turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kâmil Ocak Stadyumu

Kamil Ocak Stadyumu Gaziantep'te bulunan eski stadyumdur. Gaziantepspor'un iç saha maçlarını oynadığı stadyum 16.981 kişi kapasiteliydi. Yapımını dönemin spordan sorumlu Devlet Bakanı, Gaziantep Milletvekili Kamil Ocak gerçekleştirmiş, 1974 yılında hizmete açılmıştır. Stadyum 2018 senesinde yıkılmıştır.
Gaziantep ilindeki stadyumlar
Gaziantepspor
Gaziantep FK
2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası stadyumları
Mardinspor

Mardinspor, 1969 yılında Mardin'de kurulan eski bir futbol kulübü. 2015 yılından bu yana faaliyet göstermemektedir.
Tarihçe
Kalespor, Timurspor, Mezopotamyaspor, Gençlikspor takımlarının birleşmesi ile Mardin Spor Kulübü 1969 yılında kuruldu. Kurulduğu yıl 1969-70 sezonunda 3. Futbol Ligine alındı. 1971-1972 sezonu sonunda Amatör Lig'e düştü.
1980-1981 sezonunda, Atatürkün 100. Doğum yılı münasebetiyle Türkiye 3. Lig'i kaldırılıp, takımların hepsi 2. Futbol Ligine alınınca Amatörde Şampiyon olan Mardinspor'da 2. Futbol Ligine yükseldi. 6 sezon bu ligde şimdiki adıyla Süper Lig olan 1. Futbol Ligine yükselmek için mücadele eden Mardinspor 1985-1986 sezonunda 3. Futbol Ligine düştü.
1987-1988 sezonu sonunda 3. Futbol Liginde Şampiyon olarak ve tekrar 2. Futbol Lig'ne çıktı. Ancak, 1988-1989 sezonu sonunda tekrar 3. Lig'e düştü. 5 sezon 3. Lig'de oynadıktan sonra 1993-1994 sezonu sonunda Mardin Amatör Ligi'ne düştü. Bir yıl içinde, 1994-1995 sezonu sonunda amatör kümede şampiyon olup yeniden profesyonel liglere döndü. 6 yıl 3. Lig'de mücadele eden kulüp, 2000-2001 sezonu sonunda gruplarında ilk üç sırayı alan takımların çıktığı 2. Lig'e yükseldi. 2001-2002 sezonunda TFF, 2. Lig'i 2 ayrı kategoriye ayırınca Mardinspor 2. Lig B Kategorisi'nde kaldı. 2003-2004 sezonu sonunda
2. Lig B Kategorisi'nde grubunda Şampiyon olarak 2. Lig A Kategorisi'ne yükselen Mardinspor, 4 sezon bu kategoride kaldıktan sonra, 2007-2008 sezonu sonunda 2. Lig B Kategorisi'ne düştü.
2011-2012 sezonunda TFF 2. Lig Beyaz Grup'ta mücadele etmekteyken ekonomik sıkıntılar nedeniyle kulübe getirilen transfer yasağı sonucu lisanslı sadece altı futbolcusunun kalışı ve bazı maçlarda sahaya 9 ya da 10 futbolcunun çıkması, maçlara çıkmasına engel teşkil etti. Kulüp, iki maça peş peşe çıkmadığı için PFDK tarafından 3. Lig'e düşürüldü. 2012-2013 sezonuna kadrosunda 22 yaş altında 15 futbolcuyla başladı. 3. Lig'de hiçbir maçından puan alamayan ve sadece 2 gol atabilen Mardinspor, -3 puanla Bölgesel Amatör Ligi'ne düştü. 2013-2014 sezonunda Bölgesel Amatör Liginde grubunda lider olarak 3. Lig'e yükselme play-off'ları oynasa da, başarılı olamayarak Bölgesel Amatör Ligde kaldı.
5 Nisan 2015 tarihinde Pazar Günü oynanan Mardinspor - Kızıltepespor maçında normal süresi 2-2 biten Play-Out maçında Penaltılarda Kızıltepespor'a 3-1 yenilen Mardinspor Mardin 1. Amatör Ligine düştü.
2015-2016 sezonu öncesi fikstüre girmeden tüm faaliyetlerini durdurdu.
Başarıları
2. Lig:
Şampiyonluk (1): 2003-2004
3. Lig:
Şampiyonluk (2): 1987-1988, 2000-2001
Lig mücadeleleri
1. Lig: 11 Sezon
1980-1986, 1988-1989, 2004-2008
2. Lig: 7 Sezon
2001-2004, 2008-2012
3. Lig: 18 Sezon
1969-1973, 1986-1988, 1989-1994, 1995-2001, 2012-2013
Bölgesel Amatör Lig: 2 Sezon
2013-2015
Amatör Lig: 8 Sezon
1973-1980, 1994-1995
Mesut Kara

Mesut Kara, (d. 1961, İstanbul). Edebiyat çalışmalarının yanı sıra, 15 yıldır sinema yazarlığı yapıyor. Reklam alanında Sanat Yönetmeni olarak da çalışan Mesut Kara, televizyonlara sinema programları da yaptı.
Artizler Kahvesi, Yeşilçamda Unutulmayan Yüzler, "Pendikli yıllar ve sinemasal anılar, "Sinema ve 12 Eylül ve "Yeşilçam Hatırası" adlı yayınlanmış beş kitap çalışması vardır. Birçok dergide yazarlık ve editörlük yaptı.
Show TVde yayınlanan CineShow adlı sinema programının metin yazarlığı ve danışmanlığını, Kanal 6da yayınlanan Hayalet Mektebi adlı sinema programının da hazırlanması ve sunuculuğunu üstlendi.
UÇ adlı edebiyat dergisinin yayın yönetmenliğini ve sayfa tasarımını yaptı. Şu an Evrensel gazetesi ve Sinematik Yeşilçam sitesinde yazıları yayınlanmaktadır.
Filmografi
Erkan Yücel Belgeseli Yönetmen ve Metin Yazarı
Fantastiğin Sineması - Yönetmen ve senarist
Unutulmayan Yüzler üst başlığıyla Yeşilçam oyuncularının yer aldığı belgesel çalışmaları... (Sezer Sezin, Belgin Doruk, Ayhan Işık, Yılmaz Güney, Bülent Oran, Hayati Hamzaoğlu, Turgut Özatay v. d.)
Kyoto

Kyoto ( Kyōto-shi; "başkent başkenti" ya da "başkentlerin başkenti"), Japonya'nın Kyoto prefektörlüğünün merkezi ve en büyük şehridir. Şehrin nüfusu yaklaşık 1,5 milyondur. 794-1868 yılları arasında ülkenin başkenti olup bin yıllık başkent olarak anılmaktadır. Kyoto, Osaka ve Kobe ile birlikte Keihanshin metropolitan alanını oluşturur. Ayrıca Kyoto protokolü de ismini bu şehirden almaktadır.
İklim
Ekonomi
Nintendo
Kyocera
Omron
Kardeş şehirler
Kyoto'nun aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır.
Boston, ABD
Guadalajara, Meksika
Floransa, İtalya
Huế, Vietnam
İstanbul, Türkiye
Jinju, Güney Kore
Kiev, Ukrayna
Konya, Türkiye
Köln, Almanya
Paris, Fransa
Prag, Çekya
Qingdao, Çin
Vientiane, Laos
Xi'an, Çin
Zagreb, Hırvatistan
Galeri
Hidrojen klorür

