turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Viyana'nın Alınması Madalyası

Viyana'nın Alınması Madalyası (), SSCB vatandaşlarına II. Dünya Savaşı yıllarında verilen askeri bir madalyadır. 9 Haziran 1945'te Nazi Almanyası silahlı kuvvetlerinden Viyana kentinin ele geçirilmesi için savaş katılımcılarına ödül vermek amacıyla Sovyetler Birliği Savunma Halk Komiserliği'nin (Sovnarkom) dilekçesini yerine getirdi. Madalya tüzüğü 18 Temmuz 1980'de SSCB No 2523-X Yüksek Sovyet Başkanlığı kararı ile değiştirildi.
Ödül Tüzüğü
"Viyana'nın Alınması Madalyası", Kızıl Ordu, Donanma ve NKVD birliklerinin askerlerine, kahramanca saldırı ve Viyana'yı yakalamak için doğrudan katılan katılımcılar ve bu kentin yakalanmasıyla mücadele eden operatörlerinin organizatörleri ve liderleri verildi. Madalyanın ödülü, SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı adına Viyana'nın yakalanmasına gerçek katılımı gösteren belgeler temel alınarak yapıldı. Askeri personele hizmet edenler madalyayı ünite komutanından aldılar, askere verilen emekliler madalyayı alıcının topluluğundaki bir bölgesel, belediye veya ilçe askeri komiserinden aldılar.
"Viyana'nın Alınması Madalyası" göğüsün sol tarafında ve SSCB'nin diğer ödüllerinin de bulunduğu Königsberg'in Alınması Madalyası madalyonunun hemen sonrasında yer aldı. Rusya Federasyonu Emirleri veya madalyaları eşliğinde giyilirse, bu madalya önceliklidir
Madalya Tanımı
"Viyana'nın Alınması Madalyası", 32mm çapında dairesel pirinç madalyon ve yükseltilmiş çerçeve kenarlı madalyondu. Üstteki çakıllı ön yüzünde, beş yıldızlı sivri bir rölyef vardır. Yıldızın altında, "VİYANA'NIN ALINMASINA GÖRE" (Rusça: " Ы") kabartma yazıtı üç satırlı koyu harflerle yazılmıştır. Altta, bir defne şeridinin kabartma görüntüsü, madalyonun sol çevresinde yazıtın ikinci sırasına kadar yükseliyor. Tersin üst kısmında, yıldızın altında, beş basamaklı, üç sıra halinde kabartma tarihi olan "13 NISAN 1945" (Rusça: 13 1945») yazıtı bulunuyor. "Viyana'nın Alınması Madalyası", madalyon süspansiyon halkası vasıtasıyla 24 mm genişliğinde ipek moiré açık mavi şerit ile 8 mm genişliğinde merkezi koyu mavi şerit ile kaplanmış standart bir Sovyet beşgen çerçevesi üzerine oturtuldu.
Onurlananlar
Aşağıdaki kişiler, "Viyana'nın Alınması Madalyası"nın alıcılarıydı.
Ekaterina Mikhailova-Demina
Mitrofan Ivanovich Nedelin
Rodion Malinovsky
Fyodor Tolbukhin
Nikolai Kamanin
Vladimir Teplyakov
Vladimir Chekalov
Piotr Vasiliev
Pyotr Pavlenko
Ivan Ladyga
Semion Ivanov
Georgy Beregovoy
Grigory Baklanov
Kuzma Derevyanko
Yevgeny Khaldei
Grigori Chukhrai
Georgi Yumatov
Nikolai Semenovich Alferov
Sergei Aleksandrovich Andryushchenko
General Ilya Vasilevich Baldynov
Alexander Nikitovich Belkin
Alexander Kapitokhin
Andrei Grigor'evich Kravchenko
Nikolai Petrovich Belousov
Nikolai Savvich Stepanov
Ivan Savelievich Bulaenko
Benjamin Vasilevich Volkov
Vasily Glagolev
Ivan Illarionovich Dolgov
Gennadii Petrovich Zharkov
Pavel Khrisanfovich Maksimov
Vasily Margelov.
Nicholai Timofeevich Nevpryaga
Carp Vasilevich Sviridov
Gregorii Flegontovich Sivkov
Aleksandr Sergeyevich Trynin
Vladimir Ivanovich Fedorov.
Meiji Tapınağı

Meiji Tapınağı (), Japonya'nın başkenti Tokyo'nun Shibuya semtinde bulunan bir Şinto tapınağıdır. Tapınak İmparator Meiji ile İmparatoriçe Shōken'ın ruhlarına adanmıştır. Tapınak imparatorun mezarı olmayıp mezar Kyoto'nun güneyindeki Fushimi semtinde yer almaktadır.
Meiji Tapınağı 70 hektarlık bir alanı kaplayan bir ormanda yer almaktadır. Bu orman alan tapınak kurulduğunda Japonya'nın her yerinden insanlar tarafından bağışlanan 365 farklı türden 120.000 ağaçtan oluşmaktadır. Orman birçokları tarafından Tokyo'nun merkezinde rekreasyon ve dinlenme alanı olarak görülür. Tapınak Naien ve Gaien olmak üzere iki bölgeye ayrılmıştır.
Tarihçe
İmparator Meiji'nin 1912'de ölümünden sonra Japonya Dieti Meiji Restorasyonu'ndaki rolünü anmak için bir karar aldı. Kurulacak tapınağın yeri olarak İmparator Meiji ve İmparatoriçe Shōken'in ziyaret ettiği bilinen Tokyo bölgesindeki süsen bahçesi seçildi. Tapınak resmi olarak 1920'de adanmış ve inşaatı 1926'da tamamlanmıştır.
Tapınak II. Dünya Savaşı sırasında Tokyo Bombardımanı'nda ağır zarar gördü. Savaştan sonra bir kamu fonuyla finanse edilerek yeniden inşaatına başlandı ve Ekim 1958'de tamamlandı.
Königsberg'in Alınması Madalyası

Königsberg'in Alınması Madalyası (), SSCB vatandaşlarına II. Dünya Savaşı yıllarında verilen askeri bir madalyadır. 9 Haziran 1945'te Nazi Almanyası silahlı kuvvetlerinden Königsberg (şimdiki Kaliningrad) kentinin ele geçirilmesi için savaş katılımcılarına ödül vermek amacıyla Sovyetler Birliği Savunma Halk Komiserliği'nin (Sovnarkom) dilekçesini yerine getirdi. Madalya tüzüğü 18 Temmuz 1980'de SSCB No 2523-X Yüksek Sovyet Başkanlığı kararı ile değiştirildi.
Ödül Tüzüğü
Königsberg'in Alınması Madalyası, Kızıl Ordu, Donanma ve NKVD birliklerinin askerlerine, Königsberg Kuşatmasında kahramanca saldırı ve Königsberg'i yakalamak için doğrudan katılan katılımcılar ve bu kentin yakalanmasıyla mücadele eden operatörlerinin organizatörleri ve liderlerine verildi. Madalyanın ödülü, Königsberg'in ele geçirilmesine gerçek katılımı ispatlayan belgeler temel alınarak SSCB Yüksek Sovyetinin Başkanlığı adına yapıldı. Askeri personele hizmet edenler madalyayı ünite komutanından aldılar, askere verilen emekliler madalyayı alıcının topluluğundaki bir bölgesel, belediye veya ilçe askeri komiserinden aldılar.
"Königsberg'in Alınması Madalyası" göğüsün sol tarafında ve SSCB'nin diğer ödüllerinin de bulunduğu Budapeşte'nin Alınması Madalyasının hemen sonrasında yer aldı. Rusya Federasyonu Emirleri veya madalyaları eşliğinde giyilirse, bu madalya önceliklidir
Madalya Tanımı
"Königsberg'in Alınması Madalyası", 32mm çapında dairesel pirinç madalyon ve yükseltilmiş çerçeve kenarlı madalyondu. Üst kısmında, farklı ışınlarla beş sivri küçük bir kabartma tablosu var. Yıldızın altında, "KÖNĞSBERG'İN ZAPTI" kabartma yazıtı (Rusça: " ") üç satırda koyu harflerle yazılmıştır. Altta, yatay bir defne dalının kabartma görüntüsü vardır. Tersin üst kısmında, yıldızın altında beş basamaklı, üç sıra halinde "10 NİSAN 1945" (Rusça: "10 1945") kabartma düzeyi bulunur.
"Königsberg'in Alınması Madalyası", madalyon süspansiyon halkası vasıtasıyla 24 mm genişliğinde ipek moiré açık mavi şerit ile 2 mm yeşil kenarlı şeritler ve 5 adet - üç siyah ve iki yeşil olan 4 mm genişliğinde alternatif şerit ile kaplanmış standart bir Sovyet beşgen çerçevesi üzerine oturtuldu.
Onurlananlar
Aşağıdaki kişiler, "Königsberg'in Alınması Madalyası"nın alıcılarıydı.
Aleksandr Vasilevsky
Konstantin Rokossovsky
Vladimir Tributs
Pyotr Koshevoy
Ivan Fedyuninsky
Ivan Bagramyan
Kuzma Galitsky
Michael Tsiselsky
Yevgeny Khaldei
Alexander Golovanov
Yevgeny Vesnik
Mitrofan Ivanovich Nedelin
Alexander Molodchy
Ekaterina Mikhailova-Demina
Mikhail Tkachev
Avraham Shifrin
Nikolai Ivanovich Fomin
Mikhail Ivanovich Gavrilov
Il'ya Mikhailovich Pankov
Stepan Grigor'evich Boiko
General Alexander Sergeevich Ksenofontov
Pavel Sergeevich Korchmaryuk
General Viktor Petrovich Beltiukov
Ivan Pavlovich Shitikov
Anatoly Ivanovich Bankuzov
Georgy Borisovich Peters
Sergei Grigor'evich Demanovska
Stepan Yakovlevich Nehaenko
Stepan Nikolaevich Borozenets
Vladimir Konstantinovich Polupanov
Anatoly Vasilievich Dorofeev
Alexander Grigoryevich Turutin
Shōken (imparatoriçe)

