turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kanlıca, Beykoz

Kanlıca, İstanbul'un Beykoz ilçesinin ünlü bir semtidir. Anadoluhisarı ile Çubuklu arasında bulunur. Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nün Anadolu yakasındaki ayağının kuzey tarafındadır.
Kanlıca'nın yoğurdu meşhurdur. Kanlıca yoğurdu sahilde Çınaraltı'nda pudra şekeri üzerine konularak yenilir. Yoğurdun özelliği yoğurt yapımında kullanılan süt tozu ve üzerine konulan pudra şekeridir.
Kanlıca ayrıca Mihrabad Korusu'yla da meşhurdur. Anadolu Yakasının en yeşillik yerlerinden biridir. Kanlıca'nın yalıları da ünlüdür.
Kanlıca'nın ismi konusunda çeşitli rivayetler vardır ama en çok kabul göreni zamanın Osmanlı sultanlarından biri bir gün emir vererek İstanbul'un havası en temiz semtinin bulunmasını ister. Nasıl ölçüleceği konusunda ise vezirlerinden yardım ister. Vezirlerden biri her semte kanlı et bulunan direklerin asılmasını ve en geç bozulan etin olduğu direğin havası en temiz semt olacağını söyler. Sultan emir verir ve Kanlıca büyük arayla birinci olur ve Osmanlı Sultanı bu semte Kanlıca ismini verir.
Aynı zamanda final yapan Kurtlar Vadisi ve Kardeş Payı dizisinin çekildiği yerdir.
Galeri
Tabakhane

Tabakhane, deri tabaklanan fabrikadır. Herhangi bir hayvana ait deri, tabakhaneye ham halde(yaş veya tuzlanmış)olarak gelir ve tabaklama işlemi sonrası fabrikadan çıkar. Deri tabaklamasında esas, derinin organik bir nesneden, kullanım ve imalata uygun mamül haline çevrilmesidir.
Köken
Tabakhane debbağhaneden gelen bir kelimedir. Debbağ eski dilde deri işleyen kişiye verilen isimdi, bu işin yapıldığı yerede debbağhane denilirdi. Günümüze ise bu kelime tabakhane olarak gelmiştir.
Osmanlıda debbağlık önemli zannaatlardan biriydi. Mesleğin ahilik ocakları vardı. 1709 yılına ait bir Şeriye Siciline göre İstanbul'da debbağ (deri işlemecileri) taifesinden bir grup ileri gelen esnaf mahkemeye gelerek, halihazırda Ahi Babası olan Seyyid Hacı Mehmedin pir ve ihtiyar olmakla hizmetinin üstesinden gelmeğe kadir olmayıp aciz olduğundan, yerine oğlu Mustafa Ağanın tayin edilmesine dair taleplerini bildirmişler, orada hazır bulunan Seyid Hacı Mehmedin de bunu kabul etmesi üzerine Mustafa Ağanın Yedikule debbağlarının yeni Ahi Babası olarak tescil edilmiştir.
Seyyid

Seyyid (Arapça: ), İslam peygamberi Muhammed'in kızı Fatıma ve torunları Hasan, Hüseyin, Zeynep, Rukiyye ve Ümmü Gülsüm'ün soyundan olduğu inanılanlar genel olarak bu adla anılır. Hanımlar için Seyyide sıfatı kullanılır.
İslam'da dini unvan olarak Hüseyin'in soyundan gelen seyyidlere Hüseyni, Hasan'ın soyundan gelen seyyidlere ise Hasani veya Şerif denir.
İran'da Seyyid kökenli aileler Alevi, Hüseyni, Mir veya Mirza olarak da anılır.
İslam'ın On İki İmamların birincisi olan İmam Ali'nin, Fatıma'nın vefatından sonra yaptığı evlilikten doğan çocukları Fatıma'dan doğmadıkları için Seyyid veya Şerif değildirler. Seyyid kelimesi genetik anlamında Fatıma ve Ali'nin soyundan gelen kimselere denir. Ayrıca siyasi savaşlarda veya İslam mezhebi olarak Ali taraftarı olanlar için Şii, Ali'nin soyundan gelenlere Seyyid ve Şerif kelimeleri kullanılır. Seyyid ve şerifler, İslam tarihin ilk ailesi olan Ehl-i Beyt mensubu olup, yine o soydan gelmektedirler. İslam dininin Caferilik mezhebine ve Alevi-Bektaşi tasavvuf tarikatına mensup olanları, itikat olarak Peygamber Muhammed ve On iki İmamlar ittikadine mensupturlar. Şii mezhebine mensup olan seyyid ve şerifler olduğu gibi, Abdülkadir Geylani gibi Sünnilik geleneğinden gelen seyyidlerde mevcuttur.
Afganistan
Afganistan'da Seyyidlik, bir etnik bir grup olarak kabul edilmektedir.
13 Mart 2019'da cumhurbaşkanlığı sarayındaki (Arg) Sedat toplantısına hitap eden Başkan Eşref Ghani, Sedat etnik grubunun yeni elektronik ulusal kimlik kartına (e-NIC) dahil edilmesine ilişkin bir kararname çıkaracağını söyledi.
Cumhurbaşkanı Eşref Ghani, 15 Mart 2019'da elektronik ulusal kimlikte 'Sedat kabilesi'nden bahsetme kararı aldı.
Kuzeyin Seyyidleri genellikle Belh ve Kunduz'da; doğuda ise Nangarhar'da bulunabilirler. Çoğu Seyyidler Bamiyan eyaletindeki Şii Müslümanlardır.
Seyyidler (Hüseyni)
Zeynel Abidin
Muhammed Bakır
Cafer-i Sadık
Musa Kazım
Ali Rıza
Muhammed Taki
Ali Naki
Hasan el-Askeri
Muhammed Mehdi
Coluber

Coluber, Colubridae familyasından bir yılan cinsi. Bu cinsin üyeleri ince yapılı, hızlı hareket edebilen yaygın görülen yılanlardır.
Dünyada geniş yayılışa sahip olan bu yılanlar çok çeşitli habitatlarda farklı davranışlar içinde olur. Geçmişte bütün yılan türleri Coluber cinsine dahil ediliyordu. Öyle ki bir kobra türü Coluber naja olarak adlandırıldı. Modern çalışmalar sonucunda bu cinsin üyeleri kendi içinde su yılanları ile sınırlandırılmıştır. Yine de bazı türler (su yılanları) diğerleri gibi bu cinse ait olmadığından Dolichophis cinsine ayrılır.
Bu yılanların dış etkenlere karşı kendini koruduğu zehiri yoktur.
Taksonomi
Coluber cinsine bağlı türler:
Coluber anthonyi - (Stejneger, 1901)
Coluber aurigulus - (Cope, 1861)
Coluber barbouri - Van Denburgh ve Slevin, 1921
Coluber bilineatus - (Jan, 1863)
Coluber constrictor - Linnaeus, 1758
Coluber flagellum - Shaw, 1802
Coluber fuliginosus - (Cope, 1895)
Coluber lateralis - (Hallowell, 1853)
Coluber mentovarius - (A. M. C. Duméril, Bibron and A. H. A. Duméril, 1854)
Coluber schotti - (Baird ve Girard, 1853)
Coluber slevini - (Lowe ve Norris, 1955)
Coluber taeniatus - (Hallowell, 1852)
Küçük sakarca

Küçük sakarca (Anser erythropus), ördekgiller (Anatidae) familyasına ait, sakarcanın yakın akrabası olan bir kaz türü.
Asya'nın en kuzey kesimlerinde yerleşim gösterse de az da olsa Avrupa'da da görülür.
Küçük sakarca kışları Avrupa'nın güney kesimlerine iner, çok nadir olarak İngiltere'de görülür. İngiltere'deki sürekli bulundukları tek yer, WWT Slimbridge, Gloucestershire'dir.
Vücut büyüklüğü 5366 cm. dir. Kış konuğudur. Küçük sakarcanın gagası pembe ve ayakları turuncu renktedir. Gagası ve boynu sakarcadan daha kısadır ve gaga dibindeki beyaz bölge alnına kadar uzamaktadır (sakarcada bu beyazlık sadece gaga dibinde gözlenmektedir). Küçük sakarcanın göz çevresi halkası sarıdır.
Bu iki sakarca türü birbirinden büyüklüklükleriyle farklılaşır, küçük sakarca 5366 cm uzunluğunda ve 120135 cm kanat genişliğindedir. Renklerinin benzerliği dolayısıyla boz kaza benzer. Boz kazın gagası ve bacakları daha dolgun renkli ve kanatlarının yukarısı mavimsi-gridir.
Her iki sakarca türünde de yüzüne fark edilir beyazlıklar ve karına kadar uzanan geniş siyah bantlar bulunur.
Sakarca

Sakarca (Anser albifrons), ördekgiller (Anatidae) familyasından bir kaz türü.
Uzunluğu 6578 cm'dir. Grimsi renktedirler. Türkiye'de yaygın olarak gözlenen boz kazdan daha büyüktür. Gaga dibinden alına kadar uzanan beyaz bir bölge ve karın altında gözlenen koyu çizgiler mevcuttur. Ayakları turuncu ve gagaları pembe renktedir. Gençlerin alnında beyaz leke yoktur.
Karabaş patka

Karabaş patka (Aythya marila), Anatidae familyasından küçük bir dalıcı ördek türü.
Özellikleri
Uzunluğu 4251 cm. dir. Erkek ve dişinin görünümü birbirinden farklıdır. Bu ördek türü, tepeli patka ile karıştırabilinir.
Erkek karabaş patka koyu yeşilimsi, yuvarlak bir başa sahiptir. Erkeğin göğsü, kuyruk alt ve üst tüyleri ile kanat üst-örtü tüyleri siyah renktedir. Vücut yan tüyleri beyaz ve gaga mavimsidir. Sırtı, tepeli patkadan farklı olarak gridir (tepeli patkada siyahtır). Üst kanat uçma tüyleri ile kanat altı beyazdır.
Dişi, tepeli patkaya benzemesine rağmen, ondan gaga dibindeki beyazlık ve karın yanlarının daha açık olması ve tepesinin olmaması ile ayırt edilebilinir. Üst kanat uçma tüyleri, kanataltı ile karın beyazdır. Dişi ve erkeğin gözü sarı ve gagaları mavimsidir.
Üreme ve beslenme
Tek eşlidir. Yuvalarını yerde veya yüzer sazların üzerinde yaparlar. Yuvayı, bitkiler ve tüylerle döşemekte olup bu yuvaya yaklaşık 8-11 yumurta bırakırlar. Kuluçka süresi 26-28 gündür. Yavruların uçma süresi 40-45 gündür. Besinlerini, başlıca bitkiler ve omurgasız hayvanlar oluşturmaktadır.
Dağılımları
Kış konuğudur. Türkiye'de Karadeniz ve Marmara Denizinin kıyılarında görülmektedir. Kuzey Amerika, Avrupa ve Asyada gözlenmekte ve üremektedir.
Macar ördeği

Macar ördeği (Netta rufina), ördekgiller (Anatidae) familyasından büyük bir dalıcı ördek türü.
Özellikleri
Uzunluğu 5357 cm. dir. Erkek ve dişinin görünümü birbirinden farklıdır. Erkek; kızılımsı-kahverengi bir başa, kırmızı gaga ve ayağa, siyah boyuna, enseye ve göğüse sahiptir. Uçarken göğüsten uzanan bu siyah bölge karından kuyruğu da içine alacak şekilde bir çizgi halinde gözlenmektedir. Karının yanları ile kanat altı ve omuz beyazdır. Üst kanat uçma tüylerinde beyaz bir panel bulunmaktadır. Kanat üstü uçma örtü tüyleri kahverengidir.
Dişi açık kahverengidir. Dişinin boynu ile yanları beyaz ve boyun arkası kahverengidir. Gaganın üzerinden gözleri de içine alacak şekilde arkadan tepe ve enseye uzanan kahverengi bölge gözlenmektedir. Erkek gibi kanat üstü uçma tüyleri beyazdır. Gaga grimsi, uç kısmı pembemsidir.
Dağılımı
Yerli türdür. Orta ve Doğu Anadolu Bölgesi, Akdeniz ve Karadeniz Bölgelerinde kuluçkaya yatmaktadır.
Resim Galerisi
Elmabaş patka

Elmabaş patka (Aythya ferina), ördekgiller (Anatidae) familyasından orta büyüklükte bir dalıcı ördek türü.
Özellikleri
Uzunluğu 4249 cmdir. Erkek ve dişi birbirinden farklı görünüme sahiptir. Erkek kızılımsı bir başa, siyah göğse ve kuyruk alt-üst tüylerine, gri sırt, kanat ve vücut yanları ile beyaz karına sahiptir. Dişi, boz renge sahiptir, ancak vücudun yanları ile üst-ört tüyleri grimsi-kahverengi ve karın kirli beyazdır. Gagası koyu mavimsi-gri ve ucu siyahtır. Uçma tüyleri erkeğinki gibi grimsidir.
Yaşam alanı
Tüm Türkiyede sazlık ve kamışlı göllerde, deltalarda ve lagünlerde gözlenir.
Aythya
Avrupa kuşları
Asya kuşları
Polonya'daki kuşlar
Türkiye'deki kuşlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Litre

Litre, bir hacim ölçüsü birimidir. Büyük L (l) ile gösterilir. Litre bir Uluslararası Birim Sistemi birimi değildir; fakat SI birimleriyle birlikte kullanılması kabul görmüştür. SI'nın hacim ölçüsü birimi metreküptür. Bu birimin adı metrik sistemde sık sık geçmektedir. 1 litre 1 desimetreküpe eşittir. 1 rakamı ile karışmaması için küçük l yerine büyük L ya da el yazısı (l) kullanımı kabul edilmiştir. Ayrıca 1 litre 1.000 mililitredir.
"Litre" Adının Kökeni
Litre sözcüğü Fransız ölçü birimi litrondan gelmektedir.
Hacim birimleri
SI olmayan metrik birimler
Roger Zelazny

Roger Joseph Zelazny (d. 13 Mayıs 1937 - ö. 14 Haziran 1995) Polonyalı-Amerikan fantezi ve bilimkurgu yazarı. Amber Yıllıkları (:en:The Chronicles of Amber) serisi ünlü eserlerindendir. Frost & Fire adında bir hikaye ve makale antolojisi bulunmaktadır. Işık Tanrısı ve Bu Ölümsüz kitapları, İthaki Yayınları Bilimkurgu Klasikleri dizisinden çıkmaktadır.
Ayrıca henüz Türkçe çeviriye kazandırılmamış eserleri bulunmaktadır.
Hermes

Hermes (), Yunancada "Hermes Trimegustus" (üç kere kutsanmış hermes) anlamına gelmektedir. Zeus ve Maia'nın oğludur. Zeus'un habercisidir. Tanrıların en kurnazı sayılır, tanrıların en hızlısıdır. Bir de Caduceus adında büyülü bir altın değnek taşır. Gigantlar arasındaki karşıtı Hippolytos'dur.
Mitoloji
Üstün nitelikleri olan Hermes, efsaneye göre daha bir günlükken ayağa kalkar, beşiğinden çıkar, kaplumbağa kabuğundan yaptığı bir liri çalıp ondan çıkan seslerle eğlenir. Bir gün kırlarda dolaşırken tanrı Apollon'un koruması altındaki inekleri çalar. Apollon olayı öğrenince çok kızar; cezalandırılması için Hermes'i kolundan tutup Zeus'a götürür. Ne var ki, Hermes'in lirinden çıkan sesler Zeus'u ve Apollon'u büyüler. Zeus, cezalandıracağı yerde Hermes'e kanatlı bir başlıkla bir çift ayakkabı vererek onu tanrıların habercisi yapar. Haberci Hermes ölülerin ruhlarını yeraltına götürür; çobanlarla, yolunu şaşıran yolculara kılavuzluk eder. Yaşlı Kral Priamos'u, Hektor'un ölüsünü almak için Aşil'in barınağına götüren de odur. Ayrıca Odysseus'a Moly isimli bir bitkiyi vererek Kirke'nin tuzağından kurtaran da odur.
Hermes'in İo efsanesinde de önemli bir görev üstlendiği görülür. Zeus, sevgilisi su perisi İo'yu kıskanç karısı Hera'dan kurtarmak için, onu ineğe dönüştürür. Hera ineği armağan olarak ister ve alır. Kocasının kendisini aldattığından kuşkulandığı için, başına da bekçi olarak 100 gözlü canavar Argos'u diker. Argos uyurken bile birkaç gözü açık kaldığından, her şeyi görür. Bu yüzden ona yanaşmak çok tehlikelidir. İo'nun kurtarılması için Zeus, Hermes'i görevlendirir. Hermes canavarın yanına oturarak eline lirini alıp tatlı tatlı çalmaya başlar. Bu hoş müzikle Argos Panoptis'un gözlerinin tümü ağır ağır kapanır, giderek derin bir uykuya dalar. Hermes de uyuyan canavarın kafasını keser.
Çevik haberci Hermes tüm atletlerin koruyucusu olduğu gibi akıllı ve kurnaz olduğu için hırsızların, kumarbazların ve tüccarların da koruyucusudur. Liri, kavalı, notaları, astronomiyi, ölçü birimlerini ve sporu icat etmiştir. Hermes mitolojistlerce eril öğenin temsilcisi olarak kabul edilir.
Farklı mitolojilerde Hermes
Hermes Roma mitolojisinde Merkür olarak anılır. Güneş'e en yakın gezegene onun adı verilmiştir. Hermes'in aslen Mısır mitolojisindeki Thot olduğu iddia edilmektedir. Bazı düşünürler Hermes'in İslam mitolojisindeki İdris olduğu kanaatindedirler. Hermes veya İdris geleneği Babil, Mısır ve Yunan düşüncelerinin temeli olmakla birlikte İslam düşüncesinin de temelini oluşturan yabancı kaynaklardan sayılır.
Pop sanatı

Pop art, 1950'lerde, özellikle ABD ve İngiltere'de soyut dışavurumculuğa tepki gösteren genç sanatçıların 1960'larda bir akım haline getirdikleri sanat türüdür. İngiltere ve ABD'de değişik koşullarda ve birbirinden bağımsız olarak ortaya çıkmıştır.
Marcel Duchamp'ın 20. yüzyıl başında hazıryapım nesneleri bağlamları nedeniyle sanat eseri olarak sunmuş olması, pop sanatçılarının popüler kültür imgelerini benzer bir motivasyonla sunmalarında etkili olmuştur.
İngiltere'de pop sanatı
İngiliz pop sanatı, Richard Hamilton'ın etkili olduğu bir dönemle başlar (1953-1957); Peter Blake, Roger Coleman gibi geç resimsel soyutlama tarzına yakın eser veren sanatçılarla devam eder (1957-1961), 1960'lardan sonra figüre geri dönülür ve en sonunda pop art sanatı olur.
ABD'de pop sanatı
Amerikan pop sanatının ilk temellerinin soyut dışavurumculuk ile popüler imgeleri birleştiren Jasper Johns ve Robert Rauschenberg tarafından atıldığı söylenebilir. Sonrasında önemli sanatçılar arasında Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg vardır. Popüler kültür imgeleri kişisellikten arındırılmış bir şekilde sunulur; örnek alınan modellerin anonim kimliklerinden çok uzaklaşılmaz.
Türkiye'de pop sanatı
Türkiye'de pop sanatı Andy Warhol akımıyla onun adını taşıyan stili ile ilk olarak izlerini bırakmaya başlamıştır. Fakat bu çizgiye sadık kalmak kaydıyla o çizginin dışına 2000'lerden sonra genç kuşak sanatçılar çıkmayı başarmış, çoğul ve renkli görünümlerin yerine daha sade ve net tekil renkler yerini almaya başlamıştır. Bu çizgiye çıkanlar çok ender sayılabilecek sanatçılardır. Pop sanatının ülkemizdeki tekil renk temsilcilerinden biri olan Ümit Bilgen (1979) alanında bir ilke imza atmış, siyah ve beyazın uyumunu bu sanata renklerin dışında uyarlamıştır. Sanatçının eserleri çoğul renklerden ziyade daha sade ve simetrik renkler olan siyah ve beyaza dönüştürmüştür. Bu anlamda Türkiye'de renk kombinasyonlarının çokça kullanıldığı stilden siyah beyaza uyarlanması ise oldukça sıra dışıdır. Bu sıra dışılık eserlerin farklılığında ve kullanılan materyalde kendini kolayca belli eder.
Bursa Devlet Tiyatrosu

Bursa Devlet Tiyatrosu, Bursa'da 1957'den bu yana Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne bağlı olarak faaliyetlerini sürdüren yerleşik bölge tiyatrolarından biridir. Devlet Tiyatroları bünyesinde açılmış ilk bölge tiyatrosudur.
Tarihçe
Vali İhsan Sabri Çağlayangil'in sinema olarak kullanılan eski Halkevi binasını tiyatro haline getirip 1957'de Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne devretmesi ile kuruldu.

1957-1971 tarihleri arasında bir turne tiyatrosu olarak hizmet verdi. 1971'de Ali Cengiz Çelenk'in müdürlüğü ile yerleşik düzene geçti ve kendi kadrosu ile repertuvarını oluşturdu.
Bursa Devlet Tiyatrosunun kullandığı tiyatro binası, adını Bursa'da ilk Türk tiyatrosunu kuran Vali Ahmet Vefik Paşadan alır. Ahmet Vefik Paşa, 1879-1882 yılları arasında Bursada valilik yapmış ve valiliği döneminde şehirde bir tiyatro kurmuştu. Ahmet Vefik Paşanın kurduğu ilk tiyatro, bugünkü Heykel'de, Ziraat Bankası merkez şubesi olan binanın yerinde idi ve ilk olarak Ahmet Vefik Paşa'nın adapte ettiği Moliere'in Meraklı adlı oyunu sahnelenmişti. Bugün kullanılan tiyatro binası ise 1935 yılında Vali Şefik Soyer tarafından Halkevi binası olarak yaptırılmıştır. Bina, 1950-1951'de Dr. Edip Akyürek tarafından genişletilerek bugünkü şeklini aldı ve sinema (Marmara Sineması) olarak kullanıldı. Bursa Devlet Tiyatrosu'na tahsis edilen bu bina, 28 Eylül 1957'de "Ahmet Vefik Paşa Tiyatrosu" adıyla perdelerini açtı. Açılışta Rossininin Sevil Berberi sahnelendi. 30 Eylül 1957de Celal Esad Arsevenin yazdığı, Behzat Butakʼın sahneye koyduğu III. Selim oynandı. Tiyatro müdürü olarak Ragıp Haykır görevlendirildi.
Lillian Helman imzalı Küçük Tilkiler, 1 Ekim 1971 tarihinde Bursa Devlet Tiyatrosunun yerleşik kadrosu ile Ahmet Vefik Paşa Tiyatrosu'nda sahnelediği ilk oyun oldu. İlk müdür, Ali Cengiz Çelenk idi. Daha sonra tiyatro müdürlüğünü Adnan Açıkdüşünenler, Yalın Tolga, Feyha Çelenk, Selim Gürata, Mehmet Gökçer, Halil Balkanlar, Arzu Tan Bayraktutan ve Ömer Naci Topcu gibi tiyatro sanatçıları üstlendi.
Bina içinde bir salon 1985 yılında oda tiyatrosu olarak düzenlenerek "Feraizcizade Mehmet Şakir Oda Tiyatrosu" adıyla hizmete girdi; böylece Bursa Devlet Tiyatrosu ikinci bir sahneye sahip oldu.
Tehcir Kanunu

Tehcir Kanunu veya resmi adıyla Sevk ve İskan Kanunu, 27 Mayıs 1915'te Osmanlı Hükumeti tarafından I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı ordusu ile karşı karşıya gelebilecek iç unsurların savaş bölgelerinden uzak yerlere devlet eliyle gönderilmesi için çıkarılan göç kanunudur. 1 Haziran 1915 tarihinde Takvim-i Vekayide yayımlanarak yürürlüğe girdi. İçeriğinde Osmanlı Ermenilerinden bahsetmemesine rağmen doğrudan imparatorlukta yaşayan Ermeni halkı hedef alarak Ermenilerin yaşadığı şehirlerden başka yerlere sürülmesine yol açtı ve böylece Ermeni Kırımı'nın bir parçasını oluşturdu.
İçerik
Tehcir Kanunu olarak bilinen fakat geçici kanun mahiyetinde olan ve asıl adı "Savaş zamanında hükumet uygulamalarına karşı gelenler için asker tarafından uygulanacak önlemler hakkında geçici kanun", Rum takvime göre 14 Mayıs, miladi takvime göre 27 Mayıs 1915 tarihinde kabul edilmiştir. Kanun, 1 Haziran 1915 günü dönemin resmi gazetesi Takvim-i Vekayi'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. İlk iki madde kanunun amaçlarını ve ana hatlarını belirtmektedir.
Uygulanması
Liste, tehcir edilen Ermeni vatandaşların sayılarını göstermektedir.
Tehcir edilenler
TSK Genelkurmay Başkanlığı arşivinde bulunan belgeye göre tehcire tabi tutulanların sayısı aşağıdaki tablodadır. Tehcire tabi tutulanların vilayetlerdeki kaza sayıları, aşağıdaki kaynaktan ayrıntılı olarak görülebilir.

Sevk ve tebidleri mukarrer Ermeni ahalinin vilayet ve müstakil liva üzerine mikdarını irae eder.
ABD resmi devlet kayıtlarına göre tehcire tabi tutulan Ermeni tebaanın sayısı aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi 486.000'dır (3 Şubat 1916).
The following is the statistics of Armenian immigrants according to best information:
(Türkçe: "Takip eden, en iyi bilgilere göre Ermeni muhacirlerinin istatistiğidir.")
Galeri
İtalyanlar

İtalyanlar (İtalyanca: italiani), anayurtları İtalya ve çevre bölgelerde yaşayan bir Romen halkıdır. İtalyanların çoğu İtalyanca veya lehçelerini konuşur, ancak İtalyancadan ayrı yaklaşık 30 adet bölgesel dil de İtalyanlarca konuşulmaktadır. Bu diller bazen yanlış bir biçimde "İtalyanca lehçeleri" olarak adlandırılır.
2017'de 55 milyon İtalyanın İtalya'da yaşadığı (ülkenin %91'i) tespit edilmiştir. Buna ek olarak İsviçre'de (yarım milyon kişi), Fransa'da, Istria'da ve San Marino'da (nüfusunun tamamına yakını) İtalyanca konuşan topluluklar vardır. Bunlara ek olarak başta Kuzey ve Güney Amerika ülkelerinde 80 milyonu aşkın kişi ya kısmen ya da tamamen İtalyan asıllı olduğunu belirtmektedir. Arjantin'in y. %51'i, Uruguay'ın üçte biri, Brezilya'nın %15'i İtalyan kökenli olduğunu söylemektedir. ABD, Kanada ve Avustralya İtalyan kökenlilerin yoğun olarak yaşadığı diğer bölgelerdir.
Kültür
Dil
Mutfak
İtalyan mutfağı, kökeni Antik Çağ'a uzanan ve dünyada tanınan bir mutfaktır. İtalyan mutfağında Etrüsk, Antik Yunan, Antik Roma, Bizans, Yahudi ve Arap mutfaklarının etkisi çok belirgindir. Yeni Dünyanın keşfiyle, bugünkü İtalyan mutfağının temeli olarak bilinen fakat aslında 18. yüzyıla kadar halk kitlelerine ulaştırılamamış patates, domates, dolmalık biber ve mısır gibi gıda ürünlerinin Avrupa'ya getirilmesiyle mutfakta önemli değişimler görüldü. İtalyan mutfağının özelliği bölgesel çeşitliliğinin fazla olması, ve çok farklı lezzetleri barındırmasından gelir.
10 Eylül (dergi)

10 Eylül, Türkiye Komünist Partisi'nin likidasyonuna muhalif TKP kadrolarının oluşturduğu çevre. O dönemde SSCB'de Gorbaçov'un izlediği politik hattı revizyonizm olarak tanımladı ve Türkiye'de yaşananların yeni politik düşünce adıyla TKP'yi likidasyona teslim ettiğini savundu. TKP ve TİP'in birleşmesiyle oluşan TBKP'nin birlik adı altında likidasyona sürüklendiğini belirterek bu gidişata muhalefet etti.
Aynı adla 1989'da yayınlanmaya başlayan dergi 10 sayı çıkabildi ve bütün sayılarında devlet tarafından toplatılma kararı alındı. 10 Eylül dergisi TKP'nin likidasyonuna engel olamadı ve 1990'da çalışmalarına son verdi. Dergiyi çıkaran kadrolar 1996'da farklı çevrelerden gelen TKP'lilerle birlikte Ürün Sosyalist Dergi çıkarma kararını aldı. İlerleyen yıllarda aynı çevre 1920 TKP içerisinde yer aldı.
16 Haziran Hareketi

Kıvılcımlı'nın görüşleri doğrultusunda şekillenen, faaliyetlerini büyük ölçüde yurt dışında sürdüren bir grup. Vatan Partisi'nden ideolojik farklılıklar nedeniyle ayrılan Sarp Kuray ve arkadaşları 1979 yılında Partizan Yolu adlı dergi etrafında toplanmış, 1988'de ise 16 Haziran Hareketi adını almıştır. Demokratik Halk Devrimi stratejisini benimseyen örgüt, 1990 yılında başlayan hizipleşmeler sonucunda konferansa gitmiş ve 1991 yılında Yunanistan'da yapılan konferansın ardından Sarp Kuray ve arkadaşlarının ayrılmasıyla güç kaybetmiştir.
Yayınları: Sosyalist Dergi (yurt dışı).
Aydınlık çevresi

Aydınlık çevresi, 1966'dan sonra Türk Solunun, Mihri Belli'nin teorisini ve öncülüğünü yaptığı Milli Demokratik Devrim (MDD) ve Behice Boran'ın öncülüğünü yaptığı Sosyalist Devrim (SD) stratejileri çevresinde ikiye bölünmesi sonucunda MDD'cilerin Türk Solu ve Sosyalist Aydınlık dergisini yayımlamaları üzerinde oluşan gruptur. 12. sayısının ardından Sosyalist Aydınlık dergisinde anlaşmazlık ortaya çıktı ve bölünme yaşandı.
Maoculuğu benimseyen kesim, Doğu Perinçek önderliğinde Proleter Devrimci Aydınlık dergisini (PDA) yayımlamaya başladı. Bu grup daha sonra Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi'ni (TİİKP) kurdu. Yasal zeminde ise Türkiye İşçi Köylü Partisi'ni (TİKP) oluşturdu. Proleter Devrimci Aydınlık çizgisi TİKP'den sonra zamanla Sosyalist Parti ve İşçi Partisi'ni kurdu. Günümüzde büyük bir kısmı Vatan Partisi'nde örgütlenmiştir. Halen Aydınlık gazetesi, Teori dergisi ve Ulusal Kanal gibi yayın organları ile yayın yapmaktadırlar.
Aydınlık çevresinde yer almış isimler
Doğu Perinçek
Ferit İlsever
Hasan Yalçın
Bora Gözen
Cüneyt Akalın
Demirtaş Ceyhun
Erkan Yücel
Sarper Özsan
Metin Altıok
Hasret Gültekin
Turan Dursun
Kemal Sülker
Hüseyin Haydar
Yılmaz Gruda
Nurettin Veren
Kemalettin Şentürk
Suphi Karaman
Ferhan Şensoy
Levent Kırca
Melih Cevdet Anday
Cemal Süreya
Aziz Nesin
Rıfat Ilgaz
Bir dönem Aydınlık çevresinde yer alıp daha sonra ayrılan veya uzaklaştırılan isimler
Şahin Alpay
Ömer Madra
Nuri Çolakoğlu
Halil Berktay
Gün Zileli
Hadi Uluengin
Cengiz Çandar
Oral Çalışlar
İbrahim Kaypakkaya
Ali Haydar Yıldız
Muzaffer Oruçoğlu
Yavuz Alogan
Soner Yalçın
Doğan Yurdakul
Faik Bulut
Gökçe Fırat
Ethem Sancak
Musa Ağacık
Ragıp Duran
Vehbi Bardakçı
Eren Erdem
Aytunç Erkin
Sabahattin Önkibar
Nihat Genç
Rıza Zelyut