turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Arkaköy, Borçka

Arkaköy, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Bugün Arkaköy adını taşıyan köyün bilinen en eski adı Aravetidir. Bazı kaynaklarda Arhaveti olarak da geçer. Gürcüce bir ad olan Araveti (), aravi () kelimesinden geliyor olabilir. Aravi ise, Gürcücede güneyden esen ılık rüzgarı ifade eder ve Araveti bu rüzgarı alan yer anlamına gelebilir. Araveti, Türkçeye Aravet olarak yerleşmiştir. Nitekim Muvahhid Zeki 1927de yayımlanan Osmanlıca Artvin Vilayeti Hakkında Malumat-ı Umumiye adlı kitabında köyün eski adını Aravet () olarak verir. Öte yandan 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşından sonra bölgeyi ele geçiren Rusların resmi kayıtlarında köyün adı Araveti () olarak yazılmıştır. Köyün adı, 1925te Arkaköy olarak değiştirildiği halde, 1933 yılında Dahiliye Vekaletinin yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta Aravet olarak verilmiştir.
Bugün Ardanuç ilçesinde yer alan Torbalı'nın eski adı da Araveti'dir. Tarihsel Klarceti bölgesinde yer alan iki köyü birbirinden ayırmak için eski yazılı kaynaklarda bugün Borçka ilçesinde yer alan Araveti köyünün Araveti Deresi kıyısında yer aldığı belirtilir. Ayrıca Yusufeli ilçesine bağlı Erenköy'de bir mezra ile dağlık bir alanın, Artvin ilinin merkez ilçesine bağlı Ballıüzüm köyünde bir mevkinin adı da Araveti'dir.
Tarihsel Klarceti bölgesinde yer alan Aravetinin kuruluşuna ilişkin bilgi yoktur. Bununla birlikte adının Gürcüce olması, köyün bulunduğu bölgenin Osmanlıların eline geçmesinden önce de bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Araveti, erken Orta Çağda Gürcü Krallığının, geç ortaçağda Gürcü atabeglerin yönettiği bölgede yer alıyordu. 16. yüzyılın ikinci yarısında Samtshe-Saatabago topraklarını ele geçiren Osmanlı Devleti sınırları içinde kaldı. Uzun süre Osmanlı yönetiminde kalan köyün nüfusu Ortodoksluktan Müslümanlığa geçti. Osmanlı Devletinin çöküşü sırasında, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşında Aravetinin de içinde yer aldığı bölge Rusya İmparatorluğunun eline geçti. Bu savaştan bir süre sonra, Batum sancağının (okrug) Gonio kazasına (uçastok) bağlı olan köyde, Rus yönetiminin 1886 yılındaki sayımına göre 20 hanede 103 kişi yaşıyordu. Araveti olarak kaydedilmiş olan köyün nüfusu sadece Gürcülerden oluşuyordu.
I. Dünya Savaşının sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinden sonra Araveti, 1918-21 arasında bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde yer aldı. 1921de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, Aravetinin de içinde yer aldığı bölgeyi Türkiye fiilen ele geçirdi. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla Aravetinin de bağlı olduğu Artvin ve Ardahan Türkiye'ye bırakıldı.
1922 tarihli nüfus cetveline göre Aravetide 6 hanede 28 Gürcü yaşıyordu. Nüfusun bu kadar azalması 93 Harbinden sonraki dönemlerde devam eden göçle açıklanabilir. 1926 yılındaki nüfus tahririne göre ise, köyde ikamet edenlerin sayısı biraz artmış ve köyün nüfusu 41 kişiye ulaşmıştı.
Coğrafya
Arkaköy, Artvin il merkezine 37 km, Borçka ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus
Avcılar, Borçka

Avcılar, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Avana'dır. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde de Avana (ە) olarak geçer. Bu yer adının anlamı konusunda kesin bir bilgi mevcut değildir. Ancak Zelieti, Zegani gibi mevki adları buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir.
Avana, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimin oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'deki yerleşmelerden biridir. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ilk yarısında, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra bu bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. Osmanlı Devleti'nin vergi tahsil etme ve askere alama amacıyla 1835 yılıda gerçekleştirdiği nüfus tespitinde köyde 35 hane (yaklaşık 175 kişi) kaydedilmiştir.
Avana, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağı sınırları içinde Livana kazasına bağlı bir köydü. Bu salnamede nüfusu 28 hane ve 89 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit etmesinden dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Avana köyünde yaklaşık 178 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına yaklaşık 6,3 kişi düşmesi, ailelerin kalabalık olmadığını göstermektedir. Tarımla geçinen köydeki hayvan varlığı 60 öküz, 50 inek, 2 at, 53 keçi ve 100 koyun tespit edilmiştir.
Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan köyü 93 Harbi'nde Ruslar ele geçirdi. Rus idaresinin Avana () olarak kaydettiği köyde 1886 yılında 28 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu. Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı olan Avana, Kartla nahiyesinin köylerinden biriydi. Birinci Dünya Savaşı sonuna doğru bölgede Rus idaresinin sona ermesinin ardından Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü ordusunun çekilmesiyle köy yeniden Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Avana Türkiye'ye bırakıldı.
Avana, 1922 nüfus cetveline göre Artvin vilayetinin Borçka kazası içinde Murgul nahiyesine bağlıydı. Köyün 44 kişiden oluşan nüfusu Gürcü olarak kaydedilmiştir. Avana adı 1925 yılında Avcılar olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya
Avcılar köyü, Artvin il merkezine 40 km, Borçka ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus
Civan, Borçka

Civan, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı köydür.
Tarihçe
Civan köyünün eski adı Cvani () veya Cuani () olarak bilinir. Türkçeye kaynaklarda Civan (), Cuvan / Cvan () olarak geçer.
Cuvan köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Civan köyü, Korideti gibi, bu bölge içinde yerleşim tarihi çok eskilere dayanan Murgul Vadisi'nin köylerinden biridir. Bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ilk yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir.
Cuvan köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında 29 haneden oluşuyordu. Bu hanelerde toplam 81 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Civan köyünde 1835 yılında yaklaşık 162 kişinin yaşadığı ortaya çıkar.
Cuvan köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında, Trabzon Vilayeti'nin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasıın köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon Vilayeti Salnamesinde köyün nüfusu 27 hane ve 102 kişi olarak verilmiştir. Salnamede belirtilmemiş olmasına karşın, bu tarihte de sadece erkek nüfusun tespit edildiği bilinmektedir. Erkek nüfusuna bir o kadar da kadın eklenirse, köyde nüfusunu 204 kişinden oluştuğu ortaya çıkar. Bu tarihte köyde hayvan varlığı 40 öküz, 25 inek, 10 at, 19 keçi ve 45 koyun kayda geçirilmiştir.
Cuani, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Cuvan () adıyla kaydettiği köy, Artvin sancağının Artvin kazasına bağlıydı. 1886 yılında köyde 14 hanede 77 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Sünni Gürcülerden oluşuyordu. Artvin bölgesinin Rus idaresine geçmesinin ardından köyden Osmanlı ülkesinen göçün gerçekleştiği bu kayıttan da anlaşışmaktadır. Tsitelmitsa (), Tskaro (), Gağmikana (), Atieti (), Nakanapvari (), Katrovani (), Vazianihe (), Ğele () gib Gürcüce yer adları da Cuani'nin bir Gürcü köyü olduğunu göstermektedir.
Cuani köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Bu durum, Artvin ve Batum sancaklarını Gürcistan'ın parçası sayan 7 Mayıs 1920 tarihli Moskova Antlaşması'yla da Sovyet Rusya tarafından kabul edildi. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.
Civan köyü, 1922 tarihli nüfus cetvelinde "Cuvan" adıyla kaydedilmiştir. Bu tarihte köy, Artvin livasının Borçka kazasına bağlı Murgul nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu 11 hanede yaşayan 59 kişiden oluşuyordu. 1886 tarihinden sonra da köyün nüfusunun azalmış olduğu bu kayıttan anlaşılmaktadır. 1925 yılında Artvin'de yer adları değiştirilirken Cuani köyünün adı, "Civan" kabul edildiği için değiştirilmeden kalmıştır.
Coğrafya
Artvin il merkezine 39 km, Borçka ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Çifteköprü, Borçka

Çifteköprü, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çifteköprü köyünün eski adı, Lazca Tskarka ve Gola'dır. Tskarka (), "tskari" (: su, dere) ve "ka" (: kol) kelimelerinden oluşan bir tamlama olup "iki derenin birleştiği yer" anlamına gelir. Çifteköprü de iki derenin birleştiği yerde bulunmaktadır. Gola () ise, "yayla", "dağ", "tepe" gibi anlamlara gelir. Çifteköprü ayrıca Jurhinci () olarak da adlandırılmaktadır. Lazca Jurhinci, "juri" (: iki) ve "hinci" (: köprü) kelimelerinden oluşan bir tamlana olup "çifte köprü", "iki köprü" anlamına gelir. Lazca "Jurhinci" ile Türkçe "Çifteköprü" adlarının iki dilden birinden diğerine çevrilmiş olabileceği varsayılmaktadır. Köyde ayrıca Nakone (), Ovaşe () gibi Lazca mevki adları da bulunmaktadır.
Çifteköprü, Çhala vadisindeki beş köyden biridir. Vadiyle aynı adı taşıyan akarsuyun kaynağına yakın bir yerde yer alır. Borçka'da Çoruh Nehri'ne katılan Çhala Deresi kıyısında yer alan diğer köyler, Fındıklı, Düzköy, Kale ve Demirciler'dir.
Görece eski kaynaklarda eski veya yeni adıyla Çifteköprü geçmemektedir. 1922 tarihli nüfus defterinde, Borçka kazasının merkez nahiyesine bağlı, Çhala vadisinde yer alan Laz köyleri arasında Çifteköprü (Tskarka, Gola, Jurhninc) yer almamıştır. Artvin vilayeti üzerine çalışmasıyla tanınan Muvahhid Zeki, 1927 yılında yayımlanan kitabında Çhala (İç Kale) bölgesindeki önemli köyleri ve mahalleleri sayarken, Kostaneti, Pançureti, Maçati, Mamanati, Zorköy ile Başköy'den söz etmiş, ancak Gola veya Tskarka adını vermemiştir. Bu tarihte Çifteköy'ün bağımsız bir köy olmadığı, muhtemelen bir mahalle olduğu anlaşılmaktadır.
Çifteköprü köyü, 1970 yılındaki genel nüfus sayımından önce, nüfus sayımı sonuçlarında bir köy olarak yer almamıştır. Bu tarihte ise, Artvin ilinin Borçka kazasının merkez bucağına bağlıydı ve köyün nüfusu 588 kişiden oluşuyordu. Bu tarihten önce Çifteköprü'nün Düzköy'ün bir mahallesi olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim Düzköy'ün 1965 yılında 1.460 kişiden oluşan nüfusun 1970 yılında 981 kişiye düşmüş olması, Çifteköprü'nün bu köyden ayrılarak ayrı bir köye dönüştürüldüğünü göstermektedir. Ancak köyün eski adının ne zaman değiştirilip Çifteköprü olarak adlandırıldığı konusunda belli başlı kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır.
Coğrafya
Çifteköprü köyü, Artvin il merkezine 45 km, Borçka ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Fındıklı, Borçka

Fındıklı, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Sahandro'dur. Gürcüce ve Lazca Sahandro () olarak bilinen köy, 19. yüzyıla ait Türkçe kaynaklarda Başköy olarak geçer. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Başköy () olarak geçer. Artvin ilinde, Murgul'a bağlı Başköy gibi başka yerlerdede bu adı taşıyan köyler vardır. Başköy, geç dönemde ortaya çıkmış bir yer adı olup bir bölgede üst kesimde, yukarıda bulunan yerleşmelere verilmiştir.
1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Başköy, "İçkale Başköy karyesi" adıyla Trabzon vilayetine bağlı Lazistan sancağının Hopa kazasının bir köyü olarak geçer. Bu tarihte kaza sınırları içinde, Başköy adını taşıyan ikinci bir köyün bulunmasından dolayı bu adla kaydedilmiştir. İkinci yerleşme salnamede ("Hopa Başköy karyesi") olarak yazılmıştır. "İçkale Başköy karyesi"nin nüfusu 56 hanede yaşayan 195 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Başköy'de yaklaşık 390 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına yaklaşık 7 kişinin düşmesi, ailelerin görece kalabalık olduğunu göstermektedir. Tarımla geçinen köydeki hayvan varlığı 4.811 keçi/koyun, 10 at, 80 inek ve 10 öküz olarak tespit edilmiştir.
Ertesi yıl başlayan Osmanlı-Rus savaşı sonucunda Başköy Rusların eline geçti. Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Gonio kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Düzköy nahiyesinin köylerinden biriydi. Rus idaresinin de Başköy () olarak yazdığı köyün nüfusu 84 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Laz olarak kaydedilmiştir. Nüfusun bu kadar azalması, Rus idaresindeki köyden Osmanlı ülkesine yapılan göçle ilişkili olmalıdır.
Başköy, Birinci Dünya Savaşı sonlarına doğru Rusların bölgeden çekilmesinin adından, bir süre bağımsız Gürcistan sınırları içinde kaldı. 1921'de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında köy fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Türkiye'ye bırakıldı.
Ertesi yıl Artvin vilayetinde yapılan nüfus tespitinde Başköy tamamen boş olarak kaydedilmiştir. 1926 yılında ise, Başköy'de 14 hanede 62 kişi kaydedilmiştir. 1935 genel nüfus sayımından itibaren 1960 genel nüfus sayımına kadar Başköy'ün adı geçmemektedir. 16 Ağustos 1957'de Düz köyüne bağlı Başköy mahallesi olarak görünen yerleşim, bu tarihte Fındıklı adıyla köy statüsü kazandı. 1960 genel nüfus sayımında "Fındıklı (Başköy)" olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyün nüfusu 492 kişiden oluşuyordu.
Köyde süslemeleriyle dikkat çeken Fındıklı Köyü Camisi bulunmaktadır.
Coğrafya
Fındıklı köyü, Artvin il merkezine 42 km, Borçka ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus
Güneşli, Borçka

Güneşli, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Güneşli köyü, 1930'larda Rize'den yeni bir nüfusun yerleştirilmesiyle ortaya çıktı. Yeni nüfusun yerleştirildiği sırada Güreşen köyünün bir mahallesiydi. 1957 yılında Güreşen'den ayrılarak ayrı bir köy haline getirildi. nitekim 1955 genel nüfus sayımında köy olarak geçmeyen Güneşli, 1960 genel nüfus sayımında Borçka ilçesinin Muratlı bucağının yedi köyünden biriydi. Bu tarihte köyün nüfusu 396 kişiden oluşuyordu.
Coğrafya
Güneşli köyü, Artvin il merkezine 55 km, Borçka ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus
Güzelyurt, Borçka

Güzelyurt, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Güzelyurt köyünün eski adı Başköy'dür. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1886 tarihli Rus nüfus sayımında Başköy ( / ) olarak geçer.
Başköy, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ilk yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ancak Başköy'ün adı erken döneme ait kayıtlarda geçmemektedir. Nitekim Başköy tarihsel Gürcü topraklarında geç dönemde ortaya çıkmış bir yer adı olup bir bölgede üst kesimde, yukarıda bulunan yerleşmelere verilmiştir.
Başköy, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin Lazistan sancağına bağlı Gönye nahiyesinin köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde bu yerleşim aynı nahiyeye bağlı Neciya (Necia) köyüyle birlikte kaydedilmiştir. Bu kayda göre Başköy ve Neciya köyü 50 haneden oluşuyordu. Bu köylerin nüfusu 140 kişi verilmiş olmakla birlikte, bu tarihte Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Bu durumda erkek sayısı kadar kadın eklenince, Başköy ile Neciya'nın toplam nüfusunun 280 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Başköy, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Başköy, Batum sancağının Gonio kazasına bağlıydı. 1886 tarihli nüfus tespitinde Başköy'de, 2 hanede 13'ü erkek ve 24'ü kadın olmak üzere 37 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Lazlardan oluşuyordu. Bu sırada Necia () köyünde, 2 hanede 14 kişi (5 erkek, 9 kadın) yaşıyordu. Başköy ile Necia köylerinin bu tarihte sadece 51 kişiden oluşması, bu iki yerleşimin Rus idaresi sırasında büyük bir göçe sahne olduğunu göstermektedir.
Başköy, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Bu durum, Artvin ve Batum sancaklarını Gürcistan'ın parçası sayan Moskova Antlaşması'yla da Sovyet Rusya tarafından kabul edildi. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.
Başköy ve Necia köyleri Türkiye'ye bırakıldıktan sonra Beğlevan köyüne birer mahalle olarak bağlanmıştır. Başköy geç dönemde Güzelyurt olarak ayrı köye dönüşürken, Necia "Selimiye" adıyla Beğlevan (Güreşen) köyünün mahallesi olarak kalmıştır.
Coğrafya
Güzelyurt köyü Artvin il merkezine 51 km, Borçka ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus
İbrikli, Borçka

İbrikli, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Bugün İbrikli olarak adlandırılan köyün bilinen en eski adı Ebrikadır. Türkçeye Gürcüceden () girmiş olan bu yer adı Osmanlıca kaynaklarda da Ebrika () biçiminde yazılıyordu. Ebrika'nın adı 1925te değiştirildi ve bu tarihten sonraki kaynaklarda köyün adı İbrikli olarak geçer.
Bir Gürcü köyü olarak bilinen Ebrika, tarihsel Klarceti bölgesinde yer alır. Eskiden ayrı köyler olan Nigia ve Petruliyi kapsayan köyün kuruluşuna dair bilgi yoktur. Köyün sınırları içinde yer alan Mamatsimda Manastırı, Ebrikanın Osmanlıların eline geçmesinden önce de bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Erken Orta Çağda Gürcü Krallığının, geç Orta Çağda Gürcü atabegleri devleti Samtshe-Saatabagonun sınırları içinde yer alan Ebrika,16. yüzyılda Osmanlı egemenliğine girdi ve bir Osmanlı eyaleti olan Çıldır Eyaleti sınırları içinde kaldı.
Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan köy, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya'nın eline geçti. 1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Ebrikada 26 hanede 112 kişi yaşıyordu. Bu savaşın ardından Ebrika'da yaşayan nüfusun bir kısmı Türkiye'nin batı yörelerine göç etti. Bu göçten sonra bölgeyi gezen Gürcü yazar Zakaria Çiçinadzenin notlarına göre köyde 12 hane yaşıyordu ve 4 hane göç etmişti. Aynı yazar 1913 yılında basılan kitabında Ebrikada 20 hanenin yaşadığını yazar. Verdiği bilgiye göre Nigianın tepesinde yıkık bir kilise vardı ve geriye taşları kalmıştı. Çiçinadze Mamatsmindada da 20 hanenin olduğunu belirtir. Köylülerin verdiği bilgiye göre burada yaşayanlar 1880 yılında göç etmişlerdi. Bu köyün yukarısında, bir tepenin dibinde küçük bir kilisenin yıkıntıları vardı.
I. Dünya Savaşının sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından Ebrika, 1918-21 arasında bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde yer aldı. 1921de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, Ebrikanın da içinde yer aldığı bölgeyi Türkiye fiilen ele geçirdi. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla Ebrikanın da bağlı olduğu Artvin ve Ardahan Türkiye'ye bırakıldı.
Türkiye sınırları içinde kaldıktan sonra 1926'da yapılan nüfus tahririne göre Ebrikada 17 hanede 38i kadın ve 44ü erkek olmak üzere 82 kişi yaşıyordu.
Ebrikadaki öneli tarihsel yapılar yer alır. Bunlardan biri Mamatsminda Manastırıdır. Ne var ki bu manastırdan sadece ana kilisenin yıkıntıları günümüze ulaşmıştır. Mamatsminda Manastırının ana kilisesi Mamatsminda Kilisesi olarak da bilinmektedir. Köyün merkezinin 1,5 km doğusunda bulunan kilise, 16. yüzyılın ilk yarısında inşa edilmiştir. Kubbeli bir yapı olan Mamatsminda Kilisesi belli ölçüde günümüze ulaşmıştır. Kilisenin duvar resimleri büyük ölçüde zarar görmüştür. Bunun dışında, eskiden ayrı bir köyken sonradan Ebrikanın mahallesi olan Nigiada bir köy kilisesi olduğu bilinmektedir. Kilise, Nigia mahallesinde, evlerin alt tarafında, küçük bir tepenin üzerinde bulunuyordu. Köylüler buraya Sahtari (Sakdari, kilise) olarak adlandırmaktadır.
Coğrafya
İbrikli köyü, Artvin il merkezine 42 km, Borçka ilçe merkezine ise 10 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kayadibi, Borçka

Kayadibi, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Tarihsel olarak Yukarı Maradidi'nin bir mahallesi olan Kayadibi köyünün eski adı Yukarı Maradidi olarak kabul edilir. Nitekim Kayadibi köyünün yer aldığı yerleşim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Maradit-i Ulya ( ) ve 1886 Rus nüfus sayımında Yukarı Maradidi ( ) olarak geçer.
Kayadibi köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ilk yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Kayadibi'nin bir parçası olduğu Yukarı Maradidi, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin Lazistan sancağında, Hopa kazasının Gönye (Gonio) nahiyesine bağlıydı. Yukarı Maradidi 100 haneden oluşan bir köydü. Nüfusu 250 kişi olarak verilmiş olmakla birlikte, o tarihte Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusunu kaydettiği düşünülünce, köyün nüfusunun yaklaşık 500 kişiden oluştuğu söylenebilir. Nitekim 1886 Rus nüfus tespitinde Yukarı Maradidi köyünde 480 kişinin kaydedilmiş olması, bunu doğrulamaktadır. Rusların 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlılardan aldığı köy bu sırada Batum sancağının Gonio kazasına bağlıydı. Köyün nüfusu Rus idaresince "Acar" olarak kaydedilmiş Müslüman Gürcülerden oluşuyordu.
Rus idaresinde Yukarı Maradidi köyünün önemli bir bölümü Osmanlı ülkesine göç etmiştir. Bugün Kayadibi adını taşıyan mahalle ise Gürcü nüfusundan tamamen boşalmıştır. Bu yerleşimin 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakılmasından sonra Kayadibi'ne Rize'den yeni bir nüfus yerleştirilmiştir. Yukarı Maradidi'nin adının 1925'te Muratlı olarak değiştirilmesinden sonra Kayadibi uzun süre bu köyün bir mahallesiydi. Geç dönemde, 2000 yılından bir süre önce ayrı bir köy haline getirilmiştir.
Coğrafya
Kayadibi köyü Artvin il merkezine 55 km, Borçka ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yeşilköy, Borçka

Yeşilköy, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yeşilköy'ün eski adı Manastır'dır. Bu yer adının Gürcüce Monasteri () adından geldiği kabul edilir. Köyün Monasteri adını burada var olan eski bir manastırdan aldığı sanılır. Nitekim köyde günümüze kalıntıları ulaşmış olan Manastır Kilisesi buradaki manastırın kilisesi olabilir.
Yeşilköy, tarihsel Gürcistan'ın güneydoğu kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ilk yarısında Gürcülerden ele geçirdi. 93 Harbi'nin ardında da Ruslar bölgeye hakim oldu. Rusların 1886 yılında gerçekleştirdiği nüfus tespitinde Yeşilköy'ün komşusu olan Örücüler (eski adı Arçueti) yer aldığı halde, Yeşilköy'ün adı geçmektedir. Artvin livasında 1922 yılındaki nüfus tespitinde ve daha sonraki genel nüfus sayımlarında da Yeşilköy bir köy olarak geçmemektedir. 1980 genel nüfus sayımında ise, Yeşilköy Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı Muratlı bucağının bir köyü olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyün nüfusu 435 kişiden oluşuyordu. Güreşen köyünün 1975 yılında 2.852 kişiden oluşan nüfusunun 1980 yılında 2.526 kişiye düşmüş olması, Yeşilköy'ün bir mahalleyken bu köyden ayrıldığını göstermektedir.
Yeşilköy'de Manastır Kilisesi olarak adlandırılan kilisenin eski bir manastırın kilisesi olduğu tahmin edilmektedir.
Coğrafya
Yaşilköy, Artvin il merkezine 57 km, Borçka ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus
Simge Tertemiz

Simge Tertemiz (d. 9 Eylül 1988, Hatay), Türk sunucu, manken ve oyuncu.
Hayatı ve Kariyeri
Yahya Kemal Beyatlı İÖO, Nuri Cıngıllıoglu Lisesi mezunudur. 2002 "Best Model of Turkey" gelecek vadeden misyon ödülü, 2004 "Best Model of Turkey" birinciliği, 2004 "Best Model of The World" dördüncülüğü, 2004 "Miss Tourism" beşinciliğine sahiptir.
Simge Tertemiz, Çılgın Dersane adlı ilk sinema filminde Gamze karakterini canlandırdı. Çılgın Dersane Kampta filminde de rol almıştır. ATV'de Özel Hat magazin programını sunmuştur. 2009 Offshone Sürat Tekneleri Yarışmasının tanıtımını yapmıştır. Boxer okurları tarafından 2011 yılının en seksi kadını seçilmiştir.
Özel hayatı
2011 yılında 4,5 aylık hamile olduğu için, 5 yıldır birlikteliği olan Murat Kadıoğlu ile yıldırım nikahıyla evlenmek durumunda kalmış ve bu evlilikten Nail Kayra isminde çocuğu olmuştur. Bu sırada Murat Kadıoğlu, aynı zamanda eski eşinden de bir çocuk sahibi olmuştur. Sansasyonel bir şekilde, bir süre daha devam eden Simge Tertemiz ile Murat Kadıoğlu'nun evliliği, 2014'te sona ermiştir. Murat Kadıoğlu daha sonra eski sevgilisi Şebnem Schaefer ile aşk tazelemiş, bu duruma bozulan Simge Tertemiz ise karşılık olarak avukat sevgilisi Berdan Güngör ile ilk samimi görüntülerini Bodrum'da vermiştir.