turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ege Adaları'nın silahlandırılması

Ege Adaları'nın silahlandırılması, 1923 yılında imzalanan Lozan Antlaşması ve 1947 yılında imzalanan Paris Antlaşması gereğince Yunanistan tarafından Limni, Semadirek ve Doğu Ege Adaları (Midilli, Sakız, Sisam, Nikarya) ile On İki Ada'da (Stompalya (Astypalaia/İstanbulya), Rodos, Kalki, Skarpanto, Kasos, Piskopis, Misiros, Kalimnos, Leros, Patmos, Lipsos, Sömbeki, İstanköy ve bağlantısı olan adalar ile (Meis Adası) Kolluk Kuvvetleri dışında silahlı kuvvet bulundurulmaması ve tahkimat yapılmaması hükme bağlandı.
1960 sonrasında Ege Denizi üzerindeki adalarda taraflar arasında egemenlik, denetim ve güvenliği sağlamaya yönelik anlaşmazlık başladı. Yunanistan, askeri amaçlarla da kullanılabilecek havalimanı ve diğer tesislerin ilkini 1952'de Leros adasında kurdu. Türkiye de buna karşı tepki olarak Kıbrıs Harekatı'ndan sonra karargahı İzmir olmak üzere Ege Ordusu'nu kurdu. Karşılıklı hamlelerden sonra silahlandırma hız kazandı.
Uluslararası antlaşmalar, bu adaları üç kategoriye ayırmaktadır:
Yunan adaları Limni ve Semadirek ile Türk adaları Gökçeada ve Bozcaada. Bu "Boğaz önü" adaları Boğazlarla birlikte, Boğazlar Rejimine ilişkin Lozan Antlaşması'nın 4. maddesiyle askerden arındırıldı.
Limni, Sakız, Sisam ve İkarya adlı Yunan adaları. Bunlar Lozan Antlaşması'nın 13. maddesi gereğince ülkelerinde ancak polis ve Jandarma kuvveti bulunabilecek, deniz üssü ve istihkam kurmanın yasak olduğu adalardır.
On İki Adalar, Paris Antlaşması ile İtalya'dan alınıp Yunanistan'a verildi. Antlaşmanın 14. maddesine göre bu adaların üzerinde ancak asayişi sağlayacak kadar kuvvet bulundurulabilir.
Yunanistan'a göre, antlaşmalar yapıldığı sıradaki koşullar köklü biçimde değişmiştir (rebus sic stantibus), dolayısıyla adalar üzerindeki sınırlama ortadan kalkmıştır. Ayrıca Boğazları silahtan arındıran Boğazlar rejimini düzenleyen Lozan Sözleşmesi'nin yerine 1936 Montreux Antlaşması geçmiş ve Boğazlar tekrar silahlandırılmıştır. 1923 Lozan Boğazlar Sözleşmesi tamamen sona ermiştir. Boğazlar tekrar silahlandırıldığı için, bu sistemin bir parçası olan adalar da silahlandırılabilir. Türkiye'ye göre ise Montreux'den Boğaz-önü adalarının silahlandırılabileceği şeklinde bir anlam çıkarılamayacağı, çıkarılsa bile, Lozan Antlaşması'nın 12. maddesi vardır. Bu madde, anılan adaların 1914'te silahsızlandırıldığını doğrulamaktadır. Yunanistan, ayrıca, Türkiye'nin 1947 Paris Antlaşması'na taraf olmadığını, bu nedenle de hak ve yükümlülükler doğurmadığını iddia etmektedir. Türkiye ise, her ne kadar taraf olmasa da, Paris Antlaşması'nın bir "objektif statü" yarattığını, bu nedenle de kendisini ilgilendirdiğini belirtmektedir.
Trabzon Muhâfaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti

Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti, 12 Şubat 1919'da merkezi Trabzon olarak kurulan cemiyet, Karadeniz Bölgesi'nin çeşitli il ve ilçelerinde şubeler açtı. Amacı, Trabzon ve çevresinin Rumlara verilmesini ve bir Pontus Devletinin kurulmasını önlemekti. Bu yörede faaliyet gösteren Filiki Eterya ile mücadele eden bu teşkilat, Erzurum Kongresinden sonra Şarki Anadolu Müdafaa-i Hukuk Cemiyetinin şubesi haline gelmiştir.
Müdafaa-i hukuk cemiyetleri
Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kuruluşlar
Trabzon tarihi
Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti

Ağustos 1919 tarihinde, Erzurum merkezli kurulmuştur. Elazığ'da da şubesi vardır. Bu cemiyet, önce İstanbulda kurulmuş olan Vilayat-ı Şarkiye Müdafaa-i Hukuk-u Milliye Cemiyetine bağlı olarak açılmış, daha sonra Şarki Anadolu Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti adı ile İstanbuldan ayrılmış, doğuda müdafaa-i hukuk akımını temsil ederek Mustafa Kemalin sevk ve idaresinde güçlenmiş, bütün memlekete yayılacak bir program hazırlamıştır. Ayrıca bu dernek Erzurum Kongresi'ni toplayarak tüm yurdun savunulmasını kararlaştırmıştır.
İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmâniye Cemiyeti

İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti, Moralızade Halit ve Nail Beyler ile arkadaşlarınca kuruldu. Ama İttihat ve Terakki'nin güçlü olduğu merkezlerden biri olan İzmir'de Mondros Mütarekesi'nin hemen ardından örgütlenmeye gidilmesi sakıncalı bulunabileceği için, kuruluş bildirgesi ancak 1 Aralık'ta vilayete verilebildi. Örgütün etkin bir yapıya kavuşması, Nurettin Paşa'nın İzmir'e vali olarak atanmasından sonra gerçekleşti. Ocak 1919'da bu dönemde kurulmuş bir başka örgüt olan Heyet-i İlmiye ile birleşti.
İzmir Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti, daha çok diplomatik etkinliklere ağırlık verdi. İlk iş olarak İstanbul'a bir kurul gönderildi ve Sadrazam Tevfik Paşa ve İtilaf Devletleri yüksek komiserleri ile ilişki kurulmaya çalışıldı. Amaç, Paris Barış Konferansı'na (1919) katılma olanağını elde ederek büyük devletleri ikna etmek ve İzmir'in Yunanlarca işgalini önlemeye çalışmaktı. İzmir'den İstanbul'a gönderilen kurula yalnızca öteki devletlerin saf dışı bırakmaya çalıştıkları İtalya'nın yüksek komiseri Kont Sforza yakınlık gösterdi; kurul, İzmir'in yakında Yunanlarca işgal edileceğini de ondan öğrendi. Bu arada sağlanan bir İtalyan gemisiyle Avrupa'ya bir yolculuk hazırlıklarına girişildiyse de, örgüt içinde patlak veren bir anlaşmazlık nedeniyle bu yolculuktan vazgeçildi.
Yunan işgalinin yaklaşması ve bu konudaki söylentilerin artık gizlenemez duruma gelmesi üzerine, İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti Mart 1919'da bir kongre düzenledi. Çevre kent ve kasabalardan delegelerin de katıldığı bu kongrede İzmir'in nüfusunun çoğunluğunu Türklerin oluşturduğunu hatırlatan ve işgal söylentilerini kınayan bir uyarı bildirisi hazırlandı ve bu bildiri Barış Konferansı'nın toplandığı Paris'e iletildi. Örgüt çalışmalarını Haziran 1919'a değin İzmir'de sürdürdü.
Müdafaa-i hukuk cemiyetleri
1918'de kurulan dernekler ve vakıflar
Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kuruluşlar
Mavri Mira

Mavri Mira, Mustafa Kemal'in Nutuk adlı eserindeki 1 numaralı belgeye göre İstanbul Rum Patrikhanesi'nde kurulmuş heyetin adıdır. Başkanı, İstanbul Rum Patrik Vekili Droteos'tur. Yunan hükumetinden nakdi yardım almakta olup temel görevi Osmanlı vilayetleri içerisinde çeteler oluşturmak, bu çeteleri idare etmek, miting ve propaganda faaliyeti yürütmektir. Ayrıca insani (tıbbi ilaç vb.) yardım adı altında Osmanlı ülkesine silah ve cephane taşımakla görevlidir. Yunan Kızılhaçı ile Rum okullarındaki izci teşkilatları da bu heyete bağlıdır. 2 numaralı belgeye göre ise Trabzon, Samsun ve bütün Karadeniz sahillerinde faaliyet gösteren "Pontus Cemiyeti" de merkeze bağlı olarak işlemektedir.
Vesika 1
Erzurum 22.08.35 (1919) Gayet mahrem tutulacaktır
Tamim
Pek mevsuk elde edilen malumata göre İstanbul Rum Patrikhanesinde Mavri Mira isminde bir heyet teşekkül etmiştir. Bunun Reisi Patrik Vekili Droteos. Azaları: Atinegora, İnoz Metropolidi, Yunan Kaymakamı Giritli Katehakis, Katelopolos, Dipasimas, Ayinpa, Polimitis, Siyari ismindeki zevattır.
Heyet doğrudan doğruya Venizelostan talimat alıyor. Rumların ve Yunan Hükumetinin muavenet-i nakdiyesiyle pek azim bir sermayesi vardır.
Vazifesi; Osmanlı vilayetleri dahilinde çeteler teşkil ve idare eylemek, mitingler ve propaganda yapmaktır. Yunan salib-i ahmeri de bu Mavri Mira heyetine merbuttur. Vazifesi sureta muhacirlere bakmak gibi insani bir perde altında çete teşkilatı yapmak, tertibat-ı ihtilaliyeyi ihzar eylemektir. Bu suretle ecza-i tıbbiye ve levazım-ı sıhhiye namı altında silah, cephane ve teçhizatı Memalik-i Osmaniyeye ithaldir. Hatta resmi muhacirin komisyonu da Mavri Mira heyetine tabidir.
İstanbul Patrikhanesi ve Yunan Konsoloshanesi esliha ve cephane deposu halini almıştır ve hatta kiliseler ibadet yerinden ziyade askeri ambarlar gibi kullanılmaktadır.
Ermeni Patriği Zaven Efendi de Mavri Mira heyeti tarafından satın alınmıştır.
Rum mekteplerinin evvelce bizim yapıp da tam şimdi sırası iken maalesef terk ettiğimiz izci teşkilatları tamamen Mavri Mira heyeti tarafından idare olunmaktadır. İstanbul, Bursa, Bandırma, Kırkkilise, Tekirdağ ve mülhakatında izci teşkilatı itmam olunmuştur. İzciler yalnız çocuklar değildir. Yirmi yaşını mütecaviz gençler de dahildir. Anadoluda Samsun ve Trabzon cephane tevzi mahallidir. Müsait bir halde bir yelkenli Yunan sefinesi istasyon halinde cephane ve eslihayı hamilen bu mahallerde bulundurulacaktır. Ermeni hazırlığı da tamamen Rum hazırlığı gibidir.
Mustafa Kemal
Pontus Rum Cemiyeti

Merkezi Samsun olan Pontus Rum Cemiyeti Trabzon, Samsun ve diğer Kuzey Anadolu illerinde Pontus Cumhuriyeti kurmak için faaliyet göstermiş bir cemiyet.
Kuruluşu ve faaliyetleri
Cemiyet bu dönemde faaliyet gösteren Hınçak ve Taşnaksütyun gibi gayrimüslim cemiyetlerdendir. Cemiyet, adını eski çağlarda bölgenin eski adı Pontus'tan almıştır.
Mondros Mütarekesi'nin getirdiği şartlar altında Rumlar bir devlet kurmak üzere propaganda faaliyetlerine başlamış, Pontus adında bir gazete kurmuştur. Bu cemiyet, 25.000 kişiyi örgütleyip faaliyetlere başlamış, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin çalışmalarıyla kurulan Merkezi Ordu tarafından dağıtılmıştır.
1 Aralık 1922'de Lozan Konferansı'nın birinci kısım toplantılarında 13 ayrı oturum sonunda Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi Antlaşması kabul edildi. Bu karar gereği Trabzon vilayetinde (o zaman Samsun'dan Rize'ye kadardı) yaşayan 193.000 Rum, 1923 yılı başında vapurlarla Yunanistan'a göç ettiler. bu mübadele sonucu, Karadeniz bölgesinde Rum ahalisi kalmadı.
Türk Kurtuluş Savaşı'nda kurumlar
H. C. Armstrong kitapları
Wilson Prensipleri Cemiyeti

Wilson Prensipleri Cemiyeti (veya Wilson İlkeleri Cemiyeti), 4 Aralık 1918de İstanbulda kurulmuş ve iki ay faaliyet göstermiş bir dernektir.
I. Dünya Savaşının sona ermesinden sonra yabancı işgaline uğrayan Anadoludaki egemenlik sorununa Wilson İlkeleri doğrultusunda bir çözüm bulmayı amaçlar. Dernek üyelerinin bir kısmı barıştan sonra ülkenin Amerikan mandası altına girmesi düşüncesini ortaya atmıştır. Cemiyet çok kısa ömürlü olmuş ancak ortaya attığı Amerikan mandası fikri özellikle İzmir'in işgalinden sonra yaygınlaşmış; Erzurum ve Sivas Kongrelerinde tartışılmıştır.
Kuruluşu
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Thomas Woodrow Wilson, 8 Ocak 1918de yaptığı bir konuşmada savaş sonrası için ABDnin istediği dünya düzenini on dört madde ile ifade etmişti. Wilson ilkelerinin 12. maddesi, Osmanlı İmparatorluğunda Türklerin çoğunlukta olduğu bölgelere ilişkindi ve bu bölgelerin bağımsızlığının sağlanmasını öngörüyordu. 12. maddenin uyandırdığı ümitle Halide Edip, Wilson Prensipleri Cemiyetinin kurulması önerdi.
Dernek, çoğunluğu gazetecilerden oluşan bir aydın grubu tarafından 4 Aralık 1918de kuruldu. Kuruluş yeri ve merkezi İstanbul'da Vakit Gazetesi idarehanesi idi. Yönetim kurulunda Halide Edip, Refik Halid, Ali Kemal, Hüseyin Avni, Ragıp Nurettin yer aldı. Cemiyet yöneticileri 5 Aralık 1918 tarihinde Amerika Başkanı Wilsona gönderdikleri 9 maddelik bir muhtıra ile resmen Amerikan mandasını talep ettiler.
Amerikan mandası fikri
Cemiyetin amacı, önce Amerikanın dostluğunu kazanarak, Wilson Prensiplerine uygun bir barışın gerçekleştirilmesini sağlamak için çalışmaktı. Ayrıca cemiyet üyelerinin bir kısmı, barıştan sonra ülkenin Amerikan mandası altına girmesi için çalışıyor, Osmanlı Devletinin ancak Amerikan mandası altına girerse Milletler Cemiyeti içinde diğer devletler ile eşit hukuka sahip olabileceğini savunuyordu. Amerikan mandasını isteyenlerin başlıca dayanak noktası, Osmanlı Devletinin çoğunluğu Türk olan bölgelerinin bile bağımsız kalamayacağı, paylaşılacağı yahut bir başka devletin himayesi altına gireceği endişesi idi. Onlara göre, eğer Amerikan mandası altına girilirse, Amerikanın rehberliği ve liderliği ile kalkınmak mümkün olacaktı. Ayrıca eğer Amerikalılar çekip gitse bile, arkalarında kuvvetli, müreffeh, kültürlü, bütün etnik unsurları müşterek değerlere sahip bir Türkiye bırakacaklardı.
Aktif üyeleri
Cemiyet, Amerikan mandası lehinde kamuoyu oluşturmak için özellikle basın yoluyla çaba sarf etti. Dönemin önemli gazetelerinin başyazar ve sahipleri cemiyetin üyeleri arasındaydı. Ati ve İkdam gazeteleri başyazarı Celal Nuri, Akşam gazetesi başyazarı Necmeddin Sadık, Zaman gazetesi başyazarı Cevat, Yeni Gazete başyazarı Mahmud Sadık, Vatan gazetesi başyazarı Ahmet Emin, Yeni Gün gazetesi başyazarı Yunus Nadi aktif üyeler arasındaydı.
Kapanması
Cemiyet, kuruluşundan iki ay sonra kapandı. Kapanışın ardından cemiyet üyelerinin bir kısmı Anadoluda Mustafa Kemal önderliğinde yürütülen Milli Mücadeleye katılmış; bir kısmı ise Osmanlı hükümetlerinde görev almıştır.
Mandacı cemiyetler
Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kuruluşlar
Aydın Büke

Aydın Büke (d. 1958, İstanbul), Türk müzisyen, yazar ve akademisyen.
İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'nda flüt sanatçısıdır. Müzik tarihi üzerine yayımlanmış altı kitabı olan sanatçı, genellikle tüm dünyada doğum ve ölüm yıldönümleriyle gündeme gelen büyük besteciler üzerinde araştırma yapıp, sonra da kitaplaştırmaktadır. 2000 yılında Bachın 250. ölüm yıldönümü, 2006da Mozartın 250. doğum yıldönümü, 2010da Chopinin 200. doğum yılı nedeniyle eserler vermiştir.
Yaşamı
1958 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Kabataş Erkek Lisesinden sonra İstanbul Devlet Konservatuvarı'nı bitirdi. Müzik öğrenimine üç yıl Avusturya'da devam ettikten sonra yurda döndü. İstanbul Devlet Senfoni Orkestrasının sınavını kazandı. Flüt sanatçısı olarak bu kurumda çalışmaya başladı ve Şubat 2015 tarihinde emekli olana dek görevini bu kurumda sürdürdü.
1995-2004 yılları arasında TRT Radyo 3'te klasik müzik programları hazırladı. 2003-2010 yılları arasında Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat Tasarım Fakültesi'nde Müzik Tarihi dersleri verdi. Müzik tarihi üzerine kitaplar yayımladı. Halen Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinde müzik tarihi dersleri vermektedir.
Kitapları
İki Dahi Üç Opera (1998)
Bach: Yaşamı ve Eserleri (2001)
Mozart: Bir Yaşamöyküsü (2006)
Chopin: Tuşlara Adanmış Bir Yaşam (2010)
Romantizmin Işığı Clara (2012)
Beethoven: Müziğin Dönüm Noktası (2014)
Batur Yurtsever

Batur Yurtsever, Mavi Sakal'ın bas gitaristidir. Bir süre İstanbul Bilgi Üniversitesi Müzik Bölümü'nde caz müzik dersleri vermiştir. n. u. g. müzik grubu ile Candan Erçetin'in Melek albümünde yer alan Bu Sabah ve Sonsuz şarkılarının çok farklı versiyonlarını üretmiştir. 1999-2001 yılları arasında Okan Bayülgen'in sunduğu Zaga programında bas gitar çalmıştır. FOMA grubu ile de çalışmaktadır.
Türk bas gitaristler
Yaşayan insanlar
Adam Weishaupt

Johann Adam Weishaupt (6 Şubat 1748, Ingolstadt - 18 Kasım 1830, Gotha), Alman hukuk profesörü, filozof ve gizli İlluminati topluluğunun kurucusu.
Hayatı
6 Şubat 1748 tarihinde günümüz Almanya'sında Bavyera Eyaleti sınırları içinde yer alan Ingolstadt şehrinde doğdu. Beş yaşındayken babasını kaybetti. Babasının vasiyeti üzerine vaftiz babasının yanında kaldı. Vaftiz babası olan Johann Adam von Ickstatt, Hristiyan inancının yayılmasını amaçlayan Ingolstadt Üniversitesi'nde hukuk profesörüydü. Weishaupt yedi yaşında eğitimine başladı. Cizvitler ile eğitim görmeye başlayan Johann Adam Weishaupt, Ingolstadt Üniversitesi'ne kaydoldu. Yirmi yaşında mezun olduktan 4 yıl sonra hukuk doktorasını verdi. Doktora döneminden sonra bir süre Köln'de Omnendest isimli hukuk bürosu çatısı altında staj sayılabilecek çalışmalar yaptı. Sonunda hukuk profesörü olan ve ardından Katolik hukuku konusunda eğitimci olan Weishaupt, aynı yıllarda Afra Sausenhofer ile evlendi. Deneyci ve aynı zamanda Göttingen Üniversitesi'nde felsefe profesörü olan Johann Georg Heinrich Feder ile tanıştı. Hem deneyci Feder hem de usçu olan Weishaupt, Kantçı idealizme karşı tavır aldılar.
1 Mayıs 1776 tarihinde İlluminati gizli topluluğunu kurdu. 1785 yılında yerel yetke tarafından örgütün etkinlikleri yasaklandı, Weishaupt Bavyera eyaletinden sürgün edildi. Weishaupt'un amacı tüm monarşik yönetimler ve dinin ortadan kaldırılması yönündeydi.
18 Kasım 1830 tarihinde Türingiya eyaletinin Gotha şehrinde öldü.
Pippi Uzunçorap

Pippi Uzunçorap, Astrid Lindgren'in yazdığı İsveç çocuk kitabı serisinin ve bu seri ile bağlantılı diğer çalışmaların ana karakteri. Pippi Uzunçorap, ayrıca sinemada Inger Nilsson tarafından başarıyla canlandırılmıştır. Roman ve film birçok dilde tercüme edilmiştir.
Roman
Astrid Lindgren, roman kahramanı Pippi'yi akciğer iltahabından hasta yatmakta olan ve Pippi Uzunçorap'dan (isim o an aklına gelmiş) bir hikaye dinlemek isteyen kızı Karin 'e bakarken keşfetti. Başlangıçta yazar olmaya niyeti olmayan Astrid Lindgren yıllar sonra, bacağının kırık olduğu bir dönemde hasta yatağında yatarken, bu hikayeleri kaleme almıştır.
Yazarın Pippi'yi esinlendiği şahıs, büyük ihtimalle kızı Karin'in 40'lı yıllardaki sınıf arkadaşı Sonja Melin 'dir. Bir başka esinlenme ihtimali de 1930'lu yıllarda Danimarkalı roman yazarı Karin Michaelis'nin kullandığı "Bibi" karakteridir. Dikkat çeken sadece isim benzerliği olmayıp, Pippi 'nin de Bibi gibi korkusuz bir küçük kız olmasıdır. O da bir istasyon memurunun kızı olarak Danimarka'nın trenlerinde serbest seyahat eder, çekincesiz ve birçok yetişkinin gözünde yaramaz, ama aynı zamanda sevecen, sorumluluğun bilincinde ve sosyaldir.
Bir başka esin kaynağı da Lucy Maud Montgomery'nin kırmızı saçları ve yaşam tarzıyla Pippi'yle benzerlikleri olan roman kahramanı "Anne" dir.
Çocuk kitapları serileri
Çocuk edebiyatı kurgusal karakterleri
Edebiyat karakterleri
Kadın film karakterleri
Kadın roman karakterleri
Kurgusal denizciler
Kurgusal korsanlar
George Dawson

George Dawson (18 Ocak 1898; Marshall, Teksas - 5 Temmuz 2001, Teksas), 98 yaşında okuma yazma öğrenen, 101 yaşında da Richard Glaubman ile birlikte "Life Is So Good" adlı bir kitap yazan Amerikalı yazardır. Afrikalı köle bir ailenin torunu olan Dawson, insanlara hayatta hayallere ulaşmak için hiçbir zaman geç olmayacağı iletisini sunmuştur.
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
21. yüzyıl Amerikalı yazarları
1898 doğumlular
2001 yılında ölenler
100 yaş üstü Amerikalılar
Resim aranan yazarlar
Teksas doğumlular
Teksas'ta ölenler
Anthony Porter

Anthony Porter, 27 yaşındayken iki kişiyi öldürme suçuyla tutuklanıp 16 yıl geçirdiği hapis hayatından sonra idam cezasına çarptırılmış zenci ABD vatandaşıdır.
İnfazın çok kısa bir süre öncesinde gerçek katilin suçunu itiraf etmesiyle serbest kalmışır. Prof. David Protess önderliğindeki basın yayın öğrencilerinin çabaları gerçek suçlunun itirafına önemli katkıda bulunmuştır.
Porter'in onca yıl suçu inkar edememesinin en büyük nedeni ise zeka seviyesinin çok düşük (51 IQ) olmasıdır.
1955 doğumlular
Afrikalı Amerikanlar
Yaşayan insanlar
Emrah Ablak

Emrah Ablak (d. 27 Ekim 1972, Zonguldak), Türk karikatürist.
Hayatı
Sivasın Divriği ilçesinin Cürek kazasında ilkokula başladı, Karabükte bitirdi. Ortaokul ve liseye Ankarada devam etti. Yıldız Teknik Üniversitesi, Makina Mühendisliği Bölümünü bitirdi. Çizerliğe Avni dergisinde başladı. Daha sonra Dıgıl, Fos, Parazit, Biber, HBR Maymun, L-Manyak, Lombak, Kemik, Penguen adlı dergilerde çalıştı. İlk çizdiği karikatür köşelerinden itibaren ana akım anlayışın dışında, absürt komik esprileriyle dikkat çekti. L-Manyak'ta çizdiği Psiko ve daha sonra Psiko ile benzer konseptte Lombak'ta çizdiği Tübitak isimli çizgi roman serisi ile popüler oldu. Tübitak'ta Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu içerisinde kurguladığı bir profesör ve bir temizlikçinin tezatlığını kullanarak mizah ve maceraya dayalı öyküler yaptı.
Halen Uykusuz dergisinde karikatür köşesi ve Jamal isimli bir bant karakter çizmektedir.
Kitapları
Tübitak (2005 - Doğan Kitap)
Aman Ne Komik (2009 - Mürekkep Yayınları)
Jamal (2011 - Mürekkep Yayınları)
Tübitak / Saklı Düşman (2011 - Mürekkep Yayınları)
Tübitak-2 (2012 - Mürekkep Yayınları)
Hiç Güleceğim Yoktu (2013 - Mürekkep Yayınları)
Tübitak serisi
İlk başta dergiler de çıkartılan sonra da 2 kitap olarak derlenen çizgi roman serisidir. Serinin aynı zamanda farklı hikayede geçen bir kitabı daha vardır. Olaylar çoğunlukla Tübitak binasında geçer. Her bölümün hikaye kurgusu ya Tübitak binasında ya da başka bir şehirde yer alır. Çoğu bölümün sonunda karakterlerin o geceki rüyaları verilir.
Bayram: Binanın temizlikçisidir. Neredeyse her şey onun başının altından çıkar. Çoğunlukla sabah her yeri süpürdükten sonra laboratuvarda ya da kendi deyişiyle "labator"da uyuya kalır. Çoğunlukla Profesörle kavga etse de gerektiğinde çok iyi dost olurlar. Açıklanamayan bir şekilde radyoaktif ışınlara karşı dayanıklıdır ve yanında uranyum taşıyabilir.
Profesör Azmi Cankuş: Bayram ile hep kavga eder. Ama çoğunlukla onun yardımına ihtiyaç duyar. Fark edilemeyen bir bilim adamıdır. Çoğunlukla ordu ondan yardım ister. Amerika'yı sevmeyen biridir. Birçok icadı vardır fakat Bayram yüzünden çoğu yok olmuştur.
Hakan ve Ergin: Profesör Azmi Cankuş'un asistanları. Profesör, pek çok araştırma ve projesini geliştirme aşamasındayken Hakan ve Ergin ile paylaşır.
Ali Emmi: Binanın çaycısıdır. Bayram, Profesörden azar yedikten sonra hep onun yanına gider. Çok meraklı ve şapşal bir karakterdir.
Berrin Hanım: Binanın Halkla İlişkiler sorumlusudur. Herkes onu çok seksi bulur. Bayram çoğunlukla onunla ilgili fanteziler kurar.
İlyas: Binanın güvenliğidir. Bütün bölümlerde gözükmez. Bazen sabah-akşam çalışır. Çok cesur biridir.
Mustafa Yücel Özbilgin

Mustafa Yücel Özbilgin (20 Haziran 1942; Akçaabat, Trabzon 17 Mayıs 2006, Ankara), Danıştay Saldırısı'nda görev başında hayatını kaybeden Türk hukukçu ve mülki idare amiri.
1960 yılında Yozgat Lisesini bitirdi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1965 yılında mezun oldu.
Taşova Kaymakam Vekilliği, Havsa, Ardahan, Kahta ve Bozova Kaymakamlıkları, Mülkiye Müfettişliği, Ocak 1992-Nisan 1996 tarihleri arasında Adıyaman Valiliği, 1996-1999 yılları arasında ise Merkez Valiliği görevlerini ifa etmiştir. 6 ay süreyle İngilterede bulunmuş, Yerel Yönetimlerin Denetimi konusunda, İçişleri Bakanlığı yayınları arasında yayımlanan ayrıntılı bir rapor hazırlamıştır.
Cumhurbaşkanı tarafından 30 Eylül 1999 tarihinde Danıştay Üyeliğine seçilmiş ve 22 Şubat 2000-26 Mart 2002 tarihleri arasında Danıştay Genel Sekreteri olarak görev yapmıştır.
Öldürülmesi
17 Mayıs 2006 tarihinde Mustafa Yücel Özbilgin, çalıştığı Danıştay 2. Dairesinde saldırgan Alparslan Arslan tarafından öldürüldü.
Alparslan Arslan bu saldırıyı, Danıştay II. dairesinin baş örtüsü hakkında aldığı kararlara tepki olarak gerçekleştirdiğini ifade etmiştir. Ancak Ergenekon İddianamesi'nde Danıştay Saldırısı'nın Ergenekon örgütünün talimatıyla gerçekleştirildiği savunulmuştur. 25 Temmuz 2008'de kabul edilen Ergenekon davası iddianamesinde Danıştay Saldırısından sorumlu olarak Ergenekon örgütü gösterilmiş ve azmettiricisi olarak emekli Tuğgeneral Veli Küçük gösterilmiştir.
1942 doğumlular
Akçaabat doğumlular
Türk hukukçular
Türkiye Danıştay genel sekreterleri
Türkiye Danıştay üyeleri
Süleyman Demirel tarafından atanan Danıştay üyeleri
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Danıştay Saldırısı
Suikast sonucu ölen Türk hukukçular
Ankara'da ölenler
2006 yılında ölenler
Türkiye'de cinayet sonucu ölenler
Türkiye'de ateşli silahtan ölenler
Karşıyaka Mezarlığı'na defnedilenler
Paloma Picasso

Anne Paloma Picasso (d. 19 Nisan 1949, Vallauris, Fransa) profesyonel olarak Paloma Picasso adıyla bilinir, Fransız/İspanyol moda tasarımcısı ve işkadınıdır. Mücevher tasarımları ve özel parfümleriyle tanınır. Ünlü ressam Pablo Picasso ile yazar Françoise Gilot'nun en küçük çocuklarıdır. Paloma Picasso'nun ağabeyi Claude, üvey ağabeyi Paulo ve üvey ablası Maya'dır.
Paloma İspanyolca "güvercin" demektir ve doğduğu yıl babasının Paris'te Uluslararası Barış Konferansı için çizdiği güvercin sembolünün anısına verilmiştir. Babasının eserlerine konu olarak da geçmiştir. Paloma Picasso ve kocası Lozan, İsviçre'de ve Fas'ın Marakeş kentinde yaşıyor.
İkarus

Atinalı mimar ve mucit Daidalus (Daedalus) ve oğlu İkarus, Kral Minos'un emriyle bir kuleye kapatılır. Daidalus ve oğlu İkarus, Theseus'un Labyrinthos'da (labirent) yolunu nasıl bulabileceğini Ariadne'ye anlatarak Minotaurus'un öldürülmesine yardım ettikleri için kral tarafından cezalandırılmak istenmiştir. Daidalus kendisi ve oğlu için bu kulenin penceresinden kaçmaya yarayacak balmumu ve kuleye ziyaretlerine gelen kuşların tüyleriyle bir çift kanat yapar. Babası; Ikarus'a uçarken zevkten kaçınması gerektiği ve uçmanın coşkusuyla güneşe yaklaşmamasını aynı zamanda da denize yakın uçup kanatların nemlenmesini engellemesi gerektiğini söyler. İkarus uçabilme özgürlüğü ile babasını dinlemez ve güneşe fazla yaklaşınca balmumu erir ve Ege Denizi'ne düşerek hayatını kaybeder. Düştüğü söylenen deniz, İkaria Denizi ve oraya yakın olan adanın adı da İkaria Adası olarak kalmıştır
Yunan mitolojisinde kişiler