turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Dünya Sosyal Forumu

Dünya Sosyal Forumu, alternatif küreselleşme hareketi yanlılarının dünyada yürütülecek kampanyaları düzenlemek, stratejileri belirlemek ve dünyadaki hareketler konusunda birbirlerini haberdar etmek için yılda bir kez düzenledikleri toplantıdır. Ocak ayında "Büyük kapitalist rakip" Dünya Ekonomik Forumu İsviçre'nin Davos kasabasında toplanırken Dünya Sosyal Forumu da başka bir yerde toplanır. Bu bir rastlantı değildir, çünkü Davos'ta organize, güçlü bir protesto gerçekleştirmek lojistik bakımdan zor olacağından yerine aynı dönemde bir toplantı yapılması kararı alınmış ve bu toplantı aynı zamanda olursa medyadaki DEF hakimiyetindeki haberleri gölgeleyeceği de düşünülmüştür.
DSF birçok bölgesel sosyal forumun kurulmasını da teşvik etmektedir, Avrupa Sosyal Forumu, Asya Sosyal Forumu ve Ortadoğu Sosyal Forumu en önemlileri sayılabilir. Bölgesel olduğu gibi yerel ve ulusal sosyal forumları da destekler: İtalyan Sosyal Forumu, Liverpool Sosyal Forumu ve Boston Sosyal Forumu. Birçok sosyal forum, DSF tarafından belirlenen İlkeler Beyannamesine sadık kalır.
2006'da WSF Karakas, Venezuela, Bamako, Mali gibi dünyanın çeşitli ülkelerinde düzenlenmiştir. 2007 toplantısı Nairobi, Kenya'da yapıldı. Son olarak 2016 yılında Kanada'da gerçekleşti, bu G7 ülkelerinde gerçekleşen ilk Forum'du. Forum ilk dönemki etkisini kaybetse de halen toplumsal hareketleri ve alternatif dünya görüşlerini küresel çapta bir araya getiren en kapsamlı organizasyondur.
Geçmişi
İlk Dünya Sosyal Forumu 25 Ocak-30 Ocak 2001 tarihleri arasında Porto Alegre'de birçok alternatif küreselleşme hareketi grubu tarafından düzenlendi. Brezilya İşçi Partisi'nin hakimiyetindeki Porto Alegre yönetimi DSF'ye sponsor oldu. 12.000 civarında insan foruma katıldı.
İkinci DSF tekrar Porto Alegre'de 31 Ocak-5 Şubat 2002 tarihleri arasında düzenlendi. Bu toplantıya da 12.000 resmi delege katıldı.
Üçüncü toplantı Ocak 2003'te gene aynı yerde toplandı. Aynı anda birçok seminer birden düzenlendi, bunlardan biri Kapitalizmden Sonra Hayat Noam Chomsky'nin katılımıyla gerçekleşmiştir.
Diğer DSF'lerin gerçekleştiği yerler şu şekildedir.
2004 Mumbai (India)
2005 Porto Alegre (Brazil)
2006 Bamako (Mali), Caracas (Venezuela) and Karachi (Pakistan)
2007 Nairobi (Kenya)
2009 Belem (Brazil)
2011 Dakar (Senegal)
2013 Tunis (Tunisia)
2015 Tunis (Tunisia)
2016 Montreal (QC-Canada)
Konuyla ilgili yayınlar
Jose Correa Leite (2005), The World Social Forum: Strategies of Resistance, Haymarket Books [3]
Jackie Smith. (2004). The World Social Forum and the challenges of global democracy. Global Networks. 4(4):413-421.
T. Teivainen. (2002). The World Social Forum and global democratisation: learning from Porto Alegre. Third World Quarterly. 23(4):621-632
Yavuz Yıldırım (2013) Sosyal Forum'dan Öfkeliler'e, İstanbul: İletişim Yayınları.
Milyarderler listesi (2006)

Aşağıda, dünya çapında, 2006 yılı itibarıyla, Amerikan doları milyarderlerinin bir listesi bulunmaktadır. Bu liste Forbes tarafından hazırlanmış olup, zenginlikleri bulundukları pozisyona milyarderleri, bunların yarıdan fazlasını oluşturmaktadır. 2006 yılında Rusya, Hindistan ve Brezilya kaynaklı milyarderlerin sayısında gözle görülür bir artış olmuştur.
En zengin 50 milyarder (Forbes tarafından raporlanan)
Warren Buffett ($42 milyar)
Carlos Slim Helú ($30 milyar)
Ingvar Kamprad ($28 milyar)
Lakshmi Mittal ($23.5 milyar)
Paul Allen ($22 milyar)
Bernard Arnault ($21.5 milyar)
Prince Alwaleed ($20 milyar)
The Lord Thomson of Fleet ($19.6 milyar)
Not: Kenneth Thomson 12 Haziran 2006'da öldü. Oğlu, David Thomsonın babasının tüm mirasının sahibi olması bekleniyor. Kanada Dolarının değerindeki değişiklikler nedeniyle, öldüğünde daha yüksek varlığa sahip olduğu sanılmaktadır.
Li Ka-shing ($18.8 milyar)
Roman Abramovich ($18.2 milyar)
Michael Dell ($17.1 milyar)
Karl Albrecht ($17 milyar)
Sheldon Adelson ($16.1 milyar)
Liliane Bettencourt ($16 milyar)
Lawrence Ellison ($16 milyar)
Christy Walton ($15.9 milyar)
Jim Walton ($15.9 milyar)
S. Robson Walton ($15.8 milyar)
Alice Walton ($15.7 milyar)
Helen Walton ($15.6 milyar)
Theo Albrecht ($15.2 milyar)
Amancio Ortega ($14.8 milyar)
Sergey Brin ($12.9 milyar)
Larry Page ($12.8 milyar)
Abigail Johnson ($12.5 milyar)
Nasser Al-Kharafi ve ailesi ($12.4 milyar)
Barbara Cox Anthony ($12.4 milyar)
Anne Cox Chambers ($12.4 milyar)
Stefan Persson ($12.3 milyar)
Charles Koch ($12 milyar)
David H. Koch ($12 milyar)
Raymond, Thomas & Walter Kwok ($11.6 milyar)
Adolf Merckle ($11.5 milyar)
Sulaiman Bin Abdul Al Rajhi ($11 milyar)
Vagit Alekperov ($11 milyar)
Silvio Berlusconi ($11 milyar)
Lee Shau Kee ($11 milyar)
Vladimir Lisin ($10.7 milyar)
Michael Otto ve ailesi ($10.4 milyar)
Pierre Omidyar ($10.1 milyar)
Leonardo Del Vecchio ($10 milyar)
Michele Ferrero ve ailesi ($10 milyar)
Forrest Mars Jr. ($10 milyar)
Jacqueline Mars ($10 milyar)
John Mars ($10 milyar)
Viktor Vekselberg ($10 milyar)
Mikhail Fridman ($9.7 milyar)
Not: tüm değerler Amerikan doları dır.
Esengül

Esengül ya da asıl adıyla Esen Agan, (24 Eylül 1954, İstanbul - 18 Nisan 1979, Bakırköy) Türk şarkıcı. Yayımlanan plakları satış rekorları kırmıştır.
Hayatı
İstanbul doğumlu iki kız kardeşin biri olan Esengül ilk müzik derslerini konservatuvar mezunu annesi Piraye Ağan'dan aldı. Daha sonra Cavit Deringöl, İrfan Özbakır ve ona Esengül sahne adını veren Abdullah Nail Bayşu ile çalıştı. 15 yaşındayken katıldığı, yapımcı Ayhan Coşkun'un açtığı ses yarışmasında birinci oldu. İlk 45'liği olan Aşkımı Süpürmüşlerin kazandığı başarıdan sonra, gazinolarda çalışmaya başladı. İstanbul, Ankara ve İzmir'deki ünlü gazinolarda assolist olarak sahne aldı.
Kariyerinin ilk yıllarında Orhan Akçınar ile evlendi. Ancak gazino dünyası ile eşi arasındaki dengeyi sağlayamayarak, evlendikten bir ay sonra şiddetli geçimsizlik nedeniyle kocasından boşandı. Bir süre sonra Adnan Şenses'le imam nikahı kıydı. Daha sonra Şenses'i terk ederek, dönemin Beşiktaşlı futbolcusu Tayfun Kalkavan ile ilişki yaşadı. Art arda yaşadığı aşklar ve bir akşam gazinoda eline tutuşturulan silah ile ateş etmesi gibi olaylarla, medyanın ve halkın ilgisini yoğun bir biçimde üzerine çekmeye başladı.
Sanat yaşamı dışında iş dünyasının kabadayıları ile kurduğu ilişkiler yüzünden polis tarafından izleniyordu. Yakaladığı erken şöhreti artık kaldıramadığı bu dönemde, bazı silahlı olaylara da adı karıştı. 31 Mart 1979 tarihinde çalıştığı Semiramis Pekkan'ın adını taşıyan Semiramis Gazinosu'nda "Oflu İsmail" lakaplı İsmail Hacısüleymanoğlu'nun çıkardığı olayda, gazino sahibi Akbulut Karaoğlu ile şef garson Hasan Yolal gözlerinin önünde kurşunlanarak öldürüldü. Olayın ardından, nedeninin Esengül'ün tutarsız davranışları olduğu söylendi. Mezarı İstanbul'da Yeni Kozlu Mezarlığı'ndandır.
Ölümü
İş adamı Faruk Özfıratlı ile birlikte 19 Nisan 1979 tarihinde Ataköy, Bakırköy'de trafik kazası sonucu öldü. Kazanın bir mafya hesaplaşması olduğuna ilişkin kamuoyunda yankı bulmasının ardından cinayet masası olayı sorguladı, ancak resmi kayıtlarda kazanın aşırı alkol ve hızdan olduğuna hükmedildi.
Esengül, kısa süren müzik hayatında 23 adet plak ve 4 adet kaset doldurmasının yanı sıra, Oksal Pekmezoğlu'nun yönettiği Yansın Bu Dünya filminde oynadı. 45'likleri, ölümünden sonra uzunçalarda toplanarak piyasaya sürüldü. Abdullah Bayşu, Orhan Akdeniz ve Ülkü Aker imzalı Esengül şarkılarının çoğu arabesk müziğin klasikleri arasına girmiştir.
Diskografi
Cerrahilik

Cerrahilik (Cerrahiyye, Osmanlıca: ) bir İslam tarikatı, Halvetiyye'nin kolu olan Ramazaniyye'nin alt şubesi. Cerrahilik, adını kurucusu olan Nureddin Muhammed ibn-i Abdullah er-Rumi el-İstanbuli el-Cerrahi'den alır. 17. yüzyılın sonlarında kurulmuş olan Cerrahi tarikatı, eski İstanbul'un en yaygın tarikatlarından biriydi.
Eski Cerrahi tekkeleri
30 Kasım 1925 tarihli Tekke ve Zaviyelerin Kapatılmasına Dair Kanun yürürlüğe girdiğinde, İstanbul'da bulunan Cerrahi tekkeleri şunlardı:
Arif Dede Tekkesi, Üsküdar, Mehmed Ağa Camii
Çaylakzade Tekkesi, Nuruosmaniye
Halil Nizameddin Tekkesi, Edirnekapı, Acıçeşme
İplikçi Tekkesi, Otlukçu Yokuşu
Karabaş Tekkesi, Rumelihisarı
Karagöz Tekkesi, Silivrikapı
Nureddin Cerrahi Tekkesi, Karagümrük (Asitane)
Sertarikzade Tekkesi, Eyüpsultan Nişancası
Sertarikzade Tekkesi, Fatih, Kumrulu Mescit yanı
Şeyh Ali Tekkesi, Otakçılar
Tameşvar Tekkesi, Eyüpsultan
Yağcızade (Balaban) Tekkesi, Üsküdar, Balaban İskelesi
Yesarizade (Ordu Şeyhi) Tekkesi, Sofular
Yıldız Dede Tekkesi, Bahçekapı, Yıldız Hamamı yanı
Cerrahi Şeyhleri
Cerrahi tarikatının asitane postnişinlerinin isimleri şöyledir:
Nureddin Cerrahi (1678-1720)
Süleyman Veliyüddin Efendi (1673-1745)
Mehmet Hüsameddin Efendi (1675- 1754)
Sertarikzade Mehmet Emin Efendi (1686-1758)
Seyyid Abdülaziz Efendi (1700-1760)
Yahya Şerafeddin Efendi (1650-1770)
Abduşşekur Efendi (1686-1773)
İbrahim Efendi (1697-1779)
Morevi Mehmet Emin Efendi (1730-1794)
Abdurrahman Hilmi Efendi (1688-1800)
Mehmet Sadık Efendi (1738-1800)
Hafız Mustafa Efendi (1715-1804)
Kadı Mehmet Efendi (1742-1805)
Mehmet Arif Dede (1747-1822)
Abdülaziz Zihni Efendi (1798-1853)
Yahya Galip Hayati Efendi (1832-1897)
Mehmet Rıza Yaşar Efendi (1845-1912)
İbrahim Fahreddin Efendi (1886-1966)
Muzaffer Ozak (1916-1985)
Safer Dal (1926-1999)
Ömer Tuğrul İnançer (1946-2022)
Ahmet Özhan (1950- )
Kayıtbay Kalesi

Kayıtbay Kalesi, 1404[kaynak belirtilmeli] yılında İskenderiye Feneri'nin olduğu Faros Adası'na yapıldı. Daha sonra %90'ı yıkılmış olan kalenin 1984 yılında restorasyonu yapıldı. Kalenin yapılışında İskenderiye Feneri'nin yıkıldıktan sonra kalan sağlam parçaları kullanılmıştır.
İskenderiye'deki yapılar
Mısır'daki kaleler
Memluk mimarisi
Mısır'daki denizcilik müzeleri
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar
Ağa Han Mimarlık Ödülü

Ağa Han Mimarlık Ödülü, 1977 yılından beri her üç yılda bir, İslam kültürünü başarıyla yorumlayan çağdaş tasarım, sosyal konut, toplumsal gelişim, restorasyon, yeniden kullanım ve bölgesel koruma projelerini kapsayan mimarlık ürünleri Ağa Han Geliştirme Ağı () tarafından Ağa Han Mimarlık Ödülleri ile ödüllendirmektedir. 1977'den beri 8 dönem geçiren mimarlık ödülleri, dünyanın farklı bölgelerinde bulunan 7.000'den fazla yapı projesini içeren bir belgeliğe sahiptir.
Şimdiye kadar yüzden fazla proje ödüllendirilmiştir. 11. döneminde (2008-2010 dönemi) olan ödül toplamı 500.000$'dır.
Dönemler
Üç yıllık dönemlerde verilen ödülde ilk iki yıl değerlendirmeye alınan başvurular tanıtılmakta; üçüncü sene tanınmış, anlamlı bir mekanda ödül kazanana verilmektedir.
<center>
{| class="wikitable" width=35%
|- align=center bgcolor=#FF4040
! Dönem
! Süreç
! Ödül Töreni Yeri
|-
| <center>I || 1978 1980 || Şalemar BahçeleriLahor ()
|- bgcolor="efefef"
| <center>II || 1981 1983 || Topkapı Sarayıİstanbul ()
|-
| <center>III || 1984 1986 || El Badi SarayıMarrakech ()
|- bgcolor="efefef"
| <center>IV || 1987 1989 || Selahahattin Eyyubi KalesiKahire ()
|-
| <center>V || 1990 1992 || Registan meydanıSemarkand ()
|- bgcolor="efefef"
| <center>VI || 1993 1995 || Sultanın SarayıSurakarta ()
|-
| <center>VII || 1996 1998 || ElhambraGranada ()
|- bgcolor="efefef"
| <center>VIII || 1999 2001 || CiudadelaHalep ()
|-
| <center>IX || 2002 2004 || Hümayun'un TürbesiYeni Delhi ()
|- bgcolor="efefef"
| <center>X || 2005 2007 || Petronas KuleleriKuala Lumpur ()
|-
| XI || 2008 2010 || İslami Sanatlar MüzesiDoha ()
|- bgcolor="efefef"
| XII || 2011 2013 ||
|}
Çemen otu

Çemen otu ya da buyotu bir ottur. En sık kullanıldığı bölge olan Yozgat ve Kayseri'deki yerel ismi çaman otudur. (Trigonella foenum-graecum/tıbbi tanım: Semen Foenugraeci), baklagiller familyasına ait bir ot türü. Anavatanı Yakın Doğu, özellikle Lübnan ve Suriye, Güneybatı Avrupa, Hindistan ve Çin'dir.
Çin'den Akdeniz'e kadar geniş bir alana yaygındır. Tohumları ve bazı ülkelerde yeşil yaprakları da ıspanak gibi tüketilmektedir. Tadı acımsı ve aromatiktir. Esansında 40 çeşit madde bulunur. Kullanımı çok eskilere dayanmakta olup günümüzde Orta Doğu ve Hint mutfağında kullanılmaktadır. Türk mutfağında özellikle çemen tozu şeklinde bilinir. Bu toz bol salçaya ve birkaç diğer içeriklere katılarak kahvaltılarda yenilen macun yapılı çemen üretilir.
Çemen
Çemen, çemen otu bitkisinin tohumlarının kurutulmasıyla elde edilir. Acımsı ve bol aromatik tattadır. Günümüzde en çok Kayseri'de pastırma imalatında, Tokat ve Yozgat ev mutfaklarında kahvaltılık ara öğün olarak, ayrıca Orta Doğu ve Hint mutfağında kullanılır. Diğer ülkelerde öğütülmüş olarak turşulara, çorbalara, soslara ve et yemeklerine katılır. Ayrıca sarımsak ve kırmızı biberle karıştırılarak pastırma yapılacak etin üzerine kaplanır.
Çemen eski devirlerde, Asya'da, şehvet artırıcı ve savaşlarda cesaret verici olarak kullanılmaktaydı.
Yenilebilir baklagiller
Baharat bitkileri
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Ürik asit

Ürik asit (Moleküler ağırlığı 168g/mol), (IUPAC ismi 7,9-dihydro-1H-purine-2,6,8(3H)-trione) karbon, oksijen, nitrojen ve hidrojen'den oluşan organik bir bileşiktir.
Ürik asit, Ksantin oksidazın oksipürünleri (ksantin, hipoksantin gibi) oksitlemesi ile oluşur. İnsan ve gelişmiş primatlarda pürin metablozmasının son ürünüdür. Diğer birçok memelide ürikaz enzimi ürik asidi allontoin'e oksitler.
Bitinya Krallığı

Bitinya Krallığı, tarih sahnesine bir Bithynia kenti olarak çıkan bir krallıktır. Kurucusu kral Prusias'tır. Bithynia kralı olan baba-oğul iki Prusias vardır. Krallıkları M. Ö. 228'den M. Ö. 149'a kadar devam etmiştir.
Üç Bithynia kenti bu kralların adını taşır
Prusias ad Mare - deniz kıyısındaki Prusias, bugünkü Gemlik
Prusias ad Hypilum - Hypios kıyısındaki Prusias, bugünkü Üsküp veya Konuralp
Prusias ad Olympum - Olympos kıyısındaki Prusias, bugünkü Bursa
Bitinya kralları
Bas (M. Ö. 377 - M. Ö. 327)
Zipoites (M. Ö. 327 - M. Ö. 279)
I. Nikomedes (M. Ö. 279 - M. Ö. 250)
IV. Nikomedes (? - M. Ö. 64)
Krallık
Anadolu uygarlıkları
Eski krallıklar
Han Tümertekin

Mimar Han Tümertekin (d. 1958), mimari etkinliğini 1986 yılında İstanbulda kurduğu Mimarlar ve Han Tümertekin Proje Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti. çerçevesinde yürütmektedir. Tümertekin, Türkiye başta olmak üzere, Hollanda, Japonya, Kanada, Birleşik Krallık ve Fransada projeler gerçekleştirmiştir. Mimarlık öğrenimini İstanbul Teknik Üniversitesinde tamamlayan Tümertekin, İstanbul Üniversitesinde tarihsel koruma konusunda çalışmalar yapmıştır. Mesleki çalışmalarına ek olarak 1992 yılından bu yana mimarlık öğrenimine de katkıda bulunan Tümertekin, İstanbul Bilgi Üniversitesi Mimarlık Yüksek Lisans programının kurucu ve yürütücülerindendir. Harvard Graduate School of Design, Ecole Spéciale dArchitecture-Paris ve Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanneda konuk öğretim üyeliği yapmaktadır. Ulusal ve uluslararası pek çok jüride görev alan Tümertekin verdiği konferanslar ve yönettiği workshop lar ile uluslararası mimarlık etkinliklerinde yer almaktadır. Domus, Abitare, Architectura Viva, dArchitecture, 'World Atlas of Contemporary Architecture, Atlas of 21st Century World Architecture gibi yayınlar Tümertekinin çalışmalarına yer vermiştir. Ayrıca seçilmiş projeleri Harvard University Press tarafından bir monografi olarak yayınlanmıştır. 1998 ve 2000 yıllarında Ulusal Mimarlık Ödülüne (Türkiye) layık görülen Tümertekinin çeşitli ulusal ve uluslararası ödülleri vardır. Mies van der Rohe ödüllerinde SM Evi sergilenen Tümertekin, B2 Evi ile 2004 Ağa Han Mimarlık Ödülünü kazanmıştır. 2007 Ağa Han Mimarlık Ödülü jürisinde de yer alan Tümertekin, 2008 yılından bu yana Ağa Han Mimarlık Ödülleri Yönetim Kurulu üyesidir.
Ağa Han jürisinin B2 evi için görüşleri şöyle: Yepyeni, benzeri görülmemiş bir yaratım ama bir yandan da, yer aldığı ortamdan koparılması olanaksız bir parça. Çevresindeki yapılar ve yer şekilleriyle birlikte geçmişten gelen bir ev; kendine en yaraşan giysilere bürünmüş, gururla bekliyor kendi çağının gelmesini. Yapı olabildiğince az sayıda eleman kullanılarak gerçekleştirilmiş, ama gene de derin bir saygı uyandırıyor. Mimarlık mesleğinin tüm bilgisinin, tüm zenginliğinin seferber olup kendisini ortaya çıkardığını biliyor. Mimarının birey olarak beslediği istekleri, mimarının yaşadığı özlemleri, o en benzersiz yanını yaşam alanına taşıdığını gayet iyi biliyor.

1958 doğumlular
İstanbul doğumlular
20. yüzyıl Türk mimarları
21. yüzyıl Türk mimarları
Saint Michel Fransız Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
Bilgi kutusu bulunmayan kişiler
Nûreddin Cerrâhî

Nureddin Cerrahi (Nureddin Muhammed ibn-i Abdullah er-Rumi el İstanbuli el Cerrahi) (d. 1678, İstanbul - ö. 1720/21), Türk mutasavvıf, Cerrahilik tarikatının piri.
Hem anne hem baba tarafından İslam peygamberi hazreti Muhammed'in soyundandır. 1689/90'da kadı olarak Mısır'a gitmek için yola çıkmıştır. Üsküdar'dan yola çıkması gereken gemi hava muhalefeti nedeniyle kalkmamış, seyahat ertelenmiş ve kendisi Üsküdar'da dayısının evinde misafir olmuştur. Dayısı vesilesiyle Üsküdar'da Ali Alaeddin Köstendili ile tanışmış ve Mısır kadılığından vazgeçerek onun dervişi olmuştur. Bir süre sonra şeyhi tarafından hilafet ve irşad ile vazifelendirilmiştir. Sultan III. Ahmet, gördüğü bir rüya üzerine Karagümrük'teki kendisi için dergah inşa ettirmiştir. 1720/21'de vefat ettikten sonra bu dergahtaki türbesine defnedilmiştir.
Nureddin Cerrahi'nin günümüze ulaşmış tek eseri Mürşid-i Dervişan adlı küçük risalesidir.
Cebbarzade Arif Bey, onun hakkında şu şiiri yazmıştır:
Kızıştır halka-i tevhidi, yansın kalb-i ateşnak
Fitil almaksa maksat koyma elden öyle misbahı
Yanıp sızlarsa sinen yaradan rahında ah etme,
Sarar hep merhem-i lutfiyle Nureddin-i Cerrahi
Lucien Febvre

Lucien Febvre, (22 Temmuz, 1878, Nancy - Saint-Amour, Jura, 11 Eylül, 1956), Annales Okulu'nun kuruluşunda oynadığı önemli rolle bilinen Fransız tarihçidir.
Nancy'de doğmuştur, Febvre Ecole Normale Superieure (1899-1902) zamanlarında coğrafyacı Vidal de la Blache'den etkilenmiştir ve 1911 yılında tarihten doktorasını İkinci Phillip ve Franche-Comté ile ilgili tezi ile almıştır. Kısa bir süre sonra Dijon Üniversitesi'nde görev almıştır.
Febvre I. Dünya Savaşı'nda savaşmıştır ve Strazburg Fransa tarafından geri alındıktan sonra 1919 yılında Strazburg Üniversitesi'nde görev almıştır. 1929'da Marc Bloch ile birlikte tarih konusundaki farklı tarzlarının ismini aldığı Annales d'histoire, économique et sociale dergisinin kurmuşlardır. 1933'te Febvre Collège de France'de bir kürsüye atanmıştır. Her ne kadar II. Dünya Savaşı işini kesmiş olsa da, hareketli olarak otuzlar boyunca ve kırkların başlarına kadar yayıma devam etmiştir. Savaş ayrıca Marc Bloch'un ölümüne de sebep olmuştur ve böylece Febvre Annales'i savaş sonrası dönemde taşıyan kişi olmuştur. Bu dönemde Fernand Braudel'i eğitmiştir ve daha sonra EHESS olarak bilinecek olan Ecole Pratique des Hautes Etudes'in VI. bölümünün ortak kurucusu olmuştur. Febvre 1956 yılında ölmüştür.
Lucien Febvre'nin çalışmaları
Philippe II et la Franche-Comté. Etude d'histoire politique, religieuse et sociale, Paris, Honoré Champion, 1911, 808 s.
Notes et documents sur la Réforme et l'Inquisition en Franche-Comté, Paris, 1911, 336 s.
Histoire de la Franche-Comté, Paris, Boivin, 1912, 260 s.
La Terre et l'évolution humaine, Paris, Albin Michel, "L'évolution de l'Humanité", 1922.
Un destin. Martin Luther, Paris, Presses Universitaires de France, 1928.
Civilisation. Evolution d'un mot et d'un groupe d'idées, Paris, Renaissance du livre, 1930, 56 s.
Le Rhin. Problèmes d'histoire et d'économie, Paris, Armand Colin, 1935.
(dir.): Encyclopédie française, 11 volumes parus de 1935 à 1940.
Le problème de l'incroyance au XVIe siècle. La religion de Rabelais, Paris, Albin Michel,"L'évolution de l'humanité, 1942, 548 s.
Origène et Des Périers ou l'énigme du Cymbalum Mundi, Paris-Genève, Droz, 1942, 144 s.
Autour de l'Heptaméron. Amour sacré, amour profane, Paris, Gallimard, 1944, 300 s.
Les classiques de la liberté: Michelet, Lausanne, Traits, 1946, 162 s.
Combats pour l'histoire, Paris, Armand Colin, 1953, 456 s.
Au c ur religieux du XVIe siècle, Paris, SEVPEN, 1957, 359 s.
İhlas Haber Ajansı

İhlas Haber Ajansı (İHA), 4 Ocak 1993 tarihinde kurulan Türkiye'nin ilk özel Türk haber ajansı. İhlas Holding'e bağlı olarak Türkiye içinde ve Türkiye dışında 35 ülkede çalışmakta olan bir haber servis sağlayıcısıdır.
145 büro, 500e yakın kamera, görüntü transferi için 78 adet data hattı, Bağdat, Basra, Moskova, İstanbul, Kahire, Paris, Londra, Washington, Berlin, Kabil, Frankfurt ve Ankaradaki 14'ü canlı yayın aracı olmak üzere toplam 26 adet uydu uplink sistemi ile çalışmaktadır.
Ürettiği haberleri yurt içinde ve yurt dışında pazarlamakta, altyapı ve teknik imkanlarını medya kuruluşlarına kiralamaktadır. 100 civarında medya kuruluşuyla çalışmaktadır.
1999 ve 2000 yıllarında ISO 9001 kalite sistemi kurma çalışmalarını yürütmüş, 19 Mart 2001 tarihinde Amerikan Kalite Birliği'nden (AQA) ISO 9001:2000 Kalite Belgesi almıştır.
İhlas Haber Ajansı, 23 Ekim 2018 tarihinde logosunu değiştirmiştir.
Güncel müşterileri
American Broadcasting Company
Abu Dhabi TV
alfa TV (Yunanistan)
Al Alam News Network
Al Jazeera
DR (Danimarka)
Dubai Business Channel
Egypt TV
IRIB
Khabar
LBC
N24
MEN
Sat.1
Pro7
TV 2i (Norveç)
Al Hurra
CNBC
Russia Today
ORT
Düzenli işbirliği olanlar
CBS
CNN
FOX
NBC
NHK
RAI
ZDF
Anterozoit

Anterozoit, bitkilerdeki erkek cinsiyet hücresidir.
Hayvanlardaki spermatozoite karşılık olarak çiçeksiz bitkilerin erkek döl hücrelerinin erkek ve dişi olarak nitelenmesi yalnızca bir benzetmedir. Hareketli olan, suyla ya da rüzgarla yer değiştirerek diğer eşey hücresine ulaşıp onunla birleşen üreme hücresi bu nitelikleri yüzünden erkek sayılır.
Bitki anatomisi
Bitki çoğaltma yöntemleri
Christina's World

Christina's World (Türkçe: Christina'nın Dünyası) Amerikalı realist ressam Andrew Wyeth'in en popüler tablosu. Bu tablo aynı zamanda 20. yüzyılın popüler tabloları arasında da yer alır. 1948'de yapılmıştır, şu anda New York'ta bulunan Museum of Modern Art'ta (Modern Sanat Müzesi) sergilenmektedir. Tablo belden aşağısı tutmayan, büyük olasılıkla çocuk felci geçirmiş Christina Olson isimli bir kadının bahçesinde çiçek toplamak için sürünmesini gösterir. Christina Olson, Wyeth'in diğer tablolarında da yer alan bir karakterdir.
Wyeth, Cushing, Maine'da bir evde otururken bu tabloyu etkileyen bir sahne görmüştür. Christina'nın süründüğü yerin rengiyle evin etrafını çerçeveleyen yerin renginin birbirinden farklı olması, Christina'nın kollarının inceliği ve güçsüzlüğü tabloya tedirgin edici bir hava katmaktadır.
İnci Çayırlı

İnci Çayırlı (1935; İstanbul - 31 Ağustos 2021, İstanbul), Türk Sanat Müziği yorumcusu ve koro şefi.
Yaşamı
1935 yılında İstanbul'da doğdu. Çamlıca Kız Lisesi'ni bitirdi. Bestekar dayısı Fahri Kopuz'un teşvikiyle müziğe başladı ve 1953 yılında İstanbul Belediye Konservatuvarı'na girdi. Folklor Tatbikat Topluluğu'nda Sadi Yaver Ataman'ın asistanı oldu. 1954 yılında TRT İstanbul Radyosu'na girdi. Aynı zamanda Münir Nurettin Selçuk korosunda da uzun yıllar çalıştı.
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Türk Müziği İcra Heyeti'nde şef yardımcısı olarak görev yaptı. Yurt içinde ve yurt dışında çok sayıda konser verdi. Popüler müzik plakları da yapan sanatçı bu alanda bir de altın plak sahibidir.
1977 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nda öğretim üyeliği yapmaya başladı. 1977-1985 yılları arasında İTÜ Türk Müziği Korosunu yönetti. 1988'den itibaren İTÜ Mezunları Türk Müziği Topluluğu'nun genel sanat yönetmenliğini üstlendi. 1990 yılında Kültür Bakanlığı Bursa Devlet Türk Sanat Müziği Korosu'nun kurucu şefliğine getirildi, istifa ettiği 1995 yılına kadar bu görevini sürdürdü. Murat Bardakçı'nın hazırlayıp sunduğu Tarihin Arka Odası isimli programda sunuculuk yapmıştır.
31 Ağustos 2021 tarihinde İstanbul'daki evinde 86 yaşında hayatını kaybetti.
3 Eylül 2021'de Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda düzenlenen anma etkinliğinin ardından Teşvikiye Camii'nde cenaze töreni düzenlendi. Çayırlı'nın naaşı daha sonra Üsküdar'daki Nakkaştepe Mezarlığına defnedildi.
Ödülleri
1998 yılında Kültür Bakanlığı tarafından Devlet sanatçısı unvanı verildi.