı'nın kuzey bölgeleri (Bahmut ve Debaltseve şehirleri) ile Luhansk Oblastı'nın batı bölgeleri
Sektör D Luhansk Oblastı'nın güney bölgeleri ve Donetsk Oblastı'nın doğu bölgeleri (24 Ağustos'taki 2014 Rusya işgalinden sonra tüm Ukrayna kuvvetleri geri çekildi)
Sektör M Donetsk Oblast'ının güney bölgeleri (Mariupol çevresi)
Kültür ve toplumdaki etki
28 Aralık 2015'ten beri "Brattia Ukraintsi" (Ukraynalı Kardeşler) şarkısı ATO'nun resmi marşıdır.
Konuyla ilgili yayınlar
Surzhenko, M. ATO. Stories from East to West (. Ії ). "DISCURSUS" at Google Books. Brusturiv 2014
Sakwa, R. Frontline Ukraine: Crisis in the Borderlands. "I. B. Tauris" Google Books. 2014
2014 Donbas referandumları

Ukrayna'nın Donbas bölgesini oluşturan parçaları olan Donetsk ve Luhansk oblastlarının statüsüne ilişkin referandumların 11 Mayıs 2014'te Rusya'nın desteklediği ayrılıkçı Donetsk ve Lugansk Halk Cumhuriyetleri'nin kontrolündeki birçok kasabada yapıldığı iddia edildi. Bu referandumlar, Rusya'nın Kırım'ı işgali ve 2014 Ukrayna Devrimi'nin ardından artan Rusya yanlısı protestolar bağlamında sözde "cumhuriyetlerin" kurulmasını meşrulaştırmayı amaçlıyordu. Buna ek olarak, Donetsk ve Luhansk oblastlarının Ukrayna kontrolündeki bazı bölgelerinde Dnipropetrovsk Oblastı'na katılım konusunda bir karşı referandum düzenlendi.
Ayrılıkçı referandumların sonuçları Ukrayna, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği ülkeleri dahil hiçbir hükumet tarafından resmi olarak tanınmadı. Ukrayna hükumeti referandumun yasadışı olduğunu söyledi ve Almanya, Amerika Birleşik Devletleri, Fransa ve Birleşik Krallık gibi devletler referandumun anayasaya aykırı olduğunu ve meşruiyetten yoksun olduğunu söylediler. Rusya hükumeti sonuçlara "saygı duyduğunu" ifade etti ve "uygar" bir uygulama çağrısında bulundu. 21 Şubat 2022'de cumhuriyetleri resmen tanıdığını ilan ederek bunu yapan ilk BM üye devleti oldu.
Matematiksel bulmaca

Matematiksel bulmacalar, eğlence matematiğinin ayrılmaz bir parçasını oluşturur. Belirli kuralları vardır, ancak genellikle iki veya daha fazla oyuncu arasında rekabet içermezler. Bunun yerine, böyle bir bulmacayı çözmek için, çözen kişi verilen koşulları karşılayan bir çözüm bulmalıdır. Matematiksel bulmacaları çözmek için matematik bilgisi gerekir. Mantık bulmacaları yaygın bir matematiksel bulmaca türüdür.
İki örnek olarak Conway'in Hayat Oyunu ve fraktallar da, problemi çözen başlangıçta sadece bir dizi başlangıç koşulu sağlayarak onlarla etkileşime girse bile matematiksel bulmaca olarak kabul edilebilir. Bu koşullar belirlendikten sonra, bulmacanın kuralları sonraki tüm değişiklikleri ve hamleleri belirler. Bulmacaların birçoğu Martin Gardner tarafından Scientific American'daki "Matematik Oyunları" köşesinde ele alındığı için iyi bilinmektedir. Matematiksel bulmacalar, bazen ilkokul matematik problem çözme tekniklerini öğretirken öğrencileri motive etmek için kullanılır. Yaratıcı düşünme - veya "kalıpların dışında düşünme" - genellikle çözümü bulmaya yardımcı olur.
