İzebel

Jezebel ( ) Krallar Kitabı'na göre Surlu Ithobaal'ın kızı ve İsrail Kralı Ahab'ın karısıydı.(1 Krallar 16:31)
İncile göre İzebel, kocasıyla birlikte ulusal ölçekte Baal ve Aşera tapınmasını başlatır. Ayrıca Omride hanedanına zarar vererek Yahve'nin peygamberlerini İsrail'den tasfiye etmiş, kendisi de defenestrasyon nedeniyle ölmüştür.
Daha sonraki Vahiy Kitabında İzebel sahte peygamberlerle ilişkilendirilir.
Adın anlamı
Jezebel, İbranice' אִיזֶבֶל'nin İngilizce çevirisidir. Oxford Guide to People & Places of the Bible, ismin yılın tanrının yeraltı dünyasında olduğu düşünülen dönemlerinde Baal onuruna yapılan tapınma törenlerinden gelen ritüel bir ağlama ifadesi olan "en iyi 'Prens nerede? ' anlamına geldiğini belirtir. ( ) Alternatif olarak, Corpus Inscriptionum Semiticarum tarafından, 𐤁𐤏𐤋𐤀𐤆𐤁𐤋 b'l'zbl olarak not edilen dişil bir Pön adıdır. İsraillilerin yabancı tanrı isimlerini çağrıştıran kişisel isimleri genellikle değiştirdikleri bilindiğinden, ismin orijinal biçimiyle aynı kökenli olabilir. (bkz. Baal, Mefiboşet ve İş-boşet örnekleri).
İncil Hikayesi
İzebel, İncil anlatısına Tire kralı 1. Ithobaal'in kızı Fenikeli bir prensesti. ( Fenikeliler için İncil'de kullanılan bir terim olan "Sidonyalı"dır). Josephus ve diğer klasik kaynaklarda verilen şecerelere göre, Kartaca Kraliçesi Dido'nun büyük halasıydı. Aynı zamanda Baal-Eser II'nin de kız kardeşiydi. İzebel İsrail'in kuzeyindeki Samiriye Kralı Ahab ile evlenir.
Yakın Doğulu bilgin Charles R. Krahmalkov'un diğer bilim adamlarınca şüpheyle karşılanan görüşüne göre Mezmurlar 45' Ahab ve İzebel'in düğün törenini anlatmaktaydı. Bu evlilik, Omri'nin hükümdarlığı sırasında İsrail ile Fenike arasında var olan dostane ilişkilerin doruk noktasıydı. Süleyman'ın yabancı eşleri gibi, İzebel de kendi ibadet biçimini sürdürmek için tesislere ihtiyaç duyuyordu, bu nedenle Ahab, Samiriye'de inşa ettiği Baal evinde Ona bir sunak yapar. Geoffrey Bromiley, asil bir kadını Astarte rahibesi olarak görevlendirmenin bir Fenike uygulaması olduğuna dikkat çekiyor ve O'nun bu nedenle tapınak ve saray ilişkilerinde İbrani monarşisinde alışılmış olduğundan daha aktif bir role sahip olacağına dikkat çekiyor.
İlyas
Kraliçe olarak taç giymesiyle Yahvizm ve Baalizm arasındaki güç dengesini bozulur. Mukaddes Kitabın anlatımıyla Baal'a tapan biriydi ve acımasız yöntemler kullanarak hem Baal kültünü desteklemek hem de rakiplerini ortadan kaldırmada önemli bir güç ve etkiye sahipti. Ahab'ın kraliyet sarayında Yahwist bir figür olan Obadiah, tasfiyelerden sağ kurtulanları bir mağarada gizlice korur.
İlyas sonunda İzebel'in Baal ve Aşera peygamberlerini Karmel Dağı'ndaki bir meydan okumaya davet eder. Buradaki sınav sunakta kurban edilen bir boğayı Yahweh veya Baal'den hangisinin yakacağını görmekti. İzebel'in peygamberleri, bağırmaları ve kendilerini kesmelerine rağmen Baal'ı çağırmayı başaramazlar. Ancak İlyas, İsrailoğullarını etkileyerek Yahve'yi çağırır ve başarılı olur. Daha sonra halka, Baal ve Aşera peygamberlerini Kişon Nehri'nde yakalayıp öldürmelerini emreder. Peygamberler öldürüldükten sonra, İzebel İlyas'ın kendi peygamberleri gibi olacağına (yani öldürüleceğine) yemin eder. İlyas canını kurtarmak için çöle kaçar ve burada İsrail'in Baal'a bağlılığı ve geriye kalan tek Yahvist tapıcısı olmasının yasını tutar.
Nabot
Ahab, Ben-Hadad'ın hayatta kalmasına izin verdiği için isimsiz bir peygamber tarafından azarlanmasının (Ben-Hadad, Samiriye'yi kuşattıktan sonra Jezebel de dahil olmak üzere Ahab'ın "eşlerini" yağma olarak ele geçirmeyi planlamıştı) üzerinden bir süre geçtikten sonra Nabot'un evini ziyaret etti. Rezidans, Yizreel şehrinde kraliyet sarayının yakınında bulunuyordu. Naboth'un bağını kendi bahçelerini genişletmek için satın almak ister. Naboth, Ahab'a bağının atalarının mülkü olduğunu bildirerek reddeder. Ahab somurtkan ve bunalmış bir halde sarayına döner. Jezebel, Naboth'un tuzağa düşürülmesini ve daha sonra Tanrı'ya ve krala karşı küfür suçlamasıyla idam edilmesini ayarlayarak onu teselli etmeye karar verir. Naboth şehir dışında idam edilir ve cesedi sokak köpekleri tarafından yalanır, Jezebel Ahab'a Naboth'un bağına el koyabileceğini bildirir.
Elijah, Ahab'ı hırsızlık ve cinayet işlemekle suçlar. Ceza olarak Tanrı, Ahab'ın ölümü ve kraliyet soyunun yok edilmesine karar verir. Ayrıca Jezebel'in ölümü de kararlaştırılır ve cesedi köpekler tarafından yutulacaktır.
Ahab üç yıl sonra savaşta ölür. Oğlu Ahazya tahta geçer, ancak bir kaza sonucu ölür ve yerine kardeşi Yoram geçer. İlya'nın halefi Elişa, öğrencilerinden birine, Ahab'ın ailesine karşı ilahi cezanın aracısı olması için Yoram'ın ordusunun komutanı Yehu'yu kral olarak meshetmesini emreder. Yehu, Yoram'ı ve yeğeni Ahazya'yı (Yahuda kralı ve muhtemelen İzebel'in kızı Athaliah'ın oğludur) öldürür. Daha sonra Jezebel'le yüzleşmek için Yizreel'deki kraliyet sarayına yaklaşır.
Yehu'nun geleceğini bilen İzebel, makyaj yapar, süslemeli resmi bir peruk takar ve pencereden dışarı bakıp onunla alay eder. Bromiley, buna bir baştan çıkarma girişiminden daha çok kraliyet evi ve tarikatın otoritesine sahip olan kraliçe annenin asi bir komutanla karşı karşıya gelmesi olarak bakılması gerektiğini söylüyor. Isaac Asimov, iki ciltlik İncil Rehberi'nde (1967 ve 1969), İzebel'in son eylemini anlatıyor: tüm şıklığını, makyajını ve mücevherlerini kasıtlı bir sembol olarak giymek, onun haysiyet, kraliyet statüsü ve bu hayattan bir kraliçe olarak çıkma kararlılığını gösteriyordu.
