turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Yiğitler, Ünye

Yiğitler, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Ünye ilçesinin en yüksek yeri olan Başkızdıran Tepesi, Yiğitler Köyü'nün ardında yükselir. Başkızdıran Efsanesi'nde, çok eski zamanlarda, savaşta düşmanın kafasını kestiği bir asker anlatılır. Kesik başını elinde taşıyan askeri gören bir çocuk annesine, 'Bak anne adam kafasını taşıyor' demiş. Bu sırada, başı çok kızan asker (Başı kızmak yörede, 'sinirlenmek' anlamında kullanılır), kafasını elinden bırakarak yere yığılmış ve oracıkta can vermiş. Askerin düştüğü bu yerde de, bölgenin en yüksek tepesi yükselmiş. Burada bugün de bir yatır olduğuna inanılır ve ziyaretlerde adaklar kurban edilir.
Coğrafya
Ordu iline 95 km, Ünye ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yüceler, Ünye

Yüceler, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı mahalledir. Ordu Büyükşehir Belediyesi'nin sınırlarının Ordu ili sınırlarına genişletilmesinden önce idari açıdan köy statüsü taşıyordu.
Tarihçe
Yüceler köyünün eski adı Mitrapoli veya Midrabol'dur. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Mitrapoli (ە) olarak geçer. Ortodoks Rum Kilisesi'nin Niksar metropolitliğinin 12-19. yüzyıllar arasında burada bulunduğu kaynaklardan bilinmektedir ve Mitrapoli veya Midrabol adı, İngiliz tarihçi Anthony Bryer'a göre, bir ihtimal "metropolit" kelimesinden gelir.
Mitrapoli köyü, 1642 tarihli Osmanlı avarız defterine göre, Çöreği kazasının köylerinden biriydi. Çöreği kazası, Cevizderesi, Fenaris ve İfraz kazalarıyla birlikte Ünye kazasına bağlıydı. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Osmanlı ülkesine göçen Gürcülerin bir kısmı bu köye yerleşmiştir. Mitrapoli köyüne yerleşen Gürcüler Aşağı Acara (Acara-yı Süfla) bölgesindeki Keda'dan göç etmiştir. Bu sırada köy, Trabzon vilayetinin dört sancağından biri olan Canik sancağına bağlı Ünye kazasının sınırları içinde yer alıyordu.
Mitrapoli köyü, göçten yaklaşık elli yıl sonra, 1928 yılında Ordu vilayetinin Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Ünye kazası ise bu sırada merkez nahiye ile Karakuş nahiyesinden oluşuyordu. Bu yerleşim 1933 tarihli köy listesinde Yüceler adıyla kaydedilmiştir. Bu iki tarih arasında Mitrapoli adının Yüceler olarak değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır.
Yüceler köyü 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve köyün nüfusu 349 kişiden oluşuyordu. 1965 nüfus sayımına göre Gölevi köyünde 1.051 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 256 kişi okuma yazma biliyordu. Yüceler köyünün sahil (yalı) kesimi daha sonra Güzelyazlı adıyla ayrı bir köye dönüştürülmüştür.
Coğrafya
Ordu il merkezine 86 km, Ünye ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus
Killik, Ünye

Killik, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahalle, adını kil ve kil fabrikasının da olmasıyla beraber kil maddesinden almaktadır. Kil maddesi beyaz olup kaygan bir maddedir. Eskiden köyün büyükleri kil ile çamaşır yıkayıp şimdiki deterjanın yerine kullanırlarmış.
Coğrafya
Köy Ordu iline 92 kilometre, Ünye ilçesine ise 15 kilometre uzaklıktadır.
Nüfus
Sivrisinek balığı

