Nezihe Meriç

Nezihe Meriç (d. 1924, Gemlik - ö. 18 Ağustos 2009, İstanbul), Türk yazardır.
Türk edebiyatında 1950 kuşağının önemli öykücülerinden birisidir. Öykünün yanı sıra romanlar, oyunlar, çocuk kitapları yazdı. Eserlerinde 1970'li yıllardaki siyasi savrulmaları öyküleştirdi; kadın ve çocuk sorunlarına eğildi. Türk edebiyatının ilk kadın öykücüleri arasında yer alarak başka kadınların önünü açtı.
Yaşamı
1924'te Gemlik'te doğdu. Babası karayolu mühendisi Halis Bey, annesi Fatma Muattar Hanım'dır. Çocukluğu Anadolu'nun değişik kentlerinde geçti. Ortaokulu Kırşehir'de, liseyi 1943'te Eskişehir Lisesinde tamamladı.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde önce Türkoloji, sonra Felsefe bölümünde okudu. 1945te öğrenimini yarıda bırakarak üniversiteden ayrıldı.
Üniversite eğitimini bıraktıktan sonra Verda Ün'den piyano dersleri almış olan Meriç, sekiz yıl Heybeliada İlkokulunda müzik öğretmenliği görevinde bulundu. 1952 1972 yılları arasında Şengilin çıkardığı Dost dergisi ve Dost Yayınlarını yönetti.
1956 yılında yazar Salim Şengil ile evlendi. Bu evlilikten Aslı adında bir kızı oldu (1962). Dost Yayınları'nda Nazım Hikmet'in bir kitabını yayımladıkları için hapis cezasına çarptırıldı. 1968-1974 arasında kaçak hayatı yaşadı. 1974 yılında çıkan genel af ile özgürlüğüne kavuştu ve İstanbul'a yerleşti.
İlk yazısı üniversitede öğrenci olduğu sırada İstanbul Dergisi'nde yayımlandı. Ümit başlıklı bu yazısı 15 Şubat 1945te N. Ufuk imzasıyla çıkmıştı. Okulu bıraktıktan sonra edebiyatla ilgilendi. İlk öyküsü Bir Şey ise Seçilmiş Hikayeler Dergisi'nde, ikinci öyküsü Ümit Fakirin Ekmeği ise Yeditepe dergisinde yayımlandı. Seçilmiş Hikayeler Dergisi'ni çıkaran Salim Şengil onunla tanışarak Nezihe Meriç'in öykülerinden oluşan bir özel sayı yayımladı. Yazar, on dört öyküsünü içeren ilk öykü kitabı Bozbulanık'ı 1953'te yayımladı.
İlk romanının taslağını oluşturmak için 1960 yılında İstanbul'a giderek 25 gün Polenezköy'de çalıştı. Korsan Çıkmazı adlı roman, 1962 Türk Dil Kurumu Ödülü'ne değer görüldü.
1967'de yazdığı Sular Aydınlanıyordu adlı oyun, 1968-1971, 1987-1988 1991-1992 sezonlarında Devlet Tiyatroları'nda, 1976-1977 ve 1994-1994 sezonlarında İstanbul Şehir Tiyatroları'nda sahnelendi. Yedi yıl sonra göç sorununu ele alan Sevdican ve mutluluğu arayan iki kadının dramını anlatan Çın Sabahta'yı yazdı. Sevdican, Almanya'da Vestfelaya Eyalet Tiyatrosu'nun repertuvarına girdi dört yıl oynandı. Çın Sabahta ise Ankara Devlet Tiyatrosu ve İstanbul Şehir Tiyatroları tarafından sahnelendi.
Bir Kara Derin Kuyu adlı öykü kitabı ile 1990 Sait Faik Armağanı, Yandırma ile 1998 Sedat Simavi Edebiyat Ödülünü, 2007de ise Mersin Kenti Edebiyat Ödülünü aldı.
1990'lı yıllarda çocuk kitapları yazmaya ağırlık verdi.1992-1998 arasında yedi kitaplık "Küçük Bir Kız Tanıyorum" dizisi, bu dönemde yazdığı çocuk kitaplarındandır.
Kanser tedavisi görmekte olan Meriç, 18 Ağustos 2009'da İstanbul, Etiler'deki evinde öldü. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Eleştiri
Nezihe Meriç, eleştirmenlere göre, "toplu yaşayışlarda bile kendi iç yalnızlığını sürdüren genç kız ve kadınları anlatmadaki başarısı ve şiirli havasıyla" ön plana çıktı. Yapıtlarında kadın ve çocuk sorunlarına yoğunlaştı. ABD, Almanya, Fransa ve Rusyada basılan çeşitli öykü antolojilerinde öykülerine yer verildi.