turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Besim Rasim Abdullah

Besim Rasim Abdullah (1935 Karağlar, Kırcaali), Bulgaristan Türkü yazar ve tıp doktorudur.
İlk okulu köyünde, orta okulu bölge okulu Göklemezler'de, liseyi Mestanlı kız erkek karma Türk lisesini bitirince üç yıl Karaatlar ve Göklemezler köylerinde öğretmenlik yapmıştır. Öğretmenlik yıllarında yerli ve merkezi gazetelere makale ve şiir denemeleri yazmıştır.

1966 yılında Filibe Akademisi'nden mezun olup Kırcaali sancağının köy ve şehirlerinde doktor olarak çalışmıştır. Lise eğitimi yıllarında milliyetçilikle suçlanıp adım adım takip edilen doktor 1984 yılında Bulgarların eritme ve sindirme politikasına daima karşı çıktığından isim değiştirme kampanyasında Belene Kampına yollanmıştır. Orada bir buçuk yıl kaldıktan sonra evine getirilmeden Kuzey Bulgaristan'ın Türk yaşamayan Lehçevo köyüne sürgün edilip iki buçuk yıl sürgünde kalmıştır. Daha sonra serbest bırakılıp Stremtsi Göklemezler köyüne döndüğünde gözaltı mahpusu olarak 1989 yılında Türkiye Devletine sınır dışı edilene kadar akşam sabah belediye makamlarında imza atmak mecburiyetinde bırakılmıştır.

1989 yılında sınır dışı edilerek Türkiye'ye yolculuğu esnasında evrakları Türk isminde olduğundan dolayı doktor diplomasına el konulup gözü önünde yırtılarak çöpe atılmıştır. Nihayet küçüklüğünden beri özlemiyle yaşadığı Türkiye'ye iltica ederek özgürlüğüne kavuşmuştur. Halen Gebze, Kocaeli'de oturmaktadır.
Bulgaristan Türkleri
1935 doğumlular
Kırcaali doğumlular
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Türk hekimler
Yaşayan insanlar
Resim aranan yazarlar
Mehmet Türker (yazar)

Mehmet Türker (d. 1950, Sindelli, Kırcaali), Türk asıllı Bulgaristanlı yazardır.
Sofya Üniversitesi'nin Batı Dilleri Fakültesi'nde Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Kırcaali ilinin değişik köylerinde öğretmenlik yaptı. O yıllarda Mehmet Halilov adıyla birçok gazete ve dergide Türkçe ve Bulgarca haber, röportaj ve hikayeleri yayınlandı.
Bulgaristan'da asimilasyon harekatına geçildiği 1984 yılı sonunda, hükumetin politikasını desteklemediği için Mestanlı'da öğretmenlik yaptığı okulda tutuklanıp, Belene Kampı'na sürüldü. Bu kampta 485 gün kaldı. Akabinde bir yıl daha Bobovdol kasabasında tutukevinde cezalandırıldı. 1987 yılında kamptan çıkarılıp Köstendil ilinin Dragoviştitsa köyüne sürgüne gönderildi ve orada da 16 ay sürgün hayatı yaşadı.
1989 yılının Mayıs ayında birkaç bavul, 2 çocuğu ve eşiyle sınırdışı edilip Viyana'ya gönderildi. 31 Mayıs'ta Türkiye'ye geldi. İstanbul'a yerleştikten sonra ilk on yıl Türkiye Gazetesi'nde muhabir olarak çalıştı. Ekovitrin Dergisi'nde ve Kanal 7'de Ekovizyon programı için hizmet verdi.
2002 yılında "Hatıralar Dizisi"nin birinci kitabı olan "Zülmün Ateş Çemberi: Belene", 2003 yılında da ikinci kitabı "Gölgedeki Kahraman"ı yayımladı. Mehmet Türker'in üçüncü kitabı "Kalem Kılıçlaşınca" 2004 yılında yayınlandı. 2006 yılında ilk romanı "Bozgun Zamanı"ndan sonra " Mehmet Türker Balkanlar'ın ünlü yazar, şair ve dava adamı Ömer Osman Erendoruk'un (18 Ekim 2006 yılı)vefatından sonra üçüncü hatıratı "Hazanda Son Yolculuğu" yayınladı. Türker'in 2008 yılı sonunda yayınlanan "Bozgundan Sonra" ve "Vatan yasak Özgürlük Uzak" romanları "Bozgun Zamanı" romanının devamı olarak üçlemeyi oluşturur. En son yayınladığı "Beyaz Ölüm" ise onun hikayelerden derleme kitabıdır. Türker halen "Rumeli" dergisinin yayın koordinatörü olarak çalışmaktadır.
1950 doğumlular
Bulgaristan Türkleri
Kırcaali doğumlular
Sofya Üniversitesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Resim aranan yazarlar
Yaşayan insanlar
Koprivnica-Križevci

