turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Radzyń Chełmiński Kalesi

Radzyń Chelmiński Kalesi, Töton Şövalyeleri Komutanlığının merkezi olarak 1330'da tamamlanan Tuğla Gotik mimari bir manastır kalesidir. Radzyń Chelmiński kasabasının kuzeyinde, Castle Gölü'nün (Lehçe: Jezioro Zamkowe) yakınında yer alır. Kalenin iç dört duvarından üçü ve iç binaların çoğu yıkılmıştır.
Tarih
Kale, Töton Şövalyeleri tarafından inşa edilen en eski kalelerden birinin kalıntısıdır. Kale başlangıçta Rehden olarak bilinirdi. Kalenin inşası 1234 yılında Hermann von Balk'ın emriyle başlatıldı. 1251'de Prusya Ayaklanması'nın ardından, orijinal ahşap kale 1270-1285'te tuğla malzemelerle yeniden yapıldı, yıkıldı ve ardından 1310-1330'da mevcut haliyle yeniden inşa edildi.
Kale, Eylül 1410'da Grunwald Savaşı'ndan sonra Polonya kuvvetleri tarafından ele geçirildi, ancak kısa süre sonra ilk Thorn Barışı (1411) ile tekrar Tötonların eline geçti. 1454'te On Üç Yıl Savaşlarında (1454-1466) Prusya Konfederasyonu tarafından ele geçirildi.
İkinci Thorn Barışı (1466) ile kale yeniden Polonya kontrolüne girdi. 1628'de İsveçlilerle yapılan savaşlar sırasında kale isveç kuşatması sırasında harap olmuş, yavaş yavaş harabeye dönüşmüştür.
Kale, 1772'de Polonya'nın Birinci Bölünmesi sırasında Prusya Krallığı tarafından ilhak edilene kadar büyük ölçüde kullanılamaz durumda kaldı. 1780'de yetkililer kalenin yıkılmasını emretti. Kalenin dış yapılarından ve iç kalenin duvarlarından ve binalarından çıkartılan tuğlalar, çevre kasabalar için evler inşa etmek için kullanıldı. Kalenin yıkımı 1837'de durduruldu.
Kale hem I. Dünya Savaşı'ndan hem de II. Dünya Savaşı'ndan kurtuldu. Kale, 1918'de ve 1945'te iki kere Polonya'ya transfer edildi.
koruma
Kalenin batı dış duvarının ve güney uzantısının batı ve güney duvarları boyunca iç kalenin yalnızca bazı kısımları günümüze ulaşmıştır. Güney binalar, doğu uzantısı ve yakınlardaki küçük göl artık mevcut değildir.
1961-1968 yıllarında bir restorasyon çalışması yapılmış ve iç duvarlar, avlu ve mahzenler molozlardan temizlenmiştir. Ana duvar orijinal yüksekliğine getirilmiş ve şapelin çatısı değiştirilmiştir.
Kale, 20. yüzyılın sonlarında ziyarete açılmıştır. Şu anda ziyaretçiler restore edilmiş güney cephesini gezebilir, avluya, kulelere, mahzenlere ve şapele girebilirler.
Ziya Demirel (film yönetmeni)

Ziya Demirel (d.12 Eylül 1988, Adana), Türk sinema yönetmeni ve senarist.
Yaşamı
1988 yılında Adana'da doğdu. Lise döneminde tiyatro ile ilgilendi. Galatasaray Üniversitesi Endüstri Mühendisliği bölümünde öğrenim gördü. Mühendislik eğitimi sırasında tiyatro ekibi ile küçük filmler çekmeye başladı. Filmin Adı adlı kısa filminin bir festivalden mansiyon ödülü alması ile sinemaya devam etmek için cesaret buldu. Sinema öğrenimi için yurtdışına gitti; Prag Film Okulunda yönetmenlik ve senaryo yazarlığı eğitimi aldı. Çehovun Anita adlı hikayesinden uyarlayarak Pragda çektiği 2012 yapımı Evicko adlı kısa film birçok ödül aldı.
Öğrenimini İstanbul Bilgi Üniversitesinde Film ve Televizyon yüksek lisans programında sürdürdü. Dördüncü kısa filmi olan "Salı", 68. Cannes Film Festivalinde En İyi Kısa Film Ödülü için yarışmaya hak kazandı; daha sonra birçok festivale katıldı ve ödüller kazandı.
Demirel, tiyatro ile ilgili üretimlerde bulunmaya devam etti. 2019'da Tiyatro Sarı Sandalyeyle beraber Georges Perecin Ücret Artışı Talebinde Bulunmak İçin Servis Şefine Yanaşma Sanatı ve Biçimi adlı metnini sahneye uyarladı.
İlk uzun metrajlı filmi olan Ela ile Hilmi ve Ali'nin senaryosunu Nazlı Elif Durlu ile birlikte yazdı. 2021 yapımı film, birçok ödüle değer görüldü.
Bertu Alican Özyürek

