turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Maria Dąbrowska

Maria Dąbrowska (6 Ekim 1889-19 Mayıs 1965) veya doğum adıyla Maria Szumska, Polonyalı yazar.
Kalisz yakınlarındaki Russów kasabasında doğdu. Varşova, Lozan, Brüksel, İngiltere ve Fransa'da doğa bilimleri, sosyoloji ve ekonomi eğitimi görmesinin yanı sıra Finlandiya'da kooperatif hareketini gözlemledi. Polonya'ya dönüşünün ardından on yıl kadar kooperatif hareketinin savunuculuğunu yaptı; sonra kurgusal eserler yazmaya başladı.
1926'da yayımlanan kısa hikaye kitabı Ludzie stamtądda ("Oradaki İnsanlar") çocukluk anılarını yansıttı; bu kitapla tanındı. Evi ve toprağı olmayan çiftçileri betimlediği bu kitabındaki gerçekçilik dönemin okurlarını şoke etti. Ancak en önemli eseri olarak 1932-34 yılları arasında yayımlanan Noce i dnie ("Günler ve Geceler") kabul edilir. Dört cilde yayılmış bu romanda Kalisz bölgesindeki sıradan insanların 1860'lardan I. Dünya Savaşı'na kadarki günlük hayatı epik bir üslupla anlatılır.
Çocuk kitapları ve oyunları da yazdı, yayımcılıkta ve edebiyat eleştirmenliğinde bulundu. Samuel Pepys'in Diarysini Lehçeye çevirdi. Diğer eserleri arasında Polonya'da çiftçilerin sorunlarını anlattığı Kavşak (1937) ve bunun devam kitabı El Ele (1939) bulunur.
Mapo köprüsü

Mapo Köprüsü(마포대교) Güney Kore başkenti Seul'e bağlı Mapo semti Dohwa mahallesi ile Yeongdungpo ilçesi Yeouido semtini bağlayan köprüdür. Han Nehri üzerine kurulmuş dördüncü köprü olup uzunluğu 1400 metre ve gidiş-dönüş toplamda 10 şeritten oluşmaktadır.
Seul'deki köprüler
1970'te tamamlanan köprüler
Maxime Beaumont

Maxime Beaumont (d. 23 Nisan 1982, Boulogne-sur-Mer), Fransız kanocu. 2012 ve 2016 Yaz Olimpiyatları'nda K-1 200 m kategorisinde yarıştı; sırasıyla dördüncü ve ikinci oldu. 2013-2015 yılları arasındaki dünya şampiyonasında tek ve iki kişilik etkinlikte dört madalya kazandı.
Beaumont, dokuz yaşındayken kano yapmaya başladı ve 2014 ve 2015 yıllarında Boulogne sur Mer'de Yılın Sporcusu seçildi. Ulusal Spor, Uzmanlık ve Performans Enstitüsü'nde eğitim almakta olan Beamont, 2016 Yaz Olimpiyatları'ndan sonra bir antrenör olmayı planlıyor.
Kızıl Terör (Macaristan)

Kızıl Terör (Macarca: vörösterror), 1919'da kurulan Macaristan Sovyet Cumhuriyeti'nin dört ay süren rejiminde antikomünist kişilere uygulanan kızıl terör. Sovyet Rusya'da uygulanan Kızıl Teröre hem amaç hem de etki bakımımdan benzerliği nedeniyle o aynı ad ile anıldı. Kısa bir süre sonra tıpkı Sovyet Rusya'da olduğu gibi komünistlere karşı Beyaz Terör izledi.
