Sıçrayarak taşınma

Jeolojik olarak sıçramadan (Latince Saltus, "artık") spesifik bir türü olan tanecik ile taşıma sıvıları gibi rüzgar ya da su. Bir yataktan gevşek malzemeler çıkarıldığında ve yüzeye geri taşınmadan önce akışkan tarafından taşındığında oluşur. Örnekler arasında nehirler ile çakıl taşlarının taşınması, çöl yüzeyleri üzerinde kum kayması, tarlalar üzerinde esen toprak ve Kuzey Kutbu veya Kanada Ovaları gibi pürüzsüz yüzeyler üzerinde kar kayması sayılabilir.
Oluşum
Düşük sıvı hızlarında, gevşek malzeme aşağı yönde yuvarlanır ve yüzeyle temas halinde kalır. Bu sünme veya reptation olarak adlandırılır. Burada akışkanın partikül üzerine uyguladığı kuvvetler, partikülü yüzeyle temas noktası etrafında döndürmek için yeterlidir.
Rüzgar hızı belirli bir kritik bir değere ulaştığında bir kez olarak adlandırılan bir etki ya da sıvı bir eşik, sıvı tarafından uygulanan sürükleme ve kaldırma kuvvetleri yüzeyden bazı partikülleri kaldırmak için yeterlidir. Bu parçacıklar sıvı tarafından hızlandırılır ve yerçekimi tarafından aşağı doğru çekilir ve kabaca balistik yörüngelerde hareket etmelerine neden olur. Bir partikül akışkanın ivmesinden yeterli hız elde etmişse, işlemi ilerleten tuzlama içindeki diğer partikülleri fırlatabilir veya sıçrayabilir. Yüzeye bağlı olarak, parçacık çarpma anında parçalanabilir veya yüzeyden çok daha ince tortu çıkarabilir. Havada, bu süreç toz fırtınalarındaki tozun çoğunu tuz bombardımanı oluşturur. Nehirlerde bu süreç sürekli olarak tekrar eder, nehir yatağını yavaş yavaş aşındırır, fakat aynı zamanda taze materyali yukarı akıştan içeri taşır.
Akışın parçacıkları tuzlama yoluyla hareket ettirme hızı Bagnold Formülü ile verilmektedir.
Süspansiyon genellikle küçük parçacıkları etkiler ('küçük', havadaki parçacıklar için~ 70 mikrometre veya daha azanlamına gelir. Bu parçacıklar için, akışkandaki türbülanslı dalgalanmalardan kaynaklanan dikey sürükleme kuvvetleri, büyüklük bakımından parçacık ağırlığına benzerdir. Bu daha küçük parçacıklar, süspansiyondaki sıvı tarafından taşınır ve aşağı yönde yönlendirilir. Parçacık ne kadar küçükse, aşağı doğru yerçekimi çekişi o kadar önemsizdir ve parçacığın askıda kalma olasılığı o kadar uzun olur. Deliklerle tasarlanmış bir çit, partikül hızını düşürerek tuzlanmayı azaltabilirve çitin leeward tarafında kum birikir.
Yakın zamanda yapılan bir çalışma, kum parçacıklarının tuzlanmasının sürtünmeyle statik bir elektrik alanı oluşturduğunu bulmuştur. Tuzlama kumu, zemine göre negatif bir yük alır ve bu da daha fazla kum parçacığını gevşeterek daha sonra tuzlanmaya başlar. Bu işlemin, önceki teori tarafından tahmin edilen parçacık sayısını ikiye katladığı bulunmuştur. Bu, meteorolojide önemlidir, çünkü daha küçük toz partiküllerini atmosfere bırakan temelde kum partiküllerinin tuzlanmasıdır. Toz parçacıkları ve kurum gibi diğer aerosoller, atmosfer ve toprak tarafından alınan güneş ışığı miktarını etkiler ve su buharının yoğunlaşması için çekirdeklerdir.
Çığlar
Sıçrama tabakalar da meydana gelebilir çığ.
Öz
Tuzlanma (kum parçacıklarının akışı) eşik kayma hızının bir fonksiyonudur ve toprak nemi, bağıl nem, toprağın toplam kararlılığı, biyolojik toprak kabuklarının örtüsü, bitki örtüsü yoğunluğu ve örtüsü, bitki örtüsü yüksekliği ve bitki örtüsünün gözenekliliğinden etkilenir. Bitkiler, yağışı gövde akışı, içinden düşme ve gölgelik kesişme yoluyla yeniden dağıtır. Su toprağa sızarak girer. Sızma oranlarını aşan yağış oranı, bitki örtüsü, topoğrafya ve yüzey pürüzlülüğünden etkilenen yüzey akışına neden olur. Drenaj kanallarına giren su, iletim kayıpları ile azaltılır.
Yoğun ve tuz tabakaları, "çığ çekirdeğini" oluşturmak için birlikte gruplandırılabilir. Burası çığın yıkıcı merkezidir. Çekirdek, granül formda kütle, yani hem büyük hem de küçük buz taneleri kümeleri içerir. Kuru kar çığları için ortalama granül boyutları 510 cm aralığındadır ; ıslak kar granülleri, nemli karın yapışma özelliklerinin bir sonucu olarak daha büyüktür (Bartelt ve McArdell, 2009). Elbette, akış içinde daha küçük ve daha büyük birçok parçacık var. Parçacıklar sürekli bir akış halinde bulunur; özellikle arazinin düzleştiği ve akışın yavaşladığı salgı bölgesinde parçacık kümeleri oluşturmak için kırılabilirler veya birleşebilirler. Buz tozu ile karıştırılmış hava süspansiyon katmanını oluşturmak için çekirdekten dışarı üflenir. Çığın çekirdeğinden hem küçük granüller hem de buz tozu püskürtülür. Bununla birlikte, daha küçük taneli agregalar askıya alınmaz, ancak bir kezçekirdek, hızla akmaya başlayacaklar. Granüler agregalar, ağaçlar da dahil olmak üzere yüksek yapılara büyük, ancak yerel, çarpma basınçlarının uygulanabildiği bölgenin yüksekliğini artırarak yerden yüksekte (1020 m) bulunabilir. Toz bulutundan daha ağır parçacıklar düştüğü için, çığ çekirdeğinin bu bölgesi bazen "ayrıştırma katmanı" olarak adlandırılır. Akım çekirdeğinin bu yönleri, çığın üst yüzeyinin esasen serbest bir yüzey olmasının bir sonucudur.
Çığ çekirdeği içindeki daha yoğun bölgeler, yığın akış yoğunluğunda da önemli farklılıklar sergiler (Gauer ve diğerleri, 2008 ). Birkaç faktör nedeniyle (zemin pürüzlülüğü, arazi dalgalanmaları, büyük aşırı yük basınçları ve ayrıca kar örtüsünün bozulması ve sürüklenmesinin frenleme etkileri), akan yüzeydeki granüller akışın üst bölgesindeki granüllerden daha yavaş hareket eder. Ölçülen hız profilleri, Kern ve ark. (2009) . Hız gradyanları yalnızca granüler çarpışmaları ve dolayısıyla sürtünme dağılımını değil, aynı zamanda çığ çekirdeği içindeki güçlü genişleme hareketlerini de gösterir (Buser ve Bartelt, 2011). Bu, çığ akış hacminde bir genişlemeye ve dolayısıyla yığınsal çığ akış yoğunluğunda bir azalmaya neden olur. Hacim genişleme derecesi çığ akış yüksekliğine bağlıdır. Aşırı yük basınçlarının daha büyük olduğu daha büyük akış yüksekliklerinin akış hacmini değiştirmek daha zordur. Akış yüksekliklerinin küçük ve sürtünme kuvvetlerinin büyük olduğu çığın önünde, çığ çekirdeği içinde güçlü genişleme hareketleri meydana gelebilir.