İleal interpozisyon

İleal İnterpozisyon, bir Metabolik Cerrahi yöntemi olup, çok ciddi kilo problemi olmayan şeker hastalarında bu sorunu bir ameliyat yöntemi ile tedavi etmek amacıyla uygulanmaktadır. İlk olarak 1999 yılında Brezilyalı cerrah Aureo De Paula tarafından ortaya konulan bu teknik ince bağırsakların son bölümü olan ileumun mide ile ince bağırsağın başlangıcı arasına (1) veya midenin doğal bağlantılarına müdahale etmeksizin ince bağırsağın başlangıç bölümüne (2) yerleştirilmesi (interpozisyon/transpozisyon) ile uygulanmaktadır.
Ameliyatın iki farklı versiyonu bulunmaktadır. Her iki teknikte de tüp mide işlemi standart olarak uygulanmaktadır.
Diverted (Duodeno-ileal interpozisyon)
Tüp mide işlemine ilaveten mide ile oniki parmak bağırsağı arasındaki bağlantı oniki parmak bağırsağının ikinci bölümü hizasından kapatılır. İnce bağırsağın en son 30 cmlik kısmını koruyacak şekilde son bölümünden 170 cmlik bir segment hazırlanarak midenin sonundaki on iki parmak bağırsağının birinci kısmına bağlanır. Diğer uç da ince bağırsağın başlangıç bölümüne bağlanarak ince bağırsağın son bölümü mide ile ince bağırsak başlangıç bölümü arasına interpoze edilmiş olur. On iki parmak bağırsağı ve ince bağırsağın başlangıç bölümü devre dışı bırakıldığı için kısmi bir bypass uygulaması da söz konusudur. Bu ameliyatın yapıldığı hastalarda kan şekeri ve kilo kontrolü daha belirgin olmakla beraber bypass işlemi nedeniyle özellikle demir eksikliği riski söz konusudur.
Non-Diverted (Jejuno-ileal interpozisyon)
Tüp mide işlemine ilaveten ince bağırsağın en son 30 cmlik kısmını koruyacak şekilde son bölümünden 200 cmlik bir segment hazırlanarak ince bağırsağın başlangıç bölümüne interpoze edilir. Bu sayede yiyecekler ince bağırsağın her bölümünden geçmeye devam ederler. Hiçbir emilim probleminin yaşanmadığı bu ameliyat tekniğinde yiyecekler oniki parmak bağırsağından da emilirler. Diyabetin cerrahi tedavisinde oniki parmak bağırsağı kaynaklı olumsuz hormonlar çok belirleyici oldukları için bu ameliyatla efektif kilo kontrolü sağlamasına rağmen kan şekeri üzerindeki etkileri daha kısıtlı olmaktadır.
Ameliyat Kimlere Uygulanmaktadır
Tip 2 diyabet hastası olup, uygun tedaviye rağmen kan şekeri kontrolü sağlayamayan veya organ hasarı bulguları bulunan hastalara uygulanmaktadır. Düşük vücut kitle indeksine sahip tüm hastalarda standart bir tedavi olmayıp, belli klinik protokoller dahilinde uygulanmalıdır.
Fizyoloji
Alınan besin öğelerinin erken dönemde ileum mukozası ile temasına bağlı GLP-1 artışı ve buna bağlı erken faz insülin salınımının düzenlenmesi (jejuno ileal nutrient sensing)
Glukoza bağlı geç dönem (20-120 dk) plazma insülin yanıtının GİP etkisi (duodenal eksklüzyon) nedeniyle düzenlenmesi
Hepatik ve periferal insülin direncinin azalması
Kalorik kısıtlama ve hormonal thermostat mekanizmasına bağlı kilo kontrolü
Artmış gastrik boşalma ve azalmış ghrelin seviyeleri
Geç faz yetersiz glukagon supresyonunun düzeltilmesi
Artmış hepatik Glukoz Outputun azalması
Tip 2 Diyabet ve buna bağlı ko-morbiditelerin kontrol altına alınması/rezolüsyonu
Komplikasyonlar
Komplikasyon Oranı: %4 - 6,5
Mortalite Oranı = %0,1 - 0,27
Enfeksiyon Oranı: %0,4 - 0,55
Venöz Tromboemboli: %0,1 -0,27
Hemoraji: %1 - 1,8
Herni: Bildirilmemiş
Barsak tıkanıklığı: %0,3 - 0,5
Teknik komplikasyonlar:
Anastomoz (bağlantı) kaçağı: %1-2,2
Darlık: %1-1,4
Ülser: %0,8-1,2
Dumping Sendromu: %0,2-0,4
Emilim ve Beslenme Sorunları: %0,5-1,6
Sonuçlar ve Faydaları
İleal Transpozisyon (İnterpozisyon) ameliyatı ile ilgili iki önemli avantaj ve bir de dezavantaj bildirilmiştir. Avantajların ilki çok geniş bir VKİ (Vücut Kitle İndeksi) aralığına sahip hastalarda uygulanabilir olması, diğeri ise ameliyat öncesi demir, B12 vitamini ve D vitamini ihtiyacı olan hastalar haricinde ilave vitamin ve mineral takviyesine ihtiyaç duyulmamasıdır. Dezavantaj ise ameliyatın çok aşamadan oluşması nedeniyle teknik olarak zor olması ve ciddi bir eğitim ve teknik beceri gerektirmesidir.
Kim bu ameliyatı yapmalıdır
İleal İnterpozisyon/Transpozisyon ameliyatlarının bu alanda ihtisaslaşmış bir ekibe sahip ve gerekli eğitim sürecini tamamlamış, süpervizyon eşliğinde en az 100 ameliyat gerçekleştirmiş cerrahlar tarafından uygulanması önerilmektedir.