turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Anasaziler

Anasaziler, (MS 500 - MS 1300), Colorado ve New Mexico bölgesinde yaşamış olan bugünkü Hopilerin ataları.
Colorado ve New Mexico'nun engebeli mesalarında ve kanyonlarında kurulmuş olan, zamanla aşınmış pueblolar ve çarpıcı uçurum kentleri, Kuzey Amerika'nın ilk halklarından olan Anasazilerin (Novajo dilinde kadim halk ya da kadim düşman'' anlamına gelen bir sözcük) yerleşim alanlarıdır.
MÖ 500 yılında, Anasaziler Kuzeybatı Amerika'daki belirgin ilk köylerden bazılarını kurmuş olup avlanıyor ve mısır, kabak ve fasulye yetiştiriyorlardı. Anasaziler yüzyıllar boyunca kalkınarak gelişmiş barajlar ve sulama ağları kurdular; başarılı ve belirgin bir çömlekçilik geleneği yarattılar; günümüz Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en çarpıcı arkeoloji alanları arasında bulunan çok odalı ve karmaşık yerleşim birimlerini sarp uçurumların kayalık yüzlerine oydular.
Anasazilerin tarihi, yaşamak için seçtikleri güzel fakat haşin yöreye sıkı sıkıya bağlıdır. Toprakta kazılmış basit çukur-evlerden oluşan ilk yerleşim birimleri, giderek toplantıların ve dinsel ayinlerin yapıldığı yer altı mağaralarına (kiva) dönüştü. Sonraki kuşaklar, kare biçiminde taş pueblolar yapmak için duvarcılık teknikleri geliştirdiler; fakat, Anasazilerin yaşam biçimindeki en çarpıcı değişiklik, hala bilinmeyen nedenlerle, tepesi düz mesaların dik yamaçlarında oydukları şaşırtıcı ve çok katlı yerleşim birimlerine geçmeleri oldu.
Buna karşın, 1300'e gelindiğinde Anasaziler, tekrar dönmeyi düşünmüş gibi, çömleklerini, aletlerini ve hatta giysilerini geride bırakarak yerleşim bölgelerini terk etmişler ve sanki tarihin derinliklerinde kaybolmuşlardı. Vatanları, Navajolar ve Uteler gibi yeni kabileler ve daha sonra da İspanyol ve diğer Avrupalı yerleşimciler gelinceye kadar bir yüzyıldan fazla boş kaldı.
Pueblo

Amerika Birleşik Devletleri'nde arkeoloji
Kolomb-öncesi kültürler
Kızılderililer
Mahmud Muhtar Paşa

Mahmut Muhtar Paşa ya da Soyadı Kanunu sonrasında Mahmut Muhtar Katırcıoğlu, (1867, İstanbul - 16 Mart 1935, Napoli, İtalya), Osmanlı İmparatorluğu'nda valilik, nazırlık gibi önemli devlet görevlerinde bulunmuş asker ve bürokrat.
Hayatı
1867 yılında İstanbul'da doğmuştur, 93 Harbi'nde Kafkas Cephesi Komutanı ve Sadrazam Ahmed Muhtar Paşa'nın oğludur. 1885'te Harbiye'ye girdi, daha sonra Almanya'ya gönderilerek 1888'de Metz Harbiyesi'ni bitirdi. Teğmen olarak Prusya Kraliyet Ordusu'nda görev aldı. İstanbul'a döndüğünde Harbiye'de, Erkan-ı Harbiye'nin Görevleri dersini okuttu.
1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda miralay rütbesiyle Velestin, Çatalca ve Dömeke savaşlarında bulundu. 1900 yıllarında Fransız Büyük Manevraları'nda Osmanlı Ordusu'nu temsil etti. Aynı yıl piyade dairesi ikinci başkanlığına getirildi. 1908'de İkinci Meşrutiyet'in ilanından sonra ferik-i evvel rütbesi ile Hassa Ordusu Birinci Fırkası'nın komutanlığına getirildi, 31 Mart Vakası'nın bastırılmasında başarılar gösterdi.
17 Eylül 1909 tarihinde Aydın valiliğine atandı, 2 Ekim 1910 tarihinde de bahriye nazırlığına getirildi. İbrahim Hakkı Paşa kabinesiyle birlikte nazırlık görevinden de ayrıldı. 1912 ortalarında babası Gazi Ahmet Muhtar Paşa reisliğindeki kabinede tekrar bahriye nazırlığına getirildi, Balkan Savaşları'nde Şark Ordusu'na bağlı 3. Ordu'yu komuta etti. Kırkkilise Muharebesi, Lüleburgaz Muharebesi ve Birinci Çatalca Muharebesi'nde çarpışmalara katıldı. Birinci Çatalca Muharebesi'nde savaş esnasında savunmadaki birliklerini denetlerken Bulgar saldırısı neticesi ağır şekilde yaralandı ve gazi unvanıyla görevinden ayrıldı. 1913'te Berlin'e büyükelçi olarak tayin edildi.
Enver Paşa ile anlaşmazlıklarından dolayı 1917 yılında bütün görevlerinden istifa ederek İstanbul'dan ayrıldı. İstanbul'a bir daha dönmedi ve İskenderiye, Mısır ve Avrupa'da yaşadı. 1935 yılında İskenderiye'den Napoli'ye giderken yolda gemide öldü Kahire'de defnedildi.
Potlaç

Potlaç, Pasifik Kuzeybatısı Kızılderililerinde değiş tokuş şeklinde gerçekleşen bayramlarına Şinok dilinde verilen isim. Alaska Atabaskları ile Kanada Atabasklarında da Atabask potlacı denen türü görülür.
Potlaç bölgenin ticaret ve ulaşımda kullanılan Şinok diliyle bütün batı kıyısına yayılmıştır, hem beslemek hem de tüketmek anlamındadır.
O zamanlar Kabilenin yıl boyunca çektiği sıkıntıların atlatıldığı, herkesin mutlu olduğu baharda yapılan ve bir ay süren Potlaç, bol müzikli ve danslı geçerdi. Herkesin elinde kalan giysi, yiyecek ve içecekler bir araya toplanır, kabile yaşlılarının denetiminde herkese eşit biçimde dağıtılırdı. Yediklerini yer, yiyemediklerini yakarlar, postları da paylaşırlardı. Burada amaç, farklılıkların sürekli olmamasını sağlamaktı. Eşitsizliği önlemek için tekrar eşitlik noktasına dönmekti.
Bu armağan şenlikleri düğün ve cenaze törenlerinde, yeni bir kutsal direğin dikilmesi veya olağanüstü zenginlikte bir balık avının gerçekleşmesinin de kutlanmasında yapılıyordu. Tlingit, Hayda, Çimşiyan, Kakiutl ve Bilhula oymakları araştırmacılara zengin malzeme sağlamışlardır.
Potlaç, antropoloji'de Franz Boas tarafından tanıtılmış olup, iflas'a kadar giden karşılıklı hediye değişimi olarak da tanımlanabilir. Alınan hediye'ye karşılık daha değerli bir hediye vererek hediye verenin sosyal konumunu kanıtlanma çabası karşılıklı sürekli hediye değişimi döngüsüne girer ve taraflardan birinin veya ikisinin de iflasına kadar gidebilir.
Potlaç yasağı
1885 yılında Kanada dominyonu tarafından Kızılderililerin potlaç törenleri düzenlemesi yasaklanmıştır, fakat potlaç yasağı (potlatch ban) yürürlüğe konduktan sonra, Indian Act yasasında değişiklik yapılmadığı için etkisiz bulunmuştur.
Rezervasyon

Rezervasyon, Amerika'da Kızılderili (Amerikan yerlileri) yerleşim bölgelerine verilen isim. 1840'lı yıllarda oluşturuldu.
Rezervasyon, gideceğiniz yere gitmeden önce yerinizin ayarlanması anlamına da gelmektedir. Otel, Uçak, Otobüs, Restaurant, Vapur, Tren gibi özel yer ayırılabilen yerlerde, kalacağınız oda, oturacağınız masa veya satın alacağınız bilet Rezervasyon sistemi ile size özel ayrılır.
Ahmet Reşit Rey

Ahmet Reşit Rey (d. 1870, Çankırı - 14 Ağustos 1955), Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde üst düzey bürokratlık ve bakanlıklar yapmış bir devlet adamıdır. Türk Beşleri'nden besteci Cemal Reşit Rey'in ve tiyatro yazarı Ekrem Reşit Rey'in babasıdır.
1888 yılında Mülkiye Mektebi'ni bitirdi. İki sene öğretmenlik yaptıktan sonra 1890 yılında Mabeyn-i Hümayun Katipliğine alındı ve 14 yıl boyunca II. Abdülhamid'e sarayda katiplik yaptı.
1906 yılında Kudüs Mutasarrıflığı, 1907 yılında Manastır Vilayeti valiliği, 1908 yılında Halep Vilayeti valiliği görevlerini yürüttü. 18 Ağustos 1912 tarihinden 17 Ekim 1912 tarihine kadar Aydın Vilayeti valiliğinde bulundu, bu görevden ayrıldıktan sonra Kamil Paşa kabinesinde Dahiliye Nazırlığı'na atandı. 1913 yılında Kamil Paşa Kabinesi düşünce, önce Mısır'a, sonra Fransa'ya gitti, Mahmud Şevket Paşa suikastından dolayı gıyabında mahkum edilince bir süre Paris'te, bir süre de Cenevre'de yaşadı.
1919'da yurda döndü. Ahmed Tevfik Paşa ve Damat Ferid Paşa kabinelerinde tekrar Dahiliye Nazırlığı'na getirildi. San Remo Konferansı'nda alınan karar gereğince Osmanlı temsilcisi olarak Paris'e gitti. Sevr Antlaşması'nı imzalamayacağını bildirerek hem temsilcilik görevinden hem de Dahiliye Nazırlığı görevinden istifa etti. Galatasaray Lisesi'nde Edebiyat Öğretmenliği'ne tayin edildi.
TBMM 1. Dönem İzmir milletvekilliği yapmıştır.
İstifasının ardından, edebi tercümelerde ve fikir hayatında da başarılı oldu. Yazarlık ve edebiyat hayatında "H. Nazım" takma adını kullandı. Eserleri şunlardır; Nazariyat-ı Edebiye (2 cilt), Racine Külliyatı (5 cilt), Virgil'''in tercümesi, Gördüklerim Yaptıklarım (1911-1922 arası hatıraları). Ayrıca Şehrak adı ile bir günlük gazete çıkardı, bu gazetede "Maziden Hale''" başlığı altında seri makaleler yayınladı.
14 Ağustos 1955'te öldü.
Hüseyin Nâzım Paşa

Hüseyin Nazım Paşa (d. 1854, İstanbul - ö. 1927, İstanbul), Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde valilik mevkilerinde bulunmuş, ayrıca yazarlık ve gazetecilik yönü de bulunan bir Osmanlı devlet adamıdır.
İttihat, Tercüman-ı Hakikat ve Takvim-i Vekayi gazetelerinde uzun süre edebi makaleler yazdı. Beyoğlu Mutasarrıflığı, Zaptiye Nezareti ve çeşitli illerde valilik yaptı.
Hayatı
1854 yılında İstanbulda Dünya'ya geldi. Batum hanedanından olan babası Tahsin Efendi, Harbiye Nezareti nüfus kalemi katiplerinden idi.
Beyazıt Rüştiyesinde okuyup Beyazıt Camiinde dersler görmüştür. Babasının sürgünü dolayısıyla Kıbrısta bulundu, burada Farsça öğrendi. İstanbul'a dönüşünde Mahrec-i aklam'da Fransızca, cebir, geometri, felsefe, tarih ve coğrafya okudu.
1872'de 19 yaşında Tahrirat-ı Ecnebiye Odası'na girdi. Bir yıl sonra Parise hukuk eğitimi için gönderildi. Avrupadaki öğrencilerin ülkeye çağrılmasıyla İstanbula geri döndü. ve Nafia Nezareti Tercüme Odası'na memur oldu. Bir süre sonra gazetecilik yapmak için bu görevinden istifa etti.
1877de Galata Rüştiyesi Türkçe öğretmenliğine, daha sonra Hilal-i Ahmer Cemiyeti ve Komisyon-u Mahsus katipliğine tayin edildi. 1889un sonlarında Beyoğlu mutasarrıflığına, 1890 yılında Zaptiye Nazırlığına getirildi. 1894 yılında vezir rütbesi aldı Sağlık sebeplerinden dolayı 1896 yılında Zaptiye Nazırlığından alındı. Dört ay sonra Beyrut ve Suriye valiliklerine; 1906'da Cezayir-i Bahr-ı Sefid Valiliği vekaletine atandı. Bir süre sonra Aydın ve Edirne valiliklerine tayin edildi. Murassa Osmani ve Mecidi nişanları, gümüş ve altın imtiyaz, altın liyakat ve hicaz demiryolları madalyalarına layık görüldü.
İstanbul'da vefat eden paşa, Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Edebi hayatı
Hüseyin Nazım Paşa, devlet adamlığının yanı sıra bir şair, yazar ve tercümandı. İttihad, Tercüman-ı Hakikat ve Takvim-i Vekayi adlı gazetelerde uzun süre yazarlık yaptı, Hülasa-i Efkar adlı bir gazete çıkardı. Engizisyon Esrarı ve Endülüs isimli iki tarihi, Aleksaviç, Sohum ve Hicret isimli üç tiyatro eserleri vardır.
Rahmi Arslan

Mustafa Rahmi Arslan veya Evrenoszade Rahmi Bey (d. 28 Haziran 1874 - ö. 7 Temmuz 1947), I. Dünya Savaşı sırasında Aydın Vilayeti Valisi olarak görev yapan Türk devlet adamı.
Hayatı
Selanikli Evrenos ailesine mensup olan Rahmi Arslan, 1874'te Selanik'te doğdu. İlk ve orta öğrenimini Selanik'te tamamladıktan sonra İstanbul'a giderek burada hukuk öğrenimi gördü. Öğrenim hayatının son yıllarında İttihatçılarla olan ilişkisi nedeniyle cemiyete üye olmakla suçlanıp bir süre hapis yattı.
II. Meşrutiyet'in ilanından sonra 1908 ve 1912 seçimlerinde Selanik mebusu seçildi. 1913 yılında Aydın Vilayeti'ne vali olarak atandı. 1917'de İstanbul'a döndü ve savaşın bitmesinin ardından tutuklanarak Bekirağa Bölüğü'ne konuldu. İstanbul'un İngilizler tarafından işgal edilmesinden sonra diğer 144 kişi ile beraber Malta'daki Polverista kampına sürgün edildi. Çerkez Ethem, Rahmi Beyin oğlu Alparslanı kaçırmış, ancak istediği fidye ödendikten sonra serbest bırakmıştır. 1921 yılında İngiliz esirlerle yapılan mübadeleye kadar Malta'da kaldı. Türkiye'ye döndükten sonra ticaretle uğraşmaya başladı. 1934'te yürürlüğe giren Soyadı Kanunu ile birlikte Arslan soyadını aldı.
Rahmi Arslan, 7 Temmuz 1947'de İstanbul'da öldü ve Feriköy Mezarlığı'na defnedildi. Ölümünden 62 yıl sonra torunu Melekşah Arslan İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne başvurarak dedesinin kabrinin Abide-i Hürriyet'e nakledilmesini istedi. Aralık 2009'da belediye bu başvuruyu kabul etti ve Feriköy Mezarlığı'ndan alınan kemikler, Rahmi Arslan'ın eniştesi olan Mithat Şükrü Bleda'nın yanına defnedildi.
Rahmi Arslan'ın adına İzmir'in Buca ilçesinde 1956 yılında açılan Vali Rahmi Bey İlkokulu adında bir okul bulunmaktadır. Yine aynı ilçede Vali Rahmi Bey Mahallesi de yer almaktadır.
Mehmed Ali Paşa kızı Hayriye ile Hüseyin Hüsnü Paşa çiftinin kızı Nimet ile evlenmiştir.
Hasan Tahsin Uzer

Hasan Tahsin Uzer (1878, Selanik - 3 Aralık 1939), Arnavut asıllı Türk bürokrat ve siyasetçi.
1878 yılında Arnavut Hacı İbrahim Ağa ile Hatice Hanım'ın çocukları olarak Selanik'te dünyaya geldi. Arnavut İskender Bey'in (Scanderbeg) son kuşak torunu olarak aile kökleri Arnavutların soylu ailelerinden Kastrioti'lere dayanmaktadır. Mustafa Kemal Atatürk'ün çocukluk arkadaşıydı. 1897'de Mülkiye'den mezun oldu. İlk memuriyete Pürsıçan Bucak Müdürlüğüyle başladı. Daha sonra Çiç ve Alnus Bucak Müdürlüklerinde bulundu. 1902'de Razlık, sonra da sırasıyla Gevgili, Florina ve Kesendire Kaymakamlığı yaptı.
İlk Valilik görevini 1913 yılında Van'da yaptı. 1914'te Erzurum Valiliği'ne atandı. Erzurum Valiliği sırasında (I. Dünya Savaşı dönemi) orduya yaptığı hizmetlerden dolayı Altın Liyakat Muharebe Madalyası ve fahri üsteğmen ve yüzbaşılık, bir yıl sonra da Harbiye Nezareti'nde yapılan bir törenle binbaşı rütbelerini aldı. 12 Eylül 1916 tarihinde Suriye Valiliği görevine atandı. 10 Haziran 1918 tarihinde bu görevinden istifa etti. 21 Eylül 1918'de yeniden Suriye Valiliği'ne atandıysa da görevine başlayamadan Suriye'nin kaybedilmesi üzerine 30 Ekim 1918'de Aydın Valiliği'ne tayin edildi. İzmir Valiliği sırasında I. Dünya Savaşı yenilgisinin dumura uğrattığı idari mekanizmayı yeniden düzenlemeye, rüşvetle mücadeleye önem verdi, devlet dairelerinin halka açık olmasını sağladı.
19 Ocak 1919'da İzmir Mebusu olarak Osmanlı Meclisi Mebusanı'na katıldı. 16 Mart 1920 tarihinde İstanbul'un işgali üzerine Osmanlı Meclisi kapatılınca tutuklanarak Malta'ya sürüldü.
I. Dönem İzmir, II. (Ara Seçim) Dönem Ardahan, III. ve V. Dönem (3. Umumi Müfettişliğe atanması sebebiyle 8 Ekim 1935 tarihinde istifa etti.) Erzurum ve IV. Dönem Konya Milletvekilliği yaptı. 10 Aralık 1934 tarihinde Soyadı Kanunu'nun çıkmasından sonra bizzat Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk tarafından "Uzer" soyadı verildi.
6 Eylül 1935 tarihinde Üçüncü Umumi Müfettişlik görevine getirildi. 3 Kasım 1939 tarihinde sağlık sorunları nedeniyle görevinden ayrıldı. Görevinden ayrıldıktan birkaç ay sonra öldü.
Malta'da sürgündeyken anılarını kaleme aldı. Daha sonra anıları İmar ve İskan Bakanlığı da yapmış olan oğlu İbrahim Celalettin Uzer tarafından kitap haline getirildi. Türk Tarih Kurumu tarafından basılan "Makedonya Eşkiyalık Tarihi ve Son Osmanlı Yönetimi" adlı kitap işlenen hataları, çekilen çileleri, kurtuluş uğrunda dökülen kanları yansıtmaktadır.
Yüksel Çakmur

Yüksel Çakmur (1942, İzmir), Türk siyasetçi.
Hayatı
1969 yılında İzmir İktisadi ve Ticari Bilimler Yüksek Okulu'ndan mezun oldu. İki dönem milletvekilliği ve bakanlık yaptıktan sonra da 1987 yılında, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
1971 yılında Buca Belediye Başkanı, 1973 ve 1977 genel seçimlerinde de İzmir'den milletvekili seçildi.
Bakanlar Kurulu'nda iki kez Gençlik ve Spor Bakanı olarak görev aldı. 1989 yerel seçiminde de, Başkan Burhan Özfatura'ya karşı kazanıp İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı oldu. Başkanlığı, Özfatura'ya karşı kaybettiği 1994 yerel seçimlerine kadar sürdürdü.
Gençlik ve Spor Bakanlığı dönemlerinde, gençlere iş ve çalışma ortamı hazırlayan, boş zamanlarını değerlendirmelerine olanak tanıyan "Gençlik Kampanyaları" uygulamasını başlattı. İzmir'in hemen hemen tüm ilçelerine spor salonları, sahalar, yüzme havuzları, semt sahaları yaptırdı. Üniversite bulunan tüm illerde yurt açılmasını sağladı.
Belediye Başkanlığı döneminde de, Bayraklı'daki ilkel mezbahayı yıktırıp Buca Kaynaklar'daki entegre et tesislerini kurdu. 1600 otobüs alımını gerçekleştirdi. İzmir Körfezi'nde yolcu taşımacılığını başlattı. Metro ihalesine ilk imzayı attı. Büyük Kanal Projesi ve TANSAŞ'ı geliştirdi.
Fevzi Lütfi Karaosmanoğlu

Fevzi Lütfi Karaosmanoğlu (1900, Manisa, Osmanlı İmparatorluğu - 22 Ekim 1978) Türk gazeteci ve siyasetçi, eski Türkiye İçişleri Bakanı.
Hayatı
Manisa'nın köklü ve itibarlı ailelerinden birine mensup olan Karaosmanoğlu, İstanbul Halkalı Yüksek Ziraat Okulu'nu bitirerek Yüksek Ziraat Mühendisi oldu.
Gençlik yıllarında Dergah dergisinde yazarlığa başladı ve Son Telgraf'ta devam etti. Bu gazetede "Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası" lehine yazdığı bir yazı nedeniyle, Elazığ İstiklal Mahkemesi'nde yargılandı ve beraat etti. Ancak bu kısıtlı basın özgürlüğüne alınganlık göstererek yazı hayatını noktaladı, çiftliğe çekildi. Bir süre Manisa'da ziraatla uğraştı.
DP'nin kurucularındandır. Menderes Kabinesi'nde Devlet Bakanı oldu. Ünlü Marshall Yardımı'nın akışını organize etti. Ayrıca İçişleri Bakanlığı yaptı.
Basına özgürlük ve ispat hakkı istiyordu. Olayı sahiplendi, mücadelesine girdi. Ancak "basına özgürlük" tartışmalarının öncülüğünü yaparken Menderes'le ters düştü, kurucusu olduğu DP'den atıldı. Arkadaşlarıyla birlikte Hürriyet Partisi'ni kurdu ve genel başkanlığını yaptı.
IX., X. ve 1. (XII) Dönem Manisa Milletvekilliği (İstifa: 4 Mart 1962) ile Kurucu Meclis Cumhuriyet Halk Partisi Temsilciliği (6 Ocak 1961 - 15 Ekim 1961) yaptı.
2005 yılında Manisa/Salihli ilçesinde adına bir ilköğretim okulu yaptırıldı.
Halil Berktay

Halil Berktay, Türk tarihçi, yazar ve İbn Haldun Üniversitesi'nde akademisyen. Taraf gazetesinde köşe yazarlığı yapmıştır. Halen Serbestiyet internet sitesinde yazarlık yapmaktadır.
Akademik Hayatı
Berktay, entelektüel bir Türk komünist ailede doğdu. Babası Erdoğan Berktay, eski bir gizli Türkiye Komünist Partisi üyesiydi. Bu etkinin bir sonucu olarak Halil Berktay, "bağımsız bir sol-entelektüel" olmadan önce yirmi yıl Maoist olarak kaldı.
İlk ve orta okulu İzmir'de Gazi İlkokulu ve yatılı İzmir Kolejinde (Bornova Anadolu Lisesi) okuduktan sonra burslu olarak lise öğrenimini gördüğü Robert Koleji'nden 1964'te mezun olan Berktay, 1968'de Bachelor of Arts ve 1969'da Master of Arts derecelerini alarak Yale Üniversitesi'nde ekonomi okudu. 1990 yılında Birmingham Üniversitesi'nden doktora derecesi aldı. 1969-1971 ve 1978-1983 yılları arasında Ankara Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. Demokratik Toplum İçin Öğrenciler'in Yale şubesinin kuruluşunda yer aldı.
1992-1997 yılları arasında Orta Doğu Teknik Üniversitesi ve Boğaziçi Üniversitesi'nde ders verdi. 1997 yılında Harvard Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak bulundu ve 2006 yılında Harvard'a dönmeden önce Sabancı Üniversitesi'nde ders verdi.
Berktay'ın araştırma alanları, 20. yüzyıl Türk milliyetçiliğinin tarihi ve tarihçiliğidir. Sosyal ve ekonomik tarihi (Avrupa tarihi, özellikle Orta Çağ tarihi dahil) karşılaştırmalı bir bakış açısıyla inceler. Türk milli hafızasının inşası üzerine de yazılar yazmıştır.
Berktay, Taner Akçam'dan sonra Ermeni soykırımını kabul eden ilk Türk tarihçilerden biridir. Eylül 2005'te Berktay ve aralarında Murat Belge, Edhem Eldem, Selim Deringil'in de bulunduğu tarihçi arkadaşları, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünü tartışmak üzere akademik bir konferansta bir araya geldiler.
Berktay, Türkiye'de Ermeni soykırımı ve Türkiye'nin soykırımı inkarı konusunda açık diyalog taraftarı olarak ülkesinde tehditler alıyor. İki ayrı evliliğinden Ada Berktay ve Aslıgül Berktay adında iki kızı vardır.
Berktay, Türk hükumetinin Ermeni soykırımı ile ilgili birçok delil ve belgeyi Türk arşivlerinden tasfiye ettiğini ortaya çıkardı. Ona göre tasfiye "büyük olasılıkla Türkiye'nin Londra ve NATO eski büyükelçisi ve Türk Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreteri Muharrem Nuri Birgi tarafından uygulandı". Berktay ayrıca, "Nuri Birgi'nin arşivleri taradığı sırada ortak bir arkadaşıyla düzenli olarak görüştüğünü ve bir ara Ermenilere atıfta bulunarak 'Onları gerçekten katlettik' diye acıklı bir şekilde itiraf ettiğini" iddia etti.
Halen İbn Haldun Üniversitesi'nde Tarih bölüm başkanı ve rektör danışmanı olarak görev yapmaktadır.
Hekim İsmail Paşa

Hekim İsmail Paşa ya da Sakızlı Sotori, (d. 1807, İzmir - ö. 1880), Osmanlı siyasetçi.
Sakız Adasından İzmir'e hicret eden bir Rum ailesine mensuptur. Rum fetretinde esir olarak Hacı İshak Efendi isimli bir cerrah tarafından satın alınmış, efendisinin iyi davranışı dolayısıyla kalbi İslam'a ısınmış ve Hicri 1230 (1814-15) senesinde ihtida etmiştir. Efendisinin yanında cerrahlığı öğrenmiştir. Hassa Üçüncü Piyade Alayı'na cerrah tayin olunmuş, bir süre tıp tahsilinde bulunduktan sonra mesleğini geliştirmek üzere Paris'e gitmiştir.
İstanbul'a dönüşünde önce Cerrahhane-i Hassa Müdürlüğü'ne tayin edilmiş, Hekimbaşı olmuş ve Mekteb-i Tıbbiye Nazırlığı yapmıştır. Daha sonra Nafıa ve Ticaret Nazırlığı, 1855 yılında Meclis-i Vala-yı Tanzimat üyeliği, Girit, İzmir ve Selanik valilikleri Şura-yı Devlet üyeliği yapmıştır. 11 Temmuz 1873 - 30 Ekim 1873 tarihleri arasında Şehremaneti görevine getirilen İsmail Paşa, kısa bir süre sonra tekrar Ticaret ve Nafıa Nazırlığı'na getirilmiştir. Aynı yıl 17 Şubat 1874 - 13 Mart 1874 tarihleri arasında yeniden Şehremaneti görevine nasbedilmiştir. Bu görevde iken rahatsızlık geçirmiş ve emekli edilmiştir. hicri 1297 senesinde 73 yaşında iken vefat etmiş, II. Mahmut Türbesi bahçesinde gömülmüştür.
İzmir valiliği esnasında Atça'nın Yağdere köyü merkezli olarak patlayan Sinanoğlu (oğul) efe isyanına Arnavutluk'tan özel olarak getirttiği birliklerin yardımıyla son vermiş ve Sinanoğlu'nu idam ettirmiştir.
Şair ve müzisyen Leyla Saz Hanımın babasıdır.
Aldığı görevler
Aldığı çeşitli idari görevler aşağıda sıralanmıştır:
Ekim 1848-Mart 1849: Nafia nazırı
Nisan 1849-Eylül 1851: Ticaret nazırı
Haziran 1853-Ocak 1855: Aydın Vilayeti valisi
Ocak-Mart 1855: İşkodra Vilayeti valisi
Aralık 1856-Mart 1858: Ticaret nazırı
Mayıs 1861-Şubat 1867: Girit valisi
Şubat 1867-Mart 1868: Zaptiye müşiri
Mart 1868-Temmuz 1869: Aydın Vilayeti valisi
Eylül 1871-Mayıs 1872: Selanik Vilayeti valisi
Kasım 1872-Ocak 1873: Zaptiye müşiri
Ocak-Mart 1873: Nafia nazırı
Temmuz-Ekim 1873: Şehremini
Ekim 1873-Şubat 1874: Nafia nazırı
Şubat-Mart 1874: Şehremini
Fernand Braudel

Fernand Braudel (d. 24 Ağustos 1902, Meuse ö. 27 Kasım 1985), Fransız tarihçi.
Hayatı ve çalışmaları
Bir köy öğretmeninin oğludur. 1923'te Sorbonne'da tarih bölümünden üniversite diploması aldıktan sonra 1924-1932 yılları arasında Cezayir'de, 1932-1935 yılları arasında da Paris liselerinde öğretmenlik yapmıştır. 1935'te Brezilya'ya giderek Sao Paulo'da Sao Paulo Üniversitesinde ders vermiştir. 1937'de Paris'e dönerek Uygulamalı Yüksek Araştırmalar Okulu'nda öğretim üyesi olmuştur. Nazilerin 1940'ta Fransa'yı işgali sırasında Fransız ordusunda teğmen olan Braudel, Almanlar tarafından yakalanarak Lübeck'te bir esir kampına gönderilmiş ve 1945'e kadar orada kalmıştır. Savaş esiri olarak Almanyada geçirdiği beş yıl içinde, 1949da yayımlanacak olan La Mediterranée et le monde mediterranéen à lépoque de Philippe II (İkinci Filip Döneminde Akdeniz ve Akdeniz Dünyası) adlı doktora tezini hiçbir kaynağa başvurmadan yazmıştır. Bu tezle 1947'de Sorbonne Üniversitesi'nce doktora derecesine değer görülmüştür. Tez 1949'da La Mediterranée et le monde mediterranéen à lépoque de Philippe II (Akdeniz ve Akdeniz DÜnyası, 1990) adıyla iki cilt olarak yayımlanmıştır. Bu eser, 16. yüzyılda İspanya ve Osmanlı imparatorlukları arasında 1571 İnebahtı Deniz Savaşı'yla noktalanan mücadeleyi, dönemin tarih, coğrafya, tarım, teknoloji ve düşünsel çerçevesi içinde ele almaktadır.
1946'da Marc Bloch ile Lucien Febvrein kurdukları Annales dergisinin yayın kuruluna seçilmiş; Collège de Franceda hocalık yapmıştır. Lucien Fébvrein ölümüyle, tarih ve diğer sosyal bilim çalışmaları arasındaki ilişkileri teşvik amacıyla kurulan VI ème section de IEcole des Hautes Etudesün başkanlığına getirilmiştir. 1962den itibaren Maison Sciences de IHommeun baş yöneticisi olmuştur. İkinci büyük eseri olan Civilisation Matérielle et Capitalisme 1400-1800 (Maddi Medeniyet ve Kapitalizm, 1400-1800) 1979da yayımlanmıştır. Bunlardan başka, çok sayıda makalesi yayımlanan Braudel 1985'te ölmüştür. Tamamlanmamış eseri Fransanın Kimliği, ölümünden sonra yayımlanmıştır.
Veliyeddin Rifat Paşa

Veliyeddin Rifat Paşa (1821-1891), 19. yüzyılda çeşitli Osmanlı vilayetlerinde valilik yapmış olan bir devlet adamı.
Girit valiliği esnasında Resmo'da kendi adını taşıyan ve günümüze kadar nispeten sağlam bir şekilde gelmiş, ancak halen bakımsız halde bulunan bir cami yaptırmıştır.
Aldığı görevler
Aldığı çeşitli idari görevler aşağıda sıralanmıştır:
Eylül 1851-Temmuz 1852: Bosna Vilayeti valisi
Ekim 1852-Haziran 1855: Paris büyükelçisi
Ocak-Mart 1855: Hüdavendigar Vilayeti valisi
Mart 1855-Haziran 1858: Girit Vilayeti valisi
Ağustos 1860-Ocak 1861: Edirne Vilayeti valisi
Ocak 1861-Mayıs 1862: Paris büyükelçisi
Ocak 1864-Ağustos 1865: Konya Vilayeti valisi
Temmuz 1869-Kasım 1870: Aydın Vilayeti valisi
Mayıs 1876-Ekim 1877: Hüdavendigar Vilayeti valisi