turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Vasfi Rıza Zobu

Vasfi Rıza Zobu (25 Kasım 1902, İstanbul - 23 Kasım 1992, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu.
Hayatı
25 Kasım 1902 günü İstanbulun Beyazıt semtinde, Eminbey Mahallesi'nin 2 numaralı hanesinde dünyaya gelen Zobu'nun babası Miralay Hasan Rıza Bey, annesi ise Safver Hanım'dır. Vasfi Rıza Zobu, Beyazıt Rüştiyesi'nin ardından Kuleli Askeri Lisesi'ni yarıda bırakarak Alman Ticaret Mektebi'ne girdi. I. Dünya Savaşının başlaması ve Alman Ticaret Mektebinin kapanması üzerine Sanayi-i Nefise Mektebi Alisine sınavla girdi.
1917 yılında Darülbedayi Tiyatro Okulu'na, 1923'te ise sahneye çıkmaya başladı. Şehir Tiyatroları'nda oyuncu, yönetmen ve yönetici olarak uzun yıllar görev yaptı. 1948 yılında, İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda, senaryosunu Cevat Fehmi Başkut'un yazdığı "Paydos" adlı dramatik eserin başrolünde oynayarak ününü arttırdı. 1972 yılında son kez, Başkutun Buzlar Çözülmeden adlı oyunuyla sahneye çıktı. Eylül 1975'te yaş haddinden emekli oldu. Şehir Tiyatroları genel sanat yönetmenliğinde bulundu. 1984'te genel sanat yönetmenliğinden ve Şehir Tiyatroları'ndan ayrıldı.
Birçok çeviri ve uyarlama oyuna imza atan Vasfi Rıza Zobu, özellikle güldürü ve vodvillerdeki rolleri ile önplana çıktı. 1921'de kısa dizi filmlerle sinema oyunculuğuna da başladı ve Muhsin Ertuğrul'un yönettiği filmlerde oynadı.
1923'ten sonra gazete ve dergilerde tiyatro ile ilgili yazılar yazdı. Zobu'ya 1981 yılında Atatürk Sanat Armağanı verildi. 1987 yılında Devlet Sanatçısı ödülü aldı. 23 Kasım 1992 günü İstanbul'da öldü.
Vasfi Rıza Zobu, kendisi gibi tiyatrocu olan Bilge Zobu'nun dayısıdır.
Tiyatro oyunları
1924: Kayseri Gülleri
1929: Aynaroz Kadısı
1930: Bir Kavuk Devrildi
1932: Kafatası
1934: Deli Dolu
1937: Leblebici Horhor
1939: Lüküs Hayat
1943: İki Efendinin Uşağı
1948: Paydos
1953: Hisse-yi Şayia
Filmografisi
1917: Bican Bey Vekilharç
1922: Boğaziçi Esrarı (Nur Baba)
1922: İstanbul'da Bir Facia-i Aşk
1923: Leblebici Horhor
1923: Ateşten Gömlek
1928: Bir Sigara Yüzünden
1928: Ankara Postası
1929: Kaçakçılar
1933: Söz Bir Allah Bir
1933: Karım Beni Aldatırsa
1934: Milyon Avcıları
1934: Leblebici Horhor Ağa
1938: Aynaroz Kadısı
1939: Allahın Cenneti
1939: Bir Kavuk Devrildi
1939: Tosun Paşa
1940: Akasya Palas
1945: Yayla Kartalı
1946: Kızılırmak - Karakoyun
1946: Harman Sonu
1952: Edi ile Büdü Tiyatrocu
1952: Edi ile Büdü
Ödüller
1987: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
Klonlama

- ''Bu madde "pazar alanında klonlama" üzerinedir. Doğal olarak eşeysiz üreyen hücreler için "klonal çoğalma" maddesine bakınız.
Klonlama, temel olarak, herhangi bir şeyin aynısının kopyalanması anlamına gelmektedir. Klon ise; tek bir bireyden eşeysiz üreme yoluyla üretilmiş, genetik yapısı birbirinin tıpatıp aynı olan canlı topluluğuna karşılık gelen bir biyoloji terimidir ve kısaca "cl." simgesiyle gösterilir.
Klonlama temelde üç ana başlığa ayrılarak incelenebilir:
Moleküler klonlama (Rekombinant DNA teknolojisi)
Hücre çekirdeğinin çıkarılıp başka bir hücreye aktarılması yöntemiyle materyalinin hepsinden alınıp, başka bir organizma (alıcı) içine aktarılmasıdır.
Çoğaltımsal Klonlama
Bu teknik, bir organizmanın (donör) genetik bedensel hücre çekirdeği aktarımı yöntemiyle materyalinin hepsinden (genom) alınıp, başka bir organizma (alıcı) içine konulur.
Terapi amaçlı klonlama
Bu teknikteki canlılar, insan embriyolarının kök hücreleri alınıp, hasta insanlarda "bedensel hücre çekirdeği aktarımı" yöntemiyle oluşturulmuş embriyoların gelişmesiyle ortaya çıkan canlılardır. Bu yöntemde, yetişkin bir canlıdan alınan hücre çekirdeği çıkarılmış bir embriyo hücresine aktarılır. Buna örnek olarak lenf kanserlerinde embriyonik kemik iliği hücrelerinin kanserli doku ile değiştirilmesi verilebilir. Bilimsel çalışmalar sonucunda, embriyonik kök hücrelerinin yetişkinlerde bulunan herhangi bir hücre çeşidini yapabileceği bilinmektedir. Bu nedenle doğru kullanılan kök hücreleri, tıpta çığır açacak devrimsel yeni kullanım alanları doğurmaktadır ve hastalıkların tedavisinde bizi çözüme bir adım daha yaklaştırmaktadır.
Klonlanmış canlılar
"Bedensel hücre çekirdeği aktarımı" yöntemiyle oluşturulmuş embriyoların gelişmesiyle ortaya çıkan canlılardır. Bu yöntemde, yetişkin bir canlıdan alınan hücre çekirdeği, hücre çekirdeği çıkarılmış bir embriyo hücresine aktarılır. 1996 yılında klonlanan Dolly, bu yöntemle ortaya çıkarılan ilk memeli canlıdır.
İribaş - (1959 ),
Sazan - (1963),
Koyun - (1996),
Şebek - (2000),
Sığır - (2001),
Kedi -(2001),
Katır - (2003),
At - (2003),
klonlanan diğer hayvanlardan bazılarıdır.
Nature (dergi)

Nature, ilk olarak 4 Kasım 1869'da yayın hayatına başlayan haftalık bilimsel dergidir. Yalnızca en üst düzey bilimsel çalışmaların yayımlanabildiği bu dergide geçmişte yayımlanan bazı makaleler arasında şunlar vardır:
X-ışınları - W. C. Röntgen (1896). On a new kind of rays. Nature 53: 274-276.
Parçacıkların dalgasal doğası - C. Davisson and L. H. Germer (1927). The scattering of electrons by a single crystal of nickel. Nature 119: 558560.
Nötron - J. Chadwick (1932). Possible existence of a neutron. Nature 129: 312.
Nükleer fisyon - L. Meitner and O. R. Frisch (1939). Disintegration of uranium by neutrons: a new type of nuclear reaction. Nature 143: 239240.
DNA'nın yapısı - J. D. Watson and F. H. C. Crick (1953). A structure for deoxyribose nucleic acid. Nature 171: 737738.
Ozon deliği - J. C. Farman, B. G. Gardiner and J. D. Shanklin (1985). Large losses of total ozone in Antarctica reveal seasonal ClOx/NOx interaction. Nature 315: 207−210.
İlk memelinin klonlanması (Dolly the sheep) - I. Wilmut, A. E. Schnieke, J. McWhir, A. J. Kind and K. H. S. Campbell (1997). Viable offspring derived from fetal and adult mammalian cells. Nature 385: 810-813.
İnsan genomu - International Human Genome Sequencing Consortium (2001). Initial sequencing and analysis of the human genome. Nature 409: 860-921.
Digital Research

Digital Research (orijinal ismi Intergalactic Digital Research) Dr. Gary Kildall tarafından CP/M işletim sistemi ve yan ürünlerinin geliştirilmesi ve pazarlanması için kuruldu. Mikrobilgisayar döneminin ilk büyük yazılım şirketiydi.
8080/Z80 işlemcili mikrobilgisayarlar için geliştirdiği CP/M ile başlayan işletim sistemleri serisi, MS-DOS ve MS Windows'un gelecekte olacağı gibi, döneminin de-facto standardı oldu. Novell, işletim sistemi pazarına girmek için bu şirketi 1991 yılında satın aldı. DR ürün yelpazesi, orijinal CP/M işletim sistemi ve çeşitli yan ürünlerinden (MS-DOS uyumlu DR-DOS ve çok kullanıcılı MP/M) oluşuyordu.
Firma 1980 yılında; Ürettiği Intel 8086/8088 işlemcili bilgisayarlar için genel kullanım amaçlı işletim sistemi arayan IBM firmasını, küçük bir şirket olarak görmesinden dolayı reddetmiştir.
Kendi işletim sistemlerini destekleyen platformlar için C, Pascal, COBOL, Forth, PL/I ve BASIC gibi programlama dillerinin derleyici ve yorumlayıcı larını da geliştirdi. GKS grafik standardının mikrobilgisayar versiyonunu GSX adıyla üretti ve bunu GEM GUI çalışmalarında temel aldı. GEM GUI programları ve GSX tabanlı DR-DRAW'dan oluşan uygulama programları daha az bilinir.
Digital Research, birden fazla kullanıcının aynı anda aynı bilgisayarda DOS programlarını çalıştırabildikleri "Multiuser DOS" yardımcı programını geliştirmiştir.
CP/M'nin ilk kullanım tarihi olan Aralık 1974 tarihinden, ticari bir marka olarak ilk kullanıldığı 15 Kasım 1976 öncesine kadar geçen sürede CP/M, "Control Program/Monitor" ifadesinin kısaltması idi. Daha sonra, "Control Program for Microcomputers" oldu. Bu isim değişikliği, Kildall ve aynı zamanda iş ortağı olan eşinin, CP/M ve Intel-kontratlı PL/M derleyicisi projelerini kişisellikten çıkartıp daha ciddi bir ticari girişime dönüştürme çabalarının küçük bir parçasıydı. "microcomputer"'da yer alan "micro" tutarlı bir marka ismiydi (Control Program for Microcomputers, Programming Language for Microcomputers, Microsoft'un Xenix'i ile rekabet eden Microport Unix).
IBM ve Microsoft firmalarının daha sonra kişisel bilgisayarları kendi ürünleriyle eşanlamlı yapmayı başardıkları gibi Kildall'lar kendi markalarını, müşterinin zihninde mikrobilgisayarlar ile eşanlamlı hale getirme niyetindeydiler.
Ju 87V1

Alman Hava Kuvvetlerinin birinci Junkers Ju 87 Stuka prototipi Ju 87V1 (Seri no. 4921, sivil tanımlaması D-UBYR) ilk uçuşunu 17 Eylül 1935'te, pilot Willi Neuenhofen kumandasında gerçekleştirdi.
Uçak, eskiyen Heinkel He 50 pike bombardıman uçağının yerini almak üzere 1934 yılında çalışmalara başlayan ve Hermann Pohlmann başkanlığındaki bir teknik ekip tarafından tasarlanmıştı. Aslında kökleri firmanın daha önceki bir dizaynı olan Junkers K47/A48ye dayananır. Tanımlamasındaki V harfi Deneysel (Almanca Versuchs kelimesi) anlamına gelir.
Tüm bunların yanında Ju 87V1 hiç de güzel görünümlü bir uçak değildi. Büyük su soğutmalı motoru içeren garip bir burun ve arkasında oldukça yüksek yapılı kokpit, eleron ve flap çıkıntılarına sahip ters martı biçiminde kanatlar, kanat altında sabit pantolon içinde gizlenmiş iniş takımları ve takviye çubukları ile donatılmış bir çift dikdörtgen dikey kuyruk. Mükemmel görüş açısı sağlayan cam kokpit içinde pilot ve telsizci/makinelitüfek nişancısı sırt sırta oturuyordu. Firma daha önceki Junkers tasarımları Ju 52, Ju 86 ve K47de kullandığı kanat firar kenarına monte edilen flap ve eleronları bu uçağa da uyguladı. Amaç düşük hızda kolay kontrol yeteneği kazanmaktı.
Alman endüstrisi henüz ihtiyaç duyulan güçte bir motor üretemediğinden dolayı ilk prototip tıpkı Messerschmitt Bf 109 gibi İngiliz yapımı 525 hp gücünde bir Rolls Royce Kestrel motoru ile donatılmıştı. Motor sabit açılı iki palalı ahşap bir pervaneyi tahrik ediyordu. Motorun soğutmasında sorun yarattığı için daha sonra prototipin radyatör hava girişi genişletildi. Pike dalış için kullanılması düşünülen hava frenleri kanat hücum kenarı altına yerleştirilen dikdörtgen çubuklardan meydana geliyordu. 90 açı ile dönen bu çubuklar uçağın hızını aniden azaltmakta ve pike dalışa geçmesine sebep olmaktaydı. Başlangıçta ilk prototipe monte edilmeyen frenler daha sonra ikinci prototipe eklendi. Bir pike dalış tecrübesi sırasında yüksek dalış hızı nedeniyle zayıf kuyruk yapısı parçalandı ve Ju 87V1 prototipi 24 Ocak 1936da meydana gelen bu kazada hurdaya döndü. Tecrübeyi gerçekleştiren test pilotu Willi Neuenhofen ve bir teknisyen kazada hayatını kaybetti. Kazaya sebep olan dikey kuyruk yapısı ikinci prototip olan Ju 87V2de tamamı ile değiştirildi ve uçak geniş yüzeye sahip tek dikey kuyruk ile donatıldı.
Alman Junkers Ju 87V1 uçağının test uçuşları başlangıcındaki çizimi.
Alman Junkers Ju 87V1 uçağının radyatör hava girişinin genişletilmesi sonrası çizimi.
II. Dünya Savaşı Alman uçakları
87V1
Otium

Otium, Latince "barış" ya da "boş zaman" anlamına gelen sözcük.
Latinler, canları istemediği halde, yaşamlarının geleceği için yapmak zorunda oldukları işlerden hoşlanmadıklarından zorunlu işlerden oluşmayan vakit ve uzama, hem toplumsal hem de içsel barış anlamına gelen (İngilizce'deki peace kelimesi gibi) otium adını vermişlerdi. Birçok kadim metin bize, o vakitlerde otium'un değerinin bilinerek yüceltildiğini gösterir. Zaten o nedenle de otium"un dışında kalanı kelimenin olumsuz haliyle, "nec otium diye isimlendirmişlerdir. İngilizce, Fransızca vb. dillerden birini bilenler "negociant", "negociation" gibi sözcüklerinin anlamlarının ticaretle ya da her türlü tecimsel ilişkilerle, işlerle ilgili olduklarını bilirler.
Bu sözcüklerin nec otium'dan gelmiş olmasını bir tesadüf olarak görmemek gerekir. Ticaret de, o zaman için, mecburiyetten yapılan, aslında gönülden istenmeyen bir uğraştı. Horatius, zenginlik ve gücün asla otium'dan daha değerli olduğunu düşünmediğini anlatır.
Gel ve Gör

Gel ve gör (orijinal adı: Rusça: , İdi i smotri; Beyaz Rusça: І , İdzi i hlyadzi), bir 1985 SSCB yapımı Elem Klimov filmidir.
Ales Adamoviç'in "Kathyn'in Öyküsü" kitabından uyarlanan film, II. Dünya Savaşı'nda Alman işgali altındaki Sovyet Belarus'sında bir gencin partizanlara katılma hikayesi çevresinde, Nazi işgalinin yarattığı maddi ve ruhsal yıkımları ele alır. En önemli savaş karşıtı filmlerden biridir.
Ödüller
Tüm-Birlik Film Festivali Büyük Özel Ödülü, 1986
Tüm-Birlik Film Festivali Kamera çalışması için ödül, 1986
Tüm-Birlik Film Festivali Ses çalışması için ödül, 1986
Tüm-Birlik Film Festivali Besteci için ödül, 1986
Stüdyo:
Mosfilm

Çıkış tarihi:
Temmuz 1985 (Moskova Film Festivali)

Yönetmen:
Elem Klimov

Senaryo:
Ales Adamoviç, Elem Klimov

Kamera:
Aleksey Rodionov

Müzik:
Oleg Yançenko
Oyuncular
Aleksey Kravçenko, Olga Mironova, Lyubomiras Lautsyavitçus, Vladas Bagdonas, Yurs Lumiste, Viktor Lorents, Kazimir Rabetskiy, Yevgeniy Tiliçeyev, Aleksandr Berda
Filmle ilgili yorum ve görüşler
New York Times, Klimov'un yeteneğinin sorgulanamaz olduğunu belirtirken filmin sonunu başarısız bulmuştur..
Klimov bu filmin ardından başka bir film çekmemiştir. 2001'de konu ile ilgili: "Film çekmeye ilgimi kaybettim... Mümkün olan her şeyi yaptığımı hissediyorum" demiştir.
Gıda ve Tarım Örgütü

Gıda ve Tarım Örgütü (GTÖ; Food and Agriculture Organization, FAO), açlığı yok etmek ve beslenme şartlarını iyileştirmek amacıyla 1943'te kurulan ve 1946'da Birleşmiş Milletler'in uzmanlık kuruluşu haline gelen bir örgüttür. Açlığa karşı mücadelede çok yönlü etkinlikleri vardır. Hükumet ve teknik kuruluşların tarımı, ormancılığı ve balıkçılığı geliştirme projelerine aracı ve yardımcı olur. Bu tip konularda ülkeler düzeyinde teknik yardımlar sağlar. Eğitsel projeler geliştirerek, araştırmalar yapar ve seminerler verir. Dünyadaki tarımsal ürünlerin üretimi, tüketimi, ticareti ve depolanması, tabii kaynakların geliştirilmesi, ağaçlandırma gibi konularda danışmanlık yapar. İstatistikler tutarak bültenler yayınlar.
GTÖ'nün merkezi Roma'dadır. Buna bağlı olarak dünyada yayılmış çok sayıda büroları mevcuttur. 1960'lardan sonra çalışmalarını, daha çok tarım ürünlerinin geliştirilmesi ve protein eksikliğinin giderilmesi konularında yoğunlaştırmıştır. BM ülkelerinin çoğu GTÖ'nün üyesidir.
Tarihi
Gıda ve tarım için uluslararası bir örgüt kurma düşüncesi 19. asrın sonuna doğru ve 20. asrın başında ortaya çıkmaya başlamıştır. Gıda ve tarıma odaklı uluslararası bir örgüt düzenleme fikri ilk olarak Amerikan tarımcı ve aktivist David Lubin tarafından öne sürülmüştür. Mayıs ve Aralık 1905'te Roma'da uluslararası bir konferans düzenlenmiştir. Bu konferans Uluslararası Tarım Enstitüsü'nün kurulmasına yol açmıştır. Böylece gıda ve tarım alanında ilk uluslararası örgüt kurulmuş oldu.
Daha sonra 1943 yılında ABD cumhurbaşkanı Franklin D. Roosevelt Gıda ve Tarım konusu üzerine bir Birleşmiş Milletler Konferansı çağırmıştır. 18 Mayıs ve 3 Aralık tarihleri arasında 43 hükumet temsilcileri Virginia'da bir araya gelmişlerdir. Virginia'da hükumet temsilcileri gıda ve tarım için daimi bir örgüt kurmaya söz vermişlerdir. Söz konusu örgüt 16 Ekim 1945 tarihinde Kanada'nın Québec şehrinde Gıda ve Tarım Anayasası'nın imzalanmasıyla kurulmuştur. Gıda ve Tarım Örgütü'nün 1. Konferansı Kanada'da 16 Ekim ve 1 kasım 1945 tarihleri arasında gerçekleşmiştir.
Behram

Behram (veya Bahram), Pers mitolojisinde gezegenlerin ve zaferin tanrısıdır. Bazen Pers mitolojisinin zafer tanrısı olan Verethragna ile özdeşleştirilir.
Behram, Ameşa Spentalardan biri olan Sraosa'nın yardımcısıdır.
Ayrıca, Behram İran kültüründe sıklıkla kullanılan bir isimdir. Birçok önemli Pers kralının adı da Behram'dır. Behram isim olarak bugün hala kullanılmaktadır.
Pers mitolojisi
Tarık Dursun K.

Tarık Dursun K. (veya tam adıyla Tarık Dursun Kakınç; kısaca Tarık Dursun olarak da anılmaktadır.) (d. 26 Mayıs 1931 - ö. 11 Ağustos 2015), Türk yazar ve yayıncı.
Hayatı
26 Mayıs 1931'de İzmir'de doğdu. İlkokulu İzmir ve Ankara'da okudu. Ortaokulu 1950 yılında dışarıdan sınavlara girerek bitirdi. Bir süre gazete dağıtıcılığı, seyyar köftecilik, otobüs biletçiliği, muhasebe yardımcılığı ve memurluk gibi işlerde çalıştı. Yazım hayatına 1949'da İzmir'de Anadolu gazetesinde yayımlanan sinema eleştirileriyle başladı. Sonra sırasıyla Yeni Gün, Ankara Ulus, Yeni İstanbul ve Vatan gazetelerinde gündelik yazılar yazdı. Pazar Postası ve Akis dergilerinde sinema eleştirileri yazdı. Eleştirmen Ali Gevgilili ile birlikte aylık Yeni Sinema dergisini çıkarttı. 1962 yılında ''Aramıza Kan Girdi'' adlı film ile yönetmenliğe başladı. ''Korkusuz Kabadayı'',''Cehennem Arkadaşları'' ve ''Kelebekler Çift Uçar'' filmlerinin yönetmenliğini üstlendi. Film sektöründe senarist ve reji asistanı olarak da çalıştı.1969 yılında Kurul Kitabevini açtı, Milliyet gazetesinde kitap tanıtma yazıları yazdı, Milliyet Yayınlarını yönetti. 1973 yılında Günümüzde Kitaplar adlı bir dergi çıkardı, 1975 yılında Koza Yayınları'nın kurucuları arasında yer aldı.
Romanlarından biri olan İnsan Kurdu, Kara Gün adıyla Bilge Olgaç tarafından sinemaya aktarıldı. 1985 yılında Kurşun Ata Ata Biter romanı da Ümit Elçi yönetmenliğiyle seyircilerle buluştu. Bağrı Yanık Ömer ile Güzel Zeynep, Denizin Kanı ve Alçaktan Uçan Güvercin gibi pek çok eseri televizyon dizisi olarak uyarlandı. 1969 yılında Kurul Kitabevini açmış, Milliyet gazetesinde kitap tanıtma yazıları yazmış, Milliyet Yayınlarını yönetmiştir. 1973 yılında Günümüzde Kitaplar adlı bir dergi çıkarmış, 1975 yılında Koza Yayınları'nın kurucuları arasında yer almıştır.
Sanata 1949 yılında şiirle başlamış, 1951 yılında Cengiz Tuncer ile Devrialem isimli ortak bir şiir kitabı yayımlamıştır. Daha sonra hikaye yazarlığına başlamıştır. Kardeşi Faruk Kakınç'la beraber girdiği bir yarışmada soyadlarının karışması neticesinde soyadını K. olarak değiştirmiştir. İzmir, Foça ve Karşıyakada yaşayan, yazın ve sanat dünyasının çok yönlü ismi Tarık Dursun, 11 Ağustos 2015 saat 16.00′da akciğer yetmezliği sebebiyle hayata gözlerini yumdu. Cenazesi Çiğli Mezarlığına defnedilmiştir.
Samba (yazılım)

Samba, Linux ve Unix işletim sistemleri ile Windows NT ve Windows 9x işletim sistemleri arasındaki iletişimi sağlayan bir ağ sunucusu uygulamasıdır.
Samba linux bir makinede çalışan bir daemondur. Samba daemonu arka planda çalışan bir linux makineye windows yüklü diğer makineler tarafından erişilebilir. Yani ağ komşularından samba yüklü linux makinenin harddiski ve paylaşımlarına ulaşılabilir. Samba yüklü bir makinenin sağladığı tek avantajı o makineye ağ üzerinden windows makineleri ile ulaşabilmek değildir. Samba yüklü bir linux makine; yazıcı sunucu, dosya sunucu, PDC (primary domain controller), WINS sunucu, local master browser, domain browser görevlerini de yapabilir.
Aplikasyon

Aplikasyon, genelde kimyasal terbiye işlemlerinde, kimyasal maddeleri içeren işlem çözeltisinin (flotte) tekstil ürününe düzgün bir şekilde aktarılması olayıdır.
Kimyasal madde aplikasyonunda asıl amaç tekstil ürünü ile kimyasal maddenin hızlı ve yoğun bir şekilde etkileşimini (temasını) sağlamak ve onun üzerine düzgün bir madde aktarımını gerçekleştirebilmektir. Yani aplikasyon, kimyasal terbiye işlemleri için söz konusu olan bir terbiye basamağıdır.
Aplikasyon işleminde mutlaka kumaşa bir kimyasal madde aktarımı söz konusudur ve bu aktarma işlemi de genellikle o maddenin sulu çözeltileri (flotte) ile yapılmaktadır. O nedenle kullanılan maddelerin sudaki çözeltileri veya emülsiyon, dispersiyon halindeki homojen dağılmış şekilleri ile çalışılmaktadır.
Başlıca aplikasyon yöntemleri
Çektirme (tam banyo aplikasyon)
Emdirme (empregnasyon, fulardlama)
Vakumla aplikasyon
Maksimum flotte aplikasyonu (aidsyon)
Az flotte aplikasyonu (Aktarma, püskürtme, köpükle aplikasyon, sürme, kaplama)
İğne işi
Tekstil üretim teknikleri
Alazlama

Alazlama veya dağlama (İngilizce: Cauterization), Türk ve Altay halk kültüründe Ateş Tedavisi. Yalazlama (diğer bazı Türk dillerinde Alaslama veya Yalaslama) olarak da bilinir.
Anlam ve uygulama
Hastalıkları ateşle tedavi etmek demektir. Albastı (Al/Hal/Gal yani Ateş anlamı da dikkate alınarak) ve Alaz Han ile bağlantılı olduğu açıktır. Belki de Alaz Hanın yardımı istenmektedir. Tören başlarken Alaz! diye bağırılması bunun açık bir göstergesidir. Alaz kelimesinin Amin! ile eşdeğer olduğu da öne sürülen başka bir görüştür. Kırmızı bir bez parçası yakılıp hastanın etrafında dolaştırılır. Ateşin temizleyici ve sağaltıcı bir varlık olduğu inancının bir sonucudur bu durum. Alazlama işlemi akşam karanlığında yanan ilk ışıkla birlikte başlatılır. Bir şeyin üzerinden alev geçirmek demektir. Cansız nesneler aleve tutulur. Canlı varlıkların ise simgesel olarak, değmeyecek bir mesafeden üzerinden geçirilerek dolaştırılır. Ateş, kötü ruhları korkutur ve onları kaçırır. Yıldırım çarpmış ağacın yanan parçalarıyla evin tütsülenerek kötü ruhların kovulmasına Arçı adı verilir.
Alazlama, bazı Türk boylarında geniş bir şekilde yayılmış olan bir tören şeklidir.
Al sözcüğüyle aynı kökten olma fikri, araştırmacılarda, Al ruhunun, ateşle bağlantısı olduğu kanaatini uyandırmıştır. Altay ve Yenisey şamanları, törenin başlama zamanında, Alaz diye bağırırlardı. Alazın Sami dilindeki anlamı, Amin demektir.
Başkurtlar ve Oğuzlardaki Alazlama töreni, kırmızı bir bez parçası yakılıp hastanın başının etrafında, alaz alaz diye dolaştırılarak yapılır. Bu daha çok bir tedavi şeklidir. Altay ve Yenisey Türklerinde ise merasim başlayacağı zaman şaman, Ardıç ve kutsal bir başka ağacın parçasını duman içine atıp yakar.
V. Radlovun açıklamasından anlaşıldığına göre, Anadolu Türklerinde Alazlama, kızgın demirle dağlamak anlamına gelir. Anadolu uygarlıklarına dair araştırmalar, onun eski Şamanizm ve ateş kültü ile derin bağlantılı olduğunu ortaya çıkarmaktadır. Burada da Alazlama bir tedavi şeklidir. Anadolunun bazı yerlerinde, Alazlama akşam karanlığında yanan ilk ışığa bakılarak yapılır. Azerbaycan şivelerinde, hastalanmak anlamında kullanılan Alızdamak sözü de Alazlama dolayısıyla da Al ruhuyla bağlantılıdır.
Etimoloji
(Al/Hal) kökünden türemiştir. Alaz sözcüğü ateş, alev demektir. Kırmızılık ve kandırma anlamları vardır, belki de kötü ruhların kandırılmasını ifade ediyor olabilir mecazen.
Müzik mitolojisi

Müzik mitolojisi, müzikle ilgili mitleri araştırır. Bunlar genellikle müziğin ortaya çıkışı, müzik aletlerinin oluşumu ve müzisyenlere gelen ilham konularında yoğunlaşır.
Kapsamı
Müziğin ortaya çıkışı genel olarak ilham veren ruhsal varlıklara bağlanmıştır. Çalgıların ortaya çıkışı ise kozmogonik (kainatın oluşumu) kökenli anlatılara kadar uzanan kimi efsane ve öykülerde yer almıştır. Müzisyenlere gelen ilham ise hir biri kendine özgü olarak gelişen olaylar çerçevesinde anlatılır.
Farklı kültürlerde müzik ve mitoloji ilişkisi
Müziğe dair efsanelerin daha çok Yunan mitolojisi içerisinde ön plana çıkmış olduğu sanılsa da farklı kültürler içerisinde de müzik aletlerinin veya müziğin icat edilmesi etrafında oluşan mitler oldukça fazladır. Bunlar eski Türk kültüründe ve Anadolu efsaneleri arasında da varlıklarını gösterirler.
İran'da 15. yüzyıla ait bir müzik mitine göre, Safiyyüddin Abdülmümin'in müziğin kıymetli ve değerli bir bilim olduğunu göstermek için susuz deveyi müziğiyle yönlendirmesi örneği anlatılır.
Türk halk kültüründe
Hayvanlarla iletişim kurabilme bazen çalgının kendi gücünden kaynaklanır, bazen çalan kişinin yeteneğinden dolayıdır."Aşık Çoban ve Karakoyun" hikayesinde bu konunun işlendiği görülür.
Telli çalgıların bulunuşu
Anadolu'da derlenmiş olan bir efsaneye göre Akbaba kuşu yakaladığı tavşanı ağaçta yerken bağırsağı yanlışlıkla bir dala takılarak gerilir ve orada kurur. Çıkan sesleri "Ilgıs" adındaki bir ruh duyarak çalmaya başlar. Bunu duyan avcılar sese gelirler ve bağırsaktan oluşan bu teli bir çubuğa gererek çalgı haline dönüştürürler. "Ilgıs" ise avcılara çubuğun altına bir kütük ekleyerek içini oymalarını söyler (veya ilham verir). İlk telli saz böylece oluşur.
Dipnotlar