Medici Hanedanı

Medici ailesi 14. ve 17. yüzyıllar arasında Floransa'da (İtalya) yaşamış güçlü ve etkin bir ailedir. Aile üç papa (X. Leo, VII. Clement, XI. Leo), çok sayıda Floransa hükümdarı ve daha sonra Fransa kraliyet mensupları yetiştirmiş, ayrıca İtalyan Rönesansı'nı etkilemiştir.
Medici isminin kökeni kesin olarak bilinmese de tıp kökenli olduğu düşünülmektedir (medico). Aile mütevazı bir başlangıçtan sonra ilk defa bankacılık ile güç kazandı. Medici Bankası Avrupa'nın en başarılı ve saygın bankalarından biri olmuştur. Buradan yola çıkarak Mediciler önce Floransa'da, sonra da İtalya ve Avrupa'da politik güce kavuştular.
Giovanni di Bicci de' Medici Bankacılık işine giren ilk Medici idi ve Floransa devlet yönetiminde etkinleşti. Daha sonra oğlu Cosimo de' Medici 1434 yılında gran maestro olarak Floransa şehir devletinin gayriresmi yöneticisi oldu. Alessandro de' Medici 1537'de ilk Floransa Dükü unvanını aldı.
Sanatçılara destek vererek tiyatro alanına katkı sağlamışlardır. 1485'te İtalya kentlerinde özellikle burjuva sınıfı oluşmaya başlıyordu. Tiyatro alanındaki gelişmeler, oyunların popülerliği İtalyancaya çevrilmeye henüz başlanmış olmasıyla daha geniş bir kitleye ulaşmıştır. Böylelikle 16. yüzyılda Latincenin yerini yerel dil alıyor.
Medici ailesi, 15. ve 16. yüzyılda iktidar mücadelesi, servetleri ve itibar yönünden Floransayı oldukça etkilemiştir. Usta taktikleri ve entrikalarıyla önemsiz zengin bir aile konumundan İtalyada zengin ve güçlü bir aile konumuna gelmiştir.
Ailenin tarihi
Medicilerin servetlerinin kaynağı loncaların (Arte della Lana) yaptığı tekstil ticaretinden gelmekteydi. Güçleri ise Floransalı halk grubu Popularen (halkın gözdeleri) ile yapmış oldukları iyi ilişkilerden kaynaklanmaktaydı. Bu temeller üzerine modern bankacılığın temellerini atarak ve de Papalık ile ilişkilerini geliştirerek o zamanki Avrupa ekonomisini yönetmişlerdi. Medicilerin desteği altında tüccarlar ve diğer bankacılar; Floransa, Venedik, Milano, Cenova ve Roma şehirlerini o zamanki Avrupanın önemli kültür ve ekonomik açıdan gelişmiş metropolleri haline getirmişlerdi. Böylece Rönesansın ortaya çıkmasında etkili olmuşlardır.

Mediciler ilk kez 13. yüzyılın 2. yarısında loncalarda görev alarak Floransada ortaya çıkmıştır. Salvestro di Alamanno (13311388), Ciompi-Ayaklanmasını (dokumacıların isyanı) bastırarak Floransa yönetimine ilk defa ayak basmıştır. Yeğeni Giovanni di Bicci de Medici (13601429) ile beraber Medici Bankası gelişmeye başlamıştır. Giovanni, papalığın bankacılık işlerini de alarak halk ve soylular (Albizzi) arasında arabuluculuk yapmıştır. Eski bir Medici olan Medici di Cafaggiolo, 1537 yılına kadar Floransayı yönetmiştir. Cosimo de Medici (13891464) ve torunu Lorenzo I. de Medici (Muhteşem Lorenzo) (14491492) Floransa yönetiminde etkili olmuştur.
Ailenin yükselişi, ailenin ilk soylularından ve Nemoursun Dükü olan Lorenzonun üçüncü oğlu ile anlam kazanmıştır. Lorenzonun ikinci oğlu Giovanni, X. Leo olarak papalık görevine gelmiştir.
Lorenzonun kardeşi Giuliano de Medici, Pazzilerin 1478 yılında yapmış oldukları komplolar ile yönetimden düşürülmüştür. Lorenzonun en büyük oğlu olan II. Piero de Medici, Girolamo Savonarolanın teokratik bir yönetim kurduğu sırada şehirden kovulmuştur. Sadece 1512 yılında II. Lorenzo de Medici geri dönmeyi başardıysa da tekrar 1527 yılında şehirden kovulmuştur. Papa VII. Clemens ve kralın birleşmesi, Kral V. Karl 1530 yılında Bolognada (Bolonya) taç giyebilmiştir.