Matematiksel bulmacaların listesi
Bu liste tam değildir.
Sayılar, aritmetik ve cebir
Çapraz rakamlar veya çapraz sayı bulmacaları
Dyson sayıları
Dört dörtlü
KenKen
Su dökme bulmacası
Maymun ve hindistan cevizleri
Korsan ganimeti problemi
Sözel aritmetik
24 Oyun
Kombinatoryal
Kriptogramlar
On Beş Bulmaca
Kakuro
Rubik Küpü ve diğer sıralı hareket bulmacaları
Str8ts dizilere dayalı bir sayı bulmacası
Sudoku
Sujiko
Think-a-Dot
Hanoi Kulesi
Köprüler Oyunu
Analitik veya diferansiyel
Lastik halat üzerindeki karınc
Donetsk Bölgesel Devlet İdaresi Binası

Donetsk'teki Donetsk Bölgesel Devlet İdaresi Binası, () Ukrayna'nın doğusunda bulunan bir bölge olan Donetsk Oblastı'nın birincil hükumet merkezidir. Puşkin Bulvarı boyunca, şehrin Voroşilov Rayon'unda yer almaktadır. Bina şu anda de facto olarak Donetsk Halk Cumhuriyeti tarafından kontrol edilmektedir.
2014 protestoları
Mart ve Nisan 2014'te bina, bir dizi Rusya yanlısı protestoya ev sahipliği yaptı. Rusya yanlısı protestocular, Ukrayna Güvenlik Servisi tarafından çıkarılmadan önce 1 Mart - 6 Mart 2014 tarihleri arasında Donetsk'teki devlet idaresi binasını işgal etti. Bu süre zarfında Pavel Gubarev kendisini "Halkın Valisi" ilan etti ve ardından tutuklandı.
6 Nisan 2014'te bir grup ayrılıkçı, devlet idaresi binasının bir bölümünü yeniden işgal etti ve ardından Donetsk Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşunu ilan etti.
Rusya'nın Ukrayna'ya karşı enformasyon savaşı

Rusya'nın Ukrayna'ya karşı bilgi savaşı konsepti ilk olarak 2013'te Valeri Gerasimov tarafından Rusya'nın karşı koyma ihtiyacı hissettiği Batılı bir enformasyon savaşını tanımlamak için dile getirildi. Renkli devrimlerin ve Arap Baharı'nın Batılı hükumetler tarafından kışkırtıldığına ve bu durumun Rusya Federasyonu için bir tehdit oluşturduğuna inanıyordu. Batı'nın bu olaylara, özellikle de 2011-2013 Rusya protestolarına katılımına ilişkin yaptığı değerlendirmeler bu inancının temelini oluşturuyordu.
"İnformatsionnaya voyna" () genellikle savaştaki teknik saldırılara karşı teknik savunmalar olarak çerçevelenen ancak birçok stratejiden yalnızca biri olan siber savaşı içerir.
Rusya'nın bilgi savaşı; deniz altı iletişim kabloları, ulusal köken hikayeleri, haber kaynaklarının sıkı kontrolü veya bir bilgi alanını Rus botları ve trolleriyle kirletme gibi çok çeşitli araçlar aracılığıyla sürekli olarak stratejik zafer ve refleks kontrolü içerir.
Rusya'da hükumet kontrolü dışındaki tüm medyanın önüne geçen sansür nedeniyle, Kremlin'in çalışmaları Rusya Federasyonu vatandaşlarını hükumetin Ukrayna'daki yaklaşımını desteklemeye ikna etmeyi büyük ölçüde başardı. Kremlin, Ukrayna'da Rusça konuşanları Ukraynalı Nazilere karşı korumayı amaçladığını söyleyerek Ukrayna'daki savaşı başlattıklarını inkar ediyor. 28 Şubat ile 3 Mart arasında ankete katılan Rusların yüzde 58'i Rusya'nın Ukrayna'ya yönelik politikasını onayladı. Rus televizyonu, sekiz yıldır Ukraynalı Nazilerin Rusya için bir tehdit oluşturduğunu iddia ederek Rus hükumetinin politikalarına haklı bir dayanak oluşturmaya çalışıyor.
Ukrayna da hem kendi halkıyla hem de diğer hükumetler ve halklarla iletişim kurarak kendisini boyun eğmez, korkusuz ama kendini savunabilmek için silaha muhtaç olarak tasvir ediyor. "Ukrayna'nın internet ortamındaki propagandası, büyük ölçüde kahramanlarına ve şehitlerine yani Ukrayna'nın cesareti ve Rus saldırganlığına dair hikayeleri dramatize etmeye yardımcı olan karakterlere odaklanıyor." Bu tür hikayeler sadece Ukrayna liderleri tarafından değil, sosyal medyayı kullanan vatandaşlar tarafından da yayılıyor. Ukrayna'nın stratejisi, komedi ve Rus anlatılarının şüpheciliğini öğretmeyi içerir.
Konuyla ilgili yayınlar
Bowen, Andrew S. Russian Military Intelligence: Background and Issues for Congress, docket #R46616, Congressional Research Service, 15 Kasım 2021
Cunningham, Conor A Russian Federation Information Warfare Primer, Henry M. Jackson School of International Studies, University of Washington, 12 Kasım 2020
Ukrayna'daki Birleşmiş Milletler İnsan Hakları İzleme Misyonu

Ukrayna'daki Birleşmiş Milletler İnsan Hakları İzleme Misyonu () Birleşmiş Milletler Genel Sekreteriliği tarafından 2014 yılında Ukrayna'da kurulmuş bir insan hakları gözlemcileri grubudur.
Kuruluş ve amaç
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları İzleme Misyonu, 2014'te Ukrayna'da insan haklarına ilişkin durumu izlemek, değerlendirmek ve raporlamak amacıyla kurulmuştur. Bu misyon, Ukrayna hükumetinin insan haklarına saygı göstermesi ve koruması yönünde çalışmalarını izlemekte ve hükumetin uygulamalarını raporlamaktadır.
Ukrayna'da son yıllarda yaşanan olaylar, özellikle Rusya ile yaşanan çatışmalar ve Kırım'ın ilhakı sonrası doğu Ukrayna'da yaşanan çatışmalar, insan hakları ihlallerinin artmasına sebep olmuştur. Bu nedenle, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları İzleme Misyonu, özellikle işgal altındaki Donbas ve Kırım bölgelerinde bu ihlalleri takip ederek Ukrayna hükumeti ve diğer ilgili taraflarla işbirliği yaparak insan haklarına saygı gösterilmesi konusunda çalışmalar yürütmektedir.
Misyonun diğer bir amacı da, insan haklarına ilişkin sorunların tespit edilmesi ve bu sorunların çözümüne yönelik öneriler sunulmasıdır. Bu kapsamda, misyon, Ukrayna'da insan haklarına ilişkin alınacak önlemler konusunda hükumete ve diğer ilgili taraflara danışmanlık yapmaktadır.
Liderlik, yöntemler ve yapı
İnsan Hakları İzleme Misyonu'na 2016'da Fiona Frazer ve Mart 2022'de Matilda Bogner başkanlık etti. Misyonun 2020'de 57 ve Mart 2022'de 60 personeli vardı.
Misyonun izlemesi, insan hakları ihlallerini iddia eden kişilerin ilk elden ifadelerine dayanmaktadır. HRMMU, şüphelenilen ihlallerle ilgili olarak güvenlik servisleriyle de iletişime geçer.
