turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Mary Peters Fieser

Mary Peters Fieser (27 Mayıs 1909 - 22 Mart 1997), kocası Louis Fieser ile birlikte yazdığı birçok kitapla tanınan Amerikalı kimyagerdir.
Biyografi
1909'da Atchison, Kansas'ta bulunan Mary Peters'da doğdu. Babası Robert Peters, bir üniversitede İngilizce profesörüydü: Aile daha sonra Carnegie Teknoloji Enstitüsü'nde (şu anda Carnegie Mellon Üniversitesi) bir pozisyonu kabul etmesinin ardından aile Harrisburg, Pensilvanya'ya taşındı. Mary ve kız kardeşi Ruth, özel bir kız lisesinde eğitim gördüler ve ikisi de Bryn Mawr Koleji'ne gittiler. Mary, 1930'da Bryn Mawr'dan kimya alanında lisans derecesiyle mezun oldu.
Mary Peters, kimya profesörü olan ve onun akıl hocası olacak olan müstakbel kocasıyla Bryn Mawr'da tanıştı. Louis Fieser, 1930'da Harvard Üniversitesi'ndeki fakülteye katılmak için Bryn Mawr'dan ayrıldığında, Mary Peters onu takip etmeye ve kimya alanında ileri bir derece almaya karar verdi. Harvard'da kimya dersleri alabilmek için yakındaki Radcliffe Koleji'ne resmi olarak kaydolmak zorunda kaldı ancak döneminin cinsiyet ayrımcılığından kurtulamadı. Özellikle analitik kimya profesörü Gregory Baxter, onun erkek öğrencilerle birlikte laboratuvara girmesine izin vermedi; bu nedenle mecburen deneylerini yakındaki bir binanın terk edilmiş bodrum katında (gözetim olmadan) yürütmek zorunda kaldı. 1936'da kimya alanında Radcliffe Yüksek Lisansı ile ödüllendirildi, ancak doktora yapmamaya karar verdi: "Kendi başıma pek iyi geçinemeyeceğimi görebiliyordum, [ancak Bayan Fieser olarak] İstediğim kadar kimya yapabilirdim."
Mary Peters, akıl hocasıyla 1932'de evlendi ve bilimsel işbirlikleri Louis Fieser'in 1977'deki ölümüne kadar devam etti. İlk araştırmaları birlikte kinonların ve steroidlerin kimyasına odaklandı ve K Vitamini, kortizon ve antimalaryal bileşik lapinonun sentezlerini geliştirdiler. Ancak Fieser'lar daha çok yazdıkları kitaplarıyla tanınıyordu. İlk ortak ders kitapları Organik Kimya (1944), materyalin sunumundaki özgünlük nedeniyle Atlantik'in her iki yakasında da çok başarılı ve etkili oldu ve birçok baskı yaptı. 1967'de Fiesers, Reagents for Organic Synthesis yayınlamaya başladı ve Louis Fieser'in ölümünden önce altı cilt ürettiler: Mary, projeye daha sonraki destekçi ve işbirlikçileriyle devam etti. Ayrıca 1959'da Style Guide for Chemists'i ve aynı yıl Steroidler üzerine ufuk açıcı bir monografi yayınladılar.
Fieser, Harvard'da çalışmaya başladıktan yaklaşık yirmi dokuz yıl sonra Kimya Araştırma Görevlisi unvanını almasına rağmen hiçbir zaman Harvard'da ücretli bir pozisyona sahip olmadı. 1971'de Amerikan Kimya Derneği'nin Garvan Madalyası ile ödüllendirildi. Harvard Üniversitesi'ndeki Louis ve Mary Fieser Lisans Organik Kimya Laboratuvarı'na kendisi ve kocasının adı verilmiştir. 2008 yılında Harvard Kimya ve Kimyasal Biyoloji Bölümü, kimya alanında kadınları ve yeterince temsil edilmeyen azınlıkları desteklemek için Mary Fieser Doktora Sonrası Bursunu oluşturdu.
Mary Fieser 22 Mart 1997'de Belmont, Massachusetts'te öldü. Hiç çocuğu olmadı ama etrafı her zaman kedilerle çevriliydi; kedilerin resimleri birçok kitabının önsözünde yer alıyordu.
Mühlberg, Brandenburg

Mühlberg, Almanya'nın Brandenburg kentinin en güneybatısındaki Elbe-Elster bölgesinde bir kasabadır. Elbe nehrinin sağ kıyısında, güneyde Riesa ile kuzeybatıda Torgau'nun yaklaşık ortasında yer alır. Yaklaşık 60 Leipzig'in km doğusundadır. Elbe'nin sol yakasındaki Bundesstraße 182 (Riesa - Torgau - Wittenberg) üzerinden ulaşılır ve 2008 yılında açılan bir köprü ile kasabaya bağlanır. Mühlberg, Ortsteile Mühlberg, Altenau, Brottewitz, Fichtenberg, Koßdorf ve Martinskirchen'den oluşur.
Tarih
Mühlberg'in ilk belgesel sözü 1230'dadır. Kasaba, Elbe Nehri'nin bir kalenin koruması altında geçilebildiği kumlu bir ada üzerinde kurulmuştur. MÖ 2000'lere kadar uzanan Slav yerleşimine dair mezar şeklinde arkeolojik kanıtlar vardır. MS 600 Orta çağlarda şehrin hükümdarlığı, Dubá'lı Berka Hanesi'nin Bohem soylu ailesi ile Wettin Hanesi arasında birkaç kez değişti. Kutsal Roma İmparatoru V. Charles'ın güçleri, 24 Nisan 1547'de kalenin yakınında Mühlberg Muharebesi'nde Schmalkaldic Birliği'ni mağlup etti.
1939'dan 1945'e kadar Mühlberg yakınlarında bir İkinci Dünya Savaşı savaş esiri kampı (Stalag IV-B) bulunmaktaydı. Yaklaşık 300.000 mahkum kampı geçti ve çoğu Sovyet askeri olan yaklaşık 3.000 kişi orada öldü. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kamp, Sovyet gizli servisi NKVD tarafından NKVD 1 Nolu Özel Kamp olarak yeniden kullanıldı. NKVD'nin 22.000 mahkumundan yaklaşık 6.700'ü kamp alanı yakınındaki toplu mezarlara gömüldü. Bugün bir anma alanı her iki kamp döneminin kurbanlarını anıyor. Mühlberg, 1952'den 1990'a kadar Doğu Almanya'nın Bezirk Cottbus'unun bir parçasıydı.
Parotit

Parotit, insanlarda yüzün her iki yanında bulunan büyük tükürük bezleri olan parotis bezlerinin birinin veya her ikisinin iltihaplanmasıdır. Parotis bezi inflamasyondan en sık etkilenen tükürük bezidir.
Nedenler
Dehidrasyon
Dehidrasyon: Bu, parotitin yaygın, bulaşıcı olmayan bir nedenidir. Yaşlılarda veya ameliyat sonrasında ortaya çıkabilir.
Bulaşıcı parotit
Akut bakteriyel parotit: Çoğunlukla Staphylococcus aureus'un bakteriyel enfeksiyonundan kaynaklanır, ancak herhangi bir ortak bakteriden de kaynaklanabilir. Parotit, çene açısında şişlik olarak kendini gösterir. Bakteriyel parotit, bezin şiştiği ve hassaslaştığı ve genellikle Stensen kanalında irin ürettiği tek taraflı bir şişlik olarak ortaya çıkar. Yaygın neden olan bakteriler Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes ve E coli'dir. Kötü ağız hijyeni ile ilişkilidir. Enfeksiyon sepsise neden oluyorsa semptomlar ateş, dehidrasyon, titreme, hızlı kalp atışı ve nefes almayı içerir. Antihistaminikler ve diüretikler gibi ilaçlar predispozan faktörler olabilir. Tedavi genellikle antibiyotiktir.
Otoimmün nedenler
Sjögren sendromu: Tükürük bezlerinin kronik iltihabı, Sjögren sendromu olarak bilinen bir otoimmün hastalık da olabilir. Hastalık en sık 40-60 yaş arası kişilerde görülür, ancak küçük çocukları da etkileyebilir. Sjögren sendromunda kadınlarda erkeklere göre parotit prevalansı yaklaşık 9:1'dir. İlgili parotis bezi zaman zaman büyümüş ve hassaslaşmıştır. Nedeni bilinmemektedir. Sendrom genellikle gözler, ağız, burun, vajina ve ciltte aşırı kuruluk ile karakterize edilir.
Tıkanma
Ana parotis kanalının veya dallarından birinin tıkanması sıklıkla akut parotitin birincil nedenidir ve bakteriyel süperenfeksiyona ikincil olarak daha fazla iltihaplanma görülür.
Nedeni belirsiz hastalıklar
Kronik spesifik olmayan parotit: Bu terim genellikle kesin bir neden bulunamayan hastalar için kullanılır.
Teşhis
Parotitin ilk haftasında serum ve idrar amilazı yükselir.
Tedavi
Tedavi laboratuvar inceleme raporuna göre yapılır.
Franz Joseph Emil Fischer

