turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Nallıhan

Nallıhan, Ankara ilinin bir ilçesidir. Ankara'ya 160 km uzaklıkta, tarihi İpek Yolu üzerinde bir ilçedir.
Hakkında
Nallıhan adını; yakınından geçen Nallı Suyu ve Osmanlı vezirlerinden Nasuh Paşa'nın yaptırdığı handan alır.
Nallıhan Kuş Cenneti, Hoşebe, Ilıca Şelalesi, Taptuk Emre, Bacım Sultan, Sarıyar Barajı ve Hidroelektrik Santrali, ilçenin önemli turistik yerleridir. İpek iğne oyaları ile ünlüdür. Yaprak sarma, kapama pilavı, höşmerim ve bayram çörekleri yöresel yemeklerindendir.
Çayırhan ve Sarıyar adlı iki beldesi bulunmaktaydı. Beldeler 6360 sayılı kanun kapsamında, mahalleye dönüşmüştür.
İlçede domates ve biber başlıca geçim kaynaklarındandır. Mikroiklima özelliğinden dolayı pirinç yetiştirilebilmekteydi. iklimsel değişimle birlikte zamanla patatese yönelinmiş ancak beklenen verim alınamayınca fasulye ve domates ekimi yaygınlaşmıştır.
Avcılık için uygun arazisi ve çeşitli av hayvanları bulunmaktadır.
İlçede bor madeni çıkarılmaktadır. İlçede Çayırhan termik santrali ve Alkim Alkali Kimyaya ait sodyum sülfat üretim tesisi bulunmaktadır. Ayrıca ilçeye bağlı Bozyaka ve Sobran köylerinde bulunan yün ayıklama ve yıkama tesisleri ilçe ekonomisine katkı sağlamaktadır. Sarıyar ve Yenice Hidroelektrik santralleri ile bölgenin önemli enerji üretim tesislerine de ev sahipliği yapan ilçe Nallıhan Kuş Cenneti ve Ilıca (Uyuzsuyu) Şelalesi ile turizm merkezi olma yolunda hızla ilerlemektedir.
Nüfus
İlçeye bağlı 84 mahalleden oluşmaktadır.
Görülesi yerler
Nallıhan kuş cenneti
Nallıhan Çayırhan Kuş Cenneti; 179 kuş türünün barındığı, sulak alan bakımdan zengin olan bir bölgedir. Milyonlarca yıl önce iç deniz olan Kuş Cenneti Bölgesi, suyun çekilmesi ile doğal erozyona maruz kalması sonucunda renkli bir yapı oluşmuştur.
Soyu tehlikede olan Kara leyleğin Türkiye'de en çok yaşadığı bölge olup yine nesli tehlikede olan Küçük karabatak, Kaya kartalı, Bıldırcın kılavuzu, Yaz ördeği, Ulu doğan, Peçeli baykuş, Küçük kerkenez, Akkuyruklu kartal, Balık kartalı, Kara akbaba ve Gökdoğan kuşlarının yaşam alanlarından birisi de burasıdır.
Kocahan
Hanı; Osmanlı Veziri Nasuh Paşa, Osmanlı-İran Antlaşmasından döndükten sonra buraya uğrayarak 1599'da yaptırmıştır. Dikdörtgen şeklinde ve 46 odalı olup odalarında belirli işletmeler, kafeler bulunur.
Uyuzsuyu/Ilıca Şelalesi
Göynük yolu üzerindeki Karacasu köyünün Sarıçalı Dağı eteğinde yer alan şelale, Ankara sınırları içerisindeki tek şelaledir. Suyunun cilt hastalıklarına iyi geldiği düşünüldüğünden Uyuzsuyu adını almıştır.
Yönetim
Belediye başkanları
İlçe okulları
Liseler
Bilal Güngör Fen Lisesi
Fettah Güngör Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
Şehit Vural Arıcı Anadolu Lisesi
Şehit Abdullah Ören Anadolu İmam Hatip Lisesi
Şehit Ömer Boztepe Çok Programlı Anadolu Lisesi
Şehit Hulki Beydili Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
İlköğretim
Tuğrulbey Ortaokulu ve İlkokulu
Tapduk Emre İmam Hatip Ortaokulu
Sakarya Ortaokulu
Nasuhpaşa ilkokulu
Ağız
Nallıhan ilçesinde kullanılan Türk şivesinin Batı Anadolu ağızları içindeki konumu
Prof. Dr. Leyla Karahan'ın Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması (Türk Dil Kurumu yayınları: 630, Ankara 1996) adlı çalışmasına göre şöyledir:
Resimler
Dişli çark

Dişliler ya da dişli çarklar, tork ve hız iletmek veya dönüştürmek üzere başka uyumlu dişli çark parçasıyla birbirine geçen kesilmiş dişlere veya bazı durumlarda sonradan eklenmiş dişlere sahip dairesel bir makine elemanıdır. Dişlilerin çalışmasındaki temel prensip kaldıraçların temel prensibine benzemektedir. Dişli çarklar, bir güç kaynağının hızını, torkunu ve yönünü değiştirebilmektedir. Farklı boyutlardaki dişliler, dişli oranı sayesinde torku etkileyerek mekanik bir avantaj yaratabilmektedir ve bu yüzden de bir basit makine olarak tanımlanmaktadır. Birbirine geçen iki dişlinin dairesel hızları ve torkları, çap ölçüleriyle orantılı olarak farklılık göstermektedir. Birbirine geçen iki dişlinin tüm dişlerinin yapısı birbiriyle aynıdır.
Beraber çalışan iki veya daha fazla birbirine geçen dişlilere dişli takımı veya şanzıman (transmisyon) denir. Şanzımandaki dişliler, çapraz kayışlı kasnak sistemindeki tekerlere benzemektedir. Ayrıca dişlilerin dairesel hareket yerine düz bir hat üzerinde hareket sağladığı türü de bulunmaktadır ve bunlara kremayer dişli denmektedir.
Dişli çarkların bir avantajı, dişlerin kaymayı önlemesidir.
Tarih
Dişlilerin bilinen en eski örnekleri Çin'de bulunmuştur ve MÖ 4. yüzyıldan kalmadır. Bu örnek şu anda Çin'in Henan Bölgesi Luoyang Müzesi'nde sergilenmektedir. Avrupa'da bulunan en eski dişliler ise, astronomik konumları hesaplamaya yarayan Antikythera Düzeneği'nin içinde bulunmuştur. Üretim tarihinin MÖ 100 ila 150 yılları arasında olduğu tahmin edilmektedir. Dişliler MS 50 yılının Roma Mısırı'nda İskenderiyeli Heron'un çalışmalarında da görülmektedir fakat kökenleri MÖ 3. yüzyıldaki Ptolemaios Krallığı'ndaki İskenderiye Kütüphanesi'nin iç mekaniğine kadar izlenebilmektedir ve Yunan matematikçi Arşimet (MÖ 287-212) tarafından büyük ölçüde geliştirilmiştir.
Formülü
n2. r2=n1. r1
n = dişlinin devir sayısı
r = dişlinin yarıçapı
örneğin; 4.10=20. n2
40=20n2
n2 = 2 bulunur.
Profil ölçülerinin belirlenmesinde modül, dp, cp, zincir, triger gibi formlardan yararlanılır. Modül, dp ve cp formlarında bu amaca ek olarak profil açısı bulunur. Profil açısı düz, 15, 20, 30 veya 1430' gibi.
Dramatik şiir

Dramatik şiir, dram türü konuları içeren bir şiir türüdür.
Acıklı ya da korkunç bir olayı konu alır. Konuyu okuyucunun gözünde canlandırabilen, harekete dönüşebilen bir şiir türüdür. Opera için yazılan manzum eserlerde de kullanılır. Karşılıklı manzum olarak konuşmalı eserdir. Başlangıçta trajedi ve komedi olmak üzere iki tür olan bu şiir türü dramın eklenmesiyle üçe çıkmıştır.
Batı edebiyatında Corneille, Racine, Shakespeare; Türk edebiyatında Namık Kemal, Abdülhak Hamit Tarhan, Faruk Nafiz Çamlıbel dramatik şiir örnekleri sunmuşlardır.
Ortaya çıkışı
Eski Yunan edebiyatında oyuncuların sahnede söyleyecekleri sözler şiir haline getirilir ve onlara ezberletilirdi. Bu durum, dram tiyatro türünün (19. yüzyıl) çıkışına kadar sürer. Bundan sonra tiyatro metinleri düz yazı ile yazılmaya başlamıştır.
Sillyon

