turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Anlık hız

Anlık hız, hareket eden bir parçacığın, herhangi bir andaki skaler hızıdır.
Hız sınırlaması olan bir yolda, trafik kurallarına uymak için, aracın ani hızının bilinmesi istenir. Ani hızı bulurken, ortalama hız formülü (konumun zamana oranı) kullanılır. Aracın göstergesi, tekerleklerin devir sayısına dayanarak ani hızı hesaplayabilir. Bir parçacığın ani hızını hesaplarken, o parçacığın belirli bir zaman aralığında, konum-zaman grafiğine ihtiyaç duyulur hız=yol/zaman.
Konum-zaman grafiğinde, istenilen ana karşılık gelen konumun, grafiğe teğet olan doğrusunun, tanjantı anlık hızı verir. Ani hız, konum/zaman oranının, birim zamanın 0'a yaklaşırken aldığı değerdir. Başka bir deyişle konumun, zamana türevidir. Hız formülü m/s'dir. Anlık hız bulunurken de aynı formülden
yararlanılır yani örneğin bir aracın 0-2 saniye arasındaki anlık hızı istenildiği zaman " son hız- ilk hız / zaman (t) değişimi " formülünden yararlanılır. Eğer grafiğe bakılarak bulunması isteniyor ise de aynı şekilde sonuca ulaşılabilir. Lakin grafiğe bakılarak ortalama hızı bulmanız isteniyor ise konum zaman grafiğindeki eğim size hızı verir ancak" son hız- ilk hız / zaman (t) " bu formül her şekilde işe yarayacaktır.

Fiziksel nicelikler
Simferopol Rayonu

Simferopol Rayonu (Kırım Tatarcası: Aqmescit rayonı, Rusça: , Ukraynaca: ), Simferopol şehrini içermeyen rayon adlı idari bölgedir ve şehrin etrafındaki bölgeyi kapsar.
Meskun yerler
Köylerin resmi Rus adlarını parantez içinde yazılmıştır.
Acı Qal köy şurası
Acı Qal (Çistenkoye)
Livadki (Levadki)
Molla Eli (Kamışinka)
Qaraç (Trudolyubovo)
Seymanlarköy (Novozburyevka)
Terek Eli (Tryohprudnoye)
Yağmurça (Fontanı)
Badana köy şurası
Badana (Perovo)
Acı İbram (Klyuçi)
Atman (Vesyoloye)
Bödke (Dubki)
Çeşmeci (Tyoploye)
Çumaq Qarı (Obrıv)
Kaştanovoye
Kesek Aratuq (Klinovka)
Konstantinovka
Moloçnoye
Novonikolayevka
Qarağaç (Kizilovka)
Qurçı (Ukrainka)
Sabla (Partizanskoye)
Topolnoye
Zalesye
Bulğanaq köy şurası
Bulğanaq (Kolçugino)
Cav Cürek (Ravnopolye)
Prudovoye
Bulğanaq Badraq köy şurası
Bulğanaq Badraq (Pojarskoye)
Ağaç Eli (Lekarstvennoye)
Demyanovka
Qoyaş (Vodnoye)
Çelle köy şurası
Çelle (Novoandreyevka)
Acı Keç (Haritonovka)
Cağa Mamış (Suhoreçye)
Çoyunçı köy şurası
Çoyunçı (Urojaynoye)
Beke Eli (Jivopisnoye)
Eski Lez köy şurası
Eski Lez (Skvortsovo)
Peredovoye
Üç Quyu Tarhan (Kolodeznoye)
Yañı Lez (Mejgornoye)
Goropaşnik köy şurası
Goropaşnik (Novosyolovka)
Kerneüç köy şurası
Kerneüç (Donskoye)
Aşağı Asma (Nijnekurgannoye)
Dermenci (Spokoynoye)
Qalmuq Qara (Dmitrovo)
Şeyhköy (Davıdovo)
Tuatay (Klyonovka)
Yuqarı Asma (Verhnekurgannoye)
Mamut Sultan köy şurası
Mamut Sultan (Dobroye)
Anğara (Perevalnoye)
Büyük Yanköy (Mramornoye)
Colman (Pionerskoye)
Eski Orda (Lozovoye)
Petropavlovka
Şumhay (Zareçnoye)
Tahta Cami (Andrusovo)
Tavel (Krasnolesye)
Tavşan Bazar (Privolnoye)
Totayköy (Fersmanovo)
Yañı Sala (Çaykovskoye)
Mazanka köy şurası
Mazanka
Atalıq Eli (Solovyovka)
Krasnovka
Tav Dayır (Lesnoselye)
Tolban (Opuşki)
Miñlerçik köy şurası
Miñlerçik (Juravlyovka)
Azat (Storojevoye)
Kelembet (Sumskoye)
Mirnoye köy şurası
Mirnoye
Aqtaçı Qıyat (Beloglinka)
Gruşevoye
Molodyojnoye kasaba şurası
Molodyojnoye
Qulumbet Eli (Solneçnoye)
Nikolayevka kasaba şurası
Nikolayevka
Aleksandrovka
Cabaş (Petrovka)
Dört Kül (Razdolye)
Kün Tuvğan (Teplovka)
Qaraçora (Klyuçevoye)
Vinnitskoye
Qıtay köy şurası
Qıtay (Şirokoye)
Prolyotnoye
Qazançı (Divnoye)
Uzqastı (Kuprino)
Qulçuq köy şurası
Qulçuq (Rodnikovo)
Cabanaq (Kubanskoye)
Novıy Mir
Qart Mışıq (Şafrannoye)
Taqıl (Arkadyevka)
Ulu Çoqraq (Kurgannoye)
Sarabuz kasaba şurası
Sarabuz (Gvardeyskoye)
Kiçkine (Malenkoye)
Novıy Sad
Qaraç Qañğıl (Krasnaya Zorka)
Sofiyevka
Şkolnoye köy şurası
Şkolnoye
Tegeş köy şurası
Tegeş (Pervomayskoye)
Çolğarı (Krasnoye)
Çüyke (Çaykino)
Trudovoye köy şurası
Trudovoye
Akropolis
Ana Yurt
Aykavan
Bura (Lazarevka)
Cafer Berdi (Drujnoye)
Cañatay (İvanovka)
Mamaq (Strogonovka)
Suin Acı (Denisovka)
Yañı Sarabuz köy şurası
Yañı Sarabuz (Ukromnoye)
Temir Ağa (Sovhoznoye)
Ukrayna'nın rayonları
Yılmaz Tatlıses

