Bahadır Şah (Gücerât Sultanı)

Bahadır Şah (ö. 1537), 1526 ile 1535 ve 1536 ile 1537 yılları arasında hüküm süren Gücerat Sultanı. 1511 ile 1526 yılları arasında Gücerat Sultanı olan II. Muzaffer Şah'ın oğludur.
Hayatı
II. Muzaffer Şah karısının baskısı ile büyük oğlu İskenderi veliaht ilan edince Bahadır Şah gizlice Gücerattan kaçarak önce Dungarpurda Udai Singhe, sonra da Çitorda Mevar hakimine sığındı. Onlardan yardım göremeyince daha güçlü olduğunu duyduğu Delhi Sultanı İbrahim Ludinin yanına gitti. Ancak bu sırada Ludi ülkesi de Babür tehlikesine maruz kalmıştı. Panipat sahrasında iken bu defa gizlice Babüre müracaat etti. Babür savaş sonrası uygun bir zamanda kendisiyle görüşebileceğini bildirdi. Bahadır, Panipat Muharebesinden önce bilinmeyen bazı sebeplerle Ludi karargahından ayrıldı ve Gücerat taraflarına gitti (1526). Bu sırada II. Muzaffer Şah öldü ve yerine İskender sultan ilan edildi.
Saltanatının başlangıcında halk üzerinde baskı kuran ve vezirleri de her zaman hor gören İskender bir saray darbesiyle ortadan kaldırıldı. İskenderin küçük yaştaki kardeşi Mahmud vezir İmadülmülk Hoşkademin yardımıyla hükümdar ilan edildi. Kısa zamanda sarayın bütün kontrolü İmadülmülkün eline geçti. Bu durumdan memnun olmayan diğer emirler Bahadır'la temasa geçerek onu Gücerata davet ettiler. Bahadır İmadülmülkü yenerek ortadan kaldırdı ve 1526da Gıyaseddin unvanıyl hükümdar oldu. Ahmedabadda devlet işlerini yoluna koyduktan sonra siyasi meselelerle ilgilendi. Portekiz, Babürlü, Halaç, Nizamşah, Handeş ve hatta çok uzaklardaki Bengal ile Osmanlılar nezdinde elçilik yoluyla temaslarda bulundu.
Daha sonra merkezi Mandu olan Halaç Sultanlığı ile mücadeleye girişti. Malvanın önemli bir bölümünü kolaylıkla Gücerat topraklarına kattı. Ayrıca Halaç Sultanı II. Mahmud Şah da oğullarıyla birlikte esir alındı ve hepsi yolda öldürüldü (17 Mart 1531). Bahadır Şah Malvanın zaptından sonra Hindu şehirlerine karşı harekete geçti. Hindistanda büyük bir güç olan Racputlara karşı savaştı. Reisleri Silhadi 25 Ocak 1532de İmadülmülk Melikci b. Tevekkül adlı kumandan tarafından esir alındı. Gücerat-Delhi yolu üzerindeki Çitor da Bahadırın saldırısına uğradı. Racaları 1534te Loichada mağlup edildi. Ancak bu sırada Bahadır, Babürlü ve Portekizlilerle de ilgilenmek zorunda kaldığından Ahmedabada döndü.
Vindhya sıradağlarının güneyinde, Tuğlukluların zayıflaması üzerine bağımsızlıklarını ilan etmiş bazı müslüman devletler de Malva hadisesinden sonra Gücerata cephe almışlardı. Bahadır, Handeş Farukī ve Burhan Nizamşahilerine karşı yeni bir sefere çıktı. Nizamşahilerin elindeki Ahmednagar ile Hindistanın en önemli şehirlerinden ve kalelerinden olan Devletabadı kolayca zaptetti. Bu savaş sırasında yardımını gördüğü Berar Sultanı Alaeddin İmadşah iaşe işlerini gerektiği gibi düzenleyemediğinden orduda açlık baş gösterdi. Bahadır Şah bu tehlikeli durum üzerine Burhan Nizamşah ile barış yapmak zorunda kaldı ve bunu sağlamak için de elindeki ganimet malı filleri ona iade etti.
Malva ve Çitor taraflarında iken Hümayun Şah, Bahadırın hareketlerini yakından takip ediyordu. Fakat beklenmeyen bir zamanda Muhammed Zaman Mirza adlı bir beyin Gücerata sığınması Babürlüleri harekete geçirdi. Hümayun, Bahadırdan Hüseyin Baykara ailesine mensup Masume Sultan Begümün kocası Muhammed Zamanı teslim etmesini istedi. Bu teklif kabul edilmeyince de Babürlü ordusu Çitor tarafına yürüdü. Bu sırada Bahadır Çitor Kalesi önlerinde kuşatma ile meşguldü. Hümayun Çitor muhasarasının bitmesini bekledi. Çitoru ele geçiren Bahadır Babürlü kuvvetlerinin üstünlüğü karşısında süratle iç kısımlara çekilmek zorunda kaldı (1534). Hümayun da Çampanir, Mandasor ve Manduyu ele geçirdi, başşehir Ahmedabadı muhasara etti. Bahadır durumun ciddiliğini görerek hızla sahile doğru kaçtı ve Portekizlilerden yardım istedi. Daha sonra da Hümayunun çıkan karışıklıkları bastırmak üzere Gücerattan ayrılmasından faydalanarak topraklarını geri almayı başardı.
Portekiz-Gücerat münasebetleri 1534te çok gelişti. Hümayunun önünden kaçan Bahadır Portekiz genel valisinden yardım istemek zorunda kaldı ve bunun karşılığında Diu civarında bir kale yapmalarına izin verdi (1535). Diu, Basra ve Kızıldenizi Hindistana bağlayan önemli bir ticaret limanı idi. Ancak Bahadır, Hümayun tehlikesi geçtikten sonra Portekizlilere karşı daha sert bir siyaset takip etmeye başladı. 1536da Diunun geleceğini görüşmek üzere buraya geldi. 15 Kasımda Portekizlileri şüpheye düşürmeden kendilerini ziyaret edeceğini bildirdi. Portekiz Valisi Nuno da Cunhayı Diuya davet etti. Diuya gelen Portekiz valisi hastalığını bahane ederek görüşmeye gitmek istemedi. Bahadır ise durumu anlamadı ve onu ziyarete gitti. Vali ile görüştüğü sırada aleyhine bir komplo hazırlandığını sezerek hemen ayrıldı. Karaya çıkmaya hazırlanırken Manuel adlı bir Portekizlinin saldırısına uğrayarak yaralandı ve denizde boğuldu (13 Şubat 1537).
Bahadır Şah Portekizlilere karşı güçlü bir müslüman devletin desteğine ihtiyaç duyuyordu. Bu maksatla Osmanlı sarayına değerli hediyelerle bir elçilik heyeti yollayarak (1536) yardım talep etmiş, ayrıca 300 sandık dolusu hazinesini de emniyet altına almak gayesiyle Mekkeye göndermek istemişti. Bu heyet o sırada Edirnede bulunan Kanuni Sultan Süleyman ile görüştü. Kanuninin emriyle Mısır Beylerbeyi Hadım Süleyman Paşa 22 Haziran 1538de 76 parça gemiden oluşan Osmanlı donanmasıyla Süveyşten yola çıktı ve 4 Eylül 1538de Diuya vardı; ancak yeni Gücerat sultanı III. Mahmuddan yeterli destek görmediği için Diuyu kısa bir süre kuşattıktan sonra geri dönmek zorunda kaldı.
Gücerat Sultanlığı Bahadır Şah zamanında en geniş sınırlarına ulaştı. Ölümünden sonra ise iktidar mücadelesi başladı ve Gücerat tahtı ciddi sarsıntılara uğradı.