Hamamlı, Artvin

Hamamlı, Artvin ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Hamamlı köyünün en eski adı Doliskanadır. Gürcüce bir yer adı olan Doliskana (), yumuşak buğdayın bir türü olan doli ( Triticum vulgare var. ferrugineum) ile ekili alan, tarla anlamına gelen kana () kelimelerinden oluşur. Doliskana bu buğdayın yetiştiği arazi, buğday tarlası anlamına gelir. Bu yer adı Türkçeye Dolishana biçiminde girmiştir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defteri ile 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Dolishana (ە) olarak geçer. 93 Harbinde bölgeyi ele geçiren Ruslar da köyü Dolis-hane (-) olarak kaydetmiştir.
Doliskanadaki 10. yüzyıldan kalma Gürcü manastırı, buranın eski bir yerleşim yeri olduğunu göstermektedir. Yazılı kaynaklarda Doliskana adı ilk kez 9. yüzyılda geçer. Gürcü kral Aşot Kurapalati 826 yılında Doliskana köyünde öldürülmüştür. Doliskana Gürcistan Krallığı sınırları içindeyken, Kveli Kalesi Savaşında II. Giorginin yenilmesinden sonra Tao-Klarceti bölgesinin diğer yerleri gibi Büyük Selçuklu istilasına uğradı. Daha sonra birkaç kez el değiştiren bölge, Gürcü atabegleri yönetimindeyken 16. yüzyılın ortasında Osmanlıların eline geçti. Bir süre sonra kurulan Çıldır Eyaleti içinde yer aldı. Nitekim 1835 nüfus defterinde Doliskana, bu eyaletin Livane sancağına bağlı bir köydü. Livane sancağı ise, Berta ve Sinkot nahiyelerinden oluşuyordu. Vergi belirleme ve askere alma amacıyla Osmanlı idaresince sadece erkek nüfusun tespit edildiği 1835 yılında Doliskana köyünde 32 hanede 88 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Doliskana köyünün toplam nüfusunun 176 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Doliskana, 19. yüzyılın ikinci yarısında, Trabzon Vilayeti'nin Lazistan sancağına bağlı Livana kazası sınırları içinde yer alıyordu. Köyün nüfusu 25 hanede yaşayan 87 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresi bu tarihte de genel olarak sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Erkek nüfusu kadar kadın eklenince, Doliskana'da 174 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Bu salnameye göre iki köyün de başlıca geçim kaynağı tarımdı. Hayvancılık tarımın önemli kollarıdan biriydi. Hayvan varlığı olarak Doliskana'da 10 eşek, 30 öküz, 50 inek, 300 keçi ve 92 koyun tespit edilmiştir.
Doliskana, uzun süre Osmanlı yönetiminde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında, 21 Ocak 1878de Osmanlı-Rus çarpışmalarına sahne oldu. Rusları Osmanlı ordusunun bu köyde yendikten sonra Artvine doğru ilerlediler. Bu savaşın sonunda Ruslar Tao-Klarceti bölgesini ele geçirdiler. Rus idaresinde Doliskana, Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlı bir köydü. Bu kazada yer alan Berta nahiyesinin ( : kırsal topluluk) beş köyünden biriydi. Köyün nüfusu 216 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmişti. Bununla birlikte, orta çağda önemli Gürcü dinsel merkezi olan Doliskana'da Şemekana (), Aho (), Vake (), Kedimağalı (), Kutalevi (), Naurmevi (), Sabeneti (), Pilalevi (), Zvari (), Korkoti (), Çançahari (), Çipnari (), Maçerevi (), Memğvoti (), Ardola (), Bikinala (), Kuslati (), Unçipari (), Gogonevi (), Tetiti () gibi yer adları bugün de bilinmektedir.
Dilbilimci ve tarihçi Nikolay Marr, Klarceti ve Şavşeti bölgelerinde Grigol Hantsteli'nin inşasına öncülük ettiği kilise ve manastırları tespit etmek üzere seyahat ederken, Doliskana köyünde de uğramıştır. Marr 1904 tarihli günlüklerinde köylüleri Doliskana'yı Dolishana olarak adlandırdığını yazar. Ancak köyün sakinlerinin Gürcülerin buraya "Dolikana" dediğine dair sözlerini de eklemiştir.
Doliskana, I. Dünya Savaşının sonunda Rus ordusunun bölgeden çekilmesinden bir süre sonra bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde yer aldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü kuvvetleri çekilince, Artvin ile Ardahan bölgeleri fiilen Türkiyeye katıldı. Sovyet Rusya ile Anakara Hükümeti arasında 16 Mart 1921de imzalanan Moskova Antlaşmasıyla Doliskana'nın da içinde yer aldığı Artvin bölgesi Türkiyeye bırakıldı.
Ertesi yılki Artvin livasında yapılan nüfus tespitinde Doliskana, bu livanın merkez kazasına bağlı Berta mahiyesinin bir köyüydü. Kötün nüfusu 15 hanede yaşayan 57 kişiden oluşuyordu. Doliskana Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Hamamlı olarak değiştirildi. 1926 nüfus tahririne göre köyde 24 hanede 122 kişi yaşıyordu.
Bugünkü Hamamlı köyünde Doliskana Manastırı'nın ayakta kalan tek yapısı, manastırın ana kilisesi olan Doliskana Kilisesi'dir. Kubbeli ve haç planlı kilise 10. yüzyılda inşa edilmiştir. Kilisenin duvar resimlerinin bazı kısımları günümüze ulaşmıştır. 1904 yılında bölgeyi gezen Niko Mari, Doliskana Kilisesinin özellikle kubbe kasnağına ve dış kaplamasının güzelliğine dikkat çekmiştir. Güney duvarındaki kabartma erkek figürün kilisenin maketini elinde tutmuş olarak tasvir edilmiş olduğunu belirtir. Kilisenin ibadet yeri olan ana bölümü büyük ölçüde sağlamdır ve 1998e kadar cami olarak kullanılmıştır.
Coğrafya
Hamamlı köyü, Artvin il merkezine 29 km uzaklıktadır. Karadeniz iklimi içinde kalan köyde zeytin yağı üretimi oldukça yoğun yapılmış olup bir dönem sonra barajın köyü alması ile birlikte bugün yapılmamaktadır. Ceviz, dut, kızılcık ağaçları yoğunluktadır. 1950'li yıllarda kalabalık bir nüfusu içinde barındıran köy, şimdilerde az sayıda haneyi barındırmaktadır.
Nüfus