turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Hunter S. Thompson

Hunter Stockton Thompson (18 Temmuz 1937 - 20 Şubat 2005) Amerikalı gazeteci ve yazar. Kendisi en çok 1972 yılındakı romanı Fear and Loathing in Las Vegas ile bilinmektedir. Aşırı derecede uyuşturucu ve alkol kullanmakta idi. Where the Buffalo Roam (1980) isimli kendisi ile ilgili bir film çekildi ve filmde onu Bill Murray oynadı. 1978 yılında da yine kendi romanında yola çıkarak çekilmiş Fear and Loathing in Las Vegas filminde kendisinin romandaki hali olan Raoul Dukeyi bu sefer Johnny Depp ve romanında Dr. Gonzo olarak tasvir ettiği arkadaşı Oscar Zeta Acostayı Benicio Del Toro oynamıştır. Kendisi ile ilgili en son The Rum Diary (Tutku Günlükleri) filmi çekilmiş ve vizyona girmiştir. Gonzo gazeteceliğini yaratan Hunter S. Thompson iki defa evlenmiş ve hayata tutunmaya çalışmıştır. 2005 yılının Şubat ayında silah ile kendisini vurarak öldürmüştür. Kendisinin toplam üç kitabı vardı. Screw-Jack kısa hikayeler serisi ve Fire in the Nuts kısa hikayesinin de yaratıcısıdır.
Raoul Duke
Raoul Duke kendisinin son eserlerinde kullandığı bir isim olmakla yanaşı kendisinin Fear and Loathing in Las Vegas isimli kitabında kendisini bu isimle tasvir etmiştir ayrıca bazı Thompson eserlerinde de Duke anlatıcı vesaire olarak görülmektedir. Raoul Duke aynı zamanda aynı Thompson gibi bir haber için her şeyi yapabilecek ve uyuşturucu kullanan bir adamdır. Kitabında Hunter S. Thompson Raoul Dukeyi her türlü uyuşturucu kullanmış, adrenalin hastası, sürekli sigara içen ve yarı deli avukatı Dr. Gonzoyla Las Vegasa giden birisi olarak tasvir etmiştir. Dr. Gonzo ise Oscar Zeta Acosta'nın romandakı ismidir. 1998 yılındakı film için de Johnny Deppin karakterini aynı Hunter S. Thompsona benzetilmek için uğraşılmış ve köstümlerde dahil olmakla birçok özellik yaratmişlardır. Raoul Duke karakteri birçok farklı medya ile bağlantılıdır.
Gonzo gazeteciliği
Gonzo gazeteciliği, Hunter S. Thompson'la özdeşleşmiş olan bir gazetecilik türü, bir makale üslubudur. İlk kez 1970 yılında ABD'de ortaya çıkan bu gazetecilik türünde objektif olma iddiası yoktur, aksine alabildiğine subjektif bir anlatım kullanılır. Çoğu politik olan bu makalelerde alışılageldik süslü yazı üslubu ve klişe gazetecilik cümleleri yerine, okuyucuya daha içten, eğlenceli ve dürüst gelen, tasvire dayalı abartılı ayrıntılar, alaycı göndermeler, ironi, laf sokmalar, giydirmeler, hatta kaba ve giderek küfürlü bir dil vardır. Yer yer gerçekle kurgu iç içe geçmiştir. Böylece iletilmesi amaçlanan vurucu mesajı okuyucunun daha etkili bir biçimde alacağı varsayılır. Gonzo gazeteciliğinde muhabirler kendilerini olaylara o kadar fazla dahil ederler ki, sonunda bizzat kendileri de hikayelerinin merkezindeki kişi oluverirler.
Bu tür gazeteciliğin babası sayılan Hunter S. Thompson'ın alkole düşkün olması, bu üslubun alkol ve uyuşturucu etkisi altında ortaya çıktığı izlenimini vermiştir. "Gonzo" sözcüğünün kökenlerinden birisi de alkolle bağlantılıdır: Boston'da yaşayan İrlanda kökenli Amerikalıların argosunda büyük içki maratonlarının sonunda sızmayıp ayakta kalan kişiye "Gonzo" denir.
Kaynama Noktası (film)

