Bruce Ames

Bruce Nathan Ames (d. 16 Aralık 1928), Amerikalı bir biyokimyacıdır. Berkeley'deki California Üniversitesi'nde Biyokimya ve Moleküler Biyoloji Emeritus profesörüdür ve Çocuk Hastanesi Oakland Araştırma Enstitüsü'nde (CHORI) kıdemli bir bilim insanıydı. Bileşiklerin mutajenitesini kolay ve ucuz bir şekilde test etmek için bir sistem olan Ames testinin mucididir.
Biyografi
New York'ta büyüyen Ames, Bronx Fen Lisesi mezunudur. Lisans eğitimini Ithaca, New York'taki Cornell Üniversitesi'nde, yüksek lisans eğitimini ise Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde tamamlamıştır.
Ames, 1970 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi üyesi seçildi.
1980'de Bolton S. Corson Madalyası, 1985'te Tyler Çevresel Başarı Ödülü, 1997'de Japonya Ödülü, 1998'de Ulusal Bilim Madalyası ve 2004'te Thomas Hunt Morgan Madalyası almıştır ve birçok ödülün daha sahibidir.
Araştırmaları kanser ve yaşlanma üzerine odaklanmaktadır ve 550'den fazla bilimsel yayına imza atmıştır. Tüm alanlarda en çok alıntı yapılan birkaç yüz bilim insanı arasındadır.
Ames'in şu anki araştırması, yaşlanmanın mitokondriyal bozulmasını geciktiren ajanların belirlenmesini, özellikle beyinde olmak üzere yaşlanmada mitokondriyal çürümenin rolünün anlaşılmasını, hastalığı, yetersiz beslenmeyi ve obeziteyi önlemek için halktaki mikro besin alımlarını optimize etmeyi içeriyor. Kanser önleme ve yaşlanma ile ilgili oldukları için mutajenlerle de ilgileniyor.
Dr. Ames, 1998 ve 2007 yılları arasında Ulusal Kanser Araştırma Vakfı'ndan 650.000 dolardan fazla destek almıştır.
Aynı zamanda Kaliforniya Üniversitesinde biyokimya profesörü olan Dr. Giovanna Ferro-Luzzi Ames ile evlidir.
Sentetik karsinojenler üzerine
1970'lerde Bruce Ames, mutajenleri ve dolayısıyla potansiyel kanserojenleri tespit etmek için ucuz ve kullanışlı bir test olan Ames testini geliştirdi. Önceden kanserojen testlerinde canlı hayvanlar kullanılıyordu ve prosedürler pahalı ve zaman alıcıydı. Bu nedenle, hayvan testleri geniş çapta tarama için pratik değildi ve test edilebilecek bileşik sayısını azalttı. Öte yandan Ames testi ise mutajenleri test etmek için Salmonella typhimurium bakterisini kullanır ve daha ucuz ve daha hızlı bir yöntemdir. Ames testi, olası kanserojenleri belirlemek için yaygın olarak kullanılmıştır ve daha önce ticari ürünlerde kullanılan potansiyel kanserojenleri belirlemek için de kullanılmıştır. Bunların tespiti, saç boyasında kullanılan kimyasallar gibi bazı formülasyonların ticari kullanımdan kaldırılmasına neden oldu. Ames testinin yaygın olarak kullanılan kimyasalların olası kanserojenler olarak tanımlanmasına izin verme kolaylığı, onu çevreciliğin bir kahramanı yaptı.
Ames'in laboratuvarındaki müteakip çalışmalar, neyin mutajenik veya kanserojen olduğuna ve ne dereceye kadar olduğuna dair bir genel bakışa bakmayı içeriyordu. Daha önce, bilim adamları etkinin büyüklüğünü dikkate almadan yalnızca olumlu veya olumsuz sonuçlara bakma eğilimindeydiler; bu, potansiyel olarak mutajenik olan öğeler arttıkça, göreceli tehlikeleri değerlendirmek için bir sistem olmadığı anlamına geliyordu. Ames, çeşitli doğal ve insan yapımı bileşikleri test etmeye devam etti ve kendisinin ve diğerlerinin varsaydığının aksine, doğal bileşiklerin yapay olanlara göre zararsız olmadığını keşfetti. Devam eden çalışmaları, sonunda birçok çevrecinin gözünden düşmesine yol açtı. Doğal kimyasalların da sıklıkla mutajenik olduğu ortaya çıktığından, insan tarafından üretilen kimyasallara çevresel maruziyetin bir Ames testinde mutajenik ve kemirgen analizlerinde kanserojen olsa bile, insan kanseriyle sınırlı bir ilişkisi olabileceğini savundu. İnsan genetik hasarının çoğunun, zayıf beslenmede eksik olan temel mikro besinlerden ve normal metabolizma sırasında DNA'nın oksidasyonundan kaynaklandığını ve en önemli çevresel karsinojenlerin, asıl etkisi kök hücrelerin kronik bölünmesine neden olan ve bir hücrenin mekanizmalarını daha az etkili hale getiren, bazılarını içerebileceğini iddia etti.
Sentetik pestisitlerin ve kanserojen olduğu gösterilmiş Alar gibi diğer kimyasalların yasaklanmasına karşı çıktı. Ames, birçok sıradan gıda ürününün aynı kriterlere göre kanserojen bulunacağını gösteren sonuçlar yayımladı. Ames, eser miktardaki kanserojenlerin nispeten küçük sağlık etkilerine aşırı ilgi gösterilmesinin, kıt finansal kaynakları büyük sağlık risklerinden uzaklaştırabileceğinden ve farklı tehlikelerin göreli önemi konusunda kamuoyunda kafa karışıklığına neden olabileceğinden endişeliydi. Ames, kendisini "kansere neden olabilecek veya olmayabilecek küçük kimyasal izleri konusunda histeride önde gelen bir muhalif" olarak görüyordu ve "eğer dikkat etmeniz gereken binlerce varsayımsal riskiniz varsa, bu, dikkat etmeniz gereken büyük riskleri tamamen ortadan kaldırıyor" dedi.
Önemli ödüller
American Chemical Society'nin Eli Lilly Ödülü, 1964
Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne seçildi, 1970
Ulusal Bilimler Akademisi'ne seçildi, 1972
Rosenstiel Ödülü, 1975
American Association for the Advancement of Science Üyesi, 1980
Wadsworth Ödülü, 1981
Charles S. Mott Ödülü, GM Kanser Araştırma Vakfı, 1983
IBM-Princess Takamatsu Cancer Res Fund Öğretim Üyeliği, 1984
Tyler Çevresel Başarı Ödülü, 1985
Seçilmiş Yabancı Üye, İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi, 1989
Amerikan Kimyagerler Enstitüsü Altın Madalya Ödülü, 1991
Seçilmiş Üye, Toksikolojik Bilimler Akademisi, 1992
Seçilmiş Üye, Amerikan Mikrobiyoloji Akademisi, 1992
Amerika Gerontoloji Derneği Glenn Vakfı Ödülü, 1992
Accademia Nazionale de Lincei Röntgen Ödülü (İtalya), 1993
Messel Madalyası, İngiliz Kimya Endüstrisi Derneği, 1996
Toksikoloji Derneği Halkla İletişim Ödülü, 1996
Honda Ödülü, 1996
Japonya Ödülü, 1997
Kehoe Ödülü, American College of Occup. ve Environ. Med, 1997
Paris Şehri Madalyası, 1998
ABD Ulusal Bilim Madalyası, 1998
Amerikan Mikrobiyoloji Derneği Yaşam Boyu Başarı Ödülü, 2001
Linus Pauling Enstitüsü Sağlık Araştırmaları Ödülü, 2001
Thomas Hunt Morgan Madalyası, Genetics Society Am., 2004
Amerikan Beslenme Derneği/CRN M. S. Rose Ödülü, 2008
Ortomoleküler Tıp Onur Listesi, 2010
Toksikoloji Derneği Yaşam Boyu Başarı Ödülü, 2012
American Society of Nutrition Class of 2018 Fellows, 2018