turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Nene Hatun (gemi)

Nene Hatun (gemi), Türkiye'nin bir acil kurtarma gemisidir. 21 Kasım 2014 tarihinde denize indirilen Nene Hatun gemisi halen Türkiye'nin en büyük ve kapsamlı acil kurtarma ve itfaiye gemisi olarak (ve aynı zamanda ilki olarak) hizmettedir. 'Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün sahibi olduğu ve işlettiği Yalova'da inşa edilmiş 2015 yılında hizmete açılmıştır. İçerisinde olası bir kurtarma sonrası acil sağlık hizmeti için 20 yataklı hastane ve saatte 9 bin 600 metreküp su basabilen yatay 150 metre, dikey 70 metre su püskürtebilen haiz yangın söndürme sistemi bulunuyor. Bir adet heliport ruhsatı bulunan "Nene Hatun"da, 11 ton ağırlığa kadar helikopterin iniş yapabileceği bir helikopter pisti yer alıyor. Bordalarında bulunan kollar sayesinde Deniz kirliliğine müdahale yeteneği ve 1000 metreküp kadar atık taşıma kapasitesine sahip olan gemide, kirlilik ölçüm laboratuvarı ve 25 ton kapasiteli güverte kreyni mevcut.
Teknik özellikleri
Gemi boyu ve genişliği: 87x19 m
Azami yükseklik: 79 m
Maksimum sürat: 18 knots
Hareket siası: 5375 mil
Yangınla Mücadele: FiFi 3 10.000m3 /h
Günlük Dizel harcama: 75m3
Dizel tank kapasitesi: 1067,3m3
Tatlı su tankı: 39,5 M/T
Balast Kapasite: 1.043,38m3
Çeki gücü: 205,4 Ton (2230 kN)
Anthracotheriidae

Anthracotheriidae, su aygırları ve balinalarla ilişkili soyu tükenmiş, su aygırı benzeri çift toynaklıların parafiletik bir familyasıdır. En eski cins olan Elomeryx, ilk olarak Orta Eosen'de Asya'da ortaya çıktı. Familya Afrika ve Avrasya'da dağıldı ve birkaç tür Oligosen sırasında Kuzey Amerika'ya ulaştı.
Muhtemelen iklim değişiklikleri, domuzlar ve gerçek suaygırları da dahil olmak üzere diğer Çift toynaklılar arasındaki rekabetin bir kombinasyonu nedeniyle Miyosen sırasında Avrupa ve Afrika'da yok oldular. En genç cins olan Merycopotamusun, soyu Pliyosen'de Asya'da tükendi. Anthracotherium cinsinin fosil kalıntıları, Harvard Üniversitesi ve Pakistan ortak araştırma projesi (Y-GSP) tarafından Kuzey Pakistan'daki Pothohar Platosu'nun iyi tarihlendirilmiş orta ve geç Miyosen yataklarında keşfedildi.
Hayatta olsaydı, ortalama bir anthracotherid, muhtemelen nispeten küçük, dar kafalı ve büyük olasılıkla genel görünüşte domuz benzeri sıska bir suaygırıyı andırırdı. Her ayağında dört veya beş parmakları vardı ve yumuşak çamurda yürümeye uygun geniş ayaklara sahiplerdi. Üst azı dişlerinde beş yarı-merkezli çıkıntı bulunan yaklaşık 44 dişten oluşan tam setlere sahiptiler. Bu dişler, bazı türlerde sucul bitkilerin köklerini kazmak için evrimsel süreçte kazanılmıştı.
Evrimsel ilişkiler
Anthracotheridlerin bazı iskelet özellikleri, su aygırları ile ilişkili olduklarını öne sürüyor. Fosilleştikleri çökeltilerin doğası, amfibi olduklarını gösterir, bu da anatomik kanıtlara dayanarak, su aygırlarının ataları oldukları görüşünü destekler. Bununla birlikte, bir çalışma, antracotheridler yerine, palaeochoeridae adı verilen başka bir domuz benzeri çift toynaklı grubunun Hippopotamidae'nin gerçek kök grubu olduğunu öne sürüyor.
Karşılaştırmalı gen dizilemesinden elde edilen son kanıtlar ayrıca su aygırlarının balinaların en yakın yaşayan akrabaları olduğunu ileri sürmektedir, bu nedenle, anthtacotheridler ata su aygırları ise, geçici olarak Whippomorpha adı verilen bir gruptaki balinalarla da ilişkili olacaklardır.
Bununla birlikte, bilinen en eski anthracotheridler, orta Eosen'deki fosil kayıtlarında, arkaik balinaların tamamen suda yaşayan yaşam tarzlarını benimsemesinden çok sonra ortaya çıkıyor. Günümüze ulaşan hayvanlarla ilgili moleküler verilerin filogenetik analizleri, su aygırlarının deniz memelilerinin (balinalar, yunuslar ve domuzbalıkları) en yakın akrabaları olduğu fikrini güçlü bir şekilde desteklese de, mevcut ve soyu tükenmiş çift toynaklılar analiz edildiğinde iki grubun yakından ilişkilili olmama ihtimali de vardır. Deniz memelileri yaklaşık 50 milyon yıl önce Güney Asya'da ortaya çıkarken (Pakicetus), Hippopotamidae ailesi sadece 15 milyon yaşındadır ve ilk hipopotamlar ise sadece 6 milyon yaşındadır. Yine de, fosil soylarının analizleri, deniz memelileri ile ilişkileri olduğu sorununu çözmedi.
İlgisizlik

