Ezarika

Ezarika ya da Ezrakiler, Hanife oğullarından Nafi bin el-Ezrak'a tabi olan bir Harici fırkasıdır.
Tarihçe
Hanife oğulları Haricilerin en kuvvetlileri ve en kalabalık olanları idi. Abdullah bin Zübeyr'den ve Emevilerden gelen darbelere ilk maruz kalanlar da bunlardı. Abdullah bin Zübeyr'in ve Emevilerin komutanları on dokuz sene, Nafi'nin liderliğindeki Haricilerle savaştılar. Nafi, savaş meydanında öldürüldü. Ondan sonra liderliği, oğlu Ubeydullah aldı. Daha sonra liderlik, Katari b. el-Fucae'ye intikal etti. Katari döneminde, Emeviler adına, Haricilerle savaşan kişi, Emevlierin El-Muhalleb bin Ebi Sufra adlı dahi komutanları idi. Muhalleb, girişeceği hareketten önce Haricileri birbirine düşürür, ondan sonra onlarla savaşa girişirdi. Bu nedenle Katari döneminde Hariciler gitgide zayıfladı. Zira bunlar, kendi aralarında anlaşamıyor, savaş meydanlarında anlaşmazlıklarından dolayı kötü sonuçlara uğruyorlardı. Diğer yandan, bütün Müslümanlar bunların aleyhlerine dönmüştü. Sonra bunlar öteki gruplara karşı çok katı ve sert davranıyorlardı.
Hariciler, Muhaileb ve ondan sonra gelen komutanlar döneminde devamlı olarak yenildiler ve nihayet etkinlikleri tamamen kayboldu.
İnançları
Ezrakilere göre Ali bin Ebu Talib'i öldüren Abdur-Rahman İbn-i Mulcem iyi bir şey yapmıştır. İnancının gereğini yerine getirmiştir.
Ezarika'yı diğer Harici fırkalarından ayıran temel prensipler şunlardır:
a) Kendilerine karşı çıkanların sadece mümin olmadıklarına değil, aynı zamanda müşrik olduklarına, ebedi olarak cehennemde kalacaklarına ve kanlarının helal olduğuna inanırlar.
b) Kendilerine karşı çıkanların memleketleri onlara göre Darül Harb»dır. Oralarda Darül Harb»de helal olan her şey helaldir. Mesela: Erkeklerin öldürülmesi, kadınların esir alınması, muhaliflerinin köleleştirilmesi, savaştan geri kalanların öldürülmesi onlara göre helaldir.
c) Ezarika'nın görüşlerinden biri de şudur. Onlar, kendilerine muhalif olanların çocuklarının, ebedi olarak cehennemde kalacağını söylerler. Başka bir ifade ile, bunlara göre muhaliflerinin kafir olmalarına yol açan günahlar, çocuklarına da sirayet eder ve onları cehennemlik yapar.
ç) Yine bunların fıkhı görüşlerinden biri de şudur: Bunlar, zina edenin recm» cezasını kabul etmezler. Kur'an'da zina eden erkek ve kadına sopa atılmasından başka bir ceza bulunmadığını, bu sebeple recm» cezasının Kur'an'da zikredilmediğini ileri sürerler ve bu cezanın hadis ile de sabit olmadığını iddia ederler.
d) Bunlara göre iftira cezası» sadece namuslu kadınlara iftira edenlere tatbik edilir. Namuslu erkeklere iftira edenlere bu ceza uygulanmaz. Çünkü Ezarika» şu ayeti kendine kaynak edinir: İffetli kadınlara zina isnat edip de sonra bu iddialarını doğrulayacak dört şahit getiremeyenlere seksen değnek vurun. Onların şahitliklerini de ebediyen kabul etmeyin. İşte onlar, fasıkların ta kendileridir.»
Bu ayet, namuslu erkeklere zina iftirası yapanların cezasını zikretmemiştir.» derler.
e) Ezarika, peygamberlerin küçük ve büyük günahları işleyebileceklerine inanır.
Görüldüğü gibi Ezarika'nın bu son görüşü kendilerinin diğer görüşleriyle çelişmektedir. Çünkü onlar, bir taraftan büyük günah işleyenin kafir olduğunu iddia ederler, diğer taraftan peygamberlerin de büyük günah işleyebileceklerini kabul ederler. Bunlara göre peygamber bazen küfre gidip sonra tövbe edebilir. Ezarika» bu görüşünü şu ayetten aldığını iddia eder: Ey Muhammed, biz sana apaçık bir fetih ihsan ettik.» Allah, bu fethi sana, geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlamak, üzerine olan nimetini tamamlamak, seni dosdoğru bir yola iletmek ve seni şanlı bir zaferle muzaffer kılmak için ihsan etti.
Ezrakiler'in imamları
Nafi ibn al-Ezrak el-Hanefi el-Hanzali, 684-685
Ubayd-Allah ibn el-Mahuz, 685-686
Zübayr ibn al-Mahuz, 686-687/688
Katari ibn el-Fuce, 687/688-698/699
Abd- Rabbih el-Kebir, 697-698