turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
50 dil

50Languages, eski adıyla Book2, 56 dilden herhangi birini öğrenmek için bir dizi web sayfası, indirilebilir ses dosyası, mobil uygulama ve kitaptır. Açıklamalar aynı 56 dilde de mevcuttur. Seçmeli kitaplar dışında ücretsiz olup, online dil öğrenimi ile ilgili araştırmalarda alıntılanmıştır.
Öğretim yöntemleri
Her dil için, uygulamalar, web sitesi ve kitaplar, yeni başlayanlar ve orta düzeydeki öğrenciler için çok çeşitli konuları kapsayan 100 ders içerir: sayılar, renkler, seyahat durumları, fiil biçimleri ve az miktarda iş konuşması. Kullanıcılar, gerektiğinde tekrarlamak için herhangi bir ifadeyi tıklayabilir. Kullanıcılar ayrıca bir veya iki dil içeren ses dosyalarını (MP3) indirebilirler. Ses dosyalarında dinlemek ve tekrar etmek için herhangi bir duraklama yoktur, bu nedenle öğrencilerin kayıt (gölgeleme) ile birlikte konuşması gerekir. Uygulamada öğrenciler, kaydedilen sesle karşılaştırmak için kendi seslerini kaydedebilirler.
Kaydedilen sesler, genellikle hem erkek hem de kadın olmak üzere her dilin anadili olan kişilerdir.
25 dilde yazılı testler sunuyorlar, ancak sözlü sınav yok.
Öğretilen diller
Batı Çerkesçe, Afrikaanca, Arnavutça, Amharca, Arapça, Ermenice, Belarusça, Bengalce, Boşnakça, Bulgarca, Katalanca, Çince, Hırvatça, Çekçe, Danca, Felemenkçe, İngiliz-İngiltere, İngiliz-ABD, Esperanto, Estonya dili, Fince, Fransızca, Gürcüce, Almanca, Yunanca, İbranice, Hintçe, Macarca, Endonezyaca, İtalyanca, Japonca, Kannadaca, Korece, Letonca, Litvanca, Makedonca, Marathi, Norveççe, Nynorsk, Farsça, Lehçe, BR Portekizcesi, Portekizce-PT, Pencapça, Rumence, Rusça, Sırpça, Slovakça, Slovence, İspanyolca, İsveççe, Tamilce, Telugu Dili, Tayca, Tigrinyaca, Türkçe, Ukraynaca, Urduca, Vietnamca
İş modeli
Yayıncı, Goethe Verlag, Starnberg, Almanya'dır. Kitapların fiyatı 10 dolardır. Uygulamalar ve web erişimi ücretsizdir ve ses dosyalarının bir Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives lisansı vardır.
Karl von Oven

Karl von Oven (29 Kasım 1888-20 Ocak 1974), 2. Dünya Savaşı sırasında bir Wehrmacht generaliydi. Kendisi Şövalye Haçıyla taltif edilenlerdendi.
Madalyalar
Demir Haç (1914)
2. Sınıf Demir Haç
1. Sınıf Demir Haç
1914-1918 Dünya Savaşı Onur Haçı
Demir Haç'a Toka Eklentisi
2. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi
1. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi
Doğu Cephesi Madalyası
Piyade Saldırı Rozeti
Şövalye Haçı (9 Ocak 1942)
Kaynaklar
Alıntılar
Bibliyografya
General der Infanterie
Heer generalleri
Alman İmparatorluğu askeri personeli
Reichswehr personeli
Demir Haç (1914) sahipleri
Şövalye Haçı sahipleri
II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın askerleri
Urumi Kilisesi

