Selahattin Pınar

Selahattin Pınar (22 Ocak 1902, Denizli - 6 Şubat 1960, İstanbul), klasik Türk müziği bestecisi, udi ve tanburidir. Eserleri genelde melankolik bir havaya sahiptir.
Hayatı
Aslen Denizli'nin, Çal ilçesinden olup, babası Denizli Mebusu Sadık Bey'in görevi nedeniyle henüz 3 yaşındayken Denizli'lerin yoğun olarak yaşadığı İstanbul'un Altunizade semtine taşınmışlardır. Babasının karşı çıkmasına rağmen 12 yaşında ud çalarak musikiye başladı. Dönemin önemli bestekarlarından ders alan Selahattin Pınar ileriki yıllarda tanbur sazına geçti. "Üsküdar Musıki Cemiyeti" adını alacak olan "Darü'l-Feyz-i Musıki"nin kurucuları arasında bulundu. Burada Telgrafçı Ata Bey, Udi Sami Bey, Tanburi Cemil Bey'in öğrencilerinden Kadıköylü Fuad Bey gibi kimselerle ciddi çalışmalar yapılırdı. Üsküdar Musıki Cemiyeti olduktan sonra bu çalışmalara Necati Tokyay, Emin Ongan, Şükrü Tunar, Hafız Burhan ve daha nice isim yapmış ve yapacak olan sanatkarlar katılmıştı. Bestenigar Ziya Bey, Mızıkalı Celal Bey, Udi Sami Bey, Hanende Hüsameddin Bey, Kazım Uz ve Ali Rifat Çağatay hoca olarak görev yapıyordu. Selahaddin Pınar bütün bu hocaların çeşitli yönlerinden yararlandı. 1919 yılında Tanbur çalmaya yöneldi. Udi Selahaddin Bey'likten ayrılmış, tanburi Selahaddin Pınar olmuştu. Aynı zamanda kendine özgü bir uslup ve boğuk sesi ile okurdu. Bestekarlığa on sekiz yaşlarında başladı. İlk eseri sözleri Adliyeci Senihi'nin olan Kürdilihicazkar makamından ve aksak usulünde bestelediği "Mülkün ne yaman şule-i ikbali karardı" güfteli şarkısıdır. En çok bu makamı sevdiğini her fırsatta dile getirdiğini yakınları bilirlerdi. Yıllar ilerledikçe musıki repertuvarımıza birbirinden güzel şarkılar hediye etti. Çok temiz giyinen, zarif, efendi, güzel ve esprili konuşan Selahaddin Pınar gerek musıki çevrelerinde, gerekse dostları arasında sevilen, sayılan bir kimseydi. Daha sonra ilk Türk ve Müslüman kadın tiyatrocu Afife Jale ile birlikte oldu. Jale'nin psikolojik rahatsızlıkları Pınar'ı çok üzmüştü ve sanat hayatına da etkisi büyük oldu. Bu dönemde ve ayrıldıktan sonra bestelediği şarkılar genelde karşılıksız ve ümitsiz aşkları, ayrılık acılarını içerdi. Jale, rahatsızlığı nedeni ile Pınar'dan ayrılmayı kendisi istemişti.
Afife Jale ile olan birlikteliğinden sonra ölene dek Seyyare Atıfet Pınar ile evliydi ve Afife Jale ile resmi nikahlı bir evlilik yapmamıştı. Alkol bağımlısı olduğu sanılan, asabi fakat içe dönük bir karaktere sahip Selahattin Pınar, 6 Şubat 1960'ta Kadıköyde Todori'nin lokantasında, yemek yemek üzereyken geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetti. Pınar'ın kalp krizi geçirdiğinde yanında söz yazarı Selim Aru bulunuyordu.
Sabiha Gökçen'in anlattığına göre bestelediği Gel Gitme Kadın şarkısı Atatürk'ün en sevdiği şarkılar arasında yer alır.
İstanbul'un Kalamış, Salacak ve Mecidiyeköy semtlerinde adını taşıyan üç sokak bulunmaktadır.
Bestelediği eserler
Atatürk'ün karşısında da tambur çalan Selahattin Pınar'ın bestelediği eserleri Zeki Müren, Sabite Tur Gülerman gibi birçok önemli sanatçı okudu. 100'e yakın bestesi olduğu sanılmaktadır. Bunlardan, "Nereden sevdim o zalim kadını" ve "Anladım sevmeyeceksin beni sen nazlı çiçek" isimli şarkılarını Afife Jale için bestelediği söylenir. En çok bilinen bestelerine aşağıdaki eserler örnek sayılabilir:
Anladım sevmeyeceksin beni sen nazlı çiçek (Hicaz) - Söz : Mustafa Nafiz Irmak
Bakışı çağırır beni uzaktan (Muhayyer kürdi) Söz : - Fuat Edip Baksı
Beni de alın ne olur koynunuza hatıralar (Hisar buselik) - Söz : Baki Süha Edipoğlu
Bir bahar akşamı rastladım size (Hicaz) - Söz : Fuat Edip Baksı
Gel gitme kadın ruhumu hicranına yakma (Kürdili hicazkar) - Söz : Celadet Barbarosoğlu
Hala yaşıyor kalbimin en gizli yerinde (Nihavend) - Söz : Zekai Cankardeş
Kalbim yine üzgün seni andım da derinden (Bayati) - Söz : Yahya Kemal Beyatlı
Mülkün ne yaman şule-i ikbali karardı (Kürdili hicazkar) - Söz : Adliyeci Senihi
Nereden sevdim o zalim kadını (Kürdili hicazkar) - Söz : Yusuf Ziya Ortaç