turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kınık, İzmir

Kınık, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin batısında ve kuzeyinde Bergama ilçesi, doğusunda ve güneyinde Manisa ili bulunmaktadır. Nüfusu 2022 yılı itibarıyla 28.694 kişidir.
Tarihçe
İlçe adını Oğuz Türkleri'nin Bozoklar kolundan Denizhan'ın oğlu Kınık boyundan alır. Türkmen aşireti adıdır. 1306 yılında Karesi Beyliği ile Türk dönemi başlamış, 1345 tarihinden sonra Orhan Gazi zamanında Osmanlı yönetimine girmiştir. İlçede Yıldırım Beyazıt Camii, İbrahim Ağazade Camii ve altı kemerli Su Kemeri önemli yapılardır.
Coğrafya
İzmir'in 120 km kuzeyinde yer alan Kınık'ın batısında ve kuzeyinde Bergama ilçesi, doğusunda ve güneyinde Manisa ilinin Soma, Akhisar, Saruhanlı ve Yunusemre ilçeleri bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 479 km2'dir. Otuz yedi mahallesi bulunmaktadır. İlçe Madra ve Yunt dağları arasında yer almaktadır.
Nüfus
Ekonomi
İlçenin ekonomik yapısı tarım, hayvancılık, ormancılık ve madencilik faaliyetlerine dayalıdır.
Yönetim
Belediye başkanları
Eğitim
İlçede 38 ilköğretim okulu, 4 orta öğretim kurumu bulunmakta; 4289 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 255 öğretmen görev yapmaktadır.
Altyapı
İlçede bir devlet hastanesi, üç sağlık ocağı, dokuz sağlık evi, bir ana çocuk sağlığı merkezi hizmet vermektedir.
Kiraz, İzmir

Kiraz, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin batısında Ödemiş, güneybatısında Beydağ ilçeleri, güneydoğusunda Aydın, doğusunda ve kuzeyinde Manisa illeri bulunmaktadır.
Tarihçe
İlçenin tarihini yansıtan başlıca eserler arasında Hisar Kalesi, Yağlar Kalesi, Kayacık Hisar Kalesi sayılabilir. İlçede bulunan Aydınoğlu Camii, Suludere Camii ve Hamamı Osmanlı Dönemi MS 1300 yıllarında Türkler Keleş adını vermişlerdir. Daha sonra Cumhuriyet Dönemi'nde Kiraz adını almıştır. İlçedeki tarihi eserler arasında Aydınoğlu Camii, Suludere Camii ve Hamamı, Hisar Kalesi ve Yağlar Kalesi önemlidir.
Coğrafya
İzmir'in doğusunda yer alan Kiraz'ın batısında Ödemiş, güneybatısında Beydağ ilçeleri, güneydoğusunda Aydın ilinin Nazilli ilçesi, doğusunda ve kuzeyinde Manisa ilinin Alaşehir ve Salihli ilçeleri bulunmaktadır. İl merkezine uzaklığı 142 km'dir. İlçenin yüz ölçümü 573 km2dir. 56 mahallesi bulunmaktadır.
Nüfus
Ekonomi
İlçe ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli bir yer tutar. Yörede yetişen başlıca ürünler patates, tütün, pamuk, zeytin, kestane, ceviz, incir ve üzümdür. Bağları ve meyve bahçeleriyle ün yapmış Kiraz ve ova köyleri önemli bağcılık ve tarım merkezidir. Dağlık bölgede yerleşik köylerde, arazinin uygun olmaması nedeniyle bahçe tarımı olanakları sınırlıdır. Özellikle; Umurlu, Karabolu, Dokuzlar, Taşlıyatak köylerinde kestane ve kiraz üretimi ve genel olarak da küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır.
Yönetim
2014 Yerel Seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi adayı olarak %42,27 oy oranı ile seçilen Saliha Özçınar Şengül 2015 yılında partisinden istifa ederek Adalet ve Kalkınma Partisine katıldı.
Belediye başkanları
Eğitim
İlçede 47 ilköğretim okulu, 3 ortaöğretim, 1 halk eğitim merkezi, 1 mesleki eğitim merkezi, 1 yatılı ilköğretim bölge okulu bulunmakta; 7291 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 377 öğretmen görev yapmaktadır.
Altyapı
İlçede, 1 sağlık Grup Başkanlığı, 1 Devlet Hastanesi, 4 Sağlık ocağı, 1 Ana Çocuk Sağlığı, 1 Verem savaş Dispanseri hizmet vermektedir.
Menderes, İzmir

Menderes, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin batısında Seferihisar, kuzeyinde Gaziemir ve Karabağlar, kuzeydoğusunda Buca, doğusunda Torbalı, güneydoğusunda Selçuk ilçeleri, güneyinde Ege Denizi bulunmaktadır. Nüfusu 2022 yılı itibarıyla 106.173 kişidir.
Tarihçe
Yerleşimin adı, 1467 yılı kayıtlarında Cumaovası, 1665 yılı kayıtlarında ise Cumaabad olarak geçmektedir. Daha önceleri Cumaovası bucak merkezi bir köy iken, 9 Şubat 1950'de Karakuyu köyü ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. 4 Temmuz 1987'de resmi gazetede yayımlanan kanun ile Menderes adını alarak ilçe statüsüne kavuştu.
Coğrafya
İzmir'in güneyinde yer alan ilçenin il merkezine uzaklığı 20 kmdir. İlçenin batısında Seferihisar, kuzeyinde Gaziemir ve Karabağlar, kuzeydoğusunda Buca, doğusunda Torbalı, güneydoğusunda Selçuk ilçeleri, güneyinde Ege Denizi bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 777 km2dir.
Nüfus
Türkiye'nin Ordu, Samsun, Diyarbakır, Malatya, Bitlis, Tunceli, Siirt, Kars, Şırnak, Hakkari gibi vilayetlerden çok sayıda aile Menderes'e yerleşmiştir. Bölge hızla göç almaktadır, aynı zamanda bölgede yoğun olarak Bulgaristan göçmeni aileler yaşamaktadır. Türk nüfusu çoğunluktadır.
Ekonomi
İlçe ekonomisinde tarım, hayvancılık ve turizm önemli yer tutar. Arpa, buğday, pamuk, tütün, narenciye ve seracılık önemli gelir kaynağıdır. Son yıllarda çeşitli dallarda faaliyet gösteren sanayi kuruluşları kurulmuştur. İzmirin içme suyu ihtiyacını karşılayan Tahtalı Barajı ilçe sınırlarındadır. Mendereste Klaros, Notion ve Kolophon antik kent yerleşimleri bulunmaktadır. İlçenin 40 kmlik sahil şeridindeki kıyı, koy ve turistik tesisleri, turizmin gelişmesini sağlamaktadır.
Yönetim
Belediye başkanları
Eğitim
İlçede 38 İlköğretim Okulu, 6 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 9694 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 470 öğretmen görev yapmaktadır.
Menderes bölgesinde yabancı dil ağırlıklı liseler çoğunlukla anadolu liseleridir. Anadolu liselerinde açılan dil sınıflarında öğrencileri İngilizce ile birlikte ikinci bir yabancı dille eğitim vermektedir. Menderes okulları yabancı dil ağırlıklı eğitim süreci yürütmektedir. Gümüldür Bilgin Bülent Kılıç Anadolu Lisesi ve Menderes Belediyesi Teknik Ve Endüstri Meslek Lisesi İngilizce dışında ikinci dil eğitimi bulunan liselerdir.
Altyapı
İzmir-Aydın Otoyolu ilçeden geçmektedir. İlçeye İZBAN trenleri ve ESHOT otobüsleri ile ulaşım mevcuttur. Adnan Menderes Havalimanı'nın bir bölümü ilçe sınırları içerisindedir. İlçede dokuz sağlık ocağı, bir SSK dispanseri bulunmaktadır. Menderes Devlet Hastanesi inşaatı devam etmekte olup 2022 yılında hizmete girmesi planlanmaktadır. Menderes'te kurulan katı atık yönetim tesisi altı ilçeye hizmet verecektir.
Urla