Tarihi
İktidara gelen Komünistler, iktidara gelmelerinden iki ay sonra Macaristan'ın sınırlarını I. Dünya Savaşı öncesi haline getirmeye çalıştılar. İlk olarak Çekoslovakya'ya girdi. Slovakya'ya girerek Slovak Sovyet Cumhuriyeti kuruldu. Saldırının başarısız olması üzerine Romanya'ya ait ama Macar yoğunluğunun bulunduğu Transilvanya'yı geri almak için saldırıya geçti. Ancak bu saldırıda başarısız oldu. Bu başarısızlıklar halkın komünistlere olan desteğini azalttı. Bunun üzerine Sosyal demokratlar, 24 Haziran'da hükumeti devirmek için darbe girişiminde bulundu. Darbe girişimi başarısız oldu ve komünistler var olan muhalefeti bastırmak için Kızıl Terör'ü başlattı.
Georg Lukács ve Tibor Szamuely gibi düşünürler Devrimci Terör yöntemini savundu. Tibor Szamuely, Kızıl Gazete gazetesinde yazdığı yazı da bunu açıkça belirtiyordu. József Cserny, devletin hakim olmadığı Macar kırsallarında karşı-devrimci faaliyet gösterenleri arayıp ve yakalamak için Lenin Çocukları (Lenin-fiúk) olarak bilinen yaklaşık 200 ajandan oluşan bir ekip organize etti. Benzer gruplar Budapeşte'de kuruldu.
Devrimci mahkemeler, devrime karşı suçları yargılamak için kurulmuştu. Bu mahkemeler 590 kişinin infaz edilmesine karar vermişti. Ancak başka kaynaklar ölü sayısını 370 ila 587 arasında gösteriyor.
Ağustos 1919'da Romanya Kuvvetleri, Budapeşte'ye girerek Macaristan Sovyet Cumhuriyeti'ni yıktı. Devrimin lideri Bela Kun, Sovyet Rusya'ya kaçtı; Çamlıman Avusturya'ya kaçtı ancak orada yakalandı ve öldürüldü. Jozsef Cserny Kasım 1919'da tutuklanmış ve yargılanmıştır. Macar avukatlar onu savunmayı reddetti, bu nedenle avukat mahkeme tarafından atandı. Aralık ayında idam edildi.
Egemen Berköz

Egemen Berköz (d.13 Nisan 1941 - Karadeniz Ereğli, Zonguldak) Türk şair, yazar, çevirmen.
Zonguldak'ın Karadeniz Ereğli ilçesinde doğdu. Orta öğrenimini Bolu Erkek Lisesi'nde tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi İtalyan Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Cumhuriyet Ansiklopedisi'nde çevirmen, reklam ajanslarında metin yazarı olarak çalıştı.
"Akşam" adlı ilk şiiri 1959da Yeditepe dergisinde yayımlanan Berköz kendi kuşağının çok yazan şairlerinden biri olarak öne çıktı. Dost, Ataç, Evrim, Alan, Dönem, Yordam, Devinim, Soyut, Yeditepe, Papirüs, Yeni Dergi ve Yelken gibi dergilerde şiirlerini yayımladı. Çeşitli etkilere açık görünen ilk çalışmalarından sonra, 1960lı yıllarda şiir yazan kuşağın İkinci Yeniye en yakın şairlerinden biri oldu ve şiiri toplumcu yönelimle yetkinleşti. Berköz ayrıca İtalyancadan on kadar kitap ile pek çok şiir ve öykü çevirmiştir.
2016 yılında Necatigil Şiir Ödülü'ne değer görüldü. Ödül gerekçesi şu şekilde açıklandı: 60 kuşağı şairleri arasında, kendi özgün şiirini kurabilmesi, yaşadığı yılların toplumsal ve bireysel heyecanlarını şiirine başarıyla yansıtabilmesi, Necatigilin izinde, küçük insanın toplumsal çalkantılar içindeki serüvenini anlatmaktaki başarısı, İtalyan şairlerinden yaptığı çevirilerle şiir kitaplığımıza katkıları nedeniyle Egemen Berköz, Behçet Necatigil 100. Yıl Şiir Emek Ödülüne değer bulunmuştur.
2017 yılında PEN Türkiye Şiir Ödülü'nü alan Berköz, 2023 yılında Yalnızlık Tanımları adlı eseriyle TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü'nün de sahibi oldu.
Aşk Hikayesi (albüm)

Aşk Hikayesi, Funda Arar'ın 17 Mart 2017 tarihinde yayınlanan on birinci stüdyo albümüdür. Albümünde yer alan şarkıların biri hariç (Bırakma Beni) hepsinin düzenlemesini Febyo Taşel yapmıştır.
Albüm hakkında bilgi
Aşk Hikayesi albümü, Funda Arar'ın bir önceki albümü olan Hoşgeldin adlı albümünden 2 sene sonra yayınlanmış ve toplam 13 şarkı bulunmaktadır. Ayrıca albümünde Soner Sarıkabadayı, Gülşen, Febyo Taşel, Gökhan Tepe, Şebnem Sungur, Süleyman Billor, Günay Çoban, Tuğçe Ören, MC Murad, Namık Naghdaliyev, Onur Baştürk, Gözde Ançel, Buray, Ferdi Quliyev, Terlan Memmedhüseynov, Serdar Aslan gibi isimlerim imzası taşıyor.
Promosyon çalışması
Albümün ilk çıkış parçası sözleri Günay Çoban'a müziği ve düzenlemesi Febyo Taşel'e ait olan "Düşman Gibi" isimli şarkı Nihat Odabaşı yönetmenliğinde çekildi.
Şarkı listesi
"Düşman Gibi" (söz: Günay Çoban - müzik/düzenleme: Febyo Taşel)
"Sen Benden Gittiğinde" (söz: Ferdi Quliyev - müzik: Torlan Memmedhuseynov - düzenleme: Febyo Taşel)
"Bırakma Beni" (söz - müzik: Gülşen - düzenleme: Ozan Çolakoğlu)
"Armağansın" (söz - müzik: Süleyman Billor - düzenleme: Febyo Taşel)
"Kalabalık" (söz - müzik: MC Murad - düzenleme: Febyo Taşel)
"Of Makamından" (söz - müzik: Onur Baştürk - düzenleme: Febyo Taşel)
"Ayrılık Geldi" (söz: Şebnem Sungur - müzik/düzenleme: Febyo Taşel)
"İnci Tanesi" (söz - müzik: Tuğçe Ören - düzenleme: Febyo taşel)
"Unutur mu Bir Kadın?" (söz: Serdar Aslan - müzik: Gökhan Tepe - düzenleme: Febyo Taşel)
"Sana Değmez" (söz: Gözde Ançel - müzik: Gözde Ançel, Buray Hoşsöz - düzenleme: Febyo Taşel)
"Rum Havası" (söz: Şebnem Sungur - müzik: Gökhan Tepe - düzenleme: Febyo Taşel)
"Demli" (söz - müzik: Soner Sarıkabadayı - düzenleme: Febyo Taşel)
"Mutlu Son" (söz: Şebnem Sungur - müzik: Namık Naghdaliyev - düzenleme: Febyo Taşel)
The Incredible Turk

The Incredible Turk (İnanılmaz Türk, Muhteşem Türk ya da Müthiş Türk), 1958 yılında America Prudential Insurance Company tarafından Mustafa Kemal Atatürk hakkında hazırlanan belgesel filmdir. Film '20. yüzyıl serisi' için yapılmış ve Walter Cronkite tarafından sunulmuştur.
Konu
Filmde Osmanlı İmparatorluğu, Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet devrimleri konu edilmektedir. Sırasıyla Osmanlı İmparatorluğu'nun son durumu; Çanakkale zaferi; İstanbul'un İngiliz ve Fransızlar tarafından, İzmir'in Yunanlar tarafından işgali; Atatürk'ün Kurtuluş Savaşı'nı başlatması ve başarıya ulaşması; cumhuriyetin ilanından sonra yapılan, Ankara'nın başkent ilan edilmesi, soyadı kanunu, kadınlara eşitlik verilmesi, şapka kanunu, alfabe değişikliği, sanayi ve ekonomik alandaki gelişmeler, anayasanın kabulü, dış ticaret ve dış ilişkiler gibi devrimler işlenmiştir.