Sivrisinek balığı (Gambusia affinis), lepistesle akrabalığı olan sıcak-soğuk sularda kolaylıkla yaşayabilen bir tatlı su balık türüdür.
Sivrisinek balığı sivrisinekle mücadelede kullanılır. Sivrisineklerle mücadele için bırakıldığı ortamlardaki doğal dengeyi, çok yırtıcı ve çok dayanıklı olduğundan dolayı bozabilir. Bu balıkları diğer akvaryum balıklarıyla beslemek uygun değildir.
Sivrisinek balığının erkekleri dişilerden daha küçüktür. Yetişkinlerin boyları 57 cm arasındadır. Canlı yumurtlar ve bulursa yavrularını yer. Anavatanı Amerika'dır.
Döllenmiş yumurtalar dişinin üreme organının üst tarafında siyah bir lekeyi anımsatan yerdedir. Genç dişi 10-15 yavru yaparken ergin dişi 40-50 yavru doğurabilir.
Bu balık türü çok dayanıklıdır, beslenmesi en kolay türlerdendir.
Poeciliidae
İstilacı balık türleri
Nepal millî futbol takımı

Nepal milli futbol takımı, Nepal'i uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır.
Turnuva tarihi
FIFA Dünya Kupası tarihi
Asya Kupası tarihi
1956 - 1980 arası - Katılmadı
1984 - 1988 arası - Elemeleri geçemedi
1992 - Katılmadı
1996 - 2004 arası - Elemeleri geçemedi
2007 - Katılmadı
2011 - Elemeleri geçemedi
İş jeti

İş jeti, özel jet ya da yaygın olmayan kullanımıyla bizjet iş insanı gruplarını taşıyan jetlerdir. İş jetleri sivil kullanımda olduğu gibi askeri amaçlarla da kullanılabilir.
Tarihsel Arka plan
Daha eskiden kullanılan terimiyle hava taksisi, piston motorlu küçük turboprop uçaklarla gerçekleştirilirdi. Zira daha hızlı, daha güvenli, daha esnek hava şartlarında görev gerçekleştirebilme kabiliyeti, daha geniş kabin ve daha gelişmiş aviyonik sistemlere sahip olması sebebiyle iş jetleri bu uçaklara alternatif olarak geliştirilmiştir.
Neredeyse bütün iş jetleri iki ya da üç motora sahiptir. Lockheed Jetstar gibi ilk nesil iş jetleri gibi dört motorlu istisnalar da bulunmaktadır. Dört motorlu iş jetleri tarihe karışmıştır ve Dassault Aviation'un hala ürettiği Falcon haricinde; iki motordan daha fazla motor kullanan iş jeti kalmamıştır. Hafif jet ya da kişisel jet olarak geçen tek motorlu bazı tasarımlar da bulunmaktadır.
Bazen ticari uçakların lüks iş jetlerine dönüştürüldüğü de olmuştur; ama genelde ya ünlüler ya da spor kulüpleri gibi geniş grupları taşımak için böyle bir dönüştürme işlemine başvurulmuştur.
Çok hafif iş jetleri olarak anılan mevcut iş jetlerinden çok daha ucuz bir iş jeti kategorisi de mevcuttur. Buna verilebilecek en iyi örnek Cessna'nın geliştirdiği altı koltuklu (ikisi mürettebat olmak üzere), çift motorlu Mustang modelidir. 2.55 milyon Amerikan doları tutarındaki bu uçak 2006 sonunda hizmete girmiştir. Bazı küçük üreticiler Eclipse 500 gibi daha ucuz iş jetleri (1.5 milyon Amerikan doları civarında) üretmeyi planlamaktadır.
Şu an ağırlıklı olarak Amerikan firmaları tarafından üretilmiş 11000 adet iş jeti Dünya filolarında yerini almıştır. Pazar liderliğini ABD'den sonra Avrupa izlemektedir. Fakat Asya ve Avrupa üreticileri ABD'de de artan etkinlikle beraber pazarda daha büyük paya sahip olmaya başlamışlardır.
Sınıflar
İş jetleri ağır, orta, hafif ve çok hafif olmak üzere sınıflandırılırlar.
Örnekler
İş Jetleri
Airbus A319
Boeing 737
Bombardier Challenger ve GlobalExpress
Dassault Falcon ailesi
Embraer Legacy ve Lineage
General Dynamics (resmi olarak Grumman) Gulfstream II, III, IV, V
Lear Jet
Lockheed JetStar
North American Sabreliner
Cessna Citation
Raytheon Hawker serisi
Çok hafif jetler
Eclipse Aviation Eclipse 500 (1-2 milyon Amerikan doları)
Adam Aircraft Industries A700 (Yaklaşık 1.3 milyon Amerikan doları)
Süleymaniye (anlam ayrımı)

Süleymaniye şu anlamlara gelebilir:
Irak
Süleymaniye ili, Irak'ın Kürdistan Bölgesel Yönetimine bağlı illerinden biri.
Süleymaniye, Irak, ilin yönetim merkezi.
Türkiye
Süleymaniye, Fatih, İstanbul'da bir mahalle.
Süleymaniye Camii, İstanbul'da bir cami.
Süleymaniye, Akseki, Antalya ili Akseki ilçesine bağlı mahalle
Süleymaniye, Uzunköprü, Edirne ili Uzunköprü ilçesine bağlı köy
Süleymaniye, Gölköy, Ordu ili Gölköy ilçesine bağlı mahalle
Süleymaniye, Şanlıurfa, Şanlıurfa ili merkezine bağlı mahalle
Birleşik Krallık
Süleymaniye Camii (Londra), Londra'da bir cami.
Yunanistan
Süleymaniye Camii (Rodos), Rodos'ta bir cami.
Süleymaniye, Fatih

Süleymaniye, İstanbul'un Fatih ilçesinde, Süleymaniye Camii ve Külliyesi'nin çevresinde, İstanbul'un üçüncü tepesinde, adını külliyeden alan mahalle. Osmanlı döneminde İstanbul'un önemli bilim ve ticaret merkezlerinden biri olan bölge, günümüzde de barındırdırdığı birçok tarihi eserle önemli bir kültür ve turizm mekanıdır.
Fatih İlçesi'nin bir mahallesi olarak kuzeyde Demirtaş, kuzeybatıda Hoca Gıyasettin, batıda Molla Hüsrev, güneyde Beyazıt, doğuda Mercan mahalleriyle çevrilidir. Ancak semt olarak, Demirtaş, Hoca Gıyasetten, Molla Hüsrev mahallelerinin bir bölümüyle, Süleymaniye Mahallesi içinde kalan İstanbul Üniversitesi'nin merkez binasının arkasındaki kesimleri de içerir.
Tarihçe
Süleymaniye semti, adını 16. yüzyılda Osmanlı Padişahı Kanuni Sultan Süleyman tarafından Mimar Sinan'a yaptırılan Süleymaniye Camii ve Külliyesi'nden almaktadır. Semtin gelişimi bu yapı kompleksi çevresinde oluşan yerleşim ile olmuştur.
Galeri
Willy Puchner

Willy Puchner (d. 15 Mart 1952) aşağı Avusturya eyaletinde Mistelbach kasabasından bir fotoğrafçı, sanatçı, çizer ve yazardır.
Yaşamı
Willy Puchner Aşağı Avusturya eyaletinde Mistelbach an der Zaya kasabasında bir fotoğrafçı çiftin çocuğu olarak büyüdü. 1967'den 1974 yıllarında yüksek grafik okulunun fotoğrafçılık bölümünde okudu. Bitirdiği okulda iki yıl öğretmenlik yaptı. 1978 yılından itibaren fotoğrafçı, çizer, sanatçı ve yazar olarak serbest çalıştı. 1983'ten 1988 yılları arasında felsefe, gazetecilik, sosyoloji ve tarih okudu. Diplomasını 1988 yılında Sosyal felsefe Özel hayat fotoğrafçılığı alanında yapar.
1989`da beri Wiener Zeitung adlı gazetenin devamlı olarak çalışan bir elemanıdır.
Penguenlerin Özlemi adli projesi ile Willy Puchner meşhur olmuştur. Polyesterlerden yapılmış Joe & Sally adlı penguenlerle bizim ve kendisinin özlemini çektiği: sahillerde ve çöllerde, New York'ta, Sidney'de, Pekin ve Paris'te, Venedik, Tokyo, Honolulu, ve Kahire gibi yerlerde karelemiştir. Penguenlerin gözüyle çekilmiş bu fotoğraflar, bize tanıdık gelen binlerce kez fotoğraflanmış bu yerler, bize tekrar gördüğümüz şeylerin ne kadar tanıdık ve de yabancı olduğunu gösterir. Freddy Langer`in bu proje üzerine Frankfurter Algemeine gazetesinde yazdığı kritik: Meşhur, görmeye değer yerlerde poz verdirip sanki turistlermiş gibi fotoğrafladı Böyle bir projeyle 20`nci yüzyılın yolculuk albümünü bize kazandırdı:
`Penguenlerin özlemi``. (FAZ 8 Mart 2001)
Kendisinin çizdiği ve elyazısı ile yapmış olduğu çalışmalar bir kitap halinde Doğanın günlüğü 2001 yılında ve çizimlerle uzağa özlem 2006 olarak çıktı. Bunun yanında Aralıksız Dünya` yı ölçme``gibi kitaplarla kendisini tanıttı. Belki de böylesi araştırmalarla kendisinin yerini koordinatlar arasında bulabilme arzusu.
Willy Puchner yaşlı insanlarla çalışmayı seven bir sanatçı olduğundan 90 yaşındakiler``, Yaşlılıkla diyalog``, 100 yaşındakiler``, Yaşam Tarihi ve fotoğrafçılık`` ve Yaşlılıkta Aşk gibi eserlere imza atmıştır.
Sergileri (örnekler)
1980 Museum Moderner Kunst, Viyana (Avusturya)
1980 Künstlerhaus, Viyana
1982 Museum des 20. Jahrhundert, "Türkische Lebensräume" Viyana
1992 Steirischer Herbst, Graz
2005 Stopover New York, Galerie Atrium ed Arte, Viyana
Berlin, Bremen, Kleve, Braunschweig (Almanya)
Norfolk, Washington (ABD), Bombay (Hindistan), Beyrut (Lübnan)
Tokyo, Osaka, Oita, Nagoya, Sapporo (Japonya)
Kayacık, Çamoluk

Kayacık, Giresun ilinin Çamoluk ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1916 yılına tarihlenen Osmanlı kaynağında da Kayacık olarak geçmektedir. Köyün eski adı Xınzoridir. Bu ad Ermenice "elmalı" anlamına gelen xntsori kelimesinden türemiştir. Zaman içerisinde halk arasındaki adı Hınzırıya dönüşmüştür. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy; Giresun iline 201 km, Çamoluk ilçesine 15 km uzaklıktadır. Köy, Berdiga Dağı'nın eteğine kurulmuştur. Çamoluk'un kuzeydoğusunda olup, numaralı Alucra-Çamoluk il yoluna Hacıören Köyü'nde 6,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus
Üftade Kimi

Üftade Kimi (1930, Romanya - 30 Ekim 1999, İstanbul), Türk sinema oyuncusu ve ünlü oryantal Şıvga Gerez'in annesidir.
Yaşamı
1930 yılında Romanya'da dünyaya geldi. Göçmen olarak geldiği Türkiye'de, önce dansöz olarak tanındı, sonra sinema oyuncusu oldu. 1951-1960 yılları arasında, genellikle sarışın ve güzel kötü kadın rollerinde, 14 filmde oynadı. Rol aldığı ilk film, 1951 yapımı "Mezarımı Taştan Oyun" adlı film idi. Balkondan düştüğü bir kaza geçirerek ağır bir ameliyatla hayata döndü, ancak kazadan sonra oyunculuğu bıraktı.
Ölümü
10 Ekim 1999 yılında 69 yaşındayken kalp krizi geçirerek öldü.
Filmografisi
Yangın Var: Eski İstanbul Kabadayıları, 1960 - Belkıs
Dertli Çoban 1960
Annemi Arıyorum 1959
Merhamet 1959
Altın Kafes 1958
Meyhanecinin Kızı/Mapushane Çeşmesi, 1958 - Sadiye
Çitlenbik 1958
Milyoner Çocuk 1958
Kahpe Kurşun 1957
Yetimler Ahı 1956
Gelen Ağlar Giden Ağlar 1956
Kızımla Beraber Ağladık 1955
Zoraki Kahraman 1952
Mezarımı Taştan Oyun 1951
Kaynaklar
Pax Praetoriana

Pax Praetoriana (ya da Pax Pretoriana). Bu terim, modern Güney Afrika'daki görece istikrar (ekonomik ve politik) ile bu ülkenin, Afrika kıtasına karşı olan ve diğer Afrika ülkelerindeki istikrarlı, hesap verilebilir, demokratik hükumetleri teşvik etmeye yönelik etkin dış politikasına istinaden kullanır. Pax Nigeriana terimi, bu ülkenin Batı Afrika'daki benzer konumu için zaman zaman kullanılır. Her iki terim de, Roma İmparatorluğu barışı Pax Romana'dan türetilmiştir. "Praetoriana" terimi Pretoria'dan, yani ülkenin yönetimsel başkentinin adından türetilmiştir.
Güney Afrika dış politikasının eleştirilen yönü ise, (politik müttefikler dahil Afrika Ulusal Kongresi'nin ve bir ticaret birliği organizasyonu olarak COSATU'nun), özellikle başkan Thabo Mbeki yönetimi altında, asıl problemler noktasında, çüzülemeden kalan işsizlik, suç ve AIDS felaketi ve ANC'nin Zimbabve hükumetinin baskıcı yönetimi sırasında bu ülkeye karşı sürdürülen "Sessiz diplomasi" politikasının sorgulanan etkinliğidir.
Terim aynı zamanda, 1994 öncesi dönemde Güney Afrika'nın komşularını, Güney Afrika ve Mozambik arasındaki Nkomati Mutabakatı ve Esvatini ile yapılan saldırmazlık antlaşması örneklerinde olduğu gibi anlaşmalara zorladığı ilişkilerindeki baskın pozisyonunu tanımlamak için de kullanılır.
Praetoriana
Güney Afrika Cumhuriyeti'nin dış ilişkileri
Latince deyimler
Pax Mongolica

Pax Mongolica yani "Moğol Barışı" deyimi, Batılı bilim insanları tarafından Moğol İmparatorluğu'nun fetihleri sonucu, 13. ve 14. yüzyıllarda fethedilen geniş Avrasya toprakları üzerinde yaşayanların sosyal, kültürel ve ekonomik yaşamlarını etkilemiş olduğu iddia edilen istikrarı tanımlamak için kullanılır.
Söylendiğine göre, Moğollar kontrolleri altındaki insanların gözünü o kadar mükemmel korkutmuşlardı ki, çıplak bir bakire bütün imparatorluk boyunca tacize uğrama korkusu olmadan at binebilir ya da bir insan başının üzerinde altın bir kase ile imparatorluğu soyulmadan bir uçtan diğer uca geçebilirdi.
Cengiz Han'ın fetihleri sonucu, Güneydoğu Asya'dan Orta Avrupa'ya kadar yönettikleri topraklar etkin olarak Doğu dünyası ile Batı dünyasını birbirine bağlamıştı. İpek Yolu, Moğol İmparatorluğu'nun yönetimi altında Asya ve Avrupa boyunca ticaret merkezlerini birbirine bağlıyordu.
Pax Cybertronia

Pax Cybertronia ya da Cybertron Barışı, Transformers adlı çizgi film'de bir zaman çizgisidir.
Beast Savaşları'nından sonra kurulmuş olan Pax Cybertronia, büyük savaştaki düşmanlıkların sonunda, sınırlı hilelerle ve Autobot genişlemesiyle ve Megatron gibi savaş suçlularının tutuklanması şartıyla kuruldu. Belki de aynı zamanda Cybertron, Autobot'lar /Maximal'lar ve Decepticons/Predacon'lar arasındaki ayrılıktır.
"Pax Cybertronia", beast Savaşları sırasında Megatron'u, diğer megatronlarla kendi ajandasında bir takım oluşturmadan önce tutaklayıp engelleyen Ravage'e atfedilen bir araçtı.
Pax Cybertronia, başlangıcından üçyüzyıl sonra, Megatron'ların Cybertron'u Vehicon ordularıyla birlikte ele geçirmesinden sonra, Cybertron da yaşayanların hepsinin ışınlarıyla uzaklaştırılmaları sonucu sona erdi.
Latince deyimler
Transformers
Rhapsody in Blue

Rhapsody in Blue, Amerikalı besteci George Gershwin tarafından 1924 yılında solo piyano ve caz orkestrası için bestelenmiş çok ünlü bir eserdir. İlk defa New York'ta 1924 yılında solo piyanoda Gershwin olmak üzere Paul Whiteman ve orkestrası tarafından seslendirilen eserin 1942 yılında Ferde Grofé tarafından piyano ve senfoni orkestrası için düzenlenmiş versiyonu, en popüler Amerikan konser eserlerinden birisi olmuştur.
Gershwin, bu eseri Paul Whiteman'ın bir caz konserinde çalınmak üzere konçerto benzeri bir eser yazmasını istemesi üzerine bestelemiştir. Gershwin, başlangıçta bu eseri yazmakta isteksiz olsa da Whiteman'ın rakibi Vincent Lopez'in bu fikri çalmak üzere yeni bir konsere hazırlık yaptığını duyunca eseri yazmaya ikna oldu ve birkaç haftada tamamlamayı başardı. İlham, Boston'a doğru bir tren yolculuğunda gelmişti. Tren gürültüsünün içindeki müziği hissettiğini söyleyen Gershwin besteyi tamamladıktan sonra orkestrasyon için Ferde Grofé'ye teslim etmiş ve çalışma, 12 Şubat'taki prömiyerden 8 gün önce, 8 Şubat 1924'te tamamlanabilmişti. Modern Müzikte Bir Deney adlı konserde ilk defa çalınan eser, 1924 sonuna gelindiğinde orkestra tarafından 84 defa seslendirilmişti. Paul Whiteman'ın radyo programları da artık "Rhapsody in Blue dışında Her Şey Yeni" sloganı ile açılmaktaydı.
Eser ilk yazıldığında Amerikan Rapsodisi adını taşımaktaydı. George Gershwin'in kardeşi Ira Gerswhin James McNeill Whistle adlı ressamın sergisini gezdikten ve onun "Siyah ve Altın Sarısı Noktürn", "Siyah ve Gri Düzenleme" gibi isimlerle adlandırılan eserlerini gördükten sonra "Rhapsody in Blue" adını önermişti.
Gershwin, bu eserinin Amerika'nın ruhunu anlattığını söylese de eser daha çok New York kentinin bir müzikal portresi olarak düşünülür. Eser, 1987'den beri Amerikan Havayolları reklamlarında kullanıldığından pek çok kişiye bu havayollarını çağrıştırır.
Maddenin başında, eserin United States Marine Band tarafından 2018 yılında tekrar yapılan bir kaydı bulunmaktadır. Orijinal kayda ise aşağıdan ulaşılabilir.
George Gershwin eserleri
Tirumantiram

Tirumantiram, Hinduizm'in Şaivizm mezhebince kabul edilen, yaklaşık olarak MÖ 200 yılında Tamil dilinde yazılmış bir kutsal kitaptır.
Bu metnin yazarı, çok ileri seviyede bir yogi ve ermiş kabul edilen Rishi Tirumulardır, Tanrı Şivadan vahiy ve ilham yoluyla alındığına inanılır, 3047 ayetten oluşur.
Tirumantiram, bütün Hindu kutsal metinleri içinde, en mistik ve Tanrının doğasını açıklamaya yönelik metinlerden biri olarak kabul edilir, Hindular, Tirumantiramın ancak binlerce yıllık meditasyon sonrasında ulaşılabilecek bilgeliğe sahip olduğunu söylemişlerdir, içinde çeşitli yoga felsefeleri de açıklanır, ayetlerin çoğu, mistisizmin yanında yoğun sembolizmle yazıldığı için anlaşılmasının çok zor olduğu kabul edilir, Sunya Sambhashana denilen son bölümün en zor bölüm olduğu söylenir, bu nedenle çok popüler bir metin olmayıp, yalnızca Hindu rahipleri arasında yaygındır, ezoterik bilginin en önemli kaynaklarından biri olduğu kabul edilir.
Tanrı Şivanın, ruhun ve evrenin doğasına ilişkin pek çok bilgi içeren Tirumantiram; Şivanın bütün evreni, her şeyi, bütün canlıları kapsayan sonsuz enerji ve ışık olduğunu, aşk ve sevginin kaynağının Şiva olduğunu, Şivanın bütün canlıların kalbindeki kutsal mabette bulunduğunu, canlıların ruhunun ışığının, Şivanın sonsuz ışığıyla birleşip Tanrı şuuruna ulaşacağını, algılamaların, bilincin ve duyguların kaynağının Şiva olduğunu, Şivanın saf sevgi, sonsuz kutsal saf ışık olduğunu ifade eder.
3,7 cm PaK 36

PaK 36 (Panzerabwehrkanone 36) Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında 3,7 sm kalibrelik mermi atma kapasitesine sahip bir tanksavar silahıydı. 1936 yılında Rheinmetall firması tarafından geliştirilen bu silah ilk olarak İspanya İç Savaşı sırasında kullanıldı. 3,7 cm KwK 36 topu da aslında bu silah ile aynı özellikleri taşıyordu. Tek farkı Panzer III tankı gibi bazı tankların ana silahını oluşturuyordu.
PaK 36 küçük kalibreli bir silahtı. Mayıs 1940 yılında başlayan harekatlarda top mürettebatı silahın İngiliz Matilda ve Fransız Char B1 ve Somua S-35 gibi kalın zırha sahip tanklara karşı etkisiz olduğunu gördü. Grup halinde yapılan atışlarda bu silahın Char tankını etkisiz hale getirdiği söyleniyordu. Kalın zırhlı tanklara karşı alınan bu başarısız atışlar sonucunda bu silaha Door Knocker (Türkçesi - Kapıyı Çalan) takma adı konuldu.
PaK 36, 1940 yılının ortalarından itibaren yeni geliştirilen 5 cm PaK 38 topu ile yer değiştirdi. Tungsten başlık taşıyan mermilerin ortaya çıkması ile PaK 36 zırhları delme konusunda biraz üstünlük elde etti. Alman birliklerinin Sovyetler Birliği ni işgali sırasında karşılarına çıkan Sovyet yapımı T-34 karşısında PaK 36 tamamıyla etkisiz kaldı. Buna rağmen bu silah 1942 yılına kadar birçok birlikte standart tanksavar silahı olarak kullanıldı. PaK 36 mürettebatı düşman tanklarını yok etmek için bu tankların kendilerini geçmesini bekliyor ve tankın zayıf olduğu arka kısmından vurmaya çalışıyordu. Fakat ikinci bir atış şansları pek olmuyordu. Bu iş insanların çelik gibi sinirlerinin olması gerektiriyordu.
PaK 36 birçoğu servisten kaldırıldı ve sehpaları sökülerek hafif zırhlı araçlara karşı yarı paletli SdKfz 251 araçlarında kullanıldı. Birkaç PaK 36 Miğfer devletleri tarafından da kullanıldı. Finlandiya, Macaristan, Romanya ve Slovakya ordularıda bu silahı kullandı. 1943 yılında yeni geliştirilen Stielgranate 41 mermisi ile her türlü tankı etkisiz hale getirebiliyordu. Ancak bu iş için en az 300 metrelik bir atış mesafesi gerekiyordu. PaK 36 lar ve yeni mermileri Alman Fallschirmjäger (paraşütçü birlikleri) tarafından da kullanıldı. Hafif olması bu silahın elde kolayca taşınmasını da sağlıyordu.
Genel özellikleri
Kalibresi: 37 mm L/45
Sehpası ile uzunluğu: 3,40 m
Uzunluğu: 1,66 m
Genişliği: 1,65 m
Yüksekliği: 1,17 m
Atış sıklığı: Dakikada 13 mermi
Namlu ağzı çıkış hızı: 762 m/s
Menzili: 5484 m
Mermi ağırlığı: 0,68 kg
500 m zırh delme özelliği: Kullandığı mermi başlığına göre 29 mm ila 31 mm zırhı 30 derecelik atışla geçebiliyordu.
Stielgranate 41

Stielgranate 41, bir Alman Topçu Mermisidir Pak 36 ile kullanıldığında tank savar işlevi görür.
3,7 cm PaK-36, 1940 yılında Wehrmacht'ın standart tanksavar silahıydı. 1940'taki Fransa savaşı sırasında, Fransız ve İngiliz tanklarının kalın zırhlarına karşı zorlandı. 1941'de almanya SSCB'yi işgal ettiğinde, Rus T-34 veya KV serisi tanklarla karşı karşıya kaldığında silah neredeyse işe yaramazdı.
Stielgranate 41 bir tüfek bombasına benziyordu, sadece bir tüfek bombasına göre oldukça büyüktü.
Özellikler
Toplam uzunluk: 73,9 cm
Gövde çapı: 37 mm
Savaş başlığı çapı: 160 mm
Patlayıcı içerik: T, 2,42 kg, şekilli şarj
Bizon

Bizon, boynuzlugiller (Bovidae) familyasının sığırlar (Bovinae) alt familyasında yer alan Bison cinsine dahil 6 tür canlının ortak adıdır. Bu türlerden yalnızca Amerika bizonu (Bison bison) ile Avrupa bizonu (Bison bonasus) günümüzde soyunu sürdürmektedir (bakınız: Türler). Amerika kıtasında bilinçsizce avlanılması sonucu birçok türünün nesli tükenmiş, birçok türününse tükenme tehlikesi sürmektedir. Bizonlara önceden tüm Avrupa ve Anadoluda rastlanırken artık sadece Rusya, Ukrayna, Belarus ve Polonyanın bazı milli parklarında rastlanabilmektedir. Türkiyede 19. yüzyılda neslinin tükendiği düşünülmektedir.
Türler
Bilinen bizon türleri şunlardır (soyu tükenmiş olanlar "(st)" ifadesiyle gösterilmiştir):
Bison antiquus (st)
Bison bison - Amerika bizonu
Bison bonasus - Avrupa bizonu
Bison latifrons (st)
Bison occidentalis (st)
Bison priscus (st)
Akçıra, Adilcevaz

Akçıra, Bitlis ilinin Adilcevaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1848 yılı kayıtlarında, Ermenice'de "suönü" anlamına gelen Arçıra, 1925 kayıtlarında ise Yukarı Arcıra olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 120 km, Adilcevaz ilçe merkezine 42 km uzaklıktadır. Köy, Adilcevaz'ın kuzeydoğusunda Van Gölü'nün kenarındadır.
Nüfus