turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Decameron

Decameron, Giovanni Boccaccio tarafından yazılmıştır.
1348'de Avrupa'da büyük bir veba salgını olur. Salgın boyunca tanık olduğu olaylardan etkilenen Boccaccio, 1348'de başlayıp, 1351'de bitirdiği Decameronda salgın günlerinin Floransa'sını ele alır.
10 gün boyunca anlatılan 100 öyküden oluşur. Günde 10 öykü anlatılır. Her günü bir kral ya da kraliçe yönetir. Bunlar veba salgınından kaçmak için toplanan yedi genç kadınla (Pampinea, Filomena, Lauretta, Emilia, Ellisa, Fieametta ve Neifile) üç erkektir (Panfilo, Filostrato, Dioneo).
Bu gençler, gönüllerince yaşayarak gülüp eğlenmek, aklın sınırları dışına taşmayan zevkler tadabilmek amacıyla önce Fiesole dolaylarında bir evde, sonra bir şatoda konaklar. Her gün, Cuma ve Cumartesi dışında; öğleden sonra bir öykü anlatır. Öykünün konusunu, o gün kim kral ya da kraliçe olduysa o belirler. Birinci ve dokuzuncu günde ise herkes dilediği öyküyü anlatır. Böylece yüz öykü anlatılmış olur.
Mutluluklar, kadın erkek ilişkileri, gönül yaraları, yerinde verilen yanıtlar, çıkar peşinde koşan din adamları öykülerin başlıca konularını oluşturur.
Eserin adı
Yunan filolojisine düşkünlüğüyle bilinen Boccaccio, eserine verdiği "Decameron" adını da bu dilden devşirmişti: Yunanca: δέκα déka ("on") ile ἡμέρα hēméra ("gün") sözcüklerinin birleşmesiyle oluşturulmuş olan "Decameron", "on günlük bir olay" anlamına gelmektedir. 100 öyküden oluşan eserde de günde 10 öykü anlatılır ve öyküler 10 günde sona erer.
Türkçe çevirileri
Boccaccio'nun Decameron'unu daha önce de bazı Türkçe çevrileri yapılmış olmakla birlikte, ilk kez Rekin Teksoy tarafından eksiksiz olarak Türkçeye çevrilmiştir. Birinci baskısı 1996 yılında "Oğlak Yayıncılık"ın "Oğlak Klasikleri" serisinden çıkan kitap 6. baskıya erişmiştir. Daha önce de İtalyanca'dan önemli çeviriler yapan Teksoy, bu çevirisi nedeniyle İtalya Cumhurbaşkanınca "Kültür Şövalyesi" unvanıyla ödüllendirilmişti.
Kitabın başında yer alan ve önsöz yerine geçen yazının ilk paragrafında şunlar yazmaktadır:
"Decameron"un Türkçe çevirileri şunlardır:
İlgili kitaplar
"Decameron Öykülerinde İnsan Anlayışı", Süheyla Öncel, Ankara Üniversitesi Yayınları, 1978, Ankara.
Sinema uyarlaması
İtalyan yönetmen Pier Paolo Pasolini, Boccaccio'nun Decameron'unu 1971 yılında "İl Decameron" (Dekameron'un Aşk Öyküleri) adıyla sinemaya uyarlamıştı. Boccaccio'nun orijinal 100 öyküsünden 9'unu filmine aktaran Pasolini, kendisine de filmde bir rol vermişti.
Essen

