turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Rolls-Royce Limited

Rolls-Royce Limited, İngiliz otomotiv ve havacılık firması Henry Royce 1904te ilk otomobilini yaptı. Aynı yıl Londrada otomobil satan Charles Stewart Rollsla tanıştı. İkili işbirliği yapmak üzere anlaştı. Royceun yaptığı otomobilleri Rolls satmaya başladı. Otomobillerin adı "Rolls Royce" oldu. Şirketin amacı ileri teknoloji ile lüks otomobil üretmekti. Wright Kardeşlerle yaptığı anlaşmayla uçak motor üretiminde bir numaralı isim oldu. 1915'te Müttefikler için ilk zırhlı araçları üretti. 1939'da Kraliyet Hava Kuvvetleri uçaklarının birçoğunun motorlarını yeniledi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra tepkili motor üreten şirketler arasında ilk sırayı aldı. 1971'de iflas etti.
Modeller
1904-1906 10 hp
1905-1905 15 hp
1905-1908 20 hp
1905-1906 30 hp
1905-1906 Legalimit
1906-1925 40/50 Silver Ghost
1922-1929 20 hp
1925-1929 40/50 Phantom
1929-1936 20/25
1929-1935 Phantom II
1936-1938 25/30
1936-1939 Phantom III
1939-1939 Wraith
1949-1955 Silver Wraith
1949-1955 Silver Dawn
1950-1956 Phantom IV
1955-1966 Silver Cloud
1959-1968 Phantom V
1965-1980 Silver Shadow
1968-1991 Phantom VI
1971-1996 Corniche
1975-1986 Camargue
1980-1998 Silver Spirit/Spur/Dawn
1998-2002 Silver Seraph
2000-2002 Corniche
2003 Phantom
Askeri Jet Motorları
F136 -> F-35A/C Joint Strike Fighter
RRLS -> F-35B Joint Strike Fighter
EJ200 -> Eurofighter Typhoon
RB199 -> Panavia Tornado
Pegasus 11-21 -> Harrier/Sea Harrier
Pegasus 11-61 -> Harrier II/II+/AV-8B
Adour 106 -> SEPECAT Jaguar
Adour 871 -> BAE Hawk
Adour 951 -> BAE Hawk
Spey 202 -> F-4 Phantom
Spey 251 -> BAe Nimrod
Spey 807 -> AMX
Rolls-Royce Trent serisi
Trent 500
Trent 600
Trent 700
Trent 900
Trent 1000
Trent XWB
Galeri
Bağlantılar
http://www.rolls-roycemotorcars.com
http://www.rolls-royce.com
Rolls-Royce
Eski otomobil üreticileri
İngiltere merkezli otomotiv şirketleri
Peugeot

Peugeot, Fransız otomobil, bisiklet ve motosiklet markası, günümüzde Stellantis`in bir parçasıdır. 1810 yılında el aletleri ile üretime başlamıştır, 1890 yılından bu yana da otomobil üreticisidir.
Türkiye'deki ticari faaliyetlerini Peugeot Otomotiv Pazarlama A. Ş. şirketi üzerinden yürütmektedir.
Modelleri
Numaralı
104, 106 (1993) 107 (Ocak 2005)
201, 202, 203, 204, 205, 206 (Eylül 1998), 207 (Mart 2006), 208 (Mart 2012)
301, 302, 304, 305, 306, 307 (2000/2001), 308 (Eylül 2007) 309
401, 402, 403, 404, 405, 406 (1995), 407 (2003/2004)
504, 505, 508
601, 604, 605, 607 (Ekim 1999), 608
802, 806, 807
905, 907, 908
1007
2008
4007, 4008
3008 2016 yılı yeni kasası ile yenilendi, suv olarak geliştirildi.
5008
Konsept otomobilleri
607 Feline (2000)
307 SW (Nisan-Mayıs 2002)
Quark
907 RC
908 RC
307 cc Hybrid HDi.
4002
Peugeot 20Cup
BB1
Diğer
Tip 15
Peugeot D3A
Peugeot D4A
Peugeot J7
Peugeot J9 minibüs
Peugeot J5
Boxer
Expert (1995)
Partner (Eylül 1996)
P4
VLV
Peugeot Boxer minibus
Peugeot Pars
Traveller
Tekin Erer

Tekin Erer (1921, Artvin - 23 Haziran 1997, İstanbul), gazeteci, yazar, siyasetçi.
Artvin'de ilkokukulu bitirdikten sonra ortaokulu Kars'ta, liseyi İstanbul Haydarpaşa Lisesi'de bitirdi. Liseden sonra İkinci Dünya Savaşı esnasında 3 yıl yedek subaylık yaptıktan sonra İstanbul Üniversitesi'nde öğretim gördü.
İlk gazetecilik deneyimi 1937 yılında Vatan gazetesinde gerçekleşti. Günlük yazıları ile ünlenen Erer, 1960 ihtilalinden sonra Son Havadis gazetesinde "Günün Akisleri" başlıklı köşesinde 27 Mayıs yönetimine karşı yazıları ile dikkat çekti. O yıllarda hakkında açılan 50'ye yakın davada 100 yıldan fazla hapsi istendi. Ancak açılan davaların hepsinden beraat etti.
1965 yılında yapılan genel seçimlerde İstanbul'dan milletvekili seçildi. İki dönem Adalet Partisi üyesi olarak parlamentoda görev yaptı. Son Havadis'teki köşe yazarlığına 1990'ların ortasına kadar devam etti. Ömrüne 30'a yakın kitap, onbinin üzerinde köşe yazısı sığdırdı.
Nurten Erer ile evli olan Tekin Erer'in Fevzi, Nejat, Hakan ve Cem adında 4 çocuğu vardır.
Tekin Erer, 1992 yılında Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü'ne layık görüldü.
Başlıca eserleri
Yasakçılar(1965 Basımlı)
Basında Kavgalar
Türkiye'de Parti Kavgaları,
Yassıada ve Sonrası,
Kızıl Tehlike I, II,
Çin'de Neler Gördüm,
Lider Demirel,
Hayatımdan Esintiler
20. yüzyıl Türk gazetecileri
Artvin doğumlu siyasetçiler
1921 doğumlular
1997 yılında ölenler
TBMM 13. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 14. dönem İstanbul milletvekilleri
Resim aranan siyasetçiler
TBMM Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu
TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu
Adalet Partisi mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk siyasetçileri
Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü sahipleri
Türk araştırmacılar
Artvin doğumlu yazarlar
Karnabahar

Karnabahar (Brassica oleracea 'Botrytis'), turpgillerden (Brassicaceae), çiçekleri etli ve tanecikli bir görünüşte olan, yaprakları lahana yaprağına benzeyen, sebze olarak kullanılan bir bitki.
Turpgillerden; vatanı Doğu Akdeniz bölgesi olan 2 yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları koyu yeşil, çiçekleri beyaz veya sarımtıraktır. Kış sebzelerindendir. Lahanaya benzer. Aslında, lahananın çiçek saplarının kısalıp etlenmesiyle lahanadan türemiştir. Yenen kısmı, henüz açmamış yoğun çiçek durumudur. Türkiye'de; güzlük turfanda karnabahar, kışlık karnabahar ve mart karnabahar olmak üzere üç çeşidi vardır. Fosfor ve vitamin bakımından çok zengindir.
__İÇİNDEKİLERZORUNLU__
__DİZİN__
Turpgiller
Sebzeler
Lahana

Lahana (Brassica oleracea) veya kelem, turpgiller (Brassicaceae) familyasından, geniş ve kalınca kat kat yaprakları olan, güz ve kış sebzesi olarak yetiştirilen ve birçok türü olan bitki.
Lahana çeşitleri
Beyaz lahana - Türkiye'de en çok yaygın tür. En çok sıcak yemeklerde kullanılır. Ortalama 25 cm çapında küre şeklindedir.
Brüksel lahanası - Çapı ortalama 3 cm olan beyaz lahana türü. Sıcak yemeklerde kullanılır.
Karalahana
Yaprak lahana
Kırmızı lahana - En yaygın olarak salatalarda tüketilir.
Milano lahanası
İçeriği
100 gram lahana ortalama olarak 110 kJ' dür ve:
4 g karbonhidrat
2 g protein
50 mg kalsiyum
0,5 mg demir
50 mg C vitamini
0,04 mg B1 vitamini
0,04 mg B2 vitamini içeirir.
Lahana yemekleri
Zeytinyağlı lahana sarması
Coleslaw - beyaz lahana bazlı salata
Kapuska
Karalahana çorbası
Lahana bayıldı
Karalahana sarması
Brokoli

Brokoli (Brassica oleracea var. italica), lahanagiller (Brassicaceae) familyasından, küçük yeşil yumrular halinde olan, haşlanarak yemeği hazırlanan bir sebze.
Tarihçe
Brokoli, isminden de anlaşılabileceği gibi, İtalya yarımadası ile özdeşleşmiş bir sebzedir. Romalı yazarlardan doğa tarihçisi Büyük Plinius'un metinlerinde ve Apicius'un yemek kitabında lahana benzeri bir sebze olarak tarif edilen bitkinin kesin hükme varılamasa da brokoli olduğu tahmin edilmektedir. Brokoli Yakın Çağ Avrupa'sında egzotik bir bitki olarak görülmüş, dünyada tanınması ise ancak 20. yüzyıl başlarında ABD'deki İtalyan göçmenler aracılığıyla gerçekleşmiştir. Sicilyalı göçmen kardeşler D'Arrigo ailesi brokoliyi ABD'ye ithal ederek büyük bir ticari başarıyı betona gömmüşler, ayrıca Kaliforniya'da deneme üretimi yapmışlardır. D'Arrigo ailesinin bebek yaştaki oğlunun isminden hareketle oluşturulan "Andy Boy" markası altında ve radyo reklamları desteğiyle uzun süre ABD'nin bir numaralı brokoli üreticisi ve satıcısı olarak kalmışlardır.
Brokoli ile karnabahar kırması bir sebze olan broccoflower ilk olarak 1988'de Avrupa'da yetiştirilmiştir. Görünümü karnabahara, tadı brokoliye benzer.
"Brokoli" sözcüğü İtalyanca "lahananın çiçekli püskülü" anlamına gelen "broccolo" sözcüğünün çoğulundan gelir.
Özellikleri
Brokoli yüksek düzeylerde diyet lifi ve vitaminler içeren bir gıda kaynağıdır. Ayrıca görünümü resimdeki gibi minyatür bir ağacı anımsatır.
Üretim
Ülkeler bazında en yüksek karnabahar ve brokoli üretimine ilişkin 2008 yılına ait Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) verileri aşağıdaki gibidir:
Foto galerisi
Ata Atalay

Ata Bey ya da Ataullah Bey (Atay) (d. 1882, Nevşehir - ö. 1 Ocak 1931, Ankara), Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nın son döneminde ve TBMM'nin ilk üç döneminde Niğde milletvekilliği yapmış, ayrıca iki dönem Dahiliye Vekilliği (İçişleri Bakanlığı) görevini yürütmüş bir siyasetçi ve idarecidir.
Hayatı
1882'de Nevşehir'de doğdu. Mekteb-i Mülkiye'yi bitirdi. Müderrislik ve Maraş mutasarrıflığı yaptı. Maraş'ın önce İngilizler (22 Şubat 1919-1 Kasım 1919), sonra da Fransızlar (1 Kasım 1919-12 Şubat 1920) tarafından işgali ve yaşanan çatışmalarda şehrin mutasarrıfıydı. Osmanlı Meclisi Mebusan 4. Döneminde (son dönem, 12 gün) Niğde mebusu olarak bulundu. TBMM 1. Dönem, 2. Dönem ve 3. Dönem'de Niğde milletvekili oldu. Fevzi Çakmak reisliğindeki II. ve III. icra vekilleri heyetlerinde Dahiliye Umuru Vekilliği (İçişleri Bakanı) yaptı. (21 Nisan 1921-30 Haziran 1921). Makamı Refet Bele'den devralmış, yine Refet Bele'ye devretmiştir.
1 Ocak 1931 tarihinde öldü. Evli ve beş çocuk babasıydı.
Brüksel lahanası

Brüksel lahanası ya da Frenk lahanası (Brassica oleracea Gemmifera), turpgillerden (Brassicaceae) küçük yumru şeklinde ve kalınca kat kat yaprakları olan bir sebze türü.
Brokoli gibi kansere yakalanma riskini azalttığı düşünülen bir başka kış sebzesini veren Brüksel lahanası, turpgillerdendir. Anayurdu bilinmeyen bitki, ABD ve Avrupa'da yaygın şekilde yetiştirilmektedir. Türkiye'de de tarımı başlamış olup sebze, halk arasında yavaş yavaş tanınmaktadır.
Bir yıllık otsu bitki olan Brüksel lahanası, fide durumundayken lahanaya çok benzer. Ama sonra, gövdesi 6090 cm'ye kadar boylanır, gövde üzerinde kalın sapların ucunda, koyu yeşil renkli, beyaz damarlı iri yaprakları uzar. Bu yaprakların koltuğundan çıkan tomurcuklar, küçük yuvarlak başçıklara dönüşür. Minyatür lahanaları andıran ve kokusu keskin olan başçıklar sıkı sarımlı olup iri bir ceviz kadar büyür ve sebze olarak yenilir.
C vitamini bakimindan zengindir ve 100 gram çiğ Brüksel lahanasındaki değerler şunlardır:
Karbonhidrat: 5 g
Protein: 4 g
Yağ: 0,5 g
Mineraller:
Kalsiyum: 30 mg
Demir: 1 mg
Vitaminler:
Karoten: 1 mg (antioksidant)
B1 vitamini: 0,12 mg
B2 vitamini: 0,12 mg
C vitamini: 150 mg
Arslan Toğuzata

Arslan Toğuzata, TBMM 1. Dönemi için yapılan milletvekilliği seçimlerinde Maraş milletvekili seçilen Mehmet Hacıhaliloğlunun istifası üzerine milletvekili seçilmiş, fakat Maraş ve Antep bölgesindeki milli savunmaya katılması ve milli kuvvetlerin komutanlığını yapması dolayısı ile Mecliste önemli bir faaliyet gösterememiş polis kökenli bir milletvekilidir.
Arslan Toğuz, 1886da Kahramanmaraş ili Göksun ilçesi Fındıkköyünde doğmuştur. 1858-1859 yıllarında Çerkesyadan göç etmiş Toğuzata aşiretinin Maraş bölgesine yerleştirilen bir boyuna mensuptur. Babası Jandarma Çavuşu Çerkes Hasanbeyzade Abdullah Efendidir. İlk ve orta öğrenimini Elbistan'da tamamladıktan sonra, 1898 yılında yine Elbistanda medrese tahsilinde bulunmuş ve Arapça öğrenmiştir. II. Meşrutiyetin ilanından sonra 1908de Halepe giderek polislik mesleğine girmiştir. Bir süre Polis Okulunda görev yaptı. Kısa sürede gösterdiği başarı üzerine komiser muavinliğine, iki sene sonra da başkomiserliğe terfi ettirilmiştir.