Yehu Jezebel'in hadım hizmetkarlarına onu pencereden atmalarını emreder. Kanı duvara ve atlara sıçrar ve atıyla onun cesedini çiğner. Saraya girer ve burada yiyip içtikten sonra Jezebel'in cenazesinin götürülmesini emreder. Hizmetçileri sadece onun kafatası, ayakları ve avuç içlerini keşfedebilir, tıpkı İlyas peygamberin kehanet ettiği gibi eti başıboş köpekler tarafından yenmiştir. Edwin R. Thiele, Jezebel'in ölümünü olarak verir.
Tarihsellik
Israel Finkelstein'a göre Kral Ahab'ın Fenike hükümdarının kızıyla evlenmesi, Ahab ve kuzey İsrail Krallığı'nın güç ve prestijinin işareti ve o bunu "uluslararası diplomasinin parlak bir darbesi"ydi. İzebel ve Ahab'ın İncil hikayelerindeki tutarsızlık ve anakronizmler konusunda da bunların "doğru bir tarihçeden çok tarihi bir roman" olarak görülmesi gerektiğini söylüyor.
Tutarsızlıklar arasında; 1 Kings 20, "Aram kralı Ben-Hadad "ın Ahab'ın hükümdarlığı sırasında Samiriye'yi işgal ettiğini söyler, ancak bu olay İsrail tarihinde çok daha sonraları gerçekleşir.
İki Kral kitabı, İzebel'in ölümünden iki yüz yıldan fazla bir süre sonra derlenen Tesniyenin parçasıdır. Finkelstein, bu açıklamaların "MÖ yedinci yüzyıl yazarlarının teolojisinden açıkça etkilendiğini" belirtir. İzebel ve ailesinin İncil'deki anlatımlarını derleyenler, olaylardan yüzyıllar sonra - katı bir tekdüzelik perspektifinden güneydeki Yahuda krallığında yazıyorlardı. Bu yazarlar, Omrid hanedanı üyelerinin şirkini günah olarak görüyorlardı. Ayrıca, Samiriye'nin merkezi Kudüs'e rakip olduğu için kuzey krallığına ve onun tarihine düşmandılar. Trinity College'dan Dr J. Bimson'a göre, Bristol 1 ve 2 Kings "doğrudan bir tarih değil, kendi teolojik yorumunu içeren bir tarih"tir. Krallar kitabının yazarının daha önceki diğer kaynaklara dayandığını gösteren gibi ayetlere işaret ediyor.
1964'te keşfedilen MÖ 9. yüzyıla ait bir mühür, "İzebel'e ait" olarak okunabilecek olan kısmen hasar görmüş bir "YZBL" yazıtına sahiptir. Ancak, bu teori ile ilgili bazı sorunlar var; Mühürde yazı yodh harfiyle başlarken, Jezebel'in adı aleph ile başlıyor, ayrıca, "ait olan" şeklinde çevrilecek olan lamedh..." mühürde eksik. Bununla birlikte, bu harflerin mührün şu anda hasar görmüş olduğu yerde olması da mümkündür. Mühür, firavun eserlerinde yaygın olarak bulunan Uraeus kobrası gibi hem Mısır hem de İsrail kraliyetiyle ilişkili motifleri ve MÖ 8. yüzyıldan kalma diğer birçok İsrail kraliyet mühründe bulunan kanatlı güneş ve Ankh gibi sembolleri içerir. Ne olursa olsun, bilim adamları mührün İncil karakterinin tarihselliğine kanıt olup olmadığı konusunda hemfikir değiller. Bazı bilim adamları, mührün boyutunun ve karmaşıklığının, onun kraliyet ailesi tarafından kullanıldığı anlamına gelebileceğini söylediler.
Kültürel sembol
Geoffrey Bromiley'e göre, İzebel'in "İsrail peygamberleri ve sadıkları tarafından nefret edilen Kenanlı kült ve siyasi uygulamalarının enkarnasyonu" şeklinde tasviri, ona dokuzuncu yüzyıldan kalma bir Sur prensesinin çok ötesinde bir edebi hayat vermişti.
