turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Eşen, Seydikemer

Eşen, Muğla ili Seydikemer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
1855-1868 arasında kazaydı. 1889-1924 arasında Fethiye'nin nahiyesi olmuştur.
26 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafi konum
Eşen, Fethiye'ye yaklaşık 55 km uzaklıkta bulunan bir mahalledir. Eşen'in sınırları kendisi ile sınır komşusu olan İzzettin mahallesi uzunduvar mahallesine kadardır.
Ekonomik durum
Eşen'de yaşam tamamıyla çiftçilik üzerine kurulmuştur. Sera ve zeytincilik üzerine tarım yapılmaktadır. Belediye olmasıyla birlikte seracılık önemli ölçüde gelişmiştir. Sulama imkanlarının artması neticesinde, tütüncülük yok denecek kadar azalmış, bunun yerine domates, fasulye, kavun, karpuz üretimi önemli ölçüde artmıştır.
Ulaşım
Köy yollarının asfalt olması ve köylere telefon ve içme suyunun gelmesiyle birlikte Fethiye, Kaş-Patara gibi turizm merkezlerine yakın olması nedeniyle gelişme sağlamaktadır. İlköğretim ve orta öğretim binaları, sağlık ocağı, tarım kredi kooperatifi, eczaneleri, mobilya mağazaları, gıda, elektronikle ilgili birçok mağaza bulunmaktadır. Çarşamba ve cuma günleri pazar kurulmakta pazara tüm çevre köylerden yoğun katılım olmaktadır.
Çamköy, Fethiye

Çamköy, Muğla,'nın Fethiye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
20 Ağustos 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafya
Çamköy, Fethiyenin merkezine 7 km, il merkezine ise 130 km uzaklıktadır.
Nüfus
Sınıf (biyoloji)

Sınıf (Latince: Classis), (İngilizce: Class), Eki: -opsida
Carl von Linné'nin (1707-1778) (daha sonra latinceleştirilmiştir: Carolus Linnaeus) 1735 yılında 11 sayfadan oluşan Systema Naturae isimli eserinde yaptığı taksonomik kategorilerdendir. Linné canlıları 5 taksonomik kategori içine yerleştirmiştir. Bunlar:
Sınıf (Classis)
Takım (Ordo)
Cins (Genus)
Tür (Species)
Varyete (Varietas)
Daha sonraları Linné, bitki ve hayvanların isimlendirilmesi için ikili adlandırma (binomial nomenklatür) yani, 2 sözcükten oluşan (Cins adı+Epitet adı=TÜR adı) bir sistem geliştirdi. Bu sistem halen geçerliliğini korumaktadır. Günümüzde taksonomik kategoriler ve canlı gruplarına göre isimlendirmede kullanılan son ekler şöyledir :
Alem (Regnum)
Altalem (Subregnum)
Bölüm (Diviso-Phylum) (-phyta)
Altbölüm (Subdivisio-Subphylum)
Sınıf (Classis) (-opsida)
Altsınıf (Subclassis)
Takım (Ordo) (-ales)
Alttakım (Subordo)
Aile (Familia) (-aceae)
Altaile (Subfamilia)
Oymak (Tribus) (-eae)
Altoymak (Subtribus)
Cins (Genus)
Altcins (Subgenus)
Seksiyon (Sectio)
Altseksiyon (Subsectio)
Seri (Serie)
Altseri (Subserie)
Tür (Species)
Alttür (Subspecies)
Varyete (Varietas)
Altvariyete (Subvarietas)
Ira (Forma)
Altıra (Subforma)
Sistematik de, hiyerarşik olarak benzer bireyler türü (Species), benzer türler cinsi (Genus), benzer cinsler familyayı (Familia), benzer familyalar takımı (Ordo), benzer takımlar sınıfı (Classis), benzer sınıflar şube(bölüm)leri (Divisio-Phylum) meydana getirir. Tüm bu taksonlar, filogenetik akrabalıklarına göre dizilir. Bu şekilde doğal sınıflandırmada benzer taksonlar, bir üstteki kategorinin (taksonun) kapsamına sokulur. Geri doğru gittikçe taksonlar büyür ve kapsamları genişler.

Resim haritası kullanılan maddeler
Condoleezza Rice

Condoleezza Rice (14 Kasım 1954, Birmingham, Alabama, ABD), 2005-2009 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nin eski Dışişleri bakanı, diplomat, siyaset bilimcidir. Şu anda Stanford Üniversitesi'ndeki Hoover Enstitüsü'nün direktörlük görevini sürdürmektedir.
Kariyeri
Rice, 2005'ten 2009'a kadar dört yıl boyunca Birleşik Devletler Dışişleri Bakanı ve 2001'den 2005'e kadar Ulusal Güvenlik Danışmanı olarak görev yaptı. Birleşik Devletlerin 66. dışişleri bakanıdır. İlk afro-amerikalı dışişleri bakanıdır. Madeleine Albright'tan sonra ikinci kadın dışişleri bakanı oldu.
Rice, Birmingham, Alabama'da doğdu ve Güney'de ırk ayrımcılığı içinde büyüdü. Lisans derecesini Denver Üniversitesi'nde, yüksek lisans derecesini ise Notre Dame Üniversitesi'nde siyaset bilimi alanında aldı. 1981'de Denver Üniversitesi Uluslararası Çalışmalar Okulu'ndan doktora derecesi aldı. Carter yönetiminde Dışişleri Bakanlığı'nda çalıştı ve 1989'dan 1991'e kadar Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Almanya'nın yeniden birleşmesi sırasında Başkan George H. W. Bush'un Sovyet ve Doğu Avrupa İşleri Danışmanı olarak Ulusal Güvenlik Konseyi'nde görev yaptı. Daha sonra 1993'ten 1999'a kadar rektör olarak görev yaptığı Stanford Üniversitesi'nde burslu olarak çalıştı.
Enter Sandman

"Enter Sandman", Metallica'nın konserlerinde en fazla yer verdiği, Siyah Albüm'de yer alan şarkısıdır. Kirk Hammett'ın "For Whom the Bell Tolls ile birlikte en iyi Metallica şarkısı" dediği parçadır. Ayrıca bu parça MTV Video Müzik Ödüllerinde 1992 - En İyi Metal Müzik Videosu ödülünü kazanmıştır. Bununla birlikte altın sertifika alarak Amerika'da 500,000 kopya satmış, diğer ülkeler ile birlikte 1 milyonu geçmiştir. Şarkılarını 1991 yılında katıldıkları tüm törenlerde çaldılar. Grup 1991'den bu yana tüm konserlerinde bu şarkıyı çalmaktadır.
Kirk Hammett (şarkının riff ve soloları hakkında Rolling Stone'da)
Arkadaşımın bir gitar dükkanı var, duvarında 'Enter Sandman çalmak yasaktır' yazılı bir tabela var (gülüyor). Soundgarden, Louder Than Love albümünü yeni yayınlamıştı. Büyük ağır rifflere oynamışlardı, bundan etkilenmiştim. Saat sabahın ikisinde kasete kaydettiğim bir şeydi Sandman'', üzerinde düşünmemiştim. Lars duyar duymaz 'Bu gerçekten güzel ama ilk kısmı dört kere tekrarla.' dedi. Riff'i daha kalıcı hale getiren bir tavsiyeydi.
Hazırlayanlar ve kadro
James Hetfield: ritim gitar, vokal
Kirk Hammett: lead gitar
Jason Newsted: bas gitar
Lars Ulrich: davul
Bob Rock: yapımcı
Randy Staub: ses mühendisi
Metallica şarkıları
1991 şarkıları
Bob Rock'ın yapımcısı olduğu şarkılar
James Hetfield tarafından yazılan şarkılar
Lars Ulrich tarafından yazılan şarkılar
Kirk Hammett tarafından yazılan şarkılar
1990'larda İngilizce şarkılar
Rusya'nın cumhuriyetleri

