turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Su böreği

Su böreği, Türk mutfağında bir tepsi böreği çeşididir. Haşlanmış yufka katmanları arasına su böreğinin çeşidine göre kıyma veya beyaz peynir harcı serpiştirilip en üstü yumurtalanmış bir şekilde fırınlanarak yapılır.
Doğu Anadolu Bölgesinde ise genellikle civil peynirli yapılmaktadır. Has tereyağı kullanılarak hazırlanan börekler Erzurum ilinde rağbet görmektedir.
Su böreğinin tarifine 1844 yılında Mehmet Kamilin kaleme aldığı Aşçıların Sığınağı (Melceüt-Tabbahin) adlı kitapta da rastlanıyor. Mehmet Kamilin tarifi şöyle başlıyor: Matlubül miktar dakik-i has eleyip su koymayarak kabul ettiği kadar yumurta ve bir miktar tuz ile yoğurup... Böreğin harcını peynirli ya da kıymalı yapabilirsiniz. Yazarın verdiği tarif peynirlidir.
Marianna Yerasimos ise 500 Yıllık Osmanlı Mutfağı adlı kitabında su böreği hakkında şu bilgileri veriyor: 19. yüzyıl Osmanlı mutfağının ünlü böreği, günümüzde de çok yaygın olan su böreğidir. Bol yumurtalı, kalınca yufkaların, tepsiye dizilmeden önce, suda haşlanması bu böreğin özelliğidir.
Boğos Piranyanın Aşçının Kitabı adlı kitabında da su böreğinden bahsedilmiş. Piranyan su böreğinin yapılışını şöyle anlatıyor: Açacağınız yufka sayısına göre, yufka başına bir yumurta hesabıyla hamur yoğurulur. Yumurtalar çırpılır, yedire yedire un ilave edilerek hamur hazırlanır. Hamur yufka inceliğinde açılır ve sıcak suda haşlandıktan sonra temiz bezler üzerine serilip suyu çektirilir. Sini yağlanır, yufkaların yarısı, arzu edilirse her birinin arasına yağ sürülerek tepsiye serilir, ortasına peynir konur, kalan yufkalar da aynı şekilde üst üste serilir. Ateş üzerinde her iki yüzü kızartılır. Peynirine maydanoz da katılabilir.
Mecmua-i Fevaid de su böreği tarifi verilmiştir.
Yörelere Göre Çeşitleri
Erzurum Su Böreği
Erzurum Su Böreği Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Adana Su Böreği
Adana'da yapılan su böreğidir. Adana böreği olarak satışı yapılmaktadır. Kıymalı ve peynirli çeşidi vardır.
Konya Su Böreği
Konya kültürüyle yapılan su böreğidir.
Hatay Künefe Peynirli Su Böreği
Hatay'da künefe peyniri ile yapılan su böreğidir.
Çerkeş Su Böreği
Çerkeş Su Böreği 03.07.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Boranı

Boranı, İran ve Mizrahi mutfağında yoğurtla hazırlanan bir aperitiftir. Ispanak ve diğer malzemelerle hazırlanan boranı, Van ve Isparta başta olmak üzere Türkiye'nin çeşitli yörelerinde farklı şekillerde hazırlanmaktadır. Yalvaç ve Mecitözü civarlarında ise, ıspanaklı ve fasulyeli olmak üzere iki çeşidi bulunmaktadır. İçerisine bulgur katılarak haşlanmak suretiyle pişirilir. Üzerine sarımsaklı yoğurt ve tereyağı dökülerek servis edilir. Genellikle kuru soğan ile birlikte tüketilir. Azerbaycan gibi Kafkasya ülkelerinde de popülerdir.
Yörelere Göre Çeşitleri
Urfa (Şanlıurfa) Pencer (Pazı) Boranısı
Urfa (Şanlıurfa) Pencer (pazı) (Beta vulgaris) Boranısı etli ve köfteli(bulgurdan yapılan) olarak pazının (pencerin) saplarının kullanılmasıyla yapılan, sarmısaklı yoğurtla birlikte sunulan, hazırlanması zaman alan, emek ve ustalık gerektiren, yöresel bir ziyafet yemeğidir. Ayrıca yapımında Şanlıurfa Biberi (isot) ve Urfada üretilen ülke çapında bir üne sahip Sadeyağ kullanılır.
Urfa (Şanlıurfa) Pencer (Pazı) Boranısı Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Urfa Keme Boranısı Yemeği
Urfa Keme Boranısı Yemeği / Şanlıurfa Keme Boranısı Yemeği, köftelik ince bulgur, keme mantarı, yörede yetişen İvesi ırkı kuzunun eti, coğrafi işaret tescilli Şanlıurfa Biberi ile Şanlıurfa Sadeyağı / Urfa Yağı kullanılarak yapılan yöresel bir yemektir.
Keme mantarı Şanlıurfa ilinde, toprak yüzeyinden 5 ila 10 cm derinde doğal olarak yetişen, görünüşüyle patatesi andıran ve yörede keme mantarı olarak adlandırılan Terfezya mantarıdır. Keme mantarı, su tutma kapasitesi az olan ve çabuk kuruyan, geçirgen ve kumlu topraklarda sıcaklığın 20 C civarında olduğu dönemlerde toprağı kabartıp çatlatarak yerini belli eder. Biyolojik özelliği itibarıyla yörede martın sonu ile en fazla mayıs ayının ilk haftasını kapsayan sürede doğadan toplanır. Keme mantarının sadece doğadan toplanması sebebiyle Urfa Keme Boranısı Yemeği / Şanlıurfa Keme Boranısı Yemeği keme mantarının toplanabildiği ve tazeliğini koruduğu dönemde üretilebilmektedir. Urfa Keme Boranısı Yemeği Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kırşehir Etli Boranı Yemeği
Etli boranı yemeği, Kırşehir'de ayva ve parça et ile ile yapılır. Hem tatlı hem de acı bir tadı olduğu için oldukça ilginç bir yemek olarak Kırşehir'de halen yapılmaktadır.
Diyarbakır Kenger Boranisi
Diyarbakır Kenger Boranisi malzemeleri kenger, süzme yoğurt, buğday unu, kuru soğan, tereyağı, sarımsaktır. Diyarbakır Kenger Boranisi 20.08.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kırşehir Ayva Boranısı
Kırşehir Ayva Boranısı 24.01.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Emil Adolf von Behring

Emil Adolf von Behring, (Adolf Emil Behring), (d. 15 Mart 1854, Hansdorf-Almanya ö. 31 Mart 1917, Marburg). Alman fizyoloji uzmanı. Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibidir.
1874-1878 yıllarında Berlin'de askeri tıp akademisinde çalıştı. Daha sonra Marburg Üniversitesi'nde, 1894 yılında hijyen profesörü oldu. Difteriye karşı aşılanmış hayvanlardan alınan kan serumunun, başka hayvanlarda da bu hastalığa karşı bağışıklık sağladığını ispatladı. Bu çalışmasıyla 1901'de ilk kez verilen Nobel Tıp ve Fizyoloji Ödülü'nü kazandı.
1854 doğumlular
1917 yılında ölenler
19. yüzyıl hekimleri
20. yüzyıl hekimleri
Alman immünologlar
Alman fizyologlar
Alman Protestanlar
Alman Nobel Ödülü sahipleri
Berlin Humboldt Üniversitesinde öğrenim görenler
Marburg Üniversitesi öğretim üyeleri
Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyeleri
Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahipleri
Tetanos
Difteri
Bağlum

Bağlum, Ankara'nın Keçiören ilçesine bağlı 54.488 nüfuslu semttir. Hisar, Kafkas, Karakaya, ve Karşıyaka mahallelerinden oluşmaktadır.
Kızılay'a 13 km, Ulus'a 11 km uzakta, Kuzeyde Sarıbeyler ve Kösrelik Mahalleleri, Güneyde Ufuktepe, Uyanış, Bademlik ve Ovacık mahalleleri; Doğuda Pursaklar, Saray ve Mahmudiye, Batıda ise Memlik, Yakacık ve İvedik ile çevrili bir yerdir. Bağlum; Karakaya, Kafkas, Karşıyaka ve Hisar mahalleleri olmak üzere 4 büyük mahalleden oluşmaktadır.
Tarihçe
Bölgedeki en eski yerleşim yerlerinden biri olan semt 1530 yılında Anadolu Vilayetinin Ankara kazasına bağlı bir köy olup, 37 haneli köyün 19 hanesi Tımara ayrılmıştır. Daha önceleri köy olan Bağlum, 28 Şubat 1968 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Bağlum Belediyesi ve Keçiören'e bağlanışı
6 Mart 2008 tarihinde kabul edilen 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile birlikte Bağlum Belde Belediyesi feshedilmiş ve Bağlum sınırı içerisinde kalan köyler mahalle statüsü alıp, Bağlum'un diğer mahalleleriyle birlikte Keçiören'e bağlanmıştır.
Önemi
Evliyalar diyarı olan Bağlum'un semt mezarlığında Horasan'dan gelme Yakup Evliya, yine Merkez Camii avlusunda Horasan'dan gelme Yusuf ve Sadık Evliyaların türbeleri bulunmaktadır. Ayrıca Necip Fazıl Kısakürek'in üstadı İslam alimi Seyyid Abdülhakim Arvasi, Asım Köksal'ın mezarları ve şair Abdürrahim Karakoç'un kabri de semt mezarlığındadır.
Eğitim
2020 yılında 2 ilkokul, 2 ortaokul, 1 Anadolu İmam-Hatip Lisesi ve 1 Anadolu Lisesi ile eğitim-öğretime devam edilmektedir.
Semtteki okulların listesi;
Bağlum İlkokulu (Hisar)
Vildan Nurettin Demirer İlkokulu (Kafkas)
Abdülhakim Arvasi Ortaokulu (Karakaya)
Özkent Akbilek Ortaokulu (Karakaya)
Bağlum Şehit Yakup Çapat Anadolu İmam-Hatip Lisesi (Hisar)
Ertuğrul Gazi Anadolu Lisesi (Kafkas)
Spor
Semtin bir tane spor kulübü bulunmaktadır ve adı Keçiören Belediyesi Bağlumspor'dur. 1963 yılında Bağlum Belediyespor kurulmuş olup daha sonra Bağlum Belediye Spor Kulübü olarak, 2009 yılının Temmuz ayında yapılan kongre ile Bağlum Belediyespor'un önüne Keçiören ismi alınarak günümüzdeki adı olan Keçiören Belediyesi Bağlumspor olarak değiştirmiştir.
Kapıkaya, Sarıcakaya

Kapıkaya, Eskişehir ilinin Sarıcakaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin kuzey kısmında bulunan iki kayanın karşı karşıya bakan kısımlarının doğal bir geçiş kapısı görüntüsünde olması nedeniyle mahallenin adı KAPIKAYA olarak adlandırılmıştır. Resmi kayıtlarda ise mahallenin ismi KAPUKAYA olarak geçmektedir.
Coğrafya
Eskişehir iline 56 km., Sarıcakaya ilçesine 9 km. uzaklıktadır.
Nüfus
Sarıcakaya'nın mahalleleri
Pastoral şiir

Pastoral şiir (fr. Pastorale) doğa güzelliklerini anlatan şiirlerdir. Kır, çoban hayatını, tabiat güzelliklerini tanıtıp sevdirmek gayesini taşıyan edebi eserlerdir. Doğaya karşı bir sevgi, bir imrenme söz konusudur. Bu kelime için Türk Dil Kurumu çobanlama karşılığı önermektedir.
Şiir, roman, hikaye, tiyatro, mektup, makale, seyahat; fıkra; hayrat; sohbet gibi edebi türlerin hepsi pastoral bir görüşle yazılabilir. Batıda, pastoral şiirlerden doğrudan doğruya tabiat manzaralarını canlandıran idil; karşılıklı konuşma tarzında yazılan pastoral manzumelere eglog denilir. Yunan edebiyatından Theokritos (MÖ III. yüzyıl), Latin edebiyatından Vergilius (MÖ 70 - 19) en büyük pastoral şiir örneklerini veren şairlerdir.
Pastoral Şiirin Çeşitleri ve Türleri
İdil: Şairin doğa karşısında duygulanmasını anlatmasına idil denir.
Eglog: Şairin duygularını bir çobanla konuşuyormuş gibi anlatmasına Eglog denir.
Edebiyatımızda idil denilebilecek pastoral şiirler varsa da eglog tarzı şiir yoktur. Bunu Tevfik Fikret denemiş ancak pek başarılı olamamıştır. Recaizade Mahmut Ekrem, Yahya Kemal, Behçet Necatigil, Cahit Külebi başarılı pastoral şiir örnekleri vermişlerdir.
Türk edebiyatında ilk pastoral şiir Abdülhak Hamit Tarhan'ın 1878 yılında yazdığı Sahra adlı eseridir.
Aşağıda Pastoral şiir örneği görülmektedir:
Yanık bir kaval sesi geliyordu uzaktan
Derdi dağlardan aşkın, ak abalı bir çobandan
Önünde sürüleri ardında sürüleri
İniyordu yemyeşil, dumanlı bir yamaçtan
Paterson, New Jersey

Paterson, New Jersey, ABD'deki New Jersey eyaletinin nüfus bakımından üçüncü büyük kenti ve ABD çapında ABD Türkleri'nin en yoğun olarak yaşadıkları kenttir.
Paterson'da 30000 Türk'ün yaşadığı tahmin ediliyor ve Türkler nüfusun yaklaşık %20,2'sini oluşturmaktadır. Paterson'un ana sokaklarında birçok Türk bakkal, lokanta, ve işyeri bulunmaktadır. Ayrıca, Paterson'da Türk toplumunun yanı sıra büyük bir Arap toplumu bulunmaktadır.
Kardeş Şehirler
Arı sinek kuşu

Arı sinek kuşu veya Arı kolibrisi (Mellisuga helenae), en küçük kolibri türüdür. Aynı zamanda dünyanın en küçük kuş türüdür.
Görünüm
Yetişkin bir arı sinek kuşu erkeği 6,3 cm boyunda olup, sadece 1.95 gram ağırlığındadır. Dişisi 7 cm boyu ile biraz daha büyüktür. Arı sinek kuşları yeşil renk olup, alt kısımları gri-beyazdır. Erkeklerinin başı ve geniş boyun şeridi yanardönerli ateş kırmızıdır. Dişisi gösterişsiz olur.
Beslenme
Arı sinek kuşları sadece nektarla beslenirler.
Dağılım
Tür endemik olup, sadece Küba ve Pines Adası'nda, buradaki özel koruma bölgelerinde görülür.
Keşif
Arı sinek kuşu 1844'te Alman doğa bilimci Johann Christoph Gundlach tarafından keşfedilir, ancak bilimsel tanımlanması ilk kez Juan Lembeye tarafından yapılır (1850'de yayımlanmış).
Ceza Muhakemesi Kanunu

Ceza Muhakemesi Kanunu, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 4 Aralık 2004'te kabul edilen ve 1 Haziran 2005'te yürürlüğe giren 5271 sayılı kanundur. 4 Nisan 1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nu yürürlükten kaldırdı.
Ceza Muhakemesi Kanunu, Türkiye'de ceza muhakemesinin nasıl yapılacağını, bu yargı sürecine katılanların (hakim, savcı, avukat (müdafi), müdahil, şüpheli, sanık, hükümlü, hükümözlü, mağdur, suçtan zarar gören, tanık (bilgi sahibi) ve bilirkişiler ile kolluk kuvvetleri) hak ve yetkileri ile yükümlülüklerini, korumaya ilişkin tedbirleri ve mahkeme kararlarına karşı denetim yollarını soruşturma ve kovuşturma evrelerinde belirleyen geniş anlamlı kurallar bütünüdür.
Dev sinek kuşu

Dev sinek kuşu (Patagona gigas), bir kolibri türüdür.
Özellikler
Toplam 22 cm boyu, 14 cm kanat uzunluğu ve 24 grama kadar varan ağırlığı ile dev sinek kuşu, en büyük kolibri türüdür. Üst kısmı ve kuyruk yeşilimsi-kahverengidir. Kuyruk kökü beyazımsı, alt kuyruk örtüleri beyaz ve kanatlar kahverengidir. Büyüklüğü yüzünden kanatlarını diğer kolibri türlerinden çok daha yavaş çırpar (saniyede 10-15 kez). Böylece daha çok bir yarasayı andırır.
Dağılım
Dağılım bölgesi Andlar'da, Ekvador'dan Orta Şili ve Arjantin'e kadar uzanır. Dev arı kuşu, kaktüslü kuru çalılıklarda, 1000 m- 4000 m aralığında yaşar. Yerleşim olan bölgeler de de görülür. Bazı bölgelerde kötü hava koşullarında alçak konumlara taşınır.
Davranış
Dev sinek kuşu, beslendiği alanı diğer türlere karşı koruyan agresif bir kuştur. Nektar çekimini tipik kolibri tarzı olan vızıltılı uçuş ile yapmaz, aksine genelde durarak yapar. Yanı sıra küçük böceklerle de beslenir.
Üreme
Küçük yuvası yosundan olup, örme yuvayı bir çalıda, ağaçta ve zaman zaman bir katüs üstünde inşa eder. Yuvanın büyüklüğü bir kuş için oldukça küçük görünür. Kuluçka iki yumurtadan oluşur.
Literatür
Martin de la Pena & Maurice Rumboll: Birds of Southern South America and Antarctica. Princeton Illustrated Chaecklists, ISBN 0-691-09035-1
Colin Harrison & Alan Greensmith: Vögel. Dorling Kindersly Limited, London 1993,2000, ISBN 3-8310-0785-3
Tahta

Tahta, ağaçların gövdelerini ve dallarını meydana getiren sert bir maddedir. İnşaat malzemesi, kağıt ve yakıt yapımında ham madde olarak kullanılmaktadır. Ayrıca tahta yalıtkan bir maddedir. Tahtanın biraz ıslatılmış hali ise iletken olur. Böylelikle elektrik çarpmaları gibi durumlarda kuru tahtadan yararlanılabilir.
Kimyasal özellikleri ve yapısı
Tahta veya odun bünyesinde çok sayıda kimyasal bileşikler bulunduran heterojen bir karışımdır. Karışımlar saf madde değildirler. Çünkü karışımlar farklı cins moleküllerin bir araya gelerek oluşturduğu maddedir. Tahtanın element içeriklerine göre kimyasal analizi yapıldığında yaklaşık olarak %50 karbon, %42 oksijen, %6 hidrojen, %1 azot (nitrojen) ve %1 oranında diğer elementler (kalsiyum, potasyum, sodyum, magnezyum, demir ve manganez gibi) içerdiği görülür. Ayrıca çok düşük miktarlarda sülfür, klor, silikon ve fosfor içerir.
Odunun kimyasal yapısı, üç ana grupta incelenir. Bunlar:
Selüloz: Beyaz renkte güneş ışığı etkisi ile rengini değiştirmeyen, ağaca esneklik ve eğilme yeteneği veren maddedir. Ağaç içindeki oranı, kuru ağaç ağırlığının %50-60'ı kadardır. Kağıt üretiminin temel gerecidir. Kimyasal formülü C6H10O5 tir.
Lignin: Selüloz yapısının miselleri arasına yerleşmiş olan lignin maddesi selülozun aksine esneklik kabiliyeti olmayan gevrek bir maddedir ve ağaca sertliğini kazandırır. Lignin ağaçların otsu bitkilerden ayrılmasını sağlayan madde olup ağacın yapısındaki lignin miktarı %14-24 oranındadır.
Hemiselüloz: Kimyasal bileşikleri itibarıyla polisakkaritlerden olan hemiselülozlar hidrolize edildikleri zaman şekere dönüşürler. Ağaç içerisinde %15-25 oranında bulunurlar.
Tarihçe
Kanada'nın New Brunswick eyaletinde 2011 yılında yapılan bir keşifte, en eski bitkilerin yaklaşık 395 ila 400 milyon yıl öncesinde büyümüş ahşap olduğunu keşfetti. Tahta, radyokarbon tarihleme yöntemi ile tarihlendirilebilir ve bazı türlerde dendrokronoloji ile ahşap bir nesne oluştuğunda çıkarımlar yapmak için tarihlenebilir. İnsanlar, binlerce yıldır tahta kullandılar. İnsanlar odunu başta katı yakıt ya da ev, alet, silah, mobilya, ambalaj, müzikal enstrüman ve kağıt yapmak için bir inşa malzemesi olarak kullandılar. Ahşaptan yapılan yapılar on bin yıl geriye dönmüştür. Avrupa Neolitik ev gibi binalar öncelikle ahşaptan yapılmıştır. Son zamanlarda ahşap kullanımı, çelik ve bronz malzemelerin yapımına eklenmesiyle değiştirildi. Ağaç halka genişliklerinde ve izotopik zenginliklerde yıl-yıl değişimi o sırada hakim olan iklime ipucu verir.
Kullanım alanları
Yakıt olarak kullanımı
Tahta yüzyıllardan beri yakıt olarak kullanılmaktadır. Sert odunlar yumuşak odunlara tercih edilir çünkü sert odunlar yanarken daha az duman çıkarır ve daha uzun süre yanarlar. Günümüzde evlerdeki şömineler ve sobalar evi ısıtmanın yanında eve ambiyans kazandırmak amacıyla da eklenir.
Yapı malzemesi olarak kullanımı
Tahta ayrıca yapı malzemesi olarak da önemli bir yere sahiptir. Ahşap ev ve mobilya yapımında ve denizcilikte insanlığın ilk zamanlarından beri kullanılmaktadır. 19. yüzyılın sonuna kadar deniz araçlarının neredeyse tamamı tahtadan yapılmıştır. Bugün de tekne yapımındaki önemini korumaktadır.
Gaza

Gaza, İslam dinini korumak veya yaymak amacıyla Müslüman olmayanlara karşı yapılan büyük müslüman devletlerin veya uç beyliklerinin yaptığı kutsal savaşa verilen isimdir. Katılanlara gazi, savaşta ölenlere ise şehit denir. Bu savaşta ele geçirilen mallara ganimet denir.
Osmanlıda gaza
İslam dinini korumak veya yaymak amacıyla Müslüman olmayanlara karşı yapılan savaşlara gaza veya cihat denir. Osmanlı Devleti
genellikle Batı üzerine (Bizans ve Balkanlar) bir fetihler yapmıştır. Burada asıl amaç İslam dinini yaymak ve Müslümanları korumaktır. Osmanlıların Anadolu Beylikleri yerine Hristiyanlar üzerine seferler yapması diğer Türk beyliklerinin Osmanlı Devletinin etrafında toplanmasına neden olmuştur
İslam terimleri
Barza Ovası

Barza Ovası. Denizli Tavas ilçesinin güneyinde bir ova ve bu ova etrafındaki köylerin ortak adı.
Barza köyleri;
Nikfer (kasaba)
Bahçe
Yorga
Balkıca
Derinkuyu
Çağırgan
Gümüşdere (eski adı: Moğlasın)
Horasanlı (Bereketli köy)
Barza kelimesi "Vücudunun yarısı beyaz yarısı kara olan keçi anlamına Çanakkale ve Gelibolu civarında kullanılmaktadır (Türk Dil kurumu, Derleme Sözlüğü, II, Ankara 1993, s. 536)" anlamında kelimedir. "Yörük kültürü"nden gelen bir kelimedir. Bu kelime Barza Ovası ve çevresinin Osmanlı Devleti zamanında bağlı olduğu "Menteşe Sancağı Yörük cemaatleri isimlerinde geçmektedir.
Yörük grupları, Oturak Barza', Mukataa-i İskender Bey, Kayı, Kızılca Keçilü, Horzum, Mukataa-i Yahşi Bey, Kızılca Balkıca', Divane Ali ve Güne Barza, Karacakoyunlu, Sazak, Sekekçi (?), Elsüz, Balya Bolu ve Kozviran gibi cemaatlerdir."
Büyük cemaatlerin çoğu tirlere ayrılmıştır. Yani tir bir cemaatin alt birimini teşkil etmektedir. Mesela, Tir-i Bali Barzası an Cemaat-i Oturak Barza gibi ifadelerle büyük ve önemli bir cemaatin alt kolu olduğu belirtilmiştir. Tirlerin aldığı isimlerin büyük çoğunluğu insan ismidir.
Yine bu bölgedeki en önemli cemaatlerden birisi Divane Ali ve Güne Barzadır. Bunlar Tavas, Muğla, Bozöyük, Çine ve özellikle Peçin kazalarında yaşamaktaydılar. 1522de 2933 hane, 1095 kara, 199 mücerred, 50 muaftan meydana gelmekte olup hasılları 146000 akçadır. "
"Menteşe Yörükleri ile ilgili kayıtlarda Toprakları yoktur, toprakları vardır, hariç toprakta konarlar, hariç toprakta otururlar, ektikleri yerin öşrün verip, Oturak Barza, Göçer Barza gibi ifadelerin olması, ayrıca Yörüklerin ödedikleri vergiler arasında resm-i çift, nim çift ve bennak gibi vergilerin geçmesi, yine hasıl içerisinde tahıl, pamuk vb. ürünlerin yer alması bize bunların bazılarının çiftliklere sahip olduklarını ve hayvancılığın yanında tarımla da iştigal ettiklerini göstermektedir."
Asklı mantarlar

Asklı mantarlar ( Ascomycetae ya da Ascomycetes), biyolojide mantarlar aleminine ait bir şubedir.
Asklı mantarlar "bira mayası mantarları" diye de bilinir ve "Askus" ( askos) bu şubenin mikroskobik sporlarına verilen addır. Filogenetik olarak "Bazidyumlu mantarlara akrabadırlar. Birçok maya mantarları ve küf mantarları bu subeye dahildir.
Çoğunluğu karada yaşasa da, çok az türü sularda yaşar. Bazılarında tallus bulunur. Hiflerde bölme çeper vardır ve genellikle tek çekirdekli, nadir olarak çok çekirdeklidirler.

Mantar şubeleri
Mikoloji
Oğuz (rayon)

Oğuz Rayonu (Azerice: Oğuz rayonu, 1991'e kadar: Vartaşen rayonu), Azerbaycan'ın rayonlarından biridir. İdari merkezi Oğuz şehridir.
Coğrafya
Azerbaycan'ın kuzeyinde bulunmaktadır. Azerbaycan'ın İsviçresi olarak bilinir. Yüzölçümü 1220 km2'dir. Nüfusu yaklaşık 42.000 kişidir. En büyük nehri Elican nehridir. Fındık, ceviz ve kestane açısından çok zengindir.
Demografi
1 Ocak 2013 tarihli resmi verilere göre rayon nüfusu 41.667 kişidir.
Etnik yapı
Kültür
Çok eski Alban abideleri ve yaşayış yerleri bulunmaktadır. Oğuz gazetesi adında bir yerli gazetesi vardır.
Not
Deveciler

Deveciler, Hive Emiri Ebü'l Gazi Bahadır Han tarafından hanlığın deve ihtiyacını karşılamak amacı ile Elburz dağlarının eteklerine yerleştirilen 500 Türkmen ailesinden çoğalan topluluğa verilen isimdir.
Bahadır Han'ın yerleştirdiği bu Türkmen grubu zamanla çoğalarak 5000 çadıra kadar çıkmıştır. Horasan'da meydana gelen coğrafik ve sosyal olaylar sonucunda, kıtlıktan da etkilenen grup, başlarında Kara Halil denen liderlerinin önderliğinde Anadolu'ya göç etmişlerdir. Günümüzde bir kısmı Çukurova'da Misis, Ceyhan, Yumurtalık ve Toros Dağları eteklerinde yaşamaktadırlar. Bir kısmı da Antalya ve Ege yöresine dağılmıştır.
Bu gün Anadolu'da "Biz Devecilerdeniz" diyen Türkmenler bu topluluğun mensuplarıdır.
Ali Suavi'nin Hive Hanlığı adlı eserinde ayrıntılara rastlamak mümkündür.
Aşiretler
Garipçe, Sarıyer

Garipçe, Sarıyer'e bağlı, Rumelikavağı ve Rumelifeneri'nin arasında konumlanmış bir mahalledir.
Coğrafya
Sarıyer'e 10 km uzaklıktadır. Yavuz Sultan Selim Köprüsü'nün Avrupa ayağının, köyün güneyindeki Garipçe Burnunda yer almaktadır. Mahallenin %85'ini ormanlık alan, %10'unu yerleşimler ve %5'ini yollar oluşturmaktadır. Mahalledeki bazı hayvan ve bitki türleri yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır.
Tarihi
Tarihçi Homeros'a göre Garipçe köyünün adı Kharybidistir.
Ekonomi
Geçim kaynağı balıkçılık olmakla beraber hayvancılık da yapılır. Köyde bir bakkal, bir kahve ve üç restoran bulunur. Köyün iskelesinden Büyükliman ve diğer yüzme koylarına turlar yapılır.
Ulaşım
Köye ulaşmak için Hacıosman, Sarıyer metro durağından kalkan 150 numaralı İETT otobüsleri kullanılmaktadır. Köye giden başka toplu taşıma aracı yoktur.
Resim galerisi
Moose Jaw

Moose Jaw, Kanada'nın Saskatchewan eyaletinin orta-güney bölümünde, Moose Jaw Nehri üzerinde kurulmuş bir kenttir. Saskatchewan'ın başkenti Regina'nın 71 km batısında yer alır. Kent, etraftaki yüzlerce küçük köy ve kasaba için bir bağlantı noktası olmasının yanında, emekli insanların yerleşmek için tercih ettikleri bir kent ve turizm merkezi olmasıyla da tanınmaktadır.
Kentin nüfusu 32.000'inin biraz üzerindedir.