turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Thugga

Thugga veya Dugga (Arapça: ), Tunus'ta en iyi korunmuş durumdaki Eski Roma kenti. Tebursuk yakınlarında, Kartaca'yla Theveste (bugün Tebessa, Cezayir) arasındaki eski yolun batısında yer alır. Buradaki en önemli Roma öncesi kalıntı, MÖ 2. yüzyılda bir Numidya prensinin onuruna yapılmış anıtmezardır. Bu iç katlı yapı Mısır'daki piramit mezarlarla Helenistik dönem Yunan tapınaklarının bir karışımı görünümündedir ve Afrika'da çok rastlanan kule biçimindeki küçük piramitli Roma mezarlarının ilk örneği olabilir. Üstünde Fenike ve Numidya dilinde yazılmış iki dilli bir yazıt vardır.
Thugga'yı Roma vatandaşlık haklarından bir ölçüde yararlanan bir municipium (belediye) haline getiren Roma imparatoru Septimius Severus'un (193-211) onuruna yapılan tak, en önemli Roma yapılarından biridir. Roma döneminden kalma başka yapılar arasında forum, hamamlar, villalar, tapınaklar, bir su kemeriyle bir tiyatro vardır. 1997'de UNESCO Dünya Miras Listesi'ne alındı.
Üsküdar Vapuru faciası

Üsküdar vapuru faciası ya da Körfez Faciası, 1 Mart 1958 tarihinde Türkiye Denizcilik İşletmeleri'nin Üsküdar adlı şehir hatları vapurunun İzmit Körfezi'nde çıkan fırtına nedeniyle alabora olduktan sonra battığı faciadır. Faciada resmi rakamlara göre 392 kişinin yaşamını yitirdi. Üsküdar vapuru faciası, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde bugüne kadar meydana gelen en ölümlü sivil deniz kazası oldu.
Üsküdar, Şirket-i Hayriye için Almanya'nın Elbing şehrinde Schichau Tersaneleri tarafından inşa edilmiş ve 1927'de 72 baca numarası ile denize indirilmiş küçük bir yolcu vapuruydu.
1 Mart 1958'de İzmit - Gölcük arasında sefer yapan Üsküdar vapuru, İzmit'ten hareket ettikten sonra Derince yakınlarında şiddetli rüzgar sebebiyle alabora olarak battı. Her ne kadar resmi rakamlar ilan edilmişse de, faciada hayatını kaybedenlerin sayısı hakkında kesin bir bilgi yoktur. Bazı kaynaklara göre 200-300, görgü tanıklarının ifadelerine göre ise 400 ile 500 yolcu hayatını kaybetti.
1950'li yıllarda Karamürsel ve Gölcük'te lise yoktu. Kara ulaşım vasıtaları da kısıtlıydı. Bu sahil ilçelerinin gençleri aynı zamanda ekonomik olan vapur yolculuğunu tercih ediyorlardı. Cumartesi günleri yarım gün eğitim verildiğinden, öğle tatiliyle birlikte öğrencilerin tamamına yakını vapura bindi. Yolcuların çoğunu İzmit Lisesi ile İzmit Sanat Enstitüsü'nün talebeleri oluşturuyordu. Faciada sadece 40 yolcu kurtulabildi, diğerleri Üsküdar vapuru ile birlikte dalgaların arasında kayboldu.
Derince açıklarına gelindiğinde şiddetli fırtınaya yakalanan ve çoğu kısmı ahşap olan Üsküdar vapurunun kaptan köşkü uçtu. İdaresiz kalan vapur, yan yatarak battı. Bazı kayıtlarda vapurun ikiye bölündüğünden de söz edilir.
Gölcük'teki Donanma Komutanlığı'ndan hareket ederek yardıma gelen denizaltı ve savaş gemileri, denize düşen yolcuların ancak küçük bir bölümünü kurtarabildi.
Gölcük Barbaros Hayrettin Lisesi bu olayın ardından kuruldu.
2013 yılında yönetmen Berk Erözer tarafından 72 Numaralı Üsküdar ismi ile belgesel filmi yapıldı. Belgeselin gala gecesinde kazazedeler 58 yıl aradan sonra ilk defa bir araya geldiler.
Üsküdar vapurunun özellikleri
148 Gros ton, 64 Net ton
Sipariş veren: Şirket-i Hayriye
İmal yeri: Almanya / Elbing, F. Schichau GmbH
Genişlik: 6,6 metre
Uzunluk: 33,1 metre
Su kesimi: 2,1 metre, saç
Motor cinsi: 3 silindirli buhar makinesi
Motor gücü: 350 HP (Beygir gücü)
Hızı: 8 Deniz mili / Saat
Yolcu kapasitesi: 344 kişi
İmal tarihi: 1927
Hizmete giriş yılı: 1927 Eylül
Baca numarası: 72
Jumanji (film)