Rusya Federasyonu, 85 federe yapıya (Rusça: ъ(), subyekt), birliğe dahil birime, bölünmüştür. Bu yapılanmanın 22 tanesi cumhuriyetlerden oluşur. Cumhuriyetlerde, toplumun çoğunluğunu etnik kökeni Rus olmayan halk oluşturur, fiziki sınırlar bu şekilde belirlenmiştir. Bir cumhuriyette yerel halkın etnik kökeni cumhuriyete isim veren milliyet (Rusça: , , , İngilizce: titular nationality) olarak bilinir. On yıllarca (bazen yüzyıllarca) süren Rusya içi göçler nedeniyle artık bu milliyet o cumhuriyetin nüfusunda çoğunluğu temsil etmeyebilir ama yine de o belirli etnik milliyetin cumhuriyeti olarak kabul görür.
Anayasal statü
Cumhuriyetler, Rusya'nın federe yapılanmasındaki diğer birimlerinden farklılık gösterir: kendi resmi dilleri vardır (Rusya Anayasası Madde 68) ve kendi anayasaları vardır. Diğer federal birimlerin, örneğin krayların (yöre) ve oblastların (bölge) bu hakkı yoktur. Yine de, diğer federal birimlerde olduğu gibi, özerk cumhuriyetlere de tam bağımsızlık tanınmamıştır (Madde 3). Cumhuriyetlerin idari yöneticileri başkandır.
Uygulanmakta olan bağımlılık politik birimlere göre farklıdır. Ama genel olarak içişlerinde idareye geniş bir yetki alanı sağlar. Bu cumhuriyetlerin meclisleri federal anayasayla çakışan, cumhuriyet yöneticilerinin yetkilerini ve güçlerini arttırıcı, kanunlar koydular. Lakin federal anayasanın üstünlüğünün kabulüne çalışan Putin yönetimi altında bağımsızlıkları azalmıştır.
İdari yapılanmada cumhuriyetlerin üzerine yedi büyük federal bölge kurulması ve başkanca atanmış valilerin cumhuriyetlerin faaliyetlerine nezaret etmesi hukukun egemenliğini güçlendirmiş, federal anayasaya saygıyı arttırmıştır. Ayrıca Putin idarecilerin gücünü azaltıp cumhuriyetlerin yürütme organlarının pozisyonlarını güçlendirmiştir. Cumhuriyetlerin başkanlarını, adayı cumhuriyet meclisinin de kabulü şartı ile, Rusya başkanı tayin etmektedir.
Çoğu cumhuriyette genel olarak çok gücü olmayan ayrılıkçı akımlar bulunmaktadır. Özellikle Tatarlar, Başkurtlar, Yakutlar ve tabii ki Çeçenler arasında bu ayrılıkçı hareketlere güçlü destek bulunmaktadır. Cumhuriyete isim veren milliyetlerin (Tataristan, Başkurdistan, Saha) toplum yapısında yer alan diğer etnik gruplar ayrılma hareketlerine sekte vurmaktadır. (Çeçen savaşının bir sonucu olarak Çeçenistan'da çok az çeçen olmayan etnik grup barınmaktadır.
Kurucu "federe cumhuriyetler"
Özerk cumhuriyetler Sovyetler Birliği'nin kuruluşunda ülkenin anayasal birimleriydi. Günümüzde bu başlığın, Rusya'nın cumhuriyetleri için aynı şekilde kullanılması yanlıştır. 1993'te Rusya Federasyonu'nun kabul ettiği Rusya Anayasası ile "özerk cumhuriyet" değil "cumhuriyet" ilan edilmişlerdir.
Cumhuriyetlerin listesi
Adige Cumhuriyeti
Altay
Başkurdistan
Buryatya
Dağıstan
İnguşya
Kabardin-Balkar
Kalmikya
Karaçay-Çerkesya
Karelya
Komi
Mari El (Çirmişistan)
Mordovya
Saha (Yakutya)
Kuzey Osetya-Alanya
Tataristan
Tuva
Udmurtya
Hakasya
Çeçenya
Çuvaşistan
Kırım
Yüzyıllık Yalnızlık

Yüzyıllık Yalnızlık (İspanyolca: Cien años de soledad), Nobel Edebiyat Ödüllü Kolombiyalı yazar Gabriel García Márquez'in 1967 yılında Meksika'ya ilk gidişinde yazdığı başyapıtı niteliğindeki romanı.
Yazar, çocukluğunun geçtiği Aracataca kasabasını "Macondo" adıyla fantastik bir kurguyla sunmuştur ve amacını "çocukluk günlerini sanatsal bir dille ardında bırakmak" olarak açıklamıştır. Kitap, büyülü gerçekçilik akımının en önemli eserlerindendir.
Kitabın ilk baskısı Sander tarafından 1974 yılında yayımlanmıştır.
Çevirisini Seçkin Selvi'nin yaptığı ve Can Yayınları çıkışlı 2005 tarihli 27. baskısının arka kapağında yazar García Márquez'in ağzından şu sözler yer almaktadır:
"Yüzyıllık Yalnızlık'ı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. Çok kasvetli kocaman bir evde, toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları birörnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı iki yıldan daha kısa bir sürede yazdım. Ama yazı makinemin başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş, on altı yılımı aldı. Büyükannem, en acımasız şeyleri, kılını bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü şeylermiş gibi anlatırdı bana. Anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. Bu romanı büyük bir dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar, çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım. Kitaplarımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız."
Sudak balığı

Sudak balığı ya da Uzun levrek (Sander lucioperca, eski bilimsel adı Stizostedion lucioperca), Percidae familyasından yırtıcı bir tatlısu balığı türüdür. Ana vatanının Doğu Avrupa'da bulunduğu düşünülür. Sevilerek yenilen balık olduğundan dolayı insanlar tarafından Batı Avrupa'ya da yayılmıştır.
Sudak balıklarının zarif bir vücutları, iki birbirinden ayrı duran sırt yüzgeçleri ve bir sürü sivri uzun dişleri vardır. Boyu 1,25 metreye, ağırlığı 12 ila 19 kiloya ve 10 ila 20 yaşına kadar varabilir. Sırtı yeşilimsi gri ve karnına doğru gümüşleşen, bir rengi vardır. Sırtında ayrıca bazen farklı şekillerde kahverengi gölgeler vardır.
Sudak balığı önemli ve kıymetli yenilen bir balıktır. Az kılçıklı, sağlam yapıya sahip beyaz bir eti vardır. Irmaklarda, göllerde ve bazen ırmakların denize aktığı yerlerde bulunan az tuzlu deniz suyunda da yaşayabilirler. Derin sularda yaşamayı tercih eder, çok çabuk büyür ama tutsak tutulunca çabuk öldüğünden dolayı havuzda ya da akvaryumda yetiştirilemez.
Sudak balıkları ilkbaharda Nisan ile Haziran arası çiftleşirler ve yumurtalarını alçak suda su bitkilerinin üzerine ve çakılların arasına bırakırlar. Ürettiği 40.000 yumurta diğer balık türlerinin ürettiğinden çok daha azdır ve bu yüzden diğer balıklar kadar çok türemez.
Avlama yöntemleri
Sudak balığı çok dikkatli ve ürkek bir balıktır ve kolay kolay tutulamaz. Boyu 90 santimi ve ağırlığı 7 kiloyu geçenleri çok nadir tutulur. Sudak balığını tutmak için uygun yemler kızılkanat, kızılgöz ve tatlısu levreğidir. Bunun yanında tabii ki başka balık türleri de yem olarak kullanılabilir, ama kullanılan yem balığının zayıf ve uzun bir yapıya sahip olmasına önem vermek gerekir. Yarım balık ve balık parçaları da yem olarak kullanılabilir. Solucan veya kurt ile tutulan sudak balıkları çok seyrektir.
Başarılı olmak için bol yavru balıkların yüzdüğü yerleri seçmek gerekir. Kanallarda ve alçak göllerde sazlıkların ve su bitkilerinin yakınında aramak gerek.
En iyi avlanma zamanları buz olmayan zamanlarda akşam ve gece saatleri ve buz olan zamanda öğlen saatlerindedir. En iyi aylar Mayıs, Haziran, Eylül ve Aralıktır. En büyük sudak balıkları kışın tutulur.
Stephen Harper

Stephen Joseph Harper (d. 30 Nisan 1959), Kanadalı siyasetçidir. Kanada Muhafazakar Partisinin eski başkanı ve Kanada'nın 22. Başbakanıdır. Azınlık olarak muhafazakarları yönettikten sonra Başbakan seçilmesi, 12 yıldan fazla sürmüş olan liberal yönetimi sonlandırmıştır.
11. Haziran 2008 gününde Harper, Kanada parlamentosunda (kızıl derililerden) ilk halklardan (First Nations) özür dilemesi ile dünya kamuoyu ilgi noktası oldu.
Kanada 1870 yıllardan itibaren zorunlu yatılı okular ile sistematik zorunlu asimilasyon siyaseti ile kızılderililerin medeniyetini, dillerini, toplumsal ve aile dokusuna ve benlik kimlik şuuruna karşı imha hareketi uyguladı. Harper'in söyleyişi çok sayıda yerli Kızılderili kabile reisi ven (örnek olarak Phil Fontaine) ve bu toplumsal baskısına maruz kalan yaşlı Kızılderililer tarafından ilgi ve memnuniyet ile izlendi.
Bu zorunlu misyoner yatılı okullarda binlerce tecavüz olayları özelikle Kanada'nın utanç kaynağı oldu. Büyük Avrupa gazeteleri; "Tüm Kanada üzgün ve ağlıyor" manşeti yayınladı. Hayata kalan 80.000 kızılderiliye (Inuit ve Metisler) toplam 2 milyar dolar tazminat ödenecek.
Fluxus

Fluxus (Latince: akmak kelimesinden), ilk olarak 1960 yılında Litvan-Amerikalı sanatçı George Maciunas tarafından John Cage'in 1957-1959 Back Mountain College'daki "deneysel kompozisyon" derslerine katılan sanatçılar ile tanışması sonrasında oluşturulmaya başlanmış uluslararası bir avant-garde gruba verilen addır.
Fluxus'ın avant-garde bir grup olarak değerlendirilmesi konusu tartışmalıdır. Avangardizmin 1960'larda neo-avangardizm ya da transnasyonel bir estetik yaklaşımla yok olduğu ileri sürülebilir.
Fluxus, ilk olarak George Maciunas, Almus Salcius, vd. New York'ta ikamet eden Litvanların, bir dergi çıkarmak amacı ile Litvan Kültür Derneği'ne teklif etmelerinde buldukları isimdir(Bu dergi hiç çıkmamıştır). Maciunas'a göre Fluxus'un amacı "sanatta devrimsel bir gelgitin oluşmasını sağlamak, yaşayan sanatı ve karşı sanatı (anti-art) yaymak" idi. Bu açıdan Fluxus, Dada ile yakından ilişkilendirilebilir.
Zamanın çoğu avant-garde sanatçısı Fluxus içinde yer almıştır. Bunlar arasında Joseph Beuys, Yoko Ono, Robin Page Nam June Paik, Charlotte Moorman, Wolf Vostell, Dick Higgins sayılabilir. Tabii bu isimler Joseph Beuys'un zaten kendisinin Fluxus dışında da oldukça tanınmış olması; Yoko Ono'nun biraz da John Lennon ismi ile anılması ve Nam June Paik'in de (Fluxus öncesinde de oldukça tanınan) video sanatının kurucusu olması bakımından ön planda yer alan isimlerdir. Bunların dışında Dick Higgins, Alison Knowles, Robert Filliou, Henry Flynt, George Brecht, Robert (Bob) Watts, Mieko (Chieko) Shiomi, Takako Saito, Ay-O gibi daha birçok ismi saymak mümkündür.
Nicelik açısından Fluxus'a bakıldığında toplamda 40 ya da 80 kadar merkezi sanatçı figürünü görmek mümkündür. Nihai olarak ise sanatçılar, küratörler, akademisyenler, galeri sahipleri, koleksiyonerlerden oluşan yaklaşık 360 isimden bahsetmek olasıdır. 1960'ların çoğulculuğuna yol açması açısından önemli olup etkisi günümüzde de sürmektedir.
Kinizm

Kinizm (sinizm, kinik ya da kuşkuculuk), Sofist Gorgias'ın ve daha sonra da Sokrates'in öğrencisi olan Antisthenes'in öğretisidir. Antisthenes, Kynosarges Gymnasionda okulunu kurmuştur. Kinik okulun, kyon kelimesinden türediği söylenmektedir; kyon ise köpek ya da köpeksi anlamındadır.
Genel çerçeve
Kinik okul, Sokratesçi okullardan biri kabul edilir. Anthisthenes mutluluğa ancak erdemle ulaşılacağını ve bu erdemin de dünyevi hazları yadsımakla mümkün olabileceğini (mülkiyet, aile, din vb. değer ve yargıları reddederek) savunmuştur. Kinizme ün kazandıran, dolayısıyla kinizmin yayılmasını sağlayan Diogenes'tir. Diogenes bu öğretiyi eyleme dönüştürmüştür ve gerçek erdeme ancak bu şekilde ulaşılacağını savunmuştur. Rivayete göre Diogenes yaşamını bir fıçının içinde devam ettirmeye vardırarak, toplumsal gereksinmelerden kendisini tamamen yalıtmaya yönelmiştir.
Kinik felsefe
Kiniklerin temel felsefi konumları, zamanın uygarlık değerlerine yönelik aldırmaz tavırları ve eleştirel yaklaşımları tarafından şekillenir. Onların temel etik ilkesi erdemdir ve bundan anladıkları da, insanın özgürlüğü ve kendi iç bağımsızlığı ile yaşamını sürdürmesidir. İnsan, her tür gereksinmeye olan bağımlılığından kurtulmalıdır. Dolayısıyla böyle bir erdem anlayışı, bilgi ile temellendirilir; yani, insan ancak bilgilenme aracılığıyla kendisini kuşatmış olan gereksemelerden sıyrılabilir. Onlar açısından bilgi ve ahlaki ilkeler bu nedenle salt soyut bir bilme meselesi değil, somut yaşamda yaşanması gereken şeylerdir. Kinik filozoflar, bütün bu yaklaşımlarına uygun bir kişilik örneği olarak Sokrates'e işaret ederler. Kinizme göre, insan kendi kendisine dayanmalıdır, ki erdemli, yani kendine yetebilen bir kişi olabilsin. İnsanın doğaya karşı geliştirdiği toplumsallık, büyük ölçüde gereksiz ve yozlaştırıcı nitelikler arz eder; kinikler buna karşı doğal ve sade yaşamı öne çıkarırlar.
Kinizm devinen hazza karşı ya da toplumun akışındaki o teslimiyet ilkesi olan faydaya karşı doğaüstünün varlığını arzulama ve oraya dahil olmanın gereksizlikten çok öte bir argümanla işleyen hayat gailesinin sonunda bütün bir toplumu aynı paradigmaya koyduğu çoğunluğa rıza gösterme ve kendini aklama olgusuna karşıtlık içinde neşet bulmaktadır. Herkesin aynı kanunlara tabiiyetinde suçlu kim olabilir sorusunun mutlak öğretisini yaşamlarıyla oluşturan dışarıdaki acaiblik olarak zihnin bakir ve sızıntı yapılamayan sadıklığında.
Dretnot

Dretnot, 20. yüzyılın başlarında hizmete girmiş en baskın savaş gemisi türü.
İngiliz savaş gemisi HMS Dreadnought 1906 yılında denize indirildiğinde denizcilik tarihinde çığır açtı. Bu gemi ile benzer özelliklere sahip gemilere dretnot (İngilizcesi "dreadnought") ve önceki gemilere ise ön-dretnot (İngilizcesi "pre-dreadnought") adı verilmeye başlandı. HMS Dreadnoughtun tasarımında iki büyük devrimsel yenilik vardır; 305 mm'lik 10 ana batarya, tek ve çift namlulu 5 taret ve 24 küçük topla donatılmış silah sistemi ve buhar türbinli tahrik sistemi. Toplam ağırlığı 18 bin groston olan HMS Dreadnought, 23000 beygir gücünde bir motora sahiptir. HMS Dreadnoughtun ortaya çıkışı ile, başta İngiltere ve Almanya donanmalarını yenilemeye başladı. Bu gemilere sahip olma isteğinin diğer ülke donanmalarında da başlaması kısa sürede denizlerde bir silah yarışı halini aldı. Bu yeni sınıf savaş gemileri ulusal gücün önemli bir simgesi oldu.
Dünya Çocuk Günü

Dünya Çocuk Günü, farklı ülkelerde farklı tarihlerde kutlanan gün.
Tarihçe
Uluslararası Çocuk Günü fikri, 1925 yılında Cenevrede yapılan Çocukların Refahı için Dünya Konferansı'''ndan sonra doğmuştur. 54 ülke katılımıyla gerçekleşen Konferansta Çocukların Korunmasına Dair Cenevre Bildirgesi kabul edilmiştir. Dünya Çocuk Günü'' adıyla çocuklar arasında ortak duygular oluşmasını, ulusların barış içinde yaşama özlemlerinin pekişmesini amaçlar.
Bildirge esas olarak yoksulluk, çocuk işçiliği, eğitim gibi dünya çocuklarının refahını ilgilendiren konulara odaklanmaktadır. Konferanstan sonra pek çok ülke, çocukların sorunlarına ilişkin olarak kamuoyunun dikkatini çekmek, çocuklara mutluluk getirmek ve çocuk konusunda teşvik etmek üzere bir günü çocuk günü olarak belirlemiştir. 1 Haziran tarihi, 21 ülkede olmak üzere, en yaygın Çocuk Günüdür. Türkiyede her yıl 23 Nisan'da kutlanmaktadır. 20 Kasım tarihinde ise Çocuk Hakları günü olarak kutlanmaktadır. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 14 Aralık 1954'te aldığı kararla, Dünya Çocuk Günü'nü BM'nin İlan Ettiği Uluslararası Günler listesine eklemiştir.
Mostar (dergi)

Mostar, aylık kültür ve aktüalite dergisi. Yayın hayatına Mart 2005 tarihininde başladı. Aylık yayımlanıyor. Kültür ve aktüalite konularında gündeme dair yazılarının yanında Görsel Hafıza, Tarih, Düşünce, Edebiyat, Kitap ve Sinema bölümleri de bulunuyor.
Dergi adını, Bosna-Hersek'te Hersek bölgesinin en büyük şehri olan Mostar'da bulunan yine aynı adla anılan Mostar Köprüsünden alıyor.
Dergi içerikleri
Dosya konuları
Künye
Derginin yayın ekibi şu şekilde sıralanabilir.
İmtiyaz Sahibi: Yakup ALARÇİN
Genel Koordinatör: Sabahattin Aydın
Yayın Yönetmeni: Ali SÖZER
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü: Ali BAĞCI
Editör: Mehmet ERİKLİ
Kapak Çizim: Radiye Ayla ASİLKAN
Görsel Yönetmen: Fatih AYDIN
Yayın Kurulu: Selim UĞUR, Ahmet SÖZER, Hüseyin Tayyip GÜNDÜZ
Aldığı ödüller
Türkiye Yazarlar Birliği tarafından "2009 Yılının Dergisi" seçilmiştir. (1 Ocak 2010)
Uluslararası İslam Dünyası Gazeteci ve Yazarlar Derneği (ULGAYAD) tarafından "2011 Yılının Dergisi" ödülü verilmiştir. (12 Nisan 2012)
Fıstıklı, Armutlu

Fıstıklı, Yalova ilinin Armutlu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte tarihi şadırvan ve mezar taşlarındaki 400-500 yıllık bir tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Adını çevresindeki fıstık çamlarından alan köy, 1795 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy Yalova iline 63, Armutlu ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus