Erotofobi

Erotofobi, 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başlarında bir dizi araştırmacı tarafından cinsellikle ilgili tutum ve inançların sürekliliği üzerindeki bir kutbu tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Sürekliliğin modeli, bir uçta erofobi (cinsiyet korkusu ya da seks hakkında olumsuz tutumlar) ve diğer uçta da erotofili (cinsiyetle ilgili olumlu duygular ya da tutumlar) ile temelde kutuplaşmış bir hattır.
Erotofobi kelimesi, Yunan erotik aşk tanrısı Eros ve "korku" için Yunanca Fobos (φόβος) adından türetilmiştir.
Türleri
Erotofobinin birçok tezahürü vardır. Bir birey veya kültür, bir veya birden fazla erotofobik tutuma sahip olabilir. Erotofobinin bazı türleri arasında çıplaklık korkusu, cinsel görüntülerden korkma, eşcinselliğe karşı olumsuz tutumlar, cinsel eğitim korkusu, cinsel söylem korkusu yer alır.
Klinik erotofobi
Psikolojik çalışmalar
Psikolojik çalışmalarda erotofobi terimi, genellikle (genel) cinsel isteksizliğin ve cinsiyete (genel) ilginin derecesini tanımlamak için kullanılır. Bu anlamda erotofobi, kişinin cinsel duygu ya da duygudan kaçınma sürekliliği (teori) üzerindeki bir dizideki yerini betimler. Erotofobiler, cinsellikle ilgili suçluluk ve korku ifadeleriyle karakterize edilen ölçeğin bir ucunda yüksek puan alır. Psikologlar bazen cinselliği bir Kişilik psikolojisi ölçeğinde tanımlamaya çalışırlar. Erotofobiklerin seks hakkında konuşma olasılığı daha düşüktür, cinsel içerikli materyallere daha olumsuz tepkiler verir ve zamanla daha az sıklıkla ve daha az partnerle cinsellik yaşar. Buna karşılık, erotofiller, erotofobiklerin tersine, seks hakkında daha az suçluluk ifade etme, seks hakkında daha açık konuşma ve cinsel içerikli materyallere karşı daha olumlu tutumlar sergileme konularında çok daha yüksek puan alırlar.
Erotofobinin, Kinsey'e kadar uzanan çok sayıda çalışmada ilişki ve evlilik sorunları yarattığı gösterilmesi önemlidir.
Siyasi kullanım
Erotofobi kelimesi, baskı karşıtı eylemciler tarafından cinsiyete dayalı olumsuz tutumları bir ayrımcılık ve baskı biçimi olarak tanımlamak için de (homofobiye benzer biçimde) kullanılmaktadır. Abby Wilkinson, "Disability, Sex Radicalism, and Political Agency" (Engellilik, Seks Radikalizmi ve Politik Ajans) kitabında "cinsel faillik üzerindeki kısıtlamaların baskının bir özelliği olarak kabul edilmesi gerektiğini" savunuyor. "Unpacking the Invisible Knapsack of Sexual Conservatism" (Cinsel Muhafazakarlığın Görünmez Sırt Çantası'nı Açmak) kitabında (Peggy McIntosh'un etkili "White Privilege: Unpacking the Invisible Knapsack": Beyaz Ayrıcalık: Görünmez Sırt Çantasının Açılması kitabından sonra), TJ Bryan şöyle diyor: "Toplumdaki güce dayalı hiyerarşiler bir tahakküm matrisi oluşturduğundan, erotofobiyi anlıyorum. engelli ayrımcılığı, ırkçılık, cinsiyetçilik, sınıf ayrımı, homofobi gibi izm ve fobilerin yanında destekleyici bir alan kaplar."
Yazar ve cinsel eylemci John Ince, The Politics of Lust adlı kitabında erotofobiyi besleyen üç farklı neden-sonuç kuvvetini inceliyor: "Antiseksüellik", zararsız cinsel ifadeye irrasyonel olumsuz tepki; tecavüz ve şiddet içeren pornografiyi içeren "kötü seks"; ve "katılık", "eğlenceli ve spontane" seksten zevk alamama. Ince ayrıca sosyal eşitsizlik ve siyasetin erotofobi ile bağlantılı olduğunu ve erotofobinin üstesinden gelmenin gerçekten demokratik bir topluma giden ilk adımlardan biri olduğunu savunuyor.