turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Alpine Dachsbracke

Alpine Dachsbracke (alm. Alpenländische Dachsbracke), Avusturya menşeli koku tazısı türünde küçük bir köpek ırkıdır. Alpine Dachsbracke, yaralı geyiklerin yanı sıra yaban domuzu, tavşan ve tilkinin de izini sürmek için yetiştirildi. Soğuduktan sonra bile bir izi takip etmede oldukça etkilidir. Alpine Dachsbracke köpeği çok dayanıklıdır ve Avusturya'nın menşe ülke olduğu söylenir.
Tarih
Alpine Dachsbrackeler, diğer Bracker gibi, 19. yüzyılın ortalarına tarihlenebilir. Dachsbrache, daha büyük Dachshund'lar küçültülerek oluşturuldu. Bir zamanlar Alman kraliyet ailesinin favorisiydi. 1880'lerde Alpine Dachsbracke, Habsburglu Veliaht Prens Rudolf'a Mısır ve Türkiye'ye yapılan av gezilerinde eşlik etti.
İngilizce konuşulan ülkelerde Alpine Dachsbracke'yi tanıyan tek büyük köpek kulübü United Kennel Club'dır. Koku tazısı gruplarındadır ancak Fédération Cynologique Internationale ırk standardını kullanırlar. Cins ayrıca bir dizi küçük sicil kulüpleri, av kulüpleri ve internet tabanlı köpek sicil işletmeleri tarafından da tanınır.
Amerikan Eskimo köpeği

Amerikan Eskimo köpeği, Almanya menşeli bir evcil köpek ırkıdır. Amerikan Eskimo köpeği Spitz ailesinin bir üyesidir. Cinsin ataları Alman Spitz köpeğiydi ancak Birinci Dünya Savaşı sırasında Amerikadaki Alman karşıtı duyarlılık nedeniyle "Amerikan Eskimo Köpeği" olarak yeniden adlandırıldı. Modern Amerikan Eskimo köpekleri Alman Spitz Gross (veya köpeğin boyuna bağlı olarak Mittel) olarak ihraç edilmiş olsa da, cinsler farklılaşmıştır ve standartlar önemli ölçüde farklıdır. Amerikan Eskimo köpeği bir bekçi köpeği ve refakatçi köpek olarak hizmet etmenin yanı sıra, bir sirk performansçısı olarak 1930'larda ve 1940'larda Amerika Birleşik Devletleri'nde yüksek derecede popülerlik kazandı.
Amerikan Eskimo köpeğinin oyuncak, minyatür ve standart olmak üzere üç farklı boyda çeşidi vardır. Japon Spitz, Danimarka Spitz, Volpino Italiano, Alman Spitz ve Samoyed ile ortak bir benzerliği paylaşırlar.
Sağlık
Köpeklerde gözyaşı lekesi olabilir. ]
Boyutlar
Amerikan Eskimo köpeklerinin üç farklı boyutu vardır:
Oyuncak: 2230 cm ve 2,274,5 kilogram
Minyatür: 3040 cm ve 4.59 kilogram
Standart: 3850 cm ve 6.818 kilogram
Krabat

