Bodenplatte Operasyonu

1 Ocak 1945'te başlatılan Bodenplatte Operasyonu (Taban Plakası), Luftwaffe'nin İkinci Dünya Savaşı sırasında Benelüks ülkelerindeki Müttefik hava kuvvetlerini yok etme girişimiydi. Bodenplatte'nin amacı Bulge Muharebesi'nin durgun aşamasında hava üstünlüğü kazanmaktı, böylece Alman Ordusu ve Waffen-SS kuvvetleri ilerlemeye devam edebilecekti. Operasyon 16 Aralık 1944 için planlanmıştı, ancak kötü hava koşulları nedeniyle uygun olan ilk gün olan Yılbaşı'na kadar defalarca ertelendi. 950 Luftwaffe Avcı uçağı sabahın erken saatlerinde müttefik uçaklarının konuşlandığı hava alanlarına, hangarlara ve uçak pistlerine saldırdı bazı hava alanları neredeyse hiç hasar almazken bazıları ise neredeyse içindeki uçaklarla birlikte yok edildi. Yaklaşık 27 hedefe saldırı yapıldı
Operasyonun gizliliği o kadar sıkıydı ki, tüm Alman kara ve deniz kuvvetleri operasyondan haberdar edilmedi ve bazı birimler dost ateşi nedeniyle can verdi. İngiliz sinyal istihbaratı (Ultra), bölgedeki Alman hava kuvvetlerinin hareketini ve birikimini kaydetti, ancak bir operasyonun yakın olduğunun farkında değildi.
Operasyon bazı sürpriz ve taktiksel başarılar elde etti, ancak sonuçta başarısız oldu. Çok sayıda Müttefik uçağı yerde imha edildi, ancak bir hafta içinde kayıplar telafi edildi. Müttefiklerin kayıplarının çoğu hangarlarında bulunan uçaklar olduğu için müttefik hava mürettebatı zayiatı oldukça küçüktü. Ancak Almanlar, yerleri kolayca doldurulamayacak birçok pilotu kaybetti.
Savaş sonrası analiz, Luftwaffe'nin 34 hava muharebesi olan Gruppen'den (gruplardan) yalnızca 11'inin zamanında ve sürpriz saldırılar yaptığını gösteriyor. Alman kara kuvvetleri Müttefik hava saldırısına maruz kalmaya devam ederken, operasyon geçici olarak bile hava üstünlüğü elde edemedi. Bodenplatte, savaş sırasında Luftwaffe tarafından başlatılan son büyük ölçekli stratejik saldırı operasyonuydu.
Arka fon
Müttefik orduları, 1944'te Batı Avrupa'da ilerlerken Müttefik Hava Kuvvetleri tarafından desteklendi. Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF) ve İkinci Taktik Hava Kuvvetleri - Hava Mareşali Arthur Coningham'ın komutası altında - 2. Grup RAF, No. 83 RAF, No. 84 Grup RAF ve No. 85 Grup RAF'ı Avrupa kıtasına taşıdı. sürekli yakın hava desteği sağlamak için. RAF, Alman hava, deniz ve kara kuvvetlerini güçlü noktalara vurarak ve ikmal hatlarını engelleyerek taciz ederken, keşif birimleri Alman hareketlerinden Müttefiklerini haberdar etti. Müttefik hava üstünlüğüyle Alman Ordusu etkili bir şekilde savaşamadı Luftwaffe, aynı şekilde, Alman Ordusu için etkili hava koruması sağlamayı zor buldu. Alman uçak üretiminin 1944'te zirveye ulaşmasına rağmen, Luftwaffe kritik derecede pilot ve yakıt bakımından yetersizdi ve deneyimli savaş liderlerinden yoksundu.
Plan
Eylül 1944'te Adolf Hitler, Batı'da bir saldırı başlatarak Almanya'nın kötüye giden gidişatını durdurmaya karar verdi. 16 Eylül'de Hitler, Luftwaffe Genelkurmay Başkanı Generalleutnant Werner Kreipe'yi saldırı için gerekli uçağı hazırlaması için gorevlendirdi. 21 Ekim'de Kreipe, Büyük Alman Reich'ını ( Luftflotte Reich) savunan hava filosuna, gelecekteki bir saldırı için yedi Jagdgeschwader ve Schlachtgeschwader'ı Air Command West'e (Luftwaffenkommando West) teslim etmesini emretti.
14 Kasım'da Luftwaffe'nin Başkomutanı Hermann Göring, Jagddivision 2 Jagddivision 3 birimlerini Ardennes'de büyük ölçekli bir kara saldırısı operasyonuna hazırlamaya başladı. Hazırlıklar 27 Kasım'a kadar tamamlanacaktı. Saldırı, taarruzun ilk gününde gerçekleştirilecekti.
