Tübingen Üniversitesi

Tübingen Üniversitesi (Almanca: Eberhard Karls Universität Tübingen) Almanya'nın Baden-Württemberg eyaletindeki Tübingen şehrinde bulunan bir araştırma üniversitesidir. Almanya'nın en iyi 10 üniversitesinden biri olarak bilinmektedir. German Excellence Universities olarak adlandırılan Almanya'daki 11 elit üniversiteden biridir. Tübingen Üniversitesi özellikle teoloji, tıp, hukuk ve edebiyat fakülteleriyle bilinmektedir. Mezunları arasında önemli başkanlar, bakanlar, bilim insanları ve Federal Anayasa Mahkemesi üyeleri bulunmaktadır. Üniversite özellikle tıp ve kimya alanında 11 Nobel Ödülü sahibine ev sahipliği yapmıştır.
Geçmiş
Tübingen Üniversitesi 1477 yılında Kont Eberhard V (Eberhard im Bart, 14451496) tarafından kurulmuştur. İlk rektörü Johannes Nauclerus'tur.
Bugünkü ismi 1769 yılında, ilk ismini kurucunun ismine ekleyen Dük Karl Eugen tarafından verildi. Üniversite daha sonra Württemberg krallığının ana üniversitesi oldu. Bugün, Alman Federal Baden-Württemberg eyaleti tarafından finanse edilen dokuz eyalet üniversitesinden biridir.
Tübingen Üniversitesi, özellikle üniversite ve Tübinger Stift'in bu gün ünlü olduğu teolojide, yenilikçi bir düşünce geçmişine sahiptir. Alman okul sisteminin inşasında ana etken ve Protestan Reformunun baş figürü Philipp Melanchthon (1497-1560), yönünü belirlemeye yardımcı oldu. Tübingenin seçkin öğrencileri (ve / veya profesörleri) arasında gök bilimci Johannes Kepler; ekonomist Horst Köhler (Almanya Devlet Başkanı); Joseph Ratzinger (Papa Benedict XVI), şair Friedrich Hölderlin ve filozoflar Friedrich Schelling ve Georg Wilhelm Friedrich Hegel. "Tübingen Üçlüsü", Tübinger Stift'te oda arkadaşı olan Hölderlin, Hegel ve Schelling'i ifade eder. İlahiyatçı Helmut Thielicke, 1947'de yeniden açılan teoloji fakültesinde profesörlük görevini üstlenerek 1947'de üniversitenin idari başkanı ve 1951'de Şansölyesi Konferansı Başkanı olarak görev yaptıktan sonra Tübingen'i yeniden canlandırdı.
Üniversite, 19. yüzyılın ortalarında şair ve sivil lider Ludwig Uhland ve çevresi, meslektaşları ve öğrencileri "Tübingen Okulu" olarak bilinen Protestan ilahiyatçısı Ferdinand Christian Baur'un öğretileriyle öne çıkıyor. Genel olarak "daha yüksek eleştiri" olarak adlandırılan bir yaklaşım olan İncil ve ilk Hristiyan metinlerinin tarihsel eleştirel analizine öncülük etti. Ayrıca Tübingen Üniversitesi, 1863 yılında bir doğa bilimleri fakültesi kuran ilk Alman üniversitesidir. DNA, 1868'de Friedrich Miescher tarafından Tübingen Üniversitesi'nde keşfedilmiştir. Almanya'da tıpta ilk kadın Nobel Ödülü sahibi olan Christiane Nüsslein-Volhard da Tübingen'de çalışıyor. İktisat ve İşletme Fakültesi, 1817 yılında "Staatswissenschaftliche Fakultät" olarak kuruldu ve Almanya'da türünün ilk örneği oldu.
Nazi Dönemi
Üniversite, Üçüncü Reichin politikalarını bilimsel olarak meşrulaştırma çabalarında öncü bir rol oynadı. Nazi Partisinin Mart 1933'teki genel seçimlerde kazanmasından önce bile, neredeyse hiçbir Yahudi fakültesi ve birkaç Yahudi öğrencisi yoktu. Fizikçi Hans Bethe, 20 Nisan 1933'te "Aryan olmayan" köken nedeniyle görevden alındı. Din profesörü Traugott Konstantin Oesterreich ve matematikçi Erich Kamke, muhtemelen her iki durumda da eşlerinin "Aryan olmayan" kökenlerinden erken emeklilik almak zorunda kaldılar. Üniversite Hastanesinde en az 1158 kişi sterilize edildi.
