turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Pop ikonu

Pop ikonu, popüler kültürdeki varlığıyla ve çalışmalarıyla toplumun veya dönemin belirleyici bir özelliğini oluşturduğu kabul edilen ünlü, karakter veya nesneler için kullanılan bir terim. Kullanımı oldukça öznel olup kesin nesnel kıstasları bulunmamaktadır. Sınıflandırma genelde kalıcılık, farklı alanlarda var olma ve özgünlük gibi terimlerle açıklanır. Buna ek olarak, "pop ikonu" statüsü, tarihi figürler gibi pop kültürü dışındaki isimlerden ayrı tutulur. Bazı tarihi figürler, kendi çağlarında "pop ikonu" olarak gösterilebilirler ve sonraki dönemlerde de bu isimle anılabilirler. Böylesi pop ikonları arasında Benjamin Franklin ve Mozart gösterilebilir.
Kalıcılık
Genellikle bir ünlünün pop ikonu olabilmesi, ününün devamlılığıyla doğrudan ilgilidir. Bu durum, onları belirli altkültürle sınırlanan kült ikonlarından ayırır. Bazı pop ikonları kendi alanlarında uzun ve silinmez etkiler bıraktıktan sonra, toplumda daha geniş çapta kalıcı tanınırlık kazanmışlardır.
Farklı alanlarda var olma
Pop ikonu statüsünün sık karşılaşılan bir başka özelliği, figürün imaj ve zikrediliş açısından farklı alanlarda görünür olmasıdır. Figürün ün kaynağı olan alan dışında tanınması ve takdir görmesi sık görülen bir durumdur. Bunun örneklerinden biri, imajı çizgi romanlarda, tişörtlerde, kartpostallarda ve birçok başka bağlamda yer edinmiş fizikçi Albert Einstein'dır.
Özgünlük
Pop ikonu statüsü aynı zamanda toplumsal bir ideal veya arketipin dışında kalan bir duruşla birlikte görülür. İkonik figürlerin, bu ilişkiyi vurgulayan rumuzlarla anılması nadir görülen bir durum değildir. Bazen böyle kişilerin isimleri, bazı kavramları veya fikirleri ifade etmek için bile kullanılabilir.
Miki Fare, Superman, Örümcek Adam, Batman, Darth Vader, Harry Potter, Simpsonlar ve Sherlock Holmes gibi bazı pop ikonları kurgusal karakterlerdir. Hatta cansız nesneler dahi birer pop ikonu olabilirler.
Bazı figürler, O. J. Simpson davasında olduğu gibi, halkın ilgisini uyandıran geçici veya belli bağlamlara özel "pop ikonu" statüsü elde edebilirler.
Huneys bin Huzafe

Huneys Bin Huzafe ( ) (ö. 2 AH/624) Muhammed Bin Abdullah'ın Sahabelerinden biri.
Biografi
Huneys'in babası Huzafe Bin Kays Mekke'deki Kureyş kabilesinin Sehm ailesine mensuptu. Annesi, Da'ida bint Hişam da babası gibi Sehm kabilesine mensuptu. Abdullah ve Kays adlarında iki erkek kardeşi vardı.
İslam peygamberi Muhammed'in Daru'l Erkam'a girişinin erken dönemlerinde Ebubekir Sıddık'ın teşvikleriyle Müslüman oldu.
616 yılında iki erkek kardeşi, yedi kuzeni ve Sehm kabilesinin dört üyesiyle birlikte Habeşistan'a gerçekleştirilen Hicret'e katıldı. 619'da Mekke'ye geri döndü." Kısa bir süre sonra on dört yaşındaki Hafza Bint Ömer ile evlendi.
622'de Ömer Bin Hattab Mekke'den Medine'ye hicret ettiğinde Hafza ve Huneys de onun kafilesinde yer aldı. Medine'ye varınca Rifa Bin Abdu'l Mundir'in misafiri oldu. Ensar ile muhacirler arasında yapılan kardeşlik anlaşmasında Muhammed Bin Abdullah, Huneysi Muhammed Bin Mesleme'nin eniştesi Ebu Abs Bin Cebr ile kardeş ilan etti.
Huneys, Mart 624'te gerçekleşen Bedir Savaşı'ndaki tek Sehm kabilesi mensubuydu.
Medine'ye yapılan Hicret'in yirmi beşinci ayının başlarında öldü. 624 Ağustos'unun sonlarında Cennetu'l Baki mezarlığında defnedildi. Muhammed Bin Abdullah bizzat defin işlemlerini kendisi yönetmiştir.
Soyu devam etmemiştir. Dul karısı, Hafsa, daha sonra Muhammed Bin Abdullah ile evlenecektir.
Georgi Makogonenko

Georgi Panteleymonoviç Makogonenko, (d. 28 Mart 1912; Zmiiv, Ukrayna - ö. 3 Ekim 1986; Sankt Petersburg, Rusya), SSCB Yazarlar Birliği üyesi, Rus edebiyat bilimci, filolog. İkinci Dünya Savaşı'nda Doğu Cephesi'nde, Finlandiya ile Sovyetler Birliği arasında cereyan eden Kış Savaşı'nda görev aldı. 1949'dan 1962'ye kadar Rus şair Olga Berggolts ile evliydi.
Hayatı
Makogonenko, 28 Mart 1912 tarihinde Ukrayna'nın Harkiv Oblastı'nda yer alan Zmiiv kentinde doğdu. Orta öğrenimi 1929'da Saratov'da tamamladı. 1930'da Leningrad'a geldi. Krasnaya Zarya fabrikasında fabrika gazetesinde işçi ve çömlekçi olarak çalıştı. 1934'te Leningrad Tarih, Felsefe ve Dilbilim Enstitüsü'ne girdi, 1939'da Leningrad Devlet Üniversitesi Filoloji Fakültesi'nde Rus bölümünü bitirdi. Makogonenko öğrenci yıllarında 18. yüzyılda Rusya'nın edebi ve sosyal gelişiminin kilit noktaları hakkında derinlemesine bir çalışma başlattı. Radishchev ile ilgili çalışması 1930'ların sonlarında zaten fark edildi. Bunların arasında ilk Puşkin çalışmaları olan "Puşkin ve Radishchev" (1939) makalesi vardır. 1939-1940'ta Sovyet-Finlandiya Savaşı'na ve ardından Büyük Vatanseverlik Savaşı'na katıldı, 1941-1942'de Leningrad Radyo Komitesi Edebiyat Bölümü'nde editör ve başkanlık yaptı. Eylül 1944'te Leningrad Devlet Üniversitesi yüksek lisans okuluna girdi ve Ocak 1946'da Nikolai Novikovun faaliyeti Moskova dönemi adlı tezini savundu. Ocak 1946'dan 1983'e kadar Leningrad Devlet Üniversitesi Filoloji Fakültesi'nde çalıştı, önce yardımcı doçent, 1957'den itibaren Rus edebiyatı bölümünde profesör oldu. 1965-1982 yılları arasında bölüm başkanlığına seçildi. 1949'dan 1962'ye kadar (3 Ekim 1961'de boşandığını açıkladı) Olga Berggolts ile evliydi. 1955'te doktora tezini "Radishchev ve zamanı" savundu. 1953-1956 yıllarında "Şair Kütüphanesi" kitap serisinin yayın kurulunda yer aldı. Mart 1959'dan beri Puşkin Çalışmaları Bölümü'nde kıdemli araştırmacı olarak Puşkin Evi'nde çalıştı ve Kasım 1969'dan beri 18. yüzyıl Rus Edebiyatı İnceleme Grubu'nun başkanlığını yaptı.
Bilimsel çalışmalar
Georgi Panteleymonoviç Makogonenko, meslek hayatı boyunca 17 kitap, 200'den fazla bilimsel makale yazdı. Çalışmaları Rus Edebiyatı Enstitüsü'nün kolektif çalışmalarında yer aldı.
Norman Fucking Rockwell (şarkı)

"Norman Fucking Rockwell" (büyük ve küçük harf olarak stilize edilmiş), Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Lana Del Rey'in aynı adlı stüdyo albümünden (2019) bir şarkı. Parça Del Rey ve Jack Antonoff tarafından yazıldı ve üretildi. 1 Kasım 2019'da albümün altıncı single'ı olarak İngiltere Mainstream radyolarına gönderildi.
Şarkı, 62. Yıllık Grammy Ödülleri'nde Yılın Şarkısı'na aday gösterildi.
Kompozisyon
Sözsel olarak, Norman Fucking Rockwell, Del Rey'in ilk kısmında, kendi kusurları için sorumluluk almayacak, olgunlaşmamış bir adamla ilişkisi hakkında şarkı söylemesi, daha sonra onu üzmesine rağmen, onunla kalmaya ikna ettiğini anlatır. Del Rey, bariz hatalarını gözden geçirerek, "Neden sana sahip olduğumda en iyisini bekliyorsun?" dizesini seslendiriyor. BBC'den Zane Lowe ile yaptığı bir röportajda Del Rey, çıkacak olan albümün aynı adlı parçasına yorum yaptı: "Jack Antonoff ile çalışırken biraz daha hafif bir ruh hali içindeydim çünkü çok komikti. Bu yüzden başlık parçasına 'Norman Fucking Rockwell' deniyor ve bu tür bir dahi sanatçı olan bu adam hakkında ama kötü olduğunu düşünüyor ve biliyor ki onun hakkında konuşmayı kesmeyecek.
Şarkının adı, ressam Norman Rockwell'e, zanaatına atıfta bulunan birini mavi renkle mecazi olarak boyayan ressamlara bir adanmışlıktır. Rockwell daha önce Del Rey tarafından üzüntü ya da melankolik duygulara atıfta bulunarak "mavi" ile örtülme fikrine atıfta bulunan "Venice Bitch" adlı şarkısında da bahsedildi.
Şarkı C Major anahtarında hazırlandı, Andante tempoda 77 BPM'de ortak zamanda yazıldı.
Eleştiriler
Albümün geri kalanıyla birlikte piyasaya sürüldükten sonra şarkı büyük beğeni topladı. Pitchfork'ten Jenn Pelly, şarkıyı doğrudan, genellikle arsız sözleri için övdü. NME'den Rhian Daly, şarkının lirik temalarını Del Rey'in önceki eserleriyle karşılaştırdı.
Ödüller ve adaylıklar
Krediler ve personel
Enstrümanlar/Prodüksiyon
Lana Del Rey - vokal, şarkı sözü yazma, prodüksiyon
Jack Antonoff - şarkı yazarı, yapım, mühendislik, miksaj, klavyeler, piyano
Laura Sisk - mühendislik, miksaj
Jonathan Sher - yardımcı mühendislik
Evan Smith - saksafon
Phillip Peterson - bariton, çello, flugelbone
Victoria Parker - keman
Chris Gehringer - ustalık
Will Quinnell - mastering uzmanlığı
Teknik
Sterling Sound'da mastering yapıldı
Conway Recording Studios, Los Angeles, ABD / House of Breaking Glass, Seattle, ABD'de kaydedildi
Conway Recording Studios, Los Angeles, Amerika Birleşik Devletleri'nde miksajı yapıldı
Listeler
Yayınlanma tarihi
Fuck It I Love You (Lana Del Rey şarkısı)

"Fuck It, I Love You" Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Lana Del Rey'in bir şarkısı. Albüm Norman Fucking Rockwell!'in ilk tanıtım single'ı olarak "The Greatest" ile birlikte yayınlandı. 22 Ağustos 2019'da Del Rey, her iki şarkı için de "birleşik" bir video klibi yayınladı. O günün ilerleyen saatlerinde, dijital platformlarda iki parçayı da ortak single olarak yayınladı.
