Hamza bin Abdülmuttalib

Hamza bin Abdülmuttalib ( 568 23 Mart 625), İslam Peygamberi Muhammed'in amcası ve süt kardeşidir. Abdülmuttalib bin Haşim'in on oğlundan biridir. Künyesi Ebu Umare ve Ebu Ya'la olup, lakabı "Esedullah", yani "Allah'ın Aslanı"dır. Annesi Hale, Muhammed'in annesi Amine'nin amcasının kızıdır. Muhammed'den iki ya da dört yıl önce doğmuştur. Hicret'ten yedi yıl önce, 615'te Müslüman oldu. 625 yılında gerçekleşen Uhud Muharebesi'nde, savaş meydanında öldü.
Hayatı
568, 569 veya 570 yılında Mekkede doğdu. Annesi, Muhammed'in annesi Aminenin amcasının kızı olan Hale bint Vüheybdir. Muhammed ile birlikte Ebu Lehebin cariyesi Süveybeden süt emdikleri için aynı zamanda süt kardeştirler ve çocukluk ile gençlik yıllarında arkadaş ve dost oldukları bilinmektedir.
Hamzanın 612, 615 veya 616 yıllarında Müslüman olduğu nakledilmektedir.
Müslüman oluşu
Peygamber Muhammed, yakınlarına İslam'ı tebliğ etmiş olmasına karşın, Hamza henüz Müslüman olmamıştı. Avcı olan Hamza, bir gün av dönüşü yeğeni Muhammed'in Ebu Cehil tarafından hakarete uğradığını ve şiddete maruz kaldığını duyunca, okunu ve yayını alarak Ebu Cehil'i bulur ve onu ağır yaralar. Muhammed'in davetini de iyice düşünen Hamza, ertesi gün gelip Müslüman olduğunu bildirir.
Yaşanan bu olay sırasında bütün Mekkelilere meydan okuması ve kimsenin karşısına çıkmaya cesaret edememesi, ne kadar usta bir savaşçı ve korkunç derecede güçlü olduğu hakkında bir kanıttır. Usta bir savaşçı olduğundan, İslam'ı seçişi Müslümanları biraz daha kuvvetlendirmiştir ve Mekkeli paganları da ürkütmüştür.
Sonraki yılları
622 yılında gerçekleşen Hicret'e katıldı, Medine'ye göç etti. 624 yılındaki Bedir Savaşı'nda yer aldı. Bedir'deki savaşta Müslümanların kazanmasında büyük rolü olduğu rivayet edilir.
Ölümü
Hamza'nın Bedir Muharebesi'nde öldürdüğü Utbe adlı birisinin, Hind adında bir kızı vardı. Hind aynı zamanda, o sıralar Mekke'nin lideri konumunda olan Ebu Süfyan'ın eşiydi. Hind, babası Utbe ve amcası Şeybe'nin Bedir'de Hamza tarafından öldürüldüğünü haber alınca, intikam almak için Vahşi bin Harb adlı Habeşli bir köleyi görevlendirdi. Vahşi, çok ustaca mızrak kullanabilen birisiydi. Bu görevi başarılı bir şekilde yaptığı takdirde Hind tarafından ödüllendirilecek ve azad edilecekti.
Hamza, 625 yılında gerçekleşen Uhud Muharebesi'nde, sonradan Müslüman olacak olan Vahşi tarafından, savaşın en kızgın anında, uzaktan bir mızrak darbesi ile öldürüldü. Daha sonra Vahşi, Hamza'nın bedenini parçalayıp ciğerini çıkardı ve Hind'e götürdü. Hind de ciğerini dişledi. Bunun yanı sıra, Hamza'nın burnu, kulağı ve diğer bazı organları da kesildi.
Savaştan sonra Hamza ve diğerlerinin cenaze namazları kılındı. Sahabe Abdullah bin Cahş ile Hamza'nın cenazeleri aynı kabre konuldu. Hamza, Abdullah'ın dayısı idi.
Hamza bin Abdülmuttalib'e daha sonradan "Seyyidüş-şüheda" (Şehitlerin Efendisi) denildi.
Kişiliği
Hamza, kılıcını çok iyi kullanır ve ustaca ok atardı. Aynı zamanda çok iyi bir avcıydı. Vaktinin çoğunluğunu Mekke dışında, avlanarak geçirirdi.
Kendisinin inanılmaz güçlü olduğu nakledilir. Aslanlarla dolu Mekke çölünde tek başına birçok gece geçirdiği, ara sıra başı kesik aslan cesetleriyle Mekke'ye geldiği, bu yüzden aslandan dahi güçlü olduğunun söylendiği rivayet edilir. Zaten Hamza'nın bir diğer adı da Esedullah (Allah'ın Aslanı)'dır.
Uhud Muharebesi'nde öldürülen 45 Mekkeli müşrikin 31 tanesi, bizzat Hamza tarafından öldürülmüştü.