Essen, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletine bağlı, bu eyaletin dördüncü, ülkenin dokuzuncu büyük şehridir. Ruhr Havzası adı da verilen bu bölge, eskiden Almanya'nın en önemli demir ve kömür maden ve işleme tesislerinin yer aldığı bir bölgeydi.
Kültür
Zeche Zollverein, Villa Hügel, Philharmonie Essen, Museum Folkwang, Gruga, Borbeck Kalesi ve Baldeney Gölü önemli kültürel merkezlerindendir. Essen'de Borbecksch isimli bir dil de konuşulmaktadır.
Essen Işık Haftaları, her yıl Noel'e yakın zamanlarda Essen'de gerçekleştirilen ışıklandırma etkinlikleri ve toplumsal konulara dikkat çeken bir slogan eşliğinde dekoratif ışıklarla şehrin merkezini aydınlatmaktadır.
Tarih
Essen şehri ve çevresi, ilk çağlardan itibaren birçok Cermen kabilesinin (mesela Chatten, Brukterer, Marser) yerleşim alanıydı. Bununla beraber bu kabilelerin yerleşke alan sınırlarını tasvir etme, elde edilen tarihi eser ve kalıntılara göre oldukça zordur.
Yaklaşık olarak 800 senesinde, bugünkü Essen şehrinin biraz daha güneyinde kalan (bugünkü ismiyle Werden) bölgesinde Werden Manastırı kurulmuştur. Bu manastır, Aziz Liudger tarafından, Hristiyanlığın Katolik inancına bağlı Benedikten tarikatına mensup olarak kuruldu. Benedikten tarikatına bağlı manastırların en önemli özelliği, her manastırın birbirinden bağımsız olma özelliğiydi.
845 senesinde soylular sınıfından bir aile, saksonyalı soyluların kız çocukları adına bir vakıf kurdu, ismi Stift Essen olan bu vakfın kurulduğu alan sonraları Hildesheim Piskoposluğu bölgesine (Hristiyanların bölgesel yönetimi) bağlı bir bölgede kurulmuştu. Stift Essen, Essen Vakfı manasına geliyordu. 804 senesinden 1803 yılına kadar varlığını sürdürmeyi başaran bu vakıf bir manada Essen şehrinin gelişmesinde merkezi bir rol üstlenmiştir. Essen Vakfı bir manastırdan ziyade, soylu ailelere mensup bekar ve dul hanımların eğitim ve barınma ihtiyaçlarına yönelik bir konut işlevindeydi.
Hem Essen Vakfı hem de Werden Manastırı, halihazırda tamamen Hristiyanlaşmış bir bölgede kurulmuştur.
Spor
Rot-Weiss Essen
SG Essen-Schönebeck
Moskitos Essen
ETB Wohnbau Baskets Essen
TUSEM Essen
Kardeş şehirler
Tampere (Finlandiya)
Grenoble (Fransa)
Nijni Novgorod (Rusya)
Zabrze (Polonya)
Saint Esprit Kilisesi

Saint Esprit Kilisesi (), İstanbul'da, Şişli ilçesinde, Cumhuriyet Caddesi üzerindeki Notre Dame de Sion Fransız Lisesi avlusunda bulunan kilise.
İstanbul'da Papa'nın temsilcisi olarak bulunan Hillereau tarafından mimar Gaspard Fossati'ye yaptırılmıştır. İnşaatına 1845'te başlanmış, 1846'da ibadete açılmıştır.
Meydana gelen depremlerden ötürü zarar gören kilise 1865'te tadilat görmüştür. Katedralin cephesi Notre Dame de Sion Fransız Lisesi tarafından kapatılmış durumdadır. Monsenyör Hillereau tarafından kilise inşa ettirilirken, aynı zamanda rahibelerin ve Saint Esprit inananlarının defni için bir yer altı mezarlığı da hazırlanmıştır. 1927'ye kadar defin işlemi devam eden yeraltı mezarlığında, Mızıka-yı Hümayun'un kurucusu Giuseppe Donizetti'nin, kilisenin kurucusu Hillereau'nun ve başkalarının mezarları bulunmaktadır.
Kilise ayrıca 1939-1945 yılları arasında Nazi Almanyası'ndan kaçarak İstanbul'a sığınan yahudilere barınak olmuş, insanlar ağırlanmıştır.
Böl ve yönet

Böl ve yönet politikası (Latince: divide et impera deyiminden kaynağını almıştır), rakiplerini bölerek ya da onları bölünmüş vaziyette tutarak zayıf durumda bırakmak isteyen devletlerin izledikleri yoldur.
Bu, çeşitli devlet, bölge veya millete hükmetmek amacıyla yapılan bir bölmedir. 19. yüzyılda sömürge imparatorluklarının kuruluşunda, daha iyi bir idare için Asya ve Afrika'nın komşu topluluklarını birbirine düşman etme çalışmalarında bu kuraldan yararlanıldı. Aynı şekilde II. Dünya Savaşı sonrasında Almanya'nın bölünmüş halde bırakılması da, bu politikaya uygunluk göstermiştir.
İstanbul Radyoevi

İstanbul Radyoevi, 6 Mayıs 1927'de ilk programlı radyo yayınına başlamış olan TRT İstanbul Radyosu'nun stüdyo ihtiyacını karşılamak için 1945'te inşa edilen binadır.
Açılan proje yarışması sonucunda Doğan Erginbaş, Ömer Güney ve İsmail Utkular'ın ortak projesinin seçilmesiyle, Kasım 1945'te temelleri atılarak uygulanmaya başlanmış olan, bugün de İstanbul Radyoevi olarak kullanılan Harbiyedeki 4 katlı bina, 19 Kasım 1949 günü, dönemin cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün açış konuşmasıyla hizmete girmiş ve İstanbul Radyosu elverişli stüdyo koşullarına kavuşarak hizmet vermeye başlamıştır.
Amfibi savaş

Amfibik harekat, stratejide, deniz ve kara müşterek harekatına denir ve daha ziyade denizden karaya, asker ve zırhlı araçlar çıkarılmasını kapsar. Bu alanda özel olarak hazırlanmış deniz piyadesi birlikleri ile denizden yüzen tank ve zırhlı araçlar yapılmıştır.
Başlıca amfibik harekatları
Yunan-Pers Savaşları
Maraton Muharebesi
Malta Muharebesi
I. Dünya Savaşı:
Çanakkale Savaşı
II. Dünya Savaşı:
Gauntlet Harekatı (Spitsbergen)
Corkscrew Harekatı (Pantelleria Adası)
Husky Harekatı (Sicilya)
Baytown Harekatı (Reggio Calabria)
Avalanche Harekatı (Salerno)
Slapstick Harekatı (Taranto)
Anzio Muharebesi
Zitronella Harekatı (Spitsbergen)
Normandiya Çıkarması
Dragoon Harekatı (Provence)
Iwo Jima Muharebesi
Okinawa Savaşı
Kore Savaşı:
Inchon Muharebesi
Kıbrıs Harekatı
Falkland Savaşı
Açık Kapı Politikası

Açık Kapı Politikası, ABD'nin, Çin'in toprak ve yönetim bütünlüğünün sağlanması, Çin'le ticari ilişkileri olan ülkeler arasında eşit ayrıcalıkların korunması için ilan ettiği ilkeler bildirgesidir (1899-1900). Böylece ABD denizaşırı ekonomik yayılmasını genişletmiştir. Bu politikadan sonra Ping-pong diplomasisine dek ABD ve Çin arasında herhangi bir bağlantı kurulamadı.
Uluslararası ilişkiler terminolojisi
Amerika Birleşik Devletleri tarihi
Amerika Birleşik Devletleri'nin dış ilişkilerin tarihi
Askerî Müze (İstanbul)

Askeri Müze, İstanbul'un Harbiye semtinde Cumhuriyet Caddesi üzerinde bulunan, 54.000 m2lik bir alan üzerinde kurulu 18.600 m2lik binasıyla bir yapılar kompleksidir. Geniş bir alana yayılan Mekteb-i Harbiye binası, Osmanlı Devletine subay yetiştirmek amacıyla kurulmuş ve 1862de inşa edilmiştir.
Geçmişi
II. Abdülhamid tarafından yaptırılan okul binası, 1936ya kadar okul, 1964e kadar Kolordu Karargahı olarak kullanılmıştır. Binanın güney bölümü Harbiye Orduevi inşa edilene kadar orduevi olarak hizmet vermiştir. 1964te asıl binanın askeri müze olarak kullanımına karar verilmiş ve 1966da restorasyonuna Mimar Prof. Dr. Nezih Eldem tarafından başlanarak, 1991de bitirilmiştir. Başlangıcından bugüne kadar yapıda işlevsel ve mekansal değişiklikler meydana gelmiş ve bina okuldan müzeye çevrilene kadar gerek iç, gerekse dış görünümü itibarıyla birçok değişiklik geçirmiştir.
Resim galerisi
Diplomat

Diplomat, dış temsilcilik, dış politikayla uğraşan ve ülkesini yurt dışında temsil etmekle görevlendirilen kimsedir. Vatandaşlarının haklarına ve çıkarlarına uygun olarak yabancı devletler ve uluslararası kuruluşlarla ilişkileri yürütmek üzere Dışişleri Bakanlıklarına bağlı olarak atanan kişidir.
Uygulanan uluslararası hukukta kavram olarak, dokunulmazlıklar ile ayrıcalıklar arasında bir ayrıma gidilmektedir. Dokunulmazlık kavramı genel yasalardan bağışık tutulmayı değil, fakat yargılama ve icra yollarının uygulamasından bağışık tutulmayı belirtmektedir. Buna karşılık ayrıcalık kavramı kabul eden devletin kimi yasalarının özünden bağışık tutulmayı, bunların özünün uygulanmamasını ifade eder. Diplomatik ayrıcalık ve bağışıklıkları, 1. Diplomasi Temsilciliği Bakımından, 2. Diplomasi Temsilcilikleri ve Görevlileri bakımından olmak üzere iki kısma ayırabiliriz.
Diplomasi Temsilciliği Bakımından ayrıcalık ve bağışıklıklar şunlardır:
Elçilik binasının ve Araçlarının Dokunulmazlığı
Elçilik Arşivlerinin Dokunulmazlığı
Elçiliğin Haberleşme Serbestliği
Elçiliğin Vergi Ayrıcalığı
Elçiliğin Gümrük Ayrıcalığı
Diplomasi Temsilcileri ve Görevlileri Bakımından ayrıcalık ve bağışıklıklar ise,
Kişi ve Aile Bireyleri Dokunulmazlığı
Konut Dokunulmazlığı
Yargı Dokunulmazlığı ya da Bağışıklığı
Vergi Ayrıcalığı
Gümrük Ayrıcalığı
Osman Kavuncu

Osman Kavuncu (1918, Kayseri - 11 Kasım 1966), Türk siyasetçi. 9 Eylül 1950 - 7 Şubat 1954 ve 7 Şubat 1954 - 17 Eylül 1957 tarihleri arasında, iki dönem Kayseri Belediye Başkanlığı yaptı.
1957 seçimlerinde Demokrat Parti listesinden Kayseri milletvekili olarak Meclise girdi. 1960 askeri harekatından sonra Yassıadada yargılandı ve hapis cezasına çarptırıldı. 11 Kasım 1966'da öldü.
Bedeni arızası nedeni ile kambur olarak anılan Kavuncu'nun belediye başkanlığı yaptığı dönemin izleri şehirde görülür. Şehir merkezinde kendi ismini taşıyan bir mahalle, bir cadde ile bir geçit, sanayi sitesi ve yazlarını geçirdiği Eğribucak bağ evinin yakınında kendi yaptırdığı cami vardır.
İyi derecede saz çalardı. "Asmalar da kol uzatmış dallere" gibi birçok Kayseri türküsünü derleyerek, Türk halk müziği repertuvarına girmesini sağlamıştır.
1918 doğumlular
Kayseri doğumlu siyasetçiler
1966 yılında ölenler
Kayseri belediye başkanları
TBMM 11. dönem Kayseri milletvekilleri
Demokrat Parti (1946) mensubu siyasetçiler
Ville Valo

Ville Hermanni Valo (d. 22 Kasım 1976; Helsinki, Finlandiya), Fin şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen. Gothic rock grubu HIM'in solisti olarak tanınır.
HIM ve diğer projeleri
Skreppers(1995)
Apocalyptica(1996)
Lullacry(1997)
The 69 Eyes(1997)
Tehosekoitin(1999)
The 69 Eyes(1999)
Neljä Ruusua & HIM (1999)
Agents- Paratiisi, Jykevää On Rakkaus, Ikkunaprinsessa, Valo Yössä (Tuomari Nurmio cover'ı) (1999)
Tributti Tuomari Nurmio: Ville Valo ve Diğerleri (2000)') Musta Paraati, Ville Ville Valo, Gas Lipstick ve Diğerleri (2001) Daniel Lioneye And The Rollers / Daniel Lioneye And The Blues Explosion (2001) The 69 Eyes & Thulsa Doom (2001) Five Fifteen- The Prostitute & Season Of The Witch (2001) The 69 Eyes(2002) The Skreppers, Ville Valo, Migé Amour & Lily Lazer (2002) The Mission(2002) Lowemotor Corporation- Love Me (2003/2004) The Skreppers(2004) The 69 Eyes- Beneath the Blue (2004) Apocalyptica & Lauri Ylönen - Bittersweet (2004) (Finlandiya: #1, Almanya: #6) Two Witches- Dracula Rising (2005) The Bloodhound Gang - Something Diabolical (2005) Isabelle's Gift - If I Die Tonight (2006) Cradle of Filth - The Byronic Man (2006) Daniel Cavanagh - Inner silence(Acoustic)(2006) Ville Valo & Tommi Viksten - Kun Minä Kotoani Läksin (2006) Kari Tapio- Täällä Pohjantähden Alla (2006) Ville Valo & Natalia Avelon - Summer Wine (2007) (Finlandiya: #1, Almanya: #2, Avustralya: #4, İsviçre: #2, Yunanistan: #1) Ville Valo & Mariam "Manna Lindström" Jäntti''' - Just for Tonight (2007)
Dani Filth - Untitled (Tribute to Black Sabbath) (2010)
Anathema - Angels Walk Among Us (2010)
Mark Gemini Thwaite - Knowing Me Knowing You (2016)
Sidney

Sidney ( ), Avustralya'daki en eski yerleşim merkezlerinden biridir. Ülkenin ekonomik dahil her açıdan merkezi olmasına rağmen başkenti değildir. (Başkent Canberra'dır.) Jackson Limanı'nın kıyılarında kurulmuştur.
Sidney Botany Körfezi ile Pittwater arasında yaşayan Darut kabilesinin anayurdu olarak bilinmektedir. Bu sebeple burada tarih öncesinden kalma çok sayıda yerleşmeler bulunmakta; yer isimlerinin de çoğu bu eski yerleşmelerden gelmektedir.
Sidney'de yaşam 1778 yılında bir sömürge kolonisi olarak başlamış ve şehir altmış yıl boyunca İngiliz toplumunun istenmeyen, suçlu kişilerini barındırmıştır. Bu kötü başlangıca rağmen Sidney şu anda dünyaca ünlü bir kültür ve sanat merkezi haline gelmeyi başarmıştır.
Sidney'in orijinal yerlileri, buraya 18. yüzyılda gelen İngiliz askerleri tarafından zorla yerlerinden edilmişlerdir. Yerli halkın büyük bir kısmı İngiliz birlikleri tarafından katledilmiş, geri kalanların önemli bir kısmı ise genelde kötü çalışma şartlarından kaynaklanan hastalıklar nedeniyle kalabalık topluluklar şeklinde ölmüşlerdir.
1788 yılı Ocak ayında Sidney'e gelen İngiliz donanması komutanı James Cook'un önerisiyle şehre İngiltere'nin aşırı kalabalık hapishanelerinden 759 adet suçlu getirilmiştir. Bu İngiliz donanmasının yerleşmesi sayesinde, körfezin kuzeyinde bugünkü Sidney kenti gelişmiştir.
Eğlence
Avustralya'nın başkenti olmamasına rağmen, Sidney birçok açıdan ülkenin en önemli kenti sayılır. Bu açılardan biri de gece hayatının renkliliğidir. Sidney'de gece hayatı hiç bitmez. Ulaşım için gereken otobüs seferleri gece boyunca da devam etmektedir.
Gezi
Avustralya'nın en eski şehri olan Sidney; kültürü, dünyanın en büyük doğal limanı olan Sidney Limanı ve sahilleriyle gidilebilecek en güzel turistik şehirlerden biri olarak kabul edilmektedir.
2000 Yaz Olimpiyatlarına da ev sahipliği yaparak popülaritesini biraz daha arttırmış ve kendinden söz ettirmeyi başarmıştır.
Sidney Opera Evi
Uzun yıllar boyunca şehrin gemicilik merkezi olan Circular Rıhtım'da bulunur ve 20. yüzyılın en ünlü ve değişik yapılarından kabul edilir. Operaya ilgi duymayanları bile ilginç mimarisiyle kendisine çekmeyi başarmıştır. Mevsimlik opera gösterimlerinin yanında; bale, tiyatro, film ve klasik müzik performanslarına da ev sahipliği yapmaktadır.
2003 Pritzker Mimarlık Ödülü'ne Sidney Opera Evi değer görülmüştür.
Sidney Köprüsü
Sidney'i ve Avustralya'yı simgeleyen en önemli yapılardan biridir. Resmi olarak 19 Mart 1932 tarihinde açılmıştır ve o tarihten bu yana çeşitli onarımlarla yenilenmiştir.
Köprü 503 m açıklığı ile çelik kemer sisteminin en büyük açıklıklı köprüleri arasındadır. Köprü aynı zamanda enine kesitte en geniş köprü olma unvanına sahiptir.
Sidney Kulesi
Ziyaretçilere açık olan gözlem kısmı, yerden 305 m yüksekliktedir. Bir alışveriş merkezinin üzerinde konumlanmıştır.
Darling Limanı
Avrupalıların Avustralya'ya yerleşmelerinin 200. yılına rastlayan 1988 senesinde yeniden düzenlenmiştir. Sidney Eğlence Merkezi, Sidney Çin Bahçeleri, Tumbalong Parkı, Ulusal Deniz Müzesi ve Sidney Akvaryumu gibi çeşitli binaların bulunduğu alandır. Şehir merkezinin batı kısmında yer alır.
Uygar Abacı

Uygar Abacı, Türk Felsefeci
İstanbul Teknik Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü'nü bitirdikten sonra, Middlesex Üniversitesi'nde Modern Avrupa Felsefesi programından yüksek lisans derecesi almıştır. Kant, Hegel, Marx, Heidegger ve şans kuramı üzerine çalışmalar yapmıştır. Halen Boğaziçi Üniversitesi ve Upenn'de eşzamanlı felsefe doktorasına devam etmektedir. Kant ve onto-teoloji uzerine çalışmaktadır.
Bibliyografya
Umut - Değişim için yeni felsefeler (yazar ve düşünürlerle konuşmalar)- Mary Zournazi'den çeviri (İmge Yayınevi - Mayıs 2004)
Kuramdan sonra - Terry Eagleton'dan çeviri (Literatür Yayınevi - Nisan 2004)
Osmanlı trajedisi - Gabriel Piterberg'den çeviri (Literatür Yayınevi - Mayıs 2005)
Avrupa'da Rönesans - Peter Burke'den çeviri (Literatür Yayınevi - Kasım 2003)
Türk çevirmenler
Yaşayan insanlar
İngilizceden Türkçeye çeviri yapanlar
Mehmet Ali Ağaoğulları

Mehmet Ali Ağaoğulları (d. 1950, Edirne), Türk yazardır.
Saint Joseph Erkek Lisesi'nden sonra Strazburg Institut de l'Etude Politique'i bitirdi (1973). Aynı yıl Paris'teki Sorbonne Üniversitesi'nde yüksek lisans çalışmalarına başladı. 1979'da aynı yerde Doctorat d'Etat (devlet doktorası) derecesini alan Ağaoğulları, siyasal teoriler bilim dalında 1987'de doçent, 1993'te de profesör oldu. 1980 yılından başlayarak Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde "Siyasal Düşünceler Tarihi" dersleri vermiş, Nisan 2017 tarihinde emekli olmuştur. Kendisine yapılması planlanan emeklilik töreni rektör tarafından engellenmiş, tören fakülte yerine Mülkiyeliler Birliği'nde yapılmıştır.
Ağaoğulları'nın Bibliyografyası
L'islam dans la vie politique de la Turquie (AÜ SBF Yayınları, 1983)
Kent Devletinden İmparatorluğa (Eski Yunan'da Siyaset Felsefesi adıyla, V Yayınları, 1989; İmge Kitabevi Yayınları, 1994, 2000, 2002)
İmparatorluktan Tanrı Devletine (Levent Köker ile birlikte, İmge Kitabevi Yayınları, 1991, 1997, 1998, 2001, 2004)
Tanrı Devletinden Kral-Devlete (Levent Köker ile birlikte, İmge Kitabevi Yayınları, 1991, 1997, 2001, 2004)
Ahlaksız (André Gide'den çeviri, İmge Kitabevi Yayınları, 1992, 2002)
Kral-Devlet ya da Ölümlü Tanrı (Levent Köker ile birlikte, İmge Kitabevi Yayınları, 1994, 2000, 2004)
Yeni Ortaçağ (Alain Ming'ten çeviri, İmge Kitabevi Yayınları, 1995)
Kral-Devletten Ulus-Devlete (İmge Kitabevi Yayınları)
Ulus-Devlet ya da Halkın Egemenliği (İmge Kitabevi Yayınları, 2006)
Fransız Devriminde Siyasal Düşünceler ve Mücadeleler 1789-1794 (3 Cilt) (Dipnot Yayınları, 2021)
Ruhr bölgesi

Ruhr bölgesi, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde bulunan, 5.3 milyonluk nüfusu ve 4.435 km2'lik alanıyla Almanya'nın en büyük metropolitan yerleşim merkezidir. Duisburg, Mülheim an der Ruhr, Essen, Gelsenkirchen, Bochum, Oberhausen, Bottrop ve Dortmund bu bölgenin belli başlı merkezi kentleridir. Ruhr bölgesi halk arasında Pott veya Kohlenpott olarak da anılır. Yakın bir zamana kadar esas gelir kaynağı kömür ve çelik üretimininden sağlanan bölge, bugün ise Almanya'nın Bilişim Teknolojisi (IT), lojistik ve alternatif enerji merkezidir.
<font color="darkblue">(polycentric)
Ayfer Akansel Altay

Ayfer Akansel Altay (d. 1959, Ankara), Türk çevirmendir.
İlk, orta ve liseyi TED Ankara Koleji'nde okudu. Üniversite eğitimini Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde 1980 yılında tamamladı. Aynı yıl Hacettepe Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu'nda İngilizce okutmanı olarak görev yapmaya başladı. Bu arada Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı'nda 1983 yılında masterını, aynı bölümde 1988 yılında doktorasını tamamladı. 1987 yılında Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Mütercim Tercümanlık Bölümü anabilim dalı başkanı olarak görev yapmaktadır.
Kitapları
Evin kızları (Michelle Roberts'den çeviri) (İmge Yayınevi - Ağustos 2001)
Türk edebiyat akademisyenleri
Türk çevirmenler
1959 doğumlular
TED Ankara Kolejinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
İngilizceden Türkçeye çeviri yapanlar
Ankara doğumlu çevirmenler
Osman Akınhay

Osman Akınhay, (d. 1960, Ödemiş), Türk yazar, çevirmen.
1976'da Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne girdi. 1980'in Temmuz ayında bir kuyumcu soygununa katıldığı iddiası ile tutuklandı ve hapse girdi. İçeride çevirmenliğe başladı. 70 kadar kitap çevirdi. Gün Ağarmasa (2002) ve Ölüme Bakmak (2005) adlı iki romanı; Piyasa Sosyalizmi tartışması (1991) ve Özcan Özen'le birlikte hazırladığı Çeçenistan: Yok sayılan ülke (2002) ve Dünyanın Bütün Sokakları İsyanda (2003) başlıklı üç derlemesi var. Mesele Kitap isimli yeni bir derginin editörlüğünü yapmaktadır.
Darkwood Sakinleri

Darkwood Sakinleri, çizgi roman kültürü dergisidir.
Dergi Aşkın Güngör, Ayhan Öztürk, Ali Düzgün, Habip Faysal Kemerizlioğlu, Hakan Alpin, Hüsnü Çoruk, K. Ertan Sevgi, Kemal Kulaoğlu, Kenan Kablan, Metin Demirhan, Melih Tarı, Zeynep Akkuş'tan oluşan, çizgi romana ilgi duyan bir grup genç tarafından çıkarılmaktaydı. Derginin ilk sayısı 1994 yılında çıkmıştır.
Derginin içeriği çizgi roman araştırmaları, denemeler, yerli ve yabancı çizgi romanlardan oluşmaktaydı.
Türkiye'de çizgi romanın sanatsal ve kültürel bir birikime yönlendirilmesi ve bu doğrultuda bir altyapı oluşması amacıyla yola çıkan dergi periyodsuz olarak yayımlanmıştır. Toplam olarak 12 sayı süren macerasını 2003 yılında noktalamıştır.
Hamster

Hamsterler, yedi cinste sınıflandırılmış 19 tür içeren Cricetidae alt familyasına ait kemirgenlerdir.
Hamster'ın hikayesi, 1930 yılında Suriye Yahudi Üniversitesi Zooloji Dalı öğretim üyelerinden Prof. İsra'el Aharuni'nin bir dişi hamster'la 12 yavrusunu Suriye yakınlarında bir kasabada bulup almasıyla başlamıştır. Aynı üniversitede görevli Dr. Ben Menahem, bu yavrulardan iki dişi ve bir erkeği alarak çifleştirmiştir. Böylece insan eli altında yapılan ilk hamster yavruları elde edilmiş oldu. Dr. Menahem'in sahip olduğu bu hamster ailesi, bugün tüm dünyadaki evcil hamster'ların atası olarak kabul edilir.
Yaşam alanı
Hamsterler, Avrupa'da ve Asya'nın batısındaki tarım alanlarında ya da bozkırlarda toprağın altında kazdıkları karmaşık yuvalarda yaşarlar. Yuvada tabanı otlarla kaplı odalar ve kışlık yiyeceklerin saklandığı depolar vardır. Genellikle meyve, sebze ve tahılla beslendikleri için bazen tarım alanlarına zarar verebilirler. Öte yandan baykuş, atmaca, kakım ve gelincik gibi hayvanlara yem oldukları gibi insanlar tarafından da avlanırlar.
Özellikleri
Hamsterin derisi vücuduna tam yapışmamış olup esnek ve gevşek bir yapısı vardır. Adeta derisi, vücuduna bol gelen bir elbise gibidir. Gözleri parlak ve tam yuvarlak, ayakları tutmaya ve kavramaya uygundur. Bu yüzden iyi birer tırmanıcıdırlar. Ön ayaklarında dört, arka ayaklarında beş parmakları vardır. Kuyruk 1 cm den kısa ve küttür. Uzun tüylü varyetelerde kuyruk tamamen tüylerin altında gizlenmiştir. Boyları 1520 cm, ağırlıkları 200 g civarındadır. Hamsterlar omnivor canlılardır. Fakat evcil türleri genellikla arpa, yulaf, buğday gibi kuru gıdalar ile beslenirler. Altın hamsterlar için günlük 15 gram civarında besin yeterli olurken, cüce hamsterlar için günlük 8 gram civarında besin yeterli olacaktır. Hamster, her zaman verilen besini yemek yerine, kimi durumda bir miktar saklayabilir.
Yaşam şekli
Hamsterler yaklaşık iki yıl yaşarlar. Renk göremedikleri gibi, uzağı görme yetenekleri de fazla gelişmemiştir; buna karşılık koku alma ve özellikle işitme duyuları çok iyidir. Hamsterleri diğer kemirgenlerden ayıran en ilginç özellikleri yanaklarındaki keseleridir. Hamsterler, yiyeceklerini bu keselerde toplar ve yuvalarına taşıyarak depolarlar. Bu keseler yanaktan başlar ve omuz üstünde biter. Bir hamster, kesesinde kendi vücut hacminin yarısı kadar yiyeceği taşıyabilir.