Mezonikid

Mezonikidler (Mesonychidae: "orta pençeler"), Paleosen ile Oligosen devirleri arasında Avrupa, Asya ve Amerika'da yaşamış etçil toynaklıları içeren bir familyadır.
Açıklama
Mezonikidler, genellikle az anlaşılan erken Tersiyer memelilerin anormal gruplarından biri olarak kabul edilmiştir. Orta Paleosen'den Oligosen'e kadar Avrasya'yı ve Amerika'yı işgal ettiler. Kalıntıları, arkaik balinalara benzer morfolojiye sahipti ve uzun bir süre kendilerinin balinaların ataları olduğu düşünüldü. Eskiden bu familyada sınıflanan Ichthyolestes ve Gandakasia günümüzde archaeoceti'ye dahil edilir ve Andrewsarchus güncel olarak Cetancodontamorpha'da sınıflandırılmaktadır.
Diyet
Hapalodectes büyüklüğündeki türlerden dev Andrewsarchus'a kadar etkileyici Mezonikid çeşitliliği arasında, aynı diyetin hüküm sürmesi pek olası değildir. Mezonikidlerin zayıf bir çene kası yapısına sahip olduğu konusunda önceki çalışanların görüşleri, kasların aldatıcı sığlığına dayanıyordu. Mezonikid beslenme mekanizmasının, elmacık kemiğinin iç yüzeyinden kaynaklanan zigomatikomandibularis kası, masseterik fossa'yı işgal etti. Genellikle geniş ön bölge namlu, çok aşınmış kesici dişler, muhtemelen aktif olarak çürüyen bir kemiğin kemiklerini koparır ve kırar (örneğin, çiğnenmek üzere kaburgaları koparır; leşçil adaptasyonu). Çok sert bir diyete adaptasyonun kapsamlı bir açıklamasına girişmeden, tüm cinslerin omnivor veya leşçil olmadığı tekrarlanmalıdır. Hapalodectes'in uzun ve ince alt dişleri kesinlikle etçil bir memeli hayvanın dişleridir. Bu da Mezonikidlerin türlerine göre farklı diyetlere sahip olduğunu gösterir.
Sınıflandırma ve Sistematik
20. yüzyıl
Van Valen 1966'da Mezonikidler'in diş morfolojisini inceledi ve mesonychidlerin balinaların atası olduğu hipotezini önerdi.
1969'da Szalay, Hapalodectidlerin, Archaeocetalara Mezonikidlerden daha yakın olduğunu söyledi.
1975'te Mckenna, Mezonikidleri, balinaların kardeş grubu olarak tanımladı.
1987'de Ting ve Le, Szalay'ın tersine, Archeocetaların Mezonikidlere, Hapalodectidlerden daha yakın olduğunu söyledi.
Sonuç olarak; 20. yüzyılın sonuna kadar mezonikidler, morfolojik çalışmalar sonucunda, arkaik balinalarla en yakından ilişkili takson olarak kabul edildi.
21. yüzyıl
Thewissen vd. (2001) tarafından oluşturulmuş kladogram. Mesonychianlar ilkel toynaklılar olarak kabul edilir.
Bununla birlikte moleküler genetik çalışmalar, balinaların, su aygırlarının kardeş grubu olarak sınıflandırılması gerektiğini göstermiştir.
Morfolojik veriler, domuzumsular ve su aygırları arasında bir kardeş grup ilişkisi olan bir monofiletik Artiodactyla'yı destekler, ancak moleküler genetik veriler genellikle balinalar, su aygırları ve geviş getiren artiodaktilanlar (boynuzlular, zürafalar ve yakın akrabaları) arasında yakın bir ilişki ile parafiletik bir Artiodactyla'yı tercih eder. Mesonychianlardan moleküler genetik veriler toplanmadığından (bu hayvanların soyu yaklaşık 35 milyon yıl önce tükenmiştir), mevcut paraxonian taksonlara göre yerleşimleri belirsizdir.
O'Leary vd. (2003) tarafından bir dergide yayınlanmış, morfolojik analizlere dayalı kladogram.
Spaulding vd. (2009) tarafından oluşturulmuş, genel olarak kabul gören kladogram'da Mesonychianlar toynaklılar dışında sınıflandırılır.
Spaulding ve arkadaşları'nın analizinde, Mesonychianların balinalarla ilişkili olarak ve çift toynaklılarda sınıflandırıldığı hipotez de bulunmaktaydı. Ancak güncel olarak kabul edilen görüş kendilerinin yukarıdaki kladogramda belirtildiği gibidir.