Jumanji 1995 yapımı Joe Johnston'ın yönetmenliğini yaptığı ve Chris Van Allsburg'un 1981 yılında popüler olan kitabı Jumanji üzerine yapılmış bir filmdir. Hikaye bir sihirli oyun üzerine kuruludur. Zarda gelen sayıya göre oyunda değişik orman canlıları ortaya çıkmaya başlar.
Başrollerde Robin Williams, Kirsten Dunst, Bradley Pierce, ve Bonnie Hunt vardır. Film Stephen L. Price'ın hatırasına atfedilmiştir.
Oyuncular
Robin Williams... Alan Parrish
Bonnie Hunt... Sarah Whittle
Jonathan Hyde... Samuel Alan Parrish / Van Pelt
David Alan Grier... Carl Bentley
Kirsten Dunst... Judy Shepherd
Bradley Pierce... Peter Shepherd
Bebe Neuwirth... Nora Shepherd
Adam Hann-Byrd... Genç Alan Parrish
Laura Bell Bundy... Genç Sarah Whittle
Hasılat
US Ana ulusal hasılat: US$ 100,475,249
Uluslararası hasılat: $162,322,000
Dünya çapında toplam hasılat: $262,797,249
Garamantlar

Garamantlar, ilkçağda Fizan'da yaşamış Berberi halkın adıdır.
Garamantların M. Ö. 5. yüzyılda bugünkü Libya'ya yerleştikleri sanılmaktadır. Sahra Çölü Ticaret Yolu, zamanında bu halkın denetimindeydi. Bu ticaret yolu vesilesi ile özellikle Roma İmparatorluğu ile fildişi, süslü taşlar ve tuz karşılığı lüks olan eşyalar takas edilirdi. Bugün Libya'nın iç kesimlerinde Garamantlar döneminden kalma duvar resimlerine ve yazılarına rastlanmıştır. Bu yazılar günümüzde Berberiler ve Tuaregler tarafından kullanılan Tifinagh yazılarıdır.
Follow My Lead

{{Tekli bilgi kutusu
| Ad = Follow My Lead
| Kapak =
| Kapak boyutu =
| Başlık =
| Sanatçı = 50 Cent ve Robin Thicke
| Albümünden = Curtis
| A yüzü =
| B yüzü =
| Yayınlanma = Şubat 2008
| Biçim = CD
| Kaydedilme = 2007
| Tarz = R&B, hip hop
| Süre = 3:18
| Etiket = Aftermath, Interscope, Shady, G-Unit
| Yazar = Curtis Jackson, C. Whitcare, J. Henderson
| Yapımcı = Tha Bizness
| Belgeleme =
| Liste durumu =
| Kronoloji = 50 Cent tekli
| Önceki tekli = "I'll Still Kill"
| Önceki tekli yılı = 2007
| Bu tekli = "Follow My Lead"
| Bu tekli yılı = 2008
| Sonraki tekli = "Get Up"
| Sonraki tekli yılı = 2008
| Diğer = {{Fazladan kronoloji
| Sanatçı = Robin Thicke tekli
| Tür = single
| Önceki tekli = "Can U Believe" (2007)
| Bu tekli = "Follow My Lead" (2008)
| Sonraki tekli = "Got 2 Be Down" (2008)
}}
}}
"Follow My Lead'", Amerikalı rapçi 50 Cent'in üçüncü stüdyo albümü Curtis'ten çıkacak beşinci teklisi olarak belirlenmişken, daha sonra "I'll Still Kill" parçası beşinci tekli olarak piyasaya önce sürülmüştür.
Resmi piyasaya çıkış tarihi belli olmayan bu teklide 50 Cent, Robin Thicke ile düet yapmıştır. Şarkının prodüksiyonunu Tha Bizness üstlenmiştir.
Video, 10 Ağustos 2007'de internete sızmıştır. Şarkı, Bubbling Under R&B/Hip-Hop listesinde 18 numaraya ulaşmıştır.
Video
Videoklibin premieri BET kanalındaki 106 & Park'' programında 11 Eylül 2007 tarihinde yapılmıştır. Aktör Dustin Hoffman ve aktris Elise Neal da videoklipte yer almışlardır. Klibin başında 50 Cent, 2008 model bir Pontiac G8 kullanırken görülüyor.
SüngerBob KarePantolon Filmi