Krabat (), Sorb folklorunda yer alan ve "Wendish Faust" olarak da adlandırılan bir karakterdir. Kayıtlarda kendisine ilk olarak 1837'de rastlanılan karakter, 19. yüzyılda kötü bir büyücüden bir halk kahramanına ve faydalı bir hileciye evrildi.
Kökenleri
Halk masalının tarihi kaynağı, 1691'de Saksonya Elektörü John George III tarafından Hoyerswerda yakınlarındaki Groß Särchen'de (günümüzde Lohsa'nın bir parçası) bir mülk veren bir Croat (Crabat) süvari komutanı olan Johannes Schadowitz'dir (1624-1704).
Analizi
Krabat'ın kötü güçlere sahip kötü bir büyücünün çıraklığının öyküsü, folklor çalışmalarında Aarne-Thompson-Uther ATU 325, "Büyücünün Çırağı" olarak sınıflandırılabilir.
Yayılımı
Halk masalı, en önemlisi, bugün Hoyerswerda şehrinin bir bölgesi olan ve Krabat'ın büyücü güçlerini öğrendiği söylenen Čorny Cholmc yerleşim yeri olan Lausitz bölgesini merkez alır.
Uyarlamalar
Krabat'ın hikayesi birkaç romana uyarlandı:
Mister Krabat (Usta Krabat) (1954), Měrćin Nowak-Njechorński.
Die Schwarze Mühle filminin dayandığı Jurij Brezan'ın Čorny mlyn (Kara Değirmen) (1968) adlı filmi
Otfried Preußler'den Krabat (1971), Doğu Alman TV Filmi Die schwarze Mühle (1975), Çek filmi Čarodějův učeň (1977) ve Alman Krabat (2008) filmlerinden ilham aldı. Alman Gotik grubu ASP'nin Krabat albümü de efsanenin bu versiyonundan esinlenmiştir.
Boerboel

Boerboel [ˈBuːrbul], Güney Afrika kökenli karabaşlı ve kısa tüyleri olan büyük mastiff tipi bir köpektir. Bu köpek ırkı büyüktür, güçlü kemik yapısı ve iyi gelişmiş kasları vardır. Kendinden emin ve güçlü bir hareketle kendini taşır, korkusuzdur ve tehdit edildiğinde cesaret gösterir.
Boerboel adı Afrikaanca çiftçi anlamına gelen boer ve bulldog anlamına gelen "boelhond" kelimesinin kısaltması olan "boel" sözcüklerinden türemiştir.
Sağlık
Boerboels genellikle sağlıkları ile bilinir. Bununla birlikte Boerboels, kalça veya dirsek displazisi, vajinal hiperplazi, ektropiyon ve entropiyondan muzdarip olabilir. Son zamanlarda, boerboel ırkında juvenil epilepsi (metabolik değişiklikler veya stresin neden olduğu ataklarla birlikte) ortaya çıktı. Bir boerboel'in davranışı ve rahatlığı zamanla değişebilir. Ortalama yaşam beklentisi on ila on iki yıldır.
Kısıtlamalar
2002'de Romanya, Boerboel'in ithalatını yasakladı ve köpeğe sahip olmalarına izin veren bir mahkeme emri olmadan sahiplenilmesini engelledi.
2010 yılında Boerboel Danimarka'da yasaklandı.
2011 yılında Rusya, zorunlu kayıt ve sertifikasyona tabi olan Boerboel'i "özellikle tehlikeli bir cins" olarak tanımladı.
Ukrayna, Boerboel'i zorunlu mikroçip, ağızlık ve hukuki sorumluluk sigortasına tabi olan tehlikeli bir köpek olarak sınıflandırdı.
Boerboel ayrıca aşağıdaki ülkelerde yasaklanmıştır:
Fransa
Fairfield, Iowa
Katar
Cenevre, İsviçre
Mauritius
Bermuda
Boerboel'in ithalatı şu ülkelerde yasa dışıdır/yasaklanmıştır:
Singapur - şu anda var olan köpeklerin 100.000 $'dan az olmamak üzere sigortası, sterilizasyonu, mikroçipi ve ağızlığı olması gerekiyor.
Danimarka - şu anda var olan köpekler her zaman halka açık yerlerde ağızlıklı ve tasmalı olmalıdır.
Romanya - sahipler en az 18 yaşında olmalı ve bu cins bir köpeğe sahip olmaya psikolojik olarak uygunluk sertifikasına sahip olmalıdır.
Tunus
Faroe Adaları
Turks ve Caicos Adaları
Boston teriyeri

Boston teriyeri, Amerika Birleşik Devletleri menşeli bir köpek ırkıdır. Bu "Amerikan Beyefendisi", 1893'te American Kennel Club tarafından sportif olmayan bir cins olarak kabul edildi. Bu cinsi AKC standardından ayırt ederken renk ve işaretler önemlidir. Siyah, çizgili (brindle) veya beyaz işaretli olmalılar. Boston teriyerleri, kısa kuyruklu ve dik kulaklarıyla küçük ve kompakttır. AKC, çok zeki olduklarını ve çok kolay eğitildiklerini söylüyor. Arkadaş canlısıdırlar ve bazen inatçı olabilirler. Bir Boston teriyerinin ortalama ömrü yaklaşık 11 ila 13 yıldır. Kısa burunları vardır, bu genellikle yaşamın ilerleyen dönemlerinde solunum sorunlarına neden olabilir, bu da düşük bir yaşam beklentisine neden olur.
American Kennel Club, Boston teriyeri 2019'un en popüler 21. türü olarak sıraladı.
Broholmer

Danimarka Mastifi olarak da bilinen Broholmer, Danish Kennel Club ve Fédération Cynologique Internationale tarafından tanınan Danimarkalı büyük bir mastif ırkıdır. Zenginlerin evlerinde bekçi köpeği olarak kullanılmıştır. Cinsin sayıları II. Dünya Savaşı sırasında ciddi şekilde azaldı ancak köpek 1970'lerde başarılı bir geri dönüş yaptı.
Mastifler
Danimarka kökenli köpek ırkları
Brezilya mastifi

Brezilya Mastifi veya Fila Brasileiro, Brezilya'da geliştirilmiş büyük bir işçi köpeği ırkıdır. Üstün izleme yeteneği, saldırganlığı ve affetmeyen, aceleci mizacıyla bilinir. Fila, avına saldırmak yerine onu tuzağa düşürür ve avcının gelmesini bekler. Bu nitelikleri nedeniyle Fila Brasileiro bir bekçi köpeği, sürüler için sığır köpeği ve büyük bir av alanını kontrol eden av köpeği olarak kullanılır. Fila Brasileiro 18. yüzyılda Brezilya'da kölelik yasal hale geldiğinde kaçak köleleri zarar görmeden efendilerine iade etmek için kullanıldı.
Hukuki durum
Fiji, Birleşik Krallık, Norveç, Malta ve Kıbrıs'ta mahkemeden alınmış özel bir muafiyet olmaksızın bu köpeklerden herhangi birine sahip olmak yasa dışıdır. Avustralya'da, Queensland, Yeni Güney Galler, Victoria, Güney Avustralya ve Batı Avustralya eyaletlerinde Fila, kısıtlanmış veya yasaklanmış bir türdür. İthalat da yasaktır. Yeni Zelanda ve Trinidad ve Tobago'da otomatik olarak tehlikeli bir köpek olarak sınıflandırılırlar yani ithal edilemezler ve erkeklerin kısırlaştırılması gerekir.
Polotsk Devlet Üniversitesi

Polotsk Devlet Üniversitesi ( ) Belarus Cumhuriyeti'nde Polotsk'ta yer alan bir yüksek öğretim kurumudur.
Tarihi
Polotsk'taki yüksek öğrenim eski geleneklere sahiptir. 1581'de Cizvit Koleji Polotsk'ta kuruldu. 12 Ocak 1812'de Kolej, Rusya İmparatoru I. Aleksandr'ın buyruğuyla Polotsk Cizvit Akademisi olarak yeniden düzenlendi. Akademi, 1812-1820 yılları arasında faaliyetteydi ve Belarus topraklarındaki ilk yüksek öğrenim kurumuydu.
14 Temmuz 1968'de Belarus Politeknik Enstitüsü'nün Novopolotsk şubesi kuruldu. 10 Şubat 1969'da BPE'nin Novopolotsk şubesinin Belarus Teknoloji Enstitüsü'ne taşınmasına karar verildi. 1 Ocak 1974'ten bu yana, adını Belarus Leninist Genç Komünist Ligi'nden alan Novopolotsk Politeknik Enstitüsü oldu. 14 Eylül 1993'te Novopolotsk Politeknik Enstitüsü Polotsk Devlet Üniversitesi olarak yeniden düzenlendi.
2005'ten beri Tarih ve Filoloji Fakültesinin ve 2008'den beri Bilgi Teknolojileri Fakültesinin çalışma süreci Polotsk'taki eski Cizvit Koleji'nde yürütülmektedir. 2016 yılından beri Hukuk fakültesi ve Beden Eğitimi Fakültesi Mezhdurechye'de bulunmaktadır.
Üniversite sembolleri
PSU'nun resmi sembolleri vardır: bayrak, amblem ve marş. Polotsk Devlet Üniversitesi marşının sözleri Hienadz Buraukin tarafından yazılmıştır.
Günümüzde
Çalışma süreci ve araştırma faaliyeti 500 öğretim üyesi (19 Bilim Doktoru ve 167 Doktora dahil) tarafından yürütülmektedir. Üniversitede 75 multimedya sınıfı, 30'dan fazla bilgisayar sınıfı vardır. Polotsk Devlet Üniversitesi, Yüksek Sınav Kurulunun bilimsel yayınlar listesinde yer alan Vestnik of Polotsk State University»nin de yayımlanmasını sağlar.
Dajti Millî Parkı

Dajti Milli Parkı (), Arnavutluk'un merkezinde yer alan, 1966 yılında kurulan ve 2006 yılından bu yana alana yayılan bir milli parktır. Park, Adriyatik Denizi'nin doğusunda ve Tiran'ın doğusunda yer almaktadır. Bölge, Arnavutluk Korunan Alanlar Dairesi (AKZM) ve Tiran Belediyesi Parklar ve Rekreasyon Dairesi (APR) arasında paylaşılan yetki alanı içinde bulunmaktadır. Kuzeybatıda Shtamë Geçidi Milli Parkı, batıda Kraste-Verjon Koruma Alanı ve doğuda Mali me Gropa-Bizë-Martaneş Koruma Alanı ile çevrilidir. Park, çok çeşitli ekosistemler ve biyolojik çeşitlilik için elverişli koşullar sunan, son derece parçalı, sağlam bir topoğrafya ile dikkat çekmektedir.
Uluslararası Doğa Koruma Birliği (IUCN) parkı Kategori II olarak listelemiştir. Park, Plantlife tarafından uluslararası öneme sahip Önemli Bitki Alanı olarak kabul edilmiştir.
2019 yılında, Fushe Dajt'ta SH47 yolu üzerinde TV ve Radyo kulelerinin yanında bulunan yeni Dajti Mt Ulusal Parkı turist bilgi merkezi hizmete açıldı.
Bölge, Dajti Ekspres Teleferiği ve Macera Parkı'nın yanı sıra, bölgenin hafif yemek geleneğine göre yerel yemekler sunan uzun süredir devam eden geleneksel restoranlarıyla ünlüdür.
Jeolojisi
yüksekliğe ulaşan bir dağ silsilesi olan Dajti masifi, Dajti'nin yanı sıra güneyde Priska, merkezde Tujani ve kuzeyde Brari'den oluşur. Dağa tırmananlar, Tiran şehrine ve bölgedeki dağlara hakim manzaraları seyredebilmektedir. Panoramik görüntüsü nedeniyle burası Tiran Balkonu olarak adlandırılmıştır. Tiran'ın ana su kaynaklarından biri olan Bovilla Baraj Gölü, dik kayalıkların ve bir kanyonun bulunduğu Brar'ın kuzeydoğusunda yer almaktadır. Parkın Erzen Nehri boyunca uzanan diğer ucunda, nehrin oluşturduğu Skorana Boğazı'nda bulunan tarih öncesi Pëllumbas Mağarası bulunur. Bir başka doğal cazibe merkezi, Shëngjergj köyü yakınlarında bulunan Shëngjini Şelaleleri'dir.
Flora ve fauna
Dajti'nin çeşitli jeolojisi ve topoğrafyası, çeşitli flora ve fauna ile sonuçlanmıştır. Çok sayıda kır çiçeğinin bulunduğu ormanlar ve dağ manzaralarının yanı sıra çok sayıda memeli hayvan da koruma altındadır. Parkta yaban domuzu, Avrasya kurdu, kızıl tilki, Avrupa tavşanı, boz ayı, sincap ve Avrupa yaban kedisi yaşamaktadır. Dağların alçak kesimlerinde bitki örtüsü çalılık ve fundalık, mersin ve fragariadan oluşur. Meşe, kayın ve akçaağaç ormanları ve 1.000 m rakımın üzerindeki bazı kozalaklı ağaçların arasında seyrek olarak görülür ve yaklaşık 600-1.000 m yükseklikte hakim bitki örtüsüdür. Kayalık tepeler seyrek bitki örtüsüne sahiptir.
Orman yangınları ve ormansızlaşma
2010'larda, ormansızlaşma dağda büyük bir sorun haline geldi. 2012 yazında ve 2019 ilkbaharında orman yangınları, Priska zirvesinde 10 hektarlık ormanın ve 2017'de kısmen Dajti'nin yanmasına neden oldu ve yetkililer yangınlara sadece helikopterlerle müdahale edebildi. Zirvelerde meydana gelen hasar büyüktü ve Tiran'dan açıkça görülebilmekteydi.
Orman yangınları her yıl daha sık meydana gelirken, hiçbir sorumlu yangınlardan dolayı hüküm giymedi.
Pëllumbas Mağarası

Pëllumbas Mağarası (), Arnavutluk'un merkezinde, Tiran ilindeki Pëllumbas köyüne yakın bir konumda bulunan Skorana Boğazı'nda bulunan bir karst mağarasıdır. Adriyatik'ten yaklaşık yükseklikte, yüksekliğe yükselen bir dağ zinciri olan Dajti'nin yamaçlarında yer almaktadır. Mağara, Avrupa'da bulunan altı karstik mağaradan biridir.
Mağara genişliğe ve yüksekliğe ulaşan uzunluğa sahiptir. Küçük boyutuna rağmen ülkenin en güzel mağaralarından biri olarak kabul edilir ve çok sayıda ziyaretçi çeker. Dajti Milli Parkı sınırları içinde yer almaktadır ve Çevre Bakanlığı tarafından ulusal ve uluslararası öneme sahip bir tabiat anıtı olarak kabul edilmiştir. Kompleksin önemi, Paleolitik döneme tarihlendirilen eski insan kültürünün kalıntılarından kaynaklanmaktadır. Mağarada 10.000 ila 400.000 yıl önce soyu tükenmiş mağara ayısı yaşamaktaydı.
Cizre Belediyespor

Cizre Belediyespor veya sponsorluk anlaşması gereği Rams Global Cizre Belediyespor, Şırnak'ın Cizre ilçesinde kurulmuş spor kulübüdür. Kulübün erkek voleybol takımı, 2022-23 sezonunda da Efeler Ligi'nde mücadele etmekte olup maçlarını ise Şırnak Spor Salonu'nda oynamaktadır.
Başarıları
Balkan Kupası;
Şampiyon (1): 2022
Sviri

Sviri (Gürcüce: ; okunuşu: "sivri"), Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Ahaltsihe Belediyesi'nde bir köydür. Ahaltsihe Havzasında, deniz seviyesinden 1.340 metre yükseklikte yer alır. Ahaltsihe kentine 10 km uzaklıktadır.
Sviri, Boga ve Tatanisi köyleriyle birlikte Sviri temini oluşturmaktadır ve bu teminin merkezidir.
Tarihçe
Sviri, eski Gürcücede "muhafız", "koruyucu" anlamına gelir. Bu ad köyde var olan bir kalenin yerine getirdiği görevle bağlantılı verilmiş olabilir. Gürcistan'da Sviri adını taşıyan başka yerleşmeler de bulunmaktadır.
Gürcistan'ın önemli tarihsel bölgesi olan Mesheti'de yer alan Sviri'nin 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde yer alması, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Osmanlılar Sviri'yi, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan 1578'de ele geçirdi. Söz konusu Osmanlı tahrir defterine göre köyde, ispenç vergisi vermekle yükümlü 19 hane yaşıyordu. Hane reislerinin kayıtlı adları o tarihte Sviri'nin Hristiyan Gürcü köyü olduğunu göstermektedir. Bu tarihte Sviri'de buğday, arpa, çavdar, darı, nohut, mercimek, keten tohumu tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu. Osmanlı idaresinin Svir () biçiminde kaydettiği Sviri, Ahısha livasının Güney nahiyesine bağlıydı.
Sviri, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Çarlık Rusyasının eline geçti ve bu imparatorluğun bir parçası olan Gürcistana yeniden katıldı. Osmanlı idaresi sırasında Müslümanlaşmış olan köyde 1870 yılında 47 hane yaşıyordu.
Nüfus
Sviri köyünde 2014 yılı verilerine göre 436 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu Gürcülerden oluşuyordu.
Thun Gölü

Thun Gölü (), İsviçre'nin Bern kantonunda bulunan bir göldür. Göl, İsviçre Alpleri'nde yer almakta olup adını Thun kentinden almaktadır.
Gölün son buzul döneminden sonra oluştuğu tahmin edilmektedir. 10. yüzyıldan sonra, iki gölün birleştirildiği Brienz Gölü'nden Wendel Gölü olarak ayrıldı. Gölün drenaj havzasının doruk noktası, deniz seviyesinden 4.274 metre yükseklikte bulunan Finsteraarhorn'dur.
Thun Gölü'nün yaklaşık 2.500 km2'lik su toplama alanı, yoğun yağışlardan sonra sık sık yerel sellere neden olmaktadır. Bunun nedeni, gölü boşaltan Aare Nehri'nin aşırı yüzey akışını idare etme kapasitesi sınırlı olmasıdır. Göl, kendisinden 6 metre daha yüksek olan güneydoğuya Brienz Gölü'nden ve Kander dahil Oberland'daki çeşitli akarsulardan beslenmektedir.
1835'te, yolcu buharlı gemileri gölde düzenli olarak çalışmaya başladı. Blümlisalp gibi yerel demiryolu şirketi BLS AG tarafından işletilen on yolcu gemisi Interlaken ve Thun kentlerine hizmet vermektedir. Interlaken ve Thun gemi kanalları gölü sırasıyla Interlaken Batı ve Thun tren istasyonlarına bağlamaktadır.
II. Dünya Savaşı'nın ardından ve 1964'e kadar İsviçre hükumeti kullanılmayan cephaneleri Thun Gölü'ne attı. Boşaltılan mühimmat miktarının 3.000 ila 9.020 ton arasında olduğu bildirilmektedir.
Brienz Gölü

Brienz Gölü (), İsviçre'nin Bern kantonunda bulunan bir göldür. Göl, İsviçre Alpleri'nde yer almakta olup adını Brienz köyünden almaktadır.
Göl, doğu ucunda Aare Nehri'nin üst kesimlerinden, güney kıyısındaki Giessbach, gölün 2.000 metreden fazla yukarısındaki yüksek Faulhorn ve Schwarzhoren'in dik, ormanlık ve kayalık tepelerinden ve güneybatı köşesinde Grindelwald ve Lauterbrunnen vadilerinden akan Lütschine Nehri tarafından beslenir. Batı ucundaki Aare Nehri'nin diğer bir kısmına doğru akar. Gölün drenaj havzasının doruk noktası, deniz seviyesinden 4.274 metre yükseklikte bulunan Finsteraarhorn'dur.
Gölün adını aldığı Brienz köyü, doğu ucunun kuzey kıyısında yer almaktadır. Batıda göl, komşu Thun Gölü'nden ayıran bir kara dili olan Bödeli tarafından sonlandırılır. Bönigen köyü, Bödeli'nin göl cephesini kaplarken, daha büyük tatil beldesi Interlaken, Aare'nin iki gölü arasında uzanmaktadır. Iseltwald köyü güney kıyısında, Ringgenberg, Niederried bei Interlaken ve Oberried am Brienzersee köyleri ise kuzey kıyısında yer almaktadır.
Göl besin bakımından fakirdir ve dolayısıyla balıkçılık çok önemli bir geçim kaynağı değildir. Buna rağmen 2001 yılında 10.000 kg balık yakalandı.
Gölde 1839'dan beri yolcu gemileri işletilmektedir ve günümüzde gölde beş yolcu gemisi bulunmaktadır. Gemiler, yerel demiryolu şirketi BLS AG tarafından işletilmektedir ve Aare Nehri'nin 1,3 km uzunluğundaki gezilebilir şeridini kullanarak eriştikleri Interlaken Doğu tren istasyonunu, Brienz ve diğer göl kenarı yerleşim yerlerine bağlamaktadır. Gemiler ayrıca ünlü Giessbach Şelaleleri'ne tırmanan bir füniküler olan Giessbachbahn'a da bağlanır.
Brünig demiryolu hattı, yerel bir yolla birlikte gölün kuzey kıyısını takip ederken, A8 otoyolu gölün güney kıyısının üzerinde alternatif ve çoğunlukla tünelli bir güzergaha sahiptir.
Gibson-Fawcett Ödülü

Gibson-Fawcett Ödülü, malzeme kimyası alanındaki olağanüstü çalışmaları takdir etmek için her iki yılda bir Kraliyet Kimya Derneği (Royal Society of Chemistry) tarafından verilir. Ödül için, özellikle yapılan işin özgünlüğü ve bağımsızlığı vurgulanmaktadır. Ödül 2008 yılında oluşturuldu ve Malzeme Kimyası Bölümü Ödül Komitesi tarafından verildi. Yalnızca 40 yaşın altındaki araştırmacılara verilebilmektedir.
Tarihçe
Ödül, kimyasal reaksiyonlarda yüksek basıncın rolü üzerine Anton Michels ile birlikte çalışan seçkin kimyagerler Reginald Gibson ve Eric Fawcett'in adını almıştır. Bu, polietilenin keşfine yol açtı.
Kazananlar
De Gennes Ödülü

De Gennes Ödülü (daha önce, Malzeme Kimyası Ödülü olarak biliniyordu) malzeme kimyası alanındaki olağanüstü ve istisnai çalışmalar için Kraliyet Kimya Derneği (Royal Society of Chemistry) tarafından 2008 yılında oluşturuldu ve iki yılda bir verilmeye başlandı. De Gennes Ödülü, Pierre-Gilles de Gennes'in çalışmalarını onurlanlandırmak adına onun adını taşımaktadır.
De Gennes Ödülü'nü alan kişi, 5.000 £, bir madalya ve bir sertifika alır, ayrıca Birleşik Krallık'ta bir konferans turu gerçekleştirir.
Pierre-Gilles de Gennes, 1932'de Fransa'nın Paris şehrinde doğdu. Ecole normale supérieure'den 1955 yılında mezun olduktan sonra, de Gennes Atom Enerjisi Merkezi'nde (Saclay) araştırma mühendisi olarak çalışmaya başladı. Berkeley Kaliforniya Üniversitesi'nde kısa bir süre çalıştıktan ve Fransız Donanması'nda 27 ay geçirdikten sonra de Gennes, Orsay'da bulunan Paris Üniversitesi'nde yardımcı doçent olarak akademisyen kadrosuna girdi. Orsay de Gennes'te geçirdiği süre boyunca süperiletkenler ve sıvı kristaller üzerinde çalıştı.
1991'de Pierre-Gilles de Gennes, sıvı kristaller gibi malzemelerdeki düzen ve düzensizlik arasındaki sınır çizgilerini incelediği araştırma nedeniyle Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.
Kazananlar
Kaynak: Kraliyet Kimya Derneği
2009 (2009): Matthew Rosseinsky, Liverpool Üniversitesi.
2011 (2011): Steve Mann, Bristol Üniversitesi.
2013 (2013): Professor Susumu Kitagawa, Kyoto Üniversitesi.
2015 (2015): Professor Mercouri Kanatzidis, Northwestern University
2017 (2017): Professor Ian Manners [Wikidata], Bristol Üniversitesi
2019 (2019): Professor Eugenia Kumacheva, Toronto Üniversitesi
İsviçre Tarihsel Sözlüğü

İsviçre Tarihsel Sözlüğü ( ; ), bir İsviçre tarih ansiklopedisidir. Ansiklopedi 1998 yılında kurulmuş olup İsviçre tarihi hakkında modern tarihsel araştırmanın sonuçlarını daha geniş bir izleyici kitlesinin erişebileceği bir şekilde dikkate almayı amaçlamaktadır.
Ansiklopedi, İsviçre Beşeri Bilimler ve Sosyal Bilimler Akademisi ve İsviçre Tarih Kurumu himayesinde bir vakıf tarafından yayınlanır ve ulusal araştırma hibeleri ile finanse edilir. Merkez ofislerdeki 35 kişilik bir personelin yanı sıra, katkıda bulunanlar arasında 100 akademik danışman, 2500 tarihçi ve 100 çevirmen bulunmaktadır.
Sürümleri
Historisches Lexikon der Schweiz (HLS), Schwabe AG, Basel, (2002)
Dictionnaire historique de la Suisse (DHS), Editions Gilles Attinger, Hauterive, (2002)
Dizionario storico della Svizzera (DSS), Armando Dadò editore, Locarno, (2002)
Lexicon Istoric Retic (LIR), Kommissionsverlag Desertina, Chur, (vol.1: Abundi à Luzzi), (vol. 2: Macdonald à Zwingli)
John B. Goodenough Ödülü

John B. Goodenough Ödülü, malzeme kimyası alanına katkıları ödüllendirmek amacıyla Kraliyet Kimya Derneği (Royal Society of Chemistry) tarafından iki yılda bir düzenlenen bir kimya ödülüdür. Malzeme Kimyası Bölümü Ödül Komitesi tarafından seçilen ödül sahibi, bir parasal ödül, bir madalya ve bir sertifika alır, ayrıca bir Birleşik Krallık konferans turu gerçekleştirir.
Ödül geçmişi
Başlangıçta Malzeme Kimya Forumu Yaşam Boyu Ödülü (Materials Chemistry Forum Lifetime Award) olarak anılan ödül, 2008 yılında verilmeye başlandı. İlk rastgele erişimli belleğin (RAM) geliştirilmesine ve Lityum iyon şarj edilebilir piller alanında önemli katkılarda bulunan malzeme bilimcisi John Bannister Goodenough'un adını almıştır.
Önceki kazananlar
2009: Strathclyde Üniversitesi'nden "polimerlerin malzeme kimyasında kullanımına yönelik araştırmalara katkılarından dolayı".
2011: Optoelektronik ve hafif hasat için polimerik malzemeler üzerine araştırma yapan Melbourne Üniversitesi'nden Andrew Holmes.
2013: Sheffield Üniversitesi'nden Anthony West "oksit bazlı malzemelerdeki yapı-bileşim-özellik ilişkilerine ilişkin önemli çalışmalar için".
2015: ISIS Tesisi ve Oxford Üniversitesi'nden Profesör William I. F. David, "toz kırınımına yeni teorik ve deneysel yaklaşımlar geliştirmesi ve önemli katı hal malzemelerindeki yapı-özellik ilişkilerinin anlaşılmasına katkılarından dolayı".
2017: Cambridge Üniversitesi'nden Profesör Stephen R. Elliott, "kalkojenit camlara ve endüstri için faz değişim malzemelerine uygulandığında düzensiz malzemeler bilimine yaptığı seçkin katkılardan dolayı".
2019: Cambridge Üniversitesi'nden Clare Gray, "elektrokimyasal cihazlarda yapı ve dinamikleri incelemek için manyetik rezonans yöntemlerinin öncü ve yenilikçi kullanımları için.