turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Osman Nedim Tuna

Osman Nedim Tuna (1923-17 Temmuz 2001), Türk dilbilimci.
Mesleki hayatı
Kabataş Erkek Lisesi 1941 fen bölümü mezunudur. Prof. Dr. Osman Nedim Tuna, ileri sürdüğü delillere dayanarak Türkçenin en az 8.500 yaşında olduğunu hesaplamıştır.
Görüşlerine dair bazı eleştiriler gelmiştir. Ancak, Osman Nedim Tuna vardığı görüşleri desteklemek ve tesadüfi olmadığını ispatlamak için Sümerce ile Türkçenin karşılaştırmasında matematiksel yöntemler kullanmıştır. sümerolog Muazzez İlmiye Çığ ve türkolog Reha Oğuz Türkkan ile ayrı ayrı yaptıkları çalışmalarda benzer sonuçlara ulaşmışlardır.
Sümer ve Türk Dillerinin Tarihi İlgisi ve Türk Dilinin Yaşı Meselesi adlı Türkçe (Çağatay Türkçesi) ile Sümerce arasındaki benzerlikleri açıkladığı eseri yaklaşık 20 yıllık çalışmalarının tamamını kapsamaktadır. 1962de doktora için gittiği Amerikada, bu konudaki çalışmalarını yoğunlaştırmış ve 1982de çalışmalarını topladığı Sümer ve Türk Dillerinin Tarihi İlgisi ve Türk Dilinin Yaşı Meselesi adlı eserini altı başlık altında toplanmıştır: 1. Giriş; 2. Sümerce Türkçe Ses Denklikleri Kurallar; 3. Malzemenin Tartışılması, Metod ve Yorum; 4. Sonuç; 5. Son Söz; 6. Bibliyografya ve Kısaltmalar.
Türk Dünyası El Kitabı'''nda Ural-Altay dilleri hakkında bir yazısı vardır. Türk dilinin Altay dillerinden geldiğini ispata giriştiği bu yazısında bunun örneklerle açıklamasını yaparak Türk diliyle ilgili birçok bilgiyi bizlerle paylaşır. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi altında Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi bölümünü kurmuş ve Bölüm Başkanlığı, Eğitim Fakültesi Dekan Yardımcılığı, Fakülte Yönetim Kurulu Üyeliği, İnönü Üniversitesi Senatosunda Fakülte Temsilciliği, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Yönetim ve Kurul Üyeliği gibi görevlerde bulunmuştur. İnönü Üniversitesi'ndeki konferans salonlarından birine adı verilmiştir.
Türk Dil Kurumu tarafından düzenlenen 3. Uluslararası Türk Dili Kurultayında Sümer ve Türk Dillerinin Tarihi İlgisi İle Türk Dilinin Yaşı Meselesi adlı kitabı için kendisine Türk Diline Üstün Hizmet Ödülü ve Onurluk verilmiştir.
Lezginka

Çeçenlerce Lovzarg, Kabardeylerce Islamey, Osetlerce Zilga, Azerilerce Qaytağı, İnguşlarca Halhar ve Kafkasya dışında Şeyh Şamil ya da Lezginka olarak anılır. Bütün Kafkasya'da yaygın bir şekilde oynanan; değişik kabilelerce Zilga, Maggalan, Çeçen, İsteme, Şamiley adıyla anılan Lezginka, büyük bir beceri ve ustalık isteyen bir danstır.
Lezginka oyununun Azeri, Türkmen, Çeçen, Lezgi, Çerkes, Oset, Karaçay, Balkar, Yahudi, İnguş, Kabardey, Abhaz, Gürcü başta olmak üzere pek çok yerel versiyonu vardır. Ayrıca tek bir halk içinde de bölgelere göre değişebilir. Örneğin Dağıstan bölgesinde de kendi içerisinde Avar, Dargva, Kumik olarak veya Gürcistan'da Kartuli, Megrel, Kazbeguri, Mtiuluri olarak çeşitlenmektedir.
Lezgiler
Halk dansları
Kafkasya kültürü
Asya'da dans
Andre Agassi

Andre Kirk Agassi (d. 29 Nisan 1970, Las Vegas), İngiliz asıllı bir anne ve İran Ermenisi-Süryani asıllı babadan dünyaya gelen Amerikalı tenis oyuncusudur.
Tenis tarihinde erken yaşta büyük başarılara ulaşan Wonderkid (harika çocuk) diye tabir edilen isimler arasında yer almaktadır. Erkeklerde dört grand slam turnuvasını da kazanan tenisçilerden biridir. Ekim 2001'den beri Alman tenis efsanesi Steffi Graf'la evlidir.
1986'da adım attığı profesyonel turda ilk turnuvasını bir yıl sonra Itaparica'da kazanan Agassi, 1988'i altı şampiyonluk ve Fransa Açık ile ABD Açık'ta yarı final oynayarak tamamladı. 1990'da iki grand slamde final oynadı, ancak Fransa Açık'ı Andres Gomez'e, Amerika Açık'ı sonradan ezeli rakibi olacak Pete Sampras'a kaybetti.
1992'de ilk büyük zaferini Goran Ivanisevic'i beş setlik finalde devirerek Wimbledon'da yaşadı. 1995'te yükseldiği 11 ATP finalinin 7'sini kazanarak dünya sıralamasının bir numarasına yükseldi. Ertesi yıl 1996 Atlanta Olimpiyatları'nda altın madalya kazandı. 1997'de sakatlıklardan dolayı dünya sıralamasında 141 numaraya kadar düşerken, özel hayatında da çalkantılı bir dönem geçiriyordu. Aktris sevgilisi Brooke Shields'tan ayrılan Agassi, 1999'da tenis tarihinin en önemli geri dönüşlerinden birini gerçekleştirerek iki grand slam turnuvasından birden şampiyon oldu.
2005 yılına kadar Dünya klasmanında ilk 10'dan inmeyen Andre Agassi, bu sezon ilerleyen yaşından dolayı sezonun büyük bölümünde yer almadı. Amerika Açık 2006 sonrasında kariyerine nokta koyacağını açıklamıştır. Agassi, profesyonel kariyerinde çıktığı 90 finalin 60'ını kazanmıştır. Kariyerinde 8 grand slam zaferi bulunan yıldız tenisçinin, Jazz Elle ve Jaden Gill adında iki çocuğu bulunmaktadır.
Günümüzde, 2009 sonuna doğru Times tarafından tefrika edilen 'Open' adlı biyografisinde tenis başarıları ve hayatıyla ilgili kesitleri anlatmış, aslında tenis sporunu hiç sevmediğini, babasının zoruyla başladığını ve hayranlarını hüsrana uğratarak bir sporcu olmasına rağmen dünyanın en ağır uyuşturucusunu kullandığını itiraf etmiştir.
Blockbuster

Blockbuster, dünyanın en büyük VHS kaset, DVD ve oyun kiralama şirketlerinden biriydi. Merkezi Teksas, Dallas'taki Renaissance Tower'dadır.
David Cook tarafından 1985 yılında kurulmuştur. Blockbuster'ın iflasından sonra Dish Network, Blockbuster'ı satın aldı. Şu an yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan tek mağazası kalmıştır.
Yasin Suresi

Yasin Suresi (Arapça: َُِ ٰٓ) Kur'an'ın 36. suresidir.
Mekke döneminde indirilmiştir. 83 ayetten oluşur ve adını ilk ayeti olan Ya-Sin harflerinden alır.
Konuları
Surede başlıca; insanın sorumlulukları, vahiy, Muhammed'i yalanlayan Kureyş, Antakya halkına giden elçiler (Ashab-ı Karye), Allah'ın birliğini ve kudretini gösteren deliller, şeytan, öldükten sonra dirilme, kıyamet, kader, hesap ve ceza konu edilmektedir.
Nuzül
Cin suresinden sonra, Furkan suresinden önce Mekke'de inmiştir. Ancak bazı kaynaklar, 12. ayetin Medine'de indiğine dair iddialar ileri sürerler.
Saffat Suresi

Saffat Suresi, Mekke döneminde indirildiğine inanılan 182 Ayetten oluşur. Sure, adını ilk ayette geçen es-Saffat kelimesinden almıştır. Saffat, sıra sıra dizilenler, saf saf duranlar demektir.
Konuları
Surede başlıca, gökten haber çalan şeytanların kovulmasından, meleklerden, cinlerden, kıyamet ve ahiretten söz edilir. Nuh, İbrahim, İsmail, İshak, Musa, Harun, İlyas, Lut ve Yunus gibi peygamber kıssalarına yer verilir.
Ba'l tapınması da bu surede tartışılan konulardandır.
Sad Suresi

Sad Suresi (Arapça: ), Kur'an'ın 38. suresidir. Sure 88 ayetten oluşur.
Sure ismini birinci ayettindeki Sad harfinden almıştır. Mekke döneminde indirildiğine inanılmaktadır. Surede başlıca, Allahın birliği, paganların inkarları ve sapıklıkları sebebiyle azabı hak etmiş oldukları, Davud, Süleyman, Eyyüb, İbrahim, İshak, İsmail, Elyesa ve Zülkifl Peygamberlerin kıssaları, Davut Peygamberin hakemliği ve Muhammed'in temel görevi konu edilmektedir.
Sad suresi 10. ve 32 ayetlerinin mealleri, aslında Arapçasında hiçbir karışıklığa meydan vermeyecek net ve basit ifadeler yer aldığı halde, meal konusuna keyfi yaklaşımlara örnek olarak verilebilecek türden, birbirleriyle tamamen zıt anlamlara gelen meallerin görülebildiği örneklerdendir. Bu meallerde 10 ayette istifham-ı inkari görmezden gelinmekte, 32 ayette ise Süleyman peygambere yakıştırılamayan bir ifade yer almaktadır.
İbrahim Peçevî

İbrahim Peçevi veya Peçuylu İbrahim Efendi (d. 1574, Pécs ö. 1650, Budin), Macaristan doğumlu Osmanlı tarihçisidir.
Hayatı
Macarlar tarafından (vakanüvis) adıyla tanınır. Annesi Boşnak ailesi Sokollu'ya (Sokolović) mensup olan ve soylu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Peçevi 14 yaşında babasını kaybedince, akrabası olan Anadolu Beylerbeyi Lala Mehmet Paşa'ya bağlanmış ve onun korumasında eserler vermiştir. Pek çok kez Osmanlı-Avusturya savaşlarına katılan Peçevi, Anadolu ve Rumeli'de defterdarlık görevlerinde de bulunmuştur.
1641 yılında devlet görevinden çekilerek tarihini yazmaya başlamıştır. Bu tarih eserinden özellikle 1520-1640 dönemini incelemiştir. Peçevi bu eserinde kullandığı kaynakları gayet açık belirtmiştir ve eserini yazarken daha önce yazılmış pek çok tarih kitabını incelemiştir. Böylece Osmanlı tarihçilerinin arasında ilk defa olarak Avrupalı tarihçilerin eserlerine, özellikle Macarca yazılmış tarih eserlerine kaynak vermiştir.
Yazdığı iki ciltlik Tarih-i Peçevi 17. yüzyıl ve öncesi Osmanlı tarihinin en önemli kaynaklarından biridir.
Dış kaynaklar
İbrahim Peçevi (haz. Murat Uraz), (1969) Peçevi Tarihi 2 Cilt, İstanbul:Nesriyat Yurdu.
İbrahim Efendi Peçevi (haz. Bekir Sıtkı Baykal), (1999) Peçevi Tarihi 2 Cilt, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları;
Öngören, Reşat (1999) "İbrahim Peçevi", Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi Cilt:1 sayfa:641-642, İstanbul: Yapi Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, ISBN 975-08-0071-0
Yapısalcı Marksizm

Yapısalcı Marksizm, Marksizmin yapısalcılık felsefesi ışığında yeniden yorumlanması. Kuruluşu ve kuramsal şeklini almasında Louis Althusser öncü isimdir. Nicos Poulantzas ve Ernst Bloch Yapısalcı Marksizmin diğer önemli isimleridir.
Althusser, kendi deyişiyle "Marks'ı yeniden okuma"ya girişir. Yapısalcı Marksizm asıl olarak bu yeniden okumanın ürünüdür. Althusser, yapısalcılık konusunda Fransa'daki genel felsefi eğilimden etkilenmiş bir düşünürdür ve Marksizmi bu eğilimle değerlendirilmeye yönelmiştir. Ortodoks Marksizmin temel argümanlarını reddeder Yapısalcı Marksizm. Althusser'in Marks okuması, bilginin niteliğinden ideolojinin tanımına, altyapı-üstyapı kategorilerinin niteliklerinden öznenin kökenlerine kadar temel Marksist kategorilerin anlaşılmasında farklılaşmakta kalmaz, Marksist öğretinin bütünsel olarak anlaşılmasında diğer Marksizmlerden ayrılır. Poulontzas, yapısalcı sınıf analizlerini ve Bloch antropoloji eksenli Yapısalcı Marksizm anlayışlarını geliştirir.
Başka bir Marksist Bütünsellik anlayışı Georg Lukács'da görülür. Bu anlayış, Yapısalcı Marksizmin tamamen karşıt konumunda sayılır. Althusser'in başlıca hedefi, Ortodoks Marksizm ve özellikle de buna temellik eden Hegelcilik anlayışıdır. Aynı şekilde Hümanizm de Yapısalcı Marksizm anlayışına uygun değildir ve yadsınır. Althusser, Marksizmi, "kuramsal bir anti-hümanizm" olarak tanımlamaktadır. Tarihin ve bilginin öznesiz ve ereksiz bir süreç olarak açıklanması, Yapısalcı Marksizmin temel kuramsal ilkesidir.
Bunlarla bağlantılı olarak Yapısalcı Marksizmin, özne kavramını ve bilinen özne teorilerini reddetmektedir denilebilir. Hem bilgi sürecinde hem de tarihsel süreçte özne kavramı dışta bırakılır ve bu noktadaki tüm tartışmalar idealizme ait görülür. Yapısalcılığa uygun olarak, Yapısalcı Marksizm, süreçleri ve olguları, onları var eden mevcut yapıdan hareketle açıklamaya yönelir. Bilginin, tarihin, toplumun, kültürün açıklamasında yapısalcı dilbilimin kuramsal programını kendine özgü olarak izler.
Marksizm
Yapısalcılık
Aşağı Normandiya

Aşağı Normandiya (Fransızca: Basse-Normandie []), Fransa'nın 26 bölgesinden biridir. Fransa'nın kuzeybatısında, Manş Denizi kıyısındadır. Merkez şehri Caen'dir.
Bölge ekonomisi yoğun olarak tarıma dayalıdır. Hayvan yetiştiriciliği, mandıralar, tekstil ve meyve üreticiliği başlıca sanayi dallarıdır. Caen yakınlarında demir madeni bulunmaktadır. Turizmde önemli bir geçim kaynağıdır. İngiltere'deki Cherbourg limanı ile Caen Ouistreham arasında doğrudan feribot bağlantısı bulunmaktadır. Calvados kıyıları 1944 Haziran ayında Normandiya Çıkarması'nın yapıldığı sahillerdir.
Bölge adını 9. yüzyılda burayı işgal eden Normanlardan almaktadır. Tarihi Normandiya Aşağı Normandiya ve Yukarı Normandiya diye iki bölgeye ayrılmıştır.

Normandiya coğrafyası
Fransa'nın eski bölgeleri
Avrupa Birliği'nde NUTS 2 istatistiksel bölgeleri
1956'da Fransa'da kurulan oluşumlar
1956'da kurulan bölgeler ve ülkeler
2015'te varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler
Yukarı Normandiya

Yukarı Normandiya (Fransızca: Haute-Normandie []), Fransa'nın 26 bölgesinden biridir. Fransa'nın kuzeybatısında, Manş Denizi kıyısındadır. Merkez şehri Rouen'dir. Bölgeyi iki il (Eure ve Seine-Maritime) paylaşmaktadır.
Bölge adını 9. yüzyılda burayı işgal eden Normanlardan almaktadır. Tarihi Normandiya 1956 yılında Aşağı Normandiya ve Yukarı Normandiya diye iki bölgeye ayrılmıştır ve tekrar 2016 ocak ayında yeniden birleşmiştir.
1431 yılında Jeanne d'Arc İngilizler tarafından Rouen şehrinde yakılmıştır.
Müze yoğunluğu açısından Fransa'nın birinci bölgesidir.
Köroğlu (anlam ayrımı)

Köroğlu aşağıdaki anlamlara gelebilir
Köroğlu, 16. yüzyılda Anadolu'da yaşamış bir halk ozanı
Köroğlu destanı, bir halk destanı
Köroğlu (albüm), Ruhi Su'nun bir albümü
Köroğlu (film), Atıf Yılmaz filmi (1968)
Köroğlu (film, 1945), filmi (1945)
Köroğlu Dağlar Kartalı, 1963 yapımı Türkan Şoray ve Fikret Hakan'ın baş rollerini oynadığı Türk filmi
Köroğlu (opera, Hacıbeyov), Azeri bestecisi Üzeyir Hacıbeyov'un bestelediği bir opera eseri
Köroğlu (opera, Saygun), Türk besteci Adnan Saygun'un bestelediği bir opera eseri
Yerleşim yerleri
Köroğlu, Şenkaya, Erzurum ili Şenkaya ilçesine bağlı köy
Köroğlu, Sarıkamış, Kars ili Sarıkamış ilçesine bağlı köy
Köroğlu, İnebolu, Kastamonu ili İnebolu ilçesine bağlı köy
Köroğlu, Kangal, Sivas ili Kangal ilçesine bağlı köy
Köroğlu, Zonguldak, Zonguldak ili merkez ilçesine bağlı köy
Köroğlu, Çamoluk, Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlı mahalle
Kişiler
Akın İsmail Köroğlu (d. 1990), Türk futbolcu
Çetin Köroğlu (19302011), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
Derya Köroğlu (d. 1955), Türk müzisyen
Gülgün Köroğlu (d. 19??), Türk sanat tarihçisi, akademisyen ve yazar
Hüseyin Köroğlu (d. 1964), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
Mediha Köroğlu (19312006), Türk tiyatro oyuncusu
Türkçe soyadları
Hotel Ruanda

Hotel Ruanda (Orijinal ismiyle: Hotel Rwanda), Ruanda Soykırımı'nı konu alan, Dram türü bir filmdir. 2004 tarihli filmin yönetmeni Terry George'dur. Kanadalı, İngiliz, İtalyan ve Güney Afrikalı firmaların ortak yapımı olan filmin başrol oyuncusu Don Cheadle'dir. Filmin yönetmeni olan Terry George, A. Kitman Ho ile birlikte filmin yapımcılarındandır. Ruanda'nın başkenti Kigali'deki bazı çekimler dışında filmin büyük bölümü Güney Afrika'da çekilmiştir.
Film Ruanda'da 1994 yılında Hutu ve Tutsi etnik grupları arasında çıkan ve büyük sayıda (yaklaşık 800.000) Tutsinin yaşamını kaybetmesiyle sona eren şiddet olayları ve katliamı konu alır ve filmin senaryosu Ruanda Katliamı'ndaki gerçek olaylara dayanmaktadır. Ana karakter Kigali'deki Hotel des Mille Collines'in müdürü olan Hutu kökenli Paul Rusesabagina'dır.
Filmin konusu
Bir Hutu olan Paul Rusesabagina, Hotel des Mille Collines'in müdürüdür ve Tutsi bir kadınla evlidir. Katliam başladığında öncelikle kendi ailesini kurtarmaya çalışsa da durumun farkına varınca kendi ailesinin yanı sıra kurtarabildiği tüm Tutsi ve Hutu mültecileri kurtarmaya çalışır. Komşularıyla birlikte ailesini otele götürmesinden sonra birçok Tutsi ve Hutu mülteciyi de otele alır. Otel neredeyse bir mülteci kampına dönerken, daha önceleri kurduğu ilişkilerini kullanarak oteldeki insanları korumaya çalışır ve sonuç olarak 1268 mültecinin hayatını kurtarır. Film oteldeki mülteciler ile birlikte Rusesabagina'nın ailesinin Tutsi isyancılarının hakim olduğu taraftaki bir mülteci kampına kaçması ve buradan Tanzanya'ya doğru hareket etmeleri ile son bulur.
Filmdeki bu çerçeve hikayenin yanı sıra, Ruanda Katliamı'na dair birçok bilgi sunulmaktadır. Ayrıca olaya uluslararası tepkinin çok düşük düzeyde kalması, BM ve Batılı güçlerin katliam karşısındaki tavırları büyük oranda eleştirilir. Üstelik filmde de geçen oteldeki insanlar kendilerini kurtarmak için geldikleri sandığı Fransız ve diğer Avrupa devletlerinden askerlerin sadece Avrupa ülkeleri vatandaşlarını alıp götürmesidir.
Tepkiler
Mayıs 2011 itibarıyla Internet Movie Database (IMDb İnternet Film Veritabanı) isimli ünlü sinema sitesinin en iyi 250 film listesinde 8.2/10 puan alarak 120. sırada yer alan birçok olumlu tepki ve eleştiri almıştır. Başlangıçta R olarak etiketlendirilen film daha sonra PG-13 şeklinde yeniden etiketlenmiştir. En iyi aktör, En iyi yardımcı aktris ve En iyi özgün senaryo dallarında Akademi Ödülü'ne (Oscar'a) aday gösterilmiştir. American Film Institute (Amerikan Film Enstitüsü) filmi tüm zamanların en ilham veren 100 filmi içeresinde 90. sıraya koymuştur. Ayrıca film eleştirmenlerinden Richard Roeper filmi tüm zamanların en ilham verici filmlerinden biri olduğu belirtmiş ve filmi 2004 yılının en iyi filmi olarak adlandırmıştır.
Oyuncular
Don Cheadle Paul Rusesabagina
Sophie Okonedo Tatiana Rusesabagina
Nick Nolte Albay Oliver (Roméo Dallaire)
Fana Mokoena General Augustin Bizimungu
Joaquin Phoenix Jack
Jean Reno - Bay Tillens
Cara Seymour - Pat Archer
Hakeem Kae-Kazım - Georges Rutaganda
Hutular

Hutular, Burundi ve Ruanda'da yaşayan Bantulardan bir halk. Ruanda nüfusunun %84'ü ve Burundi nüfusunun %85'i Hutu kökenlidir. Bununla birlikte, Hutuları tam olarak bir etnik grup görmek pek doğru değildir, zira Hutu ayrımı etnisiteden çok sosyal sınıf ayrımından köken bulmaktadır ve Hutular ile bölgedeki diğer etnik gruplar, özellikle de Tutsiler arasında herhangi bir belirli dilsel, fiziki veya kültürel farklılık yoktur. Tarihi açıdan bu gruplar boy ortalaması ve fiziksel görünüş açısından farklılıklar barındırmış, fakat bugün bu farklılıklar belirsizleşmiştir. Bazı araştırmacılar bu grupların oluşumunda Belçikalı kolonicilerin rolünün de önemli olduğunu belirtmektedir.
Hutular Afrika'nın Büyük Göller Bölgesi'ne 2. yüzyıl dolaylarında gelmiş ve Twaların yerini alarak 15. yüzyıla kadar bir dizi küçük krallık ile bölgede hakim konumda kalmışlardır. Bu dönemde (15. yüzyıl dolayları) ise Tutsilerin Etiyopya tarafından bölgeye geldikleri ve Hutuları yendikleri düşünülmektedir; fakat bu fikirler tartışmalıdır. 1950'lerdeki kolonyal dönemin sonuna kadar Tutsi monarşisi egemenliğini sürdürmüştür; kolonyal dönemde Belçikalı yöneticiler etnik ayrışmayı kendi otoritelerini korumak için kullanmıştır. Kolonyal dönemin sonunda, Tutsi monarşisi kısa sürede yıkılmış ve bölge 1962'de Ruanda ve Burundi olarak ikiye ayrılmıştır. Bununla birlikte Tutsiler Burundi'de dominant taraf olarak kalmışken, Ruanda'da 1994 yılına kadar Hutular daha yetkin taraf olmuşlardır. Bugün sayılarının yaklaşık olarak 5-5,9 milyon dolaylarında olduğu düşünülmektedir.
Alihan Samedov

Alihan Samedov (Azerice: elixan Səmədov, 27 Nisan 1964, Sumgayıt), Azerbaycan asıllı Türk balaban virtüözü.
Yaşamı ve kariyeri
Alihan Samedov, 27 Nisan 1964 yılında Sumgayıt'ta müzisyen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Samed Vurgun Müzik Okulu'nda obua, Neriman Nerimanov Kültür Evi'nde de garmon eğitimi aldı (1979 -1982). Azerbaycan Devlet Pedagoji Üniversitesi'nde okuyup (1986-1990) eğitimini tamamladı. Nefesli çalgıları (balaban, klarnet, gaboy, tütek, zurna, saksafon) ve halk çalgılarını (nağara, goşa nağara, tef, garmon) büyük bir ustalıkla çalabiliyor. 1993 yılında müzik sanatını daha da geliştirmek amacıyla Türkiye'ye göçen Samedov, balabanı ile kısa sürede büyük dinleyici kitlesi kazandı. "Balaban Metodu" kitabının yazarı Alihan Samedov çeşitli ödüllere layık görüldü. Rusça'yı iyi bilen Samedov ayrıca satranç ustasıdır ve Erenköy İlköğretim Okulu'nda satranç öğretmenliği yapmıştır. Kadıköy Halk Eğitim Merkezi'nde müzik direktörlüğü, Eyüboğlu Eğitim Kurumu'nda halk dansları müzik direktörlüğü, İstanbul Kafkas Dance Company'de müzik direktörlüğü ve Samanyolu TV Azerbaycan musiki sorumluluğu görevlerini üstlenmiştir.
Diskografi
Albümleri
Balaban - The Land Of Fire (2001)
"Sen Gelmez Oldun"
"Sarı Gelin (Improvise)"
"Sarı Gelin"
"Men Gülem"
"Gözelim Sensin"
"Apardı Seller Saranı"
"Gelmedin"
"Mirzeyi"
"Getti Yar"
"Heyva Gülü"
"Sen Gelmez Oldun"
Balaban 2 - Sızı (2002)
"Sızı"
"Yalgızam"
"Yaz Akşamı"
"Son Nefes"
"Laçin"
"Segah"
"Ayrılık"
"Alagözlüm"
"Aygız"
"Üsküdara Gideriken"
"Herşey Senin İçin"
Balaban - Türküler (2002)
"Ah Bir Ataş"
"Dağlar Oy"
"Sarı Gelin"
"Demir Kapı"
"Arzu Gızım"
"Yüksek Yüksek"
"Göçmen Kızı"
"Urfanın Etrafı"
"Reyhan"
"Leyla"
Nale (2004)
"Nerede Kaldın"
2-Düet Club"
3-Asya"
4-Yaz Akşamı (Remix)"
5-Nale"
6-Azerbaycan Maralı"
7-Sen Gelmez Oldun (Remix)"
8-Roket"
9-Aziz Dostum"
10-Karabağ Şikestesi"
11-Lay Lay (Ninni)"
Balaban 6 (2006)
Mutlu Anlar"
"Son Defa"
"Bugün Tarihi Bir Gündür"
"Masal Gibi"
"Bebek Şarkısı"
"Gel Ey Seher"
"İki Nefes"
"Tütek"
"Canım Lerik"
"Dilberim"
"Dilberim (Remix)"
"Mutlu Anlar (Intro)"
"Mutlu Anlar (Acoustic)"
"Bugün Tarihi Bir Gündür (Dance Mix)"
Balaban 7 (2008)
"Çırpınırdı Karadeniz"
"Halil İbrahim"
"Karagile"
"Keskin Bıçak"
"İncir Ağacı"
"Karaağaç"
"Şirvan Şikestesi"
"Azerbaycanım"
"Kör Arabın Mahnısı"
"10-20 Ocak"
"11-Halil İbrahim (remix)"
Ödülleri
1993 İstanbul Halk Dansları Yarışması (En iyi Müzik)
1996 Zakopane (En iyi müzik, En iyi müzisyen)
1997 Milliyet Gazetesi Yarışması (Özel Ödül)
Bozkır, Ortaköy

Bozkır, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1926'dan beri aynı adı taşımaktadır. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Aksaray il merkezine 60 km, Ortaköy ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Azerbaycan Televizyonu

AzTV Azerbaycan'ın ilk televizyon ve radyo kanalıdır. Radyo yayınlarına 1926, televizyon yayınlarına ise 1955'te başladı. 2007 yılında EBU üyesi olup Eurovision'a katılmak istemişse de Avrupa Yayın Birliği'nin Ocak 2007'de aldığı bir karara göre üyelik başvurusu "devletten yeteri kadar bağımsız olmadığı" gerekçesiyle reddedildi. Şu anda Uefa Avrupa Ligi ve Şampiyonlar Ligi yayınları da yapmaktadır. Türksat uydusundaki yayını kesilmiştir. Yayın Azerspace-1 uydusundan devam etmektedir.
Alan Sokal

Alan David Sokal (d. 24 Ocak 1955), New York Üniversitesi matematik bölümünde profesör. Doktorasını 1981 yılında Princeton Üniversitesi'nden aldı.
Politik olarak sol görüşlü olan Sokal, Nikaragua'daki solcu Sandinist yönetimi sırasında Nikaragua Ulusal Üniversitesi'nde matematik öğretmenliği yaptı.
Fizik alanındaki araştırmaları istatistiksel mekanik, kuantum alanı teorisi, matematiksel fizik ve sayısal fizik alanlarında yoğunlaşmaktadır.
Özellikle 1996'daki Sokal Olayı olarak adlandırılan olayla yaygın olarak tanınan bir kişi haline geldi. Postmodern Kültürel Araştırmalar alanının prestijli bir yayını olan Social Text dergisine "Transgressing the Boundaries: Towards a Transformative Hermeneutics of Quantum Gravity" ("Aşılan Sınırlar: Kuantum Kütleçekiminin Dönüşümsel Bir Betimlemesine Doğru") başlıklı postmodern jargonu ve düşünceleri bolca kullanan ve önde gelen postmodern düşünürlere bolca gönderme yapan ama aslında tamamen anlamsız ve bilimsel bakımdan uydurma temeller üzerine kurulu bir makale yolladı. Dergi makalenin sahteliğinden hiç kuşkulanmadan, makaleyi olduğu gibi yayınladı. Makaleyle ilgili çeşitli postmodern yayınlarda övgüler yer aldı. Sokal kısa bir süre sonra Lingua Franca dergisinde makalenin içeriğini ortaya koydu ve böylece "Bilim Savaşları" olarak da adlandırılan bir tartışmayı başlattı.
Tartışma, Paul R. Gross ve Norman Levitt'in Anglo-Amerikan toplumsal bilimler alanındaki bilimsel yayınlarda giderek daha çok yer almaya başladığını savladıkları sahtakar görüşleri ele aldıkları kitapları Yüksek Batıl İnanç'la boyutlanarak arttı.
1998 yılında Sokal, Belçikalı kuramsal fizikçi ve ilerici yazar Jean Bricmont'la birlikte Son Moda Saçmalar: Postmodern Entelektüellerin Bilimi Kötüye Kullanmaları başlıklı bir kitapta, "Sokal Vakası" olayını planlarken neyi amaçladığını Jacques Lacan, Julia Kristeva, Jacques Derrida, Jean Baudrillard, Gilles Deleuze, Luce Irigaray, Bruno Latour gibi önde gelen postmodern yazarların düşüncelerinin etkileyiciliğini arttırmak için doğa bilimleri alanından yaptıklarını yüzeysel ve anlamsız alıntıların niteliğini ortaya koyan notlarını bir araya getirerek yayınladılar.
Konuyla ilgili yayınlar
Son Moda Saçmalar: Postmodern Aydınların Bilimi Kötüye Kullanmaları, İletişim Yay., 2002, İstanbul