Savaş Sonrası
1966'da, daha sonra Papa XVI. Benedict olacak olan Joseph Ratzinger, Tübingen'deki Katolik İlahiyat Fakültesine atandı.
1967'de, 20. yüzyılın en etkili Protestan ilahiyatçılarından biri olan Jürgen Moltmann (d. 1926), Protestan Teoloji Fakültesinde Sistematik Teoloji Profesörü olarak atandı. 1944'te Nazi Almanyası tarafından hazırlanan, 1945-1948 yılları arasında Müttefik bir savaş esiriydi. Marksist filozof olan meslektaşı ve arkadaşı Ernst Bloch'tan etkilenmiştir.
1970 yılında, üniversite Fransız üniversitelerinden sonra bağımsız araştırma ve araştırma bölümleri olarak bir dizi fakülte olarak yeniden yapılandırıldı.
Üniversite, 2009 yılının Kasım ayında, bir grup sol eğimli öğrencinin ana konferans salonlarından biri olan Kupferbau'yu birkaç gün boyunca işgal ettiği zamanlarda manşetlere girdi. Öğrencilerin hedefi, harç ücretlerini protesto etmek ve eğitimin herkes için ücretsiz olmasını sağlamaktı.
Sıralamalar ve Prestij
Alman ekonomisindeki üst düzey yöneticilerin sayısı ile ölçülen Tübingen Üniversitesi, 2019 yılında 25. sırada yer aldı.
2012 yılında, Tübingen Üniversitesi, Alman Üniversiteleri Mükemmellik Girişimi dersinde gelecekteki "Araştırma - Uygunluk - Sorumluluk" kavramıyla ödüllendirildi. Ödül, beş yıl boyunca ek araştırma fonları getiriyor. 2019 yılında, Tübingen Üniversitesi, yine on bir Alman Mükemmellik Üniversitesinden biri olarak ödüllendirildi.
The Times Higher Education Supplement (2019) 'e göre, Tübingen, Sanat ve Beşeri Bilimler konusunda 89. ve 48. sıradaydı. ABD'nin En İyi Küresel Üniversiteleri ve QS Dünya Üniversite Sıralaması, 2017 yılında Almanya'nın en iyi on üniversitesi arasında Tübingen'i sıraladı.
2016 yılında Wirtschaftswoche, Tübingen Hukuk Fakültesini ülke çapında en iyi on hukuk fakültesinden biri haline getirdi. Almanya'daki en yüksek mahkeme olan Alman Federal Anayasa Mahkemesi hakimleri, Evelyn Haas, Ferdinand Kirchhof, Michael Eichberger, Gebhard Müller ve eski Almanya Cumhurbaşkanı Roman Herzog gibi Tübingen Üniversitesi'ne bağlı. Muhasebe ve finans alanında, Tübingen Üniversitesi İktisadi ve Sosyal Bilimler Fakültesi, QS Sıralaması 2014'e göre Almanya'da 4. sırada yer aldı. Fakültedeki önemli mezunlar arasında IMF Horst Köhler'in eski başkanı Jürgen Stark, Helmut Haussmann ve Ralf Ayrıca Londra Ekonomi Okulu'nda direktör olmadan önce Tübingen Üniversitesi'nde Sosyoloji Bölümünü kuran Dahrendorf.
2019 yılında Tübingen, QS Ranking tarafından teoloji ve dini çalışmalarda dünya çapında 6. sırada yer aldı.
Eberhard Karls Üniversitesi, Almanca konuşulan bir dünyada söylemleri bağımsız bir çalışma konusu olarak öğreten tek üniversitedir.
Nobel Ödülü Sahipleri
Nobel Ödülü'ne layık görülen öğretim üyeleri ve mezunlar:
William Ramsay (1904, Kimya)
Eduard Buchner (1907, Kimya)
Karl Ferdinand Braun (1909, Fizik)
Fritz Pregl (1923, Kimya)
Adolf Butenandt (1939, Kimya)
Hans Bethe (1967, Fizik)
Georg Wittig (1979, Kimya)
Hartmut Michel (1988, Kimya)
Bert Sakmann (1991, Tıp)
Christiane Nüsslein-Volhard (1995, Tıp)
Günter Blobel (1999, Tıp)