turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Järvenpää

Järvenpää (), Finlandiya'nın Uusimaa bölgesinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 39.93 km2 olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 42.344'tür.
Järvenpää, Jean Sibelius ve ailesinin 1904'te eviydi. Keresteden yapılmış villası Ainola ünlü Fin mimar Lars Sonck tarafından tasarlanmıştı. Sanatçı ailelerin tam aksine sosyal alanda komşulara yakın oturmamış, ulusun başkentinden uzak gürültü patırtının olmadığı ortam besteciye yaratıcı çalışmalar için gereken barış ortamını vermiştir.
Avrupa Birliği'nin en kuzeyindeki cami, burada Tatar Türkleri tarafından yapılmıştır ve halen cami olarak kullanılmaktadır.
Kardeş şehirler
Buchholz in der Nordheide, Almanya
Ho, Gana
Jõgeva ili, Estonya
Lørenskog, Norveç
Pasadena, ABD
Rødovre, Danimarka
Täby, İsveç
Vác, Macaristan
Volhov, Rusya
Sülüngiller

Sülüngiller (Phasianidae), tavuksular (Galliformes) takımından uçamayan kuşlardan oluşan bir kuş familyası.
Açıklama
Vücutları oldukça ince, boyunları kısa, başları küçük, kanatları kısa ve son derece yuvarlaktır. On altı ila on sekiz arası tüyden oluşan kuyrukları uzundur. İnce, kıvrımlı ve güçsüz gagaları kancalıdır. Orta boydaki ayakları, erkeklerde bir çıkıntı geliştirmiştir. Tüyler, çıplak yanakları ve ayak bilekleri hariç bütün vücudu kaplar. Tüyleri genel olarak büyük ve yuvarlak olup istisnai bir biçimde ince ve uzundur. Bazen kafa arkasında (oksiput), göz çevresinde ve boyun bölgesinde daha da uzayabilirler. Yer yer saçılır ve renkleri çok ışıltılı olmasalar da gösterişli tonlara sahiptir. Dişileri genel olarak erkeklerden daha küçük olup kuyrukları daha kısadır ve renk olarak daha sadedirler.
Cinsler
Bıldırcınlar:
Coturnix cinsi (9 tür)
Kar dağ bıldırcını (Anurophasis monorthonyx)
Perdicula cinsi (4 tür)
Himalaya bıldırcını (Ophrysia superciliosa)
Keklikler
Alectoris cinsi (7 tür)
Ammoperdix cinsi (2 tür)
Arborophila cinsi (18 tür)
Bambusicola cinsi (2 tür)
Caloperdix oculea
Haematortyx sanguiniceps
Lerwa lerwa
Margaroperdix madagascarensis
Melanoperdix nigra
Perdix cinsi (3 tür)
Ptilopachus petrosus
Rhizothera longirostris
Rollulus rouloul
Xenoperdix cinsi (2 tür)
Sülünler:
Argusianus cinsi (2 tür)
Catreus wallichi
Chrysolophus cinsi (2 tür)
Crossoptilon cinsi (4 tür)
Ithaginis cruentus
Lophura cinsi (10 tür)
Phasianus cinsi (2 tür)
Polyplectron cinsi (7 tür)
Pucrasia macrolopha
Rheinartia ocellata
Syrmaticus cinsi (5 tür)
Tetraogallus cinsi (5 tür)
Francolinus cinsi (41 tür)
Galloperdix cinsi (3 tür)
Tragopan cinsi (5 tür)
Lophophorus cinsi (3 tür)
Tavus kuşu:
Pavo cinsi (2 tür)
Afropavo congensis
Gallus cinsi (4 tür)

Thomas Horsfield tarafından adlandırılmış taksonlar
Baden-Baden

Baden-Baden, Almanya'nın güneybatısındaki Baden-Württemberg eyaletinde, nüfusu 54.531 olan bir kaplıca şehridir. Schwarzwald (Karaorman) Dağlarının kuzeybatısında, Oos Deresinin kıyısında Ren Nehrinin 10 km doğusunda, Fransa'nın Strassburg şehrine yaklaşık 40 km uzaklıkta bulunur.
2021'de şehir, ünlü maden kaynakları ve 18. ve 19. yüzyıllarda Avrupa hamam kültürünün yükselişine dair mimari tanıklığı ile "Avrupa'nın Büyük Kaplıca Şehirleri" adı altında ulusötesi UNESCO Dünya Mirası alanının bir parçası oldu.
Etimoloji
Roma yerleşkesi olup kaplıcaları olan pek çok şehir gibi burası da, Latince Aqua(Doğal Su) adıyla anılıyordu. 3. yüzyılda ise Kayser Caracalla tarafından kaplıca yaptırılan şehir, Aurelia Aquensis adını aldı. Orta Çağdan sonra ise şehir sadece Baden olarak adlandırıldı. Şehrin bu adı, 1100 yılında Verona Markisi II. Hermann için inşa edilen Hohenbaden kalesinden de gelmektedir. 12. yüzyılda Baden, Markilik unvanını aldı. 19. yüzyılda Markilik, Dükalığa yükselince yöre toprakları olan Baden Dükalığı ve bugünkü Baden-Württemberg Eyaleti, adını Baden şehrinden aldı.
Coğrafya
Konum: Baden-Baden ilçesi'nin toprakları, Rastatt'ın toprakları ile çevrilidir. Baden-Baden, Kuzey Karaormanlar'ın, batı ucunda, buradan 13 km sonra Rastatt yakınlarında Murg ile birleşen Oos deresinin vadisinde yer almaktadır. Şehrin batısında Vorberg ve deniz seviyesinden 112 metre aşağıda olan Oberrhein Tiefebene (Yukarı Ren) ovasında yer almaktadır. Vorberg ovasında bağcılık yapılmaktadır. Baden-Baden'ın en yüksek dağı, deniz seviyesinden 1.002,5 m yükseklikte olan Badener Höhe'dir ve Karaormanlar içinde yer alır.
Rastatt

Almanyanın Baden-Württemberg eyaletindeki 48.051 nüfuslu bir şehirdir. Rastatt, Baden-Würtemberg eyaletinin batısı, Karlsruhe'nin 22 km güney-batısı, Baden-Baden'in 12 km kuzeyinde konumlanmış bir şehirdir. Şehir Rastatt iline bağlı olup, diğer belediyeleriyle birlikte bir yönetim merkezi oluşturur. Rastatt'ın, 1 Nisan 1956'dan beri İffezheim, Muggensturm, Ötigheim ve Steinmauern beldeleriyle birlikte bir yönetim birimi olmasına karar verilmiştir.
Rastatt, 18. yüzyılda Baden Baden Markiliği(Sınır Kontluğu) tarafından barok stilde bir şehir olarak inşa edildi. Rastatt,19. yüzyılda bir istihkam kalesi, 20. yüzyılda askeri üs durumundaydı. 1992'den beri Mercedes-Benz fabrikası'nın bulunduğu şehirdir.
Coğrafya
Rastatt,30 km genişliğindeki Ren çanağında yer alır. Doğusunda Schwarzwald (Karaorman), batısında Fransız Vogesen Ormanları ile sınırlanmıştır. Şehir arazisinin en yüksek noktası, deniz seviyesinden 130.0 m, en alçak noktası 110.5 m yüksekliğindedir. Batıda Ren Nehri Fransa ile sınır oluşturur. Murg Nehri, güneydoğu yönünden, kuzeybatı yönüne şehrin ortasından akar ve şehir topraklarının kuzey ucunda Ren Nehri ile birleşir. Sulak Ren Çanağı, Schwarzwald ormanlarına en fazla burada yakınlaşır.
23 Nisan Ortaokulu (Samsun)

