turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Sophie Marceau

Sophie Marceau, 17 Kasım 1966, Paris doğumlu Fransız oyuncu ve yönetmen. Sinemaya 13 yaşında oynadığı La Boum filmiyle adım atmıştır. Aynı filmin devam filmi olan La Boum 2'deki oyunculuğuyla En Çok Umut Vadeden Kadın Oyuncu César Ödülü'ne layık görülmüştür. Cesur Yürek (Braveheart) ve Dünya Yetmez filmleriyle uluslararası alanda ünlenmiştir.
Gençliği ve ailesi
Sophie Maupu ilk çocukluğunu ebeveynleri, erkek kardeşi ve kuzeniyle beraber yaşadığı Chelles'de bulunan bir evde geçirmiştir. Daha sonra aile Gentilly'de bulunan başka bir eve taşınmıştır. Babası Benoit bir şofördür; annesi Simone ise önceleri Paris'te bulunan büyük bir dükkanda, sonra ise bir kafede çalışmıştır. Abisi Sylvain ile aralarında üç yaş vardır.
Ebeveynleri, Marceau 9 yaşındayken boşanmıştır. Ancak daha sonra yeniden evlenmişlerdir.
Ortaöğrenimini 1982 yılında Paris'in 12. bölgesinde bulunan Elisa-Lemonnier Lisesinde tamamlamıştır.
İkinci dereceden kuzeni olan François Maupu, 2000-2014 yılları arasında Verdun piskoposu olarak görev yapmıştır.
Filmleri
Oyuncu Olarak
Kahkaha (2008)
Les Femmes de l'ombre (2007)
La Disparue de Deauville (2007) - Lucie/Victoria
Anthony Zimmer (2005) - Chiara Manzoni
A ce soir (2004) - Nelly
Les clefs de bagnole (The Car Keys) (2003)
Je reste! (2003) - Marie-Dominique Delpire
Alex & Emma (2003) - Polina Delacroix
Belphégor - Le fantome du Louvre (Belphegor, Phantom of the Louvre) (2001) - Lisa
La Fidélité (Fidelity) (2000) - Clélia
Dünya Yetmez (1999) - Elektra King
A Midsummer Night's Dream (1999) - Hippolyta
Lost & Found (1999) - Lila Dubois
Firelight (1997, by William Nicholson) - Elisabeth Laurier
Marquise (1997, by Véra Belmont) - Marquise du Parc
Anna Karenina (1997) - Anna Karenina
Beyond the Clouds (1995)
Al di là delle nuvole (1995)
Cesur Yürek (1995) - Princess Isabelle
La Fille de d'Artagnan (The Daughter of D'Artagnan) (1994) - Eloise d'Artagnan
Fanfan (Fanfan & Alexandre) (1993) - Fanfan
La Note bleue (The Blue Note) (1991) - Solange Sand
Pour Sacha (For Sacha) (1991) - Laura
Pacific Palisades (1990) - Bernadette
Mes nuits sont plus belles que vos jours (My Nights are more beautiful than your Days) (1989) - Blanche
Chouans! (1988) - Céline
L'étudiante (The Student) (1988) - Valentine Ezquerra
Descente aux enfers (Descent Into Hell) (1986) - Lola Kolber
Le Flics (Police) (1985) - Norya
L'Amour braque (Mad Love) (1985) - Mary
Joyeuses Paques (Happy Easter) (1984) - Julie
Fort Saganne (1984) - Madeleine de Saint-Ilette
La Boum 2 (1982)
La Boum (The Party) (1980) - Victoire Beretton
Senaryo Yazarı ve Yönetmen Olarak
Speak to Me of Love (2002)
L'Aube à l'envers (kısa film) (1995)
İvan Denisoviç'in Yaşamında Bir Gün

İvan Denisoviç'in Yaşamında Bir Gün (Orijinal ismi: ) Aleksandr Soljenitsin'in yazdığı, Kasım 1962'de basılan romanının ismidir. Roman Sovyet edebiyat dergisi Novy Mir'de (Yeni Dünya) yayınlanmıştır. Roman 1950'lerde bir Sovyet çalışma kampında geçmekte ve sıradan bir mahkumun, Ivan Denisoviç'in, bir gününü anlatmaktadır.
Yayınlanması dünyada hem edebi hem de politik-sosyolojik yankı bulmuştur. İlk kez Stalinist baskı insanlar tarafından açıkça öğrenilmiştir.
George C. Scott

George Campbell Scott (d. 18 Ekim 1927, Wise, Virginia - ö. 22 Eylül 1999), Amerikalı oyuncudur. 1970 yılında General Patton filmindeki General Patton rolündeki performansı nedeniyle En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazanan Scott bu tür ödüllerin oyuncular arasında haksız rekabet yarattığı gerekçesi ile ödülü geri çevirmişti. George C. Scott aynı zamanda Stanley Kubrick'in yönettiği Dr. Garipaşk filmindeki General Buck Turgidson karakteriyle de bilinir.

Carolyn Hughes (1951-1955), Patricia Reed (1955-1960), Colleen Dewhurst (1960-1965, 1967-1972) ve Trish Van Devere (1972-1999) ile evlilikler yapmıştır.
Nettlethrone

Nettlethrone, 2000 yılında Ankara'da kurulmuş bir Melodik Death Metal grubudur.
Grup tarihi
Nettlethrone gitaristler Burak Tansel ve Tankut Aydınlıyım tarafından kuruldu. Grup elemanlarının en büyük ilham kaynağı olan 1990'lar Stokholm ve Göteborg piyasasına bağlı kalarak İsveç death metalini At The Gates, Entombed,
Carnage, Unanimated, Eucharist, God Macabre gibi grupların açtığı yoldan devam ederek icra eden grup 2004 yılında Erkan Tatoğlu ve Cüneyt Çağlayan prodüktörlüğünde ilk demo çalışması Blueprinti kaydetti. Grup, demo ile yurt içi ve yurt dışından olumlu tepkiler ve eleştiriler aldı. Vampire Magazine tarafından 2004un en iyi 3. demosundan biri seçildi. Demo sonrası Kaya Özgen Yalçının davulcu olarak gruba dahil olmasıyla birlikte canlı performansa ağırlık veren Nettlethrone, 2004ten bu yana Vader, Machinemade God, Sick Terror, Suicide, Cenotaph, Pentagram (Mezarkabul), Self Torture, Dreamtone, Raven Woods ve daha birçok isimle aynı sahneyi paylaştı. 2007 ilkbaharında bir kez daha Erkan Tatoğlu prodüktörlüğünde Midasın Kulaklığı Stüdyolarına giren grup, ilk uzun çaları Dissonant Progressionı kaydetti.
Grubun 10 yeni bestesini içeren albümde, Erkan Tatoğlu (Suicide) ve Mehmet Stevenson (Self Torture) konuk vokalist olarak yer alırken; albümün sanat tasarımı Gorgoroth, Cadaver, Aura Noir, Intronaut ve Trap Them için yaptığı çalışmalarla tanınan ünlü tasarımcı Justin Bartlett tarafından hazırlandı. Dissonant Progression 2008'in Ocak ayında dinleyicilerle buluştu.
Grup 2008 Ağustos ayında dağılmıştır.
Grup üyeleri
Mustafa Yıldız: Vokal
Burak Tansel: Gitar
Tankut Aydınlıyım: Gitar
Cem Köse: bas gitar
Kaya Özgen Yalçın: Davul
Albümleri
Blueprint (2004)
Dissonant Progression (2008)
Blueprint

Blueprint, Ankaralı Death Metal grubu Nettlethrone'un ilk demosudur. Midas'ın Kulaklığı stüdyolarında Erkan Tatoğlu ve Cüneyt Çağlayan prodüktörlüğünde Şubat 2004'te kaydedilmiştir. Basından iyi notlar alan ve dinleyicilerden yoğun ilgi gören demonun kısa sürede tükenmesi üzerine 2006'da Mike Nieves tarafından yapılmış yeni sanat tasarımıyla 2. kez basılmıştır.
Şarkı Listesi
"Ascendancy" 01:06
"The Call From Within" - 04:17
"Flamelift Supremacy" - 06:18
"Blueprint" - 05:14
"Disintegrate" - 04:55
Kayıt Kadrosu
Nazmi Can Doğan - Vokal
Burak Tansel - Gitar
Tankut Aydınlıyım - Gitar & Bas Gitar
Çağlar Yürüt - Davul
Death metal albümleri
Demo albümler
2004 albümleri
İngilizce albümler
Dissonant Progression

Dissonant Progression, Ankaralı Death Metal grubu Nettlethrone'un ilk uzunçalar albümüdür. Midas'ın Kulaklığı stüdyolarında Erkan Tatoğlu prodüktörlüğünde Mart-Nisan 2007'de kaydedilmiştir. Kayıtlarda Mehmet Stevenson (Self Torture) ve Erkan Tatoğlu (Suicide) konuk vokal olarak yer almaktadır. Sanat tasarımı Justin Bartlett tarafından yapılan albüm Ghostwall Records etiketiyle Ocak 2008'de piyasaya çıktı. Ayrıca "Aesthetics of a Dead Art" parçası ZOR Dergisi'nin 11. sayısında verdiği derleme CD'de bulunmaktadır.
Şarkı Listesi
The Cynical Code
Aesthetics of a Dead Art
Preaching the Crisis Discipline
A Vindication
In Five Seconds We Shall Fall
Inertia
Sewn Shut Eyes
Within These Walls
Nine Hundred Days
Prayers Go Unheard
Kayıt Kadrosu
Nazmi Can Doğan - Vokal
Burak Tansel - Gitar
Tankut Aydınlıyım - Gitar
Cem Köse - Bas Gitar
Kaya Özgen Yalçın - Davul
Mehmet Stevenson - Konuk Vokal (2. şarkıda)
Erkan Tatoğlu - Konuk Vokal (8. şarkıda)
Kemal Yazıcıoğlu

Kemal Yazıcıoğlu (d. 1941 Çaykara, Trabzon), Türk bürokrat
Sakarya, İzmir ve İstanbul emniyet müdürlükleri ile 1997 ile 2006 yılları arasında toplam 9 yıl Ordu valiliği yapmıştır. Evli ve beş çocuk babasıdır.
12 Eylül
Kamuoyunda kısaca DAL olarak bilinen Derinlemesine Araştırma Laboratuvarı'nda görev almıştır. O dönem 'Komiser Kemal' olarak tanınan Yazıcıoğlu'nun bizzat işkencelerde bulunduğu da iddialar arasındadır. Yazıcıoğlu, 12 Eylül dönemiyle ilgili bir savcılık soruşturmasında "DAL Grubu Operasyon ve Sorgu şeflerinden" olarak şüpheli konumunda yer almıştır.
Sefa Poyraz

Sefa Poyraz 27 Mayıs Darbesi'nden sonra 1960 yılında bir süre İzmir belediye başkanlığı ve 1962 ile 1964 yılları arasında Ordu valiliği yapmış bürokrattır.
Trabzon, Bursa ve İstanbul valiliği, Cumhuriyet Senatosu İstanbul Üyeliği ile Köy İşleri Bakanlığı yapan Vefa Poyraz'ın kardeşidir.
İzmir belediye başkanları
Bamyan Buda heykelleri

Bamiyan Budaları (tandis-ha-ye buda dar bamiyaan) olarak bilinen, Orta Afganistan'da, Kabil'in 230 km kuzey batısında, Bamyan vadisinde bulunan sarp kayalıklara oyularak yapılmış devasa iki adet heykeldir. Denizden 2.500 metre yüksekte bulunan, Hint-Yunan stilindeki heykellerin inşası 6. yüzyılda tamamlanmıştır. Heykeller Taliban tarafından 2001 yılında dinamitlenerek yok edilmişlerdir.
Oral, Kazakistan

Oral (Kazakça: ), eskiden Uralsk (Rusça: ), Kazakistan'ın Batı Kazakistan Eyaleti'nin yönetim merkezi olan şehirdir.
Kazakistanın bağımsızlığını elde etmesinden sonra adı tekrar Oral olmuştur. Ural Nehri'nin batısında yer aldığı için Coğrafi olarak Avrupa Kıtasında yer aldığı kabul edilmektedir. Nüfusu 210,600 olan şehirde Ruslar çoğunlukta olup (54%), Kazaklar (34%) nüfus itibarıyla ikinci sırada yer almaktadırlar.
Kardeş şehirler
Manisa, Türkiye
Efkar Tepesi

Efkar Tepesi, Fakir Baykurt'un 1959-1960 arasında çeşitli yayın organlarında çıkan yazılarını topladığı eseridir.
Gerçek hayattan alınmış ve anı şeklinde anlatılmış öykülerden oluşur. Partizanlık, din sömürüsü, köyün yoksulluğu, köylünün cahilliği, okur-yazarlık, kız çocuklarının okula gönderilmemesi gibi konuları ele alır. İlk basımı 1960 yılında yapılmıştır.
Baykurt, Artvin ili Şavşat ilçesinde Türkçe öğretmeni olarak çalıştığı sırada yazmıştır. Eser adını, ilçenin batısında ve çevre köylere hakim bir yerde bulunan Efkar Tepesi'nden alır. Baykurt, eseri bu tepeden aşağıyı seyrederken yazmıştır.
Kaynaça
Anı kitapları
Türkçe kitaplar
Türkiye kitapları
Türkiye ile ilgili kitaplar
Fakir Baykurt
1960 kitapları
MKE T-12

T-12, TSK'nın (Türk Silahlı Kuvvetleri) silah kullanımında dışa bağımlılığı ortadan kaldırmak için MKE tarafından yapılan tamamen yerli Türk keskin nişancı tüfeği. Yapılan testlerde hedefleri kusursuz bir şekilde vurduğu için ona T-12 adı verilmiştir. Daha çok hareketli hedefleri vurmak için tasarlanmıştır. Proje tasarım aşamasında iptal edildi.
Keskin nişancı tüfekleri
Türkiye yapımı silahlar
Özelleştirme

Özelleştirme kavramının tanımlanmasına yönelik teori ve uygulamada kabul gören iki yaklaşım vardır. Bunlar, dar ve geniş anlamda özelleştirme tanımlarıdır. Özelleştirme dar anlamıyla, mülkiyeti ve yönetimi devlete ait olan iktisadi üretim birimlerinin özel sektöre devri olarak tanımlanmaktadır. Dar anlamda özelleştirmede mutlak olarak mülkiyetin devrinin (en az % 51nin devrinin) gerçekleşmesi ve yönetimin özel kesime geçmesi gerekmektedir. Ancak bir başka görüşe göre daha az oranda bir hisse satışı da özelleştirme sayılmalıdır. Çünkü %51in altında bir hisse yönetimi ele geçirmek için yeterli olabilir. Geniş anlamda özelleştirme, mülkiyet veya yönetim transferinden daha fazlasını ifade etmektedir ki, bir iktisadi organizasyonu serbest piyasa mekanizmasına göre işleyen yapıya kavuşturmayı ve bunun için gerekli uygulamaları yapmayı kapsamaktadır.
Geniş anlamda özelleştirme kavramının içine giren unsurlar; devletin çeşitli şekillerde (yasal, doğal vb.) oluşturduğu mal ve hizmet üretimindeki kamusal tekellerin kaldırılması, kamu hizmetlerinden (sosyal mallardan) mümkün olanların fiyatlandırılması, kamu kesimi tarafından üretilen mal ve hizmetlerin finansmanının özel kesimce sağlanması, KİTlerin mülkiyet devrinin yanı sıra, özel kesime kiralanması, yönetimin özel kesime devri, deregülasyon (kurumsal serbestleşme); yani özel firmaların faaliyetlerinin düzenlenmesi ile ilgili kamu tarafından konulan kurallara son verilmesini içermektedir. Bu çerçeve içinde özelleştirme bir bütün olarak devletin iktisadi faaliyetlerinin sınırlandırılmasını ve ekonomide piyasa güçlerinin etkili kılınmasına ilişkin bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Kısaca, mülkiyetin devri dışındaki uygulamaların geniş anlamda özelleştirme tanımını oluşturduğu söylenebilir ki buna özelleştirme benzeri uygulamalar ya da diğer bir deyişle özelleştirme alternatifleri eklenebilir. Örneğin imtiyaz devri, yönetim devri, kiralama yöntemi, gelir ortaklığı yöntemi gibi yöntemler de geniş anlamda özelleştirme kapsamına dahil edilebilecektir.
Geniş anlamda özelleştirmede kamu kurum ve kuruluşlarının mülkiyet devrinin yanı sıra aşağıdaki öğeler de vardır;
Kamu kurum ve kuruluşlarının özel kesime kiralanması
Bir mal ya da hizmetin üretim ve dağıtımını sağlamak üzere özel kişilere imtiyaz verilmesi
Kamu kesimi tarafından üretilen mal ve hizmetlerin finansmanının özel kesimce sağlanması
Yönetimin özel kesime devri
Mal ve hizmet üretimindeki kamusal tekellerin kaldırılması
Kurumsal serbestleşme (yetkili kamu makamları tarafından belirli kurallara bağlanmış olan mal, hizmet üretim ve dağıtımının kuralsızlaştırılması ya da kural koyma ve uygulama yetkisinin özerk düzenleyici kuruluşlara devri)
Tatar akçaağacı

Tatar akçaağacı (Acer tataricum), orta ve güneybatı Avrupa, güneydoğu Asya, Avusturyadan Rusyaya uzanan bölge ve Türkiye'nin güneyine ait bir ağaç türü. İsmini Rusyanın güneyinde yaşayan Tatar Türklerinden almıştır.
Yapraklarını döken 412 m arası boylanan bir ağaççık formundadır. 2050 cm arası çapında gövdeye sahip ince dallanan yapıdadır. Ağacın kabuğu ince olmakla birlikte başlangıçta çok hoş bir görüntüye sahiptir. Lakin yaşlanan türlerin yüzeyinde çatlaklar çirkin bir görünüm oluşturur. Yaprakları basit ve birbirine karşılıklı, enine doğru oval, 4,510 cm arasında boyuna, 37 cm arasında enine büyük, 3 veya 5 yüzeysel loplu sivri uçlu yapıda, mat yeşil renkte, kenarları kaba ve düzensiz liflidir. Yaprak sapı ince, 25 cm arasında boylu pembemsi bir renktedir. Çiçekler beyazla karışık yeşil renkte, 58 mm. çapında baharda yapraklara yayılarak açılır. Meyvesi ikili kızılımsı tohum şeklindedir. Tohum 1012 mm uzunluğunda olup 23 cm kadar açılmaktadır. Yaz sonuyla sonbaharın başında olgunlaşır.
Kuzeydoğu Asya menşeli Acer ginnala türünün akrabasıdır. Avrupa ve Kuzey Amerikada yaygın olarak süs bahçelerinde kullanılmaktadır. Rusyada ise erozyonu önlemek ve rüzgara karşı set oluşturmak için ormanlarda yaygın olarak kullanılır. Kuzeydoğu Amerikada ise doğal ormanları bulunmaktadır.
Acer
Azerbaycan ağaçları
Ermenistan florası
Türkiye'deki odunsu taksonlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Parayı Al ve Kaç

Parayı Al Ve Kaç (Özgün adı. Take the Money and Run), 1969 ABD yapımı film. Woody Allen'ın senaryosunu yazıp yönettiği ve başrolünü oynadığı film mokümanter (mockumentary) tarzı bir komedi filmidir.
Özet
Beceriksiz, küçük suçlu Virgil Starkwell (Woody Allen) 'in çocukluğundan başlayarak banka soygunlarına kadar giden kariyerini belgesel filmlerin parodisi şeklinde (Mokümanter = Mockumentary) ele alan bir filmdir.
Oyuncu kadrosu
Film hakkında notlar
Filmde kullanılan müzik "Soul Bossa Nova" dır. Şarkı Quincy Jones tarafından yazılmış, Marvin Hamlisch ve Orkestrası tarafından seslendirilmiştir.
Film, geniş kitlelere ulaşmış ilk "Mokümanter" (Mockumentary) film olarak değerlendirilir. Mokümenter Mock=sahte, taklit ve Documentary=Belgesel kelimelerinden türetilmiş bir terimdir. Hiciv maksadı ile konuyu, ciddi bir belgesel tarzında anlatan komedi filmleri için kullanılan bir terimdir. Woody Allen'e göre bu türe sahte-belgesel (pseudo-documentary)'de denebilir.
Hapishane sahneleri San Quentin hapishanesinde ve cüzi ücretler ödenerek gerçek mahkumlarla çekilmiştir. Çekim sürecinde gardiyanların film ekibini gerçek mahkumlardan ayırt edebilmeleri için, ekip üyeleri mor ötesi ışıkta görülebilen özel mürekkeple damgalanmıştır.
Bu film Woody Allen'ın, üç görev birden (yazma, yönetme ve başrol oynama) üstlendiği ilk filmidir.
Filmde "I Was a Fugitive From a Chain Gang" (1932), "Cool Hand Luke" (1967), "What's My Line? (1950)" ve "Bonnie and Clyde" (1967) gibi bilinen hapishane filmlerine göndermeler yapılmıştır.
Avrupa Voleybol Konfederasyonu

Avrupa Voleybol Konfederasyonu (Confédération européenne de volley-ball - CEV), Avrupa voleybolunun yönetim organıdır. Merkezi Lüksemburg'un Lüksemburg kentindedir. 56 ulusal federasyon üyesidir. Başkanı Sırp Aleksandar Boričić'tir.
Tarihçe
CEV 21 Ekim 1963 tarihinde kurulmuştur. Ancak 1947 yılında FIVBnin 14 kurucu üyesinin onu Avrupa ülkesiydi. Erkeklerde 1948, kadınlarda 1949 yılından beri Avrupa Voleybol Şampiyonası düzenleniyordu. Erkeklerde 1960, kadınlarda 1961 yılından başlayarak kulüpler düzeyinde bir turnuva olan Şampiyon Kulüpler Kupası (Bugünkü Şampiyonlar Ligi) oluşturulmuştu. Voleybolun bu kadar geliştiği Avrupa, bir kıta konfederasyonu kurulması konusunda, Güney Amerika Voleybol Konfederasyonu (CSV) (kuruluş :1946) ve Asya Voleybol Konfederasyonunun (AVC) (kuruluş :1952) gerisinde kalmıştır.
Etkinlikleri
Avrupa Voleybol Konfederasyonu, uluslararası ve kulüpler arası düzeyde turnuvalar düzenler. Uluslararası turnuvalar şunlardır :
Erkekler Avrupa Şampiyonası
Kadınlar Avrupa Şampiyonası
Voleybol Erkekler Avrupa Ligi
Voleybol Kadınlar Avrupa Ligi
Genç Erkekler Avrupa Şampiyonası
Genç Kızlar Avrupa Şampiyonası
Yıldız Erkekler Avrupa Şampiyonası
Yıldız Kızlar Avrupa Şampiyonası
Kulüpler arası turnuvalar ise şunlardır :
Erkekler Avrupa Şampiyonlar Ligi (Eski adı Şampiyon Kulüpler Kupası)
Kadınlar Avrupa Şampiyonlar Ligi (Eski adı Şampiyon Kulüpler Kupası)
Erkekler Konfederasyon Kupası (veya CEV kupası)
Kadınlar Konfederasyon Kupası (veya CEV kupası)
Avrupa Erkekler Challenge Kupası (2008 yılından itibaren düzenleniyor)
Avrupa Kadınlar Challenge Kupası (2008 yılından itibaren düzenleniyor)
Avrupa Erkekler Top Teams Kupası (2007'ye kadar yapıldı)
Avrupa Kadınlar Top Teams Kupası (2007'ye kadar yapıldı)
Üye federasyonlar
Seden Kızıltunç

Seden Kızıltunç (d. 1942, Ağrı), Tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Yedek subay bir babanın kızı olarak doğdu. Ankara Devlet Konservatuvarı, Tiyatro Bölümünden mezun olan Seden Kızıltunç, Stockholmde bale öğrenimi gördü. 1959 yılında tiyatro oyunculuğuna başladı. Mücap Ofluoğlu, Cüneyt Türel, Altan Karındaş ve Şener Şen'le Cağaloğlu'ndaki Yeşil Sahne'de amatör tiyatro oyunculuğu yaptı. Münir Özkul ile başrollerde oynamıştır. Türkiye'de televizyonun siyah - beyaz yayın yaptığı dönemlerde, ilk yerli fantastik kurgu filmlerinden sayılan Uzaylı Zekiye dizisinde oynadığı başrolle geniş kitlelerce tanındı. Şehir Tiyatroları'nın gerçekleştirdiği İlk türkü müzikali olan Sultan Gelin'''de rol aldı (2003). Sanatçı, başrol oynadığı dizinin senaryolarını da yazmıştır. 2008 yılındaki röportajında 7-8 evlilik yaptığını belirtmiştir.
Sahip olduğu ödüller
2. Adana Altın Koza Film Şenliği - 1970, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu, "Bir Türk'e Gönül Verdim"
12. Antalya Film Şenliği - 1975, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu'', "Zavallılar"
Rol aldığı oyunlar
Sultan Gelin : Cahit Atay - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1964
Mezarsız Ölüler : Jean Paul Sartre - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1963
Ölü Canlar : Nikolay Gogol\Arthur Adamov - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1963
Gizli Ordu : Brendan Behan - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1963
Filmografisi
Sihirli Safiye - 1993
Uzaylı Zekiye - 1987
Kaşık Düşmanı - 1984
Şoför Mehmet - 1976
Dam Üstüne Çul Serer - 1975
Kuvvet Macunu - 1975
Sevgili Halam - 1975
Pisi Pisi - 1975
Zavallılar - 1974
Gelin - 1973
Sinderella Kül Kedisi - 1971
Yavru İle Katip - 1971
Vur Patlasın Çal Oynasın - 1970
Bir Türk'e Gönül Verdim - 1969
Denize İnen Sokak - 1960
Karacaoğlan'ın Kara Sevdası - 1959
Üç Garipler - 1957
Dursun Çavuş
Whitesnake

Whitesnake, 1978 yılında vokalist David Coverdale'in Deep Purple grubundan ayrılarak kurduğu İngiliz hard rock grubudur. İlk dönemlerinde blues rock ağırlıklı bir sound benimseyen grup 1980'li yılların ortasından itibaren daha ticari bir hard rock soundu benimsemiştir. Ready an' Willing (1980), Come an' Get It (1981), Saints & Sinners (1982) ve Slide It In (1984) olmak üzere İngiltere listelerinde ilk ona giren dört albüm ile birlikte grup Avrupa ve Japonya'da popüler olmasına rağmen ABD'de 1987 yılında yayımlanan Whitesnake albümü ve albümde yer alan Here I Go Again ve Is This Love gibi şarkılarla büyük bir çıkış gerçekleştirdi.
Çeşitli yıllar içinde grupta pek çok ünlü müzisyen yer almıştır. Bunlardan bazıları: Jon Lord, Ian Paice, Cozy Powell, Neil Murray, Bernie Marsden, Micky Moody, Rudy Sarzo, John Sykes, Adrian Vandenberg, Vivian Campbell, Tommy Aldridge ve Steve Vai gibi önemli isimlerdi.
Stüdyo albümleri
Trouble (1978)
Lovehunter (1979)
Ready an' Willing (1980)
Come an' Get It (1981)
Saints & Sinners (1982)
Slide It In (1984)
Whitesnake (1987)
Slip of the Tongue (1989)
Restless Heart (1997)
Good to Be Bad (2008)
Forevermore (2011)
The Purple Album (2015)
Peru bayrağı

Peru bayrağı, Peru devleti tarafından 25 Mayıs 1825 tarihinden beri kullanılan resmi bayrak.
Bayrak kırmızı, beyaz, kırmızı üç dikey şerit formundan oluşur. Efsaneye göre renkler, kurtarıcı José de San Martínin 1820 'de Peru sahilinde flamingoları gözlemlemesinden aldığı bir ilham sonucu oluşmuştur.
Peru devlet bayrağında, resmi bayraktan farklı olarak beyaz şeridin ortasında Peru arması yer alır.
Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıdaki gibidir.
Tarihi bayraklar
Galeri
Peru arması

Peru Arması, Peru devletinin resmi armasıdır. Günümüzdeki şeklini 1950 yılında almıştır.
Altın kenarlı bir kalkan levhadır. Kalkan enlemesine ikiye bölünmüş ve üst alanda yine iki yarıya ayrılmıştır. İlk alanda açık mavi bir zemin üzerinde kahverengi bir vikunya görünür ki bu Perunun faunasını sembolize eder. İkinci alanda flora temsil edilirken, burada kinin ağacı gösterilir. Aşağıdaki kırmızı alanda altın bir boynuz resmedilir ki bu da ülkedeki zengin mineralleri temsil eder.
Kalkanın üzerinde bir defne çelengi görülür. Kalkanı iki Peru bayrağı ve flaması çevreler.
Tarihi armalar
José de San Martín

José de San Martín (d. 25 Şubat 1778 Yapeyú, Arjantin - ö. 17 Ağustos 1850 Boulogne-sur-Mer, Fransa), Güney Amerikalı devrimcidir.
Hayatı
San Martín İspanyol bir anne-babanın oğlu olarak Yapeyú'da Río de la Plata Valiliği'nde, bugünkü Arjantin'de doğdu. Ancak İspanya'da büyüdü ve İspanyol ordusunda 20 yıl hizmet ederek subay olarak kariyer yaptı. San Martin bu zaman zarfında, Güney Amerika İspanyol kolonilerinin bağımsızlık çabaları için giderek daha fazla taraf oldu.
1812 yılında Arjantine döndü ve bağımsızlık savaşı için bir devrimci ordu oluşturdu. 1817 yılında San Martin Andlar'da bir isyankar grubu idare eder, İspanyolları Şili'de Chacabuco Muharebesi'nde mağlup eder ve Şili'nin başkenti Santiago, Şili'yi işgal eder. 1818'de Maipú'da İspanyollara karşı elde ettiği son bir galibiyetten sonra San Martin Şili'de milli bir hükumet kurar ama yine de Şilili General Bernardo OHiggins lehine başkanlıktan feragat eder.
1820 yılında Peru'nun kurtuluşu için İspanyol egemenliğine karşı bir operasyon düzenler. İspanyolları Aralık 1820'de Pisco'da yenerek Lima'yı işgal eder. 28 Temmuz 1821'de Peru'nun bağımsızlığını ilan ederek ülkenin Protektor'ü olarak tanımlanır.
İspanyolların Peru'daki ilerleyen direnişi onun, Venezuelalı general ve devrimci Simón Bolívar'dan askeri destek istemesine neden olur. Her iki devrimci hükumet politikası konusunda uzlaşı içinde değildirler. San Martin monarşi yürütürken, Bolivar cumhuriyet yanlısıdır. 26 ve 27 Temmuz 1822 tarihlerinde bağımsızlık savaşlarının iki lideri farklılıkları ortadan kaldırmak için Guayaquil'de başarısızlıkla sonuçlanan bir buluşma gerçekleştirirler. San Martín Bolivar'ın lehine geri çekilir. San Martin'in geri çekilmesinin, bağımsızlığa Bolivar'ın yolu ile daha hizmet edileceği umuduyla, kendi isteği ile mi gerçekleştirdiği yoksa Bolivar'ın bu adımı Peru'ya yardım şartı ile mi attırdığı, bugüne kadar açıklığa kavuşmamıştır.
1824'te San Martín Avrupa'ya gider. 17 Ağustos 1850'de Kuzey Fransa'da Boulogne'da ölür.
Resim galerisi
Peter Fonda

Peter Henry Fonda (d. 23 Şubat 1940; New York, New York ö. 16 Ağustos 2019; Los Angeles, Kaliforniya) Amerikalı aktör ve yönetmen.
Hayatı
Peter Henry Fonda, 23 Şubat 1940 yılında New York, New York'ta dünyaya geldi. 1950 yılında annesi Frances Ford Seymour öldü. 1961 yılında Susan Jane Brewer ile evlendi. 1964 yılında kızı Bridget Fonda dünyaya geldi. 1966 yılında oğlu Justin Fonda dünyaya geldi. 1974 yılında boşanmalarıyla evlilikleri sona erdi. 1975 yılında Portia Rebecca Crockett ile evlendi. 1982 yılında babası Henry Fonda öldü. 2011 yılında boşanmalarıyla evlilikleri sona erdi. Haziran 2011 yılında Margaret DeVogelaere ile evlendi. 16 Ağustos 2019 yılında Los Angeles, Kaliforniya'daki evinde akciğer kanserinden kaynaklanan solunum yetmezliğinden öldü.
Filmografi
Bibliyografi
Ödülleri