Uzak anılar

Uzak anılar, The Long Remembering başlığı altında 1957 yılında Poul Anderson tarafından yayınlanan bir deneyimdir.
Yayınlar ve Çeviriler
Amerika Birleşik Devletleri
Bu deneyim aslında The Magazine of Fantasy & Science Fiction dergisinde yayınlandı.
Fransa
Francis Carsac tarafından Fransızcaya çevrildi. O da dahil, birkaç yerde daha yayınlanmıştır:
Histoires de voyages dans le temps koleksiyonunda (1975), yön. Jacques Goimard, Demetre Ioakimidis & Gérard Klein, Le livre de poche, s. 123-138
Anthologie Folio Junior Science-Fiction koleksiyonunda, yön. Christian Grenier, Gallimard, Folio Junior Science-Fiction, 1981, s. 29-45
Özet
Anlatıcı, kendisini bir bilimsel deney olarak görüyor, hipnoz altında, atalarından birinin ruhuna ulaşmayı amaçlıyor. O kişinin bazı hayat bölümlerini, birkaç saat veya gün eşdeğerinde bir kısmını yaşayacak, yeri ve gününü belirleme imkansızlığında. Anlatıcı bu deneyimi için ödeniyor. Cesedi deneyim yerinden ayrılmayacak ve hiçbir fiziksel şey olamayacak : dönüşü bir rüya çıkışı eşdeğerinde olacak ve o zaman uzak anılarını anlatacaktır.
Deneyim gerçekleşir.
İsmi Argnach ve Hommes kabilesinde yaşıyor. Sevdiği kadın, Evavy-Unaroa, dengesiz Dev'ler tarafından kaçırıldı. Devlerin maymunumsu yüzleri, uzun kolları, büyük kafatasları, gür kaşları, kısa ve dar çeneleri var. Sakar ve beceriksiz, ateşi bilmiyorlar. Fiziksel olarak çok güçlüler, ama zeki değiller.
Argnach devlerin toplumuna gidip Evavy-Unaroa'yı kurtarmayı karar verir. Kabilesinin diğer üyeleri bu eylemine karşı uyarmaktadır, cesurca ama çok tehlikeli. Belki genç kadın çoktan ölmüştü? Kabilesinin bir üyesinin kaybı zaten yeterli değil mi? Ek olarak bir de bir savaşçının zarara uğramasını mı bırakalım? Argnach kararını korur. Bu nedenle tek başına gidecektir.
Devlerin izlerini takip eder ve nihayet yerlerini keşfeder..
Gece olduğunda, Argnach onlara saldırır: Evavy-Unaroa'nın nerede tutuklu olduğunu anlar ve kurtarır. Ikisi kaçıp koşarak uzaklaşırlar ve daha sonra bir kano kullanırlar. Kampa geri dönerler, kabile üyelerinin alkışları altında.
Anlatıcı 20. yüzyılın gerçeğine geri döner. Rüyasının büyük satırlarını deneyimi organize eden bilim adamlarına teslim eder. Kendisi belki 20.000 yıl öncesine taşındığını ve o dönem buzullararası olma ihtimalini ve Cro-Magnon kabilesine karşı olan Neandertaller kabilesi karşı toprak mücadelesinde olduğu bir döneme gitmiş olasılığını duyururlar. Zaman yolcusu evine döner, karısının beklediği yere.
Hikayenin sonu kısa ama dokunaklı bu satırlarla sona eriyor: Claire sigara koydu, ayağa kalktı ve bana doğru geldi.
- Peki, canım?
- Her şey iyi gitti, dedim. Ben biraz yorgunum. Bana biraz kahve yapabilirmisin, ister misin?
- Tabii ki, tabii ki... Ama sen, sevgilim nerelerdeydin?
Beni tuttu ve mutfağa çekti.
Ona bakıyordum, temiz ve alımlı, biraz tombul, cildindeki kremle, kırmızı dudak boyasıyla, kılıfı, gözlüğü ve özenle kıvrılmış saçları.
Başka bir yüz gelir aklıma, güneş ve yelden tabakalanmış bir yüz, alaca bir yele gibi saçlar ve yaz gününün açık mavisi gibi gözler. Bana yönelmiş çilli bir burunu hatırlıyorum, ev işleri nedeniyle kararmış ve bana doğru uzattığı işden sertleşmiş ellerini.
Ve bildim ki yaptıklarıma karşı o benim cezam olacakdı ve hiçbir zaman sonlanmiyacağını.
Önsöz
Histoires de voyages dans le temps (zaman arası yolculuk hikayeleri) toplamasının genel önsöz ile bir önsöze sahip, dahası her yeni deneyimin birey önsözü vardır.
Deneyiminin önsözünde, Goimard Jacques yazdığı deneyimdeki yolcu, sübjektif bir yolculuk tamamladığını anlatıyor:" (...) Sadece seyirci olduğunu: geçmişe yönelik hiçbir paradoks mümkünlüğü olmaması. Ama gelecekte karşılık bir tepki olabilir."