Bertu Özyürek (31 Mayıs 2001, Çaycuma), Türk futbolcudur. 2. Lig ekiplerinden Kastamonuspor 1966'da Boluspor'dan kiralık olarak oynamaktadır.
Kulüp kariyeri
Bertu 2001 yılında Çaycuma'da doğdu. Futbola 2014 yılında İstanbul Başakşehir FK'da başlayan Bertu, 2019 yılına kadar İstanbul Başakşehir FK altyapısında oynadı. 2019 yılında Boluspor U19 takımına transfer oldu. Burada profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak Boluspor as takımına alındı. İlk resmi karşılaşmasını Kocaelispor'a karşı oynadı.
2023'te yağlı güreş

Türkiye'de 2023 yılında düzenlenen yağlı güreş müsabakalarının başpehlivan boyundaki sonuçları aşağıdaki gibidir.
Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşi
Bu sene 662. si düzenlenen Kırkpınar Güreşlerine son kez katılmak isteyen tüm pehlivanlar katılacak olup, önümüzdeki seneden sonra yeni kurulan Türkiye Yağlı Güreş Liginde ilk 24'e giren ve ön elemeleri geçen 8 başpehlivan olmak üzere toplam 32 başpehlivan katılacaktır. Alt boylarda da katılımcı sayısı aynı şekilde Lig güreşleri sonuçlarına göre 32 olacaktır. 2023 Kırkpınar yağlı güreşlerinde finalde İsmail Balaban'ı yenen Yusuf Can Zeybek başpehlivan oldu.
Türkiye Yağlı Güreş Ligi Kapsamındaki Turnuvalar
Türkiye Geleneksel Güreşler Federasyonu tarafından 2023 yılında ilk kez CW Enerji sponsorluğunda Türkiye Yağlı Güreş Ligi düzenlenecektir. Yeni organize edilen lig aşağıdaki 7 turnuvadan oluşmaktadır
Diğer Mahalli ve Geleneksel Güreşler
Kırkpınar ve Türkiye Yağlı Güreş Ligi kapsamında düzenlenen güreşler dışında Türkiye genelinde düzenlenen diğer güreşlerdir. Bu güreşlerde Türkiye Yağlı Güreş Liginde belirlenen ödül ve puanlama gibi kurallar uygulanmamaktadır. İsteyen veya davet edilen tüm pehlivanlar katılabilecek. Ödül düzenleyen tarafından belirlenecektir.
Tüm Güreşlerde Alınan Sonuçlar
Cehre Muharebesi

Cehre Muharebesi, Kuveyt-Necid Savaşı'nın parçası olan, Kuveyt güçleriyle Suudi destekli militanlar arasında savaş idi. Savaş, 10 Ekim 1920 tarihinde Kuveyt şehrinin batısındaki El-Cehre'de Kuveyt Kızıl Kalesi çevresinde gerçekleşti.
Savaş
Savaş, Hamd Muharebesi'nin bir sonucu olarak yürürlüğe girdi. Faysal Daviş liderliğindeki üç ila dört bin İhvanlı bir kuvvet, on beş yüz adam tarafından savunulan El-Cehre'deki Kızıl Kaleye saldırdı. Kale kuşatıldı ve Kuveyt'in konumu istikrarsız hale geldi; Kale düşmüş olsaydı, Kuveyt muhtemelen İbn Suud'un imparatorluğuna dahil olacaktı. Savaş sırasında Kuveyt Şehri'nden deniz yoluyla takviye kuvvetler geldi ve kara yoluyla gelen Şammar Şeyhleri tarafından da muharebe desteği sağlandı.
İhvan saldırısı, Salim ile Daviş arasında müzakereler başladığında bir süre geri püskürtüldü; ikincisi, Kuveyt kuvvetleri teslim olmazsa başka bir saldırıyı tehdit etti. Yerel tüccar sınıfı, Salim'i uçaklar ve üç savaş gemisiyle gelen ve saldırıları sona erdiren İngiliz birliklerinden yardım çağırmaya ikna etti.
Heinrich von Plötzke

Heinrich von Plötzke ( 1264 27 Temmuz 1320, Medininkai, Litvanya) 13. yüzyılın sonları ve 14. yüzyılın başlarında Töton Tarikatı'nın bir Komtur'uydu.
Heinrich, 1286'da Altenburg'un ve 1287'de Halle'nin Komtur'luğunu yaptı. Plötzke Prusya'ya transfer edildi ve 1294 yılında Balga Komturu oldu. Plötzke, 1307-1309 yılları arasında Prusya'nın Landmeister'ı olarak görev yaptı. Landmeister'lik görevini Elbing'den yürütüyordu.
Plötzke, (ve aynı adı taşıyan Gunther von Schwarzburg'un bir akrabası), 1308'de Brandenburg'un Danzig kuşatmasını hafifletip, şehri Polonya Kralı I. Wladyslaw'a bırakmayı reddeden Töton güçlerine liderlik etti. Plötzke, I. Wladyslaw'a Tötonların masrafları için ödeme talep etti, ama geri çevrildi. Bu, Danzig'in Tötonlar tarafından ele geçirilmesine yol açtı. 1309 Soldin Antlaşması ile Plötzke, Brandenburg'un Pomerelia üzerindeki iddialarını Tötonlar adına satın aldı. Tötonlar 1466'ya kadar Danzig ve Pomerelia'yı elinde tuttu. Plötzke 1314'te Navahrudak Kalesi'ne saldırdı ama saldırı başarısız oldu.
Plötzke, 1320'de Litvanya'yı işgal etti ama yenildi. 27 Temmuz 1320'de yapılan Medininkai Muharebesi'nde kendisi ve 29 şövalyesi hayatını kaybetti
Siegfried von Feuchtwangen

Siegfried von Feuchtwangen (ö. 1311), 1303'ten 1311'e kadar Töton Şövalyeleri'nin 15. Büyük Üstadıydı.
Feuchtwangen, Orta Frankonya'daki Feuchtwangen'da doğdu. Eski Büyük Üstat Konrad von Feuchtwangen'in akrabasıydı. Selefi Gottfried von Hohenlohe tahttan çekildikten sonra göreve başladı. Hohenlohe'nin yönetimi, Tarikat içindeki iç çekişmeler ve aynı zamanda önemli değişiklikler olarak işaretlendi.
Feuchtwangen yönetimindeki Tarikat, 1308'de Danzig'i (Gdańsk) ele geçirdi ve Soldin Antlaşması ile Pomerelia'nın kontrolünü ele geçirdi. Tarikat o andan itibaren Polonya'nın en güçlü düşmanı oldu.
Papa'nın Tapınak Şövalyelerini idam edip dağıtması nedeniyle, Tarikatın merkezi Venedik'ten Kutsal Roma İmparatorluğu'nun dışındaki Pomesania'daki Marienburg Kalesi'ne taşıdı.
Feuchtwangen 1311'de Marienburg'da öldü ve Kulmsee (Chelmża) katedraline gömüldü.
Noel kartı

Noel Kartı, Noel'e ilişkin duyguları iletmek için geleneksel Noel Kutlamalarının bir parçası olarak verilen kutlama kartıdır. Bu kartlarda "Sana mutlu yıllar ve noeller diliyorum" biçiminde iyi dilek sözleri yer alır.
Tarihi ve İçeriği
Kartlarda genel olarak inançsal ögeler yer alsa da, kış gibi inançsal olmayan ögelere de yer verilmektedir.
Bu kartın kim tarafından bulunduğu bir tartışma konusudur. İlk noel kartları 18'l"lı yıllarda Londra'da piyasaya sürüldü.
Ancak bu kartlar başlarda, kartlarda Noeli kadeh kaldırarak kutlayan kişilerin çizimlerinin olması nedeniyle kınandı ve beğenilmedi.
Ertuğrul Dağdeviren

Ertuğrul Dağdeviren (d. 1988, Balıkesir), Türk başpehlivandır. 5 Ağustos 1988 tarihinde dünyaya geldi. Ertuğrul Dağdeviren aslen Balıkesir, Susurlukludur. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Bolu Meslek Yüksekokulundan mezun olmuştur.
Güreş kariyeri
Ertuğrul Dağdeviren 2018 yılından düzenlenen 657. Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde rakibi Furkan Durmuş Altını yenerek Başaltında şampiyon olmuş böylece başpehlivan boyuna yükselmiştir. Başpehlivanlıkta ilk senesi olan 2018'de toplam? güreşe katılarak 4 birincilik, 4 ikincilik, 4 üçüncülük olmak üzere 12 kürsü ile tamamladı. 2019'da toplam 53 güreşe katılarak 5 birincilik, 3 ikincilik, 6 üçüncülük olmak üzere 14 kürsü ile tamamladı. 2020 yılında Covid-19 salgını nedeniyle güreşleri düzenlenmedi. 2021'de toplam 28 güreşe katılarak 1 ikincilik, 1 üçüncülük olmak üzere 2 kürsü ile tamamladı.
2022 yılında Bursa Kocayayla Keles Yağlı Güreşlerinde Şampiyon oldu. Burhaniye 5. Sübeylidere Yağlı Güreşlerinde de ikinci olan Ertuğrul, sezon boyunca 59 müsabakada güreşen pehlivan, 10 güreşte de üçüncü olarak kürsüye çıktı. 2022 Kırkpınarda sırasıyla Şahali Kurt, Mehmet Yeşilyeşil, ve Serhat Gökmen'i eleyerek yarı finale yükseldi. Yarı finalde Mustafa Taş'a yenilerek üçüncü oldu.
2023 yılında Burhaniye 6. Sübeylidere Yağlı Güreşlerinde ve 2. Gömeç Ulubeyler Mahallesi Yağlı Güreşleri Şampiyon oldu.
Performansı
Birincilikleri
2018
Kapaklı Yağlı Güreşleri
Sındırgı 20. Yağcıbedir Yağlı Güreşleri
14. Edremit Yağlı Güreşleri
Seben Yağlı Güreşleri
2019
4. Yüreğil Yağlı Güreşleri
Burhaniye 4. Sübeylidere Gece Yağlı Güreşleri
8. Kavaklı Koca Yusuf Yağlı Güreşleri
2. Göbel Koca Mustafa Yağlı Güreşleri
21. Sındırgı Yağlı Güreşleri
2021
-
2022
Kocayayla Keles Yağlı Güreşleri
2023
Burhaniye 6. Sübeylidere Yağlı Güreşleri
2. Gömeç Ulubeyler Mahallesi Yağlı Güreşleri
Günther von Wüllersleben

Günther von Wüllersleben (ö. 3 veya 4 Mayıs 1252), 1249 veya 1250'den 1252'ye kadar hüküm süren Töton Tarikatı'nın sekizinci büyük Üstadıydı.
Hayatı
Günther, Hesse, Bad Hersfeld'deki Hersfeld Manastırı'ndan ministerialis bir aileden geliyordu. Bilinmeyen bir tarihte Töton Tarikatı'na katıldı. 1215'te Akka'da görev yapıyordu. Çeşitli büyük Üstatlar ile yakın bağlantıları vardı. 1244'te Prusya'da olduğu ve 1246'da Büyük Üstat Heinrich von Hohenlohe ile birlikte bulunduğu belgelenmiştir.
O zamanlar kayıtlarda adı geçen üç Günther'in arkasındaki kimlik Wüllersleben olabilir. Bu da onun 1218 civarında Brindisi'nin Komtur'u, 1228'den 1230'a kadar Tötonların Marschall'ı ve 1240'tan 1244'e kadar Apulia'nın kara komutanı olabileceği anlamına gelir.
Günther, 1249 veya 1250'de Töton Tarikatı'nın Büyük Üstadı seçildi. Saltanatı hakkında çok bir şey bilinmiyor, ancak tarikat içindeki papalık yanlısı ve papalık karşıtı grupları uzlaştırmaya çalıştığı düşünülüyor. 3 veya 4 Mayıs 1252'de Akka'da ölmüştür.
Hidayet Hayır Cemiyeti

