Budizm okulları

Budizm okulları, Budizm'in tarih sahnesine çıktığı M. Ö. 5. yüzyıldan itibaren farklı coğrafyalarda yayılma olanağı bulmuş, girdiği yörenin kültürüne uyum sağlamıştır. Bununla birlikte aynı kültürden gelen Budist gelenekler içindeki yorum ve metotlardaki farklılıkların zamanla derinleşmesi biribirinden bağımsız, çeşitli okulların ortaya çıkmasına neden olmuştur.
Genelde kabul gören anlayışa göre, Budist okullar üç büyük gelenek altında toplanır: Hinayana (Küçük Araç), Mahayana (Büyük Araç) ve Vajrayanadır. Hinaya'nın günümüze ulaşan temsilcisi Theravada okuludur. Hinayana tanımı ise Mahayananın içerisinden çıktığı için bu okula mensup destekçileri bu tanımı kabul etmezler, Theravada terimini kullanırlar. Vajrayana ise Batı'da daha çok Tibet Budizmi'yle bilinir; Lamaizm olarak da tanımlanır. Vajrayana genellikle Mahayananın bir parçası olarak da görülür. Bu üç araçın tümünde de öğretinin gelecek nesillere aktarılmasından manastır yaşamı süren rahipler, ya da sangha sorumludur.
Theravada
Theravada kelime olarak Yaşlıların Öğretisi anlamına gelir ve söylemlerini Budadan direkt olarak duyan Keşişlerden alır. Ananda, Kassapa, Upali bunlara birer örnektir. Theravada Budizmi, Hinayananın farklı eğilimlerinden ortaya çıkan tek temsilcisidir. Theravada kendi geleneğini, Pali Derlemesi (Tipitaka) adlı üçlü derlemeyle bir araya getirilmiş Budist geleneğinin elde olan en eski yazılı kaynakları üzerinde geliştirir. Bunu da özellikle uygulama ve öğretilerde gerçekleştirir. Bu Üç Sepet (Pitaka) aşağıdaki kısımlardan oluşur.
Budist Keşiş ve Rahibeler Topluluğu için kurallar. (Vinayapitaka)
Budanın söylemleri. (Suttapitaka)
Buda öğretisinin felsefi olarak sistemleştirilmesi. (Abhidhammapitaka)
Theravadada vurgu, Arhat ideolojisine göre bireyin kendi gücünün kurtuluş yolunda yatmaktadır ve Sanghanın devamlılığı ve desteği ile kendini göstermektedir. Theravada özellikle Güney ve Güneydoğu Asya (Sri Lanka, Myanmar, Tayland, Laos ve Kamboçya) ülkelerinde yaygındır.
Mahayana
Mahayana Budizminin özü eski Budist okullarından Mahasanghikaya dayanır. 2. Budist Ruhaniler Meclisinin (Budanın ölümünden yaklaşık 100 yıl sonra) devamında gelişen bir gelenektir. Mahayana, Üç Sepetin (Tripitaka) yanı sıra Sanskrit yasalarının oluşmasında etkisi olan Sanskritçe yazılmış metinlerde de (sutra) orijinal bir sıra kullanır. Elmas Sutra, Kalp Sutra ve Lotus Sutra, en önemli metinler arasındadır. Bu metinlerin bir kısmının Çince ve Tibetçe çevirilerine günümüzde halen ulaşılabilir.
Şahsi çabalarla aydınlanmaya ulaşabilmenin esas olduğu Theravada geleneğinden farklı olarak, Mahayanada gerçek aydınlanma anlamına gelen Bodhisattva ideali merkezi önemde olmuştur. Bodhisattva aydınlanmayı gerçekleştirmiş, bunun yanında mutlak sona ulaşmaktan vazgeçmiş, onun yerine diğer bütün insanlara yardım eden, onları bu amaca ulaştıran kimsedir. Zen ve Arık Ülke Budizmi, Mahayananın önemli okullarına birer örnektir.
Mahayana okulları
Madhyamaka
Prāsangika
Svatantrika
Sanlun (Üç kuram okulu)
Sanron
Maha-Madhyamaka (Jonangpa)
Yogācāra
Cittamatra (Tibet)
Wei-Shi ya da Faxiang
Beopsang
Hossō
Tathagatagarbha
Daśabhūmikā (Huayan okuluna katılmıştır)
Huayan ()
Hwaeom
Kegon
Chan / Zen / Seon / Thien
Caodong
Sōtō
Keizan çizgisi
Jakuen çizgisi
Giin çizgisi
Linji
Rinzai
Ōbaku
Fuke
Won Budizmi: Kore reformist okulu
Arık Ülke (Amidizm)
Jodo Shu
Jodo Shinshu
Tiantai (Lotus Sutra okulu)
Cheontae
Tendai (Vajrayana ögeleri de taşır)
Nichiren
Nichiren Shū
Nichiren Shōshū
Nipponzan Myōhōji
Soka Gakkai
Vajrayana
Vajrayana (Elmas Araç) aslında Mahayananın bir uzantısıdır. Batı'da çoğunlukla sadece Tibet Budizmi veya Lamaizm olarak adlandırılır. Halbuki Vajrayana, gerçekte Tibetin dışında Çin, Japonya ve Moğolistanda da yayılmış farklı okulların ortak adıdır.
Vajrayana, Mahayananın felsefi temellerinden yola çıkar ve uyanışa giden yolu hızlandıran tantrik teknikleri benimser. Görselleştirmelerden (zihinsel izdüşümü) oluşan Meditasyonun yanı sıra bu tekniklere Mantranın sözlü geleneğindeki metinlerde dahildir. Bunun devamında gelen tantrik uygulamalar da ayinlere, törenlere ve Guru Yoga'ya (öğreticinin ruhu ile bütünleşmesi) aittir.
Mahayananın bu özelliği gizli ayinlere, yazılı metinlere ve adım adım öğrenilen uygulamalara özel bir değer katmaktadır. Buradan çıkışla Vajrayana, dış öğretilerin sınırları içinde olan Mahayananın içindeki iç öğreti olarak da adlandırılır. Arık Ülke Budizmi'nin Budayı tasavvur etmesi anlamına gelen Nenbutsuda olduğu gibi açık, kolay ulaşılabilir uygulamalar bunlara örnektir.
Tibet Budizmi öğretilerin öğrencilere direkt olarak nakledilmesine özel bir değer vermektedir. Dalai Lama, Tibet Budizminin önemli bir temsilcisi olup aynı zamanda yanlış bir inanışla yaygın bir şekilde sürgündeki Tibetlilerin siyasi lideri ve Gelug okulunun önderi olarak görülmektedir.
Tibet Budizminin dört büyük okulu vardır:
Gelugpa (Faziletliler): Tsongkhapa tarafından kuruldu.(14. yüzyıl)
Kagyüpa (Sözlü geleneğin kökeni): Kurucusu Marpa ve öğrencileri Milerapadır. (11. yüzyıl)
Nyingmapa (Yaşlılar): En eski Tibet okuludur, Padmasambhavaya dayanır. (8. yüzyıl)
Sakyapa (Gri yeryüzü): Khön Könchog Gyalpo tarafından kurulan manastırdan sonra adlandırıldı. (11. yüzyıl)
Tibet Budizmi, günümüzde Tibet dışında Buryatya, Bhutan, Hindistan, Kalmykia, Ladakh, Moğolistan, Nepal ve Sikkimde yaygındır.
9. yüzyıl dolaylarında Vajrayana Çinde de yayıldı. Kendi okulunu kuramadığından diğer öğreti geleneklerinin etkisinde kaldı. Qing Hanedanı zamanında Tibet eğilimlerinin desteği ile Mançurcadaki Vajrayana, ilk olarak devlet dini oldu.
Çine girişinden sonra aynı yüzyılda Japonyaya da geçen Vajrayana, orada Shingon okulunda öğretildi. Mikkyō, Vajrayananın Çindeki okulları için en kapsamlı tanımı olan Mizongun Japonca karşılığıdır. Mahayana Budizmi'nin Japon Okulu olan Tendai üzerinde ve Japon Budizmi'nin en son ana eğilimlerinin tamamı üzerinde Mikkyōnun etkileri vardır.