turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
John Clauser

John Francis Clauser (d. 1 Aralık 1942, Pasadena) Amerikalı teorik ve deneysel fizikçi. Kuantum mekaniğinin temellerine, özellikle de Clauser-Horne-Shimony-Holt (CSHS) eşitsizliğine katkılarıyla bilinir. Clauser, Fransız Alain Aspect ve Avusturyalı Anton Zeilinger ile birlikte "dolanık fotonlarla ilgili deneyler, Bell eşitsizliklerinin bozulduğunun gösterilmesi ve kuantum enformasyon biliminde öncülük etmelerinden" dolayı 2022 Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.
Biyografi
Clauser, Pasadena, Kaliforniyada doğdu. 1964te California Teknoloji Enstitüsünden fizik mezunu oldu. Columbia Üniversitesinde 1966da yüksek lisans, 1969da da doktora yaptı.
1969dan 1996ya kadar ağırlıklı olarak Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı, Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı ve California Üniversitesinde çalıştı. Mayıs 1975te Elizabeth Rauscher ve George Weissmann tarafından kurulan, felsefe ve kuantum fiziğini tartışmak için her hafta bir araya gelen, gayri resmi Berkeley Fundamental Fysiks Group üyesiydi.
1972de Stuart Freedman ile çalıştı. 1974te Michael Horne ile çalıştı. İlk önce Bell Teoreminin genellemesinin bütün yerel gerçekçi doğa teorileri için şiddetli kısıtlamalar getirdiğini gösterdi (örneğin, nesnel yerel teoriler). Bu çalışma Clauser-Horne (CH) eşitsizliğini, yerel gerçekçilik tarafından belirlenen ilk genel deney gerekliliği olarak tanıtıldı. Aynı zamanda CH Gelişmeyen varsayım tanıtılmasıyla CH eşitsizliği CHSH eşitsizliğine indirgendi. Ve bunun üzerine birlikte yapılan deneysel testler de yerel gerçekçiliği de kısıtlamaktadır. Ayrıca 1974te ışık için sub-Poisson istatistiklerinin ilk gözlemini yaptı (Klasik elektromanyetik alanlar için Cauchy-Schwarz eşitsizliğinin ihlali yoluyla).
Ve böylece ilk defa, fotonlar için belirgin bir parçacık benzeri özelliği gösterdi. 1976da CHSH-Bell teoremi tahminleri için dünyanın ikinci deneysel testi gerçekleştirildi.
Alain Aspect ve Anton Zeilinger ile birlikte 2010 yılında Wolf Fizik Ödülü, 2022 yılında Nobel Fizik Ödülü aldı.
Ho Hanedanı'nın Kalesi

Hồ Hanedanı'nın Kalesi (Vietnamca: Thành nhà Hồ; ayrıca Tay Đo kalesi ya da Tay Giai kalesi olarak da bilinir), Vietnam'da, Hồ Hanedanlığı (1400-1407) tarafından inşa edilen bir kaledir.
Vietnam'ın North Central Coast Bölgesinin Thanh Hóa Eyaleti'nin Vĩnh Lộc Bölgesindeki Tay Giai komününde yer almaktadır.
Tay Đo kalesi, dikdörtgen şeklindedir. Kuzey-güney doğrultusunda 870.5 m (2.856 ft), doğu-batı doğrultusunda 883.5 m (2.899 ft) uzunluğundadır. Biri güneyde (ön kapı), biri kuzeyde (arka kapı), biri doğuda (sol kapı) ve biri batıda (sağ kapı) olmak üzere dört kapısı vardır. Güney kapısı 9.5 m (31 ft) yüksekliğinde ve 15.17 m (49.8 ft) genişliğindedir.
Kale, her biri 2 10.7 m (6.63.32.3 ft) büyüklüğündeki taş bloklardan inşa edilmiştir.
Kale, kapıları hariç çoğunlukla yıkılmıştır.
Kale, 27 Haziran 2011'de UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Galeri
Trang An

Tràng An, mağara tekne turlarıyla ünlü, Vietnam'daki Ninh Bình yakınlarındaki doğal bir bölgedir. 23 Haziran 2014'te Doha'da gerçekleştirilen Dünya Miras Komitesinin 38. oturumunda, Tràng An Peyzaj Kompleksi, UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Tràng An Peyzaj Kompleksi'nde Hoa Lư, Tam Cốc-Bích Động ve Bai Dinh tapınakları bulunur.
Tràng An fotoğrafları
1. Édouard Philippe Hükûmeti

1. Edouard Philippe Hükumeti, Beşinci Cumhuriyet'in 40. hükumetidir. Emmanuel Macron'un cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından 15 Mayıs 2017'de başbakan Edouard Philippe ve 17 Mayıs 2017'de hükumetin diğer üyeleri atanmıştır. 2017 Fransa yasama seçimleri'nin ardından 19 Haziran 2017 tarihinde istifa etmiştir.
Başbakan
Bakanlar
Yardımcı Bakanlar
Devlet Sekreterleri
1
2017'de Fransa
2017'de siyaset
Te Wahipounamu

Te Wāhipounamu (Maorice "Yeşil taş toprakları" anlamında) Yeni Zelanda'nın Güney Adası'nın güneybatı kıyısında yer alan bir Dünya Mirası alanıdır.
1990 yılında Dünya Mirası Listesine giren ve 26.000 km2'lik alanı kapsayan site, dört milli park içermektedir:
Aoraki/Mt Cook
Fiordland
Mt Aspiring
Westland
Bir Dünya Mirası listesi olarak listelenmesinin sebeplerinden birisi de bölgenin Gondvana'nın orijinal flora ve faunasının en modern örneklerinden bazılarını içerdiğinin düşünülmesidir.
HFC Haarlem

Haarlem şehrine ait Hollanda Ligi Futbol takımıdır. 1889 yılında kurulan kulüp 2010 yılında kapatılmıştır. 1946 yılında Hollanda ulusal Lig şampiyonluğuna ulaşan kulüp 1902 ve 1912 de şampiyonluğa ulaştığı 5 final oynamıştır. Kulüp ayrıca 1982-83 yılında UEFA Kupası ikinci Tur'a yükselmiştir.
Kulüp 25 Ocak 2010 yılında iflas'tan ötürü tasfiye edilmiştir. Son profesyonel maçını 22 Ocak 2010 tarihinde Excelsior'a karşı 3-0 kaybetmiştir.
Tarih
Kulüp 1946 lig şampiyonluğundan sonra 1982 sezonunda katıldığı Avrupa Kupası mücadelesi önemli başarıları arasında yer almaktadır. 1990 yılında tekrar Eerste Divisie'e düşmüştür. İflas sürecine kadar aynı ligde oynamıştır.
Ajax-Partnerliği
10 Ağustos 2009 tarihinde Haarlem ve Ajax arasında yapılan anlaşma gereğince Ajax her sezonda 1 ile 4 arasında oyuncu kiralaması şeklinde anlaşmaya varmıştır.
Başarılar
Eredivisie
Şampiyon: 1946
KNVB beker
Şampiyon: 1902, 1912
Finalist: 1911, 1914, 1950
Eerste Divisie
Şampiyon: 1972, 1976, 1981
Tweede Divisie
Şampiyon: 1961, 1963, 1967
Eredivisie yükseldi
Yükselme: 1969
Sonuçlar
1982-83 UEFA Kupası
Eski Menejerler
Dick Advocaat
Hans van Doorneveld
Barry Hughes
Heini Otto
Karel Bonsink
Roy Wesseling
Gert Aandewiel
Jan Zoutman
Tongariro Millî Parkı

Tongariro Milli Parkı, Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'nda bulunur ve ülkedeki en eski milli parktır. UNESCO tarafından 2017 itibarıyla karma olarak kabul edilen 28 Dünya Mirası alanından birisidir.
Tongariro Milli Parkı, dünyada kurulan dördüncü milli park olmuştur. Aktif Ruapehu, Ngauruhoe ve Tongariro volkanik dağları parkın merkezinde yer almaktadır.
Parkta bir dizi Māori dini alanı da bulunmaktadır ve Ngauruhoe ve Ruapehu da dahil olmak üzere parkın zirvelerinin çoğu tapu veya kutsal kabul edilmektedir. Park sınırları içinde Ohakune, Waiouru, Horopito, Pokaka, Erua, Milli Park Köyü, Whakapapa skifield ve Turangi gibi birçok kasaba da bulunmaktadır.
Tongariro Milli Parkı, dünyanın en iyi günlük yürüyüşlerinden biri olarak kabul edilen tanınmış Tongariro Yüksek Dağ Geçişi'ne de ev sahipliği yapmaktadır.
Galeri
24. Uluslararası Adana Film Festivali

24. Uluslararası Adana Film Festivali, Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen 25 Eylül-1 Ekim 2017 tarihleri arasında gerçekleştirilen Uluslararası Adana Film Festivali'nin 24'üncüsüdür. Festivalde bu yıl, 180 filmin seyirci ile buluşması beklenirken, 30 Eylül akşamı düzenlenen törende 5 ayrı kategoride 30 tane Altın Koza ödülü dağıtıldı. Ödül töreninde ayrıca "Yılmaz Güney Özel Ödülü" de takdim edildi. Önceki yıllarda sadece ulusal kategoride bulunan yarışmaların bir kısmı bu yıl uluslararası katılıma da açık hale getirildi. Festivalin yarışma bölümlerine başvurular 17 Mayıs 2017'de başladı.
Ayrıca, festivaldeki "Adana Konulu Senaryo Yarışması"'nın adı bu yıl, "Adana Kısa Film Maratonu Yarışması" olarak güncellendi. "Akdeniz Ülkeleri Kısa Film Yarışması" bölümü ise genişletilerek "Uluslararası Kısa Film Yarışması" adını aldı. "Ulusal Öğrenci Filmleri Yarışması" bölümü de "Uluslararası Öğrenci Filmleri Yarışması" olarak güncellendi. Bunların yanı sıra festivalde bu yıl "Uluslararası Çocuk ve Gençlik Filmleri Yarışması" bölümünün de yer alacağı açıklanmıştı ancak daha sonra bu bölüme festivalde yer verilmedi.
Açılış
Festival, 25 Eylül 2017'de Sheraton Grand Adana'da yapılan açılış ve Onur Ödülleri töreni ile başladı. Törenin sunuculuğunu oyuncu Dolunay Soysert üstlenirken gecede, Arif Keskiner, Hümeyra, Sami Şekeroğlu, Şemsi İnkaya ve Temel Gürsu'ya da "Yaşam Boyu Onur Ödülü" takdim edildi. Onur Ödülleri'nin yanı sıra bu yıl ilk defa "Vizyon Sahibi Yönetmen Ödülü" de verildi. Bu ödül de Nijerya asıllı Amerikalı yönetmen Andrew Dosunmu'ya takdim edildi. Açılış gecesinde ayrıca, Kerem Görsev ve Elif Çağlar da mini bir konser verdi.
Ulusal Uzun Metraj Yarışması adayları
Festivalin Ulusal Uzun Metraj yarışmasında bu yıl, 10 tane Türkiye yapımı filmin yarışacağı açıklandı. Yarışmanın jüri başkanlığını yönetmen Erden Kıral üstlenirken, Selma Güneri, Algı Eke, Fırat Yücel, Uğur İçbak, Hüseyin Karabey ve Murat Hasarı da üyeler arasında yer almışlardır.
Uluslararası Uzun Metraj Yarışması adayları
Festivalin Uluslararası Uzun Metraj yarışmasında bu yıl, on bir uluslararası filmin yarışacağı açıklandı. Yarışmanın jüri başkanlığını Meksikalı senarist, yazar ve yönetmen Guillermo Arriaga üstlenirken, Farah Zeynep Abdullah, Yeni Zelandalı sinema yazarı Carmen Gray, Fransız yapımcı Pierre-Henri Deleau ve Amerikalı yönetmen Nathan Silver üyeler arasında yer almışlardır.
Ödül kazananlar
Ulusal Uzun Metraj Yarışması kazananları
Uluslararası Uzun Metraj Yarışması kazananları
Uluslararası Kısa Film Yarışması kazananları
Uluslararası Öğrenci Filmleri Yarışması kazananları
Adana Kısa Film Maratonu Yarışması kazananları
Onur Ödülleri
25 Eylül 2017 akşamı yapılan açılış töreninde sahiplerine verilen "Onur Ödülü"nü bu yıl kazananlar şunlardır;
Arif Keskiner
Hümeyra
Sami Şekeroğlu
Şemsi İnkaya
Temel Gürsu
Vizyon Sahibi Yönetmen Ödülü
Andrew Dosunmu
Prambanan

