turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Robert Buron

Robert Buron (d. 27 Şubat 1910, 6. arrondissement (Paris) - ö. 28 Nisan 1973, 13. arrondissement (Paris)) Fransız siyasetçi.
Paris'te lise eğitimini tamamlamıştır. Paris Hukuk Fakültesi'nde öğrenim görmüş ve Hür Siyasal Bilgiler Okulu'nu bitirmiştir. Hukuk doktorası yapmıştır. Gençliğinde sağ hatta aşırı sağ çizgide hareket etmiş, daha sonra Hristiyan demokrat merkez sağ çizgide yer almıştır, Vichy yönetimi döneminde bürokrat olarak görev almasına karşın gizlice Direniş Hareketi'ne destek vermiştir.
Cumhuriyetçi Halk Hareketi'nin (MRP) kurucuları arasında yer almış ve partinin kuruluşundan itibaren işçilik opsiyonunu savunmuştur. 1948-1949 yıllarında Havana ve New York ekonomi konferanslarında Fransız Hükümeti'nin temsilcisi olarak görev almıştır. 1949-1951 yıllarında Ekonomik İşler Devlet Sekreteri, 1951-1952 yıllarında Enformasyon Bakanı, 1952, 1953 ve 1955 yıllarında kısa dönemlerde Ekonomik İşler Bakanı, 1954-1955 yıllarında Denizaşırı İller Bakanı ve 1958-1962 yıllarında Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı olarak görev almıştır. 1953-1970 yıllarında Villaines-la-Juhel belediye başkanı, 1971 yılından öldüğü 1973 yılına dek Laval belediye başkanı olmuştur.
1948'de Avrupa Birleşik Devletleri için sosyalist hareket yöneticisi olmuş, Charles Hernu tarafından kurulan Jakobenler Kulübü'ne 1951'de üye olmuştur. Birinci Çinhindi Savaşı'na karşı çıkmıştır. Tunus'un özerkliğinin lehinde bir çizgide bulunmuştur. Louis Joxe ve Jean de Broglie ile beraber Cezayir Savaşı'nı sonlandıran Evian anlaşmasının müzakerecisi ve imzacısı olmuştur. 1962 yılında Charles de Gaulle'ün Avrupa üzerine basın konferansındaki görüşleri üzerine MRP mensubu diğer bakanlar ile beraber hükümetten ayrılmıştır. 1963-1967 yıllarında OECD kalkınma merkezi başkanı olmuştur. 1965 Fransa cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda Jean Lecanuet'ye, ikinci turunda ise François Mitterrand'a oy verme çağrısında bulunmuştur. Jean Lecanuet'nin liberal ve atlantikçi çizgideki Merkez Demokrat partisinin aksine sosyal katolik çizgiyi benimseyerek Objektif 72 adlı hareketi kurmuştur, fazlasıyla muhafazakar anlam barındıran Hristiyan Demokrat çizgiden uzaklaşarak Birleşik Sosyalist Parti üyeleri ile temasa geçmiş ve Objektif 72 sol çizgiye evrilmiştir. 1971 yılında Sosyalist Parti'ye dahil olmuştur.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Ekim 1951 - Mart 1970 : Mayenne genel konseyi üyesi
Mayıs 1953 - Mart 1970 : Villaines-la-Juhel belediye başkanı
Mart 1971 - 28 Nisan 1973 : Laval belediye başkanı
Meclis
6 Kasım 1945 - 5 Aralık 1958 : Mayenne milletvekili
Hükümet
29 Ekim 1949 - 11 Ağustos 1951 : Ekonomik İşlerden sorumlu Devlet Sekreteri
11 Ağustos 1951 - 20 Ocak 1952 : Enformasyon Bakanı
20 Ocak 1952 - 8 Mart 1952 : Ekonomik İşler Bakanı
8 Ocak 1953 - 28 Haziran 1953 : Ekonomik İşler Bakanı
19 Haziran 1954 - 20 Ocak 1955 : Denizaşırı İller Bakanı
20 Ocak 1955 - 23 Şubat 1955 : Maliye, Ekonomik İşler ve Plan Bakanı
9 Haziran 1958 - 15 Mayıs 1962 : Bayındırlık, Ulaştırma ve Turizm Bakanı
Međimurska popevka

Međimurska popevka, kuzey Hırvatistan'ın Međimurje bölgesinden gelen bir halk şarkısıdır. 2018 yılında UNESCO'nun İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirasını Temsili Listesine eklendi
Tanım
Međimurska popevka, Hırvatistan'ın kuzey kesiminde Slovenya ve Macaristan arasındaki sınırda yaygın olan bir türkü türüdür. Tarihsel olarak şarkıcılar tarafından icra edilirken günümüzde kadın ve erkeklerin yanı sıra bireyler ve gruplar tarafından da icra edilmektedir. Şarkılar sesli, şarkılı, enstrümanlı ya da enstrümansız icra edilebileceği gibi tek sesli/çok parçalı yorumlar, müzik türleri ya da dans şeklinde icra edilebilir. Popevka genellikle düğünler, dini toplantılar, yıllık tatiller ve günümüzde resmi tatiller gibi sosyal ve topluluk toplantılarına katılır.
