İsrail sineması

İsrail Sineması (İbranice: קולנוע ישראלי Kolnoa Yisraeli), İsrailin 1948 yılında kurulmasından itibaren yapılan film prodüksüyonlarına verilen isimdir. Birçok İsrailli filmini İbranice yapılmaktadır. İsrail, Akademi Ödülleri'nin Yabancı Dilde En İyi Film kategorisi için Orta Doğudaki diğer ülkelerden daha fazla aday gösterilmiştir.
Tarihi
1948 öncesi
Filmler Fiilistin Mandası döneminde, sessiz film devrinin başlarında başladı, fakat yerel film endüstrisinin gelişmesi, İsrail Devletinin kurulmasından sonra hızlandı. İlk filmler genelde belgesel veya kısa haber özetlerinden oluşmaktaydı ve bu fimler, İsraildeki sinemalarda filmlerden önce gösterilmekteydi.
1933 yılında, Zvi Liebermanın Gezgin Oded (Oded ha-noded) adlı çocuk kitabı, sessiz film olarak çekildi. Bu ülkenin çocuklara yönelik ilk uzun metrajlı filmi oldu ve çok düşük bir maliyetle çekildi. 1938 yılında, Liebermanın Yıkıntılar Üzerinde (Meal ha-khoravot) adlı başka bir kitabı, 70 dakikalık, içinde diyalogların ve film müziğinin bulunduğu bir filme dönüştürüldü. Senaryoyu Lieberman kendisi yazdı. Yapımcısının Nathan Axelrod ve yönetmeninin Alfred Wolf olduğu film, Galileede bulunan İkinci Tapınak çevresindeki bir Yahudi köyündeki çocuğun hikayesini anlatıyordu. Çocuğun yaşadığı köydeki bütün yetişkinler, Romalılar tarafından öldürülmüştü. Çocuklar köyü tekrar inşa ettiler. Filmin yapım maliyeti 1000 Filistin poundıydı. Gişede başarılı olmasa da, İsrail Sineması tarihinin mihenk taşlarından biri olarak bilinmektedir.
İsrail Sinemasının öncülerinden biri Baruch Agadatiydi. 1934 yılında, Agadati, film yapımcılığından emekli olan görüntü yönetmeni Yaakov Ben Dovun film arşivini satın aldı ve kardeşi İzak ile AGA Aktüeli Haberlerini kurdu. Agadati, Vatan Bu adlı ilk siyonist filmi yönetti.
İsrail Devleti
1948 yılında, Sesçi Yosef Navon ve Abisi Baruch Agadatiyla ilk İbranice filmi çeken, İzak Agadati film ve kurulacak bir stüdyoya yatırım yapmaya hazır Mordechai Navon isimli bir yatırımcıyı buldu. Agadati, Haganahdaki tanıdıklarını kullanarak, bir stüdyo kurmak için arazi buldu. 1949da Geva Film Laboratuvarı, Givatayimdeki terkedilmiş bir kömürlüğün bulunduğu yerde kuruldu.
1954 yılında, Knesset, İsrailli filmlere destek verme amaçlı bir kanun tasarısı çıkardı. 1960lı yıllardaki baş yapımcılar Menahem Golan, Ephraim Kishon, ve Uri Zohardı.
İlk Bourekas türündeki film, Sallah Shabati isimli filmdi ve Ephrahim Kishon tarafından 1964 yılında yapıldı. 1965 yılında Uri Zohar, Fransız Yeni Akımından esinlendiği Aydaki Delik filmini çekti.
21. yüzyılın ilk on yılında, birçok İsrailli film, Dünyanın birçok yerindeki film festivallerinde ödül kazandı. Dönemin en çok bilinen filmleri arasında, Geç Evlilik (Dover Koshashvili), Kırık Kanatlar, Su üzerinde yürüme ve Yossi & Jagger (Eytan Fox), Ninanın trajedileri, Kamp Ateşi and Beaufort (Joseph Cedar), Dünyanın Sonunda Sola Dön (Avi Nesher), Bashir ile Vals (Ari Folman), ve Ajami vardır. 2011 yılında, Strangers No More (Artık Yabancı Değiller) En İyi Belgesel dalında Oskar aldı. 2013 yılında Gatekeepers (Bekçiler) Dror Moreh ve Beş Kırık Kamera, en iyi belgesel ödülüne aday gösterildi.
2014 yılında İsrail yapımı filmler 1.6 milyon bilet sattı İsrailde. Bu İsrail filmlerinin tarihindeki en iyi sonuçtu.
Türler
Bourekas Fimleri
Bourekas Filmleri (סרטי בורקס) 1960'larda ve 1970lerde ünlüydü. Ana temaları genelde Aşkenaz Yahudiler ve Mizrahi ve ye Sefarad Yahudiler arasındaki etnik gerilimdi. Ayrıca zengin ve fakirler arasındaki çatışma da ayrıca bu tür filmlere konuydu (15). Bourekas isminin, İsrailli film direktörü Boaz Davidson tarafından ortaya atıldığı bilinmektedir. Davidson bu türde birçok esere sahiptir (16). Batıdaki benzer filmlere verilen isimler gibi, bu türe verilen isim, Bourekas isimli bir İsrailli yemekten gelmektedir. Bourekas türü filmler, Fas, İran ve Polonya kökenli Yahudilerin aksanlarının taklit edildiği filmler olmuştur ve genelde melodrama veya komedi filmi tarzında yapıtlar sunmuştur. Bourekas filmleri genelde gişede başarılıydı ama eleştirmenler tarafından acımasızca eleştirilirdi. Bu türdeki filmlerin arasında, Charlie Ve'hetzi ve Hagiga B'Snuker isimli komedi filmleri ve Nurit gibi melodramalar vardı. Boaz Davidson, Ze'ev Revach, Yehuda Barkan ve George Ovadiah, bu türde film yapan en ünlü yapımcılar arasındaydı.
Yeni Duyarlılık Filmleri
Yení duyarlılık filmleri(סרטי הרגישות החדשה), 1960larda başlayıp, 1970lerin sonralarına kadar devam eden bir hareketti. Hareket yenilikçi sinema içinde artistik ve estetik değere sahip bir sinema yaratmayı amaçladı. Genelde Fransız sinemasının yeni akım filmlerine benziyordu. Yeni duyarlılık hareketi, Avraham Heffnerın Ama Daniel Wax nerede? adlı filmi gibi sosyal ve artistik filmler üretti. Polis Azoulay (Efraim Kishon), Seni Seviyorum ve Chelouche Sokağındaki Ev (Moshe Mizrahi), en iyi yabancı dilde film kategorisinde Oskara aday gösterildi. Bu türde film üretenler arasında en onemli isimlerden olan Uri Zohar, Hor BLevana (Aydaki delik) ve Çocuk ve Üç Gün filmlerini yönetti.
Sinemalar
1900lerin başında, sessiz sinemalar, kulübelerde, kafelerde veya başka geçici mekanlarda gösterilirdi.. 1095 yılında, Neve Tzedekteki Jaffa yolu üzerinde Lorenz Kafe açıldı ve Lorenz ailesi, kafede film göstermeye başladı. 1925 yılında, Kessem Sineması, kısa bir süre için burada misafir edildi.
1953te, Negevin ilk sineması olan Keren Sineması, Beershebada açıldı. 1200 kişilik olup, Histadrut tarafından inşa edildi.
1966 yılında, 2.6 milyon İsrailli 50 milyondan fazla defa sinemaya gitti. 1968de televizyon yayınlarının başlamasıyla, sinemalar kapanmaya başladı. Önce büyük şehirlerin uzağında bulunanlar, daha sonra da büyük şehirdekiler kapandı. 330 sinema yıkıldı ya da başka amaçlar için yeniden yapıldı.
Eden Sineması, Tel Aviv
Eden Sineması (Kolnoa Eden), 1914 yılında inşa edildi. Sinemanın inşaası daha sonra Tel Aviv olan, Ahuzat Bayitte yaşayan insanlar tarafından kabul edilmedi. Sahipleri Moşe Abarbanel ve Mordekai Wieserdi. I. Dünya Savaşı esnasında, sinema, Osmanlı yönetimi tarafından, jeneratörünün düşman denizaltlarına mesaj göndermek için kullanılabileceği gerekçesiyle kapatıldı. Sinema, İngiliz Mandası döneminde tekrar açıldı ve bir sosyal ve kültürel aktivite merkezi oldu. 1974 yılında kapandı.
Mograbi Sineması, Tel Aviv
Mograbi Sineması (Kolnoa Mograbi) 1930 yılında açıldı. Art Deco tarzında tasarlandı. Bu tarz dönemin en meşhur tarzıydı. Bina ilk birkaç yıl çatısızdı ve daha sonra açılır tavanla kapatıldı. Kasım 1947de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Birleşmiş Milletler Filistin Paylaşım Planını onayladığında insanlar sinemanın önünde toplandı ve sokaklarda dans etti. 1986 yılı yazında, elektrik kontağı nedeniyle çıkan bir yangın sonucu bina yıkıldı.
Armon Sineması, Haifa
1931de, Moşe Greidinger, Hayfada bir sinema açtı. 1935 yılında Armon isimli ikinci bir sinemayı kurdu. Sinema, Art Deco tarzında olup 1800 koltukla oldukça büyüktü ve Haifanın eğlence semtinin kalbi oldu. Ayrıca Armon, İsrail Operası ve İsrail Filarmonik Orkestrası tarafından konser ve gösteriler için kullanıldı.
Alhambra Sineması, Jaffa
Art Deco tarzında olan Alhambra Sineması, 1100 koltukla, 1937 yılında Jaffada açıldı. Lübnanlı bir mimar olan Elias Al-Mor tarafından tasarlandı ve sinema, Arap müziği konserleri için kullanılan popüler bir mekana dönüştü. Farid Al-Atrash ve Ümmü Gülsüm burada konserler verdi. 2012 yılında bu tarihi bina, iki yıllık restorasyon çalışmalarının ardından Scientology merkezi olarak tekrar açıldı.
Smadar Tiyatro Salonu, Kudüs
Smadar Tiyatro Salonu, Kudüsün Alman Bölgesinde 1928 yılında kuruldu. Sahibi Almandı ve genelde İngiliz Ordusundan ziyaretçileri vardı. 1935te, Şark Sineması olarak gişe filmleri göstermeye başladı. Daha sonra yönetimi Yahudilere verildi. Bunun nedeni Alman işyerlerinin boykot edilmesiydi. Bu Kudüsteki Nazi Partisi şubesinin başkanını çok kızdırdı. 1948den sonra dört asker tarafından satın alındı. Bu askerlerden biri, Arye Chenchikti ve Chenchik, diğer üç ortağının hisselerini 1950 yılında aldı. Bir komşusuna göre, Chenchik biletleri satıyordu, daha sonra içeride topluyordu ve projeksiyonist olarak çalışıyordu. Karısı ise içerideki satış alanlarından sorumluydu.
Sinema Festivalleri
İsraildeki Uluslararası Film Festivalleri, Kudüs Film Festivali ve Haifa Film Festivaliydi.
Sinema Ödülleri
Ophir Ödülü
Wolgin Ödülü
Film Okulları
Sam Spiegel Film ve Televizyon Okulu
Ma'aleh Televizyon Okulu, Film ve Sanat.
Bazı filmler
Hearat Shulayim