Binbaşı Ayşe

Binbaşı Ayşe (Ayşe Altuntaç), Türk kurtuluş mücadelesinin halk kahramanlarından.
Ayşe Çavuş adıyla bilinir. Oğulları ile birlikte Kuva-yı Milliye teşkilatına katıldı. Birinci ve İkinci İnönü Savaşları'nda, Sakarya Meydan Savaşı'nda, Büyük Taarruz'da, Başkomutanlık Meydan Savaşı'nda çarpıştı. Sakarya Savaşı'nda kasığından yaralandı. Büyük oğlunu Gediz Muharebesinde, damadını Demirci'deki çarpışmalarda kaybetti. 9 Eylül 1922de İzmir'e giren Türk kıtaları içinde yer aldı.
Yaşamı
Selanik asıllı göçmen bir ailenin kızı olarak İzmirde yaşadı. Kocası Balkan Savaşlarında şehit düştü. Yunanlılar İzmiri işgalli üzerine çocuklarını güvenli gördüğü Uşaka yolladı. Milli Mücadele'ye katılmak isteyen büyük oğlu ve damadıyla birlikte dilenci kılığında Aydın'a gidip köy köy gezerek gençleri Milli Mücadeleye katılmaya teşvik etti. İkna ettiği 280 genç ile birlikte Kasabaya (Turgutlu) geldi fakat Yunanlılar'ın burayı işgal etmiş olduğunu görerek Salihliye döndü. Burada ona katılanların sayısı 350'ye ulaştı.
Dört yüz kişilik bir Yunan birliğinin Demirciyi işgal ettiğini öğrenince, çetesiyle ani bir baskın düzenleyerek onları püskürttü ve Simav'a geçti. Simav'da, Kuva-yı Milliye Komutanından, Mustafa Kemal Paşanın onu görmek istediğini öğrendi ve Ankaraya gitti. Kendisini ödüllendirmek isteyen Paşa'ya tek arzusunun vatanın kurtuluşu olduğunu söyledi. Ankaradan topladığı elli dört kişi ile birlikte Kütahyaya gitti.
Gediz'in işgal edildiğini öğrenince Binbaşı Ayşe'ni müfrezesi Hamidiye Köprüsünde pusu kurup üç Yunan askerini öldürdü ancak araba kullanmayı bilmediklerinden arabayı atların arkasına bağlayarak Kuva-yı Milliye Komutanına kadar getirdi. Bu kahramanlığı dolayısıyla kendisine Ayşe Çavuş denmeye başlandı.
Birinci ve İkinci İnönü Savaşları'na ve Sakarya Meydan Savaşı'na katılan; Gedizde oğlunu, Demircide de damadını şehit verip Sakarya Savaşı'nda kasığından yaralanan Ayşe Hanım, hem dinlenmek hem de çocuklarını görmek üzere Ankaraya gelerek, silahını, müfrezesini, atlarını teslim etti. Mustafa Kemal Paşa ile görüştü. Burada Lütfi Arif kendisiyle bir röportaj yaptı ve Vakit gazetesinde 5 Şubat 1922 tarihinde "Yunanlıların İzmire girmesini müteakip köy köy dolaşarak gönüllü toplayan ve Kasaba (Turgutlu) ile Demircide düşmana mühim darbeler indiren kahraman kadının menakıbı başlığı ile yayınlandı. Lütfi Arif'in tasvirine göre Ayşe Hanım sarı benizli, Tatar çehreli ve 55 yaşlarında, orta boylu bir kadındır. Aslen Prizrenli olup Balkan Harbini sonrasında Kasabaya yerleşmiş, dördü erkek, biri kız beş evlada sahiptir.
Ayşe Hanım, Büyük Taarruzda ve Başkomutanlık Meydan Savaşı'nda da savaştı. 9 Eylül'de İzmire giren birliklerin içindeydi ve burada ayağından yaralandı.
Savaştan sonra, 1925 yılı haziran ayında gezmek için geldiği İstanbulda bir gazeteye röportaj verdi. Üzerinde süvari elbisesi ile fotoğrafta poz veren Ayşe Hanım, şunları söyledi:
Allaha şükürler olsun bugün büyük Gazimiz sayesinde emelimize nail olduk. Vatanımız kurtuldu. Vaktiyle düşman çizmesi altında inleyen sevgili topraklarımızda şimdi serbest ve göğsümü gere gere gezebiliyorum.
Ayşe Hanım, soyadı kanunundan sonra Altuntac soyadını aldı (Bazı kaynaklarda Altıntaş olarak da geçmektedir).
1942 yılında İzmirden tedavi amacıyla Ankaraya geldi ve Merkez Bankasında müstahdem (odacı) olarak çalışmaya başladı. 1948 yılı itibariyle aylık 65 lira ile geçinmek zorunda kalarak, maddi zorluklar yaşadı.1949 yılında öldü.