Emma Jung

Emma Jung (asıl adı Emma Marie Rauschenbach, 30 Mart 1882 - 27 Kasım 1955) İsviçreli bir Jung analisti, psikolog ve yazar. Carl Jung ile evlenerek onun önde gelen psikiyatrist ve analitik psikolojinin kurucusu olmasını sağladı ve birlikte beş çocuk sahibi oldular. Hayatının sonuna kadar onun "entelektüel editörü" olmuştur. Ölümünden sonra Jung onu "bir kraliçe" olarak tanımlamıştır.
Erken dönem hayatı
Emma Rauschenbach zengin bir sanayicinin, IWC Schaffhausen'in o zamanki sahibi Johannes Rauschenbach'ın kızıydı. Evlendiği sırada İsviçre'nin en zengin ikinci varisiydi.
Aile hayatı
Emma Rauschenbach, C. G. Jung ile ilk kez 1896 yılında, henüz bir öğrenciyken, annesinin bir bağlantısı aracılığıyla tanıştı. Jung o zamanlar Emma'nın bir gün karısı olacağını bildiğini söylemiştir. Çift yedi yıl sonra, 14 Şubat 1903'te evlendi. Bu evliliğin sonucunda beş çocukları oldu (dört kız ve bir erkek): Agathe, Gret, Franz Karl, Marianne ve Helene. Babasının 1905'teki ölümünün ardından Emma ve kız kardeşi, kocalarıyla birlikte lüks saat üreticisi IWC Schaffhausen - Uluslararası Saat Şirketi'nin sahibi oldular. Emma'nın kayınbiraderi asıl mal sahibi oldu, ancak Jung'lar ailenin finansal güvenliğini on yıllar boyunca koruyacak olan bir işte hissedar olarak kaldılar. 1910-11 yıllarında Sigmund Freud ile kısa süreli bir yazışması olmuştur. 1906 yılında Freud, Jung'un o dönemde gördüğü birkaç rüyayı "para için yapılan bir evliliğin başarısızlığı" (das Scheitern einer Geldheirat) olarak yorumlamıştır.
Önemli Çalışmaları
Emma Jung kocasının çalışmalarına büyük ilgi duymakla kalmamış, ona yardımcı olmuş ve kendi başına tanınmış bir analist haline gelmiştir. Emma "The Holy Grail (Kutsal Kadeh)" a karşı özel bir ilgi göstermiştir. Kutsal kadeh, medeniyetimiz ve kültürümüz üzerinde güçlü bir etkisi olan bir efsanedir. Kadim bir Kelt bereket sembolü olan Kase, aynı zamanda Hristiyanlığın kurtuluş ve ebedi yaşam sembolü, çarmıha gerilen İsa'nın kanını taşıyan kadehtir. Kadeh'in hikayesi, insanın yaşamın en yüce değerini, hayatı en anlamlı kılan şeyi arayışına derin bir ışık tutmaktadır. Emma bu konu ile yakından ilgilenmiştir ve bunun sonucunda Marie-Louise Von Franz ile "The Grail Lagend" adlı bir kitap yazmıştır. Kutsal kase Ayrıca Carl Jung'un analitik psikoloji ekolünde kolektif bilinçdışı teorisinin bir parçası olan "Anima ve Animus" konusunda da çalışmalar yürütmüştür. Emma'nın bu konuyla ilgili çalışmaları ölümünden 30 sene sonra 1985 yılında "Animus ; and, Anima" adlı bir kitapta derlenmiştir.
Ölümü
Emma 1955 yılında, Carl Jung'dan neredeyse altı yıl önce öldü. Gustav, Emma'nın kanserin nüksetmesi sonucu ölümünden sonra, onun adına bir taş kazıdı, taşta "O benim evimin temeliydi" yazmaktadır. Gustav'ın Emma'nın ölümünden sonra o bir kraliçeydi!" ("Sie war eine Königin! Sie war eine Königin!") diye feryat ettiği söylenir. Mezar taşına şöyle yazılmıştır: "Ey vazo, bağlılığın ve sadakatin işareti."
Bibliografya
Emma Jung (1985). Animus ve Anima. Bahar Yayınları. ISBN 978-0-88214-301-9.
Emma Jung; Marie-Luise von Franz (1998). The Grail Legend. Princeton University Press. ISBN 0-691-00237-1.
Emma Jung hakkında çalışmalar
Sidney Mullen (1982). C. G. Jung, Emma Jung and Toni Wolff: a collection of remembrances. Analytical Psychology Club of San Francisco. ISBN 9780961123208.
Elizabeth Clark-Stern (2010). Gölgelerin Dışında: Toni Wolff ve Emma Jung'un Hikayesi. Fisher King Press. ISBN 978-0-9813939-4-0.
Imelda Gaudissart (2014). Aşk ve Fedakarlık: Emma Jung'un Hayatı. Chiron Yayınları. ISBN 978-1-63051-086-2.
Lázaro Droznes (2015). Aşık Jung. Unitexto. Dijital Yayıncılık. ISBN 978-1-63339-970-9.
Catrine Clay (2016). Labirentler: Emma Jung, Carl ile Evliliği ve Psikanalizin İlk Yılları. HarperCollins. ISBN 978-0-0075106-6-5. Kitap BBC Radio 4'te 2-6 Ocak 2017 tarihleri arasında 5 bölüm halinde Haftanın Kitabı olarak gösterilmiş, Findlay|Deborah Findlay ve Goodman|Henry Goodman tarafından okunmuştur.
Mento, C., Gurnari, E., & Lombardo, C. (2019). Love and sacrifice: the silent and vital presence of the Soul. Journal of Clinical & Developmental Psychology, 1(2).