turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Priamos

Priamos ya da Priam, Yunan mitolojisinde Truva Savaşındaki yaşlı kraldır. Laomedon'un oğlu olup Truva şehrinin son kralıdır. Kassandra, Polyksena, Hektor, Paris Aleksandros, Troilos çocukları arasından en tanınmışlarıdır. Ülkesini çok sevmesiyle ünlenmiştir. Truva'ya duyduğu aşırı sevgi Truva'nın sonunu getirmiştir. Oğlu Aleksandrosu bağışlaması ve tanrılara karşı çıkması sebebiyle İlyada Destanında Troyayı savunmasız bıraktığı yazılır.
Aineias karakterleri
İlyada karakterleri
Truva kralları
Truva Savaşı'ndaki kişiler
İstanbul Antlaşması (1897)

İstanbul Antlaşması, Osmanlı İmparatorluğu ve Yunanistan Krallığı arasındaki 1897 Osmanlı-Yunan Savaşının sonunda 4 Aralık 1897 tarihinde imzalanmış olan barış antlaşması.
Arka plan
1896 yılının sonlarında Osmanlı İmparatorluğuna ait olan Girit adasındaki Rumlar isyan etti. 21 Ocak 1897'de Yunanlar Girit'e çıkarak adayı Yunanistan'a bağlamak istediler. Ancak Yunanlar Avrupalıların baskısıyla geri çekildiler. Yunanlar bu sefer de karadan Epir ve Teselya'ya girdiler. Ethem Paşa'nın kumandanlığı altındaki Osmanlı ordusu Teselya'da Yunanları yenilgiye uğrattı. Epir'de Ahmet Hıfzı Paşa kumandanlığı altındaki Osmanlı ordusu da Yunanları yendi. Osmanlı Ordusu iki koldan Yunanistan'ın başkenti Atina'ya doğru ilerlemeye başladı. Rusya Osmanlı İmparatorluğu'nu uyararak savaşın durdurulmasını istedi. Bunun üzerine Padişah II. Abdülhamid ilerlemeyi durdurdu.
Antlaşmanın başlıca maddeleri
10 Eylül 1897'de Osmanlılar ve Yunanlar arasında İstanbul'da bir barış antlaşması yapıldı. Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
Osmanlılar savaş sırasında ele geçirdiği Teselyayı boşaltacaktır. Sınır hattında Osmanlılar lehine küçük değişiklikler yapılacaktır.
Yunanistan Osmanlı Devleti'ne 4 milyon lira savaş tazminatı, savaş sırasında halka verdiği zararlara karşılık 100 bin lira tazminat ödeyecektir.
Girit Osmanlı yönetiminde kalacak, ancak padişahın atayacağı Hristiyan bir vali tarafından yönetilecektir.
Antlaşmanın sonuçları
Bu antlaşmayla Girit özerk hale geldi. Daha sonra Yunanistan Giriti tekrar işgal etti ve adayı Yunanistana bağladı. Balkan Savaşları sonunda imzalanan Atina Antlaşması ile Girit kesin olarak Yunanistana bağlandı.
İstanbul Antlaşması (1913)

İstanbul Antlaşması, 29 Eylül 1913 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ve Bulgaristan Krallığı arasında II. Balkan Savaşı sonunda yapılmış bir antlaşmadır. Bu antlaşma ile Osmanlı, Doğu Trakyaya yeniden hakim olsa da; Batı Trakya ve Dedeağaç Bulgaristan toprağı olarak kalmaya devam ederek; Osmanlı hakimiyeti içerisine bir daha girememiştir.
Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
Edirne, Dimetoka, Kırklareli Osmanlılarda kalacak.
Kavala ve Dedeağaç Bulgaristana bırakılacak.
Meriç nehri iki ülke arasında sınır kabul edilecek.
Bulgaristan Krallığı'ndaki Türkler'in siyasi, dini ve sosyal hakları korunacak.
Osmanlı İmparatorluğu'nun antlaşmaları
Bulgaristan antlaşmaları
Barış antlaşmaları
Balkan Savaşları
Antlaşma (1913)
1913'te Osmanlı İmparatorluğu
1913'te antlaşmalar
Atina Antlaşması (1913)