İzebel adı yüzyıllar boyunca sahte peygamberlerle, 20. yüzyılın başlarında, düşmüş veya terk edilmiş kadınlarla da ilişkilendirildi. Hristiyan bilgisinde Jezebel, manipülasyon ve ayartma yoluyla, Tanrı'nın azizlerini putperestlik ve cinsel ahlaksızlık günahlarına yönlendiren, Tanrı'nın bir hizmetkarı kılığına girmiş bir mürted veya pagan olarak görüldü. Hristiyanlar İzebel'i özellikle rastgele cinsel ilişki ile ilişkilendirdiler. Jezebel'in ölümünden önce uyguladığı kozmetikler de bazı Hristiyanların makyajı ahlaksızlıkla ilişkilendirmesine neden oldu. Orta Çağ tarihçisi Matthew Paris, İngiltere Kralı John'un eşi Angouleme'li Isabella'yı "İsabel'den çok Jezebel" yazarak eleştirdi. Modern kullanımda, Jezebel adı bazen cinsel açıdan karışık veya kontrolcü kadınlarla eşanlamlı olarak kullanılır. Jezebel klişesi baskıcı bir imajdır ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kolonizasyon ve kölelik dönemlerinde cinsel saldırı ve cinsel esaret için bir gerekçe olarak kullanılmıştır.
Feminist yorumlar ve İncil biliminde, Jezebel yeniden incelenir ve örneğin, haksız yere çerçevelenmiş (McKinlay, Bellis'te alıntılanmıştır) veya hikayesi tahrif edilmiş (Beach) veya kadıncı teoloji için bir kaynak (Lomax) olarak görülmüştür.
Popüler kültürde
Literatürde
Sahil, Eleanor Ferris. Jezebel Mektupları: dokuzuncu yüzyıl İsrail'inde din ve siyaset. Kale Basın, 2005.
Bellis, Alice Ogden. Helpmates, fahişeler ve kahramanlar: İbranice İncil'de Kadın hikayeleri. Westminster John Knox Basın, 2007.
Everhart, Janet S. "Jezebel: Hadımlar tarafından çerçevelenmiş mi? ." Katolik İncil Üç Aylık 72, hayır. 4 (2010): 688-698.
Garrett, Zencefil. "Reign: The Chronicles of Queen Jezebel", Lost Loves of the Bible Serisinin 3. Kitabı (2013),
Hazleton, Lesley. "Jezebel: İncil'in Harlot Kraliçesinin Anlatılmamış Hikayesi" (2009)
Jackson, Melisa. "Jezebel'i" diğer "tarafından okumak: Feminist eleştiri, postkolonyalizm ve komedi." İnceleme ve Açıklayıcı 112, no. 2 (2015): 239-255.
Lomaks, Tamura. Jezebel rahatsız: Siyah kadın bedenini din ve kültürde kaybetmek. Duke University Press, 2018.
Mokoena, Lerato. İhlal ve dönüşüm: Yaratıcı müdahaleler olarak feminist, postkolonyal ve queer İncil yorumu (2021) kitabında "Jezebel ve Bayan Job'u Geri Almak: Cinsiyetçi Kültürel Kalıp Yargılara ve Görünmezliğin Lanetine Meydan Okumak".
Çabuk, Catherine S. "Jezebel'in son kahkahası: kötü kadınların retoriği." Kadın ve Dil 16, no. 1 (1993): 44-49.
Snyder, JB, 2012. Jezebel ve Tercümanları. Kadın İncil Yorumu: Yirminci Yıldönümü Sürümü. Louisville, KY, s.180-183.
Wyatt, Stephanie. "Jezebel, Elijah ve Zarephath'ın dul eşi: Kutsalı yabancılaştıran ve kutsalı tuhaf yapan bir üçlü üçlü." Eski Ahit Çalışmaları Dergisi 36, no. 4 (2012): 435-458.