turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Dub

Dub köklerini reggae müzikten alan bir Jamaika müziği olarak 1960'larda doğmuştur. En basit tanımla müzikten vokallerin çıkarılması (belirli bölümlerin tekrarları hariç) ve reverb, yankı (echo) efektlerinin eklenmesiyle oluşturulan bir çeşitleme olarak yapılır.
Özellikler
Dub müzik var olan parçaların 45'lik plakların arka yüzlerinde, genelde enstrümantal çeşitlemeler olarak sunulur. İngilizce karşılığı version ile anılan bu çeşitlemelerin karakteristik özellikleri parçanın bas ve davul bölümlerinin ön plana çıkarılmasıdır. Enstrümantal parçalarda çoğunlukla echo, reverb gibi ses efektleri kullanılarak yeni vurmalı bölümler eklenir ve vokallerin büyük bölümü ya da ana enstrümanlar kullanılmaz. Canlı performanslarda kullanılan şimşek, gökgürültüsü, kuş, su sesleri gibi efektlerle zenginleştirilen, yoğun biçimde bas frekansların kullanıldığı mixler üretilir.
Bu parçalar hiphop gibi müziklerde MC olarak bilinen ve ritim üzerine uyaklı vokaller yapan solistler tarafından kullanılır, bu şekilde parçaları kullanarak yapılan vokal İngilizcede toasting olarak, Reggea/Dub müzikte bu yöntemi kullananlar "DeeJay (DJ)" olarak adlandırılır. Plakları çalanlar diğer müziklerde olduğu gibi DJ olarak değil, selector (seçici) olarak adlandırılır. İngilizce/Afrika dili karışımı bir lehçe olarak kabul edilen Jamaikaca (İngilizce Patois'i olarak da bilinir) söylenişinde "selekta" olarak okunur.
Dub müzisyenleri
Türkiye'den Dub
Xir Gökdeniz
12 Metreküp
Baba Zula
Bavel Sound System
Homegrown Soundsystem
FitiSound
Reggaelation Sound
Sublime Porte
216 Steppaz
Fate Fat
Ais Ezhel
Debre, Kuzey Makedonya

Debre (Makedonca; a Debar; Arnavutça: Dibër veya Dibra; Osmanlı dönemi: Debre-i Bala), Kuzey Makedonyanın batısında, Arnavutluk sınırında bulunan bir belediye merkezidir.
Yer Adı
Kasabanın adı Yunanca'da ίβρη (Dibrē) veya ίβρα (Dibra) şeklinde geçmektedir. Antik Yunan'da Deborus veya Deberos şeklinde kaynaklarda geçerken bölgenin değişik kavimlerce istilası sırasında Dibera, Uranik ve Oronak isimleri de kullanılmıştır.
Coğrafya
Kuzey Makedonyanın batısında yer alan Debre, ülkenin idari sınıflanmasında Güneybatı Bölgesi sınırları içindedir.
Debre'nin etrafında Desat, Stogovo, Jablanica ve Bistra dağları bulunur. Debre Gölü, Adriyatik Denizi'ne dökülen Kara Drin Nehri ve Radika Nehri bölgede bulunmaktadır.
Tarih
2. yüzyıl Roma kaynaklarında adına rastlanan şehir, Epir Despotluğu, Bulgarlar, Haçlılar, Bizanslılar ve Sırplar arasında el değiştirdi.
Osmanlı İmparatorluğu Dönemi
Debre, 14. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu sınırlarına girmiştir. Bu dönemden 20. yüzyıl başlarına (1912-1913) kadar Osmanlı idaresinde kalmıştır.
14. yüzyıl Türk fetihlerinden 20. yüzyıl Balkan Savaşlarına kadar Osmanlı hakimiyeti altında kaldı. Osmanlılara karşı Katolik Arnavut Prens Gjergj Kastriot Skanderbeg mücadele etti ise de başarılı olamadı. 1950-1960'lı yıllarda birçok Türk aile bölgeyi terk etmek zorunda kalarak Türkiye'ye göç etmiştir. Atatürk'ün dedesi Kızıl Hafız Ahmet Efendi'nin Debre'nin bir köyünden olduğu söylenmektedir.
Bölgedeki Osmanlı egemenliği 1912-1913 itibarıyla sona ermiştir. Debrenin merkezi, Osmanlı İmparatorluğu döneminde Debre-i Bala adını taşımıştır ( Debre-i Bālā) ve son dönem (19. yüzyıl sonu) idari dağılımda Manastır Vilayetinde Debre Sancağına bağlı bir merkez olmuştur.
Yugoslavya Krallığı Dönemi
Osmanlı İmparatorluğu dönemi sonrasında, küçüklü büyüklü birçok muharebe sonrasında Debrenin de yer aldığı bölge, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı egemenliğinde kalmıştır. Krallık, sonrasında Yugoslavya Krallığı olarak 1943 yılına dek egemen olmuştur.
Yugoslavya Dönemi
1943 yılı ile beraber Yugoslavya Krallığı ortadan kalkmış, yerine Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti kurulmuştur. Bu dönemde de Debre, devam eden idari yapı içinde yer almıştır.
Makedonya Cumhuriyeti Dönemi
1991 yılında Makedonyanın Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyetinden bağımsızlığını ilan etmesiyle Debre, bağımsız Makedonya Cumhuriyeti içinde yer almıştır.
Nüfus
2002 sayımlarına göre Debre Belediyesinin toplam nüfusu 19.542 kişidir. Bu nüfusun etnik dağılımı şu şekildedir: Arnavutlar 11.348; Makedonlar 3.911; Türkler 2.684 ve diğerleri
Yunus Bülbül

Yunus Bülbül, doğum adıyla Yunus Habbuloğlu, (d. 22 Nisan 1955, Hatay), Türk arabesk ve halk müziği sanatçısı, besteci, söz yazarı ve oyuncu.
Hayatı
Gerçek ismi "Yunus Habbuloğlu"dur. 80'li yılların modası olan arabeskin önemli isimlerinden biridir. En Mutlu Günümde, Siz O Sevgilimi Tanımazsınız en bilinen şarkılarındandır. Sanatçı bugüne kadar 36 CD, 6 LP, 4 45lik yapmış ve Doğum Günüm Bana Geldiğin Gündür, Gidecek Bir Gün gibi 350 besteye imza atmış, 64 sinema filmi ve 31 TV dizisinde rol almıştır. Gonca Gülüm adıyla yeni albümünü 2010 yılında çıkarmıştır. Sezer Güvenirgil'den 2007'de boşanmıştır. 2 kız ve 2 erkek çocuk sahibidir.
Diskografi
Filmografi
1980: Deliler Almanya'da
1980: Duy Kalbimin Feryadını
1982: Berduşlar
1983: Ah Şu Kadınlar
1984: Asrın Kadını
1984: Berduşlar Sosyetede
1984: Küçük Baba Keko'ya Karşı
1984: Şaşkın
1985: Büyük Günah
1985: Gidecek Bir Gün
1985: Palavracılar
1986: Beleşçiler
1986: Efkarlıyım Abiler
1986: Ekmek Parası
1986: Keko Aptallar Çetesi
1986: Keko Garsonlar Kralı
1987: Beleşçiler
1987: Keko'nun Aşkı Zeyno
1987: Kiralık Katil Keko Londra'da
1987: Şans Çocuğu
1987: Uzaylı Zekiye
1988: Can Kardeşler
1988: Turist Avcıları
1989: Gurbetçi Nazo
1989: Keko İki Tatlı Serseri
1990: Mutsuzlar
1992: Nereden Çıktın Karşıma
1995: Hangimiz Eşek
1997: Sevimli Dostlar
1997: Yaşam Kavgası
1998: Gülerken Ağladık
1999: Bücür Cadı
1999: Bücür Cadı
2000: Biri Yer Biri Bakar
2000: Hapı Yuttuk
2000: Kızım ve Ben
2000: Sigortamı Attırma
2001: Gerçekler
2001: Kel Alaattin
2002: Bir Akıllı Bir Deli
2005: Babam Geri Döndü
2014: Abbas Çorum'da
Flight of Icarus

Flight of Icarus Iron Maiden'ın Piece of Mind albümündeki üçüncü şarkı ve albümden çıkan ilk teklidir. 11 Nisan 1983 tarihinde piyasaya çıkmıştır. Aynı zamanda grubun ABD'de yayımlanan ilk teklisi ve bugüne kadar Amerikan radyolarında en fazla çalınmış şarkısıdır. Şarkı 1983'te Rock Radyo listelerinde 12 numaraya kadar yükselmiştir. Şarkı Adrian Smith ve Bruce Dickinson tarafından yazılmıştır.
Şarkının konusu Yunan mitolojisinde babasının yaptığı kanatlarla uçan İkarus'dur.
Kadro
Bruce Dickinson - Vokal
Dave Murray - Gitar
Adrian Smith - Gitar ve geri vokal
Steve Harris - Bas ve geri vokal
Nicko McBrain - Davul
Nilüfer Açıkalın

Nilüfer Açıkalın asıl soyadı ile Nilüfer Küçükçavdar (1 Ocak 1967, İstanbul), sinema ve tiyatro oyuncusu, öykü yazarı ve müzisyen.
Hayatı
1967'de Makedonya göçmeni bir ailede doğan Açıkalın, Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünde oyunculuk eğitimi alarak mezun oldu. 1987'den bu yana tiyatro, sinema ve TV'de oyunculuk yapmakta. 1988 yılında oynadığı ilk filmi Süreyya Duru'nun 'Ada' filminde Türkan Şoray'ın kızı rolünü oynadı.
Kısa öykülerinden oluşan dört öykü kitabı yazan sanatçı, bir dönem Devlet Tiyatrolarında da çalıştı. 1987 yılında Peker Açıkalın'la evlenir, 1994 yılında ise boşanmışlardır. Günümüzde yönetmen Orhan Oğuz ile beraberdir.
2014 ve 2015 yılında Başka Şarkılar adını taşıyan iki albüm çalışması yapmıştır.
Sahip olduğu ödüller
14. Orhon Murat Arıburnu Ödülleri, 2003, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu, Bekleme Odası
6. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri, 2000, En İyi Kadın Oyuncu, Kara Kentin Çocukları
Türkiye-Almanya Film Festivali, En İyi Kadın Oyuncu, Çekmeceler
Kitapları
Bıçak Sırtı, Gendaş Yayınları, 1999, ISBN 975-308-099-9
Çocuk Oyuncağı Değil, Gendaş Yayınları, 2000, ISBN 975-308-281-9
Saklı Safkan, Chiviyazıları yayını, 2002, ISBN 975-8663-15-1
İyiler Yalnız Gezer, Biz+ yayınları, 2007, ISBN 9944-1-1402-2
Yıkık Aşklar Diyarı, Biz+ yayınları 2007
Çatlak Zamanlar, Biz+ yayınları 2007
Yoldan Çıkmış Öyküler, Phoenix Yayınları 2008
Filmografisi
1988: Zengin Mutfağı
1988: Ada
1991: İlk Aşk
1992: Talaz
1992: Yağmur Beklerken
1993: Çılgın Aşıklar
1993: Şaşkın Gelin
1994: Gülşen Abi
1995: Boşlukta Bir Yer
1995: Yer Çekimli Aşklar
1996: Beşi Bir Yerde
1996: Deniz Bekliyordu
1996: Sihirli Ceket
1996: Şövalye, Pamuk Prenses ve Hain
1998: Karanlıkta Biri Var
1999: Harem Suare
1999: Kara Kentin Çocukları
1999: Güle Güle
1999: Kimsecikler
2000: Şaşıfelek Çıkmazı
2000: Artık Sevmeyeceğim
2000: Beyoğlu Rüyası
2000: Dansöz
2000: Kiralık Kadın
2002: Havada Bulut
2003: Bekleme Odası
2003: Serseri Aşıklar
2005: Hepimiz Kardeşiz
2005: Otel İstanbul
2008: Meleğin Sırları
2009: Mazi Yarası
2010: Hayde Bre
2015: Büyük Sürgün Kafkasya
2015: Çekmeceler
2015: Çırak
2021: Benim Hayatım
2021: Çıplak
2021: Yeşilçam
2023: Gülcemal
2023-: Sakla Beni
Yakında: Zeytin Ağacı
Tiyatro oyunları
Cahide Sonku Müzikali (Tiyatro Keyfi)
Altı Kişi Yazarını Arıyor: Luigi Pirandello - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1988
Buruk Ezgi (Dostlar Tiyatrosu)
Derin Bir Soluk Al (Tiyatro Stüdyosu)
Üç Kadın Bir Çapkın (Tiyatrokare)
Ejderhanın Gözleri

Ejderhanın Gözleri, (İngilizce: The Eyes of the Dragon) Stephen King'in destansı ögeler içeren romanı.
Konusu
Bir anlatıcının ağzından eski zaman ait bir krallıkta geçen fantastik bir hikaye. Kral Roland'ın varisleri oğulları Peter ve Thomasdır. Büyük olması nedeni ile her ne kadar Peter kral olmaya yakın aday gözükse de krallıkta çirkin emelleri olan büyücü Flagg onun yerine daha rahat manüple edebileceği Thomas'ı kral yapmak istemektedir. Bu amaçla Flagg hazırladığı bir senaryoyla kralı içkisine zehir katarak öldürür ve suçuda Peter'in üzerine atarak onu krallıkta bir kuleye kilitletir. Zayıf Thomas'ı da kral yapar.
Ancak Peter bu işten sıyrılmak için planlarını yapmaya başlar. Kendisine getirttiği peçetelerden her gün bir ip yolarak bir bebek evindeki tezgahta onlardan kaçış için kullanacağı urganı dokumaya başlar. Yıllar sonra kaçış planını gerçekleştireceği sırada eski arkadaşları ve Thomas'da gerçek suçlunun Flagg olduğuna kanaat getirmiştir. Kaçış gerçekleşir ve nihayetinde krallık gerçek sahibine kavuşur.
Stephen King romanları
1987 romanları
Amerikan romanları
İngilizce romanlar
1980'lerde fantastik romanlar
Bring Your Daughter... to the Slaughter

Bring Your Daughter... to the Slaughter Iron Maiden'ın No Prayer for the Dying albümünden çıkan ikinci single'dır. Şarkı başlangıçta Bruce Dickinson tarafından yazılmış ve kaydedilmiştir. Şarkının bu versiyonu Elm Sokağı Kabusu 5 filminin soundtrack'inde kullanılmıştır. Iron Maiden versiyonu ise 24 Aralık 1990'da piyasaya çıkmıştır. Grubun İngiltere'de bir numaraya çıkan ilk şarkısıdır.
Kadro
Bruce Dickinson - Vokal
Dave Murray - Gitar
Janick Gers - Gitar
Steve Harris - Bas ve geri vokal
Nicko McBrain - Davul
Iron Maiden şarkıları
1990 şarkıları
1990'larda İngilizce şarkılar
Çağdaş Sinema Oyuncuları Derneği

Çağdaş Sinema Oyuncuları Derneği (ÇASOD), merkezi İstanbul'da bulunan bir sivil toplum kuruluşudur.
ÇASOD, 1992 yılında kurulmuş olup, 300'e yakın üyeye sahiptir. 13 yıldır her yıl "Oyunculuk Ödülleri" dağıtan ÇASOD, film yapımcılarına, yönetmenlere ve şirketlere çeşitli hizmetler sağlamanın yanı sıra, üyelerinin haklarını koruma yönünde de etkinlik göstermektedir.
Yönetim Kurulu
Başkan: Rutkay Aziz
Başkan yardımcısı: Nur Sürer
Genel Sekreter: Taner Barlas
Asil Üyeler: Bülent Kayabaş, Menderes Samancılar, Meltem Savcı, Levent İnanır, Yüksel Arıcı
Sayman: Kenan Bal
Koordinatör: Zerrin Güven
ÇASOD 2005 13. Oyunculuk Ödülleri Işıl Yücesoy ve Çetin Tekindor'a verilmiştir:
En iyi Kadın Oyuncu: Işıl Yücesoy (Korkuyorum Anne)-Ödül: Çasod Heykeli
En İyi Erkek Oyunu: Çetin Tekindor(Babam ve Oğlum)-Ödül: Çasod Heykeli
Umut Veren Kadın Oyuncu: Gülçin Santırcıoğlu (Türev)-Ödül: Kristal Plaket
Umut Veren Erkek Oyuncu: Selim Akgül Anlat İstanbul-Ödül: Kristal Plaket
Jüri Özel Ödülü: Yetkin Dikinciler (Babam ve Oğlum)-Ödül: Kristal Plaket
Ulusal Nanoteknoloji Araştırma Merkezi

Ulusal Nanoteknoloji Araştırma Merkezi (UNAM), Devlet Planlama Teşkilatı'nın desteğiyle Bilkent Üniversitesi dahilinde faaliyet göstermekte olan bir araştırma merkezidir.
2006 yılının başında başlayan UNAM-Ulusal Nanoteknoloji Araştırma Merkezi Projesinin 1. Fazı zamanından bir yıl önce bitirilmiştir. Bu faz döneminde bina ve araştırma ekipmanına 28 Milyon TL yatırım yapılmıştır. 2006 yılı ortalarında başlayan ve 1,5 yılda bitirilen UNAM binası yaklaşık 9000 m2 kapalı alan üzerine kurulmuştur; içerisinde titreşim ve sıcaklık kontrollü 62 laboratuvar, konferans salonu ve ofisleri barındırmaktadır. 400 m2 temiz oda da 2009 yılı ortalarında faaliyete geçmiştir. 1. Faz döneminde alınan cihazların çoğu kurularak araştırma çalışmalarında kullanılmaya başlanmış, malzeme bilimi ve nanoteknoloji konusunda yüksek lisans ve doktora programları süreçlerine de dahil olan hidrojen depolama, karbon nanotüpler, spintronik silisyum nanoteller, fiber lazerler, silisyum nanokristaller konularında da önemli çalışmalar yapılmıştır. UNAM'a 2007'de TÜSİAD, 2008'de TÖV ve 2009'da TÜBİTAK tarafından bilim ve teknoloji ödülleri verilmiştir.
UNAM günümüzde bünyesindeki 400'den fazla bilim insanı ile 1000'e yakın kullanıcıya hizmet vermektedir. Günümüze kadar 90 üzerinde lisansüstü mezun vermiş olup, Bilkent Üniversitesi'nde yapılan bütün yayınların %40'ı UNAM'dan çıkmaktadır.
Misyonu
Türkiye'nin sanayi ürünlerinin rekabet gücünü ve katma değerini artırmak için gerekli olan nanoteknolojiyi oluşturmaya yönelik kamu ve özel sektöründen araştırmacılarla birlikte araştırma-geliştirme çalışmaları yapmak, prototipler geliştirmek.
Türkiye'nin gelecek dönemde ihtiyacı olan malzeme bilimi ve nanoteknoloji alanında uzmanlarını yetiştirmek.
Nanoteknolojide her türlü araştırma donanımına, bilimsel deneyim ve altyapıya sahip olan ulusal bir arastırma merkezini gerçekleştirmek, merkezin verimli bir şekilde yönetilmesini sağlamak. (Böyle merkezler birçok ülkede araştırmacılara hizmet sunmaktadır)
UNAM'ı yurt dışında çalışan ve uluslararası üne sahip olan bilim adamlarımızın buluştukları bir platform haline gelmesini sağlamak.
Ulusal ve uluslararası ağlar yardımı ile çeşitli kuruluşlar arasında iletişim ve araştırma konularında koordinasyonu sağlamak, nanoteknolojideki gelişmelerden ilgili araştırmacıları ve kurumları bilgilendirmek.
Yapılan çalışmalar
Optik ve Fiber Lazerler
Nanofotonik
Nanomalzemeler
Enerji
Nanotekstil
Supramoleküler Kimya
Biyoteknoloji
Teorik nanobilim
Daniel François Auber

Daniel François Esprit Auber (29 Ocak 1782, Caen - 13 Mayıs 1871, Paris) Fransız besteci.
Auber, babasının tüccar olması girişimlerine rağmen küçük yaşlarda besteciliğe yönelmiş ve müzik öğretimi için Londra'ya gitmiştir. 1804'te Paris'e dönen Auber, kendini tamamen sanata vermiştir. 1811'de ilk operası; "Julie"yi yazmış, İtalyan bestecisi Cherubini'nin dikkatini çekmiş, verdiği sanat eserleriyle bütün dünyada tanınmıştır. 1828'de yazdığı "Porticili Dilsiz Kız"la müzik tarihine geçmiş, daha sonra hafif operalar hazırlamaya devam etmiştir.
Christoph Willibald Gluck

Christoph Willibald (von) Gluck (2 Temmuz 1714, Erasbach 15 Kasım 1787, Viyana), Alman besteci.
Ailesinin ormancı olmasından dolayı çocukluğunu çeşitli şehir ve kasabalarda geçirmiştir. 1727'de Komotau'da ilk müzik derslerini almaya başlamış, 1733-1736 yılları arasında Prag'da çağın ünlü bestecileriyle beraber çalışmıştır. Prens von Lobkowitz'in desteğiyle Viyana'ya gitmiştir. Viyana'da prens Melzi'nin yanında çalışmış, daha sonra Milano'ya geçmiş; Sammartini gibi ustalarla çalışmıştır. 1741 yılında Milano Tiyatrosu için "Artaserse" adlı ilk operasını bestelemiş, 1746'da Londra'ya geçmiş, birbiri ardına verdiği operalarla ün sağlamıştır. 1750 yılından sonra Viyana'ya dönen Gluck, "Orfeo ed Euridice", "Alcaste", "Armide", "Iphigenia in Aulis" ve "Iphigenia in Tauris" opera eserlerini bestelemiştir.
Operaları
Artaserse, Milano 26 Aralık 1741
Demetrio, Venedik 2 Mayıs 1742
Demofoonte, Milano 6 Ocak 1743
Tigrane, Crema 26 Eylül 1743
Sofonisba (veya Siface), Milano 18 Ocak 1744
La finta schiava Venedik 13 Mayıs 1744
Ipermestra, Venedik 21 Kasım 1744
Poro, Torino 26 Aralık 1744
Ippolito, Milano 31 Ocak 1745
La caduta de' Giganti Haymarket Tiyatrosu, Londra 7 Ocak 1746
Artamene, Haymarket Tiyatrosu, Londra 4 Mart 1746
Le nozze d'Ercole e d'Ebe Pillnitz 29 Haziran 1747
La Semiramide riconosciuta, Aachen 5 Mayıs 1748
La contesa de' Numi Charlottenburg 9 Nisan 1749
Ezio Prag 26 Aralık 1749
Issipile Prag 1751 - 1752
La clemenza di Tito, Napoli 4 Kasım 1752
Le Cinesi, Viyana, 24 Eylül 1754
La Danza, Viyana, 5 Mayıs 1755
L'innocenza giustificata, Viyana, 8 Aralık 1755
Antigono, Roma, 9 Şubat 1756
Il rè pastore, Viyana, 8 Aralık 1756
La fausse esclave, Viyana, 8 Ocak 1758
L'ile de Merlin, ou Le monde renversé, Viyana, 3 Ekim 1758
La Cythère assiégée, Viyana, 1759 yılı başlarında
Le diable à quatre, ou La double métamorphose 1759
L'arbre enchanté, ou Le tuteur dupé 1759
L'ivrogne corrigé, Viyana, Nisan 1760
Tetide, Viyana, 10 Ekim 1760
Le cadi dupé, Viyana, 9 Aralık 1761
Orfeo ed Euridice, Viyana 5 Ekim 1762, revizyon Paris 2 Ağustos 1774,
Il trionfo di Clelia, Polonya, 14 Mayıs 1763
La rencontre imprévue, Viyana, 7 Ocak 1764
Il Parnaso Confuso, Viyana, 24 Ocak 1765
Telemaco, o sia l'isola di Circe, Viyana, 30 Ocak 1765
La Corona (Sahnelenmemiş. Planlanan tarih 4 Ekim 1765)
Il Prologo, 1767 (Traetta tarafından bir opera için giriş müziği)
Alceste, Viyana 26 Aralık 1767, revizyon Paris 23 Nisan 1776,
Le Feste d'Apollo, Parma, 24 Ağustos 1769
Paride ed Elena, Viyana 3 Kasım 1770
Iphigénia en Aulide Paris 19 Nisan 1774,
Armide, Paris 23 Eylül 1777,
Iphigénie en Tauris, Paris 18 Mayıs 1779
Echo et Narcisse, Paris 24 Eylül 1779,
Baleleri
Les amours de Flore et Zéphire, Schönbrunn, Viyana, 13 Ağustos 1759
Le naufrage, Viyana 1759 (?)
La halte des Calmouckes, Viyana 23 Mart 1761
Don Juan, ou Le festin de Pierre, Viyana, 17 Ekim 1761
Citera assediata, Viyana, 15 Eylül 1762
Alessandro (Les amours dAlexandre et de Roxane), Viyana, 4 Ekim 1764
Sémiramis, Viyana, 31 Ocak 1765
Iphigénie'', Laxenburg, 19 Mayıs 1765
Albert Lortzing

Gustav Albert Lortzing (23 Ekim 1801 Berlin - 21 Ocak 1851 Berlin) Alman besteci, şarkıcı ve aktör.
Yaşamı
Ailesi oyuncudur. Uzun seneler kendini yetiştirdikten sonra Lortzing'de, 1826'da Detmold'da oyunculuğa atılmıştır. 1833 - 1844 yılları arasında Leipzig'de Tenör olarak çalışmıştır. Bu sıralar bazı hafif operalar da besteyen Lortzing giderek tanınmaya başlamıştır. 1839'da "Zar und Zimmermann", 1842'de" Der Wildschütz"u bestelemiş, çalıştığı operanın yöneticiliğine getirilmiştir. Gezgin yılları arasında "Undine" ve "Waffenschmied"i bestelemiştir.
Operaları
Die Himmelfahrt Christi Oratoryum (Münster 1828)
Der Pole und sein Kind (1831)
Szenen aus Mozarts Leben (Münster 1832)
Der Weihnachtsabend (Münster 1832)
Die beiden Schützen (Leipzig 1837)
Zar und Zimmermann (Leipzig 1837)
Hans Sachs (Leipzig 1840)
Casanova (Leipzig 1841)
İzinsiz Kaçak Avcı (Der Wildschütz) (Leipzig 1842)
Undine (Magdeburg 1845)
Der Waffenschmied (Viyana 1846)
Regina (Viyana 1848)
Rolands Knappen oder Das ersehnte Glück (Leipzig 1849)
Die Opernprobe (Frankfurt 1851)
Vincenzo Bellini

Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini (3 Kasım 1801, Katanya - 23 Eylül 1835, Paris), İtalyan besteci.
Yaşam
Müzik öğrenimini Napolide Zingarelli'nın yanında yapmış, 1827'de genç yaşta Milano'da oynayan "Il Pirata" adlı operasıyla tanınmıştır. Akabinde 1831'de La sonnambula ve Norma gelmiş, bu iki eser dünya çapında ünlenmesini sağlamıştır. 1833'te Paris'e gelen Bellini, I puritani adlı operasını 1835'te sahneye koymuştur. Bellini kısa süren yaşamına rağmen romantik İtalyan operasının kurucusu olmuş, Wagner ve Verdi'yi etkilemiştir.
Ulrich Karger

Ulrich Karger (d. 3 Şubat 1957 Berchtesgaden), Alman yazar ve din öğretmeni.
Mesleğini ilk yıllarında bir çocuk ve gençlik sosyal merkezinde pedagog-eğitimci olarak çalıştı. Sonradan din öğretmeni olmak için eğitim aldı. 1984'ten beri bir dil terapi okulunda ders vermektedir.
Karger, çocuk kitapları ve yetişkinler için kitaplar yazdı. Homerosun Odysseiasını gençler için uyarladı. Bu kitap yazarın en başarılı eserlerinden biri. Kitap Almanca konuşulan ülkelerde iyi eleştiriler aldı.
Bundan başka Ulrich Karger 1985'ten beri değişik gazete ve dergiler de serbest yazar olarak eleştiri yazılar yazmaktadır. .
1999 yılında İnternet üzerinde bir eleştiri arşivi kurdu (Büchernachlese). Orada, ağırlıkla edebiyat, çocuk ve gençlik kitaplar, olmak üzere çeşitli konulardaki kitaplar hakkında 1400 den fazla tanıtım ve eleştiri yazısı yayınladı.
Ulrich Karger Alman Yazarlar Birliğine (Verband deutscher Schriftsteller) üye ve Berlinde yaşamaktadır.
Pocahontas

Pocahontas (d. 1596, Jamestown, Virginia - ö. 21 Mart 1617, Gravesend, İngiltere), Algonkin Kızılderilisi olan ve John Rolfe adlı bir İngiliz ile evlendikten sonra İngiltere'nin Londra şehrine yerleşen ve hayatının son yıllarında burada ünlü olan kadın.
Anadili Algonkin dillerinden Powhatan da denilen Virjinya Algonkincesi idi.
Hayatı
1596'da doğdu. Bir Kızılderili kabilesi olan Algonkinlerin Şefi Wahunsenacawh (Powhatan)'ın kızıdır. Asıl adı Matoaka'dır. Pocahontas ise 'şımartılmış' anlamına gelen bir lakaptır. 1612 yılında, Pocahontas 17 yaşındayken, köle ve işçi arayışı içinde olan İngilizler'in tuzağına düştü. Bir yıla yakın bir süre Jamestown'da tutsak edildi. Bu sırada Kaptan John Smith ile arkadaş oldu. Tutsaklığı sırasında, 28 yaşındaki İngiliz dul bir tüccar olan John Rolfe, Pocahontas'tan hoşlandı. Rolfe'un asıl amacı yerli bir prensesle evlenerek gücüne güç katmak ve Trinidad'da yaptığı tütün sömürgeciliğinde çalışacak yerli işçiler bulmaktı. Rolfe, Pocahontas'a onunla evlenirse, onu buradan kurtaracağını söyledi ve Pocahontas bu teklifi kabul etti. Böylece ilk defa bir şefin kızı, bir İngiliz ile evlenmiş oldu.
Rolfe, Virginia Valisi'ne evlenme isteğini şu şekilde açıklar:
"Eğitimi kaba, davranışları barbarca, soyu lanetli bir kafir ile tarım işletmesinin yararı, ülkemizin onuru, Tanrı'nın yüceltilmesi, kendi kurtuluşum ve dinsiz bir yaratığı gerçek Tanrı'ya ve İsa dinine döndürmek..."
5 Nisan 1614 tarihinde Pocahontas, Rebecca Rolfe adını aldı. Bu evlilik sayesinde Pocahontas'ın babası Powhatan, kabilesi ile İngilizler arasındaki barış da pekişti. Algonquin'ların şefi Powhatan, İngilizler adına yiyecek toplaması gerektiğine inandırıldı ve ona İngilizler tarafından "Algonquinlerin Kralı" adı takıldı. O sırada kıtlık çeken ilk İngiliz yerleşimcileri Pocahontas sayesinde açlıktan kurtarıldı. Powhatan, kızını John Rolfe'ye verince, İngilizlerin dostu olduğuna inandığını gösterdi.
Pocahontas, evlendikten kısa bir süre sonra Rolfe ile Thomas Rolfe adında bir çocuk sahibi oldu. 1616 yılında Rolfe, Pocahontas'ı Londra'ya götürdü. Pocahontas, burada vaftiz edildi. Ancak, Londra'nın havasına ve iklimine hiç alışamadı. Vücudu da bağışıklık sisteminin bilmediği hastalıklar kaptı. Ayrıca yaşadığı yeri de özlemeye başladı. Pocahontas, geri dönmek için birkaç girişimde bulundu,, ancak hiçbiri başarılı olamadı. Pocahantas, 21 Mart 1617'de, 21 yaşında öldü. Cesedi Gravesend'da yakıldı. Mezarı kilisenin tadilat çalışmalarında yıkıldı.
Ölümünün Ardından
1618 yılında babası Powhatan öldü ve İngilizlerin onu hayatı boyunca kullandıklarını anlayan Algonquinler intikam almak istedi. Ancak İngiliz silahlarının gücünü küçümsediler. Kısa bir süre sonra sekiz bin Algonquin'den yalnızca bin kadarı kaldı.
William Ordway Partridge, 1922'de Jamestown'daki St George kilisesine Pocahontas'ın bir heykelini yaptı. 1995 yılında Walt Disney Firması, Pocahontas adında bir çizgi film, yaptı.