Dalmaçya Hinterland

Dalmaçya hinterlandı (Hırvatistan; İtalyanca veya İtalyanca: Zagora dalmata), Hırvatistan'ın tarihi Dalmaçya bölgesinin güney hinterlandıdır. Zagora adı, "tepelerin arkası" anlamına gelir ve Dalmaçya'nın açık deniz kısmına ve tepelerin kıyıya paralel uzandığı ahenkli bir kıyı şeridinin varlığına atıfta bulunur.
Coğrafya
Dalmaçyalı Zagora, tam anlamıyla, Sibenik'in doğusundaki hinterlandından Bosna-Hersek sınırına kadar uzanır ve güneyde, Neum koridorunun hemen kuzeyindeki Vrgorac'a kadar devam eder. Sınırları iki ilçede bulunur: Split-Dalmaçya ve Sibenik-Knin.
Zagora'nın manzarası oldukça engebelidir: doğrudan kıyı sınırındaki alanda, çoğunlukla düzdür, ancak kurudur ve çoğunlukla maki ile kaplıdır. İklim ve rakımlar değiştikçe daha yeşil otlaklar daha iç kesimlerde de görülebilir. Peyzaj, karst topografyasının hakimiyetindedir. Manzara, Krka, Čikola, Cetina ve diğer nehirlerin kanyonlarını sunar.
Yukarıda belirtilen coğrafi ve iklimsel koşullar, tarihsel olarak önemli çobanların yaşam tarzını etkiledi: Kışın birçok sürülerini dağlardan kıyıya çıkardılar. Zagora'nın tarihsel nüfusu İliryalılar ve Ulahları içerir.
Yerleşmeler
Bölge son birkaç yüzyılda azalan insan yerleşimine sahip olsa da, birçok küçük ve büyük köy Zagora'nın her yerine dağılmış durumda. Daha büyük şehirler Knin, Drnis, Vrlika, Sinj, Vrgorac, Trilj ve Imotski'dir. Köyler arasında Biskupija, Kistanje, Kijevo, Unesić, Oklaj, Ružić, Aržano, Dicmo, Muć, Cista Provo, Prgomet, Hrvace, Lovreć, Sestanovac, Zmijavci vb.
Altyapı
İki ana yol Zagora ile kesişir - Zagreb'den gelen D1 devlet yolu, Lika'dan Knin ve Sinj üzerinden Split'e kadar kesişir ve yakın zamanda inşa edilen, Zadar ve Benkovac yakınlarında kıvrılarak Dugopolje çıkışı üzerinden Zagora'dan geçen A1 otoyolu ( Split'e) ve Ploče'ye.