Aksiyonlar
2016'da İnsan Hakları İzleme Misyonu tarafından ele alınan konular, Ukrayna Güvenlik Servisi (SBU) tarafından Harkiv'deki gizli hapishanelerde tutulduğu anlaşılan beş kişinin vakalarını ve insan hakları ihlallerinin mağdurları için yasal savunuculuğu içeriyordu. Aralık 2016 itibarıyla İnsan Hakları İzleme Misyonu, Donbas'ın Rus güçleri tarafından işgal edilen bölgelerindeki gözaltı yerlerine erişim sağlamamıştı.
Aralık 2016'da, o zamanki başkan Frazer, sivil toplum desteğinin son iki buçuk yılda ülke içinde yerinden edilmiş kişilere yardım etmede önemli bir rol oynadığını belirtti.
30 Mart 2022'de BM İnsan Hakları Yüksek Komiseri Michelle Bachelet, misyonun Ukrayna'da 60 insan hakları gözlemcisi olduğunu belirtti. İnsan Hakları İzleme Misyonu, Rusya'nın 2022'de Ukrayna'yı işgali sırasında Rusya'nın misket bombası kullandığına dair 24 "inandırıcı iddia" ve tıbbi tesislerde 77 hasar kaydetmişti. Bachelet "Sivil nesnelerin kitlesel olarak imha edilmesi ve yüksek sayıda sivil zayiat, ayrım, orantılılık ve önlem temel ilkelerine yeterince uyulmadığını güçlü bir şekilde göstermektedir." dedi.
Ukraynalı gönüllü taburları

Ukraynalı gönüllü taburları ( daha resmi ismiyle 'Ukrayna'nın gönüllü askeri oluşumları', kısaltılmış ismiyle ) 2014 baharında Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin savaşa hazırlıklı olmadığı ve ayrılıkçı grupların hızlı bir şekilde ilerlediği dönemde, halkın ve sivil toplum kuruluşlarının inisiyatifiyle kurulmuş milisler ve paramiliter gruplardı. Kökenlerini 2013 yılında Yevromaydan sırasında oluşturulan "Maydan Meşru Müdafaa" milislerine kadar dayandırıyorlardı. Bu gönüllü birliklerin en eskileri daha sonra Rusya'nın Ukrayna'ya askeri müdahalesine bir yanıt olarak askeri, özel polis ve paramiliter oluşumlara dönüştürüldü. Oluşumların çoğu, İçişleri Bakanlığı'nın "Özel Görevli Devriye Polisi" olarak ve Savunma Bakanlığı'nın "bölge savunma taburları" olarak dönüştürüldü veya komuta altına alındı.
Taburların çoğu başlangıçta hükumetten para almıyor ve kendi kendilerini finanse ediyorlardı. Ukrayna gönüllü taburlarının bazıları, Ukraynalı oligarkların finansal desteğini almıştır. Ancak tüm gönüllü taburların oligarklarla bir bağlantısı yoktur ve bazıları tamamen bağımsız olarak faaliyet göstermiştir. Bazıları Ukraynalı oligarklar tarafından desteklenirken, diğerleri bağış alıyor veya internette kitlesel fonlama kampanyaları başlatıyordu.
Eylül 2014 itibarıyla 37 gönüllü taburu, Donbas'taki muharebelerde aktif olarak rol almıştı. Tabur savaşçılarından bazıları eski Yevromaydan aktivistleri olsa da çoğunun sosyal geçmişleri oldukça çeşitlidir. Aralarında öğrenciler ve subaylar da bulunmaktaydı. Ukrayna toplumunda yüksek düzeyde destek gördüler ve ülkenin en saygın kurumları arasında ikinci sırada yer aldılar. Ancak oligarklarla yakın bağları, gönüllü oluşumların politize olacağı veya özel ordulara dönüşeceği korkusunu artırdı. 2015 yılında cepheleri terk etmesi emredilen gönüllü tabur, başladığı ilk bir yıl içinde büyük ölçüde etkisini kaybetti. Çoğu birim, Ukrayna Ordusu veya Ukrayna Ulusal Muhafızlarının birimleri ile entegre olmaya devam etti.
Ivan Šimonović

Ivan Simonović (d. 2 Mayıs 1959) Hırvat diplomat, siyasetçi ve hukukçudur. Ekim 2008'de Hırvatistan Adalet Bakanı olarak atandı. 3 Mayıs 2010'da Simonović, BM İnsan Hakları Genel Sekreter Yardımcısı olarak atandı.
Eğitim ve kariyeri
Simonović, 1982 yılında Zagreb Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. 1990 yılında 31 yaşında doktorasını tamamladı. Simonović, Yugoslavya'nın dağılmasından sonra Hırvat diplomatik birliğine katıldı. 1990'larda Dışişleri Bakanı Mate Granić'in yardımcılığını yapsa da iktidar partisi Hırvat Demokrat Birliği'ne hiç katılmadı.
1997'de Hırvatistan Cumhurbaşkanı Franjo Tuđman onu Birleşmiş Milletler temsilcisi olarak atadı. Simonović 2002 yılına kadar burada görev yaptı. Simonović orada görev yaparken Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi'ne başkanlık etti. 2002 yılında Simonović, Ivica Račan hükumetinde Dışişleri Bakan Yardımcılığına getirildi. Bağımsız bir siyasetçi olarak kaldı ve iktidardaki SDP'ye katılmadı.
Simonović, 6 Ekim 2008'de Başbakan Ivo Sanader tarafından Hırvatistan'ın Adalet Bakanı adayı olarak atandı. Yerine geldiği Ana Lovrin, tartışmalı Hırvat avukat Zvonimir Hodak'ın kızı Ivana Hodak'ın öldürülmesiyle sonuçlanan Hırvat organize suçuyla bağlantılı bir dizi faili meçhul saldırı ve cinayet sonrasında aynı gün istifa etmişti. Ancak Hodak'ın babasına misilleme yapmak amacıyla evsiz bir adam tarafından öldürüldüğü ortaya çıktı.
Mayıs 2010'da Simonović, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Ban Ki-moon tarafından İnsan Hakları Genel Sekreter Yardımcısı olarak atandı.
Özel bir askerî operasyon yürütmek üzerine

"Özel bir askeri operasyon yürütmek üzerine" () Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin tarafından 24 Şubat 2022'de, Rusya-Ukrayna Savaşı'nı büyük ölçüde tırmandıran Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinden hemen önce yayımlanan bir televizyon yayınıydı.
Putin konuşmasında Rusya ve Ukrayna vatandaşlarının yanı sıra Rusya Silahlı Kuvvetleri ve Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine de hitap etti. Ayrıca bunun bir işgal olmadığını, özel bir askeri operasyon olduğunu dile getirerek kamuoyunu etkilemeyi amaçladı. Putin, işgali haklı çıkarmak için Ukrayna'nın Rus düşmanı politikalarla bir neo-Nazi devleti haline geldiğini iddia etti. Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın 51. maddesine atıfta bulunarak Rusya'nın Donetsk Halk Cumhuriyeti ve Lugansk Halk Cumhuriyeti'ni (Ukrayna'da Rusya yanlısı, de facto olarak bağımsızlıklarını ilan etmiş iki ayrılıkçı devlet) Ukrayna neo-Nazizm'inden korumak için seferber olduğunu belirtti. NATO'ya hitaben, Ukrayna'daki Rus askeri varlığını gerekli bir güvenlik önlemi olarak nitelendirdi ve NATO'nun 1991 sonrası genişlemesini, ABD'nin Soğuk Savaş'tan sonra Rusya ile ilişkileri asla gerçekten normalleştirmeye çalışmadığının bir göstergesi olarak nitelendirdi.
Uluslararası tepkiler
NATO Genel Sekreteri Jens Stoltenberg, "Rusya'nın Ukrayna'ya sayısız sivilin hayatını riske atan pervasız ve sebepsiz saldırısı"nı kınayan bir açıklama yaptı: "Tekrarlanan uyarılarımıza ve yorulmak bilmeyen diplomasi çabalarımıza rağmen, Rusya bir kez daha egemen ve bağımsız bir ülkeye karşı saldırganlık yolunu seçti."
ABD Başkanı Joe Biden, Rusya'nın Ukrayna halkına "sebepsiz ve haksız bir saldırı" başlattığını belirten bir açıklama yaptı. Biden yaptığı açıklamada, "Başkan Putin, feci bir can kaybına ve insan ıstırabına yol açacak, önceden tasarlanmış bir savaşı seçti" dedi. "Bu saldırının getireceği ölüm ve yıkımdan tek başına Rusya sorumludur ve ABD ile müttefikleri ve ortakları birleşik ve kararlı bir şekilde karşılık verecektir. Dünya Rusya'dan hesap soracaktır."
Duyuru haberi gelir gelmez BM Genel Sekreteri Guterres, Putin'den işgali durdurmasını istedi: "Başkan Putin, birliklerinizin Ukrayna'ya saldırısınıı durdurun. Barışa bir şans verin, şimdiden çok fazla insan öldü."
Jixian Wang

Jixian Wang ( d. 3 Nisan 1985) Ukrayna'nın Rusya tarafından işgal edilmesi sırasında yaşanan savaş deneyimlerini video blog'unda anlatmasıyla tanınan bir Ukrayna'da yaşayan Çinli bir programcıdır. Wang, Çin Komünist Partisi tarafından sıkı bir şekilde sansürlendiği ve ailesinden ayrılmak zorunda kaldığı olaylara karşı çıkmaktadır. Savaşla ilgili bilgilerin şiddeti kışkırttığı yönünde yapılan şikayetler nedeniyle Wang geçici olarak YouTube'dan uzaklaştırılmıştır. Bununla birlikte, Wang Jixian, Odessa'da yaşadıklarını Çince konuşan dinleyicilerine anlatmaya devam etmektedir.
Rusya’da Vladimir Putin’e muhalefet

Rusya'da Başkan Vladimir Putin hükumetine karşı çıkan gruplar ikiye ayrılır: Meclis muhalefet partileri ve hükumeti desteklemeyen sistem dışı muhalif örgütler. Meclis muhalefet partileri genellikle hükümete sadık olmakla eleştirilirken, sistem dışı muhalifler hükumete karşı çıkarlar ve hükumette temsil edilmezler.
"Sistematik muhalefet" adı verilen grup, genellikle Rusya Federasyonu Komünist Partisi (RFKP), Rusya Liberal Demokrat Partisi (LDPR), Adil Rusya-Gerçek İçin (SRZP), Yeni İnsanlar Partisi ve diğer küçük partilerden oluşur. Bu gruplar teorik olarak muhalif olsalar da, genellikle hükumetin politikalarını desteklerler.
Sistem dışı muhalefetin başlıca temsilcileri arasında Yabloko ve Halkın Özgürlük Partisi (PARNAS) yer alır. Kayıt dışı partiler arasında ise Geleceğin Rusyası ve Rusya Liberteryen Partisi (LPR) gibi örnekler vardır. Rusya Muhalefet Koordinasyon Konseyi (2012-2013), Diğer Rusya (2006-2011) ve farklı sivil toplum örgütleri de muhalefetin önemli temsilcileridir.
Muhalefet destekçileri, liberalizm, sosyalizm ve milliyetçilik gibi farklı siyasi ideolojileri temsil ederler. Ancak, onları bir arada tutan ortak nokta, Putin ve hükumetteki yolsuzluklara karşı çıkmalarıdır. Ancak birlik eksikliği muhalefetin güçlü bir pozisyon almasını engellemektedir. Muhalefet liderleri, Putin'in hükumeti tarafından seçim başarısızlıklarını önlemek için bir dizi yasa çıkarıldığını ve diğer önlemler alındığını iddia etmektedirler.