Merv Savaşı

Merv savaşı, 2 Aralık 1510 yılında meydana gelen ve Safevi devletinin, Şeybani Hanlığı üzerinde kritik bir galibiyetle tamamladığı savaştır. Sonuçta, Safeviler Horasan'ı kontrol altına aldılar (kuzeydoğu ve doğu İran, batı ve kuzey Afganistan, ayrıca şimdiki Türkmenistan, Özbekistan ve Tacikistan'ın belirli bölümleri).
Savaş Öncesi
Horasan bölgesi, Safevi Devleti ile Özbek Hanlığı arasında tampon bölgeydi ve
Çağatay-Özbek çatışması nedeniyle Horasan'da yaşanan gelişmeler iki ülke arasındaki
rekabeti gün yüzüne çıkarmıştı. Hem Şah İsmail hem de Şeybani Han, lideri oldukları devletler için bir fetih politikası hazırlamışlar ve bu çerçevede önce Horasan'a sonra birbirlerinin ülkelerine göz koymuşlardı. Sonrasında da birbirlerine gönderdikleri mektuplar vasıtasıyla bu düşüncelerini açıkça ifade etmişlerdir.
1510 yılında vuku bulan Merv savaşına kadar Şah İsmail ile Şeybani Han'ın
birbirlerine yazdığı birçok mektup bulunmaktadır. Ancak sadece üçü günümüze kadar
ulaşmıştır. Bunlardan biri Şeybani Han tarafından kaleme alınmışken diğer ikisi Şah İsmail
tarafından Şeybani Han'a hitaben yazılmıştır. Bu noktada eldeki mektuplara dayanarak ve
Safevi kroniklerinde yer alan bilgiler ışığında tarafların birbirlerine yazmış oldukları tüm mektuplara ışık tutmaya çalışılmıştır. Şeybani Han'a ait olan ve sadece Şah İsmail'in cevabi
mektubu vasıtasıyla varlığından haberdar olduğumuz ilk mektubun, 1508 yılı itibarıyla
Horasan üzerinde akınlara başlayan ve Herat'ı ele geçiren Özbek Hanı tarafından bu fethe
müteakip kaleme alındığını tahmin etmekteyiz.
O dönemin tarihi olaylarına kısaca değinilecek olursa Şeybani Han,1506 yılından
itibaren Hüseyin Baykara'nın çocukları Bediüzzaman Mirza ve Muzaffer Hüseyin Mirza ile
Maveraünnehr hakimiyet nedeniyle mücadeleye girişti. 1507 yılında İl Aman adında bir emirini Horasan'a gönderdi. Nitekim bu Özbek emiri ile Çağataylar arasında aynı yıl içerisinde
çatışma vuku buldu. Bu karşılaşmada Özbekler kaybeden taraf olmasına rağmen Hüseyin
Baykara'nın çocukları Muzaffer Hüseyin Han ile Bediüzzaman Mirza, Kabil hakimi Babür'den yardım istemek durumunda kaldılar. Bunun üzerine Babür Sultan derhal Herat'a yöneldi. Şeybani Han ise emirinin yenilgisinden sonra bizzat Buhara'dan Belh üzerine yürüdü
ve burayı ele geçirdi. Özbeklerin Belh kuşatmasındaki başarısı karşısında Babür Sultan,
Kabil'e geri dönmek zorunda kaldı. Çağatay Mirzaları da Herat'a yerleştiler
.
Karşı tarafın geri çekilip sessiz kalması üzerine Şeybani Han kendisine yeni bir hedef
belirledi. Amacı Babür'ün kardeşi Cihangir Mirza'nın yönetimi altında olan Kandahar
Vilayeti'ni ele geçirmekti. Cihangir Mirza, Şeybani Han'ın planından haberdar olunca
beraberindeki 5.000 kişiyle şehri korumak üzere kale dışında hazır bekledi, kaledeki hazineyide Kabil'de bulunan Babür Sultan'a gönderdi. Cihangir Mirza, kaleye Özbek tarafından ilk
ulaşan askeri birliği mağlup etmiş olmakla birlikte akabinde Şeybani Han'ın gelmesiyle çaresizliğe kapıldı ve kalesine geri dönüp savunma pozisyonuna geçti. Ancak Şeybani Han'ın
yanında toplamda 60.000 kadar asker yer almaktaydı. Cihangir Mirza bunu öğrendiğinde
özrünü bildirmek ve af dilemek üzere Han'ın yanına bir adamını gönderdi. Şeybani Han da
onu affetti ve Babür Sultan'a meydan okuyan mesajını iletmesi için Kabil tarafına gönderdi.
Kendisi de Kandahar'dan yola çıkıp Çağatay Sultanlarını cezalandırmak ve Herat'ı ele
geçirmek üzere yola koyuldu.
sultanları arasında 7 Muharrem 913/19 Mayıs 1507 yılında çatışma gerçekleşti. Kalabalık
Özbek ordusunun başında Şeybani Han‟ın oğlu Timur Sultan ile kardeşi oğlu Ubeydullah Han
görevlendirildi. Karşı tarafta ise Horasan hakimi Emir Zülnun ile birlikte hareket eden Çağatay
şehzadeleri yer alıyordu. Özbekler sayıca üstün oldukları için Çağatay ve Horasan birliklerini
mağlup etmeyi başardı ve Emir Zülnun katl edildi. Böylece Herat savunmasız kaldı ve
Özbekler derhal şehre hücuma geçti. Herat‟ta bırakılan vekil Emir Muhammed Burnadık, bu
durumu öğrenince, Herat‟ı terk etti ve Sebzvar‟a sığındı. Herat‟ın önde gelenleri ise Özbek
gücünden korktukları için şehri teslim etmeye karar verdiler. Sonuç itibarıyla Herat, Şeybani
Han‟ın eline geçti, camilerde onun adına hutbe okutuldu ve bu suretle Herat‟taki Özbek
hakimiyeti resmen ilan edilmiş oldu. Bediüzzaman Mirza Kandahar‟a kaçarken, Muzaffer
Hüseyin ise Esterabad‟a sığındı. Bediüzzaman Mirza, Özbek ordusunun Horasan akınına
devam edeceğini anlayınca beraberindeki 10.000 kişiyle Irak tarafına gitti. Amacı Şah‟a
sığınmak ve Özbeklere karşı ondan destek almaktı. İlk önce Meşhed‟e gidip kardeşi İbn
Hüseyin Mirza‟yı Özbek seferi hususunda bilgilendirdi. Hüseyin Mirza, Özbeklere karşı
Meşhed‟i korumak üzere yerinden ayrılmazken Bediüzzaman Mirza Irak‟a doğru yürüyüşüne
devam etti
.
Şeybani Han‟ın bir sonraki hedefi Meşhed‟di. Kendisi Herat‟taki yönetimi
yapılandırırken, oğlu Timur Sultan ile yeğeni Ubeydullah Han‟ı bir grup askerle bu şehir
üzerine sevk etti. Köpek Mirza ve Ebu‟l Hasan Mirza idaresindeki Meşhed‟de vuku bulan
Çağatay-Özbek mücadelesi Özbeklerin lehine neticelendi ve şehir Ubeydullah Han tarafından
zapt edildi. Akabinde Sebzvar yönetimi de Özbek Hanlığına dahil edildi.
Şeybani Han‟ın ilk mektubunu bu büyük zaferin ardından ve Bediüzzaman Mirza‟nın
sığınma talebinin Safevi yönetimi tarafından olumlu karşılanması üzerine Şah İsmail‟i
uyarmak düşüncesiyle kaleme aldığı tahmin edilmektedir. Günümüze ulaşmayan bu mektubun
içeriğine Şah İsmail‟in cevabi mektubunda yer verilmiştir. Buna göre Şeybani Han, Şah
İsmail‟e Horasan bölgesinde ele geçirdiği yerlerin ecdadından kendisine intikal ettiğini, bu
nedenle amacının tüm bu yerleri yeniden ihya edip refaha kavuşturmak ve adaleti sağlamak
olduğunu söylemiştir. Ayrıca hakim olduğu yerlerde mescitlerin ve diğer hayır vakıflarının
tamir edilip halkın hizmetine sunulması amacıyla Şah‟dan ülkesindeki mahir mühendis ve
ustaları Horasan‟a göndermesini rica etmiştir.
Akabinde Kabe-yi Muazzama ziyaretinin Müslümanlar için farz olması hasebiyle
Kabe‟ye uzanan yolların emniyet içerisinde olması ve yeniden tanzim edilmesi arzusunu dile
getirmiştir15. Mektubun tam tarihi bilinmemektedir. Ancak Şah İsmail‟in bu mektuba cevaben gönderdiği mektup 1 Rebiülahir 914/30 Temmuz 1508 tarihlidir. Bu tarihten daha önce
yazılmış bir mektuba ya da var olduğu bilgisine ulaşılamadığı için her iki mektubun da ilk
yazışmaları teşkil ettiği düşünülmektedir.
Şah İsmail cevabi mektubunda Şeybani Han‟ın mektubunun kendisine ulaştığını ve
içindekilere vakıf olduğunu belirtip akabinde iki ülke arasında seyahat eden yolculardan
Şeybani Han‟ın kendisine muhalif tavırlar sergilediğine dair duyumlar aldığını ifade ediyordu.
Bunun üzerine ona geçmişteki dostluk ve arkadaşlıklarını hatırlatıyor, aynı Allah‟a, aynı
peygambere itikat ettiklerini söylüyordu. Bu tarz bir üslupla Şah İsmail belki tarafların aynı
safta olduklarını ima etmek istiyor, olası bir çatışmayı önlemeye çalışıyordu. Belki de Özbek
Hanı‟nı bu şekilde oyalamak ve onu savunmasız bir halde yakalamayı hedefliyordu.
Mektubun devamında Allah‟ın bazı şahıslara padişahlığı nasip ettiğini ve onları
kafirler karşısında konumlandırdığını söyleyerek kendisinin ve devletinin de bu amaç için
ortaya çıktığını belirtti. Hatta bununla da yetinmeyip Şeybani Han‟a İslam ve peygamberinin
yolundan ayrılmadan kafirler karşısında bir olmayı teklif etti. Şayet bu teklifi kabul edilirse
dünya üzerindeki fesat ve kötülüklerin ortadan kaldırılacağını söyledi. Sonra Şah, tekrar
Allah‟a ve peygambere bağlığını ve hayatlarını peygamberin sahih sözleri ışığında
sürdürdüklerini ifade ederek bir kez daha inanç ortaklıklarına vurgu yaptı.
Özbek Hanlığı‟yla aralarındaki ortak noktaları belirten ve ittifak çağrısı yapan Şah
İsmail farklılıklarını da dile getirmekten çekinmemişti. Zira mektubun devamında kendilerinin
Ali ve imamlara olan saygısını ve hürmetini zikretmesi buna delalet etmekteydi. O,
Ali ve ailesine olan sevgisini şu sözlerle aktardı:
Mektubun devamında ise: demiştir.
Şah, bu sözlerle açıkça Safevilerin Şia mezhebine olan inancını ortaya koymakta ve
Sünni Özbeklerin Şia‟yı kabul etmelerini ve bu dine mensup kişilere saygı duymalarını
istemektedir. Şah‟ın böyle bir isteği, farklılıkların kabullenilmesi noktasında dostluğun devam
etmesi için söylemiş olabileceği akla gelmektedir.
Nitekim o, mektubun devamında yolcu ve tüccarların Özbeklerin düşmanca tavırlar
sergiledikleri yönündeki sözlerine inanmadığını iki ülke arasında fitne ve fesad çıkaranları en
kısa zamanda ortadan kaldıracağını ve eski dostluğun sürdürülmesi için her türlü çabayı göstereceğini söyleyerek beklentisini alenen dillendiriyordu. Şah İsmail, Şeybani Han‟ın
sözüne iktibas yapıp her ne zaman
bu arzunuzu gerekleştirmek isterseniz sizi en iyi şekilde karşılayacağız ve her türlü yardımı
göstereceğiz diyerek bir kez daha niyetinin salih olduğunu gösteriyordu.
Şah, Şeybani Han‟ın mahir mühendis ve usta isteğini de olumlu karşılayıp diyerek Irak‟taki ünlü ustaları
en kısa zamanda göndereceğini bildirerek mektubunu sonlandırıyordu.
Bu sırada Şeybani Han, Horasan‟daki seferlerini devam ettiriyordu. Nitekim Herat‟taki
başarısızlığın ardından Esterabad‟a yerleşen Bediüzzaman Mirza, 914/1508-1509 yılında
Özbeklerin bu şehre saldırması üzerine Irak ve Azerbaycan tarafına yönelmişti. Damğan‟da
bulunan Çağatay şehzadeleri ise Özbek askerleri tarafından kuşatma altına alınmıştı. Özbekler
karşısındaki tüm bu mağlubiyetler üzerine çaresiz kalan Çağatay şehzadeleri, elçiler vasıtasıyla
Şah İsmail‟den yardım talep ettiler
. Aynı yıl Özbeklerin elinden kurtulmayı başaran
Bediüzzaman Mirza da Şah İsmail‟e sığındı18. Hem bu gelişmeler hem de Şeybani Han‟ın
915/1509-1510 yılında Kirman üzerine saldırıya geçip burayı yağmalatması nedeniyle Şah
İsmail, Horasan seferini başlatma kararı aldı. Akabinde Şeybani Han‟a bir mektup gönderdi
.
Bu yıl itibarıyla padişahların birbirlerine gönderdikleri mektuplar üslup olarak bir
öncekinden farklılık arz etmektedir. Taraflar Horasan‟ı fethetme isteklerini açıkça
dillendirmekte, ayrıca mutedil ifadeler yerine tehditkar bir söylem tercih etmektedirler. İlk
mektubu yine Şeybani Han kaleme aldı ve Horasan‟a gerçekleştireceği seferi Şah İsmail‟e bu
sözlerle bildirdi.
Şeybani Han, bu beyitle Horasan seferiyle amacının İran ve Irak ülkesini ele geçirmek
olmadığını, Mekke ve Medine‟ye giden yolların güvenliği için buraların hakimiyetini istediğini
ifade ediyordu.
Şah İsmail de hiç vakit kaybetmeden Şeybani Han‟a cevabi mektubunu elçisi Kadı
(Kazi) Ziyaeddin Nurullah ile gönderdi ve ona şu beyitle seslendi.
Şah, Şeybani Han‟ın Şia mezhebinden olmadığına vurgu yaparak, onun yanlış yolda
olduğunu belirtmekte ve muhtemelen onu kendi mezhebine davet etmekteydi. Nitekim böyle
bir olay zuhur ettiği takdirde Şah İsmail rakibi olan Şeybani Han üzerinde siyasi otoritesini de
kurmuş olacaktı. Çünkü Safevi Devleti‟nde Şah, hem devlet hem de din lideriydi. Şia
mezhebinden olanlar Şah İsmail‟i ve ondan sonra gelen Şahları imamları olarak kabul etmekte
ve dini vecibelerde onları referans alıp her türlü emirlerini yerine getirmekteydi Bu
bağlamda Şeybani Han, Şia mezhebini kabul ettiği takdirde Şah İsmail onun da imamı
olacaktı. Horasan ve Maveraünnehir toprakları da savaşılmaksızın kontrol altına alınabilecekti.
Ancak kendisini Timur soyuna dayandıran ve onun hakimiyet sahası üzerinde hak iddia edecek
kadar kendine güvenen Şeybani Han gibi bir liderin böyle bir daveti kabul edeceğini düşünmek
ya da beklemek boşa zaman kaybıydı. Bunun farkında olan Şah‟ın da böyle bir teklifi
sunarken, amacının din kardeşi olduğu Özbeklerle savaşmayı mubah kılmak olabileceği
düşünülebilir.
Elimize geçen bir diğer mektup, Şah İsmail tarafından Şeybani Han‟a yazılmıştır.
Ancak bu cevabi mektup niteliğindedir. Şeybani Han‟dan gelen mektubun zamanı ve içeriği
konusunda arşivden ve de kroniklerden bir bilgiye ulaşılamamakla birlikte Şah‟ın, Şeybani
Han‟ın sözlerine kendi mektubunda yer vermesi hasebiyle mektubun konusu hakkında genel
bir kanaatimiz oluşmaktadır. Buna göre Şeybani Han gönderdiği mektubuyla 913/1507-1508
yılında Hüseyin Baykara‟nın oğullarına karşı başlattığı savaşı ve onları mağlup ederek Herat‟ı
ele geçirişini anlatmıştır. Ayrıca ele geçirilen Çağatay şehzadelerinin de fermanı üzere katl
edildiğini Şah‟a haber vermiştir.
Şah onun bu sözlerine cevaben kaleme aldığı mektubunda, Şeybani Han‟ın yaptığı gibi
913/1507 senesinde vuku bulan büyük başarısını dile getirmişti. Nitekim bu yılın yaz aylarında
Şah, Diyarbekir hakimi Alauddevle‟ye karşı bir sefer gerçekleştirmişti. Dulkadirliler‟den
150.000 kişiyi savaş esnasında öldürülmüş, 115.000 kişi ise Safevi ordusunun önünden
kaçarken Fırat nehrine düşüp boğulmuştu. Kaçmaya çalışan Alauddevle ise savaş esnasında
aldığı yara nedeniyle kısa süre sonra vefat etmişti
.
Bu mektup vesilesiyle Şeybani Han‟ı uyarmak isteyen Şah, Herat‟taki başarısıyla çok
da sevinmemesini zira Çağatay Sultanlarına yaptığı zulmün kendi başına da geleceğini
aşağıdaki beyitle ifade etmiş ve adeta Şeybani Han‟a meydan okumuştur.
Mektubun devamında Şah, İmam Rıza‟nın türbesinin bulunduğu Meşhed‟i ziyaret
etme isteğini dile getirmiş ve buna hiç kimsenin mani olamayacağını vurgulamıştır. Meşhed‟e
vardığında da en önemli işinin Horasan seferi için tüm hazırlıkları yapmak olduğunu
söylemiştir. Bu noktada Şah‟ın, gerçekleştireceği Horasan seferi hakkında Şeybani Han‟ı
bilgilendirmesi onun kendine ve ordusuna olan güvenini ortaya koyması açısından önemlidir
.
Bu açık tehdidin dışında Şah, Özbek Hanı‟nı gizli ifadelerle de uyarmaktadır. Bu gizli
ifade Alauddevle ve ahalisinin başına gelenlerin anlatımında aranmalıdır. Şah‟ın çok güçlü bir
orduya sahip olan Alauddevle‟yi nasıl dize getirdiğini ayrıntılı olarak anlatması manidardır.
Nitekim aynı taktiği Şeybani Han da mektubunda kullanmış Herat seferindeki başarısıyla
gücünü Şah‟a göstermek istemişti. Şu durumda her iki padişahın kendilerine olan öz güveni
şaşırtıcı olmakla birlikte tarihin 915/1509-1510 yılına işaret ettiği o günlerde Şeybani Han ve
Şah İsmail‟in kendi sahalarında elde ettiği başarılar ve küçük gruplar halinde yaşayan
halklardan büyük ve güçlü bir devlet oluşturdukları düşünülürse doğal karşılanmalıdır.
Mektupların sonuncusunu Şeybani Han‟ın tahminen 915/1509-1510 yılında gönderdiği
ve 916/1510 yılında Şah İsmail‟e ulaşan mektup teşkil eder. Nitekim Şeybani Han, 916/1510
yılında Safevi üzerine hücuma geçmiş ve mektubunda dile getirdiği iddialarını gerçekleştirmek
üzere gayret sarf etmiştir. Şeybani Han bu namesinde; Allah‟ın kendisine bahşettiği
hükümranlık ve imamlık vasfının Şah İsmail‟inki ile kıyaslanamayacağını belirtmiş ve ona
İsmail-i Daruğa yani Vali İsmail olarak hitap etmiştir. Böylece Şah İsmail‟i sadece İran
Mülkünün yöneticisi olarak gördüğünü ve ona hükümranlık sıfatını yakıştırmadığını açıkça
belirtmiştir. Buradan hareketle İsmail‟in kendisine direnmemesini, Şeybani hilafetini kabul
edip kendisine itaat etmesini istemiştir. Çünkü ona göre bu yerlerin imamlığı için Allah onun
ceddini yani Şeybani hanedanlığını tayin etmiştir. İmamlık babadan oğula geçtiğine göre
Maveraünnehir, Horasan hatta İran‟ın yeni imamı da Şeybani Han‟dır. O, kendisini güneşe
benzetmektedir. Nitekim güneş doğudan doğmaya başladığında batıdaki yıldızlar birer birer
söndüğü gibi Şeybani Han‟ın aydınlığı da Sufioğlunun devletini söndürecektir.
Tüm bunların dışında Şeybani Han‟ın bir isteği daha vardır, o da Mekke ve Medine‟ye
giden yolların Şah tarafından tamir ve tanzim edilip yolculuğa uygun hale getirilmesidir.
Şeybani Han, ikinci bir kez Hac ziyaretinin tüm Müslümanlar için farz olduğunu hatırlatmakta
askerlerinin bu yolculuğu ne kadar arzuladıklarını mektupta dile getirmektedir. Şayet yollar
seyahate elverişli hale getirilirse, Şeybani Han, Mekke ve Medine‟ye doğru yola çıkacaktır. Bu
noktada Şah‟dan talebi şudur ki kendisi seyahate çıkmadan önce Şah, Özbek ordusunu
karşılamak için hazırlıklar yapsın, hakim olduğu yerlerde Özbek Hanlığı adına hutbe okutup
para bastırsın, kendileri oraya ulaştığında da huzuruna gelip hediyelerini ve itaatini arz etsin.
Şayet onun bu istekleri yerine getirilmezse tutumunun nasıl olacağını da mektupta
kaleme almıştır. Şeybani Han, istekleri yerine gelmediği takdirde oğlu Ubeydullah Bahadır
Han'ı Buhara, Semerkand, Hazara, Nokuderi, Gur, Gürcistan ülkesindeki emr ve askerlerle birlikte Safevi ülkesine gönderecek ve bu devleti ortadan kaldırmak amacıyla savaş
başlatacaktır. Şayet Ubeydullah Han başarısız olursa diğer şehzade Timur Bahadır Han,
Kunduz, Boklan, Hisar-ı Şadman, Bedehşan ve Türkistan‟a bağlı bölgelerdeki emir ve
askerlerle Kızılbaş seferine çıkacaktır. Bir kez daha başarısız olunursa Şeybani Han kendi
ordusunu bu göreve tayin edecektir. Ordunun başına en büyük oğlu Ebu‟l Nasr Kemaleddin
Sevincek Muhammed Bahadır Han‟ı getirip, emirlerinden Hamza Bahadır Han‟ı sağ cenahta
Selimeddin Mehdi Bahadır Han‟ı da sol cenahta görevlendirecektir. Bu büyük orduyu aynı
zamanda Andican, Şahruhiye, Gandebadam, Taşkent, Şehr-i sebz, Otrar, Seyran, Ürgenç,
Harezm, Ceyhun kenar, Kaşgar ve Mangıt‟tan Kıpçak ve Kalmuk bölgelerine kadar olan
yerlerden askerle takviye edecektir
.
Han‟ın gerçekleştireceği İran seferine dair mektupta bu kadar ayrıntıya yer vermesi
ilginçtir. Ancak bir amaca hizmet ettiği de muhakkaktır. Şeybani Han bu şekilde Safevi
ülkesine gerçekleştireceği sefer için her türlü hazırlığı yerine getirdiğini bildirmekte, ayrıca ele
geçirdiği memleketlerle birlikte askeri gücünün ne kadar fazla olduğunu Şah‟a göstermektedir.
Dolaylı olarak da Şah‟a karşısındaki Özbek gücünün büyüklüğünü bildirerek onu
uyarmaktadır. Şeybani Han, bu mektubu elçi tayin ettiği Kemaleddin Hüseyin Ebiverdi ile
birlikte Şah‟a göndermiştir
.
Özbek Han‟ı, gönderdiği elçi vasıtasıyla ayrıca Safevi devletine sığınan Timurlu
şehzadelerinin de kendisine iade edilmesini istemiştir. O, bu mektubu hazırlatıp elçiye gerekli
direktifleri verdikten sonra emirlerinden Can Vefa Mirza ile Beyaku Bahadır‟a dönüp
amacım Şeyh oğlunu gaflet uykusundan uyandırmaktır demiş ve bu emirlerin 10.000 askerle
Tabes yolundan Kirman ve Yezd tarafına gitmesini kararlaştırmıştır27
.
Savaş
Şah İsmail büyük hızla Horasan'a ulaştı. Şeybani hanı Özbek kabilelerinden ek yardım beklemek için Merv kalesine çekildi. Şah İsmail sonra yalandan geri çekildi, Özbekler onu takip etmek için kaleyi terk etti, ama Safevi ordusu tarafından yenilgiye uğratıldı. Savaşta yara alan Şeybani Han bir çiftlikte öldürüldü. Şah İsmail, Şeybani Han'ın başını kestirerek derisine saman doldurdu ve 2. Bayezid'e gönderdi. Kafatasını ise Kansu Gavri'ye gönderip her iki Sultana da gözdağı verdi.