Hüseyin Batuhan

Hüseyin Batuhan (d. 11 Ekim 1921, Sürmene ö. 9 Aralık 2003, Küçükyalı), Türk felsefeci, akademisyen. Modern mantık alanında çalışmalarıyla tanınır.
Yaşamı
1921 yılında Sürmenede doğdu. Babası esnaf Mustafa Batu annesi Fatma Hanımdır. İlkokulu Sinop'ta okuduktan sonra öğrenimine parasız yatılı olarak Kastamonu Lisesi'nde ve İzmir Erkek Lisesi'nde devam etti. İzmir Erkek Lisesinden mezun olduğu 1939 yılında İstanbul Üniversitesi'nin Felsefe Bölümü'ne girdi ve 1943te okulu bitirdi. Aynı yıl arkadaşı Turan Pamuk'la evlendi, evlilikleri eşinin 1996 yılındaki ölümüne kadar 53 yıl sürdü.
Bir süre İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulunda Fransızca okutmanlığı ve Karsta Felsefe öğretmenliği yaptı. 1949da İÜEF Felsefe Bölümüne Sistematik Felsefe Asistanı olarak girdi. Kierkegaardda İroni ve Humor Kavramı teziyle doktor oldu.
1954-57 yıllarını Heidelberg'te geçiren Batuhan orada "Batı'da Tolerans Fikri'nin Gelişmesi" adlı tezini hazırlayarak 1958 yılında doçentlik unvanını aldı. Tezi, 1959'da yayınlandı. Bu eseri nedeniyle 1962 TDK Bilim Ödülünü kazanmıştır.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünde görev yapan Batuhan, 1966 yılında ODTÜ Beşeri Bilimler Bölümüne mantık ve felsefe dersleri vermesi için çağrıldığında dostu ve meslektaşı Teo Grünberg'le gelme şartı ile kabul etti. 1970te Teo Grünberg'le birlikte Modern Mantık adlı bir kitap yazdılar. ODTÜ'de felsefe dalında yüksek lisans ve doktora programlarını açılması için çaba gösterdiler. Batuhan ayrıca dönem dönem Münih, Oxford ve Salzburg Üniversitelerinde de öğretim üyeliği yaptı.
Batuhan, Ankaraya geldiği dönemde Milli Eğitim Bakanlığıyla yakın bir ilişki kurarak modern mantığın lise ders kitaplarına girmesini sağladı; felsefe öğretmenlerinin bu konuyu öğretebilmeleri için 10 yıl boyunca (1966 1976) yaz aylarında felsefe öğretmenlerine yönelik modern mantık kurslarının açılmasını sağladı ve bu kurslarda eğitim verdi.
Eşi Turanın İstanbula yerleşme isteği üzerine 1978de kendi isteğiyle profesör olmadan ODTÜden emekli oldu; Heybeliadaya yerleşti, ardı ardına kitaplar ve makaleler yayımlamayı sürdürdü. Makale ve denemelerini Hareket, Sosyoloji ve Felsefe Arşivi dergilerinde, Cumhuriyet ve Milliyet gazetelerinde yayımladı. Felsefe dünyasında tartışma yaratan Otobiyografik bir kitap (İspanyada Bir Şato), eşi Turanın günlüklerinde yazılanları ve ona olan aşkını anlatan iki kitap (Bir Zamanlar Bir Turan Vardı, Turanın En Mutlu Yılları), liseli gençlere yönelik bir kitap (Uğur Felsefe Öğreniyor) yazdı. 9 Aralık 2003 günü Küçükyalıda yaşamını yitirdi.
Tiyatro ile de uğraşan Batuhanın Büyük Çınar adlı oyunu 1961de İstanbul Şehir Tiyatrolarında oynanmıştır. 2007de yayımlanan Semiyotik, Fanatizm Ve Tolerans adlı kitabında Batıda Tolerans Fikrinin Gelişmesi adlı kitabı ve konuyla ilgili daha önce kitaplaştırılmamış bazı yazıları bir araya getirmiştir.
Bazı kitapları
Batıda Tolerans Fikrinin Gelişmesi, 1959
Büyük Çınar (Oyun), 1962
Modern Mantık (Teo Grünberg ile), 1970
Modern Mantık ve Uygulamaları (T. Gürünberg ve Adnan Onart ile), 1973
Bilim ve Şarlatanlık, 1993
Bilim ve Din ve Eğitim Üzerine Düşünceler,1997
Uğur Felsefe Öğreniyor, 1998
İspanyada Bir Şato, 2002
Sevgili Ölülerim, 2002
Bir Zamanlar Bir Turan Vardı, 2002
Turanın En Mutlu Yılları, 2002
Semiyotik, Fanatizm Ve Tolerans, 2007
Çevirileri
Thodicee Denemeleri (İmanla Aklın Uygunluğu Üzerine, G. W. Leibnizden), 1946
İnsan, İnsanın Nereden Geldiği (Arnold Gelenden), 1954
Tarihte Gelişmeler ve Krizler (Erich Rothackerden), 1954
Varoluş Felsefesi Üzerine (Jaochim Ritterden), 1954