Miriam Schapiro

Miriam Schapiro ya da Mimi (15 Kasım 1923 - 20 Haziran 2015) Birleşmiş Milletler'de bulunmuş Kanada doğumlu bir sanatçıdır. Kendisi ressam, heykeltıraş, desinatör ve feminist sanatının öncülerindendi. Aynı zamanda Pattern and Decoration sanat akımının lideri olarak düşünülüyor.
Schapironun çalışmaları güzel sanat ve zanaat arasındaki çizgiyi bulanıklaştırdı. Ele aldığı zanaat elementleri, kadın ve kadınsılık konularını kendi resim çalışmaları altında topladı. Schapironun çalışmaları, sanat ve feminizm konularına dokunur: özellikle soyut sanatla ilgili olan feminizm bakış açısından. Schapiro, evcilleştirilmiş sanat eserinde bilenmiş ve yüksek sanatın geri kalanı arasında duran eserler yaratmayı başardı. Bu eserler, Schapironun çağdaş soyutlanmanın merkezinde çalışan bir sanatçı olarak kimliğini ve eş zamanlı olarak kadınların bilincini temsil etmeye meyilli bir feminist olarak gösteriyor. Sık sık kadınlarla ilişkilendirilen kalpler, çiçekli dekorasyonlar, geometrik desenler ve pembe renkli simgeler kullandı. 1970'ler de 3,6 metreye 1,8 metre şeklinde boyayarak yaptığı tipik, küçük, kadın objesi olan yelpazeyi yaptı. Yelpaze şeklinde tuvaller, Schapiroya deneyimleme fırsatı veren onun yeni kişisel sitilinin temelini oluşturan zenginlik ve dokunulan renkli karmaşıklığın yüzeyi bunların dışına çıktı. Duygularını, isteklerini, endişelerini ve umutlarını tekrar tekrar kimonolara, yelpazelere, evlere ve kalp şeklindeki formlara yansıttı.
Kişisel hayatı ve eğitimi
Schapiro Kanadanın Ontario bölgesinin Toronto şehrinde doğdu. Yahudi Rus bir ailenin tek çocuğuydu. Onun Rusya göçmeni büyükbabası Birleşmiş Milletlerde gözü hareket edilebilen ilk oyuncak bebeği ve oyuncak ayıyı icat etti. Babası, Theodore Schapiro, Miriam Schapiro doğduğunda, New Yorkta Beaux Sanat ve Tasarım Enstitüsünde çalışan entelektüel bir artistti. Schapiroyu sanatçı olmaya teşvik eden aynı zamanda kızının rol modeli ve akıl hocası olan babası endüstriyel tasarım sanatçısıydı. Annesi, siyonist ve ev hanımı olan Fannie Cohen, sanatla ilgili kariyer yapması için kızını cesaretlendirdi. 6 yaşında, Schapiro çizmeye başladı.
Gençliğinde, ilk yenilikçi öğretmeni olan Victor dAmico sayesinde Modern Sanatlar Müzesine katıldı. Akşamları yetişkinler için olan çıplak modellerin çizildiği WPA sınıflarına katıldı. 1943te Schapiro New Yorkta Hunter Koleji'ne girdi fakat sonunda Iowa Üniversitesine transfer oldu. Iowa Üniversitesinde Schapiro Stuart Eddie ve James Lechay ile resim üzerine çalışmalar yaptı. Daha sonrasında Iowa Basım Grup formuna yardım etmek amacıyla baskılar ve resimler sergiledi.
Iowa Eyalet Üniversitesinde 1946 da evlendiği artist Paul Brachla tanıştı. 1951 de New York'a taşındılar ve Michael Goldberg, Joan Mitchell, Larry Rivers ve Knox Martinin de aralarında bulunduğu New York Schoolda soyut dışavurumcu sanatçılarla arkadaş oldular. Schapiro ve Branch 1950 ve 1960'lı yıllarda New Yorkta yaşadılar. 1955'te Miriam ve Paulun Peter Branch adında bir oğulları oldu. Oğulları Peterın doğumunun öncesinde ve sonrasında Schapiro artist olarak yeri ve kimliğiyle alakalı sorunlar yaşadı. Miriam Schapironun başarılı iş yeri, kriz döneminden sonra, hem çevreye hem de sanatta ve hayatında değişikliklere tepkisi oldu. Bu sırada Schapiro keskin hat sitilinde soyut dışavurumcu olarak başarılı bir kariyer edindi. 20 Haziran 2015te New Yorkun Hampton Bays bölgesinde 91 yaşında öldü.
Kariyeri
Schapiro sadece kadın sanatı olan zanaat geleneğinde değil aynı zamanda geçmişteki kadın sanatçılara verdiği saygıyla onurlandırıldı. 1970'ler de Mary Cassatt gibi geçmiş sanatçıların fotoğraf çoğaltmalarını içeren kolajları ve resimleri yaptı. 1980ler de eski öz-portre çizimlerinin başında Frida Kahlonun portresini çizdi. 1990lar da Rus Yenilikçi Döneminde çalışmalarına kadın figürünü dahil etmeye başladı. Yenilikçi Dönem kadınları eşit gördüğü için modern sanat tarihinde Schapiroyu yansıtan önemli bir zamandı.
1953 ve 1957 yılları arasında Soyut Dışavurumculuk döneminin baskın stiline odaklanan önemli vücut çalışmalarını ortaya koydu. Miriam, kendi hareketli dilini yarattı: "hafifçe boyama ve silme", silinen alan boyalı alan olarak önemli bir rol oynamıştır. Bu çalışmalar Beast Land ve Plenty çalışmaları gibi soyut olmalarına rağmen Schapiro onları "eski ustalar" ın eserlerinin siyah-beyaz benzerlerinden ayırdı. Kasım 1957de Andre Emmerich galerisinin açılışı için onun resimlerinden birini seçti.
Kariyerinin başlarında, Schapiro kadın olarak kendi rolüyle birleştirdiği anaç semboller aramaya başladı. Yazarın Shrine (Mabet) adlı serisi 1961-63 yıllarında kafasında oluşmaya başlamıştı. 1960ların başında soyut dışavurumcuların fırça boyama çalışmalarından kendi resimleri ayrılmaya başladı ve çeşitli geometrik formda çalışmaları tanınmaya başladı. Bu çalışması, aynı zamanda bir otobiyografi olan ilk eserler grubundan biridir. Çalışmasının her bir bölümü bir kadın artistin bakış açısını gösterir. Bunlar aynı zamanda onun vücudunun ve ruhunun sembolleridir. Derinliğin illüzyonu ve yüzeyin kabullenişi arasındaki oyun Miriamın çalışmalarında son on yılın temel, resmi stratejisi oldu. Shrines Schapironun kendisini çoklu ve parçalı bakış açısından keşfetmesini sağlamıştır.
1964te Schapiro ve kocası Paul Tamarind, Taş Basması Atölyesinde birlikte çalıştılar. Schapironun sanat hayatındaki en büyük dönüm noktalarından birisi birkaç yeni mabet yapmaya ve ilk kolajlarını oluşturmaya başladığı yer olan atölyede Josef Albersla çalışmaktı.
1967de Schapiro ve Brach Kaliforniyaya taşındı böylelikle her ikisi de San Diegoda Kaliforniya Üniversitesinin sanat departmanında çalışmaya başladı. Miriam orada General Dynamics şirketinde çalışan arkadaşı David Nalibof adlı fizikçi ile buluştu. Nalibof, Miriam Schapiro'nun çizimlerini artıracak ve değiştirebilecek bilgisayar programlarını formülleştirdi. Bu sayede onun ilk feminist çalışması olan Big Ox #1 from 1968 oluşturulmuş oldu. O rahmi, vajinayı, kadının merkezini temsil ederken Vitruvian man in uzuvlarını diyagonaller temsil etti. Bu eser "parlak kırmızı-turuncu, gümüş ve yumuşak pembe tonlarında gerçekleştirilen yeni geliştirilen, beden temelli, kadın gücü ve kimliğiyle ilgili örnek simge" olarak tanımlanmaktadır. Onun aynı zamanda uzuvlara yayılan anaç yapıyı gösteren yumurtayı sembolize ettiği düşünülüyor.
