turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Havuzlu, Yusufeli

Havuzlu, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Havuzlu köyünün eski adı Oker veya Okar'dır. Bu adın Gürcüce Oheri'den () geldiğini belirten kaynaklar bulunmaktadır. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Osmanlıların Gürcülerden ele geçirdiği topraklarda Ohera () adını taşıyan başka köyler bulunmaktadır. Havuzlu köyünün adı, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnameside ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Oker / Okar () biçiminde yazılmıştır. Oheri, terk edilmiş, virane hale gelmiş yer demektir.
Oheri ya da Okar, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarında yer alan Tao bölgesinin köylerinden biridir. Birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra bu bölgeye hakim olan ve bir Gürcü devleti
olan Samtshe-Saatabago yönetimi altındayken 16. yüzyılın ortasında köyü Osmanlılar ele geçirdi. Ardından Oheri Livane sancağına bağlandı.
Oheri, Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alama amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespiti sırasında, Çıldır Eyaleti'ne bağlı Livane-i Ulya sancağının Kavkaseti nahiyesinin bir köyüydü. Bu tespitte köyde 60 hane ve 156 erkek yazılmıştır. Köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir ve bunun sonucunda köyde 312 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Bu tarihte hane başına ortalama 5,2 kişi düşüyordu.
Oheri, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlı Livana kazının köyü olarak geçer. Köyde 58 hane 180 kişi tespit edilmiştir. Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Kadın nüfusu da eklenince köyde 360 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına düşen ortalama kişi sayısı bu tarihte 6,2 kişiye yükselmiştir. Hem 1835 tespitine hem de 1876 tespitine göre köydeki aile yapısının kalabalık olmadığı söylenebilir. Tarımla geçindiği bilinen köyde salnamedeki kayıtlara göre kaynak varlığı 30 öküz, 50 inek, 80 at, 100 keçi ve 12 koyundan oluşuyordu. 1878de Livane kazası Rusyaya kalınca, Oheri köyü Kiskim kazasına bağlandı.
Oheri, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü. 1940 genel nüfusu sayımında "Okar" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyü olarak kaydedilmişti ve köyde 578 kişi yaşıyordu. Oheri, Oker ya da Okar adı "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Havuzlu olarak değiştirildi. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha "Havuzlu (Okar)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanıldı.
Coğrafya
Havuzlu köyü, Artvin il merkezine 83 km, Yusufeli ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus
Irmakyanı

Irmakyanı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Irmakyanı köyü ile Sebzeciler köyünün eski ortak adı Kolik'tir. Irmakyanı köyü Yukarı Kolik, Sebzeciler köyü de Aşağı Kolik olarak adlandırılır. Kolik adı sonradan Kölik biçimini almıştır.
Yukarı Kolik köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Tao bölgesinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki eski kilise kalıntısı bu dönemden kalmış olabilir. Yukarı Kolik Kilisesi veya Cavrieti Kilisesi'nin kalıntıları, köyün 4,5 km güneyinde Cavrieti (İkizkaya) mahallesinin yaylasında bulunmaktadır. Cavrieti, Murzeti gibi yer adları da köyün Gürcü geçmişini göstermektedir.
Yukarı Kolik köyü, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Livana-i Ulya sancağının Kavkaset nahiyesine bağlıydı. Kolik-i Ulya (ٻ ٻ) biçiminde yazılmış olan köyün nüfusu 13 hane ve 42 erkek olarak kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Yukarı Kolik köyünün nüfusunun yaklaşık 84 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Yukarı Kolik köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin dört sancağından biri olan Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Kolik-i Ulya ( )olarak geçen köyün nüfusu 10 hane ve 42 kişi olarak verilmiştir. Salnamede belirtilmemekle birlikte bu dönemde de Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bilinmektedir. Bunun üzerinden köyün toplam nüfusunun yaklaşık 84 kişiden oluştuğu söylenebilir. Söz konusu salnamede Zor köyündeki hayvan varlığı 5 öküz, 6 inek, 200 keçi ve 183 koyun olarak kayıt altına alınmıştır. Ertesi yıl başlayan 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Kolik köyü Kiskim (Yusufeli) kazasına bağlandı.
Kolik-i Ulya köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kolik-i Kiskim" ( ) adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. Daha sonra "Köliğikiskim" adıyla kaydedilen köy 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 198 kişiden oluşuyordu. Kolik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla, akarsu kıyısında bulunmasından dolayı Irmakyanı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Irmakyanı köyünün nüfusu 302 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 97 kişi okuma yazma biliyordu.
Köyün adı geç tarihlerde Irmakyanı olarak değiştirilmiştir. Köy Ada, Bodurlar, Kölik (Yeniyuva), Köyiçi, Taşbaşı, Zengeller ve Zuvar mahallelerinden oluşmaktadır. Nisan 2020'de Cumhurbaşkanlığı kararıyla köy sakinlerinin Yusufeli Barajı ve Hidroelektrik Santrali Projesi nedeniyle belirlenen yerlere nakledileceği ve yerleştirileceği açıklanmıştır. Kasım 2022'de su tutmaya başlayan Yusufeli Barajı'nın baraj gölünün altında kalan köy, yeni yerleşim yerine taşındı.
Coğrafya
Irmakyanı köyü, Artvin il merkezine 99 km, Yusufeli ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus
İnanlı, Yusufeli

İnanlı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
İnanlı köyünün eski adı İphan'dır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde İphan () olarak geçer.
İphan köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1555 yılında Erzurum Eyaleti içinde Tortum sancağının İşhan nahiyesine bağlı olan köyün nüfusu 20 Hristiyan haneden oluşuyordu.
İphan, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 nüfus sayımında Çıldır Eyaleti içinde Tavusker sancağına bağlı köylerden biriydi. Bu tarihte köyde 26 hanede toplam 79 erkek tespit edilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince İphan'ın toplam nüfusunun yaklaşık 158 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
İphani köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "İphan" () adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının Erkinis nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 158 kişiden oluşuyordu. İphan veya İphani Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla İnanlı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında İnanlı köyünün nüfusu 217 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 98 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
İnanlı köyü, Artvin il merkezine 83 km, Yusufeli ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus
İşhan, Yusufeli

İşhan, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
İşhan veya İşhani (), köyün bilinen en eski adıdır. Bu yer adı, eski Kolhi dilinden gelen Megrelce bir kelime olan "şhani"den () değişime uğramış olabilir. Bu kelime "sert toprak" ve başka anlamlara gelir. Bu yer adı Osmanlıca kayıtlarda İşhan () olarak geçer.
İşhani, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Öte yandan köyde Gürcü Krallığı döneminde, 9. yüzyılda inşa edilen kiliseler İşhaninin çok eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir.
İşhani, 1555 tarihli Osmanlı tahrir defterinde Erzurum Eyaleti içinde Tortum sancağına bağlı İşhan nahiyesinin köylerinden biriydi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köyün nüfusu 74'ü Hristiyan, 4'ü Müslüman olmuş 78 haneden oluşuyordu.
Osmanlı Devleti'nin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 tarihli nüfus sayımında İşhan, Çıldır Eyaleti'nin Tavusker sancağına bağlı bir köydü. Bu tarihte köyde 76 hanede 207 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, İşhan köyünün nüfusunun yaklaşık 414 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşının ardından 1878de imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti Tavusker kazasını Rusyaya bırakınca İşhan köyü de Tortum kazasına bağlandı.
İşhani köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde İşhan () adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının Erkinis nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 879 kişiden oluşuyordu. İşhani veya İşhan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Dağyolu olarak değiştirilmiştir. Nitekim köyün adı 1960 genel nüfus sayımında "Dağyolu (İşhan)" biçiminde yazılmıştır. 1965 genel nüfus sayımında Dağyolu köyünün nüfusu 1.290 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 499 kişi okuma yazma biliyordu. Köyün adı daha sonra yeniden İşhan'a dönüşmüştür.
İşhani köyündeki en önemli tarihsel anıtlardan biri İşhani Manastırıdır. Manastır yapı topluluğu içinde bir ana kilise, 3 veya 4 küçük kilise yer alır. Bunların dışında köyde başka kiliseler de vardır. Eskiden ayrı bir köy olan ve sonra İşhaninin mahallesine dönüştürülen Avresideki köy kilisesi tamamen yıkılmıştır. Bir köy kilisesi olan Avresi Kilisesi ile İşhani köy merkezi arasında İşhani Kalesi yer alır. Ayrıca İşhani Kilisesinin 4,5 km kuzeydoğusunda Suhbeçi Kilisesi bulunmaktadır.
Kasım 2022'de su tutmaya başlayan Yusufeli Barajı'nın baraj gölünün altında kalan köy, yeni yerleşim yerine taşındı.
Coğrafya
Artvin il merkezine 126 km, Yusufeli ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kınalıçam

Kınalıçam, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kınalıçam köyünün eski adı Asparaşen'dir. Gürcüce Asparaşeni () biçiminde yazılan köyün adı bazı kaynaklarda Aspişeni, Asparabeti, Aşmaşeni olarak da geçer. Yer adlarında "şeni" () veya "şen" Gürcüce ve Ermenicede "köy", "yerleşim" anlamına gelir.
Asparaşeni, orta çağda Gürcistan'ın oluşturan bölgelerden biri olan Tao bölgesinde yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki kale ve kilse bu dönemdem kalmış olmalıdır. Kartlis Tshovreba adlı eski Gürcistan tarihinde köyden Asparaşeni olarak söz edilmiştir. Köye Osmanlı döneminde Aşpişen veya Aşbişen denmiş olabilir.
Asparaşeni veya Aspişeni, 1555 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre, Erzurum Eyaleti'nin Tortum sancağına bağlı İşhan nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyün nüfusu 40 haneden oluşuyordu. Daha sonra köy Ardanuç sancağına bağlandı. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 tarihli nüfus sayımında "Aşbuz" adıyla Kiskim sancağının bir köyüydü. Bu defterde 13 hanede 30 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplan nüfusunun yaklaşık 60 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Asparaşeni köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Aşbişan () adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Aşbişen" olarak kaydedilmiş olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 235 kişiden oluşuyordu. Asparaşen veya Aşbişen "yabancı kökten geldiği" gerekçesiyle 1959 yılında Kınalıçam olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kınalıçam köyünün nüfusu 422 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde sadece 101 kişi okuma yazma biliyordu.
Asparaşeni'de iki tarihsel yapının varlığı bilinmektedir. Bunlardan biri, tek nefli bir köy kilisesi olan Asparaşeni Kilisesi'dir. Aşmaşeni Kilisesi olarak da bilinen yapı, Yusufeliden Tortuma giden yolun 50 metre sağında bulunuyordu. Kesme taştan inşa edilen ve 1970lerde insan eliyle yıkılan kilisenin temeli bugün bir evin avlusunda bulunmaktadır. Kilisenin taşları söz konusu evin inşasında kullanılmıştır. Kiliseden geriye harçlı duvar ve seramik parçaları kalmıştır. Aşmaşeni Kalesi olarak da bilinen Asparaşeni Kalesi ise, köyün kuzey kesiminde, Yusufeli-Tortum yolu kıyısında, kayalık bir tepede yer alır. Kale bu noktadan İşhani Kalesi'ni görmektedir.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 103 km, Yusufeli ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kirazalan, Yusufeli

Kirazalan, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kirazalan köyünün eski adı Hers'tir. Köyün bu adla adlandırdığı dönemde bu yerleşme bugünkü Erenköy'ü de kapsıyordu. Bundan doları Gürcüce kaynaklarda Kirazalan köyü Kvemo (Aşağı) Hersi ( ), Erenköy ise Zemo (Yukarı) Hersi ( ) olarak geçer.
Hersi köyü, tarihsel Tao bölgesinde yer alır. Osmanlılar bu yerleşmeyi 16. yüzyılda Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyün eski adı da Türkçeye Gürcüceden girmiş olmalıdır. Kirazalan köyünün Ahalşeni () mahallesinde günümüze kalıntıları ulaşan kilise, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Hers, 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Liva-i Ardanuç adlı Osmanlı tahrir defterine göre, 1550 yılında kurulan Ardanuç livasının Kemhis (Kamhis) adlı nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 15 (yaklaşık 70 kişi) haneden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında gerçekleştirdiği nüfusu tespiti sırasında Hers, Çıldır Eyaleti'nin Tavusker sancağına bağlıydı. Köyde 12 hanede 48 erkek tespit edilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Hers köyünün nüfusunun yaklaşık 96 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Köyün nüfusu Müslümanlardan oluşuyordu. 1848 yılında Erzurum vilayetinin Tavusker kazasına bağlı olan köyde 84 hane (yaklaşık 420 kişi) kaydedilmiştir. Ancak köyünün nüfusunun bu kadar artmış olması dikkat çekicidir.
Hers köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Hers" () Artvin vilayetinin Yusufeli kazasına bağlı Erkinis nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 1.219 kişiden oluşuyordu. Fakat Artvin vilayetinin yerini bu tarihte Çoruh vilayeti almıştı. Hers "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kirazalan olarak değiştirilmiştir. Bu sırada köyün yukarı kısmına Erenköy adıyla köy statüsü verilmiştir. Nitekim 1960 genel nüfus sayımında Erenköy olarak kaydedilmiş olan yerleşimde 991 kişi, "Kirazalan (Hers)" adıyla kaydedilmiş olan yerleşimde ise 678 kişi yaşıyordu. 1965 genel nüfus sayımına göre Kirazalan köyünde 695 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 229 kişi okuma yazma biliyordu.
Kirazalan köyünde, "Kilise Yayla" olarak adlandırılan yerde bulunan Hersi Kilisesi, tek kubbeli bir yapıydı. Bu kilise tamamen yıkılmıştır. Köyde ayrıca yıkık durumda eski bir hamam bulunmaktadır.
Coğrafya
Kirazalan köyü, Artvin il merkezine 93 km, Yusufeli ilçe merkezine 39 km uzaklıktadır.
Nüfus
Kömürlü, Yusufeli

Kömürlü, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kömürlü köyünün eski adı Ahoti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Ahoti (), tarla için açılmış orman anlamına gelen "aho"dan () türemiş bir yer adıdır ve Artvin ilinde başka yerlerde de bu kökten türemiş mevki adları vardır. Bu yer adı Türkçeye Ahot () olarak girmiştir..
Ahoti, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan Tao bölgesinin köylerinden biridir. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde günümüze kalıntıları ulaşan Ahoti Manastırı ve Ahoti Kilisesi de o dönemden kalmıştır.
Ahoti köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde Çıldır Eyaleti'ne bağlı Livane-i Ulya sancağının bir köyüydü. Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla yaptığı nüfus tespitine göre Ahoti'de 63 hanede 170 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyde yaklaşık 340 kişinin yaşadığı ortaya çıkar.
Ahoti, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının bir köyüydü. Köyün nüfusu 42 hanede yaşayan 145 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte de Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Kadın nüfusu da eklenince, Ahoti'de 290 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. 1835 yılında hane başına düşen ortalama nüfusu 5,4 kişiyken, bu tarihte bu sayısı yaklaşık 7 kişiye ulaşmıştır. Bu 40 yıl içinde hem hane sayısı hem de köyün nüfusu azalmıştır. Tarımla geçinen köyün bu tarihteki hayvan varlığı 60 öküz, 50 inek, 10 at, 252 keçi ve 100 koyundan oluşuyordu. Livana kazsının büyük bölümünün 93 Harbi'inde Rusların eline geçmesinden dolayı Ahoti, Kiskim kazasına bağlandı.
Ahoti, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü. 1940 genel nüfusu sayımında "Ahot" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyü olarak kaydedilmişti ve köyde 350 kişi yaşıyordu. Ahoti ya da Ahot adı "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kömürlü olarak değiştirildi. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha "Kömürlü (Ohat)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanıldı.
Coğrafya
Kömürlü köyü, Artvin il merkezine 87 km, Yusufeli ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus
Köprügören, Yusufeli

Köprügören, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köprügören köyünün eski adı Oşnak'dir. Bu yer adı, Ermenicenin etkisiyle Oşki () kelimesinden değişime uğramıştır. Oşnaki Türkçeye Oşnaki şeklinde girmiştir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Oşnak () olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Oşnak () ve Oşnagi () biçiminde yazılmıştır.
Oşnak köyünün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarından Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyde günümüze ulaşan kale ile ortadan kalkmış olan kilise buranın önemli ve eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Oşnak, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Kiskim sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 34 hanede 85 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 170 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Oşnak, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetinin Yusufeli kazasına bağlı merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 325 kişiden oluşuyordu. Ancak bu tarihte Artvin vilayetinin yerini Çoruh vilayeti almıştı. Oşnak Türkçe olmadığı işin köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Köprügören olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Köprügören köyünde 464 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 185 kişi okuma yazma biliyordu.
Köprügören'de iki tarihsel yapının varlığı bilinmektedir. Bunlardan biri olan ve ortadan kalkmış olan köy kilisesi, köyün camisinin yerinde bulunuyordu. Çoruh Nehri'nin kıyısında, bir kayanın üzerinde yere alan ve Oşnaki Kalesi olarak bilinen yapı ise, günümüzde yarı yıkık durumdadır.
Coğrafya
Köprügören köyü, Artvin il merkezine 118 km, Yusufeli ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Nüfus
Küplüce, Yusufeli

Küplüce, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Küplüce köyünün eski adı Vanishevi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Vanishevi (), Türkçeye Vanishev () olarak girmiştir. Vanishevi, Gürcücede "mesken/ev" anlamındaki "vani" () ile "vadi/dere" anlamındaki "hevi" () kelimelerinden meydana gelen bir tamlamadır ve "meskun vadi" anlamına gelir. Nitekim Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1917 yılında Vanishevi'den Gürcücenin konuşulduğu köylerden biri olarak söz etmiştir.
Vanishevi, orta çağda Gürcistan sınırları içinde kalan Tao bölgesinin köylerinden biriydi. Osmanlılar köyü 1549 yılındaki Gürcistan seferinde, Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Osmanlıların Gürcülerden ele geçirdiği Ahısha livası Tümeg nahiyesinde de Vanishev () adını taşıyan bir köy bulunuyordu.
Vanishevi, önce Livane sancağına, sonra Çıldır Eyaleti'ne bağlandı. 1835 yılında, Livane-i Ulya sancağına bağlıyken, vergi ve askere alma amaçlı yapılan nüfus tespitinde köyde 40 hane ve 132 erkek nüfusu kaydedilmiştir. Köyün toplam nüfusunu bulmak için bir o kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bunun sonucunda Vanishevi'de 262 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 6,6 kişinin düştüğü ortaya çıkar.
Vanishevi, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Lazistan sancağının Livana kazasına bağlıydı. Nüfusu 34 hanede yaşayan 116 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Erkek nüfusu kadar kadın nüfusu eklenince, Vanishevi'de 232 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 6,8 kişinin düştüğü ortaya çıkar. Hem 1835 tarihli nüfus tespitinde hem de 1876 yılı verilerinde köydeki ailelerin kalabalık bir yapıya sahip olduğu görülmektedir. 93 Harbi'nin bir sonucu olarak 1878de Livana kazası Rusya İmparatorluğu'na geçince, Vanishevi köyü de Kiskim kazasına bağlandı.
Vanishevi, 1928 tarihli köy listesinde Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlı bir köydü. 1935 nüfusu sayımında Erzurum vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve "Vanishav" olarak yazılmış olan köyde 223 kişi yaşıyordu. Vanishevi / Vanishev adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Küplüce olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Küplüce (Vanishav)" biçimlerinde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Coğrafya
Küplüce, Artvin il merkezine 105 km, Yusufeli ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus
Morkaya

Morkaya, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köyüdür.
Tarihçe
Morkaya'nın esi adı Türkçe kaynaklarda Lok / Lök olarak geçer. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Lok / Lök () adıyla kaydedilmiştir.
Lok veya Lök'ün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Nitekim köyün sınırları içinde bulunan yıkık kiliseler buranın eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.
Lok köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Kiskim sancağına bağlıydı ve 27 haneden oluşuyordu. Bu sırada köyde 52 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Lok köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 102 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Lok veya Lök, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Lök" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 936 kişiden oluşuyordu. Lok veya Lök, Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Morkaya olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Morkaya köyünün nüfusu 1.057 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 309 kişi okuma yazma biliyordu.
Morkaya köyü sınırları için üç kilisenin kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Bunlardan biri köyün 1 km doğusunda kayalık bir sırtta yer alır. Bu yapı kaba yontu taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Bir diğer kilise köyün Kuzey adlı mahallesinde yer alır. Tek nefli bir kilise olan Lok Kilisesinin güney cephesine bitişik bir yapı bulunmaktadır. Köylülerin Tazar olarak adlandırdığı yerde bulunan kiliseden geriye harç ve yapı taşları kalmıştır. Kilisenin bulunduğu yerin Gürcüce kilise anlamına gelen Tazar (: tadzari) olarak adlandırılması, kilisenin ve kilisenin cemaatinin Gürcü olduğunu göstermektedir.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 138 km, Yusufeli ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus