Osmanlı döneminde Kosova

Kosova, 1455'ten 1912'ye kadar, başlangıçta Rumeli Eyaleti'nin bir parçası olarak ve 1864'ten ayrı bir Kosova Vilayeti olarak Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçasıydı.
Bu dönemde, bölgenin bazı bölümlerini kendi topraklarının bir parçasına dahil etmiş sancakbeyleri tarafından yönetilen sancaklara bölünmüştür.
Tarih
17. yüzyıl
Osmanlı-Kutsal İttifak savaşları sırasında (1683-99), Ekim 1689'da, Margrav Badenli Ludwig komutasındaki küçük bir Habsburg kuvveti, Belgrad'ı daha önce ele geçirmelerinin ardından, Osmanlı İmparatorluğu'nu ihlal etti ve Kosova'ya kadar ulaştı. Birçok Sırp ve Arnavut, Avusturyalılara bağlılık sözü verdi ve bazıları Ludwig'in ordusuna katıldı. Ertesi yaz Osmanlı'nın büyük bir karşı saldırısı, Avusturyalıları Niş'teki kalelerine, ardından Belgrad'a ve nihayet Tuna'yı geçerek Avusturya'ya geri püskürttü.
Osmanlı saldırısına vahşi misillemeler ve yağma eşlik etti, bu da birçok Sırp'ın - Sırp Ortodoks Kilisesi Patriği III. Arsenije dahil - Avusturyalılarla birlikte kaçmasına neden oldu. Bu olay, Sırp tarihinde, Kosova ve Sırbistan'dan yüz binlerce Sırp'ın büyük bir göçü olduğu iddia edilen Büyük Sırp Göçleri olarak anıldı.
19. yüzyıl
1876-78 Sırp-Osmanlı Savaşı sırasında ve sonrasında, çoğunluğu Arnavut olan 30.000 ile 70.000 arası Müslüman, Sırp ordusu tarafından Niş Sancağı'ndan kovuldu ve Kosova Vilayeti'ne kaçtı.
1878'de Prizren İttifakı, Kosova Vilayeti de dahil olmak üzere dört vilayetten Arnavutlar tarafından kuruldu. Birliğin amacı, yeni ortaya çıkan Balkan uluslarının saldırıları ve Osmanlı imparatorluğu içinde Arnavut özerkliği elde etmekti.
1878'de Kosova (tamamen veya kısmen) Arnavut, Sırp ve Karadağ irredantizminin konusu haline geldi (hepsi her ulusla ilgili diğer bölgelerin yanı sıra). Kosova'nın bu üç gruptan gelen nüfusu, o dönemde bölgede zayıflayan Osmanlı merkezi otoritesinin yarattığı güç boşluğunu doldurmak için adımlar atmaya başlamıştı.
190018
1910'da Priştine'de Arnavutların organize ettiği bir ayaklanma patlak verdi ve kısa süre sonra tüm Kosova vilayetine yayıldı ve üç ay sürdü. Osmanlı padişahı V. Mehmed, Haziran 1911'de Arnavutların yaşadığı tüm bölgeleri kapsayan barış görüşmeleri sırasında Kosova'yı ziyaret etti.
İslamlaştırma
Müslüman yönetiminin rağmen, çok sayıda Hristiyan, Osmanlılar altında yaşamaya ve hatta bazen zenginleşmeye devam etti. Osmanlı yönetiminin başlamasından kısa bir süre sonra bir İslamlaşma süreci başladı, ancak bu oldukça uzun bir zaman aldı - en az bir yüzyıl - ve ilk başta şehirlerde yoğunlaştı. Görünen o ki, pek çok Hristiyan Arnavut, Kosova dışından Müslümanların yerlerini almasındansa doğrudan İslam'a geçmiştir. Müslümanların Hristiyan tebaadan çok daha fazla hak ve ayrıcalığa sahip olması nedeniyle, din değiştirmenin büyük bir kısmı muhtemelen ekonomik ve sosyaldi. Hristiyan dini hayatı yine de Osmanlılar tarafından büyük ölçüde kendi halinde bırakılan kiliselerle devam etti, ancak hem Sırp Ortodoks ve Roma Katolik kiliseleri hem de cemaatleri yüksek düzeyde vergilerden muzdaripti. Osmanlılar, rakip bir bölgesel güç olan Roma'ya olan bağlılığı nedeniyle Doğu Ortodoksluğuna göre daha az olumlu baktıklarından, çoğunluğu Sırp olan Doğu Ortodoksluğu taraftarlarına kıyasla, çoğunluğu Arnavut olan Roma Katolik nüfusunu dönüştürmek için daha kasıtlı bir yaklaşıma sahip görünüyordu.
Nüfus
17. yüzyıl civarında, başlangıçta Metohia'da yoğunlaşan, giderek daha görünür bir Arnavut nüfusunun olduğuna dair kanıtlar vardır. Bunun güneybatıdan (yani modern Arnavutluk) yapılan göçlerin bir sonucu olduğu ve göçmenlerin İslam'ı yanlarında getirdikleri iddia edilmektedir. Kesinlikle göç kanıtı var: birçok Kosovalı Arnavut, Malisya'nın kuzey Arnavut bölgesinin sakinlerine özgü soyadlarına sahiptir. Ancak, diğerleri bunu yapmaz. Az sayıda Slav - muhtemelen Sırp Ortodoks Kilisesi'nin üyeleri - Osmanlı yönetimi altında İslam'a dönmüştür. Bugün Sırbistan'ın Slav Müslümanlarının çoğu, Kosova'nın kuzeybatısında, güney Sırbistan'ın Sancak bölgesinde yaşamaktadır. Bazı tarihçiler, Metohia'da muhtemelen önceden var olan ve çoğunlukla İslam'a dönüşen, ancak hala büyük ölçüde Sırpların yaşadığı bir bölgede kesinlikle bir azınlık olarak kalan Katolik Arnavut nüfusu olduğuna inanmaktadırlar. Avusturya verilerine göre, 1890'larda Kosova %70 Müslüman (neredeyse tamamen Arnavut kökenli) ve %30'dan az gayrimüslimdi (başlıca Sırplar).
Nüfus haritaları