turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Şenpınar, Şenkaya

Şenpınar, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Şenpınar köyünün adı Zakim'dir. Nitekim 1886 Rus nüfus tespitinde Zakim (ъ) olarak geçer. Erkan-i Harbiye-i Umumiye'nin 1914 tarihli haritasında da Zakim () biçiminde yazılmıştır. Ancak haritada köyün değil yaylanın adı geçer.
Zakim köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bugünkü köyün sınırları içinde tespit edilmiş olan iki megalit yapı kalıntısı da buranın çok eski zamanlardan bu yana yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.
Zakim köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Zakim (ъ) olarak kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 28 hanede, 88'i erkek ve 75'i kadın olmak üzere 163 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türkm olarak kaydedilmiştir. Zakim köyünün nüfusu 1896 yılında 229 kişiye, 1906 yılında ise 395 kişiye yükselmiştir.
Zakim köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Zakim () adıyla Kars vilayetinin Sarıkamış ilçesinin Bardiz nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyde 355 kişi yaşıyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Bardiz nahiyesi ve Zakim köyü bu ilçeye bağlandı. Zalim köyü, 1950 nüfus sayımında "Zakim", 1955 nüfus sayımında ise "Zakim (Şenpınar)" adıyla kaydedilmiştir. Bu iki tarih arasında köyünün adının değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şenpınar köyünde 1965 yılında 459 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 170 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Şenpınar köyü Erzurum il merkezine 164 km, Şenkaya ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus
Tahtköy, Şenkaya

Tahtköy, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Taht, bu yerleşimin bilinen en eski adıdır. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde de "Taht" () olarak geçer. Göle ilçesindeki Tahtakran köyüyle adının benzerliği dikkat çekicidir.
That köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Osmanlı idaresinde Taht köyü, Gürcistan Vilayeti olarak adlandırılan idari birimde, Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Bu sırada köyün nüfusu, 7'si Hristiyan ve 1'i Müslüman 8 haneden oluşuyordu. Hane reislerinin adları ve baba adları buranın bir Gürcü köyü olduğunu göstermektedir. Ali adını taşıyan Müslüman kişinin baba adının "Abdullah" olarak yazılması onun yeni Müslüman olduğunu göstermektedir. Osmanlı idaresi yeni Müslüman olmuş kişinin babasının Hristiyan adını yazmıyor, onun yerine "Allah'ın kulu" anlamına gelen Abdullah olarak kaydediyordu.
Taht köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde Taht (ъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 9 hanede, 17'si erkek ve 29'u kadın olmak üzere 46 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Kaskanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Taht köyünün nüfusu 1896 yılında 56 kişi, 1906 yılında ise 80 kişi olarak tespit edilmiştir.
Taht köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Ancak köyün adı bir harf hatasıyla Taht () yerine Sahs () yazılmıştır. Taht, 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 169 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Taht köyü bu ilçeye bağlandı. 1965 genel nüfus sayımında da "Taht" biçiminde kaydedilmiş olan köyde 251 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 66 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 168 km, Şenkaya ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Tazeköy, Şenkaya

Tazeköy, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Tazeköy'ün eski adı bilinmemektedir. Bu yerleşim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Taze Köy" (ە ) olarak geçer.
Tazeköy'ün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ancak erken dönem kayıtlarında Tazeköy adına rastlanmamaktadır. Bu yerleşim geç dönemde ortaya çıktığı için "Taze Köy" olarak adlandırılmış olabilir.
Taze Köy, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Kars vilayetinin Sarıkamış kazasına bağlı Bardız nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Tazeköy" olarak kaydedilmiş olan yerleşim, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 86 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Tazeköy bu kazaya bağlandı. Tazeköy, 1955 genel nüfus sayımında Tazeköy (Gelgeç), 1960 genel nüfus sayımında ise yeniden Tazeköy olarak kaydedilmiştir. Bu durum köyün adının 1950'den sonra "Gelgeç" olarak değiştirildiğini, sonra eski adına dönüldüğünü göstermektedir. 1965 yılında Tazeköy'de 152 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 2 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 155, Şenkaya ilçe merkezine 32 km. uzaklıktadır.
Nüfus
2000 yılında 50
2010 yılında 6
Teketaş, Şenkaya

