turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Allah Allah / Hülya

Allah Allah / Hülya, 11 Ağustos 1987 tarihinde İbrahim Tatlıses'in Tatlıses Plak firmasından çıkardığı stüdyo albümüdür. Albümde toplam 12 şarkı bulunmaktadır. Tatlıses, bir konser esnasında kendisine sevgi gösterisinde bulunan hayranlarına yönelik olarak söylediği "Allah Allah bu nasıl sevmek" sözünden yola çıkarak bestelediği "Allah Allah" şarkısını "Hülya" şarkısı ile birlikte albümüne isim olarak seçmiştir. Tatlıses'in en çok satan albümlerinden birisi olan bu albümün müzik yönetmenliğini Yavuz Taner yapmıştır. Albümde yer alan Allah Allah, Hülya, Allah Yalanı Sevmez, Canım Dediklerim, Sarışınım öne çıkan şarkılardır.
Şarkı listesi
Albüme ait diğer bilgiler
Tatlıses Plak kapandıktan sonra, Hesabım Var - Söylim mi? albümü dışında, kendi bünyesinde yayınladığı bütün albümlerin yayın haklarını Emre Plak'a devretmiştir. Kaset, aynı içerik ve aynı kapakla Emre Plak tarafından da yayınlandı.
Künye
Yapımcı: İbrahim Tatlıses
Yönetmen: Yavuz Taner
Tonmaister: Murat PapakerMehmet Günay (Memo)
Stüdyo: İstanbul Ses Kayıt
Fotoğraflar: Stüdyo Erol
Kapak Tasarım: Bülent Engez
Baskı: FRS
Terkibibent

Terkib-i Bent, farklı uyaklara sahip birkaç bentten meydana gelen ve bentlerinin sonunda uyakları aynı birer beyte sahip olan Divan edebiyatı şiir biçimidir.
Yaşamdan, talihten şikayet; felsefi düşünceler, dini, tasavvufi konular ve toplumsal yergilerin işlendiği şiirlerdir. Her biri beşle on arası beyitten oluşan, beş-on iki bendin bir araya gelmesiyle kurulur. Bentleri birbirine bağlayan beyte vasıta beyti denir. Vasıta beyti her bentte farklıdır. Vasıta beytinin aynen yinelenmesi durumunda ise terciibent oluşur. Bunlar bentlerden ayrı olarak kendi aralarında uyaklanır. Bentlerin kafiyelenişi gazeldeki gibidir. Türk Edebiyatında Bağdatlı Ruhi ve Ziya Paşa bu türün iki önemli şairidir. İkisi de toplumsal konularda yazmıştır. Didaktik şiirlerdir.
Kafiyelenişi
aa xa xa xa xa xa bb cc xc xc xc xc xc dd...
veya aa ba ca da ea fa bb cc dc ec fc gc hc dd...
Söylim mi?

Söylim Mi?, İbrahim Tatlıses'in 26 Kasım 1990'da Tatlıses Plak firmasından çıkardığı albümdür. Tatlıses, o dönem hem konserlerinde hem de bir reklam filminde kullanarak sloganlaştırdığı "Söylim mi?" sözünden ilham alarak bir şarkı bestelemiş ve bu söz albümüne de isim olmuştur. Albümde yer alan Söylim mi?, Gideceğim, Ne Güzel Gözlerin Var, Hesabım Var öne çıkan şarkılardır.
Şarkı listesi
Albüme konmayan yedek şarkılar
Künye
Yapım: Tatlıses Plak
Prodüktör: Mahmut Tatlı
Yönetmen: Mustafa Özhan
Stüdyo: İstanbul Ses Kayıt
Tonmaisterler: Mehmet Günay, Murat Papaker
Mix: Memo
Fotoğraf: Ahmet Işık
Baskı: Onur Ofset
Nike (mitoloji)

Nike (), Yunan mitolojisinde zafer tanrıçasıdır. Roma mitolojisindeki karşılığı Victoria'dır.
Nike, çok hızlı koşma ve uçma yeteneğine sahiptir. İnsan görünümündedir. Pallas ve Stiks'in kızı, Zelus ("Şevk"), Kratos ("Dayanıklılık") ve Bia'nın ("Şiddet") kardeşidir. Nike ve çocuklarının hepsi, Zeus'un eşleridir. Bir efsaneye göre, Evrene Gaia, Nix ve Erebus'tan sonra dördüncü gelmiştir.
Selam Olsun (İbrahim Tatlıses albümü)

Selam Olsun, 1 Aralık 1999 tarihinde İbrahim Tatlıses'in Universal Müzik ve S Müzik firmasından çıkardığı stüdyo albümüdür. Albümde toplam 13 şarkı bulunmakta, Arabesk ile beraber ağırlıklı olarak Türk halk müziği içermektedir. Albümde yer alan Yetiş Ya Muhammed, Yolun Sonu Görünüyor, Gel Canım, Kötü Zaman, Vay Halıma(Gule), Bir Allahım Var Bir De Sen, Kara Üzüm Habbesi öne çıkan şarkılardır.
Şarkı listesi
Albüme ait diğer bilgiler
Muradı Böyle eseri İbo Show isimli TV programındaki kayıttan albüme alınmıştır.
Künyesi
Yapım: Universal MüzikS Müzik
Prodüktör: Sacit Süha Dilek
Müzik Yönetmeni: Sendur Güzelel
Yönetmen Yardımcısı: Fatih Doğaner
Aranjör: Tarık Ağansoy
Stüdyo: İdobay Ses Kayıt
Nike (şirket)

Nike, Inc. (); Amerika Birleşik Devletleri merkezli, önde gelen spor ayakkabı, spor giysi ve spor aksesuarları tasarımcısı ve pazarlayıcısı şirket ve bu ürünlerde kullanılan markadır. Phil Knight ve Bill Bowerman ortaklığıyla ilk kurulduğu zamanda adı Blue Ribbon Sports idi. Daha sonra firmada çalışan ve kendisi de bir koşucu olan Jeff Johnson tarafından, bir gece rüyasında Yunan mitolojisinin Zafer Tanrıçası Nikeı görmesiyle firma adı değişir ve Nike olur. Air Jordan ve Nike Golf gibi alt markalarının yanı sıra, Converse gibi bağımsız markaların da sahibidir.
Şirket, üretiminin tamamına yakınını Uzak Doğu Asya'daki üretim evlerinde yaptırtmaktadır ve kendisine ait tek üretim evinde de spor ayakkabıların hava tabanlarını üretmektedir. Şirket dünya çapında 73.100 (2018) çalışana sahiptir ve (2007) yılında 10,9 Milyar net cirosunun olduğunu açıklamıştır. Nike, pek çok futbol takımına ve ulusal takıma sponsor olarak, futbol dünyasına ağırlığını koymaya çalışmaktadır. Paris Saint-Germain FC ve Barcelona öne çıkan sponsorluklarıdır. Dünyanın en bilinen markalarından olan Stanford Üniversitesi'nde MBA yapan Phil Knight tarafından 1971 yılında kurulan Nike'ın Swoosh denen ünlü simgesi, Carolyn Davidson adlı bir üniversite öğrencisi tarafından 35 dolara çizilmiştir. Simgenin getirdiği olağanüstü başarı üzerine, 1983 yılında Carolyn Davidson'a, kamuoyuna açıklanmayan bir miktarda şirket hissesi verildiği açıklaması yapılmıştır. Ayrıca Swoosh simgesi, orijinal olan Siyah renginden başka birçok renkte de yaptırılmaktadır.
Nike, milli takımlardan Türkiye milli takımı, Azerbaycan milli takımı, Brezilya milli takımı, Fransa milli takımı, Hollanda milli takımı ve Portekiz milli takımı ve diğer bazı milli takımların; kulüplerden de Atlético Madrid, Paris Saint-Germain FC, Shakhtar Donetsk, FK Zenit, SV Werder Bremen, Boca Juniors, Athletic Bilbao, AS Roma, Internazionale, Galatasaray, Barcelona ve Liverpool FC gibi kulüplerin formalarını üretmektedir.
Tantalos

Tantalos (Eski Yunanca: Τάνταλος), Batı Anadolu'da mitik Frigya kralı, Pelops ve Niobe'nin babası. Eski Yunan mitolojisine göre Zeus ile nemf'lerden biri olan Plouto'nun oğludur.
Spil Dağı'nda (Manisa) hüküm sürüyordu. Atlas'ın kızı Dione ile evlenmişti. Bir rivayete göre Paktolos ırmağının kızı Eurnassa da onun karısı idi. Efsaneye göre, tanrıların hoşgörüsünü kötüye kullandı ve müthiş bir azaba çarptırıldı.
Eski İzmir'in tarihi ve kültüründe yer alan, MÖ 8. yüzyılda yaşadığı ve Frigya kralı olduğu iddia edilen Tantalos, mitolojiye göre baştanrı Zeus ile bir insan dilber Pluto'nun çocuğudur. Kral Tantalos, Symnrna'dan Magnesia'ya (Manisa) doğru uzanan Spilios dağında Frigya halkı ile birlikte yaşar ve Batı Anadolu'ya yayılmış devletini yönetir. Baştan başa bağlık-bahçelik olan Spilos dağı aynı zamanda zengin madenlerin bulunduğu efsanevi bir yerdir. Tantalos'un daha sonra Yunanistan' a giderek Paleppones yarımadasına ismini verecek ve olimpiyat oyunlarını kuracak olan "Pelops" isimli bir oğlu ile Manisa'da ağlayan kaya haline gelecek olan Niobe isimli bir kızı olmuştur. Tanrıların sofrasına oturabilen tek insandır. Anadolu tanrıçası Kibele'ye inandığı için Helen tanrılarını küçük gören ve onların kudretlerini sınamaya kalkan Tantalos, Olimpos tanrılarının hışmına uğrar, ona verilen ceza, Tantalos işkencesi olarak anılmıştır.
Helen efsaneleri ilk çağlardan bu yana kadar Tantalos'un kötülüğünü yaymıştır. Onun tanrılara ait kutsal şarap ile ambrosiayı çaldığını, tanrısal sırları insanlara ilettiğini ve oğlu Pelopsu kesip şölen düzenlediğini söylemişlerdir. Pindaros'a göre kendisini Olympos'a davet eden tanrılardan nektar ve ambrosia çalar, tanrılar ona iade-i ziyarette bulundukları zaman onlara, yemek için önlerine oğlu Pelops'un etini koyduğu yalanını söyler.
Tanrılar onu çenesine kadar su dolu bir yerde bulunma ama bu sudan asla içememe ile cezalandırırlar. Su içmeye her kalktığında su çekilir ve sadece üzerine bastığı zemin kalır. Ayrıca başının üzerinde binbir çeşit meyve asılıdır, ama yaşlı adam bunlara elini atar atmaz yel dalları kaçırarak meyveleri ondan uzaklaştırır.
Anadolulu Homeros ise, Odysseia isimli destanında hemşehrisi Tantalos'un çektiği acıları çarpıcı bir üslupla anlatmıştır.
Fahriye (edebiyat)

Fahriye (Arapça: ), bir edebiyat terimi. Bazen fahr terimi, fahriye kelimesiyle eş anlamlı olarak kullanılabilmektedir.
Mahiyeti
Klasik Arap edebiyatında, fahriye teması oldukça yaygın şekilde işlenen mevzuların başında gelmektedir. Şairler bu şiirlerinde, kabileleriyle, soylarıyla, kendileriyle, kahramanlıkları ve cesaretleriyle övünmektedirler. Fahriye terimi Türkçeye Arapça üzerinden, Arap edebiyatının etkisiyle girmiştir.
Divan edebiyatında şairin övünmek için yazdığı şiir türüne fahriye adı verilir. Bir şairin yazmış olduğu özel bir şiirde uzun uzadıya kendini övmesi garip bir davranış olarak kabul edilebilir. Ancak bu övgünün şairin kişiliğini değil, onun sanatının ve yaratıcılığı ile ortaya çıkardığı şiir eserinin övgüsü olarak düşünmek imkanı olduğu için bir fahriye eseri için olan negatif yargıyı biraz yumuşatmış oluruz.
Fahriye ayrıca Divan edebiyatı şiirinin önemli bir şiir türü olan kaside içinde şairlerin kendilerini övdükleri beyitlerin bulunduğu beşinci özel bir bölüm olarak da görülür. Bu halde bir kaside içinde, iki ayrı değişik biraz tezatlı ama birini tamamlayan övgü bölümü, medhiye ve fahriye, bulunduğu aşikardır. Medhiye bölümü şairin kasidesini sunduğu kişiyi yüceltip övmesidir; fahriye bölümü ise kaside şairinin kendini övmesidir. Bu bir çeşit tezatlı tutum olarak görülebilir. Diğer taraftan, bu iki bölüm birbirini tamamlayıp destekler. Zira kaside şairi kasidesini sunduğu kişiye "seni öven, sıradan bir şair değil; böyle değerli, böyle büyük bir şairdir" demiş olmaktadır ve böylece değerli bir kişinin övgüsü (fahriye), medhiye ile övülenin değerini daha da yüceltmektedir.
Konuyla ilgili yayınlar
Esat Ayyıldız. "Alkame b. Abede el-Fahl ve İki Kasidesi" . İSTEM / 36 (Aralık 2020): 389-415. https://doi.org/10.31591/istem.836393
Korsika Ulusal Kurtuluş Cephesi

Korsika Ulusal Kurtuluş Cephesi, 5 Mayıs 1976'da kurulan ve Avrupa'da faaliyet gösteren ayrılıkçı yasadışı örgüt. Korsikalıların Fransızlardan farklı bir millet olduğunu ileri sürerek, Korsika'nın bağımsızlığı adına şiddet eylemlerinde bulunmaktadır. Orijinal adı "Front de Libération Nationale Corse"dur ve kısaca FLNC olarak bilinir.
Hakkında
Napolyon Bonapart doğduğu yer olan Korsika'yı 1876 yılında Fransaya bağlamıştır. Çeşitli insan hakları ihlallerinin yaşandığı Korsika'da 1960lı yıllarda ayrılıkçı hareketler görülmeye başlamış, bu hareketler FLNC altında toplanmıştır.
FLNC, Korsika toprağı Korsikalılarındır ve kolonistler dışarı gibi sloganlarla şiddet eylemleri düzenlemekte; devlet dairelerine, yabancı dedikleri Fransızların oturduğu konutlara, bankalara ve turizm merkezlerine bombalı saldırılarda bulunmakta ve adanın sadece Korsikalılara ait olduğunu öne sürmektedir. Bu nedenle örgüt, adada yaşayan Fransızların özel mülklerine kendilerini adada istemediklerine dair Korsikaca yazılar yazarak, adadaki Fransız varlığına tepki göstermektedir.
Benzer şekilde ada ekonomisine katkı sağlamadığı ve çevreyi kirlettiği gerekçesiyle turistik tesislere hem anakaradan gelen Fransız müteahhitlerin ve yatırımcıların girişimlerini engellemek hem de adanın doğal ve kültürel mirasını korumak adına saldırılarda bulunmaktadır.
Örgüt, halen yasadışı faaliyetlerde bulunmakla birlikte siyasileşme çabası içindedir.
Eylem çeşitleri
FLNC'ye göre Korsikanın Fransız iktidarı altında bir koloni olduğunu Korsika'daki Fransız askeri varlığı göstermektedir. Bu yüzden FLNC için askeri kışlalara sık sık saldırmak Korsikanın bağımsızlığı için önemli bir araçtır.
Polis ve yargıya ait binalar Fransız Devletinin temsil ettiği için sık sık hedef alınır.
FLNC Korsika'da yaşayan Fransızlara ait ne varsa hepsini kundaklamaya çalışmaktadır.
FLNC'nin en dikkat çekici eylemi TV vericilerinin bombalanmasıdır. Bu eylem, TV yayınlarının Fransız kültürünü yayması ve bu yayınların Korsika dil ve kültürünü kirletmesi gerekçesiyle yapılmaktadır.
25 Nisan Halkın Günü Örgütü

25 Nisan Halkın Günü Örgütü, Portekizde, silahlı devrim yoluyla komünist bir devlet kurmayı amaçlayan bir silahlı örgüttür. Kısaca FP-25 olarak bilinir.
İsmini Portekizde 1926dan beri iktidarda bulunan sağ kanat rejiminin yerine, ordunun darbe yapıp iktidara geldiği 25 Nisan 1974 tarihinden almıştır.
Lizbon, Oparto ve Barselo şehirlerinde örgütlenen FP-25 halihazırda ABDnin ve NATOnun Portekizdeki varlığına karşı çıkmakta ve bu amaçla faaliyetlerde bulunmaktaysa da 1970 ve 80'li yıllardaki etkinliğini yitirmiştir.
Portekiz'de komünizm
Milis gruplar
Lugaz

Lugaz (Lügaz), herhangi bir nesnenin ya da varlığın özellikleri anlatılarak yazılan manzum bilmecelere denir. Daha çok divan edebiyatında kullanılmıştır.
Muamma ile birlikte çok kullanılan bir söz oyunudur. Muammadan farkı konusunun daha geniş olmasıdır.
Çoğunlukla soru biçiminde düzenlenir. En önemli özelliği içinde çözüme ilişkin ipuçlarının bulunmasıdır. Divanların son bölümlerine konur.
Eğlendirici ve öğretici olanların yanı sıra öğretici ve dinsel lugazlar da vardır.
Lugazlar yazarlarının imzasını taşıdığından halk edebiyatındaki bilmeceden ayrılır.
Bütün lugazlar, "Bir acayip nesne gördüm", "Ol nedir kimdir" ya da "Nedir ol kim" gibi kalıplaşmış sözlerle başlar.
Örnek
Nedir kim ol iki yüzlü münafık
Nümayan çihresinde levn-i aşık
Gezer dünyayı hem bi-dest ü padır
Mukim-i hane-i ehl-i gınadır
Teal-Allah nedir anda bu kudret
Yemez içmez virir dünyaya nimet
Gehi Müslim kıyafetle be-didar
Gehi şekl-i firengide nümudar
Kırılsa pare pare olsa amma
Zarar gelmez ana bir türlü kata
Yatar zir-i zeminde hake yek-san
Semada adıdır mihr-i dirahşan
Eğer kim olmasaydı kalbi fasid
Cihanda olmaz idi kadri kasid
Yeter vasf eyledin ol bi-vefayı
Yanından gitmese virmez safayı
Sünbülzade Vehbi
(Şair bu lügazda "altın"ı anlatıyor)
Türlerine göre Divan nazımı
Beyitlerle kurulan Divan nazımı
Kesriye

Kesriye (Yunanca: Καστοριά Kastoria; Makedonca: Kostur, Osmanlı döneminde: Kesri), kuzey Yunanistan'da, Arnavutluk ve Makedonya sınırlarına yakın küçük bir şehir (2001 nüfusu 21.000) ve aynı zamanda aynı adı taşıyan ilin (nomos) merkezidir (2001 il nüfusu 53.500). Şehrin bazı manzaraları Sinop ilini hatırlatır.
Ekonomi
Ekonomisi eskiden beri kürk ticaretine dayanmaktadır. Esasen, Yunanca ismi de kunduz anlamına gelmektedir. Bölgede artık kunduz kalmamış olmakla birlikte, vizon yetiştirilmekte ve kürkünün ticareti yapılmaktadır. 1946-1949 Yunanistan İç Savaşı'nın son çarpışmaları bu bölgede cereyan etmiştir. Kesriye şair Sıtkı Akozan'ın doğum yeri, ekonomist Mehtap Kesriyeli ve Ud sanatçısı Gülçin Yahya Kaçar'ın aile kökeninin dayandığı şehirdir.
Eflatunpınar

Eflatunpınar, Konya ilinin Beyşehir ilçesi sınırları içerisinde, iki doğal su kaynağının yeryüzüne çıktığı bir alana yerleşmiş, Beyşehir Gölü'ne yaklaşık on kilometre mesafede, MÖ 1300 yıllarına tarihlendirilen Geç Hitit kalıntılarının ve orijinal halini muhafaza eden üç anıtın bulunduğu bir höyüktür. Ana anıt, 7 metre eninde ve 4 metre yüksekliğindeki abide, 14 taştan yapılmıştır. Tarihi Antik Yunan filozofu Eflatun'dan 1000 yıl öncesine dayanmakla birlikte, halk arasında bu şekilde adlandırılagelmiştir.
2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesine Hitit Kutsal Su Tapınağı olarak dahil edilmiştir. Listeye dahil edilmesindeki Üstün Evrensel Değerler Gerekçesi: Eflatunpınar su havuzunun özelliği, akan suların merkezi havuz sistemi ile toplanarak, gerektiği zaman tasarruflu bir şekilde kullanılan nadir su sistemlerinden biridir. Bu anıt sadece görünüş itibarıyla, düzeniyle ve ikonografi yapısıyla ender anıtlardandır, aynı zamanda da yapımı esnasında kullanılan teknoloji ve sanatkarlık bakımından da çok nadide bir anıttır.
Eflatunpınar'da ayrıca 15. yüzyılda, Otlukbeli Muharebesi öncesindeki dönemde, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı Karamanoğulları Beyliği'ne yardım eden Akkoyunluların kuvvetleri ile Fatih Sultan Mehmet'in oğlu Şehzade Mustafa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri arasında bir savaş cereyan etmiş ve savaştan Osmanlılar galip çıkmıştır.
Şeytan mantarı

Boletus satanas, Boletaceae familyasından zehirli bir mantar türüdür. Türkiye'de, Karadeniz Bölgesi ormanları başta olmak üzere pek çok yörede bulunur.
Görünüşü zehirsiz Boletus türleri ile karışabilir. Mantar kesildiğinde dokusu mavileşir. Halk arasında, kesilince dokusu mavileşen mantarların zehirli olduğuna dair bir inanış vardır. Ancak yenebilen bazı Boletus türleri de kesilince mavileşir. Şeytan mantarı zehirli etkisini esas olarak sindirim sistemi üzerinde gösterir. Dünya üzerinde ölüme sebep olabilen 20 kadar çok zehirli mantar türünden biridir.
Mine Söğüt

Mine Söğüt (1968, İstanbul), Türk gazeteci, yazar.
Kariyeri
Babası bir deniz subayı olan Mine Söğüt, ortaöğrenimini Kadıköy Kız Lisesinde tamamladığı 1985 yılında babasını kaybetti. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Latin Dili ve Edebiyatı bölümüne girdi. 1989 yılında okulu bitirerek aynı bölümde yüksek lisansa başladı. Gazeteciliğe 1990 yılında Güneş Gazetesi'nde başladı, İnsan Hakları Servisi'nde muhabirlik yaptı. Güneş Gazetesi'nin kapanmasından sonra Tempo Dergisi ve Yeni Yüzyıl gazetesinde çalıştı. 1993 yılında Türkiye Gazeteciler Cemiyetinin düzenlediği yarışmada, Haber dalında mansiyon aldı. 1996 ile 2000 yılları arasında "Haberci" adlı televizyon belgeselinin metin yazarlığını yaptı. 1999 ile 2001 yıllarında Öküz dergisinde yazdığı yazılarla tanındı. Profesyonel gazeteciliği bırakan Söğüt, 2001-2005 yılları arasında Cihangir Postası adlı yerel bir gazetenin gönüllü editörlüğünü yaptı.
Mine Söğüt'ün ilk kitabı, Adalet Cimcoz: Bir Yaşam Öyküsü Denemesi isimli biyografidir. İlk romanı Beş Sevim Apartmanı - Rüya Tabirli Cin Peri Yalanlarından sonra Kırmızı Zaman adlı ikinci romanı ve Doğan Kardeş adlı kitabı yayımlandı. 2006 yılında Pınar Kür'le yaptığı "Aşkın Sonu Cinayettir" adlı söyleşi kitabı Everest yayınlarından çıktı. 2007 yılında üçüncü romanı "Şahbaz'ın Harikulade Yılı 1979" yayınlandı. 2010 yılında ''Madam Arthur Bey ve Hayatındaki Her Şey'' adlı romanı okuyucusuyla buluştu. Aynı yıl ''Dolapdere: Kürt Kediler, Çingene Kelebekler'' isimli monografi türündeki kitabı raflardaki yerini aldı. ''Deli Kadın Hikayeleri'' isimli öykü kitabı 2011 yılında Yapı Kredi Yayınları'nda basıldı. Kitabındaki ''Sinekler Sevişirken'' adlı öyküsünü tiyatroya uyarladı. Tasarımını ve yönetmenliğini kendisinin üstlendiği bu tek kişilik oyunda Merve Engin rol aldı.
Karikatürist Bahadır Baruter ile evlidir. 7 Mayıs 2013'ten beri Cumhuriyet Gazetesinde köşe yazısı yazmaktadır.
Abruzzo

Abruzzo İtalya Anayasası'nın getirdiği idari yapılanma doğrultusunda kurulan bölgesel yönetimlerinden (regione amministrativa) biri.
1963'e dek Abruzzo-Molise adıyla anılan bölge, Molise'nin ayrılarak yeni bir bölgesel idari birime dönüşmesiyle, sadece Abruzzo adıyla anılmaya başlandı. Orta İtalya'da yer alan bu bölgesel idarenin merkezi L'Aquila olup, 1.300.000 nüfusa sahiptir.
Coğrafya
Abruzzo 10.794 km2 lik bir alana sahip olup, onun hemen hemen üçte ikisi dağlıktır. Geri kalan toprak dar ovalara doğru uzanan tepeleri içerir. Bunların çoğu 129 km uzunluğundaki Adriyatik sahiline uzanır. Apenin Dağ zinciri Abruzzo'ya doğru uzanır ve İtalya yarım adasında en büyük yükseltiye ulaşır. En yüksek zirve noktaları Corno Grande (Gran Sasso massif)'de 2.914 m ve Monte Amaro (Maiella-group)'da 2.795 m dir. Ana nehirler Aterno-Pescara, Sangro ve Tronto' dur. Abruzzo yüzyıllarca pek çok sayıda büyük deprem yaşamıştır.
Ekonomi
1950 yılından beri Abruzzo düzenli ekonomik büyümeye sahiptir. 1951 yılındaki Abruzzo'nun kişi başına geliri veya GSYİH'sı en zengin bölge olan Kuzey İtalya'nın kinin %53'üydü. 1971 yılına göre %65, 1994 yılına göre %76. Kişi başına en yüksek gelire sahip olmak İtalya'nın diğer bölgelerini şaşırtıyordu. Roma'dan Teramo'ya (A24) süper oto yolun yapımı ve Roma-Pescara (A25) otoyolu, Abruzzo'ya devlet ve özel sektör yatırımlarını artırdı. Abruzzo, bunlardan dolayı bölgedeki diğer yerleri, eğitim seviyesinin yüksekliği sayısında ve üretim büyüklüğünde geçti. Sonuç olarak Abruzzo'nun endüstriyel sektör genişlemesi özellikle mekanik mühendisliğinde, ekipman taşımacılığında ve telekomünikasyonda hızlandı. 2003 yılına göre, Abruzzo'nun adam başına GSYİH'sı 19.506 Euro veya ulusal ortalama olan 23.181 Euro'nun %84'üydü. Ve güney'in 15.808 Euro'sunu geçti.
Bölgenin illeri ve önemli beldeleri
İller
Abruzzo idari olarak dört ile bölünmüştür:
Komünler
Abruzzo bölgesinde bulunan önemli beldelerin listesi şudur:
Resimler
Abruzzo
Basilicata

Basilicata, İtalya'nın 1948 Anayasası ile kısmi bölgesel özerklik verilmiş 20 bölgesinden birisidir.
Basilacata Bölgesi, İtalya'nın güneyindedir. Batısında Campania, kuzey ve doğusunda Puglia ve güneyinde Calabria bölgeleri bulunur. Güneybatısında Campania ile Calabria arasında Tiren Denizi üzerinde ve Calabria ile Puglia arasında İyon Denizi üzerinde Taranto Körfezi'nde deniz kıyıları vardır. İtalya haritası çizme gibi görüntüsü vermekte ve Puglia çizmenin ökçesinde, Calabria çizmenin burununda ve Basilicata bölgesi ise bunlar arasında çizmenin ayak ortasında yer almaktadır. Bölgenin yüzölçümü 9,992 km2 olup nüfusu 2008 itibarıyla 600.000'den biraz azdır. Bölgenin başkenti Potenza şehridir.
Bölgenin illeri ve beldeleri
Basilicata bölgesi iki ilden oluşmaktadır: Potenza ili ve Matera ili.
Basilicata bölgesinde bulunan, nüfusu 10,000 kişiyi aşkın önemli şehir ve beldelerin listesi şudur:
Turizm
Zor erişilebilirlik ve uzun süreli tanıtım eksikliği Basilicata'yı İtalya'nın en uzak ve en az ziyaret edilen bölgelerinden biri yapmıştı. Ancak, turizm 2000'li yılların başından beri yavaş yavaş artmaktadır. Aşırı yoksulluğu nedeniyle katı kalkınma önlemleri almakta ısrar eden başbakan Alcide De Gasperi tarafından bir zamanlar "ulusal rezalet" denilen Matera, artık Basilicata'nın ana cazibe merkezidir ve 1993 yılında UNESCO Dünya Mirası Alanı olarak belirlenen tarihi merkezi Sassi ile dünya çapında ün kazanmıştır. 2019 yılında Matera Avrupa Kültür Başkenti olarak belirlenmişti.
Sahil turizmi ağırlıklı olarak "Tirren Denizi'nin İncisi" lakaplı Maratea'da yoğunlaşmıştır ama aynı zamanda İyon kıyısı da (Policoro, Pisticci, Bernalda, Nova Siri) oldukça gelişmiştir.
Doğal cazibe merkezleri, İtalya'daki en büyük milli parka ev sahipliği yapan Pollino, Dolomiti lucane ve Vulturedır. The New York Times, Basilicata'yı "2018'de Gidilecek 52 Yer" listesinde üçüncü sıraya yerleştirerek burayı "İtalya'nın en iyi korunan sırrı" olarak tanımladı.
Resimler
Basilicata
Campania

Kampaniya (), İtalya'nın güney bölgesinde 1948 Anayasası ile kısmi bölgesel özerklik verilmiş 20 bölgesinden birisidir.
Yüzölçümü 13,595 km2 olan bölgenin nüfusu 2010 tahminiyle 5.824.625 kişidir. Bölge başkanı Demokratik Partili Vincenzo De Luca'dır. Bölgede bir Latin dili olan Napolice konuşulur. Apenin Dağları'nın batı yamacında, kuzeyde Garigliano'dan güneyde Policastro körfezine kadar uzanır. Beş ili içine alır: Avellino, Benevento, Caserta, Napoli ve Salerno.
Bölgenin illeri ve şehirleri
Campania bölgesinde bulunan 5 il şunlardır:
Campania bölgesinde bulunan 40.000'den fazla nüfuslu şehirlerin listesi şudur:
Resimler
Campania
Emilia-Romagna

Emilia-Romagna (söylenişi: ) İtalya'nın 1948 Anayasası ile kısmi bölgesel özerklik verilmiş 20 bölgesinden birisidir. Emilia-Romagna, tarihsel Emilia ve Romagna bölgelerinin birleşmesinden oluşmuştur.
Emilia-Romangna bölgesi Avrupa'nın en zengin ve gelişmiş bölgelerinden biri olup İtalya'da kişi başına gayri-safi-milli-gelirin en büyük değerinden aşağı doğru sıralamasına göre üçüncü bölgedir. Bölgenin başkenti olan Bologna şehri İtalya'da hayat kalitesi bakımından yapılan sıralamada en baş sırayı almaktadır. ve gayet gelişmiş ve modern sosyal hizmetler sağlayan şehirdir. EmiliaRomagna dünyanın başlıca kültürel ve turistik merkezlerinden biridir. Çok sayıda Rönesans döneminde gelişen (Modena, Parma, Ferrara gibi) şehirlere sahiptir. Bölge Ferrari, Lamborghini, Maserati, Ducati gibi önemli otomotiv sanayi şirketinin merkezidir. Bölgenin (Cattolica, Rimini gibi) sahil şehirleri çok renkli ve eğlence dolu yazlık iç ve dış turizm merkezleridir.
İdari bölümler
Emilia-Romagna dokuz vilayete bölünmüştür. Bologna Metropoliten Şehri'nin oluşturulması dışında, ilayet sayısını dokuzdan dörde indirme planları iptal edildi.
Bölgenin illeri ve şehirleri
Emilia-Romagna bölgesinde şu iller bulunmaktadır:
Emilia-Romagna bölgesi 9 tane 100.000den büyük nüfuslu şehri ihtiva etmektedir. İtalya'da en yüksek nüfuslu şehir ve beldeler sıralaması içindeki ilk 30 şehirden 7si ve ilk 50 şehirden 10'u da bölgede bulunmaktadır.
Resimler
Emilia-Romagna