turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
27 Euterpe

Euterpe (küçük gezegen tanımı: 27 Euterpe), yaklaşık 100 kilometre çapında, iç asteroit kuşağında yer alan Euterpe ailesinin taşlı bir asteroit ve ana organıdır. 8 Kasım 1853'te İngiliz gök bilimci John Russell Hind tarafından George Bishop Gözlemevinde keşfedildi. Adını, Yunan mitolojisindeki Euterpe'den almaktadır.
Euterpe, gece gökyüzündeki en parlak asteroitlerden biridir. 25 Aralık 2015'te apsislik karşı konumda 8.3'lük bir görünür büyüklüğe sahipti. S-tipi spektrumlara göre asteroitin bileşimi taşlıdır. Yaklaşık 100120 km'lik bir kesit boyutuna sahiptir. 27 Euterpe, Güneş'in etrafında 3,59 yıllık bir yörüngede dolanmakta ve kendi ekseni etrafında her 10,4 saatte bir dönmektedir.
Yaklaşık 400 bilinen üyeden oluşan taşlı bir iç kuşak asteroit ailesi olan Euterpe ailesinin () ana gövdesidir. Euterpe, radar tarafından da incelenmiştir.
Mathys Tel

Mathys Tel (d. 27 Nisan 2005; Sarcelles, Fransa), santrfor mevkiinde oynayan Fransız futbolcudur. Bundesliga ekiplerinden Bayern Münih forması giymektedir.
2005 doğumlular
Yaşayan insanlar
Fransız futbolcular
Forvet futbolcular
Paris FC futbolcuları
Stade Rennais FC futbolcuları
FC Bayern München futbolcuları
Fransa 17 yaş altı milli futbol takımı futbolcuları
Fransa 18 yaş altı milli futbol takımı futbolcuları
Fransa 19 yaş altı milli futbol takımı futbolcuları
15 cm sIG 33 (Sf) auf Panzerkampfwagen I Ausf B

15 cm sIG 33 (Sf) auf Panzerkampfwagen I Ausf B, bazen (gayri resmi olarak) Sturmpanzer I Bizon olarak anılır, 2. Dünya Savaşı sırasında kullanılan bir Alman kundağı motorlu silahıydı.
Geliştirilmesi ve Tarihçesi
Almanlar'ın Polonya Seferi, motorlu piyade alaylarına piyade silah şirketlerince tahsis edilen çekili sIG 33 toplarının muharebeler ve çatışmalar sırasında tanklara ayak uydurmakta zorluk çektiğini ve yetersiz kaldığını göstermişti. En kolay çözüm, yedek bir tank şasisini savaşa taşıyacak şekilde değiştirmekti. Panzer I Ausf'un şasisine bir sIG 33 monte edildi, taret ve üst yapı yerine araba ve tekerleklerle tamamlandı. 13 milimetre (0,51 inç) kalınlığındaki levhalar, gövdenin ön kısmında uzun, üstü açık bir dövüş bölmesi oluşturmak için kullanıldı. Bu silahı ve nişancının kendisini küçük silah ateşinden ve mermi parçalarından daha iyi sakınılmasına sebep oldu, yükleyiciler tamamen açıkta kaldı. Zırhın en arka kısmı, yeniden yüklemeyi kolaylaştırmak için menteşeliydi.
Mühimmat koyacak yer yoktu, bu yüzden ayrı bir araçla taşınması gerekiyordu. Monte edildiğinde, sIG 33'ün toplam mümkün hareketi 25'dir ve -4'den +75'ye yükselebilir. Silah bir Rblf36 teleskopu(Zırhların dışına çıkmadan nişan alınabilmesi için etrafı gözetlemek amacıyla üretildi.) kullandı. Şasi aşırı yüklendi ve arızalar çıktı. Aracın aşırı yüksekliği ve yerleşik mühimmat eksikliği, ciddi taktiksel dezavantajdır.
Otuz sekiz tanesi Şubat 1940'ta Alman zırhlılarının üretici firmalarından biri olan Alkett tarafından dönüştürüldü.
Muharebe Tarihi
Otuz altı araç, bağımsız schwere Infanteriegeschütz-Kompanie (mot. S.) ("kendinden tahrikli ağır piyade silahı şirketleri") numarası 701-706'da organize edildi ve Fransa Savaşı'nda
Panzer tümenlerine atandı:
701. Bölüğü, 9. Panzer Tümeni'ne
702. Bölüğü, 1. Panzer Tümeni'ne
703. Bölüğü, 2. Panzer Tümeni'ne
704. Bölüğü, 5. Panzer Tümeni'ne
705. Bölüğü, 7. Panzer Tümeni'ne
706. Bölüğü, 10. Panzer Tümeni'ne
Alman 14. Motorlu Kolordusu'na atanan 5. Panzer Tümeni'nin bir parçası olarak 704. bölük, Balkanlar'ın işgali olan Marita Harekatı'na katıldı.
Daha sonra 1941 yılında aynı görevi, Sovyetler Birliği'nin işgal planı olan Barbarossa Harekatı için de sürdürüldü. 7. ve 10. Panzer Tümenleri'ne ait 705. ve 706. Bölükler bu sırada imha edildi. Geriye kalan şirketlerden sadece 701'incisi, 1942'de sonraki Case Blue'nun açılış aşamalarına katıldı, ancak o ve ana 9. Panzer Tümeni 1942 yazının sonunda Ordu Grup Merkezine transfer edildi.
Bu araçların son referansı 1943'ün ortalarında 5. Panzer Tümeni'nin 704. Bölüğü'ne aittir.
235 Carolina

Carolina (küçük gezegen tanımı: 235 Carolina) oldukça büyük bir Ana kuşak asteroitidir. Avusturyalı gökbilimci Johann Palisa tarafından 28 Kasım 1883'te Viyana'da keşfedildi. Adını şu anda Pasifik Okyanusu'ndaki Kiribati'nin bir parçası olan Caroline Adası'ndan almaktadır. Bu asteroit, Güneş'in yörüngesinde 4,89 yıllık bir periyot ve 0,06 eksantriklik değer ile 2,88 AU yarı büyük eksen değerine sahiptir. Yörünge düzlemi, ekliptik düzlemine 9,0'lik bir açıyla eğilir.
2007 yılında toplanan fotometrik veriler, bir dönme periyodu gösteren ışık eğrisi oluşturmak için kullanıldı. 17,1600 ± 0,0004 saat parlaklık değişimi ile 0,30 ± 0,02 büyüklüğüne sahiptir. 235 Carolina taşlı bir S-tipi asteroittir.
236 Honoria

Honoria (küçük gezegen tanımı: 236 Honoria), Avusturyalı gökbilimci Johann Palisa tarafından 26 Nisan 1884'te Viyana'da keşfedilen büyük bir ana kuşak asteroitidir. Asteroit, adını Hun imparatoru Attila ile müzakerelere başlayan Roma İmparatoru I. Theodosius'un torunu Honoria'dan almıştır. Spektrumuna göre taşlı S-tipi asteroit olarak sınıflandırılır. 236 Honoria, Jüpiter ile 5:2 ortalama hareket rezonansına yakın bir yörüngede dönmektedir.
Bu asteroitin polarimetrik çalışması, regolitin düşük ve yüksek albedo malzemesinin bir karışımından oluştuğunu düşündüren anormal özellikler ortaya koymaktadır. Bu değerler, CO3/CV3 karbonlu kondritlerin görüntüsel özelliklerine sahip bir asteroit substratının parçalanmasından kaynaklanmış olduğu düşünülmektedir.
237 Coelestina

Coelestina (küçük gezegen tanımı: 237 Coelestina) tipik bir Ana kuşak asteroitidir.
Avusturyalı gökbilimci Johann Palisa tarafından 27 Haziran 1884'te Viyana'da keşfedildi ve adını gök bilimci Theodor von Oppolzer'in eşi Coelestine'den almıştır.
Coelestina, Güneş'in yörüngesinde 4,5929 yılda 2,5614 (günberi) ile 2,9646 (günötesi) astronomik birim uzaklıkta döner. Yörünge ekliptik ile 9,7543 eğimlidir, yörünge eksantrikliği 0,0730'dur.
Celestina'nın çapı 41 kilometredir. 0,211 albedo ile parlak ve silikat açısından zengin bir yüzeye sahiptir.
239 Adrastea

Adrastea (küçük gezegen tanımı: 239 Adrastea) bir ana kuşak asteroitidir. Johann Palisa tarafından 18 Ağustos 1884'te Viyana'da keşfedilmiş ve adını Yunan mitolojisinde bir peri olan Adrasteia'dan almıştır. Bu asteroit, Güneş'in yörüngesinde 2,97 AU, 5,11 yıllık bir periyot ve 0,23'lük bir eksantriklik (ovallik) ile dönmektedir. Yörünge düzlemi, ekliptik düzlemine 6,17'lik bir açıyla sahiptir.
2009 yılında toplanan fotometrik veriler, bu asteroitin ışık eğrisi analizi için kullanıldı ve bir dönme periyodu verisi alındı. 18,48 ± 0,03 saat parlaklık değişimi ile 0,45 ± 0,05 büyüklüğünde değerler alınmıştır. Bu değerler 2003 yılında yapılan başka bir çalışmayla benzerdir. Parlaklık değişim 18.347 ± 0.003 saat değerlerindedir. Asteroit kabaca 42 km çapındadır.
Evrensel tasarım

Evrensel tasarım, üretilecek bir yapının, ürünlerin, yazılımın veya ortamların; dünyadaki tüm insanların fizyolojik özelliklerine, yaşına, cinsiyetine, ırkına, boyuna, kilosuna, yetersizliğine, ekonomik ve eğitim düzeyine vb bakılmaksızın herkes için eşit kullanılabilir tasarlanması anlamına gelir. Evrensel tasarım terimi, mimar Ronald Mace tarafından farklılığı ne olursa olsun tüm insanların mümkün olan en geniş ölçüde, eşit şekilde faydalanabileceği bir tasarım kavramı olarak ortaya çıkmıştır.
Prensipler
Eşit kullanım
Kullanımda esneklik
Basit ve sezgisel kullanım
Algılanabilir bilgi
Hata toleransı
Asgari fiziksel çaba
Yaklaşım ve kullanım için uygun mekan ve boyut
Toralv Maurstad

Toralv Maurstad (d. 24 Kasım 1926, Bærum, Norveç; ö. 4 Kasım 2022), Norveçli aktör ve tiyatro yönetmeni.
Yaşamı ve kariyeri
Maurstad, 24 Kasım 1926'da Bærum, Norveç'te doğdu. Londra, İngiltere'deki Kraliyet Oyunculuk Sanatları Akademisi'nden (RADA) 1949'da mezun oldu. 1949'da başladığı tiyatro ve oyunculuk kariyerini 2013 yılına kadar sürdürdü. Yer aldığı bazı yapımlar arasında; Song of Norway, Spyship, Peer Gynt ve The Last Place on Earth sayılabilir. Ayrıca 1978 ile 1986 yılları arasında Norveç Ulusal Tiyatrosu Yönetmeni olarak görev almıştır.
Özel yaşamı ve ölümü
Üç evliliğinden iki çocuk sahibi olan Maurstad,
4 Kasım 2022 tarihinde 95 yaşında ölmüştür.
Kurtulamıyorum

Kurtulamıyorum, Türk şarkıcı Bendeniz'in 1 Kasım 1999 tarihinde çıkardığı beşinci stüdyo albümüdür.
Albümün ilk ve tek klibi Kurtulamıyorum adlı hit parçaya çekilmiştir. İlk albümünde yer alan Ağlayayım Mı şarkısını da tekrar yorumlanmıştır. Başka bir hit şarkı Kolay Değil adlı şarkıdır. Ayrıca albüme "Huysuz Virjin"in programına katılmadan önce bir buçuk saatte ve o bölüm için yazdığını söylediği "Ben Tazecik Ceylanım" adlı şarkıyı da dahil etmiştir. Şarkıyı ilk kez albümden önce "Huysuz Virjin Show"da Seyfi Dursunoğlu ile beraber okumuşlardır. Şirketi ile yaşadığı bazı sıkıntılar yüzünden albüm için yoğun bir promosyon yapılmamıştır ve Bendeniz'in en az satan albümlerden birisidir.
Şarkı listesi
Hello Papi Hello Mama (Söz - Müzik: Bendeniz)
Kurtulamıyorum (Söz - Müzik: Bendeniz)
Ağaoğlu (Söz - Müzik: Cüneyt Çakım)
Kolay Değil (Söz - Müzik: Bendeniz)
Ağlayayım mı (Söz - Müzik: Bendeniz)
Ben Tazecik Ceylanım (Söz - Müzik: Bendeniz)
Yalnızım (Söz - Müzik: Bendeniz - Alper Benli)
Gece Yatarken (Söz - Müzik: Bendeniz)
Sarmaşık (Söz - Müzik: Bendeniz) (Düet:
Sevda Çiçeği (Söz - Müzik: Bendeniz)
Ninni Ninni (Söz - Müzik: Bendeniz)
Aranjör: Alper Benli (1-3, 6, 7, 10, 11), Ahmet Özden (4, 5, 8, 9)
1049 Gotho

1049 Gotho, geçici ismi, asteroit kuşağının dış bölgesinden, yaklaşık 53 kilometre çapında karbonlu bir asteroittir. 14 Eylül 1925'te, Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg Gözlemevi'nde Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından keşfedilmiştir. Asteroitin adı bir erkek Alman adı olmasına rağmen, ismini aldığı kişi ile ilgili herhangi bir referans bilinmemektedir.
Yörünge ve sınıflandırma
Gotho, Güneş'in dış asteroit kuşağında 2,73,5 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 5 ayda bir (1.987 gün) döner. Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,14'lük bir eksantrikliğe ve 15'lik bir eğime sahiptir. İlk olarak Şubat 1906'da Heidelberg'de olarak tanımlanan gövdenin gözlem yayı, çok daha sonra Johannesburg'da 1952'de veya resmi keşif gözleminden 27 yıl sonra başlar.
Fiziksel özellikler
Gotho, C tipi bir asteroit olarak karakterize edilmiştir.
Işık eğrileri
Nisan 2010'da, Avustralya'daki Oakley Southern Sky Observatory'de gök bilimci Kenda Albers tarafından Gothonun dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,17 büyüklük () parlaklık değişimi ile 8,470 saatlik bir dönüş periyodu verdi.
Çapı ve albedosu
Japon Akari uydusu ve sonraki NEOWISE göreviyle NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini tarafından gerçekleştirilen çalışmalara göre, Gotho 53,56 ile 56,296 kilometre çapa sahip ve yüzeyi 0,008 ila 0,045 arasında bir albedoya sahiptir (ön sonuçlar olmadan). Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,0469'luk bir albedo ve 10,4 mutlak büyüklüğü kullanarak 51,05 kilometrelik bir çap elde etmiştir.
İsimlendirme
Bu küçük gezegen için, ismini aldığı kişi veya oluşumla ile ilgili herhangi bir referans bilinmemektedir.
Bilinmeyen anlamı
Binlerce adlandırılmış küçük gezegen arasında, Gotho, hiçbir resmi adlandırma alıntısı yayımlanmayan 120 asteroitten biridir. Tüm bu düşük numaralı asteroitlerin sayıları ile arasındadır ve 1876 ile 1930'lar arasında, ağırlıklı olarak gök bilimciler Auguste Charlois, Johann Palisa, Max Wolf ve Karl Reinmuth tarafından keşfedilmişlerdir (ayrıca kategoriye bakınız).
Jean Bruller

Jean Marcel Adolphe Bruller (26 Şubat 1902 - 10 Haziran 1991), Pierre de Lescure ile Les Editions de Minuit yayın şirketini kuran bir Fransız yazar ve illüstratördü. Macar-Yahudi bir baba ve Fransız bir annenin oğlu olarak Fransa'da doğdu. Kuzey Fransa'nın II. Dünya Savaşı sırasındaki işgali sırasında Fransız Direnişi 'ne katıldı ve bu dönemde yazılarını Battle of Vercors savaşına bir referans olarak Vercors takma adıyla imzaladı.
Elektrik mühendisi olmak istiyordu ancak bunun yerine illüstrasyonlar ve karikatürler üreten ve absürt resimli romanlarıyla tanınan bir grafik sanatçısı oldu. En dikkate değer savaş öncesi çalışması, André Maurois 'in 1930'da yazdığı Patapoufs et Filifers adlı çocuk kitabını resmetmekti.
1948'de Kopenhag'da bir PEN International ziyafetinde müstakbel eşi Rita Barisse ile tanıştı. Onunla 1957'de evlendi.
Romanlarının birçoğunda fantezi veya bilim kurgu temaları vardır. İnsan olmanın ne demek olduğunu sorgulayan ve 1952'de yayınlanan romanı Les Animaux dénaturés (İngilizceye You Shall Know Them, Borderline ve The Murder of the Missing Link gibi çeşitli şekillerde çevrildi), Burt Reynolds ve Susan Clark'ın oynadığı Skullduggery 1970) adlı filme de çekilmiştir.
Colères (İngilizceye The Insurgents olarak çevrilmiştir) ölümsüzlük arayışı ile ilgilidir. 1960'da David Garnett'in Lady into Fox (1922) adlı romanından esinlenerek kadınlaşan bir tilki hakkında bir roman olan Sylva'yı yayınladı. Eşi Rita Barisse tarafından İngilizceye çevrilen versiyonu, 1963 En İyi Roman Hugo Ödülü'ne finalist oldu.
1985'te yayınlanan tarihi romanı Anne Boleyn, İngiltere'yi Papalık gücünden ayırmak ve İngiltere'nin bağımsızlığını güçlendirmek için İngiltere Kralı VIII. Henry ile bir şekilde evlenmeye kararlı olan çok zeki bir kadın olan Anne'i anlatır.
Bibliyografya
Patapoufs et Filifers (Fattypuffs and Thinifers ; sadece illüstratör) (1930)
Le Silence de la mer (Denizin Sessizliği) (1942)
Ce jour-là (1943)
L'impuissance (1944)
Le Cheval et la Mort (1944)
Le Songe (1943)
Les Armes de la nuit (1946)
Les Yeux et la lumiere (1948)
La Puissance du jour (1951)
Les Animaux dénatürleri (1952)
Colères (1956)
Sur cer rivage, I III (195860)
Clementine (1959)
Silva (1961)
Kota ou les Pléthoriens (1966)
Le Radeau de la Meduse (1969)
Silajlar (1972)
Eylül sentiers du désert (1972)
Les Chevaux du temps (1977)
Le Piege à loup (1979)
Moi, Aristide Briand (1981)
Anne Boleyn (Anne Boleyn: İngiltere'nin Evriminde Kırk Önemli Ay) (1985)
Denemeler
La Marche à l'étoile (1943)
Souffrance de mon öder (1945)
Portre d'une amitié (1946)
Artı ou moins homme (1948)
Les pas dans le samur (1954)
Les divagations d'un français en Chine (1956)
PPC Prendre conge dökün (1957)
La bataille du sessizlik (1967)
Sorular la vie (1973)
Tendre naufrage (1974)
Ce que je crois (1975)
Tiyatro (1978)
Ela Bhatt

Ela Ramesh Bhatt (d. 7 Eylül 1933 - ö. 2 Kasım 2022), Hintli hukukçu, aktivist ve hayırsever.
Yaşamı ve kariyeri
Bhatt, 7 Eylül 1933 tarihinde Ahmedabad, Bombay, Britanya Hindistanı'nda doğdu. Afro-Asya Çalışma ve Kooperatifler Enstitüsü'nde yüksek öğrenimini tamamladı. 1972'de kurduğu Hindistan Serbest Çalışan Kadınlar Derneği'nin (SEWA) 1972'den 1996 yılına kadar genel sekreterliğini yürüttü.
Son dönemlerinde 2015'ten 2022 yılına ölümüne kadar Gujarat Vidyapith Üniversitesi'nin Şansölyesi olarak hazır bulunmuştur. Çalışmalarıyla Ramon Magsaysay Ödülü (1977), Doğru Yaşam Ödülü (1984) ve Padma Bhushan Ödülü'nün (1986) sahibi olmuştur.
Kişisel hayatı ve ölümü
1956'da evlendiği eşi Ramesh Bhatt'tan Amimayi (d. 1958) ve Mihir (d. 1959) adında iki çocuk sahibi olan Bhatt, 2 Kasım 2022'de yaşamını sürdürdüğü doğum yeri Ahmedabad, Bombay, Hindistan'daki aile evinde doğal nedenlerden 89 yaşında ölmüştür.
P-tipi asteroit

P tipi asteroitler, düşük albedoya ve özelliksiz kırmızımsı bir spektruma sahip asteroitlerin sınıflandığı bir asteroit tayf tipidir. Organik olarak zengin silikatlar, karbon ve susuz silikatlardan oluşan, muhtemelen içlerinde su buzu bulunan bir bileşime sahip oldukları öne sürülmüştür. P tipi asteroitler, dış asteroit kuşağı ve ötesinde bulunur. Sınıflandırmaya bağlı olarak, 46 Hestia, 65 Cybele, 76 Freia, 87 Sylvia, 153 Hilda, 476 Hedwig ve bazı sınıflandırmalarda P tipi olarak gösterilen 107 Camilla olmak üzere 33 adet bilinen P tipi asteroit vardır.
Taksonomi
Erken bir asteroit taksonomisi sistemi, 1975'te David J. Tholen'in doktora tez çalışmasından kuruldu. Bu, 110 asteroitten oluşan bir grubun gözlemlerine dayanıyordu. U tipi sınıflandırma, C ve S tipi asteroit sınıflandırmalarına uymayan olağandışı spektrumlu asteroitler için farklı bir sınıf olarak kullanıldı. 1976'da, olağandışı orta derecede albedo seviyelerine sahip bu U-tipi asteroitlerden bazıları M-tipi olarak etiketlendi.
1981 civarında, M-tipi asteroitlerin bir alt dalı olarak, spektrumları M-tipinden ayırt edilemeyen, ancak aynı zamanda M tipi ile de uyumlu olmayan, düşük albedoya sahip küçük gezegenler için önerildi. Bunlar başlangıçta X-tipi asteroitler olarak etiketlendi, daha sonra P tipi asteroitler olarak kendi benzersiz sınıflandırmalarını almadan önce DM (koyu M) veya PM (sözde-M) olarak farklı şekillerde adlandırıldı.
Özellikleri
P-tipi asteroitler, Güneş Sistemi'ndeki çok düşük albedolu (pv<0.1) en karanlık nesnelerden bazılarıdır ve karbonlu kondritlere benzer şekilde organik açıdan zengin görünmektedirler. Renkleri S tipi asteroitlerden biraz daha kırmızıdır ve ayırt edici tayfsal özellikler göstermezler. Kırmızı renklenmenin, kerojenle ilgili organik bileşiklerden kaynaklanabileceği değerlendirilmektedir. P-tipi asteroitlerin yansıma spektrumları, termal metamorfizma ve uzay aşınmasından sonra %31 CI ve %49 CM karbonlu kondrit göktaşları ve %20 Tagish gölü göktaşının bir kombinasyonu yoluyla çoğaltılabilmiştir.
Sadece iki iyi karakterize edilmiş P tipi asteroidin, 87 Sylvia ve 107 Camilla yoğunluğu g/cm3'den düşük gibi görünmektedir. Bu sayı C tipi asteroitlerin yoğunluğundan bile daha düşüktür. Bu verilere ilişkin net bir yorumlama veya çıkarım yapılamamaktadır. Bu kapsamda, hem Sylvia hem de Camilla'nın uyduları olduğuna ve aşınma gibi farklı etkilerle bozulduklarına dair belirtiler bulunmaktadır. Bununla birlikte, bu tipte yer alan asteroitlerin kg'ın üzerinde, yani oldukça ağır oldukları tespit edilmiştir. Bu nedenle yoğunluklarını etkileyen çok fazla iç gözenekliliğe sahip olmalarının pek mümkün olmadığı düşünülmektedir.
Ana asteroit kuşağının Güneş'ten 2,6 AU ötedeki dış kısmında, düşük albedo C, D ve P tipi asteroitler fazlaca bulunmaktadır. Bu ilkel asteroitlerin, iç bileşenleri su ile kimyasal olarak tepkimeye girmiş olabilir. Buna ek olarak, P tipi asteroitlerin dış asteroit kuşağı ve ötesinde yoğun olarak bulunduğu düşünülmektedir. P tipi asteroitlerin dağılımı, 4 AU'luk bir yörünge mesafesinde zirve yapmaktadır.
TCDD Şehirlerarası Filosu

TCDD Şehirlerarası Filosu, TÜVASAŞ tarafından Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları için üretilen şehirlerarası yolcu vagonlarıdır. 1970'lerden 2000'lerin başlarına kadar çoğu ekspres ve bölgesel trenlerde çalıştı. Bu vagonlar, Türk vagonlarını uluslararası standartlarda standart hale getirmek için TÜVASAŞ tarafından Adapazarı'ndaki fabrikasında Uluslararası Demiryolları Birliği (UIC) ile işbirliği içinde üretildiler.
TVS2000, demiryolunun yeni standardı haline gelmeden önce, bu vagonlar ülkedeki en popüler vagonlardı. 2000'li yıllardan başlayarak, yavaş yavaş kullanımdan kaldırıldılar, büyük bir çoğunluğu TVS2000'lere benzer şekilde emekliye ayrıldı veya modernize edilmiş vagonlar olarak yenilendiler.
1322 Coppernicus

1322 Coppernicus, geçici ismiyle, yaklaşık 10 kilometre çapında, asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen taşlı bir arka plan asteroididir. 1934'te Heidelberg Gözlemevinde Karl Reinmuth tarafından keşfedilen asteroit, daha sonra Polonyalı astronom Nicolaus Copernicus'un adını aldı.
Keşif
Coppernicus, 15 Haziran 1934'te Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından keşfedildi. Aynı gece, Belçikalı gök bilimci Eugène Delporte tarafından Uccle Gözlemevi'nde de bağımsız olarak keşfedildi. Küçük Gezegen Merkezi yalnızca ilk keşfedeni kabul etmektedir.
Yörünge ve sınıflandırma
Coppernicus, ana kuşağın arka plan popülasyonundan aile dışı bir asteroittir. İç asteroit kuşağında Güneş'in yörüngesinde her 3 yıl ve 9 ayda (1.377 gün; yarı ana eksen 2,42 AU) bir 1,93,0 AU mesafede dönmektedir. Yörüngesi, ekliptik olarak 0,23'lük bir eksantrikliğe ve 23 eğime sahiptir. Gözlem yayı, resmi keşif gözleminin yapıldığı gecede, Haziran 1934'te Heidelberg/Uccle'de başlar.
Fiziksel özellikler
Tholen sınıflandırmasına göre, Coppernicus yaygın, taşlı bir S-tipi asteroittir.
Rotasyon süresi
1991'de yayınlanan, Coppernicus'un ilk rotasyonel ışık eğrisi Polonyalı astronom Wieslaw Wiśniewski tarafından elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,22 büyüklük () parlaklık değişimi ile 3,967 saatlik nispeten kısa bir dönüş periyodu verdi. 2006 yılında, İtalyan gök bilimci Federico Manzini tarafından yapılan fotometrik gözlemler, sırasıyla 0,01 ve 0,04 genlik ile 5,37 ve 5,375 saatlik geçici bir süre verdi ().
Çap ve albedo
Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre Coppernicus, 9,996 ile 10,70 kilometre arasında bir çapa sahip ve yüzeyi 0,133 ile 0,211 arasında bir albedoya sahiptir.
Collaborative Asteroid Lightcurve Link, taşlı asteroitler için albedoyu 0,20 varsaymaktadır ve 12,41'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 9,80 kilometrelik bir çap elde etmiştir.
Adlandırma
Bu küçük gezegene, Dünya'dan ziyade Güneş'i Evrenin merkezine yerleştiren güneş merkezli modeli formüle eden modern astronominin kurucusu Polonyalı astronom ve matematikçi Nicolaus Copernicus'un (1473-1543) adı verildi. Resmi adlandırmaya, 1955'te Paul Herget tarafından Küçük Gezegenlerin İsimleri'nde atıf yapılmıştır (). Ay krateri Copernicus ve Mars krateri Copernicus, onuruna adlandırılmıştır. Asteroitin "Coppernicus" şeklindeki olağandışı yazılışı, Alman biyografi yazarı Leopold Prowe'a atfediliyor. [lower-alpha 1]
Zaman (Bendeniz albümü)

Zaman, Türk şarkıcı Bendeniz'in 30 Kasım 2001 tarihinde çıkardığı altıncı stüdyo albümüdür. Talent Records tarafından satışa sunulmuştur.
Bir önceki albümü Kurtulamıyorum yayınlandıktan kısa süre sonra Neşe Müzik ile sıkıntılar yaşamaya başlamıştır. Bu yüzden albümden sadece bir şarkıya klip çekilmiştir ve büyük bir düşüş yaşadı. Yeni albümü için saçını uzatmıştır ve şarkılarda Arabesk altyapısı kullanmıştır. Şarkıların aranjörü Suat Aydoğan yapmıştır. Kostüm sponsorluğu Mango olmuştur
Albümün çıkış ve açılış şarkısı Satmışım adlı şarkı olmuştur. Şarkı da eski şarkıların sözleri içermesi dikkat çektirmiştir. İkinci ve son klibi Güzeller Güzeli adlı şarkıya çekilmiştir. Şarkının İngilizce sözleri barındırması dikkat çekti. Tanrım Baştan Yarat, Kuşlara Sordum ve Zaman şarkıları da radyolarda sıkça çalınmıştır. Yıl sonuna kadar 110.000 adet satmıştır.
Şarkı listesi
Satmıştım
Zaman
Helal
Ne Şansım Var Ne Bahtım
İhtiyacım Var
Güzeller Güzeli
Kuşlara Sordum
Enişte
Tanrım Baştan Yarat
Biz O Yollardan Geceli
İzmir
Yapım görevlileri
Söz yazarı: Bendeniz (1-4, 6-7, 9, 11), Cüneyt Çarkım (5), Volkan (8, 10)
Yapım: Talent Records
Prodüktör: Zeki Aköz
Müzik direktörü - aranjör: Suat Aydoğan
Müzik direktör yardımcısı: Yıldırım Caner
Enver Akarcalı - tonmaister - mix
Tonmaister: Murat Yelken, Engin Ersoy
Mastering-editing: Muammer Tokmak
Yaylılar: Kempa yaylı grubu
Keman: Sendur Güzelel, Şükrü Büyükçınar, Özcan Büyük, Tarık Kemancı, Baki Kemancı
Viola: İskender Şencemal, İsmail Şentürker
Cello: Murat Süngü
Perküsyon: Seyfi Ayta, Cengiz Ercümer
Gitar (Klasik-12 telli): Erdem Sökmen
Gitar (Elektro): Sonay Yağız, Eyüp Hamiş
Klavyeli çalgılar: Suat Aydogan
Bağlama-Buziki-Cümbüs: Fatih Doğaner
Klarnet: Hüsnü Şenlendirici
Vokal: Bendeniz, Suat Aydogan, Volkan, Ugur Soy, YıldırımCaner
Kostüm: MANGO
Fotograf: Fabrika - Tamer Yılmaz
Makyaj: Selma Mısırlı
Kuaför: Sadık
Grafik: Grafika, Ceyhun Akgün