turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Lusk, Dublin

Lusk (İrlandaca: Lusca) Fingal, İrlanda'da bulunan küçük bir kasabadır. Kasaba, Dublin şehir merkezinin yaklaşık 20 km (12 mi) kuzeyindedir.
Toponomi
"Lusk" adının burada bir kilise kuran Saint MacCullin'e kadar uzandığı söyleniyor. MacCullin'in bir mağarada yaşamış veya gömülmüş olduğu ve "Lusk" adının "mağara" veya "yeraltı odası" anlamına gelen eski bir İrlandalı Lusca kelimesinden türediğini düşünülüyor. Pre-Christian zamanlarda Bregia olarak bilinen alandadır.
Nüfus
21. yüzyılın başından bu yana, Dublin şehri, AB'nin diğer bölgeleri, Afrika, Güney Amerika ve Asya'nın bazı bölgelerinden gelen insanlarla birlikte köyün nüfusu dört katına çıktı. Merkezi İstatistik Ofisi'ne göre, Lusk'taki tüm özel konutların %62'si 2001 ile 2006 arasındaki beş yılda inşa edildi. Aynı dönem için nüfus sayımı rakamları, nüfus artışının ikiye katlanarak yaklaşık 2500'den 5200'ün üzerine çıktığını gösteriyor. 20. yüzyılın büyük bölümünde nüfus oldukça sabit kaldı. 1901 ve 1911 nüfus sayımı sonuçları, yaklaşık 300'den 600'e kadar bir nüfus patlaması gösteriyor. 1950'lerin başlarından Lusk, Dublin için köy için 513 nüfus gösteren rakamlar mevcuttur. 1950'ler ve 1960'lar boyunca İrlanda'da yaşanan büyük göç nedeniyle Lusk'un nüfusu azaldı. Örneğin 1950'lerin ortalarında, eski NS'deki erkek ve kız çocuklarının toplam sayısı hiçbir zaman 120'yi geçmedi. Ulusal Okul 1956'da açıldı. Bu ilkokul 2018'de değiştirildi. Yeni bina, inşaata izin vermek için yıkılan 1950'lerden kalma binanın biraz kuzeyinde yer almaktadır.
Din
St. MacCullindeki Katolik Kilisesi, çevredeki bölge kilisesi olarak hizmet vermektedir. St. MacCullins Church of Ireland kilisesi şimdi Lusk Miras Merkezi'ne ev sahipliği yapmaktadır. İrlanda Kilisesi cemaati Lusk artık idari amaçlar için St. Columba's of Swords ile gruplandırılmıştır.
Ulaşım
Rush & Lusk tren istasyonu yaklaşık 2 km doğuda ve Rush'ın kıyı yerleşim yeri ile paylaşılır.
Dublin Bus güzergahları 33, 33a (2 Aralık 2018'de Go-Ahead Ireland tarafından devralındı) ve 33x de bölgeden geçiyor.
Fingal Express; Skerries, Rush ve Lusk'tan Dublin Şehir Merkezi ve UCD'ye doğru olan rotaya sahip özel sektöre ait bir otobüs hizmetidir.
Eşleştirme
Lusk; Brittany, Fransa'da bulunan Thorigné-Fouillard ile eşlenmiştir. Eşleştirme süreci 2 Mayıs 1993 Pazar günü tamamlandı. 27 Nisan 2011'de Breton bölgesinden 27 ziyaretçiden oluşan bir heyet Lusk'a geldi ve Fingal Belediye Başkanı Cllr Ken Farrell tarafından karşılandı.
Yüksek Sadakat (albüm)

Yüksek Sadakat, Ocak 2006 yılında yayımlanan Yüksek Sadakat grubunun kendi adını verdiği ilk albümüdür.
Albümden Belki Üstümüzden Bir Kuş Geçer ve Kafile parçaları büyük beğeni topladı. Albüm birçok ulusal radyo listelerinde 1. sıraya yerleşti. Grup aynı yıl 33. Altın Kelebek Ödüllerinde En İyi Çıkış Yapan Grup dalında Seksendört grubuyla beraber ödül aldı. Grup ödülü Erkin Koray'a ithaf etti.
Albüm yayınlandıktan yaklaşık 1 yıl sonra 2007 yılında grubun iki üyesi gruptan ayrıldı. Vokal Cemil Demirbakan evlilik nedeniyle gruptan ayrılıp yerine Kenan Vural geldi. Baterist Deniz Alemdar'ın yerine Alpay Şalt gruba katıldı.
Albüm teması ve teknik ekip
Grubun kendi adı ile yayımladığı ilk albüm olan Yüksek Sadakat, genel olarak şarkılardaki tasavvufi sözler ve söz sanatları ile dikkat çekmektedir. İlk albümde işlenen temalar genel olarak aşk, özlem ve ruhani meselelerdir.
Albüm grubun sonraki tüm albümleri gibi Doğan Müzik Company (DMC) etiketiyle yayınlandı. Albümün prodüktörlüğünü Ercan Saatçi, Genel Koordinatörlük Özden Bora, mix ve mastering görevini Cem Büyükuzun üstlendi. Kayıtlar grubun klavyecisi Uğur Onatkut tarafından yapıldı. Albümün kapak fotoğrafını Serkan Eldeklioğlu çekti.
Üyeler
Cemil Demirbakan - Vokal
Kutlu Özmakinacı - Bas Gitar
Serkan Özgen - Elektro Gitar
Sefa Deniz Alemdar - Bateri
Uğur Onatkut - Klavye
Misafir müzisyenler
Belki Üstümüzden Bir Kuş Geçer - Hüsnü Şenlendirici (klarnet)
Döneceksin Diye Söz Ver - Onur Nar (çello), Nilgün Lü (violin)
Albümdeki parçalar ve video klipler
Tüm şarkıların söz ve müziği grubun bas gitaristi Kutlu Özmakinacı'ya aittir. Albüm yayınlamadan 2 ay önce Aralık 2005'te Belki Üstümüzden Bir Kuş Geçer single(tekli) olarak yayınlandı. Albümde Belki Üstümüzden Bir Kuş Geçer, Aklımın İplerini Saldım, Kafile ve İhtimaller Denizi parçalarına video klip çekildi.
İhtimaller Denizi
Pervane
Kafile
Döneceksin Diye Söz Ver
Denizaltı
Belki Üstümüzden Bir Kuş Geçer
Aklımın İplerini Saldım
Hüzün
Yine De
İkarus
Akşunvar

Akşunvar (Soğdca: əxsōnδār, Orta Farsça: Xasnawāz) 5. ve 6. yüzyıllarda Ak Hun- kralları tarafından kullanılan bir iktidar unvanıydı. Ak Hun ve Alkhon Hunları Türklerinin ilk hanı I. Hingila, günümüz Türk tarihçiliğinde "Aksuvar", Avrupa tarihçiliğinde ise "Vahşunvar" ve "Eftal Han" olarak bilinmektedir. Hingila'nın unvanı olan Aksuvar, bazen yanlış olarak Hingila'nın adı olarak tanımlanmaktadır.
İsim Doğu İran kökenlidir; WB Henning'e göre, orijinal biçimi "kral", "hükümdar" anlamına gelen ʾxsʾwndʾr (axsōndār) idi. G. Widengren ise bununla birlikte, orijinal biçimin Soğdca ʾxsʾwnwʾr "güç taşıyıcısı" olduğunu öne sürer. Bu isim Orta Çağ Pers şairi Firdevsi'nin Farsça destanı Şehname'de, Khushnawaz ("güzel oyuncu, müzisyen" anlamına gelir) olarak karşımıza çıkmaktadır. Bazı akademisyenler, Kidarite kralı Kunkhas'ın adının Akşunvar ile aynı kökene sahip olduğu teorisini desteklemektedir, bu da Akşunvar'ın başlangıçta Kidaritler tarafından kullanılan ve daha sonra onların yerini alan Akhunlar tarafından benimsenecek bir başlık olduğu teorisine yol açmıştır.
Mehmet Işık

