turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Libya Devrimci Komuta Konseyi

Libya Devrimci Komuta Konseyi, 1969'dan 1977'ye kadar Libya Arap Cumhuriyeti'ni yöneten on iki kişilik yönetim organıydı. Başkanı, en fazla etkiye sahip olan Muammer Kaddafi idi.
1977'de Libya Arap Cumhuriyeti kaldırıldı ve Libya Arap Halk Sosyalist Cemahiriyesi kuruldu. Bunun bir parçası olarak, DKK resmi olarak kaldırıldı ve yerine Genel Halk Kongresi genel sekreterliği getirildi.
Üyelik
Diğer ilk üyeler (1970) şöyleydi:
Binbaşı Abdüsselam Calud
Binbaşı Beşir es-Sağir Havadi
Binbaşı Muhtar Abdullah el-Gervi
Yüzbaşı Abdul Monyem el-Tahir el-Huni
Yüzbaşı Mustafa el-Harubi
Binbaşı Khuwaildi al-Hamidi
Binbaşı Muhammed Necim
Binbaşı Avad Ali Hamza
Binbaşı Ebubekir Yunis Cabr
Yüzbaşı Umar Muhayşi
Yüzbaşı Muhammed Ebu Bekir El-Magaryaf
Tarih
Yeni bir hükumet kuran Hür İttihatçı Subayların 12 üyeli merkez komitesi, kendilerini yeni kurulan Libya Arap Cumhuriyeti'ni yöneten Devrimci Komuta Konseyi'ne (DKK) dönüştürdü. Bunların altında, DKK politikasının uygulanmasını denetlemek üzere Mahmud Süleyman el-Mağribi başkanlığında bir bakanlar kurulu oluşturuldu.
Yüzbaşı Kaddafi, albay rütbesine terfi etti ve hem DKK'nin başkanı hem de silahlı kuvvetlerin başkomutanı olarak tanındı ve fiilen devlet başkanı oldu. 1970'ten 1972'ye kadar başbakan olarak da görev yaptı.
DKK teorik olarak tartışma ve fikir birliği oluşturma yoluyla işleyen bir meslektaş organı olmasına rağmen, başlangıçtan beri Kaddafi'nin fikir ve kararlarının hakimiyetindeydi ancak diğerlerinden bazıları Kaddafi'nin aşırılık olarak gördükleri eylemlerini kısıtlamaya çalıştılar.
Kaddafi, hükumetin kamusal yüzü olarak kaldı ve diğer DKK üyelerinin kimlikleri yalnızca 10 Ocak 1970 tarihli Resmi Gazete'de kamuya açıklandı. Hepsi de (tipik olarak kırsal) işçi ve orta sınıftan genç erkeklerdi ve hiçbirinin üniversite eğitimi yoktu. Bu şekilde hepsi, daha önce ülkeyi yönetmiş olan zengin, yüksek eğitimli muhafazakarlardan farklıydı. Darbe tamamlandı ve DKK, devrimci hükumeti sağlamlaştırma ve ülkeyi modernleştirme niyetlerini sürdürdü.
Monarşistler ve İdris'in Senusi klanının üyeleri, Libya'nın siyasi dünyasından ve silahlı kuvvetlerinden uzaklaştırıldı; Kaddafi, bu seçkinlerin Libya halkının iradesine karşı olduğuna ve ortadan kaldırılması gerektiğine inanıyordu. Eski rejimdeki pek çok kişi hapse atıldı, ancak hiçbiri idam edilmedi. Önceki yönetimin siyasi partiler üzerindeki yasağını sürdürdüler ve kararnameler ile ülkeyi yönettiler. Basına daha fazla kısıtlama getirildi ve Mayıs 1970'te sendikalar yasaklandı.
Libya, 1977'de "(Büyük) Libya Arap Halk Sosyalist Cemahiriyesi"ne dönüştürüldükten sonra, DKK'nin geri kalan üyeleri hükümeti denetleyen "devrimci sektör"ün zirvesini oluşturdu. Resmi olarak "devrim" olarak nitelendirilen 1969 darbesine önderlik ettikleri için göreve geldiklerinde seçime tabi değildiler. Sonuç olarak, Kaddafi 1979'dan sonra resmi bir hükumet görevi olmasa da, 2011'deki Libya İç Savaşı'nda devrilip idam edilinceye kadar ülke hükumetinde en önemli rolü oynamaya devam etti.
Genel Halk Kongresi (Libya)

Genel Halk Kongresi ( Mu'tammar el-sha'ab al 'AMM) Muammer Kaddafi'nin Büyük Libya Arap Halk Sosyalist Cemahiriyesi yönetim yapısının ulusal yasama organıydı. Temel Halk Kongrelerinin 2700 temsilcisinden oluşuyordu. GHK, üyeleri Libya bakanlıklarının sekreterleri olan Genel Halk Komitesi ile etkileşime giren yasama forumuydu. Kavramsal olarak kitleler ve liderlik arasında aracı görevi gördü ve yaklaşık 600 yerel temel halk kongresi nin sekreterliklerinden oluşuyordu.
GHK sekreterliği ve kabine sekreterleri GHK genel sekreteri tarafından atanırdı ve yıllık GHK oturumunda onaylanırdı. Bu kabine sekreterleri, bakanlıklarının rutin işleyişinden sorumluydu.
GHK, Halkın Otoritesinin Kurulmasına İlişkin Bildiri sonrası 1977'de kuruldu. Kuruma Genel Halk Kongresi Genel Sekreteri başkanlık ediyordu.
Libya İç Savaşı'nda kongrenin toplandığı Halk Salonu ateşe verildi.
Afganistan devlet başkanları listesi

Bu madde, 1709'da ilk Afgan devleti olan Hotak İmparatorluğu'nun kuruluşundan bu yana Afganistan devlet başkanlarını listeler.
Tarihi
18. yüzyıldan önce bugünkü Afganistan toprakları bölünmüş durumdaydı ve büyük kısmı Delhi Sultanlığı tarafından yönetiliyordu. Batıdaki Herat bölgesi İran'daki Safevi Devleti'nin, kuzeydeki Mezar-ı Şerif bölgesi ise Buhara Hanlığı'nın yönetimindeydi. Güneydeki Kandahar bölgesi ise Safevilerle Babür İmparatorluğu (Hint-Türk İmparatorluğu) arasında el değiştiriyordu. İki tarafın baskısı altında yaşayan Afganların (Peştunlar) bağımsızlık girişimleri bastırıldı.
18. yüzyıl başında Babür İmparatorluğu'nun gerilemesi ve Safevilerin zayıflaması, kaynaşan Afgan aşiretlerinin yeniden özgürlüklerine kavuşmalarını ve modern Afganistan'ın kurulmasını sağladı. Bunun ilk belirtisi Gılzey aşiretinin reisi Mir Veys Hotak'ın 1709'da ayaklanarak, bağımsızlığını ilan etmesi ve Hotak İmparatorluğu'nu kurması oldu. Ama Gılzeylere karşı ulusal bir hareket başlatan İran hükümdarı Nadir Şah, 1738'de Kandehar ve Kabil'i ele geçirdi.
Nadir Şah, 1747'de öldürülünce, subaylarından Ahmed Han (Abdali aşiretinden), kendisini Kandehar'da kral ilan etti ve Dürrani Hanedanı'nı kurdu. Dürrani Hanedanı'ndan gelen Timur Şah'ın ölümünden (1793) sonra oğulları ve onlara bağlı aşiret resileri taht için birbirleriyle çatıştılar.
1818'de etkinlik gösteren Dost Muhammed Han, Kabil'de emir olarak tanındı (1839) ve Barakzay hanedanını kurdu. 1926'da Emanullah Han önderliğinde Afganistan Emirliği, Afganistan Krallığı adını aldı.
1973'te, son kral Muhammed Zahir Şah, kuzeni Muhammed Davud Han tarafından muhalefetin de desteklediği bir askeri darbeyle devirdi. Barakzay hanedanının bir parçası olmasına rağmen, Davud Han gelenekten ayrıldı ve kendini Şah ilan etmedi, bunun yerine monarşiyi kaldırdı ve Afganistan Cumhuriyeti'ni kurdu, kendisi de cumhurbaşkanı oldu. Cumhuriyet, 1978'deki Sevr Devrimi'ne kadar sürdü.
1978'den beri Afganistan, sürekli bir iç çatışma ve dış müdahalelere sahne durumundadır.
Eski cumhurbaşkanı Hamid Karzai, 7 Aralık 2004'te Afganistan'ın demokratik olarak seçilen ilk devlet başkanı oldu. Halefi Eşref Gani 29 Eylül 2014'ten, Taliban'ın 2021 saldırısı sebebiyle 15 Ağustos 2021'de Kabil'in düşmesi üzerine sürgüne gidişine kadar iktidardaydı.
Taliban, 19 Ağustos 2021'de İslam Emirliği'ni resmen restore etti ve liderleri Hibetullah Ahundzade yeni devlet başkanı oldu.
Devlet başkanlarının listesi
(İtalik olarak yazılan tarihler görevin fiilen devam ettiğini göstermektedir)
Hükümdarlar
Hotak İmparatorluğu (1709-1738)
Dürrani İmparatorluğu (1747-1842)
Afganistan Emirliği (1823-1926)
Afganistan Krallığı (1926-1929)
Sakkavist Emirliği ve 1928-1929 İç Savaşı
Afganistan Krallığı (restore edildi; 1929-1973)
Yerel hükümdarlar
Bazı yöneticiler, tahtta hak iddia etmek için Afganistan'daki iç çatışmalardan yararlanmaya çalıştılar. Ancak, yönetimleri yalnızca belirli alanlarla sınırlı kaldı.
Hükümdar olmayanlar
Elisa Bonaparte

Maria Anna (Marie Anne) Elisa Bonaparte Baciocchi Levoy (3 Ocak 1777 - 7 Ağustos 1820), Fransız prenses, Napolyon Bonapart'ın kız kardeşidir. Napolyon tarafından atanarak, Lucca ve Piombino Prensesi (1805-1814), Toskana Büyük Düşesi (1809-1814) ve Compignano Kontesiydi.
Carl Bonapart ve Letizia Ramolino'nun hayatta kalan dördüncü çocuğu ve hayatta kalan en büyük kızlarıydı. Napolyon Bonapart'ın küçük kız kardeşi, Joseph Bonaparte ve Lucien'in küçük kız kardeşi, Louis, Pauline, Caroline ve Jérome'un ablasıydı.
Lucca ve Piombino Prensesi ve Toskana Büyük Düşesi olarak, Napolyon'un siyasi güce sahip tek kız kardeşi idi. Keskin ve açık dili nedeniyle bazı soylularla ilişkileri gergindi. Sanata, özellikle tiyatroya büyük ilgi duyarak yönettiği topraklarda sanatçılara destek verdi.
Fiat 8V

Fiat 8V (veya "Otto Vu"), İtalyan otomobil üreticisi Fiat tarafından 1952'den 1954'e kadar üretilen V8 motorlu bir spor otomobildir. Otomobil 1952 Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı. 114 adet üretilen otomobil ticari olarak bir başarı olmasa da, yarışta başarılı oldu. Diferansiyelin dışında, otomobil diğer Fiat'lar ile herhangi bir parçayı paylaşmadı. 8V, Dante Giacosa ve stilist Luigi Rapi tarafından geliştirildi. Motor başlangıçta lüks bir sedan için tasarlanmış bir V8 idi, ancak bu proje durduruldu.
Fiat V8, 70 derece V konfigürasyonuna sahipti, 1.996 cc hacime ve Weber karbüratör ile donatılmıştı. İlk iterasyonda (type 104.000), motor 8.5:1 sıkıştırma oranına sahipti ve 5.600 rpm'de üretebilrken, azami hıza sahipti. Geliştirilmiş type 104.003, 6.000 rpm'de için farklı eksantrik mili zamanlamasına sahipti; son olarak 8.75:1 sıkıştırma oranı, revize edilmiş eksantrik mili zamanlaması ve yakıt sistemi ile 104.006 6.600 rpm'de güç üretebiliyordu.
Quiçama Millî Parkı

