Toni Wolff

Toni Anna Wolff (18 Eylül 1888 - 21 Mart 1953) İsviçreli bir Jung analisti ve Carl Jung'un yakın işbirlikçisiydi. Analitik kariyeri boyunca Wolff, kendi adı altında nispeten az yayın yaptı, ancak Jung'un anima, animus ve persona gibi en iyi bilinen kavramlarından bazılarının yanı sıra psikolojik tipler teorisini belirlemesi, tanımlaması ve isimlendirmesinde yardımcı oldu. En bilinen makalesi, dişi psikolojinin dört "tipi" veya yönü üzerine bir denemedir: Amazon, Anne, Hetaira ve Medyal (veya medyumsal) Kadın.
Biyografi
Wolff, 1888'de zengin bir Zürih ailesinin üç kızından en büyüğü olarak dünyaya geldi. Ailesi tarafından yaratıcı ilgi alanları peşinde koşması için cesaretlendirilen Wolff, astrolojinin yanı sıra felsefe ve mitolojiye karşı bir tutku geliştirdi. Ancak üniversite eğitimine izin verilmesini istediğinde babası, sınıfındaki genç bir kadının "resmi" bir eğitim almasının uygun olmadığını açıklayarak talebini reddetti. Wolff, kayıt yaptırmayan bir öğrenci olarak derslere girerek çalışmalarını sürdürdü.
Aralık 1909'da, 21 yaşındayken Wolff'un babası öldü ve o, şiddetli bir şekilde depresyona girdi. 20 Eylül 1910'da Jung'la analize girdi ve anında onun zekasından etkilendi. Hem Wolff'u hem de Jung'u tanıyan Irene Champernowne, Wolff'un "olağanüstü bir içgörüye sahip olduğunu, açık sözlü ve kendinden emin olduğunu" ifade ediyor. Jung, zihnini kullanması için onu uyararak ve cesaretlendirerek depresyonunu tedavi etti. O, "entelektüel ilgi alanlarını ve yeteneklerini analitik psikolojinin hizmetinde kullanmalarına izin verdiği için Jung'a yönelen uzun bir kadın soyundan" biri oldu. Wolff, Jung'a araştırmasında yardım etti ve 1911'de Almanya'nın Weimar kentinde düzenlenen bir psikanalitik konferansta ona ve eşi Emma'ya bir grup başka meslektaşıyla birlikte eşlik etti; o sırada Jung, Wolff'u Freud'a yazdığı bir mektupta "benim yeni bir keşfim, Frl. Antonia Wolff, mükemmel bir din ve felsefe duygusuna sahip olağanüstü bir zeka". Jung, Wolff'u "onunla bir ilişki içinde olma" hissinin artmasına rağmen, 1911'in sonlarında analitik bakımından taburcu etti.
Wolff'un Jung'la olan bağlantısı, bir analist ve Zürih'teki ilk analitik psikoloji çevresinin bir üyesi olarak gelişiminde çok önemliydi. İlk Jung topluluğu içinde yalnızca Jung'dan sonra ikinci sırada yer alan, oldukça saygın bir analist oldu. Tina Keller-Jenny'nin de belirttiği gibi, birçok kişi onun terapötik becerilerinin Jung'unkinden üstün olduğunu düşünüyordu: "Onun çalışmalarını bir 'sanat' olarak görüyorum. O çok yetenekli bir terapistti. Jung'a Toni Wolff'un yaptığı gibi bana asla yardım edemeyeceğini söyledim." Irene Champernowne aynı fikirde: "Jung'un içsel bilgeliğine, onunla birlikteyken, onunla bedenen olduğum zamandan bile daha yakın olduğumu hissettim. O. . . bilinçaltındaki yolculuğunun iç arkadaşıydı."
Ayrıca Psychologischer Club Zürich'in yönetim kuruluna seçilen ilk kadın olan Wolff, kulübün başkanlığına seçildi ve bu ofiste toplam 21 yıl görev yaptı. Jung's Collected Works'ün yayınlanmasından önce, Jung'un makaleleri için kıdemli bir editör olarak hareket etti, bunları harmanladı ve daha geniş dağıtım için hazırladı. Dört dişil yapısal form üzerine imza niteliğindeki makalesinin ötesinde, çoğu analitik psikoloji alanı hakkında bilgi edinmek için Zürih'e gelen sayıları giderek artan öğrencileri eğitmeye yönelik birkaç makale daha yazdı. 1948'de Zürih'teki CG Jung Enstitüsü açıldığında, Wolff analitik adaylar için eğitim seminerleri verdi.
Wolff'un son yıllarında şiddetli artrit sorunuyla mücadele ettiği bilinmektedir. Bu sorunun kökeni, II. Dünya Savaşı sırasında tarafsız İsviçre'deki gönüllü askerlik hizmetinden kaynaklanmış olabilir. Ayrıca hayatı boyunca sigara içti ve bu onun sağlığına zarar verdi. Wolff, 21 Mart 1953'te bilinmeyen nedenlerle, muhtemelen kalp krizi geçirerek 64 yaşında aniden öldü. Wolff'un son istirahatı, Zürih'in Enzenbühl mezarlığındadır.
Jung ile İlişki
Wolff'un analizini sonlandırdıktan yaklaşık bir yıl sonra Jung, ona ilişkilerini yeniden kurması gerektiğini gösteren birkaç rüya gördü; nihayet ona yazdı. Onun birincil entelektüel işbirlikçisi oldu. Aynı zamanda, ilişkileri giderek daha yakın hale geldi. Jung'un Wolff ile olan ilişkisinin yoğunluğu, başlangıçta evliliğinde gerginliğe neden oldu, ancak sonunda bir tür anlaşmaya varıldı, Jung'un ne karısından ne de "ikinci eşi" dediği Toni'den vazgeçmeyeceği fazlasıyla açık hale geldi. ". Bir " Anima kadını " arıyordu ve Wolff bu role çok iyi uyuyordu. Jung ailesinin evini sık sık ziyaret ediyordu, ara sıra sabahın geç saatlerinden aile yemeğine kadar (kendisi hariç tutuldu) ev ofisindeki projelerde CG ile birlikte çalışıyor ve ardından öğleden sonra devam ediyordu. Wolff genellikle aileye Pazar günleri öğle yemekleri için katılırdı. 1916'da o, Jung ve Emma, Zürih Psikoloji Kulübü'nün açılışına katıldı. Jung'a genel ve özel görevlerde hem Wolff hem de karısı eşlik ederdi. Bu düzenleme, Jung'un "çok eşli bileşenlerim" olarak adlandırdığı şeyi tatmin etti ve güvenlik için sevgisini birkaç sözde Jungfrauen arasında dağıtma şeklindeki ömür boyu süren alışkanlığına uydu. Bununla birlikte, bazı tercümanlar, evlilik düzenlemesinin Toni ve Emma'nın öz saygısının altını çizdiğini ve her ikisinin de çok büyük miktarda acıya neden olduğunu iddia ediyor. Wolff ve Jung, özel zamanlarının çoğunu, Jung'un 1920'lerin başında inşa ettiği kişisel inziva evi olan Bollingen Kulesi'nde geçirdiler.
Jung'un 1913'ün sonlarında başlayan yoğun iç gözlem döneminde - Kırmızı Kitap: Liber Novus'u yazmaya başladığı zaman - Wolff, hayatında çok önemli bir figürdü. Her ikisinin de bir meslektaşı olan Laurens van der Post şunları söyledi: "Kolektif bilinçdışının bu alışılmadık, ürkütücü yeraltında, o Jung'un rehberiydi... ve tüm yükü üstlendi". Jung'un vizyonlarını, hayallerini ve fantezilerini dinleyen, onun sondaj tahtası ve şeytanın avukatı olarak hizmet eden Wolff'du". Yıllar sonra şöyle hatırladı: "Birkaçımız daha tam bilinç arayan zihnin araçları olmaya zorlanıyoruz". Jung, sekreteri ve biyografi yazarı Aniela Jaffé ile 1957'de yaptığı röportajlarda, bu dönemde içsel deneyimleri hakkında Wolff'tan başka kimseyle konuşamayacağını doğruladı. Jaffé daha sonra Wolff'un Jung'ın "psişik imgeler dünyasına entelektüel nüfuz etmede yardımcısı" olduğunu açıkladı.
Sürecin bir noktasında Wolff, Jung'un vizyonlarından etkilendi ve onunla aynı psişik materyali deneyimledi - Jung'un "kesinlikle berbat" olarak adlandırdığı bir durum. Jung, teorik yazılarında böyle bir olayı "psişik bir enfeksiyon" olarak tanımlar. Analist Michael Fordham'a göre, bir kişi diğerine özellikle hain psişik materyaller aracılığıyla rehberlik ettiğinde ortaya çıkar. Jung'un rehberi olan Wolff, geçici olarak yönünü kaybetti. Ancak 1913-1917 arasındaki yılların çoğunda Jung için bir içgörü ve istikrar kaynağı olarak hizmet etti.
1930'ların başında Jung, bireyselleşme sürecine paralel olarak simya çalışmaya başladı, ancak Wolff bu yeni girişimde ona eşlik etmeyi reddetti. Pek çok kişi, Jung'un böyle gizemli bir konuyu araştırdığı için marjinalize edileceğini hissettiği için reddettiğine inanıyor, ancak Jung'un simya literatürü araştırmasında ana meslektaşı haline gelen Marie-Louise von Franz, Wolff'un suskunluğuna neden olan şeyin, Wolff'un Hristiyanlığa olan bağlılığı olduğunu iddia ediyor. Bu çalışmada Jung ile etkileşim kurmak için. Deirdre Bair, 2003 tarihli Jung biyografisinde, von Franz'ın Jung'un hayatında entelektüel olarak Toni Wolff'un yerini aldığını söylediğinden alıntı yapıyor. Bu, von Franz'ın kamera önünde söylediği bir belgesel filmden doğrulanabilir:[Wolff'un] büyük hatası simya konusunda hevesli olmamasıydı. Onu oraya kadar takip etmeyi reddetmesi talihsizlikti çünkü aksi takdirde benimle işbirliği yapması için onu bir kenara atmazdı. Beni sadece çeviri yapmak için kullanırdı ve ona güvenirdi. Ama ilgilenmiyordu. Fazlasıyla geleneksel bir Hristiyandı ve onu takip etmeyi reddetti. Wolff'un simya çalışmasında Jung'a katılmayı reddetmesine rağmen, hayatının geri kalanında kişisel olarak ona sadık kaldı ve kendini analitik psikoloji alanını ilerletmeye tamamen adadı.
1944'te geçirdiği kalp krizinden sonra Jung, duygusal olarak Wolff'tan uzaklaştı. Artık onun animasını taşımıyordu ve artık onun özel ilham perisi olarak hizmet etmiyordu. 1953'te ölümü üzerine Jung, anma törenine katılmadı. Ortağı Barbara Hannah, sağlığının yanı sıra güçlü keder duygularını birincil nedenler olarak gösteriyor. Jung'un karısı, her ikisi adına Wolff'un anma törenine katıldı. Jung, Wolff'un anısına, dikey olarak düzenlenmiş Çince karakterlerle "Toni Wolff Lotus Nun Mysterious" yazan onu onurlandırmak için bir anıt taşı oydu. Ölümünden hemen önce, meslektaşı Laurens van der Post'a, Wolff'un hayatının "kokusunu", karısı Emma'nın ise "temelini" sağladığını söyledi.
Yayınlar
Studien zu CG Jung's Psychologie (Zürih 1959, )
Kadın ruhunun yapısal biçimleri (Çev. P. Watzlawik; Zürih: CG Jung Enstitüsü 1956)