İsrail yerleşim birimleri

İsrail yerleşim birimleri, İsrail vatandaşlarının yaşadığı, neredeyse tamamen Yahudilerden oluşan, İsrailin 1967 Altı Gün Savaşında ele geçirdiği topraklar üzerine inşa edilmiş olan yerleşim alanlarıdır. İsrail yerleşim birimleri günümüzde, içinde Doğu Kudüsün de bulunduğu Batı Şeriadaki Filistin topraklarında ve Suriye sınırları içinde olan Golan Tepelerinde bulunmaktadır. Daha öncelerde, İsrail 2005 yılında tek taraflı çekilmeden, Gazze Şeridinde 21, Batı Şeriada 4 ve 1978 Mısır-İsrail Barış Anlaşması öncesinde, Mısır sınırları dahilinde olan Sina Yarımadasında 18 ayrı yerleşim birimi daha vardı. İsrail, barış anlaşmasından sonra yarımadadaki birimleri boşaltıp dağıttı.
Uluslararası toplum yerleşim birimlerini uluslararası hukuka aykırı bulmaktadır ve Birleşmiş Milletler ise İsrailin yerleşim birimleri inşa etmesini Dördüncü Cenevre Sözleşmesini ihlal etme olarak görmektedir.
İsrail Doğu Kudüste ve Golan Tepelerinin ele geçirilmiş kısımlarında, Yahudi mahalleleri kurdu ve her iki bölgeyi de fiilen işgal etti. Uluslararası toplum her iki bölgeyi de İsrailin işgali altında görmektedir ve kurulan yerleşim birimlerini yasadışı tanımlamaktadır. Uluslararası Adalet Divanı da 2004 yılında Batı Şeriadaki duvarla ilgili açıkladığı tavsiye görüşünde yerleşim birimlerinin yasadışı olduğunu belirtti. İsrail, uluslararası toplumun baskılarına rağmen, Batı Şeriadaki yerleşim birimlerini genişletirken başka bölgelerde, yeni birimler açmaktadır.
Filistinliler, var olan ve daima genişleyen, İsrailin inşa ettiği yerleşim birimlerini İsrail-Filistin barış sürecine bir engel olmakla eleştirir ve bu duruşu aynı zamanda İslam İşbirliği Teşkilatı,, Birleşmiş Milletler, Rusya, Birleşik Krallık, Fransa ve Avrupa Birliği de paylaşmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri Trump yönetimine kadar yerleşim birimlerini gayri meşru olarak görmekteydi ama Trump, Kasım 2019da ABDnin pozisyonunu değiştirerek ve İsrailin Batı Şeriada yerleşim birimleri oluşturmasının uluslararası hukuka aykırı olmadığını deklare etti.".
Doğu Kudüs dışında, Batı Şeriadaki 121 resmi yerleşim biriminin toplam nüfusu yaklaşık 400,000 olup yalnızca İsrailin Yahudi vatandaşlarından oluşmaktadır. Doğu Kudüs 300,000 üzerinde İsrail vatandaşına (Arap ve Yahudi) ve Golan Tepeleri ise 20,000 Yahudi İsrail vatandaşına ev sahipliği yapmaktadır. Doğu Kudüs ve Golan Tepeleri İsrail tarafından ele geçirildiğinden, orada yaşayanlar İsrail kanunlarına göre eşit bir şekilde muamele görmektedirler. Batı Şeriadaki yerleşim birimleri İsrail sivil yasalarıyla değil, ordu kanunlarıyla yönetilmektedirler ama bu birimlerde yaşayanlar, İsrailde yaşayanlara benzer haklara sahiptirler.
Konut ücretleri ve devlet yardımları
Yerleşim birimlerinin ekonomik bir boyutu da vardır ve bu, birimlerdeki konutların İsrailli yerleşimciler için oldukça ucuz olmasıdır. Ayrıca, ucuz konutların yanı sıra, yerleşim birimlerinde yaşayan İsrailliler için, yaşam masrafları da, İsrailin diğer bölgelerine göre daha düşüktür. Yerleşim birimlerindeki kişi başına düşen kamu gideri, Tel Aviv ve Kudüsteki vatandaşların yarattığı giderin iki katı ve milli ortalamanın ise üç katıdır. Harcamaların çoğu İsrailli vatandaşların güvenliği içindir.
