Libération

Libération (Libé olarak da bilinir) Pariste 1973 yılında, Jean-Paul Sartre, Pierre Victor olarak da bilinen Benny Lévy ve Serge July tarafından Mayıs 1968deki protest hareketlerin farkındalığında kurulmuş Fransız günlük gazetedir. Yaklaşık olarak, Libération'''ın editorial bakış açısı günümüzde merkez soldur. Orijinalinde solcu olan gazete, özellikle 1980lerde, 1990larda ve son yıllarda, Haziran 2005'te Edouard Etienne de Rothschildin % 37lik ortaklığıyla, birçok mutasyon geçirdi. Serge Julynin, Avrupa Anayasasını kabul antlaşması için yapılan referanduma evet kampanyası, sol görüşlü okuyucularının bir bölümüne yabancılaştırmıştır. 2007de ise, yaklaşık lik bir tirajı vardır. Libé aynı zamanda web sitesi olan ilk Fransız günlük gazetesidir.
Tarih
Libération-Nord ve Libération-Sud Libération orijinal olarak gizli Fransız direniş gazetesi Libération-Nordun (İşgal altındaki Kuzey Fransada basılmıştır) ve Libération-Sudun (Güney Fransada basılmıştır) ismidir, ilk kez Temmuz 1941de basılmıştır.
Libération, Jean-Paul Sartre tarafından 1973'te kurulan bir gazete
İlk Dönem (1973-1981)
İkincisi, şimdiki gazete, Jean-Paul Sartre tarafından kurulan ve Libération başlığıyla basılan, 3 Şubat 1973'ten beri yayınlanmaktadır. Sartre ise 24 Mayıs 1974e kadar editörlüğünü yapmıştır.
Gazete ilk başta hiyerarşik çizgilere göre yönetilmedi, tüm ekip şef editörden, odacıya kadar aynı maaşı alıyordu, fakat bu daha sonra normal bir düzene döndü. 1980lerin başında reklam almaya başladılar ve daha önce tamamiyle reddettikleri, dışarıdan kişilerin finansal olarak hisselerini elinde bulundurmalarına izin verdiler, fakat sol görüşü savunmaya devam ettiler.
İkinci Dönem (1981den günümüze)
Birçok krizden sonra, Libérationın basımı Şubat 1981de geçici olarak durdu. 13 Mayısta ise yeni direktörü Serge July ile birlikte yeni bir formatta basılmaya başlandı. Libération kendi tabirleriyle yenilikçi bir editorial düzene sahiptir, genel olarak ırkçılık karşıtı, feminist ve işçi haklarını koruyan bir görüşleri vardır. Hiçbir siyasi parti ile bağlantısı olmamasına rağmen, Mayıs 1968de Fransadaki karışıklıklardan dolayı sol bir eğilimleri vardır. Kurucularından ve eski direktörlerinden olan Serge Julyye göre, Libé aktivist bir gazetedir, fakat, hiçbir partiyi desteklemez, karşıt bir güç olarak davranır ve genellikle hem sağ kanat hem de sol kanat parti yönetimleriyle kötü ilişkileri vardır. Bununla beraber, Libé'nin görüş sayfalarında birçok farklı politik görüşten düşüncelere yer verilmektedir. Libé kültürel ve sosyal olaylardaki alternatif bakış açılarıyla bilinir. Örneğin, suçlar ve diğer olaylarla ilgili raporların yanında, önemsiz suçlara daha insancıl bir vizyon getirerek günlük suç davalarını da yazar. Serge Julynin söylediği gibi, "Libération denklemi karşı kültür ve siyasi radikalizmin kombinasyonuna bağlıdır." Bununla beraber, eleştirmenler 1970lerden beri radikalizmin büyük şekilde bittiğini ve Libénin artık gerçekten solcu bir gazete olmadığını ileri sürmektedir. Editörlerin, 2005'teki Avrupa Anayasasını kabul anlaşmasını destekleme kararı, aşırı liberal ve Avrupa ulusunun katı kuruluşu için gerekli kabul edilen sosyal görüşlerin eksikliği dolayısıyla, daha sonra hayır oyu vermeye karar veren birçok okuyucusu tarafından eleştirilmişlerdir.
İlan edilen bağımsızlığının bir örneği, karşı-güç eğilimi 1993'te eski sosyalist başkan François Mitterrand'ın yasadışı telefon dinleme programını ortaya çıkarmalarıdır.
Edouard de Rothschild'in katılışı
2005'te Libérationun aşırı derecede paraya ihtiyacı vardı ve Serge July yönetim kurulunu Edouard de Rothschildin hisse alımına izin vermesi için ikna etmeye çalışıyordu. Kurul 20 Ocak 2005'te kabul etti. Kısa süre sonra sosyal çatışmalar yükseldi. 25 Kasım 2005'te gazete, 52 işçinin işten çıkarılmasını protesto etmek için greve gitti. Editoryal kararlara karışmayacağına söz veren Rothschild, gazete yönetiminde yeterince aktif bir rol oynamadığına karar verdi. Mayıs 2006da gazete Libé week-end adlı haftasonu gazetesini Ecrans (televizyon internet ve film eki) ve R denen ekleriyle birlikte ilan etti.(İkincisinin yayınından aynı yılın Eylül ayında vazgeçilmiştir.)
13 Haziran 2006da Serge July editoryal ekibe, kendisinin ve Louis Dreyfus (directeur général)un gazeteyi bırakmaması halinde Edouard de Rothschildin daha fazla yatırım yapmayı reddettiğini söyledi. July, gazetenin gelecekteki varlığının bu karara bağlı olduğunu düşünerek kabul etti. Gazeteçiler şoka uğramıştı. Ertesi gün, gazetenin kurucusunu öven ve kendilerinin bağımsız gazetecilikle ilgili kaygılarını ifade eden bir yazı yayınladılar. Serge July gazeteyi 30 Temmuz 2006da bıraktı.
Libérationın ilk yönetici müdürü Bernard Lallement ile Edouard de Rothschild arasındaki bir tartışma Le Monde gazetesinde oldu. 4 Temmuz 2006da yayınlanan bir kolonda, Lallement, Julynin ayrılışının yazmanın bir anlam ifade ettiği dönemin sonu olduğunu yazıyordu. Lallement Libération'ın ve hem de tüm basının geleceği ile ilgili kasvetli bir resim çiziyordu. Rothschildin müdahalesini eleştirerek, Sartreın meşhur bir sözünden alıntı yapıyordu: Paranın düşüncesi yoktur. Daha sonra, blogunda, Lallement gazetenin tarihiyle hiçbir bağlantısı olmayan Rothschildin sadece para kazanmakla ilgilendiğini gazetenin kendisiyle ilgilenmediğini yazıyordu. 6 Temmuz'da Rothschild: "Libération'ın yardıma ve ahlaki, entelektüel ve finansal desteğe ihtiyacı var. Liberation'ın bir ağıta ihtiyacı yok." dedi
62 çalışan (örneğin; redaksiyon direktörü Antoine de Gaudemar, veya Albert Londres ödülünü kazanan Sorj Chalandon; ki ikisi de 1973'te Libé nin yaratılışından beri oradaydılar, 1981den beri gazetede olan redaksiyon ikinci direktörü Pierre Haskinin de bulunduğu 35 gazeteci de dahil) Ocak 2007nin sonunda istifa edeceklerdi (toplam 276 çalışandan). 2005'in sonunda gazeteyi bırakan 55 çalışanıyla birlikte, toplamda 150 çalışan Rothschildin ortak oluşuyla çıkarılmıştır, ki bunlara onlarca kişinin istifası dahil değildir (Florence Aubenas, Dominique Simonnot, Antoine de Baecque, Jean Hatzfeld).
Tiraj İstatistikleri