turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Johan Kjeldahl

Johan Gustav Christoffer Thorsager Kjeldahl ( 16 Ağustos 1849 - 18 Temmuz 1900), kendisinden sonra Kjeldahl yöntemi olarak adlandırılan bir laboratuvar tekniği kullanarak belirli organik bileşiklerdeki nitrojen miktarını belirlemek için bir yöntem geliştiren Danimarkalı bir kimyagerdir.
Profesyonel hayatı
Kjeldahl, Kopenhag'da Carlsberg Bira Fabrikası'na bağlı Carlsberg Laboratuvarı'nda çalıştı ve burada 1876'dan 1900'e kadar Kimya bölümünün başkanlığını yaptı.
Malt endüstrisinde kullanılan tahıldaki protein miktarını belirleme görevi kendisine verildi. Daha az protein daha fazla bira anlamına geliyordu. Kjeldahl, cevabın nitrojeni doğrulukla belirlemek için bir teknik geliştirmek olduğunu buldu ancak o zamanlar analitik kimyada proteinler ve biyokimya ile ilgili mevcut yöntemler doğruluktan uzaktı.
Kjeldahl yöntemi
Numunelerdeki azot içeriğini doğru bir şekilde belirleme sorununu çözmek için, Kjeldahl iki aşamalı bir reaksiyon içeren bir yöntem geliştirdi: birinci aşamada damıtma ve ikinci aşamada geri titrasyon. Organik bileşikler ile sülfürik asit arasındaki reaksiyonla amonyum tuzlarının üretilebileceğini buldu; bu adım bir sindirimdir. Bu adımdan üretilen amonyum tuzlar toplandı ve ikinci bir işlemde kül suyu ile reaksiyona girdi. Bu adımda üretilen amonyak damıtıldı ve hidroklorik asit veya sülfürik asidin standartlaştırılmış bir çözeltisinde çözündü. Son olarak, bu çözelti, azotu dolaylı olarak ölçmek için kostik soda ile geri titrasyon yapıldı.
1880'lerde, Kjeldahl asidin kaynama noktasını yükseltmek için potasyum sülfatı ve bozunmayı hızlandırmak için bir katalizör olarak cıva kullandı. Serbest bırakılan amonyağın geri titrasyon işlemi için borik asit tampon çözeltisini kullandı.
7 Mart 1883 tarihinde, Kjeldahl yöntemini Danimarka Kimya Derneği'nde sundu.
Mirası
Johan Kjeldahl, 18 Temmuz 1900'de Danimarka'nın Tisvildeleje kentinde vefat etti.
Nitrojen ve protein analizine yönelik laboratuvar tekniği, bu analiz için hala evrensel olarak kabul edilen yöntemdir. Diğer yöntemler daha hızlı ve daha etkili olduğunu iddia etse de hiçbiri örneklerin boyutlarının veya koşullarının çeşitliliğiyle Johan Kjeldahl'ın orijinal yöntemi kadar başa çıkamaz. Kjeldahl ekipmanları tüm dünyada yaygın olarak kullanılmaktadır.
Literatür
Jessen-Hansen, H. (1932) Johan Kjeldahl, s. 169172: Meisen, V. Çağlar Boyu Öne Çıkan Danimarkalı Bilim Adamları. Kopenhag Üniversitesi Kütüphanesi 450. Yıldönümü. Levin ve Munksgaard, Kopenhag.
Bill Rapson

William Sage Rapson (14 Ağustos 1912 - 25 Haziran 1999), Yeni Zelandalı ve Güney Afrikalı bir kimyagerdir. İlk kariyeri organik kimya alanındaydı ama özellikle altın üzerine yoğunlaşarak inorganik kimyaya geçti. Araştırma ilgi alanları balık yağından kömürün sıvılaştırılmasına ve X-ışını kırınımına kadar uzanmaktadır.
Hayatın erken dönemi ve eğitimi
Rapson, Yeni Zelanda'nın Kaihu kentindeki küçük bir çiftlikte büyüyen yedi çocuktan biriydi. Rawlings Scholar'ı ve daha sonra Kıdemli Ulusal Akademisyen olduğu Mount Albert Dilbilgisi Okulu'na gitti. Daha sonra Auckland University College'ta sırasıyla, Genç Üniversite Akademisyeni, Kıdemli Üniversite Akademisyeni, Duffus Lubecki Akademisyeni ve son olarak Sir George Gray Akademisyeni olarak devam etti. 20 yaşında yüksek lisans derecesini aldı ve 1933'te University College'da kimya okutmanı oldu.
1934'te Robert Robinson'la organik kimya okumak için Oxford'a gitti. Rapson-Robinson sentezini geliştirdi ve tezini 1935 yılında 23 yaşındayken tamamladı. Daha sonra Cape Town Üniversitesi'nde organik kimya alanında öğretim görevlisi olarak atandı (193541).
Araştırmaları
1946'da Kıdemli Öğretim Görevlisi olduktan sonra Kimya profesörü oldu. Güney Afrika'nın balık yağı endüstrisinin temeli olan Western Cape bölgesinin meyve ve balık kaynakları konusunda öncü çalışmalar yaptı. Ayrıca kömürün sıvılaştırılmasını araştırdı ve X-ışını kırınımının geliştirilmesi konusunda Cape Town Üniversitesi'ndeki fizikçilerle işbirliği yaptı.
Pretoria'daki Bilimsel ve Endüstriyel Araştırma Konseyi'nin (CSIR) Ulusal Kimyasal Araştırma Laboratuvarı'nın ilk yöneticisiydi. Araştırma alanları Güney Afrika su ve maden kaynaklarını içeriyordu. Özellikle atık depolama alanları ve nehirler için asit giderme ve tuzdan arındırma yöntemleri. Kumun yakındaki nehirleri kirletmesini önlemeye yardımcı olmak için Johannesburg çevresindeki altın madeni atıklarının asidik kumunda yetişecek bir tür çim tespit etti.
1958'de CSIR'nin başkan yardımcılığına terfi etti. Daha sonra üretimi iyileştirmek ve israfı azaltmak amacıyla Transvaal ve Orange Free Eyalet Maden Odası'na Araştırma Danışmanı olarak atandı. T. Groenewald ile birlikte yaptığı araştırma Gold Bulletin ve Gold Technology dergilerinde yayınlandı. 1978'de Rapson ve Groenewald, E. Raub'un (1940) Die Edelmetalle und Ihre Legierungen'den bu yana altın üzerine basılan ilk ders kitabı olan Altın Kullanımı kitabının ortak yazarlığını yaptılar. Rapson daha sonra Die Edelmetalle und Ihre Legierungen'i İngilizceye çevirmeye devam etti ancak bu versiyon ancak onun ölümünden sonra yayınlandı.
Özel hayatı
1937'de Rapson, tanışmadan önce bir motosiklet kazasında kalıcı olarak sakat kalan Joyce Rachel Abey ile evlendi. İki kızları vardı. Eşi, 1996 yılında öldü. Rapson ise 1999'da öldü.
Seçilmiş çalışmaları

Rapson, W. S. and Groenewald, T. (1978) Gold Usage. Academic Press. ISBN 0-12-581250-7.
Jacob A. Marinsky

Jacob Akiba Marinsky (11 Nisan 1918, Buffalo, New York 1 Eylül 2005), prometyum elementinin ortak keşfedicisi olan bir kimyagerdir.
Biyografi
Marinsky, 11 Nisan 1918'de Buffalo, New York'ta doğdu. 16 yaşındayken Buffalo'daki New York Eyalet Üniversitesi'ne girdi ve 1939'da kimya alanında lisans derecesi aldı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Manhattan Projesi'nde kimyager olarak çalıştı ve 1944'ten 1946'ya kadar Clinton Laboratuvarlarında (şu anda Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı ) çalıştı 1945'te Lawrence E. Glendenin ve Charles D. Coryell ile birlikte daha önce belgelenmemiş nadir toprak elementi 61'i (prometyum) izole etti. Marinsky ve Glendenin bunu hem fisyon ürünlerinden çıkararak hem de neodimyumu nötronlarla bombalayarak ürettiler. İyon değişim kromatografisi kullanarak onu izole ettiler. Bulgunun yayınlanması savaş nedeniyle daha sonraya ertelendi. Marinsky ve Glendenin, keşfini Eylül 1947'de Amerikan Kimya Derneği'nin bir toplantısında duyurdular Ekip, Charles D. Coryell'in eşi Grace Coryell'in önerisi üzerine yeni elemente, tanrılardan ateşi çalan ve bu eylemi nedeniyle Zeus tarafından cezalandırılan efsanevi tanrı Prometheus'un adını verdi. Ayrıca izole edildiği tesise "klintonyum" adını vermeyi de düşünmüşlerdi.
Marinsky, 1945'te Japonya'da atom bombası kullanılmasına karşı bir dilekçe imzalayan Manhattan Projesi bilim adamları arasındaydı.
Savaştan sonra eğitimine devam etti ve 1949'da Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden Nükleer ve İnorganik Kimya alanında doktora derecesi aldı. 1957'de Buffalo'daki New York Eyalet Üniversitesi'nin fakültesine katılmadan önce endüstriyel araştırmalarda çalıştı Araştırmaları nükleer inorganik kimya, iyon değişiminin fizikokimyasal çalışmaları ve polielektrolit ve elektrolit sistemleriyle ilgiliydi. 1960'ların başlarında Marinsky, İsrail'deki Weizmann Bilim Enstitüsü'nde Fulbright Araştırma Burslusuydu. 1960'ların sonlarında Buffalo'da SUNY için tekrar çalıştı; bu süre zarfında üniversite öğretim üyelerinden Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlılık yemini imzalamalarını istediğinde, Marinsky bunu sivil özgürlüklerin ihlali olarak nitelendirerek reddetti; bu ret nedeniyle bazı öğretim üyeleri de işlerinden oldu. 1988'de emekli oldu ve fahri profesör oldu.
1990 yılında Buffalo'daki New York Eyalet Üniversitesi'nin bilimsel başarıları üniversiteye prestij kazandıran mezunlarına verilen Clifford Furnas Anma Ödülü'nü aldı.
Marinsky, 1 Eylül 2005'te multipl miyelomdan öldü. Buffalo'daki Pine Hill Mezarlığı'na gömüldü. 63 yıldır evli olduğu eşi Ruth Slick hayatta kaldı. Çiftin dört kız çocuğu vardı.
Harry Steenbock

Harry Steenbock (16 Ağustos 1886, Charlestown, Wisconsin 25 Aralık 1967, Madison, Wisconsin), Wisconsin-Madison Üniversitesi'nde biyokimya profesörlüğü yapmış bilim insanıdır. Steenbock, 1916'da Wisconsin'den mezun oldu ve burada Phi Sigma Kappa kardeşliğinin bir üyesiydi.
D vitamini
Steenbock, Charlestown, Wisconsin'de doğdu ve New Holstein, Wisconsin dışında örnek bir çiftlikte büyüdü. Wisconsin-Madison Üniversitesi'ndeki lisansüstü danışmanı Edwin B. Hart'tı. İlk yayını, Hart ve Stephen Moulton Babcock'a yardım ettiği tek tahıl deneyinin sonuçlarını bildirdi. Lisansüstü kariyeri boyunca Steenbock, Elmer McCollum'un laboratuvarında asistan olarak da görev yaptı. McCollum ve başka bir asistan Marguerite Davis, A vitamini olarak adlandırılan şeye ilişkin keşiflerini yayınladıklarında Steenbock, aldığından daha fazla övgüyü hak ettiğini düşündü. McCollum'un Johns Hopkins Üniversitesi'nden gelen teklifi kabul etmesinden sonra Steenbock, A vitamini çalışmalarını Madison'da sürdürdü.
1923'te Steenbock, ultraviyole ışıkla ışınlamanın gıdaların ve diğer organik materyallerin D vitamini içeriğini arttırdığını gösterdi. Steenbock, kemirgen yiyeceklerini ışınladıktan sonra kemirgenlerin raşitizmden kurtulduğunu keşfetti. Bu sayede, D vitamini eksikliğinin raşitizm nedeni olduğu artık bilinmektedir.
Steenbock kendi parasının 300 dolarını kullanarak buluşunun patentini aldı. Steenbock'un ışınlama tekniği gıda maddeleri için kullanıldı, ama en çok da süt için kullanıldı. Patentin 1945'te sona ermesiyle birlikte raşitizm neredeyse tamamen ortadan kaldırılmıştır.
WARF'ın kuruluşu
Quaker Oats şirketi, patentini aldıktan sonra Steenbock'un D vitamini teknolojisi için 1 milyon dolar (bugün yaklaşık 10 milyon dolar) teklif etti. Steenbock teklif hakkında iki kez düşündü. Steenbock, haklarını hızla ticari bir şirkete satmak yerine paranın üniversiteye iade edilmesi gerektiğine inanıyordu.
Diğer dokuz Wisconsin Üniversitesi-Madison mezununun ilgisini çektikten sonra Steenbock, ilk üniversite teknoloji transfer ofisi olan Wisconsin Mezunlar Araştırma Vakfı'nın (WARF) kurulmasında etkili oldu. WARF'ın başlangıçtaki işletme bütçesi, dokuz mezunun her birinden yüzer dolar olmak üzere 900 dolardı.
19 Şubat 1927'de WARF, Quaker Oats şirketi ile ilk lisans anlaşmasını tamamladı. Lisans, Quaker Oats'ın kahvaltılık gevreklerini D vitamini ile güçlendirmesine izin verdi WARF, Viosterol olarak bilinen tıbbi bir uygulama için teknolojiyi ilaç şirketlerine lisanslamaya devam etti.
Wisconsin-Madison Üniversitesi'nin Steenbock Memorial Kütüphanesi'ne onun onuruna adı verilmiştir.
William A. Mitchell

William A. Mitchell (21 Ekim 1911 - 26 Temmuz 2004), Amerikalı bir gıda kimyacısıdır. 1941 ve 1976 yılları arasında General Foods Corporation'da çalışırken Pop Rocks, Tang, Cool Whip ve toz yumurta akı buluşlarının arkasındaki temel mucittir. Kariyeri boyunca 70'in üzerinde patent almıştır.
Erken Hayatı
Raymond, Minnesota'da doğdu. Gençliğinde Amerikan Şeker Pancarı Şirketinin şeker kristalleştirme tanklarını çalıştırdı ve okula gitmeden önce her gece sadece iki saat uyurdu. Lincoln, Nebraska'daki Cotner College'da lisans derecesi aldı ve ardından Nebraska Üniversitesi'nden kimya alanında yüksek lisans derecesi ile mezun oldu.
Kariyeri
Mitchell, Lincoln, Nebraska'daki Tarımsal Deney İstasyonunda bir araştırma işi buldu. Oradaki bir laboratuvar kazası vücudunun büyük bölümünde ikinci ve üçüncü derece yanıklara neden oldu. 1941'de General Foods'a katıldı. İlk büyük başarısı, manyok tedarikinin kesintiye uğramasına yanıt olarak, II. Dünya Savaşı sırasında geliştirilmesine yardım ettiği bir tapyoka alternatifini bulması ile geldi. Bu nedenle tapyoka, ABD İkinci Dünya Savaşı piyadelerinde kısa sürede "Mitchell çamuru" olarak bilinmeye başlandı.
1957'de, Tang Aromalı Kristaller olarak bilinen, toz meyve aromalı, vitaminle zenginleştirilmiş bir içecek karışımı icat etti. NASA, 1962'de uzay programında Tang'ı kullanmaya başladı.
1956'da anında kendi kendine karbonatlaşan soda yaratmaya çalıştı ve bu da Pop Rocks'ın yaratılmasıyla sonuçlandı. Pop Rocks 1975'e kadar satılmamış olmasına rağmen, 1961'de üretim süreci için patent aldı.
1967 yılında kısa sürede kendi bölümünün en büyük ve en karlı hattı haline gelen Cool Whip'i piyasaya sürdü.
Kariyeri boyunca toplam 70 patent aldı. Mitchell, 1976'da emekli olduktan sonra batıya taşınmadan önce uzun yıllar New Jersey'deki Lincoln Park'ta ikamet etti
Kişisel hayatı
Ruth Cobbey Mitchell ile evliydi ve yedi çocukları vardı. Kızı Cheryl Mitchell de gıda bilimcisi oldu. 1999'da Ruth'un ölümünden sonra Stockton'a taşındı. Mitchell, 26 Temmuz 2004'te 92 yaşındayken kızıyla birlikte yaşadığı Stockton, Kaliforniya'da kalp yetmezliğinden öldü.
Vectidromeus

Articles with 'species' microformats
Vectidromeus (anlamı: "Wight Adası koşucusu"), İngiltere'nin Erken Kretase yaşlı Wessex Formasyonu'ndan soyu tükenmiş bir hypsilophodontid ornitopod dinozor cinsidir. Cins, genç bir bireye ait parçalı iskeletten bilinen tek bir tür olan V. insularis'i içerir.
Keşif ve adlandırma
[[Dosya:Vectidromeus_silhouette_by_Nick_Longrich. jpg|alt=silhouette illustration of Vectidromeus insularis by Nick Longrich|küçükresim| Bir insan ve Hypsilophodon ile ölçeklendirilmiş olarak gösterilen Vectidromeus'''un tip örneği]]Vectidromeus holotip örneği, IWCMS 2023.102, İngiltere'nin Wight Adası'ndaki Sudmoor Point yakınlarındaki Wessex Formasyonu'nun çökeltilerinde keşfedildi. Parçalı dorsal ve kaudal omurlar, her iki ilia, sol pubis, her iki iskia, eksik sağ femur ve tibia, sol femur, tibia ve fibula ve parçalı sol pes dahil olmak üzere belki genç bir bireye ait eksik bir iskeletten oluşur. Örnek bir yavru olmasına rağmen, Hypsilophodon'un yavrularından farklıdır ve Wessex Formasyonu'nun çok daha alt kesiminden gelmektedir, bu da onun farklı bir türü temsil ettiğini düşündürmektedir.
2023 yılında Longrich ve ark. Vectidromeus insularis'i bu fosil kalıntılarına dayanarak hypsilophodontid ornithopodun yeni bir cins ve türü olarak tanımladı. Cins adı olan "Vectidromeus", Wight Adası'nın Roma dilindeki adı olan "Vectis" ile Yunanca "koşucu" anlamına gelen δρομεύς, "dromeus" sözcüğünü birleştirir. Tür adı "insularis''", "adacık" anlamına gelen Latince bir sözcüktür.
François-Marie Raoult

François-Marie Raoult ( 10 Mayıs 1830 - 1 Nisan 1901), çözeltilerin davranışları, özellikle de fiziksel özellikleri üzerine araştırmalar yapan Fransız bir kimyagerdi.
Hayatı ve çalışmaları
Raoult, Nord ilinin Fournes şehrinde doğdu. 1853'te Reims Lisesi'nde répétiteur adayı oldu ve çeşitli ara pozisyonlarda bulunduktan sonra 1862'de Sens lisesinde kimya profesörlüğüne atandı. Orada elektromotor kuvvet üzerine bir tez hazırladı ve bu tez ona ertesi yıl Paris'te doktor unvanı kazandırdı.
1867'de Raoult, Grenoble Üniversitesi'nde kimya derslerinden sorumlu hale getirildi ve üç yıl sonra, 1901'deki ölümüne kadar bu görevini sürdüreceği kimya kürsüsünün başına geçti. Raoult'un ilk araştırmaları fiziksel nitelikteydi ve büyük ölçüde voltaik hücre olgusuyla ilgiliydi; daha sonra dikkatini daha saf kimyasal soruların çektiği bir dönem oldu.
Raoult'un adı en çok, hayatının son yirmi yılını adadığı çözümler üzerine yaptığı çalışmalarla tanınır. Çözünen maddelerin çözeltilerin donma noktalarını nasıl düşürdüğünü anlatan ilk makalesi 1878'de yayımlandı Suyun yanı sıra benzen ve asetik asit gibi çeşitli çözücülerle yapılan ileri deneyler, onu bir çözünenin molekül ağırlığı ile bir çözeltinin donma noktası arasında basit bir ilişkiye inandırdı. Bu ilişkiyi loi générale de la congélation (donmanın genel yasası) olarak ifade etti; eğer bir maddenin bir molekülü herhangi bir çözücünün 100 molekülü içinde çözülürse, ikincisinin katılaşma sıcaklığı 0,63C oranında düşmektedir. Raoult'un üzerinde çalıştığı diğer bir ilişki, bir çözücünün buhar basıncının bir çözünen maddeden dolayı azalmasıyla ilgiliydi; bu azalma, çözünen maddenin moleküler ağırlığıyla orantılı olduğunu gösteriyordu. Bu ilişkiler seyreltik bir çözeltinin sınırlayıcı durumunda en iyi sonucu vermektedir. Bu iki genelleme, çözünmüş maddelerin moleküler ağırlıklarını belirlemek için yeni bir yöntem sağladı ve diğer kimyagerlerin yanı sıra Jacobus van 't Hoff ve Wilhelm Ostwald tarafından çözeltilerde elektrolitik ayrışma hipotezini desteklemek için kullanıldı. Raoult'un donma noktası alçaltma yöntemi, Ernst Otto Beckmann tarafından geliştirildikten ve organik maddelerin moleküler ağırlıklarının belirlenmesinde standart bir teknik haline geldikten sonra daha da kullanışlı hale geldi.
Raoult'un yaşamı ve çalışmaları, 26 Mart 1902'de Londra Kimya Derneği önünde verilen bir anma konferansında van 't Hoff tarafından anlatıldı
Ödül ve dereceleri
Prix Uluslararası de Chimie LaCaze (1889)
Davy Madalyası (1892)
Prix de l'Institut (1895)
Commandeur de la Légion d'Honneur (1900)
Theodor Curtius

Geheimrat Julius Wilhelm Theodor Curtius (27 Mayıs 1857 - 8 Şubat 1928), Heidelberg Üniversitesi'nde kimya profesörüydü. 1890/1894'te Curtiud degradasyonunu yayınlamış ve ayrıca diazoasetik asit, hidrazin ve hidrazoik asidi keşfetmiştir. 1882'de ilk peptid sentezini gerçekleştirerek N-korumalı dipeptit olan benzoilglisilglisini yaratmıştır.
Hayatı
Theodor Curtius, Almanya'nın Ruhr bölgesindeki Duisburg'da doğmuştur. Heidelberg Üniversitesi'nde Robert Bunsen'den ve Leipzig Üniversitesi'nde Hermann Kolbe'den kimya okumuştur. Doktorasını 1882'de Leipzig'de almıştır.
Curtius, 1884'ten 1886'ya kadar Münih Üniversitesi'nde Adolf von Baeyer'in yanında çalıştıktan sonra 1889'a kadar Erlangen Üniversitesi'nde analitik kimya bölümünün yöneticisi olmuştur. Daha sonra Kiel Üniversitesi'nde Kimya kürsüsünü kabul etmiş ve burada çok üretken kalmıştır. Bu başarıya paralel olarak Curtius, 1895'te Geheimer Regierungsrat (Özel Meclis Üyesi) atanmıştır. 1897'de Bonn Üniversitesi'nde ünlü August Kekulé'nin halefi olarak bir yıl süreyle atandıktan sonra Curtius, 1898'de Heidelberg'deki eski üniversitesinde Victor Meyer'in yerine Kimya Profesörü olmuş ve 1926'da emekli olana kadar burada kalmıştır. Onun yerine 1962'de Curtius'un biyografisini yazan Karl Freudenberg geçmiştir.
Boş zamanlarında müzik besteler, konserlerde şarkı söylerdi ve aktif bir dağcıydı. 1894 yılında Alman ve Avusturyalı Alpinistler Derneği'nin Kiel bölümünü kurmuş ve bunu bizzat hediyeler ile desteklemiştir. Münih döneminde dağcı rehberi Christian Klucker ile yakın arkadaş olmuş ve daha sonra uzun yıllar birlikte dağcılık yürüyüşleri yapmıştır.
Theodor Curtius, 8 Şubat 1928'de Heidelberg'de ölmüştür.
Heidelberg Üniversitesi Arşivi'nin elinde, Theodor Curtius'un Doktora unvanını almasının 25. yıldönümünü kutlayan 1907 tarihli bir fotoğraf albümü bulunmaktadır. Bilim adamlarının, binaların ve fizyo-kimyasal, farmasötik ve organik laboratuvarlar gibi laboratuvarların ve çok daha fazlasının resimlerini gösterir.
Curtius'un başlıca yayınları
Curtius 300'den fazla yayın yazdı. Birçoğunun kimya bilimi üzerinde önemli etkileri oldu.
Diazo- und Azoverbindungen der Fettreihe, Barth, Leipzig (1888)
Studien mit Hydrazin, Barth, Leipzig, Bd 1,2 (1896), Bd 3,4 (1918)
Einwirkung von Basen auf Diazoessigester, Berlin (1911)
Die reduktion der aromatische Aldazine und Ketazine, Barth, Leipzig (1912)
Hydrazide und Azide der Azidofettsäuren, Berlin (1912)
Die Einwirkungen von Hydrazin auf Nitroverbindungen, Barth, Leipzig (1913)
Curtius ailesi
Curtius ailesi tarihsel olarak Bremen bölgesindendir. Ailenin diğer birkaç üyesi de dikkate değerdir.
Kaltak Savaşları

Kaltak Savaşları veya Suka Savaşları (Rusça: ; suçyi voynı veya tekil olarak ; suçya voyna), 1945 ile Josef Stalin'in öldüğü sıralar olan 1953 yılları arasında, Sovyet Gulag çalışma kampı sisteminde meydana geldi. Bu çatışmada rakip taraflar, genellikle o zamanlar Sovyet hapishanelerinde yaygın olan dövme sistemiyle tanımlanıyordu.
Arka plan
Rusça suka kelimesi ( kelimenin tam anlamıyla kaltak, orospu) Türkçe eşdeğerinden farklı bir olumsuz çağrışıma sahiptir. Rus suç argosunda, özellikle suç dünyasından kolluk kuvvetleriyle veya hükümetle herhangi bir şekilde işbirliği yaparak "kendini orospu haline getiren" bir kişiyi ifade eder ( ssuçilsya). Sovyet hapishane sistemi içinde Çarlık döneminden beri bir toplumsal yapı mevcuttu; bu yapının en önemli ilkelerinden biri, üyelerin Çarlık (ve daha sonra Sovyet) hükümetine hizmet etmemeleri veya onunla işbirliği yapmamaları yönündeydi. Bu kural sadece "muhbirlik" veya "ispiyonculuk" değil, her türlü işbirliğini kapsıyordu. Bu, basit iletişimi, herhangi bir otorite figüründen, hatta fabrika ustabaşından bile acil yardım istemeyi içeriyordu.
II. Dünya Savaşı
II. Dünya Savaşı ilerledikçe Josef Stalin, birçok mahkuma askerlik hizmeti karşılığında savaşın sonunda af veya ceza indirimi teklif etti. Savaş sona erdikten sonra teklifi kabul edenlerin çoğu hapishanelere ve çalışma kamplarına geri döndü, ancak suki (kaltaklar) ilan edildiler ve gayriresmi mahkum hiyerarşisinin alt ucuna yerleştirildiler. Sonuç olarak, hapishanede daha iyi işlerden bazılarını almanın karşılığında hapishane yetkilileriyle işbirliği yaparak hayatta kalmaya çalıştılar.
Bu, sözde suki ile "yasal hırsızlar" ( ; Vorı v zakone, kısaca ) olarak adlandırılan Rus yeraltı suç örgütü arasında bir iç hapishane savaşına yol açtı. Kaltak Savaşı'nda pek çok mahkum öldü, ancak mahkum ölümleri genel hapishane nüfusunu azalttığı için hapishane yetkilileri buna göz yumdu.
Galeno

Galeno (d. 21 Ekim 1997), Porto takımında kanat pozisyonunda görev yapan Brezilyalı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2015 yılında Trindade kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Gremio Anápolis, Porto B, Porto B, Porto, Portimonense, Rio Ave, Braga, Porto kulüplerinde oynadı.
1997 doğumlular
Yaşayan insanlar
Brezilyalı futbolcular
Orta saha futbolcuları
FC Porto B futbolcuları
FC Porto futbolcuları
Rio Ave FC futbolcuları
Segunda Liga futbolcuları
Kanat futbolcuları
Portimonense SC futbolcuları
Primeira Liga futbolcuları
SC Braga futbolcuları
Gagarin Kupası

Gagarin Kupası (), her yıl Kıtasal Hokey Ligi (KHL) play-off şampiyonuna verilen kupadır. Adını uzaya çıkan ilk insan olan Sovyet kozmonot Yuri Gagarin'den almakta olup KHL sezonunun açılışındaki olası son maçın, Gagarin'in uçuşunun yıl dönümü olan 12 Nisan'da oynanacağı düşünülerek Gagarin'in adı verildiği sanılıyor.
KHL'nin normal sezonunun bitiminden sonra 16 takım play-off'lara katılır. İlk sezonda 1/8 ve çeyrek finaller beş üzerinden en iyi seriydi ve ilk sezonda yarı final ve finaller yedi üzerinden en iyi seriydi. İkinci sezon için konferanslar kuruldu. Konferans çeyrek finalleri beş maçın en iyisi serisidir; konferans yarı finalleri, konferans finalleri ve Gagarin Kupası finalleri ise yedi maçın en iyisi serisidir. Yedi serinin en iyisi finalinin galibi Gagarin Kupası'nı alır. Kupa, 18 kg ağırlığında olup NHL'nin Stanley Kupası'ndan daha ağırdır.
Kazananlar
Kazsport

Kazsport (), Kazakistan Radyo ve Televizyon Kurumu'na bağlı bir spor televizyon kanalıdır. Kanal, 1 Temmuz 2013 tarihinde kurulmuş olup ülkenin ilk ulusal spor televizyon kanalıdır.
Kazsport, Kazak şampiyonalarının yanı sıra yayınların %70'ini oluşturan önemli uluslararası spor etkinliklerinin canlı yayınlarını da yayınlamaktadır. Yorumcular, Kazakça ve Rusça yorum yapan tanınmış spor gazetecileridir. Kanalın program programında ayrıca haberler, kendi yapımları ve spor belgeselleri de yayınlanmaktadır.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda Slovakya

Slovakya, Birleşik Krallık'ın Londra şehrinde düzenlenen 2012 Yaz Olimpiyatları'na katıldı. Oyunlarda 47 Slovak sporcu mücadele etti. Ülke, kazanılan bir gümüş ve üç bronz madalyayla sıralamanın 59. basamağında yer aldı.
Madalya kazananlar
Atıcılık
Erkekler
Kadınlar
Atletizm
Pist
Saha
Badminton
Bisiklet
Dağ bisikleti
Yol
Halter
Erkekler
Jimnastik
Artistik
Erkekler
Kadınlar
Judo
Kano
Slalom
Sprint
Tenis
Triatlon
Yüzme
Erkekler
Kadınlar