turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ektodermal displazi

Ektodermal displazi (ectodermal dysplasia; ECTD) sendromları, ektodermden gelişen doku ve organlardaki malformasyonların ve oluşum kusurlarının saptandığı geniş bir topluluktur. Dişlerle ilgili anomaliler ve malformasyonlar; saç oluşumunda yetersizlikler (seyrek/kırılgan/oluşmama); ter bezlerinin eksikliğine bağlı terleme azlığı/yokluğu (hipohidroz); başkaca çeşitli deri ve tırnak patolojileri ortak bulgular olarak saptanır. Günümüze dek ektodermal displazi bulgularını içeren 200'e yakın sendrom bildirilmiştir; bu kadar çok sayıda fenotip bulunmasının nedeni farklı genlerde oluşan mutasyonlardır. Ektodermal displazili ailelerdeki kalıtım otosomal dominant, otosomal resesif ya da x-kromozomu aracılığıyla resesif olarak aktarılır.
Olguların bir bölümü, ailenin bir bireyinde ilk kez ortaya çıkan bir gen mutasyonuyla başlamış olabilir.
Olguların büyük bölümü TP63 geni mutasyonu kökenlidir. TP63 geni, tümör proteini olarak bilinen p63ün üretilmesinde etkilidir. p63 proteini, DNAnın belirli bölgelerine bağlanarak genlerin işlevlerini denetler. Ayrıca, hücrelerin çoğalmalarına ve büyümelerine, yapacakları işlere göre değişmelerine, olgunlaşmalarına ve gerektiğinde özkıyıma (apoptozis) yönelmelerine yardım eder. Ektodermal yapıların gelişiminde önemli etkileri olduğu için, TP63 mutasyonundan kökenli sendromlarda deri ve ekleri (kıllar, ter bezleri, yağ bezleri) ile dişler ve tırnaklar önemli düzeylerde etkilenirler.
Ektodermal displaziler
Görece sık görülen ektodermal displazili sendrom örnekleri: Hipohidrotik ektodermal displazi sendromu, AEC sendromu, Clouston sendromu, APECED sendromu, Ellis-van Creveld sendromu, Rapp-Hodgkin sendromu, Witkop sendromu, EEC1 sendromu, EEC3 sendromu, Zinsser-Cole-Engman sendromu, KID sendromu, Odontoonychodermal sendrom, Jadassohn-Lewandowsky sendromu, Papillon-Lefévre sendromu, Tricho-onycho-dental sendrom, TDO sendromu, ADULT sendromu, Cardiofaciocutaneous sendrom, Coffin-Siris sendromu, Costello sendromu, Kraniyoektodermal displazi, GAPO sendromu, Rothmund-Thompson sendromu, Trichodentoosseous sendrom, Elschnig (blepharo-chelio-dontic) sendromu, Dubowitz sendromu, Gorlin-Chaudry-Moss sendromu, Hallermann-Streiff sendromu, Johanson-Blizzard sendromu, Oculodentodigital sendrom, Oral-facial-digital (OFD) sendromlar kümesi, Haim-Munk sendromu, Heimler sendromu, LADD sendromu, OPD1 sendrom, Weyers acrodental dysostosis, Williams sendromu, Kohlschütter-Tönz sendromu, Pycnodysostosis, Marshall sendromu, Sener sendromu, Trichodental displazi, EEM sendromu, Zlotogora-Ogur sendromu, Schopf-Schulz-Passarge sendromu.
Tedavi
Tüm kalıtsal sendromlarda olduğu gibi ektodermal displazisi olan hastaların da sağıtılması olanaksızdır; ancak, yaşam niteliğini arttırıcı destekler verilebilmektedir.
Bayrağın yarıya çekilmesi

Bayrağın yarıya çekilmesi veya bayrağın yarıya indirilmesi, bir ülkenin bayrağın saygı, yas, tehlike sinyali veya bazı durumlarda bir selamlama sembolü olarak normal yüksekliğine kıyasla daha alçak bir seviyeye indirilmesini ifade eder. Bayrağı yarıya indirme geleneği 17. yüzyılda başlamıştır. Bazı kaynaklara göre bayrak indirmenin temelinde "görünmez bir ölüm bayrağına" yer açmak bulunmaktadır.
Bayrakların "yarıya çekilmesinin" hangi yükseklikte olması gerektiği ülkeden ülkeye farklılık göstermektedir ve çeşitli kuruluşlar tarafından genellikle bayrağın sadece kendi genişliği kadar alçaltılması önerilmektedir. Örneğin Birleşik Krallık bayrağı protokolüne göre, bayrak indirmek için İngilizce'de her ne kadar "yarım direk" anlamına gelen half-mast terimi kullanılsa da, bir bayrağın asla bayrak direğinin üçte ikisinin altına indirilmemesi gerektiği belirtilmektedir.
Suudi Arabistan bayrağı ile uluslararası olarak Somali'nin bir parçası olarak tanınan Somaliland'ın bayrağı kelime-i şehadeti içerdiği, Irak bayrağı tekbiri içerdiği, Afganistan bayrağı ise her ikisine de sahip olduğu için, ait oldukları devletler tarafından yarıya çekilmelerine izin verilmeyen dört bayrağı oluştururlar. Bayrağın yarıya çekilmesi Suudi Arabistan tarafından dine hakaret olarak görülmektedir.
Türkiye
Türk bayrağı, 10 Kasım 1938'de sabah saat 9'u 5 geçe ölen Mustafa Kemal Atatürk'ün anısına, her 10 Kasım'da, 09:05 ile gün batımı arasında yarıya indirilir. Diğer zamanlarda hükumet, Turgut Özal'ın ölümünde olduğu gibi Türk siyasetinin ana figürleri anısına saygı işareti veya ulusal yas esnasında bayrağın yarıya indirilmesi kararlaştırılabilir. Böyle bir karar verildiğinde, tüm hükumet binaları, ofisler, devlet okulları ve askeri üsler bayraklarını yarıya indirmektedir.
Yaser Arafat ile Papa II. John Paul'un ölümünden sonra olduğu gibi Türkiye'nin yabancı bir lidere sempatisini göstermek için hükumet tarafından bayrakların yarıya indirilmesi de kararlaştırılabilir. Ankara'daki Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki bayrak, durum ne olursa olsun asla yarıya indirilmez, Mustafa Kemal Atatürk'ün anıt mezarının yer aldığı Anıtkabir'deki bayrak ise sadece 10 Kasım'da yarıya indirilir. Yarıya çekilecek bayrak öncelikle tam yüksekliğine yükseltilmeli, daha sonra ise direğin yarısına indirilmelidir.
Raymond Hood

Raymond Hood, özellikle Chicago and New York şehirlerinde bulunan gökdelen tasarımları ile dikkat çeken Amerikalı mimar.
Hayatı
Raymond Mathewson Hood, 1881'de Pawtucket, Rhode Island'da (ABD) doğdu. Hood, Rhode Island, Pawtucket'te doğdu ve MIT'e kaydolmadan önce Brown Üniversitesi'ne gitti. Mezun olduktan sonra Hood, Boston'daki mimarlık firması Cram, Goodhue ve Ferguson'da ressam olarak çalıştı. Cram tarafından çalıştırılırken, Hood memleketi Pawtucket'teki Deborah Cook Sayles Halk Kütüphanesi üzerinde çalıştı. 1911'de Ecole des Beaux-Arts'a kabul edildi ve bir derece kazandı.
1922'de Ecole des Beaux-Arts'ta onunla tanışan New York mimarı John Mead Howells, Hood'u Howells'in yarışmaya davet edildiği Chicago Tribune bina yarışmasında ortağı olmaya davet etti. Howells ve Hood tarafından sunulan tasarım yarışmayı kazandı ve 41 yaşındaki Hood, New York'un en iyi mimarlarından biri olarak lanse edildi.
Hood kendini bir sanatçı olarak görmedi, ama kendisini imalat sığınağı olarak gördü, Mimar, ressam ve heykeltıraşın işbirliği hakkında çok fazla konuşma yapıldı; günümüzde işbirlikçiler mimarlar, mühendisler ve tesisatçılar. ... Binalar belirli amaçlar için inşa edilmiş ve bugünün binaları, içinde bulunan insanın bakış açısından eski binalardan daha pratiktir. ... Çaba ve rahatlığı görünüm veya efektten çok daha fazla düşünüyoruz. Hood'un tasarım teorisi, faydaya güzellik olarak değer verdiği için Bauhaus'un teorisiyle hizalandı:Güzellik, gözün alışkanlık tarafından alıştığı şekilde geliştirilmiş, bu gelişme yararlılık kalitesini azaltmadığı sürece faydalıdır. Bu faydaya rağmen, Hood'un tasarımları çatı bahçeleri, polikrom ve Art Deco süsleme gibi faydacı olmayan yönlere sahipti. Hood, tasarımlarının büyük ölçüde imar yasalarının pratikleri ve ekonominin kısıtlamaları ile belirlendiğinde ısrar edebileceği kadar, büyük binalarının her biri, Hood'un tasarım sanatının nihai sonuçta önemli bir faktör olduğunu gösterecek kadar farklıydı.
Ecole des Beaux-Arts'ta bir öğrenci iken, Hood daha sonra ortak olduğu John Mead Howells ile tanıştı. Hood sık sık hem mimarlık heykelleri hem de binaları için mimari heykeller ve projelerinin hamuru modellerini yapmak için mimari heykeltıraş Rene Paul Chambellan'ı kullandı. Hood'un General Electric tarafından yayınlanan 1930 tarihli bir broşürde "Gecenin Mimarisi" terimini icat ettiğine inanılıyor.
Hood 53 yaşında öldü ve Sleepy Hollow, New York'taki Sleepy Hollow Mezarlığı'na gömüldü.
Önemli Eserleri
Mori restaurant, Manhattan, New York, 1920;
Tribune Tower, Chicago, Illinois, 1924
American Radiator Building, ayrıca American Standard Building olarak da biliniyor, Manhattan, New York, 1924
Ocean Forest Country Club, Myrtle Beach, Güney Carolina, 1926-1927
Ideal House, London, 1929
Daily News Building Manhattan, New York, 1929
Masonic Temple, Scranton, Pensilvanya, 1930
Rockefeller Center, Manhattan, New York, 1933-37,
McGraw-Hill Building, Manhattan, New York, 1931
Web servis

Web servis, elektronik cihaz tarafından başka bir elektronik cihaza sunulan, World Wide Web üzerinden birbirleriyle iletişim kuran yapıların bütününe verilen isimdir. Bir Web servisinde, HTTP gibi bir Web teknolojisi orijinal olarak insandan makineye iletişim için tasarlanmıştır. HTML, XML, JSON gibi makine tarafından okunabilen dosya formatlarını aktarmak için kullanılır.
Web servisleri (genel)
AJAX (Eşzamansız JavaScript ve XML)
AJAX (Eşzamansız Javascript ve XML), Web servislerinde yaygın olarak kullanılan bir tekniktir. AJAX, sahne arkasındaki bir web sunucusuyla veri alışverişi yaparak web sayfalarının eşzamansız olarak güncellenmesini sağlar. Böylece, bir web sayfasının bölümlerini tüm sayfayı yeniden yüklemeden güncelleyebilir. AJAX ismi bazı insanlar için yanıltıcıdır. AJAX uygulamaları verileri taşımak için XML kullanabilir, ancak verileri JSON metni olarak taşımak XML'e kıyasla daha yaygındır.
REST (Temsili Durum Aktarımı)
Web protokolleri ve teknolojilerini kullanan bir dağıtık sistemdir. REST prensiplerini sağlayan sistemler, RESTful olarak sıfatlandırılır.
İşaretleme dillerini kullanan web servisleri
JSON-RPC
JSON-WSP
Representational state transfer (REST) versus remote procedure call (RPC)
Web Services Conversation Language (WSCL)
W3C tarafından geliştirilen Web Services Description Language (WSDL)
Web Services Flow Language (WSFL)
BPEL
Web template
WS-MetadataExchange
XML Interface for Network Services (XINS)
Web API
Web API, bir web sunucusu veya web tarayıcısı için bir uygulama programlama arabirimidir. Web API adından da anlaşılacağı gibi, HTTP protokolü kullanılarak web üzerinden erişilebilir. Web API bir kavramdır, teknoloji değil. Java, . NET gibi farklı teknolojileri kullanarak Web API geliştirilebilir. Örneğin, Wiki RESTful API'leri, Wiki sayfalarını düzenleyebilme, talep edebilme, sıralayabilme ve bunlara erişebilme gibi işlevler sunar.
Kara Köprü

Kara Köprü, Diyarbakır'da yer alan bir köprüdür. Dicle Nehri'nin bir kolu olan Karasu üzerinde yapılmış, Mardin yolunun 23 km'sindeki Kırma Sırt beldesinin içerisinde yer almaktadır. Köprünün üzerinde hangi yıl ya da dönemde yapıldığına dair bir yazıt yoktur fakat 12 veya 13. yüzyılda yapılmış olabileceği tahmin edilmektedir. Köprü toplam beş gözden oluşur ve boyu 73,90 m; genişliği 5,70 m'dir. Memba yüzdeki sel yaranlar basık üçgen, prizmatik külahlarla örtülmüştür. Tamamen kesme taştan inşa edilmiştir. Köprü korkulukları yok denecek kadar alçak seviyede tutulmuştur. Üstü düz geçilen yapıda çeşitli dönemlere ait onarım izleri bulunmaktadır. Köprünün yapı malzemesi incelendiğinde farklı dönemlerde onarım geçirdiği anlaşılmaktadır.
Terminal sinir

Terminal sinir veya "0. kranial sinir" olarak adlandırılan sinir ilk kez 1878 yılında bir Alman bilim insanı olan Gustav Fritsch tarafından köpek balığı beyninde keşfedilmiştir. İnsanlarda ilk kez 1913 yılında gösterilebilmiştir. 1990'da yapılan araştırmalarda insanlarda da görülen bir sinir olduğu tespit edilmiştir. Sinir "Kranial sinir XIII", "Sinir 0", "Sinir N" ve "NT" isimleri ile de kullanılmıştır.
Yapısı
Fritsch'in köpek balığı beyninden 1878'de şematize ettiği resmin orijinalinde terminal sinir görünmektedir. Terminal sinire ait mikroskopik lifler myelinsizdir ve gyrus rektusun etrafındaki subaraknoid alanda bulunmaktadır. Bu pleksus kribriform tabakadan olfaktor üçgenin arkasından, olfaktor gyrusun iç kısmından lamina terminalise ulaşır. Terminal sinir genellikle otopsi serilerinde izlenebilir. Normal bir kranial sinire göre çok ince olmasından dolayı otopsilerde izlenebilmesi için dikkatli diseksiyon yapılması gerekir. Bu sinirin fonksiyonları henüz tartışılmaktadır ve güncel anatomi kaynaklarında bahsi geçmemektedir.
Gelişimi
2004'te zebrafish üzerinde bu sinirin gelişimsel özellikleri incelenmiştir. Terminal sinir ile olfaktor sinir arasındaki bağlantılar insan embriyolarında detaylı olarak çalışılmıştır.
