Pierre Favre

Pierre Favre (13 Nisan 1506 - 1 Ağustos 1546) - Savoie asıllı katolik din adamı - Cizvitler'in cemiyetinin kurucularındandı. 17 Aralık 2013'te Papa Fransiscus tarafından Aziz olarak ilan edildi. Yortusu 2 Ağustostur.
Hayatı
Pierre Favre Fransanın Savoie köyünde doğmuştur. Ailesi fakirdi. Okuldayken oldukça yetenekli ve çalışkan bir öğrenci olmuştur. Çalışmalarının ödülü olarak 1525 yılında Paris Üniversitesi'ne gönderilmiştir. Pierre, Sainte Barbe Kolejinde ikamet eder. Burada oda arkadaşları önce Francisco de Xavier sonrasında ise Loyola'lı İgnatiusdır. Pierre akademik çalışmalarda İgnatiusa rehberlik ederken, İgnatius da ona Ruhsal Egzersizler'de rehberlik eder. Ve İgnatiusun rehberliği ile rahip olmaya karar verir.
15 Ağustos 1534'te Paris'te Montmartre mahallesindeki Saint Denis kilisesinin Mahzeninde, İgnatius ile birlikte Cizvit cemiyetinin temellerini atan 7 kişiden biriydi.
Paristen 1536 Kasımında ayrılarak, Ocak ayında Venedike varır. Bu şehirde öbür ilk Cizvitlerle buluşur. Kudüs'e seyahat etme zamanının gelmesini beklerken, şehirdeki hastanede çalışırlar. Osmanlıya karşı savaş devam ettiği için, sonunda Kudüs'e gidemezler ve daha sonra Papanın hizmetinde olmak istedikleri için Romaya giderler. Papa, Pierre Favreyi Romadaki Sapienza Üniversitesinde görevlendirerek onun bu isteğine karşılık verir. Burada O 1539 yılının Mayıs ayına kadar Teoloji ve Kutsal Yazılar profesörü olarak çalışır.
1539 yazında Papa, Favreden Parmaya gitmesini ister. Bu şehirde Kutsal Kitap, ahlak ve Hristiyan yaşam üzerine vaazlar verir. Sonuç göründüğünden daha da iyidir. Vaazlardan bir yıl sonra, birçok Parmalı, dini yaşama geri döner. Favre Parmada sadece bir yıl daha kalır. 1540 yılının yazında Almanyanın Worms kentinde Katolik ve Protestanlar arasında gerçekleşecek olan dini diyalog için İmparator V. Karlın temsilci olan Dr. Pedro Ortize eşlik etmesi için görevlendirilir. Worms kentine Ekim ayının sonunda varır, Bu kent Lutheryan olmasına karşın, kendini vaaz vermeye, itirafa ve Ruhsal Egzersizler vermeye adar. Diyaloğun başlaması ertelenir ve 14 Ocak 1541 tarihinde bir kez daha başlar ve sadece dört gün sonra sona erer: Daha sonra İmparator onu Regensburga gönderir böylece Şubat ayında Regensburga geçer. Kentin imanlı Katolikleri arasında altı ay boyunca çalışır. Doğrudan tartışmalara katılmasa da onları yakinen takip eder.
Sonra sonrasında Favre, ülkede Cizvitleri bilinir kılmak için, İspanyaya doğru yola koyulur. Kasım 1541de Madride varır varmaz, görevi başlar ve din adamlarına vaazlar, konferanslar verir, inzivalar yapar. Yalnızca iki ay sonra, 1542 yılının Ocak ayında Almanyanın Papalık elçisi olan Kardinal Giovanni Moronenin yardımcısı olarak görevlendirilir, böylece bir daha Avrupayı yürüyerek geçer. Nisan ayında Almanyanın Speyer kentine varır ve burada her zaman uyguladığı yöntemle, vaazlar ve konferanslar verir, inzivalar yapar.
Favre, cemiyetin kurulmasını desteklemek isteyen Kral III. Juanın isteği üzerine Portekizde görevlendirir. İki yılını Portekiz ve İspanyada geçirir. Sonrasında 1546 baharında Papa III. Pavlus onu, Trentte yapılacak olan Konsilde Papanın teologlarından biri olarak görevlendirilir. Seyahat dönüşü, son yıllarda sık sık ateş nöbetleriyle acı çektiği için sağlığı bozulur. Romada İgnatiusun yanında ölür.
Yazıları
Manevi Günlük
Pierre Favre de diğer ilk cizvitler gibi bir manevi günlük (Memoriale) tutmuş, bu günlüğünde ruhsal hayatında olan günlük gelişmeleri yazmıştır. Bu alışkanlık onun için büyük bir öneme sahipti. Kendi içe bakışı ve titiz mizacı ve manevi hayatından duyduğu devamlı tatminsizlik, kendisine ve onu yönlendiren şeylere dikkat etmesini ve onlar üzerine düşünme alışkanlığını geliştirmesine vesile olmuştur.
Manevi günlüğüne ölümünden dört yıl önce, 1542de başlamıştır. Her gün yazmış, Tanrının onunla nasıl ilgilendiğini ve aldığı lütufların şükranlarını kaydetmiştir.
Tanrı merkezdir, O eyleme geçen, inisiyatif alan ve yönlendirendir. Tanrının lütufları sadece kişinin kendi analizine yardımcı olmak ya da basitçe hayranlık duymak için değildir. Favre onlara, kendisine takip etmesi gereken yolu gösteren şeyler olarak bakmıştır. Tanrı ilahi iradenin bilinmesi için müdahale eder, onun gerçekleşmesine yardımcı olurken. Alınan iliyilklerin 2er gün hatırlanması, Tanrının iradesini anlama arzusuna hizmet eder.
19 Kasım 1541de nasıl şefkat lütfunu aldığını yazdı.
Azize Elizabeth, Macaristanın Kraliçesinin gününde, karşımda onlar için dua edebilmek adına canlı bir biçimde hatırlamak ama hatalarını görmemeyi seçtiğim istediğim sekiz kişi ile beraber içimde büyük bir ateş hissettim. Onlar Hükümdar Episkopos, Fransa Kralı, İngiltere Kralı, Luther, Yüce Türk (Sultan), Martin Bucer ve Philip Melanchtlondu. Bu onların nasıl birçokları tarafından sert biçimde yargılandıklarını ruhumda hissetmemle oldu, bu sayede onlar için iyi bir ruhun eşlik ettiği özel bir tür kutsal şefkat hissettim. s.79
6 Ocak 1543te neşenin sırrı üzerine yazdı.
İçimde Tanrıdan ya da komşumdan başka hiçbir şeyde neşe bulamama lütfunun bahşedilmesine dair bir arzu vardı, öyle ki asla başıma gelen geçici talihsizlikler adına değil ancak sadece başkalarının uğradıkları zulümler ve Tanrının kendisi ile ilgili olan konularda kederlenecektim. Sonra Tanrı için çalışmakla meşgul olanların benim ve herkes için yaptıkları iyi işlere büyük bir hayranlık ve takdir hissettim. s.193
3 Nisan 1545te lütuf alma üzerine yazdı.
Başka bir vesilede nasıl kayda değer bir başarımın olmadığını düşünerek kederlendim ve üzüldüm... Ancak, Yüce merhameti ve şefkati ile Tanrı, avutucu, yardımıma geldi... Gördüğün işlerinin başarıları ve büyüklüğü üzerine çok da düşünme; onun yerine yaptıklarından doğan gücün büyüklüğünü ve kalitesini düşün. Büyük işleri içsel bir gelişim göstermeden kolayca yapmak yerine küçük işleri harika bir içimde yapmanı sağlayacak lüfufla dolmayı istemelisin. Lütufla kutsanmış ufacık eylemler, ufak bir lütufla yapılmış en büyük işlerden daha kalıcı ve bereketlidir. s.304
Mektuplar
Bir Cizvit olarak Pierre Favre, Papadan İgnatiusa, Kardinallere, Krallara diğer Cizvitlere ve ruhban olmayan kişilere 150ye yakın mektup ve talimat yazmıştır. Pierre Favre bunu yaparken aslında diğer Cizvitlerden kendisine Romaya yazarak kendisini ne yaptıklarından haberdar etmesini isteyen İgnatiusun arzusunu gerçekşeltirmekteydi.
1541de bir Episkoposa:
Eski ve yeni benliğimizin doğru bir biçimde bilebilmek için, yaptığımız her türlü eylemi, sözlerimizi, düşüncelerimizi ve yatkınlıklarınızı her zaman incelememiz fazlasıyla önemlidir. bu amaca hizmet eden bir tür kural ya da buyruk olarak her gece yatmadan önce şu incelemeyi yapmaya seni de davet ederim... En az onbeş dakika sürecek olan inceleme şu beş noktaya değinmelidir (1); Tanrıya o gün sana bahşettiği tüm hediyeleri tek tek hatırlayarak teşekkür etmelisin (2). Tanrıdan o gün işlediğin günahların farkında olabilme lütfunu istemelisin (3). Tanrının önünde bir azarı hakedenler hariç tüm düşüncelerini, sözlerini ve eylemlerini, kalbin ile beraber sunmalı ve ruhunun detaylı bir muhasebesinin yapılmasını istemelisin (4). Tanrıdan vazife ve ihmallerinden doğan günahların için merhamet dilemelisin (5). Bu günahların ve ayrıca itiraflarda dile getirdiğin itirafçının muhakemesini gerektiren kesin ve şüpheli ölümcül günahların için faydalı düzeltmeler üzerine kararlar almalısın. s. 327