turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
IW engine

IW engine, Infinity Ward tarafından geliştirilen ve daha çok Call of Duty serisinde kullanılan oyun motoru. İlk olarak 2005'te yayımlanan Call of Duty 2 'de kullanılan bu motor, id Tech 3'ün kaynak kodlarından yararlanılarak üretildi. Ufak geliştirmelerle, 2 sene sonra yayımlanan Call of Duty 4: Modern Warfare 'de de kullanıldı. 2009 Electronic Entertainment Expo fuarında IGN'nin, Call of Duty: Modern Warfare 2 'de kullanılan motorun "IW 4.0 engine" adını taşıyacağı açıklamasına kadar resmi bir ada sahip değildi. Motorun geliştirilmiş versiyonları ise, Treyarch'ın yapımını üstlendiği sonraki Call of Duty oyunları ile Quantum of Solace 'da kullanıldı.
Kullanıldığı oyunlar
Call of Duty 2 (2005) - IW engine 2.0
Call of Duty 4: Modern Warfare (2007) - IW engine 3.0
Call of Duty: World at War (2008) - IW engine 3.0
Quantum of Solace (2008) - IW engine 3.0
Call of Duty: Modern Warfare 2 (2009) - IW engine 4.0
Call of Duty: Black Ops (2010) - IW engine 3.0
Call of Duty: Modern Warfare 3 (2011) - IW engine 5.0, MW3 engine
Call of Duty: Black Ops II (2012) - Black Ops 2 engine
Call of Duty Online (2013) - IW Engine 4.0
Call of Duty: Ghosts (2013) - IW engine 6.0
Call of Duty: Black Ops III (2015) - Black Ops 3 engine
Call Of Duty: Infinite Warfare (2016) - IW engine 7.0
Call Of Duty Modern Warfare Remastered (2016) - IW Engine 7.0
Call Of Duty World War 2 (2017) - IW Engine 6.0, In Home Engine
Call of Duty: Black Ops 4 (2018) - Black Ops 4 engine
Call of Duty: Modern Warfare (2019) - IW Engine 8.0, MW4 Engine
Call of Duty: Warzone (2020) - IW Engine 8.0
Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered (2020) - IW Engine 8.0
Call of Duty 2020 (2020) - IW Engine 6.0, In Home Engine
Call of Duty: Cold War (2021)
UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi

UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi, UEFA'nın en üst düzey kulüp organizasyonu olan Şampiyonlar Ligi'ni kazanan teknik direktörleri içerir. İspanyol José Villalonga, Real Madrid'in başında 1955-56 sezonunda o dönemki adıyla Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazanmış ve bu başarıya ulaşan ilk teknik direktör olmuştur. 1970'lerin sonu ve 80'lerin başında İngiliz kulüpleri ve İngiliz teknik adamlar kupayı domine etmiştir. Organizasyon tarihinde toplam on bir kez şampiyonluk gören İtalyan teknik direktörler, bu alanda ilk sırada yer almaktadır.
1992-93 sezonunda kupa formatında birtakım değişikliklere gidilmiş ve turnuvanın ismi UEFA Şampiyonlar Ligi olarak yenilenmiştir. Bu tarihten sonraki ilk final olan 1993'te Belçikalı Raymond Goethals Marseille'i şampiyon yaparak, kupanın yeni formatında şampiyonluk yaşayan ilk teknik direktör olmuştur.
2002-03, 2006-07 sezonlarında Milan'da, 2013-14 ve 2021-22'de ise Real Madrid'de şampiyonluğa ulaşan Carlo Ancelotti turnuvanın en başarılı teknik direktörüdür. Ancelotti'nin ardından 1976-77, 1977-78 ve 1980-81 sezonlarında Liverpool ile üç kez şampiyonluk yaşayan Bob Paisley; 2015-16, 2016-17 ve 2017-18 sezonlarında Real Madrid ile şampiyon olan Zinedine Zidane kupayı en fazla kazanan teknik direktörlerdir. Zidane ayrıca, üst üste üç şampiyonluk elde eden tek teknik direktör konumundadır. Bunun yanında 17 teknik direktör de kupada iki kez şampiyonluğa ulaşmıştır. Miguel Muñoz, Giovanni Trapattoni, Johan Cruyff, Carlo Ancelotti, Frank Rijkaard, Pep Guardiola ve Zinedine Zidane, hem futbolcu hem de teknik direktör olarak şampiyonluk yaşayan yedi futbol adamıdır. Kupayı iki farklı kulüpte kazanmayı başaran beş teknik direktör vardır. Carlo Ancelotti'nin yanı sıra Ernst Happel, 1970'te Feyenoord ve 1983'te Hamburg'la; Ottmar Hitzfeld, 1997'de Borussia Dortmund ve 2001'de Bayern München'le; José Mourinho, 2004'te Porto ve 2010'da Inter'le ve Jupp Heynckes 1998'de Real Madrid, 2013'te Bayern München ile şampiyonluğa ulaşmıştır.
Yıllara göre
Birden fazla kazananlar
Ülkelerine göre
Çukçice

Çukçice ya da Çukçi dili (kendilerince ԓъԓ ԓԓ), Rusya'ya bağlı Çukotka Özerk Okrugunda Çukçiler tarafından konuşulan Çukçi - Kamçatka dilleri ailesinden Paleosibirya dili.
Rusya 2002 nüfus sayımına göre 15.700 Çukçi nüfustan anadilini konuşan kişi sayısı yaklaşık 7.700 dir. Çukçilerden etkilenen komşu halk Sibirya Yupikleri arasında Çukçice bilenler de vardır.
Tükenme tehlikesindeki Çukçice, UNESCO'nun Tehlikedeki Diller Kırmızı Kitabında yer almaktadır.
Alfabe
Çukçicenin ilk resmi alfabesi Vladimir Bogoraz tarafından 1931 yılında düzenlenen Latin kökenli alfabedir:
1937 yılında Kiril kökenli alfabe kullanılmaya başlandı:
NOTLAR:
1950 lerde iki harf değiştirildi: = Ӄ ӄ ; = Ӈ ӈ
1980 lerde yeni bir harf eklendi: Ԓ ԓ
Örnekler
Ԓъԓ sg Ԓъԓ pl - Çukçi
- baş
- biz
- siz
- onlar
- - yumurta
ъӄ - martı
- kuzgun
ъ - tilki
ӈ - boz ayı
- mors
- tavşan
- balık
'', ' - balık derisi
- fok
- su samuru
ъ - köpek
ӄ - sığın (Alces alces)
- ren geyiği ya da köpek kızağı
'ъ - köpek kızağı
- ırmak
ъ - yolculuk
ӈ - kış
- ilk bahar
ӈ - ilk bahar
, ӈ - yaz
- ilk güz
ӄӈӈ - son güz
- - köy
ӈ / - ev
- konut; daire
- hastane
- okul
ъ - çocuk parkı
- dükkan
ӄӈ - ağaçtan oymak tabak
ӈ - fincan
- çaydanlık
- kaşık
- post yatak
ъ - elbise
ъ - ren geyiği derisinden iki kat dikilmiş kadın ve erkek üst giyimi (Rusça
- gömlek
- kolçak
ъ - şapka
- bir, 1
ӈӄ - iki, 2
ӈӄ - üç, 3
ӈӄ - dört, 4
ӈ - beş, 5
ӈ - altı, 6
ӈъӈ - yedi, 7
ӈ - sekiz, 8
ӄъ - dokuz, 9
- on, 10
Kara Sakal

