Barnabas İncili

Barnabas İncili (veya Barnaba İncili), Müslüman bakış açısıyla, yaklaşık olarak 16. yüzyılın son çeyreğinde yazıldığı düşünülen psödoapokrif incildir. İsanın öğrencilerinden Barnabas tarafından yazıldığı iddia edilir.
Bu kitap Hristiyanlık inancıyla çelişkilidir. Böyle bir incilin varlığından ilk söz eden kişi John Tolanddır. 1718de basılan bir eserinde Toland, 1709 yılında Amsterdamda keşfettiği bir Yeni İncilden söz eder ve ekler: Bu bir Müslüman İncilidir ve Müslümanların İncili kabul ettiklerinden çok bahsetmelerine rağmen Mesih İnanlıları arasında bilinmemektedir.
Müslüman dünyası, böyle bir incilin varlığından ilk kez, George Salein 1734te basılan Kuran çevirisi sayesinde haberdar oldu.
Salein Kuran çevirisi uzun süre Müslüman yazarların Barnabas İnciline dair tek kaynaklarıydı.
Pakistanlı İslam alimi Gulam Cilani Bark kitap hakkında, Hristiyanlar eldeki Barnabas İncilinin gerçek olması meselesini çürütmüştür. Buna göre de eserin hakiki olma iddiası ancak Muhammedin zamanından önce yazılmış bir kopyası ortaya çıktığı zaman doğrulanabilir. Bu ise şimdiye kadar mümkün olmamıştır. demiştir. Barnabas İncilinin sahte olduğunu kabul eden diğer İslam alimleri; Abbas Mahmud el-Akkad, Süleyman Şahid, Prof. E. R. Hambye ve Prof. Muhammed Yahya el-Haşimidir.
Kökeni
Barnabas İncili adına ilk defa Evangelium nomine Barnabae şeklinde 6. yüzyıla tarihlenen Gelasius Kararnamesi adlı metinde rastlanılmaktadır. Barnabas İncili, büyük ihtimalle 16. yüzyılın son çeyreğinde kaleme alınan biri İtalyanca, diğeri İspanyolca iki yazmaya dayanmaktadır. İspanyolca yazmanın orijinali kayıptır. Bu yazmanın bazı bölümleri günümüze gelebilmiştir. Salee göre İspanyolca yazmanın kapağında, kitabın Mustafa de Aranda adında bir İspanyol Müslümanı tarafından İtalyancadan İspanyolcaya çevrildiği yazmaktadır.
Rivayete göre rahip Fra Marino, bir gün Papa V. Sixtus ile birlikte Papanın kütüphanesindeyken, Papa uykuya dalar. Bunun üzerine rahip Marino oyalanmak için elini bir kitaba uzatır. Elini ilk uzattığı kitap, çoktandır aradığı Barnabas İncilidir. Kitabı bulduğuna öylesine sevinmiştir ki, onu cübbesine gizler ve Papa uyanınca da, ondan izin isteyip bulduğu hazineyle birlikte kütüphaneyi terk eder. Rahip Marino, bu incili okuyup Müslüman olur.
Yaygınlaşması
Barnabas İncilinin normal okuyucularla karşılaştığı tarih çok daha geçtir. Laura ve Lonsdale Ragg 1907 yılında bu incilin İngilizce çevirisini İtalyanca metin eşliğinde yayınlarlar. Barnabas İncili bu tarihten itibaren İslam dünyasında şöhret kazanmaya başlar.
Sadece bir yıl sonra bu incilin Arapça çevirisi basılır. Müslüman yazarlar, misyonerlere karşı kaleme aldıkları makale ve kitaplarda sık sık bu incilden alıntılar yaparak Muhammedin son peygamber; Kitab-ı Mukaddesin ise değiştirilmiş olduğunu kanıtlamaya çalışırlar.
Gerçekten de, Barnabas İncilinde Muhammedin son peygamber olduğu açıkça ifade edilmektedir. Dolayısıyla kimi Müslümanlar, bu incilin Kuranda sözü edilen gerçek incil olduğu kanısındadırlar. Nitekim Kurandaki bir ayete göre Muhammedin adı hem Tevratta, hem de İncilde geçmekteydi. İlk bakışta İslamın öğretisini savunduğu izlenimini verdiği için Barnabas İncili, birçok Müslüman tarafından ciddiye alınmıştır ve bu durum halen devam etmektedir. Oysa bu incilin Kitab-ı Mukaddesle hiçbir ilgisinin bulunmadığı, 16. yüzyılın son çeyreğinde yazılmış düzmece bir kitap olduğu kanıtlarıyla ortaya konulmuştur.
Kitabın bilinirliği
Barnabas İncili diye bir kitabın varlığı, 16. yüzyıla kadar bilinmiyordu. Aksi takdirde, Müslüman bilginler Mesih inancına ve İncile dair yazdıkları eserlerde bu incilden söz ederlerdi.
Mesudinin, İbn Kesirin, Şehrestaninin, İbn Hazmın ve İbn Teymiyyenin eserleri incelediğinde bu bilginlerin sadece Matta, Markos, Luka ve Yuhannadan İncil yazarları olarak söz ettikleri görülür.
Tarihleri İslamın çok öncesine giden Kitab-ı Mukaddes yazmaları arasında Barnabas İncili adında bir incile rastlanmadığı gibi kilise liderlerinin hazırladıkları listelerde de böyle bir ad görülmemektedir.
Yazarın kimliği
Bu kitabın Müslüman biri tarafından yazıldığı fark edilmektedir. Örneğin bir yerde yazar Muhammedi, İsadan üstün gördüğünü şöyle belli ediyor:
Bu ayetlerden rahatlıkla anlaşılmaktadır ki, Barnabas İncilinin yazarı Müslümanlığı kabul etmiş biri olmalıdır, zira hiçbir normal Müslüman İslamın peygamber kabul ettiği iki kişiyi böylesine konuşturmayacağı gibi, İsanın da ancak Muhammede saygıda kusur etmediği takdirde, peygamberlik mertebesine ulaşacağını düşünmez.
Bir başka yerde Barnabas İncilinin yazarı İsaya şu sözü yakıştırıyor:
Barnabas İncilinin İslami kaynakları
Gerçek incil olduğu iddia edilen bu kitaptaki bazı ayetler, yazarının beslendiği kaynakları ele vermektedir. Örneğin Muhammedin övüldüğü bazı ayetler, Müslüman bilginlerin dahi ciddiye almadığı bazı kaynaklardaki efsaneleri andırmaktadır:
Bu satırların, Hristiyan yahut İsayla karşılaşmış biri tarafından yazılması mümkün değildir. Allahın Muhammede, cenneti, dünyayısenin için yaratacağım şeklindeki hitabı, büyük bir ihtimalle doğruluğu şüpheli bir hadisten esinlenmiştir. Şii ve Sünni versiyonları bulunan bu hadiste Allah Muhammede sen olmasaydın, alemleri (felekleri) yaratmazdım diyor. Bu hadisin Şii versiyonu şöyledir: Sen olmasaydın evreni; Ali olmasa seni, Fat(ı)ma olmasa sizin ikinizi yaratmazdım Ayetlerdeki kurtuluş elçisi, ismin kutsal olsun, çabuk gel gibi tipik Hristiyan terminolojisine ait ifadeler de, yazarın daha önce Hristiyan olduğunu ele veriyor.
İçeriği
Barnabas İncilinde kelime-i şehadet
Bu düzmece incilde, Müslüman olmanın şartı olan kelime-i şehadetten dahi söz edilmektedir. Üstelik Muhammede ilk iman eden kişinin ilk insan Adem olduğu ileri sürülmektedir:
Benzer hikayeye bir başka bölümde de rastlanmaktadır:
Bu pasajlar gerek içerik, gerek ruh bakımından İsfahaninin, Munevinin, Kastallaninin ve benzerlerinin eserlerinde yer alan ve Muhammede ilişkin abartılı hikayelerin bir tekrarından ibarettir. Tüm bunlar Barnabas İncilinin yazarının asla İsanın öğrencilerinden biri olamayacağını açıkça belgelemektedir.
Coğrafi hatalar
Barnabas İncilinin yazarının çok geç bir devirde yaşamış olduğunu kanıtlayan veriler vardır. Örneğin yazarın başta Filistin olmak üzere sözünü ettiği yerleri tanımadığı anlaşılmaktadır:
Nasıra, Celilede yüksek bir tepenin üzerinde bulunan bir şehirdir. Oysa yazar, Nasıranın bir sahil kenti olduğunu sanıyor:
Bilindiği üzere Ninova, Asur İmparatorluğunun başkenti olup Dicle Nehrinin doğu yakasında kuruluydu. Barnabas İncilinin yazarı ise, Ninovanın Akdenizde bir kıyı kenti olduğunu sanıyor.
İsanın hayatı hakkında hatalar
Yazarın İsanın hayatı hakkında detaylı bilgi sahibi olmadığı göze çarpmaktadır:
Bu doğru değildir, zira Pilatus İsanın doğumundan 26 yıl sonra vali tayin edilmiş; Hanan milattan altı yıl sonra başkahin seçilmiş; Kayafa ise milattan sekiz yıl sonra başkahinliğe getirilmişti.
Uydurma incilin bir başka yerinde Mesihin Davut neslinden değil, İsmail neslinden geleceği, vaadin de İshaka değil, İsmaile yapıldığı öne sürülüyor.
Kitab-ı Mukaddes ile kıyaslanınca, bunun açık bir yanlış olduğunu tespit edilmektedir. Çünkü hem Yahudiliğe hem de Hristiyanlığa göre Mesih Yahuda boyundan ve Davutun neslindendir.
Hurafeler
Barnabas İncilinin özelliklerinden biri, dinlerin hiçbirinde aslı olmayan hikayeleri barındırmasıdır. Örneğin bunlardan biri, göbek sürresinin nasıl oluştuğunu anlatıyor:
İsanın Şeytan ile Tanrı arasında aracı yapılması
Barnabas İncilinde aktarılan hikayelerden birinde, İsaya Şeytan ile Tanrı arasında aracılık rolü biçiliyor:
Böyle bir hikayeden kaynaklanan inanç, Hristiyanlıkta bulunmamaktadır. Çünkü Hristiyanlığa göre, isyan ettiğinde, Tanrı Şeytana öfkelenmiş ve onu huzurundan kovmuştur ve onunla barışmak üzere müzakerelere girmesi Tanrının yüceliğiyle bağdaşmaz.
Hristiyanlığa göre Mesih, baştan itibaren İblisle amansız bir savaşa girmiştir. Kitab-ı Mukaddeste şu ayet vardır:
Ayrıca Hristiyan inancına göre, Mesihle girdiği savaşta Şeytan asla Mesihten daha şerefli olduğunu söylemeye cesaret edememiştir. Tam tersi, Kefernahum havrasında bir insandan çıkması için kendisine emrettiğinde haykırarak şöyle demiştir:
Kurandan ve Kuran tefsirlerinden alıntılar
Barnabas İncilinin yazarı, zaman zaman ciddi İslam bilginlerinin reddettiği ve hurafe kabul ettiği bazı rivayetlere incilinde yer verse de, bazı konularda Kuran ve Kuran tefsirleriyle uyum içindedir. Bu konuların başında, İsa Mesihin çarmıha gerilmediği, Onun yerine bir başkasının çarmıha gerildiği iddiası gelir. Bu düzmece incilin 112. bölümünde İsa, öğrencisi Barnabasa şunları söylüyor:
Bu sözde incil ayetlerinin ardında, İslamın çarmıhı inkar öğretisi yatmaktadır. Kurana göre İsa Mesih ne öldürülmüş, ne de çarmıha gerilmiştir:
Ne var ki, Kuran onlara öyle göründüyle neyi kastettiğini açıklamamaktadır. Bu konu, Kuran tefsirlerinde aktarılan rivayetlerde ayrıntılı olarak anlatılmaktadır ve Barnabas İncilinin yazarının kaynaklarından biri de bu rivayetlerdir. Herhalde bu gibi İslam kaynaklı ayetlerinden olsa gerek, Toland, Barnabas İncilinin daha ilk bölümlerini okur okumaz bu kitabı bir tür Müslüman incili olarak nitelendirmiştir.
Kitab-ı Mukaddesin değiştirildiği iddiası
İslamın Mesih inancı hakkındaki bir başka temel öğretisi, Kitab-ı Mukaddesin değiştirildiği (tahrif) iddiasıdır. Değişik Kuran ayetlerinde kısmen açıklamaya muhtaç tarzda ifade edilen bu iddia zamanla geliştirilmiştir. Barnabas İncilinin geç bir devirde, yani tahrif tezinin bugünkü biçimiyle artık yerleştiği bir dönemde kaleme alındığı, şu ayetlerden açıkça anlaşılmaktadır:
Bu yazılanlar ciddiye alınacak olursa, İsa, Kitab-ı Mukaddesin tamamının bozuk olduğunu söylemiş oluyor. Oysa İsa şöyle der:
Barnabas İncilinin Kuranla çelişmesi
İsanın, Ben Mesih değilim! demesi
Barnabas İncilinin yazarının Müslümanlığı kabul etmiş bir Hristiyan olduğu, İslam dini hakkındaki eksik bilgilerinden kolayca anlaşılıyor. Yazar, Muhammedi övmek isterken yanlışlara da düşüyor. Bu düzmece incilin yazarı, İsanın şu sözleri söylediğini yazar:
Oysa Kuran açık bir biçimde İsanın Mesih olduğunu kabul eder:
Meryemin sancısız doğumu
Barnabas İnciline göre Meryem, İsayı sancısız bir biçimde dünyaya getirmiştir:
Oysa Kuran, Meryemin acılar içinde İsayı doğurduğunu söylüyor:
Tanrıdan Baba diye söz edilmesi
İslama göre Tanrının babalığından söz etmek kafirliktir. Oysa Barnabas İncilinde şu yazıyor:
Kuran, Tanrının Tanrı çocuk edindi diyenleri uyarmak için Muhammedi gönderdiğini belirtir.
Çok eşlilik
İslam, erkeklerin dört eşe kadar evlenmelerine izin verirken, Barnabas İncilinde şu ayet vardır:
Oysa Kuran çok eşlilik hakkında şu ayeti içeriyor:
İnsanın özgürlüğü
İslamın en yaygın inanç mezhepleri insanın kendi kaderini tayin konusunda tam bir özgürlüğe sahip olmadığında birleşmektedir.
Barnabas İncili bu noktada da Kuranla çelişmektedir:
Oysa Kuran bu konuda şöyle diyor:
Bu ayete ilişkin Kuran tefsirlerinde, Mucahidten şu rivayet aktarılır:
Cehennem
Barnabas İncili cehennem konusunda şu bilgileri veriyor:
Bu ayetler, Kuranın af konusundaki ayetleriyle çelişmektedir, çünkü Kuran, inkarcıların temelli kalacakları ateşten bahsetmektedir.
Özet
Barnabas İncilinin yazarı, bu düzmece incilinde Yeni Ahitin ilk dört bölümünün bir sentezini yapmaya çalışmış; Mesih İnancının tüm temel öğretilerini İsa Mesihin ağzından inkar etmekle kalmamış; İsa Mesihi, İslamın tasavvurlarına uygun, Muhammedi müjdeleyen bir peygambere dönüştürmüştür. Yazar bu sahtekarlığı yaparken, Vaftizci Yahyayı tarihten silmiş, daha doğrusu onun rolünü İsa Mesihe vermiştir. Yeni Ahitte Vaftizci Yahya, İsa Mesihin gelişini müjdelerken, bu düzmece incil İsa Mesihe, Muhammedi müjdeletmektedir.