turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Belenli, Kelkit

Belenli, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Barduz"'dur. Köyün yerleşim tarihi daha eskilere gitmekle birlikte 1516 yılı Osmanlı tahririnde "Bardız" adıyla virane (boş) köy olarak gösterilmiştir. İskan politikaları neticesinde köye yeniden yerleşim başlamış olup 1530 tahririnde sadece Müslümanlar yaşarken, 1591 tahririne göre ise Müslümanlar çoğunlukta olmak üzere az sayıda Hristiyan'ın da yaşadığı görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılı kaydında da Bardız adıyla yer alan köyde; avarıza konu 7'si normal, 1'i de din görevlisi olmak üzere 8 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup Barduz adıyla sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde, 7 hanede 21 erkek kaydedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Barduz adıyla Kelkit'e bağlı köy statüsünü sürdüren yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane iline 104 km, Kelkit ilçesine 28 km uzaklıktadır. Köyün yamacında bulunduğu Kazanan Dağına, köyün yaylası bulunmaktadır.
Nüfus
Çakırlar, Kelkit

Çakırlar, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Cibi"'dir. 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında yerleşimin ismi "Cebre" olarak yer almaktadır. Köy bölgedeki savaşlardan oldukça etkilenmiş olup bu nedenle 1516 yılı Osmanlı tahririnde sadece Müslümanlardan oluşan 16 hane kaydedilmiştir. İskan politikaları sonucu 1530 yılı tahririnde yerleşimde 25'i Müslüman, 5'i Hristiyan olmak üzere 30 hane kaydedilmiştir. 1591 yılı tahririnde ise köyde sadece Müslümanlardan oluşan 68 hane görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılı avarız defterinde "Cebi" adıyla görülen yerleşimde, sadece Müslümanlardan oluşan 1'i muaf olmak üzere toplam 3 avarız hanesi kaydedilmiştir. 1835 yılı sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup Cibi adıyla sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde, 6 hanede 19 erkek kaydedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Cibi adıyla Kelkit'e bağlı köy statüsünü sürdüren yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane iline 89 km, Kelkit ilçesine 13 km uzaklıktadır. Kelkit Çayının en büyük kolu köyün hemen altından geçer. Çok engebeli bir arazisi olmasına rağmen geniş ekim alanları da mevcuttur.
Nüfus
Yeni Saraybosna

Yeni Saraybosna (), Bosna-Hersek'ın başkenti Saraybosna'nın bir belediyesidir. Belediye, Miljacka Nehri'nin kuzey kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 9.9 km2 olan belediyenin nüfusu 2013 yılı itibarı ile 68,802'dir.
Yeni Saraybosna, Novi Grad gibi, 1960'larda ve 1970'lerde şehrin büyümesi ve gelişmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Günümüzde ise Saraybosna'nın merkezi iş alanı ve ticaret bölgesi olup Elektroprivreda Bosne i Hercegovine, Saraybosna Üniversitesi, Bosna Hersek BM Evi, Sparkasse Bank ve Raiffeisen Bank gibi şirket ve kuruluşların merkezlerine ev sahipliği yapmaktadır.
Basmane

Basmane, İzmir'in Konak ilçesine bağlı bir semttir.
Semtin en önemli unsurları semtte bulunan TCDD Basmane Garı, Çorakkapı Camii, Aziz Vukolos Kilisesi ve İzmir Enternasyonal Fuarı'nın düzenlendiği Kültürpark'ın 9 Eylül kapısıdır. Basmane civarında çok sayıda eski Türk evi bulunmaktadır. Bu evlerin bir bölümü günümüzde otel olarak hizmet vermektedir. Basmane, 20. yüzyılın ilk yarısına kadar Yahudilerin de Türklerle birlikte yoğun olarak yaşadıkları bir bölgedir. Kortejo da denilen ve genelde bir avluya açılan tek odalı yerleşim birimlerinden oluşan yahudhanelerden (Yahudi evleri) bazıları harap olsa da günümüze kadar ulaşmışlardır.
Novi Grad, Saraybosna

Novi Grad. (Türkçe: Yeni Şehir). Bosna-Hersek'in Belediyesi. Saraybosna Kantonu'na bağlıdır. Nüfusu 2002 sayımlarına göre 116,588'dir.
Saraybosna
Bosna-Hersek'teki şehirler
Saraybosna Kantonu
Stari Grad, Saraybosna

Stari Grad. (Türkçe: Eski Şehir). Bosna-Hersek'in Belediyesi. Saraybosna Kantonu'na bağlıdır. Nüfusu 2002 sayımlarına göre 50,000'dir.
Saraybosna
Bosna-Hersek'teki şehirler
Saraybosna Kantonu
Centar

Centar. (Türkçe: Merkez). Bosna-Hersek'in Belediyesi. Saraybosna Kantonu'na bağlıdır. Nüfusu 2002 sayımlarına göre 68,151'dir.
Saraybosna
Bosna-Hersek'teki şehirler
Saraybosna Kantonu
Akarca, Sivaslı

Akarca, Uşak ilinin Sivaslı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köydeki yerleşim tarihi milattan önceki dönemlere kadar uzanmaktadır. Akarca Köyünün 500 m kuzeybatısında yer alan Belce Höyük'te yapılan araştırmalarda Geç Neolitik Çağ, Kalkolitik Çağ, İlk ve Orta Tunç Çağı ve Roma dönemine ait parçalar bulunmuştur. Köyün 2 km kuzeybatısında yer alan Aşılık Mevkiinde yapılan incelemelerde Geç Roma ve Erken Orta Çağ'a ait olabilecek bulgular bulunmuştur. Köyün 2 km güneybatısında bulunan Arap Mezarı Mevkiinde Geç Roma dönemine ait kalıntılar bulunmuştur. Köyün 3 km kuzeydoğusunda, Durmuş Çeşmesi'nin 500 m güneybatısındaki Karacaören Mevkiinde Roma dönemine ait yapı malzemeleri bulunmuştur. Belce Höyüğün 200 m kuzeyinde, Akarca Köyünün 500 m kuzeybatısında ve Uşak-Sivaslı yolunun batısında bulunan Aşılık Mevkiinde yapılan araştırmalarda geniş bir Roma yerleşmesinin kalıntıları bulunmuştur.
1481, 1520 ve 1570 yıllarına ait tahrir kayıtlarında Uşak kazasına bağlı bir mezra olarak gösterilen köyde, 1676 Avarız Defterlerine göre 5 nefer ile 1 imam bulunmaktadır. 19. yüzyıl sonlarına doğru inşa edildiği düşünülen ahşap örtülü cami, günümüzde harap haldedir.
Coğrafya
Uşak iline 18 km, Sivaslı ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus
Ekoturizm

Ekoturizm çevreyi koruyan ve yerel halkın refahını gözeten, doğal alanlara karşı duyarlı bir seyahattir. Ekoturizm tipik olarak flora, fauna ve kültürel mirasın başlıca cazibe merkezleri olduğu yerlere seyahat etmeyi içerir. Ekoturizm, gezginleri koruma biyolojisine dikkat ederek yerel ve doğal çevre hakkında eğitmeye odaklanabilir.
Turizm pazarında, doğaya dayalı turizm olarak tarif edilen ekoturizm, sürdürülebilir kalkınma aracı olarak görülmektedir. Uluslararası Ekoturizm Topluluğu TIES (The International Ecotourism Society) ekoturizmi şöyle tarif etmektedir: "Ekoturizm genellikle küçük gruplar halinde yapılır. Konaklama ve yeme içme türü hizmetler çoğunlukla yerel düzeydeki küçük ve orta ölçekli firmalar tarafından verilir."
Uluslararası Doğa Koruma Birliğinin tanımına göre ekoturizm, doğayı ve kültürel kaynakları anlayarak korumayı destekleyen, düşük ziyaretçi etkisi olan ve yerel halka sosyo-ekonomik fayda sağlayan, bozulmamış doğal alanlara çevresel açıdan sorumlu seyahat ve ziyarettir. Uluslararası Ekoturizm Topluluğu TIES (The International Ecotourism Society); ekoturizm, çevreyi koruyan ve yerel halkın refahını gözeten, doğal alanlara karşı duyarlı seyahattir olarak tanımlamıştır.
Ekoturizm kavramında, yeşil turizm, alternatif turizm, doğa turizm, yabanıl turizm, macera turizmi, kültürel turizm gibi terimler kullanılmaktadır.
Ekoturizm, genellikle küçük gruplar halinde, ailelerin işlettiği küçük tesislerde, geleneksel mimarinin ve yerel kaynakların kullanımını hedef almaktadır. Ekoturizm amacına uygun gerçekleştirildiği takdirde, hassas ekosistemlerin korunması ve bu bölgelerin içerisinde ve çevresinde yaşayan nüfusun sosyo-ekonomik gelişmesi için kaynak yaratabilen bir araçtır. Önemli ekoturizm potansiyeli olan dağlık ve ormanlık bölgelerdeki köylerde yaşayan halkın yoksulluğu göz önüne alındığında, ekoturizmin sosyal sınıflar arasındaki dengesizliği azaltabilecek bir etken olduğu anlaşılabilir
Sürdürülebilir ekoturizm
Yöreye ziyarete gelen kişi ya da grupların çevreye ya da yerel halka kalıcı bir katkısının söz konusu olduğu turizm şeklidir. Bu katkı genellikle ülke genelinde veya yörede faaliyette olan sivil toplum kuruluşlarının aracılığıyla yapılmaktadır.
Azizler, Sivaslı

Azizler, Uşak ilinin Sivaslı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşim sınırı içerisinde antik dönemlere ait yerleşim izleri görülmektedir. Köyün 2,5 km doğusunda Sindelli Höyüğü ile 2,5 km batısında yer alan Damlıca Mevkiinde (Azizler Ören) yapılan araştırmalarda İlk Tunç Çağı ve Roma dönemine ait bulgulara rastlanılmıştır.
Köyün adının Bizanslılarla yapılan savaşta hayatını kaybeden "Ezi Dede"den geldiği söylenmekte olup köyün içinde, "Erenler Tepesi" denilen yerde Ezi Dede'nin yatırı bulunmaktadır. Ancak köyün adının 16. yüzyılda Uşak dolaylarında da bulunan Azizler adlı Yörük cemaatinden gelmesi daha muhtemeldir. II. Bayezid (1481-1512) döneminde yapılan tahrir kaydında yerleşimden Aziz adıyla o dönemde Uşak kazası Hayrebat nahiyesine bağlı 12 haneli bir köy olarak bahsedilmiştir. 1570 yılı tahririnde Uşak kazasına bağlı olan yerleşimde bu tarihte 21 hane kaydedilmiştir. 16. yüzyıl kayıtlarında köye bağlı Emir çiftliği mezrasında Şeyh Hamza tarafından yaptırılan Şeyh Hamza zaviyesinden bahsedilmektedir. Uzun yıllar Uşak merkez kazasına bağlı olan yerleşim, 1914 yılında kurulan Sivaslı nahiyesine bağlanmıştır. 1953 yılından beri de Sivaslı ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Uşak iline 30 km, Sivaslı ilçesine 7 km uzaklıktadır. Batısında Kökez köyü, güneyinde Yayalar kasabası, doğusunda Sazak köyü ve kuzeyinde Sindelli mevkisi vardır. Yerleşim, Banaz Çayı yakınında bulunmaktadır.
Nüfus
Sirimavo Bandaranaike

Sirimavo Ratwatte Dias Bandaranaike (17 Nisan 1916 - 10 Ekim 2000), Dünyanın ilk kadın başbakanı olan Sri Lankalı politikacıdır. 1960-65, 1970-77 ve 1994-2000 yılları arasında 3 kez başbakanlık yapmıştır.
Varlıklı bir ailede dünyaya geldi. Batı Katolik Kilisesi'nde öğrenim gördü. Sirimavo 20'li yaşlarının ortasındayken ailesi bakan olan Solomon Bandaranaike ile evlenmesini istedi.
1956'da başbakan olan kocası Solomon Bandaranaike 1959'da bir suikast sonucunda öldürülünce, kocasının kurduğu Sri Lanka Özgürlük Partisi'nin (SLFP) başına geçti. Sirimova 1960 seçimleri öncesinde duygusal konuşmalar yaparak tüm ülkeyi gezdi. Bu seçim kampanyalarından sonra kendisine Ağlayan Dul yakıştırılması yapıldı. Parti 1960'ta yapılan genel seçimleri ezici çoğunlukla kazanınca modern dünyada ilk kadın başbakan oldu. Kocasının sosyalist ve uluslararası ilişkilerde tarafsızlık politikalarını devam ettirdi. 1964'te marksist eğilimli Seylan Eşit Toplum Partisi (LSSP) ile kurduğu koalisyon, hükumet üyeleri arasında hoşnutsuzluğa yol açtı. 1965 genel seçimlerinde partisinin uğradığı ağır yenilgi sonucunda görevini bıraktı.
1970'te Birleşik Cephe olarak bilinen sosyalist koalisyon yeniden iktidara geldi. Tekrar başbakanlık görevine gelen Bandaranaike bu kez daha köktenci bir politika güttü. 1972'de Seylan olan ülkesinin adını Sri Lanka olarak değiştirdi. Ancak etnik ve siyasi çekişmeler ve ekonomik sıkıntılara karşı baskıcı önlemlere başvurduğu için 1977 seçimlerinde ağır bir yenilgi aldı ve başbakanlıktan ayrıldı. 1980'de Sri Lanka parlamentosu gücünü kötüye kullandığı gerekçesiyle Bandaranaike'nin bütün siyasi haklarını elinden aldı ancak 1986'da başkan J. R. Jayawardene kendisini bağışlayarak bütün haklarını geri verdi.
1994'te başında olduğu Sri Lanka Özgürlük Partisi'nin lideri olduğu koalisyonun seçimleri kazanması üzerine, aynı zamanda kızı olan devlet başkanı Chandrika Kumaratunga tarafında başbakan olarak atandı. Ancak yapılan anayasa değişikliği nedeniyle yetkileri kısılan başbakanlık makamında kaldığı son sefer diğer başbakanlık dönemlerine göre daha sönük geçmiştir.
Daniel Schneidermann

Daniel Schneidermann (d. 5 Nisan 1958, Paris), Fransız gazetecidir.
Çalışma alanı medyadır. Özellikle televizyon yayınları hakkinda calismalari vardir. Özellikle haftalik gazetelerde yazıları yayınlanır. 2003 yilina kadar Le Monde gazetesinde tv elestirmenligi de yapmıştır. Libération gazetesinde yazmaya devam ediyor. Ayrıca Arret sur images adlı televizyon programı France 5'te yayınlanmaktadır.
Kitapları
Tout va très bien, monsieur le ministre, Belfond, 1987, ISBN 2-7144-2069-9
Où sont les caméras?, Belfond, 1989, ISBN 2-7144-2308-6
Un certain Monsieur Paul, l'affaire Touvier, Fayard, 1989 (avec Laurent Greilsamer), ISBN 2-213-59248-9
Les Juges parlent, Fayard, 1992 (avec Laurent Greilsamer), ISBN 2-213-02939-3
Arrets sur images, Fayard, 1994, ISBN 2-213-59180-6
Anxiety Show, Arléa, 1994, ISBN 2-86959-216-7
La Disparue de Sisterane, Fayard, 1992, ISBN 2-213-02847-8
Nos mythologies, Plon, 1995, ISBN 2-259-18164-3
L'Etrange Procès, Fayard, 1998, ISBN 2-213-60104-6
Du journalisme après Bourdieu, Fayard, 1999, ISBN 2-213-60398-7
Les Folies d'Internet, Fayard, 2000, ISBN 2-213-60694-3
Où vont les juges?, Fayard, 2002 (avec Laurent Greilsamer), ISBN 2-213-61077-0
Le Cauchemar médiatique, Denoël, 2003, ISBN 2-07-031704-8
Film
Kosovo, des journalistes dans la guerre (belgesel ARTE, 2000, 90 dakika)
Budaklar, Sivaslı

Budaklar, Uşak ilinin Sivaslı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy sınırları içerisinde antik dönemlere uzanan yerleşimlere ait kalıntılar bulunmaktadır. Pınar ve Asar Mezarlık Mevkilerinde bulunan mezarlarda İlk Tunç Çağı ve Roma dönemine, Kavaklar ve Dörek Asar höyüklerinde ise İlk ve Orta Tunç Çağı ile Roma dönemine ait bulgulara rastlanılmıştır.
II. Bayezid devri tahrir defterinde "Ali-Viran ve Budaklar Karyesi" adıyla geçen köy Göbek nahiyesine bağlı olup, köyde 5 hane olduğu belirtilmiştir. 1520 yılı tahrir defterinde de köy Göbek nahiyesine bağlı olan köyde 7 hane bulunmaktadır. 1570 yılı tahrir defterinde Uşak kazasına bağlı olan köyde 22 hane kayıt edilmiştir. Köyün adı da Türkmen Budaklar cemaatinden gelmektedir.
Coğrafya
Uşak iline 30 km, Sivaslı ilçesine 18 km uzaklıktadır. Doğusunda Yayalar, batısında Uşak merkez Yoncalı köyü, kuzeyinde Kökez köyü, güneyinde ise Karahallı'nın Alfaklar köyü yer almaktadır. Köy arazisi geniş, kıraç ve engebelidir.
Nüfus
Cinoğlu, Sivaslı

Cinoğlu, Uşak ilinin Sivaslı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köye ilk yerleşenin Uşak'ın merkez köylerinden Ciğerdede'den gelen Cin Hüseyin adlı kişi olduğu ve sonradan başka yerlerden gelenlerle köyün oluştuğu söylenmektedir.
Coğrafya
Uşak il merkezine 44 km, Sivaslı ilçesine 10 km uzaklıktadır. Kocadağ'ın yamacında kurulu olan köyün; doğusunda Özbeyli köyü, kuzeybatısında Ketenlik köyü, kuzeyinde Hanoğlu köyü, güneyinde ise Eldeniz köyü bulunmaktadır.
Nüfus
APU

APU, İngilizce olarak Auxiliary Power Unit sözcüklerinin başharflerinden oluşmaktadır. Türkçe anlamı Yardımcı Güç Ünitesi veya Yedek Kuvvet Tertibatı olarak çevrilebilir. Genellikle uçaklarda bulunmakla birlikte bazı büyük kara taşıtlarında da bulunmaktadır ve amacı aracın ana güç kaynaklarının devre dışı kalması sonrasında araç için gerekli olan enerjinin sağlanmasıdır.
Uçaklardaki APU
Günümüz uçaklarında APU, bazı uçaklarda farklılık göstermek kaydıyla, genellikle kuyruk kısmında bulunur. Bir nevi küçük gaz türbinli motor olan APU'lar uçağın motorunu çalıştırmak için gerekli olan basınçlı havayı sağlamak için kullanılırlar. APU'nun uçaklardaki kullanım amaçları şu şeklide sıralanabilir:
Elektrikli
Uçağın motorunun çalıştırılabilmesi için gerekli olan ilk elektrik sağlanması.
Uçuş esnasında uçağa elektrik sağlayan motorlarına bağlı elektrik jeneratörlerinin arızalanması durumunda, uçak için gerekli olan azami elektrik enerjisinin sağlanması.
Hava
Jet motorlarının çalışması daha doğrusu ilk hareketi alabilmeleri için basınçlı hava akımına gereksinimleri vardır. İşte APU'lar bu basınçlı havayı yaratarak uçak motorunun çalışmasını sağlarlar. APU'nun olmadığı ya da arızalı olduğu durumlarda jet motorunu çalıştırabilmek için mutlaka gerekli basınçlı havayı sağlayacak başka bir araç bulunur ve bu araç kullanılarak motor çalıştırılır.
Zırhlı araçlardaki APU
Bazı gelişmiş ve büyük model tanklarda bu tip yedek enerjiyi sağlamak amacıyla küçük bir dizel motor bulunur.
Trenlerdeki APU
Günümüzde bazı dizel motorlu lokomotiflerde de APU sistemi kullanılmaktadır. Türkiye'de demiryollarında kullanılan DE 22000 ve DE 33000 tipi lokomotiflere yeni APU sistemi entegre edilmektedir. APU sistemi sayesinde kendinden tahrikli motor, soğuk havalarda lokomotiflerin kolay marş almasını; su, yağ ve yakıt ısıtmasını sağlamaktadır.
Karaca Arboretum