İmparatoriçe Shōken ( Shōken-kōgō; 9 Mayıs 1849-9 Nisan 1914), İmparator Meiji'nin eşidir.
Shōken, Masako Ichijō olarak doğmuş olup Tadaka Ichijō'nun üçüncü kızıydı. 11 Ocak 1869'da İmparator Meiji ile evlendi. İmparatoriçe olduğu dönemde özellikle hayırseverlik çalışmaları, kadın eğitimine verdiği destek ve Birinci Çin-Japon Savaşı (1894-1895) sırasında Japon Kızıl Haç Derneği'nin kurulması için verdiği destekle bilinmektedir. Özellikle barış zamanında Kızılhaç faaliyetleri hakkında endişe duyduğundan daha sonradan Uluslararası Kızılhaç tarafından "İmparatoriçe Shōken Fonu" olarak adlandırılacak bir fon kurdu.
İmparator Meiji'nin 1912'de ölümünün ardından kendisine İmparator Taishō tarafından unvanı verildi. 1914 yılında Numazu'daki imparatorluk sarayında hayatını kaybetti. Kyoto'da İmparator Meiji'nin yanına gömüldü ve ruhu Meiji Tapınağı'na adandı. Ölümünden sonra Shōken Kōtaigō adını aldı.
Angel Mojsovski

Angel Mojsovski (Makedonca: ј; d. 15 Mayıs 1923; Oraovec - ö. 17 Mart 2001; Üsküp), Makedon komünist aktivist, Yugoslavya Cephesi'nde savaşan asker. 1953 yılında Halk Kahramanı Nişanı'na layık görülerek Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nde ulusal kahraman ilan edilmiştir.
II. Dünya Savaşı'ndan önce çeşitli eylemlere katılmıştır. 1941 yılında silahlı isyan teşebbüsüne katılmış, 1942-43 yıllarında çeşitli politik faaliyetlere katılmıştır. Yunanistan Makedonyası'nda protesto gösterileri düzenledi. Ağustos 1944'te kötü bir şekilde yaralandı, tedavi için İtalya'ya gitti.
Savaştan sonra Yugoslav Halk Ordusu'nda çeşitli görevler yürüttü. 1980 yılında emekli oldu.
Angel Mojsovski 17 Mart 2001 günü öldü.
Tanju Bilgiç

