Hans-Hermann Hoppe

Hans-Hermann Hoppe (2 Eylül 1949), Avusturya Okulu'na mensup Alman-Amerikan iktisatçı, filozof ve siyaset teorisyenidir. Las Vegas Nevada Üniversitesi'nde (UNLV) Emeritus Ekonomi Profesörü, Ludwig von Mises Enstitüsü Kıdemli Üyesi ve Mülkiyet ve Özgürlük Derneği'nin kurucusu ve başkanıdır.
Hoppe kendisini austro-liberteryen ve anarko-kapitalist olarak tanımlamaktadır, ve Demokrasi: Başarısız Olan Tanrı adlı kitabında demokrasiye karşı ve gönüllü birleşme ve ayrışmayı destekleyen kapsamlı yazılar yazdı.
Hayat ve iş
Hoppe, Batı Almanya'nın Peine kentinde doğdu. Lisans eğitimini Saarland Üniversitesi'nde tamamlamış, yüksek lisans ve doktora derecelerini Frankfurt Goethe Üniversitesi'nden almıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin önde gelen Alman entelektüellerinden Jürgen Habermas'ın öğrencisi oldu, ancak zamanla Habermas'ın fikirlerini ve genel olarak Avrupa solculuğunu "entelektüel açıdan kısır ve ahlaki açıdan iflas etmiş" olarak görerek reddetmeye başladı.
1976-1978 yılları arasında Ann Arbor'daki Michigan Üniversitesi'nde doktora sonrası araştırmacı olarak bulunmuş ve 1981 yılında Frankfurt Üniversitesi'nden Sosyoloji ve Ekonominin Temelleri alanında habilitasyon derecesini almıştır. Daha sonra Batı Almanya ve İtalya'da öğretmenlik yaptı. Hoppe, 1986'dan 2008'de emekli olana kadar Las Vegas Nevada Üniversitesi İşletme Fakültesi'nde profesör olarak görev yapmıştır. Çalışmalarının çoğunun yayıncısı olan liberteryen bir düşünce kuruluşu olan Mises Enstitüsü'nün Seçkin Üyesidir ve çeşitli Mises Enstitüsü süreli yayınlarının editörlüğünü yapmıştır.
Hoppe, Murray Rothbard'ın "başlıca öğretmeni, akıl hocası ve ustası" olduğunu söylemiştir. Hoppe, Rothbard aracılığıyla Liberter Çalışmalar Merkezi'nin bursuyla Amerika Birleşik Devletleri'ne geldi ve Rothbard da Hoppe'yi UNLV'de kurdu. Hoppe, "onunla yan yana çalıştığını ve yaşadığını, sürekli ve anında kişisel temas halinde olduğunu" söyledi ve 1985'ten Rothbard'ın 1995'teki ölümüne kadar Rothbard'ı "en sevgili baba dostu" olarak gördüğünü belirtti.. Hoppe aynı zamanda Ludwig von Mises ile de yakın arkadaştı.
Hoppe, Avusturya ekolünden bir ekonomist ve otelci olan eşi Gülçin İmre Hoppe ile birlikte Türkiye'de yaşamaktadır.
Mülkiyet ve Özgürlük Derneği
Hoppe 2006 yılında, "sosyalist" olarak aşağıladığı Milton Friedman etkisindeki Mont Pelerin Topluluğu'na karşı bir tepki olarak Mülkiyet ve Özgürlük Topluluğu'nu ("PFS") kurmuştur. PFS'nin beşinci yıldönümünde Hoppe hedeflerini değerlendirdi: "Bir yandan, olumlu olarak, özgür, devletsiz bir doğal düzenin yasal, ekonomik, bilişsel ve kültürel gerekliliklerini ve özelliklerini açıklamak ve aydınlatmaktı. Öte yandan, olumsuz anlamda, Devletin maskesini düşürmek ve gerçekte ne olduğunu göstermekti: katiller, yağmacılar ve hırsızlardan oluşan çeteler tarafından yönetilen, etrafı gönüllü cellatlar, propagandacılar, dalkavuklar, sahtekarlar, yalancılar, soytarılar, şarlatanlar, kandırılmışlar ve kullanışlı aptallarla çevrili bir kurum - dokunduğu her şeyi kirleten ve lekeleyen bir kurum."
Hoppe, Jared Taylor ve neo-Nazi Richard B. Spencer gibi beyaz milliyetçi konuşmacıları PFS'de konuşmaya davet ettiği için eleştirildi. Akademisyenler Quinn Slobodian ve Dieter Plewhe'ye göre grup "neoliberal evren içindeki bölünmenin" bir parçasını temsil ediyor ve Hoppe "ırkçı sağcı bir liberter" olarak tanımlanıyor.
Mises Enstitüsü ve John Randolph Kulübü
Hans-Hermann Hoppe, Murray Rothbard, Ludwig von Mises ve diğer Avusturyalı iktisatçıların ekonomik çalışmalarının bir sonucu olarak Mises Enstitüsü, 1982 yılında Lew Rockwell, Burton Blumert ve Murray Rothbard tarafından Cato Enstitüsü ile Cato Enstitüsü'nün kurucularından biri olan Rothbard arasındaki ayrılığın ardından kurulmuştur.
Hoppe, Rothbard tarafından organize edilen ve Rockford Enstitüsü ile ilişkili olan paleoliberteryenler ve paleo-muhafazakarlardan oluşan aşırı sağcı bir ittifak olan John Randolph Kulübü'nde aktifti. Kulüp 1990'larda ayrılıkçı ve neo-Konfederasyoncu görüşleri desteklemesiyle biliniyordu.
Argümantasyon etiği
Liberty dergisinin Eylül 1988 sayısında Hoppe, argümantasyon etiği adını verdiği yeni bir teori geliştirerek liberteryen etik için a priori ve değerden bağımsız bir gerekçe oluşturmaya çalışmıştır. Hoppe, herhangi bir açıdan liberteryen ilkelerle çeliştiği iddia edilen herhangi bir argümanın mantıksal olarak tutarsız olduğunu ileri sürmüştür.
Hoppe, siyaset ya da herhangi bir konu hakkında tartışırken insanların, şiddete başvurma yasağı da dahil olmak üzere, belirli tartışma normlarını benimsediklerini ileri sürmüştür. Hoppe daha sonra bu argümanı genel olarak siyasi hayata uyarlamış ve argümantasyonu yöneten normların tüm siyasi bağlamlarda geçerli olması gerektiğini savunmuştur. Hoppe, tüm siyasi felsefeler arasında sadece anarko-kapitalist liberteryenizmin saldırgan şiddetin başlatılmasını yasakladığını saldırmazlık ilkesi iddia etmiştir; Bu nedenle, anarko-kapitalist liberteryenizm dışındaki herhangi bir siyasi felsefeye yönelik herhangi bir argüman mantıksal olarak tutarsızdır.
Bir sonraki sayıda Liberty, on liberteryenin yorumlarını ve ardından Hoppe'nin bir yanıtını yayınladı. Hoppe'nin arkadaşı ve Mises Enstitüsü danışmanı Murray Rothbard, Liberty için yazdığı yorumda, Hoppe'nin teorisinin "genel olarak siyaset felsefesi ve özel olarak liberteryenizm için göz kamaştırıcı bir atılım" olduğunu ve Hoppe'nin "Skolastiklerden bu yana felsefenin başına bela olan ve modern liberteryenizmi bıktırıcı bir çıkmaza sokan meşhur amaç/olgu, olgu/değer ikilemini aşmayı başardığını" yazdı. Ancak, Liberty tarafından yapılan ankete katılan Hoppe'nin meslektaşlarının çoğunluğu onun teorisini reddetmiştir. Hoppe verdiği yanıtta, kendisini eleştirenleri "faydacılar" olarak nitelendirerek alay etmiştir.
Mises Enstitüsü Kıdemli Üyesi Roderick T. Long, Hoppe'nin liberteryenizmin a priori formülasyonunun Misesyan praxeolojinin temel ilkesini reddettiğini belirtmiştir. Faydacılık konusunda Long şöyle yazmıştır: "Hoppe'nin argümanı, eğer işe yarasaydı, amaçlarımız ne olursa olsun bizi liberteryen hakları tanımaya ve saygı göstermeye bağlardı - ancak bir praksiyolog olarak, herhangi bir pratik gerekliliğin bir araç-sonuç yapısından ayrı olarak nasıl gerekçelendirilebileceğini görmekte zorlanıyorum." Liberteryen filozof Jason Brennan, Hoppe'nin argümanını reddederek şöyle demiştir: "Hoppe'nin argümanı özgürlük hakkı ile talep hakkını yasadışı bir şekilde birleştirmektedir ve bu nedenle başarısız olmaktadır."
Bir başka eleştirmen, Hoppe'un "ahlaki değerleri, durumların belirli şekillerde ortaya çıkmasına yönelik 'salt' öznel tercihler yerine, uzlaşmaya dayalı argüman yoluyla tesis edildiği kabul edilmesi gereken bir şey olarak görmemiz gerektiğine" dair dairesel olmayan herhangi bir neden sunmadığını ileri sürmüştür. Başka bir deyişle, teori "kabul edilmesinin kendisi 'değerden bağımsız' bir akıl yürütmenin sonucu olamayacak belirli sezgilerin varlığına dayanmaktadır."
Demokrasiye ilişkin görüşler
Hoppe'nin 2001'de yayımlanan Demokrasi: Başarısız Olan Tanrı adlı kitabında demokrasinin uygarlığın gerilemesine neden olduğunu savunmaktadır. Kitaptaki pasajlar genel oy hakkına karşı çıkmakta ve "doğal seçkinleri" desteklemektedir. Kitapta Hoppe, çeşitli sosyal ve ekonomik sorunlar için demokratik yönetim biçimlerini suçlamakta ve demokrasinin başarısızlıklarını hükümet harcamalarını ve düzenlemelerini artırmaya çalışan baskı gruplarına bağlamaktadır. Hoppe, ayrılma, hükümetin adem-i merkezileştirilmesi ve "tam sözleşme, işgal, ticaret ve göç özgürlüğü" dahil olmak üzere alternatifler ve çareler önermektedir. Hoppe, monarşinin bireysel özgürlüğü demokrasiden daha etkili bir şekilde koruyacağını savunmaktadır. Kitap, Hoppe'nin aşırı sağda popülerleşmesine yardımcı oldu, özellikle de kitabın siyasi rakiplerin sınır dışı edilmesi çağrısında bulunan bir bölümü.
Demokrasi ve sanatla ilgili olarak Hoppe, 2013 yılında "demokrasinin güzellik kavramının ve evrensel güzellik standartlarının yıkılmasına ve nihayetinde ortadan kalkmasına yol açtığını" ileri sürmüştür. Güzellik, sözde 'modern sanat' tarafından batırılmış ve su altında bırakılmıştır."
Hoppe'nin Mises Enstitüsü'ndeki meslektaşlarından Walter Block, Hoppe'nin argümanlarının "savaşlardan yoksulluğa, enflasyondan faiz oranlarına ve suça kadar tarihsel olaylara" ışık tuttuğunu ileri sürmektedir. Block, Hoppe'nin 21. yüzyıl demokrasilerinin eski monarşilerden daha müreffeh olduğunu kabul etmekle birlikte, günümüzün siyasi liderlerinin yerini soyluların ve kralların alması halinde, onların bir ülkenin refahına uzun vadeli bakma becerilerinin "meseleleri iyileştireceğini" savunduğunu belirtiyor. Block ayrıca Hoppe'nin zaman tercihleri, göç ve liberteryenizm ile muhafazakarlık arasındaki uçurumla ilgili tezlerine yönelik küçük eleştirilerini de paylaştı.
Alberto Benegas-Lynch Jr. Hoppe'nin monarşinin demokrasiye tercih edilebileceği yönündeki tezini eleştirmiştir. Buenos Aires Üniversitesi'nde ekonomi profesörü olan Benegas-Lynch, modern monarşilerin modern demokrasilerden çok daha fakir olma eğiliminde olduğunu gösteren ampirik kanıtlar sunmuştur. Buna karşılık Hoppe, monarşilerin demokrasilerden daha fakir olmasının bu siyasi sistemlerin kendine has özelliklerinden değil, çalışmada kullanılan monarşilerin, çoğunlukla Afrika ülkeleri, demokrasilerin ise çoğunlukla Avrupa ülkeleri olmasının çalışmada bir çarpıtmaya yol açtığını ileri sürmüştür. Günümüzdeki bir demokrasinin zaman tercihi derecesi geçmişteki bir demokrasiden daha düşük olacaktır ve gelecekteki bir demokraside daha da düşük olacaktır. Her iki hükümet türünü karşılaştıran bir çalışmanın tutarlı olabilmesi için, kültürel farklılıklar, cinsiyet farklılıkları, zaman farklılıkları gibi mümkün olduğunca çok değişkeni ortadan kaldırmak gerekir. Hoppe, değişkenlerin uygun şekilde elenmemesinin, B-L'nin çalışmasında Avrupa'daki demokrasiler ile Afrika'daki monarşileri karşılaştırırken çarpıtmalara yol açtığını savunmaktadır. 2021'de The Intercept tarafından kendisine siyasi cinayetleri kutlayan aşırı sağcı internet memlerine dahil edilmesi sorulan Hoppe, sorunun cahilce olduğunu belirterek, "Özel mülkiyet hakkının, serbest piyasaların, sözleşme ve örgütlenme özgürlüğünün ve barışın entelektüel bir savunucusu oldum" ve "Ne bilebilirim ki? Dışarıda bir sürü deli insan var!"
