Açık Lisanslar

Açık lisanslar, kısıtlayıcı bir telif hakkı koruması içeren "her hakkı saklı" kısıtlaması yerine "bazı hakları saklı" yaklaşımını benimseyen lisanslardır. Telif hakları üretilen içeriğin yeniden paylaşılmasına ve kullanılmasına izin vermez. Üretilen içeriğe erişim kısıtlanınca da toplumsal yarar ortadan kalkmış olur. Açık lisansların kullanılması, telif haklarından tamamen kurtulmak anlamına gelmez. Bir konuyla ilgili tarama yaparken kullanım koşullarına bakmak, hak sahibine sormak ve hatta içerik üreticisiyle iletişime geçerek izin almak gerekir. Ancak Creative Commons ve diğer benzeri açık lisansların standart kullanım koşullarına uyarak insanların vakit kaybı yaşamadan ve kolaylıkla kullanımına izin verilir. Açık lisansların tarihi 1980 yılında ortaya çıkan GNU Genel Kamu Lisansıdır.
Telif hakları
Telif hakkının gelişiminin matbaayla güçlü bir ilgisi vardır. Matbaayla birlikte kitaplar daha ucuz hale gelmiştir ve yaygın bir şekilde artmıştır. Böylelikle sanat ve bilgi zenginliğinin oluşmasında katkıda bulunan insanların haklarını korumak için telif hakkı yasası ortaya çıkmıştır. İngiliz Parlamentosu tarafından 1709 yılında kabul edilen Kraliçe Anne Kanunu eser sahiplerini koruyan ilk kanundur. Telif hakları soyut niteliğe sahiptir. Telif hakları ile koruma altına alınan, insan düşüncesinin yarattığı maddi olmayan mallardır. Telif hakları hukuki değere sahiptir ve eserin başkaları tarafından nasıl kullanılabileceğini tanımlayan anlaşmadır. Sıradan insanların yaratıcılıklarını artırmak, bilgiyi ve veriyi daha farklı şekilde üretebilmek için bilgiye erişimlerinin olması gerekmektedir. Telif hakkı kavramı bugün üreticiyi desteklemek yerine endüstride söz sahibi olan kişileri desteklemektedir.
Açık Lisanslar ve Açık Kültür
Özgür kültür hareketi olarak da bilinen açık kültür, yaşam boyu öğrenme topluluğu için yaratıcı ve sanatsal çalışmaları yasal olarak kullanma, paylaşma, yeniden düzenleme gibi ayrıcalıklar sunar. Ayrıca açık kültür yaratıcı çalışmaların halka tamamen ücretsiz olarak istenilen zamanda ve istenilen mekanda erişilmesini amaçlar. Creative Commons, üreticilere çalışmalarını lisanslamak için seçenekler sunar ve içerik üreticilerinin daha geniş bir kitleye ulaşabilmeleri için ürünlerini açık bir şekilde lisanslamalarını sağlar. Çalışmaların daha keşfedilir ve yararlanılabilir olması için açık lisansları tercih ederler.
Açık Lisanslar ve Creative Commons (CC)
Creative Commons bilgilerin paylaşılmasına, tekrar kullanılmasına ve adaptasyonuna olanak sağlayan kar amacı olmayan uluslararası bir organizasyondur. Creative Commons lisanslama araçlarına sahiptir, bu lisansların her biri dünya genelinde geçerlidir, herkesin kullanımına açıktır, ücretsizdir ve geçerli telif hakkı süresince uygulanabilir. CC lisansları dört ana koşul ile birlikte altı farklı lisans türüne sahiptir. Bunun yanı sıra kamu lisansları başlığı altında iki araç daha vardır. CC Lisanslar ile eserin kullanım koşulu belirtildiğinden, kullanıcının telif hakkı sahibi ile iletişime geçmesine gerek yoktur. Creative Commons lisans türleri makinece okunabilir yapıdadır.
Açık Lisanslar ve Özgür Yazılım
Özgür yazılım, kullanıcıların özgürce bir yazılımı çalıştırma, kopyalama, dağıtma ve geliştirme haklarına sahip olması anlamına gelmektedir. Açık lisanslarda olduğu gibi özgür yazılım lisanslarında da telif hakları bulunmaktadır. Eğer telif hakları özgürlük kısıtlayıcı maddeler içeriyorsa lisansın özgür olarak kabul edilmemesine yol açar. Ancak özgürlüğe saygı gösteriyorsa bir sorun ile karşılaşılmaz. Özgür yazılımdan bahsederken "bedava" kelimesini kullanmaktan kaçınmalıyız. Çünkü bedava kelimesi özgürlükle alakalı değildir.
Kamu haklarının üç katmanı
Kamu Telif Hakkı Lisansları kendine has üç katmanlı bir yapıya sahiptir.
Lisansın geleneksel lisanslama aracı ile başlamasına Legal Kod katı denir.
Lisansların normal insanların anlayacağı dilde sunulması Commons Özet katıdır. Kullanıcılar için önemli terimleri, durumları belirten ve özetleyen yararlı bir rehberdir.