Serafim Veçkanov

Serafim Veçkanov (tam adı: Serafim Yemelyanoviç Veçkanov, ; 6 Ağustos 1914, Kakino, Bolşearat, Gaginsky ilçesi, Nijni Novgorod Oblastı 20 Ekim 1965, Moskva) - Erzyan kökenli Sovyet şair ve yazar.
Yaşamı
Serafim Veçkanov, 6 Ağustos 1914'te Nijni Novgorod Oblastı'ndaki Kakine Gaginski köyünde köylü bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Köyündeki köy okulundan mezun olduktan sonra, 1928'de Velikoaratskaya'da köy gençlerinin okuduğu okula girdi. Okul çoğunlukla Mordovyalı çocuklar içindi. Bölge öğretmenleri bölümünden mezun olduktan sonra Lukoyanov bölgesindeki Novoe Ivansev Köy Okulu'nda ilkokul öğretmeni olarak çalıştı. 1932'de Mordovya Devlet Üniversitesi'ne girdi. Üç ders aldıktan sonra Erzyan Kommuna gazetesinde edebi sorumlu olarak çalışmaya başladı. 1936'da Kızıl Ordu'da aktif askerlik hizmetine çağrıldı. 1941'de ordudan terhis olduktan sonra, Mordovya Kitap Yayınevi'nin editörü olarak çalıştı. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk günlerinden Serafim Veçkanov, diğer birçok Mordovyalı yazar gibi, kendi topraklarının savunmasına katıldı. 1944'te hastalık nedeniyle ordudan terhis edildi. Saransk'a döndüğünde Mordgiz'''in ilk editörü oldu. Daha sonra "Suran Tolt''" ("Sur Geceleri") dergisinin editörlüğünü yaptı. 1959-1964'te Mordovya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Yazarlar Birliği'nin başkanlığını yaptı. 1938'den sonra Sovyet Yazarlar Birliği üyesi oldu.
Çalışmaları
Veçkanov'un çalışmaları 1930'larda başladı. İlk şiirleri Lukoyanov bölgesinde yayınlanan "Veysen semyaso" ("Bir ailede") gazetesinde yayınlandı. 1932'den sonra yazıları düzenli olarak Erzayn Kommuna (Erzyan Komünü) ve Syatko (Spark) gazetelerinde yayınlandı. Savaştan önce iki şiir derlemesi yayınlandı. İlk şiir kitabı 1933'te yayınlandı ve "Moront ushotkoso" ("şarkının başlangıcı") olarak adlandırıldı. 1940 yılında ikinci kitabı "Mon Teshtem" ("Yıldızım") yayınlandı. Eserleri keskin bir sosyal yönelim ve ilgi düzeyi ile karakterizedir. 1946'da Veçkanov, savaş sırasında yazdığı 16 şiirden oluşan bir "Keştaz" derlemesi yayınladı. Şiirleri vatanseverlikle doluydu, savaş halindeki bir adamın kahraman doğasını ortaya çıkarıyordu. Hassas kompozisyonları, orijinal şiirsel bulguları ve sözlü şiir geleneklerinin yenilikçi kullanımı ile belirgindi. Gerçek şiirsel bulguları "Hero Alya" ("Hero") şiirinde görülebilir. Burada savaşçıların karakterini göstermek için sembolizmi ve alegoriyi kapsamlı bir şekilde kullanmıştır. Veçkanov'un savaş sonrası çalışmalarında şiirsel beceri, tematik çeşitlilik, imge canlılığı, ideolojik derinlik hissedilir. Bu dönemde Erzyan dilinde "Maney" ("Sun", 1955), "Chipali" (1961), "Ebedi Söğüt" ("Ebedi Meşale", 1964), Rusça "Stixi" (1952) ve "Solnyshko" (1960) şiir koleksiyonu yayınlandı. Şairin şiirleri yaşamın tasviri, insanın sonsuz olasılıklarına inanç, yerli halkının ve devletinin geleceği için sorumluluk duygusu ile ayırt edilir. Vecçanov'un lirik kahramanları, çalışmalarının yaratıcı gücüne güven ile karakterizedir. Veçkanov yeteneğini Rus şiirlerini Erzyancaya başarılı bir şekilde çevirerek kanıtladı ve şiirleri Rusça, Çuvaşça, Mari, Estonca ve Macarcaya çevrildi.
Başarıları ve ödülleri
Veçkanov, Sovyetler Birliği'nin 22. Kongresinde Mordovya SSR Yüksek Sovyeti'ne (1960-1964) milletvekili seçildi. Mordovya, SSCB'nin Onurlu Sanat İşçisi unvanını aldı ve 1938'de SSCB Yazarlar Birliği'ne üye oldu.
23 Ekim 1965'te Saransk'ta öldü ve oraya gömüldü.