turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
On Birinci Doktor

On Birinci Doktor, Doctor Who İngiliz bilimkurgu dizisinde diziye adını veren Doktor'un on birinci yüzüdür. 11. Doktor karakteri 2010 yılından 2013 yılı sonlarına kadar Matt Smith tarafından canlandırılmıştır.
Rejenerasyon habercileri
11. Doktor'un geleceğinin ilk habercisi Planet of the Ood'daki Ood Sigma'dır. 10. Doktor'a Şarkınızın bitmesine az kaldı demiş ve 11. Doktor'un gelişini haber vermiştir.

"Planet of the Dead" bölümünde: Karanlık geliyor. Sizin şarkınız bitiyor. Kapıyı 4 kere vuracak denmiştir.

"The End of Time" bölümüne Zaman Leydisi Bu onun son savaşı diyerek rejenerasyonu belirtmişlerdir.
Genel bakış
10. Doktor Donna'nın büyükbabası Wilfred'in Vinvocci Radyasyon Kapsülü'nde mahsur kaldığını görmüştür. Vinvocci Radyasyon Kapsülü ise kritik bir duruma gelmiş ve en ufak bir dışarıdan müdahelede Wilfred radyasyona maruz kalacak ve ölecektir. Kapsülün bir tarafının kapısının açılması için diğer taraftan biri'nin girip diğer kapıyı açması gerekmektedir. 10. Doktor diğer kapıdan içeri girer ve Wilfred'in çıkmasını sağlar. Kapsül'deki bütün radyasyon'u 10. Doktor emer ve bu ona fazla gelmiştir. 10. Doktor'un bedeni aşırı radyasyona dayanamaz rejenerasyon geçirir ve David Tennant yerini Matt Smith'e bırakır.
Kişilik
11. Doktor "The Big Bang" bölümünde anlaşıldığı gibi fes'leri sever. "The Impossible Astronaut" bölümünde ise Kovboy Şapkalarına Kovboy şapkası takıyorum. Kovboy şapkaları havalıdır demiştir. 11. Doktor papyonları da sevmektedir bu yüzden kırmızı bir papyon takar.
11. Doktor Matt Smith'in favori Doktor'u 2. Doktor'a kişilik bakımından çok benzerdir. Eğlenceli, şakacı, pozitif düşünen, sürekli gülen biridir. Dostlarına sadıktır. 5. sezon'un ilk bölümlerinde 11. Doktor Onuncu Doktor gibi kötü durumlarda etrafındaki insanlara kızıp bağırıyor, öfkesini dışarı vuruyordu. Fakat 6. sezonda 10. Doktor'dan kalma bu özelliği yok olmuştur.
11. Doktor'da diğer Doktor'lar gibi en sevdiği şey TARDIS'tir. TARDIS'e Seksi der. Etrafındaki insanlara ve yol arkadaşlarına değer verir. 11. Doktor "Let's Kill Hitler" bölümünde Donna, Martha ve Rose'u görünce en çok Donna için suçluluk duyduğunu belirtmiştir.
11. Doktor'un favori sözü (sloganı) "Geronimo!"dur.
Doctor Who'daki etkisi
Matt Smith'in Tennant'ın yerine yeni Doktor olarak gelmesinin hayranların bazı kesimleri pek onaylamamıştır. Sebep ise hayranlar tarafından hayranların Tennant'a alışmış olması ve onun oyunculuk performansının Matt Smith'in gösteremediği olarak açıklanmıştır. Matt Smith bu kesimin önyargılarına rağmen hayranların kalbini kazanmayı başarmıştır.
12. Doktor
Steven Moffat "The Name of the Doctor" bölümünün yayınlanmasından sonra Matt Smith'in diziyi bırakacağını, 50. Yıl özel bölümü ve 2013 Noel bölümünden sonra yerini 12. Doktor'a bırakacağını açıklamıştır. 4 Ağustos 2013 tarihinde 12. Doktor'u oynayacak aktörün Peter Capaldi olduğu duyurulmuştur.
Ilya Prigogine

