turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
On the Spot (oyun)

On the Spot, İngiliz yazar Edgar Wallace'ın 1930'da Chicago'da geçen bir oyunudur. Wallace, Amerika Birleşik Devletleri ziyaretinden ve özellikle Aziz Sevgililer Günü Katliamı'ndan ilham aldı. Üretken bir yazar olarak bilinen Wallace, oyunun taslağını sadece dört gün içinde dikte ettirdi. Bu onun en büyük tiyatro başarısıydı.
İngiltere'deki Orijinal West End Tiyatroları'ndaki gösterimi, Wyndham's Tiyatrosu'dan başlayarak ve sonrasında Cambridge Tiyatrosu'na geçerek toplam 342 performans boyunca sürdü. Capone benzeri bir gangster olan Tony Perelli başrolünü Charles Laughton, sadık adamı olarak Emlyn Williams ve Perelli'nin Çinli metresini Gillian Lind oynadı. Diğer oyuncular arasında Roy Emerton, Carol Reed, Dennis Wyndham ve Gladys Frazin vardı.
Oyun, Ekim 1930'da Amerika'ya transfer oldu ve New York'taki Forrest Tiyatrosu'nda 167 defa oynandı. 1931'de Wallace, oyunu aynı başlığı kullanarak romanlaştırdı.
Adaptasyon
Dangerous to Know (1938) adıyla bir Amerikan filmi olarak da uyarlanmıştır. Paramount Pictures için Robert Florey tarafından yönetilen filmin başrollerini Anna May Wong ve Akim Tamiroff paylaşır. Oyun, aynı zamanda Raymond Raikes tarafından radyoya da uyarlandı ve 27 Mart 1976'da BBC Radio 4'te Peter Woodthorpe Tony Perelli rolünde ve Denise Bryer Minn Lee rolünde yayınlandı.
Paolo Banchero

Paolo Napoleon James Banchero (d. 12 Kasım 2002; Seattle, Washington) Amerikalı asıllı İtalyan basketbolcu. 2.08 metre boyundadır ve uzun forvet pozisyonunda oynamaktadır. NBA takımlarından Orlando Magic forması giymektedir. Kolej basketbolunu Duke Üniversitesi'nde oynadı ve 2022 NBA Seçmeleri'nde 1. tur, 1. sıradan seçildi.
2002 doğumlular
Yaşayan insanlar
Seattle, Washington doğumlu sporcular
Washington (eyalet) doğumlu basketbolcular
Amerika Birleşik Devletleri asıllı İtalyanlar
Amerikalı erkek basketbolcular
İtalyan erkek basketbolcular
Uzun forvet basketbolcular
Duke Blue Devils sporcuları
Orlando Magic seçimleri
Orlando Magic basketbolcuları
Kuzey Mezopotamya Arapçası

Kuzey Mezopotamya Arapçası (ayrıca Moslawi [Musul anlamına gelir] veya Mezopotamya Qeltu Arapça olarak da bilinir) Irak'ta Hamrin Dağları'nın kuzeyinde, İran'ın batısında, Suriye'nin kuzeyinde ve Türkiye'nin güneydoğusu, Akdeniz Bölgesi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Güney Doğu Anadolu Bölgesi'nin. yanı sıra Güney Irak'ta Hristiyanlar ve Yahudiler tarafından konuşulan bir Mezopotamya Arapçası çeşididir. Siirt, Muş ve Batman'daki çevre Türk çeşitleri oldukça farklıdır. (Bkz. Anadolu Arapçası) Diğer Mezopotamya Arapça çeşitleri ve Levanten Arapça gibi, Aramice bir alt tabakanın belirtilerini gösterir.
Kıbrıs Arapçası, Kuzey Mezopotamya Arapçası ile bir takım ortak özelliklere sahiptir ve Kıbrıs öncesi Orta Çağ atalarından birinin bu lehçe alanına ait olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, mevcut şekli, Levanten Arapça ve Yunanca dahil olmak üzere farklı çeşitlerin ve dillerin bir melezidir.
Salma (yemek)