Mehmet Işık (d. 1938, Giresun, ö. 10 Şubat 2022, İstanbul), Türk siyasetçi.
İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi'nden mezun olmuştur. Orman Bölge Şefliği, İşletme Müdürlüğü, Giresun ve Isparta Orman Bölge Başmüdürlüğü, İki Dönem Giresun Belediye Başkanlığı yapmıştır. TBMM XXII. Dönem Giresun Milletvekilidir. Evli ve dört çocuk babasıdır.
10 Şubat 2022'de İstanbul'da tedavi gördüğü hastanede öldü.
Işık'ın ölümünden sonra kızı Elvan Işık Gezmiş, 2023 Türkiye genel seçimleri'nde Giresun milletvekili seçilmiş ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne girmiştir.
Deniz Bolışık

Deniz Bolışık (d. 31 Temmuz 1982, Ankara) Türk sinema, tiyatro ve dizi oyuncusudur.
Hayatı
Dokuz Eylül Üniversitesi İktisat Fakültesinde hazırlık sınıfı okumuş, sonrasında Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Bölümüne geçerek bu bölümden mezun olmuştur. İlk kez, 2006 yılında Kırık Kanatlar dizisinde Zülfiye karakterini oynamıştır.
Filmografisi
Tiyatro oyunları
Alcigidey Noyan

Alcigidey Noyan, Cengiz Han ve Ögeday hükümdarlıkları sırasında Harezm, Kafkasya, İran bölgelerinde askeri faaliyet göstermiş Moğol generaldir. 1246 yılında İran-Kafkasya komutanlığından sonra bölgenin valisi oldu.
Hayatı
Alcigidey, ilk olarak Moğolların Harzem istilaları sırasında ortaya çıktı. Celaleddin Harezmşah'ın Pervan Muharebesi'nde, Moğol kuvvetlerini hezimete uğratmasını takiben Herat ve Merv gibi şehirler cesaret bulup ayaklanarak şehirdeki Moğolları öldürmüşlerdi. Cengiz Han ise o sırada Celaleddin ile bizzat ilgilenmek istemişti. Alcigidey, Herat'taki isyanı bastırmak için görevlendirilmişti. Alcigidey, 6 aylık bir kuşatma sonrası Herat'ı geri almıştı. 1 hafta boyunca şehri talan ederek, şehirdeki kadınları askerlerine dağıtmıştı. İlerleyen zamanlarda Cengiz'den sonra Ulu Han seçilen Ögeday'ın vakitsiz ölümü üzerine tahta Güyük geçmişti. Güyük, mevcut Kafkasya-İran komutanı Baycu'yu görevinden almış yerine Alcigidey'i getirmişti. Alcigidey, Güyük gibi hristiyanlara karşı bir saygıları vardı. Alcigidey, Suriye ve Bağdat'a açılmak için planlar yapıyordu. Bu fikir Moğol-Fransız ittifakı ile Yedinci Haçlı Seferi'de başlaması üzerine geçerliliğini koruyacaktı. Ancak Güyük'ün ölümü üzerine, Yeni Han, Möngke oldu. Alcigidey görevinden alınarak yeniden Baycu Noyan getirildi. Alcigidey ve iki oğlu, seçimi geçersiz ilan etmek için iptal edilen bir komploya karıştılar. Sözde masum da olsa Mönkge tarafından cezalandırılarak 1251 yılında öldü.
Kenan Evren'in Anıları

