turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Atatürk Oratoryosu

Op. 13 Atatürk Oratoryosu, Nevit Kodallı tarafından, Cahit Külebi'nin Atatürk Kurtuluş Savaşında adlı eserine dayandırılarak soprano, tenor, bariton, koro ve büyük orkestra için bestelenmiş bir destan oratoryosudur.
Cumhuriyet Dönemi'nin en önemli müzik yaratıları arasında yer alır. Ankara Devlet Konservatuvarı'da edebiyat öğretmeni olan Külebi, öğrencisi Nevit Kodallının isteği üzerine librettoyu 1950de yazmış; Kodallı Pariste öğrencilik döneminin sonunda kendisine ulaşan metni bestelemeyi 1951 sonunda tamamlamıştır. İki sanatçı da eseri Atatürk'e, birlikte savaşanlara ve çocuklarına ithaf etmiştir.
Eser, ilk olarak 9 Kasım 1953'te Ankara Devlet Operası solistleri ve Hans Herner yönetimindeki Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası tarafından Ankara'da seslendirilmiştir. Bu seslendirmenin tarihi, Atatürk'ün naaşının, Ankara Etnografya Müzesi'nden, Anıtkabir'e nakledilmesinden bir gün önceye denk gelmektedir. Oratoryo daha sonra pek çok Türk operası tarafından icra edilmiştir.
Konusu
Konusu I. Dünya Savaşı'nın hemen bitiminde büyük yabancı güçlerin Türkiye'yi istilası ile başlar. Atatürk'ün önderliği ve kumandası altında milletçe Türk Kurtuluş Savaşı'nın kazanılması, istilacı güçlerin ülkeden kovulması, Yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ve çağdaşlaşması anlatılır.
Epilog ve Prolog ile birlikte 13 parçadan oluşur. Prolog, Türkiye'nin güzelliklerini dile getirir ve derin bir yurt sevgisini anlatır. II. ve III. Parçada I. Dünya Savaşı sonu yurdun bitkin hali, düşmanlarca her yerinin istilası ve acılar dile getirilir. IV. parça halkın kendilerini kurtarması için padişahlara seslenişidir. V. Parça halkın Çanakkale Savaşı zaferlerinin galip kumandanı Mustafa Kemal Paşa'ya kendilerini kurtarması için türkülerle seslenişidir. Kuşun kanadında türküler Kemal Paşa'nın gönlüne varır. VI. Parça, İstiklal Savaşı'nı başlatmak üzere Samsun'a çıkış, coşkuyla karşılanma anlatılır. VII. parça, Sivas ve Erzurum kongreleri ile Kurtuluş Savaşı'nın başlamasını anlatır. VIII. parça, ulusun kendine ve Kemal Paşa'ya güvenini yansıtan bir yiğitlemedir. IX. parça, Birinci ve İkinci İnönü Meydan savaşlarını dile getirir. X. parça, Türk ordularının savaştaki yüksek moralini, kahramanlıklarını anlatır. XI. parça, Büyük Taarruz ile başlayan Büyük Meydan Savaşı sonucu zafere kavuşmayı, yurdun kurtuluşunu dile getirir. XII. parça, Atatürke duyulan şükran ve devrimlerle Türk milletinin yükselişini anlatır. XIII. parça (Epilog), Türk ulusunun her an her yerde onu hatırladığını, sonsuza dek yaşayacağını anlatır.
Başar Başarır

Başar Başarır, (d. Ocak 1970, İstanbul), Türk yazar. Öykü ve roman yazmaktadır.
Hayatı
Başar Başarır, 1970 yılında İstanbulda doğdu. İstanbul Erkek Lisesi'nin ardından Boğaziçi Üniversitesi'nin makine mühendisliği bölümünden mezun oldu. Ardından İngiliz hükumetinden aldığı bir bursla yüksek lisansını Londra Şehir Üniversitesi'nin sosyoloji bölümünde, dijital iletişim üzerine yaptı. Bir dönem CNN Türkte program müdürü olarak çalıştı. İstanbul Bilgi Üniversitesi ve Galatasaray Üniversitesi'nde siyasal iletişim hakkında ders verdi. 2011 yılından 2020 yılına kadar D-Smart'ın içerikten sorumlu yöneticiliğini yaptı.
2004 Sait Faik Hikaye Armağanı'nı Getirin O Günleri Yakalım Bu Öyküleri başlıklı eseriyle alan Başarır, 2014'te Teklifinizle İlgilenmiyorum başlıklı eseriyle Cumhuriyet gazetesi tarafından düzenlenen Yunus Nadi Ödülü'ne öykü dalında layık görüldü. Başar Başarır, 2017 yılında Yunus Nadi Roman Ödülünü Sibop başlıklı romanı ile kazandı.
Başar Başarır evli ve bir kız çocuğu babasıdır.
Mehmed Kayalar

Mehmed Kayalar (1914, Selanik - 1 Haziran 1994, Çiftlikköy), Türk emekli subay, Nur cemaatinin bilinen isimlerinden. Said Nursi'yi hayatında iki kere görmesine rağmen 12 murisinden biri.
Ailesi ve Soyu
Babası Mahmut Efendi, Annesi Hüsnü Şah Hanımdır. Mehmed Kayalar 6-7 yaşlarına kadar Kayalar'da kaldıktan sonra Türk-Yunan devletleri arasındaki mubadele anlaşmasına göre ailesi ve akrabaları ile birlikte Erzincan'a yerleştirilirler.
Üç çocuğundan Mehdi ve Mahmut Beyler babalarından evvel vefat ederler. Büyük oğlu Ahmet Mefhar Bey ise 2003 yılında İstanbul'da öldü.
Eğitimi ve askerliği
İlk tahsilini Erzincanda diğer öğrenimlerini ise çeşitli askeri okullarda tamamlar.
1 Mart 1937 tarihinde Askeri Harp Okulunu bitirerek orduya katılır. Konya, Susurluk, Kemalpaşa, Uşak, Bingöl ve Diyarbakır illerinde görev yapar.
Diyarbakır görevi
Said Nursi şark görevine kendi yerine onu Diyarbakır'a görevlendirdi.
55'ler olayı
Mehmet Kayalar, 1960 ihtilalinde Selanik doğumlu olmasına rağmen 27 Mayıs 1960 ihtilalinde kürtçülük iddiasıyla 55'ler olayında Sivas kampına sürgün edilir. Sivas kampında, ihtilalin İçişleri Bakanı olan Muharrem İhsan Kızıloğlu kampı denetlemeye geldiğinde herkes ayağa kalkar ama Mehmet Kayalar ve birkaç arkadaşı ayağa kalkmaz. M. İhsan Kızıloğlu, Kayaların önünde durarak hakaret etmek ister ancak Kayalar onun hakaretine fırsat vermeden, Senin soy ismindeki kızıllık, yüzünden görülmektedir. İsmin kızıllığı senin yüzüne aksetmiş dedi. Kayalar daha sonra 55 Ağa içerisinde yer alarak Çanakkaleye sürüldü. Orada Milli Birlik Komitesine yazdığı mektupta kısaca, 27 Mayıstan beri geçen 11 aylık zamanda maruz kaldığım acıklı muameleler, hapis ve neyfiyemdeki sıkıntılar ve bazı garazkar neşriyatla üzerime tevcih edilen iftiraların hakikatsizliğini ifade etmek için şahsıma ait bu maruzatımı zikretmeye mecbur kaldım... Hatta bugün Şarkta Kürtçülük damarını kırdığımız ve aleyhinde bulunduğumuz için bu menfi fikri taşıyan Kürtler bize düşman kesilmişlerdir.
Dini Yönü
Mehmed Kayalar 1942 yılında Risale-i Nur eserleri ile ve 1950de Said Nursi ile tanışır. İkinci görüşmesinde emekli olmaya karar verir. Önyüzbaşı rütbesinde iken 1952 yılında emekli olur.
Risale-i Nurun ilk telifi Albay Hulusi Bey ve İbrahim Hulusi Yahyagil ile başlar. Neşri şarkta ve Anadoluda yüzbaşı Mehmed Kayalar ile devam eder.
Mehmed Kayalar emekli olduktan sonra Diyarbakırda ikamet edip yöre insanlarına uzun yıllar Risale-i Nur ve Kuran dan tefsir, hadis, fıkıh dersleri verdi.
1 Haziran 1994'te Çiftlikköy'de ölmüştür.
1914 doğumlular
1994 yılında ölenler
Selanik doğumlular
Nijat Özön

Nijat Özön, (25 Aralık 1927, İstanbul - 15 Aralık 2010, Ankara) Türk sinema eleştirmeni ve kuramcısı, mütercim, dilbilim uzmanıdır. Türkiye'de sinema hakkında ilk süreli yayını çıkaran Özön, ilk sinema ansiklopedisini de yazdı.
Yaşamı
Nijat Özön, 25 Aralık 1927'de İstanbul Beyoğlu Kumbaracılar Yokuşu'nda yazın tarihçisi Mustafa Nihat Özön'ün oğlu olarak doğdu. 1952 yılına Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin Türk dili ve edebiyatı bölümünden mezun oldu. Aynı zamanda kütüphanecilik eğitimi de alan Özön, İstanbul'da bir dönem yayıncılık yaptı, daha sonra girdiği Anadolu Ajansı'nda 1981'de emekli olana kadar çalıştı. Dilbilim alanında çalıştı, sözlük ve ansiklopediler çıkardı, tercümeler yaptı. 1960'lı yıllarda Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu'nda sinema dersleri verdi. 1978'de Kültür Bakanlığı "Kültür Yüksek Kurulu" ve "Sinema Kurulu" üyeliğinde bulundu. İstanbul, Ankara ve İzmir film festivallerinde ödüller aldı.
Yazarlığa Ankara'da yayımlanan "Yağmur ve Toprak" dergisinde, Aralık 1950'de başladı. Dergi 1948-1951 arasında yayımlandı.
Fransız Sefaretinde (Büyükelçilik) haftalık bültenler hazırlıyordu.
N. Özer, Adnan Ufuk takma adlarıyla dergilerde yazdı. Bu tercihini yeni çıkmış dergilerde yazar adlarının çok sayıda olmasının önemiyle açıklıyor.
1956'da Türkiye'de sinemayla ilgili ilk kapsamlı başvuru kitabı olan "Sinema Sanatı"nı ve sinema sanatını kuramsal ve estetik yönüyle ele alan ilk sinema dergisi olan "Sinema"yı o çıkardı ve Türkiye'nin "ilk sinema tarihçisi" ve "ilk sinema kuramcısı" olarak anıldı. Sinemada biçim ve estetiğe önem veren Özön, sözünü sakınmayan dobra bir yazar olarak da tanınıyordu. Türk sinemasının geleceğini karanlık gören Özön, bu konuda Halit Refiğ'le sert tartışmalara girmiş, ödüllü yönetmen Metin Erksan'ın Sevmek Zamanı filmini batı özentisi bularak yerden yere vurmuştu.
1956'da, Halit Refiğ ile birlikte yayınladıkları "Sinema", "Kim" isimli dergilerde sinema üzerine yazıları çıktı.
Vedat Türkali'nin sinema ile ilgilenmesinin arkasında yatan kişi olarak da bilinir. Bir süre aynı cezaevinde birlikte kalmaları Türkali'nin daha sonraki dönemlerde sinemaya ilgi duymasını sağlamıştır.
Özön hapis meselesini şöyle anlatmış: "Ben Gizli Komünist Partisi üyesi olmakla suçlandım. Fakat ben partiden 1 yıl önce ayrılmıştım... 7 ay tutuklu kaldım... 4 ay hüküm giydim, yani devletten 3 ay alacağım var benim."
15 Aralık 2010'da kalp rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğü Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde hayatını kaybetti.
Mustafa Nihat Özön

Mustafa Nihat Özön, (d. 1896 - ö. 2 Ocak 1980), Türk edebiyat tarihçisi, yazar, eğitmen ve çevirmen.
Dil bilimci ve sinema tarihçisi Nijat Özön'ün babasıdır.
Kariyeri
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesini bitirerek öğretmen oldu. Değişik liselerde görev yaptıktan sonra 1931 yılında, 30 yıl görev yaptığı Ankara Gazi Eğitim Enstitüsünde edebiyat öğretmenliğine getirildi.
Özön, edebiyata ilişkin ilk yazılarının ardından "Dergah" (1921) ve "Kalem" (1938) adlı iki dergi çıkarmıştır. Cumhuriyet dönemi kuşaklarınca araştırma yapanların kullanımı için hazırlayıp sunduğu "Büyük Osmanlıca Sözlük" ile, yakın çağ Türk edebiyatının araştırılmasında ve Tanzimat dönemi edebiyatçılarının eserlerinin basıma hazırlanmasında da önemli katkılar sağlamıştır. Bunlar arasında Şinasi, Namık Kemal, Recaizade Ekrem, Ahmet Mithat, Ali Bey, Ahmet Vefik Paşa ve Nabizade Nazım yer almaktadır. Türk akademisyen, dilbilimci ve edebiyat araştırmacısı Emin Özdemir'in ise öğretmenidir.
Stel Ormanı

Stel Ormanı (碑林; pinyin: Bēilín), ayrıca Xi'an Stel Ormanı Müzesi veya Xi'an Beilin Müzesi olarak da bilinir, Çin Xi'an'da bulunan steller ve taş heykellerin bulunduğu bir müzedir. İsmi ormanı anımsatan büyük stel koleksiyonundan gelmektedir.
Tarih
Stel Ormanı Song Hanedanı (1087) devrinde, Tang Hanedanı zamanında yapılmış olan Kaichengshijing Steli'nin korunması için yapılmıştır.
Steller
Yaklaşık 3000 stelden oluşur ve Çin'de bulunan en büyük stel müzesidir. Koleksiyonun büyük çoğunluğu Tang Hanedanı stellerinden oluşur. Stellerin mürekkep baskıları satılmaktadır.
Caoquan Steli (曹全碑, Han Hanedanı)
Simafang Steli (司马芳碑, Jin Hanedanı)
Kaichengshijing Steli (开成石经碑, Tang Hanedanı)
Nesturi Steli (大秦景教流行中国碑, Tang Hanedanı)
Taş heykeller
Zao Anıtmezarı'nın Altı Atı (Tang Hanedanı)
Küçük Vahşi Kaz Pagodası

Küçük Vahşi Kaz Pagodası veya Küçük Kaz Pagodası (Çince 小雁塔, Pinyin Xiǎoyàn Tǎ), Çin'in Xi'an şehrinde bulunan iki önemli pagodadan biridir. Diğeri Büyük Vahşi Kaz Pagodası'dır.
Küçük Kaz Pagodası 707-709 yılları arasında Tang Hanedanlığı zamanında İmparator Gaozong tarafından yaptırılmıştır. Pagoda 1556 yılında olan Shaanxi Depremine kadar 45 metre boyundaydı. Deprem sonucunda 43,4 metre yüksekliğine inmiştir. Hindistanlı hacılar Hindistan'dan pagodaya kutsal Budist yazmaları getirmişlerdir.
Xi'an
Çin pagodaları
Tang Hanedanın sanatı
8. yüzyılda tamamlanan dini yapılar
Büyük Vahşi Kaz Pagodası

Büyük Vahşi Kaz Pagodası veya Dev Vahşi Kaz Pagodası (Çince 大雁塔, Pinyin Dàyàn Tǎ), Çin Xi'an'ın güneyinde yer alır. Pagoda 652 yılında Tang Hanedanlığı zamanında yapılmıştır ve o tarihlerde beş katı vardı. Pagoda Çin'e rahip Xuanzang tarafından Hindistan'dan getirilen Budist sutraları ve heykelcikleri saklamak için yapılmıştı.
8. yüzyılın başında, İmparatoriçe Wu Zetian'ın yönetiminde pagodaya beş tane daha kat eklenmiştir. Savaşlar pagodaya zarar vererek şu anki yedi katlı seviyesine düşürmüştür. 64 metre yüksekliğindedir ve en üstünden Xi'an şehrine önemli bir seyir sunar.
Çevresi
Pagoda'nın etrafında Büyük Anaç Zarafet Tapınağı; Da Ci'en bulunmaktadır. Tapınak aslen 589'da yapılmıştır ve 647'de daha sonra Tang İmparatoru Gaozong olan Li Zhi tarafından yeniden yaptırılmıştır. Büyük Anaç Zarafet Tapınağı annesi İmparatoriçe Wende adına yaptırılmıştır. Xuanzang'ın heykeli tapınak alanının önünde durmaktadır.
Ek resimler
Anerji

Anerji, bir antijene karşı tepki göstermeme durumudur. Hem alerjinin ortadan kalkması (alerjene karşı duyarlılığın kaybolması) hem de geç kalmış bir aşırı duyarlılık tepkisinin olumsuzlaşması (tüberküline karşı deri tepkisinin olumsuzlaşması) için kullanılır.
Anerjinin klasik örneklerin birinden tedavi almamış Hodgkin Lenfomadır.
Bağışıklık sistemi
Doğal çevre

Doğal çevre veya doğal dünya, yalnızca doğal yollarla meydana gelmiş canlı ve cansız tüm varlıkları kapsar. Doğal çevre terimi çoğunlukla Dünya ve Dünya'nın bazı bölgeleri için kullanılır. Bu kavram, insanlığın hayatta kalmasını ve ekonomik faaliyetlerini etkileyen tüm canlı türlerinin, iklimin, hava durumunun ve doğal kaynakların etkileşimini kapsamaktadır. Doğal çevre kavramı, aşağıdaki bileşenlerine göre incelenebilir:
Bitki örtüsü, mikroorganizmalar, toprak, kayalar, atmosfer ve sınırları içinde gerçekleşen bütün doğa olayları dahil olmak üzere, modern kitlesel insan müdahalesi olmaksızın kendi başına birer doğal sistem olarak varlığını sürdürebilen ekolojik birimler.
Hava, su ve iklim gibi kesin sınırları olmayan; enerji, radyasyon, elektrik yükü ve manyetizma gibi modern insan faaliyetlerinden kaynaklanmayan evrensel doğal kaynaklar ve fiziksel olaylar.
Doğal çevrenin zıttı beşeri çevredir. Beşeri çevre, insanların kent ortamları ve tarım arazileri gibi alanları en baştan dönüştürdüğü yerlerdir ve bu yerler insan eliyle doğal çevreye kıyasla büyük ölçüde daha basit birer beşeri çevreye dönüştürülmüştür. Bir kerpiç kulübe yapmak ya da çölde bir fotovoltaik sistem inşa etmek doğayı çok az etkiliyor gibi görünen işlerde bile, doğa insan eliyle değiştirildiği için beşeri çevre altında sınıflandırılır. Birçok hayvan türü, kendilerine daha uygun bir yaşam ortamı yaratmak için birtakım yapılar meydana getirse de, insan olmadıklarından kunduz barajları ve termit höyükleri gibi yapıların doğal olduğu düşünülür.
Dünya üzerinde tamamıyla doğal ortamlar bulunmamaktadır ve doğallık genellikle bir uçta %100'den, bir diğer uçta %0'a kadar bir süreklilik içinde değişir. İnsanlığın, iklim değişikliği, biyoçeşitlilik kaybı, hava ve suda bulunan plastikler ve çeşitli kimyasallardan kaynaklanan kirlilik de dahil olmak üzere, Antroposen döneminde gerçekleştirdiği tüm bu büyük çevresel değişiklikler, Dünya'daki doğal ortamları derinden etkiledi. Daha iyi bir ifadeyle, bir çevresel ortamın farklı yönleri veya bileşenleri, ayrı ayrı değerlendirilebilir ve bunların doğallık derecelerinin tek tip olmadığı görülebilir. Örneğin, bir tarım alanındaki toprağın mineralojik bileşimi ve yapısı, bozulmamış bir ormanın toprağına benzerdir ancak yapıları birbirinden oldukça farklıdır.
Bileşim
Jeolojik hareketler
Yeryüzü suları
Okyanus
Okyanuslar büyük ölçekteki deniz sularıdır. Dünya yüzeyinin yaklaşık %71'ini (362 milyon km2'lik bir alan) okyanus ve denizler oluşturur.
Nehir
Dere
Göl
Gölet
Atmosfer, iklim ve hava
Canlılık
Ekosistem
Biyom
Biyojeokimyasal döngü
Doğa
Siyasi hareket
Galeri
Zeytingiller

Zeytingiller (Oleaceae), Lamiales (eskiden Ligustrales) takımından kışın yaprağını döken veya her dem yeşil ağaç veya çalı türlerini içeren bitki familyasıdır.
Zeytin familyası olarak da bilinen Oleaceae, çiçek açan çalılar, ağaçlar ve Lamiales düzenindeki birkaç liana'nın taksonomik familya'sıdır Şu anda 28 cins olup bunlardan birinin yakın zamanda soyu tükenmiştir. Mevcut genera, 2012'de yeniden dirilen "Cartrema"yı içerir. Oleaceae'deki türlerin sayısının 700 civarında olduğu tahmin edilir. Çiçekleri genellikle çok sayıdadır ve oldukça kokuludur. Ailenin, güney kutup dairesine yakınından (İngilizce:subarctic) Afrika, Avustralya ve Güney Amerika'nın en güney bölgelerine kadar uzanan altkozmopolit dağılımı vardır. Familyanın önemli üyeleri arasında zeytin, ash, yasemin ve privet, forsythia, fringetrees ve leylak vardır.
Ortak özellikleri
Yaprakların dizilişi çoğunlukla karşılıklı, ender olarak almaşıktır. Sade veya tüysü yaprak şeklindedir; kulakçıkları yoktur.
Çiçekler erselik veya bir evciklidir. Çanak yapraklar 4 loplu veya parçalı, ender olarak 5-16 lopludur. Stamen sayısı 2-5 dir. Yumurtalık üst durumlu ve iki gözlüdür. Meyve üzümsü, çekirdekli sulu, Kapsül veya kapalı meyvedir.
Cinsleri
Aşağıdaki listede Oleaceae familyasına bağlı olan 27 cins sıralanmaktadır. Bazı yazarlar Linocierayı tanımlanmış kabul etse de listeye dahil değildir.
Oymak Myxopyreae
Myxopyrum Blume
Dimetra Kerr
Nyctanthes L.
Oymak Forsythieae
Abeliophyllum Nakai
Forsythia Vahl Altınçanak
Oymak Fontanesieae
Fontanesia Labill.
Oymak Jasmineae
Chrysojasminum Banfi
Menodora Humb. & Bonpl.
Jasminum L. Yasemin
Oymak Oleeae
Altoymak Ligustrinae
Syringa L. Leylak
Ligustrum L. Kurtbağrı
Altoymak Schreberinae
Comoranthus Knobl.
Schrebera Roxb.
Altoymak Fraxininae
Fraxinus L. Dişbudak
Altoymak Oleinae
Cartrema Raf.
Chionanthus L.
Forestiera Poir.
Haenianthus Griseb.
Hesperelaea A. Gray
Nestegis Raf.
Noronhia Stadman ex Thouars
Notelaea Vent.
Olea L.
Osmanthus Lour.
Phillyrea L. Akçakesme
Picconia D. C.
Priogymnanthus P. S. Green
Şalom (gazete)

Şalom, Türk Yahudi toplumuna yönelik yayın yapan, tamamını gönüllü yazar, köşe yazarı ve çizerlerin oluşturduğu, İstanbul'da yayınlanan haftalık gazete.
Gazete 1947 yılında gazeteci Avram Leyon tarafından kuruldu. Şalom gazetesinin ilk baskısı Cumhuriyet Bayramı etkinlikleri kapsamında 29 Ekim 1947'de çıktı. Gazetenin isim hakkı 1984 yılında Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın A. Ş.'ne devredildi. Haftalık tirajı yaklaşık 5.000 civarında olan Şalom gazetesi, Çarşamba günleri yayınlanır.
İçeriğinde; toplum ve cemaat haberleri, dış haberler, yaşam, kültür, sanat, eğitim, çevre, teknoloji ve sağlık konularında yazı ve haberler ile Yahudi dini ve geleneklerine ilişkin bilgiler, köşe yazıları ve karikatürler yer alır.
Gazete kuruluşunu takip eden uzun yıllar boyunca Latin harfleriyle Ladino dilinde yayınlandı. Gazetenin o dönemde esas amacı bu dili Türkçeden çok daha iyi bilen ve konuşan İstanbul'daki Yahudi toplumuna dünya Yahudiliği ile ilgili haberleri verebilmek, ayrıca İstanbul Yahudi Cemaati bünyesindeki haberleri topluma duyurmaktı. Fakat 1984 yılında tabloid boyutta altı ya da sekiz sayfa halinde okurla buluşan Şalom gazetesi, Türkçenin ana dil olarak Ladinonun yerini almasından dolayı, Ladino dilinde bir sayfası hariç Türkçe yayınlanmaya başladı.
Şu anda ulusal gazetelerin ebadında yirmi ile yirmi dört sayfa arasında yayınlanan gazete, Sefarad Yahudileriinin beş yüzyılı aşkın bir süredir kullandıkları Ladino dilini yaşatmak amacıyla bir sayfasını bu dilde yayınlamaktadır. Bunun nedeni Türk Yahudi toplumunda Ladino dilini konuşanların genellikle 65 yaşının üstündekilerin oluşturması ve genç kuşaklara artık aktarılmamasından dolayı ciddi bir yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olması. Şalom gazetesi bu yönüyle dünyada tek olma özelliğini sürdürmektedir. Bunun yanı sıra, her ay, tamamı Ladino dilinde olan, 24 sayfalık El-Amaneser eki yayınlanır. Bunun dışında aktüel, kültür, sanat ağırlıklı, Şalom-Dergi, Şalomist, Panorama gibi aylık ekleri bulunur.
Genel Yayın Yönetmeni İvo Molinas, Yayın Koordinatörü Virna Banastey Gümüşgerdan. Baş Yazarlığını İvo Molinas ile birlikte Yakup Barokas sürdürüyor.
Vücut geliştirme

Vücut geliştirme, ağırlık kaldırma, kalori alımı ve diğer uygulamaların bir araya getirilmesiyle kas telciklerinin (fibers) geliştirilmesi işlemidir. Bu aktivite ile uğraşan kişiye vücut geliştirici (Bodybuilder) denir.
Rekabete dayalı bir spor olarak vücut geliştirmede, vücut geliştiriciler, jüri önünde fiziksel görünüşlerini çeşitli hareket serileriyle sergilerler. Ünlü vücut geliştiricilerden bazıları şunlardır: Larry Scott, Arnold Schwarzenegger, Frank Zane, Lou Ferrigno, Flex Wheeler Steve Reeves, Serge Nubret ve yenilerden, Ronnie Coleman ile Jay Cutler, Phil Heath.
Tarihi
Vücut geliştirmenin tarihi, taş ve ağaçtan yapılan ve farhanlar (Nallar) denilen el ağırlıklarını (dumbbell veya dambıl olarak da kullanılır) kullanan atletlerin bulunduğu 11. yüzyıl Hindistan'ına kadar gitmektedir. Bu dönemde Hintlerin ilk jimnastik salonlarının bir biçimini de inşa ettiklerine dair kanıtlar bulunmaktadır. Ancak bu dönemdeki vücut geliştirme daha çok, kasların görünümünü iyileştirmek yerine güç arttırımını sağlamak ve iş yapmayı kolaylaştırmak için uygulanmaktaydı.
Yakınçağ, günümüz ve Eugen Sandow
Günümüzdeki haliyle yani modern anlamda vücut geliştirmenin ortaya çıktığı dönem ise 1880 ile 1930 yılları arasıdır. 19. yüzyıldan önce kadar kasların bu şekilde sergilenmesi gibi bir sanat bulunmazken bu yıllarda "Modern Vücut Geliştirmenin Babası" olarak anılan Eugen Sandow, kas gösterisi performanslarıyla genel izleyici kitlesine vücut geliştirmeyi tanıtmıştır. Menajeri kanalıyla sahnede gerçekleştirdiği gösteriler Sandow'un ününü arttırmış ve kendi adıyla tanınan ürünler bu daha sonra hızla gelişecek olan vücut geliştirme sanayinin de ilk ürünleri olmuştur.
Sandow, Antik Yunan heykellerindeki ideal beden ölçülerini savunmaktaydı, görünüşü bir rastlantı eseri değildi. Çünkü kendisi eski Yunan heykellerindeki vücutları ölçmüş ve vücudunu bu ölçülere denk gelecek şekilde geliştirmiştir. Bunu yaparak da daha önceden belirlenmiş bir ölçüye göre kas geliştiren ilk kişi olmuştur. Aslında sadece bu dahi onun vücut geliştirme sporunun babası sayılması için yeterli kabul edilmektedir. Ayrıca kendisi bu konu hakkında çeşitli kitaplar yazmıştır.
Türkiye'de vücut geliştirme
1950'li yıllarda Halter Federasyonu çatısı altında vücut bulan Vücut Geliştirme sporu ancak 15 yıl sonra gerçek kimliğini buldu. Şampiyonlar şampiyonu Ahmet Enünlü'nün uluslararası alanda elde ettiği başarılar bu spor dalına yeni isimlerin gelmesini sağladı.
1970 yılında Belgrad'da yapılan Dünya şampiyonasında ilk altın madalyasını kazanan Enünlü, 1974'te Verona'da, 1977'de Paris'te, 1978'de Madrid'te, 1979'da Londra'da, 1982'de Brugge'de, 1992'de Ankara'da, 1994'te İzmir'de tam 8 kez Dünyanın zirvesine çıkarken, 1978 yılında Madrid'te Dünya Şampiyonlar şampiyonu unvanına layık görüldü.
Vücut geliştirme sporu Türkiye'de son yıllarda kadınlar arasında da ilgi görmeye başladı.
Kadın vücut geliştirme

Kadın vücut geliştirme, 1970'lerde kadınların da vücut geliştirme karşılaşmalarına katılmasıyla başlamıştır.
Tarihi
Kadınlar arasındaki fizik karşılaşmalar 1960'lı yıllardaki Miss Physique ve Miss Americana'ya götürülebilir. Yine de bu ilk dönem vücut geliştirme müsabakaları bikini müsabakalarından daha öteye geçememiştir.
İlk Birleşik Devletler Kadınlar Ulusal Beden Şampiyonluğu (Women's National Physique Championship) 1978'de Canton, Ohio'da yapılmıştır ve genellikle kadınlar arası vücut geliştirme müsabakalarının ilki olarak kabul edilmektedir.
Bayağı tarla sıçanı

Bayağı tarla sıçanı (Microtus arvalis), tarla sıçanları cinsleri ile birlikte Arvicolinae alt familyasından bir kemirici türü. En yaygın memeli hayvan türlerinden biridir.
Özellikleri
Tarla sıçanları 912 cm uzunluğunda olur, bunun haricinde bir de fareler için kısa sayılan, yaklaşık 4 cm uzunluğunda bir kuyruğu vardır. 20-50 gram ağırlığında olurlar. Vücutları yuvarlağımsıdır ve burunları diğer farelerdeki gibi sivri değildir. Renk varyasyonları koyu kahverengi, kızıl kahverengi, açık kahverengi ve gri kahverengi arası değişir. Yanları göbeğinden daha açık bir renkte olur. Gözleri küçük ve siyahtır, kulakları ve arka bacaklarıda vücuduna nazaran küçüktür.
Davranışları
Tarla sıçanları ot, tohum, kök ve ağaç kabuklarıyla beslenir. Büyük bir sülale içerisinde sürü halinde, yerin altına kazdıkları karışık tünel sistemlerinde yaşarlar. Yer yüzündeki çıkışları yaptıkları yollarla birbirleri ile bağlarlar ve bu yolları kışın bile kullanılır halde tutarlar. Dişileri üç hafta süren bir gebelikten sonra 3 ila 15 yavru dünyaya getirir. Bu yavrular 11 veya 13 gün sonra erginlik çağına gelerek, kendileri yavru yapabilirler.
Yaşadığı bölgeler
Tarlalarda, kırlarda, orman kenarlarında görünürler ve dünyanın tüm kuzey kısmında bulunur. Orta Avrupa'daki bütün memeli hayvanlarla karşılaştırıldığında en yüksek nüfusa sahip olduğu görülür. Ama bu sayı her birkaç yılda aniden yükselir ve yine aniden azalır. Bu normal bir olaydır.
Türkiye'de Ege Denizi ve Akdeniz kıyıları dışında her yerde görülür.