turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Maya Mihaylovna Gurji

Maya (Maisa) Mikhailovna Gurji (Rusça; ), d. 25. Mayıs.1946 - ö. Haziran.1992) Sovyet ve Ukraynalı müzisyen. Ukrayna Besteciler Birliği Üyesidir.
Biyografi
25 Mayıs 1946'da Simferopol'de Kırımçak bir ailede doğdu.
Simferopol Müzik Koleji'nden mezun oldu. 1971'de Gnesins Devlet Müzik ve Pedagoji Enstitüsü'nün (Moskova) Tarih, Teori ve Kompozisyon Fakültesi'nden mezun oldu. 1971'den sonra Simferopol 1 Nolu Çocuk Müzik Okulu'nda öğretmenlik yaptı. 1975'ten beri bölge radyosunda müzik yorumcusu olarak çalıştı. 1978'de Ukrayna Besteciler Birliği'ne üye oldu.
Dergi ve gazetelerde, konferanslarda, radyo ve televizyon programlarında yer aldı. Besteci Alemdar Karamanov'un eserlerinin popülerleştirilmesiyle uğraştı. Ayrıca onun hakkında makaleler yazdı. Simferopol Sanat Müzesi'nde tematik sanat ve müzik akşamları başlattı ve düzenledi.
Haziran 1992'de Simferopol'de öldü.
Anısına
2017 yılında Kırım Cumhuriyeti Devlet Arşivi 20. yüzyılda Kırım'ın kültürel, sosyo-ekonomik ve askeri tarihinde kadının rolünü göstermek amacıyla Kırım tarihinde Kadınlar sergisi düzenledi. Arşiv fonlarından Maya Gurgi'nin hayatı ve eseri hakkında belgeler yer aldı. Bunlar arasında bir portresi, otobiyografisi ve Müzik ve Müzisyenler serisinden Senfoni Prömiyeri programının bir kopyası yer aldı.
17 Mayıs 2022'de Kırımçak topluluğu tarafından Simferopol'de Maya Gurji anısına bir akşam düzenlendi.
Okuma
ї : [.] / . . . . . : І, ї ї, 2006. . 1. 679. ISBN 966-02-4099-6.
Yüreğimde Yare Var

Yüreğimde Yare Var, yönetmenliğini ve senaristliğini Safa Önal'ın yaptığı, başrollerinde Türkan Şoray ve Hakan Balamir'in yer aldığı 1974 yılı çıkışlı sinema filmi.
Oyuncular
Türkan Şoray - Nurten (ses. Jeyan Mahfi Tözüm)
Hakan Balamir - Yakup (ses. Abdurrahman Palay)
Uğur Güçlü - Halil
Hulusi Kentmen - Rıza
Altan Bozkurt - Tahsin
Yeşim Soydan - Serap
Turgut Boralı - Selami
Yüksel Gözen - Dimitri
Feridun Çölgeçen
Mahmure Handan - Fitnat
Faik Coşkun - Faik
Renan Fosforoğlu - Talat
Özcan Özgür - Rıfat
Suna Selen - Şaziment
Leman Akçatepe - Hacer
Müşerref Çapın - Serap'ın Annesi
Savaş Erenkul
İnan Orkuş
Richard Basehart

John Richard Basehart (31 Ağustos 1914 - 17 Eylül 1984) Amerikalı bir aktördü. Denizin Dibine Yolculuk (196468) televizyon bilim kurgu dramasında Amiral Harriman Nelson olarak rol aldı Ayrıca Knight Rider (1982) dizisinin pilot bölümünde Wilton Knight'ı canlandırdı ve tüm dizi boyunca açılış jeneriğinde duyulan anlatımı sağladı.
Basehart sinemada da eşit derecede aktifti ve On Dört Saat (1951) ve Moby Dick (1956) filmlerindeki performanslarıyla Ulusal İnceleme Kurulu Ödüllerini aldı. Karl Malden tarafından yönetilen tek film olan Time Limit (1957) filmindeki rolüyle ayrıca BAFTA Ödülü'ne aday gösterildi.
Kariyeri
En dikkate değer film rollerinden biri, Federico Fellini'nin yönettiği, beğenilen İtalyan filmi La Strada'da (1954) "Aptal" olarak bilinen akrobat ve palyaçoydu. Ayrıca kara film klasiği He Walked by Night'ta (1948) katil olarak, Roseanna McCoy'da (1949) Hatfield klanının psikotik bir üyesi olarak, Tension'da (1950) ürkek bir koca olarak, Moby Dick'te Ishmael olarak (1956), Decision Before Dawn (1951) adlı dramada, George S. Healey Titanik'te (1953) ve Karamazov Kardeşler'de (1958) Ivan rolünde oynadı. Kings of the Sun'da (1963) bir baş rahibi canlandırdı. 1964'ten 1968'e kadar, Irwin Allen'ın bilim kurgu televizyonuna ilk çıkışı olan Denizin Dibine Yolculuk'ta Amiral Harriman Nelson olarak başrolü oynadı.
Basehart, ölümünden bir ay önce 1984 Yaz Olimpiyatları'nın kapanış törenlerinde ateşin söndürülmesi sırasında bir şiir okudu.
Ölümü
Basehart, bir dizi felçten sonra 17 Eylül 1984'te Los Angeles'ta öldü 70 yaşındaydı, cesedi yakıldı ve külleri Los Angeles'taki Westwood Village Memorial Park Mezarlığı'na gömüldü. Denizin Dibine Yolculuk'taki film karşılığı Walter Pidgeon'dan sekiz gün önce öldü.
Charles Kimbrough

Charles Kimbrough (d. 23 Mayıs 1936 ö. 11 Ocak 2023), Amerikalı aktör.
Yaşamı ve kariyeri
Kimbrough, 23 Mayıs 1936'da Saint Paul, Minnesota'da doğdu. Indiana Üniversitesi ve Yale Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1951'de başladığı oyunculuk kariyerini 2020 yılına kadar sürdürdü. En çok TV sunucusu Jim Dial rolünde olduğu Murphy Brown adlı komedi TV dizisiyle akıllarda kalmıştır. Yer aldığı diğer bazı önemli yapımlar arasında; The White House Murder Case, Company, The Hunchback of Notre Dame, The Hunchback of Notre Dame II ve Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance sayılabilir.
Özel yaşamı ve ölümü
İki evliliğinden bir çocuk sahibi olan Kimbrough, 11 Ocak 2023'te Culver City, Kaliforniya'da doğal nedenlerden 86 yaşında öldü.
Filmografi
Marci X (2003)
The Hunchback of Notre Dame II (2002)
Recess: School's Out (2001)
The Wedding Planner (2001)
The Land Before Time VII: The Stone of Cold Fire (2000)
Buzz Lightyear of Star Command: The Adventure Begins (2000)
De Klokkenluider van de Notre Dame (1996)
The Good Mother (1988)
Switching Channels (1988)
It's My Turn (1980)
Starting Over (1979)
The Seduction of Joe Tynan (1979)
The Sentinel (1977)
The Front (1976)
Televizyon
Murphy Brown - Jim Dial (1988-1998, 123 bölüm)
American Playhouse - farklı roller (1984-1986, iki bölüm)
Great Performances - farklı roller (1975-1983, üç bölüm)
Kojak - Greg Burton (1976, iki bölüm)
Kırım'ın Tahliyesi

