Bilgi Transferi

Bilgi transferi, bilginin paylaşılması veya yayılması veya problem çözmeye girdi sağlanması anlamlarına gelmektedir. Örgütsel teoride, bilgi transferi, bilgiyi organizasyonun bir bölümünden diğerine aktarmanın pratik problemidir. Bilgi yönetimi gibi, bilgi aktarımı da bilgiyi organize etmeyi, yaratmayı, yakalamayı veya dağıtmayı ve gelecekteki kullanıcılar için kullanılabilirliğini sağlamayı amaçlar. Bir iletişim probleminden daha fazlası olarak kabul edilir. Sadece bu olsaydı, o zaman bir bildiri, bir e-posta veya bir toplantı bilgi transferini gerçekleştirirdi. Bilgi aktarımı daha karmaşıktır çünkü:
bilgi kurumsal üyelerde, araçlarda, görevlerde ve bunların alt ağlarında ve,
Örgütlerdeki çoğu bilgi sözsüzdür veya ifade etmesi zordur.
Konu, 1990'lı yıllardan itibaren bilgi yönetimi başlığı altında ele alınmıştır. Bu terim, uluslararası düzeyde aktarılan bilgi aktarımına da uygulanmıştır.
İş dünyasında, bilgi transferi artık birleşme ve satın almalarda ortak bir konu haline geldi. Şirketlerin yetkinliğini artırabilecek teknolojik platform, pazar deneyimi, yönetim uzmanlığı, kurumsal kültür ve diğer entelektüel sermayenin aktarılmasına odaklanılır. Teknik beceri ve bilgi, firmaların küresel rekabette yetkinliği için çok önemli varlıklar olduğundan, başarısız bilgi aktarımı, şirketler üzerinde olumsuz bir etki yaratacak ve firmalar için değer yaratmayan pahalı ve zaman alıcı birleşme ile birlikte satın almalara yol açacaktır.
Arka fon
Argote&Ingram (2000), bilgi transferini "bir birimin (örneğin, grup, bölüm veya kısımın) bir diğerinin deneyiminden etkilendiği süreç" olarak tanımlar (s. 151). Ayrıca, organizasyonel bilgi transferinin (yani rutin veya en iyi uygulamalar) alıcı birimlerin bilgi veya performansındaki değişikliklerle gözlemlenebileceğine işaret ederler. En iyi uygulamalar gibi organizasyonel bilgi transferini başarmak oldukça zor olabilir.
Bilgi transferi, teknoloji transferini içerir, ancak daha fazlasını da kapsar.
Bilgi aktarım mekanizmaları
Uygulamada iki tür bilgi aktarım mekanizması fark edilmiştir: Kişiselleştirme ve Kodlama. Kişiselleştirme, iki varlık arasında şahsen bire bir [bilgi] aktarımı anlamına gelir. Buna çok güzel bir örnek, bir kişiye nasıl bisiklete binileceğini öğretme eylemidir. Öte yandan kodlama, bilgiyi bilgi alıcıları tarafından eşzamansız olarak tüketilen belgeler, resimler ve videolar gibi bilgi yapılarına dönüştürme eylemini ifade eder.
Genel ve özel alanlar arasında
Gelişmiş ekonomilerin kaynak temelli bir üretime geçmesiyle, birçok ulusal hükumet "bilgi" ve "yeniliği" ekonomik büyümenin, sosyal kalkınmanın ve istihdam yaratmanın önemli itici güçleri olarak giderek daha fazla kabul ettiler. Bu bağlamda, 'bilgi aktarımının' teşvik edilmesi, giderek artan bir şekilde kamu ve ekonomi politikasının bir konusu haline geldi. Bununla birlikte, değişen küresel, ulusal ve bölgesel hükumet programlarının uzun listesi - ilgi ve özel sektörün 'kısa vadeli' hedefleri tarafından motive edilen 'ücretsiz' araştırma yapma ihtiyacı ile kamu çıkarları ve genel ortak araştırmalar arasındaki gerilimi göstermektedir.
Endüstri ve üniversiteler arasında artan bir işbirliği potansiyeli olduğu şeklindeki temel varsayım, mevcut yenilik literatürünün çoğunda da vurgulanmaktadır. Özellikle, iş değerini geliştirmeye yönelik Açık İnovasyon yaklaşımı, açıkça Üniversitelerin "dış fikirlere erişim için hayati bir kaynak" olduğu varsayımına dayanmaktadır. Dahası, Üniversiteler "zenginlik ve ekonomik rekabet gücünün yaratılmasına katkıda bulunan büyük, büyük ölçüde bilinmeyen ve kesinlikle yeterince kullanılmayan kaynak" olarak kabul edildi.
Bilgi ekonomisinde
Bilgiye dayalı ekonomide, öğrenme bireylerin, firmaların ve ulusal ekonomilerin kaderini belirlemede son derece önemli hale gelmektedir.
Bilgi aktarımı, hem kasıtlı olarak hem de kasıtsız olarak, yönetim ve organizasyon uygulamaları dahil olmak üzere beceriler, teknoloji ve 'örtük bilgi' şeklinde yatırım programı aracılığıyla gerçekleştirilebilir. Örneğin, Afrika ülkelerindeki yabancı yatırımın bir miktar bilgi transferi sağladığı görülmüştür.
Bilgi türleri
Bilgi, sanayi sonrası toplumumuzda baskın bir özelliktir ve bilgi çalışanları birçok işletmede önemlidir. Blackler, Collins (1993) tarafından önerilen bilgi türlerinin bir kategorisini genişletiyor:
Gömülü bilgi, kavramsal becerilere ve bilişsel yeteneklere bağlı olan bilgi türüdür. Bunu, hedeflerin sürekli tanıma ve yenilenme yoluyla karşılandığı pratik, üst düzey bilgi olarak düşünebiliriz. Sözsüz bilgi, esas olarak bilinçaltında olsa bile, içine gömülebilmektedir.
Somutlaştırılmış bilgi eylem odaklıdır ve bağlamsal uygulamalardan oluşur. Bireylerin çevreleriyle nasıl etkileşime girip yorumladıkları bu açık olmayan bilgi türünü yarattığından, daha çok sosyal bir kazanımdır.
Kültürlenmiş bilgi, sosyalleşme ve kültürleşme yoluyla paylaşılan anlayışlara ulaşma sürecidir. Dil ve müzakere, bir işletmede bu tür bilginin söylemi haline gelir.
Yerleşik bilgi sözsüzdür ve sistematik rutinler içinde bulunur. Karmaşık bir sistem içindeki roller, teknolojiler, resmi prosedürler ve ortaya çıkan rutinler arasındaki ilişkilerle ilgilidir. Belirli bir iş kolunu başlatmak için bilgi geçişi çok yardımcı olur.
Şifrelenmiş bilgi, işaretler ve sembollerle (kitaplar, kılavuzlar, veri tabanları, vb.) Aktarılan ve uygulama kodlarına dönüştürülen bilgidir. Belirli bir bilgi türü olmaktan ziyade, bilginin aktarılması, depolanması ve sorgulanmasıyla daha çok ilgilenir.
Bilgi aktarım platformları
Yeni bir eğilimse, bilgi aktarımını ve işbirliğini optimize etmeyi amaçlayan çevrimiçi platformların geliştirilmesidir.
Zorluklar
Bilgi transferini ne zorlaştırır? Bilgi transferini zorlaştıran, aşağıdakiler dahil birçok faktör vardır:
"Derlenmiş" veya son derece sezgisel yetkinlikleri tanıma ve ifade edememe - sözsüz bilgi fikri
Bilginin açıklığı üzerine farklı görüşler
Coğrafya veya mesafe
Bilgi ve İletişim Teknolojilerinin (ICT) Sınırlamaları
Paylaşılan / üst düzey bir sosyal kimliğin olmaması
Dil
Uzmanlık alanları
İç çatışmalar (örneğin, profesyonel bölgecilik)
Nesil farklılıkları
Sendika-yönetim ilişkileri
Teşvikler
İnançları, varsayımları, sezgileri ve kültürel normları paylaşma sorunları.
Bilgiyi aktarmak için görsel temsillerin kullanılması (Bilgi görselleştirme)
Önceki maruz kalma veya bir şeyle ilgili deneyim
Yanılgılar
Hatalı bilgiler
Bilgi paylaşımına elverişsiz organizasyon kültürü ("Bilgi güçtür" kültürü)
Değişime direnç ve güç mücadeleleri gibi motivasyonel konular
Güven eksikliği
Alıcının bilgiyi yorumlama ve özümseme yetenekleri
Bilginin bağlamı (zımni, bağlama özgü bilgi)
Süreç
Organizasyon içindeki bilgi sahiplerinin belirlenmesi
Onları paylaşmaya motive etmek
Aktarımı kolaylaştırmak için bir paylaşım mekanizması tasarlamak
Transfer planının yürütülmesi
Transferi sağlamak için ölçüm
Aktarılan bilgiyi uygulamak
İzleme ve değerlendirme
Uygulamalar
Mentorluk
Rehberli deneyim
Simülasyon
Kılavuzlu deneme
Çalışma gölgesi
Eşleştirilmiş çalışma
Pratik Topluluğu
Anlatı aktarımı
Uygulamalar