Kaynama Noktası (Boiling Point) başrollerini aksiyon yıldızı Wesley Snipes ve 2 Akademi Ödülü adayı oyuncu Dennis Hopper'in oynadığı 1993 yapımlı aksiyon filmidir.
Konusu
Polis Jimmy Mercer (Wesley Snipes) ve ortağı (Dan Hedaya) bir görevdeyken, Red Diamond (Dennis Hopper) isimli mafya babasının, ki aynı mafya babası para için her şeyi yapa bilecektir, Red Diamondun adamı olan ve birlikte hapisten kaçdığı adamı Ronnie (Viggo Mortensen) ortağını öldürünce Jimmy Mercer hayatı pahasına bu adamı durduracağına ve ortağının intikamını alacağına yemin eder. Şimdi Mercer hem intikam almak zorundayken hem de sahte para satışını durdurmak için harekete geçer.
Yaş sınırı
Bu sinema filmi aşırı şiddet ve bazı küfürlerden dolayı 15 yaş ve üzeri yaş grubu için uygundur.
İlginç bilgi
Film aslında Money Man (Para adam) isimli kitaptan uyarlanmıştır ve başrol Dennis Hopperdir ya da öyle olmalıydı. Aynı zamanda Passanger 57 filminde Wesley Snipesin popularitesi artınca yönetmen birçok sahneyi kesdi, ve Snipesi başrol oyuncu haline getirdi, hatta filmin ismini Boiling Point olarak değiştirdi. En iyi performansını sergilediğini düşünen Hopper ise filmin son halini beğenmedi.
Ayşe

Ayşe () kelimesi Arapça kökenli Türkçe kız ismidir.
İsmi taşıyanlar
Ayşe (operet), Muhlis Sabahaddin Ezgi tarafından bestelenen Türkçe operet
Ayşe Acar Başaran (d. 1985), Türk avukat ve siyasetçi
Ayşe Aral (19712017), Türk köşe yazarı ve TV sunucusu
Ayşe Arman (d. 1969), Türk gazeteci ve köşe yazarı
Ayşe Begüm Onbaşı (d. 2001), Türk aerobik jimnastikçi
Ayşe bint Ebu Bekir, İslam peygamberinin eşi
Ayşe Birgül Yılmaz, Türk şarkı sözü yazarı ve şair
Ayşe Cemile (d. 1973), Türk yazar
Ayşe Cora (d. 1993), Türk kadın basketbolcu
Ayşe Doğan (siyasetçi, 1971) (d. 1971), Türk siyasetçi
Ayşe Düzkan (d. 1959), Türk muhabir, editör ve yazar
Ayşe Emel Mesçi (d. 1950), Türk tiyatro sanatçısı
Ayşe Erbulak (d. 1957), Türk yazar, oyuncu ve gazeteci
Ayşe Ersayın (19492017), Türk yapımcı ve yönetmen
Ayşe Erzan (d. 1949), Türk fizikçi
Ayşe Germen, Türk yapımcı ve sanat yönetmeni
Ayşe Günel (19001988), Türk siyasetçi
Ayşe Hatun Önal (d. 1978), Türk şarkıcı ve eski manken
Ayşe Hatun, çeşitli Osmanlı sultanlarının eşlerinin adı
Ayşe Hilal Sayan Koytak (d. 1979), Türk bürokrat ve diplomat
Ayşe Hür (d. 1956), Türk araştırmacı yazar, tarihçi ve köşe yazarı
Ayşe Işıl Karakaş (d. 1958), Türk yargıç
Ayşe Keşir (d. 1967), Türk siyasetçi
Ayşe Kilimci (d. 1954), Türk çocuk kitabı ve öykü yazarı
Ayşe Kökçü (d. 1955), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
Ayşe Kulin (d. 1941), Türk yazar ve gazeteci
Ayşe Leman Karaosmanoğlu (19001996), Türk yazar
Ayşe Mayda (d. 1916), Türk diş hekimi
Ayşe Melis Gürkaynak (d. 1990), Türk kadın voleybolcu
Ayşe Nana (19362014), Ermeni asıllı Türk sinema oyuncusu
Ayşe Nur Bahçekapılı (d. 1954), Türk siyasetçi
Ayşe Nur Timor (d.1964), Türk coğrafyacı ve akademisyen
Ayşe Olcay Tiryaki (19552008), Türk tıp akademisyeni
Ayşe Önder (d. 1973), Türk besteci
Ayşe Osmanoğlu (18871960), Osmanlı Sultanı II. Abdülhamit'in kızı
Ayşe Özyılmazel (d. 1979), Türk köşe yazarı ve pop şarkıcısı
Ayşe Polat (d. 1970), Kürt kökenli Türkiye göçmeni Alman film yönetmeni
Ayşe Saffet Alpar (19031981), Türkiyenin ilk kadın üniveriste rektörü
Ayşe Sarısayın (d. 1957), Türk yazar ve çevirmen
Ayşe Şasa (19412014), Türk senarist ve yazar
Ayşe Savaşır (d. 1934), Türk piyanist ve klavsenci
Ayşe Şekibe İnsel (18861970), Türk siyasetçi
Ayşe Selen (19552017), Türk oyuncu, yönetmen ve çevirmen
Ayşe Sezgin (d. 1958), Türk diplomat
Ayşe Sinirlioğlu (d. 1956), Türk diplomat ve bürokrat
Ayşe Sıdıka Hanım (18721903), Türk eğitimci
Ayşe Soysal (d. 1948), Türk matematikçi
Ayşe Sucu (d. 1959), Türk gazeteci ve yazar
Ayşe Sula Köseoğlu (d. 1969), Türk avukat ve siyasetçi
Ayşe Şule Bilgiç (d. 1978), Türk ralli pilotu, oyuncu ve senarist
Ayşe Sultan, çeşitli Osmanlı sultanlarının eşlerinin adı
Ayşe Tezel (d. 1980), Britanyalı oyuncu
Ayşe Tolga (d. 1973), Türk dizi ve sinema oyuncusu
Ayşe Tunaboylu (d. 1962), Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu
Ayşe Türkmenoğlu (d. 1965), Türk avukat ve politikacı
Ayşe Tütüncü (d. 1960), Türk piyanist ve müzisyen
Çanakkale Havalimanı

Çanakkale Havalimanı, 1995 yılında hizmete girmiş olup sivil-askeri kategoride olan bir hava meydanıdır. Şehre uzaklığı 5 km olup PCN değeri 105 olan, 2350x45 m ebadında bir adet beton kaplama piste sahiptir. Jet A1 (JP8) yakıt ikmali yapılmaktadır. Yolcuya açık alanlar 144 m2 olup 40 araçlık otopark kapasitesine sahiptir. 2008 yılında açılan yeni terminali ile yolcu kapasitesini arttırmıştır. Haftada 3-4 gün 1 uçak kalkışı ve inişi şeklinde çalışmaktadır.
Hava Yolları ve Uçuş Noktaları
Teknik Bilgiler
Apron & TWY Özellikleri
Pist (RWY) Özellikleri
Frekanslar
Seyrüsefer Yardımcı Cihazları
İstatistikler
( )Kaynak: DHMİ
Basında Havalimanı
Havaalanını kurbağalar bastı!
Havaalanında kurbağa operasyonu!
Çanakkale Havaalanı'nın Pisti Uzatılacak!
Çanakkale Havaalanı'nda yangın!
Çanakkale havaalanı çevresinde bulunan ağaçlar, inişleri tehlikeye düşürüyor.!
Çanakkale Havaalanı'nda inceleme!
Bergamot

