Jacob Levy

Jacob Meyer Levy (İbranice: יעקב מאיר לוי Ya'akov Me'ir Levi; 14 Mayıs 1894- 8 Eylül 1956) İsrailli bir eğitimci, tarihçi, çevirmen ve yazardı.
Biyografi
Moshe Levy ve Masia-Leah (evlilik öncesi soyadı Barmack) Ukrayna'nın Nesolon köyünde (daha sonra Rusya İmparatorluğu'nda) doğdu. Köyün yaklaşık 700 sakini arasında sadece 3-4 Yahudi aile vardı. Jacob'un ailesi oldukça dindardı ve babası tarafından köye getirilen özel öğretmenler tarafından Yahudi çalışmaları konusunda eğitildi. Bir dahi olarak kabul edildi ve 12 yaşının başlarında, haham olma beklentisiyle Novograd-Volynsky Yeşiva'da (genellikle çok daha yaşlı öğrencilerin katıldığı) okuyordu. Ancak dış dünya onu cezbetti. Yetkililer tarafından Yahudilerin üniversitelere kabulüne getirilen kısıtlamalar nedeniyle, 18.-19. yüzyıl Yahudi Aydınlanma hareketinden etkilenen genç Yahudiler arasında popüler olan dış araştırmalara başladı. Sonuç olarak, Siyonist ve sosyalist oldu ve 1914'te 20 yaşında ailesinden ayrıldı ve onların desteğiyle Eretz İsrail'e (Osmanlı Filistin. ) göç etti ve dini yetişmeye sırtını döndü.
Tel Aviv'e vardıktan sonra Herzliya Hebrew Gymnasium'a kaydoldu ve burada iki yıl boyunca çalıştı (X ve XI. dereceler). Bir öğrenci olarak, Osmanlı vatandaşı olmadan Eretz İsrail'de kalabilirdi ve İbranice konuşmasına rağmen, hiç şüphesiz dönemin günlük konuşulan İbranicesini özümsemek istiyordu. O zaman yazmaya başladı ve sonuç olarak onun İbranice edebiyat öğretmeni dikkatini çekti- alkışlanan yazar YH Brenner, onu bir yazar olarak bir gelecek öngördü.
Birinci Dünya Savaşı çıktığında, Osmanlı hükümeti politikasını yabancı uyruklulara, özellikle de aralarında Yahudilere karşı değiştirdi. Kapitülasyonlar iptal edildi ve yabancı uyruklular bir seçimle karşı karşıya kaldılar: Osmanlı vatandaşlığı almak ve padişah ordusunda hizmet etmek veya anavatanlarına sürülmek. Yakup, ateşli bir Siyonist olarak ve Rus İmparatorluğuna duyduğu nefret nedeniyle kolay bir karar aldı ve 1916 öğretim yılının sonuna doğru Türk vatandaşlığını aldıktan hemen sonra Osmanlı ordusuna alındı ve gönderildi, sınıfının çoğu ile birlikte Konstantinopolis'te (İstanbul) eğitim gören subaylara.
1917'de, Baron Morris Hirsch tarafından Rusya'dan gelen Yahudi öncüler için bir geçiş istasyonu olarak inşa edilen Konstantinopolis yakınlarındaki Mesilla Hadasha 'da İbranice öğretmek için zaman harcadı, Eretz İsrail'e tarımda ilk eğitimlerini aldılar. Birinci Dünya Savaşı Avrupa'daki posta hizmetlerini kestiğinde, Jacob ailesiyle iletişimi kaybetti, Güvenliklerinden endişe duyarak savaşın sonunda ailesini görmek için Ukrayna'ya döndü. 1919, ülkeyi Sovyetler Birliği'nden bağımsız tutmaya çalışan Ukrayna Milliyetçi Ordusu'na genç erkeklerin zorunlu askere alınmasına ek olarak Ukrayna'da birçok katliamın yaşandığı bir yıldı. İkincisinden korkan Jacob, ailesiyle sadece kısa bir süre geçirdi ve 1919 yazında bir İbrani okulu işlettiği, o zamanlar Polonya yönetimi altında olan Korets şehrine devam etti. Okuldaki bir öğrenci olan Meir Panas, Jacob 'in sahip olduğu etki hakkında şunları yazdı:
′′ Jacob Levy yanında tarlalardan ve Celile'den taze bir öz getirdi. [Öğrencilere] Eretz İsrail'in yaşayan İbranicesini aşıladı. Yanında doğa bilimleri ve genel çalışmalar için İbranice terminoloji getirdi. Katkısını gerçekten takdir etmek için, o zamanlar Rusya'da bu konular için neredeyse hiç İbranice ders kitabı bulunmadığını hatırlamak gerekir. ′′
Panas, Levy 'in diğer faaliyetlerini de anlattı:
′′ Kibbutz ideallerine derinden inanan Jacob, Bolşevik devrimi konusunda çok hevesliydi ve bu idealleri evrensel olarak kabul ettireceğine gerçekten inanıyordu. Bu nedenle, Komünist parti Korets'in kontrolünü ele geçirdiğinde, onu devrimci yönetimin başkan yardımcısı olarak atadılar. Bolşevikler, yeteneklerini ve bilgisini o kadar takdir ettiler ki, onu etkin bir şekilde yönetiyordu. Bu saygı nedeniyle Bolşevikler, diğerleri gibi okulunu kapatmadılar ve Jacob okul müdürü olarak devam etti. ′′
1920'de Türkiye'de terk edilmiş çocuklar, savaş yetimleri için bir okul işletmesi için davet edildi. Buradaki başarısı, herhangi bir pedagojik eğitim olmadan, mühendislik okumayı düşünmesine rağmen eğitimdeki geleceğini belirledi. Türkiye'de yerel İbranice-Siyonist öğretmenlerden oluşan bir kadro oluşturmak ve Türk Yahudiliğinin ihtiyaçlarını karşılayacak İbranice ders kitapları yayınlamak için eğitim okumaya karar verdi. Bu amaçla 1921'de Sorbonne ve ona bağlı Psikoloji ve Pedagoji Enstitüsünde derece almak için Paris'e gitti. Okurken Atatürk devrimi Türkiye'de yaşandı ve yeni rejim yeni İbranice okullarının kurulmasına izin vermedi.
