Bernd Alois Zimmermann

Bernd Alois Zimmermann (20 Mart 1918, Bliesheim, Köln, Almanya ö. 10 Ağustos 1970, Königsdorf, Almanya). Alman modern batı müziği ve opera bestecisi ve muzik öğretmeni.
Hayatı
Bernd Alois Zimmermann 20 Mart 1918'de Köln'ün yakınlarında bir varoş semti olan Bliesheim'da mütevazı, koyu Katolik bir ailenin oğlu olarak doğdu. Ailesinin tesiri ile Steinfeld'deki özel manastır okulundaki eğitiminde, Katolik düşünürleri ve Latince öğreminine önem verildi. Bu arada bu manastırda bulunan org üzerinde barok kilise müziği çalmayı öğrendi. 1937'de "abitur" imtihanlarını kazandıktan sonra ileri müzik eğitimine başladı. "Hochschüle für Musik, Köln"'na devam ederek eğitim için müzik, ileri müzikoloji, ve kompozisyon eğitimini tamamladı.
1939'da Nazi Almanya Wehrmacht ordusunda askerliğe alındı. Fransa'da, Polonya'da ve Rusya'da bu orduda asker olarak savaş görevi yaptı. 1942'de ciddi bir cilt hastalığı dolayısıyla sağlık nedeni ile bu ordu görevinden ayrıldı. Bundan sonra kargaşalı savaş ve savaş sonu yılları sırasında müzik çalışmalarına devam etti.
1946'dan itibaren bir müzikçi ve besteci olarak serbest çalışmaya başladı. Genellikle radyoda müzik üzerinde, mizansen, fon müziği, radyofonik besteler yaparak, hayatını kazandı. 1940-1950 döneminde Darmstadt'da verilen müzik yaz kurslarına devam ederek burada kurs öğretmenleri olan "Wolfgang Fortner" ve "René Leibowitz]"'den temel "on-iki ton serializm]" müzik teknikleri hakkında temel ve derin bilgiler aldı.
1950'den itibaren Köln'de "Höchschüle für Musik"'da ileri müzikoloji teorisi ve sonra da kompozisyon derslari vermeye başladı. 1957'de bir burs ödülü ile İtalya'da Roma'da "Accademia Tedesca Roma Villa Massimo (Villa Massimo'da Alman Akademisi)"'ne gitti. 1958'den itibaren de çalışmakta olduğu Köln konservatuvarında öncü müzik eğitimcisi olarak film ve radyo müziği seminerlari de verdi. 1965'te kendine ödül olarak "Berlin Güzel Sanatlar Akademisi" üyeliğı verildi. 1969'da Berlin Konservatuvarı'nda kendisine teklif edilen kompozisyon profosörlük pozisyonunu kabul etmedi. 1969'da Berlin Güzel Sanatalar Odülü verildi.
Bu müzik eğitimi görevleri yaptığı dönemlerde müzik besteciği de yapmaya devam etti ve günümüz modern batı müziğine çok değerli katkılar yaptı. 1965'te hazırlamış olduğu Die Soldaten operası onun baş eseri olup XX. yy müzik eserlerinden en önemlilerinden biri olduğu kabul edilmektedir. Bununla birlikte bu şaheserinin orijinal çok özel kişisel stili olmasi ile anlaşılması zor bir eser olduğu, bu yapıtın değişik kritiklar tarafından "avangard", "on-iki tonlu serializm", "müzik-konkre", "postmodern" stilli olarak nitelendirilmesinden açıkça anlaşılmaktadır.
1960'lı yıllar sonunda sağlığı gittikçe bozuldu. Tedavi edilemeyen bir göz hastalığına yakalandı. Psikolojik olarak depresyon krizleri geçirmeye başladı. Bu krizlerin birinin sonucu olarak 10 Ağustos 1970'te besteci Köln yakınlarında Konigdörf-Fernhem'deki evinin üstkat penceresinden atlayıp intihar ederek hayatına sonverdi. Tam bu sırada "Medea" adlı bir opera eseri hazırlamaktaydı.
Seçilmiş eserleri
Opera
Die Soldaten (Askerler) (1965) Opera 4 perde
Des Menschen Ünterhaltsprozess gegen Got (Halkın Tanrıya Karşı Uygun Bakım İsteği Davası) (1953) Radyo-operası 3 sahne
Bale
Kontraste (1953)
Alagoana, Caprichoş Brasileiros (1955)
Giostra Genovese (1962)
Musique pour les soupers du Roi Ubu (1966)
Kantatalar
Lob der Torheit (1947) Metin Johann Wolfgang von Goethe'den uyarlama. Solistler, koro ve büyük orkestra için
Canto di speranza (1952-1957) viyolonsel ve küçük orkestra için
Omnia tempus habent (1957) Soprano ve 17 enstrüman için
Orkestra eserleri
Caprichos brasileiras (1940-1950)
Symphonie in einem Satz (1947-1953)
Keman konçertosu (1950)
Bir bölümlük Senfoni (1953)
Trompet Konçertosu (1954)
Dialogue (1960)
Viyolonsel ve Orkestra için Konçerto (1966)
Photoptosis (1968) Büyük bir orkestra için prelüd
Stille und Umkehr (1970) orkestra için eskizler
Ich wandte mich und sah alles Unrecht, das geschah ünter der Sonne (1970) "Ekkleşiastische Aktion " iki spiker, solo baş ve orkestra için
Oda müziği
Sonat (1959-1960) Solo viyolonsel için
Vier kurze Studien (1970) Solo viyolonsel için
Elektronik müzik
Tratto (1967)
Tratto 2 (1970)
Piyano müziği
Extemporale (1946)
Capriccio (1946)
Enchiridion I (1949)
Enchiridion II (1951)
Perspektiven (1955) İki piyano için
Konfigurationen (1956)
Monologe (1960-1964) İki piyano için
Ödüller
1957 : Villa Massimo'da Alman Akademisi burs ödülü
1960 : Kuzey Ren-Vestfalya Eyaleti Güzel Sanatlar Büyük Ödülü
1965 : Berlin Güzel Sanatlar Akademisi üyeliği
1966 : Köln Şehri Güzel Sanatlar Ödülü
1969 : Berliner Kunstpreis ödülü