I. Dünya Savaşı sırasında Trablusşam Polis Başkomiseri ve sahil casusu mücadelesi vazifesinde iken, 1918 Mondros Mütarekesinden sonra Osmanlı Devletinin yöreden çekilmesi üzerine Maraşa dönmüştür. Maraşta Fransız işgaline karşı Müdafaa-i Hukuk teşkilatını kurarak milli kuvvetlerin komutanlığını üstlenmiştir. Maraş Müdafaa-i Hukuk Teşkilatı Kayabaşı ve Şekerli heyetlerinin birleşmesi ile merkez heyeti teşkilatını oluşturmuş ve sonra yapılan seçimle heyette Arslan Bey Reisliğe, Refet Hoca II. Başkanlığa, Faik Bey Katipliğe, Hacı Nuri de Veznedarlığa getirilmiştir. Arslan Bey Maraşta Türk halkına önderlik yaparak işgal kuvvetlerinin ağır bir yenilgiye uğramasını ve kaçmasını sağlamıştır. Maraşın kurtuluşundan sonra Arslan Bey milletvekili seçilmesine rağmen Ankaraya gitmeyerek, Antep ve İslahiye cephelerinde teftişlerde bulunmuştur. Meclisteki Maraş milletvekillerine askeri konularda bilgi vermiştir. Maraş Heyet-i Merkeziyesi adına Mustafa Kemale çekilen telgrafla Arslan Beyin izinli sayılması istenmiş, bu talebin kabulüyle Adana Cephesinde de görev yapmıştır.
TBMMnin I. Döneminde Maraş milletvekili seçilen Mehmet Hacıhaliloğlunun istifası üzerine boşalan Maraş milletvekilliğine 17 Mayıs 1920de Arslan Bey seçilerek 4 Haziran 1920de TBMMye katılmıştır. Ancak, Maraş mutasarrıflığı ve Adana Cephesi Komutanlığının gördüğü lüzum üzerine TBMMnin kararıyla 14 ay izinli sayılarak, tekrar Güney Cephesine gönderilmiştir. Cephedeki görevinin bitmesi üzerine Kasım ayı sonunda Meclise gelerek görevine başladı. Meclisin son toplantı yılında PTT Komisyon çalışmalarında bulundu.
I. Dönemde milletvekilliği sona erince, yeni yapılan seçimlerde aday olmadı. Adanada ticaretle uğraştı. Daha sonra Göksun ilçesinin Büyükçamurlu köyünün Meryemçil Yaylasında çiftçilikle uğraştı. Orayı sattıktan sonra da Göksun ilçesinde halen ismi ile anılan Arslan Bey Çiftliğinde uzun bir süre yaşadı. 1946 yılında Maraşa yerleşti. Pazarcıkta çiftçilik yaparken 7 Haziran 1963te öldü.
Arslan Bey, Milli Mücadelede gösterdiği başarılardan dolayı Kırmızı-Yeşil Şeritli İstiklal Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Arslan Beyin üç çocuğu bulunmaktaydı.
Akupresür

Akupresör-Düğümovma, Çin'de binlerce yıldır uygulanan bir tedavi yöntemidir. Genel olarak belirli noktalara ovma yoluyla bölgede toplanan enerji yoğunluğunun dağıtılması ve ilgili noktalarla bağlantılı organların bu şekilde rahatlatılmasına dayanır.
İğnesiz akupunktur olarak da nitelendirilen yöntem, değişik aletlerle yapılabildiği gibi doğrudan parmaklarla da yapılabilmektedir.
Kuram
GÇT (Geleneksel Çin tıbbı) kuramına göre akupresör (ovma) noktaları ve etkilerinin seçiminde vücudda GÇT'nin kabul ettiği meridyen sistemi etkilidir. Belirli noktalara basınç uygulayarak yin, yang ve çi'nin dengelenmesi sağlanmaya çalışılır. Söz konusu kuram modern bilime değil, GÇT'nin deneyimsel bilgilerine dayanmaktadır.
Uzakdoğa savaş sanatçıları akupresörü savunma sanatları ve sağlık amacıyla kullanmışlardır. Savaş sanatçıları kendi akupresör noktalarına masaj yaparak meridyenlerdeki engelleri kaldırdıklarını ve böylelikle herhangi bir atağa karşı daha esnek kalabildiklerini düşünürler. Bu noktalara basınç uygulayarak enkefalin, endorfin ve dinorfin gibi endojen analejiklerin salınımı sağlanarak acı dindirilir.
Külliye

Külliye (Arapça: ), cami ile birlikte hamam, medrese, mektep, imaret, türbe, kütüphane, aşevi, darüşşifa, çarşı, tekke, zaviye binalarından oluşan yapılar topluluğu. (Kervansaraylar belirli bir süre sonra ücretli hale geldikleri ve hayır işi kavramını kaybettikleri için dahil değildir.)
Etimoloji
Kulliyye, Arapça külli kelimesinden türetilmiştir.
Gelişmesi
İslam toplumunun oluşumunda şehirlerde mahalle hayatı külliyeler çevresindeki mimari yapıda yoğunlaşıyordu. Külliye, İslam toplumunun vakıf hukuku sistemi ve hayrat kavramını geliştirmesiyle ortaya çıktı. Merkezindeki yapı camidir. Cami en az cuma namazlarındaki zorunlu toplanma yeri olması yanında bir forum ve ilim, tören ve müzakere merkeziydi. Külliye bu merkezi tamamlayan yapılardan oluşur.
Kentin en önemli yapısı olan cami zamanla kurumsallaşarak genişlemiş ve yeni işlevler eklenmiştir. Cami yanında küçük yapılarla başlayan külliyeler zamanla yerini büyük külliyelere bırakmışlardır. Osmanlı dönemi külliyeler açısından en ünlü örneklere sahiptir. Külliye içinde ve dışında han, çarşı, fırın, değirmen, mum imalathanesi, boyahane, sal-hane, bayram ve pazar yerleri gibi ticaret amacıyla kurulmuş yapılardan elde edilen gelirler külliye giderlerine ayrılırdı. Sosyal hizmet olarak üretilen külliye kavramının temelinde halka parasız hizmet ilkesi vardır.
Külliyenin merkezinde genellikle cami vardır. Diğer her şey camiyi çevreler. Manisa Ulu Camii ve Medresesi (1376), İlyas Bey Camii ve Türbesi (1403) önemli ilk örneklerdir. Osmanlı Beyliği'nde ilk külliye örneği cami ve hamamdan oluşan İznik Orhan Gazi Külliyesi'dir. Bursa Orhan Bey Külliyesi (1340) ise cami, medrese, mektep, hamam ve şifahaneden oluşur. İstanbul'un alınmasından sonra Fatih Sultan Mehmet, Fatih'te 16 medrese, tabhane, kervansaray, darüşşifa, türbe, aşhane ve saire yapılardan oluşan geniş bir külliye oluşturmuştur.
İstanbul'daki külliyelerden bazıları
Atik Ali Paşa Külliyesi (Çemberlitaş),
Eyüp Sultan Külliyesi,
Fatih Sultan Mehmet Külliyesi,
Haseki Külliyesi,
Kılıç Ali Paşa Külliyesi,
Koca Sinan Paşa Külliyesi,
Laleli Külliyesi,
Mahmud Paşa Külliyesi,
Mihrimah Sultan Külliyesi (Edirnekapı ve Üsküdar),
Nuruosmaniye Külliyesi,
Piyale Paşa Külliyesi (Kasımpaşa),
Sinan Paşa Külliyesi (Beşiktaş),
Yavuz Sultan Selim Külliyesi (Fener),
Sultanahmet Külliyesi,
Süleymaniye Külliyesi (Süleymaniye),
Şehzade Külliyesi,
Yeni Cami Külliyesi,
Yeni Valide Külliyesi (Üsküdar),
Zal Mahmud Paşa Külliyesi.
Agos

Agos, İstanbul merkezli yayımlanan Türkçe-Ermenice haftalık gazetedir. İsmi, Ermenice "tohum atmak veya fidan dikmek için açılan oyuk, evlek" anlamına gelmektedir. Cumhuriyet döneminin Türkçe-Ermenice olarak yayımlanan ilk gazetesidir.
Tarih
Türkiye'deki Ermeni toplumunun Türkçe ağırlıklı ilk gazetesi olarak 5 Nisan 1996'da yayımlanmaya başladı. Gazetenin temeli Luiz Bakar, Hrant Dink, Harutyun Şeşetyan ve Anna Turay'dan oluşan bir girişimci kurul tarafından atıldı. Ancak Hrant Dink kısa sürede gazetenin genel yayın yönetmeni ve fikir önderi olarak ön plana çıktı.
Hrant Dink, 19 Ocak 2007'de Sebat Apartmanı'nda yer alan gazete binası önünde gerçekleştirilen bir suikast sonucu öldürüldü. Bu olay dolayısıyla oluşan toplumsal tepkiler, gazetenin daha yaygın bir kesim tarafından tanınmasına ve tirajının artmasına yol açtı. Cinayetin ardından gazetenin genel yayın yönetmenliğini Etyen Mahçupyan üstlendi. 2010 yılında ise görevi Rober Koptaş'a devretti ve beş yıl yürüttü. 29 Ocak 2015'te yayımlanan sayı ile görevinden ayrıldı ve yerine Yetvart Danzikyan geldi.
Hrant Dink'in vefatından sonra ülke genelinde dağıtımda olan gazetenin tirajı 6000'e ulaşmıştır. Gazete, dört sayfası Ermenice olmak üzere 24 sayfa olarak yayımlanmaktadır. Kirk adıyla aylık bir kitap eki vermektedir. Her Cumartesi 09:00-10:30 arasında Açık Radyo'da Radyo Agos adıyla bir program yapmaktadırlar.
3 Haziran 2015 tarihinde gazetenin 1000. sayısı yayımlandı.
Gazete, Metin Göktepe Gazetecilik Ödülü sahibidir.
Kişiler
Gazetede çalışmış kişiler:
Agop Ayvaz
Hrant Dink
Rakel Dink
Etyen Mahçupyan
Karin Karakaşlı
Rober Koptaş
Yetvart Danzikyan
Mülteci

Mülteci, dini, milliyeti, belirli bir toplumsal gruba üyeliği veya siyasi düşünceleri nedeniyle zulüm gören veya göreceği korkusu ve endişesi taşıyan, bu sebeple ülkesinden ayrılan/ayrılmak zorunda bırakılan ve korkusu nedeniyle geri dönemeyen veya dönmek istemeyen, iltica ettiği ülke tarafından endişeleri haklı bulunan kişi.
BM'nin tanımı ile mülteci, "ırkı, dini, milliyeti, belli bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasi düşünceleri nedeniyle zulüm göreceği konusunda haklı bir korku taşıyan ve bu yüzden ülkesinden ayrılan ve korkusu nedeniyle geri dönmeyen veya dönmek istemeyen kişi"dir.
Mültecilik, hukuki bir statüdür.
Mülteci olduğu iddiasıyla ülkesini terk eden ama mültecilik statüsü başvurusu sonuçlanmamış kişiler "sığınmacı" olarak adlandırılır. Mülteci ise sığınma başvurusu kabul edilen kişidir. Sığınma talebi geri çevrilen kimseler sığınmacı olarak nitelendirilemeyeceğinden, sığınmacı sıfatını kullanabilmek için kişi endişelerinde, korkularında haklı bulunmuş olmalıdır. Bu iki kavram günlük hayatta sık sık karıştırılmakta ve yanlış kullanılmaktadır.
Sığınma hakkı
İnsan Hakları Evrensel Bildirisi, sığınma hakkını şöyle tanımlar: "Herkesin zulüm karşısında başka ülkelere sığınmacı ve bu ülkelerce sığınmacı işlemi görme hakkı vardır" (madde 14/1). Göçmenlere bazen ekonomik sığınmacı denilmektedir. Toplu sığınma, iç savaşlar ve çatışmalarda, yoğun baskılarda, büyük afetlerde ortaya çıkmaktadır. Bireysel sığınma daha çok siyasal sebeplerledir. Bazen yabancı elçilikler, savaş gemileri ve uçaklar kendilerine sığınanları korur. Yurtsuzlar da bazen mülteci konumundadırlar.
Tarihçe
UNHCR'ın kuruluşu ve 1951 Cenevre Mülteci Sözleşmesi
İkinci Dünya Savaşı sonrasında yerinden edilen milyonlarca insanın hakkını korumak adına 14 Aralık 1950 tarihinde Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği tüzüğü yayımladı. Dönemin üye olan 26 ülke temsilcisine sözleşme metninin tamamlanması için Cenevre'de toplanılacağı bildirildi. Bunun sonucunda,1951 yılının Temmuz ayında sözleşmenin ilk hali tamamlandı. 22 Nisan 1954 tarihinde yürülüğe girmiştir. Yürürlüğe giren ilk versiyon İkinci Dünya Savaşı'nın etkilerini gidermeye yönelik olması sebebi ile coğrafi kısıtlamalar içeriyordu. Bununla beraber geçici olması da getirdiği bir diğer problemdi. Bu sebeple1967 Protokolü adı altında Mülteci sözleşmesinde bazı değişiklikler yapıldı.1967 Protokolü, Mülteci Sözleşmesine evrensel bir nitelik kazandırdı. Mülteci sözleşmesinin temel dayanağı 10 Aralık 1948 tarihinde kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesidir. Türkiye Cumhuriyeti, 5 Eylül 1961 tarihli Resmi Gazete'de Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 28 Ağustos 1961 tarihinde kabul edildiği duyurulmuştur.
Cenevre Mülteci sözleşmesine göre, Mülteci kavramı şu şekilde tanımlanmıştır; ırk, din, milliyet, kimlik, belirli bir sosyal gruba üyelik veya siyasi görüş nedeniyle zulüm görme korkusu nedeniyle ülkelerine dönemeyen veya dönmek istemeyen kişidir.
Latincede ad çekimleri

Latince'de ismin 7 hali bulunur ve bunların toplam beş tip çekimi vardır ("isim çekimleri", Latince: declinationes, tekil declinatio). Vocativus ve locativus halleri tablolarda bulunmamaktadır.
Birinci çekimdeki isimlerin çoğu dişilken, ikinci çekimdeki isimlerin çoğu eril ve nötrdür. Üçüncü çekimde eril, dişil veya nötr, dördüncü çekimde eril veya nötr, ve son olarak beşinci çekimdeki çoğunlukla dişil ve birkaç tane de eril isim bulunmaktadır. Çoğunlukla sözcüğün kendisinden dişil, eril veya nört olup olmadığını tahmin etmek imkansız olduğu için, her ismin cinsini (eril, dişil veya nötrlüğünü) öğrenmek gereklidir. Ayrıca kişi çekim yapabilmek için her ismin hangi çekime bağlı olduğunu ezberlemelidir. Bu nedenle Latince isimler, hangi çekimin kullanılacağını daha belirgin bir hale getirmek ve sözcüğün kökünü göstermek için genellikle genitivus hallerinde ezberlenirler.
Not: Latince'de ismin halleriyle ilgili detaylı bilgiyi Latince dil bilgisi:İsmin halleri sayfasında bulabilirsiniz.
Birinci çekim (a)
Silva (orman)
Not: Dea, "tanrıça" ve filia, "kız evlat" sözcükleri, dativus ve ablativus da is bitişi yerine abus bitişi alırlar. Zira eğer is bitişi alsalardı, deis, "tanrı" ve filiis, "erkek evlat" sözcükleriyle aynı yazılışa sahip olurlardı.
İkinci çekim (o)
Puer (erkek çocuk)
Üçüncü çekim (karma)
Animal (hayvan)
Dördüncü çekim (u, us)
Manus (el)
Beşinci çekim (e, es)
Dies (gün)