Kissama Ulusal Parkı olarak da bilinen Quiçama Milli Parkı (Portekizce : Parque Nacional do Quiçama veya Parque Nacional da Quissama), kuzeybatı Angola'da bulunan bir milli parktır.
Angola'nın tamamında aktif olan tek milli parktır, diğer parklar Angola İç Savaşı nedeniyle bakıma muhtaç durumdadır.
Park Angola'nın başkenti Luanda'ya 70 km mesafede yer almaktadır. Park 12.000 km2'lik kapladığı alan ile, ABD'nin Rhode Island eyaletinin iki katından daha büyüktür.
Portekizce adı Quiçama, İngilizce ve diğer dillerde Kissama, Kisama veya Quicama olarak yazılır. İngilizce Kissama yazımı Portekizce fonetiğine en yakın olanıdır.
Korunan alan ve çevresi 2005 yılından beri Aslan Koruma Birimi olarak kabul edilmektedir.
Angola'daki korunan alanların listesi

Angola'nın korunan alanları arasında milli parklar, kısmi doğa koruma alanları, bütünleyici doğa koruma alanları ve bölgesel doğa parkları bulunmaktadır. 2020 ortası itibarıyla, korunan alanlar 87.507 km2 ve Angola'nın kara alanının %7'sini kaplamaktadır.
Ulusal parklar
(IUCN korunan alan kategorisi II)
Iona Milli Parkı (15.150 km2) 1964 tahmini
Quiçama Milli Parkı (9.960 km2) 1957 tahmini
Cameia Milli Parkı (14.450 km2) 1938 tahmini
Bicuari Milli Parkı (7,900 km2) 1964 tahmini
Cangandala Milli Parkı (630 km2) 1970 tahmini
Mupa Milli Parkı (6.600 km2) 1964 tahmini
Luengue-Luiana Milli Parkı (22.610 km2) 1966 tahmini
Longa-Mavinga Milli Parkı (5.950 km2) 1966 tahmini
Bütünleyici doğa koruma alanları
(IUCN korunan alan kategorisi IV)
Ilheu dos Passaros Bütünleyici Doğa Koruma Alanı (2 km2) 1973 tahmini
Luando Bütünleyici Doğa Koruma Alanı (8280 km2) 1957 tahmini
Parçalı doğa koruma alanları
(IUCN korunan alan kategorisi IV)
Buffalo Parçalı Doğa Koruma Alanı (400 km2) 1974 tahmini
Namibe Parçalı Doğa Koruma Alanı (4.450 km2) 1960 tahmini
Bölgesel doğa parkları
(IUCN korunan alan kategorisi V)
Chimalavera Bölge Tabiat Parkı (100 km2) 1974 tahmini
Mupa Millî Parkı

Mupa Ulusal Parkı, Angola'nın Cunene Bölgesi'nde bulunan bir milli parktır. 26 Aralık 1964'te Angola Portekiz toprağı iken milli park ilan edildi.
Varsayılan geniş (genel olarak üzerinde çalışılmamış olsa da) avifauna çeşitliliği açısından önemlidir. Birçok Angolalı, göçebe pastoralistler ve maden arayıcıları parkın içinde yaşamaktadır ve parkın kuş yaşamının tehlike altında olmasına neden olmaktdır. Bir makaleye göre, "Park başlangıçta bir zürafa alt türü olan Giraffa camelopardalis angolensis'i korumak için ilan edilmiş olmasına rağmen, 1974'e kadar onlardan hiçbiri hayatta kalmadı. Parktaki diğer memeliler arasında aslan, leopar, yaban köpeği ve benekli sırtlan gösterilebilir."
Longa-Mavinga Millî Parkı

Mavinga, Angola'nın güneydoğusundaki Kuando Kubango Bölgesi'nde bulunan bir milli parktır. bir alanı kaplamaktadır Park, 2011 yılında alan kaplayan komşusu Luengue-Luiana Milli Parkı ile birlikte ilan edildi. İki park bitişiktir ve tek bir birim olarak yönetilir. Parklar, alanların yüksek ekolojik ve biyolojik değerini korumak için oluşturuldu. Mavinga, Afrika'nın en büyük koruma alanı olan Kavango-Zambezi Sınır Ötesi Koruma Alanı'nın (KaZa TFCA) batı sınırını oluşturur.
Cangandala Millî Parkı

Cangandala Milli Parkı, Angola'nın Malanje Bölgesi'nde bulunan bir milli parktır. Cuije Nehri ile Cuanza'nın 2 isimsiz bölgesi arasında yer alır ve parkın kenarlarında Culamagia ve Techongolola kasabaları bulunur. Angola'daki en küçük milli parktır.
Tarihi
Park, 1963'te Angola, Portekiz yönetimi altında bir bölge iken kuruldu. 25 Haziran 1970'te milli park ilan edildi. Cangandala, 1963 yılında keşfedilen Dev samur antilobunu korumak için kuruldu.
Luengue-Luiana Millî Parkı

Luengue-Luiana Ulusal Parkı () , Angola'da bulunan bir milli parktır.
Park 22.610 km2'lik bir alanı kaplamaktadır. Angola'nın güneydoğu köşesindeki Cuando Cubango Bölgesi'nde bulunur. Park, batı ve güneybatıda Kavango Nehri, güneyde Namibya sınırı, doğuda Zambiya sınırını oluşturan Cuando Nehri ve kuzeyde Longa-Mavinga Ulusal Parkı ile sınırlanmıştır.
Arap Cumhuriyetleri Federasyonu

Arap Cumhuriyetleri Federasyonu (ACF; ) Muammer Kaddafi'nin birleşik bir Arap devleti yaratmak için Libya, Mısır ve Suriye'yi birleştirme girişimiydi. 1 Eylül 1971'de her bir ülkede yapılan referandumla onaylanmasına rağmen, üç ülke birleşmenin belirli şartları konusunda fikir birliğine varmadı. Federasyon 1 Ocak 1972'den 19 Kasım 1977'ye kadar sürdü.
Tarih
1969'da Arap milliyetçisi subaylar Libya'da iktidarı ele geçirdi. Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'ın yeni Libya hükumeti üzerindeki ideolojik etkisi hemen belli oldu. Yönetim Mısır, Irak, Sudan ve Suriye'deki Arap milliyetçisi hükumetleri tarafından hemen tanındı ve Mısır, Libya'nın deneyimsiz hükümetine yardım etmek için uzmanlar gönderdi. Kaddafi, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'ya uzanan tek bir Arap devleti ihtiyacını ilan ederek Pan-Arap fikirlerini ortaya attı. Aralık 1969'da Libya, siyasi birleşme yolunda bir adım olarak Mısır ve Sudan ile Arap Devrimci Cephesi'ni kurdu ve 1970'te Suriye katılma niyetini açıkladı.
Nasır'ın Eylül 1970'teki ölümünden sonra, halefi Enver Sedat, birleşik bir devletten ziyade siyasi bir federasyon istediğini öne sürdü. Nisan 1971'de fikir uygulandı ve Mısır, Suriye ve Sudan'ın büyük miktarda Libya'nın petrol parası almasını sağladı. Şubat 1972'de Kaddafi ve Sedat resmi olmayan bir birleşme tüzüğü imzaladılar, ancak ertesi yıl ilişkiler bozulduğu için tüzük hiçbir zaman uygulanmadı. Sedat, Libya'nın radikal yönüne karşı giderek daha dikkatli olmaya başladı ve Eylül 1973'te Federasyon'un uygulanması için son tarih hiçbir önlem alınmadan geçti. Ekim 1973'te Mısır ve Suriye, Libya'ya danışmadan İsrail'e koordineli bir saldırı başlatarak Yom Kippur Savaşı'nı başlattı. Sedat, İsrail'e daha fazla saldırı yapmama garantisi karşılığında Sina Yarımadası'nın Mısır'a geri gönderilmesi için İsrail ile müzakereler başlatmayı kabul etti. Kaddafi, savaşın sınırlı hedefleri ve ateşkes nedeniyle kızdı ve Sedat'ı korkaklıkla, ACF'i baltalamakla ve Arap davasına ihanet etmekle suçladı. Sedat, Libya'nın Akdeniz'de Yahudi turistler taşıyan sivil bir yolcu gemisini batırmasını önlemek için o yılın başlarında müdahale ettiğini açıklayarak yanıt verdi. Bundan sonra Mısır-Libya ilişkileri, her ülkenin liderlerine yönelik sık sık suçlamalarına şahit oldu ve birlik arayışı ile ilgili daha fazla tartışma yapılmadı.
Referandumlar
1 Eylül 1971'de Mısır, Libya ve Suriye'de Arap Cumhuriyetleri Federasyonu konusunda eşzamanlı üç referandum yapıldı. Mısır referandumunda öneri seçmenlerin %99,96'sı tarafından onaylandı, Libya referandumunda seçmenlerin %98,6'sı tarafından onaylandı, Suriye'de ise %96,4 oranın lehte oy kullanıldı.
Arap Cumhuriyetlerinin Diğer Federasyonları
Mısır, Libya ve Sudan arasındaki federasyon (1969 / 701971)
Mısır, Libya ve Suriye Federasyonu (1971 / 721974 / 77)
Federasyon içinde Mısır ve Libya arasında Birlik (19721973 / 74)
Federasyon içinde Mısır ve Suriye arasında Birlik (19761977)
Mısır, Sudan ve Suriye Federasyonu (1977)
Bicuari Millî Parkı

