turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Şangay Üçlüsü

Şangay Üçlüsü (), Zhang Yimou'nun yönettiği ve Gong Li'nin başrol oynadığı 1995 Çin filmi. Film, 1930'lar Şangay'ının suç dünyasında, yedi gün içinde geçmektedir.
Konusu
1930lu yılların Şangay kentini kontrolünde tutan, komünist karşıtı eylemlere destek veren, parayı afyon ve kadın ticaretinden sağlayan bir mafya babası, Tang. Elindeki en değerli parça, meraklısının Gong Li tarafından oynandığını hemen anlayacağı ve kentin en güzel şarkıcı fahişesi olan Jewelsdır. Japonların Çin yönetimi üzerindeki etkisi ve yeraltı piyasasındaki gelişmeler sonucunda, tüm dengeler İki Numara adıyla bilinen mafya babasının istediği biçimde değişir. Jewels gizlice İki Numaranın metresi olur ve birlikte Tanga ölümcül bir tuzak kurmaya karar verirler. Ancak başaramazlar ve Jewels Tang tarafından sürgüne gönderilir. Öldürüleceğini düşünen Jewels kurtuluşun yolunun çekici kadınlığından geçtiğini düşünür. Haklı çıkar ve finali kendi kurallarıyla oynamaya karara verir.
Öyküden de anlaşılacağı gibi sertlik ve şiddet üzerine kurulu bir mafya filmi değildir Şangay Üçlüsü. Yasadışı güçlerin kontrol ettiği bir toplumda kendine yaşam alanı bulmaya çalışan ve gösterişli yaşamını kısıtlanan özgürlüğüne borçlu bir kadının yaşamından bir kesittir sunulan. Yimou ilk kez karaktere öznel bir bakış açısı kullanmakta ve öyküsünü zamanın yontusunda netliğini ve doğaldır ki saf gerçekliğini yitiren bir belleğin bakış açısından aktarmaktadır.
Yimounun Çinin egzotik dünyasını yansıtma konusunda duyarlı biri olduğu bilinir. Bu, orada yaşamak, orada üretmek ve orada varolmak isteğinin somut bir kanıtıdır. Belki de çok da bilinçli ve kontrol altında gerçekleştirilen bir eylem değildir bu ve öykülerin içine denetimsizce sızıverir. Ancak dengede durması gereken bu duyarlılık Shanghai Üçlüsünde olduğu gibi fazlaca ön plana çıktığı için rahatsızlık uyandırabilir.
Lumiere ve Ortakları

Lumière ve Ortakları (Lumière et compagnie), aralarında Yimou Zhang, Theo Angelopoulos, Abbas Kiarostami, David Lynch, Michael Haneke, Arthur Penn, Constantin Costa-Gavras, Peter Greenaway ve Merchant-Ivory'nin de bulunduğu 40 çağdaş yönetmenin çektiği bir kısa film derlemesidir.
Bu sinemacıların hepsi, Lumière kardeşlerin elden geçirilmiş bir kamerasını kullanarak kendi "Lumière" filmlerini çektiler. Bu kısa filmler her ne kadar tamamen farklı mekanlar, yaklaşımlar ve üsluplar sunsa da, hepsi de bir Lumière filminden bir noktaya değiniyor. Bu "Lumière" tarzı sekansların aralarında ise yönetmen Sarah Moon'un çektiği, sinemanın ataları ile bugünkü kaşiflerini etkili bir şekilde bir araya getiren parçalar bulunuyor.
Ankara (anlam ayrımı)

Ankara, Türkiye'nin başkenti ve en kalabalık ikinci şehridir. Ankara sözcüğü ile ayrıca şunlardan biri kastedilmiş olabilir;
İdari
Ankara Büyükşehir Belediyesi, Ankara il sınırları içerisindeki belediye işlerini yürüten kuruluş.
Ankara Sancağı, merkezi günümüzdeki modern Ankara olmak üzere Osmanlı Devleti'ne bağlı sancaklardan bir tanesiydi.
Ankara Eyaleti, Osmanlı'da vilayet sistemine geçilmeden önce var olmuş bir eyaletti.
Ankara Vilayeti, kendisine bağlı beş sancaktan oluşan (Ankara, Çorum, Yozgat, Kırşehir ve Kayseri sancakları) bir Osmanlı vilayetiydi.
Tarih
Ankara (isim), Ankara şehrinin tarihi adları hakkında bir madde.
Ankara Okulu
Ankara Hükumeti
Savaş ve anlaşmalar
Ankyra Muharebesi, MÖ 240 yılında Antiokus Hieraks ve kardeşi Selevkos II Kallinikus arasında yaşanmış olan bir çarpışma.
Ankara Muharebesi, 1402 yılında Osmanlı Devleti ile Timur İmparatorluğu arasında yaşanmış olan ve Osmanlı'da Fetret Devri'nin başlamasına sebep olan savaş.
Ankara Antlaşmaları, çeşitli yıllarda ve çeşitli ülkeler arasında Ankara'da imzalanmış olan siyasi ve askeri içerikli anlaşmalar.
Yapılar ve eserler
Ankara Kalesi
Ankara Sinagogu
Saat Kulesi
Kişiler
Ankyralı Klementos
Ankyralı Theodotos
Ankara Yahudileri
Olaylar
Büyük Ankara Yangını
Ankara Fetvası
Ankara Cinayeti
Coğrafya
Akarsular
Ankara Çayı, Sakarya Nehri'nin bir kolu olan ve şehrin tam ortasından geçen akarsu.
Hayvanlar
Ankara çamur balığı, anavatanı Ankara olan bir tatlı su balığı.
Ankara keçisi, şehrin sembollerinden biri olarak kabul edilmesinin yanı sıra yünü tekstil sanayinde sıkça kullanılan bir keçi türü.
Ankara kedisi, literatüre Turkish Angora adıyla geçmiş olan ve Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından kentin maskotu olarak belirlenen bir kedi cinsi.
Ankara tavşanı, dünyaya Ankara'dan yayılmış olan ve yünü oldukça değerli sayılan bir tavşan türü.
Ankarapithecus meteai, fosilleri Ankara yakınlarında bulunan ve yaklaşık 10 milyon yıl önce yaşadığı düşünülen bir primat.
Bitkiler
Ankara armudu, Ankara yöresinde yetiştiriciliği yapılan bir armut çeşidi.
Ankara çarşağı
Ankara çiğdemi, adını Türkiye'nin başkenti Ankara'dan alan ve bu yörenin endemik bitkisi olan bir çiçek türü.
Ankara karanfili
Ankara sığırkuyruğu
Eğitim
Üniversiteler
Ankara Üniversitesi
Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi
Liseler
Ankara Lisesi
Ankara Fen Lisesi
Ulaşım
Ankara metrosu
Ankara Garı
Ankaray
Kültür & sanat
Festivaller
Ankara Uluslararası Film Festivali
Ankara Uluslararası Müzik Festivali
Ankara Uluslararası Tiyatro Festivali
Sinema
Ankara Sinema Derneği
Türkiye'nin Kalbi Ankara
Ankara Postası
Ankara Ekspresi
Ankara Ekpresi
Televizyon
Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi
Behzat Ç. Ankara Yanıyor
Tiyatro
Ankara Devlet Tiyatrosu
Edebiyat
Ankara (roman), Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun 1934 yılında yayımlanmış olan bir romanı.
Spor
Ankara Demirspor
MKE Ankaragücü
Ankara Spor Salonu
Sağlık
Ankara Hastanesi
Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
Diğer
1457 Ankara, bir asteroit.
Ankara (puro), TEKEL idaresinin 1950'lerin sonundan itibaren üretmeye başladığı bir puro markası.
Ankara (viski), TEKEL tarafından 1963'te üretilmeye başlanan bir viski.
Tavşanımsılar

Tavşanımsılar (), memeliler (Mammalia) sınıfından Pika ve tavşanları kapsayan takım.
Büyük gözleri ve çok büyük kulakları ile hayvanlar aleminde beslenme piramidinin altında yer alan tipik bir av hayvanı özelliği taşırlar.
Genel özellikleri
Sınıflandırma
Dünyada 2 familya bağlı, 67 tür tavşanımısı memeli vardır. Türkiyede tek bir familyaya bağlı, 2 tür tavşanımsı yaşar.
Tavşangiller (Leporidae)
Pikalar (Ochotonidae)
Tavşanımsılar hakkında bilgiler
Bir yaban tavşanı, yaklaşan bir tehlike gördüğü zaman yere yapışık ve kulakları tamamen inik durumda farkedilmemeye çalışarak bekler. Kamufle özelliği de bu sırada çok işine yarar. Tehlike devam eder ve düşman 3 metreye kadar yaklaşırsa tavşan birden ani bir biçimde zıplayarak bütün hızıyla koşmaya başlar. Koşarken hızı kısa mesafelerde saatte 65-85 km. ye ulaşır ve düşmanını şaşırtmak için sürekli zikzaklar çizer. Bir sıçrayışta 3 metre atlayabilir.
Bir ada tavşanı kolonisi içinde hiyerarşiyi belirlemek üzere yapılan kavgalar çok ciddi hasarlar oluşturmaz. Ancak bir koloninin yaşam alanını savunmak için diğer bir koloni ile yaptığı kavgalar ciddi yaralanmalarla sonuçlanabilir. Erkek tavşanlar, ayaklarını yere vurarak, gözdağı verirler. Koloninin sınırları, dallara, taşlara vb. sürtünerek, yanaklarındaki bezlerden salgılanan koku ile işaretlenir.
Ayrıca yumuşak tüyleri, şirin ve sakin mizacı ile çok sevilen bir hayvandır. Hatta dışkıları çok temiz olduğundan "tavşan boku" deyimi ne yararı ne zararı olan şeylere söylenir.
Böcekçiller

Böcekçiller ( eskimiş adı: ), böcekler ve diğer küçük hayvanlarla beslenen memeli takımı. Bazıları toprak altında eşerek, bazıları sularda yüzerek, bazıları da ağaçlara tırmanarak yaşar. Başlarının ön kısımları sivridir. Tabanlarına basarak yürürler. Çoğu gececidir. Koklama ve işitme duyuları oldukça iyi gelişmiştir. Gözler ise küçülmüş ve önemli ölçüde körelmiştir. Burun, ağız ve göz çevresinde, hareketli dokunma kılları bulunur.
Çok kısa kıllı olan köstebekler de dikenli olan kirpiler ve sivri burunlu fareler de bu takıma girerler. Dünyada 7-8 aileye bağlı, 373-390 tür böcekçil vardır. (Sayı sınıflandırma sistemlerine göre değişiklik gösterir. Bilim insanları arasında da görüş birliği yoktur.) Türkiye'de 3 familyaya bağlı, 17 tür böcekçil bulunmaktadır.
Uzun kulaklı çöl kirpisi

Uzun kulaklı çöl kirpisi (Hemiechinus auritus), Uzun kulaklı kirpi olarak da bilinir, kirpigiller (Erinaceidae) familyasından böcekçil bir memeli türü.
Özellikleri
Kulakları diğer kirpilere göre daha uzundur. Boyu 1530 cm, ağırlığı 280 gr. a kadar çıkar, dikenleri 2 cm kadardır. Dikenleri kahverengi ve beyaz bantlı, sırtı kızılımsı, karına doğru, beyaz bir benek bulunur.
Yaşam alanı
Çölümsü, kuru steplerde yaşarlar. Açlığa ve susuzluğa 10 haftaya kadar dayanırlar. kulakları, büyük olasılıkla sıcak step ortamına uyum sağlamak üzere büyümüştür. Uzun kulaklarının ısı yitirilmesini sağladığı ve çölümsü ortamlarda hayvana avantaj sağladığı sanılmaktadır.
Dağılımı
Ukraynadan, Moğolistan, Pakistan ve Libyaya kadar rastlanır. Türkiyede Suriye sınırına yakın bölgelerde ve Iğdırda bulunur.
150cm. derinliğinde yuvalar açarlar. Gececildirler. Bazı yörelerde yaz ve kış uykusuna yatar. 6 yıl kadar yaşarlar. Böcek ve diğer omurgasız hayvanlar, meyve ve tohum yerler.
Türkiyede avlanmaları yasaktır. Kırmızı listede "R" kategorisinde yer alırlar. Yani nadir bulunan, küçük popülasyonlar halinde yaşarlar. Türleri tehlikeye girme riski altında sayılır. Uzunkulaklı kirpi, diğer böcekçiller gibi tarımsal zararlıları yiyerek yaşadığı için insanlara yararlı sayılan bir canlıdır. Ancak endüstriyel tarım ilaçları nedeniyle çok sayıda kirpi zehirlenmektedir. Ayrıca sıcağı seven kirpilerin pek çoğu her yıl asfaltın sıcağından yayılan çekime kapılarak otoyollara çıkar ve kazalarda hayatlarını kaybederler. Sayılarının azalmasının önemli nedenlerinden biri de budur.
Üreme
Senede 2-3 kez yavrular ve her defasında 5-6 yavru doğururlar.
Kirpigiller
Azerbaycan'daki memeliler
Türkiye'deki memeliler
Avrasya sivri faresi

Avrasya sivri faresi (Sorex minutus), Soricidae familyasından burnu kirpi gibi uzun bir böcekçil memeli türü.
Türkçede "fare" olarak adlandırılmalarına ve genel görünüm olarak benzemelerine karşın, farelerden ayrı bir takımda yer alırlar.
Özellikleri
Boyları 47 cm, vücut ağırlığı 3- 7 gr. kadardır. Üst tarafı açık gri-kahverengiden (yazın), siyah kahverengine kadar değişir, karın kısımları açık renktedir. Tüm sivriburunlu fareler gibi dişlerinin ucu koyu kırmızıdır.
Yaşam alanı
Çoğunlukla ot ve çalılıklar arasında yaşar. Tüm Avrupadan, Sibirya ve Orta Asyaya kadar yayılırlar. Türkiyenin kuzey kesimlerinde; Marmara ve Karadeniz bölgelerinde bulunur.
Beslenme
Gece ve gündüz aktiftirler. Sürekli yemek aramak zorunda olduklarından kısa uyku araları dışında dolaşırlar. İki saatte bir avlanmaya ya da yemek arayışına çıkarlar. Yalnız yaşar.
Böcekler, örümcekler ve salyangozlarla beslenirler. Kış uykusuna yatmadıkları için, kışın da kar altında bile yemek aramaya devam ederler.
Üreme
Yılda 1-2 defa yavrular ve 4-7 yavru doğururlar. Ortalama ömürleri 1-2 yıldır.
Nesli Tehlike Altındaki Türlerin Ticaretine İlişkin Sözleşme

Convention on the International Trade in Endangered Species of Wild Flora and Fauna (CITES), "Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşme" (İngilizce CITES), Türkiye'de 20 Haziran 1996 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 22 Aralık 1996da yürürlüğe girdi.
CITES, nesli tehlike altında olan yaban hayatının uluslararası ticaretini kontrol edebilmek için, bu tür alışverişlerde hükumetlerin iznini şart koşan, dünya çapında bir sistem geliştirmiştir. Sözleşme I, II ve III EK listelere sahip olup bu EK listelerde yer alan türlerin ticaretini belirli esaslara bağlar. Buna göre,
EK-I listesinde bulunan türlerin ticaretleri yasaktır.
EK-II listesinde bulunan türlerin nesilleri mutlak olarak tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olmamakla birlikte, nesillerinin devamıyla bağdaşmayan kullanımlarını önlemek amacıyla ticaretleri belirli esaslara bağlanmıştır.
EK-III listesinde ise taraflardan herhangi birinin aşırı kullanımını önlemek veya kısıtlamak amacıyla kendi yetki alanında düzenlemeye tabi tutulan ve ticaretinin denetime alınmasında diğer taraflar ile işbirliğine ihtiyaç duyduğu belirtilen bütün türleri kapsar.
Çevre antlaşmaları
Korunma durumu
Uluslararası ticaret
1996'da antlaşmalar
1973'te antlaşmalar
Mısır meyve yarasası

Mısır meyve yarasası ya da Afrika meyve yarasası (Rousettus aegyptiacus), Afrika, Asya ve Türkiyenin güneyinde Akdeniz Bölgesinde yaşayan, iri bir yarasa türü.
Morfoloji
Boyu 15 cm'yi, kanat açıklığı 60 cm'yi bulur. Ağırlığı 45-75 g arasındadır. Yüzü bir köpeğinkini andırır. Türkiyedeki diğer yarasalardan farklı olarak; kanatta 2. parmak da başparmak gibi tırnaklıdır.
Biyolojisi
Büyük koloniler halinde (bazen 2000 üyeli) mağaralarda yerleşirler. Kullanılmayan binaları da yuva olarak kullanabilirler. Çok karanlıkta görev yapmayan gözlerin yerini, yankı ile yön bulma (ekolokasyon) yöntemi alır. Dilleriyle oluşturdukları ultrasonik seslerle çevreye uyum sağlarlar. Gebelikleri 4 ay sürer. Yavrular 6 ay kadar annelerince bakılır. Çoğunlukla her doğumda tek yavru, nadiren de ikiz doğururlar. 20 yıl kadar yaşayabilirler.
Besini
Trabzon hurması, elma, erik, üzüm, kayısı, muz, mandalina, portakal hünnapgibi olgunlaşmış sulu meyveler ve nektarla beslenirler. Polen ve diğer bitkisel materyalle de beslendikleri görülmüştür. Bitki üremesine böylece katkı sağlarlar.
Yayılımı
Kıbrıs ve Türkiyeden, Arabistan Yarımadası ve doğuda Pakistana; güneyde ise Kuzeybatı Afrika ve Sahra Çölü gibi kurak bölgeleri dışında Güney Afrikaya kadar kıtanın büyük kısmında yayılırlar. Türkiyede ise Akdeniz Bölgesinin (Adana, Antalya, Hatay, Mersin ve Osmaniye) sahil ve alçak rakımlı kesimlerinde görülür.
Soy tehlikesi
Afrika meyve yarasası, Kırmızı listede LC (düşük önemde) kategorisindedir. Türkiye'de EN (tehlike altında) kategorisine alınması düşünülüyor. Tarım ilaçları, bu yarasa türünün maruz kaldığı en büyük potansiyel tehlikedir.
Büyük nalburunlu yarasa

Büyük nalburunlu yarasa (Rhinolophus ferrumequinum), burnu atnalı şeklinde olan, Türkiyede de yaşayan böcek yiyen bir yarasa türü.
Boyu 6 cm, kanat açıklığı 35 cm'yi bulur. Ağırlığı 16-28 g arasındadır. Sırt kısımları gri-kırmızımsı kahverengi, karın kısımları krem-sarı olur. Ormanlarda, ağaçlık ve çalılık yerlerde yaşarlar. Mağara, tünel ya da bodrum gibi yerlerde kış uykusuna yatarlar. Bunun dışında gündüzleri ağaç kovuklarında asılarak dinlenirler.
Orta ve Güney Avrupa, Kuzey Afrika, Asyada (Japonyaya kadar) görülürler. Türkiyenin her yerinde; Trakya, Akdeniz kıyı şeridi ve Karsta daha sık olarak bulunur.
Alçaktan (0.55 m) ve kelebek gibi uçarlar. Bu uçuşlarına akşamın geç saatlarinde başlar ve bütün gece uçarak avlanırlar. Sesten hoşlanırlar. Çıkardıkları çok alçak frekanslı seslerle, avlarının uzaklığını ve büyüklüğünü saptayabilirler. Bu sesler insanlar tarafından ancak özel dedektörlerce algılanabilir. Yazın çok gürültücü olurlar. Kısa mesafelerde göç ederler. 20 yıl kadar yaşarlar.
Daha çok büyük uçan böcekleri, özellikle de pervane böceklerini yerler. Kırmızı listede yakın tehdit altında (NT) kategorisindedir.
Ayrıca Hindistan'da yaşayan türlerine Hindistan nalburunlu yarasa denir.
Küçük nalburunlu yarasa

Küçük nalburunlu yarasa (Rhinolophus hipposideros), Türkiyede de sıkça rastlanan bir böcek yarasası türü.
Nal şeklinde burnu vardır. Boyu ortalama 4 cm, kanat açıklığı 20 cm. ağırlık 3-10 gr. arasındadır. Sırt kısımları gri-kahverengi, karın kısımları daha açık.
Orta ve Güney Avrupa, Doğu Afrika, Güneydoğu Asya ve Türkiyenin her yerinde görülürler.
Ağaç bulunan açık alanlar, parklarda yaşarlar. Şehir içinde de dolaşır.
Kış barınakları mağara ve kovukların yanı sıra bodrumlar, harabeler, yaz barınakları ise daha çok büyük kır evlerinin çatı altlarıdır. Kış için 11 Cye kadar olan ve nemli yerleri tercih ederler. Yaz barınaklarında çok sayıda birey birbirlerine belirli bir uzaklıkta dururlar. Kış barınaklarında ise (kış uykusu sırasında) az sayıda birey bir arada bulunur.
Alçaktan (25 m) ve yavaş, kelebekler gibi uçarlar. Hava iyice karardıktan sonra ortaya çıkarlar, şafağa kadar aktiftirler. Genelde bir alan belirleyip, o alan içinde aynı rotayı izleyerek defalarca dolaşırlar ve avlarını (küçük böcekler) toplarlar. Ortalama ömrü 4-5 yılı aşmaz. Yavrularını 6-8 hafta emzirirler.
Hava

Hava (Eski Türklerde Kal/Kalığ); Dünya'yı çevreleyen, çoğunluğu azot ve oksijenden oluşmuş, renksiz ve kokusuz gaz kütlesi. Hava tüm canlılar için hayati öneme sahiptir. Hayvanlar, bitkiler ve insanlar havasız bir ortamda yaşayamazlar. Yerküreyi saran gaz kütlesine atmosfer adı verilmektedir. Atmosferdeki hava tabakasının kalınlığı 150 km'dir. Atmosferin diğer adı da hava küredir.
Bunun sadece 12 km'si canlıların yaşamasına elverişlidir. Yeryüzünden uzaklaştıkça hava tabakasının yoğunluğu azalır.
Atmosfer, yerkürenin etrafında adeta düzenleyici ve koruyucu bir örtü şeklindedir.
Havada bulunan gazlar üç grupta toplanır:
Havada devamlı bulunan ve çoğunlukla miktarları değişmeyen gazlar (azot, oksijen ve diğer asal gazlar)
Havada devamlı bulunan ve miktarları azalıp çoğalan gazlar (karbondioksit, su buharı, ozon)
Havada her zaman bulunmayan gazlar (kirleticiler)
Bileşimi
Kuru havayı oluşturan temel gazlar şunlardır:
Kemiriciler

Kemiriciler (), yaşadıkları çevreye uyum bakımından çok başarılı olan bir memeli takımıdır.
Alt ve üst çenelerinde ikişer tane sürekli büyüme eğiliminde olan kesici dişler bulunur ve köpek dişleri yoktur. Gözler başın her iki yanında toplandığından hem önlerini hem arkalarını aynı derecede görebilirler. Çok iyi koşar, tırmanır, sıçrar ve yüzerler. Yılda birkaç kere ve her batında 1-18 yavru doğurabilirler.
Çoğu kemirici, sağlam gövdeli, kısa uzuvları ve uzun kuyrukları olan küçük hayvanlardır. Keskin kesici dişlerini yiyecekleri kemirmek, yuvaları kazmak ve kendilerini savunmak için kullanırlar. Genellikle tohum veya diğer bitki materyallerini yerler. Sosyal hayvanlardır ve birçok tür, birbirleriyle karmaşık iletişim yolları olan toplumlarda yaşar.
Türkiye'nin kemiricileri
Türkiyede 11 familyaya bağlı, 75 tür kemirici bulunur.
Familya: : Kuyruk uzun ve kıllıdır. Gündüzleri aktiftirler.
Familya: : Kuyrukları geniş ve üstten basıktır. Gözler ve kulaklar küçük, bacaklar kısadır. Uzun süre su altında kalabilirler.
Familya: : Tahılları yuvalarına taşıyarak biriktirirler.
Familya: : Fare-sıçan benzeri türlerce zengin bir gruptur. Orta Asyanın ve Afrikanın steplerinde ve çöllerinde yaşarlar.
Familya: : Gözler, körelerek deri altına çekilmiştir. Toprak altında yaşarlar, geceleri aktiftirler.
Familya: : Kuyruk oldukça uzun, kulaklar büyüktür. İşitme duyuları çok iyi gelişmiştir.
Familya: : Kuyruk gövdeden uzundur ve üzeri kıllarla ya da halka şeklindeki pullarla kaplıdır.
Familya: : Bir kısmı sıçrayıcı türdendir. İyi koşar, iyi tırmanırlar. Kış uykusuna yatarlar.
Familya: : Vücutları kanguruya benzer. Sıçrayarak hareket ederler. Görme ve işitme duyuları iyi gelişmiştir. Kuyruk uzundur.
Familya: : Karayipler'e özgü, hutia adıyla da bilinen kemiriciler
Familya: + Myocastoridae: Toprak üzerinde veya ağaçlarda yaşarlar, nutrialar iyi yüzerler.
Familya: : Sırtları diken şeklini almış uzun kıllarla kaplıdır. Tehlike anında yumak şeklini alır ve dikenlerini oynatarak ses çıkarır. Gececildir.
Sınıflandırma
Alt takım
Familya
Familya
Alt takım
Üst familya
Familya
Üst familya
Familya
Familya
Alt takım
Familya
İnfra takım
Familya
İnfra takım
Familya
Familya
Familya
Familya
Parv takım
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Alt takım
Üst familya
Family
Alt familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Familya
Alt takım
Familya
Familya
Familya
Filogeni
Yaşayan kemirici familyaları arası akrabalık ilişkilerini gösteren aşağıdaki kladogram, Fabre vd.'nin 2012'deki çalışmasından alınmıştır.
Kunduzgiller

Kunduzgiller (), takımına bağlı bir familya. Kuyrukları geniş ve üstten basıktır. Gözler ve kulaklar küçük, bacaklar kısadır. Uzun süre su altında kalabilirler. Familyanın mevcut tek cinsi, yalnızca iki türü içeren Castor'dur.
Açıklama
İlk olarak Eosen'de ortaya çıktılar. Bazı üyeleri Pleyistosen'de (Castoroides ve Trogontherium) oldukça büyük boyutlara ulaşmıştı.
Morfoloji
Kunduzlar, Kuzey Yarımküre'deki en büyük kemiricileridir. Erkekler ve dişiler boyut olarak benzerdir ve dişilerin dört belirgin göğüs memesine sahip olduğu doğuma yakın dönem ve emzirme dönemi dışında dış görünümleri ile ayırt edilemezler. Kunduzların sarımsı kahverengi ila siyah kürkleri vardır ve uzun koruyucu kılları ve su dökülmesine ve yalıtımına yardımcı olan kısa alt kürkleri vardır. Düz kuyrukları yağ depolama alanı görevi görür. Ayakları beş parmaklıdır. Arka ayaklar, tımar için kullanılan her arka ayağın ikinci parmağında çift pençe ile perdelidir.
Familyanın diş formülü 1.0.1-2.3 (üst)/1.0.1.3 (alt).
Evrim
DNA kanıtları kunduzların yaşayan en yakın akrabalarının cep sincapları (Geomyidae) olduğunu gösterir. Birlikte Castoriomorpha alt takımını oluştururlar. Castor cinsinin üyelerinin geç Miyosen Pliyosen sınırında dev kunduzlardan ayrıldığı (Castoroides ve Trogontherium) düşünülüyor. Eski Dünya kunduzu 48 kromozoma sahipken Yeni Dünya kunduzu 40 kromozoma sahiptir.
Etçiller

Etçiller ya da yırtıcı memeliler (), memeliler sınıfına ait bir takımdır.
Latince "Carnivora": caro, carnis (et) ve vorare (yutmak); yani "Et yutanlar" anlamına gelir. Ama aslında etçil beslenme takımın bütün üyeleri için en önemli beslenme değildir. Etçiller takımı iki alt takıma ayrılır: köpeğimsiler ve kedimsiler. Eski sınıflandırmalara göre karasal- ve sucul yırtıcılar iki ayrı takıma konulurdu. Günümüzün biliminde bu iki takım birleştirilmiş ve sucul yırtıcılar etçillerin köpeğimsi alt takımı içerisinde yer almıştır.
Etçil ve etobur kavramları
Bu takımın bilimsel adı "Carnivora" diğer bir bilimsel terim olan "Karnivor" (etobur)'a benzemektedir. Bu iki ayrı adın anlamları karıştırılmaması gerekir. Etobur (Karnivor) bütün canlıların et ile beslenenleri için kullanılır, ama Carnivora sadece memeliler sınıfının belli bir takımıdır.
Genel bilgiler
Etçiller takımının üyeleri çok çeşitlidir ve örneğin kuyruksüren ile mors gibi birbirlerine hiç benzemeyen türleri kapsar. Suda yaşayan fokgiller ve diğer sucul memeliler, karada yaşayan bütün büyük etçil memeliler ve çeşitli orta ve küçük boyda yırtıcı memeliler bu takıma aittir. Takımdaki çeşitlilik kaba ve çevik yapılı ayılardan, zarif yapılı kedilere kadar uzanır. Ölçülerin arasındaki en büyük fark, takımın en küçük üyesi olan ve sadece 35-70 gram ağırlığa varan fare gelinciği'nden ağırlığı 4 tona kadar varabilen ve en büyük memelilerden birisi olan deniz fili'nin arasındadır.
Sınıflandırma
En modern sınıflandırmalarda etçiller ilk başta kedimsiler ve köpeğimsiler olarak iki alt takıma ayrılarak şu şekilde sınıflandırılırlar:
Etçiller (Carnivora)
├ ?Miacidae
├ Köpeğimsiler (Caniformia)
│ ├ Amphicyonidae
│ ├ Köpekgiller (Canidae)
│ └ Arctoidea
│ ├ Ayıgiller (Ursidae)
│ └ N. N.
│ ├ Yüzgeçayaklılar (Pinnipedia)
│ │ ├ Fokgiller (Phocidae)
│ │ └ N. N.
│ │ ├ Denizaslanıgiller (Otariidae)
│ │ └ Morslar (Odobenidae)
│ │
│ └ Musteloidea
│ ├ Küçük pandalar
│ └ N. N.
│ ├ Kokarcagiller (Mephitidae)
│ └ N. N.
│ ├ Rakungiller (Procyonidae)
│ └ Sansargiller (Mustelidae)
│
└ Kedimsiler (Feliformia)
├ Nimravidae
├ Afrika palmiye misk kedisi (Nandiniidae)
└ N. N.
├ Misk kedisigiller (Viverridae)
├ Kedigiller (Felidae)
└ N. N.
├ Sırtlangiller (Hyaenidae)
└ N. N.
├ Kuyruksürengiller (Herpestidae)
└ Madagaskar etçilleri (Eupleridae)