turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kum mandalası

Kum mandalası ( ) renkli kumlardan oluşan mandalaların yapılışından ve yok edilmesinden oluşan bir Tibet Budizmi geleneğidir. Tamamlandıktan sonra, mandalanın ayinsel bir biçimde yok edilmesi Budizmin fiziki yaşamın geçiciliği inancını sembolize eder.
Malzemeler ve inşaat
Tarihsel olarak, mandala doğal olarak boyanmış kumdan değil, ezilmiş renkli taş granülleriyle oluşturulur. Günümüzde ise, aynı etkiyi elde etmek için düz beyaz taşlar öğütülür ve opak mürekkeplerle boyanır. Keşişler, rüzgar veya hapşırma gibi şeylerin etkisini sınırlamak için özel, son derece yoğun bir kum kullanırlar. Kumu sermeden önce, projeye atanan keşişler mandalanın sahip olacağı geometrik ölçüleri çizer. Kum granülleri daha sonra chak-pur adı verilen küçük tüpler, huniler ve kazıyıcılar kullanılarak istenilen desen elde edilene kadar uygulanır. Geleneksel olarak, kum mandalalarının yapımı, kumun bu kadar karmaşık ayrıntılarla döşenmesinin büyük miktarda çalışma gerektirmesi nedeniyle birkaç hafta sürer. Keşişlerden oluşan bir ekibin proje üzerinde birlikte çalışması ve her defasında ortadan başlayarak dışarıya doğru diyagramı bölüm bölüm oluşturması yaygındır.
Temalar
Örneğin Kalaçakra Mandalası, mandalanın karmaşık yapısı ve geometrisi içinde tasvir edilen 722 tanrı içerir. Vajrabhairava'ya atfedilen mandala gibi diğer daha küçük mandalalar, çok daha az tanrı içerir ve daha az desen gerektirir, ancak yine de tamamlanması birkaç gün sürer. Tüm mandalalar gibi, bunlar da normalde üç boyutlu olan ortamınların iki boyutlu temsilleridir. Endonezya'daki Borobodur Tapınağı ve Kamboçya, Siem Reap'taki Bayon gibi çeşitli binaların üç boyutlu mandalalar olduğu da öne sürüldü, ancak bu konuda henüz akademik bir fikir birliğine varılmadı.
Mandala resminin renkleri genellikle doğal renkli kum, ezilmiş beyaz alçıtaşı, sarı aşıboyası, kırmızı kumtaşı, odun kömürü ve odun kömürü ve mavi alçıtaşı karışımı ile yapılır. Kırmızı ve siyahı karıştırarak kahverengi, kırmızı ve beyazı karıştırarak pembe rengi oluşturulur. Diğer renklendirici maddeler arasında mısır unu, çiçek poleni veya toz haline getirilmiş kökler ve ağaç kabuğu bulunur.
Törensel yıkım
Bir kum mandalasının yok edilmesi oldukça törenseldir. Tanrıların isimlerinin heceleri bile desenlerin geri kalanıyla birlikte belirli bir sırayla kaldırılır, ta ki en sonunda geçiciliği göstermek için mandala tamamen sökülene kadar. Mandaladan çıkan kum bir kavanozda toplanır ve daha sonra ipeğe sarılır. Bu kum bir nehre (veya akan su olan herhangi bir yere) taşınır ve burada mandalanın iyileştirici enerjilerini sudaki canlılara ve tüm dünyaya dağıtmak için doğaya geri salınır.
Önemli kum mandalası sanatçıları
Losang Samten
Dalai Lama
Dipnotlar
Kum sanatı
Mandalalar
Tibet sanatı
Tantrik uygulamalar
Tibet Budizmi uygulamaları
Tibet resimleri
Dini şemalar
Chotrul Duchen

Chonga Choepa veya Tereyağı Lambası Festivali olarak da bilinen Chötrul Düchen, Tibet geleneklerine göre Buda'nın hayatındaki dört önemli olayı anan dört Budist festivalinden biridir. Chötrul Düchen, Tibet Yeni Yılı Losar'ın hemen ardından gelir. Tibet takviminde birinci ayın on beşinci gününde dolunay (Bumgyur Dawa) sırasında gerçekleşir. Yılın ilk on beş günü, Buda'nın öğrencilerine, onların inançlarını artırmak için mucizeler gösterdiği on beş günü kutlar. Chötrul Düchen (Mucizevi Tezahürlerin Büyük Günü) sırasında, hem olumlu hem de olumsuz eylemlerin etkilerinin on milyon kat arttığına inanılır.
Bu olayı anmak için Tibetliler geleneksel olarak yak yağından çiçek, ağaç, kuş ve diğer uğurlu semboller şeklinde tereyağı lambaları adı verilen kandiller yaparlar. Ayrıca hem evlerdeki hem de kamusal alanlardaki lambalar için ayrıntılı sunumlar hazırlanır. Hatta bazen bir bina kadar büyük yapılar dikilir. Ayın on beşinci gününde tüm fenerler kutlama için yakılır.
Dipnotlar
Mart'ta belirli gün ve haftalar
Şubat'ta belirli gün ve haftalar
Tibet Budizmi festivalleri
Thongdrel

Bir Thongdrel (alt. thhongdrel ), normalde yalnızca Bhutan'daki ana dini bayramlar olan tsechular sırasında sergilenen büyük bir dini resimdir. Thongdrel'ler aynı zamanda Tibet Budizmi geleneğindeki en büyük thangka resimleridir. Thongdreller tipik olarak, genellikle dikey şekilde olan küçük thangkaların aksine, daha yatay bir kompozisyonda, ortada oturan ve etrafı kutsal varlıklarla çevrili olan bir Guru Rinpoche'yi tasvir eder.
Açılmış bir thongdreli sadece seyretmenin bile izleyiciyi negatif karmadan arındırdığı söylenir. Ayrıca, thongdreller kraliyet taç giyme törenleri gibi diğer önemli olaylar esnasında da sergilenebilir.
Taranatha

Tāranātha (15751634), Tibet Budizmi'nin Jonang okulundan bir Lama idi. O, yaygın olarak Jonang ekolünün en dikkate değer alimi ve temsilcisi olarak kabul edilir.
Taranatha'nın Tibet'te, Padmasambhava'nın doğum gününde doğduğu söylenir. Orijinal adı, Sanskritçe Anandagarbha'nın Tibetçesi olan Kun-dga'-snying-po idi. Bununla birlikte, Sanskrtiçe dil ustalığının Tibet'te eskiye göre çok daha az yaygın hale geldiği bir dönemde, Sanskritçe ilime verdiği değerin bir göstergesi olarak, genel olarak tanınan Sanskritçe adı olan Taranatha'yı benimsedi. Bu isim aynı zamanda onun oldukça saygı duyduğu Hintli öğretmeni Buddhaguptanatha'ya yaptığı bir göndermedir.
Olağanüstü niteliklerinin, diğer büyük ustaların çoğunda olduğu gibi, genç yaşta başkaları tarafından fark edildiği söylenir. İlk ve ana öğretmeni Buddhaguptanatha olmasına rağmen, Je Draktopa, Yeshe Wangpo, Kunga Tashi ve Jampa Lhundrup gibi diğer ustaların yanında da çalıştı.
Taranatha, Khenchen Lungrik Gyatso tarafından Krishnacarya'nın ve Khenchen'in kendi öğretmeni Jetsun Kunga Drolchok'un reenkarnasyonu olarak tanındı.
Çalışmaları
Taranatha üretken bir yazar ve ünlü bir bilgindi. En iyi bilinen eseri, 1608 tarihli, 143 yapraklık Hindistan'da Budizm Tarihi'dir (dpal dus kyi 'khor lo'i chos bskor gyi byung khungs nyer mkho),. Diğer eserleri 1604'te yazdığı Altın Tespih, Bodhisattva Tara'nın Tantrasının Kökeni adlı eserdir. Shentong'un boşluk (şunyata) görüşünün savunucusuydu ve bu konuda birçok metin ve tefsir kaleme aldı.
Sonraki yaşamı
Muhtemelen 1614'ten kısa bir süre sonra Taranatha, Moğolistan'a gitti ve burada birkaç manastır kurulmasına ön ayak oldu. Urga'da öldüğü tahmin ediliyor. Moğolistan'ın 1. Bogd Gegeen ve Jebtsundamba Khutuktu'su olan Zanabazar'ın Taranatha'nın reenkarnasyonu olduğuna inanılıyor. En son reenkarnasyonu ise, inanıldığına göre 2012'de ölen 9. Jebtsundamba Khutughtu idi.
Vajrabodhi

Vajrabodhi ( Sanskritçe: वज्रबोधि , pinyin: Jīngāng Zhì, 671741), Tang Hanedanlığı döneminde Çin'de bulunmuş Hintli bir ezoterik Budist keşiş ve öğretmendi. Shingon Budizmi'ndeki sekiz atadan biridir. Srivijaya İmparatorluğu topraklarında Vacrayana Budizmini tanıtmasıyla da tanınır. Bu Budizm, daha sonra Endonezya Ezoterik Budizmi olarak bilinen ayrı bir forma dönüşmüştür.
Biyografi
Vajrabodhi, sekizinci yüzyıl Çin'ine giden üç Vacrayana misyonerinden ikincisiydi. Güney Hintli bir brahmin ailesinden gelen Vajrabodhi'nin babası kraliyet için rahiplik görevi yapmaktaydı.
Budizm'in tüm mezheplerini incelediği ve bir süre ünlü Budist mantıkçı Dharmakīrti'nin yanında çalıştığı söylenir. Santijnana 'nın öğrencisi olarak, Vajrayāna öğretilerini inceledi ve usulüne uygun olarak yogaya başladı.
Hindistan'ın Pothigai sıradağlarından Agastya Mala'dan ayrılan Vajrabodhi, görünüşe göre kendisine Nālandā'da öğretilenden farklı bir Vajrayāna geleneği öğretildiği Sri Lanka ve Sriwijaya'ya (bugünkü Sumatra Adası, Endonezya'nın güneyindeki Palembang) gitti. Bu Tamraparniyan rotası, daha önce aralarında Agastya'nın da olduğu birkaç bilgin tarafından tercih edilmişti. Srivijaya'dan otuz beş Pers ticaret gemisinin refakatinde Çin'e yelken açtı ve MS 720'de Çin'in başkenti Chang'an'da yer alan (bugünkü Xian) Jianfu Tapınağı'na yerleşti. Ona yakında ünlü olacak öğrencisi Amoghavajra eşlik ediyordu.
Kendisinden dört yıl önce gelen Subhakarasimha gibi, Vajrabodhi de zamanının çoğunu ayinlerle, Budist metinlerini Sanskritçeden Çinceye çevirmekle ve ezoterik sanatın üretiminde geçirdi. 723 ve 724 yılları arasında Sarvatathāgatatattvasagraha'nın kısmi çevirisi özellikle önemliydi. Bu Yoga Tantra - aynı yıl Subhakarasimha tarafından tercüme edilen Mahāvairocana Sutra ile birlikte - Çin'deki Zhenyan okulunun ve Japonya'daki Shingon ekolüyle Tendai okulunun ezoterik şubesinin temelini oluşturur. Subhakarasimha gibi, Vajrabodhi'nin de saray çevreleriyle bağları vardı ve imparatorluk prenseslerinin himayesinden yararlandı. Ayrıca, Hindistan'ı ve Emeviler dönemi İran'ını dolaşan Koreli keşiş Hyecho'ya da dersler verdi. Vajrabodhi 741'de hayatını kaybetti ve Longmen Mağaralarının güneyine gömüldü. Ölümünden sonra kendisine Guoshi ("Diyarın Öğretmeni") unvanı verildi.
Dipnotlar
2023 Dünya Tekvando Şampiyonası - Kadınlar 57 kg

Kadınlar 57 kg 2023 Dünya Tekvando Şampiyonası'nda yer alan kategorilerden biridir ve 29 Mayıs 2023 tarihinde Azerbaycan'ın Bakü kentinde düzenlenen bir tekvando turnuvasıdır. Tüy sıklette en fazla 57 kilogram ile sınırlıydı.
Her kilo kategorisinde her ülkeden 1 sporcu katılmış, müsabakalar nakavt/tek eleme sistemine göre yapılmıştır. (iki bronz madalya). Repesaj sistemi yoktur. Bir sporcu yenildiğinde aynı müsabakada tekrar yarışamaz.
Sonuçlar
Açıklama
DQ Diskalifiye ile kazandı
P Ceza puanlarıyla kazandı
W Rakibin çekilmesiyle kazandı
R - Hakem tarafından müsabaka durdurulması ile kazandı
Finaller
Üst yarı
1. Bölüm
2. Bölüm
Alt yarı
3. Bölüm
4. Bölüm
2023 Dünya Tekvando Şampiyonası - Erkekler 68 kg

Erkekler 68 kg 2023 Dünya Tekvando Şampiyonası'nda yer alan kategorilerden biridir ve 29 Mayıs 2023 tarihinde Azerbaycan'ın Bakü kentinde düzenlenen bir tekvando turnuvasıdır. Tüy sıklette en fazla 68 kilogram ile sınırlıydı.
Her kilo kategorisinde her ülkeden 1 sporcu katılmış, müsabakalar nakavt/tek eleme sistemine göre yapılmıştır. (iki bronz madalya). Repesaj sistemi yoktur. Bir sporcu yenildiğinde aynı müsabakada tekrar yarışamaz.
Sonuçlar
Açıklama
DQ Diskalifiye ile kazandı
P Ceza puanlarıyla kazandı
W Rakibin çekilmesiyle kazandı
Finaller
Üst yarı
1. Bölüm
2. Bölüm
3. Bölüm
4. Bölüm
Alt yarı
5. Bölüm
6. Bölüm
7. Bölüm
8. Bölüm
Kankuamo halkı

Kankuamo, Kankuaka, Kankui veya Kankuané, César bölümünün kuzeyine kadar uzanan Sierra Nevada de Santa Marta'nın güney yamaçlarında yaşayan Kolombiya'nın yerli bir halkıdır. ( Corregimientos : Atánquez, Guatapurí, Chemesquemena, Los Haticos, La Mina ve Rio Seco). Yaklaşık 15.000 kişi olduğu tahmin edilen Kankuamo halkı, Chibcha ailesinin Atanque dilinin bir lehçesi olan Sanha dilini konuşmaktadır. Yasalarını doğadan gelmiş kabul ederler ve denize en yakın dağ sırası olan Sierra Nevada de Santa Marta'yı kutsal sayarlar. Kendi dillerinde bunu Umunukunu olarak adlandırırlar. Çoğu tüccarlık ile ilgilenen birçok Kankuamo'lı, kendi ana dilini konuşmaz.
Sierra Nevada de Santa Marta'nın yerli grubu
Geleneksel olarak, Sierra Nevada de Santa Marta'nın dört yerli grubu arasında, dış dünyadan uzakta hayatta kalmak için stratejiler geliştirmiş olan Kankuamo halkı, diğerleri tarafından en az temas kurulan topluluktur.
Kankuamo halkı, Sierra Nevada'nın diğer halklarından farklı giyiniş tarzlarıyla farklılaşır; kadınlar üst üste binen iki kumaş giyerler ve erkekler kısa pantolon ve sazdan yapılma bir şapka giyerler. Yaşam alanları Kogui, Wiwa ve Arhuaco ile sınırlanmıştır.
</br>1980'lerin sonlarından 2006'ya kadar 300'den fazla Kankuamolu, Kolombiya ihtilafı sırasında öldürüldü.
ekonomi
Kankuamo'nun ekonomisi tarıma dayalıdır. Ana ürünler yuca, ñame, güvercin bezelye, mısır, muz, koka yaprağı, fique, arracacha ve nişastadır.
Breathing (film)

Breathing (Türkçe: Nefes), Karl Markovics'nin yönettiği, 2011 Avusturya yapımı drama filmi.
Konu
Islah evinde cezası biten Roman, tahliye edildikten sonra morgda çalışmaya başlar. Yeni bir hayat kurmaya çalışan Roman'ın karşısına soyadı kendisiyle aynı olan bir ceset çıkar ve geçmişini aramaya başlar.
Ödüller
European Discovery - Prix Fipresci 2011
Joumou çorbası

Joumou çorbası (/ dʒuːmuː/; Fransızca: saucee au giraumon) Haiti mutfağına özgü bir çorbadır. 2021 yılında çorba joumou, UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne eklendi.
Çorba, geleneksel olarak türban kabağı gibi kış kabaklarıyla pişirilir. Kabak dilimleri, dana eti ve çorba kemiği parçaları, patates ve malanga, pırasa, kereviz, turp, havuç, yeşil lahana, habanero biberi ve soğan gibi sebzelerle birlikte bir tencerede pişirilir. Kabak daha sonra, genellikle bir mutfak robotunda su ile püre haline getirilir ve püre tencereye geri konur. Daha sonra limon suyu, sarımsak, maydanoz ve diğer bitki ve baharatlarla birlikte tuz ve baharat eklenir. Bazı Haitililer, şehriye ve makarna gibi ince makarna ve az miktarda tereyağı veya sıvı yağ ekler. Çorba her zaman sıcak olarak servis edilir ve genellikle çorbaya batırılan dilimlenmiş ekmek eşlik eder.
Sosyal Çağrışımlar
Çorba joumou, Haiti'nin 1 Ocak 1804'te Fransız sömürge yönetiminden kurtuluşunu anıyor. Kölelik sırasında, köleler tarafından hazırlanan incelikten yalnızca Fransız sömürge ustalarının ve plantasyon sahiplerinin zevk almasına izin verildi. Devrimden sonra, özgür Haitililer sonunda çorbayı yiyebildiler ve çorba özgürlük, kurtuluş ve bağımsızlığı temsil etmeye başladı. 1 Ocak'ta hem evlerinde hem de diasporadaki Haitililer, siyasi gücü azat edilmiş köle çoğunluğa devreden ilk başarılı köle isyanını kutlamak için bu çorbayı yerler.
UNESCO tanıma
Aralık 2021'de Haiti, UNESCO tarafından İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirasının Temsili Listesinde çorba joumou tüketimine ilişkin bilgi, teknik bilgi ve uygulamalar için resmi olarak tanınma elde etti. Haiti'nin listeye ilk girişiydi.
List of soups
List of squash and pumpkin dishes
Seul contre tous

Seul contre tous, Gaspar Noé'nin yönettiği 1998 Fransa yapımı film.
Konu
Hayatı pek yolunda gitmeyen bir kasap, hapisten yeni çıkmıştır ve yeni bir başlangıç yapmak istemektedir. Zihinsel engelli kızını bir akıl hastanesine yerleştirdikten sonra, hamile sevgilisi ve onun annesi ile Lille'e yerleşir. Sevgilisini sevmemektedir fakat sevgilisi ona yeni bir kasap dükkanı açmayı vaat etmiştir. Kısa zaman sonra kadının ona yalan söylediğini anlayarak onu terk eder.
Çin'de ipek endüstrisi

Çin, dünyanın en büyük ve en eski ipek üreticisidir. Çin ipeğinin büyük çoğunluğu dut ipek böceklerinden ( Bombyx mori ) gelmektedir. Yaşantılarındaki larva aşamasında böcekler, dut ağaçlarının yapraklarıyla beslenir. Çin'de dut dışı ipekböceği kozası üretimi, öncelikle Çin Tussah güvesinden gelir ( Antheraea spp. ). Bu güve tipik olarak ağaçlarla (örneğin meşeler) beslenir ve larvaları, dut ipekböceklerine göre daha kaba, daha düz, daha sarı lifler döndürür.
2005 yılında Çin, küresel ham ipek üretiminin yüzde 74'ünü ve dünya ihracat pazarının yüzde 90'ını kontrol altında tutuyordu.
Endüstriyel planlar
Yerel yönetimler, Çin'de üretilen ipeğin hem kalitesini hem de miktarını yükseltecek en yeni yüksek teknolojili ve kaliteli ipek üretim makineleri ile yeni tesisler kurmaya devam ediyor. Yeni tesislerinin üretim ve dağıtım kabiliyetini artırmasıyla önemli gelir artışları sağlayacağı tahmin edilmektedir.
Bir dizi maddi öncelikli yararı vardır. Bu devlet teşvikleri, arazi politikası muafiyetleri, vergi indirimleri, proje önceliklendirme (başvuruların incelenmesi ve onaylanmasında öncelik) ve Enerji indirimleri (onay alındığında, şirket su, elektrik, gaz vb. ile ilgili ücretlerde indirim alabilir) gibi teşvikleri içerir. ). Çin ipeği, bugün de en çok sadece Çin'de satılıyor.
Coğrafya
Çin'in Doğu kıyısından farklı olarak, ipek endüstrisi ipeğin yeniden işlenmesine daha fazla ağırlık veriyor, Batı bölgeleri doğal hava ve toprak koşullarından dolayı, çoğunlukla Chongqing ve Yunnan bölgelerinde daha çok ham ipek üretimine odaklanıyor. Ayrıca doğu kıyısında arazi maliyeti ve insan gücü maliyeti arttıkça, işler batı kanadına yönleniyor. Hükümetin ayrıcalıklı politikalarıyla, Chongqing'in ipek endüstrisi bazı önemli gelişmeler gördü. MÖ 400 civarında İpek Yolu yolları boyunca ipek ihraç edildiği düşünülmektedir.
Dış yatırım
Yabancı yatırım ipek endüstrisinin gelişmesine yardımcı oldu. Yabancı yatırım, yerel ipek şirketlerinin yapısını optimize etti ve yeni teknoloji getirdi.
Dikişçi Lise

Dikişçi Lise (), Fransız ressam Pierre Auguste Renoir'ın 1867-1868 yıllarında, Fontainebleau döneminde tuval üzerine yaptığı yağlı boya tablodur. Eser şu anda Teksas'taki Dallas Museum of Art koleksiyonunda sergilenmektedir.
Lise Tréhot ile Tanışma
Lise Tréhot (14 Mart 1848 12 Mart 1922), 1866'dan 1872'ye kadar sanatçı Pierre-Auguste Renoir için poz veren Fransız sanat modeliydi. Pierre-Auguste Renoir, Jules Le Coeur ve Alfred Sisley ile birlikte 1866 baharında Fontainebleau Ormanı'nda resim yaparken Lise Tréhot ile tanıştı. O yıl ile 1872'nin başları arasında, onu takıntılı bir şekilde resmetti ve bu durum çoğu uzmana göre onların sevgili olduğunu düşündürdü. 1872'de Tréhot Renoir'u terk ederek genç bir mimar olan Georges Brière de l'Isle ile evlendi. Söylentiler, onun Renoir'u bir daha hiç görmediğini söyler.
Tablonun Geçmişi
Reves Koleksiyonu'ndaki iki Tréhot portresi arasında "Dikiş Yapan Lise" daha erken olanıdır. Her iki portreyi ve hayatta kalan tüm aile belgelerini inceleyen Douglas Cooper, edebi ve stilistik kanıtlardan yola çıkarak, bu tablonun başka bir eserle birlikte (Barnes Koleksiyonu, Merion, Pennsylvania) 1866'da Renoir'un Tréhot ile tanıştıktan kısa bir süre sonra yapıldığı sonucuna vardı (Cooper 1959). Cooper'ın argümanları haklı olsa da tamamen ikna edici değildir ve tablo stilistik olarak daha yakından karşılaştırılabilecek bir çalışma ile daha uyumlu olabilir; bu da Berlin'deki Nationalgalerie'de 1868 yılında imzalanan "Lise" veya "The Gypsy Girl" adlı bir eserdir.
Tablonun Anlamı
"Dikiş Yapan Lise" kesin anlamda bir portre değildir. Daha ziyade, Renoir Tréhot'u dikiş yapan bir kadının geleneksel bir tablosu için bir model olarak kullandı. Tabloda güncel moda göndermeleri, bu temsili Manet'in çağdaş tablolarıyla ilişkilendirirken, arka planın geniş bir şekilde ele alınması ve palet bıçağının kısıtlı kullanımı, sıklıkla Courbet'nin 1860'ların ortalarındaki tablolarıyla karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırma etkileyicidir; Renoir, Courbet gibi, moda veya görünümün ressamı değil, et ve kanın ressamıydı ve konunun kendini meşgul eden ve evli olarak tasvir edilmesi, muhtemelen erkek izleyiciye, bu ahlaki ve dolayısıyla ulaşılamaz kadının güzelliğini hayranlıkla izleme zevkini daha da artırır.
Bu muhteşem tablonun en ilginç yönü belki de onun provenansıdır; tablo, sahibi olan Lise Tréhot tarafından tüm hayatı boyunca saklanmıştır.
Hanna-Barbera Studios Europe

( HBSE, eski adıyla Great Marlborough Productions ve daha önce Cartoon Network Studios Europe ve Cartoon Network Development Studio Europe olarak biliniyordu ), merkezi Londra'da bulunan ve Warner Bros.'a ait bir İngiliz animasyon stüdyosudur. Warner Bros.'un Television Studios UK bölümü. International Television Production, Warner Bros.'un bir yan kuruluşudur. Uluslararası Keşif. Cartoon Network Studios'un EMEA koludur.
7 Nisan 2021'de, stüdyonun 7 Temmuz 1957'de Akademi Ödülü ve Emmy Ödülü sahibi William Hanna ve Joseph Barbera tarafından kurulan orijinal Amerikan stüdyosuna saygı duruşunda bulunarak Hanna-Barbera Studios Europe olarak yeniden markalaştığı açıklandı. Hanna-Barbera adı daha önce bazı Warner Bros. filmlerinde yeniden canlandırılmıştı. Beşinci ila on üçüncü Scooby-Doo doğrudan videoya animasyon filmleri, The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!, Wacky Races ve Yabba Dabba Dinosaurs'un 2017'de yeniden başlatılması.
Yeni isimle yeşil ışık yakılacak ilk projeler, The Amazing World of Gumball ile ilgili yeni bir dizi ve bir filmdi.
Filmografi
Televizyon dizileri
filmler
Hırvatistan'da dantel yapımı

Hırvatistan'da (Hırvat) dantel yapımı, dantel yapımının Akdeniz ve kıta Avrupası'na yayıldığı Rönesans'a kadar uzanan bir gelenektir. Yıllar boyunca Hırvat danteli benzersiz desenleri ve tasarımlarıyla öne çıktı. 2009 yılında UNESCO, Hırvat dantel yapımını İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası olarak tanıdı.
Bugün Hırvatistan'ın birçok dantel yapma geleneği merkezi vardır ve bunların en önemlileri Adriyatik'teki Pag ve Hvar adaları, kuzeydeki Lepoglava kasabası ve Međimurje İlçesindeki Sveta Marija köyüdür.
Önemli dantel
Sayfa: iğne oyası
İğne oyası ile yapılan pag oyası, örümcek ağı desenli bezemeler ve çok sayıda geometrik motiften oluşmaktadır. Bitmiş ürün çok sağlamdır ve diğer Hırvat bağcıklarının aksine yıkanabilir.
Pag dantel bugün hala yüzyıllar öncesinin geleneksel modasıyla yapılıyor ve dantelcilik geleneğini yaşatmak için bir okul açıldı.
Lepoglava: bobin danteli
Hançer oyası, stilize edilmiş geometrik, bitkisel ve hayvansal motif ve desenlerin bir araya getirildiği yoğun işlemeli bir yarım danteldir. Her zaman farklı şekil ve boyutlarda beyaz keten veya pamuk ipliği kullanılır.
Lepoglava'da dantel yapımı 19. yüzyılın sonlarında başlamış ve iki dünya savaşı arasında "altın çağına" ulaşmıştır. Bu dönemde dantel, uluslararası sergilerde birçok yarışma kazandı: 1937'de Paris'te altın madalya kazandı ve iki yıl sonra Berlin'de bronz madalya kazandı. O dönem, Lepoglava dantelinin büyük bir refah dönemiydi.
Lepoglava'da her Eylül ayında kasabanın dantel kültürü onuruna uluslararası bir dantel festivali düzenleniyor.
Hvar: sabır otu veya aloe danteli
Hvar danteli benzersizdir çünkü iplik, adada yetişen agav bitkilerinin aloe yapraklarından toplanır. Yapraklar yılın belirli bir zamanında toplanır ve ardından ince beyaz bir iplik elde etmek için özel olarak işlenir.
"Aloe dantel" olarak da adlandırılan Hvar dantelini sadece Hvar kasabasındaki Benedictine rahibeleri yapıyor.