İçerleme

İçerleme, veya dargınlık (küskünlük) gerçek ya da kurgusal bir haksızlık sonucu tekrar tekrar tecrübe edilen acı ya da öfke hissidir.
Profesör Robert C. Solomon içerlemeyi hor görme ve öfke ile birlikte ele alır. Solomona göre bu üç hissiyat arasındaki fark şudur: İçerleme, kendinden daha yüksek bir konumdaki bireye; öfke, eşit konumdaki bireye; hor görme, daha düşük konumdaki bireye yönelir.
Nedenleri
İçerleme, genellikle adaletsizlik veya aşağılama ifadeleriyle ateşlenen, bir kişinin yanlış yaptığı algısını içeren çeşitli durumlardan kaynaklanabilir. Herhangi bir itirazda bulunmadan olumsuz muameleyi kabul etmek gibi alenen aşağılayıcı olaylar; sürekli ayrımcılık veya önyargı nesnesi gibi hissetmek; kıskançlık/kıskançlık; başkaları tarafından kullanılmış veya elindeki haksız yere alınmış hissetmek; ve diğerleri çok çalışmadan başarılı olurken, başarıların tanınmaması gibi sebepler içerleme sebepleri olabilir. Kırgınlık, başka bir kişi tarafından duygusal olarak reddedilme veya inkar, başka bir kişi tarafından kasıtlı olarak utandırma veya küçümseme veya başka bir kişi tarafından cehalet, aşağılama veya küçümseme gibi ikili etkileşimler tarafından da ortaya çıkabilir.
Sürekli geçmiş şikayetlere ve incitici deneyimlerin rahatsız edici anılarına odaklanarak, veya haksız duyguyu haklı çıkarmaya çalışıldığında küskünlük veya içerleme devam eder. Böylece, kırgınlık yas sürecinin bir sonucu olarak ortaya çıkabilir ve ruminasyon ile sürdürülebilir.
İçerlemenin yansımaları
İçerleme, zihinde bir kez daha hissedilen veya yeniden canlandırılan, duygusal açıdan rahatsız edici bir tecrübe olabilir. İçerleyen kişi hislerinin hedef tahtasına kendini oturtursa, bu his kendini pişmanlık olarak dışa vurur. İçerleme kendini genel olarak şu biçimlerde gösterir:
Kendisine kötü davrandığını düşündüğü bir kişiye ya da gruba karşı düşmanlık beslemek.
Geçmişte yaşanmış olumsuz bir olay sonrası çözülmemiş öfke hissi.
Belirli bir kişi ya da olay tartışılırken tecrübe edilen dolup taşma, acı hissi, duygusal karmaşa.
Bağışlayamama, her şeyi arkada bırakıp unutamama.
Geçmişte acı vermiş olaylar ya da kişilerle ilişkide güvensizlik ve şüphe.
Bir kaybı kabullenmek zor geldiğinde tecrübe edilen çözülmemiş keder hissi.
Kendisini bir şeye ulaşmaktan alıkoyduğunu düşündüğü kişiye ya da gruba karşı duyulan kıskançlık hissi.
Alkolizm ve bağnazlık
Adsız Alkolikler (AA), içerlemeyi bir numaralı suçlu ve bir alkolik için en büyük tehditlerden biri olarak belirtir. AA'nın On İki Adım'ı, kişinin içerlemedeki kendi rolünü kabul etmesi ve kırgınlığın ortadan kalkması için dua etmesi de dahil olmak üzere, iyileşmeye giden yolun bir parçası olarak kırgınlığı tanımlamayı ve bunlarla başa çıkmayı kapsar. AA'nın kırgınlıkları işlemek için önerdiği envanter, önce kişinin hangi kişiye, kuruma veya ilkeye kızdığını belirleyerek, ardından neden kızdığını, hangi benlik içgüdülerinin kırgınlıktan etkilendiğini belirleyerek kırgınlığın envanterini çıkarmaktır. Son olarak, olaya karışan diğer kişiyi tamamen göz ardı ederek, alkolik kendi hatalarını, nerede suçlanacaklarını ve nerede hatalı olduklarını arar: alkolik nerede bencil, bencil, sahtekar veya korkmuştur? Bir envanter yazıp paylaştıktan sonra bencil olmayan, yapıcı bir eylemde bulunulur.
Kızgınlık, ırksal ve etnik çatışmalarda da rol oynayabilir. Kızgınlığın toplumsal değer yapısına bulaştığı ve bu nedenle eşitsizliğin ateşlediği çatışmalarda düzenli bir katalizör olduğu belirtilir. Sınıf çatışması sırasında, özellikle ezilen sosyal sınıf tarafından deneyimlenen duygulardan biri de olabilir.