Yazma ve kompozisyon
Parça Del Rey ve Jack Antonoff tarafından yazıldı ve üretildi, single olarak yayınlanan sürümde ve video klipte farklı prodüksiyon kullanılırken dijital basımlarında yer alan sürümde Andrew Watt ve Louis Bell tarafından farklı bir ritim düzenlemesine ve prodüksiyonuna sahiptir. Şarkının davulları Red Hot Chili Peppers'dan Chad Smith tarafından çalındı. Sözler "Dream a Little Dream of Me" adlı parça ile ilgilidir. Sözsel olarak şarkı, Del Rey'in sevdiği birini kaçırırken yaşam tarzını sorgulamak için şarkı söylediğini söylüyor.
Video klibi
Video klibi, daha önce "Love", "Lust for Life" ve "White Mustang" kliplerini de yöneten Rich Lee tarafından yönetildi. Klipte bar sahnesinde ve Del Rey'in bir rıhtımda (bir balkonun üzerinde eğildiği "Ride"daki sahneleri anımsatan) çektiği sahnelerle "Ride"'a göndermede bulunuyor. Dokuz dakikadan uzun süren klibin de kısa film olduğu düşünülüyor. Del Rey, albümden "Mariners Apartment Complex" ve "Venice Bitch" için görseller yayınlarken, çift özelliği birçok kez "albümün ilk klibi" olarak nitelendirdi.
Eleştiriler
Şarkı piyasaya sürüldükten sonra olumlu dönüşler aldı. Los Angeles Times'tan Mikael Wood, şarkının Kaliforniya sesini övdü. "Karakteristik bir rüya gibi yeni melodinin Del Rey'i yıllardır takıntılı olan West Coast psişik tarzını daha fazla keşfettiğine dair övgüde bulundu: Pop müzikteki yüzyılın birikmiş Hollywood ikonografisi." TripleJ'den Al Newstead şarkının "albümden aldığımız geleneksel bir single'a en yakın şey gibi geldiğini, 'Kaliforniya havasını' ve 'unutulmaz nakaratını" yorumladı. Spin yazarı Tosten Burks, "Fuck It I Love You" ve "The Greatest" parçalarını birlikte yorumlayarak rock baladları olarak tanımladı. Stereogum'dan James Rettig, Kaliforniya tınısını daha da övdü ve her iki şarkıya da "Norman Fucking Rockwell'e iki umut verici bakış daha" yorumunu yaptı.
Listeler
Doin' Time

"Doin 'Time", Amerikalı Sublime grubunun kendi adını taşıyan üçüncü albümünden bir şarkı. Şarkı sözleri aldatma ve sevgilisine kötü muamele yapması ve kendisini cezaevindeymiş gibi hissettiren bir kız arkadaşı anlatıyor. 25 Kasım 1997'de single olarak yayınlandı; diskte Wyclef Jean ve The Pharcyde şarkısının alternatif versiyonları vardı. Bradley Nowell derleme albümü Second-hand Smoke ve Snoop Dogg dahil olmak üzere çeşitli ek sürümler çıktı.
Şarkı Billboard Hot 100'de 87 numaraya, Modern Rock Tracks listesinde 28 numaraya ulaştı.
Çalma listesi
"Doin 'Time" (Bradley Version) - 4:16
"Doin 'Time" (Wyclef Jean Remiksi) - 3:49
"Doin 'Time" (The Pharcyde ile Marshall Arts Remiksi) - 4:10
"Doin 'Time" (Albüm Sürümü) - 4:12
Lana Del Rey versiyonu
7 Mayıs 2019'da Amerikalı şarkıcı Lana Del Rey şarkının yeniden yorumunu yaptığını ve "yakında yayınlayacağını" söyledi. Del Rey'in yorumu, Tribeca Film Festivali'nde Sublime ile ilgili bir belgeselin galasına denk gelen 17 Mayıs 2019'da resmen yayınlandı. Del Rey'in altıncı stüdyo albümü Norman Fucking Rockwell!'in dördüncü single'ı oldu. 29 Ağustos 2019'da parça için Attack of the 50 Foot Woman (1958) temalı bir video klip yayınladı.
Analiz
Del Rey'in yorumunun yayınlanmasından kısa bir süre sonra, birçok eleştirmen arasında Doin 'Time ve diğer Sublime şarkıları ile Del Rey'in kendi şarkıları arasında belirgin bir bağlantı olduğunu belirten genel bir fikir birliği oluşmaya başladı. Bir makale bu benzer gözlemleri özellikle Del Rey'inki gibi Sublime şarkılarının Kaliforniya'nın gölgeli köşelerinde, aşkın ahlaksızlık ve A-1 hikaye anlatımı ile oluşturulduğunu belirterek özetledi.
Eleştiriler
Del Rey'in "Doin 'Time" versiyonu, eleştirmenlerin yanı sıra Sublime'in eski grup arkadaşları ve ailesinin Del Rey'in şarkıyı ele geçirmesi için övgü sunan eleştirilerle büyük beğeni topladı.
Krediler ve personel
Lana Del Rey - vokal
Andrew Watt - prodüksiyon, enstrümantasyon, programlama, gitar, miksaj
Happy Perez - prodüksiyon
Eric Wilson - bas gitar
Josh Freese - davul
Bud Gaugh - davul
Gale Levant - arp
Paul LaMalfe - mühendislik, miksaj
Dave Kutch - mastering
Listeler
Haftalık listeler
Yıl sonu listeleri
Sertifikalar
Yayınlanma tarihleri
Popüler kültürde
Şarkı, 2001 video oyunu Dave Mirra Freestyle BMX 2'nin film müziğinde yer alıyor.
Sean Harris

Sean Harris İngiliz aktör ve yazardır. Görevimiz Tehlike 5 (2015) ve Görevimiz Tehlike 6 (2018) filmlerinde Solomon Lane rolüyle tanınıyor.
Harris, Southcliffe (2013) TV dizilerindeki rolüyle En İyi Erkek Oyuncu dalında İngiliz Akademi Televizyon Ödülü'nü kazandı. Ayrıca En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu adaylığı için üst üste üç BIFA Ödülü aldı.
Filmografi
Film
Tv dizileri
Sarah Quigley

Sarah Quigley, Yeni Zelanda'nın Christchurch şehrinde doğdu. Canterbury Üniversitesi'nde ve Oxford Üniversitesi'nde okudu. Quigley won the Creative New Zealand Berlin Writers Residency in 2000.
Kariyer
Bill Manhire'ın yaratıcı yazma kursundan mezun olan Quigley, 1998'de Buddle Findlay Sargeson Bursunu kazandı. Kısa öyküleri ve şiirleri geniş çapta yayınlandı ve Sunday Star-Times Kısa Öykü Ödülü ve Commonwealth Pasifik Kıyıları Kısa Öykü Ödülü de dahil olmak üzere birçok ödül kazandı. Yayınları arasında birçoğu uluslararası olarak satılan romanlar, kısa kurgu, yaratıcı bir yazma kılavuzu ve şiir koleksiyonları bulunmaktadır. Şostakoviç'in 7. Senfonisi'nin Leningrad Galası'nın orkestra şefi Karl Eliasberg'in savaş kariyerini anlattığı The Conductor adlı romanı, 2011 yılında Yeni Zelanda'da en çok satan yetişkin kurgu unvanıydı ve 20 hafta boyunca bir numara kaldı.
Ödüller
2001'de Quigley Commonwealth Kısa Öykü Ödülü'nü kazandı.
2002 yılında CLNZ Yazarlar Ödülü'nü aldı.
The Conductor 2012 yılında Nielsen BookData Yeni Zelanda Kitapçıları Seçim Ödülü'nü aldı. ref name=":1" />
2015'te MPA Yılın Köşe Yazarı'nı kazandı.
