turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ahmet Uluçay

Ahmet Uluçay (2 Aralık 1954 - 30 Kasım 2009), Türk yazar ve yönetmendir.
Hayatı
Kütahya'nın Tavşanlı ilçesine bağlı Tepecik beldesinde doğdu. Çocukluk yıllarında sinematograf'ın icadından haberi olmadan önce bile fotoğrafın hareket edebileceğini düşündü. Sinema ile 1960 yılında ilkokul sıralarındayken, köyüne gelen seyyar bir sinemacı sayesinde tanıştı. Bu olayı "Lumiére Kardeşler sinemayı icat etmeselerdi, bunu Tavşanlıda İsmail (Mutlu) ile biz yapacaktık." sözleriyle dile getirdi. Daha 12 yaşındayken arkadaşı İsmail Mutlu ile film makinesi yapmak için işe koyuldu. Tam üç yıl uğraştı ve yönetmenliğini üstlendiği Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak filminde de anlatıldığı gibi bir ahırda köy halkına film göstermeye başladı. Sinemaların çöpe attığı filmlerden kareleri birbirine ekledi ve insanlarla paylaştı. Köyde kümes hayvancılığı ile uğraşan arkadaşı İsmail Mutlu ve maden işçisi arkadaşı Şerif Akarsu ile "Tepecik Köyü Arkadaş Sinema Grubu"nu kurdu. Sinemaya yaşamını adayan sanatçı, yıllarca geçim derdiyle uğraştı, kamyon şoförlüğü, inşaat işçiliği ve tavukçuluk gibi pek çok işte çalıştı.
İlk filmi Optik Düşler'i (1993) arkadaşlarıyla Almanya'da yaşayan bir gurbetçiden aldıkları VHS kamerayla çekti. 1994'te 6. Ankara Uluslararası Film Festivali'ne katılarak Optik Düşler ve Koltuk Değneklerinden Kanat Yapmak isimli filmleriyle tanındı. Nuri Bilge Ceylan'a Mayıs Sıkıntısı filminin çekimlerinde yardımlarda bulundu. Çocukluğundan esinlendiği ilk uzun metrajlı filmi Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak'ı çekerken geçimini sağlamak için yem fabrikasında hamallık da yapan Uluçay, bu filmiyle dünya çapında tanındı, Türkiye'de ve yurtdışında 40'a yakın ödül aldı. İki çocuk babası olan Uluçay, Bozkırda Deniz Kabuğu filminin çekimlerine 2007 yılında başlamış, ancak sağlık sorunları nedeniyle film yarım kalmıştı.
Ahmet Uluçay'ın "Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak" filmi 26. Montpellier Akdeniz Filmleri Festivali'nin büyük ödülünü kazandı. İstanbul Film Festivali'nde "En iyi film" seçilen "Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak" San Sebastian Film Festivali'nde en iyi ikinci ödül olan Altın Denizkabuğu'nu aldı.
Ölümü
Beyin tümörü nedeniyle İstanbul'da tedavi görürken zatürreye yakalanarak 30 Kasım 2009'da öldü. Tavşanlı'nın Tepecik beldesinde toprağa verildi.
Filmleri
Zara (1983 doğumlu şarkıcı)

Zara (Rusça: , d. 26 Temmuz 1983, Otradnoye, Kirov Rayonu, Leningrad Oblastı, RSFSC) ya da doğum adıyla (Zarifa Paşayevna), Ezidi Kürt asıllı Rus şarkıcı ve film oyuncusu.
Yaşam öyküsü
Paşa Bimbaşiyeviç Mgoyan ve Nadi Jamalovna Mgoyan'ın kızları olarak dünyaya geldi. Ermenistan'da çocukluğunu geçirdi. Bir kardeşi (Roma) ve bir kız kardeşi (Liana) vardır.
1997 yılında, Zara TV yarışmasında Utrennya zvezda ("Sabah Yıldızı", Moskova)'da finalist oldu ve Uluslararası Festivali Let Children Laugh ("Çocukları güldürün", Kahire ve Port Said, Mısır)'nde "Grand Prix" aldı.
1998 yılında Omsk'ta düzenlenen şarkı yarışması Nadejdi Sibiri ("Sibirya'nın Umutları") ve Sankt-Peterburg'ta düzenlenen açık yarışması Deni pojdeniya ("Doğumgünü") gibi şarkı yarışmalarını kazandı. Soçi'de düzenlenen Nadejdi Evropi ("Avrupa'nın Umutları") kazandı. 1999'da Golosa-99 ("Sesler-99") festivaline katıldı ve Dinleyici Seçimi ödülünü aldı. TV programı "Yıldız fabrikası" (Ф )'nın 6. dönemine katıldı.
2004 yılına kadar Yezidi inancına sahip olan Zara, evlilik için Hıristiyanlığı kabul etti.
2023 yılında "Klama Dile Min" (Kalbimin şarkıları) adıyla ilk Kürtçe (Kurmancca) albümünü çıkardı.
Evlilikler
2004 yılında Sankt Petersburg Belediye Başkanı Valentina Matvienko'nun oğlu Sergey Matvienko ile evlendi. Fakat bu evlilik sadece 6 ay sürdü. 2008 yılında, Zara, yeniden evlenmişti. Moskova Belediyesi Sağlık Müdürlüğü Eczacılık Daire başkanı Sergey İvanov ile evlendi. İvanov, yeni bir evlilik uğruna karısı ve iki çocuğu terk etti.
Diskografya
» (Maxi single, 1996)
» (albüm, 1999)
» (2000)
» (2002)
Zara» (en iyi şarkı toplaması, 2003)
» (2005)
» (2007)
» (2009)
» (2013)
#» (2016)
Klama Dile Min» ( ) (2023)
Not
Groundskeeper Willie

Groundskeeper Willie, Simpsonlar'da tekrarlanan kurgusal bir karakterdir. Dan Castellaneta tarafından seslendirilmektedir. Willie İskoçyalı bir göçmendir ve ülkesiyle oldukça gurur duymaktadır. Kızıl saçı ve sakalı ile stereotip İskoç aksanı ile kolayca tanımlanabilir.
Springfield İlköğretim Okulu'nda hademe olarak çalışmaktadır ve buradaki bir kulübede yaşamaktadır. Karakterin figürleri, World of Springfield için Playmates Toys tarafından yaratıldı: Willie, her zamanki görünüşü ile tasvir edildi ve 2001 yılındaki 4. dalgada satışa çıktı. "Ripped Willie", 8. dalganın bir parçası olarak ve "Kilted Willie" ise 2003 yılında 14. dalgada satışa sunuldu.
Joe Quimby

Joseph Fitzgerald O'Malley Fitzpatrick O'Donnell The Edge "Joe" Quimby, ayrıca "Diamond Joe" Quimby ya da kısaca Belediye Başkanı Quimby olarak da bilinen, animasyon TV dizisi Simpsonlar'da yer alan kurgusal bir karakterdir. Dan Castellaneta tarafından seslendirilmektedir ve ilk kez "Bart Gets an F" bölümü ile gözüktü. Demokratik Parti'nin bir üyesidir. Quimby, Springfield belediye başkanıdır ve eski Amerikalı Senatör Ted Kennedy'nin ve siyasete girmiş Kennedy ailesinin diğer bazı üyelerinin bir karışımıdır. Joe Quimby'nin ismi, şovun yaratıcısı Matt Groening'in doğum yeri olann Portland, Oregon'daki NW Quimby Street'ten gelmektedir ve Tom ve Jerry'nin yapımcısı Fred Quimby'ye atfen verilmiştir. Dan Castellaneta, Quimby krakterinin aksanını doğaçlama olarak yaptı.
Nazan Bekiroğlu

