Büyük İskender'in Mezarı

Büyük İskender'in mezarının konumu süregelen bir gizemdir. İskender'in Babil'deki ölümünden kısa bir süre sonra, vücudunun mülkiyeti Perdiccas, Ptolemy I Soter ve Seleucus I Nicator arasında müzakere konusu oldu. Nicholas J. Saunders'a göre, Babil, İskender'in dinlenme yeri için "bariz yer" iken; bazıları modern Vergina Aegae'deki Argead mezarında hükümdarı sorgulamayı tercih etti. Saunders'a göre Aegae, önerilen iki dinlenme yerlerinden biriydi, diğeri Siwa Oasis ve MÖ 321'de Perdiccas muhtemelen Aegae'yi seçti. Ancak ceset Ptolemy I Soter tarafından yoldan kaçırıldı. Pausanias ve MÖ 321-320 yıllarındaki çağdaş Parian Chronicle kayıtlarına göre, Ptolemy başlangıçta İskender'i Memphis' gömdü. MÖ 4. veya 3. yüzyılın başlarında, Ptolemaik hanedanının başlarında, İskender'in vücudu Memphis'ten İskenderiye'ye taşındı ve burada yeniden gömüldü.
İskender'in vücudu ile ilgisi olmayan ve bir zamanlar Abdalonymus'un lahit olduğu düşünülen İskender Lahdi'nin ise bir Pers Babil valisi olan Mazaeus'a ait olduğuna inanılıyor.
Arka Plan
Quintus Curtius Rufus ve Justin'e göre Alexander, ölümünden kısa bir süre önce Siwah Vahası'ndaki Zeus Ammon tapınağına gömülmek istedi. Zeus Ammon'un oğlu olarak anılması ve algılanması talep edilen Alexander, Aegae'deki gerçek babasıyla birlikte gömülmek istemedi. Alexander'ın naaşı, Diodorus'a göre "vücuda uygun" ve "dövülmüş altın" tabutuna yerleştirildi. Tabuttan ayrıca Strabo ve Curtius Rufus da bahseder (daha sonra MÖ 89-90'da altın tabut eritildi ve yerine cam veya kristalle ikame edildi).
Alexander'ın Siwa'ya katılma isteği onurlandırılmadı. MÖ 321'de Makedonya'ya dönerken İskender'in cesedi ile yapılan mezar arabası İskender'in generallerinden biri olan Ptolemy I Soter tarafından Suriye'de kaçırıldı. 322'nin sonlarında veya MÖ 321'in başlarında Ptolemy, cesedi Mısır'a yönlendirdi ve burada İskender'in Mısır'daki hükümetinin merkezi Memphis'e gömüldü. Batlamyus, İskender'in cesedindeyken, Perdiccas ve Eumenes'in İskender'in zırhı, diadem ve kraliyet asası vardı.
İskenderiye'yi ziyaret eden Plutarch'a göre, Catana ve Seleucus'un Python'u, İskender'in vücudunun İskenderiye'ye gönderilip gönderilmeyeceğini sormak için bir serapeum'a gönderildi ve kahin olumlu cevap verdi. MÖ 4. veya 3. yüzyılın sonlarında İskender'in cesedi, memeliler için Memphis mezarından İskenderiye'ye transfer edildi (Ptolemy Philadelphus tarafından, Pausanias'a göre). Daha sonra Ptolemy Filopator İskender'in cesedini İskenderiye'nin ortak türbesine yerleştirdi. Türbeye Soma veya Sema deniyordu, bu da Yunancada "beden" anlamına geliyor. M. Ö 274'te İskender zaten İskenderiye'ye gömüldü. İskender Mezarı, Büyük İskender'in Batlamyus kültünün odak noktası oldu.
Tarihsel Tanıklılar
MÖ 48'de İskender'in mezarı Sezar tarafından ziyaret edilmiştir. Octavian ile savaşını finanse etmek için Kleopatra bu mezardan altın aldı. Kleopatra'nın ölümünden kısa bir süre sonra Alexander'ın ebedi istirahat yeri, mezarın üzerine çiçek ve Alexander'ın kafasına altın bir diadem koyduğu söylenen Octavianus tarafından ziyaret edildi. Suetonius'a göre, daha sonra İskender'in mezarı Caligula tarafından kısmen yağmalandı İskender'in göğüs plakasını sökmüştür. MS 199'da İskender'in mezarı, İskenderiye ziyareti sırasında Septimius Severus tarafından mühürlendi. Daha sonra, 215'te İskender'in mezarındaki bazı eşyalar Caracalla tarafından taşındı. Antakyalı Yahudi John'a göre Caracalla, Alexander'ın tunikini, yüzüğünü, kemerini ve diğer değerli eşyalarını çıkardı ve tabutun üzerine bıraktı.
John Chrysostom MS 400'de İskenderiye'yi ziyaret ettiğinde İskender'in türbesini görmek istedi ve "mezarı kendi halkı bile bilmiyor" dedi. Daha sonra İbn 'Abd al-Hakam (b. AD 803), Mescid (b. MS 896) ve Afrikalı Leo (d. 1494), İskender'in türbesini gördüklerini belirtmişlerdir. İskenderiye'yi genç bir adam olarak ziyaret eden Afrikalı Leo, "İskenderiye harabelerinin ortasında, şapel gibi inşa edilmiş, yüksek şerefle yapılan dikkate değer bir mezar nedeniyle dikkat çekmeye değer küçük bir yapı var. Kabirlerin iddia ettikleri Maunanlar Büyük İskender'in cesedini korurlar. Muazzam bir yabancı kalabalığı, uzak ülkelerden bile, aynı zamanda sık sık hatırı sayılır bağışlar verdiği mezar türüne ibadet etmek ve saygı göstermek uğruna gelir. 1611'de İskenderiye'yi ziyaret eden George Sandys'in orada bir mezar olduğunu belirtti ve İskender'in ebedi istirahat yeri olarak saygı duyuldu.
Mevcut konum
Mısır Antik Eserler Konseyi, İskender'in mezarı için 140'ın üzerinde arama girişimini resmen tanımıştır. Eski İskenderiye haritasını inceleyen Mahmud el-Falaki (1815-1885), İskender'in mezarının İskenderiye'nin merkezinde, Via Canopica'nın (modern Horreya Bulvarı) ve R5 etiketli eski caddenin kesişiminde olduğuna inanıyordu. O zamandan beri Tasos Neroutsos, Heinrich Kiepert ve Ernst von Sieglin gibi diğer bilim adamları da mezarı aynı alana yerleştirdiler. 1850'de Ambroise Schilizzi, İskenderiye'deki Nabi Daniel Camii içinde İskender'in mumyası ve mezarı olduğunu keşfettiğini açıkladı. Daha sonra, 1879'da bir taş işçisi yanlışlıkla o caminin bodrumundaki tonozlu odadan içeri girdi. Köşeli bir zirveye sahip bazı granit anıtlar gördü, ancak daha sonra buraya giriş örüldü ve taş işçisinden ise olayı açıklamaması istendi. (Poznań Ulusal Müzesi'ndeki bir Roma lambasındaki ve İngiliz Müzesi ve Hermitage Müzesi'ndeki diğerleri, bazı bilim adamları tarafından İskenderiye'yi piramidal çatılı bir bina olarak gösterilen Soma Türbesi ile gösterdiği şeklinde yorumlanıyor.) 1888'de Heinrich Schliemann, İskender'in türbesini Nabi Daniel Camii'ne yerleştirmeye çalıştı, ancak kazı izni verilmedi.
1993 yılında, Triantafyllos Papazois, Vergina, Yunanistan'ın kraliyet mezarına gömülen Makedon 2. Philip'in olmadığı teorisini geliştirdi, ancak eşi Roxanne ile birlikte Büyük İskender burada gömüldü. Oğlu İskender IV 3. mezarda gömüldü. Antik tarihi kaynaklara da dayanan Triantafyllos, şu sonuca varmıştır; zırh, kalkan, miğfer ve 2. mezarda bulunan kılıç Büyük İskender'in zırhına aittir.
1995 yılında Yunan arkeolog Liana Souvaltzi, Siwah'taki mezarlardan birini İskender'in mezarı olarak tanımladığını açıkladı. İddia, o zamanki Yunan Kültür Bakanlığı'nın genel sekreteri George Thomas tarafından, kazı yapılan yapının bir mezar olup olmadığının belirsiz olduğunu şüpheyle dile getirdi. Thomas ve ekibinin üyeleri, kazılan nesnenin tarzının Souvaltzi'nin iddia ettiği gibi Makedon olmadığını ve gösterdikleri tablet parçalarının, bulgularının kanıtı olarak Souvaltzi tarafından sağlanan çevirileri desteklemediğini söylediler.
Bir efsaneye göre, naaş, erken bir Hristiyan kilisesinin altındaki bir kripta içinde yatıyor.
National Geographic Channel televizyon dizisi Mystery Files'ın 2011 bölümünde Andrew Chugg, Büyük İskender'in cesedinin İskenderiye, Mısır'dan, Evanjelist Aziz Marko olduğuna inanan Venedikli tüccarlar tarafından çalındığını iddia etti. Bu kalıntıları Venedik'e kaçırdıktan sonra ise San Marco Bazilikası'na gömüp Evanjelist Aziz Marko olarak saygı duymuşlardır.
Yunanistan'ın Makedonya bölgesindeki Amphipolis'teki Kasta Türbesi'nde büyük bir İskender dönemi mezarının keşfi, bir kez daha İskender'in son kabir yeri hakkında spekülasyonlara yol açtı. Bazıları İskender için inşa edildiğini, ancak Ptolemy I Soter cenaze kortejini ele geçirmesi nedeniyle kullanılmadığını tahmin ediyor. İskender'in büyük bir hayranı olan Roma İmparatoru Caracalla'nın MS 2. yüzyılın sonlarında mezarı Amphipolis'e taşımış olabileceğini öne sürüyorlar. Ancak, bu önerinin gerçek olup olmadığını yalnız Amphipolis'te yapılacak kazılar ortaya çıkaracaktır. Kasım 2014'te ise bir mezarda bir iskelet keşfedildi ve bu kişinin niteliklerini belirlemek için yapılacak incelemesinin birkaç ay sürmesi bekleniyor. Ancak, kazı ekibi, sahada ortaya çıkarılan bulgulara dayanarak, mezarın Büyük İskender'in yakın arkadaşı Hephaestion'a adanmış bir anıt olduğunu savunmaktadırlar.
2019 yılında, İskenderiye'deki antik kraliyet bölgesinde bulunan Shallalat Bahçelerinde 14 yıldır kazı yapan Yunan arkeolog Calliope Limneos-Papakosta tarafından İskender'in mermer bir heykeli bulundu.