Tanju Bilgiç (d. 20 Eylül 1971, Gümüşhane) Türk büyükelçidir. 13 Eylül 2023 tarihinde Türkiye'nin Rusya Büyükelçiliği görevine atanmıştır.
Eğitimi
Samsun Anadolu Lisesi'nden 1989 yılında, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden ise 1993 yılında mezun olmuş, 2003 yılında Padova Üniversitesi İnsan Hakları ve Demokratikleşme Programı'nda yüksek lisans yapmıştır. 2012'de ise Gazi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde doktorasını tamamlamıştır.
Efsane mi Gerçek mi? AB Dış Politikasında İnsan Haklarının Korunması (2002), İnsan Haklarının ABD Örneğinde Dış Politikada Kullanılması (2014) ve Hariciyenin Yıldızı Şehit Büyükelçi Galip Balkar (2023) başlıklı üç kitabı bulunmaktadır.
Mesleki kariyeri
1994 yılında Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı'nda Uzman Yardımcısı olmuş, 1995'te Dışişleri Bakanlığı'nda görev almaya başlamıştır. 2008-2011 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Kıbrıs ve Yunanistan Dairesi'nde Şube Müdürü ve Daire Başkanı olarak görev yapmıştır. 2011-2014 yıllarında Saint Petersburg Başkonsolosu, 2014-2016 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Enformasyon Genel Müdür Yardımcısı ve Bakanlık Sözcüsü olmuştur. 2016-2021 yılları arasında Belgrad Büyükelçisi olarak görev almıştır. Nisan 2021 tarihi itibarıyla tekrar Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü ve bu görevi ile beraber Mart 2023 tarihi itibarıyla Bakanlık Enformasyon Genel Müdürü olmuştur.
Cool Japan

Cool Japan ( Kūru Japan), Japonya'nın kültürel bir süper güç olarak ortaya çıkmış statüsünün bir ifadesi olan bir kavramdır. Medya ve akademik çevrelerde geniş bir bilgi birikimine sahip olan "Cool Japan" markası, Japonya hükumeti ve ülkenin kültür endüstrisinin ticari sermayesinden faydalanan ticaret organları tarafından benimsenmiştir. Yumuşak güç biçimi şeklinde "davranışları veya çıkarları kültürel veya ideolojik yollarla dolaylı olarak etkileme" olarak tanımlanmıştır.
Budapeşte'nin Alınması Madalyası

