Kore kültürü

Kore, Dünyada devam eden en eski uygarlıklardan biri olup, 5.000 yılın üzerinde bir tarihe sahiptir. Arkeolojik kanıtlar Kore yarımadasına 500.000 yıl önce yerleşimin olduğunu ileri sürmektedir. Günümüzdeki Kuzey ve Güney politika ayrılığı Modern Kore kültürlerinde ayrılığa neden oldu. Buna rağmen Kore kültür geleneği tarihsel olarak iki devlette ortaktır. Kore ve Çin arasındaki tarihsel bağlar Çinden geniş bir şekilde etkilenirken, Kore kendine özgü kültürü geliştirdi ve diğer kültürleri etkiledi (Japonya gibi).
Geleneksel sanatlar
Muzik
Kullanılan enstrumanlardan ayrı olarak, geleneksel Kore müziği o anda uydurma (doğaçlama) ve ölçüler arası kesilme eksikliği olarak karakterize edilir. Bir pansori performansı bir tek şarkıcı performansının devamı süresince sekiz saat üzerinde sürebilir.

Farklı hızlardan ters düşmeden ayrı olarak Batı müziğiyle ortakdır. Çoğu geleneksel Kore müziği en yavaş ölçüyle başlar ve daha sonra devam eden performans olarak hızlanır.
Kore oda müziği, jeongak olarak adlandırılır, kültürlü üst sınıf ile yakın ilgilidir ve kuvvetli bir entelektüel öneme sahiptir. Jeongak, çok yavaş adımda üç saniye süresinde tek vuruş ile çalınır. Bu ağır tempo aslında Korelilerin nefes almaya verdikleri önemden ve bakış açılarından kaynaklanır. Oysaki batı müziği kalp atışları üzerine kurulmuştur, kalp atışı gibi canlı, enerjik ve dinamiktir. Kore oda müziği nefes alış ritimlerine dayanır, uzun bir nefesin özelliklerini taşır, huzurlu, oturmuş ve düşüncelidir.

Jeongakın tonu yumuşak ve sakindir, çünkü geleneksel enstrumanlar metal olmayan malzemelerden yapılır. Yaylı enstrumanlar telden ziyade ipekden yapılma yaylara sahiptir. Hemen hemen bütün üflemeli enstrumanlar bambudan yapılmadır.
Pungmul Kore folk müziğidir ve anlam ve duygu ile doludur. Bu tür geleneksel müzikler genel halkın yaşamıyla yakından ilgilidir.
Geleneksel Kore müzik enstrumanları nefesli sazlar içinde yaylı ve perküsyon tipleri olarak bölünebilir. Yaylı enstrümanlar piri (silindirik obua), taepyeongso (metal-zilli shawm), daegeumsaenghwang (ağız orgu) ve hun (ocarina) içerir. Geleneksel telli çalgı enstrumanları zitherler gayageum, geomungo gibi, ve ajaeng, ve haegeum, iki telli kemanı içerir.
Kullanılan çok sayıdaki geleneksel perküsyon enstrumanları kkwaenggwari (elle tutmalı gong), jing (asılı gong), buk (varil davul), janggu, (kum saati davulu), bak (clapper) ve pyeonjong (zil çanlar veya taş çanlar), eo (kaplan formunda çalgı) gibi ve chuk (tahta kutu) içerir.
Dans
Müzik olarak, oda dansları ve folk dansları arasında bir ayırma vardır. Ortak oda dansları jeongjaemu olup şölenlerde uygulanır ve ilmu Konfiçyüs dini ayinlerde uygulanır. Jeongjaemu, doğal (hyangak jeongjae) dansları ve Çinden ithal edilen (dangak jeongjae) olarak ikiye ayrılır. Ilmu sivil dans (munmu) ve askeri dans (mumu) olarak ikiye ayrılır.
Dini danslar shamanistic deki bütün ayin leri (gut) performansları içerir. Dünyevi dans iki grup dansı ve bireysel performansları içerir.
Oda danslarının geleneksel koreografisi pek çok çağdaş yapımlarda yansıtılır.
Ressamlık
Kore yarımadasında bulunan en eski resimler tarih öncesi zamanların petroglyph larıdır. Çinden Budizmin gelişi ile, farklı teknikler ortaya çıkarıldı. Bu teknikler kendilerine ana akım teknikleri olarak kolaylıkla yerleşti, fakat yerli teknikler hala hayattaydı.

Gerçekçi manzaralar, çiçekler ve özellikle kuşların popüler olduğu konular üzerine doğru bir eğilim vardı. Mürekkep, en çok kullanılan ortak malzemeydi ve resimler dut kağıdı veya ipek ipek üzerine yapıldı.
18. yüzyılda yerli teknikler geliştirildi, özellikle güzel yazı yazmada ve mühür oymacılığında.
Sanatlar, Kuzey Koredeki realizm ve geleneğin ikisinden etkilendi. Örnek olarak, Hanın yakın-fotoğraflarla ilgili "Demir işlerinde Dinlenme Zamanı" sıcaktan bunaltan bir dökümhanede adeleli insanların ter damlattığını ve teneke bardaklardan su içtiğini gösterir. Erkek evlatın "Kumgang Dağının Chonnyo Zirvesi" sisler ile örtülmüş çok yüksek kayalıkların klasik bir Kore manzarasıdır. (kaynak : "The New York Times",. Kızkardeşler Duk Soon Fwhang ve Chung Soon Fwang O'Dwyer 1950'lerin sonlarında açıkça politikal demeçlerden sakınmak için Birleşik Devletler uçtular ve görünüşte tehlikesiz tabii konularıçiçekler, kuşlar, otlaklar, böcekler, dağlarzorlu ve çatışmanın duygu yüklü bölgeleri gibi yaparlar.
El sanatları
Korede üretilen el sanatlarının değişmez bir düzeni vardır. El sanatlarının çoğu özellikle günlük kullanım için yaratılır, estetikden ziyade pratik kullanıma öncelik verir. Geleneksel olarak, metal, ağaç, kumaş, lacquerware ve toprak gibi ana malzemeler kullanılır, fakat daha sonra cam, deri veya kağıt seyrek olarak kullanılır.
Kırmızı ve siyah renkli çömlek gibi antik el sanatları, Sarı Nehir boyunca Çin kültürü çömleğiyle benzerliklere ortakdır. Bronz Çağı buluntusu bir azizin kemikleri, gerçi, özellik belirten ve daha çok özenilmiş kusursuzdur.
Pek çok çağdaş ve kusursuz el sanatlarından birinci kalite taçlar, desenli çömlek, çanaklar veya ziynetler kazılıp çıkarılmıştır. Goryeo dönemi süresinde, bronz kullanımı ilerlemiştir. Pirinç, ki üçte bir çinko lu bakır özellikle popüler bir malzemedir. Hanedan, bununla beraber, caledon eşya kullanımı ile ünlüdür.
Joseon döneminde popüler el sanatları porselen yapımı ve mavi boya ile boyanıp süslenmesiydi. Oymacılık ayrıca o dönemde ileriydi. Bu durum mobilya parçalarından özellikle giysi dolabı, sandıklar, masalar veya çekmecelerin daha mükemmel yapımına önderlik etti.
Seramik
Kore yarımadasında toprak kullanımı Neolitik Çağa tarihlenir. Kore Seramikleri tarihi uzundur ve geleneksel halkalar kullanımı ve kili çekiçleyip işleyerek ilk adak ve insan eliyle yapılan heykeli yaratmada geç gelişme sonrası her iki Kore çömleğini içerir. Üç Krallık döneminde Sillada çömlekçilik ilerlemişti. Çömlek deoxidizing alev kullanılarak pişirildi ki bu kül rengi mavisi özelliğine dönüşmesine sebep oluyordu. Yüzey çeşitli geometrik desenlerle kabartıldı.
Goryeo döneminde yeşim yeşil celadon eşya çok popüler hale geldi. 12. yüzyılda çağdaş sedefleme yöntemleri bulundu, bunlar farklı renklerde daha çok komplike süslemeye izin veriyordu.
15ncci yüzyılda beyaz porselen popüler hale geldi. Kısa süre sonra celadon eşyayı soladı. Beyaz poselen yaygın şekilde boyanıyordu ve bakırla süsleniyordu.
16. yüzyılda Japonyanın Kore istilası ile, pek çok çömlekçi Japonyaya zorla alındı ve orada Japon seramiklerini etkilediler.
Bugün pek çok Japon çömlekçisi onların sanatını kopya eder.
Jeoson dönemi ortasında (geç 17. yüzyıl) mavi ve beyaz porselen popüler hale gelir. Dizaynlar beyaz porselen üzerine kobalt mavisi ile boyanıyordu. 19. yüzyılın sonuna doğru yarımada üzerinde Japon egemenliğinin artmasıyla, porselen geleneği inişe geçti çünkü Japon çömlekçiliği gelişti ve onun Koreli emsalini gölgede bıraktı..
Yaşam tarzı
Evler
Yerleşim yerleri geleneksel olarak geomancy kullanılarak seçilir. İnanılır ki herhangi bir topoğrafik gruplaşma görülemez kötü (gi) veya iyi kuvvetleri meydana getirir. Olumsuz ve olumlu enerjiler (Yin ile Yang) denge içinde getirilmeli.
Bir ev bir tepeye karşı inşa edilmeli ve yüzü güneyde olmalı ve mümkün olduğu kadar güneş ışığı almalı. Bu çevreye uydurma modern Korede hala tercih edilir. Geomancy ayrıca yapının biçimini, onun yüzünün yönünü ve inşa edildiği malzemeyi etkiler.
Geleneksel Kore evleri bir dahili ek bina içine (anchae) ve dıştaki ek binaya (sarangchae) inşa edilebilir. Bireysel düzen geniş bir şekilde çevreye ve ailenin zenginliğine dayanır. Oysa aristokratlar dış evi kabul için kullanıyordu, daha fakir halk sığırlarını dıştaki ek bina sarangchae da tututordu. Daha zengin bir aile, daha geniş bir eve. Buna rağmen, kral hariç herhangi bir ailenin 99 kan dan daha fazla bir ikametgaha sahip olması yasaklanmıştı. Bir kan geleneksel evlerde kullanılan iki sütün arası mesafadir.
Dahili bina normal olarak bir oturma odası, bir mutfak ve bir ağaç döşemeli merkezi salonu içerir. Pek çok oda buna bağlanabilir. Daha fakir çiftçiler herhangi bir dış binaya sahip olmayacaktı. Korede zemin ısıtması (ondol) yüz yıllardır kullanılıyordu. Ana yapı malzemeleri ağaç, kil, tuğla, taş ve saman dı. Çünkü ağaç ve balçık yaygın olarak kullanılan malzemelerdi. Japonyanın tüm şehri zorla kaçırması şato inşa ustalarının Japonyanın en meşhur şatoları ve saraylarını yapması olarak bilinir, bir kanun ki Japon hükumeti bu olayı resmen itiraf etti ve özür diledi.
Bugün, buna rağmen insanlar apartmalarda ve daha modern evlerde yaşarlar.
Bahçeler
Tapınak bahçeleri ve özel bahçelerin ilkeleri aynıdır. Onlar genellikle Çin bahçesine benzer ve kuvvetli şekilde Japon geleneğinden etkilenir. Birinci neden Doğu Asyadaki bahçacilik kuvvetli bir şekilde Taoizmden etkilenir. Taoizm, dizayn ve detaylara büyük dikkat çekerek doğayı ve gizemi vurgular. İnsanların yaptığı malzeme ile dolu olan Japon ve Çin bahçelerinin aksine, geleneksel Kore bahçeleri suni olmaktan kaçınarak daha çok doğal ve yaradılıştaki gibi bir bahçe olmaya çalışır.
lotus havuzu Kore bahçesinde en önemli bir özelliktir. Eğer doğal bir ırmak varsa suyu hoşça seyretmek için yanına sıkça bir köşk yapılır. Geleneksel Kore bahçelerinde teraslı çiçek yatakları yaygın bir özelliktir.
Poseokjeong alanı Silla döneminde Gyeongju yanına inşa edildi. Bu geleneksel Kore bahçelerinde suyun önemine dikkat çeker. Poseokjeong bahçeleri abalone-biçimli nehir yatağına önem verir. Sila krallığının son günleri süresinde, kralın misafirleri kanal boyunca oturacak ve şölen süresinde şarap kadehleri suyun yüzünde dururken çene çalacaktı.
Giysi