Bergamot (Citrus bergamia), sedef otugiller (Rutaceae) ortalama 4 m boyunda bir ağaç türü. Esas vatanı Batı Hindistan'dır. Yaprakları uzun ve koyu yeşildir. Çiçekleri beyaz renkli ve küçük olup, meyveleri küre veya armut biçiminde, 57 cm çapında etli kısmı ekşi lezzetli, kabuk kısmı limon sarısı renklidir.
Türkiye'de yetiştiği yer Doğu Akdeniz'in kıyı kesimleridir (Adana, Mersin, Hatay). Meyve kabuklarından sıkma usulü ile bergamut esansı elde edilmektedir. Yeşilimtrak sarı renkli, hoş kokulu ve acı lezzetli bir sıvıdır. Parfümeri (ıtriyat) sanayisinde kullanılmaktadır.
Usaresinden kalsiyum sitrat ve sitrik asit elde edilir. Koku vermesi için bazen çaylara da karıştırılır. Çay sektöründe kullanılan aromasına Earl Grey aroması ismi de verilir. Ayrıca reçeli de yapılır.
Bergamot ismi Türkçe "Bey Armudu" sözcüğünün bozularak önce İtalyanca'ya (Bergamotto) ardından da Fransızca'ya (Bergamote) geçmesiyle oluşmuştur.
Başka bir anlatıma göreyse bergamot meyvesinin adının İtalyanca'ya Bergamotta diye geçmesinin sebebi bu meyvenin Bergama Krallığıyla ilgisi olmasıdır.
Şu anda Türkiye'de Antalya, Mersin Adana civarlarında yetişir. En çok da Antalya dolaylarında yetişir.
Ayrıca bu bitki şu an Hindistan'da da yetişmektedir. Hindistan'a da İtalyanlar vasıtasıyla geçmiştir.
Mau Mau İsyanı

Mau Mau İsyanı ya da Mau Mau Direnişi, 1952-1960 yılları arasında İngiliz Kenya Kolonisi'nde bağımsızlık amacıyla gerçekleştirilmiş(1920-1963), Kenya Kara ve Özgürlük Ordusu (Mau Mau olarak da adlandırılır) (kısaltması KLFA) ile İngiliz yetkililer arasındaki bir savaştır.
Kikuyu halkı, Meru halkı ve Embu halkı tarafından yönetilen KLFA, ayrıca Kamba ve Masai halklarından birlikler de içeriyordu (Kenya'daki beyaz Avrupalı sömürgeci yerleşimcilere, İngiliz Ordusu ve onun tarafından oluşturulan Kenya Alayı'na karşı savaşan kabileler).
İsyanın lideri Dedan Kimathi, 21 Ekim 1956'da yakalanması, KLFA'nın yenilgisine işaret etmesine rağmen Mau Mau İsyanı Kenya'nın İngiltere'den bağımsızlığını kazanana kadar, özellikle Mareşal Musa Mwariama ve General Baimungi'nin liderliğindeki Meru birimleri tarafından sürdürüldü. Fakat Son Mau Mau İsyanı'nı devam ettiren generallerden biri olan Baimuingi, Kenya'nın İngiltere'den bağımsızlığını kazanmasından kısa bir süre sonra öldürüldü.
KLFA, halkın desteğini kazanmada başarısız oldu. Bunun sebebini Mau Mau Savaşı'ndaki Frank Füredi, İngilizlerin böl ve yönet politikasından kaynaklandığını öne sürdü. İngilizlerin taktiklerinden biri de Kenya'daki İngiliz sömürge güçlerinde görev yapan General Sir Frank Kitson'un, rakip çeteleri kışkırtıp KLFA'yı onlara karşı bir düşman olarak göstermek için manipüle taktikleri anlattığı Gangs and Counter-gangs'ı yazmasıdır.
Mau Mau harekatı diğer grupları bir araya toplama çabasına rağmen, içten bölünmüş olarak kaldı. Bu süre içerisinde İngilizler Malezya'daki gerilla harekatını (1948-60) bastırmak için geliştirdikleri strateji ve taktikleri Kenya'da uyguladılar.
Mau Mau İsyanı Kenya'daki Avrupa sömürge topluluğu ile metropole (kolonyal bir imparatorluğun anavatanı veya merkezi bölgesi) arasında bir anlaşmazlık yarattı, ayrıca Kikuyu topluluğunda şiddetli bölünmelere sebep oldu. İsyanı bastırmak İngiltere'ye 55 milyon sterline mal oldu. Bu savaş (bazı tahminler oldukça yüksek olmasıyla birlikte), Mau Mau ve diğer kuvvetler arasında en az 11.000 kişinin ölümüne neden oldu. Bu istatistikler, savaşın sonunda İngiliz İmparatorluğu tarafından yapılan savaş suçu olarak görülen 1.090 infazı da içeriyordu.
Altın Palmiye

Altın Palmiye (), Cannes Film Festivali'nin yarışmalı bölümünde verilen festivalin en büyük ödülüdür.
Tarihi
Ödülün ismi 1955'te organizasyon komitesince konuldu. 1939 ve 1954 arasında büyük ödüle Grand Prix du Festival International du Film adı verilmekteydi. 1964 ve 1974 yılları arasında ise ödülün adı, Grand Prix du Festival olarak değiştirildi.
Ödüller
Birden fazla filmi ödül kazanan yönetmenler
Alf Sjöberg (1946, 1951)
Francis Ford Coppola (1974, 1979)
Shohei Imamura (1983, 1997)
Emir Kusturica (1985, 1995)
Bille August (1988, 1992)
Ruben Östlund (2017, 2022)
Luc ve Jean-Pierre Dardenne (1999, 2005)
Michael Haneke (2009, 2012)
Ken Loach (2006, 2016)
Japon Sahil Güvenlik Teşkilatı

Japon Sahil Güvenlik Teşkitalı (Japonca: 海上保安庁 Kaijō Ho'an-chō, Deniz Güvenlik Müsteşarlığı, resmi İngilizce adı: Japan Coast Guard)
1 Mayıs 1948'de Japonya'nın deniz güvenlik ve asayışını sağlamak amacıyla kurulmuştur.
Toprak, Altyapı, Ulaştırma ve Turizm Bakanlığı (国土交通省 Kokudo Kōtsū-Shō / Ministry of Land, Infrastructure, Transport and TourismMLIT)'nın
Bakanlığı yan müsteşarlığıdır.
Bölgeler
Japon Sahil Güvenlik Teşkilatı (Kaijyo Hoancho)
Ana Karargahı: Tokyo kenti, Honshu Adası.
11 adet Sahil Güvenlik Bölge Karargahı teşkilatın harekat kabiliyetini oluşturur. Bu bölgesel karargahlar aşağıdaki gibidir:
1. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Otaru kenti, Hokkaido
2. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Shiogama kenti, Miyagi
3. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Yokohama kenti, Kanagawa
4. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Nagoya kenti, Aichi
5. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Kobe kenti, Hyogo
6. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Hiroshima kenti, Hiroshima
7. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Kitakyusyu kenti, Fukuoka
8. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Maizuru kenti, Kyoto
9. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Niigata kenti, Niigata
10. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Kagoshima kenti, Kagoshima
11. Sahil Güvenlik Bölge Karargahı, Naha kenti, Okinawa
Not
Kara Sevda (albüm)

Kara Sevda, Ferdi Özbeğen'in 1990 yılında Yaşar Kekeva Plak tarafından yayımlanan 18. albümüdür. Albümün üretimini Ülkü Aker, düzenlemelerini Osman İşmen yapmıştır.
Parçalar
Yaradan Aşkına - Söz: Fatih Kısaparmak / Müzik: Fatih Kısaparmak
Kara Sevda - Söz: Cahit Sıtkı Tarancı / Müzik: Fatih Kısaparmak
Dört Yanım Gurbet - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Zeki Atagür
Yağmurlarla Gel - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Levent Altındağ
Çok Beklettin Beni - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Levent Altındağ
Halime - Söz: Fatih Kısaparmak / Müzik: Fatih Kısaparmak
Herkes Kendi Yolunda - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Parios
Aklını Bana Taktı - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Enrico Macias
Hepsi Hayal - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Parios
Yetti Artık Canıma - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Anonim
Yaklaştık Ayrılığa - Söz: Ülkü Aker / Müzik: T. Pupo
Aman Dikkatli Ol - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Enrico Macias
1990 albümleri
Ferdi Özbeğen albümleri
Fiyat

