turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Chhatrapati Shivaji Maharaj Terminus

Chhatrapati Shivaji Terminus (CSTM), tarihi bir demiryolu istasyonu ve Central Railways'in merkezi olan Mumbai, Maharashtra'da bulunan UNESCO Dünya Mirası alanıdır. Frederick William Stevens tarafından Viktorya dönemi İtalyan Gotik Revival mimarisi konsepti ile tasarlanan ve Hint Goth (klasik dönem) mimarisinin benzer bir canlandırması anlamına gelen bu istasyon, 1887'de Mumbai'nin Bori Bunder bölgesinde Kraliçe Viktorya Altın Jübile'sini anmak için inşa edilmiştir. Yeni demiryolu istasyonu, Bori Bunder tren istasyonunun bulunduğu yere inşa edilmiş ve Hindistan'ın en yoğun tren istasyonlarından biri haline gelmiş, Mumbai Banliyö Demiryolunun hem uzun mesafe trenleri hem de banliyö trenleri için bir terminal olarak hizmet vermeye başlamıştır. İstasyonun adı Mart 1996'da Chhatrapati Shivaji Terminus olarak değiştirildi.
2017'de istasyonun adı Chhatrapati Shivaji Maharaj Terminus olarak değiştirildi.
Malibu (Miley Cyrus Şarkısı)

Malibu Amerikalı şarkıcı Miley Cyrus'ın altıncı albümüne ait ilk şarkı.
Şarkı Miley Cyrus ve Oren Yoel taradından yazılmıştır. Şarkının prömiyerini Beats 1 yapmış olup 11 Mayıs 2017'de yayınladı. Ardından RCA Records, şarkıyı dijital indirmelere ve çevrimiçi müzik dinleme sitelerinde yayınladı. Cyrus şarkıyı The Last Song filminde birlikte başrolünü paylaştığı ve 2016'da nişanlandığı Liam Hemsworth hakkında yazdığını açıkladı. Şarkı Amerika'da Billboard Hot 100'de ilk 10'a girmiştir ve Miley Cyrus'ın ilk ona giren dokuzuncu şarkısı olmuştur. Şarkının müzik klibi şarkıyla aynı gün yayınlanmıştır. Klip için beyaz kıyafetler seçen Cyrus, müzik klibinin sahil kenarında çekilmesini istemiştir.
Miley Cyrus şarkıları
Bilgi kutusu bulunmayan şarkılar
Kızıl Kale

Kızıl Kale, Hindistan'daki Delhi şehrinde yer alan tarihi bir kaledir. 1857'ye kadar, 200 yıllık bir süre boyunca, Babür hanedanının imparatorlarının ana ikametgahıydı. Delhi'nin merkezinde yer alır ve bir dizi müzeye ev sahipliği yapar. İmparatorları ve ailelerini barındırmaya ek olarak, Babür devletinin tören ve siyasi merkeziydi ve bölgeyi etkileyen olayların merkezinde yer almaktaydı.
1639 yılında beşinci Babür İmparatoru Şah Cihan tarafından, onun tahkim edilmiş başkenti Shahjahanabad Sarayı olarak inşa edilen Kızıl Kale, büyük bir kırmızı kumtaşı duvarıyla tanınmıştır ve İslam Şah Suri tarafından 1546'da inşa edilen eski Salimgarh Kalesine bitişiktir. İmparatorluk daireleri, Cennet Akımı (Nahr-i-Bihisht) olarak bilinen bir su kanalı ile birbirine bağlı bir dizi köşkten oluşur. Kale kompleksinin Şah Cihan yönetimi altındaki Babür yaratıcılığının zirvesini temsil ettiği kabul edilir ve saray İslami ilk örneklere göre planlanmış olmasına rağmen, her köşk, Timur ve Pers geleneklerinin kaynaşmasını yansıtan Babür yapılarına özgü mimari öğeleri içerir. Kızıl Kale'nin bahçe tasarımı da dahil olmak üzere yenilikçi mimari tarzı, Delhi, Racastan, Pebcap, Keşmir, Braj, Rohilkhand ve diğer yerlerde inşa edilen daha sonraki binaları ve bahçeleri etkiledi.
Nadir Şah'ın Babür İmparatorluğu'nu 1747'de işgalinde kaledeki sanat eserleri ve mücevherler yağmalandı. Kalenin mermer yapılarının çoğu daha sonra İngilizler tarafından 1857 Hint Ayaklanması'nı müteakiben takiben yok edildi. Kalelerin savunma duvarları büyük ölçüde kurtarılmış ve kale daha sonra bir garnizon olarak kullanılmıştı. Kızıl Kale, İngilizlerin son Babür İmparatoru'nu 1858 yılında Yangon'a sürgüne göndermeden önce tutuklu olarak tuttukları son yerdi.
Hindistan başbakanı, her yıl Hindistan'ın Bağımsızlık Günü'nde (15 Ağustos), kale ana kapısında Hint "üç renk bayrağını" kaldırır ve surlardan ulusal bir konuşma yayınlar.
2007 yılında Kızıl Kale Kompleksi UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi.
Jantar Mantar, Jaipur

Jantar Mantar anıtı, Hindistan'ın Racastan Eyaletinin, Jaipur şehrinde yer alan on dokuz mimari astronomik alet koleksiyonudur; Rajput kralı Sawai Jai Singh II tarafından yaptırılmış ve 1734'te tamamlanmıştır. Dünyadaki en büyük taş güneş saatine ev sahipliği yapmaktadır ve UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Jaipur'daki Kent Sarayı ve Hawa Mahal yakınında bulunan anıt, antik Hindu Sanskritçe metinlerin astronomi ve enstrüman tasarım ilkelerini kullanarak inşa edilen duvar, taş ve pirinç aletleri içermektedir. Aletler astronomik konumların çıplak gözle gözlemlenmesine izin verir. Anıt, mimari yeniliklerin yanı sıra 18. yüzyıl Hindistan'daki farklı dini ve sosyal inançlardan gelen fikirlerin bir araya gelişini de göstermektedir. Gözlemevi, birçok medeniyet tarafından paylaşılan Ptolemaik konumsal astronominin bir örneğidir.
Anıt, üç ana klasik gökyüzü koordinat sisteminin her birinde çalışan araçlara sahiptir: ufuk-zenit yerel sistem, ekvatoral sistem ve ekliptik sistem. Kapala Yantraprakara, iki sistemde çalışan ve koordinatları doğrudan bir sistemden diğerine dönüştüren bir sistemdir.
Racastan Kaleleri

Kuzey Hindistan'daki Racastan eyaletinde yer alan altı Rajasthan kalesi, UNESCO Dünya Mirası alanı olarak bir araya getirildi. Kaleler, esas olarak Aravalli Tepelerinde yer almaktadır ve 5. ve 17.-18. yüzyıllar arasında farklı krallıklardan birkaç Rajput kralı tarafından inşa edilmiş ve genişletilmiştir. Kaleler:
Chittorgarh'daki Chittor Kalesi
Kumbhalgarh'daki Kumbhalgarh
Sawai Madhopur'daki Ranthambore Kalesi
Jhalawar'daki Gagron Kalesi
Jaipur'daki Amer Kalesi
Jaisalmer'de Jaisalmer Kalesi
Bu kalelerin bazılarının 20 km uzunluğa varan savunma surları bulunmaktadır, bu duvarlar hala şehir merkezlerini korumaktadır ve hala su toplama mekanizması kullanmaktadır.
Galeri
Rani ki vav

Rani ki vav, Hindistan'ın Gucerat kentindeki Patan kasabasında karmaşık bir şekilde inşa edilmiş bir basamaklı kuyudur. Saraswati Nehri kıyısında bulunmaktadır. Rani ki vav, 11. yüzyılda kral I. Bhimdev'in anısına inşa edildi. 22 Haziran 2014'te UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi. Basamaklı kuyular, Hint kıtasındaki yer altı su kaynakları ve depolama sistemlerinin ayırt edici bir formudur ve M. Ö. üçüncü bin yıldan beri inşa edilmiştir. Rani ki vav, karmaşık Maru-Gurjara mimari tarzında ters bir tapınaktır ve yedi basamaklı merdivenle inşa edilmiş ve 500'den fazla ana heykel içermektedir.
Nalanda

Nalanda, Hindistan'daki antik Magadha Krallığında (modern Bihar), Mahavihara olarak ilan edilen büyük bir Budist manastırıydı. Site, Patna'nın yaklaşık 95 kilometre (59 mil) güneydoğusunda, Bihar Şerif kasabası yakınlarında yer almaktadır ve M. Ö. 7. yüzyıldan M. S. 1200'e kadar bir öğrenme merkezi idi. 2016 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Veda öğreniminin oldukça biçimlendirilmiş yöntemleri, sık sık Hindistan'ın erken üniversiteleri olarak nitelendirilen Taxila, Nalanda ve Vikramashila gibi büyük öğretim kurumlarının kurulmasına ilham verdi. Nalanda, 5. ve 6. yüzyılda Gupta İmparatorluğu'nun, daha sonra Kannauj imparatoru Harsha hakimiyeti altında gelişti. Gupta çağından kalma liberal kültürel gelenekler bir büyüme dönemiyle sonuçlandı ve dokuzuncu yüzyıla kadar refah içinde varlığını sürdürdü. Sonraki yüzyıllar, Budizmin tantrik gelişmelerinin doğu Hindistan'da Pala İmparatorluğu döneminde en belirgin hale geldiği bir dönemde kademeli bir düşüş dönemiydi.
Zirve noktasına geldiğinde, okul yakın ve Tibet, Çin, Kore ve Orta Asya gibi uzaktaki bazı akademisyenleri ve öğrencileri kendine çekti.
Nalanda hakkındaki bilgilerimizin çoğu, 7. yüzyılda Mahavihara'ya seyahat eden Xuanzang ve Yijing gibi Doğu Asya'daki hacı keşişlerinin yazılarından gelir. Vincent Smith, "Nalanda'nın detaylı bir tarihinin Mahayanist Budizmin tarihi olacağını" belirtir. Xuanzang'ın seyahatnamesinde Nalanda'nın ürünleri olarak listelediği isimlerden çoğu, Mahayana felsefesini geliştirenlerin isimleridir. Nalanda'daki tüm öğrenciler Mahayana'yı ve Budizmin on sekiz (Hinayana) metinlerini okurdu. Müfredatlarıı, vedalar, mantık, Sanskritçe grameri, tıp ve Samkhya gibi diğer konuları da içermekteydi.
Nalanda, muhtemelen Muhammad bin Bakhtiyar Khilji yönetimindeki Müslüman Delhi Sultanlığı Memluk Hanedanı ordusu tarafından yaklaşık olarak M. S. 1200'lü yıllarda yağmalandı ve yok edildi.
Khangchendzonga Ulusal Parkı

Kanchenjunga Ulusal Parkı ya da Kanchenjunga Biyosfer Rezervi, Sikkim, Hindistan'da bulunan bir milli park ve biyosfer rezervidir. 17 Temmuz 2016'da UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak listelenmiş ve Hindistan'ın ilk "Karma Miras" bölgesi haline gelmiştir. Park, adını 8.586 metre yüksekliğindeki Kançencunga Dağı'ndan almaktadır. Kançencunga Dağı, dünyanın üçüncü en yüksek doruğudur. Parkın toplam alanı 849,5 km2'dir (328,0 mi2).
Parkta Zemu buzulu da dahil olmak üzere birçok buzul vardır. Musk geyiği, kar leoparı, dumanlı pars ve Himalayan tahr gibi hayvanların hepsi bu parkta yaşamaktadır.
İran Kehrizi

Günabad Kehrizi (Farsça: ), Kai Khosrow Kehrizi olarak da bilinir, MÖ 700 ile MÖ 500 arasında inşa edilen dünyanın en eski ve en büyük kehrizlerinden biridir. İran'ın, Razavi Horasan Eyaleti'ndeki Günabad'da bulunmaktadır ve 33,113 metre uzunluğunda 427 su kuyusu içermektedir. Site, ilk olarak 2007 yılında UNESCO'nun geçici Dünya Mirası listesine eklendi ve daha sonra 2016'da "İran Kehrizi" adı ile Dünya Mirası olarak ilan edildi.
Kuzey ve Orta Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Orta Asya ve Kuzey Asya'nın altı ülkesinde (ayrıca "taraf devletler" olarak anılmaktadır) 19 Dünya Mirası Alanı belirledi: Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan ve Rusya'nın Asya kısmı. Rusya'nın Avrupa kısmı Doğu Avrupa'ya dahil edilmiştir.
Rusya, 7 alan en çok Dünya Mirası alanına ev sahipliği yapmaktadır; bunlardan biri Doğu Asya'da Moğolistan ile paylaşılan sınıralan bir miras alanıdır. Bölgedeki ilk site, 1990 yılında Özbekistan'da listelenen Içhan Kala'ydı. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Kuzey ve Orta Asya'da 11 kültürel, 8 doğal miras alanı bulunmaktadır, karma alan bulunmamaktadır. Rusya'daki bütün alanlar (7) doğal miras alanı, Sarıarka; Kuzey Kazakistan'daki Bozkır ve Göller hariç Kuzey ve Orta Asya'daki tüm alanlar kültüreldir.
Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bu bölgedeki alanların hiçbiri tehlike altında olarak listelenmiş değildir, ancak olası durumlarda tehlike altında olarak listelemesi birçok durumda UNESCO tarafından değerlendirilmiştir.
Tablo
Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.
Site Dünya Miras Komitesi'nin resmi adından almıştır
Konum alfabetik olarak ülkeye göre sıralanmıştır.
Kriter Dünya Miras Komitesi'nin belirlediği ölçütler
Alan tampon bölgeler hariç, hektar ve acre olarak. Sıfır değeri, UNESCO tarafından hiçbir veri yayınlanmamış demektir
Yıl Dünya Mirasları Listesine eklenme tarihi
Tanım Mevcutsa, site ile ilgili diğer bilgiler
Listelenmiş alanlar
Batı Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Batı Asya'nın 18 ülkesinde ("taraf devletler" olarak da anılıyor) 82 Dünya Mirası bölgesi belirledi: Ermenistan, Azerbaycan, Bahreyn, Kıbrıs, Gürcistan, İran, Irak, İsrail, Ürdün, Lübnan, Umman, Filistin, Suudi Arabistan, Suriye, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Yemen. Mısır kısmen Batı Asya'da iken Mısır'daki Dünya Mirası alanları Afrika altında listelenmiştir. Kudüs'te bir site bulunmaktadır. Kuveyt, Dünya Mirası alanı olmayan tek ülkedir. Arap Oriks Barınağı 1994 yılında Dünya Mirası olarak listelenmişse de 2007 yılında listeden çıkarılmıştır. Koruma alanının %90'lık kısmı Umman tarafından kaldırıldı için, UNESCO alanı listeden çıkardı.
Bu bölgede, İran, 21 miras alanı ile en çok miras alanını barındıran ülkedir.. UNESCO tarafından listelenen ilk alanlar, Persepolis, Nakş-ı Cihan Meydanı, Çoğa Zenbil (İran) ve Tarihi Şam Şehridir (Suriye). UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Batı Asya'da 67 kültürel, 1 doğal ve 3 karma miras alanı bulunmaktadır.
Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bu bölgede yer alan miras alanlarından yedi tanesi tehlike altındadır, bir miras alanı Bahla Kalesi daha önce de tehlike altında olarak listelenmiş olmasına rağmen daha sonra bu listeden kaldırılmıştır.
Tablo
Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.
Site Dünya Miras Komitesi'nin resmi adından almıştır
Konum alfabetik olarak ülkeye göre sıralanmıştır.
Kriter Dünya Miras Komitesi'nin belirlediği ölçütler
Alan tampon bölgeler hariç, hektar ve acre olarak. Sıfır değeri, UNESCO tarafından hiçbir veri yayınlanmamış demektir
Yıl Dünya Mirasları Listesine eklenme tarihi
Tanım Mevcutsa, site ile ilgili diğer bilgiler
Listelenen alanlar
Doğu Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Doğu Asya'nın 5 ülkesinde ("taraf devletler" olarak da geçmektedir) 73 Dünya Mirası Alanı belirledi: Çin, Moğolistan, Kuzey Kore, Güney Kore ve Japonya.
Bu bölgede, Çin 50 miras alanı ile en çok Dünya Mirasına sahip ülkedir. Bölgeden ilk siteler (ve yalnızca 1980'lerde veya daha önce atanan siteler) Çin Seddi, Tai Dağı, Zhoukoudian'daki Pekin Adamı Bölgesi, Ming ve Qing Hanedanları İmparatorluk Sarayları, Mogao Mağaraları ve İlk Çin İmparatoru'nun Mozolesi idi ve bü sitelerin hepsi Çin'deydi. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Doğu Asya'da 53 kültürel, 14 doğal ve 4 karma site bulunmaktadır.
Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bu bölgede tehlike altında herhangi bir site yoktur ve daha önce de hiçbir site tehlike altında olarak listelenmemiştir. Olası durumlarda tehlike altında olarak listelemesi birçok durumda UNESCO tarafından değerlendirilmiştir.
Tayvan'da bir dizi site önerilmiş olsa da, siyasi nedenler adadaki herhangi bir bölgenin listelenmesini engelledi. Birleşmiş Milletler Tayvan'ı Çin Halk Cumhuriyeti'nin toprakları olarak görmektedir; Tayvan'daki herhangi bir Dünya Mirası Bölgesi, adada herhangi bir fiili otoriteye sahip olmayan ÇHC'nin sorumluluğu altındadır. ÇHC, Tayvan'daki herhangi bir sitenin listelenmesini engellemektedir.
Tablo
Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.
Site Dünya Miras Komitesi'nin resmi adından almıştır
Konum alfabetik olarak ülkeye göre sıralanmıştır.
Kriter Dünya Miras Komitesi'nin belirlediği ölçütler
Alan tampon bölgeler hariç, hektar ve acre olarak. Sıfır değeri, UNESCO tarafından hiçbir veri yayınlanmamış demektir
Yıl Dünya Mirasları Listesine eklenme tarihi
Tanım Mevcutsa, site ile ilgili diğer bilgiler
Listelenen alanlar
Güney Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü) Afganistan, Pakistan, Hindistan, Nepal, Sri Lanka ve Bangladeş olmak üzere altı ülkede ("taraf devletler" olarak da adlandırılır) 58 Dünya Mirası bölgesi belirlemiştir. Bölgede bulunan Bhutan ve Maldivler'de Dünya Mirası alanı yoktur.
Bu bölgede, Hindistan, 35 site ile en çok Dünya Mirası alanına sahip ülkedir (Dünya genelinde, altıncı). Hindistan'ın yanı sıra, bölgedeki ilk siteler, Nepal'deki Sagamartha Milli Parkı veKatmandu Vadisi'dir. Nepal'de dört site yer almaktadır. Sri Lanka'da sekiz, Bangladeş'te üç site yer alır. Pakistan'da üç site yer alır. Afganistan'da, her ikisi de tehlike altında bulunan iki site yer almaktadır. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Güney Asya'da 45 kültürel, 12 doğal ve bir karma site yer almaktadır.
Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bölgedeki iki site tehlike altında olarak listelenmiştir.
Tablo
Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.
Site Dünya Miras Komitesi'nin resmi adından almıştır
Konum alfabetik olarak ülkeye göre sıralanmıştır.
Kriter Dünya Miras Komitesi'nin belirlediği ölçütler
Alan tampon bölgeler hariç, hektar ve acre olarak. Sıfır değeri, UNESCO tarafından hiçbir veri yayınlanmamış demektir
Yıl Dünya Mirasları Listesine eklenme tarihi
Tanım Mevcutsa, site ile ilgili diğer bilgiler
Listelenen alanlar
Güneydoğu Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Güneydoğu Asya'nın on bir ülkesinde ("Taraf Devletler" olarak da anılır), Endonezya, Vietnam, Tayland, Filipinler, Malezya, Myanmar, Kamboçya, Laos ve Singapur'da 37 Dünya Mirası alanı belirledi. Sadece Brunei ve Doğu Timor, Dünya Mirası alanlarına sahip değildir. Papua Yeni Gine, Palau, Tayvan ve Hainan da bazen Güneydoğu Asya'ya bağlı olarak anılır.
Endonezya ve Vietnam'da sekiz, Filipinler'de altı, Tayland'da beş, Malezya'da dört, Kamboçya ve Laos'ta ikişer, Myanmar ve Singapur'da birer Dünya Mirası alanı bulunmaktadır. Bölgeden ilk site, Dünya Miras Komitesi'nin 1991 yılındaki oturumunda listelendi. Bölgede listelenen son site, Singapur Botanik Bahçeleri, Bonn, Almanya'da 2015 yılında gerçekleştirilen 39. oturumda listelenmiştir. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x); bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Güneydoğu Asya'da 23 kültürel, 13 doğal ve bir karma site bulunmaktadır.
Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bölgede tek site, Sumatra'daki Tropik Yağmur Ormanları tehlike altında olarak listelenmiş; Angkor veFilipin Sıradağlarındaki Pirinç Terasları tehlike altında olarak listelenmiş olmalarına rağmen sırasıyla 2004 ve 2012 yıllarında listeden çıkarılmıştır.
Tablo
Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.
Site Dünya Miras Komitesi'nin resmi adından almıştır
Konum alfabetik olarak ülkeye göre sıralanmıştır.
Kriter Dünya Miras Komitesi'nin belirlediği ölçütler
Alan tampon bölgeler hariç, hektar ve acre olarak. Sıfır değeri, UNESCO tarafından hiçbir veri yayınlanmamış demektir
Yıl Dünya Mirasları Listesine eklenme tarihi
Tanım Mevcutsa, site ile ilgili diğer bilgiler
Listelenen alanlar
1968 Yaz Olimpiyatları'nda yelken

Yelken, 1968 Yaz Olimpiyatları takviminde yer alan sporlardan biriydi. Beş kategoride madalya mücadelesi verildi. Tüm sınıflarda yapılan yedişer yarış, 14-21 Ekim tarihlerinde Acapulco sahilinde, Acapulco Koyu'nda, düzenlendi.
Madalya kazananlar
Madalya tablosu
Sheila (şarkıcı)

Sheila (doğum adı : Annie Chancel ; d. 16 Ağustos 1945, Créteil; Fransa), Fransız kadın şarkıcıdır. 1960'larda ve 1970'lerde solo şarkıcılık kariyerinde başarı göstermiş aynı zamanda eşi şarkıcı Ringo'yla ikili oluşturdukları Sheila & Ringo'nun adlı grubun üyesiydi.
Sheila, 1962'de Fransız plak yapımcısı ve söz yazarı Claude Carrère tarafından keşfedilmiş ve müzik kariyerine başlamıştır.
Sheila, 1960'lı, 1970'li, 1980'li ve 1990'larda birçok hit parçaya imza atmıştır. Fransız kadın şarkıcı ve müzisyen Sheila, müzik sektöründeki 50. yılını Eylül 2012'de Paris Olympia müzik salonunda bir gösteri ile kutlamıştır.
Rica Matsumoto

Rica Matsumoto ( Matsumoto Rika; 30 Kasım 1968 Yokohama, Japonya), Japon kadın seslendirme sanatçısı ve şarkıcı. JAM Project'in kurucu üyelerinden biri olup en bilinen rolü Pokémon anime serisinin ana karakteri Satoshi'dir (Ash Ketchum).
Filmografi
Pokémon, Ash Ketchum
Hunter Hunter, Gon Freecs
Naruto, Suzumebachi
Yu-Gi-Oh!, Ryo Bakura
Shamanic Princess, Japolo e Graham
Osomatsu-kun, Choromatsu
City Hunter, Sonya
Yu Yu Hakusho, Kiyoshi Mitarai, Koashura
You're Under Arrest, Aoi Futaba
Capitan Tsubasa, Kojirō Hyūga
Detective Conan, Reiko Kujō, Jun Kataoka ve Ritsuko Usui
Astro Boy, Rin
Sayaka Ohara

Sayaka Ohara ( Ōhara Sayaka; 6 Aralık 1975 Kanagawa ili, Japonya), Japon kadın seslendirme sanatçısı. Ohara, aynı zamanda seslendirme sanatçısı Takashi Ōhara'nın ablasıdır.
Filmografi
Angelic Layer : Yuko Hikiwa
Azumanga Daioh : Mrs Kimura
Bamboo Blade : Mumuhouse Manager
Bleach : Masaki Kurosaki
Bokurano : Miko Nakarai
Burst Angel : Angelique
Buso Renkin : Mayumi Hayasaka
Code Geass : Lelouch of the rebellion : Milly Ashford, Lelouch
Darker Than Black : Mina Kandaswami
Doraemon : La petite sirène
Evangelion: 1.0 You Are (Not) Alone : NERV üyesi
Fairy Tail : Erza Scarlett
Fullmetal panic! the second raid : Wraith
He Is My Master : Mizuho Sawatari
Honey and Clover : Rika Harada
Inu-Yasha : Princess, Wakana
Je ne t'aime pas du tout, grand-frère! : Nanaka Takanashi
Higurashi no Naku Koro ni Kai : Rika'nın annesi
Hikari to Mizu no Daphne : Honjo Rena
Kaze no Stigma : Kirika Tachibana
Jigoku Shoujo Futakomori : Chinami Hagisawa
MAR : Venus
Mnemosyne -Mnemosyne no Musumetachi- : Laura
Muv-Luv Alternative: Total Eclipse : Stella Bremer
Nodame Cantabile: Paris : Son Rui
Onegai Teacher : Kaede Misumi
Pani Poni Dash! : Igarashi-sensei
Pretty Guardian Sailor Moon Crystal : Sailor Neptune
Princesse Résurrection : Micasa
Prism Ark : Echo
Queen's Blade : Melpha
Romeo x Juliet : Hermione
School Rumble : Tae Anegasaki
Scrapped Princess : Raquel Casull
Shaman King : Young Yoh
Shugo Chara! : La mère de Nadeshiko
Sekirei : Miya Asame
Suisei no gargantia : Bridget
Super Smash Bros. : Robin (female)
Tamayura : Sayomi Hanawa
To aru kagaku no Railgun : Telestina
Toradora! : Yasuko Takasu
Trinity Blood : Noélle Bor
Tsubasa Chronicle : Yūko Ichihara
Umineko no Naku Koro ni : Béatrice
Valkyria Chronicles : Selvaria Bles
Vandread the second stage : Ezra Viei
xxxHOLiC : Yūko Ichihara
Zettai Karen Children'' : Minamoto'nun annesi