Marjan Kozina

Marjan Kozina (4 Haziran 1907 - 19 Haziran 1966) Sloven besteci. 20. yüzyılın en önemli Sloven bestecilerinden biri olarak kabul edilir. 1940ların sonundaki aşama halinde bestelenen senfonisini içeren en iyi bilinen eserleri (Equinox) 1943de tamamlandı. 1950lerin ilk yıllarında iki balesi ve daha sonra orkestrası için suit ayarladığı Kendi Ülkemiz filmine müzik besteledi.
Kozina, o zamanlar Avusturya-Macaristan'ın bir parçası olan Novo Mesto'da müzikle ilgisi olan bir ailesi vardı. Ljubljana'da Kozina, felsefe ve matematik ağitimi almaya başladı ve aynı zamanda piyano ve keman çalmaya başladı, ancak daha sonra tamamen müzik üzerine çalışmaya başladı.
1930'da Viyana'daki yaptığı besteyle mezun oldu ve aynı zamanda Prag'da da şeflik ve beste üzerine çalışmalarını tamamladı. Pragdan döndükten sonra Ljubljana ve Mariborda bir süre (1932-1934) ve daha sonra Maribor Müzik Topluluğu için (Slovence: Glasbena matica Maribor) çalıştı.
1940-1943 ve 1945-1947 arası Belgradda Müzik Akademisinde öğretmen olarak çalıştı. Evi yayındayken bombalandı ve eşi Gestapo tarafından hapse atıldı.
1943 Eylülündeki İtalya kapitülasyonundan sonra Sloven Partizanlarına katıldı. 1948de işgalden kurtulduktan sonra Sloven Filarmoni Orkestrasının ilk yöneticisi oldu. 1951de Ljubljana Müzik Akademisinde professor olana dek vazifesini yapmaya devam etti. 1953te Sloven Bilim ve Sanat Akademisinin düzenli üyesi seçildi. Trska Gora ve Novo Mestoda yaşadı ve sanatını icra etti. Ağır bir hastalıktan sonra Novo MestoDa öldü.
Meslek
1940-1943 arası Kozina tek operası olan Equinoxun (Ekvinokcij), librettosunu ve orkestralanmasını tamamladı. Operanın ismi Hırvat-Sırp oyun yazarı Ivo Vojnovićten alır. Partizanlara katılmadan once bunu ailesinin evinin bahçesine savaş sırasında laybolmasın diye gömer. İlk kez 1946da Ljubljana Opera Binasında sahnelendi, ve 1948de Preseren Ödülünü aldı.
Kozina'nın Sloven senfoni müziğine olan büyük katkısı ise dört bölümlük bir senfonisiydi. Her bir bölüm ayrı birer şiirdir ve ayrı olarak bestelenmiştir. Adları: Beyaz Carniola (Bela krajina; 1946), Ilova Dağı (Ilova gora, 1947), Düşüğe (Padlim, 1948), ve Denize (Proti morju, 1949). Senfoni bir bütün olarak nadiren sahnelenmesine rağmen ilk bölüm savaş sonrası dönemin en çok yönetilen Sloven senfoni bestesidir. Akordiyon ve pirinç aletlerin de dahil olduğu tüm türlerinde müzisyenler sahneledi. Tüm millet yaşatmak için olan isteği temsil eden bir optimizm vardı.
Bunun yanı sıra, baleler de besteledi: Gorjanci Hakkında Masallar (Gorjanske bajke; 1952-1961) ve Diptihon (1952). Müziğini yaptığı filmler: Kendi Ülkemizde (1948), [./https://en. wikipedia. org/wiki/Kekec Kekec] (1951), [./https://en. wikipedia. org/wiki/Valley_of_Peace_(film) Barış] Vadisi (1956) ve diğerleri. Kozina kendini yazı ve tercümeye adadı. Müzik, estetik, sanatın rolü, çağdaş toplumda sanatçı hakkında yazılar yazdı. Bir dizi roman çevirdi ve gezi yazıları, eleştiriler, polemikler ve uzman makaleleri yazdı.
Tanınırlık
1948de Equinox operası için Preseran Ödülünü aldı. 1956da Tradina Ödülünü (Novo Mesto belediye ödülü) ve Barış Vadisi filmi müziği için En İyi Film Müziği Altın Arenayı aldı. En yüksek derecedeki Sloven şef ödülünün adı Kozina Ödülüdür. 1970ten beri Novo Mestodaki bir caddeye Marjan Kozina Caddesi (Ulica Marjana Kozine) adı verildi. 2007de Novo Mestodaki bir yapım stüdyosu Kozina hakkında bir belgesel çekti ve besteci hakkında bir sempozyum düzenlendi. Novo Mestoda bir müzik okulu Kozinanın adını taşır. 1971de Zdenko Kalinin yaptığı bestecinin tunç büstü Novo Mestoya dikildi. 13 Ocak 2008de Sloven Filarmonisinin yüzüncü yılı için Ljubljanadaki filarmoni binasının büyük salonunun adı Kozina koyuldu.