turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Agorizm

Agorizm, insanlar arasındaki tüm ilişkilerin karşılıklı rızaya dayalı alışverişlerden oluştuğu bir serbest pazar dünyasını amaçlayan, Samuel Edward Konkin III tarafından ve J. Neil Schulmanın da katkılarıyla kurulmuş bir politik felsefedir.
Agoristler kendilerini piyasa anarşistleri olarak düşünürler. Genel olarak agoristler siyasi adaylar ve siyasi reform için oy kullanımına karşıdır. Bunun yerine özgür bir topluma ulaşmak amacıyla alternatif stratejiler izlenir. Agoristler eğitim, doğrudan eylem, alternatif para, girişimcilik, öz yeterlilik ve en önemlisi karşı ekonomi gibi yöntemler kullanarak daha kolay ve çabuk bir özgür toplum yaratılacağını savunmaktadır.
Etimoloji
Agorizm sözcüğü antik yunan şehir devletlerindeki toplantı ve pazaryeri meydanlarını adından gelmektedir. Bu terim ideolojik olarak devrimci bir serbest pazar anarşizmini ifade eder. Vergisiz çalışan gri piyasalar ile karaborsa faaliyetlerinin savunulduğu bir karşı-ekonomi fikri Konkinin liberteryen felsefesine Schulmanın bir katkısı olarak ortaya çıkmıştır.
İdeoloji
Devletçi toplum düzenlerine alternatif olarak tasarlanan düzende adalet ve güvenlik siyasi kuruluşlar yerine piyasa kurumları tarafından sağlanmaktadır. Bu kurumlar (siyasi reformlarla ortaya çıkmaları mümkün olmadığı için) ancak piyasa süreçleri sonucunda ortaya çıkabilecektir.
Agoristlere göre hükumet şiddet kullanma tekeli üzerine yapılandırılmış haydutluğun rafine bir şekli olduğuna göre ondan mutlaka kurtulmak gerekir. Devrimin nihai noktası Hükumetin piyasadaki adalet ve güvenlik sağlayıcılar tarafından sindirilip yok edilmesi ile olur. Böyle bir rejim ancak piyasaya talebin çok artması ve hükumetin kendi işlerine karışmasından açıkça kaçınan (karşı ekonomi, kayıtsız ekonomi ya da karaborsa ve gri piyasalar olarak tanımlanabilecek) bir sektörün ekonomik bakımdan yeterince gelişmesinin sonucunda ortaya çıkabilir.
Konkinin Agorizmi anlatan ve Yeni Liberteryen Manifesto" adıyla ele aldığı eser ilk olarak 1980 yılında basılmıştır. Daha önce bu felsefe J. Neil Schulmanın Alongside Night isimli bilimkurgu eserinde 1979 yılında yayınlanmıştı. Aslında, Schulman da bu eserinde Ayn Randın Atlas Shrugged (Atlas Silkindi) isimli eserinde sunduğu fikirlerden esinlenmiştir.
Konkin'in sınıf teorisi
Konkin girişimciler, devletçi olmayan kapitalistler ve devletçi kapitalistleri içeren bir sınıf teorisi geliştirmiştir.
Dipnotlar
Ekonomik ideolojiler
Sol liberteryenizm
Siyaset felsefesi
Anarşist gelenekler
Anarko-kapitalizm
Şekillerine göre liberteryenizm
1975 tanıtımları
Aksiyon (dergi)

Aksiyon, 14 Aralık 1994 tarihinde yayın hayatına başlamış haftalık haber dergisidir. Saha çalışmalarına dayalı haberciliği ön plana çıkarmış bir dergidir.
Siyasetten ekonomiye, istihbarattan dış politikaya, kültür sanattan toplumsal haberlere kadar çok geniş yelpazede yayın yapan Aksiyon, aktarmacı gazetecilik yerine saha çalışmalarına dayalı bir haberciliği ön plana çıkarmaktadır. Haberle yorumu harmanlayarak, okurlarına gelişen hadiseler hakkında en kapsamlı analizleri okuma fırsatı sundu. Her hafta ortalama 15 haber dosyası yayınlar.
Aksiyon, Türkiye'de haftalık haber yorum dergisi alanında yayın yapan üç dergiden biriydi. Günümüzde ise diğer haber dergilerinin magazin alanına ağırlık vermeleri, Aksiyonu haftalık yayın yapan tek dergi konumuna getirmiştir.
Yayın kadrosu
Derginin yazı kadrosunda Ahmet Davutoğlu, Taha Kıvanç (Fehmi Koru), Beşir Ayvazoğlu, Tamer Korkmaz, Fatma K. Barbarosoğlu, Yalçın Çetinkaya, Mustafa Kutlu, Mustafa Özel, Cinuçen Tanrıkorur, Kemal Sayar, Hasan Sutay, Erhan Başyurt, Nihal Bengisu Karaca, Abdülhamit Bilici, Ayşe Böhürler, Mahmut Çebi, Dağıstan Çetinkaya, Ahmet Dinç, Mehmet Ali Eren, Ahmet Doğru, Ömer Erturgut, Muammer Gökçin, Cemal A. Kalyoncu, Osman İridağ, Mustafa Sungur, Tuncay Opçin, Mustafa Ünal, Rasih Yılmaz, Celal Kazdağlı, Kemal Kazaz ve Fevzi Yazıcı idi. Yeni yayın kadrosu ise
Cemal A. Kalyoncu Emin Akdağ, Muhsin Öztürk, Behram Kılıç, Haşim Söylemez, Tuba Kabacaoğlu, Ayşe Adlı, Tuba Deniz, Sedat Gülmez, Mesut Çevikalp, Gürhan Savgı, Esin Kaya, Ülkü Özel Akagündüz, Salih Zengin, Murat Tokay, Abdulkerim Bedir, Buket Davulcu, Mine Çaha, Nazif Aydın ve Mehmet Özdemir bulunmaktaydı.
Kapanışı
Dergi, 2016 Türkiye askeri darbe girişimi sonrasında çıkartılan OHAL yasası kapsamında kapatılmıştır.
Aldığı ödüller
Habercilik dalında TBV Bilişim Medya Ödülü almıştır.
Röportaj dalında Türkiye Yazarlar Birliği Ödülü almıştır.
TSYD Ödülü almıştır.
Kristal İletişim Ödülü almıştır.
Bir kapağı MediaCat tarafından 2008'in en iyi 10 dergi kapağı arasında gösterilmiştir.
Ekrem Dumanlı

Ekrem Dumanlı (d. 1964, Yozgat), Türk gazeteci. 2001-4 Ekim 2015 yılları arası Zaman gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yaptı.
Hayatı
Lise ikiye kadar Yozgat'ta okuyan Dumanlı, liseyi Ankara'da tamamladı. 16 yaşına girdiği yıl 12 Eylül'ün ertesi günü "ülkücü eylemcileri eğitmek" iddiasıyla tutuklandı, yargılanmasına kadar geçen 1 yıllık sürede cezaevinde yattı, yargılanmasının ardından tahliye edildi ve daha sonra beraat etti. Beraatinin ardından Yozgat'ta kalırsa tekrar gözaltına alınacağından endişe ederek Ankara'ya taşındı ve liseyi burada tamamladı. Dumanlı, 2006'da Ayşe Arman'a verdiği bir röportajında, 12 Eylül döneminde herhangi bir silahlı eyleme katılmadığını, arkadaşlarına okuduğu kitapları anlattığını ve gözaltında kaldığı esnada işkence gördüğünü söylemiştir.
1987 yılında İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Bir süre edebiyat dersleri verdikten sonra 1993 yılında Zaman gazetesinin kültür sanat servisinde muhabir olarak çalışmaya başladı. Daha sonra sırasıyla kültür sanat servisi editörlüğü ve genel yayın koordinatörlüğü görevlerinde bulundu. 1997 yılında medya üzerinde çalışmalar yapmak üzere ABDye gitti.
Boston'da Emerson Collegeda yüksek lisansını tamamlamasının ardından Ağustos 2001'de Türkiye'ye dönerek Zaman gazetesinin genel yayın müdürlüğü görevini üstlendi. Yayımlanmış eserleri bulunan Dumanlı'nın Son Duruşma adlı tiyatro eseri İstanbul Dünya Sahnesi oyuncuları tarafından bir dönem sergilendi.
Medya Derneği eski başkan yardımcısı ve WAN (World Association of Newspapers) üyesidir. Ekrem Dumanlı, bir dönem Fatih Üniversitesinde de ders verdi. Ayrıca "14 Aralık Tahşiyeciler Operasyonu" olarak adlandırılan operasyonda gözaltına alındı, fakat adli kontrol şartıyla (yurt dışı yasağı) serbest bırakıldı.
Ekim 2015'te sağlık sorunlarını gerekçe göstererek Zaman gazetesi genel yayın yönetmenliği görevinden istifa ettiğini açıkladı.
Ekrem Dumanlı, evli ve dört çocuk babasıdır.
Hakkındaki İddialar
Cumhurbaşkanına hakaret, tehdit, Fethullahçı Terör Örgütüne yardım, yataklık ve propagandasını yapmak. 15 Temmuz darbe girişimi önceden bildiren bir reklam filmi çektiği iddiasıyla hakkında yakalama kararı çıkartılmıştır. 14 Nisan 2017'de hazırlanan iddianamede FETÖ medyasındaki algı yönetimini sağlayan imam olmakla suçlanmıştır. Kendisinin Fethullah Gülen ile fotoğrafları da bulunmaktadır.
Kitapları
Medya
Haber Kılavuzu - Gazetecinin El Kitabı
Son Duruşma
28 Şubat Gölgesinde Amerika
Üç Mesele: İktidar Medya Ergenekon
Kronik Gündemlere Pratik Çözümler
Anlık Hikayeler
Neylersin
Alimler ve Zalimler
Kayıp Defterden Hikayeler
Şirket
Konuşma Zamanı
Yeni Asya

Yeni Asya, Türkiye'de yayınlanan ulusal gazete. Nur Cemaati'nin yayın organı olarak bilinmektedir. Amblem altı yazısında, Said Nursi'nin bir sözü olan "Asya'nın bahtının miftahı meşveret ve şuradır" ifadesi bulunmaktadır.
Tarihçe
Yayın hayatına Zülfikar ismiyle, haftalık gazete olarak başladı, daha sonra İhlas ve İttihad gibi farklı isimlerle yine haftalık olarak çıkmaya devam etti.
21 Şubat 1970 yılında günlük gazete olarak basın hayatına Yeni Asya ismiyle adım attı.
Yayın hayatında birçok kez çeşitli sebeplerden dolayı kapatıldı. Sadece 1980-1984 yılları arasında dört kez kapatıldı ve üç isim değiştirdi; bu süreçte Yeni Nesil, Tasvir, Hür Yurt ve Yeni Asya adlarını alır.
1990da ise, matbaasına ve Türkiye çapındaki bütün binalarına el konur. Bütün kadroları dağıtılır. Sıfır noktasına gelen gazete, bir hafta içinde yeniden aynı isim olan Yeni Asya ile çıkmaya devam eder.
Siyasi pozisyonu
Gazete, Demokrat Parti, Adalet Partisi, Doğru Yol Partisi ve bugünkü Demokrat Parti'yi aynı geleneğin halkaları olarak görmekte ve destek vermektedir. Bu tutumu dolayısıyla diğer Nur cemaatleriyle zaman zaman polemikler yaşanmıştır. Bu durum 12 Haziran 2011 Milletvekili seçimlerinde Said Nursi'nin hayattaki talebelerinin bir bildiri yayınlayarak Adalet ve Kalkınma Partisi'ni desteklediklerini duyurmalarıyla had safhaya çıkmıştır. Daha önceleri Anavatan Partisi'ni de eleştiren gazetede partinin Demokrat Parti ile birleşmesinden sonra bu parti ve Turgut Özal hakkında bazı olumlu değerlendirmeler de görülmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi ise Milli Görüş geleneğinin uzantısı olarak kabul edilmekte ve icraatları genellikle eleştirilmektedir. Gazete geçmişte olduğu gibi günümüzde de hürriyet, demokrasi ve insan hakları değerlerini gözeten Avrupa Birliğine sempatisiyle bilinir. Bu bağlamda Türkiye'nin AB üyeliğini desteklemektedir.
Yeni Asya'nın Programı
Gazetenin yazarlarından Ali Ferşadoğlu, Yeni Asyanın programını bir yazısında şöyle tarif eder:
Gonca (dergi)

Gonca, İzmir merkezli ayda bir yayınlanan çocuk, aile ve kültür dergisiydi. Ali Ural, Başak Sezgin, Abdurrahman Neşeli, Ahmet Haşim, Ali Çolak, Ayşe Tuncer, Aslı Kaplan, Arif Nihat Asya gibi yazarlar bünyesinde bulunmaktaydı. Derginin içerisinde çocuklara yönelik fıkra, hikaye, masal ve bilmeceler bulunmaktaydı.
Bab

Bab, Arapçada kapı demektir.
Tevrat ve İncil gibi kutsal kitaplardaki her bir bölüme "bab" ismi verilir. ("Yuhanna 11. Bab" gibi.)
Bir edebi eserin düzenlenmesinde, konuların ele alınıp işlenmesine göre ayrıldığı bölümlerden her birine 'bab' adı verilr.
Kişiler
Bab, Babi inancının kurucusu Seyyid Ali Muhammed'in lakabıdır. (doğ. 1819 - öl. 1850)
Dini kavramlar
Kızıl kum kuşu

Kızıl kum kuşu (Calidris ferruginea), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir kumkuşu türü.
Kara karınlı kumkuşundan biraz daha büyük ve daha zariftir. Daha uzun siyah bacakları, biraz daha uzunca ve aşağıya doğru daha düz biçimde uzanan kıvrık bir gagası vardır. Sonbaharda gencinin (en yaygın olduğu yer Batı Avrupadır) üst tarafı pullu desenli ve grimsi, göğsü lekesiz ve şeftali sarısıdır; ortası koyu olmayan kuyruğunun üst tarafında beyaz bir bant bulunur. İlkbahar giysisindeki erişkini koyu kırmızımsı, gözünün çevresi beyaz, sırtı ise daha gridir. Sonbaharda erişkini lekeli kırmızı ve gridir. Sesi trilli ve yumuşak bir çir-rıp.

Çullukgiller
Türkiye'deki kuşlar
Avrupa kuşları
Polonya'daki kuşlar
Ak kumkuşu

Ak Kumkuşu (Calidris alba - İng. Sanderling), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından genellikle kumlu deniz kıyılarının siyah bacaklı, siyah, kısa, kalınca ve düz gagalı, beyaz karınlı ve küçük bir kıyı kuşu türü.
Boyu 200210 mm'dir. Küçük gruplar halinde beslenirken çok aktiftir. Kışın üst tarafı açık gri, alt tarafı ise beyazdır. Kanatları daha koyu siyahtır ve beyaz geniş bir kanat çizgisi vardır. Gencinin üst tarafı daha koyu desenlidir. İlkbahar ve sonbaharda başı, göğsü ve sırtı değişken kızıllık ve koyulukta ve kirli-gümüş rengi harelidir; alt tarafı her zaman beyazdır. Uçuş esnasında sesi kısadır ve sert bir kit duyulur.
Açıklama
Bu türden olgun olanlarının uzunluğu 1820 cm'dir. Kendi ağırlıkları ise 40-100 gr arasında değişir. Bu kuş kışın çok bulunur. Yazın da yüzü ve boğazı kiremit kırmızısı olur. Yavruları siyah-beyaz, süslü ve yetişkinden daha fazla kontrast gösterir.
Dağılımı
Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya'da bulunurlar.
Asgari endişe altındaki hayvanlar
Çullukgiller
Avrupa kuşları
Türkiye'deki kuşlar
Batı Avustralya'daki kuşlar
Güney Avustralya'daki kuşlar
Kenya'daki kuşlar
Pakistan'daki kuşlar
Porto Riko'daki kuşlar
Kara karınlı kum kuşu

Kara karınlı kum kuşu (Calidris alpina), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından küçük ve oldukça yuvarlak omuzlu bir kıyı kuşu türü.
İnce ve aşağı doğru hafifçe kıvrık bir gagası, ince ve koyu bacakları, ince bir kanat çizgisi ve yanları beyaz olan koyu renk bir kuyruk sokumu vardır. Tek başına, küçük ya da büyük gruplar halinde bulunabilir. Kışın erişkinleri gri-kahverengidir, sık çizgili ve gri-uçuk kahverengi göğsü vardır, alt tarafı beyazdır. Yazın erişkinin üst tarafı siyah ve uçuk kahverengi çizgiler içeren, değişken derecede kızıl renktedir, başı daha gri, göğsü sık çizgilidir ve koyu siyah bir karın lekesi bulunur. Genci açık kahverengidir, üst tarafı kızıl ve siyah, kafası ve göğsü ise uçuk kahverengidir, sırtında krem rengi çizgiler vardır, alt tarafı beyazdır ve böğründe lekeli siyah çizgiler bulunur. Sesi cılız, boğuk ve ıslığımsı bir triii; ötüşü ise titrek ve mırıldamaya benzer bir ıslıktan ibarettir.
Kuvvet kullanmama ilkesi

Birleşmiş Milletler (BM) sistemi içinde bir uluslararası hukuk ilkesi.
Birleşmiş Milletler sisteminde temelde kuvvet kullanmama ilkesi geçerlidir. 2. Dünya Savaşının tekrar yaşanmasını engellemek ve uluslararası barış ve güvenliği korumak için kurulan BM sisteminde uluslararası anlaşmazlıkların kuvvet kullanılmadan çözümü esastır. BM Antlaşmasına göre uluslararası sorunlar ya devletler tarafından ya da BM Örgütü tarafından barışçı yollar çerçevesinde çözülecektir.
BM Antlaşmasının birçok hükmünde bu ilkeye yer verilmiştir.
Örneğin BM Antlaşması Giriş Bölümünde BM üyelerinin milletlerarası barış ve güvenliğin muhafazası için kuvvetleri birleştirip, müşterek menfaatlerin icapları dışında silah kullanılmamasını sağlayan ilkeleri kabule ve usulleri tesise kararlı oldukları ifade edilmiştir.
Kuvvet kullanamama konusundaki bu ısrara karşın kuvvet kullanımı uluslararası ilişkilerin bir gerçeği olarak karşımıza çıkmaktadır ve BM de kuvvet kullanımına belirli hallerde izin vermiştir. Bu istisnalar dört tanedir ve bunlardan ikisi kuruluş yıllarına aittir. Yani günümüzde iki istisnadan bahsetmek mümkündür:
Meşru müdafaa halinde kuvvet kullanımı (Madde 51)
Güvenlik Konseyi kararıyla kuvvet kullanımı (VII. Bölüm)
Güvenlik Konseyi faaliyete geçmeden önce beş sürekli üyenin kuvvet kullanımları. (Madde 106).
II. Dünya Savaşı boyunca düşman güçlere karşı kuvvet kullanımı. (Madde 107)
Birleşmiş Milletler
Sıralı tip motor

Sıralı tip motor, silindirlerin krank mili üzerinde bir çizgi üzerinde sıralandığı motor tipidir. Günümüzde otomobillerde kullanılan en yaygın modeldir. Silindirlerin yan yana dizilmesinden dolayı bu adı almıştır. Dizel veya benzinli olabilirler.
İki, üç, dört, beş ve altı silindirli olarak yapılabilirler. Altı silindirden sonrasında motor boyu uzadığından motor dengesi bozulacağı için tercih edilmemektedir. Bazı sıralı tip motorlar eğik olarak yapılmaktadır. Bunun sebebi araçtaki motor bölmesini küçültmek içindir. Örneğin 1967 model Plymouth'ların 6 silindirli motorları bu şekildedir. Yatay vaziyette yapılan sıralı tip motorlar da vardır.
Sıralı tip motorlarda silindirler DIN 73021'e göre ifade edilirler. Silindirlerin numaralandırmasına güç çıkışının karşısından başlanır.
Sıralı tip motorların çalışma prensipleri aracın tesisatından başlar. Tesisattan gelen elektrikle (dizel) ısıtıcı bujilere elektrik aktarılır. Bu ilk marşta önemlidir çünkü bu bujiler aracın pistonuna ısı vererek ateşlemelerini sağlar. Ateşlenen bujiler marş dinamosu yardımıyla aracın volantını döndürürler. Volant alt kranka bağlıdır. Dönen volant ve krank aracın pistonlarını hareket ettirir ve buradan güç akslara dağılır. Güç sağ ve sol akslardan tekerleklere giderek aracı hareket ettirir.
V tipi motor

V tipi motor, silindirlerin krank şaftı üzerinde "V" şeklinde iki sıra halinde dizildiği motor tipi. Sıralı tip motorlara göre daha yüksek bir güç/hacim oranına sahip olan bu tip motorlar nispeten yüksek performans gereken uygulamalarda kullanılırlar.
Silindirler arasındaki açı benzinli motorlarda 600 veya 900 olabilir, dizel motorlarda 300 ila 1200 arasında değişebilir. Silindirlerin numaralandırmasına DIN 73021'e uygun bir şekilde güç çıkışının karşı tarafındaki sol silindirden başlanır.
Daha çok güç istenen ve fazla yer kaplamaması gereken yerlerde tercih edildiğinden V6, V8 ve V12 en çok kullanılan tiplerdir.
Uygulamaları
Formula 1 otomobillerinde standart olarak 2.400 cc'lik 8 silindirli V8 tipi motorlar kullanılmaktadır. (2014 Yılı İtibari ile 1.600 cc'lik 6 Silindirli V6 tipi motorlar kullanılmaktadır )
Lamborghini V12
Deniz alanlarının sınırlandırılması hukuku

Deniz alanları sınırsız değildir ve coğrafyanın ülkeleri yakınlaştırdığı yerlerde denizin hukuk tarafından sınırlandırılması kaçınılmaz olabilir. İlgili deniz alanının dar olması, kıyı şekilleri, bölgede ada veya adacıkların bulunması ve benzeri nedenlerle iki veya daha fazla ülkenin talep ettikleri deniz yetki alanları çakışabilmektedir. Bazı durumlarda, tarihi hakların varlığı veya bu yöndeki iddialar da çakışmanın nedenleri olabilmektedir. Bu durumda ilgili ülkelerin deniz alanlarını ayıracak bir deniz sınırının belirlenmesini gerektirecektir. Belirtilen şekilde ortaya çıkan bir deniz sınırlandırma sorununun çözümünü taraflar kendi aralarında diledikleri bir sınırlandırma metodunu uygulayarak çözümleyebilirler. Ancak, çözüm uluslararası hukukun ilgili kuralları temelinde olacaksa, aşağıdaki prensip ve kuralların uygulanması gerekmektedir.
Deniz alanlarının sınırlandırılması da belli ilkelere ve geçmişte oluşmuş kural ve geleneklere bağlıdır. Bu ilkeler temelde şunlardır:
1. Genel Sınırlandırma Prensipleri: Hakkaniyet Prensipleri ve Hakça Çözüm
2. Coğrafyanın Üstünlüğü Prensibi
3. Diğer Faktörlerin Dikkate Alınmasına İlişkin Prensipler
4. Oransallık ve Kapatmama Prensipleri
Deniz hukuku
Sankt Marx Mezarlığı

Sankt Marx Mezarlığı (Almanca: Sankt Marxer Friedhof), Viyana'nın 3. Merkez İlçesi Landstrasse'de bir mezarlık.
Hakkında
Landstrassede bulunan Sankt Marx Mezarlığı ismini Orta Çağda burada bulunan hastanenin kurucusu Aziz Markusdan almıştır. 1784-1874 yıllarında yapılan son değişikliklerle bugünkü haline kavuşmuştur.
Eski zamanlarda fazla ilgi çekmeyen mezarlık Hans Pemmerin çabası sonucu Wolfgang Amadeus Mozartın buraya defnedilmesiyle sanat dünyasından birçok ünlünün buraya defnedilmesine öncülük etmiştir.
1936/37 yıllarında koruma altına alınarak normal vatandaşların da defnedilebilmesine olanak sağlanmıştır. II. Dünya Savaşında yer yer tahrip olmuş olsa da daha sonra yenilenmiştir.
Bugün mezarlıkta toplam 5635 adet mezar bulunmaktadır ve yine bu mezarlara toplam 8000 kişi defnedilmiştir.
Sankt Marx Mezarlığı'na defn edilmiş bazı ünlüler
Devlet adamları ve politikacılar
Victor Franz von Andrian-Werburg
Philipp, Graf Cobenzl
Gezgin ve kaşifler
Ida Pfeiffer
Franz Sartori
Franz Schrämbl
Mimarlar
Joseph Georg Kornhäusel
Peter Nobile
Mucitler
Karl, Freiherr von Birago
Josef Madersperger
Müzisyenler
Johann Albrechtsberger
Anton Diabelli
Joseph Drechsler
Julius Egghardt
Johann Gänsbacher
Franz Horzalka
Wolfgang Amadeus Mozart
Josef Preindl
Josef Stadler
Maximilian Stadler
Josef Strauss
Oyuncular
Anna Gottlieb
Therese Krones
Johann Matthias Menninger
Ressamlar
Peter Fendi
Moritz Daffinger
Yazarlar
Aloys Blumauer
Ernst von Feuchtersleben
Bireyci anarşizm

Bireyci anarşizm, farklı geleneklerden oluşan bireyci anarşizm bireysel bilincin ve bireysel çıkarın, herhangi bir kolektif organ ya da kamu otoritesi tarafından engellenmemesi gerektiğine inanır.
Bireyci anarşizm, sosyal, sosyalist, kollektivist, komünalist akımların ortak mülkiyet düşüncesine karşı mülkiyetin bireylerin elinde bulunması savunur. Bazı önemli temsilcileri: Henry David Thoreau, Josiah Warren ve Murray Rothbarddır. Ayrıca genelde William Godwinde bireyci anarşist olarak değerlendirilir. Godwin, yardımseverlik düşüncesini savunurken bunun yanında her bireyin, kendi emek ve mülkiyeti üzerinde bireysel söz hakkını dile getirmiş ve sonunda ortadan kalkmasıyla sonuçlanacak olan hükumetin zamanla küçülmesine yol açacak ilerlemeci akılcılığa inanmıştır.
Max Stirner ise bu felsefede tanınmış isimlerinden biri olarak ayrıca ilk bireyci anarşisttir. Stirnerın felsefesi bireyci anarşizmin egoist formudur; ona göre tanrı, devlet, ahlak kuralları ve toplumu dikkate almadan istediği gibi eyleyen bireyin, toplum üyelerine karşı hiçbir sorumluluğu yoktur. Stirnera göre haklar insan aklındaki korkulardır ve toplum denen şey yoktur; bireyler onun gerçekliğidir Mülkiyeti haklarla değil, güç ve kudretle sahip olunan varlıklar olarak görür. Stirner merhametsizliğe saygının gösterileceği egoistler birliğini insanları bir araya getirecek örgütlenme modeli olarak görür.
Daha az radikal olmak üzere farklı bir bireyci anarşizm türü, Boston anarşistleri'nce savunuldu. Bunlar, serbest piyasa ve özel mülkiyeti destekliyorlardı. Özgürlüğün ve mülkiyetin korunmasını özel sözleşmelerle sağlama taraftarıydılar. Bunun yanında emeğin, maaş karşılığı takasını öngörüyorlardı, buna rağmen devlet tekelinde kapitalizmin (devlet garantisinde tekel olarak tanımlanır) emeğin karşlığını sağlamayacağı uyarısınıda yapıyorlardı.
19 yüzyılda dahi Amerikalı bireyciler arasında çeşitli konularda görüş ayrılıkları ortaya çıkmıştı ve bu yüzden bireyci anarşizm açısından belirli bir teoriden bahsetmek mümkün görünmemektedir. Örneğin Tucker entelektüel mülkiyet haklarına karşı çkarken; Spooner desteklemekteydi Tucker sadece kullanıldığı sürece toprak mülkiyetini savunurken, Byington ve Spooner mülkiyet konusunda bu tür bir kısıtlamadan bahsetmiyordu.
Önemli bir ayrışma, 19. yüzyılda Tucker ve bazı başka anarşistler, doğal haklar düşüncesini terkedip, Stirner'in felsefesi ışığında "egoizm"i benimsediklerinde görüldü. Bu yüzyılın ardından bireyci anarşizmin doruk dönemi kapandı Fakat, bireyci anarşizm, daha sonra Murray Rothbard ve 20. yüzyılın ortalarında anarko kapitalislerce daha geniş bir çerçevede özgürlükçü hareket akımlarından biri olarak çeşitli değişikliklerle benimsendi.
Bireyci Anarşistler