Mona Van Duyn

Mona Jane Van Duyn (9 Mayıs 1921 - 2 Aralık 2004) Amerikalı bir şairdi. 1992 yılında Amerika Birleşik Devletleri Şair Ödülü'nü kazandı.
Biyografi
Erken yıllar
Van Duyn, Waterloo, Iowa'da doğdu. Küçük Eldora kasabasında büyüdü (nüfus 3,200), kasaba kütüphanesinde çok fazla kitap okuyarak ve ilkokul yıllarından lise yıllarına kadar not defterlerine gizlice şiirler yazarak büyüdü. Van Duyn, 1942'de Iowa Eyalet Öğretmenleri Koleji'nden lisans, 1943'te Jarvis Thurston ile evlendiği yıl Iowa Eyalet Üniversitesi'nden yüksek lisans yaptı. Van Duyn ve müstakbel eşi Thurston Iowa'da doktora yaptılar. 1946'da, eşi Louisville Üniversitesi'nde yardımcı doçent olduğunda Van Duyn da, Louisville Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak işe başladı. Birlikte Perspective: A Quarterly of Literature and the Arts dergisini 1947'de yayımlamaya başladılar ve 1950'de taşındıklarında dergiyi St. Louis'deki Washington Üniversitesi'ne götürdüler.
Akademik kariyer
St. Louis'de Thurston, Washington Üniversitesi İngilizce Bölümü'nün başına geçti; Van Duyn ve Thurston, St. Louis'e çekildi ve yaratıcı yazarların ve eleştirmenlerin benzersiz bir edebi çevresine önderlik etti. (Şair Howard Nemerov, romancı ve eleştirmen William Gass, romancı Stanley Elkin, şairler Donald Finkel ve John Morris, eleştirmen Richard Stang, yazarlar Wayne Alanlar ve Naomi Libowitz, ve diğerleri bu çevre içindeydiler.)
Perspective'i 1975'te yayının kesilinceye kadar düzenlemeye devam etmeleri, ülke çapında edebi yetenekleri geliştirmedeki rolleri ve Anthony Hecht, W. S. Merwin, Douglas Woolf ve bir çokları tarafından gerçekleştirilen ilk eserleri yayınlamadaki rolleri ile tanınırlar.
Van Duyn, şair James Merrill'in arkadaşıydı ve 1960'lı yılların ortalarında Washington Üniversitesi Özel Koleksiyonları için eserlerinin güvende saklanmasını sağlamıştı. 1990 yılında emekli olana kadar Washington Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak görev yaptı. 1983 yılında, beşinci şiir kitabını yayımladıktan bir yıl sonra, İngilizce Bölümünde Yardımcı Profesör seçildi ve İngilizce Bölümünde "Misafir Görevli Profesör" oldu. 1987 yılında Ulusal Sanat ve Edebiyat Enstitüsü'ne üye olmak için davet edildi.
Şair olarak kariyeri
Van Duyn, ABD'nin şiir için her büyük ödülünü kazandı; To See, To Take, Ulusal Kitap Ödülü (1971), Bollingen Ödülü (1971), Ruth Lilly Şiir Ödülü (1989) ve Near Changes ile Pulitzer Ödülü (1991) dahil olmak üzere tümünü. 1992-1993 yılları arasında ABD Şair Ödülü'ne layık görüldü. Aşk ve evlilik hakkındaki görüşleri dağınıklıktan iyimserliğe kadar uzanıyordu. "Söylemek İstiyorum" bölümünde aşkı yazdı:
It is the absolute narrowing of possibilities
and everyone, down to the last man
dreads it
Ancak "Late Loving"de yazdığı da şöyle:
Love is finding the familiar dear
To See, To Take (1970), önceki üç kitaptaki çalışmalarından toplanan seçkilerdi ve Ulusal Şiir Kitap Ödülü'nü kazanan bir şiir koleksiyonuydu. 1981de Amerikan Şairler Akademisine üye ve ardından 1985te, yaşam boyu hizmet eden on iki Şansölyeden biri oldu. Yakın zamanda Toplanan Şiirleri, If It Be Not I (1992) ilk toplanan şiirlerinden beri ortaya çıkan çalışmalarıyla dört cildi içermektedir. Yeni bir şiir koleksiyonu olan Firefall ile aynı anda yayınlanmıştı.
1993'te St. Louis Walk of Fame'e adı eklendi. Sanat ve Bilim Akademisi Amerikan üyeliğine seçildi.1996 yılında
Mona Van Duyn, 2 Aralık 2004 tarihinde, 83 yaşında University City, Missouri'de evinde kemik kanserinden öldü.
Etkisi
Van Duyn, kadınlar için 20. yüzyılda sadece yaptıklarıyla değil, yapmadıklarıyla da (şair olarak) önemli bir yer oluşturdu. Özel haklar sağlanması için ısrar etmedi; okuyucularından değerleri, insan deneyiminden ayırmasını veya bir cinsiyetten olanları diğerinden ayırmasını beklemiyordu. Samimi aile ilişkilerini konu etti ve bunlardan birine uyum sağlama zorluklarını küçümsemeden veya abartmadan yaşlanmayı öne çıkardı. Van Duyn, okuyucuyu her gün ebedi Şelale hala hafızada parıldar ("") diyerek umut vermeye devam etti.