Samsun 23 Nisan Ortaokulu, 1924 yılında Terzi Cemil adlı bir şahsın Yıldız Sinema binasının yanındaki evinde "Çocuklar Bahçesi İlk Mektebi" olarak açılmış ortaokul'dur. Okul daha sonra Şehir Kulübü'nün karşısındaki bodrum üzerindeki tek katlı binaya taşınmıştır. (Bu bina sonradan yıkılmıştır.)1948-1949 Öğretim yılında Namık Kemal Lisesi'nin yanındaki binaya, 1960 yılında da şimdiki İl Halk Kütüphanesi'nin yerindeki binaya taşınmıştır. Bu binanın koleje verilmesiyle Namık Kemal Lisesi yanındaki binaya geri dönülmüştür. 1984 yılına kadar bu binada eğitim-öğretim verilmiş, aynı yıl yan yana bulunan dört okul birleştirilerek ilköğretim okuluna dönüştürülmüştür. Bu dört okul şunlardır:
23 Nisan İlkokulu:
Dumlupınar İlkokulu: Bu okul binası Ortodoks Kilisesi'ne bağlı bir eğitim kurumu olarak yaptırılmış, milli mücadeleden sonra askeri hastane olarak kullanılmış, 1927 yılında ilkokul olmuştur. Bu bina, günümüzde İbrahim Tanrıverdi Sosyal Bilimler Lisesi olarak kullanılmaktadır.
Cumhuriyet İlkokulu:Rum kulübü olarak kurulan bina 1928 yılında ilkokul olarak kullanılmaya başlanmıştır. 1984 yılında 23 Nisan İlköğretim Okulu'nun bünyesine katılmıştır.
Merkez Ortaokulu: Ortodoks Kilisesi Külliyesi'ne ait bir binayken daha sonra sinema salonu olarak kullanılmıştır. 1948 yılında onarılan bina kolej olarak kullanılmıştır. 1971 yılında kolej taşınınca burası "Merkez Ortaokulu" yapılmış, 1984 yılında 23 Nisan İlköğretim Okulu bünyesine katılmıştır. 23 Nisan İlkokulu ve Merkez Ortaokulu binaları 1993 yılında yıktırılmış, onların yerine bugünkü modern bina yapılmıştır. Merkez ilçenin en büyük ilköğretim okullarından biridir.
Orta okullar
Samsun ilinde bulunan okullar
Sekans (sinema)

Birbiriyle yakın ilişkisi olan sahnelerin bir araya gelmesiyle oluşur. Süreklilik içermezler. Olaylar farklı zaman ve mekanda olmasına karşın birbiriyle ilişkilidir.
Film teknikleri
Sinema ve video terminolojisi
Film sahneleri
Muhammed Necib

Muhammed Necib (20 Şubat 1901, Hartum - 28 Ağustos 1984, Kahire), 1952'de Kral I. Faruk'un devrilmesinde önemli rol oynayan Mısırlı asker ve devlet adamı.
1948'de Mısır ordusunun İsrail'e yenildiği 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında kendini gösterdi. Cemal Abdünnasır'ın önderliğindeki milliyetçi Hür Subaylar Hareketi'nin güvenini kazandı. Politik görüşlerinin daha tutucu olmasına karşın, Kral Faruk'un devrilmesinden sonra 18 Haziran 1953'te cumhurbaşkanlığına getirildi. Anayasal bir yönetimin kısa sürede kurulmasını savundu ve Devrim Mahkemesi'nin birçok siyaset adamı hakkında verdiği ağır cezalara karşı çıktı. Şubat 1954'te cumhurbaşkanlığından istifa etti, ama sivil ve askeri çevrelerin yoğun baskısı sonucunda görevini sürdürmek zorunda kaldı. Bu arada konumunu giderek güçlendiren Cemal Abdünnasır başbakanlığı üstlendi. Ardından da Necib'in isteğine uyarak siyasi partilerin yeniden kurulmasına izin verdi ve anayasayı hazırlayacak bir kurucu meclisi toplantıya çağırdı. 1954'te Abdünnasır'a karşı Necib'in de adının karıştığı bir suikast girişimi yapıldı. Necib, 1960'a değin ev hapsinde tutuldu, daha sonra da Mısır'ın siyasi yaşamında herhangi bir rol üstlenmedi.
G/Ç metotları

Bellek haritalı G/Ç ve bağlantı kapılı G/Ç ( (PMIO)), bilgisayarda CPU ve G/Ç cihazları arasındaki G/Ç işlevini yerine getirmek için kullanılan iki metottur. Başka bir metot ise ayrı bir G/Ç işlemcisi kullanılarak yapılan bir metottur. (IBM'in büyükboy bilgisayarlarında kullanılmaktadır.
Bellek haritalı G/Ç, bellek ve G/Ç cihazları arasında G/Ç işlemleri için tek bir veriyolu kullanır ve G/Ç cihazlarına erişim için CPU talimatlarından yararlanır. CPU G/Ç cihazlarına hafızadan daha fazla yer ayırır. G/Ç cihazları CPU'nun adres veri yolunu gözlemler ve CPU'nun atanan adres alanlarına erişimine yanıt verir. G/Ç cihazları adresleri donanım yazmaçları ile eşler.
Bağlantı kapılı G/Ç, G/Ç işlemlerini yerine getirmek için CPU'nun özel birimlerini kullanır. Bağlantı kapılı G/Ç Intel mikroişlemcilerde bulunmaktadır. Bu sayede CPU giriş ve çıkış talimatları ile G/Ç cihazından bir byte okuma ve yazma yapabilmektedir.
Bellek haritalı G/Ç ve bağlantı kapılı G/Ç metotlarına ilişkin yararlar
Bağlantı kapılı G/Ç'deki en önemli avantaj CPU üzerinde limitli adresleme yeteneğidir. Çünkü bağlantı kapılı G/Ç, G/Ç'ye erişim ile memory erişimini ayırabilmektedir.
Bellek haritalı G/Ç'deki avantaj ise bağlantı kapılı G/Ç'nin getirdiği fazla karmaşıklığı yok edebilmesidir. Bu sayede CPU daha az dahili mantık gereksinimi duyar. Dolayısıyla daha hızlı, daha ekonomik ve yapımı daha kolay olmaktadır. Bu mantık bilgisayarın kullandığı komutların büyük çoğunluğunu kapsayan bir yalın komut kümesinin hızlı ve verimli gerçekleşmesine dayalı mikroişlemci tasarımının temel prensibidir. Bunun sonucunda 16-bit'lik CPU mimarisi yerini 32-bit ve 64-bit'lik mimarilere bırakmıştır.
Örnek
8 bitlik mikroişlemci etrafına kurulmuş basit bir sistem düşünelim. Örneğin bir CPU 16-bit adres hatlarını desteklesin, hafızanın 64K baytlık adreslemesine izin versin. Bu sistem ilk 32K'lık adres uzayını RAM'e, 16K'dan daha fazlasını ROM'a ve kalan kısmı farklı aygıtlara yani zamanlayıcılar, sayaçlar, video görüntü chipleri, ses aygıtları ve bunun benzerlerine paylaştırır. Sistemin donanımındaki adres veriyolu üzerindeki aygıtlar sadece kendilerine ait özel adreslere cevap verir, diğer adresler engellenir. Bu adres çözümleme devresinin bir işidir ve bu sistemin bellek haritasını oluşturur. Bazı basit çözümleme devreleri aygıtların çok farklı adreslere yanıt vermesine izin verir, memory haritası içinde farklı bölgelerde aygıtların etkin ama gerçek olmayan kopyalarını oluşturur. Sadece gerçek bir aygıt olduğundan basitleştirici çözücüler hariç bunu yapmanın ayrı bir avantajı yoktur. Kendisini çözümlemesi programlanabilir, yeniden şekillendirmek için kendi bellek haritası gereklidir. Genellikle bu yapılır.
Örnek olarak eğer video denetleyicisinin dördüncü yazmacı ekranın arka plan rengini ayarlarsa, CPU bellek konumuna $E003 normal bellek komutunu yazarak bu rengi ayarlayabilir. Aynı metodu kullanarak RAM'in özel bir kısmına video denetleyicisi ile karakter değerleri yazılarak, ekranda karakterler görüntülenebilir.
Bilgisayar donanımları
Giriş/çıkış
İşlemci arabelleği

Mikroişlemcinin programı işletmesi sırasında geçici olarak kullandığı bölgedir.
Genel olarak bir mikroişlemcide programlar öncelikli olarak yazmaçları kullanırlar. Yazmaçlar, mikroişlemcinin içerisinde bulunan, mikroişlemcinin saat hızında çalışan ve çoğu işlemcide 32 bit (32-bitlik işlemci diye anılırlar), yeni işlemcilerde 64 bit uzunluğunda olan çok hızlı bellek bölgeleridir.
Tabii ki mikroişlemcinin fiziksel boyutları sınırlı olduğundan yazmaçlar da sınırlı sayıdadır. Bu yüzden programlarca, büyük veriler işlerken nispeten daha yavaş olan ancak yine de sabit disklerden çok daha hızlı olan ara bellek bölgesine başvurulur.
Ara bellek (ing. RAM) bölgesinde, yıllar boyu değişik teknolojiler kullanılarak gerek güç tüketimi, gerekse veri yoğunluğu iyileştirilmeye çalışılmıştır. Bu teknolojilerden birkaçı SRAM (Static RAM), DRAM (Dynamic RAM), DDR-SDRAM (kısaca DDR) (Double Data Rate - Synchronous DRAM) şeklindedir.
Ara bellekler zaman zaman harici elektrik depolama sistemleri (piller vs.) ile desteklenerek sabit diskin veri depolama yeteneği ile ara belleğin hızını birleştirmek için düzenlenmişseler de bugün son kullanıcı için kayda değer bir örnek bulunmamaktadır. Yine de çok büyük miktardaki verilerin işlendiği bilgisayarlarda (sunucular vs.) ara bellekler bir araya getirilip kesintisiz güç kaynağına bağlanarak bir çeşit sabit bellek oluşrulur. Doğal olarak bu sistemin çalışma hızı da maliyetleri de çok yüksektir.
"Ara bellek" ismi, bu bölgenin mantıksal olarak "arada" olmasından gelir. Mikroişlemcinin amacı dış dünyayı yönetmektir. Dış dünya ile mikroişlemci arasındaki her veri akışı bu bellek bölgesi kullanılarak yapıldığı için ara bellek adını alır.
Sülün

Sülün, tavuksular (Galliformes) takımında bulunan büyük bir kuş grubundaki kuşlara verilen genel addır. 11 cinsi ve 35 türü bulunan sülünlerin erkekleri ve dişileri birbirine benzemez. Erkek sülünlerin daha parlak renkli tüyleri ve uzun kuyrukları vardır. En çok bilinen bayağı sülün (Phasianus colchicus) dünya üzerinde hem doğal alanlarda bulunur hem de çiftliklerde yetiştirilir. Doğada yaşayanları av hayvanı olarak avlanır.
Türkiye'deki Yetiştiriciliği
Türkiye'de Tarım ve Orman Bakanlığı tarafınca Sülün yetiştirme amaçlı 2 Adet Yaban Hayatı Geliştirme Sahası açılmıştır. Bunlardan birisi Samsun Terme Gölardı Simenit Gölü YHGS olup şu ana kadar 10044 adet Bayağı sülün yetiştirilmiştir. Diğeri ise Bursa Karacabey Karadağı - Ovakorusu YHGS'dır.
Cinsler ve türler
Ithaginis cinsi
Ithaginis cruentus
Pucrasia cinsi
Pucrasia macrolopha
Lophura cinsi
Lophura leucomelanos
Loophura nycthemera
Loophura imperialis
Loophura edwardsi
Loophura swinhoii
Loophura inornata
Loophura erythrophthalma
Loophura ignita
Loophura diardi
Loophura bulweri
Crossoptilon cinsi
Crossoptilon crossoptilon
Crossoptilon mantchuricum
Crossoptilon auritum
Catreus cinsi
Catreus wallichi
Syrmaticus cinsi
Syrmaticus reevesi
Syrmaticus ellioti
Syrmaticus humiae
Syrmaticus mikado
Syrmaticus soemmerringi
Phasianus cinsi
Yeşil sülün (Phasianus versicolor)
Bayağı sülün (Phasianus colchicus)
Chrysolophus cinsi
Chrysolophus pictus
Chrysolophus amherstiae
Polyplectron cinsi
Polyplectron chalcurum
Polyplectron inopinatum
Polyplectron germaini
Polyplectron bicalcaratum
Polyplectron malacense
Polyplectron schleiermacheri
Polyplectron emphanum
Rheinartia cinsi
Rheinartia ocellata
Argusianus cinsi
Büyük argus (Argusianus argus)
Çift bantlı argus (Argusianus bipunctatus)
Gülben Ergen (albüm)

Gülben Ergen, sanatçının kendi adını taşıyan beşinci albümü. 17 Haziran 2006 tarihinde piyasaya çıkmıştır. Albümdeki tüm şarkıların eşit önemi olduğu için, albüm ismi "Gülben Ergen" kondu. Albüm, 180.000 adet sattı.
Şarkılar
"Yani" (Söz-Müzik: Sezen Aksu)
"Mış Gibi" (Söz-Müzik:Sezen Aksu)
"Amor" (Söz-Müzik: Şehrazat)
"Belki" (Söz-Müzik:Şehrazat)
"Ben Olsaydım" (Söz-Müzik:Metin Özülkü)
"Lay La Lay Lalay" (Söz-Müzik:Yıldız Tilbe)
"Yalnızlık" (Söz-Müzik:Fettah Can-Alper Narman)
"Aşksın Sen" (Söz-Müzik:Yalın)
"Olta" (Söz-Müzik:Nazan Öncel)
"Nihayet" (Söz-Müzik:Fettah Can-Alper Narman)
"Bu Gece" (Söz-Müzik:Zenfira Aliskizi)
"Bile Bile" (Söz-Müzik:Mete Özgencil)
Klipler
Albümdeki şarkılardan "Yalnızlık", "Lay La Lay Lalay", "Yani" ve "Aşksın Sen" şarkılarına klip çekildi.
Sertifikalar ve satışlar
Elektromıknatıs

Elektromıknatıs, elektrik akımı kullanılarak demirden elde edilen mıknatıstır. Elektromıknatısın her iki ucu da manyetik maddeleri çeker. Elektromıknatısın kutupları sağ el kuralına göre bulunabilir. Bu kural, tel bobine alttan sarılıyorsa sağ elimizi bobini alttan kavrayarak tutarız. Sağ elimizin başparmağı elektromıknatısın 'N' kutbunu gösterir. Pil, ters çevrilirse elektromıknatısın her iki ucu da aynı şekilde çekme özelliği gösterir ama kutupları yer değiştirir. Ancak elektromıknatıslarda her zaman pil söz konusu değildir. Büyük elektromıknatıslarda gelişmiş akü, motor vb. güç kaynakları kullanılır.
Elektromıknatısın kutupları sarımdan geçen akımın yönüne bağlıdır. Sağ elimizin dört parmağı bobin üzerinden geçen akım yönünde olacak şekilde elimizi sardığımızda başparmak kuzey kutbunu gösterir. Diğer uç ise güney kutbu olur. Kuzey kutbu mıknatısın pozitif, güney kutbu ise negatif kısmıdır.
Bir elektromıknatısın çekim gücü;
Bobindeki sarım sayısı ile doğru orantılı,
Telden geçen akım miktarı ile doğru orantılı,
Pil sayısı ile doğru orantılı,
Pilin gerilimi ile doğru orantılı,
Bobin telinin çapı ile doğru orantılı
Sargının uzunluğu ile ters orantılıdır.
NOT: Sağ el kuralı daima akım yönünde olmalıdır. Baş parmağımızı, manyetik alan çizgilerinin üstüne koyduğumuzda, dört parmağımız akımı temsil eder.
Elektromıknatıs her zaman mıknatıslık özelliği göstermez, akım kesildiği an mıknatıslık özelliği de kaybolur ve elektromıknatıslar, "up" ve "çubuk" şeklinde olabilmektedir.
Kullanıldığı yerler
Elektromıknatıslar, eski telefonlarda ses sinyallerini elektrik sinyallerine elektrik sinyallerini ses sinyallerine dönüştürür, elektrik zili, bilgisayar yapımı, hızlı trenler, telefon kulaklığı, telgraf gibi araçlar ve birçok elektronik aracın yapısında kullanılır. Demir yükleme işleri yapan vinçler, elektromıknatıslarla yüklerini kaldırır. Ayrıca hurda toplama yerlerinde hurdalar elektromıknatıslar sayesinde taşınıp istenilen yere götürülür.
Elektromıknatısın kutupları pusula ile de öğrenilebilir. Elektromıknatısın kutuplarına pusula yaklaştırıldığında pusulanın ibresi bulunduğu yerdeki manyetik alan paralel durur.
Mıknatıs olarak çivi, ya da uzun bir magnet kullanabilirsiniz.
Elektromanyetizma
Elektrik ürünleri
Kostüm

Kostüm, özellikle tiyatro ve sinema gibi sanat türlerinde giyilen kıyafetlerin tümüne verilen genel addır.
Sözcük, Latince "gelenek" anlamına gelen "consuetudo" sözcüğünden, İtalyanca ve Fransızcaya 18. yüzyılda, bir sanat terimi olarak "sahnede canlandırılan dönemde giyilen geleneksel giysiler" anlamında geçmiştir. Almancada da aynı şekilde kullanılmaktadır.
Tiyatro terimleri
Tekstil terimleri
Aksesuarlar
Ülkelerine göre giyim
Kostüm tasarımı
Tavus kuşu

Tavus kuşu, sülüngiller (Phasianidae) familyasında Pavo cinsindeki iki tür kuşa verilen isimdir. Kur yapma döneminde, erkek tavusun açarak sergilediği kuyruklarıyla tanınır. Dişi tavus kuşu parlak yeşil boyunlu, gövdesi ise kahverengi ya da gri tonlu kahverengi renklidir. Erkek tavusun kuyruğunun heybetine karşın sesi hiç de kulağa hoş gelmez.
Türleri
Üç farklı türü bulunmaktadır:
Mavi tavuskuşu (Pavo cristatus)
Yeşil tavuskuşu (Pavo muticus)
Kongo tavuskuşu
Mavi tavuskuşu Hindistan'ın alt kesimlerinde yaşar. Tavuskuşu Hindistan'ın ulusal kuşu olarak gösterilir.
Yeşil tavuskuşu Myanmar'ın doğusundan Cava'ya kadar olan bölgede yaşar. Yeşil tavuskuşu Dünya Korunma Birliği tarafından nesli tükenmekte olan hayvanlar listesine alınmıştır. Bunun nedeni avlanma ve yaşadıkları coğrafyanın bozulmasından kaynaklanmaktadır.
Üç tavus türü bilinmektedir: Hindistan'da yaşayan mavi tavus (Pavo cristatus), Hindistan yakınındaki adalarda rastlanan Cava tavusu (Afropavo congensis). Mavi tavus yüzyıllardan beri evcilleştirilmiştir ve erkeğin 1,50 m'ye varan kuyruğu, çok uzamış sırt teleklerinden oluşur. 1936'da bulunan Kongo tavuskuşu tropikal ormanların içinde yaşar. Hepsi yerde beslenir ve geceleyin ağaca tüner. Hepçil beslenir, fırsat bulursa yılanlara saldırır ya da kelebeklerin ardında koşar. Çiftleşmeden önce erkek tavus dişiye kur yapar; ama aynı gösteriyi başka bir erkeğin karşısında da yaptığı olur. Tavus daha çok tüylerinden dolayı aranır; ama eti de beğenilir: imparatorluk zamanında tavus eti; Romalı zenginlerin sofrasını süslerdi.
Kültür
Tavuskuşu, Antik Yunanistan'da tanrıça Hera'nın simgesidir. Tanrıçaya hizmet eden çok gözlü dev Argos, Hermes tarafından öldürülünce, tanrıça devin gözlerini tavuskuşunun kuyruğuna serper.
Ezidilik inancında Tanrı Azda tarafından yaratılan, kendisine evreni ve insanları yaratma görevi verilen Melek-Tanrının simgesidir.
İslam inancında bolluk, mutluluk, refah gibi iyi kavramlarla özdeşleşmiştir.
Galeri
Sinan Ünlüsoy

Sinan Ünlüsoy; (d. 1970, Ankara) Türk arkeolog.
Arkeoloji öğrenimini Bilkent Üniversitesi arkeoloji ve sanat tarihi bölümünde tamamladı, yüksek lisansını ise Tübingen Üniversitesi Tarihöncesi Enstitüsü'nde Manfred Korfmann danışmanlığında "Neolitik ve Kalkolitik dönemlerinde Yakındoğu, Anadolu ve Güneydoğu Avrupa'da görülen mermer bilezikler" üzerine yazdı. Doktora çalışmalarını aynı enstitüde "Troia II yerleşiminin stratigrafisi" üzerine tamamlayıp 2009 yılında doktora derecesini aldı. Ünlüsoy, 1993'ten beri Troia Projesi'nin üyesi olup 2005 yılına dek kazılarda yer aldı. Ünlüsoy, 2012 yılında Yaşar Üniversitesi Turizm Rehberliği Bölümünde öğretim görevlisi oldu. Anadolu arkeolojisi, antik Yunan ve Yakın Doğu mitolojisi üzerine dersler vermektedir. Boston Üniversitesi Arkeolog öğretim üyesi Christopher H. Roosevelt'in ve Christina Luke'un yürüttüğü Salihli, Sart ve Gölmarmara bölgesindeki Kaymakçı Arkeoloji Projesi'nde arkeolojik çalışmalara 2014 yılından bu yana kazı başkan yardımcılığı yapmaktadır.
Yayınları
2002 "neolithische und chalkolithische Steinarmringe: Untersuchungen zur Chronologie und Verbreitung von Steinarmringen im Nahen Osten und in der Agäis" Rüstem Aslan, Stephan Blum, Gabriele Kastl, Frank Schweizer, Diane Thumm (Eds.), Mauerschau, Festschrift für Manfred Korfmann, Philipp von Zabern.
2006 "vom Reihenhaus zum Megaron" Manfred Korfmann (Ed.)Troia, Archaeologie eines Siedlungshügels und seiner Landschaft, Philipp von Zabern.
in press "Wohnkultur in Troas Architekturgeschichte der Provinz Çanakkale vom 4. Jahrtausend v. Chr. bis heute"(Stephan Blum/Rüstem Aslan/Ismail Erten/ ile birlikte)
Troya Projesi

Troia kazıları Manfred Korfmann başkanlığında 1988 yılından beri bu isim altında yönetilmektedir. Prof. Dr. Korfmann'ın 2005 yılında ölümünden sonra projenin yürütücülüğünü Ernst Pernicka üstlenmiştir. Projenin ana merkezi Tübingen Üniversitesi Tarihöncesi Enstitüsü'nde yer almaktadır. Brian Rose (Cincinnati Üniversitesi), birçok birey ve enstitünün katıldığı bir uluslararası takımın işbirliği içinde proje sürdürülmüştür. Proje üyeleri burada akademik çalışmalarını sürdürmektedir. Kazılar (ve proje) 2012 yılına dek Ernst Pernicka (Tübingen Üniversitesi) başkanlığında yürütülmüş olup analizler ve sonuçların makalelerinin yayımlanması devam etmektedir. 2013 yılından itibaren Rüstem Aslan (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi) kazı lisanasına sahip olup araştırmaları devam ettirmektedir.