Shmuel Yosef Agnon

Samuel Josef Agnon (İbranice שמואל יוסף עגנון Şemu'el Yozef Agnon; asıl adı Samuel Josef Czaczkes; d. 17 Temmuz 1888, Buczacz, Galiçya, Ukrayna - ö. 17 Şubat 1970, Kudüs) İsrailli kısa-hikaye yazarı. İbranice yazan ilk yazar olarak 1966 yılında Nelly Sachs'la birlikte edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görüldü. Eserlerinde başta Polonya olmak üzere Filistin'e yerleşen Doğu Yahudilerinin yaşamlarından kesitler yansıttı. Başlıca eserleri "Kovulmuşlar", "Bir gecelik misafir", "Tılsım" ve "Sözlü" kabul edilir.
Biyografi
Shmuel Yosef Halevi Czaczkes (daha sonra Agnon) Buczacz'da (Lehçe yazım, Buchach olarak telaffuz edilir) veya Butschatsch'ta (Almanca yazım), Polonya Galiçya'da (daha sonra Avusturya-Macaristan İmparatorluğu içinde), şimdi Buchach, Ukrayna'da doğdu. Resmi olarak, İbrani takvimine göre doğum tarihi 18 Av 5648 (26 Temmuz), ancak her zaman doğum gününün Av'ın Dokuzuncusu olan Yahudilerin oruç günü olan Tisha B'Av'da olduğunu söylerdi.
Babası Shalom Mordechai Halevy, haham olarak atanmıştı, ancak kürk ticaretinde çalıştı ve Hasidimler arasında birçok bağlantısı vardı, annesinin tarafının Mitnagdim ile bağları vardı.
Okula gitmedi ve ailesi tarafından eğitim gördü. Agnon, Yahudi metinlerini incelemenin yanı sıra Haskalah'ın yazılarını da okudu ve ayrıca Almanca eğitimi aldı. Sekiz yaşında İbranice ve Yidce yazmaya başladı, 15 yaşında ilk şiirini yayınladı - Kabalist Joseph della Reina hakkında Yidiş bir şiir. Galiçya'da yayınlanan İbranice ve Yidiş dilinde şiirler ve hikayeler yazmaya devam etti.
1908'de Osmanlı Filistin'inde Yafa'ya taşındı. Orada yayınladığı ilk öykü, aynı yıl Ha'omer dergisinde çıkan "Agunot" ("Forsaken Wives") idi. 1924'te resmi soyadı olarak benimsediği hikayenin başlığından türetilen "Agnon" mahlasını kullandı. 1910'da "Forsaken Wives" Almanca'ya çevrildi. 1912'de Yosef Haim Brenner'ın ısrarı üzerine "Vehaya Ha'akov Lemishor" ("Eğriler Düz Olacak") adlı bir roman yayınladı.
1913'te Agnon, Esther Marx (1889-1973) ile tanıştığı Almanya'ya taşındı. 1920'de evlendiler ve iki çocukları oldu. Almanya'da Berlin ve Bad Homburg vor der Höhe'de (192124) yaşadı. Bir iş insanı ve daha sonra yayıncı olan Salman Schocken, edebi patronu oldu ve onu finansal endişelerden kurtardı. 1931'den itibaren çalışmaları Schocken Books tarafından yayınlandı ve kısa öyküleri yine Schocken ailesinin sahibi olduğu Haaretz gazetesinde düzenli olarak yayınlandı. Almanya'da kısa öyküler yazmaya devam etti ve Martin Buber ile bir Hasidik öyküler antolojisi üzerinde işbirliği yaptı. İlk kitaplarının çoğu Buber'in Jüdischer Verlag'ında (Berlin) yayınlandı. Çoğunlukla asimile olmuş, seküler Alman Yahudileri, Buber ve Franz Rosenzweig, Agnon'u meşru bir kalıntı, Yahudi kutsal kitabına aşina dindar bir adam olarak görüyorlardı. Gershom Scholem onu "Yahudilerin Yahudisi" olarak adlandırdı.
1924'te evinde çıkan bir yangın, el yazmalarını ve nadir kitap koleksiyonunu yok etti. Bu travmatik olay hikayelerinde ara sıra ortaya çıkıyor. O yılın ilerleyen saatlerinde, Agnon Filistin'e döndü ve ailesiyle birlikte Kudüs'ün Talpiot mahallesine yerleşti. 1929'da Yahudi karşıtı ayaklanmalar sırasında kütüphanesi yeniden tahrip edildi.
1931'de Hachnasat Kalla ("The Bridal Canopy") adlı romanı eleştirmenlerden büyük beğeni toplayınca, Agnon'un İbrani edebiyatındaki yeri güvence altına alındı.[6] 1935'te, 19. yüzyılın sonunda Buchach'ta geçen bir roman olan Sippur Pashut'u ("Basit Bir Öykü") yayınladı. 20. yüzyılın başlarında Eretz Yisrael'de (İsrail) geçen bir başka roman olan Tmol Shilshom ("Sadece Dün") 1945'te çıktı.
Agnon, kişisel yaşamında katı bir vejeteryandı.
Yapıtları
WeHaja heAkow leMischor Roman 1912
Das Buch von den polnischen Juden Hikayeler 1916
haNidach, Roman 1923
Die Erzählung vom Toraschreiber Hikayeler 1923
Tale of the Goat 1925
Hachnasat Kalla, Roman 1929/30
The Bridal Canopy 1931
In der Gemeinschaft der Frommen Hikayeler 1935
Sippur Paschut Roman 1935
Ore'ach Nata Lalun Roman 1939
Sefer haMa'asim Hikayeler 1942
The Lady and the Peddler 1943
Tmol Schilschom Roman 1945
Samuch Ve-Nireh 1950
Schnei Talmidei Chachamim Schehaju beIreinu, Hikayeler 1951
Tehilla, Hikayeler 1952
Der Treueschwur Hikayeler 1965
Im Herzen der Meere u. a. Erzählungen Hikayeler 1966
Liebe und Trennung Hikayeler 1996
Herrn Lublins Laden Roman, 1974
Me-Atzmi El Atzmi 1976
Pithei Devarim 1977
Schira, Roman 1998
1888 doğumlular
1970 yılında ölenler
İsrailli yazarlar
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
İsrailli vejetaryenler
İsrailli Nobel Ödülü sahipleri
Kudüs'te defnedilenler