Nazan Bekiroğlu (d. 3 Mayıs 1957), Türk yazar ve akademisyen.
1997 yılından beri hikaye, deneme, roman ve incelemelerini yayımlamaktadır. 2006 yılında Cam Irmağı, Taş Gemi adlı hikayesiyle Türk Yazarlar Birliği hikaye ödülü'nü almıştır.
Hayatı
3 Mayıs 1957 günü Trabzon'da doğdu. Edebiyata ilgi duyan bir ailenin üç çocuğundan en küçüğüydü. Babası, Hedef adlı mahalli bir gazetenin sahibiydi ve edebiyatın yanı sıra Osmanlı tarihine ilgisi vardı. 14 yaşında iken babası vefat etti. Babası, İçinde Bir Sızı Var adlı hikayesinin kahramanı olmuştur.
İlk ve orta tahsilini Trabzon'da yaptıktan sonra Erzurum'a giderek Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi (1979). Öğrencilik yıllarında halk edebiyatı ve Orta Asya estetiğinin peşinde idi. Bunu bir ölçüde ilk hikayelerine de yansıttı. (Hava Hanım Öldü). Gerek sanatkar, gerekse akademik kişiliğinin gelişmesinde hocası Orhan Okay'dan teşvik ve destek gördü
Dört yıl lise öğretmenliği yaptıktan sonra Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bölümü'ne öğretim görevlisi olarak girdi (1985). Orhan Okay yönetiminde sürdürdüğü Halide Edib Adıvar'ın Romanlarının Teknik Açıdan Tahlili konulu doktorasını 1987 yılında tamamladı. Aynı bölümde öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı. Şair Nigar Hanım konulu çalışmasıyla doçent oldu (1995).
İlk kitabı olan Nun Masallarını 1997 yılında yayımladı. 1998'den itibaren Karadeniz Teknik Üniversitesi'nde açılan Türkçe eğitimi bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapmakta olan Nazan Bekiroğlu, 4 Mayıs 2001'de profesör olmuştur. Çeşitli dergilerde çok sayıda bilimsel makale, deneme ve öyküsü yayımlanmıştır. İki çocuk annesidir.
Yayınlanmış Kitapları
Nun Masalları (Öykü; Dergah Yayınları, 1997)
Şair Nigar Hanım (İnceleme; İletişim Yayınları, 1998)
Halide Edib Adıvar (İnceleme; Şule Yayınları, 1999)
Mor Mürekkep (Deneme; İyiadam Yayınları, 1999)
Yusuf İle Züleyha / Kalbin Üzerine Titreyen Hüzün (Şark Mesnevisi, Timaş Yayınları, 2000)
Mavi Lale, Yitik Lale (Deneme, İyiadam Yayınları, 2001)
İsimle Ateş Arasında (Roman, Timaş Yayınları, 2002)
Cümle Kapısı (Deneme, Timaş Yayınları, 2003)(TYB 2003 Yılı Deneme Ödülü)
Cam Irmağı Taş Gemi (Hikaye, Timaş Yayınları, 2006) (TYB 2006 Yılı Hikaye Ödülü)
La: Sonsuzluk Hecesi (Roman-Mesnevi, Timaş Yayınları, 2008)
Yol Hali (Deneme, Timaş Yayınları, 2010)
Nar Ağacı (Roman, Timaş Yayınları, 2012)
Mimoza Sürgünü (Deneme, Timaş Yayınları, 2013)
" Kelime Defteri (Timaş yayınları 2014)
" Mücella" (Roman, Timaş yayınları 2015)
"Karınca İzleri-Hikmet Aksoy Kitabı (Timaş yayınları 2015)
Lisimahos

Lisimahos (Yunanca: Λυσίμαχος, İngilizce: Lysimachus, MÖ 360 - MÖ 281) Büyük İskender döneminde Makedonya Krallığı'nda İskender'in valilerinden biri olarak görev yapmış olan Teselyalı bir general ve yöneticidir. Büyük İskender'in ölümünden 15 yıl sonra, MÖ 306'da Trakya, Anadolu ve Makedonya'da hüküm sürmeye başlamıştır.
Büyük İskender ile Lisimahos arasındaki ilişkilerin betimlendiği tarihi kaynaklarda İskender'in bir sebepten ötürü Lisimahos'u cezalandırmak için, onu bir aslanın karşısına atıp kilitlediği ve Lisimahos'un bu vahşi hayvanı çıplak elleriyle öldürdüğü ifade edilmektedir. Bu olay akabinde Lisimahos, Büyük İskender'in saygısını kazanmış ve yakın koruması olmuştur.
Diadohlar mücadelesinde ön plana çıktı. İpsos Savaşı'nda etkindi. MÖ 355-281. Makedonyalı komutan, satrap ve Büyük İskenderin ölümünden sonraki kral. Büyük İskenderin ölümünden sonra Trakya'nın yöneticiliğine getirilmiştir. MÖ 309'da Chersonese'yi [Gelibolu Yarımadası] anakaraya bağlayan bölgede komuta konumunda antik kentini kurmuş ve Odrysses'e karşı bir siper oluşturmuştur. Ordusu ile Anadoluya giren I. Seleukosun karşısına çıkan Kral Lisimahos MÖ 281de Korupedyon Muharebesinde yenilmiş ve öldürülmüştür.
1896 Yaz Olimpiyatları'nda halter

1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki halter etkinlikleri, iki farklı branşta düzenlendi. Her iki branş müsabakalarında da en üst yer aynı iki sporcu tarafından kazanıldı. Bronz madalya iki Yunan halterci arasında paylaşıldı. Müsabakaya beş ulustan toplam yedi halterci katıldı.
Madalya özeti
Bu madalyalar Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından geriye dönük olarak verildi. Aynı zamanda kazananlara gümüş madalya verildi ve sonraki dereceler ödül almadı.
Katılan uluslar
Atina Oyunları'na beş ulustan yedi halterci katıldı:
Madalya tablosu
Bu madalyalar Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından geriye dönük olarak verildi. Aynı zamanda kazananlara gümüş madalya verildi ve sonraki dereceler ödül almadı.
Almanya ve Macaristan yarışmada halterciye sahipti fakat hiç madalya kazanmadılar.
1989 Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası

1989 Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası, 23 Eylül-1 Ekim tarihleri arasında İsveçte düzenlendi. On altıncı şampiyonaya on iki Avrupa ülkesi katıldı. Maçlar Stokholm ve Örebro kentlerinde oynandı. Avrupa şampiyonluğunu tarihinde ilk kez İtalya kazandı.
Katılan ülkeler
A Grubu Stokholm






B Grubu Örebro
Grup Maçları
A Grubu
B Grubu
Yarı Final Maçları
9/12 Maçları
5/8 Maçları
1/4 Maçları
Final Maçları
11/12 Maçı
9/10 Maçı
7/8 Maçı
5/6 Maçı
Bronz Madalya Maçı
Şampiyonluk Maçı
Sıralama
Dersimiz: Atatürk

Dersimiz: Atatürk, Turgut Özakman'ın senaryosunu yazdığı Atatürk'ün hayatını konu alan bir filmdir. Yönetmenliğini Hamdi Alkan'ın yaptığı filmde Halit Ergenç, Atatürk'ü canlandırmıştır.
Oyuncular ve Karakterler
Halit Ergenç - Mustafa Kemal Atatürk
Çetin Tekindor - Tarihçi Dede
Doğa Rutkay - Latife Hanım
Gaye Gürsel - Öğretmen
Münire Apaydın - Afet İnan
Tolga Savacı - Mert'in Babası
Miray Daner - Küçük Sabiha Gökçen
Elit İşcan - Küçük Afet İnan
Ercüment Balakoğlu -
Canan Hoşgör - Mert'in Annesi
Mehmet Auf - Konuk Oyuncu
Nilgün Kasapbaşoğlu - Mert'in Anneannesi
Bülent Çetin Aslan -
Şahin Sekman -
İpek Tugay - Çocuk
Fırat Can Aydın - Çocuk
Engin Yüksel -
Deniz Konuk - Mert'in Ablası
Muazzez İlmiye Çığ - Konuk Oyuncu
Yıldız Kenter - Konuk Oyuncu
Müjdat Gezen - Konuk Oyuncu
Batuhan Karacakaya - Mert
Uğur Dündar - Konuk Oyuncu
Engin Yüksel -
Sennur Kaya -
Muzaffer İzgü - Konuk Oyuncu
Serkan Balbal - Yapımcı
İlhan Tekeli

İlhan Tekeli (6 Kasım 1937, İzmir), Türk sosyal bilimci, şehir ve bölge plancısı, sosyolog. İlk ve ortaöğrenimini İzmirde tamamladı. İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünden mezun oldu. 1964te Ortadoğu Teknik Üniversitesinde Şehir ve Bölge Planlama alanında; 1966da Pennsylvania Üniversitesinde yüksek lisansını tamamladı.
1968de İstanbul Teknik Üniversitesinde Şehir Planlama konusunda doktora yaptı. 1970'ten bu yana, Ortadoğu Teknik Üniversitesinde Şehir ve Bölge Planlama Bölümünde öğretim üyeliği yapmaktadır. Yurt dışındaki çeşitli üniversitelerde konuk profesör olarak ders veren Tekeli, birçok belediyede ve kuruluşta danışma kurulu üyeliği de yapmıştır.
Tarih Vakfının kurucusu ve başkanı olmasının yanı sıra, World Academy for Local Government and Democracy (Yerel Yönetim ve Demokrasi için Dünya Akademisi)de İcra Heyetinin kurucusu ve üyesi olmuştur. Değişik dillerde, elliden fazla kitabı, dört yüzden fazla makalesi ve konferans tebliği bulunan Tekeli, sosyal bilimler alanında birçok ödül kazanmıştır. 1964ten bu yana, şehir ve bölge planlama, planlama teorisi, makro coğrafya, göç coğrafyası ve politik davranış, Türkiyedeki yerel yönetimlerin teorisi ve tarihi, kentleşme ve kentsel politika, ekonomi politikası, Türkiyenin ekonomi tarihi, kent ve toplum tarihi gibi alanlarda yayımlanmış pek çok eseri vardır.
Mimarlığa Katkı Dalı Başarı Ödülü sahibidir. 2016'da Sakıp Sabancı Uluslararası Araştırma Ödülü'nü kazandı. Sosyal bilimler alanında birçok ödüle sahiptir. Bilim Akademisi'nin kurucularındandır. Kültür alanında verilen 19. Vehbi Koç Ödülüne şehircilik ve sosyal bilimler konularındaki çalışmalarından dolayı layık görülmüştür.
İsa Eşme

İsa Eşme (d. 1 Nisan 1947, Devrek), Türk profesör.
Kastamonu Göl İlköğretmen Okulu öğrencisi iken üçüncü sınıfta resme olan yeteneği nedeniyle öğretmenler kurulu kararıyla resim öğretmeni olarak yetiştirilmek üzere İstanbul (Çapa) İlköğretmen Okulu'ndaki Resim Semineri'ne gönderildi. Oradaki üstün başarısı sonucu beşinci sınıf sonunda (altıncı sınıfa geçince) yine öğretmenler kurulu kararıyla İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu Hazırlık Lisesi'ne gönderildi. Milli Eğitim Bakanlığı adına Çapa'daki İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu öğrencisi olarak İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Fizik-Matematik Bölümü'nde lisans eğitimini tamamladı.
1970'te mesleki formasyon eğitimini tamamladığı Çapa'daki İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu'nu bitirdikten sonra 7 yıl lise öğretmenliği yaptı ve 1977'de asistan olarak üniversiteye geçti. Katıhal fiziği alanında, 1983 yılında doktor, 1989 yılında doçent, 1995 yılında profesör unvanlarını aldı. 1983 yılından beri çalıştığı Marmara Üniversitesi'nden Ağustos 2000'de ayrıldı ve Maltepe Üniversitesi'ne geçti. Burada Eğitim Fakültesi Kurucu Dekanı olarak görev yapan Eşme, Mart 2005'te YÖK üyeliğine, Ağustos 2005'te YÖK Başkanvekilliğine atandı. 2008 yılında YÖK başkanvekilliğinden istifa etti ve 2009 yılında da YÖK üyeliği son buldu.
1947 doğumlular
Türk eğitimciler
Türk profesörler
Devrek doğumlular
Maltepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi dekanları
Yükseköğretim Kurulu başkanvekilleri
Yükseköğretim Kurulu Üniversitelerarası Kurul Başkanlığı kontenjanı üyeleri
Maltepe Üniversitesi öğretim üyeleri
Yaşayan insanlar
José Mujica

José Alberto Mujica Cordano (d. 20 Mayıs 1935, Montevideo, Uruguay), 2010-2015 yılları arasında Uruguay'ın 40. Başkanı olarak görev yapan Uruguaylı siyasetçi ve çiftçidir. Tupamaros'ta eski bir gerilla olan Mujica, 1970'lerde ve 1980'lerde askeri diktatörlük sırasında 12 yıl hapis yattı. Sol partilerin Geniş Cephe koalisyonunun bir üyesi olan Mujica, 2005'ten 2008'e kadar Hayvancılık, Tarım ve Balıkçılık Bakanı ve daha sonra Senatör olarak görev yaptı. Geniş Cephe'nin adayı olarak 2009 cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazandı ve 1 Mart 2010'da Başkan olarak göreve başladı.
Aylık 12 bin dolar maaşının %90'ını hayır kurumlarına bağışlayan Mujica, dünyanın en fakir devlet başkanı olarak anılmaktadır.
İlk yılları
Mujica, 20 Mayıs 1935'te İspanyol Bask kökenli Demetrio Mujica ve İtalyan göçmenlerin kızı Lucy Cordano'nun çocuğu olarak dünyaya geldi. Mujica'nın babası küçük bir çiftçiydi ve 1940 yılında, oğlu beş yaşındayken ölümünden kısa bir süre önce iflas etti. Annesinin ailesi, Ligurya'dan gelen çok fakir göçmenlerdi.
Gerilla
1960'ların ortalarında, Küba Devrimi'nden ilham alan silahlı bir siyasi grup olan yeni kurulan MLN-Tupamaros hareketine katıldı. Montevideo'ya yakın bir kasaba olan Pando'nun 1969'da kısa süreli olarak ele geçirilmesine katıldı ve şehirdeki stratejik noktalara saldıran altı mangadan birine liderlik etti. Mujica'nın ekibi telefon santralini devralmakla suçlandı ve operasyonu herhangi bir aksilik olmadan tamamlayan tek kişi oldu. Mart 1970'te Mujica, bir Montevideo barında tutuklanmaya direnirken vuruldu; iki polisi yaraladı ve ardından altı kez vuruldu. Hastanede nöbet tutan cerrah hayatını kurtardı. Cerrahın gizli Tupamaro üyesi olduğunu ve bu nedenle hayatının kurtarıldığını iddia etti.
Özel hayatı
2005 yılında Mujica, uzun yıllar birlikte yaşadıktan sonra, eski bir Tupamaros üyesi, senatör ve eski devlet başkanı yardımcısı olan uzun zamandır ortağı olan Lucía Topolansky ile evlendi. Çocukları yoktur ve Montevideo'nun eteklerinde Lucia'ya ait bir çiftlikte yaşıyorlar, burada satılık krizantem yetiştiriyorlar, başkanlık sarayında yaşamayı veya personelini kullanmayı reddetmişlerdir. Çiftliğinde ayrıca üç ayaklı köpeği Manuela da yaşamaktadır. Yaşam tarzıyla dünya çapında dikkat çektiler.
Mujica 1987 model Volkswagen Beetle'ı ulaşım aracı olarak kullanmaktadır. 2010 yılında, arabanın değeri 1.800 dolardı ve Mujica tarafından o yıl için sunulan zorunlu yıllık kişisel servet beyanının tamamını temsil ediyordu. Kasım 2014'te Uruguay gazetesi Busqueda, kendisine araba için 1 milyon dolar teklif edildiğini bildirdi; araba için 1 milyon dolar alırsa, desteklediği bir programla evsizleri barındırmak için bağışlanacağını söyledi.
Mujica bir ateisttir.
Paşmaklık

Paşmaklık, diğer adıyla arpalık, Osmanlı'da evlenen hanedan üyesi kızlara veya padişahın eşlerine verilen miri arazilerdir. Padişahın annesi, kızları ve hanımlarının ihtiyaçları için devlet tarafından tahsis edilen arazidir. 17-18. yüzyıllarda yaygınlaşmıştır. 18. yüzyıldan itibaren paşmaklık terimi kullanımına son verilmiş ve bunlar has tabiriyle anılmaya başlanılmıştır Gelirleri padişah kızlarına, annelerine ve eşlerine ayrılan topraktır. Paşmak (başmak) ayakkabı, pabuç anlamına gelir. Türk-İslam devlet teşkilatında başmakdar adıyla bir görevli de bulunmaktadır. Osmanlı'da ise daha çok kadın ayakkabıları için kullanılmıştır.
Pakfront

Pakfront, Alman kuvvetlerince II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesinde geliştirilen bir askeri savunma taktiğidir. Tank cephesi olarak Türkçeye çevrilebilecek olan bu kavram, Almanca tanksavar topuna verilen addan gelmektedir. Almanca PanzerabwehrKanone (tank savunma topu) sözcüğünün baş harflerinden türetilmiştir. Kızıl Ordu kısa sürede bu taktiği kendi savunma sistemlerine entegre ettiler ve onu, son derece etkili bir şekilde Kursk Savaşı (Temmuz 1943) sırasında kullandılar.
Doğu Cephesinde 1941 yılı sonları ve 1942 yılında, çok sayıda Sovyet tankının taarruzları sırasında Almanlar, kendi tanksavar savunmalarındaki bir yetersizliği fark ettiler. Tek bir komuta altında toplanmaksızın tek ya da küçük gruplar halinde kullanılan tanksavar silahları, Sovyet taarruzlarının sayısal üstünlüğü karşısında eziliyordu.
Tank cephesi, bu Sovyet üstünlüğüne karşı geliştirilmişti. Hedeflerin belirlenmesinden ve ateş idaresinden sorumlu bir subayın komutası altında on kadar tanksavar topu bir araya getirilerek bir tanksavar cephesi oluşturuldu. Bu şekildeki bir düzenleme, tüm topların belirlenmiş hedeflere ateş açmasıyla, özellikle pusu etkisinin bir anda kendini göstermesine olanak sağlıyordu. Topların tek hedefe ateş açması sonucu, isabet şansı artmış oluyor, dolayısıyla hedefin ateşe karşılık verme olasılığı da düşürülüyor.
Bu taktiğin son derece etkili olduğu görüldü ve kısa sürede Kızıl Ordu tarafından kendi sistemine uyarlandı. Sıklıkla, kendi ateş hatlarında çok sayıda tanksavar cepheleri, mayın tarlaları, tank hendek ve engelleri ile birlikte kullanıldı. Sovyet sisteminde pusu taktiği daha belirgin biçimde uygulandı. Tüm toplar, önemli bir tek hedefe (çoğu kez ağır zırhlı araçlar) nişan alıyor ve komutla aynı anda ateş edebiliyordu. Böylece silahların bileşik etkisi gerçekten de hedefin anında imha olmasını sağlıyordu. Bu teknik özellikle Alman komuta tanklarına ve ağır zırhlı araçlara karşı etkili oldu. Sovyet tanksavar cephesine karşı Almanlar da panzerkeil sistemini geliştirdiler, bu sistem, sınırlı bir etkiye sahipti.
Kursk Savaşında Sovyet tanksavar cephesi Kursk çıkıntısının güney kesiminde Alman taarruzlarını yavaşlatırken kuzeyde tamamen durdurdu. Panzerkeil, yetersiz bir önlem olarak kaldı.
Askeri taktikler
Del Castillo sendromu

Sertoli sendromu ya da Del Castillo sendromu erkek infertilitesinde tespit edilen bir tanıdır. Testis dokusunda olması gereken sperm üretim hücrelerinin (spermatogonium) olmaması durumudur. Biyopsi yöntemiyle bulgulanmaktadır.
Genetik hastalıklar
Sendromlar
Konjenital bozukluklar
Endokrin hastalıkları
Frédéric Bazille

Jean Frédéric Bazille (6 Aralık 1841 28 Kasım 1870), Fransız izlenimci ressam. Eserleri genelde, ön planda figürlerin bulunduğu en plein air (açık havada) çizilmiş peyzajlardır.
Hayatı ve eserleri
Frédéric Bazille Fransa'nın Montpellier kentinde zengin bir Protestan ailenin çocuğu olarak doğdu. Eugène Delacroix'nın bazı eserlerini gördükten sonra resimle ilgilenmeye başladı. Ailesi, aynı zamanda tıp okuması şartıyla resim eğitimi almasına izin verdi.
Bazille 1859'da tıp eğitimine başladı ve eğitimini devam ettirmek için 1862'de Paris'e taşındı. Burada Pierre-Auguste Renoir ve Alfred Sisley ile tanışarak izlenimci resme yaklaşmaya başladı. Charles Gleyre'in stüdyosunda eğitim gördü. 1864'te tıp sınavlarını veremeyince, tam zamanlı ressamlığa başladı. Yakın arkadaş çevresinde Claude Monet, Alfred Sisley ve Edouard Manet vardı. Maddi açıdan sıkıntısı olmayan Bazille, etrafındaki ressam grubuna kendi stüdyosunda yer verdi ve resim malzemeleri sağladı.
Monet ve Bazille ilk kez 1863 yılında resim yapmak amacıyla Chailley'e gittiler. 1867 yılına gelindiğinde her iki ressam da atölyede kullanılan modellerin yerini tutacak figür arayışına girdiler. Bunun üzerine de arkadaşlarını ve ailelerini kendilerine açık havada poz vermeleri için ikna etmeye çalıştılar. Bazille'in en bilinen eseri olan Orsay Müzesi'ndeki Aile Toplantısı (1867-68) bu çabalar sonucunda ortaya çıktı. Bazille Ailesi olarak da bilinen tablo 1867 Paris Salonu'nda X Ailesi olarak sergilendi. Bazille, resim yapmak için aile fotoğraflarından da yararlandı.
Ressam, önemli eserlerini vermeye başladığında henüz yirmi üç yaşındaydı. Bunlardan biri olan, Orsay Müzesi'ndeki Pembe Elbise tablosunu 1864'te çizdi. Bu tabloda, ressamın kuzini Thérèse des Hours'un portre benzeri görüntüsü arkadan görülürken, resmin arka planında kadının bakmakta olduğu güneş altındaki kasaba manzarası vardır.
1868 ve 1869 yıllarında, sanatçı, gene açık havada içinde çıplak kadın figürlerinin olduğu tablolar yapmaya başladı. 1870 yılındaki Salon'da Yaz Mevsiminden Bir Görünüm ve Lez Irmağı'nda Yıkananlar adlı eserleri sergilendi.
Ressam, Fransa-Prusya Savaşı'nın çıkmasından bir ay sonra, Ağustos 1870'te Zouave alayına katıldı. Aynı yılın 28 Kasım günü Beaune-la-Rolande Muharebesi'nde, yaralanan komutanın yerine geçerek birliğin komutasını aldı ve Alman mevzilerine taarruz başlattı. Başarısız olan bu taarruz sırasında iki defa vuruldu ve savaş alanında öldü. Babası birkaç gün sonra cenazesini aldı ve cenaze töreni bir hafta sonra Montpellier'de yapıldı. Bazille'in son eseri yarım kalmış olan Lez Kıyılarından Manzara'dır.
Galeri
Clara Nunes

Clara Nunes (d. 12 Ağustos 1942 Paraopeba; ö. 2 Nisan 1983) Brezilyalı şarkıcı. Antonio Carlos Jobim, Caetano Veloso ve Gilberto Gil gibi sanatçılarla, Brezilya müziği ve Samba (müzik)'ya katkıları olan sanatçı. Samba şarkıcılarının en önemlilerinden kabul edilir. 2 Nisan 1983 tarihinde bir varis ameliyatında yaşamını talihsiz biçimde yitirmiştir.
Yapıtları
1966 - A voz adorável de Clara Nunes
1968 - Voce passa e eu acho graça
1969 - A beleza que canta
1971 - Clara Nunes
1972 - Clara Clarice Clara
1973 - Clara Nunes (1973 Albümü)
1974 - Brasileiro Profissão Esperança (com Paulo Gracindo)
1974 - Alvorecer
1975 - Claridade
1976 - Canto das tres raças
1977 - As forças da natureza
1978 - Guerreira
1979 - Esperança
1980 - Brasil Mestiço
1981 - Clara
1982 - Nação
1942 doğumlular
1983 yılında ölenler
Brezilyalı kadın şarkıcılar
20. yüzyıl kadın şarkıcıları