Franz Joseph Emil Fischer (19 Mart 1877, Freiburg im Breisgau - 1 Aralık 1947, Münih), Alman kimyagerdir. Kaiser Wilhelm Kömür Araştırma Enstitüsü'nün kurucusu ve ilk yöneticisiydi. Fischer-Tropsch sürecinin keşfiyle tanınır.
Kariyeri
1925'te Hans Tropsch ile birlikte, Fischer-Tropsch sürecini keşfettiler. Bu keşif, 150-300 C (302572 F) sıcaklıklarda metal katalizörle karbon monoksit ve hidrojenden sıvı hidrokarbonların üretilmesine olanak sağladı..
1930 yılında, Hans Schrader ile birlikte, geleneksel bir kaya petrolü ekstraksiyonundan beklenecek bitümlü şistten elde edilen petrol verimini belirlemek için standartlaştırılmış bir laboratuvar testi olan Fischer tahlilini geliştirdiler. Ayrıca Wilhelm Ostwald ve Hermann Emil Fischer ile çalıştı. 1913'te Mülheim'daki Kaiser Wilhelm Kömür Araştırma Enstitüsü'nün Müdürü oldu.
1933'te NSDAP'ye katıldı ve 1943'te emekli olana kadar görevde kaldı.
Ödüller
Melchett Madalyası, 1936
Wilhelm Exner Madalyası, 1936
Nitazoksanid

Nitazoksanid, tıpta çeşitli helmintik, protozoal ve viral enfeksiyonların tedavisinde kullanılan geniş spektrumlu bir antiparaziter ve geniş spektrumlu antiviral ilaçtır. Bağışıklık sistemi yeterli bireylerde Cryptosporidium parvum ve Giardia lamblia enfeksiyonunun tedavisi için endikedir ve influenza tedavisi için yeniden tasarlanmıştır. Nitazoksanidin ayrıca in vitro antiparaziter aktiviteye sahip olduğu ve diğer protozoa ve helmintlerin neden olduğu enfeksiyonlara yönelik klinik tedavi etkinliğine sahip olduğu da gösterilmiştir.
Kimyasal olarak nitazoksanid, antiparazitik ve antiviral aktiviteye sahip sentetik nitrotiazolil-salisilamit türevleri olan bir ilaç sınıfı olan tiazolidlerin prototip üyesidir. Nitazoksanidin insanlarda aktif bir metaboliti olan tizoksanit aynı zamanda tiazolid sınıfının antiparaziter bir ilacıdır.
Kontrendikasyonlar
Nitazoksanid yalnızca nitazoksanide veya nitazoksanit formülasyonunun aktif olmayan bileşenlerine karşı aşırı duyarlılık reaksiyonu yaşayan kişilerde kontrendikedir.
Yan etkiler
Nitazoksanidin yan etkileri, giardiasis için plasebo tedavisinden önemli ölçüde farklı değildir; bu semptomlar arasında mide ağrısı, baş ağrısı, mide rahatsızlığı, kusma, rengi değişen idrar, aşırı idrara çıkma, deri döküntüsü, kaşıntı, ateş, grip sendromu ve diğerleri yer alır. Nitazoksanid sağlıklı yetişkinler tarafından alındığında herhangi bir önemli olumsuz etkiye neden olmamaktadır.
Doz aşımı
Nitazoksanid doz aşımına ilişkin bilgiler sınırlıdır.
Viral menenjit

Aseptik menenjit olarak da bilinen viral menenjit, viral bir enfeksiyondan kaynaklanan menenjit türüdür. Menenkslerin (beyni ve omuriliği kaplayan zarlar) iltihaplanmasıyla sonuçlanır. Semptomlar genellikle baş ağrısı, ateş, ışığa duyarlılık ve boyun sertliğini içerir.
Çoğu durumda, spesifik bir tedavi yoktur ve çabalar genellikle semptomları (baş ağrısı, ateş veya mide bulantısı) hafifletmeye yöneliktir. HSV gibi birkaç viral nedenin spesifik tedavileri vardır.
Nedenler
Amerika Birleşik Devletleri'nde viral menenjitin en yaygın nedenleri çocuk felci olmayan enterovirüslerdir. Çoğu durumda menenjite neden olabilecek virüslerle enfekte olan kişilerde aslında menenjit gelişmez.
Tedavi
Bakteriyel ve viral menenjit arasında klinik bir ayrım olmadığından hastalık şüphesi olan kişilerin ileri değerlendirme için hastaneye gönderilmesi gerekir. Viral menenjit tedavisi genellikle destekleyicidir. Gerektiğinde dinlenme, sıvı alımı, ateş düşürücüler ve ağrı veya iltihap önleyici ilaçlar verilebilir. Bununla birlikte, başlangıçta menenjitin bakteriyel mi yoksa viral mi olduğu konusunda belirsizlik varsa, bakteriyel enfeksiyon dışlanana kadar ampirik antibiyotikler sıklıkla verilir.
Herpes simpleks virüsü, varicella zoster virüsü ve sitomegalovirüsün spesifik bir antiviral tedavisi vardır. Herpes için tercih edilen tedavi asiklovirdir. Ensefalitten şüpheleniliyorsa IV asiklovir ile ampirik tedavi sıklıkla garanti edilir.
Kafa içi basıncın aşırı arttığı, bitişik kemik yapıda enfeksiyon (örneğin mastoidit), kafatası kırığı veya apse oluşumunun olduğu durumlarda cerrahi tedavi endikedir.
Viral menenjit geçiren kişilerin çoğunluğu 7-10 gün içinde iyileşir.
Melchett Madalyası

Melchett Ödülü, Birleşik Krallık merkezli Enerji Enstitüsü (EI) tarafından yakıt ve enerji bilimine yapılan olağanüstü katkılardan dolayı verilen bir onurdur.
Adını ilk EI Başkanlarından biri olan 20. yüzyıl işadamı ve hayırseverlerinden 1. Baron Melchett Alfred Moritz Mond 'dan almıştır. 1930 yılından bu yana verilmektedir.
Kazananlar
Kaynak:

1930: Kurt Rummell - Rejeneratörlerin termal özelliklerinin hesaplanması
1931: W. A. Bone - Yakıt ekonomisinin yüzyılı
1932: Charles M. Schwab
1933: John Cadman
1934: Friedrich Bergius
1935: Harry R. Ricardo
1936: Franz Fischer
1937: Morris W. Travers
1938: R. V. Wheeler
1939: H. A. Humphrey
1940: Etienne Audibert
1941: Clarence A. Seyler
1942: Arno C. Fieldner
1943: E S Grumel
1944: J. G. King
1945: C H Lander
1946: Sir James Chadwick
1947: Kenneth Gordon
1949: Sir Frank Whittle
1950: R. J. Sarjan
1951: F. H. Garner
1952: D. T. A. Townend
1953: H. Hartley
1954: H. H. Storch
1955: A. Parker
1956: Sir Alfred Egerton
1957: Sir Christopher Hinton
1959: P. O. Rosin
1960: H. C. Hottel
1961: Sir Harold Hartley (award to MacFarlane): MacFarlane Memorial Lecture
1962: H. E. Crossley
1963: HRH Prince Philip, Duke of Edinburgh
1964: Homi Jehangir Bhabha
1965: F. J. Dent
1966: Sir Owen Saunders
1967: Sir Charles Cawley
1968: A. Ignatieff
1969: William T. Reid
1970: T E Allibone
1971: Lord Rothschild
1972: F T Bacon
1974: Sir Frederick Warner
1975: Sir John Hill, UKAEA
1976: T G Callcott
1977: J H Chesters
1978: G. Brunner
1979: A. W. Pearce
1980: Sir William Hawthorne
1981: J. H. Dunster
1982: J. A. Gray
1985: J. M. Beer
1986: N. Franklin
1987: Sir George Porter
1988: Frank Fitzgerald
1989: Neville Chamberlain
1990: David Lindley
1991: R. N. Hodge
1992: H. L. Beckers
1993: Robert Evans
1994: S. William Gouse, Jnr
1995: John Chesshire
1996: Sir Crispin Tickell
1997: I. Boustead
1998: Brenda Boardman
1999: Ian Fells
2000: Walt Patterson
2001: Lord Browne of Madingley
2002: Mary Archer
2003: Sir John Parker
2004: Sir Roy Gardner
2005: Vincent de Rivaz
2008: Andrew Warren
2010: James Skea
2011: Allan Jones
2013: David MacKay
2014: Lord Oxburgh
2016: David King
2017: Fatih Birol
2019: Sir Jim McDonald
Allport ölçeği

Allport'un Önyargı ve Ayrımcılık Ölçeği (Kısaca: Allport ölçeği) bir toplumda önyargı tezahürünün bir ölçüsüdür. Psikolog Gordon Allport tarafından 1954 yılında geliştirilmiştir.
Ölçek
Allport'un Önyargı Ölçeği 1'den 5'e kadardır.
Kötü söz söyleme: (ingilizcesi: Antilocution), bir iç grubun bir dış grupla ilgili olumsuz imajları özgürce iddia etmesiyle ortaya çıkar. Nefret söylemi, bu aşamanın en uç biçimidir. Genellikle çoğunluk tarafından zararsız olarak görülür. Antilocution'un kendisi zararlı olmayabilir, ancak önyargı için daha ciddi çıkışlara zemin hazırlar (ayrıca bkz. Etnik mizah).
Kaçınma: İç grup üyeleri dış gruptaki insanlardan aktif olarak kaçınır. Doğrudan bir zarar amaçlanmayabilir, ancak psikolojik zarar genellikle izolasyon yoluyla ortaya çıkar (ayrıca bkz. Sosyal dışlanma).
Ayrımcılık: Dış gruba karşı, fırsatlar ve hizmetler engellenerek ayrımcılık yapılır ve önyargı eyleme geçirilir. Davranışlar, dış grubun hedeflerine ulaşmasını, eğitim almasını veya iş bulmasını vb. engelleyerek onları dezavantajlı duruma düşürme niyetine sahiptir. Örnekler arasında ABD'deki Jim Crow yasaları, Güney Afrika'daki Apartheid ve 1930'ların Almanya'sındaki Nürnberg Yasaları sayılabilir.
Fiziksel Saldırı: İç grup, dış grubun mülkünü tahrip eder, yakar veya başka bir şekilde yok eder ve bireylere veya gruplara şiddetli saldırılar düzenler. Dış grubun üyelerine fiziksel zarar verilir. Örnekler arasında Avrupa'da Yahudilere yönelik pogromlar, ABD'de siyahların linç edilmesi, Pakistan'da Hindulara ve Hindistan'da Müslümanlara yönelik devam eden şiddet yer almaktadır.
Soykırım: Yok etme: İç grup, dış grubu yok etmeye veya ortadan kaldırmaya çalışır. İstenmeyen insan grubunun ya tamamını ya da büyük bir kısmını ortadan kaldırmaya çalışırlar. Kamboçya soykırımı, Nazi Almanyası'ndaki Nihai Çözüm, Ruanda soykırımı ve Kuzey Amerika'daki Yerli Halkların Soykırımı (Kızılderili soykırımları) bunlara örnek olarak verilebilir.
Bu ölçek, bireyin dini inancının olgunluğunu ölçen Allport ve Ross'un (1967) Din Psikolojisi ile ilgili Dini Yönelim Ölçeği ile karıştırılmamalıdır.
Tamlayanı düşmüş tamlamalar

Tamlayanı düşmüş tamlamalar; tamlayanı zamir olan isim tamlamalarında, tamlayanın düşmesiyle oluşan tamlama türüdür.
Örneğin, benim kalemim tamlaması yalnızca kalemim şeklinde de kurulabilir. Bu durumda tamlayan olan benim sözcüğü açıkça belirtilmediği halde, iyelik eki vasıtasıyla anlam korunmaktadır.
Tamlayanı zamir olan tamlamalarda gerek günlük dilde gerekse yazı dilinde çoğunlukla tamlayan düşürülür. Tamlayan ise yalnızca vurgu yapılmak istendiğinde kullanılır.
Türkçede tamlamalar
Yaacov Bergman

Yaacov Bergman (İbranice:יעקב ברגמן; d. 31 Mayıs 1945 ö. 20 Eylül 2023), İsrailli orkestra şefi.
Yaşamı ve kariyeri
Bergman, 31 Mayıs 1945'te Kudüs, Filistin Mandası'nda doğdu. Kudüs Müzik ve Dans Akademisi ile New York'taki Mannes Müzik Koleji'nde eğitim gördü. Aralarında; Charles Bruck, Leonard Bernstein, Robert Starer, William Bolcom, John Verrall, Gwyneth Walker, John David Earnest, Tania Cronin, David Glenn, Tom Simon, Duncan Neilson, Arvo Pärt, Tzvi Avni, Noam Shariff ve Ofer Ben-Amots'un olduğu müzisyenlerle ortak çalışmalar yaptı. Bergman'ın yeni müzik ve çoklu medya konseptlerine olan ilgisi birçok yeni eseri oluşturmasına katkı sağladı.
Japonya, Mısır, Filipinler, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde seçkin müzik toplulukları eşliğinde Macbeth, La Traviata, La Bohème, Don Giovanni, Carmen ve Tosca gibi opera çalışmalarıyla sahne aldı.
Çalışmalarıyla 1998'de Colorado Teknik Üniversitesi'nden Fahri Doktora unvanını aldı.
Özel yaşamı ve ölümü
Pedagog Joan Behrens-Bergman ile evli olan Bergman, 20 Eylül 2023'te Tel Aviv, İsrail'de doğal nedenlerden 78 yaşında öldü.
James B. Macelwane Madalyası

James B. Macelwane Madalyası, Amerikan Jeofizik Birliği tarafından her yıl henüz kariyerinin başında olan üç ila beş bilim insanına (doktora derecesini aldıktan sonra en fazla 10 yıl içinde) verilir. Adını Cizvit rahibi ve sismolojinin öncülerinden biri olan James B. Macelwane'den almıştır. Madalya, Jeoloji ve Gezegen Bilimleri alanında genç bilim adamlarına verilen en büyük onur olarak kabul ediliyor. 1984 yılında Mary Hudson bu ödülü alan ilk kadın oldu.
Madalyayı alanlar
Kaynak: AGU
Jeremias Benjamin Richter

Jeremias Benjamin Richter (10 Mart 1762 - 4 Mayıs 1807), Alman kimyagerdir. Silezya'daki Hirschberg'de doğdu, 1794'te Breslau'da maden memuru oldu ve 1800'de madenler departmanına denetçi ve Berlin'deki kraliyet porselen fabrikasına kimyager olarak atandı ve burada öldü. Stokiyometri terimini tanıtmasıyla tanınır.
Titrasyon geliştiricisi
Asitlerin bazları ve baz asitleri doyurduğu ağırlık bazında miktarların bilinen en eski tespitlerinden bazılarını yaptı. Belirli bir asidi aynı miktarda doyurabilen farklı baz miktarlarının birbirine eşdeğer olduğunu fark etti (bkz. Titrasyon).
Böylece kimyanın uygulamalı matematiğin bir dalı olduğu sonucuna vardı ve belirli bir asidi doyurmak için gereken farklı bazların miktarlarının aritmetik bir ilerleme oluşturduğu ve belirli bir bazı doyuran asitlerin geometrik ilerleme miktarlarının bir aritmetik ilerleme oluşturduğunu belirten bir yasanın izini sürmeye çabaladı.
Belirli oranlar kanunu (stokiyometri)
Atomların varlığının kanıtı, 1792'de önerdiği belirli oranlar kanunuydu. Richter, bir kimyasal reaksiyonda tüketilen bileşiklerin ağırlıkça oranının her zaman aynı olduğunu buldu. Örneğin ağırlıkça 1000 kısım sülfürik asidi nötralize etmek için ağırlıkça 615 kısım magnezya (MgO) gerekiyordu. Ernst Gottfried Fischer, elde ettiği verilere dayanarak 1000 rakamını standart olarak sülfürik asit alarak kimyasal eşdeğerlerin ilk tablosunu 1802'de hesapladı Joseph Proust kimyasal bileşiklerin sabit bileşimi üzerine çalışmasını yayınladığında atom teorisinin yeniden icat edilmesinin zamanı gelmişti. Belirli oranlar ve sabit bileşim kanunu atomların var olduğunu kanıtlamaz, ancak atomların sabit oranlarda bir araya gelmesiyle kimyasal bileşiklerin oluştuğunu varsaymadan bunları açıklamak zordur.
Yayınları
Sonuçları Der Stochiometrie oder Messkunst chemischer Elemente (17921794) ve Über die neueren Gegenstände in der Chemie (17921802) dergilerinde yayınlandı, ancak bunların gerektiği gibi değerlendirilmesi çok zaman aldı. Bunun nedeni kısmen, bazı çalışmalarının yanlışlıkla Jons Berzelius tarafından Carl Wenzel'e atfedilmesiydi; bu hata ancak 1841'de St. Petersburg'da kimya profesörü ve sabit ısı toplamları ve sabit ısı toplamları yasalarının yazarı Henri Hess tarafından düzeltildi.
Geç Dönem Çalışmaları
1792 ile 1794 yılları arasında belirli oranlar kanunu üzerine yaptığı çalışmaların üç ciltlik bir özetini yayınladı. Richter bu kitapta, kimyasal ölçüm sanatı olarak tanımladığı ve maddelerin birleşerek kimyasal bileşikler oluşturmasını sağlayan yasalarla ilgilenen stokiyometri terimini tanıttı.
Richter matematiğin kimyadaki rolüne hayran kalmıştı. Ne yazık ki yazı stili belirsiz ve beceriksiz olarak tanımlandı. Bu nedenle çalışması, Ernst Gottfried Fischer tarafından tablolar halinde özetlenen 1802 yılına kadar çok az etki yarattı.
Emily V. Fischer

Emily V. Fischer, atmosfer kimyageri ve Colorado Eyalet Üniversitesi'nin atmosfer bilimi bölümünde doçenttir. WE-CAN projesi ve Peroksiasetil nitrat (PAN) üzerindeki çalışmalarıyla, özellikle de troposferdeki oksidanların dağılımını değiştirmedeki rolüyle ün kazandı. Kendisi, "Dünya ve uzay bilimine önemli katkılarından dolayı her yıl kariyerinin başındaki üç ila beş bilim insanına verilen" prestijli James B. Macelwane Madalyası da dahil olmak üzere pek çok ödül aldı. Fischer aynı zamanda STEM alanlarında kadınlara yönelik desteği harekete geçiren bir rol model ve aktivisttir.
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Fischer 1979 'da Rhode Island'da doğdu. Ağustos 1991'de on bir yaşındayken Bob Kasırgası kendi eyaletini vurduğunda atmosfer bilimiyle ilgilenmeye başladı; Doğadaki bu olaydan şaşkına dönen küçük Emily, yerel meteorologunu arayıp "rüzgarı neyin yarattığını" sormuştu.
Colby College'da bir yıl geçirdikten sonra Britanya Kolumbiyası Üniversitesi'ne transfer oldu ve buradan 2002 yılında Atmosfer Bilimi alanında lisans derecesiyle mezun oldu. 2005 yılında Durham'daki New Hampshire Üniversitesi'nden Yer Bilimleri alanında yüksek lisans derecesi aldı. Son olarak, Bachelor Dağı'nda transpasifik hava kirliliği üzerine çalıştıktan sonra, 2010 yılında Washington Üniversitesi'nden Atmosfer Bilimleri alanında doktora derecesini aldı.
Kariyer ve araştırma
Fischer, 2011'deki doktora araştırmasının ardından Harvard Üniversitesi Çevre Merkezi'nde NOAA Çevre Üyesi oldu. Burada, "en önemli atmosferik oksidanların, hidroksil radikalinin ve ozonun dağılımını kontrol eden süreçleri" araştırdı. 2013 yılında halen çalışmakta olduğu Colorado Eyalet Üniversitesi'nde yardımcı doçent oldu. En dikkate değer çalışması Bulut Kimyası, Aerosol Emilimi ve Azot (WE-CAN) projesi için Batı Orman Yangını Deneyi üzerinde yapıldı. Projenin amacı orman yangınlarının ürettiği bileşiklerin hem kimyasal yapısını hem de yolculuğunu incelemekti. Ayrıca proje, bilim adamlarına panoramik bir bakış açısı kazandıran PAN ölçümüne yönelik bir uydu tekniğine de öncülük etti.
Yayınları
Ödüller ve onurlar
Fischer, 2019'da Amerikan Jeofizik Birliği'nden James B. Macelwane Madalyası ödülünü aldı.
2019 yılında CSU Atmosfer Bilimleri Bölümü öğrencileri tarafından Yılın profesörü seçildi.
Fischer, 2018 yılında CSU Lisansüstü Danışmanlık ve Mentorluk Ödülünü aldı.
2011-2013 yılları arasında NOAA İklim ve Küresel Değişim ve Harvard Çevre Merkezi Üyesi olarak görev yaptı.
Kamu sorumluluğu
2014 yılında Fischer, bilim insanlarıyla birlikte Yer Bilimi, Araştırma, Eğitim ve Başarıyı Destekleyen (PROGRESS) bir program başlattı. PROGRESS, "bir mesleki gelişim çalıştayı, kadın mentorlara ve rol modellerine erişim ve çevrimiçi tartışmalar ve kaynaklar aracılığıyla" kadınları yer bilimleri kariyerleriyle tanıştırmayı, öğrenciler arasında bağlantılar kurmayı, katılımcıların rol modellerini ve mentorluğun değerini belirlemelerine yardımcı olmayı, [ve] beklenen engellerin nasıl aşılacağını tartışmayı" amaçlıyordu.
Gansiklovir

Gansiklovir, sitomegalovirüs (CMV) enfeksiyonlarını tedavi etmek için kullanılan antiviral bir ilaçtır.
Gansiklovir 1980 yılında patentlenmiş ve 1988 yılında tıbbi kullanım için onaylanmıştır.
Veteriner kullanımı
Gansiklovirin (jel formunda), kedilerde oftalmik Felid herpesvirüs 1 (FHV-1) virüsü enfeksiyonunun tedavisinde etkili olduğu görülmektedir.
Yan etkiler
Gansiklovir genellikle bir dizi ciddi hematolojik yan etkiyle ilişkilendirilir. Yaygın advers ilaç reaksiyonları (hastaların ≥%1'i) şunları içerir: granülositopeni, nötropeni, anemi, trombositopeni, ateş, bulantı, kusma, dispepsi, ishal, karın ağrısı, şişkinlik, anoreksi, karaciğer enzimlerinde yükselme, baş ağrısı, konfüzyon, halüsinasyon, nöbetler, enjeksiyon bölgesinde ağrı ve flebit (yüksek pH nedeniyle), terleme, döküntü, kaşıntı, serum kreatinin ve kan üre konsantrasyonlarında artış.