turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Mihail Ageyev

Mihail Ageyev (Mark Lazareviç Levi), (d. 8 Ağustos 1898, Moskova - ö. 5 Ağustos 1973, Erivan) kimliği pek bilinmeyen, 20. yüzyılın ilk yarısında yaşayan Rus bir yazarın takma adıdır. Bu yazarın gerçek adı Marc Leviydi.

Bolşeviklerin zaferinden sonra Mark Levi, Fransa'ya gitti. Orada yazdığı Kokain Romanı adlı en bilinen eseri, Levi'nin ölümünden sonra bulunup yayımlanmıştır.
Bazı Rus Edebiyati uzmanları, Kokain Romanı'nın, takma adınını kullanan Vladimir Nabokov tarafından yazıldığını tahmin ediyorlar. Her nasılsa, Levi'nin hayatı karanlık ve esrarengiz: bu adam hakkında hemen hiçbir şey bilinmiyor. 1898 ile 1973 arasında tanımlanan hayatı sınırları bile, son derece kuşkulu: bazı uzmanların iddialarına göre Levi, Rusya'ya dönüp Stalin tasfiyeleri nedeniyle öldü.
20. yüzyıl Rus yazarları
Yahudi asıllı Ruslar
1898 doğumlular
1973 yılında ölenler
Hugh Jackman

Hugh Michael Jackman (d. 12 Ekim 1968) filmlerde, müzikal yapımlarda ve televizyonda yer almış Avustralyalı aktör ve yapımcıdır.
Jackman dünya çapındaki şöhretini süper kahramanları ve tarihsel kişilikleri oynadığı büyük yapımlarla elde etti. Wolverine'i canlandırdığı X-Men filmlerinin dışında başrolde oynadığı Büyülü Çift, Van Helsing, Prestij, Avustralya, Çelik Yumruklar, Sefiller ve Tutsak filmleriyle tanınır. Sefiller filmindeki performansı 2013'te ona En İyi Aktör dalında ilk Akademi Ödülü adaylığını ve Müzikal veya Komedi dalında En İyi Aktör dalında Altın Küre ödülünü kazandırdı. Ayrıca şarkıcı, dansçı ve sahne müzikali oyuncusu olan aktör The Boy from Oz'''daki rolüyle Tony Ödülü'de kazandı.
Kasım 2008'de Open Salon Jackman'ı yaşayan en seksi erkeklerden biri seçti. Sonra aynı ayda People dergisi tarafından "Yaşayan En Seksi Erkek" olarak seçildi.
Üç kere Tony Ödülleri'nde sunuculuk yapıp bunlardan birindeki performansıyla Emmy Ödülü kazanan Jackman 22 Şubat 2009'da 81. Akademi Ödülleri'ni de sundu.
2012'nin Aralık ayında Hollywood Şöhretler Bulvarı'nda bir yıldızla onurlandırıldı.
2017'de çıkmış olan üçüncü Wolverine filmi Logan'', onun son X-Men filmi olmuştur.
Hakkında
Grace McNeil (evlilik öncesi soyadı Greenwood) ve Christopher John Jackman isimli Cambridge eğitimli bir muhasebecinin oğludur. Ailesi İngilizdi ve "On Pound Poms" göçünün parçası olarak 1967 yılında Avustralya'ya gelmişti. Böylece, Avustralya vatandaşlığına ek olarak, Jackman İngiltere doğumlu ebeveynlerden doğması nedeniyle İngiliz vatandaşlığına sahiptir. Baba tarafından büyük büyükbabası Nicholas Isidor Bellas, Yunan'dı ve o zamanki Osmanlı İmparatorluğu (şimdiki Yunanistan'da) topraklarında doğmuştu. Ailesi, dindar Hıristiyanlardı. Jackman'ın dört büyük kardeşi vardır.
2013 yılında deri kanserine yakalanmıştır.
2023'de 1996 yılında evlendiği Deborra-Lee Furness ile boşanma kararı aldıklarını duyurmuştur.
Filmografi
Film
Tiyatro
Video oyunları
AFI (müzik grubu)

AFI (A Fire Inside); 1991'de kurulmuş Ukiah, Kaliforniya'lı bir rock grubudur.
Lisedeyken; Davey Havok (vokal), Mark Stopholese (gitar) ve Vic Chalker (bas) AFI isimli bir hardcore punk grubunu 1991'de kurarlar. Kurulduğunda; bir bateristleri yoktur ve hiçbiri herhangi bir enstrüman çalmasını bilmez. Arkadaşları Adam Carson'dan baterisini ödünç almak isterler; ve Stopholese gitar çalmayı, Chalker bas gitar çalmayı öğrenerek 1993'te Dork albümünü çıkartırlar.
Daha sonra gitarist Jade Puget gruba dahil olur, ve Chalker da ilgisini kaybettiğinden Geoff Kesge ile değiştirir.
AFI üyeleri değişik üniversitelerde okurlar; ve okullarından ayrılarak AFI'de çalmak için grubu tekrar birleştirirler.
1993 ve 1995 arasında bazı kayıtlar yayımlayan grup; ilk full albümünü 1995'te Answer That and Stay Fashionable ile yayımlar.
1998'de A Fire Inside EP'sini yayımlayan grup; 1999'da yayımlanan Black Sails in the Sunset (1999) albümü ile uluslararası üne kavuşur.
2000 yılında; The Art of Drowning albümü Billboard listesinde 174'üncü sıraya çıkar ve The Days of Phoenix için video klip çekerler.
2003 yılında DreamWorks Records ile Sing the Sorrow albümünü yayımlayan grup, MTV Video Music Awards'a aday olur.
S&M (albüm)

S&M, (Symphony & Metallica) Amerikalı heavy metal grubu Metallica'nın, San Francisco Senfoni Orkestrası ile birlikte 21-22 Nisan 1999 tarihlerinde verdikleri canlı konser kayıtlarını içeren ve 23 Kasım 1999'da Elektra Records etiketiyle çıkardıkları 9. albümleri.
Senfonik düzenlemeleri ve orkestranın şefliğini Michael Kamen yapmıştır.
Konserde daha önce hiçbir albümlerinde yer vermedikleri "No Leaf Clover" ve "Minus Human" isimli iki parçayı da seslendirmişlerdir.
Albümdeki şarkılar
1. disk
"The Ecstasy of Gold" (Morricone) 2:30
"The Call of Ktulu" (Burton, Hetfield, Mustaine, Ulrich) 9:34
"Master of Puppets" (Burton, Hammett, Hetfield, Ulrich) 8:54
"Of Wolf and Man" (Hammett, Hetfield, Ulrich) 4:18
"The Thing That Should Not Be" (Hammett, Hetfield, Ulrich) 7:26
"Fuel" (Hammett, Hetfield, Ulrich) 4:35
"The Memory Remains" (Hetfield, Ulrich) 4:42
"No Leaf Clover" (Hetfield, Ulrich) 5:43
"Hero of the Day" (Hammett, Hetfield, Ulrich) 4:44
"Devil's Dance" (Hetfield, Ulrich) 5:26
"Bleeding Me" (Hammett, Hetfield, Ulrich) 9:01
2. disk
"Nothing Else Matters" (Hetfield, Ulrich) 6:47
"Until It Sleeps" (Hetfield, Ulrich) 4:29
"For Whom the Bell Tolls" (Burton, Hetfield, Ulrich) 4:52
"Minus Human" (Hetfield, Ulrich) 4:19
"Wherever I May Roam" (Hetfield, Ulrich) 7:01
"The Outlaw Torn" (Hetfield, Ulrich) 9:58
"Sad But True" (Hetfield, Ulrich) 5:46
"One" (Hetfield, Ulrich) 7:53
"Enter Sandman" (Hammett, Hetfield, Ulrich) 7:39
"Battery" (Hetfield, Ulrich) 7:24
Grup
Grup
James Hetfield - Gitar, Vokal
Lars Ulrich - Davul
Jason Newsted - Bas
Kirk Hammett - Gitar
San Francisco Orkestrası
Orkestra Şefi - Michael Kamen
Klakson - Eric Achen, Joshua Garrett, Douglas Hull, Jonathan Ring, Bruce Roberts, Robert Ward, James Smelser
Çello - David Teie (şef), Richard Andaya, Barara Bogatin, Jill Rachuy Brindel, David Goldblatt
Keman - Jeremy Constant, Daniel Banner, Enrique Bocedi Paul Brancato, Catherine Down, Bruce Freifeld, Connie Gantsweg, Michael Gerling, Frances Jeffrey, Judiyaba, Yukiko Kamei, Naomi Kazama, Kum Mo Kim, Yasuko Hattori, Melissa Kleinbart, Chumming Mo Kobialka, Daniel Kobialka, Rudolph Kremer, Kelly Leon-Pearce, Diane Nicholeris, Florin Parvulescu, Anne Pinsker, Victor Romasevich, Philip Santos, Peter Shelton
Trampet - Chris Bogios, Glenn Fischthal, Andrew McCandless, Craig Morris
Fagot - Steven Braunstein, Stephen Paulson, Rob Weir
Kontrbas - Charles Chandler, Laurence Epstein, Chris Gilbert, William Ritchen, Stephen Tramontozzi, S. Mark Wright
Perküsyon - Steven Braunstein, Stephen Paulson, Rob Weir
Viyola - Don Ehrlich, Gina Feinauer, David Gaudry, Christina King, Yun Jie Liu, Seth Mausner, Nanci Severance, Geraldine Walther
Trombon - John Engelkes, Tom Hornig, Paul Welcomer, Jeff Budin
Obua - Julie Ann Giacobassi, Eugene Izotov, Pamela Smith
Timpani - David Herbert
Flüt - Linda Lukas, Catherine Payne, Paul Renzi
Klarnet - Sheryl Renk, Anthony Striplen, Luis Beez
Harp - Douglas Rioth
Klavye - Marc Shapiro
Tuba - Peter Wahrhaftig
Aristotelesçilik

Aristotelesçilik, Plantonculuğa paralel olarak, aynı zaman dönemleri içinde gelişen bir felsefi eğilimdir. Yeni bir dünya görüşü arayışı içinde rönesans felsefesinin Platon'a ve Aristoteles'e yönelmesi şaşırtıcı değildir. Her ikisi de klasik çağın en güçlü düşünürleriydi ve yapıtları bir anlamda ilk felsefeyi kurmaya yönelikti.
Genel çerçeve
Aristoteles'in orta çağ felsefesinde de çok önemli bir rolü vardır; Aristotelesçiliğin bir biçimi bu tarihsel dönemde şekillenir. Bu dönemde, özellikle de Skolastik felsefe içinde temel dayanak noktası Aristotales felsefesidir. Hristiyan dogmaların felsefe ile temellendirilmesini hedefleyen bu dönem felsefeleri, önemli bir kaynak olarak Aristotales'i bulmuşlardır. Bundan kaynaklı olarak Aristotales denildiğinde aynı zamanda akla Skolastik felsefe gelir. Rönesans felsefesi skolastikle savaşın içinde geliştiğinden dolayı, başlangıçta Aristotales'e tepkili bir tavır geliştirir; ancak bu dönem felsefesi genel olarak antik çağ düşüncesini yeniden değerlendirmeye yöneldiğinden, Aristotales'e tümden yadsınmaz.
Rönesans felsefesinin Aristotales'le ilgisi, temel yönelimi olan hümanizm ile bağlantılıdır. Hümanizm öncelikli olarak antik çağ felsefesine ait metinlerin orijinal olarak konulmasını ve öyle değerlendirilmesini hedefler. Orta Çağ felsefesinin bu bakımdan Aristotales'e kattıkları böylece ayıklanmaya çalışılmıştır. Rönesans felsefesinde Aristotelesçilik, orta çağın ve Skolastik felsefenin Aristotales üzerine eklemelerin ayıklanması biçiminde meydana gelmiştir diyebiliriz. Theodoros Gaza (1400'lü yıllar), Aristotelesçiliğin başaltılarından olan bir Bizanslı bilgindir.
Aristotelesçiliğin düşünce kaynakları
Aristotelesçiliğin belirli bir akademisi olmamıştır, bu bakımdan Platonizmden daha farklı yönelimleri söz konusudur. Hümanistlerin yanı sıra İbni Rüştçüler (Avveroistler) ve Alexandristler olarak adlandırılan akımlar anılmaya değerdir. Birinciler İbni Rüşt'ün orta çağ'da Platon etkisinde işe karıştığı Aristo yorumunu temel alıyorlardı. İkincilerse, antik çağ sonlarında en büyük Aristotales yorumcusu kabul edilen Aphrodisiaslı Alexandros'a dayanıyorlardı. Bu son iki eğilim Aristotales doğrudan kaynaklardan değil yorumcularından hareketle değerlendiriyorlardı. Rönesans döneminde bu aristotelesçi yönelimler arasında çelişki ve çatışmalar meydana gelir.
Aristotelesçiliğin merkezi 14. yüzyıldan itibaren İbn Rüşdcülüğün etkili olduğu Padova'dır. Bütün Aristotalesçi kadroların burada toplanması söz konusudur. Bu dönem en büyük filozof Pietro Pomponazzi'dir (1462-1524). Birçok üniversitede görev yapan Pomponazzie, Aristotelesçiliğin merkezi tartışması olan ruhum ölümsüzlüğü konusunda doğalcı-materyalist bir düşüncenin savunusunu geliştirmiştir. "Çifte doğruluk" düşüncesiyle akli olan ile tanrısal olanı ayırmaya çalışmış buna rağmen kilise tarafından aforoz edilmekten kurtulamamıştır. Rönesans felsefesindeki Aristotelesçiliğin orta cağ'dan farkı, din dışı bir yönelimle Aristo felsefesini değerlendirmesidir.
İhsan Şurdum

İhsan Şurdum (d. 1930 Konya) Türk uzman restoratör ve ressam.
1947 yılında Güzel Sanatlar Akademisine girdi. 195455 öğretim yılı döneminde Bedri Rahmi Atölyesi Yüksek Resim Bölümünden mezun oldu. 1956 yılında Fransaya gitti ve 1961'de Türkiye'ye döndü. 1963 yılında Balıkesir Devlet Güzel Sanatlar Galerisini kurdu. 1965 yılında İstanbul Resim ve Heykel Müzesinde görevlendirildi. 1967'de İtalyan hükümeti bursu ile Roma Merkez Restorasyon Enstitüsünde çalıştı ve sertifika aldı. 1949 yılından beri pek çok karma sergilere katıldı.
İhsan Şurdum, 1976 yılı devlet sergisinde Başarı Ödülü aldı. 1978de Belçika hükümetinin davetlisi olarak Belçika da mesleki araştırma yaptı. 1982de Mimar Sinan Üniversitesinde Restorasyon Atölyesini kurdu. 1995te emekli oldu.
İlk kişisel sergisini 1975te, son kişisel sergisini de 1999da açtı. İstanbul, Ankara ve İzmir müzelerinde eserleri vardır.
İbiza

İbiza ya da Eivissa; Akdeniz'deki Balear Adaları'nda bulunan ve İspanya yönetiminde olan bir adadır. Adada başı çeken üç şehir vardır. Bunlar, İbiza Town, Santa Eularia del Rui ve Sant Antoni de Portmany'dir. Her ne kadar Balear aları'nın en büyüğü Mallorca olsa da; İbiza son 30 yıldır gerek turizmin, gerekse de eğlence dünyasının Avrupa'daki önemli bir merkezi olmuştur.
İbiza ismi; Arapça "Yabisah" () kelimesinden gelmiştir. Sebebi de; Orta Çağ'da önemli bir süre Müslümanlar'ın kontrolünde kalmış olmasıdır. Katalanca'da ise; Eivissa ismi kullanılmaktadır.
İbiza adası; daha çok yaz partileri ve Dünyaca ünlü gece kulüpleri ile tanınır. Bunlar arasında, Space, Pacha, Privilege, Amnesia, Eden ve Es Paradis gelir.
Adanın büyük bir bölümü 1999 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Manaslu Dağı

Manaslu Dağı, Nepal Himalayalarının bir parçası olan Mansiri Himal'de bulunan Manaslu (Kutang olarak da bilinir) dünyanın en yüksek sekizinci dağıdır. Manaslu, "Ruhların Dağı" olarak çevrilen Sanskritçe bir kelime olan Manasa'dan gelmektedir.
Manaslu'ya ilk çıkış 9 Mayıs 1956'da Toshio Imanishi ve Gyalzen Norbu'dan oluşan Japon ekspedisyonu tarafından gerçekleştirilmiştir.
THK-16

THK-16 diğer adıyla Mehmetçik 1952 yılında Türk Hava Kurumu tarafından tasarlanan jet eğitim uçağıdır.
Tarihi
Önceleri Türk Hava Kurumu (THK) Uçak ve Motor Fabrikası tarafından tasarlanan daha sonra Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu (MKE) Fabrikaları'nda devam eden proje Türk tasarımı ilk jet uçağıdır.
1926 yılında kurulan THK Uçak Fabrikası 1940 yılında II. Dünya Savaşı'dan kaçan Polonyalı mühendislerin yardımıyla büyük bir ilerleme gösterir. THK tarafından tasarlanan ve üretilen uçak ve planörler aynı zamanda Türk Hava Kuvvetleri tarafından da kullanılmaktaydı. Fabrikanın tasarladığı 16 değişik uçak ve planör tasarımından biri de jet motorlu THK-16 olarak adlandırılan Mehmetçik'ti. THK-16'ya hazırlanan projeler arasında 16'ncı sırada yer aldığı için bu isim verilmiştir.
THK-16 Yüksek Mühendis Selahattin Belen başkanlığındaki ekip tarafından tasarlanmıştır. Türk Hava Kuvvetlerinin bünyesinde barındıran jetlerde görev alacak pilotların eğitiminde kullanılacaktı. Uçağın gövdesi tamamen metalden oluşmaktaydı ve kokpit kısmında pilotlar tandem yani önde öğrenci, arkada öğretmen pilot olacak şekilde tasarlanmıştı. Bunun yanı sıra öğrenci ve öğretmen pilotun yan yana oturduğu bir model de tasarlanmıştır.
İlk jet savaş ve eğitim uçaklarında olduğu gibi motorlar kanatların altında yer alıyordu. Uçakta Fransız Turbomeca firması tarafından üretilen Pimene jet motorları kullanılmaktaydı, ayrıca aynı şirketin Palas tipi jet motoru da kullanılabilmekteydi.
THK'nın Ankara Gazi Çiftliği'ndeki Uçak ve Motor Fabrikası yeterli miktarda uçak siparişi alamadığı için krize girmiş ve 5 Nisan 1952'de yapılan anlaşma ile 4 milyon lira karşılığında MKE'ye satılmıştır. Fabrika Yavuz Kansu müdürlüğünde yeniden yapılandırılmıştır. MKE, THK'nın geliştirdiği aralarında Model 3 olarak yeniden adlandırılan Mehmetçik'in de bulunduğu 6 ayrı modeli imal etme kararı aldı.
Aynı yıl ABD'nin Lockheed T-33 tipi jet eğitim uçaklarını Türk Hava Kuvvetlerine hibe etmesiyle projenin uygulanmasından vazgeçildi. 1957 yılına gelindiğinde ABD Yardımının ön gördüğü koşullar neticesinde yapılan gizli anlaşmalar ile hükumetin emri sonucunda Türkiye'deki uçak üretimi tamamen durdurulmuştur. Fabrika daha sonraları uçak üretimi yerine traktör ve çeşitli makine parçaları üretmeye devam etmiştir.
Teknik Özellikleri
Mürettebat: 2
Motor türü: 2 adet Turbomeca Pimene
Azami hız: 430 km/saat
Maksimum yükseklik: 12 bin metre
Menzil: 710 km
Boş ağırlık: 510 kilogram
Kalkış ağırlığı: 1.100 kg
Kanat açıklığı: 10 metre
Kanat alanı: 14 metre kare
Gövde uzunluğu: 7 metre
Yerden yükseklik: 1.8 metre
Iraklık açısı

Paralaks veya ıraklık açısı; bir kimsenin gözünden çıkan, biri yer kürenin merkezinde öbürü yeryüzünde bulunan iki doğrunun bir gökcisminin merkezinde birleşerek oluşturdukları açı.
Yıldızların, yerküreye olan uzaklıklarını hesaplamada kullanılan bir yöntemdir. Dünyadan güneşe, güneşten yıldıza, yıldızdan da tekrar dünyaya birer çizgi çekildiğinde oluşan üçgenin açıları yardımıyla yıldızların uzaklıkları hesaplanabilmektedir. Bu yöntem ancak 3000 ışık yılı uzaklığa kadar olan hesaplamalar için sağlıklı sonuçlar vermektedir.
Ho-han-ye (Tanhu)

Ho-han-ye (Çince: 呼韓邪單于 hūhánxié dānyú; d. ? - ö. MÖ 31), Hiung-nu'nun Tanhu'su.
Çin'in Hiung-nu üzerindeki zaferleri arttıkça İpek yolunun denetimi Çin'in eline geçti. Hiung-nu'ların Çin'den aldığı vergiler kesilince ekonomik durum kötüleşmeye başlamış ve ülke kıtlığa girmişti. İç huzursuzluğun arttığı bu dönemlerde Çin imparatorunun yardımıyla Hiung-nu'nun başına Ho-han-ye geçti. Krizden kurtulmak için Ho-han-ye Çin egemenliğine girmeyi kabul etti.
Ancak kardeşi Çi-çi bu teklifi kabul etmedi ve onun hükümdarlığını tanımadı. Çıkan savaşı kaybeden Ho-han-ye güneyde Çin himayesi altına girdi. Bu olay, Hiung-nu'nun Doğu Hiung-nu ve Çi-çi'nin önderlik ettiği Batı Hiung-nu olmak üzere ikiye ayırılmasına yol açmıştır. Çu ve Talas ırmaklarının olduğu yere yerleşen Batı Hiung-nu, MÖ 38 yılında Çinliler tarafından dağıtıldılar. Doğu Hiung-nu ise Hiung-nular'ın Hanlaşmasına yol açmıştır.
Tarihteki Türk liderler
Hiung-nu
MÖ 31 yılında ölenler
Doğum tarihi bilinmeyenler
Maria Reiche

Maria Reiche (d. 15 Mayıs 1903, Dresden - ö. 8 Haziran 1998, Lima), Peru'daki Nazca çizgilerini araştırması ile ünlü olan Almanya doğumlu matematikçi ve arkeologdur.
Dresden Teknik Üniversitesi'nde matematik, coğrafya ve diller üzerine çalışmıştır. 1932'de Peru, Cusco'daki Alman konsolosunun çocuklarına dadılık ve öğretmenlik yapmaya başlamıştır. 1934'te bir parmağını kangrenden kaybetmiştir. Aynı yıl Lima'da öğretmen olmuştur ve bilimsel çeviriler yapmıştır. II. Dünya Savaşı başladığında, Almanya'ya dönmemeye karar vermiştir.
1940'ta Nazca çizgilerini bulmuş olan Amerikalı arkeolog Paul Kosok'un yardımcısı olmuştur. 1946 civarında Nazca'daki figürleri haritalamaya başlamıştır. Kosok 1948'de araştırmayı bıraktığında, Reiche işe devam ettirmiştir ve bölgeyi haritalamıştır.
Reiche çizgileri yapanların onları güneş takvimi olarak kullandıkları ve astronomik devirleri gözlemlemek için kullandıkları teorisini oluşturmuştur. Çizgilerin yalnızca yukarıdan açıkça görülebildiğinden Peru Hava Kuvvetleri'ni bölgeyi fotoğraflamak için yardım etmeleri konusunda ikna etti. Zamanının çoğunu Nazca'da evinde yalnız geçirmiştir. Teorilerini The Mystery of the Desert (Çölün Gizemi) adlı kitabında açıklamıştır ve kitabın gelirini çölü korumak, güvenlik ve yardımcılar tutmak için harcamıştır.
Reiche Nazca çizgilerini bölgeye zarar veren trafikten, bölge Panamerikan Karayolu'nun yanında bulunmaktadır, ve çeşitli hükumet planlarından korumak istemiştir ve parasının önemli bir kısmını bu amaç için harcamıştır. Hükumeti bölgeye halkın girişini sınırlandırması konusunda ikna etmiştir. 1993'te Büyük Haç Derecesi'nde Erdem Madalya'sını almıştır ve 1994'te Peru vatandaşı olmuştur. UNESCO 1995'te çizgileri dünya miras listesine almıştır.
Recihe'nin sağlığı zamanla kötüleşmiştir. Tekerlekli sandalye kullanmak zorunda kalmıştır, cilt hastalıklarından acı çekmiştir ve görme yeteneğini kaybetmiştir. Daha sonraki yıllarında Parkinson hastalığından da acı çekmeye başlamıştır.
Marie Reiche 8 Haziran 1998'de Lima'da bir hava kuvvetleri hastanesinde yumurtalık kanserinden ölmüştür ve Nazca yakınında gömülmüştür. Yaşamış olduğu ev müzeye çevrilmiştir.
Özgür Can Öney

Özgür Can Öney (d. 21 Temmuz 1980, Ankara), maNga isimli müzik grubunun bateristidir.
Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Astronomi Uzay Bilimleri bölümünden ayrılan ve Anadolu Üniversitesi Kamu yönetimi bölümünde öğrenci olan Özgür Can Öney, lise yıllarında Kaya Bayazıtoğlu Lisesi'de kurduğu Reblos isimli grupla müzik hayatına başlamıştır. Davul konusunda ise ilk olarak Gürcan Konançtan metot takibi ve nota okuma üstüne özel ders almıştır.
Kariyeri
Yakın arkadaşları ile daha sonra üniversite yıllarında önce Garnitür daha sonra 70'lik ismini alan bir cover grubu kurmuş ve bu grupla çeşitli barlarda çalmıştır. 1999'da Deli Gömleği'ne katılmış, onlarla da 2 demo kaydetmiş ve birçok bar programı ve üniversite şenliğinde yer almıştır. Aynı zamanda ANETİT ve A. Ü. Hukuk Fak. Atölye Oyuncuları bünyesinde yer alarak bazı tiyatro oyunlarının müziklerini yapmıştır. 2002 yılında maNga grubuna katılmıştır. 2004 yılında İstanbul'a yerleşen ekip albüm çalışmalarına başlamıştır. 2004 yılı, aralık ayında ilk albümlerini çıkaran grup, çok büyük bir başarı yakalayıp bu albüm ile altın plak almışlardır. 2006 yılında Pelin Öney ile evlenmiştir. maNga ile son 4 yıl içinde yurt içinde yaklaşık 50 il ve il merkezi ile yurt dışında 6 ülkede 300'ün üzerinde konser vermiştir. Özgür Can Öney hala Manga ile müzik yapmaya devam etmektedir. Turkish Cymbals ve Efekt Zil endorser'ıdır, Tama davulları kullanmaktadır.
Özel hayatı
Eşi Pelin Öney'dir. Deniz Tuna ve Barış Sava isminde iki erkek çocuk babasıdır.
Christophe Dugarry

Christophe Jérome Dugarry (d. 24 Mart 1972, Lormont), forvet mevkiinde oynayan Fransız eski futbolcudur.
İlk kez 26 Mayıs 1994 günü giydiği Fransa milli futbol takımı, formasını 55 kez giydi ve 8 gol attı. Milli takım forması ile 1998 FIFA Dünya Kupası ve 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası şampiyonluğu yaşadı.
Başarılar
Milli takım
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası, Fransa kadrosu
1998 FIFA Dünya Kupası şampiyonluğu
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası şampiyonluğu
2001 FIFA Konfederasyonlar Kupası şampiyonluğu
2002 FIFA Dünya Kupası, Fransa kadrosu
Jacques-Louis David

Jacques-Louis David (d. 30 Ağustos 1748 - ö. 29 Aralık 1825), Fransız ressam. Neoklasik tarzı tasarımlarıyla tanınan sanat tarihinin en önemli ressamlarından biriydi. 1780'lerde, tarihsel resimleriyle Rokoko tarzından klasik bir tat ile kullandı.
Arkadaşları Maximilien de Robespierre ve Jean-Paul Marat ile Fransız Devrimi'nin aktif bir destekçisi olan David, Fransız Cumhuriyeti'nin aktif bir sanat diktatörüydü. Robespierre'in devrilmesi üzerine hapse giren David, Napolyon döneminde İmparatorluk tarzını kullanmış ve Venedik renklerine önem vermiştir. Oldukça fazla hayranı vardı ve Fransız sanatının 19. yüzyıldaki temsilcisi olmuştu. Le Sacre de Napoléon ve Sokrates'in Ölümü önemli eserlerindendir.
Francisco Goya

Francisco José de Goya y Lucientes ( d. 30 Mart 1746 - ö. 16 Nisan 1828), Romantizm akımının önde gelen isimlerinden olan İspanyol ressam ve gravür sanatçısı. İspanyol saltanatının saray ressamı olarak çalışan Goya'nın eserlerinin yaşadığı döneme ait bilgi veren önemli belgeler olduğu düşünülür. Portreleriyle de ün kazanmış olan ressam, sanatındaki yaratıcı ve yıkıcı öğeler ve cesur resimleriyle kendisinden sonra gelen Manet, Picasso ve Francis Bacon gibi isimleri etkiledi.
Modern sanatın öncülerinden biri olarak kabul edilen ressamın eserlerinin büyük bir bölümü Madrid'de Museo del Prado'da sergilenmektedir.
Gökçesu, Mengen

Gökçesu, Mengen ilçesinin 11 km batısında bulunan belde. Gökçesu Beldesi 16 köy muhtarlığı ve 4 merkez muhtarlığından oluşmaktadır.
Tarihçe
2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Altyapı
Gökçesu Beldesinde bir adet Aile Sağlık Ocağı mevcuttur. Gökçesu Beldesinde bir adet ilkokul ve bir adet ortaokul mevcuttur.
Nüfus
Beldenin nüfusunun yıllara göre dağılımı;
Yönetim
Belediye başkanlığı