Budapeşte'nin Alınması Madalyası (), SSCB vatandaşlarına II. Dünya Savaşı yıllarında verilen askeri bir madalyadır. 9 Haziran 1945'te Nazi Almanyası silahlı kuvvetlerinden Budapeştenin alınması için savaş katılımcılarına ödül vermek amacıyla Sovyetler Birliği Savunma Halk Komiserliği'nin (Sovnarkom) dilekçesini yerine getirdi. Madalya tüzüğü 18 Temmuz 1980'de SSCB No 2523-X Yüksek Sovyet Başkanlığı kararı ile değiştirildi.
Ödül Tüzüğü
Budapeşte'nin Alınması Madalyası, Kızıl Ordu, Donanma ve NKVD birliklerinin askerlerine, Budapeşte Muharebesinde kahramanca saldırı ve Budapeşte'ni yakalamak için doğrudan katılan katılımcılar ve bu kentin yakalanmasıyla mücadele eden operatörlerinin organizatörleri ve liderlerine verildi. Madalyanın ödülü, SSCB Yüksek Sovyet Konseyi Başkanlığı adına, Budapeşte'nin yakalanmasına fiilen katılanların belgelerine dayanılarak yapıldı. Askeri personele hizmet edenler madalyayı ünite komutanından aldılar, askere verilen emekliler madalyayı alıcının topluluğundaki bir bölgesel, belediye veya ilçe askeri komiserinden aldılar.
"Budapeşte'nin Alınması Madalyası" göğüsün sol tarafında ve SSCB'nin diğer ödüllerinin de bulunduğu Japonya üzerinde Zafer Madalyasının hemen sonrasında yer aldı. Rusya Federasyonu Emirleri veya madalyaları eşliğinde giyilirse, bu madalya önceliklidir.
Madalya Tanımı
"Budapeşte'nin Alınması Madalyası", 32mm çapında dairesel pirinç madalyon ve yükseltilmiş çerçeve kenarlı madalyondu. Üst kısmında, madalyanın üst noktasına dokunaklı en üst noktası beş yıldızlı süslü bir kabartma yıldız var. Yıldızın altında, iki satırlı kalın harflerle "BUDAPEŞENİN ALINMASI İÇİN" (Rusça: " Ш") kabartma yazıtı yazılmıştır. Altta, kitabenin alt sırasına kadar madalyonun sağ ve sol çevrelerinde yükselen meşe dalları çelenkinin kabartma görüntüsü, çelenk merkezinde, çekiç ve orak kabartma resmi vardır. Tersin üstünde, kabartma düz beş yıldızlı yıldız, yıldızın altında üç basamaklı "ŞUBAT 1945" (Rusça: 13 Ф 1945») kabartma tarihi bulundu.
"Budapeşte'nin Alınması Madalyası", süspansiyon halkasından 24 mm genişliğinde ipek moiré turuncu şerit ile 8 mm genişliğinde merkezi mavi şerit ile kaplı bir halka ile standart bir Sovyet beşgen çerçevesi üzerine oturtuldu.
Onurlananlar
Aşağıdaki kişiler, "Königsberg'in Alınması Madalyası"nın alıcılarıydı.
Rodion Malinovsky
Fyodor Tolbukhin
Nikolai Ogarkov
Vasily Ivanovich Petrov
Nikolai Kamanin
Vladimir Chekalov
Piotr Vasiliev
Pyotr Pavlenko
Ivan Ladyga
Semion Ivanov
Georgy Beregovoy
Yevgeny Khaldei
Kuzma Derevyanko
Georgi Yumatov
Mitrofan Ivanovich Nedelin
Grigory Baklanovv
Vitaly Popkov
Ekaterina Mikhailova-Demina
Homojen (dergi)

Homojen, Ayı Sözlük yazarlarınca hazırlanan ve genel yayın yönetmenliğini İlker Bozkurt'un üstlendiği LGBTİ kültür, sanat ve yaşam dergisidir. İlk sayısı e-dergi olarak 5 Eylül 2015 tarihinde yayınlanmıştır. Dergi, 3 Eylül 2016 tarihinde basılı olarak yayımlanan LGBTİ içeriğine sahip Türkiye'nin ilk kültür, sanat ve yaşam dergisi özelliğine sahiptir. Dergi'nin 4. sayısında Türkiye'de çocuk konusunda az konuşulan ya da hiç konuşulmayan konulara geniş yer verilmiştir.
Kuruluşu
Ayı Sözlük yazarları arasından 40 kişilik gönüllü bir ekip ile 2015 yılının Eylül ayında hazırlanmaya başlanmıştır. Dergiye bağımsız LGBTİ aktivistleri de yazılarıyla destek vermişlerdir. Dergi isminin Homojen konma sebebi "toplum içerisinde yaşayan her bireyin, hiçbir sebep gözetmeksizin ayrıştırılmadan yaşama hakkı bulunduğunu vurgulamak" olarak açıklanmıştır. Bu sebeple de ilk sayı sloganı "Homojen, Ayırmadan Sevijen" olarak belirlenmiştir.
Dergi künyesi
Katkıda bulunan yazarlar; ahmetonski, aksam yildizi, aktHIVist, Ali Bahadır Bahar, armut, arvellian, astral, bankacibear, bebe casa larue, ben sana dayanamam, bond bear, boyAlikus, Buğra Levent, burn the witch, Büşra Köse, cake, catgirl, cbb, cikolatali kek, cortland, Çağla Akalın, dark bear, Demet Yanardağ, Didem Soylu, Ece Dorsay, doughnutforcub, faredir fare, filizku, futurelavirs, gobibearr, Hasan Oğuzhan Aytaç, hayaterkegi, hepberabear, himbil, horizonmersin, hprs, İlker Bozkurt, İlyas Eray Küçükçay, ispanakliborek, joshua j, kahpekader, Mahir Bora Kayıhan, mimar, mistweaver, mr nobody, muahhhh, naringergedan, Nehir Bakır, nehiryeli, Nejat Yeprem, nikimsi, nilimsi, octoberer, patates puresi, Pelin Güloğlu, persona, pisinge, porter, punkbear, purplewhale, rdbear, ruhibey, sadpanda, Seda Ceren Sağıroğlu, Seker Abla, Seyhan Arman, smellycat, spamezzz, stonewall, thebigchoice, thewinteriscoming, tunatuan, Uğur Ateşli, Ümit Manay, wunthri, Yasin Erkaymaz, Yıldırım Şimşek, zagor, zet.
Nippon Telegraph and Telephone

