turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Jill Abramson

Jill Ellen Abramson (19 Mart 1954; New York), Amerikalı yazar ve gazetecidir. New York Times'ın eski yönetici editörü olarak tanınmaktadır; Abramson bu pozisyonda Eylül 2011'den Mayıs 2014'e kadar devam etti. Gazetenin 160 yıllık tarihinde ilk kadın yönetici editörü oldu. Abramson 1997'de New York Times'ın Washington bürosu şefi olarak çalıştı ve genel yayın yönetmenliğini yaptı. Daha önce ise The Wall Street Journal'da muhabir ve büronun başkan yardımcısı görevlerinde yer aldı.
Mart 2016'da The Guardian için politik köşe yazıları yazmaya başladı. 2019'da yayınladığı "Merchants Of Truth" adlı kitabında intihal pasajlar ve çok sayıda maddi hata içerdiği tespit edildikten sonra gazetecilerden yoğun eleştiri aldı.
2012 yılında Dünyanın En Güçlü 100 Kadını listesinde beşinci sırada yer aldı. Ayrıca Foreign Policy tarafından dünyadaki en güçlü 500 kişiden biri olarak seçildi.
Hayatı
Abramson New York'ta Yahudi bir ailede dünyaya geldi. Lise diplomasını Ethical Culture Fieldston School'dan alan Abramson, 1976'da Harvard Üniversitesi ve Radcliffe College'de Tarih ve Edebiyat lisansını tamamladı.
Bibliyografi
Where They Are Now: The Story of the Women of Harvard Law 1974. New York: Doubleday, 1986. , OCLC 12314642
Jane Mayer ile: Strange Justice: The Selling of Clarence Thomas. New York: Houghton Mifflin, 1994.
Bill Keller ile: Obama: The Historic Journey. Callaway-New York Times 2009, .
Merchants of Truth: The Business of News and the Fight for Facts. New York: Simon & Schuster, 2019.
Konuyla ilgili yayınlar
Chantal Arens

Chantal Arens (d. 10 Ağustos 1953, Laxou, Meurthe-et-Moselle) Fransız yargıç. 2019 yılı itibarıyla Fransız Yargıtay 1. Başkanı.
Hukuk eğitimi görmüş kamu hukuku alanında uzmanlaşmış ayrica Ulusal Yargı Okulu'nu (ENM) bitirmiştir.
Hakim olarak 1977 yılı sonrası çeşitli mahkemelerde görev üstlenmiş, 1999-2002 yıllarında Adalet Bakanlığı yargısal hizmetler müfettişi, 2002-2008 yıllarında Evreux Asliye Hukuk Mahkemesi Başkanı, 2008-2010 yıllarında Nanterre Asliye Hukuk Mahkemesi Başkanı, 2009-2013 yıllarında Ulusal Yargı Okulu Yönetim Kurulu üyesi, 2010-2014 yılları arası arasında Paris Asliye Hukuk Mahkemesi Başkanı ve 2010-2013 yıllarında Ulusal Hukuki Yardım Konseyi üyesi olarak görev yapmıştır. Temmuz-Kasım 2012 tarihlerinde Lionel Jospin başkanlığında görev yapan Kamu Hayatı etiği ve yenilenmesi üzerine komisyonun üyesi olmuştur. 2014 yılında Yargıtay 1. Başkanlığına aday olmuş ancak Yüksek Yargı Kurulu tarafından Bertrand Louvel seçilmiş, Temmuz 2014'te Paris İstinaf Mahkemesi Birinci Başkanı olarak atanmış ve Bertrand Louvel'in emekli olması üzerine Yüksek Yargı Kurulu tarafından Temmuz 2019'da Yargıtay Birinci Başkanı olarak seçilmiş olup 22 Temmuz 2019 tarihinde resmen bu görevi üstlenmiş ve 30 Haziran 2022 tarihinde emekli olmuştur.
Cognis

