turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Lice

Lice, Diyarbakır iline bağlı bir ilçedir. Diyarbakır'ın kuzeydoğusunda yer almaktadır.
Gelir kaynağı
İlçe ve köy sakinlerinin gelir kaynağı fazla değildir, genelde başka ilere çalışma amaçlı mevsimlik göç yapılır. Bunun yanı sıra hayvan alım-satımı, tarım (nar, badem, fıstık, soğan, incir, domates, biber, patlıcan, salatalık) ve hayvansal ürünlerden (peynir, süt, yoğurt, çökelek, tereyağı) de gelir sağlanmaktadır.
Ulaşım
İlçenin yolları asfalt olduğundan ulaşımı kolaydır. Sadece karadan ulaşım sağlanabilir.
Çevresindeki Diyarbakır, Muş ve Bingöl illerine ulaşım vardır.
Nüfus
İklim
Sert karasal iklime sahiptir, kışları en erken kar yağan ve nisana kadar da kar örtüsünün kaldığı Diyarbakır ilçelerindendir, yazları ise ağustos ayına dek pek bir yükselme olmaz, ağustosta ise kavurucu sıcaklıklar ölçülür, havası değişkendir, dalgalıdır, şu ana dek ölçülen en yüksek sıcaklık 48.8 derece ile 8 Ağustos 1946 tarihinde, en düşük sıcaklıkta -37.0 dereceyle 11 Ocak 1933 tarihinde ölçülmüştür.
Cumayeri

Cumayeri, Düzce'nin bir ilçesidir.
Tarihçe
Çevrik ve Yeniyaka köylerinin 29 Mart 1968'de birleştirilmesi sonucu "Cumayeri" adıyla belde belediyesi kuruldu. Cumayeri, 4 Temmuz 1987'de Gümüşova beldesiyle birleşerek Cumaova adı altında ilçe statüsüne kavuştu. Aralık 1993'te Cumaova olan ilçenin adı Cumayeri olarak değiştirildi ve Gümüşovadan ayrılarak Bolu ilinde müstakil bir ilçe oldu. Cumayeri, Aralık 1999da Düzcenin il olmasıyla birlikte Düzceye bağlandı.
Coğrafi yapı
Düzce'nin kuzeybatısında yer alan ilçe, batıda Sakarya ili, Kuzeyde Akçakoca ilçesi, doğuda Çilimli ilçesi ve güneyde Gümüşova ilçesiyle komşudur.
Cumayerinin yüzölçümü 10.011 hektardır. İlçe Batı Karadeniz dağlarının sahile paralel olarak uzanan şeridin hududunu teşkil etmektedir. İlçe topraklarının 5.619 hektarı fındık bahçeleri, 214 hektarı tarla arazisi, 163 hektarı mera arazisi, 3.520si ormanlık saha ve 200üde başka arazileri teşkil eder. Buna göre %55i meyvelik saha, %3ü tarla arazisi, %3ü mera, %34ü ormanlık, %2si diğer ve %3ü elverişsiz arazidir.
Nüfus
Ekonomi
Ekonomi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Tarımda Fındık, Mısır üretimi; hayvancılık olarak koyun, inek yetiştirilmektedir.
Gölyaka

Gölyaka, Düzce'nin ilçesidir. Efteni Gölü etrafına kurulduğu için, adına Gölyaka denmiştir ve etrafı dağlarla çevrilidir. İstanbul'a 200 km, Ankara'ya ise 250 km mesafededir.
Nüfusun büyük çoğunluğu tarımdan geçinir. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile fındık en önemli geçim kaynaklarıdır. Bunun dışında küçük çapta olsa da tekstil fabrikaları da ilçe ekonomisine katkı sağlamaktadır.
Nüfus
Gümüşova

Gümüşova Batı Karadeniz bölgesinde Düzce iline bağlı ilçedir.
İlçe, D-100 Karayolu üzerinde bulunmaktadır. İlçe Düzce iline 18 km mesafede olup Düzce ovasının bitişiğindedir. Düzce'nin güneybatısında yer alır. Batısında Sakarya, güneybatıda Bolu, doğuda Çilimli ilçesi ve kuzeyde de Cumayeri komşularıdır. İlçenin doğusundan büyük melen çayı geçmektedir. İlçeye bağlı köyler arasında Yakabaşı, Selamlar, Çaybükü, Elmacık, Adaköy, Sarıdere, Sultaniye bulunmaktadır. İlçenin başlıca geçim kaynakları tarıma dayanmakla birlikte il kalkınmada öncelikli yöreler kapsamına dahil edildikten sonra birçok alanda yeni fabrikalar açılarak istihdama katkıda bulunulmuştur. Düzce merkezine ulaşım minibüsler ile yapılmaktadır.
Tarihçe
Gümüşova ilçesi 1321 yılında Osman Beyin silah arkadaşı Konuralp Gazi tarafından Düzce ve Üskübü ile birlikte fethedilmiştir. Bu bölge yerleşim yeri olarak Fatih Sultan Mehmet döneminden itibaren kullanılmaya başlanmıştır. Daha sonra bu bölge büyük askeri yararlıklar gösteren Davut Paşaya Fatih Sultan Mehmet tarafından tımar olarak verilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu ordusunda bulunan hayvanların kışlaklayacağı ahırların Gümüşovada yapılması sebebiyle Kışla adını almıştır. Birinci Dünya Savaşı esnasında Kışla işgale uğramıştır. Milli Mücadele döneminde cereyan eden Düzce İsyanları, yoğunlukla bu bölgede etkisini göstermiştir. Daha sonra bu isyanlar Ali Fuat Cebesoy ile Mareşal Fevzi Çakmak tarafından önlenmiştir. Kışla 1927 yılında nahiyelik sıfatını kazanmıştır. 1963 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur. Kışla, 1987 yılında Cumayeri ile birleşerek Cumaova ilçesi adını almıştır. 1991 tarihinde Cumayeri nden ayrılarak Gümüşova adı altında yeni ve müstakil bir ilçe haline gelmiştir. Gümüşova, Aralık 1999 tarihinde Düzcenin il olması dolayısıyla Düzceye bağlandı.
Coğrafi yapı
Gümüşova ilçesinin yüzölçümü 9.000 hektar, rakımı ise 128dir. İlçede tipik bir Karadeniz iklimi hüküm sürer. Yazları sıcak ve yağışlı, kışları serin ve yağışlıdır. Sonbahar ve ilkbahar da sis oranı yüksek tir. Bölge bitki örtüsü bakımından zengindir. Avlanmanın serbest olduğu dönemlerde ilçeden geçen Melen Çayında balık avcılığı yapılmaktadır. İlçe fındık, kayın ve ceviz gibi Karadeniz iklimine has bitki dokusuna sahiptir. Fındık bakımından zengin olan Düzce köylerin çoğunda fındık yetiştirilmektedir
Nüfus
İlçenin dış göç olayı azdır. İlçeye bağlı köylerden merkeze iç göç olmaktadır.
Çat

Çat, Erzurum ilinin bir ilçesidir. Erzurum-Bingöl kara yolu üzerinde yer almaktadır. Erzurum'a 52 km mesafede bulunmaktadır. İlçe Doğu Anadolu Fay Sistemi ve Kuzey Anadolu Fay Sistemi üzerinde yer aldığı için 1. derecede Erzurum'un deprem tehlikesine sahip ilçelerinden biridir. Karasal İklime sahip olduğu için sanayisi gelişemeyen ilçenin temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.
Tarihçe
Çat ilçesi 18. asrın başlarında Osmanlı sipahileri tarafından ilçeye 17 km uzaklıkta bulunan Yavi Beldesi civarında kurulmuş, I. Dünya Savaşından sonra Kığı ilçesine bağlanmış, daha sonra coğrafi konumu sebebiyle Tercan ilçesine bağlanmıştır. Yavi bucak merkezi iken 1937 yılında Aşağıçat Köyü ilçe Merkezi olmuş, 1939 yılında idari bağlılığı değiştirilerek Aşkale ilçesine bağlanmıştır. 1946 yılında Oyuklu mahallesi adı altında Erzurum iline bağlanmıştır. 1954 yılında ise Oyuklu Köyü Çat adı altında ilçe merkezi haline dönüştürülmüştür.
Coğrafya
İlçe, volkanik ve kayalık, etrafı tepelerle çevrili bir arazi görünümü arz eden yüksek platoların geniş alanlara yayıldığı, fazlaca düzgün arazinin olmadığı kısmen çorak ve tuzlu topraklara sahip bir yapıdadır. Doğusunda Tekman ilçesi, Batısında Tercan ilçesi, kuzeyinde Erzurum ili ve Güneyde Bingöl ili, Karlıova ve Yedisu ilçeleri ile çevrilidir. Erzurum'a 52 km mesafede bulunmaktadır.
1986 yılında hizmete giren Erzurum-Bingöl Karayolu ilçeden geçmektedir. Bingöl ilinin Karlıova ilçesine 61 km mesafededir. Erzurum-Bingöl kara yolu üzerinde yer almaktadır. İlçe Doğu Anadolu Fay Sistemi ve Kuzey Anadolu Fay Sistemi üzerinde yer aldığı için 1. derecede Erzurum'un deprem tehlikesine sahip ilçelerinden biridir. Sanayisi gelişmeyen ilçenin temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.
İklim
Tipik karasal iklim özelliği taşıyan ilçede kış ayları şiddetli olup, yaz ayları sıcak ve kurak geçer. Yağmur genelde bahar aylarında yağar. Kış aylarında sıcaklık -10, -18 olup, zaman zaman -35 C, -40 C'yi bulur. Yoğun kar yağışı ve tipi kış aylarında ilçenin bazı mahalleleriyle bağlantısını geçici olarak keser.
Nüfus
Köprüköy

Köprüköy, Erzurum merkeze 58, Pasinler'e 18, Horasan'a 25 km. uzaklıkta, Aras Nehri kenarında yer alan ilçedir.
Tarihçe
Daha önceleri Pasinler ilçesine bağlı Çobandede bucağının merkezi olan Köprüköy, 29 Şubat 1972'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Coğrafya
İlçenin kaymakamlık binası E-80 kara yolu kenarında olup İlçe Emniyet Amirliği kaymakamlık binasının ikinci katında faaliyet göstermektedir. İlçenin 3 km kadar kuzeyinde çamurlu kaplıca olarak bilinen Deli Çermik bulunmakta ve yaz aylarında mesire alanı olarak da hizmet vermektedir. Şehir nüfusu adrese dayalı nüfus kayıt sisteminin Şehir merkezi Şehitler, Ziyaret ve Camiikebir Mahallelerinden ibarettir.
İlçe, Erzurum - Kars (E-80 kara yolu) yolu üzerinde kurulu olup Pasinler ile Horasan arasındadır. İlçeye de adını veren tarihi Çobandede Köprüsü bu yol kenarında Aras Nehri üzerinde yer almaktadır.
Nüfus
Pasinler

Pasinler Erzurum ilinin bir ilçesidir. Pasinler bölgede Hasankale olarak da adlandırılır. Erzurum il merkezine 37 km uzaklıktadır. Tarihi İpek Yolu'nun üzerindedir. Kalesi, şifalı kaplıcaları, maden suları ve patatesi ile ünlüdür. İlçe merkezine 4 km uzaklıkta bulunan Serçeboğazı mahallesinin hemen girişinde diüretik maden suyu bulunmaktadır.
Nüfus
Şive
Pasinler ilçesinde kullanılan Türk şivesinin Doğu Anadolu ağızları içindeki konumu
Prof. Dr. Leyla Karahan'ın Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması (Türk Dil Kurumu yayınları: 630, Ankara 1996) adlı çalışmasına göre şöyledir:
Tekman

Tekman, Erzurum iline bağlı bir ilçedir.
Tarihçe
İlçenin kuruluş tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte, tarihte yerleşimden Ermenice kökenli "Tatos" adıyla bahsedilmiştir. 1517 tarihinde Osmanlı yönetimine katılmıştır. Kaynaklarda 1535 ve 1641 yıllarında Erzurum Eyaleti' ne bağlı bir sancak olarak görülen Tekman, 1836'daki kayıtlar ile 1864 tarihli salnameye göre de Erzurum sancağına bağlı kaza statüsünde kaydedilmiştir. 1946 yılına kadar Hınıs ilçesine bağlı bir köy iken aynı yıl ilçe yapılmıştır. Daha önce ilçeye bağlı bulunan Bayındır, Hatunan ve ve Çimenözü köyleri coğrafi konumları nedeniyle Çat ilçesine, Erduran ve Dibekli köyleri Hınıs ilçesine bağlanmış, Karayazı ilçesine bağlı bulunan Akdağ köyü ile Hınıs ilçesine bağlı, Gümüşlük, Güneşli, Çat Kale, Çağlar, Çayır dağı ve kuruca köyleri de Tekman ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Tekman ilçesi Erzurum iline 151 km mesafede olup ilin güneyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 2197 km2 dir. İlçe, Bingöl iline komşudur. İlçenin rakımının ortalama 1800 metrenin üzerinde olması nedeniyle yayla ve meralar geniş yer kaplamaktadır. İlçenin kuzey batısında Palandöken Dağı, kuzeyinde Kargapazarı Dağları, doğu ve güney doğusunda ise Bingöl Dağları bulunmaktadır. Türkiye'nin en önemli akarsularından Aras Nehri ilçenin sınırları içerisinden doğmaktadır. Günümüzdeki ilçenin 71 mahallesi bulunmaktadır.
İklim
İklim olarak Doğu Anadolu Bölgesine özgü, karasal iklimin hakim olduğu Tekman'da, yazlar kısa ve serin, kışları ise 7 8 ay gibi oldukça soğuk ve uzun geçer.
Nüfus
Ekonomi
İlçe ekonomisi daha çok hayvancılığa dayalıdır. 2011 yılı verilerine göre ilçede kırkılan küçükbaş hayvan olarak; 57700 koyun ile 4850 kıl keçisi bulunmaktadır. Tarım, ilçede ikinci sıradaki ekonomik etkinliktir. Ayrıca arıcılık da yaygın halde görülmektedir. İlçeye bağlı Geçit, Akçakoca, Keleriş, Taşkesen, Karlıca ve Gökoğlan köyleri ile Hayta komu sınırları içerisinde krom madeni, Ilıgöze köyünde de demir madeni bulunmaktadır.
Beylikova

Beylikova, kuzeyde Alpu ve Mihalıççık, güneyde Mahmudiye ve Sivrihisar ilçeleri ile çevrili, Eskişehir iline bağlı bir ilçedir. İlçe, il merkezinin doğusunda yer alır.
Coğrafya
Porsuk Çayı'nın geçtiği ilçede karasal iklim hakimdir. Yağışlar ise son derece az olup yıllık 260300 mm civarındadır.
Tarih
Eski adı "Beylikahır" olan ilçenin toprakları, Selçuklu Hanedanı zamanından beri at yetiştiriciliği için kullanıldığı sanılmaktadır. İlçe merkezi 1890 yılında, Bulgaristan'ın "Byala Slatina" kasabasından gelen Pomaklar tarafından kurulmuştur.
İdari yapı ve nüfus
1930 yılında bucak ilan edilen Beylikova'ya ancak 1955 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. 1987 yılında ise ilçe statüsüne kavuşmuştur. Günümüzde ilçe merkezi Köprübaşı, Ata, Yeni ve Yunusemre isimli 4 mahalle mevcuttur. İlçenin geri kalanında ise en yakın 3 km en uzağı 22 km olmak üzere 21 adet köy bulunmaktadır.
Beylikova ilçe merkez nüfusu, 1950'lerde yakınlardaki bir gölün kurutularak arazinin çiftçilere dağıtılması ve 1960'lardaki Bulgar göçmeninde Türklerin bölgeye iskanı sonucu hızla artmıştır. 1990'da 5500 kişi olan nüfus, büyük kente göç nedeniyle 2010 verilerine göre 3270 kişiye kadar gerilemiştir. 2015 yılı nüfus sayımına göre ilçedeki toplam nüfus ise 3700 kişidir.
Ekonomi
Temel ekonomik uğraşlar tarım ve hayvancılıktır. İlçede logosunda bulunan başaklar ve ilçedeki Pancar Kooperatifi, bölgede yetişen ürünler hakkında fikir vermektedir.
İlçedeki sanayi tesisleri şunlardır:
Anadolu SütTarım Kredi Süt Gıda Hayvancılık A. Ş
Alkan Römork Sanayi
Beylilova ilçe sınırlarında Manyezit ve Toryum rezervleride tespit edilmiştir.
Eğitim
İlçede fen lisesi bulunmaktadır. Bu okul Eskişehirin ilçelerinde açılan ilk fen lisesi olma özelliği taşımaktadır. Bununla birlikte Beylikova'da eğitim 1 imam hatip lisesi, 1 çok programlı anadolu lisesi, 3 ilkokul, 3 ortaokul ve 1 anaokulu aracılığıyla gerçekleştirilmektedir. Halk eğitim merkezi de ilçede mevcuttur.
Kültür
Beylikova sütü ile ünlüdür. Salı günü ilçe merkezinde pazar kurulmaktadır.
Ulaşım
İlçe tren istasyonunda: Karesi, Boğaziçi, Doğu ve Güney Trenleri durmaktadır.
Nüfus
Han, Eskişehir

Han, Eskişehir ilinin bir ilçesidir ancak Ege Bölgesi'nde yer alır. Nüfusu 2052 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan üçüncüdür.
Tarihçe
Kanuni Sultan Süleyman devrine ait Mühimme Defterinde Han, Han-ı Barçın Kazası olarak geçmekte ve 119 tane köyünün bulunduğu belirtilmektedir. Sınırları ise bugünkü Emirdağın tamamı, İscehisarın kuzey kısımları, Bayatın tamamı, Sivrihisarın bir kısmı, Haymananın bir kısmını içine almaktadır. Hatta günümüzde Sultandağına bağlı Çaykışlanın, maliye müdevver defterinde Hana bağlı olduğu belirtilmiştir. Daha sonra eskiden kendisine bağlı olan Emirdağ'a bağlanmış ve 1963'e kadar Afyon'un (bugünkü Afyonkarahisar) iline bağlı bu ilçenin parçası olmuştur. Daha sonra Çifteler ilçesine bucak olarak bağlanan Han, 15 Mayıs 1967de belde, 20 Mayıs 1990 tarihinde çıkarılan 3644 sayılı Kanun ile ilçe statüsüne kavuşmuştur. Daha önce Afyonkarahisar ili İscehisar ilçesine dahil Gökçeyayla köyü 16.02.1993 tarih ve 93/41433 sayılı kararla Han ilçesine bağlanmıştır.
Barçın'ın kelime anlamı ipek böceği yetiştiricisi olup, o dönemde bölgede ipek böceği yetiştiriciliği ile uğraşıldığı anlaşılmaktadır.
Nüfus
İnönü, Eskişehir

İnönü, Eskişehir'in bir ilçesi. İstanbul-Eskişehir demiryolu ve Bozüyük-Kütahya kara yolu üzerindedir. Ford Otosan kamyon fabrikası bu ilçede bulunur.
Tarihçe
Kasabanın kuzeyinde, şimdiki adı Eserönü olan mevkideki kalıntılardan toplanan sütun başlıklarının incelenmesinden varılan sonuca göre, kasabanın kurucuları Frigler'dir.
Romalıların Anadolu'ya yerleşmesinden sonra MS 395'te Bizans İmparatorluğu toprakları arasına katılmıştır. Halen İnönü kalesi denilen Bizans yapısı inlerden ve Kandilli köyünden çıkan tarihi eserlerden anlaşılmıştır. Bizanslar zamanında kasabanın şimdiki yerine yani kayaların önüne çekildiği anlaşılmaktadır. Kasabanın Bizanslılar zamanında adının Basilika olduğu anlaşılmıştır.
Osmanlı döneminde önce Anadolu eyaletine, sonra Hüdavendigar vilayetine bağlı; merkezi Bilecik olan Ertuğrul sancağına bağlı Söğüt kazasına bağlı bir köy olan İnönü, Kurtuluş Savaşı'nda I. ve II. İnönü Muhabereleri'nin geçtiği yerdir. 1920 yılında Yunan işgaline uğrayan ve 4 Eylül 1922'de işgalden kurtulan İnönü köyü, 1923'te il yapılan Bilecik'in Söğüt ilçesine bağlı köy oldu. 1926 yılında Söğüt'ten ayrılan Bozüyük ilçesine bağlı bucak merkezi olan İnönü, 1963'te Eskişehir'in merkez ilçesine bağlandı. İnönü, 1987 yılında ilçe oldu.
Sosyal ve kültürel yapı
Türk Hava Kurumu'na bağlı Türkkuşu Genel Müdürlüğü'nün İnönü Eğitim Merkezi, Türk Hava Kurumunun İnönü Eğitim Merkezi burada bulunmaktadır. Ayrıca İnönü ilçe sınırları içerisinde, Ford Otosan, Yurtbay Seramik, Seranit Seramik, Deniz Porselen gibi tanınmış sanayi tesisleri de bulunmaktadır.
İlçede bir tane Ana Okulu, bir tane İlkokul, bir tane Ortaokul, bir tane Düz Lise, bir tane Meslek Lisesi bulunmaktadır. Gerek ilçe içindeki öğrenciler gerekse ilçenin köylerinden taşımalı olarak gelen öğrenciler bu eğitim kurumlarında eğitim görmektedirler.
İlçe İstanbul-Antalya kara yolu üzerinde yer almakta olup Kütahya'ya 63 Bursa'ya 120 km mesafededir.
Eskişehir'e 36 km olduğundan banka, sağlık merkezi, okul gibi devlet dairelerinde çalışanların çoğu Eskişehir'de ikamet etmekte günübirlik gidip gelmektedir.
Eğitim
İnönü ilçe merkezinde bir Halk Eğitim Merkezi, iki İlköğretim Okulu, bir Genel Lise, bir Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi bulunmaktadır. Ayrıca Aşağıkuzfındık, Dereyalak ve Oklubal köylerinde birer İlköğretim Okulu bulunmaktadır.
Nüfus
Mihalgazi

Mihalgazi, eski ismi Gümele, Eskişehir ilinin bir ilçesidir. Osmanlı tarihinde önceleri Sultanönü (Eskişehir) sancağına bağlı köyken, sırasıyla önce Göynük kazasıyla birlikte önce Bursa, sonra Bolu sancaklarına bağlanmıştır. 1868 yılında Gümele, Kastamonu vilayetinin Bolu Sancağının Göynük kazasına bağlı köydü. 1894 yılında Bilecik'in Söğüt İlçesinin İnhisar bucağına bağlandı. Ancak, köylük durumu 32 yıl sürmüştur.
Köy halkı, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında İnhisar'dan gelen Yunan ordusunu püskürtmüştür. Aynı yıl Mihalgazi İnhisar'dan ayrılarak Söğüt'e bağlı bir bucak olmuştur. Bu durumunu 1946'ya kadar koruyan Mihalgazi, 1946 yılında Eskişehir'in Merkez ilçesine, 1957'de Sarıcakaya ilçesine bağlanmıştır. 1967'de belde olan Mihalgazi, 1990 yılında ilçe olmuştur. 9 mahallesi mevcuttur. Mihalgazi Belediyesi, Merkez ilçesi dışındaki diğer ilçe ve belde belediyeleri gibi Eskişehir Büyükşehir Belediyesine bağlanmıştır.
Mihalgazi İlköğretim Okulu vardır. Okula taşımalı olarak şu köylerden öğrenciler gelir: Demirciler, Karaoğlan, Bozaniç, Sakarılıca (1992-2009 arası beldeydi).
Ayrıca kaplıcaları vardır.
Sündiken Dağları ve Bolu Dağının arasında kalır. Yeşillik çok vardır, Eskişehir ilinin sezonluk sebze ve ihtiyacını karşılar. Sakarya nehri ilçeye ayrı bir zenginlik katar. İlçe coğrafi olarak Karadeniz Bölgesi'ndedir. Halka açık belediye havuzları da vardır.
Nüfus
Sarıcakaya

Sarıcakaya, Eskişehir ilinin bir ilçesidir.
Osmanlı döneminde İzmit Sancağının Göynük kazasına bağlı iken, daha sonra 1884 yılında Söğüte bağlanmıştır. Cumhuriyet döneminde 1944'te Eskişehir merkez ilçesine bağlanmış, 1958 yılında Eskişehire bağlı bir ilçe merkezi olmuştur. 1990'da Mihalgazi'nin ayrılmasıyla bugünkü sınırlarına ulaşmıştır.
Sakarya nehri kenarına kurulu ilçenin il merkezine uzaklığı 47 km'dir. Sarıcakaya ilçesinin kuzeybatısında Yenipazar, kuzeyinde Göynük, doğusunda Nallıhan, batısında Mihalgazi ve İnhisar, Güneyinde ise Alpu ve merkez ilçe vardır. Deniz seviyesinden yüksekliği 220 m olan ilçe, İç Anadolu Bölgesinden farklı olarak "mikroklima" iklim sistemine sahiptir ve Karadeniz Bölgesinde kalır. Bu açıdan Akdeniz iklim özelliklerini andırır.
Yaklaşık 5.700 nüfusa sahip ilçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Sebze ve meyve yetiştiriciliği oldukça gelişmiştir. İlçe arazisinin %50 si ormanlarla kaplıdır.
İlçe mermer yönünden zengindir. Ancak mevcut mermer ocakları ekonomik olmaması nedeniyle işletilmemektedir. Sarıcakaya ilçesine bağlı 8 köy ve 1 belde bulunmakta iken, 31.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı yasa ile bu yerleşim yerlerinin tamamı mahalle statüsüne dönüştürülmüş olup, halihazırda 5'i ilçe merkezinde olmakla birlikte toplam 14 mahallesi bulunmaktadır.
Nüfus
Karkamış

Karkamış, Gaziantep ilinin en az nüfuslu ilçesi.
Karkamış, Gaziantep'in sanayi yönünden en az gelişmiş ilçesi ise de, Suriye-Türkiye sınır kapılarını ilçe bünyesinde barındırdığı için konumu itibarıyla önemli bir yere sahiptir. İlçede Akdeniz iklimi Ağır Basar Yazları Aşırı Sıcak Ve Kurak Kışları Ilık Ve Yağışlıdır. Don olayı çok nadir görülür. Barak Ovasının sınırları içerisinde yer alır. toprakları tarıma elverişlidir. Antep fıstığı ve Zeytin üretimi yaygındır. Karkamış ilçesi su yönünden çok şanslıdır, çünkü ilçe hem Fırat nehrine yakın hem de ilçenin içinden su kanalları geçmektedir. Nane üretiminde önde olan Elifoğlu ve Keleklioğlu mahalleleri karkamış ilçesine bağlıdır. Fırat kaplumbağası koruma alanı ilçede bulunmaktadır. Halkın çoğunluğu Türkmen'dir ve Araplarda yaşamaktadır. Bronz Çağ döneminde Uruk olarak adlandırılmıştır. Sümerlerin ünlü destanı Gılgamış'ın burada yazıldığı ve destan kralının Fırat nehri yakınlarındaki antik kentte yaşadığı sanılmaktadır. Karkamış ilçesi Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer almaktadır. Yüzölçümü 341.000 m2, rakımı ise 365 metredir. Gaziantep il merkezine 75 km'lik bir yol ile bağlıdır. Karkamış ilçesinin doğusunda Fırat nehri, batısında Oğuzeli ilçesi, kuzeyinde Nizip ilçesi, Güneyinde Suriye devleti yer almaktadır.
Demografi
Nurdağı

Nurdağı, Türkiye'nin Gaziantep ilinin bir ilçesidir. Gaziantep-Adana karayolu üzerinde bulunmaktadır.
Yönetim
İslahiye ilçesine bağlı Kurudere köyünde, "Nurdağı" adıyla 27 Şubat 1976'da İçişleri Bakanlığı kararıyla belediye kurulmasıyla belde olan Nurdağı, 1990 yılında ilçe belediyesi olmuştur. Mevcut belediye başkanı AK Parti'li Yakup Bahar'dır.
6 Şubat 2023 Kahramanmaraş merkezli 7,7 şiddetindeki deprem sonucu Nurdağı ilçesinde yoğun yıkım olmuştur. Deprem sonrası yeni yapılan bazı binalarda oluşan yıkım sonucu yapılan soruşturma sonucu sorumluluğu ortaya çıkan eski belediye başkanı Ökkeş Kavak 25 Şubat 2023 tarihinde tutuklanmıştır.
6 Şubat 2023'te meydana gelen depremlerden büyük ölçüde etkilenen Nurdağı ilçesinin tamamen yıkılıp başka bir bölgeye yeniden inşa edileceği açıklandı.
Nüfus
Ekonomi
İlçede pamuk, buğday, şeker pancarı, kırmızı biber, salatalık, patlıcan, patates ve soğan yetiştiriciliği başta gelmekte olup, krom yatakları da bulunmaktadır. Hayvancılık olarak ise genel olarak inek, koyun ve keçi besiciliği yapılmaktadır.
Oğuzeli

Oğuzeli, Gaziantep ilinin bir ilçesidir.
Tarihçe
Eski adı Büyük Kızılhisar'dır.
Coğrafya
Doğusunda Nizip ve Karkamış, batısında Elbeyli ve Şahinbey, güneyinde Suriye, kuzeyinde ise Şehitkamil ilçesi yer almaktadır. İlçe, Tilbaşar Ovasının üzerinde yer almaktadır. Denizden 750 m yüksekliktedir. Gaziantep merkeze 17 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 744 km2'dir. Gaziantep şehir merkezinin güneyinde yer alır. Gaziantep Havalimanı ilçenin merkezine 5 dakika mesafede bulunmaktadır.
İklim
İlçede genel olarak Akdeniz İklimi hüküm sürer. Zeytin ve Antep Fıstığı Yetiştirliciği yaygındır.
Nüfus
Şehitkamil

Şehitkamil, Gaziantep ilinin bir ilçesidir. Şahinbey ile birlikte şehrin 2 merkez ilçesinden biri ve kuzeyde olanıdır. Şahinbey'den sonra şehrin en büyük 2. merkez ilçesidir. Akdeniz Ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinin kesişmesinde yer alan ilçede Akdeniz İklimi hüküm sürer.
Etimoloji
İlçe, adını; 21 Ocak 1920'de, Antep Savunması sırasında, 14 yaşındayken annesinin yüzündeki peçeyi indirmek isteyen sarhoş Fransız askerlerine karşı çıkan ve bu yüzden süngü darbesi ile öldürülen Mehmet Kamil'den almaktadır. Antep Savunması'nın ilk kaybı olarak nitelendirilen Mehmet Kamil, olaydan sonra Şehit Kamil ismini almıştır.
Nüfus
İklim
Akdeniz ile Güneydoğu Anadolu bölgelerinin geçişinde bulunan ve orta fırat bölümünde yer alan ilçede Akdeniz iklimi hüküm sürmektedir. Zeytin ve antep fıstığı yetiştiriciliği yaygındır.
Yavuzeli

Yavuzeli, Gaziantep ilinin bir ilçesidir. Eski adı ise Cingife'dir. İl merkezine 30 km uzaktadır.
Tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte bir rivayete göre burada bir Ceneviz Şehri olduğu ve Cingife adının buradan kaynaklandığı söylenmektedir. Yakın tarihte ise Osmanlı Sultanlarından Yavuz Sultan Selim 1517 yılında Mercidabık seferine giderken burada konaklar. Yerli halkın kendisine gösterdiği yakın ilgiden dolayı buraya "Yavuzun ili" adının verilmesini ister. Cingife adı 1958 yılında İlçe kurulması hakkında kanunla da Yavuzeli olarak değiştirilmiştir. İlçe Kuzeyde Araban, Doğuda Şanlıurfa İli, Kuzeybatıda Kahramanmaraş ili, Güneydoğuda Nizip, Güneyinde ise Merkez Şehitkamil İlçesi ile çevrili alanda yer alır. İlçemizin Doğusunda Şanlıurfa İli ile sınırlı Fırat Nehri ile belirlenmiştir. İlçemizin denizden yüksekliği 850 metre, İl Merkezine uzaklığı 38 km. Yüzölçümü ise 483 km2dir. Nüfusun %31 ilçe merkezinde %69u ise köylerde yaşamaktadır. İlçedeki nüfus yoğunluğu 51dir. İlçenin temel geçim kaynağının tarım ve hayvancılık olması, sanayinin olmaması nedeniyle, işsizlik sorunu yaşayan aileler Gaziantep il merkezine göç etmişlerdir. Başka şehirlerden ilçe merkezine yerleşmiş ailelerde az da olsa vardır. Rum Kalesi, Dolmen Mezarları ile tarihi yerler barıdırır. Karapınar Göl Gazinosu gibi bir doğa harikası yine bu ilçededir.
Nüfus