Helenotürkizm

Helenotürkizm (Yunanca: Ελληνοτουρκισμός, romanize: Ellinotourkismós; Türkçe: Helenotürkizm) 11. yüzyıldan beri beraber yaşayan Yunan ve Türk halklarının ve kültürlerinin ortak bir medeniyet teşkil ettiğini öne süren ve bu medeniyet olgusundan yola çıkarak ortak bir Türk-Yunan siyasi birliği, ulusu ve kültürel kimliği oluşturulmasını hedefleyen bir politik ideolojidir.
Türk-Yunan Konfederasyonu

Dimitri Kiçikis'e göre, Ahameniş İmparatorluğu ve Büyük İskender döneminden Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasına kadar Arabölge, Perslerin, Yunanların, Romalıların, Bizanslıların ve nihayet Osmanlıların eline geçmesine rağmen ortak uygarlık özelliklerine sahip ekümenik bir imparatorluk tarafından yönetilmiştir. Büyük Kiros döneminden beri var olan Arabölge'nin bu merkezi uygarlığı, MS 11. yüzyıldan itibaren Yunan ve Türk kültürlerinin özelliklerini taşıyordu.
15. yüzyılda bir Yunan filozofu olan Georgios Trapezuntios, (1395 - 1484; ölüm tarihi kaynaklara göre 1472 ile 1486 arasında değişmektedir), Bektaşilik ve Hristiyanlık biçiminde Türk İslamiyetini sentezlemeyi amaç edinmiştir. Yunan Ortodoksluğu, Helenotürkçülük taraftarları tarafından ideolojilerinin kurucusu olarak kabul edilir. Fatih Sultan Mehmed'e 1466 tarihli bir mektupta, hem Romalıların hem de Türklerin ortak imparatoru olarak hitap etti.
20. yüzyılın başlarında bu görüşün en önemli temsilcileri olarak Ion Dragumis ve Athanasios Suliotis-Nikolaidis vardır. İkisi de İstanbulda bulunmuşlar, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemine tanıklık ettikleri gibi, bazı olayların şekillenmesinde de etkili olmuşlardır. Suliotis, görevdeki yıllarının büyük bölümünü önce Selanik'te, ardından İstanbul'da gizli örgütler kurarak geçirmiştir. İstanbul'da bulunduğu dönemde, Atina'nın yardımlarıyla İstanbul Örgütü'nü ( Organosis Konstantinupoleos) kurmuş, Ion Dragoumis de Yunanistan'ın İstanbul Elçiliği'nde çalıştığı dönemde kendisiyle işbirliği yapmıştır.
Helenotürkizm ideolojisi, 1966 yılından bu yana Yunanistan Cumhurbaşkanı Konstantinos Karamanlis'in danışmanı ve Türkiye Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın danışmanı olarak hem Yunanistan hem de Türkiye'deki siyasi faaliyetlerinin yanı sıra çok sayıda kitap, makale ve konferans bildirisinde Türk-Yunan Konfederasyonu'nun temelini oluşturmaya çalıştıran Dimitri Kiçikis tarafından yeniden diriltildi.
Çeşitli Kişilerin Fikirleri
Stelios Ramfos: Yunanistandaki mali kriz patlak verdiğinde, etrafımdakilere sordum: Ülkemiz iflas ederse, Yunanistanın dümenine kimin geçmesini tercih edersiniz? Almanların mı? Türklerin mi? Ezici çoğunluk Türkleri tercih etti. İstanbulun fethinde, Papalık külahı yerine Türk sarığını tercih eden Bizanslılar gibi. Çünkü ikimiz de şarklıyız. "Una raça una faça" (tek ırk, tek çehre) deyimi aslında Yunanlarla Türkler arasında da geçerli.
Hıristoforos Kasdaglis: Türkiye aslında Yunanistanın en ideal komşusudur. Türkler; bizi işgal etmelerine, başka dinden, kurnaz, diplomat ve nüfusça fazla olmalarına rağmen her derdimize deva oluyorlar. Rekabetten dolayı, Egede petrol ve doğalgaz arıyoruz. Türkiyede nüfus artıyor diye, Yunan ailelere çocuk yardımı yapılıyor.
Boğaziçi Üniversitesinin Tarih Profesörü Vangelis Kheriotis: Böyle bir federasyon, romantizmi çağrıştırsa da, Doğu Akdeniz ve Balkanlarda tek hakimiyet kurabilecek, Ege ve Kıbrıs gibi sorunları ortadan kaldıracak güçte olacaktır. Yunanistanın geçirmekte olduğu mali kriz ve Türkiyenin kalkınma hamlesi yaşadığı dönemde böyle bir senaryonun tartışılması ilginçtir.
Türkolog ve Asya Bilimleri Profesörü Yannis Mazis: 1967da albaylar cuntası mimarı Yorgos Papadopulos, Türkiye ile Yunanistanın konfederasyon kurmasına o denli sıcak bakıyordu ki, bunun 40-50 yıl içinde gerçekleşeceğine bile inanıyordu.
Yunan Dış Politika ve Avrupa Araştırmaları Merkezi Başkanı Thjanos Dokos: Böyle bir senaryonun tatbikatlarda bile yeri olması mümkün değil.
Fikri destekleyenlere göre, Yunanistan, Türkiye ve Kıbrıs (ulusal başkentleri Atina, Ankara ve Lefkoşa'da ve parlamentosu Bizans/Osmanlı'yı temsilen İstanbul'da olan) arasında Doğu Akdeniz bölgesinde bu iki tarihi süper gücün yokluğunun geride bıraktığı siyasi, kültürel ve ekonomik boşluğu dolduran iki dilli bir "Yunan-Türk Konfederasyonu" (Doğu Akdeniz Konfederasyonu) kurulacaktı. Böylece Balkanlar, Orta Doğu, Doğu Akdeniz, Kafkaslar ve Orta Asya'yı kapsayan bölgenin en büyük ekonomisine ve ordusuna sahip olacak ve coğrafi konumu nedeniyle kilit küresel süper güçlerden biri olacaktı. 2010-2015 Yunanistan borç krizi sırasında, Yunanistan-Türkiye Konfederasyonu fikri, Yunanistan'da olduğu gibi Türkiye'de de geri getirildi.
Bugün bir Türk-Yunan Konfederasyonu (Doğu Akdeniz Konfederasyonu) kurulsaydı, 924.564 km2'lik bir alanı kaplayacak ve yaklaşık 96.000.000 nüfusa sahip olacaktı.