Krallar Kitabı

"Kral kitabı" anlamına gelen 11. yüzyıl destansı Fars şiir eseri için Şehname maddesine bakınız.
Krallar Kitabı ( iki kitap orijinalinde tek bir kitaptı), Kral David'in ölümünden Yekoniya'nın Babil'de esir düşmesine kadar geçen 400 yıllık sürede (~M. Ö. 960 - M. Ö. 560) antik İsrail ve Yehuda krallıklarıyla ilgili hikayeleri anlatır. Yeşu, Hakimler ve Samuel kitaplarının bulunduğu bir dizi tarihsel kitabın sonuncusudur ve ana amacı Yahudi krallığın Babilliler tarafından neden yıkıldığını dini açıdan anlatmak ve sürgünden dönüşün temelini hazırlamaktı.
Krallar Kitabı, İsrailoğulları'nın tanrısı Yehova tarafından ebedi hanedanlık sözü verilen David'in ölümü ve oğlu Süleyman'ın tahta geçmesiyle başlar. Süleyman, bilgeliği ve varlığıyla övülürken Yehova'yı, Kudüs'te diğer tanrılara tapılmasına izin vermesiyle gücendirdiği anlatılır. Bu nedenle Tanrı, krallığı ikiye bölüp güneyde Davud'un hanedanlığı sürecek olan Yehuda Krallığı ve kuzeyde farklı bir İsrail Krallığı kurmuştur. İsrail krallarının hepsi birbirlerine benzer bir şekilde, Yehova dışı tanrılara tapılmasına izin verdikleri için şeytansı aktarılır ve bu sebeple Tanrı bu krallığı yıkmıştır.
İçerik
Davud ölünce yerine Süleyman geçti. Başlangıçta, Tanrı'nın Davud'a verdiği heybetli bir İsrail ile huzurlu ve varlıklı bir halk sözünü devraldı. Süleyman iktidarının en bilinen hareketi Süleyman Mabedi'ni dikmek oldu; bunun Mısır'dan çıkıştan 480 yıl sonra gerçekleştiği iddia edilir. Sonunda, diğer tanrıları takip edip İsrail üzerinde baskı uyguladı.
Süleyman'ın dinden çıkması ve krallık yetkisini kötüye kullanması nedeniyle Davud'un krallığı ikiye bölündü ve Yehuda Krallığı'nın ilk kralı olarak başa oğlu Rehoboam geçti. Kudüs merkezli krallıktaki krallar Davud hanedanlığına bağlı kalmaya devam etti. Fakat kuzeydeki krallıkta ise kralların hepsi [Yehova'ya inanmadıklarından] birbirinden daha kötü oldukları için bu krallar sürekli değişti. Sonuçta Tanrı Asurluları kuzey krallığı yıkmak için gönderdi ve verdiği sözün saklayıcısı Yehuda oldu.
Davud'dan sonra ilk defa "iyi" bir kral olarak adlandırılan Hezekiya dini reformlar gerçekleştirdi, Kudüs Tapınağı'nda kurban işlemlerini merkezileştirdi ve diğer tanrıların putlarının yıktırdı; bunun üzerine Tanrı, Asurluların Kudüs'e ve Yehuda Krallığına girmesine izin vermedi. Ardılı Menaşe, babasının reformlarını geri çekince, bu dönekliğinin cezası olarak Tanrı Kudüs'ü yıkacağını bildirdi. Menaşe'nın dürüst torunu Yoşiyahu Hezekiya'nın reformlarını geri getirse de bu çok geçti: Tanrı, peygamber Hulda aracılığıyla Kudüs'ü yıkacağını doğruladı. Tanrı, Babillileri Kudüs'ü ve Tapınağı yıkması için gönderdi; rahipler, peygamberler ve kraliyet sınıfı sürgüne gönderildi.
Kompozisyon
Metinsel tarih
Eski Ahit'in kökeninde, aynı Samuel Kitapları gibi, Birinci ve İkinci Krallar kitabı tek bir kitaptı. Son birkaç asır içinde Yunancaya tercüme edildiğinde Samuel kitabıyla birlikte Krallar kitabı "Krallıklar kitabı" adıyla dört parça altında derlendi. Hristiyanlığın Yunan Ortodoks kolu Septuagint'i kullanmaya devam ederken bunun batı kiliseleri için Vulgate ismiyle Latince'ye tercümesinde Krallar kitabı için ilk defa Krallıklar ismi kullanıldı ve dört parçanın ilkiydi; sonunda Krallar ile Samuel kitapları birbirlerinden ayrıldı ve her iki kitap da kendi içinde ikiye bölündü.
Tesniyesel tarih
Yahudi geleneğine göre Krallar kitabının yazarı, M. Ö. 586'da Kudüs'ün yıkılışı zamanında yaşamış olan Yeremya'dır. Bugün en kabul gören görüş olan Martin Noth'un tezine göre, Tesniye kitabının dil ve teolojisini takip eden birleşik seri kitapların sonuncusudur ve dinbilimciler tarafından Tesniyesel tarih olarak adlandırılır. Noth, bu tarih kitabının bir kişi tarafından 6. yüzyılda yazıldığını iddia etti fakat bugünün uzmanlarınca iki kademede yazıldığı düşünülür; tövbenin gerekliliğini ve Yoşiyahu'nun dini reformlarını öven birinci bölüm Yoşiyahu zamanında 7. yüzyılın sonlarında, ikinci ve son bölüm ise 6. yüzyılın ortalarında yazılmıştır. Bunun yanı sıra, Hezekiya'nın krallığından bahsedildiği kısmın 8. asrın sonlarında, İsrail kralı Yehu ile bağdaştırılan yerlerin 8. yüzyılın başlarında ve hatta bundan da önce milli refah için kilit olgu olan Davud hanedanlığı ile ilgili kısımların sonradan derlenmiş olabileceği düşünülür.