Yasushi Akutagawa

Yasushi Akutagawa (芥川 也寸志, Akutagawa Yasushi) (12 Temmuz 1925 - 31 Ocak 1989), Japon besteci ve aynı zamanda bir orkestra şefiydi. Kendisi Tabatada doğup büyümüştür. Babası Japon hikayelerinin babası olarak da anılan Ryūnosuke Akutagawa idi.
Biyografi
Yasushi, Tokyo Müzik Okulunda Kunihiko Hashimoto, Kanichi Shinofusa ve Akira İfubuke ile kompozisyon eğitimleri aldı. İkuma Dan ve Toshiro Mayuzumi ile Sannin no kai (Üçlü Besteci) üyelerinden biriydi.
1954 yıllarında Japon hükumeti ve Sovyetler birliği henüz diplomatik bir ilişkisi sağlanamamışken, Sovyetler Birliğine yasadışı olarak giriş yaptı ve bu sayede Dmitri Şostakoviç, Aram Haçaturyan ve Dmitri Kabalevski ile arkadaşlık sağladı. Yasuşi, o dönem içerisinde Sovyetler Birliğinde resmi olarak besteleri yayınlanan tek Japon besteciydi. 1950 yılındaki bestesi Senfoni Orkestrası Adına Müzik Dmitri Şostakoviç ve Sergey Prokofyev'in eserlerine duyduğu sevgiyi yansıtmaktadır.
Bestelerini tasarlarken Stravinski, Şostakoviç, Prokofyev ve Akira Ifukube'den etkilenmiştir.
Çeşitli TV şovlarında törenlerinin ustası olarak ünlenmişti. Bir eğitimci olarak kendini amatör bir orkestra olan Şin Kokyo Gakudan'ı (Yeni Senfoni Orkestrası) yetiştirmeye adadı. Akutagawa'nın ölümünden yaklaşık bir yıl sonra, 1990'da anısına Akutagawa Beste ödülü verildi.
1976da ise Akutagawa ve Yeni Senfoni Müzik Orkestrası Suntory Music Award ödülünü kazandı.
Eser Derlemeleri
Opera
Hiroşima'daki Orpheus (eski adıyla Dark Mirror), Kenzaburō Ōe'nin metni (1960,1967'de revize edildi)
Orkestra çalışmaları
Senfoni Orkestrası için Prelüd (1947)
Trinita Sinfonica (1948)
Toccata (1949)
Musica per Orchestra Sinfonica (Senfoni Orkestrası Adına Müzik) (1950)
yaylı çalgılar orkestrası için Triptyque (1953)
Prima Sinfonia (Senfoni No.1) (1954, revize 1955)
Yön Değiştirme (1955)
Çocuklar için Senfoni Çocuk korosu ve orkestra için "İkiz Yıldızlar", metin Kenji Miyazawa (1957)
Ellora Senfonisi (1958)
Marcia in Do, Rüzgar orkestrası için (1959)
Yaylı çalgılar orkestrası için Negatif Resim (1966)
Ostinata Sinfonica (1967, 1970 revize edildi)
Konçerto Ostinato, viyolonsel ve orkestra için (1969)
Orkestra Başına Rapsodia (1971)
Konçerto Ostinato, GX1 ve orkestra için (1974)
Akita Ninnisi keman ve orkestra için (1977)
Poipa no Kawa'dan Poipa no Ki'ye, anlatıcı ve orkestra için, metin Eriko Kishida (1979)
Allegro Ostinato (1986)
Kuruluş ve orkestra için Sesler (1986)
Godzilla Temasında Ballade (1988) - Akira Ifukube'ye ithaf edilmiştir
Inochi, koro ve orkestra için (1988)
Bale
Kayıp Cennet (1950)
Gölün Altında Bir Rüya (1950); kayıp
Kappa (1951)
Parıldayan... Yıldız (炎も星も) (1953); kayıp
Örümcek İpliği (1968)
Ay (1981)
Piyano Üçlüsü (1946)
Yaylı Dörtlüsü (1948)
Piyano için La Danse (1948)
Soprano ve piyano için Shajin-Shu, Haruo Sato'nun Yazarlığı (1949)
Keman ve piyano için Ballade (1951)
Fantasia for Microphone, teyp müziği (1953)
Nyambe, Arp, Celesta, bas klarnet, 4 viyola, 2 çello ve kontrbas için (1959)
Yaylılar için Müzik No. 1, 4 keman, 2 viyola, 2 çello ve kontrbas için (1962)
24 Prelüd: Çocuklar İçin Piyano Parçaları (1979)
Film Derlemeleri İçin
Güney'in Derisi (南国の肌 Nangoku no hada) (1952)
Bacaların Görüldüğü Yer (1953)
Cehennemin Kapısı (1953)
Takekurabe (たけくらべ Takekurabe), İngilizce başlıklar şunları içerir: Adolesans aka Growing Up Twice aka Growing Up aka Child's Play (1955) Orijinal Metin Ichiyo Higuchi
The Hole (穴 Ana) aka Hole in One aka The Pit (1957)
Ovadaki Yangınlar (1959)
Kardeşi (1960)
Sıfır Odak (1961)
On Karanlık Kadın (1961)
İki Olmak Kolay Değildir (1962)
Kırık Emir (1962)
Pasifik Boyunca Tek Başına (1963), Toru Takemitsu ile
Cehennemin Portresi (1969)
Mt. Hakkoda (1977)
Sekiz Mezartaşı Köyü (1977)
Şeytan (1978)
Olay (1978)
Niçiren (1979)
Şüphe (1982), Kurōdo Mōri ile
Radyo/Televizyon Derlemeleri
Eriko'dan Tomoni'ye, radyo draması, NHK (1949)
Akō Rōshi (Kırk yedi Ronin), TV draması, NHK (1964)
Ai no Gakko Cuore Monogatari, TV animesi (1981) - Açılış ve Bitiş Teması
Benkei, TV draması, NHK (1986) - Açılış Teması