turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ahtopol

Ahtabolu veya Ahtenbolu (Bulgarca: Ahtopol), Güney Bulgaristan'ın Karadeniz kıyısında konumlanmış bir sahil kasabasıdır. Burgaz ilinin güneydoğusundaki bir burunda yer alan Ahtapol, Bulgaristan-Türkiye sınırına yakındır. Bulgaristan'ın en güneyindeki kasabalardan biridir. Istranca Doğa Parkı burada konumlanmıştır.
Antarktika'daki Ahtopol Zirvesi, adını bu kasabadan almıştır.
Tarihçe
Ahtapol'de Neolitik dönemden kalma Trak yerleşimlerinin kalıntıları tespit edilmiştir. Muhtemelen MÖ 440-430'lü yıllarda Antik Yunanlar kenti kolonileştirilmiştir. Araştırmacılara göre şehir Atinalılar tarafından kurulmuştur. Romalılar bölgeye Peronticus adını vermiştir. Barbar istilalarıyla harap olan kenti yeniden inşa eden Bizanslı lider Agathon ise kenti Agathopolis (Yunanca: Αγαόπολις) olarak adlandırmıştır. Diğer kaynaklara göre, kent MÖ 323'te bu ismi almıştır. Antik dönemde kentin adı Aulaiouteichos veya Alaeouteichos olarak geçmekteydi.
Orta Çağ'da kasaba, Bizans ile Bulgar İmparatorluğu arasında sık sık el değiştirmiştir. Orta Çağ kaynakları, Ahtopol'den Bizans, İtalyan ve birçok ülkeden gemilerin geldiği canlı bir ticaret limanı olarak bahseder. 14. yüzyılın sonlarında Osmanlı birliklerinin işgaliyle kasaba Ahtenbolu olarak adlandırılmıştır. Kasaba 1453'te Osmanlı egemenliğine girmiştir. 1498 tarihli bir Osmanlı vergi sicilinde Ahtopol'da 158 Hristiyan ailenin yaşadığı yazmaktadır. Aile isimlerinin çoğu Yunanca olsa da Slav (Bulgar) isimli aileler de yer almaktadır. 1898'de Ahtopol, 300'ü Rum ve 110'u Bulgar olmak üzere 410 kişinin ikamet ettiği bir kasabaydı. 19. yüzyılda, Karadeniz ve Akdeniz'den gelen gemilerin balıkçılık ve denizaşırı yaptığı bir ticaret merkeziydi. Kentte bağcılık da gelişmiştir.
Ahtopol, deniz korsanları (genellikle Kafkasyalı Lazlar) tarafından defalarca yakılmış ve harap edilmiştir. 1918'de çıkan yangında şehir neredeyse tamamen yok olmuştur. Kasabada 8 metre yüksekliğinde ve 3.5 metre genişliğinde bir kale, 12. yüzyıldan kalma Aziz Yani manastırı ve üzerine atlı gravürü oyulmuş bir çeşmenin kalıntıları bulunmaktadır. Kasabada ayrıca 1796'ya tarihlenen bir kilise bulunmaktadır. Osmanlı kaynaklarında "Ahtabolu" adıyla geçen kasaba, 1878-1912 yılları arasında Edirne Vilayetinin Kırkkilise sancağına bağlı bir kaza merkeziydi. Evliya Çelebi 1663 yılında buradan geçmiş ve Seyahatnamesinin 6. cildinde kasabadan "Ahtabolu" olarak bahsetmiştir.
Balkan Savaşları'ndan sonra, Osmanlı İmparatorluğu bölgeyi Bulgaristan'a bırakmış, kasabadaki Yunanlar yavaş yavaş Yunanistan'a taşınmıştır. Yerli halkın yerine çoğunluğu Doğu Trakya'dan olmak üzere (özellikle Pınarhisar'dan) 150 Bulgar aile yerleştirilmiştir.
Roketçilik
1984 ve 1990 yılları arasında Ahtopol yakınlarından 28 Sovyet tipi M-100 sondaj roketi fırlatılmıştır.
