turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Prenses Yasemin

Prenses Yasemin, (İngilizce: Princess Jasmine, Arapça: Al'amirat Yasimayn) Binbir Gece Masalları'ndan Alaaddin'in sihirli lambası masalının karakterlerinden biri. Alaaddin'in evlendiği prenses. Güzelliğinden dolayı "Dolunayların dolunayı" anlamına gelen Prenses Bedr-ül Bedür olarak da bilinir. Alaaddin'in lambasını kötü büyücüden geri almasına yardım etmiştir. (Binbir Gece Masalları'nda Bedr-ül Bedür adı Yasemin dışında başka güzel prensesler için de kullanılmıştır.)
Disney'in Alaaddin'i
1992'de Walt Disney Pictures'ın 31. animasyon filmi Aladdin'de Amerikalı aktris Linda Larkin tarafından seslendirilmiştir. (Filipinli şarkıcı Lea Salonga tarafından sağlanan bir şarkı sesiyle) Burada Yasemin, saray hapsi hayatından bıkmış olan Agrabah'ın özgür ruhlu Prensesi olarak gösterilmiştir. 2019'daki yeniden çevrimde Naomi Scott tarafından canlandırılmıştır. Burada daha da geliştirilip olgun ve ayakları üzerinde durabilen bir karakter olmuştur, Alaaddin'e yardım eden Yasemin filmin sonunda babası tarafından halefi olarak seçilir.
Kurgusal prensesler
Kurgusal Çinliler
Kurgusal Araplar
Kurgusal İranlılar
Kurgusal Hintler
Disney'in Alaaddin'i
Binbir Gece Masalları karakterleri
Edebiyat karakterleri
Kurgusal büyücüler
Masal karakterleri
Aziz Bartalmay Yortusu Kıyımı

Aziz Bartalmay Yortusu Kıyımı (Fransızca: Massacre de la Saint-Barthélemy),1572 yılında Fransız Din Savaşları sırasında Huguenotlar'a (Fransız Kalvinist Protestanlar) yönelik yaşanan suikastlar ve katolik çetelerin büyük çaplı katliam dalgasıydı. Geleneksel olarak, Kral IX. Charles'ın annesi Kraliçe Catherine de' Medici tarafından kışkırtıldığına inanılan katliam, kralın kız kardeşi Margaret ve Navarra Kralı IV. Henri'nin düğününden birkaç gün sonra yaşanmıştır. En zengin ve tanınmış Huguenotların çoğu düğüne katılmak için büyük ölçüde Katolik Paris'te toplanmıştı.
Katliam, 23-24 Ağustos 1572 gecesinde (Aziz Bartalmay Yortusu arifesi), Huguenotlar'ın askeri ve siyasi lideri Amiral Gaspard de Coligny'e suikast girişiminden iki gün sonra başladı. Fransa Kralı, bir grup Huguenot liderinin öldürülmesini ve sonrasında Paris'e yayılan katliamı emretti. Birkaç hafta süren katliam, diğer kent merkezlerine ve kırlara doğru genişledi. Fransa genelinde ölü sayısı için bugünün tahminleri 5.000 ila 30.000 arasında değişmektedir.
Katliam, Fransız Din Savaşları'nda da bir dönüm noktası oldu. Huguenot siyasi hareketi, önde gelen aristokrat liderlerinin birçoğunun kaybedilmesinin yanı sıra tabandan gelen pek çok yeniden dönüşüm nedeniyle sakat kaldı. Kalanlar giderek daha radikalleşti. Hiçbir şekilde benzersiz olmasa da, "yüzyılın dini katliamlarının en kötüsüydü". Avrupa çapında, "Protestan zihinlerinde Katolikliğin kanlı ve hain bir din olduğuna dair silinmez bir inanç basıldı".
Geçmiş
Aziz Bartholomew Günü Katliamı, bir dizi olayın doruk noktasıydı:
8 Ağustos 1570'te üçüncü din Savaşına son veren Saint-Germain-en-Laye'nin barışı.
18 Ağustos 1572'de Navarre Henry III ve Margaret Valois Margaret arasındaki evlilik.
22 Ağustos 1572'de Amiral de Coligny'nin başarısız suikastı.
Kabul edilemez bir barış ve kabul edilemez bir evlilik
Saint-Germain'in barışı, Katolikler ve Protestanlar arasındaki üç yıllık korkunç iç savaşa son verdi. Ancak bu barış, daha uzlaşmaz Katoliklerin kabul etmeyi reddettiği için güvencesizdi. Guise ailesi (güçlü Katolik) Fransız mahkemesinde lehine değildi; Huguenot lideri Amiral Gaspard de Coligny, Eylül 1571'de kralın Konseyine yeniden kabul edildi. Sadık Katolikler Protestanların mahkemeye geri dönmesiyle şoke oldular, ancak kraliçe anne Catherine De ' Medici ve oğlu Charles IX, krallığın mali zorluklarının ve Huguenots'un güçlü savunma pozisyonunun bilincinde oldukları için barış ve Coligny'yi desteklemelerinde pratikti: La Rochelle, La Charité-sur-Loire, konyak ve Montauban'ın müstahkem kasabalarını kontrol ettiler.
İki dini parti arasındaki barışı pekiştirmek için Catherine, kızı Margaret'i Protestan, Huguenot lideri Kraliçe Jeanne d'albret'in oğlu Navarre Henry (gelecekteki Kral Henry IV) ile evlenmeyi planladı. Kraliyet evliliği 18 Ağustos 1572 için düzenlendi. Gelenekçi Katolikler veya Papa tarafından kabul edilmedi. Hem Papa hem de İspanya Kralı Philip II, Catherine'in Huguenot politikasını da şiddetle kınadı.
2. Belarus Cephesi

2. Beyaz Rusya Cephesi (2BF) (), II. Dünya Savaşı sırasında Sovyet Ordusunun oluşumudur.
Cephe, Şubat 1944'te Sovyetler Almanları Beyaz Rusya'ya doğru iterken kuruldu. General Albay Pavel Kurochkin, cephenin ilk komutonu oldu. Nisan 1944'te verilen arada, karargahı dağılan 10. Ordu'nun ordu karargahı yeniden düzenlendi.
Harekatlar
2 Ocak 1944'te 2BF, Polonya eski bölgelerine girdi.
26 Haziran 1944 tarihinde Cephe'nin güçleri, Mogilev Taarruzu'nda Mogilev'i ele geçirdi. 4 Temmuz'da 2BF, General von Tippelskirch'in komutası altındaki Ordu Grup Merkezi'nin Dördüncü Ordusu'ndan kalanları ve Minsk'in güneydoğusundaki büyük bir cebinde Dokuzuncu Ordu'nun kalanlarını püskürtmekle görevlendirildi. 9 Temmuz'da 2BF, Alman Ordusu Kuzey Grubu'nu kesmek için Riga'nın doğusundaki büyük bir Sovyet saldırısının parçası olarak Vitebsk'ten kuzeybatıya Rēzekne'ye saldırdı. 29 Temmuz'da Sovyetler, Estonya ve Doğu Letonya'da Kuzey Grubu Ordusu'nu keserek kıyıya ulaştı. 13 Eylül'de 2BF, Bialystok'un batısındaki Łomża'yı ele geçirdi. Kasım 1944'te Mareşal Konstantin Rokossovski, II Dünya Savaşı'nın son iki büyük saldırısı için tam zamanında 2BF komutanlığına atandı. 14 Ocak 1945 tarihinde dört Cephenin yaptığı büyük saldırının bir parçası olarak 2BF, Doğu Prusya'ya (Doğu Prusya Taarruzu) ve daha sonra Pomeranya'ya (Doğu Pomeranya Taarruzu) saldırdı.
9 Nisan 1945 tarihinde Doğu Prusyadaki Königsberg, sonunda Kızıl Ordu'ya düştü. Bu durumda batıya Oder nehrinin doğu kıyısına gitmek için 2BF serbest kaldı. Nisan ayının ilk iki haftasında Sovyetler savaşın en hızlı Cephe yeniden dağıtımını gerçekleştirdiler. General Georgiy Jukov, güneydeki Frankfurt'tan Baltık'a kadar Oder nehri boyunca dağıtılan 1. Beyaz Rusya Cephesini (1BF) Seelow Tepeleri'nin önünde bir alana yoğunlaştırdı. 2BF, Seelow Tepeleri'nin kuzeyindeki 1BF tarafından boşaltılan pozisyonlara taşındı. Bu yeniden dağıtım devam ederken hatlarda boşluklar kalmış ve Danzig yakınlarında sıkıştırılan Alman Ordusu'nun kalanları Oder'den kaçmayı başardı.
16 Nisan'ın ilk saatlerinde Berlin'i ele geçirme ve Elbe'deki Batı Müttefik güçleriyle bağlantı kurma savaşının son saldırısı 1BF ve güney General Konev'in 1. Ukrayna Cephesi (1UF) tarafından saldırılarla başladı. 20 Nisan'da 2BF saldırıya katıldı. 25 Nisan'a kadar 2BF, Stettin'in güneyindeki köprü başından ayrıldı ve savaşın sonunda Berlin'in kuzeyindeki tüm Almanya'yı, bazılarında Elbe nehri üzerinde ilerleyen İngiliz 21 Ordu Grubunun ön hatları batıya kadar ele geçirdi.
Savaş sonrası
2. Beyaz Rusya Cephesi Karargahı, Polonya'daki Sovyet işgal gücü olan 10 Haziran 1945 tarihinde geçerli olan Kuzey Kuvvetler Grubu'nun (NGF) Genel Merkezi oldu. NGF'nin kuvvetlerinin çoğu 1. Beyaz Rusya ve 1. Ukrayna Cephelerinin bazı unsurlarıyla birlikte 2. Beyaz Rusya Cephesinden çekildi.
Beowulf kümesi

Bir Beowulf kümesi, bir çeşit bilgisayar kümesidir. Beowulf kümesi genelde özdeş bilgisayarlardan oluşur. Bu bilgisayarlar, hedef işlemin küme üyeleri arasında paylaşılmasını mümkün kılacak kütüphanelerin ve programların kurulu olduğu küçük bir yerel ağa bağlanır. Sonuç olarak ise ucuz kişisel bilgisayar donanımından yüksek performanslı bir paralel bilgi işlem kümesi elde edinilmiş olunur.
Beowulf ismi aslında 1994 yılında NASA'da Thomas Sterling ve Donald Becker tarafından inşa edilen bir bilgisayardan gelmektedir.
Belirli bir yazılım parçası bir kümeyi Beowulf olarak tanımlamaz. Beowulf kümeleri genelde BSD, Linux veya Solaris gibi Unix benzeri bir işletim sistemi çalıştırır ve ücretsiz ve açık kaynaklı yazılımlardan oluşturulur. Yaygın olarak kullanılan paralel işleme kütüphaneleri arasında İleti Geçiş Arabirimi (Message Passing Interface-MPI) ve Paralel Sanal Makine (Parallel Virtual Machine-PVM) bulunur. Her ikisi de programcının bir görevi ağa bağlı bir grup bilgisayar arasında bölmesine ve işleme sonuçlarını toplamasına izin verir. MPI yazılımının örnekleri arasında OpenMPI ve MPICH bulunur. Ek MPI uygulamaları mevcuttur.
Beowulf sistemleri dünya çapında, esas olarak bilimsel hesaplamalaru desteklemek için çalıştırılmaktadır.
İşletim sistemleri
bir dizi Linux ve en az bir BSD dağıtımı, Beowulf kümeleri oluşturmak için tasarlanmıştır. Bunlar:
MOSIX, hesaplama açısından yoğun, IO-düşük uygulamalara yönelik
ClusterKnoppix (Knoppix tabanlı)
Kerrighed
Rocks Cluster Distribution
Scyld
DragonFly BSD
Quantian, Knoppix ve ClusterKnoppix tabanlı bilimsel uygulamalara sahip bir canlı sistem
KestrelHPC
ABC GNU / Linux (Ubuntu tabanlı)
Kentucky Linux Athlon Testbed
PelicanHPC (Debian Live tabanlı )
Knoppix önyüklenebilir CD'leri OpenMosix ile birlikte kullanarak bir küme oluşturulabilir. Bilgisayarlar, kümedeki tüm CPU'ları ve RAM'i kullanarak bir Beowulf kümesi oluşturmak için karmaşık yapılandırmalara gerek olmadan otomatik olarak birbirine bağlanır. Bir Beowulf kümesi sınırsız sayıda bilgisayardan oluşabilir fakat sınırlayıcı faktör ağın kapasitesidir.