İlgisizlik, Apati (apathy; İlgisizlik, kayıtsızlık), çevre ile ileri derecede ilgisizlik, kayıtsızlık ve duyarsızlık halidir. Sağlıklı bireyler yaşadığı veya hissettiği olumsuz veya olumlu tüm olaylara olumlu veya olumsuz bir tepki verir. Apati olan kişilerde bu durum tam tersine olmak üzere çevrede gelişen tüm olaylara karşı tepkisiz kalırlar. Şizofreni, Tükenmişlik sendromu, Alzheimer, Hebefrenikler, Pick hastalığı, Ataraksiya gibi psikolojik rahatsızlıklarda Apati sendromu görülür.
Etimoloji
Apati kelimesi ilk olarak 1594 yılında kullanılmış ve Yunanca ἀπάεια'dan (apatheia ), ἀπάης'dan (apathēs, "duygusuz" a- ( "olmadan, değil") ve pathos ("duygu")), iki terimi karıştırmamak önemlidir. Yunanca'da "tutku yokluğu", "ilgisizlik" veya "duyarsızlık" anlamına gelen apatheia terimi, Stoacılar tarafından olaylara ve kişinin kontrolü dışında kalan şeylere (arzu edilen) kayıtsızlık durumunu belirtmek için kullanılmıştır. (yani, felsefelerine göre, dışarıdaki her şey, kişi yalnızca kendi temsillerinden ve yargılarından sorumludur). Apatinin aksine, apatheia, özellikle Ortodoks manastırcılığında bir erdem olarak kabul edilir. Philokalia 'de dispassion kelimesi apathia için kullanılır, böylece onu ilgisizlikle karıştırmaz.
Tarih ve diğer görüşler
Hristiyanlar tarihsel olarak ilgisizliği bir eksiklik olarak kınadılar. Tanrı ve onun çalışmalarına sevgi ve bağlılık. Bu ilgisizlik yorumuna Sloth olarak da atıfta bulunulur ve Yedi Ölümcül Günah arasında listelenir. Clemens Alexandrinus terimi, erdem peşinde koşan Hristiyanlık filozoflarını çekmek için kullandı.
Modern ilgisizlik kavramı, "kabuk şoku "nun çeşitli biçimlerinden biri olduğu I. Dünya Savaşı sonrasında daha iyi bilinir hale geldi. Bombalama ve makineli tüfek ateşinin ortasında siperlerde yaşayan ve savaş alanlarının ölü ve sakat yoldaşlarla dolu olduğunu gören askerler, savaştan döndüklerinde normal sosyal etkileşime ilgisizlik ve ilgisizlik hissi geliştirdiler.
1950'de ABD'li romancı John Dos Passos şöyle yazdı: "Apati, çok yoğun veya başa çıkamayacak kadar karmaşık uyaranlara maruz kaldığında herhangi bir canlı organizmanın karakteristik tepkilerinden biridir."
Apatinin ölçümü
Sağlıklı insanlarda patolojik ilgisizliği veya son zamanlarda ilgisizliği ölçmek için birkaç farklı anket ve klinik görüşme aracı kullanılmıştır.
Apati değerlendirme ölçeği
1991'de Robert Marin tarafından geliştirilen Apati Değerlendirme Ölçeği (AES), klinik popülasyonlarda apatiyi ölçmek için geliştirilen ilk yöntemdi. Değerlendirmeye odaklanan ölçek, kendi kendine veya başka bir bilgiye sahip olabilir. Testin üç versiyonu kendi kendini, bir aile üyesi gibi bilgi veren kişiyi ve klinisyeni içerir. Ölçek; ilgi, motivasyon, sosyalleşme ve bireyin zamanını nasıl harcadığı gibi konuları soran anketlere dayanmaktadır. Kişi veya bilgi veren kişi "hiç", "biraz" veya "çok" şeklinde yanıtlar verir. Değerlendirmedeki her öğe olumlu veya olumsuz söz dizimiyle oluşturulur ve biliş, davranış ve duygu ile ilgilidir. Her bir madde daha sonra puanlanır ve puana göre bireyin ilgisizlik seviyesi değerlendirilebilir.
Anormal psikoloji
Duygular
Narsisizm
Psikolojik tutum
Muğla halkası

Muğla halkası, Türk mutfağında yer alan bir kurabiye türüdür. Osmanlı döneminden beri yapılmaktadır. Muğla geleneksel mutfağında yer alır. Şekil olarak yılan, S şeklinde, saç örgüsü, at nalı şeklinde olabilir.
Aida Čorbadžić

Aida Čorbadžić (d. 8 Mart 1976) Bosna-Hersekli opera sanatçısıdır. Zavidovići'de doğmuş ve Saraybosna'da yaşamaktadır. Sopranodur. Bugojno'daki müzik okulları yarışmalarında özel ödül almıştır.
Eğitim
Čorbadžić, Saraybosna Müzik Akademisi'nde şan eğitimi almış ve 2006 yılında mezun olmuştur. Aida, Saraybosna belediye bursunun yanı sıra Viyana merkezli Orta ve Doğu Avrupa Müzik Tiyatrosu bursunun da sahibidir. Saraybosna, Ljubljana'da Müzik Okullarına devam etmiştir.
Kariyer
Corbadžić 2004'te Saraybosna'nın Ulusal Opera korosuna katılmıştır. 2007'de solist olarak görev yapmıştır. Saraybosna Filarmoni Orkestrası ile Bosna Hersek, Hırvatistan, Slovenya ve Fransa'daki mekanlarda solist olarak sahne almıştır.
Operadaki rolleri arasında Barbarina (Figaro'nun Düğünü), Adele (Die Fledermaus), Shepard (Tosc)), Amore (Orfeo Euridice), Belinda (Dido ve Aenea)), Cobance (Ero ler onoga svijeta), Adina (Aşk iksiri), Musetta (La Boheme) ve Dijete (Srebrenicanke) vardır. Ayrıca Haris Pasoviç'in yönettiği East West Theatre Company'nin 2011 yapımı 'Roses for Anne Teresa / Football Stories' eserinde başrol oynamıştır.
Domates mücveri

Domates mücveri bir çeşit mücverdir.
Osmanlı Mutfağındaki Çeşitleri
Mehmed Reşad'ın yazdığı Fenn-i Tabahat yemek kitabında salçalı ve domatesli mücver olarak tarif verilmiştir. Kabuğu soyulmuş ve çekirdekleri çıkarılmış ufak doğranmış domates ile yumurta, ekmek içi, tuz, ve biber karıştırdıktan sonra yağda iki tarafı kızartılır, Üzerine sarımsaklı salça veya arzuya göre diğer salçalardan biri konulup servis edilir.
Ambulocetidae

