Muhammed bin İsmâil eş-Şâkir

Muhammed bin İsmail eş-Şakir ya da Muhammed bin İsmail el-Mektum (Doğumu: 746 Ölümü: 809) İsmail bin Ca'fer es-Sadık'in oğlu ve İsmaililik Mezhebi'nin kurucusudur.
Abbasiler devrinde (M. 750 M. 1258) çeşitli Şiʿa fırkaları tarafından yönetime karşı gizli bir muhalefet hareketi tertip edilmekteydi. Bu muhalefet gruplarının arasında Ön-İsmaili topluluklarının destekçilerinin en tanınmışlarından olan Mubarekiyye adı verilen fırka da yer almaktaydı. İsmaili düşünce sistemine göre, İmam Caʿfer es-Sadık (M. 702 765) ikinci oğlu olan İsmail bin Ca'fer el-Mubareki (M. 721 755) İmamete veliaht olarak tayin etmişti. Bununla beraber, İsmail'in babasından evvel ölümü üzerine bazıları onun gizlendiğini iddia ettiyseler de, Ön-İsmaili fırkaları onun ölümünü kabullenerek İsmailin en büyük oğlu olan Muhammad bin İsmaili imamları olarak tanıdılar.
Mubarekiyye fırkasının bölünmesi ve İlk İsmaililer
Yediciler
M. 809 yılında Muhammad bin İsmailin vefatı üzerine Mubarekiyye Fırkası da ikiye ayrıldı. Bunları içinde en önemli ve faal kolunu Karmatilerin oluşturduğu Yediciler, İsmail bin Cafer el-Mubarekin oğlu olan Muhammad bin İsmailin İslam'ın gerçek islahatçısı olan gizlenen Mehdi, yeryüzünde adaleti hakim kılacak olan son natık nebi, ya da ka'im olduğuna inanarak adalet dağıtmak üzere bir gün tekrar geri döneceğini beklediler.
Fatımi İsmailileri'nin ilk imamı olarak Muhammad bin İsmail
Muhammad bin İsmailin öldüğünü kabul eden ve daha sonraki yıllarda Fatımi İsmailileri olarak ortaya çıkan küçük fırka ise günümüzde mevcut olan çağdaş İsmaili mezheplerinin oluşumuna öncülük ettiler. Böylece, gizlendikleri yerleri ve isimleri bilinmeyen imamların yönetimi altına giren İsmailiyye mezhebi, kendi i'tikatlarını Dailer Davetçiler aracılığıyla ana karargahları olan Suriyeden etrafa yaymağa başladılar.
Batınilik i'tikadının kurucusu olarak Muhammed bin İsmail eş-Şakir
İmamet (İsmaili i'tikadı), Şiʿanın diğer fırkalarında olduğu gibi imamların adedinin aslında "On İki" değil de "Yedi" olduğu esası üzerine inşa edilmişti. Yedi adedinin kudsiyeti ile mezhebin bütün temsiliyeti Batınilik i'tikadının kurucusu ve "Yedinci İmam" olan Muhammed bin İsmail eş-Şakir'e aitti. Yedicilik i'tikadına göre kadim dinler tamamen ilga edilmiştir ve bu yedi imamın dini yaymakla ve yüceltmekle görevlendirilmiş birer de yardımcıları bulunmaktadır. Peygamberlere Natık/Konuşan ve yardımcılarına ise Samet/Susan (Esas/Vasi) İmam unvanları verilmiştir. Her yedi Samet silsilesinin sonunda bir Natık gönderildiği ve böylece dinin sürekli olarak geliştirildiğine inanılır. İmamet (İsmaili i'tikadı) temelinde "Yedili Devir" inancını ihtiva eder. İslam Dini'nin ilk peygamberi kabul edilen Ademden ve oğlu Şitten itibaren altı tane NatıkSamet silsilesi gönderilmiştir. Adem ile oğlu Şit de sayıldığında en önemli ve "Yedinci" NatıkSamet, "Muhammed bin İsmail eş-Şakir" ile "ʿAbd Allah İbn-i Meymun" olarak ortaya çıkmaktadır. Bu Natıklar ve Sametler silsilesi sırasıyla: 1. Adem ile oğlu Şit, 2. NuhSam, 3. İbrahimİsmail, 4. MusaHarun, 5. İsaŞemun, 6. Muhammed bin ʿAbd AllahAli bin Eba Talib ve 7. Muhammed bin İsmail (Meymunul-Kaddah)ʿAbd Allah İbn-i Meymun ve oğulları olarak verilmektedir. Kur'an-ı Kerim'in tasavvufi yorumunu yapan ve gözle görülen eşyanın manalarını kaldıran ʿAbd Allah İbn-i Meymun'dur. Her Batıni, dini tekliflerin yürürlükten kaldırılmakla birlikte sadece milletlerin ananelerine hürmeten bunlara değer verildiğine ve diğer İslam mezheplerinde daha önceleri yapılmış olan bütün semavi nassların açıklamaları ile nakledilen hadislerin tamamının uydurma olduğuna inanmakla yükümlüdür.
İsmaili soy ağacı