Tahir Karauğuz

Tahir Karauğuz (1898; Safranbolu, Karabük 4 Haziran 1982; İstanbul), Türk edebiyatında, Kuvay-ı Milliyeci bir şair, yazar, gazeteci ve siyasetçi olarak bilinir.
Yaşamı
Karauğuz, Safranbolu rüştiyesini bitirdikten sonra, Kastamonu Mekteb-i Sultanisinden 1919 yılında mezun oldu. Okuldayken yazdığı şiirleri, Türk Sözü ve Donanma dergilerinde, Kastamonuda Köroğlu ve Açıksöz, Boluda Dertli ve Türkoğlu, Konyada Babalık, Ankarada Hakimiyet-i Milliye ve Öğüt, Sivasta Gaye-i Milliye, Giresunda Giresun gazetelerinde yayınlandı. Edebiyat tarihçisi, Mahmut Kemal İnalın 1930 yılında yayınlanan Son Asır Türk Şairleri kitabında, özgeçmişi verilerek, onun için, Matbuata ve edebiyata hizmeti ile erbab-ı kalemdendir denilmiştir.
Tahir Karauğuz, Mustafa Kemali ve Kuvay-ı Milliyeyi desteklemek üzere Anadoluda 15 Haziran 1919 tarihinde yayın hayatına atılan ilk gazete olan Kastamonu Açıksöz gazetesinin üç kurucusundan biridir. Karauğuzun birçok yazısı ve şiirinin yer aldığı bu gazetenin, üstlendiği görev nedeniyle, Türk Basın Tarihinde önemli bir yeri vardır.
Karauğuz, lise son sınıftayken 1916 yılında gönüllü olarak askere gitti; Birinci Dünya Savaşının en kötü günlerini yaşamakta olan Osmanlı Devletinin bir zabiti olarak asteğmen rütbesiyle 2.5 yıl askerlik yaptı ve terhisinden sonra okuluna dönerek mezun oldu. Okuldan sonra Nahiye Müdürü olarak tayin edildiği Ulusta ve buraya bağlı 67 köyde Kuvay-ı Milliyenin Müdafaa-i Hukuk-u Milliye cemiyetlerini kurdu; daha sonra yerleştiği Zonguldakta bu cemiyetin kurulmasında önderlik etti ve buraya Kuvay-ı Milliyenin Askeri Polis Müdürü olarak atandı.
1921 yılında Garp Cephesi Komutanlığına tayin edilen Karauğuz, Sakarya Savaşının kazanılmasından sonra, düşmanın kaçarken yaptığı mezalimi saptamak üzere, Halide Edip Adıvar ve Yakup Kadri Karaosmanoğlunun da yer aldığı Düşman Mezalimini Tetkike Memur Edebi Heyette görev aldı. Buradan, tekrar Zonguldaka, Askeri Polis ve İstihbarat Müdürü olarak atandı. 1923 yılına kadar bu görevini sürdüren Karauğuzun, bir Osmanlı zabiti ve Kuvay-ı Milliyeci olarak toplam askerlik hizmeti 5.5 yılı bulmaktadır.
Karauğuz, Zonguldakın ilk gazetecisi ve matbaacısıdır. Zonguldak gazetesini, 1923-1953 tarihleri arasında 30 yıl yayınlamıştır. Zonguldakda basılan ilk kitap olan Öz Türk Adları Kılavuzunu 1935 yılında, ilk dergi olan Karaelmas dergisini 1938 yılında yayınlamıştır. Çeşitli yayınları ve sosyal etkinlikleriyle, Zonguldakta,1930lu, 40'lı ve 50'li yıllarda yaşanan aydınlanma devriminin meşalesini yakan ve Zonguldak kömürüne Karaelmas adını veren ilk kişidir. CHP Zonguldak İl Başkanlığı ve Halkevi Zonguldak il Başkanlığı görevlerinde bulundu.
Tahir Karauğuz, milliyetçi ve Türkçü bir şair olarak yetişmişti. İlk olarak, Garp Cephesinde gördüğü düşman mezalimi anlatan, Orduya Armağan ve Orta Anadoluda Yunan Faciaları adlarını verdiği iki şiir kitabını 1922 yılında yayınladı (Her iki kitap, 1965 yılında Anadoludan Koğduklarımız adıyla yeniden yayınlanmıştır). Bir edebiyat, sanat ve kültür dergisi olarak Türkiye çapında tanınan bir dergi olan Doğuyu 1941- 51 yılları arasında Zonguldakta ve 1973-1978 yılları arasında İstanbulda yayınladı. Ayrıca, Zonguldakta bölgesel gazeteciliğe adım atarak, 1941 yılında Kömür, 1951 yılında Safranbolu-Karabük ve Amasra, 1954 yılında Günün Sesi ve 1956 yılında Işıkveren gazetelerini yayınladı. Yayınladığı diğer kitapları, bir öz Türkçeci olarak Ekler-Kökler Üzerine Deneçler, Dil Araştırmalarına Gerekçeler (1936), Zonguldak Kılavuzu (1937), Uzun Mehmetten Günümüze Kadar Türkiyede Kömür (1959), Türklüğün Öğünçleri - I (1974) ve Türklüğün Öğünçleri - II (1976) dır.
Karauğuz bir basın emekçisi olarak 40 yılını verdiği Zonguldaktan 1961 yılında ayrıldı ve İstanbula yerleşti. Burada, yaşamının son 20 yılında, gençlik yıllarından beri yakın arkadaşı olan ve çeşitli yayınlarında şiirleri ve yazılarıyla yer alan Behçet Kemal Çağlarla birlikte kurdukları Abdülhak Hamid Derneği ve Türk Büyüklerini Anma, Türk Güzelliklerini Tanıtma Derneği kapsamında 400e yakın anma günü düzenledi. Yaşamının son yıllarını bu işe adamıştı.
Tüm ömrünü bir Kuvay-ı Milliyeci ruhuyla geçiren Tahir Karauğuz, 1982 yılında İstanbulda yaşamını yitirdi. Kabri, Aşiyan Mezarlığındadır.