turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kantocu (oyun)

Kantocu, Haldun Dormen'in yazıp yönettiği bir tiyatro oyunu.
Birçok şehir tiyatrosunda sergilenmiştir. Oyunun müziğinin bestesi Serpil Günseli'ye şarkı sözleri ise, Zeynep Talu'ya aittir.
Konusu
Oyun cumhuriyetin ilanı dönemlerinde geçmekte ve o dönemde sahne sanatlarında müslüman kadınların rol almasının yasak olması nedeniyle, kendini Verjin isimli bir Ermeni olarak tanıtan Bihter'in etrafında dönmektedir. Oyunun temel konusu Atatürk'ün cumhuriyet ilanından sonra Türk kadınına getirdiği özgürlüğe ve ülkedeki değişimlere vurgu yapmaktadır.
Diğer bir vurgulama ise Ermenilerin dönemin kültür ve sanat hayatına getirdiği katkı ve toplumun bir parçası olduğunu, onlara gösterilen hoşgörü, -Bihter'in kendini bir Ermeni göstermesi ile- sergilenmektedir ki, Dormen de eser ile ilgili olarak yaptığı açıklamada bunu anlatmaya çalıştığını belirtmiştir.
Oyundaki karakterler ve oynamış oyuncular
Çığırtkan (Emre Basalak)
Verjin (Çiğden Altuğ, Aslı Aybars)
Haluk (Zafer Ergül)
Kenan (Mert Kırlak)
Minoş (Deniz Erdem)
Mari (Elçin Tezcan)
Rula (Başak B. Oksal, Selma Kutluğ)
Satenik (Nagehan Orhan)
Cemil (Devrim Ö. Akın)
Ekrem (Özgür Onan)
Hasan (Ercüment Yılmaz)
Rasih (Serkan Sezgin)
Teyze (Mahide Yumbul)
Eski Kantocu (Burcu Tutkun Oruç)
Jön (Korel Cezayirli)
1. Subay
2. Subay
1. Kız
2. kız
Askerler
İşçi sınıfı

İşçi sınıfı, sosyolojide ve gündelik konuşma dilinde kullanılan terim. Marksist terminolojide proletarya kavramıyla karşılık bulur.
İşçi sınıfı, Marksizm'den farklı olarak, sınıfın sadece üretim araçlarıyla olan ilişkisini kastetmez, terimi sarf eden kişiye yahut metnin bağlamına göre farklı anlamlarda kullanılır ve eğitim düzeyine, mesleki duruma, kültür ve gelire yapılan göndermeleri de içerir. Gündelik konuşmada ise genellikle fiziksel emek harcayan ve bunun için belirli bir ücret alan kişiler kastedilir.
Terimin kullanımı coğrafyaya ve o dildeki popüler kullanım biçimine göre de değişir. Üniversite mezunu, görece yüksek ücret alan ve lüks tüketimde bulunan kişilerin içinde bulunduğu sınıf, orta sınıf olarak tanımlanabilir. İşçi sınıfı gelir düzeyi, eğitimi ve kültürel ilgi alanıyla üst sınıf ve orta sınıfın karakteriyle uyuşmaz. Bu tip kullanımlar aşağılayıcı bir anlam ifade etmekle birlikte, ulusal tarihe ve politik düşünceye göre de bir gurur kaynağı da olabilir.
Tanımlar
Marksizm
Marksist tanımda, Karl Marx "işçi sınıfı" veya proletaryayı belirli bir ücret karşılığı emek gücünü satan ve üretim araçlarına sahip olmayan sayıca fazla birey yığınları olarak tanımlar.
Proletaryanın bir alt bölümü de lümpen proletarya olarak tanımlanır. Aşırı derecede fakir ve işsiz ve evsizler ya da fahişelik yapanlar bu kategoriye dahildir.
Diğer tanımlar
Diğer tanımlarda, işçi sınıfına üyeliğinin tanımı yaptığı işin niteliğine göre ele alınır (beyaz yakalı/mavi yakalı), gelir ve eğitimin önemi göz önünde bulundurulur. Fakat akademik sosyal sınıf çalışmalarında bu bireyler kategorilendirilirken işçi sınıfı üyesi olarak ele alınır; yüksek nitelikli işçi, vasıfsız işçi gibi.
Kapitalizmin, bürokrasi ve teknolojinin artan etkisiyle birlikte bir kişiyi işçi sınıfına hangi kriterlerin üye yaptığı günümüzde de tartışılmaktadır.
Aynanın İçindekiler

Aynanın İçindekiler Attila İlhan'ın Türkiye tarihinin 1909-1960 arası dönemini anlattığı roman serisidir. Yazar, yedi romandan oluşan bu seride Türkiye'nin Osmanlı'dan Cumhuriyet sonrasına uzanan toplumsal meselelerine ayna tutmuş, "ulusal bileşim" olarak adlandırdığı ulusalcı düşüncelerini siyasi, ekonomik, kültürel temsillerle kurguya taşımıştır. Romanlarda diyalektik bir yaklaşım (bireysel ve toplumsal) sergileyen yazar, keskin bir toplumcu gerçekçi çizgi izlemiştir. Romanlar 1973-2006 arası yayınlanmış olsa da, yazar kendisi serinin belirli bir kronolojik zorunluluğu olmadığını belirtmiştir. Nitekim hem romanlar arasındaki hem de romanların kendi içlerindeki tarihsel geçişler ve karakterler dolayısıyla kurulan bağlar, hangi kitaptan başlanırsa başlansın seriyi anlamlı kılmaktadır.
Serinin yapısal nitelikleri romanları birbirlerine bağlar. Her eser aynı epigrafla açılır. Her bölüm yıl ve ay olarak belirli bir zaman göstergesiyle başlar ve bölümleri başlarındaki ve sonlarındaki tarihsel belgeler destekler. Bütün karakterler gerek toplumsal gerekse ailevi bağlarla birbirlerine bir şekilde bağlıdırlar ve nesillerin portrelenişi Emile Zola'nın Rougon-Macquart serisini anımsatır.
Yazarın Kurtlar Sofrası romanı, bu serinin öncülü niteliğini taşımaktadır.
Serideki eserler
Bıçağın Ucu (1973)
Sırtlan Payı (1974) Yunus Nadi Roman Armağanı
Yaraya Tuz Basmak (1978)
Dersaadet'te Sabah Ezanları (1981)
O Karanlıkta Biz (1988)
Allah'ın Süngüleri: Reis Paşa (2002)
Gazi Paşa (2006)
Mihail Frunze

Mihail Vasilyeviç Frunze ( d. 2 Şubat 1885 ö. 31 Ekim 1925), Ekim Devrimi'nde Bolşevik önderi. Bir Romen ve Rus aileye mensuptu. Frunze babası Herson Guberniyası'nda görevli bir askeri doktordu. Savaşta Pyotr Vrangel'ı mağlup etmesiyle bilinir.
Hayatı
Öğretimini Almatı'da tamamlayan Frunze, 1904'te Saint Petersburg Politeknik Üniversitesi'ne girdi. Frunze, Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nde (RSDLP) aktif hale geldi. RSDİP'nin Vladimir Lenin ve Julius Martov'dan oluşan iki ana lideri vardı. 18 yaşındaki Frunze, Martov'un azınlığı Menşeviklerin aksine, Lenin'in çoğunluğunun, yani Bolşeviklerin yanında yer aldı. 1905 Devrimi'nde tutuklandı. İşkencelerden sonra cezası sürgüne yollamak olarak belirlendi.
Çarlık döneminde on sene kadar sürgünde yaşadıktan sonra kaçmayı başardı ve Minsk'teki Bolşevik yeraltı örgütünün başına geçti. Lenin tarafından sırasıyla Aleksandr Kolçak, Basmacı İsyanı, Nestor Mahno ve Pyotr Vrangel gibi kişilerin çıkarttığı ayaklanmaları bastırmakla görevlendirildi.
13 Aralık 1921 tarihinde Sovyet Rus delegasyonunun başı olarak Ankara'ya geldi ve Mustafa Kemal Paşa ile görüştü. Bu ziyaret esnasında, Türkiye ile Sovyetler Birliği arasında bir iş birliği antlaşması imzalandı. İstanbul'da Taksim Meydanı'nda bulunan Özgürlük Anıtı'nda Kliment Voroşilov ile birlikte heykeli vardır.
Sovyetler Birliği döneminde de, Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'e onun şerefine "Frunze" adı verilmişti.
Türkiye'ye yaptığı geziyle ilgili anılarını kalem almıştır. Anıları Ahmet Ekeş'in Rusçadan çevirisiyle 1978 yılında yayınlanmıştır.
Frunze'nin Grigori Zinovyev'e verdiği destek onu Zinoviev'in başlıca muhaliflerinden biri olan Josef Stalin ile arasını açtı.
Frunze, komünist liderler arasında politik düşünceleri ve uygulamaları kısmında çok yaratıcı ve alışılmışın dışında bir görüşe sahip olmasıyla sıyrılmıştı. Komünist partinin yasadışı olduğu dönemdeki dayanıklılığı ve karmaşık askeri hedefler peşinde koşması sayesinde yoldaşlarının saygısını ve hayranlığını kazandı. Komünist parti gündemindeki çalışmalar konusundaki hem teorik hem de pratik konulardaki gücü ve partiden ayrı kişisel hırsından yoksun olması nedeniyle Lenin 'in potansiyel halefi olarak görülüyordu. Özellikle bir diğer halef olan Yakov Sverdlov'un da ani ölümünden sonra bu konumda güçlü bir adaydı.
Ölümü
Frunze'nin kronik bir ülser rahatsızlığı vardı. 1925'te özellikle şiddetli bir sancıdan sonra Frunze hastaneye kaldırıldı. Stalin ve Anastas Mikoyan, onu operasyonundan hemen önce ziyarete geldiler. Frunze ameliyat sırasında hayatını kaybetti. Frunze, ölümünden kısa bir süre önce karısına: "Şu anda kendimi tamamen sağlıklı hissediyorum ve ameliyatı düşünmek saçma görünüyor. Yine de, her iki parti temsilcisi de bunu istiyor'' yazdı.
2010'da İzvestiya'da yayımlanan bir makalede Frunze'ye normalinden yedi kat fazla kloroform verildiği ispatlandı. Frunze, Kremlin Duvarı Mezarlığı'na gömüldü.
Panu

Panu (Çince: 蒲奴單于 pinyin: púnú dānyú ), Kuzey Hiung-nu tanhu (Kuzey Tanfu 北單于 běi dānyú).
Tarihi
Panu, MS 46'da kardeşi Kut'erş öldüğünde iktidara geldi. O zamanlar Hiung-nu, topraklarında şiddetli bir kuraklık ve Wuhuan'dan gelen baskınlar yaşıyordu. Panu'nun amcası Sutuhu, Han hanedanından yardım istemek için bir ajan olarak hareket etmeyi teklif etti. Panu'nun subayları bunu duyunca Sutuhu'nun tutuklanmasını ve idam edilmesini tavsiye ettiler. Sutuhu, Panu'ya tavsiyeleri konusunda uyarı aldı ve misilleme olarak memurlara saldırmak için yaklaşık 50.000 adam topladı. Daha sonra Sutuhu güneye Ordos bölgesine taşındı. MS 48/49 kışında Sutuhu Han hanedanlığı ile ittifak kurdu ve kendini Pi Çanyu ilan etti.
MS 49'da Pi, kardeşi Mo'yu Panu'ya saldırması için gönderdi. Panu'nun küçük kardeşi Aojian'ı ele geçirdiler ve 10.000 esirin yanı sıra binlerce hayvanla geri döndüler. Panu'nun şeflerinden ikisi de Pi'ye katılmak için iltica etti. Panu, Gobi Çölü'nün kuzeyine taşınmak zorunda kaldı. Panu'nun kardeşi Pi'den kaçtı ama kendini başka bir Çanyu ilan etmeye karar verdi. Birkaç ay içinde Panu tarafından yenildi.
MS 62'de Kuzey Xiongnu büyük bir baskın düzenledi ancak püskürtüldü.
MS 73'te Dou Gu, Xiongnu'ya karşı 12.000kişilik bir kuvvet yönetti ve modern kuzeydoğu Sincan'da Huyan'ı yendi.
MS 75'te Xiongnu Jushi'yi kuşattı ve Chen Mu yerliler tarafından öldürüldü.
Panu belirsiz bir zamanda öldü ve Kuzey Xiongnu'nun bir sonraki adı geçen çanyu, torunlarından biri olan Uluğ idi.
Asya'daki hastaneler listesi

Bu Asya'daki her bir ülkede bulunan hastaneler listesidir.
Afganistan'daki hastaneler listesi
Ermenistan'daki hastaneler listesi
Azerbaycan'daki hastaneler listesi
Bahreyn'deki hastaneler listesi
Bangladeş'teki hastaneler listesi
Bhutan'daki hastaneler listesi
Brune'deki hastaneler listesi
Çin'deki hastaneler listesi
Kamboçya'daki hastaneler listesi
Doğu Timor'daki hastaneler listesi
Gürcistan'daki hastanele listesi
Hong Kong'daki hastaneler listesi
Hindistan'daki hastaneler listesi
Endonezya'daki hastaneler listesi
İran'daki hastaneler listesi
Irak'taki hastaneler listesi
İsrail'deki hastaneler listesi
Japonya'daki hastaneler listesi
Ürdün'deki hastaneler listesi
Kazakistan'daki hastaneler listesi
Kuveyt'teki hastaneler listesi
Kırgızistan'daki hastaneler listesi
Laos'taki hastaneler listesi
Lübnan'daki hastaneler listesi
Malezya'daki hastaneler listesi
Maldivler'deki hastaneler listesi
Moğolistan'daki hastaneler listesi
Myanmar'daki hastaneler listesi
Nepal'deki hastaneler listesi
Kuzey Kore'deki hastaneler listesi
Pakistan'daki hastaneler listesi
Filipinler'deki hastaneler listesi
Umman'daki hastaneler listesi
Katar'daki hastaneler listesi
Suudi Arabistan'daki hastanele listesi
Singapur'daki hastaneler listesi
Güney Kore'deki hastaneler listesi
Sri Lanka'daki hastaneler listesi
Tayvan'daki hastaneler listesi
Tacikistan'daki hastaneler listesi
Tayland'daki hastaneler listesi
Türkiye'deki hastaneler listesi
Türkmenistan'daki hastaneler listesi
Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki hastaneler listesi
Özbekistan'daki hastaneler listesi
Vietnam'daki hastaneler listesi
West Bank ve Gaza Strip'deki hastaneler listesi
Yemen'deki hastaneler listesi
Hastane
Hastane listeleri
Minako Aino

Minako Aino animede ortaya çıktığı zaman 14 yaşında olan bir anime karakteri. Gezegeni Venüs'tür. Hayali ünlü bir yıldız olmaktır. Bir kimliği de Sailor V'dir. 3 tane dönüşümü vardır. Adının anlamı aşkın güzelliği ile sarılmış olan, Amerikan adı Mina'dır. Sarı ve turuncu renkleri sever. Acılı Hint yemekleri ve şehriyeyi sever.
Ay Savaşçısı karakterleri
Kurgusal şarkıcılar
Kurgusal voleybolcular
Kurguda Venüs
Alex (Haziran 1982 doğumlu futbolcu)

Alex Rodrigo Dias da Costa (d. 17 Haziran 1982; Niterói), defans mevkiinde oynamış olan Brezilyalı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine ülkesinin Santos takımında başladı. 2004'te Premier League'de mücadele eden Chelsea'ye transfer olsa da 2007 yılına kadar Hollanda'nın PSV takımında oynadı. Sonrasında Chelsea'ye döndü ve 2012'ye kadar burada forma giydi. Sonrasında ise Ligue 1 ekiplerinden Paris Saint-Germain ile anlaştı.
5 Haziran 2014 tarihinde Alex'in Milan'a transfer olduğu resmen açıklandı. 2016'da Milan formasıyla emekli olmuştur.
Forum Gallorum Muharebesi

Forum Gallorum savaşı, 14 Nisan MÖ 43 tarihinde Marcus Antonius'un birlikleri ile Aulus Hirtius ve Octavian'ın desteklediği konsül Gaius Vibius Pansa Caetronianus komutasındaki Roma Cumhuriyeti lejyonları arasında, Kuzey İtalya'daki bir köy yakınlarında (bir olasılığa göre modern Castelfranco Emilia) yapılan savaş. Senato ve Antonius arasında, Sezar sonrası hükumet ve güç paylaşımıyla ilgili yapılan ve aylar süren müzakerelerin sonuçsuz kalmasıyla savaş kaçınılmaz hale gelmişti.
Antonius, Decimus Junius Brutus Albinus'u Mutina civarında (şimdi Modena), Padus (Po nehri) nehrinin güneyindeki via Aemilia üzerinde kuşatmıştı. Pansa, Roma tarafından kuzeye, Hirtius ve Octavian ile buluşarak Brutus'a yardım etmeye gönderildi.
14 Nisan'da, Antonius'un lejyonları Pansa'nın birlikleri ile Forum Gallorum köyünde çatışmaya girdi. Pansa'nın birlikleri bozguna uğradı ve general ciddi biçimde yaralandı. Sevinçten coşmuş olan Antonius, lejyonlarına bozguna uğramış olan ordunun takip edilmesi emrini verdi ancak lejyonları Hirtius'un birliklerinin pususuna düştü. Zafer bir felakete dönüştü ve savaşı ve inisiyatifini kaybeden Antonius geri çekilmek zorunda kaldı.
Paul Young

Paul Antony Young (d. 17 Ocak 1956, Luton, İngiltere), 1970'lerde müzik hayatına başlamış bir müzisyen. En büyük başarılarını 1980'lerde yakaladı.
1982 yılında çıkardığı ilk solo albümündeki "Wherever I Lay My Hat" ile İngiltere müzik listelerinde haftalarca 1 numarada kaldı. Albümdeki diğer parçalardan "Come Back And Stay" ve "Love Of The Common People" da büyük başarı kazanmasını sağladı. 1985 yılında çıkardığı ve bir Daryl Hall bestesi olan "Everytime You Go Away" ile dünya çapında bir başarı kazandı. 1995'te Vangelis'in "Voices" adlı albümüne "Losing Sleep (Still My Heart)" adlı parçayı seslendirerek konuk oldu. 1980'lerin birçok popüler parçasına "cover" yaptı. Mark ve Joanne adlı iki kardeşi bulunan Paul'ün Levi, Layla ve Grady-Cole adında üç çocuğu vardır.
Albümleri
No Parlez (1983) - #79 ABD, #1 İngilter, #1 Almanya (11 hafta)
The Secret of Association (1985) - #19 ABD, #1 İngiltere, #6 Almanya
Between Two Fires (1987) - #77 ABD, #4 İngiltere
Other Voices (1990) - #142 US, #4 İngiltere
From Time To Time - The Singles Collection (1990) - #1 İngiltere
The Crossing (1993) - #27 İngiltere, #85 Almanya
Paul Young (1997) - #39 İngiltere
The Essential Paul Young (2003) - #27 İngiltere
Rock Swings - On the Wild Side of Swing (2006) - #89 Almanya
Çıldır Muharebesi

Çıldır Muharebesi, 1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı'nda evre, Osmanlı İmparatorluğu ile Safevi Devleti orduları arasında 9 Ağustos 1578'de Çıldır'da yapılan ve Osmanlıların kesin zaferiyle sonuçlanan askeri çarpışmadır.
Muharebe öncesi
Osmanlı İmparatorluğu, Safevi Devleti'ne karşı savaş ilan ettikten sonra, Şark Serdarlığına getirilen Lala Mustafa Paşa kapıkulu birlikleriyle 28 Nisan 1578'de harekete geçerek Erzurum'a ilerledi ve burada sefer görev emri verilen eyalet birlikleriyle buluştu. 2 Temmuz 1578'de Ilıcada toplanan Osmanlı ordusu İran topraklarına doğru ileri harekata geçti.
Osmanlı ordusu ilerlerken, Tokmak Han ve İmam Kulu komutasındaki yaklaşık 32.000 askerden (25.000 İranlı ve 7.000 Gürcü) oluşan Safevi ordusu Çıldır sancağını istila ve Ardahan sancağını tahrip etmişti.
Erzurum Beylerbeyi Behram Paşa toplarla birlikte öncü birliğinin komutasında Oltu üzerinden Ardahan'a ilerledi. Osmanlıların ana ordusu ise Deveboynu-Hasankalesi-Çobandede Köprüsü-Allahuekber Dağları yamacı-Göle güzergahından Ardahan ovasına ulaştı. İran sınırını geçen Osmanlı ordusu Gürcülerin elindeki Şeytankalesi'ni kuşattı. Öncü birlikler ise Çıldır Gölü civarında Safevilerin öncüleriyle karşılaştı ve Safevi ordusunun yakınlarda olduğunu öğrendi.
Bunun üzerine Diyarbakır Beylerbeyi Derviş Paşa, eyalet askerleri ve bazı Kürt beyleriyle birlikte Safevi ordusunun üzerine hareket etti.
Muharebe
Derviş Paşa komutasındaki Osmanlı birliği, Safevi ordusuyla Çıldır'da karşılaşınca İranlıların sayıca çok üstün olduğu görüldü. Bunun üzerine Serdar Lala Mustafa Paşa, önce eski Diyarbakır Beylerbeyi Özdemiroğlu Osman Paşa ile Erzurum Beylerbeyi Behram Paşa, ardından ise eski Maraş Beylerbeyi Mutabzade Ahmed Paşa komutasındaki birlikleri Derviş Paşaya takviye olarak gönderdi.
Sözkonusu takviyelere muharebe alanına gelene kadar Derviş Paşa komutasındaki birlikler Safevi taarruzlarını püskürtmeyi başardı. Bununla birlikte, ateş gücüne sahip birlikler Şeytankalesi'ni kuşatmaya devam ettiğinden ve muharebe sırasında şiddetli yağmur ve dolu yağışı olduğundan çarpışmalar kılıç cengi olarak seyretti.
Osmanlı ordusu takviyelerle güçlendikçe, Safevi ordusu sarsılmaya başladı. Akşam vaktine değin süren çarpışmalar sonucunda da Safeviler yaklaşık 5-7.000 ölü bırakarak ve 3.000 esir vererek muharebe meydanından çekilmeye başladı.
Muharebe sonrası
Osmanlı ordusunun kazandığı bu kaydadeğer zafer sonucunda, bölgedeki Safevi direncinin büyük oranda kırıldı ve Osmanlı ordusu herhangi bir direnişle karşılaşmadan Gürcistan içlerinde ileri harekatını sürdürerek 24 Ağustos 1578'de Safevilere bağlı Gürcü Kartli Krallığı'nın başkenti Tiflis'e girdi.
Bir haftalık dinlenme ve yeni ele geçirilen bu bölgenin idari düzenlemelerinin yapılmasının ardından Osmanlı ordusu Eylül başında bir sonraki hedefi olan Şirvan'a doğru harekete geçti. Bu süreçte (Kartli Krallığı gibi Amasya Antlaşması uyarınca Safevi hakimiyetine bırakılmış olan) daha doğudaki Gürcü krallığı olan Kaheti de Osmanlılara tabiyetini bildirdi ve Kaheti Kralı II. Aleksandre birlikleriyle Osmanlı ordusuna katıldı.
Tefeyyüz İlköğretim Okulu

Tefeyyüz İlköğretim Okulu, Makedonya'daki Türk azınlık okulu.
Kuruluşu
Tefeyyüz İlkokulu tam olarak tarihi bilinmemekle birlikte 1880'li yıllarda Makedonya'nın başkenti Üsküp'te Türk okulu olarak kurulmuştur. Osmanlı Devleti'nin Üsküp'ten çekilmesinden sonra Türk azınlık okulu haline gelmiştir. II. Dünya Savaşı sırasında dört yıl eğitime ara veren Tefeyyüz İlkokulu, 1945'te yeniden açıldı ve Türkiye'de kullanılan alfabeyi benimseyerek Türkçe olarak eğitimini sürdürdü.
1950'li yıllar
Kuruluşundan beri Tefeyyüz İlkokulu'nun eğitim dili Türkçedir ve öğretmenler Makedonca dersi dışında Makedonya Türklerindendir. Okutulan dersler arasında Türkçe, Fransızca, Makedonca, tarih, matematik gibi dersler vardı. 1950'li yıllarda bile bu okulun bahçesinde Türkçe marşlar söylenmiştir. Balkan kültürü ve edebiyatının gelişmesinde katkıda bulunan Enver Tuzcu ve Nigar Tuzcu 1950'li yıllarda bu okulda öğretmenlik yapmıştır.
O dönem öğrenciler kıyafet olarak serbest fakat şemsiperli şapka takıyorlardı.
Günümüz
Makedonya Türkleri için günümüzde de büyük bir anlam ifade eden Tefeyyüz İlkokulu, öğrencilerinin göstermiş olduğu sportif başarı sayesinde 13 Kasım 2007 tarihinde 13 Kasım Yüksek Takdir Plaketini almaya hak kazanmıştır.
Kuzey Makedonya'daki okullar
Üsküp'te eğitim
Quintus Pedius

Quintus Pedius (? - MÖ 43 sonu) Roma Cumhuriyeti döneminde yaşamış olan Romalı general. Pedius, Marcus ya da Quintus Pedius'un oğlu ve aynı zamanda ünlü Romalı dikatatör Jül Sezar'ın da yeğeniydi.
Pedius MÖ 57 yılında, Sezar'ın Galya'yı fethi sırasında general olarak görev yapmış ve MÖ 55'te, aedile olmak için girdiği seçimleri kaybetmiştir.
MÖ 49 yılında Sezar ve Pompey arasındaki Roma iç savaşı sırasında Sezar'ın tarafında yer almıştır. MÖ 48'de Roma'da praetorluk görevine terfi ettirildi ve aynı yıl Titus Annius Milo'yu öldürdü. MÖ 45 yılı başlarında Sextus Pompeius'a karşı Hispania'da legatus olarak görev yaptı. Pedius, Sextus Pompeius'a karşı zafer kazandığını iddia etti ve Sezar'la birlikte Roma'ya döndü. Sezar tarafından bir zafer alayı ile onurlandırıldı ve proconsul olarak atandı.
Sezar 15 Mart MÖ 44 tarihinde Roma'da düzenlenen bir suikastle öldürüldü. Pedius, Sezar tarafından mirasında varis olarak zikredilenlerden birisiydi. Tıpkı kuzeni Lucius Pinarius gibi kendisine mirasın 1/8'i vasiyet edilmişse de Sezar'ın en büyük varisi ve aynı zamanda Pediusun kuzeni olan Octavian (geleceğin Roma İmparatoru Augustus) tarafından mirastan men edilmiştir. MÖ 43 yılı Ağustos ayında bir ordu ile Roma'ya ilerlemeye başlayan ikili, Senato tarafından Konsül olarak seçilmişlerdir.
Pedius konsüllüğü sırasında Lex Pedia ya da Pedius kanunu olarak adlandırılan ve Sezarın katillerinin cezalandırılmasını amaçlayan bir kanun çıkarttı. Pedius, görevli olarak Roma'da kalırken diğer konsül Octavian, Marcus Antonius ve Marcus Aemilius Lepidus'la İkinci üçlü yönetimi oluşturmak üzere Kuzey İtalya'ya doğru hareket etti.
Kanunu senatoda onaylandı ve kısa bir süre sonra da Bononia'da İkinci üçlü yönetim teşkil edildi. Octavian, Antonius ve Lepidus tarafından oluşturulan yeni güç paktı ve ölüme mahmum ettikleri kişilerin listesi Roma'ya ulaştığı zaman Pedius endişeye kapıldı. Pedius bu haberden kaynaklanan olayları durdurma konusunda başarısız oldu ve sadece on yedi kişinin öldürülmesini tavsiye debildi. Konuyla ilgisi olmayan Roma yurttaşlarını korumaya çalıştı. Politik olarak o kadar çok yıprandı ki kısa bir süre sonra öldü.
Pedius, soylu bir Romalı kadın olan ve Romalı konsül, senatör ve hatip Marcus Valerius Messalla Corvinus'un akrabası (belki kız kardeşi) Valeria adında bir kadınla evliydi. Pedius ve Valeria'nın Quintus Pedius Publicola adında bir oğulları vardı. Publicola, sonradan belagati ile ünlü bir Romalı senatör olmuştur.
Merkit

Merkit, Moğol İmparatorluğu kurulmadan önce Moğolistan'da yaşamış göçebe kabile. Kökenleri ilk önce Türk olduğu öne sürülmekle birlikte Moğol istilasıyla Moğollaştığı belirtilir. İstiladan sonra Moğol dilleri konuştukları için Moğol oldukları tahmin edilmektedir.
Günümüzde Merkitler
Kazak, Tatar, Kırgız gibi Türk halkları içinde adı geçen ve Rusya'daki Kalmık toplumunda da mevcut olan kabiledir. Cengiz Han'dan önce bugünkü Moğolistan topraklarında bir devlet halinde yaşarken daha sonra Cengiz Han tarafından bozguna uğramıştır.
Moğolca konuştukları halde has Moğol olarak sayılmamış gruplar:

Oyratlar
Tatarlar
Moğol istila öncesi Moğolistan ve civarında hakim gruplar:
Keraitler
Naymanlar
Karahitaylar
Kenan Yücel

Kenan Yücel (d. 1974, Bursa), şair, editör ve yayımcı.
Çocukluğu ve ilk gençliği Bursada geçti. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ni bitirdi (2001).

Şiiri ilk olarak Başka şiir dergisinde okurlarla buluştu (1997). İnsancıl, Varlık, Şiir Ülkesi, Mahsus Mahal, Bireylikler, Telve, Yeniyazı, Karakalem, Cumartesi, Akatalpa, Dize, Eliz, Şiir'den dergilerinde şiirleri, şiir üzerine inceleme/eleştiri yazıları ve mektupları yayımlandı. 2000'li yılların 'şiirinin sorunsalı olan' şairlerinden biri olduğu, özyaşamından toplumsalı işleyen, toplumsalı gözeten modern bir şiir yazdığı eleştirmenlerce dile getirildi.
Şiirden dergisinin kurucuları arasında yer aldı (Eylül 2010), iki yıl boyunca (12 sayı) sürdürdüğü editörlük görevi ve yayın kurulu üyeliğinden Eylül 2012'de ayrıldı. Ve Yayınevi'nin genel yayın yönetmeni ve Anima Yayınları'nın kurucusu (2018).
Şiir Kitapları
Uzaklara Atılmış Bir Kedi Hüznü, Yitik Ülke Yayınları, 2007
Örselenmiş Ruhlar Bandosu, Şiirden Yayınları, 2009
Sabahsız Bir Gecenin Uykusuzu, Şiirden Yayınları, 2011
Bilinenlerin Ölümleri, Ve Yayınevi, 2018
Yayına Hazırladığı Kitaplar
Nokta Durağı, Özge Dirik, Ve Yayınevi, 2014
Sakalsız Bir Oğlanın Tragedyası, Arkadaş Z. Özger, 2014
Anacığım, Merhaba! Ece Ayhandan Ülkü Başsoya Mektuplar, Kartlar, 2014
Ömür, Halit Asım, 2015
Sonbahar, Özcan Alper, 2015
Gizdüşüm, Kaan İnce, 2016 (Nizamettin Uğur ile birlikte)
Çok İncelikler Vardı Dünyada, Halil İbrahim Bahar, 2016