Gudrun Burwitz

Gudrun Margarete Elfriede Emma Anna Burwitz (d. evlilik öncesi soyadı Himmler, 8 Ağustos 1929 ö. 24 Mayıs 2018), Nazi Partisi (NSDAP)'nin önde gelen üyesi olan Reichsführer-SS Heinrich Himmler'in kızı ve Nihai Çözüm'ün baş mimarıdır. II. Dünya Savaşı'nın sonunda, Müttefik zaferi sonrasında tutuklandı ve Nürnberg mahkemelerinde ifade verdi. Nazi ideolojisini hiçbir zaman terk etmemiş, babasının itibarını savunmak için sürekli mücadele etmiş ve SS'in eski üyelerine destek vererek Neo-Nazi gruplarına yakından dahil olmuştur. Aşırı sağcı Almanya Ulusal Demokratik Partisi (NPD)'nin yetkilisi Wulf Dieter Burwitz ile evlenmiştir.
Biyografi
Çocukluğu ve gençliği
Gudrun Margarete Elfriede Burwitz, Münih'te dünyaya geldi ve bir Protestan olarak vaftiz edildi. Himmler ve eşi Margarete Siegroth'un tek çocuğuydu. Bavyera'da büyüdü. Ailesi tarafından "Püppi" ("Heini" ve "Marga") olarak çağrılıyordu. Heinrich Himmler çoğunlukla Berlin'de, Gudrun annesiyle birlikte Gmund am Tegernsee'de yaşadığından, babasıyla iletişimi sadece ara sıra ziyaretler, mektuplar ve çok sayıda telefon görüşmesinden ibaretti. Mart 1933'ten itibaren Gerhard von der Ahé ailesiyle birlikte yaşadı. Sokak çatışmalarında vurulan bir SS mensubunun oğlu olan Gerhard, Himmler'lerin yetim ve üvey çocuğuydu. 9 yaşındayken önce Starnberg'deki bir yatılı okula, ardından 1939 baharında Berlin-Spandau'daki bir reform okuluna gönderildi. Gudrun 1939 veya 1940'tan itibaren Nazi gençlik örgütü Bund Deutscher Mädel'in bir üyesiydi ve o zamandan itibaren geçici olarak annesinden de sık sık ayrı kaldı. İki üvey kardeşi vardı: Helge (d. 15 Şubat 1942, Hohenlychen sanatoryumunda) ve Nanette-Dorothea (d. 20 Temmuz 1944, Berchtesgaden) babasının Hedwig Potthast ile evlilik dışı ilişkisinden doğdu ve çoğunlukla Berlin'de yaşadı. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden birkaç gün önce, annesiyle birlikte 19 Nisan 1945'te Gmund'dan Güney Tirol'e götürülerek orada saklandılar, ancak SS mensupları tarafından Amerikan birliklerine ihbar edilerek 13 Mayıs 1945'te gözaltına alındılar. Önce İtalya'daki bir toplama kampına gönderildiler. 23 Mayıs'ta Gudrun babasının İngiliz esaretinde canına kıydığını öğrendi. Anne ve kızı İtalya, Fransa ve Almanya'da Nürnberg Savaş Suçları Hapishanesi de dahil olmak üzere çeşitli toplama ve gözaltı kamplarına yerleştirildi. Kasım 1946'da 17 yaşındaki Gudrun ve annesi gözaltından serbest bırakıldı. 23 Mayıs 1945'te İngiliz tutsaklığında gizli bir siyanür kapsülünü ısırıp hayatını kaybeden Heinrich Himmler'in ölüm nedenine itiraz ederek babasının öldürüldüğünü iddia etti. 1946'nın sonundan itibaren annesiyle birlikte "Bethel Von Bodelschwingh Kurumları" tarafından işletilen bir kurumda yaşamaya başladı. Kurum bu konaklamanın bir Hristiyan hayırseverliği olarak anlaşılmasını istiyordu. Ancak gerçekte, o zamanki müdür Genç Friedrich von Bodelschwingh'in ölümünden sonra Bethel Kurumlarında çok sayıda Nazi vardı. Gudrun Himmler 1947'den itibaren Bielefeld'deki tasarım meslekleri yüksek okuluna devam etti, ancak Haziran 1948'deki para reformundan sonra burs alamayınca eğitimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Terzi çıraklığına başladı ve 1951'de kalfalık sınavıyla tamamladı.

Gudrun Himmler 1952 yılında annesinden ayrılarak Münih'e taşındı. Sonraki yıllarda terzi, parça başı işçi, ofis yardımcısı ve son olarak sekreter olarak çalıştı. Geçmişi nedeniyle birkaç kez işini kaybetti. 1961'in sonundan 1963'ün sonuna kadar sahte bir isimle Federal İstihbarat Servisi'nde (BND) sekreter olarak çalıştı. Daha sonra uzun yıllar sağcı ve aşırı sağcı dergilerde yazarlık ve bir süre NPD'nin Bavyera şubesinde yetkililik yapan bir gazeteci olan Wulf-Dieter Burwitz (d. 1935) ile evlendi. Gudrun Burwitz kocasıyla birlikte Münih'te yaşıyordu. Çiftin iki çocuğu oldu. Adını değiştirdikten sonra kimliğini uzun süre gizli tuttu. Damadı bile başlangıçta Gudrun Burwitz'in gerçek kimliğinden habersizdi. Resmi olarak, yaşadığı ev ona ait değildi ve adına kayıtlı bir telefon bağlantısı da yoktu. Gudrun Burwitz'in 1945'ten sonra sadece birkaç fotoğrafı var. Fabian Leber Berliner Tagesspiegel'de onu şöyle tanımlıyor: "Bu fotoğraflarda ağırbaşlı ve utangaç görünüyor, ağarmış saçları arkada toplanmış, önleri saçaklı, gözleri büyük çerçeveli gözlüklerin arkasında kayboluyor. İnsan bu kadını emekli bir öğretmen sanabilir. Ancak Gudrun Burwitz'in aklında sadece huzurlu bir emeklilik yok. Zamanını faillerden kurbanlar yaratarak geçiriyor." 28 Haziran 2018 tarihli Bild gazetesi, Münih Nüfus Müdürlüğü'nün Gudrun Burwitz'in 24 Mayıs 2018 tarihinde öldüğünü doğruladığını bildirdi.
Nazi sempatizanlığı
Nazi ideolojisini hiçbir zaman terk etmedi ve zamanın bağlamında babasının hareketlerini haklı göstermeye çalıştı. Onu tanıyan insanlar Gudrun'un babasının "altın görüntüsü" yarattığını söylemektedirler. Gudrun Burwitz, son yıllarında iddia edilen Nazi savaş suçlularına verilen desteği yoğunlaştırmıştır. Alman-Yahudi bir araştırmacı gazeteci olan Peter Finkelgrun, Burwitz'in eski Nazi hapishane gardiyanı ve kaçak bir savaş suçlusu olan Anton Malloth'a maddi destek sağladığını keşfetti. 2001'de Malloth, 1943'te Finkelgrun'un babası da dahil olmak üzere Theresienstadt toplama kampında en az 100 mahkumu öldürmekle suçlandı.
Kişiliği
Onlarca yıldır Gudrun Burwitz, Stille Hilfe'nin tanınmış bir halk figürüydü. Çeşitli toplantılarda, örneğin yıllık Avusturya'daki Ulrichsberg toplantısında, otoriter statüsünü aldı. Stille Hilfe hakkında bir kitap yazan Oliver Schröm, onu "gösterişli Nazi prensesi" ("schillernde Nazi-Prinzessin") olarak nitelendirdi.