turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ciguli

Ciguli resmi adıyla Angel Yordanov Kapsov () (1 Mart 1957, Hasköy - 31 Ekim 2014, Sofya), Bulgaristan Türkü müzisyen ve akordiyon virtüözü. Asıl adı Ahmet'tir.
Hayatı
Bulgaristan Türkü bir ailede dünyaya gelmiştir. Babasının adı Hüseyin'dir. Doğduğu yıllarda Bulgaristan'da uygulanan İslami ve Türkçe adlara yönelik yasaklama ve baskı nedeniyle ailesi Ahmet adını kayıtlara geçememiş ancak kullanmaya devam etmiştir. Akordeonu çok hızlı ve kıvrak çaldığından ötürü Bulgaristan'da o yıllarda çok popüler olan, Sovyet AvtoVAZ firmasının ürettiği VAZ-2101 model sedan arabanın daha çok bilinen adı olan Ciguli () adıyla anılmaya başlandı (Bu otomobil tıpkı Murat 124 gibi İtalyan Fiat 124'ün bir kopyasıydı).
Beş çocuklu bir ailenin çocuğu olan Ciguli, hamallık yapan babasının 1972 yılında vefat etmesinden sonra ailesinin geçimini sağlamak amacıyla düğünlerde çalgı çalmaya başlamıştır. 1974'te Ayten Hanım'la evlenmiş olup bu evliliğinden İbrahim ve Ferdi adında oğulları doğmuştur. 1990 yılında ağabeyi ile Türkiye'ye gelmiştir. İstanbul'da uzun yıllar düğünlerde, Kumkapı'daki restoranlarda ve gazinolarda akordeon çalarak küçük çapta tanınmaya başlamıştır. 1993 yılında ilk albümünü çıkaran Ciguli, 1999 yılında söylediği "Binnaz" şarkısıyla Türkiye çapında tanınmıştır. 6. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde "En İyi Çıkış Yapan Erkek Sanatçı" ödülünü alan Ciguli, çeşitli dizi, film ve reklamlarda rol almıştır.
31 Ekim 2014 tarihinde Bulgaristan'ın başkenti Sofya'da kalp rahatsızlığı nedeniyle kaldırıldığı hastanede narkozun etkisinden çıkamayarak ölmüştür. Cenazesi, memleketi Hasköy'de toprağa verilmiştir.
Müzik ve sahne yaşantısı
11 yaşından beri düğünlerde ve eğlence yerlerinde akordeon çalan sanatçının ilkokul 7. sınıfa kadar okula gittiği ve lise mezunu olduğu hususunda ihtilaflı bilgiler mevcuttur.
1991 yılında Çakıl Gazinosu'nda Hülya Avşar'a akordeon çalarak gazino hayatıyla tanıştı.
Kumkapı meyhanelerinde çalışmaktayken dikkatleri üzerine çekmeye başladı. 1993 yılında bir albüm yaptı ancak albümü beğenmediği için sahiplenmedi ve promosyon amaçlı klipte kadın rolüne girmesi istendiği için bir video klip de çekmedi.
1998 yazında İzmir Fuarı'nda sahnede İbrahim Tatlıses ve Sibel Can'ın arkasında çaldı. İki sanatçının da sahne programı sırasında sergilediği renkli şovlarla adını müzik camiasında duyurdu.
1999 yılının Ocak ayında çıkardığı Binnaz adlı parçayla uzun süre gündemde kaldı. Horozum albümünü 2000 yılında çıkarttı.
Aziz İzzet Binici ile 1998 yılında çekilen "Bizim Sokak" dizisinde rol aldı.
Ali Atay yönetmenliğinde çekilen Limonata filminde de rol almıştır. Bu film 24 Nisan 2015'te vizyona girmiştir.
Ayrıca sanatçı 6. Kral TV Video Müzik Ödüllerinde En İyi Çıkış Yapan Erkek Sanatçı ödülüne layık görülmüştür.
Çıkış parçası olan Binnaz, Ciguli'nin klarnetçisi Gırnatacı Ahmet Babati'nin eşinin adıdır.
Filmografi
Diskografi
Kvemo Kartli

Kvemo Kartli veya Aşağı Kartli (Gürcüce: ), Gürcistan'nın doğu kesiminde tarihsel ve idari bölgelerinden biridir.
Kvemo Kartli ya da Aşağı Kartli, eski Kartli Krallığı'nın bir parçasıydı. 7. yüzyılda Araplar yöreyi ele geçirerek burada Tiflis Emirliği'ni kurdular. Tiflis Emirliği, 11. yüzyıla değin bu topraklara egemen oldu. 13-15. yüzyıllarda Moğolların ve Timur ordularının istilasına uğradı. Bölge nüfusunun yarısını Azeriler oluşturur (41,8%).
Kvemo Kartli, bugün Gürcistan'ın yönetim bölgelerinden biridir ve merkezi Rustavi kentidir. Bölgenin diğer yerleşim merkezleri arasında Bolnisi, Dmanisi, Marneuli ve Gardabani sayılabilir.
Bölgedeki başlıca tarihi kalıntılar arasında Gudarehi Manastırı, Martkopi Manastırı ve Pirğebuli Manastırı sayılabilir.
Ekonomi
Genellikle tarıma ve hayvancılığa bağlı neredeyse Gürcistan'ın sebze meyve ve et ve süt ihtiyaçlarının büyük çoğunluğunu karşılıyor. Bölge halkı yoksulluk içindedir. Bazı köylerde elektrik hastane yok su ihtiyaçlarını insanların kendisi karşılıyor.
Etnik gruplar
Kvemo Kartli bölgesinin toplam nüfus ve etnik yapı (2014):
Not
Dmanisi

Dmanisi (Gürcüce: ), Gürcistanda, başkent Tiflise yaklaşık 85 kilometre uzaklıkta bulunan bir kasaba ve sit alanıdır. Kvemo Kartli bölgesinde, Maşavera Irmağı vadisinde yer alır. Dmanisi, Orta Çağ'da Bizans, Ermenistan ve İrana açılan ticaret yolu üzerinde kurulmuştur.
Dmanisi kalıntılarında ilk kazı çalışmaları 1936da başlatıldı ve 1960lara kadar sürdürüldü. Gürcü paleontolog Prof. A. Vekua, 1983te Dicerorhinus etruscus etruscusa ait dişler ortaya çıkardı. Villafranchian faunasının tipik bir örneği olan bu tür, Pleyistosen dönemine aitti. 1984te ayrıca taş aletler ortaya çıkarıldı. 1991de kazılara Alman bir arkeolog da katıldı. Almanya, ABD, Fransa ve İspanyadan yeni kişilerin katılımıyla Dmanisideki kazı çalışmaları, Gürcistan Bilimler Akademisi gözetiminde uluslararası araştırma projesi haline geldi. 1999 ve 2001de Dmaniside, daha sonra Homo georgicus olarak adlandırılan insangiller fosillerinin kafatasları bulundu.
Bolnisi

Bolnisi (), Gürcistanın güneyinde, Kvemo Kartli yönetim bölgesinde bulunan bir kenttir.
Kasaba, 1818 yılında Alman kolonyalist aileler tarafından kuruldu. O zamanki adı Katharinenfeld idi. Kasaba, 1921de Kızıl Ordu tarafından ele geçirildi. Rosa Luxemburgun anısına Luxemburg olarak adlandırıldı. 1941de, Gürcülerle evlilik yoluyla akrabalıkları olmayan bütün Almanlar Sibirya ve Kazakistana sürüldü. 1944te, kasabanın adı yeniden Bolnisi oldu.
Başlıca ekonomik uğraşı tarım olan Bolnisi yöresindeki Kazreti köyünde altın madeni bulunur. Gürcistan'ın en eski kiliselerin bulunduğu yerlerden biri Bolnisidir. Bolnisi Sioni Kilisesi 4. yüzyılda kurulmuştur. Yapımında kullanılan taşlarda pagan dönemine ait figürler bulunur. Yapının özgün çatısı yıkılmış, yerine yenisi yapılmıştır.
Gürcistan'daki şehirler
Kestel Barajı

Kestel Barajı, İzmir, Bergama kenti yakınındaki Kestel Çayı üzerinde sulama amacıyla 1983-1988 yılları arasında inşa edilmiş baraj. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 838.000 m3, su yatağından yüksekliği 65,00 m, normal su kotunda göl hacmi 37,40 hm3, normal su kotunda göl alanı 2,40 km2'dir. Baraj 4.077 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Abastumani

Abastumani (), Gürcistanın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Adigeni Belediyesi sınırları içinde bir kasabadır (daba). Kasaba Kvabliani Çayı'nın sol kolu olan Abastumani Deresi vadisinde ve deniz seviyesinde 1.250 metre yükseklikte yer alır. Adigeni kasabasına 25 km, Ahaltsihe kentine 28 kilometre uzaklıktadır.
Abastumani önemli bir kaplıca merkezidir. Gürcü Ulusal Astrofizik Gözlemevi kasabasının yakınında 1932 yılında kurulmuştur. Rus gökbilimci Pelageya Fyodorovna Şayn tarafından 3 Ekim 1935'te keşfedilen asteroite bu kasabaya atfen "1390 Abastumani" adı verilmiştir.
Adigeni Belediyesi sınırları içinde Abastumani adında bir de köy bulunmaktadır.
Tarihçe
Abastumani adının, burada yaşayan Abasadzelerle ilişkili olduğu tahmin edilmektedir. Bu yer adı "Abasların köyü" anlamına gelen "Abastubani"den değişime uğramış olmalıdır. 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde "Abasuban" () olarak yazılması da bu görüşü desteklemektedir. Abastumani'nin 1 km uzağında eski bir yerleşme Odzrhe adını taşıyordu ve bundan dolayı bu yerleşme bugünkü kasabanın eski adı sayılmaktadır.
Kaplıcaların olduğu yerde ortaya çıkan yerleşme, 9-10. yüzyıllarda Odzrhe olarak anılıyordu. Geç orta çağda Odzrhe yerine Otshe adı kullanılır oldu. 19. yüzyılda bu yerleşme Abastumani olarak adlandırıldı. 1870'lerde burada kaplıca tesisleri kuruldu. Kaplıca etrafındaki yerleşme zamanla gelişerek kentsel bir özellik kazandı. Abastumani'ye 1926 yılında daba (kasaba) statüsü verildi. Abastumani kasabasına giden yolun kenarında ayrıca kırsal bir yerleşme bulunmaktadır. Burası ise Abastumani adıyla anılan bir köydür.
Abastumani'de bulunan ve "Yeni Zarzma" olarak da bilinen Abastumani Kilisesi, geç tarihte (1899-1902) inşa edilmiş kubbeli bir yapıdır.
Abastumani'de, Otshe ve Kurtshana çaylarının birleştiği yerde bulunan kemerli taş köprü Odzrhe Köprüsü adını taşımaktadır. Kale-kent ya da akarsudan adını alan köprü, 9-11. yüzyıllarda inşa edilmiştir. Mimari özellikleri açısından Acara'da bulunan ve genel olarak "Tamar Köprüsü" diye adlandırılan kemerli taş köprülerle benzerlik taşımaktadır.
Nüfus
2014 yılı verilerine göre kasabada 937 kişi yaşıyordu.
Hancağız Barajı

Hancağız Barajı, Gaziantep'in Nizip ilçesinde, Nizip Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1985-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 3.600.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 45,50 m, normal su kotunda göl hacmi 100,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 7,50 km2'dir. Baraj 10.736 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Zernek Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Zernek Barajı, Van'ın Gürpınar ilçesinde Hoşap Çayı üzerinde, sulama ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1980-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak ve kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.100.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 80,00 m, normal su kotunda göl hacmi 104,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 5,16 km2'dir. Baraj 11.300 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte, 5 MW güç kapasiteli HES (hidroelektrik santral) yılda 13 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamaktadır.
Geyik Barajı

Geyik Barajı, Muğla'nın Milas ilçesinde Sarıçay üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1986-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 260.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 41,00 m, normal su kotunda göl hacmi 40,80 hm3, normal su kotunda göl alanı 3,74 km2'dir. Baraj yılda 38 hm3 içme-kullanma suyu sağlamakta, Milas-Ören arasındaki Yeniköy Termik Santrali'ne hizmet vermektedir.
Gökçe Barajı

Gökçe Barajı, Yalova'da Gökçedere üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1980-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.330.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 62,00 m, normal su kotunda göl hacmi 25,50 hm3, normal su kotunda göl alanı 1,28 km2'dir. Baraj yılda 37 hm3 içme-kullanma suyu sağlamaktadır.
Marneuli

Marneuli (Gürcüce: ), Gürcistan'ın güney-doğusunda, Kvemo Kartli bölgesinde bulunan kent (nüfus: 2002'de 20,1 bin kişi) veya aynı adlı rayonun (ilçenin) merkezidir.
İlçenin nüfus sayısı 2006 yılında 121 bini veya tüm Gürcistan ahalisinin yüzde 2,8`ni oluşturmuştur. Geleneksel olarak Marneuli ilçesinde yaşayan en büyük etnik grup Azerilerdir (2002 yılındakı sayım sonuçlarına göre toplam nüfusun %83,1'i). Gürcüler %8 ile ikinci yeri tutarlar. Onların sayısı 1950'lerin başından Gürcistan'ın diğer bölgelerinden özellikle İmereti'deki ve Svaneti'deki sakinlerin buraya yerleşmeye başladığı andan itibaren artmaktadır. Ermeniler ilçenin nüfusunun %7,9'unu oluştururlar.
Sovyetler dönemi dağıldıktan sonra Marneuli'nin ekonomisi derin bir kriz geçirmiş, sanayi müesseselerinin çoğu kapatılmıştır. Marneuli günümüzde tarım bölgesi olarak seçilmektedir. 2006 yılında Gürcistan'da üretilen tütünün %78'i, sebzenin %11'i, bostan bitkilerinin %14'ü, etin %4'i bu bölgenin payına düşmüştür.
Darlık Barajı

Darlık Barajı, İstanbul'da Darlık Deresi üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1986-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.600.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 73,00 m, normal su kotunda göl hacmi 107,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 5.56 km2'dir. Baraj yılda 108 hm3 içme-kullanma suyu sağlamaktadır.
Tercan Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Tercan Barajı, Erzincan'da Tuzla Çayı üzerinde, sulama ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1969-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 3.100.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 65,00 m, normal su kotunda göl hacmi 178,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 8,85 km2'dir. Baraj 29.725 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte, 15 MW güç kapasiteli HES (hidroelektrik santral) yılda 51 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamaktadır.
Altunhisar Barajı

Altunhisar Barajı, Niğde'de Karamanlı Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1985-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 340.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 32,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1,68 hm3, normal su kotunda göl alanı 0,23 km2'dir. Baraj yılda 274 hektar alana sulama hizmeti vermektedir.
Kapulukaya Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Kapulukaya Barajı, Kırıkkale'de Kızılırmak üzerinde, içme suyu temini ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1979-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.560.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 61,00 m, normal su kotunda göl hacmi 282,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 20,70 km2'dir. Baraj yılda 45 hm3 içme-kullanma suyu sağlamakta, 54 MW güç kapasitesindeki HES (hidroelektrik santrali) yılda 190 GWh elektrik enerjisi üretmektedir.
Sarayözü Barajı

Sarayözü Barajı, Amasya'da Balıklı Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1986-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir baraj.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.140.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 57,00 m, normal su kotunda göl hacmi 13,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 0,88 km2'dir. Baraj 3.600 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Karacaören-1 Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Karacaören-1 Barajı, Burdur'da Aksu Çayı üzerinde, sulama, taşkın kontrolü ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1977-1990 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.000.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 93,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1.234,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 45,50 km2'dir. Baraj 9.537 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte, 32 MW güç kapasiteli HES (hidroelektrik santral) yılda 142 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamaktadır.
Yarseli Barajı

Yarseli Barajı, Hatay'ın Antakya ilçesinde, Beyazçay üzerinde, sulama amacıyla 1985-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.563.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 42,00 m, normal su kotunda göl hacmi 55,00 hm3, normal su kotunda göl alanı 3,98 km2'dir. Baraj 7.300 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Erdal

Erdal kelimesi bir erkek ismidir ve şunu ifade edebilir:
Kullananlar
Erdal Acet (1941-), Türk milli yüzücü
Erdal Akdarı (1993-), Türk futbolcu
Erdal Aksoy (1943-), Türk iş insanı
Erdal Aksünger (1968-), Türk politikacı
Erdal Akıncı (1976-), Türk voleybol hakemi
Erdal Alantar (1932-2014), Türk ressam
Erdal Alova (1952-), Türk şair ve çevirmen
Erdal Arıkan (1958-), Türk profesör
Erdal Ata (1957-), Türk bürokrat
Erdal Atabek (1930-), Türk tıp doktoru ve yazar
Erdal Ataş (1974-), Türk muhabir ve siyasetçi
Erdal Aydemir (1968-), Türk avukat ve siyasetçi
Erdal Bakkal (1965-), televizyon da kurgusal karakter
Erdal Barkay (1928-2005), Türk asker
Erdal Bayrakoğlu (1977-), Türk müzisyen
Erdal Beşikçioğlu (1970-), Türk oyuncu ve tiyatro yönetmeni
Erdal Bibo (1977-), Türk basketbolcu
Erdal Ceylanoğlu (1945-), üst rütbeli Türk asker
Erdal Cindoruk (1965-), Türk sinema oyuncusu
Erdal Çelik (futbolcu) (1988-), Türk futbolcu
Erdal Çelik (şarkıcı) (1959-), Türk pop müziği sanatçısı
Erdal Çetin (1948-2008), Türk gazeteci ve yazar
Erdal Demirkıran, Türk yazar
Erdal Dursun (1984-), Türk bilim insanı
Erdal Eren (1961-1980), idam edilen yasadışı TDKP üyesi
Erdal Erzincan (1971-), Türk halk müziği santçısı
Erdal Güney, Türk besteci ve yazar
Erdal Güneş (1982-), Türk eski futbolcu
Erdal İnönü (1926-2007), Türk bilim insanı ve siyasetçi
Erdal Kahraman (1947-2020), Türk görüntü yönetmeni
Erdal Kesebir (1955-), Türk politikacı
Erdal Keser (1961-), Türk eski futbolcu
Erdal Koşan (1971-), Türk eski basketbolcu
Erdal Küçükkömürcü (1958-), Türk oyuncu
Erdal Küçükyalçın (1969-), Türk bilim insanı
Erdal Kılıçaslan (1984-), Türk asıllı Alman futbolcu
Erdal Kızılçay (1950-), Türk müzisyen
Erdal Merdan (1949-2010), Türk yazar ve yönetmen
Erdal Öz (1935-2006), Türk yazar ve yayıncı
Erdal Özcenk (1958-), Kıbrıslı Türk siyasetçi
Erdal Öztürk (1996-), Türk asıllı Alman futbolcu
Erdal Özyağcılar (1948-), Türk oyuncu ve seslendirme sanatçısı
Erdal Pekdemir (1992-), Türk eski futbolcu
Erdal Poyrazoğlu (1940-), Türk eski milli basketbolcu ve dişhekimi
Erdal Rakip (1996-), İsveçli futbolcu
Erdal Sanlı (1947-), yargıtay başkanvekili
Erdal Sarızeybek (1956-), Türk asker
Erdal Saygın (1931-2007), Türk akademisyen
Erdal Sezek (1980-), Türk eski futbolcu
Erdal Taşçı (1969-), Türk cerrah
Erdal Tercan (1961-), Anayasa mahkemesi üyesi
Erdal Tosun (1963-2016), Türk oyuncu ve seslendirme sanatçısı
Erdal Tuğcular (1961-), Türk besteci
Erdal Türkmen (1970-), Türk komedyen ve oyuncu
Yerleşimler
Erdal, Tutak, Ağrı ili Tutak ilçesine bağlı köy
Samaçablo

Samaçablo, (), Gürcistan'ın kuzeyinde Şida Kartli yönetim bölgesinde yer alan tarihi bölge ve burada hüküm sürmüş kadim prensliğin adıdır. 1921'de Gürcistan'ın bağımsızlığına son veren bolşevik yönetimi, yaklaşık bu bölgenin sınırları içinde Güney Osetya Özerk Bölgesi'ni kurmuştur. Bu bölgedeki Osetler, savaşlar ve ekonomik koşullar nedeniyle Osetya'dan (Sovyet Rusya döneminde Kuzey Osetya, tarihsel olarak Alaniya) göç etmişlerdir.
Samaçablo, Liahvi ırmağının orta ve yukarı boylarını kapsıyordu. Bu yöre, tarihsel Açabeti vadisiydi. Bu ad, Maçabeli Hanedanı'ndan gelmektedir. Bunlar eski aznavur ailesi Tavhelebidze Sülalesi (Ançabadze olarak da bilinirler.) idi. Samaçablonun yönetim merkezi, Açabeti idi. Samaçablonun güney kesimi tarımla geçiniyordu, kuzey kesiminde ise çayırlarla kaplıydı. Hayvancılık çok gelişmişti. Bu prensliğin varlığı, 1850 yılında son bulmuştur. 1930'lara gelindiğinde bölgede sadece 4 Osetyalı aile yaşamaktadır. Bu mikro düzeydeki etnik nüfus farklılıkları günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. Şu an ise bölgesel güç dengesi mücadelelerinde bu nüfus alanları, özellikle Rusya ve Gürcistan arasında egemenlik hakkı aracı olarak kullanılmaktadır.
Gürcistan'ın tarihi bölgeleri
Ziya Nuri Birgi

Ahmet Ziya Paşa Birgi (1872, İstanbul - 7 Aralık 1936, Ankara), Türkiye'de KBB Hekimliğinin öncülerinden, öğretim üyeliği ve milletvekillliği de yapmış bir doktordur.
5 Ağustos 1872'de İstanbulda doğdu. İlk ve Orta Öğrenimini İstanbulda tamamladıktan sonra, Askeri Tıbbiyeye kaydoldu ve 11 Şubat 1888'de Tıp Doktoru Diplomasını aldı. 6 ay Haydarpaşa Askeri Hastanesi'nde Tabip Muavinliği yaptıktan sonra, 1890 yılında Müsabaka Sınavı ile Emraz-ı Umumiye Ders Muavinliğine tayin edildi. 1892de İstanbul'daki kolera salgını sırasında Fatih Bölgesinden sorumlu Kolera Mücadele Hekimliği yaptı. 1894 yılında Mekteb-i Tıbbiye Muallimler Meclisinin seçme sınavı ile Berline gönderilir. Burada, Kaiser Wilhelm Akademisinde ilk sınıftan başlayarak Tıp Fakültesini yeniden okudu ve 15 Mart 1898de bu Akademiden yeniden Tıp Doktoru Diplomasını aldı.
Hemen sonrasında, Kulak ve Boğaz Kliniğine Asistan kabul edilerek, bir yıl Charité Hastanesi Kulak Kliniğinde Prof. Trautmann ile ve bir yıl da Kulak-Boğaz Kliniğinde Prof. Fraenkel yanında Asistanlık yaparak KBB Uzmanı oldu. Bu eğitimi sırasında Hartmann ve Babinski Polikliniklerine de devam etti. Bir ay süreyle Parise giderek Lermoyez ve Castexin Servislerinde gözlemlerde bulunur. Asistanlığının bitiminde Leipzig ve Halleye giderek bilgi ve birikimini arttırdı. Viyanada Urbantisch ve Chiari Kliniklerinde incelemelerde bulundu.
1900 yılı Şubat ayında İstanbula dönerek Gülhane Hastanesinde Üzniye, Enfiye ve Hançereviye tedrisine tayin edildi ve bu Servisi yeniden kurdu. 1902 yılında ilave-i memuriyetle Şişli Etfal Hastanesine tayin edildi. 1908de II. Meşrutiyetin ilanında, Mekteb-i Tıbbiyelerin birleştirilmeleriyle oluşturulan Tıp Fakültesinde Seririyat-ı Üzniye ve Hançereviye Muallimliğine seçildi. Haydarpaşadaki Kliniği yeniden düzenledi. Balkan Savaşı ile Selanik mıntıkasında Ordu Sıhhiye Müşaviri ve Merkez Hastanesi Mütehassıslığı ile vazife yaptı. Eylül ayında, Fakülteye yeniden tayin edildi. Harb-i Umumi Seferberliğinde İhtiyat Asker Hastanesi ilan edilen Tıp Fakültesi Hastanesine Sertabip (başhekim) olarak tayin edildi ve Çanakkale Savaşının sonuna kadar bu görevde kaldı. Ardından İzmir Fırkası Askere alma ve Sıhhiye İşlemlerini teftişle memur Heyet Reisi olarak gönderildi ve bu vazifesinin sonunda tekrar Fakülte Başhekimliği ile görevlendirildi. 1918 yılında, I. Dünya Savaşı sonrasında Livalık (Tuğgeneral) rütbesiyle askerlikten emekliye ayrıldı. 1919 senesi Kasım ayında Fakülte Riyasetine (Dekanlık) seçildi ve bu görevi 1,5 yıl sürdü. İstiklal Savaşı sırasında Fakültede öğretimine devam etti.
1933 yılında Atatürkün Üniversite Reformu sırasında Fakültedeki kadrosuna yaş haddinden son verildi, ancak 1 yıl sonra fahri sıfatla Kürsüye yeniden davet edildi. 1933 emekliliğinden sonra seçimlere katıldı ve CHP Kocaeli Milletvekili seçildi. 7 Aralık 1936'da Ankarada vefat etti.
Eşittir işareti

Eşittir işareti günümüzdekine benzer şekli ile ilk kez 1557 yılında Galli matematikçi Robert Recorde tarafından kullanılmış olan işarettir.
Bir işlemin neye eşit olduğunu göstermek için kullanılır.
Tarihçe
16. yüzyıla kadar bütün matematikçiler kendilerine has eşittir işaretleri kullanırlardı ve ortak bir gösterim biçimi olmaması birbirlerini anlamalarını zorlaştırmaktaydı. Robert Recorde 1557 tarihli The Whetstone of Witte adlı yapıtında : "Eşittir sözcüğünü bıktırıcı bir biçimde tekrar tekrar kullanmaktansa genelde çalışırken yaptığım gibi paralel iki çizgi koyacağım, çünkü paralel iki çizgiden daha eşit bir şey olamaz" diyerek ilk kez kullanmıştır.
Behbud Cevanşir

Behbud Cevanşir, baba tarafından Azerbaycan asıllı ünlü bir Türk KBB (kulak-burun-boğaz) hekimi ve ismi TED Spor Kulübü (Tenis-Eskrim-Dağcılık) ile özdeşleşmiş, kulübe büyük emekleri geçmiş bir spor idarecisidir.
Sovyet İhtilali sonrasında Türkiyeye sığınan Azerbaycanlı petrol mühendisi Behbud Han Cevanşirin torunudur. Babası ve amcası 18 Temmuz 1921'de Pera Palas önünde Misak Torlakyan adlı bir Ermeninin suikastine uğramışlar, Azerbaycan eski İçişleri Bakanı olan amcası ölmüş, babası ise ağır yaralanmıştır. İngiliz işgali altındaki İstanbul'da İngilizler davanın Torlakyan lehine dönmesi için çabalarken mağdur olan babası, iyi bir avukat bulmuş ve davayı kazanabilmiştir. Bunda Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin kurucusu ünlü Dr. Mazhar Osman tarafından verilmiş ve Misakyan'ın işlediği cinayet esnasında akli melekelerinin yerinde olduğunu ispatlayan bir rapor da etkili olmuştur. Ancak İngilizler buna rağmen Torlakyanı İstanbuldan kaçırmayı başarmışlardır. Torlakyan daha sonra Amerika'ya gitmiş ve 1968'de Kaliforniya'da ölmüştür. Behbud Han Cevanşir'in kardeşinin tuttuğu avukatın kızı ise daha sonra Behbut Cevanşirin annesi olacaktır. Hadise ise ünlü Torlakyan Davası olarak tarihe geçer.
Behbud Cevanşir, 6 Ekim 1926 yılında İstanbulda doğmuştur. 1947'de Galatasaray Lisesi'ni, 1953 yılında da İstanbul Tıp Fakültesini bitirdi. 1955-1958 yıllarında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinde KBB İhtisası yapar. 1958-1961 yıllarında Berlin ve Hannover Üniversitelerinde çalıştı. 1963'te Doçent, 1971 yılında Profesör olur. Özellikle Larenks Kanserleri, Çocuk İşitme Kayıpları ve Foniatri üzerinde yoğun çalışmalar yapmıştır. 1994 yılında emekli olur.
Gençliğinde Galatasaray bünyesinde tenis şampiyonlukları kazanmış, daha Tenis Eskrim Dağcılık (TED) Spor Kulübü'ne büyük gelişim kaydettiren, adı kulüp ile özdeşleşmiş başkanı olmuştur.
29 Kasım 1999 tarihinde 73 yaşında ölmüştür.
Dalmaçya

Dalmaçya ( ), Hırvatistan (çoğunluk) ve Karadağ (azınlık) Adriyatik Denizi kıyısında yer alan güney bölgesine verilen isimdir.
En büyük ve merkez kenti Hırvatistan'ın 2. büyük şehri olan Split (merkezi Split şehri olan bölge nüfusu 470.000), Zadar Bölgesi (merkezi Zadar şehri olan bölge nüfusu 200.936), Sibenik-Knin Bölgesi (merkezi Şibenik şehri olan bölge nüfusu 110.000), Dubrovnik-Neretva bölgesi (merkezi Dubrovnik şehri olan bölge nüfusu 122.870), Kotor (Karadağ) (nüfus 20.000) bölge ve kentleridir.
Ünlü Dalmaçya köpeği de Dalmaçya bölgesinden gelmektedir. Akdeniz iklimindeki bölge güneyde Adriyatik-Akdeniz, kuzeyde Adriyatik Alp dağları ile çevrilidir. Bölge Hırvatistan'ın İstria bölgesinden Karadağ'ın Kotor Körfezine kadar uzanır.
Başlıca adaları
Brač (Akdeniz'in 22. ve Hırvatistan 3. büyük adası Dalmaçya'nın 1. Büyük adası, yüzölçüm: 394,57 km2), Dugi, Ugljan, Pasman, Hvar, Korčula, Vis, Lastovo and Mljet'dir.
Irmaklar
Irmakları Zrmanja, Krka, Cetina ve Neretva dır.