Kuzey Rusya Müdahalesi

Kuzey Rusya Müdahalesi, ya da bilinen diğer adlarıyla Kuzey Rusya Seferi, Başmelek Seferi ve Murman Yayılımı, Ekim Devrimi'nden sonra Rus İç Savaşı'na itilaf devletlerinin yaptığı müdahalenin bir parçasıydı. Müdahalede, itilaf devletleri Rus İç Savaşı'nda Beyaz Ordu'ya destek verdi. Hareket mağlubiyetle sonuçlandığı sırada, İtilaf devletleri, Bolshie Ozerki savaşında Bolşeviklere karşı başarılı sonuçlar aldılar ve Bolşeviklerin Rusya'dan iyi bir şekilde çekilmelerine izin verdiler. Müdahale, I. Dünya Savaşı'nın sonlarından (1918), 1920'ye kadar devam etti.
Müdahalenin arkasındaki nedenler
Mart 1917'de, Rusya'da Çar II. Nikolay'ın görevden alınması ve geçici bir demokratik hükumet kurulması sonrasında, ABD hükumeti, I. Dünya Savaşına girdi. İttifak Devletleri Meksika'yı kendi taraflarında savaşa davet etmeye çalıştıktan sonra ABD, Nisan ayında Alman İmparatorluğuna ve daha sonra Avusturya-Macaristan hükumetine savaş ilan etti. Aleksandr Kerenski liderliğindeki Rus Geçici Hükumeti, Alman İmparatorluğuna karşı Doğu Cephesinde savaşmaya devam etme sözü verdi. Buna karşılık ABD, Rus geçici hükumetine ekonomik ve teknik destek sağlamaya başladı, bu şekilde Rusya savaşabilecek gücü elde etti.
18 Haziran 1917'de Rusların yaptığı saldırıya, Alman kuvvetleri karşı atak yaptı. Rus Ordusu ülkedeki isyan ve istifalarla ilgileniyordu. Hala transit geçişte bulunan itilaf devletlerinin hırdavatları, Arhangelsk (Archangel) ve Murmansk'un buzlu limanlarının depolarında birikmeye başladı. Rusya'yı savaşta tutmakla ilgili endişe duyan Kraliyet Donanması, Amiral Kemp liderliğinde İngiliz Kuzey Rusya Filosunu kurdu.
Vladimir Lenin liderliğindeki Bolşevikler, Ekim 1917'de iktidara geldi ve Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ni kurdu. Beş ay sonra, Almanya ile Brest Litovsk Barış Antlaşması'nı imzaladılar ve resmi olarak Doğu Cephesi'ndeki savaş sona erdi. Bu, Alman ordusunun, Batı Cephesine asker göndermeye başlamasına olanak sağladı (henüz, tükenmiş İngiliz ve Fransız orduları, American Expeditionary Force tarafından takviye almamıştı.)
Antlaşmayla beraber Lenin, Çekoslovak Lejyonunun tarafsız kalıp Rusya'yı terk etmesi durumunda, Sibirya'dan güvenli bir şekilde geçip İtilaf devletlerinin Batı Cephesine katılmalarına izin vereceklerine dair söz verdi. Bununla birlikte, lejyonun 50,000 üyesi Trans Sibirya Demiryolunu kullanarak Vladivostok'a gitti, antlaşmanın bozulmadan önce yalnızca yarısı geldi ve Mayıs 1918'de Bolşeviklere karşı mücadeleleri devam etti. Ayrıca, Alman birliklerinin Finlandiya'yı Nisan 1918'de işgal etmesi itilaf devletlerini endişelendirmişti, çünkü MurmanskSankt-Peterburg demiryolu işgal edilebilirdi. Bununla birlikte stratejik liman Murmansk ve hatta Arkhangelsk şehri bile kaybedilebilirdi.
Bu olaylar sonucunda, İngiliz ve Fransız liderler, İtilaf güçlerinin Kuzey Rusya'da askeri müdahaleye başlamasına karar verdiler. Üç amaçları vardı; Arkhangelsk'daki İtilaf devletlerinin hırdavat stoklarının Alman veya Bolşevik birliklere kaptırılmasını önlemek; Çekoslovak lejyonunu kurtarmak için bir saldırı düzenlemek; ve Bolşevik orduyu Çekoslovak Lejyonu'nun yardımıyla anti komünizmi destekleyen vatandaşları kullanarak yenmek.
İngilizler ve Fransız liderler, birliklerin ciddi derecede zayıf kalması nedeniyle, ABD Başkanı Woodrow Wilson'dan Kuzey Rusya Kampanyası kapsamında Kuzey Rusya'ya ABD birliklerinden askeri ve ekonomik yardım istedi. Temmuz 1918'de, Amerika Birleşik Devletleri Savaş Bakanlığı'nın tavsiyesine rağmen, Wilson, 339. Piyade Alayı'ndan bir askeri birliğinin kampanyaya sınırlı bir katılımını kabul etti. Hızlıca Amerikan Kuzey Rusya Keşif Gücü organize edildi, daha sonra Kutup Ayısı Seferi adını aldı. Aide Memoire uyarınca, Wilson Rusya'daki Amerikan askerlerinin amacını şöyle dile getirdi, "Rus kuvvetleri tarafından daha sonra ihtiyaç duyulacak olan askeri malzemeleri korumak ve kendi savunma örgütlerine Ruslar tarafından kabul edilebilir bir yardım yapmak."