Candi Prambanan veya Candi Rara Jonggrang, Yaratıcı (Brahma), Koruyucu (Vishnu) ve Yok Edici (Shiva) olarak belirtilen Tiurti'ye adanmış, Endonezya'nın Orta Cava ilinde, 9. yüzyıldan kalma bir Hindu tapınağı kompleksidir. Tapınak kompleksi, Orta Cava ve Yogyakarta illeri arasındaki sınırda, Yogyakarta kentinin yaklaşık 17 kilometre kuzeydoğusunda yer almaktadır.
Bir UNESCO Dünya Mirası alanı olan tapınak kompleksi, Endonezya'daki en büyük Hindu tapınağı ve Güneydoğu Asya'daki en büyük Hindu tapınaklarından birisidir. Hint mimarisinin tipik uzun boylu ve sivri mimarisi ve büyük tapınak kompleksi içindeki 47 metre yüksekliğindeki (154 ft) merkez binası ile dikkat çekmektedir Prambanan, turistler için bir cazibe merkezi halindedir.
Galeri
Kabartmalar
Prambanan
Ujung Kulon Millî Parkı

Ujung Kulon (Türkçe: Batı Tarafı veya Batı Nokta), Endonezya'nın Banten ilinde, Cava'nın batı ucunda yer alan bir milli parktır. Lampung ilindeki Karakatau volkanik ada grubunu ve Panaitan da dahil olmak üzere diğer adaları ve Sunda Boğazı'ndaki Handeuleum ve Peucang gibi daha küçük kıyı adacıklarını da içerir.
Endonezya'nın önerilen ilk milli parkıdır ve Cava'daki en büyük ova yağmur ormanlarını içerdiği için 1991 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası ilan edilmiştir. 1883'te meydana gelen Karakatau patlaması sonrasında, parktaki pek çok yerleşim silinmiş ancak daha sonra yeniden yerleşim görmemiştir.
Sangiran

Sangiran, Endonezya'daki Cava'da arkeolojik bir kazı alanıdır. UNESCO tarafından yayınlanan bir rapora göre (1995) "Sangiran, bilim adamları tarafından fosilleri incelemek için dünyanın en önemli yerlerinden biri olarak tanınmaktadır ve Zhoukoudian (Çin), Willandra Gölleri (Avustralya), Olduvai Gorge (Tanzanya) ve Sterkfontein (Güney Afrika) fosil alanları yan yana sıralandığında, bu fosil alanlarının herhangi birinden daha verimlidir."
Alan yaklaşık 56 km2'dir (7 km x 8 km). Solo Nehri vadisinde Surakarta'nın yaklaşık 15 kilometre kuzeyinde Orta Cava'da bulunmaktadır. İdari olarak, Sangiran bölgesi 2 rejime bölünmüştür: Sragen (Gemolong, Kalijambe ve Plupuh'un alt bölgeleri) ve Karanganyar (Gondangrejo'nun alt bölgeleri). Sitenin önemli bir özelliği bölgenin jeolojisidir. Milyonlarca yıl önce bir kubbe tektonik hareketler sonucu oluşmuştur. Daha sonra kubbe erozyona uğramış, kubbe içindeki arkeolojik kalıntılarla zengin yatakları açığa çıkmıştır.
Buğday Tarlası ve Kargalar

Buğday Tarlası ve Kargalar Vincent van Gogh'un Temmuz 1890 yapımı eseridir. Çoğu kaynağa göre Van Gogh'un yaptığı son resimdir. Bununla birlikte, sanat tarihçileri açık bir kanıt bulamadığından dolayı Van Gogh'un son resmi olup olmadığı belirsizdir. Onun yazdığı mektupta olan kanıtlara göre, Buğday Tarlası ve Kargalar 10 Temmuz civarı tamamlanmıştır ve Auvers Town Hall ve Daubigny'nin Bahçesi gibi eserler 14 Temmuz 1890'da tamamlanmıştır. Ayrıca, Jan Hulsker, hasat edilmiş buğday resmi olan, Field with Stacks of Wheat (F771)'nin daha sonra çizilmiş olduğunu iddia eder. Bu resim, Van Gogh'nun uzatılmış çift kare tuvallerinin örnekleridir, hayatının son birkaç haftasında yalnızca kendisi tarafından 1890 yılının haziran ve temmuz aylarında kullanılmıştır.
Resim, Amsterdam'daki Van Gogh Müzesi'nde Fırtına bulutları altında buğday tarlası ile birlikte koleksiyonun bir parçası olarak tutulmaktadır.
Lorentz Millî Parkı

Lorentz Milli Parkı, Endonezya'nın Papua ilinde, eskiden Irian Jaya olarak bilinen bölgede yer almaktadır. 25,056 km2 (9,674 mi2) alan ile Güneydoğu Asya'nın en büyük milli parkıdır. 1999 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Yeni Gine'nin biyoçeşitliliğin olağanüstü bir örneği olan Lorentz, dünyadaki en fazla ekolojik çeşitlilik gösteren ulusal parklardan biridir. Asya-Pasifik bölgesindeki, deniz alanları, mangrovlar, gelgit ve tatlısu bataklığı ormanı, ova ve dağlık yağmur ormanları, dağ tundrası ve ekvatoral buzullar arasında değişen ekosistem dizisini içeren tek doğal kaynaktır. 4884 metre yüksekliğindeki Puncak Jaya (eski adıyla Carstensz Piramidi), Himalayalar ile And Dağları arasındaki en yüksek dağdır.
Birdlife International, Lorentz Parkı'nı "muhtemelen Yeni Gine'deki en önemli tek rezerv" olarak adlandırdı. Dünya Doğayı Koruma Vakfı'nın "Global 200" listesindeki ekolojik bölgelerden beş tanesini içermektedir: Güney Yeni Gine Ovası Ormanları; Yeni Gine Montane Ormanları; Yeni Gine Merkez Aralığı Subalpin Çayırları; Yeni Gine Mangrovları; Yeni Gine nehirleri ve akarsuları.
Park, 1909-10 seferi sırasında bölgeden geçen Hollandalı bir kaşif olan Hendrikus Albertus Lorentz'in adını taşımaktadır.
Sarı Ev

Sarı Ev (), diğer adıyla Cadde (), 1888 yılında 19. yüzyılda yaşamış Hollandalı ard-İzlenimci ressam Vincent van Gogh tarafından yapılmış bir suluboya tablosudur.
Bu isim, 1 Mayıs 1888'de Van Gogh'un dört oda kiraladığı Arles, Fransa'daki Place Lamartine'in sağ taraflarında bulunan evden gelir. Van Gogh, zemin kattaki iki büyük odayı aldı ve birini atölye diğerini ise mutfak olarak kullandı, ayrıca ikinci kattaki Place Lamartine manzaralı odaları aldı. Birinci katta, köşedeki iki panjuru da açık olan pencere Van Gogh'un konuk odasının penceresidir, burada Paul Gauguin Ekim 1888'den itibaren 9 ay boyunca yaşamıştır. Diğer pencerenin altı ise Van Gogh'un yatak odasıdır. Arka kısımdaki iki küçük oda daha sonra Van Gogh tarafından kiralanmıştır.
Van Gogh, yemeklerini yediği restoranın resmin sol kenarına yakın pembe renkte binanın içinde olduğunu belirtti (28 Place Lamartine). O restoran Widow Venissac tarafından işletildi, kendisi Van Gogh'un ev sahibiydi, ve aynı zamanda bölgedeki çoğu evin de sahibiydi.
Sarı Evin sağ tarafında bulunan Avenue Montmajour, iki demiryolu köprüsüne iniyor. İlk hat, hattan geçmekte olan bir trenle yerel bağlantıyı sağlıyor, bölgeyi, Rhone nehrinin tam karşısında olan Lunel'e bağlıyor. Diğer hat ise P.-L.-M. Demir yolları Şirketi (Paris Lyon Méditerranée) tarafından satın alınmıştır.
Sol ön tarafta, Place Lamartine'deki bahçelerden birini çevreleyen yaya yürüyüş yolu vardır. Avenue Montmajour'un solundan köprülere doğru çıkan hendek, bölgedeki evlere gaz sağladı ve bu şekilde Van Gogh atölyesinde gaz ışığıyla çalışabildi.
Bina, II. Dünya Savaşı bombalamaları sırasında, 25 Haziran 1944'te hasar gördü, ve daha sonra yıkıldı.
Rhone Üzerinde Yıldızlı Gece

Rhone Üzerinde Yıldızlı Gece Vincent van Gogh'un 1888'in eylül ayında yaptığı, Arles'i gece vakti resmettiği resimlerinden biridir. Rhone Nehri'nin kıyısındaki bir noktada boyanmıştır. O zamanlar Van Gogh'un kirada kaldığı Place Lamartine'deki Sarı Ev'e sadece birkaç dakikalık yürüme mesefesindeydi. Gece karanlığı ve gece vakti olan ışıklar onun daha ünlü resimlerine de katkı sağlamıştır, bunlara Kafe Terasta Gece (aynı ayın daha erken bir gününde boyanmıştır) ve daha sonra Saint-Rémy'de yaptığı tuvali, Yıldızlı Gece örnek verilebilir.
Bu resmin eskiz çalışması, Van Gogh'un arkadaşı Eugène Boch'a 2 Ekim 1888 yılında gönderiği mektupta yer almaktadır.
Resim 1889'da Paris'te Société des Artistes Indépendants sergisinde bir başka yapıtı olan Irises ile birlikte sergilendi. İkincisi Theo tarafından eklendi, muhtemelen bu versiyon şu anda Phillips Koleksiyonundadır.
Konusu
Görünüm, Rhone'in doğu tarafındaki nehre kıyısı olan bir sokaktan geliyor, nehrin batı kıyısındaki köşe bir noktada bulunuyor: kuzeyden inen Rhone, Arles'in inşa edildiği kayaları çevrelemek için bu noktada sağa dönüyor. Saint-Julien ve Saint-Trophime kuleleri sol tarafta kalıyor, sağ tarafında ise Arles ile varoş bir mahalle olan Trinquetaille'yi bağlayan demirden yapılma bir köprü var. Bu, Place Lamartine'in güneybatısına doğru bir bakış açısı olduğunu açıklar.
Popüler kültürde
Resimden, Brian Eno ve John Cale'nin "Spinning Away" adlı 1990 yılında çıkmış albümünün Wrong Way Up şarkısında bahsedilmiştir. İkinci dizede, şarkıcının görüşü şu şekilde tanımlanır: "Arles'teki gece karanlığı gibi".
Ressamın Annesinin Portresi (Van Gogh)

Ressamın Annesinin Portresi Vincent van Gogh'un annesi olan, Anna Carbentus van Gogh'un siyah beyaz fotoğrafına bakılarak 1888 yılında Vincent van Gogh tarafından çizilmiş resimdir. Van Gogh'un sanatla tanışması annesi aracılığıyla olmuştur, kendisi bir amatör artistti. Aile üyeleri ile geçirdiği sıkıntılı yıllardan sonra, Van Gogh annesinin çiçek ve doğal ortam içeren resimleri seveceğini düşündüğünden yaptığı resimlerin bazılarını annesiyle paylaştı. Bu resminde, Van Gogh annesinin ağırbaşlı ve gururlu doğasını resmeder.
Arka plan
Anna Carbentus van Gogh bitki ve çiçek resimleri çizmekten hoşlanan amatör bir sanatçıydı, ve istekli bir "suluboyacıydı". Büyük bir ailenin sekiz çocuğundan biriydi, Anna altı çocuk doğurdu: Vincent, Anna, Elizabeth, Theo, Wilhelmien ve Cornelius. Anna onun sanata karşı olan aşkını çocuklarıyla paylaşmayı çok seviyordu. Vincent'in en eski çizimlerinin arasında annesinin çiçek ve dikenli çiçek resimlerinin kopyaları vardır.
Anna'nın kocası olan Theodorus van Gogh, uzun süredir devam eden aile geleneğine bağlı kalarak papazlık yapıyordu. Theodorus, yakışıklılığı ve uzun vaazleriyle tanınan biriydi. On bir çocuklu bir aileden geliyordu. Anna ve Theodorus, yaşamlarını yaşadıkları kırsal toplululuğa adayarak hizmet ettiler; hayatlarına dini inançları şekil verdi. Anne ve baba tanrının her şeye gücü yeteceğine, ve sürekli onları gözlediğine inanıyordu. Çocuklarına bulutların şekillerinde, günbatımındaki renklerde ve doğada tanrının varlığını aramayı öğrettiler. Theodorus van Gogh'nin favori şairi, Reverend Bernard ter Haar "Yaratılışa Övgü Şarkısı" adlı bir şiir yazmıştır.

On bir yaşındayken, Van Gogh eğitim için yatılı okula gönderildi ve bu da yaşam boyu süren göç etme duygularını harekete geçirdi. Van Gogh, ordu ve sanat satıcılığında başarısız olduktan sonra kendini aileden daha da uzaklaşmış hissetti. O, artist olmaya karar verdiğinde, ailesi ona kendilerinden uzaklaşması için daha karlı olan alternatif meslekler önerdi. Van Gogh'un giydiği kıyafetler, davranış tarzı ve alışılmadık aşk hayatı aile için tedirgin edici ve utanç vericiydi. 1881 yılına gelindiğinde Vincent, dünya görüşünü geliştirdi ve ebeveynlerinden çok daha farklı olduğunu fark etti. Kardeşi Theo'ya yazdığı mektupta "Babam ve annemin sistemine yerleşemiyorum, çok boğucuydu ve beni boğacaktı." diye yazdı. Sonraki cümlelerinde ise, "Anne ve babamın vaazlerini ve tanrıya dair fikirlerini, insanları ve ahlak ve erdemlikle ilgili şeyleri çok saçma buluyorum." diye yazdı.
Vincent, 1888-1889 yılları arasında Arles'te hastaneye kaldırıldı. Onun annesinin Theo'ya yazdığı mektupta, "Ben inanıyorum ki o hep hastaydı ve onun yaptıkları bunun bir sonucuydu. Vincent'in fakir kardeşi, tatlı sevgili Theo, onun için çok endişleniyor ve sıkıntı çekiyorsun" Daha sonra ise şöyle söyledi, "Ben rica ediyorum, al onu lordum.'"
Vincent kariyerinin en üst seviyesine çıktığında, değerli tablolarını ailesine göndermeyi severdi. "Büyük çiçek demetleri, menekşe rengi irisler, büyük buket gülleri,"'ni annesi için yaptı. Bir başka örnekte ise, zeytin toplayan kadın resimlerini kız kardeşi ve annesi için yaptı.
Tubbataha Resifi

Tubbataha Resifleri Tabiat Parkı (Filipince: Bahurang Tubbataha) Filipinler'de, Sulu Denizi'nin ortasında bulunan bir korunan alandır. Deniz ve kuş koruma alanı, Kuzey Atol ve Güney Atolü olarak adlandırılan iki büyük atolden ve toplam 97.030 hektar (239.800 dönüm; 374.6 milkare) alan kaplayan daha küçük Jessie Beazley Resifi'nden oluşmaktadır. Palawan ilinin başkenti olan Puerto Princesa ilçesinin 150 kilometre (93 mil) güneydoğusunda yer almaktadır. Issız adalar ve resifler, resifin yaklaşık 130 kilometre (81 mil) kuzeydoğusunda bulunan Cagayancillo Adası belediyesinin bir parçasıdır.
Aralık 1993'te UNESCO Tubbataha Resifleri Milli Parkı'nı çok yüksek yoğunlukta deniz türünün bulunduğu bir atol resifine benzersiz bir örnek olarak bir Dünya Mirası alanı ilan etti; Kuzey Adası, kuşlar ve deniz kaplumbağaları için yuvalanma alanı olarak hizmet vermektedir. Bölge, 100 m'lik bir dikey duvar, geniş lagünler ve iki mercan adası barındırır ve bozulmamış bir mercan resifine mükemmel bir örnektir. 1999'da Ramsar, Tubbataha'yı Uluslararası Önemli Sulak Alanlarından biri olarak nitelendirdi. 2008'de, resif, Doğanın Yedi Harikası'na aday gösterildi..
Milli park ve Filipin takımadalarının geri kalan kısmı, bilinen mercan türlerinin %75'ini ve dünyanın resif balıklarının %40'ını içeren bir deniz biyolojik çeşitliliğinin merkezi olarak tanınan Mercan Üçgeni'nin bir parçasıdır. Aşırı avlanma ve yıkıcı balıkçılık uygulamaları nedeniyle alan ciddi bir tehdit altındadır. 1980'lerden beri resifleri ziyaret eden bilim insanlarının araştırmaları, Tubbataha Resifleri Tabiat Parkı'nın 600'den az balık türü, 360 mercan türü, 11 köpekbalığı türü, 13 yunus ve balina türü ve 100 kuş türü içerdiğini ortaya koydu. Resifler ayrıca Şahin Gagalı Kaplumbağa ve Yeşil deniz kaplumbağalarının yuvalanma ortamı olarak da görev yapmaktadır.
Filipin Sıradağlarındaki Pirinç Terasları

Filipin Sıradağlarındaki Pirinç Terasları (Filipince: Mga Hagdan-Hagdang Palayan ng Kordilyera ng Pilipinas), UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndeki kültürel peyzaj kategorisine dahil edilen ilk alandır. Ifugao ilindeki tüm Batad Pirinç Terasları, Bangaan Pirinç Terasları (Banaue'dekiler de), Mayoyao Pirinç Terasları (Mayoyao'da), Hungduan Pirinç Terasları (Hungduan'da) ve Nagacadan Pirinç Terasları (Kiangan'da) olmak üzere beş bölgeye sahiptir. Ifugao Pirinç Terasları daha yüksek bir irtifaya ulaşır ve diğer teraslardan daha dik eğimlerde inşa edilmiştir.
Ifugao Pirinç Terasları insan kültürünün yeni sosyal ve iklim baskılarına adapte olmasının yanı sıra yeni fikir ve teknolojiler uygulamak ve geliştirmek için gösterdiği olağanüstü kabiliyeti göstermektedir. UNESCO tarafından 2.000 yıldan eski olduğu düşünülen bir Dünya Mirası alanı olarak listelense de, bölgenin tarihinin 1.000 yıl kadar geriye gittiğine dair çelişkili açıklamalar da mevcuttur.
Galeri
Vigan

Vigan ya da resmi olarak Vigan şehri (Ilocanoca: Ciudad ti Bigan, Filipince: Lungsod ng Vigan), Filipinler'deki Ilocos Sur ilinin bir ilçesi ve başkentidir. Kent, Güney Çin Denizi'ne bakan büyük Luzon adasının batı kıyısında yer almaktadır. 2015 nüfus sayımına göre, nüfusu 53.879 kişidir.
UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak kabul edilen şehir, Filipinler'de yapıları bozulmadan kalan birkaç Hispanik kasabadan biridir ve Arnavut kaldırımlı sokakları ve Filipin ve Doğu mimarisi ile Sömürge İspanyol mimarisi tasarımlarını kaynaştıran benzersiz bir mimari ile tanınır.
Mayıs 2015'te Vigan Şehri, Beyrut, Doha, Durban, Havana, Kuala Lumpur ve La Paz ile birlikte Dünyanın 7 Harikası Şehirlerinden biri olarak resmen kabul edildi.
Galeri