turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Osman Yıldırım

Osman Yıldırım, Danıştay saldırısı ve Ergenekon davası sanığı.
5, 10 ve 11 Mayıs 2006 tarihlerinde Alparslan Arslan, Erhan Timuroğlu ve İsmail Sağırla birlikte Cumhuriyet gazetesi binasına üç ayrı bombalı saldırı düzenledi. Alparslan Aslan, 17 Mayıs 2006'daki Danıştay cinayetini gerçekleştirdiği sırada tutuklanınca birlikte bombalı eylem düzenlediği Osman Yıldırım, Erhan Timuroğlu ve İsmail Sağır da gerçekleştirilen operasyonlar kapsamında gözaltına alındı. Danıştay saldırısı hakkındaki davada yargılanan Osman Yıldırım müebbet hapse mahkum oldu.
12 Haziran 2007'de Ümraniye'de bulunan 27 el bombasının kriminal incelemesi sonucu Cumhuriyete atılan el bombalarıyla aynı seriden çıkınca, Danıştaya düzenlenen saldırı ile ilgili tutuklanan Osman Yıldırım aynı dosya kapsamında savcılara ifade verdi. Osman Yıldırım'ın adı Ergenekon iddianamesinde tanık olarak geçti. Yargıtay, Danıştay saldırısı davasının kararını bozup davanın Ergenekon ile birleşmesi kararını alınca, Osman Yıldırım yeniden yargılanma hakkı kazandı.
5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında 8 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırıldı ve ardından tahliye edilmesine karar verildi.
Danıştay saldırısı davasının yeniden görülmesinin ardından 39 yıl 2 ay hapse mahkum edildi. Yurtdışına kaçacakken Edirne'de yakalandı.
Başak Süperkümesi

Başak Süperkümesi veya Yerel Süperküme Yerel Grup'u ve dolayısıyla Samanyolu ve Andromeda gökadalarını da içeren düzensiz süperküme. En az 100 gökada kümesi, 33 megaparsek (yaklaşık 110 milyon ışık yılı) çap içerisinde yer almaktadır. Süperküme merkezinde yaklasik 2000 gökada bulunduğu tahmin edilmektedir.
Arka plan
Bulutsuların ilk büyük örneklerini yayımlayanlar 1863 yılında William ve John Herschel oldu, Başak takımyıldızında bulutsuya ait alanların fazlalığı olduğu (kuzey galaktik kutubu yakınlarında) biliniyordu. 1950'lerde Fransız-Amerikan gök bilimci Gérard Henri de Vaucouleurs, bu fazlalığın büyük ölçekli bir gökada gibi yapısı olduğunu tartışmaya açan ilk gök bilimci oldu. 1953 yılında bunu "Yerel Süpergökada" olarak dile getiren Vaucouleurs, 1958 yılında "Yerel Süperküme" olarak değiştirmiştir. Tartışma 1960 ve 1970'lerde de gerçekte düzenli bir yapı mı yoksa gökadaların şans eseri bir uyumu mu şeklinde devam etti.
70'lerin sonunda 80'lerin başında geniş kırmızıya kayma incelemeleriyle çözüme ulaşıldı. İkna edici bir şekilde gökadaların süpergalaktik düzlem boyunca yassılaşmış bir konsantrasyon gösterdiği tespit edildi.
Yapı
R. Brent Tully 1982 yılındaki kapsamlı bir yazısında Yerel Süperküme'nin temel yapısıyla ilgili yaptığı bir araştırmanın sonuçlarını sundu. Araştırma iki bölümden oluşur: Süperküme'nin parlak gökadalarının üçte ikisini içeren kayda değer ölçüdeki yassılaşmış disk ve geri kalan üçte bir gökadayı içeren küresel hale.
Disk, uzun eksen / kısa eksen oranı en az bire altı ve en fazla bire dokuz oranında olan zayıf (~1 Mpc) elipsoid biçimindedir.
Yerel Grup, Ocak Kümesi'nden Başak Kümesi'ne uzanan bir ipliksi yapı içerisinde Yerel Süperküme'nin eteklerinde yer alır. Başak Süperkümesi'nin hacmi, Yerel Grup'tan yaklaşık olarak 7000 kat, Samanyolu'ndan ise 100 milyar kat daha fazladır.
Haritalar
Sultan Ömer Ali Seyfeddin Camii

Sultan Ömer Ali Seyfeddin Camii. Brunei Sultanlığı'nın başkenti Bandar Seri Begawan'da 28. Brunei Sultanı tarafından 1958 yılından inşa ettirilen cami.
Cami, Brunei'deki İslam inancının sembollerinden biri haline gelmiştir. Asya Pasifik bölgesindeki göze çarpan modern İslam mimarisinin örneklerinden biridir. Camide Hint Babür mimarisinin etkileri görülmektedir. Sultanlığın başlıca turist çeken yapısıdır. Brunei nehri üzerinde oluşturulmuş olan yapay lagün kenarına inşa edilen caminin mimarı İtalyan Rudolfo Nolli'dir.
Caminin yapımında dünyanın en zarif malzemelerinin çoğu kullanıldı. Mermerleri İtalya'dan, granitleri Şangay'dan, vitrayları ile 4 ve 2 ton ağırlığındaki iki avizesi İngiltere'den, el yapımı halıları Belçika ve Suudi Arabistan'dan getirildi. Caminin 244 basamakla çıkılan minaresi 52 metre yüksekliğinde ve kubbesi altın kaplamadır. Ziyaretçiler bir asansörle minareye çıkıp şehri seyredebilir. Caminin yanındaki lagünün ortasında 16. yüzyıla ait bir saltanat kayığının kopyası bulunmaktadır. Mermer bir köprüyle ulaşılan saltanat kayığı, Kur'an'ın indirilişinin 1400. yıl dönümü münasebetiyle 1967 de inşa edildi ve Kur'an okuma yarışmalarında kullanıldı. Cami ibadet için her zaman açıktır. Kıyafeti uygun olan gayrımüslim ziyaretçiler, perşembe öğleden sonra ve cuma günleri hariç olmak üzere, namaz vakitleri dışında camiyi ziyaret edebilir
Teletabiler

Teletabiler (özgün adı: Teletubbies), çocuklar için yapılmış bir televizyon dizisidir. Dünya genelinde geniş bir izleyici kitlesine sahip olmuş animasyona benzer birçok kavramın olduğu çizgi filmdir.
Yüksek üretim değerleri için özellikle Teletubbies'in, İngiltere'de ve yurt dışında hızla eleştirel ve ticari başarısı oldu ve 1998 yılında bir BAFTA kazandı. Teletubbies'e 2002 yılında Çocuk BAFTA Ödülleri'nde "En İyi Okul Öncesi En İyi Eğitim Serisi". ödülü verildi.
Bölümler
Teletabilerin 365 bölümü bulunuyor. Teletabilerin 2014'den beri yayınlanan 120'den fazla bölümü daha vardır.
Konu
Program, arka planda kuş sesleri duyulan tavşanların yaşadığı çimenli, çiçekli bir manzarada gerçekleşir. Dört Teletabi'nin ana sığınağı, zemine yerleştirilmiş ve tepedeki bir delikten veya kubbenin ayağındaki özellikle büyük yarım daire biçimli bir kapıdan erişilen 'Tubbytronic Superdome' olarak bilinen bir toprak evdir. Teletubbies, Voice Trompet ve grubun antropomorfik mavi elektrikli süpürgesi ('Noo-Noo') gibi bir dizi garip mekanizma ile birlikte var olur. Gösterinin renkli garip ortamı, bebeklerin dikkat sürelerine hitap etmek ve zihnin farklı bölümlerinin kilidini açarken aynı zamanda küçük çocukları hayatta beklenebilecek geçişler konusunda eğitmek için özel olarak tasarlanmıştır.
Karakterler
Tinky Winky (Dave Thompson, Mark Heenehan ve Simon Shelton oynamıştır) ilk Teletubby karakteridir. Teletubbies'lerin en büyük olanıdır ve mor kumaşla kaplıdır. Kafasında bir üçgen anteni bulunur. Onun için her zaman yanında taşıdığı kırmızı çantası çok önemlidir.
Dipsy (John Simmit oynamıştır) ikinci Teletubby'dir. Onun anteni düz bir yeşil çubuktur ve "Dipsy" olarak adlandırılır. Dipsy Teletubbies'lerin en inatçı olanıdır ve bazen Teletubbies'le grup görüşmesine birlikte gitmek için onları reddeder. Şapkasını çok sever.
Laa-Laa (Nikky Smedley oynamıştır) üçüncü Teletubby'dir. O sarı renklidir ve kıvırcık anteni vardır. O şarkı söylemeyi ve dans etmeyi sever ve genellikle diğer Teletubbie'lere dikkat ettiği görülmektedir. Büyük bir topu vardır, onu çok sever.
Po (Pui Fan Lee oynamıştır) dördüncü ve son Teletubby'dir. O Teletubbies'in en küçük ve en genç olanıdır. Kırmızıdır ve sabun köpüğü üflemek için kullanılan sopa şeklinde bir anteni bulunur. Scooter'ına binmeyi çok sever.
Noo-noo evdeki elektrikli süpürgedir. Teletubbies'in koruyucusu ve kahyasıdır. Uzun bir burnu vardır. Noo-noo bir girişimcidir, yerde kalan döküntüleri ve kırıntıları burnu ile temizler.
Bölümler
Popüler kültürde
1998 yılında, Newgrounds'''da Tom Fulp tarafından BBC'de bir dava sonuçlandı ve "Teletubby Fun Land" adlı Teletubbies'lerin bir parodisi hazırlandı. Medyada Teletubbies'ler eğlence konusu oldu.
The Simpsons'''ın bir bölümde Homer teletubby'ler gibi elbiseler giyer ve Maggie eğlendirir.
1997'de başlayan televizyon dizileri
2001'de sona eren televizyon dizileri
Birleşik Krallık televizyon dizileri
Çocuk televizyon dizileri
Fantastik televizyon dizileri
DHX Media
Kurgusal türler ve ırklar
Skimmer

Skimmer ya da Sıyırıcı, deniz ve kara içi su kaynaklarında meydana gelen petrol dökülmelerinin temizlenmesini ve endüstriyel tesislerde üretim esnasında oluşan yağlı suların içindeki yağın geri kazanılmasını sağlayan makine. Tambur, fırça, disk, weir, mop adı verilen çeşitleri mevcuttur.
Skimmer (sıyırıcı) seçiminde dikkat edilmesi gereken hususlar: sıyrılacak ürünün viskozitesi, ortam ve su sıcaklığı, skimmerin pompasının kapasitesi, hafifliği, bakım gereksinimi, kullanım kolaylığı, draftı olarak sıralanabilir.
Sıyırıcı üzerindeki döner yapıya yapışan petrol ürünü bıçaklarla sıyrılır. Sıyrılan yağ, pompalar vasıtasıyla geçici depolama tanklarına ya da barge içine depolanır.
Makineler
Menekşe takson listesi

Morfolojik özellikleri
İki yıllık veya çok yıllık, köksaplı nadiren yarı çalı formunda otsu bitkilerdir. Gövde gelişmiştir veya yoktur, bazen sürünücü dallıdır. Yapraklar basit, almaşık veya bazal dizilişli olup kenarları düz (tam) dişli veya parçalıdır. Kulakçıklar küçük veya büyük, yapraksı, yaprak sapına ayrı veya yapışık vaziyette bulunur.
Erdişi çiçekler iki yanlı bakışımlı (zigomorfik), tekli çoğunlukla dimorfikdir. Çiçek sapı koltuklardan çıkar. 2 braktecik bulunur. Çanak yapraklar eşit genellikle tabanı kulaklıdır. Taç yapraklar eşit değil, öndeki taç yapraklar büyükçe ve tabanı mahmuzludur. İplikçikler ayrı çok kısadır. Başçık ayrı veya genellikle yumurtalığın etrafındaki bir kının içinden bağlanır. Öndeki 2'si mahmuzumsu veya siğilimsi ve dipte bal özü uzantıları yer alır. Yumurtalık 3 karpellidir. Yan plasenta çok sayıda tohum taslaklıdır. Boyuncuk neredeyse dik veya genellikle aşağıya doğru kıvrılmıştır. Kalın bazen de kademe kademe uca doğru incelir. Düz veya değişik uzantılıdır. Boyuncuğun ucu ve tepecik değişik şekillidir. Kapsül lokulisid ve esnek 3 çenetlidir. Çenetler omurgalı alt yüzeyi kalındır. Tohumlar küremsi-yumurtamsı, arillus meyveli veya değil genellikle düzgündür. Besidoku verimli, embriyo düzgün, çimyapraklar oldukça kalın dışbükey yüzeylidir.
Alt cinsler
1a. Öndeki taç yapraklar sığ keseli fakat mahmuzlu değildir, kulakçıklar ayrı ve küçüktür; çiçekler beyaz ile menekşe renginde... Alt cins Erpetion
1b. Öndeki taç yapraklar mahmuzlu; kulakçıklar ayrı veya yapışık; çiçeklermenekşe, eflatun, açık pembe sarı veya beyaz renkte...
...2a. Kulakçıklar büyük, ayrı, yapraksı ve derin loplu; öndekitaç yapraklar geniş kama şeklinde, hava gövdeli.. Alt cins Melanium
...2b. Kulakçıklar küçük, düz veya saçaklı; öndeki taç yapraklar dar yumurtamsı, ince ve uzun-dikdörgensi, bitki hava gövdeli
...3a. Çiçekler mor veya beyaz, sarı değildir; boyuncuğun ucu gagalı; kulakçıklar ayrı. hava gövdeli Alt cins Viola
...3b. Çiçekler sarı, mor değildir; boyuncuğun ucu gagalı değil; kulakçıklar ayrı; bitki hava gövdeli...
...4a. Yanal taç yapraklar ve tepecik gagasız; tepecik iki loplu; mahmuz kısa veya uzun... Alt cins Dischidium
...4b Yanal taç yapraklar ve tepecik gagalı. tepecik baş şeklinde; mahmuz çok kısa... Alt cins Chamaemelanium
Takson listesi
Bitki listeleri
Sarnıç

Sarnıç, içinde su biriktirmek için yer altında yapılan depo olmakla birlikte gemilerde saçtan yapılmış tatlı su deposudur.
Eskiden evlerin bodrum katlarındaki küçük sarnıçlarda, damdan alınan yağmur suyu biriktirilirdi. Daha eski dönemlerde de suyu bir mahalle ya da kent halkı tarafından kullanılmak üzere, çok daha büyük boyutlarda sarnıçlar yapılırdı.
Arkeolojik kazılarda Antik Çağ'da Anadolu'da, dağ kalelerinde, su gereksiniminin sarnıçlarla karşılandığını gösteren buluntulara rastlanmıştır. Bizans döneminde sarnıç yapımına büyük önem verilmiş; sarnıçların en ünlülerinin yer aldığı İstanbul'daki üzeri tümüyle kapalı sarnıçlar bulunduğu gibi, büyük bir havuz görünümünde açık sarnıçlar yapılmıştır. Bu sarnıçlara su kent dışındaki kaynak ve göllerden su kemerleriyle getirilirdi. İstanbul'da günümüze değin kalmış sarnıçların en büyük ve ünlüleri her ikisi de Sultanahmet semtinde bulunan Binbirdirek (Philoksenos) Sarnıcı ve Yerebatan Sarayı sarnıçlarıdır.
Ayrıca Fındıkzade, Çarşamba ve Karagümrük semtlerinde de açık sarnıçlar vardır. Osmanlı döneminde bu açık sarnıçlar bostan olarak kullanıldığı için çukurbostan adıyla anılmıştır. Karagümrük'teki açık sarnıç ise bugün futbol sahası olarak kullanılmaktadır.
Modern Sarnıç
Çoğu kez silindirsel bir tonozla örtülü dik bir koşutyüzlü ya da yatay bir silindir biçimindedir. Sarnıçlarda bir su giriş deliği, bir pompalama deliği, bakım çalışmalarını kolaylaştıran bir insan giriş deliği ve bir savak bulunur. Kimi sarnıçlar daha küçük ikinci bir sarnıçla ya da bir filtreyle korunur.
Salih Tozan

Salih Tozan (1914, Balıkesir - 16 Şubat 1963, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusudur. Türk sinema tarihinin ilk oyuncularındandır.
Hayatı
Babası kasap annesi ev hanımıdır. Okulu bırakıp genç yaşta çalışma hayatına atılıp Balıkesir halkevinin tiyatro koluna girdi. Burada Reşat Nuri Güntekin'in kendisini sahnede beğenmesi üzerine İsmail Hakkı Baltacıoğlu'ndan Tozan'ı Ankara'ya göndermesini istedi. Böylelikle Tozan, Ankara'da sanat yaşamına 1933 yılında "Raşit Rıza Samako'nun Tiyatro Topluluğu"nda başladı. Avni Dilligil Tiyatrosu, Muammer Karaca Tiyatrosu, Muhlis Sabahattin'in operetinde bulundu. Mücap Ofluoğlu'nun yönlendirmesiyle İstanbul Şehir Tiyatroları'nda da çeşitli rollerde yer aldı. 1950 yılında kamera karşısına geçerek sinemaya adım atan sanatçı, siyah beyaz dönemin sevilen karakterleri arasında oldu. Edebiyat dünyasıyla da yakın ilişkiler kuran Tozan, Orhan Kemal, Ara Güler, Samim Kocagöz, Abidin Dino, Muzaffer Buyrukçu ve Hüsamettin Bozok gibi isimlerle dostluklar kurmuştur. Tozan, siroz hastalığı nedeniyle vefat etti. Doğduğu şehir Balıkesir'de adına açılmış bir kültür merkezi bulunmaktadır.
Tiyatro oyunları
Şeytan Arabası
Ceza Kanunu
Cibali Karakolu
Anna Frankın Hatıra Defteri
Filmografisi
1950: Çakırcalı Mehmet Efe
1950: Oğlum İçin
1950: Yüzbaşı Tahsin
1952: Bergama Sevdalıları
1952: Edi İle Büdü
1952: Yıldızlar Revüsü
1953: Çifte Kavrulmuş
1953: Eğlence Bülbülleri
1953: Hoşgör, Boşver, Aldırma
1953: Kanlı Para
1953: Mahallenin Namusu
1954: Bulgar Sadık
1954: Evlat Acısı
1954: Nasreddin Hoca Ve Timurlenk
1954: Şarlo İstanbul'da
1954: Yaban Kız
1955: Curcuna
1955: Kanlı Nigar
1956: Kadifeden Kesesi
1956: Kara Çalı
1956: Yedi Köyün Zeynebi
1957: Beni Şafakta Vurdular
1957: Kahpe Kurşun
1957: Lejyon Dönüşü
1958: Üç Arkadaş
1959: Aşkın Acıları
1959: Balıkçının Kızı Gülnaz
1959: Cilalı İbo Ve Tophane Gülü
1959: Üç Kızın Hikayesi
1960: Ayşecik
1960: Ayşecik Şeytan Çekici
1960: Can Mustafa
1960: Cici Katibem
1960: Dostluklar Yaşadıkça
1960: Gece Ve Gündüz
1960: Izdırap Çocuğu
1960: Kanlı Firar
1960: Kanlı Sevda
1960: Kırık Çanaklar
1960: Köyde Bir Kız Sevdim
1960: Mahallenin Sevgilisi
1960: Satın Alınan Adam
1961: Hatırla Sevgilim
1961: Avare Mustafa
1961: Benim Küçük Meleğim
1961: Biz İnsan Değil miyiz
1961: Çılgın Aşk
1961: Dikenli Gül
1961: Gönülden Gönüle
1961: İki Yetime
1961: Külkedisi
1961: Otobüs Yolcuları
1961: Oy Farfara Farfara
1961: Özleyiş
1961: Sabırtaşı
1961: Şafakta Buluşalım
1961: Sevdalı Efe
1961: Şoför Ahmet
1961: Sonbahar Yaprakları
1961: Suçlu Aşıklar
1961: Tatlı Bela
1961: Ümitsiz Kapı
1961: Unutamadığım Kadın
1962: Allah Seviniz Dedi
1962: Acı Ve Tatlı
1962: Akasyalar Açarken
1962: Aşk Güzeldir
1962: Aşk Orada Başladı
1962: Aşka Kinim Var
1962: Beş Hikaye
1962: Bir Çiçek Üç Böcek
1962: Bir Milyonluk Macera
1962: Damat Beyefendi
1962: Dikmen Yıldızı
1962: Gönül Ferman Dinlemez
1962: Günahsız Aşıklar
1962: Kayıp Kız Ayla
1962: Kiralık Koca
1962: Küçük Beyefendi
1962: Sevgiliye Söz Verdim
1962: Zorla Evlendik
1963: İki Kocalı Kadın
1963: Aşk Hırsızı
1963: Çapkın Hırsız
1963: Genç Kızların Sevgilisi
1963: Rahmetler Yağarken
Dağ Yahudileri

Dağ Yahudileri veya Kafkasya Yahudileri (ayrıca Yuhurim olarak bilinirler; veya יהודי ההרים Yehudey he-Harim; ; ), genelde Azerbaycan ve Dağıstan'da yaşayan Doğu Kafkasyalı Yahudilere denir. Aslında Kafkas Yahudisi terimi yanıltıcı olabilir çünkü, her ne kadar Gürcistan Kafkasya bölgesinde bir ülkeyse de Kafkas Yahudileri Gürcistan Yahudilerini kapsamaz.
Tatlar ile Dağ Yahudilerinin ilk çağlardan bu yana Kafkasya'da yaşadığına inanılır. İnanışa göre Asurlular tarafından MÖ 722'de sürgüne gönderilen Kayıp On Kabile bir süre sonra güneybatı İran'dan Azerbaycan'a göç etmiştir.
Ruşen Mustafayev'in araştırmasına göre Ermeniler, Dağ Yahudilerine yönelik katliam gerçekleştirmiş; Azerbaycan'daki Dağ Yahudileri ise 1918 yılında çok az bilinen pogrom sırasında Ermenilerce öldürülen 3 bin Azerbaycan Yahudisi için bir anıt inşa etmek amacıyla yardım istemişlerdir.
Havuz Başı

Havuz Başı, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1952 yılında yayınlanan hikaye kitabı. Bu kitapta yazarın eski ve yeni yirmi üç öyküsü yer alır. Sait Faik Havuz Başı'nda okuyucuya kendisini anlatır, içini döker gibidir. Son kitaplarında yer almayan Adapazarı'nda geçirdiği çocukluk günlerine ait anılar bu kitapta kendine yer bulur.
Ayrıca, kitaptaki bazı hikayeler yarım, bazıları ise gözlem düzeyinde kalmış gibidir.
Analiz
Kitaba ismini veren Havuz Başı, temiz ve saf insanları konu edinmiş, anlatana yaşama sevinci ve neşe veren bir öyküdür. Sait Faik, Kumarbaz Hayri Efendi isimli hikayesinde ise farklı bir anlatım tekniği denedi, bu hikayede anlatıcı birinci tekil ile üçüncü tekil arasında sürekli değişmektedir.
Sur Dışında Hayat topluma yönelik bir öyküdür. Su Basması'nda ise anlatıcı bir köylüdür ve Sait Faik ilk kez bir şive taklidi yazmıştır. Yazar, onu ölüme götüren hastalığından (siroz) ilk kez Cezayir Mahallesi isimli öyküsünde bahseder. ("Körolası! Benim de karaciğerim hasta.") Cezayir Mahallesi ayrıca "Bir Nedim yaşamış, (...) güzel çocuklar sevmiş bilirdik." cümlesi ile ilgi çeker. Bu cümle Sait Faik'in ileriki günlerde yazacağı eşcinsel öykülerin habercisi gibidir.
Kitapta bulunan yirmi üç öyküden yedi tanesi deneme tarzında gibidir. Sur Dışındaki Hayat ise röportaj tarzında bir öyküdür. Geriye kalan on beş öykünün on biri kentte, biri adada, biri köyde, biri kasabada, biri ise yolda geçer. Abasıyanık, hikayelerin on ikisini şimdiki zamanla, ikisini geçmiş zamanla, bir tanesini ise geçmiş ve şimdiki zaman iç içe yazdı. On hikayede anlatıcı birinci tekil şahısken, üç hikayede üçüncü tekil şahıs, iki hikayede ise hem birinci tekil hem de üçüncü tekil şahıstır.
Sait Faik'in hiçbir hikayesinde gelecek günlerden bahsetmemesi dikkat çeker.
Son Kuşlar

Son Kuşlar, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1952 yılında yayınlanan hikaye kitabı. Son Kuşlar, tıpkı Havuz Başı gibi 1952 senesinde yayınlanmış olmasına rağmen Havuz Başı'nın aksine son derece güncel hikayeler içermektedir. Toplam on dokuz öykü olan kitapta, öykülerin on altı tanesi Burgaz Adası'nda, iki tanesi kentte ve bir tanesinde bir Çerkes köyünde geçmektedir. Rakamlara bakıldığında, Abasıyanık'ın hem hastalığı hem de toplum tarafından onaylanmayan seçimleri dolayısıyla insanlardan uzaklaştığı, adaya çekildiği fark edilebilir.
Kitaptaki öykülerin on sekiz tanesi şimdiki zamanda geçmektedir ve anlatıcı bir hikaye dışında birinci tekil kişidir. Bu kitapta anlatıcı açısından en büyük fark yazarın diğer kitaplarında anlatıcı yazar harici biri gibi görünmekteyken bu kitapta anlatıcının Sait Faik'in bizzat kendisi olduğunun açık olmasıdır.
Kitaba ismini veren Son Kuşlar isimli hikaye tabiatın yok edilmesine karşı çıkan çevreci bir dille yazılmıştır. Kırlangıç Yuvasındaki Kadın yazarın en başarılı gerçeküstücü öykülerinden biridir. Hikayeler arasında röportaj tarzında olanlar da vardır. Abasıyanık, insanlarla birlikte kendini de anlatır. Yazarın korkuları, sevgileri, kinleri ortaya dökülmüştür. Kentten uzaklaşmış, adada kendini dinleyen Sait Faik'in iç döküşü öykülerine yansımıştır.
Son Kuşlar'da Sait Faik'in balıkçılardan bahsettiği öyküler ikiye ayrılır. Haritada Bir Nokta, Yaşayacak, Pay gibi öykülerden oluşan ilk bölümde balıkçıların iş hayatlarının zorluklarına değinilmiş, onların ortak düzenleri anlatılmıştır. Öte yandan Sivriada Geceleri, Sivriada Sabahı, Bir Kaya Parçası, Ağıt, Kendi Kendine gibi hikayelerde ise balıkçılar birey olarak ele alınmış ve kişilikleri ile yaşamları anlatılmıştır.
Sait Faik, Yandan Çarklı'da ise üstü örtülü konuşmadan, mecazlara başvurmadan açık bir şekilde eşcinsellik hakkında yazar. ("Ölesiye yalnız, ölesiye mesudum. İçim kalabalık çekiyor. İnsanlar çekiyor. Çocuklar istiyorum. Haşarı, sarışın, esmer, sarışın, edepsiz...")
Dondurmacı Çırağı'da da benzer bir açıksözlülük vardır: "Çocuklarla balığa çıkmak istiyorum. Dondurmacının iki çırağı ile akşamüstü dondurma yerken konuştuğum zaman deli divane oluyorum. Yalnız dondurmanın nasıl yapıldığını öğrenmek için onlarla konuştuğumu, ahbaplığımın yalnız bunun için olduğunu, bu kadar saf bir niyetten hareket ettiğimi söyleyecek değilim. Bu bapta hiçbir şey söyleyecek değilim: Yalnız şunu: Onlarla konuşmaktan haz duyduğumu söyleyeceğim."
John Howe

John Howe (d. 21 Ağustos 1957, Vancouver, Britanya Kolumbiyası, Kanada) Kanadalı kitap desinatörü. İsviçre'nin Neuchatel kentinde yaşamını sürdürmektedir. Liseden mezun olduktan sonra, Fransa'nın Strazburg şehrinde bir kolejde öğrenim görmüş; ardından Ecole des Arts Décoratifs'te eğitimini sürdürmüştür.
Howe J. R. R. Tolkien evreni üzerine yaptığı çalışmalarla tanınır. Howe Alan Lee ile birlikte, Peter Jackson'ın Yüzüklerin Efendisi film üçlemesinde şef konsept tasarımcı olarak yer aldı. Sanatçı ayrıca Reiner Knizia'nın Yüzüklerin Efendisi oyununda da tasarım yaptı. Bunların yanında, 1996-2003 döneminde, Yüzüklerin Efendisi, The Hobbit ve The Silmarillion daki haritaları yeniden ele aldı. Bunlarla yetinmeyen Howe, Anglosakson efsanesi Beowul (Knizia'nın oyunu Beowulf: The Legend dahil) gibi mitlerin çizimleri üzerine çalışmıştı. Howe büyük çoğunluğu fantastik türde olmak üzere (örneğin Robbin Hobs'un kitapları), birçok başka eserin de çizimlerini yaptı. Sanatçı, C. S. Lewis'in eseri Aslan, Cadı ve Dolap'ın sinema uyarlamasına katkıda bulundu. 2005 yılında, Meisha Merlin tarafından hazırlanıp sınırlı sayıda yayımlanan George R. R. Martin'in A Clash of Kings adlı romanı, çok sayıda Howe çizimiyle birlikte piyasaya sürüldü.
John Howe Company of Saynt George grubunun bir üyesidir.
Kitapları
Fantasy Art Workshop (2007). Impact Books, ISBN 978-1600610097
Forging Dragons: Inspirations, Approaches and Techniques for Drawing and Painting Dragons (2008). David and Charles, ISBN 978-1600613234
Fantasy Drawing Workshop (2009). Impact Books, ISBN 978-1600617737
Lost Worlds (2009). Kingfisher, ISBN 978-0753461075
Havada Bulut

Havada Bulut, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1951 yılında yayınlanan hikaye kitabı. Havada Bulut'u bazıları roman olarak kabul eder ama aslında birbirine bağlı hikayelerden oluşan bir kitaptır. Bu birbiriyle ilintiliymiş gibi görünen hikayelerde yazar II. Dünya Savaşı sırasında Beyoğlu'nda aylak gezen bir öğrencinin dünyayı umursamayan maceralarını anlatır.
Havada Bulut ilk kez, Büyük Doğu Dergisi'nde 22 Şubat 1946 - 5 Temmuz 1946 tarihleri arasında roman başlığı altında yayınlandı. Abasıyanık'ın bu kitabın adını ilk olarak Kovada Bulut koyduğu bilinmektedir. İsminin değişmesi ile ilgili iki iddia vardır: Birincisi, ilk kez yayınlayan Büyük Doğu Dergisi'nde bir yanlışlık yapılarak Havada Bulut olarak yayınlandığı yolundadır. İkincisi ise kitabının ismine Kovada Bulut koymak isteyen Sait Faik'e Varlık Yayınları sahibi Yaşar Nabi Nayır'ın itiraz ettiği ve Havada Bulut koydurttuğudur.
Kitabın teması, yazarın yalnızlıktan kurtularak insanlarla beraber olma, insan sıcaklığı ve sevgisi hissetme isteğidir. Ayrıca, bu kitap Sait Faik öykülerindeki erotizm eksikliğinin en yoğun hissedildiği kitabıdır.
Yazım dili ise önceki Abasıyanık kitaplarına göre son derece savruk ve özensizdir. Birçok cümle yanlışı da bulundurur.