Özellik
Filmin önemi, Mustafa Kemal Atatürk'ün en belirgin konuşmasını içermesidir. Daha önceleri nutuk ve birkaç kısa konuşması dışında görüntülü ses kaydı bulunmayan Atatürk'ün, ABD elçisi Joseph Clark Grew ile birlikte Çankaya Köşkü bahçesinde yaptığı konuşmaya bu filmde rastlanmaktadır. Bu kayıt, Atatürk'ün sesinin daha gür ve tok olduğunu kanıtlamıştır. Hem bu belgeselin yapılmasını ilk olarak teklif eden hem de Atatürk'ün bu ses kaydını film yapımcılarına gönderen kişi Türk gazeteci Altemur Kılıç'tır.
Bu konuşmada Atatürk şunları söylemiştir:
"Türk milleti tab'en (yaratılıştan/doğası gereği) demokrattır. Bu yüksek gayede zaten çok yükselmiş bulunan Amerika milletinin, Türk milletiyle beraber olduğundan hiç şüphem yoktur. Bu kadarla da kalmayacaktır. Belki bütün beşeriyeti; birbirini sevmeye, eski husumetleri unutmalarına ve sulh içinde bir arada yaşamalarına medar (yardımcı) olacaktır."
Yorgos Lanthimos

Yorgos Lanthimos (Yunanca: Γιώργος Λάνιμος, d. 27 Mayıs 1973, Atina), Yunan film, video ve tiyatro yönetmeni, yapımcı ve senaristtir.
Hayatı ve kariyeri
1973 yılında Atina'da dünyaya gelen Lanthimos, Hellenic Sinema ve Televizyon Okulu Stavrakos'ta film ve televizyon yönetmenliği okudu. 90'lı yıllar boyunca Yunan dans tiyatrocuları için çekilen videoları yönetti. 1995 yılından bu yana, müzik videoları, kısa filmler ve deneysel tiyatro oyunlarının yanı sıra çok sayıda TV reklamı yönetti. Lanthimos aynı zamanda 2004 Yaz Olimpiyatlarının açılış ve kapanış törenlerini tasarlayan ekibin bir üyesidir.
Yorgos Lanthimos'un ilk uzun metrajlı filmi 2001 çıkışlı My Best Friend'''tir. Filmi Lakis Lazopoulos ile birlikte çeken Lanthimos'un bir sonraki filmi ise 2005 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde ilk gösterimini yapan deneysel filmi Kinetta oldu. Bu filmlerin ardından üçüncü uzun metrajlı filmi, 2009 çıkışlı Köpek Dişi (Dogtooth) filmi oldu. Film, 2009 Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış Ödülü'nü kazandı ve 83. Akademi Ödülleri'nde Yunanistan adına Yabancı Dilde En İyi Film dalında aday gösterildi. Dördüncü uzun metrajlı filmi 2011 çıkışlı Alps,68. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde En İyi Senaryo dalında Osella Ödülü'nü kazandı. Beşinci filmi 2015 çıkışlı The Lobster, 2015 Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü'nü kazandı.
Yorgos Lanthimos beşinci filmi olan 2017 çıkışlı Kutsal Geyiğin Ölümü ile 2017 Cannes Film Festivali'nde En İyi Senaryo Ödülü'nü kazandı. Yönetmenin altıncı filmi The Favourite ise ilk gösterimini 30 Ağustos 2018'de 75. Venedik Uluslararası Film Festivali kapsamında gerçekleşti. Son filmi 2023 tarihli Zavallılar'ın, 2024 başlarında gösterime girmesi beklenmektedir.
Filmleri
Tiyatro
2002: D. D. D - Dimitris Dimitriadis, Theatro tou Notou (Amore-Dokimes)
2004: Bluebeard - Dea Loher, Theatro Porta
2008: Natura morta in un fosso - Fausto Paravidino, Theatro tou Notou (Amore)
2011: Platonov''- Anton Chekhov, Yunanistan Ulusal Tiyatrosu (Yeni sahne Nikos Kourkoulos)
1947 Cannes Film Festivali

2. Cannes Film Festivali 12-25 Eylül 1947'de gerçekleştirildi.
Jüri
Film ve Kısa film jürileri
Georges Huisman (tarihçi) (başkan)
Raymond Borderie (CNC resmi)
Georges Carriere (sinemasever)
Chosson (CNC resmi)
Joseph Dotti (sinemasever)
Escoute (Cannes şehri resmi)
Jean Grémillon
Maurice Hille (sinemasever)
Robert Hubert
Alexandre Kamenka
Jean Mineur (CNCF resmi)
Henri Moret (sinemasever)
Jean Nery (eleştirmen)
Maurice Perisset (sinemasever)
Georges Raguis (yetkili)
Rene-Jeanne (eleştirmen)
Georges Rollin
Régis Roubin (sinemasever)
Marc-Gilbert Sauvajon
Segalon (sinemasever)
René Sylviano
Rekabet halindeki filmler
Seçilen filmlerin listesi
Antoine et Antoinette yönetmen Jacques Becker
Boomerang! yönetmen Elia Kazan
Crossfire yönetmen Edward Dmytryk
Dumbo yönetmen Ben Sharpsteen, Walt Disney,
Il delitto di Giovanni Episcopo yönetmen Alberto Lattuada
Ivy yönetmen Sam Wood
La copla de la Dolores yönetmen Benito Perojo
La figlia del capitano yönetmen Mario Camerini
La gata yönetmen Mario Soffici
Les Amants du pont Saint-Jean yönetmen Henri Decoin
Les jeux sont faits yönetmen Jean Delannoy
Les Maudits yönetmen René Clement
Marouf Savetier du Caire yönetmen Jean Mauran
Mine Own Executioner yönetmen Anthony Kimmins
Paris 1900 yönetmen Nicole Vedres
Possessed yönetmen Curtis Bernhardt
Skeep till India land yönetmen Ingmar Bergman
Sperduti nel buio yönetmen Camillo Mastrocinque
A Tanítónő yönetmen Márton Keleti
The Chase yönetmen Arthur Ripley
The Jolson Story yönetmen Alfred E. Green
The Strange Love of Martha Ivers yönetmen Lewis Milestone
Två kvinnor yönetmen Arnold Sjostrand
Ziegfeld Follies yönetmen Vincente Minnelli
Kısa filmler
Seçilen kısa filmlerin listesi
Aux portes du monde saharien yönetmen Robert Vernay
Bianchi pascoli yönetmen Luciano Emmer
Cacciatori Sottomarini yönetmen Alliata
Caravane Boréale yönetmen Hugh Wallace
De Stichter yönetmen Charles Dekeukeleire
Escale Au Soleil yönetmen Henri Verneuil
Inondations en Pologne yönetmen Jerzy Bossak, Waclam Kazwierczak
L'Ile Aux Morts yönetmen Norman Mclaren
L'Oeuvre Biologique de Pasteur yönetmen Jean Painleve
La Petite République yönetmen Victor Vicas
Les Danseurs D'Echternach yönetmen Evy Friedrich
New Faces Come Back yönetmen Richard Davis
Rhapsodie de Saturne yönetmen Jean Image
Risveglio di Primavera yönetmen Pietro Francisci
Symphonie Berbère yönetmen André Zwoboda
Tea For Teacher yönetmen W. M. Larkins
Ödüller
Feature Films
En İyi Müzikal Komedi: Ziegfeld Follies
En İyi Psikolojik ve Aşk Filmi: Antoine et Antoinette
En İyi Animasyon Tasarımı: Dumbo
En İyi Sosyal Film: Crossfire
En İyi Macera ve Suç Filmi: Les Maudits
Kısa Filmler
En İyi Kısa Film: Inondations en Pologne
1952 Cannes Film Festivali

5. Cannes Film Festivali 23 Nisan - 10 Mayıs 1952 tarihleri arasında gerçekleştirildi.
Jüri
Film ve Kısa film jürileri
Maurice Genevoix (başkan)
Tony Aubin
Mme. Georges Bidault
Pierre Billon
Chapelain-Midy (sanatçı)
Louis Chauvet (gazeteci)
A. De Rouvre
Guy Desson (MP resmi)
Gabrielle Dorziat
Jean Dréville
Jacques-Pierre Frogerais
André Lang
Jean Mineur (CNFC resmi)
Raymond Queneau
Georges Raguis (yetkil)
Charles Vildrac
Yarışma içindeki filmler
Amar Bhoopali ile V. Shantaram
An American in Paris ile Vincente Minnelli
Arashi no naka no haha ile Kiyoshi Saeki
La Ausente ile Julio Bracho
Le Banquet des fraudeurs ile Henri Storck
Il Cappotto ile Alberto Lattuada
Cry, the Beloved Country ile Zoltán Korda
Detective Story ile William Wyler
Due soldi di speranza ile Renato Castellani
Encore ile Harold French, Pat Jackson ve Anthony Pelissier
Fanfan la Tulipe ile Christian-Jaque
Genji monogatari ile Kōzaburō Yoshimura
Guardie e ladri ile Mario Monicelli and Steno
Herz der Welt ile Harald Braun
Hon dansade en sommar ile Arne Mattsson
Ibn el-Nil ile Youssef Chahine
Lailat gharam ile Ahmed Badrakhan
Das Letzte Rezept ile Rolf Hansen
María Morena ile José María Forqué and Pedro Lazaga
The Medium ile Gian Carlo Menotti
Nami ile Noboru Nakamura
Nekri politeia ile Frixos Iliadis
Nous sommes tous des assassins ile André Cayatte
Nødlanding ile Arne Skouen
Othello ile Orson Welles
Parsifal ile Daniel Mangrané and Carlos Serrano de Osma
Pasó en mi barrio ile Mario Soffici
Subida al cielo ile Luis Buñuel
Surcos ile José Antonio Nieves Conde
Tico-Tico no Fubá ile Adolfo Celi
Trois femmes ile André Michel
Umberto D. ile Vittorio De Sica
Unter den tausend Laternen ile Erich Engel
Viva Zapata! ile Elia Kazan
Der Weibsteufel ile Wolfgang Liebeneiner
Yarışma dışı
Le Rideau cramoisi ile Alexandre Astruc
Ödüller
Filmler
Büyük ödül:
Two Cents Worth of Hope ile Renato Castellani
Othello ile Orson Welles
Jüri Özel Ödülü: Nous sommes tous des assassins ile André Cayatte
En iyi erkek oyuncu: Marlon Brando - Viva Zapata!
En iyi kadın oyuncu: Lee Grant - Detective Story
En iyi yönetmen: Christian-Jaque - Fanfan la Tulipe
En İyi Senaryo: Piero Tellini - Guardie e ladri
En İyi Müzik: Sven Sköld - One Summer of Happiness
En İyi Lirik Film: The Medium - Gian Carlo Menotti
En İyi Kısa Fim: Indisk By - Arne Sucksdorff
OCIC Ödülü: Two Cents Worth of Hope - Renato Castellani
OCIC Ödülü - Özel Mansiyon: La Vie de Jésus - Marcel Gibaud
1953 Cannes Film Festivali

6. Cannes Film Festivali, 15-29 Nisan 1953 tarihleri arasında gerçekleşen bir festivaldir.
Walt Disney festivalde onurlandırıldı ve Legion of Honor unvanını aldı.
Jüri
Film ve Kısa film jürileri
Jean Cocteau (Fransa) (başkan)
Louis Chauvet (Fransa) (gazeteci)
Titina De Filippo (Fransa)
Guy Desson (Fransa) (MP resmi)
Philippe Erlanger (Fransa)
Renée Faure (Fransa)
Jacques-Pierre Frogerais (Fransa)
Abel Gance (Fransa)
André Lang (Fransa)
Georges Raguis (Fransa) (yetkili)
Edward G. Robinson
Charles Spaak
Georges Van Parys (Fransa)
Bert Haanstra (Hollanda) (kısa film)
Roger Leenhardt (Fransa) (kısa film)
René Lucot (Fransa) (kısa film)
Jean Queval (Fransa) (gazeteci) (kısa film)
Jacques Schiltz (Fransa) (kısa film)
Jean Vivie (Fransa) (CST resmi) (kısa film)
Yarışma içindeki filmler
1. April 2000 ile Wolfgang Liebeneiner
Awaara ile Raj Kapoor
Barabbas ile Alf Sjöberg
Bongolo ile André Cauvin
Call Me Madam ile Walter Lang
O Cangaceiro ile Lima Barreto
Children of Hiroshima ile Kaneto Shindō
Come Back, Little Sheba ile Daniel Mann
Daibutsu kaigen ile Teinosuke Kinugasa
Doña Francisquita ile Ladislao Vajda
Duende y misterio del flamenco ile Edgar Neville
El ile Luis Buñuel
För min heta ungdoms skull ile Arne Mattsson
Gendai-jin ile Minoru Shibuya
The Heart of the Matter ile George More O'Ferrall
Horizons sans fin ile Jean Dréville
I Confess ile Alfred Hitchcock
Intimate Relations ile Charles Frank
Lili ile Charles Walters
Luz en el páramo ile Víctor Urruchúa
Magia verde ile Gian Gaspare Napolitano
Monsieur Hulot's Holiday ile Jacques Tati
Nevjera ile Vladimir Pogacic
Peter Pan ile Hamilton Luske, Clyde Geronimi ve Wilfred Jackson
La provinciale ile Mario Soldati
La red ile Emilio Fernández
Sala de guardia ile Tulio Demicheli
Sie fanden eine Heimat ile Leopold Lindtberg
The Sun Shines Bright ile John Ford
Terminal Station ile Vittorio De Sica
Las Tres perfectas casadas ile Roberto Gavaldón
Valkoinen peura ile Erik Blomberg
La vie passionnée de Clémenceau ile Gilbert Prouteau
The Wages of Fear ile Henri-Georges Clouzot
Welcome Mr. Marshall! ile Luis García Berlanga
Ödüller
Filmler
Büyük ödül: The Wages of Fear ile Henri-Georges Clouzot
Uluslararası Ödül: Bienvenido, Mister Marshall! ile Luis García Berlanga
En İyi Görsel Anlatım: La red ile Emilio Fernández
En İyi Masal Filmi: Valkoinen peura ile Erik Blomberg
En İyi Dramatik Film: Come Back, Little Sheba ilr Daniel Mann
En İyi Keşif Filmi: Magia verde ile Gian Gaspare Napolitano
En İyi Macera Filmi:: O Cangaceiro ile Lima Barreto
En İyi Gösteri Filmi: Lili ile Charles Walters
Jüri Özel Ödülü:Walt Disney (Festivale katkılarından ötürü)
En iyi erkek oyuncu: Charles Vanel, - The Wages of Fear
En iyi kadın oyuncu: Shirley Booth, - Come Back, Little Sheba
Kısa Filmler
En iyi kısa film ödülü: White Mane - Albert Lamorisse
En İyi Kurmaca Kısa Film: The Stranger Left No Card - Wendy Toye
En İyi Belgesel Kısa Film: Houen zo! - Herman van der Horst
OCIC Ödülü: Horizons sans fin - Jean Dréville
Porfirogennetos

Porphyrogénnētos (Latin harfleri ile Porphyrogenitus) ( kelime anlamı olarak "Mor Oda'da Doğan", Bizans İmparatorluğu'nda onursal bir unvandır. Bu unvan baba imparator olduktan sonra doğan erkek çocuğa ya da kız çocuğa (Πορφυρογέννητη, Porphyrogénnētē, Latin harfleri ile Porphyrogenita) verilirdi.
