turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Emin Sazak

Mehmet Emin Sazak (d. 1882, Sazak, Mihalıçcık, Eskişehir - ö. 21 Ocak 1960), Türk siyasetçidir.
Medrese eğitimi almıştır. Kereste fabrikası kuruculuğu, genel meclis ve liva idare heyeti üyeliği, müstantiklik (sorgu hakimliği), Mihalıçcık Ticaret Odası başkanlığı yapmıştır. TBMM I., II, III., IV., V., VI., VII. ve VIII. dönem Eskişehir milletvekilliği yapmıştır. Evli ve 10 çocuk babasıdır. Kırmızı-Yeşil Şeritli İstiklal Madalyası sahibidir.
1993-1994 yılları arasında Fenerbahçe başkanlığı yapan Güven Sazak, Atletizm Federasyonu eski başkanlarından Yılmaz Sazak ve Gümrük ve Tekel eski Bakanı Gün Sazak'ın babasıdır. 21. dönem Eskişehir milletvekili Süleyman Servet Sazak'ın dedesidir.
Death Magnetic

Death Magnetic, Metallica'nın 12 Eylül 2008'de tüm dünyada aynı anda piyasaya sürdüğü dokuzuncu stüdyo albümü. Prodüktörlüğü Rick Rubin tarafından yapılan albüm 10 şarkıdan oluşmaktadır. Bu albüm ayrıca 2003 yılından beri Metallica'nın basçısı olan Robert Trujillo'nun grupla kaydettiği ilk albümdür. Grubun röportajlarında verdiği bilgiye göre albüm Thrash Metal ağırlıklı olacaktır. James Hetfield'in albümün 10. şarkısı My Apocalypse'de Death Magnetic diye bağırması sonucu grup elemanları bunun güzel olabileceğini düşünerek albüme Death Magnetic adını vermiştir. Albümden yayınlanan ilk single olan The Day That Never Comes'ın yönetmen Dane Thomas Vinterberg tarafından film tadında çekilen video klibinde Amerika'nın Ortadoğu'daki saldırgan politikaları eleştirilmektedir. Albüm piyasaya sürülmeden 10 gün önce Fransa'daki dağıtım şirketinde çıkan bir problem sebebiyle internete sızmıştır. Resmi olarak ise tüm ülkelerde 12 Eylül 2008 tarihinde piyasaya sürülmüştür, ayrıca tüm şarkılar grubun resmi sitesinde de yayınlanmıştır. Birleşik Krallık ve ABD listelerine 1 numaradan giren albüm ABD'de ilk üç günde yarım milyon adede yakın sattı.
Parça listesi
"That Was Just Your Life"
"The End Of The Line"
"Broken, Beat & Scarred"
"The Day That Never Comes"
"All Nightmare Long"
"Cyanide"
"The Unforgiven III"
"The Judas Kiss"
"Suicide & Redemption"
"My Apocalypse"
Adriano Bizerra Melo

Adriano Bizerra Melo ya da kısaca Adriano Magrão (d. 7 Mart 1981, Goiania, Brezilya) Brezilyalı futbolcudur. América'da forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
Haziran 2006'da Fluminense ile 1,5 yıllığına anlaştı. 2008'de Goianiense'ye transfer oldu. Sezon sonunda, Mayıs 2008'de Sociedade Esportiva do Gama'ya transfer oldu. Aynı yıl Bursaspor ile 2 yıllık sözleşme imzaladı. 2009'da serbest kalan Magrão, Ocak 2010'da América Futebol Clube (RN) takımına transfer oldu.
İslam Çupi

İslam Çupi (d. 1932, Tiran - ö. 6 Şubat 2001, İstanbul), Basın Şeref Kartı sahibi ve Türkiye Gazeteciler Cemiyeti üyesi gazeteci, spor yazarı.
1932'de Tiran'da, Arnavut kralı Ahmet Zogu'nun başyaveri Allaman Çupi ile Nadiye Çupi çiftinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Enver Hoca'nın iktidara geçmesinin ardından 1940'larda ailesiyle birlikte Arnavutluk'tan Türkiye'ye göç etti. Bir süre Galatasaray Lisesinde okuyan Çupi, oradan Vefa Lisesine geçti, 1951 yılında Vefa Lisesi'ni bitirdi. 1950lerin ilk yarısının ünlü amatör takımı Çapada sürekli forma giyen Çupi, sol ayaklı futbol tekniği ile hayranlık uyandırmıştı.
1957'de Günlük Spor Gazetesi'nde muhabir olarak gazeteciliğe başladı. Son Havadis, Türkiye Spor, Yeni İstanbul, Akşam, Tercüman gibi gazetelerde çalıştı. 1981'de Milliyetin spor müdürü Namık Sevik'in çağrısı üzerine hayatının sonuna kadar ayrılmayacağı Milliyet gazetesine geçti ve "Pazarın Ertesi" isimli köşesinde yazdı. Üstün zekası, özgün Türkçesi ve benzetmeleriyle spor yazarlığını saygın bir meslek haline getiren Çupi, bir ekol oluşturdu. Kendisini sevenler ona, bir spor yazarı olduğu kadar bir edebiyatçı gözüyle de bakıyordu. Gazetecilik yaşamı boyunca, başta Türkiye Gazeteciler Cemiyeti ve Türkiye Spor Yazarları Derneği'nden olmak üzere değişik alanlarda 26 ödül kazandı. Bir dönem Türkiye Spor Yazarları Derneği asbaşkanlığı görevini üstlendi. Evli ve bir çocuk babası olan Çupi, Fransızca biliyordu.
Yazılarını daima kurşun kalemle yazan ve 44 yıllık gazeteci olan İslam Çupi tedavi gördüğü İstanbul Tıp Fakültesi'nde ani kalp durması sonucu 6 Şubat 2001'de hayatını kaybetti. Cenazesi Topkapı Maltepe Mezarlığına defnedildi.
1995 yılında yayımlanan "Hey Gidi İstanbul" isimli bir kitap yazan Çupi'nin yazıları vefatından sonra "Futbolun Ölümü", "Olaylar, Sağ Bekin Lahana Dolmasını Yemesiyle Başladı" ve "Mağlubu Anlatmak" isimli kitaplarda bir araya getirildi.
20 Ocak 2006 tarihinde Fenerbahçe Spor Kulübü yönetimi Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu basın tribününe İslam Çupi adını verdi.
Hakkında söylenenler
Çevresi tarafından "Spor yazarlarının Balzac'ı", "Arnavut prensi", "Mavi gözlü dev", "Baba" diye anılırdı.
Carandiru (film)

Carandiru, 2003 Brezilya-Arjantin ortak yapımı dramatik filmdir.
Brezilya'nın São Paulo kentinde bulunan Latin Amerika'nın en büyük hapishanesi "Carandiru"da yaşanmış birtakım olayları anlatan film özellikle de 111 mahkumun hayatını kaybettiği ve "Carandiru katliamı" diye de anılan 1992 isyanına odaklanmıştır. 111 kişinin 102'si polisin açtığı ateş sonucu ölmüştü. Kötü ünlü cezaevi 2002 yılında kapatılmış, bir bölümü muhafaza edilerek büyük bir kısmı yıktırılmıştır.
Film AIDS konusunda uzmanlaşmış bir onkolog hekim olan Dr. Dráuzio Varella'nın söz konusu cezaevinde yaptığı gönüllü araştırmalar sırasında yazdığı "Estação Carandiru" (Türkçesi: Carandiru İstasyonu) adlı kitabından uyarlanmıştır. Filmin senaryo yazarı, yönetmeni ve yapımcısı Hector Babenco'dur.
Arjantin doğumlu Brezilyalı yönetmen Babenco yeni gerçekçi tarzdaki bu filmini konunun geçtiği gerçek mekanda, yani Carandiru cezaevinde, aralarında cezaevinin eski mahkumlarının da bulunduğu kalabalık bir amatör oyuncu grubu ile gerçekleştirmişti.
19 Mayıs 2003'te gösterildiği Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülüne aday gösterilen film çeşitli yarışma ve festivallerde 13 ödül kazandı, 16 kez de ödüle aday gösterildi.
Oyuncu kadrosu
Luiz Carlos Vasconcelos... Doktor
Milton Gonçalves... Chico
Ivan de Almeida... Ebony
Ailton Graça... Majestade
Maria Luisa Mendonça... Dalva
Aida Leiner... Rosirene
Rodrigo Santoro... Lady Di
Rita Cadillac... Kendisi
Gero Camilo... No Way
Lázaro Ramos... Ezequiel
Caio Blat... Deusdete
Wagner Moura... Zico
Júlia Ianina... Francineide
Sabrina Greve... Catarina
Floriano Peixoto... Antonio Carlos
Popüler kültürde Carandiru
Amerikan televizyon dizisi "Prison Break" in 3. sezon bölümlerinden bazıları Carandiru cezaevinde geçmektedir.
2005 yılında yine Brezilya'da aynı konuyu işleyen "Carandiru, Outras Histórias" adlı bir sinema filmi daha çevrilmişti.
Film hakkında notlar
1946 yılında Arjantin'in Buenos Aires şehrinde doğan Hector Babenco Avrupa ve ABD'de yıllarca çalıştıktan sonra daimi olarak Brezilya'da yaşamaya karar vermiştir. Kendisi Cannes, Venedik, Berlin ve Sundance gibi birçok büyük film festivalinde jüri üyeliği de yapmıştır. Türkiye'de ilk kez William Hurt ve Raúl Juliá'nın başrolünde oynadıkları 1985 tarihli Örümcek Kadının Öpücüğü (Kiss of the Spider Woman) ile tanınmıştı. Dünyada ise ilk kez 1981 tarihli Pixote ile adını duyurdu.
Ulviye Sultan

Ulviye Sultan, (d.1868) - (ö. 5 Ekim 1875), II. Abdülhamid'in ve Nazikeda Kadınefendi'nin ilk çocuğu.
8 yaşında iken zamanın yeni icatlarından olan kibritle oynarken elbisesinin alev alması sonucu yanarak ölmüş, ölümü padişahı ve eşini çok sarsmıştır. Ulviye Sultan Yeni Camii Cedit Havatin Türbesi'ne defnedildi.
Ayşe Sultan'ın anılarında II. Abdülhamid'in Ulviye Sultan'dan bahsederken "Allah hiçbirinizin acısını göstermesin, fakat Ulviye'mi hiçbir zaman unutmayacağım, acısı kalbimi yakıyor" dediği nakledilirr. Saray nedimelerinden Leyla Açba da Nazikeda Kadının Ulviye Sultana üzüntüsü ömrü hayatınca hiç dinmediğini; Her akşam yatağına yattığında ağlayarak; Arslanım Ulviyem! diyerek gözyaşları arasında uyuduğunu nakletmiştir.
Lady Oscar (film)

Lady Oscar, 1979 yılında Jacques Demy'nin yönetmenliğinde ve Mataiçiro Yamamoto'nun yapımcılında çekilen bir filmdir. Fransız İhtilali'nin yaklaştığı sıralarda Versay Sarayı'nda birbirinden farklı dört karakterin başından geçenleri anlatır. Konusu Japon mangaka Riyoko İkeda'nın Versay'ın Gülü adlı eserinden esinlenilmiştir.
Konu
1755 yılında bir Fransız asilzadesi olan General de Jarjeyes'nin 6. kızı doğar. Oysa General'in tek istediği ölümünden sonra görevini devredebileceği bir erkek evlat sahibi olmaktır. Sabrı tükenen General kızına Oscar adını koyar ve onu oğlan gibi yetiştirmeye karar verir. Yıllar geçer ve Oscar dadısının torunu André'yle mutlu bir çocukluk geçirir.
Veliaht prenses Marie Antoinette'in Avusturya'dan Fransa'ya gelmesiyle Oscar geleceğin kraliçesini koruma görevini üstlenir. Entrikalarla kaynayan Versay sarayında geçirdiği zamanda İsveç'ten gelen Kont Fersen'le tanışır. Fersen yakışıklılığı ve cezbedici tavırları karşısında Oscar kadın ruhuna yenik düşüp ona aşık oluverir. Fakat henüz bilmediği bir şey vardır: Fersen, Kraliçe Marie Antoinette'in sevgilisidir.
Oscar'ı deliler gibi seven André ise kıskançlık içinde sevdiği kadının bir başkasına aşık olmasını izler. Aralarındaki sınıf farkı nedeniyle Oscar'a asla sahip olamayacağı düşüncesi kalbini ökfeyle doldurmaktadır. Daha da kötüsü Oscar bu düşüncelere derinden bağlıdır. Fransa'da zenginle fakir arasında süregelen adaletsizliği fark etmez. Fakat zamanla André'nin özgürlükçü düşünceleri ufkunun açılmasına yardımcı olur. Fransız İhtilali kapıya dayandığında ise artık Oscar ilkeleriyle duyguları arasında bir seçim yapmak zorundadır.
Oyuncular
Oscar: Catriona MacColl
André: Barry Stokes
Marie Antoinette: Christina Böhm
Fersen: Jonas Bergström
General de Jarjayes: Mark Kingston
Louis XVI: Terence Budd
Girodelle: Martin Potter
Madame de Polignac: Sue Lloyd
Rosalie: Shelagh McLeod
Jeanne: Anouska Hempel
Kardinal de Rohan: Gregory Floy
Bernard Chatelet: Michael Osborne
Dadı: Constance Chapman
Robespierre: Christopher Ellis
Yorumlar
Film fazla ilgi görmemekle birlikte bir Versay'ın Gülü'nün popülerliği üzerinde kara bir leke olarak nitelendirilmiş ve Versay'ın Gülü hayranlarının yoğun eleştirilerine maruz kalmıştır. Filmin en çok eleştirilen tarafları eserin duygusal havasından yoksunluğu, karakterin özgün kişiliklerinden sapması ve sonunun eserdekiyle uyuşmamasıdır. Oscar'ı oynayan Catrina MacColl'un da canlandırdığı karakterinin hem fiziksel özelliklerini taşımadığı hem de karakterin doğasına göre fazla kadınsı durması da tepki çekmiştir.
Filmin beğeni toplayan tarafları ise kostüm tasarımlarıyla filmin Versay sarayında çekilmiş olması olarak sıralanabilir.
Topfmine

Topfmine Alman yapımı dairesel şekilli metalsiz tahripli tanksavar mayını serisine verilen addır. Alman Ordusu Wehrmacht tarafından 1944 yılından II. Dünya Savaşı sonuna kadar kullanılmıştır.
Mayın kutusunun yapımında sunta, mukavva ve katran kullanılmıştır. Bu yüzden Müttefik Ordularına ait mayın tarama aygıtlarına yakalanmıyordu. Mayın üzerinde bulunan tek metal kısım ateşleme fünyesinden ibaretti.
Mayın dost kuvvetler tarafından bulunabilmesi için Tarnsand adı verilen siyah kumlu bir madde ile boyanmıştı. Bu sayede Müttefik mayın tarama aygıtlarına yakalanmayan ama Mihver Devletlerine ait mayın tarama aygıtları tarafından kolayca tespit edilen Tarnsand'inin içeriği tüm savaş boyunca gizli tutulmuştur. Savaştan sonra yapılan araştırmalarda aslında bu maddenin hafif bir radyoaktif madde ve Almanların mayın dedektörlerinin ise basit birer Geiger sayacı olduğu anlaşıldı.
1944 - 1945 yılları arasında toplam olarak 786.900 adet mayın üretilmiştir.
Topfmine A
Topfmine A üst kısmı kubbe şekli verilmiş dairesel bir yapıdaydı. Mayın kutusu normalde sunta ve mukavvadan yapılmaydı ve suya dayanıklı hale getirmek için katranla kaplanmıştı. Bunun yanında bazen kutu yapımında ziftli kömürde kullanılmıştır. SF 1 tipi fünye hemen baskı plakasının alt kısmında ve mühürlenmiş bir şekilde ana patlayıcının ortasında bulunmaktaydı. Mayının alt kısmında bulunan ikincil fünyeler ise tuzaklama amaçlı olup mayının yerinden oynatılması durumunda patlamaya ayarlıydı. SF 1 fünyesi cam ve ahşaptan yapılma olup içerisinde ana patlayıcıyı patlatacak yanıcı madde bulunmaktaydı.
150 kiloluk bir ağırlığa maruz kaldığında baskı üst kısımdaki baskı plakası içine çökmekte ve hemen altında bulunan cam kapsülleri kırılmasına yol açmaktaydı. İki cam kapsül içerisindeki kimyasallar birbirine karışmakta bunlar yardımcı ateşleyici harekete geçirmekte o da TNT sınıfı ana patlayıcının infilak etmesine neden olmaktaydı.
İki modeli bulunuyordu: Tamamiyle su geçirmez "To. Mi. A4531" ve normal modeli "To. Mi.4531".
Topfmine B
Topfmine B (To. Mi. B4531) büyük ölçüde "A" modeline benzemekteydi. Sadece üst kısmında kubbe şeklinde bir baskı plakası bulunmuyordu.
Topfmine C
Topfmine C (To. Mi. C4531 Pappmine) tek farkı mayının orta kısmında bulunan sekizgen şeklindeki ateşleme fünyesiydi.
Özellikleri
Nimet Nevzad Hanım

Nimet Nevzad Hanım (Nimet Seferoğlu, evlilik öncesi soyadı: Bargu) (D. 2 Mart 1902, İstanbul - . 23 Haziran 1992, İstanbul), VI. Mehmed'in 5. ve son eşidir. Vahdettin'in padişahlığı sırasında 1 Eylül 1921'de Yıldız Sarayı'nda evlenmiştir.
Nevzad Hanım aslen Türk olup Bartınlı Bahçıvan Şaban Efendi'nin kızıdır. Babasının erken ölümünden sonra Sultan V. Mehmed'in sarayında büyümüştür. Sultan Reşad'ın ölümünden sonra Sultan Vahdettin'in sarayına girerek Padişah'la tanışmış daha sonra son eşi olmuştur. Sultan Vahdettin'den çocuğu olmamıştır.
1924 senesinde kocasının yanına, San Remo'ya sürgüne gitmişti. Vahdettin'in ölümünden sonra Türkiye'ye geri dönerek 1927 senesinde ikinci evliliğini yapmıştır. Bir kızı ve bir oğlu olmuştur. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olunca Nimet Seferoğlu adını almıştır.
Viral reklam

Viral reklam, İnternet üzerinde büyük çoğunlukla video yapımı olarak, e-posta yolu veya video paylaşım sitelerinde kullanıcıların ağızdan ağza yöntemi ile yaydıkları bu yüzden de viral yani virüse benzetilen kendi kendine yayılan yeni nesil bir reklam metodudur.
Viral reklamlar ikiye ayrılmaktadır: Gerçekten son kullanıcı tarafından çekilen reklamlar, reklamı yapılacak firmanın kendisi tarafından çektirilenler.
Son kullanıcı viral reklamları
Bu reklamlara genelde video paylaşım sitelerinde rastlanmaktadır. Tesadüfen bir kullanıcı herhangi bir ürünü hedef alan veya onu savunan bir video çeker ve bu video çok başarılı ise yayılır. Genelde firmalar daha sonra bu reklamı satın alma yoluna giderler.
Reklamı yapan firma tarafından yapılanlar
Burada izlenen yol ise firmanın profesyonel bir ekibe sipariş olarak bir viral reklam vermesidir. Ama buradaki en önemli nokta bunun amatör bir çekim olarak gözükmesidir. Viral reklamlarda amatörce çekimler favori olsa da bunlara film, video klip gibi içeriklerde de rastlanabilir.
Twitter ve viral reklamlar
Sahip olduğu retweet özelliği, Twitter'ı viral reklamların yayılması için önemli bir mecra haline getirmektedir. Etkili kullanıcılar belirlenip ikna edilerek hazırlanan viral reklamı paylaşması sağlanır ve yeterince retweet alarak geniş kitleye ulaşması ve mümkünse "Gündem"e girmesi sağlanır.
Viral reklamların kökeni
Viral reklamcılığın ne zaman ve nasıl ortaya çıktığı ile ilgili kesin bir bilgi olmamakla birlikte, çeşitli teoriler mevcuttur. Bunlardan bir tanesi de bu reklam yönteminin ücretsiz e-posta servisi Hotmail tarafından farkında olunmadan başlatıldığı yönündedir.
Hotmail, ilk zamanlarında mevcut üyelerinin arkadaşlarına, ailelerine hızlı bir şekilde ulaşmak amacıyla kendi servisinden atılan her e-postanın altına otomatik olarak Ücretsiz e-posta hesabı için bugün Hotmaile üye olun şeklinde bir mesaj yerleştirmiştir ve bu yöntem kısa sürede yüzbinlerce kişinin Hotmaile üye olmasıyla sonuçlanmıştır.
Osman Asaf

Osman Asaf (Bora) ( d. 1868 Saraybosna - ö. 1938) Türk ressam.
Osman Asaf, şimdiki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olan dönemin Sanayi-i Nefise Mektebiden 1889 yılında mezun olan ilk resim öğrencilerinden biridir. Ressam Ruhinin girişimi ve Şehzade Abdülmecidin de desteği ile kurulan Osmanlı Ressamlar Cemiyetinin kurucuları arasında yer aldı. Osmanlı Ressamlar Cemiyeti üyelerinin yurt dışında eğitime gönderildiği dönemlerde kendisi de yurt dışında eğitim gördü. Çallı Kuşağı ressamları gibi empresyonist türde eserler verdi. Zengin bir renk paleti ile suluboya, yağlı boya ve guaj boya çalışmaları ile tanınan sanatçı, I. Dünya Savaşı yıllarında Bandırma Belediye Başkanlığı da yaptı. Yurda dönüşten sonra resim alanında çok fazla varlık gösteremediği dönem bu dönemdir.
Abdülkadirzade Hüseyin Haşim Paşanın yönetiminde kuruluşun adını taşıyan ve 1914 yılına kadar 18 sayı yayınlanan Osmanlı Ressamlar Cemiyeti Gazetesinin sorumlu yöneticiliğini de yapan Osman Asaf 1938 yılında öldü.
Galeri
Radyo Oyunu Taslağı II

Radyo Oyunu Taslağı II, Samuel Beckett'ın yazdığı bir radyo oyunudur. Oyun 1961'de Pochade radiophonique başlığı ile Fransızca yazıldı ve Les Editions de Minuit tarafından Kasım 1975'te yayınlandı. Beckett oyunu, BBC Radyo 3'te 13 Nisan 1976'daki yayınlanışından kısa bir süre önce İngilizceye çevirdi. Martin Esslin'in yönettiği BBC yapımında Harold Pinter, Billie Whitelaw ve Patrick Magee rol aldı. Oyunun İngilizce versiyonu ilk kez Ends and Odds'da (Grove, 1976, Faber, 1977) Radio II adıyla yayınlandı.
Esslin'e göre Beckett "eserin henüz tamamlanmamış, kaba bir taslaktan öte olmadığını düşünüyordu ve yapımdan haberi olduğunda yayınlanmamasının daha iyi iyi olacağını söyledi." Beckett'a göre "asıl sorun metindeydi ancak 'yapımda Animatör ve ekibinin oyuna canlı bir şekilde başlayıp gitgide yorgun ve yılgın hale gelmesi de yanlıştı, karakterlerin oyunu çok daha yorgun ve umutsuz başlamaları gerekirdi.'"
Radyo Oyunu Taslağı I

Radyo Oyunu Taslağı I, Samuel Beckett'ın yazdığı bir radyo oyunudur. 1961'de Fransızca yazılan oyun Les Editions de Minuit tarafından Esquisse radiophinique başlığı ile Eylül 1973'te yayınlandı. İngilizcede ilk yayınlanışı Sketch for Radio Play başlığı ile Stereo Headphones 7'de (İlkbahar 1976) oldu. Oyun daha sonra Ends and Odds'da (Grove 1976, Faber 1977) Rough for Radio I adıyla yayınlandı.
"Oyunun Fransıca versiyonun yayınlanmasının hemen ardında, Humphrey Searle'ın müzikleri hazrılayacağı bir BBC yapımının hazırlanmasına ilişkin planlar yapıldı ancak yapım gerçekleştirilemedi. 1970'lerin sonunda BBC'nin oyunu müziksiz olarak yayınlama önerisi Beckett tarafından reddedildi. Beckett Mirası'na göre Fransızca versiyonu ORTF (Office de Radiodiffusion Télévision Française) tarafından 1962'de yayınlanmıştı ancak Beckett bu yapımın varlığını daha sonra unutmuştur."
2006'da yazarın doğumunun yüzüncü yılı anısına RTE Radyo 1'de Beckett'ın tüm radyo oyunları yayınlandı. Radyo Oyunu Taslağı I'in yayın tarihi 12 Nisan'dı.
Oyun ayrıca İngiliz piyanist John Tilbury tarafından compact disc olarak yayınlandı. Bu yapımda piyanist aynı zamanda 'O' karakterinin rolünü seslendirdi. Cascando ile birlikte kaydedilen bu yapımda Tilbury'nin bestelediği ve Sebastian Lexer'ın elektronik düzenlemesini yaptığı müzik kullanıldı.
Vsevolod Pudovkin

Vsevolod Illarionovich Pudovkin (Rusça: ) (16 Şubat 189320 Haziran 1953), film montajı hakkında etkili teoriler geliştiren Rus film yönetmeni. Pudovkin'in önemli eserleri çağdaşı olan Sergei Eisenstein ile zıtlık gösterir. Eisenstein, montajı halk kitlelerini yüceltmek için kullanırken, Pudovkin bireylerin cesaret ve zorlukları yenme gücüne konsantre olmayı tercih etti.
Yönetmen, Moskova Üniversitesi'nde mühendislik öğrencisi iken çıkan I. Dünya Savaşı'nda aktif görev aldı. Bu sırada Almanlar tarafından esir alındı. Savaştan sonra, sinema dünyasına ilk olarak senaryo yazarı, aktör ve sanat yönetmeni olarak girdi. Daha sonra ise Lev Vladimirovich Kuleshov'a yardımcı yönetmenlik yaptı.
Birkaç tane reklam filmi çektikten sonra sessiz sinemanın başyapıtlarından biri sayılan, geliştirdiği montaj teorileri ile ünlü olmasını sağlayan Mother isimli filmi çekti (1926). Bu filmi 1927'de The End of St. Petersburg ve The Heir of Genghis Khan olarak da bilinen Storm over Asia izledi.
Sağlık sebepleri ile ara verdiği sinemaya 1938'de geri dönen Pudovkin, eski çalışmaları kadar başarıya erişemeyen Mother and Sons (1938), Minin and Pozharsky (1939) ve General Suvorov (1941) izledi.
II. Dünya Savaşı'nın ardından, partinin eleştirileri sebebiyle, ilk dönem konularına geri döndü. Son çalışması The Return of Vasili Bortnikov oldu (1952).
Filmleri
Hunger... Hunger... Hunger (1921)
Chess Fever (1925)
Mechanics of the Brain (1926)
Mother (1926)
The End of St. Petersburg (1927)
Storm Over Asia (1928)
A Simple Case (1932)
The Deserter (1933)
Mother and Sons (1938) - ayrıca Victory olarak bilinir.
Minin and Pozharsky (1938)
Film in XX years (1940)
Collection of Films for the Armed Forces #6 (1941)
General Suvorov (1941)
The Murderers are Coming (1942)
In the Name of the Motherland (1943)
Admiral Nakhimov (1946)
Three Encounters (1948)
Zhukovsky (1950)
The Return of Vasili Bortnikov (1952)
Yayınlanmış Eserleri
Film Technique (Film Tekniği)
Film Acting (Film Oyunculuğu)
Mehmed Burhaneddin Efendi (Abdülmecid'in oğlu)

Mehmet Burhaneddin Efendi (22 Mayıs 1849, İstanbul - 4 Kasım 1876, İstanbul). Sultan Abdülmecid'in Nükhetseza Hanımefendi'den olan oğludur. II. Abdülhamid'in en sevdiği kardeşiydi. Bu kardeşinin ismini oğullarından birine vermiştir (Mehmed Burhanettin Efendi). Genç yaşta veremden öldü. Mezarı Sultan Abdülmecid Türbesi'ndedir. Batı müziği öğrenmiş bestekar bir şehzadeydi. Flüt çalardı. Mestiniyaz Hanımefendi'den (1851-1909) dünyaya gelen tek çocuğu Şehzade İbrahim Tevfik Efendi'dir.
Osmanlı şehzadeleri
1849 doğumlular
1876 yılında ölenler
İstanbul doğumlular
Tahta çıkamayan varisler
Bragi

Bragi, Odin ve Frigg'in oğludur. Bilgelik ve şiir tanrısıdır. Ayrıca İdunn'un kocasıdır.
Aesir
İskandinav tanrıları
Cermen mitolojisi
İskandinav mitolojisi