turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ibirapuera Parkı

Ibirapuera Parkı (Portekizce: Parque do Ibirapuera), Brezilya'nın São Paulo şehrinin en büyük ikinci parkıdır. Parkta eğlence yerleri, koşu ve yürüyüş alanları, gölet ve toplantı salonu yer almaktadır.
Tarihçe
1954 yılında şehrin 400. kuruluş yıldönümünde açılan park ünlü mimar Oscar Niemeyer ve peyzaj mimarı Roberto Burle Marx tarafından tasarlanmıştır. Yaklaşık 2 kilometre karelik alana yayılmaktadır. São Paulo şehrinin en büyük ikinci parkıdır.
Resim galerisi
Henry Cheere

Henry Cheere (d. 1703, Clapham, Surrey (bugün Londra'nın bir parçası), - ö. 15 Ocak 1781), 18. yüzyılın ilerigelen İngiliz heykeltıraşlarındandır. John Cheere ağabeyidir.
Cheere 1718'de mason heykeltıraş William ve Edward Stanton'ın asistanı olan Robert Hartshorne tarafından yanlarına alındı.
1726'da kendi heykeltıraş çalışma alanını St Margaret's, Westminster'da kurdu. Flaman heykeltıraş Henry Scheemakers yanında çırak olarak çalıştı (Henry Scheemaker tahmini 1729'da geldi, tahmini 1733'te de ayrıldı).
1743 yılında Cheere'e Westminster Abbey'inin ormacılığı görevi verildi. Böylece Abbey'de dokuz anıt yapmış oldu. Abbey'nin çevresindeki alanı satın aldı.
Temmuz 1748'de Cheere, William Hogarth ve diğer sanatçı arkadaşları Thomas Hudson, Joseph, Alexander Van Aken ve Francis Hayman'la Paris gezisine katıldı. Oradan Flanders ve Hollanda'ya geçtiler.
10 Aralık 1760'ta kendisine şövalye nişanı verildi. 19 Temmuz 1766 tarihinde ise St. Margaret's, Westminster'da 1. Baronet Cheere oldu. Cheere İngiliz Sanat Akademisi açma teşebüssünde bulunup sonuç alamayan gruptandır (sebebi Royal Academy'nin açılmasıdır).
Emekli oldu ve atölyedeki çalışmalarını Mart 1770'te sattı.
Ölümüyle beraber oğlu William Cheere 2. Baronet oldu ama evlenmeden 1808'te öldü. Henry Cheere'ın Charles Cheere adında (d. 1735 - ö. 1799) bir kızı vardı.
Mark Antokolski

Mark Matveeviç Antokolski (Rusça: ; d. 1843 Vilna, bugünkü Vilnüs, Litvanya - ö. 1902 Frankfurt, Almanya), Rus heykeltıraş. Soyadı bugünkü Antakalnis varoşundan gelmektedir.
Musevi bir ailenin yedi çocuğundan en sonuncusu olarak dünyaya geldi. Ailesi zengin değildi ve dindar insanlardı. Mark çocukken bulabildiği her yere - masaya, duvara resim çizerdi. Musevilik, insan ve hayvanların çizimlerini yapmayı yasaklar, bu yüzden ailesi oğullarının bu tutkusuna pek iyi bir gözle bakmıyordu. Mark bu koşullarda büyüdü ve genç yaşta tahta oymacılığı eğitimi aldı.
Mark Antokolski 1864'te Jew Tailor (Musevi terzi) rölyefiyle gümüş madalya kazandı. Ertesi yıl Miserly rölyefiyle altın madalya aldı.
Antokolski Akademi'de öğrenim görürken Rus dilini derinlemesine öğrenmekle kalmadı (evde Yidiş konuşulurdu), Rus tarihi ve edebiyatıyla da ilgilendi. İlk büyük eseri Korkunç İvan'ın heykelidir (1870). Akademi Konseyi bu yapıtından ötürü ona en büyük ödül olan akademisyenliği verdi.
Sanat Akademisinin patronu Büyük Düşes Maria, Korkunç İvan'ın heykelinden çok etkilendi. II. Aleksandr'a genç ressamın çalışmalarından söz etti.
Heykel kralın üstünde de çok iyi bir izlenim bıraktı. Bugün Hermitage Müzesi'nde olan bu eseri zamanında çok büyük bir miktar para olan sekiz rubleye satın aldı.
1871'de mezun olduktan sonra Mark Antokolski Roma ve Paris'e gitti. Roma'da I. Peter'in heykeli üzerinde çalıştı ve bu heykel St. Petersburg'a gönderildi. Mark Antokolski aynı zamanda Paris Akademisine uzaktan üye olarak kabul edildi. 1878'de Paris'te Dünya Fuarı'nda yeni yapıtlarını sergiledi. Fuarın en yüksek ödülü olan Fransız Legion d'Honneur nişanı'nı aldı. Daha sonra pek çok Batı Avrupa akademisinde onur üyesi olarak yer aldı: Viyana, Berlin, Londra ve diğerleri.
1889'da Nestor The Chronicler heykelini yaptı. 1891'deyse iki yapıtını daha tamamladı: I. Yaroslav mayolikasını ve Yermak Timofeyeviç'in bronz heykelini yaptı.
St. Petersburg Gazetesi, Hafta Gazetesi ve Vestnik Evropy Sanat ve Sanat Sanayisi dergisinde pek çok sanat yazısı yazdı. Bu yayın organlarında otobiyografisi yayımlandı. Ölümünden hemen önce Musevilerin hayat tarzının ve Musevilerin başından geçen olayları anlatıldığı -' (Ben-Isaac) kitabını yazdı.
Mark Antokolski Frankfurt'ta öldü (diğer kaynaklar Bad Hamburg'da öldüğünü yazar), Rusya'daki Preobrazhenskoe Musevi Mezarlığı'na defnedildi.
Mark Antokolski'nin yeğeni Pavel Antokolski Rusya'da tanınmış bir şairdir.
John Bacon

John Bacon (d. 24 Kasım 1740 ö. 4 Ağustos 1799), İngiliz heykeltıraş.
Somersetli bir tekstil işçisinin oğlu olarak Southwark'da dünyaya geldi.
On dört yaşında Lambeth'de bir porselen üreticisinin yanında çıraklığa başladı. İlk olarak küçük süs porselenlerini boyamakla işe başladı fakat daha sonraları model yapma aşamasına terfi etti. Farklı saygın heykeltıraşlar tarafından yapılan modelleri, ki bu modeller yan taraftaki çömlekçiye pişirilmesi için gönderilmekteydi, gözlemlemesi zekasının yönünü belirledi. Bu modelleri o kadar başarılı kopyalıyordu ki 1758'de küçük bir Barış figürünü "Society for the Encouragement of Arts"a (Sanatın Gelişimini Teşvik Topluluğu) gönderdi ve bu çalışması ile ödüllendirildi. 1763 ila 1776 yılları arasında topluluk tarafından verilen en büyük ödüllerin dokuz kez sahibi oldu.
Çıraklığı sırasında 1769'da Coade Artificial Stone Manufactory'de (Coade Yapay Taş Fabrikası) çalışırken yapay taşlarla heykel çalışmaları metodunu geliştirdi. Daha sonra bu metot kendisini mükemmelliğe taşıdı.
Bacon 1763 dolaylarında ilk kez mermerle çalışmaya başladı. Bu sanattaki erken dönem çabaları amaç için daha kusursuz bir enstrüman icat etmesi sayesinde modelin formunu mermere dönüştürme tekniğini geliştirmesine yol açtı. Bu enstrüman daha kesin olması, her yöde doğru ölçümler yapması, küçük bir pusula içermesi ve gerektiğinde mermer model üzerinde kullanılabilmesi gibi birçok avantaja sahipti. 1769'da Aeneas'ın Truva'dan kaçışını anlatan bir kabartma ile Royal Academy tarafından heykel için verilen altın madalya ile ödüllendirildi. 1770'te bir Mars figürü sergiledi ve bunun sayesinde "Society of Arts"dan (Sanat Topluluğu) bir altın madalya kazandı. Ayrıca bu figür kendisinin A. R. A.'ya seçilmesini de sağladı.
Başarılarının sonucu olarak Christ Church (İsa Kilisesi), Oxford için Kral George III'ün büstünü yapması istendi. Yaşamı boyunca Kral'ın lütfuna sahip olmasına rağmen klasik stili önemsemediği gerekçesiyle sürekli eleştirildi. Bu suçlamaları "Jupiter Tonans"ın asil bir baş çalışması ve klasik stildeki kusursuz sembolik çalışmaları ile reddetti.
4 Ağustos, 1799'da öldü ve "Whitfield's Tabernacle"a (Whitfield Tapınağı) defnedildi. Ölümünden sonra Bacon'un çalışmaları oğlu John Bacon, Jnr (1777-1859) tarafından devam ettirildi.
St Paul's Katedrali, Londra, İsa Kilisesi ve Pembroke Koleji, Oxford ile Bath Abbey ve Bristol katedrallerinde yer alan çeşitli eserleri Bacon'un gücünün birer tanıklarıdırlar. Çalışmalarının en iyileri belki de Westminster Abbey'de bulunan anıtlar arasındadır.
Christophe-Gabriel Allegrain

Christophe-Gabriel Allegrain (d. 11 Ekim 1710, Paris ö. 1795, Paris ) daha ünlü olan kayınbiraderi Jean-Baptiste Pigalle'nin etkisi altında neoklasik stili Rokoko cazibesi ve yumuşaklığı ile birleştiren Fransız heykeltıraş.
Yaşamı ve sanatı
Allegrain Paris'te manzara ressamlarından oluşan iyi bir ailede dünyaya geldi.
En ünlü eseri mermer Bather (La Baigneuse) adlı çalışmasıdır. Çalışma 1755'te Batiments du Roi tarafından kraliyet malikaneleri için sipariş edilmiştir. Modellenmiş bir çizimi ise Salon of 1757'de sunulmuştur. Bittiğinde heykel Salon of 1767'de sergilenmiş ve sansasyonel bir biçimde karşılanmıştır. 1772'de Louis XV eseri Mme du Barry'ye kendisinin Chateau de Louveciennes'i için sunmuştur. Mme du Barry genellikle "Louis Seize stili" ile ilişkilendirilen ve Neoklasizm'i tanıtan pavyonunu bu eserle tamamlamıştır. Kral'ın ölümünden sonra Mme du Barry 1776'da Allegrain'e bir "pandatif hamama giden" (pendant bather) siparişi vermiştir ki Allegrain bunu 1778 yılında teslim etmiştir (Resme Bakınız). Manzara bahçesinde Vénus ve Diane olarak sunulan eserler Mme du Barry'nin geçmiş duygusal aşkını ve o dönemdeki gösterişsiz durumunu yansıtmaktadır.
Kamelya’nın Ölümü

Kamelya'nın Ölümü, Ebüssüreyya Saminin yazmış olduğu on adet Amanvermez Avni macerasının ikincisidir. İlk olarak 1913 yılında basılmıştır.
Konusu
Gece hayatının önde gelen ve gözde isimlerinden Kamelya; annesi, hizmetçisi ve köpeğiyle beraber konağında ölü bulunur. Çok sayıda aşığı olan ve lüks bir hayat yaşamakta olan Kamelyanın evinde işlenen cinayetlerle ilgili olarak Amanvermez Avni görevlendirilir. Olay yerine gelen Avni, bir arbededen sonra öldürülmüş olduğu anlaşılan Kamelyanın avucunda sımsıkı şekilde bir kağıt parçası tuttuğunu ve onu katiline vermeden öldüğünü görür. Cesedin elinden aldığı kağıt parçası eski ve yıpranmış bir fotoğraftır. Avni ve yardımcısı Arif fotoğraftaki kişiyi aramaya başlarlar.
Değerlendirme
Amanvermez Avninin bu macerasında hafiyenin eski ve yıpranmış bir fotoğraf sayesinde bir cinayeti çözüşüne şahit oluruz. Katili ararken kullandığı kendine has yollar, esnaftan ve halktan bilgi almaya çalışırken kullandığı yöntemler Avninin halkı çok iyi tanıyan bir yapısı olduğunu okuyucuya göstermektedir.
Amanvermez Avninin hikayelerdeki en belirgin vasfı kılıktan kılığa girmesidir. Bu hikayesinde kimi zaman bir falcı kimi zaman bir kabadayının haraç toplayan adamı kimi zaman Sakız Adalı bir Ermeni kimi zaman gümrük memuru olarak karşımıza çıkıyor.
Amanvermez Avni maceraları
Polisiye romanlar
1913 romanları
Ásmundur Sveinsson

Ásmundur Sveinsson (20 Mayıs 1893, Kolsstadir, Batı İzlanda - 9 Aralık 1982, Reykjavik), İzlandalı heykeltıraş.
1915 yılında Ásmundur Reykjavík'e taşındı ve İzlanda Teknik Okulu'na yazıldı. Orada, heykeltıraş Ríkarður Jónsson yönetiminde çıraklık eğitimi aldı. 1919'da Kopenhag, oradan Stokholm'e, Güzel Sanatlar Akademisi'nde heykeltıraş Carl Milles'le altı sene eğitim görmek üzere taşındı.
1924'te heykeltıraş Gunnfríður Jónsdóttir'le evlendi. Eşiyle boşandıktan sonra İngrid adında bir kadınla evlendi ve ondan iki çocuğu oldu. Akademi'den mezun olduktan sonra Ásmundur Paris'e eğitimine devam etmek için taşındı ve orada heykeltıraş Charles Despiau'yla çalıştı.
Ásmundur 1929'da İzlanda'ya dönerdönmez soyut, figüratif çalışmalar yapmaya başladı. Temaları daha çok çalışan kadın ve erkeklerdi - The Blacksmith, The Washer Women ve The Water Carrier eserlerinde olduğu gibi.
1940'larda başlangıç noktası insan ve hayvanlar olan Ásmundur'un çalışmaları 1950'lere gelindiğinde farklılık gösterdi ve formları neredeyse soyut hali aldı.
Modern sanat heykeltıraşlığındaki temel prensiplerden biri sanatın sadece belli bir zümre tarafından anlaşılıp, belli bir zümreye ait olmaması gerektiğidir. Ásmundur yapıtlarını bu nedenle herkesin ulaşabileceği yerlerde, hayatın içinde sergilemeyi tercih ediyor.
Kanatlı Araba

Kanatlı Araba, Ebüssüreyya Saminin yazmış olduğu on adet Amanvermez Avni macerasının üçüncüsüdür. İlk olarak 1913 yılında basılmıştır.
Konusu
İstanbulda yine bir kış ayında bir dram yaşanır. Gecenin ayazında son süratle gitmekte olan bir kupa arabası o saatlerde sadece çok az kişinin dikkatini çeker. Arabacı çılgına dönmüş gibi koşan atları güçlükle kontrolüne alabiliyor, yine kontrolü kaybediyordu. Sahil boyunca bu şekilde ilerleyen kupa arabası nihayet keskin bir dönemeci alamayarak içindekilerle beraber boğazın soğuk sularında kaybolur. Olayı görenler polise haber verseler de o gece arama çalışmaları fayda etmez. Ertesi sabah dalgıçlar arabacının cesedini çıkardıklarında polis bu kişinin arabacı esnafından olmadığını belirler. Olay yerine ulaşan Amanvermez ve yardımcısı Arif, arabacı kıyafeti içindeki ünlü karmanyolacı Koçonun cesediyle karşılaşınca yeni bir maceraya başladıklarının farkındadırlar.
Değerlendirme
Amanvermez Avninin bu macerasında hafiyemiz, yine kılıktan kılığa girecek ve özellikle yeraltı dünyasına dair önceki deneyimlerinin yardımıyla olayları çözecektir.
Volkan Dikmen

Volkan Dikmen (d. 14 Ekim 1991, Berlin), Almanya doğumlu Kürt - Alevi Kökenli Türk futbolcudur. 2. Lig ekiplerinden Amed'de oynamaktadır.
Futbol kariyeri
Volkan Dikmen, futbol kariyerine BSC Rehberge Berlin altyapısında altyapısında başlamıştır ve daha sonra sırasıyla SV Nord Wedding Hertha Berlin altyapılarında oynamıştır. Hertha Berlin altyapısında oynarken Türkiye genç milli takımlarına seçilmeye başlandı ve kısa süre sonra genç milli takımlarda düzenli olarak oynamaya başladı. Burada oynamasından dolayı birçok Süper Lig ekibinden takıp edilmeye başlandı.
Galatasaray ve Fenerbahçe'nin da yakından takip ettiği oyuncu Tolunay Kafkas'ın isteği ile Kayserispor'a transfer olmuştur. Ali Turan'ın yerine alınan oyuncu yeni bir keşif olarak görülmektedir. Burada uyum sorunu yaşadığından 2010-2011 sezonun ara transfer döneminde sözleşmesi çift taraflı feshedilerek serbest kaldı.
Yarım sezon boşta durduktan sonra 2011-2012 sezonunun başında Süper Lig ekiplerinden Kardemir Karabükspor'a transfer olmuştur. 2013 ara transfer döneminde TKİ Tavşanlı Linyitspor'a transfer olmuştur.
Sadâret kethüdâsı

Sadaret Kethüdası, Osmanlı Devleti'nde Divan-ı Hümayun kaldırılana dek günümüz İçişleri Bakanlığı'na denk gelen makama verilen ad.
Kethuday-ı sadr-ı al-i olarak da bilinen unvan, sadrazam'ın dairesinin başı olan ve sadrazamın bizzat yardımcılığını üstlenen içişlerinden sorumlu yetkiliye verilen addı. 1718'den itibaren Divan-ı Humayun üyesi de olan Sadaret Kethüdası protokolde başlangıçta nişancı (Dışişleri Bakanı) ve defterdardan (Maliye Bakanı) sonra gelirken zamanla bunların da üzerine yükselmiştir.
Öte yandan, eyalet valileri Türkiye'de valilerin İçişleri Bakanlığı'na bağlı olmasında olduğu gibi Sadaret Kethüdası'na değil, doğrudan sadrazama bağlı olarak görev yaparlardı. XVIII. Yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren beylerbeyi payesinde olan sadrazam kethüdaları İstanbul vilayetinin de yüksek mülki yöneticiliğini görevini de yürütmeye başladılar.
Sadaret kethüdasının başlıca görevleri, kamu yönetiminin en üst düzeydeki işleyişini yönlendirmek, sadarete gelen önemli her belgenin ilk incelemesini yapmak ve konuya ilişkin görüş belirleyerek sadrazama sunmak, Sadaret'ten çıkacak her yazılı buyruk üzerinde sadrazama danışmanlık etmek, belgelere pençe koymak ve buyruldu şifrelerini hazırlamaktı. Sadrazam, kethüdadan gelen belgelere çekinmeden sah koyabilirdi.
II. Mahmud döneminde Divan-ı Hümayun yerine Bakanlar Kurulu teşkil edilmesiyle, "Sadaret Kethüdası" makamının yerini 1835 Umur-ı Mülkiye Nezareti aldı; o da 1837'de Umur-ı Dahiliye ya da Dahiliye Nezareti makamına dönüştürüldü ve bu makama gelenler Cumhuriyet dönemine kadar bu unvanlarını muhafaza ettiler.
Muhammed Şevki

Muhammed Şevki ( d. 5 Ekim 1981, Kahire), Mısırlı milli futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Muhammed Şevki, futbol kariyerine Mısır'ın El-Mısri kulübünde başladı. 2003'te El-Ehli'ye transfer oldu. Uzaktan çektiği sert şutlarıyla kulübün önemli isimlerinden biri haline geldi.
31 Ağustos 2007'de Middlesbrough kulübüyle 650.000 £ karşılığında 3 yıllık sözleşme imzaladı.
Kulübü adına ilk resmi maçını 26 Eylül 2007'de, Carling Kupası 3. tur maçında Tottenham Hotspur'a karşı oynadı. 2007-08 sezonunda Middlesbrough forması altında 26 maça çıkan Şevki, 8 Ocak 2010 tarihinde Kayserispor ile iki buçuk yıllık sözleşme imzaladı.
Yeni sezon öncesi teknik ekibin isteği doğrultusunda sözleşmesi feshedilmiştir.
Milli takım kariyeri
Mısır milli futbol takımı formasını ilk kez 2003 yılında giyen Şevki, 2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası'nın açılış maçında, Brezilya'ya karşı gol atmayı başardı.
Kazandığı ödüller ve başarıları
El-Ehli
FIFA Kulüpler Dünya Kupası üçüncülüğü: 2006
CAF Şampiyonlar Ligi: 2005, 2006
Mısır Birinci Ligi: 2004-05, 2005-06, 2006-07
CAF Süper Kupası: 2006, 2007
Mısır Kupası: 2006, 2007
Mısır Süper Kupası: 2005, 2006, 2007
Mısır milli futbol takımı
FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası üçüncülüğü: 2001
Afrika Uluslar Kupası: 2006, 2008
Deâvi Nezâreti

Osmanlı Devleti'nde 1836'dan 1870'e dek protokol işlerini yürüten makama verilen ad.
Kuruluş döneminden itibaren bu görevi yürüten çavuşbaşı makamının 1836'da II. Mahmud döneminde diğer eski kurumlarla birlikte ilga edilmesiyle bu makam da Deavi Nezareti'ne dönüştürülmüştür.
Makamın adı bakanlık ve bakan anlamına gelen "nezaret" ya da "nazır" olarak belirlenmiş olmasına rağmen, Deavi Nazırları Bakanlar Kurulu'na dahil edilmemişlerdir.
Deâvi nazırları listesi

Osmanlı Devleti'nde 1836'dan 1870'e dek protokol işlerini Deavi Nezareti yürütmüştür. Bu görevi üstlenen Deavi Nazırların listesi şu şekildedir:
Mehmed Necib Efendi (1836)
Saib Efendi (1836-1839)
Mehmed Necib Efendi (1840-ikinci kez)
Said Muhib Efendi (1840-1841)
Arif Bey (1841-1843)
Mazlum Bey (1843-1852)
Ömer Cemal Bey (18652-1857)
Ahmed Vefik Efendi (1857)
Mehmed Muhtar Bey (1857-1860)
Emin Efendi (1860-1862)
Tevfik Bey (1862-1863)
Ziya Bey (1863-1864)
Arif Efendi (1864-1867)
Mahmud Nedim Paşa (1867-1868)
Mümtaz Efendi (1868-1869)
Ferid Efendi (1869-1870)
Osmanlı devlet teşkilatı
Kara Katil

Kara Katil, Ebüssüreyya Saminin yazmış olduğu on adet Amanvermez Avni macerasının dördüncüsüdür. İlk olarak 1913 yılında basılmıştır.
Konusu
Üst düzey devlet görevlisi olan ve İstanbulun seçkinlerden Sabir Bey, izlemeye gittiği bir operadan sonra locasında ölü bulunur. Opera yurtdışından gelen ve aralarında anarşistlerin bulunduğu sanılan bir grup sanatçı tarafından sergilenmektedir. O dönemlerde özellikle ABD Başkanı William McKinley dahil olmak üzere çok sayıda devlet adamının anarşistlerce öldürülmesi II. Abdülhamidi de bazı önlemler almaya itmiştir. Bu kapsamda görev yapan emniyet kuvvetleri arasında yer alan Amanvermez Avni ve yardımcısı Arif de cinayetin işlendiği sırada operadadırlar. Cinayeti öğrendikten sonra cinayetin işlendiği locaya giden Avni, herkesin dikkatinden kaçan bir iğneyi yerde bulur.
Değerlendirme
Amanvermez Avninin bu macerasında Sabir Beyin ailesiyle ilgili anlatılanlar, katili haklı çıkartacak kimi argümanlar ortaya koymaktaysa da yazar kararı okuyucuya bırakmaktadır. Macerada ayrıca dikkat çekici bir unsur da, Avninin cinayete kurban gittiğini düşündüğü maktulün cesedini morgda inceleyen doktora tezini ispatlama yöntemidir. Bu yöntemde küçük bir köpek yavrusu hayatını kaybedecektir. Macera dönemsel olarak özellikle Avrupa ve Rus İmparatorluğunda etkili olan anarşist suikastlara de değinmektedir. Ancak yazar anarşizm hakkında herhangi bir siyasi yorum yapmaktan kaçınmıştır.
Amanvermez Avni maceraları
Polisiye romanlar
1913 romanları
Körebe (hikâye)

Körebe, Ebüssüreyya Saminin yazmış olduğu on adet Amanvermez Avni macerasının beşincisidir. İlk olarak 1913 yılında basılmıştır.
Konusu
Esrarengiz bir davet mektubu alan Amanvermez Avni kendisinden yardım isteyen bir kişinin evine çağrılır. Daveti kabul eden Avni oldukça yaşlı bir ebenin evine gider. Ebenin başına gelenler karşısında derin bir olayla karşılaştığını anlayan Avni kendisini yine karmaşık ilişkilerin içinde bulacaktır.
Değerlendirme
Amanvermez Avninin bu macerasında ebenin zorla bir hastaya götürülmesi, ünlü Sherlock Holmes maceralarından The Adventure of the Greek Interpreter hikayesini hatırlatmaktadır. Macerada Avni yine kendisini İstanbulun üst düzey aileleri ve alt tabaka katilleri arasında bulmaktadır. Ayrıca özellikle bu hikayede onun halktan birisi olduğunun kimi örnekleri sergilenmekte, koruması gereken bir olay tanığı Avninin rahatlığından ötürü öldürülmektedir. Macera sırasında Avni özellikle ebenin zorla götürüldüğü araba yolculuğundaki ayrıntılara hakimiyeti ve bunları değerlendirerek gidilen mahalleyi tahmin ederek alanında ne kadar iyi olduğunu gösterecektir. Ancak yardımcısı Arif özellikle kılık değiştirme konusunda ustası kadar başarılı olamayacak ve suçlulara gerçek kimliğini belli edecektir.
Amanvermez Avni maceraları
Polisiye romanlar
1913 romanları
Kanije (eyalet)

Kanije Eyaleti veya Kanije Beylerbeyliği, 1600 yılında III. Mehmed zamanında kurulan Osmanlı İmparatorluğu eyaleti.
Sadrazam Damat İbrahim Paşa tarafından 1600 yılında fethedilen Kanije başta olmak üzere Budin Eyaleti ve Bosna Eyaleti topraklarından bazı sancakların aktarılmasıyla kuruldu. Günümüz Macaristan' ının güneybatı bölgesi ile Hırvatistan'ın Slavonya bölgesini kapsayan eyalet 1690 yılında Habsburglar (Almanlar) tarafından işgaline kadar devam etmiştir.
Başlangıçta dört sancaktan müteşekkil olarak oluşturulan eyalet, daha sonra toplam on sancak olmuştur:
Kanije
Zigetvar
Peçuy
Pojega
Orahovica
Kopan
Valpo
Nadaç
Balaton
Şaklofça
Halep (eyalet)

Halep Eyaleti veya Halep Beylerbeyliği, 1516 yılında kurulan Osmanlı eyaleti.
Tarihi
1516'da I. Selim komutasındaki Osmanlı ordusunun Mercidabık Muharebesi'nde Memluk ordusunu yenilgiye uğratmasıyla tüm Suriye ve Filistin toprakları Osmanlı Devleti'ne katılmıştı. Ağustos ayında, Karaca Ahmed Paşa beylerbeyliğindeki Halep ile Canberdi Gazali beylerbeyliğindeki Şam Eyaleti kuruldu. Bu eyalet Adana Eyaleti kurulana kadar bir dönem bugünkü Adana, Osmaniye illeriyle, Mersin ilinin doğu kesimini de içermekteydi.
Sancaklar
XVII. Yüzyılda sekiz sancak olarak teşkilatlandırılmıştır:
Halep
Kilis
Mameratülnuman
Ulu Türkmen (Uzeyr)
Mezik
Antakya
Azez
Baliz
1864'te Teşkil-i Vilayet Nizamnamesi ile yeni vilayet sistemine geçildiğinde Halep eyaleti de aynı topraklarla Halep Vilayeti'ne dönüştürülmüştür.
Galeri
Bağdat (eyalet)

Bağdat Eyaleti veya Bağdat Beylerbeyliği, 1535 yılında Kanuni Sultan Süleyman zamanında kurulan Osmanlı Devleti eyaleti.
1534'te Kanuni Sultan Süleyman komutasındaki Türk ordusunun Irakeyn Seferi'nde İran ordusunu yenilgiye uğratmasıyla Safevi Devleti'ne bağlı Irak toprakları Osmanlı Devleti'ne katılmıştı. 1535'te kurulan eyalet Irak'ın merkezi bölgesini ve İran'ın batısındaki bazı bölgeleri kapsıyordu. 1862 yılında Şehrizor Eyaleti bu eyalete dahil edildi.
XVII. Yüzyılda 21 sancak olarak teşkilatlandırılmış olup, en önemli sancaklar şunlardır:
Bağdat
Hille
Zengabad
Remahiye
Karadağ
Cengüle
Cezaver
1864'te Teşkil-i Vilayet Nizamnamesi ile yeni vilayet sistemine geçildiğinde Bağdat eyaleti de aynı topraklarla Bağdat Vilayeti'ne dönüştürülmüştür.
Eğri (eyalet)

Eğri Eyaleti veya Eğri Beylerbeyliği, 1596 yılında III. Mehmed zamanında kurulan Osmanlı Devleti eyaleti.
1596'da III. Mehmed komutasındaki Türk ordusunun Eğri Seferi'nde Avusturya garnizonunu yenilgiye uğratmasıyla Avusturya'ya bağlı Eğri Kalesi ve çevresindeki topraklar Osmanlı Devleti'ne katılmıştı. Aynı yıl Budin Eyaleti' nden bazı sancakların aktarılmasıyla kurulan eyalet, Macaristan ve güney Slovakya'daki bazı bölgeleri kapsıyordu.
1661'de Varat Eyaleti'nin kurulmasıyla Eğri Eyaleti'nin yaklaşık 25.000 kilometrekare olan toprakları da buraya bağlandı.
17. yüzyılda merkez dahil 8 sancak olarak teşkilatlandırılmış olup, bu sancaklar şunlardır:
Eğri
Solnok
Germat
Baçka
Seçen
Hatvan
Fülek
Segedin
Juventus Stadyumu

Juventus Stadyumu ya da sponsor aldıktan sonraki adıyla Allianz Stadyumu, İtalyan futbol kulübü Juventus'un Torino şehrinde bulunan stadyumudur. 2011-12 sezonunun başında açılan stadyumda Juventus, stattaki ilk maçını Notts County ile 8 Eylül 2011 tarihinde oynamıştır. Bu hazırlık maçı 1-1 beraberlikle bitmiştir. Stadyum, 2013-14 UEFA Avrupa Ligi Finali de bu statta oynanmıştır.
Juventus kulübünün maçlarını oynadığı Delle Alpi stadının, gerek mimari açıdan çok eskimesi, gerekse dolmaması nedeni ve gelişen dünya şartları sonrası futbolun endüstrileşmesi sonucu bu yeni stadyum projesinde karar kılınmıştır.
41,000 koltuk kapasitesine sahip olan Juventus Arena'da aynı zamanda ticari alanlar da yer almıştır.
Özellikler
Juventus Stadium son zamanlarda Avrupa'da inşa edilen Donbas Arena, Türk Telekom Arena ve Emirates Stadyumu gibi yüksek kapasite oranına sahip olmamasına rağmen konfor teknik imkanlar ve gelir kalemleri baz alındığında Avrupanın önde gelen stadyumlarından biri konumunda olacaktır.
Çevreye uygunluk
Stadyum güneş enerjisi kullanarak minimum düzeyde harcama yapmaktadır. Çevre dostu olan stadyum, doğal enerji ile hem elektrik kullanımını hem de stadyumun ısıtılmasını sağlamaktadır.
Detaylar
Kapasite: 41,507 koltuk
Otopark: 4,000 otomobil kapasitesi
Toplam yüzölçümü: 355,000 metrekare
Stadyum yüzölçümü: 45,000 metrekare
Servis alanları: 150,000 metrekare
Ticari alanlar: 34,000 metrekare
Yeşil alanlar ve çevre: 30,000 metrekare