Heilbronn Ligi

Heilbronn Ligi, Otuz Yıl Savaşı sırasında 23 Nisan 1633te özgür İmparatorluk şehri Heilbronnda kuruldu. İsveç önderliğinde, batı ve kuzey Almanyadaki çeşitli Protestan devletlerini bir ara getirdi. Lige üye olmasalar da Saksonya ve Brandenburg-Prusya tarafından desteklendi.
İsveç Kralı Gustaf Adolfun Kasım 1632de Lützende ölmesinin ardından kurulan ve Fransanın mali destek sağladığı lig İsveç tarafından yönetildi. Birlik, farklı öncelik ve hedeflere rağmen Kasım 1634te Nördlingendeki bozguna kadar hatırı sayılır başarılar elde etti.
Nördlingendeki zaferden sonra İmparator Ferdinand, Protestan rakipleriyle müzakere etme fırsatı kazandı. Prag Barışı, Kutsal Roma İmparatorluğu üyeleri arasındaki çatışmayı büyük ölçüde sona erdirdi ve Lig feshedildi. Bununla birlikte Almanyada savaş, Fransa, İsveç, Hollanda Cumhuriyeti ve İspanya dahil olmak üzere yabancı güçlerin savaş alanı haline gelip 1648e kadar devam etti.
Arka Plan
Birçok Alman Protestan prensi, Bohemyada başlayan ve daha sonra 1620den sonra Pfalza doğru genişleyen Otuz Yıl Savaşının ilk aşamalarında tarafsız kalmıştı.
Bu durum 1629da İmparator Ferdinandın 1552den beri devredilen herhangi bir mülkün asıl sahiplerine iade edilmesini zorunlu kılan İade Fermanını çıkarmasıyla tamamen değişti. Ferman, 1555 Augsburg Barışında kararlaştırılan yerleşim yerlerini Protestanlardan Katolik Kilisesine aktarmak anlamına geliyordu.
Ayrıca Ferdinand, ordularına maaşlarını ödemek yerine müttefik toprakları da dahil olmak üzere geçtikleri tüm bölgeleri yağmalamalarına izin verdi.
Bütün bunlar, Saksonya ve Brandenburg-Prusyayı 1630da İmparatorluğu işgal etmeye gelen İsveçli Gustaf Adolfa katılmalarını sağladı. İsveçin müdahalesi İsveç için Protestan kardeşleri için dini bir destek ve kazançlı Baltık ticaretini kontrol etmek için bir fırsattı ve ardından bunun için İsveç, Pomeranyayı ele geçirdi. İsveç, Renanyada doğu sınırındaki İmparatorluk kazanımlarından endişe duyan Fransa tarafından finanse edildi.
Koalisyon, Alman Katolik Ligine karşı birkaç savaş kazandı ve sonra Kasım 1632deki Lützen Muharebesi yaşandı. Muharebe genel olarak bir Protestan zaferi olarak kabul edilse de Gustaf Adolfun ölümü Protestan tarafını genel olarak zayıflattı.
Kuruluşu ve Hedefleri
Gustafın ölümünün ardından yerine altı yaşındaki kızı Christina geçince başbakan Axel Oxenstierne politikanın yönetimini devraldı.
Ordunun kontrolünü sağladıktan sonraki ilk adımı önceki gevşek ittifakı daha resmi bir yapıyla deiştirmekti. Bu, İsveçi istikrara kavuşturmak için bir ihtiyaçtan ve müttefiklerinin güvenilirliği konusundaki şüphelerinden kaynaklanıyordu.
İsveçin Pomeranyadaki varlığı, Brandenburgun Baltık Denizindeki ticari emellerini bloke ederken Saksonya hükümdarı Elektör John George, İsveçi İmparatorluk orduları kadar büyük bir tehdit olarak görüyordu.
Lützenden sonra John George, bir tarafsızlık paktı müzakere etmek için Dresdende Alman Protestanlarına bir zirve teklif ederken Fransa İsveçe yaptığı sübvansiyon ödemelerini askıya aldı ve gelişmeleri bekledi. Danışmanları, Ferdinandı bu durumdan faydalanmaya ve 1629 İade Fermanını tersine çevirmeye çalıştılar ancak Ferdinand kayıplarını askeri yollarla düzeltme şansının yüksek olduğunu düşünüyordu ve bu fırsatı kaçırdı.
Mart ayında Oxenstierne; Yukarı Ren, Aşağı Ren-Vestfalya, Svabya ve Frankonya Çemberi üyelerini Heilbronna davet etti.
Hansa şehirlerini toplama çabaları başarısız olmasına rağmen, Lig 27 Nisan 1633te kuruldu.
Fransa, 7 Nisanda sübvansiyon ödemelerine yeniden başladı, en önemlisi ise bu ödemeler İsveçin kontrolünü garanti altına almak için doğrudan İsveçe ödendi. Oxenstierne, askeri meseleler üzerinde mutlak bir veto yetkisi ile Birlik Direktörü olarak atandı. Üçü İsveçli, diğerleri Kont Solms-Hohensolms gibi uzun süredir İsveç destekçisi olan on danışmandan oluşan bir konsey ile pekiştirildi. Üyeler, gerçekte ihtiyaç duyulan paranın üçte birinden daha azını verseler de 78,000 kişilik bir orduyu finanse etmeyi kabul ettiler. Almanlar, İsveç adil tazminat elde edene kadar savaşmaya devam etmeyi kabul ederken Oxenstierne 1618 öncesi sınırlara geri dönüşü sağlama sözü verdi.
Prag Barışı (1635) ve Feshi
Saksonya ve Brandenburgun sınırlı desteği sayesiyle koalisyon, Katolik Ligine karşı bir dizi zafer yaşadı. 1634te Nördlingendeki İmparatorluk zaferiyle askeri denge yeniden sağlandı ve Ferdinanda barış yapmak için bir şans daha doğdu.
Lig ve destekçileri farklı önceliklere sahipti. Fransa, Renanya ve Alçak Ülkelerdeki sınırlarını güçlendirmek için Hollandalıları ve Baltıktaki İsveçlileri destekledi ve 1633-1634 Renenya seferinde Ferdinandın müttefiki ve İsveçin rakibi olan Bavyera Elektörü I. Maximilian ile Mayıs 1631de Fontainebleau Antlaşmasını imzaladı.
İsveç, Baltık Denizindeki hakimiyetini korumaya ve Pomeranyayı elinde tutmaya çalıştı. Alman müttefikleri, Fransa ve İsveçin kazanımlarını açık bir şekilde reddederek 1618deki toprak dağılımı yeniden kurmak istediler.
1633ün sonunda Ferdinand Katolikliğin zorla yeniden dayatılamayacağını kabul etmişti. Lüterci Danimarka-Norveç ve Hesse-Darmstadt eyaletlerinin arabuluculuk yapmasıyla Kasım 1634te Pirnaer Noteln olarak bilinen bir öntaslak üzerinde John George ile anlaştı. Pek çok düzeltme ve revizyon yaşanmasıyla beraber bu öntaslak, Katolik ve Heilbronn liglerini fesheden 1635 Prag Barışının temeli oldu.