turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Edo Maajka

Edin Osmić (22 Aralık 1978 doğumlu), sahne adı Edo Maajka olan Bosnalı bir rapçi, plak yapımcısı ve söz yazarıdır. Grubu Disciplinska Komisija ülkesinin en çok tanınan grupları arasında yer almaktadır.
Hayatı
Edin Osmić, Boşnak ebeveynler Azemina ve Fehim'in ilk çocuğu olarak doğdu. İlkokuldan mezun olduğu Brčko'da (o zamanlar SR Bosna-Hersek, SFR Yugoslavya ) büyüdü. 1992 yılında Bosna Savaşı başladığında Bosna-Hersek'ten ayrılarak Hırvatistan'ın başkenti Zagreb'e gitti ve burada yüksek makine mühendisliği alanında eğitim gördü. Savaştan sonra Tuzla'da ceza hukuku okumak için Bosna'ya döndü, ancak mezun olmadı.
Lisedeyken hip-hop'a ilgi duydu ve 15 yaşında rap dövüşleri yaptı ve birkaç demo parça kaydetti. Ardından Tuzla kentine gitti ve daha sonra Odbrana (Boşnakça "Savunma") adını alacak olan hardcore rap grubu Diskord'un bir üyesi oldu. Grup, Tuzla şehrinin ve tüm Bosna'nın en iyilerinden biri oldu. Demo single'ları "Odbrana '99" (Defence '99), Brčko'daki "Radio Hit" istasyonunda yılın hit parçası oldu.
Bir yıl okuduktan sonra mali sorunlar nedeniyle okulu bıraktı ve bir arkadaşıyla (Elemental grubundan) buluşmak için Zagreb'e döndü. Zagreb'de ilk single'ı "Minimalni rizik" (Minimum Risk) ve bir ay sonra "Mahir i Alma"yı müzik dünyasına kazandırdı. Şarkılar, Zagreb "Radio 101" istasyonunun "Blackout" adlı programında en çok dinlenen şarkılar arasına girdi. "Mahir i Alma" adlı demo, 2001 yılının hiti oldu.
Kariyeri
İlk albümü (2001-04)
Osmić ilk albümü Slusaj mater'i 2002 baharında Menart ve Fmjam etiketiyle çıkardı. 2002'nin sonunda Jesmo'l sami (Yalnız mıyız) ve 2003'ün başında Prikaze olmak üzere iki single daha yayınladı.
İkinci albümü (2004-06)
Nisan 2004'te ikinci albümü No Sikiriki'yi çıkardı. İlk gün, albüm 5.000 kopya sattı. İkinci albümünü tanıtmak için yıl sonuna kadar turneye çıktı. 2005'te Osmić ABD ve Kanada'yı gezdi, Toronto, St. Louis, New York, Atlanta ve Detroit gibi şehirleri ziyaret etti. Bu ziyaret Bir Bosnalı hip hop yıldızının ilk Kuzey Amerika ziyareti oldu.
Üçüncü albümü (2006-08)
Üçüncü stüdyo albümü Stig'o Ćumur'un (Coal's Arrived) şarkı kayıtlarına Ağustos 2005'te başlandı ve albüm Mart 2006'da yayınlandı. İlk single'ı Elemental'den Remi'nin yer aldığı " To mora da je ljubav " (It Must Be Love) adlı şarkının klibini Saraybosna'da çekti. Üçüncü albümünün tanıtımına, albümünün çıktığı gün olan Mart ayının sonunda başladı.
Ocak 2007'de, Osmić'in single'ı "Bomba", Sleeper Cell adlı TV dizisinin bir bölümünde yer aldı. 2007 yazında Maajka ve grubu ayrılmaya karar verdiler.
Dördüncü albümü (2008-12)
Dördüncü albümü 25 Mart 2008'de yayınlandı. Albümün adı Sjeti Se iken Idemo Dalje olarak değiştirildi. Aralık 2008'de albüm Balkansko a nase adını aldı. Haziran başında TRNOKOP adında yeni bir grup kurduğunu ve grubun prömiyerini Rokajfest'te yaptığını duyurdu.
Beşinci albümü (2012-18)
Osmic'in beşinci stüdyo albümü Strajk mozga, Nisan 2012'de yayınlandı. İlk single Imas li ti sta para idi, ardından 26 Aralık 2011'de yayınlanan ilk müzik videosu ve ikinci single Panika geldi
Matija Divković

Matija Divković (1563 - 21 Ağustos 1631) Bosnalı bir Fransisken ve yazardı. Bosna Hersek edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Hayatı
Divković, Bosna Eyaleti'ndeki Olovo yakınlarındaki Jelaske'de doğdu. Muhtemelen Olovo'daki en yakın manastırdaki Fransiskenlere katıldı ve orada eğitim gördü. İtalya'da eğitimine devam etti, ancak daha sonra çalışmak için Bosna'ya döndü. 1609'da Saraybosna'da papazdı. O dönemin manastırlarında genellikle okullar bulunduğundan, başka görevler de yapmış olduğu tahmin ediliyor. Divković ilk eseri olan Slav Halkı için Hristiyan Doktrini'ni yazdı ve Kutsal ve Görkemli Bakire'nin Yüz Mucizesi'ni tercüme etmeye başladı. 1611'de Matija Divković Venedik Cumhuriyeti'ne gitti ve burada önce Kiril harflerini kalıpladı.
1612'de Divković, Kresevo manastırına geldi ve en önemli kitabı olan Divković'in Tüm Yıl Boyunca Pazar İncili Üzerine Sözleri'ni yazmaya başladı. Kitabını Olovo'da tamamladı (1614).
Matija Divković, çalışmalarını Bosna'da bazı mahalleleri yöneten Makarska piskoposu Bartul Kačić-Žarković'in (1615-1645) tavsiyesi ve desteğiyle yayınladı. Bosna Fransiskenleri ile Makarska çevresindeki Fransisken manastırları (Živogosće, Zaostrog, Makarska) arasında da bağlantılar vardı.
Hırvat edebi gelişimine etkisi
Divković'in eserlerinin Hırvat edebiyatına büyük bir etkisi olmuştur. Bosna'da Stjepan Margitić ve Stjepan Matijević, Skradin'de Toma Babić, Lika'da Pavao Stosić, Krk'ta Antun Depope ve Dubrovnik'te Đuro Matijasević onun eserleri üzerine gelişim göstermiş ve Hırvat diline katkı sağlamıştır. Bu nedenle Divković Bosna Hersek edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Çalışmaları
Nauk krstjanski za narod slovinski (Slav Halkı için Hıristiyan Doktrini, 1611)
Sto čudesa aliti znamenja blažene i slavne Bogorodice (Kutsal ve Şanlı Bakire'nin Yüz Mucizesi veya İşareti, 1611)
Divkovića vrhu evandelja nedjeljnieh priko svega godista'nın yanında (Divković'in Tüm Yıl Boyunca Pazar İncili Üzerine Sözleri, 1616)
Nauk krstjanski s mnoziemi stvari duhovniemi 1616 (Birçok Manevi Konulu Hristiyan Doktrini), baskı 1641
Lana Bastašić

Lana Bastasić, Bosna-Hersekli bir yazar, romancı ve çevirmendir. Yugoslavya'nın 6 kurucu sosyalist cumhuriyetinden biri olan Hırvatistan Sosyalist Cumhuriyeti'nde doğdu.
Hayatı
1986 yılında Zagreb'de Sırp bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve küçük bir çocukken Slovenya'ya, ardından Bosna-Hersek'e göç etti. Banja Luka Üniversitesi'nde İngilizce okudu ve Belgrad Üniversitesi'nden Kültürel Çalışmalar alanında yüksek lisans derecesi elde etti.
Çalışmaları
Bastasić, romanların yanı sıra birçok farklı türde yazmıştır. Bunlar arasında kısa öyküler, çocuk öyküleri, şiir ve tiyatro oyunları bulunuyor. İlk romanı "Uhvati Zeca" 2018'de Belgrad'da yayınlandı ve ardından Saraybosna'da yeniden basıldı. Kitabın yapısı sürgün, kimlik temalarıyla Alice Harikalar Diyarında kitabından ilham alır. 2020'de AB Edebiyat Ödülü'nü kazandı ve NIN Ödülü'ne aday gösterildi. "Uhvati zeca" kitabı, Bastasić'in kendisi tarafından İngilizceye çevrildi ve İngiltere'de Picador ve ABD'de Restless Books yayınevleri tarafından yayınlandı.
Halen Belgrad'da ikamet etmektedir.
Bibliyografya
Kısa hikaye koleksiyonları
Trajni pigmenti 2010.
Vatrometi, 2013
Mliječni Zubi, 2020. ISBN'si 9789533582986
Romanlar
Uhvati Zeca, 2021. ISBN'si 9781529039610
Jovan Dučić

Jovan Dučić (17 Şubat 1871 - 7 Nisan 1943), şair, diplomat ve akademisyendi.
En etkili Sırp söz yazarlarından ve modernist şairlerden biridir. Dučić ilk şiir koleksiyonunu 1901'de Mostar'da ve ikincisini 1908'de Belgrad'da yayınladı.
Dučić ayrıca Sırbistan Krallığı'ndaki milliyetçi bir sivil toplum örgütü olan Narodna Odbrana'nın kurucularından biriydi. Aynı zamanda Sırp Kraliyet Akademisi'nin bir üyesiydi.
Hayatı
Gençliği ve Diplomasi Dönemi
Jovan Dučić 17 Şubat 1871'de Osmanlı İmparatorluğu'nun Bosna Vilayeti'nin bir parçası olan Trebinje'de doğdu.
Trebinje'de ilkokula, Mostar'da liseye geçti ve Sombor'da öğretmen olmak için eğitim aldı. Mostar'a dönmeden önce birçok şehirde öğretmen olarak çalıştı ve burada (yazar Svetozar Ćorović ve şair Aleksa Santić ile birlikte) Zora (Şafak) adlı bir edebiyat dergisi kurdu. Dučić daha sonra Cenevre Üniversitesi'nden hukuk diploması aldı ve 1907'de Sırp diplomatik hizmetlerinin bir parçası oldu. Daha önce Yugoslavya yaratma fikrine karşı olduğunu ifade etmesine rağmen, yeni ülkenin Romanya'daki ilk büyükelçisi oldu (1937'de). İstanbul, Sofya, Roma, Atina, Kahire, Madrid ve Lizbon'da görev yaptı. Dučić birkaç yabancı dil öğrendi ve Şehirler ve Kimeralar adlı bir seyahatname yazdı.
Şiir
Dučić'in en büyük farkını bir şair olarak elde etti. İlk şiir kitabını 1901'de Mostar'da, ikinci kitabını 1908'de Belgrad'da yayımladı.
Sürgün, ölüm ve miras
Dučić, 1941'de Alman işgali'nden sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne sürgüne gitti. Sürgünden iki yıl sonra Şikago merkezli bir örgüt olan ve ABD'deki Sırp diasporasını temsil eden Sırp Ulusal Savunma Konseyi'ni (1914'te Mihailo Pupin tarafından kuruldu) yönetti. ABD'deki ilk 2 yılı boyunca Sırp milliyetçi davalarını benimseyen ve Sırpların Nazi yanlısı Hırvatistan Ustaşa rejimi tarafından kitlesel olarak katledilmesini protesto eden birçok şiir, tarihi kitap ve gazete makalesi yazdı.
7 Nisan 1943'te öldü. Cenazesi Gary, Indiana'daki Saint Sava Sırp Ortodoks Kilisesi'nde gerçekleşti ve Illinois, Libertyville'deki Saint Sava Sırp Ortodoks Manastırı mezarlığına defnedildi.
Acta Diplomatica (Diplomatik Mektuplar) ölümünden sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde (1952'de) ve eski Yugoslavya'da (1991'de) yayınlandı.
Jovan Dučić Ödülü şiir alanındaki başarılara verilir.
Parnassos Edebiyat Derneği üyeliğine seçildi.
Ivan Lovrenović

Ivan Lovrenović (18 Nisan 1943) Bosna-Hersekli bir yayıncı, yazar, tarihçi, denemeci ve editördür.
Eğitim
1943'te Zagreb'de Bosnalı Hırvat bir ailede doğdu. İlkokulu Mrkonjić Grad'da okudu. Ardından bir gramer okulunu bitirdiği ve Felsefe Fakültesi'nde okuduğu Zagreb'e geri döndü.
Öğretim ve diplomatik kariyer
1976 yılına kadar Mrkonjić Grad'daki gramer okulunda edebiyat öğretmenliği yaptı. Daha sonra Saraybosna'da kültür ve sosyal konular dergisi Odjek'te editör olarak ve Veselin Maslesa ve Svjetlost yayınevlerinde baş editör olarak çalıştı.
1992'den beri işgal altındaki Saraybosna'nın Grbavica semtinden kaçtıktan sonra bir yıl boyunca kuşatma altındaki Saraybosna'da yaşadı.
Dönüş Süreci
Dayton Barış Anlaşması imzalandıktan ve ardından Grbavica'nın 1996'da yeniden entegrasyonundan sonra Saraybosna'ya döndü. Bağımsız bir yayıncı ve 1992'de diğer önde gelen yazar ve yayıncılarla birlikte kurduğu Saraybosna dergisi BH Dani'de köşe yazarı olarak çalışıyor.
Bosna Hersek PEN Merkezi'nin kurucu üyesiydi, ancak 19 Mayıs 2020'de kendi isteğiyle üyelikten ayrıldı.
Gazetecilik Çalışmaları
1970 yılından bu yana edebi nesir, deneme, gazete makaleleri ve şerhler yayınlamaktadır. Bosna-Hersek ve Yugoslavya'daki tüm büyük gazete ve dergilerde çalıştı. Düzyazı, makale ve denemeleri Almanca, İngilizce, Arapça, Rusça, Fransızca, İspanyolca, Lehçe, Çekçe, Felemenkçe, Slovence, Makedonca ve diğer dillere çevrildi. 1992'den 1996'ya kadar, etnik çatışma ve Bosna-Hersek'teki savaş üzerine yazıları ve makaleleri New York Times, Frankfurter Rundschau, Frankfurter Algemeine Zeitung, Die Zeit, Le Europeen, vb. gazete ve dergilerde yayınlandı.
Bibliyografya
Kitaplar :
Obasasća i basanja, poetska proza (Saraybosna 1975, Zagreb 2004)
Putovanje Ivana Frane Jukića, roman (Mostar 1977, Saraybosna 1984, Zagreb 2003, Banja Luka 2005)
Bosna i Hercegovina, ilüstrovana monografisi (Saraybosna 1980)
Književnost bosanskih franjevaca, hrestomatija (Saraybosna 1982)
Skice, lajtmotivi, eseji''' (Banja Luka 1986)
Labirint i pamćenje, kulturnohistorijski esej o Bosni (Saraybosna 1989, 1990, Klagenfurt 1994)
Liber hatırası, roman (Zagreb 1994, 2003)
Ex tenebris, sarajevski dnevnik (Zagreb 1994)
Welt ohne Brücke Svijet bez Mosta, eseji (Berlin 1994)
Bosna, kraj stoljeća, eseji, članci (Zagreb 1996)
Unutarnja zemlja - kratki kulturne historije Bosne i Hercegovine (Zagreb 1998, 1999, 2004)
Bosna Hersek: Eine Kulturgeschichte (Bozen-Wien 1998)
Bosna a Hercegovina: Kratky, kulturni historie'yi önceden gördü''' (Praha 2000)
Bosna: Bir Kültür Tarihi, öncü: Ammiel Alcalay (Londra-New York 2001)
Bosanski Hrvati - esej o agoniji jedne evropsko-orijentalne mikrokulture (Zagreb 2002)
Ex tenebris, eseji, članci, razgovori (Zagreb 2005)
Duh iz Sindžira, članci, eseji, polemike (Zagreb 2005)
Poslije kraja (kronike) (Zagreb 2005)
Sedam dana po Bosni (Zagreb 2009)
Bosna i Hersek - Budućnost nezavrsenog rata ; (sa Miljenkom Jergovićem) Novi liber, Zagreb 2010.
Ödüller
2014. - Nagrada "Mesa Selimović", Nestali u stoljeću - en iyi roman kategorisinde.
Muharem Bazdulj

Muharem Bazdulj (19 Mayıs 1977 doğumlu) Boşnak yazar ve gazetecidir. Tarihi kurgu eseri Byron and the Beauty, John K Cox tarafından İngilizceye çevrildi.
Biyografi
19 Mayıs 1977'de Travnik'te doğdu. Saraybosna Felsefe Fakültesi'nde İngiliz Edebiyatı ve Amerikan Edebiyatı bölümlerinden mezun oldu ve yüksek lisans yaptı. Annesi Nura Bazdulj-Hubijar ve babası Dr. Salih Bazdulj, Travnik'ten ödüllü edebiyat yazarlarıdır. Muharem Bazdulj, Bosna-Hersek, Sırbistan ve bölgedeki birçok dergi ve gazetede edebi ve gazetecilik metinleri yayınlamaktadır. Kitapları Almanca, İngilizce ve Lehçe'ye çevrildi ve yayınlandı; öyküleri ve denemeleri bir düzine başka dilde yayınlandı. Eserlerinin tamamı Sırpça yazılmıştır.
Ocak 2018'e kadar yedi roman, beş öykü kitabı, üç köşe yazısı kitabı, iki deneme kitabı yayımladı.
2009 yılına kadar BH Dani dergisinde gazetecilik yaptı ve 2012 yılına kadar Saraybosna gazetesi Oslobođenje'nin genel yayın yönetmen yardımcısıydı.
Muharem Bazdulj'un yazıları Bosna Hersek ve Sırbistan'da büyük saygı görüyor. 2014'te en yüksek iki Sırp gazetecilik ödülünü kazandı.
Temmuz 2021'de Bazdulj, Sırbistan Radyo Televizyonu (RTS) Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi.
Bazdulj, evlidir ve bir çocuğu var.
Bibliyografya
One Like a Song (hikaye)
Second book (hikaye)
Concert (roman)
Jaur and Zulejha (roman)
Jobs and Days (deneme)
Heroes (Sone)
Transit, Comet, Eclipse (roman)
Magic (hikaye)
Filigree Sidewalks
Sowing Salt (roman)
April on Vlasić (roman)
Little Window (roman)
And Others / They Sang About the War (deneme)
Heresy of Nominalism
Marzipan Doll (roman)
Travnik Trinity (hikaye)
Karlovac Peace
From Time to Time
The Last Man
Petar Kočić

Petar Kočić (29 Haziran 1877- 27 Ağustos 1916) Bosna-Hersekli yazar, aktivist ve politikacıydı.
Osmanlı yönetiminin son günlerinde kuzeybatı Bosna'nın kırsal kesiminde doğan Kočić, 20'nci yüzyılın başlarında, önce şiir sonra düzyazı yazmaya başladı. Üniversite öğrencisi iken, 1878'de Osmanlıların geri çekilmesinin ardından Avusturya-Macaristan tarafından işgal edilen Bosna-Hersek'te tarım reformları için protestolar düzenledi.
Kočić'in talep ettiği diğer reformlar, Avusturya-Macaristan'da yasaklı olan basın ve toplanma özgürlüğüydü.
Çalışmaları
1902'de Kočić ilk kısa öykü koleksiyonunu yayınladı. 1904 ve 1905'te iki kısa öykü koleksiyonu daha yayınladı ve ardından en başarılı kısa öykülerinden biri olan The Badger on Trial'ı sahneye uyarladı. Kočić daha sonra Saraybosna'da birkaç gösteriye öncülük etti ve Habsburg yönetimini eleştiren gazete broşürleri yayınladığı için üç kez hapsedildi.
Hapishanesinin çoğunu hücre hapsinde geçirdi ve bu da depresyonunun gelişmesine katkıda bulundu. 1909'da Kočić, genel af kapsamında serbest bırakıldı. Ertesi yıl, üçüncü ve son öykü koleksiyonunu yayınladı ve yeni oluşturulan Bosna Parlamentosu'nda (Sabor) girdi ve burada Avusturya karşıtı Sırp milliyetçilerinden oluşan bir fraksiyonun lideri oldu. Bosnalı Sırp köylülere ve çiftçilere daha fazla taviz verilmesi için lobicilik çalışmaları yaptı.
