turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Musahacılı, Yeşilhisar

Musahacılı, Kayseri ilinin Yeşilhisar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yeşilhisar ilçesinde bulunan Musahacılı Köyü (bugün: mahalle) 2012 nüfus sayımlarına göre 1085 nüfuslu (544 kadın, 541 erkek) bir yer olup Kınık boyuna ait eski bir göçebe obasıdır. Köy, şehre 97, ilçeye 30 km uzaklıkta ve 1080 metre rakıma sahip, İç Anadolu Karasal İkliminin yoğun bir şekilde gözlendiği, bozkır kültürünün hakim olduğu çorak topraklardır. Savaş yıllarından itibaren köye birçok göç olmuş, söylenilenlere göre köy Ermeniler tarafından da 7 kez dolup boşalmıştır. Özellikle, 1936 yılından itibaren, günümüzde hala köyde yaşamakta olan, göçebe / yörük / konar-göçer Türk toplulukları Adana taraflarından bölgeye kalıcı olarak yerleşmişlerdir. Bunların birçoğu mühim ve kalabalık sülalelerdir veya Türkmen aşiretleridir. Köy eskiden Niğdeye bağlı iken sonradan Kayseri, Yeşilhisara ait hala gelmiştir. Köyün mühim sülaleleri: Malkoçlar, Hacımusalar, Keşefliler (Keçeevliler), Kaştanlar, Mamaklar, Ulular, Avşarlar, Karahacılılar ve Zilellilerdir. Malkoç sülalesi, zengin ve nüfuzlu bir bey olan Hacı Musa Bey'in önderliğinde olup sonradan oğlu Osman Malkoç ve torunu Mehmet Malkoç ile diğer akrabalar silsilesinde devam etmiştir. Hacı Musa Bey, köyün kuruluşuna önderlik edenlerdendir ve köye adını vermiştir. Bugün, Malkoç sülalesinin bir kısmı, Soyadı Kanunu neticesinde, tarihte mühim bir Osmanlı sülalesi olan Malkoçların soyadını taşımaktadır. Uzak akrabalardan Malkoçoğlu soyadını alanlar da bulunmakta, çeşitli isim benzerliklerinden doğan karışıklığı engellemek maksadıyla Hacımusalar soyadını kullananlar da vardır. Keşefliler, köye sonradan yerleşen bir göçebe topluluk olmalarına rağmen akrabalarını yerleştirdikleri için çok kalabalık hale gelmişlerdir. Kaştanlar-Mamaklar da kalabalıktır. Ulular, Kürt kökenlidir. Avşarlar, Avşar boyundan olanlardır. Zileliler, Zilelden göçtükleri için bu adla anılır. Köyde Türkler haricinde az da olsa Kürt, Çerkes, Çingene yani Abdal nüfusu da bulunmaktadır.
Coğrafya
Nüfus
Suflör

Tiyatroda, kuliste durarak, oyunculara sözlerini fısıltıyla söyleyip, hatırlatan, sözlerini unutan oyuncuya sözleri söyleyen yardımcıya verilen addır. Günümüzde suflör kullanımı gittikçe azalmıştır.
Tiyatro dışında ayrıca sinema ve TV dizilerinde oyunculara kamera arkasından diyalogları söyleyen kişidir. Eskiden sinema filmleri sessiz çekildiği için ve sonradan stüdyoda seslendirildiği için suflör ile çekilirdi. Bugün genel olarak sinema filmleri sesli çekildiğinden suflör kullanılmamaktadır. Günümüzde bazı TV dizileri hala suflör vasıtası ile çekilmektedir. Yani bu bir seslendirme, hatırlatma sistemidir.
Fransa cumhurbaşkanları listesi

