turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Akarsu, Refahiye

Akarsu, Erzincan ilinin Refahiye ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avarız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Alakilise" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avarıza konu 12 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1899-1900 yılında da "Alakilise" adıyla bahsedilen yerleşim, Refahiye kazasının bir nahiyesinin merkezi olup, sadece Müslümanların yaşadığı 35 hanelik köyde 162 erkek nüfus bulunmaktaydı. Cumhuriyet döneminde bucak merkezinin merkez köyü olan yerleşim, günümüzde Refahiye ilçe merkezinin bir köyüdür.
Alakilise ismi, 1957 yılında köyün bol ve güzel suları sebebiyle "Akarsu" olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 89 km, Refahiye ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Refahiye-Sivas kara yolu üzerinde olup Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Nüfus
Ali Hasan el-Mecid

Ali Hasan el Mecid (Kimyasal Ali, Arapça: ) (d. 30 Kasım 1941 - ö. 25 Ocak 2010) Iraklı asker ve devlet adamı.
Saddam Hüseyin'in kuzenidir. 1988 yılındaki Halepçe Katliamı sırasında kullanılmasını emrettiği kimyasal silahlar nedeniyle Kimyasal Ali lakabını almıştır. 1990-1991 arasında Irak'ın işgal ettiği Kuveyt'in yönetimini üstlendi. Körfez Savaşı'ndan sonra (1991-1995) Savunma Bakanlığı görevine getirildi. Irak'ın işgali sırasında Nasiriye Muharebesinde çarpışmış, öldüğü sanılmış ancak daha sonra 21 Ağustos 2003 tarihinde koalisyon güçlerince gözaltına alındığı açıklanmıştır. İnsanlığa karşı suç işlemek ve soykırım suçlarından yargılandığı davada 24 Haziran 2007 tarihinde hakkında idam cezası kararı verildi. Temyiz sürecinden sonra onanan idam kararı 25 Ocak 2010 tarihinde gerçekleştirildi.
Körfez Savaşı ve Enfal hareketi
Kimyasal Ali lakabı el Mecid'e Kürtler tarafından verilmiştir. Irak'taki Kürt azınlığa karşı 1986 ve 1988 yılları arasında El Enfal Hareketi adı verilen geniş çapta bir Araplaştırma ve zorunlu göç politikası izlemiş ve kimyasal silahları bu dönemde kullanmıştır. Irak'taki Kürt kaynaklarına göre el Mecid bu lakapla açıkça övünmüştür.
1990 ve 1991 yıllarında Irak tarafından işgal edilmiş olan Kuveyt'in yönetim görevinde bulunduğu süre içinde Şiiler ve Kürtler tarafından çıkarılan ayaklanmaları güç kullanarak bastırmada büyük rol oynamıştır.
Alphonse Elric

, Fullmetal Alchemist adlı manga ve anime serisinin kurgusal karakterlerinden biridir. Ölmüş annelerini hayata geri döndürmek için yaptıkları simyasal bir deney sırasında vücudunu kaybetmiş bir çocuktur. Bir yaş büyük abisi Edward Elric tarafından ruhu, metal bir zırha sabitlenmiştir.
Alin kan mührü, zırhın arka tarafında, boynun hemen altında ve içeridedir. Edin kanıyla çizilmiştir. Ede göre, Alin zırhını düzenlerken dikkat edilmelidir, mühür dönüŞüm esnasında çalışır durumda olmalıdır. Eğer kan mührü silinirse Alin ruhu kaybolacaktır.
Finalde Edward onu kendini feda ederek kurtarmıştır, Alphonse eski vücuduna kavuşmuştur.
Güçleri ve becerileri
Alphonse, kardeşi Edward ile İnsan Dönüştürmesi'ne teşebbüs ettiklerinde, "Kapı"ya gittiler ve kaybettikleri uzuvların yerine simya ile ilgili belli bilgiler aldılar. Maalesef Edward'ın sadece sol bacağı giderken Alphonse'un tüm vücudu gitti, bu yüzden Edward ruhunu metal bir zırha mühürlemek için yeniden simya kullandı ve Edward sağ kolunu da biricik kardeşinin ruhunu geri getirmek için feda etti. Mühürlenme esnasında tüm anıları yok olan Alphonse, (sonradan hatırladığı tüm anılar başkalarının anlattıklarıdır.)"Kapı" tecrübesini unuttu. Ancak daha sonra acı bir şekilde yeniden hatırladı. Bu yüzden abisi gibi Dönüştürme Çemberi kullanmadan dönüşüm yapabilir. Bunun dışında savunma sporlarında oldukça iyidir.
Kurgusal simyacılar
Çelik Simyacı karakterleri
Kurgusal binbaşılar
Molex

Molex elektrik ve fiber-optik ara bağlantı elemanları üreten bir elektronik parça üreticisidir. 1938 yılında kurulan firma, su anda altı kıtada faaliyet göstermekte ve 2 milyar doların üstünde yıllık satış yapmaktadır. Firma kurucusunun torunu, John Krehbiel, Jr, Molex'in en büyük hissedaridir. Molex'in merkezi are Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletindeki Lisle kentindedir. Firma 100 binden fazla ürünü otomotiv, endüstriyel ekipman, telekomünikasyon gibi alanlardaki tüketicilere sunmaktadır.
Molex birçok değişik bağlayıcı üretmesine rağmen, kisisel bilgisayarlarda sabit diskler ve CDROM sürücüleri için kullanılan 4 pinli güç bağlayıcısı Molex bağlayıcısı diye anılır.
Tarihçe
Firma endüstriyel bir artık madde olan Molex plastiğinden çiçek saksıları üretmeye başlamış ve daha sonra General Electric ve diğer elektrik firmaları için aynı maddeden bağlayıcılar üretmiştir.
Demokles'in kılıcı

Demokles'in kılıcı, genellikle siyasetçilerin kullandığı bir deyimdir. Efsaneye göre; Siraküza Kralı Dionysius, kral olmanın çok rahat ve güzel olduğunu savunan Demokles'e ders vermek için onu yemeğe davet eder. Onu ince bir sicimle tavana bağlanmış ağır bir kılıcın altındaki koltuğa oturtur ve ona iktidarın aslında ne kadar zor olduğunu gösterir.
"Demokles'in kılıcı" deyimi günümüzde farklı anlamlarda kullanılmaktadır. Bu anlamlardan birisi "önemli mevkilere yönelik potansiyel tehditleri" vurgulamak içindir. İktidar güzel gözükür ancak ölüm tehlikesiyle burun burunadır. Bununla beraber bu deyim; ''önemli mevkilerde'' bulunan idarecilerin makamlarına aldanıp, o makamların taşıdığı ağır sorumlulukları unutmamaları gerektiğini vurgulama manasında da kullanılmaktadır.
Popüler kültürde
Nazım Hikmet'in aynı isimli bir kitabı bulunmaktadır.
Ersin Karabulut