Daha sonra, Valensiyada Judy Chicagoyla birlikte Kaliforniya Sanat Enstitüsünde Feminizm Sanat Programını kurabildi. Program, sanatta yaşanan sorunlara kurumsal bir konumdan bakmak üzere ortaya çıktı ve Downtown, L. A.'de bir kadın çevrenin yaygınlaştırılmasına odaklandı. Womenhouseta kadınlar gelişmiş yaratıcılıklarını kullanarak fantezilerinin bütün odayı ele geçirmesine izin verip kendileri üzerinden ailelerini destekleyici bir çevre ile ödüllendirebilir. Onlar sanatın yaratılışının bilinçlendirme oturumları, kişisel itiraflar ve teknik eğitim yoluyla, daha az özel, içe dönük bir serüven ve kamuya açık bir süreç olmasını istiyorlardı. Ev kadın fantezisinin ve kadının rüyalarının mahzeni oldu. Schapiro, 1972'de Womanhouse sergisine katıldı. Schapiro'nun Womanhouse'daki "Dollhouse" adlı küçük parçası evdeki tüm mobilya ve aksesuarları oluşturmak için çeşitli hurda parçaları kullanarak inşa edildi. Her oda, bir kadının toplumda oynadığı belirli bir role işaret ediyor ve aralarındaki çatışmaları tasvir ediyordu. Schapironun 1970 sonralarında oluşturduğu çalışması femmeges şeklinde adlandırdığı kumaşla birleştirilen kolajlarlardan oluşuyordu. 70'lerin başında Womenhusela işbirliğinin başarılı olmasıyla Los Angelasta daha çok bir evin odasına benzeyen atölyesinde ilk kumaş kolajlarını yaptı.
Erkeklerin bilgisayara dayalı olan teknolojik dünyasını kadınların dekore edilmiş evlerine taşıdı. Bu ev gibi stüdyoda Schapiro kumaş dolabını ve onun kadınlar için önemini A Cabinet for All Seasons eserinin de dahil olduğu çok sayıda büyük femmegeslerle (kumaşlarla) anıtlaştırdı. Bu tüm kadınların vücutlarının ve hayatlarının tekrarları ve sürekli değişimlerini simgeleyen şiirsel versiyonudur. Schapiro, femmage tanımında, yorgan ve Kübizmi aynı zamanda çağıran tarzın bir "kadın-yaşam bağlamı" olduğunu ve "özel ya da genel bir olayı kutladığını" yazdı. Schapiro dersler vererek Birleşmiş Milletleri gezdi ve buluştuğu kadınlardan hediye isteyecekti. Bu hediyeler onun kolajımsı resim çalışmasında kullanılacaktı. Schapiro, 1977'den itibaren Anonymous was a Woman adlı oyma dizisi gibi ortak sanat projeleri de yaptı. Oregon Üniversitesi'nden stüdyo sanatı mezunu 9 kadınla seri üretmeyi başardı. Her bir baskı, bir çinko plaka üzerinde yumuşak bir zemine yerleştirilmiş, daha sonra oymalı ve baskılı bir sehpa örtüsünden yapılan bir basımdır.
1977-1978 tarihli Waste Not Want Not :An Inquiry inttopluma marşı o What Women Saved and Assembled - FEMMAGE (Melissa Meyer ile birlikte) makalesi a femmage'i (kumaşı) kadınlar tarafından uygulanan kolaj, montaj, dekor ve fotomontaja "geleneksel kadın tekniklerini - dikiş, delme, çengelleme, kesme, aplike etme, pişirme ve benzeri... " açıklık getirir.
1975ten sonra New Yorka döndüğünde bazı resimlerini satarak kazandığı parayla sadece bir oda değil aynı zamanda kendi stüdyosunun sahibi oldu. Dekorasyon ve işbirliği stüdyosunda olduğu kadar kendi evinde de önemli bir rol oynadı ve çalışmalarının merkezidir. Stüdyo Schapironun sadece yaratıcı tarafıyla bağlantı kurduğu büyük kişilik çatışmalarını geçirdiği odası oldu. Kariyeri boyunca çeşitli stüdyoları, hayatının dışsal ve içsel gerçekliklerindeki değişimleri yansıttı. Onlar cinsiyet rollerini ayrı tutan topluma karşı ya da onlarla uyum içinde benlik kavramlarını değiştirerek yansıttılar. Schapiro'nun stüdyoları, aynı zamanda yaratıcı çalışmasının yanı sıra yaşamını yaşayabileceği ve rüyalarını da yerine getirebileceği mekan için metafor haline geldi.
Farklı projeleri ele alma sırasında, Schapironun stüdyosu genişledi ve sonun da bir yerden bir yere seyahat ederken taşınılabilir hale geldi. Oregon'un ortak çalışmasıyla aynı zamanda, Schapiro'nun geçmişteki kadın sanatçılarla yaptığı ilk Collabaration Series in yarattığı dokuz kadınlar aynı zamandaydı. Bu seride, Mary Cassatt ve Berthe Morisot çalışmalarının kopyaları, yorgandan esinlenilen desenlerdeki renkli ve duyusal kumaş sınırlarıyla birleştirildi. Mary Cassatt and me annesinin gazete okurkenki Cassattın anaç idealiyle annesinin zihinsel görüntüsü uyuşuyor. En son resimlerinde Schapiro, resimde Yahudi kimliğini keşfetmeye başladı. My History (1997) adlı tablosu "House" projesi ile aynı yapıyı kullanmış ve Yahudi mirasını çevreleyen farklı anıların odalarını inşa etmiştir. Sanatta en belirgin Yahudi temalı ifadesi, İncil'de yazan kahramanlar Sarah, Rebecca, Rachel ve Leah'ı resmeden canlı pencereler olan Four Matriarch tır. Bu, yüksek sanatın halka ne ifade ettiğinin gerçek vizyonunu oluşturmak için kimlik sembolojisini ve eski evcilleştirilmiş sanatını birleştiren renkli bir eserdi. "Mother Russia" (1994), ailenin Rus kökenli olduğu Schapiro tarafından yapılmış bir yelpaze parçasıydı. Rusya'daki güçlü kadınları birer şapka ve peçe ile elle tutulan bir sıra üzerinde tasvir ediyor. Onlara "devrimci kadınlar" olarak katılmak ve gizli figürleri övmek için "işbirlikçi" tarzında her sanatçının eserlerini ekledi. Hem Rus hem de Yahudi kültürüne ilişkin geçmişi, Schapiro'nun eser koleksiyonunun temsil ettiği şeylere atıfta bulundu. Desen ve renklerin temelleri ve ortak kullanımı,
Miriam'ın eserlerini tanımlar ve onun kültürünü ve kadın sesini görmemizi sağlar.
Schapironun çalışmaları Yahudi Müzesi (New York), Ulusal Sanat Galerisi ve Flomenhaft Galerilerini de içine alan sayısız müzede yer aldı. (Daha iyi kaynaklar gereklidir). College Art Associationdan ve 1987 Guggenheim Fellowshipten Seçkin Artist olarak Ömür Boyu Başarı Ödülü ödülünü aldı. Miriam Schapironun konağı Firestone Galeri tarafından özel olarak muhafaza ediliyor.
Ödülleri ve başarıları
1982: Skowhegan Medal for Collage
1983: Honorary Doctorate of Fine Arts, College of Wooster, Wooster, OH
1988: Honors Award, The Women's Caucus for Art
1989: Honorary Doctor of Fine Arts, California College of Arts and Crafts, Oakland, CA
1992: Honors Award, National Association of Schools of Art and Design
1994: Honors Award, New York State NARAL
1994: Honorary Doctorate Degree, Minneapolis and Design, Minneapolis, MN
1994: Honorary Doctorate Degree, Lawrence University, Appleton, WI
2002: Lifetime Achievement Award
Başlıca çalışmaları
(1963) Shrines Grey Art Gallery
(1968) Big Ox No. 1 Brooklyn Museum
Kitaplar
Schapiro, Miriam, Robert A. Yassin, and Paul Brach. Miriam Schapiro: works on paper: a thirty year retrospective. Tucson, Arizona: Tucson Museum of Art, 1999. Print.
Gouma-Peterson, Thalia, and Miriam Schapiro. Miriam Schapiro: Shaping the Fragments of Art and Life. New York: Harry N. Abrams Publishers, 1999. Print.
Schapiro, Miriam, and Thalia Gouma-Peterson. Miriam Schapiro, a retrospective, 1953 - 1980:. Wooster, OH: n. p., 1980. Print.
New York School Abstract Expressionists Artists Choice by Artists Uluslararası Standart Kitap Numarası