turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Çimpe Kalesi

Çimpe Kalesi, 14. yüzyılın ortalarında Osmanlı Ordusu tarafından fethedilen, Balkan topraklarının güneydoğu kesiminde Gelibolu Yarımadasında yer alan bir kaledir. 1352 yılında Osmanlı tarafından fethedilmiştir. 14. yüzyıl ortalarında Osmanlı Türklerinin Çimpe Kalesini alarak Rumeli'ye geçişi Balkanlar'ın tarihinde oldukça önemli bir dönüm noktası olmuştur. Belgelerde kalenin adı Cinbi, Çinpi olarak da geçer.
Kalenin Fethi
Rumelide yerleşme, İstanbul'un Fethi gibi, tarihte yeni bir dönem açan bir olaydır. Sultan Orhanın büyük oğlu Süleyman Paşanın gayretiyle, Osmanlılar, 1352de ilkin Tsympe (Türkçede Cinbi) Kalesini ele geçirmişler, iki yıl sonra, büyük stratejik önemdeki Geliboluyu fethetmiş ve beş yıl içinde Trakyanın güney bölgesini fethederek, Anadoludan asker ve halk getirip yerleştirmişler; böylece kısa zamanda Avrupa yakasında güçlü bir köprü-başı kurmuşlardır. Bu köprü-başı, Osmanlıların Avrupada Viyana önlerine kadar yayılan imparatorluklarının başlangıcıdır. 1329-1344 yıllarında İzmirden donanması ile Trakyaya deniz seferleri yapan Aydınoğlu Umur Bey, Balkan fetihlerini hazırlayan ilk büyük gazi beydir. 1357-59 yılları içinde Anadoludan Rumeliye göç devam edecek, Rumeli ucu güçlenecektir. Orhanın Süleyman için Bolayırda yaptırdığı imarete ait 1360 tarihli vakfiyede bu bölgede Türkçe adlar taşıyan birçok köy ve çiftliğin kurulmuş olduğunu görüyoruz.
Bazı tarihçiler ve tarih kaynakları, Orhan Bey'in oğlu Süleyman Paşa'nın Edirne'yi kuşatan Bulgar ve Sırp kuvvetlerini bozarak Doğu Roma'ya yardım etmesi sonucunda kalenin hediye edildiği belirtilmiştir. Bu olay ile Osmanlı Devleti ilk kez Rumeli yakasında bir kale almıştır. Orhan Bey Çimpe Kalesi'ni Balkanlar'da askeri üs olarak kullanmıştır.
Konum
Kale Gelibolu'da olup, hem Çanakkale Boğazı'nı hem de Saros Körfezi'ni görmektedir.
Sabahattin Kudret Aksal

Sabahattin Kudret Aksal (d. 25 Nisan 1920, İstanbul - ö. 19 Nisan 1993, İstanbul), Türk şair, senarist ve yazardır.
Hayatı
1937'de Işık Lisesinden mezun oldu. 1943'te İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünü bitirdi. 1943-1948 arasında İstanbul'da çeşitli liselerde felsefe dersleri verdi. 1950'de kısa bir süre iş müfettişliği yaptı. İstanbul Konservatuvarı Müdürlüğü, belediye yazı işleri müdürlüğü, belediye iktisat müfettişliği görevlerinde bulundu. 1961'de Şehir Tiyatrosu Müdürü oldu. Belediye Konservatuvarı Estetik Ve Psikoloji öğretmenliğinden emekli oldu. İlk şiiri 1938de Varlık dergisinde, ilk öyküsü 1940'ta Küllük dergisinde çıktı. İlk oyunu Evin Üstündeki Bulut 1948de oynandı. 1940'lardaki yeni edebiyat hareketi içinde yer aldı. Günlük yaşamın, küçük ayrıntıların avareliklerin şairi oldu. Cahit Sıtkı Tarancı etkisiyle hece vezni ve uyak kullandığı ilk dönem şiirlerinden sonra Garip hareketi ve Orhan Veli Kanık'a yakınlaştı. 1976 sonrasında ise yalınlığı elden bırakmadan dilde derinlik arayışına başladı. Uyak tekrar şiirinin köşe taşı oldu. Bu dönemde Garip'ten de uzaklaşıp İkinci Yeni havasına girdi. Kendisine özgü bir biçimde insan-doğa ilişkisine felsefe düzleminde yaklaştı. Şiirlerinde kent insanlarının gündelik ilişkilerini, saçmalıklarını, çatışmaya varan tartışmalarını ele aldı. Öykü ve oyunlarında ise psikolojik öğeleri ve biçim arayışlarını öne çıkardı. Çeviriler ve sanat üzerine yazılar yayınladı.19 Nisan 1993'te İstanbul'da yaşamını yitirdi. Mezarı Üsküdar'da Karacaahmet Mezarlığı'ndadır.
Mor

Mor, en kısa dalga boylu, elektromanyetik tayfta daha çok maviye yakın olan renktir. Frekansı en yüksek olan renktir. Ara ve soğuk renktir, karşıt rengi sarı'dır.
Mor renginin hex değeri "#6A0DAD", RGB değeri "106, 13, 173" ve CMYK değeri "39,92,0,32" dır.
Kelimenin kökeni
Farsça "demir pası" anlamındaki "mur" sözcüğünün Türkçede "mor" olduğu sanılmaktadır. Büyük olasılıkla boyanın elde edildiği deniz canlısının adı olan Murex'ten gelmektedir.
Tarihte Kullanımı
Mor rengin kullanımına ilk kez, Cilalı Taş Devrinde rastlanıyor. Fransa'daki Pech Merle mağarasında 16000 ile 25000 yılları arasındaki bir zaman dilimine tarihlenen mor renkli hayvan resimlerinin mangan ve hematit tozu kullanılarak yapıldığı bulunmuştur.
MÖ 15 yy.'da Antik Fenike kentleri olan günümüz Lübnan'ında yer alan Sayda ve Sur kentleri sakinlerinin kumaşları boyamak için bir tür kabuklu deniz canlısı olan Murex kullanarak mor rengi elde ettikleri bilinmektedir. Bu renge Sur moru (Tyrian moru)'da denirdi. Fenikelilerin mor renk kumaşları, Antik Yunanları o kadar etkilemiştir ki Homeros, İlyada'da ve Virgil, Aeneis'te bu kumaşlardan bahsetmiştir ve mor kumaş giyinmek asaletin göstergesi olarak tanımlanmış, Roma İmparatorluğu senatörleri de mor renk kumaş giyinmeye başlamışlardır.
Gri

Gri ya da boz, kara ve ak renklerin değişik oranlarda karıştırılması ile oluşan bir renktir.
Gri renginin hex değeri "#808080", RGB değeri "128, 128, 128", ve CMYK değeri "0, 0, 0, 50" dir.
Kelimenin kökeni
Açık kül renginin adı olan gri de Fransızca "duman" anlamındaki "gris"ten gelmiştir. Türkçe boz sözcüğünün bir anlamı da gridir.
Menekşe (renk)

Menekşe rengi, kırmızıya çalan mavi ve maviye çalan mor renklerine denir. Adını menekşe çiçeğinden alır. Menekşe renginin dalgaboyu 420-380 nanometre civarındadır.
Menekşe renginin hex değeri "#8F00FF", RGB değeri "143, 0, 255", ve CMYK değeri "43, 100, 0, 0" dır.
Gökkuşağı
Renkler
Pembe

Pembe, kırmızı ve beyaz renklerin karıştırılmasından oluşan bir renktir.
Pembe renginin hex değeri "#FFC0CB", RGB değeri "255, 192, 203" ve CMYK değeri "0, 25, 20, 0" dır.
Kelimenin kökeni
Farsça pamuk, pamuk çiçeği anlamındaki "penbe" ünsüz benzeşmesiyle (n-m değişimi) pembe biçimini almıştır.
Yaşar Nabi Nayır

Yaşar Nabi Nayır (25 Aralık 1908, Üsküp - 15 Mart 1981, İstanbul), Türk şair, yazar ve yayıncı.
Varlık dergisini ve Varlık Yayınevi'ni kuran edebiyatçıdır. Yedi Meşale Topluluğu'nun kurucularındandır. Şiirin yanı sıra öykü, roman, oyun, deneme türünde eserleri ve çevirileri vardır. Ancak Türk edebiyatına yaptığı en büyük katkı, 15 Temmuz 1933'ten itibaren 48 yıl boyunca hiç aksatmadan yayımladığı Varlık Dergisi'dir. Bu dergi, Türk edebiyatına birçok yeni yazar kazandırmıştır. Takma adı 'Muzaffer Reşit ' dir
Yaşamı
25 Aralık 1908'de Üsküp'te doğdu. Öğrenimine Üsküp Mahalle Mektebi'nde başladı; Balkan Savaşı dolayısıyla annesiyle zaman zaman İstanbul'a gidip gelmeleri nedeniyle, ilk öğrenimini bu iki kentte sürdürdü. Ailesi, 1924'te kesin olarak İstanbul'a yerleşti. 1925-1927 yılları arasında yayımlanan Türk Kadın Yolu adlı derginin genç yazarları arasındaydı. 1929'da ise Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu.
Bir süre Ziraat ve Merkez Bankalarında çalışan Yaşar Nabi, 1934-1940 yılları arasında Hakimiyet-i Milliye'de çevirmen ve yazar olarak görev yaptı. Daha sonraki yıllarda Türk Dil Kurumunda (1940-1943), Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda (1943-1946) çalıştı.
Yaşar Nabi Bey, 15 Temmuz 1933'te Ankara'da Varlık Dergisi'ni yayımlamaya başladı. Dergiyi 1946'da İstanbul'a naklettikten sonra kendisini tümüyle yayıncılığa verdi; Varlık Yayınevi'ni kurarak binden fazla kitap yayımladı. Ayrıca 1966-1969 arasında dünya edebiyatından örnekler veren Cep Dergisi'ni 29 sayı çıkardı.
Uuslararası P. E. N Yazarlar Derneği'nin Türkiye Başkanlığını da yapan Nayır'a, Türk kültür yaşamına yaptığı katkılardan ötürü Kültür Bakanlığı 1979 yılında Büyük Ödül vermiştir.
Evli ve iki çocuk sahibi Yaşar Nabi Nayır, ölümüne kadar P. E. N Yazarlar Derneği'nin Türkiye başkanlığı görevini sürdürdü. 1981 yılında İstanbul'da hayatını kaybetti.
Ölümünden sonra derginin yönetimini kızı çevirmen Filiz Nayır Deniztekin üstlendi. Ölümünün birinci yıldönümünde değerlendirme, inceleme yazılarının yer aldığı Yaşar Nabi'ye Saygı adlı bir yapıt çıkarılmıştır. Her yıl, Varlık Dergisi'nin kuruluş yıldönümü olan 15 Temmuz'da 30 yaş altındaki şair ve yazarlara Yaşar Nabi Nayır anısına şiir ve öykü dalında ödül verilmektedir.
Yazın Yaşamı
Yaşar Nabi, yazın alanına şiirle girmişti. İlk şiirleri lise öğretmeni Ahmet Halit Yaşaroğlu'nun özendirmesiyle, onun çıkardığı Çocuk Dünyası dergisinde yayımlandı. Edebi bir nitelik kazanan şiirleri 1926'da Servet-i Fünunda yayımlandı. Yeni Kitap (1927-1928), Hayat (1928), Muhit (1932-1933), Çığır (1933), Ülkü (1933) gibi yazın dergilerinde de yazan şair, 1928'de altı arkadaşıyla birlikte (Cevdet Kudret, Ziya Osman Saba, Vasfi Mahir Kocatürk, Sabri Esat Siyavuşgil, Muammer Lütfi ve Kenan Hulusi Koray) Yedi Meşale adlı bir seçme şiirler kitabı çıkardı (1928) ve bu ortak çalışma kısa süren Yedi Meşaleciler hareketini doğurdu.
Yaşar Nabi, zamanla şiirden tümüyle koptu; öykü, roman, oyun, deneme, eleştiri, gezi notu gibi çeşitli yazın dallarında kalem oynattı. Panait Istrati ve Balzac'tan romanlar çevirmiştir.
Dadaloğlu

Dadaloğlu (gerçek adı: Veli), Osmanlı Devleti'nin Anadolu Türkmenlerini iskan etme politikasına karşı koymuş bir halk ozanıdır. 18. yüzyılın son çeyreğinde Kayseri'nin Tomarza ilçesinde doğup 19. yüzyılın ortalarında öldüğü bilinmektedir. Çukurova ve Binboğa dağları arasında yarı göçebe bir hayat sürmüştür. Doğum ve ölüm tarihleri hakkında kesin bilgi yoktur.
Dönemi
Osmanlı İmparatorluğu'nda iki ayrı edebiyat çeşidi vardı. Halk edebiyatı ve divan edebiyatı. Divan Edebiyatı Osmanlı Türkçesi, Farsça ve Arapça kelimelerin harmanlanmış hali ile yazılıyordu. Bu dil, günlük konuşmada kullanılmıyordu ve nüfusun çoğu için anlaşılabilir değildi. Öte yandan Halk Edebiyatı, halkın kullandığı günlük konuşma dili ile oluşturuluyor ve çoğunlukla sözlü edebiyat eserleri üretiliyodu. Halk edebiyatının bilinen en yaygın türü koşma adlı şiir türüdür. Koşma şiir türünün özel bir ezgiyle söylenenine ise varsağı denirdi.
Biyografi
Dadaloğlu Güney Anadolu'da (Nur Dağları ve muhtemelen Toros Dağları) dağlık bölgelerde yaşıyordu. Diğer adı Veli idi. Bu isim şairlerin kullandığı mahlas (takma ismi) ismiydi. Oğuzların Avşar boyundandı. Osmanlı Devleti'nin konar-göçer Avşar, Karsantı(Aladağ), Sırkıntı, Bozdoğan, Kırıntı, Berber, Menemenci gibi Türkmen aşiretlerini yerleşik hayata geçirmek için verdiği uğraş, yer yer başkaldırılara ve çatışmalara neden olmuştur. Dadaloğlu'nun şiirleri, yerleşik hayata geçmek istemeyen Türkmen aşiretlerinin sesi ve sözlü tarihi sayılabilir. Bu itirazlardan dolayı Osmanlı, Avşarlara tarım arazileri verdi. Ama o yine de kabile üyelerinin en geleneksel göçebe yaşam tarzını tercih etti ve Osmanlı'ya karşı mücadele etti.
Dadaloğlu mücadelesini şiirlerine de yansıtmış, halkının duygularını ve tepkilerini konu almıştı. Bunun için şu sözleri söylemiştir:
Ferman padişahınsa, dağlar bizimdir!
Mücadelenin sonunda, Dadaloğlu ile maiyetindeki Avşar ve Cerit Türkmenleri çoğunlukla İç Anadolu Bölgesi'ne yerleşti. Dadaloğu Kırşehir'in Kaman ilçesinde ölmüştür. Mezarı Kaman'ın Ziyaret Tepe Mahallesinde ilçeye hakim bir noktada bulunmaktadır.
Erymna

Erymna, Antalya ilinin Ormana Köyüyle Ürünlü Köyü arasında bir tepe üzerinde bulunan antik kent.
Erymna, Pamfilya ya da Pisidya'da, Akseki'nin 18 km batısındadır. Yeri, hem isminin sürekliliği (Hierokles ve Notitiae'deki Orymna), hem de burada bulunan bir yazıt tarafından ispatlanmıştır.
Erymna'nın daha önceki zamanlarda Strabo (570)'nun bahsettiği Katenneis kabilesinin bir üyesi olmuş olduğu sanılıyor. Daha sonra normal Yunan yapısına sahip bağımsız bir şehir haline gelmiş, ancak hiçbir zaman kendi parasını basmamıştı.
Mevcut kalıntılar çok sınırlıdır. Akropol tepesi sivridir, ancak yüksek değildir; eteklerinde çok büyük taşlardan inşa edilmiş sütunlu bir binanın temelleri vardır. Bunun dışında köyde sadece bir lahit ile buranın kimliğini saptayan yazıtı da içeren çeşitli mimari taşlar vardır. Burada kente ait çeşitli kule ve kale kalıntıları dikkat çekicidir.
Akhisar (anlam ayrımı)

Akhisar, Manisa ili ilçesi. Şu anlamlara da gelebilir:
Coğrafya
Bosna-Hersek
Akhisar, Bosna-Hersek - Merkez Bosna Kantonu'na bağlı köy
Türkiye
Akhisar, Adıyaman - Adıyaman ili merkez ilçesine bağlı köy
Akhisar, Aksaray, Aksaray ili merkez ilçesine bağlı köy
Akhisar, İnegöl, Bursa ili İnegöl ilçesine bağlı mahalle
Akhisar, Karacabey, Bursa ili Karacabey ilçesine bağlı mahalle
Akhisar, Han, Eskişehir ili Han ilçesine bağlı mahalle
Gala Gölü

Gala Gölü (Çeltik ya da Yala olarak da bilinir), Meriç deltasında, Edirne'de, Enez ilçe merkezinin yaklaşık 7 km kuzeydoğusunda bulunan sığ göl.
Eskiden daha geniş olan alanı drenaj çalışmaları sonucunda daralmıştır. Sulak saha, göl ve orman ekosistemlerini ve bu ekosistemlerde barınan çeşitli canlı türlerini ihtiva etmesi, 111 kuş türünün varlığı, nesli tehlikeye düşmüş veya nadir türleri, özellikle tepeli pelikan (Pelecanus crispus) bayağı aynak (Plegadis falcinellus) ve küçük karabatak (Microcarbo pygmeus) gibi nesli son derece azalmış türleri barındırması kaynak değerlerini oluşturmaktadır. Gala Gölü Milli Parkı'nın sınırları içerisinde yer almaktadır.
İstanbul Modern

İstanbul Modern Sanat Müzesi veya kısaca İstanbul Modern, İstanbul'un Karaköy semtinde 2004 yılında kurulmuş modern sanat müzesi.
Türkiye'nin ilk modern ve çağdaş sanat müzesidir. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ile Tophane-i Amire Kültür ve Sanat Merkezi arasında yer alır. Eczacıbaşı ailesinin öncülüğünde, İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından kurulan müze, 11 Aralık 2004'te 4 numaralı Antrepo'da ziyarete açıldı. 2018'de bina yeniden yapılması nedeniyle Beyoğlu'nda bir binaya taşındı. 2022'de Beyoğlu'daki lokasyon kapandı ve yeni Müze binası 04 Mayıs 2023 tarihinde eski yerinde inşa edilerek tekrar ziyarete açıldı. Müzenin koleksiyonunda modern sanat yapıtları, resim, heykel, fotoğraf sanatı, tasarım, mimari ve yeni medya alanlarındaki üretimler yer alır.
Geçmişi
Müze, Karaköy limanında Türkiye Denizcilik İşletmeleri için kuru yük deposu olarak inşa edilen 8bin metrekarelik 4 numaralı antreponun müzeye dönüştürülmesi ile hizmete girmiştir. Antrepo 4, müze olarak hizmete girmeden önce 2003 yılında gerçekleşen 8. Uluslararası İstanbul Bienali'ne de ev sahipliği yapmıştı. Bienalden sonra başbakanlık yapıyı müze olarak tahsis etti ve Türkiye'ye AB üyeliği için müzakere tarihi verilecek olan 17 Aralık tarihinden önce yapımının tamamlanmasını talep etti. İstanbul Modern, Tabanlıoğlu Mimarlık tarafından müzeye dönüştürülen yapıda 11 Aralık 2004'te ziyarete açıldı.
Bina, 2018-2022 arasından Galataport projesi kapsamında yeniden inşa edildi. Müze bu süreçte faaliyetlerine Beyoğlu Meşrutiyet Caddesindeki eski Union Française binasında devam etti.
Eski binanın yerine inşa edilen yeni müze binası, mimar Renzo Piano'nun kurucusu olduğu Renzo Piano Building Workshop (RPBW) adlı mimarlık firması tarafından üçü yer üstünde ve ikisi aşağıda olmak toplam 5 katlı bir yapı olarak yeniden tasarlandı. Müze, 2022 yılında yeni binasına taşındı. Yeni Müze binası eski yerinde inşa edilerek 04 Mayıs 2023 tarihinde tekrar ziyarete açıldı.
Ödüller
2009 yılında Bursa'da düzenlenen Avrupa Müzeler Forumu (EMF) kapsamında yapılan değerlendirmede İstanbul Modern Sanat Müzesi, müzeciliği kavrayışındaki uzmanlık, kullandığı yenilikçi bakış açışı ve ziyaretçilerine verdiği önem nedeniyle özel ödülün sahibi oldu.
İstanbul Modern, kültür sanat kurumu kategorisinde 2010 Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü'ne değer görüldü.
2011'de İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanı Oya Eczacıbaşı; sanata ve sanatsal eyleme, evrensel kültür ve sanatın yaygınlaşmasına yılmadan hizmet etmesi ve İstanbul Modernde bir buluşma noktası yaratması nedeniyle Fransa Cumhuriyeti tarafından Legion d'Honneur nişanına layık görüldü.
Galeri
Yeni Bina
Eski bina
Recaizade Mahmud Ekrem

Recaizade Mahmud Ekrem (Osmanlı Türkçesi: ئى ; d. 1 Mart 1847, İstanbul - 31 Ocak 1914, İstanbul), Türk şair ve yazardır. 19. yüzyıl Osmanlı dönemi Türk edebiyatının önde gelen isimlerindendir.
Hayatı
1 Mart 1847 yılında İstanbulda doğdu. Takvimhane Nazırı Recai Efendi'nin oğlu, Ercüment Ekrem Talu'nun babasıdır. Babasından Süryanice ve Farsça öğrendi. 1858'de ilköğretimini tamamladı, özel öğrenim görerek yetişti. Mekteb-i İrfan'ı bitirdikten sonra (1858) girdiği Harbiye İdadisi'ndeki öğrenimini sağlık sorunları nedeniyle tamamlayamadı. Hariciye Nezareti Mektubi Kalemi'nde memurluğa başladı (1862). Tanzimat ve Nafia dairelerinde başmuavinlik (1874), Şura-yı Devlet (danıştay) üyeliği (1877), Mekteb-i Mülkiye ve Galatasaray Sultanisi'nde öğretmenlik (1880-88), birkaç ay Evkaf ve Maarif Nazırlığı (1908), Meclis-i Ayan üyeliği (1908-14) yaptı.

Resmi görevle Trablusgarp'a gönderildi. 1908'de 2. Meşrutiyet'ten sonra kurulan Kamil Paşa kabinesinde Maarif Nazırı oldu. Namık Kemal'le tanışmasının ardından Encümen-i Şuara'ya katıldı. İlk yazıları Namık Kemal yönetimindeki Tasvir-i Efkar gazetesinde yayınlandı. 1870'lerden sonra kendisini tümüyle yazılarına verdi. Batı edebiyatından çeviriler yaptı. 1870'te ilk oyunu Afife Anjelik, 1871'de ilk şiir kitabı Nağme-i Seher yayınlandı. Yaşamını yitirdiğinde Meclis-i Ayan üyesiydi.
Ölümü nedeniyle okullar tatil edilmiş ve büyük bir cenaze töreni düzenlenmiştir. Mezarı, oğlu Nejad'ın kabri yanında, Küçüksu'dadır.
Edebi hayatı
Namık Kemal'le tanışmasının ardından edebiyat çevresine girmiş ve onun Fransa'ya gitmesi üzerine, 1867'de Tasvir-i Efkar gazetesinin yönetimine geçmiştir. Recaizade, üç oğlunun, özellikle de çok sevdiği Necat'ın ölümünden duyduğu acıyı dile getirdiği şiirleriyle daha çok karamsar duygular işledi. Eski edebiyatı savunan Muallim Naci ve çevresiyle girdiği edebiyat tartışmalarıyla Edebiyat-ı Cedide akımının doğmasına zemin hazırladı. Başta Tevfik Fikret olmak üzere döneminin genç şair ve edebiyatçılarını çevresinde topladı. Tanzimat ve Batı düşüncesinin yeni kuşağa benimsetilmesinde önemli rol oynadı.
Kendisinin yetkin tiyatro oyunu olarak bilinen Çok Bilen Çok Yanılır, ölümünden sonra yayımlandı. Sanatta güzellik ilkesine bağlı kaldı. "Sanat sanat içindir" anlayışını savundu. Doğaya dönük, insanı doğa içinde ele alan şiirler yazdı. Aşk ve ölüm temalarını işledi. Eski-yeni edebiyat tartışmalarının merkezinde yer aldı. Tek romanı, Türk edebiyatında realizmin ilk örneklerinden sayılan Araba Sevdası adlı eseridir. Yazar bu eserde ailesinin parasını zevk ve eğlencesine harcayanları eleştirdi. Bu eseri yazdığı dönemde ailesini karşısına almış ve baba mirasından olacağını bile bile eserini yazmaya devam etmiştir.
Koza (film, 1995)

Koza, Nuri Bilge Ceylan'ın yönettiği 1995 tarihli Türk filmi.
Konusu
İki insanın birbirinden ayrı gelişen, bir ara evlilikle birleşen ve sonra ayrılmış olan yollarının görsel anlatımı. Durağan görüntüler eşliğinde ilerleyen diyalogsuz bir kısa filmdir. Nuri Bilge Ceylan, bu filmde fotoğrafçılıktan gelen görsel becerilerini sinematografiye uyarlamaya başlamış ve oyuncu seçiminde de ailesinden gelen amatör oyuncuları kullanmıştır.
Film hakkında
Gökhan Gök, Cinerituel'deki yazısında Koza'yı şöyle tarif ediyor: "Çağrışım yüklü kadın erkek fotoğrafları; parçalanmış, toparlanmaya çalışmış ama kalplerde kırıkların hissedildiği bir aile; ekin tarlaları ve orman ile gördüğümüz doğanın baskın gücü Kozanın imgeler denizinin parçalarının bir kısmını oluşturur. Nuri Bilge Ceylanın kısa filmi Koza, kendisinin daha sonra çekeceği Taşra Üçlemesinin (Kasaba, Mayıs Sıkıntısı, Uzak) başlangıç izlerini taşır. Örneğin kendi anne-babasını, doğduğu kasabayı merkeze aldığı ilk uzun metrajı Kasaba, bu evrenin ilk genişlediği örnektir. Artık imgeler arka arkaya sıralanmaz, Ceylan göstermekle kalmaz onlara zaman da tanır, bağ yaratır. Uzakla tamamladığı çember bütünlüklü bir taşra hikayesiden çok taşra hissiyatı ile ilgilidir."
Ceylan, Kozayı çekerken ne anlatmak istediğini bilmediğini belirterek, içindeki film çekme sıkıntısıyla ilgili şunları söyler: Koza teknik ve estetik birikimime rağmen film yapmaya bir türlü başlayamadığım ve sürekli ertelediğim için korkak ve mıymıntı olmakla suçladığım, kendime ettiğim işkenceleri sona erdirmek için giriştiğim mutsuz bir denemeden başka bir şey değildi. Kendimi fırlatır gibi başladım o filmi çekmeye. Bitirdiğim de neye benzediği konusunda gerçekten bir fikrim yoktu. Ama yine de Kozayı çekmek, kendi yapıma uygun üretim koşullarını yaratmamı sağlayacak bütün ipuçlarını bana verdi.
Koza fotoğraflardan oluşmaktadır. Ve fotografik anlatım ağır basmaktadır.
Oyuncular
Mehmet Emin Ceylan
Fatma Ceylan
Turgut Toprak
Teknik Ekip
Yapımcı
Nuri Bilge Ceylan
Lütfü Özalay
Görüntü Yönetmeni
Nuri Bilge Ceylan
Kurgu
Yusuf Aldırmaz
Nuri Bilge Ceylan
Yapım
TRT
NBC Film
Yarışma
1995 Cannes Film Festivali Uluslararası Kısa Film Yarışması.
Histoloji

Histoloji veya doku bilimi, bitki ve hayvan dokularının bileşimini ve yapısını özelleşmiş işlevleriyle bağlantılı olarak inceleyen bilim dalı. Doku biliminin temel amacı dokuların hücre ve hücreler arası maddelerden organlara dek tüm yapı aşamalardaki düzenini saptamaktır. Histoloji, mikroskobik anatomi olarak da tanımlanabilir. Doku alımı cerrahi, biyopsi veya otopsi (veya insan dışı hayvansal dokular için nekropsi) yollarıyla gerçekleştirilir.
Histopatoloji, histolojinin hastalıklı dokular üzerine yoğunlaşmış alt dalını oluşturur ve anatomopatolojinin önemli bir parçasıdır. Bu dal, kanser gibi hastalıkların tanısı için de önem teşkil etmektedir.
Histoloji terimi, "doku bilimi" anlamına gelen Yeni Latince histo- + -logy birleşmesinden türetilmiştir. Bu Latince kelimelerin kökenleri aynı anlama gelen Grekçe ἱστός (histos) -λογία (logia) kelimelerine dayanır.
Palm

Palm, Palm OS tabanlı PDA'lar üreten bir şirketti. 2010 yılında HP tarafından satın alınmıştır.
Tarihçe
Ürettikleri Palm Pilot isimli PDA o kadar ünlü olmuştur ki, halen PDA'lara "Palm Pilot" şeklinde hitap eden kişiler bulunmaktadır. Şirket tanınan Treo serisi akıllı telefonları da üretmektedir. Palm şirketi geliştirdikleri PalmOS işletim sistemi ile çalışan Palm Pilot serisi ile büyük başarı yakalamıştır. Şirket halen Palm Z (eski Zire), Palm T (eski Tungsten), LifeDrive ve Treo serisi cihazları üretmektedir. Palm şirketi Jeff Hawkins, Donna Dubinsky ve Ed Colligan tarafından 1992 yılında kurulmuştur. İlk başlarda bir yazılım şirketi olan Palm, Casio tarafından üretilen Zoomer isimli PDA için PIM yazılımları üretmiştir. Zoomer başarılı olamasa da Palm ayakta kalmayı başarmıştır. Şirket 1995 yılında USRobotics tarafından satın alınmış, 1997 yılında da 3Com yönetimi altına girmiştir. Şirketin gidişatından memnun olmayan kurucular şirketten ayrılarak Handspring isimli bir şirket kurmuşlardır. Palm daha sonra 3Com'dan ayrılmıştır. Ağustos 2003'te Palm şirketi PalmSource ve PalmOne olarak ikiye ayrılmış, PalmOne sadece donanım, PalmSource da sadece işletim sistemi üzerine odaklanmıştır. Bu sırada PalmOne ile Handspring birleşmiştir. PalmSource ise, Access Co. tarafından 2005 yılında satın alındı. PalmOne şirketi Mayıs 2005'te Palm isim haklarını satın alarak tekrar Palm adını almıştır. Eylül 2005'te Palm ve Microsoft, Windows Mobile işletim sistemi kullanan bir Treo üzerinde çalıştıklarını duyurmuşlardır. 2010 yılında 1.2 milyara Hewlett-Packard tarafından satın alınmıştır. 2014 yılının sonunda ise Palm'ın fikri mülkiyeti TCL Corporation şirketine satıldı.