1925 yılında Bulgaristan'ın Musevi Konsey Odası Yakup atanan müfettiş İbrani okulların Bulgaristan. Orada Levy kendini öğretime ve eğitimdeki diğer öğretim çalışmalarına adadı, öğretmenler için eğitim kursları düzenledi (Tzila Greenberg liderliğinde), ders kitapları yayınladı, İbranice-Bulgarca bir sözlük ve çocuklar için kitapçıklar okudu. Bayan Greenberg ile birlikte "Toldot Ameinu" (תולדות עמנו) (Halkımızın Tarihi) başlıklı 3 ciltlik bir Yahudi tarihi ders kitabı yayınladı. Jacob, " Hashomer Hatzair " gençlik hareketinde aktif hale geldi ve haftalık İbranice yayınları "Gilayon" u düzenledi ve burada çok sayıda makale ve kısa öyküye de katkıda bulundu. O yıllarda, İsrail'deki öğretmenler sendikasının süreli yayını olan "Hed ha-Hinuch" da okuma ve yazma öğretimi üzerine önemli makaleler yayınlamaya başladı. Görev süresinin sonunda çalışmalarına devam etmek için Paris'e döndü ve 1935'te Sorbonne'dan o dönemde yeni başlayan bir disiplin olan eğitim psikolojisi alanında doktorasını aldı. Maitres et Eleves (Öğretmenler ve Öğrenciler) tezi o yıl Sorbonne tarafından kitap olarak yayınlandı. Kitap 1956'da İtalyancaya çevrildi ve İngilizceye (2020) çevriliyor. "Hed Hachinuch" (הד החינוך) gibi profesyonel dergilerde yayınlanan eğitimle ilgili denemelere ek olarak, dönemin en önemli İbranice süreli yayınlarında ("Aharon Aharoni" takma adıyla) kısa öyküler yayınladı: YH Brenner 's " HaAdamah "(האדמה), Joseph Klausner'ın " HaShiloach "(השילוח) ve Jacob Fichman'ın" Ma-abarot "(מעברות).
- 1938 ve 1956 yılları arasında "Hachinuch" (החינוך) editörlüğünü yapıyordu Pedagoji ve Psikoloji üç aylık İsrailli Öğretmenler Derneği ve o ("Milletler İçinde İsrail") "İsrail Ba-Amim" dahil birçok kitap yayınladı ve bu süre içinde- İsrail okullarında, özellikle kibbutz hareketinde yaygın olarak kullanılan bir dizi tarih ders kitabı. Encyclopedia Chinuchit'in (Eğitim Ansiklopedisi אנציקלופדיה חינוכית) editörüydü ve bir dizi öğretmen eğitim kitabı yayınladı - ilkokul notları için "Kılavuzlar".
Çocukları: İlk eşi Shoshana Taborovsky-Tavor'dan bir oğul: Amnon (19181995) ve ikinci karısı Shoshana Itygin'den bir oğul: Avinoam (D.1945).
Onun işi
Dr. Jacob Levy çok sayıda kitap yayınladı. Bunların en önemlileri: bir dizi tarih ders kitabı (beş ciltlik) ve Fransız-Yahudi filozof Henri Bergson'un dört kitabının İbraniceye çevirisi.
Dr. Levy 'in tarih ders kitaplarını yazarken bakış açısı, tarihsel tarihlerin araştırılmasının, tarihsel olaylara yol açan süreçleri öğrenmekten daha az önemli olduğuydu. Nitekim, "Uluslar arasında İsrail" adlı dizisinde tarih bulmak güçtür ve tarih anlatı, zorlayıcı bir şekilde anlatılır.
Dr. Jacob Levy'nin Kitapları
Maitres et Eleves Paris, 1935
İsrail Uluslar Arasında (ישראל בעמים) (beş cilt) Tel Aviv, 19481956; 1970
İbranice Yazışma Öğretimi (לשאלת הוראת הכתיב העברי), (Moshe Birman ile), Tel Aviv 1945
İbranice Öğretimi: 12. Sınıflar için Metodoloji Kudüs, 1951; 1957
Jean-Jacques Rousseau (ז'אן-ז'אק רוסו), Tel Aviv 1952
1. Sınıf Öğretmen Rehberi (מדריך לכיתה א), Tel Aviv 1953
2. Sınıf Öğretmen Rehberi (מדריך לביתה ב), Tel Aviv 1954
Çeviriler (İbranice' ye) Dr. Jacob Levy tarafından
Le Rire (Gülüşmeler הצחוק), Henri Bergson, Tel Aviv 1938; 1962; 1975; 1981
Düşler Üzerine (Makale החלום), Henri Bergson, Kudüs 1940
Le jugement moral chez l'enfant (The Moral Judgment of the Child השפיטה המוסרית של הילד), Jean Piaget, Tel Aviv 1940
L'Energie spirituelle (Mind-Energy אנרגיה רוחנית), Henri Bergson, Tel Aviv 1944
L'Evolution créatrice (Metafiziğe Giriş - יסיקה), Henry Bergson, Tel Aviv 1947
La Pensée et le mouvemant (Düşünce ve Hareket מחשבה ותנועה), Henri Bergson, Kudüs 1953