turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Bir+Bir

Bir+Bir, Mart 2010 tarihinden beri yayımlanan aylık dergi. Dergide sinema, müzik, spor, edebiyat gibi konular yer almaktadır. Express ve Roll dergilerini çıkaran ekip tarafından çıkartılmaktadır. Dergi, bazı aylar yayımlanmadığı için sonraki ayda yayımlanan sayı önceki ve sonraki ayın adı ile yayımlanmaktadır. Ocak 2011'de yayımlanmayan derginin şubatta çıkarılan "Ocak-Şubat" sayısında İstiklal Marşı'nın değiştirilmiş bir versiyonunu içinde barındırdığı için D&R tarafından satışı durduruldu.
Fikir
Bir+Bir fikri, Kasım 2009'da kapanan Roll'un mayıs sayısı hazırlanırken ve 68 Kuşağı'nın 40. yılı üzerine düşünülürken 2008'in nisan ayında ortaya çıktı. O dönem İstanbul Kültür Sanat Vakfı, dergiyi oluşturan ekipten 68 filmleri seçkisi hazırlamasını istedi ve bu süreçte elinin altından birçok film geçen ekip, adını duyduğu fakat henüz izlemediği Jean-Luc Godard'ın Bir Artı Bir filmini izledi. Çıkardığı iki derginin yoğunluğuna rağmen bu dergilerin içeriğinin ekibe yeterli gelmemesi ile Bir+Bir fikri oluştu ki derginin adı da bu filmden gelmektedir. Derginin esasen 21 Ocak tarihinde çıkması planlanıyordu çünkü dergiyi çıkaran ekip, dergiyi Godard'ın ocak ayında gösterime gireceği duyurulan yeni filmi Sosyalizm'e denk getirme istedi fakat filmin yayınlanmayışı nedeniyle bu gerçekleşmedi.
Dağıtım
Dergi, YAYSAT bayileri ile D&R'larda satılmaktaydı. Fakat derginin OcakŞubat 2011 sayısının "Arzuhal" kısmında yer alan "İstikbal Marşı" nedeniyle D&R, kendi şubelerine gönderdiği ve derginin bir şekilde örneğini bulduğu "Acil" kodlu mailde derginin satışını durdurdu. Gönderilen mailde şunlar yazıldı: "Sn. ilgili; Haberin devamı Bir+Bir dergisi ilk sayfasında yer alan ve İstiklal Marşı ile dalga geçer şekilde, uygunsuz şiiri sebebiyle müşterilerimizden haklı tepkiler görmektedir. Yayın bütün mağazalarımızda satışa kapatılmıştır. Yayın dergi raf ve teşhirinden kaldırılacak, iade sirküsünde iade edilecektir. Yayının yeni sayısı alınmayacaktır, sevk yapılmamasını rica ederim." Bir+Bir yönetimi tarafından yapılan basın açıklamasında bunun sıradan faşizmin tipik örneği olduğu ve yazılan şiirin bir şaka olduğu belirtildi ayrıca şiirin dergiye eklenme sebebi "Çıkar çıkmaz çıkan neşriyat olarak ocak sayısını neşredemedik, telafi mahiyetinde ocaklı bir marş verelim." cümlesiyle açıklanarak okurlardan "Mehmet Akif'in kalıplarıyla yazılmış bir özür mektubu" olduğu ifade edildi.
Joe Budden

Joe Budden (d. 31 Ağustos 1980), Amerikalı rapçi.
Kariyeri
Budden, 2003 yılında ilk solo albümü Joe Buddenı yayımladı. Albümdeki "Pump It Up" adlı parça o sene Grammy ödülü'ne aday gösterildi ve Daha Hızlı Daha Öfkeli filminde kullanıldı. Busta Rhymes düeti "Fire", ikinci single oldu. Albümdeki birçok şarkı çeşitli filmlerde ve bilgisayar oyunlarında kullanıldı.
İkinci albümü The Growth, şirketinin Budden ile yaşadığı sorunlar ve Def Jam yöneticilerinin müziğin yöneliminden memnun olmaması nedeniyle albüm geri çevrildi. Albümün prodüksiyonu sürdü, ancak albüm yayımlanmadı. Def Jam ve Budden arasındaki sorunlar devam etti ve en sonunda iki taraf yollarını ayırdı. Budden, Def Jam'de olduğu süreçte Mood Muzik mixtape serisinin ilk iki kaydını yayımladı ve büyük beğeni topladı.
Joe Budden; Joell Ortiz, Crooked I, Royce Da 5'9" ve Nino Bless'e ulaştı ve Halfway House albümündeki "Slaughterhouse" adlı parçada yer almalarını istedi. 2008 sonunda Nino Bless haricindeki ekip, bir grup kurmaya karar verdi ve grubun adını da birlikte söyledikleri şarkıdan aldılar. 2009 yılı başlarında çeşitli şarkılar yayınlayan Slaughterhouse, grupla aynı adı taşıyan ilk albümlerini 11 Ağustos 2009'da E1 Music etiketiyle yayınladılar. Albüm, Haziran ayı başında altı günlük bir süreçte kaydedildi. Focus, The Alchemist, DJ Khalil, StreetRunner ve D12'den Mr. Porter albümün prodüktörleri arasında yer aldı. Grup, 2010'da E1 Music'den ayrılarak Shady Records şirketiyle anlaştı.
Diskografi
Stüdyo albümleri
Joe Budden (2003)
The Album Before The Album (2007)
Mood Muzik 3: The Album (2008)
Halfway House (2008)
Padded Room (2009)
Escape Route (2009)
No Love Lost (2013)
All Love Lost (2015)
Rage & the Machine (2016)
Slaughterhouse albümleri
2009: Slaughterhouse
2011: Slaughterhouse EP
2012: Welcome to: Our House
EP'leri
Some Love Lost (2014)
Mixtape'leri
2004: Mood Muzik: The Worst of Joe Budden
2005: Mood Muzik 2: Can It Get Any Worse?
2007: Mood Muzik 3: For Better or for Worse
2010: Mood Muzik 4: A Turn 4 The Worst
2011: Mood Muzik 4.5: The Worst Is Yet To Come
2012: A Loose Quarter
Ödülleri ve adaylıkları
Grammy Ödülleri
2004, En İyi Erkek Rap Solo Performansı: "Pump It Up" (Aday).
Diğer ödülleri
2003 Vibe Next Ödülü (Kazandı).
Birleşik Krallık, MOBO Ödülü, "Clubbin" (Marques Houston ile) (Aday).
Birleşik Krallık, MOBO Ödülü, En İyi Rap Performansı (Aday).
2004 Black Reel Ödülü, En İyi Şarkı: "Pump It Up", 2 Fast 2 Furious (Aday).
Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu

Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu (d. 1929, Elazığ - ö. 21 Ağustos 1992, İstanbul) Türk şair ve yazar.
Destan şairi olarak bilinir. Akçadağ Köy Enstitüsü'nü bitirdikten sonra öğretmenliğe başlamıştır. 19 yıl öğretmenlik yaptıktan sonra çeşitli memuriyetlerde bulunmuştur. 1978 yılında emekli olduktan sonra Türk Edebiyatı Vakfı ve Doğu Türkistan Vakfı'da yöneticilikler yapmıştır. Vefatına kadar uzun bir süre Türkiye Gazetesi'nin Kültür-Sanat köşesini hazırlamıştır. Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Janusz Kamiński

Janusz Zygmunt Kamiński, (d. 27 Haziran 1959) Polonyalı görüntü yönetmeni ve film yönetmeni. Steven Spielberg'in 1993 yılı yapımlı Schindler'in Listesi filminin fotoğrafçılığında görev aldı. 2008 yılında Dalgıç ve Kelebek filmiyle En İyi Görüntü Yönetmeni Bağımsız Ruh Ödülü ödülünü kazandı.
Ziębice, Polonya'da doğdu. Annesi Jadwiga Celner, babası Marian Kamiński'dir. 21 yaşında Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Amerikan Film Enstitüsü Konservatuvarı, Güzel Sanatlar bölümünden mezun olmadan önce 1982'den 1987'ye kadar Chicago'daki Columbia College'da film yapımı eğitimi aldı.
Filmografi
Sinematografi
Grim Prairie Tales (1990)
The Rain Killer (1990)
The Terror Within II (1990)
Wildflower (1991)
Cool as Ice (1991)
Killer Instinct (1991)
Pyrates (1991)
Mad Dog Coll (1992)
Schindler's List (1993)
Class of '61 (1993)
The Adventures of Huck Finn (1993)
Trouble Bound (1993)
Little Giants (1994)
How to Make an American Quilt (1995)
Tall Tale (1995)
Jerry Maguire (1996)
The Lost World: Jurassic Park (1997)
Amistad (1997)
Saving Private Ryan (1998)
A. I. Artificial Intelligence (2001)
Minority Report (2002)
Catch Me If You Can (2002)
Jumbo Girl (2004)
The Terminal (2004)
War of the Worlds (2005)
Munich (2005)
Hania (2007)
The Diving Bell and the Butterfly (2007)
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008)
Funny People (2009)
How Do You Know (2010)
The Adventures of Tintin: Secret of the Unicorn (2011)
War Horse (2011)
Film yönetmeni
Lost Souls (2000)
Hania (2007)
The Night Witch (2010)
Diğer
Nothing in Common (1986)
Dance of the Damned (1988)
Stripped to Kill II: Live Girls (1989)
To Die Standing (1990)
Watchers II (1990)
Pyrates (1991)
One False Move (1992)
Love, Cheat & Steal (1993)
Armageddon (1998)
Vurun Kahpeye (film, 1949)

Vurun Kahpeye, Lütfi Ömer Akad'ın 1949 yapımı filmi. İftira sonrası linç edilen Aliye Öğretmenin hikayesini konu edinmektedir. Film, Halide Edib Adıvar'ın 1923 yılı sonlarında Akşam gazetesinde tefrika edilen ve 1926'da ilk defa kitap olarak yayınlanan aynı adlı eserinden sinemaya uyarlanmıştır. Roman, toplamda üç defa sinemaya uyarlanmış ve bu, ilk uyarlamadır. Başrolde Aliye Öğretmeni canlandıran Sezer Sezin vardır.
Vurun Kahpeye, Lütfi Ömer Akad'ın yönettiği ilk filmdir. Filmin ilk kurgusunu da Akad yaptı, daha sonra Özen Sermet kurguyu revize etti. Halide Edip'in kitabının uyarlaması fikri, Sezen Sezin tarafından ortaya atılmıştır ve Lütfi Ömer Akad ile Selahattin Küçük tarafından yazılan senaryonun sonunda çıkan tretman, Halide Edip'e okunduktan sonra yazar romanın filme çekilmesini kabul eder. Filmin yönetmeni konusunda ise yapımcı Hürrem Erman, Akad'a filmi çekmesini teklif etmesiyle belirsizlik giderildi. Bu film, bazı eleştirmenler tarafından "Türk sinemasının dönüm noktası" olarak kabul edilmektedir. Ayrıca tiyatrocular döneminden sinemacılar dönemine geçiş filmi olarak kabul edilerek Türk sinemasında, tiyatro ile sinemanın birbirinden kesin çizgiyle ayrılmasını sağlayan filmdir. Filmin yayınlanmasından sonra film, seyirciden büyük ilgi gördü fakat bir süre sonra tutucu çevrelerin saldırıları sonucu sansür kurulu filmi yasakladı. Vurun Kahpeye, tam üç kez sansüre girerek gösterimine daha sonra devam etti.
Film, 4-19 Nisan 2009'da gerçekleşen 28. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde özel gösterim olarak restore edilmiş kopyasıyla gösterildi.
Vurun Kahpeye (anlam ayrımı)

Vurun Kahpeye, şu anlamlara gelebilir:
Edebiyat
Vurun Kahpeye, Halide Edip Adıvar'ın romanı.
Sinema
Vurun Kahpeye, Lütfi Ömer Akad tarafından çekilen 1949 yılı filmi.
Vurun Kahpeye, Orhan Aksoy tarafından çekilen 1964 yılı filmi.
Vurun Kahpeye, Halit Refiğ tarafından çekilen 1973 yılı filmi.
Anna Claypoole Peale

Anna Claypoole Peale, (6 Mart 1791, Philadelphia - 25 Aralık 1878, Philadelphia) portre minyatürü ve natürmort dallarında uzmanlaşmış Amerikalı ressam.
Annesi Mary Chambers Claypoole (1753-1829) ve kendisini eğiten ressam babası James Peale'dir.
Kardeşleri Sarah Miriam Peale, Maria Peale ve Margaretta Peale'dir. Amcası Charles Willson Peale'dir.
Philadelphia'da ölmüştür. Woodlands Mezarlığı'na gömülmüştür.
Başarıları
Akademisyen, Pensilvanya Güzel Sanatlar Akademisi, Philadelphia, ABD (1824)
1791 doğumlular
Philadelphia doğumlu sanatçılar
1878 yılında ölenler
Anna Claypoole
19. yüzyıl Amerikalı ressamları
100 Knives Inside

100 Knives Inside, Herning, Danimarka'da kurulan death metal grubudur.
Üyeler
Simon Jakobsen - Vokal
Zalan Khattak - Gitar
Nikolaj Lauszus - Davul
Martin Jensen - Bas Gitar
Thomas Hoff - Gitar
Diskografi
Diminishing Liberty (2008-Ep)
Mortal Fabrication (2010-Ep)
Danimarkalı death metal grupları
2006'da kurulan müzik grupları
Caner Celep

Caner Celep (d. 21 Temmuz 1984, Kadıköy, İstanbul), Türk eski futbolcudur.
Futbolculuk kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Futbola Kartalspor altyapısında başladı ve 2000 yılında as takıma yükseldi. 2002 yılında İstanbulspor'la profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak buraya transfer oldu. Burada ilk Süper Lig karşılaşmasını 9 Kasım 2002 tarihinde Gaziantepspor'a karşı oynadı. Bu karşılaşma dışında başka bir karşılaşmada görev alamadı. Diğer sezon, oyun tecrübesi edinebilmesi için bir sezonluğuna Eyüpspor'da oynadı. Takıma geri döndüğünde dağılma asamasında olan bir İstanbulspor'la karşılaştı ve yeni 2004-05 sezonunun başında Maltepespor'a verildi. Burada başarılı bir performans sergileyebildi ve neticesinde yeni sezon Boluspor'a transfer oldu. Boluspor'da iki sezon takımın en istikrarlı oyunculari arasında yer alan Caner, gösterdığı üstün performansdan ötürü birçok Süper Lig ekibinin transfer listesine girdi ve neticesinde Denizlispor'a transfer oldu. Burada ilk sezonunda fazla forma şansı bulamamasa da oynadığı karşılaşmalarda 2 gol ve 9 asist ile oynadı. 2009-10 sezonun devre arasında Souleymane Youla'ya karşılık Eskişehirspor'a verildi. Burada sadece üç karşılaşmada oynatılmasının ardından takımdan ayrılma karari aldı. 2010-11 sezonunun ara transfer döneminde futbola başladığı ekip olan Kartalspor'a transfer oldu.
2011-12 sezonunun yaz transfer döneminde 2. Lig ekiplerinden Turgutluspor'a transfer oldu..2012-13 sezonunun yaz transfer döneminde ise 2. Lig ekiplerinden Tepecikspor'a transfer olmuştur.
Milli takım kariyeri
7 kez milli takımlara çağrılan Caner Celep, 1 kez Türkiye U-15, 2 kez Türkiye U-17, 1 kez de Türkiye U-19 forması olmak üzere toplam 4 kez milli formayı giymiştir.
İstatistikleri
Kulüp Takım İstatistikleri
Milli takım istatistikleri
Charles Willson Peale

Charles Willson Peale (d. 15 Nisan 1741 - ö. 22 Şubat 1827) Amerikalı ressam, asker ve doğabilimci.
İlk zamanlar
Charles Peale ve Margaret Peale'in oğlu olarak Chester'da doğdu. 1749'da erkek kardeşi James Peale dünyaya geldi. Charles 13 yaşındayken bir semercinin yanında çırak olarak çalışmaya başladı. Bu işte uzmanlaşınca kendi semer dükkanını açtı. Fakat, borçlu olduğu bazı kral yanlısı kişiler onun Sons of Liberty'ye katıldığını öğrenince, onu iflas ettirmek için komplo kurmaya başladılar.
Ressamlık kariyeri
Resme, özellikle portre çizimine olan yeteneğini keşfettiğinde, bir süreliğine John Hesselius ve John Singleton Copley'in yanında eğitim aldı. Sonunda John Beale Bordrey ve arkadaşları onun Benjamin West'ten eğitim almak amacıyla İngiltere'ye gitmesi için gerekli olan parayı toplayabildiler. Peale, West'in yanında 1767'de çalışmaya başladı. İki yıl orada kaldıktan sonra, Amerika'ya dönüp Annapolis'e yerleşti. Burada, gelecekte büyük bir ressam haline gelecek olan kardeşi James Peale'a resim dersleri verdi.
Asya'daki Yahudi tarihinin listesi

Asya'daki Yahudilerin tarihi aşağıdaki listedeki bölgelerin tarihlerine göre bölünmüştür:
Ülkeler
Afganistan'daki Yahudilerin tarihi
Azerbaycan'daki Yahudilerin tarihi
Bahreyn'deki Yahudilerin tarihi
Bangladeş'teki Yahudilerin tarihi
Bhutan'daki Yahudilerin tarihi
Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki Yahudilerin tarihi
Brunei'deki Yahudilerin tarihi
Çin'deki Yahudilerin tarihi
Doğu Timor'daki Yahudilerin tarihi
Endonezya'daki Yahudilerin tarihi
Ermenistan'daki Yahudilerin tarihi
Filipinler'deki Yahudilerin tarihi
Güney Kore'deki Yahudilerin tarihi
Gürcistan'daki Yahudilerin tarihi
Hindistan'daki Yahudilerin tarihi
Irak'taki Yahudilerin tarihi
İran'daki Yahudilerin tarihi
İsrail'deki Yahudilerin tarihi
Japonya'daki Yahudilerin tarihi
Kamboçya'daki Yahudilerin tarihi
Katar'daki Yahudilerin tarihi
Kazakistan'daki Yahudilerin tarihi
Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki Yahudilerin tarihi
Kırgızistan'daki Yahudilerin tarihi
Kuveyt'teki Yahudilerin tarihi
Kuzey Kore'deki Yahudilerin tarihi
Laos'taki Yahudilerin tarihi
Lübnan'daki Yahudilerin tarihi
Maldivler'deki Yahudilerin tarihi
Malezya'daki Yahudilerin tarihi
Mısır'daki Yahudilerin tarihi
Moğolistan'daki Yahudilerin tarihi
Myanmar'daki Yahudilerin tarihi
Nepal'deki Yahudilerin tarihi
Özbekistan'daki Yahudilerin tarihi
Pakistan'daki Yahudilerin tarihi
Rusya'daki Yahudilerin tarihi
Singapur'daki Yahudilerin tarihi
Sri Lanka'daki Yahudilerin tarihi
Suriye'deki Yahudilerin tarihi
Suudi Arabistan'daki Yahudilerin tarihi
Tacikistan'daki Yahudilerin tarihi
Tayland'daki Yahudilerin tarihi
Tayvan'daki Yahudilerin tarihi
Türkiye'deki Yahudilerin tarihi
Türkmenistan'daki Yahudilerin tarihi
Umman'daki Yahudilerin tarihi
Ürdün'deki Yahudilerin tarihi
Vietnam'daki Yahudilerin tarihi
Yemen'deki Yahudilerin tarihi
Diğer siyasi varlıklar
Abhazya'daki Yahudilerin tarihi
Dağlık Karabağ'daki Yahudilerin tarihi
Filistin'deki Yahudilerin tarihi
Güney Osetya'daki Yahudilerin tarihi
Hong Kong'daki Yahudilerin tarihi
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki Yahudilerin tarihi
Diğer bölgeler
Aden'deki Yahudilerin tarihi
Arabistan'daki Yahudilerin tarihi
Arap Yarımadası'ndaki Yahudilerin tarihi
Bizans İmparatorluğu'ndaki Yahudilerin tarihi
İslam hakimiyeti altındaki Yahudilerin tarihi
İsrail Diyarı'ndaki Yahudilerin tarihi
Ortadoğu'daki Yahudilerin tarihi
Yahudi tarihinin listesi
Yerlerine göre Yahudi tarihi
Aysel Tanju

Aysel Tanju Alanya, doğum adı ile Aysel Çakar (5 Ağustos 1939, İzmit - 7 Ekim 2003, İstanbul), Türk sinema oyuncusu.
Yaşamı
1960'ların ele avuca sığmayan, efsane yıldızıydı. Yalnız dansöz olarak çıktığı sahnelerdeki figürleriyle değil, esas oğlanla masum kızı birbirinden ayıran filmlerdeki vamp kadın tipiyle de ünlüydü.
1960 ve 1970'li yılların en parlak kadın oyuncularından oldu. 70'lerin ortalarında Yeşilçam seks furyasına katılanlardan oldu. Aysel Tanju, 7 Ekim 2003'te öldü. Cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Filmleri
Oyuncu olarak
1957: Ağlayan Gelin
1959: Aşkın Gözyaşları / Şoför Ömer (Dansöz Gül)
1959: Kara Sevdalı Yarim
1960: Başa Gelen Çekilir
1960: Ben Masumum
1960: İçimizden Biri / Ölüm Çemberi (Aysel)
1960: Nilüfer Orman Çiçeği
1960: Satın Alınan Adam
1960: Sonsuz Acı
1960: Yeşil Köşkün Lambası (Leyla)
1961: Arzu
1961: Aşk Ve Yumruk
1961: Ateş Bacayı Sardı
1961: Dikenli Gül
1961: Hancı
1961: Hatırla Sevgilim (Dansöz)
1961: Kara Dut
1961: Karanlıkta Yaşayanlar
1961: Kolsuz Bebek / Üç Öykülü Film
1961: Oğlum
1961: Şafakta Buluşalım
1961: Sessiz Harp
1961: Şeytanın Kılıcı
1961: Silahlar Konuşuyor
1961: Unutamadığım Kadın
1961: Yaman Gazeteci (Dansöz)
1962: Aramıza Kan Girdi (Betül)
1962: Aşk Bekliyor (Aysel)
1962: Ateşli Kan
1962: Battı Balık
1962: Billur Köşk
1962: Cengiz Han'ın Hazineleri (Ateş Parçası)
1962: Cilalı İbo Rüyalar Aleminde
1962: Derdimden Anlayan Yok
1962: Erkeklik Öldü Mü Atıf Bey? (Jale Ateş)
1962: Evlat Evlattır
1962: Gönül Ferman Dinlemez
1962: Hodri Meydan (Dolares)
1962: Kırmızı Karanfiller (Aysel)
1962: Kıyma Bana Güzelim
1962: Küçük Beyefendi
1962: Memnu Meyva
1962: Meşeler Güvermiş
1962: Şaka Yapma
1962: Senden Ayrı Yaşayamam
1962: Sevimli Serseri
1963: Ali Derler Adıma
1963: Bahriyeli Ahmet (Necla)
1963: Baş Belası
1963: Bir Milyonluk Macera
1963: Bulunmaz Uşak (Aysel)
1963: Hop Dedik (Veronik)
1963: Kara Yılan
1963: Kezban
1963: Sabahsız Geceler
Varan Bir (Şahika)
1963: Yolcu (Aysel)
1964: Anlatamam Utanırım
1964: Baba Hasreti
1964: Çöl Kanunu (Habibe)
1964: Fabrikanın Gülü
1964: Günah Kadınları
1964: Güzel Kadınlar Çetesi
1964: İçimizdeki Şeytan
1964: Kaynana Zırıltısı (Hülya)
1964: Nem Alacak Felek Benim
1964: Şafak Yıldızı
1964: Sen Vur Ben Kırayım (Nilgün)
1964: Tophaneli Osman
1965: Aklın Durur
1965: Beni Kadınlara Sor
1965: Bitirim Aşkı
1965: Canın Cehenneme (Ayla)
1965: Dokunma Bozulurum
1965: Hacı Baba
1965: İstanbul Kazan Ben Kepçe
1965: Kolla Kendini Bebek
1965: Sayılı Dakikalar (Belma)
1965: Şekerli Misin Vay Vay
1966: Silahların Kanunu (Aysel)
1967: Demir Bilek
1967: Killing Ölüler Konuşmaz
1968: Eşkiya Kanı (Hakimo)
1968: Gözyaşlarım
1968: İstanbul'da Cümbüş Var
1968: Kızgın Adam
1969: Mezarımı Taştan Oyun (Elif)
1976: Kader Rüzgarı
1979: Günahkar Kadın
1998: Merhaba Hüzün
Kaynaklar
Necati Gedikli

Necati Gedikli (d. 1944), Türk çağdaş müzik bestecisi, müzikolog, eğitimcidir.
Yaşamı
Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Bölümünden 1965te mezun oldu. Kemal İlerici ile Türk müziği armonisi çalıştı. 1968de kazandığı bursla Almanyaya giderek Köln Devlet Müzik Yüksek Okulunda kompozisyon, piyano ve orkestra şefliği öğrenimi gördü. Köl'nde öğrenimini sürdüğü sırada 1960 ve 1970'te Darmstadt Yeni Müzik Kurslarına da katıldı; György Ligeti, Pierre Boulez ve Mauricio Kagelden yararlandı. Kölndeki öğrenimini 1972de tamamlayıp yurda döndü.
Türkiye'ye döndükten sonra Gazi Eğitim Fakültesi Müzik Bölümüne öğretmen olarak atandı. Müzikolojiye ilgisi sonucu İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinde yüksek lisans (1981) ve doktora (1984) çalışmalarını tamamladı. Bir süre Fakültenin Müzik Bilimleri Bölümü Başkanlığını üstlendi. 1986 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarına müdür olarak atandı ve bu görevi 1995e kadar sürdürdü. Emekli olduğu 18 Mart 2011 tarihine kadar eser vermenin yüksek lisans ve doktora öğrenci yetiştirmeye devam etti.
Başlıca Yapıtları
Konçertoları
Op. 12 Viyola Konçertosu, viyola ve yaylılar orkestrası için, 1972.
Koro Eserleri
Op. 2 Üç Şarkı, karma koro için, 1968.
Op. 8 İki Motet, karma koro için, 1970
Op. 20 Arayışlar, karma koro için, 1986.
Oda Müziği Eserleri
Op. 3 Sonat, keman ve piyano için, 1969
Op. 4 Dördül, yaylılar için, 1969.
Op. 6 Süit, keman ve viyolonsel için, 1970
Op. 9 Beşil, üflemeli çalgılar için, 1971
Op. 11 Üçül, keman, viyolonsel ve piyano için, 1972.
Op. 13 Tamzara, yaylılar orkestrası ya da yaylılar dörtlüsü için, 1973.
Op. 16 Üç Parça, keman için, 1978.
Op. 10 Altı Şarkı, çan ve piyano için, 1971.
Op. 15 Pir Sultan Abdal, şan ve piyano için, 1971.
Solo Piyano Eserleri
Op. 1 Üç Parça, 1967
Op. 5 İzlenimler, 1969
Op. 7 Atonal Parça, 1970
Op. 18 Aslıya Öğütler, 1984
Op. 19 Dönüşümler, 1985
Geleneksel Çalgılar İçin
Op. 17 Kazıva Halayı, halk müziği çalgıları için, 1983
Müzikbilim Çalışmaları
Ekrem Zeki Ün Üzerine, (master tezi), 1980
Karadeniz Bölgesi Halk Müziği Çalışmalarına Toplu Bakış, 1983
Hindemith ve Türk Müzik Eğitiminin Temel Sorunları, 1984
Uzunhavaların Notaya Alınmasında Grafik Notasyondan Yararlanılamaz mı?, 1984
Geleneksel Sanat Müziğimizin Gelişim Açısından Temel Sorun Armoni mi, Oturtum mu?, 1985.
Armonik Yeni Bir Türk Sanat Müziği Oluşturmanın Neresindeyiz?, 1985
Dizisel Müzik ve Armonik Türk Müziği, 1986
Müzik Araştırmacısı ve Folklorcu Olarak Adnan Saygun, 1987
Bartokun Yaylı Dördülleri ve Dördül No. 4, 1987
Geleneksel Müzik Çeşitlerimizde Armoni Çalışmalarına Toplu Bakış, 1988
Halk Melodilerinin Notaya Alınmasında Ritm Saptanması, 1993
Mehmet Aktuğ

Mehmet Aktuğ (d. 30 Mayıs 1959, İstanbul - ö. 30 Kasım 2009 Essen), çağdaş Türk müziği bestecisidir.
Türkiyeyi çok önemli müzik festivallerinde temsil etmiş ve eserleri dünyanın birçok ülkesinde orkestralar tarafından çalınmış bir bestecidir.
Yaşamı
1959 yılında dünyaya geldi. 1970 yılında İzmir Devlet Konservatuvarı keman bölümüne girdi. Altı yıl keman öğreniminden sonra kompozisyon bölümünü bitirdi.
Kompozisyon öğrenimine 1980 - 1987 yıllarında Almanyada devam etti. 1987'de Düsseldorf Devlet Müzik Yüksek Okulundan sanatçı olgunluk diplomasını aldıktan sonra yurda döndü.
1987 yılından itibaren İzmir Devlet Konservatuvarında çeşitli dersler verdi. Çağdaş müzik teknikleri ile eserler veren sanatçı; 1989da Başlıksız, 1990da Araba Gözleri, 1991de Fine Esilio, 2003'te "Odyssee" adlı yapıtlarıyla TRTyi temsilen dört defa UNESCO International Rostrum of Compose yarışmasına katıldı. Eserleri Küba, Ekvator, Fransa, Almanya, Türkiye ve ABDde seslendirildi. Moment adlı orkestra eserinin dünya prömiyeri 1989'da Fine Esilio (Son Sürgün) adlı orkestra yaptılarının ilk seslendirmesi 1991de İzmir Devlet Senfoni Orkestrası tarafından gerçekleştirildi. Sanatçı, 2009 yılında Almanyanın Essen kentinde kalp krizi sonucu hayatını kaybetti.
Başlıca Yapıtları
Tetrakord, flüt, obua, korno ve fagot için, 1982; ilk seslendirme: Düsseldorf, 1983
Gün ve Yaşam, keman ve piyano için, 1983; ilk seslendirme: F Fischer ve C Hörr, Düsseldorf, 1984
Dümteke, 'flüt, klarnet, fagot, trombon, piyano, keman, kontrbas ve iki vurmalı çalgı için, 1984; ilk seslendirme: Ensemble Neue Musik, şef: M. A. Schlingenspien, Düsseldorf, 1985
Başlıksız, teyp için müzik 1986; ilk gerçekleştirme: Yamaha DX 7, besteci tarafından, Düsseldorf 1986, ton ve mix: C. Murster; grafik: R. Thelen
Araba Gözleri, raslamsal beşil, tenor, saksofon, akordion, keman, viyola, viyolonsel için, 1986; ilk seslendirme: Düsseldorf, 1986
Bir Asya Fantezisi (bir sergi için oda müziği), flüt, gitar, vibrafon ve vurmalı çalgılar için, 1987; ilk seslendirme: Düsseldorf, 1987
Moment, orkestra için senfonik bölüm, 1989; ilk seslendirme: Ender Sakpınar yönetimindeki İzmir Devlet Senfoni Orkestrası, 1989
Son Sürgün (Fine Esilio), viyolonsel ve orkestra için senfonik bölüm, 1991; ilk seslendirme: Ender Sakpınar yönetimindeki İzmir Devlet Senfoni Orkestrası, Solist: Hakkı Öztürk, 1991
Dümtektekdümtek, flüt, obua, klarnet, basklarnet, fagot, piyano, keman, viyola, viyolonsel ve vurmalı çalgılar için, 1992; ilk seslendirme: Kamuran İnce yönetimindeki Michigan Orkestrası, 1992
Odyseee, orkestra eseri, 2001
Etüde, 2 Fransız Kornosu için, 2003
Bis, fagot için, 2003
Zoom, viyola, canlı elektronik, 2004
Orchesterstücke, orkestra eseri, 2004