Hidayet Hayır Cemiyeti (), 19. yüzyıl Azerbaycan'ında dini fanatizme direnmek, soygunculara ve katillere karşı mücadele etmek olan bir toplumdu. 1904'de kurulan cemiyetin yönetim kurulunda Hacı Zeynelabidin Tağıyev, İsa Bey Hacınski, Mirmuhammed Kerim Bakuvi, Molla Ruhulla Memmedzade, Ahmet Bey Ağaoğlu, Mustafa Bey Alibeyov ve diğerleri yer alıyordu. Toplumun üyeleri, görüş ve eylemlerinden dolayı suçlular ve dini radikaller tarafından sürekli olarak baskı görmüştür.
Tarihi
Hidayet Hayır Cemiyeti 1904'de Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan Bakü'de (günümüz Azerbaycan) kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, Azerbaycanlı din adamlarının ve aydınların temsilcileriydi. Başlıca amaçları Bakü sakinlerini rahatsız eden soygunculara ve katillere karşı mücadele etmek ve dini fanatizmi bastırmaktı. Dernek üyeleri, sokaklarda topluma zarar veren ve kadınlara hakaret eden kişileri tespit etmiş, haklarında cezai işlem yapılması için adları genel valiye sunulmuştur. Hidayet Hayır Cemiyeti, aralarında Hacı Zeynelabidin Tağıyev, İsa Bey Hacınski, Mirmuhammed Kerim Bakuvi, Molla Ruhulla Memmedzade, Ahmet Bey Ağaoğlu, Mustafa Bey Alibeyov ve diğerlerinin de bulunduğu on üyeden oluşuyordu. Cemiyetin tüzüğü Ahmet Bey Ağaoğlu tarafından kaleme alınmıştır.
Cemiyetin yardımıyla 17 Kasım 1906'da çok sayıda soyguncu ve holigana karşı önlem alınmıştır. Bunlardan biri Novhanı'da yaşayan Meşadi Hacı oğluydu. Meşadi Hacı oğlu 16 Ocak 1912'de cemiyet mensubu Molla Ruhulla Memmedzade'ni kendi evinde öldürerek ondan intikam almıştı. 1913'te görülen cinayet davasıyla ilgili davaya cemiyetin katibi Mustafa Bey Alibeyov katılmıştır.
Hidayet Hayır Cemiyeti, İmam Hüseyin'in acı çekmesini ve ölümünü taklit eden, kendini kırbaçlama ve benzeri ritüellerin eşlik ettiği dini fanatizme, "şahsey-vahsey" ayinine karşı çıkmıştır. Toplum, onlara yalnızca zarar verdikleri için bu ritüelleri terk etme çağrısı yapan insanlara başvurmuştur. Cemiyetin katibi Mustafa Bey Alibeyov da bu konuda İrşat gazetesinde bir yazı yazmıştır. Bu öfke muamelesi, şehrin dini fanatikleri tarafından benimseniyordu. Hatta bazıları, cemiyetin üyelerinden Mirmuhammed Kerim Bakuvi ve Mustafa Bey Alibeyov'un başlarının kesilmesini talep ediyordu. Daha sonra Mirmuhammed Kerim'in evinin kapısı ateşe verilmiştir. Mustafa Bey Alibeyov zulme uğramamak için bir süre evinden dışarı çıkmamıştı.
Cemiyetin katibi Mustafa Bey Alibeyov, Bakü petrolünü yabancı sermayenin tekelinden çıkarıp milletin menfaatine kullanmak için cemiyet bünyesinde Hidayeti-İslamiye adlı bir petrol şirketi kurmak için girişimde bulunmuştur. Bu amaçla 27 maddeden oluşan şirket tüzüğünü geliştirmiştir.
Till (film)

Till, Chinonye Chukwu tarafından yönetilen, Michael Reilly, Keith Beauchamp ve Chukwu tarafından yazılan ve Beauchamp, Reilly ve Whoopi Goldberg tarafından üretilen 2022 biyografik drama filmidir.
Oyuncular
Danielle Deadwyler - Mamie Till
Jalyn Hall - Emmett Till
Kevin Carroll - Rayfield Mooty
Frankie Faison - John Carthan
Haley Bennett - Carolyn Bryant
Jayme Lawson - Myrlie Evers
Tosin Cole - Medgar Evers
Sean Patrick Thomas - Gene Mobley
John Douglas Thompson - Mose "Vaiz" Wright
Roger Guenveur Smith - T. R. M. Howard
Whoopi Goldberg - Alma Carthan
Mustafa Bey Alibeyov

Mustafa Bey Alibeyov ( 1872, Nuha 1945, Sibirya) Azerbaycanlı gazeteci, yazar, oyun yazarı, hukukçuydu. Alibeyov, Işık dergisinin yayıncısı, Nicat Hayır Cemiyeti ve Muhtaçlara Yardım Cemiyeti üyesi, Hidayet Hayır Cemiyeti katibi ve Ahrar Partisi üyesiydi.
İlk yılları ve ailesi
Mustafa Bey Alibeyov, 1872'de Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan Nuha'da (günümüz Şeki, Azerbaycan) doğmuştur. Öğreniminin ilk yıllarında Arapça ve Farsçayı mükemmel bir şekilde öğrenmiştir. Alibeyov, Nuha'da Rus-Tatar okulunda okumuştur. 1892'de Tiflis lisesinden mezun olmuştur. Alibeyov, bu yıllarda Rusça ve Fransızca öğrenmiştir.
Mustafa Bey Alibeyov'un babası Şeki Hanları Sarayı'nda katipti. Alibeyov, 1884'te Tiflis'te doğmuş Hatice Süphanguliyeva ile evlenmiştir. Süphanguliyeva, Tiflis'te Rus kız spor salonunda okuduktan sonra Transkafkasya Olginskaya Ebelik Enstitüsü'nden mezun olmuştur. 1908'de Selamet Cemiyeti'nin kadınlar bölümünün açılışına 14 hanımla birlikte katılmıştır. Azerbaycan'ın ilk kadın dergisi Işıkın editörüydü. Bu evlilikten 5 çocuğu dünyaya gelmiştir.
Kariyeri
Mustafa Bey Alibeyov, 1892'de Bakü Guberniyası kaza mahkemesinde başmüfettiş tercümanı olarak göreve başlamıştır. Nicat Hayır Cemiyeti'ne üyeydi. Bir avukat olarak ünlü olmasının yanı sıra edebiyat eleştirmeni olarak da biliniyordu. Reklamcı, yazar ve oyun yazarı olarak çalışmıştır. Yazılarını Yukarıbaşlı mahlasıyla yazmıştır. Bu, Şeki'nin Yukarıbaş mahallesinde yaşamasından kaynaklanmaktadır.
Alibeyov, 1913'te Molla Ruhulla Memmedzade'nin öldürülmesi davasına katılmıştır. 1917'de faaliyete geçen Nuha-Hürriyeti-Maarif Cemiyeti'ne bağış yapanlar arasında yer almıştır. Şubat Devriminden sonra siyasi faaliyete başlamış ve Ahrar Partisine katılmıştır. Muhtaçlara Yardım Cemiyeti'nin bir üyesi olarak, Vahşi Tümen askerlerinin silahlarının alınmasına karşı çıkmış ve Bakü Komiserliği'nden silahlarının iadesini talep etmiştir. Türk askeri esirlerinin Osmanlı devletine geri gönderilmesinde rol oynamıştır. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra Yeşil Kalem Yazarlar Birliği'ne üye olmuştur. Muhtaçlara Yardım Cemiyeti aracılığıyla nüfusa yiyecek ve giyecek yardımı yapmıştır.
1920'de Nisan işgalinden sonra Nuha'ye yaşınmış, önemli davalar için halk kadısı, hukuk dairesi başkanı ve Gence'de müdafiun ekibi üyesi olmuştur.
Ölümü
Mustafa Bey Alibeyov, 1937'de Sovyet infaz kampanyasına maruz kalmıştır. Sibirya'ya sürülmüş ve 8 yıl hapis cezasına çarptırılmıştır. Alibeyov, 1945'te vefat etmiştir ve mezarının yeri bilinmiyor.
Arthur Amos Noyes

Arthur Amos Noyes (13 Eylül 1866 - 3 Haziran 1936), Amerikalı mucit ve kimyager.
Ödüller
1915 Willard Gibbs Madalyası
1927 Davy Madalyası
1866 doğumlular
1936 yılında ölenler
Amerikalı kimyagerler
Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü öğretim üyeleri
Massachusetts Teknoloji Enstitüsü başkanları
Amerikan Kimya Topluluğu başkanları
Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America editörleri
Nunavut bayrağı

Nunavut'un resmi bayrağı, Kanada'daki Nunavut topraklarıyla birlikte 1 Nisan 1999 tarihinde ilan edildi. Geleneksel bir İnuit kara işareti olan kırmızı bir inuksuk ve Kuzey Yıldızı Niqirtsuituq'u ve toplumdaki yaşlıların liderliğini temsil eden mavi bir yıldıza sahiptir. Mavi ve altın renkleri karanın, denizin ve gökyüzünün zenginliklerini temsil eder. Yerel topluluklardan girdi talep edilen ve Kanada halkından başvuru talep edilen bir sürecin ardından kabul edildi.
Sembolizm
Kanada'nın Nunavut topraklarının bayrağı, üst kısımda mavi bir yıldız bulunan kırmızı bir inuksuk ile dikey olarak bölünmüş altın ve beyaz alanlardan oluşur. Mavi ve altın renkleri "kara, deniz ve gökyüzünün zenginliklerini" temsil etmek için seçilirken, kırmızı bir bütün olarak Kanada'yı temsil etmek için kullanılır. Bayrağı bölen inuksuk, gezginlere rehberlik etmek ve kutsal yerleri işaretlemek için kullanılan geleneksel bir taş anıttır. Üst kısımda mavi yıldız, seyir feneri olarak kilit rolü ve topluluk büyüklerinin bilgeliğini ve liderliğini sembolik olarak temsil etmesi nedeniyle önemli bir nesne olan Kuzey Yıldızı'nı (Niqirtsituk) temsil eder.
Renk şeması
Tarih
Nunavut için bayrak oluşturma süreci, 1999 yılında bölge olarak kurulmasından önce başladı. Bu, Newfoundland'ın 1949 yılında bir eyalet haline gelmesinden bu yana Kanada haritasındaki ilk değişiklik olduğu ve bayrak tarihinin çok az olduğu bir bölgede oluşturulduğu için veksilloografik toplulukta önemli bir heyecan yarattı. Nunavut'un İnuit topluluklarının yaşlılarına saygı göstererek, hem Nunavut bayrağının hem de armasının gelişimi onların girdileriyle yönlendirildi. Süreç, halka sunma ve yerel sanatçılara katılma fırsatı verme fırsatı vermeye çalıştığı gibi bayrağın renklerine ve sembolizmine girdi. Kanada Baş Habercisi liderliğindeki bayrağı geliştiren bir grup, Rankin Girişi, Baker Gölü, Kinngait, Iqaluit ve Pangnirtung dahil olmak üzere yerel kültür hakkında bilgi edinmek ve bilgi edinmek için bir dizi topluluğu ziyaret etti.
Grup daha sonra tüm Kanada'da başvuru çağrısı yaptı ve 800'den fazla başvuru aldı. Bu gönderimler, on finalisti seçen sanatçılar ve yerel yaşlılardan oluşan bir komite tarafından gözden geçirildi ve kazanıldı. Bu on finalistin sembol ve renklerinden bayrağın beş taslak tasarımı geliştirildi. Bunların hazırlanmasında yerel İnuit sanatçısı Andrew Qappik onlara yardım etti. Bayrağın son hali, kabulünden sorumlu komisyonun yanı sıra Kanada Genel Valisi ve Kraliçe II. Elizabeth tarafından da kabul edildi. Resmi olarak, hem Nunavut topraklarının hem de hükumetinin resmi hale geldiği gün olan 1 Nisan 1999 tarihinde açıldı.
Bayrağın düzeni ve renklendirilmesi, yine de tasarıma dahil olan değerli kültürel sembolizmi tanıyan bazı marjinal eleştiriler uyandırdı.
Timimun (il)