Urumi Kilisesi (Gürcüce: ), Urum Kilisesi olarak da bilinir, Ardahan ilinin merkez ilçesine bağlı Bağdaşen köyünün sınırları içinde orta çağdan kalma bir yapıdır. Günümüzde ortadan kalkmış olan ve adının Urumi kelimesinden geldiği tahmin edilen Urumi köyünün kilisesiydi.
Tarihçe
Urumi Kilisesi'nin bulunduğu köy, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Artani'deki yerleşimlerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin 1595 tarihli mufassal defterde Urum () olarak kaydettiği köy, bu tarihte tamamen boşalmıştı. Bununla birlikte bu kayıt Urumi Kilisesi'nin Osmanlı döneminden önce inşa edilmiş olduğunu göstermesi açısından önemlidir. Urumi köyü, bugün Alabalık Deresi olarak bilinen derenin kıyısında yer alıyordu. Yöre halkı bu dereyi günümüzde de "Urumdere" olarak adlandırmaktadır.
Mimari
Urumi Kilisei, bugünkü Bağdaşen köyünün 3 kilometre batısında, ortadan kalkmış olan Urumi köyünün kilisesi olarak, Urumdere'nin kıyısındaki bir yamaçta iri kesme taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Küçük bir yapı (6,43,3 m) olan kilisenin çatısı ve duvarlarının üst kısımları yıkılmıştır. Günümüze kalan duvarların yüksekliği 3 metreyi bulur. Doğuda yarım dairesel apsisi bulunmakta olup köşelerinde gri renkli düzgün kesme taşlar kullanılmıştır. Apsisin iki yanında birer adet köşeli niş günümüze ulaşmıştır. Urumi Kilisesi'nin girişinin güneyde olduğu tahmin edilmektedir. Yapıda pencere izleri tespit etmek mümkün olmamakla birlikte, apsiste bir pencere olduğu kalıntılardan anlaşılmaktadır.
Suna Kepolu Ataman

Suna Kepolu Ataman (d. 1972, Akçeltik, Silvan, Diyarbakır), çiftçi, iş insanı, siyasetçi.
TBMM 28. dönem Adalet ve Kalkınma Partisi Diyarbakır milletvekilidir.
Yaşamı
1972 yılında Diyarbakır'ın Silvan ilçesine bağlı Akçeltik köyünde doğdu. Babası, Adalet Partisi ve ANAPtan üç dönem milletvekilliği yapmış Mahmut Kepolu'dur. Ailesinin beş kızından birisidir. Ortaokul ve lise öğrenimini dışarıdan bitirdi.
1999 yılında ailesinin sahip olduğu tarım arazilerinin idaresini üstlendi. Diyarbakır'ın Silvan ilçesinde 25 köyü kapsayan, binlerce nüfusa sahip Şeyhdoda aşireti lideri oldu; "hanım ağa" olarak tanındı. Kız çocuklarının okula gönderilmesi, kan davalarının barış yoluyla çözülmesi için çalıştı. Diyarbakır Sanayici ve İşadamları Derneği (DESİAD) ve başka birçok dernek ve sivil toplum kuruluşunda görevler aldı.
1999 yılında aşiret reisi olduğu sırada Doğru Yol Partisi'nden siyasete atıldı. Partinin Silvan İlçe Başkanlığı'nı üstlendi. 2007 genel seçimlerinde üçüncü sıradan Demokrat Parti Diyarbakır milletvekili adayı oldu.
Doğru Yol Partisinin 2005 yılında düzenlediği Karadeniz gezisi sırasında tanıştığı Demokrat Parti Genel Sekreter Yardımcısı Atilla Ataman ile 2007'de Ankara'da evlendi. Evlendikten sonra siyasete bir süre ara verdi. Evliliklerinin ilk yıllarında eşi ile Ankara'da yaşadı, 2009'da Trabzon'a taşındı. Çiftçiliğin yanı sıra inşaat, madencilik, turizm alanında faaliyet gösteren kendi şirketini yönetti. Milli Prodüktivite Merkezi tarafından 2008'in en başarılı kadın girişimcisi seçildi.
2009 yılında Abdüllatif Şener öncülüğünde kurulan Türkiye Partisinin kurucuları arasında yer aldı. 2015 ve 2018 genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi Diyarbakır milletvekili aday adayı oldu; ancak aday gösterilmedi. 2020'den itibaren Diyarbakır'da AK Parti Kadın Kolları MKYK Üyesi ve Diyarbakır İl Başkan Yardımcısı olarak görev yaptı.
2023 genel seçimlerinde Diyarbakır üçüncü sıradan Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekili adayı oldu. 28. dönem milletvekili olarak TBMM'ye girdi. TBMM'de Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu'nda görev aldı.
Çihilgâni

