Trinh T. Minh-ha

Trinh T. Minh-ha (d. 1952, Hanoi, Vietnam) Vietnamlı bir film yapımcısı, yazar, edebiyat teorisyeni, besteci ve profesördür. Otuz yılı aşkın bir süredir film yapmaktadır ve 1982'de çekilen Reassemblage adlı filmleri ve 1985 yılında yaptığı Nam adını verdiği surname Viet ile ünlüdür. Amerikan Film Enstitüsü'nün Ulusal Bağımsız Film Yapımcısı da dahil olmak üzere Maya Deren Ödülü ve John Simon Guggenheim Vakfı, Ulusal Sanat Teşvikleri ve Kaliforniya Sanat Konseyi'nden çeşitli hibeler almıştır. Filmleri yirmi geriye dönük inceleme konusu olmuştur.
Trinh T. Minh-ha halen Berkeley Kaliforniya Üniversitesi'nde Cinsiyet ve Kadın Araştırmaları ve Retorik Profesörüdür. Kültürel politikayla ilgili cinsiyet politikası, post-sömürge kuramı, çağdaş eleştirel teori ve sanat ağırlıklı dersler veriyor. Eleştirel teori ve araştırma, kültür politikası, feminist kuram, üçüncü sinema, film teorisi ve estetiği, sosyal ve yaratıcı bağlamdaki Sesi ve otobiyografik konular üzerine ağırlıklı seminerler sunar. Batı Afrika, Japonya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde geçirdiği Vietnam yaşamının yanı sıra yaşamının yılları, özellikle kültür politikaları üzerine olan Trinhin çalışmalarını bilgilendirdi. Kendisini öncelikle Asya ya da Amerikalı olarak konumlandırmazken kendini "kültürel mirasları ulusal sınırları aşan Asya'nın bütün bağlamı" içinde bulur. Sınırları aşan kültür varlıklarının kavramsallaştırılması, hem yapımcı hem de edebi teorisyen olarak çalışmalarını sürdürmeye devam etmektedir.
Biyografi
Trinh T. Minh-ha, Vietnam Hanoi'de dünyaya geldi. Vietnam Savaşı sırasında Güney Vietnam'da yetiştirildi. Diğer eğitim yolları arasında Saigon'daki Ulusal Müzik ve Tiyatro Konservatuvarı'nda piyano ve müzik kompozisyonu okudu. Trinh T. Minh-ha, 1970 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. Champaign-Urbana Illinois Üniversitesi'nde müzik kompozisyonu, etno müzikoloji ve Fransız edebiyatı okudu ve doktora derecesini aldı. derecesi. 1994 yılından bu yana Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Bölümü'nde, 1997'den beri Retorik Bölümü'nde profesör olarak görev yapmaktadır. Harvard, Smith, Cornell, San Francisco Devlet Üniversitesi, Illinois Üniversitesi, Japonya'daki Ochanomizu Üniversitesi ve Senegal'deki Ulusal Müzik Konservatuvarında kendini yetiştirdi.
Edebi Kuram
Trinh T. Minh-Ha'nın edebi teorideki çalışmaları, ulusal sınırları zorlayan ve tekil tanımlara karşı koyan bir çalışmadır. Kültürlerarası etkileşimler, geçişler, farklılıkların üretilmesi ve algılanışı ve teknoloji ile sömürgeleştirmenin kesişimi konularına odaklanmaktadır. Teknolojinin ve siber kimliği yapma ve değiştirme" üzerindeki etkileri, daha yeni eserlerinin odak noktası olmuştur. Trinh T. Minh-ha için başka yerde (kendi 2010 kitabının konusu) kavramı, uygunsuz/diğer fikri ile kesişiyor. Sekizinci yılda bu terimi icat etmesine rağmen, uygunsuz/d diğer Hem film yönetmeni hem de eleştirmen olarak liminal öznelite odaklı çalışması üzerinde etken olmaya devam ediyor.
