turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Sütyen bedeni

Sütyen bedeni (sutyen ölçüsü veya göğüs ölçüsü olarak da bilinir), bir sütyenin ölçü özelliklerini gösterir. Dünya çapında kullanımda olan bir dizi sütyen boyutlandırma sistemi vardır. Sütyen boyutları genellikle kadının gövdesi etrafındaki bandın boyutunu belirten bir sayıdan oluşur. Sutyen kap boyutları ilk olarak 1932'de icat edilirken, bant boyutları 1940'larda popüler hale geldi. Her bir göğsün boyut boyutlarının belirlenmesinin pratik olmaması nedeniyle, sütyen kabının hacmi veya fincan boyutu, bant uzunluğu ile göğüs üstü ölçüm arasındaki farka dayanmaktadır.
Kadın göğüslerinin şekli, boyutu, konumu, simetrisi, aralığı, sıkılığı ve sarkması önemli ölçüde değişir. Üreticilerin sütyen ölçüsü etiketleme sistemleri ülkeden ülkeye değişmektedir, çünkü uluslararası standart yoktur. Bir ülke içinde bile, bir çalışma sütyen beden etiketinin ölçülen beden ölçüsünden tutarlı bir şekilde farklı olduğunu buldu. Bir ülke içinde bile, bir çalışma sütyen beden etiketinin ölçülen beden ölçüsünden tutarlı bir şekilde farklı olduğunu buldu. Tüm bu faktörlerin bir sonucu olarak, kadınların yaklaşık% 25'i düzgün takılmış bir sütyen bulmakta zorlanıyor ve bazı kadınlar göğüslerinin benzersiz şekli nedeniyle özel yapım sütyen almayı tercih ediyor.
Sütyen bedenleri
Silvia Kutscher

Silvia Kutscher (d. 29 Aralık 1967 ) Alman dilbilimcidir.
Hayatı
Kutscher, 1989-1995 yılları arasında Köln Üniversitesi'nde tarih, genel dilbilim ve Alman dili ve edebiyatı bölümlerinde eğitim gördü. 1997'den 1999'a kadar Kuzey Ren-Vestfalya Yüksek Lisans Fonu'ndan doktora bursu aldı. 2000'de doktorasını, 2007'de habilitasyonunu aynı üniversitede tamamladı.
2016'dan beri Berlin'deki Humboldt Üniversitesi Arkeoloji Enstitüsü'nde Çoklu Biçimli İletişim Teorisi ve Tarihi profesörüdür.
Şurnuh

Şurnuh ( ) Ermenistan'ın Sünik bölgesindeki Goris Belediyesi'nde yer alan bir köy. Köy, Birinci Dağlık Karabağ Savaşı'ndan önce ağırlıklı olarak Azeri nüfusa sahip olsa da 1989'dan beri nüfusun çoğunluğu Ermenilerden oluşuyor. 2020 Dağlık Karabağ Ateşkes Antlaşması'nın bir parçası olarak Kubadlı Azerbaycan'a iade edildiğinde, daha önce belirsiz olan Ermenistan-Azerbaycan sınırının köyün içinden geçtiği tespit edildi. Sonuç olarak köyün 12 hanelik küçük bir kısmı Azerbaycan'ın kontrolüne girdi.
Cyprus Mail

Cyprus Mail (), Kıbrıs Cumhuriyeti'nde yayınlanan tek İngilizce günlük gazetedir. İlk kez 1945 yılında yayımlanmaya başlayan gazete, pazartesi hariç her gün yayınlanmakta ve yerel makalelerin çoğu internet sitesi aracılığı ile okuyucuya sunulmaktadır. Berliner formatındaki gazetenin günlük tirajı 2500 adettir. Merkezi Güney Lefkoşa'da yer alan gazetenin yayın kurulu başkanlığını 19972003 ve 2013-2018 yılları arasında Kıbrıs Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı yapan İoannis Kasulidis üstlenmektedir.
Cyprus Mail, Cyprus Times'ın 1960'ta sona ermesiyle, 1979'da Cyprus Weekly'nin kuruluşuna kadar 19 yıl boyunca Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki tek İngilizce gazete olarak kaldı. Bağımsız bir siyasi pozisyon aldığını ve hiçbir yerel siyasi bağlantısının bulunmadığını iddia etmesine rağmen, bağımsız gözlemciler tarafından politik olarak muhafazakar ve sağa eğilimli bir yayın olarak kabul edilmektedir. Cyprus Mail geçtiğimiz 70 yıldan fazla bir süre boyunca küçük özel bir ekiple, İngiliz sömürge yönetimi periyodunu, 15 Temmuz 1974 Darbesi, Türkiye'nin 1974'te adaya müdahalesi ve bölünmüş adayı bir araya getirmek için on yıllarca süren müzakerelerin yanı sıra adayı ve insanlarını konu alan sayısız skandal, cinayet ve insan hikayelerinin de yer aldığı Kıbrıs adası'nın modern tarihindeki önemli olayları ele aldı.
Gazete, geçmişte başsavcı yardımcısı Rikos Erotokritu'ya rüşvet vermekten suçlu bulunan avukat ve eski EOKA üyesi Andreas Neokleus tarafından 2019 yılında satın alındı. Cyprus Mail'in mülkiyetinin değişmesinden bir gün sonra, Neokleus'un mahkumiyetine atıfta bulunan makalelerin gazetenin web sitesinden kaldırılması eleştirildi.
Josefine Swoboda

Josefine Swoboda (29 Ocak 1861 Viyana - 27 Ekim 1924 Viyana) Avusturyalı bir portre ressamıydı. Dönemimin en aktif Viyana portre ressamlarından biridir.
Yaşamı
Josefine Swoboda Viyanalı bir sanatçı ailesinden gelmektedir. Portre ressamı Eduard Swoboda'nın (1814-1902) ve ikinci eşi Josefine'nin (1839-1906) kızı ve ressam Rudolf Swoboda'nın (1859 -1914) kız kardeşidir. Amcaları manzara ve hayvan ressamı Rudolf Swoboda (1819-1859) ve oryantalist Leopold Carl Müller (1834-1892) idir. Babasıyla ilk resim derslerinden sonra 1878'den 1886'ya kadar Viyana Uygulamalı Sanatlar Üniversitesi'nde Ferdinand Laufberger ve Julius Victor Berger altında Österreichisches Museum für Kunst und Industrie'''de (Avusturya İmparatorluk Kraliyet Sanat ve Sanayi Müzesi) çalışmalara katıldı.
Constantin von Wurzbach, 1880'de Avusturya İmparatorluğu Biyografik Ansiklopedisi'nde onun hakkında şunları yazmıştır: "Mükemmel çalışması hızlı satış buluyor ve 19 yaşındaki en güzel umutlara hak kazanan tek sanatçı."
Josefine Swoboda'nın eserleri çoğunlukla suluboya, çoğunlukla portrelerdir. 1886'dan itibaren düzenli olarak Viyana Künstlerhaus'ta temsil edildi ve Hamburg (1887), Münih ve Berlin'de (1888) sergilere katıldı. Resimleri 1893 Chicago Dünya Fuarı'nda da sergilendi. Muhtemelen erkek kardeşi ve İngiliz kraliyet evinde ressam olarak çalışan Heinrich von Angeli'nin tavsiyesi üzerine, 1890'da Kraliçe Victoria'nın saray ressamı unvanını aldı. Kesintilerle ve genellikle sadece yaz aylarında 1899'a kadar İngiltere'de bulundu ve burada kraliyet ailesini ve saraydaki kişileri sayısız suluboyada tasvir etti. Resimleri bugün hala Windsor Kalesi'ndeki Kraliyet Koleksiyonu'nda sergilenmektedir.
Josefine Swoboda ayrıca, Franz Joseph I'den ve çevresindeki diğer soylu evlerden sayısız sipariş alarak Viyana'nın en aktif portrecilerinden biri oldu. 1902'den itibaren "Salon Pisko" da "Gruppe der 8 Künstlerinnen" tarafından "Acht Künstlerinnen und ihre Gäste" (Sekiz kadın sanatçı ve misafirleri) sergilerinde temsil edildi. Çalışmalarından bazıları Viyana Müzesi'nde ve Albertina Müzesi'nin Viyana'daki grafik koleksiyonunda bulunmaktadır. 1886'dan itibaren "Avusturya (güzel sanatlar) Sanatçılar Topluluğu" olan "Künstlerhaus"'a üye oldu.
Okumalar
Zemen, Herbert (2004): Die Porträtmalerin Josefine Swoboda. 18611924. Leben und Werk.'' Viyana ()


("S. 84" e doğrudan bağlantı )
El-Sinabra Muharebesi

El-Sinabra Muharebesi (1113), Kudüs Kralı I. Baudouin liderliğindeki bir Haçlı ordusu, Selçuklu Sultanı tarafından gönderilen ve Musul emiri Mevdud bin Altuntegin tarafından komuta edilen bir Müslüman ordusu tarafından yenilgiye uğratıldı.
Arka plan
1110'dan başlayarak, Bağdat'taki Büyük Selçuklu Sultanı Muhammed Tapar, peş peşe altı yıl boyunca Haçlı devletlerinin işgalini emretti. "1110, 1112 ve 1114'te hedef Urfa şehriydi; 1113'te Celile istila edildi ve 1111 ve 1115'te Asi Nehri'nin doğusunda Halep ile Şayzar arasında kalan Latin mülkleri."
1110'da Edessa'ya yapılan saldırı şehri ele geçirmeyi başaramadı. 1111'de Mevdud, Şayzar Muharebesi'nde Baudouin'in Frenk ordusuyla savaşan bir orduyu yönetti. Daha sonra Müslüman liderin ordusu başarı ve talan eksikliği nedeniyle dağıldı. 1112 ve 1114'te Urfa'ya karşı Müslüman karşı saldırı zayıftı. Diğer dört yıl içinde, Haçlı devletleri - Kudüs Krallığı, Antakya Prensliği, Trablus Kontluğu ve Urfa Kontluğu - savunmada güçlerini birleştirdiler.
Muharebe
1113'te Mevdud, Şam Atabegi Tuğtekin'e katıldı ve birleşik orduları Celile Gölü'nün güneyindeki Ürdün Nehri'ni geçmeyi hedefledi. I. Baudouin, El-Sinabra köprüsünün yakınında savaş teklif etti. Mevdud, I. Baudouin'i hızla savaşa sokmak için sahte bir geri çekilme taktiği kullandı. Frenk ordusu, beklenmedik bir şekilde ana Türk ordusuyla karşılaştığında şaşırdı ve yenildi.
Hayatta kalan Haçlılar uyumlarını korudular ve kamplarını güçlendirdikleri iç denizin batısındaki bir tepeye geri çekildiler. Bu pozisyonda Trablus ve Antakya'dan takviye edildiler, ancak hareketsiz kaldılar. El-Sinabra'dan sonra bir dizi Hristiyan hacı da orduya katıldı.
Haçlıları yok edemeyen Mevdud, onları ana ordusuyla birlikte onları izlerken, kırsal kesimi yıkmak ve Nablus kasabasını yağmalamak için baskın birlikleri gönderdi. Mevdud bu konuda Selahaddin Eyyubi'nin Belvoir Kalesi Muharebesi (1182) ve Afula Muharebesi (1183) ile işaretlenen iki seferinde kullandığı stratejisinin öncüsü oldu. Bu kampanyalarda olduğu gibi, Frenk saha ordusu ana Müslüman ordusuna karşı çıkabilir, ancak baskın kuvvetlerinin mahsullere ve kasabalara büyük zarar vermesini engelleyemezdi.
Türk akıncıları Haçlı topraklarında özgürce dolaşırken, yerel Müslüman çiftçiler onlarla dostane ilişkilere girdiler. Bu durum, nihayetinde toprağın ekicilerinden gelen kiralara bağlı olan Frenk toprak ağalarının derinden rahatsız etti.
Neticesi
Mevdud, zaferinden sonra kalıcı fetihler yapamadı. Kısa süre sonra öldürüldü ve Aksungur el-Porsuki, 1114'te Urfa'ya karşı başarısız girişimin komutanlığını yaptı. Ruggero di Salerno, 1115'te uzun süren bir seferden sonra Sarmin Muharebesi'nde Selçuklu ordusunu bozguna uğrattı.
Magdeburglu Mechtild

Magdeburglu Mechtild (c.1207- c.1282/1294), Alman rahibe, şair ve mistik.
Yaşamı
Mechtild varlıklı ve soylu bir aileden geliyordu. Ailesi hakkında çok az bilgiye sahibiz. 23 yaşında bir Beguine olarak orada yaşamak için Magdeburg kentine taşındı. 1270 yılında Mechtild, Hackebornlu Gertrude baş rahibenin onu kabul ettiği dönemin önemli eğitim merkezlerinden biri olan Helfadaki Sistersiyen manastırına 40 yıl sonra katıldı.
Eseri
Das fließende Licht der Gottheit (Kutsallığın Akan Işığı diye çevrilebilir) görünümler, dualar, diyaloglar ve mistik anlatımlardan oluşan 7 ciltlik bir incelemedir. İlk 6 cildi Mechtild bir Beguine, son cildini ise Sistersiyen rahibesi olarak kaleme almıştır.
Eserin kendisi bir Alman dini edebiyat klasiği olarak kabul edilir ve sonraki mistikleri derinden etkilemiştir. Melchtildin yazılarının en karakteristik bir özelliği, Tanrının önünde her defasında ruhu o kadar alçak gönüllüdür ki, coşan duygularını ancak şiirle ifade etmesidir.
Yazılarında 3. tekil şahıs kullanılır. (Kendinden bahsederken hiçbir zaman Ben demez, O der). Merchtild kitabında, kendisi ve Mesih arasında ya da ruhu ve Tanrı arasında benzer şekilde diyaloglar biçimde ifade edilen ruhsal birlikteliğin deneyimini ve görünümlerini kitabında kaydetmiştir. Mechtild için ruhsal birliktelik sözlere dökülemeyen, mistik kişiyi suskunluğa ve sevince boğan bir sevginin akışına dalmak anlamına geliyordu. Hem Tanrıyı uzakta hissederek, Mesihin acılarını kabul ederek hem de Tanrıyı taklit etmek ve alçak gönüllülüğe gömülmek Tanrı ile birleşmenin en samimi biçimidir.
Tanrının önünde Mechtild kendini Kutsal Üçlü Birliğin gelini ve nezaketle sevdiği Mesih İsanın aşığı (aynı zamanda hem tutkulu, hem de alçakgönüllü bir aşk) olarak tanımlar.
Bütün kitap Tanrının sevgisinin kutlamasıdır. Yaşlılık döneminde yazılan kitabın son kısmı, hastalıklarından, fiziksel gücünün azalmasından ve asla yalnız olmadığından emin olduğunu bilerek Tanrının sevgisine olan güveninden bahseder. Öyle bir güven ki, bunu mistik yaşamın daha yüksek bir mertebesi olarak açıklar. Clairvauxlu Bernard, Richard de Saint Victor ve Fioreli Joachimin çalışmaları üzerindeki etkisi, özellikle Tanrıdaki orijinal doğamızın dönüşünden bahsettiğinde ortaya çıkar.
Miras
Dantenin, Mechtildin kitabını okuması olasıdır. İlahi Komedya eserinde Mechtildin çalışmalarına çarpıcı bir şekilde benzeyen bölümler vardır.
Hacılar, Gülşehir

Hacılar, Nevşehir ilinin Gülşehir ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerel köy halkını Danişmendli Türkmenlerinin parçası olan Boynuinceli Yörüklerinin Herekli (Herikli) cemaati oluşturmaktadır. Köyün adı, 1927 yılı kayıtlarında Hacılı olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Nevşehir il merkezine 40 km, Gülşehir ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Nüfus
Beguine

Beguineler 13. 16. yylar arasında özellikle Aşağı Ülkelerde (Hollanda ve Belçikada) bulunan Hristiyan kadınlardı.
Bu kadınlar yarı manastır topluluklarında yaşadılar ancak resmi dini yemin etmediler (Yoksulluk İtaat - İffet) ancak Beguine olarak yaşadıkları sürece evlenmemeye söz verdiler, istedikleri zaman ayrılmakta özgürdüler.
Beguineler, gönüllü yoksulluk, yoksul ve hastaların bakımı ve dini bağlılık yoluyla İsa Mesihin yaşamını taklit etmeyi vurgulayan 13. yynın daha büyük bir ruhsal canlanma hareketinin parçasıydı.
Çağdaş edebiyatta hareketin tanınmış temsilcileri haline gelen Beguineler arasında şunlar vardır: Begijnhof (Amsterdam), Begijnhof (Breda), Begijnhof (Utrecht), Stommeln'li Christina, Digne'li Douceline, Anvers'li Hadewijch, Marguerite Porete, Marie d'Oignies, ve Magdeburg'lu Mechtild.
Meister Eckhart vaazlarını Strasburglu Beguinlere teslim etti.
Servando Gómez Martínez

{{Suçlu bilgi kutusu
|resim=Servando Gómez Martínez. jpg
|doğum_tarihi=6 Şubat, 1966
|doğum_yeri=Arteaga, Michoacán, Meksika
|yakalanma_durumu=Tutuklandı
|meslek=Uyuşturucu baronu
|takma_ad=The Teacher, La Tuta,<ref name=Tuta>[http://www.eluniversal.com. mx/notas/728846.html "La Tuta" cobra como maestro] 8 December 2010. El Universal. Mexico City, Mexico. Retrieved 7 March 2012.</ref> El Profe|bağlılık=Knights Templar Karteli ve La Familia Michoacana
}}
Servando Gómez Martínez (doğum 6 Şubat, 1966), genellikle (The Teacher'') olarak da bilinen Meksikalı uyuşturucu baronu ve Knights Templar Karteli'nin eski bir lideri. Knights Templar Karteli'nin diğer bir grubu olan, La Familia Michoacana Uyuşturucu Karteli'nin kurucu üyesidir. Morelia, 27 Şubat 2015 tarihinde Michoacán şehrinde Meksika güvenlik güçleri tarafından tutuklandı.
Tutuklanması
27 Şubat 2015 tarihinde, saat sabah 3'te, Servando Gómez Martínez yakalandı. Morelia, Michoacán şehrindeki Meksika Federal Polisi'nin, seçkin bir timi tarafından gerçekleştirilen operasyonda yakalandı. Tutuklaması sırasında Gómez Martínez, Meksika'nın en çok aranan uyuşturucu patronlarından biriydi.
11 Mart'ta Toluca şehrinde, resmi olarak organize suç liderliği ve uyuşturucu kaçakçılığı suçlarından federal mahkeme tarafından suçlandı.
Haziran 2019'da, 55 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Ailesi
Kardeşi Luis Felipe Gómez Martinez, uyuşturucu kaçakçılığı suçundan 2001 yılından beri hapishanededir.
Oğlu Luis Alfredo Aguilera Esquivel, Meksika yetkilileri tarafından 3 Mart 2014 tarihinde Los Reyes, Michoacán şehrinde tutuklandı.
Diğer oğlu Huber Gómez Patiño, 21 Haziran 2014 tarihinde Michoacán şehrindeki Meksika Federal Polisi tarafından tutuklandı.
Erkek kardeşi Aquiles Gómez Martínez, polis raporlarına göre 19 Eylül 2014 tarihinde bir silah yarası yüzünden Lázaro Cárdenas, Michoacán şehrinde ölü olarak bulunduğu bildirdi.
Kuzeni José Martínez Mendoza, 8 Kasım 2014 tarihinde Uruapan, Michoacán şehrinde Meksika Federal Polisi tarafından tutuklandı.
Giovanni Giacometti

Giovanni Ulrico Giacometti (7 Mart 1868 - 25 Haziran 1933) İsviçreli bir ressamdı. Sanatçılar Alberto ve Diego Giacometti ve mimar Bruno Giacometti babasıydı.
Biyografi
Sekiz çocuklu bir ailenin dördüncüsüydü. Babası Alberto, aynı zamanda bir kafe işleten bir fırıncıydı. Ressam Augusto Giacometti kuzeniydi. İlk eğitimini Chur 'da aldı. Orada, Bianchi mermer eserlerindeki heykelleri gözlemleyerek sanata ilgi duydu.
1886'dan 1887'ye kadar Münih'teki Kunstgewerbeschule 'de okudu. Güzel Sanatlar Akademisi 'ne katılmak istemiş ancak hazırlıklı değildi. Ayrıca iki özel okulda ders aldı ve Alte Pinakothek 'te Eski Ustalar' ın kopyasını yaptı. Sonunda Münih'in kendisi için doğru olmadığına karar verdi bu yüzden o ve arkadaşı Cuno Amiet ile Paris'e gittiler ve burada William Adolphe Bouguereau ve Joseph Nicolas Robert-Fleury ile mali zorluklar onu eve dönmeye zorladığında 1891'e kadar Académie Julian da eğitim aldı.
Kısa bir süre içinde orada kendini yalnız hissetmeye başladı ve 1893 yazında Roma'ya gitti ancak çok az ilham aldı. Torre del Greco 'da kısa bir süre kaldıktan sonra perişan durumdaydı ve hastalandıktan sonra bir kez daha İsviçre'ye döndü. Ertesi yıl on yaş büyük olmasına rağmen paha biçilmez bir akıl hocası olan ressam Giovanni Segantini ile tanıştı ve arkadaş oldu; ona dağlık manzaraların güzelliğini ve Divisionist stilini tanıttı.
1898'de arkadaşı Amiet ve Ferdinand Hodler ile ortak bir sergide Kunsthaus Zürich 'de ilk büyük başarısını elde etti.
1899'da Segantini, yalnızca kırk bir yaşında bir bağırsak hastalığı olan peritonit yüzünden aniden öldü. Giacometti çok üzüldü ancak 1900'de bir köy okulu öğretmeninin kızı olan Annetta Stampa (1871-1964) ile tanıştı ve evlendi. Dört çocukları oldu; Sonradan ünlenen üç oğlu ve doğum sırasında ölen kızı Ottilia (1904-1937) oldu. 1904'te, Bergell 'deki bir dağ köyü olan memleketi Borgonovo' ya taşındılar. Yazlarını arkadaşı Segantini'nin yaşadığı Maloja 'da geçirdiler. Orada resim ve kitap illüstrasyonları için çok sayıda komisyonla meşgul oldu.
1908'de, bir sanatçı grubu olan Die Brücke 'den Dresden' de sergilenmesi için bir davetiye aldı. 1911'de Berlin Secession 'un bir gösterisine katıldı. Rrtesi yıl Zürih Kunsthaus'da ilk kişisel sergisini açtı. İlk retrospektifi 1920'de geldi. 1918'den 1921'e ve 1931'den 1932'ye kadar 'da iki dönem görev yaptı. Kariyeri boyunca Divisionism'den Post- Empresyonizme ardından Ekspresyonizme; yol boyunca Sembolist ve Art Nouveau tarzlarında bazı eserler de verdi.
Seçili resimleri
Konuyla ilgili yayınlar
Dieter Schwarz, Paul Müller, Viola Radlach: "Giovanni Giacometti 1868-1933", Œuvrekataloge Schweizer Künstler, in 3 volumes
Christine E. Stauffer: Giovanni Giacometti. Das graphische Werk. Verlag Kornfeld, Bern 1997.
Giovanni Giacometti (1868-1933). Arbeiten auf Papier. Exhibition catalog, with text by Ulrich Gerster, Christoph Vögele and Beate Stutzer. Kunstmuseum Solothurn/, Chur. Kehrer Verlag, Heidelberg 2006.
Karahüyük, Gülşehir

Karahüyük, Nevşehir ilinin Gülşehir ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerel köy halkını Danişmendli Türkmenlerinin parçası olan Boynuinceli Yörüklerinin Herekli (Herikli) cemaati oluşturmaktadır. Köyün adı, 1928 yıl kayıtlarında Karahöyük olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Nevşehir il merkezine 44 km, Gülşehir ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Nüfus
Alp Ay

Alp Ay, Türk büyükelçi.
Eğitimi
Ankara Atatürk Anadolu Lisesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nü bitirmiştir.
Diplomatik Kariyeri
1994 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiş ve BDT Genel Müdür Yardımcılığı'nda aday meslek memuru olarak göreve başlamış askerliği sonrası Bilim Dairesi'nde aynı statüyle görevine devam etmiş ve sonrasında ataşe olarak görev almıştır. Riyad Büyükelçiliği'nde 3. Katip (1997-1999), Prag Büyükelçiliği'nde 3. Katip sonrasında da 2. Katip (1999-2002). Uluslararası Siyasi Kuruluşlar Genel Müdür Yardımcılığında 2. Katip sonrasında da Başkatip (2002-2004), Avrupa Konseyi nezdindeki Türkiye Daimi Temsilciliğinde Başkatip sonrasında da Müsteşar (2004-2006), Avrupa Birliği Genel Sekreterliği'nde şube müdürü ardından da daire başkanı (2008-2010), Stokholm Büyükelçiliği'nde Müsteşar ve 1. Müsteşar (2010-2013), Baltıklar, Kuzey ve Orta Avrupa Genel Müdür Yardımcılığı Danimarka, Finlandiya, İsveç, Estonya, Litvanya ve Letonya ile ilişkiler daire başkanı (2013-2014), Uluslararası Siyasi Kuruluşlar Genel Müdür Yardımcılığı uhdesindeki insani yardımlar, insancıl hukuk, BM ihtisas kuruluşları, Uluslararası Ceza Divanı konularından sorumlu daire başkanı (2014-2016), Uluslararası Siyasi Kuruluşlar Genel Müdür Yardımcısı olarak görev yapmıştır (2016-2018). 15 Ocak 2019 tarihinden itibaren Türkiye'nin Luanda Büyükelçisidir.
Uluslararası Görevleri
2006-2008 yılları arasında Avrupa Konseyi İnsan Hakları Komiserliği'nde görev almıştır. Bu görevi esnasında insan hakları komiseri Thomas Hammarberg'in Arnavutluk, Bosna Hersek, Bulgaristan, Romanya ülke ekiplerinde; ayrıca vicdani ret, ayrımcılıkla mücadele ve inanç özgürlüğü konularında çalışmıştır.
2008-2010 yıllarında AB Genel Sekreterliği'ndeki görevi esnasında Türkiye'nin Kopenhag Kriterleri kapsamında 23. ve 24. Fasıllar çerçevesindeki siyasi ve idari reformlarının koordinasyonundan sorumlu birimi yönetmiştir.
Mayıs 2016'da İstanbul'da yapılan Dünya İnsani Zirvesi'nin düzenlenmesinden sorumlu olmuştur.
Evli ve bir çocuk babasıdır.
Japon eriştesi

Japon eriştesi ― Erişte, Japon mutfağının temelini oluşturur. Genellikle daldırma soslarla veya çorbalarda veya sıcak yemeklerde soğutulmuş olarak servis edilirler.
Ramen, buğday unu, tuz, su vebir çeşit alkali su olankansuidenyapılanince, buğdayesaslı eriştelerdir. Hamur yuvarlanmadan önce yükseltilir. Meiji döneminde Çin'den ithal edildiler. Çin'den Japonya'ya sıçramanın nasıl yapıldığı hala tartışılıyor, ancak 1910'da Yokohama'da bir Çin restoranının lamian olarak bilinen bir yemeği servis etmeye başladığı genel olarak kabul ediliyor.
Ramen eriştelerinin sert bir dokusu vardır ve genellikle soluk sarı renktedir. Erişteler şekil, genişlik ve uzunluk bakımından değişiklik gösterebilir. Et suyu içinde servis edilirler. Örnekleri Ramen yemekler olan Shoyu ramen, shio ramen, miso ramen, tonkotsu ramen ve ramen köri.
Shirataki, konnyaku'dan yapılan berrak eriştelerdir. Bu erişteler çiğnenebilir veya lastiksi. Shirataki, sukiyaki ve oden gibi yemeklere doku eklemek için kullanılır.
Soba, karabuğdayve buğday unundanyapılan bir eriştedir. Sobaeriştesi kurutulmuş veya taze olarak mevcuttur. Sıcak et suyu ile veya daldırma sos (tsuyu)ile soğuk olarak servis edilebilir. Örnekleri, sobayemekler olan Zaru soba(soğutulmuş), kake soba, tempura soba, kitsune sobavetororo soba. Popüler Japon yemeği Yakisoba'nın adında"soba"bulunsa da, yemek Çin usulü erişte (chūkamen) ile yapılır.
Sōmen eriştesi çok ince, beyaz, buğdayesaslıbir eriştedir. Çorbalarda ve diğer sıcak yemeklerde kullanılabilmesine rağmen, genellikle yaz aylarında daldırma soslarla soğutulmuş olarak servis edilirler. Sōmeneriştelerihiyamugiveudoneriştelerineçok benzer, sadece daha incedir (yaklaşık 1.3 mm genişliğinde). Sōmen, üretimindeyağaihtiyaç duyar. Yaz aylarında Japonlar, serin kalmak içinsoğuksōmentüketirler.
Hiyamugi, sōmenveudoneriştelerine benzer veikisiarasında bir yerde bulunanbuğday unuerişteleridir. Bu erişteler genelliklesōmenveudonerişteleriyleaynı şekilde servis edilir. Çoğunlukla beyaz olsalar da, pembemsi veya kahverengi tonların erişteleriyle karıştırılmış paketler vardır.
Udon, Japon mutfağında servis edilen eriştelerin en kalın olanıdır. Udon, 46 mm genişliğinde beyaz, buğday bazlı eriştelerdir. Bu erişteler, yaz aylarında daldırma sosu ile soğutulmuş, daha soğuk olduğu zamanlarda ise sıcak yemekler ve çorbalarda servis edilir. Udonyemekleri kitsune udon, Nabeyaki udon, curry udonveyaki udon'u içerir. Bununla birlikte, sara udon, gevrek olan farklı bir erişte türü kullanılarak yapılır.
Harusame, patates nişastasından yapılan cam eriştedir.
Tokoroten, dikdörtgen bir enine kesite sahip jöle benzeri agar dilimleridir.
ReferanslarDüzenle
^ a b Sakui, S. (2009, 1 Temmuz). Somen: Soğutulmuş, Japon Erişteleri bir Yaz Keyfi. Los Angeles zamanları. Erişim tarihi: January 9th, 2010
^ Soba Noodles (2003, 27 Ocak) Soba Noodles. Japan-guide.com Erişim tarihi: 9 Ocak 2010
Erişte çorbaları
GP Miguel Induráin

Grand Prix Miguel Induráin (), daha önce "Grand Prix Navarre", İspanya'da bir günlük yol bisikleti yarışıdır.
Tarih
Yarış 1951'de başladı, ancak yerel rekabetle sınırlıydı. 1998'de İspanyol bisikletçi Miguel Indurain'den sonra yeniden markalandı. 2005 yılında yarış, UCI Avrupa Turu'nda 1.1 etkinliğine yükseltildi. 2007 ve 2008 için yarış daha da 1. HC'e yükseltildi. Yarış, 2020'de yeni UCI ProSeries'in bir parçası oldu. Bu yüksek dereceler, giderek daha rekabetçi ve uluslararası bir yarışçı alanını çekmiştir.
Yarış genellikle İspanya'nın Navarre bölgesindeki Estella-Lizarra kentinde ilerler. Modern yarış, her zaman birkaç zorlu tırmanış içerir ve bu nedenle, bir tırmanıcı veya saf bir sprinter yerine hızlı birçok yönlü yarışçıyı favori yapmaktadır.
Hortensio Vidaurreta, Miguel María Lasa, Juan Fernández ve Ángel Vicioso üçer ile en çok galibiyet rekorunu paylaşıyor.
Kazananlar