Bir Beowulf Kümesi için işletim sistemlerinin ve diğer yazılımların sağlanması, OSCAR (Open Source Cluster Application Resources) gibi yazılımlar kullanılarak otomatikleştirilebilir. OSCAR, bir kümenin ana düğümüne desteklenen bir Linux dağıtımının standart kurulumunun üzerine kurulur.
Ağır tank

Ağır tank, daha hafif sınıflara kıyasla daha kalın bir zırh ve genellikle daha büyük bir topa sahip, ancak hareket kabiliyeti ve çevikliği daha düşük; üretim ve kullanım maliyeti daha yüksek bir tank sınıfıdır.
Sınıfın kökenleri I. Dünya Savaşı'na ve ilk tanklara dayanmaktadır; piyade ile yakın şekilde çalışacak ve hem topçulara hem de ilk anti tank silahlara karşı koyacak şekilde tasarlanan ilk tankların, tarafsız bölgede hayatta kalmalarına yetecek kadar zırhları vardı. Daha hafif tanklar tanıtıldıkça, daha büyük tasarımlar ağır tank olarak bilinir hale geldi. Benzer bir 'saldırı' rolü II. Dünya Savaşı'nda da kullanıldı.
Tankların tanklarla savaşması daha yaygın hale geldikçe, ağır tanklar çok güçlü tanksavar toplar taşımaya başladı. II. Dünya Savaşı'nın sonunda ağır tanklar hem ağır istihkamlara hem de diğer tanklara karşı kullanıldılar. Saldırıya öncülük etmede kullanıldıklarında "taarruz tankları" olarak da biliniyorlardı. Genellikle özel ağır tank birlikleri halinde organize edilirler.
Ana muharebe tankı sınıfının ortaya çıkmasının ardından, ağır tank üretimi birkaç yeni model haricinde sona erdi. 1960'lara gelindiğinde ağır tankların dönemi sona ermişti.
Eğimli zırh

Eğimli zırh, ne dikey ne de yatay konumda olmayan zırhtır. Bu tür bir zırh, genellikle tanklar ve diğer zırhlı savaş araçları gibi kara araçları ile zırhlılar ve kruvazörler gibi askeri gemilerde yer alır. Bir zırh plakasını eğmek, görüş hattı boyunca plakanın efektif kalınlığını arttırır. Eğimli zırh, zırh delici mermiler gibi kinetik enerjiye dayanan KE mermileri ve roketler gibi tanksavar silahlarının zırha nüfuz etmesini zorlaştırır.
90'den farklı bir açıda bir plakaya çarpan bir merminin, aynı plakaya dik bir açıda çarpmasına kıyasla daha büyük bir zırh kalınlığından geçmesi gerekir. İkinci durumda sadece plaka kalınlığı (zırhın yüzeyine normal şekilde) delinmelidir; belirli bir plaka kalınlığı için zırh eğiminin arttırılması, yatay düzlemde ölçülen kalınlığı ve merminin hücum açısını artırarak zırhın darbe noktasında koruma seviyesini geliştirir.
Bir diğer etki ise merminin sapması, deforme olması ve sekmesidir. mermi zırh plakasına dik olmayan bir açıyla vurduğunda, mermi yolu kavisli olabilir ve daha fazla zırhtan geçmesine neden olabilir - veya tamamen sekebilir. Ayrıca mermi bükülebilir ve zırh delici özelliği azalabilir. Bununla birlikte bu etkiler, kullanılan zırh malzemesine ve ona vuran merminin özelliklerine güçlü bir şekilde bağlıdır: eğim daha iyi bir penetrasyona bile yol açabilir. Boşluklu imla hakkı içeren savaş başlıkları, zırha oldukça eğik bir açıda vurduklarında nüfuz edemez ve hatta patlayamaz.
En keskin açılar genellikle tankların ön gövde zırh plakasında görülür, çünkü hem vurulması en muhtemel gövde tarafıdır hem de bir aracın uzunlamasına yönünde eğim vermek için daha fazla alan vardır.
Askeri teknoloji
501. Ağır Panzer Taburu

501'inci Ağır Panzer Taburu (Almanca: "schwere Panzerabteilung 501"; kısaltılmış: "s PzAbt 501"), ağır tanklarla donatılmış bir Alman ağır Panzer Abteilung'du (bağımsız bir tabur boyutunda birlik). Tabur, Tiger I ağır tankını kullanan ikinci üniteydi ve 1944'ün ortalarında Tiger II'lere geçiş yaptı.
Tunus'ta savaştı ve teslim oldu, Eylül 1943'te yeniden kuruldu, sonra Doğu Cephesi'nde savaştı ve yok edildi; Temmuz 1944'te Tiger II'lerle yeniden kuruldu. 11 Şubat 1945'te devre dışı bırakıldı.
1945'te feshedilen askeri birimler
Alman ağır tank taburları
503. Ağır Panzer Taburu

503'üncü Ağır Panzer Taburu (Almanca: "schwere Panzerabteilung 503"; kısaltılmış: "s PzAbt 503"), ağır tanklarla donatılmış bir Alman ağır Panzer Abteilung'du (bağımsız bir tabur boyutunda birlik). Tabur, Tiger I ağır tankını kullanan ikinci üniteydi ve 1944'te Tiger II'lere geçiş yaptı.
Tabur II. Dünya Savaşı'nda Doğu Cephesi ve Batı Cephesi'nde savaştı. Diğer ağır tank taburları gibi tek bir tugaya bağlı değildi, savaş boyunca ihtiyaca göre farklı birliklerle beraber savaştı. İlerleyen dönemde yeni kurulan Panzer Corps Feldherrnhalle içinde Feldherrnhalle Ağır Tank Taburu adıyla bulundu. Savaşın sonunda dağıtıldı.
Komutanlar
??? Post (Mayıs 1942 - 28 Ocak 1943)
Erich Hoheisel (28 Ocak 1943 Mayıs 1943)
Clemens-Heinrich Graf von Kageneck (Temmuz 1943 30 Ocak 1944)
Rolf Fromme (Şubat 1944 Aralık 1944)
Nordwin von Diest-Körber (Aralık 1944 Şubat 1945)
1945'te feshedilen askeri birimler
Alman ağır tank taburları
Jagdpanzer

Jagdpanzer (JgPz), (Almanca:"tank avcısı") Alman kundağı motorlu tanksavar silahlarına verilen bir isimdir.
Tipik olarak mevcut tank şasisinin antitank versiyonudur; iyi zırhlı bir kazamat sabit üst yapıda ön kısma monte edilmiş sınırlı miktarda hareket edebilen bir tanksavar topu taşır ve genellikle II. Dünya Savaşı'ndaki Müttefik Devletler tarafından tank avcısı olarak sınıflandırılır.
Tarih
Jagdpanzer tasarımları, bir tanksavar silahını ve silah mürettebatının etrafına ek zırh takılmış bir tank şasisinin üzerine monte edilen daha hafif zırhlı Panzerjäger ("tank avcısı") tasarımlarından sonra geldi. Panzerjäger modellerinde aracın arkası ve üstü zırhla kaplı değildi, Jagdpanzerler ise mürettebatı hava şartlarından ve çeşitli kalibrede silahlardan koruyan tam zırha sahipti. Buna ek olarak, zaten ağır zırhlı kazamatlar kullanan ve mürettebatı tamamen koruyan Sturmgeschütz serisi piyade desteği odaklı taarruz toplarından kazanılan deneyim de tasarımlarda kullanıldı. Strumgeschütz modelleri de temelde piyade destek araçları olmalarına rağmen, genellikle tanksavar rolünde kullanıldılar.
Taktik kullanım
Savaş alanında, Almanlar bazen geri çekilmek ya da geri çekilme taklidi tapmak zorunda kaldılar. İdeal şartlarda geri çekilme hattı tercihen düşmanı durdurmak için üstün ateş güçlerini kullanacak, belki de karşı saldırı olasılığını bile açacak olan tanksavar birimlerinin yakınından geçmekteydi. Zırhın önde yoğunlaşmasından dolayı Jagdpanzer birimleri için ideal savaş durumu planlanmış pusulardı. Bu tür birimlerin komutanları için en önemli becerilerden biri pusu için uygun yerleri ihtiyaç duyulmadan çok önce doğru bir şekilde seçip hazırlamaktı.
Türleri
Aşağıdaki liste, Almanya ve Mihver müttefikleri tarafından yapılan tüm Jagdpanzer tipi tank avcılarını içermektedir. Bu araçlar tamamen kapalı kazamat tarzı zırhlı ve amaca yönelik tasarlanmış tank avcılarıdır. Tank avcıları, üretimlerinin başlangıç tarihine göre sıralanmıştır.
Savaş sonrası
Savaştan sonra Jagdpanzer adı, tanksavar görevleri için kullanılan bir dizi zırhlı araç için Bundeswehr'de kullanımda kaldı. Buna 90 mm top taşıyan kazamat tarzı Kanonenjagdpanzer ve tanksavar roket taşıyan Raketenjagdpanzers modelleri dahildi. İlk Raketenjagdpanzer modelleri SPZ Lang HS.30 şasisi üzerine inşa edilmişti ve SS.11 füzeleriyle donatılmıştı. Raketenjagdpanzer 2, Kanonenjagdpanzer ile aynı şasi üzerine inşa edildi, ancak top yerine iki SS.11 fırlatma rayı ile donatıldı.
Daha sonra Raketenjagdpanzer 2 ve Kanonenjagdpanzer, HOT veya TOW füzeleri ile donatılmış Jaguar 1 ve Jaguar 2 tank avcılarına yükseltildi.
Maybach HL230

Maybach HL230, Maybach tarafından tasarlanan su soğutmalı 60 V12 23 litre hacminde benzinli motor. Bu motor II. Dünya Savaşı sırasında ağır Alman tankları Panther, Jagdpanther, Tiger II, Jagdtiger (HL230 P30) ve sonraki sürümlerinde Tiger I ve Sturmtiger (HL230 P45) modellerinde kullanıldı.
Tasarım
Motor, biraz daha küçük HL210 motorunun yükseltilmiş bir versiyonuydu, HL210, inşa edilen ilk 250 Tiger I tankını donatmak için kullanıldı; HL230'un aksine bir alüminyum karter ve silindir blokuna sahipti. HL210 motorunun hacmi 21,353 litre veya silindir başına 1.779 cm3'tü; silindir çapı 125 mm, strok ise 145 mm'ydi.
HL230 modelinde silindir çapı 125 mm'den 130 mm'ye yükseltildi. Bu sayede motor hacmi 23,095 litreye (silindir başına 1.925 cm3) yükseltildi. Motorun maksimum gücü 3.000 devir/dakikada 700 PS'ye (690 hp, 515 kW) yükseldi. Maksimum tork 2.100 d/dk'da 1.850 Nm'dir. Tipik güç ise 2.500 d/dk'da 600 PS (592 hp, 441 kW) civarındadır.
Karter ve blok gri dökme demirden, silindir kapağı ise dökme demirden yapılmıştır. Motor 1200 kg ağırlığında ve 1000 1190 1310 mm boyutlarındaydı. Hava-yakıt karışımı dört adet ikiz gövdeli Solex tip 52JFF karbüratör tarafından sağlanıyordu. Ateşleme iki manyeto tarafından yapılıyordu. Sıkıştırma oranı 6.8:1 idi. Maybach için tipik bir uygulama olarak tünel krank mili kullanılmaktaydı.
Savaşın sonunda, Entwicklungskommission Panzer tarafından Tiger II tankında kullanılmak üzere yakıt enjeksiyonu ile HL234 yükseltmesi önerildi. Güç çıkışının atmosferik versiyonda 800 ile 900 PS (hp), süperşarjla 1.100 ile 1.200 hp arasında olması bekleniyordu.
Üretim
Maybach, Auto Union ve Daimler-Benz tarafından toplamda yaklaşık 9.000 adet HL230 üretildi.
3 Kasım 1944'ten itibaren Leitmeritz toplama kampındaki Richard I yeraltı fabrikasında üretildiler.
Tank Müzesi

The Tank Museum (Tank Müzesi, daha önce Bovington Tank Müzesi), Güneybatı İngiltere'deki Dorset şehrinde yer alan Bovington Kampı'ndaki zırhlı savaş araçlarının bir koleksiyonudur. Yaklaşık Wool Köyü'nün 1,6 km kuzeyinde ve büyük Poole limanının 19 km batısındadır. Koleksiyon tank tarihiyle ilgili öğeler barındırır. 26 ülkeden yaklaşık 300 araçlık sergi ile dünyanın en büyük tank koleksiyonu ve üçüncü büyük zırhlı araç koleksiyonudur. Alman Tiger I tankının tek çalışan örneği olan Tiger 131 ve dünyanın hayatta kalan en eski muharebe tankı olan İngiliz Birinci Dünya Savaşı Mark I'i de içerir. Kraliyet Tank Alayı ve Kraliyet Zırhlı Kolordu'nun müzesi ve tescilli bir yardım kuruluşudur.
Mermi tuzağı

Mermi tuzağı, zırhlı bir araçta, çarpma açısına bağlı olarak nüfuz etmeyen bir merminin, aracın hasar görme olasılığının daha yüksek olduğu bir yere vuracağı ve aracın hasar görmesine ve/veya mürettebatının yaralanmasına sebep olacak şekilde sekebileceği bir konumdur. Araçta tarif edilen fenomenin meydana gelebileceği alanlara mermi tuzakları denebilir ve açık bir şekilde yeniden tasarlanmalıdır.
Örneğin, Panther ve Tiger II tanklarının, M26 Pershing ve KV-1 tankının ilk taret tasarımı mermi tuzakları içeriyordu. Kavisli top kalkanının alt kenarı, gelen atışları gövde tavanına veya dönme mekanizmasınıı sıkıştırabileceği taret halkasına doğru saptırarak bir mermi tuzağı oluşturuyordu. Mermi tuzağı potansiyelini en aza indirgemek için bazı geç üretim Panther G modellerinde ve M26 Pershing T26E5 prototipinde top kalkanının alt kenarını değiştirdi. Nihai Tiger II üretim taretinde erken taretin kavisli önü bulunmuyor, bunun yerine 10 derecelik eğimli düz bir plaka kullanılıyordu.
Benzin-elektrik aktarma

Benzin-elektrik hibrit aktarma, karayolu, demiryolu ve deniz taşımacılığı için vites kutusu ihtiyacını ortadan kaldıran bir aktarma sistemidir. Benzinli motor, aracı veya tekneyi iten çekiş motorlarına elektrik sağlayan bir dinamoyu çevirir. Çekiş motorları doğrudan dinamoya bağlı olabilir veya bir denizaltı durumunda şarj edilebilir bir batarya ile çalıştırılabilir.
Benzin-elektrik aktarma 20. yüzyılın başlarında I. Dünya Savaşı sırasında Savaş Departmanı Hafif Demir Yolları veya özel sektöre ait Arad & Csanad United Demiryolları için kullanılmak üzere İngiltere'de üretilen benzinli elektrikli demiryolu lokomotifleri gibi belirli özel pazarlarda kullanılmıştır. Fransa'da standart genişlik lokomotiflerde 240 kW'a kadar elektrik güce kadar ulaşan Crochat benzinli elektrik iletim sistemi kullanıldı.
I. Dünya Savaşı'ndan sonra benzin-elektrik aktarma yerini büyük ölçüde dizel-elektrik aktarmaya bıraktı, ancak 21. yüzyılda hibrid elektrikli araçlarda geri dönüş yapmaktadır.
Avantajlar ve dezavantajlar
Benzin-elektrik aktarma vites değiştirmeden yumuşak, kademesiz hızlanma sağlar. Dezavantajları artan maliyet ve ağırlıktır.
Tarihsel uygulamalar
Yol
Benzinli elektrikli araçlara örnek olarak Tilling-Stevens otobüsü (İngiltere) ve Owen Magnetic otomobil (ABD) verilebilir.
Askeri araçlar
Benzinli elektrik sistemleri, 1917'de British Mark II tankı, American Holt gaz elektrik tankı ve French Saint Chamont üzerinde test edildi. Sonuncusu Henry Crochat ve Emmanuel Colardeau'nun Crochat-Colardeau sistemini kullandı. Bu, sol ve sağ çekiş motorlarının yön değiştirme için farklı hızlarda çalışmasına izin verdi ve US1416611 patentinde ayrıntılı olarak açıklandı. 1936 prototipi Char G1P de benzin-elektrikli bir aktarma ile tasarlandı.
Ferdinand Porsche, Nazi Almanya'sındaki askeri araçlar için kullanılan bu tahrik sistemlerinin ana geliştiricisiydi. VK 3001 (P) prototipi ve 91 adet Porsche Tiger olarak üretilen ve daha sonra Ferdinand ve ardından Elefant tank avcılarına dönüştürülen VK 4501'i yarattı. Dikkate değer bir başka tasarım, yaygın olarak Maus süper ağır tankı olarak bilinen 188 tonluk Porsche tip 205 prototipleridir.
Demiryolu
Benzinli elektrikli demiryolu araçlarına örnek olarak Kuzey Doğu Demiryolu 1903 Benzinli Elektrikli Otomobil, Doodlebug (vagon), GE 57 tonluk gaz-elektrik boxcab, Weitzer railmotor ve Savaş Departmanı Hafif Demiryolları için Dick, Kerr & Co. ve British Westinghouse tarafından üretilen benzinli elektrikli lokomotifler verilebilir. Fransa'da, Henri Crochat ve Emmanuel Colardeau'nun Crochat-Colardeau sistemi bazı benzinli elektrikli vagonlarda kullanıldı.
Deniz
Birinci Dünya Savaşı'nda hizmet veren denizaltıların çoğu dizel-elektrikti. Ancak bazı benzinli-elektrikli denizaltılar savaştan önce inşa edilmişti. Örnekler şunları içerir: Plunger sınıfı denizaltı (ABD), A sınıfı denizaltı (1903) (İngiltere), SM U-1 (Avusturya-Macaristan), Rus denizaltı Krab (1912) .
Modern uygulamalar
21. yüzyılda, benzin-elektrik aktarma hibrit elektrikli araçlarda yeniden kullanıma girmiştir. Güncel örnekler arasında Ford Fusion Hybrid, Honda Civic Hybrid, Toyota Prius yer almaktadır.
Aşırı basınç (KBRN koruması)

Aşırı basınç koruma sistemi, kimyasal, biyolojik, radyolojik ve nükleer (KBRN) ortamdaki bir bireyi veya grubu korumak için tasarlanmış sistemdir. Sistemin iki parçası, kirlenmiş havadan mümkün olduğunca korunan güvenli bir alan ve olası tüm toksinleri filtreleyecek bir hava filtrasyon sistemidir. Hava pompaları, filtreler boyunca temiz havayı güvenli bölgeye zorlar, böylece güvenli alandaki hava basıncı daima güvenli alanın dışından daha yüksek olur. Bu basınç farkı, herhangi bir hava akışının her zaman güvenli alandan dışarıya doğru olacağı ve toksinlerin girmesini önleyeceği anlamına gelir.
Güvenli alan, bir birey için, koruyucu bir başlık veya tüm vücudu koruyan bir giysi kadar küçük, bir sığınak veya savaş gemisi kadar büyük olabilir. Çoğu modern zırhlı savaş aracı, mürettebat ve yolcu bölmelerinin güvenli alan olduğu bir sisteme sahiptir; bu sistemler ilk olarak zehirli gaz saldırısına karşı korunmak için benimsenmiştir. Daha büyük ölçekte, toplu koruma sağlamak için bir bina veya mobil prefabrik askeri yapılarda da aşırı basınç sistemi kullanılabilir.
Sivil bağlamda, pozitif basınçlı personel kıyafetlerinde aynı filtrasyon ve pozitif basınç prensipleri kullanılır.
Kimyasal silahlar