Vietnam alfabesi

Vietnam alfabesi (Vietnamca: kelimenin tam anlamıyla "[Ulusal dil]") Vietnamca dilinin yazılmasında kullanılan modern yazı sistemidir. Latin dillerinin alfabeleri, özellikle Portekiz alfabesinden alınmış bazı digraflar ve dokuz aksan işareti veya aksan kullanır. Bu diyakritik işaretler aynı sesli harfte iki tane görülebildiği için yazılı Vietnamcayı Latin alfabelerinin yerelleştirilmiş varyantları arasında kolayca tanınabilir kılar.
Harf isimleri ve telaffuzlar
Vietnam alfabesinde 29 harf vardır. Uluslararası Fonetik Alfabe'de fonetik değeri takiben üstküme olarak işaretlenen 4-6 ton vardır.
Sessiz harfler
Alfabe büyük ölçüde Portekizce'den türetilmiştir, ancak gh ve gi kullanımı İtalyancadan ödünç alınmış (ghetto, Giuseppe) ve Yunanca ve Latince'den c / k / qu (canis, karşılaştırması), bu harflerin İngilizce kullanımını yansıtır (cat, kite, queen).
Sesli harfler
Yazım ve telaffuz arasındaki bağlantı biraz karmaşıktır. Bazı durumlarda, aynı harf birkaç farklı sesi temsil edebilir ve farklı harfler aynı sesi temsil edebilir. Çünkü ortografi yüzyıllar önce tasarlanmıştı ve doğrudan yukarıdaki grafikte gösterildiği gibi Orta ve Modern Vietnamca arasındaki farktan da anlaşılabileceği üzere konuşulan dil değişti.
Ton işaretleri
Vietnamca bir tonlu dilidir, yani her kelimenin anlamı, telaffuz edildiği tona bağlıdır. Standart kuzey lehçesinde altı farklı ton vardır. Güneyde, hỏi ve ngã tonlarının birleşmesi vardır, aslında beş temel ton bırakır. Birincisi ("seviye tonu") işaretlenmez ve diğer beşi hecenin sesli harf kısmına uygulanan aksanlarla gösterilir. Ton adları, her tonun adı tanımladığı tonda söylenecek şekilde seçilir.
Çin yazı sisteminden gelen etkinin bir sonucu olarak, Vietnamca hece her biri sanki bir sözcükmiş gibi yazılır. Geçmişte, çok heceli kelimelerdeki heceler tireler ile birleştirildi, ancak bu uygulama öldü ve tireleme artık ödünç kelimeler için ayrıldı. Yazılı hece soldan sağa aşağıdaki sırayla en fazla üç bölümden oluşur:
İsteğe bağlı bir başlangıç ünsüz kısmı
Gerekli bir sesli hece çekirdeği ve gerekirse ton işareti, üstüne veya altına uygulanır
Bir bitiş ünsüz kısmı sadece aşağıdakilerden biri olabilir: c, ch, m, n, ng, nh, p, t veya hiçbir şey.
Tarih
M. Ö. en az 111'den beri Vietnam edebiyatı, hükumet makaleleri, bilimsel çalışmalar ve dini yazılar klasik Çince (ch (Han) dilinde yazılmıştır.
En azından 8. yüzyıldan beri Vietnamca, çeşitli Çince karakterler () kullanılarak yazılmıştır, her biri bir kelimeyi temsil eder. Sistem chu Han'a dayanıyordu, ancak Vietnamca icat edilen karakterlerle de desteklendi ( uygun Nom karakterleri) yerel Vietnamca kelimeleri temsil eder.
Quoc-ngu'nun icadı
1520 gibi erken bir tarihte, Vietnam'daki Portekizli ve İtalyan Cizvit misyonerleri Latin alfabesini dili öğrenmeye yardımcı olmak ve yazmak için kullanmaya başladılar. Bu çabalar sonunda Portekizli misyoner Francisco de Pina tarafından başlatılan mevcut Vietnam alfabesinin geliştirilmesine yol açtı. Çalışmalarına, ülkede 1624-1644 yılları arasında çalışan Avignon misyoneri Alexandre de Rhodes tarafından devam edildi. Gaspar do Amaral ve António Barbosa'nun önceki sözlüklerini temel alan Rhodes, daha sonra 1651'de Roma'da yazım sistemlerini kullanarak yazdırılan Vietnamca Portekizce Latin sözlük olan Dictionarium Annamiticum Lusitanum et Latinum'u yazdı.
Quoc-ngu ve Fransız kolonizasyonu
1910'da Fransız Çinhindi yönetimi chữ Quốc ngữ'yu (modern Vietnam alfabesi) zorunlu kıldı.
Başlangıçta Vietnam'daki Hristiyan topluluklarında kullanılmıştır. Bazı misyonerler Konfüçyüsçü edebiyatı Vietnam'daki Katolik dönüşümünün (ve Vietnam'ın Fransız kontrolünün) ana engeli olarak gördüler. Latin alfabesi, Çinli eğitimli emperyal seçkinler tarafından kaba olarak küçülen Vietnamca popüler literatürü yayınlamanın bir aracı haline geldi.
Tarihçi Pamela A. Pears Vietnam'da, Latin alfabesini oluşturarak Fransızların Vietnamlıları geleneksel edebiyatlarından kestiğini ve okuyamadıklarını iddia etti. Bazı Fransızlar başlangıçta Vietnamca'yı tamamen Fransızca diliyle değiştirmeyi planladılar, ancak yerli nüfusa kıyasla az sayıda Fransız yerleşimci göz önüne alındığında, bu asla ciddi bir proje değildi. 1910'a kadar Vietnamca yazmak için chữ Quốc ngữ kullanımını kabul ettiler, çünkü hala dili romanlaştırma ve Han Nom'u silme hedeflerine ulaşmışlardı.
Kitlesel eğitim
1907-1908 yılları arasında kısa ömürlü Tonkin Özgür Okulu quoc ngu'yu ilan etti ve genel nüfusa Fransızca öğretti.
1917'de Fransızlar, "eski rejim" ile bağlantılı aristokrat bir sistem olarak görülen Vietnam'ın Konfüçyüsçü sınav sistemini bastırdı ve böylece Vietnamlı seçkinlerin çocuklarını Fransız dil eğitim sisteminde eğitmeye zorladı. İmparator Khải Đnh, 1918'de geleneksel yazı sisteminin kaldırıldığını ilan etti. En geleneksel milliyetçiler Konfüçyüsçü sınav sistemini ve ideogramların kullanılmasını desteklerken, Vietnamlı devrimciler ve ilerici milliyetçiler ve Fransız yanlısı seçkinler Fransız eğitim sistemini eski Çin hakimiyetinin tüm kalıntılarından kurtulmanın, demokratikleştirmenin bir yolu olarak gördüler; Vietnamlıları modern dünyaya ve Fransız cumhuriyeti ile belirlenen ideallere açmak.
Fransız sömürge rejimi daha sonra yerliler için başka bir eğitim sistemi kurdu ve Vietnamca'yı Latin alfabesi kullanarak ilkokulda ilk dil olarak, sonra Fransızca'yı ikinci dil olarak öğrettiler. İlköğretim için yüz binlerce ders kitabı Latin alfabesi kullanılarak yayınlanmaya başladı, Vietnam kültürünün ifadesi için popüler ortama dönüştürmenin istemsiz sonucu ile. 1930'ların sonlarına doğru nüfusun yaklaşık % 10'u okuryazardı. Bu birkaç on yıl öncesine kıyasla dev bir artış idi.
20. yüzyılın sonlarından günümüze
21. yüzyıl bilgisayar destekli dizgi yöntemlerinin ortaya çıkmasından önce, Vietnamlıların dizgi ve baskı sistemi, aksan ve diyakritik işaret sayısı nedeniyle bir "kabus" olarak tanımlanmıştı.
Çağdaş Vietnamca metinler bazen Vietnamca yazım kurallarına uyarlanmamış kelimeler içerebilir.