Sillyon, Antalya'nın Serik ilçesinde bulunan kale ve antik bir kent.
Serik ilçesine 15 km uzaklıkta olan Sillyon, Pamfilya'da Aspendos ile Perge arasındaki bir tepe üzerinde kurulu bir kaledir. Bu kale, bugün harabe durumundadır.
Yerleşim
M. S. 2'inci yüzyılda Bergama Krallığı'na bağlı olarak, bugünkü Yanköy yakınlarında bulunan Koçhisar Tepesi'nde kurulmuştu. Antik devrin en zengin kalelerinden birisiydi.
Sillyon sarp kenarlı bir tepenin üzerinde kurulduğundan şehri surlarla kuşatmaya gerek duyulmamıştır. Sadece eğimin en az olduğu batı ve güneybatı bölümlerinde surlar, kuleler, siperler dikilmiştir. Bunlar, özenli bir taş işçiliği ve büyük teknik uzmanlık sergilemektedir.
Yöre halkı tarafından "Asar" diye anılır.
Tarihçe
Tarihin derin izlerini taşıyan antik kent Sillyon M. Ö. 3. yüzyılda kendi adını taşıyan madeni parasını basmaya başlamıştır. Muhtemelen Roma dönemi Sillyon olarak değişen şehrin ismi, bu paraların üzerinde Sylviys olarak geçer. Bizans dönemi psikoposluk merkezi olan Sillyon, Selçuklu dönemi'de yaşamıştır.
Pamfilya bölgesinin önemli yerleşimi olduğunu düşündüğümüz Sillyon antik yerleşim kalıntıları tepe yamaşlarına yayıldığı ve tepenin batı yönünde Helenistik dönem izlerini taşıyan surlarla çevrili Akropolis bulunmakta. Bu surları kuleler, kapılar ve kente çıkılan yollar tamamlamaktadır. Kentin kapısı tepenin batı yanındaki surlar üzerindedir. Tepeye çıkıldığında kuzeybatı yönünde ev kalıntıları, sokaklar, batıda ise Selçuklu Camii, Bizans Kilisesi ve sarnıç görünmektedir. Tepenin güneybatı eteğinde 8.000 kişilik tiyatro ve yanında odeon bulunmaktadır.
Galeri
Attila Aşkar

Attila Aşkar (d. 4 Eylül 1943 Bolvadin-Afyonkarahisar) Türk bilim insanı, eğitimci ve Koç Üniversitesi eski rektörüdür. (2001-2009). Bu göreve atanmadan önce, Koç Üniversitesi'nde Fen, İnsani Bilimler ve Edebiyat Fakültesi dekanı ve provost olarak görev almıştır. Kemal ve Nüzhet Aşkar'ın oğludur. Eski A. B. D. 57. Dışişleri Bakanı Cyrus Vance'in kızı Elsie Vance ile evlidir.
Akademik yaşamı
Atilla Aşkar, 1961 yılında Saint Joseph Fransız Lisesi'nden mezun olmuştur. Mühendislik diplomasını İstanbul Teknik Üniversitesi'nden 1966 yılında almış ve doktorasını Princeton Üniversitesi'ne 1969'da sunmuştur. Akademik hayatı boyunca da, Boğaziçi Üniversitesi, Brown Üniversitesi, Princeton Üniversitesi, VI. Paris Üniversitesi, Max Planck Enstitüsü ve Stokholm'deki İsveç-Kraliyet Teknoloji Enstitüsü'nde ziyaretçi bilim insanı olarak bulunmuştur.
Atilla Aşkar, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu'ndan ve Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan ödüller almış olan bir bilim insanıdır ve Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) üyesidir.
Yayınları
Kuvantum dalgaları; wavelet analizi ve moleküler dinamik konularında araştırma yapan A. Aşkar, 80 bilimsel makale ve 2 kitap yayınlamıştır. Kendi geliştirdiği kuramlarını, Lattice Dynamical Foundations of Continuum Theories: Elasticity, Piezoelectricity, Viscoelasticity, Plasticity isimli kitabında yayınlamıştır.
Kitapları
Lattice Dynamical Foundations of Continuum Theories: Elasticity, Piezoelectricity, Viscoelasticity, Plasticity (Series in Theoretical and Applied Mechanics, Vol 2)
Önemli makalelerinden bazıları
A. Aşkar, A. Çakmak, and H. Rabitz, Nodal structure and global behavior of scattering wave functions, J. Chem. Phys., 72, 5287, DOI: 10.1063/1.439739, (1980)
M. Duff, H. Rabitz, A. Aşkar, A. Çakmak, and M. Ablowitz, A Comparison Between Finite Element Methods and Spectral Methods as Applied to Bound State Problems, J. Chem. Phys., 72, 1543, DOI: 10.1063/1.439381, (1980)
A. Aşkar, A. S. Çakmak, and H. Rabitz, Finite Element Methods for Reactive Scattering, Chem. Phys., 33, 367, DOI: 10.1016/0301-0104(78)87134-1, (1978)
H. Rabitz, A. Aşkar, and A. S. Çakmak, The Use of Global Wavefunctions in Scattering Theory, Chem. Phys., 29, 61, DOI: 10.1016/0301-0104(78)85061-7, (1978)
Okyanus bilimi

Oseonografya, oşinografi ya da okyanus bilimi; okyanusları ve denizleri inceleyen bilim dalıdır.
Okyanuslar ve onlarla ilişkili ekosistemleri, kimyasal ve fiziksel süreçleri inceler. Deniz kaynaklarının geliştirilmesine, kullanılmasına ve denizlerin doğal özelliklerinin korunmasına katkıda bulunur. Fiziksel ve kimyasal oşinografi, deniz biyolojisi ve balıkçılık, deniz jeolojisi ve deniz jeofiziği gibi alt dallara ayrılır.
Bilim olarak oşinografi oldukça genç bir bilim gibi gözükse de kökeni insanoğlunun doğa hakkında ilk soruları sormaya başladığı güne kadar götürülebilir. Luigi Ferdinando Marsigli'nin de 17. yüzyılda İstanbul'da Venedik elçiliğinde çalışırken İstanbul Boğazı ile ilgili çalışmaları da oseonografyanın ilk örneklerindendir.
Oşinografide geleneksel olarak dört alt çalışma alanı vardır: fiziksel, kimyasal, jeolojik ve biyolojik oşinografi. Zaten doğası gereği disiplinlerarası olan bu bilim, bu dört alandan öteye de taşmış durumdadır. Uzaktan algılama sistemleri ve moleküler çalışmalar da buna eklenebilir.
Hüma Hatun

Hüma Hatun (ö. 1449, Bursa), Osmanlı padişahı II. Murat'ın eşi ve Fatih Sultan Mehmedin annesi.
Hakkındaki bilgiler çok sınırlıdır. Mezarı Bursa'dadır ve Hüma Hatun veya Hatuniye Kümbedi olarak bilinmektedir. Bu türbenin 1449 tarihli (hicri 853) kitabesinde isim belirtilmez ama yapının II. Mehmed (Fatih) tarafından annesi için yaptırıldığı yazılıdır. Bursa'daki bir mahkeme kaydında ise Fatih'in annesinin ismi Hüma Hatun olarak geçmektedir.
Hayatı
Bazı Türk kaynakları Türk olduğunu iddia etse de, tarihçiler arasında Hristiyan bir köle kızı olduğu konusunda ittifak vardır. Türk tarihçi Halil İnalcık'a göreyse Fatih'in annesi cariye ve Hristiyandı. Babasının ismi bilinmemektedir. Yalnızca bir vakfiyede Hatun binti Abdullah, "Abdullah kızı" olarak geçer. Bu ibare, onun mühtedi (İslamiyeti sonradan kabul eden) olduğuna delildir. Zira, o dönemde mühtediler asıl babalarına değil, "bin Abdullah" veya "binti Abdullah" şeklinde, jenerik isim olarak Abdullaha (Allahın kulu) isnad edilirdi.
Bazı kaynaklarda Fatih Sultan Mehmetin annesinin Fransız olduğu, bazı batılı kaynaklarda ise bunun Fransız asıllı bir Yahudi olan Ester Stella olduğu kayıtlıdır.
Tarihçi Babinger ve yazar Lord Kinrossa göre Fatih'in annesi gayrimüslim bir köledir. Yine Babingere göre ölümünden sonra Türk-Acem efsanelerindeki cennetkuşu hümadan esinlenilerek Hüma Hatun olarak adlandırılmıştır.
Bursa'da bulunan türbesindeki kitabede Ağustos 1449 yazmakta olup, bu ölüm tarihi mi yoksa türbenin yapılış tarihi mi olduğu bilinmediğinden bu tarihte ya da daha önceki bir tarihte öldüğü düşünülmektedir.
Popüler kültürdeki yeri
24 Ocak 2020'de yayınlanan Rise of Empires: Ottoman adlı belgesel dizisinde Hüma Hatun'u Leyla Feray canlandırmıştır.
Form (botanik)

