Adolf Hitler'in iddia edilen dublörleri

Nazi lideri Adolf Hitler, yaşamı boyunca yaptığına dair bir kanıt olmamasına rağmen, benzerleri siyasi tuzaklar olarak kullanmış olabilir. Sovyetler Birliği, Hitler'in intihar ettiği Berlin Savaşı'nın ardından Hitler'e benzeyen cesetlerin bulunduğunu çeşitli şekillerde iddia etti. En belirgin kanıt, Reich Şansölyeliği bahçesinde bulunan Gustav Weler olarak tanımlanan bir cesedin Sovyet görüntüleridir. Weler'in Reich Şansölyesinde, belki de bir aşçı olarak çalıştığı söyleniyordu. Komplo teorisyenleri, Hitler'in Almanya'dan kaçtığına dair iddia edilen kanıtların bir örneği olarak bu bedeni dublörü olarak gösterdiler. Uzmanlar genel olarak Hitler'in dublörü olduğu ve Hitler'in Almanya'dan kaçtığı iddiasını reddederler.
Destekleyici iddialar
1939'da Adolf Hitler'in Garip Ölümü kitabı, Nazi Partisi'nin Hitler için dört kişiyi dublör olarak kullandığını iddia ediyor, yazar da dahil olmak üzere, Hitler'in 1938'de öldüğünü ve daha sonra onun yerini aldığını iddia ediyor. Ancak, kitap piyasaya sürüldüğü yıl Farsça olarak kabul edildi ve güvenilir bir kaynak olarak kabul edilemez. 1939'da Gazete Girişim Derneği (NEA), kitabın "pratikte doğrudan bir orijinallik kanıtı olmadığını" kabul ederken, Hitler'in dublör kullanımına destek olarak Julius Schreck'in (ö. 1936) sözde 1938 ölümünü gerekçe göstererek bunu savundu. NEA, Schreck'in 1934'e kadar Hitler'in şoförü olduğunu ve Hitler'in kullandığı bir arabanın arkasına bindiğini ve Hitler'in sürmesini beklemeyen bir Hitler suikastçısından bir kurşun yediğini iddia etti. Aslında Schreck, menenjit geliştikten sonra Mayıs 1936'da öldü. Nisan 1945'in sonlarında, Stockholm'ün "Özgür Alman Basın Servisi", Plauen'li eski bir bakkal olduğu tahmin edilen August Wilhelm Bartholdy adlı bir Hitler dublörü, Hitler'in yerine savaş alanında ölürken filme çekilmek üzere Berlin'e çağrıldığına dair bir söylentiyi dolaştı. Almanlar, "Hitler'in kendisi yeraltına inerken Hitler'in kozu olarak hareket edecek, Führer'in ölümü etrafında bir kahraman efsanesi yaratacak." Hitler 30 Nisan'da Berlin'de öldü ve diş kalıntıları pozitif olarak tanımlandı. 9 Mayıs 1945'te The New York Times, Sovyetler tarafından Hitler'e ait bir cesedin sahiplenildi. Bu, cesedin Hitler'e benzerliği nedeniyle öldürülen bir aşçıya ait olduğunu ve ikincisinin kaçtığını belirten isimsiz bir hizmetçi tarafından tartışıldı. 6 Haziran 1945'te United Press, Berlin'de Hitler'e benzeyen ve Kızıl Ordu'nun alev atıcıları tarafından yakıltılmış olduğu iddia edilen dört ceset bulunduğunu bildirdi. Bir ceset büyük olasılıkla Hitler'e ait olarak kabul edildi. 1963'te yazar Cornelius Ryan, Berlin Savaşı'ndan sonra bulunduğu iddia edilen Sovyet tarihçi General B. S. Telpuchovski ile röportaj yaptı. Telpuchovski, 2 Mayıs 1945'te Hitler'e ait olduğunu düşündüğü yanmış bir cesedin battaniyeye sarılı halde bulunduğunu iddia etti. Bu sözde kişi, kafasının arkasından bir çıkış yarasıyla, ağzından bir kurşunla öldürülmüştü. Cesedin yanında çok sayıda diş köprüsü bulunduğu iddia ediliyor, çünkü Telpuchovski, "kurşunun gücünün onları ağızdan yerinden sürmüş olduğunu" belirtti. 1947'de bir ABD'li yetkili, Hitler Gençliği lideri Artur Axmann'ın Hitler'in cesedinin kısmen keşfedilmediğine inandığını, çünkü "ağzına atılan atışın etkisinin diş demirbaşlarını tahrip ettiğini" söyledi". Ryan, 1966'da yazdığı The Last Battle adlı kitabında bu bedeni Hitler'inki olarak tanımlıyor ve "ince bir toprak tabakasının altına" gömüldüğünü söylüyor.
Telpuchovski, "kalıntılar" içinde olduğunu belirttiği, yırtık çorap giyen bir vücut da dahil olmak üzere, toplam üç Hitler adayının yakıldığını söylemişti. Ryan'ın aktardığına göre, "Yeni öldürülmüş ama yanmamış bir adamın cesedi de vardı." Sovyet gazeteci Lev Bezymenski, Adolf Hitler'in Ölümü adlı kitabında çorap giyen Hitler'e benzeyen kişiyi ayrıntılarıyla anlatmaktadır. Kızıl Ordu'nun SMERSH biriminin komutanı Ivan Klimenko'nun aktardığına göre, 3 Mayıs 1945 gecesi Vizeadmiral Hans-Erich Voss'un Reich Şansölyesi'nin bahçesindeki diğer cesetlerle dolu kuru su tankında Hitler'e ait olduğuna tanık oldu. Klimenko'nun cesedin yırtık çorap giydiği için bazı şüpheleri olmasına rağmen, Hitler'e ait olduğu konusunda kısaca spekülasyon yaptı. 4 Mayıs'ta Sovyet subayları Hitler'e benzeyen cesedin filme alınması emrini verdi. Görüntülerde alnında belirgin bir kurşun yarası olan Hitler'e benzeyen biri görülüyor. Klimenko'ya göre, daha sonra 4 Mayıs'ta Hitler ve Eva Braun'un gerçek kalıntıları Şansölyelik'in dışındaki bir kratere gömülmüş, battaniyelere sarılı ve yeniden gömülmüş, ertesi gün çifte Hitler olarak çürütüldükten sonra yeniden çıkarıldı. 1992'de gazeteci Ada Petrova görüntüleri Rus devlet arşivlerinde buldu; Cesedin dublörü Gustav Weler olarak teşhis edilmişti. Petrova ve Peter Watson, 1995'teki kitaplarında Weler'in Reich Şansölyesi'nde çalışmış olabileceğini ve zaman zaman siyasi bir tuzak olarak Hitler'in yerine geçebileceğini iddia ediyor.
Karşı argümanlar
Nürnberg'deki Einsatzgruppen davasının baş yargıcı Michael Musmanno 1948'de şöyle yazmıştı: "Hitler'in bir dublörü olduğunu gösteren en ufak bir kanıt yok." Musmanno ayrıca "Hitler'in birkaç yakın ortağının, Hitler'in hiçbir zaman bir dublörü olmadığını açıkça belirttiğini" belirtiyor. 1950'de Hitler'in ölümüyle ilgili kitabında Musmanno şöyle yazmıştı:Ünlü yazar Emil Ludwig de dahil olmak üzere bazı sözde muhakeme teorisyenlerinin sahip olduğu gibi, muhtemelen ölen ve yakılan Hitler'in bir çifti olduğunu önermek, bunu destekleyecek hiçbir kanıt olmadan, Hitler'in melekler tarafından taşındığını söylemek kadar mantıklı... Hitler'in, diğer herhangi bir insan üzerindeki üstünlüğüne olan güveniyle, herhangi birinin varlığını, yüzeysel olarak kendisinin yapay bir kopyası bile olsa kabul etmesi düşünülemez.
Hitler'in güvenlik detayları konusunda uzman olan tarihçi Peter Hoffmann da onun dublör (çift) kullandığından şüphe ediyor.
Miras
Gustav Weler olarak tanımlanan cesedin görüntüleri, savaş sonrası bir belgeselde Hitler'in cesedi olarak sunuldu. Bu, 1966 tarihli bir belgeselde düzeltildi. Eylül 1992'de Ada Petrova, bir Rus televizyon yayınında cesedin fotoğrafını gösterdi ve cesedin Hitler'e ait olduğunu ima ettiği için eleştirildi. Birkaç gün sonra Bezymenski, cesedin Hitler'in vücudu olmadığını söyledi ve Hitler'in cesedininin başka bir yerde, "Reich Şansölyeliği"nin bahçesinde bulunduğunu doğruladı.
1995 Yılında Hitler'in ölümüyle ilgili kitabında tarihçi Anton Joachimsthaler, 1968'de Bezymenski tarafından yayınlanan Hitler'in cesedinin iddia edilen Sovyet otopsi raporuna itiraz ediyor. Joachimsthaler, Sovyetlerin Hitler'in cesedini asla bulamadığını, ki bu cesedin yakılıp kül olması gerektiğini savunuyor. Joachimsthaler, saygın Alman patolog Otto Prokop'un iddia edilen otopsi raporunun "Hitler'i açıklamadığını" söylediğini aktarıyor. Ayrıca Bezymenski'nin çalışmalarının Hitler'in ölüm şekli de dahil olmak üzere "kasıtlı yalanlar" içerdiği açıklandı. 1995 yılında, Hitler'in silahla intihar etmediğini iddia etmişti.
1998'de İngiliz yazar Ian Sayer, kimliği belirsiz bir kaynaktan, ABD İstihbarat Birliklerine ait (CIC) 427 sayfalık bir raporunun fotokopisi olduğu iddia edilen bir belgeyi aldı. Müller'in CIC tarafından istihbarat danışmanı olarak tutulduğu ve CIA'ya katıldığı iddia edildi. Müller'in iddia edilen açıklamasına göre: 1941'de Breslau'da bir Hitler dublörü keşfedildi ve Temmuz 1944'ten sonra nadiren görüldü, sakinleştirildi ve Nisan 1945'e kadar saklandı; 22 Nisan'da Hitler, Braun ve Hitler'in üç arkadaşı hava yoluyla Hörsching Havaalanı'na gittiler ve ardından Barselona'ya uçtular; dublör daha sonra bir darbeyle öldürüldü, Hitler'in kıyafetlerini giydi ve gömüldü. Joachimsthaler, bu uçağın Hitler'le bir ilgisinin olmadığını kanıtladı. Dosyadaki iddialar Joachimsthaler ve Daly-Groves gibi tarihçiler tarafından Adolf Hitler'in ölümünün ardından yaratılan efsanelere bir örnek olarak kabul edilir.
30 Mayıs 1946'da, MVD ajanları, Hitler'in gömüldüğü çukurdan iki kafatası parçası buldu. Sol yan kemiğinde ateşli silah hasarı vardı. Bu parça 1975 yılına kadar kataloğa alınmamış olarak kaldı ve 1993 yılında Rusya Devlet Arşivlerinde yeniden keşfedildi. 2009'da, Sovyet yetkililerinin uzun zamandır Hitler'e ait olduğuna inandıkları kafatası parçasından koparılmış küçük bir parça üzerinde DNA ve adli tıp testleri yapıldı. ABD'li araştırmacılara göre, yaptıkları testler aslında bir kadına ait olduğunu ortaya çıkardı ve kafatasındaki sütürlerin muayenesi onu 40 yaşın altında olduğunu gösterdi.
Adolf Hitler'in ölüm tarihi ve nedeni bilim insanları tarafından doğrulanmıştır. Ancak Hitler'in çene kemiğinde hiçbir barut kalıntısı tespit edilmedi, bu da Hitler'in bir kurşun yarasıyla ölmediğini göstermektedir.