Philipp Lenard

Philipp Eduard Anton von Lenard (7 Haziran 1862 20 Mayıs 1947), 1905'te katot ışınları ve özellikleri araştırmasıyla Nobel Fizik Ödülü almış Alman fizikçidir. Kendisi milliyetçi ve Yahudi aleyhtarı; aktif bir Nazi ideoloji savunucusudur. 1920lerde Adolf Hitler'i desteklemiş ve Nazi döneminde Deutsche Physik hareketinde önemli bir rol-model olmuştur.
İlk yılları ve iş hayatı
Philipp Lenard 7 Haziran 1862 yılında Bratislavada (Pressburg, Macaristan Krallığı) doğmuştur. Lenard ailesinin kökleri 17. Yüzyıl Tyrole dayanmakta ve Lenardın ebeveynleri Almanca konuşmaktadır. Babası Philipp von Lenardis (1812-1896), Preeburgda şarap tüccarıydı. Annesi Antonie Baumanndı (1831-1865). Genç Lenard yazdığı otobiyografisine göre 'A Pozsonyi királyi katholikus fögymnasium'de (şimdiki adıyla Gamča) eğitim gördü. Bu eğitimi kendisi üzerinde büyük bir etki bıraktı (özellikle öğretmeninin Virgil Klatt- kişiliği ile). 1880 yılında Budapeşte ve Viyanada fizik ve kimya üzerine eğitim gördü. 1882 yılında Lenard Budapeşteden ayırılıp Pressburga geri döndü fakat 1883te Budapeşte Üniversitesine yaptığı asistanlık başvurusu reddedilince Heidelberge taşındı. Heidelbergde ünlü Robert Bunsenin altında çalıştı, bir dönemliğine Berlindeki Hermann von Helmholtz sebebiyle Heidelbergdeki işi kesintiye uğradı ve 1886 yılında doktora unvanını kazandı. 1887 yılında tekrar Budapeştede Loránd Eötvös altında asistan olarak çalıştı. Aachen, Bonn, Breslau, Heidelbergdeki (1896-1898) ve Kieldeki (1898-1907) mektupları sonrası 1907 yılında Philipp Lenard Enstitüsünün başı olarak Heidelberg Üniversitesine döndü. 1905 yılında İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyesi ve 1907 yılında Macaristan Bilimler Akademisi üyesi oldu.
Ayrıca fosforlanma, ışıldama ve alev iletkenliği çalışmaları da erken eğitim dönemine dahildir.
Fiziğe Katkıları
Fotoelektrik araştırmaları
Bir fizikçi olarak Lenardın asıl katkısı 1888 yılında gerçekleştirdiği katot ışınları araştırmasıydı. Araştırmasından önce katot ışınları ilkel, kısmen boşaltılmış ve içlerinde metalik elektrotlar bulunan -ki buraya yüksek voltaj yerleştirilebilirdi- cam tüpler içerisinde üretilmişti. Katot ışınlarını çalışmalarında kullanması zordu; çünkü mühürlenmiş, ulaşılması güç cam tüpler içerisinde bulunuyordu. Bunun sebebi ışınların hava molekülleri varlığında olabilmesiydi. Lenard bu problemlerin üstesinden camın içine küçük metalik pencereler yerleştirerek geldi. Bu pencereler basınca dayanacak kadar küçük ve ışınların geçebileceği kadar inceydi. Işınlar için pencere yaparak ışınların laboratuvara, diğer bir deyişle tamamen boşaltılmış bölmelere geçişini sağladı. Fosforlu materyaller ile kaplı kağıtlar sayesinde ışınların yoğunluğunu doğru bir şekilde ölçebiliyordu.
Lenard ışınların emiliminin ışınların içinden geçecekleri materyallerin yoğunluğu ile orantılı olduğu gözlemledi ve ışınların bir çeşit elektromanyetik radyasyon olduğu fikrinin yanlış olduğunu ortaya çıktı. Ayrıca ışınların birkaç inç normal yoğunluktaki havadan geçebildiğini ve onun tarafından dağıtıldığını gösterdi. Buradan hareketle hava moleküllerinden daha küçük parçacıkların olması gerektiğini düşündü. J. J Thomsonın çalışmalarından bazılarını -sonunda katot ışınlarının negatif yüklü parçacık akım olduğu sonucuna çıktı- onayladı. Parçacıkları quanta of electricity, kısaca quanta olarak ve daha sonra da Helmholtz olarak adlandırırdı. Aynı zamanda J. J Thompson onları cisimcikler olarak adlandırdı fakat isimleri günümüzdeki kullanımıyla elektron olarak değişti. Metallerin ışın emilimi üzerine onun deneyleriyle ve diğer eski deneylerle birlikte, elektronların atomu oluşturan temel parçalardan olduğu genel görüşü Lenardın atomun büyük bir bölümünün boşluk olduğu iddiasına olanak verdi.
Crookes Tüpü buluşu sonucu olarak, ışınların ultraviyole ışıkla vakumlanmış metallere ışık tutulmasıyla üretilmesinin birçok bakımdan katot ışınlarına benzediğini göstermişti. Onun en önemli gözlemi ışınların enerjisinin gönderilen ışığın yoğunluğundan bağımsız olasıydı fakat ışınların enerjisi düşük dalga boylarında daha fazla idi.
Bu son iki gözlem Albert Einsteinın kuantum etkisiyle açıklandı. Bu teori katot ışın hedefi enerjisinin frekansa karşı Planck sabitine eşit bir eğimle düz bir çizgi şeklinde olacağını öngörür. Ancak bu birkaç yıl sonra gösterilecektir. Foto-elektrik kuantum teorisi Einstein Nobel Fizik Ödülünü aldığında bahsettiği işti. Genel, Einstein dalkavukluk yapma şüphesi, örnek olarak Lenard görecelik ve genel Einstein teorilerinin belirgin kuşkucusu oldu fakat kendisi öyle değildi; ancak Einsteinın fotoelektrik etkisi açıklamasına karşı çıkmıştır.
Meteorolojik Katkıları
Lenard 1982deki Lenard etkisi üzerine çalışmalar yapan ilk kişiydi. Bu çalışma su damlalarının aerodinamik düşüşüne eşlik eden elektrik yüklerinin ayrılışıydı. Ayrıca sprey elektriklenmesi veya şelale etkisi olarak da bilinir.
Yağmur damlalarının şekil ve ebat dağıtımı üzerine yapılan çalışmalara rehberlik etti ve çeşitli ebatlardaki yağmur damlacıklarının birkaç saniye sabit durabileceği yeni rüzgar tüneli inşa etti. O büyük yağmur damlalarının damla şeklinde olmadığını aksine hamburger topuzu gibi olduğunu fark eden ilk kişiydi.
Deutsche Physik
Lenard günümüzde fikirlerini Almanya'dan çaldığını iddia ettiği İngiliz fiziğini küçümseyen koyu Alman milliyetçisi olarak hatırlanıyor. Politik olarak gerekli veya popüler olmadan önce Nasyonal Sosyalist Parti üyesi oldu. Nazi rejimi sırasında Almanya'nın "Deutsche Physik"i desteklemesi gerektiğini ve Jewish physicsin aldatıcı ve kasıtlı olarak yanlış yönlendirdiği fikirlerini görmezden gelmesi gerektiğini ki özellikle the Jewish fraud göreceliği teorisi (Ayrıca Bkz. Görecelik teorisi kritiği) dahil Albert Einsteinın teorilerini kastederek- açık bir şekilde savundu. Adolf Hitlerin danışmanı olarak Naziler altında Lenard Aryan physicsin başına geçti.
Lenardın belli bilim adamları üzerine görüşleri 1933'te yayımlanan Lenardın kitabının (Great Men in science, a History of scientific progress) incelemesi ile yapılan çıkarımlardır. Kitap İngilizceye Dr. H. Stafford Hatfield tarafından ünlü bilim insanı College London Üniversitesi'nden Edward Andrade (ironik olarak, kendisi sefarad bir Yahudidir.) tarafından yapılan bir giriş ile çevrilmiştir ve II. Dünya Savaşı sonrası dünya genelinde okullarda ve üniversitelerde okunmuştur. Lenard tarafından Einstein, Curie ve herhangi bir 20. Yüzyıl bilim insanı hariç bazı özgün bilim adamları dahil edilmemiştir. Andrade şunu not etmiştir: Bu kitabın yazarındaki gibi kuvvetli bir bireysellik hissi kuvvetli bireysel yargıların oluşmasına yol açar. Yayımcı kitabın 1954 İngilizce baskısının 19. Sayfasında dikkat çekiçi bir not yayımlamıştır: Lenardın çalışmaları sadece derin bilgi değil aynı zamanda takdire değer denge içinde olduğunu gösterdi. Kendi zamanının insanlarına gelince çağdaş meselelerde o kendi görüşlerini belirtmekten kaçınmadı. Hayatı boyunca son çalışmalarda belli değişim önerilerine rıza göstermedi.
Lenard Heidelberg Üniversitesinden 1931 yılında teorik fizik profesörü olarak emekli oldu. Emeritus mevkisi kazandı fakat 83 yaşında 1945 yılında müttefik işgal güçleri tarafından sınırdışı edildi. 1947 yılında Messelhausende (Almanya) öldü.
Onur ve Ödülleri
Royal Society Rumford Madalyası, 1896
İtalian Society of Sciences Matteucci Madalyası, 1896
Frenc Academy of Sciences ödülü, 1897
Franklin İnstitute Frankling Madalyası, 1932
Nobel Fizik Ödülü, 1905
Medyada
Lenardın görecelik teorisi kritiği ve Einstein ve teorilerine karşı savaşı bir Dark Matters: Twisted But True bölümünde Einsteinın İntikamı başlığı altında işlenmiştir.
Lenardın hayatı ve çalışmalarının Albert Einstein ile karşılıklı ilişkisi The Man Who Stalked Einstein: How Nazi Scientist Philipp Lenard Changed the Course of History kitabına Bruce J. Hillman, Birgit Ertl-Wagner ve Bernd C. Wagner tarafından konu edilmiştir.