Bicuari Ulusal Parkı (Portekizce : Parque Nacional do Bicuar; Bicuar Ulusal Parkı veya Bikuar/Huila Ulusal Parkı olarak da bilinir), Angola'daki bir milli parktır. Huila Platosu üzerinde, ülkenin güneybatı bölgesinde, yaklaşık Lubango bölgesinin 120 km güneydoğusunda yer alır. Park, kumlu tepelerden ve çalı çalılıklarından oluşan bir alandır. İklimi tropikal yarı kuraktır. Bicuar, 1938'de bir av sahası olarak kuruldu ve 1964'te milli park olarak yeniden düzenlendi. Tarihsel olarak siyah bufalo gibi büyük memelileriyle tanınan park, Angola İç Savaşı'nda (1975-2002) ağır bir şekilde zarar gördü. Bu süre zarfında hayvanlar çoğunlukla veya tamamen yok oldu. Angola Hükumeti altyapıyı yeniden inşa etmek ve hayvanları yeniden yerleştirmek için çaba göstermektedir.
Resan Hanım

Resan Hanım (28 Mart 1860 - 31 Mart 1910, doğum adı Ayşe) Osmanlı padişahı V. Murad beşinci eşi.
İlk yılları
Resan Hanım 28 Mart 1860'ta Artvin'da doğdu. Soylu bir Gürcü ailenin üyesiydi. Babası Ömer Bey, annesi Fatma Hanım'dır. Rabia Gülten Hanım adında bir kız kardeşi vardı. Şayeste Hanım adında bir üvey kız kardeşi vardı.
Küçük bir çocukken İstanbul'a getirilmiş ve babası onu kız kardeşi ile birlikte imparatorluk haremine emanet etmiştir. Daha sonra Seniha Sultan 'ın sarayına gönderildi ve burada Osmanlı sarayının geleneğine göre adı Resan olarak değiştirildi.
Resan ve üvey kız kardeşi, tahta çıkışı vesilesiyle Kıdemli Kalfa tarafından Murad'a hediye edildi. İfadesinin ardından Çırağan Sarayı hapsine kadar onu takip etti.
Evlilik
Resan, Murad ve ailesinin sarayda hapsedilmesinden bir yıl sonra, 2 Kasım 1877'de Murad otuz yedi, Resan on yedi yaşındayken Çırağan Sarayı'nda evlendi. Evlendikten sonra kız kardeşi Gülten Hanım ona bekleyen kadın oldu.
Evlendikten bir yıl sonra, 19 Haziran 1879'da Fatma Sultan, ve ardından Aliye Sultan, 24 Ağustos 1880'de doğdu. Aliye 17 Eylül 1903'te öldü.
Son yıllar ve ölüm
Murad'ın 1904'teki ölümünden sonra Çırağan Sarayı'nda kaldı. 1909'da kızı Fatma Sultan'ın yanına taşındı. Daha sonra 31 Mart 1910'da elli yaşında Tüberküloz 'den öldüğü bir köşk tahsis edildi. Eyüp Mezarlığı, İstanbul Damat Mehmed Ali Paşa türbesine gömüldü.
Çocuklar
Resan ve Murad'ın iki kızı oldu:
Fatma Sultan (Çırağan Sarayı, Ortaköy, İstanbul, 19 Haziran 1879 - Sofya, Bulgaristan, 23 Kasım 1930 ve gömülü orada), evli ve çocukları oldu.
Aliye Sultan (Çırağan Sarayı, Ortaköy, İstanbul, 24 Ağustos 1880 - Çırağan Sarayı, Ortaköy, İstanbul, 19 Eylül 1903), evlenmemiş ve çocuksuz.
Sergei Martynov

