turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Eudóxia Maria Froehlich

Eudóxia Maria Froehlich (21 Ekim 1928 - 26 Eylül 2015) Brezilyalı zoologdu.
Yaşamı
1928'de doğan Eudóxia Maria de Oliveira Pinto, Alice Alves de Camargo ve ornitolog Olivério Mário de Oliveira Pinto'nun kızıydı. Çocukluğundan beri ebeveynleri onu ve kardeşlerini São Paulo yakınlarındaki ormanlık alanlara götürüyordu. Bu onun zoolojiyle, özellikle de küçük hayvanlarla ilgilenmesine sağlıyordu.
Liseyi bitirdikten sonra Rio de Janeiro'da doktor olan amcasıyla altı ay geçirdi. Tıp okuma isteğiyle evine döndü. Babası, bir kadın için uygunsuz bir kariyer olduğunu düşünerek bu fikri onaylamadı ve ona doğa tarihi okumasını öneride bulundu, o da öyle yaptı. Bu süre içinde meslektaşlarından Claudio Gilberto Froehlich ile nişanlandı.
1951'de o ve eşi, danışmanları Ernst Marcus'u alarak Universidade de São Paulo'da doktora çalışmalarına başladı. Marcus, zayıf bir şekilde çalışılmış ancak bölgede oldukça çeşitli bir grup olduğu için, kara planaryalarının taksonomisi üzerinde durmaları gerektiğini önerdi.
Çalışmalarına 1978 yılına kadar kara planaryaları ile devam etti, ardından dikkatini örümceklere çevirdi. 1988'de emekli oldu, ancak 2015'teki ölümüne kadar aktif olarak onursal profesör olarak çalışmalarına devam etti.
[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2017)">alıntı gerekli</span> ]
Onur
Kara planaryası cinsi Eudoxiatopoplana'nın yanı sıra Obama eudoxia, Obama eudoximariae ve Notogynaphallia froehlichae türlerine onun adı verilmiştir.
Eveline Du Bois-Reymond Marcus

Eveline du Bois-Reymond Marcus (6 Ekim 1901 - 31 Ocak 1990) Alman bir zoolog ve çizerdi.
Yaşamı
Eveline Du Bois-Reymond, Rene ve Frieda du Bois-Reymond'un en küçük kızının yanı sıra fizyolog Emil Du Bois-Reymond'un da torunuydu. Babası aynı zamanda Berlin Üniversitesi'nde fizyoloji profesörüydü. Zoolojiye olan ilgisi henüz gençken başladı. Bu zamanlarda babasının mikroskobunda küçük hayvanları izliyordu.
1923'ten 1924'e kadar Berlin Üniversitesi'ndeki zooloji kurslarına katıldı, ancak zooloji profesörü Ernst Marcus'la tanıştığı ve onunla evlendiği için onları bitirmedi. Birlikte, protozoans, ctenophores, yassı kurtlar, nemertines, annelidler, su ayıları, onychophorans, bryozoanlar, gastropodlar ve pycnogonids gibi çeşitli omurgasız gruplarının çalışılmasında güçlü işbirliğini başlattılar. Marcus'un profesör olarak tam zamanlı pozisyonunu korumak için ve ücretli bir işi asla kabul etmedi. Bu nedenle ilk çalışmalarında yazar olarak listelenmedi.
1936'da, Almanya'da Nazizmin yükselişi nedeniyle, Marcus işinden atıldı ve çift, Marcus'un São Paulo Üniversitesi'ne öğretmenlik yapmak üzere davet edildiği São Paulo'ya taşındı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında çift, Alman kökenli oldukları için deniz kıyısına hiç gidemedi. Sonuç olarak, zamanlarını tatlı su ve kara omurgasızlarını, özellikle de planaryanları incelemeye adadılar.
Kocasının 1968'deki ölümünden sonra, Du Bois-Reymond Marcus, çoğu opistobranch yumuşakçalar üzerine yaklaşık 30 makale yayınlayarak çalışmalarına devam etti. 1973'te Brezilya Malakoloji Derneği'nin ve 1979'da Londra Malakoloji Derneği'nin Onursal Üyesi seçildi. Ayrıca, 1976'da São Paulo Üniversitesi ve 1988'de Marsilya Üniversitesi tarafından Doktor Honoris Causa unvanı ile ödüllendirildi. 31 Ocak 1990'da Brezilya'nın São Paulo şehrinde 88 yaşında öldü.
Jimena Canales

Jimena Canales, Meksikalı-Amerikan bilim tarihçisi. Fizik ve mühendislik geçmişine sahip bir yazardır.
Kariyeri
Jimena Canales, ödüllü The Physicist and the Philosopher: Einstein, Bergson and the Debate that Changed Our Understanding of Time (2015) ve A Tenth of a Second: A History (2009) kitapların yazarıdır. Modernite tarihi üzerine çok sayıda makale; sanat, bilim ve teknolojide uzmanlaşan (diğerlerinin yanı sıra Artforum, Aperture, WIRED, The New Yorker, The Atlantic, NPR, . Canales, 1995 yılında Instituto Tecnológico de Estudios Superiores de Monterrey'de mühendislik fiziği alanında lisans, Harvard Üniversitesi'nde Bilim Tarihi alanında yüksek lisans ve 2003'te aynı üniversitede Tarih Bilimi alanında doktora derecesi aldı. 2004 yılında Harvard Üniversitesi Bilim Tarihi Bölümünde yardımcı doçent olarak çalıştı ve 2013 yılında doçentliğe yükseltildi. 2012 yılında Internationales Kolleg für Kulturtechnikforschung und Medienphilosophie'de kıdemli araştırmacı olarak görev yaptı. Yazın Princeton Üniversitesi Medya Çalışmaları Yaz Okulu'nda Almanca bölümünde misafir profesör olarak çalıştı. 2013 yılında Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'ne 2017 yılına kadar yürüttüğü Bilim Tarihi'nde Thomas M. Siebel Kürsüsü olarak işe alındı.
Jimena Canales, filozof Bruno Latour, sanatçı Olafur Eliasson ve kozmolog Lee Smolin ile birlikte çalıştı.
Sanat ve bilim üzerine sunumları, Centre Georges Pompidou, San Francisco Modern Sanat Müzesi (SFMOMA), 11. Şangay Bienali ve Boston Çağdaş Sanat Enstitüsü'nde (ICA) yer aldı.
Ödüller
The Guardian, Zamanla İlgili En İyi 10 Kitap
2016 Yılının Kitapları
En İyi 25 Entelektüel
2015 için En İyi Bilim Kitapları
Independent, 2015 Yılının En Çok Okunanları
Science Friday, 2015 Yılının En İyi Bilim Kitapları
Amerikan Öğrenilmiş Toplumlar Konseyi, Charles A. Ryskamp Ödülü
Chicago Press Bevington Ödülü (2008)
Genç Akademisyenler Ödülü (2005), Uluslararası Bilim Tarihi ve Felsefesi Birliği tarafından verildi, Bilim Tarihi
Lilavati's Daughters

Lilavati's Daughters, Hindistan'daki kadın bilim insanları hakkında yüze yakın biyografik denemeden oluşan bir koleksiyondur. Indian Academy of Sciences (Bangalore) tarafından 2008 yılında yayınlanan kitap, Rohini Godbole ve Ram Ramaswamy tarafından düzenlendi. İncelemeler diğer yerlerin yanı sıra The Hindu, Nature ve C&E News'de yer aldı. Kitap, Hindistan'da çalışan kadın bilim insanlarının kısa biyografi ve otobiyografilerini içeriyor. Bir dizi disiplini kapsayan bu denemelerde bilim insanları, onları neyin bilime getirdiğini, ilgilerini canlı tutmasını ve kariyerlerinde bir dereceye kadar ayrıcalık elde etmelerine neyin yardımcı olduğunu anlatıyor. Bu koleksiyon, ülkenin kültürel çeşitliliğini ve çeşitli disiplinleri temsil eder, böylece herhangi bir öğrenci, birçok düzeyde ilişki kurabilecekleri profesyonel kadınların içgörülerinden ve deneyimlerinden faydalanabilir.
Kitap Malayalam diline Kerala Sasthra Sahithya Parishath tarafından "Leelavatiyude Pennmakkal" olarak çevrildi. Lilavati's Daughters'in daha kısa (ve farklı) bir versiyonu, Ram Ramaswamy, Rohini Godbole ve Mandakini Dubey tarafından düzenlenen "The Girl's Guide to a Life in Science" olarak yayınlandı. Bu aynı zamanda Bangalore Hindistan Bilimler Akademisi'nin Bilimde Kadın Paneli'nin (WiS) bir girişimidir.
İçerik
Botanikçi E. K. Janaki Ammal, kimyagerler Asima Chatterjee ve Darshan Ranganathan, Hindistan'ın ilk kadın hekimi Anandibai Joshee, antropolog Iravati Karve, biyokimyacı Kamala Sohonie, tıbbi araştırmacı Kamal Ranadive, fizikçi B. Vijayalakshmi ve meteorolog Anna Mani'nin biyografileri bulunmaktadır. Birçoğu şu anda Hindistan'da çalışan bir dizi seçkin bilim insanının otobiyografileri kitabı tamamlıyor.
Azerbaycan'da Zerdüştlük

Azerbaycan'da Zerdüştlük, MÖ 1000'a kadar uzanır. Antik İran'da Zerdüştlük yaygın din olsa da, Antik İran'da baskın din sonradan İslam oldu. Azerbaycan ismi Farsçada Zerdüştlükle ilgisi olan Ateş ülkesi (Azer-payegan) anlamına gelir.
Bugün Zerdüştlük dini, kültürü ve gelenekleri Azerbaycan'da büyük saygı görmeye devam ediyor ve Nevruz bayramı ülkenin ana bayramı olmaya devam ediyor. Zerdüştlük Azerbaycan tarihinde derin bir iz bıraktı. Dinin izleri Surahanı ve Kınalık'ta hala görülebilir.
Mimarisi
Zerdüştlüğün izleri Bakü, Şamahı, Nahçıvan, Mingaçevir gibi bölgelerde bulunabilir. Bakü eski zamanlarda Zerdüştlüğün merkeziydi. Kentin en popüler mimari anıtı olan Kız Kulesi Sasani İmparatorluğu dönemine aittir.
İslam sonrası Zerdüştlük
7. Yüzyılda Araplar, Azerbaycan dahil İran'ı fethettiler. Bu dönemde birçok Zerdüşt tapınağı ve kütüphanesi yakıp yıkıldı ve pek çok Zerdüştlük metni kayboldu. Zerdüştler Araplar tarafından Yahudi ve Hristiyan muamelesi gördüler. Bu, dini uygulamaları sürdürebileceklerini ancak ekstra vergi ödemeleri anlamına gelir. Farsların din değiştirdiği tüm zorluklara rağmen, Zerdüştlük İran ve Azerbaycan'da azınlık dini haline geldi.
Lucie Randoin

Lucie Gabrielle Randoin (11 Mayıs 1888 13 Eylül 1960) Fransız bir biyolog, beslenme uzmanı ve hijyenistti. 1958'de Legion of Honor'un komutanı oldu ve vitaminler üzerine yaptığı araştırmalarla tanınır.
Erken dönemi
Lucie Randoin, 11 Mayıs 1888'de Yonne, Bouers-en-Othe'de Lucie Fandard'da dünyaya geldi. Paris'teki Ecole Normale Supérieure'e katıldı. 1918'de Clermont-Ferrand Üniversitesi ve Paris Üniversitesi'nde doktora derecesini aldı.
Kariyeri ve araştırmaları
Doktora çalışmalarının son yılında Randoin Albert Dastre'ye araştırma asistanı olarak katıldı. Doktorasını aldıktan sonra, 1918'den 1920'ye kadar iki yıl boyunca görev yaptığı Paris Oşinografi Enstitüsü'nde araştırmacı olmaya devam etti. Randoin, 1924'ten 1954'e kadar Fransız Institut national de la recherche agronomique'de (Ulusal Tarımsal Araştırma Enstitüsü) fizyoloji laboratuvarının yöneticisiydi. 1920'den 1923'e kadar orada araştırmacıydı. Randoin ayrıca 1942'den 1960'a kadar Institut Supérieur de l'Alimentation (Beslenme Bilimi Enstitüsü) müdürü ve 1951'de Ecole Dietétique'in direktörlüğünü yaptı.
Randoin, araştırma kariyerini vitaminlerin metabolizmadaki rolünü ve bileşimlerini inceleyerek geçirdi. B ve C vitaminlerinin şeker metabolizmasını etkileyebileceğini keşfetti. Bunun sonucunda alkolizm ve yetersiz beslenme arasındaki bağlantı üzerine araştırmalara başladı.
Başarılar
Randoin, 1911'de Doğa Bilimleri bursu alan ilk kadınlardan biriydi. 1946'da Académie de Medecin'e kabul edildi ve 1958'de Legion of Honor'un sahibi oldu.
Guguba Kilisesi

Guguba Kilisesi (Gürcüce: ; okunuşu: gugubis eklesia), Gogiuba Kilisesi ( ) olarak da bilinir, tarihsel Eruşeti bölgesinde, günümüzde Ardahan ilinin Hanak ilçesinde, eski adı Guguba olan Binbaşak köyünde inşa edilmiş Gürcü kilisesidir. Zaman için hasar görmüş, 1960larda da insan eliyle tamamen yıkılmıştır.
Tarihçe
Guguba veya Goguba adının, kişi adı Gogiden türemiş ve Goginin köyü anlamına gelen Gogisubaniden () Goguba ya da Gugubaya dönüşmüş olduğu tahmin edilmektedir. Bir köy kilisesi olan Guguba Kilisesi, bölgede Gürcü Krallığının hüküm sürdüğü 10. yüzyılın ikinci yarısında inşa edildi. 16. yüzyılın ortasında kilisenin bulunduğu Eruşeti bölgesi Osmanlıların eline geçti ve Goguba Kilisesi bu tarihten sonra zaman içinde yıkıma uğradı. 1902 yılında Dmitri Yermakov tarafından fotoğraflandığında büyük ölçüde zarar görmüştü. Kilise 1960larda insan eliyle tamamen yıkıldı ve taşlarının büyük bölümüyle okul inşa edildi. Taşların bir kısmı ise caminin avlu duvarında ve okulun yanındaki su arkının yapımında kullanıldı. Konstantine Martvilelinin (Odişaria) verdiği bilgiye göre 1917 yılında köyün sınırları içinde bir kilise daha vardı.
Mimari
Guguba Kilisesi, Binbaşak köyünü merkezinin 1 km kuzeybatısında bulunuyordu. Kubbeli ve altı apsisli bir yapıydı. Kubbesi altıgen bir kasnağa oturtulmuştu. Kilisenin dışı on iki cepheli bir biçime sahipti. Apsisler arasında cephede yüksek nişler bulunuyordu. Kubbe apsilerin çıkıntılarına oturuyordu. Merkezi altıgen köşelerde, apsislerin tonoz kemerleri arasında, insan başı, geyik ve aslan gibi kabartma figürler vardı. Dolgu duvar sistemiyle inşa edilmiş olan kilisenin iç ve dış duvarlarının yüzeyi kesme taşlardan oluşuyordu. Kilisenin olduğu yerde bugüne sadece harçlı duvar parçası ulaşmıştır.
Lydia V. Pyne

Lydia V. Pyne, Amerikalı tarihçi ve bilim yazarıdır. Austin'deki Texas Üniversitesi Tarih Araştırmaları Enstitüsü'nde şu anda misafir araştırmacıdır. Pyne ve onun çalışmaları National Geographic, Inside Higher Education, The Wall Street Journal, ABC, Science Friday, WHYY, KERA, Wisconsin Public Radio, ve Talk Nerdy'de öne çıkmıştır.
Yaşamının erken dönemi ve eğitim
Pyne, babası Stephen J. Pyne'ı ve annesi Sonja'yı "birçok şeyi merak ederek" onu bilime devam etmeye teşvik ettikleri için övüyor. Pyne, yüksek öğrenim görmeye başladığında ana dalı İngilizce'ydi. Her ikisi de Arizona Eyalet Üniversitesi'nden olmak üzere, antropoloji ve tarihe geçerek konularda çift anadal kazandı. Yüksek lisansını Austin Teksas Üniversitesi'nde antropoloji ve biyoloji alanında aldı. Doktorasına arkeoloji öğrencisi olarak başladı ve sonunda Arizona Eyalet Üniversitesi'nden tarih ve bilim felsefesi diploması aldı.
Kariyeri
Pyne'nin ilk kitabı olan The Last Lost World: Ice Agees, Human Origins ve the Invent of the Pleistosene, 2012'de babası Stephen J. Pyne ile birlikte yazdı. O yıl, Drexel Üniversitesi'nde Pennoni Honors College'da akademi üyesi olarak görev yaptı.
Pyne'nin ikinci kitabı Bookshelf, kitaplığın tarihi bir incelemesiydi. Bloomsbury tarafından 2016 yılında "Object Lessons" serisinin bir parçası olarak yayınlandı. Aynı yıl Viking Press, Pyne's Seven Skeletons: The Evolution of the World Most Famous Human Fosil kitabını yayınladı. Seven Skeletons, Lucy ve La Chapelle-aux-Saints 1 dahil "ünlü fosillerin" tarihini sunuyor.
2019'da, Pyne'nin Genuine Fakes: How Phony Things Teach Us About Real Stuff adlı kitabı Bloomsbury tarafından yayınlandı. Kitap, gerçek elmaslar ile laboratuvarda yetiştirilen elmaslar gibi yapay ve "gerçek" şeyler arasındaki farkı inceliyor.
Pyne şu anda Austin'deki Texas Üniversitesi Tarih Araştırmaları Enstitüsü'nde misafir araştırmacıdır. Aynı zamanda serbest yazar olarak da kendini gösteriyor. Bilim ve tarih yazılarını Hyperallergic, the Pacific Standard ve Archaeology'de yayınladı.
Kişisel hayat
Pyne Austin, Teksas'ta yaşıyor. American Alpine Club'ın aktif bir üyesidir.
Lelo burti

Lelo veya lelo burti (Gürcüce: ; Türkçesi "saha topu"), topla oynanan ve oyuncuların birbirine temas ettiği, ragbiye çok benzeyen bir Gürcü halk sporudur. Gürcü ragbi birliği terminolojisinde, lelo kelimesi deneme anlamında kullanılmaktadır. Gürcistan rugby birliğinin popülaritesi bu oyuna atfedilir. Gürcistan hükumeti 2014'te lelo burtiyi geleneksel savaş sanatı hridoli ile birlikte maddi olmayan kültürel mirasları listesine eklemiştir.
Lelo burti oynayan karakterler 12. yüzyılda yazılmış Gürcü epik şiiri Kaplan Postlu Şövalye'de geçmektedir.
Geleneksel çeşitleri
Günümüzde Gürcistan'ın kırsal bölgelerinde oynanan lelo, Antik Çağdan beri Gürcistan'da oynanmaktadır. Eskiden bu sporu yapmak için bir alan ("Lelo") seçilirdi ve oyun şu şekilde oynanırdı:
"Antik çağlarda, lelo takımları birkaç düzine oyuncudan oluşuyordu. Oyuncuların bazen topun peşinden koşarken bir akarsuya girmesi ve karşı tarafa geçmesi gerekiyordu."
Bazen oyun alanı iki akarsuyun arasındaydı. Genellikle komşu köylerin erkeklerinden oluşan iki ekip karşı karşıya gelirdi. Her iki taraftaki oyuncuların sayısı geleneksel olarak belirlenmemişti, ancak takımlar köylerin yetenekli oyuncularından oluşuyordu. Sahanın ortasına büyük, ağır bir top yerleştirildi. Oyunun amacı bu topu nehir üzerinden karşı tarafa taşımaktı.
"Oyun, birkaç kilometre boyunca uzanan engebeli ve geniş bir alanda oynanırdı. Oyuncular mahmuzlar, tepeler, vadiler, engebeli akarsular, bataklıklar ve ormanların içinden geçmek zorunda kalırdı. Oyuncuların amacı, bir köy sınırına veya dağın eteğindeki belirli bir yere topu sokmaktı. Topu ileri doğru hareket ettirmek için herhangi bir yöntem (eller veya ayaklar) kullanılabilirdi. Bazen oyun at üstünde oynanırdı."
Kazanan ekibin köyünde hasadın daha iyi geçeceğini inanılırdı.
Standartlaştırılmış versiyon
Sovyet Dönemi'nde lelo standartlaştırıldı:
" Günümüzde lelo, 90-135 m uzunluğunda ve 60-90 m genişliğindeki bir sahada kesin olarak tanımlanmış kurallara göre oynanmaktadır. Kullanılan top yuvarlaktır ve deriden yapılmıştır. Topun içi çimen, at kılı veya koyun yünü ile doldurulmuştur. 2,5 kg ağırlığındaki top 85-90 cm uzunluğundadır. "
Bu standartlaştırılmış versiyona göre, takımlar rugby gibi 15'er kişiden oluşur. Buna karşın rugby'nin aksine ileri pas serbesttir. Oyuncuların topu rakiplerinin elinden almasına izin verilir, ancak Amerikan futbolunun aksine, topsuz rakiplerin blokajı yasaktır. Ayrıca rakiplerin itilmesi, rakiplere çelme takılması ve oyuncuların üzerinden atlamak da yasaktır. Amaç mak adıyla bilinen topu kalenin ağzına sokmaktır.
Oyuncuların pas vermeden önce topu beş saniye taşımalarına izin verilir. Oyun, otuz dakikalık iki yarı ve on dakikalık moladan oluşur.
Gürcistan: "Lelolar"
Lelolar, Gürcistan'ın milli rugby takımının lakabıdır. Gürcü rugby hayranlarının standart tezahüratlarında Lelo, Lelo, Sakartvelo (Dene, Dene, Gürcistan) der.
Mary Proctor

{{Kişi bilgi kutusu
| ad = Mary Proctor
| resim = Mary Proctor sketch. jpg
| image_size =
| başlık = 9 Eylül 1894 tarihli The New York Timesdaki Proctor eskizi
| doğumadı =
| doğum_tarihi = 1862
| doğum_yeri =
| ölüm_tarihi = 11 Eylül 1957
| ölüm_yeri =
| meslek =
| eş =
| çocuklar =
| ebeveynler = Richard A. ProctorMarty Proctor
}}Mary Proctor''' (1862 11 Eylül 1957) Amerikalı astronomi yaygınlaştırıcıydı. Profesyonel bir gök bilimci olmasa da Proctor, kitapları ve halk için yazdığı makaleleri özellikle çocukları için kaleme aldığı kurgularıyla tanındı.
Erken dönem
Mary Proctor, Mary ve Richard Proctor'un kızı olarak Dublin, İrlanda'da doğdu. Proctor'un annesi 1879'da öldü. Babası 1881'de yeniden evlendi ve ailesi, 1882'de Saint Joseph, Missouri'ye yerleşerek Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti.
Proctor'un babası, İngiliz bir astronomi yaygınlaştırıcı, öğretim görevlisi ve yazardı. Proctor babasına çalışmalarında sık sık yardım eder, kütüphanesine bakar ve kitaplarının ispatlarını yayınlanmadan önce düzeltirdi. 1898'de London College of Preceptors'tan mezun oldu.
Mars'taki bir kratere babasının adı verildikten sonra, aydaki bir kratere de kendisinin anısına Proctor adı verilmiştir.
Kariyeri
1881'de Proctor, babasına Knowledge adlı bir dergiyi kurulmasında ve yayınlanmasında yardım etti. Karşılaştırmalı mitoloji konusunda bir dizi makale yazdı. 1893 Dünya Kolomb Sergisi'nde olumlu karşılandıktan sonra, sonunda bir astronomi hocası olarak bir kariyere adımını attı. Bir Kitap uzunluğundaki ilk albümü Stories of Starland'' (1898), New York City Eğitim Kurulu tarafından kabul edildi. Columbia Üniversitesi'nde okurken özel okullarda astronomi öğretmeni olarak çalıştı.
Çalışmaları
Proctor gazeteler, dergiler için birçok makale yazdı ve çok sayıda popüler kitap yayınladı. Makaleleri ve kitapları çoğunlukla genç okuyuculara yönelikti, bu da ona "çocukların astronomu" lakabını kazandırdı. Kitaplarının okunması kolay, doğru, bilgilendiriciydi ve resimleri iyi seçilmişti. Birçok profesyonel gök bilimci tarafından tanınan ve saygı duyulan Proctor, 1897'de British Astronomical Association'ın ve 1898'de American Association for the Advancement of Science'ın seçilmiş bir üyesi oldu. 1916'da Kraliyet Astronomi Topluluğu'na da üye olarak seçildi.
Mark Brown

Mark Brown, Cooklu siyasetçi. Brown, Polinezya ada öbeği içerisinde, Büyük Okyanus'un güneyinde yer alan, kendi kendine yöneten, bağımsız bir ülke olan ancak Yeni Zelanda ile ilişkili devlet statüsünde olan Okyanusya ada ülkesi Cook Adaları'nda 1 Ekim 2020 tarihinden bu yana başbakanlık makamında bulunmaktadır.
2010 yılında bu yana görevi yürüten başbakan Henry Puna'nın haziran ayında Pasifik Adaları Forumu genel sekreterliğine adaylığını koyabilmek adına görevinden istifa edeceğini açıklamasının ardından, 1 Ekim 2020 tarihinde yemin ederek başbakanlık görevini üstlenmiştir.
Brown 14 Haziran 2018 tarihinden başbakan olarak yemin ettiği tarihe kadar Puna kabinesinde başbakan yardımcısı olarak görev almaktaydı.
Hakikat Rızayeva

Hakikat Ali kızı Rızayeva (); 20 Mayıs 1907, Lenkeran - 2 Ağustos 1969, Bakü), Azeri oyuncu ve halk müziği, opera ve pop şarkıcısı.
Kariyer
Hakikat Rızayeva, Lenkeran (Güneydoğu Azerbaycan) yakınlarındaki küçük bir köyde doğdu. Babası, on sekiz aylıkken zatürreden öldü. Annesi daha sonra ikinci kez, Hakikat'ın "mükemmel bir Müslüman kız" imajına uymasını engelleyen akademik ve sanatsal çabalarını sürdürmesini yasaklayan dini bir fanati ile ikinci kez evlendi. Bununla birlikte, 1917'de Maryam Bayramalibeyova'nın Lenkeran'daki laik Uns Kız Okulu'na gitmeye başladı ve burada çeşitli etkinlikler, oyunculuk ve şarkı becerilerinin gelişmesine yardımcı oldu. Sovyetleşmeden sonra, Rızayeva ortaöğretim sonrası derece almak için Bakü'ye taşındı. Amatör bir tiyatro kampüsünde oyunculuk yaparken opera ve profesyonel tiyatro sanatlarına ilgi duydu. Besteci Müslüm Magomayev tarafından test edildikten sonra ailesinin isteği dışında Azerbaycan Opera Tiyatrosu'da çalıştı. O zaman, yirmi yaşında, Rızayeva dinsel gelenekleri tamamen terk etmeye ve akrabalarıyla tedirginlik yaşamasına rağmen kendini oyunculuğa adamaya karar verdi. Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'na profesyonel muğam (Azeri halk müziği türü) ve opera eğitimi almak üzere kabul edildi. On beş yıl boyunca opera sanatçısı Hüseynkulu Sarabski ile sahne aldı. 1930 ve 1934'te üç filmde de rol aldı. Hakikat Rızayeva, 1943'te Azerbaycan Halk Sanatçısı olarak tanındı ve 1952'de emekli olana kadar Opera Tiyatrosu'nda oyunculuğa devam etti. En ünlü rolleri Arap Zangi ve Sanam rolüdür.
Opera Tiyatrosu'nun sahne sorumlusu Hüseyin Rızayev ile evlendi ve üç çocuğu oldu. İki oğlu profesyonel müzik kariyerine devam ederken kızları Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nda edebiyat öğretmeni oldu.
Zeynep Yıldız

Zeynep Yıldız, (d. 1992) Türk siyasetçi ve avukat. TBMM 27 ve 28. dönem AK Parti Ankara milletvekilidir.
Hayatı ve kariyeri
1992 yılında Ankara'nın Keçiören ilçesinde dünyaya gelmiştir. İlk ve ortaöğretimini TED Ankara Kolejinde gerçekleştirmiştir. Daha sonra, Bilkent Üniversitesi Hukuk Fakültesindeki öğrenimini de 2014 yılında tamamlamıştır. Uluslararası bir hukuk bürosunda çalışmış olan Yıldız, bilişim sektöründe hizmet veren bir şirkette de çalışmıştır. AK Parti Ankara İl Gençlik Kolları Siyasi ve Hukuki İşler Başkan Yardımcılığı, AK Parti Gençlik Kolları 5. Dönem Genel Başkan Yardımcılığı ve Halkla İlişkiler Başkanlığı da yapmış olan Yıldız, AK Parti 3. Olağanüstü Kongresi ile Merkez Disiplin Kurulu üyeliğine seçilmiştir. AK Parti Genel Merkez Tanıtım ve Medya Başkan Yardımcılığı görevini de üstlenmiştir. Halihazırda AK Parti Genel Merkez Bilgi Teknolojileri başkan yardımcısıdır. Bunun yanı sıra Avrupa Konseyi Parlementerler Meclisinde Türkiye'yi temsil etmektedir. İngilizce, Fransızca ve Almanca bilmektedir.
Nairi Zaryan

Nairi Zaryan (gerçek adı Hayastan Yeghiazarian, , 31 Aralık 1900, Kharakonis, Van yakınlarında, Osmanlı İmparatorluğu - 12 Temmuz 1969, Erivan) Ermeni şair ve yazar, Ermeni SSC Barış Savunma Komitesi başkanı.
Ermeni Soykırımı'ndan kurtulup 1915'te Ermenistan'a taşınmıştır. Erivan Devlet Üniversitesi mezunudur. "Rushan Rock" (1930) şiirinde "bir Ermeni köyünün sosyalist direnişini" göstermiştir. "Hatsavan" (1937-47) adlı romanı kolektifleştirme sürecine adanmıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında Zaryan çok sayıda şiir ve not yayınladı ve 1943'te "The voice of Homeland" şiirini bitirdi. 1946'da tarihi trajedisi olan Ara Geghetsik'i yayınladı.
Eve teasing

Eve teasing, cinsel taciz veya cinsel saldırı için kullanılan bir örtmecedir. Hindistan, Pakistan, Bangladeş ve Nepal başta olmak üzere Güney Asya'da kullanılır. "Havva" (Eve) adı, Kitab-ı Mukaddes'in Adem ve Havva ile ilgili yaratılış öyküsüne gönderme yapar. Gençlikte suçla ilgili bir sorun olarak kabul edilen, ciddiyeti cinsel açıdan müstehcen sözlerden, halka açık yerlerde fırçalamaktan ve tacizden el yordamına kadar değişen bir cinsel saldırganlık biçimidir. Hindistan Ulusal Kadın Komisyonu, ifadenin daha uygun bir terimle değiştirilmesini önerdi. Onlara göre terimin Hint İngilizcesindeki anlam kökenleri göz önüne alındığında, Havva'nın baştan çıkarıcı doğasına atıfta bulunur ve sorumluluğu kadına bir alay olarak yükler. Kızlarla alay etmek, onlara yorum yapmak, onları taciz etmek ve kasıtlı olarak rahatsız etmek; "eve teasing" olarak adlandırılır.
Eve teasing genellikle kamusal alanlarda, sokaklarda ve toplu taşıma araçlarında meydana gelir. Bölgeye yönelik bazı rehber kitaplar; kadın turistleri, muhafazakar kıyafetler giyerek bu tür erkeklerin dikkatini çekmemeleri konusunda uyarmaktadır. Bununla birlikte bu tür taciz, muhafazakar kıyafet giyen Hint ve yabancı kadınlar tarafından bildirilmiştir.