turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Napoleon Hill

Napoleon Hill (26 Ekim 1883 - 8 Kasım 1970), Amerikalı yazar ve modern kişisel-başarı yayın türünün ilk yazarlarındandır. En ünlü eseri Think and Grow Rich (Düşün ve Zenginleş) tüm zamanların en çok satan kitaplarından biridir.
Hayatı
Hayat hikayesini yazanlara göre Hill, Virjinya Wise County'nin Pound kasabasında iki odalı bir kulübede yoksulluk içinde dünyaya geldi. Annesi, Hill 10 yaşındayken öldü, babası iki yıl sonra yeniden evlendi.
13 yaşında küçük kasaba gazetesi "Mountain Reporter"de yazmaya başladı. Hukuk okumak için muhaberlikten kazandıklarını kullandı fakat sonra ekonomik gerekçelerle bundan vazgeçti. Sanayici ve zamanın en zengin insanlarından biri olan Andrew Carnegie ile yaptığı mülakat Hill'in kariyerindeki dönüm noktası oldu. Ünlü insanlarla yaptığı mülakatların bir parçası olan bu mülakatta Hill, Carnegie'nin başarı sürecinin basit bir formülle izah edilebileceğine ve sıradan insanlar tarafından da uygulanabileceğine inandığını keşfetti.
Hill'den aldığı referans mektuplarıyla 500 başarılı ve çoğu milyoner olan erkek ve kadınla başarının formülünü keşfetmek ve yayınlamak için görüşmeler yaptı.
Hill'in araştırmasında görüştüğü ünlü insanlar arasında Thomas Edison, Alexander Graham Bell, George Eastman, Henry Ford, Elmer Gates, John D. Rockefeller, Charles M. Schwab, F. W. Woolworth, William Wrigley Jr., John Wanamaker, William Jennings Bryan, Theodore Roosevelt, William H. Taft, Woodrow Wilson, Charles Allen Ward and Jennings Randolph bulunmaktaydı. Proje yirmi yıldan fazla bir zaman sürdü ve 1928'de "The Law of Success" adıyla kitaplaştırıldı.
1937'de Hill başarı formülünün halen basımı yapılan ve otuz milyondan fazla satış yapan "Think and Grow Rich" kitabında izahını yaptı.
Kitapları
Think and Grow Rich (ISBN 1-59330-200-2)
How to Sell Your Way through Life (ISBN 0-910882-11-8)
The Law of Success (ISBN 0-87980-447-5)
Success Through a Positive Mental Attitude (ISBN 1-55525-270-2)
You Can Work Your Own Miracles (ISBN 0-449-91177-2)
Napoleon Hill's keys to success (ISBN 0-452-27281-5)
Türkçeye çevrilen kitapları
Düşün Ve Zengin Ol, Altın Kitaplar, 1999
Huzurlu Ve Zengin Olmak, Sistem Yayıncılık, 2004
Başarının Anahtarları, Altın Kitaplar, 2008
Gerçek Zenginliğe Ulaşma Sanatı, Altın Kitaplar, 2009
Karademir, Tirebolu

Karademir, Giresun ilinin Tirebolu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, Nikomedyalı Arrianus'un MS 130 yılına tarihlenen Karadeniz Rehberi adlı eserinde Yunanca "gümüşlü" anlamına gelen Árgyra olarak geçmektedir. 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde köyün adı İregür olarak kaydedilmiştir.
Coğrafya
Köy; Giresun iline 53 km, Tirebolu ilçesine 8 km uzaklıktadır. Köy, Tirebolu'nun doğusunda olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Tirebolu-Görele) devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Nüfus
Tristan Tzara

Tristan Tzara (d. Moineşti, Romanya, 16 Nisan 1896 - ö. Paris, Fransa, 25 Aralık 1963) Rumen asıllı Fransız şair, yazar, Dadacılık akımının kurucularından.
Asıl adı Sami Rosenstock'dır. Dadacılık hareketinin adındaki "dada" kelimesini 1916 yılında arkadaşlarıyla birlikte Larousse sözlüğünün rastgele bir sayfasını açarak buldu. Dadacı Manifesto aynı yıl Tristan Tzara tarafından yazıldı. Tamamen rastlantılara dayalı ve geleneksel yazın kurallarının dışında bir edebiyat anlayışı geliştiren Tzara, şiirlerini gazeteden kesilen sözcükleri bir şapkada karıştırıp rastgele çekerek oluşturmuştur. 1921'de Paris'e yerleşerek, André Breton, Philippe Soupault, Louis Aragon ve Paul Eluard gibi şair ve yazarlarla, dilin yapısında ve kullanımında yaptıkları değişik ve çarpıcı denemelerle kamuoyunu ve sanat çevrelerini sarstılar.
Dil ve estetik kurallarını, bunların denetlemesini, mantık dizgesini yok sayan ve sözcük anlamlarına değer vermeyen, alabildiğine bağımsız çağrışımlarla ilkel ve doğrudan anlatım biçimi arayan bir sanat akımı olan Dadacılık; dünyanın, insanlığın yaşadığı
yıkımdan umutsuzluğa düşmüş, hiçbir şeyin sağlam ve sürekli olduğuna inanmayan anlayışa sahip bir felsefi yapıdan etkilenmiş, I. Dünya Savaşı'nın yarattığı umutsuzluktan, boğuntu ve dengesizlikten, burjuva değerleri karşısında duyduğu tiksintiden kaynaklanan protesto eylemleri yapan ve güvensizlik ve umutsuzluk içeren yıkıcı bir devinimdi.
André Breton'un Dadacılıktan sıyrılması ve bir grup yazarın da bu sıyrılmayı taşkınlıkla dönemin kamuoyuna taşımasından sonra Dadaizm her ne kadar yaşatılmaya devam edilse de, Breton'un kurduğu Gerçeküstücülük etkisini arttırdıkça, Dadacılık da giderek ortadan kaybolmuştur. Tzara Dadacılık sonrası şiirlerini gerçeküstücülüğe yakın bir tarzda yazmıştır.
Tzara 1937'de Fransız Komünist Partisi'ne katılmış ve II. Dünya Savaşı'nda Fransız direnişçileri arasında yer almıştır.
Nihilist ve asi tavrıyla edebiyata yeni bir bakış açısı getiren Tzara'nın en önemli eserleri, L'Homme Approximatif (Yaklaşık Adam) (1931), Le Coeur à Gaz (Gazlı Yürek) (1938), Midis Gagnés (Hakedilmiş Öğleler) (1939), Parler Seul (Yalnız Konuşmak) (1950), La Face Intérieure (İç Yüz) (1953)dür. Ayrıca yazarın Dada Manifestoları adında bir kitabı da bulunmaktadır.
Volksoper

Volksoper, Viyana'nın Alsergrund ilçesinde bulunan Volksoper opera yanında müzikal, klasik müzik konserleri ve dans oyunları sergilenmektedir.
Bina ilk olarak 14 Aralık 1898 tarihinde Kaiser-Jubiläums-Stadttheater adı altında açılmıştır.
Bina tiyatro adı altında açılmış olsa da daha çok opera oyunları sergilenmiştir, 1903'ten beridir de sadece opera yapılmaktadır. Bundan dolayıdır ki 1908 tarihinden itibaren de ön ismi kaldırılarak sadece Volksoper Halk Opera Binası denmektedir.
Binanın yönetimi 1928 yılında iflasını açıklamış ve daha sonra yönetim değişerek 1929 yılında Neues Wiener Schauspielhaus adı altında belli bir zamana kadar yaşamına devam etmiştir.
En son 1938 yılında Viyana Opera ve Tiyatro Müdürlüğü binayı satın alarak halkın hizmetine sunmuştur.
Volksoper ilk zamanlar Merkez İlçe - Innere Stadtdaki Staatsoper ile beraber çalışmaya başlasa da daha sonra diğer opera binasından bağımsız olarak opera sahnelemiştir.
Volksoper tiyatro binası 1999dan itibaren Avusturya'nin diğer önemli opera binaları Wiener Staatsoper (Viyana Devlet Operası) ve Burgtheater) ile birlikte Avusturya Federal Devleti'nin sahipliliği altında Bundestheater Holding AG (Federal tiyatro holding şirketi) tarafından yönetilip ve gözetimlenmektedir.
Volksoperin müdürleri ve görev yaptığı tarihler
Adam Müller-Guttenbrunn (1898-1903)
Rainer Simons (1903-1917)
Raoul Mader (1917-1919)
Felix Weingartner (1919-1924)
August Markowsky ve Fritz Stiedry (1924)
Hugo Gruder-Guntram ve Leo Blech (1925)
Hermann Frischler (1925-1928)
Jakob Feldhammer ve Otto Preminger (1929-1931)
Leo Kraus (1931-1933)
Karl Lustig-Prean ve Jean Ernest (1934-1935)
Alexander Kowalewsky (1935-1938)
Anton Baumann (1938-1941)
Oskar Joelli (1941-1944)
Franz Salmhofer (1955-1963)
Albert Moser (1963-1973)
Karl Dönch (1973-1986)
Eberhard Waechter (1987-1992)
Ioan Holender (1992-1996; aynı zamanda Staatsoper Binası müdürü)
Klaus Bachler (1996-1999)
Dominique Mentha (1999-2003)
Rudolf Berger (2003'ten beri)
Lihtenştayn Sarayı

Lihtenştayn Sarayı, Avusturya'nın Viyana kentinde bulunan bir sanat müzesidir. Dünyanın önde gelen özel sanat koleksiyonlarından birini oluşturan önemli Avrupa sanat eserlerini içerir. En önemli özelliği, 1967'de Washington DC'deki Ulusal Sanat Galerisi tarafından satın alınan Leonardo da Vinci'nin Ginevra de' Benci portresiydi.

Barok stildeki sarayın odaları günümüzde Lihtenştayn Hanedanlığının kendine ait dünyadaki en büyük ve en zengin özel koleksiyonları olan tablolar ve çeşitli zamanlara ait eşyalar sergilenmektedir.
Saray, en son 29 Mart 2004 yılında restore edilip, yeniden hizmete açılmıştır.
Tarihçe
1687 yılında Prens Johann Adam Andreas von Lihtenştaynın bu çevrede saray yaptırmak için arsa araması ile başlamıştır. Sarayın şimdiki arsası beğenildikten sonra yapılacak saray için 1688 yılında proje yarışması açılmıştır.
Yarışmayı mimar Domenico Egidio Rossi kazanmıştır fakat sarayın inşasına 1962 yılından itibaren mimar Domenico Martinelli devam edip bitirmiştir. Mimar binayı eski roma stilinde villa-şehir evi karışımı şekilde inşa etmiştir.
1700 yılında kaba inşası biten binanın iç düzenlemesi için Bolognalı mimar Marcantonio Franceschini görevlendirilmiştir, özellikle birinci kattaki tavan süslemelerini yapmış olan mimar daha sonra Prensin babası tarafından yavaş çalıştığı için işine son verilmiştir ve yerine de diğer kalan iç süslemeleri yapmış olan Venedikli Antonio Belucci görevlendirilmiştir ama büyük salondaki tavan süslemesi yine bir ücüncü iç süsleme sanatçısı Andrea Pozzoya aittir.
Bütün bu sanatçılara rağmen taban katın tavan süslemesi başka bir süslemeci olan Johann Michael Rottmayr tarafından bitirilmiştir. Bundan dolayıdır ki tavan süslemelerinin birbirinden farklı olması herkesin dikkatini çeker.
Yine saray kadar önemli olan bahçesi çeşitli heykel ve diğer figürler ile Giuseppe Mazza ve Giovanni Giuliani tarafından düzenlenmiştir. 1820 yılında diğer bir bahçe düzenleyicisi Joseph Kornhaeusel tarafından da elden geçirilip son şeklini almıştır.
Saray bugün müze olarak hizmet vermektedir. Hanedanlığının kendine ait özel tablo, rönesans-biedermeier zamanı eşyalar, ayrıca ressam Peter Paul Rubense ait tablolar ve diğer sanat figürleri sergilenmektedir.
Abdülhak Şinasi Hisar

Abdülhak Şinasi Hisar (14 Mart 1887, İstanbul - 3 Mayıs 1963, İstanbul), Türk yazardır.
Hayatı
İlk yılları
14 Mart 1887'de anne tarafından dedesi, Tophane-i Amire katiplerinden Muhtar Bey'in Rumelihisarı'ndaki yalısında doğmuştur. Babası Türk basın hayatında önemli bir yere sahip olan Mahmud Celaleddin Bey'dir. Annesi Belgrad muhafızı Selim Paşa'nın torunu Neyyir Hanım'dır. Abdülhak Şinasi'nin babası Celaleddin Bey oğluna ismini verirken; Tanzimat'ın idealist siması İbrahim Şinasi ve dönemin en önemli şairlerinden/yazarlarından olan Abdülhak Hamit Tarhan'ın isimlerinde yola çıkarak bu iki ismi birleştirmiştir. Hisar, aynı zamanda Selim Nüzhet Gerçek'in de ağabeyidir. Abdülhak Şinasi Hisar'ın çocukluğu, Rumelihisarı, Büyükada ve Çamlıcada geçti. 1898de Galatasaray Sultanisine girdi.
Paris hayatı
Ailesine haber vermeden 1905'te Galatasaray Sultanisi'nden ayrılarak Paris'e gitti. 1908'e kadar Pariste Ecole Libre des Sciences Politiquese devam etti.
Paris'te Prens Sabahattin, Dr. Nihat Reşat Belger, Ahmet Rıza Bey ve Yahya Kemal Beyatlı ile sık sık görüştü.
Türkiye'ye dönüşü
II. Meşrutiyetin ilanından (1908) sonra Türkiyeye döndü. Fransız ve Alman şirketlerinde, Osmanlı Bankasında, Reji İdaresinde, 1931den sonra ise Ankaraya yerleşerek Dışişleri Bakanlığında çalıştı. 1948de İstanbula döndü ve Ayaspaşada Boğazı gören bir apartmana yerleşti. 1954-57 yılları arasında Türk Yurdu dergisinin genel yayın müdürlüğünü üstlendi.
1963'te Cihangirdeki evinde beyin kanamasından öldü. Hiç evlenmemiştir.
Edebiyat Yaşamı
Edebiyata Mütareke yıllarında Dergah ve Yarın dergilerindeki şiir, kitap tanıtma ve eleştiri yazılarıyla başladı. 1921den itibaren İleri ve Medeniyet gazetelerindeki yazılarıyla tanındı; 7Ağaç, Varlık, Ülkü ve Türk Yurdu dergileri ile Milliyet, Hakimiyet-i Milliye ve Dünya gazetelerinde yazdı. Cumhuriyet dönemi yazarı olmasına rağmen dil ve üslup açısından Meşrutiyet kuşağına bağlı kalan Hisarın tüm yapıtları esas olarak hatıraya dayalıdır. Romanlarında Maurice Barrés, Anatole France ve Marcel Proust gibi yazarların edebiyat anlayışlarını benimsemiştir.
1942 CHP Hikaye ve Roman Mükafatında üçüncülük alan en önemli eseri Fahim Bey ve Biz, Almancaya da çevrildi. Eser roman dalında ödül almış olsa da, Hisar, eserini hikaye olarak tanımlamayı yeğler.
Sermet Sami Uysal ve Necmettin Türinayın Abdülhak Şinasi Hisar adlı birer inceleme kitabı vardır.
Ölümünden sonra Abdülhak Şinasi Hisar: Seçmeler, Geçmiş Zaman Edipleri ve Kelime Kavgası: Edebiyata ve Romana Dair adlı üç kitabı daha çıkmıştır. Emre Aracı Boğaziçi Mehtapları'''ndan esinlenerek aynı adlı bir keman konçertosu (1997) bestelemiştir.
Nesnel bilgi

Bilginin nesnel olarak varolabildiği düşüncesinden ileri gelen kavramlaştırma. Felsefe tarihi içerisinde her farklı felsefe okulu ya da eğilimi, bu düşünceyi bir şekilde ele almış, ve genelde de kendi felsefi konumunu bu bilginin olanaklılık zemini olarak ileri sürmüştür. Buna göre, nesnel bilgi, öteki nesnel-olmayan bilgilerden ayrı olarak, her tür öznellikten, yani özneye ait her tür yargı ve hükümden ayrılmış, arındırılmış, nesnelliğin ya da başka bir deyişle gerçekliğin saf bir bilgisi olarak ortaya konulmuş bir bilgidir. Pozitivizm ve ampirizm okullarında bu yaklaşım en katı haliyle görülür.
Bunun olabilirliğini sorgulayan başka eğilimler de vardır. Bunlardan belli başlıları, Şüphecilik olarak adalandırılan okullara aittir. Başka bir yönde ise, nesnel bilginin olanağını, bilginin nesnel gerçekliğin kendisine birebir tekabüliyetinde değil de baksa bir şekilde açıklayan eğilim vardır. Bunlara göre genel olarak nesnel bilgi, belli bir kuramsal çerçevede, o çerçeveye uygun olarak üretilmiş ya da belirlenmiş, yani zaten bir kuram tarafından önceden belirlenmiş olan nesnenin bilgisi olarak ortaya konulmaktadır. Bu iki eğilim aynı kavramları, nesnel bilgi kavramını sahiplenmekle birlikte kuramsal olarak uzlaşamaz iki ayrı konumda durmaktadırlar.
İlk yaklaşım, nesnel bilginin bir özne tarafından (ama öznenin öznelliginden tamamen sıyrıldığı bir durumda) ürettilen bir bilgi olarak kabul varolduğunu ileri sürer. Özne-nesne ilişkisinde böyle kesin bir anın olabilirligi kabul edilir burada. İkinci yaklaşım da ise bu tutum ontolojik bir yaklaşım olarak reddedilir, gerçek nesneler daha baştan bu sebeple konu dışında bırakılır ve meseleye tümüyle epistemoloji içinden bakılır; bu tutumda da özne tümüyle dışta bırakılır yine, ancak önemli bir ayrım vardır, burada nesne olarak nesneye atıf yapılmaz, nesnel bilginin nesnelliği kuramsal yapının nesnellliğinden ileri gelir.
Sonuçta her iki eğilim de öznelliği bir sekilde dışta bırakmaya çalıştığı görülür. Bunun olabilirliği sürekli bir tartışma konusudur kuramsal alanda. Nasıl olup da, her tür değer yargısından, öznel bakıştan, taraflılıktan bağımsız kalabilmiş bir bilgi olabilmektedir, epistemolojik düzlemde bu tamamen tartışmalı bir konumdur. Bugün, bilinç'in varsayıldığı anlamda askıya alınmasının mümkün olmadığı, çünkü bilinç denilen şeyin cok daha önceden zaten bilinç-dışı kaynaklarca belirlendiği, tarafsız ya da öznel bakışın etkilerinden bağımsız bir bilgi olanağı bulunmadığı bilgisiyle tartışmalar yürütülmektedir. Buna göre yukarıda özetlenen iki eğilimden, ontoloji-epistemoloji ayrımını yapan eğilimin avantajli durumda olduğu çıkarsanabilir. Ancak bu eğilimin kendisi de, belli bir kuramın nasıl olup da diğerlerinden ayrı olmak anlamında nesnel bilgiyi üretebildiğini açıklamak sorunuyla karşı karşıyadır.
Pozitivizmin üzerinden bir yüzyıl geçmiş ve tarafsız, yorum-dışı bir bilginin asla (hiç) olmadığı kuramsal olarak uzun zamandır ortaya konulmuş durumdadır. Kuramsal düzlemde nesnel bilgiyi ortaya koyma girişimleri bu koşullar altında devam etmektedir.
Delphinium staphisagria

Bit otu (Delphinium staphisagria), düğün çiçeğigiller (Ranunculaceae) familyasından çoğunlukla Türkiye'de İzmir ve Manisa çevrelerinde yetişen bir bitki türü.
Mayıs-Haziran ayları arasında mavi renkli çiçekler açan, 70150 cm boyunda, 1-2 senelik otsu bir bitki. Hezaren olarak da anılmaktadır. Bilhassa ekilmemiş tarlalarda bulunur. Gövdeleri dik, silindirik, dallı ve tüylüdür. Çiçekler gövdenin ucunda, gevşek salkım biçimindedirler. Meyveleri tüylü ve az tohumludur. Çiçekleri genellikle pembe veya sarı renklidir.
Lupus (takımyıldız)

Lupus takımyıldızı, Güney Gökyüzü'nde yer alan bir takımyıldızıdır ve adını Latince "kurt" anlamına gelen "lupus" kelimesinden almıştır. Lupus, 2. yüzyılda astronom Ptolemy tarafından isimlendirilen 48 takımyıldızından birisidir ve hala günümüzdeki 88 modern takımyıldızından birisi olarak kabul edilir. Uzun bir süre Erboğa takımyıldızının bir parçası olarak kabul edilmiştir.
Lupus takımyıldızı, Güney Yarımküre düzleminde bulunması nedeniyle Kuzey Yarımküre'de sadece ekvatora yakın bölgelerde gözlemlenebilir ve genellikle gökyüzünün güney kısımlarında bulunur.
Takımyıldızı sınırları içerisinde ortalama 127 adet yıldız bulunur Alfa Lupi, Kappa Lupi, Beta Lupi ve Gamma Lupi parlak yıldızlar bu takımyıldızına aittir. Takımyıldızı, küresel kümeler NGC 5824, NGC 5927 ve NGC 5986, açık kümeler NGC 5822 ve NGC 5749 ve karanlık bulutsu B 228 dahil olmak üzere bir avuç derin gökyüzü nesnesi içerir.
Lyra (takımyıldız)

Lyra ya da Çalgı takımyıldızı, modern 88 takımyıldızdan biridir.
Yaz üçgenindeki yıldızların en parlağı olan Vega, bu takımyıldıza aittir. Takımyıldız gökyüzünde, elinizi açıp uzattığınızda avcunuzla kavrayabileceğiniz kadar küçük bir yer kaplar ve Vega'nın doğusunda, Altair'e doğru küçük bir paralelkenar gibi görünür.
Genel bilgiler
Vega bizden 26 ışık yılı uzaklıktadır. Çalgı'nın diğer yıldızlarından Sulafat (γ Lyr - Gama Lyrae) ve Şeliak (β Lyr - Beta Lyrae), Vega'dan daha uzaklardadırlar; 3. kadirden yıldızlar olarak görünmelerinin sebebi budur. Bu iki yıldız arasında gökyüzünden teleskopla alınabilecek en güzel görüntülerden birini veren M57 veya Halka Bulutsusu bulunur.
Mitoloji
Lir, efsanevi müzisyen Orpheus (Orfe)'un enstrümanıdır. Bu sayede Orpheus, karısı Eurydice'i (Yurodis) ölüler diyarından kurtarmaya çalışır. Liriyle karısına yaktığı ağıt yeraltı tanrısı Hades'i bile etkilemeyi başarır ve Hades Eurydice'in yeryüzüne dönmesine bir şartla izin verir. Orpheus yeryüzüne gidiş yolu boyunca arkasını dönüp karısına bakmayacaktır fakat içindeki şüpheye yenik düşen Orpheus yolda arkasına dönerek karısına bakar ve böylece Eurydice'i sonsuza kadar kaybeder. Yeryüzüne döndüğünde kendisine aşık kadınları reddeden Orpheus ise bu öfkeli kadınlar tarafından parçalanarak başı nehre atılır. Kendisini bulan periler onu gömdükten sonra lirini gökyüzüne yerleştirerek Lyra takımyıldızını oluşturur.
Microscopium (takımyıldız)

Microscopium ya da Mikroskop takımyıldızı, modern 88 takımyıldızdan biridir. Güney gökkürededir ve 18. yüzyılda Fransız astronom Nicolas Louis de Lacaille tarafından oluşturulmuştur. Yıldızları belirsizdir. Kuzey yarımkürenin tropik olmayan bölgelerinden gözlenemez.
Gökadalar
Mikroskop takımyıldızı bölgesinde şu gökadalar bulunmaktadır:
NGC 6923
NGC 6925
NGC 7012
NGC 7057
NGC 7060
NGC 6958
IC 5011
Musca (takımyıldız)

Musca veya Sinek Takımyıldızı, Güney Gökyüzü'nde bulunan bir modern 88 takımyıldızdan biridir. İlk olarak Hollandalı gezgin ve haritacı Petrus Plancius tarafından 1592 yılında tanımlanmıştır.
Musca, küçük bir takımyıldızdır ve sadece 138 metrekarelik bir alanı kaplar. En parlak yıldızı, 2.7 kadir parlaklığı ile Alpha Muscae'dir. Bu takımyıldızı sınırları içerisinde Kum Saati Bulutsusu (MyCn 18), Musca Bulutsusu (NGC 4372) ve NGC 4833 gibi çeşitli gökcisimleri bulunur. Güney yarımkürenin üçüncü bölgesinde (SQ3) bulunur ve +10 ile -90 enlemleri arasında görülebilir. Güney gök kutbuna olan yakınlığı nedeniyle kutbun etrafında sürekli hareket eder ve hiçbir zaman batmadan yılın herhangi bir zamanında bütün Güney yarımküre'de gözlemlenebilir. Sahip olduğu bu konum nedeniyle Kuzey Yarımküre'de her zaman ufuk çizginin altında kalır ve bu nedenle gözlemlenemez.
Kuzeyde Crux, batıda Carina, güneyde Chamaeleon doğuda Apus ve Circinus, kuzeydoğu da ise Centaurus ile komşudur.
Pictor (takımyıldız)

Pictor ya da Ressam takımyıldızı, modern 88 takımyıldızdan biridir. Güney gökkürede, parlak yıldız Canopus ve Büyük Macellan Bulutu arasında bulunan sönük bir takımyıldızdır. Pictor adı Latince'de ressam anlamına gelir fakat bu isim ressam sehpası anlamına gelen Equuleus Pictorisin kısaltılmışıdır, bu yüzden takımyıldız bir ressam sehpası olarak tasvir edilir. Nicolas Louis de Lacaille tarafından bulunmuş ve isimlendirilmiştir.
Ressam takımyıldızı, 62.9 ışık yılı uzaklıktaki, ikinci en parlak yıldızı olan β Pictoris'in etrafında keşfedilen karbonca zengin olağandışı toz diski ile son yıllarda dikkat çekmiştir. Kapteyn'in yıldızı 12.78 ışık yılı uzaklıktaki yakın vir kırmızı cücedir ve gökada halesindeki bilinen en yakın yıldızdır.
Eğrez balığı

Eğrez balığı (Vimba vimba), sazangiller (Cyprinidae) familyasına ait bir tatlısu balığı türü.
20 ila 30 cm uzunluğa varabilir ve ırmakların alt kısımlarında (denize akan kısımı) yaşamayı tercih eder. Avrupa'nın atlantik okyanusuna akan, karadenize ve Hazar denizine akan ırmakların alt kısımlarında bulunur. Üst dudağı öne çıkıktır ve bir burunu andırır.
Eğrez balığı büyük ırmakların yavaş akan alt kısımlarında, ve bazen bu ırmakların denize aktığı bölgelerde tuzu az olan deniz suyunda da bulunur. Su böceklerinin kurtlarından ve diğer küçük hayvanlarla beslenir.
Üreme zamanlarında, yani Mayıs ve Ağustos ayı arasında yumurtlamak için ırmakların üst kısımlarına kadar çıkarlar ve hatta bu ırmaklara akan derelerede girerler.
Puerto Natales

Puerto Natales, Şili'nin Magallanes y la Antártica Chilena Bölgesi'nde (XII. Region) 19.000 nüfuslu bir şehir.
Liman şehri olan Puerto Natales Última Esperanza eyaletinin de başkentidir. Punta Arenas'ın 250 km kuzeyinde, Ultima Esperanza Fiyortu 'nun kyısında yer alır. 1911 yılında kurulmuştur.
Şehrin bir havaalanı ve limanı vardır.
Puerto Natales, Torres del Paine ve Bernardo O'Higgins Milli Parkı gezileri ve aynı zamanda Ateş Toprakları ile Patagonya turları için başlangıç üssü konumundadır.
Turistler ayrıca Punta Arenas'da Otway-Bay'de bulunan penguen kolonisini ziyaret edebilirler. Ayrıca Serrano, Balmaceda ve Grey buzulları turlarıda turistler için ilginçdir.
Puerto Natales çevresini ilk olarak Juan Fernández Ladrillero, 1557'de Magellan Boğazı'na giderken araştırmıştır. Kawéskar ve Aonikenk, bölgenin ilk sahibi yerli kavimleridir. 18. ve 19 yüzyıl içinde birçok Alman ve Britanyalı göçmen buraya göç etmiştir. Bölge koyun yetiştiriciliği maksadıyla kullanılmış olup, Puerto Natales Tarih Müzesi ziyaretçilere bu konularda bilgi verir.
Arthur Guinness

Arthur Guinness (d. 24 Eylül 1725 - ö. 23 Ocak 1803) - İrlanda), 1759 yılında vaftiz babasından kalan 100 sterlinle geldiği Dublin'de Guinness Bira Fabrikasını kurdu. St. James Gate'deki boş bira fabrikasını 9000 yıllığına kiraladı ve dünyanın en büyük bira fabrikalarından birine dönüştürdü.
1725 doğumlular
1803 yılında ölenler
Arthur
İrlandalı iş insanları
Min (tanrı)

Min, erkeklikte seksin tanrısıdır. Koptos'ta tapınılır. Yunanlarda bu tanrı Yunan tanrısı Pan ile birleştirilmiştir. Bu tanrıya adak olarak koç kesilir. Min'e tanrıça İsis'le beraber de tapınıldığına rastlanmaktadır. Her yıl hasat mevsimi geldiğinde onun adına kutlamalar yapılır. Ayrıca bu tanrı kervanların koruyucusu olarak da bilinir. Min'in kökeni Kızıldeniz'e kadar uzanır.
Min'in başında iki tüy ve kırmızı kurdelalı bir taç vardır, erkeklik organı erektedir ve sağ elinde bir kamçısı vardır.
Tanrı Min'in Horus'la büyük kavgaları olmuştur. Ve bunun sonucunda Ra ikisinin de barışmasını emretmiştir.
Mısır tanrıları
Montana (il)

Montana ili, (Bulgarca: / Oblast Montana), Bulgaristan'ın kuzey batısında bulunan, Sırbistan ve Romanya ile sınırı bulunan bir ildir. Merkezi Montana'dır.
Eski adı Kutlovitsa olup 19. yüzyılın sonlarında Kral I. Ferdinand'ın adından alınarak Ferdinand olmuştur. Komünist rejiminde Mihaylovgrad olup 1993'te Roma İmparatorluğu döneminin adı olan Montanensium'a dayanarak Montana olarak değiştirilmiştir.
Nüfus
182,258 (Bulgarlar: %86,4, Romanlar: %12.5)
Belediyeleri