Ilya Prigogine (Rus: İlya Romanoviç Prigojin, 25 Ocak 1917, Moskova - 28 Mayıs 2003, Brüksel), Belçikalı kimyager, fizikçi.
Denge dışı termodinamikler ile ilgili çalışmaları ve tüketimli yapılar teorisi dolayısıyla 1977 yılında Nobel Kimya Ödülüne layık görülmüştür. Prigogine'in bilimsel çalışması, sanat ve felsefe ile iç içedir. Keşifleri ölü maddeden canlı maddeye geçişi tanımlamayı sağlayan temelleri atmıştır. Otomobil trafiği, böcek toplulukları, kanserli hücrelerin büyümesi, toplumsal sistemlerin analizi gibi çeşitli alanlarda görülmemiş uygulamalarda bulundu. Zamanın yeniden keşfine odaklanmak istemiştir. Bunu da Newton ve Einstein'a dayandırır. Onlar zaman boyutunun insan zihninin dışında var olmadığı görüşündedir. Prigogine ise zaman oku fikriyle açıklama getirir. Zaman oku düşüncesine göre: "zaman, olasılıklardan biri olan gerçeği yapma rolü oynar.
Otonom Milliyetçiler

Otonom Milliyetçiler (Almanca: Autonome Nationalisten - AN), Alman, Hollandalı ve Felemenk neo-Nazilerden oluşan bir neo-Nazi grup.
Otonom Milliyetçiler, tüm aşırı sağcı ve neo-Nazi kuruluştan bağımsız bir organizasyondur. Almanya'nın önde gelen aşırı sağcı partisi NPD'yi "ihtiyar ve tozlu" olarak nitelendirdiriyorlar ve bu partiden uzak duruyorlar. Kendilerini otantik neo-Nazi protesto kültürünü kullanan "sağ-devrimciler" olarak tanımlıyor ve antisemitizme dayanan bir anti-kapitalist söylem kullanıyorlar. Söylemlerinde, Hitler'in SS tugaylarına duyulan özlem yer alsa da, "sosyal devrim" gerekliliği öne çıkıyor. Yürüyüşlerinde gerek polisle, gerekse de karşıt göstericiler ile doğrudan çatışma arayan Otonom Milliyetçiler, yerleşik aşırı sağcı ve neo-Nazi partilerin üye kaybetmesinin aksine giderek daha çok genç insanı aralarına katabiliyorlar. Grup fazlasıyla şiddet yanlısıdır. Diğer neo-Nazi oluşumlardan farklı olarak aşırı solcuların yaptığı gibi siyah tişörtler giymekte, siyah bayraklar kullanmakta ve anarşistlere benzer bir görünüm sağlamaktadırlar. Che Guevara resimli tişörtler de giyen Otonom Milliyetçiler kendiliğindenci eylemleri gerçekleştiren bir genç neo-Nazi kültürünü yaşatıyor.
İlk olarak 2003-2004 yıllarında ortaya çıktılar. Yapılan araştırmaya göre 2008 yılında Otonom Milliyetçiler grubuna üye 400 kişi vardı ve bu Almanya'daki neo-Nazilerin % 10'unu kapsıyordu.
Otonom Milliyetçiler, giyim tarzlarından dolayı Almanya'daki diğer neo-Naziler tarafından eleştirilmiş ve tartışmalara sebep olmuşlardır. Grup, yaptığı bazı eylemlerde "Amerikan emperyalizmine" ve siyonizme karşı radikal İslamcılara sempatiyle yaklaşarak Hizbullah ve Hamas'ı desteklemiştir. Üzerinde Usame bin Ladin'in fotoğrafının bulunduğu tişörtler giymişlerdir.
Otonom Milliyetçiler'e benzeyen gruplar Çek Cumhuriyeti ve Yunanistan ile başlayarak diğer Doğu Avrupa ülkelerinde ortaya çıkmış, ancak Almanya'dakiler kadar etkili olamamışlardır.
Kiribati bayrağı

Kiribati bayrağı günümüzdeki hali ile ilk olarak 12 Temmuz 1979 tarihinde kabul edilerek göndere çekilmiştir.
Ada ülkesinin bayrağının üst yarısını yatay olarak konumlandırılan kırmızı şerit oluşturmaktadır. Bayrağın alt kısmındaki diğer yarısı ise birbirini sırayla takip eden üç adet mavi ve üç adet beyaz dalgadan oluşmaktadır. Bu bölüm ada ülkesinin çevrili olduğu okyanusu temsil etmektedir.
Kırmızı bölümde ayrıca mavi-beyaz dalgalı bölüm ile kesiştiği orta noktasında doğan bir güneş, doğan bu güneşin üstünde ise uçar konumda resmedilmiş Fregat kuşu gözükmektedir. Ülkenin aynı zamanda ulusal sembolü olan Fregat kuşu, gücü ve özgürlüğü sembolize etmektedir.
Kiribati'nin tarihi bayrakları
Paul d'Estournelles

Paul-Henri-Benjamin Baluet d'Estournelles, baron de Constant de Rébecque (22 Kasım 1852; 15 Mayıs 1924) Fransız diplomat ve siyasetçidir. Uluslararası tahkim savunucusu olduğundan 1909'da Nobel Barış Ödülünü kazanmıştır.
Nobel Barış Ödülü sahipleri
Fransız diplomatlar
1852 doğumlular
1924 yılında ölenler
Fransız Nobel Ödülü sahipleri
Fever (albüm)

Fever, Galli metalcore grubu Bullet for My Valentine'in üçüncü stüdyo albümü. 11 parçadan oluşan albüm, 26 Nisan 2010'da Birleşik Krallık'ta, 27 Nisan 2010'da ABD'de yayınlandı. İlk haftasından ABD'de 71.000, Birleşik Krallık'ta 21.965 satan albüm, Billboard 200de üçüncü, Billboard Rock ve Alternatif listelerinde birinci sıraya kadar yükseldi, bu grubun bugüne kadarki en başarılı albümü olmasını sağladı. Yayınlandığından bu yana Fever dünya çapında yaklaşık 500.000 sattı.
Müziksel tarz
Scream Aim Fire ile metalcore soundunu thrash metale taşıyan grup, bu albümle Scream Aim Firedaki gibi çığlıkları da kaldırarak thrash metali biraz daha heavy metale kaydırdı. Ayrıca sözlerine metalden çok emo denilen Bittersweet Memories parçası hard rock olarak tanımlandı.
Şarkı listesi
Yayınlanma tarihleri
Liste konumları
Yıl sonu listesi
Personel
Bullet for My Valentine
Matthew Tuck - Vokal, ritim gitar, "Your Betrayal"'in başında solo gitar
Jason "Jay" James - Bas gitar, geri vokal
Michael "Padge" Paget - Solo gitar, geri vokal
Michael "Moose" Thomas - Bateri
Ek müzisyen
Matt Bond - "The Last Fight (Akustik)"'de piyano
Prodüksiyon
Don Gilmore - Yapımcı
Mark Kiczula - Mühendis
Ginge Martin - Mühendis
Jeff Rose - Mühendis
Tom Manning - Yardımcı mühendis
Simon Jones - Yardımcı mühendis
Darren Jones - Yardımcı mühendis
Kevin Bosley - Yardımcı mühendis
Prodüksiyon (devamı)
Chris Lord-Alge - Mixler
Keith Armstrong - Yardımcı mühendis
Nik Karpen - Yardımcı mühendis
Brad Townsend - Yardımcı mühendis
Andrew Schubert - Yardımcı mühendis
Ted Jensen - Mastering
Martin Dodd - A&R
Michael Tedesco - A&R
P. R. Brown - Fotoğrafçılık, tasarım, video klip yönetmeni ("Your Betrayal" ve "The Last Fight")
Kolombiya bayrağı