Bodenplatte'nin planı Belçika, Hollanda ve Fransa'daki 17 Müttefik hava üssüne sürpriz bir saldırı yapmayı amaçlıyordu. Amaç, mümkün olduğunca çok sayıda Müttefik uçağı, hangarı ve pisti yok etmek veya hasar vermekti. Şu anda Batı Cephesi boyunca hava savunması ile meşgul olan her avcı ve avcı-bombardıman uçağı Geschwader (Kanat) yeniden konuşlandırıldı. Ek gece savaşçısı birimleri (Nachtjagdgeschwader) ve orta bombardıman uçağı birimleri (Kampfgeschwader) yol gösterici olarak görev yaptı. Görevdeki oluşumlar çoğunlukla tek motorlu Messerschmitt Bf 109 ve Focke-Wulf Fw 190 savaşçılarıydı.
Plan, sürprizi saldırı için katı radyo sessizliği ve gizliliği gerektiriyordu. Ayrıca haritaların yalnızca yarısı tamamlandı, yalnızca düşman tesislerini belirledi ve belgenin Müttefiklerin eline geçmemesi için uçakların müttefik bölgesinde uçması yasaklandı. Komutanların çoğu, kalkıştan birkaç dakika öncesine kadar pilotlarına brifing verme izni de verilmedi. Bu operasyonel karışıklık yarattı. Komutanlar, planın yalnızca temel unsurlarını paylaştı. Operasyon başladığında, birçok Alman pilot hala operasyonun ne hakkında olduğunu veya onlardan tam olarak neyin yapılmasını istendiğini anlamadı. Bunun sadece cephede yürürlükte olan bir keşif olduğuna ikna oldular ve görevlilerinin uçuş liderlerini bu temelde takip etmek olduğunu sandılar.
Hedefler ve savaş düzeni
Aşağıdakilerin tümünün kasıtlı olarak hedeflenip hedeflenmediği açık değildir. Kanıtlar, Grimbergen, Knocke ve Ophoven'ın, Heesch gibi yanlışlıkla hedef alındığını göstermektedir. Toplamda, Oberkommando der Luftwaffe (OKL), çeşitli Jagdgeschwader (JG - avcı kanatları) Kampfgeschwader (KG - bombardıman kanatları), Nachtjadggeschwader (NJG - gece avcı kanatları) ve Schlachtgeschwader (SG - yer saldırı kanatları) 'den 1.035 uçak konuşlandırdı. ; bunların% 38,5'i Bf 109s, % 38,5 Fw 190A ve% 23 Fw 190D idi.
Bodenplatte Operasyonu baskınlarının ardından Müttefikler, düşen Alman uçaklarından birkaç seyir defteri aldı. Bunların birçoğunda, " Auftrag Hermann 1.1. 1945, Zeit: 9.20 Uhr " girişi, " Hermann Operasyonu 1 Ocak 1945'te saat 9: 20'de başlayacak" olarak çevrildi. Bu, Müttefiklerin operasyonun kendisine Reichsmarschall Hermann Göring için Hermann adının verildiğine inanmasına yol açtı. Saldırı için beş farklı kod daha kullanıldı:
Savaş
Maldegem, Ursel ve St. Denijs Westrem
Ursel ve Maldegem havaalanlarına yapılan saldırıdan Jagdgeschwader (JG 1) sorumluydu. Oberstleutnant Herbert Ihlefeld, Geschwader'ı yönetti. Oluşum karışıktı; Stab., (Her Geschwader'a bağlı karargah uçuşu veya Stabschwarm), I. ve II. / JG 1, III. / JG 1, Bf 109'u uçurdu. I./JG 1, dost uçaksavar ateşi nedeniyle sayısının dördünü kaybetti. Dört pilottan üçü öldürüldü.
Maldegem ve Ursel'deki saldırılar 08: 30'da başladı. Hem I hem de II. / JG 1, yoğun it dalaşlarına karıştı. III. / JG 1, hedef üzerinden yalnızca bir uçak kaybetti (düşman ateşine değil). I./JG, Ursel'e giderken dost uçaksavar ateşine karşı bir Fw 190 daha kaybetti. III. / JG 1, dost uçaksavar ateşine karşı en az iki Fw 190 kaybetti. Maldegem hava sahasının İngiliz uçaksavar savunması Aralık ayında hareket ettirilmeseydi, kayıplar daha ağır olabilirdi.
Toplamda JG 1, 25 pilot ve 29 uçak kaybetti. St. Denijs Westrem ve Maldegem'deki hasar önemli olsa da, yaklaşık 60 düşman uçağı (54 yerde) için bu geri dönüş, tam bir başarı olarak kabul edilemez. JG 1 tarafından kaybedilen avcılardan sadece dokuzunun Spitfires ile yapılan çatışmada vurulduğu doğrulandı. Üçünün de Spitfires tarafından vurulması veya belki de yerden ateş açılması mümkündür. İki Spitfire vurularak yok edildi, iki tanesi daha hasar gördü. Her filodan (308 ve 317) bir pilot öldürüldü. Toplam Spitfire kayıpları belki 32 idi.
Sint-Truiden
Schlachtgeschwader 4 ve Jagdgeschwader 2 (SG 4 ve JG 2), Sint-Truiden havaalanına saldıracaktı. JG 2, Kurt Bühligen tarafından yönetildi. I./JG 2'nin yer ekipleri 29'u Fw 190D olmak üzere 46 Fw 190'dan 35'ini hazırladı. Yalnızca 33 pilot operasyonlar için uygundu, bu nedenle Gruppe yalnızca 33 Fw 190 hazır olduğunu bildirdi. II. / JG 2, 29 Bf 109'un 20'sini alabilir. Bıçakla. / JG 2, görev için hazır üç Fw 190'a sahipti. Bühligen'in misyonda yer alıp almadığı belli değil. III. / JG 2, 34'ü Fw 190D olmak üzere 40 Fw 190s çalışır durumda olduğunu bildirdi. Bununla birlikte, birlikteki 43 pilottan sadece 28'i operasyonlara uyguntu ve oluşumda sadece 28 savaşçı vardı. 31 Aralık'ta 28 Fw 190D-9 dahil toplam 84 uçak hazırdı.
Saat 09: 12'de JG 2, Malmedy'de ön cepheyi geçti ve muazzam miktarda Müttefik kara ateşi ile karşılandı. Tüm alan uçaksavar topçuları tarafından ağır bir şekilde savunuldu, çünkü bölge ağır çatışmalara sahne oldu, ancak aynı zamanda V-1 ve V-2 füzeleri tarafından saldırıya uğradı. I./JG 2 tek başına kara ateşinde en az yedi savaşçısını kaybetti. III. / JG 2, 10 savaşçı kaybetti. II'den olası yedi Bf 109s. / JG 2 de kara ateşinde kayboldu. JG 2 yanlışlıkla Asch ve Ophoven havaalanlarına saldırdı.
JG 2'nin görevi bir felaketti. I./JG 2, 18 Fw 190 kaybetti ve altı tanesi daha yer ateşi ve düşman uçaklarından hasar gördü. Bu, güçlerinin% 73'ünü oluşturuyordu. Kayıp 15 pilottan altısı savaş esiri olarak hayatta kalacaktı. II. / JG 2 beş Bf 109 kaybetti ve üçü % 40 kayıp oranıyla hasar gördü. Pilot kayıpları üçü kayıp, biri ölü ve biri yaralı olmak üzere 5 pilot idi. III. / JG 2 19 Fw 190 kaybetti ve üçü hasar gördü, kayıp oranı % 79. Dokuz pilot öldürüldü, ikisi yaralandı ve dördü yakalandı. Başka bir kaynağa göre JG 2 kayıpları, gücünün% 40'ı kadardı. Pilot kayıpları 24 öldürüldü veya kayıp ilan edildi, 10 kişi yakalandı ve dördü yaralandı. Başka bir kaynak, pilot kayıplarının 23 ölü veya kayıp olduğunu iddia ediyor.
Rotada, JG 6 Heesch havaalanına yaklaştı ve pilotlarından bazıları bunun Volkel havaalanı olduğunu varsaydı. Ekim 1944'te inşa edilen Heesch şeridinin Luftwaffe tarafından bilinmesi olası değildir. 126 No. lu Kanat RCAF oradaydı ve 411 ve 442 Filoları o sabah erken saatlerde keşif görevlerine gönderilmişti, böylece birimlerinin çoğu havadaydı. JG 6 saat 09: 15'te göründüğünde 401 Filosu kalkışa hazırdı. Alman pilotların çoğu, formasyonu alçak irtifada tutmaya odaklanarak hava sahasını fark edememişti. 401 Filosu karıştırıldı. Ana gruo Volkel'i aramaya devam ederken, bazı Alman savaşçılara çarpışma emri verildi. Stab. Ve II. / JG 6, Helmond'da hiçbir uçak içermeyen başka bir şeride rastladı. Birkaç Alman pilot, Volkel olduğuna inandı ve saldırıya uğradı, sayılarının birçoğunu kara ateşinde kaybetti. II. / JG 6, Helmond merkezli Spitfire ve Tempests'den ciddi şekilde zarar gördü. Heesch veya Helmond'da çok az hasar verildi.
Sadece II. ve III. / JG 26, Evere'yi vurdu. Bu birimlerden 44 ve 52 Fw 190'lar arasında havalandı. II. ve III. / JG 26 uçaksavar kulelerini yıktı ve yanıcı her şeyi yok etti: hangarlar, kamyonlar, yakıt depoları ve uçaklar. 127 Wing RCAF havada bir ve yerde 11 Spitfire kaybetti; 11 araç hasar gördü, biri imha edildi. Evere'de toplam 60-61 Müttefik uçağı imha edildi. Orada çok sayıda nakliye aracı bulunuyordu ve Alman pilotların dikkatini çekti, bu da daha birçok Spitfire'ı hasarsız bıraktı. Sahadaki Spitfire sayısı göz önüne alındığında, Kanada kanadı "düşük" kayıplar yaşadı. Kanadalı kanat komutanı Johnnie Johnson, Alman pilotlarının zayıf nişancılığını daha fazla başarı elde edememekle suçladı.
Sonrası ve kayıplar
Operasyon taktiksel bir sürprizle sonuçlandı, ancak zayıf eğitimden kaynaklanan düşük pilot becerisi nedeniyle istenilen başarı elde edilemedi Operasyon amacına ulaşmada başarısız oldu ve bu başarısızlık Alman hava kuvvetlerine çok pahalıya mal oldu. Bodenplatte''' bazı RAF, RCAF ve USAAF birimleri kötü bir şekilde vurulmuştu, bazılarının hasari hafifti. Ancak Almanlar, Bodenplatte'yi zayıf planlama ve düşük pilot becerisi gibi bir dizi koşul altında başlattı; bu, kazanılan herhangi bir avantajın olası kayıplardan daha ağır basacağını açıkça gösterdi. Bodenplatte, Jagdwaffe'yi yeniden inşa etme ve güçlendirme umudunu zayıflattı. Girbig 1975, p. 12. General der Jagdflieger Adolf Galland, "Son maddemizi feda ettik" dedi.
Mevcut bilgilere göre, Alman saldırısında toplam 305 Müttefik uçağı imha edildi ve 190'ı hasar gördü. Bunlardan 15 uçak hava savaşında kaybedildi ve 10 tanesi de hasar gördü. Müttefik kayıpları 500 uçağa kadar çıkmaktadır. Saldırı sonucu Luftwaffe 292 uçak 200 pilot kaybetti. Bunlardan 70'i esir düştü 143 öldü ve 21'i yaralandı. 22 deneyimli birlik komutanının kaybı, av birliklerinin savaş gücü için özellikle ciddiydi: üç filo komutanı, beş grup komutanı ve 14 filo kaptanı görevden asla geri dönmedi Kaybedilen filo liderlerinin çoğu, deneyimli pilotlardı. 17 uçak dost ateşi ile düşürüldü. Bu nedenle Bodenplatte çok kısa vadeli bir başarı, ancak uzun vadeli bir başarısızlıktı. Müttefik kayıplar kısa sürede telafi edilirken, kayıp Luftwaffe uçakları ve özellikle pilotlar yeri doldurulamaz hale geldi. Alman tarihçi Gerhard Weinberg, saldırıyı Almanları "Her zamankinden daha zayıf ve yeniden büyük bir saldırı düzenlemekten aciz" bıraktığını yazdı.
Savaşın geri kalan 17 haftasında Jagdwaffe, 1 Ocak operasyonundan etkili bir güç olarak kalmaya yetecek kadar iyileşme mücadelesi verdi. Stratejik açıdan Alman tarihçi Werner Girbig, "Bodenplatte Operasyonu tam bir yenilgi anlamına geliyordu" diye yazdı. Yorgun Alman birlikleri, Yağma Operasyonu ve Varsity Operasyonu, Ren Nehri'nin Müttefik geçişi veya Batı Müttefiklerinin Almanya'yı genel olarak işgali sırasında Alman hava sahasını etkili bir şekilde savunamadı. Sonraki operasyonlar bir bütün olarak önemsizdi ve Müttefik hava üstünlüğüne meydan okuyamadı. Luftwaffe'de etkili sortiler yapabilen tek hizmet, gece savaş kuvvetleri idi. Savaşın son altı haftasında Luftwaffe'' 200 pilot daha kaybedecekti. Girbig, "Alman savaş kuvvetlerinin kurbanlık yola ayak basması 1944 sonbaharına kadar değildi ve bu kuvvete ölümcül bir darbe indiren ve kaderini belirleyen tartışmalı Bodenplatte Operasyonu idi. O andan sonra olanlar, ölmekte olan bir titremeden başka bir şey değildi. "