İklimi
Ahtopol'de ılıman dönencealtı iklimi (Köppen iklim sınıflandırması: Cfa) görülmektedir.
Metokhites’in Kilise’nin Maketini İsa’ya Sunması (Kariye Müzesi)

Kariye Camii'sine batıdan girildiğinde iç nartekste asıl yapıya (naos) giriş kapısının dış kısmının üstünde yer alan ve yapının kurucusu Theodoros Metokhites'i, İsaya kilisenin inşasını tamamlayıp maketini sunarken gösteren mozaikle işlenmiş sahnedir.
Kariye Camii, Orta Çağ'da bir Azize Kurtarıcı Hora Manastırı adlı Bizans Rum manatırının kilisesi idi. 14. yüzyılda Bizans imparatoru tarafından Azize Kurtarıcı Hora Manastırının kurucusu (kretor) olarak atanıp yapıyı yenileyen, mozaiklerle bezeten Theodoros Metokhites, Baş Hazinedar (Baş Logothetes) olarak görevli bir Bizans aristokratı idi. Mozaikte Metokhites'in arka kısmında kurucu, hazinenin görevlisi Theodoros Metokhites yazısı bulunmaktadır. İsanın iki yanında ise İsa Mesih, yaşayanların yeri yazılıdır. Kutsal Kitap'taki "Yaşayanların diyarında, Rab'bin huzurunda yürüyeceğim." ifadesine gönderme yapılmaktadır
Büyük Logotheslere özgü başlık giymiş Metokhites diz çökmüş vaziyette (proskynesis duruşunda), İsa ise bir taht üzerinde oturur vaziyette, keder dolu bir yüz ifadesiyle resmedilmiştir. Bir eli ile takdis eden, diğer eli ile değerli taşlarla bezeli Kutsal Kitabı tutan mavi giyimli, sakallı İsa'da herhangi bir yüz ifadesi yoktur. Kompozisyonun sağ kısmı boştur.
Soterichus

Soterichus, I. Justinianus'un döneminde göre yapmış Bizanslı general ve magister militum. İki oğluyla beraber Lazika Kralı II. Tsate'nin Konstantinopolis'ten Lazika'ya olan yolculuğuna eşlik etmiştir. Lazika kralı II. Gubaz'ın Bizanslı generaller tarafından öldürüldüğünü öğrenen Justinianus, özür olarak Gubaz'ın kardeşi Tsate'yi Lazika kralı ilan etmiş ve Lazika'ya Soterichus'la beraber altın göndermiştir.
Lazika'ya gelen Soterichus, daha sonra iki oğluyla beraber Misimianların yurduna gitmiştir. Misimianlar Soterichus'la görüşmesi için liderlerini Soterichus'un yanına göndermiş, ama Soterichus iki Misimian liderini küçümsemiş ve katletmiştir. Bu duruma sinirlenen Misimianlar, Soterichus'ın kaldığı yere sürpriz saldırı düzenlemiştir. Saldırıda Misimianlar Soterichus'u çocukları ve takipçileriyle beraber öldürmüş, Justianus'un Lazika'ya gönderdiği altınları çalmıştır.
Ailesi
Philagrius, Romulus ve Eustratius'un babasıdır. Philagrius ve Romulus Soterichus'un Lazika'ya olan yolcuğuna eşlik etmiş ama Eustratius yaşı küçük olduğu için Konstantinopolis'te kalmıştır.
Harikrishnan Vasanthakumar

Harikrishnan Vasanthakumar (14 Nisan 1950 - 28 Ağustos 2020), Tamil Nadu'dan Hint iş insanı ve politikacı. Tamil Nadu'daki en büyük perakende ev aletleri zincirlerinden biri olan Vasanth &amp; Co'nun kurucusu ve başkanıydı. Aynı zamanda Tamil uydu TV kanalı Vasanth TV'nin kurucusu ve genel müdürüydü. 2019 Hindistan genel seçimlerinde Kanyakumari seçim bölgesinden 17. Lok Sabha milletvekili olarak seçildi.
Vasanthakumar, girişimci başarısına ve topluluk oluşturma girişimlerine odaklanan, Tamil dilinde "Vetri Padikattu" - " வெற்றிப் படிக்கட்டு " - (İngilizce: Başarı Merdiveni) başlıklı üç bölümlük bir otobiyografik kitap serisi yazdı.
Vasanthakumar, 28 Ağustos 2020'de Chennai'deki Apollo Hastanelerinde COVID-19 komplikasyonları nedeniyle öldü.
Başsağlığı dileyenler arasında Başkan Ram Nath Kovind, Başbakan Narendra Modi, Tamil Nadu Baş Bakanı Edappadi K. Palaniswami, Kongre Başkanı ve Wayanad Milletvekili ve INC lideri Rahul Gandhi, Tamil Nadu Valisi Banwarilal Purohit de yer aldı.
Sivaramakrishna Iyer Padmavati

Sivaramakrishna Iyer Padmavati (20 Haziran 1917 - 29 Ağustos 2020) Hint kardiyolog. Delhi'deki Ulusal Kalp Enstitüsü'nün müdürü ve All India Heart Foundation'ın kurucu başkanıydı. Enstitü, önleyici kardiyoloji konusunda öğrencileri eğitmek için Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ile işbirliği yapmaktadır. Dr. Padmavati, Hindistan'ın en yüksek ikinci sivil onuru olan Padma Vibhushan'ı 1992'de aldı. Ulusal Tıp Bilimleri Akademisi'nin seçilmiş bir üyesi olan Dr. Padmavati, 1954'te Hindistan'daki ilk kadın kardiyologdu ve Hindistan'da ilk kalp kliniğini ve kalp kateter laboratuvarını kurdu.
Hayatının erken dönemi ve eğitimi
Padmavati, 20 Haziran 1917'de Burma'da (Myanmar) dünyaya geldi. Üç erkek ve iki kız kardeşi vardı.
Rangoon Medical College, Rangoon'dan bir MBBS derecesi aldı ve daha sonra 1949'da Londra'ya taşındı ve burada Royal College of Physicians'tan FRCP ve ardından Royal College of Physicians of Edinburgh'dan FRCPE aldı. Birleşik Krallık'ta geçirdiği süre içinde National Heart Hospital, National Chest Hospital ve National Hospital, Queen Square, London'da çalıştı.
Daha sonra, FRCP'yi bitirdikten sonra, üç aylığına İsveç'e taşındı ve burada Southern Hospital'da kardiyoloji kursları aldı. Bu sırada, Johns Hopkins Üniversitesi'nin bir parçası olan Baltimore'daki Johns Hopkins Hastanesi'ne burs için başvurdu ve seçildi, ünlü kardiyolog Dr. Helen Taussig ile çalışmaya devam etti. 1952'de Harvard Tıp Fakültesi'ne katıldı ve burada modern kardiyolojinin öncülerinden Dr. Paul Dudley White'ın yanında eğitim aldı.
Kariyeri
Hindistan'a döndüğünde, kariyerine 1953 yılında Delhi'deki Lady Hardinge Tıp Koleji'nde öğretim görevlisi olarak başladı ve burada bir kardiyoloji kliniği açtı. 1954'te Hindistan'daki ilk birkaç kadın kardiyolog arasında yer aldı. 1962 yılında, bir grup doktor ve sanayici ile All India Heart Foundation'ı (AIHF) kurdu.
1967'de Delhi'de bulunan Maulana Azad Tıp Fakültesine katıldı ve aynı yıl Hindistan Hükümeti tarafından Padma Bhushan ile ödüllendirildi. Üniversite kampüsü içinde bulunan GB Pant Hospital'da ilk kardiyoloji bölümlerinden birini kurdu. 1966'da Yeni Delhi 5. Dünya Kardiyoloji Kongresi'nin Genel Sekreteriydi.
1970'lerde, aynı anda 3 büyük kurumun baş yöneticisiydi - Maulana Azad Tıp Koleji, Lok Nayak Hastanesi ve GBPant hastanesi. 1978'de Maulana Azad Tıp kolejinin Müdürü olarak emekli oldu.
Emekli olduktan sonra, 1981'de Güney Delhi'de AIHF bünyesinde Ulusal Kalp Enstitüsü'nü (NHI) kurdu ve sonraki yıllarda üçüncü basamak hasta bakımı, araştırma ve toplum sosyal yardımlarını kapsayacak şekilde genişleterek çalışmaya devam etti. Ayrıca Delhi Üniversitesi'nde Emeritus Tıp ve Kardiyoloji Profesörü idi.
Dr. Padmavati, 2007 yılında 90 yaşında Avrupa Kardiyoloji Derneği üyesi oldu.
Ödülleri ve onurları
Devlet onurları:
Padma Bhushan, Hindistan'ın en yüksek üçüncü sivil onuru (1967)
Padma Vibhushan, Hindistan'ın en yüksek ikinci sivil onuru (1992)
Ölümü
Dr. Padmavati, 29 Ağustos 2020'de Yeni Delhi'deki Ulusal Kalp Enstitüsü'nde COVID-19'a bağlı komplikasyonlardan öldü.
Nan-e-kabab

Nan-e kabab (Farsça: ) (kebaplı ekmek) İran'ın ulusal yemeğidir. Yemekler basittir, birkaç İran çeşidi bulunan kebap ve bir tür İran gözlemesi (özellikle nan-e lavaş) içerir. Bugün İran'ın her yerinde servis ediliyor, ancak geleneksel olarak ülkenin güney ve orta kısımlarıyla ilişkilendirildi ve muhtemelen Fars eyaletinden kaynaklandı.
Geleneksel olarak, bu yemek koobideh kebabı (en yaygın nan-e kabab çeşidi) ve ayrıca jujeh kabab, şiş kebab, şişleek ve chenjeh ile sınırlıdır. Kabab barg, kesinlikle chelow kabab ile ilişkilendirildiği için asla birlikte kullanılmaz.
Kebaplar genellikle kuzu eti, sığır eti veya tavukla yapılırken, daha az yaygın olan çeşitler marine edilmiş sakatat kullanır. Nan-e kababın yanında taze veya kavrulmuş sebzeler servis edilir ve yemeğe genellikle geleneksel İran yoğurdu olan bir bardak doogh eşlik eder.
Avusturya Hava Kuvvetleri

Avusturya Hava Kuvvetleri (Almanca:Österreichische Luftstreitkräfte) Avusturya Silahlı Kuvvetleri'nin (Bundesheer) bir parçasıdır.
Tarihçe
Bugünkü haliyle Avusturya Hava Kuvvetleri, işgalci Müttefik güçler tarafından Mayıs 1955'te Avusturya Devlet Anlaşması gereğince tarafsız kalması şartıyla kuruldu. Başta Sovyetler Birliği tarafından bağışlanan 8 eğitim uçağı pilot eğitimleri için kullanıldıysa da 1960'lı yıllara kadar ciddi bir satın alma yaşanmamıştır.
1960 yılına gelindiğinde Amerikan Askeri Yardım Programı kapsamında eğitim ve destek uçakları envantere katılmıştır. Fakat herhangi bir avcı/saldırı uçağı alınmamıştır. Bu açığı kapatmak için İsveç Hava Kuvvetleti'nden 30 adet ikinci el Saab 29 Tunnan alınmış ama bu uçaklar çoktan eskimiş platformlar olduğu için beklenen etkiyi yaratamamıştır.
1970 yılından itibaren eğitim, keşif, önleme ve kara saldırısı rolleri icra etmesi için toplamda 40 adet Saab 105 sipariş edilmiş ve teslim alınmıştır.