NBC Senfoni Orkestrası

NBC Senfoni Orkestrası Amerika Radyo Şirketi başkanı David Sarnoff tarafından şef Arturo Toscanini için tasarlanan bir radyo orkestrasıdır. NBC Symphony, Toscanini ve diğer şeflerle haftalık radyo konseri yayınları gerçekleştirdi ve NBC ağı için ev orkestrası olarak görev yaptı. Orkestra'nın ilk yayını 13 Kasım 1937'de yapıldı ve 1954'te dağıtılana kadar devam etti. Bunu ağdan bağımsız olarak "Hava Senfonisi" adı verilen yeni bir topluluk izledi. NBC Senfoni Orkestrası'nın eski üyelerinden oluşuyordu ve 1954'ten 1963'e kadar, özellikle Leopold Stokowski yönetiminde gerçekleştirildi.
Tarihçe
Amerikan Tarihçiler Dergisi Dergisi'nde Tom Lewis, NBC'nin kültürel programlama planını ve NBC Senfonisinin kökenini açıkladı:
1916'da ilk kez "radyo müzik kutusu"nu öneren David Sarnoff, dinleyicilerin "konser, konferans, müzik, resitallerden" zevk alabilmeleri için ortamın bunu başaramadığını hissetti. 1937'de RCA, kültürel programlamaya dramatik bir bağlılık göstermesi için Depresyonun etkilerinden yeterince iyileşmişti. Sarnoff bir radyo orkestrası oluşturmayı ve bunu yürütmek için Arturo Toscanini'yi kiralamayı önerdi. Toscanini kısa süre önce New York Filarmonisi'nden istifa etmiş ve emekli olmayı düşünüyordu; Sarnoff, Samuel Chotzinoff'u İtalya'ya bir elçi olarak gönderdi ve Toscanini'yi Sarnoff'un teklifini kabul etmeye ikna etmeyi başardı. 1937 Noel gecesi, NBC Senfoni Orkestrası ilk performansını RCA Binasında bulunan NBC'de tamamen yenilenmiş bir stüdyoda Toscanini ile verdi.
Sarnoff, Toscanini ve NBC için orkestra yaratmak için kayda değer çaba ve kaynak ayırdı. Kendi başına tanınmış bir orkestra kurucusu ve müzikal görev ustası olan Artur Rodziński, Toscanini'nin gelişini öngörerek yeni orkestrayı şekillendirmek ve eğitmekle meşguldü. Herhangi bir orkestra ile kıyaslandığında en yüksek olarak belirlenen maaşları ve 52 haftalık bir sözleşmeyi sundu. Ülkedeki büyük orkestralardan tanınmış müzisyenler işe alındı. Ayrıca şef Pierre Monteux ile anlaşıldı. NBC'nin New York, Rockefeller Center'daki "Studio 8-H" deki Radio City Studios'ta orkestra için yeni bir büyük yayın stüdyosu inşa edildi. Ağ için prestij oluşturmanın yanı sıra, NBC'nin orkestrayı yaratmasının nedenlerinden birinin Kongre araştırmasını yayın standartlarına çevirmek olduğuna dair spekülasyonlar da vardır.
Orkestra'nın ilk yayın konseri 13 Kasım 1937'de Monteux yönetiminde yayınlandı. Toscanini, ilk sezonda on konser verdi ve 25 Aralık 1937'de NBC çıkışını yaptı. NBC Kırmızı ve Mavi ağlarında haftalık yayınlara ek olarak, NBC Senfoni Orkestrası RCA Victor için birçok kayıt yaptı. Televizyon konserleri Mart 1948'de başladı ve Mart 1952'ye kadar devam etti. 1950 yazında NBC, Studio 8-H'yi bir televizyon stüdyosuna (NBC'nin 1975'ten bu yana gece yarısı komedi programı Cumartesi Gecesi Canlısı'nın yayın evi) dönüştürdü ve yayın konserlerini birçok orkestranın kayıt oturumlarının bulunduğu Carnegie Hall'a taşıdı ve özel konserler olmuştu.
Dmitri Şostakoviç'in 7. Senfonisi'nin New York galası 19 Temmuz 1942'de NBC Senfoni Orkestrası tarafından yayınlanmıştır.
Londra Filarmoni Orkestrası

Londra Filarmoni Orkestrası, Londra merkezli Birleşik Krallık'ın beş daimi senfoni orkestrasından biridir. Orkestra şefi Thomas Beecham ve Malcolm Sargent tarafından 1932'de mevcut Londra Senfoni Orkestrası ve BBC Senfoni Orkestrası'na rakip olarak kuruldu.
Kurucuların amacı, herhangi bir Avrupa ya da Amerikan rakibine eşit bir orkestra inşa etmekti. 1932 ile II. Dünya Savaşı arasında Londra Filarmoni Orkestrası bu konuda başarılı olmuştur. Savaşın başlamasından sonra, orkestranın özel destekçileri geri çekildi ve oyuncular orkestrayı kendi kendini yöneten bir kooperatif olarak yeniden kurdu. Savaş sonrası yıllarda, orkestra iki yeni rakibin zorluklarıyla karşı karşıya kaldı; sırasıyla 1946 ve 1947'de kurulan Filarmoni Orkestrası ve Kraliyet Filarmonisi, Londra Filarmoni Orkestrası de dahil olmak üzere eski orkestralar tarafından eşleştirilmeyen bir kaliteye ulaştı.
1960'lara gelindiğinde Londra Filarmoni Orkestrası önceki standartlarına kavuştu ve 1964'te Glyndebourne Festivali opera binasında değerli bir ödül kazandı. 1993 yılında Londra'nın en büyük konser mekanlarından biri olan Thames Nehri'nin güney kıyısında bulunan Kraliyet Festival Salonu orkestraya yer olarak atandı. 1995 yılından bu yana bu yeri Filarmoni Orkestrası ile ortaklaşa tutulmaktadır. Festival Salonu ve Glyndebourne'deki çalışmalarına ek olarak, Londra Filarmoni Orkestrası Kongre Tiyatrosu, Eastbourne ve Brighton Dome'da düzenli olarak sahne almaktadır, ayrıca ulusal ve uluslararası turlar düzenlemektedir.
Beecham'dan beri orkestranın Sir Adrian Boult, Bernard Haitink, Georg Solti, Klaus Tennstedt ve Vladimir Jurowski de dahil olmak üzere on ana şefi vardı. Orkestra en eski günlerinden beri kayıt stüdyolarında aktiftir ve EMI, Decca ve diğer şirketler tarafından yapılan yüzlerce sette çalmıştır. 2005 yılından bu yana Londra Filarmoni Orkestrası konserlerin canlı kayıtlarını yayınlayan kendi plak şirketlerine sahiptir. Orkestra, Arabistanlı Lawrence (1962) ve Yüzüklerin Efendisi üçlemesi (200103) dahil olmak üzere birçok film müziğini çaldı.
Çaykovski Senfoni Orkestrası

Çaykovski Senfoni Orkestrası, 1930'da kurulan bir Rus klasik müzik radyo orkestrasıdır. Moskova Radyo Senfoni Orkestrası adıyla kuruldu ve Sovyet Tüm Birlik Radyo ağının resmi senfonisi olarak hizmet etti. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından, orkestra 1993 yılında Rusya Kültür Bakanlığı tarafından Çaykovski müziğinin repertuvarında oynadığı merkezi rolü tanımak üzere yeniden adlandırıldı. Mevcut orkestra şefi 1974'ten beri bu pozisyonda olan Vladimir Fedoseyev'dir. Merkezi Moskova'dadır.
Sovyet döneminde orkestra Sovyetler Birliği Devlet Radyo ve Televizyon Senfoni Orkestrası, Sovyetler Birliği Devlet Radyo Senfoni Orkestrası ve Sovyetler Birliği Tüm-Birlik Ulusal Radyo ve Merkezi Televizyon Senfoni Orkestrası adlarıyla biliniyordu.
Orkestra Kızıl Bayrak İşçi Nişanı sahibidir.
Orkestra şefleri
Vladimir Fedoseyev (1974 )
Gennady Rozhdestvensky (1961 1974)
Alexander Gauk (1953 1961)
Nikolai Golovanov (1937 1953)
Alexander Orlov (1930 1937)
Diskografi
Moskova Radyo Senfoni Orkestrası
Fine: Symphonic Music of Irving Fine Delos DE 3139
Mahler: Symphony No. 9 in D major BIS BIS-CD-632 Orchestral
Sibelius: Symphony No. 1 in E Minor, Op. 39 Westminster Gold WG-8361
Tchaikovsky Cycle (The) (6 DVD Box Set) (NTSC) Arthaus Musik 102119 Classical Concert
Tchaikovsky: Symphony No. 1 / Rococo Variations (Tchaikovsky Cycle, Vol. 1) (NTSC) Arthaus Musik 102121 Classical Concert
Tchaikovsky: Symphony No. 2 / Eugene Onegin (excerpts) (Tchaikovsky Cycle, Vol. 2) (NTSC) Arthaus Musik 102123 Classical Concert
Tchaikovsky: Symphony No. 3 / Swan Lake (excerpts) (Tchaikovsky Cycle, Vol. 3) (NTSC) Arthaus Musik 102125 Classical Concert
Tchaikovsky: Symphony No. 4 / Violin Concerto (Tchaikovsky Cycle, Vol. 4) (NTSC) Arthaus Musik 102127 Classical Concert
Tchaikovsky: Symphony No. 5 / Piano Concerto No. 2 (Tchaikovsky Cycle, Vol. 5) (NTSC) Arthaus Musik 102129 Classical Concert
Tchaikovsky: Symphony No. 6 / Piano Concerto No. 1 (Tchaikovsky Cycle, Vol. 6) (NTSC) Arthaus Musik 102131 Classical Concert
Moskova Radyosu Çaykovski Senfoni Orkestrası
Classical Meditation Naxos 8.570364-65 Concertos, Orchestral, Chamber Music, Choral - Sacred, Choral - Secular
Pavlova: Symphonies Nos. 2 and 4 Naxos 8.557566 Orchestral
Pavlova: Symphony No. 5 / Elegy Naxos 8.570369 Orchestral
Sendikalar Evi

Sendikalar Evi () ya da Sendikalar Sarayı Moskova'da yer alan etkinlik merkezi., Rusya. Bolshaya Dmitrovka ve Okhotny Ryad sokaklarının köşesinde yer almaktadır.
Bu konumdaki ilk bina 1770'lerin başlarında inşa edildi ve başlangıçta Moskova Genel Valisi Vasily Dolgorukov-Krymsky'ye aitti. 1784'te Moskova Asalet Meclisi ( ) tarafından Rus asaletinin Balo mekanı olarak hizmet etmek üzere satın alındı.
Sovyet dönemi
Ekim Devrimi'nden sonra bina Moskova Sendikalar Konseyi'ne atandı, mevcut adı buradan gelir.
Sovyet yıllarında çoğunlukla Komünist Parti Kongreleri ve konferanslarını ve hükumet ödül törenlerini barındıran önemli devlet olaylarının düzenlendiği bir yerdi. Aynı zamanda Klavdiya Shulzhenko, Lev Leshchenko, Emil Gilels, Gennady Rozhdestvensky de dahil olmak üzere klasik ve popüler müzik performansları için bir konser platformu olarak hizmet etti.
Siyasi önemi, devlet görevlileri ve liderler için cenaze hizmetlerine ev sahipliği yapmasıydı. genişletti. Vladimir Lenin, Josef Stalin, Leonid Brejnev, Konstantin Çernenko, Yuri Andropov ve Mihail Suslov, Kızıl Meydan'daki Kremlin Duvarı Mezarlığı'daki defin işleminden önce buradaki salonda yatıyordu.
Sendikalar Evi aynı zamanda 1931'deki MenŞevik Davası ile birlikte 1936, 1937 ve 1938''de Moskova Davaları'nın gerçekleştiği yerdir.
Galeri