Hino Contessa

Hino Contessa, 1961'den 1967'ye kadar Hino Motors tarafından üretilen bir otomobildir.
Contessa, büyük ölçüde Hino Motors lisansı altında Renault 4CV altyapısında geliştirildi. Hem coupe hem de sedan gövde stillerinde sunulan bu model, Hino'nun Japonya için ürettiği Renault 4CV olan Hino Renault'nun yerini aldı. Hino Briska adında küçük bir kamyonete uyarlandı, ancak bir ön motor ve arkadan çekişli güç aktarma organı kullanırken, Contessa bir arka motor ve arkadan çekiş düzeni kullanıyordu. PC serisi coupé, Giovanni Michelotti tarafından tasarlanırken, ikinci nesil hem coupé hem de sedan gövde stillerinde daha uzun ve daha genişti.
Bu zaman diliminde uluslararası olarak bulunan, arkadan çekişli ve arkadan motorlu güç aktarma organlarını kullanan pek çok arabanın aksine, Contessa hava soğutmalı değil su soğutmalıydı. Contessa, İtalyanca'da kontes anlamına gelir.
PC serisi (1961-1964)
PC serisi Contessa'nın 47.299 adedi Nisan 1961 ile 1964'ün ikinci çeyreği arasında üretildi. Renault tabanlı GP motorunun 893 cc'lik bir versiyonu ile maksimum güç 35 PS'dir ve 110 km/s azami hız sağlar. İlk Contessa orijinal olarak üç vitesli, kolona monte bir vites değiştirici aldı, daha sonra Shinko-Hinomatic adlı bir elektromanyetik kavrama aparatını kullanan dört vitesli bir manuel isteğe bağlı hale geldi. Vites değişimi, direksiyon kolonundan arkaya monteli şanzımana uzun ve hantal bağlantısının bir sonucu olarak, belirli bir eleştiri için geldi.
Hino'nun o sırada Renault ile iş ilişkisi olduğundan ve güç aktarım mekanizması büyük ölçüde mevcut bir Renault ürününden uyarlandığından, Renault Dauphine ile açık benzerlikler var. Aktarma organları ve süspansiyon, Hino Renault 4CV'den (PA serisi) taşındı. 4CV üzerindeki ana gelişme, Contessa 900'ün tam beş koltuklu olması ve onu çok daha güçlü bir rakip haline getirmesiydi. Motor boylamasına monte edildi, yani radyatör motor bölmesinin dış kenarına dayanıyordu, oysa Renault radyatörü güvenlik duvarına monte etti ve Hino motoru kuzey-güney yönünde oturdu ve şanzıman motor bölmesinin içine, Contessa'nın güvenlik duvarının yanına takıldı. Motor sola eğimliydi ve çapraz akışlı bir silindir kafası kullanıyordu. Arka süspansiyon, döner akslar kullandı.
Michelotti tarafından tasarlanan Contessa 900 Sprint Coupé için yabancı dilde broşürler basılmış olmasına rağmen, ilk Contessa asla ihracat için tasarlanmamıştı. Şık kaportanın yanı sıra, 100 kg daha hafif Sprint (650 kg), Weber karbüratörlü ve 45 PS gücünde Officine Nardi ayarlı bir motordan (ve uyumlu direksiyon simidinden) yararlandı. Sprint, 1962'de hem 10. Tokyo Otomobil Fuarında, hem de Torino Motor Show'da tanıtıldı ve 1963'te New York Otomobil Fuarı'nda takip edildi. En yüksek hızın 140 km/s olduğu iddia edildi. Kökenine dair hiçbir şüphe olmaması için, kapı açıklıklarının altındaki itme plakalarında "Hino-Michelotti" yazıyordu. Sprint'in zemine monte edilmiş bir vites kolu vardı.
PD serisi (1964-1967)
İkinci nesil Contessa, Eylül 1964'te, (1300'leri için Triumph'a çok benzer bir tasarım satan) Contessa Coupe'de Giovanni Michelotti'nin dış tasarımı ile piyasaya çıktı. Önemli ölçüde daha uzun ve daha ağır olmasına rağmen, PD Contessa ayrıca beş ana yatağa ("GR100", 55 PS) sahip çok daha güçlü bir 1.251 cc dört silindirli motora sahipti. Dört ileri manuel şanzıman ile en yüksek hız 130 kms idi. Yakışıklı bir coupé versiyonu Nisan 1965'te sunuldu; Coupé, aynı yılın Kasım ayından itibaren ikiz karbüratörlü ve biraz daha yüksek sıkıştırma ve 65 PS ile yükseltilmiş bir motordan faydalandı. PD300/400 (normal sedan için PD100 / 200'e karşı) şasi kodu ile, bu spor versiyonu "1300S" olarak pazarlandı. Ayrıca Standart veya Deluxe donanımda LPG ile çalışan bir versiyon da vardı; bu spesifikasyonda motor 5000 rpm'de 52 PS üretiyordu.
