Yüzyıl Ortası Modern

Yüzyıl ortası modern (Mid- Century Modern) kabaca 1945'ten 1969'a kadar popüler olan iç mekan, ürün, grafik tasarım, mimari ve kentsel gelişim alanlarında bir Amerikan tasarım hareketidir ve Amerika'nın 2. Dünya Savaşı sonrası dönemini kapsar. 1950'lerin ortalarında bir stil tanımlayıcı olarak kullanılan terim, 1983 yılında Cara Greenberg tarafından Mid-Century Modern: 1950'lerin Mobilyaları (Random House) adlı kitabının başlığında yeniden onaylandı ve şu anda dünya çapında akademisyenler ve müzeler tarafından önemli bir tasarım hareketi olarak tanınmaktadır. Yüzyıl ortası modern tasarım estetiği, dönemin Modernizm hareketi ile uyumlu, stil ve yapı bakımından moderndir. Tipik olarak temiz, basit çizgiler, malzemelerin dürüst kullanımı ile karakterize edilir ve genellikle dekoratif süslemeler içermez.
Mimari
ABD'deki yüzyılın ortasındaki modern hareket, Gropius, Florence Knoll, Le Corbusier ve Ludwig Mies van der Rohe'nin eserleri de dahil olmak üzere Enternasyonal ve Bauhaus hareketlerinin Amerikan yansımasıydı. Amerikan bileşeni biçim olarak biraz daha organik ve Uluslararası Tarzdan daha az resmi olmasına rağmen, onunla diğerlerinden daha sıkı bir şekilde ilişkilidir. Bu dönemde daha çok Brezilyalı ve İskandinav mimarlar, sadelik ve doğa ile bütünleşme ile karakterize edilen bir stille etkiliydiler. Wright'ın birçok tasarımında olduğu gibi, Orta yüzyıl mimarisi, modernizmi Amerika'nın savaş sonrası banliyölerine getirmek amacıyla sık sık konut yapılarında kullanıldı. Bu tarz, iç mekanları açmak ve dışarıyı içeriye getirmek amacıyla geniş pencereli ve açık kat planlı yapılar oluşturmayı vurguladılar. Yüzyıl ortalarının çoğu evi, görünüşte camdan yapılmış duvarlar lehine hacimli destek duvarlarını ortadan kaldıran, o zamanlar çığır açan direk ve kiriş mimari tasarımını kullandı. Yüzyıl ortası tasarımlarında işlev, ortalama bir Amerikan ailesinin ihtiyaçlarını hedefleyen bir vurgu neredeyse biçim kadar önemliydi.
Avrupa'da Le Corbusier ve CIAM'ın etkisi, savaş sonrası Avrupa'nın çoğu bölgesinde avant-garde Situationist International, COBRA'nın yanı sıra COBRA'nın mimari kanatlarının radikal gündemleri tarafından nihayetinde meydan okunan bir mimari ortodoksluk manifestosuyla sonuçlandı. Londra'daki Archigram. Alvar Aalto, Sigurd Lewerentz ve Arne Jacobsen gibi İskandinav Modernlerinden ilham alan enternasyonalist külliyatın eleştirel ama sempatik bir yeniden değerlendirilmesi ve Le Corbusier'in son çalışmaları, Aldo van gibi yapısalcı mimarlar da dahil olmak üzere Team X gibi gruplar tarafından yeniden yorumlandı. Team X grubunda bulunan yapısalcı mimarlar Eyck, Ralph Erskine, Denys Lasdun, Jørn Utzon'dir. Aynı zamanda Team X Birleşik Krallık'ta Yeni Brutalizm olarak bilinen bir harekettir.
Öncü inşaatçı ve emlak geliştiricisi Joseph Eichler, Orta yüzyıl modern mimarisini ("Eichler Homes") Los Angeles bölgesindeki ve Kaliforniya'nın San Francisco Körfezi bölgesindeki alt bölümlere ve doğu kıyısındaki seçkin konut projelerine getirmede etkili oldu. George Fred Keck, kardeşi Willam Keck, Henry P. Glass, Mies van der Rohe ve Edward Humrich, Chicago bölgesinde orta yüzyıl modern konutları yarattı. Mies van der Rohe'nin Farnsworth Evi'ni ısıtmak veya soğutmak son derece zorken, Keck ve Keck büyük cam pencerelerini telafi etmek için evlerinde pasif güneş enerjisi özelliklerinin kullanılmasında öncü oldular.
Palm Springs'te Yüzyıl Ortası Modern
Kaliforniya'daki Palm Springs şehri, Orta yüzyıl modern mimarisinin birçok örneğiyle ünlüdür.
Palm Springs'te Bulunan Yüzyıl Ortası Modern Mimari Örnekleri Şunlardır:
Welton Becket : Bullock's Palm Springs (Wurdeman ile) (1947) (yıkılmış, 1996 )
John Porter Clark : Welwood Murray Kütüphanesi (1937); Clark Residence (1939) (El Minador golf sahasında); Palm Springs Kadınlar Kulübü (1939)
William F. Cody : Stanley Goldberg konutu; Del Marcos Motel (1947); Jack Wrather ve Bonita Granville adına L'Horizon Hotel (1952); Thunderbird Country Club kulüp binasının yeniden modeli (c. 1953) (Rancho Mirage); Tamarisk Country Club (1953) (Rancho Mirage) (şimdi yenilenmiş); Huddle Springs restoranı (1957); St. Theresa Parish Kilisesi (1968); Palm Springs Kütüphanesi (1975)
Craig Ellwood : Max Palevsky Evi (1970)
Albert Frey : Palm Springs Belediye Binası (Clark ve Chambers ile) (195257); Palm Springs İtfaiye İstasyonu # 1 (1955); Tramvay Benzin İstasyonu (1963); Movie Colony Hotel; Kocher-Samson Binası (1934) (A. Lawrence Kocher ile birlikte); Raymond Loewy Evi (1946); Villa Hermosa Tatil Köyü (1946); Frey Evi I (1953); Frey Evi II (1963); Carey-Pirozzi evi (1956); Hristiyan Bilim Adamı Kilisesi (1957); Alpha Beta Alışveriş Merkezi (1960) (yıkıldı)
Victor Gruen : City National Bank (şimdi Bank of America) (1959) (Le Corbusier tarafından Chapelle Notre Dame du Haut, Ronchamp'a saygı olarak tasarlandı)
A. Quincy Jones : Palm Springs Tenis Kulübü (Paul R. Williams ile birlikte) (1946); Town & Country Center (Paul R. Williams ile birlikte) (194750); JJ Robinson House (Frederick E. Emmons ile birlikte) (1957); Büyükelçi ve Bayan Walter H. Annenberg Evi (Frederick E. Emmons ile birlikte) (1963)
William Krisel : Ocotillo Lodge (1957); Yarının Evi (1962).
John Lautner : Desert Hot Springs Motel (1947); Arthur Elrod House (1968) (James Bond'un Diamonds Are Forever çekimlerinde kullanılan iç mekanlar); Umut Evi (1973)
John Black Lee : Konut evlerinde uzman. Lee House 1 (1952), Lee House 2 (1956), American Institute of Architects, Day House (1965), System House (1961), Rogers House (1957), Ravello (1960))
Gene Leedy : Bazen Sarasota Modern olarak adlandırılan Sarasota Mimarlık Okulu, Florida'nın Orta Batı Kıyısı'nda ortaya çıkan bölgesel bir savaş sonrası mimari tarzıdır.
Frederick Monhoff : Palm Springs Biltmore Resort (1948) (yıkıldı, 2003 )
Richard Neutra (Posthumous AIA Altın Madalya ödülü): Grace Lewis Miller evi (1937) (Mensendlieck duruş terapisi stüdyosunu içerir); Kaufmann Çöl Evi (1946); Samuel ve Luella Maslon Evi, Tamarisk Country Club, Rancho Mirage (1962) (2003 yıkıldı)
William Pereira : Robinson'un (1953)
William Grey Purcell (protégé Van Evera Bailey ile birlikte): Purcell House (1933) (kübist modern)
Donald Wexler : Çelik Gelişim Evleri, Sunny View Drive (1961). Ev geliştiricisi Alexander Homes, bu kiriş sonrası mimari tarzı Coachella Vadisi'nde popüler hale getirdi. İskender evleri ve benzeri evlerde düşük eğimli çatılar, geniş saçaklar, açık kirişli tavanlar ve tavandan tabana pencereler bulunur.
E. Stewart Williams : Frank Sinatra Evi (1946) (piyano şekilli havuzlu); Oasis ticari binası (iç mekan Paul R. Williams) (1952); William ve Marjorie Edris Evi (1954); Mari ve Steward Williams Evi (1956); Santa Fe Federal Tasarruf Binası (1958); Coachella Valley Savings & Loan (şimdi Washington Mutual) (1960); Palm Springs Çöl Müzesi (1976)
Paul Williams : Palm Springs Tenis Kulübü (Jones ile) (1946)
Frank Lloyd Wright, Jr.: Oasis Hotel (1923)
Walter Wurdeman : Bullock's Palm Springs (Welton Becket ile birlikte) (1947) (1996 yıkılmış)
1950'lerin Palm Springs motel mimarisinin örnekleri arasında Ballantines Movie Colony (1952) bulunmaktadır. - bir porsiyon 1935 Albert Frey San Jacinto Oteli - Coral Sands Inn (1952) ve Orbit Inn (1957). Bu konut ve işyerlerinin birçoğunu orijinal hallerine döndürmek için restorasyon projeleri başlatıldı.
Endüstriyel Tasarım
Sadelik, demokratik tasarım ve doğal şekillerle karakterize edilen bir tarzla İskandinav tasarımı o zamanlar çok etkiliydi. Cam eşyalar (Iittala - Finlandiya), seramikler (Arabistan - Finlandiya), sofra takımları (Georg Jensen - Danimarka), aydınlatma (Poul Henningsen - Danimarka) ve mobilya (Danimarka modern) yaratılan ürünlerin türlerinden bazılarıydı. Amerika'da, Mississippi'nin doğusunda, Steubenville Pottery için tasarım yapan Amerika doğumlu Russel Wright ve Red Wing Pottery için tasarım yapan Macar doğumlu Eva Zeisel ve daha sonra Hall China, trendde çok beğenilen ve müjdeleyen serbest akışlı seramik tasarımları yarattı. Amerika'nın Batı Kıyısında endüstriyel tasarımcı ve çömlekçi Edith Heath (19112005), 1948'de Heath Ceramics'i kurdu. Şirket, savaş sonrası ABD'de en parlak dönemini yaşayan ve Orta Yüzyıl Modern seramik tabak-kapları üreten sayısız Kaliforniyalı çömlek üreticisinden biriydi. Edith Heath'in "Coupe" serisi hala talep görmeye devam ediyor ve yalnızca sırların dokusu ve renginde periyodik değişikliklerle 1948'den beri sürekli üretiliyor.
Sosyal Ortam
Tasarım, mimari, peyzaj, altyapı ve eğlencede yüzyılın ortasındaki dönüşümleri belgeleyen basılı ephemera, 1930'ların başından 1950'lerin sonlarına kadar yüzyıl ortası keten kartpostalları içerir. Yüzyıl ortası keten kartpostallar, ofset litografinin kullanımıyla öncülük edilen yeniliklerle ortaya çıktı. Kartlar, posta kartına dokulu bir görünüm ve his veren yüksek paçavra içeriğine sahip kağıt üzerinde üretild çünkü bu o zamanlar bu daha ucuz bir süreçti. Baskı tekniğindeki ilerlemelerin yanı sıra, yüzyıl ortası keten kartpostallar çok canlı mürekkep renklerinin kullanılmasına imkan tanıdı.
Chicago'daki Curt Teich, "Art Colortone" süreciyle litografiye öncülük eden Keten Tipi kartpostalların en önde gelen ve en büyük basıcısı ve yayıncısıydı. Diğer büyük yayıncılar arasında "Resimli Harikalar Diyarı Sanat Tonları Serisi" ni kuran San Francisco'daki Stanley Piltz, Los Angeles'ta Western Publishing and Novelty Company ve Boston'daki Tichnor Brothers yer alıyordu Yüzyıl ortalarına ait keten kartpostalların basımı, 1950'lerin sonlarında Kodachrome ve Ektachrome ile renkli baskılara dönüşmeye başladı.