Kırklar Meclisi ( ); Meclis-i Çihilgani, Bendegan-ı Türk Çihilgani ( ), Çihilgan, Çehelgani, Ümera-yı Çihilgani olarak da bilinir. Sultanın isteklerine göre Delhi Sultanlığı'nı yöneten, 40 Türk Memluklu emir (bey) ve melik (vali) den oluşan bir konseydi. Ancak sayıları her zaman 40 değildi. Bereni Tarih-i Firuzşahi adlı eserinde, 25 kişiden bahsediyor. Hindistan yarımadasının Müslüman tarihinde düzenli bir yasama organıydı. Devletin başı olarak; hükümet, askeri ve yargı sisteminde tüm yetki Sultana verilmişti. Ancak etkin bir yönetim için Sultanın yardıma ihtiyacı vardı.
Kırklar Meclisi, Memluk Hanedanı'nın üçüncü hükümdarı olan Şemseddin İltutmuş tarafından kurulmuştur. İltutmuş'un ölümünden sonra güç emirlerin eline geçti ve Sultanlar bu emirlerin kuklası oldu. Kırklar, İltutmuş'un çocukları ve torunları arasından istediğini tahta çıkarıyordu. Genellikle sorun çıkaranları tahtan indirip öldürüyorlardı. Bu durum, İltutmuş'un kölelerinden ve eski Kırklar üyesi damadı Gıyaseddin Balaban tahta geçene kadar devam etti. Balaban acımasız biriydi ve emirlerin gücünü kırdı. Çihilgan dağıldı ve Katehr bölgesinde farklı köylere kaçıp oraya yerleştiler. Kırkların bu şekilde yok edilmesinin sonuçları ağır olacaktı. Yönetimde Türk varlığını sürdürecek olan Çihilgan'ın olmaması, onları Halaciler'e karşı savunmasız bıraktı. Bir dizi suikastle Sultanlığı ele geçirdiler.
Jean Bailly

Jean-Marie Bailly (d. 31 Mayıs 1922, Saint-Germain-le-Chatelet (Territoire de Belfort) - ö. 21 Nisan 1984, 5. arrondissement (Paris)) Fransız siyasetçi.
Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiş, Gümrükler müdürlüğünde memurluk yapmıştır. 1959-1961 yıllarında Charles de Gaulle döneminde cumhurbaşkanlığı yetkili danışmanı olmuştur. 1962-1969 yıllarında Territoire de Belfort milletvekilliği yapmış, 1971 yılında da senatör seçilmesine karşın Jacques Chaban-Delmas Hükumeti'nde Ticaretten sorumlu Devlet Sekreteri olarak görevini sürdürdüğü için sadece 1 ay senatörlük yapabilmiştir. 1980-1984 yıllarında Sayıştay üyeliği yapmıştır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
1963-1979 : Territoire-de-Belfort genel konseyi üyesi
1970-1976 : Territoire-de-Belfort genel konseyi başkanı
Mart 1971 - Aralık 1974 : Belfort belediye başkanı
Meclis
6 Aralık 1962 - 22 Temmuz 1969 : Territoire-de-Belfort 2. seçim çevresi milletvekili
Senato
2 Ekim 1971 - 2 Kasım 1971 : Territoire-de-Belfort senatörü
Hükümet
22 Haziran 1969 - 3 Temmuz 1969 : Maliye ve Ekonomi Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri
3 Temmuz 1969 - 5 Temmuz 1972 : Maliye ve Ekonomi Bakanı nezdinde, Ticaretten sorumlu Devlet Sekreteri
Tirmis

Tirmis veya acı bakla, Lupinus cinsinin sarı baklagil tohumlarıdır. Geleneksel olarak başta Akdeniz havzası ( L. albus ), Latin Amerika ( L. mutabilis ) ve Kuzey Afrika'da ( L. angustifolius ) turşu şeklinde atıştırmalık yiyecek olarak tüketilir. Acı baklanın en eski örneği, MÖ 22. yüzyıla kadar uzanan eski Mısır'dandır. Baklanın acı çeşidi, alkaloitler bakımından son derece zengindir ve metodik olarak durulanmadıkça son derece acıdır. Tatlı acı bakla adı verilen düşük alkaloid içeren çeşitlerin ekimi giderek yaygınlaşmaktadır.
Genellikle Antalya ve civarında ıslak çerez olarak tüketilir.
Orda (organizasyon)

Bir orda (ayrıca ordu, ordo, veya ordon) veya horde, Avrasya Bozkırlarında bulunan ve genellikle Türki ve Moğol halklarıyla ilişkilendirilen tarihsel bir sosyopolitik ve askeri yapıydı. Bu varlık biçimi, bir klanın veya kabilenin bölgesel eşdeğeri olarak görülebilir. Bazı başarılı ordalar kağanlıkların doğmasına neden oldu.
Doğu Slav terimi ordo ve daha sonra türetilmiş horda/horde terimi, "kamp, karargah" için Türkçe ordo teriminden ödünç alırken, orijinal terim Altın Orda gibi büyük bir hanlığın anlamını taşımıyordu. Bu yapılara çağdaş olarak ulus ("ulus" veya "kabile") adı verildi.
Avrasya'daki göçebeler
Neunkirchen (ilçe, Almanya)

Neunkirchen ilçesi (), Almanya'nın Saarland eyaletinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 249,16 km2 olan ilçenin nüfusu 31 Aralık 2021 tarihi itibarı ile 130.847'dir. İlçenin merkezi Neunkirchen'dir.
İdari bölümler
Neunkirchen ilçesi, biri şehir olmak üzere sekiz belediyeye ayrılmaktadır.
Şehirler
Neunkirchen
Ottweiler
Belediyeler
Eppelborn
Illingen
Merchweiler
Schiffweiler
Spiesen-Elversberg
Saarbrücken (ilçe)

Saarbrücken ilçesi (), Almanya'nın Saarland eyaletinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 410,62 km2 olan ilçenin nüfusu 31 Aralık 2021 tarihi itibarı ile 327.284'tür. İlçenin merkezi aynı zamanda eyaletin başkenti olan Saarbrücken'dir.
İdari bölümler
Saarbrücken ilçesi, biri şehir olmak üzere sekiz belediyeye ayrılmaktadır.
Şehirler
Friedrichsthal
Püttlingen
Saarbrücken
Sulzbach
Völklingen
Belediyeler
Großrosseln
Heusweiler
Kleinblittersdorf
Quierschied
Riegelsberg
Saarlouis (ilçe)

Saarlouis ilçesi (), Almanya'nın Saarland eyaletinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 459,08 km2 olan ilçenin nüfusu 31 Aralık 2021 tarihi itibarı ile 193.661'dir. İlçenin merkezi Saarlouis'dir.
İdari bölümler
Saarlouis ilçesi, biri şehir olmak üzere sekiz belediyeye ayrılmaktadır.
Şehirler
Dillingen
Lebach
Saarlouis
Belediyeler
Bous
Ensdorf
Nalbach
Rehlingen-Siersburg
Saarwellingen
Schmelz
Schwalbach
Überherrn
Wadgassen
Wallerfangen
Atina Camii

