turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Tanganika Gölü

Tanganyika, Orta Afrika'nın ve Rusya'daki Baykal gölünden sonra Dünyanın en derin gölüdür.
3 20'den 8 48' güney paralelleri ve 29 5'den 31 15' doğu meridyenleri arasında yer alır. Yeryüzünün 6. en büyük gölüdür.
Doğu Afrika Yeryüzü Kırığı'nın (Büyük Rift Vadisi) batı kısmında yer alır ve bu kırığın duvarları, gölün sınırlarını oluşturur. Afrika'nın en büyük yeryüzü kırığı gölü olup, aynı zamanda kıtanın en derin gölü ve en büyük 2. gölüdür. Göl, Afrika'daki en büyük su miktarına sahip olup Dünya'da 2. sırada yer alır. Tanganyika Gölü, kuzey-güney doğrultusunda 673 km lik bir mesafeye uzanırken, ortalama genişliği 50 km dir. Göl alanı 32.893 km2 olup kıyı şeridi uzunluğu 1.828 Km'dir. Tanganika su yüzeyi olarak 782 m'lik rakımdadır. Orta kısmında derinlik 570 m'dir. En derin yeri 1.470 m ile kuzey kısmıdır. Yani bu kısmının tabanı deniz seviyesinin 688 m aşağısındadır. Gölün derin katmanlarındaki su, fosil su olarak adlandırılabilir.
Tanganyika'nın etki alanı 231.000 km2'yi kapsar. Kuzeyden bu göle açılan Ruzizi nehri, gölün başlıca su kaynağıdır. Diğer su kaynakları ise Lufubu ve Malagarasi'dir. Göl'den doğan tek akarsu ise Lukuga'dır.
Tanganyika, Kongo DC, Tanzanya, Zambiya ve Burundi ülkeleri arasında yer alır. Kongo DC %45 ile ve Tanzanya %41 ile, Gölden en büyük payı alan ülkelerdir.
Tanganika / Tanganyika Gölü Su verileri

pH-:8,6 - 9,5
GH: 7 - 11 dGH
KK: 16 - 19 dKH
Micro Ölcümler 20 C 'de: 580 - 640 Mikrosiemens/cm
Deniz Yüzeyi Sicakligi: 24-29 Celsius
Derin nokta sicakligi: Ortlm. 23 Celsius
Görüs mesafesi: 22 Metreye kadar
Göl canlıları
Tanganyika Gölü, muazzam sayıda balık türüne ev sahipliği yapar ki bu türlerden 300 tanesi sadece buraya özgüdür.
Balıkçılık
Göl yöre halkının önemli besin tedarikçisidir. 45,000 insan burada balıkçılık yaparken 1 milyon insanı bu şekilde beslerler.
Tanganika Gölü balıkları Doğu Afrika'da ihraç edilmektedir. Büyük ticari balıkçılık 1950'lerin ortalarında başladı ve küresel ısınmayla (sıcaklığa duyarlı türlerin yaşam alanlarını sınırlayarak) birlikte balık popülasyonları üzerinde ağır bir etkiye sahip oldu ve önemli düşüşlere neden oldu.
1995 yılındaki yakalanan balık miktarı yaklaşık 180,000 tondu.
2016 yılında toplam avın 200,000 ton kadar olduğu tahmin ediliyordu. 1980'lerde patlayan eski endüstriyel balıkçılık, daha sonra çöktü.
Bugün günlük 500 ton balık ihraç edilirken, bazı türler de akvaryum balığı olarak dışarıya gönderilmektedir.
Gölde taşımacılık
Tanganyika'daki tek feribot olan Liemba insan ve mal taşımacılığı gibi önemli hizmetleri yerine getirir. Göl kıyısında Kigoma haricinde başka liman olmadığından, yük ve yolcu indirme ve bindirme işleri botlar yardımıyla yapılır. Liemba Almanya'da Birinci Dünya Savaşından önce inşa edilmiştir. Almanya'da 5000 parçaya ayrıldıktan sonra 1914 yılında demiryolu, buharlı gemi ve yerli taşıma araçlarıyla bu göle ulaştırılmış ve göl kıyısında bu gemi tekrar inşa edilmiştir.
Müderris

Müderris, Osmanlı Devleti ve Selçuklular'da devlet ve toplum yapısında günümüz üniversite öğretim üyesine karşılık olarak kullanılan bir kavramdır. Medreselerde eğitim veren öğretim üyeliğinin bugünkü tam karşılığı profesörlük unvanıdır.
Arapça'da ders masdarından gelen müderris kelimesi, ders veren öğretmen ve ders vermeye yetkili ilim sahibi kimse manasındadır. Tarihte, devrin mektep ve medreselerinde eğitim ve öğrenimini tamamlayıp, icazet (diploma) aldıktan sonra, medreselerde ve camilerde din ve fen ilimlerini ders vererek öğretenlere müderris adı verilmiş, makamlarına da müderrislik denilmiştir. Müderris tabiri daha ziyade onuncu asırdan sonra yaygınlaşmıştır.
Ali Kuşçu, Molla Gürani ve Akşemseddin Osmanlı'da müderris olarak görev yapmış bulunmakta olan önemli kişilerdir.
Müderrislerin aşama sırası
16. yüzyıla kadar medreseler arasında en yüksek konum Ayasofya Medresesi'nde idi. 60 akçe ücretli müderrisler burada görev yapıyordu. Bunlara altmışlı deniyordu. Sahn-ı Seman medreselerinde 50 akçe ücretli müderrisler çalışıyordu. XVI. yüzyılda Süleymaniye medreseleriyle bu tasnif değişip genişledi. 16. yüzyılında Süleymaniye'nin inşası sırasıyla şu hiyerarşik düzeni oluşturdu: Dar'ulhadis-i Süleymaniye, Süleymaniye, Hamis-i Süleymaniye, Musile-i Süleymaniye, Hareket-i Altmıslı, İbtida-i Altmışlı, Sahn-ı Seman, Musile-i Sahn, Hareket-i Dahil, Ibtida-i Dahil, Hareket-i Haric, Ibtida-i Haric.
Transall C-160

Transall C-160, Fransız Aérospatiale ve Alman MBB (Messerschmitt-Bölkow-Blohm) firmaları tarafından geliştirilen hafif sınıf bir taktik nakliye uçağıdır.
Geliştirilmesi
1959 yılında Fransız ve Batı Alman Hava Kuvvetlerinin hafif sınıf nakliye filosu belkemiğini oluşturan Norad uçaklarının yerini alacak yeni bir nakliye uçağı geliştirilmesi için Alman ve Fransız havacılık firmaları tarafından Transport Allianz (TransAll) adlı bir konsorsiyum oluşturulmuştur. Müşterek yürütülen çalışmalarının ardından üç adet prototip üretilmiş ve ilk prototip uçak 25 Şubat 1963 tarihinde ilk uçuşunu gerçekleştirmiştir.
Kullanıcı Ülkeler
Fransız Hava Kuvvetleri: 1967-1972 yılları arasında 50 adet C-160F ve 1977-1981 yılları arasında havada yakıt ikmali kabiliyetli 29 adet C-160NG (Yeni Nesil, Nouvelle Génération) tedarik etmiştir. C-160NG uçaklarından iki adetine ELINT elektronik harp sistemleriyle donatılarak C-160G (Gabriel) kodlaması; 4 adeti ise denizaltılarla haberleşmeyi sağlayan Rockwell/Collins üretimi TACAMO sistemi ile donatılarak C-160H kodlaması verilmiştir. Uçaklar 1994-1999 yılları arasında modernize edilmiştir. Halen 58 adet uçak hizmete devam etmektedir.
Air France: Fransız Hava Kuvvetlerinden 4 adet C-160F uçağını posta hizmetlerinde kullanmak amacıyla satın almış ve bu uçaklara C-160P kodlaması verilmiştir.
Alman Hava Kuvvetleri: 1967-1972 yılları arasında 110 adet C-160D tedarik etmiştir. Halen 83 adet uçak hizmete devam etmektedir.
Türk Hava Kuvvetleri: 1971-1972 yılları arasında Alman Hava Kuvvetlerinden 20 adet C-160D tedarik etmiş ve bu uçaklara C-160T kodlaması verilmiştir. 1974 yılında gerçekleştirilen Kıbrıs Harekatına katılan C-160 uçakları 12. Hava Ulaştırma Ana Üs Komutanlığı'ndan (Kayseri Erkilet Hava Üssü) havalanarak adaya paraşütçü indirmede büyük yararlılık göstermiştir. Halen 15 adet uçak hizmete devam etmektedir.
Güney Afrika Hava Kuvvetleri: 1967-1972 yılları arasında 9 adet C-160Z tedarik etmiştir. Bu uçaklar envanter dışına çıkarılmıştır.
Kazasker

Kazasker ya da kadıasker, Osmanlı Devleti'nde şeri davalara bakan askeri hakim. Yetkileri arasında kadı, müderris ve din görevlisi atamaları, kadı kararlarını bozma, değiştirme ve yeni kararlar oluşturma gibi maddeler vardır. Yani kadı kararlarına itiraz kazaskerliğe yapılırdı. Yetkilerinin çoğunu 16. yüzyıl'dan itibaren şeyhülislamlığa devretmiştir.
Kazasker Osmanlı devlet yapısında idari bir görev olup, kelime "kadı" ve "asker" kelimelerinin birleşmesinden oluşmaktadır. Kazaskerlerin kıyafeti ilmiye kıyafeti olup, bu mesleğin en yüksek mertebelerinden biridir. Kazaskerler Divan-ı Hümayun'un tabii azasıydı. Şeyhülislamlar divanda bulununcaya kadar divandaki şeri meseleler, kazaskerler tarafından idare edilirdi. Divan toplantılarında veziriazamın sağında vezirler solunda da kazaskerler yer almaktaydı.
Kazaskerlik 1480 yılına kadar Anadolu Kazaskeri olarak tek bir merkezdeydi. Bu tarihten sonra Rumeli Kazaskeri ve Anadolu Kazaskeri olarak ikiye ayrıldı. Rumeli kazaskeri protokol ve rütbe olarak daha yüksekti. Görevleri divanda şer-i meselelere bakmaktı. Yavuz Sultan Selim'in İran seferinden sonra ise merkezi Diyarbakır olan üçüncü bir kazaskerlik oluşturularak doğu eyaletlerinin kontrolü sağlanmak istenmiştir. Fakat sonrasında bu üçüncü kazaskerlik lağvedildi.
Kazaskerler, 16. yüzyılın ikinci yarısına kadar müderris ve kadıların tayininde sadrazama arz ve delalette bulunurlardı. Sonraları bu görev şeyhülislamlara verildi. Belirli maaşlı müderris ile kaza kadılarının tayinleri ise yine kazaskere bırakılmıştı.

Kazaskerlerin tayinleri, 17. yüzyıla kadar veziriazamların padişahlara arzı ile yapılırdı. Şeyhülislamlar bu tarihten itibaren vezir-i azamların onayıyla, kazaskerlerin tayinlerini padişaha arz etmeye başladı. Kazaskerlerin görev süreleri iki yıl iken, 17. yüzyıldan sonra bir yıla indirildi. Buna ek olarak, kazasker olan biri aynı makama tekrar tayin edilebilirdi. Kazaskerlik Osmanlı Devleti'nin yıkılışına kadar varlığını korudu. Ayrıca bir Divan üyesidir.
North American F-100 Super Sabre

F-100 Super Sabre (Süper Kılıç); ilk prototip uçuşu 25 Mayıs 1953'te gerçekleştirilen, North American firması tarafından geliştirilen ve tasarımı F-86 Sabre'a dayandırılan bir av-bombardıman uçağıdır. Rus muadili Mikoyan-Gurevich MiG-19'dur.
F-100Clere ilaveten av-bombardıman tipi olan F-100D tipi de geliştirilmiş ve geniş bir kullanım alanı bulmuştur. Avcı yetenekleri geliştirilmiş, 4 adet AIM-9 havadan havaya füze ile donatılmış ve taktik bombardıman uçağı olarak gövde altında M-61 nükleer bomba taşıyacak duruma getirilmiştir. Ayrıca iki kişilik eğitim tipi olan F-100F de mevcuttur. Her üç tip de THKde kullanılmıştır. 1953-1959 yılları arasında 2294 adet üretilmiş olup bunun 1274ü F-100D tipindedir. Bu uçaklarda Pratt & Whitney tarafından F-86lar için üretilen J47 jet motorlarının geliştirilmiş modeli olan J57ler kullanılmıştır. Afterburnerlı olan bu motorlar 10.000lb üzerinde itiş gücü üreten ilk Amerikan turbojetidir. F-100lerin takma adı Super Sabredır.
Türk Hava Kuvvetleri Geçmişi
1958den itibaren Türk Hava Kuvvetleri F-100leri MAP programı dahilinde teslim almaya başladı. İlk gelenler F-100D ve F-100F modelleri olup USAF envanterinden gönderilmiştir. Bu uçaklardan toplam 163 adet teslim alınmıştır. Bunların içinde çok az miktarda Danimarkadan gelenler de vardır. Bu sevkiyatı 1972 yılından başlamak üzere F-100Cler izlemiştir. Bunlardan 115 adet gönderilmiştir. Bu uçakların en az beş hava üssü tarafından kullanıldığı bilinmektedir. Türk F-100leri Kıbrıs Harekatı'nda yoğun ve etkili bir şekilde kullanılmıştır. Son THKv F-100ü 1988de emekliye ayrılmıştır.
Kıbrıs Harekatı'nda Kullanımı
1964 hava operasyonu ve öncesinde yoğun bir biçimde Kıbrıs'da kullanılan uçaklar Türk mücahitlere hava desteği sağlayıp hava harekatı ve keşif görevi yapmıştır.
Kıbrıs Harekatı'nda çıkarmanın ilk günü 20 Temmuz 1974'de belirlenen hedefleri bombalamışlardır.
21 Temmuz 1974'de Kocatepe Olayında bölgedeki Yunan konvoyuna yönelik saldırı yapmak için havalanan Lockheed F-104 Starfighter ile F-100D uçaklarından oluşan bir hava filosu tarafından dost ateşi ile TCG Kocatepe (D-354) batırılmıştır.
Harekatın geri kalan sürelerinde keşif uçuşları, bombardıman ve hava önleme görevleri icra etmiştir.
Özellikler (F-100D)
Kitaplar
Türk Hava Kuvvetlerinde F-100 Super Sabre - F-100 Super Sabre in Turkish Air Force. Başara, Levent. Hobbytime, Ankara, 2011.
Pişmiş Kelle

Pişmiş Kelle, 1990 ile 2001 yılları arasında Türkiye'de Milliyet gazetesi bünyesinde yayınlanmış mizah dergisi.
70'li ve 80'li yılların çok satan mizah dergisi Gırgır'dan 80'lerin sonlarında yaşanan kopmalarla kurulan Limon ve Hıbır gibi dergilerden sonra 1990'da yine Gırgır'dan ayrılan Engin Ergönültaş tarafından kuruldu. İlk yıllarda kadrosundaki genç karikatüristler sayisinde belli bir satış yakalayabilmişse de, devam eden yıllarda satışların düşmesiyle birlikte kadrosunu yitirmiş, daha önce yayınlanmış eserlerin üst üste yeniden yayınlandığı uzun bir dönem sonunda kapanmıştır. Amatör çizerlere profesyonel çalışma olanağı sunduğu için günümüzün pek çok çizerinin çizerliğe ilk başladığı dergi olması açısından önemli bir dergidir.
Kadro
Pişmiş Kelle'nin yıllar içinde sürekli değişen kadrosunda dönem dönem pek çok farklı çizer yer almıştır.
Engin Ergönültaş
Behiç Pek
Necdet Şen
Kemal Aratan
Bülent Benli
Şahin Erkoçak
Cengiz Üstün
Memo Tembelçizer (Mehmet Çilingir)
Oky (Oktay Gencer)
Yılmaz Aslantürk
Metin Demirhan
Erdoğan Dağlar
Barış Uygur
Ömer Pınar
Yaşar Arak
Tekin Duman
Bahadır Baruter
Faruk Bayraktar
Arteriyol

Arteriyoller veya atardamarcıklar arterlerin (atardamar) daha küçük dalları olan ve kendileri de kılcal damarlar diye adlandırılan daha küçük dallara ayrılan kan damarlarıdır.
Arteriyol ismi Fransızca, aynı anlamlı, artériole sözcüğünden gelmektedir. Arteriyoller, besledikleri dokuların kan akımı içim olan ihtiyaçlarını giderme amacıyla daralma veya genişlemelerini sağlayan kas oluşumunda duvar ve sinirlere sahiptirler.
Kan akışının düzenlenmesinde arteriyollerin fizyolojik rolü
Vücudun ölçeğinde genel çevresel direnç, kalbin inme hacmi ile birlikte arteriyel basıncı belirleyen arteriyollerin tonuna bağlıdır. Sonuç olarak, fonksiyonel sınıflandırmaya göre, arteriyoller dirençli damarlara refere edilir. Ek olarak, arteriyol tonu belirli bir organ veya dokuda lokal olarak değişebilir. Toplam periferik direnç üzerinde gözle görülür bir etkiye sahip olmayan arteriyol tonundaki yerel bir değişiklik, bu organdaki kan akış miktarını belirleyecektir. Böylece, arteriyol tonu çalışma kaslarında belirgin şekilde azalır, bu da kan dolaşımında bir artışa yol açar.
Anjiyoloji
Uydualıcı

Uydudan gelen numeretik sinyalleri analog sinyale çevirerek televizyona aktaran cihaz. (Eski sitem analog uydu alıcılar, analog sinyal alıp işlemeden anolog olarak TV'ye aktarırdı. Sonradan Dijital Uydualıcıları çıktı). Yeni geliştirilen HDTV(High Definition TV-Yüksek çözünürlüklü TV) yayın formatı ile birlikte, uydudan gelen dijital sinyalleri, artık dijital çıkış ile HDTV standartlı tv'lere dijital olarak iletmek olanaklı oldu.2000'li yıllarda teknolojik anlamda çok büyük pazara giren uydu alıcıları halen günümüzde de kullanılmaktadır.
Televizyon terminolojisi
Mobbing

Mobbing ya da bezdiri (Yıldırma), bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması.
Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır. Özellikle hiyerarşik yapılanmış gruplarda ve kontrolün zayıf olduğu örgütlerde, gücü elinde bulunduran kişinin ya da grubun, diğerlerine psikolojik yollardan, uzun süreli sistematik baskı uygulamasıdır. Son dönemde sosyoloji ve hukuk başta olmak üzere çeşitli alanlarda disiplinler arası çalışılan bir konu haline gelmiştir.
Ters Mobbing (Reverse Mobbing), bir astın veya grup olarak astların üstlerine, kendilerine yapılan mobbing sonucunda, kişisel anlaşmazlıklar sonucunda veya politik oyunlar sonucunda kasıtlı olarak psikolojik tacizde bulunarak, işten ayrılmadan ziyade üstün hiyerarşik pozisyonunu bozmayı hedeflediği bir yıldırma eylemidir. Ters mobbingin uygulanmasında en yaygın olarak asttan üste; sabote etme, talimatlara uymama, kasti yanlış işlem yapma, asılsız söylentiler çıkarma ve bilgi saklama gibi eylemler gerçekleştirilmektedir.
Toplardamar

Venler veya toplardamarlar kanı kalbe taşıyan kan damarlarıdır. Venler dolaşım sisteminin bir bölümünü oluştururlar. Oksijen bakımından fakir, metabolizma artıklarını taşıyan, kirli kanın kalbe dönüşünü sağlayan damardır. Derinde bulunan toplardamarlar, kasların arasından geçer. Bu damarlar ve yüzeysel toplardamarlar arasında köprüler bulunmaktadır. Bu oluşumda dolaşımın en fazla zorlandığı bölge bacaklardır.
Toplardamarların genişlemesi, uzaması veya herhangi bir nedenden dolayı tıkanması birer hastalık sebebi olarak sıralanabilir. Tıkanma; pıhtı veya iltihap gibi nedenlerden oluşabildiği (tromboflebit hastalığı) gibi, ur gibi bir oluşumla dışarıdan bir baskı nedeniyle de görülebilir. Genişleme ve uzama; bacak, yemek borusu, erkekte üreme kordonu ve makattaki toplardamarlarda oluşabilir. Bunlara genelce varis denmektedir. Ayrıca toplardamarların içerisinde kanın geriye kaçmasını önleyen kapakçıklar bulunmaktadır.
Ayakta duran bir insanda bacaklardaki toplardamar basıncı en yüksek seviyededir, bacak yukarı kaldırıldığında ise en düşük seviyeye ulaşır. Normal bir durumda, yürümekte olan birisinde basınç başlangıçta hafif bir yükselmeden sonra hemen düşer. Hareket hali de toplardamarların boşalmasında önemli bir etkendir.
Görevleri
Vücuttan toplanan kanı kalbe taşırlar
Karbondioksit bakımından zengin kan taşırlar. (akciğer toplardamarı hariç)
Vücudun alt kısmındaki toplar damarlarda kanın geri dönüşünü engelleyen tek yönde açılan kapakçıklar bulunur.
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi, 1933'de Üniversite Reformu ile Darülfünun Tıp Fakültesinden dönüştürülmüş, 1967'de Cerrahpaşa Tıp Fakültesi ve İstanbul Tıp Fakültesi olarak ikiye ayrılmış Türkiye'nin ilk tıp fakültesidir.
Tarihçe
Mustafa Kemal Paşa'nın isteğiyle, 1933 yılında Üniversite Reformu ile üniversiteye yeni bir düzen getirilir. 23 Mayıs 1933'te, Maarif Vekaleti tarafından çekilen bir telgraf ile Tıp Fakültesinin Haydarpaşa'dan İstanbul tarafına (o dönemde "İstanbul" bugünkü Suriçi-Fatih-Avrupa Yakası bölgesi olarak kabul edilmektedir) nakline karar verildiği ve nakil işini düzenlemek üzere bir komisyon kurulduğu bildirilir. Kurulan komisyon tarafından Tıp Fakültesinin; kliniksiz kürsüleri, enstitü ve laboratuvarları Beyazıt'taki Darülfünun merkez binası (eski Harbiye Nezareti) ve arkasındaki Bekir Ağa Bölüğü Kışlasına; klinik branşların ise 1924'den beri klinik staj amacıyla öğretim verdiği Cerrahpaşa, Gureba, Haseki hastaneleri ile ilaveten Şişli Etfal ve Bakırköy Emraz-ı Asabiye hastanelerinde toplanmasına karar verilir.
31 Temmuz 1933 tarihinde "İstanbul Darülfünununun İlgasına ve Maarif Vekaletince yeni bir Üniversite Kurulmasına Dair Kanun" ile İstanbul Darülfünunu resmi olarak kaldırılır ve 1 Ağustos 1933'te İstanbul Üniversitesi kurulur. Darülfünun Tıp Fakültesi, bu kararla birlikte "İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi" adını alır. Fakülte 1933'den 1950'lere kadar Beyazıt, Cerrahpaşa, Gureba, Haseki, Şişli ve Bakırköy'de öğretim verir.
1950li yıllara gelindiğinde klinikleri tamamıyla Cerrahpaşa ve Çapa etrafında toplayıp, ileride de bu ikisinin arasına inşa edilecek bir binaya Beyazıt'taki kliniksiz enstitüleri taşımak amacıyla; önce Çocuk Kliniği Haseki Hastanesine, Nöroloji Kliniği Cerrahpaşa Hastanesine taşınır. 1951 yılında Şişli Etfal (Çocuk) Hastanesi ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ile ilişik resmen kesilir. 1953'de Cerrahpaşa'da Çocuk Hastalıkları ile Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniklerinin inşası ile Haseki'deki kliniklerin nakli de başlar.
1965 yılında fakülte komisyonunda, Prof. Dr. Ekrem Kadri Unat raporuyla: "Fazla öğrenci okutabilmek gerekçesiyle sürekli kadro ve tesis genişleterek, gittikçe büyüyen ve büyüdükçe problemleri de artan tek bir fakülte yerine biri Çapa diğeri Cerrahpaşa olmak üzere iki fakülte şeklinde örgütlenmeyi" önerir. Bu fikrin kabulü ile alınan karar doğrultusunda 27 Temmuz 1967'de İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi; kampüsü, öğretim üyeleri, asistanları ve öğrencileri ikiye bölünerek Cerrahpaşa Tıp Fakültesi ve İstanbul Tıp Fakültesi olarak ikiye ayrılır.
Hagop Balyan

Hagop Bey Balyan ya da Agop Balyan (1837-1875) Osmanlı döneminde birçok mimari esere imzasını atmış olan Balyan ailesinden bir mimardır.
Garabet Amira Balyan'ın oğlu ve Sarkis Balyan'ın kardeşidir. Paris'teki Sainte-Barbe Koleji'nin mimarlık bölümünden mezun oldu. Babasının ölümünden sonra kardeşi Sarkis Balyan'la birlikte çalıştı. Kardeşiyle aralarındaki işbölümü tam olarak bilinmediği için birlikte yaptıkları eserlerden hangilerinin Hagop Bey Balyan'a atfedilebileceği kesin olarak bilinmemektedir. Birlikte yaptıkları projelerde Sarkis Balyan'ın daha ziyade muhasebe ve müşteri ilişkilerini yürüttüğü, Hagop Bey Balyan'ın ise tasarım ve çizimle uğraştığı düşünülmektedir. Sarkis Balyan çok daha göze göründüğü için ismi daha iyi bilinmektedir.
Simon Balyan

Simon Bey Balyan (1846-1894), Osmanlı döneminde birçok mimari esere imzasını atan Balyan ailesinden bir mimardir.
Garabet Amira Balyan'ın oğludur. Kardeşleri Sarkis Balyan ve Hagop Balyan'la birlikte çalışmıştır. Mimarlık eğitimini Avrupa'da bir okulda tamamladığı bilinmektedir. Maçka Silahhanesi, Maçka Karakolu ve Yıldız Köşkü'nün tasarımlarına katılmıştır. Balyan ailesinin üstlendiği mimarlık projelerini suluboyayla resimlemiştir.
Balyan ailesi
1846 doğumlular
Osmanlı Ermenileri
Osmanlı mimarları
1894 yılında ölenler
İstanbul doğumlu mimarlar
İstanbul'da ölenler
Afrika Birliği Örgütü

Afrika Birliği Örgütü (ABÖ) - Organization of African Unity (OAU) - Organisation de l'Unité Africaine (OUA)
Habeşistan İmparatoru Haile Selassie'nin gayretleri ile 25 Mayıs 1963'te Etiyopya'nın Başkenti Addis Ababa'da otuz bağımsız Afrika ülkesinin imzaladığı antlaşma ile Afrika Birliği Örgütü adıyla kuruldu. 9 Temmuz 2002 tarihinden itibaren Afrika Birliği (AfB - African Unity - AU) adını alan örgütün temel amacı Afrika ülkeleri arasında dayanışma ve işbirliğini artırmaktır.
Merkezi Etiyopya'nın Addis Ababa şehri idi.
Bu yapı altında çalışan özerk yapılanmalar şunlardır:
Pan-Afrika Telekomünikasyon Birliği (PATU)
Pan-Afrika Posta Birliği (PAPU)
Pan-Afrika Haber Ajansı (PANA)
Afrika Ulusal Televizyon ve Radyo Kuruluşları Birliği (URTNA)
Afrika Demiryolları Birliği (UAR)
Afrika Sendikalar Birliği Örgütü (OATUU)
Afrika Spor Yüksek Kurulu
OAU Genel Sekreterler
OAU zirveleri
Olağan ve olağanüstü zirveler dahil
Addis Ababa (Etiyopya): 22-25 Mayıs 1961
Kahire(Mısır): 17-21 Temmuz 1964
Accra (Gana): 21-26 Ekim 1965
Addis Ababa (Etiyopya): 5-9 Kasım 1966
Kinşasa (Kongo Demokratik Cumhuriyeti, eski adıyla Zaire): 11-14 Eylül 1967
Algiers (Cezayir): 13-16 Eylül 1968
Addis Ababa (Etiyopya): 6-10 Eylül 1969
Addis Ababa (Etiyopya): 1-3 Eylül 1970
Addis Ababa (Etiyopya): 21-23 Haziran 1971
Rabat (Fas): 12-15 Haziran 1972
Addis Ababa (Etiyopya): 27-28 Mayıs 1973
Kampala (Uganda): 28 Jul. - 1 Ağustos 1975
Port Louis (Mauritius): 2-6 Temmuz 1976
Libreville (Gabon): 2-5 Temmuz 1977
Hartum (Sudan): 18-22 Temmuz 1978
Monrovia (Liberya): 17-20 Temmuz 1979
Freetown (Sierra Leone): 1-4 Temmuz 1980
Nairobi (Kenya): 24-27 Haziran 1981
Addis Ababa (Etiyopya): 6-12 Haziran 1983
Addis Ababa (Etiyopya): 12-15 Kasım 1984
Addis Ababa (Etiyopya): 18-20 Temmuz 1985
Addis Ababa (Etiyopya): 28-30 Temmuz 1986
Addis Ababa (Etiyopya): 27-29 Temmuz 1987
Addis Ababa (Etiyopya), Olağanüstü zirve: Ekim 1987
Addis Ababa (Etiyopya): 25-28 Mayıs 1988
Addis Ababa (Etiyopya): 24-26 Temmuz 1989
Addis Ababa (Etiyopya): 9-11 Temmuz 1990
Abuja (Nijerya): 3-5 Temmuz 1991
Dakar (Senegal): 29 Haziran - 1 Jul. 1992
Kahire (Mısır): 28-30 Haziran 1993
Tunis (Tunus): 13-15 Haziran 1994
Addis Ababa (Etiyopya): 26-28 Haziran 1995
Yaoundé (Kamerun): 8-10 Haziran 1996
Harare (Zimbabve): 2-4 Haziran 1997
Ouagadougou (Burkina Faso): 8-10 Haziran 1998
Algiers (Cezayir): 12-14 Temmuz 1999
Sirt (Libya), Olağanüstü zirve: 6-9 Sep. 1999
Lomé (Togo): 10-12 Temmuz 2000
Lusaka (Zambiya): 9-11 Temmuz 2001, OAU'nun son zirvesi
Nev'îzâde Atâyî

Nev'izade Atayi (1583-1635), Divan edebiyatı şairi.
Asıl ismi Ataullah olan Nev'izade Atayi, Nev'i Yahya Efendi'nin oğlu olduğu ve şiirlerinde Atayi mahlasını kullandığı için böyle anılmıştır.
Öncelikle babasından daha sonra dönemin bazı önemli isimlerinden ders aldı. Eğitimi sonunda müderris oldu. Daha sonraları çeşitli beldelerde kadılık yaptı ve sonunda 1635'te İstanbul'da öldü.
En önemli manzum eseri Hamse-i Atayi'dir. Bu eser beş uzun manzumeden oluşmuştur. Birçok önemli divan şairinden övgü almıştır.
Aşk Tesadüfleri Sever (Müslüm Gürses albümü)

Aşk Tesadüfleri Sever, Müslüm Gürses`in 18 Nisan 2006`da Pasaj Müzik şirketinden çıkardığı albümdür. Murathan Mungan'ın süpervizörlüğünü yaptığı albüm, Murathan Mungan'ın seçtikleriyle Müslüm Gürses: Aşk Tesadüfleri Sever tam adıyla yayımlanmıştır. Albüm için, tanınmış Batı müziği parçalarına edebiyatçılar, şairler Türkçe sözler yazmıştır. Bu albümde Bir Ömür Yetmez, Affet, Nilüfer, Sebahat Abla, Kadınım, Aşk Tesadüfleri Sever şarkıları öne çıkan şarkılardır.
Şarkı listesi
Albüme ait diğer bilgiler
Bu albümün hazırlığı 2 yıl sürmüştür.
Müslüm Gürses bu albümdeki Kadınım şarkısını hayat arkadaşı Muhterem Nur ile birlikteliğinin 25. yılına özel olarak hazırlamıştır.
Gürses albümde yer alan Sebahat Abla şarkısında Sezen Aksu ile birlikte düet yapmıştır.
Albümün ilk şarkısı olan Bir Ömür Yetmez şarkısı için klip çekilmiştir.