Nippon Telegraph and Telephone Corporation ( Nippon Denshin Denwa Kabushiki-gaisha; "Japonya Telegraf ve Telefon Kurumu") veya kısaca NTT, Japonya merkezli bir telekomünikasyon şirketidir. NTT, gelir açısından dünyadaki üçüncü büyük telekomünikasyon şirketidir. Şirketin merkezi Tokyo'nun Chiyoda semtinde yer almaktadır.
NTT 1 Ağustos 1952 tarihinde bir devlet şirketi olarak kuruldu. 1 Nisan 1985 tarihinde ise özelleştirildi.
Tek ip tekniği

Tek ip tekniği sağlamca asılı bir ipte yükselmede, sağlamca asılı bir iple inişlerde kullanılan bir tırmanma tekniğidir.
İpe ellerle ve ayaklarla tutunup boyunca ilerleme temellidir, tabi geliştirilmiş halinde ve ellerin ve ayakların istenilen hız ve kolaylığı sağlayamayacağı durumlarda ip sürtünme düğümleri veya jumar ile kavranır.
Tipik olarak şu durumlarda çok kullanılır:
Liderli tırmanmada ekibin geri kalanının liderin yanına çıkmasında, ve geri inişlerde,
uzunca bir ipi atarak dal aşırtıp bir ucunu bir ağaca bağlayarak öbür ucundan yukarı ağaca tırmanmada, ve inişinde,
mağara keşfi (Speleoloji) faaliyetlerinde,
arama kurtarmada,
vs...
Güvenlik, olası düşmeleri mümkün olduğu kadar kısa tutma, ve esnek ipler kullanarak şok azaltma temellidir. Bu, bir ucu tırmanıcının kemerine bağlı, hem ya tepede bir yere, ya da yükseldikçe yeni noktalara asılı karabina gibi aletlerden geçirilen, hem de öbür ucu kontrollüce inerken fora, çıkarken suga eden bir yardımcı elinde olan bir emniyet ipi ile sağlanır.
Düşme şok etkisinin ya da sadece tırmananın ağırlığının, yardımcının elinden emniyet ipini zorlayıp kurtaramaması için sürtünme arttırıcı, vücuda sarma veya mekanik kavrama yöntemleri kullanılır. Bu mekanik düzeneklerin en basitleri 8 seklinde çift metal halkadan sürtünüp dolanarak, örneğin ipin bir ters kazık bağı benzeri bir şekilde geçirilmesi, ya da ipin yardımcının kemerine bağlı bir karabinanın içinden bir kenarında yarı açık tam kazık bağı ya da munter bağı oluşturarak geçirilmesidir.
Kazak mutfağı