Cognis, gıda sektörüne yönelik kimyasal ürünler ve bileşenler alanında küresel bir üreticiydi. 9 Aralık 2010 tarihinde kimya sektörünün lideri BASF tarafından satın alındı ve Temmuz 2011'de BASF Grubu'na dahil edildi. Cognis yaklaşık 5.600 kişiyi istihdam ediyor ve yaklaşık 30 ülkede üretim veya hizmet merkezleri işletiyordu.
Cognis, gıda, beslenme ve sağlık pazarları ve kozmetik, deterjan ve temizlik endüstrileri için doğal kaynak hammadde ve malzemeleri sağlayıcısıdır. Piyasalarından bir diğeri, kaplama ve mürekkepler, yağlama maddeleri ve ayrıca tarım ve madencilik gibi bir dizi başka endüstriye yönelik ürünlerdir.
Cognis, 1999 yılına kadar operasyonel olarak bağımsız bir işletme birimi gibi Alman tüketici ürünleri şirketi olan Henkel'in entegre bir parçasıydı. Kasım 2001'de Cognis, özel sermaye fonları Permira, GS Capital Partners ve SV Life Sciences tarafından satın alındı. 2008 yılında Cognis, yaklaşık 3 milyar Euro satış ve 351 milyon Euro EBITDA (faiz, vergi, amortisman ve itfa payları öncesi kazanç) kaydetti.
BASF, Cognis Holding Luxembourg S. à r. l. ile bir anlaşmaya vardı. Permira Funds, GS Capital Partners ve SV Life Sciences tarafından kontrol edilen - 700 milyon Avro tutarındaki hisse senedi alım fiyatı için özel kimyasal madde şirketi Cognis'i satın almak kararı alındı. Net finansal borç ve emeklilik yükümlülükleri dahil olmak üzere, işlemin işletme değeri 3,1 milyar Euro'dur. Devralım, yetkili birleşme kontrol otoriteleri tarafından onaylandı. İşlemin kapanışı Aralık 2010'da gerçekleşti.
Lee Phillip Bell

Lee Phillip Bell (10 Haziran 1928, Chicago- 25 Şubat 2020, Beverly Hills, Kaliforniya), Amerikalı senarist, sunucu ve film yapımcısı.
Yaşamı ve kariyeri
Bell 10 Haziran 1928'de Chicago'da doğdu. 1980'li yıllarda yayınlanmaya başlayan Dünya'da büyük işler yapmış Amerikan yapımı bilinen pembe diziler; "Yalan Rüzgarı" ve "Cesur ve Güzel" 'i eşi dizilerin yapımcısıda olan William J. Bell ile beraber yaratmışlardır. Bell aynı zamanda kendisi bu iki dizinin senaryolarını hazırlamıştır.
Özel yaşamı ve ölümü
Yapımcı William J. Bell ile evliliğinden oyuncu ve yapımcı olan Bradley Bell, Lauralee Bell ve William J. Bell Jr. adında 3 çocuk sahibiydi.
Bell 25 Şubat 2020'de Beverly Hills'te 91 yaşında vefat etti.
Sapara Manastırı

Sapara Manastırı (Gürcüce: ) Gürcistan'daki Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Ahaltsihe Belediyesi sınırları içinde ve Ğreli köyü yakınında yer alan bir Gürcü Ortodoks kilisesidir.
Tarihi
En azından 9. yüzyıldan beri var olan kilisenin rahipleri arasında, Gürcü din tarihindeki en önemli isimlerden bazıları yer almaktadır. 13. yüzyılın sonlarında Sapara, Cakeli Hanedanının mülkiyeti olmuştur. Ailenin lideri Sargis Cakeli, Moğol istilasını iyi bir şekilde atlattı. Bu durum, Mesheti halkının, o dönemin koşullarına göre sıra dışı bir şekilde barış içinde yaşamasını sağladı. Sargis büyüdüğünde, manastırdan gelen emir doğrultusunda kendi adını "Saba" olarak değiştirdi. Sargis'in oğlu Beka, manastırdaki 12 kilisenin en büyüğü olan Aziz Saba Kilisesi'ni inşa etti. Kiliseye babasının kabul ettiği azizin ismini veren Beka, mimari açıdan dönemin en önemli kiliselerinden birini yaptı. Kilisenin içindeki 14. yüzyıl freskleri yüksek kalitedeydi.
16. yüzyılın sonundan 17. yüzyılın başına kadar, Osmanlı İmparatorluğu'nun Mesheti'ye yayılması nedeniyle Sapara Manastırı boş kaldı. Bu süreç boyunca manastırın ikonaları ve diğer hazineleri Gürcistan'ın daha güvenli bölgelerine alınmıştır.
Tanımlama
Manastır kompleksi dağların üstündeki dar bir alanı kaplamaktadır. Ana girişin sağında ve solunda, çeşitli rakımlarda sayısız yapı bulunmaktadır:
Aziz Saba Kilisesi: Sargis Cakeli'nin oğlu Beka tarafından 13 ve 14. yüzyıllarda inşa edilmiştir.
Cakeli Sarayı: İki katlı yapının sadece bir katı günümüze ulaşmıştır, yapının çatısı çökmüştür
Aziz Giorgi Şapeli: Geç Orta Çağ
Aziz Dimitri Kilisesi: Orta Çağın son zamanları
Aziz Petre ve Pavle Kilisesi: Geç Orta Çağ
Vaftizci Yahya Kilisesi: Geç Orta Çağ
Bautista Kilisesi: Geç Orta Çağ
Burçlar: Manastır kompleksi, takviye edilmiş bir savunma duvarıyla çevrilidir ve Geç Orta Çağdan kalma savunma yapılarına sahiptir.
Çan kulesi
Çan kulesi 18. yüzyılın sonlarında veya 19. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir. Diğer manastır binaları gibi çan kulesi de, taştan yapılmış uzun bir binadır. Hiçbir süslemesi yoktur. Çan kulesi iki katlıdır.
Uzuncaburç, Silifke