Ambulocetidae, Eosen'de Pakistan'da yaşamış, en eski balinaları içeren
bir Arkaik balina familyasıdır.
Açıklama
Ailenin adını aldığı Ambulocetus cinsi, Ambulocetus natans'ın fosil örnekleri ile, en eksiksiz ve en iyi bilinen ambulocetid cinsidir. Ailedeki diğer iki cins olan Gandakasia ve Himalayacetus'un fosil örnekleri, sadece dişlerden ve çene parçalarından bilinmektedir. Ambulecetidlerin, büyük arka bacakları ile bir zamanlar karada yürüyebilecekleri düşünülüyordu. Ancak son araştırmalar, ambulocetidlerin, modern deniz memelileri gibi tamamen suda yaşıyor olabileceklerini gösteriyor.
Filogeni
Kuzman Kapidan

Kuzman Kapidan ( ), ya da Kuzman Karamak veya Kuzman voivode ya da Kuzman Kareman, Bulgar ve daha sonra Makedon epik şiirinin popüler bir efsanevi kahramanıdır. Onun karakteri, 19. yüzyılın başlarında Ohri kazasının valisi olan Celadin Bey'in () hizmetinde başlangıçta bir haydut, daha sonra serdar olan tarihi kişiye dayanmaktadır. Soyguncu Osman Mura ve Derviş Mucha'nın çetelerini yendi. Bazı efsanelere göre düşmanları tarafından zehirlenmiş, bazılarına göre ise savaşta öldürülmüştür. Haydutlara karşı sürdürdüğü mücadelesi, 20. yüzyılda Makedonlar arasında, özellikle de mücadele ettiği ve ele geçirdiği Debar bölgesinde hala yaşıyordu. 19. yüzyıl Bulgar şair Grigor Parliçev tarafından yazılan ödüllü bir şiir olan O Armatolos da dahil olmak üzere çok sayıda destansı şarkıyla anılmaktadır.
Tarihsel arka plan
19. yüzyılın başlarında Ohri bölgesi, Osmanlı İmparatorluğu'na aitti ve Ohri Sancağı'nın kazası statüsüne sahipti. Valisi, bir yandan Osmanlı padişahı ile diğer yanda Yanya Paşalığı'ndaki haydut çetelerinin lideri Ali Paşa arasında dengeyi sağlamak zorunda kalan Celadin Bey idi. Ali Paşa çeteleri, Celadin Bey'in kontrolü altındaki bölge de dahil olmak üzere sık sık komşu bölgelere saldırılar gerçekleştirirdi. Celadin Bey, Batı Balkanlar'daki nüfuzlu Osmanlı yetkilileri grubuna mensuptu ve başkalarından zorla el koydukları mülklerini korumak için gerçekleştirilen reformlara direniyordu. Celadin Bey, kontrol ettiği kaza topraklarında yaklaşık 100 çiftliği bu şekilde "kazandı". Onlara karşı daha iyi direnmek için Osmanlılar, Arnavutluk'a doğru dağ geçitlerini korumak için düzenli askeri güçlerine yardım etmek üzere yerel Hıristiyanları seferber etmek zorunda kaldı. Kuzman öldüğünde oğlu Đore konumunu devraldı ve hem Arnavutlardan hem de Makedon Slavlardan oluşan kuvvetleriyle kazalarını korumaya devam etti.
Makar Hubua

Makar Hubua (Gürcüce: ; 12 Ekim 1890, Uşafati - 29 Haziran 1956, Tiflis), Gürcistan-İran ilişkileri ve Megrelce üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan Gürcü-İranlı araştırmacıdır.
Hayatı
Hubua, 1925'te Tiflis Üniversitesi dilbilim bölümünden mezun oldu. 1931-1932 yıllarında iş gezisi için gittiği Leningrad'da İran çalışmaları üzerine yüksek lisans yaptı. Modern Fars edebiyatı, Gürcistan-İran tarihsel ilişkileri, Farsça şiir dili ve Gürcüce-Farsça dilbilimsel ilişkileri inceledi. "Gürcistan-İran İlişkileri" (1940), "Farsça Beyitin Ritmik Unsurları" (1943), "Klasik Farsçada Şiir Dili ve Üslup Sorunları" (1950) ve "Megrelcedeki Farsça Kelimeler" (1952) adlı çalışmaları yazdı. İranlı yazar Cemalzade'nin romanlarını tercüme edip yayımladı. Gürcistan'da muhafaza edilen İran krallarıyla ilgili tarihi belgelerinin incelenmesine ve yayınlanmasına özel katkı sağladı. "Yukarı Acara'nın Dilbilimsel Analizi" (1932) ve "Megrelce Metinler" (1937) adlı kitapların yazarıdır.
Remingtonocetidae

Remingtonocetidae, Orta Eosen'de Hindistan ve Pakistan'da yaşamış bir arkaik balina familyasıdır. Remingtonocetidae'nin en eski temsilcileri, Ambulocetus ile aynı fosil bölgelerinde bulunur, ancak en büyük remingtonocetid çeşitliliği, 48 ila 41 milyon yıl önce Hindistan ve Pakistan'daki daha genç kayalardan bilinmektedir. Toplamda, kafatası uzunluğunun yaklaşık üçte ikisini oluşturan uzun bir burun ile karakterize edilen 6 remingtonocetid cinsi vardır.
Açıklama
Remingtonocetidler, balinaların en eski ve en ilkel grubu olan archaeoceti'ye aittir. Bazı özellikleri (iyi gelişmiş bacaklar) nedeniyle şüphesiz arkaik balinalara dahil olmalarına rağmen, bu hayvanlar diğer archaeocet ailelerinde (uzun yüz gibi) bulunmayan özelliklere sahipti. Bilinen cinsler arasında: Rayanistes, Remingtonocetus, Dalanistes, Andrewsiphius, Kutchicetus ve Attockicetus bulunur.
Morfoloji
Remingtonocetidlerin iskeletleri son derece ilkeldi. Karada hareket etmeye uygun, hala iyi gelişmiş dört bacakları vardı. Ambulocetus gibi diğer Archaeocetlerle karşılaştırıldığında, bu hayvanların daha küçük göz çukurları ve uzun burunları vardı. Genel olarak, bu hayvanların görünüşü, muhtemelen son derece uzun bir burnu olan bir su samuruna benziyordu.
Boyutlarının Pakicetidler ile Ambulocetidler arasında olduğu düşünülmektedir.
Burun delikleri alınlarına yakın yerleştirilmiş haldeydi. Gözleri küçüktü ve iç kulakları su altı yaşamına daha iyi uyumluydu.
Taksonomi
Remingtonocetinae ve Andrewsiphiinae
2009'da Thewissen ve Bajpai, Remingtonocetidleri iki ana gruba ayırdı: Remingtonocetinae ve Andrewsiphiinae. Ancak grup içindeki ilişkiler belirsizdir ve bazı yazarlar tarafından 2009 hipotezi kabul edilirken bazıları tarafından kabul edilmemiştir.
Kladogram
Familya:Remingtonocetidae (Kumar ve Sahni 1986)
Rayanistes (Bebej vd. 2015)
Rayanistes afer (Bebej vd. 2015)
Alt familya: Andrewsiphiinae? (Thewissen ve Bajpai 2009)
Andrewsiphius (Sahni and Mishra 1975)
Andrewsiphius sloani (Sahni ve Mishra 1972)
Kutchicetus (Bajpai ve Thewissen 2000)
Kutchicetus minimus (Bajpai ve Thewissen 2000)
Alt familya:Remingtonocetinae? Thewissen ve Bajpai 2009
Attockicetus (Thewissen ve Hussain 2000)
Attockicetus praecursor Thewissen and Hussain 2000
Dalanistes (Gingerich vd. 1995)
Dalanistes ahmedi (Gingerich vd. 1995)
Remingtonocetus (Kumar ve Sahni 1986)
Remingtonocetus domandaensis (Gingerich vd. 2001)
Remingtonocetus harudiensis (Sahni ve Mishra 1975)
İnterlökin 10