Parlamentodan Ayrılışı ve Ölümü
1913'te zihinsel yorgunluğu gerekçe göstererek Sabor'dan ayrıldı. Ocak 1914'te, Kočić Belgrad'daki bir akıl hastanesine yatırıldı ve iki yıl sonra burada öldü.
Mirası
Kočić, Avusturya-Macaristan döneminin en önemli Bosnalı Sırp politikacılarından ve aynı zamanda Bosna-Hersek'in en önemli yirminci yüzyıl oyun yazarlarından biriydi. Avusturya-Macaristan makamlarına karşı sık sık kullandığı ateşli mizacıyla ve keskin zekasıyla dikkat çekti.
Kočić'in çalışmaları, yalnızca geleceğin Nobel ödüllü Ivo Andrić'i gibi tüm bir Bosnalı aydın neslini etkilemekle kalmadı, aynı zamanda Sırp ve Yugoslav milliyetçi hareketlerinin yanı sıra Bosnalı otonomist ve Yugoslav komünist hareketlerini de etkiledi. Bosna-Hersek ve Sırbistan'daki çok sayıda sokak onun adını taşıyor ve onun sureti 1998'den beri 100 Bosna Hersek Markı'nın banknotlarında yer alıyor.
Marius Katiliškis

Marius Katiliskis (15 Eylül 1914 - 17 Aralık 1980) sürgündeki Litvanyalı bir yazardı.
Biyografi
Katiliskis, Gruzdžiai'de doğdu.
Žagarė'da okula gitti ve babasının çiftliğinde çeşitli işlerde çalıştı. 1931'de Litvanya Ordusu'na telsiz operatörü olarak çağrıldı. Ordudan döndükten sonra, 1994 yılında onuruna yeniden adlandırılan Pasvalys kütüphanesinde iş buldu. 1941'de matematik öğretmeni Elzė Avižonytė ile evlendi.
Alman Ordusu 1944'te Doğu Cephesinden çekilirken, Katiliskis kısa süreli olarak Anavatan Savunma Kuvvetleri'ne katıldı ve Kızıl Ordu ile Litvanya'nın Seda kentinde savaştı. Litvanya'dan Almanya'ya geri çekilme deneyimlerinden bazıları, biyografik romanı Isėjusiems negrįžti'nin (Ayrılanların dönüşü yok) temelini oluşturdu. Sovyetler Birliği'ne geri gönderilme korkusuyla adını Marius Katiliskis olarak değiştirdi.
Katiliskis, yerinden edilmiş Litvanyalılar için ünlü bir kültür merkezi olan Freiburg'da sanat eğitimi aldı. 1949'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Kimball Piyano fabrikası da dahil olmak üzere Chicago bölgesindeki çeşitli fabrikalarda ve önemsiz işlerde çalıştı. Yazar, Illinois, Lemont'ın eteklerinde kendi evini inşa etti ve 1980'deki ölümüne kadar orada yaşadı.
Çalışmaları
Katiliskis dile olan ilgisiyle tanınırdı. Duyduğu kelimeler hakkında not almak için sık sık bir not defteri ve kurşun kalem taşırdı. Dil kullanımı üzerine birkaç bilimsel makale yazılmıştır.
Katiliskis ilk şiirlerini 1931'de 17 yaşındayken haftalık dergi Siauliai Naujienos'ta yayınladı ve çeşitli Litvanya yayınlarında şiir ve nesir yayınlamaya devam etti. Bir yayıncıya gönderilen kısa öykü koleksiyonunun bir el yazması 2003'te yayınlandı.
Diğer eserlerinin çoğu ilk olarak Chicago'da yayınlandı, ancak en ünlü eseri Miskais ateina ruduo (1957) Sovyet Litvanya'da 1969'da yeniden yayınlandı. Bu kitaptan uyarlanan bir film 1990 yılında vizyona girmiştir. Bazı eleştirmenler bu eseri Litvanca yazılmış en iyi nesir eser olarak kabul ederler.
Katiliskis'in kitapları, Litvanya Ansiklopedisi Basını, Santara-Sviesa federasyonu ve Litvanya Yazarlar Derneği de dahil olmak üzere Amerikan-Litvanya kuruluşlarından bir dizi ödülle onurlandırıldı.
Bibliyografya
1948 Prasilenkimo valanda (kısa öyküler), Schweinfurt, Almanya: Vismantas
1951 Paskendusi vasara (hikaye koleksiyonu), Rodney (Ontario), Kanada: Rūta
1952 Užuovėja (öykü), Chicago (Illinois): Terra
1957 Miskais ateina ruduo (roman), Chicago: Terra
1958 Isėjusiems negrįžti (roman), Chicago: Terra
1963 Sventadienis už miesto (öykü), Chicago: Terra
1969 Dubkasiai, Chicago: Pedagoginis lituanistikos institutas
1969 Miskais ateina ruduo (roman), Vilnius: Vaga
1975 Apsakymai, Willowbrook: Algimanto Mackaus knygų leidimo fondas
1993 Pirmadienis Zümrüt gatvėje (tamamlanmamış roman), Willowbrook: Algimanto Mackaus knygų leidimo fondas
Henry Armstrong

Henry Jackson Jr. (12 Aralık 1912 - 24 Ekim 1988), Henry Armstrong adı altında dövüşen Amerikalı profesyonel boksör ve dünya boks şampiyonuydu.
Armstrong, üç veya daha fazla farklı sıklette kazanan az sayıdaki dövüşçüden biridir. Bunlar; tüy sıklet, hafif sıklet ve welter sıklettir. Welter sıklet unvanını toplam on dokuz kez savunmuştur.
Ring dergisi 1937'de ona Yılın Dövüşçüsü unvanını verdi. Amerika Boks Yazarları Derneği (BWAA) de 1940 yılında ona Yılın Dövüşçüsü unvanını verdi. BoxRec tarafından tüm zamanların en iyi 12. dövüşçüsü seçildi. 2007'de The Ring, Armstrong'u son 80 yılın en büyük ikinci dövüşçüsü olarak sıraladı. Tarihçi Bert Sugar da Armstrong'u tüm zamanların en büyük ikinci dövüşçüsü olarak sıralamaktadır. ESPN, Armstrong'u tüm zamanların en iyi 50 boksörü listesinde 3. sıraya koymuştur. 1990 yılının yılında ölümünden sonra Uluslararası Boks Onur Listesi'ne girmiştir.
Erken dönem hayatı
Henry Jackson Jr. 12 Aralık 1912'de Columbus, Mississippi'de doğdu. Afro-Amerikan kökenli bir ortakçı (paylı çiftçi) olan Henry Jackson Sr.'ın oğludur. Henry Jr. çocukken Afrika kökenli Amerikalıların Güney kırsalından Ortabatı ve Kuzey'deki sanayi şehirlerine Büyük Göçünün ilk zamanlarında ailesiyle birlikte St. Louis, Missouri'ye taşındı. Orada boksla ilgilenmeye başladı. Louis'deki Vashon Lisesi'nden onur öğrencisi olarak mezun oldu Daha sonra dövüşçü adı olarak Armstrong soyadını aldı.
Ödülleri, onurları
1937, The Ring dergisi onu Yılın Dövüşçüsü seçti.
1940, Amerika Boks Yazarları Derneği (BWAA) onu Yılın Dövüşçüsü olarak seçti.
1954'te Armstrong kurulduğu yıl The Ring dergisinin Boxing Hall of Fame'ine alındı.
1987'de kurulduğunda Uluslararası Boks Onur Listesi'ne giren isimler arasındaydı.
1995'te Armstrong boks kariyeri ile St. Louis Şöhret Kaldırımı'na konularak ölümünden sonra onurlandırıldı.
2007'de The Ring dergisi Armstrong'u son 80 yılın en büyük ikinci dövüşçüsü olarak sıraladı.
2007'de ESPN, Armstrong'u tüm zamanların en iyi 50 boksörü listesinde 3. sıraya koydu.
Théo Pourchaire

Théo Jérome Julien Pourchaire, FIA Formula 2 Şampiyonasında ART Grand Prix takımı adına yarışan bir Fransız yarış pilotudur.
