Kantitatif psikoloji

Kantitatif psikoloji veya Nicel psikoloji, insan veya hayvan psikolojik süreçlerinin matematiksel modellemesi, araştırma tasarımı ve metodolojisi ve istatistiksel analizine odaklanan bilimsel bir çalışma alanıdır. İnsan yeteneklerini ölçmek için testler ve diğer cihazları içerir. Kantitatif psikologlar, psikolojik ölçüm teorisi ve tekniği ile ilgili bir alan olan psikometri olanlar da dahil olmak üzere çok çeşitli araştırma yöntemleri geliştirir ve analiz eder.
Psikologlar uzun zamandır istatistiksel ve matematiksel analize katkıda bulundular ve kantitatif psikoloji artık Amerikan Psikoloji Derneği tarafından tanınan bir uzmanlık alanı. Avrupa ve Kuzey Amerika'daki bazı üniversitelerde bu alanda doktora dereceleri verilmektedir ve kantitatif psikologlar endüstri, hükumet ve akademide yüksek talep görmektedir. Hem sosyal bilimlerde hem de kantitatif metodolojide eğitimleri, çeşitli alanlarda hem uygulamalı hem de teorik problemleri çözmek için eşsiz bir beceri yeteneği sağlar.
Tarihi
Kantitatif psikolojinin kökleri, on dokuzuncu yüzyılda bilimsel yöntemin ilk olarak sistematik olarak psikolojik olaylara uygulandığı deneysel psikolojinin kökenine gider. Kayda değer katkılar arasında E. H. Weber'in dokunsal duyarlılık çalışmaları, Fechner'ın psikofizik yöntemlerin geliştirilmesi ve kullanımı ve Helmholtz'un 1850'den sonra başlayan görme ve seçmeler üzerine yaptığı araştırmalar vardı. Wilhelm Wundt'a genellikle "deneysel psikolojinin kurucusu" denir, çünkü kendisine bir psikolog der ve 1879'da birçok araştırmacının çalışmaya geldiği bir psikolojik laboratuvar açmıştır. Bunların ve diğerlerinin çalışmaları, Immanuel Kant gibi teorisyenlerin psikolojinin bir bilim haline gelemeyeceği iddiasını desteklemeye yardımcı oldu, çünkü insan aklı üzerinde kesin deneyler imkansızdı.
Zeka seviyesi testi
Zeka testi uzun zamandır kantitatif psikolojinin önemli bir dalı olmuştur. On dokuzuncu yüzyıl İngiliz istatistik uzmanı psikometrinin öncüsü Francis Galton, standart bir zeka testi oluşturan ilk kişi oldu ve insan farklılıklarını ve kalıtımlarını incelemek için istatistiksel yöntemleri ilk uygulayanlar arasındaydı. Zekanın büyük ölçüde kalıtım tarafından belirlendiğine inanmaya başladı ve ayrıca reflekslerin hızı, kas gücü ve kafa büyüklüğü gibi diğer önlemlerin zeka ile ilişkili olduğunu varsaydı. Ertesi yıl 1882'de dünyanın ilk zihinsel test merkezini kurdu ve gözlemlerini ve teorilerini "İnsan Fakültesine Sorular ve Gelişimi" (Inquiries into Human Faculty and Its Development) bölümünde yayınladı.
İstatistiksel teknikler
İstatistiksel yöntemler, psikologlar tarafından en çok kullanılan kantitatif araçlardır. Pearson korelasyon katsayısını ve ki-kare dağılımı testini başlattı. 1900-1920 döneminde t testi, ANOVA ve parametrik olmayan bir korelasyon katsayısı görülmüştür. 20. yüzyılın ikinci yarısında çok sayıda test geliştirilmiştir. Popüler teknikler nispeten yenidir.
1946'da psikolog Stanley Smith Stevens, ölçülme ölçeğini hala sık sık atıfta bulunulan bir makalede Nominal, Ordinal, Oran ve Aralık olmak üzere dört ölçekte düzenledi. New York Üniversitesi psikoloji profesörü Jacob Cohen, istatistiki güç ve etki büyüklüğünü içeren kantitatif yöntemleri analiz etti. İsmini kappa katsayısına verdi.
1990 yılında American Psychologist dergisinde "İstatistik, Metodoloji ve Psikolojide Ölçüm Lisansüstü Eğitimi" başlıklı etkili bir makale yayınlandı. Bu makalede, Amerika Birleşik Devletleri'nde psikoloji lisansüstü programları için kantitatif yöntemlerde artırılmış ve güncel eğitim ihtiyacı tartışılmıştır.
Araştırma alanları
Kantitatif psikologların genellikle ana ilgi alanı vardır. Psikometride göze çarpan araştırma alanları arasında modern zihinsel test teorisi ve eğitim ve zeka testlerine odaklanan bilgisayar uyarlamalı testler bulunmaktadır. Diğer araştırma alanları arasında, fMRI veri toplama ve yapısal eşitlik modellemesi, sosyal ağ analizi, karar teorisi ve istatistiksel genetik gibi zaman serisi analizi yoluyla psikolojik süreçlerin modellenmesi yer almaktadır.
İki yaygın psikometrik test türü, bir amaç için ham entelektüel uygunluğu ölçmesi gereken yetenek testleri ve karakter, mizaç ve öznenin problemlerle nasıl başa çıktığını değerlendirmeyi amaçlayan kişilik testleri.