SüngerBob KarePantolon (Özgün adı: The SpongeBob SquarePants Movie), televizyon serisi SüngerBob KareŞort'tan uyarlanan, 2004 Amerikan yapımı bir animasyon sinema filmidir. Türkiye sinemalarında 13 Mayıs 2005'te vizyona giren film, toplamda 91 bin 429 kişi tarafından seyredilmiştir.
Hikaye
Sakin sualtı kasabası Bikini Bottom'da durum değişmek üzeredir. Kral Neptün'ün tacı çalınmış, deliller de Bay Yengeç'i işaret etmektedir. SüngerBob, olayı araştırmak için en yakın dostu Patrick'i de yanına alıp Kabuk Şehir'e doğru yola çıkar. Fakat yolculuğun deniz canavarları, acımasız katiller ve şeytani düşmanlarla dolu bir serüvene dönüşmesi uzun sürmez.
Seslendirme Kadrosu
Tom Kenny- SüngerBob
Clancy Brown - Bay Yengeç
Rodger Bumpass - Squidward
Bill Fagerbakke - Patrick
Mr. Lawrence - Plankton
Herod Archelaus

Herod Archelaus (d. MÖ 23 - ö. MS 18), Roma İmparatorluğu tarafından Yahudiye Eyaleti'ne atanan Yahudi Kral Hirodes'in oğlu ve bu eyalette Ethnarch unvanı ile bilinen vali.
Yaşamı
Babası Hirodes'in ölümü ile birlikte MS 4 tarihinde Herod Archelaus, Caesar Divi Filius Augustus'tan bu makama atanacağını düşünerek kendini Yahudiye'nin kralı ilan etti. Ancak Augustus onu öncelikle Ethnarch olarak atayacağını ve bu görevini başarı ile yürütmesi karşılığında ona kral unvanı vereceğini belirtmiştir. Ancak o görevini despotça kullanarak MS 6'da mahkeme tarafından görevinden alındı ve tüm servetine el konularak Galatya'ya sürüldü ve hayatının sonuna kadar burada yaşadı.
Tehlikeli Adam

Tehlikeli Adam, 1956 ABD yapımı gerilim filmidir. Özgün adı The Man Who Knew Too Much (Fazla Şey Bilen Adam) olan bu film 17 Nisan 1962'de Türkiye'de sinemalarda gösterime girdi.
Alfred Hitchcock'un yönettiği ve başlıca rollerinde James Stewart ve Doris Day'in oyandığı bu film yine Hitchcock'a ait olan olan 1934 yapımı aynı adlı filmin yeniden çevrimidir. Film ayrıca Doris Day'in filmde söylediği Que Sera Sera şarkısıyla da hafızalarda yer etmiştir.
Oyuncular
James Stewart - Dr. Ben McKenna
Doris Day - Josephine Conway McKenna
Brenda De Banzie - Lucy Drayton (as Brenda de Banzie)
Bernard Miles - Edward Drayton
Ralph Truman - Buchanan
Daniel Gélin - Louis Bernard (as Daniel Gelin)
Mogens Wieth - Büyükelçi
Alan Mowbray - Val Parnell
Hillary Brooke - Jan Peterson
Christopher Olsen - Hank McKenna
Reggie Nalder - Rien
Richard Wattis - Müdür Yardımcısı
Noel Willman - Woburn
Alix Talton - Helen Parnell
Yves Brainville - Polis Müfettişi
Sand (film, 2000)

Sand (alternatif ismiyle Sandstorm) 2000 yapımlı ABD yapımı gerilim filmidir. Yönetmenliğini, senaristliğini aynı zamanda yapımcılığını Matt Palmieri'nin yaptığı filmin başrollerinde Michael Vartan, Norman Reedus ve Kari Wuhrer, yardımcı rollerde Marhsall Bell, John Hawkes, Peter Simmons, Rodney Eastman ve Bodhi Elfman oynarken filmde Denis Leary, Emilio Estevez, Jon Lovitz, Julie Delpy ve Harry Dean Stanton filmde yer alan önemli oyunculardır. Estevez ve Leary daha önce Judgment Night filminde birlikteyken, Leary, Estevez ve Lovitz üçü birlikte National Lampoon filmlerinden Loaded Weapon 1 (1993) filminde de birlikteydiler. Estevez ve Harry Dean Stanton Repo Man filminde de birlikteydiler. Film Santa Monica Film Festivalinde En iyi Aktris ödülü alsa da eleştirmenler ve izleyiciler filmi beğenmemişlerdir.
2000 çıkışlı filmler
2000'lerde gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri filmleri
2000'lerde İngilizce filmler
National Lampoon

National Lampoon, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1970-1998 yılları arasında yayınlanmış mizah dergisidir.
Cambridge, Massachusetts'teki Harvard Üniversitesi'nin öğrencileri ve eski mezunları tarafından 1876 yılında oluşturulmuş bir mizah kulübü olan Harvard Lampoon'un (Lampoon kelimesi Türkçede taşlama, hiciv anlamına gelmektedir) bir yayın organı olarak Nisan 1970 tarihinde çıkmaya başlamış aylık mizah dergisidir. Temel dayanağı parodi olan dergide zekice kotarılmış yaratıcı çizgi romanlar ve iğneleyici karikatürlerin yanı sıra düz yazılar, sürrealist kolaj çalışmaları ve fotoğraflar da yer almaktaydı.
Derginin sıradan insanları rahatsız edici absürt bir mizah anlayışı vardı, dolayısı ile de derginin kendine has bir hayran kitlesi oluşmuştu. Derginin absürt ve tabu yıkıcı mizah anlayışına tipik bir örnek her biri ayrı bir fenomen olan dergi kapaklarından birinden verilebilir: Amerikalı gazete kodamanı William Randolph Hearst'e (1863- 1951) atfedilen (ki kendisi de Harvard Lampoon'un bir üyesi idi) "Bana üzerinde güzel bir kız, bebek veya köpek resmi bulunan bir dergi kapağı verin o derginin satışlarını zirveye çıkartırım" mealindeki sözü alınmış ve Ocak 1977 sayısının kapağına şöyle bir fotoğraf konmuş; Evin hanımı fırından henüz çıkarttığı tepsinin içinde duran kızartılmış ve garnitürlerle süslenmiş olan evin köpeğini bebeğine servis yapıyor. Bu sıra dışı mizah anlayışı olan dergi 1970'lerin sonunda popülaritesinin zirvesine ulaşmış ancak 1980'lere gelindiğinde tirajında bir düşüş başlamış nihayet 1998 yılında yayınına son verilmiştir.
Önceleri aylık olarak çıkan dergi 1986 Kasım ayından itibaren 2 ayda bir yayınlanmaya başlamış,1992'den itibaren de gittikçe seyrekleşerek yılda bir sayıya kadar gerileyip Kasım 1998 sayısı ile birlikte yayınına son verilmiştir. Zirvede olduğu yıllarda tirajı 1 milyonun üzerine çıktığı aylar olmuş ama 800.000'in altına hiç inmemişti. 1970-1998 yılları arasında çıkan bu 246 standart sayı dışında ayrıca birçok özel albüm ve kitap da yayınlanmıştır. Basılı yayın dışında da plaklar, ses kasetleri, radyo programları, bir tiyatro gösterisi, TV gösterileri ve sinema-TV filmleri üretilmiştir.
National Lampoon dergisinin 1970-1998 yılları arasında çıkmış 246 standart sayısı taranarak tek bir DVD-ROM halinde de piyasaya verilmişti. Bu 29 yıllık koleksiyonda özel sayılar yer almamıştır.
National Lampoon Filmleri
Aaahh Belinda

Aaahh Belinda, Atıf Yılmaz'ın yönettiği ve başrolünde Müjde Ar'ın oynadığı 1986 yapımı Türk filmidir. Filmin senaryosu Barış Pirhasan'a aittir.
Film, Antalya Altın Portakal Film Festivali'nden En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Kadın Oyuncu olmak üzere 3 ödülle döndü.
Aaahh Belinda'nın modern bir uyarlaması 2022'de Deniz Yorulmazer yönetmenliğinde Netflix için çekildi ve 2023'te gösterime girdi.
Konusu
Serap, modern ve başarılı bir tiyatro oyuncusudur. Pişirmek, temizlik ve çocuk doğurmaktan ibaret olan kadına biçilmiş geleneksel rolü hor görmekte, dönemin şartlarına nazaran Avrupai bir yaşam sürmektedir. İlk defa bir reklam filminde oynamayı kabul eder. Piyasaya yeni sürülen Belinda isimli şampuanın reklamında Naciye isimli, iki çocuklu, tipik bir ev kadınını canlandıracaktır. Çekimler esnasında boyut değiştirerek birden kendini Belinda reklamındaki Naciye olarak bulur. Erkek arkadaşı Suat dahil kimseyi Serap olduğuna inandıramaz. Israrlı açıklamaları fayda etmez ve kendini akıl hastanesinde bulur. Tam yeni hayatını kabullenmeye başlamışken önceki hayatına geri döner.
Oyuncular
Müjde Ar - Serap/Naciye
Yılmaz Zafer - Suat
Macit Koper - Hulusi
Güzin Özipek - Kaynana
Füsun Demirel
Tarık Papuççuoğlu
Mehmet Akan
Levent Yılmaz
Fatoş Sezer
Erol Durak
Kezban Batıbeki
Sahra Gülyüz
Meltem Savcı
Koray Ergun
Berhan Ballıoğlu - Küçük oyuncu
Nuran Oktar
İsmet Ay - Naciye'nin babası
Nurettin Şen - Kapıcı
Burçak Çerezcioğlu - Küçük oyuncu
Sabancı Center

Sabancı Center, İstanbul 4. Levent'te bulunan 158 ve 140 metre uzunluğundaki iki binadan oluşan komplekstir. Yüksek bina Akbank'a, diğeri ise Sabancı Holding kuruluşlarına aittir. 1987 yazında proje çizimlerine başlanan merkezin inşaatı Nisan 1988'de başladı ve Mayıs 1993'te tamamlandı. Açılışı ise 20 Ekim 1993 tarihinde yapıldı.
Komplekste 55 katlı ve 220 metre uzunluğunda üçüncü bir kule'nin yapımı düşünülmüş olsa da, kulenin temeli henüz atılmamıştır.
Galeri
Demiray Erül

Demiray Erül (18 Mayıs 1938, İzmir - 16 Ekim 2022, Muğla), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısı.
Hayatı
Sanat yaşamına Şehir Tiyatroları'nda başlayan Demiray Erül, uzun süre bu kurumda çeşitli oyunlarda birçok rolde yer aldı. Dans konusunda yetenekli olan sanatçı, tiyatro dışında kamera karşısına da geçerek sinema ve dizi filmlerde oynadı. Erül, aynı zamanda bir seslendirme sanatçısıdır.
16 Ekim 2022 tarihinde Muğla'da ölen oyuncu, aynı ildeki Ortakent Mezarlığı'na defnedildi.
Tiyatro oyunları
Antonius ile Kleopatra
Ahududu
Deli Eder İnsanı Bu Dünya
Gazete Gazete
Karaların Memetleri
Aç Gözlüler
Lüküs Hayat
Filmografisi
1986: Milyarder
1986: Tarzan Rıfkı
1990: İz Peşinde
1996: Köşe Kapmaca
1997: Böyle mi Olacaktı
2001: Çiçek Taksi
2001: Tatlı Hayat
2003: Patron Kim?
2004: Sayın Bakanım
2006: Arka Sokaklar
2006: Cennet Mahallesi
2006: Doktorlar
2006: Köprü
Bir Delinin Hatıra Defteri (oyun)

Bir Delinin Hatıra Defteri, Gogol tarafından kaleme alınan bir eserdir.
Gogol'un 1842 yılında yazdığı 'Bir Delinin Hatıra Defteri', çeşitli tiyatro toplulukları tarafından birçok kez sergilenmiş, tek perdelik, tek kişilik, seyirlik bir oyundur.
Palto, Burun ve Bir Delinin Hatıra Defteri adlı üç bölümden oluşan eser, tiyatro oyunu haline getirildiğinde tek bölümde toplanmış olup, yaklaşık bir saat 30 dakika sürmektedir. Genco Erkal tarafından sahnelenmiş hali, TRT ekranlarında da gösterilmiştir. Erdal Beşikçioğlu tarafından da sahnelenmektedir.
Konusu
Oyun, çevresinde sürekli aşağılanıp alay edilen sıradan bir devlet memurunun platonik aşkı olan burjuva kızının bir asilzadeyi sevdiğini öğrenmesiyle yıkılması ve hedef değiştiren hayallerinin, soylu bir beyzade, kral olmaya yönelmesi ve sonuçta delirerek "İspanya kralı" olmuş bir halde, akıl hastanesine kapatılmasını konu alıyor.
CEV Kadınlar Challenge Kupası

CEV Kadınlar Challenge Kupası, Avrupa'nın voleybolda kulüpler düzeyindeki üç numaralı kupası.
Tarihçe
CEV Kupası adı altında 1980 yılından itibaren düzenlenmeye başlandı. 2007 yılından sonra kupada isim değişikliğine gidilerek, Avrupa Bayanlar Challenge Kupası adını aldı. GM Capital Bayanlar Challenge Kupası olarak da adlandırılmaktadır.
Şampiyonlar
Şampiyonluğun kulüplere göre dağılımı
Şampiyonluğun ülkelere göre dağılımı
Kaş, Anamur

Kaş yaylası, Mersin'nin Anamur ilçesinin 42 km kuzeyinde 1500 m rakımda az da olsa Ardıc ve ladin ormanlarıyla kaplı bir yayladır.
Anamur-Ermenek yolunun 40 km sinde Anamur un ilk yaylasıdır. Daha sonra suolmaz Geçidi, Abanoz yaylası, Halkalıyaylası, akpınar yaylası vardır. Taşlık bir araziAnamur Kaş Yaylası Anamur-Ermenek Karayolunun 42. kilometresinde yer almaktadır. Alaköprü, Vinç ve Pınarlar geçildikten sonra yaylaya ulaşılır. Bu yaylada yerleşim yeri iki kesimden oluşmaktadır. Şehir ve köy kesimi. Şehir kesimi yaylanın güneye bakan yamacı üzerinde modern binalarda oturmaktadır. Köy kesimi de yaylanın giriş kesiminde yer yer modern binalarla birlikte pür evlerin(evcikler) ve sayvantların yer aldığı bölümdür. Köy kesiminde Ormancık köylüleri ikamet etmektedirler. Araç ile bir saatte ulaşılabilinen yayla 1500 metre yükseklikte yer almaktadır.
Karşılıklı çanak (U şeklinde) şeklinde yer alan tepelerin arasında önünde genişçe bir düzlüğü de olan yayla Anamur da yaz boyu çalışacak olanların gidiş-dönüş yapabildiği bir yerdir. Yayla köknar, sedir, ardıç, andız, şimşir ağaçları ile kaplıdır. Her evin önünde de meyve süs ağaçları yetiştirilmektedir. Yaylanın en yüksek yeri 1557 metre yükseklikteki Geyik Kayasıdır. Ayrıca hayvancılık yapanların yaşadığı Dikencik yaylası Kaşın Kuzey doğusundaki tepeler üzerinde yer alır. Yayla Bozyazı ilçesine de bir yol ile bağlıdır. Yaylada su kaynakları azdır. Ancak yetecek seviyededir.
Tarihi kale kalıntısı mevcuttur. Kaşdişlen köylüleri eskiden bu yaylaya çıkarlarken şimdi Abanoz yaylasına göçmektedirler. Yaylada Tahtacı Mezarlığı da yer almaktadır.
Saren yaylası da Kaş yaylasına yakın yaylalar içerisindedir. Toprak yolla ulaşılabilir. Yaylanın en güzel piknik yerleri Deliktaş ve Sıtmalıdır.
Yaz mevsiminde kır kahveleri, berber, kalaycı, bakkal, kasap ve fırını ile yayla halkına hizmet veren işyerleri açılır. Barınma için bir yazlık motel vardır.
Temel ihtiyaçların hepsi yayladan sağlanabilir.
Kjell Westö

Kjell Westö (d. 6 Ağustos 1961, Helsinki), Fin gazeteci ve yazardır.
2006 yılında romanı Där vi en gång gått (Bir kere gittiğimiz yer) ile prestijli bir ödül olan Finlandia Prize'ı kazanmıştır. 2007'de Uluslararası IMPAC Dublin Edebiyat Ödülü için de aday gösterilmiştir.
Gabon engereği

Gabon engereği (Bitis gabonica), Sahraaltı Afrikası'nın yağmur ormanlarında ve savanalarında yaşayan zehirli bir engerek türü. Gabon, Bitis'lerin en büyük üyesidir ve bütün engerekler arasında en ağır olanıdır, ayrıca zehirli yılan türleri arasında en büyük dişleri olan ve en fazla zehir zerk edebilen yılandır.
Özellikleri
Yetişkinleri 122152 cm arası uzunluğa sahiptir (maksimum 205 cm). Cinsiyetler kuyruk uzunluğu ile bütün uzunluk arasındaki orana göre ayırdedilebilirler: bu oran erkekler için yaklaşık olarak %12 ve dişiler için %6'dır. Erişkinleri özellikle de dişiler oldukça ağır ve iridir. En uzun dişli engerek türüdür. Hareketli olan ön, üst ve zehirli dişleri 2 cm uzunluğunda olabilmektedir. Bir dişi örneğinin ölçüleri ;
Zehir
Uysal yapıları ve yaşam alanlarının yağmur ormanları ile sınırlı olmasından dolayı gabon engereğinin ısırığı nadiren görülür. Onların tembel tabiatlılığı ve isteksizliği yüzünden, ancak insanlar üstlerine bastığında saldırırlar, hatta böyle bir durumda dahi ısırmayabilirler. Yine de ısırılma meydana geldiğinde her zaman için bunun acil bir durum olduğu düşünülmelidir. Ortalama büyüklükteki bir gabon engereğinin ısırığı ölümcül olabilir.
Andrey Tupolev

Andrey Nikolayeviç Tupolev (d. 10 Kasım 1888 - ö. 23 Aralık 1972), çok sayıda askeri bombardıman uçağı ve dünyanının ilk sesüstü (süpersonik) yolcu uçağını da içermek üzere çeşitli sivil Sovyet uçağının tasarımını gerçekleştiren büroyu yöneten SSCB'li uçak tasarımcısı.
Hayatı
İlk yılları
Tupolev 1909'da Moskova Yüksek Teknik Okulu'na girdi ve Rus havacılığının öncüsü sayılan Nikolay Y. Jukovski'nin öğrencisi ve izleyicisi oldu. 1918'de Jukovski ile birlikte Merkezi Aerohidrodinamik Enstitüsü'nü kurdu. 1922'de enstitünün tasarım bürosunun başkanı oldu ve sonraları hepsi kendi alanlarının öncü isimleri durumuna gelen Pavel O. Suhov, Vladimir M. Myasisçev ve Vladimir M. Petliyakov gibi pek çok tasarımcının çalışmalarını yönetti. Bu büronun çalışmaları sonucunda tümüyle metal gövde üretimi Sovyet havacılık sanayisinin standart bir özelliği durumuna geldi.
İkinci Dünya Savaşı dönemi
Tupolev 1936'da Almanya'ya bilgi satmakla suçlandı. Birçok başka Sovyet tasarımcıyla birlikte tutuklandı ve askeri uçak tasarımıyla görevlendirilen bir ekibin başına getirildi. II. Dünya Savaşı sırasında yaygın olarak kullanılan çift motorlu bombardıman uçağı Tu-2 bu çalışmanın ürünü oldu. Tupolev 1943'te hem özgürlüğünü, hem de Stalin Ödülü'nü kazandı. 1944'te, üçü SSCB'nin uzakdoğusunda zorunlu iniş yapan ABD yapımı Uçan Kale adıyla anılan B-29 uçağının aynısını yapmakla görevlendirildi. Bu projenin sonucunda Tupolev Tu-4 geliştirldi; ilki 1947'de uçurulan Tupolev Tu-4'ler 1950'lerin ortalarına değin SSCB'nin ana stratejik bombardıman uçağı oldu.
Savaş sonrası
Pistonlu motorlu pek çok uçağın motorunu jet motoruyla değiştiren Tupolev, 1952'de yaygın kanatlı ve hafif alaşım çatkılı, orta erimli bombardıman uçağı T-16'yı gerçekleştirdi. Tupolev'le uzun bir süreden beri çalışmakta olan Aleksandr A. Arkhangelski'nin başında olduğu bir grup da, ilki 1954'te uçurulan ve tüm zamanların en dayanıklı askeri uçağı olan, türboprop motorlu dev bombardıman uçağı Tupolev Tu-95'i geliştirdi. Bu uçaktan iki sivil uçak doğdu: 1955'te hizmete giren ve düzenli sefer yapan ilk jet motorlu yolcu uçağı olan Tu-104 ve o güne değin yapılanlar içinde en büyük pervaneli yolcu uçağı olan uzun erimli Tu-114.
Geç yaşamı
1963'te Tupolev'in oğlu Aleksey, sesüstü nakliye uçağı Tupolev Tu-144'ü üreten ekibin baş tasarımcısı oldu. Moskova ile Orta Asya ve Uzak Doğu arasındaki uçuş süresini kısaltmak amacıyla geliştirilen Tupolev Tu-144 1969'daki deneme uçuşu sırasında ses hızını aştı ve bir yıl sonra ses hızının iki katına ulaştı. Ama çeşitli tasarım sorunları taşıyan ve yönetim sorunlarıyla karşılaşan Tupolev Tu-144'ler 1970'lerde ancak kısa bir süre jet yolcu uçağı olarak kullanılabildi.
Tupolev'in ölümünden sonra Aleksey tasarım bürosunun başına getirildi. Aleksey, 1970'ler ve 1980'lerde, yeni kuşak hareketli kanatlı uçaklar olan orta erimli Tupolev Tu-160'ların yapımını yönetti.
Tokyo Ulusal Müzesi

Tokyo Ulusal Müzesi (Japonca:Tokyo Kokuritsu Hakubutsukan), Japonya'daki ilk ve en önemli sanat müzesi. Tokyo'da Ueno Parkı'nda yer alır.
Müzenin 1871'de oluşturulan ilk koleksiyonu Japon tarihine, sanatına, teknolojisine, bilimine ve doğa tarihine ilişkin nesnelerden oluşuyordu. Çoğu daha önce Paris (1867, 1878) ve Viyana (1873) Dünya sergilerine gönderilmiş olan bu yapıtlar başlangıçta geçici yapılarda saklandıktan sonra 1882'de Ueno Parkı'ndaki bugünkü müze yapısına taşındı. 1886'da müzenin yönetimi İmparatorluk Sarayı Bakanlığı'na verildi. Bu tarihten sonra Japonya'nın sanat mirasının sergilendiği bir merkez durumuna gelen müzenin bilim ve teknoloji bölümleri yavaş yavaş kapandı. Müze 1889-1900 arasında Tokyo İmparatorluk Müzesi, 1900-1947 arasında Tokyo İmparatorluk Sarayı Müzesi, Eğitim Bakanlığı'na bağlandığı 1947'den 1950'ye değin de Ulusal Müze adıyla anıldı. 1923'teki büyük depremde, Hyokeikan adıyla bilinen galeri dışında, müzenin bütün yapıları yıkıldı.1938'de, çatısı dışında hemen bütünüyle Batı tarzında inşa edilen yeni müze, II. Dünya Savaşı sonrasında kurulan kompleksin çekirdeğini oluşturdu.
Bugün müzede Japon resim, heykel ve kaligrafisiyle Doğu sanatına ve arkeolojisine ilişkin örnekler, metal eşya, kılıçlar, çanak çömlek, dokumalar, boya işleri, etnografik malzeme ve Tarih öncesinden kalma nesneler sergilenmektedir.