Yerleşim Birimlerinin Sayısı ve Nüfusları
30 Haziran 2014 tarihinde, Yesha Konseyine göre, 382,031 İsrailli Batı Şeriadaki 121 resmi olarak tanınmış olan yerleşim birimlerinde yaşıyordu.. Bir grup Filistinli (İsrail vatandaşı olmayan) Doğu Kudüsteki İsrailli yerleşim birimlerinde yaşamaktaydı, ama bu birimlerdeki Yahudi İsrailli ve Arap İsraillilerin nüfusları 300,000 üzerindeydi. Golan Tepelerindeki İsrailli vatandaşı sayısı 20,000 üzerindeydi. Ocak 2015te İsrail İçişleri Bakanı yeni nüfus verileri paylaştı ve buna göre, 389,250 İsrailli Batı Şeriada ve 375,000 İsrailli ise Doğu Kudüste yaşıyordu.
Karakterleri: Kırsal ve Kentsel
Yerleşim birimleri farklı karakterlere sahiptirler. Bazıları çiftçilerin çoğunlukta olduğu kırsal kesimlerken, diğerleri oldukça kentsel alanlardır. En büyük dört birim, Modi'in Illit, Ma'ale Adumim, Beitar Illit ve Arieldir. Bu yerleşim birimleri şehir statüsüne sahiptir. Arielde sadece 18,000 yerleşimci varken, diğerleri genelde 37,000 ile 55,000 kişi arasında nüfusa sahiptir.
Tarihi
Ele Geçirilen Bölgeler
1967 Altı Gün Savaşından sonra, İsrail birkaç bölgeyi ele geçirdi.. Filistin Mandasının, içinde Doğu Kudüsün de bulunduğu Batı Şeriadaki bölgeyi Ürdünden ve Gazze Şeridini Mısırdan ele geçirdi. Mısır 1949 yılından beri Gazzeyi işgal altında tutuyordu. Ayrıca Mısırdan Sina Yarımadasını ve Suriyeden Golan Tepelerini de ele geçirdi. Tepeler, 1981 yılından beri Golan Tepeleri Kanunlarıyla yönetiliyordu.
Yerleşim Politikası
1967 yılı Eylülüne kadar İsrail yerleşim politikası, yenilikçi bir şekilde, Levi Eşkolun İşçi Partisi hükümeti tarafından teşvik ediliyordu. Batı Şeriada İsrailli yerleşim birimlerinin temeli Allon Planıyla atıldı. Yaratıcısı Yigal Allonun adını taşıyan plan, İsrail tarafından ele geçirilen yerlerin Doğu Kudüs, Gush Etzion ve Ürdün Vadisi gibi büyük kısımlarının işgali anlamına geliyordu. İzak Rabinin yerleşim politikası, yine Allon planını temel alarak yürütüldü.
İlk yerleşim birimi, Allon Planının dışında olmasına rağmen, Batı Şeria güneyindeki Kfar Etziondu. Birçok yerleşim birimi Nahal (askeri) yerleşim alanı olarak başladı. Haaretz tarafından ortaya çıkarılan ve 1970 yılına ait gizli bir dokümana göre, Kiryat Arba yerleşim birimine, sadece askeri amaçla kullanılacağı sebebiyle ve askeri emirle el konulmuştu. 1970lerde bu tür toprak ele geçirme, bilinen bir sır olarak üstü kapalı bir gündemdi ama bu bilginin açıklanması ordu tarafından sansürleniyordu.