Kırım'ın Tahliyesi (13-16 Kasım 1920), Rus İç Savaşı'nda Güney Rusya Hükumeti'nde Beyaz Ordu'nun Güney Cephesi'nde son kalesi olan Kırım Yarımadası'nı deniz yoluyla tahliye ettiği bir olaydı.
Tahliye
Nisan 1919'da Pavel Dybenko komutasındaki Kırım Sovyet Ordusu tarafından Kırım'ın işgali sonrasında İtilaf birlikleri Sivastopol'dan bölgeyi terk etti. Yanlarına İkinci Kırım bölgesel hükümetinin bazı liderlerini ve mültecileri de aldılar. Beyaz Ordu birimleri ise Kerç Yarımadası'na çekildi ve orada yerleştiler. Başlangıçta, Kırım Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti ve liderleri Dmitry Ulyanov, 1917-1918 kışının vahşetine kıyasla nispeten yumuşak bir politika izledi ve kitlesel terörden kaçındı.
Bununla birlikte, Ekim 1920'nin sonunda Beyaz Ordu Güney Rusya ve Ukrayna'dan sürüldü. Yalnızca dar Perekop Kıstağı'nın arkasında savunulan Kırım Yarımadası'nı elinde tuttu. Perekop Kuşatması sırasında bu son savunma hattı Kızıl Ordu tarafından aşıldığında, Beyaz Ordu komutanı Pyotr Wrangel bölgeyi boşaltmaya karar verdi. Operasyon, General Wrangel'in personeli tarafından önceden hazırlanmış ve planlanmıştı. Bu nedenle uygulanması düzenli olarak gerçekleştirildi.
Kırım yarımadasındaki limanlardan (Sivastopol, Yevpatoria, Kerç, Kefe, Yalta) tahliye sırasında 126 gemi ve "sudenoşek" (küçük tekneler ve römorkörler) ile mürettebat hariç toplam 145.693 asker ve sivil çıkarıldı).
Wrangel'in filosu olarak bilinen yapı Beyaz Ordu'nun Karadeniz filosunun gemilerinden, yabancı gemilerden ve Gönüllü Filonun geçici olarak seferber edilen gemilerinden oluşuyordu. Önce İtilaf devletleri işgali altındaki Konstantinopolis'e hareket ettiler. Önemli sayıda yolcu, Beyaz Rus göçmenleri başta olmak üzere gemileri burada terk etti. 8 Aralık 1920 ile Şubat 1921 arasında gemi sayısı azalan filo Tunus'un Bizerte limanına doğru yola çıktı.
Kırım'da geride kalan asker ve siviller, Rus Sovyet hükumetinin temsilcisi Yuri Pyatakov'un genel yönetiminde, Vladimir Lenin'in yetki verdiği Béla Kun ve Rosalia Zemlyachka tarafından düzenlenen Kızıl Terör altında yaşamaya başladı.
Tahmini infaz sayısı en az 12.000'den 50.000 ila 120.000 arasında rakamlara kadar değişmektedir. Beyaz Ordu askerlerine, teslim olmaları halinde yalan bir şekilde af sözü verilmişti.
Sivastopol ve Yalta'daki tahliye anına ait birkaç nadir fotoğraf korunmuştur. Kırım Tahliyesi ayrıca Sovyet uzun metrajlı filmleri "Two Comrades Were Serving" (1968) ve "The Flight" (1970) ile 2014 yapımı "Sunstroke" filminde de gösterildi.
Fotoğraflar
Körgörüş

Kör görüş (blindsight) kortikal olarak kör olan kişilerin, striat korteks veya Brodmann Alanı 17 olarak da bilinen birincil görsel korteksteki lezyonlar nedeniyle bilinçli olarak görmedikleri görsel uyaranlara yanıt verme yeteneğidir. Terim, Lawrence Weiskrantz ve meslektaşları tarafından Brain'in 1974 sayısında yayınlanan bir makalede ortaya atıldı. Kortikal olarak kör bir hastanın ayırt etme kapasitesini inceleyen önceki bir makale 1973'te Nature'da yayınlandı
Tip 1 kör görüş, herhangi bir uyaranın bilinçli farkındalığı olmadan görsel bir uyaranın (hareket yeri veya türü gibi) yönlerini - şansın önemli ölçüde üzerindeki seviyelerde - tahmin etme yeteneğine verilen terimdir. Tip 2 kör görüş, hastalar kör alanlarında bir değişiklik olduğu hissine sahip olduklarını iddia ettiklerinde ortaya çıkar.
Kör görüşün açıklanması için üç teori vardır. İlki, V1 alanındaki hasardan sonra, optik sinirin diğer dallarının görsel bilgileri superior kolikulusa, pulvinar ve serebral korteksin parçaları da dahil olmak üzere diğer bazı alanlara ilettiğini belirtir. Buna karşılık, bu alanlar daha sonra kör görüş tepkilerini kontrol edebilir.
Kör görüş fenomeninin bir başka açıklaması da, bir kişinin görsel korteksinin büyük bir kısmının hasar görmüş olmasına rağmen, işleyen küçük doku adacıklarının yerinde kalmasıdır. Bu adalar, bilinçli algı sağlayacak kadar büyük değildir, ancak yine de bazı bilinçsiz görsel algılar için yeterlidir.
Üçüncü bir teori, nesne uzayındaki bir nesnenin mesafesini ve hızını belirlemek için gereken bilginin, bilgi görsel kortekse yansıtılmadan önce yan genikülat çekirdek (LGN) tarafından belirlenmesidir. Normal bir öznede, bu sinyaller, gözlerden gelen bilgileri üç boyutlu bir temsilde birleştirmek (organizmaya göre bireysel nesnelerin konumunu ve hızını içerir), kesinliğe fayda sağlamak için bir sapma sinyali çıkarmak (önceden yardımcı) için kullanılır.
Görme
Nika Turbina

