Tahran deklarasyonu

Tahran deklarasyonu veya Nükleer takas antlaşması (17 Mayıs 2010) Türkiye, Brezilya ve İran arasında imzalanan antlaşmadır.
Antlaşma maddeleri
Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşmasına bağlılığımızı yineler ve NPTnin ilgili maddeleri doğrultusunda İran İslam Cumhuriyeti dahil bütün Taraf Ülkelere ayrım gösterilmeksizin nükleer enerjinin barışçıl amaçlarla araştırılması, üretilmesi ve kullanılması (ve zenginleştirme faaliyetleri dahil nükleer yakıt çevrimi) haklarını hatırlatırız.
Olumlu, yapıcı ve çatışmadan uzak, iletişim ve iş birliği dönemine giden bir atmosferi yaratacak bir süreci başlatma fırsatını ele geçirdiğimize yönelik güçlü inancımızı dile getiririz.
Nükleer yakıt takasının farklı alanlarda, özellikle de nükleer enerji santralleri ve araştırma reaktörleri inşaatında iş birliğini başlatmak için uygun bir araç olduğuna inancımızı dile getiririz.
Bu noktaya dayanarak, nükleer yakıt takası, iş birliği ve ülkeler arasında olumlu yapıcı bir hamle için bir başlangıç noktasıdır. Böyle bir hamle barışçıl nükleer faaliyetler alanında olumlu etkileşim ve iş birliğine yol açacak, İranın NPT kapsamındaki haklarını ve yükümlülüklerini riske atacak cezalar, faaliyetler ve açıklamalardan kaynaklanacak çatışmaların önlenmesini sağlayacak ve bu çatışmaların yerine geçecektir.
Yukarıdaki maddelere dayanarak, yukarıda bahsedilen nükleer iş birliğini kolaylaştırmak için İran İslam Cumhuriyeti 1,200 kilogram düşük oranda zenginleştirilmiş uranyumunu Türkiyede depolamayı kabul etmektedir. Düşük oranda zenginleştirilmiş uranyum Türkiyede saklanmasına rağmen İranın malı olmaya devam edecektir. İran ve UAEK, düşük oranda zenginleştirilmiş uranyumun Türkiyedeki korunmasını denetlemek için gözlemciler yerleştirebilir.
İran, bu deklarasyonu takip eden yedi gün içinde UAEKyi yetkili kanallar aracılığıyla anlaşma konusunda yazılı olarak haberdar edecektir. Viyana Grubunun (ABD, Rusya, Fransa ve UAEK) olumlu kararı üzerine, takasın diğer detayları yazılı bir anlaşma ile ve İran ile kendisine Tahran Nükleer Araştırma Reaktörü için gerekli olan 120 kg yakıtı iletmeye yönelik özel taahhüt vermiş Viyana Grubu arasında yapılacak bir anlaşmayla netleştirilecektir.
Viyana Grubu bu koşula bağlı olduğunu taahhüt ederse iki taraf da altıncı maddede belirtilen anlaşmanın uygulanması için taahhütte bulunacaktır. İran İslam Cumhuriyeti bir ay içinde elindeki 1,200 kilogramlık uranyumu vermeye hazır olduğunu belirtmiştir. Aynı anlaşmanın koşulları gereğince Viyana Grubu da bir yılı aşmayacak bir süre içerisinde Tahrandaki Nükleer Araştırma Reaktörüne 120 kilogramlık yakıt sağlamalıdır.
Bu Deklarasyonun şartları yerine getirilmediği takdirde Türkiye, İranın isteği üzerine İrana ait düşük oranda zenginleştirilmiş uranyumu hızlı ve kayıtsız şartsız şekilde İrana geri verecektir.
İran İslam Cumhuriyetinin, geçmişte olduğu gibi 5+1 ülkeleriyle, bu ülkelerin tekliflerinin ortak noktalarına göre ortak taahhütlerine dayalı ortak kaygılarla ilgili görüşmelere devam etme kararını memnuniyetle karşılıyoruz.
Türkiye ve Brezilya, İran'ın Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması'na (NPT) bağlılığını ve anlaşmaya taraf ülkelerin nükleer haklarının hayata geçirilmesinde izlediği yapıcı rolü takdirle karşılamıştır. Aynı şekilde İran İslam Cumhuriyeti de, dost ülkeler Türkiye ve Brezilyanın İran'ın nükleer haklarının gerçekleştirilmesini sağlayacak atmosferin yaratılmasındaki yapıcı çabalarını takdirle karşılamıştır.
Manuçehr Muttaki, İran İslam Cumhuriyeti dışişleri bakanı.
Ahmet Davutoğlu, Türkiye Cumhuriyeti dışişleri bakanı.
Celso Amorim, Brezilya Federal Cumhuriyeti dış ilişkiler bakanı.
2010'da antlaşmalar
Brezilya antlaşmaları
İran antlaşmaları
Türkiye'nin antlaşmaları
2010'da İran
21. yüzyılda Tahran