turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Böotya

Beotia (Yunanca: Βοιτία Boeotia ya da B otia) Antik Yunanistan'da Korint Körfezi'nin kuzeydoğusunda yer alan bir bölge adıdır.
Günümüz Yunanistan'ında aynı adla anılan il de geçmiş dönemlerdekiyle hemen hemen aynıdır.
Bulunduğu yer bakımından çok büyük bir politik öneme sahip olan Boeotia iyi ve yeterli limanlarının bulunmaması nedeni ile hiçbir zaman Tebai ya da Atina kadar gelişememiştir. Merkezi Tebai şehri olan Boeotia'da komşu şehir devletleri ve Persler ile çetin mücadeleler yaşanmıştır. MÖ 335 yılında Büyük İskender'in merkez Tebai'yi yıkıp yok etmesinin ardından Boeotia halkı tekrar toparlanamamış ve bağımsız bir devlet kuramamışlardır.
Maria Anna Mozart

Maria Anna Walburga Ignatia Mozart (d. 30 Temmuz 1751 - ö. 29 Ekim 1829), Avusturyalı piyanist.
Wolfgang Amadeus Mozart'ın ablasıdır. Annesi Anna Maria Pertl Mozart'tır. Babası Leopold Mozart, ona 7 yaşından itibaren klavye kullanmayı öğretmiş ve kardeşi gibi çocukluğunda üne kavuşmuş ve birçok şehirde gösteriler düzenlemiştir.
Kardeşi Wolfgang Amadeus Mozart ile birçok kez piyano düetleri çalmış, tarihin bilinen ilk ünlü kadın piyanistleri arasındadır. Maria Anna Mozart'ın takma adı ise Nannerl'dir. Kardeşi Mozart ve babası Leopold ile beraber Avrupa turuna çıkmışlardır. Az bilinen ve pek tanınmayan bir bestecidir. Kardeşinin gölgesinde kalmıştır. Salzburg şehrinde yalnız yaşlanarak 29 Ekim 1829'da hayatını kaybetmiştir.
1751 doğumlular
1829 yılında ölenler
Avusturyalı klasik piyanistler
Wolfgang Amadeus Mozart
Zimmerit

Zimmerit, Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan zırhlı araçların dış yüzeyine uygulanan bir tür manyetik zırh kaplamasıdır. II. Dünya savaşı sırasında Alman ordusuna bağlı piyade birlikleri düşman tanklarına yapışabilen manyetik mayınlardan kullanıyordu. Savaşın ilerleyen safhalarında bu mayınların kendi tankları için de tehlike oluşturabileceğini düşünen ordu, Alman Chemische Werke Zimmer AG. firmasından buna bir çare bulmasını istedi. Firmada bazı kimyasal maddeleri bir araya getirerek manyetik olmayan bir malzeme buldu. Ancak bu malzeme anti-manyetik bir özelliğe sahip değildi. Bu malzeme şu bileşenlerden oluşuyordu:
%40 baryum sülfat (BaSO4),
%25 polivinil asetat (PVA),
%15 okra pigmenti,
%10 çinko sülfit (ZnS),
%10 ahşap tozu
Ağustos 1943 ile Eylül 1944 yılları arasında tank ve taarruz toplarına uygulandı. Ancak 09 Eylül 1944 tarihinde gelen bir emir ile bu işleme son verildi. Çıkan bir dedikoduya göre bunun sebebi bu malzemenin bir yangın durumunda alevlenmeyi hızlandırması ve tankın tamamına yayılmasıydı. Her ne kadar bu söylenti doğrulanamasa da bu işlemden vazgeçildi.
Bu malzeme ile kaplanan araçlar şunlardı:
Pz. Kpfw. III,
Pz. Kpfw. IV,
Pz. Kpfw. Panther,
Pz. Kpfw. Tiger,
Sturmgeschütz,
Panzerjäger 38t ve
Panzerjäger araçları
SdKfz 254
Elis

Elis ya da Eleia (Yunanca: modern Ήλιδα - İlida, antik /Katharevousa: Ἤλις) Yunanistanda bugünkü Elis iline eşdeğer olan antik bir şehirdir. Mora Yarımadası üzerinde bulunan şehir İyon Denizinin kıyılarına kurulmuştur. Antik Elis şehrinin bulunduğu yerde bugün, aynı adı taşıyan, içinde 150 kişinin yaşadığı küçük bir köy bulunur. Eski kalıntıların üzerine kurulmuş köyün müzesinde son dönemlerde gün yüzüne çıkarılmış pek çok değerli eser de bulunur.
Elis : Eski Yunanistan'da at yetiştirmekle ün kazanmış ovalık bir bölge.
Resimler
Panzerjäger

Panzerjäger (Almanca "tank avcısı"), Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan tank imha edici olarak kullanılan zırhlı savaş araçlarına verilen genel addır.
Panzerjäger modelleri
Bu sınıfa giren Panzerjager araçları şunlardır :
Panzerjäger I - 47 mm PAK topa sahip Panzer I şaseli
Marder I - 75 mm PAK topa sahip ve ganimet alınan Fransız yapımı Lorraine 37L zırhlı personel taşıyıcı şaseli
Marder II - 75 mm PAK ya da Sovyet yapımı 76.2 mm topa sahip Panzer II şaseli
Marder III - 75 mm PAK ya da Sovyet yapımı 76.2 mm topa sahip Çek yapımı Panzer 38(t) şaseli
Hornisse/Nashorn 88 mm PAK topa sahip Panzer III/Panzer IV şaseli
OpenStreetMap

OpenStreetMap (kısaca OSM), özgür yazılım şartları altında oluşturulan özgür ve açık kaynaklı bir dünya çapında harita oluşturma projesidir. GPS alıcılarıyla ve diğer kamu malı kaynaklardan toplanan bilgiler ile oluşturulur.
OpenStreetMap özgür olan ve dünyanın her yerinden gönüllü olarak katılımcıların oluşturdukları bir dünya haritası projesidir. OpenStreetMap tıpkı Vikipedi (ki Vikipedi'den esinlenmiştir) gibi kullanıcıların içeriklerini oluşturduğu bir yapıya sahiptir. Haritalar kullanıcıların sunmuş olduğu GPS izleri, uydu fotoğrafları ve yerel yönetimler tarafından sağlanan çeşitli veriler doğrultusunda oluşturulmaktadır. Yapılan değişiklikler anında yayınlanır.
OpenStreetMap'te bütün içerik Open Database License lisansı ile korunmaktadır.
Katkılar üreticilerine ait olmaya devam etmekle birlikte, telif feragatlı lisansı, içeriğin serbestçe dağıtımına olanak sağlamaktadır. Tamamen ücretsiz ve reklamsızdır. Avrupa'da, ABD'de ve Güney Amerika'da birçok şirket ve yerel yönetim tarafından desteklenen bir projedir - fakat Türkiye'den henüz herhangi bir yerel yönetiminden destek olmadı.
Dünya üzerinde pek çok ülkeden gönüllülerin katılımıyla büyümeye devam eden OpenStreetMap, bugün pek çok şehrin özgür haritasını barındırmaktadır.
Son güncellemesi yönlendirme imkanları sunmaktadır. 26 Ağustos 2022 itibarı ile gönüllü kullanıcı sayısı; 8.883.669 kişidir.
OpenStreetMap Uluslararası Konferansları
State of the Map adı verilen OSM uluslararası konferansı her yıl farklı bir ülkede yapılmaktadır.
2021 Çevrimiçi Konferans (9-11 Temmuz)
2020 Çevrimiçi Konferans (4-5 Temmuz) (Başlangıçta Güney Afrika, Cape Town'da yapılması planlanan etkinlik, COVID-19 salgını nedeniyle çevrimiçi bir konferansa dönüştürüldü)
2019 Konferansı Heidelberg, Almanya
2018 Konferansı Milano, İtalya
2017 Konferansı Aizuwakamatsu, Japonya
2016 Konferansı Brüksel, Belçika
2015 Konferansı yapılmadı
2014 Konferansı Buenos Aires, Arjantin
2013 Konferansı Birmingham, İngiltere
2012 Konferansı Tokyo, Japonya
2011 Konferansı Denver-Kolorado, ABD
2010 Konferansı Girona, İspanya
2009 Konferansı Amsterdam, Hollanda
2008 Konferansı Limerick, İrlanda
2007 Konferansı Manchester, İngiltere
Resmi site
OSM Haritası
OSM Viki
Vikipedi ile işbirliği
Meta'daki OpenStreetMap maddesi (İngilizce)
Koordinatlı maddelerinde harita bağlantısı nasıl görüntülenebilir (İngilizce)
Yatak odası

Yatak odası, kişilerin uyuma, dinlenme ve kişisel etkinliklerinden bir kısmına gerçekleştirdiği hemen her evde bulunan temel bölümlerden biri. Birçok kültürde evin diğer kısımlarından ayrı oluşturulan yatak odalarının sayıları batı kültüründe hemen her evde birden fazladır. Türkçede genelde ebeveynlerin paylaştığı kısmı karşılayan yatak odası terimi, çocuk ve misafir odalarını da kapsayan bir kavramdır.
Yatak odası mobilyasını yatak, gardırop, komodin, şifonyer, tuvalet aynası ve aydınlatma ögeleri oluşturur. Birçok doğu kökenli kültürde yer yatağı kullanımı yaygındır.
Odalar
Tunu

Tunu/Østgrønland (Doğu Grönland) Grönland'ın üç bölgesinden biri. Bölge merkezi Tasiilaq'dır. 2005 yılındaki nüfusu 3,800. Yerli halkı Doğu Grönland İnuitleridir.
Bölgenin diğer iki şehri Ammassalik ve Illoqqortoormiut'dır, bölgenin kuzey kesiminde Kuzeydoğu Grönland Ulusal Parkı'nın bir bölümü bulunmaktadır.
Doğusunda Grönland Denizi, Norveç Denizi, Danimarka Boğazı ve Kuzey Atlas Okyanusu, batısında ise Batı Grönland bölgesi bulunmaktadır.
Hive

Hive, ( ), Özbekistan'da Harezm vilayetinde kent. Ceyhun Irmağının batısında yer alır.
Tarih
Kentin adı ilk kez 10. yy.'da yaşamış iki Arap gezginin seyahatnamelerinde geçmekle birlikte, arkeolojik bulgular, tarihinin 6. yüzyıla kadar indiğini gösterir.17. yy'ın başlarında Hive Hanlığı'nın başkenti oldu.1873'te Rusya'nın kontrolüne giren Hive, Ekim Devrimi sırasında Kızıl Ordu tarafından devrilen Hive Hanlığının yerine kurulan Harezm Sovyet Halk Cumhuriyeti'nin merkezi yapıldı.1924'te Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlanmasıyla politik önemini kaybetti.
Turizm
İçan (İç) Kale olarak bilinen surlarla çevrili eski kentte saraylar, camiler, medreseler ve anıt mezarlar vardır. SSCB döneminde, 1970 ve 1980'lerde uygulanan koruma programı sonucu müze-şehir görünümü kazanmış, 1991'de Dünya Miras Listesi'ne alınmıştır.
Resimler
Harezm ili'ndeki şehirler
Özbekistan'daki şehirler
Sturmgeschütz

Sturmgeschütz (Almanca - "taarruz topu"), kısaca StuG, Nazi Almanyası'nın ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan taarruz toplarına verilen genel addır. Bu araçlar piyade, panzer ve panzergrenadier birliklerine destek sağlamak üzere tasarlanmıştır. Araç genellikle 75 mmlik uzun namlulu bir top ve bunun üzerine monte edildiği bir tank şasesinden oluşuyordu. Taretleri bulunmuyordu. Bunun nedeni uzun namlulu topa ve bunu kullanacak mürettebata yer açmaktı. Ancak yanal atış açısı çok dardı ve hareket halindeki bir hedefi vurmak için bütün araç sağa veya sola dönüyordu.

II. Dünya Savaşının sonlarına doğru Alman ordusu tanklardan daha çok taarruz topu üretmiştir. Bunun sebebi Alman ordusunun artık önceliği, stratejik taarruz yerine stratejik savunmaya vermiş olmasıdır. Ayrıca bu araçlar tanklara nazaran üretimleri daha ucuz ve daha çabuktu. Ayrıca yere yakın olmalarından ötürü vurulmaları güçtü. Bu sebepten neredeyse tanklar kadar iş gördüler. İşe yaramayan tankların şaselerinden de üretilebildiklerinden bu tanklara yeniden işlev kazandırdılar. Neredeyse tüm StuG III ve StuG IV taarruz topları Panzer III ve Panzer IV şaselerinden üretildi.
Başlıca modelleri şunlardır:
StuG III
StuG IV
StuH 42
Charles Algernon Parsons

Sir Charles Algernon Parsons (d. 13 Haziran 1854, Londra, İngiltere - ö. 11 Şubat 1931) buhar tribününü bulan İngiliz mühendis, mucit.
Ünlü gök bilimci Lord Rosse' un oğludur. Eğitimini, Dublin' de Trinity Kolej' inde ve Cambridge' de St. John's Koleji' nde yaptı. Parsons, dinamo, tribün dizaynı ve güç jeneratörleri üzerine çalışan bir mühendisti. Elektrik mühendisliği alanında ve denizcilik üzerine çalışmaları oldu.
Bazı çalışmaları
Teleskop ve projektör için optik aygıtlar geliştirdi.
1897 yılında Newcastle Upon Tyne' da Parsons Marine Steam Turbine Company yi kurduktan sonra tribünleri yatlarda kullanıldığında ünü arttı.
1911 yılında Sir unvanını aldı,
1902 yılında Rumford Madalyası' nı aldı
1927' de İngiltere Kraliyet üyesi yapıldı.
Kurduğu şirket daha sonra Alman Siemens grubunun bir parçası oldu.
1854 doğumlular
1931 yılında ölenler
İngiliz fizikçiler
İngiliz mucitler
Royal Society üyeleri
SSCB Bilimler Akademisi muhabir üyeleri
Elektrikçi bilim insanları
Buhar makineleri
Londra doğumlular
Kleisthenis

Kleistenes (diğer yaygın kullanımlarıyla Kleisthenes, Cleisthenes - Yunanca: Κλεισένης), Antik Yunanistan'da Atinalı bir soyludur. MÖ 501'de anayasal düzene geçerek Demokrasinin ilk adımlarını atmıştır.
Arkhonlardan olan Kleistenes, Yaptığı kanunlarla Atina'ya demokrasiyi getirdi. Zenginlikten ve soyluluktan doğan sınıf farkını kaldırdı. Halk meclisi kurmuş, bu meclise geniş yetkiler vermiştir. Demokrasiyi uygulamıştır. Sınıflar arası farklılıklar kaldırıldı. Fakat köleler ile ilgili bir adım hiçbir zaman atılmadı. Bu durum XIX. yüzyıla kadar sürdü.
Kleisthenes MÖ 508 yılında reformlar yaptı. Reformların özünde aristokratların ya da soyluların devlet yönetimindeki tekelini kırmak yatıyordu. Kleisthenes, yurttaşları coğrafi nitelikli on kabileye (phyle/genos) ayırmıştı. Bu on kabile, Atina'nın içinde yer aldığı Attika bölgesinin kent, kıyı ve iç bölge olmak üzere üç yönetim bölgesine ayrılması ile ortaya çıkıyordu. Her bölge de "üçte bir" (trittys) anlamına gelen on bölüme ayrıldı. Böylece her otuz trittys, bir kentten, biri kıyıdan, biri de iç bölgeden olmak üzere (üçer üçer) kura çekilmek suretiyle birleştirildi. Yani kentte 10 trittys, kıyıda 10 trittys ve iç bölgede 10 trittys oluşturulmuş ve sonunda nitelikli 10 kabile (phyle) oluşturulmuştu. Demos'lar tarımsal topraklara sahip yerleşim birimleriydi. Her demos kendi arasında toplanıyordu. Bundan böyle yurttaşlar soyadı olarak, önceden olduğu gibi ait oldukları phyle/genos, klan ya da sülalenin adını değil bulunduğu demos'un adını alacaktı. Demos'a kaydını yaptıranın bir nevi yurttaşlığı onaylanmış oluyordu. Toplumun bu şekilde bölünmesi ile amaçlanan uğraş alanı farklı olan grupların (zanaatkarlar ve tüccarlar; iç bölgede tarım ve hayvancılıkla uğraşan çiftçiler; kıyıda denizciler ve balıkçılar) bir araya getirilmesi ve Timokratik düzene son verilmesidir. Atina'da demokratik rejimin kurucusu olarak kabul edilen Kleisthenes, ayrıca, demokratik sürecin tiranlar tarafından tekrar kesintiye uğratılmaması için Halk Meclisi'ne yetki vererek, onun yılda bir kez çanak-çömlek mahkemesi (ostrakophoria) olarak çalışmasına olanak sağlamıştır. Böylece yurttaşlar, aralarında tiranlığa heveslenen kişilerin adlarını çanak çömlek parçalarına kazıyarak o kişilerin deşifre olmasını sağlıyorlardı. Ostrakismos denen bu uygulamada, kuşkulu kişinin adı yeter çoğunluk olan 6000 yurttaşın büyük çoğunluğu tarafından yazılmış ise, o kişi herhangi bir varlık veya onur kaybına uğramaksızın 10 yıl kent dışına sürülüyor, başkaca bir ceza verilmiyordu.
25 Nisan Köprüsü

25 Nisan Köprüsü (Portekizce: Ponte 25 de Abril), Portekiz'in Lizbon kentinde Tejo Nehri üzerine kurulmuş bir asma köprüdür. Sudan yüksekliği 70 m olan köprüde, altı şeritli yol, iki şerit tren rayı mevcuttur.
6 Ağustos 1966da Salazar Köprüsü adıyla hizmete açılmıştır. Sonradan Karanfil Devrimine ithafen adı değiştirilerek, bugünkü adı verilmiştir.
San Franciscodaki Golden Gate Köprüsünü inşa eden mühendisler tarafından yapılmıştır. Köprü 6 Ağustos 1966 günü açılmıştır.
2006 yılı içinde, günlük ortalama 150.000 araç köprüyü geçmektedir. Pik saatlerde bu sayı saatte 7.000 olmuştur. Oldukça sık tren seferleri de olan köprüden günlük ortalama 157 tren geçmektedir. Bunun sonucunda köprüyü kullanarak ortalama günde 380.000 kişi Tejo Nehri'ni geçmektedir.
İlgili bağlantılar
Vasco da Gama Köprüsü (Lizbon'daki Tejo Nehri üzerindeki alternatif köprü)
Efialtes

Efialtes (Yunanca: Ἐφιάλτης); Antik Yunanistan'da Atinalı bir politikacı ve demokrasi hareketinin öncülerindendi. MÖ 461 yılında oligarşi yanlısı grupların kışkırtması sonucu suikaste uğradı ve yaşamını yitirdi, ölümünün ardından yerine Perikles geldi.
MÖ 5. yüzyılda doğanlar
MÖ 460'larda ölenler
MÖ 5. yüzyılda Yunanlar
Antik Yunan generaller
Antik Atinalılar
Antik Yunan cinayet kurbanları
Antik Yunan siyasetçiler
Antik Atina tarihi
Jagdpanther

Jagdpanther ("Hunting Panther"), Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan ve Panther tank şasesi taşıyan tank imha edici araçtı.
Geliştirilmesi
Ağır sınıf tank imha edici olan bu araç 88 mm Pak 43 top ve Panther tank şasesinden oluşuyordu. SdKfz 173 adıyla 1942 yılında sipariş edildi. Üretimine 1944 yılının ilk aylarında başlandı ve Hitler tarafından Jagdpanther (Türkçe - "avlanan panter") adı verildi.
Araç Tiger II tankının da ana silahı olan ayrıca tanksavar topu olarak da kullanılan uzun namlulu 88 mm top ve 7.92 mm MG-34 mitralyöz ile silahlandırılmıştı. Aracın ön kısmı eğimli bir zırh ile kaplanmıştı. Jagdpanther güç/ağırlı oranı gerçekten çok iyiydi. Aracın sahip olduğu top herhangi bir tür Müttefik tankını kolaylıkla yok edebilirdi. Jagdpanther un alçak olan görünümü araca kolay gizlenme şansı veriyor bu sayede belirlenip vurulması güç oluyordu. Panther tankına ait şase kullanılmasının en önemli nedeni bu mekanik aksamın çok az sorun çıkartmasıydı.
İki model ayırt etmek çok kolaydı. Bir tanesinde topun çevresindeki zırh kaynakla tutturulmuş diğerinde ise cıvata kullanılmıştı. Cıvatalı modelde top olarak Pak 43/4 modeli kullanılmıştı. İlk Jagdpantherlerin top namluları tek parçadan oluşuyor ve sürücünün iki adet görüş deliği bulunuyordu. Daha sonra bu delikler teke düşürüldü.
Üretimi
1944 ile 1945 yılları arasında toplamda 392 adet Jagdpanther üretildi. Bu araçlar ağır tank imha takımları olarak Doğu Cepdesinde kullanıldılar. Bir kısmı savaşın son dönemlerinde Bulge Harekatı sırasında kullanıldı. 12 adet Jagdpanther Alman 654ncü Ağır Tanksavar Taburuna (schwere Panzerjäger-Abteilung) bağlı olarak Normandiya Çıkarması sırasında İngiliz birliklerine karşı görev aldı.
Günümüze kalanlar
Sadece bir adet Jagdpanther çalışır vaziyettedir. Bu araç İngilizler tarafından kurulan (Sdkfz Association) derneği tarafından bulunmuş ve 4 yıllık restorasyondan sonra çalışır hale getirilmiştir.
9 tanesi daha kurtulmuş ama sadece sergilenebilmektedir. Bunlardan bazıları Imperial War Museum, Londra, Deutsches Panzermuseum Munster, Musée des Blindés Saumur ve United States Army Ordnance Museum, Aberdeen.
Konser

Konser, bir dinleyici topluluğu önünde bir şarkıcı ya da müzik grubunun; müzisyenlerin seyirci önünde müzikal anlamda gösterdikleri canlı performansıdır. Birkaç gün süren ve birden fazla müzisyeni kapsayan ve festival olarak da adlandırılan konserler dizisine örnek olarak Woodstock, Oxegen, Bath ve Salzburg gösterilebilir.
Konserler, halka açık alan, gece kulübü, konser salonu, amfitiyatro, ziyafet salonu, kafe, restoran, kulüp, arena ve stadyum gibi çeşitli ortamlarda düzenlenmektedir. En büyük mekanlarda düzenlenen kapalı mekan konserlerine bazen arena konserleri veya amfi tiyatro konserleri de denir.
Konser, tek bir müzisyen, bir orkestra, da koro ile gerçekleştirilebilir. Tek bir müzisyenin sergilediği canlı performansa resital adı verilir.
Mekandan bağımsız olarak, müzisyenler genellikle sahnede performans sergilerler. Konserler genellikle profesyonel ses ekipmanlarıyla canlı etkinlik desteği gerektirir. Büyük konserler veya konser turları için, müzisyenlerin, mekanın, ekipmanın ve seyircinin (bilet satışı) düzenlenmesi gibi organizasyonlar, profesyonel konser organizatörleri tarafından gerçekleştirilir.
Potidea

Potidea (Yunanca: Ποτίδαια - Potidea) milattan önce 600'lü yıllarda Korintliler tarafından Makedonya'nın Halkidiki Yarımadası'nda kurulmuş bir koloni devletidir. Makedonya ile ticari ilişkilerde bulunmuştur.
Atina ile sık sık anlaşmazlıklar yaşayan Potidea'da halk MÖ 432'de Atina'ya karşı ayaklanmış; fakat Peloponez Savaşı ile kuşatılan şehir Potidea Savaşı'nda ele geçirilmiştir. Atinalılar şehri MÖ 404 yılına kadar ellerinde tutmuşlardır.
Tekrar Korintlilerin eline geçmiş olan şehir, MÖ 363'te yine el değiştirerek Atinalılara geçmiş fakat M. Ö. 356'da Makedonya Kralı II. Filip'in kontrolüne girmiştir.
Grönland'ın idari bölümleri

Grönland'ın idari bölümleri, beş belediye ( ) ile iki belediyeye ait olmayan alandan oluşmaktadır.
Belediyeler listesi
Kuzeydoğu Grönland Ulusal Parkı, herhangi bir belediyeye ait olmayıp ayrı bir bölgedir. Ayrıca, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri tarafından kullanılan Thule Hava Üssü, Avannaata içinde bir enklav olarak yer almaktadır.
Tarihçe
Grönland, aslen başkenti Qeqertarsuaq (Godhavn) olan Kuzey Grönland ile başkenti Nuuk (Godthaab) olan Güney Grönland olmak üzere iki koloni arasında bölünmüştü. Bunlar, yetkililerin valiliğe terfi ettirildiği 1924 yılına kadar müfettişler tarafından yönetildi. Koloniler 1940'ta birleştirildi ve yönetim Nuuk'da merkezileştirildi.
1953'te yeni Danimarka Anayasası ile Grönland, Danimarka devletine tam üyesi haline getirildi ve yine tüm sakinleri Danimarka vatandaşı oldu.
Grönland, İstatistiksel ve bazı düzenleyici amaçlar için 1951'de Batı Grönland, Kuzey Grönland ve Doğu Grönland olmak üzere üç bölüme (landsdele) ayrıldı. Kuzeydoğu Grönland Ulusal Parkı, 1974'te Doğu Grönland'ın kuzey bölümünü kapsayacak şekilde kuruldu ve 1988'de Kuzey Grönland'ın doğu kesimiyle birleşti.
1908'de Grönland, seçilmiş belediye meclisleri ile birlikte 63 belediyeye bölündü. 1950'lerde başlayan yenileme aşamasının ardından bu belediyeler birleştirilmeye başlandı ve 1979'da bu sayı 18 belediyeye düşürüldü. 2008-2009'daki yapısal reform sonucunda dört genişletilmiş belediye kuruldu Bunlardan en büyüğü Qaasuitsup, 1 Ocak 2018 tarihinde yeni Avannaata ve Qeqertalik belediyelerine ayrıldı.
Museu Nacional dos Coches

Museu Nacional dos Coches (Ulusal At arabası Müzesi), Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan bir müzedir. Müze dünyadaki en geniş kraliyet at arabaları koleksiyonuna sahiptir.
Eski bir binicilik okulu olan Picadeiro Real do Palácio de Belém Binası, 1726 yılında İtalyan mimar Giacomo Azzolini tarafından yapılmıştır. 1905 yılında Kral D. Carlos'un eşi Kraliçe D. Amélia onuruna müzeye çevrilmiştir.
Türkiye'de Trakya karasal iklimi

Trakya karasal iklimi; Marmara Bölgesi'nin Trakya bölümünde hüküm sürmektedir. Özellikle Edirne ve Kırklareli bu kışları soğuk olan karasal iklimin etki alanı içerisindedir. Anadolu'daki Karasal İklimden farklı olarak daha yağışlı olarak görülür. Yazları sıcak ve kurak, kışları çok soğuk ve kar yağışlıdır. Sınırları doğuda Kırklareli ilinin Karadeniz kıyılarından biraz içeride ve Büyükçekmece Gölü-Rumeli Feneri olup; güney sınırları da Enez-Evreşe-Şarköy çizgisidir. Trakya'da bu iklimin etkili olmadığı yerler: Demirköy, Vize ilçelerinin kıyı kesimleri, Enez ve Keşan ilçelerinin sahilleri, Eceabat ilçesinin tamamı, Gelibolu ilçesinin kuzeyi hariç tamamı, Şarköy ilçesinin güney kısmında etkili olmamaktadır.
Trakya Bölgesi (Türkiye)
Centro Cultural de Belém

Centro Cultural de Belém, (Belém Kültür Merkezi) Portekiz'in başkenti Lizbon'da 1990'lı yılların başlarında kurulmuş ve kuruluş amaçları arasında AB'nin Portekiz'deki başkanlığının bu binada bulunması da vardır.
1993 yılında kültür merkezi ve konferans salonları açıldı ve önemli tiyatro, müzik performansları, sanat aktiviteleri ve fotoğraf sergileri düzenlendi. 1937 yılından başlayan eserler bulunan oldukça geniş bir tasarım müzesi de bulunmaktadır.
Yapımına 1988 yılında karar verilmiştir. 1992 yılında Portekiz Avrupa Birliği Dönem Başkanlığının ihtiyaçlarını karşılayan bir merkez oluşturmak amacıyla yapılan yapı daha sonraki dönemlerde ise kültür ve eğlence faaliyetlerinin yürütüldüğü bir merkez olarak kullanılmaya devam edilmiştir. Uluslararası bir mimari yarışma düzenlenerek alınan 57 tekliften 6 tanesi ön proje geliştirmeleri için davet edilmiştir. Bunlar içerisinden Vittorio Gregotti (İtalya) ve Manuel Salgado (Portekiz) nun projeleri seçilmiştir. Tasarlanan beş birim içerisinden (Konferans Merkezi, Sahne Sanatları Merkezi, Sergi Merkezi, Otel Bölgesi ve Tamamlayıcı Ekipmanlar ) ilk üçünün (Konferans Merkezi, Sahne Sanatları Merkezi, Sergi Merkezi) inşası tamamlanmıştır. Diğer birimlerin yapımına devam edilmektedir. Bu birimlerin yanı sıra yapı; CCB genel işletme hizmetleri, çeşitli mağazalar, bir restoran, iki bar ve iki park alanını da içermektedir. Konferans Merkezi her konudaki konferans ve toplantının yapılabileceği bir merkez olarak düşünülmüştür. Sahne Sanatları Merkezi CCBnin kültürel ve sanatsal etkinliklerin üretim ve gösteriminde çekirdek bir birim oluşturmaktadır. Sinema, opera, bale, tiyatro ve her türlü müzik etkinliğinin yapılabileceği farklı boyutlardaki 3 birimi içermektedir. Ana Oditoryum 1429, Küçük Oditoryum 348 ve Prova Salonu 72 koltuk kapasitesine sahiptir. Sergi Merkezi 4 galeriden oluşmaktadır. Bu galeriler, modern sanat, mimari, tasarım ve fotoğraf sergilerini içerir. Alışveriş birimleri, bir kafe ve depolama alanları bu bölümde yer almaktadır. Haziran 2007'den bu yana Modern ve Çağdaş Sanat Vakfı Müze Koleksiyonu Berardo yapının Sergi Merkezinde yer almaktadır. Yapı bahçeler, göller, köprüler, yamaçlar ve Müze Meydanı ile küçük bir kent izlenimi yaratmaktadır.
Aşamalar
Ocak 1988 Hükumetin CCBnin yapımına karar vermesi;
Temmuz 1989 çevredeki mevcut binaların yıkımı ve kanalizasyonların iptal edilmesi;
Ocak 1992 Konferans Merkezi, Küçük Oditoryum ve Sergi Merkezinin Portekiz Avrupa Birliği Dönem Başkanlığını karşılamaya hazır hale gelmesi;
Mart 1993 - Konferans Merkezi ve Küçük Oditoryumun halka açılması;
Haziran 1993 - Sergi Merkezinin halka açılması;
Eylül 1993 - Büyük Oditoryumun açılışı.
Diğer bilgiler
Konferans merkezi - 30.500 metrekarelik brüt alanda
Gösteri Sanatları Merkezi - 22.000 metrekarelik brüt alanda
Sergi Merkezi - 35.000 metrekarelik brüt alanı (8,000 m2 geçici sergiler için ücretsiz)
1600 kilometre elektrik kablosu
15.000 ampul
280 ana elektrik panosu
2600 yangın, gaz ve hırsız sensörü
700 sıcaklık, nem ve basınç sensörü
19 asansör ve yük asansörü
1300 Kapı
550 fanlar, kasa ve klima üniteleri