turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kapı Ağa medresesi

Kapı Ağa medresesi ya da Büyük Ağa medresesi, Amasya Merkez'de bulunmaktadır.
Kapı Ağası medresesi diğer adıyla Büyük Ağa medresesi olarak bilinmektedir. Sultan II. Bayezid kapı ağası Hüseyin ağa tarafından 1488 yılında yaptırılmıştır. Selçuklu mezar anıtlarında görülen sekizgen şema ilk kez bu yapıda kullanılmıştır. medrese eğitim ve öğretim konusunda birçok faaliyet göstermiştir. Aralarında en bilineni Taşköprülüzade Mustafa Müslihiddin efendi olmak üzere birçok bilim insanı müderrislik(öğretmenlik) yapmıştır.
yaşanan depremler sonucu hasar gören medrese 1978 yılında restore edilerek günümüze ulaşmıştır.
182 Elsa

Elsa ; küçük gezegen tanımı : 182 Elsa), asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık çapında bir Massalia ya da arka plan asteroididir. 7 Şubat 1878'de Avusturyalı astronom Johann Palisa tarafından bugünkü Hırvatistan'da bulunan Avusturya Deniz Gözlemevi'nde keşfedildi. S-tipi asteroit 80 saatlik çok uzun bir dönme periyoduna ve olasılıkla uzun bir biçime sahiptir. Adının kökeni net olarak belirli değildir.
Yörünge ve Sınıflandırma
Elsa, Massalia ailesinin (404) bir üyesidir. Bu aile silikatlı (taşlı) asteroitlerden oluşan çok büyük bir iç kuşak asteroit ailesidir. Bununla birlikte, farklı bir Hiyerarşik Kümeleme Metodu(HCM) kullanılarak yapılan çalışmada, ana kuşağın arka plan popülasyonundan aile dışı bir asteroit olduğu bulunmuştur.
Her 3 yıl 9 ayda bir (1.371 gün; yarı büyük ekseni 2,42 AU) 2,0-2,9 AU uzaklıkta iç ana kuşakta Güneş'in yörüngesinde dolanır. Yörüngesinin dış merkezliği 0,19 ve ekliptiğe göre eğimi 2'dir.
Elsa, hem Tholen hem de SMASS sınıflandırmasında yaygın olan, silikatlı (taşlı) bir S-tipi asteroit olarak karakterize edilmiştir.
Dönüş Periyodu
Asteroit nispeten yavaş dönen bir gökcismidir. 1980 yılında dönüş periyodunun yaklaşık 3,3 Dünya günü olduğu tahmin edilmiştir. 2008 yılında, Frederick Pilcher liderliğinde üç farklı ekip tarafından ortak bir çaba ile asteroit için tam bir ışık eğrisi oluşturulmuş ve bu eğri büyüklüğünde bir parlaklık değişimi ile saatlik bir periyot göstermiştir. Yavaş dönüşü açıklamak için olası bir doğal uydu olduğu iddia edilmiştir. Diğer dönem saptamaları, Palomar Transient Factory tarafından bir aykırı değerle birlikte 80,166 ile 80,23 saat arasında benzer sonuçlar vermiştir.
Elsa, uzun ya da düzensiz bir cisme işaret eden çok güçlendirilmiş bir ışık eğrisine sahiptir. Hubble Uzay Teleskobu'ndan yararlanmalarına izin verilen amatör astronomların katıldığı 1993 tarihli "Geçiş Kuyruklu Yıldızları-Asteroitlerde OH Emisyonları için UV Araştırması" adlı çalışmaya dahil edilen beş küçük gezegenden biridir.
Çap ve albedo
Kızılötesi Astronomi Uydusu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Elsa'nın çapı 36 ila 45,72 kilometre arasındadır ve yüzeyi 0,196 ila 0,2106 arasında bir albedoya sahiptir.
Elsa 2002 yılında Arecibo Gözlemevi'nden radarla da gözlemlenmiş olup, dönüş sinyali km'lik etkin bir çapla eşleşmiştir.
Adlandırma
Bu küçük gezegenin adının kökeni belirsizdir. Başlangıçta adını "Elisabeth "in Avusturya varyantı olan "Elsbeth"ten aldığı düşülmüş, daha sonra ise kaşif Johann Palisa'nın rızasıyla daha lirik bir yapısı olan "Elsa" biçiminde değiştirilmiştir. Adını Richard Wagner'in aynı adlı operasında anlatılan Lohengrin efsanesindeki karakterden veya Avusturya İmparatoriçesi Elisabeth'den (1854-1898) ya da Pola'daki Deniz Gözlemevi'nde kaşifin amiri olduğu için bulunan asteroide isim vermeyi talep eden Amiral Bourgignon'un bir akrabasına atıfta bulunuyor olabileceği gibi "Elsbeth" ismi en yaygın dişil Hristiyan isimlerinden biri olduğu için de genel anlamıyla tercih edilmiş olabilir.
Bill Bixby

Bill Bixby Tam adıyla Wilfred Bailey Everett Bixby III (22 Ocak 1934 - 21 Kasım 1993) Amerikalı aktör, yönetmen, yapımcıdır.
Bixby'nin kariyeri, sahnede, filmlerde ve televizyon dizilerinde yer alması da dahil olmak üzere otuz yılı aşkın bir süreye yayıldı. CBS sitcom Tim O'Hara rolüyle, ABC sitcom The Courtship of Eddie's Father'daki Tom Corbett rolüyle, NBC suç drama dizisi Sihirbaz sahne İllüzyonisti Anthony Blake rolüyle ve CBS bilimindeki rolleriyle tanınır. kurgu drama dizisi İnanılmaz hulk Dr. David Banner rolünde rol aldı.
Amerikalı oyuncular
Amerikalı oyuncu taslakları
1934 doğumlular
1993 yılında ölenler
GeorgeNotFound

George Davidson (d. 1 Kasım 1996 ), çevrimiçi olarak GeorgeNotFound olarak bilinen (kısaca GNF veya Gogy olarak da bilinir), bir İngiliz internet kişiliği, YouTuber ve Twitch yayıncısıdır. 2020 ve 2021 yıllarında Minecraft içeriği yükleyerek önemli bir popülerlik kazandı. Davidson, içerik oluşturcucu ve sık sık ortak çalıştığı Dream ile birden fazla hikaye ve karakterden oluşan bir Minecraft rol yapma sunucusu olan Dream SMP'yi kurdu. Ekim 2022 itibari ile, Davidson'un beş YouTube kanalı toplu olarak 15,5 milyondan fazla aboneye ve 742,1 milyonun üzerinde görüntülemeye ulaştı.
117 Lomia

Lomia (küçük gezegen tanımı: 117 Lomia), neredeyse dairesel bir yörüngeye sahip büyük bir ana kuşak asteroididir; yörünge eksantrikliği 0,029'dur. Fransız astronom Alphonse Borrelly tarafından 12 Eylül 1871'de Marsilya Gözlemevi'nden keşfedilmiştir. İlk yörünge elementleri ertesi yıl Alman astronom Friedrich Tietjen tarafından yayınlandı. Adın nedeni belirsiz, ancak Lutz D. Schmadel bunun büyük olasılıkla Yunan mitolojisindeki dişi iblis Lamia'nın yanlış yazıldığına inanıyor (asteroid 248 Lameia da bu figürün adını almıştır).
Bu asteroitin 1985'teki fotometrik gözlemleri, saatlik bir periyoda ve kadirlik bir parlaklık değişimine sahip bir ışık eğrisi verir. Eğri, tek bir maksimum ve minimum ile simetriktir. Bu nesne, bir XC sınıflandırmasıyla eşleşen bir spektruma sahiptir; bir X-tipi ve bir C-tipi asteroit arasındaki geçiş aralığını gösterir. Tahmini kesit çapı ~148'dir. km.
Şimdiye kadar 2000 ve 2018 yılları arasında Lomia tarafından sekiz yıldız örtülmesi gözlemlendi. Bu olaylardan dördü, 2003'teki dört akor olayı da dahil olmak üzere, asteroit boyunca iki veya daha fazla akor sağladı.
Akım fark tamponlu amplifikatör