Urla, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin doğusunda Güzelbahçe ve Seferihisar, batısında Çeşme, kuzeybatısında Karaburun ve Ege Denizi, kuzeyinde İzmir Körfezi ve güneyinde Ege Denizi bulunmaktadır. Nüfusu TÜİK 2020 yılı verilerine göre 69.550'dir.
Köken bilimi
Urla eski İyon Klazomenai kentinin harabelerini barındırır. Güzelbahçe'nin hala kullanılan eski isminde (Klizman) bu ismin izi vardır. Bizans zamanında Bryela (Tanrının Kadını - Meryemana) ismini alan bu kent sonra muhtemelen bir sessiz harf transpozisyonu ile Vourla (Yunanca Sazlık) olarak anılmıştır. Urla ismi muhtemelen bu isimden kaynaklanmıştır.
Tarihçe
Urla'da yapılan arkeolojik araştırmalarda İskele Mahallesi'ndeki Limantepe Höyüğü'nün MÖ 4000'lere kadar tarihlenebilen bir merkez olduğu ortaya çıkarılmıştır. Buluntuların en önemlilerinden birisi kent limanı olup Ege Denizi'nin bilinen en eski limanlarından biri olduğu kabul edilmektedir. Antik Klazomenai kenti de liman bölgesinde yer alır. Kent, Antikçağ'da özellikle zeytinyağı üretimiyle önemli bir ticaret merkezi olmuştur.
Urla, Aydınoğulları Beyliği ile 1330'lu yıllarda ilk kez Türk egemenliği ile tanışmış, 14. yüzyıl sonlarında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Urla 16. yüzyılda Ayşe Hafsa Sultan'ın Manisa'da inşa ettirdiği külliyenin gelirlerini karşılayan vakıf yapısı içinde yer almıştır. Denizli Mahallesi Camii, Kamanlı Camii, Sungurlular Camii, Hacı Turan Kapan Camii ve Fatih İbrahim Bey Camii ve Hacı Turan Şadırvanı 15. ve 16. yüzyıllarda yapılmış Türk eserleridir.
Coğrafya
Şehir merkezine 35 km uzaklıkta yer alır. İlçenin doğusunda Güzelbahçe ve Seferihisar, batısında Çeşme, kuzeybatısında Karaburun ve Ege Denizi, kuzeyinde İzmir Körfezi ve güneyinde Ege Denizi bulunmaktadır. Yüzölçümü 727 km2'dir. Otuz altı mahallesi vardır. Belediye binası Hacıisa, Urla'da konumlanmıştır.
Nüfus
Kültür
İlçede 2015 yılından beri her yıl bahar aylarında Urla mutfağının tanıtıldığı Enginar Festivali düzenlenmektedir. Buna ek olarak Urla'ya bağlı Özbek Mahallesinde her yıl Mart Dokuzu Ot Bayramı yapılmaktadır.
Turizm
Güvendik sırtlarından Urla kıyıları ve önündeki 12 ada ile İzmir Körfezi seyredilebilmektedir. Bademler Mahallesi, tiyatrosu ve sera çiçekçiliği ile bilinmektedir. Barbaros, Özbek, Balıklıova ve Gülbahçe Mahalleleri de turizm açısından öne çıkmaktadır.
Yönetim
Belediye başkanları
Eğitim
İlçede 30 ilköğretim okulu ve 5 ortaöğretim kurumu bulunmaktadır. 6.764 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 441 öğretmen görev yapmaktadır. Yüksek öğretim kurumları bakımından ise ilçede İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü'nün yerleşkesi, Ege Üniversitesi'ne bağlı Su Ürünleri Fakültesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu bulunmaktadır.
Altyapı
İzmir-Çeşme Otoyolu ilçeden geçmektedir. Haziran 2017'den beri ilçeye yaz sezonunda İZDENİZ vapurları sefer düzenlemektedir.
İyonya Uygarlığı

İyonya Uygarlığı Yunanlar tarafından M. Ö 1200'de Batı Anadolu'da kurulan bir medeniyettir. Batı Anadolu'da kabaca Gediz Nehrinden, Küçük Menderes Nehir'ine kadarki kıyı bölgesine kurmuş ve İyonya adını vermişlerdir.
Şehir devletleri halinde yaşamışlardır. 12 şehir devletinden oluşan bir birlik oluşturmuşlardır. Bu şehirler sırasıyla Miletos, Myos, Priene, Efes, Kolophon, Lebedos, Teos, Erithrai, Klazomenai, Phokaia, Samos ve Khios'dur. Smyra aslında Aiol birliğinde iken daha sonradan iyonlaşmıştır. Halikarnos ise Dor birliğinden atılınca, İyonya birliğine girmiştir.
Ticaret yollarının bitiş noktasında bulunmaları, tarım ve deniz ticareti sayesinde zenginleşmeleri sonucunda kültürel ve bilim yönüyle Anadolu medeniyetlerinin en gelişmişini oluşturmuşlardır. Yerleşme amacıyla özellikle Marmara ve Karadeniz kıyılarından pek çok koloni kurmuşlardır. Şehir devletleri halinde yaşamaları, bilim insanlarının yetişmesine uygun hür ve bilimsel düşünceyi desteklemişlerdir. Bazı ünlü İyonyalılar; tıpta Hipokrat, tarihte Herodot, felsefe'de Diyojen, matematikte Pisagor, Tales gibi bilim insanları yetişmiştir.
İnsan şeklinde düşündükleri çok tanrılı din anlayışı vardır. Özellikle Efes kentinde bir ana tanrıça figürü olan Artemis önemli tanrıçalardadır.
Persler tarafından İyonyalılar'a son verilmiştir. Perslere teslim olan Miletos hariç diğer birçok İyonya kenti yağmalanmıştır. Atina'nın desteklediği bazı isyan girişimleri olduysa da bu girişimler sonuçsuz kalmıştır.
Mimaride İyonya nizamını geliştirmişlerdir. (Örnek, Efes harabeleri, Artemis Tapınağı)
Güney Kutbu

Güney Kutbu, Dünya ekseninin alt kısmında (Güney ucunda) kalan noktayı tanımlar.
Güneydeki efsanevi kıtanın bulunması 200 yıllık bir arayıştan sonra ancak 1840ta başarıyla sonuçlanmıştır. Yelkenlisiyle kıyılar boyunca yaklaşık 2.000 km yol alan Charles Wilkes, denizlerden oluşan Kuzey Kutbunun tersine, Güney Kutbunun olduğu yerde gerçekten bir kıta bulunduğunu kanıtlamıştır. 12,4 milyon km2lik yüzölçümüyle bu kıta neredeyse Afrikanın yarısı büyüklüğündedir. Bu bölgenin içinde Güney Shetland, Güney Georgia gibi birkaç takımada da yer alır. Güney Kutbu'nda; Kuzey Kutbu gibi Termik Yüksek Basınç görülür.
Adı, Arktikanın karşısındaki anlamına gelen Antarktikayı ortalama 2.000 m kalınlığında büyük bir buz katmanı zırh gibi örter. Bir zamanlar ulaşılamaz diye adlandırılan kutup noktasında buzun kalınlığı 4.335 myi bulur. Bu buz kütlesi 24 milyon km3lük hacmi ile yeryüzündeki bütün buzların %92sini oluşturmaktadır. Kıyılarından kopan 350 m 600 m kalınlığındaki buz parçaları günde 1 m 3 m hızla ilerler ve birbiri üstüne yığılır. Bu tür yüzen yığınlardan biri olan Ross Buzlası 540.000 kmyi bulan alanıyla neredeyse Fransa büyüklüğündedir. Gelgit olayının buzlardan kopardığı büyük parçalar yüzerek çevreye dağılır. Bu tür buzdağları arasında 20 000 km2 büyüklüğe ulaşanlar olur.
Güney Kutbunda yeryüzünün en soğuk ve en fırtınalı iklimi egemendir. Ortalama sıcaklık yaz aylarında -20Cdir ve bu, güneyden fırtınalar estiğinde -70Cye kadar düşebilir. Coğrafi Güney Kutbu noktasında bulunan ABD gözlem istasyonunda yapılmış ölçümlerde sıcaklığın yıllık ortalamasının -50C olduğu, en sıcak ayda ancak -29Cye yükseldiği belirlenmiştir. Yani yeryüzünün bu en büyük buzdolabının sıcaklığı Kuzey Kutbundan ortalama 22 C daha düşüktür. Bu durum doğal olarak yaşam koşullarını etkilemektedir. Kuzey Kutbunda 400e yakın çiçek açan bitki türü sayılabilirken, Güney Kutbunda bir tane bile olmaması bunun bir belirtisidir. Buna karşılık kıtanın kıyılarında ve açık denizlerinde çok sayıda hayvan yaşar. Penguenler, martılar, foklar ve balinalar soğuk, ama besin maddesi açısından zengin Güney Kutbu denizlerindeki planktonları ve balıkları yiyerek yaşamlarını sürdürürler.
Anlaşmalar gereği hiçbir ülkenin toprağı olmayan Güney Kutbu bu özelliğinden dolayı "Dünyanın Parkı" olarak adlandırılmıştır.
Coğrafik Güney Kutup
Coğrafik Güney Kutbu, aynı zamanda Güney Karasal Kutup olarak da adlandırılır. Gökküredeki coğrafik Güney Kutbu tasarımı, Güney Küre Kutbu'nu verir. Halihazırda Antarktika Güney Kutbu üzerinde yer alır. Buz kütlesi 3 000 metre kalınlığındadır. Bu nedenle yüzey yüksek irtifadadır. Kutup buz tabakası her yıl kabaca 10 metrelik bir ölçüyle hareket eder. Kutbun kesin pozisyonu için işaretleyici kullanılır. Her yıl bu işaretleyicinin yeri değiştirilerek kutbun kesin pozisyonu saptanır.
Büyük Okyanus

Büyük Okyanus veya Pasifik Okyanusu, Amerika, Asya ve Okyanusya kıtaları arasında ve dünyanın en büyük okyanusu. Pasifik adını İspanya krallığı adına Dünya'yı dolaşan Portekizli denizci Ferdinand Magellan vermiştir. Magellan, günler süren zorlu ve fırtınalı koşullar altında adını verdiği Macellan Boğazı'ndan geçip bu okyanusa açıldığında, fırtınaların dinmesinden ve kendisini sakin suların karşılamasından dolayı Portekizcede "sakin" anlamına gelen "Pasifico" sözcüğünden yola çıkarak bu adı vermiştir. 179.7 milyon km2 yüzölçümüne sahiptir. Neredeyse Atlas Okyanusu ve Hint Okyanusu'nun toplamı kadar yüzölçümü vardır. En derin yeri 11.034 metre ile Mariana Çukuru olup burası aynı zamanda Dünya'daki en derin noktadır. En kalabalık ada Tahiti'dir. Ayrıca Dünya'daki depremlerin %90'ı ve büyük depremlerin ise %80'i Pasifik bölgesinde oluşmaktadır. Bunun nedeni Büyük Okyanusun çok derin olmasıdır. 708.000.000 km3 hacmi vardır ve kapladığı alan Dünya'daki toplam karaların alanından biraz daha büyüktür. Okyanusun 3.000-3.500 metreden daha derin her yerinde sıcaklık 2 C derecenin altındadır. Üzerinde irili ufaklı yaklaşık 20.000 ada bulunmaktadır. Buna karşın toplam yüz ölçümünün yalnızca %1 kadarı karadır. Japonya, Endonezya ve Yeni Gine vb. volkanik adalarla çevrilmiştir. Bu adalara "ateş çemberi" adı verilir.
Kalay

Kalay, periyodik cetvelde atom numarası 50 olan elementtir. Simgesi Sn olup Latince stannum dan gelir. Gümüşümsü gri renktedir. Havada kolaylıkla okside olmaz, korozyona karşı dirençlidir. Bu özelliğinden ötürü diğer metallerin (korozyondan korumak amacıyla) kaplanmasında kullanılır. Tarihçesi MÖ 3000 yıllarına dayanır. Antik Mısır'da ve Mezopotamya'da bronz alaşımında kalay kullanılmıştır.
Allotropları
Kalayın alfa-kalay ve beta-kalay olmak üzere başlıca iki allotropu vardır. Düşük sıcaklıklarda gri veya alfa-kalay kararlı olup, silisyum ve germanyuma benzeyen kübik kristal yapıdadır. 13,2 C nin üzerinde ısıtıldığında beyaz veya beta-kalaya dönüşür. Beyaz kalay tetragonal kristalin yapıdadır. Soğutulduğunda yavaşça gri formuna dönüşür ki bu durum kalay hastalığı olarak bilinir. Bu dönüşüm, aluminyum ve çinko gibi empüritelerin (safsızlıkların) varlığından etkilenir ve antimon veya bizmut ilavesiyle önlenebilir.
Kalay elementinin Kalay çığlığı adı verilen karakteristik bir bükülme sesi vardır. Elementin iç yapısındaki kristalleşmenin sonucu element büküldüğünde cam ezilmesine, kırılmasına benzer ses üretir.
Kâfirûn Suresi

Kafirun Suresi, (Arapça: ) Kur'an'ın 109. suresidir. Sure 6 ayetten oluşur.
Mekke'de indiğine inanılır. Sure ismini ilk ayetinde geçen ve kafirler anlamına gelen Kafirun kelimesinden alır. Sure kafir olan kişilerin durumundan bahseder.
Nas Suresi

Nas Suresi (Arapça: ) Kur'an'ın 114. ve son suresidir. Sure 6 ayetten oluşur.
Sure ismini her ayetin sonunda yer alan ve insan anlamına gelen nas kelimesinden almıştır. Mekke'de indirildiğine inanılmakta olan sure iniş sırasına göre 21. suredir. Felak Suresi ile aynı konuyu işleyen sure, insanların ve İslam mitolojisinde insanlara bir takım zararlar verebileceklerine inanılan cinlerin kötülüğünden Allah'a sığınmayı emretmektedir. İlk 3 ayetinde Allah'ın rab, melik, ilah sıfatlarına vurgu yapılmaktadır. Çeşitli İslami kaynaklarda şifa verici ve koruyucu özellikleri, yatmadan önce ve namazlardan sonra okunması vurgulanmaktadır. Felak suresi ile birlikte muavvizeteyn (iki koruyucu) olarak anılmaktadır. Bu surede ayetler sin () harfi ile bitmektedir.
Adı
Nas kelimesi çoğu çeviride insanlar olarak çevrilmiştir. Kimi çevirilerde ise halk olarak kullanılmıştır.
Felak Suresi

Felak Suresi (Arapça: ), Kur'an'ın 113. suresidir. Sure, 5 ayetten oluşur.
Fil Suresi'nden sonra, Nas Suresi'nden önce Mekke'de indirildiğine inanılır. İniş sırasına göre 20. suredir. Sure, ismini ilk ayetinde yer alan ve "sabah aydınlığı" anlamına gelen "felak" kelimesinden almıştır. İlk ayeti, Rabbine sığın emri ile başlar.
Nas Suresi ile birlikte bu iki sureye "Muavvizeteyn" (sığınma sureleri) denilir. Surenin 3. ayetinde zulüm ve cehalet karanlığı; insanın içine çöken, onun iç dünyasını karartan kin, öfke, şehvet ve kıskançlık gibi kötü şeyler karanlık olarak ifade edilmiş ve bunların şerrinden Allah'a sığınmak gerektiği bildirilmiştir. Son ayetinde kıskanç kişinin şerrinden Allaha sığınmanın önemi vurgulanmıştır.
Sure
1: De ki: "Sabah aydınlığının Rabbine sığınırım;
2: Yarattığı şeylerden gelebilecek kötülüklerden;
3: Karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden;
4: Düğümlere üfürenlerin şerrinden;
5: Bir de kıskandığı vakit kıskanç kişinin şerrinden!"
İhlas Suresi

İhlas Suresi (Arapça: إ), Kur'an'ın 112. suresidir. Sure, 4 ayetten oluşur.
Mekke'de indirilmiş olan İhlas Suresi, Kur'an'ın en kısa surelerinden biridir ve İslam'daki tevhid (birlik) inancının en kısa ve öz ifadesi olarak kabul edilir. Surede Allah'ın mahiyeti; kısa, öz ve net bir şekilde belirtilmektedir.
''İhlas'' kelimesinin anlamı
İhlas, ''samimi olmak, dine içtenlikle bağlanmak, esaslarını sırf Allah rızası için uygulamak'' anlamına gelir. Allaha bu surede anlatıldığı şekilde inanan, tevhit inancını tam anlamıyla benimsemiş ihlaslı bir inanan olacağı için, sure bu adla anılmaktadır.
Surenin meali
1: De ki: "O, Allah'tır, bir tektir."
2: "Allah Samed'dir."
3: "Ondan çocuk olmamıştır. Kendisi de doğmamıştır."
4: "Hiçbir şey O'na denk ve benzer değildir."
Surenin tefsiri
İslam dinindeki inanç esaslarının birincisi ve diğerlerinin temeli Allah'a, onun varlığına, yani yaratıcı olarak ibadet edilmeyi hak eden tek Tanrı olduğuna, onun dışında ibadet edilen her şeyin ise 'batıl' olduğuna inanmaktır; yani tevhiddir. Allah'a iman, İslamiyet'teki iman esaslarının birincisidir.
Müslüman inanışına göre tüm insanlar Allah'a muhtaç olmalarının yanı sıra, Allah'ın kendisi de hiç kimseye veya hiçbir şeye muhtaç değildir. Surede bu özellik, samed kelimesiyle ifade edilmektedir ve samed, İslam'da Allah'ın 99 isminden biridir. Allah'ın, yaratılmışlara ait olan sıfatlardan münezzeh olduğunu ifade eden 3. ayette ise, Allaha herhangi bir çocuk edinmeyi nispet edenler ve biyolojik soy kavramına giren her şey reddedilmektedir. Örneğin Müslümanlara göre bu ayet, aynı zamanda "İsa Mesih, Tanrı'nın oğludur." diyen Hristiyanların ve meleklerin de Allahın kızları olduğunu söyleyen dönemin Mekkeli paganların iddialarını reddetmektedir. Çünkü İslam inancına göre Allah'ın varlığının bir başlangıcının ve sonunun olmaması, onun bu tip niteliklere sahip olmadığını göstermektedir.
Ayrıca, Allahın sıfatlarında ve fiillerinde denksiz ve benzersiz olduğu da son ayette belirtilmiştir. İnanca göre Allah, kendisinden başka var olan her şeyi yarattığına göre, onun yarattıklarının da Ona denk olması mümkün değildir.
Etimoloji
Surede ''hiçbir şeye muhtaç olmayan'' anlamında geçen samed kelimesi, İslam inancında Allah'ın 99 isminden biridir ve bu isim, Mezopotamya'da Akadların güneş tanrısı Şamaş veya Kenanlıların güneş tanrıçası olan Şapaş ile benzer fonetiğe sahiptir ve muhtemelen aynı isimlerin farklı dil ve lehçelerdeki farklı telaffuzundan ibarettir. Bu ve benzeri durumdaki diğer isimler, Muazzez İlmiye Çığ tarafından (tanrı veya tanrıçalara verilen isimlerin Allah'a atfedilmesi) tektanrıcılığa giden yolda değişik adımlar atılması olarak değerlendirilir. Aynı değerlendirmeler, Mezopotamya'dan Mısır'a kadar olan bölgelerde bir savaş tanrıçası olarak tapınılan anat ile ahad arasındaki fonetik benzerlikler için de yapılabilir.
Nasr Suresi

Nasr Suresi, (Arapça: ) Kur'an'ın 110. suresidir. Sure 3 ayetten oluşur.
Sure ismini ilk ayetinde geçen ve yardımcı anlamına gelen nasr kelimesinden almıştır. Medine'de indirildiğine inanılan surede Allah'ın yardımı ile Mekke'nin fethedildiğinden, insanların büyük kitleler halinde Allah'ın dinine girdiğinden bahsedilir.
Kevser Suresi

Kevser Suresi (Arapça: ), Kur'an'ın 108. suresidir. Kur'an'ın en kısa suresi olan Kevser Suresi, 3 ayetten oluşur.
Sure, ilk ayetinde Kevser'den bahsedildiği için bu ismi almıştır. Kevser, cennette var olduğuna inanılan kutsal bir nehirdir. Surenin diğer bir ismi de "Nahr (kurban kesmek) Suresi"dir.
Konusu
Surenin indiriliş sebebi üzerine üç rivayet bulunmaktadır:
Mekkeli paganlardan biri olan As bin Vail'in; arkadaşlarına Muhammed'den "ebter" (soyu kesik) diye bahsetmesi, "Bırakın şu soyu kesik adamı. Ölünce unutulup gidecek zaten" demesi.
Kureyşlilerin, şair olan Ka'b bin Eşref'e kendilerinin daha üstün olduklarını söyleyerek Muhammed'i yine aynı sıfatla (ebter) nitelemeleri.
Muhammed'in erkek çocuklarının küçük yaştaki ölümü üzerine, muhaliflerinin O'nun soyunun kesildiğini söylemeleri.
Muhammed'in ilk erkek çocuğu Kasım, 17 aylıkken ölmüş ve ölümünden yıllar geçmişti. Kasım'dan sonra kızları doğmuş, büyümüş ve evlenmişti. İkinci oğlu Abdullah'ın henüz bebekken ölmesi üzerine, Mekkeli paganlar onun soyunun devam edemeyeceğini yaymaya başladılar. Bu durum üzerine bu sure indi.
Bu sure, "Duha" ve "İnşirah" sureleri gibi Peygamber Muhammed'e has, onunla ilgili olan bir suredir. Kevser Suresi'nde Allah, Mekkeli muhaliflerin hakaret ifade eden konuşmalarına karşı Muhammede Kevseri verdiğini söyleyerek, buna karşılık dua ederek ve kurban keserek teşekkür etmesini istemektedir.
Sure
1: Şüphesiz biz sana Kevser'i verdik.
2: O halde, Rabbin için namaz kıl, kurban kes.
3: Doğrusu sana buğzeden (kin besleyen), soyu kesik olanın ta kendisidir.
Kureyş Suresi

Kureyş Suresi (Arapça: ), Kur'an'ın 106. suresidir. Sure 4 ayetten oluşur.
Sure ilk ayetinde geçen ve peygamberin kabilesini ifade eden kureyş kelimesinden ismini alır. Kur'an'ın 30. cüzünde yer alır. Kureyş, Muhammed'in kabilesidir. Kureyş'e İslam öncesi dönemde verilen bazı imtiyazlardan bahsettiği için bu adı almıştır. Tin suresinden sonra Mekke'de indirildiğine inanılmaktadır. İslam inançlarına göre bu sure Kureyş ve Allah'ın minneti hakkında inmiştir. Kureyş kabilesi, Araplarca kutsal sayılan Kabe'nin bakımını ve gözetimini üstlendikleri için diğer Arap kabileleri onlara saygı gösterirlerdi. Özellikle Kabe'yi yıkmaya gelen fil ordusunun inanılmaz şekilde felakete maruz kalarak Kabe'yi yıkma çabalarının başarısızlıkla sonuçlanması üzerine Kureyşliler kabileler arasında saygınlıklarını artırmışlardır. Kureyş suresinde Allah'ın onlara lütfettiği imkanlar hatırlatılmıştır ve Kabe'ye vurgu yapılarak "Şu evin (Kabe'nin) Rabbine kulluk etsinler" buyrulmuştur.
Bazı İslam araştırmacıları, Kur'anın 105 ve 106. surelerini birlikte ele alıyor ve Kureyş'i Muhammedin mensubu olduğu kabilenin adı ve Ebabil'i bir kırlangıç türü gösteren geleneksel açıklamaları tatmin edici bulmuyorlar. Buna göre Kur'anın 105. suresi olan "Fil suresi" Babil sürgününü; "Kureyş suresi" ise İran'da Ahameniş İmparatorluğu'nu kuran, Yahudileri bu sürgünden kurtararak onların Kudüs'e dönmesine izin veren, böylece Yahudiler arasında büyük bir kurtarıcı (veya mesih) olarak saygı kazanan Büyük Kiros'u işaret etmekteydi. (Kiros'un İbranice telaffuzu Quraish idi) (Ayrıca bakınız; Revizyonist İslam Araştırmaları Okulu)