turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Yusuf Küpeli

Yusuf Küpeli, (d. 27 Mart 1944, Balıkesir - ö. 26 Aralık 2021, Stockholm), Türk devrimci, 68 Kuşağı önderlerinden ve Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi kurucularındandır.
Yaşamı
Çocukluğu Niğde'nin Ulukışla ilçesine bağlı eski adı Hamidiye olan Bolkar Dağları'ndaki Maden köyünde geçti. 11 yaşında ailesiyle İstanbul'a göç etti ve aynı yıl babasını kaybetti. 1958 yılında askeri liseye giren Küpeli, 27 Mayıs 1960 Darbesinden sonra Talat Aydemir ve Fethi Gürcan'ın yaptıkları başarısız 22 Şubat 1962 ve 20 Mayıs 1963 darbe girişimlerine karışması nedeniyle tutuklandı ve TCK 146. maddesinden yargılandı. Davada beraat etmekle birlikte, 1963'te birçok arkadaşıyla Kara Harp Okulu'ndan çıkarılarak ordu ile ilişiği kesildi.
Devrimcilik dönemi
Öğrenimini önce ODTÜ ardından SBF'de sürdüren Küpeli, dönemin devrimci hareketine katıldı. 1968'de FKF Genel Başkanı seçildi. 1969'da kendisi gibi aranan Deniz Gezmiş'le birlikte 1. Devrimci Milliyetçi Öğrenci Kurultayından sonra bir bildiri yayımladı. Kısa bir süre Filistin'de bulundu, ardından Türkiye'ye döndüğü 1969 Kasım ayında yakalanarak 1970 Ağustosuna kadar tutuklu kaldı. 12 Mart 1971 Muhtırasından sonra Mahir Çayan'ın önderliğinde THKP-C'nin kuruluş çalışmalarına katıldı ve örgütün ilk merkez komitesinde yer aldı. Mahir Çayan'ın cezaevinde bulunduğu dönemde örgüt içinde anlaşmazlık büyüdü ve Çayan'ın Kasım 1971'de cezaevinden kaçmasından sonra yapılan görüşmelerde bir uzlaşma sağlanamayınca, Münir Aktolga'yla birlikte THKP-C'den ihraç edildiler.
Mültecilik ve İsveç'e yerleşmesi
1972'de tekrar yakalanan Küpeli, toplam 8 yıla yakın tutuklu ve hükümlü olarak hapiste kaldıktan sonra, 1983'te infaz yasasındaki değişiklikle şartlı olarak tahliye edildi ve İsveç'e kaçtı. Aynı yıl Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından atılan Yusuf Küpeli, İsveç'te mülteci olarak yaşadığı 5 yılın ardından 1988'de İsveç vatandaşı oldu. 26 Aralık 2021 tarihinde İsveç'in Stockholm kentinde 77 yaşında öldü.
Aelia Paetina

Aelia Paetina 1. yüzyılda yaşamış Romalı bir kadındır. Babası MS 4 yılında konsül olmuş olan Sextus Aelius Catus'dur. Annesinin kim olduğu biliinmemektedir. Babası muhtemelen çok küçükken ölmüştü zira Praetorian Muhafızı Lucius Seius Strabo tarafından büyütülmüştür.
Aelia Paetina 28 yılında sonradan Roma imparatoru olacak olan Claudius ile evlenmişti. Claudius'un ikinci karısıydı. Tek çocukları 30 yılında doğan Claudia Antonia'ydı. Claudius 31 yılının Ekim ayında evlatlık erkek kardeşinin iktidardan düşüp öldürülmesinden sonra Paetina'dan boşanmıştı. Suetonius'a göreyse Claudius Paetina'dan ufak tefek hakaretleri yüzünden boşanmıştı.
48'de Claudius'un üçüncü karısı Valeria Messalina'nın ölümünün ardından azledilmiş adamlarından Tiberius Claudius Narcissus, Claudius'un Paetina ile yeniden evlenmesini desteklemişti. Narcissus bir çocukları olduğunu ve Paetina'nın Claudius'un Messalina'dan olan çocukları Claudia Octavia ve Britannicus'u da kendi çocukları gib benimseyeceğini söylemişti.
Bir başka azledilmiş Gaius Julius Callistus ise Claudius'un Paetina ile evlenmesine karşıydı ve böyle bir durumda Paetina'nın daha da küstahlaşacağını söylemişti. Marcus Antonius Palla ise Claudius'a yeğeni Genç Agrippina'yı önermişti. Neticede Claudius Agrippina ile evlenmişti.
1. yüzyıl Romalıları
Aelii
Antik Roma kadınları
Sessiz Kalma (şarkı)