1977den itibarıyla, Menahem Beginin Likud hükümeti, Batı Şerianın diğer bölgelerine de yerleşimi çok destekliyordu ve yerleşim birimleri oluşturma girişimlerini artırdı. Yaptığı bir hükümet açıklamasında, Likud, İsrailin bütün tarihi topraklarının Yahudi halkına ait bir hak olduğunu deklare etti ve Batı Şerianın hiçbir kısmının yabancı güçlere verilmemesinin gerektiğini belirtti.. Ariel Şaron, aynı sene (1977) 2000 yılına kadar 2 milyon Yahudinin Batı Şeriaya yerleştirileceğini açıkladı. Hükümet Yahudilerin işgal edilen yerlerden toprak alma engelini kaldırdı ve Drobles Planı ile güvenlik sorunu öne sürülerek Batı Şeriada geniş kaplı yerleşim birimleri kurmanın önü açıldı. Filistin devletinin kurulmasını engelleyecek bu plan, eski Knesset vekili ve Yahudi Ajansı direktörü Matityahu Drobles tarafından 1981 yılında yazıldı. Dünya Siyonist Teşkilatı planı, Judea ve Samaryada Yerleşim Birimleri Geliştirme Ana Planı 1979-1983 olarak adlandırdı. Ocak 1981de hükümet Drobles planına ek hazırladı ve Judea ve Samaryadaki yerleşim birimlerinin güncel durumları ismini verdikleri ekte yerleşim stratejisi ve politikası hakkında detaylar paylaştı.
1976dan beri, devlet tarafından finanse edilen Batı Şeriadaki yerleşim birimi projeleri, Dünya Siyonist Teşkilatının Yerleşim Bölümü tarafından yürütülmektedir. Daha önce sivil toplum kuruluşu olmasına rağmen, teşkilat İsrail devleti tarafından finanse edilmektedir ve sivil idare tarafından kendisine ruhsatlanan toprakları yerleşim için kullanılmak adına kiraya vermektedir. Daha öncelerde, Yerleşim Birimi, Tarım Bakanlığına bağlıydı ama Oslo Anlaşmalarıyla birlikte, Başbakan Ofisine bağlandı. Daha sonra, 2007 yılında, birim tekrar Tarım Bakanlığına bağlandı ve Netanyahu Hükümeti, yerleşim birimleriyle ilgili bütün girişimleri Başbakan ve Savunma Bakanlığının onayına tabi tuttu. 2011de Netanyahu, yerleşim birimini tekrar kendi ofisine bağlamak istedi. Bunun nedeni Savunma Bakanı Ehud Barakın otoritesini egale etmekti.
İkinci Oslo Anlaşmasının 5 Ekim 1995 tarihli Knesset sunumunda, Başbakan İzak Rabin, İsrailin yerleşim politikasını Filistinle arasındaki savaşa kalıcı bir çözüm bulma bağlamında anlattı. İsrail, Gazze Şeridi ve Batı Şeriada devletten küçük bir statüye sahip, Filistinlilerin içlerinde yaşayabilecekleri toprak parçaları istiyordu. Yerleşim birimlerini Doğu Kudüste Maale Adumim ve Givat Zeevin içinde bulunacağı şekilde Yeşil Hattın ötesinde tutmak genel amaçtı ve ayrıca Batı Şeriada başka yerleşim alanları inşa edilmeliydi. Rabin 4 Haziran 1967 sınırlarına dönülmeyeceği sözünü de verdi.
Haziran 1997de, Binyamin Netanyahunun Likud hükümeti Allon Artı Planını sundu. Plan Batı Şerianın 60%ını elde tutuyordu ve bunun içinde Gush Etzion be Maaleh Adumimin bulunduğu Büyük Kudüs bölgesi, Batı Şeriadaki diğer geniş yerleşim birimleri alanları, bütün Ürdün Vadisi, bir güvenlik bölgesi ve sadece İsraillilere yönelik baypas yollar vardı.
Hiçbir zaman uygulanmayan 2002 yılındaki barış yol haritasında Filistin devletinin kurulması ve karakolların dağıtılacağı yer aldı. Buna rağmen, birçok yeni karakol kuruldu ve sadece birkaçı kaldırıldı. İsrail yerleşim birimleri politikası değişmedi. Doğu Kudüs ve Batı Şeriada kalan birimler genişletildi.
