Felsefi Soruşturmalar

Felsefi Soruşturmalar (), filozof Ludwig Wittgenstein'ın bir eseridir. Kitap ölümünden sonra 1953'te yayınlandı. Wittgenstein, anlambilim, mantık, matematik felsefesi, psikoloji felsefesi, eylem felsefesi ve zihin felsefesi alanlarında sayısız problem ve bulmacayı tartışarak, dil kullanımını çevreleyen kavramsal karışıklıkların çoğu felsefi problemin kökeninde olduğu görüşünü ortaya koyar. Wittgenstein, sorunların dilin doğası hakkında, dilin özüne ilişkin belirli bir kavrayışı önceden varsayan bir dizi ilişkili varsayıma kadar izlenebilir olduğunu iddia eder. Bu anlayış çok genel olduğu için kabul edilir ve nihayetinde reddedilir; yani, dilin doğasının özcü bir açıklaması olarak, dille yaptığımız çeşitli şeyleri açıklayamayacak kadar dar. Bu görüş, daha önceki çalışması Tractatus Logico-Philosophicus'ta (1921) tartıştığı şeylerin çoğuyla çelişiyor veya reddediyor olarak görülebilir.
Felsefi Soruşturmalar oldukça etkilidir. Analitik gelenek içinde kitap, birçok kişi tarafından 20. yüzyılın en önemli felsefi eserlerinden biri olarak kabul edilir. Kitap, yirminci yüzyılın ortalarında Oxford felsefesine egemen olan ve aynı zamanda pragmatizmi etkileyen gündelik dil felsefesinin yolunu açtı. Çalışma, dil ve zihin felsefesinde çalışan çağdaş filozofları etkilemeye devam ediyor.
Metin
Felsefi Soruşturmalar, iki bölüme ayrılmıştır. Wittgenstein'ın önsözünde Anscombe tarafından "açıklamalar" olarak tercüme edilen Bemerkungen dediği parçalardan meydana gelir. İlk bölümde, sözler nadiren bir paragraftan daha uzun ve sırayla paragraflara göre numaralandırılmıştır. Önsözde Wittgenstein, işaretlerini birleşik bir çalışmaya dönüştürmedeki başarısızlığını anlatıyor. Bu başarısızlık nedeniyle, kitabın yapısının "bizi her yönde çapraz kesişen geniş bir düşünce alanı üzerinde seyahat etmeye zorladığını" söylüyor. Wittgenstein daha sonra ilk bölümdeki sözlerini "bu uzun ve zorlu yolculuklar sırasında yapılmış bir dizi manzara çizimi" olarak tanımlamaya devam ediyor.
Philosophical Investigations'ın ilk bölümü, 1 ila 693 arasındaki paragraflardan oluşur. Wittgenstein, Augustinus'un bir dil öğrenme tanımını eleştirerek ve İtiraflar'da dili gösterişli bir tanımla açıklayarak başlar. Bu tartışma, paragraf 1 ila 38'i kapsar. Daha sonra 138'den 242'ye kadar olan paragraflardaki kuralları ve kuralların uygulanmasını tartışır. Wittgenstein'ın özel dil konusundaki birincil tartışması 244. paragrafta başlar ve 271. paragrafla devam eder. Görme ve görme ile ilgili tartışma 398. paragrafta başlar ve birinci bölümün 401. paragrafına kadar devam eder.
Kitabın ikinci bölümü on dört parçaya bölünmüştür; açıklamalar daha uzun ve Roma rakamları kullanılarak numaralandırılmıştır. Dizinde, ilk bölümdeki açıklamalar, sayfa yerine numaralarıyla belirtilmiştir; ancak, ikinci bölümdeki referanslar sayfa numarası ile belirtilmiştir. İkinci bölümün nispeten alışılmadık doğası, Wittgenstein'ın ilk bölüme yeniden dahil olmayı amaçlamış olabileceği notları içermesinden kaynaklanmaktadır. Ölümünden sonra metin birinci, ikinci ve üçüncü baskılarda "Bölüm II" olarak yayınlandı.
Standart kaynak göstermelerde, bir sayfayı, bölümü veya teklif numarasını takip eden küçük bir harf bir paragrafı belirtir.
Eleştiri
Bertrand Russell, Felsefi Gelişimim adlı kitabında Felsefi Soruşturmalar üzerine şu yorumu yapmıştır:Wittgenstein'ın Felsefi Araştırmaları'nda bana ilginç gelen hiçbir şey bulamadım ve neden bütün bir okulun sayfalarında önemli bir bilgelik bulduğunu anlamıyorum. Psikolojik olarak bu şaşırtıcı. Önceden yakından tanıdığım Wittgenstein, tutkuyla yoğun düşünmeye bağımlı, ondan hoşlandığım, önemini hissettiğim ve gerçek felsefi dehaya sahip olduğum (ya da en azından öyle düşündüğüm) zor sorunların derinden farkında olan bir adamdı. Daha sonraki Wittgenstein, tersine, ciddi düşünmekten bıkmış ve böyle bir faaliyeti gereksiz kılacak bir doktrin icat etmiş gibi görünüyor. Bu tembel sonuçları olan öğretinin doğru olduğuna bir an bile inanmıyorum. Bununla birlikte, buna karşı aşırı derecede güçlü bir önyargım olduğunun farkındayım, çünkü eğer doğruysa, felsefe, en iyi durumda, sözlükbilimciler için hafif bir yardım ve en kötü ihtimalle, boş bir çay masası eğlencesi. Ernest Gellner; Ludwig Wittgenstein, J. L. Austin, Gilbert Ryle, Antony Flew, P. F. Strawson ve diğerlerinin çalışmalarını şiddetle eleştirdiği Kelimeler ve Şeyler kitabını yazdı. Ryle kitabın editörlüğünü yaptığı Mind felsefesi dergisini gözden geçirilmesini reddetti ve onaylayan bir önsöz yazmış olan Bertrand Russell, The Times'a yazdığı bir mektupla protesto etti. Ryle'dan bir yanıt ve uzun bir yazışma geldi.