Widukind

Widukind (Modern Almanca'da: Widuking veya Wittekind) 777'ten 785'e kadar Sakson Savaşları esnasında Frank Kralı Şarlman'ın baş rakibi ve Saksonlar'ın şefi. Şarlman eninde sonunda galip geldi ve bir Frank örgütlü olan Saksonya eyaletlerinin Paganlarını Roma Katolikliği'ne yöneltmeyi emretti. Sonraki zamanlarda, Widukind, Saksonlar'ın özgürlük sembolü ve efsanevi figürü haline geldi.
Hayatı
Widukind'in hayatı hakkında bilinen çok azdır. İsmi kelimenin tam manasıyla "Ormanın Çocuğu" (mesela bir kurt) olarak çevrilir ve muhtemelen diğer isimlerine göre daha uygundur. Onun hakkındaki tüm kaynaklar onun düşmanları olan ve onu bir "hain" ve "isyancı" gibi göstererek olumsuz bir tablo çizen Franklara dayanmaktadır. Widukind Franklara karşı direnen Saksonların lideri olarak göz önüne alınırken onun askeri seferlerdeki rolü tam olarak bilinmez.
Frank Kraliyet Yıllıklarına göre; Şarlman'ın Irminsul Mabedi'nin imhası emri üzerine Franklar 772'de Saksonya'ya sefer düzenledi. Sakson Savaşları, Angrarii'ler Frankları Fritzler meydanında kuşattığı ve Vestfalyan kabilelerinin Deventer Kilisesini yok ettiğinde devam etti. Kral yerel soyluların karşı koymalarına misilleme olarak Sakson topraklarının Frenk sınırlarına katılmasına rıza gösterilmesine zorladı.
Widukind adı ilk defa kroniklerde 777'de Paderborn'daki Şarlman Mahkemesinde sadece Sakson soylularından biri olarak görülmediğinde geçti. Yerine, Danimarkalı Kral Sigfred ile kaldı(Muhtemelen Sigurd Hring) İlerleyen yıllarda Vestfalyalılar yine Frankları Rhineland bölgesini işgal etti ve sonradan Kral Şarlman İspanya ile meşgulken kuvvetlerine ve yerel müttefiklerine karşı savaştılar.
782'de, Widukind Danimarka'dan döndü ve Sakson asillerini isyana teşvik etti. İddiaya göre Şarlman 4500 isyancıyı Verden Katliamı'nda idam ettirdiğinde 782'den 784'e kadar, Saksonlar ve Franklar arasındaki yıllık savaşlar oluştu. Widukind kendisi ile Frizyalıları müttefik saydı. Ama buna rağmen Şarlman'ın 784/785 yıllarındaki kış saldırıları başarılı oldu. Liderleri ve müttefikleri anavatanlarına geri sürüldüler. 785'te Bardengau'da Widukind kendisine zarar verilmemesi karşılığında teslim olmayı kabul etti. O ve müttefiklerini Muhtemelen Attigny'de, Şarlman Vaftiz babası olarak vaftiz etti. Böylece bu olay Widukind'i bir barışa sürükledi. Frank derebeyliklerinin asil Sakson soylusu olarak makam aldı.
Widukind'in vaftiz sonrası veya ölümünden sonrası hakkında hiçbir çağdaş kaynak bulunmamaktadır. Şarlman'ın diğerlerine idarecilerine verdiği kader onun da başına geldiği ve Manastırda hapsedildiği rivayet edilmektedir Reichenau Abbey Widukind'in dinlenme zamanlarını geçirdiği yer olarak bilinmektedir. Alternatif olarak, Saksonya yönetiminde bir mevkiye ulaşmış olabilir. Aziz Ludger'in Vita Liudgeri (Ömür Defteri) biyografisinde Veleti lideri Dragovit karşısında Şarlman'a eşlik ettiği bahsedilir. 12. yüzyıl İmparator yazılarına göre, Şarlman'ın erkek kardeşi, Baar Gerold tarafından katledildiği yazılmaktadır.
Sonraki Algılar
Ortaçağda
9. Yüzyıldan beri, Widukind efsanevi bir kahraman olarak idolleştirimişti. 1100 civarında, Enger'da onun için bir mezar yapıldı;son yapılan kazılarda gerçekten de mezar bulunmuştur ancak Widukind'in vücudu olduğu tahmin edilmektedir.
Alman Milliyetçiliğinde
Widukind 20. yüzyılın Alman milliyetçileri arasında kahraman haline getirildi. Alman Neo-Paganları onu Almanya'nın geleneksel inançları ve Tanrılarının kutsal koruyucusu olarak gördü.
1933'te Naziler'in gelmesinden dolayı Widukind hakkında şikayetler vardı ve onun hakkında klişe algısı getirecek yazılar yazıldı.
Günümüzde
Enger bölgesinde Widukind-Gymnasium Enger dahil pek çok sayıda yapı onun ismini alır.