Cyrus West Field

Cyrus West Field (30 Kasım 181912 Temmuz 1892); diğer girişimcilerle birlikte, Atlantik Telgraf Şirketi'ni kuran ve 1858'de Atlantik Okyanusu boyunca ilk telgraf kablosunu döşeyen Amerikalı iş adamı ve finansçıdır.
Yaşamının erken dönemi
Field; Stockbridge, Massachusetts'te bir cemaat vaizi olan Rev. David Dudley Field'ın ve Somers, Connecticut'tan Devrimci Savaş Kaptanı Noah Dickinson'ın kızı olan Submit Dickinson Field'ın çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Ailenin on çocuğunun sekizincisidir. Diğer kardeşlerin yanı sıra David Dudley Field Jr., Henry Martyn Field ve 38. Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi Yargıcı Stephen Johnson Field ile kardeştir. Field, 15 yaşındayken New York'a gelmiş ve burada bir kuru mal ticaret firması olan A. T. Stewart & Co.'da getir götürcü olarak işe alınmıştır. Bir işte çıraklığa girmiş ve bir depo memuru olarak ilk yılında elli dolar kazanmıştır. Ertesi yıl maaşı ikiye katlanmıştır. Üç yıl sonra Stockbridge'e geri dönmüş, ancak daha sonra kariyerine New York'ta devam etmiştir. Field, 2 Aralık 1840'ta, yirmi bir yaşına girdikten iki gün sonra Mary Bryan Stone ile evlenmiş ve yedi çocukları olmuştur.
İşe başlaması
Field, birçok kariyer seçeneği olmasına rağmen iş adamlığını seçti. Bu, Field için harika bir hamle oldu. İlk başta kardeşleri David Dudley Field Jr. ve Matthew Dickinson Field için çalıştı. 1838'de, kardeşi Matthew'ın Lee, Massachusetts'teki kağıt üretim girişimi Columbia Mill'de asistanı olma teklifini kabul etti. 1840 baharında, Westfield, Massachusetts'te kağıt üreterek kendi başına iş hayatına atıldı. Aynı yıl, New York merkezli toptan kağıt firması E. Root & Co.'da müşterileri denetleme ve New York'tan uzakta satış yapma sorumlulukları olan küçük bir ortak oldu. Altı ay sonra, E. Root & Co. büyük borçlar bırakarak iflas etti. Field alacaklılarla pazarlık yaptı, eski firmayı feshetti ve kayınbiraderi Joseph F. Stone ile Cyrus W. Field & Co isimli yeni bir ortaklık başlattı. Bu işte devam etti ve sahibi olduğu Crane & Company'deki gibi Kuzeydoğu fabrikalarına malzeme sağlıyor ve bitmiş ürünleri toptan satın alıyordu. Genç kağıt tüccarı, uzun bir süre boyunca sıkı çalışarak borçlarını ödeyebildi ve gelişen penny basını ile hisse senedi ve tahvil ihtiyacına hizmet ederek işinde başarılı oldu. Sonunda New York'un en zengin adamlarından biri haline geldi. Mart 1853'te, E. Root & Co.'nun borçlarının iflası nedeniyle daha önce iptal edilen tüm borçları, yasal bir zorunluluk olmaksızın faiziyle birlikte tam olarak geri ödedi. Alınan cevaplar arasında özellikle birisi şu şekildeydi:Tek mirasınız, iş hayatınızın başlangıcında üzerinize atılan, öngörü eksikliğinden veya kusurunuzdan kaynaklanmayan bir borç yüküydü. Bu ağır yükün altından kalktınız ve bunu binlerce kişiden birinin yapamayacağı veya yapamayacağı kadar ödediniz ve tam da bu hareketle sonraki başarınızın temellerini attınız.
Yaşamının orta dönemi
Field, ticari kazançları sayesinde 34 yaşında 250.000 dolarlık bir servetle kısmen emekli oldu ve Gramercy Park'ta bir ev inşa etti. 1853'te Field, sanatçı arkadaşı Frederic Edwin Church ile Güney Amerika'ya; günümüz Ekvador, Kolombiya ve Panama'yı keşfettikleri bir keşif gezisini finanse etti. 50 yıl önce Alexander von Humboldt'un izlediği yolu izlediler. Church'ün bu gezideki ve daha sonra 1857'de sanatçı Louis Rémy Mignot ile yaptığı gezideki manzara ve yanardağ çizimleri, New York'a dönüşünde en ünlü tablolarından bazılarına ilham vermiştir. Field'ın Güney Amerika'daki "Ziyaret Edilecek Yerler" listesi, ticari çıkarları da dahil olmak üzere ilgi alanlarını yansıtıyordu: köprüler, volkanlar, şelaleler ve şehirlerin yanı sıra altın madenleri ve Muzo'nun zümrüt madenleri.
