turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Radon dönüşümü

Radon dönüşümü, Avusturyalı matematikçi Johann Radonn tarafından bulunmuş bir matematiksel dönüşümdür. Ters Radon dönüşümü, bilgisayarlı tomografide taranmış veriden görüntü oluşturulmakta kullanılır. Tomografi uygulamalarında, radon dönüşümü sonucu ortaya çıkan resim sinografi olarak adlandırılır.
En basit haliyle Radon dönüşümü, bir nesnenin her açıdan birer izdüşümü alınarak 2 ya da 3 boyutlu resimler oluşturur.
Radon dönüşümünün daha genelleştirilmiş hali ise Trace dönüşümüdür.
İntegral dönüşümler
İkiz Tepeler: Ateşte Benimle Yürü

Twin Peaks: Fire Walk with Me (diğer adıyla Fire Walk with Me ya da uluslararası adıyla Twin Peaks: The Movie) David Lynch'nin 1992'de yönettiği filmdir. Filmin hikayesi Lynch ve Robert Engels tarafından yazılmıştır. ''Twin Peaks serisi Lynch ve Mark Frost tarafından üretilmiştir.
1990'larda psikolojik gerilim filmleri
Angelo Badalamenti'nin müziğini yaptığı filmler
New Line Cinema filmleri
David Lynch'in yönettiği filmler
David Lynch'in senaryosunu yazdığı filmler
Amerika Birleşik Devletleri avangart ve deneysel filmleri
Amerika Birleşik Devletleri korku gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri psikolojik gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri psikolojik korku filmleri
Fransa avangart ve deneysel filmleri
Fransa gizem filmleri
Fransa korku filmleri
1990'larda İngilizce filmler
1992 çıkışlı korku filmleri
İkiz Tepeler
Arpalık Maaşı

Arpalık Maaşı, Osmanlı Devletinde idare, saray ve bilim insanları (ilmiye sınıfı) ile görevine son verilen veya emekli olan memurlara ödenen maaş veya ek ödenektir (munzam tahsisat).
Osmanlı Devleti idare ve saray insanları ile ilmiye sınıfı mensuplarına maaşlarından ayrı olarak veya emekliye ayrıldıkları zaman arpalığı bir nevi ödenek olarak verirdi.
Arpalığın ne zaman verilmeye başlandığı kesin olarak bilinmemektedir. Bu ödenek, başlangıçta Yeniçeri Ağası, bölük ağaları gibi askeri şahıslara verilmekte iken sonraları şeyhülislam ve kazaskere, 17. yüzyıldan itibaren de vezirlere ve ümeraya verilmeye başlanmıştır.
Arpalığın azami miktarı, ilim adamlarına senede 70 bin akçe, yeniçeri ağasına 58 bin akçe, saray erkanına 20 bin akçe olarak tespit edilmiştir.
Arpalık, Bervech-i arpalık dirlik) veya Bervech-i arpalık ulufe yoluyla ödenirdi. Bervech-i arpalık dirlik, belirli bir kaza veya sancağın yıllık gelirinin bir kısmının tahsis edilmesi; Bervech-i arpalık ulufe ise hazineden belli bir yevmiye verilmesi demektir.
Bu usul birçok yolsuzluğa sebep olduğu için 18. yüzyılda kaldırılarak yalnızca ilmiye sınıfına ödeme yapılmaya devam edilmiş, ancak tanzimattan sonra tamamen kaldırılmış ve yerine "tarik" maaşı konulmuştur. Meşrutiyetten sonra ilmiye sınıfına da diğer devlet memurları gibi düzenli aylık ve emeklilik maaşı bağlanarak arpalık usulü tamamen kaldırılmıştır.
Baltık Taarruzu (1944)

Baltık Taarruzu (1944) ya da Baltık Stratejik Taarruzu, II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'nde yaşanmış bir taarruz harekatı.
Almaların Sovyet ilerlemesini durdurmak için yaptığı Doppelkopf Harekatı kesin bir başarıya ulaşamadı. Bu harekatla Almanlar Sovyet ilerlemesini sadece biraz geciktirmiş oldu.
Taarruz
STAVKA subaylarını kontrolünde Sovyet orduları 14 Eylül'de taarruza başladılar. Bu muharebe her iki taraf için önemliydi. Sovyetler kazanırsa Almanya'nın işgali için bir kapı daha açılmış olacaktı. Zaten gitgide güç, moral ve müttefik kaybeden Almanya 24 Kasım'da yenilgiyi kabul etti ve geri çekildi. Böylece Sovyetler Baltık ve dolaylarında hakimiyetini güçlendirdi. Sovyetler Almanya'nın işgalinde avantaj elde etti.
II. Dünya Savaşı Doğu Cephesi'nde muharebeler ve harekatlar
Hojo undō

Hojo undō (補助運動), "tamamlayıcı egzersizler" anlamına gelen Japonca terimdir. Okinava kökenli savaş sanatlarında, özellikle Karate'de kasları güçlendirmek, eklemleri güçlendirmek ve esnekleştirmek, duruşları düzeltmek, vücudu koordine etmek ve darbelere alıştırmak gibi çeşitli amaçlara hizmet eden egzersizleri betimlemek için kullanılır. Hojo undō uygulayıcının tek başına veya bir partnerle yapabileceği hareketlerden oluşur ve bu hareketler sırasında çoklukla bazı geleneksel egzersiz aletlerine başvurulur. Sportif karate anlayışının yaygınlaşmasıyla bu aletlerin yerini modern egzersiz aletleri almış olsa da başta Gōjū-ryū olmak üzere geleneksel karate stilleri ve ekolleri tarafından sıklıkla kullanılmaktadırlar. En çok tanınanı makiwara olmak üzere hojo undō aletleri arasında şunlar sayılabilir:
Chi ishi, ahşap bir sapı bulunan beton bloklardır. Geçmişte daha yaygın olarak beton yerine kaya parçalarından yapılmaktaydılar. Ahşap sapın ucundan tutularak, çeşitli kataların icrasında ve ağırlık egzersizlerinde kullanılırlar. Özellikle tutuşun ve el bileklerinin güçlendirilmesinde etkilidirler.
Ishi sashi, bir tutamaca sahip taş bloklardır. Eller ve ayaklar tutamaçlardan geçirilerek kata icra edilir. Günümüzde tetsu sashi denen demir türü de yaygın olarak kullanılmaktadır.
Makiage kigu, bir sopa, ortasına tutturulmuş bir ip ve ipe bağlı ağırlıktan oluşur. Uygulayıcı sopayı iki ucundan kavrayarak ve bileklerini döndürerek ipi sopaya sarar. Bileklerin güçlendirilmesi ve esneklik kazandırılmasında etkilidir.
Nigiri game, içine kum başta olmak üzere çeşitli ağırlıklar doldurularak kullanılan seramik testilerdir. Uygulayıcı testileri ağızlarından kavrayarak, belli bir duruşta hareketler yapar. Özellikle el parmaklarının güçlendirilmesinde kullanılırlar.
Tetsu geta, demirden nalınlardır. Ayaklara giyilerek tekme egzersizleri yapılır.
Jari bako, içine kum veya pirinç doldurulan kaplardır. Uygulayıcı kabın içine yaptığı saplama hareketleriyle parmaklarını ve vuruş gücünü geliştirir.
Tan, modern halterleri andırır. Kollar ve omuzlar için ağırlık egzersizlerinde kullanılır.
Sunatawara, içine kum veya pirinç doldurulan torbalardır. Modern kum torbaları gibi kullanılırlar.
Makiwara, yaklaşık 1.5 metre boyundaki tahtaya elle ve ayakla yapılan vuruşlar içindir. Sonucunda eller ve ayaklar inanılmaz sertleşir.
Yukarıda sayılan aletlerin çoğunluğu Fujian kökenli olup, Kanryo Higashionna tarafından şimdiki biçimleri verilmiştir. Bunların yanında, Kongoken adlı alet de yaygın olarak kullanılır. Kongoken 170 180 cm boyunda ve 35 40 kg ağırlığında oval bir demir kasnaktır. 1934 yılında Hawaii'ye yaptığı bir ziyaret sırasında buradaki güreşçiler tarafından kullanımına tanık olan Chojun Miyagi tarafından Okinava'ya getirilmiştir. Ağırlık egzersizleri, darbe egzersizleri gibi farklı kullanımları vardır.
Hojo undō yapılmadan önce junbi undō adı verilen ısınma ve esneme egzersizleri serisi yapılır.
Koltuk

