turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
İstanbul Hava Kuvvetleri Müzesi

İstanbul Hava Kuvvetleri Müzesi, Yeşilköy'de askeri havaalanın bitişiğinde yer alan ve Türk hava kuvvetlerine ait uçakların sergilendiği müzedir.
I. Dünya Savaşı sonunda, en eskisi 1912 yılına ait olmak üzere muhtelif milletlere ait tayyareler ile hangarlarda 1. Dünya Savaşı devamınca Almanlar tarafından yapılan her tip tayyareden bir, iki ve üçer adet bulunması Hava Kuvvetleri Müfettişliğince bir hava müzesi kurma kararı alınmasına neden olmuştur. Düşmandan ele geçirilmiş ganimet uçakların da aynı amaçla toplatılmasına başlanmıştır. Ancak müze için toplanan bu uçakların, Kurtuluş Savaşında zarar görmemesi için Kartal Maltepeye götürülmesi düşünülmüş, fakat taşıma sırasında uçakların bir kısmı büyük ölçüde hasar görmüştür. Bu hasarlar ile Kurtuluş Savaşında meydana gelen uçak kırımları, hava müzesi kurma fikrini geciktirmiştir.
1960 yılında zamanın Hava Kuvvetleri Komutanı Hv. Org. İrfan Tansel'in direktifiyle Türkiye'de Hava Müzesi kurma fikri gündeme gelmiş ve bu amaçla 1963te yayınlanan bir emirle Hava Kuvvetleri ve diğer birliklerde kullanılan uçaklardan birer adedinin korunması istenmiştir. Sürdürülen çalışmalar sonucu 1966 yılında Hava Müzesi Teşkilatı oluşturulmuş ve 15 Mayıs 1971 yılında İzmir Cumaovası Sivil Havaalanında Türkiyenin İlk Hava Müzesi açılmıştır.
1971-1978 yılları arasında İzmir Cumaovası Sivil Havaalanında faaliyet gösteren Türkiye'nin ilk hava müzesi, yerinin elverişsizliği nedeniyle ziyaretçi çekmeyince ulaşım kolaylıkları ve ilk hava birliğinin kurulduğu yer olması nedeniyle müze için daha uygun bir yer olduğu tespit edilen Yeşilköy'e müzenin taşınması ile oluşmuştur. Müze binası inşaatı 1977 yılında başlamış, 16 Ekim 1985 tarihinde ziyarete açılmıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yeni Hava Müzesi binası inşaatına 1977 yılında başlanmış, 1983 yılında tamamlanmıştır. Modern müzecilik anlayışı içerisinde, 2.365 m2si kapalı, 12.000 m2si açık sergileme alanlarını kapsayan toplam 65.000 m2 alan üzerine kurulmuş olan Müzenin iç mimarisi ve dekorasyonu İstanbul İl Kültür, Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğü ile Mimar Sinan Üniversitesinden teknik eleman ve uzmanlarınca gerçekleştirilmiş ve 16 Ekim 1985te Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Halil SÖZER tarafından ziyarete açılmıştır.
Uçak hangarında ve açık alanda Türk Hava Kuvvetleri tarafından kullanılmış çeşitli uçaklar ve helikopterler; Anılar Salonu'nda havacılık tarihi ile özdeşleşmiş insanlara ait hatıra eşyalar; Motor reyonunda pervaneli ve jet uçaklara ait muhtelif motorlar; Silahlar Salonu'nda havacılık tarihinde kullanılmış ve günümüzde kullanılan çeşitli silahlar ve akrotimin Türkiye'de gelişimine ilişkin bilgiler, Kıyafetler Salonu'nda Osmanlı havacılarından günümüze kadar havacıların kullandığı kıyafetlerin imitasyonları ziyaretçilere sunulmaktadır.
Müzenin bünyesinde bir kütüphane (izinli araştırmacılara), konferans (sinema) salonu, kafeterya, hediyelik eşya satış reyonu bulunmaktadır.
Havacılık Müzesi
İstanbul'daki havacılık müzeleri
1985'te kurulan müzeler
1985'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
Türk Hava Kuvvetleri tesisleri
Erol Mütercimler

Erol Mütercimler (d. 13 Mayıs 1954, Kars), Türk yazar, öğretmen, asker, fizikçi, araştırmacı, televizyon programcısıdır.
Hayatı
Erol Mütercimler, 1954 yılında Kars'ın Selim ilçesinin Benliahmet köyünde, köy enstitüsü öğretmeni, Terekeme kökenli bir babanın çocuğu olarak doğdu. Tüm öğrenim yaşamı İstanbul'da geçti. Liseyi İstanbul Gazi Osman Paşa Plevne Lisesi'nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi fizik bölümünden mezun oldu.
Deniz Kuvvetleri'nde bir süre fizik öğretmenliği, İstanbul Deniz Müzesi'nin müdürlüğünü yaptı. Ardından Avustralya'ya gitti. SBS devlet radyosunda programcılık yaptı. Çok kültürlülük konusundaki doktora alan çalışmasını Avustralya'da yapıp akademik çalışmasını İstanbul Üniversitesi uluslararası ilişkiler bölümünde tamamladı. Deniz tarihi çalışmalarıyla tanınan Mütercimler, Türkiye'ye dönüşünde çeşitli gazete ve dergilerde köşe yazarlığı yaptı. TRT Radyosu ve çeşitli TV kanallarında programcı ve yönetici olarak çalıştı. Belgeseller hazırladı. Haliç, İstanbul Ticaret, Doğuş üniversitelerinde strateji ve devrim tarihi dersleri verdi.
Halk TV'de Gürkan Hacır ile birlikte "Şimdiki Zaman-Pazar" adlı haber programı ve Meltem TV'de Selim Kotil'le beraber "Akıl Oyunu" programını yapmıştır. Ayrıca kendi YouTube kanalında görüşlerini paylaşmaktadır. Bugüne kadar kısa radyo oyunları, çeşitli dergilerde yazıları ve belgesel senaryolarının yanı sıra yirmi bir kitaba imza atmıştır.
15 Temmuz Darbe Girişimi'nin başarısızlık üzerine kurulduğunu, darbe girişiminin aslında bir iç savaş provası olduğunu iddia etmektedir. Ayrıca, Fethullahçı yapılanmaya mensup kişilerin istihbarat ve askeri birimlerde hala görev aldıklarını iddia etmektedir.
Yargılanması
Erol Mütercimler 1 Temmuz 2008 günü Ergenekon Soruşturması kapsamında gözaltına alındı. Sorgusu yapıldıktan sonra serbest bırakıldı. 5 Ağustos 2013 günü karara bağlanan davada 8 yıl 9 ay cezaya çarptırıldı.
7 Eylül 2020 tarihindeki bir televizyon programında imam hatip lisesi mezunlarıyla ilgili olarak söylediği sözler nedeniyle hakkında soruşturma başlatıldı. Soruşturma sonunda Mütercimler'in, "halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama" suçundan 9 aydan 1,5 yıla kadar hapis cezasına çarptırılması istemiyle iddianame hazırlandı. Mütercimler, 19 Nisan 2021 tarihinde açıklanan kararla 10 ay hapis cezasına çarptırıldı, fakat ceza ertelendi.
Kayra Han

Kayra Han, Kayır Han ya da Kayrakan, Oğuzlarda ise Krayir (Altayca: "Kayrakan", Kırgızca: ), Türk ve Altay mitolojisinde yer alan yaratıcı ve baş tanrıdır. Altay, Tuva, Hakas ve Yakut mitolojilerinde ön plana çıkmaktadır. Babası ilk Tanrı olan Gök Tengri'dir, annesi yoktur.
Özellikleri
Gök Tengri'den sonra Tanrıların en büyüğü ve en önde gelenidir. Gök Tengri hariç bütün her şeyin yaratıcısıdır. Mutlak üstünlüğü vardır. Göğün 17. katında oturur. Tengri hariç Diğer bütün Tanrıları da o yaratmıştır. Bu anlamda diğer Tanrıların kendisiyle kıyaslandığında, emirlerini yerine getiren veya verdiği görevleri yineleyen birer melek konumunda olduğu yaklaşımı yanlış olmayacaktır. Ancak İslam öncesi Türk kültüründe melek veya benzeri bir kavram yer almaz. Bu sonuca yalnızca kıyaslama yapılarak ulaşılabilir. Evrenin yazgısını belirler. İyilik yönü ağır basar. Yeryüzünü yarattıktan sonra dokuz dallı bir ağaç (çam veya kayın) dikmiştir. Bu ağaç yerle göğü birbirine bağlayan yaşam ağacı Uluğ Kayındır. İnsanların atası olan dokuz kişi bu ağacın dallarından türemiş ve dokuz boy (dokuz ırk) bu kişilerin soyundan ortaya çıkmıştır.
Tengere Kayra Han, Altaylıların yanı sıra Ostyaklar ve Yakutlar gibi bazı Sibiryalı toplumların mitolojilerinde yüksek derecede bir tanrı olarak saygı duyulur. Altayların yaratılış efsanesinde dünyanın yaratıcısı olarak gösterilir. Kayra Han bu efsanede ayrıca tüm Gök Tengricilikte yeraltı aleminin tanrısı olarak tanılan Erlik Han'a ceza olarak yeraltı aleminin tanrısı olma görevini verir. Bazen babası Gök Tengri ile eşdeğer tutulur.
Ülgen, Yer Tengri, Mergen ve Kızagan adlı dört oğlu vardır. Eski kaynaklarda verilen bilgilere göre Ülgen, iyilik ve bağışlayıcılığını yani merhametini; Kızagan, intikamını ve cezasını yani öfkesini; Mergen ise bilgelik ve hikmetini yani aklını temsil ederler. Görkemli bir varlığa sahiptir. Somut nitelemeler pek fazla yapılmamış ancak soyut yönü üzerinde daha çok durulmuştur. Ana ve Ata olarak (hem eril hem dişil, yani nötr olarak) tanımlandığı kaynaklar mevcuttur. İnsan biçimli olarak pek fazla tasvir edilmez. Kışı yeryüzünde yazı gökyüzünde geçirir. Değişik renklerde yıldırım çaktırır. Onun yıldırımına çarpılan kişi şaman olur. Bazı batılı kaynaklarda Kuara (Kuğara) olarak geçer. Bu takdirde Urartulardaki Kuera ile bağlantılı görünmektedir. Bulgarlarda da bu isimle rastlanır. Kuğara (Koğara)nın Kayra Han ile farklı Tanrılar olduğunu öne süren görüşler de vardır.
Ayrıca Kayra Han ile Kara Han aynı kişi olarak nitelense de bu durum ses bilimsel ama yaygın bir yanlışlıktır. Çünkü Kara sözcüğü içerisinde daha çok olumsuz anlamlar barındırır. Kara Han farklı bir mitolojik kişiliktir (Oğuz Hanın babasıdır). Kara Han ile karıştırılmamalıdır.
James Franck

James Franck (d. 26 Ağustos 1882 - ö. 21 Mayıs 1964), Hamburg doğumlu, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü kazanmış bilim insanı.
Eğitimi ve kariyeri
Frank lisans eğitimini 1906 yılında tamamladı ve yüksek lisans tezini 1911 yılında fizik üzerine Berlin Humboldt Üniversitesi'nde verdi. Daha sonra bu üniversitede 1918 yılında kadar çalışmalarda bulundu ve burada profesörlüğe yükseldi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Demir Haç ödülü ile ödüllendirildi ve Kaiser Wilhelm Enstitüsü'nde fizik bölüm başkanlığına getirildi. 1920 yılında deneysel fizikte ordinaryüs profesör oldu. Ayrıca Göttingen Üniversitesi'nde İkinci Deneysel Fizik Enstitüsü'nde başkan oldu. Üniversitede bulunduğu sırada, nicem fiziği üzerine Max Born ile birlikte çalışmalarda bulundu.
1925 yılında Frank; Nobel Fizik Ödülü'ne, 1912-1914 yılları arasında yaptığı Franck-Hertz Deneyi ve Bohr modeli hakkında atomlarla ilgili yaptığı çalışmalardan dolayı layık görüldü.
1933'te Nazizm'in gelmesinden sonra, Almanya'yı terk etti, ABD'ye yerleşti ve bilimsel çalışmalarına burada devam etti. İlk önce Baltimore'de Johns Hopkins Üniversitesi'nde çalışmalarına başladı. Yaklaşık bir yıl sonra Chicago, Illinois'te çalışmalarına devam etti. Burası, Manhattan Projesi'nin başlatıldığı yer olarak bilinir ve bu projede, Kimya Bölümü Metaruluji Laboratuvarı bölümü başkanlığına getirildi.. Ayrıca burada atom bombası ile ilgili olan Politik ve Sosyal Problemler Komitesi'nin başdanışmanlığını yürüttü. Bu komitenin diğer üyeleri: Donald J. Hughes, J. J. Nickson, Eugene Rabinowitch, Glenn T. Seaborg, J. C. Stearns ve Leo Szilard'ten oluşuyordu. Komite, 11 Haziran 1945 te atom bombasının askeri sonuçları üzerine yazdığı Franck Raporu ile ismi duyulur oldu.
Almanya, II. Dünya Savaşı'nda Danimarka'ya girince, Macar kimyager George de Hevesy; Max von Laue ve James Franck'e verilen nobel ödülünü Naziler tarafından çalınmasını önlemek amacı ile asitli çözelti içinde sakladı. Savaştan sonra altını asitli çözelti içerisinden çıkardı. Nobel cemiyeti, ödül madalyonlarını eritilen özgün altınları kullanarak tekrar hazırladı.
Ödülleri
1925 Nobel Fizik Ödülü
Franck Nobel Konferansı - 1926
1951 Max Planck Medaille Alman Fizik Ödülü
1953 Göttingen Onur Ödülü
1955 Rumford Madalyası Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi
1964 Londra Kraliyet Kurumu'na atom ve elektron enerjileri üzerinde yaptığı çalışmalardan do layı yabancı üye olarak seçildi
Sarbel

Şarbel Mihail Maronitis ya da bilinen adıyla Sarbel (Arapça: , Yunanca: Σαρμπέλ-Μιχαήλ Μαρνίτης, 14 Mayıs 1981, Londra), 2007 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan'ı "Yasu Maria" (Merhaba Maria) şarkısıyla temsil eden şarkıcıdır. Annesi Lübnan Marunisi, babası ise Kıbrıs Rumu'dur. Adı Lübnanlı Aziz Şarbel'den gelmektedir. Ancak Yunanca'da "ş" harfi bulunmaması nedeniyle Sarbel olarak yazılmakta ve telaffuz edilmektedir. Londra'da doğdu ve 18 yaşına kadar orada yaşadı. 18 yaşında Yunanistan'a döndü.
Müzik hayatı
2004'te bir şans eseri sonucunda müziyseni Panayiotis Steryiu ve prodüktörü Yannis Dulamis ile tanıştı ve Sony BMG Records'tan çıkardığı Se pira sovara (Seni ciddiye aldım) isimli tekli ile müzik dünyasına ilk adımını atmıştır. Bu şarkıda Yunan şarkıcı İrini Merkuri ile birlikte çalışmışlardır.
İlk albümü Parakseno Synaisthima'yı çıkardıktan sonra, 2006'da ikinci albümü, Sahara'yı çıkardı. Aynı zamanda Yunan şarkıcı Natassa Teodoridu ile "Na soun thalassa" (Sen bir deniz olsan) şarkısına düet yaptılar ve Natassa basta olmak üzere, Yannis Paros'la konserler verdi. Eurovision'dan önce İsveçli şarkıcı Cameron Cartio ile "Mi chica" şarkısına bir düet yaptı. Şarkı İspanyolca, Yunanca ve İngilizce'den oluşuyor.
Albümler
2008 Kati San Esena
2007 Sahara:Euro Edition (Yiassou Maria)
2006 Sahara
2005 Parakseno Sinesthima
Tekliler
2008 Exo Trelathei
2007 Yasu Maria
2005 Se Pira Sovara
Eurovision
Eurovision'a "Yasu Maria" isimli şarkıyla katıldı.
Şarkını müziği İsveç'te yaşayan Alex Papaconstantinou'ya, sözleriyse Mack'e aittir ve plak şirketi bu şarkının Sarbel için çok uygun olduğunu düşünerek onu Yunanistan'daki Eurovision Ulusal Elemeleri'ne katılması teklifinde bulunmuştur. Sarbel teklifi kabul ederek elemeler katılmış ve ulusal elemeyi kazandıktan sonra Eurovision'un büyük finalinde yarışarak yarışmayı yedinci sırada tamamlamıştır.
Eurovision promosyon turları boyunca birçok ülkeyi dolaşmış. Bu turun duraklarından biri olan Türkiye'de Okan Bayülgen'in sunduğu Televizyon Makinası programına katılmıştır. Türkçe şarkılar ve türküler söylemiştir. Türk kuzenlerinin olduğunu ve birçok Türk arkadaşı olduğunu söylemiştir.
Yaşayan insanlar
1982 doğumlular
Londra doğumlu erkek şarkıcılar
Kıbrıs Rumu erkek şarkıcılar
Kıbrıs Rumu pop şarkıcıları
2007 Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Yunanistan'ın Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
21. yüzyıl erkek şarkıcıları
Altay Dağları

Altay dağları (Kazak Türkçesi; "Al Tay" Al dağ), Orta ve Doğu Asya'da bulunan; Rusya, Çin, Moğolistan ve Kazakistan'ın birleştiği ve İrtiş ve Obi nehirlerinin kaynaklarının bulunduğu sıradağdır. Sıradağ, kuzeydoğuda Sayan Dağları ile birleşir ve güneydoğuda giderek alçalarak Gobi Çölü'nün yüksek platosuyla birleşir. Yaklaşık 45 ila 52 K ve yaklaşık 84 ila 99 D arasında uzanır.
Bölgede Ruslar, Kazaklar, Altaylar, Moğollar ve Volga Almanları da dahil olmak üzere seyrek ama etnik çeşitliliğe sahip bir nüfus yaşamaktadır, ancak ağırlıklı olarak yarı göçebe yerli etnik azınlıklar bulunmaktadır. Yerel ekonomi büyükbaş hayvan, koyun, at yetiştiriciliği, avcılık, tarım, ormancılık ve madenciliğe dayanmaktadır. Altay dil ailesi, adını bu sıradağlardan almaktadır.
Etimolojisi
"Al", Türk lehçelerinde "altın" anlamına gelir. Altay Dağı'nın adı aynı maksatla söylenmiş olup Al=altın, tay=tağ/dağ demek olup Al-tay = Altındağ anlamındadır.
Orhun Yazıtları'nda geçen Altun-Yış (Altın Ormanı), Altayların eski adıdır.
Coğrafyası
Altay Dağları, Orta Asya'da 845.000 kilometrekarelik (326.000 sq mi) bir alanı kaplayan uzak dağlar sistemidir. Dağlar kuzeybatıdan güneydoğuya 2,525 kilometre (1,569 mil) boyunca uzanır.
Bölgenin kuzeyinde, Kolyvan Altayları olarak da bilinen Sailughem Dağları yer alır. 49 K ve 86 D'den kuzeydoğuya, 51 60' K ve 89 D'deki Sayan Dağları'nın batı ucuna doğru uzanır. Ortalama yükseklikleri 1.500 ila 1.750 m'dir. Kar sınırı kuzey tarafta 2.000 m'de, güney tarafta ise 2.400 m'de yer alır ve bunun üzerinde engebeli zirveler yaklaşık 1.000 m daha yükselir. Sıradağlar boyunca dağ geçitleri az sayıda ve zordur; bunların başlıcaları güneyde 2.827 metrelik (Kozlov'a göre 2.879 m) Ulan-daban ve kuzeyde 3.217 metrelik Çapçan-daban'dır. Doğu ve güneydoğuda bu sıradağlar Moğolistan'ın büyük platosuyla çevrilidir, geçiş Pazırık Vadisi, Çuya (1.830 m), Kendıktı (2.500 m), Kak (2.520 m), (2.590 m) ve (2.410 m) ile Ukok (2.380 m) gibi birkaç küçük plato aracılığıyla kademeli olarak etkilenir.
Dağları
Altay sıradağlarının en yüksek dağı, Ust-Kamenogorsk adlı kazak şehrinin 300 km doğusunda bulunan, 4.506 m ile Beluça dağıdır.
İkinci yüksek dağı 4.374 m yüksekliğindeki Tavan Bogd Uul'dur. Rusya, Çin ve Moğolistan sınırlarının üçgeni üzerinde bulunur.
Altay'ın tanılan en yüksek dağları şunlardır:
Beluça (4.506 m) - Rus Altay'ı
Huyten Uul (4.374 m) - Moğol Altay'ı
Yoğyi Feng (4.356 m) - Rus Altay'ı
Mönh Hayırhan Uul (4.231 m) - Moğol Altay'ı
Kast Uul (4.208 m) - Moğol Altay'ı
Sast Uul (4.193 m) - Moğol Altay'ı
Sutay Uul (4.090 m) - Moğol Altay'ı
İh Bogd Uul (3.957 m) - Gobi Altay'ı
Literatür
Gerhard Klotz u. al.: Hochgebirge der Erde und ihre Pflanzen und Tierwelt, Urania Verlag, 1989 ISBN 3-332-00209-0
Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9
Tahtakale

