Belaya armiya, çorni baron

Yaygın olarak "Beyaz Ordu, Kara Baron" (Rusça: , Чë ; Belaya Armiya, Çorni Baron) olarak bilinen En Güçlü Kızıl Ordu (Rusça: ; Krasnaya Armiya vseh silney), Pavel Grigoreviç Gorinşteyn (1895 1961, diğer adıyla Pavel Gorin veya Pavel Grigorev) tarafından yazılan ve Samuil Pokrass (1897 1939) tarafından bestelenen bir marştır. 1920'de Rus İç Savaşı sırasında yazılan şarkı, Kızıl Ordu için yazılmıştır.
Tarihçe
Şarkının doğrudan bağlamı, Temmuz 1920'de Pyotr Vrangel'in birlikleri tarafından Rus İç Savaşı'ndaki son Kırım taarruzudur. İkinci kıta, Devrimci Askeri Konsey tarafından 10 Temmuz'da Pravda'da yayınlanan, Kırım'da son bir çaba çağrısına atıfta bulunur. Şarkının ayrı bir nakaratı olsa da her kıtanın sonu, marşın yaygın adı haline gelen "en güçlü Kızıl Ordu" iddiasını tekrarlıyor.
"Kara Baron", Vrangel'in siyah üniforma giydiği (ve bazı seçkin birimlerine giydirdiği) iddiasından doğan takma adıydı. Vrangel'in saldırısı, gerçekten de Kızıl Ordu tarafından durduruldu ve Vrangel ve birlikleri, Kasım 1920'de hem Kızıl hem de Kara süvari ve piyadeler tarafından takip edilerek Kırım'a çekilmek zorunda kaldı. Vrangel ve ordusunun kalıntıları, 14 Kasım 1920'de Kırım'dan Konstantiniyye'ye kaçtı.
Şarkı, Sovyetler Birliği'nin erken döneminde popüler oldu. Lord Curzon'un ültimatomu ışığında "İngiliz denizleri" mısrası, yeni bir önem kazandı. Şarkı, 1923'te Curzon Hattı'na karşı Leningrad'daki mitingde söylendi. Vladimir Lenin'in eşi Nadejda Krupskaya, Vologda bölgesindeki görme engelli öğrencilere yönelik bir okula yazdığı bir mektupta, şarkıyı Enternasyonal ile birlikte en sevdiği şarkılardan biri olarak adlandırdı. "Taygadan İngiliz denizlerine" ifadesi, diğer yazarlar tarafından kullanılan deyimsel bir ifade haline geldi, örneğin V. Lugovski, ("Rüzgarın Şarkısı", 1926) adlı şiirinde ifadeyi kullandı.
Şarkı, 1920 1925 arasındaki ilk sözlü aktarımında bazı değişikliklere uğradı. Gorinşteyn, daha sonra orijinal sözlerinin dört veya beş mısra olduğunu ve orijinal nakaratının daha sonraki versiyondan biraz farklı olduğunu belirtti ( / / . / / / , ).
Şarkı ilk olarak 1925'te basıldı ve ardından ("Tayga'dan İngiliz denizlerine"), ("Kızıl Ordu") ve ("Kızıl Ordu'nun [Şarkısı]") adlarıyla yayınlandı. 1937'ye kadar, yaygın adı olan ("En güçlü Kızıl Ordu") ortaya çıkmamıştı. 1920'lerden 1940'lara kadar şarkı, yazarları belirtilmeden yeniden üretildi. Müzikolog A. Şilov, Gorinşteyn ve Pokrass'ın yazarlığını ancak 1950'lerde doğruladı.
Rusça şarkı, İspanya İç Savaşı'nda Uluslararası Tugaylar'ın Çapayev Taburu tarafından kabul edildi ve iddiaya göre bir Nazi işkence odasında Çek komünist Julius Fučík tarafından söylendi. II. Dünya Savaşı sırasında alternatif Rusça şarkı sözleri de mevcuttu, örn. (Pyotr Belyi 1941 ). Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra bile, ezgi Kızıl Meydan'daki askeri geçit törenlerinde marş olarak çalınmaya devam ediyor.
Kızıl Viyana'da ezgi, proletaryanın parlak bir geleceği için savaşanları vurgulayan Die Arbeiter von Wien (Viyana'nın İşçileri) şarkısında kullanıldı.
Çeviriler ve varyasyonlar
Melodi, 1920'lerde Weimar Cumhuriyeti'ndeki Alman komünistleri dahil olmak üzere diğer dillerdeki komünist şarkılar için de kullanıldı. Weißes Gesindel und adlige Brut ("Beyaz ayaktakımı, asil pislik") sözlerini kullanan erken bir Almanca versiyonu, orijinal şarkı sözlerinin kaba bir çevirisiydi:
Şarkının yaygın bir versiyonu olan "" (Viyana'nın İşçileri), 1927'deki Temmuz İsyanı sonrasında tarafından yazılmıştır. Bu versiyon, Şubat 1934'teki kısa süreli Avusturya İç Savaşı'nda Dollfuß rejimine karşı savaşan Avusturyalı sosyalistler (ayrıca bkz. Republikanischer Schutzbund) tarafından popüler hale getirilmiştir. Brügel'in versiyonunun ilk kıtası şudur:
Avusturyalıların versiyonu, daha sonra Türkçeye Avusturya İşçi Marşı olarak uyarlanmıştır:
Sözler
Kryukov ve Şvedov'dan (1977) sonra Rusça sözler