Koko (goril)

Koko veya Hanabiko (4 Temmuz 1971 - 19 Haziran 2018), Amerikan İşaret Dilinin (ASL) değiştirilmiş bir versiyonundan birçok el işareti öğrendiği bilinen bir dişi batı ova goriliydi. Koko, San Francisco Hayvanat Bahçesi'nde doğdu ve hayatının çoğunu Woodside, Kaliforniya'da Santa Cruz Dağları'ndaki The Gorilla Foundation'ın koruma alanında geçirdi. adı Japonca kökenlidir ve "havai fişek çocuk" anlamına gelir. Çünkü Koko'nun doğum tarihi, ABD'nin Bağımsızlık Günü olan 4 Temmuz günüdür. Koko, bir yavru kediyi evcil hayvan olarak benimseyip, ona bir isim verdiğine dair bir rapor üzerine halkın ve bilim dünyasının dikkatlerini üzerine çekti.
Eğitmeni ve bakıcısı Francine Patterson, Koko'nun Patterson'un "Goril İşaret Dili" (=GSL) olarak adlandırdığı 1000'den fazla işaretten oluşan aktif bir kelime dağarcığına sahip olduğunu bildirdi. Bu, Koko'nun kelime dağarcığını üç yaşındaki bir insanla aynı seviyeye getiriyor. İnsan olmayan primatlara işaret dili öğretmeye çalışan diğer deneylerin aksine, Patterson, Koko'nun aynı anda, küçük yaşlardan itibaren İngilizce konuşulmasına maruz kaldı. Koko'nun işaretlere ek olarak yaklaşık 2.000 kelime konuşulan İngilizce anladığı bildirildi. Koko'nun yaşamı ve öğrenme süreci, Patterson ve çeşitli ortak çalışanlar tarafından kitaplarda, hakemli bilimsel makalelerde ve bir web sitesinde anlatılmıştır.
Diğer büyük maymun dili deneylerinde olduğu gibi, Koko'nun bu işaret dilini kullanında ne ölçüde ustalaştığı ve iletişim kurabildiği tartışmalıdır. "İyi" ve "sahte" gibi soyut kavramlar dahil isimleri, fiilleri ve sıfatları anladı. Sözdizimi veya dilbilgisi kullanmadığı ve dil kullanımının küçük bir insan çocuğunu aşmadığı genel olarak kabul edilmektedir. Ancak, çeşitli IQ ölçeklerinde 70 ile 90 arasında puan aldı ve Mary Lee Jensvold dahil bazı uzmanlar, Koko'nun "dili insanların yaptığı gibi [kullandığını]" iddia ediyor.
İlk yılları ve popüler olması
Koko, 4 Temmuz 1971'de San Francisco Hayvanat Bahçesi'nde biyolojik annesi Jacqueline ve babası Bwana'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Koko, esaret altında doğan 50. goril ve esaret altında annesi tarafından kabul edilen ilk gorillerden biriydi. Koko, hayatı tehdit eden bir hastalık nedeniyle tedavi görmesi için hayvanat bahçesinin hastanesine götürüldüğü bir yaşına kadar annesiyle kaldı. Patterson, Charles Pasternak ile birlikte, Koko hayvanat bahçesinin hastanesine geldikten sonra Stanford Üniversitesi'ndeki doktora araştırmalarının bir parçası olarak, ilk olarak San Francisco Hayvanat Bahçesi'nde Koko'ya baktılar. Koko, onunla en az dört yıl geçirmeleri şartıyla Patterson ve Pasternak'a ödünç verildi. Sonunda Koko, Patterson'un goril araştırma ve korumasını desteklemek için kurduğu The Gorilla Foundation tarafından desteklenen Patterson'da kaldı.
1978'de Koko, National Geographic dergisinin kapağında resmedildiği için dünya çapında ilgi gördü. Kapak resmi, Koko'nun aynada kendi resmini çektiği bir resimdi. Koko daha sonra 1985'te National Geographic'in kapağında kendisinin ve yavru kedisi All Ball'un bir fotoğrafıyla yer aldı. Koruma alanında Koko ayrıca Robin Williams, Fred Rogers, Betty White, William Shatner, Flea, Leonardo DiCaprio, Peter Gabriel ve Sting gibi çeşitli ünlülerle tanıştı ve etkileşime girdi.
Özellikleri
Dil kullanımı
Patterson, Koko'nun işaret dili kullanma becerisinin, bu dili kullanmakta ustalaştığını gösterdiğini bildirdi. Koko'nun eğitimi 1 yaşında başladı ve karmaşık şekillerde birleştirebildiği 1.000'den fazla işaretten oluşan çalışma sözlüğüne sahipti.
Patterson, Koko'nun, genellikle insan olmayan primatlara ve iletişim kullanımlarına atfedilenden daha gelişmiş bir biliş düzeyi öneren çeşitli karmaşık işaretler kullandığını bildirdi. Örneğin, Koko'nun yer değiştirmeyi (şu anda mevcut olmayan nesneler hakkında iletişim kurma yeteneği) kullandığı bildirildi. 19 yaşındayken Koko, diğer gorillerin çoğunun başarısız olduğu kendini tanıma konusunda ayna testini geçmeyi başardı. Kişisel anılarını aktardığı da bildirilmişti.
Koko'nun işaret dilini meta dil olarak kullandığı, dili refleks olarak kendiliğinden konuşmak için kullanabildiği, hatta işaret dilini başarıyla kullanabilen başka bir gorile "iyi işaret" işareti yaptığı raporlandı. Koko'nun dili aldatıcı bir şekilde kullandığı ve mizahi etkiler için karşı-olgusal ifadeler kullandığı bildirildi, bu da konunun altında yatan zihin teorisini öne çıkardı.
Patterson, Koko'nun yeni düşünceleri iletmek için yeni işaretler icat ettiğini de belgeledi. Örneğin, Koko'ya "yüzük" kelimesini kimsenin öğretmediğini, ama Koko'nun "parmak" ve "bileklik" kelimelerini birleştirerek "parmak bileklik" kelimesini oluşturduğunu söyledi.
Bazı bilim adamları, Koko hakkında popüler basında sık sık yayınlar yer alırken, önemli bilimsel yayınların sayısının daha az olduğu hakkında eleştiri getirdiler. Bazı araştırmacılar ise, Koko'nun yaptığı şeyin arkasındaki anlamı anlamadığını ve işaretleri tamamlamayı öğrendiğini, çünkü araştırmacıların bunu yaptığı için ödüllendirdiğini (eylemlerinin edimsel şartlandırmanın ürünü olduğunu) savundular. Koko'nun işaretler aracılığıyla tutarlı düşünceleri ifade etme becerisi hakkında gündeme getirilen bir başka endişe de, gorilin konuşmasının yorumlanmasının, işaretlerin olası olmayan sıralanışlarını anlamlı olarak görmüş olabilecek işleyiciye bırakılmış olmasıdır. Örneğin, Koko "üzgün" diye imzaladığında, bunu "Ne kadar üzücü" çağrışımıyla kastettiğini anlamanın bir yolu yoktu. Patterson'un 1978'deki ilk yayınlarını takiben, büyük maymunlarda işaretleşme davranışı hakkındaki raporlarına ilişkin bir dizi eleştirel değerlendirme, video kanıtlarının Koko'nun sadece eğitmenlerinin bilinçsiz ipuçları tarafından, genellikle Akıllı Hans etkisi olarak adlandırılan belirli işaretleri göstermeye yönlendirildiğini ileri sürenler de oldu.
Zeka
1972 ile 1977 arasında Koko'ya, Cattell Bebek Zekası Ölçeği ve Peabody Resim Kelime Testinin B formu dahil olmak üzere birkaç bebek IQ testi uygulandı. Yavaş ama zihinsel engelli olmayan bir insan bebeği ile karşılaştırılabilen 70-90 aralığında puanlar aldı. Bununla birlikte, Francine Patterson'a göre, IQ'sunu doğrudan bir insan bebeğiyle karşılaştırmak yanıltıcıdır, çünkü goriller lokomotor yeteneklerini insanlardan daha erken geliştirir ve bebekler için yapılan birçok IQ testi çoğunlukla motor tepkileri gerektirir. Goriller ve insanlar da farklı oranlarda olgunlaşır, bu nedenle bir gorilin kronolojik yaşını kullanarak IQ sonuçlarını hesaplamak, karşılaştırmalı amaçlar için pek kullanışlı olmayan bir skorla sonuçlanır.
Evcil Hayvanlar
Gorilla Vakfı'ndaki araştırmacılar, Koko'nun 1983'te Noel için bir kedi istediğini söyledi. Vakıfta bir biyolog olan Ron Cohn, Los Angeles Times'a, kendisine gerçekçi bir doldurulmuş hayvan verildiğinde, pek memnun olmadığını açıkladı. Onunla oynamadı ve "üzgün" işareti yapmaya devam etti. Böylece, 1984 yılının Temmuz ayında doğum gününde, terk edilmiş yavru kedilerden bir kedi yavrusu seçebildi. Koko, türündeki kedilerden gri bir erkek seçti ve ona "All Ball" adını verdi. Koko'nun velayetini alan ve Gorilla Vakfı'nı organize eden Penny Patterson, Koko'nun yavru kediye bebek goril gibi baktığını yazdı. Araştırmacılar, All Ball'u emzirmeye çalıştığını, ona karşı çok nazik ve sevgi dolu olduğunu söyledi. Koko'nun yavru kediyi beslemesinin ve bebeklerle oynayarak kazandığı becerilerin, Koko'nun bir yavruyu nasıl besleyeceğini öğrenmesinde yardımcı olacağına inanıyorlardı.
