turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Gülsüm Niyazi

Gülsüm Niyazi, Osmanlının son zamanlarında ve Cumhuriyetin ilk yıllarında eser vermiş bir yazardır.
Modern Türk edebiyatının ilk kadın yazarlarındandır. Niyazi, Tanzimat dönemiyle birlikte edebiyat dünyasında sesini duyurmaya başlayan diğer kadın yazarlar gibi kadının toplumdaki yerini, ev-aile ilişkilerini ve evlilik kurumunu konu alan hikayeleriyle bilinir.
Edebi Katkıları
1925 yılında Orhaniye Matbaasında basılan Son Basamak adlı öykü kitabının yazardır. Unutulan eser, günümüz Türkçesine çevrilerek 2018 yılında yeniden basılmıştır.
Eserde kadın, aile ve evlilik kurumu konuları işlenir. Yazar, Türkiye'de Tanzimat sonrası dönemde hak ve özgürlük talebi mücadelelerinde boy göstermeye başlayan kadınların seslerini duyurmalarında öncülük etmiştir. Eser, diğer bir yönüyle Osmanlı İmparatorluğu döneminden ulus devlet anlayışına sahip Türkiye devletine geçiş aşamasında aile ilişkilerine ve evlilik kurumuna ait izlerin sürülmesi ve Cumhuriyet ile birlikte getirilen yeniliklerin ikili ilişkiler odağında ortaya koyduğu farkların incelenmesi bakımından önemli bir örnek teşkil etmektedir.
Gülsüm Niyazi'nin yazılarına aralarında Fatma Aliye ve Makbule Leman gibi isimlerin de bulunduğu; 1896-1925 yılları arasında kadın erkek ilişkilerine ve evliliğe yönelik eserler veren sekiz farklı kadın yazarı bir araya getiren İzdivaçlar, İttifaklar ve İhtilaflar adlı derleme kitapta yer verilmiştir.
Son Basamak
Toplamda yedi farklı öyküden oluşan bu eser hikaye içinde hikaye anlatma tekniği kullanılarak meydana getirilmiştir. Yazar, kaleme aldığı metinlerde özellikle İstanbulun üst sınıflarına mensup çiftlerinin ilişkilerine odaklanmış ve evlilik kurumuna kadın ve erkek olmak üzere iki farklı cinsiyet perspektifinden yaklaşmıştır. Son Basamak, bu özelliği ile çoğunlukla kadınların tecrübelerini temel alan ve tek bir cinsiyetin odağında işlenerek ilerleyen evlilik hikayelerinden farkını ortaya koymuştur.
Son Basamakta'' Yer Alan Hikayeler
Tereddüt: Dürnevden Beriaya
Güzel Fahire Hanım
Beyaz Gölge
Daüssirka
Naciyenin Kabul Günleri
Ölüye Aşık
Çengel
Eserde yer verilen hikayelerin büyük bir kısmı; ikili ilişkiler, aldatmalar, aldanışlar, saplantılar ve bireyin ait olduğu sınıfsal konumun ilişkilere yansıması gibi konulara değinirken Çengel, dönemi daha geniş bir çerçeveden ele almış; topluma sosyal ve tarihsel açıdan yaklaşmıştır. Çocukluğu ve kent tecrübelerini de içinde bulundurması bakımından Çengel, diğer hikayelerden ayrılır.
Aguş Ağa Konakları