Field, Ocak 1854'te St. John's, Newfoundland ve New York City arasında bir telgraf bağlantısı kurmayı amaçlayan Kanadalı mühendis Frederick Newton Gisborne'un kendisiyle temasa geçmesiyle dikkatini telgrafa çevirdi. İşe başladı, ancak sermaye eksikliği nedeniyle başarısız oldu. Aynı yılın ilerleyen zamanlarında Field; Peter Cooper, Abram Stevens Hewitt, Moses Taylor ve Samuel F. B. Morse ile girişimciler, yatırımcılar ve mühendislerden oluşan Kablo Kabinesine katıldı. Bu Kablo Kabinesi aracılığıyla Field, St. John's, Newfoundland ile Nova Scotia'yı birbirine bağlayan ve ABD'den gelen telgraf hatlarıyla birleşen 400 millik (640 km) bir telgraf hattının döşenmesinde etkili oldu. Field, Kablo Kabinesini hattı Newfoundland'dan İrlanda'ya uzatmaya ikna ettikten sonra Amerikalı yatırımcılar Gisborne'un girişimini devraldı ve New York, Newfoundland, and London Telegraph Company (N. Y. N. L. T. C.) adlı yeni bir şirket kurdu.
Ertesi yıl aynı yatırımcılar American Telegraph Company'yi kurdular, diğer şirketleri satın almaya başladılar ve onları Maine'den Körfez Kıyısı'na kadar uzanan konsolide bir sistem haline getirdiler. Bu sistem daha sonraWestern Union oldu.
1857'de Atlantik Telgraf Şirketi; İngiltere'de finansman sağladıktan ve Amerikan ile İngiliz hükumetlerinden destek aldıktan sonra, İrlanda ve Newfoundland arasında uzanan sığ bir denizaltı platosunu kullanarak ilk transatlantik telgraf kablosunu döşemeye başladı. Kablo; Kraliçe Victoria'nın Başkan James Buchanan'a Mors koduyla bir mesaj gönderdiği tarihte, 16 Ağustos 1858'de resmen açıldı. Büyük bir coşkuyla faaliyete geçen kablonun ömrü kısa sürdü, kablo üç hafta sonra bozuldu ve 1866'ya kadar yeniden bağlanamadı.
1857 Paniği sırasında, Field'ın kağıt işi askıya alındı ve Gramercy Park'taki komşusu Peter Cooper, onu batmaktan alıkoyan tek kişiydi.
Field'ın faaliyetleri, onu Lord Clarendon ve zamanın İngiliz Maliye Bakanı William Ewart Gladstone dahil olmak üzere Atlantik'in her iki yakasındaki bir dizi önde gelen kişiyle temasa geçirdi. Field'ın Gladstone ile iletişimi; Amerikan İç Savaşı'nın ortasında, 27 Kasım 1862 ve 9 Aralık 1862 arasında Gladstone'dan aldığı üç mektubun bir öfkeye neden olduğu zaman önemli hale gelecekti. Çünkü Gladstone, Amerika Konfedere Devletleri'nin kurulmasında ayrılıkçı güney eyaletlerinin desteğini ifade ediyor gibi görünüyordu.
1866'da Field, Brunel'in SS Great Eastern'ını kullanarak yeni, daha dayanıklı bir Atlantik ötesi kablo döşedi. Great Eastern, o zamanlar dünyanın okyanus aşan en büyük gemisiydi. Yeni kablosu, Atlantik boyunca neredeyse anında iletişim sağladı. Newfoundland'a döndüğünde, geçen yıl döşemeye çalıştığı kabloyu tuttu ve ana kabloya bir yedek kablo yaptı.
1867'de Field, transatlantik kablo üzerindeki çalışmaları nedeniyle ABD Kongresi'nden altın madalya ve Paris'teki Uluslararası Sergi'de büyük ödül aldı.
Yaşamının sonraki yılları
1870-1880'lerde Field, taşımacılık işine girdi. 1877-1880'de New York Yükseltilmiş Demiryolu Şirketi'nin başkanı olarak görev yaptı ve Wabash Demiryolu'nu geliştirmek için Jay Gould ile işbirliği yaptı. Field ayrıca Henry W. Grady'ye, Grady'nin Atlanta Constitution gazetesinde dörtte bir hisse satın alması için kullandığı 20.000 doları ödünç verdi. Ayrıca Field, bir New York gazetesi olan Mail and Express'in de sahibiydi. Kötü yatırımlar Field'ı servetinden mahrum etti. Hayatının son beş yılında memleketi Stockbridge, Massachusetts'te mütevazı bir şekilde yaşadı ve 1892'de 72 yaşında öldü.
Anma
Field ve eşi, Berkshire County'deki Stockbridge Mezarlığı'nda Stockbridge, Massachusetts'e gömüldü. Mezar taşında şöyle yazıyor: CYRUS WEST FIELD Dünyanın, The Atlantic Telegraph cesaretine, enerjisine ve azmine borçlu olduğu kişi.
Aralık 1884'te Kanada Pasifik Demiryolu, onuruna Kanada'da bulunan British Kolombiyası'ndaki bir yere Field topluluğu adını vermiştir.
New York, Irvington'da, öldüğü Cyrus Field Road'a onun adı verilmiştir.
Ardsley, New York, Cyrus Field'ın isteği üzerine Field'ın atası Zechariah Field'ın adını aldı. Zechariah Field; East Ardsley, West Riding of Yorkshire, İngiltere'de doğmuş ve 1629'da Amerika'ya göç etmiştir.