Fonksiyonu
Her ne kadar olfaktor bulbusa çok yakın olsa da kokunun değerlendirildiği bu ganglionda terminal sinirin bağlantısı bulunmamaktadır. Terminal sinirin feromonları algılama ile ilgili fonksiyonu olduğu düşünülmektedir. Bu hipotez daha sonra sinirin memelilerde cinsel davranışların düzenlendiği medial ve lateral septal çekirdekler, pre-optik çekirdekle bağlantısı olduğu ve bu sinirin kesildiği hamsterlarda karşı cins ile eşlemelerin azaldığı gösterilmesi üzerine güçlenmiştir.
Ek resimler
Ballistik Boyz from Exile Tribe

Ballistik Boyz from Exile Tribe, yedi kişilik bir dans ve vokal grubudur. Exile Tribe'nin alt gruplarından biridir.
Grup, Vocal Battle Audition 5 sırasında Hiro ve Doberman Infinity işbirliğinde kuruldu.
Grup, Exile Tribe'nin alt birimleri içerisinde, tüm üyelerin dans ederken şarkı söylediği ve rap yaptığı ilk gruptur.
Ballistik Boyz, 22 Mayıs 2019'da ilk albümleri BALLISTIK BOYZ ile çıkış yaptı.
Geçmiş
2018 : Oluşum ve Çıkış öncesi
Nisan 2018'de Exile Hiro ve Doberman Infinity, "Vocal Battle Audition 5"den 4 finalist, rap bölümünden sorumlu Ryusei Kainuma ve Riki Matsui ve vokal bölümünden sorumlu Ryuta Hidaka ve Yoshiyuki Kanou ve üç üye seçerek yeni bir grup üretmeye karar verdiler. 2014'ün "Global Japan Challenge"in kazananı Miku Fukahori, Rikiya Okuda ve Masahiro Sunada olmuştur.
1 Mayıs 2018'de grubun oluşumu TBS TV şovu "Weekly Exile"de duyuruldu.
12 Mayıs'tan itibaren grup, Fantastics Musha shugyō "FANTASTICS yume-sha shugyō FANTASTIC 9" un açılış etkinliğine katıldı. Ayrıca 14, 15 ve 16 Temmuz 2018'de Dance Earth Party'nin 3 günlük Dance Earth Fesival 2018 ~Splash Summer~ festivalinin açılış etkinliği olarak performans sergilediler
2019-günümüz: Büyük çıkış ve Battle of Tokyo
2-31 Mart 2019 tarihleri arasında, Balistik Boyz kendi "Musha shugyō"larını başlattı.
31 Mart'ta, grubun 22 Mayıs'ta kendi adını taşıyan bir albümle ilk çıkışı yapılacağı açıklandı. Aynı gün grup, Los Angeles'ta çekilen "Tenhane 1000%" şarkısı için ilk resmi müzik videosunu yayınladı.
Haziran 2019'da LDH'nin tüm Jr. Exile gruplarını içeren projesi "Battle of Tokyo" başladı. Bu ay boyunca 4 grup, 3 Temmuz 2019'da "Battle Of Tokyo 〜Enter The Jr. Exile〜" adlı tam bir albüm çıkarana kadar her hafta işbirlikli single'ları yayınladı. Albümün çıkışıyla birlikte, gruplar canlı performans sergiledi.
28 Ağustos'ta Ballistik Boyz'un ilk single'ı "44Raiders"ı, 23 Ekim'de bir dizi yayınlama etkinliği eşliğinde çıkaracağı açıklandı. Eylül ayında, grup Malezya ve Tayvan'da performanslar düzenledi ve yakın gelecekte Endonezya, Tayland ve Vietnam'da da sahne alacaklarını açıkladı. 1 Ekim'de, yeni single'larının başlık parçası için müzik videosunu yayınladılar ve aynı zamanda kendi YouTube kanallarını açtılar.
Asya'nın farklı ülkelerinde performans gösterdikten sonra, grubun 12 Şubat 2020'de ikinci single'ı "Anti-Hero's"u piyasaya süreceği ve ilk ulusal turu Ballistik Boyz Live Tour 2020 "BBZ", ikinci single'ın Anti-Hero's şarkısı, Balistik Boyz'un hayatından gerçekten inandığınız şeyi takip etme mesajını içeriyor: 'Kendinize inanır ve korkusuzca savaşırsanız, gerçekten parlayacaksınız.'
Üyeler
Diskografi
Mini albümleri
Single'lar
Digital Single'lar
Katıldıkları Çalışmalar
Konserler
Ana sanatçı olarak
Online Konserler
Katılımcı grup olarak
Ödüller
Nina Foch

Nina Foch ( doğum adı: Nina Consuelo Maud Fock; 20 Nisan 1924 5 Aralık 2008), Hollanda doğumlu Amerikalı aktris, eğitimci ve film yönetmeni.
Yaşamı ve kariyeri
20 Nisan 1924'te Leiden, Hollanda'da doğan Foch aktif kariyeri dışında oyuncu eğitmenliği yaptı. Yer aldığı yapımlar arasında; An American in Paris (1951), Executive Suite (1954), The Ten Commandments (1956), ve Spartacus (1960) vb. sayılabilir. Üç evlilik geçirmiş bir çocuk sahibiydi.
Ölümü
Fock 5 Aralık 2008'de Los Angeles, Kaliforniya'da 84 yaşında vefat etti. Cenazesi yakılmıştır.
Filmografi
Sinema
1943: The Return of the Vampire
1944: Cry of the Werewolf
1944: Shadows in the Night
1944: She's a Soldier Too
1944: She's a Sweetheart
1945: Boston Blackie's Rendezvous
1945: Escape in the Fog
1945: I Love a Mystery
1945: My Name Is Julia Ross
1945: Prison Ship
1945: A Song to Remember
1948: The Dark Past
1949: Johnny Allegro
1949: The Undercover Man
1951: An American in Paris
1951: St. Benny the Dip
1952: Young Man with Ideas
1953: Fast Company
1954: Executive Suite
1955: Illegal
1955: You're Never Too Young
1956: The Ten Commandments
1956: Three Brave Men
1960: Spartacus
1960: Cash McCall
1973: Salty
1978: Jennifer
1993: Morning Glory
1998: Hush
Televizyon filmleri
1950: Pulitzer Prize Playhouse
1951: Two Girls Named Smith
1952: That Reminds Me
1952: Chesterfield Presents
1953: The Philip Morris Playhouse
1955: Playwrights '56
1957: The Tex and Jinx Show
1960: Moment of Fear
1974: Salty
1985: Shadow Chasers
Televizyon dizileri
1959: Ten Little Indians
1968: Penelope Beware!
1972: The Scarecrow
1992: In the Arms of a Killer
1998: Family Blessings
Video filmler
2010: The Nina Foch Course for Filmmakers and Actors
Sedat Hüseyin

Sedat Hüseyin (24 Kasım 1946 - 22 Nisan 2020), Bangladeşli bürokrat ve siyasetçi.
Yaşamı
Hüseyin 24 Kasım 1946'da Noakhali Bölgesi, Bangladeş'te doğdu. Dakka Üniversitesi ve Amerika Birleşik Devletleri'nde Boston Üniversitesi'nde öğrenim gördü. 2007-2011 yılları arasında Bangladeş Kamu Hizmeti Komisyonu Başkanı olarak görev yaptı.
Özel yaşamı ve ölümü
Evli olup bir kız ve bir erkek çocuk sahibi olan Sedat Hüseyin 22 Nisan 2020'de Dakka, Bangladeş'te böbrek yetmezliği tedavisi gördüğü bir hastanede 73 yaşında vefat etti.
Michel Parisse

Michel Parisse (1 Mayıs 1936, Void-Vacon, Fransa - 5 Nisan 2020, Paris, Fransa), Fransız tarihçi ve akademisyen. Paris Sorbonne Üniversitesi'nde profesör olarak çalıştı.
Yaşamı ve kariyeri
1 Mayıs 1936'da Void-Vacon, Fransa'da doğan Parisse 1959'da "İnsanların Toplanma Tarihi" konusunda ilk önemli araştırmaya imza attı. İlki 1966'da olmak üzere iki doktora derecesi aldı. Tezini Actes des éveques de Metz (1120-1179) adıyla verdi. İkinci doktorasını 1975'te La noblesse lorraine (xie xiiie siècle) teziyle vermiştir. 1965-1993 yılları arasında Nancy Üniversitesi'nde profesörlük görevini yürüttü. 1983-1993 yılları arasında Orta Çağ metinleri ve anlamları üzerine araştırmalar yapan ARTEM'in yöneticisiydi. 1985'ten 1991 yılları arasında Almanya'daki Fransız Tarihi Misyonu'nu yöneten Parisse son olarak 1993-2002 yılları arasında Sorbonne Üniversitesi'nde Orta Çağ tarihi profesörü olarak çalışmıştır.
Ölümü
Michel Parisse 5 Nisan 2020'de Paris, Fransa'da COVID-19 hastalığı sonucunda 83 yaşında öldü.
Yeşilköy Tren İstasyonu

Yeşilköy Tren İstasyonu, eskiden Ayastefanos Tren İstasyonu, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, Bakırköy ilçesi Yeşilköy Mahallesi'nde Eski Havaalanı Caddesi ve Halkalı Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonudur.
İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Chemins de fer Orientaux / Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından Rumeli Demiryolu için inşa edilerek 22 Temmuz 1872'de Ayastefanos Tren İstasyonu adıyla hizmete girmiştir.
TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yeniden inşa edilerek 4 Aralık 1955'te tekrar hizmete giren istasyon, 1955 - 2013 yılları arasında B1 (Sirkeci - Halkalı) Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Marmaray projesinin inşası kapsamında 1 Mart 2013'te kapatılmış ve yeniden inşa edilerek 12 Mart 2019'da tekrar hizmete girmiştir.
İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen B1 (Halkalı - Gebze) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Hatlar
TCDD
İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu
(Halkalı - Gebze)
Hizmetler
İstasyon yapısı
Platform yapısı
Güzergah
Çevre alanı
İstanbul Hava Kuvvetleri Müzesi
Yeşilköy 50. Yıl Anadolu Lisesi
Görseller
Dimitri Diatchenko

Dimitri Diatchenko (11 Nisan 1968, San Francisco, Kaliforniya 23 Nisan 2020, Daytona Beach, Florida), Ukrayna asıllı Amerikalı aktör, dövüş sanatları ustası ve müzisyen.
Yaşamı ve kariyeri
Diatchenko 11 Nisan 1968'de San Francisco, Kaliforniya'da Ukrayna kökenli bir ailenin oğlu olarak doğdu. 1997'de başladığı oyunculuk kariyerini 2017 yılına kadar aktif olarak sürdürdü. Yer aldığı bazı yapımlar arasında; Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008), Get Smart (2008), ve Chernobyl Diaries (2012) sayılabilir.
Özel yaşamı ve ölümü
Oyunculuk ve müzik dışında bir dönem profesyonel dövüş sanatlarıyla ilgilenen Diatchenko'nun karate ve tekvandoda başarılı dereceleri bulunmaktadır. Evli olup üç kız çocuğu vardır. Ukrayna asıllı Amerikalı oyuncu, dövüş sanatları ustası ve müzisyen Dimitri Diatchenko 23 Nisan 2020'de Daytona Beach, Florida'daki evinde 52 yaşında ölü olarak bulundu.
Filmografi
Sinema
2008: Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull
2008: Get Smart
2012: Chernobyl Diaries
2013: Clubhouse
Televizyon filmleri
2013: Project: SERA
Yeşilyurt Tren İstasyonu (İstanbul)

Yeşilyurt Tren İstasyonu, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, Bakırköy ilçesi Yeşilköy Mahallesi'nde Rauf Orbay Caddesi ve Yeşilyurt İstasyon Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.
İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu üzerinde yer alan istasyon, TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla inşa edilerek 4 Aralık 1955'te hizmete girmiştir. İstasyon, 1955 - 2013 yılları arasında B1 (Sirkeci - Halkalı) Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Marmaray projesinin inşası kapsamında 1 Mart 2013'te kapatılmış ve yeniden inşa edilerek 12 Mart 2019'da tekrar hizmete girmiştir.
İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen B1 (Halkalı - Gebze) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Hatlar
TCDD
İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu
(Halkalı - Gebze)
Hizmetler
İstasyon yapısı
Platform yapısı
Güzergah
Çevre alanı
İstanbul Hava Kuvvetleri Müzesi
Hava Harp Okulu Lojmanları
Görseller
Kahi Kahiaşvili

Kahi Kahiaşvili ya da Akakios Kakiasvilis ( ; d. 13 Temmuz 1969; Tshinvali, Güney Osetya ÖO, Gürcistan SSC, SSCB), Gürcü-Yunan halterci. Olimpiyat Oyunları'nda arka arkaya üç altın madalya kazanan yalnızca dört halterciden biridir. İlkini Barselona 1992'de Birleşik Takım ile yarışarak daha sonraki iki madalyayı ise Atlanta 1996 ve Sidney 2000'de Yunanistan vatandaşı olarak kazandı. Üç kere (1995, 1998, 1999) dünya şampiyonu oldu, dünya şampiyonalarında (1993 ve 1994) iki kez gümüş madalya kazandı ve kariyeri boyunca ikisi koparma, dördü silkme ve biri de toplam olmak üzere yedi dünya rekoru kırdı.
Kişisel hayatı
Kahiaşvili, Gürcistan'ın Tshinvali şehrinde Gürcü bir baba ve Yunan bir annenin çocuğu olarak dünyaya geldi.
Kariyeri
Kahi Kahiaşvili ilk olarak 1989'daki dünya gençler şampiyonasında yer aldı. Bu şampiyonada koparmada 170, silkmede 225 ve toplamda 395 kg'lık kaldırışıyla 90 kg kategorisinde altın madalyaya ulaştı.
Birleşik Takım'ı temsil ederek yarıştığı 1992 yılındaki Avrupa şampiyonası ve Olimpiyat Oyunları'nda 90 kg'da altın madalya kazandı. 1994'teki Avrupa şampiyonasına kadar uluslararası düzeyde Gürcistan adına yarıştı ve daha sonra Yunanistan'a göç etti. Yunanistan'ı temsilen dünya şampiyonalarında 1994'te ikinci; 1995, 1998 ve 1999'da ise dünya şampiyonu oldu. 1996 ve 2000'de iki Olimpiyat altın madalyası daha kazanarak Olimpiyatlarda üst üste üç altın madalya kazanan dört halterciden biri olma başarısını elde etti.
Ayrıca 1993, 1995 ve 1996'da da Avrupa şampiyonu olan Kahiaşvili, Atina'daki 2004 Yaz Olimpiyatları'na katıldı ancak silkmedeki üç hakkında da başarılı bir kaldırış yapamayarak yarışmayı tamamlayamadı.
2010 yılında Uluslararası Halter Federasyonu Onur Listesi'ne seçildi.
Yarışma sonuçları
Kariyerinin en iyi kaldırışları
Koparma: 188.0 kg 1999 Atina, 94 kg (Dünya rekoru).
Silkme: 235.0 kg 1992 Yaz Olimpiyatları, 90 kg.
Toplam: 412.0 kg (188.0 + 225.0) 1999 Atina, 94 kg (Dünya rekoru).
Toplam: 420.0 kg (185.0 + 235.0) 1996 Yaz Olimpiyatları, 99 kg.