Uzuncaburç Mersin Silifke ilçesine bağlı bir beldedir. koordinatlarındki belde Silifke kuzeyindeki dağlık alanda yüksek bir ovada bir Türkmen köyü olarak kurulmuştur. Ancak belde çevresi antik Olba Krallığı döneminden kalma zengin örenlerle doludur. (Bakınız Uzuncaburç) Zaten belde adını bu örenlerden almıştır. 2018 rakamlarına gore belde nüfusu 910 dur. Ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Tahıl ve nohut yetiştirilir. Uzuncaburç Belediyesi Büyükşehir yasasının yürürlüğe girmesi sonunda kaldırılmış olup belediye hizmetleri Silifke belediyesince yürütülmektedir.
Çulevi Manastırı

Aziz Giorgi Çulevi Manastırı (Gürcüce: ; translit.: "ç'ulevis monast'eri"), Gürcistan'ın güneybatısındaki Samtshe-Cavaheti bölgesinde bulunan 14. yüzyıldan kalma bir Gürcü Ortodoks manastır kilisesidir.
Çulevi Manastırı, Kvabliani nehrinin sol kıyısında yer almaktadır. Tarihi Mesheti bölgesinde ve Adigeni şehrinin yanında konumlanmıştır. Manastır aynı zamanda Çule () veya Çulebi () olarak da bilinir. Sit alanı zaten 11. yüzyılda bulunan bir manastır topluluğuna ev sahipliği yapıyordu, ancak mevcut yönetim Güney Gürcistan'ın dini ve kültürel merkezi haline gelmek için 14. yüzyılın sonlarında bu manastırı inşa etmiştir. Orta Çağ Gürcücesinin Asomtavruli alfabesiyle yazılmış yazıtta, 1381de Çulevinin içini freskleyen sanatçı Arsenin ismi yazmaktadır. Duvar resimleri, manastırın patronları olan Cakeli Hanedanı'nın bireylerinin portrelerinden oluşmaktadır.
Çulevi manastırı, Zarzma ve Sapara gibi kendine yakın kiliseler ve çağdaşlarıyla benzer özellikler paylaşır. Tipik olarak uzatılmış genel plan ve iç mekan, çıkıntısız dikdörtgen şekil, sunağın duvarlarına dayanan bir kubbe ve iki çapraz şekilli sütun bu özelliklere örnek olarak verilebilir.
Osmanlı'nın bölgeyi işgal etmesinden sonra, Çulevi Manastırı gücünü kaybetmeye başladı ve 1595'te tamamen terk edildi. O sırada hala Hristiyan olan yerli halk, çanları ve bazı kiliseleri bitişik ahşaba gömerek kurtarmayı başardı. Çanlar, 1980'lerde yanlışlıkla keşfedildi ve Ahıska'daki yerel müzeye bağışlandı, ancak Ekim 1999'da manastırdaki Gürcü Ortodoks Kilisesi restore edildikten sonra manastıra teslim edildi.
Rus mimarlardan oluşan bir ekip, 1935-36 yıllarında kiliseyi tamir etmekte başarısız oldu ve bu süreçte çeşitli mimari detaylar kayboldu. Restore etmek için başka bir girişimler 1970 ve 1980'lerde yapıldı ancak yarıda kaldı. 2003 yılına kadar sistematik yeniden yapılanma saha çalışmaları başlayamadı. Kilise, 2003'ten bu yana büyük ölçüde onarıldı.
Okros Kalesi

Okros Kalesi (Gürcüce: , anlamı, "altın kale") Gürcistan'ın güneyindeki Samtshe-Cavaheti bölgesine bağlı Adigeni Belediyesi'ne bağlı Bolacuri köyünün kuzeyinde, Şoka köyünün yakınlarında yer alan bir Orta Çağ kalesidir. Tarihi Kvabliani vadisinde, erişilemez bir kayalık dağın üzerinde yer almaktadır. Kale, 16. yüzyılda yaşanan Gürcü-Osmanlı çatışmalarında belirgin bir şekilde kullanılmıştır. Osmanlılar, ele geçirdikten sonra Gürcüce adını çevirerek kaleyi Altunkala olarak adlandırmıştır. 2007'de, Okros Kalesi, Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültürel Anıtlar listesine eklenmiştir.
Mimarisi
Okros Kalesi, Gürcistan'daki en büyük Orta Çağ tahkimatlarından biridir. Kalın duvarları, kabaca kesilmiş 10 metre yükseklikteki taş bloklardan inşa edilmiştir. Hisar, hem güney hem de kuzey yamaçlarından dik bir şekilde aşağıya uzanır ve büyük kulelerle güçlendirilmiştir. Kalenin planı karmaşıktır. Çeşitli seviyelerdeki düzensiz kayalık yüzeylerin ve yapay duvarların kayalık duvarlarla harmanlanmasıyla oluşmuştur.
Tarihçe
Okros kalesi, 13. yüzyılın sonlarında veya 14. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir ve Samtshe Atabeyliği'nin hanedanı Cakeli'nin elindeki ana tahkimatlardan biriydi. Kvabliani vadisindeki baskın konumundan dolayı kale, 1578'de Lala Mustafa Paşa'nın Kafkasya seferinde Osmanlı ordusuna karşı Samtshe'nin savunulmasında önemli bir rol oynamıştır. Osmanlı komutanıyla barış anlaşması yapılmadan önce prenses Dedisimedi kendisini bu kaleye kapatmıştır. Eyaletin Osmanlı tarafından son kez fethedilmesinden sonra, kalenin adı "Altunkala" olarak Türkçeleştirilmiş ve aynı isimli nahiyenin merkezi olarak görev yapmıştır.
Milko (marka)

Milko, Östersund merkezli bir kooperatifti ve İsveç'in en büyük yerli süt ürünleri üreticisi idi.
Milko, sütten peynirli keke kadar geniş bir ürün yelpazesi sundu. En bilinen ürünlerinden biri peynir yapımında üretilen bir yan ürün olan peynir altı suyundan yapılan bir tür tereyağı olan Milko Messmör'dür ("Milko Soft Whey Butter"). Messmör sadece sıra dışı tadıyla değil aynı zamanda demir gibi yüksek mineral içeriğiyle de bilinir.
Milko'nun en büyük rakibi, geleneksel olarak İsveç'in en büyük süt ürünleri üreticisi olan Arla Foods'du.
Mikawaya

Mikawaya, Japon hamur işleri, atıştırmalıklar ve tatlılar konusunda uzmanlaşmış bir Amerikan şekerleme şirketidir. Şirketin ürünleri arasında geleneksel wagashi ve mochi dondurması gibi yeni ürünler yer alıyor. Mikawaya'nın eski CEO'su ve Başkan Frances Hashimoto tarafından oluşturulan Mochi dondurması, şimdi Mikawaya'nın yıllık satışlarının çoğunluğunu temsil ediyor.
Mikawaya, 1910'da Los Angeles'ta küçük, geleneksel bir Japon wagashi şekerleme mağazası olarak kuruldu. 1942'de aile işletmesi sahipleri, karı koca Koroku ve Haru Hashimoto, II. Dünya Savaşı'nın patlamasıyla işlerini kapatmak zorunda kaldılar. Koroku ve Haru Hashimoto stajyerdi ve Arizona, Poston'daki Poston Savaşı Relocation Center'a gönderildi. Serbest bırakılmalarının ve savaşın bitmesinin ardından Los Angeles'a geri döndü. Hashimoto'lar, 23 Aralık 1945'te Los Angeles'ın Küçük Tokyo semtindeki 244 E. First Street'te Mikawaya'yı yeniden açtı.
Profesör Challenger

George Edward Challenger, Sir Arthur Conan Doyle'un bir seri fantazi ve bilimkurgu hikayesinde kurgusal bir karakterdir Conan Doyle'un kendi kendini kontrol eden, analitik karakterinden farklı olarak, Sherlock Holmes'ün yanı sıra Profesör Challenger agresif, sıcakkanlı, egemen bir karakter.
Hikayeler
Arthur Conan Doyle tarafından
Romanlar
1912 - Güney Amerika'da, dinozorlar da dahil olmak üzere tarih öncesi yaratıkların hala hayatta kaldığı bir platoya yapılan seferi anlatan Kayıp Dünya.
1913 - Dünyanın zehirli bir eter bulutundan geçtiği Zehirli Kemer.
1926 - Spiritualizme olan güçlü inancı yansıtan doğaüstü hikayesi olan Mist of Land, daha sonra yaşamda geliştirilen Conan Doyle.
Kısa hikayeler
1928 - " Ne zaman Dünya Çığlık " Challenger 'Dünya üzerinde, echinus teorisi.
1929 - " Dağılma Makinesi ", Theodore Nemor adlı bir bilim insanının potansiyel olarak tehlikeli yeni icadıyla ilgili.
Açi Manastırı

Yorgi'nin Açi Manastırı (Gürcüce: . ) Gürcistan'ın güneybatısındaki Guria bölgesinde bulunan Ozurgeti şehrinin 9 km güneyindeki Açi köyünde konumlanmış bir Orta Çağ Gürcü Ortodoks Kilisesidir.
Mimarisi
Açi Manastırı, kesme taştan inşa edilmiş tek nefli bir salon kilisesidir. 13. yüzyılın sonlarında veya 14. yüzyılın başlarında inşa edilmiş, daha sonra çatısı değiştirilmiş, yenilenmiş ve bir savunma duvarı ile çevrilmiştir. Tüm iç tasarım fresklenmiştir. Stilistik olarak 13. yüzyılın sonlarına tarihlenen bazı duvar resimleri Paleologos sanatı ile ilişkilidir. Yorgi'nin hayatını betimleyen resimler ve manastırdaki diğer duvar resimleri ikonografik olarak ender görülür. Ekteki Yunanca yazıtların birinde muhtemelen bir ressam olan Trabzonlu Onesimos'tan bahseder.
Tarihi
Açi manastırı Guria Prensleri tarafından tercih edilirdi; özellikle 17. yüzyılda yaşamış I. Simon ve I. Kaikhosro manastırı tercih etmişlerdir. Her ikisi de kiliseye önemli bağışlarda bulunmuşlardır. Açi'nin manastır liderliğini nesilden nesile Salukvadze ve Taqaişvili aileleri yapmıştır. Kilisede, kraliçe Tamar'dan bahseden Gürcüce bir yazıta sahip, yaldızlı bir gümüş haç bulunuyor. Bu haç, Ekvtime Takaişvili tarafından keşfedilmiştir. Eşya, Sovyet döneminde Salukvadze ailesi tarafından korunmuş ve 2015 yılında Açi kilisesine geri gönderilmiştir.
Açi kilisesi 1991 yılında Hristiyanlar tarafından kullanılması için yenilenmiştir. Gürcistan'daki Ulusal Öneme Sahip Anıtlar listesine eklenmiştir.
Galeri
Ledo