1980'lere gelindiğinde, ses hızından yavaş uçakların birçok yönden yetersiz olduğu anlaşılmıştır. Avusturya Hava Kuvvetleri, 1988'de ana önleyici olarak Saab 105'in yerini almak üzere 28 adet Saab 35 Draken savaş uçağı satın aldı. Bu uçaklar 2005 yılına dek eğitim ve gözetleme uçağı olarak hizmette kaldı. Kısa süre sonra bu uçaklar ilk büyük görevlerini 1991 Yugoslav Savaşları'nda icra etmiştir.
Avusturya Silahlı Kuvvetleri'nin, güdümlü füze sistemi kullanması 1955'te yasaklanmıştı. Soğuk Savaş sonrası ortamda Ocak 1993'te Avusturya Parlamentosu, devlet anlaşmasının bu bölümünü değiştirmeyi onayladı ve modern AIM-9 Sidewinder füzeleri İsveç'ten sipariş edildi. Sidewinder'in daha yüksek performanslı bir modeli doğrudan Amerika Birleşik Devletleri'nden satın alındı ve teslimatlar 1995 yılında başladı. Hava saldırılarına karşı kara tabanlı koruma için Fransız Mistral SAM füzeleri satın alındı. İlk Mistraller 1993'te geldi ve son teslimatlar 1996'da tamamlandı.
Helikopter filosu, oldukça sınırlıdır ve yüksek dağ operasyonları da dahil olmak üzere arama ve kurtarma görevleri için kullanılır. 1999 Galtür Çığ faciasından sonra Avusturya Hava Kuvvetleri'nin helikopter filosunun yetersiz sayıda olduğu ve tasarım olarak çok sınırlı olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, afet sırasında nakliye için kullanılmak üzere ABD yapımı 9 adet UH-60 Blackhawk helikopteri satın alındı.
2003 yılında Avusturya Hava Kuvvetleri'nın nakliye kapasitesi Kraliyet Hava Kuvvetleri'nden satın alınan üç adet C-130 Hercules ile takviye edildi. Bu uçaklar, Avusturya'nın dahil olduğu BM barış görevlerinde kullanılmıştır.
2005 yılında, Saab Draken filosu emekliye ayrıldı (ilk uçuştan 50 yıl sonra) ve yerini Eurofighter Typhoon aldı. Typhoonların ilk teslimatından önce, geçici olarak İsviçre'den 12 adet F-5 Tiger II kiralandı. Eurofighter satın alımı Avusturya'da tartışmalara konu oldu ancak 15. ve son uçak 24 Eylül 2009'da teslim edildi. 2017 itibarıyla, Eurofighter tedarikini içeren olası yolsuzluk meseleleri Avusturya parlamentosu tarafından soruşturulmaktadır.
Karen Fukuhara

Karen Fukuhara (d. 10 Şubat 1992), Amerikalı oyuncu. 2016 yapımı süper kahraman filmi Suicide Squad: Gerçek Kötülerdeki Katana rolü ile tanınmaktadır. İlk sezonu 2019'da yayımlanan Amazon Prime dizisi The Boys'da The Female (Kimiko) rolünü canlandırmaktadır.
Los Angeles'da Japon bir ailede doğan Fukuhara, Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles'da sosyoloji bölümünden mezun olmuştur.
Filmografi
Alev Alev (dizi, 2020)

Alev Alev, Ay Yapım imzalı, ilk bölümü 5 Kasım 2020 tarihinde yayımlanan, yönetmenliğini Ahmet Katıksız'ın yaptığı, senaryosu Burcu Görgün, Damla Serim ve Toprak Karaoğlu tarafından kaleme alınan, Show TV'de yayınlanan Türk yapımı aile ve dram türündeki televizyon dizisi. Fransız yapımı Le Bazar de la Charité dizisinden uyarlanmıştır. Dizi 27 Mayıs 2021 tarihinde yayımlanan 28. bölümüyle final yaparak sona ermiştir.