Kolombiya bayrağı, Kolombiya tarafından 26 Kasım 1861 tarihinde kabul edilen resmi devlet bayrağı.
Bayrak sarı, kırmızı ve mavi yatay üç şeritten meydana gelmektedir. Yatay sarı renk, bayrağın üst yarısını kaplamaktadır. Bayrağın alt yarısı ise yatay iki eşit şeritten oluşmaktadır ve renkleri kırmızı ve mavidir.
Kolombiya bayrağı renklerinin anlamları için resmi bir açıklama olmadığı için renkler ile farklı açıklamalar mevcuttur:
Sarı: Ülkenin zenginliğini, altını, egemenliği, uyumu, adaleti, tarımı ve Güneşi temsil eder.
Mavi: Yukarıdaki gökyüzünü, Kolombiya kıyılarındaki denizleri ve içinden geçen nehirleri temsil eder.
Kırmızı: Kolombiya'nın bağımsızlığı için dökülen kanı ve Kolombiya halkının çabasını, kararlılığını ve azmini temsil eder.
Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıdaki gibidir.
Tarihi
Bayrağın bu hali ilk olarak Venezuela için tasarlanmış, daha sonra Simón Bolívar önderliğinde kurulan Büyük Kolombiya'nın resmi bayrağı olmuştur. Bu durumdan dolayı Ekvador ve Venezuela'da aynı temel tasarım üzerinden bayraklarını oluşturmuşlardır.
Tarihi bayraklar
Galeri
Roald Hoffmann

Roald Hoffmann (d.18 Temmuz 1937) Amerikalı kimyacı. 1981 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazanmıştır. Halen Ithaca, New York'taki Cornell Üniversitesi'nde öğretim görevlisidir.
Kariyeri
Hoffmann Yahudi bir ailenin oğlu olarak Zloczów, Polonya (şimdi Ukrayna)'da doğdu. Norveçli kaşif Roald Amundsen'in ismini almıştır. Ailesiyle birlikte 1949 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. 1958 yılında Columbia University ve Harvard University'den yüksek lisans derecesini aldı. Daha sonra Kenichi Fukui ile birlikte 1981 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazandı. Reaksiyon mekanizması'nı keşfetti. Ayrıca Hoffmann İsveç Kraliyet Akademisi üyesidir.
Son değer teoremi

Matematiksel analizde son değer teoremi (SDT), frekans domeni ile ilgili bir ifadenin zaman domenindeki davranışının sonsuza yakınsak zamandaki karşılığı olan bir teoremdir. Bir son değer teoremi, frekans domeni ifadesine bir sınır koyarak doğrudan hesaplanması için zaman domeni davranışını belirler. Zaman domeni ifadesine dönüştürüldüğünde bazı sınır değerler alır.
matematiksel olarak eğer sonlu bir sınır değeri varsa,
olur.
Burada, fonksiyonunun (tek taraflı) Laplace dönüşümüdür.
Basit örnek
olsun.
SDT'nin savunulduğu yere örnek
Örneğin bir sistem transfer fonksiyonu ile açıklansın;
Bunun darbe cevabı şuna yakınsar;
Bu, kısa bir darbe ile tetiklendikten sonra sistem sıfıra gider. Yine de, birim adım cevaplarının Laplace dönüşümü şöyledir;
ve buradaki darbe cevabı şuna yakınsar;
bu şekilde sıfır durumlu sistemin üssel artışı son değer 3'e gider.
SDT'nin savunulmadığı yere örnek
Örneğin bir sistem transfer fonksiyonu ile açıklansın;
Son değer teoremi, 0 olan darbe cevabının ve 1 olan adım cevabının son değerini öngörmek için kullanılır. Ne zaman domeni sınırı vardır ne de son değer teoremi öngörüleri geçerlidir. Aslında hem darbe cevabı hem de adım cevabı kararsızdır ve (bu özel durumda) son değer teoremi, kararsızlık etrafındaki cevapların ortalama değerlerini açıklar.
Kontrol teorisinde gerçekleştirilen iki kontrol vardır. Bunlar son değer teoremi için geçerli sonuçlar doğrular:
tüm paydanın kökleri negatif gerçel kısımda olmalı.
, orjinde birden fazla kökü olmamalı.
Kural 1, bu örnekte tatmin edici değil. Çünkü paydada ve olarak iki kök var.
Mindaugas Kuzminskas

Mindaugas Kuzminskas (d. 1989, Vilnius, Litvanya) NBA ekiplerinden New York Knicks forması giyen, Litvan basketbolcudur. 2.05 cm boyunda 98 kg ağırlığında olan Kuzminskas Kısa forvet mevkiinde oynamaktadır.
Geçmişte EuroLeague ekiplerinden Unicaja Málaga'da forma giymiştir.
Kısa forvet basketbolcular
Litvan erkek basketbolcular
Yaşayan insanlar
2019 FIBA Basketbol Dünya Kupası basketbolcuları
Draft edilmeyen NBA basketbolcuları
Komorlar bayrağı

Komorlar bayrağı, Afrika ülkesi Komorlar tarafından güncel hali ile 2002 yılında göndere çekilerek kullanılmaya başlanmıştır.
O tarihten önce kullanılan bayrakta yer alan ay ve dört adet beş köşeli yıldız yeni bayrakta göndere çekilen tarafta oluşturulan dikey eşkenar üçgenin içine alınmış, diğer kısımlar ise Komorlar'a bağlı ya da hak iddia edilen adaları temsilen dört yatay şerit ile bölünmüştür. Bu şeritlere o adaların kullandığı yerel bayraktan örnek alınarak renk verilmiştir. Ayrıca ay içerisinde gösterilen dört adet yıldızda bu dört adayı temsil etmektedir. Oluşturulan dikey eşkenar üçgene ise ülkenin resmi dini olan İslam'ı sembolize eden yeşil renk verilmiştir ve üzerinde hilal ve yıldız bulunur.
Ülke yıllar içerisinde birçok kez bayrağı üzerinde değişikliğe giderek güncelleme gerçekleştirmiştir.
Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıdaki gibidir.
Tarihi bayraklar
Michael Bramos

Michael Bramos (d. 27 Mayıs 1987, Detroit), kısa forvet ve şutör gard mevkilerinde görev alan, İtalyan kulübü Reyer Venezia Mestre'de forma giyen ABD asıllı Yunan basketbolcudur.
Kariyeri
1.98 boyundaki Bramos kariyerine NBA Yaz Ligi'nde 2008 yılında Detroit Pistons'ta başladı. 2009 yılında Yunan ekibi Peristeri BC ile 1 yıllığına anlaştı. Burada 8.9 sayı ortalamasıyla oynadıktan sonra Liga ACB ekiplerinden CB Gran Canaria'ya transfer oldu. Bramos 2012 yılında EuroLeague'de oynayan Panathinaikos (basketbol takımı) ile 2 yıllık anlaştı.
Franz Josef Popp

Franz Josef Popp (d. 14 Ocak 1886, Viyana; 29 Temmuz 1954, Stuttgart), BMW AG'nin kurucu ve 1922'den 1942'ye kadar BMW AG'nin İlk Genel Müdür olarak şirketin sorumlu üç kişisinden biriydi. Bir dizi farklı adaylar BMW AG'nin "kurucuları" olarak öne sürülmüştür. Karl Rapp, Gustav Otto, Max Friz veya Camillo Castiglioni'nin yokluğunda şirket muhtemelen doğmuş olmazdı. Ancak, Franz Josef Popp'un bugün bildiğimiz şirketin gelişiminde ana güç olduğu iddia edebilir. 1942 yılında görevinden feragat etmek zorunda kalana dek kuruluşundan itibaren şirketin Genel Müdürü oldu.
Hayatı
1901 yılında ailesi Brno'ya taşındı. Technical College'de mekanik ve elektrik mühendisliği okudu ve 1909 yılında mühendislik diploması aldı. Viyana'ya geri döndüğünde, Franz Josef Popp elektrik mühendisi olarak Viyana şirketi AEG-Birliği'ne katıldı. Yakın zamanda "Elektrikli Trenler ve Lokomotifler" bölüm başkanı oldu ve sorumluluklarından biri Mittenwald demiryolu elektrikli lokomotifleri geliştirmekti. I. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Popp, Adriyatik Denizi (bugünkü Hırvatistan) üssünde bir deniz mühendisi olarak Kaiserliche und Konigliche Luftfahrtruppen veya "KuK Luftfahrtruppen" (Avusturya-Macaristan İmparatorluk ve Havacılık Kraliyet Askeri) katıldı. Burası yaptığı çalışmaları sırasında bir yıl gönüllü olarak askerliğini geçirdiği yerdir. Ancak, üç hafta sonra kendisine Wiener Neustadt'ta bulunan AEG ve ardından Avusturya-Daimler, uçak motoru üretimi yapılmasını denetlemek için Viyana'ya geri dönme emri verildi. Bu sıfatla, Popp Reich-Daimler, NAG ve Benz gibi en büyük uçak motoru üreticilerini ziyaret etmek için Almanya'ya birkaç kez gitti.
Savaştan sonra, BMW IIIa aeromotor başarısından sonra Yönetim Kurulu Başkanı olarak Bayerische Motoren Werke'nin başına geçti.
Popp Bavyera ilçe başkanı Gauleiter Adolf Wagner'in baskısıyla 1 Mayıs 1933'te Nazi Partisi'ne katıldı fakat parti ile arasına mesafe koydu. 1942'de BMW'den ayrıldı fakat Yönetim değişikliği hakkında kamu spekülasyonları önlemek için, Popp Denetim Kuruluna atandı.
II. Dünya Savaşın'ın sona ermesinden sonra, 59 yaşındayken, Popp tekrar Mayıs 1945'te Yönetim Kurulu Denetleme Kurulu tarafından şirkete atandı. Bir ay sonra Müttefikler tarafından savaş sırasında kendisine verilen Askeri Ekonomik Lideri unvanını nedeniyle tutuklandı. Nazilerden arındırılması işlemi sırasında bir "Nazi partisi nominal üyesi" olarak kabul edilmiş ve temyizden sonra, nihayet "lekesiz" olarak sınıflandırılmıştır. Franz Josef Popp ardından bir kez daha Bayerische Motoren Werke'de Yönetim Kuruluna katılmak için çalıştı. Ancak girişimleri tamamen başarısız oldu ve Stuttgart'ta yaptığı bu girişimleri sona erdi. Popp, 29 Temmuz 1954'te öldü.
Tobias Asser

Tobias Michael Carel Asser (d. 28 Nisan 1838 ö. 29 Temmuz 1913) Yahudi asıllı Hollandalı avukat ve hukukçudur. 1911 yılında Nobel Barış Ödülü'nü Alfred Fried ile birlikte paylaşmıştır. Tobias Asser'e Nobel Ödülü, 1899 yılındaki Lahey Barış Konferansı'nda Daimi Hakemlik Mahkemesi'nin (PCA) kurulmasındaki rolü nedeniyle verilmiştir.
Yaşamı
Tobias Asser, Carel Daniel Asser'in (181385) oğlu ve Carel Asser'in (1780-1836) torunu olarak Amsterdam'da dünyaya geldi. Amsterdam Üniversitesi ve Leiden Üniversitesi hukuk eğitimi aldı ve Amsterdam Üniversitesi'nde hukuk profesörü oldu.
Asser, John Westlake ve Gustave Rolin-Jaequemyns ile birlikte Revue de Droit International et de Législation Comparée kurdu. Ayrıca, 1873 yılında Institut de Droit International kurucuları arasında yer aldı.
1899 ve 1907 yıllarındaki her iki Lahey Barış Konferansı'nda Hollanda delegesi olarak katıldı. İlk konferanstaki Daimi Hakemlik Mahkemesi'nin kurulması için gösterdiği çalışma nedeniyle 1911 yılında Nobel Barış Ödülü sahibi oldu. 1902 yılında, ABD ve Meksika hükumetleri arasındaki bir anlaşmazlıkta ilk tahkim duruşmasında görev aldı. Aynı zamanda Lahey Uluslararası Hukuk Akademisi'nin kurulmasında öncelik etti, ancak yaşamı kurumun kurulduğunu görmeye yetmedi.
Ölümünden sonra Uluslararası bireysel ve kamu hukuku, Avrupa Hukuku ve Uluslararası Ticari anlaşmazlıklar hakkında çalışmalar yapan ve Asser'in anısına "Tobias Michael Carel Asser Enstitüsü" adı verilen bir araştırma enstitüsü kuruldu. "T. M. C. Asser Enstitüsü" halen Lahey, Hollanda'da faaliyet göstermektedir.
Dominique Pire

Dominique Pire (tam adı: Georges Charles Clement Ghislain Pire, 10 Şubat 1910 - 30 Ocak 1969), II. Dünya Savaşı sonrası sığınmacılara yardım çalışmalarıyla 1958 yılında Nobel Barış Ödülü'ne layık görülen, Belçikalı Dominikan rahibidir.
Çocukluğu ve gençliği
Pire, Belçika'daki Dinant şehrinde doğdu. Georges Pire ve Berthe Ravet (Pire) çiftinin dört çocuğundan en büyük çocuğuydu. Pire ailesi, 1914'te I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle. Alman askerlerinin ilerleyişinden dolayı Belçika'dan Fransa'ya kaçtılar. 1918'de ateşkes sonrası aile Dinant'a geri döndüler.
Eğitimi
Pire, Bellevue Koleji'nde felsefe okudu ve on sekiz yaşında Huy'daki La Sarte Dominikan Manastırı'na girdi. Dominique adını kabul etti. Daha Sonra Roma'daki Papalık Uluslararası Enstitüsü'nde ilahiyat ve sosyal bilimler okudu. 1936 yılında teoloji doktorasını LApatheia ou insensibilité irréalisable et destructrice başlıklı tezi ile yaptı.
Kariyeri
Pire, kendini yoksul ailelerin onuruna uygun yaşamasına yardımcı olmaya adadı. II. Dünya Savaşı sırasında Belçika direnişi için papaz olarak görev yaptı ve aktif bir şekilde müttefik pilotlarını ülke dışına çıkarmaya yardım etti. Savaştan sonra bu hizmetlerinden ötürü birçok madalya aldı.
1949 yılında, savaş sonrası sığınmacılarla ilişkin konuları incelemeye başladı. Onlara yardım için bir örgüt kurdu. 1950'lerde sığınmacılara yardım etmek için Avusturya ve Almanya'da köyler yaptırttı. Bir Dominikan rahibi olmasına rağmen, sosyal adalet için çalışmalarla, kişisel inançlarını karıştırmayı reddetti. Bu karar hiçbir zaman onun dini üstleri tarafında anlaşılamadı.
Barış Ödülü'nü kazandıktan sonra, küresel anlayışı yüceltmek için Barış Üniversitesi'nin kuruluşunda yardımcı oldu. Pire, yoksulluğun giderilmeden barışın olamayacağına inanıyordu. Bunun için gelişmekte olan ülkelerde kırsal nüfusun uzun süreli kalkanmasına adamış bir sivil toplum örgütü olan Barış Adaları'nı kurdu. Projeye, Bangladeş ve Hindistan'da başladı.
Ameliyat sonrası komplikasyonlar nedeniyle, 30 Ocak 1969 tarihinde Louvain Katolik Hastanesi'nde öldü.
Ölümünden 30 yıl sonra, kurduğu 4 organizasyon hala etkin. 2008'de Oxford Üniversitesi'nde onun çalışmaları onuruna Las Casas Enstitüsü kuruldu.
Dominique Pire Tarafından Kurulan Organizasyonlar
Service d'Entraide Familiale: Zor durumda olan kişilerin sosyalleştirilmelerine yönelik çalışmalar.
Aide aux Personnes Déplacées: Sığınmacılara yardıma yönelik çalışmalar.
Université de Paix: Aile ve iş yerindeki çatışmaların önlenmesi konusundaki çalışmalar.
Iles de Paix: Burkina Faso, Benin, Mali, Gine-Bissau, Ekvador, Bolivya ve Peru nüfusu ile uzun vadeli kalkınma projeleri yürütmektedir.
Kongo Cumhuriyeti bayrağı

Kongo Cumhuriyeti bayrağı ilk olarak 18 Ağustos 1959 tarihinde göndere çekilmiş, 1969 ile 1991 yılları arasında komünist rejim ile doğru orantılı değişime uğramış, 10 Haziran 1991 tarihinde yeniden Kongo'nun resmi bayrağı olmuştur.
Bayrak Pan-Afrika renkleri olan yeşil, sarı ve kırmızı renklerden oluşmaktadır. Bayrakta bulunan yeşil renk ülkenin doğasını sembolize ederken, diğer iki şerite göre daha dar olan sarı renk ülkenin zengin doğal kaynaklarını, kırmızı ise bağımsızlık mücadelesini ifade etmektedir.
1969 ile 1991 yılları arasında ülkeyi yöneten komünist rejim, bayrağı rejim gereği Sovyetler Birliği bayrağına benzetmiş ve kırmızı zemin üzerine sosyalizmin simgeleri olan sarı yıldız, çekiç, çapa eklemiş ve bunları sağlı sollu iki adet dal ile çevrelemiştir.
Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıdaki gibidir.
Galeri
James Tissot

James Jacques Joseph Tissot (15 Ekim 1836 - 8 Ağustos 1902), kariyerinin çoğunu İngiltere'de geçiren bir Fransız ressam.
Çocukluğu ve gençliği
Tissot 15 Ekim 1836 tarihinde bir liman kenti olan Nantes, Fransa'da İtalyan asıllı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası, Marcel Théodore Tissot, başarılı bir perdelik kumaş tüccarı iken annesi Marie Durand şapkacıydı. Tissot da annesi gibi çok genç yaşta Katolik dinine geçti. Tissot'un gençken yaptığı liman ve gemi resimlerini Nantes'den ilham alınarak yaptığı sanılmaktadır. 17 yaşında iken ressam olmayı tercih etti. Babasının bu karara destek vermemesine rağmen, sonunda babası ressam olmasına izin verdi.
Kariyeri

1856 ya da 1857 yılında, sanat eğitimini sürdürmek için Paris'e gitti. Yaklaşık olarak 1863 yılında, Tissot aniden Orta Çağ tarzı portreleri ile modern yaşamın tasviri'ni resimlerinde göstermeye başlamıştır. Bu dönemde, Tissot'a birden yüksek eleştirel beğeniler geldi ve çok konuşuldu. Kendini hızla başarılı bir sanatçı olmaya adadı. Alfred Stevens ve Claude Monet gibi o da Japon nesneleri ve kıyafetlerinden etkilenmiş, bunları bazı resimlerinde belirtmiştir. Fransa-Prusya Savaşı'nda savaştı. Bilinmeyen bir nedenden dolayı 1871 yılında Londra için Paris'i bıraktı. Resimleri Vanity Fair dergisinin yanı sıra Kraliyet Akademisi'nde sergilendi.
Ölümü ve Mirası
Tissot, 8 Ağustos 1902'de Fransa'nın Doubs kentinde, 1888'de babasından miras kalan eski bir manastır olan Chateau de Buillon'da yaşarken öldü. Mezarı, şato arazisi içinde bulunan şapeldedir. Edebiyatta ve slaytlarda çizimlerinin yaygın kullanımı, ölümünden sonra The Life of Christ ve The Old Testamentin "kesin İncil görüntüleri" haline gelmesiyle devam etti. 1906'da film yapımcısı Alice Guy-Blaché, Gaumont'ta bugüne kadarki en büyük prodüksiyonu olan La vie du Christ için Tissot İncilini referans materyali olarak kullandı ve yaklaşık üç yüz figüranla yirmi beş bölüm yarattı. Tissot'un resimleri, Kutsal Hazine Avcıları filmindeki Ahit Sandığı tasarımı ve Masumiyet Çağı filmindeki yaşam tarzı temaları gibi çağdaş filmler için bir temel oluşturdu. 20. yüzyılın ilk yarısında modaya uygun kadın portrelerine olan ilgi yeniden alevlendi ve yaklaşık elli yıl sonra bunlar rekor fiyatlara ulaştı.
Galeri