Koprivnica-Križevci (Hırvatça: Koprivničko-križevačka županija). Kuzey Hırvatistan'da bölge. Bölge ismini iki büyük şehrinden alır. Koprivnica ve Križevci. Koprivnica bölgenin yönetim merkezidir.
Yüzölçümü 1.746 km2, nüfusu ise 2001 verilerine göre 124.467 kişidir.
Križevci

Križevci ( ), Orta Hırvatistan 'da bir şehir. Koprivnica-Križevci bölgesinin ikinci büyük şehridir. Nüfusu 23,000 kişidir. (2001)
Kazan Bey Oğlu Uruz'un Tutsak Olması

Kazan Bey oğlu Uruz'un tutsak olması, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan bir öyküdür.
Türk kültürü hakkında önemli bir kaynak teşkil eden ve 15. yüzyılda yazıya geçirildiği düşünülen Dede Korkut Kitabı'nda yer alan hikayelerden biridir.
Konusu
Kazan Bey, oğlunun henüz kan akıtıp, baş kesip isim sahibi olamayışına üzüldüğünü bildirir. Oğlu da babasından nasıl savaş edildiğini, kan döküldüğünü kendisine öğretmesini ister. Kazan Han bunun üzerine oğlunu ava çıkarır, bu sırada düşman gelir ve Kazan Han savaşmaya başlar. Oğluna sadece izlemesini söylemesine rağmen oğlan babasına fark ettirmeden savaşır. Babası, oğlunu bulamaz; evde de göremeyince düşmanla savaşılan yere gelir. Oğlunun kılıcını görünce onun esir düştüğünü anlar. Düşmanla tek başına savaşa giden Kazan Bey, yenilir. Bunun üzerine Hatun kırk kızla ve diğer Oğuz beyleriyle kafirleri yener. Oğuzlar yurtlarına dönerler. Yedi gün yedi gece yemek yerler, oynarlar. Dede korkut dua eder ve hikaye biter.
Dede Korkut hikayeleri
Türk mitolojisi
Đakovo

Đakovo, Hırvatistan Slavonya'da şehir. Şehir Osijek-Baranya bölgesinde yer alır. Denizden yüksekliği 111 m. olan şehrin Osijek'e uzaklığı 37 km'dir. Nüfusu 21.000 kişidir.
Kardeş kentler
Đakovo'nun şu şehirlerle "Kardeş Şehir" bağlantısı vardır:
Resimler
Pojega

Požega, Osmanlı döneminde: Pojega ( ), Hırvatistan'ın Požega-Slavonija bölgesinde yer alan şehir. 2011 sayımına göre nüfusu 26.403 kişidir. Požega-Slavonija bölgesinin idari merkezidir.
Tarihçe
1537 yılında Osmanlılar tarafından fethedilen şehir ilk önce Bosna Eyaleti' nin sancağı oldu, Kanije Eyaleti' nin kurulmasına müteakip bu eyalete bağlandı. 1687 yılında Habsburglar tarafından işgaline kadar Osmanlı sancağı olarak kaldı.
Dubrovnik-Neretva

Dubrovnik-Neretva bölgesi. Hırvatça : Dubrovačko-neretvanska županija. Hırvatistan Dalmaçya'da bölge. Yüzölçümü 1 782 km2 nüfusu 123,000 kişidir. Bölgenin yönetim merkezi Dubrovnik şehridir. Bölge Adriyatik Denizi kenarında Korčula, Lastovo, Mljet, Sipan, Lopud ve Koločep adalarını da ihtiva eder.
Krapina-Zagorje

Krapina-Zagorje Hırvatça : Krapinsko-zagorska županija. Kuzey Hırvatistan'da bölge. Yönetim merkezi Krapina şehridir. Diğer önemli şehirleri Zabok, Pregrada, Zlatar, Oroslavje, Donja Stubica, Klanjec.
Hırvatistan'ın illeri
Zimbabve bayrağı

Zimbabve bayrağı, günümüzdeki kullanılan hali ile 18 Nisan 1980 tarihinde göklere çekilerek kullanılmaya başlanmıştır.
Bayrak, yatay olarak bayrağı yedi eşit parçaya bölen ve sırasıyla yeşil, sarı, kırmızı, siyah, kırmızı, sarı ve yeşil olarak sıralanan şeritlerden oluşmaktadır. Bayrağın göndere çekilen tarafında yatay şeritlerin üzerine gelecek şekilde konumlandırılmış siyah çerçeveli beyaz zemine sahip ikizkenar üçgen bulunmaktadır. Üçgenin içerisinde ise tam ortaya denk gelecek şekilde konumlanan kırmızı beş köşeli yıldız, yıldızın da üstüne gelecek şekilde de Zimbabve'nin ulusal sembolü olan ve yuvasında duran, yönü bayrak direği tarafına bakan Zimbabve Kuşu bulunmaktadır. Yatay şeritlere rengini veren yeşil renk ülkenin kırsal kesimlerini ve tarım alanlarını temsil ederken, sarı renk yeraltı zenginliklerini ve kaynaklarını ifade etmektedir. Bayrakta bulunan kırmızı renk ise ülkenin bağımsızlığı uğruna akıtılan kanı simgelerken, siyah renk ülkenin siyahi halkını ifade etmektedir. Üçgene rengini veren beyaz renk barışı ve ileriye götüren yolu ifade ederken, yıldız Enternasyonalizmi ve iktidardaki partinin sosyalist düşüncesini yansıtmaktadır.
Yıldızın üzerine gelecek şekilde konumlanan kuş ise ülkenin ulusal sembolü olarak bayrakta bulunmaktadır. Bayrağın ilk tasarlandığı dönemlerde, bayrakta yer verilmeyen Zimbabve Kuşu figürü, Büyük Zimbabve tarihi eser kalıntılarında sembolün değerinin ve öneminin anlaşılması sonucu bayrağa eklenmiştir.
Tarihi bayraklar
İnkılapçılık

Bu madde genel anlamda inkılapçılık kavramıyla alakalıdır. Sosyalizmde inkılapçılık için Reformizm maddesine bakınız.
İnkılapçılık veya reformizm toplumda gerekli değişikliklerin aniden, devrim şeklinde değil, reformlar yoluyla, yumuşak bir geçiş şeklinde olması gerektiğini savunan bir dünya görüşüdür. İnkılapçılık ilkesi temel ilkeler doğrultusunda yenilikçi bir ilkedir. Eski kurumları yıkarak yerine yenisini yapmaktır.
İnkılap hareketi
Sosyal veya politik bir sistemi topluluğun idealine yaklaştırmayı amaçlayan bir tür sosyal harekettir. Bir reform hareketi, bu eski idealleri reddeden devrimci hareketler gibi daha radikal sosyal hareketlerden, sosyalist (özellikle sosyal demokratik) ya da dini kavramlardan kaynaklanıyor olsalar da fikirlerin genellikle liberalizme dayandırılmasıyla ayırt edilir. Bazıları kişisel dönüşüme güveniyor; diğerleri gibi küçük kolektifler, itimat Mahatma Gandi'nin çıkrık şekli olarak ve kendi kendine yeten bir köy ekonomisi toplumsal değişim. Bunlardan herhangi birine karşı ortaya çıkabilecek gerici hareketler, yeni reform hareket(ler)inin zevk aldığı herhangi bir başarıdan önce olayları eski haline getirmeye veya bu tür başarıları engellemeye çalışır.
Seslikaya, Ardeşen