Form, tek bir bireyde görülen, popülasyonu temsil etmeyen, kalıtsal veya kalıtsal olmayan varyasyonlar. "f." veya "forma" şeklinde gösterilir.
Örnekler:
Acanthocalycium spiniflorum f. klimpelianum veya
Acanthocalycium spiniflorum forma klimpelianum (Weidlich & Werderm.) Donald
Zoolojik taksonomide alt türün altındaki kategorilerde yer alan her türlü varyasyon 1961 yılından sonra saf dışı edilmiştir.
Sistematik botanik
Taksonlar
Manga (çizgi roman)

Manga (), Japonya'ya özgü çizim sanatıyla çizilen çizgi romanlardır. Japonya'da Manga sözcüğü tüm çizgi romanlar için kullanılırken, Japonya dışında sadece Japon çizgi romanları için kullanılır. Manga stilinde yapılan animasyonlar anime olarak adlandırılır. Çizimler animeye göre daha abartılıdır. Manga kelimesinin bilinen ilk kullanımı 1770'li yıllara dayanmaktadır. 19. yüzyıl boyunca kelime özel olarak, üzerinde karikatürler bulunan ağaç bloklarını, özellikle de Hokusai Katsushika'nın 1819'da yayınlanmış olan ve öğrencilerinin kullanması için kendisinin çizdiği taslak, çizim ve karikatürlerini adlandırmakta kullanılmıştır. Hokusai çizdiği taslakları iki Kanji "漫 man" (kaygısız, ilgisiz) ve "画 ga" (resim) birleşiminden oluşan Manga kelimesiyle tanımlamıştır. Kanji yerine Katakana alfabesinde マンガ olarak da yazılır.
Tarihçe
Japonya din ve kültür anlamında büyük ölçüde Çin'den etkilenmiştir. Özellikle 6. ve 7. yüzyıllarda yeni ve güçlü bir din olarak Budizm'in Japonya'da benimsenmesiyle birlikte, Budist tapınaklarının yapımını ve duvar resimlemelerini de beraberinde getirmiştir. Nara şehri bölgesinde bulunan Toshodoiji ve Horyuiji tapınaklarının duvarlarına ve tavanın arkasına İnsanları ve hayvanları konu alan çok çeşitli karikatürler yapılmıştır.
Çin ("manhua") ve Güney Kore ("manhwa") gibi Japonya'ya komşu ülkelerin yanı sıra, 1990'lardan itibaren ABD, İtalya ve Fransa dahil tüm dünyada çizgi roman kültürünü önemli ölçüde etkilemiştir.
Günümüzde durum
Günümüzde, Japon çizgi romanlarının en bilinen şekli öykülü çizgi romanlardır. İlk defa çizgi roman dergilerinde seri halde yayınlanmış daha sonra da tankobon denen kitap haline getirilmişlerdir. Hepsinin tamamı binlerce sayfa uzunluğuna erişmektedir.
Öküzgözü

Öküzgözü, Elazığ ve Malatya bölgesi civarlarında yetişen siyah renkli bir üzüm çeşididir. Öküzgözü, büyük taneli, sulu bir üzümdür.
Şarapçılıkta kullanılır. Öküzgözü, Türkiye'de yetiştirilen en iri üzüm olarak bilinmesine karşın adı üzümün iriliğinden değil öküz gözü gibi koyu renkli olmasından gelmektedir. Taneleri oval ve koyu renklidir ve etlidir. Kabukları, boğazkereye göre incedir. Öküzgözü asmasının yaprakları geniş ve girintisizdir. Şarapları zarif, yoğun kırmızı meyvemsi, dolgun ve orta tanenlidir. İyi örnekleri yıllandırmaya uygundur. Son zamanlarda Ege bölgesinde Denizli civarında da yetiştirilmeye başlanmış olup özellikle Çal ve Güney ilçelerinde yetiştirilmektedir. Geleneksel olarak; buzbağ adı verilen Türk kupajında Boğazkere ile harmanlanıp şişelenir. Ancak son dönemde artan bir şekilde Monosepaj olarak kendi başına da şişelenmektedir.
Türk üzüm çeşitleri
Kırmızı şarap üzüm çeşitleri
Üzüm çeşitleri
Munzur Dağları

Munzur Dağları yahut Mercan sıradağları, Yukarı Fırat bölgesinde, Doğu Anadolu Bölgesi'nin batısındadır. Torosların uzantısı olup kalkerli, dişli kütledir. Yerleşim olarak Tunceli ile Erzincan arasındaki platoda 130 km uzunlukta batıdan doğuya Avcı Dağları'na uzanır. Yüksekliği 3,300 m'yi geçer. Yaşı 5 milyon yıldır. Üzerinde buzul gölleri, meşe ormanları, yabani türde çeşitli hayvanlar, sayısız bitki ve çiçek türleri, akarsular, dereler, yaylalar, alabalık gölleri bulunmaktadır.
En yüksek yeri 3463 m. ile Akbaba Tepesi'dir. Dorukları Biçare dağı, Ziyarettepe, Kutlular, Gültepe, Haramitepe, Kuştepe, Gediktepe'dir. Munzur vadileri güneye Ovacık'a iner ve Pülümür vadisiyle birleşir.
Munzur nehri Murad ırmağıyla şelaleler oluşturarak birleşir.
Munzur Vadisi Milli Parkı 1971'de kurulmuş 42,000 hektarlık yeryüzü doğal parkıdır.
Dağları çevreleyen ilçeler güneyde Çemişgezek, Ovacık, batıda Kemaliye, doğuda Pülümür, kuzeyde Kemah'tır. Tırmanış geçitleri arasında Munzur ve Kemah geçitleri önemlidir.
Köy yolları Sabırlı, Subaşı, Yeşilyayla, Cevizlik, Yeşilyazı, Paşadüzü, Kurutepe köyleriyle güneyden Kılıçkaya, Yaylabaşı, Çubuklu, Çakırlar, Dereköy, Kapıkaya, Doğanköy ile kuzeyden Munzur sıradağlarını çevirir.
Latince okunuş kuralları

Latince'nin birçok dönemi vardır. Ancak klasik Latince'nin alfabesi ve okunuşu aşağıdaki gibidir:
Biyolojide organizmaların bilimsel adları Latincedir. Bu Latince kelimelerin özel okunuş kuralları vardır. (Aşağıdaki tablo Bilim Latincesi kelimelerinin, Avrupa dillerinin etkisiyle, genelde Türkçedeki okunuşlarıdır.)
Bilimsel sınıflandırma
Latince
Sinonim (taksonomi)

Sinonim veya Eş Anlamlılık, canlıların latince isimlerinin birden fazla olması. Tabiattaki taksonlar bilim alemi içinde ilk defa tespit edildikleri zaman elde edilen ilk örneklere dayanarak morfolojik özellikleri tanımlanır ve takson nomenklatür kurallarına uygun biçimde isimlendirilir. Verilen ismin binominal olmasının yanı sıra, bir tanıma sahip
olması da şarttır.
Örneğin:
Aricia agestis Schiffermüller, 1775
Aricia asiatica Obraztsov, 1900
Aricia anatolica Watson, 1910
Eumedonia afghana Brulle, 1950
Daha sonraki bir tarihte herhangi bir yazar, bu taksonlar hakkında yeni bilgiler eder ve hepsinin tek bir türe ait olduklarını ortaya çıkarır ise, bu yeni türün, mevcut 4 isimden hangisiyle çağrılacağı sorusunun cevabı, kurallara uygun biçimde teklif edilmiş isimlerin öncelik kuralları da dikkate alınarak değerlendirilmesiyle bulunabilir. Ortaya çıkan bu yeni durumda, önceden 4 ayrı tür imiş gibi tanımlanan taksonlar, eğer birbirlerinden taksonomik açıdan farklı değilseler, o zaman birbirleriyle sinonim sayılırlar. Yayın tarihleri dikkate alınarak genç ve yaşlı sinonimler olarak sınıflanırlar.
Ortaya çıkan yeni durumda, önceden 4 ayrı tür imiş gibi tanımlanan taksonlar eğer birbirlerinden alt tür seviyesinde farklı olsalardı ve aralarındaki coğrafik bölgelerde melez populasyonlarına rastlansaydı, o zaman bunlar yeni bir taksonomik kategoriye (alt tür) transfer edilirdi. Tür olarak tanımlanıp, sonradan farklı bir kategoriye transfer edildiğinde yeni oluşturulan durum status novum olarak bir defaya mahsus olarak bunu yapan yazar tarafında çalışmasında belirtilerek yayınlanır.
Aricia agestis Schiff., 1775
A- Aricia agestis ssp. agestis Schiff., 1775
B- Aricia agestis ssp. asiatica Ob., 1900 (stat. n.)
C- Aricia agestis ssp. anatolica Wt., 1910 (stat. n.)
D- Aricia agestis ssp. afghana (Br.,1950) (stat. n., comb. n)
E- Aricia agestis ssp. iberica Rebel, 1960
Yukarıdaki örnekte transferler sonrasında yeni durumlar görülüyor. Bu arada (D) taksonu transfer olurken farklı isim kombinasyonu da değişmiştir. Ilk defa tanımlanırken kullanıldığı cinsten başka bir cinse transfer olursa bu yeni kombinasyon da bir defalık belirtilir.comb. novum. Tabii olarak, bu türe, sonradan bulunan yeni alttürler tanımlanmak şartıyla ilave edilebilir (E). Tür kategorisinde bir takson, orijinalde tanımlandığı cinsten alınarak bir başka cinse transfer edilirse, o taksonun yazarı ve yayın tarihi, bundan sonraki yayınlarda parantez içinde yazılır. Ancak, tekrar orijinal cinse transfer edildiği takdirde, söz konusu taksonun yazar ve yayın tarihi parantezden çıkartılır.
Bilimsel sınıflandırma
Taksonomi (biyoloji)
Patojen

Patojen, hastalığa neden olan her türlü organizma ve madde.
Bu terim çoğunlukla çok hücreli organizmaların işleyişini ve hücre bütünlüğünü bozan yapılar için kullanılır; ancak bunun yanında, tek hücrelileri etkileyen patojenler de vardır. Patojen kelimesi, Antik Yunancadaki "pathos" (acı) ve "genesis" (oluşma) kelimelerinin birleşimidir.
Patojen tipleri
Aşağıda, yapısal özellikleri ve enfekte ettiği organizmalar temelinde patojenlerin basit bir sınıflandırması bulunmaktadır.
Patojen enfeksiyonu
Cemal Süreya Şiir Ödülü

1990'da hayatını kaybeden şair Cemal Süreya anısına düzenlenen şiir ödülü yarışması.
Ödül, 1991 yılından beri verilmektedir. 2001 yılından sonra 3 yıl ara verilen ödüller, 2004'ten beri Cemal Süreya Kültür ve Sanat Derneği tarafından devam ettirilmektedir. Yayımlanmış Kitap Ödülü ve Yayımlanmamış Dosya Ödülü olmak üzere iki dalda ödül verilir.
2010
Metin Demirtaş, Türkülerde Gezer Adları
2009
Yayımlanmış Kitap: Arif Berberoğlu, Zincir İzleri
Yayımlanmamış Dosya: Harun Atak, Gecel
2008
Yayımlanmış Kitap: Müslim Çelik, Necatigül
Yayımlanmamış Dosya: Mustafa Erdem Özler, Erdem Devesi
Kurul ayrıca Gülce Başer'in "Bir Delinin Gülcesi" adlı kitabı ile Melek Avcı'nın "Odaaltı" adlı dosyasını seçici kurul özel ödülüne layık gördü.
2007
Yayımlanmış Kitap: Özkan Mert, Gelincikya
Yayımlanmamış Dosya: Eren Aysan, Lalzaman
2006
Yayımlanmış Kitap: Erol Özyiğit, Acemi Irmak
Yayımlanmamış Dosya: Kaan Koç, Çok Tanrılı Sular
2005
Yayımlanmış Kitap: Haydar Ergülen, Keder Gibi Ödünç
Yayımlanmamış Dosya: Murathan Çarboğa, Yağmalanmış Hayal
2004
Yayımlanmış Kitap: Selahattin Yolgiden, Su Kıyısında Kimse Yoktu
Yayımlanmamış Dosya: Ertan Yılmaz, Asya- Nilay Özer, Ol
2001
Yayımlanmış Kitap: İbrahim Baştuğ, Köz
Yayımlanmamış Dosya: Güngör Tekçe, Seğiren
2000
Yayımlanmış Kitap: Altay Öktem, Şiddet, Elbet
Yayımlanmamış Dosya: Bu dalda ödül verilmedi
1999
Yayımlanmış Kitap: Mesut Adnan, Yaseminli Mektup - Devrim Dirlikyapan, Karla Gelen
Yayımlanmamış Dosya:Oya Uysal, Mevsimini Kaybetmiş Rüzgar
1998
Yayımlanmış Kitap:Ahmet Erhan, Çağdaş Yenilgiler Ansiklopedisi
Yayımlanmamış Dosya:Özlem Sezer, Derin
1997
Yayımlanmış Kitap: Mehmet Mümtaz Tuzcu, Sevda Adıyla - Sina Akyol, Meğer Söz Gümüş
Yayımlanmamış Dosya:Enver Ercan, Geçtiği Her Şeyi Öpüyor Zaman -
1996
Yayımlanmış Kitap:Erdal Alova, Bitik Kent
Yayımlanmamış Dosya: Bu dalda ödül verilmedi.
1995
Yayımlanmış Kitap:Hulki Aktunç, Istıraplar Ansiklopedisi
Yayımlanmamış Dosya:Hakan Savlı, Unutulmuş Çocuk Eskizleri
1994
Yayımlanmış Kitap:Yıldırım Türker, Cihangir Kedileri
Yayımlanmamış Dosya:Ali Asker Barut, Üsküdar Şiirleri
1993
Yayımlanmış Kitap:Enis Batur, Perişey
Yayımlanmamış Dosya:Sedat Şanver, Haremdeki Kadınlar
1992
Yayımlanmış Kitap:Adnan Özer, Zaman Haritası
Yayımlanmamış Dosya:Süreyya Berfe, Şiir Çalışmaları
1991
Yayımlanmış Kitap: Metin Altıok, Gerçeğin Öte Yakası
Özendirme Ödülü :Metin Göz Sim ve Delta
Türkiye'de verilen şiir ödülleri
Side Müzesi

Side Müzesi, Side'de Side Antik Kenti'nde kurulu müze.
Side Müzesi, Roma döneminde inşa edilen hamam kompleksi üzerine yapılan restorasyonlarla kurulmuştur.
Müzeye doğu yönündeki bir kapıdan girilir. Daha sonra tabanı taşlarla kaplı ve hamamın ikinci tepidariumu olduğu anlaşılan bir avludan geçilerek büyük bir bahçeye çıkılır. Bu avlunun etrafında ve bahçenin içinde Sidede yapılan kazılarda bulunan lahitler, sütunlar, büstler, torsolar, yazıtlar, heykeller, heykel kaideleri, sütun başlıkları, frizler, rölyefler ve steller görülmektedir.
Müze bahçesi aslında Roma Hamamının jimnastik salonu ve palaestrasının avlularıdır. Tabanı mermer parçaları ile kaplı olan bu avluların içindeki en önemli eser, avlunun kuzey duvarında görülen denizler tanrısı Poseidonun mitolojik öykülerinin yer aldığı friz serisidir. Burada tanrı ve tanrıçaların doğayla olan ilişkileri tasvir edilmektedir.
Müzeler
Antalya'daki arkeoloji müzeleri
1962'de kurulan müzeler