İktisat ve işletmede fiyat, bir mal, servis veya varlığın değiş tokuş değeridir.
Fiyat kavramı mikroiktisatta temel kavramdır ve kaynak dağılımı teorisinin (fiyat teorisi olarak da adlandırılır) en önemli değişkenlerinden biridir.
Fiyat ayrıca pazarlamada da temel kavramlardandır ve işadamlarının pazarlama planı yaparken kullandıkları dört değişkenden bir tanesidir.
Fiyatlandırmayı etkileyen faktörler
İçsel Faktörler
Pazarlama hedefleri ve stratejileri Örneğin: Pazarlamaya fazla maliyet ayrılmışsa ürün fiyatı pahalı olabilir.
Hammaddenin ve tedarikçinin maliyeti
Örgütün itibarı veya ünü.
Dışsal faktörler
Pazardaki talep durumu Örn: ürüne fazla talep varsa ürünün fiyatı fazla olabilir.
Rakiplerin fiyatları
Ülkenin veya pazarın ekonomik koşulları. Örneğin: O sektöre ilişkin piyasada kriz varsa sektörün ürün fiyatı düşük olarak belirlenebilir.
Hükumetin koyduğu fiyatlandırma ile ilgili yasal hükümler. Örn: Ekmeğin fiyatının belirlenmesi.
Kırgızistan arması

Kırgızistan Arması, Kırgızistan'ın Sovyetler Birliği'nden ayrıldıktan sonra 2 Haziran 1992'den itibaren kullanmaya başladığı armadır. Amblem, çoğunlukla mavi rengini taşıyan dairesel bir forma sahiptir. Açık mavi, Kırgız cesaret ve cömertlik rengi olarak bilinir. Armanın sağında ve solunda buğday ile pamuk görülür. Üst kısımda, ülkenin adı " " (Qırğız Respublikası) yazmaktadır. Armada 2016 yılında çeşitli renk düzenlemeleri yapılmıştır.
Ortada, Tanrı Dağları bulunur ve dağ panoramasının arkasında bulunan güneşten yayılan kırk ışın, Manas Destanı'nda bulunan kırk klanına atıfta bulunur. Alt kısımda kanatlarını açmış bir şahin durmakta ve panoramanın şahinin omuzlarında olduğu izlenimi vermektedir.
Kırgızistan demografisi

Nüfus
5.213.898 (Temmuz 2006 tahmini)
Doğum oranı
22,8 doğum/1.000 nüfus (2004 tahmini)
Ölüm oranı
7.08 ölüm/1,000 nüfus (2000 tahmini)
Göçmen oranları
-2.5 göçmen/1,000 nüfus (2000 tahmini)
Cinsiyet oranları (2000 tahmini)
yeni doğumlardan : 1.05 erkek/kadın
15 yaş altı : 1.04 erkek/kadın
15-64 arası : 0.96 erkek/kadın
65 yaş ve üstü : 0.64 erkek/kadın
toplam nüfus 0.96 erkek)/kadın
Ölü doğum oranı
34.49 ölüm/1,000 canlı doğum (2000 tahmini)
Toplam doğurganlık oranı
2.69 çocuk/kadın (2000 tahmini)
Etnik gruplar
Kırgız 64.9%, Özbek 13.8%, Rus 12.5%, Dungan 1.1% Ukrain 1%, Uygur 1%, diğer5.7%
Dinler
Müslüman 85%, Ortodoks 10%, diğer 5%
Diller
Kırgızca - resmi dil, Rusça - resmi dil
Okur-yazarlık (1989 tahmini)
toplam nüfus : 98.7%
erkek : 99.3%
kadın : 98.1%
Kara kızılbacak

Kara kızılbacak (Tringa erythropus), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.
Büyüklükleri 2933 cm kadardır. Kuş tüyü üreme döneminde siyahtır ve kışın çok soluk renklidir. Bacaklar ve gaga kırmızı renklidir. Yavruların, gri-kahverengi, iyi benekli beyaz yukarsı ve soluk güzelce çizgili alt parçaları vardır. Küçük omurgasız hayvanlarla beslenirler.
Göçmen bir türdür. Akdeniz, güney İngiliz adaları, Fransa, tropikal Afrika'nın etrafında ve tropikal Asya'da genellikle tatlı veya acı suda kışı geçirirler. Avustralya ve Kuzey Amerika'da ara sıra görülürler.
Kızılbacak

Kızılbacak (Tringa totanus), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.
En yakın orman düdükçünü ile olup hem de bataklık düdükçünü ile yakınca ilgilidir (Pereira & Baker, 2005). Bunlar kırmızı veya kırmızımsı bacaklara sahip olan bir grup olup, üreme dönemi tüyleri genellikle yukarısı açık kahverengi üzerine biraz daha koyu benekler ile göğüs ve boyunda biraz yayılmış küçük kahverengimsi noktaların oluşturduğu desene sahiptirler. Göçmen bir türdür, Akdeniz'in etrafında kıyılarda, güney Asya'da, ve güneye doğru Büyük Britanya'dan Atlantik Avrupa kıyısında kışı geçirirler.
Bataklık düdükçünü

Bataklık düdükçünü (Tringa stagnatilis), Scolopacidae familyasından bir çulluk türü.
Uzun iyi bir gaga ve çok uzun sarımsı bacaklarla küçük zarif bir Yeşilbacak'a benzerler. Yeşilbacak gibi üreme dönemi kuş tüyü grimsi kahverengidir. Orman düdükçünü ve kızılbacak ile yakınca ilgilidir (Pereira & Baker, 2005). Bunlar kırmızı veya kırmızımsı bacaklara sahip olan bir grup olup, üreme dönemi tüyleri genellikle yukarısı açık kahverengi üzerine biraz daha koyu benekler ile göğüs ve boyunda biraz yayılmış küçük kahverengimsi noktaların oluşturduğu desene sahiptirler. Bu kuşlar, sığ suda veya ıslak çamurda araştırarak besin ararlar. Çoğunlukla, böcekler ve benzeri küçük avları yerler.
Çullukgiller
Türkiye'deki kuşlar
Göçmen kuşlar
Kırmızı Başlıklı Kız

Kırmızı Başlıklı Kız, küçük bir kız ile kurt arasındaki olaylara dayanan bir Avrupa halk masalı.
Sözlü edebiyata dayalı masalın bilinen ilk yayımlanmış versiyonu, Fransız masalcı Charles Perraultnun 1697 yılında basılmış Kaz Ananın Masalları kitabında yer alır. Bu ilk versiyonda öykü, kurdun kızı yemesi ile sona erer. Masalın tarih içinde birçok değişik versiyonu ortaya çıkmıştır. Hikayenin, bilinen hali 19. yüzyılda Grimm kardeşlerin Alman köylerinde topladıkları masallardan derlenip yazıya geçirilmiştir; bir avcının kurdun karnını yarıp büyükanneyi ve kırmızı başlıklı kızı kurtarmasıyla son bulur.
Masalda işlenen tema, yasaklanmış bir şeyi yapmanın cezasıdır. Ormanda oyalanması yasaklanan kız, bu yasağa uymadığı için cezaya uğrar. Çocukların tanımadıkları kişilerle konuşmaması gerektiği şeklinde bir ders verilir. Masalın cinsellikle dolu folklorik bir eserken çocukların aile sözü dinlemesini salık veren didaktik bir esere evrildiği düşünülür ve masaldaki semboller, bir kız çocuğun ilk cinsel deneyimleri olarak yorumlanır. Kırmızı Başlıklı Kızın yoldan çıkması, namusunu korumaktan sorumlu bir genç kızın toplumun istemediği, onaylamadığı bir cinsel eylem içerisine girmesi; kurt, genç kızı yoldan çıkaran bir erkek; avcı ise kızın sağduyusu olarak yorumlanmıştır. Üç kuşak kadın ile erkek arasındaki çatışmanın sergilendiği, kadının galibiyetiyle biten bir masal olarak da yorumlanmıştır.
Kimi yorumlara göre masalda Hint mitolojisinin izleri vardır; Kırmızı başlıklı kız şafağı, onu yutan kurt ise batan güneşi veya kışı simgeler. Masalın Çin versiyonunda kurdun yerini kaplan, İran versiyonunda küçük kızın yerini küçük bir erkek alır.
Öykü
Kırmızı başlıklı (ya da pelerin ve kukuleta) bir giysi giyen küçük kızı annesi, yiyecek vermesi için hasta büyükannesinin ormandaki kulübesine gönderir. Küçük kıza, yolda durmamasını tembihler. Kızı ormanda yürürken gören bir kurt, onu yemek için bir plan yapar. Kurt, kibarca kıza nereye gittiğini sorar. Kız, kurdu arkadaş canlısı gördüğü için kurda cevap verir. Kurt, kıza büyükannesi için biraz çiçek toplamasını söyleyip farklı bir yola yönlendirir. O çiçek toplarken kurt büyük annenin evine varıp onu yutar; büyük annenin geceliğini giyip yatağına girer.
Kulübeye varan kız, ninesinin kocaman kulakları, gözleri, elleri ve ağzı olduğunu fark eder. Kurt kızı yutar ve uykuya dalar. Bir oduncu (veya avcı) büyük anneyi ziyarete gelir; yatakta uyuyan kurdu görünce olanları anlar, kurdun karnını makasla yarıp kırmızı başlıklı kız ile ninesini kurtarır. Kız, uyuyan kurdun karnını taşlarla doldurur. Kurt, uyanınca devrilir ve ölür. Kırmızı başlıklı kız, yaşadığım sürece bir daha asla kendi kendime yoldan çıkıp, ormana girmeyeceğim der. Neşe içinde evine döner ve bir daha kıza hiç kimse zarar veremez.
Yeşilbacak