Atina Antlaşması (1913), 14 Kasım 1913 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ve Yunanistan Krallığı arasında Balkan Savaşlarının sonunda imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.
Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
Osmanlı İmparatorluğu, Selanik, Yanya ve Girit Yunanistan Krallığına bırakılmış ve Meriç Nehri sınır kabul edilmiştir.
Balkan Savaşları
Türkiye-Yunanistan ilişkileri
Osmanlı İmparatorluğu'nun antlaşmaları
Yunanistan antlaşmaları
1913'te Osmanlı İmparatorluğu
1913'te antlaşmalar
Kerden Antlaşması

Kerden Antlaşması veya Karden Antlaşması, 14 Eylül 1746 tarihinde Osmanlı Devleti ile Afşar Hanedanı'nın kurucusu Nadir Şah'ın ve Raziya Sultan'ın yönettiği İran arasında İran'da imzalanmış bir antlaşmadır. 1742-1746 Osmanlı-İran Savaşı'nı sona erdirmiştir.
Bu antlaşma Nadir Şah'ın Tahran ile Kazvin arasında "Karden" mevkiinde bulunan ordugahında Osmanlı Elçisi "Mustafa Nazif Efendi" ile İran tarafında "Hasan Ali Hacı Han" arasında imzalanmıştır.
Bu antlaşma II. Kasr-ı Şirin Antlaşması olarak da bilinir. Çünkü bu antlaşmayla Kasr-ı Şirin Antlaşması sınırlarına geri dönülmüştür. Kerden Antlaşması Osmanlı-İran Savaşlarına bir süre ara verdi ve 1775'e kadar sürecek bir barış dönemini başlattı.
Erdal Erzincan

Erdal Erzincan (d. 1971, Erzurum), Türk halk müziği sanatçısıdır.
Küçük yaşlardan itibaren yaşadığı bölgenin folklorunu gözlemlemeye başladı ve bağlamayla o yaşlarda tanıştı. 1981 yılında İstanbul'a yerleşti ve 1985 yılında Arif Sağ Müzik Kursu'nda dersler almaya başladı.
1989 yılında İTÜ Türk Müziği Devlet Konservatuvarı Temel Bilimler Bölümü'ne girdi ve aynı süreçte; Tezenesiz Bağlama Çalma Tekniği (Şelpe) ile ilgili araştırmalar yaptı. Üniversitedeki tezini ise; Parmak Vurma Tekniğinin Bağlamadaki Uygulanışı ve Notasyonu konu başlığıyla sundu.
1994 yılında yayımlanan Töre adlı ilk solo albümünden sonra sırasıyla; Garip, Gurbet Yollarında, Anadolu (Enstrümantal), Al Mendil, Kervan, Giriftar, Girdab-ı Mihnet, Karasu, Döngü, İki Telin İzinden adlı solo albümleri ve bunların yanında Tolga Sağ ve İsmail Özden ile birlikte Türküler Sevdamız; Tolga Sağ ve Yılmaz Çelik ile birlikte Türküler Sevdamız 2; Tolga Sağ, Yılmaz Çelik ve Muharrem Temiz ile birlikte Türküler Sevdamız 3 adlı albümleri yayımlandı.
1996 yılında Köln'de Cumhurbaşkanı Roman Herzog'un desteğiyle Arif Sağ ve Erol Parlak ile birlikte; Betin Güneş yönetimindeki Köln Filarmoni Orkestrasıyla bir konser verdi. Bu konserin repertuvarı da; "Concerto for Baglama" adı altında albüm olarak piyasaya çıktı. 2000 yılında kendisi gibi sanatçı ve eğitimci olan Mercan Erzincan ile evlendi.
2004 yılının ilk yarısında Viyana'da; Avusturya Cumhurbaşkanı Heinz Fischer'in desteğiyle Wiener Konzerthaus'ta, Russell McGregor yönetimindeki Ambassade Senfoni Orkestrası'yla birlikte bir konser verdi. Bu konserde birçok Anadolu ve klasik batı müziği eserini Ambassade Senfoni Orkestrası'yla birlikte çaldı.
2004 yılı sonbaharında İranlı Kemança sanatçısı Kayhan Kalhor'la birlikte konserler verdi ve The Wind adlı enstrümantal bir albüm hazırladı.
Yirmi yılı aşkın bir süredir, kendi adını taşıyan müzik kursunda bilgi ve birikimlerini öğrencileriyle paylaşmaya devam etmektedir. Öğrencilerinden oluşan 25 kişilik "Erdal Erzincan Bağlama Orkestrası" ile yurtiçi ve yurtışında çeşitli konserler verdi, 2013 yılında ise Erdal Erzincan Bağlama Orkestrası adlı bir albüm yayımladı.
2009 yılında Arif Sağ ile birlikte hazırladığı 2 ciltlik "Bağlama Metodu", 2019 yılında ise kendi bestelerinden oluşan "Bağlama İçin Besteler" adlı kitabı yayımlandı.
Kendisi gibi sanatçı olan Mercan Erzincan ile evli olup bir çocuk babasıdır.
Albümleri
1992: Gurup Arayış
1994: Töre 1996: Garip 1997: Türküler Sevdamız - İsmail Özden ve Tolga Sağ ile birlikte
1998: Concerto For Bağlama - Enstrümantal - Arif Sağ ve Erol Parlak ile birlikte
1999: Gurbet Yollarında 2000: Anadolu - Enstrümantal
2001: Türküler Sevdamız 2 - Tolga Sağ ve Yılmaz Çelik ile birlikte
2002: Al Mendil 2005: Türküler Sevdamız 3 - Tolga Sağ, Muharrem Temiz ve Yılmaz Çelik ile birlikte
2006: Kervan 2006: "The Wind" - Enstrümantal - Kayhan Kalhor ile birlikte
2008: Giriftar - Enstrümantal
2011: Girdab-ı Mihnet 2013: Erdal Erzincan Bağlama Orkestrası
2013: Kula Kulluk Yakışır Mı - Kayhan Kalhor ile birlikte
2016: Karasu - Enstrümantal
2018: Döngü
2019: Bağlama İçin Besteler
2019: Beş Bağlama Konserleri
2020: İki Telin İzinden
2022: Ağaçname
Ahmed Paşa Antlaşması

Ahmed Paşa Antlaşması, 10 Ocak 1732 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ile Safeviler arasında imzalanmış bir antlaşmadır. 1730-1732 Osmanlı-Safevi Savaşı'nı sona erdirmiştir.
Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
Kuzeyde Aras Irmağı iki ülke arasında sınır kabul edildi.
Güneyde Kasr-ı Şirin sınırı değişmedi.
Revan, Gence, Tiflis, Nahcivan, Şirvan ve Dağıstan Osmanlılarda kaldı.
Tebriz, Kirmanşah, Hemedan, Luristan ve Erdelan ise İran'a bırakıldı.
Söz konusu antlaşma Osmanlı Devleti'ni memnun etmedi ve sadrazam azledildi. Dolayısıyla, kırılgan bir barış ortamı oluştu. 1733'te İran'da iktidarı tamamen ele geçiren Nadir Şah, Osmanlılar'ın eline geçen Kafkas topraklarını geri almak için fırsat kollamaya başladı.
Safeviler
İran-Osmanlı İmparatorluğu antlaşmaları
Vasvar Antlaşması

Vasvar Antlaşması, 10 Ağustos 1664'te Osmanlı İmparatorluğu'yla Avusturya Arşidüklüğü arasında imzalanmış bir barış antlaşmasıdır. 1663-1664 Osmanlı-Avusturya Savaşı'nı sona erdirmiştir. Antlaşma Szentgotthárd ile Eisenburg arasındaki Çakani'de (Cskany) imzalanmasına rağmen, bu birimin bağlı olduğu Vasvar şehrinin adı tarihi kaynaklara geçmiştir. Osmanlıca ve Latince kaleme alınan antlaşmanın Latincesi Osmanlılarda, Osmanlıcası Avusturyalılarda kalmıştır. Antlaşma ile Osmanlılar aldıkları kaleleri ellerinde tuttukları gibi, Erdel üzerinde yeniden avantajlı konuma geçmişlerdir.
1658 yılında Erdel, Eflak ve Boğdan Beylikleri Avusturya'nın kışkırtmasıyla Osmanlı İmparatorluğu'na karşı isyan ettiler. Bu nedenle Osmanlı İmparatorluğu'yla Avusturya Arşidüklüğü arasında başlayan savaş Sultan IV. Mehmet döneminde 1658-1664 arasında 6 yıl devam etti. Köprülü Mehmet Paşa bu isyanları bastırdı. Köprülü Fazıl Ahmet Paşa Uyvar Kalesini fethetti. Osmanlı kuvvetlerinin başarıları üzerine Papalığın tavsiyesi ile Avusturya barış görüşmelerine başlamak istedi. Avusturya Başbakanı Duc de Sagan, Macaristan'da bulunan Osmanlı ordusunun başkomutanı Köprülü Fazıl Ahmet Paşa'ya bir mektupla başvurarak elçi olarak Osmanlı ordusunda bulunan Simon Reninger'in görüşmeler için murahhas atandığını bildirdi. Sadrazamın bunu kabul etmesi üzerine görüşmeler başladı. Müzakereler sonunda Sadrazam tarafından onaylanan antlaşma Avusturya tarafına gönderildi ise de Avusturya Arşidükü tarafından ancak St. Gotthard Savaşı sonucunda, Avusturyalıların Osmanlı ordusunun ilerleyişini durdurmalarına karşın Batı Avrupa'daki siyasi olayların da etkisiyle onaylanıp gönderilmiştir. Aynı zamanda St. Gotthard Savaşı'nda Osmanlı askerinin sadece bir bölümü çarpışmaya dahil olup, büyük kısmı savaşa hazır olduğundan Avusturya da bir an önce barış yapmaya hevesliydi. Bu anlaşmayla Osmanlı Devleti savaş hedeflerini elde etmiş ve Erdel'in kesinlikle Osmanlı egemenliğinde olduğu yeniden belgelenmiştir. Antlaşma 20 yıl süreli olarak imzalanmasına rağmen, 31 Ocak 1682 tarihinde IV. Mehmet başkanlığında kurulan Divan-ı Hümayun'da, Avusturya'nın antlaşmayı ihlal etmesi üzerine Raab ve Komaron kalelerini almak üzere Avusturya'ya savaş ilan edilmesiyle son bulmuştur.

Bu antlaşmanın başlıca maddeleri şunlardır:
Savaşta Osmanlı ordusu tarafından ele geçirilen Uyvar ve Nograd ile çevreleri Osmanlılarda kalacak. Zerinvar Kalesi ise yeniden inşa edilmemek şartıyla Avusturya'da kalacak.
Erdel, Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı kalacak ve her iki tarafta askeri kuvvetlerini Erdel'den çekecek.
Osmanlı İmparatorluğu, Erdel Kralının Avusturya'ya saldırmasını önleyecek.
Her iki tarafta birbirlerinin topraklarına akın ve çete faaliyetlerinde bulunmayacak.
Avusturya, savaş tazminatı ödeyecek. Daha sonra iki tarafta barışın belirtisi olarak karşılıklı 200.000 kara kuruş değerinde hediyeler gönderecek.
Antlaşma 20 yıl geçerli olacaktır.
Osmanlı ordusu, antlaşma hükümdarlarca onaylanıncaya kadar askeri harekatında serbest kalacak.
Ferhat Paşa Antlaşması

Ferhat Paşa Antlaşması, III. Murat devrinde 21 Mart 1590 tarihinde Osmanlı Devleti'yle Safevilerin yönettiği İran arasında imzalanmış bir barış antlaşmasıdır. 1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı'nı sona erdirmiştir, aynı zamanda Duraklama döneminin ilk antlaşmasıdır.
Kafkasları tamamen ellerine geçirmek isteyen Osmanlılar, 1583-1590 yılları arasında devamlı olarak Safevilerin üzerine seferler düzenlediler. 11 Mayıs 1583'te Meşaleler Muharebesi denilen çarpışmayla başlayan Osmanlı seferleri 1590da imzalanan Ferhat Paşa Antlaşması ile sona erdi. Anlaşma sonucunda Tebriz, Karabağ, Gürcistan, Dağıstan ve Şirvan Osmanlılara bırakıldı. Bu antlaşma ile Osmanlılar doğudaki en geniş sınırlarına ulaşmışlardır. Yapılan bu antlaşma III. Mehmet döneminde Safeviler tarafından ihlal edilmiştir.
Osmanlı-Venedik Antlaşması (1479)

Osmanlı-Venedik Antlaşması (1479), Osmanlı Devleti ile Venedik Cumhuriyeti arasında 25 Ocak 1479 tarihinde imzalanmış bir barış ve ticaret antlaşmasıdır.
Osmanlıların Balkanlarda kazanmış oldukları topraklar Osmanlıları Venediklilerle komşu haline getirdi. Osmanlıların Ege adalarını geçirmeleri Venediklilerin işine gelmedi ve savaş patlak verdi. Bu savaşlar 16 yıl sürdü (1463-1479). Bu savaşlar boyunca Osmanlılar Eğriboz başta olmak üzere birçok adaları ellerine geçirdiler. Savaşın sonunda Osmanlılarla Venedikliler arasında barış yapıldı.
Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
Venedikliler, Osmanlı sularında ticaret yapma hakkını kazandılar ve bunun karşılığı olarak Osmanlılara her yıl 10.000 altın ödemeyi kabul ettiler.
Venedikliler İstanbul'da balyos (elçi) bulundurabileceklerdi.
Venedikliler Osmanlılara savaş tazminatı vereceklerdi.
Antlaşmanın bir diğer şartına göre Venedik Cumhuriyeti en tecrübeli ressamlarından birini Fatih Sultan Mehmet'in tablosunu yapmak üzere İstanbul'a gönderecekti. Bu amaçla ressam Gentile Bellini İstanbul'a geldi ve İstanbul'da Fatih Sultan Mehmet'in ünlü tablosu başta olmak üzere birçok eserler yaptı.
Baharat Yolu

Baharat Yolu, eski çağlarda, Uzakdoğu'yu Batı'ya bağlayan ticaret yollarından biriydi. Baharat günümüzden binlerce yıl önce Doğu ülkelerinde kullanılıyordu. Orta Çağ Avrupası'nda soyluların sofralarına da girince çok önemli bir ticaret ürünü haline geldi, ama pahalı olması nedeniyle ancak varlıklı kimseler satın alabiliyordu. Aslında tarçın, kakule, zencefil ve zerdeçal satışına dayanan baharat ticaretine Çinliler Milat'tan önce başlamıştı.
Baharat Yolu Hindistan'dan Avrupa'ya uzanan bir ticaret yoludur. Baharat, Doğudan Avrupa'ya iki ayrı yoldan gelirdi. Bunlardan biri Orta Asya üzerinden geçen İpek Yolu'ydu. Ama İpek Yolu asıl olarak eski çağlarda Çin ipeğinin Romaya taşındığı yoldu;diğer yol ise, Hindistan ve Seylan'dan (Sri Lanka) Kızıldeniz'deki Akabe Körfezi'ne, Yemen kıyılarına ya da Basra Körfezi'ne gelen deniz yoluydu. Bu kıyılardaki limanlarda gemilerden boşaltılan baharat kara yoluyla Fenike ve Filistin kıyılarına, Mısır'da İskenderiye'ye ve Karadeniz'e ulaştırılırdı. Sonra yine deniz yoluyla Avrupa'ya taşınırdı.
Baharat üreten ülkelere doğrudan ulaşmanın yolları arandı. Sonunda Vasco da Gama 1498'de Ümit Burnu'nu dolaşarak Hindistan yolunu açtı. Kristof Kolomb Batı Hint Adaları'na, Macellan Güney Amerika'yı dolaşarak Doğu Hint Adaları'na vardı. Böylece baharat üreten ülkelere yeni yollar açıldı. Bunun sonucunda baharat ticaretinde Venedik tekeli kırılırken, tarihsel Baharat Yolu da önemini yitirdi.
Uluslararası ticaret
Ticaret yolları
Yol
Coğrafi keşifler
Hindistan'ın ekonomi tarihi
İspanya'nın ekonomi tarihi
İspanya tarihi
Portekiz'in ekonomi tarihi
Portekiz coğrafi keşifleri
Portekiz İmparatorluğu
İspanyol İmparatorluğu
Somali tarihi
Kerala
Orta Çağ ekonomisi
Vasco Núñez de Balboa

Vasco Núñez de Balboa (1475 - Ocak 1519), İspanyol kaşif ve serüvencidir. Büyük Okyanus'u gören ilk Avrupalıdır.
Balboa, 26 yaşındayken Amerika'ya doğru yelken açtı. Hispaniola'ya (bugünkü Haiti) yerleşerek büyük bir çiftlik kurdu. Borca girip bu işte başarısız olunca, San Sabestian Kolonisi'ne doğru yolan çıkan bir gemiye gizlice binerek kaçtı. Birlikte gittiği denizcileri ikna ederek, bugünkü Panama'nın Darien kentinde bir koloni kurdu. 1511'de İspanya kralınca, Darien geçici valiliğine ve komutanlığına atandı. Bir keşif gezisinde yerlilerden güneyde, dağların ve altın ülkesi Peru'nun öte yanında büyük bir denizin bulunduğunu öğrendi. 1513'te 190 İspanyol ve 1.000 Yerliyle birlikte yola çıktı. Zorlu bir yolculuk sonunda Orta ve Güney Amerika'yı birleştiren dar kara parçasını, yani Panama Kıstağı'nı aştı ve bir dağın doruğundan Büyük Okyanus'u gördü.
Bu keşfin ardından Balboa İspanya kralı tarafından Büyük Okyanus amirliğine atandı. Ama Darien'e geri dönünce kralın kendisinin yerine Pedro Arias de Avila'yı Darien valiliğine atadığını gördü. Kısa sürede yeni valiyle arası açıldı. Balboa'nın başarılarını kıskanan de Avila, düzmece suçlamayla Balboa'yı tutuklattı ve Darien'de idam ettirdi.
Osmanlı-Bizans Antlaşması (1420)

Osmanlı-Bizans Antlaşması, Osmanlı sultanı I. Mehmed'in Bizans İmparatorluğu'yla yaptığı bir düzenleme antlaşmasıdır.
Yıldırım Bayezid, Ankara Savaşı'nda Timur'a yenilerek esir düştüğünde oğlu Mustafa Çelebi de beraberinde Semerkand'a götürülmüştü. Timur ölünce Mustafa Çelebi serbest kaldı ve Anadolu'ya geri döndü. O sırada Fetret devri bitmiş, Yıldırım Bayezid'in diğer oğlu Mehmet Çelebi Osmanlı Devleti'nin başına geçmişti. Mustafa Çelebi tahta geçmek isteyince taraftarlar arasında savaş çıktı (Düzmece Mustafa İsyanı). Mustafa Çelebi kardeşi Mehmet Çelebi'ye yenilerek Bizans İmparatorluğu'na sığındı. Mehmet Çelebi, Bizanslılarla bir antlaşma yaptı. Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardı:
Bizanslılar Mustafa Çelebiyi tutsak tutmaya devam edecekler.
Osmanlılar buna karşılık Bizanslılara her yıl 100.000 akçe ödeyeceklerdi.
1420
1420'lerde Bizans
1420'lerde Avrupa
1420'lerde Asya
Osmanlı-Venedik Antlaşması (1416)

Osmanlı-Venedik Antlaşması, Osmanlı Devleti ile Venedik Cumhuriyeti arasında 1416 yılında imzalanmış bir barış ve ticaret antlaşmasıdır.
1416 yılı Osmanlıların ilk deniz savaşına sahne oldu. 29 Mayıs 1416'da Venedikliler, Osmanlı gemilerine saldırınca Çalı bey komutasındaki Osmanlı donanmasıyla Venedik donanması arasında savaş yapıldı. Tecrübesiz ve zayıf olan Osmanlı donanması yenik düştü. Savaş sonunda yapılan barış antlaşmasının bazı şartları şunlardır:
Osmanlı-Venedik Savaşı sona erecek.
Venedikliler, Osmanlı topraklarında diğer milletlerden daha fazla ticaret yapacaklar.
Venedikliler buna karşılık Osmanlı gemilerine saldırmayacaklar.
Inno di Mameli

Inno di Mameli (Il Canto degli Italiani, "İtalyanların Şarkısı"), İtalya'nın 1946'dan beri kullanılan milli marşı. Daha çok L'inno di Mameli ("Mameli'nin İlahisi") olarak bilinir ve çoğu yerde giriş sözlerinden dolayı Fratelli d'Italia ("İtalya'nın Kardeşleri") olarak geçer.
Marşın sözleri 1847 sonbaharında Cenova'da, o zamanlar henüz 20 yaşında olan (ölümünden iki yıl önce) Goffredo Mameli tarafından, İtalyan Bağımsızlık Savaşı'nın yolunu açan milli birlik mücadelesi sırasında yazılmıştır.
İki ay sonra, yine bir Cenovalı olan Michele Novaro tarafından Torino'da bestelenmiştir. Birleşme döneminde çok meşhur olan şarkı, bu popülerliğini daha sonra da devam ettirmiştir.
12 Ekim 1946'da İtalya resmen cumhuriyet oldu ve Il Canto degli Italiani fiili olarak milli marş kabul edildi. Ancak bu karar ancak 17 Kasım 2005'te, neredeyse 60 yıl sonra resmileştirildi.
Tartışmalar
Bazı İtalyanlar (hem uzmanlardan hem sıradan vatandaşlardan) Fratelli d'Italianın artık değiştirilmesi gerektiğini savunur. Bunun sebebi müzikal olarak zayıf olması ve sözlerinin artık ilgi çekmeyen bazı belirli olayları anlatmasıdır. Yine de, Fratelli d'Italia tüm dünyada bilinir ve her İtalyan tarafından hemen tanınır, bu yüzden büyük tartışmalar olmadan bu marşın değişmesi çok zordur.
Noktalama işaretleri

Noktalama işaretleri; duygu ve düşüncelerin daha açık ifade edilmesi, tümcenin yapısı ve duraklama noktalarını belirlemek, okuma ve anlamayı kolaylaştırmak, sözün vurgu ve ton gibi özelliklerini belirtmek üzere kullanılan işaretlerdir.
Noktalama işaretlerinden nokta, virgül, noktalı virgül, iki nokta, üç nokta, soru işareti, ünlem işareti, tırnak işaretleri, ayraç ve kesme ait oldukları sözcüklere bitişik olarak yazılır ve kesme dışındaki işaretlerden sonra bir harf boşluğu ara verilir.
Servet-i Fünun Dönemi'nde, Tevfik Fikretin şiirlerinde, noktalama işaretlerinin dikkatle kullanıldığı görülür.
Diyakritik işaretlerle farkı
Diyakritik işaretler harflerin üzerine veya altlarına eklenen işaretlerdir. Örneğin O ve Ö harflerinin farkını oluşturan umlaut (çift nokta) bir diyakritik işarettir.
Noktalama işaretleri ise cümle içinde ve sözcük aralarında kullanılır. Noktalama işaretleri ile diyakritik işaretler arasındaki farkın birbirine karıştırıldığı en ilginç örneklerinden birisi, karet işaretidir.
Karet (Düzeltme İşareti)
Karet (İngilizcede "Caret") adını alan düzeltme işareti (^), bir metin gözden geçirilirken metnin herhangi bir yerinde düzeltme yapılmasının gerektiğini ortaya koyar. Genellikle bir noktalama işaretinin yokluğuna, kelime eksikliğine ya da yarım bırakılmış cümlelere işaret eder. Daha çok kitap, gazete, dergi vs. editörlerince kullanılır. Kesinlikle herhangi bir harfin üzerine eklenmez. İnceltme işaretinin bir türevi olarak görülür ve birbirleriyle bu nedenle karıştırılır. İnceltme imi (ˆ) ise Türkçede yalnızca sesli harflerin üzerine gelir. Harfin ince okunmasını sağlar. Örneğin kar (yağış türü) ve kar (kazanç). Teknik olarak Türkçede hiçbir sesli harf incelmez. İnceltme işareti sessiz harfleri incelterek düzeltme yapar. Sesli harflerin üzerine konularak (işaretlenerek) hece uzaması sağlanır. Özetle:
Karet (^) bir noktalama işaretidir. Cümle içinde düzeltilecek yeri gösterir.
Circumflex (ˆ) bir diyakritik işarettir. Harfin ses değerini değiştirir.
Poynting vektörü

Poynting vektörü bir elektromanyetik alanın enerji akısını tanımlar. Adını, mucidi olan John Henry Poynting'den alır. cgs birim sisteminde poynting vektörü şöyle tanımlanır:
Burada c ışık hızı, manyetik alan, ise elektrik alandır. MKS birim sisteminde ise:
Burada da uzay boşluğunun manyetik geçirgenliğidir. H ise elektrik mühendisliğinde kullanılan manyetik alan büyüklğüdür.
Manyetik alan birimleri
Noktalı virgül

Noktalı virgül (), bir noktalama işareti. Çoğunlukla kendi içinde virgülle ayrılmış grupları birbirinden ayırmak ve sıra cümleleri birbirinden ayırmak için; virgülden kuvvetli, noktadan zayıf bir duraksama işareti olarak kullanılır.
Noktalı virgül kendinden önce gelen sözcüğe bitişik yazılır ve sonraki sözcükle arasına bir boşluk konur. Sonra gelen sözcük -özel isim vs. değilse- küçük harfle başlar:
Atatürk, kurumun ilerisi için büyük bir umut besliyor; akademik çalışmalar yapabilecek bir kuruluş olarak gelişmesini arzuluyordu. (Prof Dr. Zeynep Korkmaz - Cumhuriyet Döneminde Türk Dili)
Kullanımı
Cümle içinde elemanları birbirinden virgüllerle ayrılmış birden fazla tür veya takım varsa, bu grupları birbirinden ayırmak için kullanılır:
Erkek çocuklarına Doğan, Tuğrul, Aslan, Orhan; kız çocuklarına ise İnci, Çiçek, Gönül ve Yonca adlarını verdi.
Gezi kapsamında şu ülkeler ve bahsi geçen şehirleri ziyaret edilecek: Türkiye, İngiltere, Azerbaycan; İstanbul, Londra, Bakü.
Anlamca birbirine bağlı ve birbirini tamamlayan cümleler arasında kullanılır:
Şiirde konular artık alabildiğine genişliyor; biçim, ölçü, uyak önemini yitirerek yazıdan siliniyor; anlam gölgeler, karanlıklar, sisler arasına siniyor.
Öğeleri arasında virgül bulunan sıralı cümleleri birbirinden ayırmak için konur:
Sevinçten, heyecandan içim içime sığmıyor; bağırmak, kahkahalar atmak, ağlamak istiyorum.
At ölür, meydan kalır; yiğit ölür, şan kalır.
Özneden sonra virgül kullanılarak birbirinden ayrılmış sözcükler varsa özneyi belirginleştirmek için, özneden sonra konur:
Ali; arkadaşları Fahri, Hasan ve Rıza'dan daha çalışkan bir öğrenciydi.
Yeni usul şiirimiz; zevksiz, köksüz, acemice görünüyordu. (Yahya Kemal Beyatlı)
Aquifoliales

Aquifoliales, bitkiler (Plantae) aleminin kapalı tohumlular (Magnoliophyta) bölümünde yer alan bir bitki takım takımıdır ve yeni bilimsel sınıflandırmalara göre, 3 adet familyayı içerir:
Aquifoliaceae
Helwingiaceae
Phyllonomaceae
Kapalı tohumluların sınıflandırılması üzerine özelleşmiş ama daha eski bir sınıflandırma sistemi olan Cronquist sisteminde, Aquifoliaceae familyasının Celastrales takımına dahil edildiği görülür.