100 ve 300 serisi sağdan direksiyonlu, 200 ve 400 serisi ise soldan direksiyonludur. İkiz farların kullanımı, Renault 8 ve ikinci nesil Chevrolet Corvair ile hafif bir benzerliğe ve ön ızgaranın olmamasına katkıda bulunuyor çünkü Contessa, Renault ve Corvair hem arkadan motorlu hem de arkadan soğutmalı idi (Corvair için hava, Contessa ve Renault için su). Erken Standart versiyonlarda tampon boynuzları yoktu ve ikinci setin gideceği yerlere boşluklu tek ön farlar takıldı. Daha sonra, Standart (çok azı hayatta kaldı), krom yerine boyalı tamponlarla da olsa, Deluxe ile aynı farları ve tamponları aldı.
Contessa'nın bu nesli, diğerlerinin yanı sıra Avustralya, İsviçre ve Hollanda'ya da ihraç edildi. Bu ihracat yolculuğunun bir parçası olarak, Contessa ayrıca Yeni Zelanda'da (Campbell Motors tarafından orada yaklaşık 600'ün monte edildiği düşünülmektedir) ve İsrail'de (Autocars tarafından) yerel montaj gördü. 3.868'i Coupé olmak üzere 55.027 PD Contessa inşa edildi. 2007 itibarıyla, Yeni Zelanda yapımı pek çok otomobil Japonya'ya geri ihraç edilmesine rağmen, Japonya'da yalnızca 105 Contessa yolda kaldı. Seri üretim, Toyota'nın 1966 sonlarında Hino'yu satın almasının ardından Mart 1967'de durma noktasına gelirken, mevcut kabukların ve parçaların montajı, her zamankinden daha yüksek Toyota parça içeriğiyle 1968 yazına kadar yavaş bir hızda devam etti. 1969 yılının Ekim ayında, stokların nihai elden çıkarılmasının bir parçası olarak bir 175 adet daha inşa edildi. Contessa'nın üretimi durdurulmaya başladıkça, Hamura fabrikası Toyota Hilux kamyonetini ve Toyota Publica kamyonunu üretmek için yeniden önceliklendirildi ve daha sonra Toyota Sprinter üretmek için kullanıldı.
Daha önceki sütuna monteli üç vitesli manuel sedanlarda mevcut olmaya devam ederken, zemine monte edilmiş dört vitesli bir manuel, coupé'lerde standart ve sedanlarda bir seçenekti. 1966'da GR100 motorunun sıkılmış 1.5 litrelik bir versiyonu geliştirildi, ancak Toyota'nın devralınmasından sonra proje rafa kaldırıldı. Kod adı YE30 olan bu 1471 cc motor, standart versiyonda 70 PS üretti. Motorun öngörülen Coupé versiyonu (YE36) 80 PS üretecekti ve ikiz kamlı versiyonu 90 PS sunacaktı. Toyota, Hino varlıklarının ve üretim kaynaklarının operasyonlarını üstlenmeye başladığında, Toyota aynı zamanda kendi Contessa boyutunda bir coupe ve sedan sunma çabalarına da yoğunlaşıyordu ve 1966'da Toyota Corolla'yı tanıttı.
ABD pazarını planlanan bir girişten önce hazırlama çabası içinde, Hino, Pete Brock ve BRE Racing ekibinin rekabet için iki Contessa sedanı hazırlamasını sağladı. Biri 1966 LA Times Grand Prix'sinde sürpriz bir zafer kazandı. Daha sonra Brock, "Samuray" adı verilen daha hafif ve daha hızlı Coupé versiyonuyla yarıştı. Contessalar ayrıca Japonya'da çok sayıda yerel rekabet gördü ve bu çabaya yardımcı olmak için 20 adet hafifletilmiş Hino Contessa 1300 L 1966'da üretildi. Bunlar daha ince sacdan yapılmıştır ve jant kapakları ve ses yalıtımı gibi bazı donanımlar eksiktir.
İsrail
Hino Motors, 1963 yılında İsrail'in Haifa kentindeki Kaiser-Illin Industries ile 10 yıllık bir montaj anlaşması imzaladı. Contessa 900'ün montajı 1964'te başladı. Daha sonra Briska 900 ve 1300 ile Contessa 1300 sedan da Hayfa'da toplandı. 1964-1965 yılları arasında İsrail, Hino'nun Contessaları için en önemli ikinci pazarı oldu. İsrail ihracatı, toplam Contessa üretiminin yaklaşık yüzde 10'unu oluşturuyordu. Hino'nun Toyota tarafından satın alınmasının ardından sözleşme feshedildi ve son İsrailli Contessalar Mart 1968'de montaj hattından çıktı. İsrail'de toplamda 8.000'den fazla Hino Contessa ve Briska üretildi.