Bill Evans

William John Evans (16 Ağustos 1929 - 15 Eylül 1980), çoğunlukla üçlü gruplarda çalan Amerikalı bir caz piyanisti ve bestecisiydi. Kullanmış olduğu izlenimci armoni, geleneksel caz repertuvarının yaratıcı yorumu, blok akorlar, belirgin ritmik olarak bağımsız özelliği ve "nağmeli" melodik dizileriyle bugün de caz piyanistlerini etkilemeye devam ediyor.
1929 yılında New Jersey, Plainfield'de doğdu. Southeastern Louisiana Üniversitesi ve Mannes Müzik Okulu'nda klasik müzik eğitimi aldı ve burada kompozisyon alanında uzmanlaştı. 1955'te grup lideri ve müzik kuramcısı George Russell ile birlikte çalıştığı New York'a taşındı. 1958 yılında Miles Davis'in altılısına katıldı (The Miles Davis Sextet) ve 1959'da modal caza bulaşmış ve tüm zamanların en çok satan caz albümü Kind of Blue'''yu kaydetmişlerdi. Bu süre içerisinde de Chet albümü için Chet Baker ile çalıyordu.
1959'un sonlarında Miles Davis'in grubundan ayrıldı ve kariyerine grup lideri olarak, basçı Scott LaFaro ve davulcu Paul Motian ile kurdukları modern caz üçlüsü ile devam etti. 1961'de, New York Village Vanguard caz kulübüyle bir sözleşme yaptıktan on gün sonra, LaFaro bir trafik kazasında öldü. Aylarca süren bir inzivadan sonra basçı Chuck Israels'in de yer aldığı yeni bir üçlü ile ortaya çıktı.
1963'te alışılmadık derecede aşırı üst üste kayıt tekniğinin kullanıldığı solo bir albüm olan Conversations with Myself'i kaydetti. 1966'da, on bir yıl boyunca birlikte çalışacağı basçı Eddie Gómez ile tanıştı.
Evans'ın "Waltz for Debby" gibi bestelerinin çoğu, birçok sanatçı tarafından çalınan ve kaydedilen standartlar haline geldi. Evans, 31 Grammy adaylığı ve yedi ödülle onurlandırıldı ve Down Beat Jazz Hall of Fame'e kabul edildi.
1970'lerin sonunda eroin alışkanlığını metadon yardımı ile bıraktı ve sadece kokain bağımlısı oldu. Hafta sonu bir gramla başlamıştı, ancak daha sonra günde birkaç gramla devam etti. Kardeşi Harry'nin intiharı da 1979'dan sonraki duygusal durumunu etkilemiş olabilir. Evans'ın kronik hepatit tedavisini gönüllü olarak bıraktığı belgelenmiştir.
15 Eylül 1980'de, Fort Lee'deki evinde mide ağrıları ile birkaç gündür yatakta olan Evans, öğleden sonra New York'taki Mount Sinai Hastanesi'nde hayatını kaybetti. Ölüm nedeni; peptik ülser, siroz, bronşiyal zatürre ve tedavi edilmemiş hepatitin bir kombinasyonu olarak açıklandı.
Diskografi
New Jazz Conceptions (Riverside, 1956), Teddy Kotick ve Paul Motian ile birlikte
Tenderly (Milestone, 19561957), Don Elliott ile birlikte
Everybody Digs Bill Evans (1958), Sam Jones ve Philly Joe Jones ile birlikte
Kind of Blue (1959), Miles Davis, Cannonball Adderley, John Coltrane, Wynton Kelly, Paul Chambers ve Jimmy Cobb ile birlikte
Portrait in Jazz (1959), Scott LaFaro ve Paul Motian ile birlikte
Explorations (1961), Scott LaFaro ve Paul Motian ile birlikte
Sunday at the Village Vanguard (1961), Scott La Faro ve Paul Motian ile birlikte (Canlı)
Waltz for Debby (1961), Scott La Faro ve Paul Motian ile birlikte
Undercurrent (United Artists, 1962), Jim Hall ile birlikte
How My Heart Sings (Riverside, 1962), Chuck Israels ve Paul Motian ile birlikte
Moon Beams (1962), Chuck Israels ve Paul Motian ile birlikte
Interplay (1962), Freddie Hubbard, Jim Hall, Percy Heath ve Philly Joe Jones ile birlikte
Empathy (Verve, 1962), Shelly Manne ve Monty Budwig ile birlikte
At Shellys Manne Hole (1962), Chuck Israels ve Larry Bunker ile birlikte
The Solo Sessions, Vol. 1 & 2 (Milestone, 1963)
Conversations With Myself (Verve, 1963) Evans, çok kanallı kayıtların bir parçası olarak üç piyano ile kendine eşlik ediyor
Trio 64 (1963), Gary Peacock ve Paul Motian ile birlikte
Intermodulation (1966), Jim Hall ile birlikte
At Town Hall (Verve, 1966), Chuck Israels ve Arnold Wise ile birlikte
A Simple Matter of Conviction (Verve, 1966), Eddie Gomez ve Shelly Manne ile birlikte
Bill Evans Trio with Symphony Orchestra (Verve, 1966) aranjör Claus Ogerman
Further Conversations mit Myself (1967) Evans, çok kanallı kayıtların bir parçası olarak iki piyano ile kendine eşlik ediyor
California Here I Come (Verve, 1967), Eddie Gomez ve Philly Joe Jones ile birlikte
Live at Art DLugoffs Top of the Gate, Eddie Gomez ve Marty Morell ile birlikte
Bill Evans at the Montreux Jazz Festival (1968), Eddie Gomez ve Jack DeJohnette ile birlikte
Some Other Time: The Lost Session from the Black Forest (1968, ed. 2016)
Another Time: The Hilversum Concert (1968, ed. 2017)
Alone (Verve, 1968)
Evans in England: Live at Ronnie Scotts (1969, ed. 2019)
Whats New (Verve, 1969), Eddie Gomez, Marty Morell ve Jeremy Steig ile birlikte
From Left to Right (1970), Sam Brown, Eddie Gomez ve Marty Morell ile birlikte
Living Time (Columbia, 1972), George Russell orkestrasıyla birlikte
The Tony Bennett/Bill Evans Album (Fantasy, 1975), Tony Bennett ile birlikte
Alone (Again) (Fantasy, 1975)
Tony Bennett & Bill Evans Together Again (1976), Tony Bennett ile birlikte
Quintessence (1976), Harold Land, Kenny Burrell, Ray Brown ve Philly Joe Jones ile birlikte
You Must Believe in Spring (Warner Brothers, 1977), Eddie Gomez ve Eliot Zigmund ile birlikte
New Conversations (1978) Evans piyano ve elektrikli piyanoda çok kanallı kayıtlarla kendine eşlik ediyor
The Paris Concert I/II (Elektra, 1979), Marc Johnson ve Joe LaBarbera ile birlikte Paris konserinin canlı kaydı
Turn Out the Stars (Warner Bros., 1980), Marc Johnson ve Joe LaBarbera ile birlikte Evans Trio'nun New York Village Vanguard'daki son dört akşamının canlı kayıtları
Consecration I & II, The Brilliant (Timeless, 1980), Marc Johnson ve Joe LaBarbera ile birlikte Evans Trio'nun San Francisco Keystone Korner'daki son dokuz akşamının canlı kayıtları
The Last Waltz'' (Milestone, 1980), Marc Johnson (b) ve Joe LaBarbera (dv) ile birlikte Keystone Korner'daki sahnenin ikinci kısmı