Sotiria Bellu

Sotiria Bellou (Yunanca: Στηρία Μπέλλου, 22 Ağustos 1921 - 27 Ağustos 1997), ünlü Yunan şarkıcı ve Yunan rebetiko tarzı müzik sanatçısı. En meşhur rebetisa'dır, birçok müzik rehberinde yer almış ve Music of the Outsiders adlı bir 1984 İngiliz belgeselinde katkıda bulunmuştur. 14 Mart 2010'da Alpha TV, Bellou'yu ülkenin fonografik çağında en üst düzey kadın sanatçılar (1960'tan beri) içinde 22. sırada göstermiştir.
İlk yılları
Bellou, Eğriboz Adası'nda Halia'da (şimdi Chalkida kasabasının bir parçası olan Drosia) doğmuştur. Zengin bir ailenin beş çocuğundan en büyüğüydü. Adını Shimatari'da Ortodoks bir rahip olan büyükbabasından almıştır ve büyükbabasına oldukça düşkündü. Küçük bir kızken Sotiria, büyükbabasıyla birlikte kiliseye gitmiş ve dini melodileri ve Bizans ilahilerini özümsemiştir. Üç yaşında şarkı söylemeye başlamış ve kısa bir süre sonra telden ve tahtadan kendi gitarlarını yapıp çalmaya başlamıştır. Babası Kyriakos Bellos, Chalkida'nın kuzey kesiminde Neapolis'te bir bakkal işleten biriydi. Popüler şarkıcı Sofia Vembo'nun yer aldığı "Küçük Göçmen" (I prosphygopoula) filmi, sanat kariyere devam etmesi için onu zorlamıştır. Dönemin muhafazakar bir kadını olan annesi Eleni, kızının isteklerini duyduğunda onu dövmüş ve sanatsal kariyerine devam etmemesini istemiştir. Fakat babası kızına bir gitar satın almış ve özel ders ayarlamıştır.
Kariyeri
1940 yılında Atina'ya taşınmaya karar vermiştir. Atina'ya gelişi II. Dünya Savaşı (28 Ekim 1940 - İtalya'nın Yunanistan'a savaş ilan ettiği gün) ile çakışmış ve Bellou için yeni bir zorlu dönem başlamıştır. Ailesi kızıyla tamamen irtibatı kaybetmiş ancak yedi yıl sonra rebetiko bestecisi Vassilis Tsitsanis ile şarkı söylerken ona rastlamıştır. Bu süreçte zengin bir avukatın evinde bir hizmetçi, bir pasteli (παστέλι) satıcısı ve bir bavul taşıyıcısı olarak birçok farklı işte çalışmıştır. Bir gece, Atina şehir merkezinin Eksarhia semtindeki bir rebetiko kulübünde garson olarak çalışırken bir müşteri ile bahse girdikten sonra iki şarkı söylemiştir. O sırada orada bulunan Kimonas Kapetanakis, Bellou'nun yeteneğini fark etmiştir. Güçlü ve melodik sesine aşık olan Tsitsanis ile tanışmış ve 78 rpm gramofon kayıtlarının ilkini kaydetmeye başlamıştır.
1948 yılının aralık ayında bir grup sağcı tarafından dövüldükten sonra, Tzimis o Hontros kulübünden Markos Vamvakaris ile birlikte çalıştığı Panagaki ye taşınmıştır.
Rosiniol, Tzimis o Hontros, Hydra, Triana, Falirikon ve bunun gibi Atina'nın en iyi müzik kulüplerinde şarkı söylemiştir. Dönemin değişmesi ve rebetikoya ilginin azalmasıyla Sotiria, neslinin diğer birçok sanatçısı gibi, gece kulüplerinde çok az iş bulmuştur. 1960'ların ortalarında başlayan ve 1980'lerde doruğa ulaşan gençler arasında bir kültürel uyanış duygusu oluşmuş ve rebetikoya yeni bir ilgi başlamıştır. Sotiria birçok kayıtta yer almış ve rebetikonun yeni çağına katkı sunmuştur.
Çalışmaları
1941'den 1976'ya kadar olan kariyeri boyunca en iyi rebetiko bestecileriyle işbirliği yapmıştır. En büyük hitlerinden bazıları şunlardır:
Synefiasmeni Kyriakh (Συννεφιασμένη Κυριακή) (Cloudy Sunday), Vassilis Tsitsanis ile
Kavourakia (Καβουράκια), Vassilis Tsitsanis ile
Otan pineis stihn taverna (Όταν πίνεις στην ταβέρνα), Vassilis Tsitsanis ile
Kane ligaki ypomoni (Κάνε λιγάκι υπομονή), Vassilis Tsitsanis ile
Pos tha perasei i vradia (Πώς α περάσει η βραδιά), Yannis Papaioannou ile
Kane kourayio kardia mou (Κάνε κουράγιο καρδιά μου), Yannis Papaioannou ile
Anoixe, anoixe (Άνοιξε, άνοιξε), Yannis Papaioannou
O naftis (Ο ναύτης), Giorgos Mitsakis ile
To svisto fanari (Το σβηστό φανάρι), Mitsakis ile
Eipa na sviso ta palia (Είπα να σβήσ τα παλιά), Apostolos Kaldaras ile
Laiko Tsigaro (Λαϊκό τσιγάρο), Apostolos Kaldaras ile