Patrick Juvet

Patrick Juvet (21 Ağustos 1950; Montrö, İsviçre - 1 Nisan 2021; Barselona, İspanya) İsviçreli şarkıcı ve modeldir. Fransa'da bir hit kaydı vardı. İlk kariyerinde pop kayıtları yapmaya odaklanmışken, 1970'lerin ikinci yarısında disko müziği sanatçısı olarak uluslararası başarıya ulaştı.
Biyografi
İsviçre'nin Montrö şehrinde doğan Juvet, ebeveynleri Robert ve Janine, erkek kardeşi Daniel ve kız kardeşi Nancy ile birlikte şehrin yakınındaki La Tour-de-Peilz'de büyüdü. Juvet'nin babası radyo ve televizyon satıcısıydı, bu da genç Juvet için müziğe erken bir ilgi uyandırdı. Juvet, 7 yaşında piyano çalmaya başladı; daha sonra The Beatles'ın müzik tarzına ilgi duymaya başladı.
Juvet 1968'de 18 yaşındayken az parayla Paris'e taşındı. Bir arkadaş Almanya'da bir model olmaya teşvik etti ve Juvet bu kariyeri iki yıl boyunca Almanya'nın Düsseldorf şehrinde sürdürdü. 1970 yılında Paris'e geri döndü.
1971 yılında Saint-Tropez'de ilk single'ı kaydetmesine yardımcı olan Fransız müzik yapımcısı Eddie Barclay ile tanıştı. Juvet, Claude François'in seslendirdiği Le Lundi au soleil şarkısını yazmıştır.
Juvet, 1973 yılında Lüksemburg şehrinde düzenlenen 18. Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsviçre'yi "Je vais me marier, Marie" adlı şarkıyla temsil etmiş, yarışmada 12. olmuştur. 1977'de Juvet, Fransız besteci ve müzisyen Jean Michel Jarre ile birlikte Paris'te Night adlı albümünün hit şarkısı "Où sont les femmes?" şarkısında birlikte çalışmışlardır. 1978'de, Village People ve The Ritchie Family adlı yapımcılıklarını da üstlenen ünlü disco yapımcıları Jacques Morali ve Henri Belolo ile çalıştı. Sonuç olarak, Juvet kısa bir süre sonra disko parçaları, "Got a Feeling" ve "I Love America" ile uluslararası başarı elde etti.
"Où sont les femmes?" şarkısı yeniden düzenlenerek "Where Is My Woman?" adlı İngilizce şarkıya dönüştürüldü, Şarkı Juvet'nin ilk İngilizce parçası olmakla beraber Amerika Birleşik Devletleri'nde faaliyetini sürdüren Casablanca Records şirketi tarafından yayınlanmış ve sözlerini Village People'ın baş vokali Victor Willis yazmıştır.
1980'lerin başlarındaki disko müziğinin düşüşüyle Juvet, 1983'te "Reves immoraux" albümü ile Fransız müzik sahnesine geri döndü. Albümün satış başarısı Juvet'nin önceki albümlerinin ticari başarısını yakalayamadı. Juvet'in depresyon ve alkolizm dönemlerini yaşadığı ve Avrupa'dan Londra'ya, daha sonra Los Angeles'a ve nihayet 1980'lerin ikinci yarısında İsviçre'ye geri döndüğü bir mali ve kişisel düşüş dönemi izledi.
Juvet, 1991 yılında Paris'e döndü ve Solitudes albümü ile şarkıcı-söz yazarı olarak müzik kariyerine başladığı günlere geri döndü. Disk, Juvet'ye Fransız şarkıcılar Françoise Hardy, Luc Plamondon ve Marc Lavoine'nin eşlik ettiği daha kişisel ve duygusal şarkılar içermektedir.
2005 yılında Juvet, otobiyografisi Les bleus au c ur: Souvenirs'u yayınladı. Otobiyografide kariyeri ve biseksüelliği hakkında bilgileri paylaştı.
1 Nisan 2021'de Juvet'nin Barselona'daki dairesinde ölü bulunduğu açıklandı. Öldüğünde 70 yaşındaydı. 8 Nisan'da açıklanan otopsi raporunda Juvet'nin kalp durmasından öldüğü sonucuna varıldı.
Diskografi
Albümler
La musica (1972)
Love (1973)
Olympia 73 (1973)
Chrysalide (1974)
Mort ou vif (1976)
Paris by Night (1977)
Got a feeling (1978)
Lady night (1979)
Laura ou les ombres de l'été (1979)
Live Olympia 79 (1979)
Still Alive (1980)
Reves immoraux (1982)
Solitudes (1991)
Best of Patrick Juvet (1994) (Barclay)
L'essentiel (2006)
Singlelar
"Je vais me marier, Marie" (1973) (Eurovision Song Contest entry for Switzerland, 1973)
"Toujours du cinema" (1973)
"Rappelle-toi Minette" (1974)
"Faut pas rever" (1976)
"Où sont les femmes?" (1977)
"Megalomania" (1977)
"Got a Feeling" (1978)
"I Love America" (1978)
"Lady Night" (1979)
"Swiss Kiss" (1979)
"Laura" (1979)