turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Teoman-Bülent Ortaçgil Konser

Konser, Teoman ve Bülent Ortaçgil'in Akustik Trio ile 2007'de çıkardığı albümdür. Teoman'ın ilk konser albümü olan bu albüm, 2004 yılında verilen konserlerden oluşturulmuştur.
Tarihçe
2004'te Ortaçgil ve Teoman, birbirlerinin şarkılarını söyledikleri birkaç konser verdiler. Baki Duyarlar'ın aranje ettiği şarkılar minimalist bir şekilde yalnızca gitar, piyano ve yaylılar tarafından çalındı. Konserlerden üç yıl sonra bu konserlerden seçilen kayıtlar, arşiv amacıyla dinleyicilere sunuldu. Albüm, Teoman'ın ilk konser albümü olurken, Ortaçgil'in Fikret Kızılok ile çıkardığı canlı kayıtlardan sonra ilk konser albümü oldu.
Albümde sekiz Ortaçgil, altı Teoman şarkısı bulunurken, konuları benzer olan Bir Tek Sen Yalanı ve Zamparanın Ölümü şarkıları medley olarak söylendi. Ayrıca, albümde bir de hidden track bulunmaktadır. Prova yapılmadan kaydedilmiş Ortaçgil şarkısı Sevgi, albümün CD versiyonlarında yer almaktadır.
Şarkı listesi
Benimle Oynar Mısın? (3:10) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Mavi Kuş (4:32) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Paramparça (4:58) (söz-müzik: Teoman)
Değirmenler (4:45) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Sensiz Olmaz (6:24) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
İstasyon İnsanları (5:07) (söz-müzik: Teoman)
Eylül Akşamı (6:19) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Sessiz Eller (4:15) (söz-müzik: Teoman)
Aşk Nereye Kadar (4:02) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Rüzgar Gülü (3:51) (söz-müzik: Teoman)
Yüzünü Dökme Küçük Kız (3:14) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Yollar (3:25) (söz-müzik: Teoman)
Yağmur (4:02) (söz-müzik: Teoman)
Zamparanın Ölümü - Bir Tek Sen Yalanı (Medley) (7:42) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil, Teoman)
Olmalı mı Olmamalı mı? (5:27) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Sevgi (Hidden track) (5:27) (söz-müzik: Bülent Ortaçgil)
Künye
Bülent Ortaçgil Vokal, akustik gitar
Teoman - Vokal
Baki Duyarlar - Piyano, aranje
Pınar Duruk - Çello
Erdal Akyol - Kontrabas
Evrim Uluözyurt - Viyola
Ayşen Tözeniş - Keman
Ceren Gürkan - Keman
Ender Akay - Kayıt, miks
Çağlar Türkmen - Master
Aykut Uslutekin - Kapak, fotoğraflar
Eralp Akyol - Grafikler, dizayn
Canlı albümler
2007 albümleri
Teoman albümleri
Bülent Ortaçgil albümleri
Romantik (albüm)

Romantik, Teoman'ın 2007 yılındaki filminin albümüdür. Film ile aynı günde piyasaya sürülmüştür. Albüme Pamela ve Erkin Koray da katkıda bulunmuştur.
Parça listesi
Pamela - Veda Busesi
Teoman - Arkadaşımın Aşkısın
Teoman - Sonbahar Rüzgarları
Pamela - Artık Sevmeyeceğim
Teoman - Romantik
Pamela - Sensiz Saadet Neymiş
Erkin Koray - Seni Her Gördüğümde
2007 albümleri
Teoman albümleri
Winter Sonata

Winter Sonata, Kore televizyonu KBS'nin 4 diziden oluşan Endless Love serisinin ikincisidir. Güney Kore'de 2002 yılında yayımlanmıştır. Türkiye'de ise 2006 yılında Kanal D tarafından yayımlanmıştır. Oldukça popüler bir seri olup, dizinin özellikle Asya kıtasında çok sayıda hayranı bulunmaktadır.
Konu
Okula yine geç kalan Yoo-Jin bindiği otobüste uyuya kalınca tesadüfen Kang Jun-Sang adında bir çocukla tanışır. Kang Jun-Sang, Choonchun'a babasının kim olduğunu bulmak için gelmiştir. Yoo-Jin ile okulda aynı sınıfa düşünce aralarında ilişki yavaş yavaş aşka dönüşür.
Kang Jun-Sang babasını aramayı sürdürürken, Yoo-Jin ile yılbaşı gecesi buluşma sözü verirler. Kang Jun-Sang, Yoo-Jin ile buluşmaya giderken kendisine bir kamyon çarpar. Yoo-Jin ertesi sabah okulda Jun-Sang'ın öldüğünü öğrenir... Yoo-Jin'in hayatı bir anda kararmıştır.
Aradan 10 yıl geçer ve Yoo-Jin, çocukluk arkadaşı Sang-Hyuk ile çıkmaya başlar. Ama Jun-Sang'ı asla unutamaz. Sang-Kyuk ile nişanlanacaktır ve nişana giderken sokakta Jun-Sang'a çok benzeyen birisini görür. Peşinden gider ama yetişemez, ardından nişana geç kalan Yoo-Jin nişanın iptal edilmesine sebep olur.
Yoo-Jin bu adamı yeniden görecektir. Yolları iş görüşmesinde yeniden kesişir. Bu adam Kang Jun-Sang'a çok benziyordur ama adı Lee Min-Hyung'dur. Yoo-Jin'in hayatı bundan sonra tamamen değişecektir...
Oyuncular
Bae Yong Joon - Kang Jun-Sang / Lee Min-Hyung
Choi Ji Woo - Jung Yoo-Jin
Park Yong Ha - Kim Sang-Hyuk
Park Sol Mi - Oh Che-lin
Lee Hye Eun - Jin Suk
Ryu Seung Soo - Yong Kuk
Jung Dong Hwan - Sang-Hyuk'un babası
Lee Hyo Chun - Sang-Hyuk'un annesi
Yoo Yul - Radyo Programcısı
Kim Hae Sook - Yoo-Jin'in annesi
Çalışanlar
Yönetmen: Yoon Suk-ho
Senarist: Kim Yun Hee / Yun Eun Kyung
Yapımcı: Lee Hyung Min
Popülarite
Dizi yayımlandığı çoğu ülkede rating rekoru kırmıştır. Dizinin son bölümü Kore'de halen gelmiş geçmiş en iyi rating derecesine sahip program rekorunu elinde tutmaktadır. Çoğu bölümün rating'leri bir milli futbol maçının rating'leri ile eş değerdir. Japonya'da başrol karakterlerinin bir heykeli bulunmaktadır. Ayrıca her yıl dizinin çekildiği alanlara turlar düzenlenmektedir. Karakterlerin giysileri Kore'de bir müzede sergilenmektedir. Dizideki birçok aksesuar daha sonra satışa sunulmuş be hepsi de iyi başarılar elde etmiştir. Dizinin müzik albümleri yok satmıştır.
Türkiye'de ise dizi kötü yayın politikası nedeniyle pek izlenememiş, internet sayesinde ise ünü artmıştır.
Geceyarısı Kovboyu (roman)

Geceyarısı Kovboyu, Amerikalı romancı, oyun yazarı ve aktör James Leo Herlihy (19271993)'nin 1965 yılında yazdığı romanın adıdır. Özgün adı Midnight Cowboy olan roman Ekim 1970 tarihinde Giovanni Scognamillo'nun Türkçeye çevirisiyle Milliyet Yayınları'nın roman dizisinin 3. kitabı olarak yayımlanmıştı. 294 sayfa olan kitabın fiyatı 15 liraydı. Sert karton kapaklı kitap şömizliydi.
Romanda memleketi Teksas'tan New York'a erkek fahişe olarak çalışmak üzere gelen naif delikanlı Joe Buck'ın serüveni ve dramı anlatılır. Zengin kadınlara hizmet edip para kazanmayı umarken planlarında başarısız olan Buck çaresiz kalarak sağda solda homoseksüellere bu hizmeti sunmaya başlar. Gitgide sefil bir hayatın içine sürüklenen delikanlı perişan, esrarkeş, hasta ve sakat bir dolandırıcı olan 'Ratso' lakaplı Rizzo ile aynı virane evi paylaşmaya başlar. New York'a geldiğinden beri kurduğu ilk insanca ilişki belki de budur.
Roman 1969 yılında John Schlesinger tarafından sinemaya da aktarıldı. Jon Voight'in Joe Buck'ı, Dustin Hoffman'ın da 'Ratso' Rizzo'yu canlandırdığı film büyük başarı elde ederek "en iyi film", "en iyi yönetmen" ve "en iyi uyarlama senaryo" Oscar'larını kazandı. Eleştirmenler filmin romana son derece sadık olduğunda hemfikirdiler. Türkiye'de yayımlanan romanın kapağına, filmin popülaritesinden yararlanmak için filmden bir fotoğraf konulmuştur.
Elif Çakır

Elif Çakır, (2 Aralık 1971, İskilip, Çorum, Türkiye) Türk gazeteci ve köşe yazarıdır.
Yaşamı
Basın dünyasından önce yayıncılık sektöründe çalıştı, sahibi olduğu Elest Yayınları'nın yöneticiliğini yaptı, Selis Yayınları'nın ortağı oldu.
Akşam, Taraf ve Star gazetelerinde ve Tempo dergisinde muhabirlik ve köşe yazarlığı yaptı. 2015 yılından bu yana Karar gazetesinde köşe yazıları yazmaktadır.
Kabataş Olayı
Elif Çakır'ın, Gezi Parkı olayları sırasında İstanbul'un Kabataş semtinde, "belden yukarısı çıplak, ellerinde deri eldivenler, başlarında siyah bandanalar bulunan 70-100 kişilik grubun" bir kadını dövdüğü ve kadının üzerine işedikleri yönünde iddiaları içeren yazısı 13 Haziran 2013 tarihinde Star gazetesinde yayımlandı. İstanbul Cumhuriyet Savcılığı tarafından konuya ilişkin olarak başlatılan soruşturmanın sonucunda, bazı siyasetçiler ve basın organları tarafından Gezi Parkı protestocuları aleyhinde kullanılmış olan bu iddiaların gerçekle ilgisi olmadığı anlaşıldı. Buna ek olarak, o dönemde Star Gazetesi'nde editör olarak çalışan Murat Seçkin, daha sonradan yaptığı açıklamada, haberin yayınlanmasından sonra Çakır'a "Bunları bu kadın mı anlattı?" diye sorduğunu ve Çakır'ın kendisine "Psikolojik olarak bitmiş durumda Konuşacak hali yoktu. Ne anlatabilirdi ki? Ama ne demek istediğini ben anladım!!!" dediğini belirtti."
Elif Çakır, ilerleyen yıllarda Kabataş olayıyla ilgili olarak kendisine sorulan soruları yanıtlamaktan kaçındığı gibi, haberin yalan olduğunu kabul etmeyi ve özür dilemeyi reddetti.
Kişisel yaşamı
14 yaşında takmaya başladığı türbanını 50 yaşında, Temmuz 2021'de çıkarmasıyla gündeme geldi.
Büyük İskender (film, 2004)

Büyük İskender, Oliver Stone'ın yönettiği film; 32 yaşında yeryüzünün büyük imparatorluklarından birini kurmayı başaran Büyük iskenderin hikayesi olmakla beraber, ihtişam ve zaferlerle süslenmiş ama aynı zamanda da aile içi iktidar kavgalarıyla çalkalanmış bir imparatorluğun hikayesi yanında, Pers İmparatorluğu'nun kumlarından Hindistan'ın karlı dağlarına kadar uzanan İskenderin yolculuğunu ve daha hayattayken yaşayan efsane olmayı başarmış ama bu kadar güçlü olan birinin bile bir gün kadere boyun eğmek zorunda olduğunu anlatan bir hikayedir. Film Büyük İskender' in çocukluk çağı, ergenlik dönemi, Gaugamela Savaşı ve sonrasındaki dönemi işlemektedir. Thebai ve İliryalılar üzerine olan seferler ile Anadolu, Suriye, Mısır seferlerini işlememektedir.
Oyuncular
Yapım
Filmin çekildiği yerler
İskenderiye Kütüphanesi: Shepperton Studios, Londra, İngiltere
Pella/Babylon/Indian palaces and myths cave: Pinewood Studios, Londra, İngiltere
İskenderiye: Malta
Tapınak Pallas Athena, Mieza and Macedonian At pazarı: Essaouira, Fas
Gaugamela: desert near Marrakech, Fas
Babil kapıları: Marrakech, Fas
Bactrian Surları: Lower Atlas Mountains, Fas
Hindu Kush (effect back plate): Himalayas, Hindistan
Makedonyalı Amfibitiyatro: Fas
Hyphasis: Mekong, northeastern Ubon Ratchathani Province, Tayland
Hydaspes: Central Botanical Garden, Amphoe Mueang, Saraburi Province, Tayland
Temel İskit

Temel İskit, (4 Ağustos 1937, Ankara) Türk emekli büyükelçi, gazeteci ve yazar.
Saint Joseph Fransız Lisesi'nden mezun olduktan sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde lisans eğitimini tamamladı. 1963 yılında Dışişleri Bakanlığına girdi. Bakanlık merkez teşkilatında ve Bonn, Tahran, Kahire Büyükelçilikleri ile AET ve OECD Daimi Temsilciliklerinde çeşitli kademelerde görevlerde bulundu. Roma'da BM Gıda ve Tarım Teşkilatı (FAO) nezdinde Daimi Temsilciliği müsteşarlığı görevini yürüttü. 1983-84 yıllarında Türkiye'deki ilk Serbest Bölgeler Genel Müdürü oldu. Dışişleri Bakanlığı'nın ilk AB Genel Müdürlüğünü görevini üstlendi. Bakanlıkta Ekonomik İşler Müsteşar Yardımcılığına kadar yükseldi. Büyükelçi olarak Türkiye Cumhuriyeti'nin OECD Daimi Temsilcisi, Prag Büyükelçisi, Brüksel Büyükelçisi ve Batı Avrupa Birliği Daimi Temsilcisi görevlerinde bulundu. 2002 yılında yaş haddinden emekliye ayrıldıktan sonra Sabancı Üniversitesi ile İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde diplomasi dersleri verdi. Ayrıca Taraf gazetesinde 'Yazı' adlı köşesinde köşe yazarlığı yaptı. Bilgi Üniversitesi Yayınları tarafından yayımlanmış 'DİPLOMASİ -Tarihi, Teorisi, Kurumları ve Uygulaması' adlı bir kitabı vardır. İngilizce ve Fransızca bilmektedir.
Emre Uslu

Emre Uslu (gerçek ismi: Emrullah Uslu; d. 1974, Elbistan), Türk eski emniyet amiri, Fetullahçı gazeteci ve yazar. ABD'nin Virginia eyaletinin Fairfax kentinde yaşamaktadır.
1997 senesinde Polis Akademisinden mezun oldu. Komiser yardımcısı olarak Türk Emniyet teşkilatı içinde çeşitli birimlerde görev yaptı. Komiser rütbesine yükseldikten sonra ise EGM Terörle Mücadele Daire Başkanlığında görev yapmaya başladı. Yüksek lisans eğitimini yapmak için ABD'deki çeşitli üniversitelerine burs başvurusu yaptı. Başvurusu için Utah Üniversitesi tarafından olumlu yanıt alınca Emniyet Genel Müdürlüğü de kendisine iki seneliğine yurt dışı için "pasif görev" izni verdi.
1998-2001 yılları arasında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Ana Bilim Dalı'nda Prof. Dr. Korkmaz Alemdar danışmanlığında "Kamu politikaları, terör ve basın" başlıklı Yüksek Lisans Tezini tamamladı. Tez Konusu Yeşil kod adlı Mahmut Yıldırım'dı. Savunmasının ardından 2003 yılında mezun oldu. Ardından lisans üstü eğitimini gerçekleştirmek amacıyla 2001 senesinin ağustos ayında Amerika Birleşik Devletlerine gitti.
Burs süresinin bitmesine rağmen Türkiyeye dönmediğinden 2003ten bu yana her 3 ayda bir sürekli "Okyanus ötesi uçuş yapması sakıncalıdır" raporu gönderdi. Akşam gazetesi köşe yazarı Oray Eğin tarafından Taraf gazetesinde "asker karşıtı yazılar yazdığı" gerekçesi ile Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından Emniyet Genel Müdürlüğü'ne şikayette bulunulduğu ve Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Daire Başkanlığı bunun üzerine hakkında soruşturma başlattığı iddia edildi.
2005te, Washington Yakın Doğu Araştırmaları Enstitüsü (İngilizce: Washington Institute for Near East Policy, WINEP), Usluya ücret karşılığı yazı yazdırmaya başlar. İddiaya göre, İngilizcesi fazla iyi olmadığından, WINEP için yazdığı yazıları Utahtaki emekli bir CIA elemanı tarafından düzeltilir.
Kendi sitesinde yer alan bilgilere göre Washington, DC merkezli Jamestown Vakfında analist olarak görev yapmakta ve burada Türk siyaseti, Kürt sorunu ve terör konularında analizler kaleme almaktadır.
Bu açıklamalar yüzünden Önder Aytaç'ın Taraf ele aldığı yazıda Emre Uslu'nun "2007 akademik yılı sonuna kadar pasif görevli olarak izinli olduğu ve daha sonraki dönemde de geçirdiği bir kaza nedeniyle tedavi görmeye devam ettiği" ve "hakkında askeri soruşturma açılmadığını" belirterek bu iddiaları yalanladı.
The New Anatolian gazetesinde köşe yazarlığı yaptıktan sonra Taraf gazetesinde Açılım adlı köşede köşe yazarlığı yaptı.
28 Ekim 2015'ten beri Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı tarafından yayımlanan "en çok aranan teröristler listesinin" mavi kategorisinde yer almaktadır. Bakanlık bu kategorideki Uslu'nun yakalanmasına yardım edecek olanlara 1.5 milyon liraya kadar ödül verileceğini açıkladı.
Ersatzheer

Ersatzheer, I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı sırasında kurulan Alman Ordusu'nun ana yurttaki birimlerini idare eden askeri kuruluşu. Yeni alınan askerlerin temel eğitimi vermek, kumandanları yetiştirmek, tümenleri yeniden oluşturmak ve yeni teknolojilerle üretilen silahları denemekle görevliydi.
Heer (Kara kuvvetleri)'in piyade, süvari, topçu ve panzer başta olmak üzere çeşitli askeri sınıfların müfettişlikleri, Eğitim Şubesi, Subay Eğitim Şubesi, Normal Kara Kuvvetleri Şubesi (Allgemeine Heeresamt), Kara Kuvvetleri Silah Şubesi (Heereswaffenamt), Kara Kuvvetleri İdari İşleri Şubesi (Heeresverwaltungsamt) gibi bölümlerden oluşturulmuş ve 1944'te Heerespersonalamt de Ersatzheer'e dahil edilmiştir.
II. Dünya Savaşı
1941 - 1943 yıllar arasında yaklaşık 2 milyon neferi barındırıyordu. Ancak savaşın son aşamasında bunların çoğu cephelere gönderildiği için sayıca son derece azalmıştır. 20 Temmuz suikast girişiminde önemli rol oynamış ve Ersatzheer emrindeki bütün askerler harekete geçerek hükumet organlarını işgal etmeyi planlamıştır. Suikast girişiminden sonra başkanı (Chef der Heeresrüstung und Befehlshaber der Ersatzheeres) Friedrich Fromm tutuklanıp idam edilmiştir. Olaydan sonra Adolf Hitler artık generallere güvenemez olduğu için Ersatzheer'ın başkanlığına SS mensubunu tayin etmiştir.
Başkanlar
21 Temmuz 1944'e kadar: Generaloberst Friedrich Fromm
21 Temmuz 1944 - Nisan 1945: SS-Obergruppenführer Hans Jüttner
Wehrmacht'ın askeri birimleri
Önder Aytaç

