Atina Okulu

Atina Okulu (ya da İtalyanca: Scuola di Atene), İtalyan ressam Raffaello Sanzio tarafından 1509-1511 yılları arasında yapılmış fresk. Atina Okulunda ana konu felsefe ve astrolojiyi ilahiyat ile bağdaştırmaktır. Fresk Vatikan'da Stanza della Segnatura'da bulunmaktadır.
Eserin içeriği
Raffaello, ilk çağın anıtsal mimarisi içinde bir yanda idealist Platonu öte yanda realist Aristoyu resimlemiştir. Felsefi inançlarına paralel olarak Platon göğü, Aristo yeri gösterir. Ayrıca resimde Öklidden, Diyojene kadar pek çok ilk çağ filozofu ve matematikçisi de yer almıştır. Mekana yerleştirilen ana figürlerden olan Platon ve Aristonun etrafında bulunan diğer filozof ve bilim adamlarıyla kalabalık bir görünüm izlenmektedir. Platon figürü için uzun sakallarıyla Leonardo da Vinci, ön plandaki basamaklardan birinde kolunu mermer bir bloğa dayayarak oturmuş matematikçi Heraklitos için ise Michelangelo modellik yapmıştır. Raffaello'nun kendisi ise basamakların altında en sağda resmin dışına bakmaktadır.
Raffaello'nun eseri
Raffaello "Atina ekolü" ismi verilen freskinde sıklıkla Antik Yunan'ı kendine rehber edinen iki adet kimliğe sahip çok sayıda kişilik yerleştirmiştir. Bu sayede merkezde duran yaşlı adam aynı anda hem Platon hem de Ressam olan Leonardo Da Vinci'dir.
Eskiler ekolü adlı freskte ilk olarak göze çarpan, eğilmiş bir vaziyette geometrik figürler çizen kişi aynı zamanda hem Yunan matematikçi Eukleides hem de kendisinin arkadaşı olan mimar Bramante'dir.
Rönesansın sanatçıları, sanatları, edebi birikimi ve pozitif bilimleri restore etme çalışmalarında onların bakış açılarına göre antik Yunan şehirlerinin
tanıtmak bakımından en iyi olduğu "düşüncenin altın çağı"na başvurmaktadır. Bu fresk günümüzde Vatikan'da Stanza della Segnatura'da bulunmaktadır.
Figürler
Resimdeki, Platon ve Aristo gibi, bazı filozofların kimlikleri bellidir. Bunun ötesinde, Raffaello figürlerinin kimlikleri her zaman varsayımsaldır.. Konuyu komplike bir hale getirmek için, Vasari' nin çabalarından itibaren bazıları birden fazla kimlik almıştır, sadece antik değil aynı zamanda Raffaello' nun çağdaşı olan figürlerdir.
Luitpold Dussler, kimlikleri kesin olarak belirlenebilenler ile birlikte bazılarını sayar: Platon, Aristoteles, Sokrates, Pisagor, Öklit, Ptolemaus, Zoroaster, Raffaello, Sodoma and Diyojen. Diğer kimlikleri "tahmin düzeyi yüksek veya düşük" olarak düzenler.
Önerilen kimliklerin daha kapsamlı bir listesi aşağıda verilmiştir:
1: Kıbrıslı Zenon
2: Epikür Büyük olasılıkla, Rönesans dönemindeki tipik bir figür olarak iki filozof resmi: "Ağlayan" filozof Heraklitos ve "gülen" filozof Demokritos.
3: bilinmeyen (Raffaello olduğu düşünülen)
4: Boethius veya Anaksimandros veya Empedokles?
5: Averroes
6: Pisagor
7: Alcibiades veya Büyük İskender?
8: Antisthenes or Xenophon or Timon?
9: Raphael, Aşk'ın kişileştirilmesi olarak Fornarina or Francesco Maria della Rovere?
10: Aeschines veya Xenophon?
11: Parmenides? (Leonardo da Vinci)
12: Sokrates
13: Heraklitos (Michelangelo)
14: Platon (Leonardo da Vinci)
15: Aristoteles (Giuliano da Sangallo)
16: Diyojen
17: Plotinus (Donatello?)
18: Öğrencileriyle Öklid veya Arşimet (Bramante?)
19: Strabon veya Zoroaster? (Baldassare Castiglione)
20: Batlamyus?
R: Apelles (Raphael)
21: Protogenes (Il Sodoma, Perugino veya Timoteo Viti)
Freskte bulunan figürlerin felsefi açıdan yorumlanması
Antik Yunan insanlarının kutsal ve dinsel görüşünde, bu geleneğin yedi ana "liberal sanatı" insanlara gösterilmeye çalışılmıştır. Bu liberal sanatlar sırası ile;
Gramer
Retorik
Diyalektik
Müzik
Aritmetik
Geometri
Astronomi
olarak anlatılmaktadır.
Düşünürlerin Raffaello'nun freskini yorumlaması
Raffaello bu freskinde düşünürlere göre kendi yaşadığı 16. yüzyılda düşüncenin köreldiğini düşünen insanlardan biri idi. Düşüncenin körelmesini engellemek amacı ile bu freski yapıp insanlara sundu.
Raffaello insanlara bu freski sunduktan sonra çoğu kişi freskin üzerinde hiç kafa yormadan değersiz olduğuna karar verdi. Ancak bunu yorumlayan felsefeciler Raffaello'nun ne anlatmak istediğini insanlara kendilerince anlattılar. Felsefecilerin çabalarından sonra çoğu insan bu fresk üzerinde düşünmeye başladı. Raffaello'nun bu çabası düşüncenin kendine göre körelmeye başlamasını engelledi. Bunun sayesinde yedi ana liberal sanattan unutulmaya yüz tutmuş birçok sanat tekrar ivme kazandı.