Aguş Ağa Konakları ( "Ağuş Ağa'nın Konakları"), Bulgaristan'ın Mogilitsa köyünde bulunan Pomaklara ait Osmanlı hanedanının kışlık malikanesidir. Avluları olan birbirini izleyen üç büyük konut binasından oluşmaktadır. 30 Aralık 1964'te PMC 388 sayılı Hükumet Kanunu uyarınca ulusal bir sanat ve kültür anıtı ilan edildi. Adını sahibi Ağuş Ağa'dan almıştır.
Konumu
Aguş Ağa Konağı, Bulgaristan'ın güneyindeki Rodop Dağları'ndaki Mogilitsa köyünde yer almaktadır. Smolyan kasabasının güneyinde yer almaktadır.
Tarihi
Hanedan konutu Paşmaklı (Smolyan) ile Ahiçelebi (Smolyan Eyaleti) Ağalığını yöneten Pomak kökenli bir derebeyi olan Hacı Osman'ın oğlu Agus Ağa tarafından 1820 - 1840 yılları arasında inşa edildi (1840-1842 tarihleri de belirtilir). Ağa ve üç oğlu Hüseyin, Salih, Arif'in ikametgahı olarak yaptırılmış ve adını sahibi Ağuş Ağa'dan almıştır. Konatsi'nin tekil formu, "saray ikametgahı, büyük ev" anlamına gelen "konak"tır. Kompleks, Bulgaristan'ın üç usta zanaatkarı tarafından inşa edildi. Avlulardan birinin girişinde 1843 tarihli bir yazıt bulunmaktadır.
Özellikleri
Kale topluluğu, her biri özel bir işlevsel bina olarak Osmanlı hanedanının yazlık konutları olarak özel olarak inşa edilmiş üç ardışık binadan oluşmaktadır. Feodal bey ve oğullarının konutlarının inşa edildiği üç avlusu vardır. Kompleks aynı zamanda çiftlik arazilerinde ailenin refakatçileri ve geçici işçiler için konut binalarına da ev sahipliği yapmaktadır. Çiftlik arazileri bir sundurma, ahır ve çiftçilikle ilgili diğer yapılara sahiptir. Her avlunun bir kuyusu vardı. Yerleşim alanı birkaç oda, salon, geçit, tünel ve gizli bölmelerden oluşmaktadır. Tüm kompleks, benzersiz bir tasarıma sahip dış yüksek kulelerle güçlendirilmiş kalın duvarlarla çevrilidir. Koruma duvarının yüksekliği bir uçtan diğer uca kademeli olarak artar. Kompleksin tamamı 221 pencere, 86 kapı ve 24 baca ile donatılmıştır. Kuleler ve iç duvarlar zarif süslemelere sahip olup, çatıdan çıkıntı yapan saçaklar rengarenk boyanmıştır. Yapının kuleleri ve duvarları ağırlıklı olarak beyaz ve kahverengi renge boyanmıştır, bu da kendisine çok zarif bir görünüm kazandırmaktadır.
Düş Yakamdan Osman

Düş Yakamdan Osman senaristliğini ve yönetmenliğini Aydemir Akbaşın yaptığı 1987 yapımı Türk filmidir. Başrollerinde Aydemir Akbaş ve Neslihan Acar oynamıştır.
Oyuncular
Aydemir Akbaş
Neslihan Acar
Neriman Köksal
Hüseyin Kutman
Ümit Yesin
Turan Köksal
Alev Koral
Gebelik ile ilgili Türk filmleri
1980'lerde Türkçe filmler
Türk komedi filmleri
1987 çıkışlı Türk filmleri
Uzman Film filmleri
Tseajaia

Tseajaia, tetrapoda (dört üyeliler) kladından Kuzey Amerika'nın Permiyen döneminde yaşamış bir bazal diadektomorf cinsi. İskeleti, orta büyüklükte, oldukça gelişmiş, sürüngen benzeri bir amfibidir. Hayattayken yaklaşık 1 metre uzunluğundaydı ve daha yavaş olmasına ve pençeleri olmayan daha amfibi bir ayağı olmasına muhtemelen bir iguana gibi görünüyordu. Diş yapısı biraz küttü ve bu, onun otçul veya muhtemelen hepçil olduğunu gösteriyordu.
Sınıflandırma
Tseajaia, tek ve oldukça eksiksiz bir örnekten tanımlandı ve Robert L. Carroll tarafından kendi ailesine (Tseajaiidae) atandı. Başlangıçta bir Seymouriamorph olduğu düşünülüyordu. Daha iyi bir taksonomik analize izin veren ek bulgular, büyük ve daha türetilmiş Diadectidae'nin kardeş grubu olarak Diadectomorpha'ya ait olduklarını göstermektedir. Tseajaia'nın kendisi oldukça genelleştirilmiş bir form olduğundan, amniyotların en yakın akrabalarının yapısı ve görünüşü hakkında makul bir gösterge verir.
Garipler de Sever

Garipler de Sever senaristliğini Gazanfer Dirlikin, yönetmenliğini Kemal Kanın yaptığı 1986 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular
Selahattin Alpay
Filiz Ersürer
Mine Sun
Turgat Özatay
Hikmet Taşdemir
Türk müzikal drama filmleri
1980'lerde Türkçe filmler
1986 çıkışlı Türk filmleri
Kemal Kan'ın yönettiği filmler
Motorlu trotinet

Motorlu trotinet, elektrik motoruna sahip trotinet türüdür. Küçük bir içten yanmalı motor veya elektrik motoru kullanır. Son zamanlarda, scooter paylaşım sistemi'nin tanıtılmasıyla popülerlik kazanmıştır.
Başlangıçta, ilk trotinetlerin tasarımı modern bir scooter'dan çok bir elektrikli bisiklete benziyordu.
Üreticiler
Bird (şirket)
Gotcha (şirket)
Jump (şirket)
Mambo Graphics
Micro Mobility Systems
Micro Scooters
Razor Scooter
Razor USA
Skip (şirket)
Xootr
Zike (şirket)
Piaggio
Vespa
Scarabeo
Riverside (şirket)
Muravey
Lambretta
Kymco
VOLTA MOTOR SANAYİ VE TİCARET A. Ş.
Sedef Örsel

Sedef Örsel Özçelik (1970; İstanbul), sosyolog, araştırmacı, eğitimci, yazar.
İnsan kaynakları, eğitim ve davranış bilimleri üzerine çalışan Örsel, 2000'li yılların başından itibaren çocuk öyküleri ve çocuk masalları yayımlamaktadır.
Yaşamı
1970 yılında İstanbul'da doğdu. Boğaziçi Üniversitesinin Sosyoloji Bölümünden mezun oldu. Lisansüstü çalışmalarına ABD'de George Washington Üniversitesi ve George Mason Üniversitesi'nde devam etti. Hunter College, The City University of New York'ta Sosyal Araştırmalar alanında lisansüstü programını ve Fordham Üniversitesi'nde, Klinik Sosyal Hizmet alanında sosyal Hizmet Yüksek Lisansı (MSW) programını tamamladı (2021). Çalışma hayatına insan kaynakları, davranış bilimleri ve eğitim alanlarında devam etti.
2000'li yılların başlarında çocuk edebiyatı konusunda çalışmaya başladı. İlköğretim çağındaki çocukları konu alan, New York Şehri Eğitim Müdürlüğünün bir çalışmasına araştırmacı olarak katıldı. 2008 senesinin ilkyarısında ABD, New York Eyaletinde bireysel olarak ebeveyn koçluğu hizmeti verdi. Ebeveyn ve Aile Koçu unvanıyla hem bireysel hem kurumsal danışmanlık ve eğitimler vermeye devam etmektedir.
Şafakta Üç Kurşun

Şafakta Üç Kurşun senaristliğini Nuri Ergünün, yönetmenliğini Orhan Aykanatın yaptığı 1966 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular
Cüneyt Arkın
Suzan Avcı
Yılmaz Köksal
Atilla Ergün
Necip Tekçe
Hasan Mutlucan
Figen Han
Aynur Aydan
Gülgün Erdem
Muzaffer Yenen
Adnan Mersinli
Bilge Tandoğaç
Ergül Buharalı
Hüseyin Güler
Dündar Aydınlı
Kurt Paşa Kulesi

Kurt Paşa Kulesi ( Kurtpaşova kula), aynı zamanda Kurtpaşov(a) Kulesi olarak da bilinir, Bulgaristan'ın kuzeybatısındaki İvraca kasabasında yer alanbir Osmanlı kule evidir. 17. yüzyılda inşa edilmiş olan yapı, günümüzde İvraca Bölge Tarih Müzesi'nin bitişiğinde yer alır ve sergi alanı ve hediyelik eşya dükkanı olarak kullanılmaktadır.
O dönemden itibaren Balkanlar'da inşa edilmiş olan diğer kule evler gibi Kurt Paşa Kulesi de, 17. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nda çalkantılı ve anarşik bir dönemde Balkanların bazı bölgelerinde ortaya çıkan belirli bir yaşanabilir savunma kulesi ailesine aittir. Kurt Paşa Kulesi, dönemin yerel bir feodal beyi tarafından, topluca Kurtpaşovtsi olarak bilinen ailesi için müstahkem bir mesken olarak inşa edildi. Bir anlatıya göre ailenin ortaçağ Bulgar asaletinden geldiği ve Osmanlı idaresi altında İslam'a geçerek bölgedeki varlığını koruduğu söylenmektedir.
kare bir temele sahiptir ve yüksekliğindedir. Bodrum ve zemin katı dahil olmak üzere toplam dört katlıdır. En önemli iki kat, sahibinin ailesi tarafından kullanıldı. Kulenin inşasında üst katı alttan ayırmak için kullanılan düzeltici kirişler, harç ve taştan inşa edilmiştir ve bu sayede olası yangınlara bir tedbir alınmıştır. En üst katta on iki ok yarığı ve potansiyel düşmanların üzerine kaynayan sıvıları dökmek için tasarlanmış açıklıklar bulunur. Bu açıklıklar, konsolların arasına yerleştirildi. Boyut olarak daha küçük ve yakındaki Meshchii Kulesi'nden daha modern olmasına rağmen, Kurt Paşa Kulesi pencerelerinin olmaması ve karakteristik şekli nedeniyle küçük bir Orta Çağ kalesi görünümündedir.
2011 yılının sonlarında, Kurt Paşa Kulesi 10.000 Bulgar levası değerinde küçük koruma çalışmalarından geçti. Şu anda, kule birinci katta bir hediyelik eşya dükkanının yanı sıra Vratsa Bölge Tarih Müzesi'nin sergileri için sergi alanına ev sahipliği yapmaktadır. 2012'nin başından 2013'ün ortasına kadar, kule toplam 40.000 kişi tarafından ziyaret edildi.
Roma Duvarı (Sofya)

Roma Duvarı ( Rimska stena) Bulgaristan'ın başkenti Sofya'daki erken bir Osmanlı mimari anıtının yaygın ancak yanlış bilinen adıdır. 16. veya 17. yüzyıldan kalma bir İslami dini yapının parçası, günümüzde Lozenets mahallesindeki küçük bir pazar yerinin ortasında yer almaktadır.
Tarihi ve mimarisi
Roma Duvarı, düz sıra tuğla ve taşlardan oluşan dikdörtgen bir yapıdır. Büyük kesme taşları tuğla setleriyle çevreleyen karakteristik bir Osmanlı inşa yöntemi ile inşa edilmiştir. Duvar, doğu-batı doğrultulu uzanmaktadır ve aralarında mihrap nişi bulunan iki pencerelidir. Çentikli bir tuğla korniş duvarın üstünü süslemektedir.
Roma Duvarı, Bulgaristan'ın Osmanlı yönetimi döneminde, 16. veya 17. yüzyılda inşa edilmiştir. İslami bir dini işlevi yerine getirdiği kabul edilmesine rağmen duvarın kesin inşa amacı belirsizdir. Ya seçkin bir Osmanlı Türkü'nün türbesinin korunmuş bir parçası ya da bir namazgahın, imamların hacca gidenler için namaz kıldırdığı bir açık hava dini yapısının parçalarından birisini oluşturmuş olabilir.
19. yüzyılın sonlarında, Bulgaristan Prensliği'nin 1878'de yeniden kurulmasının ardından, Eski Duvar terk edilmiş Türk mezarlığında tek başına kalmış bir yapı olarak kaldı. 1957'de duvar yeniden inşa edildi ve bir kültür anıtı olarak kaydedildi.
Bugün duvar, Lozenets semtinde, Hristo Smirnenski Bulvarı yakınlarındaki Stara Stena Caddesi üzerinde yer almaktadır. Duvarın etrafında küçük bir pazar yeri bulunmaktadır ve aynı adı taşımaktadır. Her cumartesi alanda "Roma Duvarı" olarak da adlandırılan haftalık çiftçi pazarı kurulmaktadır.
Gab Ovası

Gab Ovası (Arapça: ََِْْ, romanizasyon: Sahl al -Gāb, kelime anlamıyla: Orman Ovası), esas olarak Suriye'nin kuzeybatısındaki Sukaylabiye ilçesinde yer alan verimli bir ovadır. Kuzeye akan Asi Nehri, Hama'nın yaklaşık 25 km kuzeybatısındaki Muhradah yakınlarında ovaya girer.
Ova, yüzyıllar boyunca Asi Nehri'nin suları tarafından sular altında kaldı ve bu da onu bir bataklık haline getirdi. 1950'lerde başlayan "Gab projesi", vadiyi yaşanılabilir ve ekilebilir arazi haline getirmek için ovadaki suyu boşalttı. Proje sonucunda 41,000 hektarlık tarım arazisi sağlandı.
Vadi, batıdaki El Nusayriye dağlarını Zaviye sıradağlarından ve doğudaki plato bölgesinden ayırır. 63 kilometre uzunluğunda ve 121 kilometre genişliğindedir.
Balıkçılık
Drenajdan önce Gab, yayın balığı (Silurus glanis) balıkçılığının merkeziydi.
Gab projesi
Proje 1953 yılında başladı ve Suriye'nin kuzeyindeki en önemli hidrolik projelerden biri olarak kabul ediliyor. Asi Nehri'nin El Aşarine bölgesinde hafif bir eğim (%0.10) nedeniyle, nehir çevresindeki bölgelere yeterli su sağlanamamıştır. Ova 1968'de tamamen kurudu ve 11.000 aileye toprak sağladı.
Rouj Ovası
Ghab Ovası'nın kuzeydoğusunda, Rouj Ovası veya Rouj Havzası olarak bilinen başka bir küçük ova bulunur. Gab Ovası ve Amik Ovası arasında yer almaktadır. Bölgede birçok antik arkeolojik alan bulunmaktadır.
D-8-Türkiye İlişkileri

D-8 Ekonomik İşbirliği Teşkilatı, 1996 yılında 54. Türkiye Hükumeti Başbakanı Necmettin Erbakan önderliğinde kurulan ekonomik işbirliği teşkilatıdır. D-8 Ekonomik İşbirliği Teşkilatı üyeleri aynı zamanda İslam İşbirliği Teşkilatı üyeleridir. Üye ülkeler: Bangladeş, Endonezya, İran, Malezya, Mısır, Nijerya, Pakistan ve Türkiye'dir.
D-8 Ekonomik İşbirliği Teşkilatı'nın merkezi 2009 yılında imzalanan anlaşma sonucu İstanbul olmuştur.
Türkiye bu zamana kadar iki toplantıya ev sahipliği yapmıştır.
Örgütün nüfusunun %85'den fazlası Müslüman'dır.
Türkiye'nin D-8 ile ilişkileri
D-8 dönem başkanlığını 2017 yılında Türkiye üstlenmiştir. İstanbul'da gerçekleşen 9. zirvede İstanbul Bildirisi, İstanbul Eylem Planı belgeleri ve D-8 Proje Destek Fonunun kurulması onaylanmıştır.
Tarihi
22 Ekim 1996 tarihindeki "Kalkınmada İşbirliği Konferansı"nı izleyen bir dizi hazırlık toplantılarından sonra 15 Haziran 1997 yılında İstanbulda yapılan Devlet ve Hükumet başkanları zirvesinde D-8in kuruluşu resmen ilan edilmiştir.
D-8in altı ilkesi vardır ve o ilkeler şunlardır;
Savaş değil, barış,
Çatışma değil, diyalog,
Çifte standart değil, adalet,
Üstünlük değil, eşitlik
Sömürü değil, adil düzen,
Baskı ve tahakküm değil, insan hakları, hürriyet ve demokrasi.
İş birliği alanları, faaliyetler ve projeler
D-8 kapsamındaki iş birliği, esas itibarıyla sektörel bazda yürütülmektedir. Bu kapsamda ülkelerin çalışmalarını yönettikleri konulan şu şekildedir;
Bangladeş: Kırsal kalkınma
Endonezya: Yoksullukla mücadele ve insan kaynakları
İran: Bilim ve teknoloji
Malezya: Finans, bankacılık ve özelleştirme
Mısır: Ticaret
Nijerya: Enerji
Pakistan: Tarım ve balıkçılık
Türkiye: Sanayi, sağlık ve çevre
Gelişmişlik sıralaması
D-8'in ekonomik ve sanayi alanında en gelişmiş ülkesi Türkiye'dir. Türkiyeyi Endonezya, İran, Mısır, Pakistan, Malezya, Nijerya ve Bangladeş takip eder.
Toplantılar
D-8 ülkeleri
Ülkelerin karşılaştırması
Veriler 2020-2021 yıllarına aittir.
Ülkelerin ekonomileri
Veriler 2017 yılına aittir.
Türkiye'nin D-8 ülkeleri ile ticareti
Veriler 2017 yılına aittir.
Karşılaştırma
Şafak Sökmesin

Şafak Sökmesin senaristliğini Safa Önalın, yönetmenliğini Ertem Göreçin yaptığı 1968 yapımı Türk filmidir
Oyuncular
Cüneyt Arkın (ses. Abdurrahman Palay)
Selda Alkor (ses. Jeyan Mahfi Tözüm)
Pervin Par (ses. Nevin Akkaya)
Devlet Devrim
Necati Er
Talat Gözbak
Faik Çoşkun
Seyfi Havaeri
Arap Celal
Zeki Sezer
Talia Saltı
Nevzat Okçugil
Ranoidea mira

Ranoidea mira (eski isimiyle Litoria mira), ya da çikolatalı ağaç kurbağası, 2016 yılında Yeni Gine Adası'nın yağmur ormanlarında Steve Richards ve ekibi tarafından keşfedilmiştir. Ranoidea mira'nın bilinen en yakın akrabası yeşil ağaç kurbağası (litoria caerulea) olduğu belirlenmiştir. 2016 yılında keşfedilmesine rağmen 2021 yılına kadar yeni bir tür olup olmadığı bilinmediği için araştırmalar devam etmiştir. Daha önce keşfedilmemiş olmasının sebebi ise Mira'nın yaşam alanıyla doğru orantılıdır. Girilmesi zor, ücra bataklıklıklar, bataklık ormanlar ve benzeri alanlarda yaşadığından dolayı keşfi uzun sürmüştür.
Görünüm ve tespit
Ranoidea mira, 2.5 ila 3 cm arasında değişen boyutlarda olan küçük bir ağaç kurbağası türüdür. Yetişkinlerinin vücudu turuncu-kahverengi tonlarıyla kaplıdır ve vücudunun yanlarında beyaz çizgiler taşır. Kurbağanın alt kısmı ise beyazdır. Ranoidea mira'nın vücudu ince ve oval şekilli olup, başı vücuduna oranla küçüktür. Kurbağanın gözleri büyük ve siyah renklidir. Gözlerinin üstünde, bir çizgi şeklinde uzanan beyaz bir şerit bulunur. Ayrıca, kurbağanın ayakları uzun ve incedir. Ayaklarının uçlarındaki parmaklar, yapışkan pedlerle kaplıdır ve avlarını yakalamalarına yardımcı olmaktadır. Ayakları arasında, yüzme için kullanılan ince bir zar bulunur. Erkek Ranoidea mira'nın gırtlakları, çiftleşme dönemi sırasında yaydıkları çağrılar için özel olarak modifiye edilmiştir. Bu çağrılar, dişi kurbağaların dikkatini çeker ve eşleşme sürecini başlatır.
Habitat ve ekoloji
Ranoidea mira, Yeni Gine'nin ovalarının erişilmesi zor ve nispeten bozulmamış bölgelerde dağalım göstermektedir. Bataklıklar, bataklık ormanları, yağmur ormanları ve bozulmamış ovalarda Miran'nın habitatlarındandır. Çağrı sesi, L. caerulea'nınkiyle ayırt edilemeyecek kadar benzemektedir, uzun seriler halinde tekrarlanan derin, pürüzlü bir sese sahiptir. Her serinin ilk çağrısı en yumuşak ve en kısa olanıdır ve çağrıların genliği, kendisinden önceki çağrılardan belirgin şekilde daha düşük bir genliğe sahip olabilen son çağrı dışında her dizi sırasında artar. Çağrılar 0,10-0,17 saniye sürmektedir.
Etimoloji
"Litoria mira"nın verildiği ilk bilimsel makale, 2015 yılında bir grup araştırmacı tarafından yayınlanmıştır. Bu makalede, türün Papua Yeni Gine'deki örnekleri incelenmiş ve yeni bir tür olarak tanımlanmıştır. Daha sonra yapılan taksonomik revizyon sonrasında ise tür Ranoidea cinsi altında sınıflandırılmıştır.
Türün önceki adı olan Litoria mira, Latince "mirus" kelimesinden gelir, bu da "harika" veya "muhteşem" anlamına gelir. Bu ad, türün ilgi çekici ve güzel görünüşüne atıfta bulunur.
Daha sonra yapılan taksonomik revizyon sonrasında, tür Ranoidea cinsi altında sınıflandırılmış ve "Ranoidea" adı, Latince "rana" kelimesinden gelir ve "kurbağa" anlamına gelir. "Ranoidea" kelimesi, kurbağaların geniş bir taksonomik grubunu ifade etmek için kullanılır.
"mira" kelimesi ise, yeni adında kullanılmamıştır. Ancak, türün önceki adındaki anlamını korur ve "harika" veya "muhteşem" anlamına gelir.
Daşbaşi

Daşbaşi (Gürcüce): ; Türkçe: Taşbaşı), Gürcistan'da Kvemo Kartli bölgesinde, Tsalka Belediyesi'nde bir köydür. Çoçiani Platosunda, deniz seviyesinden 1.500 metre yükseklikte yer alır.
Daşbaşi, Tsalka kentine 2,5 km uzaklıktadır. Köy Daşbaşi Kanyonu ve buradaki şelaleyle de tanınır.
Tarihçe
Tarihsel Trialeti bölgesinde yer alan Daşbaşi'nin eski adı Ahalkalaki'dir ve "yeni şehir" anlamına gelir. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Türkiye'den göç eden Ermeniler ile Rumların (Urumi) Tsalka bölgesine yerleştirilmesinden sonra köyün adı Ayazma olarak değiştirilmiştir.
Daşbaşi Kanyonu'ndaki mağara ve mezarlar, buranın İÖ 5-4. yüzyıldan itibaren bir yerleşme olduğunu göstermektedir. 9-10. yüzyıllarda bir kent haline gelen Ahalkalaki, Kldekari Prensliği sınırları içinde kalıyordu. 1392 yılında piskoposluk toprakları içinde sayılıyordu. 1676-1724 yıllarına ait belgeler buranın kraliyet kenti olduğunu göstermektedir.
Daşbaşi köyünde iki kilise bulunmaktadır. Aziz Giorgi Kilisesi, Hrami Deresi kıyısında yer alır. Kubbeli bir yapı olan kilisenin 10. yüzyılda inşa edildiği yazıtından anlaşılmaktadır. Diğer kilise ise, Meryem Ana Kilisesi'dir. Kubbesiz bir yapı olan kilise, 19. yüzyılda değiştirilmiş ve yazıtı da tahrip edilmiştir.
Nüfus
Daşbaşi köyünde 2014 yılı verilerine göre 295 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu, 19. yüzyılın ilk yarısında yerleştirilmiş olan Ermenilerden oluşuyordu.
Lazkiye Sancağı

Lazkiye Sancağı ya da Lazikiyye Sancağı, Beyrut Vilayeti'nin en kuzeyinde yer alan bir Osmanlı sancağıydı. Sınırları doğuda Suriye Vilayeti içinde yer alan Hama Sancağı, batıda Akdeniz, kuzeyde Halep Vilayeti ve güneyde Trablus Sancağı arasında uzanmaktaydı. Sancağın başkenti Lazkiye şehriydi. 1914 yılında nüfusu 144.447 kişiydi. Sancak; Lazikiyye, Cebele, Markab ve Sahyun olmak üzere toplam dört kazadan oluşuyordu.
Trablus Sancağı

Trablus Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu'nun Beyrut Vilayeti'nde bulunan bir sancağıydı. Sınırları doğuda Suriye Vilayeti'ndeki Hama Sancağı, batıda Akdeniz, kuzeyde Lazkiye Sancağı ve güneyde Beyrut Sancağı arasında uzanıyordu. Sancağın 1914 yılındaki nüfusu 175.063'tür.
Kazaları
Sancağa bağlı kazalar şunlardı:
Trablus (Trablus-Şam)
Krak des Chevaliers (Hısnü'l Ekrad)
Şafita
Akkar
Fares Fares

Fares Fares (d. 29 Nisan 1973), İsveçli-Lübnanlı bir aktördür.
Biyografi
Fares, Lübnan'ın Beyrut şehrinde doğdu. Küçük erkek kardeşi yönetmen Josef Fares'dir ve dört kız kardeşi vardır. 1987'de Fares 14 yaşındayken ailesi İsveç'in Örebro şehrine taşındı. Lübnan İç Savaşı'ndan kaçmak için ve daha önce orada yaşamış akrabaları olduğu için İsveç'e gitmeyi seçtiler. Fares, İsveç'e taşındıktan sonra üç ay içinde İsveççe öğrendiğini söylüyor.
Filmografi
Ayşe Kara

Ayşe Kara (d. 1964, Bayburt), Türk yazar.
İlköğrenimini İstanbul'da tamamlayıp özel eğitimler aldı. Hece, Hece Öykü, Türk Edebiyatı dergilerinde öykü, deneme, seyahat ve şehir yazıları yayımlandı. İlk tarihi romanı Refia Sultan-Bir Tanzimat Prensesi ile Türkiye'nin batılılaşma hikayesini anlattı. Bir aile tarihi üzerinden imparatorluktan cumhuriyete Türkiye coğrafyasında yaşanılan kırılmaları anlattığı Lal romanı ile Türkiye Yazarlar Birliği Yılın Yazar, Fikir Adamı ve Sanatçıları 2010 yılı roman ödülünü aldı. İstanbul'un fethini iki tarafın; Bizans ve Osmanlı İmparatorluğu 'nun gözünden anlattığı kitabı İstanbul'un Çağrısı romanında ilk defa denenen bir teknik kullanarak hikayeyi şehrin dilinden aktardı.