Arka plan
Porfirogennetos kavramı, veraset yoluyla meşruluğu güçlendirmek ile bağlantılı olarak 6. yüzyıldan itibaren bilinirdi fakat ilk güvenli kullanımı 846 yılına kadar olmamıştır. Terim 10. yüzyılda yaygın olmuştur, özellikle VII. Konstantinos Porfirogennetos ile bağlantılı olarak ve Paleologos Hanedanı'na kullanımı devam etmiştir.
İmparatorluk moru, lüks bir boyaydı ve deniz salyangozları ailesinin içinde bir tür kaya salyangozu olan Murex adıyla bilinen kabuklunun salgılarından elde edilmekteydi, elbiseleri renklendirmekte kullanılırdı. Üretimi aşırı pahalıydı, bu boya Romalılarda statü sembolüydü, örneğin Magistratusların togalarında mor bir şerit olurdu. Bizans döneminde, renk imparator ile eşleşti ve tüketim kanunları, imparatorluk ailesi hariç kullanımını kısıtladı. Böylece mor imparatorluk rengi oldu.
Porphýra/Porphyry Odası
Kendisi de porphyrogénnētos olan VII. Konstantinos, De Ceremoniis aulae Byzantinae adlı çalışmasında porphyrogénnētos çocuğun doğumu sırasındaki törenleri anlatmıştır.
En ayırıcı şart, çocuğun "Πορφύρα" (Porphýra, Büyük Saray'da müstakil bir köşkte Mor ya da Somaki mermerinden oda) da doğmasıydı: başka yerde doğan hiçbir çocuğun Porphyrogénnētos olarak isimlendirilmesi meşru kabul edilmezdi. Porphyrogennētē Anna Komnini odayı şöyle tarif eder: oda Saray'ın birçok terasından birinde bulunur, Marmara Denizi ve "taştan öküzler ve aslanların durduğu" (başka bir deyişle Bukoleon Sarayı) Boğaziçi'ne bakar, yerden tavana mutlak bir kare formundaydı, tavan bir piramit ile son bulurdu. Yerden tavana duvarlar, "genellikle mor baskın, aralarda kum gibi parlayan beyaz noktalar" olan imparatorluk somaki mermeri ile kaplanmıştı
Konstantinopolis'in eski şehrinde yer alan Porfirogennetos Sarayı, 13. yüzyıl Bizans sarayıdır. Konstantinos Paleologos (VIII. Mihail'in oğlu)'den sonra isim verilmiştir.
2. doğu meridyeni

2. doğu meridyeni, Başlangıç meridyeni Greenwich'ten 2 açısal derece doğuda yer alan, kuzey kutbundan güney kutbuna uzanan hayali çizgi. 2D meridyeni, Kuzey kutbu, Kuzey Okyanusu, Avrupa, Afrika, Güney Okyanusu, Antarktika üzerinden uzanır.
Coğrafya
Kuzey Kutbu'ndan başlayarak Güney Kutbu'na ulaşan 2D meridyeni aşağıdaki yerlerden geçer:
{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="125" | Koordinatlar
! scope="col" width="235" | Ülke, bölge ya da deniz
! scope="col" | Notlar
|-
| style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Kuzey Okyanusu
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantik Okyanusu
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Kuzey Denizi
| style="background:#b0e0e6;" | Lowestoft, İngiltere,
|-
|
! scope="row" |
| Paris'in batısından
|-
|
! scope="row" |
| Llívia eksklav
|-
|
! scope="row" |
|
|-
|
! scope="row" |
| Barselona batısı
|-
| style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Akdeniz
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
|
! scope="row" |
|
|-
|
! scope="row" |
|
|-
|
! scope="row" |
| Niamey'in batısı
|-
|
! scope="row" |
|
|-
|
! scope="row" |
|
|-
| style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantik Okyanusu
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Güney Okyanusu
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
|
! scope="row" | Antarktika
| Kraliçe Maud Toprakları,
|-
|}