Mehmed Orhan Osmanoğlu

Mehmed Orhan Osmanoğlu (10 Kasım 1909 - 12 Mart 1994), 22. nesil Osmanlı Şehzadesi. Osmanlı hükümdarı II. Abdülhamid'in torunudur. Şehzade Mehmed Abdülkadir Efendi'nin oğludur. Annesi Mihriban Hanımefendi'dir. 1983-1994 arası Osmanlı Hanedan reisliği yapmıştır.
Hayatı
10 Kasım 1909 tarihinde Üsküdar'da doğdu, Enver Paşanın şehzadeleri eğitme politikası onun çocukluğunda başlamıştı. Galatasaray Lisesinden (Mekteb-i Sultani) mezun oldu ve Harp Okuluna devam etti. 15 yaşındayken ailesiyle beraber sürgüne gönderildi. Annesi ile babası ayrıydı. Babasıyla arası da hiçbir zaman iyi olmadı. Sürgündeyken bu yüzden Peştede(Macaristan), babasının yanında fazla kalmadı. Amcasının yanına Beyruta(Lübnan) gitti. Burada yazıldığı mektepte bir papazla kavga etti ve okuldan kovuldu. Amcasını severdi ama bu yaptığından dolayı daha fazla orada kalamadı. Tekrar Peşteye döndü. Orhan, Peştede fazla durmadı. Fransanın Nice şehrine, halası Naime Sultanın yanına gitti. Halasının yanında da fazla durmayan Orhan, bugün Arjantinin başkenti olan Buenos Airese vapurdan ikinci mevki bir bilet alıp gitti. Şehre indiğinde cebinde 8 frank vardı.
Buenos Aireste bir fabrikada iş buldu. İlk aylarda hamallık yapıyordu. Orada çalışan dört Kayserili ile ahbap oldu. Kürt Bayram Ağanın; sen 50 kilo, çuval 70 kilo. Ben bu işe çok şaşti. dediğini hiç unutmadı. Fabrikada 6 ay çalışmıştı. Sonra bir garajda iş buldu. Otomobil tamirinde çalıştı ve araba sürmeyi öğrendi. Bir sene şoförlük yaptı. Burada bir kızla tanıştı. Lübnanlı zengin bir ailenin kızıydı. Osmanlı Hanedanından olduğunu söyleyince bu fakir adama, babası kızını vermeyi kabul etti. Ama hanedandan olduğunu ispatlamasını şart koştu. Mehmet Orhan, müstakbel kayın pederinin, o sırada Fransa Niceta bulunan hanedanın reisi, son halife Abdülmecide telgrafla kendisini sormasını istedi. Ama halife bir cevap yazmadı.
Yalancı durumuna düşen Orhanda kızdan ayrıldı. Yıllar sonra halifeye neden cevap atmadığını sorunca; borcun vardı sandım, o yüzden cevabını aldı. Buenos Aireste yaklaşık iki buçuk sene zaman geçiren Mehmet Orhan, oradan ayrılıp önce Amerikaya gitti. Sonra Niceye geri döndü. Halasının yanında kaldı. Sonra Mısıra, akrabalarının yanına gitti. Mısırda eski İstanbul ailelerinin yakından tanıdığı Prens Yusuf Kemali buldu. Ondan bir otomobil almak için borç istedi. Prens onu kırmadı. Üstüne bir de küçük bir maaş bağladı ki bu maaş 1940 yılına kadar dünyanın neresine giderse gitsin hiç kesilmeden geldi.
Orhan, Mısırda bir Plymouth araba aldı. Bu ilk arabasıydı. Beyrut, Şam, Bağdat arasında uzun yol yapıyordu. Plakasında Arapça Prens Mehemmed Orhan yazıyordu. Bu sırada Mısırda gazeteciler 2. Abdülhamitin torununun şoförlük yaptığını yazdılar. Mısır polisi ona trafik cezası yazmıyordu. Bir gün yanlış bir yola girdiği için mahkemelik oldu. Hakim hanedandan olduğunu öğrenince mahkemeyi kapatıp, beraber yemeğe gittiler. Mehmet Orhan, bu sefer Mısırdan ve şoförlükten sıkıldı. Arabasını satıp, tekrar Niceye gitti. Burada ilk evliliğini yaptı. Bir de kızı oldu. Ama bir yıl yedi ay sonra boşanacaktı.
Niceden sonra bir tanıdık vasıtasıyla Arnavut Kralı Zogonun yanına, bugünde Arnavutlukun başkenti olan Tirana gitti. Kralın yaveri oldu. Yüzbaşıydı. Bu sırada uçak kullanmayı öğrendi. Daha çok akrobasi uçuşları yaptı. II. Dünya Savaşı yıllarında Arnavutluk Kralı Ahmed Zogu'nun yaverliğini yaptı ve Arnavutluk Hava Kuvvetleri'nde Yüzbaşı rütbesiyle bir süre pilot olarak görev aldı. Arnavutlukta isyan çıkınca Mehmet Orhan, Kral Zogoyu önce Arnavutluktan, sonra da Fransa Alman işgaline uğrayınca Paristen kaçmasını organize etti. Sonra da Pariste yaşamaya devam etti.
Savaş zamanında bir dönem İngilteredeydi. Amerikalılara pilotluk yapıyordu. Ancak bomba atmadı. Keşif amaçlı uçuşlarda bulundu. Bu sırada üç defa İngilizler için istihbarat görevinde de bulundu. İşgal altındaki Fransaya paraşütle inip, ne olduğunu anlatmadığı gizli görevler yaptı. Fransada sahte kimliklerle dolaşıyor, işi bitince de önce İspanyaya, oradan Portekize, en sonda İngiltereye dönüyordu. Mehmet Orhan üçüncü evliliğini bir İtalyan soylusu ile yaptı. Ondan da bir kızı oldu. Yedi sene evli kalıp boşandılar.
Orhan, savaş bittikten sonra ülke ülke dolaştı. Hindistana kadar gitti. Burada Hint Prenslerle evli hanedan kadınları vardı. Buradan Bombaya, Karaçiye, İspanyaya, İskenderiyeye gitti. Yine hanedan sürgünlerinin merkezi sayılabilecek Niceye döndü. Burada yine şoförlük yaptı. Sıfır araçları alıp, Avrupanın çeşitli yerlerine götürür, teslim eder, sonra da evine trenle dönerdi. Sonra bir tanıdık vasıtasıyla Nicede Amerikan elçiliğinde bir iş buldu. Paris'teki Amerikan Askeri Mezarlığında rehberlik olan son işinden emekli oldu ve Güney Fransa'daki Nice şehrine yerleşti.
1992 yılında Türk Konsolosluğuna başvurarak tekrar Türk Vatandaşı oldu. Osmanoğlu soy adını aldı. Aynı yıl Murat Bardakçının teşvikiyle İstanbula geldi. Burada iki hafta kaldı. Boğaz köprüsünde hava almak istemesi üzerine arabayı sağa çektiler. Polisler, köprüde araba durması yasak olduğu için yanlarına geldi. Gazeteden Mehmet Orhan Osmanoğlunu tanıyan polisler; memleketine hoş geldin dedi. Gazete, Fransaya geri döneceğini yazıyor. Senin vatanın burası. Burada kal. Ve üçü birden Mehmet Orhan Osmanoğluna selam durdu.
İngilizce, Fransızca, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Macarca, Arapça, Portekizce ve Türkçe olmak üzere 9 lisan biliyordu. Kuzeni Şehzade Ali Vasıb Osmanoğlu'nun vefatıyla 1983 yılında Hanedan Reisi oldu.
Ölümü
12 Mart 1994 tarihinde Nice'de bulunan evinde yaşamını kaybetti.
Eşleri, çocukları ve torunları
Nafia Yeğen'den: Fatma Necla Sultan (d. 1933-1993)
Marguerite Irma Fournier 'den: üvey oğlu Mehmet Selim Orhan (d. 1943), Hanedan Reisi olmadı
Sultanzade Mehmet Erol Mangoş (d. 1954) (Necla Sultan'ın Birinci eşinden)
Sultanzade Osman Cem Germann (d. 1963) (Necla Sultan'ın İkinci eşinden)
Alberto de Marcos Efendi (1962) Brezilya'nın bilinmeyen yerin oğlu