turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Yenikent, Odunpazarı

Yenikent, Eskişehir ilinin Odunpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihi
Yenikent, Eskişehir'in ilk apartman şeklindeki sitelerinden oluşturulmuştur. İlk yerleşmeler 1985 yıllarında başlamış ve ilk zamanlar bu siteleri oluşturan müteahhit firmaların adıyla anılan üç bölümden oluşuyordu. Bu bölümler Eston, Aktan ve Ilgazlar'dı. Önceden mahalle sitelerle sınırlıydı ve 5 katlı apartmanlardan oluşuyordu.
Konum
Odunpazarı'na 3 km uzaklıkta olan Yenikent, konum olarak şehri tepeden görür ve birçok mahalleyi birbirine bağlar. Mahalle içerisinde alışveriş merkezi, kıraathane, tekel bayi, tanınmış markaların market zinciri, modern amfi tiyatro, 112 acil ana binası, tuhafiye, sağlık ocağı, Eskişehir Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi, spor kompleksi, kütüphane, 4 tane ilköğretim okulu, 2 Anadolu lisesi, 1 fen lisesi, anaokulu, postane, sabit pazar yeri, taksi durağı, polis karakolu, kuaför, restoran, fırın, benzin istasyonu, hırdavat dükkanı, çiğköfte dükkanı, araç tamircisi, bisiklet tamircisi gibi işletmeler bulunuyor. Ayrıca mahallede 3 tane cami mevcuttur. Mahalleye ulaşım Eskişehir Büyükşehir Belediyesi'nin tahsis ettiği halk otobüsleri, minibüsler ve tramvay hattı ile sağlanır.
Yönetim
Yenikent mahallesi muhtarı Nezahat Nazik tarafından yönetilmekte ve geliştirilmektedir. Yerel yönetim olarak Odunpazarı Belediyesi'ne bağlıdır.
Nüfus
Mahalle nüfusu 2014 TÜİK verilerine göre 11.435 kişidir.
Juan Ramón Jiménez

Juan Ramón Jiménez (d. 24 Aralık 1881, Moguer, Endülüs - ö. 29 Mayıs 1958, Porto Riko) İspanyol şair. Başlıca yapıtları arasında "Yeni Evlenmiş Şairin Güncesi", "Menekşe'nin ruhları", "Sonsuzluklar" ve "Birlik" sayılır. 1956' da Nobel Edebiyat Ödülü 'ne layık görüldü.
Yaşamı
Juan Ramón Jiménez 23 Aralık 1881 de Ribera de Moquer caddesi 2 numarada dünyaya gelmiştir. Şarap ticaretinin başarılı ismi Rioja/Nestaresli Víctor Jiménez ve Purificación Mantecón López-Parejonun oğluydu. Ailesi 1887 yılında Yeni Caddedeki eski bir eve taşındı ve ilk ve ortaöğrenimini San José İlk ve Ortaöğretim Okulunda tamamladı.
1891 yılında Huelvadaki La Rábida Lisesi ndeki ilköğretim sınavını üstün başarı derecesiyle geçti. 1893 yılında San Luis Gonzaga del Puerto de Santa María Lisesinde okudu ve sanat bölümünden mezun oldu. 1896 yılında yeteneği olduğunu düşünerek ressam olmak için Sevillaya taşındı. Orada Sevilla Derneği Kütüphanesini düzenli olarak ziyaret etmeye başladı. İlk eserlerini düzyazı ve şiir türlerinde yazdı. Sevilla ve Huelvanın çeşitli gazete ve dergileriyle çalışmaya başladı.
1900 yılında Madride taşındı ve ilk ders kitapları Ninfeas ve Almas de Violetayı yayınladı. İlk aşkı, şiirlerinin Beyaz Gelini Blanca Hernández Pinzón idi, fakat aniden şair bir Don Juana dönüştü; Editörü, yazarın Libros de Amor (1911-1912) isimli kitabındaki 104 şiirinde bekar, evli kadınlarla, bir kızın Kuzey Amerikalı annesiyle, babasının ölümünden sonra depresyonun üstesinden gelen bir psikiyatristin eşiyle, ve hatta rahibelerle olan maceralarını kaleme aldığını yazıyordu.
1905 yılında ailesinden kalan ekonomik sıkıntılardan dolayı doğduğu köyüne geri döndü. Bu dönem en iyi edebi eserlerini ürettiği dönemdir.
Madridde Gregorio Martínez Sierra ve María Lejárraga sayesinde zarif ve kültürlü Kuzey Amerikalı, zengin İspanyol Antonio Muriedas Manrique de Lara ile evli olan Luisa Grimm ile tanışır. Juan Ramón Jiménez, Luisa Grimme aşık olur ve 1907-1912 yılları arasında duygusal bir ilişkileri olur. Büyük bir şiir aşığı olan Grimm, Jiméneze özellikle de o zamanlarda İspanyada çok az tanınan Romantizm yazarlarının birçok İngilizce şiir kitabını sunar.
Ölümü
İspanya İç Savaşı sırasında ülkeden ayrılıp Porto Riko'ya gitti. 1958 yılında orada öldü.
Yapıtları
1900 - Almas de violeta
1903 - Arias Tristes
1908 - Elejías puras
1907 - Baladas de primavera
1911 - La soledad sonora
1917 - Diario de un poeta recién casado
1917 - Sonetos esprituales
1917 - Platero y yo
1918 - Eternidades
1919 - Piedra y cielo
1923 - Belleza
1942 - Españoles de tres mundos
1949 - Animal de fondo
Ödünç Verme ve Kiralama Kanunu

Lend-Lease (Public Law 77-11) (Türkçe: Ödünç Verme ve Kiralama Yasası) ABD tarafından, Birleşik Krallık, SSCB, Çin, Fransa ve müttefik ülkelere 1941 ile 1945 yılları arasında savaş malzemesi destek programına verilen addır.
11 Mart 1941 tarihinde yapılan bu antlaşmanın 9 ay sonrasında Japon ordusu Pearl Harbor saldırısını gerçekleştirdi. Bu program VE-day (Avrupa Zaferi Günü) ardından aniden kesilmiştir.
Lend-Lease Yasası 11 Mart 1941'de yasalaştı ve 20 Eylül 1945'te sona erdi. Toplam 50,1 milyar $ (2021'de 719 milyar $'a eşdeğer) değerinde malzeme sevk edildi veya ABD'nin toplam savaş harcamalarının %17'si Toplamda 31,4 milyar dolar Birleşik Krallık'a, 11,3 milyar dolar Sovyetler Birliği'ne, 3,2 milyar dolar Fransa'ya, 1,6 milyar dolar Çin'e ve kalan 2,6 milyar dolar diğer Müttefiklere gitti. Roosevelt'in baş dış politika danışmanı Harry Hopkins, Lend-Lease üzerinde etkili bir kontrole sahipti ve bunun Roosevelt'in dış politika hedefleriyle uyumlu olmasını sağlıyordu.
Yasa kapsamında teslim edilen tüm malzemeler, iade edilene veya imha edilene kadar kullanılmak üzere ücretsiz olarak sağlandı. Uygulamada, bazı donanımlar (gemiler gibi) savaştan sonra iade edilse de çoğu ekipman imha edildi. Fesih tarihinden sonra gelen mallar, Amerika Birleşik Devletleri'nden uzun vadeli krediler kullanılarak 1.075 milyar £ karşılığında büyük bir indirimle Birleşik Krallık'a satıldı ve nihayet 2006'da geri ödendi. Benzer şekilde, Sovyetler Birliği 1971'de 722 milyon doları geri ödedi ve borcun geri kalanı silindi.
Amerika Birleşik Devletleri'ne Ters Ödünç Verme-Kiralama toplam 7,8 milyar doları buldu. Bunun 6,8 milyar doları İngiltere ve İngiliz Milletler Topluluğu'ndan geldi. Kanada ayrıca Birleşik Krallık ve diğer Müttefiklere toplam 3,4 milyar dolarlık malzeme ve hizmet (2020'de 61 milyar dolara eşdeğer) Milyar Dolarlık Hediye ve Karşılıklı Yardım ile yardım etti.
Lend-Lease, Amerika Birleşik Devletleri'nin 1930'ların Tarafsızlık Yasalarında kutsanmış olan tarafsızlık iddiasını etkili bir şekilde sona erdirdi. Müdahaleci olmayan politikadan uzaklaşıp Müttefikler için açık desteğe doğru kararlı bir adımdı. Lend-Lease'in II. Dünya Savaşı'ndaki Müttefik zaferindeki kesin önemi tartışılıyor. Bununla birlikte, Sovyet Başbakanı Nikita Kruşçev ve Sovyet Mareşal Georgy Zhukov, Lend-Lease'in Sovyetler Birliği'nin Doğu Cephesinde Almanya'yı yenmesini sağladığını belirtmişlerdir.
Afşarlar

Afşar İmparatorluğu, İran'da Safevi hakimiyetine son veren Nadir Şah tarafından 1736 yılında kurulmuş İran devleti.
Afşar Hanedanı, Afşar İmparatorluğu'nu yöneten hanedan.
Afşar boyu, Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuzların 24 boyundan biri ve Kaşgarlı Mahmud'a göre Divan-ı Lügati't-Türk'teki yirmi iki Oğuz bölüğünden altıncısıdır
Türk futbolunda lig sistemi

Bu madde, Türkiye futbol liglerinin sistemini içermektedir.
Tarihçe
Milli Lig kurulmadan önce Türkiye'nin bazı illerinde (İstanbul, İzmir, Eskişehir, Adana, Trabzon, Bursa) mahalli ligler kurulmuştu. Bu liglerden İstanbul Ligi ise yabancılar, özellikle de İngiliz askerler ve tüccarlar tarafından kurulmuştur. Türkiye topraklarında yapılan ilk maç ise 1897 yılında İzmir'den İstanbul'a gelen İzmir Karması'yla İstanbul Karması arasında oynanmıştır.
1905 yılından itibaren Türk futbol kulüplerinin kurulmasıyla birlikte Cuma Ligi, Pazar Ligi, İstanbul Şampiyonluğu Ligi gibi organizasyonlar oluşturulmuştur. Daha sonra, 1918 yılında Beşiktaş, Cuma Ligi'ni yetersiz bulması sebebiyle yeni bir lig kurulması fikrini ortaya atmış ve bu fikri destekleyen kulüpler ile birlikte İstanbul Türk İdman Birliği Ligi'ni kurmuştur.
1923 yılında Türkiye Futbol Federasyonu, Yusuf Ziya Öniş başkanlığında kurulmuştur. Yeni kurulan federasyon, 21 Mayıs 1923 tarihinde FIFA'ya, 1962 yılında UEFA'ya üye olmuştur.
Türkiye'de futbol, 1936-1950 yılları arasında İstanbul, Ankara, İzmir şehirlerinin takımlarının ağırlıkta olduğu Milli Küme adlı deplasmanlı bir ligde oynanmıştır.
Türkiye milli futbol takımının 1954 FIFA Dünya Kupası'na katılması ile birlikte Federasyon, profesyonel bir ligin kurulmasına karar vermiştir. Bu doğrultuda, 1956-57 ve 1957-58 sezonlarında Federasyon Kupası adında bir lig düzenlenmiştir. Bu iki sezonda şampiyonluk kupasını Beşiktaş kazanmıştır.
1959 yılında, şu andaki adı Süper Lig olan Milli Lig kurulmuştur. Düzenlenen ilk sezonda ligin şampiyonu Fenerbahçe olmuştur. Ligin ilk golünü İzmirsporlu Özcan Altuğ atmıştır. Yeni kurulan ligin ilk sezonunda gol kralı ise Galatasaraylı Metin Oktay olmuştur.
1962 yılında Federasyon, UEFA'ya üye olmuş ve bunun sonucunda UEFA Kupa Galipleri Kupası'na takım göndermeye hak kazanmıştır. Bu sebeple, aynı yıl Türkiye Kupası organize edilmeye başlamıştır. İlk kupayı Galatasaray kazanmıştır.
1963 yılında, şu andaki adı 1. Lig olan Türkiye 2. Futbol Ligi kurulmuştur. Bu ligin ilk kazananı Şekerspor olmuştur.
1967 yılında 3. Lig düzenlenmeye başlamıştır.
1989-90 sezonunda, 15 Ekim 1989 tarihinde Beşiktaş, Adana Demirspor'u 10-0 yenerek, Türkiye profesyonel futbol liglerindeki en farklı skora ulaşmıştır. Fenerbahçe, 1989-90 sezonunu 93 puanla kapatmış ve Süper Lig tarihinde bir rekor kırmıştır.
1991-92 sezonunda Beşiktaş, Türkiye 1. Futbol Ligi'ni namağlup şampiyon olarak bitirmiştir. Aynı sezonun son haftasında Fenerbahçe, Gaziantepspor'u 8-4 yenerek rekor kırmıştır.
Türkiye'de mevcut olan lig sistemine 2010 yılında geçilmiştir. 4 kademe şeklinde (Süper Lig, 1. Lig, 2. Lig, 3. Lig) profesyonel Lig oynanmaktadır. Profesyonel Liglerde 126 takım mücadele etmektedir. Amatörden Profesyonele geçiş için Bölgesel Amatör Ligler kurulmuştur. Burada da 12 grup halinde oynanan sezonda şampiyonlar play off oynayıp 3. Lige yükselmektedir. Amatör Ligler ise idari olarak her il bazında süper amatör, 1. Amatör ve 2. amatör şeklinde 3 kademede oynanmaktadır.
Lig tablosu
Patrick White

Patrick White (d. 28 Mayıs 1912, Büyük Londra - ö. 30 Eylül 1990, Sidney), Avustralyalı yazardır. 20. yüzyıl İngiliz edebiyatının önde gelen isimleri arasında sayılır. "Toplu Eserleri" 12 cildi bulmakta, bunların arasında şiir, kısa hikaye, tiyatro oyunları, düz yazılar ve otobiyografiler de yer almaktadır. 1973 yılında edebiyat dalında Nobel ödülüne layık görülerek Avustralya'ya ilk ve son ödülünü kazandırmıştır.
Hayatı
Patrick White Avustralyalı bir ailenin çocuğu olup 28 Mayıs 1912de Londrada doğdu. Çocukluğu İngiltere ve Avustralya arasında geçti. 13 yaşında İngilterede yatılı okula verildi. Bu 4 yıllık yatılı okulda dört yıl hapis isimli değerlendirme yapmıştır. Daha sonrasında Cambridgede okul hayatını sürdürmüş ve yazılar yayınlamaya başlamıştır.
Seçilmiş eserleri
Happy Valley (1939)
The Living and the Dead (1941)
The Aunt's Story (1948)
The Tree of Man (1955)
Voss (1957)
Riders in the Chariot (1961)
The Solid Mandala, 1966)
The Vivisector (1970)
The Eye of the Storm (1973)
A Fringe of Leaves (1976)
The Twyborn Affair (1979)
Memoirs of Many in One (1986)
The Burnt Ones (1964)
The Cockatoos (1974)
Flaws in the Glass (1981)
1912 doğumlular
Kensington and Chelsea doğumlular
1990 yılında ölenler
20. yüzyıl Avustralyalı yazarları
King's College'da öğrenim görenler
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Sidney'de ölenler
Avustralyalı Nobel Ödülü sahipleri
Avustralya'daki İngiliz göçmenler
Kangaroo

Kangaroo, Birleşik Krallık ve İngiliz Milletler Topluluğuna bağlı ordular tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan bir tür zırhlı personel taşıyıcı araçtı. Yapımında tank şasesi kullanılmıştır.
Tarihi
1944, Kanada ordusu Generali Harry Crerara bağlı Kanada 1. Ordusu, Kanada 2. ordu komutanı General Guy Simondsa insan gücü eksikliğinde yakınıyordu. Bunun üzerine piyade kayıplarını azaltmak için Kangaroos tasarımı düşünüldü.
İlk Kangaroo araçları 1944 yılında Normandiyada bulunan IInci Kolordu bünyesindeki topçu alaylarına bağlı 102 adet M7 Priest KMO dan dönüştürüldü. 25 pounder topa sahip Sexton kundağı motorlu obüslerin gelmesi ile zaten mühimmat sıkıntısı çeken bu toplar çok az kullanılıyordu. Böyle bir iş için biçilmiş kaftandılar. Öncelikle topları çıkartılan araçların ön tarafında gözetleme delikleri açılarak ordu servisine gönderildi. Toplamda 12 kişiyi taşıyabiliyordu. İlk olarak Caen bölgesinin güneyindeki Totalise Harekatı sırasında kanallara atak yapan Kanada birlikleri tarafından kullanıldı.
Priest araçları daha sonra Amerika ya ait diğer araçlarla beraber iade edildi.
Önemi
II. Dünya Savaşı süresince birçok mekanize piyade birliği bünyesinde Universal Carrier veya M3 Yarı paletli kamyon bulunuyordu. Bu araçlar kamyonlara nazaran taktiksel olarak daha başarılı olmalarına rağmen tanklara göre çok az zırha ve hareketliliğe sahiplerdi. Bu da taktiksel bir sorun ortaya çıkartıyordu. İngiliz ve Kanada ordu düzenine göre eğer piyade birlikleri tanklara eşlik edecek ise bu birlikleri daha iyi korumak ve hızlandırmak gerekiyordu. Yoksa piyade kayıpları önlenemezdi. Kangaroo ilk teşebbüste bu problemi çözdü. Ve ileride yapılan karşılıklı çalışmalar ile büyük bir sorun tamamı ile çözüldü. Kangaroo bu noktadan bakarsak günümüz gelişmiş zırhlı personel taşıyıcıların müjdecisi olmuştur.
Yukarışahinler

Yukarışahinler, Artvin ilinin Arhavi ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eskiden tek köy olan Yukarışahinler ile Aşağışahinler'in eski adı Napşit'tir. Bu yer adı 1835 tarihli Arhavi Nüfus Defterinde, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Napşit () olarak geçer.
Nspşit'in bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu oradan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Napşit'in yer aldığı Arhavi, erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 tahriri sırasında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu. 17. yüzyılın son çeyreğinde (1681/1682) yapılan bir tahrirde bu yerleşme "Napşid" adıyla mahalleleriyle bitlikte kaydedilmiştir.
Napşit, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağı sınırları içinde Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Bu salnamede nüfusu 63 hane ve 135 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ettiğinden dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Napşit köyünde yaklaşık 270 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına yaklaşık 4,2 kişi düşmesi, ailelerin az sayıda bireyden oluştuğunu göstermektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 168 keçi/koyun, 2 at, 192 inek ve 2 öküz tespit edilmiştir.
Napşit, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında, Artvin vilayeti yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasına bağlı Arhavi nahiyesinin bir köyü olarak geçer. Bu tarihte köyün nüfusu 441 kişiden oluşuyordu. Napşit, 1954 yılında Yukarı Napşit ve Aşağı Napşit olmak üzere iki ayrı köy haline getirildi. Nitekim 1955 genel nüfus sayımında Yukarınapşit ve Aşağınapşit iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Yukarınapşit'in nüfusu, 84'ü erkek ve 139'u kadın olmak üzere 223 kişiden oluşuyordu.
Napşit kelimesi "yabancı kökten geldiği" için Yukarınapşit'in adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yukarışahinler olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha resmi kayıtlarda "Yukarışahinler (Yukarı-Napşit)" biçiminde kullanılmıştır.
Coğrafya
Köyün; kuzeyinde Güvercinli, güneyinde Derecik, doğusunda Tepeyurt ve batısında ise, Ulukent yer alır. Köyün deniz seviyesinden yüksekliği 736 metredir.
Nüfus
2011 verilerine göre 6 yaş ve üzeri kişilerde; okuma yazma bilmeyen 11, okuma yazma bilen fakat bir okul bitirmeyen 16, ilkokul mezunu 41, ilköğretim mezunu 25, ortaokul veya dengi okul mezunu 7, lise veya dengi okul mezunu 31, yüksekokul ve üzeri 9 ve eğitim durumu bilinmeyen 8 kişi vardır.
Direksiyon sistemi

Otomobilin dönme işlemi direksiyon sistemi ile sağlanır. Direksiyon simidinden elle verilen dönme hareketi, bir dişli yolu ile ön tekerleklere intikal eder. Ön tekerlekler dönülecek yöne göre paralel kollar yardımı ile çevrilir. Elle fazla güç tatbik edilmediği halde dişli yardımı ile dönüş temin edilir.
Kara aracı direksiyonu
Temel geometri
Direksiyonun temel amacı, tekerleklerin istenen yönlere çevrilmesini sağlamaktır. Bu genellikle birçok bağlantı, çubuk, mil ve dişli ile sağlanır. Temel kavramlardan biri kaster açısı kavramıdırher tekerlek, tekerleğin önünde bir pivot noktası ile yönlendirilir; bu direksiyonun hareket yönüne doğru kendi kendine ortalanmasını sağlar.
Kremayer ve pinyon direksiyon mekanizması
Birçok modern araba kremayer ve pinyon direksiyon mekanizması kullanır. Direksiyon simidi pinyon dişlisini döndürdüğünde, pinyon kremayeri hareket ettirerek dairesel pinyon dişli hareketi doğrusal harekete dönüştürür. Bu hareket, direksiyon torkunu tekerlek aksının döner pimli bilyeli mafsallarına bağlantı çubukları ve direksiyon koluyla (kısa kaldıraç koluyla) uygular.
Kremayer ve pinyon tasarımının arabayı kullanan kişiye direksiyonu hissettirme yararı vardır.
18. Ankara Uluslararası Film Festivali

18. Ankara Uluslararası Film Festivali, 12 ve 22 Nisan 2007 tarihleri arasında Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı tarafından düzenlenen film festivali. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin Farabi Salonu'nda yapılan ödül töreninde sunuculuğu Yetkin Dikinciler ve Şenay Gürler üstlendi.
Jüri üyeleri
Ulusal Uzun Film Yarışması - Nejat Ulusay, Tunç Başaran, Agah Özgüç, Emine Nevin Cangür ve Cengiz Korucu
Ulusal Kısa Film Yarışması - Yüksel Aksu, Bülent Özkam, Thomas Balkenhol, Natali Yeres ve Ahmet Ilgaz
Ulusal Belgesel Film Yarışması - Yusuf Akçura, Semra Sander, Murat Erşahin, Enis Rıza Sakızlı ve Andreas Treske
Ödüller
Ulusal Belgesel Film Yarışması (Amatör)
Birincilik
Öyle Duruyorum (yönetmenler Ateş Savaşeri, İrem Pasinligil ve Onur Etiz)
İkincilik
Issız (yönetmen Serkan Yüksel)
Üçüncülük
Gewok (yönetmenler Meriç Ozan ve Mutlu Karadoğan)
Jüri Özel Ödülü
Çalı (yönetmenler Fatih Sezgin ve Mevlüt Çiftçi)
Ulusal Belgesel Film Yarışması (Profesyonel)
Birincilik
Ödül verilmedi
İkincilik
X (yönetmen Özgür Arık ödülü reddetti)
Üçüncülük
Kadına Ağıt (yönetmenler Berrin Balay Tuncer ve Önder Özden)
Jüri Özel Ödülü
Hiçbir Yerde (yönetmenler Mihriban Tanık ve Mihriban Tanık)
Ulusal Kısa Film Yarışması (Kurmaca)
Mr. Unhappy Meets the Girl ve Mr. Unhappy Sees a Doctor (yönetmen Mehmet Selçuk Bilge)
Ulusal Kısa Film Yarışması (Deneysel)
Suret (yönetmen Yasemin Aydın)
Ulusal Kısa Film Yarışması (Canlandırma)
Beyinsiz (yönetmen Ayce Kartal)
Ulusal Kısa Film Yarışması (Jüri Özel Ödülü)
Yır-tık (yönetmen Nazım Ulusoy)
Ulusal Uzun Film Yarışması
En İyi Film
Beynelmilel (yönetmenler Muharrem Gülmez ve Sırrı Süreyya Önder)
En İyi Yönetmen
Zeki Demirkubuz (Kader)
En İyi Kadın Oyuncu
Vildan Atasever (Kader)
En İyi Erkek Oyuncu
Haluk Bilginer (Polis)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu
Müge Ulusoy (Kader)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
İlyas Salman (Sis ve Gece)
Onat Kutlar En İyi Senaryo Ödülü
Sırrı Süreyya Önder (Beynelmilel)
En İyi Sanat Yönetmeni
Serdar Yılmaz ve Elif Taşçıoğlu (Cenneti Beklerken)
En İyi Müzik
Rahman Altın En İyi Görüntü Yönetmeni
Gökhan Atılmış (Sis ve Gece)
En İyi Kurgu
Çiçek Kahraman (Küçük Kıyamet)
Umut Veren Yeni Yönetmen
Yüksel Aksu (Dondurmam Gaymak)
Umut Veren Yeni Kadın Oyuncu
Emel Çölgeçen (Tramvay)
Umut Veren Yeni Erkek Oyuncu
Tuna Orhan (Hokkabaz)
Aziz Nesin Emek Ödülü
Fatma Girik'''
Yıllara göre Ankara Uluslararası Film Festivali
Uluslararası Film Festivali
Ankara Uluslararası Film Festivali
Panzer IX/Panzer X

Panzerkampfwagen IX ve Panzerkampfwagen X Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht için Panzerkampfwagen Zırhlı sınıfında modern tanklar yapmayı amaçlayan ancak sadece teoride kalan projedir. 1946\1947 yılları arasında servise girmesi düşünülen araçlar savaşa yetişemedi.
Araçlar sadece kara tahta üzerinde kaldı. İki proje ile ilgili ortada herhangi bir proje bulunamadı.
PzKpfw X Maus tankına göre daha geniş ama daha alçaktı. Silah olarak 88 mm. veya 128 mm'lik top düşünülüyordu. İki tasarımda da çok büyük değişiklikler vardı. Bu değişiklikler günümüzde bile kullanılmaktadır. Renkli Çizimi
Bütün Şiirleri (Orhan Veli Kanık)

Bütün Şiirleri, Orhan Veli Kanık'ın ilk kez 1951 yılında yayınlanan şiir külliyatı.
Hakkında
Kitap Orhan Veli'nin ölümünün ardından 1951 yılında Yaşar Nabi Nayır'ın düzenlemesi ile Varlık Yayınları'ndan çıktı. İlk baskısı 204 sayfa olan eserin içinde Orhan Veli'nin yaşamı boyunca yayınladığı Garip (1941), Vazgeçemediğim (1945), Destan Gibi (1946), Yenisi (1947) ve Karşı (1949) isimli kitaplarındaki tüm şiirlerinin yanı sıra ilk şiirlerinden 66 ve son şiirlerinden de 12 adet bulunmaktadır. Kitaplarındaki 78 şiirle birlikte Bütün Şiirleri'nde 156 şiir vardır.
1989 yılına kadar 22 kez basılmış olan bu yapıtın ilk basımını 1951 yılında Varlık Yayınları, daha sonraki on dört basımı Bilgi Yayınevi, on beşinci basımdan sonrasını ise Can Yayınları yaptı. 1987 yılında bu kitabın telif haklarını alan Adam Yayınları 1987 yılından 2002 yılına dek kırk sekiz baskı yaptı. Günümüzde bu kitabı Adam Yayınları'nın kapatılması ardından telif haklarını devralan Yapı Kredi Yayınları basmaktadır. Şairin 100. yaşının kutlandığı 2014 yılında Bütün Şiirleri'nin de Murat Yalçın'ın editörlüğünde önceki baskıları taranıp bazı düzeltmeler yapılarak 36. baskısı yapıldı.
Sırtüstü yüzme

Sırtüstü yüzme, ilk olarak 1912 yılında Stockholm Olimpiyat Oyunları sırasında Amerikalı yüzücü Harry Hebner tarafından yapılmıştır. Yarışı kazandığı için yenilikçi tekniği çok ciddiye alınmıştır. Uzun zaman sırt üstü yüzülmeye devam edildi. Sırt üstü yüzme suyun üzerinde sırt üstü yatarak yapılmaktadır. Eller baş hizasına gelir ve geriye doğru ayaklar yardımıyla ilerlenir. Sırt üstü yüzerken insanın kendisini rahat bırakması gerekir.
Sırt üstü yüzenler yüzmeye başlarken ayaklarını ve de ayak parmaklarını suyun altında tutmalıdırlar. Ayrıca isminden de anlaşılabileceği gibi sırtları üzerinde kafaları yukarıda yüzmeleri gerekir. Yüzücüler start aldıktan sonra 15 m kadar su altında yüzme hakkına sahiptir.
Sırt üstü yüzerken belin dik bir şekilde tutulması, ayak çırpmayı da kolaylaştırır. Parmak uçları gergin bir şekilde ayak çırpmak doğrudur. Kolları geriye doğru atarken avuç içleri dışa dönük olması kolaylık sağlar. Baş geriye atılabileceği gibi, çoğu iyi sırt üstü yüzücünün çenesi vücuduna yani aşağı doğru yüzdüğü görülmüştür.

Yüzme stilleri