Konusu
Birbirlerini zaten tanıyan 3 kadının hayatları bir yangınla birbirlerine daha sıkı bağlanır. Kocasından şiddet gören Cemre (Demet Evgar) kızıyla birlikte kurtulmaya çalışırken kuzeni Rüya (Dilan Çiçek Deniz) hayatın gerçekleriyle tanışır. Çiçek (Hazar Ergüçlü) ise kendini bulmalı ve kendi için bir şeyler yapmalıdır.
Dizinin adı
Dizinin adı başta Alevlerin Ardından olarak düşünülmüş ama daha sonra Alev Alev adıyla yayınlanmıştır.
Oyuncu kadrosu ve karakterler
Bitirilen karakterler
Yayın takvimi
Bölümler
1. sezon (2020-2021)
Veysel Donbaz

Veysel Donbaz (12 Aralık 1939, Bekilli, Denizli), Türk asurolog ve sümerologtur. Bugün ölü diller olan Sümerce, Akadca, Asurca, Babilce ve Hititçe bilen ender kişilerden biri olarak bilinir. Karikatürist olarak da tanınmaktadır.
Hayatı
Veysel Donbaz, Denizli'nin Bekilli ilçesinde doğdu. İlk ve ortaöğrenimini tamamladıktan sonra 1958'de Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin Sümeroloji bölümüne burslu kaydoldu. Bölümün tek öğrencisi olarak öğrenimini 1962'de tamamladı ve İstanbul Arkeoloji Müzesi'ne tayin edildi.
Veysel Donbaz, 1962 yılında, Ankara Üniversitesi Sümeroloji bölümünden, bölümdeki tek öğrenci olarak mezun oldu. Öğretimi esnasında Sümeroloji ve Akad çalışmaları ile ünlü Kemal Balkan, Emin Bilgiç, Hititoloji alanında uzman Sedat Alp ile çalıştı. Mezun olduktan kısa bir süre sonra İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde çalışmaya başladı. 1972'de başuzman oldu ve 2004 yılında burada emekli oldu.
Türkiye'den başka ülkelere götürülen 9.000 tableti Türkiye'ye geri getirmiştir.
Çeşitli eserleri
Middle Assyrían Texts From Assur at the Eski Şark Eserleri Müzesi in Istanbul Harrassowitz Verlag Wiesbaden 2016 - ISBN 9786055607180.
Neo-Assyrian legal texts in Istanbul, Saarbrücken 2001 - ISBN 3930843641.
Istanbul Murasu texts, - ISBN 9062580807
Royal Inscriptions on Clay Cones from Ashur now in Istanbul, Toronto 1984 - ISBN 9781442679481.
Veysel Donbaz, Bin Kral Bin Anı, Bir Sümeroloğun Anıları 2014, ISBN
Mustafa Edib

Mustafa Edib Abdul Vahid (Arapça: ) (d. 30 Ağustos 1972) Lübnanlı bir diplomat, avukat, eğitimci, politikacı, araştırmacı, akademisyen ve Lübnan'ın eski Başbakanıdır ve aynı zamanda 2013-2020 yılları arasında Lübnan'ın Almanya Büyükelçisi olarak görev yapmıştır.
İnsan ve Devlet Güvenliği, Seçim yasaları ve güvenlik sektörünün parlamento denetimi alanlarında akademik araştırma ve uzmanlık çalışmaları ile tanınmaktadır.
31 Ağustos 2020'de Hassan Diyab'ın yerine Lübnan'ın başbakan adayı seçildi. 31 Ağustos 2020 tarihi itibarıyla Lübnan'ın yeni başbakanı olmak ve hükumeti kurmak için 120 milletvekilinin 90'ından destek aldı. Lübnan Başbakanı olarak atanmadan önce, yedi yıldan fazla bir süre Almanya Büyükelçisi olarak görev yaptı.
Biyografi
Mustafa Edib, 30 Ağustos 1972'de Kuzey Lübnan'daki Trablusşam kentinde doğdu. Sünni Müslüman'dır.
Kariyeri
Trablusşamlı olan Mustafa, Montpellier Üniversitesi'nden hukuk ve siyaset bilimi alanında doktora yaptı. Kariyerine 2000 yılında Beyrut Harp Koleji'nde öğretmenlik yaparak devam etti ve Lübnan ve Fransa'daki çeşitli üniversitelerde Uluslararası Kamu Hukuku, Anayasa Hukuku, Uluslararası İlişkiler ve Jeopolitik gibi konularda dersler verdi. Lübnan Üniversitesine tam zamanlı profesör olarak atandı.
2004'te Centre d'études stratégiques pour le moyen-orient'in (CESMO) Başkanı oldu ve o zamandan beri BM Silahlı Kuvvetlerin Sivil Kontrolü Genel Merkezi ile çok sayıda çalışma yürüttü.
Ayrıca eski Lübnan Başbakanı Najib Mikati ile yakın ilişki içindeydi ve 2000 ile 2004 yılları arasında danışmanı olarak görev yaptı. Ayrıca 2005 ve 2006'da Lübnan'ın yeni seçim yasasını değiştirmekten sorumlu komite üyelerinden biri olarak görev yaptı. 2011 yılında dönemin Başbakanı Najib Mikati tarafından kabine başkanı olarak atandı. 18 Temmuz 2013 tarihinde Lübnan'ın Almanya büyükelçisi olarak atandı.
Başbakanlık
30 Ağustos 2020'de Başbakan görevini üstlenmek üzere Lübnan Gelecek Hareketi ve bir grup eski Lübnan başbakanı tarafından desteklendi. Yaklaşık 200 kişinin hayatını kaybettiği 2020 Beyrut patlamasının ardından çıkan isyan ve kargaşadan dolayı 10 Ağustos 2020'de istifa eden Hassan Diyab'ın yerine Lübnan'ın Almanya büyükelçisi olarak görev yaparken aday gösterildi. Mustafa'nın yeni bir kabine oluşturmak için Özgür Vatansever Hareketi gibi büyük partilerin desteğini aldığı bildirildi. Eski Başbakan Najib Mikati, Mustafa Edib'i göreve aday gösteren ilk siyasetçi oldu. Ayrıca, 30 Ağustos 2020 itibarıyla bu makam için aday gösterilen tek adaydı ve adaylığının Lübnan'daki barış görüşmeleri ve Lübnan'daki siyasi reformlarla ilgili tartışmalar konusunda Lübnan'a gelmesi beklenen Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron tarafından da onaylandığı bildirildi.
31 Ağustos 2020'de, ülkede yolsuzluktan arındırılmış bir siyasi değişiklik talebinde bulunan Edib, Fransa Cumhurbaşkanı tarafından belirlenen son tarihten (1 Eylül 2020) bir gün önce resmi olarak yeni Lübnan Başbakanı olarak atandı. Emmanuel Macron'un ülkeyi ziyaretinden sadece birkaç saat önce başbakanlık makamına gelmiştir.
Le Bazar de la Charité

Le Bazar de la Charité (Fransızca: Alevlerin Ardından), tarihi ve drama türündeki Fransız televizyon dizisi. 2019 yılında Fransada TF1, Belçika'da RTBF, İsviçre'de RTS Un tarafından yayınlandı. Netflix'te aynı adıyla mevcuttur. Gerçek bir hikayeden esinlenmiştir: 1897'de Paris'te meydana gelen Bazar de la Charité yangınında yaşananları ve sonrasını konu almaktadır.
Konusu
Dizi, 4 Mayıs 1897'de Paris'te Bazar de la Charité'de gerçekleşmiş ve 126 kişinin hayatını kaybettiği yangının tasviriyle başlar. Adrienne de Lenverpré (Audrey Fleurot), evliliğinden ve Senato Başkan adayı olan zorba kocası Marc-Antoine de Lenverpréden (Gilbert Melki) kaçmaya çalışan üst sınıf bir kadındır ve pazarı ziyaret etmeyi planlar. Yeğeni Alice de Jeansin (Camille Lou) ve hizmetçisi Rose Rivière (Julie de Bona) birlikte pazarı gezerken yangın çıkar. Pazara daha önce gitmiş ancak sevgilisiyle buluşmak için erken ayrılmış olan Adrienne kendisinin de yangın sırasında orada olabileceğini korkuyla fark eder. Bu noktadan itibaren konu yangını izleyen dönem ve üç kadının hayatları etrafında döner.
