turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Akantaş, Murgul

Akantaş, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Bucur'dur. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde de Bucur () olarak kaydedilmiştir. Gürcüce kaynaklarda Bucuri () olarak geçer. Hobrgeti (), Zegani (), Triali (), Didvake (), Kotola (), Zenbadeti () gibi mevki adları, buranın eski bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir. Bucur adı, Gürcü coğrafyasında kullanılan Buçuriden () değişime uğramış olabilir.
Bucur, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'deki Murgul vadisinde yer alır. Osmanılar Murgul vadisini ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirdi. Önceleri Erzurum eyaletine bağlı Livane sancağının bir köyüydü. Daha sonra Çıldır Eyaleti'ne bağlandı. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda bu eyaletin bir kısmının Rusların eline geçmesinden bir süre sonra Bucur, Trabzon eyaletine (daha sonra vilayet) bağlandı. 1876 yılı Trabzon vilayeti salnamesine göre Lazistan sancağı içinde yer alıyordu. Bu sancağa bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. Köyün nüfusu 26 hane ve 89 kişi olarak tespit edilmiştir.
Bucur, uzun bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sona, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda Rusların eline geçti. Rus idaresi de köyü Bucur () olarak kaydetmiştir. Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı olan köy, bu kaza içinde Zansuli nahiyesinin yedi köyünden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre Bucur'un nüfusu, tamamı Gürcü olan 7 kişiden oluşuyordu.
Bucur, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükumeti Artvin bölgesinden çekilince Bucur fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı. Bir yıl sonra, 1922 yılında Artvin livasında yapılan tespite göre, Bucur'un nüfusu 16 hanede yaşayan 88 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte de nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir. Köyün adı "Bücür" olarak okunduğu için 1925 yılında değiştirilmedi. 1959 yılında ise, yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı gerekçesiyle köyün adı Akantaş olarak değiştirildi. Bununla birlikte köyün eski adı resmi yayınlarda yeni adıyla birlikte "Akantaş (Bucur)" biçiminde uzun süre kullanılmıştır.
Akantaş'ta tek kemerli taş köprü, bugüne ulaşan tek tarihsel eserdir. Kokoleti Deresi üzerinde yer alan köprü, Akantaş ile Korucular köylerini birbirine bağlar.
Coğrafya
Akantaş köyü, Murgul ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Akantaş köyünde bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Ardıçlı, Murgul

Ardıçlı, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Durca veya Durça'dır. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Durca (ە) olarak geçer. Artvin vilayeti hakkında çalışmasıyla tanına Muvahhid Zeki ise, köyün adnını Durça (ە) olarak yazmıştır. 93 Harbinde (1877-1878) Klarceti bölgesine hakim olan Ruslar da köyü Durça () adıyla kaydetmiştir. Durca veya Durça'nın anlamı konusunda bir bilgi mevcut değildir; ancak köydeki mevki adlarının Gürcüce olması, buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Durça'nın bulunduğu Klarceti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlı Devleti burayı, 1549 Gürcistan seferi sırasında Gürcülerden ele geçirdi. Uzun süre Çıldır Eyaleti içinde yer alan Durça, 19. yüzyılın ilk yarısında Trabzon eyaletinin bir parçası haline geldi. Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitine göre Durça'da 24 hane ve 82 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun yaklaşık 162 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Durça daha sonra, 1867 yılında kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlandı. Bu sancağın Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Durça'daki 24 hanede, muhtemelen sadece erkek nüfusu olarak 74 kişi tespit edilmiştir. Bu tarihten on yıl sonra, 1886 yılında Rusların yaptığı tespite göre ise, köyde 23 hanede 142 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir. Durça, 93 Harbinde (1877-1878) Rusların eline geçtmişti ve Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı Zansuli nahiyesinin bir köyüydü.
Durça, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Artvin ve Ardahan bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Durça Türkiye'ye bırakıldı. Bir yıl sonra, 1922 yılında köyün nüfusu 16 hanede yaşayan ve tamamı Gürcülerden oluşan 79 kişiden oluşuyordu. Rus idaresi sırasında köyün nüfusunun önemli bir kısmının Osmanlı ülkesine göç etmiş olduğu bu tespitten de anlaşılmaktadır.
Artvin'de yer adlarının değiştirildiği 1925 yılında Durça'ya Ardıç adı verilmiştir. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de köyün adı Ardıç () olarak geçer. Kısa süre sonra Özmal köyünün bir mahallesi haline getirilen Ardıç'ın adı daha sonra Ardıçlı olarak yazılmıştır.
Coğrafya
Ardıçlı köyü, Murgul ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Ardıçlı köyünde bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Başköy, Murgul

Başköy, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Başköy'dür. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Başköy () olarak geçer. Osmanlı idaresi sırasında geç dönemde ortaya çıkmış olan bu ad, bir bölgede üst kesimde, yukarıda bulunan yerleşmelere verilmiştir. Hopa ilçesindeki Başköy ile Arhavi ilçesindeki Başköy adlı köyler de buna örnek olarak verilebilir. Murgul'daki Başköyün eskiden Tavdgiridze adı taşıdığı ve buranın Tavdgiridzelerin köyü olduğu da kaynaklarda geçer. 93 Harbi'nin ardından Murgul vadisine hakim olan Ruslar da köyü Başköy (-) olarak kaydetmiştir.
Başköy'ün bulunduğu Klarceti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlı Devleti burayı, 1549 Gürcistan seferi sırasında Gürcülerden ele geçirdi. Uzun süre Çıldır Eyaleti içinde yer alan Başköy, 19. yüzyılın ilk yarısında Trabzon eyaletinin bir parçası haline geldi. Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitine göre Başköy'de 33 hanede 101 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun yaklaşık 202 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Başköy daha sonra ise, 1867 yılında kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlandı. Bu sancağın Livana kazasının köylerinden biri olan Başköy'de, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre 28 hanede 120 kişi yaşıyordu. Bu tarihten on yıl sonra, 1886 yılında Rusları yaptığı tespite göre Başköy'ün nüfusu, 24 hanede yaşayan ve tamamı Gürcü olan 140 kişiden oluşuyordu. Başköy, 93 Harbinde (1877-1878) Rusların eline geçtmişti ve Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı Çhaleti nahiyesinin bir köyüydü.
Başköy, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Başköy Türkiye'ye bırakıldı. Bir yıl sonra, 1922 yılında köyün nüfusu 16 hanede yaşayan 69 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte de nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmişti. Rus idaresi sırasında köyün nüfusunun önemli bir kısmının Osmanlı ülkesine göç etmiş olduğu bu tespitten de anlaşılmaktadır.
Başköyde tek tarihsel eser olarak iki adet tek kemerli taş köprüdür. Bu köprülerden biri, merkez mahalle ile Poroseti arasındaki bir dere üzerinde, diğeri bugün Başköyün bir mahallesi olan eski Goglieti köyündedir.
Coğrafya
Başköy, Murgul ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Başköy'de bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Erenköy, Murgul

Erenköy, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Ereguna'dır. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde de Ereguna (ەە) olarak geçer. Köyün adı Gürcüce kaynaklarda Ergvana () ve Ereguni () biçiminde yazılmıştır. Köyde Çubuna (), Kamilati (), Vardaneti (), Satsiruli (), Simtravli () gibi, bugün de kullanılan mevki adları buranın eski bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir.
Ereguna, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan tarihsel bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Osmanılar köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirdi. Önceleri Erzurum eyaletine bağlı Livane sancağının bir köyüydü. Daha sonra Çıldır Eyaleti'ne bağlandı. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda bu eyaletin bir kısmının Rusların eline geçmesinden bir süre sonra Ereguna, Trabzon eyaletinin (daha sonra vilayet) sınırlarına katıldı. 1876 yılı Trabzon vilayeti salnamesine göre Lazistan sancağı içinde yer alıyordu. Bu sancağa bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. Köyün nüfusu 11 hane ve 45 kişi olarak tespit edilmiştir. Bu hanelerin hayvan varlığı ise, 35 öküz, 15 inek, 4 keçi ve 5 koyundan oluşuyordu.
Ereguna, 300 yılı aşkın bir süre Osmanlı idaresinde kaldıktan sona, Osmanlı Devleti'nin yenilgisiyle sonuçlanan 93 Harbinin (1877-1878) sonucunda Rusların eline geçti. Rus idaresinin Ereguni (Э) olarak kaydettiği köy, Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Çhaleti nahiyesinin bir köyüydü. 1886 yılında yapılan tespite göre Ereguna'nın nüfusu 5 hanede yaşayan ve tamamı Gürcü olan 18 kişiden oluşuyordu. Ereguna, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükümeti Artvin bölgesinden çekilince Ereguna fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı.
Türkiye sınırları içinde kalmasından bir yıl sonra, 1922 yılında Artvin livasında yapılan tespite göre, Eregunanın nüfusu 5 hanede yaşayan 25 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte de nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir. Köyün adı 1925 yılında Erenköy olarak değiştirildi. Bununla birlikte köyün eski adı resmi yayınlarda yeni adıyla birlikte "Erenköy (Erenguna)" biçiminde uzun süre kullanılmıştır.
Erenköy'de varlığı bilinen en eski tarihsel yapılar, Ereguna Kilisesi ve Errguna Camisi'dir. Bu yapıdan geriye iri bir duvar parçası ile birkaç yapı taşı kalmıştır. Köyde, 1863 yılında taştan yüksek bir kaide üzerinde inşa edilmiş olan iki katlı cami büyük ölçüde ahşaptır.
Coğrafya
Erenköy, Murgul ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köyde 2002 yılında tabiat anıtı olarak tescillenen 300 küsur yaşındaki Kamilet Doğu Kayını bulunmaktadır. 42 metre uzunluğundaki ağacın çapı 3,08 metre, çevre genişliği ise 9,7 metredir.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Erenköy'de bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Kabaca, Murgul

Kabaca, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Bugün Kabaca adını taşıyan köyün bilinen en eski adı, Kaparçeti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Kaparçeti (), arıların taşıdığı polenin Gürcüce adı "kaparçi"den () gelir ve polen bölgesi anlamı taşımaktadır. Bu yer adı Türkçeye Kabarcet () olarak girmiştir.
Murgul vadisinden Parhali'ye giden tarihsel bir yol üzerinde bulunan Kabarceti, erken ve geç orta çağda Gürcü idaresi altındaydı. 16. yüzyılın ortasında Osmanlılar köyü Gürcülerden ele geçirdi. Trabzon Eyaleti'ne bağlı Lazistan Sancağı sınırları içinde kalan köyde 1835 yılında 12 hane ve 46 erkek kaydedilmiştir. Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ettiğinden köyün toplam nüfusunu bulmak için bir o kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bunun sonucunda Kabarceti'de 92 kişinin yaşadığı ortaya çıkar.
1876 yılı Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon Vilayeti'nin Lazistan Sancağı'na bağlı Livana kazsının bir köyü olan Kabarceti'de bu tarihte 9 hanede 38 kişi kaydedilmiştir. Bu tarihteki nüfusun da sadece erkek nüfusu olduğu bilinmektedir. Bunun sonucunda köyde 76 kişinin yaşadığı söylenebilir. Kabarceti, ertesi yıl başlayan 93 Harbi'inde Rusya'nın eline geçti. Rus idaresinin de Kabarcet () olarak kaydettiği köy, Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kazanın içinde Zansuli nahiyesini yedi köyünden biriydi. Bu tarihte köyde, tamamı Gürcülerden oluşan 121 kişi yaşıyordu.
Rus idaresinin son bulmasından sonra bir süre bağımsız Gürcistan sınırları içinde kalan Kabarceti, 16 Mart 1921'de Gürcistan'ı işgal etmiş olan Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı. Ertesi yıl Artvin vilayetinin Borçka kazasına bağlı Murgul nahiyesinin bir köyü olan Kabarceti'nin nüfusu, tamamı Gürcü olarak kaydedilmiş olan 53 kişiden oluşuyordu. 19. yüzyıldaki nüfusuna bakarak Rus idaresi sırasında köyün halkının bir kısmının göç ettiği anlaşılmaktadır. Nitekim Bursa ilinin Kestel ilçesine bağlı Alaçam köyünde yaşayan Gürcülerin bir kısmının Kabarceti'den göç ettiği bilinmektedir.
Kabarceti'nin adı 1925 yılında Kabaca olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı uzun süre resmi kayıtlarda kullanılmıştır. Kabarcet adı halk arasında bugün de kullanılmaktadır. Ayrıca Kabarcet vadisinin ünlü balı "Kabarcet" adıyla piyasaya sürülmektedir.
Kabarceti'de varlığı bilinen tek tarihsel yapı Kabarceti Kalesi'dir. Yüksek kayalık bir tepede kurulu olan kale, Kabarceti vadisinden Parhali'ye giden yolu kontrol ediyordu. Bu kaleden günümüze sadece küçük izler kalmıştır.
Coğrafya
Kabaca köyü, Murgul kasabasının güneyinde, Kabarceti vadisinde yer alır ve kasabaya 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Kabaca köyünde bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Küre, Murgul

Küre, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Küre, köyün bilinen en eski adıdır. Ancak bu ad "yuvarlak", "top" anlamındaki Arapça kura () ya da Osmanlıca küre (ە) kelimesinden değil, "demir ocağı" anlamına gelen Gürcüce "kura"dan () gelir. Nitekim Osmanlıca da Kura (ە) biçiminde yazılmıştır. Osmanlılar Küre köyünü 16. yüzyılda, birleşik Gürcü Krallığı'nın parçalanma sürecinde bağımsız devlete dönüşen Gürcü prensliği Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. Trabzon eyaleti sınırları içinde yer alan Küre, Kura-i Ulya (Yukarı Kura) ve Kura-i Süfla (Aşağı Kura) olmak üzere iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. 1835 tarihli Osmanlı nüfus tespitine göre Yukarı Kurada 32 hanede 95 erkek, Aşağı Kurada 39 hanede 105 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın nüfus eklenince, iki köyde toplam 400 kişinin yaşadığı ortaya çıkar.
Küre, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre de iki köyden oluşuyordu. Bu tarihte Yukarı Kura ve Aşağı Kura, Trabzon Vilayeti'nin Lazistan Sancağı'na bağlı Livana kazasına bağlıydı. İki köyün toplam 195 kişi kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu kaydettiği için iki köyde toplam 390 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. 93 Harbi'nde Livana bölgesini ele geçiren Ruslar köyü Kura () olarak kaydetmiştir. Rusların 1886 yılında yaptığı tespite göre Yukarı ve Aşağı Kura köylerinde 186 kişi yaşıyordu. Bu sırada Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasında (uçastok) yer alan Çhaleti nahiyesinin köyleri olan Yukarı Kura ile Aşağı Kura'dan nüfusunun yarısının Osmanlı ülkesine göç ettiği anlaşılmaktadır. Göç sonraki yıllarda da devam etmiş, 1922 yılına gelindiğinde iki köyün nüfusu 78 kişiye düşmüştür. 1886 yılında olduğu gibi 1922 yılında da iki köyün nüfusunun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir. Nitekim Gönen ilçesinin Koçbayır ve Güneşli, Mustafakemalpaşa ilçesinin Kömürcükadı, Gölcük ilçesinin Ayvazpınarı köylerinde yaşayan Gürcülerin bir kısmı Kuradan göç etmiştir.
Küre köyü sınırları içindeki tek tarihsel yapı, eskiden ayrı bir köy olan Kvamçereti'deki kaledir. Kvamçereti Kalesi, köyün merkezinin kuzeyinde, 890 metre yükseklikte, bir tepede yer alır. Orta büyüklükte (45 x 30 m) bir kale olan Kvamçereti Kalesi, kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Kaleden geriye kabaca yontulmuş orta büyüklükte taşlar, harç kullanılarak örülmüş yüksek duvarlar, sarnıç ve şarap küpü parçaları kalmıştır. Günümüze kalan duvarların yüksekliği 4-5 metreyi bulmaktadır.
Coğrafya
Murgul ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Küre köyünde bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Osmanlı, Murgul

Osmanlı, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Osmali veya Osmalo'dur. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve Muvahhid Zeki'nin 1927 yılında yayımlanan Artvin vilayeti üzerine kitabında Osmal () olarak geçer. 93 Harbinde (1877-1878) Klarceti bölgesine hakim olan Ruslar da köyü Osmal () adıyla kaydetmiştir.
Osmal'ın bulunduğu Klarceti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlı Devleti burayı, 1549 Gürcistan seferiyle Gürcülerden ele geçirdi. Uzun süre Çıldır Eyaleti içinde yer alan Osmal, 19. yüzyılın ilk yarısında Trabzon eyaletinin bir parçası haline geldi. Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitine göre Osmal'da 40 hane ve 126 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun yaklaşık 252 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Osmal daha sonra, 1867 yılında kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlandı. Bu sancağın Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Osmal'da 34 hanede, muhtemelen sadece erkek nüfusu olarak 114 kişi tespit edilmiştir. Bu tarihten on yıl sonra, 1886 yılında Rusların yaptığı tespite göre ise, köyde 1 hane 3 Gürcü kalmıştı. Köyün nüfusunun Rus idaresinden Osmanlı ülkesine göç ettiği anlaşılmaktadır. Osmal, 93 Harbinde (1877-1878) Rusların eline geçtmişti ve Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı Zansuli nahiyesinin bir köyüydü.
Osmal, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Artvin ve Ardahan bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Osmal Türkiye'ye bırakıldı. Bir yıl sonra, 1922 yılında köyün nüfusu 14 hanede yaşayan ve tamamı Gürcü olarak kaydedilmiş olan 87 kişiden oluşuyordu.
Artvin'de yer adlarının değiştirildiği 1925 yılında, Osmal'ın adı da Özmal biçiminde değiştirilmiştir. Buna rağmen, eski adı yeni adıyla birlikte Özmal (Osmal) biçiminde uzun süre resmi kayıtlarda yer almıştır. Özmal adı alay konusu olduğu için 2018 yılında bir referandum sonucunda köye Osmanlı adı verilmiştir.
Coğrafya
Osmanlı köyü, Murgul ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Osmanlı köyünde bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Petek, Murgul

Petek, Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Gurbin'dir. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve Muvahhid Zeki'nin 1927 yılında yayımlanan Artvin vilayeti üzerine kitabında Gurbin () olarak geçer. 93 Harbinin ardından Livana kazasına hakim olan Ruslar ise köyün adını Gurbin / Kurbin ( / ) biçiminde yazmıştır.
Gurbin'in bulunduğu Klarceti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlı Devleti burayı, 1549 Gürcistan seferiyle Gürcülerden ele geçirdi. Uzun süre Çıldır Eyaleti içinde yer alan Gurbin, 19. yüzyılın ilk yarısında Trabzon eyaletinin bir parçası haline geldi. Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitine göre Gurbin'de 22 hanede 119 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun yaklaşık 238 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Daha sonra Gurbin, 1867 yılında kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlandı. Bu sancağın Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Gurbin'de 29 hanede, muhtemelen sadece erkek nüfusu olarak 140 kişi (toplam nüfusu yaklaşık 280 kişi olmalı) tespit edilmiştir. Ertesi yıl başlayan savaşın sonucunda Gurbin Rusların eline geçti. Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı Çhaleti nahiyesinin bir köyüydü. 1886 yılında Rusların yaptığı tespite göre ise, köyde 45 hanede 312 yaşıyordu. Nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir.
Gurbin, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Artvin ve Ardahan bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Gurbin Türkiye'ye bırakıldı. Bir yıl sonra, 1922 yılında köyün nüfusu 40 hanede yaşayan ve tamamı Gürcü olarak kaydedilmiş olan 220 kişiden oluşuyordu.
Artvin'de yer adlarının değiştirildiği 1925 yılında, Gurbin'e Petek adı verilmiştir. Buna rağmen köyün eski adı yeni adıyla birlikte Petek (Gurbin) biçimde uzun süre resmi kayıtlarda yer almıştır
Gurbin köyünde günümüze ulaşan tek tarihsel yapı bir kaledir. Genelde Murgul Kalesi olarak bilinen kale, Murgul kasabasının 500 metre güneyinde, Murgul Çayının sol yakasında kayalık bir tepede inşa edilmiştir. Yıkık durumdaki kalede başka yapı kalıntıları da bulunmaktadır.
Coğrafya
Petek köyü, Murgul ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Rusların 1886 yılında ve Ankara Hükümeti'nin 1922 yılında yaptığı tespitlere göre köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Petek köyünde bugün de kullanılan yer adlarının çoğunun Gürcüce olması da buranın bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Akdere, Kemalpaşa

Akdere, Artvin ilinin Kemalpaşa ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Akdere köyünün eski adı Zendidi'dir. Lazca bir yer adı olan Zendidi (), düzlük anlamındaki "zeni" () ile büyük anlamındaki "didi" () kelimelerinden türemiş olup "büyük düzlük" anlamına gelir. Bu yer adı Türkçeye "Zendit" veya "Zendid" olarak girmiştir. Gürcistan'da, Keda Belediyesi sınırları içinde Zendidi () adını taşıyan bir köy bulunmaktadır. Hopa ilçesine bağlı Balıköy'ün eski adı da Zendidi'dir.
Akdere, 1990'larda köy haline getirildiğinde, Hopa ilçesine bağlı olan Kemalpaşa beldesi içinde yer alıyordu. Kemalpaşa 2017 yılında bir kanun hükmünde kararnameyle Hopa ilçesinde ayrılarak ayrı bir ilçe oldu ve Akdere de bu ilçenin köyü haline geldi.
Coğrafya
Akdere köyü, Kemalpaşa ilçe merkezine 4,6 km, Artvin il merkezine 84 km uzaklıktadır.
Nüfus