Hidrojen klorür ya da Kloran, HCl formülüne sahip renksiz, zehirli bir gazdır. Hidrojen ve klor elementlerin oluşan inorganik bileşiktir. Havadaki nem ile temasında beyaz hidroklorik asit dumanı oluşturur. Hidroklorik asit, hidrojen klorürün sulu çözeltisine verilen addır.
Özellikler
Hidrojen klorürün suda çözünmesi hidronyum ve klorür iyonlarını meydana getirerek hidroklorik asiti oluşturur.
HCl + H2O -> H3O+ + Cl-
Hidrojen klorür, ortamda su bulunmasa bile asidik bir gazdır. Metanol gibi çözücülerde çözebilir, bu tarz çözücüler susuz tepkimelerde önem arz eder.
Katı HCl'nin yapısı sonsuz zikzak zinciri şeklindedir.
Üretimi
Su ve sodyum klorür karışımı elektrolizlenerek saf klor ve hidrojen, ve sodyum hidroksit elde edilir
2 NaCl + 2 H2O -> Cl2 + 2 NaOH + H2
UV ışığı altında saf klor ve hidrojen tepkimeye sokularak hidrojen klorür gazı üretilir.
Cl2(g) + H2(g) -> 2 HCl(g)
Bu ekzotermik bir tepkimedir. Çıkan ürün (HCl gazı) direkt olarak deiyonize suya gittiğinden kimyasal olarak saf hidroklorik asit elde edilir.
Sodyum klorür ve sülfürik asitin tepkimesiyle de HCl elde edilebilir.
NaCl + H2SO4 -> NaHSO4 + HCl
Bu tepkime oda sıcaklığında gerçekleşir. Geride kalan sodyum klorür, üretilen sodyum bisülfat ile 200 derecede tepkimeye sokulur ve tekrar HCl elde edilir.
NaCl + NaHSO4 -> HCl + Na2SO4
Güvenlik
Hidrojen klorür, vücut dokusunda bulunan su ile temas ettiğinde aşındırıcı hidroklorik asit oluşturur. Dumanların solunması öksürüğe, boğulmaya, burun, boğaz ve üst solunum yollarında iltihaplanmaya ve ciddi vakalarda akciğer ödemi, dolaşım sistemi yetmezliği ve ölüme neden olabilir. Ciltle teması kızarıklık, ağrı ve ciddi kimyasal yanıklara neden olabilir. Hidrojen klorür ciddi göz yanıklarına ve kalıcı göz hasarına neden olabilir.
Hidrojen bileşikleri
Klorürler
Halojen içeren doğal ürünler
Tehlikeli hava kirleticileri
Endüstriyel gazlar
Ametal halojenürler
Tuz Baba Türbesi

Tuzbaba Türbesi İstanbul'un Beşiktaş ilçesindeki Türkali mahallesinde, Uzunova Caddesi'nde bulunur. Fatih Sultan Mehmed'in Tuzcubaşısına ait olan türbe, kare planlı ve üzeri basık bir yapıdır. Kapısı güney duvarında bulunmaktadır. Ayrıca kuzey ve güney duvarlarında bir, batı duvarında ise üç tane pencere vardır. Türbenin içinde sadece merhumun ahşap sandukası bulunur. Yıl boyunca önemli bir yer kabul edilerek ziyaret edilir.
Tuz Baba namıyla tanınır. Gerçek ismi Halil Efendi'dir(1420-1500 yılları arasında yaşamıştır). Fetih döneminde Fatihin ordusundaki askerlerden biridir. Tuz sıkıntısı çeken orduya tuz temin etmiş ve Fatihin Tuzcubaşısı olmuştur. Fetihten sonra şimdi Tuz Baba camii'nin bulunduğu bölgeye yerleşmiş 1490 yılında camiyi yaptırmıştır. Rufai tarikatındandır. Halk arasında gösterdiği kerametler anlatılır. Caminin Büyük Esma Sultan İlköğretim okuluna bakan duvarunda türbenin dış yüzeyinde mermer bir çıkma bulunur. Bu çıkmanın üzerine tuz paketleri bırakılır. Gelen geçenler buradan parmaklarını banıp tuz alıp yerler. Bu gelenek haline gelmiş hatta Türk filmlerine bile konu olmuştur.
Osmanlı türbeleri
Beşiktaş'taki türbeler
Türkali, Beşiktaş
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar
Şale Kasrı

Şale Kasrı Yıldız Sarayı'nın en görkemli yapılarından biridir. Kayıtlarda Merasim Köşkü olarak da geçer. Yapı dört aşamada gerçekleştirilmiştir. Yemek salonunun tasarımı ve bezemesi Sarkis Balyan'a aittir.
Yıldız Sarayı
Sarkis Balyan eserleri
İstanbul'daki kasırlar
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar
Yıldız, Beşiktaş
Beşiktaş'taki konutlar
Sinan Paşa Camii (Beşiktaş)

Sinan Paşa Camisi İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde yer alan Mimar Sinan tarafından inşa edilmiş bir Osmanlı camisidir. İlçenin merkezinde yer alan Sinanpaşa mahallesine adını vermiştir.

Cami Beşiktaş İskelesi karşısında yer alır. 1550-1553 yılları arasında Osmanlı Donanması'nın Kaptan-ı Deryası olan Sinan Paşa tarafından yaptırılmıştır. Sinan Paşa 1553 yılında öldüğünde cami inşa halinde bulunmaktaydı. O yüzden Sinan Paşa Üsküdar'daki Mihrimah Sultan Camisi'ne gömüldü. Cami ise 1555 yılında tamamlandı.
Mimar Sinan'ın eseri olan bu cami dikdörtgen bir plan üzerine oturtulmuştur. Merkezi kubbe kemerlerle altı köşeli bir şekilde sütunlara dayandırılmış olup iki yanda ikişer kubbe bulunur. Kurulduğundan bu yana çeşitli tarihlerde onarım görmüştür. Mabedin son cemaat yerini medrese çevreler. Tek minareli olan caminin Hünkar mahfili yıkılmıştır. Caminin şadırvanının üstü havuzdaki suyun kirlenmemesi için mermer eteklikle kapatılmıştır.
Abbas Ağa Camii

Abbas Ağa Camii İstanbul'un Beşiktaş ilçesi'ndeki Abbasağa Mahallesinde yer alan bir Osmanlı camisidir. Mahalleye adını vermiştir.
Darüssaade Ağası (Kızlar Ağası) Abbas Ağa tarafından 1655'te inşa edilmiş, padişah II. Mahmut zamanında tamir edilmiştir. Duvarları kagir ve çatısı ahşap olan camide Hünkar mahfili vardır. Ayrıca caminin yanında 1660 ya da 1670 tarihli bir çeşme bulunur.
Patagonlar

Patagonlar veya Patagonya devleri, ilk defa zamanın az bilinen bölgesi ve sahili olan Patagonya'da rastlanan efsanevi insan ırkıdır. İlk Avrupalıların kayıtlarına göre, boylarının normal insan boyunun iki katını geçtiği, hatta bazı kayıtlara göre 3,5 - 4,5 metreyi bulduğu söylenir. Yaşamış olması mümkün olmayan bu insanların varlığı, bölgedeki Avrupalıların akıllarında, 18. yüzyılın sonlarında büyük ölçüde çürütülene dek 250 yıl kadar kalmıştır. Ancak Güney Amerika efsaneleri birkaç dev kabile soyundan bahseder. Örneğin, ortalama 7 fit (2,134 metre) boyunda ve kızıl saçlı oldukları söylenen Peru'nun Çancasları veya Çanakları.
Patagonlar hakkındaki ilk bilgi, 1520'lerde dünyanın etrafını dolaşan Ferdinand Magellan ve mürettebatının onları Güney Amerika sahillerinde gördüklerini iddia etmeleridir. Magellan'ın uzun yolculuğunun tarihçisi ve yolculuktan sağ çıkan az sayıdaki kişiden biri olan Antonio Pigafetta yerlilerle karşılaşmalarını ve boylarının normal insanın iki katı olduğunu yazmıştır:
"Bir gün aniden çıplak ve dev boyutlarda bir adamı limanın sahilinde gördük, dans ediyordu, şarkı söylüyordu ve kafasına toprak atıyordu. Kaptan-general Magellan, adamlarımızdan birini devin yanına yolladı, o da aynı hareketleri barış işareti olarak yapacaktı. Bunu yaparak, devi kaptan-generalin beklediği adacığa getirdi. Dev, kaptan-generalin ve bizim yanımızda çok şaşırdı ve gökten geldiğimizi düşünerek parmağını havaya kaldırarak işaretler yaptı. O kadar uzundu ki ancak beline geliyorduk ve orantılıydı..."
Pigafetta ayrıca Magellan'ın bu insanlara "Patagão" (veya Patagoni ) adını verdiğini kaydetmiş fakat bunun nedenlerini açıklamamıştır. Pigafetta'nın zamanında bu ismin kaynağı olarak pata veya ayak olarak düşünüldüğü ve "Patagonia" kelimesinin "Büyük Ayak Toprakları" anlamına geldiği şeklinde yorumlanmıştır. Ancak, bu da köken bilimi açısından tartışmalıdır, -gon sonekinin anlamı da açık değildir. Yine de, "Patagonia" ismi ve yerli halkın dev olduğu fikri, sabit kalmıştır. Yeni Dünya'nın daha sonra yapılan ilk haritalarında bölge regio gigantum ("devlerin bölgesi") olarak adlandırılmıştır.
1579'da, Francis Drake'in gemi papazı Francis Fletcher, Patagonyalılarla uzun buluşmasını yazmıştır.
1590'larda Anthonie Knivet Patagonya'da 3,5 metre uzunluğunda cesetler gördüğünü iddia etmiştir.
1766'da, tuğamiral John Byron'ın kaptanlığındaki HMS Dolphin'in İngiltere'ye geri dönüşünden sonra, dünyanın etrafını dolaşırken Patagonya'da 9 ayak uzunluğunda bir yerli kabilesi gördükleri söylentisi yayılmıştır. Ancak, seferin kayıtlarının 1773 yılında tekrar düzenlenerek yazıldığı metinde, Patagonyalıların sadece 1,98 metre boylarında olduğu yazılmıştır; belki uzun, fakat kesinlikle dev değil.
Byron'ın karşılaştığı insanlar büyük ihtimalle bölgenin yerlileri Tehuelçelerdir. Daha sonraki dönemlerin yazarları, Patagonya devlerinin bir aldatmaca veya en azından abartma ve bölge hakkında ilk bilgi veren Avrupalıların notlarının yanlış yorumlanması olduğunu düşünmüşlerdir.
Edward Dönemi

Edward devri veya Edward çağı, Birleşik Krallık'ta Kral VII. Edward'ın hükümdarlığındaki 1901 ile 1910 yılları arasını ifade eder. Victoria devrinden sonra gelir ve bazen RMS Titanic'in 1912 yılındaki batışına kadar veya I. Dünya Savaşı'nın 1914'teki başlangıcına kadar uzatılır.
Belki kralın gezmeye olan düşkünlüğünden dolayı, bu devir Kıta Avrupa'sında sanat ve moda isteğiyle göze çarpmaktadır.
Dönemin önemli olayları
1902: Güney Afrika'da İkinci Boer Savaşı'nın sonu.
1908: Olimpiyatlar Londra'da düzenlendi.
1909: Fransız pilot Louis Blériot, Manş Denizi'ni havadan geçti.
1910: Güney Afrika Birliği'nin kuruluşu.
1912: RMS Titanic'in batışı.
1914: I. Dünya Savaşı'nın başlangıcı.
Çon dilleri

Çon dilleri Tierra del Fuego ve Patagonya'da konuşulan dillerdir. İki tanesinin varolduğu bilinmektedir, 2003 yılında soyu tükenmiş olan Selk'nam ve Tehuelçe dili. Selk'nam insanları 20. yüzyıl boyunca Martin Gusinde ve Anne Chapman gibi antropologlar tarafından ayrıntılı olarak incelenmişlerdir, ancak dilleri korunmamıştır.
Tehuelçe dili neredeyse ölü diller arasına girmek üzeredir. Tehuelçe insanları - Güney Patagonya'nın uzun göçebeleri - Galli yerleşimciler ile barış içinde ticaret yapmışlardır fakat Arjantinli yetkililer tarafından zulme uğramışlardır. 1900 yılında 5.000 olan konuşan sayısı, 2005 itibarıyla 20'ye inmiştir. Irksal olarak yeni gelenler tarafından sindirilmişlerdir ve Patagonya'da yerliler yerine daha çok yabancı kızılderililer bulunmaktadır.
Kuzey Tehuelçeler Victoria zamanında Mapuçeler tarafından fethedilmişlerdir ve onlar tarafından sindirilmişlerdir. Şili ve Arjantin'de 200.000 kadar Mapuçe yaşamını sürdürmektedir.
Bazı Tehuelçeler Galce öğrenmiştir ve çocuklarını Galce öğrenmeleri ve eğitim almaları için Galli yerleşimcilerle bırakmışlardır; böylece bu insanlar hakkında fotoğraf kayıtları bulunabilmektedir.
Barbaros Hayreddin Paşa Türbesi

Barbaros Hayreddin Paşa Türbesi, Beşiktaş'ta, Sinan Paşa Camii karşısında bulunur. Türbeyi Mimar Sinan yapmıştır. Sekiz köşeli, tek kubbeli ve altüst pencerelidir. Sandukanın üstüne yukarıdan asılmış ve üzerinde Zülfikar resmi bulunan yeşil zemin ipekli kumaştan yapılmış bir sancak bulunmaktadır. Türbe Barbaros Anıtı ile aynı meydanda yer almaktadır.
Valensiyaca

Valensiyaca İspanya'nın Valensiya bölgesinde konuşulan Katalanca'nın güney lehçesi olup; (valencià) tarihsel, geleneksel ve resmi dile verilen isimdir, ayrıca İspanya'nın Katalonya bölgesinde ve Balearic Adaları'nda Katalanca (català) olarak da bilinir; Andorra ülkesinde; Fransa'nın güney bölgesi Roussillon'da; ve İtalyan şehri Alghero'da da konuşulmaktadır. Valensiyaca ayrıca dilbilimciler tarafından Valensiya'nın güneyinde ve ortasında konuşulan Katalan dilinin en önemli lehçelerini tanımlamak için de kullanılır.
1982 yılında onaylanan "Valensiyaca'nın Eğitimi ve Kullanımı Kanunu'na" göre, Valensiyaca Valensiya bölgesinin dilidir ve vatandaşlarının onu bilmeye ve kullanmaya hakları vardır, hem yazı olarak hem konuşma olarak, özel veya halka açık alanlarda. Haziran 2005'te Generalitat Valenciana tarafından yapılan son ankete göre, Valensiya nüfusunun yaklaşık %94'ü anlamakta, %78'i konuşmakta ve okumakta ve yaklaşık %50'si ise yazabilmektedir.
Gangkhar Puensum

Gangkhar Puensum, Bhutan'da bulunan en yüksek dağdır. 7.570 metrelik yüksekliği ve 2.990 metrenin üzerindeki çıkıntısı ile dünyadaki en yüksek tırmanılmamış dağdır. Butan 1983'te dağcılığa açıldıktan sonra, 1985 ve 1986 yıllarında doruğa çıkmada başarısız olan dört deneme yapılmıştır. Ancak, 1998'de bir takım Tibet'den doğru dağın ek zirvesine başarıyla tırmanmıştır.
Gangkhar Puensum, alternatif transliterasyon Gangkar Punsum veya Gankar Punzum, (3 dağ kardeş anlamına gelir), yüksekliği ilk defa 1922 yılında ölçülmüştür, fakat bölgenin haritaları tamamen doğru değildi ve dağ farklı yerlerde ve farklı yüksekliklerde gösteriliyordu. Yetersiz haritalamalar nedeniyle, ilk zirveya çıkmaya çalışan ekip dağın yerini bulamamıştır.
1986 Britanya keşif heyetinin kitabında dağın yüksekliği 24.770 fit (7.550 metre) olarak verilmektedir ve Gangkhar Puensum'un bütünüyle Butan'ın içinde halbuki yakındaki Kula Kangri'nin bütünüyle Tibet içinde yer aldığını belirtmiştir. 7.554 metrelik Kula Kangri, 30 km kuzeydoğusunda bulunan ayrı bir dağdır, bu dağa ilk defa 1986 yılında tırmanılmıştır. Tibet'te ve Butan'da olarak çeşitli şekillerde haritalanmıştır.
1994'ten beri Butan'da dağların 6.000 metreden yüksek kısımlarına tırmanılması yerel ruhsal inançlara saygı nedeniyle yasaklanmıştır ve 2003'ten beri dağcılık tamamen yasaklanmıştır. Gangkhar Puensum benzersiz durumunu bir süre daha koruyabilecektir: diğer yüksek tırmanılmamış zirveler ek zirveler durumundadır, ayrı dağlar değillerdir.
1998'de Japon keşif heyeti Çin Dağcılık Birliği'nden dağa tırmanmak için izin almışlardır fakat izin Butan ile olan siyasi bir neden ile geri alınmıştır. Onun yerine, 1999'da, takım Tibet'ten yola çıkarak 7.535 metrelik Liankang Kangri (ayrıca Kuzey Gangkhar Puensum olarak da bilinir) ek zirvesine başarıyla tırmanmıştır. Birçok haritanın aksine, keşif ekibinin raporu zirvenin Tibet'de ve Tibet-Butan sınırının Gangkhar Puensum zirvesinin üzerinden, 7.570 metre ile "Butan'daki en yüksek zirve" olarak, geçtiğini göstermektedir. Bu yükseklik Japon ve Çinli kaynaklar tarafından doğrulanmaktadır. Butan'da henüz incelenmemiştir.
Ölmüşlerin Ormanı

Ölmüşlerin Ormanı (İspanyolca Bosque de los Ausentes) adıyla bilinen, sonradan ismi Anma Ormanı (İspanyolca Bosque del Recuerdo) olarak değiştirilen İspanya Madrid'de Retiro Parkında bulunan anıt bahçedir. 2004 Madrid tren saldırılarında ölen 191 kurbanın ve 3 Nisan 2004'te yedi intihar bombacısının kendilerini patlatmaları üzerine ölen özel kuvvetler ajanının anısına dikilmiştir.
Anıt 191 zeytin veya selvi ağacından oluşur. Her ölen kişi için bir tane ağaç dikilmiştir. Anıtı çevreleyen kanallarda yaşam sembolü olarak düşünülen su akmaktadır. Trajedinin yaşandığı yerlerden biri olan Atocha tren istasyonu yakınındaki erişimi kolay bir tepenin üzerindedir.
Açılış töreni
11 Mart 2005'te gerçekleşen açılış törenine I. Juan Carlos ve Kraliçe Sofia başkanlık etmişler ve anıta, üzerinde "Terörizmin tüm kurbanlarının hatırasına" mesajı bulunan bir çiçek koymuşlardır.
Törene, Asturias'dan Prens Felipe ve Prenses Letizia, İspanya Hükumeti Başkanı José Luis Rodríguez Zapatero, tüm siyasi partilerin temsilcileri, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Kofi Annan, Fas Kralı VI. Mohammed, Afganistan Başkanı Hamid Karzai, Senegal Başkanı Abdoulaye Wade, Moritanya Başkanı Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya, Portekiz Başkanı Jorge Sampaio, Lüksemburg Grandükü Henri, Avrupa Birliği dış politika temsilcisi Javier Solana, Avrupa Parlamentosu Başkanı Josep Borrell ve saldırılarda vatandaşlarından hayatını kaybeden on altı ülkenin büyükelçileri katılmıştır.
Kurbanların yakınlarının isteği üzerine açılış boyunca herhangi bir konuşma yapılmamış fakat 17 yaşındaki bir viyolonselist Pau Casals'ın "El Cant dels Ocells" (Katalanca "Kuşların Nağmesi") eserini çalmıştır.
Kasım 2005'te, Ulusal Kamu Parkları ve Bahçeler Kongresi, Madrid Kent Konseyi'ne Orman'ın yaratılmasından dolayı Elhamra Ödülü'nü verdi.
Orhaniye Kışlası Camii

Orhaniye Kışlası Camii, İstanbul'da bulunan Osmanlı yapısı bir camidir.
Yıldız Sarayı'nın arkasındadır. II. Abdülhamid tarafından 1884'te kışlanın ortasında tek kubbeli ve minaresi önde olarak yaptırılmıştı. Camiinin üzerinde yazılan kitabede yapının 1303/1887'de II. Abdülhamid tarafından atası Orhan Gazi'ye ithafen yaptırıldığı yazılıdır.
Beşiktaş'taki camiler
1884'te tamamlanan camiler
1884'te Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
İstanbul'daki Osmanlı camileri
Mecidiye, Beşiktaş
Tehuelçe

Tehuelçeler Patagonya'nın yerli kabilelerinin ortak adıdır. Ayrıca Patagonyalılar olarak da anlandırılırlar.
Erken Avrupalı kaşiflerin hikayelerinde adı geçen Güney Amerika'nın dev sakinleri Patagonlar'ın Tehuelçeler oldukları düşünülmektedir.
Dil
Tehuelçeler, Çon dillerinden Tehuelçe dilini konuşmaktadırlar.
Patagonya
Arjantin Kızılderilileri
Arjantin'deki diller
Çon dilleri
Kolomb-öncesi kültürler
Şairler Sofası

Beşiktaş Vişnezade Parkı'nın bir bölümü "Şairler Sofası" adıyla düzenlenmiştir. Mimari tasarımı Erhan İşözen'e ait olan bu çalışmada, 19. ve 20. yüzyıllarda Beşiktaş ve çevresinde yaşayan şairlerin heykellerine yer verilmiştir.
Söz konusu şairler şunlardır:
Şair Nigar Hanım,
Neyzen Tevfik,
Behçet Necatigil,
Orhan Veli Kanık,
Melih Cevdet Anday,
Oktay Rıfat,
Sabahattin Kudret Aksal ve
Özdemir Asaf.
Bu şairlere ait heykellerler, Gürdal Duyar, Yunus Tonkuş ve Namık Denizhan tarafından yapılmıştır.
Gürdal Duyar heykelleri
Barbaros Anıtı

Barbaros Anıtı, Beşiktaş'ta ünlü Osmanlı amirali Barbaros Hayreddin Paşa'nın hatırasına, Barbaros Parkı'nda yer alan ve 1944 yılında dikilen bronz dökümden yapılmış anıttır.
Cumhuriyet dönemi meydan anıtları arasında, en büyüklerinden biridir. Beşiktaş'ın sembolü halindeki anıtın önünde her yıl Denizcilik Bayramı ve Deniz Kuvvetleri Günü kutlamaları gerçekleşir.
Cezayir Caddesi'nde ve Barbaros Türbesinin hemen arkasında yer alır. Meydanın düzenlenmesi ve heykelin yerinin saptanması, şehircilik uzmanı Henri Prost tarafından yapılmıştır. 1941-1943 arasında hazırlanmış, 1944te yerine dikilmiştir. Heykeli Zühtü Müridoğlu ve Ali Hadi Bara yapmıştır; bronz işleri Yusuf Akpınar ve Ali Haydar Seymene aittir. (sh. 463-466) Anıtın tümü 11,50 metredir. Bronz dökülen kısmı 6 ton 900 kilodur.
Kaide, heykel ve sütun olmak üzere üç bölümden meydana gelir. On metre yüksekliğinde kademeli kaide, birkaç basamaklı mermer bir platform üzerindedir. Kaidenin sol yanında Barbaros'un I. Süleyman'a takdimi, sağ yanında ise Preveze Deniz Zaferi kabartma olarak işlenmiştir. Kaidenin ön kısmı gemi pruvası ve güvertesini simgeleyecek biçimde iki buçuk metre yüksekliğinde bir platform şeklindedir.
Kaidenin üzerinde üç bronz figür yer alır. Barbaros, normal bir insan boyundan 1/3 daha büyük ölçüde iki leventin ortasında yer almaktadır. Anıtın üzerindeki tiplerin giysileri Nigari'nin minyatüründen esinlenilerek yapılmıştır. Barbarosun hemen arkasındaki levent, o yıllarda yeni yeni kullanılmaya başlanan bir tabanca ile sol elinde bir sancak tutmaktadır. Soldaki levendin elinde ise bir kılıç vardır. Bunlar ayakları açık savaşa hazır durumda yapılmışlardır. Tiplemelerde yabancı ressamların çizgilerinden de esinlenildiği sanılmaktadır.
Figürlerin arkalarında sivri bir köşe ile sonuçlanan soyut bir kütle bulunmaktadır. Üzerinde Yahya Kemal'in Süleymaniyede Bir Bayram Sabahı şiirinden alınmış dizeler yer alır. Dizelerin üzerinde de bir dal motifi ile 1944 tarihi bulunur.
Anıtın kaidesindeki dizeler
"Deniz ufkunda bu top sesleri nereden geliyor?
Barbaros belki donanmayla seferden geliyor
Adalardan mı? Tunus'tan mı? Cezayir'den mi?
Hür ufuklarda donanmış iki yüz pare gemi
Yeni doğmuş ayı baktıkları yerden geliyor.
O mübarek gemiler hangi seferden geliyor?