turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Erim, Posof

Erim, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Erema veya İrema'dır. Gürcüce bir yer adı olan Erema (), 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde İremi () biçiminde kaydedilmiştir. Erema veya İrema () adının Osmanlı tahrir defterinde geçtiği gibi "geyik" anlamına gelen Gürcüce "iremi"den ()değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Türkçede köyün adı zaman içinde değişime uğramış ve Erim (ۀ) biçimini almıştır.
Erema'daki kiliseden kalma Gürcüce yazıtlı taştan kullanılan Gürcü alfabesi, köyün erken orta çağda da bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Gürcü krallıkları ve Gürcü prensliği Samtshe-Saatabago idaresinde kalan köy, 16. yüzyılın ortasında Osmanlıların eline geçti. 1595 tarihli Osmanlı kaydına göre bu tarihte köy boştu. Bununla birlikte Erema, İremi adıyla Çıldır Eyaleti içinde Ahısha livasının Ude nahiyesinde bir köy olarak kaydedilmiştir. Sonraki dönemde yeniden meskun hale gelen köyde 1878 yılında 8 hane yaşıyordu.
Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan Erema'yı 93 Harbi'nde Ruslar ele geçirdi. Rusların Erema (Э) olarak kaydettiği köyde 1886 yılında 88 kişi yaşıyordu. Rus idaresinde Erema, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlı Badela nahiyesinin köylerinden biriydi Birinci Dünya Savaşından sonra Rus idaresinin son bulmasıyla bir süre bağımsız Gürcistanın sınırları içinde kalan Erema, Kızıl Ordunun Gürcistanı işgali sürerken Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921de imzalanan Moskova Antlaşmasıyla Türkiyeye bırakıldı. 1928 yılında Erim adıyla kaydedilmiş olan Erema, Kars vilayetinin Poshov kazasına bağlı Cilvana nahiyesinde yer alıyordu.
Erim köyünde bir kilise ve bir kale bulunuyordu. Kilise yıkılmış ve taşlarıyla sınırda nöbetçi kulesi inşa edilmiştir. Kiliseden geriye haç kaidesi kalmıştır. Kiliseye ait bir taşta Asomtavruli harflerle Gürcüce bir yazıtın varlığı, Erema Kilisesi'nin erken ortaçağda inşa edildiğini göstermektedir. Köyün 400 metre kuzeydoğusunda yer alan Erema Kalesi'nden geriye duvar bölümleri kalmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 103 km, Posof ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus
Gümüşkavak, Posof

Gümüşkavak, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Gümüşkavak köyünün Türkçe kaynaklarda eski adı Zindar'dır. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde de Zindar () biçiminde geçer. Bununla birlikte söz konusu defterde Gürcüce adı Zeindari () olarak verilmiştir.
Zindar köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe bölgesinde yer alıyordu. Osmanlılar bu yerleşimi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köy, Gürcistan Vilayeti içinde Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Nüfusu 11 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü erkekler İoseb, Gogiça, Enuka, Eliazar, İasa, Maharebel, Elia, Basila gibi Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.
Zindar köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'ya Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Zeindara () adıyla kaydettiği köy, Ardahan sancağının Poshov kazasına bağlıydı. 1886 yılında nüfusu, "Türk" olarak kaydedilmiş 108 kişiden oluşuyordu. 1595 yılıyla kıyaslandığında köyün demografik yapısının değişmiş olduğu görülmektedir.
Zeindara, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Zeindara Türkiye'ye bırakıldı.
Zeindara, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Zindar () olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Zindar, Kars vilayetinin Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. Köy 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 373 kişiden oluşuyordu. Zindar veya Zeindara Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Gümüşkavak olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çayırçimen köyünün nüfusu 515 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 200 kişi okuma yazma biliyordu.
Gümüşkavak köyünde köyün Hristiyanlık döneminden kalma bir kilisenin kalıntısı bulunmaktadır. Zeindari Kilisesi, köyün 700 metre batısında, tek nefli bir yapıdır. Kilisenin çevresinde başka yapıların temelleri tespit edilmiştir.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 88 km, Posof ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Günbatan, Posof

Günbatan, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Günbatan köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Banarhiv () / Banarhev olarak geçer. Bu yer adının Balnarhevi'den () değişime uğradığı tahmin edilmektedir. "Balnari" () kirazlı / kirazlık, "hevi" () vadi / dere anlamına gelir. Bu Gürcüce yer adı "kirazlı dere" biçiminde çevrilebilir.
Banarhev, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alır. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde komşu bazı köyler yer aldığı halde Poshov livasının Güney nahiyesi köyleri arasında Banarhev geçmemektedir.
Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Banarhev köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Banarhev () köyü Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 145 kişiden oluşuyordu.
Banarhev, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Banarhev Türkiye'ye bırakıldı.
Banarhev, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Köy 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 240 kişiden oluşuyordu. Baharhev Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Günbatan olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çayırçimen köyünün nüfusu 396 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 103 kişi okuma yazma biliyordu.
Banarhev'in Hristiyanlık dönemine ait kilisesi, köyün güneyindeki mezarlıkta yer alır. Yıkılmış olan bu kiliseden geriye, iki metre yüksekliğinde iki duvar parçası kalmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 95 km, Posof ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus
Gürarmut, Posof

Gürarmut, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Türkçe eski adı Koliskal veya Kveliskal'dır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine de Koliskal / Kveliskal () olarak girmiştir. Bu ad, Gürcüce Kvelisskali'den () gelir. Bu yer adı, Kvelistsihe'nin Kol Kalesi olması gibi Türkçe yazılışı sırasında değişime uğramış, ancak diğerinden farklı olarak "dere, su" anlamındaki "skali" () kelimesi Türkçeye çevrilmemiş, aksine korunmuştur. Kvelisskali, "peynir deresi" anlamına gelir.
Kvelistskali, orta çağda Gürcistan'ın güneybatı bölümünü oluşturan bölgelerden biri olan Samtshe'nin bir köyüydü. Osmanlılar bu köyü 16. yüzyılın ortasında, birleşik Gürcistan Krallığı'ından sonra bu bölgeye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden (1268-1625) ele geçirdi. Tarihsel Gürcü coğrafyasında, bir yer adı olarak "Kveli" yaygın biçimde kullanılıyordu. Bu ad Türkçeye "Kol" veya Osmanlıcanın okunuşuna bağlı olarak Kvel () olarak girmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde "Kol Manastırı", "Kol" ve "Zeda Kol" (Yukarı Kol) olmak üzere üç yerleşme kaydedilmiştir. Ne var ki bu defterde, hemen yakınındaki Çorçevani (bugün Kopuzlu) geçtiği halde, Kvelistskali köyü kaydına rastlanmamaktadır. Bugün Gürarmut köyünün bir mahallesi olan ve adı Gürcüce bayır anlamındaki "kapani"den () gelen Kapan/Kaban () bu defterde Çorçevani köyünün tarlası olarak görünmektedir.
Nitekim 93 Harbi'nde Ardahan bölgesini de ele geçiren Ruslar bugünkü Gürarmut köyünün adını Kolis-tshali (-Ц) kaydetmiştir. Rus idaresinde Kvelisskali Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok)
bağlıydı. 1886 yılı tespitine göre köyün nüfusu 91 kişiden oluşuyordu. Kvelisskali, Birinci Dünya Savaşı sonuna doğru bölgede Rus idaresinin sona ermesinin ardından Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü askerlerinin Ardahan bölgesinen çekilmesiyle köy fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Kvelisskali Türkiye'ye bırakıldı.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesine Koliskal / Kveliskal olarak kaydedilmiş olan yerleşme, Kars vilayetinin Poshof kazadının merkez nahiyesine bağlı bir köydü. 1935 nüfus sayımı sırasında da aynı idari konuma sahipti ve köyde 284 kişi yaşıyordu. Kvelisskali veya Koliskal, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Gürarmut olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Gürarmut (Koliskal)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Coğrafya
Gürarmut köyü, Ardahan kentine 91 km, Posof kasabasına 10 km uzaklıktadır.
Nüfus
İncedere, Posof

İncedere, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
İncedere köyün eski adı Çuanteli'dir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre bir Gürcü köyü olan Çuanteli (), bu defterde Çuantel / Çvantel () adıyla kaydedilmiştir. Bu tarihte Poshov livasının Güney nahiyesine bağlı olan köyde 25 hane (125 kişi) yaşıyordu. Köyde vergi vermekle yükümlü erkekler Batata, Tevdore, Gogiça, Laşkara, Elisa, Papuna, Bidzina, Datuna, Elia gibi Gürcü adları taşıyordu. Bir hane reisi yeni Müslüman olmuştu ve kendisine Ahmed adı verilmişti.
Çuanteli, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Rusların eline geçti. Rus idaresince Çuantel (Ч) olarak kaydedilmiştir. 1886 yılında Ardahan Okrugu'nun Poshov kazasına (uçastok) bağlı olan köyde, "Türk" olarak kaydedilmiş 231 kişi yaşıyordu. I. Dünya Savaşı'nın ardından Çuanteli, Demokratik Gürcistan Cumhuriyeti sınırları içinde bulunuyordu. Nitekim Sovyet Rusya, 1920 yılında Moskova Antlaşması'yla Ardahan Okrugu'nu bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde tanımıştı. Ertesi yıl Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'ya Çuanteli Türkiye'ye bırakıldı.
Çuanteli, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Cuvantel (ە) olarak kaydedilmişti. Bu sırada köy Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. Köyün adı 1935 yılında Civantel biçiminde yazılmış, nüfusu da 456 kişiye yükselmişti. Türkçe kaynaklarda farklı biçimlerde yazılmış olan Çuanteli "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla köyün adı İncedere olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 91 km, Posof ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kaleönü, Posof

Kaleönü, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Agara'dır. Agara () Gürcüce yaygın bir yer adıdır ve eski Gürcücede "köy", "kasaba" gibi anlamlara gelir. Türkçe kaynaklarda Agara (ە) ve Ağara (ە) olarak geçer.
Agara, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Samtshe bölgesinde, Potshovi Vadisinde yer alan bir yerleşmedir. Erken ve geç orta çağda Gürcü krallıkları yönetiminde bulunuyordu. Osmanlılar köyü, 16. yüzyılın ortasında, Gürcü atabeglerin yönetimindeki Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi. Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Agara, Gürcistan Vilayeti içinde, Poshov livasının Güney nahiyesine bağlı bir köydü. Osmanlı idaresinin Gürcüce yazılışına uygun biçimde Agara (ە) olarak kaydettiği köyün nüfusu 17 haneden oluşuyordu. Her hane, Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden tahsil ettiği ispenç vergisi vermekle yükümlü kılınmıştı. Vergi vermekle yükümülü hane reislerinin çoğunluğu Revaza, Giorgi, Batata, İvane, Gogiça, Grigola, Sargis gibi Gürcü adları taşıyordu. Agara'da buğday, arpa, çavdar, keten tohumu, yonca tarımı ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu. Köyün bir adet değirmeni vardı.
Agara, üç yüzyılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 93 Harbi'nin ardından Çarlık Rusya'sının eline geçti. Rus idaresinin de Agara () olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağını (okrug) Poshov kazasında (uçastok), Tsurtskabi nahiyesinde yere alıyordu. 1886 yılında yapılan tespite göre Agara'nın nüfusu 210 kişiden oluşuyordu. Köyün nüfusu 1896da 255 kişi, 1906da da 234 kişi olarak tespit edilmiştir. Bu tespitlerde köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiştir. Bu da Osmanlı döneminde Agara'nın demografik yapısının değiştiğini göstermektedir.
Agara, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, "Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Agara köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Agara köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıdan aynı idari konuma sahipti ve köyde 332 kişi yaşıyordu. Agara veya Ağara adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kaleönü olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Kaleönü (Ağara)" biçiminde resmi kayıtlarda bir süre daha kullanılmıştır.
Kaleönü köyünde eski bir kilisenin varlığı bilinmektedir. 1888 yılında yıkık durumda olan Agara Kilisesi, daha sonra tamamen ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca Gürcü gazeteci ve etnograf İvane Gvaramadze, 1882 yılında, Agara'da Şuri ve Gardamkide adlı kalelerin varlığından söz etmiştir. Ancak bugün bu kalelerin yerini tespit etmek mümkün değildir. Köyün hemen batısında ise, Kveli Kalesi yer alır.
Coğrafya
Kaleonü köyü, Ardahan il merkezine 95 km, Posof ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kayınlı, Posof

Kayınlı, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kayınlı köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Şuğlaver (ە) olarak geçer. Ancak daha sonra köyün adı Türkçe "Şulgavur" biçiminde yazılmıştır. Köyün eski adı Gürcüce kaynaklarda Şuğlauri () olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce bir sülale adı olan Şuğladze'yle ilişkili olabilir. Gürcüce "şuğli" () husumet anlamına gelir.
Şuğlauri, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alır. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde komşu bazı köyler yer aldığı halde Poshov livasının Güney nahiyesi köyleri arasında Şuğlaver geçmemektedir.
Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Şuğlaver köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyün adı, Gürcücesine uygun biçimde Şuğlauri (Ш) biçiminde kaydedilmiştir. Bu sırada köy Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 126 kişiden oluşuyordu.
Şuğlauri, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Şuğlauri Türkiye'ye bırakıldı.
Şuğlaver, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. Köy 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 224 kişiden oluşuyordu. Şuğlaver Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kayınlı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kayınlı köyünün nüfusu 312 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 121 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 97 km, Posof ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kırköy, Posof

Kırköy, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kırköy köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Ker (ە) olarak geçer. Ancak daha sonra köyün adı Türkçe "Kır" biçiminde yazılmıştır. Bu yer adının Gürcüce "Keri"den geldiği tahmin edilmektedir. Gürcüce "keri" () arpa anlamına gelir.
Ker köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alır. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. Bununla birlikte 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde komşu bazı köyler yer aldığı halde Poshov livasının Güney nahiyesi köyleri arasında Ker / Keri geçmemektedir.
Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Ker köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyün adı, Gürcücesine uygun biçimde Ker () biçiminde kaydedilmiştir. Bu sırada köy Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 45 kişiden oluşuyordu.
Keri, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Keri Türkiye'ye bırakıldı.
Keri, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün adı sehven "Kırk" olarak yazılmıştır. Bu tarihte köyün nüfusu 133 kişiden oluşuyordu. Köyün adı 1955 genel nüfus sayımında "Kır", 1960 genel nüfus sayımında ise "Kırköy" olarak yazılmıştır. 1965 genel nüfus sayımında Kırköy'ün nüfusu 237 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 65 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 83 km, Posof ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kopuzlu, Posof

Kopuzlu, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kopuzlu köyünün eski adı Çorçevan / Çorçovan'dır. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde de Çorçevan / Çorçovan () olarak geçer. Gürcüce kaynaklarda Çorçovani () biçiminde yazılmıştır. Gürcüce "çorço" () dört köşeli, "vani" () ev, mesken anlamına gelir. Bu defterde ayrıca Ahasiha livasına bağlı Çaçarak nahiyesinde Çorço () adını taşıyan bir köy bulunuyordu.
Çorçevan, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alıyodur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köy tamamen boşalmıştı.
Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Çorçovan köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyün adı Çorçovan (Ч) biçiminde kaydedilmiştir. Bu sırada köy Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 91 kişiden oluşuyordu. 1595 tarihinde köyün mezrası olarak kaydedilmiş olan Karan'da, 1889 yılında 4 hane yaşıyordu.
Çorçovan, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Çorçovan Türkiye'ye bırakıldı.
Çorçovan köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Çorçovan" () adıyla Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Çorçuvan" olarak yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 227 kişiden oluşuyordu. Çorçovan / Çorçuvan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kopuzlu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kopuzlu köyünün nüfusu 239 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 64 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 94 km, Posof ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kurşunçavuş, Posof

Kurşunçavuş, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kurşunçavuş köyünün eski adı Seca veya Secav'dır. Gürcüce kaynaklarda Seca () ve Secavi () olarak geçer. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde de Seca / Sica () veya Secav () olarak kaydedilmiştir.
Seca, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alıyodur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köy tamamen boşalmıştı. Bu defterde aynı idari konuma sahip bir başka köy Secav () olarak kaydedilmiştir. Bu köyün nüfusu 7 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü hane reisleri Elia, Ağdgomel, Simona, Narika, Basila gibi Gürcü adları taşıyordu. Bugünkü Kurşunçavuş köyünün bu defterde Secav olarak kaydedildiği tahmin edilmektedir.
Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Secav köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Bu yerleşim Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Seca () olarak kaydetmiştir. Bu sırada köy Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı ve nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 66 kişiden oluşuyordu.
Seca veya Secavi, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Seca Türkiye'ye bırakıldı.
Secavi, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Seca" (ەە) Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Köy 1940 genel nüfus sayımında "Sece" olarak yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 171 kişiden oluşuyordu. Seca, Secavi veya Sece Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kurşunçavuş olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kurşunçavuş köyünün nüfusu 271 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 35 kişi okuma yazma biliyordu.
Kurşunçavuş'ta, köyün Hristiyan döneminden kalma bir kilise bulunuyordu. Bu yapı tamamen ortadan kalkmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 94 km, Posof ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus