Beni Münkız

Beni Münkız, () 1081-1157 yılları arasında merkezi Şayzar olmak üzere Suriyenin bazı şehirlerinde hüküm süren Arap hanedanıdır.
Tarihi
Ali b. Münkız b. Nasr el-Kinaninin 962 yılında yapılan bir savaşta Bizans İmparatorluğu'na esir düşmesiyle, Beni Münkız tarih sahnesine ilk defa çıkmıştır. Yaklaşık bir yüzyıl sonra siyasi bir güç olarak kendilerini göstermişlerdir. 1024-1025 yıllarında Mirdasi Emiri Salih bin Mirdas, Halepe hakim olmak için mücadele ettiği sırada; onu destekleyen Beni Münkızdan Mukallede Şayzar'ı verdi. Ancak Şayzar o sırada Bizans hakimiyetinde bulunuyordu bu nedenle Mukalled sadece Kafartabda hakimiyet kurabildi.
Mukalled, Ocak 1059'da öldü. Yerine geçen oğlu Ali, Münkızoğulları Emirliğinin gerçek kurucusu kabul edilir. Ali, Mirdasoğulları ile iyi ilişkileri devam ettirdi ve Mirdasi Emirinin en sadık taraftarlarından biri oldu. Ali, Bizans İmparatorluğuna bağlı Şayzari alıp, bir beylik kurmaya muvaffak oldu. Şayzarden başka Kafartab, Efamiye, Lazkiye Limanı ve bazı küçük yerleşim merkezlerini hakimiyeti altına aldı.
1082 ölen Alinin yerine oğlu Nasr geçti. Nasr zamanında Büyük Selçuklu İmparatorluğu Suriyeye egemen oldu. Uzlaşmacı bir politika takip eden Nasr, I. Melikşaha 1086 yılında bağlılığını sundu ve aynı zamanda Halep Emirliği ile iyi ilişkiler kurdu.
Nasr ölümünden önce yerine kardeşi Mürşidin geçmesini vasiyet etti. Ancak Mürşid bundan feragat edince diğer kardeşi Sultan İbn Ali emir oldu. Sultan İbn Alinin zamanı Haçlılar, Batıniler, Bizanslılar ve Türk emirleriyle mücadele içinde geçti. Antakya Prensliği naibi Tancred'in Şayzar karşısında Tel İbn Ma'şer Kalesini inşa ederek tehdit oluşturması üzerine, Harranda toplanmış olan Selçuklu ordusunun başkumandanı Musul Valisi Mevdud bin Altunteginden yardım istedi. Mevdud, Suriyeye inince, Tancred de Kudüs Kralı I. Baudouinden yardım talep etti. Mevdud, 15 Eylül 1111 günü Şayzar önlerine geldi. Sultan İbn Ali, Şayzarli 500 piyadeyi de Mevdudun emrine verdi. Selçuklu ordusu Haçlıları bozguna uğrattı ve ağırlıklarını yağmaladı. İki yıl sonra Antakya Prensliği naibi Ruggero di Salerno, Tuğtekin ve İlgazi Bey ile iş birliği yaparak 1115 yılında Şayzarı kuşattı, fakat sonuç alamadı. Humus ve Hama emirleri de Şayzarı tehdit etmekteydi.
Münkız Emiri Ebü'l Asakir daha sonra Belek Gazi'ye esir düşen Kudüs Kralı II. Baudouin'in kurtulmasında da önemli rol oynadı. 1128'de Münkızoğulları, I. İmadüddin Zengi'nin himayesi girince rahat ve huzurlu bir döneme girdi. Ancak hem Müslümanların hem Bizansın saldırıları zaman zaman hanedanı tehdit etmekteydi. Böri atabeyi Şemsülmülk İsmail, 1133 yılında kısa bir süre Şayzarı kuşattı. Bizans İmparatoru II. İoannis Kuzey Suriyeyi kontrol altına almak için seferber oldu; 28 Nisan 21 Mayıs 1138 tarihleri arasında Şayzar'ı kuşattı ancak bir sonuç alamadı. İmadüddinden sonra oğlu Nureddin Mahmud Zengi de Münkızoğullarını himayesine aldı. Ebül Asakirin Ağustos 1157 ölümü üzerine yerine oğlu Nasırüddin Tacüddevle Muhammed geçti. Ancak Kuzey Suriyede meydana gelen şiddetli depremde Tacüddevle Muhammed ile Münkızoğulları ailesinin tamamı Şayzar Kalesinin yıkıntıları altında kaldı. Haçlı ve Batıni tehdidine karşı Nureddin Mahmud Zengi bölgeyi kontrol altına aldı ve Şayzarın idaresini 1157 yılında süt kardeşi Mecdüddin b. Dayeye verdi. Böylece Münkızoğulları Emirliği tarihe karışmış oldu.