Floransa yönetiminin monarşiye geçmesi durdurulamamıştır. II. Lorenzo, amcası Papa X. Leo tarafından Urbinonun düklüğüne atanmıştır. II. Lorenzonun evlilik dışı olan oğlu Alessandro de Medici 1523 yılından 1527 yılında kovulmasına kadar Floransayı tıpkı bir prens gibi yönetmiştir. Alessandro de Medicinin 1537 yılında akrabası olan Lorenzino de Medici tarafından öldürülmüştür. Alessandronun ölümünden sonra yerine I. Cosimo geçmiştir. I Cosimo ile beraber babadan oğla geçen bir yönetim (saltanat) benimsenmeye başlanmıştır.
Toskananın Grandükü olan III. Cosimo de Medici ölümünden sonra hayatta kalan kızı Anna Maria Luisa de Medici (16671743), Medicilerin bütün hazinelerini Floransaya miras olarak bırakmıştır.
Medicilerin kovulması
Babasının özelliklerine sahip olmayan Piero de Medici, politik bir dizi hatalar yapmıştır. VIII. Karl, Fransadan İtalyaya Napoli şehrini işgal etmek için gelmiştir. Halk, Fransız kralına sempati duyuyor olmasına rağmen; Piero, Napoliye yardım etmek istemekteydi. Karl, Floransa topraklarına gelerek Sarzanayı işgal ettiğinde, Piero, Karlın kampına giderek ona özürlerini sunmuştur. Kral, Pierodan Pisayı, Livornoyu ve diğer şehirleri bırakmasını istemiştir. Piero, 8 Kasım 1494 yılında Floransaya geri döndüğünde kendisine karşı çıkanların sayısı artmıştır. Özellikle de Karla bu şehirleri bıraktığı haberi yayılınca popülaritesi azalmıştır. Pieronun saraya girmesi yasaklandığında halk, Medicilere karşı özgürlüklerini (Popolo e libertà) istemiştir. Küçük bir koruma ile Piero şehirden kaçmıştır; kısa bir süre sonra kardeşi Giovanni de şehri terk etmek zorunda kalmıştır.

Medicilerin kovulması, düzensizliklere neden olduysa da Piero Capponi ve diğer önde gelen vatandaşlar barış ortamını korumayı başarmıştır. Fransız kralı ile görüşmek üzere Savonorala tarafından bir elçi gönderilmiştir. Fakat Karl, 17 Kasımda 12.000 kişiden oluşan güçlü ordusu ile Floransaya girene kadar anlaşma sağlanamamıştır. Halk, Fransızlara sıcak bakmaktaydı. Halk, Fransa kralına büyük bir karşılama hazırlamış olmasına rağmen, Fransa kralının bir fatih olarak şehre girmesini istememiştir. Karl, vatandaşların zenginliğinden, gelişmişliğinden ve özellikle de onların kale gibi görünen şatolarından etkilenmiştir. Signoria (senyörlük), diplomasi alanında deneyimli, vatansever ve becerikli bir kişiliğe sahip olan Piero Capponiyi Gonfaloniereye atamıştır. Francesco Valori, Dominik Cumhuriyetili Giorgio Vespucci ve diplomat Domenico Bonsi Fransız kralı ile görüşmek üzere görevlendirilmiştirler.
Karlın talepleri vatandaşları memnun etmemiştir. Askerlerin gaddarlıkları ve küstahlıkları, halkın isyanına neden olarak askerler halk tarafından taşa tutulmuştur. Bunun üzerine kral, Piero de Mediciyi tekrar çağırmayı önermiştir, Signoria (senyörlük) ise vatandaşları silahlanmaya çağırmıştır. Kralın yapmış olduğu Pieroyu tekrar çağırma önerisi sonuçsuz kalmıştır, fakat Karl, şehri terk etmeden önce, büyük miktarda para talep etmiştir. Uzun tartışmalar sonucunda Karl kesin uyarı vererek danışmanları kabul etmemiştir. Bunun üzerine Floransada sokak çatışmaları başlayınca Karl anlaşma yapmıştır. Anlaşmaya göre 120.000 Florin ile yetinmiştir. Ele geçirdiği kaleleri iki yıl içerisinde geri vereceğine, Medicilerin sınır dışında kalacağına razı olmuştur. Fakat Karl, şehri terk etmek istememiştir. Bu durum şehirde kalıcı endişelere neden olmuştur. En sonunda, çok saygı duyduğu Savonarolanın uyarısı üzerine 28 Kasımda Floransayı terk etmiştir.
Medicilerin tekrar yönetime gelmesi
Papanın memnuniyetiyle beraber, Floransadaki karışık durum bir an için düzelmiştir; ancak Pisa şehri ile yapılan savaş yeniden başlamıştır. 1499 yılında, Floransalı komutan Paolo Vitelli savaş taktiklerini iyi yapamadığından dolayı savaş kaybedilmiştir. Bunun üzerine komutan Paolo Vitelli ihanet suçlamasıyla tutuklanarak idam edilmiştir. Fransa kralı XII. Louis Floransalıların da desteğini alarak Milanoyu ele geçirmek için İtalyaya bir ordu göndermiştir. Romagna bölgesinde birçok şehri ele geçiren Cesare Borgia Floransada Medicilerin tekrar göreve gelmesini talep etmiştir. Cesare Borgia 1501 yılında iyi bir ücret ile Floransa ordusuna atanarak şehrin güvenliğini sağlamıştır.
Bu dönemde yönetimdeki aksaklıklar günden güne açığa çıkmaktaydı. Birçok yapısal düzenlemeler uygulanıyordu. Podestà ve Capitano del popolo gibi eski kurumlar kaldırılmıştı. Son olarak 1502 yılında yönetimde daha fazla istikrar sağlamak amacıyla Gonfaloniere makamı kaldırılmıştır. Yönetime gelen (14481522) Piero Soderini herhangi bir gruba dahil olmayan, dürüst, ancak karakter itibarıyla zayıf birisiydi. Niccolò Machiavellinin önerisi üzerine, Piero Soderininin 1505 yılında ulusal milisi kurması, yaptığı faydalı önlemlerden birisiydi. Bu dönemde Pisa Savaşı ilerlemeden sonlanmıştır. 1503 yılında hem Piero de Medici hem de VI. Alexander hayatlarını kaybetmiştir. Bu kişilerin ölümü ile birlikte Floransa Cumhuriyeti için tehlike oluşturabilecek iki kişi ortadan kalkmıştır. İçinde Fransanın da bulunduğu Napoliyi bölen savaşta İspanya, Floransanın düşmanı olan Pisalılara yardım etmiştir. Bu savaş sona erdiğinde, Floransalılar Pisa şehrini kuşatmıştır (1507). 1509 yılında ise Pisa şehrindeki kıtlık nedeniyle şehir Floransaya teslim olmak zorunda kalmıştır.
Papa II. Julius, Venedik Cumhuriyetine karşı Fransa ve İspanya ile Cambrai Birliğini oluşturmasına rağmen 1510 yılında bu birlikten ayrılmıştır. Barbarlar dışarı (Fuori i Barbari) diyen papa, Fransızları İtalyadan uzaklaştırmıştır. Kral Louis, kilisenin bazı katı kurallarını değiştirmek için evrensel bir konsey önerisinde bulunmuştur. Bu isteğini Floransa topraklarında gerçekleştirmek niyetindeydi. Bazı itirazlara rağmen Floransa Cumhuriyeti, konseyin Pisada açılmasına razı olmuştur. Böylece Floransa papazına kısıtlama getirilmiştir. Floransalıların isteği üzerine Konsey Milanoyo taşınmıştır.
Kardinal Giovanni de Medici ve kardeşi Giuliano tarafından oluşturulan Ramón de Cardona komutasındaki İspanyol ordusu, Floransa topraklarına kadar geldikten sonra Soderininin kovulmasını ve Medicilerin tekrar göreve gelmesi için 100.000 Florin talep etmiştir. Soderini istifa etmek istediyse de büyük konsey onu destekleyerek savunma için önlemler almıştır. Ağustos ayında İspanyalılar Pratoyu alarak orada yaşayan halka zulmetmiştir. Panik içerisinde olan Floransa, Ottimati grubu ve soylular, Soderiniyi geri çekilmeye ve şehirden ayrılmaya zorlamıştır. Cardonanın, Medicilerin göreve gelmesi için 150.000 Florin ödeme ve İspanya ile ittifak kurma şartlarını, Floransa kabul etmiştir. 1 Eylül 1512 yılında Giuliano, Giovanni de Medici ve onun yeğeni Lorenzo İspanya ordusu ile beraber Floransaya gelmiştir. Parlamento toplanarak balia (yönetim) oluşturulmuştur. Büyük konsey kaldırılarak, II. Lorenzo Magnificonun (Muhteşem II. Lorenzo) oluşturduğuna benzer bir anayasa çıkarılmıştır. Yönetimin birinci başkanı Giuliano olmuştur; ancak o gaddarca bir politika izlememişti. Ilımlı bir politika izleyerek, halkına ihtişamlı festivaller düzenlemiştir.
II. Juliusun ölümünden sonra Giovanni de Medicinin X. Leoyu papalık görevine seçmesi, meclisin önemini arttırmıştır. Mart 1514 yılında Giuliano öldükten sonra yerine Urbinonun dükü olan Lorenzo geçmiştir. 1519 yılında onun da ölmesi ile birlikte yönetimi Kardinal Giuli de Medici (II. Giuliano de' Medici'nin oğlu) devralmıştır. Kendisine karşı muhalefetler olmasına karşın, kötü bir yönetimi olmamıştır. Kardinal Giuli de Medici, 1523 yılında Kardinal Silvio Passerininin vesayeti altında VII. Clement olan Papayı Floransaya göndermiştir.
Yeni Çağ
Medicilerin tekrar kovulması ve göreve gelmesi
Kardinal Passerininin yönetimi halk arasında beğenilmemekteydi. Bu memnuniyetsizlikten dolayı şehirde isyanlar başlamıştır. Passerini bu isyanların önüne geçememiştir. Ottimatilerin büyük çoğunluğu Medicilere karşıydı. 1527 yılında durum giderek kötüleşmeye başlamıştır. Sacco di Roma (Romanın yağmalanması) zamanında Medici Papa Clementin etkisini kaybetmiştir. Bu olay 16 Mayıs 1527 yılında otorite değişikliğine neden olmuştur. Flippo Strozzi ve eşi, Medicilere karşı denge siyaseti uygulamıştır. Belediye meclisi, Passerini, Ippolito ve Alessandronun meclisten çıkarıldığını bildikten sonra, bu kişiler 17 Mayıs 1527 yılında Floransayı terk etmiştir.
Consiglo degli Scelti toplanarak Savonarola döneminde oluşturulan anayasaya benzer bir anayasa çıkartılmıştır. Büyük konsey yeniden kurulmuştur. Niccolò Capponi Gonfaloniere yönetimi için bir yıllığına seçilmiştir; fakat Floransada gruplar arasında büyük fikir ayrılıkları başlamıştır: Ottimatiler oligarşi yönetimini istemekteydi, Adiratiler, ılımlı bir yönetim benimsedikleri için Capponilere karşı çıkmaktaydı, Arabitiler Medici karşıtıydı ve Popolaniler Ottimatileri reddetmekteydi. Capponi, şehri düzene sokmak ve durumu düzeltmek için elinden geleni yapmıştır. Savonarolanın iç işlerine karıştığında dışarıdan gelecek olan tehlikeleri hissederek, Papa ile imparator V. Karlın uzlaşması Floransa açısından yıkıcı olacağını sezmiştir; çünkü Clementler ailelerini tekrar yönetime getirmek için mutlak bir fırsat ele geçirmiştir. Capponi, karşıtlıklara rağmen 1525 yılında Gonfaloniere yönetimine seçilerek Papa ile barış yapmaya çalışmıştır. Capponinin Vatikan ile yazışmalar yapması haksız olarak suçlanmasına neden olmuştur; daha sonra Capponi temize çıkmış olmasına rağmen görevini bırakarak altı aylığına şehri terk etmiştir.
Francesco Carducci Gonfaloniere, yönetimine seçilmişti. 29 Haziran 1529 yılında papalık ile krallık arasında bir sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmeye göre Mediciler Floransaya tekrar gelmiştir. Carducci, kuşatmalar için sağlam önlemler almıştır; ancak halkın büyük bir kısmı Medicilere karşı ya sempati duymakta ya da onlardan korkmaktaydı. Michelangelo Buonarottinin başkanlığını yaptığı Nove della Milizia adındaki kurul şehrin savunulması görevini üstlenmiştir. Michelangelo şehir surlarının duvarlarını güçlendirmiştir. Ordunun başkomutanı Malatesta Baglioniydi. Ağustos ayında Philibert komutasındaki krallık ordusu harekete geçmişti. Eylül ayında ise başkomutan daha fazla dayanamayarak Perugia şehrini bırakmak zorunda kalmıştır. Diğer şehirler de krallık ordusunun eline geçmiştir. Papa ile uzlaşma çalışmaları sonuçsuz kalarak Ocak ayında kuşatma başlamıştır. Halk, papalık ve krallık karşıtı olmasına rağmen, kızgınlığını saklayabilmiştir. Halkın böyle sessiz kalmasına neden olan kişi, olağanüstü kişiliğe sahip Francesco Ferruccioydu. Fakat Malatesta tam anlamıyla bir haindi. Bir şekilde şehrin savulmasını engellemiştir. Ferruccio, Voltera şehrini ele geçirdikten sonra, krallık ordusuna arkadan saldırmak için Pistoianın yukarısında yer alan Gavinanaya doğru harekete geçmiştir. Savaş 3 Ağustos 1530 yılında meydana gelmiştir. Ferruccionun yaptığı kahramanlığa rağmen savaşta başarısız olduğu için öldürülmüştür.
Şehir içinde açlık ve sefalet hüküm sürmekteydi. Giderek artan bir oranda, halk kapitülasyon (ayrıcalık, imtiyaz) istemeye başlamıştır. Signoria (senyörlük) yönetimi Malatestanın bir hain olduğunun farkına vardıysa da çok geç kalmıştır; çünkü o çoktan Floransa valisi olarak harekete geçmiştir. Ordu onu zorla kovmak isterken başarısız olmuştur. 9 Ağustosta Signoria Malatestayı şehirden kovmak için tüm umutlarını kaybedince krallığın yeni komutanlarından olan Don Ferrante Gonzaga ile görüşmelere başlamıştır. 12 Ağustos 1530 yılında kapitülasyonlar imzalanmıştır. Floransa 80.000 Florin tazminat ödemek zorunda kalmıştır. Mediciler tekrar göreve atanmıştır. Krallık özgürlükçü bir yönetim kurmak istemiştir. Medicilerden olan Baccio Valori sorumluluğu üstlenmiştir. Parlamento toplanarak bilinen balia (yönetim) oluşturulduktan sonra bütün muhalefet susturulmuştur. 1532 yılında Alessandro, ömür boyu Gonfaloniere yönetiminde bulunmuştur. Sonuç olarak Floransa özgürlüğünü kaybederek Toskana dukalığının başkenti olmuştur.
Aile üyeleri
Giovanni di Bicci de Medici
Giovanni di Bicci de Medici 1360 ile 1429 yılları arasında yaşayan Floransalı tüccar ve bankacıydı. Bankacı Vieri di Cambio de' Medicinin yeğeni ve Cosimo de Medicinin de babasıydı.
O zamanki bankacılık işlerini, daha sonra ortak olduğu amcasının bankasından öğrenmiştir. Romadaki Giovanni de Medici adındaki banka şubesini yönetmiştir. Giovanni di Bicci de Medici, Piccarda Bueri ile evlenerek küçük bir servete kavuşmuştur. Bu servetiyle Romadaki banka şubesini satın almıştır. 1397 yılında amcasının ölümünden iki yıl sonra, bankacılık faaliyetlerini Floransaya taşıyarak Medici Bankasını (Banco Medici) kurmuştur. Bu banka sayesinde Mediciler o zamanki Avrupada giderek güçlenmişlerdir. Giovanni di Bicci de Medici papalığa ve önemli kişilere finansal destek sağladığı için Avrupada tanınan ve giderek güçlenen bir kişi durumuna gelmiştir. Ölümünden sonra yerine geçen oğlu Cosimo de Medici, Medici ailesinin kazanmış olduğu gücü daha da belirginleştirmiştir.
Cosimo de Medici
Cosimo de Medici (İtalyanca; Cosimo il Vecchio) 27 Eylül 1389 ile 1 Ağustos 1464 yılları arasında Floransada yaşamıştır. Medici Bankasının ikinci kurucusu olarak da bilinmektedir.
Cosimonun babası Giovanni di Bicci de Medici (13601429) Romada 1393 yılında kurmuş olduğu bankacılık faaliyetlerini Floransaya taşıyarak Medici Bankasını 1397 yılında kurmuştur. Daha sonra oğlu Cosimo bu bankada bankacılık eğitimi alarak ve yine bu bankada staj yaparak bankacılık işlerini öğrenmiştir.
Babasını ölümünden sonra liderliği Cosimo devralmıştır. Floransa o zamanlar bir cumhuriyet olmasına rağmen kendi ayağı üzerinde zor durmaktaydı. Albizzi ve Medici aileleri üstünlük mücadelesi vermekteydi. 1433 yılında yeni Signoria (Senyörlük) seçiminde Albizzi taraftarları ağır bastığı için Cosimo ilk olarak gözaltına alınmıştır; ardından ona yapılan suikast girişimleri sonuçsuz kalınca Urbinoya sürgüne gönderilmesine karar verilmiştir. Verilen karara karşı çıkan Cosimo, Venedike giderek, bankacılık faaliyetlerini burada sürdürmüştür.
Albizzilerin haksız vergilendirme politikası ve papalığın araya girmesi sonucu Cosimo, 1434 yılında Floransaya geri dönmüştür. Böylece Albizziler tutuklanmadan ve ölüm cezasına çarptırılmadan şehri terk etmiştir. O zamanlar bu tür bir intikam alışılagelmiş değildi. Mediciler bu yolla düşmanlarını saf dışı ederek şehrin huzurunu sağlamıştır. Ayrıca kendilerinden başka şehrin mirasçısı kalmamıştır.
Sonraki zamanlarda Cosimo, Floransa anayasasını çıkartmıştır. Bankacılık faaliyetleri sayesinde zenginleşerek müşteri birliğini oluşturmuştur. Bu sistem kendinden sonra gelen kişilerce başarıyla devam ettirilmiştir.
Contessina de Bardi ile evlenen Cosimonun bu eşinden Piero ve Giovanni adında iki çocuğu olmuştur. Evlilik dışı olan Carlo adında bir çocuğu daha bulunmaktaydı. İlk olarak Giovanni yönetimi ele aldıysa da 1463 yılında ölmüştür. Yerine kardeşi Piero geçmiştir. Gut hastalığına yakalanan Piero babasının da ölmesi ile yönetime geçmek zorunda kalmıştır.
Cosimo olağanüstü finansal becerileri ile büyük bir güce kavuşmuştur. Oldukça cömert olan Cosimo, kredi verdiği kişilere kolaylıklar sağlamıştır. Böylece daha ağır şartlar altında kredi veren rakiplerini saf dışı etmiştir. Bu iyi niyetini halk tarafından kötüye kullanılmasına da izin vermemiştir.
Cosimo, zenginlik içerisinde oldukça mütevazı bir hayat sürmüştür. Ailenin başına bela olan gut hastalığına karşı kendini korumaya çalıştıysa da 1464 yılında ölmüştür. Mezarı San Lorenzo Bazilikasında bulunmaktadır.
Piero de Medici
Piero il Gottoso olarak da bilinen ve Cosimo de Medicinin en büyük oğlu alan Piero de Medici 1416 ile 1469 yılları arasında Floransada yaşamıştır. 1464 ile 1469 yılları arasında Floransayı tek başına yönetmiştir. Lorenzo ve Giuliano adında iki çocuğu bulunmaktaydı.
Piero, babası Cosimo sayesinde hümanist bir eğitim almıştır. Ortaçağ şövalyelik düşüncesini de Burgonyalı tüccar arkadaşlarından edinmiştir. Babası gibi o da prestiji ve zenginliği sayesinde yönetimde güçlü bir konuma gelmiştir.
Piero, değerli kitapların koleksiyonunu yapmıştır. Hayatı boyunca gut hastalığının pençesinden kurtulamamıştır. Bu nedenle 1467 yılından itibaren yönetimi 18 yaşındaki oğlu Lorenzoya (il Magnifico, Muhteşem) bırakmak zorunda kalmıştır. Piero, 1469 yılında ölmüştür.
I. Giuliano de Medici
25 Mart 1453 yılında doğan I. Giuliano de Medici, 26 Nisan 1478 yılında Floransada ölmüştür. I. Piero de Medicinin ikinci oğludur. Kardeşi Muhteşem Lorenzodur (14491492).
Francesco de Pazzi ve Bernardo Baroncelli tarafından yapılan Pazzilerin gizli planlarına Floransa Katedralinde maruz kalan I. Giuliano de Medici, kudas ayini sırasında 26 Nisan 1478 yılında öldürülmüştür.
II. Giuliano de Medici
II. Giuliano de Medici 12 Mart 1479 ile 17 Mart 1516 yılları arasında yaşamıştır. 1515 yılından itibaren Nemoursun dükü olmuştur. Lorenzo il Magnifico (Muhteşem Lorenzo), II. Piero de Medici ve 1513 yılında Papa X. Leo olarak bilinen Giovanni de Medici adında üç oğlu olmuştur.
Piero, Lorenzonun ölümünden sonra iki yıllığına Floransa hükümdarı olmuştur. Papanın önderliğindeki Kutsal Birlik, İspanyanın yardımıyla Fransız ordusunu ve Floransalı cumhuriyet taraftarlarını destekleyerek ve ayaklanmalara son vererek Medicilerin tekrar iktidara gelmesinde büyük rol oynamıştır. Giuliano, 1512 yılından ölümüne kadar Floransayı yönetmiştir.
Giuliano, Grandük II. Philippin kızı Philiberta ile 10 Şubat 1515 yılında bir Fransız mahkemesinde evlenmiştir. Bu olay sonunda Fransa Kralı I. Franz onlara Nemours Dukalığını vermiştir. Giulianonun ani ölümünden sonra yerine yeğeni II. Lorenzo de Medici geçmiştir. Giuliano, Ippolito de Medici ile beraber geride sadece evlilik dışı olan bir çocuk bırakmıştır.
Raffaello tarafından Romada yapılan portresinin stüdyo versiyonu Metropolitan Sanat Müzesinde bulunmaktadır.
Giulianonun mezarı, San Lorenzo Bazilikasının Medici Şapelinde (Şapel: önemli kişilerin mezarlarının kilisede bulunduğu yere verilen isim) bulunmaktadır. Michelangelo tarafından yapılan heykeli de bulunmaktadır.
Alessandro de Medici
İl Moro olarak da bilinen Alessandro de Medici, 22 Temmuz 1510 ve 6 Ocak 1537 yılları arasında yaşamıştır. Pennanın dükü ve Floransa hükümdarı olmuştur. Evlilik dışı bir çocuk olmasına rağmen yönetime gelmiştir.
Alessandro, II. Lorenzo de Medicinin gayri meşru çocuğu olarak bilinmektedir. Bu nedenle babasının Giulio de Medici olma ihtimali bulunmamaktadır. Christopher Hibbert gibi bazı tarihçiler annesinin zenci bir hizmetçi olduğunu söylemiştir.
1523 yılından itibaren Alessandro şehri yönetmeye başlamıştır. İmparator V. Karlın askerleri Romayı yağmalarken, Floransalılar İtalyada oluşan bu huzursuzluk ortamından yararlanarak Medicileri şehirden kovmuştur. Alessandro, Ippolito de Medici, Medici destekçilerinin büyük bir bölümü ve papa temsilcisi Silvio Passerini şehri terk etmek zorunda kalmıştır.
Huzursuzluk zamanında Mediciler için mezar şapeli inşası ile uğraşan ve şehir duvarlarının güçlendirilmesi için çalışan Michelangelo, kısa bir süreliğine şehirden kaçmıştır. VII. Clemens ile imparatorluk ile yapılan barış sonucunda uzun süren kuşatma sonlanmıştır. Böylece Mediciler 1530 yılının yazında tekrar iktidara gelmiştir. 19 yaşındaki Alessandro, 5 Temmuz 1531 yılında şehrin yönetimini aldıktan dokuz ay sonra imparatorluk tarafından Floransa grandükü ilan edilmiştir.
27 Ekim 1544 yılında Alessandronun üvey kız kardeşi Caterina de Medici, Fransa Kralı II. Heinrich (15181559) ile evlenmiştir. Alessandro, imparatorun gayri meşru kızı Parmalı Margarete ile 29 Şubat 1536 yılında evlenmiştir.
Evliliğinden birkaç ay sonra 6 Ocak 1537 yılında kuzeni Lorenzino de Medici tarafından öldürülmüştür. Daha sonra Lorenzino Venedike kaçmıştır; yirmi yıl sonra o da öldürülmüştür.
Lorenzino de Medici
Küçük Lorenzino olarak da bilinen Lorenzino de Medici 23 Mart 1514 yılında Floransada doğmuştur ve 26 Şubat 1548 yılında Venedikte ölmüştür.
6 Ocak 1537 yılında o zaman Floransa yönetimindeki Alessandro de Mediciyi öldürdükten sonra Venedike kaçmıştır. Yirmi yıl sonra da kendisi öldürülmüştür.
Caterina de Medici
Medici ailesinden gelen Caterina Maria Romula de Medici (13 Nisan 1519 Floransa; 5 Ocak 1589 Blois) Urbino prensesi olmuştur. Fransa Kralı II. Heinrich ile evlenmiştir.
Medici ailesinden gelen Caterina de Medici, 14941512 ve 14941512 yılları arasında Floransaya egemen olmuştur. Caterina, II. Lorenzo de Medicinin ve Bourbon Hanedanlığı prensesi Madeleine de la Tour dAuvergnenin kızı olarak 13 Nisan 1519 yılında doğmuştur. Fransız soyluları ve İtalyan zengin ailesi arasındaki ilişki Fransada zengin tüccar ailelerinin itibar görmesini ve Fransa Kralı I. Franz ile Medici ailesinden gelen Papa X. Leo (II. Lorenzonun amcası) arasında iyi ilişkilerin kurulmasını sağlamıştır.
Caterina, Medici ailesinden gelen Urbino Dükü II. Lorenzonun ve Madeleine de la Tour dAuvergnenin tek kızı olarak Floransadaki Medici Sarayında 13 Nisan 1519 tarihinde dünyaya gelmiştir. Caterinanın annesi doğumdan 15 gün sonra 28 Nisan 1519 tarihinde hayatını kaybetmiştir. Annesinin ölümünden birkaç gün sonra, 4 Mayıs 1519 tarihinde frengi ve verem hastası olan babasını da kaybetmiştir. Babasının da ölümü üzerine Caterinayı büyük amcası Papa X. Leo vesayeti altına almıştır.
I. Franz, öksüz ve yetim kalan Caterinanın Fransız sarayında yetişmesini istemiştir. Fakat X. Leo, Urbino düşesi yapmayı planladığı yeğenini Floransadan Romaya getirmiştir. X. Leonun 1 Aralık 1521 tarihinde ölmesi üzerine Papalık Kardinaller Meclisi toplanarak VI. Adrianı yeni papa olarak seçmeleri şaşırtıcı olmuştur. Bir diğer Medici ailesi üyesi olan Kardinal Giulio de Medici Vatikanda büyük bir izlenim bırakmış ve bir sonraki papalık seçimi için büyük bir fırsat elde etmiştir. Caterina de Medici doğduğu yer olan Floransaya tekrar getirilmiştir.
VI. Adrian, papa olarak seçildikten iki yıl sonra ölmüştür. Adrianın ölümünden iki ay sonra 19 Kasım 1523 tarihinde Giulio de Medici yeni papa olmuştur. Giulio, VII. Clement olarak görevini 1534 yılına kadar sürdürmüştür. Böylece Caterina, hem o zamanki Avrupanın en zengin mirasçısı hem de papanın akrabası durumuna gelmiştir. Giulio (VII. Clement) Caterinayı Floransadaki Medici Sarayına getirerek teyzesi Clarice Strozzi himayesine vermiştir.
VII. Clement, imparator V. Karlın İtalyadaki etkinliğini sınırlandırmak amacıyla Fransa, Venedik, Floransa ve İngiltere ile 1526 yılında ittifak kurmuştur. Fakat oluşturulan ittifak ordusu pek başarılı olamamıştır. 6 Mayıs 1527 yılında kralın ordusu Romaya girerek bu şehri yağmalamıştır. Kralın ordusu, papanın bulunduğu SantAngelo kalesini kuşatmıştır. Daha sonra papa bu kaleden kaçmıştır.
Papanın Romada yenilmesi, Floransada bazı karışıklıkların yaşanmasına neden olmuştur. Sekiz yaşındaki Caterina de Medici Floransa Cumhuriyetinin varlıklı bir vatandaşı olarak önce Santa Lucia ve daha sonra Santa Caterina da Siena manastırlarında tutsak edilmiştir. Santa Caterina da Siena Manastırındaki yaşam koşulları Caterina için uygun olmadığını düşünen Fransız büyükelçisinin araya girmesiyle Caterina, 7 Aralık 1527 yılında Santa Maria Annunziata dele Murate Manastırına getirilmiştir. Bu manastırda dul, zengin ve soylu bayanların bulunmasının yanı sıra soylu ailelerden gelen genç bayanlar da yetiştirilmekteydi. Ayrıca manastır geçmişte Medici ailesi tarafından finanse edilmiştir. Genç Caterina buna uygun olarak manastırda dostça karşılanmış ve ona rahat bir oda tahsis edilmiştir. Burada kaldığı üç yıl içerisinde Leonie Frieda adlı biyografisinde, toplumsal ilişkilerden ve Katolik Kilisesinin gelenek ve göreneklerinden bahsetmiştir. Yunanca, Latince ve Fransızca öğrenmiştir, matematiğe ilgi duymuştur.
29 Haziran 1529 yılında VII. Clement, V. Karl ile bir barış anlaşması yapmıştır. V. Karla imparatorluk tacını giydirme sözü veren Clement, karşılığında dış kuvvetlerin saldırılarına karşı koruma ve Floransada Medici ailesinin tekrar iktidara gelmesini istemiştir. Clementin evlilik dışı olan oğlu Alessandro de Medici, Karlın yine evlilik dışı olan kızı Avusturyalı Margarete ile evlenmiştir. Ekim 1529 yılında Medici ailesini tekrar iktidara getirmek için, Karl, Floransa şehrini kuşatmaya başlamıştır. Vebanın ve açlığın hüküm sürdüğü şehrin içerisinde yönetim hakkında bazı öneriler getirilerek on bir yaşındaki Caterinanın ne yapacağı hakkında tartışmalar yapılmıştır. Daha sonra VII. Clement onu himayesine almıştır.
Bazı Medici'ler
Salvestro de' Medici (13311388)
Giovanni di Bicci de' Medici (13601429)
Cosimo de' Medici (13891464)
Lorenzo de' Medici (14491492)
Giovanni de' Medici (14751523)
Giulio de' Medici (14781534)
I. Cosimo de' Medici (15191574)
Catherine de' Medici (15191589), Fransa Kraliçesi
Alessandro Ottaviano de' Medici (15351605)
Marie de' Medici (15731642), Fransa Kraliçesi
Anna Maria Luisa de' Medici (16671743) son Medici