Sessiz Kalma, Alpay'ın 2004 yılında çıkan Sessiz Kalma albümünün ilk klip şarkısıdır. Şarkıyı Işın Karaca ile beraber seslendirmiştir. Şarkının orijinali Yunan şarkıcılar Giannis Parios ile Despina Vandi'nin düeti "Se Sinhoro"dur. Alpay şarkıya Türkçe sözler yazmıştır. Müziği ise Phoebus Tassopoulos'a aittir. Şarkının düzenlemesini Doğan Kospançalı yapmıştır. Şarkıya Cihan Sezer tarafından remix yapılmıştır.
Video klip
Şarkıya 2 Temmuz 2004'te Biray Dalkıran tarafından klip çekilmiştir. Klipte Işın Karaca ve Alpay beraber yer almışlardır. Daha sonra şarkının remix versiyonuna da klip çekilmiştir. Karaca bu versiyonda tekrar yer almamış, önceki klibin görüntüleri tekrar kullanılmıştır.
Künye
Doğan Kospançalı: Düzenleme
Işın Karaca: Solo Vokal
Nur Turumtay: Keman
Ferhat Ferat: Klasik-Elektro Gitar
Özhan Unakıtan: Bas Gitar
Volkan Öktem: Davul
2004 şarkıları
Alpay şarkıları
Işın Karaca şarkıları
Despina Vandi
2000'lerde Türkçe şarkılar
Cetvel

Cetvel, Türk Dil Kurumu'nun tanımına göre; doğru çizgileri çizmeye yarayan, dereceli veya derecesiz, tahtadan, plastikten, madenden yapılmış araç, çizgilik ve liste, çizelge anlamlarına gelmektedir.
Cetvelin birçok çeşidi bulunur. Ancak, genel olarak ilk akla gelen kullanımıyla; bir metreden az olan uzunluktaki ölçümler için kullanılan, 30 - 50 santimetre uzunluğunda, tahta, metal, genellikle de plastik ölçü aletleridir.
Cetveller, teknik çizim, geometri, terzilik, inşaat, pratik uygulamalar, mimari gibi birçok alanda çok büyük kolaylıklar sağlar. Özel ve ayrıntılı ölçümler yapan mikrometre gibi, karşılaştırmalı ölçüm yapan kumpas gibi, şekiller çizmeye yarayan şablon gibi ve hesaplamalar yapmaya yarayan kızaklı cetvel gibi özel çeşitleri de bulunur.
Ayrıca çeşitli hesaplamaları tablolaştırmakta kullanılan çizim uygulamaları, cetvel olarak adlandırılır: Borsa cetveli, çarpım cetveli, hazirun cetveli, hesap cetveli gibi.
Bazı çeşitleri
T cetveli
Açıölçer (İletki)
Gönye
Şerit metre
Katlanır metre (marangoz metresi)
Çelik metre
Kızaklı cetvel (hesap cetveli)
Kumpas
Mikrometre
Şablon
Pistole (Fransız eğrisi)
Paralel
Martika

Marta Marrero (d. 18 Mayıs 1969), daha çok Martika ismiyle tanınan Küba asıllı Amerikalı pop şarkıcı.
Albümler
1988: Martika
1990: Como Un Juguete
1992: Martika's Kitchen
1992: Twelve Inch Mixes
1997: Best Of: More Than You Know
1998: I Feel the Earth Move
2004: Violince
2005: Toy Soldiers: The Best Of
2005: Love... Thy Will Be Done
2005: Oppera
1969 doğumlular
Los Angeles County doğumlular
Amerikalı kadın şarkıcılar
Amerikalı çocuk oyuncular
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Amerikalı söz yazarları
Küba asıllı Amerikalılar
Young Artist Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
Endotelin

Endotelinler, 21 amino asitten oluşan vazokonstriktör peptidlerdir. Başlıca endotelde üretilirler ve damarların homeostazının (iç denge) düzenlenmesinde anahtar rol oynarlar. En güçlü vazokonstriktörlerden olan endotelinler, kalp, beyin ve genel kan dolaşımı dahil olmak üzere birçok organ ve sistemin hastalığında etkendirler.
İzoformları
Endotelinlerin, salgılanma yerlerine göre değişen Endotelin-1, Endotelin-2, ve Endotelin-3 olarak adlandırılan 3 izoformu ve ETA ve ETB olmak üzere iki tip reseptörü vardır.
ETA reseptörleri, damarların düz kas dokusunda bulunurlar. Endotelinin ETA reseptörüne bağlanması, vazokonstriksiyona ve sodyum geri emilimine sebep olur. Bu da kan basıncının artmasını sağlar.
ETB reseptörleri ise damarların iç yüzünü döşeyen endotelde bulunurlar. Endotelin ETB reseptörüne bağlandığında, natriürezde (idrarla sodyum atılımı) ve diürezde (idrar atılımı) artış olur. Ayrıca endotel hücrelerinden NO salınımı artar. Tüm bunlar kan basıncının düşmesini sağlar.
Her iki reseptör tipi, sinirsel ileti (nörotransmisyon) ve vasküler (damara ait) fonksiyonları düzenleyebildikleri sinir sisteminde de bulunur.
Beyin ve Sinirler
Tüm vücutta yayılmış olan endotelin reseptörleri, kan damarlarında, beyin hücrelerinde, plexus choroideus'ta ve periferik (çevresel) sinirlerde bulunurlar. Deneysel bir inme (stroke) yaratmak amacıyla sıçanların beyinlerine pikomolar (bir molün trilyonda biri) düzeylerde endotelin-1 enjekte edildiğinde, beynin bu bölümlerinde metabolizmanın tetiklenmesi(1) ile kan akışının azalmasıyla birlikte nöbetler(2) görülmüştür. Bu iki etki de kalsiyum kanalları aracılığıyla olur. Endotelin-1'in benzer bir etkisi, sıçanlarda çevresel sinir hasarında da gösterilmiştir.
Denge
Sağlıklı bir bireyde, vazokonstriksiyon ve vazodilatasyon arasındaki denge, bir yanda endotelinler ve diğer vazokonstriktörler ile diğer yanda nitrik oksit, prostasiklin gibi vazodilatatörler sayesinde korunur.
Akciğerlerde çok fazla endotelin salınması pulmoner hipertansiyona neden olabilir. Bazen bosentan ve sitaxsentan gibi reseptör antagonistleri (reseptörlere bağlanarak endotelinin bağlanmasını engelleyen maddeler) tedavi amacıyla kullanılabilir. Sitaxsentan, Endotelin A (ETA)reseptörlerine bağlanarak Endotelin B reseptörünün daha fazla uyarılmasını sağlar ve böylece NO salınması gibi etkilerle vazodilatasyona destek olur.
Peptit hormonlar
İnsan kromozom 1 üzerindeki genler
İnsan kromozom 6 üzerindeki genler
İnsan kromozom 20 üzerindeki genler
Hasan el-Askerî

Hasan el-Askeri (Arapça: ); (4 Aralık 846, Medine - 1 Ocak 874, Samarra), İsnaaşeriyye (On İki İmamcı) Şii İslam'ın on birinci İmamıdır. Ali'nin onuncu torunlarından İmam Ali el-Hadi'nın oğludur.
Hayatı
846 (h.232) yılının sonlarına doğru Medine'de doğdu. Babası Ali el-Hadi zorunlu olarak Samarra'ya götürüldüğü için kendisi de burada yaşamış, babası ölünce de yine burada Abbasiler tarafından tecrit altında tutulmuştur.
Şiilere göre Hasan el-Askeri, hicri 254'te imamet makamına ulaştı. Şii kaynaklarda annesinin adı Hudeys veya Hudeyse, Susen, Asefan; ve Selil olarak zikretmiştir.
Lakapları, Halis, Samit, Hadi, Rafik, Zeki ve Naki olarak zikredilmiştir.
Ölümü
1 Ocak 874 (8 Rebiülevvel 260) tarihinde ölünce Şia toplumu tam anlamıyla bir boşluğa düştü. Çünkü Hasan el-Askeri'nin imameti devredeceği bir erkek çocuğu yoktu. Şia toplumu imamet konusunda ondan fazla fırkaya ayrıldı. Bazı gruplar öldüğünü fakat mehdi olarak tekrar geleceğini, bazı gruplar ölmediğini geçici olarak gaybete girdiğini ve mehdi olarak tekrar geleceğini öne sürdüler. Daha sonraki dönemde ise Hasan el-Askeri'nin bir cariyeden oğlu olduğu adının Mehdi el-Muntazar olduğu inancı benimsendi. Mehdi el-Muntazar'ın ise ölmediği ve ileride mehdi olarak yeryüzüne geleceği inancı Şia arasında yayıldı.
Hasan el-Askeri 28 yaşında hastalanarak vefat etmiştir ancak bazı Şii kaynaklara göre Abbasi halifesi olan Mutemid tarafından zehirlenerek ölmüştür. Mezarı, günümüzde Irak'ın Samarra şehrindeki türbesindedir.
Zeynelâbidîn

Zeynelabidin (Arapça: ), Ali bin Hüseyin veya Ali el-Asgar (659; Medine - Aralık 712; Medine), İslam peygamberi Muhammed'in torunu olan Hüseyin'in oğullarından biridir. Annesi ise İran'ın fethinden sonra Müslüman olup, Hüseyin ile evlenen son Sasani İmparatoru III. Yezdigirt'in kızı olan Sasani-Pers prensesi Şehri Banu Gazele'dir. İsnaaşeriyyenin dördüncü ve İsmailiyyenin üçüncü imamı kabul edilir, tabiindendir.
Ailesi
Zeynelabidin, İslam peygamberi Muhammed'in damadı Ali'nin oğlu olan Hüseyin'in iki oğlundan birisidir. Diğer oğlu Ali (el-Ekber) ile aynı isme sahip olup karışmaması için literatürde Ali el-Asgar ismiyle daha çok da Zeynelabidin lakabıyla anılır. 'Zeynelabidin' Arapçada 'ibadet edenlerin süsü, değerlisi' anlamına gelir.
Annesi ise İran'ın fethinden sonra Müslüman olup, Hüseyin bin Ali ile evlenen son Sasani İmparatoru III. Yezdigirt'in kızı olan Sasani-Pers prensesi Şehr-i Banu Gazele'dir.
Kerbela Olayı
Zeynelabidin, Kerbela Olayı'na ağır hasta olduğu için katılmamıştır. Emevi askerleri tarafından öldürülmek istense de komutan Ömer bin Sa'd tarafından kurtarıldı. Diğer Ehl-i Beyt fertleriyle beraber Şam'a Yezid'in yanına gönderildi. Burada Yezid tarafından iyi karşılandı ve dilerse yanında kalabileceği söylendi. Ama o Medine'ye dönmeyi tercih etti.
Medine yaşamı ve ölümü
Buradan Medine'ye dönen Zeynelabidin, burada Yezid'e karşı ayaklanan Medinelilere katılmayarak olaylardan uzak durdu. Tüm 'fitne'lerin siyasi menfaatlerden kaynaklandığını düşündüğünden Emevilere de onlara karşı ayaklanan gruplara da hep mesafeli durmuştur. Ömrünü ibadetle geçiren Zeynelabidin Aralık 712 yılında Medine'de ölmüştür. Baki Mezarlığı'ndaki amcası Hasan'ın mezarının yanına defnedildi. Şii kaynaklarında Emevi halifesi Hişam bin Abdülmelik tarafından zehirletilerek öldüğü yer alır.
Çocukları
Kaynaklarda on beş çocuğu olduğu geçmektedir. Bu çocuklarından Muhammed el-Bakır Şiilerin beşinci imamıdır. Diğer çocuklarının isimleri: Abdullah, Hasan, Hüseyin El-Ekber El-Müsellem, Ömer, Hüseyin El-Asğar, Abdurrahman, Süleyman, Ali, Muhammed Esger, Abbas El-Eftam, Hadice, Fatıma, Aliyye, Ümm-ü Gülsüm.
Şiilikteki önemi
Başlıca Şia mezhepleri onun imametini kabul eder; On İki İmamlar'ın dördüncü imamıdır. Diğer imamlar da olduğu gibi 'İmam Ali Zeynelabidin' Şia için önemli bir kişidir. Tabiin'den olan birçok tanınmış sahabeyi görmüştür.
Muhammed el-Bakır

Muhammed el-Bakır, (d. 676, Medine - ö. 731, Medine) On İki İmamlar'ın beşincisidir. Dördüncü imam ve Hüseyin'in oğlu olan Ali bin Hüseyin'in (Ali Zeyn el-Abı-Din) oğludur. Ayrıca annesi de ikinci imam Hasan bin Ali'in kızı olan Fatıma bint Hasan el-Mucteba'dır. İmamet i'tikadına göre hem anne hem de baba tarafından İslam dininin son peygamberi Muhammed'le akrabalık ilişkisi bulunan ilk imamdır. Bir İslam alimi olan "Muhammed el-Bakır" diğer bütün Ehl-i Beyt mensubu imamları gibi Sünnilerce de sevilen ve sayılan büyük bir İslam önderidir.
Davudî İsmailîlik

Davudi İsmaililik veya Davudi İsmailiyye, Nizari İsmaililik'ten sonraki en yaygın İsmailiyye koludur. Kökeni birçok ayrışmaya dayanmaktadır. 1094 yılında Fatımi Halifesi ve sultanı Ebu Tamim Maadd el-Mustensir bil-Lah'ın ölümünün ardından halef oğul Nizar'ın yerine yerine daha küçük olan ʿAhmed el-Mustali vezir El-Melik el-Efdal ibn Bedr el-Cemali Şehenşah tarafından tahta geçirilmiş ve imam olarak ilan edilmiştir.
Nizar el-Mustafa'nın taraftarları Nizari İsmailiyye'yi oluşturarak ayrılırken, daha sonraları ʿAhmed el-Mustali'nin taraftarları sayılan Mustalilik kolu ise yine bir taht karmaşası sonucu Hafıziler ve Tayyibiler olarak ikiye ayrılmıştır.
Tarihçe
Daha sonra ise Tayyibi kolu tekrar büyük bir ayrışmaya sahne olmuş, 1592 yılında Süleyman bin Hassanın Hindistan'daki 27nci Da'i el-Mutlak olan Seyyidna Davud Bin Kutub Şahı tanımaması üzerine, Yemen'de "Ehl-i Hakk" olarak da bilinen Süleymani Buhra oluşmuştur. Böylece Tayyibiliğin ikiye bölünmesi üzerine Hindistan'da Davudi İsmaililik, Yemen'de de Süleymani İsmaililik kolları ortaya çıkmıştır.
Günümüzde ise bu Fatımi-Tayyibi-Davudilik davet hareketinin başında Elli Üçüncü Da'i el-Mutlak olan El-Cemea't-us Seifiyeh Akademisi eski Rektörü Syedna "Mufaddal Seifud-Din" bulunmaktadır.
İsmaililik soy ağacı
Bağözü, İskilip

Bağözü, İskilip'te antik adı Romalılarca Itlus olan dere yatağının ovaya açıldığı yerde kurulu olmuş olan eski bir yerleşim alanına günümüzde verilen isim. Osmanlı döneminde ismi 16. yüzyıldan sonra İmad (Direklibel) olarak kullanılmıştır. 1908 yılına kadar bu alanda yerleşme olduğu bilinmektedir.
İskilip
Kapıdaki Düşman

Kapıdaki Düşman (Enemy at the Gates), Jean-Jacques Annaud tarafından yönetilen 2001 yılı Paramount Pictures yapımı savaş filmi.
Filmin adı William Craig'in Enemy at the Gates: The Battle for Stalingrad kitabından alınmıştır. Genel olarak Sovyet keskin nişancısı Vasiliy Grigoryeviç Zaytsev'in keskin nişancı oluşu ve Stalingrad Savaşı'nda rakibi Alman keskin nişancısı Binbaşı Erwin König'le mücadelesi canlandırılmıştır.
Oyuncular
Jude Law - Vasiliy Zaitsev (Vasily Zaytsev)
Ed Harris - Erwin König (Heinz Thorvald)
Rachel Weisz - Tania Chernova
Joseph Fiennes - Danilov
Bob Hoskins - Nikita Khrushchev
Ron Perlman - Koulikov (based on Nikolay Kulikov)
Eva Mattes - Mother Fillipov
Gabriel Thomson - Sacha Fillipov (based on Sasha Fillipov)
Matthias Habich - Friedrich Paulus
Sophie Rois - Ludmilla
Ivan Shvedoff - Volodya
Mario Bandi - Anton
David Lappin- General Krusheve
Sunullah Efendi

Cafer Mustafa Sunullah Efendi (1552, İskilip - 10 Nisan 1612, İstanbul); Türk, Osmanlı devlet adamı, şair, müderris, kadı, kazasker ve şeyhülislam.
Hayatı
Cafer Mustafa Sunullah Efendi İskilip'lidir. Kanuni Sultan Süleyman devrinin devlet adamlarından Anadolu Kazaskeri Cafer Efendi'nin oğludur. Babası Cafer Efendi ile şeyhülislam Ebussuud Efendi amcazade olup Ali Kuşçu'nun soyundan gelmiştir.
Sunullah Efendi Ebussuud Efendi'den icazet almıştır. Sonra ilmiye sınıfının hiyerarşisi içinde ilerlemeye başlamıştır. 1569 yılında Beşiktaş'ta Hayrettin Paşa Medresesinde müderris olarak ile göreve başlamıştır. 1587 yılında Sultan III. Murat Medresesinde müderris olmuştur. Sonra 1589 yılında Bursa kadısı ve 1591 yılında İstanbul Kadısı görevlerini yapmıştır. 1591 yılında Anadolu Kazaskerliği ve 1592 yılında Rumeli Kazaskerliği yapmıştır. 1594 yılında Sultan III. Mehmet'in tahta çıkışından sonra emekli olmuştur. 1598 yılında Padişah tarafından 50 akçe zam ile taltif edilmiştir.
Sonra da dört kez toplam 5 yıl 7 ay 2 gün şeyhülislamlık makamında bulunmuştur. İlk defa şeyhülislamlığa 2 Ekim 1599 yılında Hoca Sadeddin Efendi'nin vefatı üzerine tayin edilmiştir. Ama Sadrazam Yemişçi Hasan Paşa ile arasının açılması üzerine 2 Ağustos 1601'de tekrar emekli edilmiştir.
Hocazade Mehmed Efendi yerine 4 Ocak 1603'de ikinci kez şeyhülislamlığa getirilmekle beraber bir ay sonra Yemişçi Hasan Paşa aleyhine ortaya çıkan sipahi isyanında Sunullah Efendi Yemişçi Hasan Paşa aleyhinde bir fetva verdiği için tekrar azledilmiştir.
Bu azilden sonra Sünnullah Efendi bir inziva hayatına çekilmiştir. Fakat 8 Eylül 1604'te kendine selef olan Ebülmeyamin Mustafa Efendi yerine 3. kez şeyhülislam görevine getirilmiştir. İki yıl sonra 28 Eylül 1606'de azledilmiş yerine Ebülmeyamin Mustafa Efendi tayin edilmiştir. 23 Kasım 1606'da dördüncü defa şeyhülislam yapılmıştır. Saray hadımlarının gayretleri ile bu görevden 5 Eylül 1608 azledilmiştir. Yıllık 750 akçe gelirle emekli yapılmıştır.
10 Nisan 1612'de İstanbul'da hayatını kaybetti. Mezarı Kırk Çeşme Hüsam Bey Camii yanında idi.
Popüler kültürdeki yeri
Star Tv'de yayınlanan Muhteşem Yüzyıl: Kösem dizisinde Yaşar Karakulak tarafından canlandırılmaktadır.
Değerlendirme
Uzunçarşılı onu "orta derecede ilmi kudretli" olarak nitelendirir.
Bu üst yönetimde yer alan sert tartışmalarda Anadolu'da yaşayan Türklerin yanında yer alarak dönemin bir sadrazamı hakkında katli vaciptir fetvası vererek devşirmelerin Türkleri yok etme planlarını engellemiştir. Kendisinin de sürekli görevden alınma ve göreve sonra dönme nedeni de Celali isyanlarında takındığı Anadolu Türklerinden yana tutum olmuştur.
Erwin König

Erwin König (ö.: 1942), Heinz Thorvald olarak da bilinir. Büyük ihtimalle propaganda için uydurulmuş bir Alman Binbaşı.
II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesinde Stalingrad Savaşı'nın devam ettiği zamanda Sovyet Rusya için büyük bir propaganda malzemesi haline gelmiş olan Vasili Zaytsev'e karşı gönderildiği öne sürülen Alman Binbaşı'dır. Hiçbir tarihçi varlığı hakkında herhangi bir fikir ortaya atmamıştır; ayrıca hiçbir mevcut kaynakta da hakkında bilgi bulunmamaktadır. Ancak Vasili Zaytsev'e ait olan ve anılarını yazdığı kitap olan "Notes of a Sniper"'da Erwin König ismi geçmektedir. Kendi anlatımına göre 3 günlük karşılıklı bir çekişmeden sonra hurda bir metal levhanın altında öldürdüğünü yazmıştır. Bunun yanında bazı mevcut bilgilerde de çelişkiler bulunmaktadır. Erwin König'i öldürdükten sonra üstünde bulduğu belgelerde adı geçen ve Berlin'de bulunduğu iddia edilen sniper (keskin nişancı) okulu Alman kaynakları tarafından doğrulanmamıştır.
Fakat hala tam olarak Erwin König'in gerçek olup olmadığı hakkında kesin bir bilgi mevcut değildir.
İlgili filmler
'Kapıdaki Düşman (İngilizce: Enemy at the Gate)', 2001. Fragman Volga nehri geçiş sahnesi
Gök mavisi baştankara

Gök mavisi baştankara (Cyanistes cyanus), baştankaragiller (Paridae) familyasından Rusya ve Orta Asya'da görülen bir baştankara türü.
Özellikleri
1213 cm uzunluğunda kolay tanınan bir kuştur. Baş, kuyruk, kanat barları ve alt kısmı beyazdır. Göz boyunca gerdana doğru koyu bir bant devam eder ve üst kısmı gök mavisi rengindedir.
Çağrı sesi mavi baştankaraya benzerdir, dee, dee, dee veya azarlayan bir churrudan ibarettir. Ötüşü mavi baştankara ile taçlı baştankara arasında tanımlanan bir tsi tsi tsi tshurr tsi tsi tshurrdur.
Sınıflandırma
Uzmanların çoğu Cyanistes'i Parus cinsin bir alt cinsi kabul ederken Amerikalı Kuşbilimciler Birliği ise ayrı bir cins olarak sınıflandırır.
Gök mavisi baştankara Avrupa'da yaşayan mavi baştankarayla çok yakın akrabadır. Rusya'nın batısında yaşayan mavi baştankaralar ile nadiren çiftleşir ancak bazen melez baştankaralara rastlanır. Bu iki türün çiftleşmesinden meydana gelen yavrular gök mavisi baştankaranın beyaz renginin aksine genelde mavi taçlı olurlar. Bu melezlere Pleske baştankarası (Cyanistes pleskei) adı verilir.
Yaşam şekli ve alanı
Ilıman ve yarı arktik, yaprak döken veya karışık orman bölgelerinde, çalılık ve bataklıklarda bulunur. Yerlidir. Bir ağaç deliğine yaptığı yuvasına 10 kadar yumurta bırakır. Yuvasında kuluçkaya yatarken kızdırıldığında tıslamaya benzer sesler çıkarır ve de ısırır. Besinlerini böcek ve tohumlar oluşturur.
Scripps Araştırma Enstitüsü

Scripps Araştırma Enstitüsü veya TSRI (The Scripps Research Institute) temel biyomedikal bilimlerde araştırma üzerine odaklanmış bir tıp araştırma enstitüsüdür. Ana yerleşkesi La Jolla, Kaliforniya olan ve Jupiter, Florida'da bir kardeş kuruluşu bulunan bu enstitü, 3,000 kadar bilim insanı, teknisyen, lisansüstü öğrenci ve diğer personel ile dünyadaki en büyük, özel ve kar amacı gütmeyen enstitüdür.
İlgili bağlantılar
E. W. Scripps Company
Edward W. Scripps
Ellen Browning Scripps
Julius Rebek

Julius Rebek Jr. (d. 11 Nisan 1944), Macaristan doğumlu Amerikalı kimyacı ve moleküler kendini oluşturma konusunda uzman.
Rebek Beregszasz (Berehove), Macaristan'da 1944 yılında doğdu ve 1945'ten 1949'a kadar Avusturya'da yaşadı. 1949'da kendisi ve ailesi ABD'ye göç etti ve Kansas'a yerleşti. Rebek, Kansas Üniversitesi kimya bölümünden mezun oldu. Rebek, organik kimya alanında master ve doktora çalışmalarını Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde 1970'te tamamladı. D. S. Kemp'in gözetiminde peptitler üzerinde çalıştı.
Kariyeri
1970-1976: Yardımcı Doçent, Los Angeles Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles, CA
1976-1979: Doçent, Pittsburgh Üniversitesi, Pittsburgh, PA
1980-1989: Profesör, Pittsburgh Üniversitesi, Pittsburgh, PA
1989-1991: Profesör, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Cambridge, MA
1991-1996: Camille Dreyfus Kimya Profesörü Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Cambridge, MA
1996-günümüz: Direktör, Skaggs Kimyasal Biyoloji Enstitüsü, Scripps Araştırma Enstitüsü, La Jolla, CA
Ödüller
1967-1970: National Science Foundation pre-doctoral fellow
1976-1974: Eli Lilly Award
1976-1978: A. P. Sloan Fellow
1981: Alexander von Humboldt Fellow
1986: Guggenheim Fellow
1991: A. C. Cope Scholar Award
1993: American Academy of Arts and Sciences
1994: National Academy of Science
1996: MERIT Award (National Institutes of Health)
1997: James Flack Norris Award in Physical Organic Chemistry (American Chemical Society)
2001: Hungarian Academy of Science
2002: Chemical Pioneer Award (American Institute of Chemists)
2004: Ronald Breslow Award for Achievement in Biomimetic Chemistry (American Chemical Society)
2005: Medal of the Academy of Sciences; Prague, Czech Republic
2005: Medal of the National Academy of Sciences, Letters and Arts; Modena, Italy
2005: European Academy of Science (Academia Europaea) Member
İlgili yayınları
1. Rebek, J., Jr. Tetrahedron Reports, #60, Tetrahedron 1979, 35:723.
2. Rebek, J., Jr. Trend, J. E. J. Am. Chem. Soc. 1978, 100:4315.
3. Rebek, J., Jr. Wattley, R. V., Costello, T., Gadwood, R., Marshall, L. Angew. Chem. Int. Ed. 1981, 93:584.
4. Rebek, J., Jr. Accounts of Chemical Research 1984, 17:258.
5. Rebek, J., Jr. Science 1987, 235:1478.
6. Kato, Y., Conn, M. M., Rebek, J., Jr. Proc. Natl. Acad. Sci. 1995, 92:1208.
7. Marshall, L. R., Parris, K., Rebek, J., Jr., Luis, S. V., Burguete, M. I. J. Am. Chem. Soc. 1988, 110:5192.
8. Watton, S., Masschelein, A., Rebek, J., Jr., Lippard, S. J. J. Am. Chem. Soc. 1994, 116:5196.
9. Tjivikua, T., Ballester, P., Rebek, J., Jr. J. Am. Chem. Soc. 1990, 112:1249.
10. Conn, M. M., Rebek, Jr., J. Chemical Reviews 1997, 97:1647.
11. Heinz, T., Rudkevich, D. M., Rebek, J., Jr. Nature 1998, 394:764.
12. Somogyi, L., Haberhauer, G., Rebek, J., Jr. Tetrahedron 2000, 57, 1699.
13. Bartfai, T., Lu, X., Badie-Mahdai, H., Barr, A., Mazarati, A., Hua, X., Yaksh, T., Haberhauer, G., Ceide, S., Kröck, L., Trembleau, L., Somogyi, L., Rebek, J., Jr. Proc. Natl. Acad. Sci. 2004, 101:10470.
14. Davis, C. N., Mann, E., Behrens, M. M., Gaidarova, S., Rebek, M., Rebek, J., Jr., Bartfai, T. Proc. Natl. Acad. Sci. 2006, 103:2953.