Nika Georgievna Turbina (Rusça; eope p), (d. 17 Aralık 1974, Yalta ö. 11 Mayıs 2002, Moskova ), Rus şair. Küçük yaşta yazdığı derin ve duygusal şiirleriyle ünlendi.
İlk şiirini dört yaşında yazdı ve 10 yaşında ilk şiir kitabı İlk Taslak (First Draft) yayımlandı. 1985 yılında şiirleriyle Altın Aslan ödülüne layık görüldü. Kısa kariyeri boyunca birkaç şiir kitabı yazdı.
Biyografi
Kariyer
İlk kitabını 1984 yılında 10 yaşında yayımladı. O zamanki Sovyetler Birliği'nde 30.000'den fazla kopya sattı.
Turbina ilk tam şiirini 4 yaşında yazdı. İki yıl sonra, yılın bir bölümünü memleketi Yalta'da geçiren yazar Yulian Semyonov tarafından keşfedildi. Turbina'nın yeteneği onu sınıf arkadaşlarından farklılaştırıyordu. Ayrıca sınıfından önce öğreniyordu. Piyano eğitimi aldı. En sevdiği ders ise mısralara yakın gördüğü matematikti.
Turbina, 1984 yılında Yevgeny Yevtushenko'nun önsözüyle ilk kitabı First Draft'ı 10 yaşında yayımladı. Kitabın çevirileri Fransa, İtalya ve İngiltere'de yayınlandı.
Ölüm
11 Mayıs 2002'de Rusya'nın Moskova kentinde 27 yaşında 5. katın penceresinden düşerek öldü. Turbina, Moskova'daki Vagankovo Mezarlığı'na gömüldü.
Anısına
Dünya prömiyerini 2022 South by Southwest festivalinde yapılan, yönetmen Vasilisa Kuzmina'nın başrolünü Elizaveta Yankovskaya'ya oynattığı biyografik film Nika filminin konusu Turbina idi.
Kitaplar
Uygulama Dörtlüsü, 1984.
İlk Taslak, 1988.
Stupenʹkivverkh, stupenʹkivniz (Yukarı Adımlar, Aşağı Adımlar), 1991.
Unutmamak, 2004.
Sono pesi queste mie poesie, 2008.
Nika Turbina, 2018.
Vitrifikasyon

Vitrifikasyon, bir sıvının soğuma sırasında moleküler düzenlemede veya termodinamik durum değişkenlerinde herhangi bir önemli değişiklik olmaksızın katı gibi davranmaya başladığı bir süreçtir.
Sıvı maddelerin vitrifikasyonu, sıvının kinetik viskozitesi, yüzey gerilimi ve sıcaklık gibi faktörlerin kullanımını gerektirir. Kinetik viskozite, moleküllerin hareketliliği ve akışkanlığı hakkında bir ölçüdür. Yüzey gerilimi, bir sıvının yüzeyindeki moleküllerin birbirine nasıl bağlandığına ve yüzeyin gerilimine bağlıdır. Sıcaklık ise, moleküllerin hareketliliği ve enerji seviyeleri hakkında bilgi verir.
Vitrifikasyon süreci, sıvı maddenin donma noktasının altına düşürülmesiyle başlar. Bu, sıvı maddeyi daha yoğun hale getirir ve kristalleşme eğilimini azaltır. Daha sonra, sıvı madde çok hızlı bir şekilde soğutulur, böylece moleküller kristalleşmeye fırsat bulamazlar ve sıvı cam haline gelir.
Sıvı maddenin vitrifikasyonu, genellikle çabuk soğutma yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilir. Bu yöntemler arasında sıvıyı çok hızlı bir şekilde soğutan sıvı nitrojen veya helyum kullanmak, lazer ışınları ile ısıyı hızlıca almak, elektron ışınları ile soğutmak, ya da sıvı maddeyi ince film şeklinde yayarak hızlı bir şekilde soğutmak gibi yöntemler bulunur.
Ramadani Efendi

Ramadani Efendi ya da Antonaki Ramadani, Osmanlı Rumu diplomat.
Fenerli Rumlardandır. Bab-ı Ali'nin Londra maslahatgüzarıdır. Antonaki Ramadani, ikamet elçiliklerinin kapatıldığı 1821 Yunan İsyanı'na kadar vazifesinde kaldı. Fakat bir daha İstanbula dönemeyen Antonaki Ramaninin akıbeti hakkında bir bilgi yoktur.
Antonaki Ramadani, C. S. Harris adlı yazar tarafından kaleme alınan Where Shadows Dance adlı romandaki karakterlerden biridir. Roman onun görev yaptığı dönemde Londra diplomatik çevrelerinde yer alan bir dizi cinayetle ilgilidir. (Bkz. C. S. Harris, Where Shadows Dance, Penguin Group, New York 2011)
Anozognozi

Anozognozi (anosognosia) engelli bir kişinin, altta yatan fiziksel veya psikolojik (ör. TSSB, Stockholm sendromu, şizofreni, bipolar bozukluk, demans) bir durum nedeniyle buna sahip olduğunun bilişsel olarak farkında olmadığı bir durumdur. Anozognozi, beyin yapılarında, tipik olarak parietal lobda fizyolojik hasardan veya sağ yarımkürede fronto-temporal-parietal alanda yaygın bir lezyondan kaynaklanabilir ve bu nedenle nöropsikiyatrik bir hastalıktır. Bir öz-farkındalık eksikliği, ilk olarak 1914'te nörolog Joseph Babinski tarafından adlandırıldı. Fenomenolojik olarak anozognozi, psikolojik bir savunma mekanizması olan inkarla benzerlikler taşır; birleşik bir açıklama için girişimlerde bulunulmuştur. Anozognoziye bazen hastaların uzuvları gibi vücut parçalarının sahipliğini reddettiği bir ihmal biçimi olan asomatognozi eşlik eder. Terim, Eski Yunanca ἀ- a-, 'olmadan', νόσος nosos, 'hastalık' ve γνῶσις gnōsis, 'bilgi' kelimesinden gelmektedir. Ayrıca terapötik ilişkiyi olumsuz etkileyebileceği için hastanın tedavisini güçleştiren bir rahatsızlık olarak kabul edilir.
Nöroloji hastalıkları
Nöroloji
Çıplak (film)

Çıplak, başrollerinde Sumru Yavrucuk ve Meral Çetinkaya'ın yer aldığı, yönetmenliğini Ali Özgentürk'ün yaptığı sinema filmi.
Oyuncular
Sumru Yavrucuk - Ayla
Hülya Karakaş - Seher
Erdal Küçükkömürcü - Yadigar
Adnan Tönel - Hüseyin
Meral Çetinkaya
Sami Hazinses - Sami
Ayten Uncuoğlu - Hayriye
Işık Aras
Oya İnci
Kutay Köktürk
Müşfik Kenter
Jale Arıkan
Ödüller
30. Antalya Altın Portakal Film Festivali (1993)
En İyi Görüntü Yönetmeni - Vilko Filač
En İyi Laboratuvar - Sinefekt
En İyi Seslendirme - Yeni Lale
Jüri Özel Ödülü - Ali Özgentürk
Kopyalanmamış