Timimun ili (), Cezayir'in illerinden biridir. İl, Cezayir Çölü'nün kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 65.203 km2 olan ilin nüfusu 14 Nisan 2008 tarihi itibarı ile 122.019'dur. İlin merkezi Timimun'dur.
Timimun ili, 18 Aralık 2019 tarihinde Adrar ilinden ayrılması sonucu kuruldu.
İdari bölümler
Timimun ili, dört ilçeye ayrılmaktadır.
Şervin
Timimun
Tinirkuk
Uvkurt
Tukurt (il)

Tukurt ili (), Cezayir'in illerinden biridir. İl, Cezayir Çölü'nün kuzeydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 17.428 km2 olan ilin nüfusu 14 Nisan 2008 tarihi itibarı ile 247.221'dir. İlin merkezi Tukurt'tur.
Tukurt ili, 18 Aralık 2019 tarihinde Vurkla ilinden ayrılması sonucu kuruldu.
İdari bölümler
Tukurt ili, dört ilçeye ayrılmaktadır.
Makarin
Taybet
Temasin
Tukurt
III. Ahmed’in Avrupalı Elçiyi Kabulü

III. Ahmedin Avrupalı Elçiyi Kabulü, Jean-Baptiste Vanmour tarafından 1700 - 1750 yılları arasında yapıldığı tahmin edilen kabul resmi türünde bir tablodur. Tablo Elçi Alayı Serisinin son parçasıdır.
Açıklama
Yağlı boya ile yapılmış bir eser olan III. Ahmedin Avrupalı Elçiyi Kabulü, 1700 - 1750 yılları arasında yapılan bir minyatürdür. Tabloda hiyerarşi ve insanı merkeze alan düzenleme hakimdir. Sanatçı eserinde 17 - 18. yüzyıl Osmanlısını yansıtmaktadır.
Betimleme
Bu resimde, Osmanlı İmparatorluğu'nun 18. yüzyılda yaşayan padişahı III. Ahmet'in Batılı bir elçiyi kabul ettiği an betimlenmiştir. Resimde, elçiye hilat adı verilen bir samur kürklü ipek kaftan giydirilmiş ve maiyetindekilere daha ucuz kaftanlar verilmiştir. Elçi arz odasında padişah tarafından kabul edilirken, vezirlerden biri elçinin getirdiği itimatname belgesini teslim almış ve sadrazam ise sultanın yanında durmaktadır. Elçi, padişahın önünde eğik durarak yüzünü sultana çevirerek odadan ayrılmak üzere geri adım atmaktadır.
Stil
Eser tüm yüzeyi tek bir bütün olarak ele alarak minyatür sanatındaki bölünmüş kompozisyondan farklı bir yaklaşım sergiler. Tabloda, yoğun bir karmaşıklık yaratan zemindeki halı, taht, figürler ve arkada yer alan çiniler, dar mekanı genişletir. Figürlerdeki detaylar, durağan bir görüntüye hareket katarak, kompozisyona zenginlik katar. Mekansal alanda kırmızı ve açık renkler dengelenerek, odanın ciddiyeti ve asaleti vurgulanır. Yeşil ve turkuaz renklerin kullanımı, padişah figürünü öne çıkarır. Perspektif kullanımı ve figürlerin boyut farklılıkları, minyatür sanatından farklı bir derinlik katmaktadır. Kompozisyondaki figürsel çeşitlilik, izleyiciyi resme yönlendirir. Eser, yansıtmacılık kuramı ile değerlendirilebilir ve gerçekçi bir tutum sergiler. Batı etkili yağlı boya resmindeki perspektif kullanımı ve üç boyutlu görünüm çabası da hissedilir.
Beni Abbas (il)

Beni Abbas ili (), Cezayir'in illerinden biridir. İl, Cezayir Çölü'nün kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 101.350 km2 olan ilin nüfusu 14 Nisan 2008 tarihi itibarı ile 50.163'tür. İlin merkezi Tukurt'tur.
Beni Abbas ili, 18 Aralık 2019 tarihinde Beşar ilinden ayrılması sonucu kuruldu.
İdari bölümler
Beni Abbas ili, altı ilçeye ayrılmaktadır.
Beni Abbas
Evlad Hadir
İkli
Kerzez
El-Vata
Tabilbela