Yahudiler ile ilgili komplo teorileri

Yahudiler birçok ülkede, farklı konular hakkında birçok komplo teorilerine tarih boyunca malzeme olarak seçilmiştir. Bazen Yahudi olan ünlü isimler, bazen bir kitle olarak, bazen politikacılar bazen de Yahudiliğin kendisi bu komplo teorilerinde kullanılmıştır.
9/11 Komplo teorileri ve İsrail
2008 yılında yapılan, 17 ülkeden 16.063 kişinin katıldığı küresel bir ankette, sadece 9 ülkedeki çoğunluk El-Kaidenin saldırılardan sorumlu olduğu düşündü. Anketin 46%sı El-Kaideyi sorumlu tutarken, 15%i ABD yönetimini, 7% İsraili ve diğer bir 7%si başka terör örgütlerinin yaptığını bildirdi.
Saldırılarla ilgili El-Kaide tekrar tekrar sorumluluğu üstlendi. El-Kaide üst düzey yöneticilerinden Eymen ez-Zevahiri, Shialran ve Hizbullah'ın Sünnilerin Amerikayı incitmedeki başarılarını karartmak için, ortaya İsraille ilgili dedikoduları attıklarını belirtti.
İsrailli Ajanlar
İddialara göre, İsrailli ajanlar saldırılarla ilgili daha önceden bilgiye sahipti. Saldırıdan dört saat sonra, FBI kuleden gelen dumanları bir binanın üzerindeki otoparktan videoya kaydeden 5 İsrailliyi şüpheli davranış tan dolayı tutukladı. İsrailliler olanları videoya çekiyorlardı ve diğer bir olanları izleyen kişi, bu 5 kişinin garip davrandığını söyledi; Mutluydular, hiç şoka girmiş görünmüyorlardı. Bence çok garipti bu davranışları. İncelemeler sonunda, FBI bu 5 kişinin olanlardan hiçbir haberlerinin olmadığı sonucuna vardı The FBI eventually concluded that the five Israelis had no foreknowledge of the attacks..
Para savaşları
Para savaşları (Çince:: 貨幣戰爭) Song Hongbing tarafından yazılan, 200.000 adet orijinal ve tahminlere göre 400.000 korsan kopyayla okur bulan bir bestseller kitaptır ve okurları arasında üst düzey Çinli yöneticiler ve iş adamları vardır. Kitap ilk 2007 yılında basıldı ve 2009 yılında tekrar popülerlik kazandı. Kitap Çinde ortaya çıkan ekonomik milliyetçi türün seçkin eserlerinden biri olarak görülür. Bu türün bir diğer bestseller kitabı da Mutsuz Çin (Unhappy China)dir, fakat bu türdeki diğer kitaplar Para Savaşları kadar devlet adamları tarafından pozitif geribildirim almamıştır. Bunun nedeni kitabın Amerikaya karşı daha az saldırgan bir tutum almasıdır. Kitabın öne sürdüğü varsayıma göre, batılı ülkeler, bir grup özel banka tarafından yönetiliyor ve bu bankalar batılı ülkelerin merkez bankalarını yönetiyorlar. Kitaptaki bir diğer iddiaya göre, Amerika Merkez Bankası da aynı şekilde özel bankaların yönetimindedir. Kitabın yazarı, 2008 krizini tahmin etmiştir.
Haziran 2009da, kitabın devamı olan Para Savaşları 2: Altın Ayrıcalık Dünyası (Çince货币战争2:金权天下), Çin Endüstri ve Ticaret Yayınevi tarafından basıldı (ISBN 978-9573265214) . Kitap Financial Times tarafından 2009 sonunda Çindeki en popüler kitap olarak gösterdi Kitap iki milyon kopya sattı. Bu kitapta Song, 2024 yılında, dünyada tek para birimi sistemi olgunlaşacağını belirtti. Song, Çinin bu sistemde güçlü olmaması durumunda Çinin sistemden ayrı kalması gerektiğine inandığını belirmiş ve Çinin kendi ekonomik etki alanını oluşturması gerektiğini savunmuştur.
Mayıs 2011de Para Savaşları 3: Finansal Yüksek Sınır (Çince: 货币战争3:金融高边疆)Yuan-Liou Yayınevi tarafından basılmıştır (ISBN 978-9573267843). Bu kitapta ise Modern Çin tarihini Para Savaşları bakış açısıyla anlatmakta ve ekonomi politikalarında izolasyonun önemli olduğunu belirtmekte.
İçerik
Kitaba göre, Batılı ve özellikle Amerika, birkaç güçlü özel banka tarafından yönetilmekte. Bu özel bankalar para manipülasyonlarıyla gelişmekte olan ülkeleri kullanıp, zenginlik elde etmektedir ve yerel para birimlerinin değerini düşürmektedir. Japon Kayıp 10 yılı, 1997 Asya Ekonomik Krizi, Latin Amerika Ekonomi Krizi bu nedene bağlanmıştır. Kitap ayrıca Rothschild Ailesinin 5 trilyonluk ve Bill Gatesin 40 Milyarlık varlığının olduğunu iddia etmektedir.
Songa göre, Amerika Merkez Bankası, bir devlet kurumu değil, Rothschild ailesine yakın birkaç özel bankanın kontrol ettiği özel bir kurumdur. 4 Haziran 1963 tarihinde Başkan Kennedy, bir başkanlık emriyle, Hazine sekreterine gümüş sertifika verme yetkisi verdi. Songa bu emirle Amerika Merkez Bankası parayı kontrol etme tekelini elinden yitirdi.
Görüşler
Kitap Çinde Bestseller statüsü kazandı. Çindeki popülaritesini kabul etmesine rağmen, Financial Times dergisi, kitabı orta derecede eğlenceli olarak tanımladı ve tezinin kabul edilmesi zor olduğunu belirtti. Goldman Sachs Grubu yöneticisi Fred Hu, Para Savaşlarının gerçek olmadığını belirtti. Hu kitabı, abartılı, spekülatif, belirsiz ve hatalı bulduğunu ve kitabın ultra-solcu trendin bir ürünü, popülist ve anarşik olduğunu da ayrıca belirtti.
Zhang Jiayiye göre, Para Savaşları, amacı komplo teorilerini kullanarak sinirli gençleri etkilemek için yazılmış bir seri kitaptır.
Kitap, Anti-semit komplo teorileri desteklediği gerekçesiyle eleştiri toplamıştır. Kitaba göre, Yahudiler, Waterloo Savaşından, John F. Kennedynin ölümüne kadar birçok tarihi olayı etkileyip, zenginliklerini ve güçlerini artırmak için komplo kurmaktadırlar. Diğer meşhur anti-semit komplo teorilerine benzerliğinden dolayı şaşkınlıkla karşılanmıştır, çünkü Çinin anti-semitizmle daha önce pek alakası olmamıştır.
Birçok Çinli-Amerikan akademisyen, birinci kitapla ilgili negatif incelemeler verdi. Chen Zhiwu (Yale Üniversitesi) bazı detayların referans değerlerinin olduğunu önce kabul etti. Bunların arasında, Rotschild ailesinin ekonomik girişimleri ve bir ülkenin gelişiminde finans sektörünün önemi vardır. Fakat, Zhiwu bu noktaların dışında belirtilen spekülatif söylemler için yazarın yeterince finans bilgisine sahip olmadığını belirtmiştir. Zhang Xin (Toronto Üniversitesi) benzer şekilde kitabın tarihi bilgilerle zengin olduğunu fakat bazı finansal bilgilerin ve taslağın tamamen yanlış olduğunu belirtmiştir. Bu eleştirilere cevaben yazar, akademisyenlerin detaylarda takılıp kitabın mantığını ve yapısını dikkate almadıklarını belirtmiştir.
Elizabeth Dilling
Elizabeth Dilling Stokes (Nisan 19, 1894 Mayıs 26, 1966) 1930lu ve 1940'lı yıllarda yazarlık yapan, Amerikalı, anti-komünist ve anti-semit, savaş karşıtı bir sosyal aktivisitti. 1944 yılında Washingtonda isyana teşvikten yargılandı.
Dört politik kitabın yazarı olan Dilling, Marksizm ve Yahudiliğin eşanlamlı olduğunu iddia etti. Francisco Franconun cesur bir Hristiyan olduğuna inanırdı. Eleanor Roosevelt, Mahatma Gandhi, Franz Boas, Sigmund Freudun aralarında olduğu birçok seçkin ismin komünizm sempatizanı olduğunu iddia etti.
Gençliği ve Ailesi
Dilling, Elizabeth Kirkpatrick olarak Chicagonun İllinois kentinde doğdu. Babası L. Kirkpatrick, İskoç-İrlandalı Presbiteryen kilisesi mensubu bir soydan gelen bir doktordu. Annesi Elizabeth Harding, Anglikan piskoposların soyundan gelmişti. Dilling, Katolik kız okulunda ilk eğitimini aldı. Daha sonra Chicago Üniversitesinde müzik ve dil bölümlerine girdi fakat mezun olmadı.
Dilling, meşhur bir harp virtüözü olan Alberto Salvinin öğrencisi olduktan sonra 1918, bir konser harpisti oldu. 1918 yılında, Norveç kökenli bir mühendis ve avukat olan Albert Dillingle evlendi. Gençliğinde Dilling için, annesi ve halalarından kalan zenginliklerden dolayı, para bir sorun olmadı. Kocası Albertte şef mühendis olarak iyi bir işe sahipti. Bir oğulları ve bir kızları oldu.
Anti-Komünist ve İzolasyonist Faaliyetleri
Dilling kocasıyla birlikte sıkça seyahate çıktı ve 1931 yılında Sovyetler Birliğini ziyaret etti. Burada üç ay kalıp kötü koşulları filme aldılar. Dilling için en alarm verici şeylerden biri, gezilerinde onlara eşlik eden rehberin Dünya İhtilalimiz Çinle başlayacak ve Amerikayla bitecek demesiydi.
İllinoisa döndükten sonra Dilling, bir tura çıkarak, çektiği filmleri gösterip, Sovyet İşçi Cennetinin cennetle alakasının olmadığını anlattı. 1932den 1934 yılına kadar, Dilling, Edwin Marshall Hadley ile birlikte çalıştı. Hadleyin anti-komünist organizasyonuna sekreterlik yaptı. 1934 yılında, Hadleynin Yahudi karşıtı duruşundan dolayı organizasyonu terk etti ve o yıl daha sonra, organizasyon dağıldı. İronik bir şekilde, Dillingin Yahudiler üzerindeki düşünceleri daha sonra Hadleyninkinden daha uç bir hal aldı.
Hadleyle çalışmayı bıraktıktan sonra, Dilling kendini Komünizmle ilgili gerçekleri toplamaya adadı. Sonuçlarını Kızıl Ağ adı kitapta yayınladı (1934). Kitap, Amerikadaki Yahudi cephesinin açığa çıkarmayı üstlendi ve geniş kitlelerce satın alındı (100.000 kopya). Kitapta Albert Einsteindan Eleanor Roosevelte kadar birçok isimle ilgili girdiler bulunuyordu.
1936 yılında Roosevelt Kızıl Şöhreti ve Arka Planı adlı kitabı yazdı. Kitapta başkan Franklin D. Rooseveltin New Deal planını kınadı ve Roosevelt ve onunla çalışan memurların, komünistlerle güçlü bağlantılarının olduğunu iddia etti. 1940 yılında Rev Frank Woodruff takma adıyla Ahtapot adlı kitabı yayınladı ve kitapla Yahudi İftira ve İnkarla Mücadele Birliğine saldırdı. Ayrıca kitapta Yahudileri komünist ilan etti. Bu noktada söylemlerini Yahudilerin dünyadaki problemlerin sebepleri olduklarına kaydırdı.
Amerikanın İkinci Dünya Savaşına katılmasıyla ilgili tartışmaların ortaya çıktığı dönemde, Dilling, Detroitte bulunan anti-semit radyo rahibi Charles Coughlinden ilham alan iki farklı organizasyonda aktivistlik yapmaya başladı. Lyrl Clark Van Hyningle kurduğu Annelerin Barış Hareketi ve Anneler Amerika için Seferber Hareketi. Dilling ayrıca Önce Amerika Komitesinde de birçok faaliyette bulundu.
Pearl Harbor saldırılarından sonra, Dilling 28 kişiyle birlikte, 1944 yılında Büyük İsyana Teşvik Mahkemesinde yargılandı. Dava, mahkeme başkanı Edward C. Eicherin ölümünden sonra yargı hatasıyla sona erdi. Chicago Tribune, mahkeme için Amerikan hukuk sistemi üzerindeki en kara lekelerden biri yazdı. Adli kovuşturmaların temel aldığı Smith Kanunu, daha sonra Yargıtay tarafından birçok hükümle anayasaya aykırı bulundu.
1950'lilerde, Dilling, Conde McGinleynin anti-semit, Common Sense (Sağduyu) adlı yayınına büyük katkılarda bulundu ve Mcginleyle Birleşmiş Devletler Kongresine birçok ortak mektup gönderdi.
18 Ekim 1943 yılında, Elizabeth ve Albert, 25 yıllık zorlu evliliklerini sona erdirdi. İkinci kocası, Jeremiah Stokes (1877-1954), bir yazar ve Avukattı. 1964 yılında anti-semit Hristiyanlığa Karşın Komplo yu yayınladı. Kitapta, Talmudun Soncino yayınları versiyonundan 200 sayfa fotokopi içerdi.
Doktorlar Komplosu
Doktorlar komplosu (Rusça: [Doktorların meselesi], - [Sabotajcı doktorlar] veya - [doktorlar-katiller]), 1952-1953 yıllarında, Sovyetler Birliğinin Josef Stalin rejimi altında gerçekleşen en dramatik Yahudi karşıtı olaydı. Çoğunun Yahudi olduğu bir grup seçkin doktor, komplocu katil olmak ve bazı Sovyet liderlerini öldürmekle suçlandı. Bu suçlama mahkemeler ve medyada anti-semit yayınlarla devam etti. Çok sayıda Sovyet Yahudi hemen işlerinden atıldı, tutuklandı, Gulaga gönderildi ya da idam edildi. Doktorlar komplosu, Stalinin Sovyet Yahudilere karşı mücadelesinde bir katalizör oldu fakat kısa bir sürede, Mart 1953te Stalinin ölümüyle durduruldu. Stalinin ölümünden sonra, yeni Sovyet liderliği, delil yetersizliğinden davayı düşürdü. 1956 yılında, Sovyet liderliği, suçlamanın sahte bir oyun olduğunu açıkladı.
Arka plan
1907 itibarıyla Stalin, Yahudi fraksiyon ve doğru Rus fraksiyon arasındaki farkları anlatan bir mektup yazdı. Stalinin sekreteri Boris Bazhanov, Stalinin, Lenin daha ölmeden Anti-semit patlamalarda bulunduğunu belirtti. Kremlinin anti-semit politikaları, Leon Trotskynin sürgünüyle birlikte arttı. Dışişleri bakanı Maxim Litniyovu 1939 yılında görevden aldıktan sonra Stalin, Vyacheslav Molotova bakanlığı Yahudilerden arındırması emrini verdi. Bu, Nazi Almanyasına saldırmazlık anlaşmasına açık olduklarını göstermek için bir işaretti, fakat bazı eleştiriler, yapılanların tamamen anti-semit ideolojiden kaynaklı olduğunu belirtmektedir. Tarihçi Yakov Yakovlevich Etingera göre, 1930lu yıllardaki Yahudilerden arınma politikaları anti-semitti ve II. Dünya Savaşının sonlarına kadar sürdürülen daha yoğun anti-semit politikalardan sonra, Stalin, 1946 yılında her Yahudinin potansiyel bir casus olduğunu belirtti. Buna ek olarak, Amerikaya yetişecek menzilde bombaların yapılması emrini verdikten sonra, Harry Trumanın Yahudi olduğuna ikna olan Stalin, Bu Yahudi Bakkala, bize saldırmak nasıl olur gösterelim! dedi.
1945-1947 arasındaki dönemde, Sovyetler Birliğindeki anti-Semitizm durduruldu. Stalin, Yahudilerin kurtarıcısı, Doğu Avrupadaki toplama kamplarını yok eden kişi ve Hitleri yenen kişi olarak gösteriliyordu. Buna ek olarak, bu dönemde Stalin Yahudilere propaganda amaçlı ihtiyaç duyuyordu ve Leon Trotsky, Lev Kamenev, Gregory Zinoviev, Lazar Kaganovich, Maxim Litvinov, Yakov Sverdlov, Polina Zhemchuzhina (Molotovun karısı) gibi bazı eski Bolşevikler Yahudiydi. Ayrıca Abram Slutsky, Sergei Shpigelglas ve Genrikh Yagoda gibi bazı Yahudi komünistler, Bolşeviklerin istihbarat ve güvenlik organlarını yönetiyordu, kültürel kadrolarda, Partide, istihbarat organlarında birçok Yahudi vardı. İleriki dönemde Stalin, bir Yahudi devletinin kurulmasına destek verdi.
Soğuk Savaşın başlamasıyla birlikte, İsrail Devleti batıyla işbirliği yaptı ve bu, Stalinin her türlü Yahudi Milliyetçiliğine (ve her türlü milliyetçiliğe) karşı şüpheci bir tavır takındı. 1948 yılında Yahudi Anti-Faşist Komitesine son verdi. Ayrıca, yöneticiliği boyunca, Stalin, doktorlara karşı artan bir şüphe taşıdı. Ölümüne yakın yıllarda, Stalin, doktorlar tarafından tedavi edilmeye karşı çıktı ve sağlığıyla ilgili sadece veterinerden yardım istedi. Yahudi Anti-Faşist Komitesi mahkemelerinden sonra, komitenin 13 üyesi Stalinin emriyle idam edildi. İdamın gerçekleştiği gece, öldürülen şairlerin gecesi olarak adlandırıldı.
1952 Olayları
1952 yılında Mareşal Khorloogiin Choibalsanın Moskovada ölmesi, yaşlanan Stalini rahatsız etti. Bir yorumunda, Tek tek ölüyorlar, Shcherbakov, Zhdanov, Dimitrov, Choibalsan... Çok yakın zamanda öldüler! Eski doktorları yenileriyle değiştirmeliyiz. . 1952 sonunda Mikhail Ryumin, üstü Güvenlik Bakanı Viktor Semyonovich Abakumova; Profesör Yakov Gilyarievich Etingerin Zhdanov ve Scherbakovun tedavilerinde yanlış şeyler yaptığını ve bunları her ikisini öldürmek için yaptığını rapor etti.
Abrakumov anlatılana inanmayınca, Ryumin direkt Staline gitti ve Stalinde bu yanlış tedavinin, daha büyük, Sovyet liderleri öldürmeyi amaçlayan bir komplo olarak gördü. İşkence altında, komplo suçlamasıyla, Sovyet sorgucuların tutukladığı mahkumlar, başta Stalinin doktoru olmak üzere, Kremlin doktorlarının, Stalinin bahsettiği kişileri öldürdüğüne dair sahte de olsa kanıt bulmaya zorlandılar.
1 Aralık 1952 tarihindeki Komünist Parti Yönetim Kurulu toplantısında Stalin;
Her Yahudi milliyetçisi, Amerikan istihbaratının bir ajanıdır. Yahudi milliyetçiler kendilerini Amerikanın kurtardığını düşünüyor. Amerikaya borçlu olduklarını düşünüyorlar. Doktorlar arasında birçok milliyetçi var dedi.
4 Aralık, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Başkanlarının toplantısındaki gündeme alındı tıp görevlilerin bu sabotajı. Konu Stalin ve İstihbarat yardımcı başkanı Goglidze tarafından gündeme getirildi. Stalin, bensiz, düşmanları tanımadığınızdan dolayı, bu ülke yok olur dedi.
Prag Duruşmaları
Prag duruşmalarının peşinden, 11 eski Komünist lider ve Çekoslavak Üst düzey isim (11i Yahudi olmak üzere toplam 14 kişi) 3 Aralık 19522 tarihinde idam edildi. 16 Aralıkta, Çekoslavak Komünist Partisinin başkanı Klement Gottwald: Devlet karşıtı komployla savaş merkezinin sorgulamaları sırasında, Komünist Partinin, yeni bir hainlik ve casusluk kanalıyla karşı karşıya olduğunu keşfettik. Bu kanalın adı Siyonizmdirdedi. Rudolf Slanskye karşı öne sürülen suçlamalardan birisi, düşman taraftan seçtiği bir avuç doktorla, Gottwaldın hayatını sona erdirdiğiydi.
Pravdadaki makale
İnsanları ayaklandırmak için, Stalin TASS ve Pravda gazetelerine verdiği emirle, Doktorlar Komplosunu ortaya çıkarmasıyla ilgili haberler yayınlamalarını istedi Duruşmaları halka duyurup ilgilerini çekmek amaçlı, Doktorların kendisi de dahil olmak üzere birçok Sovyet lideri öldürmeyi amaçladıklarını yazmalarını istedi. 13 Ocak 1953 tarihinde, SSCBnin en meşhur doktorlarından bir grup Sovyet politik ve askeri liderlerini zehirleme komplosuyla suçlandı. Partinin resmi gazetesi Pravda, suçlamaları, Akademik Doktorlar maskesi altındaki vahşi casus ve katiller başlığı altında yayınladı.
Bugün TASS haber ajansı, bir grup sabotajcı doktorun tutukladığını açıkladı. Devlet güvenlik organları tarafından kısa bir süre önce ortaya çıkarılan bu terörist grup, tıbbi sabotaj kullanarak, Sovyet liderlerinin yaşamlarını kısaltmayı amaçladılar.
Sorgulara göre, bu terörist grubun mensupları, doktorluk unvanlarını ve hastalarının güvenlerini suiistimal ederek, yanlış teşhislerle hastaların hayatlarını hiçe sayıp yanlış tedavilerle onları öldürdüler. Asalet ve şefkati temsil eden doktorluk unvanının arkasına saklanıp, kendilerini bilim insanı olarak adlandırıp, insanları katlettiler ve bilimi yaptıklarıyla kirlettiler. Bu cani suçları işleyerek, bilim adamlarının onurunu kırdılar.
Bu canavar grubun kurbanları arasında Yoldaş A. A. Zhdanov ve A. S. Shcherbakov vardı. Suçlular, itiraf ederek, Yoldaş Zhdanov un durumunu kötüye kullandıklarını, damar tıkanıklığı problemini gizleyip, bu ciddi hastalıkla alakası olmayan ilaçlar verdiklerini ve böylece Zhdanovu bu şekilde öldürdüklerini söylediler. Katil doktorlar, çok güçlü ilaçlar, yanlış reçeteler ve zararlı diyetlerle yoldaş Shcherbakov un hayatını kısaltıp ölmesine neden oldular.
Bu terörist grubun büyük bir kısmı, Amerikan istihbaratı tarafından satın alındılar ve Amerikan istihbaratının bir dalı olan, Ortak adlı Yahudi Milliyetçi Burjuvaların oluşturduğu grup tarafından görevlendirildiler. Bu casus Siyonist grubun yardımseverlik maskesi altında sakladıkları çirkin yüzleri ve vahşi faaliyetleri tamamen gün yüzüne çıktı
Bu zehirci doktor mangasının gün yüzüne çıkması, Uluslararası Yahudi Siyonist organizasyona büyük darbe oldu. Şimdi herkes Ortak ın arka yüzünde nasıl bir hayırseverlik ve barış kardeşliği sakladığını görebilir.
Vinagradov, M. Kogan, Egorov gibi diğer grup üyelerinin uzun süredir İngiliz ajanları oldukları keşfedildi. Yıllardır İngilizlerin en çıkarcı ve kriminal görevlerini yürütmektelermiş. Amerikalı kodamanlar ve onların İngiliz yardımcıları, dünya kontrolünün barışçıl yollarla gelmeyeceğini biliyorlar. Heyecanlı bir şekilde yeni bir dünya savaşına hazırlanırken, SSCBnin ve Halkların yönetimde olduğu ülkelerin içine casus göndererek, Hitlerin yapamadığı, SSCB içinde yıkıcı beşinci kolonu kurmak istiyorlar.
Sovyet halkı dikkatlerini asla bırakmamalılar ve her türlü savaş-açı güçlerin ve ajanlarının oyunlarına karşı devletin asker ve istihbarat güçlerini güçlendirmesine destek vermeliler.
Diğer açıklanan meşhur isimler arasında Moskova Devlet Yahudi Tiyatrosundan aktör-yönetmen Solomon Mikhoels, Stalinin doktoru Miron Voysi, Dünyaca ünlü kardiyolog Yakov Gilyarievich Etinger, Terapist Boris Kogan, Nöropatolojist A. Grinshtein vardı. Bu ünlü isimlerin iki dışında hepsi Yahudiydi.
Listedeki yüksek rütbeli kurbanlar arasında, Andrei Zhdanov, Aleksandr Shcherbakov, Mareşallerden Aleksandr Vasilevsky, Leonid Govorov ve Ivan Konev, General Sergei Shtemenko, Amiral Levchenko ve diğerleri vardı.
Tutuklamalar
Başta 37 tutuklama gerçekleşti ama sayı kısa zamanda yüzleri buldu. Pravda, Yahudilerin de içinde bulunduğu birçok önemli ismin imzalaması için komplolara yönelik bir kınama mektubu bastı fakat birçok ünlü Yahudi (general Yakov Kreizer, şarkıcı Mark Reizen, yazarlar Veniamin Kaverin ve Ilya Ehrenburg) imzalamayı reddetti. Kampanyanın kısa bir süre sonra sona ermesinden dolayı mektup hiçbir zaman gazetede yayınlanmadı. Khruschev, Stalinin ona Ukraynada anti-semitizmi teşvik etmesini tavsiye ettiğini ve ona Fabrikada çalışan iyi işçilere sopa verilmeli, böylece Yahudileri iyice dövebilsinler.
9 Şubat 1953 tarihinde İsrail Sovyetler Birliği elçiliğinin sınırlarında bir patlama gerçekleşti ve 11 Şubatta SSCB İsraille diplomatik ilişkilerini kesti. Bir sonraki gün İsrailin ilk cumhurbaşkanı Hayim Weizmannın kız kardeşi, Moskovalı Doktor, Maria Weizmann tutuklandı.
Moskova dışında, benzer suçlamalar hızlıca ortaya çıktı. Örneğin, Ukrayna, ünlü endokrinolog Victor Kogan-Yasny (SSCBinde insülin kullanıp binlerce diyabetik hastayı kurtaran doktor) tarafından yürütülen bir komployu keşfetti. 36 komplocu tutuklandı.
Yeni açılan KGB arşivlerine göre, Stalin, Georgy Malenkov be Nikita Khruschev gibi bazı potansiyel kurbanlara, sorgulama materyalleri topladı. Tutuklulardan bilgi almak için işkence kullanılması konusunda ısrarcı davrandı. Albert Einstein, Winston Churchill ve diğer ileri gelen isimler kınama mektupları göndererek, dürüst bir sorgulamanın gerektiğini belirttiler.
Stalinin ölümü ve sonuçları
Stalinin 5 Mart 1953 tarihinde ölümünden sonra, yeni liderlik, kendisini komplo sorgulamasından geri çekti. Suçlamalar geri çekildi ve yeni atanan içişleri bakanı Layrentiy Beriadan gelen 31 Mart tarihli bir kararla doktorlar temize çıkarılmıştı. 6 Nisan tarihinde bu karar Pravda tarafından halka sunuldu. Güvenlik Bakan yardımcısı Ryumin bu komplonun oluşturulmasıyla suçlandı, tutuklandı ve sonra asıldı.
Krushchevin ifadeleri
1956 yılındaki Gizli Konuşmasında, Nikita Khruschev, Doktorlar Komplosunun Stalin tarafından uydurulduğunu fakat Stalinin amacına ulaşmadan öldüğünü ve böylece birçok doktorun hayatının kurtulduğunu belirtti. Stalin, Komünist Parti Yönetim Kuruluna Sizin gözleriniz yavru kediler gibi kör. Bensiz ne olurdu biliyor musunuz? Düşmanlarınızı tanımadığınızdan bu ülke yok olurdu dedi.
Yahudilerin Planlanan Tehcirleri
Komünist Partinin 20. Kongresindeki gizli konuşmasında, Nikita Khruschev, Stalinin doktorlar komplosunu kullanarak partide bir temizlik yapmayı istediğini belirtti.
Bir kaynağa göre, Stalin Yahudileri yerleştirmek için, kamplar kurup, Tehcir komitesini kurdu. Böylece Yahudileri bu kampa gönderecekti. Komisyon sekreteri Poliakov, Stalinin planlarına göre, tehcirin 1953 Şubatında başlaması istenmişti fakat Yahudilerin listesini toplamak gibi çok uzun olan iş tamamlanmamıştı. Safkan Yahudiler ilk sürülenler olacaktı ve onları kırmalar (polukrovki) takip edecekti (31). 1953 Marttaki ölümünden önce, Stalin aynı mart ayında, doktorlar komplosunda tutuklanan kişilerin Kızıl Meydanda öldürülmesini planladı ve böylece Stalinin Yahudileri kızgın Ruslardan kurtarıp o kamplara göndererek, Yahudiler için bir kahraman olacaktı. Diğer bazı ifadeler, bu planlı tehcirin diğer yönlerini anlatmıştır. Bazı eleştirmenler, Stalinin zaten asimile olmuş Yahudileri coğrafik olarak oynatmak, Stalinin savaş sonrası politikalarına uymayacaktı.
Stalinin 1953 yılındaki ölümünden önce Rusyanın hem güneyinde hem de batısında 4 geniş kamp kuruldu, bunların Yahudiler için olduğu dedikodularına rağmen, bu kampların öyle kullanılmaları hakkında hiçbir kanıt yoktu. Veniamin Kaverim, tehcirin gerçekleşmesi için bir mektup imzalamasını istediklerini belirtti.
Victor Suvorova göre, Rusyanın doğusunda, yeni gelecek Yahudiler için yeni kamplar kurulmuştu. Döküm anların olmaması negatif kanıtlar olarak sayılmaz çünkü o dönemde tehcirler kararları genelde sözlü olarak iletilirdi ve çok az sayıda kayda alınırdı.
Öte yandan, bazı bilinen bilgilere dayanarak, Stalinin anti-semitizmi üzerinde araştırma yapan, Gennady Kostyrchenko, tehcir planlarıyla ilgili güvenilir kanıtların olmadığını ve aslında tehcirin olmadığına dair kanıtların olduğu savundu. Diğer bazı araştırma görevlilerine göre, bu hala bir soru işaretidir.
Sovyetler Birliği dışındaki birçok akademisyenin ortak olarak kabul ettikleri görüş, Khrushchevin de söylediği gibi, Stalinin komployu kullanarak partide büyük bir temizlik yapmak istedi. Tarihçi Samson Madiyevskye göre, tehcir kesinlikle düşünülmüştü ve tek şüphe zamanlamaydı He also said that styrchenko himself said that the deportation might have happened later on..
Robert Edward Edmondson
Robert Edward Edmondson (1872 Dayton, Ohio 1959) Yahudi karşıtı broşür yazarı ve 1944teki Büyük İsyana Teşvik Mahkemesinde yargılananlardan biriydi. Pan-Aryan Konferansını organize eden kişidir. Edmondson un kökeni Koloni dönemindeki Virjinya ve Marylande uzanır ve aslen İskoç kökenlidir. Kendisini partizan olmayan bir vatansever ve Yerli Amerikalı olarak adlandırdı.
Kariyeri
Edmonson, 40 yıl süren kariyerinde gazetecilik, editörlük, yazarlık ve ekonomi hakkında yayıncılık yaptı. Kariyerine Cincinnati de bir gazeteci olarak başladı. Daha sonra New Yorka taşınıp New York Herald ve New York Mail ve Express için finans habercisi oldu. New Yorktayken, Yahudilerin Amerika ekonomisini manipüle ettiklerine inandığını fark etti ve kendi bağımsız ekonomi haberlerini Edmondson Ekonomi Hizmetleri aracılığıyla yayınlamaya başladı. Bu dönemde Bu dönemde Nazi propagandası yapan Ulrich Fleischhauer ile arkadaş oldu ve Yahudi karşıtı bir haber ajansına katıldı.
Edmondson Franklin D. Rooseveltin Yahudi olduğuna inanıyordu ve Rooseveltin Yahudi Kökeni adlı broşürü yayınlayarak bu konuyu açtı. 1936 seçimlerindeki Roosevelte saldırılarında Rooseveltin Bernard Baruch, Felix Frankfurter ve Louis Brandeis gibi Yahudilerin kontrolünde olduğunu belirtti.
Zamanla 400ü bulan Amerikan Koruyu Bülteni adlı yazdığı yazı serisinde. 1930'lu ve 1940'lı yıllarda Yahudilerin Amerikadaki bankaları, medyayı ve yayınları kontrol ettiğini yazdı. Edmondson ayrıca güçlü bir anti-komünistti ve birçok yazısı, genelde sudaki florürün bir komünist komplosu olduğu üzerindeydi. Bunun yanı sıra komünizm ile ilgili diğer komplo teorileri üzerinde de yazdı.
Mahkemeler
11 Haziran 1936da New York Tahkikat Jürisi tarafından Yahudi dinine mensup bütün insanları karalama iddiasıyla suçlu buldu. Savunması için birçok önemli Yahudi ismi mahkemeye davet etti. Bunların arasında; Bernard Baruch, Henry Morgenthau, Rabbi Wise, Samuel Untermeyer, Vali LaGuardia, James P. Warburg, Walter Lippmann ve Samuel Rosenman vardı. Buna cevap olarak, Amerikan Yahudi Komitesi, imza toplayıp Edmondsona karşı bütün iddiaların düşürülmesini istedi. 10 Mayıs 1938de hakim, Edmondsona karşı bütün suçlamalardan temizledi
1940'lıların başında Edmondson, diğer 28 kişiyle birlikte anti-semit duruşundan dolayı, isyana teşvik suçuyla 1944te mahkemeye verildi. ABD istihbaratı Edmondsonın bir Nazi ajanı olduğuna inanıyordu. Edmondson, New Yorktan Stoddartsville, Pennsylvaniaya ve sonra Kaliforniya Çimen Vadi sine yerleşti.
Edmondsonın Yahudilerle ilgili düşünceleri
Aşağıdaki alıntı onun ideolojisini açıklar:
Yahudilere dinlerinden ve ırklarından dolayı karşı değilim ama Yahudi önderlerinin (örn: bankacılar) aktif olarak Amerikan karşıtı olmalarından dolayı karşıyım. Bu tür insanlar, Amerikan politik felsefesini feshedip, ülkenin kontrolünü ele geçirmek istiyorlar, bu nedenle, Yahudiler bu hükumeti devirme girişimlerini reddedene kadar Yahudi karşıtı kalacağım.
Eğer bunu gerçekleştirenler Yahudi azınlıklardan başka birileri olsaydı yine aynı tepkiyi gösterirdim. Bu problem günümüzde Dünyanın yaşadığı en büyük problemdir
Acımasız tanıtımların, halk arasındaki kötülükler için tek çözüm olduğunu bildiğimden, 1934 yılında, Yahudilerin Anti-Amerikanlıklarını ve Talmud Komünizmini açığa çıkarma kampanyasını başlattım.
George Soros Komplo Teorileri
George Soros (d. 12 Ağustos 1930), Macar ve Yahudi asıllı Amerikalı finans spekülatörü ve liberal girişimci. Yugoslavya, Ukrayna gibi doğu Avrupa ülkelerine yaptığı yardımın tutarı, bu ülkelere Birleşmiş Milletler tarafından yapılan yardım miktarını aşmıştır. Bu yüzden kimi çevreler onu "hayırsever" olarak tanımlamaktadır. Ancak bu yardımların siyasi amaçla yapıldığını savunanlar da vardır ve hakkında birçok komplo teorileri ortaya atılmıştır. Birçoğu onun politik inançları ve ekonomik zenginliğinin kesişmesiyle ilgilidir. Bu komploları, yazar Michael Wolraich Anti-Sorosizm olarak adlandırdı.
Anti- Sorosizm, muhafazakar ve milliyetçi çevrelerdeki Soros karşıtı komplo teorilerinin büyüyen politik değerlerinden dolayı, tahkikat altına alındı. Wolraich, Anti-Sorosizmi, 1800'lerde Avrupada ortaya çıkan Rothschild Ailesi hakkındaki teorilerle karşılaştırdı.
Malezya
Soros bir piyasa katılımcısı olmakla ve piyasa katılımcılarının uyması gereken kuralları değiştirmek için çalışmak arasında bir ayrımı gösterir. Malezyanın Haziran 1981 ile Ekim 2003 arasında görev yapan Başbakanı Mahathir bin Mohamede göre, Soros, 1997 yılındaki Doğu Asya ekonomik çöküntüden kısmen sorumluydu. Bu krizde Tayland para birimi Dolara karşı pes etti. Mahathire göre, krize doğru giden önceki üç yılda, Soros, Doğu Asya borsasında ve emlak sektöründe kısa dönemli spekülatif yatırımlar yapıp, para birimindeki devalüasyon işaretleriyle, uygunsuz bir şekilde yatırımları geri çekti. Soros bu iddialara cevap olarak, Mahathir kendi hatalarını örtbas etmek için beni günah keçisi olarak seçiyor dedi. Bahsettiği Mahathirin hatası, para birimi ticaretini yasaklama sözleriydi ve bu fikir Sorosa göre bir felaket reçetesiydi. Ayrıca bu konuyla birlikte, Soros, Mahathirin ülkesi için bir tehlike olduğunu dile getirdi Hem Mahathir hem de Soros, ilerleyen dokuz yılda birçok gazete ve röportajda bir diğeri için iğneleyici söylemlerde bulundu.
2006 yılında bölgede gerçekleştirdiği kitap turunun bir parçası olan Malezya ziyaretinde, Soros, ilk defa Mahathirle buluştu ve Mahathir, Sorosun ekonomik krizle bir alakasının olmadığını kabul ettiğini belirtti.
Glenn Beckin Komplo Teorisi
9 Kasım 2010 tarihinde, Amerikalı Muhafazakar televizyon sunucusu Glenn Beck, Sorosa ithaf ettiği bir saat süren Kukla efendisi adlı bir program yayınladı. Çocukken Nazilerle işbirliği yapmasından, birçok insanın aslında onu anti-semit olarak adlandırdığına kadar Soros ile ilgili birçok iddiada bulundu bu programda. Bu iddialar, İnkar ve İftirayla Mücadele Birliği ve Holokostta Hayatta Kalanlar ve Torunları topluluğu gibi birçok grup tarafından kınandı. Beck, sonraki iki günde bu programa ve Soros ile ilgili iddialarına devam etti. Bu iddialarının arasında, Sorosun diğer destekçilerle birlikte Amerika ekonomisini çökertip Yeni Dünya Düzenini oluşturmaya yardım ettiği de vardı.
Beckin iddiaları, 18 Kasım 2010 tarihli Jon Stewartın The Daily Show adlı programında dalga konusu oldu. Stewart parodiyi Mançuryalı Deli olarak adlandırdı. Parodi birçok büyük medyacı tarafından övüldü fakat Beck 25 Kasımda cevaben, Stewart ve Stephen Colbertin insanları kuzuya çevirdiklerini ima etti.
LaRoucheun uyuşturucu ticareti komplo teorisi
Birçok kez başkanlığa aday olan Lyndon LaRouche ve hareketi yayınladıkları bir yazıda, Sorosun uluslararası yasa dışı uyuşturucu ticaretinin lideri olduğunu iddia etti. LaRoucheun anti-Soros duruşu 1990'lı yıllara dayanır. Bu iddia, Dennis Hastert ve Cliff Kincaid tarafından ilerleyen yıllarda tekrarlandı.
Diğer Ülkeler
Sorosun desteklediği demokrasi yanlısı bazı girişimler Kazakistan ve Türkmenistan tarafından yasaklandı. Türkiyedeki Kamuyu Aydınlatma Kuruluşunun başkanı Erciş Kurtuluş bir röportajda, Soros isteklerini, Sivil toplum Kuruluşlarını kullanarak Ukrayna ve Gürcistanda gerçekleştirdi Geçtiğimiz yıl, Rusya, Sivil Toplum Kuruluşlarının yabancılardan para almasını yasakladı. Bence Türkiyede de yasaklanmalı dedi.
2011 Forbes Yazısı
2011 yılında, Forbes dergisi George Soros, aktivizmi ve ABD dış politikası hakkında geniş kapsamlı bir yazı yayınladı. Yazıdaki bir kısım şunu belirtti: Soros Doğu Avrupalı ve Orta Asyalılar tarafından, parasını politik sistemleri yıkmak için kullandığına inandıkları için nefret toplamakta. Haklı veya haksız olarak, bu görüş anti-Amerikan hissiyatı destekliyor ve diktatörlerin Amerikalı diplomatlara karşı bu görüşü kullanıyorlar.
Yahudi Bolşevizmi
Yahudi Bolşevizmi, Yahudilerin, Komünist hareketlerin ve Sovyet Bolşevizminin arkasındaki güç olduğunu iddia eden bir komplo teorisidir. Terim, komünizmin bir Yahudi komplosu olduğunu belirtmek için kullanılmıştır ve 20. Yüzyılın milliyetçi eğilimiyle aynı dönemde popülerlik kazanmıştır. Polonyada, Yahudi Bolşevizm Żydokomuna olarak adlandırıldı ve anti-semit bir klişe söylem olarak kullanıldı. Żydokomuna (Yahudi Bolşevizmi) terimi, anti-komünist kesimin propagandası olan bir broşürün başlığı oldu.
Yahudi Bolşevizmi etiketi, Nazi Almanyası tarafından, Yahudileri Komünist olduklarını ve komünizmin Yahudi çıkarlarını desteklediğini belirtmek için kullanıldı. Hannah Arendte göre, bu Nazi propagandasının en verimli kurgusuydu. II. Dünya Savaşından önce Polonyada Żydokomuna terimi, aynı şekilde Yahudilerin SSCB ile beraber komplo kurup Polonyayı SSCBnin işgal etmesi için çalıştığını belirtmek için kullanılmıştı. Andre Gerritse göre, Doğu Avrupadaki Yahudi Komünizmi efsanesi, 20. Yüzyılın ilk yarısındaki en popüler ve en yaygın politik önyargılardan biriydi. Terim günümüzde anti-semit yayınlarda ve web sitelerinde kullanılmaktadır.
Kökeni
Kavramın 1920'li yıllarda dünya çağında yayılması, Siyonist Atalarının Protokollerinin yayınlanıp dağıtılmasına bağlanmıştır. Bu tanım, Ekim İhtilali esnasında ve sonrasında bazı Yahudi Bolşevik liderlerin Yahudilikleriyle ilgili bir gündem yarattı. Daniel Pipesa göre, Siyonist Atalarının Protokolleri aracılığıyla, Anti-komünistler, suçlamaları uluslararası arenayla paylaşıyordu.
Yahudilerin Rus Komünizmiyle ilişkisi
Rus İmparatorluğunun son döneminde Yahudilerin yaşadığı sorunlar
Rus İmparatorluğunda, Yahudiler, ezilen azınlıklar olmuştur. Kendilerine ayrılan yerleşim bölgesinde (Pale of Settlement) bir çeşit ırksal ayrım ve pogromlar yaşadılar. 1881-1920 arasında iki milyon Yahudi Rusyayı terk etti.
Berel Weine göre:
Kovulmalar, sürgünler, tutuklanmalar ve dayak, birçok Yahudinin günlük aktiviteleri arasındaydı. Bu sadece alt sınıf Yahudiler için değildi ve orta sınıf ve hatta Yahudi aydın sınıfı da aynı muameleyle karşı karşıyaydı. 3. Alexander dönemi, Yahudi halka savaş açtı ve Yahudiler avlanıyordu. Bu nedenle Rusyadan kaçmak Romanovların elinden tek kurtulma yolu olarak görülüyordu (10).
Daha çok sayıda bir arada yaşayan Yahudi, çeşitli ideolojik hareketlere katılarak aşamalı bir şekilde veya devrimci bir şekilde Rus İmparatorluğundaki durumu değiştirmeye çalıştı. Bu hareketler arasında aşırı solcular(Anarşist, Bolşevik, Menşevik ) ılımlı solcular (Trudovikleri) ve meşrutiyetçiler vardı. Monarşi partiler, manifestolarında ve programlarında açıkça anti-semit duruşlarını belirttiler.
Bolşevik Partisindeki Yahudiler
1917 yılındaki Şubat İhtilalinin arifesinde, Bolşevik Parti 10.000 üyeye sahipti ve bunların 364ü Yahudiydi. 1917-1919 arasında Yahudi Bolşevik Parti liderleri arasında Grigory Zinoviev, Moisei Uritsky, Lev Kamenev, Yakov Sverdlov, Grigory Sokolnikov ve Lev Troçki vardı. Trotsky ayrıca Halk Komiserlerinin Konseyinin üyesiydi. Bu konseyin 23 üyesinin 5 i Yahudiydi (1920-1930 arasında) .
1922 yılındaki bir parti sayımına göre, Bolşeviklerin 19.564 ü Yahudiydi ve bu sayı bütün partinin 5.21% iydi. 1917 Ekimi öncesindeki üyelerin 7.1% i Yahudiydi.
1929 yılında, Sovyet Kongresinin Merkezi Yönetim Komitesinde 402 Etnik Rus, 95 Ukraynalı, 55 Yahudi, 26 Litvanyalı, 13 Polonyalı ve 12 Alman vardı. Yönetim kurulundaki Yahudi sayısı 1918 yılı itibarıyla azalmaya başladı. Komitenin en radikal üyesi, Moisei Uritsky nin öldürülmesiyle başladı. Daha sonra Yakov Sverdlov 1919da hastalıktan dolayı öldü. 1922 yılında, komitedeki Yahudi sayısı 3 e düştü: Trotsky, Zinoviev ve Kamenev. Zamanla, Stalinin yönetimi altında tamamen yok oldu: Zinoviev ve Kamenev 1936 yılında ve Trotsky 1940'ta.
1920lerde, Merkez Komitedeki, Parti Merkez Komitesinde, Başkanlıkta ve Komiserler Konseyindeki toplam 417 kişinin 6% si Yahudiydi. 1936-1940 arasındaki büyük temizlikte ve Nazi Almanyasıyla uzlaşma döneminde, Stalin, Yahudileri yönetim, parti, diplomatik organlar ve askeri pozisyonlardan temizledi. 1939 yılında, Stalin, yeni dışişleri bakanı Vyacheslav Molotova Yahudileri temizlemesi için emir verdi. Bazı akademisyenler bunun içişleriyle alakalı olduğunu belirtmekteyken, bazıları, bu temizliğin Nazilerle olan ilişkiden dolayı olduğunu belirtmektedir.
Tarihçi Lakov Etingera göre, 1930lardaki Sovyet temizliği anti-semit ti ve II. Dünya Savaşının sonlarına doğru bu daha yoğun bir hal aldı. 1952 yılında, Stalin, her Yahudinin potansiyel bir casus olduğunu belirtti.
Nazi Almanyası
Walter Laquer, Yahudi Bolşevizmi komplo teorisinin kökenlerini Nazi ideolog Alfred Rosenberge dayandırır. Rosenberge göre Bolşevizm Rusyada bulunan Aryan Almanlara karşı, Yahudi, Slav ve Moğolların ayaklanmasıydı. Rosenberge göre, Almanlar Rusların tarihi başarılarını sağladı ve Yahudi ve Çinlilerin çıkarlarını gözeten Bolşevikler Almanları devre dışı bırakmak istemekteydi.
Nazi Almanyasında Yahudi Bolşevizmi, komünizmin Yahudiler tarafından yönetilen ve dünyayı ele geçirmeyi amaçlayan bir hareket olarak lanse edildi. Basında bu terim, Alman gazeteci Dietrich Eckhartın 1924 yılında bastığı "Der Bolschewismus von Moses bis Lenin ("Musadan Lenine Bolşevizm") broşürle popüler oldu. Broşürde, Lenin ve Musa Yahudi ve komünist olarak gösteriliyordu. Bunu 1924 yılındaki Hitlerin Mein Kampfı (Kavgam) takip etti. Kavgam adlı kitaba göre, Bolşevizm, Yahudilerin dünyayı ele geçirmeyi amaçlayan 20. yüzyıl amaçlarıydı.
Alman ordusundaki, Sovyet komünizmini bir Yahudi komplosu olarak görme eğilimi, I. Dünya Savaşıyla birlikte resmi bir hal aldı. 1932 yılında Ewald Banse tarafından devletin desteğiyle hazırlanan broşürde, Sovyet liderliğini Yahudi olarak gösterip, hiçbir şeyin farkında olmayan Rus halkını yönettiğini gösterdi.
Alman Savaş Bakanlığının psikolojik savaş laboratuvarı, 1935 yılında, Sovyet yetkililerini iğrenç Yahudiler olarak tanımladı ve Kızıl Ordu askerlerine ayaklanıp Yahudi komiserlerini öldürmeleri çağrısında bulundu. Bu materyaller, zamanında kullanılmadı ama 1940'lı yıllarda propagandalar için temel oluşturdu.
1941 yılındaki Barbarossa Harekatını haklı göstermek için yaptığı Reichstag (parlamento) konuşmasında Hitler şöyle dedi:
Yirmi yıldan daha fazla bir süredir, Moskovadaki Yahudi Bolşevik Rejim, sadece Almanyayı değil, bütün Avrupayı ateşe vermeyi amaçlıyor Yahudi Bolşevik liderleri, sadece ideolojik yollarla değil, askeri yollarla da bizleri ve bütün Avrupayı yönetmeyi amaçlamakta Bu Anglo-Sakson Yahudi savaş tüccarları ve Moskovadaki Bolşevik Yahudilerle yüzleşmenin vakti geldi.
Nazi propagandası, Barbarossa Harekatını, Alman nasyonal sosyalizmi ve Yahudi Bolşevizmi arasındaki bir ideolojik ve ırksal savaş olarak gösterdi. Sovyet düşmanı, Yahudiler tarafından yönetilen, insandan daha düşük varlıklar (Untermensch) ve Asyalı vahşiler olarak gösterdi ve hiçbir Almanın bu düşmana merhamet göstermemesini belirtti. Askerlerin büyük bir kısmı ve birçok Wehrmact subayı, Sovyet düşmanı insan dışı varlıklar olarak gördü.
Nazi Almanyası Dışındaki Ülkeler
1920'li Yıllarda İngiltere
1920'li yıllarına başında, Henry Hamilton Beamish adındaki Anti-semit, Bolşevizmin Yahudilikle aynı şey olduğunu söyledi. Aynı yıllarda, Winston Churchill, Siyonizm vs. Bolşevizm adlı yazıyı yazdı. Yazıda, Yahudilerin dönemdeki bazı devrimci hareketlere (komünizm gibi) katılmaları, karakterlerinin bir fonksiyonudur:
Yahudiler arasında Bolşevizm yeni bir şey değil, Spartacus-Weishauptın günlerinden Karl Marxa, Trotskye, Macar 8Bela Kuna, Alman Rosa Luxembourga ve Amerikan Emma Goldmana. Bu dünya çapındaki, medeniyetleri yok etmeyi amaçlayan komplo, istikrarlı bir şekilde büyümekte.
Yazar Gisela Lebzeltera göre, Churchillin analizi, Rusyanın Yahudileri baskı altında tutmasını göz ardı ettiğini ve Yahudilerin harekete katılmalarını Yahudilerin karakterlerine bağladığını belirtti.
2006 İran
2006 yılında, İran Cumhurbaşkanı danışmanı ve Dünya Holokost Çalışmaları Derneği sekreteri Muhammed Ali Ramin;
"Her ikisi de Yahudiler tarafından yönetilen Lenin ve Stalinin altındaki Sovyetler, sözde ateist ve Marksist olmalarına rağmen, İkinci Dünya Savaşına kadar Hitlerle işbirliği yaptılar ve bir İsrail Devleti kurmak için çalıştılar dedi.
Amerika
Amerikalı Milliyetçi editörü Komünizm in Arkasında adlı kitabı 1952 yılında yayınladı. Kitapta Komünizm in bir Yahudi komplosu olduğunu anlattı.
Polonica. net
Polonica. net 2002 yılında, Polonyalı Katolik Yahudileşme karşıtı Milli Direniş Hareketi, Polonyalı Vatansever birliği ve Dünya Katolik Milli Hareketi tarafından kurulan; Yahudi Karşıtı, aşırı sağcı internet portalıdır.
İçerikler
Portal genelde, Polonyalı Katolik bir rahip olan Henryk Jankowski tarafından yazılan yazıları yayınlamaktaydı. Jankowski, Polonyalıların parlamentoda Yahudilere yer vermemeleri gerektiğini dile getirmesiyle birlikte bir yıllık vaaz yasağı aldı. Yazıları genelde Anti-semit propagandalardı ve bir yazısında da sonradan Polonyalı soy ismi alan meşhur Polonyalı Yahudinin gerçek soy isimlerini yayınladı. Bu isimler arasında gazeteci Adam Michnik, tarihçi ve politikacı Bronislaw Geremek, eski cumhurbaşkanı Aleksander Kwaśniewski eski başbakan Tadeusz Mazowiecki vardı.
Bu liste daha sonra Polonyalı sokak sanatçısı Peter Fussun yaptığı bir postere ilham verdi. Posterdeki mesaj Żydzi won z katolickiego kraju" ("Yahudiler, Bu Katolik ülkeden gidin!") idi. Poster, 2007de Koszalinde insanların anti-semitizmle ilgili sergiyi görmelerini teşvik etmesi için kullanıldı. Sergi, büyük tartışmalara sebep oldu ve polis tarafından açılış öncesinde kapatıldı.
Kızıl Özgeçmişler kısmında, portal yazarları, Polonyalı politikacılarının Yahudi soy isimlerini içeren gerçek özgeçmişlerini sergilemek istediler. Örneğin, Polonya eski cumhurbaşkanı Aleksander Kwaśniewski, Izaak Stoltzman olarak sergilendi. Listede, Donald Tusk, Ludwik Dorn, Lech Kaczyński, Lech Walęsa, Adam Michnik, Monika Olejnik, Sebastian Imbierowicz, Jolanta Rutowicz ve Henryk Batuta (kurgu karakter) vardı.
Bunun yanı sıra, portalda, Yahudilere karşı savaş programı, Antipolonizm, Amerika Yahudilerin Kontrolü Altında başlıklı yazılar bulmak mümkündü. Portal ayrıca, Amerikalı endüstrici ve otomotiv üreticisi Henry Fordun Yahudi karşıtı broşür ve yazılarını da Lehçeye çevirerek yayınladı.
Temel Mesaj
Sitenin vermek istediği ana mesaj, genelde, Polonya ekonomisinin Yahudi kökenli insanların kontrolü altında olduğuydu. Ana sayfada, Polonyalı geleneklerin sözde yok edilmesini amaçlayan kişilerin adı vardı. Polonica. net yazarlarına göre, Yahudi kökenli kişiler, Polonyanın karşılaştığı en büyük tehlikeydi ve portala göre, bu tehlikeyi yok etmenin tek yolu Yahudileri Polonyadan tamamen kovulmalarını sağlamaktı.
Kapanış
Portal, 2010 yılında kapatıldı. Aslında polis 2007 yılından beri portalı kapatmak istemişti fakat portalın Amerikadaki bir sunucuya kurulmuştu ve site yöneticisi ülke dışındaydı.
Sahar Televizyonu (İngilizce)
Sahar Televizyonu Evrensel Sahar Yayın Ağına (SUN) ait iki televizyon kanalının adıdır. Bu kanallar İran Radyo ve Televizyon Kurumunun (IRIB) yabancı yayın yapan dalıdır ve yabancı dillerde program yapmaktan sorumludur. Bu diller arasında, İngilizce, Fransızca, Arapça, Boşnakça, Urdu ve diğer birçok dil vardır. İngilizce departmanı ise bütün yeni haberleri dünyaya İngilizce sunmaktadır.
Sahar Televizyonu ve İsrail komplo teorisi
Sahar Televizyonunun İngilizce kısmı, genelde İslami eğitimi yaymak amaçlı oluşturulmuş olsa da, programların konusu ve türü oldukça çeşitlidir. Genel olarak, mesajını yaymak için, Sahar Televizyonu sadece politik konuları değil, kültürel, sosyo-ekonomik ve gündemdeki birçok sıcak konuyu ele alır. Bu özellik birçok farklı türde programın yapılmasını sağlamıştır. Haberler, çeşitli bilimsel ve sosyal belgeseller, klipler, oyun şovları v. b
İngilizce kısım, aynı zamanda birçok farklı belgesel üretmiştir (Mandela Arkadaşları, Siyam Şeyh, Kenya v. b.) 2012 yılında, Sahar, Amerikalı Veterans Today adlı çevrimiçi politik platformun askeri istihbarat analisti Gordon Duff ile 9/11 saldırılarının arkasındaki gerçekler üzerine bir röportaj yaptı. Röportaj aynı zamanda komplo teorisyenleri James Fetzer[ ve David Ray Griffinin teorilerine de yer verdi. Rather Duffa göre, uçakları İsrailliler kaçırmıştı ve İsrail 9/11 saldırılarının arkadaşındaki ülkeydi.
Sandy Hook İlköğretim Okulu Katliamı hakkındaki komplo teorileri
Sandy Hook İlköğretim Okulu katliamıyla ilgili gündemde olan bazı komplo teorileri vardır. Komplo teorilerine taraf olan kişiler, saldırıyla ilgili şartları sorgulamaktadır. Adam Lanzanın suçu işleyen tek kişi olması ve medyanın daha önce gösterdiği; suçlunun kimliği, yanlış fotolar, kurbanların yanlış yerinin, kullanılan silahlar ve diğer bazı bilgilerle ilgili çelişkiler komplo iddialarını güçlendirmektedir. Bazı teoriler İsraili suçlarken, bazı teoriler de ABD hükumetini suçlamaktadır. Bu tür teoriler, devletin, daha sıkı silah kontrolü kanunları için saldırıları yönettiklerini öne sürüyor.
İsrail ve İran Propagandası
İran Devlet Medyasının bir kolu olan Press TV, Veterans Today editörü Gordon Duff tarafından yazılmış bir fikir yazısını yayınladı. Duffın yazısında, eski Cumhuriyetçi vali Michael Harrisin sözlerine yer verdi ve Harrise göre, Sandy Hook İlköğretim okulu katliam, İsrailli ölüm mangaları tarafından gerçekleştirildi. Duffa göre, saldırının sebebi, İsrail tarafından son dönemde hissedilen İsrail-Amerika ilişkilerinin Başkan Obama yönetiminde soğumasıdır. Özellikle Obamanın ciddi bir İsrail eleştirmeni Chuck Hageli Amerika Güvenlik Sekreteri olarak aday göstermesi İsrail için büyük problemdi. Neo-Nazilik ile suçlanan bir politikacının düşüncelerine yer verdiğinden dolayı ve Gordon Duff gibi anti-semit bir editörün yazısı olduğundan dolayı, bu fikir yazısı şiddetli eleştirilere maruz kaldı ve Amerikan medyası tarafından, İran propagandası olarak görüldü.
Diğer birçok komplo teorisi saldırılarla ilgili İsraili ya da Yahudileri ilişkilendirdi fakat hepsi anti-semit teoriler olarak adlandırıldı.
Arkadan Vurma Söylemi
Arkadan vurma söylemi (Almanca: Dolchstoßlegende), 1918 sonrası Almanyasında sağcı kitlelerce öne sürülen bir savdır. Bu kitlelere göre, Alman ordusu, I. Dünya Savaşında kaybetmedi fakat Almanyada monarşi karşıtı cumhuriyetçi siviller tarafından ihanete uğradı. Bu grup aynı zamanda, 11 Kasım 1918deki ateşkesi imzalayan liderleri kınadı ve onları Kasım Suçluları (Almanca: Novemberverbrecher) olarak adlandırdı.
Naziler 1933te yönetime geldiğinde, bu efsaneyi kendi resmi tarihlerinin bir parçası yapıp, Weimar Cumhuriyetini ve Kasım Suçlularını, milletlerini arkadan vurarak tasarladıkları bir proje olarak nitelendirdiler. Nazi propagandası Weimarı; bir yolsuzluk batağı, yozlaşma, milli aşağılanma, milli muhalefete karşı acımasız eziyet gibi söylemlerle tasvir etti. Adolf Hitler liderliğindeki nasyonal sosyalist hareketin iktidara gelmesinin ardından 1933 Milli Devriminin sonucu olarak, 14 yıllık Yahudi, Marksist ve Bolşevik kültürünün yönetimi olan Weimar Cumhuriyetinin yok edildiği ilan edilmişti.
Almanya içindeki ve dışındaki uzmanlar bu savı kabul etmezler ve Alman ordusunun bütün stoklarının bittiğine ve 1918 yılında düşmanlar tarafından bozguna uğradığına inanırlar. Birçok Alman için, Arkada vurma tanımı, Richard Wagnerin 1876 yılındaki, Hagen karakterinin Siegfried adlı düşmanını mızrakla arkasından vurarak öldürdüğü Götterdämmerung adlı operasını hatırlatmaktaydı.
1919
Arkadan vurma teması, en belirgin şekilde, 1919 yılında iki Alman başkomutandan biri olan Erich Ludendorff tarafından ifade edilmiştir. Ludendorff, Kasım 1918deki ateşkesi/teslim olmayı Berlin hükumetine ve sivil nüfusa bağladı. Ona göre, halk ve yöneticiler yeterli desteği vermedi, komutanları hayal kırıklığına uğrattı ve savaşçı millet özelliklerini gösteremediler. Dolchstoß terminolojisini popülerleştirip, 1920'li yılların en bilindik sağcı liderlerinden biri oldu.
Alman halkının 1919 Versay Antlaşmasına tepkisi oldukça negatifti. Antlaşma nedeniyle, Alman sınırları %13 oranında küçüldü ve birkaç milyon etnik Alman, bulundukları yerlerde çoğunluk olmalarına rağmen, yabancı güçlerin yönetimi altına girdi. Ren nehrinin batısında yer alan Alman topraklarındaki (Rhineland) askerler terhis edildi ve İtilaf Güçleri birçok bölgeyi işgal etti. 70 yıl boyunca ödenecek koca savaş onarım tazminatı vardı (1931 yılında ödeme durduruldu fakat II. Dünya Savaşından sonra devam etti). Dolchstoß (arkadan vurma) savının Versay Antlaşması ile ilgili en önemli yönü, Almanyanın bütün savaşı kabul ettiği, savaş suçluluğu maddesidir (Kriegsschuldklausel).
Savaş sonrası tepkiler ve yankılar
Muhafazakarlar, milliyetçiler ve eski askeri liderler, aşırı milliyetçi bağlarından gelen nedenlerden dolayı, barış, Weimar politikacıları, sosyalistler, komünistler, Yahudiler ve hatta Katolikler hakkında eleştirel konuşmaya başladı. İddialarına göre, bu kişiler savaşa destek vermediler ve Almanyayı düşmanlarına sattılar. Bu Kasım Suçluları ya da yeni kurulan Weimar Cumhuriyetinden yararlandığı düşünülen kişilerin, Alman milliyetçiliğini eleştirmelerinden, askeri endüstride huzursuzluğu ve grevleri kışkırtarak Almanyayı arkadan vurduklarına inanıldı. Esas olarak, yapılan ihanet, doğru ve Almanya için faydalı olan amaca ihanet olarak görülmesiydi. Bu teoriler, Kasım 1918de Almanya teslim olduğunda, ordunun hala Fransa ve Belçika sınırları içinde olmasıyla itimat kazandı. Berlin bütün cephelerden 724 km civarı uzaktaydı. Alman ordusu savaş alanından normal şartlarda çekildi.
İtilaf Devletleri ABDden çokça takviye almaktaydı fakat İngiltere ve Fransa savaştan bıkmıştı ve belli olmayan sonuçlarla Almanyayı işgal etmek istemediler. Batı Cephesinde, Hindenburg hattı delinmişti ve Alman güçleri çekilmekteydi ama buna rağmen, İtilaf güçleri Alman hududuna varmamıştı. Doğu Cephesinde ise Almanya, Rusyaya karşı zafer kazanmıştı ve Brest-Litovsk anlaşmasıyla savaşı bitirmişti. Batıda Almanya Bahar Saldırısıyla savaşı kazanmaya yakındı. Arkadan vuranlar, silah endüstrisindeki grevlerle, bu kritik zamanda saldırıdaki askerlerin yeterli ihtiyaçlara sahip olmamasına sebep oldu. Grevlerin, özellikle Yahudi olan hainler tarafından ortaya çıktığına inandılar.
Almanyanın stratejik pozisyonu, merkezi güçler olan Makedon ve İtalyan cephelerinin 1918de çökmesiyle kötüye gitti. Bulgaristan, 29 Eylül 1918de Selanikte ilk antlaşmayı imzalayan ülke oldu. 30 Ekimde Osmanlı Mondros ateşkesiyle teslim oldu. 3 Kasımda Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ateşkes için bayrak gönderdi. Şartlar, İtilaf Devletleri tarafından Paristen telgrafla Avusturya komutanına iletildi ve komutan da şartları kabul etti. Avusturya-Macaristan ateşkesi Padua yakınlarında Villa Guistide imzalandı. Avusturya ve Macaristan ayrılmaları sonucu ayrı anlaşmalar imzaladı. Bunlar gerçekleşirken iç ihanet iddiaları yankılanmaya devam etti ve ortaya çıkan Nazi Partisi için zemin hazırladı. Anti-Semit hissiyat, Münihi Freikorps milisleri tarafından iki hafta sonra yok edilecek, Bavyera Sovyet Cumhuriyeti tarafından güçlendirildi.
Hunt 1958 yılında, bu efsanenin toplumdaki utanç duygusundan ortaya çıktığını belirtir. Ayrıca, kötülük duygusunu değil, Almanyanın ulusal psikolojisini esir almış zayıflık utancını ve Hitler diktatörlüğünün ideolojik birleştiriciliğini tartışır.
Kökenleri
Savaşın sonlarına doğru, Almanya, pratik olarak bir askeri diktatörlüktü. Başkomutan (Almanca: Oberste Heeresleitung) ve Mareşal Paul von Hindenburg, Kayzere danışmanlık yapıyordu. Yenilgiyle sonuçlanan 1918 Batı Cephesi saldırısından sonra, mücadele kötüye gitti ve başkomutan Hindenburg, sivil yönetime hızlıca geçmek için hazırlık yaptı.
11 Kasım 1918de, Weimar Cumhuriyeti temsilcileri, itilaf devletleri ile ateşkes imzalayıp Birinci Dünya Savaşını sona erdirdiler. Ateşkesi takip eden Versay Antlaşması, daha fazla sınır ve ekonomik kayba neden oldu. Kayzer yönetimden çekilmeye zorlandığından ve askerin yürütme gücü elinden alındığından, sivil yöneticiler antlaşmadan dolayı suçlandı. Versay Antlaşmasındaki imza bir sivil olan Matthias Erzbergere aitti ve Erzberger daha sonra hainlik suçuyla öldürüldü.
Arkadan vurma teriminin resmi olacak ortaya çıkışı, 1919 sonbaharına denk gelir. Ludendorff, Berlindeki İngiltere elçisiyle yemek yerken, elçi Neil Malcolm, Ludendorffa Almanyanın kendisince neden savaşı kaybettiğini sorunca, Ludendorff, bir liste dolusu nedenle birlikte, içeride bulunan bazı hainlerin olduğunu belirtti.
Malcolm, yani arkadan mı vuruldunuz? dedi. Ludendorff terimi çok beğendi ve evet, kesinlikle öyle oldu, arkadan vurulduk dedi. Böylece hiç yok olmayacak bir efsane ortaya çıktı. Ludendorff, terimi çok beğendiğinden, diğer askerlerle paylaştı ve daha sonra terim Almanyanın her yerine yayıldı. Terim, sağcı politikacılar tarafından da çok beğenildi ve 1918 Alman ihtilali sonrası, sosyal demokratların yönettiği Weimar yönetimine karşı saldırılarda kullanıldı. 1919 yılında, Alfred Roth, Otto Arnim takma adıyla yazdığı Ordudaki Yahudiler adlı kitabında, Yahudilerin savaşa casus veya kazanç amaçlı katıldıklarını yazdı. Ayrıca Yahudi subayların, diğer askerleri negatif etkileyecek, yenilgiyi kabul eden bir tavır ve zihniyetle onlara yaklaştığını belirtti. Bu kitap, arkadan vurma efsanesini dile getiren ilk yayınlardan biri oldu.
1919 Kasımında, yeni seçilen Weimar Milli Kurulu, Untersuchungsausschuß für Schuldfragen birimini kurarak, Dünya Savaşının ve Almanyanın yenilmesinin sebeplerini incelemeye başladı. 18 Kasımda Hindenburg, 17 Aralık 1918 tarihli Neue Zürcher Zeitung gazetesinden bir yazı okudu. Yazıda, Alman ordusunun, sivil bir kitle tarafından sırtından vuruldu deniyordu (von der Zivilbevölkerung von hinten erdolcht). Hindenburgun bu terimi parlamentoda kullanması, I. Dünya Savaşı sonrası Almanyasında bu savın daha geniş kitlelere yayılmasına neden oldu.
Richard Steigmann-Gall arkadan vurma efsanesinin 3 Şubat 1918 tarihli bir vaazla ortaya çıktığını söyledi. Bu vaaz Protestan subay ve din adamı olan Bruno Doehring tarafından savaşın bitmesinden 6 ay önce dile getirilmişti. Öte yandan Alman bilim insan Boris Barth, Doehringin bu terimi kullanmadığını fakat ihanetten bahsettiğini söyledi. Barth, terimin, merkezci politikacıların 2 Kasım 1918 tarihinde Münihte gerçekleştirdikleri toplantıda ilk olarak kullanıldığını ve terimin İlerici Koalisyon üyelerinden Ernst Müller-Meiningen tarafından, dinleyicileri kavgaya teşvik etmek için kullanıldığını belirtti. Bart ayrıca terimin, yurtsever Deutsche Tageszeitung gazetesi tarafından, Hindenburgun sözlerini tekrarlayan yazılarla gündeme getirildiğini söyledi.
Almanyanın yenilgisinin Yahudilerle olan ilişkisi hakkındaki komplo teorileri Kurt Eisner gibi Almanya doğumlu Yahudileri işaret gösterdi. Kurt, 1916dan itibaren, savaşın yasa dışı doğasıyla ilgili yazılar yazdı ve Şubat 1919 tarihinde öldürülmesine kadar Münih İhtilaline büyük katkısı oldu. Friedrich Ebert yönetimindeki Weimar Cumhuriyeti, Gustav Noske, General Groener ve Almanyanın her yerinde sayıları artmakta olan Freikorps yardımıyla (ki Cumhuriyet bu silahlı grubu tolere ediyordu) işçilerin ayaklanmalarını şiddetle bastırdı. Cumhuriyetin bu tolerasyonu nedeniyle ve arkadan vurma efsanesiyle saldırılara maruz kaldı, Matthias Erzberger ve Walther Rathenau gibi birçok üyesi öldürüldü ve liderleri suçlular ve Yahudiler olarak Alfred Hugenberg gibi sağcı medyacılar tarafından adlandırıldılar.
Dolchstoß, sağcı ve geleneksel olarak muhafazakar politik partiler tarafından propagandalarda kullanıldı ve Weimar Cumhuriyetinin ilk yıllarında oldukça popüler olarak kullanıldı. Bu terim Hitler için özellikle önemliydi. Almanyanın yenildiği haberini bir gaz saldırısı sonucu yaşadığı körlükten dolayı tedavi görürken öğrendi. Kariyeri boyunca Hitler, Alman ordusunu arkasından Kasım Suçlularına karşı ağzına geleni söyledi. Geçici başkan Friedrich Ebert bile bu efsaneyi güçlendiren bir girişimde bulundu. Dönen gazileri selamlarken hiçbir düşman sizi yenmedi (kein Feind hat euch überwunden!) dedi. Bunu söylerken içerideki arkadan vuranları ima etti.
İkinci Dünya Savaşı
Müttefiklerin 1943 yılındaki şartsız teslim politikasıyla, arkadan vurulma efsanesinin tekrarlanması engellendi. İngiliz bakış açısına göre, Nazi rejiminin şartsız teslim oluşu önemliydi çünkü böylece eve döndüklerinde arkadan vurulma efsanesi tekrarlanmayacaktı ve böylece insanlar savaşı askerlerin kaybettiklerine inanacaktı.
Siyonist İşgal Hükumeti
Siyonist İşgal Hükumeti veya Siyonistler tarafından işgal edilmiş hükumetler (İngilizce kısaltması: ZOG), Yahudilerin, bir ülkeyi gizlice kontrol ettiklerini ve görevde olan resmi hükumetlerin Yahudilerin kuklası olduğunu öne süren bir komplo teorisidir.
Bu komplo teorisi, Amerikadaki beyaz üstünlükçüler ve Avrupa,, Rusyadaki Pamyat grubu gibi Avrupadaki ultra-milliyetçiler ve diğer birçok aşırı sağcı grup tarafından dile getirilir.
Siyonist İşgal Hükumetindeki Siyonist, İsrail vatanında bir Yahudi devletini destekleyen Siyonizm ideolojisiyle karıştırılmamalıdır. Komplo teorisyenlerinin dile getirdiği ülkeler İsrailin dışında olduğundan, Siyonizmin bu içerikte kullanılması yanıltıcı olabilir. Bu komplo teorisi Siyonizm Atalarının Protokolleri komplo teorisinde de belirtildiği gibi, Yahudilerin dünyayı ele geçirmeye çalıştıklarını savunur.
Tarih
Terimin ilk ortaya çıkışı 1970'lerdeydi. Amerikalı bir Neo-Nazi olan Eric Thomsona atfedilen ZOGlu Dünyaya hoş geldiniz yazısı terimin ilk kullanıldığı yazılardan biriydi. Terim 27 Aralık 1984 tarihli, New York Times gazetesinde, Yoldaşlık beyaz üstünlükçü grubun Kaliforniya ve Washingtondaki hırsızlıklarını kaleme alan yazıyla birlikte daha geniş bir kitlenin dikkatini çekmiştir. Gazeteye göre, çalınan paralar, grup tarafından bir ZOG olarak görülen Amerika Birleşik Devletlerine karşı savaş açmak için kullanılacaktı.
Sessiz Kardeşlik Yoldaşlığı, 1970'lerin başında Richard G. Butler tarafından kurulan Aryan Milletler adlı beyaz üstünlükçü grubun bir yan dalıdır. Bu iki grubun kökenleri, Gerald L. K. Smith gibi anti-semit aktivistlere dayanır ve iki grup ta Ku Klux Klan ile ilişki içinde olmuştur.
ZOG Aryan milletler grubunun yayınladığı yazılarla daha çok kişiye yayılmıştır. 1984 Aralığındaki Newsweek dergisinin bir yazısında, Aryan Milletlerin Aryan Milletleri Kurtarma Ağı adlı bir bülten sistemiyle Komünist partinin ofisleri ve ZOG işbirlikçilerin isimleri gibi bilgiler paylaştığını yazmıştır
1985 yılında, Oregondaki Posse Comitatus adlı bir radikal grup: Milletimiz şimdi tamamen, uluslararası görünmez Yahudi güçler tarafından yönetilmektedir anonsunu yayınladı.
1996 yılında Aryan Milletler, web sitesinde Aryan Özgürlük Bildirgesini yayınladı. Bu bildirgede Amerikanın bir Siyonist İşgali altında olduğunu, beyaz hainlerin, büyük şirketlerin ve Yahudi para babalarının bu işgali gerçekleştirdiğini belirtmiştir.
1996 yılından beri, terim, dünyadaki diğer anti-semit gruplar tarafından popüler kullanım kazanmıştır. İsveç Neo-Nazileri, Siyonist İşgal altında olan İsveçin, dışarıdan göçmenleri kabul edip, beyaz ırkın kanını ve saflığını bozmayı istediğini belirtti.