Votanikos Camii (Τζαμί του Βοτανικού) veya Atina Camii (), Yunanistan'ın başkenti Atina'da bulunan bir camidir. Cami, 3 Kasım 2020 tarihinde açılmış olup Votanikos mahallesinde yer almaktadır.
Atina Camii, Yunan Bağımsızlık Savaşı'ndan bu yana Yunanistan'ın başkentindeki ilk resmi camidir. Atina, bu caminin inşasına kadar camisi olmayan tek Avrupa başkentiydi. Proje, Yunan Ortodoks Kilisesi'nin muhalefetiyle ve protestolarıyla karşılaştı.
1.000 m2'lik bir alana planlanmış olan cami, 500 kişilik erkekler ve 50 kişilik kadınlar olmak üzere iki ibadethaneden oluşmaktadır. Caminin minaresi planlanmamıştır. Cami, herhangi bir dış mali destek olmaksızın Yunan devleti tarafından finanse edilmiş olup bir Avrupa başkentinde yalnızca devlet fonları kullanılarak inşa edilen tek camidir. Bütçesi 887.000 euro idi.
Caminin ilk ve günümüz imamı Zeki Muhammed'dir.
Tarihçe
Atina'da Cizderiye Camii ve Fethiye Camii gibi Osmanlı döneminden kalma camiler bulunsa da bunlar sadece arkeolojik anıt işlevi görmektedirler. 2014 yılına kadar Yunanistan'ın bazı bölgelerinde sadece Ortodoks Hristiyanlık, Yahudilik ve İslam dininin ibadethane açmasına yasal olarak izin veriliyordu. Atina yakınlarında resmi bir cami bulunmazken, bölgede yüzden fazla derme çatma cami oluştu. Kasım 2020 itibarıyla 10 tanesine Yunanistan hükumeti tarafından faaliyete devam etme izni verildiyse de diğerleri taşınmak veya kapatılmakla karşı karşıyadır.
Atina bölgesinde bir Türk camisi inşa edilmesiyle ilgili olarak Yunan Parlamentosu'ndan geçen ilk yasa 1890'da çıktı. 1970'te muhafazakar Arap ülkeleri Atina'da bir caminin finansmanını teklif ettiler ama ne yasa ne de öneri hayata geçirildi. Son yıllarda Müslüman ülkelerden artan göç, kurulması daha acil hale getirdi. Atina bölgesinde, çoğu Pakistanlı olan yaklaşık 200.000 Müslüman yaşamaktayken yakın zamana kadar resmi bir cami binası bulunmamaktaydı.
Atina'da bir cami kurmaya yönelik ilk girişim, 2000 yılında Peanya'daki Hurmuza'da kurulmasını öngören ve Suudi Arabistan tarafından finanse edilmesi amaçlanan 2833 sayılı kanuna dayanmaktadır. Kilise ve yerel halkın tepkisi nedeniyle proje durdu. 2006 yılında, çabalar 3512 sayılı kanunla, ancak büyük değişikliklerle yeniden başlatıldı ve inşaatın yalnızca, caminin tam kontrolünü elinde tutacak ve imamını atayacak olan Yunan devleti tarafından finanse edilmesine karar verildi. Proje, çeşitli çevrelerin Danıştay'a kadar uzanan adli işlemleri ve peşpeşe açılan dört kamu ihalesinin müteahhitlerden ilgi görmemesi nedeniyle defalarca ertelendi.
Beşinci ihale başarılı oldu ve Yunanistan'ın en büyük dört inşaat firmasından (J&P ABAX, TERNA, AKTOR ve Intrakat) oluşan bir konsorsiyuma verildi. İnşaatın sözleşmesi 10 Ekim 2016'da imzalandı. Aşırı sağcı protestocular tarafından işgal edildiğinden önce yerin polis tarafından korunması gerektiğinden inşaatı 4 Kasım'da başladı. Toplam yüzeyi 17 stremmata olan arazi, Yunanistan Deniz Kuvvetleri tarafından teslim edildi. Park alanı ve çocuk oyun alanı içermesi planlanan yeni bir kompleksin inşası için mevcut yapılar yıkıldı.
Cami, 3 Kasım 2020 tarihinde ibadete açıldı.
Robert-André Vivien

Robert-André Vivien (d. 24 Şubat 1923, Saint-Mandé - ö. 8 Mayıs 1995, Saint-Mandé) Fransız siyasetçi.
Genç yaşında Özgür Fransa Kuvvetleri'nde (FFL) yer almıştır. Kore Savaşı süresince Birleşmiş Milletler Gücünde bulunan Fransız taburunda gönüllü olarak yer almıştır. 48 yıllık siyasi hayatında sıkı sadık bir Gaullist ve Pompidoucu olan 1974 Fransa cumhurbaşkanlığı seçiminde Jacques Chaban-Delmas'ı desteklemiştir. Ayrıca Jacques Chaban-Delmas Hükumeti'nde Konuttan sorumlu Devlet Sekreteri olarak görev yapmıştır. 1962-1969, 1973-1995 yıllarında milletvekilliği yapmıştır.
Görevleri
Hükümet
22 Haziran 1969 - 5 Temmuz 1972 : Donanım ve Konut Bakanı nezdinde, Konuttan sorumlu Devlet Sekreteri
Meclis
6 Aralık 1962 - 2 Nisan 1967 : Seine 46. seçim çevresi milletvekili
3 Nisan 1967 - 22 Temmuz 1969 : Val-de-Marne 7. seçim çevresi milletvekili
2 Nisan 1973 - 1 Nisan 1986 : Val-de-Marne 7. seçim çevresi milletvekili
6 Nisan 1978 - 22 Mayıs 1981 : Meclis maliye komisyonu başkanı
2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988 : Val-de-Marne 6. seçim çevresi milletvekili
23 Haziran 1988 - 8 Mayıs 1995 : Val-de-Marne 6. seçim çevresi milletvekili
Yerel Yönetimler
1947-1965 : Saint-Mandé belediye meclisi üyesi
1959-1968 : Seine genel konseyi üyesi
1968-1988 : Val-de-Marne genel konseyi üyesi
Mart 1983 - 8 Mayıs 1995 : Saint-Mandé belediye başkanı
İle-de-France bölgesel konseyi üyesi
1923 doğumlular
Saint-Mandé doğumlular
1995 yılında ölenler
Val-de-Marne belediye başkanları
Fransa Beşinci Cumhuriyet 2. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 3. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 4. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 5. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 6. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 7. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 8. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 9. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 10. dönem milletvekilleri
Fransa konut bakanları
Légion d'honneur komutanları
Fransa meclisi daimi komisyon başkanları
Fransız Direnişi üyeleri
Marcel Anthonioz

Marcel Anthonioz (d. 26 Nisan 1911, Divonne-les-Bains - ö. 31 Ağustos 1976, Divonne-les-Bains) Fransız siyasetçi.
Fransız Direnişinde yer almış, otelcilik sektöründe yer almış, 1945'ten ölünceye dek doğduğu Divonne-les-Bains'in belediye başkanlığını yapmış, 1951-1969 ve 1973'ten ölünceye dek Ain milletvekilliği yapmış, 1967-1969 ve 1973'ten öldüğü 1976 yılına dek meclis başkanvekilliği yapmış, ayrıca Jacques Chaban-Delmas Hükumeti'nde Turizmden sorumlu Devlet Sekreteri olarak görev yapmıştır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
18 Mayıs 1945 - 31 Ağustos 1976 : Divonne-les-Bains belediye başkanı
23 Eylül 1945 - 31 Ağustos 1976 : Ain genel konseyi üyesi
Meclis
5 Temmuz 1951 - 8 Aralık 1958 : Ain milletvekili
9 Aralık 1958 - 22 Temmuz 1969 : Ain 2. seçim çevresi milletvekili
4 Nisan 1967 - 22 Haziran 1969 : Meclis başkanvekili
2 Nisan 1973 - 31 Ağustos 1976 : Ain 2. seçim çevresi milletvekili
3 Nisan 1973 - 31 Ağustos 1976 : Meclis başkanvekili
Hükümet
22 Haziran 1969 - 5 Temmuz 1972 : Donanım ve Konut Bakanı nezdinde, Turizmden sorumlu Devlet Sekreteri
1911 doğumlular
Ain doğumlular
1976 yılında ölenler
Fransız belediye başkanları
Fransa turizm bakanları
Fransa meclis başkanvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 1. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 2. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 3. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 4. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 5. dönem milletvekilleri
Légion d'honneur şövalyeleri
Michel Cointat

Michel Cointat (d. 13 Nisan 1921, 10. arrondissement (Paris) - ö. 16 Nisan 2013, Saint-Mandé) Fransız siyasetçi.
Ulusal Ziraat Enstitüsü'nü bitirmiştir. Su ve Orman Mühendisi ve Ziraat Mühendisidir. Tarım Bakanı Edgard Pisani'nin teknik danışmanı, kabine direktör yardımcısı ve kısa bir süre kabine direktörü olmuş, 1962-1967 yıllarında Tarım Bakanlığı Piyasa ve Üretim Genel Müdürü olarak görev ifa etmiştir. 1967-1971, 1973-1980 ve 1981-1993 yıllarında Ille-et-Vilaine milletvekili ve 1971-1983 yıllarında Fougères belediye başkanı olmuştur. 1971-1972 yıllarında Tarım Bakanı, 1980-1981 yıllarında ise Dış Ticaret Bakanı olarak görev üstlenmiştir. Eski senatör Christian Cointat ile ziraat ofisleri başdenetçisi Alain Cointat'nın babasıdır.
Görevleri
Hükümet
7 Ocak 1971 - 5 Temmuz 1972 : Tarım Bakanı
2 Ekim 1980 - 13 Mayıs 1981 : Dış Ticaret Bakanı
Meclis
3 Nisan 1967 - 7 Şubat 1971 : Ille-et-Vilaine 5. seçim çevresi milletvekili
2 Nisan 1973 - 2 Kasım 1980 : Ille-et-Vilaine 5. seçim çevresi milletvekili
2 Temmuz 1981 - 1 Nisan 1986 : Ille-et-Vilaine 5. seçim çevresi milletvekili
2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988 : Ille-et-Vilaine milletvekili
23 Haziran 1988 - 1 Nisan 1993 : Ille-et-Vilaine 6. seçim çevresi milletvekili
24 Haziran 1988 - 1 Nisan 1990 : Meclis idare amiri
Yerel Yönetimler
21 Mart 1971 - 13 Mart 1983 : Fougères belediye başkanı
1921 doğumlular
10. arrondissement (Paris) doğumlular
2013 yılında ölenler
Fransız mühendisler
Fransa tarım bakanları
Fransa dış ticaret bakanları
Fransa Beşinci Cumhuriyet 3. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 4. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 5. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 6. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 7. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 8. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 9. dönem milletvekilleri
Ille-et-Vilaine belediye başkanları
Fransa meclis idare amirleri
Fransa Tarım Bakanlığı kabine direktörleri
Raymond Mondon