Seslikaya, Rize ilinin Ardeşen ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılında yayınlanan Türk kaynağında Ağvan, 2009 tarihli Lazca yer adları sözlüğünde Amgvani olarak geçmektedir. Köyde Seslikaya Köprüsü ve 1801 yılında inşa edilmiş bir cami bulunmaktadır.
Coğrafya
Köy; Rize il merkezine 53 km, Ardeşen ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köydeki Kanteva, Poçibat ve Kağana mahallelerinin adları Lazcadır.
Nüfus
Uğultulu Tepeler (film, 1939)

Uğultulu Tepeler, Emily Bronte'nin aynı adlı romanından 1939 yılında uyarlanan filmdir. Laurence Olivier'i Hollywood'da üne kavuşturan filmdir.
Oyuncular
Laurence Olivier Heathcliff
Merle Oberon Catherine Linton
David Niven Edgar Linton
Flora Robson Ellen Dean
Donald Crisp Dr. Kenneth
Geraldine Fitzgerald Isabella Linton
Leo G. Carroll Joseph Earnshaw.
Ödüller
Kazanılan
1939: New York Film Eleştirmenleri Ödülü - En İyi Film
1939: Oscar En İyi Sinematografi
Aday Gösterilen
1939: Oscar En İyi Aktör Laurence Olivier
1939: Oscar En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Geraldine Fitzgerald
1939: Oscar En İyi Sanat Yönetmeni
1939: Oscar En İyi Yönetmen
1939: Oscar En İyi Özgün Müzik
1939: Oscar En İyi Film
1939: Oscar En İyi Uyarlama Senaryo
Uğultulu Tepeler (anlam ayrımı)

Edebiyat
Uğultulu Tepeler, Emily Brontë romanı
Film
Uğultulu Tepeler, Emily Brontë'nin aynı adlı romanından uyarlanan, William Wyler'ın yönettiği film.
Uğultulu Tepeler, Emily Brontë'nin aynı adlı romanından uyarlanan, 2011 yapımı film.
Müzik
"Wuthering Heights", İngiliz şarkıcı Kate Bush'un, Emily Brontë'nin aynı adlı romanından uyarladığı 1978 çıkışlı şarkısı.
Orly Havalimanı saldırısı

Orly Havalimanı Saldırısı veya Orly Katliamı, Ermeni ASALA örgütü tarafından 15 Temmuz 1983'te Türk Hava Yolları'nın Paris Orly Havalimanındaki sivillerin bulunduğu bürosuna karşı gerçekleştirilen bombalı saldırı. Olayda patlatılan bomba ile ikisi Türk, dördü Fransız, biri Amerikalı ve biri İsveçli olmak üzere sekiz kişi ölmüştür, 28'i Türk, 55 kişi de yaralanmıştır.
Çanta içine eklenmiş bomba havalimanının kalabalık güney garında yerleşen THY'nin bürosunda patlamıştır. Olayda üç kişi hemen ölmüş, beş kişi ise olaydan sonra hastanede ölmüştür. Bomba sadece yarım kilo semtex plastik patlayıcı maddesinden yapılmıştır, ama üç portatif gaz balonuna bağlı olması sonucunda kurbanlar geniş yanıklara maruz kalmıştır.
Olayla ilgili Fransız polisi 29 yaşındaki Suriyeli Ermeni Varujan Garabedyan'ı (Varujan Garbisyan olarak da bilinir) tutuklamıştır. Sanık kendisinin ASALA örgütünün Fransız bölümünün başkanı olduğunu söylemiş ve bombayı Orly Havalimanına yerleştirdiğini itiraf etmiştir. Saldırıdan önce havalimanına gelen Garabedyan, yolcuların birine valizlerinin fazla olduğunu söylemiş ve yolcuya 65 dolar vererek çantasını bagaj kontrolünden geçirmesini istemiştir. Paris'ten İstanbul'a giden THY'nin uçağında, uçak havada iken patlayacak bomba zamanından önce bagaj rampasında patlamıştır.
Garabedyan bombanın Ermeni kökenli Türkiye vatandaşı Ohannes Semerci'nin Villiers-le-Bel'deki evinde hazırlandığını itiraf etmiştir. Bombayı gaz balonlarına bağlaması şüphesi üzere başka bir Ermeni kökenli Türkiye vatandaşını, 22 yaşındaki elektronik uzmanı olan Nayir Söner'i (Nayir Souner) polis bir süre sonra Marsilya'da hapsetmiştir.
Marul

Marul (Lactuca sativa), papatyagiller (Asteraceae) ailesinden geniş yeşil yapraklı, yıllık veya altı aylık bir ılıman iklim sebzesidir. Genelde yaprakları salata olarak çiğ tüketildiği gibi Çin gibi bazı ülkelerde kökü ve yaprakları pişirilerek de yenir.
Sütlü bir su içermesi nedeniyle Latince'deki ismi lactis (süt) kökünden türetilmiştir. Pek çok çeşidi vardır.
Marulda, A ve C vitaminleri bulunur.
Cichorieae
Yapraklı sebzeler
Ekinler
Yenilebilir papatyagiller
1753'te tanımlanan bitkiler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Ekstremofil

Ekstremofiller çoğunlukla tek hücreli olup ekstrem koşullarda yaşama gereksinim duyan ve bu koşullarda optimum olarak gelişen organizmalara denir. Ekstremofiller karasal mezofilik organizmaların büyümeleri ve üremeleri için gerekli optimal koşullardan çok farklı olan ekstrem çevrelerde gelişirler. Çoğu ekstremofiller(ekstrem koşulları seven) mikroorganizmalardır. Archaea domaini ekstremofillerin geniş dağılımlı olduğu bir domain olarak bilinmesine karşın, ekstremofiller hem bakterilerin hem de archaeaların içinde sayısız ve farklı genetik hatlarda yer almaktadır. Archaea ve ekstremofil terimleri ara sıra kendi içerisinde yer değiştirmesine karşın, pek çok mezofilik archaeaların ve pek çok ekstremofilik bakterilerin olduğu bilinmektedir. Yine, tüm ekstremofiller tek hücreli değildir. Çok hücrelilere örnek olarak ekstremofilik metazoalardan Pompeii kurdu, psikrofilik (soğukta yaşamı seven) Grylloblattodea (böcek) ve artartik kabuklular (crustacea) verilebilir.
Tardigradeler (mikroskobik canlı) ekstrem koşullarda hayatta kalabilmelerine rağmen, bu ortamlarda sürekli olarak yaşayamadıkları ve yaşam süreleri bu koşullara maruz kaldıkları süreyle orantılı olarak azaldığı için bir ekstremofil olarak sınıflandırılmazlar.
Şûrâ-yı Devlet

Şura-yı Devlet (Osmanlıca: ) Osmanlı Devleti'nde günümüzdeki Danıştay'a karşılık gelen yüksek yargı kurumudur. 1868-1922 yılları arasında görev yapmıştır.
Şura-yı Devlet'in temelleri II. Mahmut tarafından 1837 yılında kurulmuş olan Meclis-i Vala-yı Ahkam-ı Adliye adındaki yüksek mahkemeye dayanır. Bu mahkeme günümüzdeki Danıştay ile Yargıtayın temelleri olan bir kurumdur. Daha sonra 1839 yılında Gülhane Hattı Hümayunu ile Osmanlı halkının din ve mezhep farkı gözetilmeksizin can, mal, ırz ve namus gibi tabi haklarının kanun teminatı altına alınacağı devletçe vadedilmiş, böylece yeni bir hukuk devletinin temel prensipleri ortaya konmuş, idarenin (devletin) de hukuk kurallarına uyması gerekliliği Osmanlıda kabul edilir bir fikir haline gelmiştir.
1868 yılında padişah Abdülaziz döneminde Meclis-i Valay-ı Ahkam-ı Adliye ikiye ayrılarak Danıştay işlevini yapmak üzere Şura-yı Devlet, Yargıtay işlevini yapmak üzere ise Divan-ı Ahkamı Adliye adıyla iki kuruma ayrılmış, böylelikle, yargı ve yasama birbirinden ayrılmıştır. Bu iki yargı organından Şura'yı Devlet'e hem kanun tasarılarını hazırlama hem de idari uyuşmazlıklara çözüm getirme şeklinde hem "kanun tasarı hazırlama" hem "yargı" görevi olarak iki görev verilmiştir. Divan-ı Ahkam-ı Adliye'ye ise yalnızca "yargı" görevi verilmiştir.
Padişah Abdülaziz'in 10 Mayıs 1868 günlü nutkuyla fiilen çalışmaya başlayan Şura-yı Devlet'in görevi "Kavanin ve nizamat layihalarını tetkik ve tanzim, mesalihi mülkiyeyi tetkik, hükumet ile eşhas beyninde mütehaddis deaviyi rü'yet ve memurini devletin tahkik ahvaliyle, muhakemelerini icra" olarak ifade edilmiştir. "Hükümet ile eşhas beyninde mütehaddis davaları" görmek ve çözümlemek görevi, 1876 Kanuni Esasisi ile genel mahkemelere bırakıldığından, Şura-yı Devlet'in yargısal görevi çok sınırlı kalmıştır.
Osmanlı döneminde 54 yıl görev yapan Şura-yı Devlet, 4 Kasım 1922 tarihinde İstanbuldaki bütün merkez kuruluşlarının TBMM Hükumetinin yönetimine geçmesiyle sona erdi. 669 sayılı Kanunla Şura-yı Devlet'in yerine Danıştay kurulup, 6 Temmuz 1927 tarihinde çalışmaya başladı.
Dermo-optik

Dermo-optik metapsişikte, gözler kullanılmadan, dokunarak, deri aracılığıyla görebilme anlamında kullanılan bir terimdir. Terim eski Yunancadaki derma ve optikos sözcüklerinden türetilmiştir.
Fransada "dermo-optik" veya para-optik yetenek, Rusyada biyo-introskopi ve kimi ülkelerde gözsüz görüş (eyeless vision) adını alan buparanormal yetenekle görme olayında durugörü fenomeni söz konusu değildir. Dokunarak yazı, renk ve şekillerin algılanabilmesi üzerinde uzun zaman araştırmalarda bulunmuş ve çalışmalarını 1920de yayımladığı yapıtında duyurmuş olan Fransız fizyolog ve yazar Jules Romains bu yeteneğin çalışmayla geliştirilebildiğini ve yalnızca el parmaklarla değil, yüz, göğüs ve ense kısmındaki deriyle de uygulanabildiğini açıklamıştır. Rus bilimcileri 1960larda, dermo-optik duyarlığın gözün algılama kapasitesini aştığını, kızıl-ötesi (enfraruj) ışınları algılamada (karanlıkta ve ışık geçirmez plakaların arka tarafını algılamada) da geçerli olduğunu saptadıklarını açıklamışlardır.
Günümüzde bu paranormal algılamayı açıklamak üzere başlıca iki parapsikolojik varsayım bulunmaktadır:
Bu paranormal fenomende, sonar aygıtlarının işleme sistemini andırır tarzda, bedenden yayılan ve nesnelerde yansıyıp geri dönen partiküller ya da kızıl-ötesi ışınlar yoluyla algılama söz konusudur.
Bu paranormal fenomende, elektromanyetik enerjilerin bedendeki akupunktur meridyenlerinin enerji noktalarıyla etkileşimi yoluyla algılama söz konusudur.
Alinur Aktaş

Alinur Aktaş (d. 25 Ekim 1970; İnegöl), Türk siyasetçi ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanıdır.
Hayatı
1970 yılında Bursa'nın İnegöl ilçesinde doğdu. İlk, orta ve lise tahsilini İnegöl'de tamamladıktan sonra Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi işletme bölümünden mezun oldu. Uzun yıllar İnegöl mobilya sanayisinde özel sektörde üst düzey yöneticilik yaptı.
Siyasi kariyeri
Adalet ve Kalkınma Partisi Kurucu Yönetim Kurulu üyesi olarak siyasete atıldı. 28 Mart 2004 seçimlerinde İnegöl Belediye Başkanlığı görevine seçildi. İnegöl AVM, Yeni Pazaryeri, İnegöl TOKİ Konutları, İnegöl Mobilya Organize Sanayi Bölgesi, İnegöl Kent Müzesi gibi birçok yenilik Alinur Aktaş döneminde İnegöl kentine kazandırılmış; İnegöl, Güney Marmara'nın ikinci büyük kenti olmuştur. Recep Altepe'nin istifa etmesi üzerine Belediye meclisinde yapılan seçimle Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı oldu. Evli ve iki çocuk babası olan Alinur Aktaş, İngilizce bilmektedir.
Edmond Rostand

Edmond Eugène Alexis Rostand ( 1 Nisan 1868 2 Aralık 1918) Fransız şair ve oyun yazarı. Neo-romantizm akımına bağlıdır ve en çok Cyrano de Bergerac isimli tiyatro oyunu ile bilinir. Rostand'ın romantik tiyatro oyunları ondokuzuncu yüzyılda pek popüler olan natüralist tiyatrodan çok farklıdır. Bir diğer Rostand eseri Les Romanesques bir müzikal komedi olan The Fantastickse uyarlandı.
İlk yılları
Rostand zengin ve kültürlü bir Provenceli ailenin oğlu olarak Fransa'nın Marsilya kentinde doğdu. Babası bir ekonomist ve aynı zamanda Marseille Academy ve Institut de France üyesi bir şairdi. Rostand edebiyat, tarih ve felsefeyi Paris, Fransa'daki Collège Stanislas de Paris'te öğrendi.
Kariyer
İlk oyunu olan taşlama türündeki Les romanesques 21 Mayıs 1894'te Théatre Français sahnesinde gösterildi. Bu eser 1960'larda Tom Jones ve Harvey Schmidt tarafından uzun ömürlü bir Amerikan müzikali olan The Fantasticks olarak uyarlandı. İlk oyunlarından bir diğeri La Princesse Lointaine ozan Rudel ile Tripolili bir kadının öyküsünü temel alıyordu. Bu oyun açılışını Théatre de la Renaissance'da yaptı. Bu oyunda Melissande rolü, daha sonra Samaryalı bir kadının İncil'de anlatılan hikayesinden üç bölümün alındığı Rostand'ın La Samaritaine (Theatre de la Renaissance, 14 Nisan 1897) oyununda Photine'i oynayan Sarah Bernhardt tarafından canlandırıldı.
Destansı komedi Cyrano de Bergeracın (28 Aralık 1897, Theatre de la Porte Saint-Martin) yapımı büyük bir başarıya sahne oldu. Hugo'nun Hernani oyunundan beri hiçbir drama böyle coşkuyla karşılanmamıştı. Oyun büyük hızla İngilizce, Almanca, Rusça ve diğer Avrupa dillerine çevrildi. Öykünün kahramanı için 17. yüzyıl Fransa tarihini resmetti.
L'Aiglonda muhtemelen işgal altındaki Metternich'teki Schönbrunn Sarayı'nda yaşayan, I. Napolyon ve Marie Louise'in oğlu Reichstadt Dükü'nün mutsuz hayatı hakkında birçok bilgi içeren Henri Welschinger'in Roi de Rome'undan gördüğü, Napolyonik tarihten bir konuyu anlatmayı seçti. Altı sahneden oluşan manzum biçimindeki L'Aiglon, Reichstadt Dükü'nü kendisi canlandıran Sarah Bernhardt'ın kendisine ait tiyatrosunda 15 Mart 1900'de sergilendi.
Rostand 1901'de Fransa Akademisi'ne kabul edilen en genç yazar oldu. Şubat 1910'da gösterilen Chantecler büyük ilgiyle beklendi, yapımında neredeyse aldığı beğeniler kadar büyük zorluklarla karşılaşıldı. Lucien Guitry başrolde oynadı ve Mme. Simone da bir sülünü canlandırdı. Kuşlar ve hayvan yaşamı ile ilgili bir fantezi olan oyunda karakterler orman ve çiftlik sakinleriydi.
Kişisel hayatı
Rostand Akademi'nin de onurlandırdığı Les Pipeaux adlı şiiri 1890'da yayınlanan Rosemonde Etienette Gerard ile evliydi. Çiftin Jean ve Maurice adlı iki çocuğu olmuştu.
Rostand 1900'lerde plörezinin tedavisini ararken geldiği Fransız Kuzey Bask Ülkesi'ndeki Cambo-les-Bains'teki Villa Arnaga'da yaşadı. Yaşadığı ev artık bir miras alanı ve Rostand'ın hayatı, Bask mimarisi ve el sanatları için bir müzedir. Rostand İspanyol gribine yakalandığı için 1918'de öldü ve Cimetière de Marseille'ya gömüldü.
Duruişiti

Duruişiti, hiçbir aygıt kullanmaksızın, algılanabilmesi olanaksız uzaklıktaki ses, konuşma ve müzikleri işitebilme ve bedensiz varlıklardan gelen tesirleri söz halinde duyabilme şeklinde olduğu iddia edilen paranormal yeteneğe metapsişikte verilen addır. Durugörü yeteneği ile karşılaştırıldığında, aralarındaki tek fark, paranormal algılamanın birinde görme, diğerinde işitme algısına dayalı olmasıdır.
Duruişiti fenomeninde işitilen sesin, kulakla duyulan sese benzemediği, içten gelen, zihinsel olarak işitilen bir ses olduğu iddia edilir. Fakat sesin beynin içindeymişcesine bilinen ses gibi işitildiği söylenir. Bununla birlikte, fenomende ses, önceleri karışık, belli belirsiz gelen fısıltı sesleri halinde olur; gitgide kuvvetlenir ve sonunda normal ses tonuna ulaşır. Olayı betimlerken iddialarını aktaran duruişitirlerin belirttiklerine göre, adeta beynin içine bir telefon aygıtı yerleştirilmiş gibidir.
Duruişiti fenomeni hipnotik veya doğal uykuda, uyku-uyanıklık arası halinde ve izolman, ekstaz (vecd), trans gibi degajman halleri sırasında oluşabildiği gibi uyanıkken (dalgınlık sırasında) de oluşabildiği iddia edilir.
Rüyalarda, tanınmayan bir sesin fısıldaması tarzındaki duruişitilerin hami varlıktan gelen mesajlar olduğu iddia edilir.
Exxon Valdez kazası

Exxon Valdez kazası veya Exxon Valdez çevre felaketi (Mart 1989) bugüne kadar insan eliyle gerçekleşmiş en büyük çevre felaketlerinden biridir. Felakette Exxon Valdez isimli petrol tankerinden resmi verilere göre 10.8 milyon galon petrol denize akmıştır. Bölgedeki doğal yaşam bundan yoğun şekilde etkilenmiş; deniz kuşlarından katil balinalara kadar bölgede yaşayan birçok türden hayvan ölmüştür. Temizleme çalışmaları gerek bölgenin konumu gerekse bu çapta bir kazanın daha önce yaşanmamış olması sebebiyle pek etkili olmamıştır.
Gemi kaptanının alkolik olduğu iddiasıyla şirket ve gemi kaptanı suçlamalarla karşı karşıya kalmıştır. Ayrıca geminin tek cidarlı oluşu da tartışma konusu olmuştur. Felaket sonrasında petrol taşımacılığına ilişkin birçok yeni yasa ortaya atılmış, dünya çapında olası çevre felaketlerine müdahale tekniklerinden tankerlerin çift cidarlı olmasına kadar birçok konuda gelişmeler kaydedilmiştir.