turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Académie Julian

Académie Julian, 1868'de Paris'te Rodolphe Julian tarafından kurulan sanat akademisi. Resmi bir okul olan ve kadınların kayıt olmasına izin verilmeyen Ecole des Beaux-Arts'a alternatif olarak kuruldu. O dönemde kadın öğrencilerin çıplak erkek modelleri betimlemesine izin veren yegane kurumdur.
1890 yılına gelindiğinde akademinin 600'ün üzerinde öğrencisi vardı. Pierre Bonnard ve Eduard Vuillard gibi sanatçılar bu okulda eğitim gördükten sonra 1888-1889 yılları arasında Les Nabis ekolünü kurdular. Okuldan yetişmiş diğer önemli sanatçılar Boris Anrep, Jean Arp, Thomas Hart Benton, Maurice Denis, Marcel Duchamp, Anthony Gross, Childe Hassam, Fernand Léger, Jacques Lipchitz, Henri Matisse, James Wilson Morrice, Robert Rauschenberg ve Jacques Villon gösterilebilir. Okulda eğitim vermiş tanınmış eğitmenler arasında Marcel Baschet, Jean-Joseph Benjamin-Constant, William Bouguereau, Gustave Boulanger, Jules Cavaillès, Henri Chapu, Constant Detré, Etienne Dinet, François Flameng, Marcel Gimond, Paul Albert Laurens, Jules Joseph Lefebvre, Tony Robert-Fleury vardır.
Abraxas (albüm)

Abraxas, Santana Grubu'nun ikinci albümüdür. Eylül 1970 tarihinde yayınlandı. Bu albüm, grubun en çok bilinen albümlerinden biridir. Albümden üç tane tekli çıktı: Black Magic Woman, Oye Como Va ve Hope You're Feeling Better. Albüm, Rolling Stone Dergisi'nin Tüm Zamanların En Büyük 500 Albümü Listesi'nde 205. sıradadır.
Albümdeki şarkılar
Albümde çalışanlar
Grup Üyeleri
Carlos Santana elektro gitar, back vokal, prodüktör
Gregg Rolie klavye, ana vokal
David Brown bas gitar
Michael Shrieve bateri
José "Chepito" Areas perküsyon
Mike Carabello perküsyon
İlave çalışanlar
Rico Reyes perküsyon, back vokal
Alberto Gianquinto "Incident at Neshabur" şarkısındaki klavye
Steven Saphore tabla
Robert Venosa albüm kapağı
John Fiore ses mühendisi
Mati Klarwein albüm kapağı
Robert Honablue mastering
1970 albümleri
Santana albümleri
Billboard 200'de bir numara olan albümler
Halim Yağcıoğlu

Halim Yağcıoğlu (1918, İzmir - 1 Kasım 2008, Ankara), Türk şair ve yazar.
Hayatı
İlk yılları
1918 yılında İzmir'de doğdu. Bazı kaynaklarda doğum tarihi 1919 veya 1917 olarak da geçmektedir. Annesi Kadriye hanım, babası Niyazi Bey.
İzmir Necati Bey İlkokulu, İzmir Amerikan Koleji, İstanbul Erkek Lisesi (1939) öğrenimlerinden sonra Gazi Eğitim Enstitüsünde eğitim gördü (1944). Sivas Ortaokulu; Zonguldak ve Eskişehir Ticaret Lisesi, Bolu lisesi, Gaziantep Öğretmen Okulu, Sivas Lisesinde edebiyat öğretmenliği yaptı. Ankara'da bulunan Kütüphaneler Genel Müdürlüğünde memurluk yaptı ve 1968'de emekli oldu. Emeklilik sonrası Kemalist Ülkü dergisinde çalıştı.
1 Kasım 2008 günü ölmüştür.
Edebiyat Yaşamı
İlk şiiri henüz 22 yaşında bir üniversite öğrencisi iken Çınaraltı ve Ülkü dergilerinde yayımlandı. Şiir ve yazılarının yayımlandığı dergiler şunlardır: Ülkü; Çınaraltı, Doğu, Varlık, Kaynak, Edebiyat Dünyası, Fikirler, Seçilmiş Hikayeler Dergisi, Dost, Çağrı, Türk Dili.
Şairliğinin ilk yıllarında hece ölçüsünü tercih etmiştir ancak sonraki yıllarda serbest şiire yönelmiştir. 1950'den sonra toplumcu ve epik şiirleri tercih etmiş; Garip akımının etkisi altında kalmıştır. Atatürk temalı şiirleriyle ön plana çıkmış olup; "Mustafa Kemal'ler Tükenmez" ve "Atatürk'ten Son Mektup" şiirleri bilinenler arasındadır.
Şairliği yanı sıra masal derlemesi, oyun ve antoloji çalışmaları da bulunmaktadır.
Romantik komedi