Kopyalanmamış (), Belçikalı sürrealist René Magritte'in bir resmidir. Şu anda Rotterdam'daki Boijmans Van Beuningen Müzesi'ne aittir.
Bu resim, şair ve Magritte'in hamisi Edward James tarafından yaptırılmıştır ve yüzü tasvir edilmese de James'in bir portresi olarak kabul edilir. Bu resim, Magritte tarafından James'in Londra'daki evinin balo salonu için yapılmış, diğer ikisinin The Red Model (1937) ve Time Transfixed (1938) olduğu üç resimden biridir.
Eser, bir aynanın karşısında duran bir adamı tasvir etmektedir, ancak şömine rafındaki kitabın aynadaki yansıması doğru çizilmişken, adamın aynadaki yansımasında arkası gözükmektedir.
Diğer eserlerle bağlantıları
Şömine rafının üzerindeki kitap, Edgar Allan Poe'nun 1838 tarihli Nantucketlı Arthur Gordon Pym'in Öyküsü adlı romanının () eskimiş bir kopyasıdır. Poe, Magritte'in en sevdiği yazarlardan biriydi ve eserinde yazara başka göndermeler de yapmıştır. Örneğin, 1938 tarihli The Domain of Arnheim tablosunun başlığı, Poe'nun 1847 tarihli aynı adlı kısa öyküsünden alınmıştır.
Magritte, Edward James'in The Pleasure Principle (1937) adlı başka bir portresini yaptı. James'i bir masada otururken önden tasvir ediyor, ancak yüzü bir kamera flaşının ürettiği gibi parlak bir ışıkla gizleniyor.
1977'de Graham Hughes, Roger Daltrey'in üçüncü solo albümü One of the Boys'''un kapak resmi olarak resme atıfta bulundu.
Per Petterson'ın 2003 tarihli Atları Çalmak adlı romanında, başkahraman Trond, kötü bir rüyanın ardından tabloya gönderme yapıyor: "Anladım ki bu dünyada en çok korktuğum şey, Magritte'in tablosunda aynada kendine baktığında sadece kafasının arkasını tekrar tekrar gören adam olmakmış."
Tablonun kabaca rekreasyonları, David Koepp'in 2004 yapımı Secret Window filminde, Richard Ayoade'nin 2013 yapımı The Double filminde ve Jordan Peele'nin 2019 yapımı Us filminde yer aldı. Resmin bir reprodüksiyonu, Bernard Queysanne ve Georges Perec'in Uyuyan Adam'ında birçok kez görülür. Ayrıca 2014 Alman filmi Who Am I'''da yer almıştır.
Yanko Mavroyani

Yanko Mavroyani ya da Jean de Mavroyeni, Osmanlı Rumu diplomat.
Hayatı
Fenerli Rumların önemli ailelerinden birine mensuptu. Köklerinin Venedikli Morosini hanedanına dayandığı rivayet edilmektedir. Kiklad Adaları, Paros, Tinos ve Mikonos adalarında zengin mülkleri bulunmaktaydı. Babası Dimitraki, Mikonos Beyi olarak zikredilmekle birlikte hiç şüphesiz ailenin en bilinen siması, Eflak voyvodası olan amcası Nikolaki Mavroyani idi. Kaptan-ı derya Cezayirli Gazi Hasan Paşanın himayesi sayesinde voyvodalığa getirilen Nikolaki Mavroyani, hamisinin vefatının ardından hıyanetle suçlanarak idam edildi. Bu olayın ardından amcasının hazinedarı olan Yanko Mavroyani, Viyanaya firar etti. Napolyon Bonapartun Viyanayı işgal ettiği dönemde Osmanlı Maslahatgüzarının firar etmesi nedeniyle sahipsiz kalan Osmanlı tebaasının temsilciliğini üstlendi. Hizmetleri nedeniyle, Bab-ı Ali tarafından kendisine sefaret başkatibi unvanı verilerek maaş bağlandı. Sonraki yıllarda da Bab-ı Ali ile iyi ilişkilerini sürdürdüğü için Argiropulos Efendi yerine Viyana maslahatgüzarı tayin edildi. Yanko Mavroyaninin tayinine aslında onun Osmanlı tabiiyetinden çıkıp Avusturya vatandaşlığına geçtiği ve yabancı bir devlet tebaasının maslahatgüzarlık yapmasının sakıncalı olacağı gerekçesiyle itirazlar söz konusuydu. Fakat bu itiraz sonuçsuz kaldı ve Yanko Mavroyani 16 Mayıs 1811 tarihinde itimadnamesini teslim ederek görevine başladı. 1821 Yunan İsyanı ile Yanko Mavroyaninin görevi sonlandırıldı. Bab-ı Ali tarafından İstanbula dönmesi istendi ancak hayatından endişe ettiği için Klemens von Metternichin telkiniyle Macaristanın Pressburg şehrine sığındı. 1829 Londra Protokolünün imzalanmasından sonra Viyanaya dönebildi. 1832 yılında Bab-ı Ali tarafından yeniden Viyana maslahatgüzarlığına tayin edildi. Bir ara Kavalalı Mehmed Ali Paşa meselesinde İngilterenin yardımını temin edebilmek amacıyla fevkalade memur olarak Londraya gönderildi. 1836 yılında Ferik Ahmed Paşanın Viyanaya elçi atanmasıyla Yanko Mavroyaninin maslahatgüzarlığı sona erdi. Fakat hizmetlerinin karşılığı olarak Viyana sefaret müsteşarlığına getirildi ve bu görevini 1841 yılındaki vefatına kadar devam ettirdi.
Nikolaki Mavroyani

Nikolaki Mavroyani ( Nikolaos Mavrogenis (Yunanca: "Kara Sakal"), ), (1735 - 30 Eylül 1790) Eflak'ın Fenerli Prensiydi (hükümdarlığı 1786-1789). Yunan İsyanı'nın önemli figürlerinden Manto Mavrogenous'un büyük amcasıydı.
Berre Adası Rumlarından olan Nikola Mavroyani, Cezayirli Gazi Hasan Paşanın sarrafı olan Hacı Nikolakinin yanına girdi ve orada İtalyanca öğrendi. Hacı Nikolakinin oğlu ve Divan tercümanı olan İstavrakinin ricasıyla derya tercümanı yazıcısı oldu. Kurnaz ve açıkgöz olduğu için Cezayirli Gazi Hasan Paşanın gözüne girdi. Derya tercümanlığı boşalınca Hasan Paşa iradesini kullanarak Mavroyaniyi derya tercümanı yaptı. Donanma tercümanı olan Mavroyani tekaliften muaf tutuldu. Adalarda yaşayan halkı daha önce yapılan anlaşmalara aykırı olarak Cezayirli Gazi Hasan Paşaya fazla vergi vermeye zorlayan Mavroyani, hamisinin gücünü kullanarak Eflak veya Boğdan voyvodası olabilmek için girişimlerde bulundu. Mavroyaniyi Eflak Beyi olarak atamakta ısrarcı olan Cezayirli Gazi Hasan Paşanın girişimleriyle Mihail Suzzo görevinden alınarak yerine Nisan 1786da Nikolaki Mavroyani getirildi.
hamisi Cezayirli Gazi Hasan Paşa'nın vefatının ardından hıyanetle suçlanmıştır. Eylül 1790'da Sultan'ın gönderdiği bir kapucu tarafından Byala köyünde öldürülene kadar Bulgaristan kıyılarında köy köy dolaştı. Cesedi Tuna kıyısına gömüldü, başı ise bir kazığa geçirildiği İstanbul'a gönderildi.
Çizme (film, 1991)

Çizme, senaryosu Ömer Lütfi Mete'ye ait olan sinema filmi.
Oyuncular
Engin İnal - Çizme
Macit Flordun- Bilal Hoca
Kemal İskender - Boz Ali
Ertaç Ünsal - Ali
Giray Alpan - İzzet
Yusuf Cemal Keskin - Bayram
Lütfü Seyfullah - Nuh
Erdinç Bora - Felek
Selahattin Fırat - İhsan
Faruk Savun - Şahin
Bir Kadının Anatomisi

Bir Kadının Anatomisi, yönetmenliğini ve senaristliğini Yavuz Özkan'ın yaptığı, başrollerinde Hülya Avşar, Mehmet Aslantuğ, Uğur Polat ve Taner Birsel'in yer aldığı 1995 yapımı sinema filmi.
Oyuncular
Hülya Avşar - Sibel
Mehmet Aslantuğ
Uğur Polat - Metin
Taner Birsel
Hümeyra
Oktay Kaynarca
Berna Laçin
Yaman Aksu
Cevdet Arıcılar
Funda Şirinkal
Ece Akalp
İştar Gökseven
Ödüller
32. Altın Portakal Film Festivali (1995)
En İyi Görüntü Yönetmeni - Ertunç Şenkay
Belgin Doruk Özel Ödülü - Yavuz Özkan
8. Ankara Uluslararası Film Festivali (1996)
En İyi Görüntü Yönetmeni - Ertunç Şenkay
Kore'de Esperanto