Raymond Mondon (d. 8 Mart 1914, Ancy-sur-Moselle (Moselle) - ö. 31 Aralık 1970, Metz) Fransız siyasetçi.
Nancy Hukuk Fakültesi'nde eğitim görmüştür. İkinci Dünya Savaşı sırasında direnişte yer almış, 1940'ta ağır yaralanmış, daha sonra hapse atılmış, aynı yıl serbest bırakılmıştır. Daha sonra sorgu hakimi olmuş, gestapodan kaçmayı başarmış ancak daha sonra tutuklanmış ve işkence edilmiştir. 1946-1969 yıllarında Moselle milletvekili, 1947'den ölünceye dek Metz belediye başkanı, 1955'te İçişleri Devlet Sekreteri, 1969'dan ölünceye dek ise Ulaştırma Bakanı olarak görev yapmıştır. Valéry Giscard d'Estaing ile beraber Bağımsız Cumhuriyetçiler meclis grubunu kurmuş ve bu grubun başkanlığını 1969'a dek sürdürmüştür. 1976'da Metz'e yaptığı ziyarette Giscard, Mondon'dan bahsederken, "Fransız siyasi yaşamındaki en yakın arkadaşı" olduğunu dile getirmiştir. 1969 Fransa cumhurbaşkanlığı seçiminde Georges Pompidou'yu desteklemiş ve Jacques Chaban-Delmas Hükumeti'nde yer almış, Chaban'ın Yeni toplum projesini benimseyerek Paris-Strazburg hızlı demiryolu çalışmalarını başlatmış, daha sonra A4 otoyolu olacak yol çalışmalarının altyapısını başlatarak kendi seçim çevresi de olan Metz'den de bu yolun geçirilmesini sağlamıştır. Kanser sebebiyle 31 Aralık 1970 tarihinde ölmüştür.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Ekim 1947 - 31 Aralık 1970 : Metz belediye başkanı
Mart 1949 - 31 Aralık 1970 : Moselle genel konseyi üyesi
Meclis
28 Kasım 1946 - 8 Aralık 1958 : Moselle milletvekili
9 Aralık 1958 - 22 Temmuz 1969 : Moselle 1. seçim çevresi milletvekili
Aralık 1962 - Haziran 1969 : Bağımsız Cumhuriyetçiler grup başkanı
Hükümet
20 Ocak 1955 - 23 Şubat 1955 : İçişlerinden sorumlu Devlet Sekreteri
22 Haziran 1969 - 31 Aralık 1970 : Ulaştırma Bakanı
Şeref Arpacı

Şeref Arpacı (d. 1980, Babadağ, Denizli) Türk siyasetçi ve iş insanı. 28. dönem CHP Denizli milletvekilidir.
Yaşamı
1980 yılında Denizli'nin Babadağ ilçesinde doğdu. Üniversite eğitimini Bursa Uludağ Üniversitesi İşletme Fakültesi'nde tamamladı. Dil eğitimi almak amacıyla ABD'ye gitti. Denizli'ye döndükten sonra aile şirketinde tekstil alanında çalıştı.
Çeşitli sivil toplum kuruluşlarında aktif görevler aldı. 2018 Nisan ayında Babadağlı İş Adamları Derneği (BASİAD) Yönetim Kurulu Başkanı olarak seçildi. Bu görevinden 2023 genel seçimlerinde milletvekili adayı olmak için istifa etti.
Siyasi yaşamı
2023 Türkiye genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nden Denizli milletvekili adayı oldu. 28. dönem Denizli milletvekili olarak meclise girdi. TBMM İhtisas Komisyonlarından Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu'na görev aldı.
İdris Nebi Hatipoğlu

İdris Nebi Hatipoğlu (d. 17 Şubat 1974, Eskişehir) Türk iş insanı ve siyasetçi.
XXVIII. dönem TBMM İYİ Parti Eskişehir milletvekilidir.
Yaşamı
1974'te Eskişehirde doğdu. 1951'de Bulgaristan'dan Eskişehir'e yerleşen Hatipoğlu ailesine mensuptur.
İlk, orta ve lise eğitimini Eskişehirde tamamladı. Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi'nde yükseköğrenim gördü; 2005 yılında mezun oldu.
Cam ve plastik yapı elemanları alanında faaliyet gösteren aile şirketinde 1995 yılından itibaren yöneticilik yaptı. Yöneticiliğini yaptığı Europen adlı firma 2022'de halka arz edildi; Eskişehir'de halka arz edilen ilk firma oldu.
2021'de Eskişehir'de yayımlanan Milli İrade gazetesini atın alarak medya sektöründe faaliyet göstermeye başladı.
2006-2007 sezonunda Eskişehirspor Kulübü'nün başkanlığını üstlendi. Başkanlık yaptığı dönemde Eskişehir milletvekili Kemal Unakıtan aracılığıyla Eskişehirspora kaynak yaratıldı ve takım Süper Lige yükseldi.
2023 genel seçimlerinde İyi Parti'nin 1. sırada Eskişehir milletvekili adayı oldu. 28. dönem TBMM'ye milletvekili olarak girdi; Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu'nda görev aldı.