Romantik komedi filmi, gerçek aşk gibi romantik ideallerin merkezi açık yüreklilikle, mizahi bir komplo şeklinde filmlerde belirterek çoğu engellerin aşılmasıdır. Sözlük tanımında ise; mutlu sonla biten komik bir aşk hikayesine dayanan film, oyun ya da televizyon programıdır. Başka bir ülkedeki tanımında ise; iki sempatik, birbirlerini seven, ayırt edici özellikleri bulunan, uyumlu ve barışık aşıklar arasındaki komplolar olarak belirtilmektedir.
Romantik komedi filmleri komedi filmi ve romantik film olarak ayırt edilip, ele alınabilir. Ayrıca Screwball komedisi ve Stoner komedisinde de (veya Stoner filmi) aynı unsurlar bulunuyor olabilir. Bazı televizyon dizileri de romantik komedi olarak sınıflandırılabilir.
Bu türde filmlere bir örnek olarak; eleştirmenler tarafından türün en iyi filmlerinden sayılan Pretty Woman verilebilir.
Sondan Sonra

Sondan Sonra (İngilizce orijinal adı: After the End), İngiliz oyun ve senaryo yazarı Dennis Kelly'in 2005 yılında yazdığı tiyatro oyunu.
Oyun, ilk kez 2005 yılında İngiltere'deki Bush Tiyatrosu'nda Roxana Silbert'in yönetmenliğinde sahnelendi. Bu ilk oyunda Tom Brooke ve Kerry Condon rol aldı. Türkiye'de ise, 2010 yılında Duru Tiyatro, Emre Kınay yönetmenliğinde sergilendi. Oyunun başrol oyuncusu Ahu Türkpençe, 2010 yılında Afife Tiyatro Ödülleri'nde en iyi kadın oyuncu seçildi. Bir diğer oyuncu Emre Kınay, 2010 yılında Çırağan Lionsa en iyi erkek oyuncu ödülünü aldı.
Konusu
İki arkadaş olan Mark ve Louise bir sığınaktadır. Baygın olan Louise kendine geldiğinde Mark ona büyük bir patlama olduğunu anlatır. Bu patlamada binalar çökmüş ve insanlar ölmüştür. Mark gizliden gizliye aşık olduğu Louise'i sürükleyerek böyle bir patlama için hazırlanmış sığınığa taşımıştır.
Louise Mark'ın terörle ilgili paranoyak ve faşizan görüşlerinden korkar. Gene de adamla bu sığınıkta kalmak ve yaşamı için mücadele etmek zorundadır.
2005 tiyatro oyunları
İngiliz tiyatro oyunları
Riya

Bir İslam dini terimi olarak riya, dünyevi çıkarlar elde etmek için dindar gibi görünmek veya ibadetleri yerine getirmektir. Örneğin mal, mevki, saygı, şöhret vs. kazanmak için yapılan ibadetler riya kabul edilir. Gıybet eden (birinin aleyhinde konuşan) kimsenin gıybet ettiği kimseyle "pişman olmadan" helalleşmesi de riya kabul edilir.. İslam'da riya haramdır. Riya görünüşte ibadet, aslında dine ihanettir.
Etimoloji
Arapça riya (göründüğü gibi olmama, ikiyüzlülük) kavramından Türkçeye geçmiştir. Riya yapan kişiye riyakar veya mürai denir. Riyakar bir kimse, din bilgisi varsa münafık, yoksa yobaz olarak adlandırılır.
Riyanın zıddı olan İslam dini kavramı ihlastır (samimiyet).
Öksüzler (oyun)

Öksüzler (Orijinal adı: Orphans), İngiliz oyun ve senaryo yazarı Dennis Kelly'nin 2009 yılında yazdığı tiyatro oyunudur. Oyun ilk olarak Ağustos 2009'da İngiltere'de Edinburgh Tiyatro Festivali kapsamında, Traverse Theatre'da sahelendi.
Oyunun konusu
Mutlu bir evlilikleri varmış gibi görünen Helen ve Danny evlerinde bir kutlama yemeği yerken Helen'in erkek kardeşi Liam kapıyı çalar. Liam'ın üstü başı kan içindedir. Eve girip başına gelen olayları anlatmaya başlar. Delikanlı anlattıkça öyküsünde açıklar ortaya çıkar. Çiftin şüphesi artar. Sonunda aile bir trajediye doğru sürüklenir.
Karakterler
Helen, bir yangın sonucunda öksüz kalmış ve kardeşi Liam'la birlikte yetimhaneye verilmiştir. Danny ile evli ve ikinci çocuğuna hamiledir.
Danny, Helen'ın eşidir.
Liam, bir yangın sonucunda öksüz kalmış ve yetimhaneye verilmiştir. Hiç ayrılmamış olmalarını borçlu olduğuna inandığı ablasına minnettardır.
Shane, Helen ile Danny'nin beş yaşındaki oğullarıdır.
Sahnelenme bilgisi
Oyun ilk defa Roxana Silbert'in rejisiyle Edinburgh'daki Traverse Theatre'da Ağustos 2009'da prömiyer yaptı. Sonrasında Eylül'de kısa süre Birmingham Repertory Theatre'da, Ekim'de ise Londra'daki Soho Theatre'da sahnelendi. Prodüksiyonda Helen'ı Claire-Louise Cordwell, Danny'yi Jonathan McGuinness, Liam'ı ise Joe Armstrong canlandırdı. Oyun Edinburgh Fringe Festival'da Herald Angel Award'ı kazandı ve çok sayıda olumlu eleştiri aldı.
Öksüzler Türkiye'de DOT tarafından Tuğrul Tülek yönetiminde sahnelendi. Oyunda Helen'ı oynayan Gizem Erdem ve Danny'yi oynayan İbrahim Selim, 16. Afife Tiyatro Ödülleri'nde sırasıyla En İyi Kadın Oyuncu ve En İyi Erkek Oyuncu dallarında ödüle aday gösterildi. Oyun çoğunlukla olumlu eleştirilerle karşılandı.
Call of Juarez: Gunslinger

Call of Juarez: Gunslinger, Western temalı birinci şahıs nişancı oyunudur. Call of Juarez serisinin dördüncü oyunudur. PAX 2012'de duyurulmuştur, 22 Mayıs 2013'te PlayStation Network, Steam ve Xbox Live Arcade'de yayımlanmıştır. Selefi Call of Juarez: The Cartelin aksine Call of Juarez: Gunslinger, ilk iki oyunda olan geleneksel Vahşi Batı temasına geri dönmüştür. Silas Greaves adlı bir ödül avcısının hayat hikayesinin oynandığı üç eşsiz oynanış biçimi (hikaye, arcade ve düello) mevcuttur.
Oynanış
Call of Juarez: Gunslinger bir çizgisel birincil şahıs nişancı oyundur. Serinin önceki oyunlarında olduğu gibi bu oyunda da ilerleyebilmek için görevler tamamlanmalıdır. Serinin mermi zamanı ve düello gibi oyun elementleri geri dönmüştür.
Oyuncu, oyundaki diğer kişiler veya ögelerle etkileşime girerek deneyim puanları kazanabilir ve bunları kendi özelliklerini geliştirmede kullanabilir.
Oyun içinde çeşitli yerlere gizlenmiş "Nuggets of Truth"lar Silas'ın hikayesindeki olaylar veya kişiler hakkında gerçek bilgiler verir.
Hikaye bölümleri, güvenilmez anlatıcı konumunda olan Silas Greaves'in anılarına geri dönüşlerdir. Silas'ın anılarını dinleyenlerin yanlışlar tespit etmesine veya Silas'ın olayları o anda hatırlamasına göre Silas hikayeyi değiştirebilmektedir (çevrede olmayan yerlerin, ögelerin veya kişilerin birden ortaya çıkabilmesi gibi).
Oyunda hikaye, arcade ve düello olmak üzere üç oyun biçimi bulunmaktadır.
Hikayesi
Oyunun ana kahramanı Silas Greaves adlı bir ödül avcısıdır. Silas Abilene, Kansas'ta bir bara girer ve orada bulunanlara kendi anılarını anlatmaya başlar. Dinleyicilerin çoğu başta ona inanmaz ve sadece bedava içki için gelen bir sahtekar olduğunu düşünürler.
Silas, hikayelerinde ünlü kovboylarla ve şeriflerle karşılaşır.
İncelemeler
GameRankings ve Metacritic PC sürümüne %78.18 ve 79/100, Xbox 360 sürümüne %76.87 ve 76/100, PlayStation 3 sürümüne %71.69 ve 75/100 vermiştir. IGN'den Colin Moriarty oyuna 7.5/10 vermiştir. GameSpot'tan Mark Watson oyuna 8/10 vermiştir. Destructoid'ten Jim Sterling oyuna 8.5/10 vermiştir. GamesRadar'dan Lorenzo Veloriafrom oyuna 3.5/5 vermiştir. Edge oyuna 7/10 vermiştir.
Hüseyin Avni Aktulga

Hüseyin Avni Aktulga, (d. 1880, Kavala) - (ö. 18 Ekim 1944), Türk siyasetçi.
Harp Okulu mezunudur. Üsküp 109. Alay 3. Tabur 3. Bölük Komutanlığı, İstanbul Muhafızlığı, 1. Kolordu Kurmayı 1. ve 2. Şubeleri Mülhakatlığı, Divan-ı Harp Üyeliği, İttihat ve Terakki Cemiyeti Manisa ve Balıkesir Mesul Katipliği, Marmaris ve Milas Kaymakamlıkları, TBMM III. Dönem Samsun Milletvekilliği yapmıştır. İstiklal Madalyası ve 5. Rütbede Mecidi Nişanı sahibidir. Evli ve üç çocuk babasıdır.
René Simon

René Simon (18 Mayıs 1898, Sainte-Savine (Aube) - 17 Şubat 1971, Paris) Fransız oyuncu ve Cours Simon tiyatro okulunun kurucusu.
Yaşamı
Conservatoire de Paris'te, Jules Truffier'nin sınıfında eğitim görmüştür. İlk komedi ödülünü Comédie-Française tarafından hazırlanan L'Avare'daki rolüyle elde etti. Bundan iki yıl sonra kendi isteğiyle tiyatro kariyerini bitirdi ve doğuştan yetenekli olduğu tiyatro pedagojisi alanına yöneldi. Yani arkadaşı Marcel Pagnol'un deyimiyle kendi şöhretini başkaları için » feda etti.
1937'de Louis Jouvet'nin ısrarlarıyla, 1968'de emekli olana kadar çalışacağı Conservatoire de Paris'te öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı.
Simon 17 Şubat 1971'de Paris'te öldü ve Uzès (Gard)'daki Protestan mezarlığına gömüldü.
Tiyatroları
1924 : L'Invitation au voyage yazan: Jean-Jacques Bernard, sahneye koyan: Gaston Baty, Studio des Champs-Elysées
1925 : La Cavalière Elsa yazan: Paul Demasy, Pierre Mac Orlan, sahneye koyan: Gaston Baty, Studio des Champs-Elysées
1925 : Fantasio yazan: Alfred de Musset, Comédie-Française : Rütten
1925 : Barberine yazan: Alfred de Musset, sahneye koyan: Emile Fabre, Comédie-Française
Jules Truffier

Jules-Charles Truffier (1846-1943) Fransız oyuncu.
Yaşamı
Odeon Tiyatrosu'nda bir dönem çalıştıktan sonra 1875'te Comédie-Française'e girmiştir. Buradaki ilk görünüşünü Tabarin adlı tiyatro eseriyle yapmıştır. 1888'de Comédie-Française'nin 319. dernek üyesi olmuştur. 1922'de aynı dernekte onur üyesi statüsüne yükselmiştir. Bu süreç sırasında aynı zamanda Conservatoire de Paris'te öğretim görevlisi olarak çalışmıştır.
Tiyatroları
Comédie-Française'in dışında
1875 : Un drame sous Philippe II yazar: Georges de Porto-Riche, Odeon Tiyatrosu
Comédie-Française'de
1875'te girdi.
1888'den itibaren Comédie-Française'de dernek üyeliği ve 1922'de onur üyeliğinde bulundu.
Frédéric Duvallès

Frédéric Duvallès gerçek adıyla Charles Frédéric Coffinières (26 Eylül 1884, Paris - 14 Şubat 1971, Paris) Fransız oyuncu.
Filmografisi
1912 : L'Utile dévouement yönetmen: Charles Burguet
1931 : Paris-Méditerranée yön: Joe May
1932 : La Merveilleuse journée yön: Robert Wyler ve Yves Mirande
1933 : L'Héritier du bal Tabarin yön: Jean Kemm
1933 : Tout pour rien yön: René Pujol
1934 : Chourinette yön: André Hugon : Laloupe
1934 : Le Billet de mille yön: Marc Didier
1935 : Dora Nelson yön: René Guissart
1935 : Et moi j'te dis qu'elle t'a fait d'l' il yön: Jack Forrester
1935 : Train de plaisir yön: Léo Joannon
1936 : Le Roi yön: Pierre Colombier
1936 : La Dame de Vittel yön: Roger Goupillières
1937 : Neuf de trèfle yön: Lucien Mayrargue
1937 : La Belle de Montparnasse yön: Maurice Cammage
1938 : Un de la cavalerie yön: Maurice Cammage
1938 : Les Gaietés de l'exposition yön: Ernest Hajos
1938 : Vacances privées yön: Maurice Cammage
1938 : Tricoche et Cacolet yön: Pierre Colombier
1943 : Donne-moi tes yeux yön: Sacha Guitry
1946 : Monsieur chasse yön: Willy Rozier
1948 : Une femme par jour yön: Jean Boyer
1949 : Trois marins dans un couvent yön: Emile Couzinet
1949 : Le Trésor des Pieds-Nickelés yön: Marcel Aboulker
1950 : Le Tampon du capiston yön: Maurice Labro
1950 : Coq en pate yön: Carlo Felice Tavano
1950 : Et moi j'te dis qu'elle t'a fait d'l' il yön: Maurice Gleize
1950 : Folie douce yön: Jean-Paul Paulin
1951 : Le Passage de Vénus yön: Maurice Gleize
1951 : Au pays du soleil yön: Maurice de Canonge
1951 : Ce coquin d'Anatole yön: Emile Couzinet
1951 : Le Chéri de sa concierge yön: René Jayet
1951 : Trois vieilles filles en folie yön: Emile Couzinet
1952 : Bacchus mène la danse yön: Jacques Houssin - "Film resté inachevé"
1952 : Quand te tues-tu? yön: Emile Couzinet
1952 : Allo, je t'aime yön: André Berthomieu
1952 : Le Curé de Saint-Amour yön: Emile Couzinet
1953 : Le Portrait de son père yön: André Berthomieu
1953 : Piedalu député yön: Jean Loubignac
1955 : Mon curé champion du régiment yön: Emile Couzinet
1955 : L'Inspecteur connait la musique yön: Jean Josipovici
1956 : Elena et les Hommes yön: Jean Renoir
1956 : A la Jamaique yön: André Berthomieu
1957 : C'est arrivé à 36 chandelles yön: Henri Diamant-Berger
1957 : Ni vu ni connu yön: Yves Robert
1958 : Oh! Qué mambo yön: John Berry
1961 : La Chambre ardente yön: Julien Duvivier
1963 : La chaste Suzanne - (La casta Susana) yön: Luis Cesar Amadori
Tiyatroları
1914 : Seigneur Polichinelle yazar: Miguel Zamacois, Grand Théatre de Nice
1923 : L'Ecole des cocottes yazar: Paul Armont ve Marcel Gerbidon, Théatre du Palais Royal
1941 : La reine s'amuse yazar: André Barde ve Charles Cuvillier, Théatre Pigalle
1955 : Elle est folle, Carole yazar: Jean de Létraz, sahneye koyan: Madame Jean de Létraz, Théatre du Palais-Royal
1884 doğumlular
1971 yılında ölenler
Paris doğumlu erkek oyuncular
Paris'te ölenler
Fransız erkek tiyatro oyuncuları
Fransız erkek sinema oyuncuları
Vasıta eki

Vasıta eki veya vasıta hal eki, "ile" edatının kelimeye birleşik yazılan şeklidir. Kelimelerin araç (instrumental) halini belirtir. Ünsüz ile biten kelimelere -le şeklinde eklenir. Ünlü ile biten kelimelere eklendiğinde ise -yle haline dönüşür. Vasıta eki başlıca olarak şu üç görevde kullanılır:
Birliktelik: Fiilin kim ile birlikte gerçekleştirildiğini belirtir.
Durum: Fiilin nasıl veya ne zaman gerçekleştiğini belirtir.
Vasıta: Bahsi geçen cismin bir araç olarak kullanıldığını belirtir.
İstanbul'a hızlı trenle gideceğim. (vasıta)
Küçük kardeşim renkli kalemlerle duvarları boyamış. (vasıta)
Müdür hızla odadan çıktı. (durum)
Sabahın ilk ışıklarıyla kenti terk ettik. (durum)
Yarın annemle alışverişe çıkacağız. (birliktelik)
Bazı kelimelerin vasıta hali zarf şeklinde kalıplaşmıştır:
Öğretmen öğrencilerine sevgiyle bakıyordu. (zarf)
Vasıta eki sonu ünlüyle biten kelimelere eklendiğinde i düşer, y sesi türer.
Dallar, ilkbaharın tatlı rüzgarlarıyla kımıldıyordu.
İle bağlacı
Bazı kaynaklarda bağlaç olan ile kelimesinin bitişik yazılan hali de vasıta eki kabul edilir, ancak genel kanı vasıta eki olmadığı yönündedir. Bağlaç olan "ile" kelimesi cümleye "ve" anlamı katar ve vasıta ekinin birliktelik hali ile karıştırılmamalıdır:
Dayımla yengem bu akşam bize geliyorlarmış. (bağlaç. dayım "ve" yengem)
Geçtiğimiz hafta sonu arkadaşımla sinemaya gittim. (vasıta eki. "arkadaşım ile birlikte" anlamında)
Pazardan elmayla armut aldım. (bağlaç. elma ve armut)
Akköy, Termal

Akköy, Yalova ilinin Termal ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1326 yılında kurulan köy, Yalova'daki ilk yerleşim yeridir. Orhan Gazi döneminde Bizans'tan alınan bölgeye Türkmenler yerleştirilerek bir köy yapılmak istenmiştir. Köyün yakınlarında çıkan kireçten dolayı önce Aktepe sonra Akköy denilmiştir. I. Dünya Savaşı sonrası Yunanistan işgali sırasında köyde toplu bir katliam yapılmıştır. Öldürülenler anısına her yıl 26 Nisan'da Şehitler Mevlidi adıyla bir anma töreni düzenlenir. 93 Harbinde sonra köye kayda değer bir Laz nüfus gelmiştir.
Coğrafya
Köy Yalova iline 15, Termal ilçesine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus
Recep Karsıkan

Recep Karsıkan (d. 1957; Kahramanmaraş - ö. 19 Ağustos 2004), aşırı kilolarıyla Tv ekranlarında bir dönem boy göstermiş Kahramanmaraş'lı ünlü dondurma ustasıdır. 1976 yılında bir cinayetle ilgili Emniyet'te katil zanlısı olarak gözaltına alındığını ve 11 gün ağır işkence gördüğünü bu yüzden kilo aldığını iddia etmişti. Aşırı kiloları nedeniyle hareket edemeyen, sadece yüzüstü yatarak nefes alıp verebilen şişman usta sık sık ötanazi istemesiyle dikkat çekmişti. Günlerini genellikle yüzüstü yatıp, TV seyrederek geçiriyordu. 2003'te İstanbul Büyük Anadolu Hastanesi 'nde 5 ay tedavi görüp bu sürede 48 kilo zayıflayan ancak sonra tekrar kilo almaya başlayan Kahramanmaraşlı 350 kiloluk dondurma ustası 47 yaşındaki Recep Karsıkan 19 Ağustos 2004'te solunum yetmezliği nedeniyle yaşamını yitirdi.
Ölümünden sonra iş ortağı Fahri Usta tarafından Şişman Usta adlı dondurma firması Recep Karsıkan'ın anısına faaliyete geçirilerek Türkiye ve Dünya'nın çeşitli yerlerinde şubeleri açılmıştır.
Joachim Patinir

Joachim Patinir ya da de Patiner (d. 1480- ö. 5 Ekim 1524), Flaman rönesans ve manzara ressamıdır. Muhtemelen ressam Herri met de Bles'in amcasıdır, takipçileri panoramik kuzey Rönesans manzara üslubunu oluşturmuşlardır.
Kısa tanıtım

Aslen, bugün Belçika sınırları içerisinde yer alan Dinant ya da Bouvignes'lidir. 1515 yılında Anvers ressamlar loncası olan Saint Luke Loncası'na katıldı. Loncaya aynı zamanda katıldığı Gerard David ile birlikte Brugge'de çalışmış olabilir. 1511'de David ve Adrien Ysenbrandt ile birlikte Cenova'ya seyahat ettiklerine inanılır.
1521'de arkadaşı Albrecht Dürer ikinci evliliğini yaparken Patinir'e kendi portresini yaptırdı. Dürer, Patinir'i "der gute Landschaftmaler" (iyi manzara ressamı) olarak tanımlar. Pek çok çalışması, kendi zamanında (başka bir Flaman geniş manzara ressamı olan Hieronymus Bosch'un eserlerine kadar) önceki neslin resimlerine göre alışılmadık şekilde büyüktü. Patenir'in muazzam manzaraları, ilk örneklerinden Flight into Egypt'ın olduğu gibi doğa gözlemleriyle şiirsel kurgunun kombiyonasyonudur. Eserlerindeki etkileyici kaya figürleri, memleketi Dinant'taki kaya kütlelerinin daha da olağanüstü şekilde resmedilmiş versiyonlarıdır. Sanatçı, resmettiği manzaraların uzak kısımlarında, karartma tekniği için mavi ve yeşil tonlarını kullanarak mesafe duygusunu öne çıkartır.
1480 doğumlular
1524 yılında ölenler
Flaman ressamlar
Rönesans ressamları
Münhasır ekonomik bölge

Münhasır ekonomik bölge (MEB) (İngilizce: Exclusive economic zone (EEZ)), Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi uyarınca bir devletin deniz kaynaklarının araştırılması ve kullanılmasında su ve rüzgar enerjisi de dahil olmak üzere özel haklara sahip olduğu deniz bölgeleridir. Bu alan devletin denize olan kıyı kenarından, denize doğru 200 deniz mili dışına kadar uzanır. Argo kullanımında, bu terim devletin kabul edilen karasularının tamamında ve hatta 200 millik sınırın ötesinde kıta sahanlığı içerecek şekilde kullanılmaktadır.
Tanımı
Genel olarak MEB, bir ülkenin karasularının ölçülmeye başladığı esas hatlardan itibaren denize/okyanusa doğru 200 deniz mili (370 km) kadar uzanır. Bu kuralın istisnası ise, ülkelerin MEB'leri örtüştüğü / birbiri ile çakıştığı zamanlarda, diğer bir deyişle ülkenin karasularının ölçülmeye başladığı esas hatlardan itibaren diğer ülkeye ait deniz sınırına ulaşıncaya kadar 400 deniz mili (740 km) mesafe bulunmadığındadır. Böyle bir durum meydana geldiğinde ise, MEB devletlerin deniz sınırı tasvir edilerek belirlenir. Genellikle bu gibi durumlarda MEB, en yakın devletin varsayılan sınırları ile örtüştüğü alandır.
Alanlarına göre sıralama
Bu listede bağımlı bölgeler (ıssız topraklar dahil) egemen devletlere bağlı olarak gösterilmektedir ancak Antarktika üzerindeki hak iddialarını içermemektedir. MEB+TYA Münhasır Ekonomik Bölge (MEB) artı toplam yüzölçümü alanı (TYA).
John Frederick Lewis

John Frederick Lewis (14 Temmuz 1804 15 Ağustos 1876) İngiliz oryantalist ressam. Lewis, Doğu ve Akdeniz manzaralarında uzmanlaştı. Çoğu kez özenli bir şekilde detaylanmış suluboya tekniğiyle çalıştı. 17791856 yılları arasında yaşayan Frederick Christian Lewis adlı gravür ve manzara ressamının oğludur.
John Frederick Lewis 1832 ve 1834 yılları arasında İspanya'da yaşadı. 1841-1850 yılları arasında bulunduğu Kahire'de pek çok skeç yazdıktan sonra 1951 yılında İngiltere'ye dönüş yaptı ve resim yapmaya devam etti. Ölümüne değin Walton-on-Thames'te yaşadı.
Lewis, Kraliyet Sanat Akademisi'nin üyesi idi.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda Rusya

Rusya, İngiltere'nin başkenti Londra'daki 2012 Yaz Olimpiyatlarına katıldı. Böylece ülke, bağımsız Rusya olarak (SSCB sonrası) üst üste beşinci kez Yaz Olimpiyatları'nda yer aldı. Rusya Olimpiyat Komitesi olimpiyatlara 24 spor dalında, 208'i erkek, 228'i kadın, toplam 436 sporcu gönderdi. Rus Olimpiyat tarihinde ilk kez, kadın sporcu sayısı erkek sayısını geride bıraktı.
Rusya, Londra'dan 82 madalyayla (24 altın, 26 gümüş ve 32 bronz) ayrıldı. Madalya sıralamasında dördüncü olan ülke, Rus yöneticilerin 25 altın madalyalık hedefinin, sadece bir madalya uzağında kaldı. Madalyaların büyük bir kısmı atletizm, güreş, jimnastik, boks ve güreşte kazanıldı. Ruslar, mücadele ettikleri 24 spor dalının 18'inde en az bir madalya kazanmayı başardı. Ritmik jimnastik ve senkronize yüzmede ise tüm altın madalyalar Rus sporcuların oldu. Londra'da dokuz Rus sporcu birden fazla madalya kazandı. Takım sporlarından, erkek voleybol takımı altın, basketbol takımı ise bronz madalya ile ayrıldı. Ayrıca Rusya tarihinde ilk kez, judoda Olimpiyat altın madalya sevinci yaşandı.
Madalya kazanan sporculardan Aliya Mustafina, Londra'da kazandığı dört madalya ile, adını tarihteki başarılı Rus jimnastikçiler arasına yazdırdı. Mariya Şarapova tenis tek kadınlar mücadelesinde, Amerikalı Serena Williams'ın arkasında gümüş madalyada kaldı. Anastasiya Davidova, toplamda beş altın madalya ile, Olimpiyat tarihindeki en başarılı senkronize yüzmeci haline geldi; aynı dalda Natalya İşçenko ile Svetlana Romaşina da, hem düet hem de takım mücadelesinde altına uzandı. Olga Zabelinskaya yol yarışlarında iki Olimpiyat madalyası birden kazanan ilk Rus kadın bisikletçi oldu. Erkekler tramplende ilk altın madalyasını kazanan atlamacı İlya Zaharov, 12 yıl sonra ülkesini bu sporda başarıya taşıdı.
Madalya kazananlar
| width=78% align=left valign=top |
| width="22%" align="left" valign="top" |