Salma, (Acem yahnisi), (buğra aşı), (salma aşı), (buğra-yı Horezmi) küçük hamur parçalarıyla pişirilen etli veya etsiz yemektir. Kitabü't-Tabih (Bağdadi) Muhammed bin Mahmud Şirvani çevirisinde Sanat-ı Salma ve Buğra-yı Harezmi adıyla yemeğin tarifi verilmiştir. Basiri'nin (d. 1466 - ö. 1534-35) Benginame adlı eserinde yemeğin adı kullanılmıştır.
Carolina Henriette MacGillavry

Carolina Henriette MacGillavry (22 Ocak 1904, Amsterdam - 9 Mayıs 1993, Amsterdam) Hollandalı kimyager ve kristalograftır. Kristalografide kırınım kullanımı konusundaki keşifleriyle tanınır.
Hayatı
MacGillavry ("Mac" lakaplı), entelektüel bir ailenin altı çocuktan ikincisi olarak doğmuştur (babası beyin cerrahı, annesi öğretmendi).
Eğitimi
1921'de MacGillavry, Amsterdam Üniversitesi'nde kimya alanında bir çalışmaya başladı ve 1925'te mezun oldu ve (o zamanlar) yeni kuantum mekaniği alanıyla ilgilenmeye başladı. 1928'de hidrojen molekülü üzerinde kuantum mekaniksel hesaplamalar üzerine "çok güncel" bir sunum yaptı
16 Mart 1932'de yüksek lisansını başarıyla tamamladı ve çalışmalarına kimyager A. Smits'in asistanı olarak devam etti. Kristalografi ile ilgilenen JM Bijvoet ile arkadaş oldu ve bu konu üzerine doktara tezi ile 1937 yılında Prof. AHW Aten ile 27 Ocak 1937'de şeref derecesini tamamladı. Daha sonra Leiden'de AE van Arkel'in asistanı oldu, ancak Bijvoet ondan aynı yıl Amsterdam kristalografi laboratuvarına geri gelmesini istedi. Bijvoet ile birlikte elektromanyetik kırınım ve kristalografide kullanımını araştırdı. Ayrıca inorganik kimyada araştırmalar yaptı.
Kristalografi
II. Dünya Savaşı'ndan sonra MacGillavry, kristalografide kullanılabilecek yenilikçi bir hesap olan doğrudan yöntemlerin geliştiricilerinden biriydi. Yöntem, ilk kez 1948'de kristalograflar D. Harker ve JS Kasper tarafından yayınlanan Harker-Kasper eşitsizliğini kullanıldı. Harker-Kasper eşitsizlikleri üzerine yaptığı çalışmalar nedeniyle, konuyla ilgili uluslararası bir otorite haline geldi ve Hollanda'da bu konudaki standart metnin ortak yazarlarından biri oldu.
1948'de Alabama, Auburn'da R. Pepinsky ile bir yıl çalıştı. Hollandalı Philips şirketi de katıların kimyası üzerine yaptığı çalışmalara ilgi duymaya başladı.
1950'de Hollanda Kraliyet Sanat ve Bilim Akademisi'ne atanan ilk kadın oldu. Aynı yıl Amsterdam Üniversitesi'nde profesör oldu ve 1972'de emekli oldu.
1986'da, İngilizce konuşulan dünyada MacGillavry, MC Escher'in Hollandalı grafik sanatçısı MC Escher'in eserleri üzerine yaptığı periyodik çizimlerin Simetri yönleri adlı kitabıyla ünlendi. Kitap, sanatçıya uluslararası ilginin çekilmesinde etkili oldu.
Kişisel hayatı
MacGillavry, 1968 yılında kulak burun boğaz uzmanı JH Nieuwenhuijsen ile evlendi.
9 Mayıs 1993'te Amsterdam'da öldü ve Utrecht'e gömüldü.
Hollanda, Watergraafsmeer'de bir caddeye onun adı verilmiştir.
David Enskog

David Enskog (22 Nisan 1884, Västra Amtervik, Sunne - 1 Haziran 1947, Stockholm) İsveçli matematiksel fizikçidir. Maxwell-Boltzmann denklemlerini genişleterek gazların kinetik teorisinin geliştirilmesine yardımcı oldu.
Biyografi
Uppsala Üniversitesi'ndeki lisans eğitiminin ardından 1911 yılında fizik alanında licentiate derecesi aldı ve deneyselci olan profesör Gustaf Granqvist'in yanında gaz difüzyon üzerine çalıştı. Ancak deneysel fiziğe devam etmek istemedi ve Ph. D. için profesör Carl Wilhelm Oseen'e geçti. 1913'ten itibaren kendisini ve ailesini geçindirmek için matematik ve fizik alanlarında lise öğretmenliği yaptı ve boş zamanlarında araştırma ve tez yazımına devam etti. 1917'de Uppsala'da gazların kinetik teorisi üzerine tezini tamamladı. Tezi anlaşılmaz ve kavranması zor olarak değerlendirildiğinden, oldukça vasat bir not aldı ve bu da onun İsveç akademik kariyerinde bir sonraki önemli adım olan doçent olmaya hak kazanmasını engelledi.
Bu nedenle Enskog lise öğretmeni olarak çalışmaya devam etti, ancak kendisi ile aynı problemler üzerinde çalışmış olan Sydney Chapman ile temasa geçti. Chapman daha 1917'de Enskog'un çalışmalarının önemini fark etmişti. 1920'lerde Enskog'un gazların kinetik teorisine yaptığı katkılar daha fazla tanınmaya başladı. Enskog 1929'da Stockholm'de biri Stockholm Üniversitesi Koleji'nde mekanik ve matematiksel fizik alanında, diğeri Kraliyet Teknoloji Enstitüsü (KTH)'nde matematik ve mekanik alanında olmak üzere iki başvuru yaparak akademik dünyaya geri dönmeye çalıştı. Enskog Üniversite Koleji'nden kabul alamadı. KTH'deki seçim komitesi bölünmüştü ve Chapman İsveç'e yaptığı bir ziyarette Enskog'a güçlü bir destek verip onun adına bir tavsiye mektubu yazana kadar Hilding Faxén'e meyilliydi. Nihayet, Enskog 12 Aralık 1930'da KTH'ye profesör olarak atandı. Bir KTH profesörü olarak Enskog esas olarak öğretim görevleriyle meşgul oldu ve daha fazla araştırma yapmadı.
Chapman ve Enskog'un teorilerinin birleşimi daha sonra Boltzmann denkleminin çözümü için Chapman-Enskog yöntemi olarak tanındı. 1939 yılında Chapman ve Thomas Cowling tarafından yazılan ve David Enskog'a ithaf edilen The Mathematical Theory of Non-Uniform Gases adlı kitapta yazarlar bu teoriyi Chapman-Enskog adı altında genişlettiler.
Enskog'un çalışmalarının daha fazla tanınması 1945 yılında, ABD atom silahları projesine ilişkin Smyth Raporu yayınlandığında gerçekleşti. İlk nükleer silahlar için uranyum 235'i zenginleştirmek için kullanılan yöntemlerden biri olan termal difüzyonun kaşifleri olarak Chapman ve Enskog'dan bahsedildi. Enskog, bu raporda adı geçen tek İsveçli bilim adamıydı.
Enskog 1941'de İsveç Kraliyet Mühendislik Bilimleri Akademisi'ne ve nihayet 28 Mayıs 1947'de, ölümünden sadece birkaç gün önce İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'ne seçildi.
İbrail Kuşatması (1809)

İbrail Kuşatması, 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
20 Nisan-2 Mayıs 1809 tarihleri arasında İbrail'i kuşatan General Prozorovski ve General Kutuzov komutasındaki Rus ordusu kaleyi savunan Erzurumlu Seyyid Abdurrahman Paşa komutasındaki Osmanlı garnizonu karşısında ağır bir yenilgiye uğradı.
Kuşatma
General Prozorovski ve General Kutuzov 17 Nisan 1807'de Rus ordusunu Martineşti'de topladıktan sonra 20 Nisan'da İbrail üzerine yürüdü. Rus ordusu sıcaktan ve susuzluktan yıpranmış olmasına rağmen İbrail kalesinin 4 kilometre uzağına ordugah kurarak Osmanlıların ileri karakollarına hücum etti ve kaleyi kuşattı.
Garnizon komutanı Erzurumlu Seyyid Abdurrahman Paşa ise 1807'de Rusları İsmail Kuşatması'nda mağlubiyete uğratan Pehlivan İbrahim Ağa'yı da yardıma çağırmış; 12.000 askere ulaşan kaledeki Türk garnizonu surları iki sıra hendek ve iki sıra siperle çevrelemiş ve birçok topçu bataryası oluşturmuştu. General Prozorovski kalenin teslimi çağrısının Türk garnizonunca reddedilmesi üzerine Rus ordusu kuşatmayı daha da sıkılaştırdı ve Osmanlı tahkimatlarından 650-750 metre uzaklıkta ağır ve hafif topçu bataryaları inşa etti.
Rus ordusunun taarruzu üç taktik dörtgenle 1 Mayıs akşamı başladı ve 2 Mayıs sabah 07.30da başka bir Rus kuvveti de taarruzu takviye etti. Bununla birlikte, Rus topçuları etkisiz kaldığı gibi, hücumu işaret eden fişeklerin erken ateşlenmesi sonucunda Rus ordusunun gece baskını yapma olanağı kalmadı.
Sekiz saati aşkın taarruz sonucunda Ruslar ağır kayıplar verirken, Laz Ahmed Ağa komutasındaki birliklerin huruç harekatı Rus ordusundaki kayıpları ağırlaştırdı. Ordusu 3 ila 5.000 ölü ve 2 ila 4.000 yaralı veren General Prozorovski geride 20 de top bırakarak süratle kalenin önünden çekildi.
Bababurnu Deniz Muharebesi

Bababurnu Deniz Muharebesi, 1684-1699 Osmanlı-Venedik Savaşı'nda evre.
Kaptan-ı derya Mısırlızade İbrahim Paşa komutasındaki Osmanlı donanması ile Amiral Venier komutasındaki Venedik donanması arasında 4 Ekim 1686 tarihinde Bababurnu açıklarında yapılan deniz muharebesinde taraflar birbirlerine üstünlük sağlayamadı. Sayısal üstünlüğe sahip olmayan ve gemileri hasara uğrayan Venedik donanması çekildi. Muharebe sonucunda taraflar gemi kaybetmedi.
Muharebe öncesi
Kaptan-ı derya Mısırlızade İbrahim Paşa komutasındaki Osmanlı donanması ile Amiral Venier komutasındaki Venedik donanması arasında 20 Haziran 1686'da meydana gelen Ahikerya Deniz Muharebesinin ardından önce Venedik donanması muharebeden çekilmiş, ardından Osmanlı donanması da İstanköy civarında konuşlanmıştı.
Eşzamanlı olarak Amiral Morosini komutasındaki asıl Venedik donanması da Ege Denizi'ne girdi ve taarruz ettiği Anabolu kalesi 30 Ağustos'ta Venediklilere teslim oldu. Morosini Anabolu'da kalırken, Amiral Venier de 13 parçalık filosuyla teslim olan Osmanlı garnizonunu nakledeceği Bababurnu'na ilerledi. Osmanlı garnizonunu Ayvalık'a bırakan Venedik donanması dönüş yolunda 3 Ekim 1686'da bu defa Bababurnu'na gelmiş bulunan Osmanlı donanmasıyla karşılaştı.
Muharebe
9 kalyon ve 12 kadırga'dan müteşekkil Osmanlı donanması gemi üstünlüğünden bilistifade 11 kalyon ve 1 kundak gemisi'nden oluşan Venedik donanmasına hücum etti (4 Ekim). Aralıklarla geceye kadar süren muharebede Osmanlılar üç kez taarruz ettilerse de Venedik donanması taarruzları savuşturdu. 1 Osmanlı kalyonu aldığı hasarla Midilli limanına çekildiyse de, Venedik donanması da hasara uğradı ve geceye doğru muharebeyi keserek çekildi.
Ayyub Guliyev

Eyyub Salah oğlu Guliyev ( d. 1 Haziran 1954) astronomi, kuyruklu yıldızlar ve küçük cisimler alanlarında çalışmalar yapan Azerbaycanlı araştırmacıdır. Fizik ve matematik bilimleri doktoru ve profesörü, Azerbaycan Ulusal Bilimler Akademisi'nin (ANAS) üyesi ve Şamahı Astrofizik Gözlemevi'nin eski direktörüdür. Uluslararası Astronomi Birliği ve Avrupa Astronomi Topluluğu üyesidir.
Bilimsel faaliyetler
Kuyruklu yıldız sistemlerini keşfeden Guliyev, 50'den fazla yeni kuyruklu yıldız örüntüsü keşfetti. Kuyruklu yıldızların ve gezegenlerin etkileşimi sorununu inceledi ve kendi cevaplarını geliştirdi, trans-neptün bölgesinde bilinmeyen gezegenlerin varlığını öngördü. Ayrıca Guliyev, kısa günberi kuyruklu yıldız gruplarının kökeni hakkında yeni bir teori geliştirdi.
SKVsekhsvyatsky ile birlikte Uranüs'ün uydularının tektonik aktivitesi hakkında tahminlerde bulundu. Guliyev, henüz keşfedilmeden önce Neptün'ün halkalarının yakında açılacağını öngördü. Kuyruklu yıldızların mutlak parlaklığının azalması olgusunu inceledi, uzun dönemli kuyruklu yıldız düğümleriyle günötenin dağılımını inceledi ve kendince yorumladı.
Guliyev, üç kitap da dahil olmak üzere 170'in üzerinde bilimsel makalenin yazarıdır. Bir küçük gezegen olan 18749 Ayyubguliev adını ondan almıştır.
Ek okumalar
Guliyev A. S., Nabiyev Sh. A. (2015). The features of sporadic hyperbolic meteors observed by television techniquesin the period of 2007-2009. Planetary and Space Science, voll.118,1 Aralık. 107-111.
Guliyev A. S. (2010). Origin of short-perihelion comets. Bakü, Publ. Comp. Elm, 151P.
. ., . ., 1981. // . . 59., 3. . 630-635.
. ., 1992. // . 8.,2. . 40-47.
.. // ..1999. 15, No.1. .85-92
Guliyev A. S. On hyperbolic comets. Proceedings of the International Astronomical Union, Volume 5, Symposium S263, Ağustos 2009, pp. 8184
.. Ч, . ., .., .. Ч. - , -, Э.2012, 179.
. . ъ 2003 UB 313 . . . 2007. 41, No. 1. . 51-60.
. ., . . // . . 1989. 23, No. 1. . 88-95.
Quluyev e. S. Azərbaycan astronomiyası 20-ci əsrdə. Bakü, Elm, 2001,
Bibliyografya
Periyodik kuyruklu yıldızlarla ilgili yeni bir teori
Bilinmeyen yeni bir gezegen kavramını yaratmak
Yörüngelerin ve kuyruklu yıldızların yepyeni bir dijital kataloğunu oluşturma
Fábio Vieira (2000 doğumlu futbolcu)

Fábio Daniel Ferreira Vieira ( d. 30 Mayıs 2000), orta saha pozisyonunda görev yapan Portekizli profesyonel futbolcudur. Premier League takımlarından Arsenal'de forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
Profesyonel kariyerine 2019 yılında Porto B takımında başladı. Daha sonra sırasıyla Porto ve Arsenal takımlarında forma giydi.
Yoshinori Tokura

, Japon fizikçidir. Tokyo Üniversitesi'nde profesör ve RIKEN'de Center for Emergent Matter Science (CEMS) kurumunda direktördür. Güçlü korelasyonlu elektron sistemlerinin fiziğinde uzmandır ve yüksek sıcaklık süperiletkenliği, Mott geçişi, devasa manyeto direnç, Multiferroics ve manyetik skyrmions konusundaki çalışmaları ile tanınır.
Hayatı
Tokura, Japonya'da Hyōgo ilinin Nishiwaki şehrinde doğmuştur. 1976 yılında uygulamalı fizik konusunda Tokyo Üniversitesi'nde Lisans derecesi almıştır, bu konuda aynı üniversiteden MS (1978) ve PhD (1981) derecelerine sahiptir. Sonraki kariyeri de Tokyo Üniversitesi'nde olmuştur, araştırma görevlisi görevinden Uygulamalı Fizik Bölümünde öğretim görevliliğine, ardından Fizik Bölümü'nde yardımcı doçent ve profesörlüğe ve son olarak 1995'ten itibaren Uygulamalı Fizik'te profesörlüğe yükselmiştir.
Ek olarak;
1993 2002: Grup Lideri, Atom Teknolojisi Ortak Araştırma Merkezi (JRCAT)
2001 2008: Direktör, İlişkili Elektron Araştırma Merkezi (CERC), AIST
2001 2007: Araştırma Direktörü, Tokura Spin Üstyapısı, ERATO-JST
2006 2012: Araştırma Direktörü, Tokura Multiferroics Projesi, ERATO-JST
2007 2013: Grup Direktörü, Çapraz İlişkili Malzemeler Araştırma Grubu (CMRG), RIKEN
2008-günümüz: AIST Üyesi, Ulusal İleri Endüstriyel Bilim ve Teknoloji Enstitüsü (AIST)
2010 2013: Merkez Direktörü, Kuantum Faz Elektronik Merkezi (QPEC), Mühendislik Okulu, Tokyo Üniversitesi
2010 2013: Direktör, Center for Emergent Matter Science, RIKEN Advanced Science Institute
2010 2013: Grup Direktörü, İlişkili Elektron Araştırma Grubu (CERG), RIKEN Advanced Science Institute
2013 günümüz: Acil Madde Bilimi Merkezi (CEMS) Direktörü
Akademi
Japonya Bilim Konseyi üyesi ve İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi yabancı üyesidir (2014 ).
Tanınma
1990: Nishina Anma Ödülü
1990: IBM Japonya Bilim Ödülü
1991: Bernd T. Matthias Ödülü
1998: Nissan Bilim Ödülü
1999: Fizik Üzerine Akademik Makaleler için JPS Ödülü
2002: Asahi Ödülü
2002: ISI Citation Laureate Ödülü (Uygulamalı Fizik Bölümü)
2003: Mor Kurdeleli Madalya
2005: Yeni Malzemeler için James C. McGroddy Ödülü
2011: 52. Fujihara Ödülü
2012: IUPAP Manyetizma Ödülü ve Neel Madalyası
2013: Japon Akademisi İmparatorluk Ödülü
2014: Uppsala Üniversitesi'nde Fahri Doktor
2014: 55. Honda Anma Ödülü
2014: Thomson Reuters Atıf Ödülü Sahipleri
2020: Kültürel Liyakat Kişisi
Çebişler, Akpınar

Çebişler, Kırşehir ilinin Akpınar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Türkçede "keçi yavruları" anlamına gelen Çepişler olarak geçmektedir. Köy, daha önceleri Çiçekdağı ilçesine bağlıyken 8 Mart 1990 tarihinde Akpınar ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy, Akpınar ilçe merkezine 24 km, Kırşehir il merkezine 64 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kelismailuşağı, Akpınar

Kelismailuşağı, Kırşehir ilinin Akpınar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Kelismailuşağı, daha önceleri Çiçekdağı ilçesine bağlıyken 8 Mart 1990 tarihinde Akpınar ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy, Akpınar ilçe merkezine 29 km, Kırşehir il merkezine 69 km uzaklıktadır.
Nüfus
Amit Elor

Amit Elor (d. 1 Ocak 2004, Walnut Creek, Kaliforniya), Amerikalı güreşçidir. 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri
Sırbistan'ın Belgrad kentinde düzenlenen 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stil 72 kilo final maçında Kazak rakibi Jamila Bakbergenova'yı 10-0 teknik üstünlükle yenerek altın madalya kazandı. Belgrad'da ikinci turda Ukraynalı Anastasiya Alpyeyeva'yı 10-0 teknik üstünlükle, çeyrek finalde Buse Tosun karşısında 4-0 öndeyken tuşla, yarı finalde ise Japon Masako Furuichi'yi 3-2 yenerek finale çıkmıştı. Amit, 18 yaşında Sırbistan'ın Belgrad kentinde dünya şampiyonluğunu kazandıktan sonra Amerikan güreş tarihinin en genç Dünya Şampiyonu oldu.
Aleksandr Novikov

Aleksandr Aleksandroviç Novikov (); (19 Kasım 1900 - 3 Aralık 1976), İkinci Dünya Savaşı sırasında Sovyet Hava Kuvvetleri'nde havacılık baş mareşalidir. "Karanlık günlerden günümüze ilgi odağı haline gelen Kızıl Hava Kuvvetleri'ne pilotluk yapan adam" ve "taktik hava gücünün ustası" lakabıyla övüldü. Kendisine iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı ve bir dizi başka Sovyet nişanları verildi.
Yetenekli bir hava kuvvetleri komutanı ve Sovyet silahlı kuvvetlerinin önde gelen askerlerinden biri olan Novikov, savaş sırasında hava kuvvetlerinin neredeyse tüm operasyonlarında yer aldı ve komuta ve kontrol ile hava muharebe tekniklerindeki gelişmelerin ön saflarında yer aldı. Savaştan sonra, Politbüro'nun emriyle tutuklandı ve NKVD şefi Lavrenti Beriya tarafından, Mareşal Georgi Jukov'a komplo kurulan bir "itirafa" atmaya zorlandı. Novikov daha sonra 1953'te Josef Stalin'in ölümüne kadar hapsedildi, bunun üzerine ölümüne kadar havacılık elektroniği öğretmenliği ve yazarlığı yaptı.
Savaş sonrası kariyeri
16 Ocak 1946'da Novikov, modern Sovyet hava kuvvetlerinin ve onu tedarik edecek endüstrinin temellerini atacak planları Stalin'e sundu. Ancak 22 Nisan 1946'da, bunlar yasalaşmadan önce Novikov'un rütbesi ve unvanları elinden alındı ve tutuklandı. Bunun nedeni, Potsdam Konferansında ABD'nin Sovyetler Birliği'nden daha iyi casus uçaklarına sahip olduğunun anlaşılmasıydı. Ertesi gün sorguya çekildi ve işkence gördü ve 4-8 Mayıs 1946 tarihleri arasında Lavrenti Beriya tarafından Politbüro'ya Jukov'u suçlayan bir itiraf okumaya zorlandı. Novikov, Askeri Koleji tarafından yargılandı ve bir çalışma kampında on beş yıl hapse mahkum edildi.
Novikov, Stalin'in ölümünün ardından cezasının altıncı yılında, 29 Haziran 1953'te serbest bırakıldı ve fikirlerini hayata geçirebildiği havacılık baş mareşali olarak yeniden görevlendirildi. Novikov, ABD ile gelecekteki olası bir savaşı yürütmek için yeni mevcut jet uçaklarını ve nükleer silahları kullanma planı hazırladı ve balistik füzeler teklifini geri çeviren Nikita Kruşçev'e gösterdi.
1958'de emekli olduktan sonra, on yıl çalıştığı Leningrad'daki Yüksek Sivil Havacılık Okulu'nun başkanı olma teklifini kabul etti. Profesör oldu ve 1961'de Kızıl Bayrak İşçi Nişanı'na layık görüldü.
Emekliliğinde, yeni Sovyet hava kuvvetleri pilotlarını eğitmek için kullanılan havacılık ve savaş üzerine bir dizi eser yazdı. 3 Aralık 1976'da 76 yaşında öldü.
Maurice Goldhaber

Maurice Goldhaber (18 Nisan 1911 - 11 Mayıs 2011), 1957'de (Lee Grodzins ve Andrew Sunyar ile birlikte) nötrinoların negatif sarmallığa sahip olduğunu belirleyen Amerikalı fizikçidir.
Biyografi
18 Nisan 1911'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Lemberg kentinde, şimdiki adıyla Ukrayna'ya bağlı Lviv'de Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Oğlu Alfred Goldhaber, SUNY Stony Brook'taki CN Yang Teorik Fizik Enstitüsünde profesördür. Torunu David Goldhaber-Gordon, Stanford Üniversitesi'nde fizik profesörü olarak görev yapmaktadır.
1934 yılında İngiltere Cambridge'te, bulunan Cavendish Laboratuvarı'nda James Chadwick ile birlikte çalışmıştır. Bu çalışmalarda nükleer foto-elektrik etki aracılığıyla, nötronun proton üzerinde bozunmaya yetecek kadar büyük bir kütleye sahip olduğunu keşfettiler. 1938 yılında Illinois Üniversitesi'ne geçti. 1940'larda karısı Gertrude Scharff-Goldhaber ile birlikte beta parçacıklarının elektronlarla aynı olduğunu keşfetti. 1950 yılında Brookhaven Ulusal Laboratuvarı'nda çalışmaya başladı.
Goldhaber fizik eğitimine Berlin Üniversitesi'nde başladı. Daha sonra Cambridge Üniversitesi, Magdalene Koleji'ndeki doktorasını 1936'da tamamladı. Edward Teller ile dev-dipol nükleer rezonansının protonlara karşı bir grup olarak titreşen bir çekirdekteki nötronlardan kaynaklandığını öne sürdü. (Goldhaber-Teller modeli)
1955'te Hartland Snyder ile antiprotonların var olamayacağına dair bir iddiaya girdi. Bahsi kaybettiğinde, evrende anti-maddenin bol görünmemesinin nedeninin, Büyük patlama'dan önce tek bir parçacık olan evrenin var olması ve daha sonra "kozmon" ve "anti-maddeye" bozunması olduğunu öne sürdü. Kozmonnun daha sonra bilinen kozmosu üretmek için bozunduğunu açıkladı. 1950'lerde elektronlar, protonlar ve nötronlar gibi tüm fermiyonların ikili olduğunu, yani her biri benzer daha ağır bir parçacıkla ilişkili olduğunu öne sürdü. Ayrıca, Goldhaber-Christie modeli olarak bilinen modelde, varsayımsal garip parçacıkların sadece 3 temel parçacığın bileşimi olduğunu iddia etti. 1961 yılında 1973 yılına kadar Brookhaven Ulusal Laboratuvarı'nın direktörlüğünü yaptı.
Goldhaber kariyeri boyunca birçok ödül aldı. 1983'te Ulusal Bilim Madalyası'nı 1985'te Amerikan Başarı Akademisi Altın Plaka Ödülü'nü 1991'de Wolf Fizik Ödülü'nü, 1982'de J. Robert Oppenheimer Anma Ödülü'nü Robert Marshak ile birlikte kazandı. 1998 yılında Fermi Ödülü'nü aldı. ABD Ulusal Bilimler Akademisi Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi ve Amerikan Felsefe Topluluğu üyesidir.
Goldhaber, 11 Mayıs 2011'de East Setauket, New York'ta bulunan evinde 100 yaşındayken öldü.
2001 yılında, Brookhaven Ulusal Laboratuvarı, Gertrude ve Maurice Goldhaber Elit Burs ödülünü hayata geçirdi. Bu burslar, alanlarının sınırlarında bağımsız araştırma için güçlü bir arzuya sahip olan üstün yetenek ve referanslara sahip, kariyerinin başındaki bilim insanlarına verilmektedir.