Odile Decq

Odile Decq (1955 doğumlu, Fransa, Laval), ödüllü Fransız mimar, şehir plancısı ve akademisyendir. Paris merkezli mimarlık ofisi Studio Odile Decq'in ve 2014 yılında açılan Confluence Institute okulunun kurucusudur. Kentsel planlama, sergi tasarımı, ürün tasarımı gibi farklı ölçeklerde çalışmaları vardır. Kendine özgü goth görünüşü ile bilinir. Mimarlığa katkılarından ötürü 2003 yılında kendisine Légion d'honneur (şeref madalyası) verilmiştir.
Decq, mimarlık felsefesini "insanların hareket edebileceği, iyi koşullarda yaşayabileceği, dışarıdaki yaşamın sertliğini unutabileceği" yapılar yapmak olarak açıklar, bu yüzden mimarlığın insancıl bir yaklaşıma sahip olması gerektiğini belirtir. Onun için, mimarların ilk görevi bir barınak yaratmak ise, ikincisi de günlük hayatlarındaki koşturmacayı ve dertlerini unutabilecekleri, bugünün zorluklar dünyasında kendilerini iyi hissedebilecekleri mekanlar sunmaktır.
Eğitim
1970'lerde Odile Decq ilk olarak Ecole Régionale d'Architecture de Rennes mimarlık okuluna girdi. İlk yıl kendisine okul müdürü tarafından, doğru ruha sahip olmadığı için asla mimar olmayacağı söylendi. Decq sonraları bu sözleri anarak, "isyankar" dış görüntüsünü bir kadın olarak mimarlık dünyasında görünürlüğünü vurgulamasının bir aracı olarak icat ettiğini açıklamıştır.
Rennes'deki mimarlık okulunda iki yılını tamamlayan Decq, daha sonra Paris'e taşındı ve burada La Villette (daha önce UP6 olarak adlandırılıyordu) okuluna kaydoldu. 1968 Devrimi nedeniyle Decq vaktini eylemlerde geçirmeyi tercih etti. Eğitim giderlerini karşılayabilmek için yazar Philippe Boudon için çalışmaya başladı. Boudon o zaman mimarlık teorisi hakkında yazıyordu ve edebiyat ve dilbilim alanındaki çalışmaları nedeniyle Decq ile ilgileniyordu. Decq Boudon için okumaya başladı ve daha sonra onun için yazmaya başladı. Dört yıl sonra Decq, diplomasını almak için Boudon ile olan işinden istifa etti. [2]
1978 yılında Paris-La Villette'deki Ecole nationale supérieure d'architecture okulundan, 1979 yılında Paris Siyasi Araştırmalar Enstitüsü'nden kentsel planlama diploması ile mezun oldu.
Kariyer
Decq 1979 yılında kendi mimarlık ofisini açtı. Gelecekte ofisteki ve kişisel hayatındaki partneri olacak Benoit Cornette, o zamanlar tıp okumaktaydı. Cornette 1985 yılında mimarlık derecesi aldı ve ikili, ODBC mimarlık firmasını kurdu. 1990 yılında Peter Rice ile birlikteRennes'teki Banque Populaire de l'Ouest için tamamladıkları yapılar, onlara çok sayıda ödül ve uluslararası tanınmışlık kazandırdı. Fransa'daki ilk metal konstrüksiyon ofis binasıdır.
Araştırmasını çeşitlendirip radikalleştirirken, savaşçı tutumundan vazgeçmemiştir 1996 yılında Venedik Mimarlık Bienali sırasında Altın Aslan ödülüne layık görülmesi, erken ve olağandışı kariyerinin teyidi niteliğindedir. Odile Decq'in pratiği yalnız bir stil, bir yaklaşım ya da süreç dışında, kentsel planlama, mimari, tasarım ve sanatı kucaklayan bütüncül bir evreni ete kemiğe büründürür. Bu çokdisiplinli yaklaşımı ona 2016'da Jane Drew Ödülü'nü ve 2017'de Architizer Yaşam Boyu Başarı Ödülü ile kazandırdı.
Odile Decq, 1992'de Paris'teki Ecole Spéciale d'Architecture'de eğitim vermeye başladı, 2007'de mimarlık bölümü başkanı seçildi. 2012 yılında ayrıldı ve 2014 yılında Fransa, Lyon'da Confluence (Kesişim) Yenilik ve Yaratıcı Stratejiler Enstitüsü'nü tasarlayıp açtı. Odile Decq okulu mimar Matteo Cainer ile birlikte kurup yönetmiştir. Decq, eğitime yaklaşımını, öğrencileri bağımsızlıklarını ve "kendilerini çok güçlü ve net bir şekilde ifade etme" yeteneklerini geliştirmek için güçlü bir pozisyon almaya zorlamak olarak tanımlamıştır. Decq'e göre okula ismini veren kesişim teması, mimarlığı bir meslekten ziyade düşünce biçimi olarak ele alan ve farklı disiplinlerin birlikteliği ile öğreten amaçlarını tanımlamaktadır.
1998 yılında partneri Cornette 45 yaşındayken bir trafik kazasında öldü. Decq ODBC mimarlık ofisinda çalışmaya devam etti, ancak ofisin ismini 2013'te Studio Odile Decq olarak değiştirdi. Bu isim değişikliğini teşvik eden sebeplerden biri, kendi tasarımı olan yapıların mimarının eski partneri olarak verilmesidir.
Maket oluşturmak, Decq'in pratiğinde önemli yer tutar. Decq ve Benoit, çeşitli konfigürasyonların fizibilitesini test etmek için hareket ettirilebilen modüler parçalara sahip çok sayıda model oluşturmuştur.
Önemli eserleri
1990 - Banque populaire de l'Ouest (BPO), idari ve sosyal merkezler, Rennes, Fransa
1996 - Fransa Pavyonu sergi tasarımı, Venedik Mimarlık Bienali
1998 - Nantes Üniversitesi Formasyon Merkezi, kütüphane ve bilim yapısı
1999 - A14 otoyolu viyadüğü ve operasyon merkezi, Nanterre, Fransa
2001 - UNESCO Konferans Salonu yeniden düzenlemesi ve mobilya tasarımları, Paris, Fransa
2007 - Grönland Pavyonu, Şanghay, Çin
2010 - MACRO, Roma Çağdaş Sanat Müzesi, İtalya, ek bina ve yenileme, Roma, İtalya
2011 - PHANTOM, Opéra Garnier'deki L'Opéra Restoran, Paris, Fransa
2012 - FRAC Bretagne Çağdaş Sanat Merkezi, Rennes, Fransa
2014 - GL Events Genel Merkezi, Lyon, Fransa
2015 - Pentania, konut kompleksi, Lille, Fransa
2015 - Fangshan Tangshan Ulusal Jeopark Müzesi, Jeoloji ve Antropoloji Müzesi, Nanjing, Çin
2015 - Maison Bernard, Antti Lovag'ın Balon Sarayı yenilemesi, Théoule-sur-Mer, Fransa
2015 - Confluence Yenilik ve Yaratıcı Stratejiler Enstitüsü, Lyon, Fransa, yenileme projesi
2015 - Saint-Ange konuk sanatçı programı, Seyssins, Fransa
2016 - Le CARGO, ofis ve iş geliştirme merkezi, Paris, Fransa
Ödüller ve Başarılar
1986 - Genç mimarların albümleri, Benoit Cornette ile
1990 - Prix de l'Equerre d'Argent adayı
1990 - Mimarlık ve Çalışma Mekanı Ödülü, AMO
1990 - Premier Ödülü, Dokuzuncu Uluslararası Mimarlık Ödülü, Londra, 1990
1991 - Özel Mansiyon, Iritecna Avrupa Ödülü, Milano, İtalya
1991 - Bölgesel Ödül - Rennes, Fransa
1991 - Andrea Palladio Uluslararası Mimarlık Ödülü
1992 - Oscar du Design Le Nouvel Economiste, Paris, Fransa
1996 - Venedik Mimarlık Bienali, Altın Aslan, Benoit Cornette ile
1996 - En İyi Çelik Yapı Ödülleri, Paris, Fransa (Banque Popularie de l'Ouest ile)
1999 - Benedictus Ödülleri, Washington, ABD (Nantes Üniversitesi ile)
2001 - Sanat ve Edebiyat Nişanı, Fransa
2003 -Şeref madalyası (Légion d'honneur), Fransa
2005 - Passeport Artiste Sans Frontière, AFAA Paris, Fransa
2006 - Uluslararası Mimarlık Ödülleri, Chicago Athenaeum
2007 - İngiliz Mimarlar Kraliyet Enstitüsü (RIBA) Uluslararası Ödülü
2007 - Show Boats Uluslararası Ödülleri, Monako
2008 - Dünya Mimarlık Topluluğu Ödülleri (Tangier Deniz Yolcu Terminali ile)
2008 - Dünya Mimarlık Topluluğu Ödülleri (MACRO ile)
2008 - Kültür Dünyası Mimarlık Festivali, Barselona (Grönland Pavyonu ile)
2008 - Athenaeum Uluslararası Mimarlık Ödülü (GL Events Genel Merkezi ile)
2009 - MIPIM AR Gelecek Proje Ödülü (GL Events Genel Merkezi ile)
2010 - Premio di Architettura Ance Catania (MACRO ile)
2010 - Athenaeum Uluslararası Mimarlık Ödülü (Tangier Deniz Yolcu Terminali ile)
2012 - Paris Mağaza & Tasarım Ödülü, kafe ve restoran kategorisi (Phantom ile)
2012 - Ecola Ödülü (Phantom ile)
2013 - Mimarlıkta Kadınlar Ödülü (Prix des femmes architectes), ARVHA
2013 - MAISON &amp; OBJET Yılın Tasarımcısı Ödülü
2013 - Athenaeum Uluslararası Mimarlık Ödülü (Phantom ile)
2014 - Médaille de Vermeil ve d'Honneur de l'Académie d'Architecture
2014 - Dedalo Minosse Özel Ödülü
2015 - Targhe d'Oro (Altın Plaket), Unione Italiana Disegno
2015 - Nanjing Belediyesi Mimarlık Ödülü (Tangshan Müzesi ile)
2015 - Jiangsu İl Mimarlık Ödülü (Tangshan Müzesi ile)
2015 - Mimaride onursal doktora, Université Laval, Fransa
2015 - Blueprint Ödülü, En İyi Özel Konut Projesi kategorisi (Saint-Ange Residence ile)
2016 - Ulusal Ahşap Yapı Ödülü (Saint-Ange Residence ile)
2016 - Jane Drew Ödülü
2016 - Athenaeum Uluslararası Mimarlık Ödülü (Tangshan Müzesi ile)
2017 - NYCXDesign Ödülü, En İyi Sarkıt Aydınlatma kategorisi (Soleil Noir ile)
2017 - Architizer A + Ödülleri - Yaşam Boyu Başarı Ödülü