Teketaş, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Teketaş köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Katris veya Katiris, Gürcüce kaynaklarda Kotisi olarak geçer. Kotisi (), manda anlamındaki "koti" () kelimesinden türemiş ve "manda yeri" anlamına geliyor olabilir.
Kotisi veya Katris köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde yıkılmış olan kilise bu dönemden kalmış olabilir. Öte yandan megalit yapı kalıntıları, buranın çok eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermesi açısından önemlidir.
Kotis köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Kotris-Kışlag (-ъ.) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 21 hanede, 52'si erkek ve 52'si kadın olmak üzere 104 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı, Beritanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili de 1907 yılında köyde Kürtlerin yaşadığını belirtmiş ve buradaki kiliseyi kısaca betimlemiştir. Söz konusu kilise, Kürtlerden önce köyde Hristiyan bir nüfusun yaşadığını göstermektedir.
Kotisi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Katris () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Ancak köyün adı bu listede yanlış yazılmıştır. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 222 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Kosor nahiyesi ve Katris köyü bu ilçeye bağlandı. Kotisi veya Katris Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Teketaş olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Teketaş köyünde 470 kişi yaşıyordu ve bu nüfus içinde 122 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Teketaş köyü Erzurum il merkezine 171 km, Şenkaya ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus
Timurkışla, Şenkaya

Timurkışla, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı mahalledir.
Tarihçe
Timurkışla köyünün eski adı bilinmektedir. Köyün adı 1886 tarihli Rus nüfus sayımında Teymur-Kışla (-), 1902 tarihli Kars haritasında da "Teimur" olarak geçer.
Tarihsel Tao bölgesindeki köyün bugünkü sınırları içinde kalan Kvabi köyünde (bugün Kop mahallesi) Cakeli hanedanından Mzeçabaki'nin (1445-1516) sarayı bulunuyordu. Nitekim Tao bölgesi erken ve geç Orta Çağda Gürcü krallığı ve prenslikleri sınırları içinde yer alıyordu. Timurkışla köyünü de kapsayan bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.
Eski Osmanlı kayıtlarında Timurkışla adında bir köy geçmemektedir. Timurkışla köyünün bulunduğu bölge 1878'de Berlin Antlaşması'yla Rusların egemenliğine girdi. Rus idaresi sırasında, 1886 yılında Teymur-Kışla (-) olarak kaydedilmiş olan köyden, 6 hanede 17'si erkek ve 13'ü kadın olan 30 kişi yaşıyordu. Bu tarihte Oltu Okrugunun Oltu kazasına (uçastok) bağlı olan köyün nüfusu Kürtlerden oluşuyordu.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Temurkışla / Timurkışla (ە), Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlı bir köy olarak geçer. 1935 yılında Temurkışla olarak kaydedilmiş olan köyün nüfusu 168 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca Kosor nahiyesi ile Temurkışla köyü bu kazaya bağlandı. 1965 yılında köyün nüfusu 397 kişiye yükselmişti ve bu nüfus içinde sadece 131 kişi okuma yazma biliyordu.
Timurkışla köyüne bağlı Venk mahallesi eskiden Küçük Vank adıyla ayrı bir yerleşmeydi. Küçük Vank köyünde Küçük Vank Manastırı'na ait Gürcüce yazıtları olan Küçük Vank Kilisesi'nin kalıntıları günümüze ulaşmıştır.
Coğrafya
Timurkışla köyü, Erzurum il merkezine 180 km, Şenkaya ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Turnalı, Şenkaya

Turnalı, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı kıpçak türk mahallesir.
Tarihçe
Turnalı köyünün eski adı Kotik'tir. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Kotik () olarak geçer. Bu yerleşimin adı 1914 tarihli Erkan-i Umumiye-i Harbiye haritasında da "Kotik" () biçiminde yazılmıştır.
Kotik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki kilise ve kale kalıntıları da buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Kotik, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte büyük bir köy olan Kotik, 54 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa, darı tarımı ve arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. Bu tarihte köyde yedi adet değirmen bulunuyordu.
Kotik köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köydeki 39 hanede 139 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Kotik köyünün nüfusunun yaklaşık 278 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Kotik köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Kotik (ъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 35 hanede, 96'sı erkek ve 76'sı kadın olmak üzere 172 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir.
Kotik köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kotik" () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı kazanın Kömürlü nahiyesine bağlanmıştı ve nüfusu 589 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Kömürlü nahiyesi ie Kotik köyü bu ilçeye bağlandı. Kotik köyü, 1955 genel nüfus sayımında "Kızılkotik" olarak kaydedilmiştir. Kotik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Turnalı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Turnalı köyünde 909 kişi yaşıyordu ve bu nüfus içinde 327 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Turnalı köyü Erzurum il merkezine 149 km, Şenkaya ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır.
Nüfus
Uğurlu, Şenkaya

Uğurlu, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Uğurlu köyünün eski adı Hanımkom'dur. Bu yer adı 1886 Rus nüfus sayımında Hanım-Kom (-ъ) ve Erkan-i Harbiye-i Umumiye'nin 1914 tarihli haritasında ise Han () olarak geçer. "Kom" kelimesi Gürcüce "gomi"den () değişime uğramıştır ve "gomi" "ağıl", "ahır" anlamına gelir.
Hanımkom, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bugünkü köyün sınırları içinde bulunan eski kale, buranın eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.
Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Hanımkom, Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 6 hanede 15 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Hanımkom köyünün nüfusunun yaklaşık 30 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

Hanımkom köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Hanım-Kom (-ъ) olarak kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 9 hanede, 32'si erkek ve 28'i kadın olmak üzere 60 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türkmen olarak kaydedilmiştir. Hanımkom köyünün nüfusu 1896 yılında 78 kişiye, 1906 yılında ise 96 kişiye yükselmiştir.
Hanımkom köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Hanım Kom ( ) adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Hanım Köm" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 170 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Hanımkom köyü bu kazaya bağlandı. Hanımkom Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Uğurlu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Uğurlu köyünde 285 kişi tespit edilmişti ve bu nüfus içinde sadece 36 kişi okuma yazma biliyordu.
Hanımkom Kalesi, köyün 1,5 kilometre batısında yer alır ve günümüze ulaşan duvarlarının yüksekliği 3 metreyi bulur. Kalenin dibinde bir su sarnıcı ve muhtemelen kalenin merkezine ulaşan bir tünelin kalıntıları bulunmaktadır.
Coğrafya
Uğurlu köyü Erzurum il merkezine 185 km, Şenkaya ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yanıkkaval, Şenkaya

Yanıkkaval, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yanıkkaval köyünün eski adı Kamhisi veya Kemhis'tir. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Kemhis / Kamhis () ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine Kamhis () olarak geçer.
Yanıkkaval köyü sınırları içinde bulunan ve 10. yüzyılda, Gürcü krallığı döneminde inşa edilen ve bir Gürcü kilisesi olan Kamhisi Kilisesi, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Nitekim tarihsel Tao bölgesinin bir yerleşmesi olan Kahmisi'yi Osmanlılar 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi.
1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Karye-i Rabat-i Kamhis (ۀ ) olarak kaydedilmiş köyde 55 hane (275 kişi) yaşıyordu. Bu tarihte köy Penek livasının Kamhis nahiyesine bağlıydı. Kamhis nahiyesi ise 16 köyü kapsıyordu. Köyde ispenç vergisi vermekle yükümlü Hristiyan erkeklerin Gürcü adları dışında başka adlara sahip olduğu görülmektedir. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre ise, köyün nüfusu 90 Hristiyan haneden oluşuyordu. 1835 yılına gelindiğinde köyün nüfusu iyice azalmış ve 15 haneye (yaklaşık 64 kişi) düşmüştü.
Kamhis köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin "Kyamhis" (ъ) adıyla kaydettiği yerleşim, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. Bu kazaya bağlı Türkmen nahiyesinin köylerinden biriydi ve aynı zamanda bu nahiyenin idari merkeziydi. Kamhis köyünün nüfusu, 90'ı erkek ve 88'zi kadın olmak üzere 28 hanede yaşayan 178 kişiden oluluyordu. Bu nüfusun tamamı Türkmen olarak kaydedilmiştir. Dört köyü kapsayan Türkmen nahiyesindeki 59 hanede ise, 186'sı erkek ve 176'sı kadın olmak üzere 362 kişi yaşıyordu. Kamhis köyünde 1896 yılında 208 kişiye, 1906 yılında da 156 kişi tespit edilmiştir.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kamhis () biçiminde yazılmış olan köy bu tarihte Erzurum vilayetinde Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte Oltu kazasında Kahmis adını taşıyan bir köy daha bulunuyordu ve bu köy Pitkir nahiyesine bağlıydı. 1950 yılında Kamhis köyünde 439 kişi yaşıyordu. Kamhis Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Yanıkkaval olarak değiştirildi. 1965 yılında Yanıkkaval köyünün nüfusu 636 kişi oluşuyordu ve bu nüfus içinde 122 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Yanıkkaval köyü, Erzurum il merkeziine 157 km, Şenkaya ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yaymeşe, Şenkaya

Yaymeşe, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yaymeşe köyünün eski adı Tacereki veya Tecirek'tir. Bu yer adı Gürcüceden 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine Dacerek () biçiminde aktarılmıştır.
Tacereki köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün bugünkü sınırları içnde kalıntıları tespit edilmiş olan kilise o dönemden kalmış olabilir.
Tacereki köyü, Osmanlıların eline geçmesinden yaklaşık 45 yıl sonra, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre 29 Hristiyan haneden oluşan bir köydü. Hane reislerinden birinin Giorgi adı taşıması ve rahibin oğlu olarak kaydedilmiş olması, köydeki kilisenin rahibinin Gürcü olduğunu göstermektedir. Bu tarihte köy, Gürcistan Vilayeti içinde, Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Köyde buğday, arpa ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor ve koyun besleniyordu.
Tacerek, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve Müslim nüfus defterine göre bu tarihte köyü oluşturan 17 hanede 39 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Ağnaki köyünün Müslüman nüfusunun yaklaşık 78 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Tacerek köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Tecerek (ъ) olarak kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 16 hanede, 81'i erkek ve 84'ü kadın olmak üzere 165 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türklerden oluşuyordu. Tecerek köyü, aynı adı taşıyan nahiyenin de idari merkeziydi. Tecerek nahiyesi ( ) dokuz köyden oluşuyordu ve nahiyede toplam 1.601 kişi yaşıyordu. Bu tarihte Oltu kazasında Tecerek adını taşıyan bir başka köy daha bulunuyordu. Bundan dolayı Tecerek nahiyesinin herkesi olan Tecerek köyü "Penek Tecerek", diğer köy de "Narman Tecerek" adıyla kaydedilmiştir. Tecerek köyünün nüfusu 1896 yılında 193 kişi, 1906 yılında ise 215 kişi olarak tespit edilmiştir.
Tacereki köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Tecerek" () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı kazanın Kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 360 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kömürlü nahiyesi ve Tecerek köyü bu ilçeye bağlandı. Tacerek veya Tecerek Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yaymeşe olarak değiştirilmiştir. Yaymeşe köyünde 1965 yılında 586 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 164 kişi okuma yazma biliyordu.
Yaymeşe köyünün 2 kilometre güneyinde eski bir kilise ile eski bir yerleşimin kalıntı ve izleri tespit edilmiştir. Burası eski Tacireki köyünün yerleşim alanı olabileceği gibi adı günümüze ulaşmamış başka bir köy de olabilir.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 142 km, Şenkaya ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yazılı, Şenkaya

Yazılı, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yazılı köyünün eski adı Lazarvansi () veya Lazarvans'tır. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde Lazarvans () olarak geçer. Bu yer adı geç dönemde Nazarvans veya Nazirvans'a dönüşmüştür.
Lazarvans köyü orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre bu yerleşim Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Lazarvans'ın nüfusu 14 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa ve darı tarımı ile arıcılık yapılıyor ve koyun besleniyordu.
Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Nazirvans adıyla kaydedilmiş olan köy, Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 12 hanede 35 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Nazirvans köyünün nüfusunun yaklaşık 70 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Lazarvans köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince Nazirvan (ъ) olarak kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 20 hanede, 60'ı erkek ve 74'ü kadın olmak üzere 134 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türkmen olarak kaydedilmiştir. Nazirvan köyünün nüfusu 1896 yılında 129 kişi, 1906 yılında ise 221 kişi olarak tespit edilmiştir.
Nazarvans köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Nazarvans / Nazirvans () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Nazirvans" olarak kaydedilmiş olan yerleşim aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 264 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Nazirvans köyü bu kazaya bağlandı. Lazarvans veya Nazirvans Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Ildır olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Ildır köyünde 343 kişi tespit edilmişti ve bu nüfus içinde sadece 43 kişi okuma yazma biliyordu. Köyün adı daha sonra Yazılı olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 151 km, Şenkaya ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yelkıran, Şenkaya

Yelkıran, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yelkıran köyünün eski adı Mohrili'dir. 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Mohril veya Mohrel, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Muhrul () olarak geçer. Bu yer adı zaman içinde Merhil ve Mirhel'e dönüşmüştür.
Mohrili köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan Osmanlı tahrir defterine göre Mohrel köyü Ardahan-i Büzürg livasının Penek (Bana) nahiyesine bağlıydı ve köyde 51 Hristiyan hane yaşıyordu.
Yaklaşık yirmi beş yıl sonra Muhrul olarak kaydedilmiş olan köy, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasına bağlı Penek nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tarihte köyün nüfusu 25 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar ve darı tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, koyun besleniyordu.
Mohrili, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyde 7 hanede 19 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Mohrili köyünün nüfusunun yaklaşık 38 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Mohrili köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Muhrel () adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 3 hanede, 9'u erkek ve 7'si kadın olmak üzere 16 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamını Kaskanlı aşiretinden Kürtler oluşturuyordu. Muhrel köyü, 13 köyden oluşan Kaşkanlı
idari biriminin ( ) yönetsel merkeziydi. Bu idari birimdeki 94 hanede, 292'si erkek ve 294'ü kadın olmak üzere 586 kişi yaşıyordu. Eznos köyünün nüfusu 1896 yılında 23 kişi, 1906 yılında ise 42 kişi olarak tespit edilmiştir.
Muhrel köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Merhil" () adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Mirhil" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 73 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Mirhil köyü bu kazaya bağlandı. Mohrili veya Mirhil Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yelkıran olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Yelkıran köyünde 62 kişi tespit edilmişti ve bu nüfus içinde 11 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Yelkıran köyü Erzurum il merkezine 174 km, Şenkaya ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus