turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
UEKAE

Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Araştırma Enstitüsü (UEKAE), TÜBİTAK'ın bünyesinde yer alan bir enstitüdür.
UEKAE'nin görevi, "bilgi güvenliği, haberleşme ve ileri elektronik alanlarında Türkiye'nin teknolojik bağımsızlığını sağlamak ve sürdürmek için nitelikli insan gücü ve uluslararası düzeyde kabul görmüş altyapısı ile, bilimsel ve teknolojik çözümler üretmek ve uygulamaktır".
Bu ana hedef göz önünde bulundurularak belirlenen "bilgi güvenliği, haberleşme ve ileri elektronik alanlarında yeni teknolojilerin geliştirilmesine öncülük eden uluslararası bilim, teknoloji ve üretim merkezi olmak" vizyonuna ulaşılabilmesi ve ülkenin ihtiyacı olan teknolojilerin geliştirilmesi için Enstitü'nün akredite test ortam ve laboratuvarlarında temel ve uygulamalı araştırmalar yapılmakta ve ihtiyaç sahiplerine teknik destek sağlanmaktadır.
UEKAE ayrıca, açık kaynak kodlu yazılımlara Uludağ Projesi ile Türkiye'de destek veren ilk devlet kurumudur.
Kamu kuruluşlarına elektronik imza sertifikası dağıtacak olan Kamu Sertifikasyon Merkezi de bu enstitüde bulunmaktadır.
UEKAE bünyesindeki optoelektronik grubu, lazer ve sensör uygulamaları, sayısal/akıllı kamera tasarımı, görüntü işleme, tekstil ve cam endüstrisi için endüstriyel kalite kontrol otomasyonu, evrak inceleme cihazları, DLP projeksiyon sistemleri gibi proje ve ürünler geliştirmektedir.
Tarihçe
İTÜ Elektrik Fakültesi hocalarından Yılmaz Tokad tarafından ODTÜ Mühendislik binasında Elektronik Araştırma Ünitesi adı ile 1968 yılında kuruldu ve 4 yıl sonra Marmara Araştırma Enstitüsü'ne bağlı olarak faaliyet göstermek üzere TÜBİTAK Gebze kampüsüne taşındı.
TÜBİTAK bünyesinde yer alan TÜBİTAK Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Araştırma Enstitüsü(UEKAE) ile daha önce TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezine (MAM) bağlı olarak faaliyet gösteren Bilişim Teknolojileri Enstitüsü (BTE), TÜBİTAK BİLGEM çatısı altında birleştirildi.
Roche limiti

Roche limiti ya da Roche sınırı, bir gök cisminin kendinden daha büyük bir başka gök cismine, yerçekimi gücünün neden olduğu gel-git etkisi altında parçalanmadan yaklaşabileceği en kısa mesafeyi gösterir. Bu kavram, 1847 yılında Fransız matematikçi Edouard Albert Roche (1820-1883) tarafından tanımlanmıştır. Yerçekimi kuvveti uzaklığın karesi ile ters orantılı olduğundan, bir başka kütleye yaklaşan bir cismin o kütleye yakın kısımları, uzakta kalan kısımlarına oranla daha fazla çekim kuvveti etkisi altındadır. Eğer bu kuvvetler arasındaki fark cismin kendi yerçekimi kuvvetini aşacak boyutta ise cisim bütünlüğünü kendi yerçekimi ile sağlayamaz hale gelir ve dağılır. Bu nedenle bir yıldızın Roche limitinden daha yakın yörüngede sabit kalabilen gezegenleri bulunamaz. Aynı şey gezegenler ve uyduları için de geçerlidir. Güneş Sistemindeki bazı gezegenlerin halkaları bu mekanizma ile açıklanır.
Roche'un bu mesafeyi hesaplamakta kullandığı formül günümüzde gözden geçirilmiş şekliyle şöyledir:
d=2,4228 Rg (ρg /ρu)1/3
d uzaklık,
Rg gezegenin yarıçapı,
ρg gezegenin yoğunluğu,
ρu uydunun yoğunluğu
Bu formül yerçekiminden başka uyduyu bir arada tutan hiçbir etkinin bulunmadığı ideal akışkan bir cisim için doğrudur. Yüzey gerilimi, iç sürtünmeler, yapıştırıcı kuvvetler uydunun dağılmasını zorlaştırarak bu formülde hesaplanan Roche limitini küçültürler.
Gök mekaniği
Uydular
Bachman-Turner Overdrive

Bachman-Turner Overdrive (grup), kısaca BTO olarak bilinen 1970'lerde popüler olan Kanadalı Rock grubu.
İlk olarak 1970'te Randy Bachman, Chad Allan, Robbie Bachman ve Fred Turner tarafından "Brave Belt" olarak kurulan grup, Allan'ın yerini üçüncü kardeş Tim Bachman'ın alması ile Bachman-Turner Overdrive adını alır. Bachman kardeşler Mormon'lardandır. Bu nedenle alkol ve tütün kullanmazlar.
Kanada ve ABD' de oldukça başarılı olan ikinci albümleri "Bachman-Turner Overdrive II'dan sonra ayrılan Tim Bachman'ın yerini Blair Thorton alır ve 1974'te çıkarttıkları "Not Fragile" albümleri ile büyük başarı kazanırlar.
1977'deki "Freeways" albümünden sonra Randy Bachman solo kariyer yapmak üzere gruptan ayrılır. Daha sonra grubun kalan elemanları BTO adı ile plaklar çıkarmaları, 1980'de tekrar birleşmelerine rağmen aynı başarıyı yakalayamazlar.
Randy Bachman, şarkıcı Tal Bachman'ın da babasıdır.
Albümleri
Bachman-Turner Overdrive (1973)
1. For The Weekend
2. Just Look At Me Now
3. My Sugaree
4. City's Still Growin'
5. Another Fool
6. Lost In A Fantasy
7. Toledo 8. Service With A Smile

Bachman-Turner Overdrive II (1973)
1. Blown
2. Welcome Home
3. Stonegates
4. Let It Ride
5. Give It Time
6. Tramp
7. I Don't Have to Hide
8. Takin' Care of Business

Not Fragile (1974)
1. Not Fragile
2. Rock Is My Life, and This Is My Song
3. Roll on Down the Highway
4. You Ain't Seen Nothing Yet
5. Free Wheelin'
6. Sledgehammer
7. Blue Moanin'
8. Second Hand
9. Givin' It All Away
Four Wheel Drive (1975)
Head On (1976)
Best Of BTO So Far (1976)
Japan Tour Live (1977)
Freeways (1977)
Street Action (1978)
Rock n' Roll Nights (1979)
You Ain't Seen Nothin' Yet (1983)
Bachman-Turner Overdrive (1984)
Greatest Hits Live (1986)
BTO's Greatest (1987)
BTO Anthology (1993)
Drive On (1994)
Trial By Fire (1996)
King Biscuit Flower Hour (1998)
20th Century Masters (2000)
1973'te kurulan müzik grupları
Kanadalı hard rock grupları
Mercury Records sanatçıları
Juno Ödülü sahipleri
MCA Records sanatçıları
Curb Records sanatçıları
Müzikal beşliler
Küçük Antiller

Küçük Antiller, Karayip denizinde bulunan, Büyük Antiller ve Lucayan Adaları ile birlikte Batı Hint Adalarını oluşturan adalar topluluğudur.
Büyük Antiller, Karayipler'in kuzey-batısındaki dört büyük adaya verilen addır: Küba, Hispanyola (Haiti ile Dominik Cumhuriyeti), Jamaika ve Puerto Riko.
Küçük Antiller ise Atlantik denizinin sınırında Karayiplerin doğusunu, kuzeyden güneye art arda sıralı çevreleyen küçük adalardır. Bunlar Virgin Adaları, Anguilla, Saint Kitts ve Nevis, Antigua ve Barbuda, Montserrat, Guadeloupe, Dominika, Martinik, Saint Lucia, Barbados, Saint Vincent ve Grenadinler, Grenada, Trinidad ve Tobago, Venezuela açıklarındaki adalar ile 2010 yılına kadar Hollanda Antilleri olarak adlandırılan Kurasao, Bonaire, Saint Eustatius, Saba, ile Saint Martin'in güneyi ile Aruba adalarından oluşurlar.
Küçük Antiller alt bölgeleri
Bu alt bölge kırılımında ülke bazında farklılıklar görülmektedir. Örnek olarak Dominika Windward Adaları'na dahil edilmektedir. Trinidad ve Tobago, Küçük Antiller'in bir parçası olmasına rağmen çoğu kez hatalı da olsa dahil edildiği Rüzgarüstü Adaları'na dahil değildir.
Büyük Antiller

Büyük Antiller, Karayip denizinde Küçük Antiller ile birlikte Batı Hint Adalarını oluşturan adalar topluluğu.
Büyük Antiller, Karayiplerin kuzey-batısındaki dört büyük adadan oluşur: Küba, Hispanyola (Haiti ile Dominik Cumhuriyeti), Jamaika, Porto Riko. Ayrıca Cayman Adaları da içermektedir. Jeolojik olarak Virjin Adaları ve Sombrero Adası'nı da içermesine rağmen politik açıdan Küçük Antiller'in bir parçası olarak sayılırlar. Virgin adaları hariç 207.411 kilometrekarelik yüzölçümüyle Batı Hint Adaları'nın kara kütlesinin yaklaşık yüzde doksanını ve nüfusunun yüzde doksanından fazlasını oluşturmaktadır. Geri kalan kısımda ise Küçük Antiller bulunmaktadır.
Uzanış doğrultusu bakımından Güney Amerika'nın kuzeyinde doğu-batı doğrultusunda uzanıp Küçük Antiller'den farklı bir durum sergiler. Lucayan Adaları ise Antiller'in bir parçası olmayıp Kuzey Atlantik Adaları'nın bir parçası olarak sınıflandırılır.
Büyük Antiller'in çoğu bağımsız ülkelerden oluşurken, Porto Riko adası Amerika Birleşik Devletleri'nde özerk bir bölgedir, Cayman Adaları ise bir Britanya Denizaşırı Bölgesi'dir. Bölgeye ve nüfusa göre en büyük ada, ada grubunun batı ucuna uzanan Küba'dır. Porto Riko Karayipler'in doğu ucunda yer alır ve Hispanyola adası ise ortalarında bulunur. Jamaika Küba'nın kuzeydoğusunda bulunurken Cayman Adaları ise Küba'nın kuzeybatısında bulunur. Florida eyaleti, ABD anakarasında Büyük Antiller'e en yakın noktayı içerirken, Florida Keys adaları ise, Büyük Antiller'de olmasa da, Küba'nın kuzeyinde bir ada grubudur.
Büyük Antiller Latin Amerika'nın bir parçası olarak kabul edilir. 38 milyonluk nüfusu ile Latin Amerika'nın toplam nüfusunun% 6'sını oluşturmaktadır. Küba'nın başkenti Havana, 2 milyon nüfusu ile Büyük Antiller'deki en büyük şehirdir. Diğer büyük şehirler Santo Domingo, Port-au-Prince ve San Juan'dır. Büyük Antiller'deki yaşam kalitesi, İnsani Gelişme Endeksi'ne göre "yüksek insani gelişme" olarak kategorize edilen Küba, Dominik Cumhuriyeti ve Jamaika'da benzerdir. Yine de en yüksek İGE'ye sahip bağımsız bir ülke olan Küba, sırasıyla "yüksek" ve "çok yüksek" insani gelişme gösteren Porto Riko ve Cayman Adaları'nı takip ediyor. Haiti, Büyük Antiller'de ve tüm Amerika'da 0.498'lik bir oranla en düşük İnsani Gelişme Endeksi'ne sahip olup ve bunu "Düşük insani gelişme" olarak kategorize edilir.
Büyük Antiller'de konuşulan diller çoğunlukla İngilizce ve İspanyolca olup bunun yanında çeşitli yerel diller (bkz: Haiti Kreyolu) ve Fransızca da konuşulmaktadır.
Bonaire

Bonaire, Karayip Hollandasında, Venezuela'nın kuzeyinde bir adadır. Batısında, birlikte Küçük Antiller adalarının güneyini oluşturduğu Aruba, Kurasao adaları yer alır. Bu üç ada ABC Adaları olarak da anılırlar.
Kurasao, Saba, Sint Eustatius, Sint Maarten adalarıyla birlikte Hollanda Antilleri'ne bağlıydı, 10 Ekim 2010'da yapılan bir referandumla Hollanda Antilleri dağılınca, BES Adaları'nın bir parçası haline geldi. Yüzölçümü olarak 288 km2dir.
Ada 288 km2 yüzölçümüyle (yaklaşık Türkiye'nin en büyük adası Gökçeada büyüklüğünde) üzerinde 12000 insanı barındırır. Yaygın diller Papiamento, İngilizce, İspanyolca dilleri olsa da, yasal dil Felemenkçedir. Adada yaşayanların çoğunluğu Afrika kökenlidir.
Bonaire, yakınlarında, üzerinde kimsenin yaşamadığı Küçük Bonaire () adı verilen bir adacıkla ikili oluşturur.
Geçmişten günümüze, denizden su baskınına uğrayan alçak ovalarından elde edilen tuz önemli bir gelir kaynağı olmuşsa da, Hollanda'nın yardımları yanı sıra, son yıllarda özellikle sualtı dalıcılığı turizmi de önemli gelir kaynakları arasına girmiştir. Ada, mercan kayalıklarıyla çevrili olduğu için dalış için ilginçtir.
Adanın kuzeyinde doğal park olan Bonaire Washington Parkı bulunur. Bu parkta yer alan, adanın en yüksek yeri Brandaris'ten adanın tümü görülebilir.
Homeros

Homeros ( Hómēros) Antik Çağ'da yaşamış İyonyalı ozan. Batı edebiyatının ilk büyük eserleri kabul edilen İlyada ve Odysseia destanlarının yazarı veya derleyicisi olduğu kabul edilmektedir. Smyrna (İzmir) bölgesinde yaşamış olduğu sanılmaktadır.
Hayatı
Yaşamı hakkında çok az bilgiye ulaşılabilen Homeros'un adı Antik Yunancada köle anlamına geliyordu. Kendi zamanından 4 asır önce var olmuş Miken uygarlığına dair olayları olağanüstü detaylı anlatması, Klasik Çağ yazarlarınca Truva Savaşı sırasında yaşadığı rivayetine sebep olmuştur. İngiliz bilim insanı George Thomson Tarih öncesi Ege adlı eserinde yaptığı incelemeler sonucunda Homeros'un doğduğu yer olarak en yüksek olasılığın Sakız Adası olduğunu belirtir. Sonra ise diğer bir yüksek olasılık olan Smyrna'ya (bugünkü adıyla İzmir) vurgu yapar. Ancak gerçekte Homeros isimli bir şair yaşadıysa bile bu destanları yaratan veya derleyen tek bir ozan olmadığını düşünen araştırmacılar da vardır ki bu şüphenin sebebi İlyada ve Odysseia destanlarında kullanılan İon ve Aeolik diyalektlerin üslup farklılığıdır. Çoğu araştırmacı ise bu üslup değişikliğinin Homerosun İlyadayı gençliğinde Odysseiayı ise yaşlılığında yazmasından kaynaklandığına inanmaktadır. Hayatıyla ilgili bir başka rivayet ise kör olduğudur.
1208

Olaylar
Doğumlar
Nasreddin Hoca, Türk halk bilgesi, Anadolu Selçukluları döneminde Hortu ile Akşehir ve çevresinde yaşayan efsanevi kişi (ö. 1284)
Ölümler
Kolbeinn Tumason, bir zamanlar İzlanda'da yaşamış olan Ásbirningar kabilesinin reislerden (d. 1173)
Leo Sgouros, Mora Yarımadası'nda Yunan bağımsız Lord, Argolid, Korint ve Orta Yunanistan Lordu ve Despotu
1284

Olaylar
18 Mayıs - Jönköping, resmen İsveç kenti oldu.
Osmanlı Beyliği - İnegöl Tekfurluğu arasında Ermenibeli Savaşı gerçekleşmiştir.
Doğumlar
25 Nisan - II. Edward, İngiltere Kralı (ö. 1327)
tarihi bilinmeyen
Fatma Hatun, Osmanlı Devletinin kurucusu olan Osman Bey ile Malhun Hatun'ın tek kızı (ö. 1347)
Ölümler
4 Nisan - X. Alfonso, Kastilya kralı (d. 1221)
20 Nisan - Hōjō Tokimune, Kamakura şogunluğunun sekizinci shikkeni (d. 1251)
tarihi bilinmeyen
III. Gıyaseddin Keyhüsrev, Anadolu Selçuklu Sultanı ve IV. Kılıç Arslan'ın oğlu (d. 1259)
Ahmed Teküder, İlhanlı hükümdarı, Hülagü'nün oğlu ve Abaka Han'ın kardeşi
Nasreddin Hoca, Türk halk bilgesi, Anadolu Selçukluları döneminde Hortu ile Akşehir ve çevresinde yaşayan efsanevi kişi (d. 1208)
Bayhoca, Osmanlı Devleti'nin kurucusu Osman Gazi'nin kardeşi Savcı Bey'in oğlu (d. 1268)
1238

Olaylar
Sukhothai Krallığı kuruldu (dağılışı 1428).
Doğumlar
Guglielmo Agnelli, İtalyan heykeltıraş ve mimar (ö. y. 1313)
Nizameddin Evliya, Hindistan sufilerinden (ö. 1325)
Yunus Emre, Anadolu'da Türkçe şiirin öncüsü olan tasavvuf ve halk şairi (ö. 1321)
Ölümler
4 Mart - II. Yuri, Rusya knezi (ö. 1189)
tarihi bilinmeyen
I. İoannis, Trabzon İmparatorluğu imparatoru
Kamil bin Adil, Eyyubiler Mısır Sultanı, Eyyubiler Suriye Sultanı (d. 1180)
Merengue

Merengue (ya da okunuşuyla merenge) 1850 yılına doğru Dominik Cumhuriyetinde doğmuş bir dans ve müzik türüdür. Günümüzde Latin dans okullarında öğretilen dans türlerinden biri olan Merenge en kolay öğrenilen Latin dansıdır. Merenge müziği günümüzde özellikle Porto Rikolu müzisyenlerce yorumlanmakta ve icra edilmektedir.
Tarihçe
Merenge dansının upa habanera adlı dans türünden kaynaklandığı sanılmaktadır. Merenge, Dominik Cumhuriyetinin yerel dansı olmakla beraber komşu ülke Haitinin de etkisinde kalmıştır. Merenge dansının adımlarının kısa, sürünür biçimde olması, bu dansın ilk kez ayakları zincirli kölelerce oynanmış olmasının öne sürülmesine yolaçmıştır.
Dansın kökeninin iki popüler hikayesi vardır:
İlk hikayeye göre bu dans zincirlenmiş olan kölelerin hareket edebilme arzusuyla yaptıkları davranışları konu alır.
Diğer hikaye ise bu dansın ülkedeki bir devrim sırasında bacağından vurulan bir kahramanın eve dönüş partisinde yandaşlarının zıplayarak ve bir bacaklarını sürükleyerek yaptıkları hareketleri temsil ettiğini söyler.
Teknik
Merenge çiftler halinde veya grupça yapılan bir Latin dansıdır. Günümüzde dans pistlerinde genellikle çiftler halinde yapılmaktaysa da, orijinal halinde grupça, bir çember oluşturularak yapılmaktaydı. Hızlı ayak hareketleri ve omuzların silkilme hareketi dansın karakterini oluşturur. Merenge, özellikle 19. yüzyıl ortalarında popüler hale gelmiştir.
Merenge, küçük ve kalabalık dans salonlarına uygun, oldukça hareketli, öğrenmesi kolay, doğaçlamaya açık bir eğlence dansıdır. Salsada olduğu gibi, kıvrak kalça hareketleri barındırır. Diğer danslardan esinlenen hareketlerden dolayı geniş bir hareket dağarcığına sahiptir.
Merenge dansında ayaklar yerden çok kısa bir mesafe (yaklaşık 2 cm. kadar) kaldırılır ve adımlar yerinde sayar gibi atılır. Bir sağ ayak, bir sol ayak hareket eder. Başka hiçbir karmaşık adım biçimi yoktur. Bu yüzden adımı en basit danstır. Bu ayak hareketlerinin sadeliği kol ve vücut figürleriyle süslenerek dans hareketleri zenginleştirilir.
Müzik
Merenge müziği çok değişik stillere sahip olmasına rağmen tümünde keskin bir çabukluk ve sürekli tekrarlandığını hissettiren ritimler vardır.
Merenge müziğini çalan bir orkestrada genellikle şu çalgılar bulunur :Akordiyon, güira, büyük davul, ikili küçük davul, bazen marimba ve bandurria. Merenge önceleri tumba dansını tercih eden burjuvazi tarafından aşağılanmış bir kırsal kesim dansıydı. Bu aşağılanma diktatör Rafael Trujillonun bu dansı ulusal dans » olarak ilan etmesiyle son bulmuştur.
1970li yıllarda salsa akımının da etkisiyle merenge modernleştirilmiş ve merenge çalan orkestralara piyano, trombon, saksofon, synthesizer ve bas gitar da girmiştir.
Merenge'nin, öteki Karayip müzikleri ile karşılaştırıldığında, hızlı bir dizemi vardır. Merenge şarkıcılarına örnek olarak Elvis Crespo, Juan Luis Guerra isimleri sayılabilir.
Kemankeşlik

Kemankeşlik; Osmanlı İmparatorluğu döneminde yapılan bir okçuluk sporudur.
Osmanlı İmparatorluğunda okçuluk Orta Asya Türkleri'nden gelmiştir. Osmanlı kemankeşlik sporu yüzyıllardır adını çok bilmediğimiz büyük kemankeşlerin (Bursa'lı Şüca, Havandelen Solak Bali, Tozkoparan İskender vs.) çıkmasını sağlamıştır. Bu sporcuların kimilerinin menzil atışları 1275 gez (800-850 metre) mesafeler ile kırılması güç rekorlara imza atmışlardır. Osmanlı kemankeşleri pir olarak Allah yolunda ilk ok atan kişi Sahabe'den Sa'd bin Ebu Vakkas'ı sayarlar.
Kemankeşlik sporunun araçları olan ok ve yay için ise;
Okun boyu "gez" olarak ölçülür. Bir gez yaklaşık olarak 61 cm'dir, çeşitli ahşap malzemelerden (çam ağaçlarının kuzey rüzgarı alan kısımlarından) veya bambu kamışından yapılır,
Ok ucuna "demren" ya da "temren" adı verilir, kemik veya demirden yapılır,
Okun son kısımı olan tüy kısmına ise "yelek" adı verilir, genelde kuğu, kartal tüyleri kullanılır, ucunda temreni olan oklara işlevine göre gerektiğinde yelek takılmaz.
Zihgir denilen bir halka yay kirişlerini kuvvetle çekip düzenli bırakabilmek için başparmağa takılırdı.
Yay: Osmanlı yayı ise son derece işlevsel, aynı zamanda kısa, kullanımı kolay ve "pek", yani oldukça sert yaylardır.
Yay ipine kiriş, "tirkeş" veyahut Çile adı da verilir. Tirkeş, genelde koyun bağırsağından olabileceği gibi ibrişimden de imal edilir.
Yaylar genelde filmlerde görüldüğü gibi sürekli olarak gergin durumda değillerdir. Normal durumda tirkeş ve yay gerilimsiz ve gevşek bir şekilde durur, kullanılacağı zaman ise yay kurulur.
Yay terse doğru kurulmaktadır ve oldukça güç gerektiren bir iştir (Harbiye Askeri Müze'de yay örnekleri ve kurulumun nasıl yapıldığına dair çizimler mevcuttur). Kaynaklar bazı kemankeşlerin ve gücü ile nam salmış pehlivanların "pek" yayları tek kolları ile kurabildiklerinden övgü ile bahseder.
Willemstad

Willemstad Hollanda'ya bağlı Kurasao adasının yerel başkentidir. Hollanda Antilleri'ne de bölgesel başkentlik yapar.
Kent ortası ile yakın çevresi, yaklaşık 125 000 yaşayanıyla Kurasao adasındaki insanların çoğunluğunu barındırır. Kentin ortası "Punda" ve "Otrabanda" olarak bir denizkulağı ağızının iki yakasına yayılmıştır. "Punda", adanın Hollandalılarca İspanyollardan ele geçirildiği 1634 yılında kurulmuştur. Adı Felemenkçe "de Punt" (nokta) sözcüğünden gelir. 1707 yılında kurulan "Otrabanda" ("öteki yaka") ile arasında bir köprü vardır.
Kentin ortası eski yapılarıyla, UNESCO Dünya Mirasları listesine dahil edilmiştir.
Denizkulağı (hayvan)

Denizkulağı, bir deniz yumuşakçası (Haliotis).
Kabuk, kulak şeklinde yassı ve az spirallidir. İç yüzeyi sedef tabakası ile örtülmüştür. Kabuk ağzı çok büyüktür. Sol tarafında ise bir sıra halinde dizilmiş delikler bulunur. Operkul yoktur. Bir çift ktenidyum içerirler. Bunlardan sağ taraftaki biraz daha küçüktür. Ayağın yanları saçaklıdır. İnci yapabilirler. İnsan besini olarak kullanılmasının yanında, kabukları takı ve dekorasyon malzemesi olarak da kullanılmaktadır.
Haliotis türlerinin çoğu Hindistan ve Avustralya sahillerinde bulunur.
Alttaksonlar (türler)
Haliotis australis,
Haliotis ancile,
Haliotis aquatilis,
Haliotis asinina,
Haliotis barbouri
Haliotis brazieri,
Haliotis clathrata
Haliotis coccoradiata,
Haliotis conicopora,
Haliotis corrugata,
Haliotis cracherodii,
Haliotis crebrisculpta
Haliotis crebrisculpta,
Haliotis cyclobates,
Haliotis dalli,
Haliotis discus,
Haliotis dissona
Haliotis diversicolor supertexta,
Haliotis diversicolor,
Haliotis dohrniana,
Haliotis elegans,
Haliotis emmae,
Haliotis ethologus,
Haliotis exigua
Haliotis fatui
Haliotis fulgens,
Haliotis gigantea,
Haliotis glabra,
Haliotis hargravesi,
Haliotis howensis,
Haliotis iris,
Haliotis jacnensis,
Haliotis kamschatkana,
Haliotis kamtschatkana assimilis
Haliotis kamtschatkana kamtschatkana
Haliotis laevigata,
Haliotis madaka
Haliotis mariae
Haliotis melculus,
Haliotis marfaloni,
Haliotis midae,
Haliotis multiperforata,
Haliotis ovina,
Haliotis parva,
Haliotis patamakanthini
Haliotis planata,
Haliotis pourtalesii,
Haliotis pulcherrima,
Haliotis pustulata
Haliotis queketti,
Haliotis roberti
Haliotis roei,
Haliotis rosacea,
Haliotis rubiginosa
Haliotis rubra,
Haliotis rufescens,
Haliotis rugosa
Haliotis scalaris,
Haliotis semiplicata,
Haliotis sorenseni,
Haliotis spadicea,
Haliotis speciosa,
Haliotis squamata,
Haliotis squamosa,
Haliotis thailandis
Haliotis tuberculata,
Haliotis unilateralis
Haliotis varia,
Haliotis venusta,
Haliotis virginea,
Haliotis walallensis,
Haliotis assimilis,

Yenilebilir yumuşakçalar
Constantine Samuel Rafinesque tarafından adlandırılmış taksonlar
Abidjan

Abidjan, Fildişi Sahili'nin en büyük şehri ve eski başkenti. Batı Afrika'nın Paris'i olarak bilinir. 3 milyon civarında nüfusu ile Abican Afrika'daki en kalabalık şehirlerden biridir. Birçok Fransa ve komşu ülke vatandaşını cezbederek kozmopolit bir merkez haline dönüşmüştür.
Abidjan'ı gezerken şehrin varlıklı kesimi ve çok fakir olmasına rağmen hayatta kalmayı becerebilen sıradan kısmını da görmek olasıdır. Abidjan yüksek binaları ve denizin uzantısı gölüyle (Lagoon) Batı Afrika'nın en gözde şehirlerinden biridir. Birkaç güzel müzesi olmasına rağmen turistlerin çoğu şehrin hemen dışındaki "Banco" milli parkıyla (Parc National du Banco) şehrin hemen içindeki çamaşırcılar mahallesi (Washermen's Town) gezmeyi daha çekici bulurlar.
Batı Afrika

Batı Afrika, Afrika Kıtası'nın batısındadır. Jeopolitik olarak Birleşmiş Milletler, Batı Afrika'yı aşağıda belirtilmekte olan 16 ülkenin yaklaşık 5 milyon km2ik bir alan üzerindeki dağılımı olarak tanımlar:
Benin
Burkina Faso
Fildişi Sahili
Yeşil Burun Adaları
Gambiya
Gana
Gine
Gine-Bissau
Liberya
Mali
Moritanya
Nijer
Nijerya
Senegal
Sierra Leone
Togo
Moritanya hariç, bütün bu ülkelerin hepsi ECOWAS veya "Batı Afrika Devletleri Ekonomik Birliği" üyesidir. UN (Birleşik Devletler) bölgesi ayrıca Saint Helena Adasını ve Atlas Okyanusu'ndaki "Britanya Denizaşırı Toprakları"nı da içerir.
Yukarı Volta

Yukarı Volta ya da resmi adıyla Yukarı Volta Cumhuriyeti, Afrika kıtasının batısında bulunan, Fransa sömürgesinden 1958 yılında özerkliğini, 5 Ağustos 1960 tarihinde de bağımsızlığını kazanan devlet.
1960 yılında bu isim ile bağımsızlığını kazanan ülke, o dönem ismini Volta Nehri'nden almıştır. Volta nehrinin üç fark kolu olan Siyah Volta, Beyaz Volta ve Kırmızı Volta'dan da esinlenerek bayrağını oluşturmuştur. 4 Ağustos 1984 tarihinde Thomas Sankara başkanlığı döneminde ülke ismini Onurlu insanların ülkesi anlamına gelen Burkina Faso olarak değiştirmiş, aynı zamanda bayrağın yerini de günümüzde de kullanılan Burkina Faso bayrağı almıştır. Ülke varlığına günümüzde de Burkina Faso isim ile devam etmektedir.
Yukarı Volta devlet başkanları
Maurice Yaméogo (5 Ağustos 1960 3 Ocak 1966)
Sangoulé Lamizana (3 Ocak 1966 25 Ekim 1980)
Saye Zerbo (25 Ekim 1980 7 Kasım 1982)
Jean-Baptiste Ouédraogo (8 Kasım 1982 4 Ağustos 1983)
Thomas Sankara (4 Ağustos 1983 4 Ağustos 1984, devamında 15 Ekim 1987 tarihine kadar Burkina Faso devlet başkanı)
Geleneksel Türk sanatları

Geleneksel Türk sanatları, Türk kültürü'nün bir kısmını meydana getiren sanat ve sanat türlerinin genel adıdır. Geleneksel Türk sanatlarının bir kısmı İslam öncesi dönemden kaynaklanır. Bir kısmı ise İslam ile birlikte gelişmiştir. Bu sanatların başında hat sanatı, tezhip, minyatür ve ebru gelmektedir.
İslam sonrası gelişen sanatlar
Türkler İslam dinini kabul ettikten sonra doğal olarak sanat alanında Türk-İslam sentezi sanatlar ortaya çıkmış oldu. Tezyini sanatlar, Türk musikisi, Türk mutfağı, mimari, temaşa sanatları bu sentezin etkisinde kaldı.
Tezyini sanatlara bezeme, hat sanatı (Hüsn-i Hat), tezhib, yaprak Üzerine Hüsn-i Hat, tuğra, ferman, ebru, gravür, kat'ı, çini ve kalemişi örnek gösterilebilir.