turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Tevfik Turan

Tevfik Turan, Türk çevirmen. 1954te doğdu. İstanbul Üniversitesi'nde Alman filolojisi okuduğu yıllarda başladığı çeviri çalışmalarını TTOKda mütercimlik, Türk-Alman Eğitim Merkezinde Almanca öğretmenliği, İstanbul Üniversitesi'nde Almanca ve Hamburg Üniversitesi'nde Türkçe okutmanlığı yaparken sürdürdü. İlk çeviri kitabı, Patrick Süskindden Koku, 1987de yayımlandı. Bunu Peter Handke, Sten Nadolny, Wassily Kandinsky ve Walter Benjamin çevirileri izledi. Şiir çevirileri, Hokka dergisi dışında, Ernst Jandlın Daha İyisi Saksofon (YKY, 1998) adlı kitabında yayımlandı.
Almanya'da, Engelschoff'ta bulunan ve yabancı dil olarak Türkçe, Azerice, ikidillilik ve Türk edebiyatı ile ilgili yayınları olan, Auf dem Ruffel yayınevinin ortağı ve yöneticisidir.
Saint Pierre Kilisesi

Saint Pierre Kilisesi veya Aziz Petrus Kilisesi, Stauris Dağı'nın batısında kayalara oyulmuş 13 metre derinliğinde, 9,5 metre genişliğinde ve 7 metre yüksekliğinde bir mağaradan oluşmaktadır. Antakya'daki ilk Hristiyanların gizli toplantıları için kullandıkları bu mağara Hristiyanlığın en eski kiliselerinden biri olarak kabul edilir.
İncil'in Resullerin İşleri bölümünde Barnabas'ın Tarsus'a giderek Pavlus'u Antakya'ya getirdiği, Antakya'da bir yıl birlikte çalışarak Hristiyanlığı yaydıkları ve bu dine inananlara 'Hristiyan' adının verilmesinin Antakya'da gerçekleştiği bilinmektedir. Bu bilgilere ek olarak Pavlos'un Galatyalılara yazdığı mektupta Antakya'ya gelen Petrus ile Hristiyanlığın o günkü durumunu tartıştığını belirtmektedir. Hristiyan geleneği Petrus'u Antakya Kilisesi'nin kurucusu ve burada oluşan Hristiyan topluluğun ilk başpapazı olarak kabul etmiştir.
Kilisenin erken döneminden günümüze sadece taban mozağinin parçaları ve sunağın sağında, duvar boyamalarının izleri kalmıştır. Dağa açılan tüneli bir zamanlar burada toplanan Hristiyanların baskınlar sırasında kaçmak için kullandıkları sanılmaktadır. Kayalardan sızarak yalakta toplanan su vaftiz için kullanılmıştır. Son yıllara kadar ziyaretçilerin şifalı kabul ederek içtikleri, hastalara götürdükleri bu su sızıntısı depremler nedeniyle azalmıştır.
Kilisenin ortasındaki taş sunağın üstünde eskiden 21 Şubat tarihinde Antakya'da kutlanan Saint Pierre Kürsüsü Bayramı için yerleştirilen taştan bir kürsü vardır. Sunağın üzerindeki mermer Saint Pierre heykeli 1932 yılında yerleştirilmiştir. 1098 yılında Antakya'yı ele geçiren haçlılar kiliseyi birkaç metre daha uzatıp iki kemerle ön cepheye bağlamışlardır. Bu cephe 1863 yılında, Papa IX. Pius'un isteğiyle restore işlerine girişen Kapusen rahipleri tarafından yeniden yapılmıştır. Restorasyona III. Napolyon da katkıda bulunmuştur. Kilise girişinin solunda duran kalıntılar bir zamanlar ön cephenin önünde bulunan revaktan geriye kalmıştır.
Bahçenin birkaç yüzyıl mezarlık olarak kullanıldığı bilinmektedir. Kilisenin iç kısmında da özellikle sunağın çevresinde de mezarlar bulunmuştur. Günümüzde bir müze olan kilisede valiliğin izniyle müze müdürlüğü denetiminde ayin yapılabilmektedir.
Galeri
Kaesong Endüstri Bölgesi

Kaesong Endüstri Bölgesi veya Kaesong Endüstri Parkı Kuzey Korenin Güney Kore sınırındaki Kaesong şehrinde kurulan ve Güney Kore firmalarının Kuzeyin işgücünü kullanarak üretim yapmalarına imkan veren sanayi tesisleridir. Bölge, Kuzey ve Güney Korelilerin fiziki temasta bulunduğu tek yer olması açısından önem taşımaktadır.
Kaesong Endüstri Parkında 2006 yılı itibarıyla 6.000 Kuzey, 500 Güney Koreli çalışmakta ve 11 Güney Kore firması faaliyet göstermektedir. Çalışan sayısının 2012 yılında 700 bine, firma sayısının ise 500e çıkartılması hedeflenmektedir. Güney Korenin parka yaptığı yatırım miktarı 2 milyar dolar civarındadır.
Güney Kore, Kaseong Sanayi Parkı sayasinde iki ülke arasında yaşanan siyasi gerginlikleri azaltmayı ve Kuzeyin ucuz işgücünü kullanarak Çin malları ile rekabet edebilir hale gelmeyi hedeflemektedir. Kuzey Kore ise, ekonomisini dış dünyaya sınırlı miktarda açarak geliştirmeyi amaçlamaktadır. Kaseong Sanayi Parkının Kuzey Korenin nükleer silah programına ve ABDye karşı gösterdiği düşmanca tavırlara son vermesi yönünde bir adım oluşturabileceği de uzmanlarca dile getirilmektedir.
Parkta çalışan bir Kuzey Korelinin aylık maaşı 57,50 dolardır. Bu para doğrudan Kuzey Kore Hükumetine ödenmektedir. Kuzey Kore, çalışanlara bu paranın sadece 8 Dolarını dağıtmaktadır. Güney Kore firmaları, çalışanlarına doğrudan ödeme yapmayı talep etse de bu istek Kuzey Kore yönetimi tarafından reddedilmektedir.
Kaesong Endüstri Parkı'nda Güney Kore parası olan Won geçmemekte ve Güney Koreliler ile Kuzey Koreli çalışanların ayrı tutulmasına özen gösterilmektedir. Güney Korelilerin kendilerine ait yemekhane, kantin, kafeterya, hastane, postane vb. imkanları bulunmakta, bu imkanlardan Kuzey Koreli çalışanlar yararlanamamaktadır.
Vahiy

Vahiy ya da tanrısal esin (), İslami terminolojide buyruk veya düşüncelerin Allah tarafından peygamberlere bildirilmesine veya bu bildirinin kendisine denir. İslami inanışta vahiy peygamberlere gelir ve sadece Cebrail aracılığıyla iner.
Vahiy ile gelen her türlü söz Allah'ın sözüdür. İçinde vahiylerin toplandığı kitapların (kutsal kitaplar) Allaha ait olduklarına inanılır. Müslümanlar, Kuran dışındaki kutsal kitapların muharref, aslının kaybolup yeniden insan eliyle yazılmış olduğunu iddia ederler.
İslami anlayışta Allahın insanlara peygamberleri vasıtası ile vahiy göndermesinin birtakım nedenleri bulunmakta olup bunların en önemlisi Allahın insanları uyarmak istemesidir. Müslümanlar Allahın, Kuranı bir öğüt olarak ve anlaşılması için indirdiğine inanır. Özet olarak vahiy, insanlığa tek ve gerçek inanç esasları, iyi, doğru ve güzel olanı öğretmek için gönderilmiştir.
İslam dışı kaynaklarda kutsal kitapların kaynağı esin kavramıyla ifade edilir. Esin, İslami terminolojideki ilham karşılığı olarak değerlendirilebilir. İlahi esin ile yazılan kutsal kitabın İslami anlayıştan farklı olarak tanrı sözleri yanında askeri ve politik önderlerin söz ve emirlerinin, çobanlar, krallar, esirler ve sakiler tarafından yazılmış olan tarih, soyağaçları, kanunlar, şiirler, ilahiler ve kehanetlerin bulunduğu, yazılanların yazıldığı döneme ait insanların anlayış ve kavrayışıyla ilgili özellikler taşıdığı vurgulanır.
İslam'da vahyin çeşitleri
Ehl-i Sünnete göre vahyin iki çeşidi vardır:
Vahy-i metlüv (tilavet edilen/ okunan vahiy): Kuranı meydana getiren ayetlerin tamamı. Bu vahiy, İslama göre Allah kelamı olup namazda okunur.
Vahy-i gayri metlüv (tilavet edilmeyen/ okunmayan vahiy): Hadislerle bugüne gelen ve lafzı Peygambere ait olan vahiy.
Feroz Ahmad

Feroz Ahmad (d. 1938, Delhi), Hint kökenli Amerikalı ve Türk tarihçi.
Lisans eğitimini 1958'de Delhi Üniversitesi Tarih Bölümünde aldı. Ardından Londra Üniversitesi'ne gitti. Burada Bernard Lewis'in yanında Türk politikasında İttihat ve Terakki Partisi 1908-1913 isimli doktora tezi hazırladı. Tez kapsamında 1962-1964 yılları arasında Türkiye'de çalışmalar yaptı.
Columbia Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yaptı. Daha sonra Massachusetts Üniversitesi'nden yardımcı doçent unvanı aldı. Aynı üniversitede 1970 yılında doçent, 1978 yılında profesör oldu. 1980-1981 yıllarında Harvard Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Merkezi'nde dersler verdi. İngiltere ve Türkiye'de araştırmalar yaptı.
1997-1998 yıllarında Türkiye'de Fulbright öğretim üyesi olarak görev yaptı. Massachusetts Üniversitesi'nden emekli olarak Türkiye'ye geldi. Türk vatandaşlığı aldı ve Yeditepe Üniversitesi'nde ders vermeye başladı.
19 Ağustos 2014 tarihinde Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından, Türk tarihine yaptığı katkılar sebebiyle kendisine Liyakat Nişanı tevcih edildi.
Manco Capac

Manco Capac (Quechua: Manqo Qhapaq), İnka mitolojisinde ilk İnka ve Cusco Kralı. Manco Capac'ın ortaya çıkışıyla ilgili çeşitli hikayeler bulunmaktadır.
Inti Efsanesi
Bir efsaneye göre Manco Capac, Mama Quilla ve güneş tanrısı Inti'nin oğlu ve Pachacamac'ın kardeşidir. Mitolojiye göre Inti onu Titicaca Gölü'nün köpüğünden yaratmış ve kız kardeşi Mama Ocllo ile bereber Dünya'yı iyi hale getirmesi için yeryüzüne göndermiştir. Inti onlara altın bir değnek (Tupayawri) vererek, değneğin bereketli bir yerde toprağa gömülmesini ve orada şehir kurmalarını ister. Bu şekilde Manco Capac ve Mama Ocllo Titicaca Gölü'nde Güneş Adasına ulaşmışlar. Birkaç arayıştan sonra değnek, şehir ve İnka medeniyetini kurdukları Qusqu 'da (Cusco) toprağa batmış. Bu mit, birçok İnka yaradılış mitinden biri olup, en yenisidir ve özellikle 15. Yüzyıl'da oldukça öne çıkmıştır.
Viracocha Efsanesi
Manco Capac (Ayar Manco), Viracocha efsanesine göre Viracocha'nın oğludur. O, onun erkek kardeşleri (Ayar Anca, Ayar Cachi ve Ayar Uchu) ve kız kardeşleri (Mama Ocllo, Mama Huaco, Mama Raua ve Mama Cura) Cuzco civarlarındaki Pacaritambo'da yaşarken kendi kabileleri ve diğer kabileler birbirleriyle karşılaşıp savaştılar. Manco Capac'ın kabilesi Cuzco Vadisi'ni ele geçirmek istedi. Bu efsanede de, babasının Manco Capac'a altın bir değnek verdiği düşüncesi vardır. Olaylar farklı olabilir, ancak efsanenin bazı çeşitlerine göre genç Manco kıskançlıkla kardeşlerini öldürdü ve Cuzco'da hükümdar oldu.
Hayatı
Manco Capac'ın, yaklaşık 40 yıl yaptığı Cuzco Krallığı'nın hükümdarlığı süresince bir kanunname hazırlattığı ve insan kurban edilmesi geleneğini kaldırdığı sanılmaktadır. Bu kanunname, insanların kız kardeşleriyle evlenmesini de yasaklamıştır. Ama bu yasa soylular için geçerli olmadığından dolayı, Manco Capac kardeşleri Mama Ocllo veya Mama Cello'dan biriyle evlenmiştir. Daha sonra Sapa Inca olacak Roca adlı bir oğulları oldu. Bazı kaynaklara göre Manco Capac'ın 1230'a dek hüküm sürdüğü, bazı kaynaklara göre ise 1107'de öldüğü söylenir.
Şili arokaryası

Şili arokaryası (Araucaria araucana), arokaryagiller (Araucariaceae) familyasından bir ağaç türü.
Bugünkü arokarya ağacının akrabası olan bulunmuş fosiller 50 milyon yaşındadır. Dolayısıyla dünyanın en eski ağaç familyalarından birinin üyesidir.
Şili arokaryası Avrupa'da, biyolog ve tıp adamı Archibal Menzies sayesinde ilk kez 1795 yılında tanındı. Halk arasında daha çok, İngilizce bir tabir olan Monkey puzzle tree (Maymun çıkmazı ağacı) olarak anılır. Bu isim, 1800 yıllarında bir İngilizin "bu ağaç, çıkmaya çalışan maymun için bulmaca gibi karışık" yorumundan kaynaklanmıştır. Alternatif olarak bölgenin yerlileri olan Mapucheler, kendi dillerinde Pehuen ismini kabul etmişlerdir.
Görünüm
Şili arokaryaları, yumurta şeklinden koni şekline kadar çeşitli formlarda taç oluştururlar. Bütün kolları gevşektir. Yaklaşık 100 yıl sonra aşağıdaki dallarını atar ve gövde alttan görülür vaziyete gelir. Yaşlı ağaçların sadece en üst kısmında dalları kalır. Bu durumda gövde düz ve silindir formundadır. Gövdenin bu düzgünlüğü ve uzunluğu yüzünden kereste olarak faydalanmak amacıyla kesilir. Bu kesimler artık Şili'de tehdit boyutlarındadır. Günümüzde ender bir ağaçtürü olarak kırmızı listede bulunan arokaryanın uluslararası ticareti yasaktır.
Koyu gri kabuğu, ağacı lavlardan ve volkanik patlamaların getirdiği zararlardan korur. Ayrıca, derinlere inen çok sayıda kök oluşturur.
Arokarya, çok fazla sert ve pul görünümlü yapraklarla bezelidir. Yapraklar 34 cm uzunlukta ve genişlikte üçgen şeklindedir, keskindir ve uç noktalarında sivri kahverengi dikenle sona ererler. Yaprak kenarları sarıya çalar. Yapraklar dallarda spiral oluşturacak şekilde dağılır.
Şili arokaryası çok yavaş büyür. Yıllık büyüme ender olarak 30 cm. den fazla olur. Çok ileri yaşlara kadar yaşarlar, 1300 hatta 2000 yıllık örneklere bile rastlanmıştır. Ancak kereste olarak genelde 500 yıllık yaşlı ağaçlar kullanılmıştır.
Dağılım
Arokarya ağacının anavatanı And Dağları'nın Şili ve Arjantin'deki kesimleridir. Yüksekliği 50 m'yi bulur. Avrupa kıtasında ise kuzeybatı kesimlerinin ılıman çevrelerinde bulunur ve bunların yüksekliği de 30 m. yi bulabilr. Bununla birlikte İngiltere ve Avrupa'nın diğer ılıman bölgelerinde arokaryalar egzotik görünümlerinden ötürü park ve bahçelere dikilerek yetiştirilir. Dünyanın diğer iklimi uygun bölgelerinde de durum aynıdır.
Araucaria
Peyzaj ağaçları
1869'da tanımlanan bitkiler
Araukanya ve Patagonya Krallığı

Araukanya ve Patagonya Krallığı, (Yeni Fransa olarak da bilinir) Fransız avukat ve maceracı Orelie-Antoine de Tounens tarafından Güney Amerika'da 19. yüzyılın ortalarında kurulmuştur. O tarihlerde Şili ve Arjantin hükumetleri Mapuçelerin topraklarını tarım alanı için büyük fırsat olarak görmekteydiler. Mapuçeler özgürlüklerini korumak için Şili ve Arjantin hükumetlerinin askeri ve ekonomik tacizlerine rağmen umutsuz bir silahlı mücadeleye girmişlerdi.
1860 yılında bölgeyi ziyaret eden Orelie-Antoine, Mapuçelerin ülküsüne sempati duymaya başladı. Başarılı olmak için bir Avrupalının daha çok fayda sağlayacağını düşündüklerinden olsa gerek, Mapuçe liderleri tarafından Kral seçildi. Orelie-Antoine hükumet kurma çalışmalarına başladı, mavi, beyaz ve yeşilden oluşan bir bayrak oluşturdu ve Yeni Fransa adına madeni paralar bastırdı.
Orelie-Antoine'ın Mapuçelerin uluslararası alanda tanınması için verdiği uğraşlar Şili ve Arjantin hükumetleri tarafından engellendi. Birkaç kez hapsedilen ve sürgün edilen Kral Orelie-Antoine I, fethedilmiş olan krallığındaki kanuni haklarını almak için giriştiği çabalar sonunda beş parasız olarak 1878 yılında Fransa'da öldü.
İlk Araukanyalı kralın şu anki halefi Prens Felipe Fransa'da yaşamaktadır. Selefinin taleplerinden vazgeçmiştir fakat Orelie-Antoine'ın hatırasını canlı tutmaya devam etmektedir.
Hükümdarlar
Kral Orélie Antoine I (1860 - 1878)
Kral Aquiles I (1878 - 1902)
Kral Antonio II (1902 - 1903)
Kraliçe Laura Teresa I (1903 - 1916)
Kral Antonio III (1916 - 1951)
Prens Felipe (1951 - 2014)
Prens Stanislas I (2014 - şu ana kadar)
Örf, Âdet ve Teâmül

Örf (Arapça: ), Adet () ve Teamül, birbiriyle yakın üç terim olup, İslam hukukundaki fer'i delillerden birini oluşturur.
Teker teker izah edilirse;
Örf, İslam hukukunda hem akli hem de şeri anlamda güzel olan ve aklı selim tarafından güzel kabul edilen, yadırganmayan şeylerdir. Örf her halükarda hem akli hem de şeri anlamda güzel olan şeyleri tanımladığı için iyi veya kötü olarak ayrılmaz.
Adet ise İslam hukukunda insanlar tarafından alışkanlıkla yapılan şeylerdir. Bu adeti fazlaca genel yapar ve adetin mutlaka iyi veya güzel olması gerekmez. Buna göre adet ikiye ayırarak tanımlanabilir: iyi adet ve kötü adet. Adete, teamül de denir.
Her ne kadar anlamları biraz daha farklı olsa da örf, adet ve teamül aynı anlamda kullanılırlar ve hepsini örfün tanımı ile tarif ederler.
İslam hukuku terimleri
Porsche Carrera GT

Porsche Carrera GT Almanya'nın Porsche firması tarafından geliştirilmiş spor otomobil.
Teknik özellikleri
4.55 m uzunluğundaki Carrera GT'''nin genişliği 1915 mm ve yüksekliği de 1192 mm. 2700 mm'lik dingil mesafesi, arka dingilin hemen önüne yerleştirilen motoru ve 90 litrelik yakıt deposu aracın dengeli olmasını sağlıyor.
5.7 litre hacmindeki V10 motor 612 beygir gücünde. Motor devri 8400 d/d'ye kadar çıkıyor. En yüksek tork ise 590 Nm.
Arkada 120 km/s'den sonra yukarı kalkarak arka bölümün yere daha iyi yapışmasını sağlayan hareketli bir kanatçık bulunuyor.
Porsche Carrera GT'nin son hızı 336 km/s'tir. Carrera GT'', sıfırdan 100 km/s hıza 3.9 saniyede ulaşabiliyor. 0200 km/s hızlanma süresi ise 9.9 saniye.
Rakipleri
Lamborghini Murcielago
Mercedes-Benz SLR McLaren
Ford GT
Chevrolet Corvette ZR1
Ali Teoman Germaner

Ali Teoman Germaner (23 Şubat 1934 - 23 Şubat 2018), Türk heykeltıraş. Aloş olarak da bilinmektedir.
Hayatı
1934 yılında İstanbul'da doğdu. 1949-1954 yılları arasında İDGSA Heykel Bölümü'nde Rudolf Belling, Zühtü Müridoğlu ve Ali Hadi Bara'nın atölyelerinde sanat öğrenimi gördü. 1960 yılında Fransız Hükumeti'nin bursuyla Paris'e gitti. 1961-1965 yılları arasında Ecole des Beaux-Arts'da bulundu. René Collamarini'nin atölyesinde heykel ve W. S. Hayter'in atölyesinde gravür çalıştı.
1965 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümünde öğretim üyesi olarak göreve başladı. 1970 yılında doçent, 1976 yılında da profesör oldu.
Güzel Sanatlar Akademisinin Grafik bölümünde serigrafi ve gravür atölyelerinin kuruluşu sağlandıktan sonra ve bu atölyelerden yetişen sanatçılar arasında dikkat çeken Alaettin Aksoy, Aydın Ayan, Hüseyin Bilgin, Gören Bulut, Gül Derman, Devrim Erbil, Güngör İblikçi, Gündüz Gönlönü, Mehmet Güler, Süleyman Saim Tekcan, Zahit Büyükişleyen, Erol Deneç, Nail Peyza, Ergin İnan, Utku Varlık, Mustafa Pilevneli, Hasan Pekmezci, Hayati Misman, Fevzi Karakoç, Hüsamettin Koçan, Atilla Atar, Ali İsmail Türemen, Kadri Özayten'in, kişiliği olan Türk özgün baskı sanatının oluşmasında çaba sarf ettikleri görülmüştür.
23 Şubat 2018 tarihinde öldü. Cenazesi Nakkaştepe Mezarlığı'nda gömülmüştür.
Sanatı
Ali Teoman Germaner'in ağaç ve bronz heykellerinde, gerçekdışı yaratıklar, doğaüstü varlıklar, fantastik biçimleme anlayışının ürünleri olarak karşımıza çıkar. Serbest türde, özgür biçimleme yönünde, çağdaş heykel sanatımıza yeni olanaklar yaratma amacı, bu yapıtları belirleyici temel etkendir. Heykellerinde başlıca 6 figür görülmektedir: insan, at, yılan, denizkabuğu, omurga ve buhurdan.
Tabutta Rövaşata (albüm)

Tabutta Rövaşata, Baba Zula'nın 1996 yılında Ada Müzik'ten çıkan albümünün adı. Parçalar genelde enstrümantal ve oryantal bir havaya sahip olup, 4 parça Tabutta Rövaşata filminden diyaloglar içerir.
Parça listesi
"Tavus Havası"
"Arkadaşlar İyidir"
"Tabut Havası"
"Siyah Araba Çalarım"
"Esrar"
"Beni Taksim'e Götür"
"Rumeli Hisarında Rüzgarlar Eserken Sen ve Ben"
"Otobüs Çalarım"
"Reis"
"Tavus Kuşu Çalarım"
"Pınar Başı Uzun Havası"
"Tavus Kuşu Çalarım" II
"Reisin İntikamı"
"Gariban"
"Rövaşata"
Babazula albümleri
1996 albümleri
Tanto

Tanto (短刀) Japon bıçak veya kamasıdır. Genellikle tek, bazen de çift taraflı ve 1 şaku (1530 cm) uzunluğundadır. İddialı bir özdeyiş; "Tanto, vakizaşi ve katana aynı kılıcın farklı boylarıdır" der.
Tanto esas olarak delici maksatla kullanılan bir silahtır ancak keskin yanı kesmek için de kullanılabilir. Hafif olması sebebiyle ninjaların favori silahıydı ve suikast için çok uygundu. Yakuzaların da tercih ettiği silahlardan birisiydi. Tanto genellikle samuraylar tarafından taşınırdı. Kadınlar da bazen kendilerini savunmak için elbiselerinin içinde tanto taşırlardı.
Tanto çeşitleri
Hamidaşi ve Yoroy-doşi
Bu tanto şekilleri, bıçak kısımları ile diğerlerinden farklıdır. Savaş zamanlarında uzun bir kılıç olan Taçi ile birlikte kalçanın sol tarafında taşınırdı ve kısa mesafe dövüşünde kullanılırdı. Daha kısa olan hamidaşi, "miğfer-kırıcı" olarak kullanılırdı. Yoroy-doşi, güçlü yapısı ile yaralanmış olan düşmanın zırhını kesip, kafasını koparmak için kullanılırdı. Kafayı kesmek suretiyle idam ederken de çok kullanışlıydı.
Aykuçi
Aykuçi (合口, 匕首 "Gizli Kılıç"): Genellikle el koruması ya da suba kısmı olmayan tantolara aykuçi adı verilir. Ne var ki, bıçak vakizaşi kadar da uzun olabilir. Aykuçi ya da gizli kılıç, el koruması ve kabzaya sahip olmadığından kolayca gizlemek mümkündür. Bu nedenle yakuza ve ninjaların favori silahıydı. Kılıç; uzunluğuna bağlı olarak, elbise içerisine aşağı doğru ya da açılı bir şekilde asılabilecek şekilde tasarlanmıştı. Yedek silah ya da gizli kılıç olma özelliğine sahipti. Bu sebeple hızlı bir şekilde çekmeye elverişli olabilecek bir yere gizlemek en doğru kullanım şekli olacaktır.
Kayken
Kayken (ya da Kvayken) 8 ila 16 santim uzunluğunda bir bıçaktı. Genel olarak kendini korumak için ve geleneksel bir intihar şekli olan sepuku (onurunu kurtarmak için intihar etmek) için kullanılırdı. Kayken kadınlarca elbiselerinin altında saklı olarak taşınılırdı.
Kozuga
Farklı işler için kullanılan Kozuga'''da tanto çeşitlerindendir.
Kubikaki-Katana Kubikaki-Katana (Kubikiri ya da Kubitoride denir); bu yarı-halka şeklindeki kılıcın keskin tarafı yarı-halkanın iç kısmında bulunur. Bu kılıçlar sadece, birisi idam edileceği zaman kullanılırdı.
Ken-Tanto
Ken(iki ağzı da keskin), kılıç için'de kullanılan bir terimdir. Ken-Tanto denildiğinde iki tarafı da keskin tanto olduğu anlaşılır. Ken-zukuri'''de bir tanto çeşididir.
Yari-Tanto Yari-tanto mızrak ucu (Yari) olarak üretilir. Iki tarafıda kesicidir ve köşeli geometrik bir ucu vardır. Yari-tantolar elde kullanımı için tutulacak uzantısı ile üretilir ancak bir mızrağın ucuna takılacaksa pırazvana kısmının (nagako) kesilerek kısaltılması gerekebilir. Kısaltılırken, onu üreten demircinin imzası (meyi) kaybolabilir.
Tanto-bıçağı
Batılı pazarlarda Tanto-bıçağı isimini taşıyan bıçaklar bulmak mümkündür. Bu isim, kesici kısmı düz ve bıçağın şekli ile uyumsuz olan bıçaklar için kullanılmaktadır ancak bunun orijinal Japon tanto stili ile alakası yoktur.
İsmail Kara

İsmail Kara, (d. 1955, Güneyce, İkizdere, Rize), Türk ilahiyatçı.
İstanbul İmam-Hatip Lisesini (1973), İstanbul Yüksek İslam Enstitüsünü (1977) ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi (1986). Yüksek İslam Enstitüsünde eğitim gördükten sonra Dergah Yayınlarında çalışmaya başladı, bu müessese içinde Fikir ve Sanatta Hareket dergisi, Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, İslami Bilgiler Ansiklopedisi ve Dergah dergisinin yayın heyetinde yer aldı, Yayın Müdürlüğü yaptı. 1980den itibaren öğretmenlik de yapan Kara, İslamcılara göre meşrutiyet idaresi 1908-1914 başlıklı teziyle siyaset bilimi doktoru oldu (1993). Osmanlı-Türk düşünce tarihi, din-modernleşme ve din-siyaset ilişkileri üzerindeki araştırmaları Hareket, Dergah, Tarih ve Toplum, Toplum ve Bilim dergilerinde yayınlandı. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden emekli olmuştur. Halen İstanbul Şehir Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde öğretim üyeliğine devam etmektedir. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi hocalarından Prof. Dr. Mustafa Kara'nın kardeşidir.
Ömer Lütfi Kanburoğlu

Ömer Lütfi Kanburoğlu (d. 28 Mayıs 1960), Türk gazeteci ve yazar. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Harp Akademileri/Milli Güvenlik Akademisi mezunu olan Kanburoğlu, genç yaşta gazeteciliğe başladı.
Türk Atlantik Antlaşması Derneği Gençlik Kolları Genel Sekreter Yardımcılığı, Avrupa Konseyi Derneği Genel Sekreterliği, Ulusal Güvenlik ve Stratejik Araştırmalar Derneği Genel Sekreterliği yaptı.
Yeni Forum Dergisi ile başladığı yayıncılık hayatını bu derginin Yazı İşleri Müdürü olarak uzun yıllar devam ettirdi.
Yirmi yılı aşkın bir zaman Yeni Forum Dergisi'nde çalışarak bu dergide yazılar yazdı ve yöneticilik yaptı. Yeni Forum Dergisi'nde yöneticilik yaptığı yıllarda, o zaman Dışişleri Bakanlığı'na bağlı olan ve Türk İşbirliği ve Kalkınma Ajansı tarafından finanse edilen, Türkçe, İngilizce, Kazakça, Türkmence, Kırgızca ve Özbekçe dillerinde yayımlanan Avrasya Etüdleri dergilerinin yayınını organize etti.
Almanya'da çalışan Türk toplumunun sorunlarını dile getiren dergiler çıkarttı. Daha sonra, 1999 yılında Basın Müşaviri olarak Başbakanlık'ta göreve başlayan Kanburoğlu, çeşitli hükumetler dönemlerinde müşavirlik görevine devam etti.
2011 yılında Başbakanlık'tan emekli olarak Milliyetçi Hareket Partisi/Rize Milletvekili Adayı olmuştur. Yazarın yayınlanmış yüzlerce makalesi ve "Teröristin Anatomisi", "Yakın Tarihimizde Siyasal Partiler" ve "Demokrasi Zorunluluk mu?" isimli üç kitabı vardır.