turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ganymede (uydu)

Ganymede, Jüpiter'in doğal uydularından biridir. Jüpiter'in ve aynı zamanda Güneş Sistemi'nin en büyük uydusudur. Merkür gezegeninden çap olarak daha büyüktür, ancak kütlesinin yalnızca yarısı kadardır. Ganymede'nin yoğunluğu çok daha azdır. 7 Ocak 1610 tarihinde Galileo Galilei tarafından bulunmuş ve o dönemde tanımlanan 4 Galilei uydusu arasında gezegene yakınlık açısından üçüncü sırada bulunması nedeniyle Jüpiter'in 'III' numaralı uydusu olarak adlandırılmıştır. Galile Uyduları grubuna Io, Europa ve Callisto da dahildir.
Ganymede, İo ve Europa ile 1:2:4 Laplace rezonansı içinde gezegenin etrafında dönmektedir.
Galileo ayı keşfettikten kısa bir süre sonra, Simon Marius "Ganymede" adını önerdi. Yunan mitolojisinde Ganymede, Zeus'un sakisi idi. Bu isim ve diğer Galilean uydularının isimlerinin kullanılması uzun süre tercih edilmedi ve 20. yüzyılın ortalarına kadar da ortak kullanıma girmedi. Bunun yerine, Roma rakamlarıyla (Galileo tarafından tanıtılan bir sistem) veya "Jüpiter'in üçüncü uydusu" olarak da anılır. Ganymede, Jüpiter'in bir erkek figürünün adını taşıyan tek Galile uydusudur.
Yapı
Ganymede, kabaca eşit miktarlarda silikat kaya ve su buzundan oluşur. Gövdesi demir açısından zengin, sıvı bir çekirdeğe ve Dünya'nın tüm okyanuslarından daha fazla su içerebilecek bir iç okyanusa sahiptir. Yüzeyi, dört milyar yıl öncesine işaret eden çarpma kraterleri ile karanlık bölgelere sahiptir ve bu uydunun yaklaşık üçte birini kapsıyor. Oluklar ve sırtlarla enine kesilen ve sadece biraz daha az eski olan daha açık renkli bölgeler ise geri kalanı kaplıyor. Hafif arazinin bozulan jeolojisinin nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte muhtemelen gelgit ısıtmasının neden olduğu tektonik aktivitenin sonucu olduğu söyleniyor.
Makam

Makam, şu anlamlara gelebilir:
Makam ya da orun, bir yeri belirtir. Arapçada ayakta durmak demektir ve Türkçeye buradan girmiştir. Türkçe'si orundur.
Makam, Türk müziğinde kullanılan ses dizileridir.
Makam (mekan), sembol mezar, birden fazla mezarı olan kişilerin diğer mezarlarıdır.
Makam (din), sufi'nin Allah'a yaklaşması sürecinde geçtiği farklı kademeler.
Toplayıcı

Toplayıcılar verileri toplayarak elde çıkışını sağlarlar. İki çeşit toplayıcı vardır, bunlar:
Yarı toplayıcı
Tam toplayıcı
Yarı toplayıcı
Yarı toplayıcılar verilen iki değeri toplar ve bir elde dışarıya verir.
S = A x veya B
C = A ve B
Doğruluk tablosu
Burada A ve B, toplanacak iki değerdir. S bunların toplamı, C ise toplamdan çıkan eldedir.
Tam toplayıcı
Tam toplayıcılar verilen iki değerin ve bir eldenin girişine. Toplam ve elde sonucu olarak çıkış verir. Yarı toplayıcıdan farkı elde girişidir.
S = (A x veya B) x veya Ci
Co = (A ve B) veya (Ci ve (A x veya B))
Doğruluk tablosu
Burada A ve B toplayacağımız iki değerdir. Toplayacağımız iki değerin giriş eldesi Ci'dir. Toplam S'dir ve toplamla beraber bir elde çıkışı olur, buna da Co denir.
Kaya kartalı

Kaya kartalı (Aquila chrysaetos), atmacagiller (Accipitridae) familyasından büyük ve kahverengi bir kartal türü.
Özellikleri
Gencinin gövdesi siyaha yakındır, uçuşta beyaz kanat içi ve kuyruk dibiyle rahatça ayrılır. Başını ve boynunu ileri uzatır, kanadı gövdesine doğru daralır, kuyruğu diğer kartallardan uzun ve deniz kartalları gibi kamalı değil, küttür.
Yaşam şekli
Tüm yaşamları boyunca bir tek eşleri olur ve genellikle her yıl aynı yuvayı tercih ederler, genellikle zor erişilen yerlerdedir. Ötüşü şahin gibi bir 'tuii-u'. Diğer bir ötüşü havlamaya benzer. Kayalık dağlarda ve dağlık ormanlarda yaşar.
Uçuşta görkemli ve zariftir, gerektiğinde avına ilerlerken pike yaparak saatte 320 km hıza ulaşabilir, bu da onu gökdoğandan sonra en hızlı kuş yapar. Diğer kartallardan farklı olarak süzülürken ve dönerek yükselirken kanatlarını yukarı kaldırır.
İnsan kültüründe
Kuşçuluk
Kaya kartalı avcılar tarafından eğitilebilir. Kazakistan, Kırgızistan, Batı Moğolistan ve Çin'de, Kaya kartalları Kazak ve Kırgız göçerleri tarafından kurt avlamada hala kullanılır. Kaya kartalı Türk Halklarınca 'bürgüt' veya 'berkut' olarak bilinir. Tilkiler kartallar tarafından doğrudan doğruya öldürülür fakat kurtlar büyüklük ve güçleri nedeniyle genellikle öldürme işini avcı kendisi yapar.
Armacılık
Kaya kartalı Roma Lejyon standartları için bir modeldi. Bu sembol Mısır, Romanya ve pek çok diğer ülkelerde arma olarak kullanıldı.
Din
Kartal bazı kültürlerde kutsal bir kuştur ve kartal tüyleri özellikle Orta Amerika halkaları içinde olduğu kadar, Kızılderili ve Kanada'daki ilk uluslar pek çok dinin ve ruhsal geleneklerin merkezidir. Bazı yerli Amerikan halkları kartalı kutsal olarak kabul eder. Kartalın tüyleri ve çıplak kafası baş giysisi olarak kullanılır. incil ve İsa sembolü ile karşılaştırılır. Kartal tüyleri çoğu zaman yerli seremonilerde olağanüstü liderlik ve kahramanlıklar gibi başarıları şereflendirmek için kullanılır.
Günlük hayatta kullanımı
Hak ve Eşitlik Partisi / Osman Pamukoğlu HEPAR amblemi
Orta Asya'da Türklerin simgesi olan hayvan
Ana tanrıça

Tanrıça tapınımı dişi Tanrıçaya veya tanrıçalara tapınmakta kullanılan genel bir tanımdır. Pek çok New Age Tanrıça izdeşleri, hiyerarşik bir inançtan uzak olmayan "kulluk" teriminden kaçınarak tanrıça ruhsallığı (goddess spirituality) terimini kullanmayı tercih etmektedir.
Tanrıçaya ibadet, erkek hakimiyetini, devlet kontrolünü ve imparatorluk kurmayı desteklemekle konservatif de, bu geleneklere karşı durarak radikal de olabilir, kadının otoritesini de destekleyebilir. Batı toplumunda tanrıça tapınımı 19. yüzyılın ortalarındandan bu yana farklı bir kültüre doğru yönelmiştir. Tanrıça tapınımı batı toplumlarında en sık feminist versiyonu telaffuz edilse de feminist olmak zorunda değildir.
Pagan ve Neopagan dinleri veya mezhepleri genellikle tanrıça tapınımını konsensüs alanlarından biri olarak kabul etmektedirler. Bununla beraber tüm tanrıça tapınımı Pagan değildir.
Aralarında en öne çıkanlarından biri olan Marija Gimbutas gibi bazı yazarlar tanrıça tapınımının tarihöncesi zamanlarda başladığına inanmaktadırlar. Willendorf Venüsü gibi bazı sanat eserlerinin bereket tanrıçasını temsil edebildiğine inanılsa da Peter Ucko gibi bilginler de söz konusu figürlerin tanrıçalardan ziyade oyuncaklar, eğitim modelleri ve rahibe imajları olduğunu öne sürmüşlerdir.
Tanrıça tapınımına bazı örnekler
Sümer mitolojisindeki İnanna bilinen en eski tanrıçalardan biridir.
Mısır mitolojisinde İsis bereket tanrıçasıdır.
Kuzey mitolojisinde Freya'ya bereket tanrıçası olarak tapınılmıştır.
Kelt mitolojisinde Morrigan savaş tanrıçasıydı.
Yaşayan en eski dinlerden biri olan Hinduizm'de tanrıça tapınımı da yer almaktadır.
Collyridianlar gibi bazı ilk dönem Hristiyan sektleri Bakire Meryem'e tanrıça olarak saygı göstermişlerdir. Günümüzde bazı baskı grupları Papa'ya Meryem'i Hristiyan Tanrısının (Godhead) bir parçası olarak tanınması için dilekçe göndermektedirler.
Büyük Britanya'da 1951 yılında kurulan ve Batı Paganizmi içindeki büyük geleneklerden biri olan Craft (whitchcraft) Tanrıça ve Tanrı'ya Tantra'nın dinamik kutupları içinde saygı göstermektedirler.
Kadıncılık

Kadıncılık (Womanism), feminist yazar Alice Walker tarafından özellikle Afrikan Amerikan feminizmi (:en:Black feminism) için tanımlanan ancak sonradan ırk ve sınıf ayırımlarını aşan feminizmin bir versiyonudur.
Walker ilkin terimi "In Search of Our Mothers' Gardens: Womanist Prose" adlı şiir külliyatında kullanmıştır. Bu terime duyulan ihtiyacın sebebi ev alanından çalışma alanına yönelmek gibi sosyal değişimleri savunan özellikle beyaz kadınlar tarafından yönlendirilen ilk feminist hareketlerden doğmuştur. Bu feminist gündem çoğu kadının ev hanımları olmadığı ve kendi ailelerini desteklemek için hayatları boyunca çalıştıkları gerçeğinin farkında değildi. Özellikle Afrika asıllı Amerikan kadınları çalışan kadınlardı fakat bu kendi seçimlerinden doğmamaktaydı. Sivil haklar hareketi, Afrikalı Amerikalı erkeklerine verilecek eşitlik üzerine yoğunlaşmıştı fakat kadınlar arka planda kalmışlardı.
Trajedi

Trajedi veya tragedya sözcüğü Yunanca tragoidiadan gelir. Tragos (keçi) ve oidie (türkü) sözcüklerinin birleşmesiyle "keçilerin türküsü" anlamına gelir. Dionysos şenliklerinde koro, tanrının ona bağlı kölelerini simgeliyordu. Tanrının çevresinde hep doğanın yabancı güçlerini temsil eden teke ayaklı satyrler(satirler) bulunduğu için ilk başlarda, koro da satyrlerin biçimine giriyordu; ilk dönemlerde, korodaki oyuncular teke derileri (tragoi) giyerek oyun alanına çıkıyorlardı. Tragedya türü de tragos'ların şarkılarından doğdu.
Tragedyanın konu kaynağı efsanelerdi. Zaten efsaneler Yunan ve Türk şiirinin de kaynağı olmuştu. Kendisinden sonra gelen yazarların bitmez tükenmez hazinesi olan Homeros efsaneleri güzel bir üslup içinde tekrarlanmıştı. Ancak dram sanatı, bu efsanelerden yepyeni bir biçimde esinlendi. Efsaneler geleneksel bir süsleme sanatı gibi, tekrarlanmanın batağına tam düşecekken, dram sanatı bu efsanelere yeni bir soluk getirdi ve geniş bir ufuk açtı. Çünkü efsanelerde idealize edilerek ya da süslenerek anlatılan olaylar ve bu olayların içindeki kahramanla dram sanatı yoluyla Atina halkının özelliği ve tavrı oluverdi; efsaneler yoluyla önemli gerçekler üzerinde duruldu.
Yunan tragedyasının özellik gösteren düşünce düzeyinden biri gururlanma günahı ve bu günahın kaçınılmaz cezasıydı. Yunanlar bu cezayı tanrıça Nemesis'e bağlarlardı. Nemesis, başarıları ve sürekli zenginlikleri yüzünden tanrıları unutan insanların kırbacı, onları cezalandıran bir yüce güçtü. Yunan seyircisi için hiçbir şey gurur kadar kahramanın kötü bir duruma düşmesindeki acıya, gölge düşüremezdi.
Yunan tragedya yazarları, oyunlarında tekrar tekrar bu günah-ceza kavramları üzerinde dururlardı. Hele Aiskhilos bu dinsel kavramlara her zaman dikkat etmişti. Ancak antik tragedyadaki günah kavramı bugünkünden değişikti: bazen günah hafif olur, unutulurdu; bazen günahı işleyen farkına bile varmazdı; bazen de günahı işleyen cezaya çarptırılan değil, onun babası ya da atası olurdu. Tragedya kahramanları günahlarından dolayı vicdan azabı çekmezlerdi.
Yunan tragedyasının yapısı konuşmalı ve şarkılı bölümlerle kuruludur. Konuşmalı bölümler üçe ayrılır:
Prologos (trgedyanın başlangıcı) Koronun ortaya çıkmasından önce söylenen bölümdü. Oyun üzerine bazı açıklamaların yapıldığı yerdi. Bu bölüm yalnız bir kişi tarafından seyirciye doğru söylenirdi. Bir çeşit anlatıcının bölümüdür. Bu başlangıç bitince koro oyun alanına girer ve oyun bitinceye kadar kalırdı.
Epeisodion'lar Bunlar koronun şarkıları arasındaki bölümlerdi. MÖ 5. yüzyıldan itibaren her oyunda üç Epeisodion'un olması bir kural durumuna geldi.
Eksodos (tragedyanın bitişi) İlk dönemlerde koronun dışarı çıkması sırasında söylenen lirik bir şarkıydı.
En ünlü tragedya yazarları;
Aiskhylos, Sophokles, Euripides, Pierre Corneille, Jean Racine

Antik Yunan tiyatrosu
Dramalar
Tiyatro tarihi
Beşeri bilimler
Tiyatro terimleri
Türlere göre edebiyat
Maclura pomifera

Maclura pomifera (Yalancı portakal ağacı), Moraceae (dutgiller) familyasından 20 m'ye kadar boylanabilen geniş tepeli bir ağaç türü.
Lat. Maclura<William Maclurea atfen, 19. yy. da yaşamış ABDli jeolog; pomifera<pomum=her türlü meyve, genellikle elma+fera=taşıyan, meyve taşıyan. Ağacın belirgin özelliğinin kocaman, küresel meyve taşımasından dolayı.
Maclura pomifera çok fazla boylanmayan, yaprağını döken, bir cinsli, iki evcikli(yani dişi ve erkek organlar ayrı ayrı çiçeklerde ve bu çiçekler ayrı ayrı ağaçlarda), vatanı Teksas, Arkansas(Osage halklarının bölgesi) olan, Moraceae, Dutgillerden familyasından bir ağaç. Teksas-Tommiksden bildiğimiz Komançiler makluradan yaylarını yaparlarmış. Meyvelerini de sincaplardan ve çok eskiden mammutlardan başka bir hayvan yemezmiş.
Morfolojik özellikleri
Genç sürgünlerin rengi yeşilimsi-gri veya açık kahverenginde olup, çıplaktır ve üzerinde çok sayıda lentiseller bulunur. Sürgünler üzerinde dikenler bulunur. Sürgünler koparıldığında veya kesildiğinde süt görünümünde bir sıvı salgılar. Tepe tomurcuğu pseudoterminaldır. Tomurcuklar küçük, yandan basık, küre biçimindedir ve az sayıda pullarla örtülmüştür.
512 cm uzunluğundaki yaprakları uzun damla uçlu yumurta biçimindedir, üst yüzü parlak yeşil, alt yüzü açık yeşildir ve tam kenarlıdır. Bir cinsli iki evciklidir.
Birçok çekirdekli sulu meyvelerin bir araya gelmesinden oluşan agregat meyve (bileşik meyve) 10 cm çapında, portakal görünümünde, yeşil renklidir, ezildiğinde süt salgılar.
Ekolojik özellikleri
Taban suyu yüksek olan rutubetli yerlerde görülürse de, değişik toprak tiplerine uyum gösterebilir. Türkiye'de çit ve süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir.
Dağılımı
Vatanı Kuzey Amerika'nın güney batısıdır.
Sanat dünyası

Sanat dünyası, güzel sanatların üretim, sipariş, sunum, koruma, tanıtım, arşivleme, eleştiri, alım ve satım süreçlerinin tümünde rol alan herkesi kapsayan bir terimdir. Bazen çoğul olarak, farklı yerlerde veya farklı görüşlere dayalı sanat dünyalarından bahsedildiği durumlar olsa da, genellikle tekil olarak küresel boyuttaki elit görsel sanatlar dünyasını tarif etmek için kullanılır.
Sanat felsefesindeki kullanımı
"Sanat kuramı atmosferi" olarak anlamı, sanat kuramcısı Arthur Danto'nun 1964'te ortaya atılmış, daha sonraki yıllarda George Dickie tarafından da kullanılmıştır. Kurumsal sanat teorisine göre bu üretim, eleştiri, tanıtım, koruma, arşivleme ve pazarlama ağının dışında sanat var olamaz. Sanat dünyasının işlevi, moda sistemine benzer bir sistem içinde, sanat olan ve olmayan arasındaki ikililiği sürekli yenileyerek yeniden tanımlamak olarak görülebilir.
Turkuaz Linux

Turkuaz Linux, İTÜ mensubu H. Turgut Uyar ve F. Kağan Gürkaynak ile Yeditepe Üniversitesi mensubu Giray Devlet ve Nurhan Çetin'in bir araya gelmesiyle yola çıkmış bir Linux dağıtımı tasarısıdır. Türkiye'ye özgü Linux dağıtımları arasında ilktir. Çekirdek öbek 10'a, toplam katkıcı sayısı 100'e kadar ulaşmıştır. Ancak tasarı sürekli olamamıştır. Ardından gelen Gelecek Linux gibi tasarıların öncüsü olmuştur.
Turkuaz Linux, Red Hat Linux 5.0 sürümüne dayanan bir Linux dağıtımıdır. 495 paket derlenip, Türkçeleştirilmiştir. İTÜ Bilgisayar Mühendisliği Bölümü laboratuvarlarında 1997-1998 yıllarında kullanılmış ve kişisel bilgisayar dergileri ile dağıtılmıştır.
En son olarak 1998 yılının Nisan ayında Turkuaz Linux 1.0.2 sürümü çıkarılmıştır. Bu tarihten sonra toplu olarak paket oluşturma çabalarına son verilmiştir.
İTÜ Bilgi İşlem Dairesi'nin sitesindeki yazıya göre, Turkuaz Linux'un başarısızlık nedenleri Türk yazılım pazarının durumu, eksik yasal düzenlemeler ve eksik BT vizyonu olarak belirtilmiştir.
Turkuaz ve Red Flag
Turkuaz Linux'la benzer amaçlarla yola çıkan Red Flag Linux dağıtımı ise hala yaşamakta. Red Flag'in çıkış noktası da Çince bir işletim dizgesi oluşturmaktı. Red Flag Linux ilk kez 1999'da Çin Bilimler Akademisi, Yazılım Enstitüsünde akademik bir çaba olarak ortaya çıktı. Red Flag'in kaderi devlet destekli bir şirket tarafından desteklenmesi ile değişti ve hala kullanılır durumdadır.
Yapısal bilimler

Yapısal bilimler diğer bilim dallarından farklı olarak gerçel olguların araştırılmasıyla değil, bu amaca ulaşmakta kullanılan yöntemleri araştırmakla uğraşır.
Yapısal bilimlere bu bilim kategorisinin savunucularınca aşağıdaki bilim alanları dahil edilir:
Bilişim
Ağ teorisi
Bilgi teorisi
Teorik bilişim
Felsefe
Karmaşa teorisi
Mantık
Matematik
Felaket teorisi
Fraktal teorisi
Kaos teorisi
Oyun teorisi
Semiyotik
Sibernetik
Sinerjetik
Sistem tekniği
Kibernetik (kognitif Robotik ve YZ dahil)
Otomatik organizasyon
Sistem teorisi
"Yapısal bilim" kavramı 1971'de Carl Friedrich von Weizsäcker tarafından ortaya atılmıştır. Max-Planck Biyofiziksel Kimya Enstitüsü'nden Bernd-Olaf Küppers 2000 yılında yapısal bilimleri doğa bilimleri ve sosyal bilimler arasında köprü olarak tanımlamıştır.
Sırbistan-Karadağ

Sırbistan-Karadağ ( ya da Sırp Latin alfabesiyle Srbija i Crna Gora) Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin bir arada kalan son parçaları olan Sırbistan ve Karadağ devletleri arasında kurulan devlet birliği. 1992 yılından Yugoslavya Federal Cumhuriyeti adı altında kuruluşlarını ilan ettiler. Yeni devletin bu adı alması, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin yasal mirasçısı olduğu sonucunu çıkarıyordu. Bu duruma Yugoslavya SFC'den kopan diğer devletlerin karşı çıkmaları üzerine Birleşmiş Milletler bu yeni devletin üyeliğini reddetti. 2003 yılında Sırbistan-Karadağ adı altında yeni bir devletin kuruluşu ilan edildi.
Bu birlik içindeki iki ulusal oluşumu teşkil eden Sırbistan (başkenti Belgrad) ve Karadağ (başkenti Podgorica) pek çok alanda kendi politikalarını belirleme serbestliğine sahiptiler. Sırbistan-Karadağ'ın ayrıca iki otonom bölgesi bulunmaktadır. Bunlar Voyvodina (başkenti Novi Sad) ve Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi'dır (başkenti Priştine). Nüfusun çoğunluğunun Arnavut olduğu Kosova ve Metohiya'daki etnik çatışmalar nedeniyle bu bölgeye NATO birlikleri konuşlandırılmış bulunduğundan, Kosova ve Metohiya, Sırbistan-Karadağ yönetiminin fiilen dışındaydı.
21 Mayıs 2006'da Karadağ'da yapılan bağımsızlık referandumunda Karadağ halkının %55,5'lik kısmı bağımsızlık istedi. Sonuçta da Sırbistan-Karadağ, Sırbistan ve Karadağ olarak resmen ikiye bölündü. 3 Haziran 2006 günü Karadağ resmen Sırbistan-Karadağ'dan ayrılıp bağımsız bir devlet olmuştur. Sırbistan hükumeti ise, Sırbistan-Karadağ'ın hukuki ve siyasi halefi olduğunu ilan etmiştir. Örnek olarak Sırbistan-Karadağ'ın üyesi olduğu uluslararası teşkilatlardaki üyelik statüsünü Sırbistan devam ettirirken Karadağ yeni bir devlet olarak üye olmaya başlamıştır. Öte yandan bu çerçevede Sırbistan-Karadağ'ın tüm siyasi ve hukuki sorumluluklarını da Sırbistan devam ettirir olmuştur.
Dil ve din
Dil olarak Sırpça konuşulmaktaydı. Din olarak ise çoğunlukla Ortodoks Hristiyanlık, sonraysa Müslümanlık ve Katolik Hristiyanlık görülmekteydi.
American Field Service

AFS (American Field Service), 1947 yılında faaliyete geçmiş olan uluslararası öğrenci değişim programıdır. Değişim genelde lise çağındaki öğrenciler içindir.
Servisi ilk olarak, 1915 yılında Harvard Üniversitesi'ndeki bir ekonomi profesörü, gönüllü ambulans hizmetleri vermek için kurmuştur. 1946 yılında, 10 ülkeden öğrencinin Amerika'da bir süre eğitime çağırılmasıyla başlayan süreçte servis, bir uluslararası değişim programına dönüşmüştür.
AFS programlarını Türkiye'de Türk Kültür Vakfı yürütmektedir. 1999 yılında AFS öğrencileri AFSGD'yi (AFS Gönüllüleri Derneği) kurmuşlardır.
Amine

Amine (Arapça: ; tam adı Amine bint Vehb), İslam peygamberi Muhammed'in annesidir. Abdullah bin Abdülmuttalib'in karısı ve Vehb bin Abdümenaf'ın kızıdır.
Yaşamı
Amine'nin doğum tarihi hakkında kaynaklarda herhangi bir bilgi yoktur. Fakat onun çok genç yaşta evlendiği şüphesizdir.
Amine, kocası Abdullah'ı hamileliği sırasında kaybetti. Muhammed'in doğumundan altı yıl sonra, 577 yılında, kocasının mezarını ve bazı yakınlarını ziyaret etmek için Muhammed ile birlikte gittiği Medine'den dönerken Ebva adında bir köyde, henüz 20 yaşında öldü ve oraya defnedildi. Mezarı hala o yerdedir.
Peygamber Muhammed'in annesi olduğu için İslam edebiyatında önemli bir yer taşımaktadır. Bazı kaynaklar, Amine'nin Haniflik inancına mensup olduğunu söyler.
Irak (anlam ayrımı)

Irak - Orta Doğu'da bir devlet.
Irak şu anlamlara da gelebilir:
Irak Krallığı, (1932-1958)
Irak Mandası, (1920-1932)
Müzik
Irak - Klasik Türk müziğinde bir makam.
Irak - Klasik Türk müziğinde bir perde.
Diğer
Irak - Uzak anlamına gelen bir kelime.
Irakeyn (İki Irak) - Irak-ı Acem ve Irak-ı Arab
Irakeyn Seferi
Arap Para Fonu

Arap Para Fonu ya da AMF (İngilizce Arab Monetary Fund), Arap ülkeleri tarafından kendi aralarında kurulan para fonudur.
Kuruluş ve işlevleri
Arap Para Fonu'nu (AMF) kuran anlaşma 27 Nisan 1976 tarihinde Arap Ülkeleri Ligi Ekonomik Konseyi tarafından onaylanmış, 13 Şubat 1977 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Başkanlar Konseyi ilk toplantısını 19 Nisan 1977 tarihinde gerçekleştirmiştir.
AMF bölgesel ve hükumetlerarası, bağımsız hukuksal yapısı olan bir kuruluştur. Kuruluşun amaçları ticaret ve ödemeler kısıtlamalarının ortadan kaldırılması, kısa ve orta vadeli fonlar ile ödemeler dengesizliklerinin telafi edilmesi, üye ülkeler arasında para politikalarının koordine edilmesi, para ve mal hareketlerinin serbestleştirilmesi, ve üye ülkeler arasında sermaye hareketlerinin teşvik edilmesidir. Fon, 1978 yılında borç verme işlemine başlamıştır. Borçlanma faizleri sistem içinde belirlenmektedir, faiz oranları ve diğer maliyet unsurları homojen bir şekilde belirlenmektedir.
AMFnin 600 milyon Arap Hesap Dinarı (1,800 milyon SDR) kadar kullanılabilir sermayesi vardır. Başkanlar Kurulu kullanılabilir sermayeyi artırmak konusunda yetkiye sahiptir. Fon kullanılabilir sermayenin iki katına kadar kredi verebilmektedir.
Üyeleri
20 üye ülke vardır.
Cezayir
Bahreyn
Mısır
Irak
Ürdün
Kuveyt
Lübnan
Libya
Fas
Umman
Filistin
Katar
Suudi Arabistan
Somali
Sudan
Suriye
Tunus
Birleşik Arap Emirlikleri
Yemen Cumhuriyeti
Yapısı
Yöneticiler Kurulu en yüksek karar organıdır. Her bir ülke bir yönetici tarafından temsil edilmektdir. Yönetim Kurulu sekiz direktörden oluşmaktadır. Üyeler Yömeticiler Kurulu tarafından üç yıllığına seçilmektedir.
Genel Başkan Yönetim Kuruluna başkanlık eder. Yöneticiler Kurulu tarafından beş yıllığına seçilir. İkinci kez aynı göreve atanabilir. Fon işlemlerinin idaresinden ve personel atamalarından sorumludur.
CAEU

CAEU (İngilizce: Council for Arab Economic Unity; Arap Ülkeleri Ekonomik Anlaşmalar Konseyi), Kahire'de 3 Haziran 1957'de imzalanan anlaşma sonrası 30 Mayıs 1964 tarihinde Mısır, Irak, Ürdün, Kuveyt, Libya, Moritanya, Filistin, Suudi Arabistan, Sudan, Tunus, Suriye, Birleşik Arap Emirlikleri, ve Yemen tarafından kurulan, amacı üye ülkeler arasında imzalanan anlaşmalar çerçevesinde ekonomik bütünleşme sağlamak olan bir birliktir. Bu konseyin 12 üyesi bulunmaktadır. Devletler bu anlaşmayla ekonomik büyüme göstermiştir.