Tahtakale; Eminönü'nde, Mısır Çarşısı'nın güneybatısında, Mercan'la Rüstem Paşa Camii ve Hasırcılar Caddesi arasında kalan mahalle. Tahtakale bir liman içi semt ve önemli ticaret iskelelerinin hemen arkasında uzanan bir bölge olarak Bizans ve Osmanlı dönemleri boyunca ve günümüzde bir ticaret ve iş bölgesi olma özelliğini sürdürmüştür.
Ayrıca Osmanlı devletine ait kale dışı yerleşmeler vardır bu ise "Tahte'l kal'a" dır (Kale altı). Bu yerleşmeler ilk yerleşmelerdir.
Günümüzde Tahtakale son derece hareketli bir ticaret hayatına tanık olmaktadır. İstanbul'un en eski sokak dokusunun iyi korunduğu az sayıdaki semtinden biri olarak çoğu yokuş ve dar sokaklarında girift bir araç ve insan trafiği görülür. 1980 öncesinde gayriresmi döviz işlemleriyle de ünlü olan semt, Tahtakale Borsası teriminin doğmasına neden olmuş, ancak 1980'lerin ortasından itibaren döviz işlemleri üzerindeki yasağın kalkmasıyla bu özelliğini kaybetmiştir.
Tarihçe
Semtin adının ne zaman ve neden Tahtakale olduğu kesinlik kazanmamıştır. İlk akla gelen burada tahta bir kale olabileceği ise de, Taht-el Kala'nın (kale altı) bozulmuş şekli olduğu akla daha yakındır.
Samtshe-Cavaheti

Samtshe-Cavaheti (Gürcüce: -), Gürcistanın güneybatısında idari bir bölgedir ve bu bölgenin yönetsel merkezi Ahıska kentidir. Kuzeyinde Guria ve İmereti, kuzeydoğu ve doğusunda Şida Kartli ve Kvemo Kartli idari bir bölgeleri, güneyinde Ermenistan ve Türkiye, batısında Acara Özerk Cumhuriyeti yer alır.
Samtshe-Cavaheti, tarihsel Cavaheti, Samtshe ve Tori bölgelerinden oluşmaktadır. Bugün iki tarihsel bölgenin adını taşıyan bu topraklar, büyük ölçüde tarihsel Mesheti bölgesini kapsamaktadır. Ancak Mesheti bölgesi daha geniş bir alana yayılıyordu.
Samtshe-Cavaheti bölgesi, Aspindza, Adigeni, Ahalkalaki, Ahaltsihe, Borcomi ve Ninotsminda belediyelerini kapsamaktadır.
Bölgedeki başlıca kentler, Ahalkalaki, Ahaltsihe, Borcomi, Vale ve Ninotsmindadır. Bölgenin nüfusu yaklaşık 160.504 dolayındadır (2014). 1944 yılında Stalin tarafından sürgün edilen Müslümanların yerine bölgeye başka nüfus yerleştirilmiştir. Bölgenin nüfusu Gürcüler (48,3%) ve Ermeniler'den (50,5%) oluşur.
Bölgedeki başlıca ekonomik uğraş tarımdır. Bir kaplıca merkezi olan Borcomi, önemli bir turizm merkezidir.
Bölgedeki başlıca tarihi kalıntılar arasında Mtsvane Manastırı, Slesa Kalesi ve Şoreti Manastırı sayılabilir.
Borcomi

Maden suyu için, Borcomi (su) sayfası'na bakın.
Borcomi (Gürcüce: ), Gürcistanda, aynı adlı ilçenin yönetim merkezi olan kent ve dinlenme merkezidir. Nüfusu 10.546'dür (2014).
Borjomi-Haragauli Ulusal Parkının doğu ucunda, Borcomi vadisinde yer alır. Kent, günümüzde Gürcistanın başta gelen ihraç ürünü olan maden suyu endüstrisiyle ünlüdür. Borjomi-Haragauli Ulusal Parkı, dünyanın koruma altına alınan yerlerinden biridir.
Gürcistan, 22 Haziran 2005te, 2014 Kış Olimpiyat Oyunlarına, Bakuriani ve Borcominin aday olduğunu bildirdi.
Gürcistan'daki şehirler
Gürcistan'daki kaplıcalar
Akkaya, İmranlı

Akkaya, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avarız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Akkaya" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avarıza konu 11 Müslüman hane yaşamaktaydı. Köy, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 153 km, İmranlı ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Nüfus
Alacahacı, İmranlı

Alacahacı, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avarız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Alacahacı" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avarıza konu 6 Müslüman hane yaşamaktaydı. Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Alahaci olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 130 km, İmranlı ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Nüfus
Ardıçalan, İmranlı

Ardıçalan, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür. Ardıçalan'daki köy hayatı Al Jazeera televizyon kanalında "East Of Istanbul" isminde bir belgesele konu olmuştur.
Tarihçe
Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avarız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Gulari (Göleris)" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avarıza konu 8 Müslüman hane yaşamaktaydı. Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Göleris olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 133 km, İmranlı ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus
Avşar, İmranlı

Avşar, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köyle ilgili bazı yazılı bilgiler 1642 tarihli Avarız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Avşar" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avarıza konu 6 Müslüman hane yaşamaktaydı.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 133 km, İmranlı ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus
Cogi Baba Türbesi
Birbirlerine çok yakın olan Avşar ile Yünören köyleri arasında yer alır ancak günümüzde daha yakın bulunduğu Avşar köyü sınırları içerisindedir. (İki köyün arası yaklaşık 3,5 km kadardır. Birinden diğerine yürüyerek 15 dakikada ulaşmak mümkündür.) "Coğ Baba" / "Coğü Baba" ya da "Cuva Baba" diye de bilinen bu eren anlatılanlara göre Battal Gazi'nin askerlerinden biridir. Burada Ermenilerle yapılan bir savaşta şehit olduğuna inanılmaktadır. Osmanlılar döneminde "Seyyid" olanlara (Muhammed Peygamber'in torunu hazret-i Hüseyin'in soyundan gelenlere) sancak verilmesi uygulaması vardır. Bu sebepten ötürü Osmanlı Devleti tarafından, Cogi Babanın torunlarına, ellerindeki şecereye istinaden sancak verildiği rivayet olunur. Ancak bahsi geçen sancağın daha sonra Şarkışla'nın Akcakışla bucağına bağlı Alaman köyündeki Coğlü Baba Türbesi'ne götürüldüğü söylenmektedir.
Türbenin içerisinde duvarda asılı duran bir Kur'an bulunmaktadır. Duvarda ayrıca 12 İmam resimleri yer alır. Dışarıda yan tarafta ise ziyaretçilerin kurban kesebileceği bir alan ve üstü kapalı bir oturma yeri vardır. Çocuğu olmayan ya da çocuk düşüren kadınların burayı ziyaret ederek Allah'tan bir çocuk vermesini dilediklerine sıklıkla rastlanır. Dileklerin kabul olması için de türbenin duvarına, penceresine çaput bağlarlar. Türbenin penceresinin demir parmaklıkları bağlanan ip ve çaputlarla doludur. Orada bulunan ağaca bir çocuğun elbisesinden alınan bir parçayı bağladıkları da görülür. Türbenin duvarına taş yapıştırmaya çalışanlar da vardır. Eğer taş duvara yapışırsa kadının çocuğu olacağına işarettir. Çevre köylerde inanışa göre bir kadın bu türbeye adak adadıktan sonra çocuğu olur da adağını yerine getirmezse, doğan çocuk bir süre sonra ölür. Bu nedenle adak hemen yerine getirilmeli ve fakirlere dağıtılmalıdır. Ayrıca sara hastalığı olanlar ile felçliler de sıklıkla buraya getirilirler. Ağrıyan yerlere orada bulunan yuvarlak bir taş sürülür. Evlenemeyenler de Cogi Babaya gelerek dua edip adakta bulunurlar.