Anna (III. Andronikos'un eşi)

Savoyalı Anna, doğum ismi Giovanna, (d. 1306 ö. 1365) Bizans İmparatoru III. Andronikos'un imparatoriçe eşidir. Anna, Savoya Kontu V. Amadeus ile ikinci karısı Marie'nin kızıdır.
Evliliği
III. Andronikos ile onun büyükbabası II. Andronikos ile giriştiği iç savaş sırasında nişanlandırılmıştır. 1321 yılından itibaren taht için hak iddia etmiştir.
VI. İoannis'un tarihine göre, evlilik Ekim 1326'da gerçekleşmiştir. Ortodoks Kilisesi'ne katılıp, Anna ismini almıştır.
1328 yılında, III. Andronikos Konstantinopolis'e girmiş ve nihayetinde büyükbabasını tahttan indirmiştir. II. Andronikos ve Anna'nın dört çocuğu olmuştur:
Maria (İrini ismini almıştır) Paleologina (1327 1356 sonrası), Bulgaristan İmparatoru IV. Mihail Asen ile evlenmiştir. Kocası, İvan Aleksandr ile Eflaklı Teodora'nın en büyük oğludur. Bulgar-Osmanlı savaşları savaşları sırasında babasından önce ölümüne kadar babası ile ortak imparatordu.
V. İoannis (18 Haziran 1332 - 16 Şubat 1391).
Mihail Paleologos, despot (1337 1370 öncesi). 1351/1352 yılında IV. Stefan Uros'un sarayına girmiştir.
Eirene (Maria ismini almıştır) (ö. 6 Ağustos 1384), Midilli adası yöneticisi I. Francesco Gattilusio ile evlenmiştir.
Naibeliği
15 Haziran 1341 tarihinde, III. Andronikos öldü. Henüz dokuzuncu doğum gününe üç günü kalmış oğlu V. İoannis yerine geçti. Anna, oğlu için naibe ilan edildi. Fakat III. Andronikos, yönetimde danışmanı İoannis Kantakuzinos'a güvenirdi ancak Anna bu güçlü danışmana güvenmiyordu.
Yaklaşık aynı zamanlarda, IV. Stefan Uros Kuzey Trakya'ya bir istila harekatı düzenledi. Kantakuzinos, bölgede düzeni yeniden tesis etmek için Konstantinopolis'ten ayrıldı. Yokluğunda, Konstantinopolis Patriği XIV. İoannis ve saray mensubu Aleksios Apokaukos, Anna'yı kıdemli danışmanın düşman olduğu yönünde ikna ettiler. Anna, Kantakuzinos'u devlet düşmanı ilan etti ve Apokaukos'u Konstantinopolis Praefectus urbanusluğuna atadı.
Bizans ordusunun bir kısmı hala Kantakuzinos'un kontrolü altındaydı. 26 Ekim 1341 tarihinde, Dimetoka'da kendini imparator ilan etti. Bu 1347 yılına kadar sürecek iç savaşın başlangıcı oldu.
Bulgaristan İmparatoru İvan Aleksandr, kısa bir süre sonra V. İoannis ve Anna hizbi ile müttefik olurken IV. Stefan Uros, VI. İoannis'in yanında yer aldı. Her iki hükümdar da siyasi ve toprak kazanımları ile bu iç savaştan fayda elde ettiler. VI. İoannis ayrıca gelişmeye başlayan Osmanlı Beyliği hükümdarı I. Orhan ile de ittifak yaptı.
Aynı zamanda Anna Batı Avrupa'dan da destek almak için teşebbüste bulundu. 1343 yazında, bir elçi Avignon'da Papa VI. Clemens'e bağlılığını sundu. Ağustos 1343'de savaşı finanse edebilmek için Bizans Kraliyet mücevherlerini 30.000 duka karşılığı Venedik Cumhuriyeti'ne rehin verdi. Fakat Anna nihayetinde savaşı kaybetti.
3 Şubat 1347 tarihinde, iki taraf bir uzlaşıya vardılar. VI. İoannis, kıdemli imparator, V. İoannis ise kıdemsiz ortak imparator kabul edildi. Anlaşma, VI. İoannis 'in kızı Eleni Kantakuzini'nin V. İoannis ile evlenmesi ile devreye girmiştir. VI. İoannis, Konstantinopolis'e girdi ve şehrin kontrolünü eline aldı.
Sonraki yıllar
1351 yılında, Anna Konstantinopolis'i terk edip, Selanik'e gitti. Kendi sarayını burada tuttu, kendi ismi ile buyruklar yayınladı ve hatta parayı bile kontrol etmiştir. Sarayını Selanik'te tutmuş Montferratlı İrini'den sonraki ikinci Bizans imparatoriçesidir.
Son resmi eylemi, Agioi Anargyroi (Yunanca: Άγιοι Ανάργυροι») anısına bir manastıra yaptığı bağıştır. Agioi Anargyroi, ücretsiz tıbbi hizmet veren Aziz Kosmas ile Damianos kardeşlerin ortak tanımıdır. Takipçileri genellikle şifa bulmak için dua ederler. Bağış, Anna'nın sağlığının kötü olup tedavi için umut ettiğini göstermektedir. Kısa bir süre sonra, Anna rahibe olup yaklaşık 1365 yılında "Anastasia" ismi ile ölmüştür.