turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Jan Hamáček

Jan Hamáček(d. 4 Kasım 1978, Mladá Boleslav) Çek Sosyal Demokrat Partisi başkanı ve başbakan yardımcısı.
2002-2006 yıllarında Genç Sosyal Demokratlar Başkanlığı ve 2006-2008 yıllarında Dünya Sosyalist Gençlik Örgütü (IUSY) başkan yardımcısı olmuş, 2006-2021 yıllarında ČSSD Merkez Bohemya ili milletvekilliği, 2010-2018 yıllarında Mladá Boleslav belediye meclisi üyeliği, 2012-2013 yıllarında Temsilciler Meclisi başkan yardımcılığı, 2013-2017 yıllarında Temsilciler Meclisi başkanlığı, 2017-2018 yıllarında Meclis başkanı 1. yardımcılığı, 2010-2013 yıllarında NATO Parlamenter Asamblesi Çek delegasyonu başkanlığı ve 2015-2018 yılları arasında ČSSD başkan yardımcılığı yapmış, 2018 yılında ise ČSSD başkanı seçilmiş ve 2021 seçimlerinde partisi baraj altında kalınca, 25 Ekim 2021 tarihinden geçerli olarak başkanlığı bırakmıştır. 2018 ve 2021 yıllarında kısa süreyle dışişleri bakanlığı görevini vekaleten üstlenmiştir. 2018 yılı itibarıyla içişleri bakanı ve başbakan 1. yardımcısı olarak görev yapmaktadır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
16 Ekim 2010 - 23 Şubat 2018 : Mladá Boleslav belediye meclisi üyesi
Parti Yönetimi
2002 - 2006 : Genç Sosyal Demokratlar Başkanı
13 Mart 2015 - 23 Şubat 2018 : ČSSD Başkan Yardımcısı
23 Şubat 2018 - 25 Ekim 2021 : ČSSD Başkanı
Temsilciler Meclisi
3 Haziran 2006 - 9 Ekim 2021 : Merkez Bohemya milletvekili
13 Eylül 2006 - 3 Haziran 2010 : Dışişleri komisyonu başkanı
24 Eylül 2010 - 15 Şubat 2013 : NATO Parlamenter Asamblesi Çek delegasyonu başkanı
19 Aralık 2012 - 28 Ağustos 2013 : Meclis Başkan Yardımcısı
27 Kasım 2013 - 26 Ekim 2017 : Meclis Başkanı
24 Kasım 2017 - 27 Haziran 2018 : Meclis Başkanı 1. Yardımcısı
Hükumet
27 Haziran 2018 - ... : İçişleri Bakanı ve Başbakan 1. Yardımcısı
27 Haziran - 15 Ekim 2018 / 12 - 21 Nisan 2021 : Dışişleri Bakanı (vekaleten)
Ambrakya

Ambracia ( Yunanca, bazen, Ampracia) Türkçe olarak Ambrakya olarak da söylenmektedir ; modern Arta bölgesinde Antik Yunan'ın bir şehriydi. MÖ 625'te Korintliler tarafından ele geçirildi ve Ambracian (Ambrakya) Körfezi'nden, yaklaşık uzaklıkta verimli bir ağaçlık ovanın ortasında, gezilebilir Arachthos (veya Aratthus) nehrinin bir kıvrımında kuruluydu.
Tarih
MÖ 650 ile 625 yılları arasında Korintli tiran Cypselus'un oğlu Gorgus tarafından kuruldu ve o sırada ekonomisi tarım arazileri, balıkçılık, gemi yapımı için kereste ve Epir ürünlerinin ihracatına dayanıyordu. Gorgus'un oğlu Periander'in sınır dışı edilmesinden sonra, Ambracia yönetimi güçlü bir demokrasiye dönüştü. Ambracia erken politikası Corinth 'e bağlılık üzerine kuruluydu.(bu muhtemelen Epir ticaretinde bir antrepo gibi hizmet etmesinden kaynaklanmaktaydı.) Bunun sonucunda Corcyra'da Ambracia da Korint saflarında mücadeleye katıldı. MÖ. 433'te asi Korint kolonisi Corcyra (modern Korfu) ile Korint arasında ( Sybota Deniz Muharebesi gerçekleşti.
Ambraciot siyaseti, Amphilochians ve Acarnanians ile birçok sınır anlaşmazlığını içeriyordu. Bu nedenle şehrin kaynaklarını felce uğratan İdomene'deki ezici yenilgiye (426) kadar Peloponez Savaşı'nda önemli bir rol aldı.
MÖ 4. yüzyılda Ambracia geleneksel politikasını sürdürdü, ancak 338'de Makedon II. Philip tarafından kuşatıldı. Korint ve Atina'nın yardımıyla, Philip'in tam hakimiyetinden kurtuldu, ancak yine de bir Makedon garnizonunu kabul etmek zorunda kaldı. MÖ 294'te, Makedon egemenliği altında kırk üç yıllık yarı özerklikten sonra, Ambracia, Cassander'ın oğlu tarafından şehri başkent yapan ve onu saray, tapınak ve tiyatrolarla süsleyen Epir kralı Pyrrhus'a verildi. Makedonyalı Philip V ve Epirotların Aetolian League'e (220205) karşı savaşlarında Ambracia bir ittifaktan diğerine geçti, ancak nihayetinde ikinci konfederasyona katıldı. Aetolians'ın Roma'ya karşı mücadelesi sırasında, Romalıların kuşatması sırasında, kuşatma tünellerine karşı bilinen ilk zehirli gaz kullanımı da dahil olmak üzere, inatçı bir direniş gerçekleştirdi.
Ambracia, MÖ 189'da Marcus Fulvius Nobilior tarafından ele geçirilip yağmalandı, ardından Roma tarafından "özgür şehir" ilan edildi ve giderek önemsiz hale geldi. Augustus tarafından inşa edilen ve şehirde kalan sakinlerin gönderildiği Nicopolis şehri, bu şehrin terk edilmesine ve bırakılmasına yol açtı. Bu şehrin yerini Bizans döneminde Arta adı altında yeni bir yerleşim almıştır. Bu Arta kasabasının yakınındaki ayakta kalan büyük, iyi şekilli bloklardan oluşan bazı parçalı surlar, Ambracia'nın erken refahına işaret etmektedir.
Ambracia'nın Ünlüleri
Sanatçılar
Ambracialı Epigonus, MÖ 6. müzisyen
Nicocles, auletes
Hippasus, trajik aktör
Ambracia Epikratları, c. MÖ 4 komik şair
Sporcular
Sophron, Stadion Olimpiyatları MÖ 432
Tlasimachus, Tethrippon ve Synoris Olimpiyatları MÖ 296
Andromachus, Stadion Olimpiyatları MÖ 60
Çeşitli
Ambracia'lı Silanus, MÖ 5. kahin
Ambracia'lı Cleombrotus, Platon'un öğrencisi
Niğbolu (anlam ayrımı)

Emmaus Nikopolis - Emmaus, Niğbolu diye de çevrilebilen İsrail'de antik kent.
Niğbolu - Nikopol (Nicopolis) olarak da adlandırılan, Bulgaristan'da Niğbolu Muharebesi (1396) ve Niğbolu Muharebesi (1877)'nin yapıldığı kent.
Nikopolis Antik Kenti (Epir) - Buradaki Nicopolis adı da Niğbolu olarak Türkçeye çevrilmekle Yunanistan'da, Roma döneminde kurulmuş Preveze şehri yakınındaki antik kent. Yunan ordusu Preveze şehrini Osmanlılardan 1912 yılında denizden kuşatma ve bu antik şehirde yapılan Nikopolis Muharebesi ile ele geçirmiştir.
Anlam ayrımı sayfaları
II. İvan (Bulgaristan)

II. İvan (Bulgarca: II), 1298-1299 yılları arasında hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı.
Babası Smilets'in yerine çocuk yaşta geçerek Bulgar çarı olan II. İvan döneminde devlet işleri naipler tarafından yürütüldü. Annesi Smiltsena Palaiologina tarafından Bizans İmparatorluğu'na sığınan Smilets'in kardeşleri Radoslav ve Voysil'in öldürülmesiyle taht üzerindeki muhtemel rakipleri ortadan kaldırıldı. Ancak uzun süre hükümdar olarak kalamayan II. İvan, 1299'da Çaka Nogay tarafından tahttan indirildi.
Suat Soylu

Suat Soylu (d. 1960, Niğde) Türk satranç oyuncusu, 1981 Türkiye Satranç Şampiyonu.
Biyografi
1960 yılında Niğde'de doğdu. Satranca 1974 yılında başladı. 1981 yılında Türkiye Şampiyonu, 1998 yılında Türkiye ikincisi oldu. 1984, 1990, 1992,1994, 1998, 2000 ve 2002 Satranç Olimpiyatları'nda Türkiye'yi temsil eden Soylu, 1990 ve 2002 Satranç Olimpiyatları'nda masasında 2. olarak iki bireysel gümüş madalya kazandı.
2003 yılında Uluslararası Usta (IM) oldu.
Odo (Akitanya dükü)

Odo veya Eudes ( yaklaşık 687 - yaklaşık 740) Akitanya Düküdür. Hüküm sürdüğü dönemde Karolenj Frank Krallığına karşı mücadele etmiş, dönemsel olarak Morolarla ittifak yapmıştır. 9 Haziran 721 tarihinde Toulouse kentini kuşatan Al-Samh ibn Malik al-Havlani komutasındaki Endülüs Emevi Devleti Ordusu karşısında aldığı askeri galibiyetle bilinir. Bu zafer sayesinde Emevilerin İber Yarımadasından kuzeye, Avrupa içlerine doğru ilerleyişi durdurulmuş olur. 732 yılındaki Puvatya Muharebesinde de düşmana önemli zararlar verdirmiş, zaferde pay sahibi olmuştur.
Gençliği
Odo'nun gençlik dönemine dair bilgi bulunmamaktadır. Ataları ve etnik kökeni de bilinmemektedir. Odo'nun atalarında dair Frank kaynaklarında çeşitli teoriler bulunsa da bunların dayanağı bulunmamaktadır.
Hükümdarlığı
Kendisine dair bilinen en eski veri 711 yılında Pamplona'da Vizigot kral Roderic'e karşı savaşmasıdır. 715 yılında Galya'da süren iç savaş sırasında kendisini hükümdar ilan etmiştir. Ancak buna rağmen kral ünvanını almadığı bilinmektedir. 718 yılında Neustria hükümdarı II. Chilperic'in akitanya topraklarında egemenliğini kabul etmesine karşılık Basklardan oluşan bir ordu meydana getirmiştir. Charles Martel'e karşı yürütülen bu seferde desteklediği Chilperic yenilse de Martel'e teslim olarak arasını düzeltir.
Emeviler ve Franklar arasında
Odo, iktidarı döneminde topraklarına saldıran Frankların yanı sıra Endülüs Emevi Devletiyle de mücadele etmek zorunda kaldı. 9 Haziran 721'de Toulouse Muharebesi'nde Emevileri yenerek Al-Samh ibn Malik al-Havlani komutasında orduya büyük zayiat verdirdi. Bu muharebe Emevilerin Avrupa içlerine ilerleyişini durduran önemli muharebelerdendir. Kazandığı zaferin ardından Papa tarafından Hristiyanlığın komutanı ilan edilip hükümdarlığı tanınsa da Odo durumunu sağlamlaştırmak için Katalunya'yı denetiminde tutan ve merkezi Emevi hükümdarlığına karşı ayaklanan Osman bin Nissa ile ittifak kurmak için kızıyla evlenir. Frank kralı Charles Martel Saksonlara karşı galip geldikten sonra Müslümanlarla ittifak yaptığını öğrendiği Odo'ya karşı harekete geçer. Yaptığı anlaşmanın geçersiz olduğunu belirterek Akitanya'yı yağmalar. Odo Frank Ordularının karşısına çıksa da yenilmekten kaçamaz. Bu sırada müttefiki Osman bin Nissa da Emevi saldırılarıyla uğraşmaktadır. Üzerine gönderilen birlikler karşısında mağlup olan Osman bin Nissa öldürülür, Odo'nun kızı esir alınarak Şam'a esir olarak gönderilir. Odo, Franklarla mücadele etmekte olduğu için müttefikine yardım edemese de Bordeaux bölgesine doğru ilerleyen Emevilere saldırır. Ancak mağlup olan Odo, çareyi Charles Martel'e sığınmakta bulur. Artık 80'li yaşlarına merdiven dayamış olan Odo, oluşturulan Frank Ordusunun sol kanadına komuta etmiş ve Puvatya Muharebesi'nin kazanılmasında büyük yararlılık göstermiştir.
Ölümü
Zaferin ardından Akitanya'daki hükümdarlığı tanınan Odo'nun 735 yılında ya tahtan oğlu lehine feragat edip inzivaya çekildiği ya da öldüğü düşünülmektedir. Dükalığın başına oğlu Hunald geçecek ve on yıl boyunca idare edecektir. Odo'nun şöhreti ise öldükten sonra Vita Pardulfi gibi hakkında yazılan eserlerle devam edecektir.
Trevor Hemmings

Trevor James Hemmings "CVO" (d. 11 Haziran 1935, Londra ö. 11 Ekim 2021, Londra, İngiltere), İngiliz milyarder iş insanı ve spor yöneticisi.
Yaşamı
Hemmings, 11 Haziran 1935'te Londra, İngiltere'de doğdu. Man Adası'nda yetişti. Preston North End F. C. kulübünün uzun yıllar başkanlığını yaptı.
Sahip olduğu yarış atlarıyla yarışlara katıldı Turizm firması Pontins ile Littlewoods'daki Blackpool Kulesi'nin sahibiydi. Ayrıca Newcastle ve İskoçya'da 150 milyon sterlinlik hisse senedi bulunmaktaydı.
2005 yılında Aintree Hipodromu'nda düzenlenen Büyük Ulusal "Av Yarışı" dahilinde atlarıyla yer alarak etkinliği kazanmıştır.
Özel yaşamı ve ölümü
Tek evliliğini yaptığı eşi Eve ile beraberliğinden üç oğlan ve bir kız olmak üzere dört çocuk sahibi olan Hemmings, 11 Ekim 2021'de doğum yeri Londra, İngiltere'de 86 yaşında öldü.
Max Meyer (doktor)

Max Meyer (d. 8 Şubat 1890, Berlin; 6 Kasım 1954, Würzburg), Alman kulak burun boğaz doktoru. Ankara, Tahran ve Würzburg'da profesör olarak çalıştı.
Yaşamı
Kulak uzmanı Edmund Meyer ve 1916'da intihar ederek ölen eşinin oğlu olarak doğdu. Kaiser-Wilhelms-Universität Strasbourg'da ve Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg'de tıp okudu.
Ağustos 1914 - Ocak 1919'da asistan doktor ve kıdemli hekim olarak çalıştı. Birinci Dünya Savaşı'nda tabur doktoru olarak üç yıl çalıştı ve iki kez yaralandı. Meyer, KBB eğitimine Berlin'deki Charlottenburg-Westend hastanesinde başladı. 1'de Şubat 1920'de, Strasbourg'da asistan olarak Paul Manasse'nin kliniğine katıldı. Mart 1927'de doçent oldu.
1915te Yahudi dilinden çıkarak Protestanlığa geçmişti. 1933te Würzburg Üniversitesinde Kulak-Boğaz-Burun profesörü idi, aynı zamanda da Alman Yüksekokul Hocaları grubunun da üyesi bulunuyordu. Birinci Dünya Savaşında cephede askeri tabip olarak hizmet ettiği için, ancak 1935de anti-semitik nedenlerden ötürü işinden atıldı.
Aralık 1935'te Almanya'dan ayrıldı ve 1 Ekim 1935 - 30 Eylül 1940 arasında Ankara'da Numune Hastanesi'nin KBB kliniğinde şef olarak görev yaptı. 1941de beş yıllık sözleşmesi sona erdi, aynı tarihte Nasyonal Sosyalistler tarafından Yahudi olarak kabul edilen bütün mülteciler gibi vatandaşlıktan çıkartıldı ve böylece vatansız oldu. Temmuz 1941'de Meyer, Tahran Üniversitesi'nde KBB profesörlüğüne atandı. Eylül 1947'ye dek orada kaldı. Ekim 1947, Josef-Schneider-Strasse 2'de (bina 13) kulak, burun ve boğaz hastaları için klinik ve poliklinik şefi olarak göreve başladı. Tıp fakültesinin odak noktası, Meyer'in KBB kliniğini şefi olarak yeniden inşa ettiği Luitpold Hastanesi idi. Hans-Heinz Naumann onun bilimsel asistanlarından biriydi. 1948'de dekan oldu. 1951/52 ve 1952/53 yıllarında rektörlük ve öncesinde de rektör yardımcılığı yaptı. Bir trafik kazası sonrası Meyer, Würzburg kliniğinde böbrek yetmezliği olan bir trombozdan öldü.
Başarılar
Siyah yara rozeti
Demir Haç 2. ve 1. Sınıf
Atina Üniversitesi fahri doktoru 1937
Altı bilim derneğinin onursal üyesi
Universidad de la República, Montevideo'da konuk öğretim görevlisi(1950)
Groningen Üniversitesi'nden Guyot Ödülü
Alman Bilimler Akademisi Leopoldina'ya seçildi (1953)
Rektör Max Meyer Ödülü
2500 avroluk Rektör Max Meyer Ödülü, 2013'ten beri iki yılda bir genç araştırmacılara veriliyor. Würzburger Kolordusu ve eski yöneticiler bu ödülü finanse ediyor.
Sosyoloji dergileri listesi

Bu listede, sosyolojiyi ve çeşitli alt alanlarını kapsamakta olan ilgili akademik dergiler yer alır.
A
Acta Sociologica
The American Journal of Economics and Sociology
American Journal of Sociology
American Sociological Review
Annales. Histoire, Sciences sociales
Année Sociologique (Fransızca)
Annual Review of Sociology
Armed Forces & Society
Articulo Journal of Urban Research
B
Body & Society
British Journal of Sociology
C
City and Community
Comparative Studies in Society and History
Contemporary Jewry
Contemporary Sociology
Contributions to Indian Sociology
Contexts
Criminology
Critical Sociology
Current Sociology
D
Demography
Deviant Behavior
E
Electronic Journal of Sociology
Ethnic and Racial Studies
European Sociological Review
G
Gender and Society
I
International Review of Social History
J
Journal of Applied Social Science
Journal of Artificial Societies and Social Simulation
Journal of Contemporary Ethnography
Journal of Family Issues
Journal of Health and Social Behavior
Journal of Homosexuality
Journal of Marriage and Family
Journal of Mundane Behavior
Journal of Politics & Society
Journal of Research in Crime and Delinquency
Journal of Sociology
Journal of World-Systems Research
K
Kölner Zeitschrift für Soziologie und Sozialpsychologie (Almanca)
M
Men and Masculinities
Migration Letters
Mobilization: The International Quarterly Review of Social Movement Research
N
Nature and Culture
P
Population and Development Review
Public Culture
Q
Qualitative Sociology
Quality & Quantity
R
Research and Practice in Social Sciences
Rural Sociology
S
Science and Society
Signs: Journal of Women in Culture and Society
Social Currents
Social Forces
Social Justice
Social Networks
Social Problems
Social Psychology Quarterly
Social Research
Society
Socio-Economic Review
Sociological Forum
Sociological Inquiry
Sociological Insight
Sociological Methodology
Sociological Perspectives
Sociological Quarterly
Sociological Research Online
Sociological Theory
Sociology
Sociology of Education
Symbolic Interaction
T
Teaching Sociology
Tönnies-Forum
W
Work and Occupations
Y
Youth & Society
Adeline Gray

Adeline Gray (d. 15 Ocak 1991, Colorado), Amerikalı güreşçidir. Altı kez (2012, 2014, 2015, 2018, 2019, 2021) dünya şampiyonudur ve 2020 Yaz Olimpiyatları'nda gümüş madalya kazanmıştır. 1998 ve 1999 yıllarında Tricia Saunders'tan bu yana güreşte arka arkaya dünya şampiyonluğu kazanan ilk Amerikalı kadındır. Ayrıca altı dünya şampiyonluğu kazanan ilk Amerikalı güreşçidir.
Yaşamı
Adeline Gray, 15 Ocak 1991'de Denver, Colorado'da George ve Donna Gray'in çiftinin çocuğu olarak doğdu ve güreşçi Geneva Gray de dahil olmak üzere üç küçük kız kardeşi vardır. Güreş kariyerine babasının yardımıyla başladı.
Kariyeri
2016 Yaz Olimpiyatları'nda 75 kiloda yarışan Gray, ilk maçını Kolombiyalı Andrea Olaya'ya karşı kazandı ancak çeyrek final maçında Belaruslu Vasilisa Marzalyuk'a kaybetti.
2019'da 2019 Panamerikan Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazandı. 2019 Dünya Güreş Şampiyonası'nda beşinci altın madalyasını elde etti ve dünya şampiyonalarında Amerika Birleşik Devletleri adına beş altın madalya kazanan ilk güreşçi oldu. 2020 Panamerikan Güreş Şampiyonası'nda ilk iki maçını kazandı ve daha sonra kaburga kırığı nedeniyle Kanada'dan Justina Di Stasio'ya karşı altın madalya maçından çekilerek gümüş madalyanın sahibi oldu.
2020 Yaz Olimpiyatları'ndaki ilk maçında Tunuslu Zeyneb Sagir'i 8-0 öndeyken tuş ederek yendi. Çeyrek finalde Türkiye'den Yasemin Adar'ı 6-4'lük skorla mağlup etti. Yarı finalde Kırgız Ayperi Medet Kızı'yı 3-2'lik skorla mağlup etti. Altın madalya maçında Alman Aline Rotter-Focken'e 7-3 mağlup olarak gümüş madalya kazandı.
Patagopteryx

Patagopteryx, Arjantin'in kuzeybatı Patagonya'daki Sierra Barrosa'da 80 myö civarında Geç Kretase döneminde yaşamış soyu tükenmiş monotipik bir patagopterygiform cinsidir. Yaklaşık bir tavuk büyüklüğündeydi, ikincil uçuşsuzluğun bilinen en eski kesin örneğidir: iskeleti, Patagopteryx'in atalarının uçan kuşlar olduğuna dair açık işaretler göstermektedir.
Santonian Bajo de la Carpa Formasyonunun katmanlarında bulunan orijinal kalıntılar, 19845 yıllarında Neuquén'deki Comahue Ulusal Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi Müdürü Oscar de Ferrariis tarafından keşfedildi. Bunları 1992'de Patagopteryx deferrariisi türünü tanımlayan ünlü paleontolog José Bonaparte'a aktardı.
Özellikleri
Patagopteryx'in modern kuşlara çok benzeyen kaynaşmış kemikli ayakları vardı. Kuşun lades kemiği yoktu, yani uçmak için gerekli kaslara sahip olması imkansızdı. Bacaklarda, koşan bir hayvanın özelliği olan çok kısa femurlar vardı. İkinci ayak parmağında kavisli bir pençe vardır, ancak bir silah olarak kullanılmış gibi görünmüyor. Omnivordu ve muhtemelen Güney Amerika ovalarında sürüler halinde seyahat ediyordu.
Akitanya Dükalığı

Akitanya Dükalığı (Oksitanca: Ducat d'Aquitània, Fransızca: Duché d'Aquitaine) MS 7 ila 15. yüzyılllar arasında var olmuş tarihsel bir yurtluktur. Yaklaşık olarak günümüzde Fransa sınırları içinde kalan Gaskonya bölgesine karşılık gelir. Kurulduğu 7. yüzyılda Frank Krallığına bağlı bir dükalıktı. 9. yüzyılla beraber Karolenj İmparatorluğu içinde bir krallık halinde var oldu. Anjou Hanedanına mensup İngiltere krallarına bağlı kalan dükalık, Yüz Yıl Savaşının temel sebeplerinden birisi halindeydi. Savaşın Fransa Krallığı tarafından kazanılmasıyla beraber doğrudan bu krallığa bağlanmıştır.
Tarihçe
Roma İmparatorluğu'nun eyaleti Gallia Aquitania MS 5. yüzyılda Vizigot egemenliğine girer. I. Clovis komutasındaki Franklar ise 507 yılındaki Vouillé Muharebesinde Vizigotları yenerek bölgeye hakim olur.
Sui Kitabı

Sui Kitabı (), Çin'in Sui Hanedanı'nın resmi tarih kitabıdır. Wei Zheng önderliğinde Yan Shigu, Kong Yingda ve Zhangsun Wuji tarafından yazılmış olup İmparatorluk Çin'in resmi Yirmi Dört Tarih'inin arasında yer almaktadır.
Tang Hanedanı'nın (MS 629) Zhenguan'ın üçüncü yılında imparator Taizong, Fang Xuanling'e, diğer resmi tarihlerin yazıldığı sıralarda derlenmekte olan kitabın tamamlanmasını denetlemesini emretti. Sui Kitabı MS 636'da Chen Kitabı ile aynı yılda tamamlandı.
Meleagros

Yunan mitolojisinde, Meleager ( Yunanca 'Meleagros'), Aetolia'nın Kalydonya şehrinde saygı duyulan bir kahramandır. Homeros tarafındanda işlenmiş destansı hikayede, Kalydonya Yaban Domuzu Avının ev sahibi olarak ünlenmiştir. Meleager'ın ayrıca Argonotlardan biri olduğu da söylenir.
Biyografi
Meleager, Althaea ve şarap tüccarı Kral Oeneus'un ya da bazılarına göre tanrı Ares'in oğlu olan bir Kalydonya prensidir. Deianeira, Toxeus, Clymenus, Periphas, Agelaus (veya Ageleus ), Thyreus (veya Phereus veya Pheres ), Gorge, Eurymede ve Melanippe'nin kardeşiydi.
Meleager, Atalanta ile Parthenopeus'un babası olmuştur; ancak İdas ve Marpessa'nın kızı Kleopatra ile evlidir. Kleopatra ile Polydora isimli bir kızları olmuştur. Polydara, onu Truva Savaşı'na gitmek için düğün yatağında bırakan Protesilaus ile evlenmiştir.
Mitoloji
Kalydonya yaban domuzu avı
Meleager doğduğunda, Moirai (Kader Tanrıçaları) aile ocağında ateşe bir odun parçası atılana kadar yaşayacağını kehanet etmişlerdir. Onlara kulak misafiri olan Althaea hemen ocağı söndürür ve odun parçasını saklar.
Oeneus, tören esnasında diğer tanrıları onurlandırıp Artemis'i onurlandırmayı unuttuğu için; Artemis Kalydonya'ya dehşete düşüren bir domuz göndermiştir ve Oeneus, oğlu Meleager'ı Yunanistan'ın her yerinden kahramanları toplaması için göndermiştir. İhtiyacı olan kahramanlara ek olarak, sevdiği vahşi bir avcı olan Atalanta'yı da çağırır. Avla ilgili bir başka hikayeye göre, kentaur olan Hylaeus ve Rhaecus, Atalanta'ya tecavüz etmeye çalışır ve Meleager onları öldürür. Av esnasında ise Atalanta domuzu yaralayan ilk kişi olur ve Meleager da domuzu öldürür. Domuzun kanını ilk akıtan kişi Atalanta olduğu için, Meleager değerli deriyi ona verir.
Meleager'ın amcaları Toxeus "okçu" ve Plexippus, ödülün bir kadına verilmesine öfkelenirler. Meleager devam eden tartışma yüzünden onları öldürür. Ayrıca Atalanta'ya hakaret ettikleri için İphikles ve Eurypylus'u da öldürür.
Althaea, Meleager'ın erkek kardeşini ve oğullarından birini öldürdüğünü öğrendiğinde, Kader tanrıçalarından çaldığı odun parçasını (Kader tanrıçalarının bir zamanlar ateşe atıldığında Meleager'ı öldüreceğini tahmin ettiği) ateşe atar, böylece kehaneti yerine getirir ve kendi oğlu Meleager'ı öldürür. Meleager'in ölümünün yasını tutan kadınlar beç tavuğuna (meleagrid) dönüşür.
Ölümünden Sonrası
Yeraltı dünyasında Kerberos'tan sonra Herakles'ten kaçmayan tek gölge onunkidir. Bacchylides'in Ode V'inde Meleager hala parlak zırhının içindedir, Bacchylides'in anlatımına göre o kadar ürkütücüdür ki, Herakles kendini savunmak için yayına uzanır. Meleager kızkardeşi Deianira'nın hala evlenmediğini ve Herakles'ten kızı kendine eş olarak almasını istediğinde Herakles gözyaşlarına boğulur; burada Bacchylides, yeraltı dünyasındaki Herakles'in bunun yanlış bir eş seçimi olduğunu belirtmeden hikayeyi yarım bırakır. (Deianeira, Herakles'in ölümüne sebep olan kadındır.)
Etkileri
Romalılar arasında, Meleager'in liderliğinde Kalydonya avı için bir araya getirilen kahramanlar, lahitlerin üstündeki frizlerde çarpıcı nü temalarla işlenmiştir.
Meleager'ın hikayesi İskandinav Norna-Gests táttr ile benzerlikler taşır.
Galeri
Tang Yeni Kitabı

Tang Yeni Kitabı (), Çin'in Tang Hanedanı'nın resmi tarih kitabıdır. Ouyang Xiu ve Song Qi tarafından yönetilen Song hanedanından bir bilginler ekibi tarafından derlenmiş olup İmparatorluk Çin'in resmi Yirmi Dört Tarih'inin arasında yer almaktadır. 10 cilt ve 225 bölümden oluşmaktadır.
Başlangıçta, 18. yüzyıla kadar basitçe Tangshu (Tang Kitabı) olarak adlandırıldı. Tang Yeni Kitabı, kısmen, baş derleyicilerinin edebi ve felsefi eğilimleri nedeniyle, organizasyonu ve içeriği bakımından eski versiyondan önemli ölçüde farklıydı.
Leo Rosenthal

Leo Rosenthal (25 Ağustos 1884, Riga; 28 Ekim 1969, New York) 1920 ve 1930lu yıllarda mahkeme salonlarında gizlice çektiği fotoğraflar ile tanınan Alman fotoğrafçı. Gizlice fotoğrafını çektiği kişiler arasında Albert Einstein ve Adolf Hitler gibi isimler de bulunmaktadır.
Literatür
Leo Rosenthal: ein Chronist in der Weimarer Republik. Fotografien 19261933. Hrsg. Landesarchiv Berlin; Rechtsanwaltskammer Berlin, Bildauswahl, Recherche und Bildunterschriften Bianca Welzing-Bräutigam, Ausstellungskatalog Text deutsch + englisch, Übersetzung Charlotte Hughes-Kreutzmüller, München 2011, ISBN 978-3-8296-0564-9
Ferdinand von Schirach: Die Bühne der Weimarer Republik. Der Fotograf Leo Rosenthal. In: Die Würde des Menschen ist antastbar. München: Piper Verlag 2014. ISBN 978-3-492-05658-8. S. 4759
1969 yılında ölenler
1884 doğumlular
20. yüzyıl fotoğrafçıları