Würm buzullaşması

Würm buzul veya Würm aşaması (Almanca : Würm-Kaltzeit veya Würm-Glazial denilir, halk veya konuşma dilinde sıklıkla Würmeiszeit veya Würmzeit denir, bkz buz devri), literatürde genellikle Wurm şeklinde ifade edilir. "Wurm" Alp bölgesindeki son buzul dönemidir. Alplerin ötesine uzanan bölgenin içinde en büyük buzullaşmalarından en küçüğüdür. Pleistosen döneminin diğer buz çağlarının çoğu gibi, bir nehir, Würm içinde, Bavyera bir kolu olan Amper 'dir. Würm buzul çağı yaklaşık 115.000 ila 11.700 yıl öncesine kadar tarihlendirilebilir; kaynaklar, buzullar ve buzullar arasındaki uzun geçiş evrelerinin (daha sıcak dönemler) bu dönemlerin birine veya diğerlerine tahsis edilip edilmediğine bağlı olarak farklılık gösterir. Alphine'de yıllık ortalama sıcaklık Würm buzul çağı boyunca -3'ün altında olmuştur (bugün 7 C). Bu, vejetasyondaki değişikliklerden ( polen analizi ) ve fasiyedeki farklılıklardan belirlenmiştir.
Dünya çapında karşılık gelen buzullar
Kuzey ve Orta Avrupa'nın dünya çapında karşılık gelen buz devri, Weichselia buzullaşması olarak bilinir. Başlıca buzullaşma döngülerinden sorumlu olan küresel iklim değişikliklerine rağmen, Alp buz tabakasının ilerlemesi, İskandinav buz tabakasının en uzak derecesi ile lişkili değildir. Kuzey Amerika'da karşılık gelen "son buzul çağı" Wisconsin buzullaşması olarak adlandırılır.
Zamansal sınıflandırma
Gelasian'da, yani yaklaşık 2,6 milyon yıl önce Kuvaterner döneminin başında, bugün devam eden Kuzey yarımkürede bir Buzul Çağı başladı. Bu tür buz çağlarının karakteristiği kutup kapaklarının buzullanmasıdır. Gelasian, erken, orta ve geç Pleistosen'i birkaç sıcak ve soğuk dönemle takip ettikten sonra. İkincisi genellikle "buzul çağları" veya "buzullar" olarak adlandırılır, eski terim genellikle kapsayıcı Buzul Çağı dönemi ile karıştırılmaktadır. Sıcak dönemlere "interglacials" denir. Buzullar defalarca Kuzey molasse foreland Alpler'den gelişmiş ve birkaç yüz metre kalınlığa kadar olan arkasında moraines ve erime suyu yatakları bıraktı. Bugün, Alpler'deki Pleistosen dönemi birkaç aşamaya ayrılmıştır: Biber, Tuna, Günzburg, Haslach, Mindel, Riss ve Würm buzulları. Alp Foreland'a en büyük buz ilerlemesi, Riss glaciation (Kuzey Avrupa'daki Saale glaciation) sırasında gerçekleşti. En son foreland buzullaşması olan Würm, bu kadar geniş ve sağlam bir buzul cephesine sahip değildi. Bununla birlikte, buz tabakasının çevresini gösteren terminal morainleri, tek bir dil olarak foreland'a doğru uzanır. Onlar Alplerin yüksek dağların tarafından sarılıyor iken, buz bu nehirler foreland girdikten sonra genellikle büyük buzullar oluşturmak için kombine.
Sıcak buzulda oluşan denizciler ve çakıl yatakları en iyi şekilde korunmuştur, çünkü o zamandan beri benzer jeolojik süreçler olmamıştır. Buz tabakasının izleri daha sonra buzullar tarafından aşındırılmamış veya çökeltileri tarafından kaplanmamıştır. Bu Würm buzullaşması daha önceki buzul çağlarına göre daha kesin bir randevu sağlar.
Würm buzulundan yaklaşık 126.000 yıl önce başlayan ve 11.000 yıl süren Eemian geldi. Daha sonra, ortalama sıcaklıklarda birkaç derecelik dalgalanmalarla karakterize edilen önemli bir yavaşlama oldu. Bu sıcaklık dalgalanmalarıyla ilişkili buzulların çeşitli ilerlemeleri ve geri çekilmelerine "stadyumlar" (nispeten düşük sıcaklık dönemleri) ve "ara noktalar" (nispeten daha yüksek sıcaklıklar) deni.
Würm Buzul yaklaşık 11.700 yıl önce Holosenin başlamasıyla sona erdi. Soğuk dönemi, bugün devam eden ve buzulların geri çekildiği bir ısınma izledi. Bununla birlikte, Holosen'de bile sıcaklık ve buz ilerlemelerinde farklılıklar olmuştur, modern çağdaki sonuncusu Küçük Buz Devri'dir. Holosen, kutuplar ve yüksek dağ alanları hala buzullandığından, daha büyük bir buzul çağının "buzullar arası" olarak kabul edilir.