turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Long Beach, Kaliforniya

Long Beach, ABD'nin Kaliforniya eyaletinde bulunan, Los Angeles şehrinin güney kısmında yer alan bir şehirdir. Büyük Okyanus'a kıyısı olan şehir, Orange County ile komşudur. Los Angeles'a 20 mil yani yaklaşık 30 kilometre uzaklıktadır.
Long Beach, Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyük otuzbeşinci şehri, aynı zamanda da Kaliforniya'nın da en büyük beşinci şehridir. Nüfusu (2010 Nüfus Sayımı yılı itibarı ile) 462257 kişidir.
Long Beach limanı dünyadaki en büyük limanlardan birisi olarak görülmektedir. Şehrin ayrıca gelişmiş bir petrol endüstrisi vardır. Bunun nedeni zengin petrol yataklarının bulunmasıdır. Şehirde uçak, otomobil parçaları, elektronik ve ev mobilya üreticileri bulunmaktadır.
Resimler
Kardeş şehirler
Long Beach aşağıdaki kentlerle kardeş kentlerdir
Japonya'da evler

Japonya'da evler, geleneksel ve modern stillerde üretilmişlerdir. Evler firmalar tarafından lojman olarak verildiği gibi savunma kuvvetleri birimlerinin de kendilerine ait özel lojmanları bulunmaktadır. Geleneksel Japon evleri tahta, kağıt, kil ve pirinç samanı gibi tamamen doğal malzemelerden yapılmaktadır.
Genel istatistikler
2003 yılında yapılan anketlere göre Japonya'da oturanların %61'i kendi evine sahiptir. Japonya'daki evlerin %96.6'sı yaşama mekanı olarak, %3.4'ü ise yaşama ve ticari mekan olarak bir arada kullanılmaktadır. Ortalama oda sayısı 4,77 olarak hesaplanmıştır, ortalama alanlar 94 metrekaredir. Oda başına düşen kişi sayısı ise 0,56 kişidir. Japonya'da evlerin %58'i kırsal bölgede yer almaktadır.
Otomobiller
Japonya'da şehir merkezleri dışında halk evlerinin yakın yerlerine arabalarını park edebilmektedir. Ancak pek çok evde kapalı veya açık olmak üzere kişisel otopark bulunmaktadır. Apartmanların dışında park alanları bulunabildiği gibi, apartmanın ilk katı da garaj olarak kullanılabilmektedir. Ayrıca otopark kapasitesini artırmak için asansörler kurulmuştur, böylece bir yerine iki kat otopark olarak kullanılabilir.
Güvenlik
Japonya'da bulunan evlerde diyafon çok yaygındır. Telefonda olduğu gibi apartmanın girişindeki kişiyle daireden konuşulması mümkün kılınır. Bazı diyafonlar ise kameralıdır.
Ev satın alma
Özellikle büyük şehirlerde evler oldukça pahalıdır. Bu yüzden birçok kişi veya aile kiralık evlerde yaşarlar. Büyük şehirlerde yaşayanların yarısından azı kendi evinde oturmaktadır. Kırsal bölgelerde kendi evlerinde yaşayanların oranı daha yüksektir.
Gençler
Japonya'da gençlerin yarısından fazlası aileleriyle yaşamaktadır. Bu oran kadınlarda, erkeklerden daha yüksektir. Evlendikten sonra da ailesiyle yaşayan çiftler bulunmaktadır.
Yaşlılar
Yaşlılar genelde çocuklarıyla yaşarlar. Yaşlıların bakımı genellikle en büyük erkek çocuğa düşer. Japonya'da yaşlıların yaşaması için yapılan evlere büyük bir talep vardır. Bu evlerin özellikleri bariyer bulundurmamalarıdır. Diğer bir deyişle bu dairelerde olabildiğince az basamak kullanılmıştır.
Şirket evleri
Şirketler genellikle fabrikaların veya şirket bürolarının yanında bulunan apartmanlar veya evler bulundurabilir. Genellikle oralarda daha çok genç işçiler çalışmaya yeni başladıklarında kalırlar. 2003 yılında Japonya'da bu tipte 1,5 milyon ev bulunmaktadır.
Bir odalı evler
Japonya'da küçük banyolu bir odalı evler de bulunmaktadır. Bu evler yaklaşık 10 metrekare olup, bu daireler küçük olduklarından dolayı yalnız yaşayan kişiler tarafından tutulmaktadır.
Evsizler
Japonya'da evsizler nehir kenarlarında, tren istasyonlarında, şehir parklarında yaşamaktadırlar.
Japonya evlerinin tarihi
Japonya tarihinde ilk evlerin toprağa çakılan kazıklar ile oluşturulduğu belirtilmektedir. 11. yüzyıla kadar birçok farklı toprak üstü modeli bulunan Japonya'da aristokrat sınıfın gelişmesi ile birlikte "shinden-zukuri" adı verilen ev tipleri ortaya çıkmıştır. Ardından bu ev tiplerini; Gassho ve kura-zukuri adı verilen ev modelleri izledi.
İzlanda'daki nehirler listesi

İzlanda gibi bir adada nehirlerin çok uzun olma ihtimali yoktur. Hiçbir nehir taşımacılıkta kullanılamamaktadır. İzlanda'daki en öncemli nehirler şunlardır:
Güney İzlanda
Hvítsa
Krossá
Kúðafljót
Markarfljót
Múlakvísl
Ölfusá (debisi en yüksek nehir)
Rangá
Skeiðará
Sog River
Þjórsá (en uzun nehir, 230 km)
Batı İzlanda
Hvítá (Borgarfjörður)
Norðurá (Borgarfjörður)
Fossa
Westfjords
Dynjandi
Staðará (Steingrímsfirði)
Kuzey İzlanda
Blanda
Eyjafjarðará
Eystri Jökulsá
Fnjóská
Glerá
Héraðsvötn
Hörgá
Jökulsá á Fjöllum
Laxá
Skjálfandafljót
Vatnsdalur
Doğu İzlanda
Lagarfljót
Jökulsá á Dal
Nehir
SK Zestafoni

FC Zestafoni, Gürcistan'da kurulan bir futbol kulübü.
Kulüp Gürcistan 'nın Zestafoni şehrinde, 18 Haziran 2004 tarihinde kuruldu. Gürcistan 'nın en üst ligi olan Erovnuli Liga'da mücadele etmektedir. Maçlarını ise 10.000 kişilik Municipal Stadı'nda oynamaktadır.
Kulüp, Avrupa kupalarında 14 maç oynamış, bu maçlarda 5 galibiyet, 6 mağlubiyet, 3 de beraberlik almıştır.
Kadrosu
Başarılar
Sakartvelos Tasi:1
2007-08
Germanwings

Germanwings, Köln merkezli bir Alman havayolu şirketidir. 2002 yılında ucuz havayolu olarak, başlangıçta Eurowings'in ve 2009'dan itibaren Lufthansa'nın bir alt kuruluşu olarak pazara girdi. Germanwings, 2012'den 2015'e kadar Frankfurt ve Münih merkezleri dışındaki tüm Lufthansa uçuşlarını kademeli olarak devraldı; 2015'in sonundan itibaren bu uçuşlar, Germanwings'in işletmeci havayollarından biri olduğu Eurowings tarafından pazarlandı. 24 Mart 2020 tarihinde faaliyetine son verildi, ancak emisyon ruhsatlarının temini amacıyla müstakil uçuşlara Germanwings AOC devam ediliyor.
Kaza vakaları
24 Mart 2015 saat 10:47'de Barcelona'dan Düsseldorf'a gitmekte olan 4U 9525 uçuş kodlu 1990 model Airbus A320 tipi yolcu uçağı, 144 yolcu ve 6 mürettebatı ile birlikte Fransa Alpleri'nin güneyinde düşmüştür. Kazadan kurtulan olmamıştır. Kazanın nedeni yardımcı pilotun psikolojik sorunları nedeniyle uçağı düşürmüş olmasıdır.
Almanya merkezli eski havayolu şirketleri
1997'de kurulan şirketler
Hamburg International

Hamburg International (Luftverkehrsgesellschaft mbH) Hamburg, Almanya merkezli Almanya ve Lüksemburg'dan Avrupa turları dığrultusunda Akdeniz'deki tatil merkezlerine uçuşlar düzenleyen bir havayolu şirketidir. Filosunda 8 uçak bulunmakla birlikte, 37 uçuş merkezine seferler düzenlemektedir. Şirket 1998 yılında kurulmuştur ve ilk seferini 1999 yılında düzenlemiştir. Mart 2007 itibarıyla 215 çalışanı vardır.
Uçuş Merkezleri
İç Hatlar
Dresden
Hamburg
Berlin
Hannover
Münih
Sturtgart
Erfurt
Saarbrücken
Karlsruhe
Leipzig
Dış Hatlar
İstanbul (yaz 2008)
İzmir
Samsun
Larnaka
Málaga
Tel Aviv
Erbil
Bergen
Almanya merkezli eski havayolu şirketleri
1998'de kurulan şirketler
Air Berlin

Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG (kısaca airberlin ya da airberlin.com) Berlin merkezli Alman havayolu şirketiydi. Yolcu sayısı bakımından airberlin, Lufthansa'dan sonra Almanya'daki en büyük ikinci havayolu şirketiydi.
Şirket Akdeniz'deki tatil merkezlerine, Kuzey Afrika'daki merkezlere, Kanarya Adaları'na, Avrupa'daki büyük merkezlere ve Almanya'da 17 merkeze uçuşlar düzenlemekteydi.
aAirberlin, 2012'den beri oneworld üyesidir. Ayrıca şirkette %29.1'lik hisseye sahip olan Etihad Airways'in kurduğu "Etihad Airways Partners" grubundaki havayolları arasında yer alır. Etihad'ın yanı sıra; Pegasus Havayolları'nın sahibi konumundaki Esas Holding'in airberlin şirketinde %12'lik hissesi bulunmaktadır. airberlin şirketi hisseleri aynı zamanda Frankfurt Borsası'nda işlem görmektedir.
15 Ağustos 2017'de şirketin iflas başvurusunda bulunduğu ancak uçuşların kısmen Alman Hükumeti tarafından sağlanan bir kredi sayesinde devam edeceği açıklandı.
Şirket resmi olarak iflasını vermiş olup 27 Ekim 2017 tarihinde kapanışını yapmıştır. Airberlin, son uçuşunu Almanya'da bulunan Münih kentinden Berlin'e BER4EVR uçuş koduyla gerçekleştirdi.
Filo
Kasım 2010 tarihine göre, Air Berlin filosunun ortalama yaşı 5.5 yıldır:
Welcome Air

Welcome Air Innsbruck, Avusturya merkezli bir havayolu şirketidir. Şirket 2000 yılında kurulmuştur ve 11 noktaya uçuşlar düzenlemektedir. Şirketin filosu 3 uçaktan oluşmaktadır.
Uçuş Noktaları
Avusturya
Graz
Innsbruck
Almanya
Hanover
Fransa
Nice
Hollanda
Rotterdam
Belçika
Anvers
İtalya
Olbia
Türkiye
Antalya

Avusturya merkezli eski havayolu şirketleri
2000'de kurulan havayolu şirketleri
Ercan Arıklı

Ercan Arıklı (d. 20 Şubat 1940 Ankara - 3 Haziran 2003 İstanbul), Türk gazeteci, yazar.
Hayatı
Rusya'dan göç edip Ardahan'a yerleşmiş ve 6. dönem Kars milletvekilliği yapmış Kahraman Arıklı'nın oğludur. Robert Kolej'i bitirdikten sonra, Lozan Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde okudu. Gazetecilik mesleğine, 1966 yılında ABC gazetesini çıkararak başladı. Daha sonra Ekonomi Politika gazetesini yayınladı. Asıl ününü Gelişim Yayınları'nı kurup, dergi ve ansiklopedi yayıncılığına getirdiği ayrı üslup ile sağladı. Ancak bu başarıyı gazete yayıncılığında sağlayamadı. Söz gazetesini yayınlamış, fakat kapatmak zorunda kalmıştır. FİPP ve İPİ üyesi, Sarı Basın Kartı sahibidir.
Ölümü
3 Haziran 2003 tarihinde İstanbul, Mecidiyeköy'de kurucularından olduğu Vatan gazetesi yönetim merkezi önünde karşıdan karşıya geçerken bir halk otobüsünün çarpması nedeniyle yaşamını kaybetti. Mezarı Zincirlikuyu Mezarlığı'ndadır.
Air Arabia

Air Arabia, düşük-fiyatlı Birleşik Arap Emirlikleri merkezli bir havayolu şirketidir. Şirket 2003 yılında kurulmuş olup; Avrupa, Orta Asya, Orta Doğu, Kuzey Afrika, Hindistan'a uçuş düzenlemektedir. Ayrıca Türkiye'de Trabzon ve istanbula tarifeli uçuşlar düzenlemektedir.
Tarih
Air Arabia bölgedeki ilk düşük tarifeli havayolu şirketidir. Sultan bin Muhammad Al-Qasimi tarafından Birleşik Arap Emirlikleri Yüksek Konseyi'nde verilen kararname ile 3 Şubat 2003 tarihinde kurulmuştur. Havayolu ilk uçuşunu 28 Ekim 2003 tarihinde Bahreyn Uluslararası Havaalanı'nda faaliyete başlatmıştır. Havayolu ilk senede oldukça karlı bir yıl geçirdi. 2007 yılında hisse senetlerinin %55'ni halka açık olarak satmaya başlattı.
Filo
Air Arabia filosu aşağıdaki uçaklardan oluşmaktadır (Mart 2014):
Syriana

Syriana, yönetmenliğini ve senaristliğini Stephen Gaghanın üstlendiği 2005 çıkışlı Amerikan filmidir.
Konusu
Bob Barnes (George Clooney) emekliliği yaklaşmış, görev başındaki son günlerini masasında kahve içerek geçirmeyi planlayan tecrübeli bir CIA ajanıdır. Ancak kendisine yapılan bir teklif planlarını bozar. Prens Nasir suikastini düzenlerse terfi alarak emekli olma şansı yakalayacaktır.
Prens Nasir Al-Subaai, Basra Körfezindeki doğalgaz ve petrol zengini bir ülkenin, tahta geçmesine kesin gözüyle bakılan karizmatik varisidir. Babasının politikalarından farklı tutumlar sergileyen genç prens, ülkesindeki doğalgaz çıkarma haklarını büyük bir Amerikan şirketinden alıp Çinlilere verince enerji piyasasında dengeler bozulur.
Bryan Woodman (Matt Damon) piyasalarda yıldızı yükselen genç bir adamdır. Eşi ve çocuklarıyla katıldığı Prens Nasirin davetindeki bir kazada küçük oğlunu kaybedince, durumu hafifletmek isteyen prensten beklenmedik bir iş teklifi alır.
Oyuncular
George Clooney... Bob Barnes
Matt Damon... Bryan Woodman
Jeffrey Wright... Bennett Holiday
Chris Cooper... Jimmy Pope
William Hurt... Stan Goff
Mazhar Munir... Wasim Ahmed Khan
Tim Blake Nelson... Danny Dalton
Amanda Peet... Julie Woodman
Christopher Plummer... Dean Whiting
Alexander Siddig... Prens Nasir Al-Subaai
Robert Baer
2000'lerde gerilim filmleri
Komplo teorileri filmleri
Participant Media filmleri
Maryland'da çekilmiş filmler
Baltimore, Maryland'da çekilmiş filmler
Michael Nozik'in yapımcısı olduğu filmler
Alexandre Desplat'ın müziğini yaptığı filmler
Amerika Birleşik Devletleri casus filmleri
Amerika Birleşik Devletleri dramatik gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri politik gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri işletme filmleri
Amerika Birleşik Devletleri bağımsız filmleri
Gerçek olaylara dayanan politik filmler
2000'lerde casus filmleri
Konusu Lübnan'da geçen filmler
Edgar Ödülü kazanan eserler
2000'lerde bağımsız filmler
İnsansız hava aracı filmleri
2005 çıkışlı dramatik filmler
Konusu İran'da geçen filmler
Konusu İspanya'da geçen filmler
Konusu İsviçre'de geçen filmler
Konusu Teksas'ta geçen filmler
Konusu Washington, DC'de geçen filmler
Birleşik Arap Emirlikleri'nde çekilmiş filmler
Fas'ta çekilmiş filmler
İsviçre'de çekilmiş filmler
Teksas'ta çekilmiş filmler
Mısır'da çekilmiş filmler
Güney Amerika Erkekler Voleybol Şampiyonası

Güney Amerika Erkekler Voleybol Şampiyonası, Güney Amerika Voleybol Konfederasyonu (CSV) tarafından erkeklerde Güney Amerika ülkeleri arasında 1951 yılından beri düzenlenen bir şampiyonadır. Şampiyona düzensiz aralıklarla yapılırken 1967 yılından beri iki yılda bir düzenlenmeye başlanmıştır.
Sonuçlar
Madalya tablosu
Yıllara göre MVP
1951-2005 - Bilinmiyor
2007 -
2009 -
2011 -
2013 -
2015 -
2017 -
2019 -
2021 -
Alper Görmüş

Alper Görmüş, (d. 21 Kasım 1952, Kars, Türkiye), Türk gazeteci, yazar.
Hayatı
Alper Görmüş, öğretmen bir babanın oğlu olarak 21 Kasım 1952de Karsta doğdu. İlkokul 1'inci ve 2'inci sınıfları, Çatalcaya bağlı Ekşinoz köyünde, babasının öğretmenlik yaptığı köy ilkokulunda, ağabeyi ve ablasıyla aynı sınıfta okudu. Bugün Esenyurt adını alan ve ilçe olan köyde o zamanlar sadece 70 hane vardı.
Gençlik yılları o dönem sol hareketin merkezlerinden biri olan Alibeyköyde geçti. Alibeyköyün ileri derecede politikleşmiş toplumsal ortamında genç yaşta siyasetle ilgilenmeye başladı. Ortaokul ve liseyi Haydarpaşa Lisesinde tamamladı. Daha sonra İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesine girdi ve 1975te mezun oldu.
Meslek hayatı
1977 yılında Aydınlık gazetesinde gazetecilik hayatına başladı. Gazete 12 Eylül Darbesi'yle kapatılınca 1986ya kadar çiçekçilik, halıcılık, muhasebecilik, kitapçılık, elektrik malzemesi satıcılığı gibi işlerle uğraştı. AnaBritannica ansiklopedisinin yayın ekibinde çalıştı.
1986da Ercan Arıklı idaresindeki dönemin en etkili, en çok satan dergisi Noktaya girdi. 3-4 yıl sonra yine Ercan Arıklı idaresindeki Aktüel dergisine geçti. 1991 yılında bu derginin baş yazarı oldu. Bu dönemde Aktüel tiraj rekorları kıran, Türkiye'nin en başarılı dergilerinden biri oldu. 1995te dergide yayınlanan bir haberinde terör örgütünün propagandasını yaptığı suçlamasıyla 3 ay Ayvalık Cezaevi'nde tutuklu kaldı.
Bir müddet Güneş gazetesinde çalıştı. 2000'li yıllarda Yeni Şafakta Kürşat Buminle birlikte hazırladıkları Medyakronik başlıklı köşede basın eleştirileri yaptılar. Bu program, büyük beğeni topladı.
2006 yılı Temmuz ayında Nokta dergisinin genel yayın yönetmeni oldu. Burada yayınladığı Darbe Günlükleri manşetli haber nedeniyle Özden Örnek tarafından açılan hakaret davasından 11 Nisan 2008 yılında beraat etti. 2008 ile 2013 yılları arasında Ahmet Altan ile Yasemin Çongar idaresindeki Taraf gazetesinde yazdı. 17 Eylül 2013 tarihinde Türkiye gazetesinde makale yazmaya başladı.
Yazarın Eylül 2008'de çıkan ve portrelerden oluşan 40 Benzemez Yüz başlıklı kitabı, Hayy Kitap tarafından basıldı. Alper Görmüş, halen Serbestiyet adlı internet dergisinin yayın yönetmenliğini sürdürmektedir.
Ödülleri
Hrant Dink Vakfı Uluslararası Hrant Dink Ödülü, 2009
Güler Kömürcü

Güler Kömürcü (d. 14 Ocak 1965, Ankara), gazeteci, yazar
Yaşamı
1965 yılında Ankara'da doğdu. 1988 yılında gazeteciliğe başladı. Meydan gazetesinde (1990-1996) ve Akşam gazetesinde (Ekim 1996 -Temmuz 2008) köşe yazarlığı yaptı.
2000 yılında Habertürk haber portalı adına Washington D. C'de bulunduktan sonra 2001 - 2005 yılları arasında da Akşam gazetesinin Washington temsilciliğini yaptı. 2001'de "Yolsuzlukların Çetelesi", 2006'da "Ey Okura Kışkırtıcı Yazılar " başlıklı kitabı yayımlandı.
2008'de Ergenekon soruşturması kapsamında gözaltına alınıp "terör örgütüne üye olmak" suçundan tutuksuz sanık olarak serbest bırakıldı. O sırada Ergenekon davasından tutuklu bulunan emekli yüzbaşı Zekreriya Öztürk ile Temmuz 2008'de evlendi ve bu evliliğin ardından Akşam gazetesindeki köşe yazarlığına son verildi. Zekeriya Öztürk ile evliliği 2012'de boşanma ile sonlandı. 2019'da tüm sanıkların silahlı terör örgütü kurma ve örgüt üyeliği suçlarından beraati ile sonuçlanan 235 sanıklı Ergenekon davasında yargılanıp beraat etti.
Kitapları
Ey Okura Kışkırtıcı Yazılar, (Birharf Yayınları, Mart 2006)
Yolsuzlukların Çetelesi, (Su Yayınları, Mayıs 2001)
Zekeriya Öz

Zekeriya Öz (d. 28 Temmuz 1968; Osmangazi, Bursa), Türk hukukçu ve eski savcı. Ergenekon ve 17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet soruşturmasının savcılarındandı. Gülen Cemaatine üye olduğu iddia edilmektedir. Hakkında kırmızı bültenle yakalama kararı bulunan Öz, 2015 yılında Almanya'ya iltica etmiştir.
Hayatı
Bulgaristan göçmeni bir ailenin çocuğu olarak 1968 yılında Bursa'da dünyaya geldi. İlk, orta ve lise öğretimini Bursa'da tamamladı. Babası Bursa'da esnaflık yapan Öz, 1986 yılında girdiği İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1991 yılında mezun oldu. 1997'ye kadar Bursa Barosuna kayıtlı olarak avukatlık yaptı. 1997 yılında Hakim ve Savcılar Sınavı'nı kazandıktan sonra Bursa Barosundaki kaydını sildirip savcı oldu.
1999 yılının Ağustos ayında kısa dönem askerlik hizmetine başladı. Askerliğe 114,5 kilo olarak başlayan Öz, görevinin 12. gününde çeşitli sağlık nedenleriyle sağlık kurulunun karşısına çıktı. Kendisine 3 ay süreyle hava değişimi verilmiş ve verilen sürede istenen kilolara inememiştir. Bunun üzerine 2 kez daha üçer aylık hava değişimi verilmiş ve durumunda bir değişiklik olmaması nedeniyle Mayıs 2000'de eksojen obezite tanısıyla askerliğe elverişsizdir raporu verilmiştir.
İlk görev yeri Çine'ye 26 Eylül 1995 tarihli ve 22416 sayılı Resmi Gazete'de yazılı kararla atanan Öz, Çine'den sonra Mutki'ye 2 Temmuz 1998 tarihli ve 23390 sayılı Resmi Gazete'de yazılı kararla gönderildi.
Mutki'de iki yıl görev yaptıktan sonra Balıkesir, Bigadiç'e atandı.
2004 yılında İstanbul, Ümraniye'ye atandı ve İstanbul Cumhuriyet Savcısı oldu. El-Kaide üyesi Lui Sakka hakkında müebbet hapis istemiyle dava açtı. El-Kaide'nin Türkiye yapılanmasının üst düzey yöneticilerinden Azad Ekinci ve Abdülkadir Karakuş'un Suriye'ye Sakka'nın yanına gittiğini tespit etti.
12 Haziran 2007 Ümraniye'de bir gecekonduda 27 el bombasının bulunması ile başlayan Ergenekon soruşturmasını yöneten savcılardan biridir.
HSYK, adli yargı kararnamesiyle Ergenekon davasına bakan özel yetkili Cumhuriyet Savcısı Zekeriya Öz'ü, özel yetkilerini alarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekilliğine atadı. Özel Yetkili Başsavcı Vekilliği'ne ise Ergenekon, Askeri Casusluk ve Fuhuş Çetesi soruşturmalarını yürüten Fikret Seçen atandı.. 12 Mayıs 2015 tarihinde HSYK tarafından yapılan açıklamada Zekeriya Öz'ün meslekten ihraç edildiği bildirildi..
Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, Zekeriya Öz, Celal Kara ve Mehmet Yüzgeçin tutuklanmak üzere haklarında yakalama kararı verilmesi yönündeki talebini kabul etti ve yakalama kararı çıkardı. Ancak Zekeriya Öz ve Celal Kara'nın yakalama kararından saatler önce 10/08/2015 tarihinde Sarp sınır kapısından Gürcistan'a gitti. Zekeriya Öz'ün daha sonra Ermenistan'a, oradan da Almanya'ya geçerek iltica talebinde bulunduğu bilgisi basında yer aldı. Ekim 2015'te Instagram hesabından paylaştığı bir fotoğrafta 7 milyon lira değerinde Bugatti Veyron marka bir otomobilin önünde olduğu görüldü.
Öz, 4 Mayıs 2010 tarihinde dönemin başkanı Adnan Polat'ın kontenjanından 15286 sicil numarasıyla Galatasaray Spor Kulübü'ne üye oldu. 6 Haziran 2016'da kulüpten ihraç edildi.
Estradasphere

Estradasphere Timb Harris (keman/trompet), Jason Schimmel (gitar/banco/klavye/vokal), Tim Smolens (bass/vokal), Kevin Kmetz (Tsugaru Shamisen/gitar/klavye), Adam Stacey (akordiyon/klavye/klavsen), and Lee Smith (davul/perküsyon)'nin 1999' da Santa Cruz, Kaliforniya'da kurmuş olduğu deneysel bir müzik topluluğudur. Müzikal tarzları, caz, metal, klasik müzik ve diğer pek çok müzik türünün öğelerini barındırır.
Tarz
Grup, müziğini caz, metal, rock gibi birçok türü harmanlayarak oluşturmaktadır. Şarkıları caz, techno, funk, Balkan rock gibi türlerden esintiler taşımaktadır.
Diskografi
Giordano Bruno (oyun)

Devlet Tiyatrosu Opera ve Balesi Çalışanları Yardımlaşma Vakfı ve ÇYDD'nin ödüllerini aldı. Oyun, Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından ilki 1997'de, ikincisi 2007 - 2008 sezonunda olmak üzere iki kez sahnelendi. Yönetmenliği de oyunu yazan Erhan Gökgücü üstlenmiştir. Oyun, ilk sahnelenişinde Gökgücü'ne yazar ve yönetmen olarak 'Aziz Nesin Ödülü' kazandırmıştır. 16. yüzyılda yaşayan Giordano Bruno'nun hayatını anlatmaktadır.
Konusu
Oyun, 16. yüzyılda yaşamış olan Giordano Bruno'nun yaşam öyküsü içinde düşünce özgürlüğünü, insanın özgürlüğünü, baskıya karşı direnişi ve engizisyonun içyüzünü anlatmaktadır. Bruno, hiçbir insanca duygusunu göz ardı etmeden, inandığı değerler uğruna mücadele vererek çok uzun süre işkence görme ve yakılarak ölme pahasına "din baskısını" reddeder.
Kadrosu
(Ankara Devlet Tiyatrosu, 2007 - 2008 sezonu sahnelemesi)
Teknik
Yazan: Erhan Gökgücü
Yöneten: Erhan Gökgücü
Dekor Tasarım: Hakan Dündar
Giysi Tasarım: Nalan Türkoğlu, Aydan Çınar
Işık Tasarım: Burhanettin Yazar
Müzik: Babür Tongur
Koreografi: İhsan Bengier
Koropetitör: Duygu İnandık
Asistanlar: Ersin Ayhan, Şirin Ergüven, Hande Keçeci
Koropetitör: Duygu İnandık
Sahne Amiri: Vedat Öztornacı
Kondüvit: Olgun Tekin
Işık Kumanda: Mutlu Öztürk
Oyuncular
Durukan Ordu
Gültekin Gülkan
Fuat Çiyiltepe
Şirin Ergüven
Serdar Kayaokay
Azade Küçükaycan
Abdullah İndir
Ersin Ayhan
Okan İrkören
Haydar Gültepe
Pınar Uslu
Hande Keçeci
Zeynep Ceren Gedikali
Tülay Pişirici
Atilla Kılıç
Ümit Bahadır Tunç
Savaş Levent
Murat Ateş
Çağlar Maçkalı
Sedat Can Güvenç
Cenk Demirel
Özgür Günay
Koray Kahraman
Eşref Ergü Pişirici
Volkan Eliaçık
Ömer Kutlu
Kubilay Karaburçak
Ethem Zorba
Barış Dizer
Berk Yaparel
Koray Alper
Haluk Kaya
M. Müge TEKELİ
Şarkıcılar
Aylin Akın
Mahir Kat
Meltem Erden Guliyev
Suzan Tamim

Suzan Tamim (23 Eylül 1977, Beyrut, Lübnan - 28 Temmuz 2008, Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri, tam adı Suzan Abdüssettar Tamim, ) Lübnanlı şarkıcı ve aktris.
Lübnanlı sünni müslüman bir ailenin çocuğu olarak 23 Eylül 1977'de Beyrut'ta doğdu. 1996'da Arap dünyası genelinde popüler bir televizyon şovu olan Studio el Fen'de altın madalya ödülünü kazanmasının ardından şöhrete kavuştu. Hem geleneksel Arap müziğinin hem de modern pop müziğin tonlarını aynı ustalıkla yakalayabilen geniş oktavlı sesi ile dikkatleri çekti.
Özel hayatının çalkantılarının medyadaki yankıları peşini bırakmadı. İlk kocası Ali Muzannar'dan boşandıktan sonra, ikinci kocası Adel Matuk ile yolları ayırmaları da ilgi çekti. Boşanma davası ve Matuk'un aleyhinde açtığı diğer davalar nedeniyle gittiği Kahire'de 2007'de ortadan kayboldu ve Dubai'ye kaçtığı söylentileri yayıldı. Aslında Londra'daydı ve burada tanıştığı Riyad Alazzavi ile üçüncü evliliğini yaptı. Çift daha sonra Dubai'ye geçti.
Tamim, 28 Temmuz günü Dubai'deki apartmanında ölü bulundu ve Ağustos başında bir katil zanlısı yakalandı. Eylül 2008'in ilk haftasında cinayet daha da geniş kapsamlı bir görünüm kazandı. Mısır'da iktidardaki Ulusal Demokratik Parti'nin en üst konseyinin üyesi ve Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek'in şahsi dostu olan emlak zengini ve milletvekili Hişam Talat Mustafa'nın eski bir polis komiseri olan Muhsin el-Sukkari'ye Tamim'i Mısır'dan Londra'ya, oradan da Dubai'ye takip etmesi için 2 milyon ABD Doları verdiği açıklandı. Buna göre, takipçilikten kiralık katilliğe adım atan eski polis Dubai'de bir yolunu bulup Tamim'in apartmanına girmiş ve onu öldürmüştü. Bu arada, Tamim'in kocası Alazzavi'nin İngiliz The Sunday Times gazetesine yaptığı açıklamalarla, Hişam Talat Mustafa'nın geçmişte de Tamim ile evlenmek için tehditlerde ve büyük para tekliflerinde bulunduğu ortaya atıldı.
Kahire'de görülen davada, Mısır Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek'in oğlu Yasin'e yakınlığıyla bilinen Mustafa, eski sevgilisi Temim'i öldürtmedeki rolü nedeniyle suçlu bulundu ve idam cezası iptal edilerek 15 yıl hapis cezası çekmesi kararlaştırıldı.
Mahkeme, Mustafa'nın Temim'i Dubai'de öldürmesi için 2 milyon dolar verdiği polis memuru Muhsin Essukkeri'yi de ölüm cezasına çaptırdı..
Dipnotlar
1977 doğumlular
Beyrut doğumlular
Lübnanlı Sünniler
Lübnanlı kadın şarkıcılar
Lübnanlı pop şarkıcıları
Lübnanlı cinayet kurbanları
2008 yılında ölenler
20. yüzyıl kadın şarkıcıları