Ersin Karabulut (d. 3 Haziran 1981; Eminönü, İstanbul), Türk çizgi romancı, mizah yazarı.
Penguen dergisine çizmeye başladığı ve kurucularından olduğu Uykusuz'da sürdürdüğü çizgi öykü tarzındaki Sandık İçi isimli köşesi ile popüler oldu. Çizgi romanlarını Türkiye'de ve yurtdışında kitaplaştırdı. Çizgili Tişört ve Yeratı Öyküleri, önemli çizgi romanlarındandır.
Yaşamı
3 Haziran 1981'de İstanbul'da doğdu. Öğretmen bir anne babanın çocuğudur; kendinden dört yaş büyük bir ablası vardır. Çizgi romana ilgisi çocukluk yıllarına başladı. Bayrampaşa ilköğretim okulunu ve Vatan Anadolu Lisesi'ni bitirdi. İlk karikatürü 16 yaşında iken, Pişmiş Kelle dergisinde yayımlandı. Aynı dergide bir süre köşeleri de yayınlandı.
Yükseköğrenim için Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik bölümüne girdi. İkinci sınıfta Lombak dergisinde ve daha sonra da Penguen dergisinde çizmeye başladı. Lombak'ta çizdiği Yeraltı Öyküleri başlıklı çizgi romanları ile tanınmaya başladı ancak asıl popülerliği Penguen'de çizmeye başladığı çizgi öykü tarzındaki Sandık İçi isimli köşesi sayesinde kazandı. Bu köşede kendi hayatından kesitlerle hayata bakışını, kendi doğrularını ve insanlar arası etkileşimleri işledi. İlk kitabı, 2005'te Sandık İçi adıyla yayımlandı.
2007 Ağustosunda, Yiğit Özgür ve Memo Tembelçizer gibi bir grup çizerle birlikte, yeni bir dergi çıkartmak üzere, Penguen'den ayrıldı; 5 Eylül 2007' de Uykusuz adlı dergiyi çıkarmaya başladı. Sandık İçi köşesinin Uykusuz'da sürdürdü. Sandık içi köşesinin yerine arada bir, Sevgili Günlük, Amatör, Yeraltı Öyküleri gibi farklı öyküler de çizdi ve çizimlerin kitaplaştırmaya devam etti. Sevgili Günlük (2009), Sandık İçi serisinin devamı olan Sandık İçi 2 (2011) ve Amatör (2012) adlı kitapları yayımladı.
2016'da bir gerilim çizgi romanı olan Çizgili Tişört yayımlandı. Karabulut'un Çizgili Tişört ile çizgi romana yeni bir soluk getirdiği ifade edilmiştir. 25 bölümlük [Çizgili Tişört köşesinden sonra bir süre daha Uykusuz'da Sandık İçi isimli köşeyi çizmeye devam etti. Sandık İçi 3, 2017'de yayımlandı.
Yeraltı Öyküleri başlığı altında yayınlanan çizimleri Fransa'da Fluide Glaical dergisinde yayınlandı. Bu eserlerinin derlenmesi ile oluşturulan Contes Ordinaires Dune Societe Resignee (2018) ve Jusquici Tout Allait Bien (2020) isimli iki Fransızca albümü mevcuttur. "Yeraltı Öyküleri", Türkçe olarak aynı adla 2021 yılında yayımlandı.
Kitapları
Sandık İçi (2005 - Doğan Kitap & 2009 - Mürekkep Yayınları)
Korkma Ben Varım (Konuk Sanatçı) (2009 - İletişim Yayınları)
Sevgili Günlük (2010 - Mürekkep Yayınları)
Sandık İçi 2 (2011 - Mürekkep Yayınları)
Amatör (2012 - Mürekkep Yayınları)
Çizgili Tişört (2016 - Mürekkep Yayınları)
Sandık İçi 3 (2017 - Komik Şeyler)
Contes ordinaires d'une société résignée [Fransızca] (2018 - Fluide Glacial)
Jusqu'ici tout allait bien... [Fransızca] (2020 - Fluide Glacial)
Yeraltı Öyküleri (2021 - İnkılap Kitabevi)
Journal inquiet d'Istanbul tome 1, éditions Dargaud, 2022
Monica Seles

Monica Seles, (d. 2 Aralık 1973, Novi Sad-Yugoslavya). Tenis oyuncusudur.
Babası ilk antrenörüydü. Tenis oynamaya 8 yaşında başladı ve 9 yaşında Yugoslavya küçükler şampiyonluğunu, on yaşında da Avrupa küçükler şampiyonluğunu kazandı. Voyvodinalı Macar bir aileden gelmektedir. 1986'da ABD'ye taşınan Seles, 18 yaşını doldurmadan elde ettiği 20. tekler şampiyonluğuyla Steffi Graf'ın daha önceki rekorunu üç farkla geçti. 1990-1993 yılları arasında üç yıl Avustralya Açık'nı kazandı. 1993 Nisan ayında Hamburg'da bıçaklandı ve 28 ay kortlardan uzak kaldı. 1996'da Avustralya Açık'ta tek kadınlarda 4. kez şampiyon oldu.
Rixos

Rixos adı Truva savaşından bilinen yedi kahramandan birinin adı olarak bilinir.
Strabo'ya göre, Perge Şehri; Truva Savaşı'ndan sonra Mopsos ve Kalkhas isimli kahramanların liderliğinde Argos'tan gelen koloniciler tarafından keşfedilmiştir. Dilbilimsel araştırmalar Achaean'ların Pamphylia'ya M. Ö. ikinci bin yılın sonlarına doğru girdiğini doğrular. Bu çalışmalara ek olarak, 1953'te Perge şehrinin Helenistik giriş kapısının avlusunda yapılan kazılarda bulunan M. S. 120 - 121 yıllarına ait yazıtlar da bu kolonileşmeye tanıklık eder; heykellerin altlarındaki yazılarda şehrin efsanevi kurucularından Mopsos, Kalkhas, Rixos, Labos, Machaon, Leonteus ve Minyasas adlı yedi kahramandan söz edilir.
Troya
Nicole Vaidišová

Nicole Vaidisová (d. 23 Nisan 1989) Çek tenisçi.
9 Ağustos 2006'da 17 yaş, 3 ay ve 2 haftalık iken WTA Dünya sıralamasında 9 numaraya çıkmış ve tarihte ilk 10'a en genç yaşta giren 12. oyuncu olmuştur. Kariyerinde elde ettiği en yüksek sıralama 14 Mayıs 2007'de çıktığı 7 numaradır. Mart 2010 tarihinde tenisi bıraktığını bildirdi.
1989 doğumlular
Yaşayan insanlar
Nuremberg doğumlu sporcular
Çek kadın tenisçiler
Almanya'daki Çek gurbetçiler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Çek gurbetçiler
Çek asıllı Almanlar
Çek Olimpiyat tenisçileri
2008 Yaz Olimpiyatları tenisçileri
Nikolay Kamanin

Nikolay Petroviç Kamanin (18 Ekim 1908 - 11 Mart 1982) Sovyet havacısı, kozmonotların ilk komutanıdır.
1934 yılında Çelyuşkin gemisi mürettebatının buzlar arasından kurtarılması operasyonuna komuta etti. Bizzat kendisi uçakla dokuz defa buz üstüne iniş yaparak operasyona katıldı. Bu görevdeki başarısından dolayı yeni ihdas edilen Sovyet Kahramanlık Madalyası'na layık görüldü.
II. Dünya Savaşı'nda Almanya'ya karşı Ukrayna cephesinde bazı Sovyet hava birliklerine komuta etti. Özellikle tanklara karşı geliştirilen Il-2 Ştrumovik uçaklarının kullanılmasında başarılı taktikler geliştirdi. Kursk Savaşı'nın kazanılmasında önemli katkısı oldu.
1956'da Genelkurmay Askeri Akademisi'nden mezun oldu.
1960-1972 arasında Sovyet kozmonot takımının komutanı oldu. Bu görevinde, kozmonotların seçimi, eğitimi ve uzay görevlerinin gerçekleştirilmesi için yepyeni yöntemler geliştirmesi gerekti. Ancak Sovyetler'in Uzay Yarışını kaybetmesiyle birlikte gözden düştü. Soyuz 11 faciası sonrasında emekliye ayrılması kararlaştırıldı.
Kamanin'in kozmonot komutanı olarak tuttuğu günlük, 1995-2001 yılları arasında yayımlandı. Bu günlük, Sovyet insanlı uzay programının 1960'lardaki ilk dönemine ilişkin önemli bir belgedir. Kamanin, günlüğünde Sovyat hava kuvvetlerinin uzayda görev yapması için Sovyet bürokrasisiyle giriştiği mücadeleleri anlatır. Kamanin, Sergey Korolyov'un aksine, uzaygemilerinin daha az otomatik, kozmonotlara daha fazla komuta imkanı tanıyacak şekilde tasarlanmasını savunmaktadır.
Serender

Serender, genellikle Orta ve Doğu Karadenize özgü, kırsal yörelerde görülen mimari bir yapıdır. Bu bölgelerde bu yapı nalya olarak da bilinir. Nalya adı ise, Gürcüce "nalia"dan () gelir.
Serender, dört direk üzerine oturtulmuş bir tür odadır. Mutlaka evin dışında bulunur, kesinlikle ev ile serender arasında herhangi bir geçit, köprü bulunmaz. Yerden yüksekliği yaklaşık 5-7 metredir. Genellikle kare şeklinde tasarlanmıştır. Serenderin bölgede yüzyılı aşkın süredir kullanıldığı tahmin edilmektedir. Yapımında ahşap dışında herhangi bir malzeme kullanılmamaktadır. Yapının üstü sac veya "harduma" adı verilen yassı olarak yontulmuş ya da kesilmiş tahtalarla örtülerek su geçirmesi engellenir. Ancak yan taraflarında 2030 cm. boyunda, bir buçuk iki santim genişliğinde ızgaralar bulunur. Bu ızgaraların yapılma amacı serenderin içerisine hava döngüsü oluşturmaktır. Genellikle yiyeceklerin saklanması ve mısır kurutma işleminin gerçekleştirilmesi için kullanılmak maksadıyla yapılmışlardır. Yerden yüksek olması ürünlerin haşerelerden ve yaban hayvanlarından korunmasını sağlar. Yapıya, genellikle akasya ağacından yapılan seyyar bir merdiven ile çıkılır ve inilir. Bu direklerin yukarı kısmına teneke çakılarak kaplanması veya tahtadan dört tekerlek konulması vasıtasıyla yapıya fare ve çeşitli böceklerin ulaşması engellenir.
Eski tip serenderlerde, bilhassa eski köklü ailelerin serenderlerinde ince ahşap işçiliğinin güzel örnekleri göze çarpar. Eski tip serenderlerin yapımı artık gerçekleştirilmemekle birlikte, bölgenin turistik hale gelmesiyle serendere benzer, yerden yüksek odalar yapılmış ve turistlere yönelik, temalı konaklama işletmelerinin ürünleri sunulmaya başlanmıştır.
Kuzey Avrupa'nın Sápmi bölgesinde bir kabile olan samiler tarafından da kullanılmaktadır.
Kuzey İspanya'da "horreos" denilen benzerleri aynı amaçla kullanılmaktadır.
Yves Simon

Yves Simon (3 Mayıs 1944, Choiseul, Haute-Marne, Fransa), Fransız şarkıcı ve yazar.
Hayatı
3 Mayıs 1944'te Fransa'da doğdu. Çocukluğu Nancy'de geçmiştir. On beş yaşında müzikle tanıştı ve arkasından bir rock grubu kurdu. Daha sonra bir sinema okuluna girdi.
İstediği gibi bir filmi ancak kırklı yaşlarında çekebileceğine kanaat getirince, "Şimdi yazmalıyım" dedi. İlk kitabını 1971'de çıkardı ve aynı yıllarda ilk plağını yaptıktan sonra, sürekli bir kitap bir plak dengesini korumaya çalıştı. Şu ana kadar on bir albümü ve on üç kitabı olan ve yazar olarak adını asıl 1983'te Océans adlı kitabının Foucault tarafından övülmesiyle duyuran Yves Simon, uzun zamandır ağırlıklı olarak edebiyatla uğraşıyor. 1991 Eylül ayında yayınladığı Duygu Sapması (La Dérive des sentiments), ertesi yılın haziran ayına dek, 500 bini aşan satışıyla tam 40 hafta en iyi satan kitaplar arasında yer aldı ve yazarına 1991 Médicis Ödülü'nü kazandırdı.
Başlıca yapıtları
Yves Simon'un başlıca yapıtları şunlardır:
Les Jours en Couleurs (1971)
L'Homme arc-en-ciel (1971)
Transit-express (1975)
L'Amour dans l'ame (1975)
Océans (1983)
Le Voyageur Magnifique (1987)
Libraires Ödülü (1988)
Jour ardinaires (1988)
Le Prochain amour (1996)
Un Instant de bonheur (1997)
Le Souffle du monde (2000)
İbrahim Kiras

İbrahim Kiras (d. 1968, İstanbul), gazeteci, şair ve yazar.
Kariyeri
1990'da Geniş Zamanlar dergisini kurdu, yönetti. 1992'de Ahmethan Yılmaz'la birlikte, "İkişiir" dergisini çıkardı. Ebubekir Kurban'la birlikte, 1993'te Şehir Yayınları'nı kurdu, yönetti.
1994'ten itibaren haftalık ve aylık "İzlenim" dergileri ile Yeni Şafak gazetesinde yayımlamaya başladığı güncel politik yorumlarını son yıllarda Gerçek Hayat dergisinde ve nihayet "8sutun.com" adlı internet sitesinde sürdürdü.
1998' de "Ayrıntı dergisi"nde yazdı.
1994'te İz Yayıncılık'tan çıkan şiir kitabının adı da "Gerçek Hayat"tır.
Üniversite öğrenciliği döneminde TRT televizyonunda başlayan basın-yayın alanındaki mesleki meşgalesini 1987'den bu yana muhtelif dergi, gazete, televizyon ve radyo kanallarında sürdüren İbrahim Kiras, Star gazetesinde yayın danışmanı ve köşe yazarı olarak görev yaptı. Kiras, Star Medya Grubu'ndaki görevden almalara tepki olarak 26 Kasım 2014 tarihinde istifa etti. Aralık 2014-Aralık 2015 tarihleri arasında Vatan gazetesinde köşe yazıları yazdı.
İbrahim Kiras, 7 Mart 2016'da yayın hayatına başlayan Karar gazetesinin genel yayın yönetmenliği görevini sürdürmektedir.
Karsambaç

Karsambaç veya karlamaç, rendelenmiş buz veya temiz karın üzerine tatlı bir şurup ekilerek hazırlanan bir tatlıdır. Türkiye'nin güney illerinde daha çok rastlanan bir tatlıdır. Yayla kültürü olan bölgelerde tüketilir. Osmanlı Devleti'nde kullanılan geleneksel yiyecektir.
Hazırlama ve sunum
Karsambaçın iki ana unsuru vardır: Kar ve şurup. Kar büyük bir kalıptan traşlanarak elde edilebileceği gibi temiz karlar da toplanabilir. Tek kişilik porsiyon olarak kaseye doldurulan karın üzerine tatlı bir şurup gezdirilir. Üzerine süs olması için nane yaprağı konulabilir veya şeker ekilebilir.
Kar toplarken dikkat edilmesi gereken unsur karın üst tabakasını ince olarak alıp atmaktır. Böylece havadaki toz ve diğer parçacıkların temas ettiği kısım atılmış olur. Altta hava ile uzun süre temas etmemiş olan kar kürek veya kaşık yardımıyla toplanır. Karın zemindeki sularla, toprak ve otlarla temas etmemiş olmasından emin olmak için karın her küremede kuru ve beyaz olmasına dikkat edilmelidir.
Tepeleme bir kaseye doldurulan buz şurup için hazırdır. Burada çok değişik tatlı karışımlar kullanılabilir. Aşağıda verilenler sıkça rastlanan çeşitlerdir.
Pekmez, en sık rastlanan karsambaç şurubudur.
Kızılcık şerbeti, bu şekilde yapılan karsambaç bicisiz bici bicidir.
Tatlı şurubu, baklava, şöbiyet gibi şuruplu veya künefe gibi şıralı tatlıların dibinde artmış olan şurupların kar üzerine ekilmesiyle yapılır. Özellikle bir süre tatlı ile beklemiş şuruplardan gelen tatlının hafif tadı değişik bir karsambaç yaratır.
Şerbetler, değişik meyvelerle hazırlanmış her türlü koyu şerbet özü.
Dünya mutfağında karsambaç
Karsambaca çok benzeyen bir tatlı Amerika'nın Louisiana eyaletinde yapılmaktadır. Temizce toplanan karın üzerine şeker kamışı şurubu ekilir. Bazı hazırlama türlerinde buza vanilya, süt ve şeker gibi dondurma malzemeleri veya çırpılmış yumurta akı katılabilir. Bu şekilde hazırlanan tatlıya Kar dondurması (snow ice cream) denilir.
Kanada mutfağında yapılan tire d'érable (tir dörabl okunur) da kar kullanılarak yapılan benzer bir tatlıdır. Akağaç şurubunun kaynatılarak hafifçe ağdalaşması sağlanır. Bu şurup temiz karın içine dökülerek çabuk donması ve karamelimsi bir doku alması sağlanır. Karsambaçtan farkı karın yenmemesi, donan şurubun çatalla çekilerek ayrıca servis edilmesidir.
Bunların yanı sıra, Malezya'da da Ais Kaçang adında bir tatlı tüketilmektedir. Üzerine şerbet dışında rendelenmiş hindistan cevizi ve yer fıstığı; bazen de jöle, tatlı mısır ve fasulye konulur.
Saklıkent (kayak merkezi)

Saklıkent, Akdeniz Bölgesi'nde Antalya'nın batısındaki Beydağları üzerinde, 500 dağ evi ve kayak tesislerinden oluşan kayak merkezidir. Tesis Beydağlarında yer alan Bakırlıdağının kuzey yamacına kurulmuştur. Antalya kent merkezine 50 km uzaklıktadır. Bu konumu nedeniyle bir günde iki mevsimin birden yaşanabildiği ender yerlerdendir. Aralık ve Nisan ayları arasında karlıdır ve bu sebepten de kayak yapmaya elverişlidir. Ilıman bir iklime sahiptir.
Tesiste 3 farklı lift (dağın tepesine çıkmak için kullanılan araç, telesiyej) ve 4 farklı kayak pisti bulunmaktadır. Karakaya Telesiyej, Saklıbel Teleski ve Babylift bu tesiste bulunan liftler; Kırmızı, Siyah, Sarı ve Mavi pist de bu tesiste bulunan pistlerdir.
Karakaya Telesiyej tesisteki en yüksek kapasiteye sahip lifttir ve saatte 800 kişiyi dağın tepesine çıkarmaktadır. Daha çok profesyonel kayakçıların kullandığı bir lifttir, tesisteki kafeye çıkıp manzarayı izlemek isteyen ziyaretçiler tarafından da kullanılmaktadır. Kırmızı ve Siyah pistlere ulaşım sağlamaktadır.
Saklıbel Teleski ise daha çok orta derece kayakçıların kullandığı lifttir. Saatte ortalama 200 kişiyi Mavi pistin başına ulaştırır.
Babylift de çoğunlukla bu spora yeni başlamış deneyimsiz kişiler tarafından kullanılmaktadır. 2015te kurulmuştur ve saatte 100 kişi kapasiteye sahiptir. Sarı piste ulaşım şansı sunmaktadır.
Kırmızı pist 4000 metredir, sert virajlara ve dik yokuşlara sahiptir. Siyah pist 1500 metredir, virajları yoktur ancak dağın tepesinden dimdik aşağıya gitmektedir. Mavi pist 1500 metredir ve yumuşak virajlara sahiptir. Profesyonel pistlere geçmeden önce kullanılır. Sarı pist ise 300 metredir ve eğitmenler eşliğinde eğitim almak içindir.
Tesiste bir de kızak pisti bulunmaktadır.
Saklıkent 1971 yılında, Antalya Valisi, Hüseyin Öğütçen tarafından kurulumuştur.
Bilimcilik

Bilimcilik veya Osmanlı'daki adıyla ilmiyye, ilimcilik, bilimsel dünya görüşü yerine kullanılan bir terimdir. Bilime aşırı değer verme anlamında da kullanılır, ki bu anlam bir dereceye kadar küçümseyicidir denebilir. Özel olarak, Ernst Mach'ın felsefe anlayışına bilimcilik de denir. Doğa bilimlerini toplum bilimlerine indirgeme ve onların yasalarını toplum bilimlerinde geçerli sayma eğilimi de bu deyimle nitelenmiştir.
Wolfgang Smith'in kaptığı bilimcilik tanımı şu şekildedir: bilimcilik, öncelikle, algılanan ("cismani") nesnelerin nitel özelliklerinin, bunlara karşılık gelen nicel özelliklerden (çeşitli bilimlerce çalışılan "fiziksel" nesnelerden) mutlak anlamda farklı olduğu, ikinci olarak, gerçekte sadece fiziksel nesnelerin var olduğu, yani cismani nesnelerin kendilerine karşılık gelen fiziksel nesnelere indirgenebileceği inancıdır.
Deneycilik
Natüralizm
Bilim metateorisi
Politik kuramlar
Bilim ve din
Postmodernizm
19. yüzyıl felsefesi
20. yüzyıl felsefesi
Yivli Minare

Yivli Minare (Antalya Ulu Camii), Antalya'daki ilk İslami yapılarındandır. 13. yüzyıla ait bir Selçuklu eseridir.
Mimari
Kaidesi kesme taştandır. Gövde kısmı tuğla ve turkuvaz renkli çinilerden yapılmıştır. 8 Yivlidir. Minare günümüzde Antalya kentinin sembolü durumuna gelmiştir. Yüksekliği 38 metre olup 90 basamaklı merdiven ile çıkılmaktadır. Yivlerinden dolayı "Yivli Minare" adı verilmiştir.
Külliye
Kalekapısı semtinde bulunan ve çok sayıda Selçuklu yapıtından oluşan eserler topluluğudur. Külliye'de bulunan yapılar şunlardır: Yivli Minare, Yivli Camii, Gıyaseddin Keyhüsrev Medresesi, Selçuklu Medresesi, Mevlevihane, Zincirkıran Türbesi ve Nigar Hatun Türbesi. Yivli Minare Antalya'daki ilk islami yapılarındandır. XIII. yüzyıla ait bir Selçuklu eseridir. 8 yivlidir. Yivli Minare Camii, Yivli Minare'nin hemen batısındadır.
Tarihi
Gıyaseddin Keyhüsrev Medresesi, Atabey Armağan tarafından 1239 tarihinde, II. Gıyaseddin Keyhüsrev adına yaptırılmıştır. Bu eserin kapısının karşısında bir XIII. yüzyıl yapıtı olduğu sanılan Selçuklu Medresesi kalıntıları vardır. Zincirkıran Türbesi, Yivli Minare'nin kuzeyinde ve üst bahçededir. Şekil olarak Selçuklu tarzındadır. Fakat dış yüzeyinin sade olması, pencerelerinin bulunması, içindeki mezarlığın aşağı seviyede olması özellikleri ile Osmanlı Türbeleri karakterini taşır. 1377 yılında yaptırılmış olup 3 adet mezarı korumaktadır. Nigar Hatun Türbesi, Yivli Camii'nin kuzeyindedir. Altıgen bir plan üzerine yapılan Türbe'nin sade bir görünümü vardır. Selçuklu tarzında olan Türbe 1502 yılından kalmadır. Zincirkıran Türbesi'nin batısında bulunan yapı Mevlevihane olup I. Alaeddin Keykubad tarafından 1225 yılında yaptırıldığı sanılmaktadır. Kitabesi kaybolmuştur. Onarım görmüştür. Günümüzde güzel sanatlar galerisi olarak kullanılmaktadır.
Fotoğraf Galerisi