Michael Maier

Michael Maier ( 1568-1622) bir Alman doktor ve Habsburglu II. Rudolf'un danışmanıydı. Bilgili bir simyacı, epigramcı ve amatör besteciydi.
Erken dönem
Maier, Holstein, Rendsburg'da boncuk işi nakış uzmanı Peter Maier'in oğlu olarak dünyaya geldi. Rostock (1587-1591), Frankfurt (Oder) (yüksek lisans 1592) ve Padua'da (1595-1596) felsefe ve tıp okudu. Maier, bir kavgaya karıştıktan, karşı tarafı yaraladıktan ve tutuklandıktan sonra aniden Padua'dan ayrıldı. Ekim 1596'da tıp alanında doktora yaptığı Basel Üniversitesi'ne gitti. Doktora tezi De epilepsia, Matthias Carnarius'a ithaf edilmiştir. Maier daha sonra tıp uygulamak için Holstein'a döndü. 1599 civarında simyaya ilgi duymaya başladı ve farklı yazarların eserlerini sentezleyerek simyasal bir uyum yaratmaya çalıştı. Florian G. Calian'a göre Maier, "kendi disiplinini aşırı ruhanileştiren bir simyacı." olarak tanımlanır.
Rudolf II'nin hizmetinde (1609-1611)
1608'de Prag'a gitti ve 19 Eylül 1609'da doktoru ve imparatorluk danışmanı olarak II. Rudolf'un hizmetine resmen girdi. On gün sonra, Rudolf onu kalıtsal asalete yükseltti ve ona İmparatorluk Kontu Palatine unvanını verdi. Altın bir zincirle bir kurbağa ile birbirine bağlanmış bir kuşu tasvir eden bir arma verildi. Bu sıralarda Maier, otobiyografisi de dahil olmak üzere De Medicina Regia et vere Heroica, Coelidonia'nın (1609) son derece sınırlı bir baskısını yayınladı. İmparatorun büyüye olan ilgisi, Maier'e olan yüksek saygısının nedeniydi. Bununla birlikte, Nisan 1611'de Rudolf'un siyasi konumu önemli ölçüde kötüleşti ve adeta Prag'daki kalesine hapsedildi. Maier o ay şehri terk etti. Hessen-Kassel'den Moritz ile yazıştı ve Hessen-Kassel'in kayınbiraderi Holstein-Schauenburg'dan Kont Ernst III'ü ziyaret etti. Ayrıca, daha sonra Atalanta Fugiens adlı kitabını adadığı Mühlhausen kasabası sendikası ve Hukuk Doktoru Christoph Reinhard'ın konuğu oldu.
İngiltere'de 1611-1616
Önce Maier, Hollanda'da Petrus Carpenterius ile kaldıkları Rotterdam'ı ziyaret etti. Carpernterius daha önce Norwich'teki bir Valon okulunun rektörüydü. Maier, oradan, 1611 veya 1612'de ayrılarak Londra'ya devam etti. 1611 Noel'ine kadar şahsen gelip gelmediği belirsizdir, ancak hem I. James'e hem de oğlu Galler Prensi Henry'ye Noel kartları göndermiştir.
Pfalz'dan V. Frederick ile I. James'in kızı Elizabeth Stuart'ın nikahları için bir düğün şarkısı besteledi. 6 Kasım 1612'de Londra'da, Pfalz'lı Frederick'in heyeti içerisinde, tifo'dan ölen, Elizabeth Stuart'ın kardeşi genç Prens Henry'nin cenazesine katıldı.
İlk tanınmış kitabı Arcana arcanissima, 1613 veya 1614 yıllarında Londra'da yayınlandı ve Royal College of Physicians (Kraliyet Hekimler Koleji)'nin o dönemki başkanı William Paddy'e ithaf edilmiştir. Ayrıca Ely Piskoposu ile Doğu Hindistan Şirketi'nden Sir Thomas Smith de dahil olmak üzere bir dizi ileri gelene kişisel olarak kopyalar ithaf etti. Daha az dikkate değer diğer arkadaşları arasında Francis Anthony de sayılabilir.
Maier, Eylül 1616'da Almanya'ya döndü ve Frankfurt am Main'e yerleşti. Bir simya amblem kitabı olan Atalanta Fugiens 1617'de yayınlandı. Görseller, şiirler ve tartışmaların yanı sıra, füg formunda elli müzik parçası içeriyordu ki, formun kendisi de Yunan mitolojisinde bir yarı tanrıça olan Atalanta'nın "kaçması" üzerine oluşturulmuş bir kelime oyunuydu. 1619'da Maier, Hesse-Kassel (veya Hesse-Cassel) Landkrafı Moritz'in doktoru oldu. 1620'de yine doktorluk yapmak için Magdeburg'a taşındı ve 1622'de burada 54 yaşında öldü. Ardında kayda değer miktarda yayınlanmamış eser bıraktı.
Hayatı boyunca dindar bir Lutherci olan Michael Maier, Sir Isaac Newton üzerinde güçlü bir etkiye sahipti. Ayrıca, Themis aurea adlı eserinin temelini oluşturan ve bu sıralarda ortaya çıkan Gül-haçlılar hareketine de dahil oldu.
Etkisi
Themis Aurea'nın 1656 İngilizce çevirisi Themis Aurea: The Laws of the Fraternity of the Rosie Cross adıyla çıktı ve Elias Ashmole'a ithaf edildi. N. L. T. S. ve H. S.'nin baş harfleri altında ithaf edenler, ithaflarını üç sayfada gerekçelendirdiler; artık Nathaniel Hodges ve Thomas Hodges (ya babası ya da erkek kardeşi, her ikisi de bu isimde) olarak tanımlanıyorlar. Ashmole'un Londra, Blackfriars'ta yaşarken mühür oymacılığı, kuma döküm ve kuyumculuk işlerini öğrenmeye başladığı ve bu sırada Berkshire'daki Swallowfield'den William Backhouse tarafından Gül-haçlılar üyeliği için tavsiye edildiği söylenir. Michael Maier ve Robert Fludd aracılığıyla Backhouse'a ve ardından Ashmole'a kadar uzanan Rosie Cross halkasının zincirini gösterirken, Ashmole'un bir zanaatkar olarak eğitimi hakkında verilen detaylar, sonradan operatif masonlukta kabul edilmesinin arka planını açıklayabilir.
Michael Maier'in raisonné (1910) adlı kataloğunda yukarıdaki çalışmaların ayrıntılı açıklamalarını veren James Brown Craven, Lusus Serius: or, Serious Passtime'ın 1654 İngilizce çevirisini de çalışmasına ekledi. "... Hermes veya Merkür'ün Dünyevi her şeyin Kralı ilan edildiği; Felsefi Bir Söylem..." Craven tarafından açıklanan Bodleian Kütüphanesindeki kopya, "Saygıdeğer Cary Dillon beyefendi, J. de la Salle tarafından rahmetli Roscommon kontu Robert'in oğlu" [yani, John Hall of Durham] adına ithaf edilmiştir. Bu, Maier'in çalışmalarının, Rosie Cross'un Elias Ashmole ile birlikteliğiyle çağdaş olarak dolaşıma girdiği entelektüel çevrenin güzel bir örneğidir.
Çalışmaları
De Medicina Regia et vere heroica, Coelidonia. 1609.
Hymnosophia.
Arcana arcanissima, hoc est, Hieroglyphica Ægyptio-Graeca: vulgo necdum cognita, ad demonstrandam falsorum apud antiquos deorum, dearum, heroum, animantium, et institutorum pro sacris receptorum, originem, ex uno Ægyptiorum artificio, quad aureum animi et Corporis medicamentum peregit, deductam: unde tot poetarum allegoriae, scriptorum narrationes fabulosae et per totam encyclopaediam errores sparsi clarissima veritatis luce manifestantur, suaque tribui singula restituuntur, sex libris exposita. Londra: Creede, 1614.
De Circulo physico, quadrato: Hoc est, de Auro ejusque virtute tibbii, sub duro cortice instar nüklei latente, an et qualis inde petenda sit tractatus haut inutilis. Oppenheim: Lucas Jennis, 1616.
Lusus Serius. Oppenheim, 1616.
Silentium Post Clamores, 1617.
Symbola aureae mensae duodecim nationum, hoc est Hermaea seu Mercurii festa ab heroibus duodenis selectis, artis chymicae usu, sapientia et authoritate paribus celebrata, ad Pyrgopolynicen seu adversarium illum tot annis jactabundum, virgini Chemiae injuriam argumentis tam vitiosis quam convitiis argutis inferentem, confundendum et exarmandum, artifices vero optime de ea meritos suo honori et famae restituendum. Frankfurt A. M: Lucas Jennis, 1617.
Atalanta Fugiens. Oppenheim, Johann Theodori de Bry, 1617.
Examen Fucorum Pseudo-Chymicorum. 1617.
Jocus Severus. Frankfurt, 1617.
Tripus Aureus, Frankfurt, 1618.
Viatoryum. Frankfurt, 1618.
Themis Aurea, hoc est, de Legibus Fraternitatis R. C.tractatus, quo earum cum rei veritate convenientia, utilitas publica et privata, nec non causa necessaria, evoluntur et demonstrantur. 1618.
Tractus de Volugri Arborea. 1619.
Verum Inventum. 1619.
Septimana Philosophica : Qua Aenigmata Aureola de omni Naturae genere a Solomone Israelitarum Sapientissimo Rege, et Arabiae Regina Saba, nec non Hyramo, Tyri Principe, sibi invicem in modum Colloquii proponuntur et enodatur, 1620.
Civitas Corporis Humani. 1621.
Cantilenae Intellectuales de Phoenice Redivivo ; veya Chansons Intelectuelles sur la resurction Du Phenix. 1622.
Ulysses. Sapientia seu intelligentia, tanquam coelestis scintilla beatitudinis, quod si in fortunae et corporis bonis naufragium faciat, ad portum meditationis et patientiae remingio feliciter se expediat. 1624. (Ölümünden sonra)