turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Dadastana

Dadastana (), antik Bitinya Bölgesi'nde yer alan bir antik kenttir. Tabula Peutingeriana burayı Nicaea'dan Juliopolis'e giden bir yol üzerinde ve Juliopolis'ten 29 M. P. uzaklıkta gösterir. Ammianus'un söylediği gibi, Bithynia ve antik Galatia sınırlarına yakın olduğu anlaşılmaktadır. Dadastananın ünü, MS. 364 yılında, Roma İmparatoru Jovianusun ansızın burada ölmesinden kaynaklanmaktadır. İmparator, Suriye seferinden dönmekte iken ordusu ile Ancyra'dan Dadastana'ya geldi, burada kamp kurduğu bir sırada rahatsızlanarak aniden ölmüştür.
Son dönemlere dek yeri tam olarak tespit edilemeyen Dadastana Antik kentinin Ankara yakınlarında yer aldığı tahmin edilmektedir. 2008 yılında Ankara ili, Nallıhan ilçesi, İslamalan Köyü sınırları içerisinde bulunan kalıntılar üzerinde yapılan araştırmalar sonucunda bu yerin antik Dadastana şehrinin nekropolü olduğu tespit edilmiştir. Nallıhan ilçesinin 40 km. Kuzey-batısındaki bu nekropol alanı ormanlık bir arazide olup, İslamalan Köyünün 3 km. batısındadır. Antik kaynaklar ve haritalarda bu yer, Bithynia bölgesinin Dadastana antik kentinin sınırlarında kalmaktadır. Mezar tipi ve ölü hediyelerinden anlaşıldığı üzere bu nekropolün Geç Roma ve Bizans dönemlerinde yoğun bir şekilde kullanılmış olduğu anlaşılmıştır.
Antik ve modern kaynaklara göre Geç Roma ve Bizans dönemlerinde hac yolu üzerinde önemli bir kent olan Dadastana, aynı zamanda bir Bizans piskoposluk merkezidir.
Kadoma, Zimbabve

Kadoma, Afrika kıtasında bulunan Zimbabve devletinde bir şehirdir.
Şehir ülkenin doğu kesiminde Mashonaland Batı ili içerisinde yer alan bir yerleşim bölgesidir. Şehirde 2013 tahmini verilerine göre 80,410 kişi yaşamaktadır. 2002'de gerçekleştirilen resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 76,173 kişi yaşamaktaydı.
Kadoma, deniz seviyesinden 1.125 m yükseklikte bulunmaktadır. Bölgede bulunan altın kaynakları nedeniyle şehir ve çevresinde madencilik üst düzeyde yapılmaktadır. Kadoma, başkent Harare'nin 166 km güneybatısında bulunmaktadır.
Semarang Eyalet Camii

Semarang Eyalet Camii, Endonezya'ya bağlı Orta Cava eyaletinin idari merkezi Semarang şehrinde bulunan cami. Hükumet binasının yanında yer almaktadır. 1743-1749 yılları arasında yapılmıştır.
Semarang'daki yapılar
Orta Cava'daki camiler
1749'da tamamlanan dini yapılar
1740'larda Asya'da kurulan oluşumlar
1740'larda tamamlanan camiler
18. yüzyılda Endonezya'da kurulan oluşumlar
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar
Nikolay Baskakov