Eşcinsellerin ve muhaliflerin sınır dışı edilmesi
Mülk sahiplerinin ırk ayrımcılığı yapan liberteryen topluluklar kurma hakkına olan inancı ve toplulukların kabul ve kabul için özel kriterler belirleyebileceği iddiası özellikle bölücü olmuştur.
Demokrasi'de Hoppe, bu topluluğun doğasını tanımlayan bir anlaşma imzalayan sakinlerden oluşan "antlaşma toplulukları "ndan oluşan tamamen liberteryen bir toplum tanımlamaktadır. Şöyle yazıyor: "Sol-liberteryenler için çok değerli olan 'hoşgörü' ve 'açık fikirlilik' ya çok az olacak ya da hiç olmayacaktır. Bunun yerine, özel mülkiyet kurumunda ima edilen örgütlenme ve dışlama özgürlüğünün yeniden tesis edilmesi yönünde doğru bir yol izlenmiş olacaktır." Kasaba ve köylerde "dilenciler, serseriler ya da evsizlerin yanı sıra eşcinseller, uyuşturucu kullananlar, Yahudiler, Müslümanlar, Almanlar ya da Zulular da giremez" şeklinde uyarı levhaları bulunabileceğini savunuyor.
Hoppe ayrıca, yaşam tarzlarının belirli topluluklar kurma amacıyla uyumsuz olduğu düşünülen kişilerin fiziksel olarak ortadan kaldırılması da dahil olmak üzere belirli ayrımcılık biçimlerinin uygulanmasının kendi sistemiyle tamamen uyumlu olduğuna inandığını açıkça belirtmektedir.
Hoppe şöyle yazıyor: "Mülk sahibi ve topluluk kiracıları arasında özel mülkiyetlerini korumak amacıyla yapılan bir sözleşmede, özgür (sınırsız) konuşma hakkı diye bir şey yoktur, . . . doğal olarak hiç kimsenin demokrasi ve komünizm gibi özel mülkiyeti koruma ve muhafaza etme sözleşmesinin amacına aykırı fikirleri savunmasına izin verilmez. Liberteryen bir toplumsal düzende demokratlara ve komünistlere karşı hoşgörü olamaz. Fiziksel olarak ayrılmaları ve toplumdan kovulmaları gerekecektir. Aynı şekilde, aileyi ve akrabaları korumak amacıyla kurulan bir antlaşmada, bu hedefle bağdaşmayan yaşam tarzlarını alışkanlık haline getirenlere karşı hoşgörü gösterilemez. Bireysel hazcılık, asalaklık, doğaya-çevreye tapınma, eşcinsellik ya da komünizm gibi alternatif, aile ve akraba merkezli olmayan yaşam tarzlarının savunucuları da, özgürlükçü bir düzen sürdürülmek isteniyorsa, toplumdan fiziksel olarak uzaklaştırılmalıdır."
Amerikan Üniversite Profesörleri Birliği'nden Martin Snyder bu pasajla ilgili olarak Hoppe'nin sözlerinin "ayrımcılık, apartheid, toplama kampları, sarı yıldızlar ve pembe üçgenler konusunda Hoppe'den daha iyi bir hafızaya sahip olanları" rahatsız edeceğini söyledi. Hoppe ayrıca eşcinselliği pedofili, uyuşturucu kullanımı, pornografi, çok eşlilik ve müstehcenliğe benzer bir "sapkınlık veya anormallik" olarak nitelendirerek tartışmalara yol açmıştır.
Walter Block, Hoppe'nin eşcinsellerin liberteryen bir siyasi topluluktan fiziksel olarak uzaklaştırılması çağrısında bulunan ifadesinin "liberteryenizmle bağdaştırılmasının son derece zor" olduğunu yazdı.
Göçmenlik kısıtlamalarına destek ve eleştiriler
Kendisini ulus-devletin ortadan kaldırılmasından yana olan bir anarko-kapitalist olarak tanımlayan Hoppe, eleştirmenlerin liberteryenizm ve anarko-kapitalizmle çeliştiğini savunduğu göçmenlik yasalarının hükümet tarafından uygulanmasına verdiği destek nedeniyle de tartışmalara neden olmaktadır. Hoppe, devletler var olduğu sürece göç konusunda bazı kısıtlamalar getirmeleri gerektiğini savunmaktadır. Serbest göçü, yerli halkların haklarını ihlal eden "zorunlu entegrasyon" ile eş tutmuştur, çünkü toprak özel mülkiyete ait olsaydı, göç engellenemezdi, ancak özel mülk sahiplerinin rızasıyla gerçekleşirdi.
Hoppe'nin Mises Enstitüsü'nden meslektaşı Walter Block, Hoppe'yi, tüm kamu mallarının devlet tarafından vergi mükelleflerinden "çalınmasına" rağmen, "devletin göçmenlerin kamu mallarını kullanmasına izin vererek adaletsizliği artırdığını ve böylece asıl sahiplerin özel mülkiyet haklarını daha da "işgal ettiğini" savunan" bir "açık göç karşıtı aktivist" olarak nitelendirmiştir. Ancak Block, Hoppe'nin görüşlerini liberteryanizmle bağdaşmadığı gerekçesiyle reddeder. Hoppe'nin mantığının, fuhuş ve uyuşturucu kullanımına ilişkin düzenlemeler gibi açıkça liberteryen olmayan yasaların "vergi ödeyen birçok mülk sahibinin bu tür davranışları kendi özel mülklerinde istemeyeceği temelinde savunulabileceğini" ima ettiğini ileri sürmektedir. Liberteryen Makaleler için yazan bir başka liberteryen yazar Simon Guenzl ise şunları savunmaktadır: "Devletin bir göç bekçisi olarak meşru rolünü desteklemek, Rothbardcı ve Hoppeci liberter anarşizmin yanı sıra devletin toplumdaki rolünün her zaman ve her durumda azaltılmasını savunan stratejiyle de tutarsızdır."
Hoppe, belirli göçmenlik kısıtlamaları açısından, uygun bir politikanın ABD'ye gelen göçmenlerin "üstün ortalamanın üzerinde entelektüel performans ve karakter yapısının yanı sıra uyumlu bir değerler sistemine" ek olarak İngilizce yeterliliği göstermelerini gerektireceğini savunmuştur. Bu kriterlerin "sistematik bir Avrupa yanlısı göç önyargısına" yol açacağını öne sürdü. Özgürlüğün Geleceği Vakfı'ndan Jacob Hornberger, Hoppe'nin savunduğu göçmenlik testinin muhtemelen Amerika Birleşik Devletleri'ne gelen Latin Amerikalı göçmenlere karşı önyargılı olacağını savundu.
Eşcinseller ve akademik özgürlük hakkında açıklamalar
Hoppe'nin ırk ve eşcinsellikle ilgili açıklamaları ve fikirleri, liberteryen meslektaşları ve UNLV'deki meslektaşları arasında defalarca tartışmalara yol açmıştır. 4 Mart 2004 tarihinde Las Vegas Nevada Üniversitesi'nde (UNLV) zaman tercihi üzerine verdiği dersin ardından bir öğrenci, Hoppe'un eşcinsellerin, kısmen çocuk sahibi olmamaları nedeniyle, para biriktirme ve ekonomik plan yapma konusunda heteroseksüellerden daha öngörüsüz olma eğiliminde olduklarını ileri sürerek düşmanca bir sınıf ortamı yarattığından şikayetçi olmuştur. Hoppe ayrıca John Maynard Keynes'in eşcinselliğinin onun ekonomik görüşlerini açıklayabileceğini öne sürmüştür ki Hoppe buna katılmamıştır. Hoppe ayrıca çok genç ve çok yaşlı insanlar ile çocuksuz çiftlerin gelecek için plan yapma olasılıklarının daha düşük olduğunu belirtmiştir. Hoppe bir muhabire, yorumların 75 dakikalık bir dersin sadece 90 saniyesini kapsadığını, o derste hiçbir öğrencinin yorumları sorgulamadığını ve dünyanın her yerinde aynı dersi verdiği 18 yıl boyunca daha önce bu konuda hiç şikayet almadığını söyledi. Üniversite yetkililerinin talebi üzerine Hoppe sınıftan özür diledi. "İtalyanlar Almanlardan daha fazla spagetti yeme eğilimindedir ve Almanlar İtalyanlardan daha fazla lahana turşusu yeme eğilimindedir" dedi ve genelleme yaptığını açıkladı. Bunun üzerine Hoppe muhabire, öğrencinin Hoppe'nin şikayeti ciddiye almadığını iddia ettiğini ve resmi bir şikayette bulunduğunu söyledi. Hoppe muhabire, olayda kendisini mağdur gibi hissettiğini ve öğrenciye "büyümesinin" söylenmesi gerektiğini ifade etti. Bir soruşturma yürütülmüş ve üniversitenin rektörü Raymond W. Alden III, 9 Şubat 2005 tarihinde Hoppe'ye "Üniversitenin cinsel yönelim ayrımcılığına ilişkin politikalarını ihlal ederek düşmanca veya korkutucu bir eğitim ortamı yarattığı" tespitiyle disiplin dışı bir talimat mektubu vermiştir. Alden ayrıca Hoppe'ye "... görüşlerini nesnel gerçek olarak nitelendirmekten vazgeçmesi" talimatını vermiş ve Hoppe'nin görüşlerinin hakemli akademik literatür tarafından desteklenmediğini söylemiştir.
Hoppe, üniversitenin kendisine karşı "sözleşmeden doğan yükümlülüklerini açıkça ihlal ettiğini" söyleyerek karara itiraz etti ve eylemi "akademik özgürlük hakkıma anlamsız bir müdahale" olarak nitelendirdi. Kendisi, yasal işlem tehdidinde bulunan Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği tarafından temsil edildi. Nevada ACLU icra direktörü şunları söyledi: "Hans'ın teorilerine katılmıyoruz ve bazı öğrencilerin bunları neden saldırgan bulduğunu kesinlikle anlıyoruz... Ancak akademik özgürlük, profesörlerin müfredatlarıyla ilgili bilimsel fikirleri sunma hakkını korumadığı sürece hiçbir anlam ifade etmez" dedi. Alden'in kararı Fox News ve çeşitli bloglar tarafından ele alındı ve liberteryenler üniversite ile iletişime geçmek için bir kampanya düzenledi. Üniversite iki hafta boyunca kötü bir reklam aldı ve Geçici Rektör (Nevada Yükseköğretim Sistemi) Jim Rogers "ifade özgürlüğünü engellemeye yönelik her türlü girişim" konusundaki endişelerini dile getirdi.
Jim Rogers, Hoppe'nin bir yıllık ücretli izin talebini reddetti. UNLV Başkanı Carol Harter, 18 Şubat 2005 tarihinde Hoppe'nin itirazı üzerine harekete geçti ve Hoppe'nin görüşlerinin, ana akım dışı veya tartışmalı olsa bile, kınanmasına neden olmaması gerektiğine karar verdi. Hoppe aleyhindeki ayrımcılık şikayetini reddetti ve disiplinsizlik yazısı Hoppe'nin personel dosyasından geri çekildi. "Özgürlükler ve sorumluluklar arasındaki dengede ve ikisi arasında belirsizliğin olabileceği durumlarda, akademik özgürlük en nihayetinde en önde gelmelidir" diye yazmıştır.
Hoppe daha sonra bu olay ve UNLV soruşturması hakkında "Düşünce Polisi ile Savaşım" başlıklı bir makale kaleme aldı. Amerikan Üniversite Profesörleri Birliği'nden Martin Snyder, "görüşlerini özgürce ifade ettiği için cezalandırılmaması" gerektiğini yazdı.
Hoppe meselesi ve Harvard Üniversitesi Başkanı Lawrence Summers'ın açıklamaları da dahil olmak üzere akademik özgürlükle ilgili çeşitli tartışmalar, Las Vegas Nevada Üniversitesi'ni Ekim 2005'te akademik özgürlükle ilgili bir konferans düzenlemeye sevk etti. 2009 yılında UNLV, önyargı ile karşılaştığını düşünen kişilerin raporlama yapmasının teşvik edilmesini içeren yeni bir politika önermiştir. Önerilen politika Nevada ACLU ve Hoppe olayını hatırlayan bazı öğretim üyeleri tarafından akademik özgürlüğe aykırı olduğu gerekçesiyle eleştirildi.
Etki
Hoppe, Mencius Moldbug olarak da bilinen neoreaksiyoner monarşist blog yazarı Curtis Yarvin üzerinde etkili olmuştur.