Léopold Lévy

Léopold Lévy (1882, Paris - 12 Aralık 1966), Fransız ressam, akademisyen.
Tüm fertleriyle sanatçı ya da sanatsever bir ailenin son çocuğudur. Gençliğinin ilk yıllarında lise döneminde yaptığı ilk resim, evlerinde asılı bulunan Fransız ressam Gustave Courbetnin çalıştığı kopya resmidir. Aynı yılda liseyi, aralıksız resim yapmak ve müzeleri gezerek sanat çevreleri ile iç içe olmak üzere terk etti. Louvre Müzesindeki ressamlarla arkadaş oldu. Kısa sürede; 1898 yılında sanatçı ve yazarların çevresine girdi. Onlarla ileriki yaşamında da sürecek dostluklar kurdu. Salon des Independans sergisinde Onu üne kavuşturacak Kapı tablosunu 1899 yılında yaptı. Matisse in çok beğendiği tablo serginin baş köşesine asıldı. 1909da kendisinden gravürün inceliklerini öğrendiği Heyman ile tanışarak Güzel Sanatlar Derneğinin üyesi oldu ve sürekli olan sergilerine katıldı. En önemli yapıtlarını ürettiği askerlik yıllarında izlenimcliğin doruğa çıktığı 1914lü yıllarda kendisinin kübistlerle aynı çalışmaları yaptığı bilinmektedir. Levynin sanatında coşku heyecan ve lirizmin başladığı dönem ise; Akdeniz kıyılarını keşfettiği dönemdir.
Çok sayıda resim ve gravür sergisi açtığı 1923 yılından sonra sanat dünyasında tanınmaya başladı. Titus Lucretius Carusun De Rerum Naturasını 41 gravürü ile resimledi. Normandiya Trasatlantiğinde dekorasyon işlerinde çalıştı.
1936 yılında Legion D'Honneur Nişanı ile şövalye oldu. Aynı yıl Türkiyeye çağrıldı.
Léopold Lévy Türkiyede
1936 yılında Türkiyeye çağrılan Lévy, ancak 1937 ocak ayında Güzel Sanatlar Akademisinde göreve başladı. Resim bölümü başkanlığı görevini üstlendi. Üç yıllık anlaşması tam on üç yıl sürdü. O devirde Akademi Müdürü Burhan Toprakın dışında bölüm başkanları ya da kısım şefleri yabancı idi: İç Dekorasyon Bölümü Şefi Fransız L. Sue, Mimari Bölümü Başkanı Alman Taud, Heykel Kısmı Şefi ise Alman Bellingdi. Kendisine asistan olarak, daha önce Pariste bulunmuş Sabri Berkel, Cemal Tollu, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Nurullah Berk ve Şefik Bursalıyı seçti. İlk yılında gravür atölyesi kurdu. Neşet Günal, Fethi Karataş ve Fethi Kayaalp, bu atölyede yetiştiler. Öğrencilerine sanatın, resimin ne olduğunu. onlara kesinlikle bir başkasını taklit etmemeleri gerektiğini sürekli telkin etti. Sanatın sürekliliğini sağlayan yasaların değişmediğini, değişimin sadece ifade biçimleri olduğunu anlatmak için uğraştı.
Bursada da bir resim atölyesi açılmasına önayak oldu. Akademide bir kitap bölümünün açılması için çaba göstererek, Atatürkün emriyle açılmasını sağladı. Beşiktaştaki Resim ve Heykel Müzesini tanzim etti.: Pierre Bonnard, André Derain, Marquet, Segonzea, Braque, Picasso, Matisse ve Dufy gibi dünya çapında ressamların eserlerinin müzeye kazandırılmasındaki çabası büyük oldu. İstanbulun otantik, bozulmamış yerlerinden peyzajlar yaptı.1947de Ankara Operası için Boğaziçinin bir gravürünü yaptı. Ahmet Hamdi Tanpınar, Nurullah Ataç, Yahya Kemal Beyatlı, Sabahattin Ali, Fikret Adil, Arif Dino, Abidin Dino Güzin Dino, Nadir Nadi ve Berin Nadi gibi Türk dostları olan sanatçı II. Dünya Savaşı bitiminde 1949da istifasını vererek Fransaya; yetiştirdiği öğrencileri Nuri İyem, Avni Arbaş, Selim Turan, Tiraje Dikmen ve Nejad Devrim gibi o dönem genç kuşak ressamlara resim dillerini bulmalarında bir usta olarak, katkıda bulunmuş olarak döndü. Ölümünden altı ay önce İstanbula gelen ve Aralık 1966da Fransada ölen Levy, eserlerinin değerlendirilmesi için vasiyetnamesinde öğrencisi Tiraje Dikmeni görevlendirdi.
Levy için öğrencilerinden Turgut Atalay: Ondan iyisi Türkiyeye gelemezdi. Her dersi bir konferanstı" der.
Aynı dönemde akademide görev yapan İbrahim Çallı ise Levy'nin eğitim yaklaşımını sert bir dille eleştirmiş, iddialara göre emekliliğe sevk edilmesinde bu tavrının payı olmuştu. 2 Ağustos 1947'de Her Hafta dergisinde yayımlanan röportajda Çallı "Leopold Levy, peyzajist ve gravür sanatkarıdır. Fakat hiçbir zaman ve asla akademi hocası değildir" diyordu. Levy'yi zengin renk kullanımından kaçınmak, bu tavrını öğrencilere dayatmak, kişilik kazanamadan mezun olmalarına yol açmakla suçluyordu.