Yeşilbacak (Tringa nebularia), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.
Üreme dönemi tüyleri kahverengi, kışın ise gri-kahverengidir. Uzun yeşilimsi bacakları ve dibi gri olan yeşilimsi gagaları vardır. Kızılbacak'tan biraz daha büyüktürler. Bataklık alanların yakınında kuru yerde bulunurlar, bir yeri kazıyarak yaptıkları yuvalarına dört yumurta bırakırlar. Küçük omurgasız hayvanlarla beslenirler ama küçük balıkları da yiyebilirler. Göçmen bir türdür, Afrika, güney Asya ve Avustralya'da genellikle tatlı suda kışı geçirirler.
Yeşil düdükçün

Yeşil düdükçün (Tringa ochropus), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.
Yayılışı
Göçmendirler, kışı güney Avrupa ve Asya ile tropikal Afrika'da geçirirler. Bazen küçük sayıların, uygun besleme alanlarında toplamasına rağmen toplu halde yaşayan bir tür değildir.
Türkiye'de yıl boyunca görülebilirler fakat sadece Trakya'nın kuzeybatı bölgelerinde üremektedirler.
Çamurlu dereler ve vadiler, tatlısu sulak alanlarının çamurlu kenarlarında ve çoğunlukla küçük su birikintilerinde bulunurlar.
Özellikleri
Yüksek ve ahenkli bir dlu-id-uit-uit şeklindeki ötüşleri ve uçarken siyah beyaz görünmeleriyle tanınabilirler. Ürkek bir kuş türüdür bu yüzden uçurulduklarında fark edilirler. Koyu renkli bir düdükçündür. Kuyruk üstü, kalın, enine çizgilidir; kuyruk sokumu beyazdır, kanat altı koyudur. Bu özellikleri ile uçarken siyah beyaz gözükürler. Genç yeşil düdükçünler daha koyu renklidir ve daha tek tip, açık beneklidirler. Ayrıca başları da koyu renklidir ve açık göz halkasıyla sadece gözünün önüyle sınırlı kaşı dikkat çeker.
Beslenme Şekli
Örümcekler, kabuklular, balık larvaları, küçük balıklar, sucul ve karasal böcekler ile beslenirler.
Orman düdükçünü

Orman düdükçünü (Tringa glareola), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.
Tarla ardıç kuşu gibi başka bir türün yaşlı bir ağaç yuvasını tekrar kullanırlar veya yerde yuva yaparlar. Daha uzun-bacaklı, zarif bir yeşil düdükçüne veya kısa iyi bir gaga kahverengi arka ve daha uzun sarımsı bacaklarıyla Tringa solitaria türüne benzerler. Göçmendirler, Afrika, güney Asya ve özellikle Hindistan'a göçerler. Bu kuş genellikle, göç ve kışı geçirme esnasında tatlı suda bulunur. Bu kuşlar, sığ suda veya ıslak çamurda yiyeceklerini araştırarak arar. Onlar çoğunlukla, böcekler ve benzeri küçük avları yerler.