Tunalı Hilmi

Abdullah Hilmi Tunalı (28 Ağustos 1871 - 26 Temmuz 1928), Türk siyasetçi. Meclis-i Mebusan üyesi ve TBMM I., II. III. Dönem vekili.
Jön Türk ve Türkçülük hareketinin önde gelen isimleri arasında bulunan bir siyaset ve devlet adamıdır. Milletvekilliği sırasında, ilerideki Atatürk devrimlerine kaynaklık eden ilerici kanun teklifi ve önergeleri vermiş bir yenilikçidir. Öz Türkçenin kullanılmasının yanı sıra kadın, köylü ve işçi haklarının savunuculuğunu yapmıştır.
Yaşamı
1871'de, bugün Bulgaristan sınırları içinde bulunan Eskicuma'da doğdu. Annesi Hacıabdullah ailesinden Rukiye Hanım, babası Kantarcıoğulları ailesinden tütün fabrikası sahibi ve reji tütün eksperi İsmail Efendi'dir. 1877 Osmanlı Rus savaşı nedeniyle ailesiyle birlikte İstanbul'a göç etti.
Öğrencilik Yılları
Vilayet sertahsildarı olan babasının görevi nedeniyle ilk ve orta öğrenimini Anadolunun değişik yerlerinde tamamladıktan sonra Fatih Askeri Rüşdiyesi'ni bitirip Kuleli Askeri Tıbbiye İdadisine kaydoldu. II. Abdülhamit yönetimine karşı gizli cemiyetlerin yoğunlaştığı bu dönemde el yazısıyla "Teşvik" adlı haftalık gazeteyi çıkardı ve yönetim aleyhine yazılar yazdı. Bir jurnal onu ele verdiyse de gazeteleri yaktığı için aleyhinde delili bulunamadı ve hakkında işlem yapılmadı.
Öğrenimini Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'de sürdürdü. Bu okulda, daha sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti ile birleşen Mektepliler Cemiyet-i Hafiyesi'''ni kurdu. Bu arada Pariste bulunan Ahmet Verdaniye para göndermesi nedeniyle tutuklandı; bir süre sonra af ile serbest kaldı.
Üyesi olduğu İttihad-i Osmani Cemiyetinin önde gelenleri hakkında 1895 yılında sürgün kararı alınınca bazı üyeler sürgüne gitti; bazıları bu karara uymayarak yurtdışına kaçtı. Tıbbiyenin son sınıfında olan Tunalı Hilmi de ülkeden kaçarak İsviçre'nin Cenevre kentine yerleşti (1895).
Cenevre yılları
Tıp eğitimi yarım kalan Tunalı Hilmi, öğrenimine Cenevre Üniversitesi pedagoji bölümünde devam etti. Artık İstanbuldaki İttihad-i Osmani Cemiyeti ile Avrupadaki Jön Türkler İttihat ve Terakki Cemiyeti adı altında birleşmişti. Tunalı Hilmi, Cemiyetin Cenevre şubesini kurdu.
İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin 1896 yılında gerçekleşen olağanüstü toplantısında başkan seçilen Mizancı Murat, 1897de hareketin merkezini Cenevreye taşıdı. Tunalı Hilmi, Mizancı Muratın çıkardığı Mizan gazetesine ve Paris şubesini yöneten Ahmed Rıza Bey'in çıkardığı Meşveret düzenli yazılar yazdı; Jön Türklerin amaç ve hedeflerini açıklayan "Hutbe" adlı broşürleri yayımladı. Ayrıca Avrupada eğitim gören Türk öğrencilere yardımcı olmak amacıyla Osmanlı Talebe Cemiyetini kurdu ve Avrupada Tahsil adında bir kılavuz kitap yayınladı. Juliette adında İsviçreli bir hanım ile evlenen Hilmi Beyin bu evliliğinden Sevda (1902-1958) adında bir kızı, İnsan adında bir oğlu dünyaya geldi.
Padişahın görevlendirdiği Ahmet Celalettin Paşa 1896da Cenevreye gelmiş ve Jön Türkleri İstanbula dönmeye ve padişaha bağlı kalmayı çağırmıştı. Paşanın Hutbe kitapçıklarını ve gazete kalıplarını satın alma teklifini kabul eden Tunalı Hilmi, aldığı para ile çalışmalarını sürdürdü ve 1896da İttihat ve Terakki Cemiyetinin içinde özel bir şube olan Osmanlı İhtilal Fırkasını kurdu.
Silahlı eylemle mücadele taraftarı olan Osmanlı İhtilal Fırkasının çalışmaları Jön Türk çevrelerinde yeni örgütlenmeler oluşmasını hızlandırdı. Bu örgütler 1897de bir ihbar sonucu ortaya çıkınca İstanbuldaki 78 Jön Türkü Trablusgarpa sürgüne gönderen Sultan Abdülhamit, Avrupadaki Jön Türklerle görüşmesi için Celalettin Paşayı yeniden Cenevreye gönderdi. Cemiyet Başkanı Mizancı Murat, bu defa cemiyetten istifa edip İstanbula dönmek konusunda ikna olmuştu. Mizancı Muratın istifası üzerine cemiyetin genel sekreterliğini üstlenen Tunalı Hilmi, Paşayı bu örgütlerle bir ilgisi olmadığına ikna etti ve Hutbenin satışından kalan parayı aldı; bu parayla 1 Ocak 1897de "Osmanlı Gazetesi"ni çıkardı. İshak Sükuti ve Abdullah Cevdet ile birlikte çıkardığı bu gazetede Türkçü, milliyetçi, cumhuriyetçi fikirlere yer verildi. Abdülhamit, yönetimin aleyhine yayınlarını durdurması konusunda görüşme için bu defa Paris sefiri Münir Paşayı gönderdi ise de Hilmi Bey buluşmayı reddetti.
Ailesine yapılan baskılar
Hilmi Beyin direnişini kırabilmek için babası İsmail Efendi tutuklandı ve sürgün olarak gönderildiği Musulda 1899 yılında öldü. Kardeşlerinden Faik Bey askerlikten ihraç edildi ve babasının sürgün yıllarını paylaştı. Ortanca kardeşi Şükrü Bey önce Bağdata sonra Basraya sürüldü ve orada yoksulluk içinde can verdi. Büyük kardeşi Fehmi Bey baskıdan kurtulmak için önce Bulgaristana sonra ABDye kaçtı; bir süre New York- Chicago demiryolu hattında işçi olarak çalıştıktan sonra tekrar Bulgaristana döndü.
Jön Türk Kongresi girişimi
Ailesine el uzatılması karşısında kini daha da büyüyen Tunalı Hilmi, 1898'de İttihat ve Terakki Cemiyeti müfettişi olarak Mısır'a gitti ve cemiyetin Kahire şubesini örgütledi. Kahirede Hak isimli bir gazete çıkardı. Cemiyetin içinde bir kongre düzenlenmesi fikrini öne attı ve hazırlıklar için 1900 yılında Parise döndü; Hutbe kitapçıklarını yeniden yayımlamaya başladı. Kongre girişimi, Jön Türk ileri gelenleri tarafından kabul görmeyince sonuçsuz kaldı.
Madrid yılları
Jön Türklerin çoğu 1899'da sarayla uzlaşmıştı. Bu durum karşısında Tunalı Hilmi Bey ve arkadaşları da hareketlerinin finansmanını sağlamak üzere Abdülhamit ile kağıt üstüne kalan bir anlaşma yapma yoluna gitti. Osmanlı Gazetesi"nin yayının durdurulması karşılığında devlet görevlerinde yer almayı kabul ettiler. İshak Sükuti devletin Roma, Abdullah Cevdet Viyana elçiliğine doktor olarak atandıktan sonra; kendisi de Madrid elçi katipliğine atandı (1900).
Memuriyeti sırasında İntikamcı Yeni Osmanlılar Cemiyetinin kurulması ve İntikam adlı bir gazetenin çıkarılması için Ali Fahri (Ağababa) Beye destek verdi. Atina ve Cenevreye giderek cemiyet üyelerinin tutuklanmasına sebep olan kimselere suikast girişimi düzenlenmesi için ve hutbelerinin Cenevrede yayımlanmasını sağlamak için uğraştı. Faaliyetleri istibdat yönetimi tarafından öğrenilince elçilikteki görevinden alındı.
Ali Fahri Bey ile birlikte Pariste 4 Şubat 1902de I. Jön Türk Kongresinin toplanmasını organize etti. I. Jön Türk Kongresinden sonra İttihat ve Terakki Cemiyetinin ikiye bölünmesi ile sonuçlanınca artık cemiyet içinde aktif bir rol üstlenmedi.
Mısır yılları
1904'te Mısır'a gitti; Muhtelit (Karma) mahkemede çalıştı, "Kanun-ı Esasi" ve "Hak" gazetelerine yazdı. Yeni eserler kaleme almakla meşgul oldu.
II. Meşrutiyet ve İstanbula dönüş
Hilmi Bey, II. Abdülhamitin tahttan indirilmesinden sonra yurda döndü; sağ kalan kardeşleri ile İstanbulda buluştu. Başta "İnkılap" olmak üzere çeşitli yayın organlarında yazıları yayımlandı.
1916'ya değin Karadeniz Ereğlisi, Silivri, Bayburt, Ordu, Beykoz ve Gemlikte kaymakamlık yaptı; daha sonra savaş nedeniyle ülkeye göç eden ve sığınanların durumlarını denetlemek ve düzenlemekle görevlendirildi. Bu görevi 1919a kadar sürdürdü.
Meclis-i Mebusan üyeliği
1919 yılında yapılan seçimlerde Bolu mebusu olarak Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'na girdi. 1920de İstanbul'un İtilaf Kuvvetleri tarafından işgal edilip meclis çalışamaz hale gelince Anadolu'ya geçti.
TBMM milletvekilliği
TBMM'ye Bolu milletvekili olarak katıldı. Düzce Ayaklanması'nın bastırılmasında ve Karadeniz Ereğlisi'ni işgal etmek isteyen Fransızlara karşı direnişin örgütlenmesinde görev aldı. Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'nun (1921) hazırlık komisyonunda bulundu.
İşçilerin, özellikle Ereğli maden işçilerinin sosyal ve hukuki haklarının verilmesi, çalışma şartlarının iyileştirilmesi için pek çok soru önergesi verip konunun takipçisi olan Hilmi Bey, 1923 ve 1927 seçimlerinde Zonguldak milletvekili olarak yeniden meclise girdi.
Henüz 1923 yılında, meclisten tepki almasına rağmen meclis kürsüsünden kadınlara seçme ve seçilme hakkı tanınmasını, Hanım Paşa görmek istediğini bildiren Tunalı Hilmi aynı zamanda Türkçenin özleştirilmesine ve önemine birçok defa gerek TBMM kürsüsünde gerekse yazılarıyla dikkatleri çekmiştir. Getirdiği kanun teklifi ve önergelerinin çoğu yaşadığı dönemin çok ilerisinde yenilikler getirmesi nedeniyle kabul edilmemiş olsa da daha sonra yapılacak Atatürk devrimlerine kaynaklık etmiştir.
Ölümü
1928 yılında tüberküloz hastalığına yakalanıp İstanbul Şişli Etfal Hastanesine yatan Hilmi Bey, birkaç ay süren ve sonuç vermeyen tedavinin ardından 26 Temmuz 1928de İstanbul'da hayatını kaybetti. İstanbulda Maçka Mezarlığına defnedilen cenazesi daha sonra Ankaraya getirildi ve Cebeci Asri Mezarlığına defnedildi.
İsmi, Ankara'nın Tunalı Hilmi Caddesi ile yaşamaktadır.