Licitar

Licitars ( pronounced [lǐtsitaːr] ; Croatian ; Slovene ) Hırvatistan ve Slovenya'nın kültürel mirasının bir parçası olan tatlı ballı hamurdan yapılan rengarenk dekore edilmiş bisküvilerdir. Hırvatistan'ın başkenti Zagreb'in geleneksel bir sembolüdürler. Genellikle düğün ve sevgililer günü gibi aşk kutlamalarında verilen süs hediyesi olarak kullanılırlar. Noel zamanı, Zagreb şehri ve özellikle ana meydandaki Noel ağacı binlerce licar kalple süslenmiştir.
2010 yılında UNESCO, Kuzey Hırvatistan'dan Zencefilli kurabiye zanaatını Hırvat kültürü için "Somut Olmayan Kültürel Mirasın Temsili Listesine" ekledi.
Tarih ve gelenek
Licitar yapma ve verme geleneği 16. yüzyıla kadar uzanıyor. Medičari olarak bilinen Licitar yapımcıları toplumda büyük saygı görüyorlardı ve Licitar'ları çok rağbet görüyordu (licitarlar bir buket gül vermekten daha duygusaldı). Bugün bile gelenek, aile sırrı içinde sanata göz diken seçkin bir azınlık tarafından yaşatılıyor ve üretim yöntemleri neredeyse hiç değişmedi. Bir Licitar'ın yapımı hala bir aydan fazla sürüyor.
Licitars, hacıların Varsayım veya Aziz Margaret Günü için Bistrica Aziz Meryem'i ziyaret ettikleri Marija Bistrica'nın (Zagreb yakınlarında) Marian tapınağında satılmaları nedeniyle ünlendi. Dini bir sembol olmasa da, listarlar genellikle Zagorje'ye yaptıkları uzun ve bazen çetin yolculuklarının bir hatırası olarak eve götürülmek üzere satın alınırdı. Licitars'ın basit şekli, çekici rengi ve süslemeleri, geri döndüklerinde ailelerine ve komşularına göstermek için keskin bir hatıraydı.
Malzemeler ve hazırlık
Licitari, geleneksel malzemeler, yöntemler ve özveri ile yapılır. İçeriği basittir (bal, un, yumurta, su ve doğal renkler), ancak hazırlanması uzun zaman alır. Hamur birkaç gün dinlendirilir, sonra şekillendirilir ve pişirilir ve iki hafta kurumaya bırakılır. Boyama bir sonraki adımdır ve iki hafta boyunca tekrar kurumaya bırakılır. Kuruduktan sonra listeler nihayet süslenir ve bir hafta daha kurumaya bırakılır.
Geleneksel olarak, Licitars %100 el yapımıdır ve genellikle dönen bir çerçeve, küçük çiçekler ve bazen de küçük bir ayna ile dekore edilmiştir. Ballı hamurdan ve doğal ürünlerden yapıldıkları için bazı süslemeler yapılmadan yenilebilirler.
Licitars, aslında zencefil içermemesine rağmen, genellikle yanlışlıkla zencefilli kurabiye olarak adlandırılır.
modern kullanımlar
Bugün, Licitars geleneksel Hırvat ve Sloven hediyelik eşyalarıdır (ve tüm Hırvat ve Slovenya havalimanlarında ve birçok hediyelik eşya dükkanında bulunabilir), Noel ağacı süsleri, misafirler için düğün hediyeleri, iş hediyeleri, diğer birçok dekoratif amaç ve hala sevginizi göstermenin bir yoludur. . . sevdiklerine
Istria ölçeği

"Istrian ölçeği", bu stili kullanan "benzersiz" Istrian ve Kvarner halk müziği türlerini ifade eder. Adını Istrian yarımadasından almıştır. Istrian halk müziği, benzersiz bir altı tonlu müzikal skalaya (İstrian skalası olarak adlandırılır) ve yarımadanın iki bölümlü, hafif burun şarkılarına dayanır. Istrian ölçeğinde, Istrian bölgesi ve Adriyatik'in kuzey kıyısı ve adalarına özgü geleneksel şarkı söyleme pratiği, iki sesli şarkı söyleme ve çalma, 2009 yılında UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne dahil edildi.
Türler şunlardır: wing ve tarkanje; teknikler nazalite, varyasyon ve doğaçlama ve akort veya oktav çözünürlüğünü içerir; ve müzik aletleri arasında sopel, şal, gayda gibi çift kamışlar ve flüt ve davul lavtası gibi diğer enstrümanlar bulunur. İlk olarak 20. yüzyılın başlarında Ivan Matetić Ronjgov tarafından Hırvat müziğinin incelenmesine ve notasyonuna katkıda bulunmak için seçildi.
Tanım
Eşit olmayan, ölçek yaklaşık olarak şu şekilde not edilebilir: EFGA -B -C [heksatonik] (bakınız: enharmonik ), sekizli bir ölçeğin ilk altı notası E üzerinde. 4., 5. ve 6. dereceleri alçaltılmış Gregoryen Frig modu gibi çeşitli şekillerde düşünülebilir (E'de: EFGA -B -C -D [heptatonik]). Performanslar, diyafoni ve Frig kadansını içerir (E'de: F ve D'de E'ye hareket eder).
"Göreceli tonlama, örnekten örneğe [ve enstrümanlar arasında] önemli ölçüde değişiklik gösterse de," ölçek aynı zamanda sadece tonlamadan türetilmiş olarak tanımlanmıştır: yediden ondörde kadar alt harmonikler (yaklaşık olarak D, E, F, G, A, B, C, D')( Ve ).
Haydn'ın Yaylı Dörtlüsü, Fa minör, Op. 20 No. 5, Istria kipi gibi bir şey bulunur, ancak üst notası yoktur. Uros Krek'in Inventiones ferales (1962) adlı eseri ölçeği "gizli bir şekilde" kullanır. Tartini ölçeği incelemiş olabilir ve Bartók ölçeği not etmiştir. Karol Pahor'un 15 parçalık döngüsü, Istrijanka (1950), tıpkı Danilo Svara'nın modo istriano'daki Sinfonia da camera (1957) gibi, Istrian modunun incelenmesinin sonucuydu. Istrian modu, Josip Stolcer-Slavenski'nin Balkanofonija'sında (1927) geçer.
Istria ve Kvarner Körfezi bölgeleri boyunca, özellikle yaşlı şarkıcıların ve enstrümantalistlerin yorumlarında sert olmayan, birbirini izleyen yarım ve tam adımlardan oluşan, kendine özgü vokal şarkıları yayıldı. Şarkılar, şarkıcı çiftleri (erkek, kadın veya karışık) tarafından, bir unison veya bir oktav kadansı ile küçük üçte birlik (veya büyük altıda birlik) karakteristik iki parçalı bir polifonide söylenir. Şarkıcılar yüksek kısmı ( na tanko 'ince') alt kısımdan ( na debelo 'şişman') ayırırlar.
Yugoslav İrredantizmi

Yugoslav irredantizmi, Yugoslavya içindeki Güney Slavların yaşadığı bölgelerin Bulgaristan, Batı Trakya ve Yunanistan Makedonya da dahil olmak üzere birkaç bitişik bölgeyle birleştirilmesini savunan siyasi bir fikirdi. Yugoslavya Krallığı hükümeti, Bulgaristan ile birleşmeyi veya onun Yugoslavya'ya dahil edilmesini istedi. 1945'ten bu yana, Josip Broz Tito yönetimindeki Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti, bütünleşik bir Yugoslavya yaratmaya çalıştı. Bu devlet, Yunanistan Makedonya ve Trakya, Arnavutluk, Bulgaristan, Avusturya Karintiya'nın bir kısmı veya tamamı ve bir süre için İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesinin tamamını kapsayacaktı.
Geçmiş
Yugoslav irredantizminin savunucuları arasında hem monarşistler hem de cumhuriyetçiler vardı. Yugoslavya'nın 1918'de kurulmasından günler önce, Yugoslavist politikacı Svetozar Pribićević, Yugoslavya'nın sınırlarının "Soča'dan Selanik'e kadar" uzanması gerektiğini ilan etti. İki savaş arası dönemde Bulgaristan'ı Yugoslavya'ya dahil etme önerileri, cumhuriyetçilerin Bulgaristan ile Bütünleşik bir Yugoslavya için bir cumhuriyetin gerekli olduğuna dair iddialarını içeriyordu. Diğerleri ise o zamanlar Bulgaristan bir çarlık olduğu için cumhuriyetin olmayacağını dolayısıyla bunun yerine sınırlı bir anayasal monarşi sayesinde Bulgaristan'ı da içine alabilecek uygun bir devlet biçimi oluşturulabileceğini iddia etti.
Bulgaristan'daki militan hareket olan Zveno, Bulgaristan'ın yanı sıra Arnavutluk'u da içine alan Bütünleşik bir Yugoslavya'yı destekledi. Zveno hareketi 1934 Bulgar darbesine katıldı, darbe yanlıları Fransa ile derhal bir ittifak kurma ve Bulgaristan'ın Entegre Yugoslavya'da birleşmesini sağlama niyetlerini açıkladılar.
İkinci Dünya Savaşı başladığında, 1940'ta General Milan Nedić, Yugoslavya'nın Mihver Devletlerine katılmasını ve Selanik'i ele geçirmek için Yunanistan'a saldırmasını önerdi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, İngiliz hükümeti, Mayıs 1941'de Dr. Malcom Burr'un Bulgaristan'ın Yugoslavya'ya dahil edilmesi lehindeki makalesini onaylanarak Bulgaristan'ın da dahil olduğu Büyük Yugoslavya'nın kurulmasını destekledi. İngilizlerin bu fikri desteklemesindeki en büyük sebep Bulgar hükümetinin Mihver Devletlerine katılmasıydı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Tito, Yugoslavya'nın Trieste'ye ve Avusturya'nın Karintiya bölgesine sahip olma hakkına sahip olduğunu ilan ederek, "Karintiya'yı kurtardık ama uluslararası koşullar öyleydi ki geçici olarak oradan ayrılmak zorunda kaldık. Karintiya bizimdir ve onun için savaşacağız".
Cantu tenore

( Sardinian ; Italian ), Sardinya adasına ( İtalya'nın ikinci büyük adası), özellikle Barbagia bölgesine özgü bir polifonik halk şarkı tarzıdır, ancak diğer bazı Sardunya alt bölgeleri bu tür geleneğin örneklerini taşır.
2005 yılında UNESCO ilan etti. somut olmayan kültürel mirasa örnek olmaktır.
Etimoloji
kelimesi ses kaydının basit bir tanımı olarak " tenor " kelimesiyle karıştırılmamalıdır; halk şarkılarının gerçek tarzına atıfta bulunur ve gibi adanın farklı yerlerinde farklı isimlerle anılan diğer benzer tarzlardan ayrılır. Gallura ve Logudoro'da.
Sardunya adasının Barbag bölgesinde iki farklı polifonik şarkı söyleme tarzı vardır: Sardu: normal seslerle söylenen kutsal bir müzik türü olan cuncordu ve Sardunya: tenor, genellikle armonilerin kullanımıyla karakterize edilen dünyevi bir müzik biçimi.
teknik
is traditionally practised by groups of four male singers standing in a close circle. Each singer has a distinct role, here listed in descending pitch orderform a chorus (another meaning of ):
or (pronounced /oke/ or /boke/, 'voice') is the solo voice
or is the 'half voice'
is the 'counter'
as 'bass'
tarafından söylenen aynı notayı söyler, ve üzerinde beşte biri. ve düzenli bir sesle şarkı söylerken, ve gırtlağı etkileyen bir teknikle şarkı söyleyin. Sardunya dilinde epik, tarihi, hiciv, aşk ve hatta protesto türünde olabilen şiirsel bir metin söylüyor. Koro anlamsız hecelerden oluşur (örneğin bim-bam-boo ).
Popüler geleneğe göre, rüzgarın sesini taklit ederken, koyun melemesini ve taklit eder bir inek böğürüyor.
Solo ses monodik bir vokal dizisi başlatır ve ardından onlara katılmalarını işaret ederken diğerleri de ona katılır.
Efekt, diğer şarkıcıların birleştiği noktaların değişmesi ve dolayısıyla armonilerin versiyondan versiyona değişmesi dışında bir şekilde bir tura benzer. Yürütme, Sardunya tenorunun bulunduğu her kasaba arasında ayrıntılı olarak farklılık gösterir. O kadar çok konuşulur ki köy hemen tanır.
gelenek
Her ne kadar günümüzde ve sadece erkekler tarafından oynanır, Sardunya'nın anaerkil geleneğini izleyen kadın gruplarının da performans gösterdiği bir dönemin hatıraları kalır. Bazı antropologlara göre Nurajik zamanlarda icra edildi.
icra eden en iyi bilinen gruplardan bazıları ve.
Zveno

Zveno (Bulgarca: ), 1930'da Bulgar politikacılar, aydınlar ve Bulgar Ordusu subayları tarafından kurulmuş bir Bulgar siyasi örgütüydü. İsim, bir gazete ile ilişkilendirerek oluşturulmuştu.
Palingogenetik bir milliyetçi hareket olarak Zveno, Bulgaristan'ın ekonomik ve siyasi kurumlarının hem Sovyetler Birliği'nden hem de Mihver devletlerinden bağımsız olacak bir diktatörlük altında rasyonelleştirilmesini savundu. İşlevsiz gördükleri Bulgar parti sistemine ve Bulgar Makedon kurtuluş hareketi olan İç Makedon Devrimci Örgütü'nün (IMRO) terörüne şiddetle karşı çıktılar. Zveno ayrıca, 1923'teki darbenin arkasındaki ve Başbakan Aleksandar Stamboliyski'nin öldürülmesinden sorumlu olan sözde Askeri Birlik ile de yakından bağlantılıydı.
1934'te Albay Damyan Velchev ve Albay Kimon Georgiev gibi Zveno yanlısı subaylar iktidarı ele geçirdi. Georgiev başbakan oldu. Tüm partileri, siyasi örgütleri ve sendikaları feshettiler ve IMRO'ya açıkça saldırdılar. Siyasi bir örgüt olarak Zveno kendini feshetti. Yeni hükümet, Benito Mussolini'nin İtalya'sındakine benzer bir korporatist ekonomi getirdi. Milliyetçi bir örgüt olarak Zveno, Bulgaristan'daki köy ve kasabaların Osmanlı dönemi Türkçe yer adlarının çoğunu Bulgarca olarak değiştirdi. Ocak 1935'te Zveno'nun rakibi olan Üçüncü Kral Boris, monarşist bir Zveno üyesi ve Başbakan olan General Pencho Zlatev aracılığıyla bir darbe düzenledi. 1934 Bulgar darbesine katıldıktan sonra, Zveno taraftarları Fransa ile derhal bir ittifak kurma ve Bulgaristan'ın Entegre Yugoslavya'da birleşmesini sağlama niyetlerini açıkladılar. Zveno, içinde Bulgaristan'ın yanı sıra Arnavutluk'un da yer aldığı Bütünleşik bir Yugoslavya'yı destekledi.
1943'te Zveno, Mihver karşıtı direniş hareketi Bulgar Vatan Cephesi'ne katıldı. Eylül 1944'te Anavatan Cephesi bir darbe tasarladı. Georgiev Başbakan ve Velchev Savunma Bakanı oldu ve Sovyetler Birliği ile ateşkes anlaşması imzalamayı başardılar.
1946'da Velchev, komünist eylemleri protesto etmek için istifa ederken, Georgiev'in yerine komünist lider Georgi Dimitrov geçti ve ardından Bulgaristan Halk Cumhuriyeti oldu. Georgiev 1962'ye kadar hükümette kaldı, ancak Zveno 1949'da özerk bir örgüt olarak dağıtıldı. Zveno, Anavatan Cephesi içinde varlığını sürdürdü, ancak o zamana kadar yalnızca kukla bir örgüttü.
Cante Alentejano

Cante Alentejano, Alentejo bölgesinden, enstrüman kullanılmadan sadece vokal müziğe dayanan bir Portekiz müzik türüdür. Aletsiz şarkı söyleme alışkanlığının, kampinolar arasındaki çabaları koordine etmenin bir yolu olarak boğa güreşinde yaygın olarak söylendiği bilinmektedir. 2014 yılında UNESCO'nun İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi'ne iki Portekiz müzik geleneğinden biri, diğeri Fado olarak yazılmıştır. Kökeni, Minde bölgesinde campinos tarafından benzer bir popüler müzik türünden gelmektedir.
Michel Maurice-Bokanowski

Michel Maurice-Bokanowski (d. 6 Kasım 1912, 8. arrondissement (Paris) - ö. 3 Mayıs 2005, 4. arrondissement (Paris)) Fransız siyasetçi.
Eski bakan Maurice Bokanowski'nin oğludur. Gaullist çizgide yer almıştır. Seine milletvekili olarak 1951-1959 ve 1962-1963 yıllarında görev yapmıştır. 1959-1994 yıllarında Asnières-sur-Seine belediye başkanı olmuştur. 1968-1995 yıllarında Hauts-de-Seine senatörlüğü yapmıştır. 1959-1960 yıllarında İçişleri Devlet Sekreteri, 1960-1962 yıllarında Posta ve Telekomünikasyon Bakanı, 1962-1966 yıllarında ise Sanayi Bakanı olarak görev üstlenmiştir. Senatörlüğü süresince kürtajın serbest bırakılmasına, çoğunluk yaşının 18'e düşürülmesine, boşanmaların kolaylaştırılmasına, idamın kaldırılmasına dair kanunlara kabul oyu vermiş, Maastricht Antlaşması'na karşı çıkmıştır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
20 Mart 1959 - 27 Mart 1994 : Asnières-sur-Seine belediye başkanı
Meclis
5 Temmuz 1951 - 8 Aralık 1958 : Seine milletvekili
9 Aralık 1958 - 8 Şubat 1959 : Seine 37. çevresi milletvekili
6 Aralık 1962 - 6 Ocak 1963 : Seine 37. çevresi milletvekili
Senato
2 Ekim 1968 - 1 Ekim 1995 : Hauts-de-Seine senatörü
Hükümet
8 Ocak 1959 - 5 Şubat 1960 : İçişlerinden sorumlu Devlet Sekreteri
5 Şubat 1960 - 14 Nisan 1962 : Posta ve Telekomünikasyon Bakanı
15 Nisan 1962 - 8 Ocak 1966 : Sanayi Bakanı
Montea

Moutya veya Moutia, Sega'ya benzer ancak genellikle daha belirgin müstehcen hareketler içeren geleneksel bir Afrika dansıdır. Kadın ve erkek dansçılar, genellikle kurutulmuş keçi derisinden yapılmış ve dans başlamadan önce (ve her akşam düzenli olarak) bir şenlik ateşiyle hafifçe ısıtılmış tek davulun ritmine göre hareket ederler. Dans, davulların ritmine göre yavaş yavaş başlar, ancak vuruşlar daha hızlı hale geldikçe hızlanır ve daha erotik hale gelir.
Her zaman ritim ve dansa, genellikle günlük hayatın zorluklarını ve sevinçlerini anlatan şarkılar eşlik eder. Moutya, 1970'lerin sonlarına kadar daha çok müstehcen bir dans olarak görülüyordu ve genellikle dışlanıyordu.
Seyşeller'de kültür
David Dixon Ödülü

David Dixon Ödülü, İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nın her birinde performansı, sportmenliği ve takımına genel katkısı dikkate alınarak sporculara dört yılda bir verilen bir ödüldür.
Ödül, 2002 yılında Manchester'da düzenlenen İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda verilmeye başlandı ve adını İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları Federasyonu'nun 17 yıl boyunca onursal sekreterliğini yapmış olan David Dixon'dan aldı.
Kazananlar
Bloemencorso

Bloemencorso (Hollandaca bir kelime) " çiçek geçit töreni ", "çiçek yarışması" veya "çiçek alayı" anlamına gelir. Orta Çağ'a kadar uzanan bir gelenek olan bu tür bir geçit töreninde, şamandıralar ( praalwagens ), arabalar ve (bazı durumlarda) tekneler muhteşem bir şekilde dekore edilmiş veya çiçeklerle kaplanmıştır. Her geçit töreninin kendi karakteri, çekiciliği ve teması vardır. Hollanda ve Belçika'daki birçok kasaba ve bölge her yıl geçit törenleri düzenler.
Hollanda
Aalsmeer, Aalsmeerse Bloemencorso (1948-2007)
Kuş Kuşağı, Bloemencorso Kuş Kuşağı
Belt-Schutsloot, Gondelvaart Belt-Schutsloot
Drogeham, Gondelvaart op wielen Drogeham
Duin- en Bollenstreek, Bloemencorso Bollenstreek
Eelde, Bloemencorso Eelde
Elim, Bloemencorso Elim
Frederiksoord, Floraliacorso Frederiksoord
Leersum, Bloemencorso Leersum
Rijnsburg - Katwijk - Noordwijk, Rijnsburgcorso
Lemelerveld, Bloemencorso Lemelerveld
Lichtenvoorde, Bloemencorso Lichtenvoorde
Noordwijk - Sassenheim - Lisse - Haarlem, Bloemencorso Bollenstreek
Rekken, Bloemencorso Rekken
Roelofarendsveen, Bloemencorso Roelofarendsveen
Sint Jansklooster, Sint Jansklooster Bloemencorso
Valkenswaard, Bloemencorso Valkenswaard
Vollenhove, Bloemencorso Vollenhove
Voorthuizen, Bloemencorso Voorthuizen
Winkel, Bloemencorso Winkel
Westland, Varend Corso Westland
Winterswijk, Bloemencorso Winterswijk
Zundert, Bloemencorso Zundert Dünyanın en büyük çiçek geçit töreni.
Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü

Yılın Savunma Oyuncusu (DPOY veya DPOTY), sporda bir sezon boyunca tek bir oyuncunun üstün savunma oyunu için verilen ödülün adıdır. Birçok spor ligi bu tür bir ödül vermektedir. Yılın Defansif Oyuncusu için lig ödülleri şunlardır:
Amerikan futbolu
Profesyonel
Ulusal Futbol Ligi Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Associated Press NFL Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Gazete İşletmeleri Derneği NFL Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü (1966-1999)
Amerika'nın Profesyonel Futbol Yazarları NFL Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Üniversite
ACC Yılın Savunma Oyuncusu
Büyük Doğu Konferansı Yılın Savunma Oyuncusu
Orta Amerika Konferansı Yılın Savunma Oyuncusu
Nagurski-Woodson Yılın Savunma Oyuncusu
İSTATİSTİKLER FCS Yılın Savunma Oyuncusu
Beyzbol
Wilson Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Basketbol
Profesyonel
BAL Yılın Savunma Oyuncusu
DBL Yılın Savunma Oyuncusu
İsrail Basketbol Premier Ligi Yılın Savunma Oyuncusu
Hakeem Olajuwon Kupası (NBA)
NBA G Ligi Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
NBL Yılın Savunma Oyuncusu
NBL Kanada Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Korisliiga Yılın Savunma Oyuncusu
Yeni Zelanda NBL Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
PBA Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
VTB Birleşik Ligi Yılın Savunma Oyuncusu
WNBA Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
WNBL Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Úrvalsdeild Yılın Kadın Savunma Oyuncusu
Üniversite
Büyük Doğu Konferansı Yılın Erkek Basketbol Savunma Oyuncusu
Lefty Driesell Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
NABC Yılın Savunma Oyuncusu
Naismith Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Pac-12 Konferansı Yılın Erkek Basketbol Savunma Oyuncusu
WBCA Yılın Savunma Oyuncusu
Buz hokeyi
MAAC Yılın Savunma Oyuncusu
Lakros
Ulusal Lacrosse Ligi Yılın Savunma Oyuncusu Ödülü
Softbol
Big 12 Konferansı Softbol Yılın Savunma Oyuncusu
Basketbol terimleri
Amerikan futbolu terimleri
Spor ödülleri
En değerli oyuncu ödülleri
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar