Lacertidae

Lacertidae, Autarchoglossa alttakımına bağlı bir sürüngen familyasıdır. Lacertidler genelde kertenkele olarak anılırlar. Avrupa, Afrika ve Asya'ya özgüdür.
Özellikler
Lacertidae küçük veya orta boy sürüngenleri içerir. En büyük canlı türü olan Gallotia stehlini 46 cm'ye ulaşsa ve bazı soyu tükenmiş formlar daha da büyük olsa da, çoğu tür kuyruk hariç 9 cm'den daha kısadır. Öncelikle böcekçillerdir.
Lacertidae, ince gövdeleri ve uzun kuyrukları ile birbirlerine benzese de aynı tür içinde bile çok çeşitli desen ve renklere sahiptir. Pulları, genellikle osteodermlere sahip olan kafada büyüktür, arkada küçük ve granüler ve altta dikdörtgendir. Çoğu tür cinsel olarak dimorfiktir, erkekler ve dişiler farklı desenlere sahiptir.
Kafkasya'daki en az sekiz tür partenogenetiktir.
Sınıflandırma
En son kapsamlı filogenetik düğümlü ağaç, Baeckens ve diğerleri tarafından 2015 yılında oluşturulmuştur.
Taksonomi
Lacertidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Acanthodactylus - Fitzinger in Wiegmann, 1834
Adolfus - Sternfeld, 1912
Algyroides - Bibron and Bory de Saint-Vincent, 1833
Anatololacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Apathya - Méhely, 1907
Archaeolacerta - Mertens, 1921
Atlantolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Australolacerta - Arnold, 1989
Congolacerta - Greenbaum, Villaneuva, Kusamba, Aristote and Branch, 2011
Dalmatolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Darevskia - Arribas, 1997
Dinarolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Eremias - Fitzinger, 1834
Gallotia - Boulenger, 1916
Gastropholis - Fischer, 1886
Heliobolus - Fitzinger, 1843
Hellenolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Holaspis - Gray, 1863
Iberolacerta - Arribas, 1997
Ichnotropis - Peters, 1854
Iranolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Lacerta - Linnaeus, 1758
Latastia - Bedriaga, 1884
Meroles - Gray, 1838
Mesalina - Gray, 1838
Nucras - Gray, 1838
Omanosaura - Lutz, Bischoff and Mayer, 1986
Ophisops - Ménétriés, 1832
Parvilacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Pedioplanis - Fitzinger, 1843
Philochortus - Matschie, 1893
Phoenicolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
Podarcis - Wagler, 1830
Poromera - Boulenger, 1887
Psammodromus - Fitzinger, 1826
Pseuderemias - Boettger, 1883
Scelarcis - Fitzinger, 1843
Takydromus - Daudin, 1802
Teira - Gray, 1838
Timon - Tschudi, 1836
Tropidosaura - Fitzinger, 1826
Vhembelacerta - Edwards, Herrel, Vanhooydonck, Measey, Tolley and Branch, 2013
Zootoca - Wagler, 1830
Evrim
Lacertidae'nin, soyu tükenmiş Eolacertidae ile kardeş gruplarının yanı sıra bölgede bulunan en eski fosilleri nedeniyle Avrupa kökenli olduklarından şüphelenilmektedir. Lacertidae'ye atfedilebilecek en eski fosiller, Fransa ve Belçika'nın Paleosen'inden bilinmektedir, ancak en eski kesin lacertidae, Paris Havzasında Fransa'nın Mutigny'nin erken Eoseninden (İpresian) bilinmektedir. Lacertidler, erken Oligosen'de Asya'ya dağıldı. Afrika'nın kolonizasyonunun zamanlaması Eosenden Miyosen'e kadar belirsizdir.
Dağılım ve habitat
Avrupa ve Akdeniz'deki lacertidae türleri esas olarak orman ve çalılık habitatlarında yaşar. Asya'nın otlak ve çöl habitatlarında bunların yerini Eremias ve Ophisops türleri alır. Afrika türleri genellikle kayalık, kurak alanlarda yaşar. Holaspis cinsine bağlı türler arboreal lacertidae olarak bulunan az sayıdaki türlerdendir. Holaspis guentheri ve Holaspis laevis, geniş kuyruklarını ve düzleştirilmiş gövdelerini bir aerfoil olarak kullanan planörlerdir.