turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Elisabeth Gordon Chandler

Elisabeth Gordon Chandler (d. 10 Haziran 1913 - ö. 29 Kasım 2006), Amerikalı heykeltıraş, eğitimci ve Lyme Güzel Sanatlar Koleji Akademisinin kurucusu.
Yaşamı ve Çalışmaları
Elisabeth Gordon Chandler St. Louis, Missouri'de doğdu. İilk olarak arp sanatçısı olarak eğitim almış ve on sekiz yaşına kadar profesyonel olarak bu sanatı icra etmiştir. Sonraları görsel sanatlarda bir kariyeri hedeflemiş ve New York'ta Edmondo Quattocchi ile birlikte heykel, New York Sanat Öğrencileri Liginde Robert Beverly Hale ile de anatomi çalışmıştır.
Chandler birçok ödül almıştır. Bunların ilki 1945 yılında bronz figürü Victory (Zafer) ile Brooklyn War Memorialda elde ettiği birincilik ödülüdür. Bunu Ulusal Dizayn Akademisi'nden ve Ulusal Heykel Topluluğu'ndan verilen ödüller ile Connecticut eyaleti tarafından verilen Vali'nin Sanat Ödülü ve St. Joseph Koleji, West Hartford, Connecticut, tarafından verilen fahri doktora izlemiştir.
Heykellerine New York City'de St. Patrick Katedrali, Londra'da British Museum, Columbia Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Princeton Üniversitesi ev sahipliği yapmaktadır. Chandler portre konusunda uzmanlaşmış ve Nobel Ödülü sahibi Dr. Albert Michelson, ABD Savunma Bakanı James Forrestal, Yüksek Mahkeme (Supreme Court) başyargıçları John Jay, Charles Evans Hughes ve Harlan Fiske Stone, aktör Charles Coburn, sanatçı James Montgomery Flagg ve Alphaeus Philemon Cole ile Adlai Stevenson gibi ünlü isimlerin büstlerini yapmıştır.
1962'de Chandler New York City'den Old Lyme, Connecticut'a taşınmıştır. 1976 yılında öğrencilere geleneksel, temsili sanatlar konularında eğitim vermek amacıyla Lyme Güzel Sanatlar Koleji Akademisini (şimdiki adı Lyme Güzel Sanatlar Koleji Akademisi) kurmuştur. Akademinin kurucusu olmasının yanı sıra öldüğü güne kadar burada heykel hocası ve mütevelli heyetinin üyesi olarak hizmet vermiştir.
Chandler iki kez evlenmiş ve boşanmıştır. İlk evliliğini Robert Kirkland Chandler, ikincisini ise meslektaşı Laci de Gerenday ile gerçekleştirmiştir. Profesyonel olarak ilk eşinin soyadını almıştır fakat toplumsal hayatta Elisabeth de Gerenday olarak bilinmektedir.
Ahmed es-Safi

Ahmed es-Safi (d. 1971, Divaniye), Iraklı ressam ve heykeltıraş.
Es-Safi Bağdat Üniversitesi Güzel Sanatlar Akademisi Heykeltıraş Bölümü'nden mezun oldu. 1999'da Ismail Fatah Al Turk genç heykeltıraşlar takdir ödülünü aldı. 2000 yılında Ismail Fatah Al Turk genç heykeltıraşlar birincilik ödülünü aldı. Es-Safi'nin sanatı, 1990'lardaki Iraklı sanatçıların neslindeki kaygıları yansıtır. Hem uluslararası ambargo hem de anavatan diktatörlüğünün altında yaşıyorlardı. Ambargo dönemi sırasında, Bağdat'taki stüdyosunda heykeltıraşlar ve resimler yaptı. Es-Safi'nin yapıtlarını yabancı diplomatlar ile Batıdan ve Orta Doğu'dan gelen diğer ziyaretçiler koleksiyonlarına ekledi.
Stilize edilmiş dökme bronz figürleriyle tanınır. Es-Safi, heykeltıraşlarında eski Mezopotamya kültüründen balık ve tarım motiflerini de işler.
Kompozisyonlarında derin bir sembolizm vardır.
2005'ten beri Fransa'da yaşıyor.
Assisili Francesco Kilisesi

Assisili Francesco Kilisesi, Minas Gerais Eyaletinin başkenti Belo Horizontenin Pampulha Bölgesinde yer alan ve Aziz Assisili Francescoya adanmış bir kilisedir.
Ünlü bir Brezilyalı mimar olan Oscar Niemeyer tarafından tasarlanmış olup organik modern bir stile sahiptir. Brezilyanın kayıtlara geçmiş ilk modern anıtıdır.

Bu kilisenin inşaatı ve kullanıma açılması en başından beri yoğun tepkilere neden olmuştur. Sonradan Brezilyanın Devlet Başkanı olacak ancak 1940 yılında Belo Horizontenin Belediye Başkanı olan Juscelino Kubitschekin desteği ile ve Oscar Niemeyer tarafından tasarlanan kilise 1943 yılında tamamlandı. Uzun zaman Brezilya Katolik Kilisesi tarafından kutsanmayan kilise en sonunda Nisan 1959da kutsandı ve ibadete açıldı.
Resim galerisi
Hezekiah Augur

Hezekiah Augur (d. 21 Şubat 1791 ö. 10 Ocak 1858), Amerikalı heykeltıraş ve mucit.
Kendi kendini yetiştiren heykeltıraş 19. yüzyıl meslektaşlarının aksine Avrupa'yı hiç seyahat etmedi; bütün kariyeri New Haven, Connecticut'ta geçti.
Marangozcu babanın oğlu olarak kendi zanaatı olan oymacılığı masa ayakları ve diğer mobilya süslemeleri yaparak öğrendi. Babasından 2.000 $ borç aldı ve bir bakkaliye işine girdi. Üç sene sonra parasını batırmakla kalmadı, ortaklarına 7.000 $ borçlandı.

Dantel tezgahı icat ederek bazı masraflarından kurtuldu ve böylece oymacılığa daha fazla zaman ayırabildi. O sıralarda piyano ayakları oyan bir makine de icat etti.
Daha sonra fikir değiştirerek mermer kullanmaya başlayarak bunu yapan ilk Amerikalı'lardan oldu.
Augur'ın ABD Yüksek Mahkemesi Yargıcı Oliver Ellsworth (tahmini 1837) büstü ABD Eski Yüksek Mahkeme Alanı'ndadır. Alexander Metcalf Fisher'ın (tahmini 1827) portresi ve neo-klasik eseri Jephthah and His Daughter (tahmini 1832), Yale Üniversitesi'nin resim koleksiyonundadır. 1833 yılında Auger Yale Üniversitesi'nden onur derecesi aldı. 10 Ocak 1858 tarihinde ölen heykeltıraş, Grove Street Cemetery'sinde gömülüdür.
Casa Milà

Casa Milà, Katalonya'nın idari merkezi Barselona şehrinin Eixample semtinde Passeig de Gràcia caddesinde bulunan ve 1906 - 1910 yıllları arasında Antoni Gaudí tarafından tasarlanıp inşa edilen bina. La Pedrera ("Taş ocağı") lakabıyla da bilinmektedir.
Indiano (Amerika'daki sömürgelerde para kazandıktan sonra memleketine geri dönüp yerleşen zenginler)'lardan José Guardiola'nın dulu Roser Segimon i Artells ile evlenen Pere Milà için inşa edildi. Roser hanımın ikinci kocası ve para ve zenginlik hırsıyla bilinan Pere Milà ile, Barselonalılar tarafından "Guardiola'nın dulu" ile mi yoksa "Dulu'nun guardiola (kumbarası)" ile mi ilgileniyor? diye espri yapılarak alay ediliyordu.
Gaudi, sanatsal fantezilerini doruk noktaya ulaştırdığı bu yapının inşaatını 1906-1912 yılları arasında tamamlamıştır. Yapı, daire ve ofislerden oluşan bir rezidans olarak tasarlamıştır ve Barselona'daki Modernist yapılar içinde daire daire satılmak üzere projelenen ilk örnektir. Binanın inşaat süresinin uzamasının sebebi özellikle belediyenin yapı kanunlarına uyumlu olmaması sebebi ile sık sık engellenmesi ve ceza kesilmesidir. Bu sebepten dolayı Gaudi baştaki orijinal projeyi bire bir yerine getirememiştir.
Sanatçı ön cephede dalgalı deniz ve deniz yosunları duygusu yaratmak istemiştir. Dökme demir balkon demirleri dalga efektinin daha güçlü biçimde algılanmasına yardımcı olur.
1984 yılında UNESCO Dünya Mirasları listesine Güell Parkı ve Güell Köşkü ile birlikte Parc Güell, Palais Güell, Casa Mila à Barcelone adıyla kaydedildi. 2005 yılında Sagrada Familia, Casa Batlló da Miras listesine dahil edildikten sonra Les uvres dAntoni Gaudí ile kayıtlıdır.
Not
Vyaçeslav Klıkov

Vyaçeslav Mihayloviç Klıkov (Rusça: ; 19 Ekim 1939 2 Haziran 2006), ulusal abidelerin tarihsel ve kültürel kilit figürlerinde yoğunlaşmış Rus heykeltıraş.
Kursk yakınlarında köylü bir ailenin oğlu olarak doğdu. Moskova'daki Surikov Sanat Enstitüsü'ne 1964 yılında girdi. Klıkov'un bronz heykelleri Sosyalist Realizm'in kurallarına uymuyordu.
Radonezh'teki Sergii Radonezhsky abidesi (1987), Sovyet Birliği zamanında devletten izin alınmadan konan ilk anıttır.
Klıkov'nun diğer görevleri arasında Prohorovka Muharebesi'nin geçtiği alanda yaptığı anıt ve kilise (1995), Slavyanskaya Meydanı'nda yaptığı Kiril ve Metodius'un abidesi (1991) ve Manezhnaya ploshchad'daki Georgi Jukov heykeli (1995) yapıtları arasındadır. 1993 yılında Herson'daki I. Vladimir heykelini de Klıkov yaptı. Yaptığı çok sayıda II. Nikolay anıt (1996'da yaptığı ilk II. Nikolay anıtı dahil), anti-monarşistler tarafından yıkıldı.
1996 Rusya Devlet Başkanı seçimlerinde, Gennady Zyuganov'un adaylığını destekledi. Klıkov, Zyuganov ve onun destekçilerinin monarşiyi Rusya'ya geri getireceği fikrine inanıyordu.
2005'te Rusya Federal Devlet Savcısı'na yöneltilen "500'lerin mektubu" adı verilen bir toplu dilekçe ile Rusya'da bulunan bütün Yahudi kuruluşların aşırıcı düşünce ve faaliyetlerinin araştırılıp kovuşturulmasını isteyenler arasında idi. 2005'te Belgorod bölgesinde Holki köyünde Hristiyan Rus olmayan azınlıklar, dinliler ve milliyetliler aleyhtarı olduğu için büyük protesto doğuran bir heykeli açıldı ve bu heykel Kiev Büyük Knezi I. Svyatopolk'un üzerinde bir Yahudi Davud Yıldızı işareti taşıyan bir Hazar savaşçısını ayak altında çiğnemekte olduğunu göstermektedir.
Klıkov, 2 Haziran 2006'da ölmüştür.
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti ve Sovyet Birliği Devlet Ödülü sahibidir.
Amanvermez Avni

Amanvermez Avni, Ebüssüreyya Sami tarafından yaratılan ve maceraları Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde geçen kurgusal polis kahramanı.
Ünlü hafiye
Ebüssüreyya Sami tarafından anlatıldığına göre II. Abdülhamid döneminden sonra 40'lı yaşlarda öldüğünden 1870'li yıllarda doğduğu sanılmaktadır. İlk macerası 1913 yılında basılmıştır. Avni karakteri, aynı dönemde Avrupada gündemde olan özellikle Sherlock Holmes karakterinden etkilenmiştir. Karşılaştığı olayları yüksek gözlem gücüyle inceler ve birbirinden farklı ve bağımsız gibi görünen verileri birleştirerek bütünleştirir. Yardımcısı ve aynı zamanda öğrencisi olan Arif, neredeyse Dr. John Watson karakteri gibidir. Watsondan farklı olarak ustası gibi polislik mesleğindedir ve yine ustası gibi kılıktan kılığa girebilen genç bir hafiye adayıdır.
Dönemsel etkiler
Osmanlı İmparatorluğunun son dönemlerinde, özel olarak II. Abdülhamid iktidarı yıllarında yaşayan Avninin maceraları bu dönemin toplumsal, sosyal ve kültürel hayatını yansıtır. Kozmopolit İstanbuldaki çeşitli uluslardan (Rum, Ermeni, Hırvat vb) ve çeşitli sınıflardan (devlette görevlileri, beyzadeler, kumarbazlar, hırsızlar, fırıncılar vb) kişiler öykülerde yer alır.
Öykülerdeki kurgular
Olayları incelerken bazen yanlış izin peşinden koşan, görgü tanıklarıyla görüşmede geç kalan veya hasımları tarafından kolayca alt edilebilen Avni, özellikle Batılı hafiye karakterlerinin aksine daha gerçekçi olarak değerlendirilmektedir. Üstüne gittiği olaylarda dikkat çekmeden halkın arasına karışabilmesi, kimlik değiştirmek için kullandığı çeşitli farklı karakterlerin hakkını verebilmesi sadece masa başında değil hayatın içinde olduğunu göstermektedir. Yardımcısı Arif ise her zaman ustasının sözünden giden, bazen dalkavukluğa varan derecede ona bağlı ve maceralar sırasında haddini bilerek kendi fikirlerini kendine saklayan bir karaktere sahiptir.
Özel yaşamı
Avninin özel yaşamına dair bilgiler sınırlıdır. Yardımcısı Arif ile beraber kaldıkları ev kundaklandıktan sonra taşınmak zorunda kaldıkları sırada evlerinde fazla bir eşya olmadığını bilmekteyiz. Ayrıca evlerindeki en değerli eşya önceki dava dosyalarının muhafaza edildiği dolaplarıdır. Avni, evinde kimi kimyasal deneyler yapabilecek kadar kimya bilgisine ve donanımına sahiptir. Ayrıca adli makamları haklılığına inandırmak için bir köpek yavrusunu öldürebilecek kadar kaygısız ve işine yoğunlaşmıştır. İşi gereği İstanbuldaki tüm yeraltı alemlerini bilmekte ve her türlü kanundışı olayın geçtiği dönemsel yerlere vakıftır. Mesleğinde hızla yükselmiş ve zor davalarda doğrudan devletin en üst mercileri tarafından aranan bir polistir.
Bazı maceraları
Yanmış Adam
Kamelyanın Ölümü
Kanatlı Araba
Kara Katil
Körebe
Sekbanbaşı

