turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Fas millî futbol takımı

Fas milli futbol takımı, ( takma ismi, ), 1970 yılında, Dünya Kupası Finallerine doğrudan katılma hakkı kazanan ilk Afrika takımı olmuştur. 1986 senesinde ise, Dünya Kupası'nda gruplardan çıkmayı başaran ilk Afrika takımı unvanını elde etmiştir. Bunu başarırken grupta, Portekiz, Polonya ve İngiltere'nin önünde yer almayı başarmıştır. İkinci turda ise, daha sonra finale çıkacak olan Batı Almanya'dan aldığı 1-0'lık mağlubiyetle kupadan elenmiştir. 1998 FIFA Dünya Kupası'nda ise ikinci tura çıkmayı kıl payı kaçırmıştır.
Ulusal anlamdaki en önemli başarıları, 1976 yılında kazandığı Afrika Uluslar Kupası şampiyonluğu, 2012 yılında ise finalde Libya'yı yenerek kazandığı 2012 Arap Milletler Kupası şampiyonluğudur. 2022 FIFA Dünya Kupası'nda Portekiz'i 1-0 galibiyetle kupadan eleyip tarihte ilk defa yarı finale çıkan Afrika takımı unvanını elde etmiştir.
Turnuva tarihi
Şampiyon İkincilik Üçüncülük Dördüncülük
FIFA Dünya Kupası tarihi
Afrika Uluslar Kupası tarihi
Kırmızı kutucuklu ve italik yazılmış yıllarda Afrika Uluslar Kupası Fas'ta düzenlenmiştir.
Arab Nations Cup tarihi
Güncel kadro
Aşağıdaki 26 oyuncu 2022 FIFA Dünya Kupası'na çağrıldı.
13 Kasım'da Amine Harit sakatlığı nedeniyle turnuvadan çekildi ve yerine Anass Zaroury geldi.
23 Kasım 2022 itibarıyla Hırvatistan ile oynanan maçın kadrosu:
Teknik direktör tarihi
Kaynak:
Klanlar (video oyunu)

Klanlar, internet tarayıcısı üzerinden oynanan ve Orta Çağda geçen bir oyundur. Her oyuncu; şan, şöhret ve güç kazanmasını sağlayabilecek küçük bir köyün sahibi olarak oyuna başlar, oyun strateji ve zeka üzerine kuruludur, sürekli online olmayı gerektiren aktif bir oyundur. Oyunda köylerindeki belli alanları geliştiren kullanıcılar misyoner elde ederler, misyoner diğer boş köylere veya diğer kullanıcıların köylerine askerler içerideki askerleri tamamen temizledikten sonra girip köyün sadakatini düşürürler, her misyonerin köye girişi sadakati %20-35 arasında düşürür, sadakat "0" veya - ye düştüğünde köy son misyoneri gönderenin olur ve misyoner ölür. Oyundaki amaç yeni köyler almak ve köyleri geliştirmek üzerine kuruludur, oyuncular saldırılarını genellikle geceleri yaparlar, diğer oyuncunun online olmadığı varsayılarak ve saldırılan oyuncu başka yerlerden yardım alamayacağını düşünürler, saldırı veya savunmayı tek kişi yapabildiği gibi sınırsız sayıda oyuncu aynı köye köylere saldırı ve savunma askeri gönderebilir. Oyunun ismi yani klanlar her oyuncuların bir klana yani gruba girmesi gerekir, her klanın dostları, ateşkes yaptıkları ve düşmanları vardır, bunlar harita üzerinde değişik renklerde işaretlidir.
Geçmişi
Aynı oyun daha önce InnoGames lisansıyla www.klansavaslari.net(kuruluş 2003) adresinde yayınlanmıştı. 1 Mart 2009 tarihinde www.klanlar.org adresinde yeni yapımcısı tarafından yayınlanmaya başlamıştır. Şu anda, farklı özellik ve farklı tarihlerde açılmış 67 oyun dünyası bulunmaktadır. 67. Dünya Eylül 2021 tarihinde açılmıştır ve ek olarak Classic, Casual ve Speed dünyalar vardır.
Çevrimiçi oyunlar
Oktav

Oktav, müzikte bir ses aralığıdır. Bir oktavın yüksek notasının ses dalgası frekansı (perdesi), aynı oktavın alçak notasının iki katıdır. Örneğin orta C üzerindeki A notasının uluslararası standart frekansı 440 hertz'dir. Bu A notasının üzerindeki oktav 880 hertz ile titreşirken, altındaki oktav 220 hertz ile titreşir.
Birbirlerinden sadece bir oktav uzakta (ayrık) olan notaların akustik ilişkileri nedeniyle, yüksek A ile alçak A, perde haricinde, aynı özelliklere sahip notalardır. Çoğu müzik skalası bir oktavı kapsar; Batı müziğinin diyatonik skalalarında (majör, minör ve modal) oktav, sekiz notalık bir aralıktır. Sekiz notalık oktava hemen hemen tüm kültürlerde rastlanır.
Bir oktav ayrık notasıyla eşleştirilmiş nota grubuna "çift" denir. Oktav çiftleştirmesine enstrümantal müzikte sık sık rastlanır.
Örnekler
Kalın Do dan ince Do ya kadar olan 8 notalık ses dizisi bir oktav sayılmaktadır.
Dünyada ses sanatçılarının kaç oktav olduğu çok tartışılan bir konudur. Örneğin bir sanatçı piyanoda 2. aralıktaki mi sesinden, 7. aralıktaki sol diyez sesine kadar çıkabilsin. Burada (E2-G#7) ses aralığı için en son çıkartabildiği sesin piyanonun 7. aralığında olması, sesin 7 oktav olduğu anlamına gelmez. Çünkü sanatçının çıkartabildiği en kalın ses piyanonun 2. aralığındadır. Yani sesi 7-2=5 oktavdır. Örneğin, Mariah Carey'in sesi 2. aralıkta (G#)sol diyez notasından değil, daha geride bulunan (E) mi notasından başladığına göre sesi 5'ten yukarı yani 5,2 oktavdır.
Bir insanın sesine bakılarak oktav aralığı ölçülmek istendiğinde dikkate alınacak ilk şey notalardır. Notaların doğal sesler olması gerekmektedir. Doğal sesler, ölçüm yapılırken kullanılan enstrümandaki doğal sesler olmalıdır. Arızalı sesler olarak adlandırılan bemol, diyez, majör ya da minör sesler oktav ölçümünde dikkate alınamaz. Aksi takdirde yapılan ölçüm oktav aralığı değil direkt olarak ses aralığı ya da diğer bir deyişle ses yelpazesi olur.
Bir kişinin şarkı söyleyebildiği oktav aralığı ortalama 2, nadiren 3 veya çok nadiren de 4'tür. Geriye kalan sesler ya çok pes yahut çok fazla tizdir. Bu sebeple çok aşağı oktav bas sesler adeta bir hırıltı, tiz sesler ise bir çığlığı veya daha da ilerilerde bir ıslığı anımsatır. Bu sebeple genellikle gerçek ve kullanılabilir seslerin en fazla 4 oktav olacağı kabul edilir. Buradan hareketle 3 oktavı kullanabilen bir kişi başarılı bir tenor veya soprano olabilir.
Dünyada bilinen en yüksek oktavlı erkek sesi Adam Lopez'e ait olup 6 oktavdır (Eb2-Eb8). Kadınlarda ise Georgia Brown yine 6 oktavlık sesi (G#2-G#8) ve 10 oktavlık "ıslık" sesi ile başı çekmektedir.
Her iki sanatçı da Guiness Rekorlar Kitabına geçmiştir. Bununla birlikte, oktav aralığı dar olan bir sanatçının sesi kulağa rekortmen bir sanatçıdan daha hoş gelebilir.
Gitarda oktav
Basılan bir perde ile 12 perde sonrasının aralığındaki kısma 1 oktav denir.
Örnek:
1. perdenin oktavı 13. perdedir. (Kırmızı kare ile gösterilen)
5. perdenin oktavı 17. perdedir. (Sarı kare ile gösterilen)
3. perdenin oktavı 15. perdedir. (Açık mavi kare ile gösterilen)
Mısır millî futbol takımı

Mısır milli futbol takımı, Türkçede Firavunlar anlamına gelen Pharaohs ismiyle anılır ve Mısır Futbol Federasyonu tarafından yönetilir. 1934 FIFA Dünya Kupası'nda Afrika'yı temsil etmesi için davet edilmiş ve böylece Dünya Kupası'na katılmaya hak kazanan ilk Afrika ülkesi olmuştur. Ancak bu kupada Macaristan'a 4-2 kaybetmişlerdir. Mısır, bundan sonraki Dünya Kupası deneyimini 1990 yılına kadar yaşayamayacaktır.
Turnuva tarihi
Şampiyon İkincilik Üçüncülük Dördüncülük Finaller ev sahibi
FIFA Dünya Kupası tarihi
Afrika Uluslar Kupası tarihi
FIFA Konfederasyonlar Kupası tarihi
Yaz Olimpiyatları tarihi
Güncel kadro
18 Kasım 2022 tarihinde Belçika ile oynanacak hazırlık maçı için aşağıdaki oyuncular seçildi.
Niobe

Niobe, "Frigyalı", hatta "Frigya Kralı" olarak anılan, ancak Frigya ülkesinin en batı ucunda, günümüzde İzmir-Manisa arasındaki Spil Dağı ve Yamanlar Dağı çevresinde, dağ ile aynı adı taşıyan, ancak günümüze çok az izi erişmiş Sipylus kenti merkezli olarak hüküm sürmüş Tantalus'un ve eşi Dione'nin kızıdır.
Hakkındaki bilgiler
Anadolulu Niobe, Thebes kralı Amphion ile evlendi ve trajik yazgısı hakkında günümüze ulaşan bilgiler eski Yunan mitolojisi yolu ile oldu. Niobe aynı zamanda, hakkındaki bilgiler yine efsanelerle karışık olan Pelops'un kız kardeşidir.
Yurdu Lidya uygarlığının doğduğu bölge olduğundan, bazı kaynaklar Tantalus, Pelops ve Niobe'yi Lidyalı kabul etmek için sağlam bir zemin bulunduğu sonucuna varmışlardır.
Yunan mitolojisine göre Niobe'nin yedi kızı ve yedi oğlu oldu. Çocuklarının sayısından dolayı sadece iki çocuk doğurmuş olan Leto'ya karşı böbürlendiği için, Niobe ve Amphion sarayın dışındayken, Niobe'nin çocukları Leto'nun oğlu Apollo ve kızı Artemis tarafından okla vurularak ormanda öldürüldü. Evlat acısı ile yurduna dönen Niobe tüm giysileri parçalanana ve tüm saçlarını yolana dek ağlamaya devam etti. Bunun sonucunda Tanrı'ların ona acımasıyla, Spil Dağı'nda taş kesildiği ve günümüzde "Ağlayan Kaya" olarak bilinen taş oluşumuna dönüştüğü rivayet edilir. Ağlayan Kaya, uluslararası kaynaklar da dahil olmak üzere literatürde bazen "Taş Suret" olarak da anılır. Bazı kaynaklarda ise, aynı dağdaki Hitit Kybele heykeli ile karıştırılmıştır. Niobe'nin kayası Manisa'nın önemli ziyaret yerlerinden biridir.
Dünya sanatında Niobe
Ağlayan Kaya

Ağlayan Kaya, Türkiye'de aşağıdaki bazıları anlatılarla ilintili jeolojik ve/veya coğrafi oluşumları ifade edebilir:
Spil Dağı çıkışında, Manisa şehir sınırları içinde Çaybaşı mahallesinde bulunan ve Niobe anlatısı ile ilişkilendirilen uluslararası üne sahip "Ağlayan Kaya",
Denizli'ye bağlı Çal ilçesindeki Sakızcılar köyü ile aynı adı taşıyan Sakızcılar Şelalesi'nde de bir "Ağlayan Kaya" bulunmaktadır.
Yunan Mitolojisinde
Yunan mitolojisine göre Niobe'nin yedi kızı ve yedi oğlu oldu. Çocuklarının sayısından dolayı sadece iki çocuk doğurmuş olan Leto'ya karşı böbürlendiği için, Niobe ve Amphion sarayın dışındayken, Niobe'nin çocukları Leto'nun oğlu Apollo ve kızı Artemis tarafından okla vurularak ormanda öldürüldü. Evlat acısı ile yurduna dönen Niobe tüm giysileri parçalanana ve tüm saçlarını yolana dek ağlamaya devam etti. Bunun sonucunda Tanrı'ların ona acımasıyla, Spil Dağı'nda taş kesildiği ve günümüzde "Ağlayan Kaya" olarak bilinen taş oluşumuna dönüştüğü rivayet edilir. Ağlayan Kaya, uluslararası kaynaklar da dahil olmak üzere literatürde bazen "Taş Suret" olarak da anılır. Bazı kaynaklarda ise, aynı dağdaki Hitit Kybele heykeli ile karıştırılmıştır. Niobe'nin kayası Manisa'nın önemli ziyaret yerlerinden biridir.
Edgar Ödülü

Edgar Allan Poe Ödülleri, Amerikan Gizem Yazarları topluluğu tarafından her yıl verilen bir ödüller. İsmini yazar Edgar Allan Poe'dan alır. Topluluğun oluşturduğu komite, ödülleri bir önceki yıl gizem dalında başarılı bulunan; roman, televizyon programı, film ve tiyatro dallarındaki eserlere verir.
Aşağıda en iyi roman ödülünü kazananların listesi yer almaktadır:
2019 Walter Mosley, Down the River Unto the Sea
2018 Attica Locke, Bluebird, Bluebird
2017 Noah Hawley, Before the Fall
2016 Lori Roy, Let Me Die in His Footsteps
2015 Stephen King, Mr. Mercedes
2014 William Kent Krueger, Ordinary Grace
2013 Dennis Lehane, Live by Night
2012 Mo Hayder, Gone
2011 Steve Hamilton, The Lock Artist
2010 John Hart, The Last Child
2009 C. J. Box, Blue Heaven
2008 John Hart, Down River
2007 Jason Goodwin, The Janissary Tree
2006 Jess Walter, Citizen Vince
2005 T. Jefferson Parker, California Girl
2004 Ian Rankin, Resurrection Men
2003 S. J. Rozan, Winter and Night
2002 T. Jefferson Parker, Silent Joe
2001 Joe R. Lansdale, The Bottoms
2000 Jan Burke, Bones
1999 Robert Clark, Mr. White's Confession
1998 James Lee Burke, Cimarron Rose
1997 Thomas H. Cook, The Chatham School Affair
1996 Dick Francis, Come to Grief
1995 Mary Willis Walker, The Red Scream
1994 Minette Walters, The Sculptress
1993 Margaret Maron, Bootlegger's Daughter
1992 Lawrence Block, A Dance at the Slaughterhouse
1991 Julie Smith, New Orleans Mourning
1990 James Lee Burke, Black Cherry Blues
1989 Stuart M. Kaminsky, A Cold Red Sunrise
1988 Aaron Elkins, Old Bones
1987 Barbara Vine, A Dark Adapted Eye
1986 L. R. Wright, The Suspect
1985 Ross Thomas, Briarpatch
1984 Elmore Leonard, La Brava
1983 Rick Boyer, Billinsgate Shoal
1982 William Bayer, Peregrine
1981 Dick Francis, Whip Hand
1980 Arthur Maling, The Rheingold Route
1979 Ken Follett, The Eye of the Needle
1978 William Hallahan, Catch Me: Kill Me
1977 Robert B. Parker, Promised Land
1976 Brian Garfield, Hopscotch
1975 Jon Cleary, Peter's Pence
1974 Tony Hillerman, Dance Hall of the Dead
1973 Warren Kiefer, The Lingala Code
1972 Frederick Forsyth, The Day of the Jackal
1971 Maj Sjowall & Per Wahloo, The Laughing Policeman
1970 Dick Francis, Forfeit
1969 Michael Crichton writing as Jeffrey Hudson, A Case of Need
1968 Donald E. Westlake, God Save the Mark
1967 Nicholas Freeling, King of the Rainy Country
1966 Adam Hall, The Quiller Memorandum
1965 John le Carré, The Spy who Came in from the Cold
1964 Eric Ambler, The Light of Day
1963 Ellis Peters, Death and the Joyful Woman
1962 J. J. Marric, Gideon's Fire
1961 Julian Symons, Progress of a Crime
1960 Celia Fremlin, The Hours Before Dawn
1959 Stanley Ellin, The Eighth Circle
1958 Ed Lacy, Room to Swing
1957 Charlotte Armstrong, A Dram of Poison
1956 Margaret Millar, Beast in View
1955 Raymond Chandler, The Long Goodbye
1954 Charlotte Jay, Beat not the Bones
Aleksandr Nevski Nişanı

Aleksandr Nevski Nişanı (Rusça: / Orden Aleksandra Nevskovo) 29 Temmuz 1942'de Sovyetler Birliği hükumeti tarafından Töton Şövalyeleri'ne karşı gösterdiği çabadan dolayı Aleksandr Nevski onuruna, II. Dünya Savaşı sırasında hizmet eden yüzlerce insana tekrar vermeye başladı. Savaş sırasında 42.000'den fazla Sovyet görevlisine bu ödül verilirken, 70 yabancı general ve subaya verildi ve 1.470 askeri birim bu nişanı sancaklarında taşıdı. Bundan itibaren ise yalnızca askeri bir nişan olarak kabul edildi.
Göğüsün sağ yanında taşınır. Şeridi mavimsi-beyaz merkezi kırmızı ince şeritlidir. 37,056±1,387 g ile 40,8±1,7 g ağırlığında gümüştür.
I. Petro (anlam ayrımı)

I. Petro, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Hükümdarlar
I. Petro (Rusya), Rusya'nın ilk imparator unvanlı hükümdarı.
Kral I. Petar, (Sırbistan) daha sonra I. Petro olarak King Sırpların, Hırvatların ve Slovenlerin kralı
Latin İmparatoru Konstantinopolisli Peter
Papa Peter, namıdiğer Apostle Peter
Çar I. Petro (Bulgaristan)
Kral Pedro (Kastilya)
Kral I. Petro (Aragon ve Navarra)
Kral I. Petro (Valencia), namıdiğer Kral III. Petro
I. Petro (Kıbrıs)
I. Petro (Portekiz)
İmparator I. Petro (Brezilya) bağımsızlığı ilan eden imparator
I. Petro, Bourbon dükü
I. Petro, Brittany dükü
Kont I. Petro (Barselona)=Katalonya
Kont I. Petro (Savoy)
Dini yetkili
Patrik Peter I of Alexandria
Kutsal Aleksandr Nevski Nişanı

Tarihçe
Kutsal Aleksandr Nevski Nişanı Alexander Nevsky anısına verilmesini Rus Çarı I. Petro planladı ve I. Katerina 21 Mayıs 1725'te yürürlülüğe soktu.
Nişana Sahip Olanlar
Nişan verilenlerin içinde göze çarpan kişiler şunlardır:
Amiral Naum Sinyavin, Başkomutan Aleksandr Daniloviç Menşikov, Tümgeneral Aleksandr Suvorov, General Nikolay Adlerberg, General Mihail Kutuzov, Amiral Fyodor Uşakov, Dış işleri bakanı Aleksandr İzvolski, İran Şahı Ahmed Şah Kaçar ve diğerleri.
Çıkmaz sokak

Çıkmaz sokak, yalnız bir girişi olup çıkışı olmayan sokaktır.
Mahallerde trafik yoğunluğunu azaltmak amacıyla bilinçli olarak ya da kötü şehir planlama ve plansız inşaatlar sebebi ile yanlışlıkla oluşur. Kimi çıkmaz sokakların yayalar için geçitleri bulunur, kimileri ise ne yayalara ne de otomobillere geçiş verir.
İşaret
Çıkmaz sokak işareti, sokağın çıkmaz sokak olduğunu belirtir ve trafiği uyarır.
Şehir planlaması
Gunsmoke (dizi)

Gunsmoke (dizi), 1955 yılından 1975 yılına kadar 633 bölüm yayınlanan Amerikan televizyon tarihinin en uzun süreli drama western dizisidir. Yayınlandığı 20 yıl boyunca onlarca farklı yönetmen tarafından yönetilmiş ve yüzlerce farklı kişi rol almıştır.
Gunsmoke, 1952 yılında yazar John Meston ve yapımcı Norman MacDonnell tarafından CBS için radyo serisi olarak yaratılmıştır. Dizinin erken dönemine ait birçok bölümü Meston'ın radyo yazılarından uyarlanmıştır. Radyo serisi 400'den fazla bölüm sürmüş ve 1961'de sona ermiştir.
James Arness ve Milburn Stone, 20 yıl süren dizinin başından sonuna kadar rol almışlardır.
1955'te başlayan Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
1975'te sona eren Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
1950'lerde Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
1960'larda Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
1970'lerde Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
1950'lerde radyo
1960'larda radyo
1970'lerde radyo
Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
Amerika Birleşik Devletleri'nde radyo programları
Dramatik televizyon dizileri
Siyah-beyaz televizyon programları
Radyo tiyatrosu
CBS ağı programları
New York'ta Sonbahar (film)

New York'ta Sonbahar, 2000 yılı ABD yapımı 103 dakikalık bir romantik-dram filmidir. Filmin yönetmenliğini Joan Chen üstlenirken, başrollerini Richard Gere ve Winona Ryder paylaşmıştır.
Richard Gere ve Winona Ryder, 2001 yılındaki Razzie Ödülleri'nde "En Kötü Çift" ödülüne aday gösterilmişlerdir.
Film, 2000 yılında Türkiye sinemalarında da gösterime girmiştir.
Film, yaşlanmakta olan çapkın Will Keane ile genç ama ölümcül bir hastalığa tutulmuş Charlotte Fielding arasındaki aşka odaklanmaktadır.
Konusu
Will Keane 48 yaşında, zengin ve yakışıklı bir kişidir. Çapkın olan Will, kısa süreli ilişkilerle hayatını geçirmekte ve aşka inanmamaktadır. Charlotte Fielding, 22 yaşında, büyükannesiyle yaşayan bir sanatçıdır. Will, Charlotte ile geçirdiği ilk gecenin ardından Charlotte'a kendisinden uzun süreli bir ilişki beklememesi gerektiğini söyler. Charlotte ise Will'e hayati tehlikesi olan bir tümör taşıdığını açıklar ancak, Charlotte, bu durumdan çok da etkilenmiş gözükmemektedir. Will, Charlotte'a aşık olmaya başlar ancak Charlotte Will'in sadakatsizliklerine katlanamaz ve onu hayatından çıkartır. Will Charlotte'u kendisi ile yeniden bir araya gelmeye ikna edebilecek midir? Charlotte'a hastalığını atlatmasında yardımcı olabilecek midir? Will kendi sorumsuz tarzını değiştirebilecek midir?
Filmden Bazı Replikler
Will: Ben senin için çok yaşlıyım.
Charlotte: A, hayır... Ben antika kolleksiyoncusuyum.
Will: Ahhhh.
Charlotte: Diyosunn. Peki.
Oyuncular
Richard Gere - Will Keane
Winona Ryder - Charlotte Fielding
Anthony LaPaglia - John
Elaine Stritch - Dolly
Vera Farmiga - Lisa Tyler
Sherry Stringfield - Sarah
Jill Hennessy - Lynn McCale
J. K. Simmons - Dr. Tom Grandy
Sam Trammell - Simon
Mary Beth Hurt - Dr. Sibley
Kali Rocha - Shannon
Steven Randazzo - Alberto
Toby Poser - Sonbahar kadını #1
George Spielvogel III - Netto
Ranjit Chowdhry - Fakir
Audrey Quock - Eriko
Tawny Cypress - Melissa
Gabriel Portuondo - 458 Garson
Laurent Schwaar - 458 Garson
Patrick Price - 458 Garson
Ted Koch - 458 Barmen
Alvin H. Einbender - 458 Barmen (Alvin Einbender olarak)
Daniella van Graas - Bardaki manken
Rachel Nichols - Bardaki manken
Sherry Stringfield - Sarah
Amerika Birleşik Devletleri romantik dram filmleri
Konusu New York'ta geçen filmler
Metro-Goldwyn-Mayer filmleri
2000'lerde romantik dram filmleri
Gary Lucchesi'nin yapımcısı olduğu filmler
Tom Rosenberg'in yapımcısı olduğu filmler
Gabriel Yared'in müziğini yaptığı filmler
Kanser ile ilgili filmler
2000 çıkışlı dramatik filmler
2000'lerde İngilizce filmler
Genesis (müzik grubu)

Genesis, 1967 yılında kurulan İngiliz rock müzik grubudur. Progressive rock (birçok farklı müzik türünün harmanlanıp bir araya gelmesinden ortaya çıkmıştır. Rock, caz, folk ve klasik müziğin karışımıyla ortaya çıkan deneysel müzik olarak da adlandırılır.) türünü benimseyen grubun önde gelen üyeleri daha sonra solo kariyelerinde de önemli başarılar kazanan Peter Gabriel ve Phil Collins'tir.
Genesis, 150 milyonluk albüm satışı ile tüm zamanların en çok satan 30 grubu arasında yer alır. Grubun iki ayrı döneminden söz etmek mümkündür. Erken dönemde çıkardıkları kompleks, detaylı enstrümantasyon içeren parçalar ve sahne üstünde yaptıkları görsel şovlar, 1970'lerde tanınmalarını sağladı. 23 dakika uzunluğundaki Supper's Ready adlı parçaları ve 1974 tarihli The Lamb Lies Down on Broadway albümleri, bu döneme damga vuran çalışmalarıdır.
1980'ler sonrasında tarzları pop'''a kaydı ve grup daha geniş bir dinleyici çekti. Bu değişiklik onlara Duke albümüyle İngitere'de, Invisible Touch adlı parçalarıyla da ABD'de birinci sırayı getirmiştir.
İlk olarak Peter Gabriel'in öncülük ettiği grup, onun 1975'te gruptan ayrılmasıyla beraber Phil Collins'in önderliğine geçmiştir. Collins 1996'ya kadar bu görevine devam etti. Daha sonra bir sene Ray Wilson'ın öncülüğünü yaptığı grup, son olarak Ekim 2006'da BBC'den yapılan açıklamaya göre tekrar bir araya gelip dünya turuna çıkma kararı almıştır. Tony Banks, Phil Collins ve Mike Rutherford son olarak bir araya gelen grup üyeleridir.
Dünya çapında satılan 100 ila 150 milyon arası albümle Genesis, dünyanın en çok satan müzik sanatçılarından biridir. Diskografisinde 15 stüdyo ve 6 canlı albüm bulunmaktadır. Çok sayıda ödül kazandılar ("Land of Confusion" ile En İyi Konsept Müzik Videosu Grammy Ödülü dahil) ve grubun kariyerinin çeşitli aşamalarında Genesis şovlarını yeniden yaratan bir dizi tribute grubuna ilham verdiler. 2010 yılında Genesis, Rock and Roll Hall of Fame'e alındı.
Diskografi
Stüdyo albümleri
From Genesis to Revelation (1969)
Trespass (1970)
Nursery Cryme (1971)
Foxtrot (1972)
Selling England by the Pound (1973)
The Lamb Lies Down on Broadway (1974)
A Trick of the Tail (1976)
Wind & Wuthering (1976)
... And Then There Were Three... (1978)
Duke (1980)
Abacab (1981)
Genesis (1983)
Invisible Touch (1986)
We Can't Dance (1991)
Calling All Stations (1997)
Canlı albümler
Genesis Live (1973)
Seconds Out (1977)
Three Sides Live (1982)
The Way We Walk, Volume One: The Shorts (1992)
The Way We Walk, Volume Two: The Longs (1993)
Live Over Europe 2007'' (2007)
Fahir Armaoğlu

Fahir Hadi Armaoğlu (1924, Gelibolu, Çanakkale 1998, Ankara), Türk siyasal tarihçi ve akademisyen. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi dekanlığı ve çeşitli yüksek eğitim ve finansman kurumlarında idare meclisi üyeliği yapmıştır.
Hayatı
Prof. Fahir Armaoğlu 1924 yılında Gelibolu'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Balıkesir'de tamamladı. 1943 yılında Siyasal Bilgiler Okuluna girdi ve 1947 yılında okulun Siyasi Şubesi'nden (Uluslararası İlişkiler Bölümü) mezun oldu.
Bir süre Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı'nda görev aldıktan sonra 1948 yılında bitirdiği okulun Siyasi Tarih Kürsüsü'ne asistan oldu. 1949 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde fark sınavları vererek hukuk diploması aldı. Sonra doktora çalışmalarına başladı ve 1953 yılında "Seçim Sistemleri" adlı tezi ile Hukuk Doktoru unvanını aldı.
1956 yılında Siyasal Bilgiler Fakültesi Siyasi Tarih Doçenti, 1963'te ise profesör oldu. Bu fakültede birinci sınıf ve "Siyasi Sube"de verdiği Siyasal Tarih dersleri ile tanıdı. "Dünya Siyasi Tarihi" adlı 19. yüzyıl ve 20. yüzyıl hakkındaki siyasal tarih kitapları 21. yüzyılda bile basılmakta ve gayet güvenilir siyasi tarih kaynaklardan biri olarak kabul edilmektedir. Verdiği derslerle birçok Siyasal Bilgiler mezunu öğrenci yetiştirmiştir. Örneğin 1995'te yitirdiğimiz Siyasi Tarih I ve II'nin yazarı Prof. Dr. Oral Sander'in de hocasıdır. Yazdığı siyasi tarih kitapları uzun yıllar üniversitelerin ilgili bölümlerinde ders kitabı olarak kullanılmış kaynaklardır. Ahmet Şükrü Esmer, Türkkaya Ataöv gibi isimlerle birlikte pek çok konferans vermiştir.
1953-1961 yılları arasında Amerika'da Harvard Üniversitesi, Minnesota ve Stanford üniversitelerinde siyasi tarih üzerine çalışmalar yapmıştır. Armaoğlu 1965-1966'da Siyasal Bilgiler Fakültesi dekanlığı, 68-69'da Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü(TODAİE) genel müdürlüğü, 1968-1971'de ODTÜ Mütevelli heyet üyeliği, 1971-1973'te ODTÜ Mütevelli heyet başkanlığı ve 1966-1975 yılları arasında Türkiye İş Bankası İdare meclis üyeliği yapmıştır. 24 Şubat 1984'ten itibaren de Türk Tarih Kurumu'nun asli üyesi olmuştur. İngilizce, Fransızca ve Rusça bilmekteydi.
Armaoğlu, 1998 yılında hayatını kaybetmiş ve cenazesi Karşıyaka Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Türk Tarih Kurumu, Armaoğlu'nun ölümünden sonra, Türkiye'de Siyasal Tarih disiplininin kök salmasına ve bölge uzmanlığı anlayışının gelişmesine büyük katkılarda bulunması vesilesiyle, Genel Siyasi Tarih, Osmanlı İmparatorluğu Tarihi, Türk Dış Politikası, Soğuk Savaş Sonrası Diplomasi ve Güvenlik, Orta Doğu konularını kapsayan ve 24 makaleden oluşan beş bölüm halinde hazırlanan "Prof. Dr. Fahir Armaoğlu'na Armağan" bir kitap hazırlamıştır. Bu kitaba katkıda bulunan gerek çalışma arkadaşları gerekse yetiştirdiği öğrencileri arasında Sina Akşin, Ali Birinci, Ömer Kürkçüoğlu, Mitat Çelikpala, Tayyar Arı, Hasan Köni, Bilal Şimşir gibi isimler bulunmaktaydı.