turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Sebastián Solé

Sebastián Solé (d. 12 Haziran 1991, Rosario), Arjantinli voleybolcu. Arjantin erkek milli voleybol takımının eski bir üyesidir. Milli takımı ile Tokyo'da düzenlenen 2020 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalya kazanmasının yanı sıra profesyonel kulüp seviyesinde de 2015 yılında İtalya liginde şampiyon oldu ve halen İtalya'nın Sir Safety Conad Perugia takımı için forma giymektedir.
Sportif başarıları
Kulüp
CEV Şampiyonlar Ligi
2015-16 (Trentino Volley ile)
2020-21, 2021-22 (Sir Safety Conad Perugia ile)
Dünya Kulüpler Şampiyonası:
2013, 2016 (Trentino Volley ile)
CEV Kupası:
2014-15, 2016-17 (Trentino Volley ile)
İtalya Ligi:
2014-15 (Trentino Volley ile)
2016-17 (Trentino Volley ile), 2020-21, 2021-22 (Sir Safety Conad Perugia ile)
Güney Amerika Kulüpler Şampiyonası:
2010 (Bolívar Vóley ile)
İtalya Kupası:
2021-22 (Sir Safety Conad Perugia ile)
2014-15, 2015-16, 2016-17 (Trentino Volley ile), 2020-21 (Sir Safety Conad Perugia ile)
2013-14 (Trentino Volley ile)
Brezilya Kupası:
2018 (Volei Taubaté ile)
Arjantin Ligi:
2010-11 (Bolívar Vóley ile)
2011-12, 2012-13 (Bolívar Vóley ile)
İtalya Süper Kupası:
2013 (Trentino Volley ile), 2020 (Sir Safety Conad Perugia ile)
2015 (Trentino Volley ile)
2021 (Sir Safety Conad Perugia ile)
Arjantin Kupası:
2012
Brezilya Süper Kupası:
2017 (Volei Taubaté ile)
Arjantin Süper Kupası:
2012 (Bolívar Vóley ile)
Milli takım
Yaz Olimpiyatları:
2020
Panamerikan Oyunları:
2015
2011
Panamerikan Kupası:
2017
Güney Amerika Şampiyonası:
2011, 2013
2017
19 Yaş Altı Dünya Şampiyonası:
2009
21 Yaş Altı Dünya Şampiyonası:
2009
Bireysel ödülleri
2008: 19 Yaş Altı Güney Amerika Şampiyonası - En İyi Blok Yapan Oyuncu
2009: 19 Yaş Altı Dünya Şampiyonası - En İyi Blok Yapan Oyuncu
2011: Panamerikan Oyunları - En İyi Blok Yapan Oyuncu
2011: Güney Amerika Şampiyonası - En İyi Blok Yapan Oyuncu
2013: Güney Amerika Şampiyonası - En İyi Orta Oyuncu
2015: FIVB Dünya Kupası - En İyi Orta Oyuncu
2015: FIVB Dünya Kupası - En İyi Blok Yapan Oyuncu
2015: Güney Amerika Olimpiyat Elemeleri - En İyi Orta Oyuncu
2015: Olimpia de Plata Ödülü - Yılın Arjantinli voleybolcusu
2016: CEV Şampiyonlar Ligi - En İyi Orta Oyuncu
2016: Olimpia de Plata Ödülü - Yılın Arjantinli voleybolcusu
2017: Güney Amerika Şampiyonası - En İyi Orta Oyuncu
2017: CEV Kupası - En İyi Orta Oyuncu
2017: CEV Kupası - En İyi Hücum Eden Oyuncu
2019: İtalya Ligi - En İyi Orta Oyuncu
2019: İtalya Ligi - En İyi Blok Yapan Oyuncu
2022: İtalya Kupası - En İyi Orta Oyuncu
Dünya Amatör Boks Şampiyonası

Dünya Boks Şampiyonası ve Dünya Kadınlar Boks Şampiyonası Uluslararası Boks Birliği tarafından organize edilmektedir. Erkeklerde turnuva 1974 yılında başladı. Kadınlarda turnuva 2001 yılında başladı. Erkekler ve kadınlar turnuvalrı iki yılda bir ayrı turnuvalar şeklinde yapılmaktadır.
Erkekler
1 Ağustos 2021 tarihi itibarıyla, erkekler yarışmaları 13 sıklete ayrılmıştır:
4648 kg (en hafif sıklet)
4851 kg (sinek sıklet)
5154 kg (horoz sıklet)
5457 kg (tüy sıklet)
5760 kg (hafif sıklet)
60-63.5 kg (hafif velter sıklet)
63.567 kg (velter sıklet)
6771 kg (hafif orta sıklet)
7175 kg (orta sıklet)
7580 kg (hafif ağır sıklet)
8086 kg (orta ağır sıklet)
8692 kg (ağır sıklet)
+92 kg (süper ağır sıklet)
Tüm zamanların madalya tablosu (1974-2021)
2021 Dünya Boks Şampiyonası'ndan sonra güncellendi.
Çoklu altın madalya kazananlar
Kadınlar
1 Ağustos 2021 tarihi itibarıyla, kadınlar yarışmaları 12 sıklete ayrılmıştır:
4548 kg (en hafif sıklet)
4850 kg (hafif sinek sıklet)
5052 kg (sinek sıklet)
5254 kg (horoz sıklet)
5457 kg (tüy sıklet)
5760 kg (hafif sıklet)
6063 kg (hafif velter sıklet)
6366 kg (velter sıklet)
6670 kg (hafif orta sıklet)
7075 kg (orta sıklet)
7581 kg (hafif ağır sıklet)
+81 kg (ağır sıklet)
Tüm zamanların madalya tablosu (2001-2023)
2023 Dünya Kadınlar Boks Şampiyonası'ndan sonra güncellendi.
Notes
Birden fazla altın madalya kazananlar
Kalın harfler faal amatör boksörleri ve tüm boksörler arasında (bu tablolarda yer almayanlar dahil) branş başına en yüksek madalya sayısını göstermektedir.
COVID-19 salgını sırasında yüz maskeleri

COVID-19 salgını sırasında, SARS-CoV-2'nin yayılmasına karşı halk ve kişisel sağlık kontrol önlemleri olarak cerrahi maskeler ve kumaş maske'ler kullanıldı. Toplum ve sağlık ortamlarında, bunların kullanımı, virüsün bulaşmasını sınırlamak ve enfeksiyonu önlemek için uygulandı. Doğru giyilen maskeler, hem enfekte bireylerin yaydığı respiratuar damlacıklar ve aerosolleri sınırlar, hem de bireylerin enfeksiyondan korunmasına yardımcı olur. Önde gelen ulusal ve hükumetler arası sağlık kurumları ve liderleri, Dünya Sağlık Örgütü, Ulusal Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar Enstitüsü, Avrupa Hastalık Önleme ve Kontrol Merkezi, Hastalık Kontrol ve Korunma Merkezleri, Çin Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi bulaşmayı azaltmak için maskelerin kullanılmasını tavsiye etti. Maskeler dünya çapında yaygın olarak uygulandı. Mart 2021'de ayda tahmini 129 milyar yüz maskesi kullanıldı.
COVID-19 salgını sırasında kullanılan maske türleri
N95 maske
FFP maske
Oksijen maskesi
Mekanik filtre (solunum cihazı)
Elastomerik respiratör
Elektrikli hava temizleyici respiratör
Respiratör
Toz maskesi
Gaz maskesi
Yüz koruyucu maske
Kıbrıs eşeği

Kıbrıs eşeği, Akdeniz'deki Kıbrıs adasında yaşayan bir eşek ırkıdır. İki ana tür vardır: muhtemelen Avrupa kökenli, soluk renkli bir göbeği olan büyük ve koyu renkli eşek; ve toplam nüfusun yaklaşık %20'sini oluşturan daha küçük ve gri renkli Afrika kökenli eşek. 2002'de Afrika kökenli türün sayısının 2200 ila 2700 arasında olduğu tahmin edilmişti.
Kıbrıs'ın Türk kontrolündeki kuzey kesimindeki Karpaz Yarımadası'nda yüzlerce Kıbrıs eşeği yabani koşullarda yaşamaktadır. Bu eşekler, 1974'teki Kıbrıs Harekatı sırasında Kıbrıslı Rum çiftçiler tarafından oraya terk edildiler. 2008'de bir grup Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk, on eşeğin vurularak öldürüldüğünü gördükten sonra eşekleri yok olmaktan kurtarmak için örgütlendi.
Çakonya

Çakonya () ya da Çakonya bölgesi () Arkadya'da Pera Melana çevresinde bulunan 13 kasaba, köy ve mezrayı çevreleyen bölgede, doğu Mora Yarımadası'da Çakonca konuşulduğu küçük alanı ifade eder. Modern Yunan devletinin resmi olarak tanımlanmış bir siyasi varlık değildir.
Kapsam
Prof. Thanasis Costakis, 1951'de yayınlanan Çakonya Lehçesinin Kısa Grameri isimli eserinde, Çakonya'yı Kynouria'daki Agios Andreas kasabasından güneyde Leonidio ve Tyros'a ve iç kısımda Kastanitsa ve Sitaina'ya kadar uzanan bölge olarak tanımlar, ancak eski zamanlarda Çakonca konuşulan bölge, doğu Lakonya'daki Malya Burnu'ya kadar uzanıyordu. O sırada Çakonya'daki başlıca şehir, Kostantiniyye'deki yetkililer tarafından verilen özel bir ticaret ayrıcalığından yararlanan Prastos'du. Prastos, Yunan İsyanı sırasında Kavalalı İbrahim Paşa tarafından yakıldı ve sakinlerinin birçoğu Leonidio ve Tyros çevresindeki bölgeye veya Argolis Körfezi'ndeki diğer noktalara kaçtılar.
Bazı erken dönem yorumcuları, terimin esnek doğasını göstererek, Maniot lehçesini konuşanları gerçek Çakonca konuşanlar ile karıştırmış görünmektedir.
Gerçek Çakonca konuşan topluluk, Kısa Dilbilgisi yayınlandığından bu yana büyük ölçüde küçüldü, ancak Costakis'in çizdiği alan, Çakonya dansı ve benzersiz halk kostümleri gibi belirli kültürel özelliklerin korunması nedeniyle hala "Çakonya " olarak kabul edilmektedir.
Çakonca konuşan bölge bir zamanlar Kısa Dilbilgisi zamanında olduğundan çok daha yaygındı; Evliya Çelebi 1668'de Leonidio'nun çok güneyindeki Vatika köyünün Çakonlardan oluştuğunu söyler; ancak bu yere daha sonra Arvanitler iskan edilmiştir; Mora Vakainamesi (14. yüzyıl) ayrıca, Çakonya'nın şu anda Arcadya'nın bir parçası olan, ancak bir zamanlar Lakonya'nın kuzeydoğusunda olduğu düşünülen Cynuria'da konuşulduğunu gösterir. Orijinal Çakonya bölgesi, Lakonya'nın tüm doğu yarısından oluşuyor olabilir.
Nüfus
Çakonyalılar ( Tsákones), tarihsel olarak Çakonca konuşan ve Çakonikos dansı gibi belirli kültürel geleneklere sahip olan Yunan etnikdilsel bir gruptur. Bugün, dil kritik olarak tehlikededir.
Çakonyalılar daha sonraki zamanlarda duvarcılık becerileriyle tanınırlardı; birçoğu da çobandı. Yaygın bir uygulama, bir mastora altındaki küçük bir mürettebatın, Aziz Demetrius bayramından sonra köylerini terk etmeleri ve Paskalya'da geri dönmeleriydi. Attika'ya kadar onarıp evleri beyazlatmak için seyahat ederlerdi. Kastanitsa'nın Çakonya köyü kestaneleriyle tanınırdı ve adını Yunanca kestane kelimesinden alır.
Tahtalu Muharebesi

Tahtalu Muharebesi, 1454-1483 Osmanlı-Macar Savaşı'nda evre.
1458 sonbaharında Fatih Sultan Mehmed'in Edirne'ye dönmesinin ardından Sırbistan topraklarına taarruza geçen Matthias Corvinus komutasındaki Macar ordusu Tahtalu (bugünkü Drvengrad yakınları) civarında bölgedeki Osmanlı birliklerince yenilgiye uğradı ve Tuna kuzeyine çekildi. Bu suretle, Macar Krallığı'nın Sırbistan'ın Osmanlılarca tamamen ilhakını engelleyebilecek direnci kalmadı.
Muharebe öncesi
Sırp Despotu Vılkoğlu Brankoviç'in 24 Aralık 1456'da, halefi (II. Mehmed'e 1457'de bağlılık yemini eden) Lazar Brankoviç'in de 20 Şubat 1458'de ölümüyle Sırbistan tahtında çıkan kargaşanın ardından, bu ülkeyi tamamen ilhak etmeyi hedefleyen II. Mehmed (kendisi Mora Seferi'ndeyken) Veli Mahmud Paşa komutasındaki ikinci bir orduyu da Sırbistan üzerine gönderdi. Mahmud Paşa da Güzelcehisar, Sivricehisar (Ostroviç), Böğürdelen (Sabač) ve Rudnik'i Osmanlı topraklarına kattı. Ramazan'ı Niş'te geçiren Osmanlı ordusu tekrar taarruza geçerek Ağustos ortalarında Güvercinlik'i de (Golubac) ele geçirdi. Ardından Tuna kuzeyine düzenlenen akından sonra, Veli Mahmud Paşa Üsküp'e gelerek Mora Seferinden dönen II. Mehmed'le buluştu.
Muharebe
Fatih Sultan Mehmed'in, Edirne'ye dönmesinin ardından ordunun kışlaklara dağılması emrine mukabil, Sadrazam Veli Mahmud Paşa Macar ordusunun Osmanlılar çekildikten sonra kış gelmeden saldırıya geçme ihtimaline binaen bir bölüm birliklerin seferber olarak silah altında tutulmasını sağladı.
Sonbahara gelince filhakika Macar Kralı Matyas Corvinus komutasındaki Macar ordusu Tuna'yı aşarak Sırbistan'daki Osmanlı topraklarına girdi ve Mokra Gora-Uziçe bölgesinde Osmanlı kalesi Tahtalu civarına gelerek çevresini yağmalamaya başladı.
Bununla birlikte, Osmanlı ordusunun uzakta olduğu zannına kapılan Macar ordusu Veli Mahmud Paşa'nın bölgede bıraktığı ihtiyat birliklerinin baskınına uğradı ve meydana gelen muharebede ağır kayıplara uğrayarak süratle Tuna kuzeyine çekildi. II. Mehmed ve Veli Mahmud Paşa ise 1458 Aralık'ında Edirne'ye döndüler.
Muharebe sonrası
Tahtalu Muharebesi, her ne kadar doğrudan ana Osmanlı ordusu tarafından kazanılmış bir askeri çarpışma olmasa da, Sırbistan Despotluğu tarihi açısından kaydadeğer bir gelişme oldu. Nitekim, müteakip sefer mevsiminde önceki despot Lazar Brankoviçin dul eşi Helena, Katolik Bosna Krallığı'nın hakimiyetine girmek istemeyen Sırp halkının tercihine riayet ederek 20 Haziran 1459da Semendire kalesini Osmanlılara teslim etti ve Sırbistan Despotluğu tarihe karıştı.
Albin Molnár

Albin Molnár (d. 2 Haziran 1935, Budapeşte - ö. 16 Mayıs 2022, Budapeşte), Macar yelkenci.
Yaşamı ve kariyeri
Molnár, 2 Haziran 1935'te Budapeşte'de doğdu. Ülkesi Macaristan adına 1960 Yaz Olimpiyatları'nda Flying Dutchman kategorisinde yarıştı.
Molnár, 16 Mayıs 2022'de doğum yeri Budapeşte'de 86 yaşında öldü.
Johnny Castle

Johnny Castle (d. 31 Ocak 1980; Pensilvanya, ABD) amerikan pornografik film oyuncusu. AVN Ödülleri ve XRCO Ödülleri sahibidir.
Hayatı
Castle Pennsylvania'da Whitehall Lisesi'ne gitti. İlkokul yıllarından sonra, Monmouth Üniversitesi'nde öğrenci oldu. 1998 yılında Monmouth Üniversitesi erkek futbol takımının bir üyesi oldu. O, Psikoloji dalında yüksek lisans derecesi aldı. Üniversiteden sonra, Corbin Fisher sitesinde model olarak çalıştı ve daha sonra 31 Mayıs 2005'te seks sektörü'ne girdi.
Ödülleri
2012 Exxxotica Expo Fanny Ödülleri
2013 AVN Ödülleri
2014 Xrco ödülleri
Blanche Huber

Blanche Huber (y. 1900 1940) Malta'daki ilk kadın doktordu. Aynı zamanda Malta'da bilinen ilk kadın tıp öğrencisiydi ve 1919'da girdiği Malta Üniversitesi'nden 1925'te doktor olarak mezun oldu. Ancak hiçbir zaman doktor olarak değil Żejtun'da eczacı olarak çalıştı.
Blanche Huber, Birkirkara'da Hon Joseph Huber'in çocuğu olarak doğdu. Sonrasında yine bir tıp mensubu olan Dr. Joseph Caruana ile evlendi.
Ekim 1919'da Tessie Camilleri ile birlikte Malta Üniversitesi'ne kaydolan ilk kız öğrencilerden biriydi
Huber, 19 Temmuz 1940'ta 40 yaşında öldü. Sliema'daki Blanche Huber Caddesi onun adını taşıyor.
Antonio López de Santa Anna

Antonio de Padua María Severino López de Santa Anna y Pérez de Lebrón (21 Şubat 1794 - 21 Haziran 1876), genellikle Santa Anna veya López de Santa Anna olarak bilinen, Meksikalı politikacı ve generaldi. On dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında bağımsızlık sonrası Meksika siyaseti ve hükumeti üzerindeki etkisi ile Meksika tarihçilerinin, sık sık bu dönemi "Santa Anna Çağı" olarak adlandırmalarına neden olmuştur "Kaderin Adamı" olarak anılmaktadır. Başlangıçta bağımsızlık sonrası dönemde kendisini bir federalist olarak tanımlamasına ve 1833'te muhafazakarları deviren bir darbeye katılmasına rağmen zamanla giderek daha muhafazakar hale gelmiştir. 1833'te başkan seçilen López de Santa Anna, 1855'te görevden alınmıştır.
López de Santa Anna'nın askeri ve siyasi kariyeri bir dizi tersine dönüşe sahne oldu. İlk başta Meksika'nın İspanya'dan bağımsızlığına karşı çıktı, ancak daha sonra bunu desteklemek için savaştı. İlk Meksika İmparatorluğu'nun monarşisini destekledi, ardından imparatora isyan etti. "Meksika tarihindeki basmakalıp caudillo'yu temsil ettiği" söylenir. Lucas Alaman, "1822'den beri Meksika tarihi López de Santa Anna'nın devrimlerinin tarihi olarak adlandırılabilir" demiştir. Döneminde ülkenin tüm siyasi olaylarında büyük rol oynamıştır."
Lasse Virén

Lasse Artturi Virén (22 Temmuz 1949), 1972 ve 1976 Yaz Olimpiyatları'nda dört altın madalya kazanan Fin eski uzun mesafe koşucusudur. Virén 1920'lerde Hannes Kolehmainen, Paavo Nurmi ve Ville Ritola gibi koşuculara tevdi edilen " Uçan Finliler " lakabını yeniden kazanan koşucu olmuştur. 1972 ve 1976'da Finlandiya'da Yılın Sporcusu seçilmiştir. 19992007 ve 20102011 yıllarında politikacı ve Finlandiya parlamentosu üyesi olmuştur.
Bayinnaung

Bayinnaung Kyawhtin Nawrahta (16 Ocak 1516 - 10 Ekim 1581), 1550'den 1581'e kadar Myanmar'ın Toungoo Hanedanlığı'nın kralıydı. Bayinnaung, "Burma'da görülen en büyük insan enerjisi patlaması" olarak adlandırılan 31 yıllık saltanatı sırasında günümüz Myanmar'ının çoğunu, Çin Shan eyaletleri, Lan Na, Lan Xang, Manipur ve Siam'ı da içeren Güneydoğu Asya tarihinin büyük imparatorluğunu kurmuştur.
En çok imparatorluk inşası ile hatırlanmasına rağmen, Bayinnaung'un en büyük mirası Shan eyaletlerini Irrawaddy Vadisi merkezli krallıklara entegre etmesiydi. 1557-1563'te Shan eyaletlerinin fethinden sonra kalıtsal Shan saophalarının gücünü azaltan ve Shan geleneklerini ova normlarına uygun hale getiren bir idari sistem kurdu. Böylece 13. yüzyılın sonlarından beri süregelen bir endişe olan Yukarı Burma'ya Shan baskınları tehdidini ortadan kaldırdı. Kendisinin Shan politikası, krallığın 1885'te İngilizlerce ele geçirilişine kadar Burma kralları tarafından takip edildi.
Bayinnaung, Anawrahta ve Alaungpaya ile birlikte Burma'nın en büyük üç kralından biri olarak kabul edilir. Modern Myanmar'daki en önemli yerlerden bazıları onun adını taşımaktadır. Ayrıca Tayland'da Phra Chao Chana Sip Thit (พะเจ้าชนะสิบทิศ, "On Yönün Fatihi") olarak da tanınır.
Andrei Severny

Andrei Severny (Rusça: ; d. 1 Eylül 1977) çağdaş bir film yapımcısı, senarist, fotoğrafçı ve görsel sanatçıdır. Severny'in filmleri arasında Buried Seeds, Inside Risk: Shadows of Medellin, Gravitation: Variation in Time and Space, Condition, Teaching to See, Disparait, v ve Tom on Mars yer almaktadır.
Biyografi
Andrei Severny, 1977'de Moskova, Rusya'da doğdu ve çocukluk yıllarını Mısır'da geçirdi. Sovyet astronomu Andrei Severny'nin torunudur. 2004 yılında New York'a taşındı.
Fotoğrafçılık kariyeri
Severny'nin yayınlanan en eski çalışması, 2000'den 2005'e kadar Monitor dergisinde yayınlanan bir dizi atmosferik kentsel fotoğrafıdır. Bu dönemde çalışmaları Moskova'da da sergilendi. Fotoğrafları Vogue, Elle, The Financial Times ve The Wall Street Journal'da yayınlandı.
Filmleri
Severny'nin filmleri şiiri teknoloji, mimari ve manzara ile yan yana getiriyor.
2017'de Severny, şef Vikas Khanna'nın bir yaşam yolculuğuna dayanan uzun metrajlı bir belgeseli "Buried Seeds" üzerinde çalışıyor. Filmin ilk gösterimi Eylül 2017'de Venedik Film Festivali'nde yapıldı.
Filmografi
2017 Buried Seeds
2016 Inside Risk: Shadows of Medellin
2015 Gravitation: Variation in Time and Space
2012 Teaching to See
2011 Condition
2005 Disparait, v
2005 Tom on Mars
Sergileri
2016 Demolden Galerisi, Saragossa, İspanya
2013 IFP Media Center, New York
Avrupa Birliği Amatör Boks Şampiyonası

Avrupa Birliği Amatör Boks Şampiyonası, Avrupa Birliği ve aday ülkelerinden gelen amatör boksörler için yapılan bir yarışmadır (Türkiye aday ülke katılımcısıdır). Turnuvalar Avrupa Boks Konfederasyonu (EUBC) tarafından düzenlenmektedir. Erkeklerde ilk turnuva 2003 yılında Fransa'nın Strasbourg kentinde, kadınlarda ise 2006 yılında İtalya'nın Porto Torres kentinde gerçekleştirildi. Erkeklerde turnuva 2003'ten 2009'a kadar yıllık ve 2014'ten bu yana her dört yılda bir düzenlenmektedir, kadınlarda ise turnuvası 2006'dan 2011'e kadar her yıl ve 2013'ten bu yana her dört yılda bir düzenlenmektedir.
Turnuvalar
Erkekler
Kadınlar
Madalya tablosu
Erkekler madalya tablosu (2003-2018)
2018 Avrupa Birliği Boks Şampiyonası'ndan sonra güncellendi.
Kadınlar madalya tablosu (2006-2017)
2017 Avrupa Birliği Kadınlar Boks Şampiyonası'ndan sonra güncellendi.
Nataliya Kobrynska

Nataliya Kobrynska (d. 8 Haziran 1851 ö. 22 Ocak 1920) Ukraynalı yazar, sosyalist feminist ve aktivisttir.
Avusturya Parlamentosu'nda görev yapmış olan Rahip Ivan Ozarkevych ve Teofilia Okunevska'nın kızıdır. Galiçya'nın Halychyna eyaletinin Beleluia köyünde Nataliya Ozarkevych adıyla doğdu. O zamanlar, kadınların ilköğretim seviyesinin ötesinde eğitim almalarına izin verilmiyordu ve bu nedenle çoğunlukla evde eğitim gördü. Birkaç dil öğrendi: Almanca, Fransızca, Lehçe ve Rusça. Aynı zamanda edebiyat ile de ilgilendi. 1871'de Theofil Kobrynsky ile evlendi. Birkaç yıl sonra eşi öldü ve ailesiyle birlikte yaşamak için Bolekhiv'e geri dönmek zorunda kaldı.
Kobrynska babasıyla birlikte Viyana'ya gitti ve burada Ivan Franko ile tanıştı. Franko, onu Ukraynalı kadınların statüsünü iyileştirme görevini üstlenmeye ve onları erkeklerle eşitlik aramaya teşvik etti. 1884'te kadınları edebiyatla tanıştırmak ve kadın hakları tartışmalarını teşvik ederek eğitmek için Tovarystvo Rus'kykh Zhinok'u (Ukraynalı Kadınlar Derneği) kurdu. 1890'da, kadınların üniversiteye gitmesine izin vermek için Eğitim Bakanı'na lobi yapan bir heyetin parçasıydı. Ayrıca genel oy hakkını, gündüz bakımını ve ortak mutfak yapılarını savundu.
İlk kısa öyküsü "Shuminska"yı (daha sonra The Spirit of the Times olarak bilinecektir) 1883'te yazdı. Ertesi yıl, For a Piece of Bread adlı bir roman yazdı. 1887'de Olena Pchilka ile birlikte, Ukraynalı kadınların yazdığı bir eser olan Pershy vinok'u (İlk Çelenk) düzenledi. Kobrynska'nın yayınevi Zhinocha Sprava (Kadın Davası) ve Nasha dolya (Kaderimiz) adlı bir kadın almanakının üç sayısını çıkardı.
1920'de Bolekhiv'de öldü.
Çalışmaları The Spirit of the Times (1998) ve Warm the Children, O Sun (1998) İngilizceye çevrildi.
Danabaş Köyünün Hikayeleri

Danabaş Köyünün Hikayeleri (Azerice: Danabaş kəndinin əhvalatları), Azeri yazar Celil Memmedguluzade'nin 1894 yılında yazmış olduğu öykü kitabıdır.
Anlatılan öykü "Eşeğin Kaybolması" (Azerice: "Eşşəyin itməkliyi") adıyla da basılmıştır.
Konusu
Danabaş Köyünde yaşamakta olan Muhammed Hasan adlı yaşlı adam Kerbela'yı ziyaret etmek için bir eşek alır. Köyün muhtarı olan Hudayar Bey ise eşeği ödünç alarak şehre gider. Ölmüş olan arkadaşı Haydarın dul karısı Zeyneb'i (kadının kendi rızası olmadan) nikahlamak için yola çıkar. Hudayar konakladığı handa eşeği rehin bırakarak borç para alır. Kadı, iki kelle şeker rüşvet alarak, yalancı şahitlerle (kadın orada hazır bulunmadan, gıyabında) nikahı kıyar. Hudayar ayrıca Zeyneb'in oğlunu da kandırır ve kendisi için karın tokluğuna çalıştırmaya başlar. Muhammed Hasan ise polise derdini anlatamaz. Eşeğini ancak beş sene sonra bulabilir.
Dinsel kuralları istediği gibi yorumlayıp keyfi olarak işine geldiği şekilde uygulayan mollalar, rüşvet yiyen kadılar ve cahil ama kurnaz toplum eleştirilir. Ezilen kadınların, kandırılan fakir insanların dramatik hatta trajik yaşamlarından kesitler sunulur.
Yazar kitabın devamı niteliğinde ancak bağımsız bir öykü olarak 1921 yılında "Danabaş Köyünün Öğretmeni" (Azerice: Danabaş kəndinin müəllimi) kitabını yazmıştır.
Film uyarlaması
Kitap "Gam Penceresi" (Azerice: Qəm pəncərəsi) adıyla Sovyetler Birliği dönemi içerisinde Azerbaycan'da film olarak çekilmiş ve 1986 yılında gösterime girmiştir.
Nanna Heitmann

Nanna Heitmann (d. 1994) şu anda Moskova'da yaşayan bir Alman-Rus belgesel fotoğrafçısıdır. 2019 yılında Magnum Photos'a aday olarak katıldı.
Hayatı ve kariyeri
Heitmann, Almanya'nın Ulm şehrinde doğdu ve Almanya'da büyüdü. Annesi Moskovalı ve onunla her zaman Rusça konuşurdu. Heitmann, Almanya'daki Hannover Üniversitesi'nde foto muhabirliği ve belgesel fotoğrafçılığı okudu. 2019 yılında Magnum Photos'a aday olarak katıldı.
"Hiding from Baba Yaga" serisi için Heitmann, Moğolistan'dan tüm Sibirya'ya ve Arktik Okyanusu'na akan Yenisey nehrinin güney bölgelerini fotoğrafladı. Rotası boyunca Rusya'nın en soğuk bölgelerinden bazılarında yaşayan bireyleri ve toplulukları fotoğrafladı. Weg vom Fenster (Pencereden Geçti) dizisi, Almanya'nın faal olan son kömür madeninde çalışan Bergwerk Prosper-Haniel'de geçmektedir.
Heitmann'ın kişisel çalışmaları National Geographic, Time, Le Monde, de Volkskrant, ve Stern dergilerinde yayınlandı. The New York Times, Time, The Washington Post, Stern dergisi, ve The Seattle Times için çalıştı.
Yayınları
Foto Kunst Malerei: Fotografien von Heinrich Strieffler und Nanna Heitmann. Landau, Almanya: Knecht, 2019. .
Ödülleri
2019: Leica Oskar Barnack Ödülü
2019: Sunday Times Ödülü
Milena Rakocević

Milena Rakocević (Sırp Kiril alfabesi: ћ) şu anda New York'ta yaşayan bir Sırp moda fotoğrafçısıdır.
Biyografi
Rakocevic, ağırlıklı olarak Elle, Grazia ve Glossy gibi dergilerde çalıştı. 2012'de birkaç moda kampanyasını fotoğrafladığı Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. 2013 yılında New York ziyareti sırasında Sırp tasarımcı Ines Janković ile bir moda çekimi yaptı.
Rakocevic, şarkıcı Jelena Karleusa, Ksenija Mijatović, Ana Nikolić, ve Natasa Bekvalac, gibi Sırp ünlülerin yanı sıra televizyon sunucusu Ana Mitić'in fotoğraflarını çekti.
Rakocević, Belgrad Üniversitesi Sanat Akademisi'nde fotoğrafçılık eğitimi aldı ve 2005 yılında mezun oldu. Fotoğrafçının annesi, tanınmış bir Sırp moda tasarımcısı olan Verica Rakocević'tir. Rakocevic, Elle'nin Sırpça baskısı için annesinin giyim koleksiyonunu fotoğrafladı. Ablası iç mimar Elena Karaman Karić'dir.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi 19. Konferansı

Sovyetler Birliği Komünist Partisi 19. Tüm Birlik Konferansı, Sovyetler Birliği Komünist Partisi tarafından 28 Haziran - 1 Temmuz 1988 tarihleri arasında düzenlenen bir parti konferansıydı. Konferansa 4.991 delege katılmıştır.
Konferans
Genel Sekreter Mihail Gorbaçov, açılış konuşmasında siyasi reformun kilit bir mesele olduğunu açıkladı. Konuşmada Gorbaçov, "devlet ve toplum yaşamının demokratikleştirilmesi " gerektiğini söyledi ve Sovyetler Birliği'nin "hukukun üstünlüğü altında, sosyalist bir devlet yaratma yolunda ilerlemesini" istedi.
Konferans, her düzeyde sovyet için gizli oylama ve çoklu adaylıklarla seçim çağrısında bulundu ve Sovyetler Birliği Halk Vekilleri Kongresii'ni kurdu.
Gorbaçov, muhafazakar direniş nedeniyle çeşitli hedeflerinden bazılarından ödün vermek zorunda kalsa da, konferans Gorbaçov için önemli bir zafer anlamı taşır.