Adolf Hitler'in tabloları

II. Dünya Savaşı'na kadar geçen yıllarda Almanya'da Nazi Partisi lideri Adolf Hitler de bir ressamdı. Yüzlerce eser üretti ve Viyana yıllarında (1908-1913) hayatını kazanmak için tablolarını ve kartpostallarını sattı. Profesyonel olarak çok az başarı elde etmesine rağmen, hayatı boyunca resim yapmaya devam etti.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bir dizi resmi kurtarıldı ve açık artırmada on binlerce dolara satıldı. Diğerleri Birleşik Devletler Ordusu tarafından ele geçirildi ve hala bu hükumet tarafından tutulmaktadır.
Hitler'in tarzı ve etkileri
Yapıtlarında mimariyi temsil ederken Hitler'in tarzı dikkate alındı. Eserleri sanattan etkilenmek yerine, 19. yüzyıl ve öncesinde sanatçıları taklit etti. Eserlerinin birçok sanatsal akımın bir sentezi olduğunu iddia etti ancak Greko-Romen klasisizminden, İtalyan Rönesansından ve Neoklasisizmden yararlandı. Bu sanatçıların teknik yeteneklerini ve anlaşılabilir sembolizmini beğendi. Rudolf von Alt'ı en büyük öğretmen olarak adlandırdı. Her iki resimde de benzer temalar ve renkler kullanılmış olsa da, yeraltı manzaraları mimari kadar, doğa ve çevre için eşit öneme sahipti.
Tarih
Sanatsal hırsı
Hitler otobiyografisi olan Mein Kampf, gençliğinde nasıl profesyonel bir sanatçı olmak istediğini anlatıyor, ancak Viyana Sanat Akademisi'ne giremedi ve hayalleri boşa çıktı. Hitler'in 1907 ve 1908 yıllarında iki kez akademiye kabulü reddedildi. İlk sınavında ilk bölümü geçti; her biri üç saat süren iki seansta tasvir edilen ikonik veya İncil sahnelerinden iki resim çizmek zorunda kaldı. İkinci bölüm, daha önce denetçiler tarafından hazırlanan portföyleri kontrol etmekti. Hitler ikinci yarıyı geçemedi. Enstitü, Hitler'in resimlerini beğenmedi ve onu bir sanatçıdan çok mimarlık alanında yetenekli olduğunu düşündüler. Hitler'in yetenekli olduğuna inanan öğretmenlerinden biri, akademinin mimarlık okuluna girmesini tavsiye etti. Ancak, bu, okulu bıraktığı ve devam etmek istemediği ortaokula dönmeyi gerektirecekti. Bunu yapmak istemedi.
Ağustos 1939'da İngiliz Savaşı Mavi Kitabında yayınlanan bir röportaja göre, II. Dünya Savaşı'nın arifesinde Hitler, İngiliz Büyükelçisi Neville Henderson'a şunları söyledi; Ben bir sanatçıyım, politikacı değil. Polonya sorunu çözüldükten sonra bir sanatçı olarak hayatımı bitirmek istiyorum.
Viyana dönemi
Hitler, 1908 ile 1913 yılları arasında, geçimini sağlamak için kartpostallar ve evler çizmiştir. 1910'da 21 yaşında ilk portresini yaptı. Bu tablo ve Hitler'in on iki diğer eseri 1945'te Essen'de ABD Ordusu komutanı Will C. McKenna tarafından keşfedildi.
Avusturyalı bir iş insanı ve genç Hitler'in Viyana dönemindeki iş ortağı Samuel Morgenstern, genç Hitler'in resimlerinin çoğunu satın aldı. Morgenstern'e göre, Hitler ona ilk olarak 1910'ların başında, 1911'de ya da 1912'de geldi. Hitler, Morganstern'in cam dükkanını ilk ziyaret ettiğinde, Morgenstern'e üç eserini sundu. Morgenstern, genç Hitler'in resimleri için alıcı bulmayı mümkün kılan müşterilerinin bir veritabanını tuttu. Daha sonra alıcıların çoğunun Yahudi olduğu belirlendi. Josef Feingold adında bir avukat olan Morgenstern'in önemli bir müşterisi, Hitler'in eski Viyana'sını tasvir eden bir dizi tablosunu satın aldı.
Birinci Dünya Savaşı
1914'te 25 yaşındaki Hitler, Birinci Dünya Savaşı'nda görev yaparken resimlerini cepheye götürdü ve boş zamanlarını sanat yaparak geçirdi. Bu dönemdeki çalışmaları, politikacı olmadan önceki son eseriydi. Savaş sırasında boyanan tablolar arasında çiftlik temalı evler ve soyunma yerleri üzerindeki resimler de vardı.
Müzayede satışları
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Hitler'in çeşitli tabloları ABD ordusu tarafından ele geçirildi. Diğer ele geçirilen materyallerle birlikte ABD'ye götürüldü ve hala ABD hükumeti tarafından tutulmakta ve sergilenmesine izin vermemektedir. Diğer resimler özel koleksiyonlarda tutulur. 2000 yılında bu resimlerden bazıları açık artırmada satışa sunuldu. 2009'da, Mudok'un Shropshire müzayede evi, Hitler'in 15 tablosunu toplam 97.672 sterline (143.358 ABD Doları) sattı ve Ludlow'un Shorpshair müzayedesinde 13 tabloyu 100.000 avroya sattı. 2012'de Hitler'in bir tablosu Slovakya'daki bir müzayede evinde 32.000 avroya satıldı. 18 Kasım 2014'te, Hitler'in Münih'teki eski dairesinden bir suluboya resmi, Nürnberg'deki bir müzayedede 130.000 Euro'ya satıldı. Suluboyanın yanı sıra, Albert Bormann imzalı bir mektup ve bir satış faturası da satıldı, bunun da resmin tablonun nispeten yüksek bir fiyata etkilediğine inanılıyor. Temmuz 2017'de Mullok, Hitler tarafından yapılan iki nadir yağlıboya tabloyu açık artırmada sattı. Bunlardan biri dağ zemininde bir ev ve yanında bir gölün bulunduğu resmiydi.
Bir grup araştırmacı, Hitler'in yaşamı boyunca çizdiği yalnızca 300 tamamlanmış tablo olduğunu tahmin ediyor, ancak Hitler, Mein Kampf adlı kitabında Viyana'da kaldığı süre boyunca günde iki veya üç resim yaptığını yazıyor. Hitler Viyana'daki yılları boyunca günde bir portre oluştursaydı, bu sayı 600'den fazla olurdu. Hitler'in sanatının en önemli uzmanlarından biri olan Peter Jen, Hitler ile iki röportaj yaptığını söylüyor. Bir röportajında Hitler, 1908'den 1914'e kadar Viyana ve Münih'te geçirdiği altı yıl boyunca, 1911'de yaptığı "Patikadaki Ağaçlar" gibi bazıları yağlı boya tablolar olan binlerce resim yaptığını söyledi.
Jahn, Hitler'in 1938'de Avusturya'yı Almanya'ya ilhak etmesinden önce Schulte Strathaus tarafından atanan kişilerden biriydi. Starthaus, 1936'da Hitler tarafından 1907'den 1912'ye ve 1921'den 1922'ye kadar boyadığı resimleri bulup satın alması için görevlendirildi. Jahn, Hitler'in ilk çalışmalarını, askere alınmadan önce yaklaşık dört yıl boyunca izledi. 1937'de Jahn, Viyana'daki Alman büyükelçiliğinde sanat danışmanı oldu ve burada Hitler'in birçok eserini olduğu gibi arayacak, satın alacak ve toplayacaktı. Jahn günümüzde Hitler'in sanatının en büyük koleksiyonlarından birini satıyor ve yaklaşık 18 parçaya sahip ve ortalama satış fiyatı 50.000 dolardır.
Hitler'in en büyük özel sanat koleksiyonlarından biri, Natick, Massachusetts'teki Uluslararası II. Dünya Savaşı Müzesi'nde segileniyor.
Kritik Analiz
John Gunter, Hitler'in Viyana Sanat Akademisi'ndeki resimlerini gördükten sonra Inside Europe adlı kitabında şunları yazdı: "Tamamen ritim, renk, his veya manevi hayal gücünden yoksunlar. Mimarın eskizleri: acı verici ve kesin çizgiler, başka bir şey değil. Hitler'e okula gitmesini ve umutsuzluk içinde saf sanattan vazgeçmesinin söylenmesi şaşırtıcı değil.
2002'de, günümüz bir sanat eleştirmeninden, Hitler'in bazı resimlerini kimin boyadığını söylemeden gözden geçirmesi ve hangilerinin "çok iyi" olarak değerlendirildiğini gözden geçirip incelemesi istendi. Eleştirmen, tabloların oldukça iyi olduklarını, ancak insan figürlerini çizdiği insanlar arasında derin bir ilgisizliği temsil ettiğini söyledi.
Fratelli Alinari'nin Hitler'in Suluboya: Restore Edilmiş Eserler: Rodolfo Siviero başlıklı raporuna göre, Hitler'in suluboya sanatçısı olarak "acımasız" olduğunu kanıtlıyor. Sergio Salvi, Fratelli Alinari tarafından hazırlanan Hitler'in Su Renkleri: Kurtarılmış Sanat Eserleri Rodolfo Siviero'ya Saygı başlıklı bir raporda Hitler'in "acımasız bir Pazar ressamı" olarak nitelendirilmesini reddetti ve onun yerine "zararsız ve önemsiz kentsel manzaraların" "küçük zamanlı profesyonel ressamı" olarak tanımladı.
Tablolar
Münih'teki Eski İkamet Avlusu (1914), Adolf Hitler'in resimlerinden biridir. Büyük bir malikanenin önündeki taş dörtgen Alter Hof'u tasvir ediyor. Hitler'in Münih'te bulunduğu süre boyunca, günlerinin çoğunu kitap okuyarak ve resim yaparak, bağımsız bir sanatçı olarak hayalini ilerletmek için harcamıştır.
Öncelikle suluboya alanında çalışan Hitler, medyayı resim ve mimarlık sevgisini ifade etmek için kullandı. Resim, binanın katı bir şekilde tanımlanması için suluboya tarzını ve ustalığını gösterir, ancak solda, evin sert çizgilerini tezatlamak için iki yumuşak duran ağaç görüyoruz. Hitler'in suluboyalarının çoğunda, bilim adamı Charles Snyder, su ve bitki örtüsüyle çevrili mütevazı yapılara ayrıntılı bir şekilde dikkat çekiyor: [ama] mimari birinci derecede önemlidir. Bitki yaşamına, özellikle ağaçlardaki yapraklara dikkat edin. Yapraklar tipik olarak, doğruluk veya gerçekçilik açısından çok az dikkate alınarak lekelenir ve lekelenir. Genellikle konuyu çerçevelemek için kullanılır. Solda iki ağaç arasında küçük bir çeşme boyanmıştır.
Münih'teki Eski İkamet Avlusu ve Hitler'in birkaç diğer tablosu Washington, DC'deki Ordu Askeri Tarih Merkezi'nin bodrum katında arşivlendi ve tartışmalı doğaları nedeniyle asla halka gösterilmedi.