Önder Aytaç, Türk gazeteci ve yazar.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olduktan sonra devlet bursu ile Birleşik Krallık'ta Hull Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde doktora eğitimini tamamladı. Polis Akademisi'nde öğretim üyeliğinin yanı sıra dekan yardımcılığı görevlerini yaptı. Gazi Üniversitesi'nde 4 senedir öğretim üyeliği görevi yapmakta ve Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'nda da bakan danışmanlığı görevini gerçekleştirmektedir. Yayımlanmış 6 kitabı ve 100 kadar makalesi vardır.
Daha önceden The New Anatolian gazetesinde köşe yazarlığı yaptıktan sonra şu an Taraf gazetesinde Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Daire Başkanlığı'nda Emniyet amiri iken meslekten ihraç edilen Emre Uslu ile birlikte Apoletika adlı köşede köşe yazarlığı görevini yapmaktadır. Emniyet genel müdürlüğü Polis Akademisi başkanlığındaki görevinden Malatya Polis Meslek Yüksek Okuluna atanmış. Daha sonra devlet büyüklerine hakaret suçundan memuriyetten ihraç edilmiştir. Zirve Üniversitesi'nde Misafir Öğretim üyesi olarak Siyasal İletişim dersi vermiştir. Devlet büyüklerine hakaret suçundan hakkında yakalama kararı çıkarılan Aytaç'ın 17 Kasım 2014'te yurt dışına çıktığı anlaşıldı. 25 Temmuz 2016'da hakkında Kırmızı bülten ile arama kararı çıkarıldı.
Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı tarafından terör suçlusu olarak yeşil listede aranmaktadır.
Üçüncü Adam (anlam ayrımı)

Üçüncü Adam (roman), Graham Greene'in 1949 tarihli romanı. Türkiye'de 1953 yılında Varlık Yayınları'ndan çıkmıştı. Özgün adı The Third Man.
Üçüncü Adam (film), Graham Greene'in romanından 1949 tarihinde çevrilmiş film, yönetmen Carol Reed. Joseph Cotten ve Orson Welles oynamışlardır. Özgün adı The Third Man.
Üçüncü Adam (kitap) (Üst başlığıyla beraber adı: C. İ. A'nın Namlusunda Üçüncü Adam), Semih Altan'ın yazdığı, 1975 yılında Birlik yayınlarından çıkan çok satan kitap. Bülend Ecevit'i anlatan anı-biyografi kitabı.
Aedular

Aedular, (Latince çoğul:"Auedi" veya Haedui ya da Hedui) (Yun. Aidouoi), Antik dönemde Gallia Lugdunensis bölgesinde bulunan ve günümüz Fransasının Arar (Saone) ve Liger (Loire) nehirleri arasında yaşamış oldukları kabul edilen Galyalı halk.
Tarihçi Strabon'un verdiği (ii. 3. 192) Arar ve Dubis (Doubs) nehirleri arasında yaşadıklarına dair bilgi tartışmalıdır. Yaşadıkları bölge günümüz Saone-et-Loire, Cote-d'Or ve Nièvre yönetim bölgeleri topraklarının büyük bir bölümünü kapsardı. Livyye göre (v. 34), Bellovesus'un MÖ 6. yüzyılda İtalyaya yaptığı seferde yer almışlardır.
Sezar'ın zamanından önce Romalılarla yakın ilişkiler kurmuşlar ve bu sayede Romalıların kardeşleri ve akrabaları unvanına layık görülmüşlerdir. Ülkeleri, Arar nehrinin diğer tarafından bulunan ve sürekli çekişme içinde bulundukları komşuları Sequanler tarafından işgal edilince Druid Diviciacus'u yardım getirmesi için Roma'ya göndermişler ancak görevi başarısızlıkla sonuçlanmıştır.
Sezar MÖ 58 yılınca Galyaya ulaşınca onlara özgürlüklerini geri vermiştir. Kendilerine geç gelen bu yardıma kızan Aeduiler Sezar'a karşı oluşturulan Galya koalisyonuna dahil olmuşlardır ancak (B. G. vii. 42) Vercingetorix'in Alesia savaşında yenilmesi üzerine eski ittifaklarına geri dönmeyi tercih etmişlerdir. Augustus Mont Beuvray'da bulunan doğal başkentleri Bibractenin yerine yarı-Romalı, yarı-Galyalı bir kent olan Augustodunum'u kurdurmuştur (modern Autun).
Tiberius'un saltanatı sırasında, 21 yılında, Julius Sacrovir önderliğinde isyan etmişler ve Augustodunum'u ele geçirmişlerse de, isyanları Gaius Silius tarafından (Gaius Cornelius Tacitus Yıllıklar iii. 43-46) bastırılmıştır. Aeduiler İmparator Claudius tarafından verilen jus honorum nişanını alan ilk Galyalı kabiledir. Pek çok Aeduili Roma Devlet Sistemi içerisinde yükselerek önemli görevlere atanmışlardır.
Helvetler

Helvetler (Latince: Helvetii), MÖ 1. yüzyılda İsviçre Platosunun asıl ve en kalabalık sakinleri olan Kelt kabilesi. Sezar'ın Galya Savaşı Üstüne Yorumlar adlı eserinde kendilerinden sıklıkla bahsedilmiştir.
Modern İsviçrenin Confoederatio Helvetica (kısaca Helvetia) olan Neolatın ismi bu kabilenin adından türetilmiştir.
Sezar'a göre Helvetler pagi olarak adlandırılan dört alt gruba bölünmüşlerdir. Sezar bu alt gruplardan sadece Verbigeni (Bell. Gall. 1.27) ve Tigürinilerin (ibid. 1.12) adını sayarken, Poseidonios Tigürini ve Toygenoi(Τυγενοί), Livy ile farklı bir grup olarak Totonlardan bahseder. (Τουτονοί formunun Τουγενοί olarak yapılan çevirisinde bir hata olabilir) Antik yazarlar Totonları Germen ve Helvetleri Kelt kökenli bir halk olarak sınıflandırmışlarsa da etnik atıfların oldukça tartışmalı bir konu olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.
Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası

Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası (DESO), Türkiye'nin İzmir kentinde bulunan Dokuz Eylül Üniversitesi'nde 2001 yılında dönemin rektörü Prof. Dr. Emin Alıcı'nın teşvikleri ile kurulmuş senfonik orkestradır. D. E. Ü. Devlet Konservatuvarı Müdürlüğünün kurumsal desteğiyle İzmir Narlıdere'de bulunan konservatuvar binasında çalışmalarını sürdüren orkestranın; T. C. Kültür Bakanlığı'na bağlı olarak kurulan diğer senfoni ve oda orkestralarının yanı sıra, Türkiye'de bir devlet üniversitesinin kurmuş olduğu ilk senfoni orkestrasıdır.
Kurulduğu günden bu yana ayda bir senfonik konser vermeken DESO oda müziği etkinliklerini de sürdürmektedir. İzmir Devlet Senfoni Orkestrası'nın, İzmir Devlet Opera ve Balesi'nin ve İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin de kurumsal ve sanatsal anlamda desteğini alan DESO'nun 2015 yılı itibarıyla yöneticiliğini Prof. Ümit İşgörür yapmaktadır.
2008 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışmasında Sırbistan

2008 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'nda Sırbistan'ı Maja Mazić Uvek kad u nebo pobledam adlı şarkı ile temsil etti. Ayrıca şarkı favoriler arasındaydı ve ilk 5'e girilir diye düşünülmüştü ancak finalde gösterdiği performansla sırpları tam bir hayal kırıklığına uğrattı. Finalde 37 puanla 12. oldu.
Sırbistan
Type 63 hafif tank

Norinco Type 63 Çin yapımı bir ambifi hafif tanktır. 1963'te görülmüştür. Sovyet PT-76 ambifi hafif tankının gövdesinden, Type 62'nin taretinden oluşmuştur. Ayrıca Sovyet PT-76'ın bir kopyasıdır. WZ211 olarak da bilinir.
Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası (E. B. B), Eskişehirde Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan senfoni orkestrasıdır. Türkiyenin ilk belediye senfoni orkestrasıdır.
İlk konserini 2002 yılının Ocak ayında vermiştir. Etkinliklerini Büyükşehir Belediyesi Sanat ve Kültür Sarayında gerçekleştirir.
Üçüncü Adam (roman)

Üçüncü Adam (özgün adı: The Third Man), casus romanlarının babası olarak da anılan İngiliz yazar Graham Greene'in 1949 yılında çekilen aynı adlı ABD filmi için yazdığı senaryoya bir ön hazırlık olarak kaleme aldığı kısa romanın adıdır. Yazar ertesi yıl 1950'de bu eserini kitap halinde de yayımlamıştır. Polisiye Yazarlar Derneği ve Amerika'nın Gizemli Yazarları'nın yayınladığı en iyi 100 polisiye romanı listelerinin her ikisinde de yer almıştır.
Roman Türkiye'de ilk kez Muzaffer Reşit'in çevirisiyle 1953 yılında Varlık Yayınları'ndan çıkmıştı. Yayınevi 1959 yılında kitabın ikinci baskısını yaptı. Varlık serisinin diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitaplar da küçük boy (cep kitapları) basılmışlardı. Kitaplar 3. hamur kağıda basılmış, karton kapaklı ve ciltsizdiler.
Daha sonra 1971'de Nil Yayınları, 1979'da da YaBa yayınları tarafından olmak üzere kitabın iki baskısı daha yapıldı.
Kitabın 1953 tarihli Türkçe 1. ci baskısının arka kapağında şöyle yazmaktadır:
Konusu
Roman, II. Dünya Savaşının hemen sonrasında, Amerikalı ucuz western romanları yazarı işsiz ve alkolik Holly Martins'in üniversiteden eski arkadaşı Harry Lime'ın kendisine yaptığı iş teklifini değerlendirmek üzere Avusturya'nın bölünmüş kenti Viyana'ya gelmesi ile başlar. Kente gelir gelmez arkadaşının esrarengiz bir şekilde öldüğü haberini alan Martins araştırmaları sonucunda sefalet ve karaborsanın kol gezdiği, çeşitli uluslardan insanların bir arada yaşadığı bu şehirde
birçok şeyin göründüğü gibi olmadığını, ayrıca arkadaşının içinde bulunduğu karanlık ve tehlikeli işleri keşfeder.
Belgalar

Belgalar (Pelasglar), Antik Galya'nın Kuzeybatısında, Sequan (Sen Nehri) ve Matrona (Marne Nehri) arasında kalan bölgede yaşamış olan Kelt ve Germen kökenli halk grubu. Asıl yaşam alanları Sen Nehri ve Ren Nehri arasıydı.
Belgalar (Pelasglar)'ın tarihi
Bu Belgic kabileler topluluğundan ilk bahseden kişi Jül Sezar olup "Commentarii de Bello Gallico (Gallia Savaşı Üstüne Yorumlar)" adli eserinde kendilerinden sıklıkla bahsedilmiştir. Galya seferi sırasında, Galyanın Akuitanlar, Galliler ve Belgicler tarafından yerleşim gördüğünü ve Belgalar'ın kendisine karşı oluşturulmuş bir koalisyon olduğunu aktarır. Ancak MÖ 57 yılında Sezar tarafından yenilgiye uğratılmışlardır.
Eburonlar olarak bilinen Belgic kabilesi MÖ 53 yılında Roma'ya karşı ayaklanmış ve 15 adet Roma Kohortunu imha etmiştir. Roma'nın cevabı sert olmuş ve tam donanımlı bir Roma Lejyonu tüm kabileyi ortadan kaldırmıştır.
Belgic kabileler
Anakara kabileleri
Belgae, MÖ 57 - MÖ 51 yılları arasında Sezar tarafından fethedilmiştir. Bu Belgic kabilelerden bazılarının adı şöyledir:
Aduatuclar
Ambianlar
Atrebatlar
Bellovaclar
Eburonlar
Menapiler
Moriniler
Nervii
Remiler
Suessioneler
Viromanduiler
İmparator Augustus zamanında başkent Durocortorum (Reims) olacak şekilde Gallia Belgica eyaleti oluşturulmuştur.
Britanya adasındaki kabileler
Atrebateler
Catuvellauniler
Trinovanteler