Sekbanbaşı, Yeniçeri Ocağına bağlı bir birim olan Sekbanların başında bulunan komutandır.
Sekbanbaşı, Yeniçeri ağası İstanbul'da bulunmadığı zaman ona vekalet eder, şehrin güvenliğinden o sorumlu olurdu.
II. Mehmed 1451 yılında tahta çıktığında cülus töreninde taşkınlık yapan Yeniçerileri cezalandırmak için Yeniçeri ağalığı makamını ortadan kaldırdı. Yeniçeri Ocağı da Yeniçeri ağası makamı I. Selim tarafından 1515 yılında tekrar ihdas edilene kadar Sekbanbaşılar tarafından yönetildi.
Bu 1451-1515 yılları arasında Yeniçeri Ocağını yöneten Sekbanbaşılar şunlardır:
Ulubatlı Alemdar Hasan Ağa (Ulubatlı Hasan)
Abdurrahman Ağa
Balaban Ağa
Trabzonlu Mehmed Bey
Yakub Ağa
Ramazan Ağa
Karagöz Mehmed Ağa
İbrahim Ağa
Karagöz Ağa
Yunus Ağa
Balyemez Osman Ağa
Sekbanlığın da 1826'da Yeniçeri Ocağı ile beraber ortadan kaldırılmasıyla Sekbanbaşı unvanı da ortadan kalktı.
İmereti Krallığı

İmereti Krallığı (Gürcüce: ) 1258-1330 ve 1446-1810 yılları arasında Gürcistan Krallığı dağıldığında ortaya çıkan krallıktır. Gürcistan ve Kafkasların Moğollar tarafından istilası döneminde Moğol boyunduruğuna başkaldıran VI. Davit Narinin batıya çekilerek burada İlhanlı egemenliğinden bağımsız şekilde ilan ettiği krallık olarak 1258-1330 yılları arasında varolmuştur. İmereti Krallığının başkenti Kutaisi olmuştur. Bu dönemde başkent Tiflis Moğol işgali altında olmuş ve Gürcü kralları Moğollar tarafından onaylanarak atanmıştır. Moğollara karşı Gürcü halkının isyanlarına bölgeden destek verilmiştir. Krallık, V. Giorgi döneminde Moğolların ülkeden atılmasıyla yeniden Gürcü Krallığıyla birleşmiştir.
1455 yılından sonra krallık toprakları Gürcüler, İranlılar ve Türkler arasında savaşların yoğun olarak yaşandığı bir yer haline gelmiştir. İmereti Krallığı, 1555 ile 1804 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı vasal bir devletti. İmereti'nin vasal bir devlet olduğu dönemde, Megrelya, Abhazya ve Guria prenslikleri İmereti'den bağımsızlıklarını ilan ettiler ve kendi hükümetlerini kurdular. Feodal iç savaşlar, özellikle 17. yüzyılda yoğunlaştı. Krallık yalnızca I. Solomon (1752-1784) döneminde güçlenebildi. Köle ticaretini yasakladı ve batı Gürcistan'ı birleştirmeye çalıştı. Solomon'un Türklerle olan uzun savaşı 1757'de Hresili Muharebesi'ndeki zaferiyle sona erdi ve 1758'de Kartli Kralı II. Erekle ile askeri ittifakla kutlandı. 25 Nisan 1804'te İmereti Kralı II. Solomon, Rus vasallığını kabul etti ve 1810'da tahttan indirildi. Fars - Azeri isimlendirmesinde bölge "baş açıq" olarak biliniyordu.
İmereti Kralları
İlk Dönem Hükümdarlar
VI. Davit Narin (1258-1293)
I. Konstantine (1293-1326)
Mikeli (1326-1329)
I. Bagrat (1329-1330)
Fetret (13301387)
I. Aleksandre (1387-1389)
I. Giorgi (1389-1396)
II. Konstantine (1396-1401)
I. Demetre (1401-1455), I. Aleksandre tarafından sadece Dük olarak tanındı.
İkinci Dönem Hükümdarlar
Dimitri (1446-1452)
II. Bagrat (14631478)
II. Aleksandre (14781510)
III. Bagrat (15101565)
II. Giorgi (15651585)
Levan (15851588)
Rostom (15881589, 15901605)
IV. Bagrat (15891590)
III. Giorgi (16051639)
III. Aleksandre (16391660)
V. Bagrat (16601661, 16631668, 16691678, 16791681)
Vahtang Çuçunaşvili (16611663)
Arçil (166163, 167879, 169091, 169596, 1698)
Demetre (16631664)
IV. Giorgi (16811683)
IV. Aleksandre (16831690, 16911695)
Simon (16991701)
IV. Giorgi Goçia (16961698)
Mamia (170102, 1711, 1713)
VI. Giorgi (17021707)
VII. Giorgi (170711, 171213, 171316, 17191720)
VIII. Giorgi (1716, 1720)
V. Aleksandre (17201741, 17411746, 17491752)
IX. Giorgi (1741)
Mamuka (17461749)
I. Solomon (17521766, 17681784)
Teimuraz (17661768)
II. Davit (17841789, 17901791)
II. Solomon (17891790, 17921810)
Kozak Yaylası

Kozak Yaylası, Ege Bölgesi'nde İzmir sınırları içinde Bergama-Ayvalık ilçe merkezleri arasında yer alan, Bergama'ya yaklaşık 20 km mesafeden itibaren başlayan, deniz seviyesinden yüksekliği 500-1000 metre arasında değişen yayla.
Çam fıstığı ve dokumaları ile ünlü olup, ayrıca önemli bir yayla turizmi (trekking) merkezidir.
Bergama
Birgit Stauch

Birgit Stauch (Baden-Baden, Almanya, 11 Aralık, 1961) çağdaş Alman heykeltıraş. Bronz heykel ve portre çalışmaları vardır..
Yaşamı
Stauch, sanatçı ve heykeltıraş Alexander Stauch'un kızı olarak Baden-Baden, Baden-Württemberg'de 1961 yılında dünyaya geldi. Babası 2. Dünya Savaşı'ndaki zorunlu hizmetinden döndükten sonra meslek olarak taş oymacılığını ve bir tutku olarak da heykeltıraşlığı seçmiş böyle kızının kendi izinden gelmesi için ilham kaynağı olmuştur.
Stauch, Selb, Bavyera'da Friedrich Böttger Enstitüsünde dizayn konusunda eğitim almıştır. Daha sonra eğitimini Arno Breker (1900-1991) ve heykeltıraş Rudolf Alexander Agricola'nın (1912-1990) yardımcısı olarak devam ettirmiştir. Aynı zamanda Clarissa Kupferberg (1907-1989) ile çizim çalışmıştır. On dört yıl kadar Avrupa'nın en büyük sanat dökümhanesi olan Strassackers'deki atölyede yaratıcı yönetmen olarak çalıştı.
Baden-Baden'e dönüşünde babasının taş oymacılığı işinin başına müdür olarak geçmiş ve heykel eğitmenliğinin yanında geniş bir çeşitlilikte eserler yaratmaya devam etmiştir..
Çalışmaları
Çalışmaları çok çeşitli eskizleri, çizimleri, taş ve bronz heykelleri, bronz rölyefleri, Käthe Kollwitz'in büstü gibi büstleri, revakları, bronz armalı kalkanları, sipariş parçaları ve muhtelif eserleri içermektedir.
Stauch, 22 Ekim 1940 tarihinde 450 Yahudinin Freiburg'dan Fransa'da İspanya sınırına yakın bir bölgede olan Gurs'daki toplama kampına sürgün edilmesinin anısına bir olokost anıtı yaratmıştır.
Gurs, sürgün edilenler için Auschwitz'e giden yolda bir transit geçiş noktası olarak düşünülmekteydi.
Kamusal Eserleri
Till Eulenspiegel, Water Work, Baden-Baden 1986
Anıt, "17. June", Baden-Baden 1989
"Monk" (Keşiş) Kumtaşı, Bad Herrenalb 1991
Çeşme, Rastatt Rauental 1992, 2002
Çeşme, Sandweier 1994
Çeşme, Giengen an der Brenz 1996
Çeşme, Weyhr 1999
"Avrupa'da Barış, Özgürlük ve Arkadaşlık" Anıtı Baden-Baden 2007
Bronz Revaklar
Katar Emir'inin Sarayı 1986
Schmalbach water reservoir 1992
Annaberg water reservoir 1998
Vücut yağ oranı

Bir kişinin vücut yağ oranı ya da vücut yağ yüzdesi, kişinin vücudunda bulunan yağ doku ağırlığının kişinin toplam ağırlığına oranıdır (ya da yüzdesidir).
İnsanın hayati fonksiyonlarını sağlıklı bir şekilde yerine getirebilmesi için gerekli yağ miktarı cinsiyete göre değişir. Doğurganlık ve bazı hormonal fonksiyonlardan ötürü kadınlarda gerekli olan oran erkeklere göre daha yüksektir. Esansiyel yağ yüzdesi erkekler için %3-%5, kadınlar için %8-%12 arasında değişir. Bununla birlikte özellikle gögüs ve bel bölgesinde toplanan depo yağlar sebebi ile kişinin vücut yağ oranı bu değerlerin üzerinde olabilir.
Sıklıkla kullanılan vücut kitle indeksinin aksine, boy ve kilodan bağımsız olarak vücut kompozisyonu hakkında bilgi veren vücut yağ oranı, kişinin sağlığı ve kondisyonunu belirlemek açısından önemli bir veridir. Vücut kitle indeksi, vücut yağ oranını hesaba katmadığı için özellikle kas oranı normalden yüksek olan bireyleri şişman ya da obez sınıfında değerlendiren hatalı sonuçlar verebilir.
Aşağıdaki tablo kadın ve erkeği vücut yağ oranlarına göre sınıflandırmaktadır:
Vücut yağ oranı çeşitli yöntemler kullanılanarak ölçülebilir. Dual energy X-ray absorptiometry yönteminin en kesin sonuçları verdiği düşünülmektedir. Bununla birlikte bioelectrical impedance analysis pratikliği açısından en çok tercih edilen yöntemdir. Vücut yağ analizi yapan tartılar bu yöntemi kullanmaktadır.
Beslenme
Obezite
Vücut geliştirme
Rasyolar
Koçubaba, Balışeyh

Koçubaba, Kırıkkale ilinin Balışeyh ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ankara'nın Kalecik ilçesine bağlıyken, 29 Mart 1945'te Kırıkkale ilçesine, 27 Haziran 1957'de Delice ilçesine, 3 Şubat 1964'te yeniden Kırıkkale ilçesine Kırıkkale ili kurulduktan sonra 20 Mayıs 1990'da ise Balışeyh ilçesine bağlandı. 29 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy; Kırıkkale il merkezine 51 km, Balışeyh ilçe merkezine ise 25 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Belle of Nelson

Belle of Nelson, ABD'nin Kentucky eyaletinde önce Mattingly Moore Distillery firması tarafından ve daha sonra Belle of Nelson Distillery firması tarafından sour mash yöntemiyle üretilmiş olan viskidir.
Kentucky eyaletinde Louisville şehrinin güneyindeki Nelson County'nin idari merkezi Bardstown'da J. G. Mattingly ve Thomas S. Moore tarafından kurulmuş olan Mattingly Moore Distillery'de üretildi. Belle of Nelson markasının kullanımı ilk defa 1877 yılına ait tarihi belgede ilk defa görülmektedir.
Belle of Nelson markasının adı John G. Mattingly'nin de sahiplerinden biri olduğu ve daha sonra 1878 Kentucky Oaks Atyarışlarını kazanacak olan kısrak Belle of Nelsondan alınmıştır.
J. G. Mattingly'nin Mattingly Moore Distillery firmasının hissesini satarken Belle of Nelson markasını da 1869 yılında Nelson County'nde New Hope'da Edward L. Miles tarafından kurulmuş olan Belle of Nelson Distillery (1883'te Belle of Nelson Distillery Co. oldu) adlı içki imalathanesini işleten Bartley Johnson Co. firmasına sattı.
John Van Nost

John Nost (ölümü 17 Nisan 1729) Mechelen'den Flaman bir heykeltıraştır. Arnold Quellin tarafından istihdam edilmiş ve Arnold Quellin'in dul kalan eşi ile evlenmiştir. 17. yüzyılın sonunda İngiltere'ye taşınmış ve Londra'da Haymarket'te çalışmaya başlamıştır.
Çok üretken olan John Nost, Melbourne Hall, Howard Kalesi, Buckingham Sarayı ve Chatsworth House'u da içeren birçok sipariş almıştır. Heykellerinin çoğu kurşundandır.
Yeğeni, John van Nost (ö.1780), John Nost'un işini devam ettirmiş ve 1750 dolaylarında Dublin'e taşınmıştır.
Van Nost, 26 Nisan 1729'da Londra, Hyde Park'taki evinde öldü.
Onur Bilgin

Onur Bilgin (d. 23 Ağustos 1985, Trabzon), Türk futbolcudur. Kaleci pozisyonunda görev alan oyuncu, 2. Lig ekiplerinden Pazarspor'da forma giymektedir.
Kariyeri
İlk kaleciğe Sürmenespor'da başlamıştır. Oradan ayrıldıktan sonra Marmaris Belediyespor'a transfer olmuştur. Sözleşmesi bittikten Orduspor'a transfer olmuştur. Halende Orduspor forması giymektedir. Orduspor'da sözleşmesi 20 temmuz 2009 yılında başlamış olan tecrübeli kalecinin 31 Temmuz 2014 yılında sözleşmesi dolmaktadır.2012'de Kayseri Erciyesspor'la anlaşmıştır.2013'te Fethiyespor'a transfer oldu.
Başarıları
Kayseri Erciyesspor
1. Lig: 2012-13
Leonard Baskin

Leonard Baskin (d. 15 Ağustos 1922 ö. 3 Haziran 2000) Amerikalı heykeltıraş, kitap illüstratörü, grafiker, grafik sanatçısı, yazar ve öğretmen.
Yaşamı ve Çalışmaları
Leonard Baskini Amerikalı modern dansçı ve koreograf Sophie Maslow'un ilk kuzenidir.
Yale Üniversitesi'nde öğrenci iken iyi kitap üretiminde uzmanlaşmış küçük özel bir matbaa olan Gehenna Press 'i kurmuştur. 1953'ten 1974'e kadar Northampton, Massachusetts'deki Smith College'de baskı ve heykel dersleri vermiştir.
Hayatının büyük bölümünde ABD'de yaşamış fakat dokuz yılını, "Crow" (Karga) isimli şiir kitabının illüstrasyonunu yaptığı arkadaşı Ted Hughes'a yakın Tiverton yakınlarındaki Lurley Manor, Lurley, Devon'da geçirmiştir. Sylvia Plath, The Colossusdaki (1960) sondan bir önceki şiir olan "Sculptor" (Heykeltıraş) şiirini Leonard Baskin'e ithaf etmiştir.
Kamusal sipariş eserleri arasında Franklin Delano Roosevelt Anıtı için bir kabartma ve 1994 yılında Ann Arbor'daki Holokost Anıtı için dikilen bronzdan oturmuş bir figür vardır.

Çalışmaları Metropolitan Sanat Müzesi, Boston Güzel Sanatlar Müzesi, Modern Sanatlar Müzesi, Chicago Sanat Enstitüsü, Boca Raton Sanat Müzesi, British Museum, Honolulu Sanat Akademisi ve Vatikan Müzesi gibi birçok ünlü müzede yer almaktadır.
Baskin 3 Haziran 2000'de 77 yaşında ölmüştür.
Portland Sanat Enstitüsü Baskin anısına bir anıta ev sahipliği yapmaktadır.
Ödülleri
Guggenheim Bursu
American Academy of Arts and Letters Altın Madalyası
Amerikan Grafik Sanatları Enstitüsü Özel Liyakat Madalyası
Ulusal Dizayn Akademisi Altın Madalyası