turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ahmet İnam

Ahmet İnam (d. 1947, Sandıklı, Afyonkarahisar, Türkiye), Türk felsefeci, eğitimci, yazar, akademisyen.
Mantık, bilim felsefesi, kümeler kuramı, endüktif ve model mantık, dil felsefesi, tarih felsefesi, ahlak, estetik, iletişim felsefesi alanında çalışmaları vardır. 1994ten bu yana Gönül Felsefesi adını verdiği bir arayışın içindedir. 2014'te emekli olduktan sonra ODTÜ ve TEDÜ'de ders vermeyi sürdürmektedir.
Yaşamı
1947de Sandıklıda dünyaya geldi. 1971 yılında ODTÜ Elektrik Mühendisliği bölümünde yüksek öğrenimini tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi'nde felsefe alanında doktora yaptı. Doktora tezini verinceye dek, aynı fakültede Latince ve Eski Yunanca derslerini izledi. Yan dalı Eski Yunan Dili ve Edebiyatı olmak üzere 1980 yılında Edmund Husserl'de Mantığın Yeri konulu tezini yazarak doktorasını tamamladı. Aynı yıl ODTÜ Beşeri Bilimler bölümüne öğretim görevlisi oldu; 1981de yardımcı doçent, 1983te doçent, 1989da profesör unvanını aldı.
1994- 2000 yılları arasında ODTÜ Felsefe Bölümünün bölüm başkanlığı yürüttü; 2003 yılında tekrar bölüm başkanlığını üstlendi. 2014'te emekli oluncaya dek bölüm başkanlığını sürdürdü. Akademik yaşamı boyunca mantık, bilim felsefesi, kümeler kuramı, endüktif ve model mantık, dil felsefesi, tarih felsefesi, ahlak, estetik, iletişim felsefesi alanlarında dersler vermiş, tez çalışmaları yaptırmıştır. ODTÜnün yanı sıra Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesinde, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe bölümünde, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde ve Gazi Üniversitesi'nde de dersler verdi
1994ten bu yana Gönül Felsefesi adını verdiği bir arayışın içindedir. Çeviri ve telif 30'dan fazla kitabı, 1000e yakın yayımlanmış makalesi vardır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Edebiyat alanında 1965'den beri şiirler, denemeler, eleştiriler yazarak çalışmalarını sürdürmektedir. Ayrıca yayımlanmış bir romanı bulunmaktadır.
Ödülleri
Prof. Dr. Mustafa Parlar Vakfı 1995-1996 Yılı En İyi Eğitimci Ödülü
ODTÜ'de verilen 2000 yılı Üstün Akademik Başarı Ödülü (1. Grup)
1999-2001 yılı Üstün Akademik Başarı Ödülü
Türkiye Yazarlar Birliği 2003 yılı Yılın Fikir adamı ve Sanatçıları, Edebi Tenkit ödülü
2008 Ankara Kocatepe Rotary Kulübü Meslek Ödülü
2009 Rotary International Meslek Ödülü
2009 Prof. Dr. Mümtaz Turhan Sosyal Bilimler Lisesi Kristal Lale Yılın Felsefecisi Ödülü
Saparmurat Niyazov

Saparmurat Atayeviç Türkmenbaşı (Niyazov) (Türkmence: Saparmyrat Ataýewiç Türkmenbaşy (Nyýazow); d. 19 Şubat 1940 - ö. 21 Aralık 2006), 1985-1991 yılları arasında Türkmenistan'ı fiilen yönetmiş, 1991-2006 yılları arasındaki 15 yıl boyunca Türkmenistan Cumhurbaşkanlığı görevinde bulunmuştur.
Hayatı
Saparmurat Niyazov 1940 yılında bir işçi ailesinin çocuğu olarak Aşkabat yakınlarındaki Kıpçak kasabasında dünyaya geldi. Babası II. Dünya Savaşı'nda öldürüldü. Ailesinin diğer fertleri, 6 Ekim 1948 yılında meydana gelen Aşkabat depreminde öldü. İlk önce yetimhanede, sonra uzak aile fertlerinin evinde büyüdü.
Leningrad Teknik Üniversitesi'nden Enerji mühendisi unvanı ile mezun oldu. Bundan sonra Aşkabat yakınlarındaki Bezmein enerji tesislerinde çalıştı. Daha sonra Komünist Parti üyesi oldu. 1985 yılında Türkmenistan Milletvekilleri Konseyi Başkanlığı'na atandı. Daha sonra Türkmenistan Komünist Partisi'nin Merkez Komite I. Sekreterliği'ne seçildi. Bu kararla birlikte Türkmenistan'ın fiili devlet başkanı olmuş oldu. 13 Ocak 1990 tarihinde cumhuriyetin yüksek yargı organı olan Yüksek Sovyet başkanlığına atandı.
Cumhurbaşkanlığı dönemi
27 Ekim 1990 günü yapılan seçimlerde Türkmenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin ilk cumhurbaşkanlığına seçildi. 27 Ekim 1991'de Türkmenistan Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını ilan ettikten sonra cumhurbaşkanlığı görevine devam etti. 21 Haziran 1992 yılında yeni bir anayasanın kabulü için yapılan yeni cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oyları aldı. 22 Ekim 1993 tarihinde kendisini Türkmenbaşı ("Türkmenlerin Başı") ilan etti. Bu tanımı o tarihten sonraki soyadı olarak kullandı.
Türkmenistan dünyanın en büyük doğalgaz rezervlerinden birine sahiptir. Türkmenbaşı; halka su, doğalgaz ve elektriğin ücretsiz olarak dağıtılmasını sağladı.
Kalp ilacı kullandığı bilinen Türkmenbaşı, yapılan resmi açıklamaya göre, 21 Aralık 2006'da yerel saatle 01:10'da (20:10 GMT) kalp krizinden öldü.
Hakim

Hakim, şu anlamlara geliyor olabilir;
Terim
Hakim (hukuk) - Mahkemelerde davaları karara bağlayan, adalet dağıtan kişi, yargıç.
Hakim (İslam) - Allah'ın 99 adından biri.
Egemen - Bir ülkede mutlak otorite sahibi yönetici.
Hakim (Fatımi) - 6. Fatımi halifesi.
Hakim dalgaboyu - Optikte gözün algıladığı renkleri temsil eden ışık dalgaboyu.
Tarih
I. Hakim - (1262-1302) Memluk Sultanlığı koruması altında Kahire'de halifelik yapmış kişi.
II. Hakim - (1341-1352) Memluk Sultanlığı koruması altında Kahire'de halifelik yapmış kişi.
Hakimler kitabı - İbranice yazılmış bir İncil kitabı
Adı veya soyadı Hakim olanlar
Hakim Biemrillah, Fatımi halifesi.
Hakim El Nişaburi - (? - 403 Hicri) Horasanlı bilgin.
Hakim et-Tirmizi, Sunni bir fakih ve Horasanlı geleneksel bir muhaddis. (İmam et-Tirmizi ile karıştırılmamalıdır.)
Azrinaz Mazhar Hakim - Brunei Sultanı Hassanal Bolkiah'ın 3. eşi.
Yerler ve mekanlar
El-Hakim Camisi - Kahire'de bulunan bir camii.
Kurum ve kuruluşlar
Hakimler ve Savcılar Kurulu - Türkiye Cumhuriyeti'nde bir kurum.
Dizi/filmler
Hakim (dizi) - 2022 yapımı atv'de yayınlanan Türk televizyon dizisi.
Perestroyka

Perestroyka (Rusça: , "Yeniden Yapılanma"), SSCB'de 1980'li yıllardan itibaren gerçekleştirilen ekonomik ve siyasi sistemi yeniden yapılandırma ve reform hareketleri. İlk olarak 1979'da dönemin devlet başkanı Leonid Brejnev tarafından önerilmiş, daha sonra sonraki devlet başkanı Mihail Gorbaçov tarafından desteklenmiş ve teşvik edilmiştir.
SSCB'de sosyalizmin artık işlemez hale gelmesi üzerine ekonomiyi biraz serbestleştirerek devletin bütünlüğünü korumaya çalışan Gorbaçov, tam aksine devletin parçalanmasına sebep olmuştur.
Gorbaçov ekonomi ve devlet yönetimine daha liberal bir bakışla yaklaşmıştır. Genel olarak yaptığı reformlar devlet mekanizmasını hantallığından kurtarmak üzeredir. Verimsiz işleyen devlet kurumları ve işletmelerine özerklik, tek bir merkezden planlama yerine kendi üretim planlarını yapabilme, bütçe açıklarını merkezden kapatma yerine kapitalist sistemdeki gibi kar amaçlı üretime odaklanma, kaynakların silahlanma yarışı yerine ekonomik refahı arttırma üzerine kullanılması ve bu nedenle ABD ile silahsızlanma anlaşmaları yapılması perestroyka ilkesinin getirdiği başlıca gelişmelerdendir.
Perestroyka politikasının sona ermesi ise ancak Sovyetler Birliği'nin sonunda gerçekleşecektir.
Türkiye'ye Etkileri
Perestroyka dönemi ile birlikte Sovyetler Birliği ile Türkiye arasındaki ilişkiler -özellikle ekonomi alanında- hızla gelişti. 1987-1990 yılları arasında 2 ülke arasında 30 farklı anlaşma yapıldı ve ticaret yılda 350 milyon dolardan,1,9 milyar dolara çıktı.
Yavuz Taner

Yavuz Taner ya da doğum adıyla Yavuz Durmuş (13 Temmuz 1949; Gemerek, Sivas - 14 Şubat 1990; İstanbul), Türk söz yazarı, bestekar, orkestra şefi ve şarkı yorumcusudur.
İlk yılları
Yavuz Durmuş, 13 Temmuz 1949 tarihinde Sivas'ın Gemerek ilçesinde doğdu. İlkokulu bitirdikten sonra ortaokula devam ederken müzik eğitimi almak için ortaokuldan ayrıldı.
Kariyeri
1964 yılında Aksaray Musiki Cemiyetine girerek Nida Tüfekçi, Adnan Ataman ve Abdullah Nail Bayşu'dan Türk halk müziği eğitimi almıştır. İlk 45'liği 1969'da Arya Plakçılıktan çıkardığı Sen Gelsen Ne Olur - Kalbe Asla Değilmez'dir. Ardından Güzel Kızlar - Gemiciler Kalkalım adlı 45'liğini Kervan Plakçılık'tan çıkardı.
1980 yılında İstanbul Belediye Konservatuvarının (Devlet Konservatuvarı) açtığı Türk Halk Müziği Topluluğu sınavını kazanan iki isimden biridir. Diğer isim ise 1984 yılında hayatını birleştirdiği eşi Sema Hanım'dır.
1980 ile 1990 yılları arasında Türk Halk Müziği Korosu bölümünde solist-korist (koro solisti) olarak görev yapmıştır. Kullandığı enstrümanlar arasında bağlama ve ud başta olmak üzere diğer telli sazlar gelmektedir. Halk müziği eğitimi almış olmasına rağmen gönlündeki en büyük yeri Arabesk müziğine ayırmıştır. Müzik dünyasında Türkiye'nin 'Abdulhalim Hafız'ı olarak tabir edilmekteydi.
1987 yılında Türküola Müzik Yapım şirketinden Yaşamanın Kuralı albümü piyasaya çıkmıştır.
Söz yazarı-şair Ali Tekintüre ve Tahir Paker ile birlikte birçok başarılı çalışmaya imzasını atmıştır. 1987 yılında sözü Ali Tekintüre'ye, müziği ise Yavuz Taner'e ait olan Müslüm Gürses'in de yorumladığı Gitme şarkısı yılın en iyi şarkısı seçilmiştir.
1988 yılında İbrahim Tatlıses'e ait Kara Zindan adlı albümün yönetmenliğini yapmış ve 1990 yılında Müzik Dergisi'nin düzenlediği yarışmada En İyi Yönetmen Müzik Oskarı ödülünü almıştır.
1990'da İstanbulda, geçirdiği kalp krizi sonucu ölmüştür.
Sema Durmuş ile yaptığı evliliğinden Barış ve Umut adında iki oğlu vardır. Barış bateristtir. Umut ise Vokaliz grubundadır.
Diskografi
Güzel Kızlar / Gemiciler Kalkalım - 1977
Yaşamanın Kuralı - 1987
Yönetmenliğini yaptığı sanatçılar ve albümler
Şule Yüksel Şenler

Şule Yüksel Şenler (29 Mayıs 1938; Kayseri - 28 Ağustos 2019; İstanbul), Türk yazar.
Ailesi aslen Kıbrıslıdır. Küçükken ailesiyle birlikte İstanbul'a göç etti. Öğrenimini ortaokul ikinci sınıfta bıraktı. Bir terzinin yanında çalışmaya başladı. Bu, onun ileride kendi başörtüsü modelini oluşturmasına yol açtı. 21 yaşında gazetecilik yapmaya başladı. 1965'te tesettüre girdi. Yeni İstiklal gazetesindeki yazıları nedeniyle hakkında davalar açıldı. Anadoluyu dolaşarak verdiği konferanslarla tartışmalar başlatmıştır. Ondan etkilenen genç kızların başlarını aynı şekilde örtmeleriyle bu tarz örtü şulebaşı olarak anılmaya başlandı. Cevdet Sunay'a yazdığı bir mektup yüzünden cumhurbaşkanına hakaretten tutuklandı, sekiz ay cezaevinde kaldı.
Hür Söz, Yeni İstiklal, Babıalide Sabah gazetelerinde kadın sayfası yaptı. Bugün gazetesinde 1967-71'de köşe yazarı idi. Seher Vakti dergisinin başyazarı oldu. 1971'de hapis yattı. 1980'den sonra Zaman ve Milli Gazetede yazdı.
Huzur Sokağı adlı romanı filme alındı. Yücel Çakmaklı'nın yönettiği Birleşen Yollar adlı filmin baş rollerinde İzzet Günay ve Türkan Şoray oynadı.
Huzur Sokağı adlı romanı daha sonra aynı adla dizi olmuş ve ATV'de yayınlanmıştır. Ancak Şule Yüksel Şenler Zaman gazetesi röportaj yazarı Tuğba Kaplan'a dizinin çekiminden ilk etapta haberinin olmadığını, kendisinin de herkes gibi televizyondaki fragmanlardan öğrendiğini söylemiştir. Ayrıca hayli kırıldığını ve endişelendiğini belirtmiştir.
28 Ağustos 2019 tarihinde İstanbul'da Zatürreye bağlı septik şok nedeniyle vefat eden Şule Yüksel Şenler'in mezarı, Eyüp Sultan'da, Mihrişah Valide Sultan Külliyesi haziresindedir.
Yücel Çakmaklı

Yücel Çakmaklı (1937; Bolvadin, Afyonkarahisar - 23 Ağustos 2009, İstanbul), Türk yönetmen, yapımcı ve senarist.
Yaşamı
Afyon Lisesi ve İstanbul Üniversitesi Gazetecilik Enstitüsü 1959 mezunu. 1963 yılında, askerden döndükten sonra Yeni İstanbul Gazetesi'nde Tarık Buğra'nın yönettiği sayfada sinema yazıları yazmaya başladı. Bir yandan da Erman Film Stüdyoları'nda yönetmen yardımcısı olarak çalıştı. 1968'e dek 50 kadar filmde Osman Seden, Orhan Aksoy gibi yönetmenlere yardımcılık yaptı. İlk filmi Kabe Yolları'nı (belgesel) yönetti. 1969'da Elif Film şirketini kurdu. Milli sinema olarak adlandırılan akıma dayalı filmler çekti.
1975-1990 arası TRT bünyesinde çalışmalarına devam etti. Kısa hikayelerden 30-70 dakika arası kısa TV filmleri yaptı. 1978'de Prag'da televizyon filmleri arasında ödül alan ilk yapım olan Çok Sesli Bir Ölüm ve Çözülme bu tarz çalışmalardır (Rasim Özdenören'in Hikayeleri) . Tarık Dursun K.'dan Denizin Kanı, Tarık Buğra'dan Küçük Ağa ve Kuruluş gibi, roman uyarlamalarından TV dizileri gerçekleştirdi. Necip Fazıl Kısakürekin Bir Adam Yaratmak ve Turan Oflazoğlunun 4. Murad'ı gibi tiyatro eserlerinden TV oyunları yaptı. Müzik odaklı drama olarak Hacı Arif Bey'in hayat hikayesi ve bir Rumeli türküsünden yola çıkarak çektiği Aliş'le Zeynep sayılabilir.
Çocukluğu ve ilk gençliğinde aldığı altın tecrübelerle Türk Sinemasının en otantik yönetmenlerinden biri olmaya hak kazanan Yücel Çakmaklı, pek çok ilke imza atan ve çok değişik konuları filmleştiren çalışkan bir yönetmendir.
10 Temmuz 2008'de TBMM tarafından Devlet Üstün Hizmet Madalyasına layık görülmüştür.
21 Ekim 2008'de TC Kültür Bakanlığı tarafından sinemadaki 50 yıllık hizmetleri dolayısıyla Emek Ödülü verilmiştir.
9 Temmuz'da geçirdiği by-pass ve kalp kapakçığı ameliyatı sonrası yoğun bakıma alınan Yücel Çakmaklı, 23 Ağustos 2009 tarihinde İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'nde öldü.
Filmografi
Yönetmen olarak
1970: Birleşen Yollar
1972: Zehra
1972: Çile
1973: Ben Doğarken Ölmüşüm
1973: Oğlum Osman
1974: Diriliş
1974: Garip Kuş
1974: Kızım Ayşe
1974: Memleketim
1977: Bir Adam Yaratmak
1977: Oynaş
1977: Çok Sesli Bir Ölüm
1977: Çözülme
1977: Öyle bir Özleyiş ki (Yöneten Reha Oğuz Türkkan ve Yücel Çakmaklı, Senaryo Reha Oğuz Türkkan)
1978: Bağrıyanık Ömer ile Güzel Zeynep
1978: Denizin Kanı
1980: IV. Murat
1982: Hacı Arif Bey
1983: Küçük Ağa
1984: Aliş ile Zeynep
1987: Kuruluş "Osmancık"
1989: Minyeli Abdullah
1989: Sahibini Arayan Madalya
1990: Minyeli Abdullah 2
1991: Kurdoğlu / Osmanlı Bedel İster
1992: Bişr-i Hafi / Bir Zamanlar Sarhoştu
1992: Mümin ile Kafir
1993: Kanayan Bosna
1994: Kanayan Yara - Bosna Mavi Karanlık
1996: Son Türbedar
1997: Emir Sultan
2005: Cumbadan Rumbaya
Yapımcı olarak
1970: Birleşen Yollar
1974: Diriliş
1974: Garip Kuş
1974: Kızım Ayşe
1974: Memleketim
1975: Gençlik Köprüsü
1975: Sınıfta Şenlik Var
1992: Mümin ile Kafir
Senarist olarak
1970: Birleşen Yollar
1974: Kızım Ayşe
1983: Küçük Ağa
1992: Bişr-i Hafi / Bir Zamanlar Sarhoştu
Süpervizör
1985: Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
2008: Dinle Neyden
Porsuk

Porsuk aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Porsuk (bitki), ibreli bir ağaç türü
Porsuk (hayvan), sansargiller familyasından memeli bir hayvan
Porsuk Çayı, İç Anadolu Bölgesi'nde bir ırmak
Porsuk Barajı, Porsuk Çayı üzerinde bir baraj
Yerleşim yerleri
Porsuk, Çarşamba, Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
Porsuk, Pasinler, Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı mahalle
Porsuk, Sivas, Sivas ili merkez ilçesine bağlı köy
Porsuk, Ulukışla, Niğde ili Ulukışla ilçesine bağlı köy
Kişiler
Porsuk (Tuğrul'un generali)
Porsuk (Muhammed Tapar'ın generali)
Afet İnan Tarih Araştırmaları Ödülü

Afet İnan Tarih Araştırmaları Ödülü, 1990 yılından bu yana iki yılda bir verilmekte olan tarih araştırmaları ödülü.
Afet İnan'ın anısını yaşatmak, onu genç kuşaklara tanıtmak ve tarih araştırmalarını teşvik etmek amacıyla 1990 yılında bir aile girişimi olarak verilen ödül, 1995 yılından itibaren Tarih Vakfı'nın akademik desteğiyle verilmeye başlandı.
Ödül sahipleri
1990- Zeki Sarıhan, Cemil Koçak ve Uygur Kocabaşoğlu
1992- İttihatçılar ve Masonlar ile Orhan Koloğlu, Türk Yazı Devrimi ile Bilal Şimşir ve Siyasi İdeoloji Olarak İslamlığın Doğuşu ile Mümtaz'er Türköne
1995- Sabri Yetkin
1996- Yücel Güçlü, Fahri Çoker ve Tanzimat Devrinde Meclis-i Vala 1838-1868 ile Mehmet Seyidanlıoğlu
1998- Engin Berber, Selami Kılıç ve Erkan Serçe
2000- Günay Göksu Özdoğan ve Çağrı Erhan
2002- Turan'dan Bozkurt'a: Tek Parti Döneminde Türkçülük (1931-1946) ile Günay Göksu Özdoğan ve Türk - Amerikan İlişkilerinin Tarihsel Kökenleri ile Çağrı Erhan
2004- Türk Edebiyatı ve Birinci Dünya Savaşı (1914-1918) Propagandadan Milli Kimlik İnşasına ile Erol Köroğlu ve Makbul Vatandaş'ın Peşinde: II. Meşrutiyet'ten Bugüne Vatandaşlık Eğitimi ile Füsun Üstel
Macellan Boğazı

Macellan Boğazı, Güney Amerika'nın en güneyinde Atlas Okyanusu'nu Büyük Okyanus'una bağlayan boğazdır. Ana kıta ile Tierra del Fuego Takımadaları'nı ayırır. Bu takımadalar, Arjantin ve Şili arasında paylaşılmıştır. Macellan Boğazı'nın uzunluğu 560 km, genişliği 3 ila 32 km'dir. Boğaz, 1520 yılında Macellan tarafından keşfedildiği için bu isimle anılmaktadır. Sis ve rüzgar sebebiyle geçilmesi zordur. Boğaz üzerindeki en büyük liman ise Punta Arenas'tır. Liman, Şili koyun eti için önemli bir nakliye noktasıdır.
Macellan Boğazı, Panama Kanalı'nın inşaasından önce olduğu kadar büyük bir öneme sahip olmasa da, hala birçok gemi tarafından kullanılır. Fırtınalı güney kuşağında yer alan boğaz, tehlikeli bir su yolu olarak kabul edilir. Su seviyesindeki gelgitten oluşan farklılıklar, Patagonya'da hüküm süren kuvvetli rüzgarlar, kuvvetli akıntı ve dalgalara yol açar.
Galeri
Ağın

Ağın, Elazığ ilinin bir ilçesidir. Leblebisi ile ünlüdür.
Tarihçe
Ağın tarihinin MÖ 17.-16. yüzyıllarda yöreye yerleşen Hurrilere kadar uzandığı belirtilmektedir. Yörede hakimiyet kuran çeşitli kavimlerin egemenliğinde kalan Ağın, 1071 yılından sonra Türklerin Anadolu'ya girmesiyle 1115-1234'e kadar Artukoğulları yönetiminde kalmış, 1514 Çaldıran Muharebesi'nden sonra Osmanlı topraklarına katılmıştır. "Kamus-ül Alamida ilçeye ilişkin şu bilgiler yer almaktadır. "Mamuret-ül Aziz" (Elazığ) sancağında Eğin ilçesine bağlı bir bucaktır. 52 köyden oluşmuştur. 1954 yılında Elazığ'a bağlı olarak bir ilçe olmuştur. Şu anda 16 köyü bulunan İlçenin, 1997 yılı nüfus sayımına göre 2103'ü ilçe merkezinde olmak üzere toplam nüfusu 3198'dir. 1954 yılında ilçe teşkilatı kurulmuştur.
Elazığ ilinin Kuzeybatısında bulunup ile uzaklığı 77 km'dir. Ağın doğudan Çemişgezek, batıdan Arapgir, güneyden Keban, kuzeyden yine Arapgir ve Kemaliye ile çevrilidir. Yüzölçümü 526 metrekare olup kuzey yönünde Hekemat Tepesi, güney yönünde Osman Tepesi, batı yönünde ise Aliuşağı Tepelerinin arasında küçüklü büyüklü dereler arasına yerleşmiştir.
Fırat'ın bir kolu olan Karasu, İlçenin Doğu sınırı boyunca uzanmakta ve Keban civarında Murat Nehri ile birleşerek asıl Fırat'ı teşkil etmektedir. Daha önceleri tipik karasal Doğu ikliminin etkisinde olan ilçenin Baraj Gölünün oluşmasıyla ikliminde önemli bir yumuşama görülmüştür. Elazığ'dan 77 km uzaklıkta olan Ağın'a ulaşım karayolu ile yapılmakta olup, Keban Baraj Gölü üzerinden de feribotla sağlanmaktadır. İlçenin yaz ve kış İl yolu ve köy yolları ulaşıma açıktır.
Coğrafya
Ağın doğudan Keban Baraj Gölü, kuzeyden Erzincan, batıdan Malatya, güneyden Keban ilçesi çevrelemektedir. Yüzölçümü 268 km2, kıyı şeridi 70 km dir. Ağın, Elazığ ilinin kuzey batısında bulunup, ile yaklaşık 85 km uzaklıktadır. Yüzölçümü 268 km2 dir. Rakım 955-1005 arasında değişmektedir. Ağın çevresi, genelde bir plato özelliği gösterir. Bu platolar, yükseltileri 3000 m. yi geçen Munzur Dağlarının güney yamaçlarından Keban Baraj Gölü'ne doğru gittikçe yükselti kaybeden ve basamaklı bir yapıdaki platoların baraj gölü çevresindeki en alçaklarına tekabül eder. Ağın İlçe merkezi Ortalama 9001100 m arasında uzanan bu alçak plato yüzeylerinin ve kuzeyden gelen Beyelması Deresi'nin ve batıdan gelen Akpınar Deresinin Keban Baraj Gölü'ne ulaşmadan hemen önceki tabanlı vadilerinin içinde kurulmuştur. Aynı zamanda bu kısım, bu iki derenin birleşmesiyle oluşan Ağın Deresi'nin kazdığı vadiyi günümüzde Keban Baraj Gölü'nün doldurmasıyla meydana gelen körfezin kuzeyinde yer alır. Keban Baraj Gölü'nün yapımıyla ilçe yarımada görüntüsü kazanmıştır.
Cittaslow (Sakin Şehir)
Ağın, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre, 65 yaş ve üzerindekilerin toplam nüfusuna oranıyla, ülke genelinde "en yaşlı ilçe" sıralamasında en başta yer almaktadır. İlçe kaymakamlığı 2019 yılında ilçenin Sakin şehir olması için başvuruda bulunulduğunu, ve en yakın zamanda olumlu sonucu beklediklerini belirtmiştir.
Turizm
Çıldırın Hüyleri höyüğü Ağın ilçesinin Yenipayam köyünün batısında yer almaktadır.
Nüfus
Eyüp oyuncakçılığı

Eyüp Oyuncakçılığı Eyüpsultan semtinde gelişen ve 1950'lere kadar süren, atık malzemelerden oyuncak üretimi geleneği.
İstanbulun dinsel amaçlı bir ziyaret mekanı olan Eyüp, özellikle sünnet merasimi nedeniyle ziyaret edildiğinden, çocuk müşterilere ulaşma imkanı sayesinde 17. yüzyıldan itibaren oyuncak üretiminin merkezi haline gelmiştir.
Eyüp Sultan Türbesi'ne giderken İskele Caddesi üzerinde bulunan Oyuncakçı Çıkmazı denilen sokakta karşılıklı iki sıralı dükkanlarda yüzyıllarca oyuncak üretilmiş ve satılmıştır. Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'ne göre 1635te Eyüp Oyuncakçılar Çarşısı'ndaki 100 dükkanda 105 oyuncakçı çalışmaktaydı. Kimi kaynaklarda ise Eyüp'te oyuncakçılığın ilk defa 18. yüzyılda Dökümcü Hasan Usta tarafından başlatıldığı yazılıdır. Sonrasında Gümüşsuyulu Darbukacı Halil Efendi, Küçük İsmail Efendi oyuncakçı dükkanları açarak bu sanatın yayılmasına hizmet etmişlerdir.
Ustalar, dükkanlarının arka tarafındaki atölyelerde ürettikleri oyuncakları ön tarafta satmaktaydılar. Eyüp'ü çevreleyen diğer semt ve bölgelerin yan ve atık malzemeleri Oyuncakçılar Çarşısı'nda üretilen oyuncakların hammaddesini oluşturmakta ve buradaki oyuncakçılığın üretim bağlamında sürdürülebilir olmasını sağlamaktaydı. Temel malzemeler Tahtakale'nin tahta atıkları, sobacıların atık tenekeleri, Sütlüce Mezbahası'ndan atılan deri ve bağırsak fazlası, Kağıthane ve Alibeyköy derelerinin biriktirdiği kilin kullanılmasından oluşmaktaydı. Bezeme olarak toprak boya ile ve sarı yaldızla, çocuklara hitap edecek dikkat çekici renkler (kırmızı, mavi, yeşil, beyaz) kullanılır, stilize, fazla karmaşık olmayan, yumuşak dalgalı şeritler, benek bezemeler, ışınsal ve basit çizgilerle yüzeylerin hareketlenmesi sağlanırdı. Eyüp oyuncakçıları, ahşap topaçlar, kaynana zırıltıları, kursak düdükleri, darbuka ve davullar, fırıldaklar, hacıyatmazlar, ahşap araba ve sandallar, beşikler, tahta kılıçlar, tefler gibi oyuncaklar üretirdi.
Eyüpte üretilen oyuncaklar, öncelikli olarak çeşitli etkinlikler için semte gelen halk tarafından tüketilmekteydi. Bunun yanında seyyar oyuncak satıcıları, buradaki oyuncakçılardan toptan olarak aldıkları oyuncakları küfeler içerisinde şehrin ve o zaman için imparatorluğun diğer bölgelerinde satmaktaydı. Bu şekilde merkezi bir üretim ağına sahip olan oyuncaklar kısıtlı ama etkin bir dağıtım ağı sayesinde farklı yerlere dağılabilmekteydi.
Eyüp oyuncakçılığı, 19. yüzyılda Per'da açılan mağazalardaki oyuncaklarla rekabet edememiş, bu dönemde oyuncakçıların sayısı otuza kadar düşmüştür. 1957'de Eyüp Bulvarı'nın açılmasıyla Oyuncakçılar Çarşısı ortadan kalkmış ve Eyüp Oyuncakçılığı yok olmuştur. Kalan 28 parça Eyüp oyuncağı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi koleksiyonundadır, günümüzde sergilenmemektedir.
İkibinli yıllarda İstanbul'da ev kadınlarına oyuncak yapımını öğreterek Eyüp Oyuncakçılığını canlandırma girişimleri vardır.