Dunnottar Kalesi

Dunnottar Kalesi (İskoçça: Dùn Fhoithear, meyilli yamaçtaki kale) İskoçyanın kuzeydoğu kıyısındaki kayalık bir yamaçta, Stonehavenın yaklaşık 3,2 km güneyinde yer alan Orta Çağdan kalma harabe olmuş bir kaledir. Halen ayakta olan yapıların çoğunluğu 15. ve16. yüzyıllardan kalmadır ancak kalenin bu bölgeye Erken Orta Çağ'da takviye edildiğine inanılmaktadır. Dunnottar, stratejik konumu ve savunma gücü sebebiyle 18. yüzyılda Jacobite üyelerinin ayaklanmasına İskoçya tarihinde önemli bir rol oynamıştır.
Dunnottar, 17. yüzyılda Oliver Cromwell'in ordusu tarafından düzenlenen işgal esnasında İskoçya saray mücevherlerinin saklandığı yer olmasıyla ünlüdür. 14. yüzyıldan itibaren Keith klanına ait olan ve Kont Mareşal'in ikametgahı olan Dunnottar, son Kont'un 1715 yılındaki Jacobite ayaklanmasına katılarak tüm unvanlarından feragat etmesiyle önemini yitirmiştir. Kale 20. yüzyılda restore edilmiştir ve halka açıktır.
Kaleden geriye kalan harabeler 1,4 hektarlık bir alana yayılmış olup Kuzey Denizi'ne bakan 49 metre yüksekliğindeki sarp kayalıklarla çevrilidir. Yamaçla ana karayı birbirine bağlayan dar bir toprak parçası üzerinde girişteki bekçi kulübesine giden dik bir yol bulunur. Kalenin içinde bulunan çeşitli yapılar arasında 14. yüzyıldan kalma bir kule evi ve 16. yüzyıldan kalma bir saray yer alır. Dunnottar Kalesi koruma altında olan bir anıttır ve bu alandaki yapıların on iki tanesi İskoç hükümetince hazırlanan koruma listesine alınmıştır.
Tarihçesi
Erken Orta Çağ
Dunnottarda 5. yüzyılda Aziz Ninian tarafından bir şapel inşa edildiği söylenir, ancak bu bölgeye kalenin ne zaman inşa edildiği kesin olarak bilinmemektedir ve her halükarda bu efsanenin gerçek olma ihtimali oldukça düşüktür. Bu bölgeye yapılan en erken atıf, 681 ve 694 yıllarında gerçekleşen iki "Dún Foither" kuşatmasından söz eden Ulster Analları'nda yer alır. 681 yılındaki kuşatmanın Fortriu'nun Pikt kralı Brude tarafından İskoçyanın kuzeydoğu kıyısındaki gücünü arttırmak üzere gerçekleştirildiği düşünülmektedir. İskoçya Günlükleri, rí Alban (Alba Kralı) adıyla anılan ilk kral olan İskoçya kralı II. Donald'ın 900 yılında Vikingler tarafından Dunnottarda gerçekleştirilen bir saldırıda hayatını kaybettiğini yazar. Durham'lı keşiş Symeon'a göre 934 yılında İngiltere kralı Æthelstan ve ordusu İskoçya'ya girerek en kuzeyde Dunnottara dek yağmalarda bulunmuştur.
W. D. Simpson, mevcut kalenin altında bir höyük bulunabileceğini iddia etmiştir ancak 1980li yıllarda yapılan kazılarda erken Orta Çağda inşa edilmiş herhangi bir yapıya dair yeterli bulgu ortaya çıkarılmamıştır. Dunnottar yakınlarındaki Dunnicaer'de yer alan kaya balyalarında Pikt kayalarının bulunmasının ardından "Dún Foither"in aslında 48 kilometre kuzeyde yer alan Bowduns ana karasında yer aldığı yönünde spekülasyonlar ortaya atılmıştır.
Geç Orta Çağ
1165-1214 yılları arasında tahtta kalan Kral 1. William'ın hükümdarlığı sırasında (1165-1214 sayılı karar) Dunnottar Mearns bölgesinin yerel yönetim merkeziydi. Kalenin ismi 13. yüzyıl Arthur dönemiromansı Roman de Fergus'da geçer. Bu romansın kahramanı Fergusun sihirli bir kalkanı almak için Dunnottara seyahat etmesi gerekmektedir. 1276 yılının Mayıs ayında bu bölgede yer alan bir kilise St. Andrews piskoposu William Wishart tarafından takdis edilmiştir. Kör Harry adlı şaire göre William Wallace Dunnottarı 1297 yılında İskoçya Bağımsızlık Savaşları esnasında İngilizlerden ele geçirmiştir. William Wallaceın yenilgiye uğrayan 4.000 İngiliz askerini kiliseye kapatarak diri diri yaktığı söylenir.
1336'da İngiltere kralı III. Edward 8. Roslin Baronu William Sinclair'esekiz gemiyle birlikte kısmen harabe olmuş Dunnottara yola çıkması ve kuzeye düzenleyeceği askeri harekatta yeniden ikmal noktası olarak kullanılmak üzere kaleyi tekrar inşa etmesi ve güçlendirmesi emrini verdi. Sinclair beraberinde 160 asker, atlar ve bir grup duvar ustası ve marangoz götürdü. III. Edwardın kendisi Temmuz ayında alanı ziyaret etti ancak İngilizlerin askeri mücadelesi sene sonu gelmeden İskoç hükümdarSör Andrew Murray'nin bir ordu ile Dunnottara saldırması ve burayı tekrar harap etmesiyle sona erdi.
14. yüzyılda Dunnottar Kalesi, 5. Sutherland Kontu William de Moravia'ya (ö.1370) tahsis edildi ve kendisine 1346 yılında II. David tarafından kale inşa etme izni verildi. 1359 yılında İskoçya Mareşali William Keith, I. Robert'ın yeğeni Margaret Fraser ile evlendi ve kendisine Dunnottar baronu unvanı verildi. Keith daha sonra Dunnottar topraklarını kızı Christian ve damadı Byreslı William Lindsay'e verdi. Ancak 1392 yılında yapılan mübadele anlaşması ile Keith Dunnottarı geri alırken Lindsay ise Fife topraklarını aldı. William Keith Dunnottardaki kule evinin inşasını tamamladı ancak bölge kilisesine ait kutsal topraklarda inşaat yaptığı gerekçesiyle aforoz edildi. Keith aslında Stonehaven yakınlarında yeni bir bölge kilisesi tahsis etmişti ancak Papaya mektup yazmak zorunda kaldı ve Papa XIII. Benedict 1395 yılında Keithin aforoz edilmesini geri aldı. William Keithin soyundan gelenlere 15. yüzyılın ortasında Kont Mareşal unvanı verildi ve 18. yüzyıla dek Dunnottarın sahibi onlar oldu.
16. yüzyılda yeniden inşa edilişi
16. yüzyıl boyunca Keith klanı hem Dunnottardaki hem de Doğu Lothiandaki Keith Mareşal adlı birincil konutlarını iyileştirdi ve genişletti. 1504 yılında IV. James Dunnottar'ı ziyaret etti ve 1531 yılında V. James Kontun adamlarını Dunnottarın krallığın başlıca güçlü noktalarından biri olduğu gerekçesiyle askerlik görevinden muaf ilan etti. İskoç Kraliçesi Mary Stuart, 1562 yılında Corrichie Savaşı'nın ardından ve ikinci bir kez 1564 yılında Dunnottarı ziyaret etti. VI. James 1580 yılında Fife ve Angus üzerinden yapılan bir resmi gezi kapsamında on gün süreyle burada kaldı ve bu süre içinde Danışma Meclisi burada toplandı. Katolik soyluların 1592 yılında gerçekleştirdiği bir ayaklanma sırasında Dunnottar Huntly Kontu adına Kaptan Carr tarafından ele geçirildi ancak birkaç hafta sonra Lord Mareşal tarafından geri alındı.
1581'de George Keith 5. Kont Mareşal oldu ve Orta Çağdan kalma bu kaleyi büyük çaplı bir restorasyondan geçirerek yaşanması daha rahat bir eve dönüştürdü. Aberdeen'deki Mareşal Yüksekokulu'nun kurucusu olan 5. Kont, Dunnottara hem güvenli olması hem de dramatik durumu nedeniyle değer veriyordu. Kuzeydoğu yamacına bir dörtgen şeklinde sıralanmış yapılardan oluşan bir saray inşa edilerek deniz manzaralı lüks yaşam alanları oluşturuldu. 13. yüzyıldan kalma şapel restore edildi ve bu dörtgene dahil edildi. Günümüzde Benholms Lodging olarak bilinen taştan etkileyici bir bekçi kulübesi inşa edildi. Burada girişe bakan birçok lombar bulunuyordu. Her ne kadar etkileyici olsa da bunlar büyük olasılıkla gerçekten savunma amaçlı değil süs amaçlıydı. Kontun 'Samson' karakterini tasvir eden duvar halılarıyla süslü bir süiti vardı. Bunun Kontun dini bakış açısını simgelediği düşünülmektedir.
İç savaşlar
1639'da 7. Kont Mareşal William Keith mevcut Episkopal Kilise sistemine ve I. Charles'ın gerçekleştirmeye çalıştığı değişikliklere karşı çıkan Covenanters hareketini desteklediğini açıkladı. Mareşal, 1. Montrose Markizi James Graham ile birlikte Huntly Kontu ve 2. Aboyne Vikontu James Gordon'a karşı savaş açtı ve Kraliyet yanlılarının Stonehaven'i ele geçirme girişimini bertaraf etti. Ancak Montrose taraf değiştirerek Kraliyet yanlılarının yanına geçip kuzeye ilerleyince Mareşal Dunnottarda kaldı ve bu tavrından Parlamento tarafından kendisine bu bölgenin kumandası verildiğinde de, Montrose Stonehavenı ateşe verdiğinde de vazgeçmedi.
Mareşal ardından Engager adlı akıma katıldı. Bu grup kralla bir anlaşma yapmıştı ve 1648de kraliyet yanlılarını desteklemek için bir atlı birliğiyle Preston Savaşı'na katıldı. 1649 yılında I. Charlesın idam edilmesinin ardından Engagers akımı I. Charlesın oğlu ve varisine biat etti. II. Charles kral ilan edildi ve 1650 yılında İskoçyaya geldi. Temmuz 1650'de Dunnottar'ı ziyaret etti, ancak İskoçyada bulunması Oliver Cromwell'in İskoçya'ya saldırmasına sebep oldu ve İskoçlar Eylül 1650de Dunbar'da yenilgiye uğradılar.
Saray Mücevherleri
II. Charles, 1 Ocak 1651'de Scone Sarayı'nda tahta çıktı ve tören esnasında saray mücevherleri (kraliyet sembolleri olan taç, kılıç ve asa) kullanıldı. Ancak Cromwellin askerlerinin Lothian bölgesinde olması sebebiyle bu saray mücevherleri Edinburgha geri götürülemedi. Kont Mareşal saray mücevherlerinden resmi olarak sorumluydu ve Haziran ayındaki Danışma Meclisi toplantısında onların Dunnottarda saklanmasına karar verdi. Mücevherler kaleye Katherine Drummond tarafından yün çuvallarına gizlenmiş bir şekilde getirildi. Sör George Ogilvie (veya Ogilvy) kalenin korunmasından sorumlu yüzbaşı-vali olarak görevlendirildi.
Kasım 1651 tarihinde Cromwellin orduları Ogilvieye teslim olması çağrısında bulundu ancak Ogilvie bunu reddetti. Bunun üzerine kalenin çevresinde gerçekleşen kuşatma esnasında saray mücevherlerinin kaleden çıkarılması Sör George Ogilvienin karısı Elizabeth Douglas ve Kineff Bölge Kilisesi papazı James Grangerın karısı Christian Fletcher tarafından planlandı. Önce krala ait belgeler Elizabeth Douglasın bir akrabası olan Anne Lindsay tarafından üzerindeki kıyafetlerin içerisine dikili bir şekilde gizlenerek kaleden çıkarıldı. Saray mücevherlerinin kaleden çıkarılmasına ilişkinse iki farklı hikaye bulunmaktadır. Fletcher 1664 yılında taç, kılıç ve asayı Şubat ve Mart 1652 yılında gerçekleştirdiği üç farklı ziyarette dolu çuvallara gizleyerek kaleden çıkardığını belirtti. 18. yüzyılda Kont Mareşale verilen bir diğer bilgiye göreyse saray mücevherleri kaleden sahile indirilmişti ve Fletcherın hizmetçisi tarafından yosun dolu bir sepet içerisinde taşınarak götürülmüştü. Saray mücevherlerini kaleden kaçıran Fletcher ve kocası onları Kinneff'deki Eski Kilisenin zemini altına gömdüler.
Bu esnada Mayıs 1652 yılına gelindiğinde kuşatmanın kumandanı Albay Thomas Morgan, Dunnottarın alınması için gerekli ağır silahları teslim almıştı. Ogilvie 24 Mayısta garnizonunun özgür kalması şartıyla teslim oldu. Saray mücevherlerinin yerinde olmadığını gören Cromwell destekçileri Ogilvie ve karısını bir sonraki yıl saray mücevherlerinin yurt dışına kaçırıldığına dair bir söylenti ortaya çıkıncaya dek kalede esir tuttular. Kaleye ait mal mülkün yirmi bir pirinç top da dahil olmak üzere büyük çoğunluğu götürüldü ve Mareşalin Cromwell hükumeti tarafından kesilen cezaları ödeyebilmek için başka topraklarını ve mallarını da satması gerekti.
1660ta Restorasyon döneminde II. Charlesın tahta geçmesi ile saray mücevherleri Kinneff Kilisesinden alınarak krala iade edildi. Oglivie ile Kont Mareşalin annesi arasında, saray mücevherlerini hangi tarafın kurtardığı konusunda tartışma çıktı. Ancak Oglivie nihayetinde baron unvanıyla ödüllendirildi. Fletcher, Parlamento tarafından 2.000 Merk ile ödüllendirilmişti, ancak bu para hiçbir zaman kendisine ödenmedi.
Whig ve Jacobite Üyeleri
Dunnottarda dini ve siyasi çatışmalar 17. yüzyıl boyunca, 18. yüzyılın başlarına kadar devam etti. 1685te, yeni tahta geçen VII. James'i hedef alan Argyll Kontu isyanı sırasında 167 Covenanters destekçisi tutuklanarak Dunnottarın mahzenlerinden birinde esir tutuldu. Bu esirler, yeni krala bağlılık yemini etmeyi reddeden 122 erkek ve 45 kadından oluşan bir gruptu. Covenanters akımının bünyesinde kraliyet karşıtı bir grup olan Whig üyeleri ile bağlantıları bulunuyordu. Bu Whiggamore destekçileri 24 Mayıstan Temmuzun sonlarına kadar burada esir tutuldu. 25i mahzenden kaçtıktan sonra bunların ikisi uçurumdan düşerek öldü, 15i ise tekrar yakalandı. Beş esir mahzende hayatını kaybederken 37si krala bağlılık yemini ettikten sonra serbest bırakıldı. Geriye kalan esirler ise Pitlochie'li George Scot tarafından düzenlenen bir koloni kurma planı kapsamında Perth Amboy, New Jersey'e nakledildi. Scotın kendisi de dahil birçok kişi bu yolculukta hayatını kaybetti. 16. yüzyıldan kalan kale binalarının arasında bulunan Kralın Yatak Odasının altındaki bu mahzen, o dönemden bu yana Whigs Vault (Türkçe: Whig Mahzeni) olarak adlandırılmaktadır.
Jacobite üyeleri de (sürgün edilmiş Stuart Hanedanı'nın destekçileri) Hannover Hanedanı destekçileri de (I. George ve onun soyundan gelenleri destekleyenler) Dunnottar Kalesi'ni kullandı. 1689'da Vikont Dundee'nin tahttan alınmış II. James'i destekleme çabaları dahilinde kalede III. William ve II. Mary için garnizon kuruldu. Bu garnizonun komutanlığına ise Kont Mareşal atandı. Aberdeenden gelen, Jacobite üyesi olduğu düşünülen ve aralarında Mareşal Yüksekokulunda matematik profesörü olarak görev yapan George Liddell da bulunan 17 kişi yakalanarak yaklaşık üç hafta boyunca kalede esir tutuldu. 1715 Jacobite Ayaklanması'nda 10. Kont Mareşal George Keith aktif olarak isyancılarla birlik olup Şerifmuir Savaşı'nda bir süvari birliğine önderlik etti. Yükselmeye devam eden Kont Mareşal daha sonra ayaklanmadan ayrılarak Avrupaya kaçtı ve Prusya Krallığı'nda Büyük Frederich'in yönetimi altında Fransız büyükelçiliğine atandı. 1716da unvanları ve Dunnottar dahil tüm mülkleri elinden alınarak kraliyete teslim edildi.
Takip eden yıllar
Kont Mareşalin el konulan mülkleri 1720de York Buüldings Şirketi tarafından 41.172 İngiliz sterlini karşılığında satın alındı ve birçok bölümü yıkıldı. Kont Mareşal 1761 yılında İskoçyaya geri dönerek Dunnottar Kalesini yeniden satın aldı, ancak beş yıl sonra İskoçyanın Şövalye Mareşali olarak görev yapan Edinburghlu avukat Alexander Keith'e (1736-1819) sattı. Dunnottar Kalesinin sahipliğini önce Alexander Keith ardından da oğlu Sör Alexander Keith (1768-1852) üstlendi. Ardından 1852 yılında Ochtertyre Baroneti Sör Patrick Keith Murray'e miras kalan kale Temmuz 1873te Cowieli ve Raemoirlü Binbaşı Alexander Innese 80.000 İngiliz sterlini karşılığında satıldı. 1925 yılında 1. Cowdray Vikontu Weetman Pearson kaleyi satın aldıktan sonra eşi kalede tamir çalışmaları başlattı. O tarihten bu yana Pearson ailesinin mülkiyetinde kalan kale halka açılmış, 2009 yılında 52.500 ziyaretçi ağırlamıştır.
Dunnottar Kalesi ve üzerinde bulunduğu kayalık burnun 1970te tarihi anıt olarak ulusal koruma altına alınmasına karar verildi. 1972de Dunnottara ait 12 yapı koruma listesine alındı. Bunlardan üçü ulusal öneme sahip olduğu gerekçesiyle A kategorisine dahil edildi (iç kale, ana giriş kapısı, ve Benholm's Lodging). Listeye alınan diğer yapıların ise bölgesel öneme sahip olduğuna karar verilerek B kategorisine dahil edildi. Ancak 2018de Historic Environment Scotlands'ın Dual Designation 2A Project adlı projesi kapsamında bu yapılar listeden çıkarıldı.
Günümüzde Dunnottar Kalesinin sahibi ve yöneticisi 3. Cowdray Vikontu'nun küçük oğlu Saygıdeğer Charles Anthony Pearson'dır. Kale artık 210 kare kilometrelik Dunecht Mülkleri'nin bünyesindedir. Mel Gibson ve Glenn Close'un başrollerini paylaştığı 1990 Hamlet filminin bazı sahneleri burada çekilmiştir.
Kalenin Yapıları
Dunnottarın stratejik konumu sayesinde sahipleri, Kuzey Denizi falezlerinden Mounth adı verilen dağlık alana kadar olan 3,5 kmlik denizden içe doğru uzanan ve kuzeydoğu İskoçyadan geliş ve gidişe olanak sağlayan kıyı taraçası üzerinde hakimiyet kurabildiler. Kale alanına 720 metrelik yüksek (modern merdivenleri olan) bir patika yol ya da Stonehavendan kayalık boyu uzanan bir yol ile erişilebilmektedir.
Dunnottarın 13. ila 17. yüzyıllar arasında inşa edilen bazı binaları 1,4 hektarlık alanı kaplayan bir kayalık burnun üzerine yerleştirilmiştir. Kaleye uzanan yoldan en belirgin şekilde görünen bina 14. yüzyıla ait iç kale veya kule evidir. Diğer ana yapıların arasında giriş ana kapısı, şapel ve 16. yüzyıldan kalan Whigs Vault adı verilen mahzeni de içeren saray bölümü vardır.
Savunma
Kaleye uzanan yolun üstünde, kayalık burnun batısında Fiddle Head adlı çıkıntının üzerinde siperler vardır. Girişler, kayalık uçurumun üzerindeki bir oyuğu tamamen kaplayan bir perde duvar üstüne kurulmuş, sıkı koruma altında olan ana kapıdan yapılır. Bu girişte kale kapıları mevcuttur ve kısmen bloke edilmiştir. Ana kapının yanında, alt katında zindan ile üst katlarında daireleri bulunan ve kayalığın içine gömülü şekilde inşa edilmiş olan 16. Yüzyıldan kalma beş katlı Benholms Lodging yer alır. Bu binanın alt bölümlerinde dışarı bakan üç sıra lombar bulunur. Ana kapının iç kısmında ise girişe bakan dört lombar daha vardır. Giriş geçidi ileride aniden sola dönerek iki yeraltı tünelinden geçer ve kule evinin yakınına çıkar.
Simpson bu siperlerin İskoçyanın gelmiş geçmiş en sağlam siperleri olduğunu öne sürer, ancak bunu takip eden yıllarda bazı yazarlar lobbarların ne kadar etkili olduğu konusunda kuşkuya düşmüştür. Cruden, Benholms Lodging binasında bulunan lombarların patika yol boyunca uzanmak yerine yolun karşısında bulunduğu için kısıtlı kullanışlılığa sahip olduğunu ifade etmiştir. Girişe bakan lombarların kullanışlılığı da sorgulanmış olsa da 1612 yılına ait bir eşya dökümü bu lombarların dört pirinç kaplı topun yerleştirilmiş olduğunu gösterir.
Kaleye erişim sağlayan ikinci bir yol, Dunnottar uçurumlarının batısında bulunan ve içine küçük bir teknenin sığabileceği büyüklükte olan bir deniz mağarasına açılan kayalık bir koydan uzanır. Buradan uzanan yol yüksek bir patikaya bağlanır ve uçurumun tepesinde bulunan kuvvetlendirilmiş arka kapıya ulaşır. Bu kapı, saray bölümünde bulunan Su Kapısından geçilerek kaleye erişimi sağlar. Topraktan siperler kalenin hem kuzeybatısını hem de güneydoğusunu çevreler. Kuzeybatı köşesinde bulunan siperler iç karaya bakarken güneydoğudakiler denize bakar. Mülkün doğusunda yer alan ağır silah deposunun yanında, kıyı kenarına yukarıdan bakan küçük bir nöbetçi veya bekçi kulübesi bulunur.
Kule evi ve çevresindeki yapılar
14. yüzyılın son dönemlerinden kalan ve başlangıçta üst bölümünde çatı arası ile birlikte üç kat olan kule evinin taş tonozlu bir bodrumu vardır. 14. yüzyılın son dönemlerinden kalan ve başlangıçta üst bölümünde çatı arası ile birlikte üç kat olan kule evinin taş tonozlu bir bodrumu vardır. Ana odalarını bir büyük salon ile kale sahibinin kullanımı için tasarlanmış bir oda oluşturur. Yukarıda ise yatak odaları mevcuttur. Kule evinin yanında bir ambar ile büyük bacalı bir demirci ocağı bulunur. Kayalık burnun güney kıyısı boyunca bir ahır uzanır. Bunun yakınlarında Priests House olarak da bilinen Watertons Lodging adlı, 1574te 4. Kont Mareşal'in oğlu William Keith (ölüm yılı 1580) için inşa edildiği düşünülen bina yer alır. Diğer yapılardan bağımsız olan bu binanın alt katında bir salon ile mutfak, üst katında ise odalar vardır. Kuzey cephesinde çıkıntılı bir spiral merdiven mevcuttur. Adını 7. Kont Mareşalin hizmetkarı Watertonlı Thomas Forbesdan alır.
Saray
Kayalık burnun kuzeydoğusunda bulunan saray 16. yüzyılın son yılları ve 17. yüzyılın başları ile ortaları arasında inşa edildi. Dörtgen etrafına inşa edilmiş üç ana kanattan oluşur. Binanın büyük bir bölümü yüksek olasılıkla 1581 yılında başa geçen 5. Kont Mareşalin çalışmalarının eseridir. Kule evindekilere kıyasla buradaki odalar daha geniş ve konforlu bir konaklama imkanı sağlıyordu. 16. yüzyılda İskoçyada hala yaygın olan yüksek kuleler ile karşılaştırıldığında bu bina daha uzun ve alçak bir tasarıma sahiptir, bu nedenle de günümüz İngiliz binalarına benzetilmektedir.
Batı kanadı boyunca, her biri dörtgene açılan, pencereleri ile şömineleri olan birbiriyle aynı yedi daire dizilidir. Dairelerin üstünde batı kanadında 37 metre uzunluğunda bir galeri odası bulunur. Günümüzde çatısı olmayan bu galeri odası, döneminde ayrıntılı bir meşe tavana sahip olmakla birlikte Antoninus Duvarı'ndan alınmış bir Roma tabletinin sergilendiği odaydı. Galeri odasının kuzey ucunda kuzey kanadına bağlanan bir konuk odası bulunur. Galeri odasına, güneyde bulunan ve geniş bir merdiven ile üst katında hazine odası yer alan Silver House adlı binadan da erişilebilir.
Kuzey kanadındaki bodrum katında mutfaklar ile depolar bulunur. Üst katında ise bir yemek odası ve büyük oturma odası mevcuttur. Zemin katında, kuzey ile batı kanatları arasında yer alan ve kuzeydeki kayalıkların üzerinde bulunan arka kapıya erişim sağlayan Su Kapısı vardır. Doğu ile kuzey kanatları dikdörtgen bir merdiven ile bağlıdır. Doğu kanadının zemin katında ambar, bira yapım evi ve fırın mevcuttur. Üst katında ise Kontese ait daireler bulunur. Kuzeydoğu kanadında ise Kontun daireleri yer alır. Bu daireler, II. Charlesın kullanmış olduğu Kings Bedroom (Türkçe: Kralın yatak odası) adı verilen odayı da içerir. Bu odada, üzerine 7. Kont ile eşinin hanedan armaları ile 1645 yılının işlenmiş olduğu bir taş bulunur. Bu odaların altında ise 15,8e 4,6 metre boyutlarındaki Whigs Vault adlı mahzen mevcuttur. 1685te Covenanters hareketinin üyelerinin esir tutulduğu bu mahzenin doğusunda geniş bir pencere, altında ise aşağı açılan bir tuzak kapısı ile erişilebilen bir alt mahzen daha bulunur. Saraydaki odaların arasında yalnızca yemek odası ile Silver Houseın çatıları yerindedir. Bunlar da 1920lerde restore edilmiştir.
Ortada bulunan alanda, 15 metre çapında ve 7,6 metre derinliğinde dairesel bir sarnıç veya balık havuzu bulunur. Batısında ise avlu yer alır. Dörtgenin güneydoğusunda, 1272 yılında kutsallaştırılmış ve 16. yüzyılda büyük bir bölümü yeniden inşa edilmiş olan şapel yer alır. Orta Çağdan kalan duvarlar ile 13. yüzyıla ait pencereler hala ayaktadır. Güneyinde bir de mezarlık bulunur.