Erasmus Schöfer

Erasmus Schöfer (4 Haziran 1931, Altlandsberg; 7 Haziran 2022, Köln), Alman yazar.
Vietnam Savaşı'na ve yeniden silahlanmaya karşı direnişte yer alarak en bilinen Die Kinder des Sisyfos ("Sisifos'un Çocukları") adlı roman dörtlemesi Almanya'da bu konuda direnişin simgesi oldu. Batı Almanya'daki 1968 protestolarından 1980'lerin siyasi ve sosyal gelişmelerine, Almanya'nın yeniden birleşmesine kadar yakın tarihe dayanan konulara değindi. Ayrıca şiir, hikaye, oyun ve diyaloglar yazdı.
Yaşamı
Schöfer, 4 Haziran 1931de Altlandsberg, Brandenburg, Prusya, Almanya'da doğdu ve Berlin'de yetişti. Birkaç dönem Berlin'de eğitim gördükten sonra üç yıl boyunca Osram ile Schwank dahil olmak üzere Berlin ve Köln'deki yapım şirketlerinde çalıştı. 1955'te Köln ile Paris'te devam eden bir yıllık araştırmaları dahil olmak üzere Almanca, felsefe ve dilbilim çalışmalarına geri döndü. Doktorasını 1962'de Bonn'da dilbilimci Leo Weisgerber'den aldı. Tez olarak hazırladığı Die Sprache Heideggers ("Heidegger'in Dili") adlı çalışması Neske tarafından kitap haline getirilerek yayınlandı. Eğitiminin ardından Freiburg ve Münih'te çeşitli gazetelerde serbest muhabir olarak kültürel konular üzerine çalıştı. Ayrıca Almanya'nın her iki bölgesindeki yayıncılar için diyaloglar yazdı. Freiburg, Dortmund ve Bruchsal'da tanıtımı yapılan üç oyuna imza attı. Schöfer'in siyasi hayatı Vietnam Savaşı'na karşı direnişle başlayarak büyük protestolara katılmıştır. 1970te diğer yazar arkadaşlarıyla İş Dünyası Edebiyat Topluluğu adlı çalışma grubunu kurarak Almanyada iyice tanındı. Yazarlarlar çalışmaya odaklanan edebiyat alanını teşvik etti. 1973 yılına kadar konuşmacı olarak görev yaptı ve toplanan yazıların çoğunun editörlüğünü üstlendi. Alman Komünist Partisi üyesiydi. 1980'lerde Yunanistan'da birkaç yıl yaşadı. 1980de Uluslararası PEN Almanya Kulübü üyesi oldu. Schöfer, 2001-2008 yılları arasında Die Kinder des Sisyfos ("Sisifos'un Çocukları") adlı tetraloji türünde en bilinen roman dörtlemesini yayınladı. Romanlarında Batı Almanya'daki 1968 Protestolarının tarihini ve 1970ler ve 1980'lerin siyasi sosyal savaşları bağlamında karakterlerin biyografilerini geliştirdi.
Çalışmaları
Schöfer'in ilk kitabı Erzählungen ("Öyküler") 1979'da Fischer tarafından yayınlandı. Bu eserini Kiepenheuer & Witsch tarafından yayınlanan Der Sturm ("Fırtına") ve Weltkreis-Verlag tarafından Flieg Vogel stirb ("Sinek Kuşunun Ölümü") adlı eserleri takip etti. Yunanistan'da bir yıl geçirdikten sonra 1986'da Tod in Athen ("Atina'da Ölüm") adlı ilk romanını yayınladı.
2001'den itibaren epik tetralojisi türünde Die Kinder des Sisyfos ("Sisifos'un Çocukları") adlı roman dörtlemesi Dittrich Verlag tarafından Berlin'de piyasaya sürüldü. Romanlarında Batı Almanya'daki 1968 Protestoları'nın tarihinden, Almanya'nın yeniden birleşmesine kadar 1970'ler ile 1980'lerin önemli siyasi ve sosyal olayları bağlamında karakterlerin biyografilerini geliştirerek ele aldı. Öğretmenler, oyuncular ve işçilerin yer aldığı eserlerindeki karakterlerle yeniden silahlanmaya, Vietnam Savaşı'na, nükleer santrallere ve santrallerin kapatılmasına karşı yapılan büyük gösterilere ilham oldu. Yayınlanan diğer dört ciltlik eserleri; Ein Frühling irrer Hoffnung ("Çılgın Bir Umut Baharı", 2001), Zwielicht ("Alacakaranlık", 2004), Sonnenflucht ("Sun's Flight", 2005) ve Winterdämmerung ("Winter's Dusk", 2008) olarak yayınlandı. Siyasi ve sosyal arka plan gerçeklerine dayanan beşinci bir cildide sonradan bu çalışmalarına ekledi. Ayrıca Essen'deki Klartext-Verlag 2011'de Diesseits von Gut und Böse adlı makalelerin bir koleksiyonunu ve 2012'de Na hörn Sie mal! adlı diyaloglardan oluşan bir seçkiyi yayınladı.
Schöfer, 2008 yılında Sisyfos adlı eseriyle Gustav-Regler-Basın Ödülüne layık görüldü. Edebi mirası olan (Vorlass) Dortmund'daki Fritz Hüser Enstitüsü tarafından korunmaktadır.
Özel yaşamı ve ölümü
Schöfer, 1970'ler ile 1980'li yıllarda Köln ve Neuss'ta tiyatrolarda sahne alan oyuncu Christiane Bruhnla evli olup dört çocuk sahibiydi.
Schöfer 7 Haziran 2022'de Köln, Almanya'da 91 yaşında öldü.
Ödülleri
Gustav-Regler-Basın Ödülü: 2008
Kaynaklar