İnterlökin 10 (IL-10), anti-inflamatuar sitokindir. Aynı zamanda insan sitokin sentez inhibitör faktörü (SSIF) olarak da bilinir. Mikrop kaynaklı antijenlere karşı oluşan immun cevabı negatif yönde düzenlemektedir.
Homodimerik bir sitokin olan IL-10, heterodimerik bir reseptöre bağlanır. IL-10 bağlandıktan sonra STAT3 aracılığı ile bir sinyal yolağını tetikler. Bu yolak ise Jak1 ve Tyk2 aracılığı ile düzenlenmektedir.
IL-10 genel olarak immunsupresif işlevlere sahiptir. Yardımcı T hücreleri 2 (Th2) tarafından sentezlenmektedir ve yardımcı T hücreleri 1 (Th1) tarafından sentezlenen bazı sitokinleri inhibe etmektedir. SSIF ismini de bu işlevinden dolayı almıştır. Genel olarak pro-inflamatuar mediatörler olan TNF-α, IL-1β, IL-6, IL-8, G-CSF ve GM-CSF sentezlerini inhibe etmektedir.
Hastalıklardaki Rolü
Enfeksiyon sırasında, IL-10 inflamasyonu sınırlamak ve dokulara olan hasarı azaltmak için üretilmektedir. IL-10 üretimindeki kusurlar bağışıklık sistem hastalıklarına, otoimmun kaynaklı doku hasarına ve hatta ölüme sebep olabilmektedir. Diğer taraftan aşırı IL-10 üretimi vücudun patojenlere karşı korunmasında sıkıntı çıkarmaktadır.
Epstein Barr Virus ve M. Tuberculosis gibi bazı patojenlerin, bağışıklık sisteminden kaçmak için IL-10 üretimini uyardığı bazı çalışmalarda gösterilmiştir.
IL-10 eksikliğinin farelerde COX enzimi aktivasyonu araclığı ile damar endotel ve kardiak işlev bozukluğuna yol açtığı da başka bir çalışmada gösterilmiştir.
IL-10 sentezinin vücudun periferal inflamasyonunda önemli bir rol oynadığı bilinmektedir. Buna ek olarak izole edilmiş mikrogliya ve astrosit hücrelerinde gecikmeli bir tarzda IL-10 üretimi gösterilmiştir. Bu sinir sistemi savunma hücrelerindeki IL-10 üretimi gecikmeli tarzda üretimi inflamatuvar sitokinlere cevap olarak gerçekleştiği bildirilmiştir.
Tilkeşen mücveri

Tilkeşen mücveri bir çeşit mücverdir. İzmir mutfağında yer alır. Tilkeşen bitkisi kullanılarak yapılır.
Zod altın madeni

Zod altın madeni ( ) saf altın rezervi bakımından Azerbaycan ve Ermenistan'ın en büyük madenidir. Sotk madeni (eski adıyla Zod), Ermenistan'ın Gegharkunik ili ile Azerbaycan'ın Kelbecer ilçesi sınırındaki konumda bulunmaktadır. Madendeki saf altın rezervlerinin 120 tondan fazla olduğu tahmin edilmektedir Cevherdeki minimum değerli metal içeriği ton başına 0,8 grama eşittir.
Tarih
Maden 1951'de keşfedilmiştir ve 1976'dan beri faaliyettedir. 1993'te Birinci Dağlık Karabağ Savaşı sırasında Azerbaycan'ın Kelbecer Bölgesi (madenin Azerbaycan kısmı da dahil) Ermenistan'ın tam kontrolüne geçti ve Kasım 2020 tarihine kadar da öyle kaldı. Bu tarihten sonra yapılan anlaşmayla madenin yarısı Azerbaycan'a diğer yarısı Ermenistan'a bırakıldı. (Hukuki olarak tamamı Azerbaycan'ın parçası olmaya devam ediyor). 2007'de Ermenistan, tek taraflı olarak Rusyalı GeoProMining şirketine madeni kullanma hakkı verdi. 2009 yılında 320.500 ton, 2010 yılında 490.000 ton, 2011 yılında 880.000 ton altın cevheri çıkarılmıştır. Madende 350 ile 400 arası işçi çalışmıştır. Cevher, demiryolu ile taşındığı Ararat Altın Çıkarma Tesisinde işlenmektedir.
2020 Dağlık Karabağ savaşı 27 Eylül'de başladığında, GeoProMining şirketi madenin operasyonunu geçici olarak askıya aldı. 25 Kasım 2020'de Azerbaycan Cumhurbaşkanı, Ermenistan Başbakanı ve Rusya Devlet Başkanı'nın imzaladığı açıklamaya göre Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri birlikleri Kelbecer ilçesine girdi, ardından maden Ermeniler tarafından tahliye edildi. Azerbaycan birlikleri ilerledikçe, mühendislik çalışmalar ve mayın temizleme çalışmaları yapıldı. Ertesi gün "Geghamasar" Ermeni cemaatinin başı Hagop Avetyan, Azerbaycan ordusunun madene giriş yaptığını bildirdi. Hagop Avetyan'ın söylediklerine göre, Azerbaycanlılar ateş etmeden gelmişler ve bölgenin kurtarılmasını talep etmişler, ardından müzakereler yapmışlardır. Avetyan'a göre maden çalışanları bölgede onlar için herhangi bir tehdit olmamasına rağmen bölgeyi terk etmeye başlamıştır. O günün akşamı Ermenistan, Rusya ve Azerbaycan temsilcilerinin devlet sınırının nerede olduğunu tespit etmek için GPS teknolojisi kullanarak sınır belirleme çalışmaları yapmaya başladıkları duyuruldu. Azerbaycan birlikleri, madenin Azerbaycan tarafında üç askeri karakol kurdu. 27 Kasım'da, Azerbaycan ordusu ile GeoProMining şirketi temsilcileri arasındaki uzun görüşmelerden sonra, şirket çalışanları madenin Azerbaycan bölümünü terk etti.
Dünya tanrıçası

Dünya tanrıçası Dünya'nın kişiselleştirilmesidir. Dünya tanrıçaları genellikle yeraltı dünyasının "kitonik " tanrıları ile ilişkilendirilir.
Ki ve Ninhursag, Mezopotamyalı toprak tanrıçalarıdır. Yunan mitolojisinde Dünya, Gaia olarak kişileştirilir. Romalı Terra, Hint Prithvi/Bhūmi başka örnekler olarak sıralanabilir. Proto-Hint-Avrupa dininde "Gök Baba " ve tamamlayıcısı olan bir " Dünya Ana " görülür. Mısır mitolojisinde istisnai olarak bir gökyüzü tanrıçası ve bir Dünya tanrısı vardır.
Diğer Dünya tanrıçaları şunlardır:
Çin halk dini - Houtu (Di Mu)
Manipuri mitolojisi - Leimarel Sidabi
Antik Yunan dini - Gaia, Kybele, Demeter, Persephone, Rhea
Antik Roma dini - Terra, Ceres, Ops, Proserpina
Slav - Mat Zemlya
İnka - Pachamama
Hinduizm - Prithvi
Kızılderili - Örümcek Büyükanne
Moğol ve Türk - Umay (Eje)
Eski İskandinav dini - Sif ve Jörð
Litvanya mitolojisi - Žemyna
Maori - Papatūānuku
Letonya mitolojisi - Zemes māte ve Māra
Ops

Ops veya Ops Consivia, (Latince "Bolluk" anlamına gelir.) Antik Roma dininde bereket ve toprak tanrıçasıydı.
İkonografi
Ops'un heykellerinde ve sikkelerinde, Kitonik tanrılarının çoğunda olduğu gibi oturduğu ve genellikle bir asa veya bir buğday tuttuğu görülüyor. Roma mitolojisinde Ops'un kocası Satürn'dü. Ops, kocası altın çağın cömert hükümdarı Cronus olan Yunan mitolojisindeki Rhea'nın Roma mitolojisindeki ismiydi. Cronus, Rhea'nın kardeşiydi.
Etimoloji
Latince ops kelimesi "zenginlik, mal, bereket, armağan, cömertlik, bolluk" anlamına gelir. Kelime, özellikle "toprağı sürmek, sürmek, ekmek" gibi kelimelerle bağlantılı "iş" anlamına gelen " opus " ile de ilgilidir. Bu faaliyet kutsal kabul edilirdi ve genellikle Ops ve Consus gibi kitonik tanrıların iyi niyetini elde etmeyi amaçlayan dini törenlere eklenirdi. Ops ayrıca Sanskritçe ápnas ("mallar, mülkler") kelimesiyle de ilgilidir.
İbadet
Roma geleneğine göre, Opis kültü Roma'nın Sabine krallarından Titus Tatius tarafından kurulmuştur. Opis çok geçmeden zenginliğin, bereketin ve refahın temsilcisi oldu. Opis'in Capitolium'da ünlü bir tapınağı vardı. Ops'un onuruna pek çok festival düzenlenirdi. Opalia bunlardan birirdir, 19 Kasım'da (9 Kasım olduğu da söylenir) kutlanırdı. Opiconsivia, Opis için kullanılan ve toprağın ne zaman ekildiğini gösteren bir isimdir, bu festival ise 25 Ağustos'da yapılırdı. Bu festivallerde eşi Consus onuruna Consualia adı verilen etkinlikler de yer alıyordu.
Mitoloji ve edebiyat
Opis'e kraliçe statüsüne sahipti ve seçkin bir tanrıça olarak ünlendi. Tapınaklar, rahipler ve kurbanlar ona kamu hukuku tarafından verildi.
Ayrıca birinci nesil Olimpos tanrılarının hepsi onun çocuğudur. Bunlar: Vesta, Ceres, Neptün, Jüpiter, Plüton ve Juno'dur.
Satürn (Cronus) Opis'in çocuklarının onu devireceğine dair bir kehaneti öğrendiğinde, çocuklarını doğdukları gibi yerdi. Opis duruma çok üzülürdü Satürn'e son çocuğu Jüpiter'i vermek yerine kundaklı giysilere bir kayayı sardı ve taşı Jüpiter yerine Satürn'e verdi. Opis daha sonra Jüpiter'i gizlice büyütmeye devam etti ve sonra kardeşlerini babalarının midesinden kurtarmasına yardım etti.
Floransalı yazar Giovanni Boccaccio'nun 13611362'de bestelediği tarihi ve mitolojik kadınların biyografilerinin derlediği De Mulieribus Claris'te ismi geçer. Eserin Batı edebiyatında kadın biyografilerine özel olarak ayrılmış ilk koleksiyon olması dikkat çekicidir.
Deniz Durmaz

Deniz Özlem Durmaz (d. 19 Kasım 1992, İstanbul), Türk dizi oyuncusudur.
Hayatı
Deniz Özlem Durmaz, 19 Kasım 1992 tarihinde İstanbul'da doğmuştur. Üniversite eğitimini Gazi Üniversitesinde tamamlamıştır. İlk oyunculuk deneyimini 2009 yılında rol aldığı Deniz Yıldızı dizisiyle yaşamıştır. Bu dizide 2013-2015 yıllarında tekrar rol almıştır. 2014-2015 yılları arasında yayınlanan Alın Yazım dizisinde Selma Pekin karakterini canlandırmıştır. 2015-2016 yıllarında Karagül dizisinde Nazlı karakterini canlandırmıştır. 2016-2018 yılları arasında yayınlanan Adını Sen Koy dizisinde Azize karakterine hayat vermiştir. Son olarak 2019 yılında Şampiyon adlı dizide Eylül karakterini canlandırmıştır.
Filmografisi
Şampiyon (2019) - Eylül
Adını Sen Koy (2018) - Azize (Başrol oyuncusu)
Karagül (2015-2016) - Nazlı (Yardımcı oyuncu)
Alın Yazım (2014-2015) - Selma Pekin (Başrol oyuncusu)
Deniz Yıldızı (2009 / 2013-2015) - Esra