Bu sayfa Fransa cumhurbaşkanları listesini içermektedir.
Birinci Fransız Cumhuriyeti (1792-1804)
Ulusal Konvansiyon (20 Eylül 1792 - 2 Kasım 1795), Kamu Güvenliği Komitesi'nin önde gelen üyesi Maximilien Robespierre ile birlikte (27 Temmuz 1793 - 27 Temmuz 1794)
Direktuvar (2 Kasım 1795 - 10 Kasım 1799), Direktörlüğün önde gelen üyesi Paul Barras ile birlikte
Konsüllük (10 Kasım 1799 - 18 Mayıs 1804), Birinci Konsül olarak Napolyon Bonapart ile birlikte
İkinci Fransız Cumhuriyeti (1848-1852)
Geçici Cumhuriyet Hükümet Başkanı
Jacques-Charles Dupont de l'Eure (24 Şubat 1848 - 9 Mayıs 1848)
Yürütme Komisyonu (10 Mayıs 1848 - 24 Haziran 1848)
Üyeler:
François Arago
Alphonse de Lamartine
Louis-Antoine Garnier-Pagès
Alexandre Auguste Ledru-Rollin
Pierre Marie (de Saint-Georges)
Yürütme Başkanı
Louis-Eugène Cavaignac (28 Haziran 1848 - 20 Aralık 1848)
Cumhurbaşkanı
Siyasi Parti:
Üçüncü Fransa Cumhuriyeti (1870-1940)
Ulusal Savunma Hükümeti Başkanı
Louis Jules Trochu (4 Eylül 1870 - 13 Şubat 1871)
Yürütme Başkanı
Adolphe Thiers (17 Şubat 1871 - 30 Ağustos 1871) (31 Ağustos 1871 tarihinde Cumhurbaşkanı seçildi)
Cumhurbaşkanları
Siyasi Parti:
Geçici cumhurbaşkanları
Üçüncü Cumhuriyet döneminde Fransa başbakanı, cumhurbaşkanlığı makamının boş olduğu zaman cumhurbaşkanı vekili olarak görev yaptı.
Jules Armand Dufaure (30 Ocak 1879)
Maurice Rouvier (2-3 Aralık 1887)
Charles Dupuy (25-27 Haziran 1894, 16-17 Ocak 1895 ve 16-18 Şubat 1899)
Alexandre Millerand (21-23 Eylül 1920)
Frédéric François-Marsal (11-13 Haziran 1924)
André Tardieu (7-10 Mayıs 1932)
Fransa Cumhurbaşkanlığı makamı 1940-1947 yılları arası olmadı.
Fransız Devleti (1940-1944)
Yürütme Başkanı
Mareşal Philippe Pétain (11 Temmuz 1940 - 19 Ağustos 1944)
Fransa Cumhuriyeti Geçici Hükümeti (1944-1947)
Geçici Hükümet Başkanları
Tuğgeneral Charles de Gaulle (3 Ocak 1944 - 26 Ocak 1946)
Félix Gouin (26 Ocak 1946 - 24 Haziran 1946)
Georges Bidault (24 Haziran 1946 - 28 Kasım 1946)
Vincent Auriol (geçici) (28 Kasım 1946 - 16 Aralık 1946)
Léon Blum (16 Aralık 1946 - 16 Ocak 1947)
Dördüncü Fransa Cumhuriyeti (1947-1959)
Cumhurbaşkanları
Siyasi Parti:
Beşinci Fransa Cumhuriyeti (1959 - )
Cumhurbaşkanları
Siyasi Parti:
Tejo Nehri

Tejo Nehri veya Tajo Nehri (Portekizce: Rio Tejo), İspanya'da doğan ve Portekiz'de Atlas Okyanusu'na dökülen İber Yarımadası'nın en uzun nehridir.
Nehrin toplam uzunluğu 1.038 kilometredir. Bunun 716 km'si İspanya topraklarında, 275 km'si ise Portekiz topraklarındadır. 47 km'si ise İspanya ile Portekiz arasında sınır oluşturmaktadır.
Nehrin içinden geçtiği başlıca şehirler arasında İspanya'da Aranjuez, Toledo, Talavera de la Reina ve Alcántara, Portekizde ise Constancia, Santarém ve Lizbon sayılabilir.
Pax Hispanica

Pax Hispanica (Latince "İspanyol Barışı"), 1598-1621 arası döneme rastlayan Avrupa'daki yirmi üç yıllık İspanyol hakimiyetine istinaden kullanılan bir terim olup, İspanya'nın Avrupa'da, Fransa, İngiltere ve Birleşik Hollanda Cumhuriyeti arsındaki çeşitli savaşların ardından sağladığı istikrarı ifade eder.
Barış birkaç anlaşmanın ardından sağlanmıştır;
1598: Vervins Barışı, Fransız Mezhep Savaşları sırasında İspanyol kuşatması ile sona erdi. İspanya ve Fransa, kısa molalar hariç, 1499 İkinci İtalyan Savaşı'ndan beri savaş halindeydiler.
1604: Londra Antlaşması, (1585 Anglo-İspanyol Savaşı) büyük ölçüde İspanya lehine sonuçlandı
1609: On İki Yıl Ateşkesi, İspanya Hollandası ile savaşa ara verild.
İspanya, o zamanın küresel süper gücü olarak, birçok Hollandalı Katolikliği kabul etmediği için II. Felipe zamanından beri Hollandalılarla savaş halindeydi. Hollandalılar 1579'da Alejandro Farnesio'nun Hollanda eyaletlerindeki birçok toprağı tekrar almasından sonra İngiltere desteği ile Utrecht Birliğini kuruldu. Ostende'nin Ambrosio Spinola tarafından alınmasından sonra, Hollandalılar isyana devam ettiler, sonunda III. Felipe'den Hollanda Ülkesinin bir kısmının özgürlüğünü kazandılar. Bundan sonra İspanya Avrupa'da On İki Yıl Ateşkesi bitene kadar dokuz yıl daha barışı korudu.
İberler

İberler (İspanyolca los iberos), antik çağda bugünkü İber Yarımadası'nın doğusunda ve güney doğusunda yaşamış bir halktır. Günümüzde İberler, bu yarımadada yaşayan topluluğun yerli halkı olarak kabul edilebilir.
İberler, boylar halinde ve izole topluluklar halinde yaşamıştır. Metal işleme, bronz ve tarımda gelişmiş bir toplumdur. Sonraki dönemde gelişerek yüksek medeniyet seviyesinde şehirleşmeye ulaşmışlardır. El sanatlarında da oldukça ilerlemişlerdi. Metal başta olmak üzere Fenikeliler, Yunanlar ve Kartacalılar'la ticaret yapmışlardır. Yine Yunan kolonistler başta olmak üzere bu halkların kültüründen de faydalanmışlardır. Kendilerine has bir yazı sistemleri vardı.
Daha sonraları, Keltlerin İberlerle karışarak kaynaşmasından Keltiberler olarak adlandırılan halk ortaya çıktı.
Kartacalılar

Aynı zamanda Kartacalılar olarak da bilinen Pönler (Latince: tek. punikus, çoğ. Punici) kökenleri Fenikelilere dayanan Antik Kartaca (Kuzeydoğu Cezayir ve modern Tunus) halkıydı. Halkın konuştuğu dil olan Pönce, Fenikece dilinin bir lehçesidir.
Fenikeli atalarının aksine Kartacalılar, Kuzeybatı Afrika hinterlandını ve Trans Sahra ticareti yollarını kapsamış bir toprak aristokrasisine sahipti. Daha sonraki zamanlarda, klanlardan biri İberyada Helenistik sisteme sahip bir imparatorluk kurdular.
Diğer Fenike halkları gibi Pönlerin de kentleşmiş kültürleri ve ekonomileri denizle güçlü bir şekilde bağlantılıydı. Yurtdışında, Berberi Kuzeybatı Afrika'nın bazı kıyı bölgeleri ile Tunus ve Libya'nın yanı sıra Sardunya, Korsika, Sicilya, Balear Adaları, Malta ve batı Akdeniz'in diğer küçük adaları üzerinde kontrol sağladılar. Balear Adaları, Sardunya, Korsika ve Sicilya'da hinterlandındaki bağımsız yerlilerle güçlü ekonomik ve politik bağları da vardı. Pönlerin denizdeki varlığı ve ticareti Akdeniz'e ve ötesinde yer alan Atlantik İberya, Britanya Adaları, Kanarya Adaları ve Batı Afrika'ya kadar uzanıyordu.
Pön halkının teknik başarıları arasında renksiz cam üretimine geçiş ve erimiş demirin saflığını arttırmak için lakustrin kireçtaşı kullanımı sayılabilir.
Pön kültürünün çoğu, MÖ 264'ten 146'ya kadar Roma ve Kartaca arasında gerçekleşen Pön Savaşlarının bir sonucu olarak yok edildi. Pön Savaşlarından sonra Romalılar Pön terimini hain anlamına gelen sıfat olarak kullandılar.
İber'den Kıbrıs'a kadar uzanan yerleşim yerlerinde Pön kalıntıları hala bulunabilir.
Önemli Kartacalılar
Septimius Severus (Fenikeliler tarafından kurulan Libya, Leptis Magna doğumlu Pön kökenli Roma İmparatoru)
Caracalla
Vibia Perpetua (erken Hristiyan şehit, aynı zamanda Kartaca doğumlu)
Hannibal, Kartacalı general
Hamilcar Barca, Kartacalı general, Hannibal'in babası
Hasdrubal Barca, Kartacalı amiral, Hannibal'in erkek kardeşi
Dido, Kartaca'nın kurucusu ve ilk kraliçesi
Fogo Adası

Fogo Adası (Portekizce; Ilha do Fogo) Atlas Okyanusuda, Yeşil Burun Adaları'na bağlı ada.
Batı Afrika kıyılarının 640 km açığında São Tiago ve Brava adaları arasında yer alır. Yüzölçümü 476 km2'dir. Adanın etkin yanardağı olan Fogo Dağı (2,829 m.) Yeşil Burun Adaları takımadalarının en yüksek noktasıdır. Ekonomisi tarım ve balıkçılığa dayanan adada kahve ve şarap üretimi yaygındır. Adanın en önemli yerleşim merkezi batı kıyısındaki São Filipe'dir. Nüfus; 37,409 (2001).
Yeşil Burun Adaları'nın adaları
São Jorge Kalesi

São Jorge Kalesi (Portekizce: Castelo de São Jorge), Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan bir kaledir. Şehrin en yüksek tepesinde bulunan kale, şehrin en çok turist çeken yapılarından biridir.
Arkeolojik araştırmalar sonucunda MÖ 6 yüzyılda İberler ve Keltler tarafından kullanıldığı tahmin edilmektedir.
Vasili Zaytsev

Vasili Grigoryeviç Zaytsev ( 23 Mart 1915 - 15 Aralık 1991), Sovyet keskin nişancısı. Sovyetler Birliği Kahramanlık Madalyası sahibidir.
Stalingrad kahramanı
II. Dünya Savaşı'nın en tanınmış Sovyet keskin nişancılarından biridir. Çelyabinsk bölgesinin Elino Köyü'nde, Mart 1915'te bir çiftçinin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Gençliğinde yazları çobanlık yapmış ve bu sırada usta bir atıcı olmuştur. Zaytsev, Sovyetler'in en başarılı keskin nişancısı olmasa da, ismi Kapıdaki Düşman isimli Hollywood yapımıyla tüm dünyaya duyulmuştur. Zaytsev 1936'da Sovyet Pasifik Filosu'na katılmıştı. İlk savaş deneyimini ise 1942'de 1047. Piyade Alayı mensubu olarak, Stalingrad'da savaştı. Normal bir piyade olarak 30 askeri öldürünce, üstleri onun atıcılık kabiliyetini dikkate aldılar. Kendisine verilen keskin nişancı tüfeğiyle 3 aylık bir zamanda çok sayıda askeri öldürmüştü. Moralleri yüksek tutmak için, başarıları devamlı basına taşınıyordu.
İyi bir keskin nişancı, bir bölgede çok fazla sorun yaratırsa, düşman da ona karşı kendi keskin nişancısını yollar. Sonuçta keskin nişancılar karşı tarafın keskin nişancısı ile kişisel düellolar yaşarlar ve bu bir kedi-fare oyununa döner. Bu düellolar oldukça sık yaşanmışsa da, Zaytsev'in bir Alman keskin nişancısıyla yaşadığı öne sürülen düello hayal ürünüdür.
Hikayeye göre, Almanlar Zaytsev'in başarıları karşısında ona rakip olarak en iyi keskin nişancılarını (Almanya'daki keskin nişancı okulunun komutanı SS Albayı Heinz Thorwald veya Binbaşı Erwin König olduğu söylenir), cepheye çağırmışlardır. Hikayenin sonunda Zaytsev rakibini öldürmüştür. Ama yapılan derin araştırmalara rağmen böyle bir rakibin varlığına rastlanmamıştır.
Asteğmen Vasili Zaytsev 10 Ekim ile 17 Aralık 1942 tarihleri arasında Stalingrad'da 225 askeri öldürmüştür. Kurbanları arasında 11 tane de Alman keskin nişancısı vardır. Ocak 1943'te, nişan aldığı gözünden ciddi şekilde yaralanır. Yetenekli bir cerrah tarafından gözü kurtarılır ama artık göreve dönmesine izin verilmez. Kendisi keskin nişancı eğitmeni olarak görevlendirilmiş ve 28 keskin nişancı yetiştirmiştir. Ayrıca keskin nişancılık üzerine iki adet eğitim kitabı yazmıştır. Bu kitaplar günümüzde halen Rus askeri okullarında okutulmaktadır. 22 Şubat 1943'te "Sovyetler Birliği Kahramanı" nişanı ile ödüllendirilmiştir.
Savaş bittikten sonra Yüzbaşı Zaytsev terhis olmuş ve Kiev'de bir tekstil fabrikasında çalışmaya başlamıştır. 15 Aralık 1991'de ölmüş ve Kiev'deki Lukyanivski Askeri Mezarlığı'na gömülmüştür.
31 Ocak 2006 tarihinde naaşı Volgagrad'daki Mamayev Kurgan anıt mezarlığına defnedilmiştir.
Madalya ve Nişanları
Sovyetler Birliği Kahramanı (22 Şubat 1943)
Volgograd Kahraman Vatandaş Madalyası (7 Mayıs 1980)
2 Lenin Nişanı
2 Kızıl Bayrak Nişanı
1. Sınıf Vatansever madalyası
Stalingrad Savunması madalyası
Almanyaya karşı Zaferi madalyası
İlgili filmler
Kapıdaki Düşman (Enemy at the Gates)
Işık Stadyumu

Işık Stadyumu () ya da resmi adıyla SL Benfica Stadyumu () Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan bir futbol stadyumdur. Lizbon takımı Benfica iç saha maçlarını bu stadyumda yapmaktadır. Benfica taraftarları tarafından A Catedral olarak anılmaktadır.
Aynı isimle 1954 yılında Lizbon'da bulunan stadyum 2002 yılında yıkılmış, yerine bugünkü stadyum 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası öncesi yapıldı. Bu turnuvanın finali de bu stadyumda oynandı.
2014 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali, 24 Mayıs Cumartesi günü Estadio da Luz stadyumunda gerçekleştirildi.
Resim galerisi
Portekiz'deki stadyumlar
Lizbon'daki yapılar
SL Benfica
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası stadyumları
2003'te tamamlanan yapılar
Kayışdağı, Ataşehir

Kayışdağı, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı olan bir mahalledir.
Adını, İstanbul ilinin en yüksek üçüncü noktası olan 438 metre yüksekliğindeki Kayış Dağı'ndan alır. Kayışdağı mahallesi, tepenin eteklerinden kuzeydoğuya doğru yayılmıştır.
2000 yılında Kayışdağı Tepesi'nin batı yamacında kurulan Yeditepe Üniversitesi 26 Ağustos Yerleşimi ile İBB Kayışdağı Darülaceze Tesisleri ormanın bir kısmını kullanmış ve Kayışdağı'nın çehresi büyük ölçüde değişmiştir. Nüfusu 2022 yılı güncel verilerine göre 42 bin 462'dir. Batısında Ataşehir ilçesine bağlı Küçükbakkalköy, güneybatısında İçerenköy, güneyinde İnönü ve Maltepe ilçesine bağlı Büyükbakkalköy, doğusunda Mimar Sinan ve Ferhatpaşa, Kuzeybatısında Atatürk, Kuzeyinde Mevlana, Kuzeydoğusunda Yenişehir mahalleleriyle komşudur.

Ataşehir'in mahalleleri
José Alvalade Stadyumu

Estádio José de Alvalade, Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan bir futbol stadyumdur. Lizbon takımı Sporting, iç saha maçlarını bu stadyumda yapmaktadır.
Aslında 40.000 seyirci için tasarlanan stadyum, konser gibi özel organizasyonlar için 50.466 seyirciye çıkmaktadır. Resmi olarak 6 Ağustos 2003 günü açılan stadyumun açılış maçında Sporting Lizbon, Manchester United'ı 3-1 yenmiştir.
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası'na ev sahipliği yapan stadyumlardan biri olan Estádio José Alvalade'de, biri de Portekiz'in Hollanda'yı 2-1 yenerek finale çıktığı yarı final maçı olmak üzere 5 maç oynanmıştır.
Stadyum, aynı zamanda UEFA tarafından UEFA Kupası'nın 2005 yılı finalinin oynanacağı stadyum olarak seçilmiştir. Sporting Lizbon, büyük bir başarı ile kendi stadyumunda UEFA Kupası finali oynamaya hak kazandı. Ancak finalde, CSKA Moskova'ya 3-1 kaybetti.
Lizbon'daki stadyumlar
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası stadyumları
Bonanno ailesi

Bonanno ailesi, Amerika'da yaşayan bir İtalyan mafyasıdır. Joseph D. Pistone'nin yaptığı gizli operasyonla dünyada meşhur oldu.
6 sene süren gizli operasyonunu ve özellikle Bonnano ailesini anlatan bir kitap yazan eski gizli FBI ajanı Joseph D. Pistone konuyla ilgili bir filmde konsept danışmanı olarak da görev aldı. Kitaptan uyarlanan filmde Joseph'in Donnie olarak nasıl kademe kademe yükseldiği anlatılmaktadır. Benny Ruggiero "Lefty guns" olarak tanınan Bonnano ailesiyle yakın temasa geçmektedir.

1890'larda kurulan kuruluşlar
Padovalı Antonio

Padovalı Antonio (Doğum adı Fernando de Bulhões'dir) (Lizbon, Portekiz d. 15 Ağustos 1195 Padova, İtalya 13 Haziran 1231) Fransisken rahibi, manevi doktrin uzmanı, tanınmış vaiz ve mucize göstericidir. 1232de Papa IX. Gregorius tarafından kanonize edilmiştir. 16 Ocak 1946da Papa XII. Pius tarafından Kilise Doktoru ilan edilmiştir. Yortusu 13 Hazirandır.
Hayatı
Antonio soylu bir asker ailesine mensuptu. 1220de Fransisken tarikatına girmiştir, Müjdeyi yayma arzusu ile Fasa gitmiştir. Bir yıl sonra sağlık sorunları sebebiyle Fastan ayrılmıştır. Assisili Françesko onun vaaz konusundaki arzusunu far edip Fransa ve İtalyaya vaaz vermesi için yollamıştır. Fransada Katharlar arasında başarılı vaazlar verip onları Katolik inancına çevirdiği söylenmektedir. Fransadaki yıllarında aynı zamanda Montpellier ve Toulouseda teoloji dersleri de vermiştir. Fransisken tarikatının Fransada gelişmesinde büyük rol oynamıştır. 1226da İtalyanın Fransiskenlerinin yönetici olmuştur. 1230da Papa IX. Gregoriusun danışmanlığını yapmak için Romaya gitmiştir. Padovada 1231 yılında dermansızlıktan ölmüştür.
Baixa Pombalina

Baixa Pombalina, Portekiz'in başkenti Lizbon'un merkezi olarak kabul edilen bölgedir. Bölgein alanı 235.620 m2'dir. Ünlü Praça do Comércio meydanının kuzeyinde yer alan Pombalina, São Jorge Kalesi'nin hemen alt kısmında yer alır.
2004 yılında UNESCO Dünya Miras Listesinde yer almak üzere önerilmiştir. 1755 yılında şehrin büyük kısmını yıkan 1755 Lizbon Depremi'nden sonra planlanarak inşa edilmiştir. Meydanlar ile bezenen, dik kesişen bir cadde ve sokak ağına sahiptir.
Franz Ferdinand

Franz Ferdinand (18 Aralık 1863 28 Haziran 1914), Avusturya Arşidükü, Avusturya İmparatorluk prensi, Macaristan ve Bohemya Krallığı Prensi ve ölümünden önce 1896 yılında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun tahtının varisi oldu.
1895 yılında tanıştığı ve soylu olmayan Sophie Chotek'le 1900 yılında ailesinin karşı çıkmasına rağmen evlendi. Bunun üzerine amcası İmparator Franz Joseph tarafından veraset hakkından yoksun bırakıldıysa da "Veliaht" unvanını korumayı başardı. Hohenberg Prensesi unvanı alan eşi Sophie'den Sophie von Hohenberg (1901-1990), Hohenberg dükü Maximillian (1902-1962) ve Prens Ernst von Hohenberg (1904-1954) adlı 3 çocuğu oldu.
Eşiyle Haziran 1914 tarihinde Saraybosna'yı ziyareti sırasında gerçekleşen birçok suikasttan yara almadan kurtuldu. Ancak, 28 Haziran 1914 tarihinde saat 01.15'te, üzeri açık otomobille eşiyle Saraybosna sokaklarında ilerlerken, Sırp suikastçı Gavrilo Princip'in saldırısına uğradı. Princip'in tabancasından çıkan kurşun, boynuna girip çıkarak, arkasında duran eşine saplandı. Franz Ferdinand ve eşi Prenses Sophie, suikastte öldüler. Suikastçı, iki ülkeyi bir arada tutan Habsburg Hanedanı'nın tek veliahdını öldürdüğünden Avusturya-Macaristan, suikasttan sorumlu tuttuğu Sırbistan'a savaş açarak, I. Dünya Savaşı'nın çıkmasına neden oldu.
Hercai menekşe

Hercai menekşe (viola tricolor), menekşegiller (violaceae) familyasına bağlı bir menekşe türüdür. Diğer menekşe türleri ile birleştirilerek birçok melez kültivarın türetilmesinde yaygın bir şekilde kullanılır.
Hercai menekşelerin hepsinin eşit büyüklükte olmayan ve her birinde genellikle iki ayrı renk bulunan, beş tane kadifemsi taç yapraklar vardır. Taç yapraklarının arkasında, bal özü içeren birer uzantı ya da mahmuz bulunur. Çiçeğe gelen arılar bu tatlı sıvıya ulaşabilmek için daha büyük olan en alttaki taç yaprağa konarlar. Böylece arılar bal özünü emerken çiçeğin erkek organlarında bulunan çiçek tozları da arıların tüylerine yapışıp kalır. Arıya yapışmış olan çiçek tozlarının aynı çiçekteki dişi organın tepeciğine bulaşmasını önlemek üzere tepeciğin üzeri koruyucu bir kapakla örtülüdür. Arılar bir çiçekten uçup başka bir hercai menekşe çiçeğine konduklarında, bal özü emebilmek için bu kapakçığı hortumlarıyla açarlar ve bir önceki çiçekten getirdikleri çiçek tozlarının bir bölümünü dişi organın tepeciğine bırakırlar. Böylece çiçekler döllenerek meyveye dönüşürler. Meyve olgunlaştığında çatlayarak kayık biçiminde üç parçaya ayrılır ve içindeki tohumları çevreye saçar.
Galeri
Menekşegiller
Avrupa florası
Birleşik Krallık florası
Finlandiya florası
Çiçekler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Rize florası
Heinrich Ruhmkorff

Heinrich Daniel Ruhmkorff d. 15 Ocak 1803 Hannover, Almanya ö. 20 Aralık 1877 Paris, Fransa
Alman bilim insanı, buluşçu.
Almanya'daki çıraklık döneminin ardından İngiltereye göç etti. Joseph Bramahın kurduğu Bramah şirketi için çalıştı.
1855 te Pariste, elektrik aparatlarıyla ilgili bir dükkan açtı.
En büyük itibarını, Nicholas Callanın 1836 da bulduğu indüksiyon bobinini; 30 cm den daha fazla kıvılcım üretebilmek için cam yalıtım kullanıp ve diğer bazı yenilikler ile geliştirerek hayata geçirmesiyle kazandı. Buluşunun patentini 1851 de almasına karşın esas başarısı, 1858 yılında Napoleon III ten aldığı 50.000 frank ödüldür. Geliştirdiği bobin, anısına, halen Ruhmkorff bobini olarak bilinir.
Ruhmkorff bobini, iki elektrot arasında çok yüksek gerilim üreterek kıvılcım yaratan bir tür transformatör olup benzinli otomobillerdeki ateşleme bujileri örnek olarak gösterilebilir.
Ruhmkorff, ayrıca galvonometre, elektrometre gibi hassas ölçüm aygıtları yapmıştır.
1803 doğumlular
1877 yılında ölenler
19. yüzyıl Alman bilim insanları
Alman mucitler
Fransa'daki Alman göçmenler
Pax Syriana

Pax Syriana
(Latince, "Suriye Barışı") Orta Doğu'yla ilgili uluslararası ilişkiler çalışmalarında kullanılan bir terimdir ve genellikle Suriye'nin komşuları, özellikle de Lübnan üzerindeki etkilerini ifade eder. Pax Syriana'nın arkasındaki fikir, Suriye'nin diplomatik ve askeri güç olarak Lübnan'da barışı koruyabilmesidir. Terim, Pax Romana ve Pax Britannica'''dan türetilmiştir.
Terim için en erken kaynak, 1976'da Lübnan İç Savaşı'nın başlarında Suriyenin ateşkes çabaları için Time dergisinde yayınlanmıştır.
Terim son zamanlarda, 1990 ve 2005 arasındaki dönemde Lübnan'da azalmış olan çatışmaların, bölgedeki Suriye Hegemonya'sı ve askeri işgaline bağlı olduğunu idafe etmek için kullanılır. Belki de, Lübnan İç Savaşı'nı bastırılmasını takip eden görece sakinliğe vurgu yapmak ya da Suriyelilerin ilhak niyetinin telkini ya da Lübnan'ın yatıştırılmasına karşılık olarak kullanılmıştır.
2005 yapımı Suriye filmi görünüşe göre "Pax Syriana"dan esinlenmiştir. Filmin tanıtım araçlarına göre "Syriana", "Washington düşünce kuruluşları tarafından, Orta Doğunun kuramsal olarak yeniden biçimlendirilmesi ile ilgili kullanılan çok gerçekçi bir terim"dir. Kasım 2005'te Washington Post'da yapılan online bir tartışmada Syriana'''nın yönetmeni Stephen Gaghan, Syriana'yı "İnsanların, herhangi bir coğrafi bölgeyi kendi ihtiyaçlarına uygun hale getirmek için hiç durmadan umut etmesini anlatmak için harika bir sözcük" olarak gördüğünü söyledi."
Piyemi

Piyemi, organizmada irinli bir odaktan piyojen etkenlerin (stafilokok, streptokok, actinomyces vb.) kan dolaşımına karışması ve organizmanın diğer bölgelerinde de apselerin oluşmasıyla karakterize bir durumdur. Antemortem muayenede yüksek ateş, genel durum bozukluğu, kaşeksi ve lokal irinli odaklar gözlenebilir. Postmortem muayenede ise karaciğer, dalak, akciğer, böbrekler ve kas dokusunda lokal irinleşme ve hafif hemorajik enfarktüsler görülebilir. İnfarktüslü olanlar hızla irinli bir şekle dönüşürler. Eklemlerde ve organizmanın değişik bölgelerinde metastazik apselere rastlanır.
İnsan hastalıkları
Bakteriyel hastalıklar
Hayvan hastalıkları
Águas Livres su kemeri

Águas Livres su kemeri (Portekizce: Aqueduto das Águas Livres), Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan tarihi bir su kemeridir. 18. yüzyıl Portekiz mühendisliğinin en önde gelen eserlerinden biridir. Kemerin uzunluğu 18 km'dir. Ancak kanalları da dahil ederek ölçülmesi durumunda 58 km'dir.
Lizbon şehrinin geçmişten beri yaşadığı içme suyu sıkıntısını gidermek için Kral V. John, Caneças bölgesi'nden suyu taşımak için bu kemeri yaptırmıştır.