2019 ADAC Formula 4 Şampiyonasını kazandı ve ART Grand Prix ile 2020 FIA Formula 3 Şampiyonasında ikinci oldu.
Fransız otomobil yarışçıları
Yaşayan insanlar
2004 doğumlular
Kızıl Elma (dizi)

Kızıl Elma, Sinegraf imzalı, 2014 yılında TRT 1'de yayımlanan Türk yapımı aksiyon ve kurgu türündeki televizyon dizisidir. 2 sezondan oluşan dizi, 28. bölümü ile final yaparak sona erdi.
Oyuncu kadrosu ve karakterler
Yayın takvimi
TRT dizileri
2014'te başlayan Türk televizyon dizileri
2014'te sona eren Türk televizyon dizileri
Türk aksiyon televizyon dizileri
Sinegraf dizileri
Bölümler
1. sezon (2014)
2. sezon (2014)
TRT dizileri
Uyarlama televizyon dizileri
Türk aksiyon televizyon dizileri
2014'te başlayan Türk televizyon dizileri
2014'te sona eren Türk televizyon dizileri
Sinegraf dizileri
Süleyman Çobanoğlu'nun senaryosunu yazdığı diziler
İstanbul'da çekilmiş televizyon dizileri
2010'larda Türkçe televizyon dizileri
Çirek peyniri

Çirek peyniri (Penire çırık veya Penire çırkırı) bir çeşit peynirdir. Çirek peyniri koyun sütünden üretilmektedir. Yüksekova Çirek Peyniri 18.04.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çapakçur Muharebesi

Çapakçur Muharebesi, Karakoyunlu Devleti ile Timurlular arasında gerçekleşmiş bir muharebedir.
Muharebe öncesi siyasi durum
1386-1388li yıllarda Timur İran ve Azerbaycana yürüyüşler düzenler. 1386'da Semerkanta doğru yola çıkan Timur ilk önce Luristan hakimi Melik İzzeddin üzerine saldırı düzenler. Melik İzzədini ve ailesini Türkistana sürgün ettikten sonra ikinci hedefini gerçekleştirmek için Azerbaycana doğru yola çıkar. Sefer arifesinde Celairi Sultanı Ahmed'in Tebrize geleceğini haber alır. Lakin Celayirli Ahmed, Timur'un da bu bölgeye seferi haber ile Bağdat'a doğru yönelir. Timur, Nahçıvana ve Karsa doğru ilerleyip buraları ele geçirir. Daha sonra Gürcistan ve Doğu Anadoluya yönelen Timur burada Avnik, Muş, Van, Ahlat kalelerini ele geçirir. Timur'un bu ilerlemeye devam ederken Altın Orda Devleti hanı Toktamış Han Tebriz üzerine hücum eder. Toktamış'ın Tebrizi yağmalaması haberini işiten Timur da Tebrize yönelir. 1387 yılından önce Timur Karabağ'da olurken Toktamış'da Derbent kaçarak Samur çayı yakınlarına gelir.
Taraflar arasında baş gösteren savaşta Toktamış geri çekilmek mecburiyetinde kalır. Daha sonrasında Karakoyunlular için Timur tehlikesi meydana gelir. Timur Karakoyunlu sultanı Kara Mehmed'in kafilelerini, ticaret kervanlarına baskınlar düzenlemekle suçlar. Ama tabi bu bir bahaneydi. Timur'un saldırısının asıl sebebi, Doğu Anadolu'da bağımsız bir devletin kurulmasını engellemek ve Karakoyunlu Türkmenlerini ona bağımlı kılmaktı.
Çapakçur Muharebesi
Taraflar, Bingöl'de Çapakçur Suyu denilen bölgede karşı karşıya geliyor. Burada Timur karargahı kurduktan sonra ordudan 3 tümen ayırarak Miranşah komutasında Kara Mehmed'e gönderdi. Bu tümenlerden birinin başında oğlu Miran Şah bulunuyordu. Müdafaaya çekilen Kara Mehmedin üzerine yürüyen Miranşah birçok ganimet elde eder. Fakat Kara Mehmed tez bir zamanda geri çekilerek Çapakçur çevresindeki geçit ve boğazları tutmuştur ve Miranşah'ın ordusunu darmadağın etmiştir.
Bu zaferden sonra Kara Mehmed, Memlüklerin Malatya mebusu Mintaş'a sığındı. Metsoplu Toma, Miranşah'ın bu yenilgisini şu şekilde yazmıştır.: