turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Bakırtepe, Yusufeli

Bakırtepe, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Bakırtepe'nin eski adı Tungens'tir. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine Tungens veya Tüngens () biçiminde girmiştir. Bu yer adı Gürcücede Tungensi () olarak yazılır.
Tungens, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürüclerden ele geçirmiştir. Bununla birlikte bu yerleşimin adı eski Osmanlı kayıtlarında geçmez.
Tungens, 1928 yılında Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Tünges" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 384 kişiden oluşuyordu. Türkçe kaynaklarda Türgens, Tünkes ve Tünges biçimlerinde yazılmış olan köyün adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Bakırtepe olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Bakırtepe'nin nüfusu 471 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 261 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Bakırtepe, Artvin il merkezine 146 km, Yusufeli ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Nüfus
Balalan, Yusufeli

Balalan, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Balaban köyünün eski adı Arcevani'dir. Bu yer adı Gürcüceden () Türkçeye Arcivan () biçiminde girmiştir. Günümüzde Gürcistan'da Arcevani adını taşıyan zirve, bu yer adnının tarihsel Gürcü coğrafyasına özgü olduğunu da göstermektedir.
Arcevani, erken ve geç orta çağda Gürcü devletlerinin hüküm sürdüğü Tao bölgesinin bir köyüdür. Osmanlılar burayı 16. yüzyılın ilk yarısında bu devletlerden biri olan Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi. Aynı yüzyılda köy önce Livane sancağına, bir süre sonra da Çıldır Eyaleti'ne bağlandı. Osmanlı idaresinin 1835 tarihinde gerçekleştirdiği nüfus tespitinde Livane-i Ulya sancağının Kavkaseti nahiyesine bağlı bir köydü. Arcevani'nin nüfusu 78 hane ve 250 erkek olarak kaydedilmiştir. Osmanlı Devleti geleneksel olarak sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için bir o kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bunun sonucunda köyde 500 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 6,4 kişinin düştüğü ortaya çıkar.
Arcevani, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Lazistan sancağının Livana kazasına bağlıydı. Nüfusu 26 hanede yaşayan 85 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Erkek nüfusu kadar kadın nüfusu eklenince, Arcevani'de 170 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 6,5 kişinin düştüğü ortaya çıkar. Hem 1835 tarihli nüfus tespitinde hem de 1876 yılı verilerinde köydeki ailelerin kalabalık bir yapıya sahip olmadığı görülmektedir. 93 Harbi'nin bir sonucu olarak 1878de Livana kazası Rusya İmparatorluğu'na geçince, Arcevani köyü de Kiskim kazasına bağlandı.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Arcivan" () olarak yazılmış olan Arcevani, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olmakla birlikte, bu tarihte Yusufeli kazası Erzurum vilayetine bağlıydı. Bu tarihte köyde 317 kişi yaşıyordu. Türkçe kaynaklarda Arcivan, Arcıvan, Arçivan ve Arcıvın olarak yazılmış olan Arcevani adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Balalan olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı, bir süre daha yeni adıyla birlikte, "Balalan (Arcıvın)", "Balalan (Arçivan)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Arcevani'de, biri Konalar mahallesinde, diğeri "Kilise Sırtı" adlı mevkide olmak üzere, iki kilisenin varlığı bilinmektedir. Tamamen yıkılmış olan bu yapılardan geriye küçük harçlı duvar parçaları ile birkaç adet kesme taş kalmıştır.
Coğrafya
Balaln, Artvin il merkezine 150 km, Yusufeli ilçe merkezine 45 uzaklıktadır.
Nüfus
Balcılı, Yusufeli

Balcılı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Balcılı köyünün eski adı Gürcüce kaynaklarda Balhi'dir. Balhi (), Gürcü mitoloji kahramanı Amirani'nin Tanrı'yla mücadelesini anlatan Amiraniani () adlı destanda bir yer adı olarak geçer. Bu yer adı Türkçeye Balh olarak girmiştir. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defteri ile 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde Balh () şeklinde kaydedilmiştir.
Balhi köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde Abazianni (), Balhibari (), Balhibari Tke ( ), Gağmi Kanebi ( ), Didaho (), Tzitelkari () gibi Gürcüce mahalle ve mevki adları da bu dönemden kalmış olmalıdır.
Balhi köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde, "Balh" adıyla Çıldır Eyaleti'nin Livane-i Ulya sancağına bağlı Kavkaseti nahiyesinin köylerinden biriydi. Osmanlı idaresinin vergi salma ve askere alma amacıyla bu tarihte yapılan nüfus tespitinde köyde 65 hanede 230 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Balh köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 460 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Balhi köyü daha sonra Trabzon vilayetine bağlanmıştır. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre, Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının bir köyüydü. Köyün nüfusu 61 hanede yaşayan 192 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte de Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Kadın nüfusu da eklenince, Balhi'de 384 kişinin yaşadığı söylenebilir. Bu tarihte hane başına ortalama nüfus 6,3 kişi düşüyordu. Hem köyün hem de ortalama aile nüfusunun azaldığı görülmektedir. Tarımla uğraşan köy halkının hayvan varlığı olarak 30 öküz, 30 inek, 3 at, 400 keçi ve 395 koyun tespit edilmiştir. 93 Harbi'nin (1877-1878) ardından Livana kazası büyük kısmı Rusya'ya bırakılınca, Balhi Osmanlı sınırları içinde kaldı ve Kiskim kazasına bağlandı.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Balh" () olarak kaydedilmiş olan yerleşim, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. Köy 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olmakla birlikte, bu tarihte Yusufeli kazası Erzurum vilayetine bağlıydı. Bu tarihte yerleşimin nüfusu 476 kişiden oluşuyordu. Balhi veya Balh adı "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Balcılı olarak değiştirildi. 1965 genel nüfus sayımında Balcılı köyünün nüfusu 510 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 101 kişi okuma yazma biliyordu.
Balcılı köyünde Savrieti Kanalı olarak bilinene sulama kanalının, 10. yüzyılda Gürcü Krallığı döneminde yapıldığı tahmin edilmektedir. Ancak Tao-Klarceti bölgesinde pek çok tarihi eser gibi bu kanal da halk arasında Kraliçe Tamar'a atfedilmektedir. Bir kaya kütlesi yarılarak içinden geçirilen ve bugün de kullanılmakta olan Balhi Kanalı veya Savrieti Kanalı, bundan doları "Tamara Kanalı" olarak adlandırılmaktadır. Köyde ayrıca 1828 yılında inşa edilmiş, tek katlı ve tek minareli bir cami bulunmaktadır.
Coğrafya
Balcılı, Artvin il merkezine 131 km, Yusufeli ilçe merkezine 26 uzaklıktadır.
Nüfus
Bostancı, Yusufeli

Bostancı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Bostancı köyünün eski adı Utavi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Utavi (), "kanal başı" anlamına gelen Rutavi'den () değişime uğramış olabilir. Nitekim Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1917 yılında, Parhali vadisinde bulunan eski bir kanalın Utavi köyünde başladığını yazmıştır. Utavi adı Türkçeye Utav () olarak girmiştir.
Utavinin bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistanı oluşturan bölgelerden biridir. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve yerleşimi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Eski Gürcü bölgesinin bir kısmını kapsayan Osmanlı idari birimi Livane sancağının merkezi Utavi köyünde bulunan Utavi Kalesi idi. Livane sancak beyi Mehmed Bey Utavi Kalesinde ikamet ediyordu. Bu tarihte Utavi Kalesi yıkık haldeydi. Köy yurtluk ve ocaklık olarak verildiği için 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde yer almamıştır.
Utavi köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus tespiti sırasında Çıldır Eyaleti içinde Livane-i Ulya sancağına bağlıydı. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu tarihte Utav köyünde, çevresindeki mahallelerle birlikte, 148 hane ve 548 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun 1.096 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Utavi köyü, uzun süre Çıldır Eyaleti içinde yer aldıktan sonra, 19. yüzyılda önce Trabzon Eyaleti'ne, 1867'den itibaren Trabzon Vilayeti'ne bağlıydı. Bu vilayetin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde köyün nüfusu 126 hane ve 586 kişi olarak kaydedilmiştir.
Ekvtime Takaişvili'nin 1917 yılında Parhali vadisine yaptığı araştırma gezisine dayanarak verdiği bilgiye göre, Parhali vadisinin yüksek köylerinde eski bir su kanalı bulunuyordu. Birkaç kilometre uzunluğundaki bu kanal, Utavi köyünden başlıyor ve Zavrieti köyüne ulaşıyordu. Bu tarihte Utavi köyü, Parhali vadisinde Gürcü dilinin konuşulduğu köylerden biriydi.
Utavi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Utav" () adıyla Erzurum vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Utav köyü, Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 1.164 kişiden oluşuyordu. Utavi veya Utav Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Bostancı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Bostancı köyünün nüfusu 1.323 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 284 kişi okuma yazma biliyordu.
Utavi köyünde günümüze kalan tek tarihsel yapı, Utavi Kalesi'dir. Bu kaleden geriye yüksek duvarlar kalmış ve kalenin içindeki sarnıç da günümüze ulaşmıştır.
Coğrafya
Bostancı köyü Artvin il merkezine 131, Yusufeli ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus
Boyalı, Yusufeli

Boyalı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Sacvareti'dir (). Gürcüce haç demek olan "cvari" () kelimesinden türemiştir ve "haç yeri" anlamına gelir. Bu ad Türkçeye Sacvaret () ve Sacveret () biçiminde girmiştir.
Adından eski bir Hristiyan köyü olduğu anlaşılan Sacvareti'de eski kilise ya da aklıntısı tespit edilmemiştir. Burada var olan kale ve köyün eski adı, Sacvareti'nin Osmanlı döneminden önce de bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Çünkü Osmanlı döneminde Gürcü köylerinde kilise inşa edilmemiştir.. Sacvareti Gürcü idaresi altındayken 16. yüzyılda Osmanlıların eline geçti. Uzun süre Çıldır Eyaleti içinde kaldı. 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon vilayetine bağlı Lazistan sancağı sınırları içinde yer alıyordu. Bu sancağa bağlı Livana kazasının bir köyüydü. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 21 hane ve 107 kişiden oluşuyordu.
Sacvareti 1928'de Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfusu sayımı sırasında Yusufeli kazası ve köy Erzurum vilayetine bağlanmıştı. Sacvareti adı 1959 yılında Boyalı olarak değiştirildi. Bu sırada köy, Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasında Öğden nahiyesine bağlıydı.
Bugünkü Boyalı köyü, rakım olarak daha üstte yer alan Kosketi ve daha alt kısımda Balalan Çayı kenarında yer alan Sacvereti olmak üzere Osmanlı döneminde iki ayrı köydü. Birbirine yakın bu iki köy Cumhuriyet döneminde tek bir muhtarlık altında toplanmıştır. Köye Boyalı adı, yakınlarında bulunan kırmızı boyaya ithafen verilmiştir.
Coğrafya
Boyalı köyü, Artvin il merkezine 140 km, Yusufeli ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Nüfus
Cevizlik, Yusufeli

Cevizlik, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Cevizlik köyünün eski adı Çilçim veya Cilcim'dir. Osmanlıların Gürcülerden ele geçirdiği Tao bölgesinde yer alan köyün bu adı, Gürcüce Çimçimi'den () Türkçeye girmiş olabilir. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Cilcim () ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çilçim () biçiminde yazılmıştır.
Çimçimi, orta çağda Gürcü devletlerin yönetimindeki Tao bölgesinin bir köyüdür. Köydeki kale de buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Öte yandan 11-12. yüzyıllarda yaşamış olan Yeni Platoncu Gürcü filozof İoane Petritsi'nin "İoane Çimçimeli" adıyla da tanınıyor olması, onun Çimçimi köyünden olduğunu göstermektedir.
Çimçimi, Gürcü devletlerinden biri olan Samtshe Atabeyliği'nin yönetimindeyken, 1549 yılındaki Gürcistan seferinde Osmanlılar tarafından ele geçirildi. Osmanlı idaresinde, önce Livane sancağına, sonra Çıldır Eyaleti'ne bağlandı.
Çimçimi, 1835 Osmanlı Müslim nüfus defterinde "Cilcim" adıyla Çıldır Eyaleti'ne bağlı Livane-i Ulya sancağının köylerinden biriydi. Osmanlı idaresinin vergi ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bu tarihte köyde 57 hanede 158 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 316 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Bugün Kayabaşı adıyla Cevizlik köyünün bir mahallesi olan Keda, bu nüfus tespiti sırasında ayrı bir köydü ve Keda'daki 8 hanede 23 erkek tespit edilmişti. Gürcücede "tepe" anlamına gelen Keda köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 46 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Çimçimi, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre, Trabzon Vilayeti'nin Lazistan Sancağı'na bağlı Livana kazasının bir köyüydü. Köyün nüfusu 42 hanede yaşayan 190 kişi olarak kaydedilmiştir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 nüfusu sayımında "Cilcim" olarak kaydedilmiş olan köy, Yusufeli kazasının bir köyü olarak Erzurum vilyetine bağlanmıştı. Bu tarihte köyün nüfusu 497 kişiden oluluyordu.
Türkçe kaynaklarda Çilçim ve Cilcim olarak geçem Çimçimi adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Cevizlik olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Cevizlik (Cilcim)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Coğrafya
Cevizlik köyü, Artvin il merkezine 52 km, Yusufeli ilçe merkezine 53 km uzaklıktadır.
Nüfus
Çağlıyan, Yusufeli

Çağlıyan, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çağlıyan köyünün eski adı Hostapor'dur. Gürcüce kaynaklarda Hostapori () olarak geçer.
Hostapor, Tsklispiri köyünün bir mahallesiyken 1956'da Çağlayan adıyla bağımsız köy haline getirilmiştir. Bu arada Hostapor adının Çağlayan olarak değiştirildiği anlaşılmaktadır. 1965 genel nüfus sayımında Çağlıyan'ın nüfusu 147 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 85 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Çağlıyan köyü, Artvin il merkezine 72 km, Yusufeli ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır.
Nüfus
Çamlıca, Yusufeli

Çamlıca, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çamlıca köyünün eski adı Lusuncur'dur. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Lusuncur () olarak geçer. Çamlıca, 1946 yılında bir mahalleye dönüştürülmüş olan eski Danalet (Ünlüler) köyünü de kapsamaktadır. Bu yer adı 1854 tarihli Kiepert haritasında "Danolet" olarak geçer.
Lusuncur, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 tarihli nüfus sayımında Lusuncur, Çıldır Eyaleti'nin Livana-i Ulya sancağına bağlı Bedazor nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyde 36 hanede 102 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Lusuncur'un toplam nüfusunun yaklaşık 204 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Aynı idari konuma sahip Danalet () köyünde ise, 17 hanede 45 erkek tespit edilmiştir. Gürcüce bir yer adı olan Danaleti'nin () toplam nüfusunun yaklaşık 90 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Lusuncur köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin sacaklarından biri olan Lazistan sancağının Livana kazasına bağlı köylerden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 32 hanede yaşan 44 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olmakla birlikte bu tarihte de Osmanlı idaresi sadece erkek nüfus tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün nüfusunun yaklaşık 88 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bu salnamede hayvan varlığı olarak 60 öküz, 50 inek, 11 at, 167 keçi ve 138 koyun kaydedilmiştir. Danilet olarak kaydedilmiş olan Danaleti köyünde ise, 18 hanede 60 kişi yaşıyordu. Kadın nüfusu da eklenince bu köyün toplam nüfusunun da yaklaşık 120 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Lusuncur ve Danalet köyleri Kiskim kazasına bağlanmıştır.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Lusuncur () ve Danilet () olarak geçen iki köy, Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlı olan Lusuncur'da 367 kişi, Danilet'te 157 kişi yaşıyordu. 1945 genel nüfus sayımında da ayrı bir köy olan Danalet, 1946 yılında bir mahalle olarak Lusuncur köyüne bağlanmıştır.
Lusuncur "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Değirmentaşı olarak değiştirilmiştir. Köye daha sonra
Değirmentaşı yerine Çamlıca adı verilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Değirmentaşı köyünün nüfusu 562 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 224 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Çamlıca köyü, Artvin il merkezine 89 km, Yusufeli ilçe merkezine 55 km uzaklıktadır.
Nüfus
Çeltikdüzü, Yusufeli

Çeltikdüzü, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çeltikdüzü köyünün eski adı Göcek'tir. 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Göçek () olarak geçer. Günümüzde Yusufeli ilçesinin bir köyü olan Meşecik, 2013 yılından önce Çeltikdüzü'nün bir mahallesiydi.
Göcek köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki eski kilise bu dönemden kalmış olabilir.
Osmanlı idaresinin 1555 yılındaki tahririne göre Göcek köyünde 7 Hristiyan hane, 1574 yılındaki tahririne göre ise 52 Hristiyan hane yaşıyordu. Köyün adı Göcek olarak kaydedilmiş olmakla birlikte, buradaki mezra ve mevkiler Hazugeti () gibi Gürcüce adlar taşıyordu. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında köyde 60 hanede 119 erkek bulunuyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince köyün nüfusunun yaklaşık 238 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Bu sırada Göcek Çıldır Eyaleti'ne bağlı Kiskim sancağının köylerinden biriydi.
Göcek, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Göçek / Köçek () adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Göcek" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 602 kişiden oluşuyordu. Göcek köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla değiştirilmiş ve Çoruh Nehri kıyısında çeltik yetiştirildiği köye Çeltikdüzü adı verilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çeltikdüzü köyünün nüfusu 919 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 287 kişi okuma yazma biliyordu.
Göcek köyünde, muhtemelen Gürcü döneminden kalma bir mağara kilise bulunmaktadır. Bu kilise bir kayada oyulmuş mağaradan oluşmaktadır. Kilisenin yuvarlak apsisi bugün de fark delmektedir. Apsisin kuzeyinde, pencereli küçük bir kiler odası vardır. Kilisenin batı tarafından bir açıklık bulunmaktadır. Bu açıklıktan kilisenin üstündeki kiler odasına ulaşılmaktadır. Kilisenin kapısı kuzey tarafta yer alır.
Kasım 2022'de su tutmaya başlayan Yusufeli Barajı'nın suları altında kalan köy, yeni yerleşim yerine taşındı.
Coğrafya
Çeltikdüzü köyü Artvin il merkezine 122 km, Yusufeli ilçe merkezine ise 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Çevreli, Yusufeli

Çevreli, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çevreli köyünün eski adı Petereki () veya Peterek'tir. Bu yer adı Türkçe kaynaklarda Peterek, Pertekrek olarak geçer. Peterek sadece köyün değil, Osmanlı döneminde sancak, nahiye ve kazanın da adıydı. Peterek köyü 1849 yılına kadar Peterek sancağının ve Peterek kazasının merkeziydi.
Petereki köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen kiliseler ve kale, bu dönemden kalmış olmalıdır.
Peterek köyü, 1574 Osmanlı tahrir defterinde Oltu sancağının Pertekrek nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 98 Hristiyan hanede yaşayan 527 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında köy 93 haneden oluşuyordu. Bu sırada köyde 245 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Peterek köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 490 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Peterek köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Petkerek" () adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Peterek" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 901 kişiden oluşuyordu. Petereki veya Pertekrek Türkçe olmaduğu için köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çevreli olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çevreli köyünün nüfusu 1.451 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 492 kişi okuma yazma biliyordu.
Peterek köyün en önemli tarihsel yapı Peterek Kalesi'dir. Bu kale gem Gürcü hem de Osmanlı döneminde idari merkez işlevini görmüştür. Bu kaleden geriye duvarların büyük bölümü ile kapısı kalmıştır. Kale içinde ayrıca Gürcülerden kalan ve temel seviyesine kadar yıkılmış bir kilise bulunmaktadır. Peterek köyünün kilisesi ise 1960'larda yıkılmış, yerinde cami inşa edilmiştir.
Kasım 2022'de su tutmaya başlayan Yusufeli Barajı'nın baraj gölünün altında kalan köy, yeni yerleşim yerine taşındı.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 124 km, Yusufeli ilçe merkezine ise 19 km uzaklıktadır.
Nüfus