Yılmaz Tatlıses (d. 29 Haziran 1945; Malatya- ö. 2 Kasım 2018; Ayvalık), Türk arabesk müziği sanatçısı, besteci ve söz yazarı.
Yaşamı
29 Haziran 1945 yılında Malatya'da doğdu. İlk öğrenimine Malatya'da başladı, İskenderun'da bitirdi. Yılmaz Tatlıses'in müzik hayatı İskenderun Halk evinde katıldığı kurslarla başladı İskenderun radyo evinde Hataydan Sesler grubunda sazıyla ve sesiyle çalışmalarını sürdürürken sözlerini yazıp bestelediği türkülerle müzik hayatına adımını attı 1964 yılında İskenderun'a konsere gelen Nuri Sesigüzel ile tanışıp ne kadar bestesi varsa verir 1965 yılında daha o askerdeyken Nuri Sesigüzel beş tane eserini 45'lik plak olarak çıkarır. Askerlik sonrası 1967 yılında İstanbul'a gelir Doğubank iş hanına adımını atar ve Yılmaz Tatlısesin profesyonel müzik hayatı başlar 13 tane 45'lik Plak, 3 Tane LP, 5 tane Kaset ile "Arabesk müziğin" sayılı solistlerinden biri olur. Yine aynı dönemde "Acımasız dünya" adlı sinema filmi ile Yeşilçam'da boy gösterir. Bu onun müzik yönetmenliği ile tanışmasını da sağlar. Daha sonra pek çok filmde müzik yönetmenliği yapar. Plak firmalarında müzik direktörlüğü yaptığı sırada Şahdiba firmasında İbrahim Tatlı adında Urfalı bir genci dinler, sesine hayran kalır ve geleceğinin çok parlak olduğunu görür. O anda adını sorar İbrahim Tatlı olduğunu öğrenince kendi soyadını verir. İbrahim Tatlı bundan sonra İbrahim Tatlıses olarak kaset kapaklarına yazılır. Bu gün bile bu karşılaşmadan gurur duyduğunu belirtmiştir. Yılmaz Tatlıses 1987 de "Seni Sevmeyen Ölsün" şarkısıyla büyük çıkış yapar ve 150'den fazla sanatçı bu şarkıyı seslendirir. 1987 de magazin gazetecilerinin "yılın en iyi şarkısı Müzik Oskarı" nı "Deli Deli" şarkısıyla alır. Besteci ve söz yazarlığı kimliğinin yanında prodüktörlük müzik yönetmenliği ile başarılı işlere ve eserlere imza atmıştır. 1965 yılından bu yana 100'e yakın şarkı sözü, 300'ün üstünde müzik eseri ile arabesk dünyasında yerini almış ve arabesk müziğin köşe taşlarından biri olmuştur. Müzik yaşamı boyunca birçok sanatçıya eserlerini okutturan Türk arabesk müzik sanatçısı, besteci ve söz yazarı Yılmaz Tatlıses bir süredir mücadele ettiği Koah hastalığına bağlı olarak 2 Kasım 2018'de tedavi gördüğü Balıkesir'in Ayvalık ilçesinde 73 yaşında ölmüştür. Cenazesi İstanbul'a getirilerek Feriköy Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.
Bazı eserleri
Murat Çobanoğlu

Murat Çobanoğlu (1940, Kars - 26 Mart 2005, Ankara), Türk halk ozanı.
1940 yılında Kars'ın Arpaçay ilçesinin Koçköyü beldesinde çiftçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Karapapak (Azeri) Türklerinden ve asıl soyadı Çobanlar olan Çobanoğlunun annesi Lala (La'li) hanımdır ve babası, Aşık Şenlik'in çıraklarından Aşık Gülistan'dır. Babası Arpaçay'ın Koçköyü'nden olup 1920'de Kars'a yerleşmiştir. Karısının erken ölümü dolayısıyla oğlunu o büyütüp yetiştirdi. Babası oğlu Murat Çobanoğlu ile 1970 yıllarında İzmir'e yerleşmiştir ve İzmir'de yaşamaya başlamıştır.
Aşıklık ve Ozanlığa geçişi
Saz çalmaya ve şiir söylemeye 1951 'de gördüğü bir rüyada bade içtikten sonra başlamıştır. Murat Çobanoğlu 1966 yılından başlayarak sürekli olarak Konya Aşıklar Bayramı'na katıldı. Artvin, Konya, Erzurum ve Mut'ta yapılan yarışmalarda dereceler aldı. Özellikle atışma dalında başarı gösterdi. Sık sık radyoda ve televizyonda -değişik konularda- söyledi. Saza egemenliği, ulusal duygularının güçlülüğü ve kendine özgü sesiyle ilgi çekti. Yurt içinde ve dışında düzenlenen bazı şenliklere katıldı.
Aşıklık geleneğinin bir parçası olan türkülü hikayeler anlatma konusunda da başarılı örnekler veren Çobanoğlu, kendi türkülerinin yanı sıra usta malı türküleri de genç kuşaklara aktarmıştır.
Türkiyenin her yerinde bilinen, tanınan Çobanoğlu yıllarca radyo programları yaptı. Halk edebiyatı ve aşıklık geleneği üzerine çeşitli seminerler verdi. Şiirleri çeşitli dergilerde yayımlandı. Türkiye dışında, Avrupa'dan İran'a dek birçok ülkede konserler verdi, yarışmalara katıldı.
1971 yılında Kars'ta açtığı, özellikle usta-çırak ilişkinden her alanda aşıklık geleneğinin sürdürülmesinde katkısı anlamında bir okul niteliğinde olan Çobanoğlu Halk Ozanları Kahvesi yörenin aşıklar merkezine dönüştü.
Murat Çobanoğlu, saz çalmaya ve şiir söylemeye başlamasını şöyle anlatıyor:
Ozanlığı
1965'e kadar "Devrani", 1967'ye kadar "Yanani", ondan sonra da "Çobanoğlu" takma adını kullandı. 1968-1987 yılları arasında çıkardığı yirmiye yakın plak ve kaseti vardır. 2 tane de altın plağı bulunmaktadır. Kiziroğlu türküsüne tanınırlık sağladı. Son yıllarında televizyon programlarında Karapapak ağzıyla türküler söyledi. Çobanoğlu'na ilişkin Ali Kafkasyalı'nın hazırladığı Aşık Murat Çobanoğlu, Hayatı-Sanatı-Eserleri (1998) adlı bir kitap bulunmaktadır. 26 Mart 2005 tarihinde Ankara'da öldü ve memleketi Kars'ta toprağa verildi. Kars Belediyesi her sene 6 Mayıs-7 Mayıs tarihlerinde anısına "Murat Çobanoğlu Aşıklar Bayramı" düzenlemektedir.
Abanoz

Abanoz, tropikal bölgelerde yetişen bazı ağaçlardan elde edilen çok sert bir odundur. Hurma ağacının da dahil olduğu Diospyros cinsindeki çeşitli türlerden gelen, yoğun siyah/kahverengi renginde sert bir ağaçtır. Çoğu odunun aksine abanoz suya batacak kadar yoğundur. İnce dokuludur ve cilalandığında ayna görünümüne sahip olduğundan süs ağacı olarak değerlidir. Parıltılar saçacak kadar iyi cila tutar. Odunun en içteki öz bölgesi simsiyahtır, bu nedenle pek çok ülkede abanoz kelimesi siyah renk anlamında kullanılır.
Abanoz eski çağlardan beri çok değerli bir odun sayılmıştır. Pek çok kral abanozdan asalar kullanırdı, hatta zehirin etkisini giderdiğine inanarak içkilerini abanozdan kaplarda içerlerdi. Çağlar boyunca abanozdan heykeller yapılmış, kral tahtları abanoz kullanılarak yapılmıştır.
Tevrat'ta tarihi Sur kentindeki abanoz ticaretinden söz edilmektedir. Ayrıca Binbir Gece Masalları'nda anılan değerli mallardan biri de abanozdur.
Günümüzde bu değerli ağaç, mobilya ve enstrüman yapımında kullanılır. Klarnet ve gitar burgusu, abanozun kullanıldığı enstrümanlara örnektir.
Kız

Kız, çocuk veya genç yaştaki dişi. Kız kavramının yaş limiti kültürler arasında değişebilir.
Türkçede yaş evresi daha net belirtilmek istendiğinde çocuk yaştaki kızlar genellikle "kız çocuğu", genç yaştaki kızlar ise "genç kız" şeklinde adlandırılırlar. "Kız evlatları" kastederken ise sözcük genellikle tek başına kullanılır.
Biyoloji
İnsanda 46 adet (23 çift) gen bulunur. Bunlardan cinsiyeti belirleyen iki tanesi X ve Y olarak adlandırılmıştır. Kızlarda, Y kromozomu bulunmaz ancak iki adet X kromozomu (XX) bulunur. Kromozomların biri anneden, diğeri babadan gelir. Nadir olarak üç (XXX) veya tek X kromozomlu kız çocuklarına da rastlanır.
Kızlar dişi üreme organlarıyla doğarlar. Bununla birlikte üreme organları tam belirginleşmemiş ancak kendini dişi hisseden bireyler de kız olarak adlandırılabilir.
Ergenlik esnasında kızların vücudunda önemli değişiklikler meydana gelir. Beyinden gonadlara gönderilen çeşitli hormonal sinyaller sonucu çocuğun vücudu yavaş yavaş gelişmeye başlar. Gonadların ürettiği hormonlar sayesinde başta cinsel organlar ve göğüsler olmak üzere tüm vücutta değişikler gerçekleşir. Ergenlik, kişiden kişiye değişmekle birlikte, genellikle 10-16 yaşları arasında tamamlanır ve kişi yetişkin olur. Pek çok kız ilk adetini (menarşe) 12-13 yaşlarında görür.
Vancouver

Vancouver (), Kanada'nın batısında bulunan Britanya Kolumbiyası eyaletinde bir liman şehirdir. Batı Kanada'nın en büyük, ülkenin de üçüncü büyük metropolüdür.
Farklı etnik grupların bir arada yaşadığı kozmopolit bir kenttir. Şehir merkezinin nüfusu 2016 sayımlarına göre 631.486, metropolitan alan nüfusu ise 2.463.431'dir. Bu nüfus Vancouver'ı Kanada'nın 3. büyük metropolü yapmaktadır. Vancouver, kilometrekare başına 5.400'den fazla kişi ile Kanada'daki en yüksek nüfus yoğunluğuna sahiptir.
Vancouver, Büyük Vancouver Bölgesi'nin (Greater Vancouver Regional District) şehirlerinden biridir. Belediye başkanı Ken Simdir. Vancouver Limanı dünya ölçülerinde önemli büyüklüktedir. Ayrıca Vancouver, Hollywood ve New York'tan sonra Kuzey Amerika'daki üçüncü film üretim merkezidir.
Vancouver, 2010 Kış Olimpiyatları, 2006 Birleşmiş Milletler Dünya Şehircilik Forumu ve 2007 FIFA Dünya 20 Yaş Altı Şampiyonası'na ev sahipliği yapmıştır.
1870'lerde Granville adlı bir bıçkıcılık merkezi olarak kuruldu. 1886'da kent statüsü kazandı ve İngiliz Kraliyet Deniz Kuvvetleri kaptanlarından George Vancouver'ın adını aldı. 1915'te Panama Kanalı'nın açılmasından sonra kentten Amerika kıtasının doğu kıyılarına ve Avrupa'ya tahıl ve kereste ihraç edilmeye başladı. 1930'lara gelindiğinde, Kanada'nın üçüncü büyük kenti ve Büyük Okyanus kıyısındaki en önemli liman olmuştu.
Şehri, NHL'de Vancouver Canucks temsil eder.
2010 Kış Olimpiyatları ve 2010 Paralimpik Kış Oyunları'na ev sahipliği yapmıştır.
Vancouver, Kanada'daki en etnik ve dilsel çeşitliliğe sahip şehirlerden biridir: sakinlerinin %52'sinin anadili İngilizce değildir, %48,9'unun ana dili İngilizce ne de Fransızcadır ve %50,6'sı görünür şekilde azınlık gruplarına aittir.
Vancouver sürekli olarak yaşanabilirlik ve yaşam kalitesi açısından dünyadaki ilk beş şehirden biri olarak adlandırılıyor, ve Ekonomist İstihbarat Birimi Vancouver'ı dünyanın en iyi ilk on şehri arasında yer alan ilk şehir olarak kabul etti. Şehir 2011 yılında, 2020 yılına kadar dünyanın en yeşil şehri olmayı planladı. Vancouverizm, kentin kentsel planlama tasarım felsefesidir.
Coğrafya
Burrard Yarımadasındaki Vancouver, kuzeyde Burrard Inlet ile güneyde Fraser Nehri arasındadır. Batıdaki Georgia Boğazı, Vancouver Adası tarafından Pasifik Okyanusu'ndan korunur.
Şehrin, hem düz hem de engebeli zemin dahil olmak üzere alanı vardır ve Pasifik Zaman Dilimi (UTC−8) ve Pasifik Deniz Eko Bölgesindedir.
Kardeş şehirler
(1994)
(1965)
(1978)
(1985)
(1986)
(2007)
Abdülhay Öztoprak

Abdulhayy Öztoprak (1884, İstanbul - 1961, İstanbul), İstanbul'da Beşiktaş'tan Ortaköy'e giderken, Çırağan sırtlarında bulunan Yahya Efendi dergahının son şeyhlerindendir. Babası Fikri Efendi, dedesi Şerif Ali Efendi'dir.
Abdülhay, annesinin gayretiyle küçük yaşta Kur'an hıfzını (Kur'an-ı Kerim'i ezberlemeyi) tamamladı. Zamanın usulüne göre medrese tahsili gördü. 18 yaşındayken babasının tamir ettirdiği Ümmü Gülsüm Camii'ne imam oldu.
Abdülhayy Efendi aslen Kadiri tarikatında, meşreben ise Nakşbendi idi. Son Nakşbendi şeyhlerinden Gümüşhanevi Dergahı Postnişini İsmail Necati Efendi'den icazet aldı. Bir ara Çiçekçi Cami İmam-Hatipliğini yaptı. Yahya Efendi dergahının hizmetini üstlendi. Bir taraftan da Baytar mektebinde ayniyat muhasipliği yaparak emekli oldu. Soyadı Kanunundan sonra Öztoprak soyadını aldı.
1961'de İstanbul'da vefat etti. Kabri Yahya Efendi Dergahı kabristanı bahçesinde mescidin kıble yönündedir.
1884 doğumlular
1961 yılında ölenler
Şeyhler
İstanbul doğumlular
Yahya Efendi Tekkesi Haziresi'ne defnedilenler
Ahde vefa

Ahde vefa (Latince: Pacta Sunt Servanda), uluslararası hukuk kurallarının oluşmasında etkili olan ve devletin anayasasında var olan ve devlete antlaşma yapma yetkisi tanıyan kuraldır. Antlaşmalar hukuku kuralıdır. Bu kuralın bağlayıcı niteliği, iyi niyet ilkesine dayanmaktadır. Ahde vefa ilkesi, devletlerin imzaladıkları antlaşmaların kurallarını kendi iradeleri ile kabul etmiş olmaları gerçeğine dayanmaktadır.
Normlar hiyerarşisinde en tepede yer alır ve devletler genel hukukunda tüm devletlerin aslında onlardan daha üst bir kuvvet olmamasına karşın sırf yaptıkları anlaşmalara riayet edecekleri düşüncesi ile -daha farklı bir söylemle kendi iradelerine yine kendi iradeleri ile imzaladıkları sözleşmelerle kayıt altına alacakları düşüncesi ile- ortaya çıkmış bir kuraldır ve devletler genel hukukunda "bağlayıcılık" sorunun çözülmesine büyük katkısı olmuştur.
Ahde vefa ilkesi sözleşmelerin bağlayıcılığını ve geçerliliğini temsil eder. Bu ilkeye göre sözleşme tarafları sözleşmenin hükümlerine bir kanun hükmüne uyarmışçasına uyarlar.
Hasan Sezai Gülşenî

İsmi Hasan bin Ali, mahlası Sezai'dir. Tasavvufta Gülşeni yoluna mensubtur. 1669 (H. 1080) yılında Gördes'de doğdu. Şehrin bugünkü adı Korent olup, Yunanistan sınırları içinde kalmıştır.
Gülşeniyye tarikatının büyüklerindendir. Divan-i Sezai adlı bir tasavvufi şiir kitabı vardır. 1738 (H.1151) senesinde Edirne'de vefat etti. Kendi ismi ile anılan dergahının bahçesinde defnedildi. Türbesi Edirne'nin bilinen ziyaretgahlarındandır.
Bir Şiiri:
Derd ile daim yanmakta bu dil
Aşkın narına olmuşlar fitil
Pervane-sıfat olmaya vasıl
Şem'-i cemale suzana geldik.
Cismimiz bunda, canımız anda,
Gevherimizin aslı ol kanda
Sezai, şimdi biz bu dükkanda,
Biraz eylenip seyrane geldik.
https://www.hasansezai.com
1669 doğumlular
1738 yılında ölenler
Osmanlı mutasavvıfları
Osmanlı şairleri
Edirne'de ölenler
Gördes doğumlular
Şiş kebabı

Şiş kebabı, Türk yemek kültürünün içinde önemli bir yeri olan et yemeği. Basılı ilk yemek kitabı Melceüt-Tabbahin'de tarifi vardır.
Özellikle müslümanların dini bayramı olan Kurban Bayramı'nda hemen tüm evlerde şölen havasıyla hazırlanan Şiş Kebabı, koyunun but etinden çıkan parçalarından yapılır.
Et pişirilmeden önce mümkünse 1 gün terbiye edilmelidir ki bu hücrelerin 'ölüm kasılması' sebebiyle sertliğinin giderilmesi için gereklidir.
Şiş kebabı, Adana Kebabı ile birlikte özellikle Güney illerinde gündelik hayatın gıda hızlı tüketim maddesi haline gelmiştir. Bugün başta Adana, Hatay, Mersin, Gaziantep, Osmaniye, Kahramanmaraş, Malatya illerinde bir hızlı tüketim yemeğidir.
Şiş Kebap'ın Kültürel Önemi
Şiş kebap, Türk mutfağının ve kültürünün önemli bir parçasıdır. Bu yemek, aile toplantılarından sokak satıcılarına kadar her yerde sıkça tüketilir ve paylaşılır. Aynı zamanda özel günlerde ve bayramlarda da sıkça tercih edilir. Şiş kebap, Türk misafirperverliğinin bir göstergesi olarak kabul edilir ve birçok aile için geleneksel bir aile yemeği olarak önemli bir rol oynar.
Ayrıca, Türk mutfağının uluslararası arenada tanıtılmasına katkıda bulunan bir lezzet olarak da öne çıkar. Türk restoranlarında ve dünya genelindeki et lokantalarında sıkça bulunan bu yemek, Türk mutfağının zenginliğini ve çeşitliliğini yansıtır.
Sonuç olarak, şiş kebap hem tarihi hem de lezzetiyle büyüleyici bir yemektir. Orta Doğu'dan köken alan bu lezzet, günümüzde dünya genelinde büyük bir hayran kitlesi bulmuş ve Türk mutfağının en tanınmış lezzetlerinden biri olmuştur.
Şiş Kebap Nasıl Yapılır?
Şiş kebap yapmak, belirli bir beceri gerektirse de temelinde oldukça basit bir işlemdir. İşte temel adımları:
Malzemelerin Hazırlanması: İyi bir şiş kebap için kaliteli et (genellikle dana veya kuzu), sebzeler (soğan, biber, domates gibi), baharatlar (kimyon, pul biber, kekik) ve zeytinyağı kullanılır.
Et ve Sebzelerin Kesilmesi: Et ve sebzeler küçük parçalar halinde kesilir ve baharatlarla marine edilir. Bu, lezzetin ete iyice işlemesi için önemlidir.
Pişirme: Hazırlanan et ve sebzeler şişlere sırayla dizilir ve mangalda veya ızgarada pişirilir. Etlerin sulu ve lezzetli olması için şişler sürekli olarak çevrilir.
Servis: Şiş kebap, genellikle lavaş veya pilav ile servis edilir. Üzerine nar ekşisi veya yoğurt gibi soslar eklenerek servis yapılır.
Şaşlık
Baharatlı sirkenin içinde bekletilerek koyun etinden yapılan şiştir. Eski Sovyetler Birliği topraklarında bulunan ülkelerin ve Moğolistan'ın mutfaklarının başlıca yemeklerinden biridir.
Malzemeler
Yapılışı
Et, 2 santimetreküp irilikte doğranır. Soğan soyulur, küp şeklinde doğranarak suyu süzülür, zeytinyağı, salça, tuz ve karabiberle karıştırılır. Etler bu karışımın içinde, buzdolabında 24 saat bekletilir. Sebzeler yıkanıp, biberlerin sapları kesilir. Biberler 2 santimetre kalınlıkta, domates 2 santimetreküp irilikte doğranır. Şişlere sırasıyla 3 parça et, 1 parça kuyruk yağı dizilir. Kömür ateşi üzerinde şişler çevrilerek her yüzün 3-4 dakika pişmesi sağlanır.
Hergé

Georges Prosper Remi veya tanınan adıyla Hergésöylenişi (22 Mayıs 1907; Etterbeek, Brüksel Bölgesi - 3 Mart 1983; Brüksel), Belçikalı çizer. Çizgi roman karakteri Tenten'in yaratıcısıdır.
1920'den başlayarak desinatörlük yapan Georges Rémi, resimlerinde imza olarak isminin başharfleri olan G. R.'yi kullanıyordu. 1924 yılında imzasından sıkılarak harfleri tersine çevirdi, yani "R. G." yaptı. Bu Fransızcada "Erje" diye okunuyordu, yani yazıldığı şekliyle "Hergé". Bundan sonra eserlerinde bu takma ismini kullanmaya başladı ve dünyada bu isimle tanındı.

Özellikle Belçika ve Fransa'da büyük üne sahip olan Tenten, köpeği Milu (beyaz bir terrier) ve arkadaşları bütün dünyada tanınır. Herge tarafından ilki 1929'da çizilen Tenten'in Maceraları (Les Aventures de Tintin) şu ana dek 50 ayrı dile çevrildi ve bu maceralar dünya çapında 200 milyondan fazla baskı yaptı.
UNESCO'nun Index Translationum (Eserleri başka dillere tercüme edilmiş yazarların listesi)'una göre Hergé Fransızcadan diğer dillere en çok eseri tercüme edilmiş yazarlar sıralamasında 9. cu sırada yer alır. Ayni listede Belçika'lı yazarlar arasında Georges Simenon'un arkasından 2. sırada, Fransızca çizgi romancılar sıralamasında da Asterix ve Red Kit (Lucky Luke)'in yazarı René Goscinny'nin arkasından yine 2. sırada yer alır.

Serinin kahramanı, genç bir gazeteci ve gezgin olan Tenten'dir. Tenten'e, köpeği Fındık, Milou, Kaptan Haddock, Profesör Turnusol ve çok sayıda renkli yardımcı karakter eşlik eder.
Fakat Georges Rémi Tenten'in 24. macerasında yani 1983'te, 77 yaşında yaşamını yitirir
Atilla Başoğlu

Atilla Başoğlu (d. 1954), TBMM 22. Dönem CHP Adana milletvekilidir. 2004 yılında partisinden istifa ederek AK Parti ye katıldı. Lise mezunudur. Sanayicidir. Yüksel Tekstil A. Ş. Yönetim Kurulu Üyesi üyesidir. Evli ve üç çocukludur. İngilizce bilir.
1954 doğumlular
Adana doğumlu siyasetçiler
TBMM 22. dönem Adana milletvekilleri
Yaşayan insanlar
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
Halil Ethem Eldem

Halil Ethem Eldem (d. 1861, İstanbul - ö. 17 Kasım 1938), Sadrazam İbrahim Ethem Paşanın oğlu, Osman Hamdi Bey'in küçük kardeşidir.
Zürih Üniversitesi'nde tabii ilimler, Viyana Poliklinik Yüksek Okulu'nda tabii ilimler ve kimya eğitimi aldı. Basel Üniversitesi'nde felsefe doktorası yapmıştır. Seraskerlik Fabrikalar Nezareti'nde müşavirlik, Genelkurmay Dairesi Tercüme Şubesi'nde mütercimlik, İstanbul Şehremini, Asar-ı Atika Müzeleri Müdürlüğü, Darüşşafaka, Mülkiye Mektebi, Darül-Muallimin ve Darülfünun tabiiyye ve jeoloji öğretmenliği, Sanayi-i Nefise Mektebi'nde müdürlük, Tarih-i Osmani Encümeni üyeliği, Maarif Vekaleti Türk Tarih Encümeni üyeliği, Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti kurucu üyeliği ve asbaşkanlığı, TBMM IV. ve V. Dönem İstanbul milletvekilliği ile IV. ve V. Dönem Kitaplık Encümeni Reisliği yapmıştır. Leibzig ve Bal Darülfünunları fahri felsefe doktorluğu unvanı sahibidir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Hayatı
İlköğrenimini Kaptan İbrahim Paşa Rüştiyesinde orta öğrenimini Berlinde, yüksek tahsilini ise Zürih, Viyana ve Baselde tamamladı. Basel Üniversitesi Felsefe Fakültesinde doktora yapmış ve 1885te İstanbula dönmüştür. Sırasıyla Bab-ı Seraskeri Fabrikalar Nezareti, Erkan-ı Harbiye Dairesi, Darüşşafakatil-İslamiye, Mekteb-i Mülkiye, Darülmuallimin, Darülfünun, Asar-ı Atika Müze-i Hümayunu, İstanbul Şehreminliği, İstanbul Asar-ı Atika Muhipleri Cemiyeti, Asar-ı Atika Encümeni, Tarih-i Osmani Encümeni, Türk Tarih Kurumu gibi kurum ve kuruluşlarda çalışmıştır. 1 Mart 1931de emekli olan Halil Bey, aynı yıl içinde İstanbuldan milletvekili seçilerek iki dönem bu görevi sürdürmüş ve 17 Kasım 1938de ölmüştür.
Halil Bey, Osmanlı döneminin sonları ile Cumhuriyet döneminin başlarında faaliyet göstermiş Türk kültür tarihinin önemli bir şahsiyetidir. Asarı Atika Müzesinin başında bulunmasından dolayı daha çok ilkçağ eserleriyle ilgilenmiş, fakat bunun yanında Türk-İslam kitabe ve sikkeleriyle de uğraşmıştır. Nitekim Tarih-i Osmani Encümeni Mecmuası ve Türk Tarih Encümeni Mecmuasında yayınlanan makalelerinin birkaçı hariç hepsi kitabeler hakkındadır. Türk müzeciliğinin gelişmesinde önemli katkıları olan Halil Bey, Anadoludaki yüzlerce kitabenin toplanıp yayımlanması, Türk mimari eserlerinin korunması ve ihyası konusunda gayret göstermiştir.