turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ariete

Ariete, İtalyan ordusunun ana muharebe tankıdır. Iveco Fiat ve Oto Melara firmalarının ortak çalışması yeni ateş gücü, hareketlilik ve koruma özellikleri ile üretilmektedir.
Resmi bilgiler
Ariete tankı merkezleri Roma'da bulunan Iveco Fiat ve Oto Melara Syndicated firmaları tarafından dizayn edilmiş, üretilmiş ve denenmiştir.
Iveco's Defence Vehicles Division aracın şase ve destek sistemlerinden, Oto Melara Syndicated ise taret ve ateş kontrol sisteminden sorumludur.
1995 yılından beri İtalya Ordusu tarafından kullanılmaktadır. Son üretilen tank 2002 yılında orduya teslim edilmiştir. 2005 yılında bu tanklar modüler zırh, otomatik yüklemeli 55 mm kalibrelik top ile yenilenmiştir.
Silahları
Ariete tankı diğer AMT'ler gibi birçok değişik koşulda düşmanla çatışabilmektedir. Sabit ya da hareketli hedeflere, gece veya gündüz süresince termal ve lazerli mesafe ölçerleri sayesinde her hava koşulunda saldırabilir.
Standart üç adet silah taşımaktadır:
Bir adet 120-mm ana top,
Bir adet 7.62-mm coaxial makinalı tüfek (mürettebat tarafından kullanılan) ve
Bir adet 7.62-mm uçaksavar silahı (komutan tarafından kullanılan).
Tankı ana silahı 44 kalibre'lik 120-mm ana topu Oto Melara tarafından üretilip satılmaktadır. Top yivsiz tasarımın yanı sıra yoğun atışlara dayanıklı bir yapıdadır. Bu top ile zırh delici, kinetik enerjili ve Yüksek patlayıcılı tanksavar mermisi (HEAT) atılabilir.
Mürettebat ve tank koruması
Tank çelik ile kompozit zırhın ortak kullanıldığı benzerleri İngiliz Challenger 2 ve Amerikalı M1 Abrams tanklarında kullanılan içeriği gizli bir zırh ile korunmaktadır. Tankın savunmasında harici havan topları bulunmaktadır. Bu havan topları elektronik olarak ateşlenen duman ya da chaff bombaları atabilir. Duman bombaları tankı termal ya da gözle görülmesini engellerken, chaff bombaları radar güdümlü füzelere karşı hedef şaşırtma işlevi görür.
Son olarak mürettebat Aero Sekur firması tarafından üretilen geliştirilmiş NBC sistemiyle korunmaktadır. Bu sistem mürettebatı belli bir süre nükleer, biyolojik ve kimyasal silahlara karşı korumaktadır.
Ateş kontrol ve hedef yakalama
Tankın ateş kontrol sistemi İtalyan üreticisi Galileo Avionica'dır. (şu an Selex SAS firmasına geçmiştir). Firma tankın TURMS ateş kontrol sistemini üretmektedir.
Komutana ait panoramik gece-gündüz görüş dürbünü
Silahçı için termal kamera ve laserli mesafe ölçer
Dijital ateş kontrol sistemi bulunan küçük bir bilgisayar
Ateş kontrol bilgisayarının en önemli özelliği meteorolojik ve fiziksel durumları ölçebilmesidir. Bu sayede havadaki rüzgar hızını, nemi, ve dış hava şartlarını ölçen bilgisayar topa ateş için açıyı verebilmektedir.
Motor özellikleri
Ariete tankında Fiat'a ait 12 silindirli turbo şarjlı 1250 beygir gücünde motor kullanılmaktadır. Yürüyen aksam ise Alman otomotiv firması ZF ait 4 ileri ve 2 geri vitesten oluşan otomatik vites kutusudur. Tank %60'lık bir eğime tırmanabilir ve 1.25 metre derinlikteki suda ilerleyebilmektedir.
Tankın paletleri ise bir Alman firması olan Diehl Group tarafından üretilmektedir.
İtalya tankları
Ana muharebe tankları
Puka (ilçe)

Puka ilçesi (), Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin kuzeyinde yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Görice ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 1,034 km2 olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 24,323'tür. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan Puka idi.
Puka ilçesi, Blerim, Iballe, Fierza, Fushë-Arrëz, Gjegjan, Qafë-Mali, Qelëz, Qerret, Puka ve Rrapa belediyelerine ayrılmaktaydı.
Pogradaş (ilçe)

Pogradaş ilçesi (), Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin doğusunda yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Görice ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 725 km2 olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 70,575'tir. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan Pogradaş idi.
Pogradaş ilçesi, İstarova, Çërrava, Dardhas, Pogradaş, Proptisht, Trebinye, Udënisht ve Velçan belediyelerine ayrılmaktaydı.
Manga (albüm)

Manga (grubun kullandığı şekliyle maNga), maNga grubunun 14 Aralık 2004'te çıkardığı ilk albümüdür. Albümdeki "Bir Kadın Çizeceksin" adlı parça, FIFA 2006 oyununda soundtrack olarak seçilmiştir. Daha önce bir parça ile Eurovision'a katılmaları gündeme geldiyse de grup bu fırsatı Resmi Eurovision 2010 Türkiye temsilcisi seçilerek yakalamıştır. "Kal Yanımda" adlı parçada Koray Candemir, İz Bırakanlar Unutulmaz adlı parçada Vega grubunun solisti Deniz Akyüz, "Dursun Zaman" adlı parçada ise Göksel konuk sanatçı olarak albümde yer almıştır.
Şarkı listesi
Hayalet Şarkı: "Yalan 2"nin ardından "Kapanış".
Personel ve bilgiler
Plak Şirketi: Sony Music Türkiye, GRGDN
Format: Cd, kaset, Online satın alma
Stüdyo: GRGDN - ULUS
Menajerlik: Hadi Elazzi, Selim Serezli
Prodüktör: Haluk Kurosman
Yardımcı Prodüktör: Yağmur Sarıgül
Aranje: Haluk Kurosman, maNga
Düzenleme, Mix, Mastering: Haluk Kurosman
Kayıt: Özgür Salur, Emel Çölgeçen
Yazar ve Besteciler: Haluk Kurosman, Ferman Akgül, Yağmur Sarıgül +cover şarkı
Klavye, Elektronik altyapı: Haluk Kurosman
Ney: Ali Sarıgül
Piano: Özgür Sarı
Yaylı Çalgılar: Kempa Yaylı Grubu
Viyola: Tülay Karşın, Kerem Berkalp, Göknil Özkök Genç
Çello: Didem Erken
Manga çizimleri: Kaan Demirçelik
Grafik: Emrah Gündüz, Gümrah Oymak, Atalay Açık
Fotoğraf: Şafak Taner
Video klipler
Bir Kadın Çizeceksin (yönetmen: Cynosure)
Bitti Rüya (yönetmen: Devrin Usta)
Libido (Demo Klip)
Dursun Zaman (yönetmen: Onur Uysal)
Yalan
Reconquista

Reconquista, Endülüs döneminde İber Yarımadasındaki Hristiyanların, yarımadadaki Müslümanların varlıklarını ortadan kaldırma amaçları ve çabalarına verilen addır. 1492 yılında son Endülüs devletinin yıkılmasıyla başarıya ulaşan Reconquista, İspanyolcada "Yeniden fetih" anlamına gelir.
Kavramsal eleştiriler
Reconquista kavramı tarihsel açıdan nesnelliği tartışmalı olan bir kavramdır. Yeniden fetih kavramı İspanya'nın Müslüman olduğu döneme işgal altındaki bir dönem gözüyle bakan, İspanya'nın yeniden Hristiyan olmasını kesin bir yazgı olarak gören bir bakış açısının parçasıdır. İspanyolların ulusal kimliklerinin vazgeçilmez bir parçası olmakla birlikte, bu kavram aslında tarihe çok taraflı bir açıdan bakan bir kavramdır. İspanya, tarihi boyunca birçok yabancı ulusun istilasına uğramıştır. Arap ve Berberi orduları 8. yüzyılda İspanya'ya girdiklerinde İspanya zaten bir Cermen ırkı olan Vizigotların egemenliği altındaydı. Vizigotlardan önce İspanya, Roma İmparatorluğu'nun egemenliği altında yaşamıştı. Yani Araplar ve Berberiler İspanya'yı istila eden ilk yabancı uluslar değillerdi.
711 yılında Müslümanların ayak bastıkları İberya Yarımadası, 1492 yılına kadar İslam idaresinde kaldı. Müslümanlar'ın orada bulunan Hristiyan ve Yahudiler ile çok yönlü ilişkileri oldu. Sonuçta, Doğu İslam dünyasında parlayan medeniyet güneşi Endülüs'te zirvesine ulaştı. Modern Çağ'ın Endülüs tarihçilerinin hemen tamamının kabul ettiği bu gerçeği değiştiren şey ise, daha 718 yılında Kuzey İspanya dağlarındaki Covadonga Magaraları'nda Pelayo öncülüğünde başlayan Hristiyan Reconquistası oldu. 718'den 1085'e ilk, 1085'den 1238'e ve 1238'den 1492'ye kadar geçen üç safhada Reconquista süreci tamamlanmış oluyordu. 1492 yılında İslam hakimiyeti İspanya'da son buldu. Bundan sonra orada kalan Yahudiler (Sefaradlar) hemen, Müslümanlar (Mudejarlar) ise 1610 yılına kadar ara ara ülkeden çıkarıldılar. Endülüs Göçmenleri denilen bu topluluklar içinde özellikle Yahudileri, o zamanın dünyasında güçlü Osmanlı Devleti'nden başka kabul eden olmadı. 2 Ocak 1492'de Gırnata Emirliği de İspanyollara Emir Ebu Abdullah tarafından teslim edilmiştir. Bu olay Reconquista'nın son adımı olarak değerlendirilir. 1508'de yayınlanan bir fermanla 6 yıl içerisinde Müslümanlar'ın kendi kıyafetlerini terk etmeleri ve Hristiyan gibi giyinmeleri şart koşulmuştur. Yaklaşık bir yüzyıl boyunca üç milyon Müslüman, ya sürgün edilmiş, ya din değiştirmeye zorlanarak Hristiyanlaştırılmış ya da kılıçtan geçirilmiştir. Bir mimari harikası olan saraylar yakılmış, kütüphaneler içlerindeki yüzbinlerce kitapla yakılıp talan edilmiştir. Bu yıkımdan sadece Córdoba'da bulunan ve şu an katedral olarak kullanılan Kurtuba Ulu Camii ile el-Kasr, yani Alkazar Sarayı, Medinettu'z-Zehra'nın kalıntıları, Granada'da bulunan Elhamra Sarayı ile Cennetü'l-arif Sarayı kalmıştır.
Maricruz Delgado

Maricruz Delgado, Prison Break dizisinde Camille Guaty'nin canlandırdığı karakterin ismidir. Şu an dizide kendisi hamile olup, Amerika'da yaşamaktadır. Fernando Sucre 'nin yaşam kaynağı, en büyük aşkıdır.
Büyük Kaçış karakterleri
Kurgusal kadın karakterler
Merend

Merend (Farsça: ), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin aynı isimli Merend şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 114.165 kişi ve 29.755 hanedir.
Eyaletin kuzeybatısında bulunan şehrin halkı Azeridir ve şehirde İran Azericesi konuşulmaktadır. Eski zamanlardan beri önemini koruyan kent, 'Maryana' ve 'Mandagarana' isimleriyle anılmıştır.
Şebister

Şebister (Farsça: , Şebister), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
2006 yılı resmi nüfusu 13.857 kişidir. Şehir Tebriz'e çok yakındır. Nüfusun çoğunluğu İran Azerileri'nden oluşur ve şehirde İran Azericesi konuşulur. İdari olarak Şebister şehristanı'nın yönetim merkezidir.
Carlo Emilio Gadda

Carlo Emilio Gadda, (d. 14 Mayıs 1893 - ö. 21 Kasım 1973) İtalyan hikayeci ve romancı

Öncelikle Gadda'nın değerini tam olarak anlayabilmek için onun, yaşadığı dönemde James Joyce ile kıyaslandığını belirtmek gerek. Şimdi buna göre okumakta fayda var. Eserleri dil üzerine yoğunlaştığından eserlerinin çevrilmesi çok zor bir yazardır ki bu yüzden gerek Türkiye'de gerek dünyada pek tanınmaz. Hatta dille o kadar oynamıştır ki İtalyanların çoğu onu anlamaz. İtalyancaya hakim olmak, geçirdiği evreleri iyi bilmek gerekir. Ancak usta eleştirmenler ve nitelikli okurlar değerini bilir.
Bir başka İtalyan devi Calvino onun için şu tümceleri kurar:
"İtalyan edebiyatının James Joyce'u olarak değerlendirilen Gadda yazar olarak kendi karmaşık epistemolojisine karşılık gelen bir üslup geliştirmiştir: Bu üslup toplumun alt ve üst kesimlerine özgü çok çeşitli dilsel düzeyleri ve çok farklı sözcükleri yan yana getirir. Nevrotik bir kişilik olarak Gadda kendisini bütün kaygıları ve saplantılarıyla yazmakta olduğu sayfaya fırlatır, o kadar ki tuvaldeki desen yiter, ayrıntılar bütün resmi kaplayacak şekilde çoğalır." ( Italo Calvino, Amerika Dersleri, Can Yayınları )
Gadda, dili sürekli yenilemeye çalışır. Sözcükleri bozar, parçalar, yeni eklemeler, çıkarmalar yapar yeni sözcükler türetir. Bunu yaparken amacı, öfkesi İtalyan faşizminedir.
Başyapıtı "Quer Pasticcio Brutto De Via Merulana" adlı yapıtıdır. Kısaca "Merulana" diye bilinir.
Bibliografya
La madonna dei filosofi (1931)
Il castello di Udine (1934)
Le meraviglie d'Italia (1939)
Gli anni (1943)
L'Adalgisa (1944)
Il primo libro delle favole (1952)
Novelle dal ducato in fiamme (1953)
I sogni e la folgore (1955)
Giornale di guerra e di prigionia (1955)
Quer pasticciaccio brutto de via Merulana (1957)
I viaggi e la morte (1958)
Verso la Certosa (1961)
Accoppiamenti giudiziosi (1963)
La cognizione del dolore (1963)
I Luigi di Francia (1964)
Eros e Priapo (1967)
La meccanica (1970)
Novella seconda (1971)
Meditazione milanese (1974)
Le bizze del capitano in congedo (1981)
Il palazzo degli ori (1983)
Racconto italiano di ignoto del novecento (1983)
Azoto e altri scritti di divulgazione scientifica (1986)
Taccuino di Caporetto (1991)
Opere (1988-93)
1893 doğumlular
1973 yılında ölenler
20. yüzyıl İtalyan yazarları
İtalyan şairler
Milano doğumlular
Roma'da ölenler
Roma'da defnedilenler
Miyane

Miyane, (Farsça: ; Azerice: Miyana / Miyanə), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin aynı isimli Miyane şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 87.385 kişi ve 22.728 hanedir.
Tarihi
İslam'dan önce
Miyaneh tarih boyunca Madlar, Ahamenişler ve Atropaten gibi farklı hanedanlar arasında geçmiştir ve zamanın bir noktasında Sagarti halkının ülkesi olmuştur.
İgor Diakonov'un kaleme aldığı Medler Tarihi kitabında (kitap) şöyle denilmektedir: kıyıda, Kızıl Üzen'a akar. Antik çağda bu nehrin vadisi ve içine akan dereler Zikerto bölgesini oluşturmuştur. Alabalıklar nehrin birleştiği yerin üzerinde güneyden kuzeye doğru akmaktadır. Üst kısım Kaflantı (eski zamanlarda Gizil Bunda) ile Urmiye Gölü'nden (Manna) ayrılır. Süryanilerin çoğu bu kısma Kızıl Üzen Mad (Madai) derler.
Azerbaycan'ın bazı bölgelerinde Asur ve Urartu yazıtlarının varlığı ve Miyane de eski eserler ve çanak çömlek heykellerin bulunması, tarihi antikliğini Mad öncesi döneme kadar takip eder.
1352'de Armodagh adı verilen orta kesimde yapılan kazılarda Sasani dönemine ait bir çanak çömlek heykeli ortaya çıkarılmıştır.
Bu heykel, o zamanki Arkeoloji Bölümü başkanı tarafından Tebriz Arkeoloji Müzesi'ne transfer edildi.
Bazılarına göre bu Bölge İsa Zamandan önce Madlar ve Partlar sınırında bulunuyordu ve hala Marağa ile Tebriz arasında bulunuyor.
Bu Bölgenın Başka adı eski kitaplarda Germrod adındadır.
İslam'dan sonra
Moğol istilasından sonra bu şehri ziyaret eden Hamdallah Mostofi, Nuzha el-Kulub kitabında şöyle demektedir: Ve Garmrood, yüz parça kan parasının olduğu bir eyalet. Sonuç tahıl, pamuk, üzüm, meyve, pirinç ve diğer baklagiller.
Eski eserler
Terk taş camii, Kiz Körpüsü, Kız kalası, Kağezkonan'ın yanmış şehri, Jamalabad Kağezkonan kervansarayını sayabiliriz.
Konumu
Şehir, eyaletin güneydoğusunda, Tebriz'e 187 km. uzaklıkta bulunmaktadır. Başkent Tahran ile Tebriz arasındaki 32 numaralı kara yolu şehirden geçer. Ayrıca 26 numaralı kara yolu da Miyane'den başlamaktadır.
Etnik yapı
Eyaletin dördüncü büyük şehri olan Miyane'nin halkının tamamına yakını Güney Azerileridir. Şehirde İran Azericesi konuşulmaktadır.
Permedi (ilçe)

Permedi ilçesi (), Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin orta kesimlerinde yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Ergiri ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 930 km2 olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 22,029'dur. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan Permedi idi.
Permedi ilçesi, Balaban, Çarşova, Dishnica, Fraşer, Klisura, Permedi, Petran, Qendër Piskova ve Suka belediyelerine ayrılmaktaydı.
İlçede Osmanlı zamanından kalan ve Bektaşi tarikat'a ail olan Fraşıri Nasibi Tahir Baba Tekkesi bulunmaktadır.
Çalgı toplulukları

Çalgı topluluğu, değişik çalgıların bir arada bulunduğu küçük müzik topluluğudur. Bu çalgı topluluklarının dalları da vardır.
Pop müzik toplulukları
Pop müzik toplulukları pop müzik eserlerini seslendirmek üzere oluşturulan topluluklardır. Pop müzik topluluklarında her türlü vurmalı, nefesli, telli ve elektronik çalgılar kullanılabilir. Org, gitar, saksafon ve timpani en çok kullanılan çalgılardır.
Caz müziği toplulukları
Caz müziği toplulukları, caz müziklerini seslendirmek üzere oluşturulan topluluklardır. Caz müzik topluluklarında genelde saksafon, trompet, klarnet, trombon, piyano, kontrbas, gitar ve bas gitar gibi çalgılar kullanılır. İnsan sesi ön plandadır. Bestelenmiş şekliyle seslendirilmiş olmasının yanı sıra genellikle doğaçlama olarak çalınması en büyük özelliğidir.
Oda müziği toplulukları
Klasik Batı müziği türlerini seslendirmek üzere oluşturulan topluluklardır. Bu topluluklar en az iki, en çok on çalgı ile oluşturulur. Oda müziği topluluğundan bazıları şöyle sıralanabilir:
İkili (düo): Keman-piyano, obua-flüt, gibi bir ezgi ve bir eşlik çalgısıyla oluşturulur.
Üçlü (trio): Keman-viyola, viyolonsel vb. çalgılarla oluşturulur.
Dörtlü (kuartet): İki keman, viyola, viyolonsel, vb. çalgılarla oluşturulur. Bu topluluklara yaylı çalgılar dörtlüsü de denir.
Ayrıca beşli (kentet), altılı (sextet), yedili (septet), sekizli (oktet) ve dokuzlu (nontet) gibi çalgı toplulukları da vardır.
Müzik terimleri
Eher

Eher (Farsça:), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
İdari olarak kendi adını taşıyan Eher şehristanı'nda bulunur ve bu şehristanın yönetim merkezidir. Eyaletin doğusunda yer alır. Tebriz ile Bakü arasındaki kara yolu üzerinde ve Tebriz'e 95 km. uzaklıkta bulunur.
2006 yılındaki nüfusu 93.348 olup bu nüfusuyla Doğu Azerbaycan'ın en kalabalık 5. şehridir. İslam devrinden önceki ismi Meimad olan şehirde, Sasani ve İslam dönemine ait önemli eserler bulunur. Ahar ismi, Arapça'da adi dişbudak ağacı anlamına gelir ki bu kent çevresinde bol miktarda bulunmaktadır. Kentte, 12. ve 13. yüzyıllarda, kısa bir dönem Gürcü kökenli Pişteginid hanedanı (1155-1231) hüküm sürmüştür.
Resim galerisi
Soyuz roketi

Soyuz roketi, Uzay Yarışı yıllarında Sovyetler Birliği tarafından geliştirilen ve 1991'den itibaren Rusya tarafından kullanılmaya devam edilen fırlatma aracı.
Sergey Korolyov'un tasarım bürosu OKB-1 tarafından eski Vostok roketleri temel alınarak geliştirildi ve 1966'da kullanıma sunuldu. Soyuz programının bir parçası olarak Soyuz uzayaraçlarını fırlatmakta kullanıldığı gibi, Progress ikmal araçlarının Uluslararası Uzay İstasyonu'na ulaşmasını da sağlamaktadır. Uzay Mekiği'nin art arda geçirdiği kazalar sonucunda güvenilmez olduğunun anlaşılması ve uzun süre hizmet dışı kalması nedeniyle, Uluslararası Uzay İstasyonu'nun başlıca taşıma aracı haline gelmiştir.
Soyuz roketleri uzaya Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü ve Kuzeybatı Rusya'daki Plesetsk Uzay Üssü'nden fırlatılmaktadır. 2003'teki anlaşmayla birlikte Fransız Guyanası da kullanılmaya başlamıştır.
Soyuz-U roketlerinin yakıtı kerosendir. Soyuz U2 roketleri ise bunun bir türevi olan Sintin yakıtı kullanır.
Konuyla ilgili yayınlar
ULUSLARARASI İLİŞKİLERDE YENİ PERSPEKTİF: ASTROPOLİTİĞE GİRİŞ, Tolga ERDEM, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Haziran 2018, Cilt 20, Sayı 1, (431-446).
Roket
Uzay çalışmaları
Sovyet icatları
Rus icatları
1960'larda Sovyetler Birliği
1970'lerde Sovyetler Birliği
1966'da uzay çalışmaları
1967'de uzay çalışmaları
1968'de uzay çalışmaları
1969'da uzay çalışmaları
1970'te uzay çalışmaları
1971'de uzay çalışmaları
1972'de uzay çalışmaları
1973'te uzay çalışmaları
1975'te uzay çalışmaları
Erzincan Barajı

Erzincan Barajı, Erzincan'da, Gönye Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1991-1997 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.400.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 81,00 m., normal su kotunda göl hacmi 8,39 hm3, normal su kotunda göl alanı 0,46 km2'dir. Baraj 4.722 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Miyozin

Miyozinler, 16 kadar üyesi tanımlanmış ATP-bağımlı bir motor protein ailesidir. Kas hücrelerinde "miyozin II" bulunur ve toplam kas protein kütlesinin % 55'ini oluşturur. Aktin ile birlikte aktomiyozin oluşturarak kaslardaki kasılma ve gevşeme hareketlerini düzenler. Ağır ve hafif zincirlerden oluşur. Molekül ağırlığı yaklaşık 500-540 KDa olup birbirine dolanmış iki sarmaldan oluşan fibröz bir kuyruğu vardır. Sarmalların ucunda birer globüler baş kısmı bulunur.
İskelet kası
Motor proteinler
Mahabad

Mahabad, eski adıyla Piranşehr veya Savuçbulak (Farsça: , Kürtçe: , Mehabad), İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde bir şehir.
Urmiye Gölü'nün güneyinde bir vadide yer alır. Nüfusu 197,441 kişidir. Adı ay şehri anlamına gelmektedir. Bu şehrin sakinleri Kürtçe'nin Sorani lehçesini konuşuyor ve çoğunluğu Sünni Şafi mezhebindendirler. Mahabad İranlı Kürtler için önemli bir şehirdir.
1946'da Mahabad, Kadı Muhammed'in kurduğu Mahabad Cumhuriyeti'nin başkenti oldu.
RKK Energiya

RKK Energiya (Rusça: - Э» .. Raketno-Kosmitsçeskaya Korporaziya Energiya, S. P. Korolev Roket ve Uzay Şirketi Energiya), uzay araçları ve uzayda kullanılan çeşitli malzemeler üreten Rus şirketi. Adını Sovyet döneminin ünlü baştasarımcısı Sergey Korolyov'dan alır.
16 Mayıs 1946'da SSCB Savunma Bakanlığı'na bağlı Jet Silahları Arge Enstitüsü, NII-88 (Rusça: -88) kuruldu. Korolyov, enstitüye bağlı Özel Tasarım Bürosu 1 veya OKB-1 (Rusça: -1)'in başına getirildi. Büro, Sovyetler'in kıtalararası balistik füzesi R-7'yi, uzaya çıkan ilk uydu Sputnik 1'i, uzaya ilk insanı taşıyan Vostok uzay gemisi ve roketini, Ay'a insan götürmesi planlanan N1 roketini 21. yüzyılda hala kullanılan Soyuz uzay gemisi ve roketlerini tasarladı.
Sovyet rejiminin yıkılmasının ardından tasarım bürosu özel bir şirket haline getirildi.
RKK Energiya, Kliper ve Parom gibi yeni nesil uzay araçlarını tasarlamayı sürdürmektedir.
Genel bakış
Energiya, Rus uzay endüstrisinin en büyük şirketidir ve başlıca oyuncularından biridir. İnsanlı uzay uçuşu ile ilgili tüm operasyonlardan sorumludur ve Soyuz ve Progress uzay araçlarının tasarım ve üretimcisi ve Uluslararası Uzay İstasyonunun Rus tarafının başında gelen geliştiricisidir. 2000'li yılların ortalarında, şirket 22.000-30.000 kişiyi istihdam etmiştir.
Şirket, 4 Lenin Nişanı, Ekim Devrimi Nişanı ile ödüllendirildi ve Rusya Federasyonu Başkanı'nın Teşekkür Mektubu ile takdir edildi. Ayrıca, şirket tarafından çalıştırılan 14 kozmonot, "Rusya Federasyonu Kahramanı" unvanını almıştır.
Yapısı
Şirket, aşağıdaki bağlı ortaklıklar ve şubelerden oluşmaktadır:
Birincil Tasarım Bürosu
Baykonur şubesi
ZAO Deneysel Makina Fabrikası
ZAO Volzhskoye DB
ZAO PO Kozmos
2009 yılı itibarıyla, şirketin %38'i Rusya devletine aitti.
Tarihçe
"OKB-1", "TsKBEM", "NPO Energiya", "S. P. Korolev RSC Energiya" ve "Korolev tasarım bürosu" burada yönlendiriliyor.
Şirket 16 Mayıs 1946'da kurulmuş ve şu şekilde adlandırılmıştır:
88 numaralı Ar-Ge Enstitüsü Özel Tasarım Bürosu (Rusça: -1 -88 veya NII-88'in OKB-1'i)
TsKBEM (Deneysel Makine Tasarımı Merkezi Tasarım Bürosu)
NPO Energiya
S. P. Korolev RSC Energiya.
Tasarım bürosu ilk şefi Sergey Korolev'in (1946-1966) adını aldı. Baş tasarımcıların halefleri şunlardı: Vasiliy Mişin (19661974), Valentin Gluşko (19741989), Yuriy Semenov (19892005), Nikolay Sevastyanov (20052007). Başkan ve Baş Tasarımcısı, 1 Ağustos 2014'e kadar Vitaly Lopota'ydı.
Aykut O. Antmen

Aykut O. Antmen (27 Haziran 1969, İstanbul - 20 Kasım 1993), Türk şair, araştırmacı ve yazardır.
İstanbul'da doğdu. 1991 yılında Sevecen dergisini yayımlamaya başladı. Çeşitli organizasyonlarda ve Dostluğa Çağrı Derneği'nde Metafizik, Spiritüalizm, Parapsikoloji, Mistisizm, Gizemini Koruyan Dünya Tarihi gibi konularda konferanslar verdi. Bilinmeyen Dergisi'nde köşe yazarlığı yaptı. Şiir ve yazıları; Sevecen, Gölge ve Dostology başta olmak üzere pek çok dergide yayımlandı. Celal Kodamanoğlu ve İrfan Murat Ağacabay ile birlikte, İrembağı Derneğinin kurucularındandır. 24 yaşında Heybeliada'da hayata veda etmiştir. 2006'da yayımlanan Kozmik Çekirdek adlı şiir kitabının yanı sıra, felsefe üzerine "Bilgelik" adlı yayımlanmamış bir çalışması daha bulunmaktadır.
Kitapları
Kozmik Çekirdek (Artshop Yayınları - Şiir, Kasım 2006) ISBN 975-6038-31-4
Yer aldığı kitaplar
Erken Ölümlü Şairler Antolojisi, Ahmet Günbaş. Hayal Yay. Nisan 2007 ISBN 978-9944-5196-5-6
Dinmez Tarlakuşunun Şarkısı - Genç Ölümlü Şairler Kitabı, Nilüfer Belediyesi Yay., 2018, Yay. Haz. Nahit Kayabaşı, ISBN 978-605-9897-45-7
Johan Djourou

Johan Danon Djourou-Gbadjere (d. 18 Ocak 1987, Abidjan), Fildişi Sahilli asıllı İsviçreli eski milli futbolcu. Arsenal'e 1 Ağustos 2003 tarihinde Etoile Carouge FC takımından transfer olmuştur. Temmuz 2007-Ocak 2008 arasında Birmingham City'de kiralık olarak oynamıştır.
Soyuz 3

Soyuz 3 (Rusça: 3), Sovyet Soyuz programı kapsamında uzay uçuşu. 26 Ekim 1968'de Baykonur Uzay Üssü'nden fırlatıldı. Bir buçuk yıl önce 24 Nisan 1967'de uzayadamı Vladimir Komarov'un ölümüyle sonuçlanan Soyuz 1 uçuşundan sonraki ilk insanlı Sovyet uzay uçuşuydu.
Uzayadamı Georgi Beregovoy komutasındaki Soyuz 3, uzayda manevra yaparak insansız Soyuz 2 aracıyla kenetlenmeke görevlendirilmişti. İki uzayaracı birbirine 200 m yaklaşıncaya kadar araçları yer kontrol idare etti. Bu noktada Beregovoy komutayı ele aldı ve araçları birbirine yaklaştırmaya devam etti. İki araç arasındaki mesafe bir metreye kadar indiyse de, Beregovoy'un yaptığı üç deneme de başarısız oldu ve Soyuz 3'ün manevra yakıtı tükendi. Bu başarısızlıktan Beregovoy sorumlu tutuldu.
03
1968'de uzay çalışmaları