Sergei Kashfulgayanovich Martynov (Rusça: , Türkçe: Sergey Martinov; 2 Haziran 1962 doğumlu), 2005-2010 yılları arasında batı ve orta Rusya'da 8 kişinin öldürülmesinden ve 1992'de başka bir kadını öldürmekten hüküm giymiş bir Rus katil.
Özgeçmiş
Sergei Martynov, 2 Haziran 1962'de, Nyazepetrovsk, Chelyabinsk Oblast, Sovyetler Birliği'nde doğdu.
Cinayetler
İlk cinayet ve hapis (1992)
Martynov, 1992'de kimliği belirsiz bir kadına tecavüz edip öldürme şüphesiyle tutuklandı. Bazı kaynaklar bu kişinin genç bir kız olduğunu belirtmektedir.
Suç serisi (2005-2010)
Martynov, 1992 cinayetinin ardından yaklaşık 14 yıl hapis yattıktan sonra 2005 yılında serbest bırakıldı. Serbest kaldıktan kısa bir süre sonra Kemerovo'da genç bir kıza tecavüz etmeye teşebbüs etti, ancak kurban kurtulmayı başardı ve bunun sonucunda Martynov polis tarafından arananlar listesine alındı.
Haziran 2007'de Martynov, Udmurtia'nın Glazov kentinde bir kadını öldürdü ve vücudunu parçalarına ayırdı. Bir ay sonra Nizhny Novgorod Oblastı'nın bir köyü olan Vyazovka'da 8 yaşındaki bir kıza tecavüz etti. Mayıs 2008'de bir soygun sırasında bir adamı öldürdü ve haziran ayında ormandaki yaşlı bir kadını vücudunu parçalara ayırarak öldürdü. Kasım ayında Oryol Oblastı'nda bir başka kadını öldürdü. Ağustos 2010'da, Başkurdistan'da 70 yaşındaki bir kadına tecavüz edip öldürdükten sonra, polisten korkmadığını ve saat 12:00'da Çelyabinsk'te olacağını belirten bir not bıraktı.
2010 yılının sonlarında Martynov, Voronej Oblastı'nda bir kadın olan son kurbanı öldürdü.
Tutuklanma ve mahkumiyet
Polis, kurbanlarından birinden çaldığı cep telefonunu kullanan katilin yerini tespit etmeyi başardı ve Martynov 18 Kasım 2010'da tutuklandı. Tutuklama sırasında, zaten yakalanmak istediğini belirterek direnmeye çalışmadı. Savcılara göre, Martynov'un hapishaneden salıverilmesinden tutuklanmasına kadar batı ve orta Rusya'da en az 10 obada şiddetli suç işlediğine, yedi kadın ve bir erkeği öldürdüğüne ve çok sayıda kişiye saldırdığına inanılıyor. Kurbanları arasında, biri şiddetli cinsel taciz mağduru, diğeri ise ciddi şekilde yaralanan iki küçük kız da vardı. Martynov, kadın kurbanlarının göğüslerini ve cinsel organlarını kesmekteydi..
23 Mayıs 2012 tarihinde, savcılar davayla ilgili ayrıntıları ilk kez kamuoyuna duyurdular. Martynov kasıtlı olarak ağır yaralama, holiganlık, iki veya daha fazla kişinin öldürülmesi ve şiddet içeren cinsel eylemlerle suçlandı. Savcılar, Martynov'un "cüretkar ve alaycı" davrandığını, suç mahallerine mektuplar bıraktığını ve delilleri gizlemek için hiçbir çaba göstermediğini belirttiler. Martynov, cinayetleri "toplumu temizlemek" amacıyla işlediğini iddia etti. Hapishanede yargılanmayı beklerken, "sıkıldığında öldürebilmek için", hücresini bir başka mahkumla paylaşmak istedi. Martynov sekiz cinayetten suçlu bulundu ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Iona Millî Parkı

Iona Ulusal Parkı () Angola'daki en büyük milli parktır. Namibe Bölgesi'nde, ülkenin güneybatı köşesinde yer almaktadır. Batıda Atlantik Okyanusu, doğuda iç platonun başlangıcı, kuzeyde Curoca Nehri ve güneyde Cunene Nehri ile kabaca bağlantılıdır. Namibe şehrinin yaklaşık 200 kilometre (120 mil) güneyinde yer alır ve 5.850 mil kare (15.200 km2) metrekareyi kaplar.
Iona'nın topografyası, değişen kum tepeleri, geniş ovalar ve engebeli dağlar ve kayalıklarla karakterizedir. Yıllık ortalama yağış 30 mm'den fazla değildir. Curoca Nehri düzensizdir ve lagünlere sahiptir; Cunene düzenlidir ve ağzında bataklık alanları vardır.
Colchicum micranthum

Colchicum micranthum, Colchicaceae familyasına bağlı, narin acıçiğdem olarak bilinen, Türkiye endemiği bir acıçiğdem türüdür.
Morfolojik özellikleri
Colchicum micranthum kormusu 2 ila 3 cm uzunluğunda, oval ila neredeyse küreseldir. Dış tunik kırmızımsı kahverengi, iç tunik kestane rengindedir. Yapraklar 2 ila 3 arası sayıda, 14 ila 20 cm uzunluğunda ve çiçekten sonra çıkarlar. Çiçekler 1 ila 2 arası sayıda ve yelpaze ya da çan biçimlidir. Eylül ve kasım aylarında orman açıklıkları ve çalılıklarda görülür.
IUCN Kırmızı listesi
Bu Türk endemiği için popülasyon büyüklüğü veya eğilimi ve potansiyel tehditler hakkında bilgi yoktur. Bu nedenle Veri Yetersiz olarak sınıflandırılır.
Coğrafi dağılım bilgileri
İstanbul çevresinden kuzeybatı Türkiye'ye endemiktir ve ülkenin Avrupa ve Asya kısmında bulunabilir.
Koruma işlemleri bilgileri
Colchicum micranthum Avrupa Yaban Hayatı ve Doğal Yaşam Ortamlarının Korunmasına İlişkin Sözleşmenin (Bern Sözleşmesi) Ek I'inde listelenmiştir. Nüfus büyüklüğü ve eğilimi, mevcut ve potansiyel tehditler ve koruma önlemleri hakkında bilgi gereklidir.
Yeni Hatay Stadyumu

Yeni Hatay Stadyumu, Hatay'ın Antakya ilçesinde yer alan Hatayspor'un erkek ve kadın takımlarının iç saha maçlarını oynadığı 25.000 koltuk kapasiteli stadyumdur.
Hakkında
25 Haziran 2021 tarihinde açılan stadyumda 1500 araç için otopark alanı bulunmakta, otoparka kurulan sistemle stadyum kendi enerjisini üretmektedir. Stadyumun hemen yanında 3 bin 500 kişi kapasiteli spor salonu ise kentteki sporculara ve sporseverlere hizmet vermektedir.
Özgür Mumcu

Şinasi Özgür Mumcu (Mayıs 1977, İstanbul), Türk yazar ve akademisyendir.
Babası gazeteci Uğur Mumcu, annesi eski CHP İzmir Milletvekili ve TBMM Başkan yardımcısı Şükran Gürdal Mumcudur.
Mumcu 2007 ile 2009 yılları arasında gazeteci ve yazar Ece Temelkuran ile evli kalmıştır.
Kariyeri
Ankara Büyük Kolej'den 1995 yılında mezun oldu. Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 2001 yılında mezun olan Mumcu, 2003 yılında Sorbonne Üniversitesinde Uluslararası Hukuk ve Uluslararası Örgütler Hukuku doktorası yaptı. Mumcu, Galatasaray Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olarak çalışmaktadır.
Birgün, Radikal, Cumhuriyet gibi gazetelerde köşe yazarlığı yapmıştır. 2014 yılında Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Vakfından araştırma türündeki "Geleceğin Savaşları Ve Silahları: Yeni Silah Teknolojilerinin Silahlı Çatışmalar Hukuku Işığında İncelenmesi" isimli ilk kitabını yazmıştır. 2016 yılında ise roman türündeki ilk kitabı, Barış Makinesi'ni yazmıştır. Kitap, İngilizce, İtalyanca, Almanca ve Danca dillerine de çevrilmiştir.