Aralık 1984'te All Ball, Koko'nun kafesinden kaçtı, bir arabanın çarpması sonucu öldü. Daha sonra Patterson, Koko'ya All Ball'un öldürüldüğünü işaretle anlattığında, Koko'nun "Kötü, üzgün, kötü" ve "Kaşlarını çat, ağla, kaşlarını çat, üzgün, bela" işaretleri yaptığını söyledi. Patterson ayrıca daha sonra Koko'nun insan ağlamasına benzer bir ses çıkardığını duyduğunu da bildirdi.
1985'te Koko'nun bir çöplükten arkadaşı olmak için iki yeni kedi yavrusu seçmesine izin verildi. Seçtiği "Lipstick" ve "Smoky" adını verdiği hayvanlar da mansk türündendi. Koko, minik turuncu manksı ilk gördüğünde seçti. Eğitmeni adın anlamını sorduğunda, Koko, Dudaklar ruj olarak yanıtladı.
Temmuz 2015'te doğum gününü kutlamak için Koko'ya bir kedi yavrusu daha sunuldu. İki tane seçerek onlara Miss Black ve Miss Grey adını verdi.
Meme ucu takıntısı
Koko'nun hem erkek hem de dişi insan meme uçlarına takıntılı olduğu ve birkaç kişi tarafından, Koko'nun onların meme uçlarını görmek istediğini söylediği bildirilmiştir. 2005 yılında Koko'nun yaşadığı The Gorilla Foundation'daki üç personel, diğer iş kanunu ihlallerinin yanı sıra örgütün icra müdürü tarafından Koko'ya meme uçlarını göstermeleri için baskı gördüklerini iddia ederek örgüte karşı dava açtılar. Goril uzmanı Kristen Lukas, diğer gorillerin benzer bir meme ucu fiksasyonuna sahip olduğunun bilinmediğini söyledi.
Yaşlılığı ve ölümü
Patterson'un Koko ile araştırması tamamlandıktan sonra, Kaliforniya'nın Woodside kasabasındaki bir rezerve taşındı. Rezervde Koko, işaret dilini öğrenen başka bir goril olan Michael ile yaşadı, ancak Michael 2000 yılında öldü. Daha sonra ölene kadar başka bir erkek goril olan Ndume ile yaşadı. Koko'nun olan ağırlığı, vahşi doğadaki ortalama bir dişi goril ağırlığından yaklaşık daha yüksekti, ancak vakıf Koko'nun annesi gibi daha büyük yapıda bir goril olduğunu belirtiyordu.
Koko, 19 Haziran 2018 sabahı Gorilla Vakfı'nın Woodside, California'daki koruma alanında 46 yaşında uykusunda öldü. Goril Vakfı, "Etkisi çok derin oldu ve gorillerin duygusal kapasitesi ve bilişsel yetenekleri hakkında bize öğrettikleri dünyayı şekillendirmeye devam edecek" şeklinde bir açıklama yaptı. Koko öldüğünde 46 yaşında olmasına rağmen, ölümü Gorilla Vakfı çalışanlarını şaşırttı.
Medyada gündeme gelmesi
Koko ve Patterson'un kendisiyle yaptığı çalışmalar birçok kitap ve belgesele konu olmuştur.
1978 Koko: Bir Konuşan Goril, Barbet Schroeder'in bir belgesel filmi
Koko'nun çektiği National Geographic dergisinin 1978 kapağı ve uzun metrajlı makale
1980 Kongo, Michael Crichton'un Koko'nun hikayesinden esinlenerek yazdığı bir roman
1981 The Education of Koko, Patterson ve doğa bilimci Eugene Linden'in kitabı ()
1985 Koko's Kitten, Patterson ve fotoğrafçı Ronald Cohn'un bir resim kitabı ()
1986 Sessiz Ortaklar: Maymun Dil Deneylerinin Mirası, Eugene Linden'in bir kitabı ()
1987 Koko's Story, Patterson for Scholastic Corporation tarafından hazırlanan bir çocuk kitabı ()
1990 Koko's Kitten, gorilin bir yavru kediyi evlat edinmesinin öyküsünün 15 dakikalık yeniden canlandırması, PBS çocuk programı Reading Rainbow
1999 Martin Sheen tarafından anlatılan, Doğa için PBS belgeseli Koko ile Sohbet
1999 Papağan Ağıt, Eugene Linden ()
2000 Koko-Aşk! Patterson ve fotoğrafçı Ronald Cohn'un resimli kitabı ()
2001 Koko ve Robin Williams, Robin Williams'ın Koko buluşması üzerine kısa bir tanıtım
2008 Little Beauty, Anthony Browne'nin Koko'nun kedi yavrusu evlat edinmesinden esinlenerek hazırladığı bir resim kitabı ()
2016 Koko: İnsanlarla Konuşan Goril, bir BBC belgeseli aynı zamanda PBS'de de gösterildi