turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Tütenocak, Şenkaya

Tütenocak, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Tütenocak köyünün adı Ahrisi () veya Ahriz'dir. Bu yer adı zaman içinde Türkçe kaynaklarda Ehriz () biçimini almıştır. Oysa 1914 (R. 1330) tarihli Erkan-i Harbiye-i Umumiye haritasında "Ahris" () olarak geçer.
Ahrisi veya Ahriz köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün bugünkü sınırları içinde tespit edilmiş olan megalit yapı ve kilise kalıntıları, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Ahriz köyü, Osanlıların eline geçmesinden yaklaşık 25 yıl sonra, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Oltu sancağına bağlı Kop (Kvabi) nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tarihte köyün nüfusu 8 haneden oluşuyordu. Bu hanelerden üçü Hristiyandı ve beşi Müslüman olmuştu.
Ahriz köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyde mevcut 13 hanede 48 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Ahriz köyünün nüfusunun yaklaşık 96 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Ahriz köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin de Ahriz (ъ) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 15 hanede, 38'i erkek ve 44'ü kadın olmak üzere 82 kişi yaşıyordu. 4 hanede 7'si kadın ve 7'si erkek olmak üzere 14 Kürt, 11 hanede 31'i erkek ve 37'si kadın olmak üzere 68 Türk yaşıyordu. Ahriz köyünün nüfusu 1896 yılında 96 kişiye, 1906 yılında ise 155 kişiye yükselmiştir.
Ahris köyünün 1928 tarihli Osmanlıca köy listesindeki kaydı "Ehriz" () biçiminde okunmuştur. Bu tarihte Ehriz Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Ehris" olarak kaydedilmiş olan köy, Kars vilayetinin Sarıkamış ilçesinin Bardız nahiyesine bağlanmıştı. Bu tarihte nüfusu 249 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Ehris köyü bu kazaya bağlandı. Ahris veya Ehriz Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Tütenocak olarak değiştirilmiştir. Tütenocak köyünün nüfusu 1965 yılında 297 kişide oluşuyordu ve bu nüfus içinde 162 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Tütenocak köyü Erzurum il merkezine 190 km, Şenkaya ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yünören, Şenkaya

Yünören, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yünören köyünün eski adı Kargluhi'dir. 10. yüzyıla tarihlenen Gürcü elyazması Cruçi İncili'ne düşülen notta da bu yerleşimin adı Kargluhi () olarak geçer. Kargluhi, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Kargluh () adıyla kaydedilmiştir.
Kargluhi, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılda Gürcülerden ege geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen kiliseler bu dönemde inşa edilmiş olmalıdır.
Kargluhi, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köy 24 Hristiyan haneden meydana geliyordu. Köyde buğday, arpa, darı ve çavdar tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.
Kargluhi köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Kyarkalug (ъ) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 8 hanede, 25'i erkek ve 18'i kadın olmak üzere 43 kişi yaşıyordu. 6 hanede 15'i erkek ve 15'i kadın olmak üzere 30 Kürt, 2 hanede 10'u erkek ve 3'ü kadın olmak üzere 13 Türk bulunuyordu. Kargluhi köyünün nüfusu 1896 yılında 59 kişi, 1906 yılında ise 85 kişi olarak tespit edilmiştir.
Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili 1907 yılında köyü görmüş, halkın bu yerleşime Karkluk dediğini, burada iki kilise bulunduğunu ve Müslümanların yaşadığını yazmıştır. Bu kiliselerden küçük olanı o tarihte cami olarak kullanılıyordu. Cami olarak kullanılan kilisenin iç duvarları sıvanmıştı. Duvarlarda geç dönemde çiziktirilmiş Ermenice yazılar vardı. Bu yazılar, camiye çevrilmeden önce bu kilisenin Ermeniler tarafından kullanıldığını düşündürmektedir. Bu kilise daha sonra yıkılmış, yerinde köyün camisi inşa edilmiştir.
Kargluhi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Karkiluh / Kerkiluh" () adıyla Erzurum vilayetinde Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Kerkilik" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 228 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Kargluh köyü bu kazaya bağlandı. Kargluhi veya KekilikTürkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yünören olarak değiştirilmiştir. Yünören köyünün nüfusu 1965 yılında 409 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 116 kişi okuma yazma biliyordu.
Yünören köyünde, Ekvtime Takaişvili'nin tespit ettiği iki kilise dışında bir kilise ile iki megalit yapının kalıntıları bulunmaktadır.
Coğrafya
Erzurum il merkeziine 196 km, Şenkaya ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yeşilkaya, Şenkaya

Yeşilkaya, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yeşilkaya köyünün eski adı Mitendieri'dir (). Gürcü dilinden geçmiş olan bu yer adı, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Mitendiyer ( ) olarak kaydedilmiştir.
Mitendieri köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Osmanlılar Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili'nin kale sandığı ve 20. yüzyılın ikinci yarısında yıkılmış olan Mitendieri Kilisesi o dönemden kalmış olmalıdır.
Mitendieri, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Oltu sancağının Kop (Kvabi) nahiyesine bağlı bir köydü. Bu tarihteki nüfusu 21 Hristiyan haneden oluşuyordu. Mitendieri köyü, Osmanlı idaresinin 1835 yılında askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı ve 12 hanede 47 erkek tespit edilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Mitendieri köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 94 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Mitendieri köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Mitender (ъ) olarak kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 10 hanede, 27'si erkek ve 22'si kadın olmak üzere 49 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Mitender köyünün nüfusu 1896 yılında 56 kişiye, 1906 yılında ise 144 kişiye yükselmiştir.
Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, 1907 yılında Örtülü köyünden batı yönünde yola çıktıklarını, tehlikeli bir yolu izleyerek Mitendieri denilen bir mezaraya indiklerini yazmıştır. Ancak Takaişvili küçük bir dere kıyısındaki kilise kalıntısını kale olarak tarif etmiş, kireçtaşından inşa edilmiş olan bu yapıdan iri taşların alınmış olduğunu belirtmiştir. Yazar ve maiyeti buradan Timur-Kışla mezrasına geçmiştir.
Mitendieri köyü, 1935 genel nüfus sayımında "Mitürdir" adıyla Kars vilayetininin Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı ve köyde 314 kişi yaşıyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve köy bu kazaya bağlandı. 1950 genel nüfus sayımında "Mitindir" diye kaydedilmiş olan köy, Şenkaya kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 397 kişiden oluşuyordu. Mitendieri veya Mitindir Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yeşilkaya olarak değiştirilmiştir. Yeşilkaya köyünün nüfusu 1965 yılında 460 kişide oluşuyor ve bu nüfus içinde 189 kişi okuma yazma biliyordu.
Yeşilkaya köyünde varlığı bilinen bir kilise ile iki kale dışında, bir kayaya oyulmuş ve birbiriyle bağlantılı yedi mağara bulunmaktadır. Mitendieri Mağaraları olarak bilinen bu komplekse bir mağara kilise, diğerleri depo olarak kullanılmıştır. Bir mağaranın kilise olarak kullanılmış olması, bu kompleksin Osmanlı dönemi öncesinden kaldığını göstermektedir.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 192 km, Şenkaya ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yürekli, Şenkaya

Yürekli, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yürekli köyünün eski adı Zadgerek'tir. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Zedgerek ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine Zadgerek () olarak geçer.
Zadgerek köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köyün nüfusu 42 Hristiyan haneden oluşuyordu.
Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde ise köy Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 26 hanede 101 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Zadgerek köyünün nüfusunun yaklaşık 202 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Zadgerek köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinin Zadgerek () adıyla kaydettiği köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köyde 118 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Bu sırada Zagderek aynı zamanda sekiz köyden oluşan bir nahiyeydi ve nüfusu 853 kişiden oluşuyordu. Nahiyenin idari merkezi Vagover köyüydü. Köyün nüfusu 1896 yılında 155 kişiye, 1906 yılıda 198 kişiye ulaşmıştır.
Zadgerek köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Zadgerek () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Zatgerek" biçiminde yazılmış olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 369 kişiden oluşuyordu. Zadgerek Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yürekli olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Yürekli köyünün nüfusu 645 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 249 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 183 km, Şenkaya ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus
Köroğlu, Şenkaya

Köroğlu, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köroğlu köyünün eski adı Thasikurki'dir. Türkçe kaynaklarda Digaskor'a dönüşen Thasikurki (), 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Tğaskurk () olarak geçer. Tao bölgesinin bir yerleşimi olan köyü Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmişti ve köy 1595 tarihinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Bu sırada köyün nüfusu 28 Hristiyan haneden (yaklaşık 140 kişi) oluşuyordu. 1574 yılında ise köyde tamamı Hristiyan olan 25 hane (yaklaşık 125 kişi) yaşıyordu ve yaklaşık yirmi yılda köyün nüfusu üç hane artmıştı. Ancak 1835 yılında Osmanlı idaresinin nüfus tespiti sırasında köyde sadece 12 hane kalmıştı. Bu sırada köyün nüfusu yaklaşık 90 kişiden oluşuyordu.
Thasikurki köyü 1878 tarihli Berlin Antlaşması'yla Rus hakimiyetine girdi. Rus idaresini Thashor () adıyla kaydettiği köyde, 1886 yılında "Türk" olarak kaydedilmiş 94 kişi yaşıyordu. Köy bu sırada Oltu okrugunun Oltu kazasına (uçastok) bağlıydı.
Köyün adı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Diğnaskor () biçiminde yazılmıştır. Bu sırada Diğnaskor Erzurum vilayetinde Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, adı Dogaskor'a dönüşmüş olan yerleşme de bu ilçeye bağlandı. Thasikurki veya Dogaskor Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Köroğlu olarak değiştirildi. 1965 yılında Köroğlu köyünün nüfusu 507 kişi oluşuyordu ve bu nüfus içinde 160 kişi okuma yazma biliyordu. Şu anda köydeki herkesin okuma yazması var ve bunun yanında eğitim seviyesi de çok yüksek.
Köy halkı geçim prolemlerinden dolayı sürekli göç veren bir bölge haline geldi. Özellikle eğitim, hastane ulaşım ve alışveriş gibi kısıtlamalardan kaynaklı olduğu düşünülüyor.
Köyde halk hayvancılık ve çiftçilik ile geçimini sağlamaktadır. bunun yanında koruculuk ve orman işlerinde çalışan köy halkı vardır.
Coğrafya
Nüfus
Göreşken, Şenkaya

Göreşken, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Göreşken köyünün eski adı Geraşkiani'dir. Nitekim Rus idaresi de bu köyü Geraşkyan (ъ) olarak kaydetmiştir. Öte yandan 1918 tarihli Gürcüce Ertoba gazetesinde köyün adı Geraşkiani () olarak geçer. Bu yer adının Türkçede değişime uğrayıp Göreşken'e dönüştüğü anlaşılmaktadır.
Göreşken köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ancak eski Osmanlı tahrir defterlerinde köyün adı geçmemektedir. 1835 tarihli nüfus defterinde komşu köy Bardız yer aldığı halde, bu defterde Geraşkiani veya Göreşken adı geçmemektedir.
Geraşkiani, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 32 hanede, 123'ü erkek ve 104'ü kadın olmak üzere 227 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir.
Geraşkiani köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Köreşken / Göreşken (ە) adıyla Kars vilayetinin Sarıkamış ilçesinin Bardız nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyde 516 kişi yaşıyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Bardız nahiyesi ve Göreşken köyü bu ilçeye bağlandı. 1965 yılında köyde 704 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 295 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Göreşken köyü, Erzurum il merkezine 146 km, Şenkaya ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Nüfus
İkizpınar, Şenkaya

İkizpınar, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı mahalledir.
Tarihçe
Eski adı Kalkos ya da Kalkosi olan köy tarihsel Tao bölgesinde yer alır. Tek nefli bir yapı olan köy kilisesi büyük ölçüde ayaktadır. 1907 yılında bölgeyi gezen Gürcü tarihçi Ekvtime Takaişvilinin verdiği bilgiye göre, o tarihlerde kilisenin Gürcüce Hutsuri harfleriyle yazılmış yazıtı da duruyordu. Kalkosi İncili diye adlandırılan elyazma İncil bu kilisede muhafaza ediliyordu.
Coğrafya
Erzurum kentine 180 km, Şenkaya İlçesine 7 km uzaklıktadır. Köyün doğu kesimleri Sarıçam ormanları ile kaplıdır. İkizpınar mahallesinin toplam arazisinin büyük bir kısmını mera ve yaylalar teşkil eder.
Nüfus
Aktaş, Şenkaya

Aktaş, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Aktaş köyünün eski adı Vardaneti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Vardaneti (), Gürcüce vardi kelimesinden türemiş olup Gül yeri anlamına gelir. Tbetis Sulta Matiane (12-16. yüzyıl) adlı Gürcüce elyazmasında ise Vardaneti aile adı olarak geçer. Vardaneti Türkçeye Vartanot / Vartanut () şeklinde girmiştir. Vardaneti, Murgul ilçesinde Erenköyde (Ereguna) bir mevkiinin de adıdır.
Vardaneti köyünün bulunduğu Tao, tarihsel Gürcistanı oluşturan bölgelerden biridir. Nitekim Osmanlılar Vardanetiyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcüce bir ad taşıyor olması buranın Osmanlı döneminden önce de bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Köydeki Megalit yapı kalıntıları da buna işaret etmektedir.
Vardaneti köyünde 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre 12 Hristiyan hane yaşıyordu. Bu tarihte köy, Olltu sancağının Bardız nahiyesine bağlıydı. 1835 yılında köyde 19 hanede 114 kişi yaşıyordu. Bu tarihte köyün nüfusu Müslüman halktan oluşuyordu.
Vardaneti köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusyaya bırakıldı. Rus idaresi köyü Vartanut (ъ) adıyla kaydetmiştir. Nitekim Vardaneti adı Ermenicenin etkisiyle Vartanuta dönüşmüştür (9:809). Vardaneti köyü 1886 Rus nüfus sayımında Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Nüsüng nahiyesinin 12 köyünden biriydi. Vardaneti köyünde, 68 erkek ve 67si kadın olmak üzere, 18 hanede yaşayan 135 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Türkmen olarak kaydedilmiştir. Köyün nüfusu 1896 yılında 151 kişiye, 1906 yılında da 177 kişiye yükselmiştir.
Vardaneti, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Vartanut / Vartanot () adıyla Kars vilayetinde Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Vartanot adıyla aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 318 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Bardız nahiyesi ve Vardaneti bu ilçeye bağlandı. 1950lerin ilk yarısında köye Aktaş adı verilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Akşar köyünün nüfusu 382 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 168 kişi okuma yazma biliyordu.
Bugünkü yerleşimin 500 metre kuzeyinde megalit bir yapının kalıntıları bulunmaktadır. Yapı, kaba yontulmuş iri taşlarla harç kullanılmadan inşa edilmiştir. Günümüze ulaşan duvarların yüksekliği 1 metreyi bulur. Vardaneti köyünde eski bir kilise bulunuyordu. Bu kilise yıkılmış, taşlarıyla 1955 yılında bir cami inşa edilmiştir. Günümüzde cami de yıkık haldedir.
Coğrafya
Erzurum il mekezine 130 km, Şenkaya ilçe merkezine 50 km uzaklıktadır.
Nüfus
Alıcık, Şenkaya

Alıcık, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı mahalledir.
Tarihçe
Köyün adı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Alicik () biçiminde geçer. Rus idaresi ise bu yerleşimi 1886 yılında Alacuh-Kışlag (-ъ) adıyla kaydetmiştir.
Alacuh veya Alicik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ancak erken dönemde bu köy hakkında bilgi bulunmamaktadır.
Alacuh köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde bu yerleşim Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 11 hanede, 42'si erkek ve 30'u kadın olmak üzere 72 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Beritanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Alacuh köyünün nüfusu 1896 yılında 102 kişiye, 1906 yılında ise 166 kişiye yükselmiştir.
Alacuh köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlıydı ve Kosor nahiyesi sınırları içinde yer alıyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Alıcık olarak da bilinen köy bu ilçeye bağlandı. Nitekim Alıcık köyü 1950 genel nüfus sayımında Şenkaya ilçesinin Kömürlü nahiyesinde yer alıyordu ve nüfusu 359 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Alıcık köyünde 484 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 96 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Alıcık köyü Erzurum il merkezine 160 km, Şenkaya ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus
Atyolu, Şenkaya

Atyolu, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Atyolu köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Kod () veya Kot olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce "Kodi"den geliyor olabilir. Gürcüce "kodi" () kelimesi, tekne anlamına gelir. Nitekim Ardahan merkez ilçesindeki Akyaka köyünün eski adı Kodistskaro () da "kodi" kelimesinden türemiştir.
Kodi köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Bununla birlikte Kodi köyünün erkek dönem Osmanlı kayıtlarında adı geçmemektedir. Bunun nedeni köyün çok küçük bir yerleşme haline gelmesi olabilir. Nitekim Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde ise Kodi köyünde 4 hanede 14 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Kodi köyünün nüfusunun yaklaşık 28 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Kod köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinde yer alıyordu. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve "Kot" olarak yazılmış olan köyün nüfusu 87 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Kot köyü Oltu ilçesinden alınarak bu yeni ilçeye bağlandı. Kod veya Kot, Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Atyolu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Atyolu köyünün nüfusu 161 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 1 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum iline 214 km, Şenkaya ilçesine 47 km uzaklıktadır.
Nüfus
Aydoğdu, Şenkaya

Aydoğdu, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Aydoğdu köyünün eski adı 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Muşeh () olarak geçer. Bu yer adının Gürcüce Mşehi'den () değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Nitekim 1886 Rus nüfus tespitinde nu yerleşimin adı Gürcüce yazılışına uygun biçimde "Mşeh" (ъ) biçiminde kaydedilmiştir. Geç dönemde bu yer adı Türkçe kaynaklarda Müşih'e dönüşmüştür.
Muşeh veya Mşehi köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirdi. Köyün bugünkü sınırları içinde tespit edilmiş olan eski kilise kalıntısı da buranın eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.
Muşeh veya Mşehi köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu, 18 haneden oluşuyordu. Bir hane yeni Müslüman olmuş ve bu hannine reisi "İbrahim veled-i Abdullah" adıyla kaydedilmiştir. Bu tarihte köyde buğday, çavdar, darı ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor ve koyun besleniyordu.
Muşeh köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 15 hanede 42 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Hars köyünün nüfusunun yaklaşık 84 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Muşeh veya Mşehi köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince "Mşeh"(ъ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 12 hanede, 24'ü erkek ve 35'i kadın olmak üzere 59 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu. Mşeh köyünün nüfusu 1896 yılında 63 kişiye, 1906 yılında ise 73 kişiye yükselmiştir. Mşehi veya Muşeh köyünün kışlasıyken Muşih Kışla adıyla ayrı bir köy haline gelmiş olan yerleşim de Rus nüfus tespitlerinde "Mşeh" (ъ) adıyla kaydedilmiştir.
Mşehi köyü 1828 tarihli Osmanlıca köy listesinde Muşih () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinde yer alıyordu. Muşeh köyünün kışlası da bu tarihte Muşih Kışla adıyla ayrı bir köy olarak kaydedilmiştir. 1940 genel nüfus sayımında Müşih olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 226 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Muşih köyü Oltu ilçesinden alınarak bu yeni ilçeye bağlandı. Mşehi, Muşih ve Muşik, Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Aydoğdu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Atyolu köyünün nüfusu 351 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 82 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 177 km, Şenkaya ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır.
Nüfus