turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kaynak, Şenkaya

Kaynak, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Kaynak köyünün eski adı Çermik veya Çermük'tür. Nitekim 1595 tarihli Osmanlıca tahrir defterinde Çermük/Çermik () olarak geçer. Bu yer adı kaplıca anlamına gelen Türkçe "Çermik" veya "kara dam" anlamına gelen Gürcüce "Çermuki"den () geliyor olabilir.
Çermik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Köyün sınırları içindeki megalit yapı kalıntıları Çermik'in eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Kaynak köyünün yaylasında tespit edilmiş olan yıkık kilise bu dönemden kalmış olabilir.
Çermük veya Çermik köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Osmanlı idaresinde Çermik köyü, Gürcistan Vilayeti olarak adlandırılan idari birimde, Oltu livasının Bardız nahiyesine bağlıydı. Bu deftere sonradan eklenmiş olan köyün hane sayısından söz edilmemiştir. Ancak 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterinde Çermük'te 11 Hristiyan hane kaydedilmiştir.
Çermik köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında da Oltu sancağının Bardız nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 13 haneden oluşuyordu. Bu sırada köyde 35 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Çermik köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 70 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Çermik köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde Çermük (Чъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 50 hanede, 161'i erkek ve 144'ü kadın olmak üzere 305 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Rumlardan oluşuyordu. Çermik köyünün nüfusu 1896 yılında 462 kişi, 1906 yılında ise 667 kişi olarak tespit edilmiştir. Kısa sürede nüfusun iki katından fazla artmış olması, Rus idaresinin köye yeni nüfus yerleştirdiğini göstermektedir. Günümüzde camiye çevrilmiş olan Çermik Rum Ortodoks Kilisesi'nin de 19. yüzyılın son çeyreğinde veya 20. yüzyılın başlarında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Köyün yaylasında ayrıca Rumlardan kalma harabe evler ile Rumca yazıları olan mezar taşları bulunmaktadır.
Çermik 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Çermik () adıyla Kars vilayetinin Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 306 kişiden oluşuyordu. Ancak bu tarihten çok önce köydeki Rum nüfus göç etmiş bulunuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Çermik köyü bu ilçeye bağlandı. Çermük veya Çermik köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kaynak olarak değiştirilmiştir. Kaynak köyünde 1965 yılında 572 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 329 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 139 km, Şenkaya ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kireçli, Şenkaya

Kireçli, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Kireçli köyünün bilinen eski adı Ak Kilisa'dır. Nitekim Erkan-ı Harbiye-i Umumiye'nin 1914 (Rumi 1330) tarihli "Oltu" haritasında ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Ak Kilisa ( ) olarak geçer.
Ak Kilisa köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün bugünkü sınırları içinde tespit edilmiş kilse ile kale kalıntıları, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Asıl adı bilinmeyen köyün Ak Kilisa olarak adlandırılmış olması, muhtemelen bu kilisenin beyaz taşlarla inşa edilmiş olmasıyla ilişkilidir.
Ak Kilisa, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Kars vilayetinin Sarıkamış kazasına bağlı Bardız nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Akkilise" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 68 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Akkilise köyü bu kazaya bağlandı. Akkilise'nin adı 1950'lerde Kireçli olarak değiştirilmiştir. Ancak 1955 genel nüfus sayımında köy "Akkilise (Kireçli)" biçiminde kaydedilmiştir. 1960 genel nüfus sayımında ise, yeni adı yazılmış, eski adı da parantez içinde verilmiştir. 1965 yılında Kireçli köyünde 263 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 6 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 162 km, Şenkaya ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus
Köşkköy, Şenkaya

Köşkköy, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir. Erzurum ili büyükşehir belediyesi olmadan önce köy statüsü taşıyordu.
Tarihçe
Köşk, köyün bilinen en eski adıdır. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Köşk / Koşk" () olarak geçer.
Köşk köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün bugünkü sınırları içinde bulunan iki megalit yapı kalıntısı, buranın çok eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte eski yerleşimin adı bilinmemektedir. Bu megalit yapılardan biri bir kuledir. Gürcüce "koşki" () kule demek olup köyün adı da Gürcüce "koşki" kelimesinden geliyor olabilir.
Köşk köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesine bağlıydı. Koşk, 1935 genel nüfus sayımında da aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 858 kişiden oluşuyordu. 1945 genel nüfus sayımında köyün nüfusu azalmış ve 445 kişiye düşmüştü. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Köşk köyü de bu kazaya bağlandı. Köşkköyü'nde 1965 yılında 755 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 217 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köşkköy, Erzurum kentine 192 km, Şenkaya kasabasına 45 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kürkçü, Şenkaya

Kürkçü, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Kürkçü bu yerleşimin bilinen en eski adıdır. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kürkci" () olarak geçer.
Kürkçü köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Öte yandan köyün bugünkü sınırları içinde tespit edilmiş olan megalit yapı buranın çok eski bir yerleşim olduğunu göstermesi açısından önemlidir.
Kürkçü köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan Osmanlı tahrir defterine göre Oltu sancağının Bardız nahiyesine bağlıydı ve bu nahiye içinde boşalmış 16 köyden biriydi. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada da Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı ve 12 hanede 47 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Kürkçü köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 94 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Kürkçü köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin "Kürkçi" () adıyla kaydettiği köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 21 hanede 84'ü kadın ve 74'ü erkek olmak üzere 158 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu. Kürkçü köyünün nüfusu 1896 yılında 184 kişiye, 1906 yılında ise 265 kişiye yükselmiştir.
Kürkçü köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kürkci" () adıyla Kars vilayetinin Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 435 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Kürkçü köyü bu kazaya bağlandı. Kürkçü köyünde 1965 yılında 526 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 178 kişi okuma yazma biliyordu.
Kürkçü köyündeki megalit yapı kalıntısı, bugünü yerleşimin 2 kilometre kuzeyinde yer alır. Günümüze ulaşan duvarların bir kısmı kaba yonu taşlarla, bir kısmı da kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Bu duvarların yüksekliği 1 metre kadardır. Bu yapı köylüler tarafından "Kızıl Kale" olarak adlandırılmaktadır.
Coğrafya
Kürkçü köyü Erzurum il merkezine 241 km, Şenkaya ilçe merkezine 55 km uzaklıktadır.
Nüfus
Nişantaşı, Şenkaya

Nişantaşı, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı mahalledir.
Tarihçe
Nişantaşı köyünün eski adı yaygın olarak Kevank olarak bilinir. Oysa 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Keyğvank () olarak geçer. 1886 nüfus sayımında ise Keyvank (ъ) ve Erkan-i Harbiye-i Umumiye'nin 1914 tarihli haritasında da Keyvank () olarak geçer. Bu yerleşimin adı halk arasında "Kevenk" olarak bilinir.
Keyğvank köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bugünkü köyün sınırları içinde bulunan megalit yapı ve kilise kalıntısı da buranın çok eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Keyğvank köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Bu defterde köy boşalmış olarak kaydedilmiştir. Oysa Keyğvank'ta 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine 67 Hristiyan hane yaşıyordu. Köyün bu iki tarih arasında bir nedenle boşalmış olduğu anlaşılmaktadır.
Keyğvank köyünün yeniden meskun hale geldiği 1835 tarihli nüfus defteriden anlaşılmaktadır. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla bu tarihte yaptığı nüfus tespitinde bu yerleşim Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 25 hanede 87 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Keyğvank köyünün nüfusunun yaklaşık 202 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Keyğvank köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Keyvank (ъ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 45 hanede, 203'ü erkek ve 149'u kadın olmak üzere 352 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu. Keyvank köyünün nüfusu 1896 yılında 470 kişiye, 1906 yılında ise 548 kişiye yükselmiştir.
Keyvank köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de "Keyvank" () olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köy Erzurum vilayetinde Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Kevank" adıyla aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 914 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Kevank köyü bu kazaya bağlandı. Keyğvank veya Kevank Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Nişantaşı olarak değiştirilmiştir. Nişantaşı köyünün 1965 yılındaki nüfusu 1.237 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 211 kişi okuma yazma biliyordu.
Nişantaşı sınırları içinde bulunan megalit yapı tamamen yıkılmış ve günümüzde taş yığınına dönüşmüştür. Köyün Hristiyan nüfusundan kalan Kevank Kilisesi, bugünkü yerleşimin 2 kilometre güneybatısında bulunmaktadır. Bugüne ulaşan duvarların yüksekliği 1 metreyi bulur. Kilisenin duvarlarının kırmızı taşlarla kaplı olduğu bugüne kalan kalıntılardan anlaşılmaktadır.
Coğrafya
Nişantaşı köyü Erzurum il merkezine 165 km, Şenkaya ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus
Oyuktaş, Şenkaya

Oyuktaş, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Oyuktaş köyünün eski adı Uskuhat'tır. Nitekim 1835 Osmanlı nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Uskuhat / Üskühat" () olarak geçer. Bir görüşe göre bu ad Uskureti'den () değişime uğramış olabilir.
Uskuhat köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Uskuhat, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada da Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı ve 3 hanede 9 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Uskuhat köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 18 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Uskuhat köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Kars vilayetinin Sarıkamış kazasına bağlı Bardız nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Üskühat" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 227 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Üskühat köyü bu kazaya bağlandı. Akkilise'nin adı 1950'lerde Kireçli olarak değiştirilmiştir. Ancak 1955 genel nüfus sayımında köy "Üskühat (Deliktaş)" biçiminde kaydedilmiştir. Bu kayıt, bu tarihten bir süre önce köyün adının "Deliktaş" olarak değiştirildiğini göstermektedir. 1959 yılında bu ad da değiştirilmiş ve köye Oyuktaş adı verilmiştir. 1965 yılında Oyuktaş köyünde 321 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 19 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Oyuktaş köyü Erzurum il merkeziine 163 km, Şenkaya ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.
Nüfus
Özyurt, Şenkaya

Özyurt, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Özyurt köyünün eski adı Barik veya Baruk'tur. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Barik () olarak geçer. Gürcüce kaynaklarda köyün adı Gücüce Bariki () biçiminde yazılmıştır.
Barik köyünün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde günümüzde ortadan kalkmış olan kilise o dönemden kalmış olmalıdır.
Barik, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Bu sırada büyük bir köy olan Barik, 42 Hristiyan haneden oluşuyordu. Hane resilerinin adlarına ve baba adlarına bakınca, köyde Gürcü ve Ermeni nüfusun yaşadığı anlaşılmaktadır. Barik köyünde buğday, arpa, darı tarımı ve arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. Bu tarihte köyde üç adet değirmen bulunuyordu.
Barik köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde Barik / Barık (ъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köyde 20 hanede, 104'ü erkek ve 99'u kadın olmak üzere 203 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Barik köyünün nüfusu 1896 yılında 337 kişi, 1906 yılında ise 464 kişi olarak tespit edilmiştir.
Barik 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Barik () olarak kaydedilmiştir. Bu sırada köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Barik, 1940 genel nüfus sayımında Kömürlü nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 583 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kömürlü nahiyesi ve Barik köyü bu ilçeye bağlandı. Barik veya Barık Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Özyurt olarak değiştirilmiştir. Özyurt köyünde 1965 yılında 1.079 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 174 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 154 km, Şenkaya ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır.
Nüfus
Sarıkayalar, Şenkaya

Sarıkayalar, Erzurum iline bağlı Şenkaya ilçesinin bir mahallesidir.
Tarihçe
Sarıkayalar köyünün eski adı Muşih Kışla'dır. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde adı Muşih Kışla ( ە) olarak geçer. Bu yerleşim daha önce Muşih köyünün kışlasıyken, sonradan ayrı köy sayılmıştır. Muşih ise, Gürcüce Mşehi () adından gelir.
Muşih Kışla, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Muşih Kışla, 1595 tarihli mufassal defteri ile 1835 Osmanlı nüfus deflerlerinde büyük bir olasılıkla Mşehi köyünün bir parçasıydı.
Muşih Kışla köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince "Mşeh" (ъ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 2 hanede, 10'u erkek ve 10'nu kadın olmak üzere 20 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Kaskanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Mşeh köyünün nüfusu 1896 yılında 22 kişiye, 1906 yılında ise 36 kişiye yükselmiştir. Bugün Aydoğdu adını taşıyan yerleşim de Rus nüfus tespitlerinde "Mşeh"(ъ) adıyla kaydedilmiştir. Bu köy 1886 tarihinde Zedgerek nahiyesine bağlıydı ve nüfusu Türkmenlerden oluşuyordu.
Mşeh veya Muşih Kışla köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Hanım Kom ( ) adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1935 yılında "Müşihkışla" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 92 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Müşihkışla da bu ilçeye bağlandı. Muşih veya Mşeh Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Sarıkayalar olarak değiştirildi. Sarıkayalar köyünün nüfusu 1965 yılında 182 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 51 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Sarıkayalar köyü, Erzurum il merkezine 154 km, Şenkaya ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır.
Nüfus
Sarıyar, Şenkaya

Sarıyar, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Sarıyar köyünün eski adı eski kayıtlarda Cakos olarak bilinir. 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde "Cağkos", 1902 tarihli Kars haritasında "Jakos" (Cakos) biçiminde yazılmıştır.. Erkan-ı Harbiye-i Umumiye'nin 1914 tarihli haritasında "Cahkoz" () ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de "Cakos" () biçiminde geçer.
Cakos köyü, orta çağlarda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespiti ettiği 1835 yılında köyde 8 hane ve 24 erkek belirlenmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Cakos'un bu tarihteki nüfusunun yaklaşık 48 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bı sırada köy, Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı.
Cakos köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince "Cahkos" (ъ) olarak kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 2 hanede, 22'i erkek ve 22'i kadın olmak üzere 44 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamını Kaskanlı aşiretine bağlı Kürtler oluşturuyordu. Cakos köyünün nüfusu 1896 yılında 52 kişiye, 1906 yılında ise 69 kişiye yükselmiştir. Erkan-ı Harbiye-i Umumiye'nin 1914 tarihli haritasında bu yerleşim alanı "Cahkoz Harabesi" biçiminde yazılmıştır. Burada o tarihte var olan bir harabe haritada işaretlenmiş olabilir.
Cakos köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinde Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 118 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Cakos köyü bu kazaya bağlandı. Cakos veya Cahkoz Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Sarıyar olarak değiştirilmiştir. Sarıyar köyünün nüfusu 1965 yılında 198 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 5 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Sarıyar köyü Erzurum il merkezine 155 km, Şenkaya ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus
Söğütler, Şenkaya

Söğütler, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Söğütler köyünün eski adı Libi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Libi (), kazık, sırık, mil gibi anlamlara gelir. Bu yerleşim 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde de Libi () olarak geçer.
Libi köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen kilise buranın eski bir yerleşim olduğuna işaret etmektedir.
Libi köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin de "Libi" () adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 19 hanede, 70'i erkek ve 47'si kadın olmak üzere 117 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı, Beritanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Susuz köyünün nüfusu 1896 yılında 161 kişiye, 1906 yılında ise 244 kişiye yükselmiştir.
Libi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine sehven "Leblebi" () adıyla kaydedilmiştir. Bu sırada köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Libi" adıyla yer alan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu, 462'si erkek ve 141'i kadın olmak üzere 603 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Libi köyü bu kazaya bağlandı. 1950 yılında Libi'nin nüfusu 382 kişiye düşmüştü. Libi Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Söğütler olarak değiştirilmiştir. 1965 yılında Söğütler köyünde 582 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 166 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Söğütler köyü Erzurum il merkezine 155 km., Şenkaya ilçe merkezine 32 km. uzaklıktadır.
Nüfus
Susuz, Şenkaya

Susuz, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Bu yerleşimin eski adı bilinmemektedir. 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde Susuz-Kışlag (-), 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Susuz () olarak geçer.
Susuz köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün bugünkü sınırları içinde bulunan megalit yapı ile eski kilise kalıntıları, buranın hayli eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermesi açısından önemlidir.
Bugünkü adıyla eski kayıtlarda yer almayan Susuz köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Susuz-Kışlag (-) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 14 hanede, 46'sı erkek ve 40'ı kadın olmak üzere 86 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı, Beritanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Susuz köyünün nüfusu 1896 yılında 121 kişiye, 1906 yılında ise 155 kişiye yükselmiştir.
Susuz köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında aynı kazanın Kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 323 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kömürlü nahiyesi ve Susuz köyü bu kazaya bağlandı. 1965 yılında Susuz köyünde 440 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 95 kişi okuma yazma biliyordu.
Susuz köyünde bir kale ile bir kilisenin kalıntıları bulunmaktadır. Kale, köyün 4 kilometre kuzeybatısında bir kayanın üzerinde inşa edilmiş olup günümüze ulaşan duvarların yüksekliği 2 metreyi bulur. Kilise ise köyün 1,5 kilometre güneydoğusunda bulunmaktadır. Yapı insan eliyle yıkılmış ve taşları köydeki evlerde kullanılmıştır. Nitekim bu kiliseye ait sütun ve kesme taşlar, köydeki bir evin duvarlarında tespit edilmiştir.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 154 km, Şenkaya ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır.
Nüfus