Koltuk, insanların üzerine oturup rahatlaması ve yorgunluğunu dindirmesi, ayaklarını rahatlatması ve kollarını kolluklara koyarak sakinleşmesi için tasarlanmış bir eşyadır. Sandalyeden farklı bir yapıdadır. Koltuk, kelime anlamı olarak, ergonomik biçimde oturmayı kolaylaştırması ve kolların dayanması için tasarlanmış yan kısımlara sahip olması nedeniyle, kol kelimesinden yola çıkılarak oluşturulmuştur. Herkesin evinde bulunan bu eşya, günlük hayatta çok sık kullanılır. İlk insanların da bizim şu anda kullandığımız koltuklar yerine taşlar ve diğer ham maddelerle bu ihtiyacını karşılamış olabileceği düşünülüyor.
Mobilya
John Saxon

John Saxon (d. 5 Ağustos 1936-ö. 25 Temmuz 2020), İtalyan asıllı Amerikalı oyuncudur.
Saxon, kariyerinin başlarında Vincente Minnelli, Blake Edwards, John Huston, Frank Borzage ve Otto Preminger adlı yönetmenlerle birlikte çalışmasına rağmen bir sinema yıldızı olarak ortaya çıkamadı. 1967 yılında The Time Tunnel (Zaman Tüneli) dizisinin 26. bölümünde Attack Of The Barbarians (Barbarların Hücumu) Marco Polo'yu canlandırdı. Sinema filmlerinde yardımcı roller canlandırmaya devam etti. 1966 yılında Batıda Vuruşanlar adlı filmde canlandırdığı Meksikalı haydut rolüyle Altın Küre ödüllerinde En İyi Yardımcı Erkek oyuncu ödülünü kazandı. 1972 yılında yine bir Meksikalı rolüyle Joe Kidd filminde Clint Eastwood ve Robert Duvall ile oynadı. 1973 yılında Bruce Lee'nin Enter the Dragon filminde oynadı. 1975 yılında ABC'nin The Six Million Dollar Man dizisinde Frederick Sloan karakterinin canlandırdı.
Saxon birçok İtalyan filminde de roller aldı. Bu filmler spagetti western ve kötü polis filmleri idi. Bob Clark'ın Black Christmas (1974), Wes Craven'in A Nightmare On Elm Street (1984) ve Dario Argento'nun Tenebrae (1982) adlı korku filmlerinde oynadı. Hollywood filmlerinin yanında 1978 yapımı Bollywood filmi Shalimar filminde de yardımcı rol üstlendi. Birçok bağımsız filmde de oynayan oyuncu Saxon ayrıca CSI: Crime Scene Investigation ve Masters Of Horror gibi televizyon dizileriyle ekranlara geldi. 25 Temmuz 2020'de Murfreesboro, Tennessee'de zatürre hastalığından dolayı 83 yaşında öldü.
Avustralya Grubu

Avustralya Grubu kimyasal ve biyolojik silahları üretmek için gerekli olan teknolojinin izlenmesi ve kontrol altına alınması yoluyla bu tür silahların yagınlaşmasını önlemek amacıyla 1985'te (Irak'ın kimyasal silah kullanmasından sonra) kurulmuş olan gayri resmi ülkeler grubudur. Başlangıçta on beş ülkeden oluşan grup ilk toplantısını Eylül 1989'da Canberra'a gerçekleştirdi. Grup şu anda Meksika dışındaki bütün OECD ülkeleri, Avrupa Komisyonu, 27 AB üyesi ülke, Hırvatistan, Ukrayna ve Arjantin ile birlikte toplam 41 üyeden oluşmaktadır.
Üyeler
Gelecekteki üyelikler
ABD başkanı Barack Obama Kasım 2010'da Hindistan'a olan devlet ziyareti esnasında, Hindistan'ın BM Güvenlik Konseyi daimi üyeliği adaylığını ve Nükleer Tedarikçiler Grubu, Avustralya Grubu ve Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi'ne katılımını ABD'nin desteklediğini duyurdu.
Rijksmuseum Amsterdam

Rijksmuseum Amsterdam ya da Rijksmuseum (Devlet Müzesi), Amsterdam'daki Museumplein'da yer alan bir Hollanda ulusal müzesidir. Müzede sanat, zanaat ve tarih alanındaki parçalar sergilenir. Müze, Hollanda Altın Çağı'na ait geniş bir tablo koleksiyonuna ve oldukça büyük bir Asya sanatı koleksiyonuna sahiptir. Müzede Jacob van Ruysdael, Frans Hals, Johannes Vermeer, Jan Steen ile Rembrandt'a ve atölyesinde çalışan öğrencilerine ait tablolar bulunur. Müze ayrıca Hollanda'nın en büyük sanat tarihi kütüphanesini de barındırır.
Kuruluş
Müze 1800 yılında Lahey'de, stadhouder adı verilen Hollandalı şehir yöneticilerine ait koleksiyonların sergilenmesi amacıyla kuruldu. Müze fikri, Fransa'daki benzer müzelerden alınmıştı. O dönemde müze Nationale Kunst-Gallerij (Ulusal Sanat Galerisi) adıyla anılıyordu. Müze 1808'de, Napolyon Bonapart'ın Hollanda kralı olan kardeşi Louis Bonaparte'ın emriyle Amsterdam'a taşındı. Rembrandt'a ait Gece Devriyesi de dahil olmak üzere, Amsterdam şehrinin sahip olduğu tablolar da böylece koleksiyona dahil edildi.
Cuypers'in binası
1863'te yeni müze binası için bir tasarım yarışması açıldı, ancak yarışmaya gönderilen hiçbiri yeterince kaliteli bulunmadı. Yarışmaya Pierre Cuypers de katılmıştı ve gönderdiği tasarım ikinci seçilmişti. 1876'da açılan ikinci yarışmayı ise Cuypers kazandı. Bu mimari tasarım, gotik mimari ve rönesans öğelerinin bir karışımıydı. Binanın inşasına 1 Ekim 1876'da başlandı. Binanın içinde ve dışında, Hollanda sanat tarihine atıfta bulunan zengin süslemeler yerleştirildi. Bu süslemeler için ayrı bir yarışma açıldı ve heykeller için B. van Hove ile J. F. Vermeylen, mozaikler ve resimler için G. Sturm, vitraylar içinse W. F. Dixon seçildi. Yeni bina 13 Temmuz 1885'te açıldı.
Bu binanın ön cephesi Stadhouderskade'dedir. Ancak diğer tarafı, Van Gogh Müzesi, Stedelijk Museum ve Concertgebouw'nun yer aldığı Museumplein'a hakim bir konumdadır.
1890'da Rijksmuseum binasına yeni bir bölüm eklendi. Yıkılmış çeşitli binaların parçalarının kullanıldığı bu bina ile, Hollanda mimarisinin geçmişi hakkında genel bir görünüm verilmeye çalışıldı. 1906'da Gece Devriyesi'nin bulunduğu salon yeniden inşa edildi. Müzenin iç kısmında ise birçok değişiklik yapıldı. 1920'ler ile 1950'ler arasında, farklı renklerdeki salon duvarları tekrar boyandı. 1960'larda binanın iki avlusuna, birkaç katlı sergi salonları yapıldı. Bina 1984'te, 1995-96 arasında ve 2000'de ufak restorasyonlardan geçirildi.
Müzede 2003 - 2013 yılları arasında, İspanyol mimarlar Antonio Cruz ve Antonio Ortiz'in tasarımları çerçevesinde restorasyon ve renovasyon çalışmaları yapılacaktır. Birçok iç dekorasyon parçası yenilenecek, avlulardaki sergi katları kaldırılacaktır. Restorasyon süresince, Şaheserler adı verilen bir sergi kapsamında, müzenin bir milyon parçadan oluşan kalıcı koleksiyonundan seçilmiş yaklaşık 400 eser, şu anda "Philips" kanadı adı verilen ve 1906'da yıkılmış binaların parçalarından inşa edilmiş olan bölümde sergilenecektir.
Galeri
Tablolar
Kimyasal Silahlar Sözleşmesi

Kimyasal Silahlar Sözleşmesi (CWC), kimyasal silahların üretimini, stoklanmasını ve kullanımını yasaklayan bir silah kontrol antlaşmasıdır. Konvansiyonun tam adı Kimyasal Silahların geliştirilmesinin, Üretiminin, Stoklanmasının ve Kullanımının Yasaklanması ve Bunların İmhası ile İlgili Sözleşme şeklindedir.
Antlaşma, Kimyasal Silahları Yasaklama Örgütü (OPCW) tarafından yönetilir. Bu örgüt bağımsız bir oluşum olmasına rağmen, Birleşmiş Milletler dahilinde bir departman olduğuna yönelik yanlış bir kanaat vardır.
Mayıs 2009 itibarı ile konvansiyona taraf olan 188 ülke bulunmaktadır. İki ülke de sözleşmeyi imzalamış ancak henüz yürürlüğe sokmamıştır.
Tarihi
Kimyasal ve biyolojik silahların yasaklanmasına yönelik hükumetler arası mütalaa, 1968'de 18 ülkenin dahil olduğu Silahsızlanma Komitesi ile başlatıldı. Oluşumun adı, çeşitli isim değişiklikleri ve düzenlemelerle 1984'te Silahsızlanma Konferansı (CD) oldu. 2 Eylül 1992'de Silahsızlanma Konferansı, Kimyasal Silahlar Konvansiyonu'nu kapsayan (tam adıyla Kimyasal Silahların Gelistirilmesinin, Üretiminin, Stoklanmasının ve Kullanımının Yasaklanması ve Bunların İmhası ile İlgili Sözlesme) yıllık raporunu Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'na sundu. Genel Kurul, 30 Kasım 1992'de Konvansiyon'u onayladı ardından BM Genel Sekreteri de 13 Ocak 1993'te Paris'te Konvansiyon'u imzaya açtı. CWC yürürlüğe girdiği 29 Nisan 1997 tarihine kadar imzaya açık kaldı.
İncirburnu

İnce Burun, ya da eski adıyla Avlaka Burnu olarak da bilinir. 25 38' 59 doğu meridyeni üzerinde Çanakkale il sınırları içinde yer alır ve Gökçeada'nın en batı noktası olma özelliğini taşır. Gökçeada'ya bağlı Uğurlu Köyü içindedir. Gökçeada limanı ile burun arası yaklaşık 30 kilometredir.
Kedi nezlesi

Bulaşıcı Kedi nezlesi (Feline viral rhinotracheitis ya da kısaca FVR), kedilerde görülen, Herpesviridae ailesinden kedil herpesvirus 1 (feline herpesvirus 1, FHV-1) yolaçtığı bir üst solunum yolu enfeksiyonudur. Kedi gribi adıyla da bilinir. Viral solunum hastalıkları, özellikle bakımevleri gibi kedi nüfusunun çok ve yoğun olduğu yerlerde, ciddi olabilir. Kedilerdeki solunum hastalığı vakalarının yarısını teşkil eden kedi nezlesi, bu hastalıkların en önemlisidir ve tüm Dünya'da görülür.
Kedi nezlesi çok bulaşıcıdır ve ağır hastalığa yol açabilir. Yavru kedilerde zatürre ve hipotermiden ölümlere yol açabildiği bilinmektedir. Kedigiller familyasının tümü kedi nezlesine tutulabilir.
Bulaşma
Kedi nezlesi hava ve doğrudan temasla taşınır.
Belirtiler
Kedi nezlesinin öncü semptomları öksürme, burun akıntısı, kusma, göz aklarında kızarıklıklar ve hatta göz akıntısı (konjunktivite), ve bazen yüksek ateş ve iştahsızlıktır. Semptomlar genelde 4 ila 7 gün arasında sona ererken, ikincil bakteriyel enfeksiyonlar, semptomların haftalarca sürmesine sebep olabilir. Hastalık, Sinüzit ve ampiyemle sonuçlanabilir.
FHV-1, hamile kedilerde, genellikle gebeliğin altıncı haftasında, düşüğe yol açabilir.
Küçük yaşta enfeksiyona tutulmak, kalıcı sinüs ve burun hasarına yol açabilir.
Teşhis
Teşhis genellikle semptomlar yardımıyla yapılır.
Tedavi ve önleme
Antibiyotikler ikincil bakteriyel enfeksiyonları önlemek amacıyla sıklıkla kullanılmaktadır. Günümüzde kedi nezlesine karşı özel bir anti-virütik ilaç olmamasına rağmen, gansiklovir, PMEDAP, and sidofovir'in hastalıkla savaşımda yararlı olabileceğine dair umutlar vardır.
Ciddiyeti yüksek vakalar, serumla beslenmeyi, oksijen terapisini ve hatta, bir beslenme tüpünü gerektirebilir. Gözlerde oluşan konjunktivite ve korneal ülserler gibi ikincil bakteriyel enfeksiyonlar, harici uygulanan antibiyotiklerle tedavi edilebilinir.
FHV-1 için bir aşı vardır, ancak bu aşı, hastalığın ciddiyetini sınırlandırmasında rağmen, kedi nezlesine karşı tümüyle bir koruma sağlamamaktadır.
Çoğu ev dezenfektanının FHV-1'i inaktive ettiği bilinmektedir. Virüs ıslak ortamlarda 18 saat kadar yaşayabilir. Kuru ortamlarda ise daha kısa süre ve yalnızca bir aerosol (havaya tutunmuş partikül) olarak yaşar.
Katja Kassin

Katja Kassin (d.24 Eylül 1979, Leipzig), Alman porno oyuncusu
15 Yaşındayken bir İtalyan restoranında okuldan sonraları ve haftasonları dondurma satarak para kazanmaya başladı. Lise ve liseden sonra 6 yıl garsonluk yaptı. Eylül 2000'de çıplak fotoğrafları internette dolaşmaya başladı ve 3 yıl sonra ünlü Alman pornocu Dru Berrymore'la irtibata geçti. Mart 2003'te ilk kez bir filmde oynadı. Anal film ve performansları ile tanınır.
Katja İngilizce, Almanca ve Rusça biliyor.
Birçok ödülleri vardır. AVN Ödüllerindende almıştır.
Alman kadın pornografik film oyuncuları
1979 doğumlular
Yaşayan insanlar
Zaho (şarkıcı)

Zaho aslen Cezayir'li olan Fransız şarkıcıdır. 10 Mayıs 1980'de Cezayir'in Oran şehrinde doğmuş, müslüman bir ailenin kızıdır. Kanada'nın Montreal kentinde yaşar ama orada Fransızca konuşulduğu için Fransa'da tanınır. Asıl adı Zehira Darabid'dir.
Biyografi
18 yaşında müzik hayatına atılmıştır. Bir erkek ve bir de kız kardeşi vardır. Babası tüccardır.
Kariyer
Yedi yaşında ve çok hızlı gitar öğrendi 10 yılda Francis Cabrel bir repertuvar öğrendi. 1999 yılında Zehira Oran'dan montreale göç etti. Sonra Soprano ve Tunisiano gibi Fransa'nın önde gelen rapperlarıyla çalıştı.
2008 yılında Fransa'nın en iyi kadın sanatçısı, en iyi R&B şarkıcı ödülü ve MTV EMA yarışmasının Fransa'nın en iyi şarkıcısı olarak katıldı.
Singlelar
"Hey Papi" Soprano ile (2006)
"Lune de miel" with Don Choa (2008)
"Je te promets" (2008) "Je TE promets" (2008)
"C'est chelou" (2008) "C'est chelou" (2008)
"La roue tourne" with Tunisiano Tunisiano ile "La roue tourne"
"Kif'nDir" "Kif'n'Dir"
"La Roue Tourne" "La Roue Tourne"
Murat Dalkılıç diskografisi

Türk pop müzik şarkıcısı Murat Dalkılıç'ın diskografisi; beş stüdyo albümü, bir extended play (EP), beş single ve yirmi dokuz video klipten oluşur. Piyano eğitimi alan Dalkılıç, müziğe yönelmeye karar verdikten sonra çeşitli yerlerde sahneye çıktı. 2008 yılına gelindiğinde Kasaba adlı bir EP yayımladı ve aynı adlı şarkıyla çıkış yaptı. Şarkı, Türkiye resmi listesinde bir numaraya yerleşmesinden sonra Avrupa'da da listelere girdi, ayrıca 16. Kral Müzik Ödülleri'nden Radyolarda En Çok Çalan Şarkı ödülünü aldı. Bir yıl sonra "Pardon" ve "La Fontaine" single olarak dijital ortamda satışa sunuldu, ikincisi, Türkiye'de iki numaraya kadar yükseldi.
Haziran 2010'da ilk stüdyo albümü Merhabayı piyasaya sürdü. Albümdeki "Külah", "Kıyamadım İkimize", "Merhaba Merhaba", "Dönmem" ve "Çatlat" şarkılarına klip çekti; ''Dönmem" şarkısına 2 klip çekmiştir ve 2. sini yayınlamıştır. İlk klip Murat Dalkılıç'ın Resmi Youtube Kanalındadır.''Kıyamadım İkimize", Türkiye'de 3 numaraya kadar ilerledi. Şarkıcı, 2011 yılında Volga Tamöz ve Grup Hepsi ile "Şık Şık" şarkısında düet yaptı. 2012'de, ikinci Murat Dalkılıç stüdyo albümü Bir Güzellik Yap yayımlandı. Albümde "Bir Güzellik Yap", "Kader", "Lüzumsuz Savaş", "Bir Hayli" ve "Neyleyim İstanbul'u" şarkılarına klip çekti. Albümün Gülşen tarafından yazılıp bestelenen aynı adlı çıkış şarkısı, Türkiye'de üç hafta zirveden inmedi, Avrupa'da ise 77 numaraya kadar ilerledi. Yine aynı albümdeki "Lüzumsuz Savaş" şarkısı da Türkiye'de bir numaraya yerleşti. Bir Hayli video klibi YouTube'da 40 milyon kez dinlenmiştir. 2014 yılında Daha Derine albümünü çıkardı ve albümden "Bu Nasıl Aşk", "Derine", "Kördüğüm", "Yani" ve "İki Yol" şarkılarına klip çekti. 2015 yılında aranjör Emrah Karaduman'ın Toz Duman albümünde yer alan "Kırk Yılda Bir Gibisin" şarkısını seslendirdi ve klip çekti.
Albümleri
Stüdyo albümleri
EP'leri
Single'ları
Diğer liste şarkıları
Video klipleri
Uyuyan Venüs

Uyuyan Venüs (ayrıca Dresden Venüsü olarak bilinir), İtalyan Rönesans dönemi ressamı Giorgione'nin nü tablosu. Tablonun, Giorgione'nin 1510'daki vefatından sonra bir diğer rönesans ressamı olan Titian tarafından tamamlandığına inanılır. Bu iddia ilk kez Vasari tarafından ortaya atıldı. Resim şu anda Almanya'nın Dresden kentindeki Gemäldegalerie'de sergilenmektedir.
Giorgione'nin son çalışmalarından biri olan tabloda arka plandaki tepelerin önünde çıplak bir kadın resmedildi. Giorgione, bu eserinde arka plandaki detaylara büyük önem verdi. Tabloda çıplak bir kadının resmedilmesi sanattaki değişimin işaretlerinden biri olarak kabul edilirken bazı ototeriteler tarafından ise Modern sanat'ın başlangıç noktalarından biri olarak kabul edildi. Giorgione'nin ölümü sebebiyle tam olarak bitirilememiş olan tablo, ileride bu tabloya benzer Urbino Venüsü isimli başka bir tablo da çizen ressam Titian tarafından tamamlandı.
Venüs'ün tek eli başının arkasında, diğer eli cinsel organını kapatmış pozu erotik göndermeler içeriyordu. O güne kadar genelde sıcak tonların kullanıldığı çarşaflarda, Giorgione gümüş gibi daha soğuk bir tonu tercih etti. Bu yüzden de Titian ve Velázquez'in benzer eserlerine göre daha sert bir etki oluşturdu. Arka plandaki manzaranın kadının kıvrımları ile uyum içerisinde tasvir edilmiş olması Venüs'ün vücudunun doğadan bir parça gibi algılanmasına sebep oldu.
Figürün pozu, Hypnerotomachia Poliphili için 1499 yılında yapılan gravür çizimlerden birini anımsatmaktadır. Fakat, Uyuyan Venüs'ün boyutlarında ana konusu çıplak kadın olan bir çalışma daha önce batı sanatında görülmemişti. Sadece, Giorgione'nin dönemdaşı Giovanni Battista Palumba'nın gravürlerinde bu çapta örneklere rastlanır. Her ne kadar eski ustaların çalışmalarında birçok nü figür olsa da, Giorgione, bu tablosunda en çok Botticelli'nin Venüs'ün Doğuşu ve Primavera isimli eserlerinden esinlenmiştir. Giorgione'nin doğaya ve güzelliğe olan düşünsel yaklaşımının yoğun bir şekilde hissedildiği bu tablo Ingres ve Rubens gibi ressamlara da ilham kaynağı oldu. Manet, Olympia isimli tablosunu yaparken hem Giorgione'nin Uyuyan Venüs'ünden hem de Titian'nın Urbino Venüsü'nden etkilendi.
Stanley Freedberg'in rönesans sanatı ile ilgili yazısında tabloyu methetmek için alışılageldik analitik tarzından saptığı görülür: "Varoluşun şekli, ideal var olmanın durağan ve ağır bir uyum içerisinde şekillenmesinin tasviridir. Bu hissi varoluş, tüm duyguları saflaştırdığı gibi bütün arzuları da canlandırmıştır; Venüs, aşk yapma eylemini değil, onun hatırasını temsil etmektedir. Giorgione'nin düşlerinin mükemmel bir şekilde somutlaşması, Venüs'ün, ressamın kendisini hayal etmesini hayal etmesidir."
Benzer tablolar
Raymond Smullyan

Raymond Merrill Smullyan (25 Mayıs 1919 - 6 Şubat 2017), Amerikalı matematikçi, konser piyanisti, mantıkçı, filozof ve hokkabaz.
Far Rockaway, New York'ta doğan Smullyan kariyerine sahne sihirbazı olarak başladı. 1955'te Chicago Üniversitesinden lisans derecesi, 1959'da Princeton Üniversitesi'nden doktora derecesiyle mezun oldu. Alonzo Church himayesinde çalışmış pek çok mantıkçıdan biridir.
Yayınları
Is God a Taoist?, 1977.
Planet Without Laughter, 1980.
An Epistemological Nightmare, 1982.
NGC 1055

NGC 1055, Balina takımyıldızı yönünde bulunan bir sarmal galaksi. 18 Aralık 1783 tarihinde William Herschel tarafından keşfedilmiştir. Sarmal kol yapısı, galaksi düzlemi üzerinde yükselmiş gibi görünmektedir ve çıkıntının üst yarısı kolay anlaşılamaz.
Sarmal galaksi M77 (NGC 1068) ile ikili bir sistemdir. Bu iki büyük galaksi, NGC 1073 ve diğer beş düzensiz galaksiyi de içeren küçük bir galaksi grubu (M77 Grubu) oluştururlar.
NGC 1087, NGC 1090, ve NGC 1094 yakın görünmekle beraber sadece görüş alanındadırlar ve aslında birer arka plan galaksileridir.