turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Hayvan hakları savunucuları listesi

Hayvan hakları savunucuları ve hayvan özgürlüğü aktivistleri, duyarlı bireylerin insan olmayan hayvanların acıdan kaçınma gibi en temel ihtiyaçlarını, yalnızca tür üyeliği temelinde reddetmenin, ırkçılık veya cinsiyetçiliğe benzer bir ayrımcılık biçimi olduğu görüşündedir. Birçok hayvan hakları savunucusu, hayvanların, menfaatleri yasal korumayı hak eden ahlaki topluluğun bireyleri ve üyeleri olarak görülmesi gerektiğini savunmaktadır.
Geçmiş
Hayvan hakları hareketi 19. yüzyılda ortaya çıktı. Büyük ölçüde hayvanların kobay amaçlı kullanılmasına muhalefet üzerine odaklandı. 1960'larda modern hareket İngiltere'de "Hunt Saboteurs Association" çevresinde ortaya çıktı. 1970'lerde Avustralyalı ve Amerikalı filozoflar Peter Singer ve Tom Regan, harekete felsefi temellerini sağlamaya başladı. Singer, ilk olarak 1973'te The New York Review of Books'ta ve daha sonra Animal Liberation'da (1975) hayvan özgürlüğünü yararcılık temelinde savunurken, Regan 1975'ten itibaren çeşitli makalelerinde deontolojik bir hayvan hakları teorisi geliştirdi ve ardından 1983 yılındaki kitabı "The Case for Animal" Rights adlı kitapla görüşlerini yaymaya devam etti.
Hareket içinde, hayvan korumacılığı olarak bilinen kademeli reform arayışında olanlar ile kölelik karşıtı taraftakiler arasında -faydacı / deontolojik ayrıma dayalı- bir ayrım varlığını sürdürüyor ve reformu ortadan kaldırmaktan ziyade düzenlemeyi amaçlayan reformu savunuyorlar. Hayvanların mülkiyet durumu ise ters etki yaratır.
Tarihsel olarak konuşursak, hem Budizm hem de Jainizmin Hindistan'daki ve Asya'daki komşu ülkelerdeki insanlar üzerindeki etkisi göz önüne alındığında, hayvan hakları hareketinin doğuşunun Hindistan'da olduğu iddia edilebilir. Herhangi bir ülke için nüfus başına en büyük ve en yüksek vejeteryan sayısı Hindistan'dadır.
Liste
Aşağıda, akademisyenlerden aktivistlere, hareket içindeki her pozisyondan etkili hayvan hakları savunucularının bir listesi bulunmaktadır.
Charles R. Magel

Charles Russell Magel (3 Haziran 1920 - 22 Mart 2014), Amerikalı filozof, hayvan hakları aktivisti ve bibliyograf. Moorhead Eyalet Üniversitesinde Fahri Felsefe ve Etik profesörüydü.
Yaşamı ve kariyeri
Magel, 3 Haziran 1920'de doğdu ve sekiz kardeşiyle birlikte 150 dönümlük bir çiftlikte yaşadığı Burlington, Iowa'da büyüdü. Iowa State College'da elektrik mühendisliği okudu ve üç yıl boyunca Northwestern Üniversitesinde eğitim görmeye devam etti. Mezun olduktan sonra bir otelde gece görevlisi olarak çalıştı ve II. Dünya Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri Donanması Yedek Kuvvetlerinde beş yıl görev yaptı. 1950'de, Albert Schweitzer'in otobiyografisi Hayatımdan ve Düşüncemden'den esinlenen Magel, felsefe okumak için Minnesota Üniversitesinde yüksek lisans okuluna kaydoldu. 1960 yılında Kierkegaard'ın Felsefi Kategorilerinin Analizi adlı tezini sundu. 1962'de Moorhead Eyalet Üniversitesinde bir felsefe programı başlattı. 1975'te Peter Singer'in Hayvan Kurtuluşu ve Tom Regan'ın "Vejetaryenliğin Ahlaki Temeli"ni okuduktan sonra, vejetaryen oldu ve felsefe müfredatına bir hayvan hakları dersi ekledi; ve bunu tamamen konuya odaklanan ilk üniversite derslerinden biri haline getirdi.
1981'de Magel, Hayvan Hakları ve İlgili Konular Üzerine Bir Bibliyografya'yı (A Bibliography on Animal Rights and Related Matters) 3.200'den fazla eserin listelendiği kitabı yayımladı. 1985 yılında öğretmenlikten emekli oldu. 1989'da Magel, Keyguide to Information Sources in Animal Rights, hayvan haklarıyla ilgili çalışmaların bir bibliyografyasını yazdı. "Pek çok akademik kütüphanenin elde etmek isteyeceği olağanüstü bir kaynak" olarak olumlu bir şekilde değerlendirildi. Başka bir inceleme, bunu "hayvan hakları hareketinin literatürüne ve felsefesine dikkatle hazırlanmış ve bilimsel bir genel bakış" olarak tanımladı. 1992'de, J. Howard Moore'un The Universal Kinship adlı kitabının yeni bir baskısı yayımlandı, Magel tarafından düzenlendi ve yazarın biyografik bir makalesi de dahil edildi. 1997'de Magel, Lewis Gompertz'in Man ve Brutes'ın Durumuna Dair Ahlak Araştırmaları kitabının düzenlenmiş bir baskısını yayımladı.
Magel, 22 Mart 2014'te öldü. Charles R. Magel Bağış Fonu'nu kurmak için Moorhead Eyalet Üniversitesinden 800.000 dolar ayrıldı.
Aktivizm
Magel, hayvan deneylerine karşı açık sözlü bir savunucuydu; bir keresinde şunları söyledi:Deneycilere neden hayvanlar üzerinde deney yaptıklarını sorduğunuzda alacağınız cevap şudur: "Çünkü hayvanlar bizim gibiler."
Deneycilere hayvanlar üzerinde deney yapmanın ahlaki açıdan neden uygun olduğunu sorduğunuzda alacağınız cevap şudur: "Çünkü hayvanlar bizim gibi değil." Hayvan deneyleri mantıksal bir çelişkiye dayanır.
Erto e Casso

, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesinde bulunan Pordenone iline bağlı bir komündür. Trieste'nin 130 km kuzeybatısında, Pordenone'nin ise 40 km kuzeybatısında bulunur. Komünün nüfusu 31 Ekim 2020 tarihi itibarıyla 372 kişidir.
Resimler
Carlo Allioni

Carlo Allioni (23 Eylül 1728 - 30 Temmuz 1804) İtalyan doktor ve Torino Üniversitesinde botanik profesörü. En önemli eseri 1755 yılında yayımlandığı Flora Pedemontana, sive enumeratio methodica stirpium indigenarum Pedemontii'dir, Piyemonte'nin bitki çeşitliliği üzerinedir ve bu eserle birlikte daha önce bilinmeyen 237 tür olmak üzere toplamda 2.813 bitki türünü listelemiştir. 1766 yılında ise diğer önemli eseri Manipulus Insectorum Tauriniensium'u yayımlamıştır. Bitki bilim mahlası All.'dir.
Kariyeri
Nisan 1758'de Kraliyet Cemiyeti Üyeliğine seçildi.
1760 yılında Torino Üniversitesine botanik profesörü olarak atandı ve aynı zamanda Torino Botanik Bahçesi'nin müdürüydü. Allionia dergisi onun adını taşımaktadır.
Allionia cinsi onuruna adlandırılmıştır.
Ayrıca Arabis allionii, Jovibarba allioni, Primula allioni ve Veronica allionii türleri de onun adını taşır.
Fanna

, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesinde bulunan Pordenone iline bağlı bir komündür. Trieste'nin 100 km kuzeybatısında, Pordenone'nin ise 25 km kuzeydoğusunda bulunur. Komünün nüfusu 31 Ekim 2020 tarihi itibarıyla 1.503 kişidir.
Resimler
Hayvansız tarım

Hayvansız tarım veya vegan çiftçilik, hayvanları veya hayvansal ürünleri kullanmayan çiftçilik yöntemlerinden oluşur. Hayvansız yetiştiriciler, evcil hayvanları tutmazlar ve ekinlerini gübrelemek için çiftlik hayvan gübresi veya hayvan parçaları (kemik unu, kan unu, balık unu) gibi hayvansal ürünleri kullanmazlar. Bunun yerine yeşil gübre kullanılması vurgulanmaktadır.
Hayvansız çiftçilik, organik veya organik olmayan tarım tekniklerini kullanabilir. Bununla birlikte, hayvansız tarımla ilgili en ayrıntılı tartışmalar şu anda hayvansız organik çeşitlere odaklanmaktadır.
Sentetik gübreli endüstriyel tarım hayvansızdır. Amerika Birleşik Devletleri'nde, çok az endüstriyel çiftlik gübre kullanmaktadır. 2006 yılında ABD ekili alanlarının sadece % 5'i gübrelenmiştir.
Zopyrion

Zopyrion (Antik Yunanca: Ζπυρίν; ö. MÖ 331), Makedonya Krallığı'na bağlı bir general idi.
Zopyrion, Büyük İskender tarafından Trakya ve Pontus valiliklerine atandı. MÖ 331'de İskit topraklarının işgaline önderlik etti.
İskit topraklarının işgali için otuz bin kişilik bir kuvvet topladı. Ordu, Karadeniz sahili boyunca yürüdü ve bir Milet kolonisi olan Olbia'yı kuşattı (MÖ 334'te İskender tarafından alındı). Ancak Olbialılar "kölelerine özgürlük verdiler, yabancılara vatandaşlık haklarını verdiler, senetlerini değiştirdiler ve böylece kuşatmadan sağ çıkmayı başardılar". Ayrıca Olbialılar, İskitler ve muhtemelen bölgedeki diğer Yunan topluluklarıyla ittifak yaptılar. Romalı tarihçi Curtius Rufus, denizde Makedon donanmasını harap eden büyük bir fırtınadan bahsetmektedir. Kuşatmayı sürdürecek kaynakları olmayan General Zopyrion geri çekilmeye karar verdi. İskitler, geri dönerken Makedon ordusunu sürekli yapılan baskınlarla yok etti. Yaşanan bu yenilgi muhtemelen Tuna Nehri'nin ötesinde, İskender'in MÖ 335 yılında topraklarını yıkmasının intikamını alan Getae ve Triballi toplulukları tarafından gerçekleştirildi. Zopyrion, MÖ 331 yılının sonunda kış ayında birlikleriyle beraber öldü.
Büyük İskender Zopyrion'un ölümünü, aynı yıl Makedonya'daki General Antipatros'tan gelen bir mektuptan ve Yunanistan'da Sparta Kralı III. Agis'in ve İtalya'da Epir Kralı İskender'in ölümlerinden öğrendi. Büyük İskender "çeşitli duygulardan etkilendi; ancak iki rakip kralın ölümlerini öğrenmekten, Zopyrion ve ordusunun kaybından duyulan üzüntüden daha fazla sevinç duyuyordu".
Apieti

Apieti (Gürcüce: ; okunuşu: "apieti"), Gürcistanın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Adigeni Belediyesi sınırları içinde bir köydür. Mesheti Dağı'nın güney eteklerinde, Kvabliani Çayı'nın sol kıyısında, deniz seviyesinden 1.490 metre yükseklikte yer alır. Adigeni kasabasına 9 km uzaklıktadır.
Apieti, Çeçla, Zedubani, Kehovani, Sairme, Ğortubani ve Çela köyleriyle birlikte Çeçla temini oluşturmaktadır.
Tarihçe
Apieti'nin 1595 tarihli Osmanlı mufassal defteride yer alması, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Osmanlılar köyü, Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden 16. yüzyılın son çeyreğinde ele geçirdi. Osmanlı idaresinin Apiyet () biçiminde yazdığı yerleşme, iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Apiyet-i Büzürg (Büyük Apiyet) ve Apyet-i Küçük (Küçük Apiyet) ile çevresindeki mahallelerde ispenç vergisi vermekle yükümlü 16 hane yaşıyordu. Hane reislerinin Erdgula, Hahuta, Gabriel, Okropir, Demetre, Matsatsa, Maharebel, Basila, Vardzel gibi adlarına ve onların baba adlarına bakarak Apieti'nin Hristiyan Gürcü köyü olduğu anlaşılmaktadır. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu, yonca tarımı, arıcılık ve sebzecilik yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.
Zaman içinde tek köye dönüşmüş olan Apieti, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşının ardından imzalanan Edirne Antlaşmasıyla Çarlık Rusyaya bırakıldı. Böylece bu imparatorluğun bir parçası olan Gürcistana yeniden katılmış oldu.
Apieti köyünde, orta çağdan kalma kilise ve kale yıkıntıları bulunmaktadır. Ayrıca köyün ortasında, alt kısmı taş, üstü ahşap malzemeyle inşa olan Enver Bey Konağı bugün de ayaktadır. Ahşap içliğiyle dikkat çeken konak, Rus idaresi sırasında, yapıdaki kayda göre 1906 yılında Lazistanlı Hasan Usta" tarafından yapılmıştır.
Nüfus
2014 yılı verilerine göre köyde 59 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu Gürcülerden oluşuyordu.
DR 21

DR 21, Kuğu takımyıldızı bölgesinde bulunan ve 1966 yılında Downes ve Rinehart tarafından bir radyo sürekliliği kaynağı olarak keşfedilen büyük bir moleküler buluttur. DR 21, Dünya'dan yaklaşık olarak 6.000 ışık yılı (1.800 pc) uzaklıkta bulunur ve 80 ışık yılı (25 pc) boyunca uzanır. Bölge yüksek oranda yıldız oluşumu içerir ve Cygnus X yıldız oluşum bölgesi ile ilişkilidir. Tahmini kütlesi 1.000.000 M olarak hesaplanır.
Bölgede formaldehit, amonyak, su ve karbon monoksit dahil olmak üzere radyo emisyonları ile bir dizi farklı molekül tespit edilmiştir.
Bu bölgede Samanyolu'ndaki en büyük yıldızlardan bazıları gözlemlenmiştir. , polisiklik aromatik hidrokarbon olarak bilinen organik bileşiklerin varlığı nedeniyle kızılötesinde parlayan karmaşık toz ve gaz desenleri içerir. içindeki düzensiz desenler, yıldızlararası rüzgar, radyasyon basıncı, manyetik alanlar ve kütleçekimi ile olan etkileşimlerden kaynaklanır.
Bulut kümeleriyle bağlantılı gruplar halinde yayılmış olan Orion Bulutsusu kümesinin popülasyonuna benzer şekilde, bu moleküler bulutta da tahmini olarak 2.900 yıldız popülasyonu oluşmuştur. Büyük yıldızlardan gelen ters etkiler sonuç olarak bulutu dağıtabilir, fakat bu bölgenin son derece genç olması nedeniyle bu henüz gerçekleşmemiştir. Spitzer Uzay Teleskobu tarafından incelenen yıldızlar, ön gezegen disklerinin belirtilerini göstermiştir.
II. Kallias

Kallias (Antik Yunanca: Καλλίας, Kallias) MÖ 5. yüzyılda faaliyet gösteren Antik Yunan devlet adamı, asker ve diplomattı.
Lavrion kentinin devlete ait gümüş madenine köle sağlayan zengin Atinalı bir ailede dünyaya geldi. Kendisi de Atina'nın en zengin adamlarından biriydi. Kallias, rahip kıyafetleri içinde Maraton Muharrebesi'nde (MÖ 490) savaştı. Plutarhos, savaştan sonra bir düşman askerinin Kallias'ı kral zannettiğini ve ona büyük miktarda altının bir çukurda saklandığını söylediğini anlatır. Kallias'ın adamı öldürdüğü ve hazineyi gizlice ele geçirdiği söylenmektedir; ancak daha sonra olayın söylentileri her yere yayıldı ve şairler ailesine "Laccopluti" veya "hendekle zenginleşmiş" lakaplarını taktılar. Oğlu Hipponicus ise bir komutandı.
Militiades'in ölümü esnasında Kallias, Kimon'un kız kardeşi Elpinice'nin evliliğine karşılık Kimon'un babasından miras aldığı borcu ödemeyi teklif etti ve Kimon da bu teklifi kabul etti..
Bu dönemde Atina'nın etkin lideri olan Perikles'in destekçisi olan Kallias, Atina ve Attika-Delos Deniz Birliği için diplomat ve büyükelçi rolleri üstlendi. MÖ 461 yılında Pers imparatoru I. Artaxerxes'e büyükelçi olarak gönderildi.
Kimon'un ölümünden bir süre sonra, MÖ 449 yılında Susa'ya gitti ve I. Artaxerxes ile Kallias Barışı olarak bilinen bir barış antlaşması imzaladı. Bu antlaşma, Greko-Pers Savaşı'nı sona erdirdi ve Anadolu'daki Yunan şehir devletlerini Pers saldırılarından korudu. Kallias ayrıca Reggio Calabria ve Lentini ile yapılan barış antlaşmalarından ve ayrıca Sparta ile Otuz Yıl Barışı olarak bilinen barış antlaşmasından da sorumlu olduğu iddia edilmektedir.
Kallias'ın Atina'ya döndükten sonraki kaderi bir sır olarak kalmaya devam etmektedir ve sonraki yıllarına ilişkin bilgiler çok kısıtlıdır. Bazı kaynaklar Artaxerxes görevinin başarılı görünmediğini ve Atina'ya dönüşünde vatana ihanetten suçlandığını ve elli talentlik para cezasına çarptırıldığını iddia etmektedir. Diğer kaynaklar ise Atinalıların bir barış sunağı adadıklarını ve Kallias'a özel onur oyu sunduklarını iddia etmektedir.
Hayraton Köprüsü

Hayraton Köprüsü (1989 yılına kadar resmi olarak Dostluk Köprüsü), Amu Derya üzerinde Afganistan ile Özbekistan'ı birbirine bağlayan bağlayan karayolu ve demiryolu köprü. Afganistan'ın kuzey bölgesi Belh ili'nin Hayraton şehri ve Özbekistan'ın Surxondaryo Bölgesindeki Tirmiz şehri arasında inşa edilmiştir. Köprü, Sovyetler Birliği tarafından inşa edildi ve Afganistan'daki birliklerine tedarik sağlamak için 1982'de açıldı.
Genel bakış
Mezar-ı Şerif şehrinin yaklaşık 75 km kuzeyinde bulunan Özbek-Afgan sınırındaki tek bağlantıdır. Amu Darya'nın üzerindeki en yakın diğer köprü 120 kilometre (74,5 mi) batıda, Türkmen-Afgan sınırındaki Lebap Bölgesi'nden geçen bir boru hattı köprüsüdür.
İnzar Ayeti

İnzar Ayeti (Arapça: ) Kur'an'da Şuara Suresi'nin 214. ayetidir. Muhammed'in bisetinin üçüncü yılında, Mekke'de indirilmiştir. Bu ayette, Muhammed yakın akrabalarını uyarmak ve ikaz etmekle görevlendirilmiştir. Muhammed de onları İslama davet ettikten sonra Ali'yi kendi yerine halife ve ardılı olarak tayin etmiştir.
Ayet
َ َِْْ ََََ ََْْ
Yorum-Tefsir
Şii ve Sünni tefsirlerinde yazıldığına göre, bu ayet nazil olduktan sonra peygamber akraba ve aşiretinden kırk kişiyi yemeğe davet etmiş ve orada şöyle demiştir:
"Ey Abdülmuttalip oğulları! Ben Araplar arasında kendi kabilesine benim getirdiğim şeyden daha hayırlısını getiren birini tanımıyorum. Ben sizin için dünya ve ahiret hayrını getirdim. Allah beni, sizleri O'na davet etmekle görevlendirdi Ben sizleri bu iki kelimeye davet ediyorum. Bu iki kelime ile cennete girecek ve yine bu iki kelime ile cehennemden kurtulacaksınız:
La ilahe illallah ve Muhammeden Resulullah, (Arapça: )
Devamında şöyle dedi: Sizlerden her kim bu görevimde bana yardım edecek olursa, benim kardeşim, vasim ve sizin aranızdaki halifem olacaktır. Herkes sessizce kalmış ve yalnızca Ali şöyle demiştir: Ey Allahın Resulü! Ben varım. Peygamber şöyle dedi: Bu, benim sizin aranızdaki vasim ve halifemdir. Onun sözlerini dinleyiniz ve emirlerini yerine getiriniz. Bu konuşmadan sonra bazıları Ebu Talibe şöyle demiştir: Emir sahibi olan oğluna itaat et.
Etimoloji
Akraba diye tercüme ettiğimiz aşiret (Arapça: ) kelimesi, terim olarak kabile karşılığı kullanıldığı gibi kabilenin altında daha küçük bir topluluğu da ifade etmektedir.
Kara Hasan Paşa

Hasan Paşa (1517 - 4 Temmuz 1572), Barbaros Hayreddin'in oğludur. Farklı zamanlarda üç kez Cezayir Eyaleti beylerbeyi oldu. Annesi bir Morisko idi. Babasının yerine Cezayir yöneticiliği yaptı ve 1533'ten beri fiilen Cezayir yöneticisi konumunda olan Barbaros'un yardımcısı Hasan Ağa'nın yerini aldı.
Cezayir yöneticiliği
Hasan Paşa, babasının 1545'te İstanbul'a çağrılmasıyla Cezayir yöneticisi oldu. Barbaros, 1546'da Osmanlı başkentinde vefat etti.
Haziran 1545'te Hasan Paşa, bir Türk garnizonu kurduğu Tilimsan şehrini işgal etti ve Osmanlı yanlısı Sultan Muhammed'i tahta çıkardı.
1548 yılında Osmanlı Amirali Turgut Reis tarafından Cezayir Beylerbeyi olarak görevlendirildi.
Hasan Paşa yeniden Cezayir yöneticisi oldu, ancak Osmanlı ve Fas arasındaki çatışmanın nedenlerinden biri olması nedeniyle 1552'de geri çağrıldı. Onun yerine Fas hükümdarı Muhammed Eş-Şeyhin Osmanlı ile işbirliğini reddetmesi üzerine 1554 yılında Fes'i işgal eden Salih Reis atandı.
Hasan Paşa, Osmanlılara karşı İspanyollarla ittifak kuran Fas hükümdarına karşı mücadeleye devam etmek üzere Haziran 1557'de yeniden Cezayir Beylerbeyi seçildi. Ekim 1557'de Muhammed Eş-Şeyh'i öldürdü.
Hasan Paşa, 1558'in başlarında Fas'ı işgal etti, ancak El-Leben Vadisi Savaşı sırasında Fes'te durduruldu. İspanyolların saldırı için hazırlık yaptığı haberini duyunca geri çekilmek zorunda kaldı. Fas'ın kuzeyindeki Qassasa limanından yola çıktı ve oradan İspanyollara karşı bir savunma hazırlamak için Cezayir'e döndü.
Mostaganem Muharebesi sonucu alınan Osmanlı zaferinden sonra (1558), Hasan Paşa, görünüşe göre birlikleri ile arasında çıkan çatışmalar nedeniyle tekrar Konstantinopolis'e çağrıldı.
1562'de tekrar Cezayir beylerbeyi oldu ve 1563'te başarısız olacak olan Vahran ve Mers El Kebir Kuşatmalarına liderlik etti.
Kaptan-ı Derya
1567'de İstanbul'a geri çağrıldı ve babası gibi Kaptan-ı Derya oldu.
Hasan Paşa, 1571'de İnebahtı Muharebesinde idi. 1572'de İstanbul 'da öldü.
Oreochromis niloticus

Oreochromis niloticus, Cichlidae familyasına bağlı yırtıcı bir balık türüdür. Afrika'nın kuzey bölgesi ve Levant olarak tabir edilen bölge Oreochromis niloticus'un anavatanı olarak kabul edilir. Oreochromis niloticus birçok türü anavatanı ve doğal menzili dışında da popülasyon oluşturma şansı bulmuştur. 2013 yılında Türkiye'de Eskişehir iç sularında da görülmüştür ve yırtıcı bir balık olması nedeni ile diğer balık türlerinin yaşamını tehlikeye attığı düşünülmektedir.
Görünüşü
Gözlemlenen en büyük Oreochromis niloticus 60 cm'ye ulaştığı ve 5 kg'ı geçtiği saptanmıştır. Erkeği, dişisine göre daha hızlı büyür ve daha büyük bir boyuta ulaşır.
Dağılım ve habitat
Tropikal Batı Afrika, Çad Gölü havzası ve Tana, Albert ve Edward - George göllerinin yanı sıra Kivu, Tanganyika ve Turkana gölleri ile Awash ve Omo Nehirlerinde Nil tilapyasına rastlamak mümkündür. İsrail'in bir kısmında da rastlamak mümkündür.
Oreochromis niloticus, yukarıdaki bölgelerde bulunan ve deniz seviyesinden 1830 m yüksekte bulunan nehir, akarsu, kanal, göl ve gölet gibi tüm tatlı su havzalarında rastlanabilir. Deniz seviyesinden 1.830 m (6.000 ft) yüksekliğe kadar değişir. Acı sularda da yaşamayı başaran bu tür, tam tuzlu sularda yaşayamaz.
Konuyla ilgili yayınlar

(1972): Aquaculture. the Farming and Husbandry of Freshwater and Marine Organisms. John Wiley & Sons.
Labeo rohita

Labeo rohita Cyprinidae familyasına bağlı bir balık türüdür. Anavatanı Güney Asya nehirleridir. Hepçil bir canlı olan Labeo rohita su ürünleri yetiştiriciliği için de faydalanılan bir canlıdır.
Özellikleri
Labeo rohita gümüş renklidir ve kemerli yapıda bir kafa formuna sahiptir. Yetişkin bir Labeo rohita 45 kg ağırlığa ve 2 m uzunluğa erişebilir.
Biserka Cvejić

Biserka Cvejić (Sırpça: Цјћ; d. 5 Kasım 1923 ö. 7 Ocak 2021), Sırp mezzo-soprano ve kontralto ses tonundaki opera sanatçısı ve akademisyen.
Yaşamı
Cvejić, 5 Kasım 1923'te Jesenice, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı'nda doğdu. Belçika'nın Ougrée kentinde büyüdü. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra doğduğu ülkeye dönmek için Belçika'dan ayrıldı. Bir Amerikan askerinin yardımıyla bir yük treninde gizlenerek seyahat etti. Belgrad'a vardığında müstakbel kocası, bir kulak burun boğaz uzmanı olan Dr. Dusan Cvejić ile tanıştı. Başlangıçta çevirmen olarak çalıştı ve 1953 yılına kadar José Riavez (veya Josip Rijavec) ile Belgrad Müzik Akademisi'nde şan eğitimi aldı. Belgrad Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde hoca olarak çalıştı. 1954'te Belgrad Operasında sahneye çıktı.
Sahne kariyerinin son dönemi olan 1959 ile 1979 yılları arasında Viyana Devlet Operası'nda çalıştı. En bilinen çalışması; Metropolitan Opera'da 1961'de Amneris rolünde olduğu Verdi'nin Aida adlı operası oldu.
Ölümü
Cvejić, 7 Ocak 2021'de Belgrad, Sırbistan'da 97 yaşında öldü.
Gianluigi Saccaro

Gianluigi Saccaro (29 Aralık 1938, Milano - 17 Şubat 2021), İtalyan eskrimci.
Yaşamı
Saccaro 29 Aralık 1938'de İtalya'nın Milano kentinde doğdu. Ülkesi adına katıldığı 1960 Yaz Olimpiyatları'nda altın, 1964'te gümüş ve 1968'de bronz madalya kazandı. Son olarak 1972 Yaz Olimpiyatları'nda hem bireysel hem de takım müsabakalarında yer alsa da finallere ulaşamadı.
Saccaro, 17 Şubat 2021 tarihinde (82 yaşında) öldü.
Hiroshi Nakajima

Hiroshi Nakajima (Japonca: 中 嶋 宏 Nakajima Hiroshi (16 Mayıs 1928 - 26 Ocak 2013) 1988'den 1998 yılına kadar DSÖ Genel Direktörlüğünü yapan Japon Doktordur.
Yaşamı
16 Mayıs 1928 tarihinde Japonya' nın Chiba İli' nin Chiba şehrinde doğmuştur.
Üniversiteyi 1955 yılında Tokyo Üniversitesi Tıp Fakültesi' nde okumuştur. Daha sonra doktorasını Uluslararası Sağlık ve Refah Üniversitesi' nde yapmıştır.
Profesyonel Yaşam
1974 Öncesi: Fransa ve Japonya
1958' den 1967' ye kadar Fransız Ulusal Sağlık ve Tıbbi Araştırma Enstitüsü' nde tıbbi ve farmasötik araştırmalar alanında çalışma yapmıştır. Daha sonra ise Japonya' ya dönerek Roche Japon yan kuruluşu olan Nippon Roche' nin araştırma direktörlüğünü yapmıştır.
DSÖ Kariyeri
1974' te DSÖ' ye katılmıştır. 1976' da DSÖ İlaç Politikaları ve Yönetim Birimi Başkanı olmuştur.
1988_1993: DSÖ 1. Dönem Genel Direktörlüğü
DSÖ İcra Kurulu başkanı Nakajimayı Carlyle Guerra De Macedo' ya karşı 17 oydan 14 oy olarak DSÖ Genel Direktörü olarak seçilmiştir.
Nakajima göreve başladığı zamanlarda yaşanan sorunlardan birisi de WHO' nün o zaman ki AIDS Küresel Programı başkanı Jonathan Mann le tartışmıştır ve bunun sonucunda Mann' de görevi bırakmıştır. Mann Nakajima' nın AIDS' e karşı yeteri kadar tepkili olmamakla suçladı.
Nakajima görevi boyunca zayıf iletişimci ve yönetici olmamakla suçlanmıştır.
1993_1998: DSÖ 2. Dönem Genel Direktörü
1993' te Nakajima, 93 oydan 58 oy alarak DSÖ Genel Direktörü olarak seçilmiştir. Ancak DSÖ' ye üye olan ülkeler onun tekrar DSÖ Genel Direktörü olarak seçilmesine karşı çıkmıştır.
Mart ayında DSÖ tarafından Nakajimayı DSÖ 'nün ekonomisini kullanmakta temize çıkarılmıştır.
1997 yılında Nakajima bir daha Genel Direktörlük için aday olmayacağını açıklamıştır ve görev süresi 1998' de sona ermiştir. Yerine A. b. d ve Avrupa Birliği tarafından desteklenen Gro Harlem Brundtland seçilip o Genel Direktörlüğe geçmiştir.
Özel Yaşamı
Kendisi Martha adında bir kadınla evlidir. Bu evliliğinden 2 oğlu bulunmaktadır.
Ölümü
Nakajima 26 Ocak 2013 yılında Fransa' nın Poitiers şehrinde ölmüştür.
Kaynaklar
Dünya Sağlık Örgütü
Ölen İnsanlar