turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Didim

Didim ya da eski ismiyle Yenihisar, Aydın'ın turistik bir ilçesidir. Doğuda Muğla il sınırı, Güllük Körfezi ve Akbük Koyu, batıda ve güneyde Ege Denizi, kuzeyde Bafa Gölü ve Büyük Menderes ile sınırlanmış bir yarımada şeklindedir. Yüzölçümü 402 km2'dir. 2022 yılı nüfus sayımı sonuçlarına göre 97.000 kişinin yaşadığı ilçede 16 mahalle bulunmaktadır.
Tarihçe
Didim ilçesinin ilk yerleşim izleri Neolitik Devre (MÖ 8000) uzanır. MÖ 16. yüzyılda Miken, Giritliler ve daha sonra da Aka kolonilerinin varlığı görülür. Persler, Romalılar ve Bizanslılardan sonra 1071 Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra Anadolu'nun kapılarının Türklere açılmasından sonra ilk olarak Karia olarak anılan bu bölge Türklerin eline geçmiştir. 1. Haçlı Seferi'nin ardından yeniden Bizans'ın eline geçti. 1261 yılından sonra Karia'da Menteşe Beyliği'nin kurulmasıyla Didim ve çevresi bu beyliğin içine alınmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu zamanında varlığını "Yeronda - Yoran" ismi ile sürdürmüştür. 1924'ün 23 Mart'ında Lozan Antlaşması gereği Selanik'in Pravuşta bölgesi ve köylerinden (Kuçkar, Devekıran) gelen mübadiller Didim'in ilk sahipleri olmuşlardır. Yoran'dan giden Rumlar ise gittikleri yerde Nea Yeronda yani Yeni Yoran anlamına gelen bir köy kurmuşlardır.
Etimoloji
1955 depreminden sonra önceleri halk arasında "Hisar" olarak da adlandırılan Yoran, devlet tarafından yaptırılan afet evlerine taşındıktan sonra "Yenihisar" adını almıştır. 9 Mayıs 1990 tarihine kadar Didim ve çevresi Söke ilçesinin bir parçası iken bu tarihte yayınlanan bir kanunla Yenihisar merkez olmak üzere Akbük, Akyeniköy beldeleri ile Akköy, Balat, Batıköy, Denizköy ve Yalıköy köyleri ve Milas ilçesinden alınan Akbük ile ilçe olmuştur. 1999 yılında isim benzerliğine meyil vermemek için dünya üzerinde sadece bir yerde bulunan ve kök olarak "Didymaion"'dan gelen Yenihisar ilçesinin ismi Didim olarak değiştirilmiştir.
Ekonomi
İlçe ekonomisi öncelikle turizme ve ikincil olarak tarıma dayalıdır. Geçmişte tarla ürünlerinden tütün birinci sırada iken tütün üretimine getirilen sınırlamalardan sonra halk tütün yetiştirmeyi bırakmıştır. Günümüzde zeytin ve incir birinci sırada yer almaktadır. Zeytinyağı üreticiliği son yıllarda fazlalaşmaktadır. Ayrıca üretimi için zeytinyağı fabrikaları bulunmaktadır.
Balıkçılık ilçede diğer bir geçim kaynağıdır. Ayrıca ilçede balık fabrikaları bulunmaktadır. Hayvancılık tüketim ihtiyacını karşılayacak kadar olup, özellikle küçükbaş hayvan yetiştiriciliği önde gelmektedir.
Yaz aylarında önemli sayıda turistin ziyaret ettiği ilçede, ekonomi olumlu yönde etkilenmektedir. Altınkum plajı ve Apollon Tapınağı bölgeye gelen turistler açısından oldukça popülerdir.
Türkiye'nin ilk ve tek vegan festivali olan "Didim VegFest" 2018 yılından bu yana ilçede kutlanmaktadır. Festival, Apollon Tapınağı'nın yanındaki tarihsel yolda yapılmaktadır. Vegan lezzetlerin yer aldığı festivalde, Türk kültürüyle iç içe pek çok gösteri ve etkinlik gerçekleştirilmektedir. Dünyanın pek çok yerinden ziyaretçi ağırlanarak ilçe ekonomisine ciddi katkı sağlanmaktadır.
Nüfus
İlçeye bağlı 16 mahalleden oluşmaktadır. Ayrıca bölge büyük oranda göç almıştır.
Bozdoğan, Aydın

Bozdoğan, Türkiye'nin, Ege Bölgesi'nde, Aydın iline bağlı ilçedir.
Konum olarak Nazilli İlçesi'nin güneybatısında Nazilli'ye 30 km. mesafededir. İlçenin 55 mahallesi mevcuttur. Halkın refah seviyesi yüksektir. İlçede Adnan Menderes Üniversitesi'ne bağlı Rasim Menteşe Kampüsü vardır.
Tarih
Bozdoğan, ismini Adana'nın Çukurova bölgesinde yaşayan "Bozdoğan Aşireti"nden almıştır. Bu aşiret zamanında Çukurova ve çevresine yerleşen Avşar aşiretlerinden biridir. Daha sonra bazı mensupları Ege'ye, Aydın ve çevresine gönderildi. Bu yöreye gelen Bozdoğan Aşireti mensupları aşiretlerinin isimlerini verdikleri bir yerleşim yeri kurdu ve Aydınoğulları beyliği içinde yaşantılarına devam ettiler. Aydınoğulları beyliği yıkıldıktan sonra Karamanoğulları ile kültürel ilişkiler içerisinde olduğundan (ikisi de Avşar beyliği), büyük bir kısmı Balkanlar'a göç ettirildi. Bu göçerlerin arasında çok miktarda Bozdoğanlı da vardı. Öyle ki bu gün hala Balkanlar'da "Bozdoğan" isimli türküler vardır.
Nüfus
Nüfus İlçe merkezine bağlı 1 belde (Yazıkent), 44 mahalle ve merkezdeki Cumhuriyet, Hisar, Hıdır Baba, Çarşı, Yenice, Yeni Mahalle, Akçay, Sanayi ve Eymir mahalleleri bulunmaktadır.
Madran Memba Suyu
İlçenin en meşhur özelliği Madran ismiyle meşhur memba suyudur. Madran Baba Dağı'nın Bozdoğan'ın bulunduğu doğu yamacındaki Hisar Kaya bölgesinde çok sayıdaki kaynaktan çıkan memba suyu, Bozdoğan Belediyesi'ne ait bir, özel bir firmaya ait diğer bir dolum fabrikası olmak üzere toplam 2 adet işletmede, son derece hijyenik ortamlarda el değmeden doldurulup tüketicilere sunulmaktadır. Özellikle kayalık bir bölgeden çıkması, ve kaya yarıklarından geçerek süzülmesi sayesinde Madran Dağından elde edilen diğer Madran sularına göre çok daha kaliteli olan Bozdoğan Madran Memba Suyu, aynı zamanda Madran isminde piyasaya çıkan ilk kaynak suyudur. Avrupa'dan ABD'ye kadar birçok ülkeye de ihraç ediliyor olması sadece Türkiye'de değil diğer ülkelerde de oldukça beğenildiğini gösteren bir kanıttır.
Tandır kebabı
Bozdoğan İlçesinin meşhur özelliklerinden biri de yaz aylarında yapılan Tandır Kebabıdır. Yere kazılmış ve kenarları taşla örülmüş bir kuyu içinde, ortalama 1 yaşındaki yağlı oğlak etinin, üstü kapatılarak 1,5-2 saat kadar bütün olarak pişirilmesiyle hazır hale gelen Tandır Kebabının lezzeti sadece Bozdoğanla sınırlı kalmayıp tüm Aydın'a hatta oradan da tüm Ege'ye yayılmıştır.
Bozdoğan pidesi
Meşhur yemeklerden biri de Bozdoğan'a özgü pidedir. Pide genel olarak tüm Türkiye'de yenilen bir yemek olmasına rağmen, Bozdoğan pidesinin en önemli özelliği etinin kalitesi ve yumuşak hamurudur. Ayrıca üzerine konulan manda kaymağı da lezzetine lezzet katmaktadır. Geçtiğimiz yıllarda basında yapılan bazı araştırmalarda Türkiye çapında en iyi pideciler sıralamasında Bozdoğan'dan Mikado Pide ilk beşe girmiş ve bölgeye gelen ziyaretçilerin mutlak uğrak yeri olmuşlardır.
Buharkent

Buharkent, Ege Bölgesi'nde Aydın ilinin bir ilçesidir. Efeler'in 88 km doğusunda ve Denizli'ye 41 km'dir. İzmir-Denizli kara yolu üzerindedir. İlçe merkezi Aydın-Denizli kara yolu üzerinde kurulmuştur. Aydın-Denizli demir yolu ise ilçenin güneyinden geçer. Sıcak suyu ve jeotermal enerji santraliyle ünlü bir ilçedir. İlçeye jeotermal ısıtma sistemiyle ısınması için projeler yapılmaktadır. 1987 yılında Kuyucak ilçesinden ayrılıp ilçe statüsüne kavuşmuştur, ilçe halkı siyasi ve resmi işleri haricinde Denizli'den ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Merkeze bağlı 8 mahallesi vardır.
Coğrafya
İlçe toprakları Menderes Vadisi'nde yer alır. Genelde düz olan toprakların kuzeyinde bulunan Karlıkdede Tepesi (1750 m) en yüksek noktasıdır. İlçe topraklarını, doğu-batı istikametinde akan Büyük Menderes sular.
Tarihi
İlçe olmadan önce ismi Çubukdağ bucağı ve bucak merkezi Burhaniye iken, ilçe olurken jeotermal yataklarından dolayı adı "Buharkent" olarak değiştirilmiştir. İlçe belediyesi 1954'te kurulmuştur.
Kuyucak ilçesine bağlı bir bucak merkeziyken, 19 Haziran 1987'de 3392 sayılı kanunla ilçe merkezi haline getirildi. Günümüzdeki belediye başkanı Mehmet Erol'dur.
Ekonomi
Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri pamuk, incir, üzüm, buğday ve zeytindir. İlçede tarım ürünlerini işleyen atölyeler vardır. İlçe merkezinin doğusunda yer alan Kızıldere köyü (Sarayköy) yakınında bulunan jeotermal alanda, Türkiye'nin ilk jeotermal santralı kurulmuştur. 1984'ten beri elektrik enerjisi ve kuru buz üretilmektedir. İncir üretimi gelir kaynakları açısından önem kazanmaktadır. Buharkent Belediyesi bu bağlamda hem tarım hem de sanayiyi buluşturan çalışmalar yapmaktadır. Bunlardan ilki organize sanayi bölgesini Buharkent'te açmak olmuştur.
Nüfus
İncirliova

İncirliova, Ege Bölgesi'nde bulunan, Aydın ilinin bir ilçesidir.
Tarihi
MÖ 13. yüzyılda, bölgeden Hitit egemenliği kalkınca, yöreye sırasıyla; Frigler, Lidyalılar, İyonlar, Persler, Büyük İskender, Romalılar, Bizanslılar egemen olmuşlardır. Bir ara Bizanslılar tarafından tekrar 1096da geri alınmışsa da, Menteşe Bey tarafından 1280 tarihinde kesin olarak Türk hakimiyetine geçmiştir. 1310 yıllarında Aydınoğullarının hakimiyetindeki topraklar, 1426da II. Murad tarafından kesin olarak Osmanlı Devletine katılmıştır. 1400lü yıllarda, Ahiler döneminde, gelen bir grup insan, bugünkü adı Kardeşköy olan Saray Çukur (Bir söylentiye göre Kazma Çukur) mevkiinde yerleşen Madanoğlu ailesi tarafından İncirliova'nın temeli atılmıştır. Tarım ve hayvancılık nedeni ile bulundukları yerin çevresine yayılan o zamanın halkı, sulak olduğu için önceleri adına Karapınar dedikleri bu yere; zamanla bataklıklar kuruyup yerlerinde incir ağaçları çıkmaya başlayınca 1934 yılında, İncirliova ismini takmıştır.
İncirliova 4 Temmuz 1987 tarih ve 3392 sayılı kanun ile ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçenin ilk kaymakamı Fevzi Güneş'tir.
Ekonomi
Ekonomisi tarım ve buna bağlı sanayi işletmelerine dayalıdır. Özellikle sebzecilikte ülke genelinde söz sahibidir. Seracılık ve bal üretiminde büyük gelişme içindedir. Büyükbaş hayvancılığının yanı sıra tavukçuluk ve yumurtacılık son yıllarda gelişme halindedir.
Eğitim
İlçede 16 ilkokul, 10 ortaokul, İncirliova Spor Lisesi dahil 5 lise ve 3 anaokulu bulunmaktadır.
Spor
İlçede İncirliova Belediyespor, İncirliova Acarlarspor spor kulüpleri bulunmaktadır. İncirliova Belediyespor 2022-2023 itibarıyla, Aydın Süper Amatör Lig'de şampiyon olup bir üst lige çıkmaya hak kazanmıştır.
Nüfus
İlçe 28 mahalleden oluşmaktadır.
Karacasu

Karacasu, Ege Bölgesi'ndeki Aydın ilinin bir ilçesidir. İlçe sınırları içinde Afrodisias Antik Kenti bulunmaktadır. Aydın il merkezine 87 km uzaklıktadır. Aydın-Denizli Karayolu'nun tali yolu, Kuyucak ilçesinden Karacasuya giden kara yolu, Dandalaz (Antik adı Marsyas Çayı) çayı boyunca zeytin, narenciye ve daha sonra çam ağaçları arasından kıvrılarak ilçeye ulaşır. Kuzeyinde Kuyucak, Kuzeybatısında Nazilli ve Batısında Bozdoğan ilçeleri bulunmaktadır.
Coğrafya
Büyük Menderes vadisine güneydoğudan açılan Dandalaz Vadisi yamaçlarında kurulmuştur. Menderes havzasının coğrafi yerleşme ve iklim yapısından farklı olarak, yayla özellikleri gösterir.
Tarihi
Karacasu ilçesinin ilk adı "Yenişehir" idi, Tanzimattan sonra "Karacasu" olarak değiştirildi. Bazı görüşlere göre, Oğuz Hanın oğullarından biri olan Eymür aşiretine bağlı Karasu boyu, günümüzdeki kentin olduğu yerde Karasu adında bir köy kurmuştur. 1867de Aydına bağlı bir kaza durumuna getirildi. 1923'te Aydına bağlı bir ilçe oldu.
Kültür
İlçenin kıymalı, peynirli, yumurtalı, tahinli pidesi meşhurdur. Pide ustaları Ege bölgesi başta olmak üzere tüm ülkeye yayılmıştır. Damak tadına düşkün olanlar yalnız bu tatları denemek için buraya gelir. Ayrıca bardak, testi yapan seramik atölyeleri; (Kerne) deri ve demirci ustaları tanınmıştır. Bu yüzden ilçe; "deriye, demire, hamura ve çamura şekil veren memleket" diye tanıtılır.
Turizm
İlçenin Meşhur Kahve deresi başta olmak üzere turlar düzenlenen 18 yaylası vardır.
Afrodisias Antik Kenti
UNESCO Dünya Mirası listesine giren Afrodisias Antik Kenti burada yer almaktadır. 1961 yılında, New York Üniversitesi adına Prof. Kenan Erimin Kazı Başkanı olarak başlattığı Afrodisias Antik Kenti kazılarının ilk ortaya çıkması, fotoğraf sanatçısı merhum Ara Güler sayesinde olmuştur. Yolunu kaybettiği için geceyi geçirmek zorunda kaldığı Geyre köyünde, çok değerli tarihi eserlerin, köy meydanı ve köy içindeki her köşede, türlü şekillerde kullanıldığını gören Ara Gülerin çektiği fotoğrafların National Geographic dergisinde yayınlanması bu tarihi kentin keşfini sağlamıştır.
Nüfus
Karpuzlu

Karpuzlu, Ege Bölgesi'nde Aydın ilinin nüfus yoğunluğu bakımından en küçük ilçesidir. 2018 yılı sonu rakamlarına göre nüfusu 2006 kişinin yaşadığı Karpuzlu ilçe merkezi il merkezi olan Aydın'a 55 km uzaklıktadır. Mahalleleri ile birlikte toplam 11.113 kişinin yaşadığı ilçenin nüfusu 1990'lardan bu yana sürekli azalmaktadır. Türkiye'nin ilk kadın muhtarı Gül Esin, Karpuzlu'ya bağlı Demircidere Mahallesi'nde seçilmiştir.
Tarihçe
Daha önce Demircidere Köyü olan yerleşim merkezinin adı 1971 yılında belediye teşkilatının kurulmasının ardından, 8 Mayıs 1972'de "Karpuzlu" olarak değiştirildi. Karpuzlu, 09.05.1990 tarih ve 3644 Sayılı Kanunla ilçe oldu.
Nüfus
Koçarlı

Koçarlı, Ege Bölgesi'nde Aydın ilinin bir ilçesidir. Efeler ilçesine 22 km uzaklıkta bulunan Koçarlı; Söke, Germencik, İncirliova, Efeler, Çine, Karpuzlu ve Milas ilçeleri ile çevrilidir.
Etimoloji
İlk yerleşim yerlerinden Kaçkar ya da Kaçgarlı'''dan geldiği rivayet edilmektedir. Diğer bir görüş ise bölgeye yerleşen Yörük topluluklarından dolayı göçerler'' kelimesinin evrilmesinden gelmektedir.
Tarihçe

Osmanlı İmparatorluğunun son zamanlarında bucak olan Koçarlı belediyelik iken Cumhuriyet İdaresinde yürürlüğe giren 1580 sayılı Kanun gereğince belediye kurulması için aranan nüfus şartı ve Koçarlının o günkü nüfusunun da 2000in altında olması nedeniyle bucak merkezi köy olmuş ve 1946 yılına kadar köy olarak kalmıştır. 1 Nisan 1946 yılında ilçe olmuş ve belediye teşkilatı kurulmuştur.
Ekonomi
Pamuk ve zeytin ilçe ekonomisinin temelini teşkil eder. Hayvancılık, incir, kestane ve sera çiçeği yetiştiriciliği de gelişmiştir. Ayrıca tarım alet ve makineleri, salamurhane, zeytinyağı fabrikaları ile ekonomisine önemli ölçüde katkıda bulunmaktadır. Orman köylerindeki halkın geçim kaynağı çam fıstığıdır. Bunun yanında pamuk, buğday, arpa, mısır, sebze, zeytin ve çeşitli meyveler ilçenin ekonomisini oluşturmaktadır.
Nüfus
Nüfus bakımından Aydın ilinin 12. ilçesidir. İlçede 52 mahalle bulunmaktadır.
Eğitim
1 adet anaokulu, 11 adet ilkokul, 7 adet ortaokul, 2 adet lise bulunmaktadır. Çakmar'da Aydın Adnan Menderes Üniversitesi'nin Güney Kampüsü bulunmaktadır. Bu kampüste Ziraat Fakültesi ve Koçarlı Meslek Yüksekokulu bulunmaktadır.
Müze
İlçede, Türkiye'nin 9. başbakanı Adnan Menderes için kurulan Adnan Menderes Demokrasi Müzesi bulunmaktadır.
Köşk, Aydın

Köşk, Ege Bölgesi'nde Aydın ilinin bir ilçesidir.
Coğrafi konum
Aydın İline bağlı bir ilçe olan Köşk doğusunda Sultanhisar, güneydoğusunda Yenipazar ilçeleri, Batısında merkez ilçe Efeler, kuzeyinde de İzmir ili ile çevrilidir.
İl merkezine 18 km uzaklıkta, Aydın-Denizli karayolu üzerindedir.
Ekonomik durum
İlçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Ekili ve dikili alan toplam 106.471 dekardır. İlçe merkezi ve ova köylerinde narenciye, pamuk, mısır; yüksek arazi yapısı olan köylerde önemli miktarda zeytin, kestane, incir üretilmektedir. Ayrıca önem sırasına göre karpuz, Çilek, erik, şeftali, buğday gibi ürünler de yetiştirilmektedir. Bölgenin en büyük kestane pazarı Köşk ilçesinde kurulmaktadır. Yılda 10.000 ton kestanenin önemli bir bölümü selekte edilmiş ve ambalajlanmış olarak pazarlanmaktadır. Hayvancılık tarımın yanında ikinci bir iş olarak yapılmaktadır.
Tarihçe
1878 yılında nahiye olan Köşk, nüfus azalmasından dolayı 1932-1958 yılları arasında köy statüsünde yönetilmiş, ancak 1958 yılında tekrar nahiye olmuştur. Köşk adını 1653 yılında meydana gelen deprem nedeniyle almıştır. Halk buna istinaden Göçük ismini vermiş daha sonraları Göçüke olan benzerliğinden dolayı Köşk adına dönüşmüştür.
İklim
Köşk ilçesi ile çevresinde Akdeniz iklimi görülür. Yazlar sıcak, kurak ve kışlar ılık, yağışlı geçer. Dağların doğu-batı doğrultusunda uzanması ile deniz etkisi iç kesimlere kadar sokulur. Yüksek kesimlerde nadiren kar yağışları görülmektedir.
Nüfus
Altyapı bilgileri
İlçe genelinde 1 ADÜ MYO 3 lise 17 ilköğretim okulu olmak üzere 20 okulda eğitim-öğretim verilmektedir. Bu okullarda; 183 öğretmen 4532 öğrenci öğrenim görmektedir.
Kuyucak

Kuyucak, Ege Bölgesi'nde, Aydın iline bağlı bir ilçedir.
Kuyucak batısında Nazilli ilçesi, doğusunda Buharkent, Tavas ve Buldan ilçesi, kuzeyinde Sarıgöl ilçesi, güneyinde Karacasu ilçesiyle çevrilidir. İlçeye 28 mahalle bağlıdır. İlçede tarım ve hayvancılık ön plana çıkmıştır. İlçede genelde pamuk, portakal, incir, zeytin yetiştirilir. İlçenin yüksek kesimdeki mahallelerinde kestane, ceviz, kiraz ve elma yetiştirilmektedir. İlçenin su ihtiyacı etrafındaki dağlardan sağlanmaktadır. İlçede Adnan Menderes Üniversitesine bağlı 800 öğrenci kapasiteli meslek yüksek okulu, 3 ilköğretim 1 çok programlı lise ve Anadolu lisesi bulunmaktadır.
İncir memleketi olarak bilinen Aydın ilinin, incirin erkeği diye bilinen "İlek" isimli, görüntüsü incir gibi ama içerisinde zamanı geldiğinde (Haziran ayının ilk günlerinden, yaklaşık olarak 20. gününe kadar süren) sinek oluşan ve oluşan sineğin incirin içine girip aşılamasıyla incirin dayanıklılığı ve lezzetini oluşturan bir görevi olan meyvenin kaynağını Kuyucak ilçesi barındırmaktadır.
Kuyucak ayrıca Sabahattin Ali'nin Kuyucaklı Yusuf adlı romanına konu olmuş bir yerleşim yeridir.
Nüfus
Kaşkaylar

Kaşkaylar (Farsça: Qashqāī), Güneydoğu İran'ın Fars Eyaleti'nde özellikle Şiraz çevresinde yaşayan ve hala ağırlıklı olarak göçebe bir Türk halkıdır. Azerbaycanlılardan sonra İran'daki en kalabalık Türk grubudur.
Göç rotaları, yazın Şiraz'ın yaylaları (yaylak) ile kışın Basra Körfezi'nin ovaları (kışlak) arasındaki 480-1.000 km'lik bir alandır.
Başlıca Kaşkay tayfaları
Amele (5.397 aile, 450 yerleşik)
Derre Şuri (Tuzlu Vadi, 5.265 aile)
Seş Beyli (6 bey) (4.350 aile)
Farsimadan (1.505 aile)
Keşkölli (5.512 aile): Büyük ve Küçük Keşkölli olarak ikiye ayrılır:
Büyük Keşkölli (Keşkuli Bozorg) (4.862 aile, çoğu yerleşik)
Küçük Keşkölli (Keşkuli Kuchik) (650 aile)
Daha az sayıdaki kabileler:
Qaracha (430 aile)
Rahimli (370 aile)
Safi Khanli (335 aile)
Din
Kaşkaylar, Şiilerin 12 İmam inancını benimsemiştir.
Dil
Konuştukları dil Kaşkay Türkçesidir. Konargöçer yaşadıkları için dilleri İran'daki diğer Türkler kadar Farsçadan etkilenmemiştir. Kendi aralarında hem hemen heekes Kaşkayca konuşur fakat Farsça eğitim dili olduğu için Farsça da bilmektedirler.
Yerleşim Bölgeleri
Zagros Dağları'nın etekleri boyunca uzanan bölgede yaşarlar. Yerleşik olanlar; Şiraz, Firuzabad, Feraşbend, Kazerun, Abade ve Semirom gibi şehirlerdedir.
Hayat Tarzı
Kaşkay erkekleri, ata binme ve çobanlık yetenekleriyle bilinirler. Tipik bir şapkaları vardır. Kaşkay kadınları kat kat renkli etekler (üç etek) parlak tunikler ve eşarplar giyerler. Halı dokumadaki ustalıklarıyla bilinirler. Göç yolları üzerindeki doğal bitkilerden ve böceklerden elde ettikleri doğal boyaları ve koyunlarının yününü kullanarak çok renkli ve özgün halılar dokurlar. İran'daki diğer kadınların aksine konakladıkları yerlerde geleneksel çador giymezler. 1979 Devrimi'nden bu yana şehirlere geldiklerinde çador giymek durumundadırlar.
Tanınmış Kaşkay Türkleri
İsmail HGan Kaşkay - Kaşkay elinin elhanı
Emanallah kara Beygi - Farsimdan tayfasından olan şair
Efsane Cahangiri - Hanende
Teymür Gördani - Büyük Keşkölli tayfasından olan şair
Habiballah Gerginpur
Hüsrev Han Kaşkay
Davud Hüseyin Ağayi Keşkölli - Büyük Keşkölli tayfasından olan şair
Furud Gərginpur
Mezun Kaşkayi - Şair
Mirza Cahangir Han Kaşkay
Nasir Kaşkayi
Yusif Kaşkayi - Kaşkayların tanınmış el şairi
Mirali Kaşkay Akademik
Kültürel etkiler
Nissan Motors, 2006'da çıkardığı modeline Kaşkay kabilesine atfen Qashqai adını verdi. Tasarımcılar, alıcıların da göçebe ruhlu olacağına inanıyorlar.
Said Halim Paşa Yalısı

Said Halim Paşa Yalısı İstanbul'un Yeniköy semtinde konuşlanmış olan bir yalı. Rıhtımındaki iki arslan heykelinden dolayı "Arslanlı Yalı" ismiyle de anılan bina, neo-klasik tarzda inşa edilmiş olup, 19. yüzyılın son çeyreğine aittir. Üslubuna uygun olarak, daha sakin dış görünüşüne karşın, dekorasyonunda ağır arabesk unsurlar kullanıldığından, küçük bir Arap sarayını andırır. Yapı adını Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın dört oğlundan biri olan Prens Mehmet Abdülhalim Paşa'nın oğlu olan Said Halim Paşa (1861-1921)'dan almıştır.

Yalının planında harem ve selamlık aynı çatı altında düşünülmüştür. Kuzeyde bulunan harem bölümüyle, güneyde bulunan selamlık bölümüne ahşap, camekanlı bölmelerle girilir.
Tarihçe
Yalının tespit edilen ilk sahipleri Düzoğulları ailesidir. Bilindiği kadarıyla Düzoğullları'ndan kalan yalıyı Aristarhis ailesi tamamen yıktırmış ve tahmini 1863 yılında yeniden inşa ettirmiştir.
Yalı 1876 yılında Mehmet Abdülhalim Paşa'nın mülkiyetine geçmiştir. Ancak o dönemde yalının harap halde olması ve istenilen büyüklükte olmaması nedeniyle Çanakkaleli mimar-kalfa Petraki Adamandidis'e bugünkü biçimiyle yeniden yaptırılmıştır. Abdülhalim Paşa'nın 1890 yılında vefatı sonrası, mülkü dokuz evladına kalmıştır. Sait Halim Paşa, kardeşlerine ait hisseleri satın alarak 1894 yılında yalının tamamına sahip olmuştur. Sait Halim Paşa öldüğünde ise varislerine kalmıştır. Özellikle Arap müşterilere kiralanan yapıda, bir dönem Kral Faysal da kalmıştır.
Bina 1968'de Turizm Bankası'na geçmiş ve bir süre sadece yabancılara hizmet eden bir kumarhane olarak kullanılmıştır. Yangın tehlikesi ve benzeri sebeplerle kumarhane 1972 yılında Hilton'a devredilmiştir.
1974 yılında tadilat gören yalı, 1980-1984 döneminde, Türkiye Anıt ve Çevre Koruma Vakfı tarafından büyük bir renovasyondan geçirilmiştir. Buna göre 1981'deki rıhtım, harem bahçesi ve çatısı için 135 milyon lira harcandı. 1984'te dönemin Kültür Bakanı Mükerrem Taşçıoğlu, Yalı'nın devlet misafirhanesi olarak kullanılacağını duyurdu.
1989'da Turizm Bankası, Türkiye Kalkınma Bankası'na dönüştürülmüş ve yalının yeni sahibi olmuştur. Yalının bahçesi yaz aylarında restoran olarak işletilmiş, odalarının bir bölümü müze olarak düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra Başbakanlık yazlık konutu olarak da kullanılmış ve zaman zaman resmi toplantılar burada yapılmıştır.
1995'te, Tansu Çiller'in başbakanlığı döneminde çıkan yangında büyük bölümü kül olan Yeniköy'deki binanın 1998'de başlayan yenileme çalışmalarına 1,7 trilyon lira harcandı. Çalışmalar, Prof. Dr. Doğan Kuban başkanlığında, yedi danışmanın denetiminde, Emek İnşaat tarafından yapıldı. Restorasyonda, yalının yangından önceki değil, 1890'lardaki görünümü temel alındı. Başbakanlık Resmi Konuk Evi adı altındaki bu restorasyon 2002 yılında tamamlanmış, 2004 yılında Göçtur Turizm AŞnin işletmesine devredilene kadar da kullanılmamıştır.
2005 yılında Yeniköy Turizm şirketi tarafından 49 yıllığına kiralanan Sait Halim Paşa Yalısı günümüzde düğün, nişan, mezuniyet ve çeşitli organizasyonları düzenlemektedir.
Yılın belirli zamanları pazar kahvaltısı, açık hava sineması gibi belirli organizasyonlara ev sahipliği yapmaktadır.
İstanbul Tıp Fakültesi

İstanbul Tıp Fakültesi, Türkiye'nin en eski üniversitesi İstanbul Üniversitesine bağlı, Türkiye'nin ilk tıp fakültesidir. İstanbul Tıp Fakültesi Osmanlı'nın 1827'de kurulan ilk tıp fakültesi Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'nin devamıdır. Üniversite reformuyla kurulmuş ilk tıp fakültesidir. Türkiye'de modern tıbbın gelişimine öncülük etmiş, sayısız hekim ve bilim insanı yetiştirmiştir. Fatih ilçesinin Çapa semtinde yer almasından dolayı halk arasında Çapa Tıp Fakültesi olarak da bilinir.
Fakülte bünyesinde değişik kültür ve sanat kolları etkinlik göstermektedir.
İstanbul Tıp Fakültesinde okumak için YKS'de %0,2'lik dilime girmek gerekir.
Tarihçe
İstanbul Tıp Fakültesinin İstanbul Üniversitesindeki senato sırası 1'dir. Türkiye'de modern tıp eğitiminin okutulduğu ilk kurumdur. 1967 yılında İstanbul Üniversitesi bünyesinde yeni bir tıp fakültesi kurulması dolayısıyla İstanbul Tıp Fakültesi ismini almıştır. Yeni kurulan fakülte Cerrahpaşa Tıp Fakültesidir.