Edward Teach ya da Edward Thatch (c. 1680 22 Kasım 1718), Blackbeard (Karasakal) ismiyle bilinir. 18. yüzyılın başları boyunca West Indies ve doğu sahillerindeki Amerikan kolonileri civarında faaliyet gösteren İngiliz korsan olarak ün salmıştır.
Teach, büyük ihtimalle Bristol'da doğdu. Gençlik yılları hakkında bilinen çok az şey vardır; fakat 1716'da, New Providence'in karayipler adasında çalışan Benjamin Hornigold'un tayfasına katılmıştır. Kısa sürede kendi gemisi Queen Anne's Revengei kazanmıştır. 1717 ile 1718 arasında korkulan bir korsan olmuştur. Soyadı, kalın siyah bıyığı ve korkunç görünüşünden türemiştir. Diğer bir rivayete göre sakalının altında belirlenemeyen bir şey yakıp (bunun şimdilerde kullanılan bir çeşit yasaklı madde olduğunu savunanlar var) düşmanlarını korkuturmuş.
Hornigold'ın çetesinin bir parçası olduktan sonra, Teach korsanlar birliğine girdi ve Charleston, South Carolina limanını askerleriyle ablukaya aldı. Gemisini karaya çektikten sonra yaşayanlardan başarı ile fidye aldı. Teach kraliyet tarafından bahşedilen affı kabul etti ama hemen denize geri döndü. Bu olay Virginia valisi Alexander Spotswood'un dikkatini çekti. Spotswood askerlerinden bir ekip ayarladı ve denizcileri korsanı bulup ele geçirmeleri için görevlendirdi. Bu ekip 22 Kasım 1718'de görevini başardı. Savaş devam ederken Teach, üsteğmen Robert Maynard'ın yönettiği küçük bir denizci gücü tarafından öldürüldü.
Ünlü film serisi; Karayip Korsanlarının, 2011 yapımı Karayip Korsanları: Gizemli Denizlerde filminde kötü karakter olarak yer almış, 1718'deki çatışmada ölmediği gösterilmiştir. Bu filmde Ian McShane tarafından canlandırılmıştır.
Peter Pan romanında da Kaptan Hook'un daha önce onun marinel başılığını yaptığı anlatılmaktadır. Ayrıca Peter Pan'ın geçmişini anlatan Pan filminde de kötü adam olarak yer almış ve Varolmayan Ülke'yi ele geçirip, peri tozunun gücünü ele geçirip, ölümsüz olmaya çalışmıştır. Bu filmde onu ünlü oyuncu Hugh Jackman canlandırmıştır.
2011-2018 arasında yayınlanan, peri masalı karakterlerini konu alan Bir Varmış, Bir Yokmuş (Once Upon A Time) adlı dizide o da yer almış ve aktör Charles Mesure tarafından canlandırılmıştır.
Define Adası'nın öncülü olan,1710'larda geçen, TV dizisi Black Sails'in üçüncü sezonundan itibaren ana karakterlerden biri olarak yer almıştır. Burada da aktör Ray Stevenson tarafından canlandırılmaktadır.
Onu canlandıran oyunculardan bazıları:
Robert Newton
Murvyn Vye
Peter Ustinov
Fernando Sacho
Hori Ahipene
James Purefoy
Angus Mcfadyen
Ian McShane
Charles Mesure
John Malkovich
Hugh Jackman
Ray Stevenson
Kavela

Kavela (kavalye veya kavilya olarak da bilinir), halat dikişi için halat ucundaki kolları açmaya ve düğüm çözmeye yarayan, ayrıca geçici bir tutacak olarak da kullanılabilen, kama şekilli bir denizci aracıdır. Kavela konik ve genelde eğri şekilli bir çubuktur, bir ucu yuvarlatılmış veya yassılaştırılarak kütleştirilmiştir. Boyu genelde 1530 cm uzunluğundadır ama bazen kullanıldığı ipin kalınlığına bağlı olarak 60 cm'den fazla olabilir. Metalden veya, cilalı tahta veya kemikten yapılır. Kavela, kaşkaval olarak da adlandırılır (ama kaşkavalın bir diğer anlamı yelkenlerdeki deliklere geçirilen takozdur). Kavalye kendi başına bir araç olabileceği gibi bir çakıdaki aletlerden biri de olabilir.
Kullanımları
Halat dikişinde kavela halatı oluşturan kolların arasında sokulur, kaldıraç gibi kullanılarak halatın bir kolu kaldırır ve kollar arasında bir aralık yaratılır. Böylece araya başka bir nesnenin sokulabilmesi mümkün kılınır. İsveç kavelasının (veya kaşkavalının) içi boylamasına oyuktur, ip oyuğun içine bir yerleştirilince, kavela ile birlikte öbür halatın kollarının arasından kolayca geçirilir.
Gerilimle sıkışan düğümleri çözmek için kavela gerekebilir. Çok sıkı bir düğümün kavela olmadan çözülmesi imkansız olabilir.
Kavela bağı ile beraber kullanılınca kavela bir tutacak meydana getirir, ipi elle kavrayıp çekmekten daha güçlü şekilde çekmek mümkün olur.
Demir halatların kollarını ayırmak için madeni kavela kullanılır. Madeni kavela pranga ağzını ayırmak için de kullanılır.
Etimoloji
Kavela İtalyanca caviglia sözcüğünden Türkçeye girmiştir. İtalyancaya, Latinceden, clavicula (tahta çubuk) olarak girmiştir. Latincede clavis anahtar, sürgü, çubuk, -cula eki küçük demektir.
Yafa Saat Kulesi

Yafa Saat Kulesi ( Migdal HaŞaon Yafo) İsrail'de Osmanlı döneminde dikilmiş yedi saat kulesinden biridir. Diğerleri Safed, Akka, Nasıra, Hayfa, Nablus (Batı Şeria) ve Kudüs'e dikilmiştir fakat bunlardan sonuncusu şu anda ayakta değildir.
Yafa Saat Kulesi antik şehir olan Tel Aviv'e bağlı Yafa'nın kuzey girişinde, Yefet Sokağı'nda bulunur. Kireç taşından yapılmış kulede iki adet saat ve bir de 1948 Arap-İsrail Savaşında ölen İsraillilerin anısına plaket bulunur.
Tarihçe
Kule, Osmanlı Sultanı II. Abdülhamit'in hükümdarlığının 25. yıldönümü şerefine inşa edildi. İnşaat Joseph Bey Moyal önderliğinde yerel Araplar ve Yahudilerin destekleriyle yapıldı.
Kulenin temeli Eylül 1900'de atıldı. İki yıl içinde ilk iki kat tamamlanıp üçüncü kata başlandı. 1903'te saat kulesi tamamlandı. Akka'daki Khan al-Umdan kulesine benzetilen yapı da aynı amaçla dikilmişti. Bu okazyon nedeniyle Osmanlı İmparatorluğunun genelinde yüzden fazla saat kulesi inşa edildi.
Kule dikilmeden önce üzerinde bulunduğu meydan 19. yüzyılda hükumet binalarının, ekonomi merkezlerinin ve ulaşım bağlantılarının bulunduğu önemli bir mekandı. Mahmud Cami'ye giden yolda bulunan polis istasyonunun yerine dikilen saat kulesi kireç taşından yapılmış, üç katlı ve iki saatlidir.
1965'te renove edilen Yafa Saat Kulesi'ne yeni saatler konulup Yafa'nın tarihini anlatan Arie Koren'in renkli cam mozaiki eklendi. Uzun bir süre bakımsız kalan saat 2001'de gece ışıkları eklenerek tekrar renove edildi. 2005-06'te ise tekrar bakımdan geçen kulenin etrafındaki sokaklara trafik düzeni oturtuldu.
2004'te İsrail'in 1.3 Şekellik pullarına konu oldu. Bu "Osmanlı saat kuleleri pul serisi"nde Safed, Akka, Hayfa ve Kudüs'teki saat kuleleri kullanıldı.
Mimari
Kule 3 katlıdır. Tepesinde 2 tane saat ve 4 tane pencere bulunmaktadır.
Unsere Zeit

Unsere Zeit (UZ) 1969 yılında kurulan sosyalist Alman gazetesi - Alman Komünist Partisi (DKP) yayın organı.
UZ Mannheim Bir öncü proje
DKP'nin aynı isimli bu öncü gazetesi, 1962 yılının Mayıs ayından, 1964 yılının Nisan ayına kadar iki haftada bir çıkan, on iki sayfalık, 2500 - 3000 adet tirajı olan bir gazete olarak Mannheim'da yayınlandı. Sahibi Mannheim'li tesviyeci ve sendikacı Eugen Straub'dı. Karlsruhe Eyalet Mahkemesi Savcılığı, gazete projesi nedeni ile, Straub'a, 1956 yılında çıkan komünist partinin yasaklanması hakkındaki kanuna karşı gelmek suçundan dava açtı. UZ Mannheim'in redaktörü Eberhar Weber'di. Weber daha sonraları 1968 yılında yeni kurulan DKP'nin üst yöneticilerinden birisi oldu ve 1986 yılında Progress - Presse - Agentur'un şef redaktörü olana kadar partinin basın sözcülüğünü yaptı. Weber bir süre de, o zamanlar günlük bir gazete olarak yayınlanan, partinin yayın organı "UZ - Unsere Zeit" gazetesinin yardımcı şef redaktörü olarak çalıştı.
UZ'in tarihsel gelişimi
Unsere Zeit'in ilk sayısı, Essen'de 12 - 13 Nisan 1969 tarihinde yapılan DKP kongresi öncesi 3 Nisan 1969 tarihinde çıktı. Gazete, 1969 - 1973 tarihleri arasında parti başkanlığı yapan Kurt Bachman tarafından yayınlandı. İlk şef redaktör Gerd Deumlich oldu. 13 Mart 1972 de yayınlanan 11. sayıdan itibaren UZ gazetesi, başlığa "DKP'nin Gazetesi" alt başlığını ekledi ve gazete künyesinde yayıncı olarak Bachmann yerine "DKP Parti Yönetimi" yer aldı. 80'li yıllarda gazetenin şef redaktörlüğünü Georg Polikeit yaptı.
Sosyalist yayınlar
Almanya gazeteleri
1969'da kurulan yayınlar
Almanca gazeteler
Almanya'da yayımlanan günlük gazeteler
Koryakça

Koryakça ya da Koryak dili (kendilerince - nımılg'ın), Rusya'ya bağlı Koryak Bölgesinde Koryaklar tarafından konuşulan Çukçi - Kamçatka dilleri ailesinden Paleosibirya dili.
Rusya 2002 nüfus sayımına göre, 8.743 kişilik Koryak nüfusundan yalnızca 3.000 kişi anadilini konuşabiliyor.
Alfabe
Koryakçanın ilk alfabesi 1931 yılında düzenlenen Latin kökenli alfabedir:
NOTLAR:
1933 yılında Є є harfi C c biçiminde değiştirildi
1937 yılında Kiril kökenli alfabe kullanılmaya başlandı. 1960'larda şekillenen en son biçimi:
NOTLAR:
1937 yılındaki ilk alfabe Rus haflerine harfleri eklenerek oluşturuldu
1950'lerde yeni harfler eklendi: ' ' '
Örnekler
' ; g'ıla ; ılla - anne
enpiç - baba
kaytakalnın - erkek kardeş
' ılveg'ıl - yabani ren geyiği
ӄӈ ; ӄӈ qoyanya ; qoranya - evcil ren geyiği
yavakoy - kızağa sürülen ren geyiği
' g'eyakoy - binilen ren geyiği
ınnıın - balık
çolyona - tuzlama balık
'' tev'g'el - kurutma balık
liglig - yumurta
' ıvıng'ın - meyve
tigıt - kayak
' v'alvıyagıt - avcı kayağı
' mılgıg'ıy - av tüfeği
nutenut - tundra
' umkılv'ın - tayga
gıynik - hayvan
naltın - deri
Koryaklar

Koryaklar, Rusya'da 1 Temmuz 2007'de Kamçatka Oblastı ile Koryak Özerk Okrugu (günümüzde Koryak Okrugu)'nun birleşmesinin sonucu kurulan Kamçatka Krayı'nda yaşayan Çukçi - Kamçatka halklarından biri.
Adları ren geyiği için kullandıkları ӄӈ kelimesinden gelir.
Koryaklar iki ana gruba ayrılır:
Ren geyiği çobanlığı yapan göçebe Tundra Koryakları ya da Çavçuvenler ('' )
Apukinler
İtkanlar
Kamenler
Parenler
Kıyı balıkçılığı yapan yerleşik Kıyı Koryakları ya da Nımılanlar (ъ, ъ). Adları ('köy') kelimesinden gelir.
Alutorlar (')
Karaginler (ӄӈ')
Palanlar ('')
Komşuları
Batıda Evenler, güneyde Alutorlar, doğuda Kerekler, kuzydoğuda Çukçiler ile komşudurlar.
İzole dilli Nivihler ile Koryaklar arasında kültürel ve bazı lingüistik benzerlikler bulunmaktadır..
Homomonument

Homomonument, Hollanda'nın başkenti Amsterdam'ın merkezinde bulunan bir anıttır. Eşcinselliğinden dolayı eziyete tabi tutulmuş bütün gey ve lezbiyenlerin anısına kurulmuştur. 5 Eylül 1987'de halka açılan anıt, Keizersgracht kanalı bankında, tarihi Westerkerk kilisesine yakın mesafede bulunur. Daha büyük bir üçgen oluşturacak bir şekilde zemine oturturulan granitten yapılmış üç tane büyük pembe üçgenden oluşur. Homomonument "inkar, baskı ve ayrımcılığa karşı mücadelelerinde geyler ve lezbiyenlere ilham vermek ve [onları] desteklemek" amacıyla tasarlanmıştır.
Galeri
Gareth Jelleyman

Gareth Anthony Jelleyman (d. 14 Kasım 1980, Holywell) Galli futbolcudur. Genellikle savunmanın sol kanadından oynayan futbolcu zaman zaman orta alanda da görev yapmaktadır.
Kariyeri
Profesyonel kariyerine İngiltere'de başlayan futbolcu, şu anda İngiltere'de Boston United FC forması giymektedir.
1980 doğumlular
Galli futbolcular
Boston United FC futbolcuları
Yaşayan insanlar
Resim aranan futbolcular
Defans futbolcuları
Mansfield Town FC futbolcuları
Zaven Biberyan

Zaven Biberyan (1921; İstanbul - 4 Ekim 1984), Ermeni asıllı Türk sosyalist yazar.
Eğitimi
İlk eğitimini Kadıköy Aramyan-Uncuyan ve Dibar Gırtaran (Sultanyan) Ermeni ilkokullarında alan Biberyan, sırasıyla Saint Joseph Lisesi ve İstanbul Ticari İlimler Akademisi'nde eğitim gördü.
Hayatı
Ermenice yayın yapan birçok gazetede yazılar yazdı, yöneticiliğini yaptı. 1946'da Nor Lur adlı gazetedeki Al Gı Pave... (Artık Yeter) başlıklı yazısından dolayı hapis yattı. Bu yazısı Ermeniler aleyhinde tutuma ve Ermeni karşıtı yayınlara karşı yazılmıştı. Daha sonra bulunduğu işlerden de sosyalist düşüncelerinden ötürü baskılar görerek ayrılmak zorunda kalan Biberyan, 1949'da Beyrut'a yerleşti. Orada da gazeteciliğe devam etti ve Ermenice yayın yapan Zartonk ve Ararad 'ın yazı işlerinde görev aldı.
1953 yılında İstanbul'a dönerek, Osmanlı Bankası ve Meydan Larousse: Büyük Lugat ve Ansiklopedi 'nin redaksiyon kurulunda görev aldı. 1965 Genel Seçimi'nde TİP'ten milletvekili adayı oldu, seçilemedi. 1968 yılında ise TİP'ten İstanbul Belediye Meclis üyesi seçildi.
Zaven Biberyan, 4 Ekim 1984'te vefat etti ve Şişli Ermeni Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Yazar, Varlık Vergisi mağdurlarındandır. Ayrıca askerliğini "Nafıa Askeri" olarak yapmıştır. O dönemde, yani 1940'lı yıllarda pek çok Türkiyeli gayrimüslimle beraber çok sıkıntı çekmiştir. Bu konuyla ilgili Mırçünneru Verçaluysı (Karıncaların Günbatımı) adlı romanı 1970 yılında Jamanak gazetesinde tefrika edilmiş ve ölümünden birkaç hafta önce Aras Yayıncılık tarafından yayınlanmıştır. Bu kitap, Babam Aşkale'ye Gitmedi adıyla, 1998'de Türkçeye çevrildi.
Bazı eserleri
Lıgırdadzı (Arsız) - 1959
Dzovı (Deniz) - 1961
Angudi Siraharnerı (Meteliksiz Aşıklar) - 1962
Mırçünneru Verçaluysı (Karıncaların Günbatımı) - 1984, 2007
Kerki

Kerki (), Azerbaycan'ın Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Sederek Rayonu'na bağlı bölge ve köyün adıdır. Bu bölge Azerbaycan toprakları ile bağlantısı yoktur ve tamamen Ermenistan toprakları içinde eksklav bir bölgedir.
Bölge şuanda Azerbaycan Cumhuriyeti'ne bağlı bir köydür. . Bölge şu an Azerbaycan Cumhuriyeti'ne bağlı bir köydür. Ermeni işgalinden sonra köyün göç etmek istemeyen Sakinleri için kengerli rayonunda yeni kerki adında bir yerleşim yeri yapılmıştır.
Dursun Uyar

Dursun Uyar (d. 1 Mayıs 1958, Yozgat), Türk iş insanı ve Yimpaş Holding Yönetim Kurulu Başkanı.
1 Mayıs 1958 tarihinde Yozgatın Divanlı köyü'nde doğdu. Doğduğu köydeki ilkokulu bitirdikten sonra, 1967 yılında Yozgat'ta başladığı orta ve lise öğrenimini, 1974 yılında Çorum'da tamamladı.
1975 yılında Erzurum Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ni kazanarak yüksek öğrenimine başladı. Mezun olduktan sonra üç yıl edebiyat öğretmenliği yaptı.
1982 yılında öğretmenlikten istifa etti. Aynı yıl bir grup arkadaşı ile Yimpaş'ı kurdu. Küçük mağazalarla ticaret yolculuğuna başlayan Uyar, Yimpaş'ın Yönetim Kurulu Başkanlığını yaptı. Kuruluşun çok ortaklı anonim şirkete dönüşümünü sağladı. Yimpaş'ın halka açılımı ve ortak sayısının artması sebebiyle, 1990 yılında Yimpaş Holding'in kurulmasına öncülük eden Dursun Uyar, Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini üstlendi. Bu yıldan itibaren kurulan veya devralınan çok sayıda şirketin başkanlığını yapmaktadır.
Halen merkezi Yozgat'ta bulunan Yimpaş Holding, Yimpaş A. Ş., Yimpaş Gıda Sanayi ve Ticaret A. Ş.'nin Yönetim Kurulu Başkanlıkları görevlerini sürdürüyor. Ayrıca bu şirketlerin iştirakiyle kurulan veya birçok şirketin Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini yerine getiriyor. Evli ve beş çocuk sahibidir.
Mahkumiyet
Dursun Uyar 2002 yılında "Sermaye Piyasası Kanunu'na muhalefet ve izinsiz halka arz" suçundan hakkında açılan dava sonucu iki yıl hapse mahkum oldu. Sağlık nedenlerinden ötürü infazı belli sürelerle ertelendi. 27 Aralık 2007 tarihinde teslim olmak için Karabük'e giderken Eskipazar ilçesinde tutuklanarak Karabük Kapalı Cezaevi'ne konuldu. İnfaz Yasası uyarınca 2 yıllık cezası için 9 ay 19 gün cezaevinde kalan Uyar, 15 Ekim 2008 tarihinde tahliye oldu.
Yukarı Eskipara

Yukarı Eskipara, Azerbaycan cumhuriyetinin Kazah Rayonu'na bağlı bölge ve köyün adıdır. Bu bölge Azerbaycan toprakları ile bağlantısı yoktur ve tamamen Ermenistan toprakları içinde eksklav bir bölgedir.
Bölge 1990 yılından itibaren Ermenistan tarafından işgal altındadır.
2020 Dağlık Karabağ Savaşı sonrası imzalanan ateşkes antlaşması uyarınca Berhudarlı eksklavı ile birlikte Azerbaycan'a verilmiştir.
Berhudarlı

Berhudarlı (), Azerbaycan'ın Kazah Rayonu'na bağlı bölge ve köy adıdır. Bölgenin Azerbaycan toprakları ile bağlantısı olmayıp tamamen Ermenistan toprakları içinde eksklav bir bölgedir.
Bölge 1992 yılından beri Ermenistan'ın işgali altındadır.
2020 Dağlık Karabağ Savaşı sonrası imzalanan ateşkes antlaşması uyarınca Yukarı Eskipara eksklavı ile birlikte Azerbaycan'a verilmiştir. Bölgede Ağstafa-Erivan demiryolu üzerinde bulunan ve kullanılmayan bir istasyon mevcuttur.
France 2

France 2, 1963 yılında kurulan Fransız devlet kanalı. La deuxième chaine adı altında kurulan kanal, 1975'ten 1982 yılına kadar Antenne 2 ismini almıştır. France 2 ismini ise France Television grubuna katılışı sırasında almıştır.
France 2 Fransız kamu ulusal televizyon kanalıdır. Fransa'nın 3, Fransa 5, Fransa O ve dijital-sadece Fransa 4 ile birlikte devlet Fransa Televizyonlar grubunun parçasıdır. Fransa televizyonlar, ARTE, EuroNews, birkaç kablo / uydu tematik kanallar ve Mediamétrie katılır.
RTF mülkiyeti Başlangıçta altında kanal RTF Télévision 2 olarak 21 Aralık 1963 tarihinde ilk defa hava gitti. Bir yıl içinde, ORTF oluşumu La Deuxieme Chaine (İkinci Kanalı) olarak Rebranding yol açtı. Başlangıçta, ağ 819-line siyah-beyaz yayınlar kesilmesi ve renk giriş için hazırlık sadece 625-line vericiler yayınlandı. Anahtar SECAM sistemi kullanılarak, Ekim 1967 1 14:15 CET oluştu renk. La Deuxieme Chaine Fransa'da ilk renkli televizyon kanalı oldu - TF1 birkaç yıl sonrasına kadar 625 hatları üzerine renkli yayın başlamak olmaz. Bu teknoloji daha sonra ağ NICAM stereo (SECAM uyumlu) programlama hava izin verdi.
7 Nisan 2008 tarihinde 03:20 CET beri tüm France 2 programlama analog SECAM hava frekansları ve Fransız DVB-T multipleks frekansları (Televizyon Numerique Terrestre olarak da bilinir) üzerinde [2] 16:9 geniş ekran formatında yayın olmuştur. France 2 bir HD sürüm 1 Temmuz 2008 tarihinden beri ve Ekim DVB-T 30 beri DVB-S Servisi CanalSat üzerinden yayın yapıyor
Yorumcular
France 2 kanalında çalışan yorumcuların listesi :
Valérie Alexandre
Monique Atlan
Thierry Beccaro
Stéphane Bern
Grichka Bogdanoff
Igor Bogdanoff
Yves Calvi
Catherine Ceylac
Arlette Chabot
Lionel Chamoulaud
Pierre Charvet
Guilaine Chenu
Julien Courbet
Sophie Davant
Laurent Delahousse
Jean-Luc Delarue
Marie Drucker
Michel Drucker
Benoit Duquesne
Guillaume Durand
Sébastien Folin
Franz-Olivier Giesbert
Gérard Holtz
Christophe Hondelatte
Françoise Joly
Sophie Le Saint
Etienne Leenhardt
Philippe Lefait
William Leymergie
Frédéric Lopez
Elise Lucet
Daniela Lumbroso
Laurent Luyat
David Martin
Isabelle Martinet
Valérie Maurice
Nelson Montfort
Nagui
Arnaud Poivre dArvor
David Pujadas
Anne-Gaëlle Riccio
Nathalie Rihouet
Laurent Romejko
Eve Ruggieri
Laurent Ruquier
Patrick Sabatier
Patrick Sébastien
Frédéric Taddei
Tex
Tania Young
Jean-François Zygel
Arlette Chabot
Laurent Delahousse
Marie Drucker
Sophie Le Saint
Elise Lucet
David Pujadas
Valérie Alexandre
Isabelle Martinet
Nathalie Rihouet
Laurent Romejko
Tania Young
Saipan

Saipan () Kuzey Mariana Adaları'nın başkenti olan şehirdir. 15 tropik adadın bulunduğu batı Pasifik Okyanusu'ndadır. 2000 yılı sayımlarına göre nüfus 62.392'dir.
Köy ve kasabalar
Saipan adası toplamda 31 "resmi" köyden oluşmaktadır. Ancak, San Antonio'daki Afetnas, Capitol Hill'deki Tapochau ve I Denne gibi birçok alt-yerleşim ve komşu yerler bulunmaktadır. Aşağıda italik yazılmış olanlar alt-yerleşimlerdir.
Achugao
As Lito
As Matuis
As Perdido
As Teo
As Terlaje
Capital Hill I Denne, Tapochau ve Wireless Ridge
Chalan Kanoa Laly I, II, III ve IV
Chalan Kiya
Chalan Laulau Quartermaster
Chalan Piao
Chinatown
Dandan Airport Road, Naftan ve Obyan
Fina Sisu
Garapan
Gualo Rai
Kagman I, II, ve III"
Kannat Tabla
Koblerville As Gonno Lower Base
Marpi
Navy Hill Chalan Galaide ve Rapagao Oleai
Papago
Puerto Rico
Sadog Tasi As Mahetog San Antonio Afetnas San Roque
San Vicente Lao Lao Plajı''
Susupe
Tanapag