Skald

Skald veya skáld (Eski İskandinav : [ˈSkald], sonra [ˈSkɒːld] ; İzlandacada: "Şair" anlamına gelen, genellikle Viking Çağı, MS 793-1066'da İskandinav liderlerinin mahkemelerinde beste yapan ve Orta Çağ'a kadar (5. yüzyıl - 15. yüzyıl) devam eden şairler için kullanılan bir terimdir. Skaldik şiir, Eski İskandinav şiirinin iki ana grubundan birini oluşturur, diğeri ise anonim Eddic şiiridir.
Skaldik şiirin en yaygın ölçüsü dróttkvætt'tir. Konu, skaldın kralı'nın eylemlerini detaylandıran, genellikle tarihsel ve heyecanlıdır. Skaldların müzik aletlerini kullandıklarına dair bir kanıt yoktur, ancak bazıları ayetlerine arp veya lir ile eşlik etmiş olabileceklerini tahmin etmektedir.
Skaldic şiir külliyatı, 718 el yazmasında korunan 447 skald ile 5797 ayetten oluşur. Şu anda Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages projesi tarafından düzenlenmektedir.
Etimoloji
Skald kelimesi belki de proto-Germen ile ilgilidir: skalliz, lit. 'melodi, ses, bağırma' (Eski Yüksek Almanca: skal, lit. 'ses'). Eski Yüksek Almanca skalsang vardır, 'övgü şarkısı, mezmur' ve skellan, 'zil sesi, tınlama, yankı'. Eski Yüksek Alman varyantı kök skald-stem ile etimolojik özdeş olarak "azarlamak, suçlamak, suçlamak, hakaret etmek" anlamına gelir. Skald'ın Batı Cermen muadili scop'dur. Modern İngiliz alayıyla ilgili olan, Alman şiirindeki alaycı alayların merkezi konumunu yansıtan skald adı İngilizce azarlamayla devam ediyor.
Tarih
Skaldic şiir ile daha önce 9. yüzyıl kadar izlenebilir Bragi Boddason ve onun Ragnarsdrápa en eski İskandinav şiirlerin arasında kabul olur. Brage, ayeti günümüze ulaşan en eski skald'tır.
Bununla birlikte, 10. yüzyılda hizmet ettikleri krallar için yazdıkları şiirlerle kendi kahramanlıklarından büyük ün kazanan Egill Skallagrímsson ve Torbjørn Hornklove (Þorbjörn Hornklofi) gibi pek çok skald onun peşinden geldi. O zamanlar İzlandalılar ve İskandinav halkı hala pagandı ve çalışmaları, Thor ve Odin gibi tanrılara ve görenlere ve runlara yapılan birçok atıfla bunu yansıtıyordu. O zamandan kalma şiir, Vikingler için "kahramanca bir çağ" tasviriyle ve "kralları ve diğer önde gelen insanları anmak için tasarlanmış şiiri genellikle oldukça uzun şiirler şeklinde tasvir etmesiyle de dikkat çekebilir."
Zaman geçtikçe, skalds, büyük ölçüde sözlü tarihi öğrenen ve paylaşan skaldlar olduğu için, İzlanda ve İskandinav tarihinin ve kültürünün ana kaynağı haline geldi. Bu, skaldın rolünde bir değişime yol açarak daha belirgin konumlar kazanmalarına izin verdi. Her kral ve reis, başarılarını kaydetmek ve miraslarının yaşatılmasını sağlamak ve toplumlarının ana tarihçileri olmak için bir skald'a ihtiyaç duyuyordu. O zamana ait yazılı eserler, kağıt üzerinde kayıt yapan ilk zaman ve mekan olduğu için, skaldlardan gelir. Bazı skaldlar, hükumetin yasalarını ve olaylarını kaydeden, hatta bazıları Thing ve Althing'e seçildi, diğerleri kiliselerle birlikte Hıristiyanlığın ideallerini aktarmanın yanı sıra Azizlerin yaşamlarını ve mucizelerini kaydetmek için çalıştı. Son nokta çok önemlidir, çünkü skaldlar, eski pagan inançları üzerinden Hristiyanlığı yüceltmeye ve aşılamaya başladıklarında, Viking kültürü de Hristiyanlığa kaymıştır.
Zaman geçtikçe, skald mesleği, Snorri Sturluson, sanatlarının takdir edici bir anlayışını korumak için bir el kitabı olarak Düzyazı Edda'yı derleyene kadar yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. 12. yüzyılda İzlanda'da doğan Snorri, Skaldik şiir tarihinde çok önemli bir rol oynadı. Büyük bir şair olmasının yanı sıra, hayatının bir bölümünde Althing'in lideriydi ve İzlanda hükumetini yönetti. Onun Nesir Edda'sı, Skald'lerin geleneklerini ve yöntemlerini korudu ve aktardı, mesleğe çok ihtiyaç duyulan bir uyarıcı ekledi ve şu anda skaldlar'ın nasıl çalıştıkları hakkında bilinen bilgilerin çoğunu sağladı. Örneğin, Nesir Edda, skaldik şiirde kullanılan kennings'i parçaladı ve açıkladı, bugün çoğunun anlaşılmasına izin verdi. Snorri, Nesir Edda'yı yazmanın ötesinde, eski İskandinav efsanelerini yeniden anlatmaktan kralların istismarlarının öykülerine kadar, ona çok fazla ün kazandıran ve itibarını ölümünün ötesinde yaşatmasını sağlayan başka önemli eserler yazdı.
Skaldik şiir
Eddic şiir, içerik, üslup ve ölçü açısından genellikle basitti ve büyük ölçüde mitolojik ya da kahramanlık içeriği ile ilgileniyordu. Tersine, Skaldik şiir karmaşıktı ve genellikle belirli bir jarl veya krala bir haraç veya saygı olarak oluşturuldu. Skaldik şiirin icrası üzerine tartışmalar var, ancak söylenmekten çok konuşulduğu konusunda genel bir bilimsel fikir birliği var.
Zamanın diğer pek çok edebi biçiminin aksine, çoğu skaldik şiir bir yazara (skald olarak adlandırılır) atfedilebilir ve bu atıflara makul bir güven derecesi ile güvenilebilir. Pek çok skald nüfuz ve güç sahibi insanlardı ve bu yüzden biyografik olarak not edildi. Yazılar süslüdür, genellikle dróttkvætt veya bunun bir çeşididir. Sözdizimi cümleler yaygın olan, iç içe geçmiş olan, karmaşık kennings ve heiti sık ve gereksiz şekilde kullanılıyor.
Skaldik şiir, Eski İskandinavya'nın varyantları ve lehçelerinde yazılmıştır. Teknik olarak, ayet genellikle bir formu olan aliterasyonlu ayet ve hemen hemen her zaman dróttkvætt kullanılan dörtlük (ayrıca Court veya Rabsal Meter olarak bilinir). Dróttkvætt etkili bir şekilde sekiz satırlık bir formdur ve her satır çifti, geleneksel olarak iki satır olarak yazılan orijinal bir tek uzun satırdır.
Formlar
Bunlar skaldik şiir biçimleridir:
Drápa, aralıklarla bir nakarat (stef) ile uzun bir dizi kıta (genellikle dróttkvætt).
Flokkr, vísur veya dræplingr, bu tür kıtalardan kaçınmaksızın daha kısa bir dizi.
Dróttkvætt'in tek bir kıtası olan Lausavísa, işaretlediği vesile için doğaçlama yapıldığını söyledi.
Skaldlar ayrıca hakaret (níðvísur) ve çok nadiren erotik şiir (mansöngr) yazdı.
Kennings (Teoriler)
Skalds dizeleri, o zamanın çoğu Kuzey Avrupa şiirinde bulunan sabit metaforlar olan büyük bir kennings bolluğu içerir. Kennings, dróttkvætt'in gereksinimlerine uyacak şekilde değişen bir yarı çizgi oluşturmak için standart bir görüntü sağlamaya hazır cihazlardır, ancak skaldik dizenin önemli ölçüde daha büyük teknik talepleri, cihazların beceri ve kelime oyunu taleplerini karşılamak için çoğaltılmasını ve birleştirilmesini gerektiriyordu. Bu nedenle imgeler, en azından çoğunun kökeninde bulunan imaları kavrayamayanlar için bir şekilde hermetik hale gelebilir.
Skaldik şiirler
Çoğu skaldik şiir, saray şairleri tarafından tek tek krallara yazılmış şiirlerdir. Tipik olarak, kralın kariyeriyle ilgili savaşlar ve diğer eylemlerle ilgili tarihsel içeriklere sahiptirler.
Glymdrápa - Harald Fairhair'in yaptıkları.
Vellekla - Haakon Sigurdsson'un yaptıkları.
Bandadrápa - Eyjólfr dáðaskáld tarafından Eiríkr Hákonarson'un yaptıkları
Knútsdrápa - Büyük Cnut'un yaptıkları.
Şu ana kadar gelen birkaç skaldik şiir mitolojik içeriğe sahiptir.
Þórsdrápa - tanrı Thor'a devasa saldırılarından birinin hikayesini anlatan bir drápa.
Haustlöng - şaire verilen bir kalkan üzerine boyanmış olarak mitolojiden iki masal anlatır.
Ragnarsdrápa - şaire verilen bir kalkan üzerine boyanmış olarak mitolojiden dört masal anlatıyor.
Húsdrápa - mitolojik sahneleri mutfak panellerine oyulmuş olarak tanımlar.
Ynglingatal - Norveç krallarının kökenini ve Ynglinglerin tarihini anlatır. Heimskringla'da korunmaktadır.
Buna bir kralın ölümü ve Valhalla'daki kabulüyle ilgili iki şiir eklenebilir.
Hákonarmál - İyi Kral Haakon'un ölümü ve Valhalla'daki karşılaması.
Eiríksmál - Kral Eiríkr'in ölümü ve Valhalla'daki karşılaması.
Egill Skallagrímsson'ınkiler gibi diğerleri de durum parçaları olarak bestelenmiştir.
Sonatorrek - ölümü üzerine bir ağıt Egill 'ın oğulları.
Höfuðlausn - yazarının kafasını kurtaran I. Erik için bir övgü.
Arinbjarnarkviða - şairin arkadaşı Arinbjörn'e övgü.
Önemli skalds
MS 800 ile 1200 arasındaki dönemden 300'den fazla skald bilinmektedir. Birçoğu Skáldatal'da listelenmiştir, bunların tümü mevcut kaynaklardan bilinmemektedir. Önemli isimler şunları içerir:
Bragi Boddason "The Old" (9. yüzyılın başları), Ragnarsdrápa'nın yazarı
Þorbjörn Hornklofi (9. yüzyıl) Kral Harald Fairhair'in saray şairi
Þjóðólfr of Hvinir (fl. C. 900), Haustlöng ve Ynglingatal'ın yazarı
Eyvindr skáldaspillir (10. yüzyıl) veya Eyvindr the Plagiarist, Hákonarmál ve Háleygjatal'ın yazarı
Egill Skallagrímsson (10. yüzyıl), Sonatorrek, Höfuðlausn ve Arinbjarnarkviða'nın yazarı
Kormákr Ögmundarson (10. yüzyıl ortası), Kormáks destanının ana karakteri
Eilífr Goðrúnarson (10. yüzyılın sonları), Þórsdrápa'nın yazarı
Þórvaldr Hjaltason (10. yüzyıl sonları ), Muzaffer Kral Eric'in skald
Hallfreðr vandræðaskáld (10. yüzyılın sonları) Olaf Tryggvason'un saray şairi
Einarr Helgason " Skálaglamm " (10. yüzyılın sonları), "parıldayan sikkelerin" - Vellekla'nın yazarı
Úlfr Uggason (10. yüzyılın sonları), Húsdrápa'nın yazarı
Tindr Hallkelsson (fl. C. 1000), Haakon Sigurdsson'un saray şairlerinden biri
Gunnlaugr Ormstunga (10 / 11. yüzyıl), hiciv ve hakaret eğilimi nedeniyle Ormstunga "Solucandil" lakaplı
Sigvatr Þórðarson (11. yüzyıl başı), Norveç Kralı Olaf II'nin saray şairi
Þórarinn loftunga (11. yüzyıl başı) saray şairi Sveinn Knútsson'a
Óttarr svarti (11. yüzyıl başı), kral Olof Skötkonung ve Yiğit Olaf'ın sarayında bir skald
Valgarðr á Velli (11. yüzyıl ortası), Harald Hardrada'nın saray şairi
Þjóðólfr Arnórsson (11. yüzyıl ortası), Magnus the Good ve Harald Hardrada'nın saray şairi
Arnórr jarlaskáld (11. yüzyıl ortası), Jarlaskald "Earls 'Skald"
Einarr Skúlason (12. yüzyıl), Geisli'nin yazarı
Þórir Jökull Steinfinnsson (13. yüzyıl) İzlandalı şair