Oyuncular
Audrey Fleurot: Adrienne de Lenverpré
Julie de Bona: Rose Rivière
Camille Lou: Alice de Jeansin
Gilbert Melki: Marc-Antoine de Lenverpré
Josiane Balasko: Madame Huchon
Antoine Duléry: Auguste de Jeansin
Florence Pernel: Mathilde de Jeansin
Théo Fernandez: Julien de la Ferté
Victor Meutelet: Victor Minville
François-David Cardonnel: Hugues Chaville
Stéphane Guillon: Célestin Hennion
Aurélien Wiik: Jean Rivière
Uyarlamalar
Türkiye'de Ay Yapım tarafından Alev Alev adıyla uyarlanmıştır.
Randa Kassis

Randa Kassis (Arapça: ), Fransız-Suriyeli bir siyasetçi, Beşar El Esad Suriye rejimine muhalif seküler bir politikacı. Çoğulcu Toplum Hareketi'nin kurucusu ve Başkanı ve Astana Platformu Başkanıdır. Ağustos 2012'ye kadar Suriye Ulusal Konseyinin bir üyesiydi.
Biyografi
Kassis da olduğu antropolog ve gazeteci. O da dinler, onların kökenleri ve işleyen kendi yolları üzerinde bir kitap "Tanrıların gömütlüktür" adlı bir kitap yayınlamıştır. Başından beri Suriye İç Savaşı 15 Mart 2011 tarihinde, o Suriye Çatışma ve Arap Baharı geniş karmaşık ve Ortadoğu bölgesinin geleceği konulu bir lider yorumcu haline gelmiştir.
O Randa Kassis eski başkanı olan Ağustos 2012'ye kadar Suriye Ulusal Konseyi üyesi oldu Laik ve Demokratik Suriyelilerin Koalisyonu ve üyesi Suriye Ulusal Konseyi. Laik ve demokratik Suriyelilerin, bir çekirdeğinde Koalisyonu Laik ve Demokratik Suriye muhalefetine, bir düzine birlik tarafından oluşturulan Müslüman, Hristiyan, Arap ve Kürt Suriye'deki azınlıkların çağırdı partiler, hükumeti karşı mücadeleyi desteklemek için Beşşar Esad.
2010 yılında Kassis, Tunus devrimi hakkındaki eleştirileri ve yazılarıyla kilit bir rol oynadı. Arap Baharı'nın ivme kazanması, Suriye'deki politik yaşama dönmesi ve Ekim 2012'de Çoğulcu Toplum Hareketi'ni kurması için ilham kaynağı oldu.
Randa Kassis, Kazakistan Cumhurbaşkanı'na yaptığı, Suriyeli ılımlı muhalifleri bir araya getirebilecek bir platform talebininin ardından Astana platformu 2015 yılında kuruldu. İlk tur Astana Platformu. Astana Platformu'nun ilk tur görüşmeleri Kazak Büyükelçisi Bağdat Amreyev moderatörlük yapmış ve açılış oturumuna Kazak Dışişleri Bakanı Affairs Erland Idrissov başkanlık etti. İkinci tur görüşmelerine ise ü Siyasi ve Dış İlişkiler Merkezi (CPFA) Fabien Baussart, moderatörlük yapmıştır..
13 Ocak 2018'de, Randa Kassis, Astana platformunun diğer üyeleriyle birlikte Astana platformu Başkanı olarak Suriye Ulusal Kongresi'ne katıldı. Kassis, Suriye'de barış sürecini kolaylaştırmak için daha sonra, İran ve Türkiye'nin başkanlık yaptığı BM ve Astana grubunun kabul ettiği, bir anayasa komitesi oluşturmanın önemini vurguladı.