İsrailin resmi politikalarına göre, yeni yerleşim birimleri kurulmadı ama 2002 yılından beri yüzlerce izinsiz karakol, devlet bütçesiyle kuruldu. Kurulan yerler Filistinlilerin kontrolü altında olmayan Batı Şerianın 60% lık bir bölümündeydi ve bu yerlerdeki nüfus artışı hiç azalmadı.
2005 yılında, Gazzedeki 25 yerleşim birimi ve Batı Şeriadaki 4 birim, İsrail tarafından boşaltıldı. Bu bazı İsrailliler tarafından kovulma olarak adlandırıldı".. Buna rağmen, bu çekilme, Batı Şeriadaki genişleyen yerleşim birimleriyle telafi edildi.
Yol haritasının işe yaramaması sonucunda, Batı Şerianın büyük bir kısmına yerleşmek için birçok yeni plan ortaya çıktı. 2011 yılında, Haaretz, sivil idarenin Ocak 2011de yazılan Mavi Hat planını ortaya çıkardı. Plana göre İsrail, Batı Şeriadaki toprakların devlete ait topraklar haline artarak getirilmesini amaçlıyor ve Ürdün Vadisi ile Kuzey Filistin Ölü Denizi bölgesi gibi stratejik yerlere yerleşim birimleri kurmanın önünü açıyordu.. Mart 2012de, sivil idarenin, Batı Şerianın 10% unu geçen on yılda gizlice yerleşim birimleri için tahsis ettiği ortaya çıktı. Gelecekteki yeni yerleşim birimleri için geçici isimler hemen bulunmuştu ve genişleme planları da ortadaydı. A ve B bölgeleri gibi Filistinlilerin oluşturduğu yerler de yerleşim birimleri kurmak plana dahildi.
Yerleşim birimlerinin nedenleri
1948den önce yaşadıkları Batı Şeriadan kovulan Yahudiler, evlerine dönmek istiyorlardı.
Altı Gün Savaşı sonrasında, bazı İsraililer savaşın tekrar başlayacağına inanıyorlardı. Tepelerin üzerinde yerleşim birimleri kurarak erken uyarı sistemlerine gözlem noktaları oluşturdular.
İsrailliler, stratejik olarak önemli toprakların geri verilmesi durumunda tehlikede olacaklarına inanıyorlardı. Suriye, yıllar boyunca, Golan Tepelerinden vadideki kibbutzlara saldırıyordu. Eğer Suriye Golan Tepelerini tekrar alsa, bu saldırılara devam edecekti. İsrailliler Sina Yarımadasını ele geçirdikten sonra boşalttıklarını hatırlıyordu. Golan Tepelerinde sadece askeri karakol kursalar, askerlerin geri çekilmesi kolayca istenebilirdi. Bu nedenle Suriye tepelerinde sivil yerleşim birimleri kurdular. Böylece kolayca oradan ayrılmaları istenemeyecekti ve olası bir çekilme girişimi Knessette tartışmalara neden olacaktı.
İsrailin 1956 yılında Sina Yarımadasını fethedip geri verdiğini hatırlayan İsrailliler vardı. Eisenhowerın verdiği sözlerin içi ilk testte boş çıkmıştı ve savaşı engelleyememişti... . Toprakları geri vermeye razıydılar ama tek şartları İsrailin barış anlaşması imzalamasıydı. Yerleşim birimleri kurarak İsrailin barış anlaşmasına ulaşmadan geri çekilmesini zorlaştırmak istiyorlardı.
Bazı dini radikaller, Tanrının planını gerçekleştirdiklerine inanıyordu... Avraham Kooka göre, Yahudilerin rolleri dünyaya ilahi fikri taşıyan araç olmaktı. Dünyanın kefareti Yahudilerin İsrail topraklarında yaşamasına bağlıydı. Rav Tzvi Kook, Tanrının toprakları. Bir milimetresini bile vermek bizim elimizde mi?dedi. İsrail Devleti kefaretin başlangıcını temsil etmekteydi ve kıyametten bahsettiklerinde peygamberlerin ön gördüğü devletti. ... Mukaddes Kitap Yahudilerin İsrail topraklarına senediydi...
Bazı laik İsrailliler, Batı Şeriayı Yahudi halkın mirası olarak görürken, bölgenin kontrolünün tarihi öneme sahip olduğunu düşünmekteydi.".
Cezalandırma amacıyla inşa edilen yerleşim birimleri. İsrail Radyosuna göre yerleşim birimleri, 2014 yılında kaçırılıp öldürülen İsrailli gençlere cevaben ortaya konulmuştu.
Müzakereler için yerleşim birimlerinin koz olarak kullanılacaktı.
Coğrafya ve Kentsel Statü
Bazı yerleşim birimleri, on binlerce sabit nüfusları, altyapısı ve diğer daimi vasıflarıyla kendine yeten şehirler oldu. Bu şehirlerin arasında, Beitar İllit (45,000e yakın nüfusa sahip olan bir şehir), Ma'ale Adumim, Modi'in Illit, ve Ariel (neredeyse 20,000 kişi) vardır. Bazı 2,000 ile 20,000 arasında nüfusa sahip şehirler, yerel konseyler tarafından yönetilmektedir. Bunların arasında, Alfei Menashe, Eli, Elkana, Efrat ve Kiryat Arba vardır. Bazı köy grupları yerel şeçilen komiteler tarafından ve bölgesel konseyler aracılığıyla yönetilmektedirler ve bu konseyler belediyelik görevi görmektedir. Örnekler arasında Kfar Adumim, Neve Daniel, Kfar Tapuach ve Ateret vardır. Argaman, Gilgal, Niran ve Yitav, Kibbutz ve Moşavların bir kaçıyken, Hebrondaki gibi Arap bölgelerin etrafında inşa edilmiş Yahudi bölgeler vardır. Kudüste Yahudi ve Arapların beraber yaşadığı kentsel bölgeler arasında; müslüman çeyreği, Silwan, Abu Tor, Şeyh Jarrah ve Shimon HaTzadik gibi yerler vardır.
Oslo Anlaşmasına göre Batı Şeria, A Bölgesi, B Bölgesi ve C Bölgesi diye üç bölgeye bölündü. Doğu Kudüs dışında, bütün yerleşim birimleri C Bölgesindedir ve bu bölge Batı Şerianın 60% ını oluşturmaktadır.
Yerleşim Birimi Çeşitleri
Şehirler/kasabalar: Ariel, Betar Illit, Modi'in Illit ve Ma'ale Adumim.
Har Gilo gibi Kentsel ücra köşeler.
Gush Etzion ve Nablus bölgesindeki yerleşim birimleri gibi olan blok birimler.
Ürdün Vadisi etrafındaki köyler gibi olan cephe köyleri.
Karakol alanlar, küçük yerleşim birimleri ve tepelerin üzerlerinde bazen izinli bazen de izinsiz yapılan evler. Ariel Şaronun öncülüğünde hazırlanan Sasson Raporuna göre, birçok bakanlık milyon dolarlar harcayarak izinsiz karakollar alanlar ve altyapı inşası için iş birliği yaptı.
Eski Yahudi toplulukların yeniden iskan edilmesi
Bazı yerleşim birimleri, Filistin Mandası, Birinci Aliya ve antik çağ dönemlerinde Yahudilerin yaşadıkları yerlerde inşa edildi.
Golan Tepeleri Bnei Yehuda, 1890 yılında yapıldı, 1920 yılında Arapların saldırıları sonucu terk edildi ve 1972 yılında orijinal alanın yakınlarında tekrar inşa edildi.
Kudüs Yahudilerin diğer insanlar arasında yaşaması, kutsal kitap dönemine dayanır. Silwan olarak da bilinen Kfar Shiloaha, Yemenli Yahudiler, 1884 yılında yerleştiler. Burada yaşayan Yahudiler 1938 yılında bölgeyi terk etti. 2004 Yılında, bazı Yahudi aileler tekrar kazandıkları evlere yerleşti. Diğer topluluklar: 1967 sonrasında sanayi alanı olarak inşa edilen Şimon HaTzadik, Neve Yaakov ve Atarottur.
Gush Etzion 1927 ve 1947 arasında insanların yaşadığı 4 bölge, 1948 yılında yok edildi ve 1967 sonrasında tekrar inşa edildi.
Hebron Mukaddes Kitap döneminden beri Yahudilerin bulunduğu bir yerdir. 1929 Hebron katliamında yerlerinden edilen Yahudiler, 1931 yılında geri döndü ama İngilizler tarafından tahliye edildiler. 1967 yılından sonra sadece birkaç binayla tekrar buraya yerleşildi.
Ölü Deniz, kuzey bölgesi Kalia, 1934 yılında kalya taşı (potasyum hidrat) madeni için kibbutz olarak kurulmuştu. Beit HaArava ise 1943 yılında tarımsal topluluk olarak kuruldu. Her iki yer de 1948 yılında terk edilmişti ve Ürdünlü güçler tarafından yokedilmişti. Altı Gün Savaşı sonrasında tekrar yerleşilmeye başlandı.
Gazze şehri yüzyıllarca Yahudi toplumuna sahipti ve 1929 yılında ayaklanmalardan sonra tahliye edilmişti. Altı Gün Savaşından sonra, Yahudi yerleşim birimleri Gazze Şehrinde inşa edilmedi ama Gazze Şeridinin güneybatısındaki Gush Katifte yaşam alanları kuruldu. 1946 yılında kurulan Kfar Darom, 1948 yılında, Mısırın saldırıları sonucu tahliye edildi. 1970 yılında tekrar bu alana yerleşildi ama 2005 yılında, İsrailin Gazzeden tek taraflı çekilmesiyle tekrar boşaltıldı.
Demografi
2010un sonunda 534,224 Yahudi İsrailli, Doğu Kudüsün de içinde bulunduğu Batı Şeriada yaşıyordu. 312,132 yerleşimci Batı Şeriadaki 121 ruhsatlı ve 102 ruhsatsız birimlerde, 198,629 kişi Doğu Kudüste ve neredeyse 20,000 kişi Golan Tepelerinde yaşamaktaydı.
2011de Kudüs dışındaki Batı Şeriada 328,423 İsrailli yaşıyorken, Golan Tepelerindeki Yahudi sayısı 20,000i geçiyordu.
2012 yılında, Kudüs dışındaki Batı Şeriada yaşayan Yahudilerin sayısının 350,000e ulaşması bekleniyordu.
Mayıs 2014te, kendisi Batı Şeriadaki Kfar Adumim yerleşim biriminde yaşayan İsrail İskan Bakanı Uri Ariel, yerleşimci nüfusunu 750,000e çıkardı: 400,000i Batı Şeriada ve 350,000 kadarı Doğu Kudüste. Ariel, Gelecek beş yılda 550,000 ile 600,000 arasında Yahudi, Judea ve Samaryada yaşıyor olacak dedi.
Yesha Konseyine göre, 30 Haziran 2014 tarihi itibarıyla, 382,031 İsrail vatandaşı Batı Şeriadaki resmen tanınan 121 İsrailli yerleşim biriminde yaşıyordu. Bir grup İsrailli olmayan Filistinli de Doğu Kudüsteki İsrail birimlerinde yaşamaktaydı. Toplamda, 300,000 üzerinde İsrail vatandaşı (Yahudi ve Arap) Doğu Kudüste yaşıyordu ve 20,000 kadarı ise Golan Tepelerindeki. birimlerdeydi. Ocak 2015te İsrail İçişleri Bakanı, 389,350 İsrail vatandaşının Batı Şeriada ve diğer 375,000 vatandaşın Doğu Kudüste yaşadığını paylaştı.
2016 sonuna doğru Batı Şeriadaki Yahudi nüfusu 420,899a çıkarken, Doğu Kudüsteki sayı 200,000 üzerindeydi.
Not: tanımdaki bir değişiklikten dolayı Batı Şeriadaki yerleşim birimlerinin sayısı 1997 yılında 138 den 121 e düştü.
Çeşitli kaynaklara göre nüfus dağılımıyla ilgili tahminler şöyledir:
1 Sina da dahil
2 Janet Abu-Lughod, 1978 yılında Gazzede 500 ve 1980 yılında 1000 adet yerleşim birimi olduğunu belirtir
Yerleşim birimleri, iç göçün yanı sıra, azalan ama geniş sayıda olan dış göçten de nüfus aldı. Her yıl 1000 civarında yeni göçmen, İsrail dışından Batı Şeriadaki yerleşim birimlerine göçmektedir. 1990'larda yıllık yerleşimci sayısı, İsrailin yıllık nüfus artışından üç kat daha fazlaydı. Nüfus artışı 2000'li yıllarda devam etti. BBCye göre, Batı Şeriadaki yerleşim birimleri 2001 yılından itibaren yıllık %5,6 oranında artıyordu(96)2016 yılında, Batı Şeriada 60,000 Amerikan İsrailli yaşıyordu In 2016, there were sixty thousand American Israelis living in settlements in the West Bank..
1979 yılında, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Komisyonu, Filistinli bölgelerde yerleşim birimlerinin kurulmasıyla Filistinli yerel nüfusun yerinden edilmesinin arasındaki ilişkiyi ortaya koydu. Komisyon bulgularından birisi, bölgede kalan Filistinlilerin ayrılmaları için daimi baskı altında olduklarıydı. Baskılar sonucu bölgeden ayrılan Filistinlilerin yerine yeni İsrailli yerleşimciler gelecekti. Sonuç olarak, komisyon yerleşim birimlerinin Filistinli bölgeler için, derin ve geri dönüşü olmayan coğrafik ve demografik değişiklikler getirdğini belirtti.
İdare ve yerel yönetim
Batı Şeria
Batı Şeriadaki İsrailli yerleşim birimleri, Judea ve Samarya Bölgesi İdaresi altındadır. Aralık 2007 tarihinden beri, yerleşim birimleriyle ilgili her türlü girişim için hem İsrail Başbakanının hem de İsrail Savunma Bakanının onayı gerekmektedir. Planlama ve inşaat yetkisi, İsrail Güvenlik Güçleri Sivil Yönetimi elindedir.
Bölge dört şehir, onüç yerel konsey ve altı bölgesel konseyden oluşmaktadır.
Şehirler: Ariel, Betar Illit, Maale Adumim, Modi'in Illit;
Yerel konseyler: Alfei Menashe, Beit Aryeh-Ofarim, Beit El, Efrat, Elkana, Giv'at Ze'ev, Har Adar, Immanuel, Karnei Shomron, Kedumim, Kiryat Arba, Ma'ale Efraim, Oranit;
Bölgesel konseyler: Gush Etzion (Ezion Bloğu), Har Hebron (Hebron Dağı), Matte Binyamin (Bünyaminin Asası, bölgede yaşayan antik İsrailliler adını taşır), Megilot (bölgede keşfedilen Ölü Deniz Yazmalarının adını taşır), Şomron Bölgesel Konseyi (Samarya), Bigat HaYarden (Ürdün Vadisi).
İsrailli BTselem örgütüne göre İsrailli yerleşim birimlerinin olduğu binalar Batı Şerianın sadece yüzde birini kaplamaktadır, ama yetki alanları ve bölgesel konseyleri Batı Şerianın 42% sini kapsar. Yesha Konseyi başkanı Dani Dayan, bu rakamlara karşı çıkıp, yerleşim birimlerinin Batı Şerianın sadece %9,2 sini kapsadığını iddia etmektedir.
2001 ve 2007 arasında, 10,000 İsrailli yerleşim birimi inşa edilirken, Filistinlilere 91 izin verildi ve C bölgesindeki 1663 Filistinli yapı yıkıldı.
Batı Şeriadaki Filistinlilerin duruşmaları İsrail askeri mahkemelerinde görülürken, Yahudi İsraillilerin mahkemeleri sivildi. Bu durum Birleşmiş Milletler Irksal Ayrım Komitesi tarafından fiili ayrımcılık olarak tanımlandı. 2012 yılında, İsrail Kanunlarını Batı Şeriada geçerli kılma yasa tasarısı reddedildi. Batı Şeriada geçerli olan basit askeri kanunlar, İsrail yasama organından esinleniyordu. Çevrilmiş Bölge kanunları, İsrail sivil kanunlarının büyük bir kısmından oluşup, İsrail yerleşim birimleri ve sakinlerine uygulanmaktaydı.
İsrail 31 Ağustos 2014 tarihinde, Batı Şeriadaki 400 hektarlık alanı, 1000 İsrailli aileyi yerleştirmek için iskana açtı. Bu girişim geçen 30 yılda yapılan en büyük çaplı adımdı. İsrail Radyosundaki rapora göre, bu girişim, 2014 yılında kaçırılıp öldürülen İsrailli gençlere bir cevaptı.
Doğu Kudüs
Doğu Kudüs, Kudüs Kanununda İsrailin ve başkenti Kudüsün bir parçasıdır. Bu nedenle, Kudüsün bir parçası olarak görülüp, o şekilde yönetilmektedir. 1967 öncesinde Doğu Kudüste yaşayanlar ve daha sonraki nesilleri oturum iznine sahipler ama birçoğu İsrail vatandaşlığını reddetmiştir. Bu nedenle, İsrail hükümeti bölgede yaşayan İsrail vatandaşları ve diğerleri arasında idari muamelede değişik tavır takınmaktadır. Kudüs Belediyesi için bu durum farklıdır ve herkese yönetimsel olarak aynı şekilde yaklaşır.
Golan Tepeleri
Golan Tepeleri İsrail sivil yasaları altında Kuzey ilçelerden birinin alt bölgesi olarak yönetilir. İsrail Golan Tepelerindeki 1967 öncesi topluluklarla (çoğu Dürzü) 1967 sonrasındaki topluluklar arasında hiçbir ayrım yapmaz.
Sina Yarımadası
1967 Altı Gün Savaşında Sina Yarımadasını Mısırdan ele geçirdikten sonra, kuzeydeki Akabe Körfezinde, Gazze Şeridinin tam altında yerleşim birimleri inşa edildi. İsrail, Yamit yerleşim birimini genişletip 200,000lik nüfusa sahip bir şehir haline getirmek istiyordu, ama Yamitin asıl nüfusu 3000i geçmedi. Sina Yarımadası Mısırda 1979 yılında, Mısır-İsrail Barış Anlaşmasıyla başlayarak kademeli bir şekilde geri verildi. Anlaşmaya göre, 1982 yılında İsrail, Sinadaki 18 yerleşim biriminde bulunan sivilleri tahliye etti. Bazı noktalarda tahliyeler zorla yapıldı. Bütün yerleşim birimleri yıkıldı.
Gazze Şeridi
İsrailli yerleşim birimlerinin tahliye edilmesiyle sonuçlanan, İsrailin tek taraflı çekilme planından önce, Gazze Şeridinde 21 yerleşim birimi vardı. Bu birimler Hof Aza Bölgesel Konseyinin yönetimi altındaydı. Bir İsrailli, bir Filistinli göçmenden 400 kat daha fazla toprağa sahipti ve İsrailli çiftçilerin sahip olduğu su, diğerlerine göre 20 kat daha fazlaydı.
Yasal statüsü
Uluslararası kamuoyu, Batı Şeria, Doğu Kudüs ve Golan Tepelerindeki yerlelim birimlerini uluslararası hukuka aykırı görmektedir. Dördüncü Cenevre Sözleşmesine göre, İşgalci bir kuvvet işgal ettiği topraklara kendi sivil nüfusunu yerleştirmemelidir.