Kenan Evren'in Anıları, Türk Silahlı Kuvvetlerinin 17. Genelkurmay Başkanı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin 7. Cumhurbaşkanı Kenan Evren'in yazdığı, 1990-1991 yıllarında yayımlanan 6 ciltlik kitap serisi. Evren'in doğumundan cumhurbaşkanlığı süresinin bitişine kadar geçen sürede (1917-1989) Evren'in kişisel hayatını ve Türkiye'nin askeri ve siyasi gelişmelerini içerir.
Evren, seriyi kaleme almaya 19 Aralık 1983 Pazartesi günü İstanbul'daki Harbiye Orduevinde başlamıştır. 12 Ekim 1990'da Milliyet gazetesi, "Milliyet'ten bir büyük gazetecilik daha" başlığıyla Evren'in Anıları'nı yayımlayacağını duyurmuş ve 15 Ekim 1990'dan itibaren bölüm bölüm yayımlamaya başlamıştır. Kasım ayında ilk cildin ilk baskısı çıkarılmış, hemen tükenmesi üzerine kitap yeniden basılmıştır.
1. cilt, 1917'den 12 Eylül 1980'e,
2. cilt, 12 Eylül 1980'den 31 Aralık 1981'e,
3. cilt, 1 Ocak 1982'den 12 Kasım 1982'ye,
4. cilt, 13 Kasım 1982'den 14 Aralık 1983'e,
5. cilt, 18 Aralık 1983'ten 13 Aralık 1986'ya,
6. cilt, 1 Ocak 1987'den 9 Kasım 1989'a kadar yaşananları anlatır.
Tepkiler
İzmir Milletvekili Kemal Anadol, Kenan Evren hakkında suç duyurusunda bulundu. Ankara Cumhuriyet Başsavcısı, başlatılan bir soruşturma olmadığını ve Evren'in yazdıklarının "Anayasa'nın geçici 15. maddesi gereğince soruşturmaya tabi tutulamayacağını" açıkladı. Süleyman Demirel, Evren'in Anıları'na verdiği cevapları kitaplaştırarak bütün Doğru Yol Partisi teşkilatına dağıttırdı.
Evren'in 25 Temmuz 1986'da yapılan Bakanlar Kurulu Toplantısı'nda söylediği sözler, serinin 5. cildinde yayımlandı:"Fethullah Hoca isimli bir adam türedi. Bana, Atatürk'e ve tüm ilericilere küfrediyor. Yakalandı, mahkemeye verildi. Fakat mahkeme kendisini serbest bıraktı. Ayrıca ortalıkta Mahmut Hoca diye bir şahıs daha görülmeye başladı. Mahkeme onu da serbest bıraktı. Bu gelişmeler, bu gibi mürtecileri cesaretlendiriyor."Bunun üzerine Fethullah Gülen mahkemeye başvurdu ve tekzip aldı. Gülen'in vekili avukat Feti Ün, "Kenan Evren'in anılarına mahkeme kararıyla aldığımız tekzip metni, Hukuk saygı ister müslüman küfre karşıdır" başlıklı yazılı bir basın açıklaması yaparak, "devlet başkanlığı ve cumhurbaşkanlığı yapmış da olsa bir kişinin, milletin bir ferdinin temel hak ve hürriyetlerini, haysiyet ve şerefini ulu orta karalamaya hakkı olmadığını" söyleyerek Evren'e tepki gösterdi. "Gülen'in kimseye küfretmediğini, gerici ve akımcı olmadığını" söyledi.
1972 Yaz Olimpiyatları'nda Yeni Zelanda

Yeni Zelanda, Batı Almanya'nın Münih kentindeki 1972 Yaz Olimpiyatları'nda yer aldı. 82'si erkek, 7'si kadın, toplam 89 Yeni Zelandalı sporcu organizasyonda mücadele verdi.
Madalya kazananlar
Atıcılık
Karma 25 m çabuk atış tabanca
Karma 50 m tüfek yatarak atış
Karma 50 m hareketli hedef
Atletizm
Pist ve yol
Saha
Boks
Bisiklet
Yol
Erkekler bireysel yol yarışı
Biddle, İspanyol sporcu Jaime Huélamo'nun doping testi sonrası diskalifiye edilmesi sonucu üçüncü oldu. Ancak doping testi yapılmadığı için bronz madalya kendisine verilmedi.
Pist
Erkekler 1000 m
Erkekler takım takip
Çim hokeyi
Erkekler
Kadro
Antrenör
Ross Gillespie
B Grubu
9.-10.'luk maçı
Güreş
Halter
Jimnastik
Erkekler
Kadınlar
Judo
Kano
Kürek
Okçuluk
Yelken
Yüzme
Zenit (anlam ayrımı)

Zenit, doğrudan gözlemcinin üzerinde görünen gökyüzündeki noktadır.
Zenit ayrıca şunları da ifade edebilir:
Otomobil
Zenith Carburetor Company
Havacılık
Zenith Aircraft Company
İşletme
Zenit (kamera)
Zenith Data Systems
Zenith Electronics
Zenith Insurance Company
Zenith (saat)
Zenith Motorcycles
Gemiler
MV The Zenith
USS Zenith (SP-61)
Yerler
Zenith, Georgia
Zenith, Illinois
Zenith, Kansas
Zenith, North Dakota
Zenith, Pennsylvania
Zenith, Tennessee
Zenith, West Virginia
Zenith City
Diğerleri
Zenith (dergi)
Zénith FC
FK Zenit
Zen (yazılım)
Zenith kamera
Zenit (spor topluluğu)
Zenit (roket) - roket sistemleri
Zenit-C
VC Zenit-Kazan
Zenit (metro)
Aileu

Aileu, Doğu Timor'daki Aileu Bölgesi'nin ana ilçesidir. Ulusal başkent Dili'nin 47 km (29 mil) güneybatısında yer alır ve 2015 yılında 2.788 nüfusa sahiptir. Portekiz Timor'da, şehir Portekizli diktatör António Óscar Carmona'dan sonra Vila General Carmona olarak biliniyordu, ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra yeniden adlandırıldı. Aileu, Mambai Dili'nde "bükülmüş ağaç" anlamına gelir.
Suai

Suai, Doğu Timor'da, Suai Bölgesi'nde bir şehirdir. 9.866 nüfusu vardır ve ülkenin başkenti Dili'nin 138 kilometre güneybatısındadır. Suai, ülkenin güneybatısında yer alan Cova Lima Bölgesi'nin başkentidir. Adanın güney tarafındaki Timor Denizi'ne sadece birkaç kilometre uzaklıktadır.
Suai, Eylül 1999'daki "Suai Kilisesi Katliamı"nın yapıldığı yerdi. Bu olay, Endonezya'nın Doğu Timor'u geri çekmesi sırasında Endonezya yanlısı milisler tarafından gerçekleştirilen bir dizi katliamdan biriydi. 1999'daki olayların ardından Suai, Avustralya'nın Melbourne kentinin güneyinde bir körfez kenarı belediyesi olan Port Phillip Şehri ile bir dostluk programına girdi.
Kentteki, bölgesel hizmet veren Suai Havaalanı 2017 yılında genişletilmiştir.
Gleno

Gleno, Doğu Timor'da, ulusal başkent olan Dili'nin 30 kilometre güneybatısında yer alan bir şehirdir. Yerleşim biriminin nüfusu 8.133'tür ve deniz seviyesinden 882 metre yüksekliktedir.
Gleno, Ermera belediyesinin başkentidir. Ulusal başkente yakın olan Gleno, 1999'da Doğu Timor'un bağımsızlığı için yapılan referandum sırasında yıldırma kampanyasına uğramıştır.
Bazartete

Bazar Tete, ya da Bazartete, Liquiçá ilçesinin güneydoğusundaki yağmur ormanlarının derinliklerinde bir dağın tepesinde bulunan, Liquiçá Bölgesi'nin bir alt bölgesinden oluşan, Doğu Timor'da bulunan bir köydür. Bölge ve çevresindeki köyler, Besi Merah Putih milis grubu üyeleri tarafından 1999 özerklik oylamasının ardından ve sırasında işlenen sayısız yıldırma, tecavüz ve cinayet vakasına sahne oldu.
Doğu Timor coğrafyası
Vaftizci Yahya'nın Başıyla Salome

Yahya'nın Başıyla Salome, Bernardino Luini'nin 1527 dolaylarında bir panel üzerine yaptığı yağlı boya tablosudur. 1773 yılına kadar Viyana'daki İmparatorluk Galerisi'ndeydi ve başka bir eserle değiştirilip Floransa'ya getirildi ve şimdi Uffizi Galerisi'nde asılı duruyor. Eserin ressamın kendi el yazısıyla imzalı diğer çeşidi de şu anda Viyana Sanat Tarihi Müzesi, Louvre, Boston Güzel Sanatlar Müzesi, Prado Müzesi ve Isolabella'daki Prince Borromeo koleksiyonunda.
Tarih
Eserin Floransa'ya getirilişi sırasında Leonardo da Vinci'ye atfedildi; ancak Gouthiez tarafından 1890 envanterine dayanılarak Luini'ye atfedildi. Sanat tarihçileri, Salome'nin yüzünün Leonardo'nun La Scapigliata'sına dayandığını savunuyor.
François-Guillaume Ménageot

François-Guillaume Ménageot (1744, Londra 1816, Paris), dini sahneleri ve Fransız tarihi sahnelerini resmeden Fransız ressamdı. François Boucher'ın (17031770) öğrencisiydi. Roma Grand Prix'sini kazandı ve Roma'daki Fransız Akademisi'nin bir yöneticisi, bir akademisyen ve bir Enstitü üyesi oldu.
Ménageot, bir sanat tüccarı ve Denis Diderot'un danışmanı olan Augustin Ménageot'un (ö. 1784) oğlu olarak Londra'da doğdu. François-Guillaume ilk çalışmalarında Jean-Baptiste-Henri Deshays, ardından Joseph-Marie Vien ve son olarak François Boucher (17031770) altında eğitim aldı. İlk çalışmalarında ikincisinin tarzını ve sıcak, açık renkleri benimsedi. 1766 Tomyris Plunging the Head of Cyrus into a Bowl of Blood adlı eseri (Paris, Ecole normale supérieure) Prix de Rome'u kazandı ve 1769'dan 1774'e kadar Roma'daki Fransız Akademisi'nde kalmaya devam etti.
Paris'teki Académie Royale, François-Guillaume'yi 1777'de tarih ressamı olarak onayladı ve ardından Salon'da ''The Farewells of Polyxena to Hecuba''yı sergiledi. O ve diğer ressamlar, Fransız resminin daha yatay kompozisyonlar, daha heykelsi perdelikler, daha soğuk renkler ve her zamankinden daha anıtsal mimaride yer alan Büyük Stile dönmesine neden oldu. Paris'te öldü.
İşler
Tomyris Plunging the Head of Cyrus into a Bowl of Blood (1766; Paris, Ecole Normale Supérieure des Beaux-Arts)
The Farewells of Polyxena to Hecuba (1777; Chartres, Musée des Beaux-Arts)
The Plague of Jerusalem (1779; Douai, Collégiale Saint-Pierre)
Learning Resisting the Passage of Time (1780; Paris, Ecole Normale Supérieure des Beaux-Arts)
Death of Leonardo da Vinci in the Arms of Francis I(1781; Amboise, Hotel de Ville)
Astyanax Torn from the Arms of Andromache (1783, Angers, Musée des Beaux-Arts)
Cleopatra Paying her Last Respects to Anthony (1785; Angers, Musée des Beaux-Arts)
Scipio Kontinansı (1787; Zidlochovice Müzesi)
Meleager Implored by his Family (1789; Paris, Louvre)
Adoration of the shepherds, Villeneuve-sur-Yonne Kilisesi
Adoration of the shepherds, Saint-Eustache Kilisesi, Paris
Hercules at Rest
Tullia Driving her Chariot over the Body of her Father
Edme Gaulle

Edme Gaulle (1762, Langres - Ocak 1841, Paris) Fransız bir heykeltıraştı.
Hayatı
Dijon'daki okula Francois Devosge ile çizim eğitimi alarak başladı, ardından Jean Guillaume Moitte'nin Paris'teki Ecole des Beaux-Arts'taki kursunu takip etti. 'Pericles coming to visit Anaxagoras' ile 1791'de heykel dalında ikincilik ödülünü ve 'Ulysses recognising his nurse Eurycleia' ile 1803'te heykel dalında birincilik ödülünü (Prix de Rome) kazandı; ancak Napolyon Savaşları onun Villa Medici'de kalmak için Roma'ya gitmesini engelledi. O ve François Rude, Paris'teki Vendome meydanındaki 'Colonne de la Grande Armée' heykeliyle görevlendirilen otuz heykeltıraştan ikisiydi.
Ana işler
Saint-Deniz Bazilikası için Louis XVI'nın diz çökmüş bir mermer bir heykeli: Praying Marie-Antoinette ve Louis XVI (1816'da Louis XVIII tarafından Edme Gaulle ve Pierre Petitot'tan 1830'da gerçekleştirilmiştir).
Claude Perrault'un büstü
the Study of Nature, Place de la Bastille için planlanan bir çeşme
Blancs Manteaux için sığır barakası olan ve daha sonra bir okula dönüştürülen bir binada, 8 rue des Hospitalières-Saint-Gervais'de iki bronz boğa başı çeşme kafaları.
Venus ve Adonis (Paolo Veronese)

Venüs ve Adonis, 1580'lerin başında, şu anda Madrid'deki Museo del Prado'da bulunan İtalyan Maniyerist sanatçı Paolo Veronese'nin tablosudur.
Orijinal resmin üst bordürü 18. yüzyılda 50 cm büyütüldü. Eklenen bu bölüm 1988'deki bir restorasyonla kaldırıldı, böylece çalışma orijinal yatay biçimine geri döndü.
Konu ve bağlam
Resmin konusu, Romalı şair Ovidis'un şiiri Dönüşümler'den alınmıştır. Venüs'ün kucağında uyuyan avcı Adonis'i tasvir ediyor. Önünde köpeğiyle birlik oğlu Cupid var. Cupid köpeğin avlanma arzusunu bastırmaya çalışırken, Venüs Adonis'in av sırasında öleceğini tahmin eder şekilde tasvir edilmiştir. Arka planda canlı mavi gökyüzü ile canlı yeşil bir manzara var. Veronese resmi Roma'da bir süre geçirdikten sonra yaptı. Cupid olarak bir Helenistik dönem çocuk heykelini model olarak kullandı. Adonis Saint John Lateran Archbasilica'daki Endymion'un bir illustrasyonundan modellenmiş olabilir.
Jean Baptiste Treilhard

Jean-Baptiste Treilhard (3 Ocak 1742 - 1 Aralık 1810) devrimci dönemin önemli bir Fransız devlet adamıydı. Önemli zamanlarda belirleyici bir rol oynayarak büyük bir siyasi bilgiyle Cumhuriyet ve İmparatorluğun sıkıntılı dönemlerinden geçti.
Daha ünlü devrimci meslektaşlarından bazıları gibi kötü şöhret edinmeden, bir dizi kilit pozisyonda bulundu - Ulusal Kurucu Meclis Başkanı (20 Temmuz - 1 Ağustos 1790), Ulusal Kongre Başkanı (27 Aralık 1792 - 10 Ocak 1793 Kamu Güvenliği Komitesinde üç kez üyelik (7 Nisan 1793 - 12 Haziran 1793; 31 Temmuz 1794 - 5 Kasım 1794; 4 Mayıs 1795 - 2 Ağustos 1795) Beş Yüzler Konseyi Başkanı, direktuvar üyesi.
Fransa devlet bakanları
Légion d'honneur sahibi yüksek rütbeli subaylar
Panthéon'na defnedilenler
Fransız hakimler
Birinci Fransa İmparatorluğu
1810 yılında ölenler
1742 doğumlular
Amédée Emmanuel François Laharpe

Amédée Emmanuel François Laharpe (1754 - 8 Mayıs 1796) Fransız Devrim Savaşları sırasında Birinci Fransız Cumhuriyeti ordusu üyesi olarak savaştı, İtalya'da Napolyon Bonapart komutasındaki bir tümene liderlik etti ve dost ateşi ile vurulduktan sonra öldü.
Hakkında
Laharpe, Louis-Philippe de la Harpe'nin oğluydu; 1754 yılında İsviçre'nin Vaud Kantonu'nda Rolle yakınlarındaki Chateau Hutins'de doğdu. Kuzeni Frédéric-César de la Harpe idi. Laharpe, Haldenstein'da bir okulda okudu ve Hollanda'da birkaç kez paralı asker olarak görev yaptı. Eve döndüğünde, bir Vaud milis bölüğüne komutanlık yaptı. Fransız Devrimi 1789'da patlak verdiğinde, seigneurial ayrıcalıklarından vazgeçti. 1791'de Bastille Baskını'nı kutlamak için bir parti düzenledi. Bern'deki yetkililer, onun Fransız yanlısı faaliyetlerini onaylamadı ve Laharpe'yi orduya katıldığı Fransa'ya kaçmaya zorladı.
Laharpe, Fransız ordusunda hızlı bir yükseliş yaşadı ve 1792'de binbaşı oldu. Toulon Kuşatması'nda 1794'te tuğgeneral olarak görev yaptı. O yıldan itibaren İtalya Ordusu'nda görev yaptı. 1795 yılında geldi 'tümen generali' oldu.
Bonaparte Mart 1796'da İtalya Ordusunun komutasını aldığında, tümen komutanları arasında Laharpe, André Masséna, Pierre Augereau ve Jean Sérurier vardı. Montenotte Seferi'nde bu dört tümen Avusturya ordusunu hızla mağlup etti ve Sardinya-Piedmont Krallığı'nı barışa zorladı. Laharpe, Montenotte Muharebesi ve İkinci Dego Muharebesi'nde savaştı. Daha sonra birlikleri, olası bir Avusturya karşı saldırısına karşı ordunun doğu kanadını korudu.
Sardunyalıların bastırılmasıyla Bonaparte, Johann Beaulieu'nun Avusturya ordusuna karşı harekete geçti. Po Nehri'nin güney kıyısında yürüdükten sonra, Laharpe'nin tümeni Piacenza'nın yakınından geçti ve Beaulieu'nun sol kanadını döndürmek için kuzeye doğru ilerledi. Laharpe, 8 Mayıs günü Fombio Muharebesi'nde kendi tümeni ve ordunun öncü birlikleriyle Anton Lipthay ve Avusturyalıları yendi. Bu olaydan sonra Fransızlar Codogno'ya kadar kovalamayı sürdürdü. O akşam, bölgedeki Fransız birliklerinin arasına başka bir Avusturyalı birim karıştı. Karmaşık çatışmaların olduğu gecenin ortasında, Laharpe, bir keşif sonrasında kampa dönerken kazara kendi adamları tarafından vurularak öldürüldü.
Paris'teki Zafer Takı ile onurlandırıldı. 24. sütundaki bir yazıtta LAHARPE yazmaktadır.