Nikolay Aleksandroviç Baskakov (Rusça: ) (22 Mart 1905, Sol'vıçegodsk, Rus İmparatorluğu - 23 Mart 1995, Moskova, Rusya), Rus Türkolog, dil bilimci ve etnolog. Türk dillerinin sınıflandırmasıyla öne çıkmıştır.
Baskakov soyadının kökü
N. A. Baskakov tarafından hazırlanan "Russkiye familii Turkskogo proishojdeniya" (Türk kökenli Rus Soyadları) adlı eserinde Baskakov adının kökünü irdeler.
Baskakov soyadı kökeni Tatar Türkçesinde "baskakı" sözünden gelir. Bu soyun kökeni ise Tatarlardan Baskakı Amragan'dan gelir. Amragan, Amır han sözünden bozmadır. Baskakı Amragan, XIII. yüzyılın ikinci yarısında Vladimir'de genel valilik yapmıştır. Baskak soyundan gelenler 1593 yılına kadar asilzade hizmetinde bulunmaktaydılar. Smolensk şehrine boyar çocukları gibi malikane ve maaş ile bağlanmışlardı. Bu soyun türemeleri dedelerinin Kaluga ve Tula'da bulunan malikanelerine sahip çıkarak Rus tahtına askerlik hizmeti yapmıştır. Bu soyadın Türkçe kökenli olduğunu "baskak" sözcüğü doğrulamaktadır. Baskak, mühür basan, Kızıl Orda'nın genel valisidir. Arma üzerinde yay şeklinde bir kılıçtan başka, elinde kızıl kavisli bir kılıç tutan Tatar resimleri vardır.
Yaşamı
İş hayatı
Nikolay Aleksandroğlu Baskakov, (19051996.20.8, Moskova), Karakalpakistanda (1960), Türkmenistanda (1962), Kazakistanda (1967) hizmet göstermiştir. Filoloji bilimleri doktoru (1950). Fin-ugor cemiyetinin muhbir azası (Finlandiya, Helsinki, 1967) ve Ural-Altay cemiyetinin fahri azası (Hamburg, 1968). Moskova devlet üniversitesini tamamlamıştır (1930). İlmi işleri Karakalpak dili ve onun söz dizimleri, söz kökleri üzerinedir. Baskakov, Özbek, Karakalpak, Nogay, Hakas, Tatar, Altay, Karaim, Uygur, Türkmen ve başka Türk dillerine ait çok sayıda çalışma, grametik uğraşlar ve metot çalışmalarının müellifidir.
Faydalı edebiyat
Karakalpakskiy yazik, fonetika i morfologiya, M., 1952; Tyurkskiye yaziki, M., 1960; Vvedeniye v izucheniye tyurskix yazikov, M., 1967.
John Cale

John Davies Cale, OBE (d. 9 Mart 1942) Galli müzisyen, besteci, şarkıcı ve albüm yapımcısı. Deneysel rock grubu The Velvet Underground'ın kurucu üyelerindendir.
Rock müzik alanındaki çalışmaları ile tanınmakta olan Cale, drone ve klasik müzik ile birlikte birçok farklı müzik dalında eserler vermiştir. 1968'de Velvet Underground'dan ayrılmasından itibaren yaklaşık olarak 30 albüm çıkartmış olan sanatçı, Paris 1919 adlı albümü, "Hallelujah" (Leonard Cohen) coverı ve 1970'lerin ortalarında Island Records aracılığı ile yayınladığı albüm üçlemesi (Fear, Slow Dazzle ve Helen of Troy) ile ün kazanmıştır.
Cale, müzik kariyeri boyunca Lou Reed, Nico, La Monte Young, John Cage, Terry Riley, Hector Zazou, Cranes, Nick Drake, Mike Heron, Kevin Ayers, Brian Eno, Patti Smith, Nico, The Stooges, The Modern Lovers, Art Bergmann, Manic Street Preachers ve solisti James Dean Bradfield, Marc Almond, Element of Crime, Squeeze, Happy Mondays, LCD Soundsystem, The Replacements ve Siouxsie and the Banshees ile işbirliği yapmıştır.
Cale, Velvet Underground'ın bir üyesi olarak 1996'ta Rock and Roll Hall of Fame tarafından onurlandırılmıştır.
Diskografi
Solo stüdyo albümleri
1970 : Vintage Violence
1972 : The Academy in Peril
1973 : Paris 1919
1974 : Fear
1975 : Slow Dazzle
1975 : Helen of Troy
1981 : Honi Soit
1982 : Music for a New Society
1983 : Caribbean Sunset
1985 : Artificial Intelligence
1989 : Words for the Dying
1996 : Walking on Locusts
2003 : HoboSapiens
2005 : blackAcetate
2012 : Shifty Adventures in Nookie Wood
2016 : M:FANS
2023 : Mercy
İşbirlikçi albümleri
1971 : Church of Anthrax (Terry Riley ile)
1990 : Songs for Drella (Lou Reed ile)
1990 : Wrong Way Up (Brian Eno ile)
1994 : Last Day on Earth (Bob Neuwirth ile)
Schnuffel

Schnuffel (Almanca telaffuz: [ʃnʊfəl]; İngilizce: Snuggle, Fransızca: Lapin Calin) Alman medya şirketi Jamba tarafından 2007 yılı sonunda yapılan bir animasyon kahramanıdır. Nazik, eğlenceli sevencen lop tavşanıdır.
Diskografi
Single
2008: Kuschel Song
2008: Ich hab' Dich lieb
2008: Häschenparty feat. Michael Wendler
2008: Schnuffels Weihnachtslied
2009: Piep Piep
2010: Küss mich, halt mich, lieb mich (als Schnuffelienchen)
2011: DubiDubi Du (nur download)
2011: Tut tut tut (nur Klingeltöne)
2011: Jingle Bells feat. Jamba stars (nur download)
2012: Schmetterling (als Schnuffelienchen)
Albüm
2008: Ich hab' Dich lieb
2008: Ich hab' Dich lieb-Gold Edition
2008: Winterwunderland
2009: Winterwunderland - New Edition
2009: Komm Kuscheln
2012: Winterwunderland - Krone Edition
Desa (şirket)

Desa 1972 yılında kurulan ve ayakkabı, çanta, mont, cüzdan gibi deri ürünler üreten Türk markasıdır.
Melih Çelet tarafından kurulmuştur. İlk mağazası 1973 yılında Erenköyde açılmıştır. 80'lerde büyük dünya firmaları için üretim yapan bir tedarikçi haline geldi. 1983 yılında Samsonitein Türkiye distribütörü oldu. Bu distribütörlük 2007 yılında ortaklığa dönüştü. 2005 yılında, Türkiye Superbrands seçim kurulu tarafından Super Marka olarak değerlendi ve 2006 yılında 10 yılda 10 dünya markası yaratma hedefiyle oluşturulan Turquality programına seçildi.
Tarihçe
1970'lerin başında Eczacılık Fakültesinde öğrenciyken iş kurma çalışmaları yapan Melih Çelet, İstanbul Ticaret Odasına gelen mal sipariş taleplerini değerlendirir. Deri çanta temin etmek isteyen Amerikalı bir firma ile bağlantı kuran Çelet, firmanın istediği numuneyi bir gecede Kapalıçarşı'da fason olarak ürettirir. Girişimci ruhuyla müşterisini etkileyen Çelet, aldığı teklif ile birlikte DESAyı kurar.
1972 yılında bayan çantası üreterek işe başlayan DESAnın ilk mağazası 1973 yılında Erenköyde açıldı. Bu yeni mağaza ile birlikte omuzdan askılı bayan çantası ilk kez Türkiye'de sunuldu. 1980li yıllarda globalleşme yolunda atılan adımların sonunda DESA, dünyadaki büyük firmalar için üretim yapan bir tedarikçi haline geldi. 1983 yılında Samsoniteın Türkiye distribütörü oldu. Bu distribütörlük 2007 yılında ortaklığa dönüştü. 1986 yılında New York'ta açılan DESA ofisi gibi global girişimlerle marka; ABD, Avrupa ülkeleri ve İngilterede tanınan ve bu ülkelere ihracat yapar haline geldi.
2004 yılından beri ayakkabı markası Aerosolesin de distribütörü oldu. 2005 yılında, Türkiye Superbrands seçim kurulu tarafından Super Marka olarak değerlendi ve 2006 yılında 10 yılda 10 dünya markası yaratma hedefiyle oluşturulan Turquality programına seçildi.
Ürün haline getirdiği işlenmiş tüm derileri, gıda sektöründe kullanılan hayvanlardan elde eden DESAnın 2012 yılı itibarıyla Türkiyede 25 ilde 79, İngilterede 2 ve Cidde'de 1 mağazası bulunuyor. Bunun yanı sıra online satış mağazası ile de satış yapıyor.
Müfit Ratip

Müfit Ratip (d. 29 Mayıs 1887, İstanbul - ö. 29 Mayıs 1920, İstanbul), Fecr-i Ati'nin kurucularından biri olan eski oyun yazarı ve çevirmen. Aynı zamanda ilk tiyatro eleştirmenlerinden biridir. 1908 yılında Galatasaray Lisesi'ni bitirdikten sonra sanatla yakından ilgilenen Müfit Ratip, şiirler ve makaleler kaleme almış ve tiyatro ile ilgilenmiştir. Bunların yanında, matbaacılık, çevirmenlik ve başkatiplik görevlerinde de bulunmuştur.
20 Mart 1909'da toplanan diğer edebiyatçılarla birlikte Fecr-i Ati topluluğunun kuruluşunda yer aldı. Bu toplulukta şiir, eleştiri yazıları, oyunları ve çevirileriyle tanındı. Çağının tiyatro hareketleriyle yakından ilgilendi ve Osmanlı'da tiyatro konusunda çeşitli çalışmalar yaptı.
Başlıca yapıtları şunlardır:
Oyunları; Tiryaki Hasan Paşa ve Kanije Müdafaası, Zincir; çeviri oyunları; Namus, Hücum, Büyük Gece; çeviri romanı; Güzel Dost (Guy de Maupassant 1910).
İlgili kitaplar
Enver Töre (2005). "Fecr-i Ati'nin Kurucularından Müfit Ratip Makaleleri", MVT Yayıncılık, İstanbul. ISBN 9789756081013
1887 doğumlular
1920 yılında ölenler
İstanbul doğumlu yazarlar
İstanbul'da ölenler
20. yüzyılda Osmanlılar
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
Fecr-i Ati edebiyatı
Ermeni Kıpçakçası

Ermeni Kıpçakçası ya da Ermeni harfli Kıpçak Türkçesi (Kendilerince χıpçak tili, բիզիմ տիլ bizim til, թաթարչա tatarça; Ermenice Հայ-ղփչաղերեն, Հայ-ղփչաղական լեզու, Հայատառ ղփչաղ), Eski Kıpçakçaya giren ölü bir Türk dilidir. Hristiyanlığın Gregoryen mezhebine mensup Ermenilerin ve Gregoryen Kıpçakların Orta Türkçe dönemine ait 16-17. yüzyıllarda batı Ukrayna'da Ermeni alfabesini kullanarak Kıpçak Türk dilinde meydana getirdikleri vakayinameler (kronikler), dini ve hukuki belgelerle bilinir.

Ermeni Kıpçakçası Türk dili tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bu edebi dilin 1559-1664 yıllarından kalma eserleri daha eski 12. yüzyılın Codex Cumanicus dilinin devamı niteliğindedir. Ses bilgisi ve gramer özellikleri bakımından Karaimce, Kumanca, Urumca ve Kırım Tatarcasıyla büyük bir benzerlik göstermektedir.
Dönemleri
Ermeni Kıpçakçası Nadejda Chirli'ye göre üç dönemde ele alınabilir:
1. Konuşma dili olarak benimsenmesi ve dilin yazı öncesi dönemi (XIII. yy sonu XV. yy)
2. Yazı dili olarak ortaya çıkışı ve yazı dilinin parlak dönemi (XVI. yy XVII. yy ilk yarısı)
3. Düşüşü ve kaybolma dönemi (XVII. yy ikinci yarısı)
Yayılımı
16-17. yüzyıllarda başta Lvov ve Kamyanets-Podilski olmak üzere Ukraynada, Polonyada, Romanya, Moldova, Kırım ve Türkiyede bir buçuk yüzyıl boyunca rağbet gören Ermeni Kıpçakçası metinler 1521-1669 yıllarında Ermeni alfabesiyle, fakat Kıpçak dilinde düzenlenmiş ve günümüze kadar ulaşmış olan 112 yazılı eser yaklaşık 25-30 bin sayfaya ulaşmaktadır.
Alıntılar
Ermeni Kıpçakçasının söz varlığında Arapça, Farsça, Ermenice ve Slavca (Lehçe, Ukraynaca ve Rusça) kökenli alıntılar da bulunmaktadır.
Eserler
Ermeni Kıpçakçası ile kaleme alınmış eserlerden günümüze kadar gelebilenleri: Kievde (28 adet mahkeme defteri), Lvovda (1 sözlük ve 26 farklı belge), Erivanda (9 elyazması), Sankt-Peterburgda (1 sözlük, velilerin yaşamlarını anlatan 1 kitap, 1 Zebur), Viyanada (3 sözlük, 13 elyazması), Venedikte (10 el yazması), Kraków, Varşova ve Vrotslavda (11 elyazması), Pariste (4 elyazması), Gerlde (1 Zebur), Leidende (1 dua kitabı).
Örnek
Pederimiz duası:
Atamız bizim ki köktesėn,
Ari bolsun atıŋ sėniŋ,
Kėlsin χanlıχıŋ sėniŋ,
Bolsun ėrkiŋ sėniŋ nėčik kökte alay yėrde,
Ötmekimizni bizim kündelik bėr bizge bugün,
Boşat bizge borçumuznu bizim,
Nėçik ki biz boşatırbiz bizim borçlularımızga,
Bermegin bizni sınamaχlıχka,
Yoχsa χutχar bizni yamandan,
Zere sėniŋdir χanlıχ da χuvat,
Da saŋa haybat mėŋilik.
Amėn.
Oniki Hayvanlı Türk Takvimi
Ermeni Kıpçakçasıyla 12 Hayvanlı Takvimin ay adları:
SM U-35

SM U-35, Alman İmparatorluk Donanması'na bağlı olarak I. Dünya Savaşı sırasında faaliyet göstermiş olan U 31 sınıfı sınıfı bir U-bottur. I. Dünya Savaşı'nın en başarılı U-botlarından sayılmaktadır.
I. Dünya Savaşı boyuna denizaltının komutanları 3 Kasım 1914 12 Kasım 1915 arası Waldemar Kophamel, 13 Kasım 1915 16 Mart 1918 arası Lothar von Arnauld de la Perière, 17 Mart 13 Ağustos 1918 arası Ernst von Voigt ve 14 Ekim 11 Kasım 1918 arası Heino von Heimburg'dur. Denizaltıda en uzun süre komutanlık yapan von Arnauld de la Perière, (15 devriye seferi) sivil gemilerle ilgili olarak uluslararası yasa ve teamüllere uymakta gösterdiği titizlikle saygı ve ün kazanmıştır. Onun komutası altında, batıracağı sivil (ticari ya da yolcu) gemilerde, gemi durdurulur, herkesin filikalara inmesi beklenir, gemi bundan sonra batırılır ve filikalar en yakın limana gidiş konusunda bilgi verildi. Bu uzun süren uygulamaya karşın O'nun komuta döneminde U-35, toplam 444 bin tonda 189 gemi batırmıştır. Bu rakam Perière'i, gelmiş geçmiş en başarılı U-bot komutanı yapmıştır, rekoru halen kırılamadı. Bazı devriye seferleri inanılması güç derecede başarılıydı. Örneğin 1916 yılının Temmuz Ağustos ayları içindeki dört haftalık devriye görevinde U-35, 54 adet gemi batırmıştır, günde ortalama 1,5 gemi. Gemilerin çoğu da güvertedeki 88'lik topla batırılmıştır. Sözü edilen devriye seferinde sadece 3 gemi torpillenerek batırılmıştır. U-35in bu ünlü komutanı, Prusyalı bir aristokrat olan Perière, 1930'lu yıllarda Türk Deniz Kuvvetleri'nde hizmet vermiştir.
Denizaltı, göreve alındıktan 1 Ağustos 1915 tarihine kadar Kuzey Denizi'nde, 23 Ağustos 1915'ten 11 Kasım 1918 tarihine kadar Adriyatik Denizi'nde konuşlu Pola Filotillası'nda görev yapmıştır.
Tüm kariyeri boyunca toplam 538.498 tonda 226 gemi batırmış, toplam 36.889 tonda 10 gemiye de hasar vermiştir. Bu gemilerden üçü askeri gemidir. Bir İngiliz gambot'u olan Primula (1.250 ton) 29 Şubat 1916 günü Çuha Adası açıklarında, bir Fransız gambotu olan Rigel ise 2 Ekim 1916 günü Kartagena'nın 150 mil doğusunda batırılmıştır. Üçüncü askeri gemi ise bir Fransız zırhlı kruvazörü olan La Provencedir. Yine Çuha Adası açıklarında torpillenerek batırılan 13.753 tonluk gemiyle birlikte 900 kişi yaşamını yitirmiştir.
HMS Irresistible (1898)

HMS Irresistible, İngiliz Kraliyet Donanması'nın bu adla bilinen dördüncü Ön-dretnot'udur. Zırhlı, 1902 yılında göreve başlamış, ilk görevini aynı yıl İngiliz Akdeniz Filo'su emrinde üstlenmiştir. Gemi, İtilaf Devletleri'nin kararıyla Çanakkale Boğazı'nın zorlanarak geçilmesi ve İstanbul'un işgal edilerek Osmanlı İmparatorluğu'nun teslim olmasını sağlamak için teşkil edilen Birleşik Filo'ya dahil edilmiştir. 18 Mart Savaşı'nda Çanakkale Boğazı'nda mayına çarpan gemi, mürettebatın büyük bölümü tahliye edildikten sonra, Osmanlı sahil bataryalarının ateşi altında terk edilmiş, daha sonra da Boğaz sularında batmıştır.
Formidable sınıfı zırhlı
Irresistible
İngiltere'de inşa edilen gemiler
Ege Denizi'ndeki I. Dünya Savaşı batıkları
1898 gemileri
1915'teki deniz kazaları
SM U-39

SM U-39, Alman İmparatorluk Donanması'na bağlı olarak I. Dünya Savaşı sırasında faaliyet göstermiş olan Type U 31 sınıfı bir U-Bottur. I. Dünya Savaşı'nın en başarılı ikinci U-botu olmak gibi bir üne sahiptir. Savaş boyunca 161 gemi batırmıştır. Denizaltıya kariyeri boyunca Hans Kratzsch, Walter Forstmann ve Heinrich Metzger komuta etmiştir. U-39'a en uzun süre komuta eden Walter Forstmann, nispeten kısa bir süre, 1 Ağustos 1914'ten 9 Şubat 1915'e kadar U-12'ye komuta etmiştir. U-39'daki görev süresi 11 Şubat 1915 14 Ekim 1917 tarihleri arasıdır.
Denizaltı 15 Eylül 1915 tarihine kadar Kuzey Denizi'nde, bu tarihten 18 Mayıs 1918'e kadar ise Pola Filotillası'nda görev yapmıştır. 22 Mart 1919'da Kartagena'da Fransız yetkililere teslim olmuştur. U-39 1923 yılında Toulon'da hurdaya çıkarıldı.
Tüm görev süresinde toplam 407.123 tonda 155 gemi batırıldı, toplam 30.552 tonda 7 gemiye hasar verildi. Bu gemilerin çok büyük bir bölümü Akdeniz'de batırılmış ya da hasar verilmiştir.
Denizaltı 18 Mayıs 1919 günü, Kartagena açıklarında iki Fransız deniz uçağının saldırısına uğradı. Ani dalışa geçti fakat 12 metreye indiğinde bu uçaklardan bırakılan iki bomba, denizaltının çok yakınında infilak ettiler. Bu patlamayla torpido odası su almaya başladı ve dalma kanatları hasar gördü. Denizaltı kıç tarafa doğru batmaya başladı. Bu durumda komutan Metzger ani çıkış için emir vermek zorunda kalmıştır. Onarım için en yakın liman olan Kartagena'ya gitmek kararı verildi. Ancak saat 17:00 dolaylarında iki deniz uçağının saldırısına uğranıldı. Önceki hasar dolayısıyla dalmak olanaksızdı. Denizaltı hareket halindeyken top ve makineli tüfeklerle kendini savunmaya çalıştı. Uçaklar tarafından bırakılan bombalar bir hasara neden olmadıysa da mürettebattan iki kişi denize düştü ve kayboldu. Sonuçta U-39 gece Kartagena'ya ulaşmayı başardı ve savaşın bitimine kadar orada onarımda kaldı.
Georg Bednorz

Johannes Georg Bednorz (d. 16 Mayıs 1950, Neuenkirchen, Almanya), Nobel Fizik Ödülü sahibi Alman fizikçi.
Yaşamı
1968 yılında Münster'de üniversiteye başlar. 1972'de henüz öğrenciyken IBM'nin Zürih'teki laboratuvarında aşartırmalar yapar. 1982'de IBM'de çalışmaya başlar ve 1983 yılından itibaren de K. Alex Müller ile beraber süperiletkenlik konusuna yoğunlaşır.
Yüksek sıcaklıklı süperiletkenlik konulu çalışmaları nedeniyle 1987 yılında K. Alex Müller ile beraber Nobel Fizik Ödülü'nü alır.
1950 doğumlular
Alman fizikçiler
Nobel Fizik Ödülü sahipleri
IBM çalışanları
Yaşayan insanlar
Alman Nobel Ödülü sahipleri
Green-Wood Mezarlığı

Green-Wood Mezarlığı (İngilizce: Green-Wood Cemetery) New York'un Brooklyn bölgesinde bulunan, 193 hektar büyüklüğünde ve yaklaşık 600.000 kişinin yattığı tarihi bir mezarlıktır.
Tarihi
1838 yılında kurulan mezarlık, 2006 yılında ABD İçişleri Bakanlığı tarafından Ulusal Tarihi Öneme Sahip Bölge olarak derecelendirilmiştir. Mezarlık, her din ve etnik kökenden insana açık olmakla beraber, genel olarak üst sınıf beyaz Anglo-Sakson Protestan Hristiyan mezarlığı olarak da bilinmektedir. Mezarlıkta yatanlar arasında Mors alfabesini bulan Samuel Morse, dünyaca ünlü Steinway piyanolarının üreticisi Steinway ailesi mensupları, yazar ve şair Elizabeth F. Ellet, orkestra şefi ve bestekar Leonard Bernstein, vitray tasarımcısı Louis Comfort Tiffany, ressamlar Jean-Michel Basquiat ve George Bellows, eski ABD başkanlarından Theodore Roosevelt'in ebeveynleri ve diğer aile fertleri gibi isimler bulunmaktadır.
Definler
Asher Brown Durand (1796-1886), Amerikalı ressam
Doğan Uluç (1935-2022), Türk gazeteci ve yazar
Elizabeth F. Ellet (1818-1877), Amerikalı kadın şair, yazar, tarihçi
Emma Stebbins (1815-1882), Amerikalı kadın heykeltraş
Frank Morgan (1890-1949), Amerikalı aktör, oyuncu
Henry George (1839-1897), Amerikalı yazar, siyasetçi, filozof, ekonomist
Horace Greeley (1811-1872), Amerikalı gazete editörü
Jean-Michel Basquiat (1960-1988), Amerikalı ressam ve graffiti sanatçısı
John Brougham (1814-1880), İrlanda asıllı Amerikalı tiyatro oyuncusu ve oyun yazarı
John Frederick Kensett (1816-1872), Amerikalı manzara ressamı
John William Draper (1811-1882), İngiliz asıllı Amerikalı bilim insanı
Leon Abbett (1836-1884), Amerikalı politikacı ve siyaset adamı
Leonard Bernstein (1918-1990), Amerikalı bestekar, orkestra şefi, piyanist
Louis Comfort Tiffany (1848-1933), Amerikalı vitray tasarımcısı
Samuel Morse (1791-1872), Mors alfabesinin mucidi Amerikalı ressam
Velican Oduncu

Velican Oduncu (d. 1963; Doğu Türkistan - ö. 18 Temmuz 1988; Gaziantep, Türkiye), Ülkücü Yusuf Ziya Arpacık ile 1978 yılında girdiği cezaevinde 1988 yılında ölmüştür.
Velican Oduncu, Komünist Çin baskısı yüzünden anavatanını terk ederek Türkiye'ye kaçan ailelerden birinin çocuğuydu. 14 yaşında iken 7 kişinin katili olarak yargılandı ve 39 yıla mahkum oldu. 10 yıl çeşitli hapishanelerde yattıktan sonra öldürüldü.
Kardeşi yıllar sonra Turgut Özal'a suikast teklifini kabul etmediği için öldürüldüğünü söyledi. Özal'ın oğlu Ahmet Özal da bu ifadeyi doğruladı.
Şarkılar
Ozan Arif - Velican
Kaya Kuzucu - Velican
Ali Kınık - Can Velican
Alperen Kekilli - Teslim Olmak Yok
Kâdir (Abbasi)

Kadir veya Ahmed bin İshak "Kadir" Tam Adı: Ebul-`Abbas "el-Kadir bil-Lah" ʿAhmed bin İshak bin el-Muktedir (Arapça: " " إ ; Ebū el-ʿabbās el-kādir bi-llah ʾaḥmad bin ishāk el-muktedir) (d. 947 ö. 29 Kasım 1031) Bağdad Abbasi Halifelerinin yirmibeşincisidir.
Yaşamı
Kuzeni Ta'i halifelikten azledildikten sonra halife olan ve Caʿfer "el-Muktedir bil-Lah"'ın torunu olan Kadir zamanında Gazne Devleti, en parlak devrini yaşamıştır. Abbasi Halifelerinin, Şii-Büveyhi emirleri karşısında kaybettiği siyasi, askeri güç ve yetkilerini yeniden kazanıp onların baskısından kurtulma gibi Abbasi Hilafetinin siyasi ve dini otoritesinin ve itibarının geri kazanılması yolunda birtakım çalışmalar da yapan Kadir Billah'ı Samaniler halife olarak tanımamıştı. Gazneli Mahmud'un kendisini tanıması üzerine, o da Mahmut'a birtakım hediyeler görderdi. Halife, Gazneli Mahmud'un İslam dinini yaymak için putperest Hintlere karşı yaptığı gazaları izlemiş ve ona çeşitli unvanlar vermiştir.
Gazneli Mahmud'la arası, Karahanlılara ait Semerkand şehrinin fermanının kendisine verilmesini istediği zaman açıldı. Kısa süre sonra düzelen araları, 1023-1024 yıllarında olası bir Gazneli-Fatımi yakınlaşmasından şüphelenmesiyle tekrar bozuldu. Bütün bu olaylara rağmen Sünniliğin tam bir koruyucusu olan Mahmut, daima halifenin ismini paralarının üzerine bastırmaya, seferlerinden sonra elde ettiği ganimetlerden Bağdat'a hediyeler de göndermiştir.
ʿAhmed "el-Kadir bil-Lah", 87 yaşında Bağdat'ta ölmüştür ve yerine oğlu Ebu Caʿfer "el-Ka'im bi-ʿEmr il-Lah", `Abd Allah bin ʿAhmed el-Kadir yirmialtıncı halife olarak geçmiştir.
Müstencid

Mustencid veya Müstencid Billah Tam Adı: Ebul-Muzaffer "el-Mustencid Billah" Yusuf bin Muhammed el-Muktafi (Arapça:
" " ; Ebū el-muẓafer "al-mustanjid bi-llah" yūsuf bin muḥammad el-muktafī) (1124 20 Aralık 1170) 1160 - 1170 tarihleri arasında Bağdat hüküm süren otuzikinci Abbasi Halifesi, ve otuzbirinci Halife Muktafi'nin oğlu. Devrinde 262 yıllık Fatımiler Halifeliği sona erdi.
Chivhu

Chivhu (1982'ye kadar Enkeldoorn), Afrika kıtasında bulunan Zimbabve devletinde bir şehirdir.
Şehir ülkenin doğu kesiminde Mashonaland Doğu ili içerisinde yer alan bir yerleşim bölgesidir. Şehirde 2013 tahmini verilerine göre 57,193 kişi yaşamaktadır. 2002'de gerçekleştirilen resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 52,283 kişi yaşamaktaydı.
İbn Hallikân

İbn-i Hallikan ( Ebül Abbas Şemsüddin Ahmed b. Muhammed b. İbrahim b. Ebi Bekr b. Hallikan el-Bermeki el-Erbili ) (d. 22 Eylül 1211 ö. 30 Ekim 1282) On üçüncü yüzyılda yaşamış olan tarihçi, fakih ve şair. İbn Hallikan soyunu, Abbasi Devleti'nde çeşitli görevlerde bulunan Belhli olan Budist kökenli Bermeki ailesine dayandırır ancak bazı kaynaklar Arap veya Kürt olduğunu iddia eder.
Ruwa

Ruwa, Afrika kıtasında bulunan Zimbabve devletinde bir şehirdir.
Şehir ülkenin kuzeydoğu kesiminde Mashonaland Doğu ili içerisinde yer alan bir yerleşim bölgesidir. Şehirde 2013 tahmini verilerine göre 42,015 kişi yaşamaktadır. 2002'de gerçekleştirilen resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 22,038 kişi yaşamaktaydı.
Ruwa, Mashonaland Doğu ilinde bulunmasına rağmen, Harare iline ve böylelikle başkent Harare'ye çok yakın bir konumdadır. İki ilin sınır noktasında kurulu olan şehir, başkentin sadece 22 km uzağında bulunmaktadır. Şehir nüfusu, başkente yakın bir konumda olması nedeniyle hızlı bir artış göstermektedir.