Kore Yarımadası'nda Esperanto dilinin kullanımı 20. yüzyılın başlarına kadar takip edilebilir.
Tarihi
Erken yayılma ve Japon baskısı
Kore yarımadasında Esperanto'nun en eski kaydı, Koreli Gojong'un 1906'da Esperanto'nun temel kalıplarını öğrendiğini söyleyen bir Japon gazetesindedir. Koreli ilk Esperantistin, 1910'da Çin'de Esperanto öğrenen ve takma adını "ilk yeşil adam" anlamına gelen "ByeokCho" olarak seçen Hong Myong-hui olduğu kabul edilir. (Esperanto hareketinin yeşil rengine atıfta bulunarak, kendini ilk Esperantist ilan etmiştir). Kore'deki organize Esperanto hareketinin ilk olarak 1920'de şair Kim Ok liderliğindeki YMCA'da düzenlenen halka açık öğrenme oturumlarının kurulmasıyla başladığı kabul edilir. Bu oturumda Esperanto öğrenenler aynı yıl Kore Esperanto Derneğini kurdular (Daha sonra Joseon Esperanto Derneği olarak adlandırıldı). 1937'de Hong Hyong Hui tarafından tamamen Esperanto dilinde yazılmış "Korean Esperantisto" adlı bir dergi kuruldu, ancak Japon yetkililerin yayına baskı yapma kararı nedeniyle kısa süre sonra feshedildi.
Güney Kore'de Esperanto Tarihi
1947'de kelebekler üzerine çalışan Koreli bir akademisyen olan Seok Joo-myung, Esperanto'da kelebekler hakkında birçok tez ve uluslararası bir Esperanto ders kitabı yayınladı. Kore Savaşı'ndan sonraki 1950'lerden 1960'lara kadar, Güney Kore'deki Esperanto hareketi Busan Seul ve Daegu'ya dağılmıştı, daha sonraları bu hareketler 1975'te Seul'de Kore Esperanto Derneği'nin bir parçası olarak birleşerek Esperanto dilinin yayılmasını sağladı. farklı üniversiteler 1976 yılında Han Moo-hyup tarafından bir tanıtım dergisi "La Espero El KoreUio" kuruldu ve 1994 yılına kadar yayınına devam ederek Kore edebiyatının birçok çevirisini yaptı. Korece Esperanto sözlükleri ve Esperanto-Korece sözlükleri 1969 ve 1982'de ayrı ayrı yayınlandı. 1985'te Esperanto dili, Dankook Üniversitesi'nde resmi ders oldu. Aynı zamanda Güney Kore İşçi Partisi'nin lideri Pak Hon-yong, Esperanto dilinde eserler yazmıştır.
Kuzey Kore'de Esperanto Tarihi
Kuzey Kore'de Esperanto tarihi, bağımsızlık hareketleri sırasında Esperanto dilini öğrenen birçok Koreli komünist ve anarşistlere kadar uzanabilir. Kuzey Kore'deki Esperanto hareketi, Kore Savaşının ardından bir düşüş yaşadı, ancak 1959'da Kuzey Kore'de Kore Esperanto Derneği kuruldu. Korece Esperanto Sözlüğü 1964'te Kuzey Kore'de yayınmış olsa da, Esperanto'nun Kuzey Kore'deki mevcut kullanımı sınırlıdır. 1989'da Dünya Esperanto Gençlik Örgütü (TEJO) delegeleri, Pyongyang festivali için Kuzey Kore'yi ziyaret ettiler, ancak Kuzey Kore'de Esperanto konuşanların varlığına dair bir kanıt bulamadılar.
Mevcut durum
Güney Kore hala bir Esperanto kulübüne ev sahipliği yapan birçok eğitim kurumuna sahiptir.