Nursialı Benediktus

Nursialı Benediktus (2 Mart 480, Norcia - 21 Mart 547), İtalya'da yaşamış, Ortodoks ve Katolik Kiliselerince aziz kabul edilen bir din adamıdır.
Batı Hristiyanlığında manastır kültürünü ve keşiş hayatını başlatan kişidir. Benedikten tarikatının kurucusudur. Nursialı Benediktus'un yaşama prensipleri Benedikten keşişleri tarafından Aziz Benediktus'un Kuralları (Regula Sancti Benedicti) olarak adlandırılır ve günlük yaşamda bir kılavuz olarak uygulanır. Halen varlığını sürdüren Sistersiyenler ve Trappistler Aziz Benediktus'un kurallarına göre yaşarlar.
Nursialı Benediktus 1220 yılında Azizlik mertebesine yükseltilmiştir. 1964'te Papa VI. Pavlus tarafından Avrupa'nın koruyucu azizi ilan edilmiş, daha sonrasında ise birçok papa Benediktus ismini kendi papalık isimleri olarak kullanmışlardır.
Alman Kardinal Joseph Ratzinger, 2005 yılında papa olarak seçildiğinde Aziz Benediktus'a ithafen kendisine Papa XVI. Benedictus ismini seçmiştir.
Hayatı
Nursialı Benediktus'un hayatı hakkında bilinenler kendisinden sonra yazılmış bazı yazılardan ibarettir. Bunlardan en eskisi Papa I. Gregoryus'un yazmış olduğu dört ciltlik Dialogues adlı eserindedir. Bu eserde Papa Gregoryus'un, Siraküzalı Maksimilyan'a yazdığı ve kendine özgü disiplinli bir hayat yaşayan bir keşişten bahseden bir mektubu yer almaktadır. Bu mektupta Monte Cassino'da yaşayan bu keşişe ait kendisine nakledilen çeşitli mucizelerden bahsetmektedir.
Benediktus, Nursialı bir Roma asilzadesinin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Aziz Bede'ye göre Benediktus, Ortodoks ve Katolik kiliselerince azize olarak kabul edilen Azize Skolastika'nın da ikiz kardeşidir.
Benediktus 20'li yaşlarında geldiğinde şehir yaşamından uzak bir yer aramak üzere yanına yaşlı dadısını alarak Roma'yı terk edip Enfide'ye doğru yola çıkmıştır.
Yolda Subiacolu Romanus isimli bir keşişe rastlamıştır. Romanus bir mağaranın üstüne kurulu manastırda yaşadığını ve gayesini anlatmış, Benediktus'a bir keşiş elbisesi hediye etmiştir. Benediktus, Romanus'tan etkilenip kimsenin haberi olmadan bu mağarada tam 3 yıl münzevi olarak yaşamıştır.
Arada Romanus ile konuşma dışında kimseyle iletişim kurmadan yaşadığı 3 yıllık hayat Benediktus'un zihninin ve karakterinin olgunlaşmasını sağlamış ve bu süre içinde Romanus'un ve kendisinden haberdar olan yerel halkın saygısını kazanmıştır. Yakınlarda bulunan Vicovaro manastırının başpapazının ölümü üzerine kendisine bu manastıra katılması teklif edilmiştir. Benediktus burada o günkü manastır yaşamı ile tanışmış ve kendi fikirleri ile asla bağdaşmayacağını anlamıştır. Manastırda yaşayan diğer keşişlerle sık sık fikir ayrılığına düşmüş bunun sonucu olarak bazı keşişler onu zehirleme girişiminde bulunmuşlardır. Bunun üzerine Benediktus manastırdan ayrılıp tekrar mağaraya dönüp orada münzevi hayat sürdürmeye devam etmiştir.
Efsaneye göre manastırdaki rahipler önce şarabın içine zehir karıştırmışlar ancak Benediktus şarabı içmeden önce takdis için dua ettiği sırada kadeh parçalara ayrılmıştır. Ardından zehirli bir somun ekmek hazırlamışlar ancak yine ekmeği yemeden önce dua ederken bir karga gelip önünden ekmeği kapıp gitmiştir. Bundan sonra sık sık mucizeler göstermeye başlamıştır ve pek çok kişi onun kılavuzluğu altına girmek için kendisini Subiaco'da ziyaret etmeye başlamıştır. Bu kişiler için o vadide 12 manastır inşa etmiştir ve her birine bir papaz ile 12 keşiş yerleştirmiştir. İnşa ettiği 13. manastırda ise birkaç keşiş ile birlikte kendisi de yaşamaya başlamıştır. Bu manastırın ve tüm manastırların baş papazı olarak kalmıştır. Manastırların kurulmasından sonra çocuklar için okullar kuruldu. Bu okullardan ilk yetişenler arasında Aziz Mavrus ve Aziz Plasidus da vardır.
21 Mart 547 yılında Monte Casino manastırında ayakta dua eder halde öldü. Aziz Benediktus'un Bayramı 21 Mart olarak kutlanmaktaydı ancak bu tarih oruç zamanına denk geldiği için Roma Katolik takviminde 11 Temmuz olarak değiştirildi. Ortodokslar ise 14 Mart olarak kutlarlar.