Akım farkı tamponlu kuvvetlendirici (CDBA), Cevdet Acar ve Serdar Özoğuz tarafından geliştirilen, iki giriş ve iki çıkıştan oluşan çok terminalli aktif bir bileşendir. Blok şeması şekilden görülebilir. Mevcut geri besleme amplifikatöründen (CFA) türetilir.
Temel operasyon
Bu elemanın karakteristik denklemi şu şekilde verilebilir:
,
,
.
Burada z-terminalinden geçen akım, p-terminalinden ve n-terminalinden geçen akımların farkını takip eder. p ve n giriş terminalleri dahili olarak topraklanmıştır. Giriş akımlarının farkı çıkış voltajı Vw'ye dönüştürülür, bu nedenle CDBA elemanı, diferansiyel akım girişi ve topraklanmış y girişi olan özel bir tip akım geri besleme amplifikatörü olarak düşünülebilir.
CDBA, parazitik kapasitanslardan arınmış, yüzlerce MHz'den (hatta GHz!) daha yüksek frekans aralığında çalışabilen ve bir voltaj çıkışı sağlarken mevcut mod çalışmasına uygun olarak uygulamayı basitleştirir.
Bu aktif eleman kullanılarak çeşitli voltaj ve akım modlu sürekli zamanlı filtreler, osilatörler, analog çarpanlar, endüktans simülatörleri ve bir PID kontrolörü geliştirilmiştir.
35 Leukothea

Leukothea (Küçük gezegen tanımı : 35 Leukothea), asteroit kuşağından gelen büyük, karanlık bir asteroittir. Alman gök bilimci Karl Theodor Robert Luther tarafından 19 Nisan 1855'te keşfedildi. 35 Leukothea, Tholen sınıflandırma dizgesinde C-tipi bir asteroittir, karbonlu bir bileşim olduğunu düşündürür. Kesit boyutu 103.1 km'dir.
2010 yılında Las Cruces, New Mexico'daki Organ Mesa Gözlemevi'nden bu asteroidin fotometrik gözlemleri, saatlik dönme periyoduna ve büyüklüğünde parlaklık değişkenliğine sahip bir ışık eğrisi verdi. Bu, önceden yapılmış olan çalışmalarla uyumludur.
Bu asteroit için hesaplanan Lyapunov zamanı 20.000 yıldır, bu da onun gezegenlerin yerçekimi bozulmaları nedeniyle zaman içinde gelişigüzel değişen kaotik bir yörüngede olduğunu gösterir.
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Hamamı

Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Hamamı ya da halk arasındaki adıyla Paşa Hamamı, Amasya'nın Merzifon ilçesinde bulunan tarihi bir hamamdır.
Tarihçesi ve mimarisi
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Külliyesi'nin bir parçası olan hamam külliyenin ana yapılarından uzakta, Hacı Bali mahallesinde yer almaktadır. Yapı hakkında hiçbir belge ve kayıt yoktur. Yapının vakfiye defterlerindeki kayıtlara göre 1678-1679 yılları arasında bitirildiği tahmin edilmektedir. 91. Osmanlı Sadrazamı Merzifonlu Kara Mustafa Paşa tarafından yaptırılan hamam plan olarak klasik Türk hamamlarındandır. Birbirine geçmiş bölümlerden oluşan hamamın düzgün bir planı yoktur. Birinci bölümü bir kubbeyle örtülü, ikinci ve üçüncü bölmeleri ayna tonozlu olarak inşa edilmiştir. Hamam sekizgen bir yapıda inşa edilmiştir.
Galeri
Efkerit Mağarası

Efkerit Vadisi ve Luvi Tapınağı, Anadolu'da yaşayan ilk kavim olan Luviler'in Tokat/Niksar ilçesinde vadide yapılan arkeolojik kazılar sonucunda bulunan mezar kalıntıları, tümülüsler, kalıntılar sebebiyle Luviler'e ait olduğu düşünülen bir tapınak yer almaktadır. Luviler'in bu tapınağı inşa etmelerinin sebebi Nuh Tufanından kaçmaları olarak iddia edilir. Bir diğer varsayım ise Danişment Hükümdarının zamanında tapınağı askeri üs olarak kullanmasıdır. Aynı zamanda rivayete göre Hristiyan din adamlarının bu tapınakta inzivaya çekildikleridir.
Efkerit vadisi boyunca, vadide oluşan mağaralar sebebi ile güzel bir görünüme sahip olup, gelen ziyaretçileri jeolojik bilgi açısından zenginletmektedir. Vadi doğa turizminin yanı sıra, jeoturizm açısından da önemli bir nitelik taşır.
Tokat ili, Niksar ilçesi, 37 No. lu Efkerit Vadisi Doğal Sit Alanı Bakanlık Makamının 02.04.2021 tarihli ve 703784 sayılı OLURu ile Nitelikli Doğal Koruma Alanı ve Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kullanım Alanı olarak tescil edilmiştir.
Efkerit 1 Mağarası
Tokat'ın Niksar ilçesinde yer alan Direkli Köyünde yer almaktadır. Mağaraya ulaşım Direkli Köyü yolundan eğimli bir yüzeyde tırmanış ile sağlanmaktadır. Mağara girişinde inşa edilen taş duvarlar ve ahşap hatıllar bulunmaktadır. Bunların da saklanmak veya korunmak için inşa edildiği öne sürülmektedir. Mağaranın duvarla örülü ağzı bulunan bir girişi vardır. Mağara girişinden itibaren +4,5 metrede sonlanmaktadır. Mağara doğal olarak oluşmuştur. Gerek arkeolojik olarak gerekse yapılan çalışmalar neticesinde araştırılmaya değer bir oluşumdur.
Efkerit 2 Mağarası
Efkerit 2 Mağarası, Efkerit 1 Mağarasının doğu yamacında yer almaktadır. Vadiden belli bir yürüme mesafesi ile mağaraya ulaşım sağlanmaktadır. Mağara girişinden itibaren 52. metrede sonlanmaktadır.
118 Peitho

Peitho (küçük gezegen tanımı: 118 Peitho) bir ana kuşak asteroididir. Muhtemelen S-tipi bir asteroittir ve silisli bir mineralojiye sahip olduğu düşünülmektedir. 15 Mart 1872'de R. Luther tarafından keşfedilmiş ve adını Yunan mitolojisindeki iki Peitho'dan birinin adıyla anmıştır. Sönük bir yıldızın iki gözlemlenmiş Peitho örtülmesi vardır: biri 2000'de, diğeri 2003'te gözlemlenmiştir.
Bu cisim Güneş'in yörüngesinde 3.81 yıl periyodu ve 0,16'lık bir eksantriklik (ovallik) ile döner. Yörünge düzlemi ekliptik düzlemine 7,7 eğimlidir. Kesit çapı ~42 km'dir. 2009 yılında, bu asteroitin fotometrik gözlemleri Colorado Springs, Colorado'da bulunan Palmer Divide Gözlemevinde yapıldı. Ortaya çıkan asimetrik ışık eğrisi, 7,823 ± 0,002 saatlik bir sinodik dönüş periyodunu ve 0,15 ± 0,02 kadirlik parlaklık değişimini gösterir. Bu durum, 1980'de (7,78 saat) ve 2009'da (7,8033 saat) gerçekleştirilen bağımsız çalışmalarla makul ölçüde tutarlıydı. Işık eğrisi ters çevirme işlemi, bu nesnenin bir modelini oluşturmak için kullanılmıştır, düzleştirilmiş kutuplara sahip bloklu bir şekil önermektedir.
56 Melete

Melete (Küçük gezegen tanımı: 56 Melete), büyük ve karanlık bir asteroit kuşağı asteroididir. Muhtemelen organik olarak zengin silikatlar, karbon ve susuz silikatlardan oluşan ve olası iç su buzu olan, oldukça sıra dışı bir P-tipi asteroiddir. Asteroit 4,18 yıllık bir süre ile Güneş'in etrafında dönmektedir.
Melete, Hermann Mayer Salomon Goldschmidt tarafından 9 Eylül 1857'de Paris'teki gözlemevinde keşfedildi. Yörüngesi, Yunan mitolojisindeki İlham perisi Melete'nin adını veren E. Schubert tarafından hesaplandı. 27 Ağustos 1871'de ikinci kez görülmesine kadar 41 Daphne olup olmadığı konusunda şüphelenildi. 1861'de 56 Melete'nin parlaklığının değişken olduğu Alman astronom Friedrich Tietjen tarafından gözlemlendi.
Melete radar astronomisi tarafından incelenmiştir.
119 Althaea

Althaea (küçük gezegen tanımı: 119 Althaea), Kanadalı-Amerikalı astronom J. C. Watson tarafından 3 Nisan 1872'de keşfedilen ve Yunan mitolojisindeki Meleager'in annesi Althaea'nın adını taşıyan bir ana kuşak asteroididir. 2002'de Althaea tarafından yalnızca bir ay arayla iki örtülme gözlemlendi.
Spektrumuna bağlı olarak, bu bir S-tipi asteroit olarak sınıflandırılır. 1988'de Félix Aguilar Gözlemevi'nde yapılan fotometrik gözlemler, 11,484 ± 0,010 saatlik bir periyoda ve 0,365 ± 0,010 kadirlik bir parlaklık değişimine sahip bir ışık eğrisi üretti.
57 Mnemosyne

Mnemosyne (Küçük gezegen tanımı: 57 Mnemosyne), büyük bir ana asteroit kuşağı asteroididir. S-tipi bir asteroittir. 22 Eylül 1859'da Karl Theodor Robert Luther tarafından Düsseldorf'da keşfedildi. Adı, Utrecht Gözlemevi'nin yöneticisi Martin Hoek tarafından Yunan mitolojisinde bir Titan olan Mnemosyne'den esinlenilerek konuldu.
Bu asteroitin yörünge periyodu, Jüpiter ile 2:1 ölçülebilirliğe yakındır, bu da onu gezegenin kütlesini türetmek için pertürbasyon ölçümleri için kullanışlı hale getirmektedir.
Kargı Oğuz Camii

Kargı Oğuz Camii, Çorum'un Kargı ilçesinde bulunmaktadır.
16. yüzyılda Çoban Mustafa Paşa tarafından yapıldığı düşünülmektedir. Camii bulunduğu köyden ismini almaktadır. Dikdörtgene yakın plana esas ile oluşmaktadır. Caminin inşası hakkında kesin bir bilgi ve tarih bulunmamaktadır.
58 Concordia

Concordia (Küçük gezegen tanımı: 58 Concordia), 4,44 yıllık bir periyotla, 2,7 AU'luk bir yarı ana eksene ve 0,043'lük düşük bir eksantrikliğe sahip oldukça büyük bir ana asteroit kuşağı asteroididir. C-tipi bir asteroit olarak sınıflandırılır, yani yüzeyi çok karanlıktır ve bileşimi muhtemelen karbonludur.
Concordia, 24 Mart 1860'ta Alman astronom Karl Theodor Robert Luther tarafından keşfedildi.
120 Lachesis

Lachesis (küçük gezegen tanımı: 120 Lachesis) büyük bir ana kuşak asteroididir. Fransız astronom Alphonse Borrelly tarafından 10 Nisan 1872'de ve bağımsız olarak Alman-Amerikalı astronom Christian Heinrich Friedrich Peters tarafından 11 Nisan 1872'de keşfedildi ve daha sonra Yunan mitolojisindeki Moirai veya Fates'ten biri olan Lachesis'in adını aldı. Bir yıldızın Lachesis tarafından örtülmesi 1999'da meydana geldi ve beş gözlemci tarafından görsel olarak ve bir kez fotoelektrik olarak doğrulandı. Bu doğrulamalar sırasında kirişler tahmini olarak bir eliptik enine kesit verdi.
Bu cisim Güneş'in yörüngesinde 5,50 yıllık ve 0,05'lik bir eksantriklik (ovallik) bir periyotla döner. Yörünge düzlemi ekliptik düzlemine 7 eğimlidir. Bu asteroitin fotometrik gözlemleri, 2009 yılının başlarında New Mexico, Las Cruces'da bulunan Organ Mesa Gözlemevinde yapıldı. Ortaya çıkan ışık eğrisi, 0,14 ± 0,02 kadirlik bir parlaklık değişimi ile 46,551 ± 0,002 saatlik bir sinodik dönüş periyodunu gösterir. 150 km'den fazla çapıyla en uzun dönme periyoduna sahip olan çok yavaş bir döndürücüdür. İlkel bir C-tipi asteroit olarak, muhtemelen karbonlu malzemeden oluşur.
68 Leto

Leto (Küçük gezegen tanımı: 68 Leto), 4,64 yıllık bir süre ile Güneş'in etrafında dönen büyük bir ana asteroit kuşağı asteroitidir. Spektral tipi S'dir ve bu taşlı, silikat bir bileşime sahip olduğunu belirtir. Asteroit, 29 Nisan 1861'de Alman gök bilimci Karl Theodor Robert Luther tarafından keşfedildi ve adını Yunan mitolojisinde Apollon ve Artemis'in annesi Leto'dan almaktadır. Tahmini enine kesit boyutu 123 km ve dönüş süresi 14,8 saattir.
Avrupa E-yolu E54

Tam ismi Avrupa E otoyolu 54 olan yol, Paris'te başlar, Münih'te sona erer.
Rota
Fransa
Paris - Sens - Troyes (A 5 Yolu) - E60
Troyes - Langres (A 5 Yolu) E17
Langres - Vesoul - Lure - Belfort (N 19 Yolu)
Belfort - Mulhouse (A 36 Yolu)
Almanya
Lörrach - Rheinfelden - Bad Säckingen - Albbruck - Waldshut-Tiengen - Klettgau (A98 kısmen)
İsviçre
Schaffhausen
Almanya
Singen - Überlingen - Friedrichshafen - Lindau (partly A98)
Lindau - Memmingen - Landsberg am Lech - Münih (A96)
Kaynaklar
UN Economic Commission for Europe: Overall Map of E-road Network (2007)
54
E54
E54
E54
Chrysaora colorata

Yaygın olarak mor çizgili jöle olarak bilinen Chrysaora colorata (Russell), öncelikle Kaliforniya kıyılarında Bodega Körfezi'nden San Diego'ya kadar var olan bir denizanası türüdür. Denizanasının çanı (gövdesi) kadardır. çapında, tipik olarak radyal şerit desenli. Dokunaçlar, tipik olarak sekiz marjinal uzun koyu kol ve dört merkezi fırfırlı oral koldan oluşan, bireyin yaşına göre değişir. Beslenme alışkanlıkları hakkında pek bir şey bilinmediği için bilim adamları tarafından yakından incelenmektedir.
Genellikle genç Yengeç yengeçleri denizanasında yuva kurar ve denizanasını besleyen ve ona zarar veren asalak amfipodları yerler. Chrysaora colorata, avlarını yakalamak için hareket etmelerini kolaylaştıran canlı bir akıntıda daha aktiftir.
Açıklama
Mor çizgili jöle, mor çizgili ısırgan otu olarak da bilinir. Son derece gençken pembemsi bir renge sahiptir ve dokunaçları uzun ve koyu bordodur. Yetişkinlik aşamasında, dokunaçların koyu kestane rengi solmaya başlar ve mor, çan üzerinde çizgiler halinde görünür. Genç yaşta yetişkinlerin dört fırfırlı sözlü kolları uzar. Denizanası yaşlanmaya başladığında dokunaçları kalınlaşır ve mor çizgiler koyulaşmaya başlar ve dokunaçları solgun görünmeye başlar, ağızdaki kolları kaybolmak ister. Cladocera, Appendicularia, Copepoda, Hydromedusae, Siphonophora ve balık yumurtaları gibi çeşitli organizmalarla beslendikleri bilinmektedir. Av marjinal bir dokunaçla temas ettiğinde, iğneler avı felç etmek için hemen boşalır ve marjinal dokunaç içe doğru en yakın oral kola doğru kıvrılır. Ağız kolu, avı gastrovasküler boşluğa (GVC) taşımak ve hareketsiz avı yakalamak için kullanılır. Bu denizanasının sokması insanlar için son derece acı vericidir ancak nadirdir.
Diyet
Diyeti, kopepodlar, larval balıklar, ktenoforlar, salplar, diğer jöleler ve balık yumurtaları dahil olmak üzere zooplanktondan oluşur.
Predasyon
C. colorata esas olarak deri sırtlı kaplumbağalar tarafından avlanır. Dört ağız kollarındaki yüksek karbon ve nitrojen konsantrasyonları nedeniyle av olarak seçilirler. Bölgedeki deri sırtlı hayvan konsantrasyonunun en yüksek seviyede olduğu, yükselme sonrası mevsimde özellikle besleyici açıdan yoğundurlar.
61 Danaë

Danaë (Küçük gezegen tanımı: 61 Danaë), dış asteroit kuşağının arka plan popülasyonunda yaklaşık 84 kilometre çapında taşlı bir asteroittir.
Fransız gök bilimci Hermann Goldschmidt tarafından 9 Eylül 1860'ta Fransa'nın Paris şehrinde yer alan gözlemevinde keşfedildi. Goldschmidt'den asteroide isim vermesi istendiğinde o sıra hasta olduğu için kendisinin yerine asteroit avcısı arkadaşı Robert Luther'den asteroide isim vermesini istedi. Luther, Yunan mitolojisinde Perseus'un annesi Danaë'nin adını verdi.
Mavi denizanası

Mavi denizanası veya mavi ateş denizanası olarak da bilinen Cyanea lamarckii, Cyaneidae familyasından bir denizanası türüdür.
Açıklama
Mavi denizanasının yaşı, çanlarının renginden belirlenebilir. Gençken görünüşte solgun olma eğilimindedirler, ancak parlak mor-mavi (bazıları sarı) renkli bir çana sahip olacak şekilde olgunlaşırlar. Aslan yeleli denizanasına benzese de mavi denizanası o kadar büyük değildir ve yarı saydam bir çanı vardır.
C. lamarckii'nin mavi veya sarı bir tonu vardır ve yaklaşık büyür. boyunca, ancak örnekler kadar büyüyebilir. İskandinav denizlerinde, bu tür nadiren daha büyük büyür.
Bu denizanaları, dokunaçlarıyla büyük plankton bolluğunu yakalamak için kıyıya daha yakın sürüklenir. Bu denizanasının birçok ısırgan dokunaçları vardır. Denizanası, balık gibi diğer su hayvanlarının yumurtaları ve larvalarının yanı sıra fitoplankton veya zooplankton Cyanea lamarkii, nematokist içeren dokunaçlarını yalnızca avlarını yakalamak için değil, aynı zamanda avcılardan korunmak için de kullanır.
Dağıtım
Bu tür, İskoçya'nın batı kıyısındaki pelajik bölgede, Kuzey Denizi'nde, Manş Denizi'nde ve İrlanda Denizi'nde, bazen daha yaygın olan aslan yelesi denizanasıyla (Cyanea capillata) bulunur.
Taksonomi
Cyanea türlerinin taksonomisi üzerinde tam olarak anlaşmaya varılmamıştır. Bazı zoologlar, cins içindeki tüm türlerin tek bir tür olarak ele alınması gerektiğini öne sürdüler. Bununla birlikte, Cyanea lamarckii, en azından Kuzey Atlantik'in doğusunda iki farklı taksonla birlikte bulunur.
Tür belirteci, Fransız doğa bilimci Lamarck'tan (Latince ad biçimi: Lamarckius) gelmektedir.
Yaşam döngüsü
Medusalar, Britanya Adaları ve güney Kuzey Denizi çevresinde Ocak ve Mart ayları arasında olgun poliplerden tomurcuklanır ve gevşer. Bu, ay denizanasının yaşam döngüsüne benzer bir şekilde gerçekleşir. Bu mavi denizanaları bir yıldan az yaşarlar.
Kaynaklar
Daha Fazla Okuma
Howson, CM; Picton, BE (Ed.) (1997). Britanya Adaları ve çevresindeki denizlerin deniz faunası ve florasının tür dizini. Ulster Müzesi Yayını, 276. Ulster Müzesi: Belfast, Birleşik Krallık. ISBN 0-948150-06-8. vi, 508
Müller, Y. (2004). Faune et flore du littoral du Nord, du Pas-de-Calais et de la Belgique: inventaire. [Kuzey, Pas-de-Calais ve Belçika'nın kıyı faunası ve florası: envanter]. Komisyon Régionale de Biologie Région Nord Pas-de-Calais: Fransa. 307 s.
Cornelius, PFS (2001). Cubozoa, içinde: Costello, MJ ve ark. (Ed.) (2001). Avrupa deniz türleri kaydı: Avrupa'daki deniz türlerinin bir kontrol listesi ve bunların tanımlanmasına yönelik kılavuzların bir bibliyografyası. Koleksiyon Patrimoines Naturels, 50: s. 111
Tür mikroformatı olan maddeler
1810'da tanımlanan hayvanlar
Denizanası
Biyoloj
Deniz yaşamı
Baltık Denizi
İsvaç Krallığı
Mavi Ateş Denizanası
Mavi Denizanası
Cyanea lamarckii
Mavi
Cnidaria
François Péron tarafından isimlendirilen takson
Cyaneidae
62 Erato

Erato (Küçük gezegen tanımı: 62 Erato), asteroid kuşağının dış bölgesinden; yaklaşık 95 kilometre çapında, karbonlu bir Themis asteroitidir. 20042005 dönemindeki fotometrik ölçümlere göre, büyüklük olarak 0,116±0,005 genlik ile 9,2213±0,0007 saatlik bir dönme periyodu gözlemlendi.
Erato, 14 Eylül 1860'ta Berlin Gözlemevi'nde Oskar Lesser ve Wilhelm Julius Foerster ortak kaşifler tarafından keşfedildi. Bu keşif ikilinin ilk ve tek asteroit keşfiydi. İsmi, gözlemevinin yöneticisi Johann Franz Encke tarafından Yunan mitolojisindeki lirik şiirin ilham perisi Erato'dan esinlenilerek verildi.
66 Maja

Maja (Küçük gezegen tanımı: 66 Maja), asteroit kuşağının orta bölgelerinden gelen, yaklaşık 71 kilometre çapında, karbonlu bir arka plan asteroitidir. 9 Nisan 1861'de Amerikalı astronom Horace Parnell Tuttle tarafından Cambridge, Massachusetts, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Harvard Koleji Gözlemevi'nde keşfedildi. Adını Yunan mitolojisinde yer alan Maia'dan almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma
Maja, ana asteroit kuşağının arka plan popülasyonundan aile-dışı bir asteroittir.
Dönme periyodu ve dönüş eksenleri
Maja'nın birkaç dönme ışık eğrisi, 1988'den beri fotometrik gözlemlerden elde edilmiştir. 2016 yılında, çeşitli fotometrik veri tabanı kaynaklarından modellenmiş bir ışık eğrisi elde edildi ve 9,73570 saatlik bir yıldız periyodu ve ekliptik koordinatlarda (49,0, -70,0) ve (225,0, -68,0) olmak üzere iki dönüş ekseni gözlemlendi.
Çap ve albedo
Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Maja'nın çapı 62,87 ile 82,28 kilometre arasında ve yüzeyi 0,03 ile 0,0759 arasında bir albedoya sahiptir.
Uzay aracı ziyaretleri
Şu anda Maja herhangi bir uzay aracı tarafından ziyaret edilmedi. 1988 itibarıyla, Cassini-Huygens uzay aracı için görev planlaması, Maja'nın Mart 1997'de iç güneş sisteminden ayrılırken bir Flyby (uzay uçuşu) yapmasını içeriyordu, ancak gecikmeler nedeniyle, Cassini-Huygens'in fırlatılması Nisan 1996'dan Ekim 1997'ye ertelenmişti. Cassini-Huygens, onun yerine 23 Ocak 2000'de asteroit 2685 Masursky'nin yanından geçti.