Karaca Arboretumu, 1980 yılında TEMA Vakfı kurucusu Hayrettin Karaca tarafından kurulmuştur. Yalova-Termal karayolu üzerinde, il merkezine 5 km mesafede Samanlı Köyü içerisinde bulunmaktadır.
Peyzaj ağırlıklı, koleksiyon bir arboretum karakterinde olup, 135.000 m2'lik bir alanda tesis edilmiştir. İçerisinde kaya bahçeleri, bitki bahçeleri, iris bahçeleri, gül bahçeleri, minyatür bitkiler, Türkiye doğumlu bonsai bitki koleksiyonları vb. örnekler vardır.
Başta Türkiye olmak üzere, Asya, Avrupa, Afrika, Amerika, Avustralya kıtaları ve Yeni Zelanda'dan bitki örnekleri yanında, Türkiye'nin endemik bitki örnekleri mevcuttur. Arboretum içerisinde tahminen 5 bin odunsu, bir o kadar da otsu rizomlu ve soğanlı bitki mevcuttur.
Turba

Turba, ölü bitkilerin su altında kalıp karbon miktarı artarak kömürleşmiş maddelerden (Linyit, Taş kömürü, Antrasit, Turba) biridir. Turbayı diğer yoğun karbon içeren maddelerden ayıran özelliği karbon miktarıdır. Karbon miktarı %60 ise turba, karbon miktarı %70 ise Linyit, karbon miktarı %8090 ise Taş kömürü, karbon miktarı %90-95 ise Antrasit adını almaktadır.
Kömür
Rhizobia

Rhizobia (Yunanca rhiza = kök ve bios = yaşam) baklagillerin (Fabaceae) kök nodüllerinin içine yerleştikten sonra azotu fikse eden (diazotrofi) bakterilerdir. Rhizobia bağımsız olarak azot fiksasyonu yapamaz ve bir bitki konakçısına ihtiyacı vardır. Morfolojik olarak genelde gram negatif, hareketli, spor üretmeyen, basil yapısındadırlar.
Rhizobia "kök nodülleri oluşturmak üzere baklagillerin köklerini enfekte eden toprak bakterileri grubu"na verilen genel bir isimdir. Rhizobia toprakta bulunurlar ve kökleri enfekte ederek nodül oluşturduktan sonra atmosferdeki azot gazını (N2) fikse ederek, daha kolay kullanılabilen nitrojen formlarına dönüştürürler. Nodüllerden kök hücrelerince alınan ve bitkinin diğer organlarına taşınan nitrojen yapıtaşı olarak kullanılır. Bitki öldüğünde nodüller bozunur ve rhizobia tekrar toprağa geçerek yaşamaya devam ederler veya yeni bir konak bitkiyi enfekte ederler.
Çornomorske Rayonu

Çornomorske Rayonu (Kırım Tatarcası: Aqmeçit rayonı, Ukraynaca: Ч, Rusça: Ч ), Ukrayna'nın Kırım Özerk Cumhuriyeti'nin rayonlarından biri.
Yerleşim Yerleri
Aqmeçit qasaba şurası
Aqmeçit (Çernomorskoye)
Donuzlav köy şurası
Donuzlav (Krasnoyarskoye)
Dört Saqal (Lenskoye)
Kirovskoye köy şurası
Kirovskoye
Aqqoca (Dozornoye)
Camal (Nizovka)
Çoñğurçı (Zadornoye)
Novoivanovka köy şurası
Novoivanovka
Sadır Boğay (Hmelevo)
Novoselskoye köy şurası
Novoselskoye
Toqa (Artömovka)
Qara Acı köy şurası
Qara Acı (Olenevka)
Ablaq Acı (Kalinovka)
Mayak
Qızıl Çoñrav köy şurası
Qızıl Çoñrav (Krasnaya Polana)
Çegelek (Kuznetskoye)
Yaşpek (Vnukovo)
Tabuldı Ass köy şurası
Tabuldı Ass (Medvedevo)
Terekli Ass (Ozerovka)
Tarpançı köy şurası
Tarpançı (Okunövka)
Can Baba (Maryino)
Çeger Acı (Znamenskoye)
Qıpçaq (Gromovo)
Qunan (Krasnoselskoye)
Tatar Çağaltay köy şurası
Tatar Çağaltay (Dalökoye)
Bay Qıyat (Vladimirovka)
Juravlövka
Nemse Çağaltay (Severnoye)
Zoranoye
Yarılğaç köy şurası
Yarılğaç (Mejvodnoye)
Kerleut (Vodopoynoye)
Musa Ali (Zaytsevo)
Novoulyanovka
Qarlav (Snejnoye)
Ukrayna'nın rayonları
Ilıca, Bosna-Hersek

Ilıca (), Bosna-Hersek'ın Bosna-Hersek Federasyonu'na bağlı Saraybosna Kantonu'nda bulunan bir kasaba ve belediyedir. Belediye, başkent Saraybosna'nın metropolitan alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 143.4 km2 olan belediyenin nüfusu 2013 yılı itibarı ile 71,892'dir.
Ilıca, Bosna-Hersek'in en eski kalıcı yerleşimlerinden biri olup yaklaşık 4000 yıldan uzun bir geçmişe sahiptir. Günümüz Ilıca ise Osmanlı döneminde kurulmuştur ve adı Türkçe kökenlidir.
Ilıca'nın ekonomisi gıda işleme, elektronik ve imalata dayanmaktadır. Aynı zamanda doğası sayesinde turizm de ekonomisinde önemli yer tutmaktadır. Vrelo Bosne parkı kentinde önemli yerlerinden biridir. Saraybosna Uluslararası Havalimanı, Ilıca'dan birkaç km uzakta yer almaktadır.
Turbalık

Turbalık, asidik torf toprağından oluşan, ölmüş bitkilerden meydana gelmiş sulak alanların genel adıdır. Dünya'nın en büyük turbalığı 600,000 km2 yüzölçümüyle Batı Sibirya'dadır. İrlanda'daki Achill adasının ise %87'si turbalıktır. Diğer büyük turbalıklar Kanada, Alaska, İskoçya, Hollanda, İrlanda, İsviçre, Estonya (%20'si), Finlandiya (%26'sı) ve kuzey Almanya'dadır. ABD'nin Kuzey eyaletlerinde Minnesota ve Michigan'da turbalıklar görülür. Yoğun turbalık görülen İngiltere'de %90'ı yok edilmiştir.
Medellín

Medellín, Kolombiya'nın kuzeybatı kesiminde, Antioquia ilinin merkezi kenti. Orta Cordillera'nın ılıman Aburra Vadisinde, Porce Irmağı kıyısında, deniz düzeyinden 1.538 m yükseklikte yer alır. Bogota'dan sonra ülkenin ikinci büyük kentidir. Nüfus: 2.350.227.
1616'da San Lorenzo de Aburra adıyla içinde bulunduğu vadinin adını alarak kuruldu. 1675'te Medellin adını aldı. Sömürge döneminden kalma yapılar çok azdır. 1826'da Antioquia ilinin yönetim merkezi ilan edildi. 20. yüzyılın sonlarında uluslararası yasa dışı kokain ticaretinin merkezi haline gelmiştir.
Şehirde 30'u aşkın yüksek eğitim kurumunun yanında Antioquia Teknoloji Üniversitesi merkezi de bu şehirde bulunmaktadır.
İklim
Archer

Archer, 17pdr, Valentine, Mk I Birleşik Krallık ordusu tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan yapımında Valentine şasesi kullanılan Tank imha edici sınıfında zırhlı bir araçtı.
17 pounder tanksavar topunun üretilmesinden sonra bu silahın takılabileceği bir araca ihtiyaç duyuldu. Ardından Valentine tank şasesi bu iş için seçildi. Çok hızlı üretilmesine rağmen bu tank hemen modası geçen araçlar arasına girmişti. Zaten Valentine, şasesi itibarıyla, bu büyüklükteki bir topu taşıyabilecek nadir araçlardan biriydi.
Valentine tankının gövdesi bu büyüklükte bir topu taşıyacak tareti taşıyamazdı. Basit olarak bunun için üst kısmı açık ve topu tamamen çevreleyen bir üstyapı kullanıldı. Top gövdenin yönünün ters istikametine bakıyordu. Bu sayede aracın uzunluğunun düşürülmesi düşünüldü. Ancak top ateşlenmeden önce araç sürücüsünün yerini terk etmesi gerekiyordu. Çünkü top ateşlendiği zaman ortaya çıkan geri tepme sürücünün doğrudan kafasına geliyordu.
Geriye doğru yerleştirme ilk başlarda engel gibi görünse de ileride araç için büyük bir avantaj oldu. Bu sayede daha alçak ve kısa bir görüntüye sahip olan araç düşmana baskın vermek için ideal bir özelliğe kavuşmuş oldu. Mürettebat birkaç el ateş etmek için duruyor daha sonra dönmeye gerek görmeden hemen hareket ediyordu.
Üretimine 1943 yılının ortalarında başlanan araç Eylül 1944 tarihinde göreve başladı. Doğu Avrupa ve İtalya cephelerinde görev aldı. Savaş sonuna kadar 655 adet üretildi. Araç ilk önceleri kundağı motorlu obüs olarak Kraliyet topçu birliklerinde, ardından Kraliyet tank tümenleri bünyesinde kullanıldı.
Savaştan sonra Mısır ordusunda hizmet verdi.
Güzelyalı, Konak

Güzelyalı, İzmir'in Konak ilçesine bağlı bir mahalledir. İlçenin batıya uzanan sahil kesiminde yer alır. İnönü Caddesi ve Mustafa Kemal Sahil Bulvarı arasında kalır. Mithatpaşa Caddesi bu iki caddeye paralel olarak mahalle içinden geçmektedir. 2022 itibarıyla 17.512 kişilik nüfusa sahip olan mahalle Konak'ın en kalabalık mahallesidir.
Tarihçe
Geçmişte mahalle Reşadiye, Mirkati (Yunanca: meirakte, kokar yalı) ve Kokaryalı adlarıyla bilinmekteydi.
Göztepe Spor Kulübü 14 Haziran 1925 tarihinde Güzelyalı'da kurulmuştur ve kulüp binası buradadır. 1895 yılında ibadete açılan Hakim Efendi Camii mahallenin en eski camisidir.
Coğrafya
Mahallenin batısında Mehmet Ali Akman, doğusunda Göztepe, güneyinde Karabağlar'a bağlı Poligon mahalleleri, kuzeyinde İzmir Körfezi bulunmaktadır. Poligon Deresi batıda Mehmet Ali Akman Mahallesi ile sınırını oluşturur.
Nüfus
Güzelyalı, Konak ilçesinin en kalabalık mahallesidir.
Altyapı
Konak Belediyesi'ne bağlı kültür ve sanat etkinliklerine ev sahipliği yapan Güzelyalı Kültür Merkezi mahallede yer almaktadır. Göztepe Vapur İskelesi, Poligon Metro İstasyonu ile Güzelyalı Tramvay İstasyonu mahalleye hizmet vermektedir. Mustafa Kemal Sahil Bulvarı, Mithatpaşa Caddesi ve İnönü Caddesi mahalleden geçmektedir. Mahallede bir Bisim istasyonu bulunmaktadır.
Eğitim
Selma Yiğitalp Anadolu Lisesi
Kültür varlıkları
Hakim Efendi Camii
Türk Denizciler Anıtı (Göztepe Deniz Atı/Efe Heykeli)