Kazak mutfağı, Kazakistan'ın mutfağıdır ve geleneksel olarak koyun eti ve at eti ile çeşitli süt ürünleri üzerine yoğunlaşmıştır. Yüzlerce yıldır Kazaklar, koyun, deve ve at yetiştiren çobanlardı ve bu hayvanları ulaşım, kıyafet ve yemek amaçlı kullanmaktaydılar. Pişirme teknikleri ve başlıca içerik ülkenin göçebe yaşam biçiminden büyük ölçüde etkilenmiştir. Örneğin, çoğu pişirme tekniği, yiyeceklerin uzun süreli korunmasını amaçlar. Etin uzun süre dayanması için tuzlama ve kurutma teknikleri yaygındır. Göçebe yaşam tarzında saklayabilmesi daha kolay olduğu için ekşi süt tercih edilir.
Et her zaman Kazak mutfağının ana malzemesi olmuştur. Kazak mutfağında etin hazırlanmasında kullanılan birçok farklı teknik vardır. Geleneksel Kazak yemeklerinin temel tekniği kaynatmadır. At ve koyun eti en popüler et türleridir. Çoğunlukla kaynatılarak hazırlanmış, büyük, kesilmemiş parçalar halinde servis edilirler. Kazaklar, kesmeyi düşündükleri atlara özellikle özen gösteriyorlardı. Onları diğer hayvanlardan ayrı tutuyor ve onları çok besliyorlardı. Çoğu zaman atlar şişmanladıkları için hareket etmekte zorlanır hale gelirlerdi.
İçecekler
Geleneksel içecekleri fermente edilmiş kısrak sütü (kımız) deve sütü(shubat), inek sütü (airan), koyun sütü ve bunların ürünleri olan kaymak (ekşi krema), katık, (ayran), keş (peynirin kururtulmasıyla ya da peynir altı suyuyla top haline getirilmiş çökelektir.), ve irimshik (keş'in top haline getirilmemiş halidir. O da bir ekşi süt ürünüdür.) Bu içecekler geleneksel olarak ana yemekle birlikte tüketilirdi. Ancak yemekler genellikle kımızla biterdi, sonra da çay içilirdi. Yaz aylarında Chal/Shubat, Adai Kazaklarının temel içeceklerinden biridir. Siyah çay İpek Yolu'nun kuruluşundan sonra Çin'den geldi ve geleneksel olarak ana yemekten sonra tatlılarla tüketildi. Günümüzde neredeyse diğer geleneksel içeceklerin yerini almıştır ve her yemeğe çay eşlik etmektedir. Köklerini yüzyıllar önce göçebelerden alan çay seremonisi, Kazakistan'da özel bir sofra ritüelidir. Kazak çayı tipik olarak sütlü veya kremalı olan demli siyah çaydır. Kazakistan'da çay tüketimi dünyanın en yükseklerinden biridir - kişi başına yılda 1,2 kilogram. Karşılaştırmak gerekirse Hindistan'da çay tüketimi kişi başı 650 gramdır.
Tatlılar
En yaygın geleneksel tatlılar baursak, (pişi) shelpek, shek-shek (Tatar adıyla chack-chack olarak da bilinir) ve zhent'tir. Göçebe koşullarda bir kazanda hazırlanmaları kolaydır ve bugün geleneksel olarak herhangi bir kutlama masasında kesinlikle bulunurlar.
Black Star

Black Star, Amerikalı hip hop müzik grubu. 1997 yılında Mos Def ve Talib Kweli tarafından kuruldu.
Geçmişi
Black Star, De La Soul ve A Tribe Called Quest ile birlikte alternatif hip hop topluluğu Native Tongues'ın bir parçasıydı. 1998 yılında Rawkus Records etiketiyle yayınladıkları albümleri Mos Def & Talib Kweli Are Black Starda ağırlıklı olarak sosyal ve politik konuları işlediler. 1990'lı yılların sonlarında işlenen Tupac Shakur ve The Notorious B. I. G. cinayetlerinin gölgesinde, gangsta rap kültürünün dışında kalarak şiddet karşıtı bir tavır sergilediler.
Albümün ardından solo çalışmalarına yönelen Mos Def ve Talib Kweli, sonraki yıllarda zaman zaman farklı projelerde birbirlerine eşlik ettiler ve çeşitli soundtrack albümlerinde de boy gösterdiler. Kasım 2011'de "Fix Up" adlı bir single yayınladılar. Single'ın B yüzünde "You Already Knew" adlı bir şarkı daha yer aldı. "Fix Up"ın prodüktörlüğünü Madlib üstlenirken, "You Already Knew"un prodüktörlüğünü Oh No üstlendi.
Diskografi
Mos Def & Talib Kweli Are Black Star (1998)
I. Adalbert (Vermandois)

I. Adalbert (veya Albert; Fransızca: Albert Ier de Vermandois; lakabı Albert le Pieux "Dindar Adalbert"), Vermandois kontu; II. Herbert ile eşi Adela'nın oğlu. (Adela, Fransa prensesidir, kral I. Robert'ın kızıdır.)
Hayat
Adalbert, kont II. Herbert'ın oğludur ve halefisidir; baba Herbert'ın ölümünden sonra, Adalbert Vermandois kontu olmuştur. Prenses Fransalı Adela, Adalbert'ın annesidir; III. Herbert, Adalbert'ın kardeşidir. III. Herbert Fransa kraliçesi Eadgifu'la evlendi; Adalbert onun kulları gönderdi düğüne.
Kont Vermandoislı Robert, Adalbert'ın kardeşidir; 957'de Adalbert, Fransa kralı Lothaire'ın taraftar oldu (ayrıca, Robert, Lothaire'ın taraftar oldu).
Nikah
Adalbert Gerberge'la evlendi; onların çocukları:
Vermandoislı III. Herbert
I. Otton (Chiny kontu)
Eudes
Vermandoislı Liudolf (piskopos)
Referanslar
Adalbert 01
Adalbert 01
Adalbert 01
Etchū (vilayet)

Etchū vilayeti ( Etchū no kuni), Japonya'nın tarihi vilayetlerinden biri idi. Vilayet Honshū adasında, Hokurikudō bölgesinde ve Japon Denizi kıyısında yer almaktaydı ve sınırları günümüz Toyama prefektörlüğünü kapsamaktaydı.
Vilayetin merkezi Takaoka'ydı, ancak Sengoku dönemine göre bölge genelde Echigo ve Kaga gibi komşu vilayetlerin efendilerinin idaresindeydi.
Severo-Kurilsk

Severo-Kurilsk ( Kashiwabara), Rusya'nın Sahalin Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir Sahalin Adası'nın kuzeydoğu kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 3.501,23 km2 olan şehrin nüfusu 2010 itibarıyla 2.536'dır.
Kardeş şehirler
Nemuro, Japonya
Şahtyorsk

Şahtyorsk ( Tōro), Rusya'nın Sahalin Oblastı'na bağlı Uglegorsk rayonunda bulunan bir şehirdir. Şehir Sahalin Adası'nın batı kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1,121.07 km2 olan şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 8,382'dir.
I. Károly

Charles Robert olarak da bilinen I. Charles (Macarca : Károly Róbert ; Hırvatça : Karlo Robert ; Slovakça : Karol Róbert ; 1288 - 16 Temmuz 1342), 1308'den ölümüne kadar Macaristan ve Hırvatistan Kralıydı.
Capetian Anjou Hanedanı mensubuydu ve Salerno Prensi Charles Martel'in tek oğluydu. Babası, Napoli Kralı II. Charles ve Macaristanlı Maria'nın en büyük oğluydu. Dayısı IV. Ladislaus 1290'da öldükten sonra Macaristan'dan hak iddia etti. Taht konusunda soylular Árpád Hanedanı mensubu III. András'dan yana oldular. András çocuksuz ölünce Macar Krallığı'nın başına kim geçecek konusu birçok problem yarattı. Tahta kısa süreliğine sırayla Bohemyalı Wenceslaus ve Macaristanlı Otto çıktı. Charles hükümdar olduğunda Macaristan oligarklar tarafından yönetiliyordu, Charles hükümdarlığı sırasında oligarkların gücünü düşürdü ve birçok reformda bulundu. 16 Temmuz 1342'de vefat eden Charles istikrarlı ve güçlü krallığını oğlu I. Lajos'a miras bıraktı. Çekler ve Habsburglar'a karşı Polonya'yla ittifak kuran I. Charles, 1335'te Kutsal Roma-Germen imparatoru IV. Ludwig ve müttefiki Avusturyalı Albrecht'e karşı zafer kazandı.
1288 doğumlular
1342 yılında ölenler
Macaristan kralları
Székesfehérvár Bazilikası'na defnedilenler