Lovecidal (2016)
Trinh'in Temmuz 2016'da yayınlanan en son kitabı olan Lovecidal, Ivar ve Afganistan'daki ABD askeri müdahalesinin, Çin'in Tibet'teki işgallerine ve Birleşik Devletlerdeki ırkçı kargaşaya kadar olan sonsuz savaşın küresel durumu üzerine lirik, felsefi bir meditasyon sunuyor ve halkın militarizm ve gözetim eylemlerine karşı direnişlerinin yanı sıra sosyal medyayı dinamiklerini ve vatandaşları dünya çapında bilgilendirmek ve harekete geçirmek için kapasitesini geliştirir. Kitap Trinh'in kazanın ve kaybetmenin geçici çizgisi" olarak tanımladığı konularda, çatışmaların çamurlaştığı ve zaferlerin ne net ne de objektif olmadığı ve yalnızca net galip savaşın kendisinde olduğunu vurguluyor. Küresel militarizmin hastalık ve zafer iddia etme ihtiyacı gelişmeye devam etmesine rağmen, güçlü muhalefet biçimleri karşı karşıya kalmaya başladı ve görünüşte güçsüzleri kendi güçlerinin zaferlerini talep etmek için güçlendirdi.
Başka Yerlerde, İçinde: Göçmenlik Mülteci ve Sınır Etkinliği (2010)
Başka Yerlerde, İçeride Sınırları ve söylemsel ikiliği üretken şekillerde kesen çeşitli alanlar arasındaki aralıkların potansiyellerini inceleyen bir dizi denemedir. Trinh çeşitli sınır olaylarında var olan melezliklere ve görünüşte birbirinden farklı alanlardaki ışıklı dinamik benzerliklere ve bağlantılara dikkat çekmek için yaşanan deneyim, sosyal bağlamlar ve somutlaşmış geçmişlere odaklanmaktadır. Bölüm I, Seyahat Eden Kaynak, ev, göç ve aidiyet kavramlarını, tarihin, bağlamın ve sonuçta melezliğin somutlaştırılmış bir deneyimi üzerinden araştırıyor.
Bölüm II, Sınır Davası, Çöp ve Sığınma Arasında" temsili siyasete, çeşitli bilme yollarına ve performans ve diğer yaratıcılık biçimlerinin ortaya çıkma olasılıklarına odaklanmaktadır.
Kısım III, Gözlemlenişin Sonu, güç ve zulüm sistemlerinin yeniden üretimini, yaratıcılığını, hikaye anlatımı ve öğrenmeyi de içeren bozulmalarını sağlayacak olanakları gösterir.
Aşk Kırmızıyı Vursa
Aşk kırmızıyı vursa (1991), ataerkil ideolojileri ve feminist direncini, şartlarını çokluk-marjinal bir konuyla genişletmeye meydan okur. Makalelerin bu koleksiyonu, var olan ideolojiyi bozmak ve aşmak için liminal ve kayan varlığı olan çok tireli bir cismin pozisyonunun nasıl bir duruş olduğunu açıklar. Makaleler, film teorisi, feminizm ve Üçüncü Dünya sanatçıları ve eleştirmenleri etrafında dönüyor. Makalelerin ilk bölümünde Trinh, belgesel ve aldatmacalı uygulamaları eleştirir. Üçüncü Dünya ülkelerindeki belgesellerin birinci dünya, öznel gerçeği yaymak için var olduğunu savunuyor. Film belgeselleri görüşülen kişiye göre konumlandırıyor ve ilkinin seslerini duyurmasını isteyen bir güç dinamiği yaratıyor. Trinh, belgesellerde oryantalizmin ve ataerkinin örtülmüş olduğunu belirtiyor. Makalelerin ikinci bölümünde, Trinh, diğer teorisyenlere ve sanatçılara, çok tireli konuların belirli kategorilere girmesini önler. Bununla birlikte, Trinh, toplumsal cinsiyet ve ırk politikasından kuşkulu olmaya devam ederken, teori üretmek için var olan renk feministleri için bir ara boşluk sunuyor. Bu boşluk içindeki nesnelerin daha önceki güç konumlarını sirküle etmeden yeni düşünce tarzları üretebileceğini belirtti. Bu alanda Üçüncü Dünya eleştirmenleri aynı anda kültüre aittir ve kültürün dışındaki bir gözlemcidir. Bu alandaki eleştirmen, şimdi, hegemonik ideallere girmeden ideolojinin yeni temsillerini üretebilmelidir. Bununla birlikte, Trinh'in kendi çalışması, baskın bir ideolojiyi dolaşmadan nasıl oluşturulabileceği konusunda aynı soruyu cevaplamalıdır. Denemelerin üçüncü bölümünde Trinh, egemen ideolojiye karşı ikili olmayan bir muhalefet muhalefetini savunuyor. Trinh, okuyucuyu ideolojik ata erkeğin ve hegemonyanın nasıl çalıştığına dair bilinçlendirmeye ve onları bilinçlendirmeye uyarır. Bu ideolojinin yeni tasvirleri ile ortadan kalkmaz; ancak onun bazı eserleri kalacaktır.
Kadın, Yerli, Diğer: Sömürgecilik ve Feminizm Yazarlığı (1989)
Kadın, Yerli, Diğer Trinh T. Minh-ha, sözlü gelenek üzerine aile, kendisi ve kültürüne odaklanır. Bu yaklaşımda Trinh, daha kapsayıcı bir halk teorisini ileri sürmektedir. Bu yöntem, standart akademik teoriden farklı olan yeni bilme yolları yaratırken, teoriyi eleştirmek için renk kadınının caddesini açtı. Trinh, okuyucunun, alınan bilgiyi almamasını öneriyor ve gerçekliği yapılandırıyordu. Bölüm 1'de dil, yazı ve sözlü gelenek sorularını araştırıyor. İyi yazılmışa karşı eleştirel olmayı ve bir yazar kadın ve yazar-bayan arasındaki farkı bilerek önermektedir. 42 İkinci bölümde, Trinh, Batı ve erkek bilgi oluşumlarını antropoloji yoluyla reddetti. Antropolojinin batı erkek hegemonik ideolojisinin kökeni olduğunu ve insan hakikatinin bir söylemi oluşturmaya çalıştığını savunuyor. Hikayeleri ve eleştirileri ile karışık Trinh'in filmdeki eserlerinden gelen renkli kadınların fotoğraf görüntüleri. Audre Lorde, Nellie Wong ve Gloria Anzaldua gibi çalışmalar yapan etnik ve semiyotik coğrafyayı artırmak için renkli diğer kadınların hikayelerini de içeriyor ve farklı bir diğerini temsil etmenin zorluğunu sorgulayan ikili olmayan bir yaklaşım da gösteriyor. "Kadın, Yerli, Diğer, kapsayıcı anlatı ve çeşitli tarzda, ikili muhalefetlerin ataerkil/hegemonik ideolojiyi nasıl desteklediğini ve bunu önlemek için ona farklı şekilde nasıl yaklaşacağını göstermeye çalışır.
Yazı ve Film Arasındaki 3 Kritik Yaklaşım
Trinh T. Minh-ha, gerçek mesajlardan çok dönüşüm süreçleri açısından daha düşünerek yazma ve film yapımı sürecini doğal olarak farklı görmemektedir. Aksine, mesaj bir eser yaratma derecesinden teslim edilir. Bu, edebi teorinin unsurlarını filmleri ve senaryolarının yanında birleştiren D-geçiş gibi yayınlanmış eserleri incelemeleri açıktır.
Filmler
Yeniden Montaj (1982)
Yeniden montaj, Trinh T. Minh-ha'nın ilk 16 mm filmidir. Senegal'de çekildi ve 1982'de çıktı. Reassemblage Trinh'de, daha geleneksel etnografik belgesel filmlerin aksine, yakınlarda konuşmak niyetinde olduğunu açıklıyor. Film, Senegal'den kısa süreli görüntülerin bir montajı ve anlatım içermiyor, ancak Trinh T. Minh-ha'nın ara sıra ifadeleri var. Ona verilen ifadelerin hiçbiri sahneye anlam ifade etmiyor. Müzik, sessizlik var, bazen Trinh bir filmi izliyor ve filmi bir kültür hakkında ilgilendirmeyi reddederek reddetti. İzleyicilerin beklentisini ve anlam atama ihtiyacını gösterir.
Çıplak Mekanlar - Yaşayan Yuvarlak (1985)
Çıplak Mekanlarda: Yaşayan Yuvarlaktır, Trinh T. Minh-ha Yeniden Birleştirme üzerine ayrıntılı bilgi verir. Özdeşim üzerine bir etnografik deneme-film, çeviri imkansızlığı ve kültürel temsil biçimi olarak alan yaratmak için Yeniden Bir araya getirme sürecinde, sömürge sonrası tanımlamanın ve jeopolitik zayıflama aygıtının temalarını inceliyor. Figüratif bir filtre oluşturmak için görüntüleri yeniden çerçeveledi - ayrıcalıklı bir gasp görüntüsü. Görüntülerin montajı, görüntüleri egzotize eden eğlence ekonomisine işaret ediyor; uluslararası topluluk tarafından yeni sömürgeciliğin haklı çıkarı olarak sömürüldü. Trinh'in imgeleri, Afrika yaşamının gizemlileştirilmesi ve egzotizasyonuna karşı mücadeleyi ve direnci yeniden ortaya koyuyor. Ona ait imgeler, açıklayıcı değil, bilgilendirici değil, ilginç değil olarak açıklandığı üzere, öngörülen varsayımlara ve kalıplaşmış kalıtımlara direnecek bir açıklama olarak yorumlama sürecini önermektedir.
Adı Nam Soyadı Viet (1989)
Soyadı Viet İsim Nam Vietnam'da yapılmaz. Film, haber bültenleri ve arşiv görüntüleri ile basılı bilgilerden oluşmaktadır. Film beş çağdaş Vietnamlı kadınla röportajlar içeriyor. Adı nam soyadı viet röportajların gerçek ve sahte, gerçek ve aşamalı oyuna girmesine izin verir "Trinh T. Minh-ha, hem sahnelenen hem de gerçek röportajlar, görüşmelerin siyasetinin görünmezliğine hitap eden ikisinin farklılıklarını ve temsillerin daha ileri ilişkilerini belirler. Film, izleyiciye çoğul kimlik, belgesel tekniklerdeki imgeler ve çeviri gibi filmleri değerlendirmesini istiyor. Soyadı Viet, İsim Nam, Namibya, Amerikan Film ve Video Festivalinde Mavi Kurdele Ödülünü kazanmak da dahil olmak üzere çok dikkat çekti.
İçindekiler İçin Kes (1991)
Içindekiler için kes, kısmen bir Çin tahmin oyunu ifade eder. Çin'de alegorik adlandırma ve hikaye anlatmanın benzersiz bir labirentidir. Film, Tiananmen Meydanındaki olaylardan kaynaklanan iktidar ve değişim, siyaset ve kültür sorunlarını merak ediyor. Başlık gerçeğe ulaşmanın belgesel konseptleriyle ilgilidir. İçindekiler için kes, Aynı zamanda filmin kendisi de bu filmde ne olduğunu tahmin edin diye sorar. Film, film yapımı sürecini sorgular. Film, Çin popüler şarkıları, klasik müzik, Mao ve Konfüçyüs deyişleri, kadın sesi, sanatçı, filozof ve diğer işçilerin sözleriyle özenle katlanmış. Görüntülerin ve seslerin çok yönlü katmanlanması bir kez daha Trinh'in kimlik çeşitliliği ve bu durumda temsil politikası üzerine önceki filmdeki (Adı Soyadı Vietnam Namesi) temaları ele alıyor; bu durumda Çin'in yeniden sunumları. Filmin ihmal ve tasvir arasındaki hassas denge, renkler, ritim ve kulak ve göz arasındaki değişen ilişki, çağdaş Çin kültürünü ve siyasetindeki yorumlamaları değiştirdiğini göstermektedir. Bu film 1992 yılında Sinematografi Ödülü Trinh'i kazandı.
Aşkın Masalı (1995) ("Kurgu")
Trinh T. Minh-ha'nın onuncu filmi olan Aşkın Hikayesi, gevşek bir biçimde Vietnam epik şiiri The Thale of Kieu'ya dayanıyor. The Tale of Kieu, 19. yüzyılda Thúy Kiều'nun talihsizliklerini takip eden ulusal bir aşk şiiri, Ailenizi kurtarmak için kendisini fahişe yoluyla saf hale getiren yetenekli, genç bir kadın. Şiir, yaygın olarak işgal edilen Vietnam için bir metafor olarak yaygın olarak görülüyor. Film, Amerika'daki yeni bir hayatın, geride bıraktığı ailenin ve kendi isteklerinin çelişkili talepleri arasında mücadele eden serbest yazar olan Vietnamlı göçmen Kieu'nun hikayesini anlatıyor. Bu Trinh'in 35mm'lik ilk uzun metrajlı filmiydi.
Dördüncü Boyut (2001)
Dördüncü Boyut, Trinh T. Minh-ha'nın ilk dijital video özelliğidir. Yeni teknolojiler, günlük yaşam ritüelleri ve festivaller, dini törenler ve tiyatro performansı da dahil olmak üzere konvansiyonel ritüel olarak anlaşılan zamanı araştırmaktır. Film izleyicileri nihayetinde ekranda nihai olarak ekrana getirilen nihai ancak Japonya'nın değil, Japonya'nın imge ve zaman ışığı olarak geniş gerçekliği" olduğunun farkına varıyor. Burada Japonya'yı dolaşıyor Bir kamera, görsel bir makinenin yolculuğunun ritüelleştiği imgelerden oluşan bir yolculuktur. Zamanda hayatta olan görüntüler filmdeki karmaşıklığı da beraberinde getiriyor; gerçek ve sanal buluşma yeri - Dördüncü Boyut. Japonya ritüelleri imgelerinin ritüelleştirilmesi sürecinde, kendilik ve diğer, insan ve makine, görüntüleyici ve imge, gerçek ve süslü, geçmiş ile bugünün mümkün olduğu bağlantı arasındaki bir karşılaşmadır.
Gece Geçişi (2004) ("Kurgu")
Trinh'in çerçeveleme konusundaki tematik ilgisi, o ve yönetmen ve yapımcı Jean Paul Bourdier tren penceresindeki hayalperestlik deneyimini keşfederler. Dördüncü Boyutta olduğu gibi, Trinh de dijital prodüksiyona olan ilgisini hız ve yeni görme yollarıyla ilgilenmek meselesi olarak açıklıyor. Elizabeth Dungan ile yaptığı konuşmada. soru, yeni bir görüntü yaratmak, kolaylaştırmak ve onları talep etmek için yeni bir görüntü üretmek için değil, dijital görüntülemede en iyi hız bugün hala sürüyor, dedi. ] Night Passage boyunca Trinh ve Bourdier, dijital sinemanın süreçleri kadar liminal boşluklar ve kimlikler üzerine de meditasyon yaparlar. Night Passage deneysel, lirik bir dijital özelliktir. Kenji Miyazawa'nın Samanyolu Demiryolundan ilham alarak, üç genç arkadaşı, yaşam ve ölüm arasındaki trende yolculuk ederken izler. Devam eder.
Vietnamı Unutma (2015)
Trinh T. Minh-ha'nın Vietnamı unutma isimli son filmi, efsaneleri, performansı, çağdaş Vietnam hayatı imgelerini ve kültürel yeniden belleği keşfetmeyi birleştiren lirik bir makale. Vietnam topraklarını ülke olarak nitelendiren unsurları toprak ve su arasında var olmak için unutmak, vietnamı unutma yerel sakinlerin, göçmenlerin ve gazilerin nasıl anladığını ve hatırladığını araştırıyor. Mit ve Vietnam Savaşı'nın 40. yıldönümü arasındaki gelişmekte olan ve devam eden bir konuşma, film boyunca devam ediyor. Film 1995'te HI-8 ve 2012'de hem HD hem de SD video çekildi. Bu iki farklı formatın birlikte düzenlenmesi, doğrusal zaman ve ilerleme kavramlarını sorgulamak için filmde çalışır.