turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Sumbas

Sumbas, Osmaniye ilinin bir ilçesidir. Sumbas belediyesi, 11 Aralık 1991'de Kadirli ilçesine bağlıyken Karaömerli ve Düğenli köylerinin birleştirilerek "Sumbas" adı altında belediye teşkilatı kurulması sonucu ortaya çıkmıştır. 24 Ekim 1996 tarihinde 4200 sayılı kanunla Osmaniye'nin il yapılmasıyla da Sumbas beldesi ilçe statüsünü almıştır.
Portakal bahçeleri, pamuk tarlaları, kanallardan akan soğuk suları, incir ağaçları, yol boyunca sıralanan kaktüs ağaçları ile bir ilçeden çok köy görünümündedir. Halkın geçimini hayvancılık ve tarım sağlıyor. Bu amaçla Mehmetli beldesinde kurulan barajdan sulama amaçlı faydalanılmaktadır.
Nüfus
İlçe; Mehmetli adlı 1 belde, 13 köy ve 2 mahalleden oluşmaktadır.
Eğitim
İlçede; 2 lise ile ikisi merkezde olmak üzere ilköğretim okulu vardır.
Ardeşen

Ardeşen (Lazca: Artaşeni / ), Rize'nin il merkezine 45 km mesafede bir ilçesidir. 743 km2 yüz ölçümüne sahip ilçe, 1 belde, 42 köy ve yedisi Tunca Beldesi'ne bağlı 28 mahalleden oluşmaktadır. Doğusunda Fındıklı, batısında Pazar, güneyinde Altıparmak Dağları ve kuzeyinde Karadeniz ile çevrilmiş olup, kıyı uzunluğu 10 km'dir.
Genel olarak ılıman, dört mevsim yağışlı bir iklime sahip olan ilçenin ortalama sıcaklığı 15 derece civarındadır. İç kısımlarına gidildikçe iklimi biraz daha sertleşmektedir.
Ardeşen'in sarp ve engebeli arazisinin neredeyse dörtte biri ormanlık alandır. %10 civarındaki tarıma elverişli arazisinde yetiştirilen başlıca tarım ürünü çaydır. Çay dışında yetişen fındık, kivi, mısır gibi ürünler çoğunlukla ilçe içerisinde tüketilmektedir. İlçede yapılan hayvancılığın da bu faaliyetle uğraşan ailelerin ihtiyacına yönelik olduğu söylenebilir.
İlçede süregelen silah üretimini yasal bir çerçeveye oturtmak amacıyla 1993 yılında kurulan ASİLSAN, Türkiye'nin ilk özel silah fabrikası olma özelliği taşımaktadır.
En büyük akarsuyu olan Fırtına Deresi'nde, elverişli pek çok parkur bulunduğundan rafting yapılabilmektedir. Tabrika Yaylası'nın da içinde olduğu çok sayıda yaylası bulunmaktadır.
Tarih
Ardeşen yerleşiminden ilk kez 1846 tarihli bir belgede "Ardaşen" () olarak bahsedilmiştir. Ardeşen 1916 ve 1918 yılları arasında Ruslar tarafından yönetilmiştir. Daha önce Pazar'a bağlı olan Ardeşen 1 Mart 1953'te ilçe olmuştur.
Ardeşen'de tarihi eser olarak cami, kilise, kemer köprü ve ev örnekleri bulunmaktadır. Ayrıca Seslikaya Köyü'nde bulunan Hasan Dede (Efendi) Türbesi de (1890) önemli tarihi eserlerdendir.
Nüfus
Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi'nin 2019 verilerine göre ilçe merkez nüfusu bakımından Rize'nin, merkez ve Çayeli ilçesinin ardından 3. en kalabalık ilçesidir. İlçede yaşayan etnik gruplardan bahsederken ilçe nüfusunun çoğunluğunu oluşturan Lazların dışında Hemşinlilerden de bahsetmek gerekir.
İklim
Ardeşen'de okyanusal iklim (Köppen: Cfb) görülmektedir.
Eğitim ve sağlık
İlçede Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 1 halk eğitim merkezi, 1 öğretmen evi ve akşam sanat okulu, 1 mesleki ve teknik eğitim merkezi, 2 anaokulu, 10 ilkokul, 7 ortaokul, 8 lise bulunmaktadır. Ayrıca Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi'nin Turizm Fakültesi'yle Meslek Yüksekokulu'nun bulunduğu bir yerleşkesi bulunmaktadır.
Özel sağlık merkezleri dışında üç adet aile sağlığı merkezi bulunan ilçede vatandaşlar, Ardeşen ve Pazar'da bulunan devlet hastanelerinin birleştirilmesiyle 2011 yılında hizmete giren Kaçkar Devlet Hastanesi'nden de sağlık hizmeti almaktadır.
Politika
Yerel seçimler
Derepazarı

Derepazarı, Rize ilinin bir ilçesidir.
Tarihçe
İlçenin adı, 1583 yılı kayıtlarında Filandoz, 1902 yılı kayıtlarında ise Filyandos olarak geçmektedir olarak geçmektedir.1949 yılında bucak statüsü alan Derepazarı, 13 Mart 1954'te Sarıyar, Tersane, Lazkoz ve Eriklimanı köyleri ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. Derepazarı, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.
Coğrafya
Rize'nin Trabzon tarafında ana sahil yolu üzerinde bulunur. Rize il merkezine 10 km uzaklıktadır.
Ekonomi
İlçe ekonomisi genellikle çay üretimine ve Çay Fabrikasında çalışan işçilerin mevsimlik işine bağlıdır. Özellikle yaz aylarında Çay Fabrikalarının mevsimlik çalışmaya başlamasından sonra ekonomide bir canlılık dikkat çeker. Rizenin çok yakın ve ulaşımının ekonomik olmasından dolayı halkın birçoğu ihtiyaçlarını vilayetten karşıladığından, ticaret olması gerektiği noktadan çok geride kalmıştır. İlçede sanayi ağaç ürünlerine daha baskındır.
Derepazarında Devletin himayesinde olan 2 Çay-kur çay fabrikasının yanında, 4 tane de özel sektör çay fabrikası bulunmaktadır. Derepazarı küçük bir ilçe olmasına rağmen 6 adet çay fabrikasından ve çay üretiminden dolayı özellikle yaz aylarında ekonomik hayat canlanmaktadır. Dolayısıyla Çay sanayi İlçe ekonomisinin can damarı durumundadır.
Nüfus
İyidere

İyidere, Rize ilinin bir ilçesidir.
Genel
Coğrafi yapının yarattığı koşullar dolayısıyla köy ve kasaba arasında bir profile sahiptir. Genel iş kaynakları, tarım, hayvancılık, balıkçılık ve çay tarımıdır. Çay tarımında genellikle kadınlar çalışırken, erkekler de bölge sayısı yaklaşık 15'i bulan çay fabrikalarında çalışmaktadır. Ayrıca ilçenin sahilde bulunması balıkçılık yapılmasına da olanak vermiştir.
İyidere nüfusunu etnik köken bakımından başta Türkler ve Laz kökenli aileler oluşturmaktadır.
Coğrafya
İyidere yeşilliklerin sonsuz olduğu bir yer gibidir. Yaklaşık yüzölçümüm 25 kilometre karedir. Trabzon sınırına çok yakındır. Rize iline mesafesi 14 km'dir. Doğusunda yine Rize ilinin Derepazarı ilçesi batısında ise Trabzon ilinin Of ilçesi bulunmaktadır. Güneyinde Rize'nin Kalkandere ilçesi kuzeyinde ise Karadeniz sahili vardır. Doğu ve güneye gidildikçe rakım yükselir. Kıyıda iklim iç bölgelerine göre daha ılımandır. Ortalama sıcaklık 14 derece, ortalama yıllık yağış miktarı ise metrekareye 230 kilogramdır. Her ne kadar yağış miktarı Türkiye ortalamasına göre fazla olsa da özellikle sahilleri oldukça ilgi çekicidir. Turistlerin sıklıkla ziyaret ettiği Metropol İlçe İyidere, plajlarıyla namını birkaç sene sonra tüm Türkiye'de duyuracağına kesin gözüyle bakılıyor. Ayrıca son yapılan ölçümlerde deniz suyunun son derece temiz olduğununda altı çiziliyor.
Tarih
MÖ 700'lü yıllarda Miyetoslularca kurulmuş zamanla sırasıyla Roma, Bizans ve Trabzon İmparatorluğu egemenliği altında kalmıştır. Fatih Sultan Mehmet tarafından 1461 yılında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Eski adı [Aspet] olarak bilinmektedir. Aspet ismi Eski Yunanca "T'aspeta (Evler)" kelimesinden geldiği sanılmaktadır. İyidere ismi ise ilçenin içinden geçmekte olan eski adı Yunanca "Kalapotamos" çayının Türkçeye tercüme edilmesi ile bugüne gelmiştir. Osmanlı dönemindeyken nahiye durumunda olan ilçe, cumhuriyetin ilanından sonra bucak durumuna gelmiştir.
Nüfus
{{Türkiye ilçe nüfus/Rize/İyidere}60000
Mahalle
İlçe de 8 Mahalle bulunmaktadır:
Sarayköy (Çiklenar)
Yalıköy (Liparit/Kutsili)
Üstüpilar
Fethiye (Aspet)
Yapraklar (Gutoz/Gumislar)
Fıçıtaşı (petroz/Samsoz)
Çanakçeşme (Kayluklar)
Hazar (Masi)
Karapürçek

Karapürçek, Sakarya ilinin bir ilçesidir.
Tarihçe
Karapürçek, Sakarya'nin en eski nahiyesidir. Kuruluş tarihi belli olmamakla birlikte Bizanslılar zamanında büyük yerleşme yerlerinden birisi olduğu kabul edilmektedir. İlçenin İlkçağ tarihi ile ilgili yeterli ve kesin bilgi bulunmamaktadır. Bununla birlikte Sakarya ili ile aynı tarihe sahip olduğu anılmaktadır. Buna göre; MÖ 3. yüzyılda başlayan Bithynia Krallığının egemenliği MÖ 1. yüzyıldaki Roma yönetimine kadar sürmüştür. Bizanslıların Optimation Themasının sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Beyin buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznikte merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Konuralp ve Akçakoca tarafından 1324te Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Rivayetlere göre Bizanslılar zamanında Karabıçaklı adında üç kardeşin doğuda Küçücek, kuzeyde Küçükkarapürçek ve güneyde Büyükkarapürçek köylerini paylaşarak yerleştikleri. O zaman ilçemizin adının Büyük Karapürçek olarak geçtiği ilçemizin adının, zaman içerisinde "Pürçek" manasında Büyükkarapürçek olarak yaygınlaşarak günümüzde Karapürçek ismini almıştır.
Bölgede 1967 yılında meydana gelen depremde Osmanlılardan kalan tarihi yapılar yıkılmış ve tahrip olmuştur. 1967-1968 yıllarında İmar ve İskan Bakanlığı tarafından planlı ve projeli olarak yeni yapılar yapılmıştır.
Coğrafya
Marmara Bölgesinde, Sakarya İline bağlı bir ilçe olan Karapürçek, doğusunda Akyazı ilçesi, batısında Erenler, güneybatısında Geyve ilçe sınırları ile çevrilidir. Sakaryanın güneydoğusunda yer alan ilçe toprakları engebeli bir arazi yapısına sahip olup güney kısmı ovadan oluşmaktadır. Deniz seviyesinden yüksekliği 84 m'dir.
İlçenin E-5 karayolu ve TEM Otoyoluna bağlantısı vardır. Sakarya Merkeze 23, Akyazı 10, TEM Oto yolu girişine 11 km'dir.
İklim
İlçe Marmara ve Karadeniz iklimi özelliklerini taşır. Kışlar bol yağışlı ve az soğuk, yazlar ise sıcak geçer. İlçe doğal bitki örtüsü bakımından oldukça zengindir. İlçe topraklarının %65i ormanlarla kaplıdır. Bu ormanlarda gürgen, meşe, kayın, kızılçam ve karaçam ağaçları bulunmaktadır.
Nüfus
İlçenin yerli halkı Türkmen (bazılarına göre manav) adı verilen halktan oluşmakta iken, çeşitli göç hareketleri sonucunda Kafkasya, Karadeniz, Kuzey Irak ve Balkanlar'dan vatandaşlarımız gelerek yerleşmişlerdir.
Ekonomi
İlçe ekonomisi genellikle tarıma dayalı olup hayvancılık da yapılmaktadır. İlçe topraklarının güneyi ovalık olup, her türlü tarıma elverişlidir. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında fındık gelmektedir. Bunun yanı sıra arpa, buğday, fasulye, mısır, patates, çeşitli sebze ve meyve yetiştirilir. Hayvancılıkta büyükbaş hayvan besiciliğinin yanında arıcılık ve ipekböcekçiliği de yapılmaktadır. Ayrıca kümes hayvancılığı da ilçe ekonomisinde önemli yer tutmaktadır.
Pamukova

Pamukova, Sakarya iline bağlı ilçedir.
Marmara Bölgesi'nin doğusunda, Sakarya ilinin güneyinde yer alır. Doğusunda Geyve, batısında Kocaeli, kuzeyinde Sapanca ve Merkez ilçe Adapazarı, güneyinde ise Bilecik iline bağlı Osmaneli ve Gölpazarı ilçeleri vardır.
İlçe nüfusunun tamamına yakınını Manavlar ve Balkan göçmenleri oluşturur. Köylerde Yörükler ile Karabağ ve Kars'tan göç eden Ahıska Türklerinin yaşadığı da görülür.
Coğrafya
Pamukova Ovası; doğu-batı doğrultusunda uzanır. D-B uzunluğu 28 km, K-G uzunluğu 6 km'dir. Alanı 170 km2'dir. Ova güneyden Taraklı-Karagöl Platosu, kuzeyden Samanlı Dağları ile çevrilidir. Denizden ortalama 80 m yüksekte olan ovanın ortasından Sakarya Nehri geçer. Karasu-Antalya arasında uzanan D 650 karayolu ovadan geçer.
Tarihçe
Pamukova çevresinde tarih öncesi çağlara ait höyükler bulunmaktadır. Bunlar yörenin Neolitik ve Kalkolitik Çağlardan itibaren yerleşim gördüğüne işaret etmektedir. MÖ 4. yüzyılda Bithynia yönetiminde ve burasının Tataion (Totaion) ismi ile tanınmıştır. Bizanslıların Optimation Themasının sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Beyin buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznikte merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Osman Gazi zamanında 1312te Osmanlı topraklarına katılmıştır. Osmanlı döneminde, Akhisar ismiyle tanınan Pamukova Kocaeline bağlı ilçe iken 1874te Geyve ilçesine bağlı bir bucak haline getirilmiştir. 1946 yılında belediye teşkilatı kurulmuş, 1987 yılında da Sakaryaya bağlı ilçe konumuna getirilmiştir. 20 Temmuz 2004'de bölgede Pamukova tren kazası yaşanmıştır.
Nüfus
Asarcık

Asarcık (), Samsun ilinin bir ilçesidir. 1987 yılına kadar Kavak ilçesine bağlı olup, nüfusunun az olmasına rağmen merkeze uzaklığı sebebiyle ilçe statüsüne girmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 2012 sayımına göre 2.435'tir. İlçenin tümü 2020 sayımına göre 16.706 nüfusludur.
Nüfus
Ladik

Ladik, Samsun ilinin bir ilçesi ve bu ilçenin idari merkezidir. Ladik merkezinde kahvehaneleri ve dükkanların çevrelediği bir merkez bulunmaktadır. Kaymakamlık binası 1943 yılında yaşanan depremle yerle bir olmuştur. O zamandan bu zamana kadar eserler hala dikkat çekmektedir.
Tarih
Ladik ilçesinin tarihi en az ilçenin kendisi kadar dikkat çekicidir. Ladikin bir yerleşim yeri olması İlkçağlara kadar dayanmaktadır. Yani Samsunun Ladik ilçesi M. Ö. 2000-3000lere kadar öncesi bir tarihe sahiptir. Hititlerle ilgili yapılan araştırmalara bakılınca Samsun çevresi ve Ladik ilçesinin olduğu kısımlarda hakimiyet sürdükleri görülmektedir.
Amasya hükümdarı VI. Büyük Midridates'in 'Laodikiye' adlı hanımı tarafından M. Ö. 131 yılında kurulduğundan buraya 'Laodikiye' denildiği zaman içerisinde ise Ladik olarak değişmiştir. Osmanlı devleti öncesinde Doğu Roma ve Batı Roma olarak ayrıldığı zaman Ladik Doğu Romada yer almıştır.
Amasya iline bağlı olan Ladik ilçesi 1925 yılında ise Samsun'a bağlanmıştır. Ladik tarihi araştırmalardan da çok bilgi edinilmiştir.
Nüfus
Tekkeköy

Tekkeköy, Samsun-Ordu karayolunun 13. km'sinden 1 km güneyinde yer alan Samsun'un merkez ilçesidir. En yüksek yeri Karatuzla mevkiinde 985 metre yüksekliğiyle Ay Dağı'dır.
İlçede yerleşim insanlık tarihi kadar eskidir. Bugünkü Tekkeköy tarihi süreç için içerisinde mağara yerleşimleri sahasından kuzeye doğru yayılmış şirin bir Karadeniz ilçesidir. Bölgedeki mağaraların birinde yapılan kazılar neticesinde üstte Hitit, altta Bakır Çağı dönemlerine ait kültür kalıntıları ortaya çıkarılmıştır. Köy mezarlarında ölülerin yanında Tunç ve Bakırdan yapılmış eşyalar ile taştan yapılmış ok uçlarının bulunması ise ilçenin o tarihte ileri bir tekniğe sahip olduğunu göstermektedir. Önceleri denizin mağaralar bölgesine kadar daha sonra denizin, alüvyonlarla dolması nedeniyle ilçenin kıyıdan 4 km uzakta kaldığı tahmin edilmektedir.
İlçe MÖ 3. yüzyıl ortalarında Pontus Devleti sınırları içerisinde girmiş, daha sonra ise sırasıyla Bizans ve Anadolu Selçuklu Devleti'nin eline geçmiştir. Yıldırım Beyazıt tarafından da Samsun ili ile birlikte Osmanlı Egemenliğine girmiştir. İlçenin adı tahminen 1250-1330 yılları ortasında yaşamış olan Şeyh Zeynüddinin burada kurduğu Tekke ve bu çevre oluşturduğu çiftlikten sonra bir kasaba haline gelmiş, bu nedenle de Tekkeköy adını almıştır. 09.08.1988 tarihinde de ilçe olmuştur.
İlçede yer alan ve şimdiye kadar yapılan arkeolojik kazı ve bulgularda Arkeolojik tanımlama literatürene de girmiş olan Tekkeköy Mağaraları Türkiyede Antalya Karain Mağarası, Marmara Yarımburgaz Adası mağarasından sonra en eski yerleşim yeridir. MÖ 15.000 ile MÖ 60.000 yılları arasına tarihlendirilen katmana sahip olduğu tespit edilen Tekkeköy Mağaraları Karadeniz Bölgesinde bulunan en eski insan yerleşkesidir.
Nüfus
On İki İmam

On İki İmam veya On İki İmamlar, İslam Dini'nin Şii mezheplerinden biri olan İmamiye-i İsnaaşeriyye (veya Onikiciler; fıkhi mezhep olarak Caferilik ile Alevilik) Onikicilik itikadındaki imam silsilesine verilen addır. Ehl-i Sünnet vel Cemaat inancında da On İki İmamlar'a saygı gösterilir. Ehl-i Beyt'ten Ali ile başlayan On İki İmamlar; Muhammed'in torunlarından Hüseyin bin Ali'nin soyundan devam eder.
Şiilik / Alevi-Caferi ve Sünnilik arasındaki farklı görüşler
İsnaaşeriyye'ye göre İslam'ın meşru halifeliği (velayet gereği) On İki İmam'a aittir. İmamet adı verilen bu husus, Caferi fıkhının temel kaynağını oluşturur. Şii ve Alevi-Caferi Müslümanların, Sünnilerden farklı İmam Mehdi beklemektedirler. İmam Mehdi dışındaki İmamı, Sünniler kabul etmezler ve Batıl zannederek şiddetle reddederler. Fakat Sünnilikte, Alevilerin nesebi olan ve Alevi-Caferilik'teki On İki İmamlar yerine, Sünnilerin kendilerine halife seçtikleri Ebu Bekir, Ömer, Osman ve [Ali]'yi kabul ederler. Mehdi'nin ortaya çıkmasında görüşler farklıdır. Masum (günahsız ve hatasız olmak) sıfatının yalnız Peygamberlere has olduğu gibi, On İki İmamlar'ın herhangi hata veya günah işlemediklerinden dolayı On Dört Masum (günahsız ve hatasız olmak) denir ve kaynak olarak da Kur'an-ı Kerim'deki Ahzab Suresi 33. Ayeti buna dair delildir.
On İki İmam listesi
On İki İmam, sırasıyla şu şekilde sıralanır:
On İki İmam ile Sufilik ve Şiilikteki diğer önemli şahsiyet, tarikat, ve mezhepler arasında mevcut tarihi yakınlıkların basitleştirilmiş şeması:
Yakakent

Yakakent (eski adı Gümenüz/Gümenos), Samsun ilinin en az nüfuslu ilçesi.
Balıkçılık ve tütün ön plandaki ekonomi unsurları olsa da yaz mevsimlerinde binlerce turist ilçeye önemli para bırakmaktadır. Aynı zamanda bir Japon şehri olan Kushimoto'nun kardeş kentidir.
Tarih
Yakakent'in kuruluşu MÖ 200 yılına dayandırılmaktadır. Bizanslıların kurduğu bu yerleşim yerinin adı zamanında 'kominos' idi. Kominos Yunanca 'kafasız piskopoz' anlamına gelmektedir. Günümüzün Yakakent'i 1800 yılında Gerze'den gelen 3-4 aile tarafından kurulmuştur. Sonradan buraya yerleşen Türkler adını 'Gümenüz'e çevirmişlerdir. 1893-95 yıllarında gerçekleşen Rus işgalinden kaçan Doğu Karadenizliler ve 1923-1924 yılları arasında Selanik'ten gelen mübadillerle Yakakent büyümüştür. Muhtarlık 1896 yılında, Belediye teşkilatı ise 1 Mart 1963 tarihinde kurulmuştur. Belediye teşkilatının kurulması ile Gümenüz ismi, kıyı şehri anlamına gelen 'Yakakent' olarak değiştirilmiştir. 9 Mayıs 1991 tarihinde de ilçe olmuştur.
Nüfus
Mahalleler
Yakakent ilçesi, 17 mahalleden oluşmaktadır.
Asmapınar
Büyükkırık
Çamalan
Çepni
Gündüzlü
Karaaba
Kayalı
Kozköy
Kuzören
Küplüağzı
Kürüz
Liman
Merkez
Mutaflı
Sarıgöl
Yassıdağ
Yeşilköy
Tillo

Tillo, önceki adıyla Aydınlar, Türkiye'nin Siirt ilinin en az nüfuslu ilçesi.
Tillo, Doğu Anadolu'daki din eğitiminde önemli yeri olan medrese kültürünün önde gelen merkezlerinden birisiydi. Doğu illerinde ve Tillo'da doğmuş pek çok İslam alimi bu medreselerde yetişmiştir. Bunlardan bazıları; Şeyh Mansur, Şeyh Mücahid, Gavsü'l-Memduh, İsmail Fakirullah ve Erzurumlu İbrahim Hakkı'dır.
Tarihçe
1953 yılındaki 6068 sayılı kanunla Tillo köyünde nahiye (bucak) kuruldu. Tillo nahiyesinde Tillo köyü merkez olmak üzere 10 Ekim 1957'de belediye kuruldu. Tillo nahiyesi, 18 Mayıs 1990'daki 3647 sayılı kanun ile "Aydınlar" adıyla ilçe haline getirildi. İlçe adının eski adıyla değiştirilmesi için Ekim 2013 tarihinde TBMM Başkanlığına sunulan yasa teklifinin 30 Ekim 2013 tarihinde mecliste kabul edilerek yasalaşmasının ardından 7 Kasım 2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmasıyla ilçenin adı Tillo olarak değiştirildi.
Nüfus
Pervari

Pervari (), Siirt ilinin bir ilçesidir.
Coğrafya
Pervari ilçesi, Siirt ilinin kuzey doğusunda yer almaktadır. İlçenin kuzeyini Hizan ve Bahçesaray ilçeleri, doğusunu Çatak ve Beytüşşebap ilçeleri, güneyini Şırnak ili ve Eruh ilçesi, batısını ise Tillo ve Şirvan ilçeleri çevrelemektedir. İlçe merkezi Şakiran ve Adiyan adlı iki mahalleden oluşur. Herekol Dağı ilçe sınırları içinde yer alır. Eskiden Bervade adıyla anılan kasaba, ilçenin kuzey kesiminde yer alır.
92 kilometrelik uzun bir yolla Siirt'e ulaşılan Pervari Belediyesi 1927 yılında kurulmuştur.
Nüfus
22 Kasım 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 31.093'tür. İlçe merkezi nüfusu 7453'tür. İlçeye bağlı toplam 40 köy ve bu köylere bağlı 25 mezrada toplam 23.640 kişi ikamet etmektedir.
Şirvan, Siirt

Şirvan (Farsça; , Türkçe; Şirvan), Siirt ilinin bir ilçesidir.
Şirvan ilçesi aynı zamanda pekmeziyle de ünlüdür. Dişlinar köyünde üretilen zivzik narı ile meşhur olup Ormanbağı Köyü üretimi pekmezi de meşhurdur. İlçede canlı alabalık tesisleri mevcut olup Siirt ili ile arasındaki mesafe 26 km dir. İki tarihi kilise sadece Şirvan ilçesi sınırları içerisinde bulunmaktadır.
Madencilik
Madenköy köyünde bakır madeni çıkmakta ve hammadde olarak da yurt dışına gönderilmektedir. 17 Kasım 2016 tarihinde bu madende meydana gelen ve 16 işçinin ölümüyle sonuçlanan bir kaza olmuştur.
Nüfus
Çekoslovakya

Çekoslovakya, Orta Avrupa'da 1918 ile 1992 arasında varlığını sürdürmüş ülke. 1 Ocak 1993'te Slovakya ve Çekya adlı iki bağımsız devlete bölünmüştür.
Dağılmadan önceki başkenti Prag'dı. Denize kıyısı olmayan bir ülke olan Çekoslovakya 127.903 km2'lik bir alanı kaplıyordu. Güneydoğuda Avusturya ve Macaristan, doğuda Ukrayna, kuzeydoğuda Polonya, kuzeybatı ve batıda da Almanya ile çevriliydi.
Çekoslovakya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra, 28 Ekim 1918'de Prag'daki Çekoslovak Ulusal Konseyi tarafından bağımsızlığın ilan edilmesiyle, bugünkü Çek ve Slovakya topraklarında kuruldu. II. Dünya Savaşı'ndan önce Münih Antlaşması ile Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. Savaş sonrasında, 1945-1990 arası Doğu Bloku'na katılmış, 1980'lerin sonlarında Doğu Avrupa'daki demokratikleşme dalgası sırasındaki Kadife Devrim ile komünizm sona erdirerek demokrasiye dönmüştür. Václav Havel Devlet Başkanı seçildi.
25 Aralık 1991 tarihinde Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Çek ve Slovak siyasetçileri arasında ülkenin birliği konusunda büyük bir tartışma başladı. Václav Havel ülkenin parçalanmasına karşı olup, Çeklerin ve Slovakların federal bir yapı olarak kalmalarını desteklediği için görevinden istifa etti. Çek siyasetçi Václav Klaus ve Slovak siyasetçi Vladimír Mečiar arasındaki görüşmeler sonucunda iki ülkenin ayrılması konusunda anlaşmaya varıldı. Böylece 31 Aralık 1992 tarihi itibarıyla ülke, barışçıl bir şekilde dağılarak, 1 Ocak 1993'te Çekya ve Slovakya olarak ikiye ayrılmıştır. Çekoslovakya'nın tüm hakları ayrı ayrı Slovakya ve Çekya'ya geçmiştir. Çekoslovakya'nın yaşadığı bölünme; dünyada hiçbir sorun yaşanmadan ve tek bir kurşun atılmadan ortaya çıkan tek hükümranlık bölünmesidir. Bu modele Çekoslovakya tipi bölünme modeli denmektedir.
Çekya bayrağı, eski Çekoslovak bayrağı ile aynıdır. Çekoslovakya'nın dağılmasının ardından Slovakya yeni bir bayrak kabul ederken, Çekya bu bayrağı tarihsel bağları nedeniyle sürdürdü.
Resmi isimler
1918-1920: Çekoslovakya Cumhuriyeti
1920-1938: Çekoslovak Cumhuriyeti
1938-1939: Çeko-Slovak Cumhuriyeti
1945-1960: Çekoslovak Cumhuriyeti
1960-1990: Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti
1990-1992: Çek ve Slovak Federal Cumhuriyeti
Haritalar