Ledo, Zagreb, Hırvatistan merkezli bir dondurma ve dondurulmuş gıda üreticisidir. Kısmen Agrokor grubuna aittir. Güneydoğu Avrupa'daki en büyük dondurulmuş gıda ve dondurma üreticilerinden biridir. Hırvatistan dışında, Bosna Hersek, Slovenya ve Macaristan'da da üretilip satılmaktadır.
Hırvatistan'da üretilen ilk dondurma Snjeguljica (Snow White), 1958'de tanıtıldı. O zamanlar Ledo, daha büyük bir Hırvat süt üreticisinin parçasıydı.
Cakismani Manastırı

Cakismani Manastırı (Gürcüce: ; translit.: "caq'ismanis monast'eri"; kısaca Cakismani olarak biliniz), Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesindeki Ahıska Belediyesine bağlı Vale kasabasının 20 km güneybatısında konumlanmış bir orta çağ kilise manastırıdır. Bölgeye en yakın yerleşim 9 km uzaklıktadır. 2010 yılında rahipler tarafından yeniden canlandırılmıştır. "Cakismani" adı, Gürcücede "Caki'nin mahallesi" anlamına gelen "Cakisubani" () kelimesinin bozulmasıyla ortaya çıkmıştır.
Konumu
Cakismani manastırı, tarihi Mesheti bölgesi ve Gürcistan-Türkiye sınırında yer alır. Manastıra gidebilmenin tek yolu, Gürcü sınır kontrol noktasını geçtikten sonra kötü bir yolla manastıra gitmektir.
Mimarisi
Manastır, İsa'nın dirilişinin ardından adlandırılmış ana kilise, iki küçük şapel (bunlardan biri muhtemelen pastoforiumdu, örnek vermek gerekirse apsisin yanındaki odacık) ve harabe bir narteksten oluşur. Ana kilise, mimari olarak 9. veya 10. yüzyıla tarihlenen, Javaheti ve Tao-Klarjeti'deki kiliselerin özelliklerini andıran zarif bir salon kilisesi tasarımına sahiptir. Manastırın yakınlarındaki Potshovi vadisinde, Cakeli Hanedanı'nın malı olan Orta Çağ yapımı Jaki kalesi ile özdeşleşmiş kalıntılar yer almaktadır. 2006 yılında, Cakismani Manastırı, Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.
Galeri
Absürdistan

Absürdistan; bir ülkenin artık amacından sapan ve saçma bir düzen içerisinde varlığını sürdürmeye çalışan kamu kurumlarını veya baştaki hükumeti eleştirmek için kullanılan siyasi bir terimdir. İlk olarak, Doğu Bloku'na muhalif olan kesimler tarafından Sovyetler Birliği'ni ve ona bağlı olan uydu devletleri aşağılamak amacıyla kullanılmıştır.
Popüler kültürdeki yeri
Absürdistan terimi sadece siyasi bir terim olmakla kalmamış; popüler kültürde birçok filme, kitaba ve şarkıya konu olmuştur. Bunlardan bazıları;
Doğum Yeri Absürdistan, Avusturya-Türkiye ortak yapımı sinema filmi, 1999
Absurdistan, Romen şarkıcı Ada Milea tarafından yayınlanan bir albüm, 2002
Absurdistan, Gary Shteyngart tarafından yazılmış ve kurgusal eski bir Sovyet cumhuriyetinde geçen roman, 2006
Absurdistan, Veit Helmer yönetmenliğinde sinema filmi, 2008
Apsurdistan, Boşnak müzik grubu Dubioza Kolektiv tarafından yayınlanan bir albüm, 2013
Geguti Sarayı

Geguti Kraliyet Sarayı (Gürcüce: ) Gürcistan'daki Kutaisi şehrinin 7 km güneyindeki aynı adlı köyde konumlanmış, günümüzde bir harabe olan kraliyet sarayıdır.
Geguti Sarayı kompleksinin harabelerinin kapladığı alan 2,000 m2 büyüklüğündedir. Rioni Nehri'nin yanında konumlanmıştır. 1953-1956 yılları arasında yapılan kapsamlı saha çalışması, uzmanların ana arkeolojik katmanları tabakalaştırmasına ve büyük bir kısmı 12. yüzyıla tarihlenen Orta Çağ yapılarının mimari formunu ve dekorasyonunu yeniden yapılandırmasına olanak sağlamıştır. O dönemde aynı zamanda Kartlis Tshovreba'da Geguti Sarayından ilk kez bahsedilmiştir. Bölgede bulunan en eski yapı şömineli, sade, tek odalı bir binadır. Tarihi 8 veya 9. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Kral III. Giorgi (r, 1156-1184) tarafından yaptırılan kraliyet kompleksinin ana kısmı, 3 metre yüksekliğindeki taş bazanın üzerine yerleştirilmiş dört katlı tuğla bir yapıdır.
Haç merkezli salon, tonoz bingi üzerinde duran 14 metre çaplı bir kubbe ile örtülmüştür. Binanın tamamı duvarlarla kaplanmış ve büyük sütunlarla desteklenmiştir. Batıya yerleştirilmiş ek yapılar ve saray kilisesi, 13 veya 14. yüzyıla tarihlenen daha sonraki bir döneme aittir.
Orta Çağ Gürcü mimarisinin hayatta kalan anıtlarının çoğunu kiliseler ve manastırlar oluşturduğu için, Geguti sarayının kalıntılarının önemi büyük ölçüde sarayın seküler yapısı ile vurgulanmaktadır. Her ne kadar Gürcistan'daki seküler himayeyi kanıtlayan eserler Geguti sarayının harabesi ve kale kabukları ile sınırlı kalsa da, Gürcüce yazılı kaynaklarda Orta Çağ seküler himayesinin kayıtları bulunmaktadır.
Geguti kraliyet sarayının ana kompleksi, Orta Çağ Gürcistan'ın altın çağı olan dönemde inşa edilmiştir. Gürcistan mahkemesinin oldukça hareketli olmasına rağmen, krallığın ikinci başkentinin ve büyük bir kültürel merkezin yakınlarında bu boyutta bir kraliyet sarayının kurulması, aslında Kraliçe Tamar'ın (r. 1184-1213) kraliyet bürokrasisinin doruk noktasına ulaştığı bir adalet sistemi kurma isteği olarak anlaşılabilir.
Geguti sarayı, Gürcü yıllıklarında sık sık Gürcü kraliyet ailesinin dinlenmeyi sevdiği bir yer olarak görülüyor. Saray, Kraliçe Tamar'a karşı yapılan başarısız darbe girişimi sırasında Tamar'ın eski kocası Prens Yuri Bogolyubsky'nin taçlandırıldığı yerdir.
2016 yılında, ziyaretçilerin sarayın kalıntılarını orijinal şekliyle görebilmesi için, kalıntıları çevreleyen camdan bir panel yapılmıştır.
Tarlabaşı Bulvarı

Tarlabaşı Bulvarı, İstanbul'un Beyoğlu ilçesinde Taksim Meydanı'ndan başlayarak Tarlabaşı boyunca devam eden ve Tepebaşı, Refik Saydam Caddesi'nde sonlanan bulvar.
Tarihi
Bulvara adını veren Tarlabaşı semti 1500'lerden bu yana gayrımüslim ailelerin yaşadığı bir bölgeydi. 1923-24 yıllarındaki Mübadele dönemi, 1942'deki Varlık Vergisi ve 1955'teki 6-7 Eylül Olayları'nın etkisiyle Beyoğlu'nda ve Tarlabaşı'nda yaşayan birçok gayrımüslim ülkeyi terk etti. 1960'lardaki göç dalgası sırasında hazine arazilerine izinsiz gecekondular yapılırken, tarihi konut alanlarının izinsiz kullanımı da yaygınlaştı. Tarlabaşı da bu alanların başında geliyordu. Gayrımüslimlerden boşalan bölge, bu göç dalgası sırasında yoğun bir iç göç aldı. 1984 yılında İstanbul Büyükşehir Belediye başkanı olan Bedrettin Dalan, 1986-1988 yılları arasında 350 adet tarihi nitelikli binayı yıkarak Tarlabaşı Bulvarı'nı açtı.
Ulaşım
Tarlabaşı Bulvarı'nın Taksim Meydanı ile kesişen başlangıç noktasında Taksim Metro İstasyonu'na bağlantı bulunmaktadır. Tarlabaşı Bulvarı üzerinden çok sayıda otobüs hattı da geçmektedir.
145T Beylikdüzü - Taksim
32T Cevatpaşa - Taksim
35C Kocamustafapaşa - Taksim
36T Cebeci - Taksim
38T Küçükköy - Taksim
46Ç Kağıthane/Çağlayan - Eminönü
46E Hürriyet Mahallesi - Eminönü
46H Hürriyet Mahallesi - Beyazıt
46T Çağlayan - Topkapı
50N Alibeyköy Metro - Taksim
54E Halil Rıfat Paşa - Eminönü
54HT Hasköy - Taksim
54KT Kaptanpaşa/Dolapdere - Taksim
55T Gaziosmanpaşa - Taksim
66 Gülbağ - Eminönü
69A Yenikapı - Mecidiyeköy
70FE Feriköy - Eminönü
70FY Feriköy - Yenikapı
70KY Kurtuluş - Yenikapı
71AT Ataköy - Taksim
71T Ataköy - Taksim
72T Yeşilköy - Taksim
72YT Yeşilköy - Taksim
73 Yenibosna Metro - Taksim
73F Florya - Taksim
74 Hilton Sitesi - Eminönü
74A Gayrettepe - Eminönü
76D Bahçeşehir/Esenkent - Taksim
79T Kayabaşı Kiptaş - Taksim
80T Kazlıçeşme - Taksim
83O Otogar - Taksim
85T Esenler Metro - Taksim
87 Topkapı/Edirnekapı - Taksim
89C Metrokent - Taksim
89T K. S. S. Hastanesi/Atakent Mahallesi - Taksim
92T Bağcılar Devlet Hastanesi - Taksim
93T Zeytinburnu - Taksim
97T Basınsitesi - Taksim
E-56 Ispartakule/Bizimevler - Taksim
E-59 Boğazköy/Bahçeşehir - Taksim
TH 1 Taksim - Atatürk Havalimanı
YT 1 Yenikapı İdo - Taksim
Taksim - Aksaray
Taksim - Bakırköy
Taksim - Cevizlibağ
Taksim - Florya
Taksim - Kocamustafapaşa
Taksim - Topkapı
Taksim - Yeşilköy
Taksim - Yenibosna
Önemli yapılar
Taksim Camii
Beyoğlu İlçe Emniyet Müdürlüğü
Taksim 360
Kamer Hatun Camii
Bebek Parkı

Bebek Parkı, İstanbul, Beşiktaş'taki Bebek semtinde bulunan halka açık park. Sabancı Vakfı tarafından yapılan yenilemenin ardından parkın adı, 13 Ekim 2008'de Türkan Sabancı Bebek Parkı olarak değiştirilmiştir.
Tarihi
Bebek Parkı 18. yüzyılda Hümayunabad Kasrı'nın bahçesiydi. II. Meşruiyet sonrası 1908'de park olarak hizmet vermeye başladı. Cumhuriyet döneminde Bebek Kasrı yerine Bebek Gazinosu inşa edilmişti. Bedrettin Dalan'ın belediye başkanlığı döneminde bölge istimlak edildi ve parkın ortasında Şair Fuzuli'nin heykeli dikildi. Park, Sabancı Vakfı tarafından 2008 yılında yenilendi ve Türkan Sabancı Bebek Parkı olarak isimlendirildi. Yenilenen parkın tasarım ve yenileme çalışmaları İtalyan mimar Ermanno Casasco ve ekibi tarafından yapıldı.
Özellikleri
Yeşil alan: 8.800 m2
Yürüme yolu: 5.500 m2
Oyun alanı: 1.000 m2
Köpek gezdirme yeri: 820 m2
Toplam park alanı: 16.000 m2
Ulaşım
Bebek Parkı'nın önüde Bebek otobüs durağı, sahil bölümünde Bebek İskelesi bulunmaktadır.
Bebek durağından geçen otobüsler
25E: Sarıyer - Kabataş
40: Rumelifeneri - Garipçe - Taksim
40T: İstinye Dereiçi - Taksim
42T: Bahçeköy - Taksim
Etkinlikler
Bebek Parkı'nda Bebekliler Derneği tarafından her yılın Haziran ayında düzenli olarak Bebek Şenliği yapılmaktadır. Park, yıl içerisinde koşu ve yoga etkinliklerine de ev sahipliği yapmaktadır.