turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Arılı, Posof

Arılı, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Zedastminda'dır. Gürcüce bir yer adı olan Zedatsimda (), 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Zedavan Zminda ( ە) biçiminde kaydedilmiştir. Gürcüce "zeda" () "yukarı", "tsminda" () ise "aziz" anlamına gelir. Gürcüce bu tür yer adlarının ilk kelimesinin, Stepanzminda'da olduğu gibi özel ad olması gerekir. Bu yer adı yanlış veya eksik yazılmış olabilir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Zidaziminda (ەە) olarak geçer. Bu yer adı 1935 yılında Zedezumende halini almıştır. Arılı'nın 2 km kuzeyindeki "Marsolat" mahallesinin adı da Buğdaysı meyve anlamındaki Gürcüce "Martsvala" () kelimesinden türemiş olan "Martsvalatubani"den () gelir.
Zedatsminda köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarını oluşturan Mesheti bölgesinin köylerinden biridir. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal deftere göre Zedatsminda, Gürcülerden ele geçirildiği için Gürcistan Vilayeti olarak adlandırılmış olan eyaletin sınırları içindeki Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Bu defterde köy boş olarak kaydedilmiştir.
Zedatsminda, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonar, 93 Harbi'nde Rusların eline geçti. Rus idaresinin Zedatsminda () olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) kazasına bağlıydı. Bu kazada yer alan Badela nahiyesinin 13 köyünden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyde, tamamı Türklerden oluşan 112 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusu 1896da 114 kişiye, 1906da da 163 kişiye yükselmişti.
Zedatsminda, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Zedatsminda köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Zedatsminda köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Zidaziminda" adıyla, Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıdan aynı idari konuma sahipti ve köyde 359 kişi yaşıyordu. 1950 genel nüfus sayımında "Zedesümde" olarak kaydedilmiş olan köyün nüfusu 436 kişiden oluşuyordu. Zedatsminda / Zidaziminda / Zedesümde adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Arılı olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Arılı (Zedezümde)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 94 km, Posof ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Armutveren, Posof

Armutveren, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Papala'dır. Nitekim 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde de Papala () olarak yazılmıştır. Köy Gürcülerden ele geçirildiği ve henüz adı değiştirilmediği için bu yer adı Gürcüce Papala'dan () Türkçeye girmiş olmalıdır. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Ardahan bölgesine sahip olan Ruslar da köyün adını Papala () olarak kaydetmiştir.
Papala, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Mesheti bölgesinin yerleşim yerlerinden biriydi. Osmanlılar köyü, birleşik Gürcistan Krallığı'ın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden 16. yüzyılın ortasında ele geçirdi. 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde, Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köyde 17 hane yaşıyordu. Her hane, Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden aldığı ispenç vergisi vermekle yükümlü kılınmıştı. Hane reislerinin çoğu Elia, Basila, Gogiça, İoana, Koçia, Maharebel gibi Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu, yonca tarımı ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu. Köye kayıtlı üç yayla bulunuyordu. Köyde 1834 yılında 7 hane, 1878'de 18 hane tespit edilmiştir.
Papala, uzun süre Osmanlı yönetimi altında kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşının ardından Rusya İmparatorluğunun eline geçti. Rus idaresinde Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Badela nahiyesinin köylerinden biriydi. 1886 yılında köyün nüfusu 187 kişiden oluşuyordu. Rus idaresinde Papala köyünün nüfusu, 1896da 217 kişiye, 1906da da 253 kişiye yükselmişti. Bu tespitlerde nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir.
Papala, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Papala köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Papala, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Papola" () adıyla, Kars vilayetinin Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıda "Papula" olarak kaydedilmiş olan Papala, aynı idari konuma sahipti ve köyde 301 kişi yaşıyordu. Türkçe kaynaklarda farklı biçimlerde yazılmış olan Papala adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Armutveren olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte resmi kayıtlarda "Armutveren (Papola)" biçiminde bir süre daha kullanılmıştır.
Coğrafya
Armutveren köyü, Ardahan il merkezine 95 km, Posof ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus
Asmakonak, Posof

Asmakonak, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Samhula'dır. Gürcüce bir yer adı olan Samhula (), Gürcüce sami (: üç) ve hula (: ambar) kelimelerinden türemiş bir yer adıdır ve Üç Ambarlar anlamına gelir. Bu yer adı, 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde de Samhula () olarak kaydedilmiştir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Ardahan bölgesine sahip olan Ruslar ise köyün adını Samhlia () olarak kaydetmiştir. Köyün adı zaman içinde Türkçe kaynaklarda Sanhulye'ye (ە) dönüşmüştür.
Samhula, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Mesheti bölgesinin yerleşim yerlerinden biriydi. Osmanlılar köyü, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden 16. yüzyılın ortasında ele geçirdi. 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde, Poshov livasının Kuzay nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köyde 13 hane yaşıyordu. Her hane, Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden aldığı ispenç vergisi vermekle yükümlü kılınmıştı. Hane reislerinin çoğu Gogiça, Meraba, Matsatsa, Davit, Badura gibi Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu, yonca tarımı ve arıcılık yapılıyor, domuz besleniyordu. "Küçük Kır" ve "Büyük Kır" adıyla köyün üzerine iki tarla ve ayrıca iki yayla yazılıydı. Samhula'da bu tarihte bir adet değirmen bulunuyordu.
Samhula, uzun süre Osmanlı yönetimi altında kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşının ardından Rusya İmparatorluğunun eline geçti. Rus idaresinde Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Digur nahiyesinin köylerinden biriydi. 1886 yılında köyün nüfusu 174 kişiden oluşuyordu. Rus idaresinde Samhula köyünün nüfusu, 1896da 202 kişiye, 1906da da 231 kişiye yükselmişti. Bu tespitlerde nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir.
Samhula, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Samhula köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Samhula, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Sanhulye" (ە) adıyla, Kars vilayetinin Poshof kazasının Merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıda "Sanhuliye" olarak kaydedilmiş olan Samhula, aynı idari konuma sahipti ve köyde 397 kişi yaşıyordu. Türkçe kaynaklarda farklı biçimlerde yazılmış olan Samhula adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Asmakonak olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte resmi kayıtlarda "Asmakonak (Sanhulya)" biçiminde bir süre daha kullanılmıştır.
Coğrafya
Asmakonak köyü, Ardahan il merkezine 85 km, Posof ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Balgözü, Posof

Balgözü, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Balgözü köyünün eski adı Çildireti'dir. "Kuzey yurdu" anlamındaki Gürcüce Çrdileti'den () değişime uğramış olan bu yer adı, 1886 Rus nüfus sayımında ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çildiret (Ч / ە) olarak geçer. Bugünkü Gürcistan'da da Çrdileti () adını taşıyan bir köy bulunmaktadır.
Çildireti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Samtshe'de yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi, birleşik Gürcistan Krallığı'ın ardından Mesheti'ye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden 16. yüzyılın ortasında ele geçirdi. Bu bölge ve köy uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Ardahan sancağının Poshov kazasına bağlı olan köyde Kürtler yaşıyordu ve Kürt nüfusu 79 kişiden oluşuyordu.
Çidireti köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayeti sınırları içinde yer alan Poshof kazasının Damal nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında ise, "Çidiret" olarak kaydedilmiş olan yerleşme, Posof kazasının Cilvana nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tarihte köyün nüfusu 184 kişiden oluşuyordu.
Çildireti adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Balgöze olarak değiştirilmiştir. Nitekim köy, 1955 genel nüfus sayımında "Çıdıret" adıyla, 1960 genel nüfus sayımında ise "Balgöze" adıyla kaydedilmiştir. Köyde 1955 yılında 289 kişi, 1960 yılında ise 350 kişi yaşıyordu.<ref>{{Web kaynağı |url=https://www.sehirhafizasi.sakarya.edu.tr/wp-content/uploads/2018/05/1960-n%C3%BCfus-say%C3%ACm%C3%AC. pdf |başlık=Genel Nüfus Sayımı, Ankara, 1963, s. 319. |erişimtarihi=10 Mart 2022 |arşiv-url=https://web.archive. org/web/20200218091504/https://www.sehirhafizasi.sakarya.edu.tr/wp-content/uploads/2018/05/1960-n%C3%BCfus-say%C3%ACm%C3%AC. pdf |arşiv-tarihi=18 Şubat 2020 |ölüurl=hayır }}</ref> Adının değiştirilmesine rağmen, köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Balgöze (Çıldıret'')" biçiminde bir süre daha resmi kayıtlarda kullanılmıştır. Balgöze adı daha sonra Balgözü biçimine dönüşmüştür.
Coğrafya
Balgözü köyü, Ardahan il merkezine 102 km, Posof ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus
Binbaşıeminbey, Posof

Binbaşıeminbey, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Çilvana veya Cilvana'dır. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Çilvana (ە) olarak yazılmıştır. Bu ad, Gürcüce "çili" (: hasır otu, saz) kelimesinden türemiş ve "sazlık" anlamındaki Çilvana'dan () gelir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesindeyse Cilvana () olarak geçer. Cilvana adı, köyün çevresindeki göllerin kıyılarında hasır ve semer imalinde kullanılan sazların (yörede cil otu adı verilmektedir) bolca yetişmesiyle ilgilidir.
Çilvana, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Samtshe'de yer alır. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti'nde, Poshev livasının Güney nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Köyün nüfusu 12 haneden (yaklaşık 60 kişi) oluşuyordu. Hane resileri Batata, Azaria, Garsevan, Petre, Gogina, Yoram gibi adlarla taşıyordu ve her biri, Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden aldığı ispenç vergisi vermekle yükümlü kılınmıştı. Köyde buğday, arpa, çavdar, darı tarımı ve arıcılık yapıldığı, domuz beslendiği ödenen vergilerden anlaşılmaktadır. 1878 yılına gelindiğinde köydeki hane sayısı 28'e ulaşmıştı.
Çilvana, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Çarlık Rusya'sının eline geçti. Rus idaresinin Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Rusça Çilvana (Ч) olarak kaydedilmiş olan köy, 1886 yılında yapılan tespite göre Sakire nahiyesinin 12 köyünden biriydi ve nüfusu 399 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir. Çilvana'nın nüfusu Rus idaresinde artmış, Köyün nüfusu 1896da 478 kişiye, 1906da da 571 kişiye yükselmişti.
Çilvana, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükumeti Ardahan bölgesinden çekilince Çilvana fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı.
Cilvana, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine Kars vilayetinin Poshof kazasının aynı adı nahiyenin köylerinden biriydi. Cilvana nahiyesi ise, 17 köyden oluşuyordu. 1935 genel nüfusu sayımında köyde 729 kişinin yaşadığı tespit edilmiştir. 1940 genel nüfus sayımında Cilvana nahiyesi 23 köyü kapsıyordu. Bu tarihte nahiyenin toplam nüfusu 10.333 kişiden oluşuyordu. Köyün adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Binbaşıeminbey olarak değiştirildi; ancak nahiyenin adı Cilvana olarak korundu. 1965 genel nüfus sayımında ise, nahiyenin adı "Eminbey Bucağı" olarak kaydedilmiştir.
I. Dünya Savaşı yıllarında Gürcü ve Ermeniler'e karşı verdiği mücadele ile halkın sevgi ve saygısını kazanan 3. Tabur Komutanı Binbaşı Emin Bey'in Ahıska'dan dönerken konakladığı Cilvana köyüne "Binbaşıeminbey" adı verilmiştir.
Coğrafya
Binbaşıeminbey köyü, Ardahan il merkezine 91 km, Posof ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus
Galeri
Çakırkoç, Posof

Çakırkoç, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çakırkoç köyünün eski adı Mere'dir. Gürcüce bir yer adı olan Mere (), Türkçeye Mere / Mire olarak girmiştir. Nitekim Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Mire (ە) olarak kaydedilmiştir. Gürcüce "mere" kelimesi, akarsu kıyısındaki düzlüğe, meydana verilen addır. Nitekim Mere köyü, Posof Çayı'nın kıyısında bir düzlükte konumlanmıştır. Bu yerleşme, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Mere (ەە) biçiminde yazılmıştır. 93 Harbi'nde Ardahan bölgesini ele geçiren Ruslar da köyü Mere () adıyla kaydetmiştir.
Mere, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Mesheti bölgesinin yerleşim yerlerinden biriydi. Osmanlılar köyü, birleşik Gürcistan Krallığı'ın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden 16. yüzyılın ortasında ele geçirdi. 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde, Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Bu defterde "Kale-i Rabat-ı Mire" ( ۀ ە) adıyla kaydedilmişti. Kale yanındaki bir yerleşme olduğu için bu şekilde adlandırılmış olan Mere köyünde, Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden aldığı ispenç vergisi vermekle yükümülü 11 hane yaşıyordu. Hane reisleri Davit, Vasil, İakop, Sargis, Muhtar, Zakara gibi adlar taşıyordu. Mere'de buğday, arpa, çavdar, keten tohumu tarımı ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu. Köyde iki adet değirmen vardı.
Mere, üç yüzyılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda Rusya İmparatorluğu'nun eline geçti. Rus idareside Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasında (uçastok) yer alıyordu. 1886 yılındaki nüfus tespitine göre bu kazanın Digur nahiyesine (: merkez) bağlı olan köyün nüfusu 82 kişiden oluşuyordu. Bu sayı 1896da 106 kişiye, 1906da da 143 kişiye yükselmişti. Eski Gürcü yerleşmesi olan Mere'nin nüfusu bu üç tespitte de "Türk" olarak kaydedilmiştir.
Mere, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Mere köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Mere, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıdan "Mere" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 224 kişiden oluluyırdu. Vahla adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Baykent olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Çakırkoç (Mere)" biçiminde resmi kayıtlarda bir süre daha kullanılmıştır.
Çakırkoç köyünde, günümüze iki tarihsel yapı ulaşmıştır. Bunlardan biri Mere Kalesi, diğeri ise, bu kalenin 10. yüzyıla tarihlenen kilisesidir. İki yapıda büyük ölçüde yıkılmıştır.
Coğrafya
Çakırkoç köyü, Ardahan il merkezine 84 km, Posof ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus
Çayırçimen, Posof

Çayırçimen, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çayırçimen köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Lamyan olarak geçer. Rus idaresi ise köyü 1886 yılında Lamian / Lomian ( / ) adıyla kaydetmiştir. "Lomian" Gürcüce aslan" anlamındaki "lomi" () kelimesinden türemiş olabilir. Lomiani () ise "aslanlı" anlamına gelir. Ancak köyün adının Gürcüce "ırmak kumu" anlamına gelen "lami" () kelimesinden türemiş olması daha muhtemel görünmektedir. Lamiani () de "kumlu" anlamına gelir.
Lamiani veya Lomiani, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alır. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde komşu köy Şuatskali (bugün Gönülaçan) yer aldığı halde Poshov livasının Güney nahiyesi köyleri arasında Lomiani geçmemektedir.
Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Lomiani köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Lomian köyü Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 81 kişiden oluşuyordu.
Lomiani, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Lomiani Türkiye'ye bırakıldı.
Lamiani, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Lamyan () olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Lamyan, Kars vilayetinin Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. Köy 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 164 kişiden oluşuyordu. Lomiani veya Lamyan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çayırçimen olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çayırçimen köyünün nüfusu 272 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 42 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 98 km, Posof ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus
Demirdöver, Posof

Demirdöver, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Varzna'dır. Bu yer adı Gürcüce Vardzna'dan () olduğu gibi Türkçeye girmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde de köyün adı Varzna (ە) biçiminde kaydedilmiştir. Vardzna, Gürcistan'daki Vardzia ile aynı kökten türemiş olabilir. Köyün adı daha geç tarihte Türkçe kaynaklarda Varzina biçiminde yazılmıştır.
Vardzna, orta çağda Gürcistan'ın güneybatı bölümünü oluşturan bölgelerden biri olan Samtshe'nin bir köyüydü. Osmanlılar bu köyü 16. yüzyılın ortasında, birleşik Gürcistan Krallığı'ından sonra bu bölgeye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden (1268-1625) ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde yer alması, Vardzna'nın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Bu tarihte köy Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Nüfusu 10 haneden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin Müslüman olmayan köylülerden aldığı ispenç vergisi veren bu hane reisleri Demetre, İason, Papuna, Gabriela, Mahara, Badura, Enuka, Laşkara, İna gibi adlarla kaydedilmiştir. Bu erkek adları o tarihte Vardzna'nın Hristiyan bir Gürcü köyü olduğunu göstermektedir.
Vardzna, uzun süre Osmanlı hakimiyetinde kaldıktan sonra, 93 Harbi'inde (1877-1878) Rusların eline geçti. Rus idaresinin de Vardzna () olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok)
bağlıydı. 1886 yılı tespitine göre köyün nüfusu 142 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamının "Türk" olarak kaydedilmiş olması, demografik yapının değişmesi veya Hristiyan Gürcülerin Müslüman olduktan sonra asimile olmasıyla açıklanabilir. Nitekim Birinci Dünya Savaşı sırasında Ardahan bölgesini dolaşan Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli Vardzna'da 20 hanede 250 Müslüman Gürcünün yaşadığını yazmıştır.
Vardzna, Birinci Dünya Savaşı sonuna doğru bölgede Rus idaresinin sona ermesinin ardından Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü askerlerinin Ardahan bölgesinen çekilmesiyle köy fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Vardzna Türkiye'ye bırakıldı. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine Varzna () olarak kaydedilmiş olan köy, Kars vilayetinin Poshof kazadının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 nüfus sayımı sırasında da aynı idari konuma sahipti ve köyde 679 kişi yaşıyordu. Vardzna ya da Varzna, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Demirdöver olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Demirdöver (Varzina)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Vardzna'da bir köy kilisesi bulunuyordu. Bu kilise tamamın yıkılmış, yapı taşları köyün değişik yerlerine dağılmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 108 km, Posof ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus
Derindere, Posof

Derindere, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Derindere bu yerleşimin bilinen en eski adıdır. Ancak erken dönem kayıtlarda köyün adı geçmemektedir. Derindere 19. yüzyılda ortaya çıkmış olabilir. 93 Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'ya Ardahan bölgesine hakim olan Ruslar, 1886 nüfus tespiti sırasında köyü Darindara () olarak kaydetmiştir. Bu sırada köy, Ardahan sancağının Poshov kazasına bağlıydı. Köyün nüfusu, "Kürt" olarak kaydedilmiş 153 kişiden oluşuyordu.
Derindere, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Derindere Türkiye'ye bırakıldı.
Bu yerleşim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Derin Dere (ە ەە) olarak kaydedilmiştir. Bu sırada köy Kars vilayetinin Poshof kazasının Damal nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında ise köy Cilvana nahiyesine bağlanmıştı. Bu tarihte köyün nüfusu 225 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Çayırçimen köyünün nüfusu 446 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 29 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 108 km, Posof ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus