Kamondo ailesi

Kamondo Ailesi İstanbul'da yaşamış olan Sefarad Yahudilerinden bankacı bir aileydi.
İstanbul'un, modernleşmesinde çok önemli katkıları olan bir aile olan Kamondo Ailesi İspanya'daki engizisyondan kaçarak ilk önce Venedike, ardından İstanbula gelmiş ve sonra Paris'e yerleşmiş son fertleri II. Dünya Savaşı sırasında Nazi toplama kamplarında yok edilmişlerdir. Doğunun Rothschild Ailesi diye anılan ailenin önemli ferdi Abraham Salomon de Kamondo, modernleşmenin kent içi yaşamdaki öncülerinden biri olmuştur. Modern bankacılığın kurucularından biri olmasının yanı sıra İstanbulda ilk belediyenin kuruluşunda, kentsel altyapının modernleşmesinde, yeni ve modern eğitim kurumlarının oluşumunda rol almış, önemli şehircilik, mimarlık ve kültür yatırımlarına da öncülük etmiştir. İstanbulun 19. yüzyılda Avrupa kentleri ile paylaştığı değerlerin ve kurumların oluşmasında ailenin ve AbrahamSalomon de Kamondonun bir sosyal girişimci olarak büyük bir payı vardır.
Yahudi cemaatin önderi olan Abraham Salomon de Kamondo, ilk belediye olan 6. Dairenin kuruluşunda da görev aldı. Bankalar Caddesindeki Kamondo merdivenlerini 1870-1880 yıllarında yaptıran ünlü banker yaşamını yitirince, Hasköyde kendisinin yaptırdığı anıt mezara devlet töreniyle defnedildi. İstanbulun gelişimi ve modernleşmesine katkı sağlayan Kamondo ailesinin anısına, Karaköy Bankalar Caddesindeki merdivenlere Türkiye Yahudi Hahambaşılığının da katılımıyla düzenlenen törenle plaket çakılmıştı.
1815'te kurdukları ve Kırım Savaşı sırasında Osmanlı Devleti'ni finanse eden İshak Kamondo ve Şürekası unvanlı banka, Şirket-i Hayriye ve Dersaadet Tramvay Şirketi'ne ortaklıkları, Altıncı Daire-i Belediye'nin kuruluşuna verdikleri katkılar, en önemli girişimleri arasındadır.
Kamondo Ailesi, Osmanlı modernleşmesinde iz bırakan sayısız yapı inşa ettirmiştir. Kasımpaşa'daki Kuzey Deniz Saha Komutanlığı, Galata Résidence, Serdar-ı Ekrem Sokak'taki Kamondo Hanı, Meşrutiyet Caddesi'ndeki Büyükada Han, Karaköy'de Saatçi Han, Latif Han, Lacivert Han, Yakut Han, Kuyumcular Han, Lüleci Han, Gül Han ve Bankalar Caddesi'deki Kamondo Merdivenleri bunlar arasında sayılabilir.
Kamondo Ailesinin Avrupada siyasal ve kültürel kurumların gelişmesinde de rol aldığı görülmektedir.
Kamondoların kültür ve sanata katkıları, ailenin Paris'e yerleşmesinden sonra da devam etmiştir. Champs Elysées'deki Ulusal Tiyatronun kurulması, Louvre Müzesi'ne bağışlanan empresyonist tablo koleksiyonu, 18. yüzyıl sanat eserlerini bir araya getiren Nissim de Camondo Müzesi, bu girişimler arasındadır. Kamondonun İtalyan Birliğinin kurulmasına verdiği destek ve Kont unvanını alması da, bunun kanıtıdır.
Kamondo Ailesinin başlıca fertleri:
1. kuşak: Abraham Salomon Kamondo (1781-1873), Bankacı ve yardımsever
2. kuşak: Salomon Rafael Kamondo (1810-1866), Bankacı, ve Abraham Salomon Kamondo'nun oğlu
3. kuşak: Abraham Behor Kamondo (1829-1889), Bankacı, ve Salomon Rafael Kamondo'nun oğlu
4. kuşak: Isaac de Camondo (1851-1911), Bankacı, diplomat, besteci ve koleksiyoncu, ve Abraham Behor Kamondo'nun oğlu
3. kuşak: Nissim Kamondo (1830-1889), Bankacı, ve Salomon Rafael Kamondo'nun oğlu
4. kuşak: Moise de Camondo (1860-1935), Bankacı ve koleksiyoncu, ve Nissim Kamondo'nun oğlu ve Nissim de Camondo'nun babası
5. kuşak: Nissim de Camondo (1892-1917), Bankacı ve Birinci Dünya Savaşı pilotu, ve Moise de Camondo'nun oğlu
5. kuşak: Béatrice de Camondo (1894-1944), Moise de Camondo'nun kızı
6. kuşak: Fanny de Camondo (1920-1944), Béatrice de Camondo'nun kızı
6. kuşak: Bertrand de Camondo (1923-1944), Béatrice de Camondo'nun oğlu