Suskunluk sarmalı

Suskunluk sarmalı, Alman siyaset bilimci Elisabeth Noelle-Neumann tarafından geliştirilen bir siyaset bilimi ve kitle iletişim teorisidir.
Bir kişinin/grubun savunduğu fikir, mensubu olduğu toplumun (okulda sınıf, fabrikada soyunma odası, orduda yemekhane, belediye otobüsü, akraba ziyareti, hastane koridoru vs.) genelgeçer kabul ettiği görüşlere uygun değilse, bu kişi toplumdan dışlanma korkusu nedeniyle konuşurken kendini kısıtlar veya fikrini söylemekten vazgeçer. Aynı kişi fikrinin (veya kendi fikrine yakın görüşlerin) toplum nezdinde yaygınlaşmaya başladığını sezerse, bu kez fikrini yüksek sesle söylemeye başlar.
Suskunluk Sarmalı teorisi içinde dört temel faktör vardır:
Kendi görüşlerinin toplum nezdinde, kabul görmeyeceğini bilen fakat kaybedecek bir şeyleri olmadığına inanarak veya inanmayarak sarmaldan çıkmış, her zaman azınlıkta kalacağının farkında olarak görüşlerinden taviz vermeyen kişi/gruplar,
Kitle iletişim araçlarının (Medya; , , ) etkisiyle (ve çoğu zaman bizzat medyanın sürekli tekrarlaması ile) yaratılmaya çalışılan ve en sonunda baskın gelen Genelgeçer görüş bir diğer adla Toplumsal Algı,
Fikirleri aykırı addedilen sınıf ile genelgeçer addedilen sınıfa dahil olmak arasında, dışlanma korkusu nedeniyle fikirlerini açıkça söylemeyen ve kararsız kalan kişilerin toplamı.
Teori sadece iki kutbun (düalizm) birbirine olan etkisini incelemek üzerine kurulu değildir. Hangi fikrin, siyasi görüşün, kanının, yaklaşımın, inanışın, geleneğin, tezin, anti-tezin, felsefenin vs. doğru hangisinin yanlış saptamasını yapmaya çalışmaz. Birden fazla algının bir arada yaşadığı iklim içinde, Suskunluk Sarmalı teorisi eğilimlerin ne yönde olduğunu ve zamanla değişiklik gösterip göstermediğini araştırır.
Teorinin geçmişi
"Kavram 1974te ortaya atılmıştır. Suskunluk Sarmalı teorisi; çeşitli konular hakkında, toplumda bir kesim çekinmeden konuşabilirken başka bir kesimin niçin suskun kaldığı sorusu üzerine kuruludur." Teori, bakış açılarının sadece iki yönlü olması üzerine kurulu değildir.
Kamuoyu (en bilinen haliyle Halkın/Toplumun Görüşü veya Halk/Toplum Görüşü tabiri)
Halkın görüşü tabiri ilk kez 18. yüzyılda Fransada ortaya çıkmıştır. Tabir sürekli tartışılagelmiştir ve ne tür bir bilimsel sınıf içinde değerlendirileceği konusunda elle tutulur bir gelişme sağlanamamıştır. Alman tarihçi Oncken: -Halkın Görüşü- kavramı hakkında iyi bir fikir beyan etmeye yeltenen, bu kavramı tanımlamaya çalışan herkes kısa zaman sonra Proteus adlı bir varlıkla karşı karşıya geldiğini farkedecektir. Proteus öyle bir varlıktır ki kendini ardı ardına binlerce kılığa sokabilir. Bu kılık değiştirme gözle görünür veya görünmez, aciz veya etkili olabilir, kendini bize sayamayacağımız kadar çok değişime uğramış şekilde sunabilir. Kendine o kadar güvenir ki, onu sımsıkı tutsakta her zaman bir yolunu bulup parmaklarımız arasından sıvışıp kaçmasını bilir. Tüm bu akıntı, tek bir formül içine hapsedilerek ifade edilemez. En nihayetinde, kime sorarsanız sorun Halkın Görüşü tabirinin ne olduğunu bilirler ama açıklayamazlar. Şöyle bir söz de söylenir: Fikirler tarihi müzesinin bir üyesi olan Kurmaca sadece ve sadece tarihi bir meraktan ibarettir. Bu alıntıya karşı, Halkın Görüşü kavramının ne demek olduğu ile ilgili tartışmalar biteceğe benzemiyor. 1970'lerin başında Elisabeth Noelle-Neumann Suskunluk Sarmalı teorisini oluşturmaya başladı. 1965'te bir tarafın galibiyeti artarak devam ederken, oy eğilimlerinde ne tür bir sapma olabileceği sorusu üzerinde çalışıyordu. Daha sonra Noelle-Neumann Toplumun Görüşü nedir? sorusu üzerinde dönüp durduğunu fark etti. Suskunluk Sarmalı toplum görüşünün ortaya çıktığı bir suret olabilir; yepyeni bir toplum görüşünün yavaş yavaş gelişmeye başladığı bir süreç ya da eski bir fikrin günümüze uyarlanmış bir hali olabilir. Noelle-Neumanndan yapılan bu alıntı eğer makul gözüküyorsa, bir süreç olarak değerlendirilip tanımlanamaz denerek nam salmış Toplumun Görüşü veya Suskunluk Sarmalı kavramlarının ne demek olduğu ile ilgili net bir tanımın yapılması büyük önem arz etmektedir. 1898de Amerikalı sosyolog Edward Ross Toplumun Görüşü kavramını ucuz ve zahmetsiz olarak nitelemiştir. -Halkın Görüşü- ile -Egemen Görüş- denklemi Halkın Görüşü tanımları içinde yaygın bir konu başlığıdır. Bu durum bir gerçeğe işaret eder; halkın görüşüne sıkı sıkıya bağlı olanlar, bireyleri gönülleri razı olmasa bile eyleme geçmeleri için zorlar. Birçok bilim insanı, Halkın Görüşünün, toplumsal olayların cereyan ettiği yer ve zamana göre değişiklik gösterdiği konusunda hemfikirdir. Sorumluluk hissi taşıdığını varsayan kişiler toplumu ilgilendiren herhangi bir konu hakkında fikir beyan ederek Halkın Görüşünün oluşmasında önemli rol oynar. Bilim insanları ayrıca, Halkın Görüşü kavramının çeşitli kalıplarına baktıklarında, hiçbir baskı altında kalmadan ifade edilen ve her koşulda ulaşılabilir olan fikirlerin; yani halkı halk yapan fikirlerin özellikle kitle iletişim araçları içinde var olduklarını görürler. Toplumun Görüşü kavramının ne olduğu ile ilgili süren anlaşmazlık, Toplum ve Görüş kelimeleri hem tek tek hem birleşik şekilde düşünülerek kavrama vücut vermeye devam ediyor.
Halk/Toplum
Bilim insanları Toplum kelimesinin ne demek olduğunu, Toplum Görüşü kavramı içinde tartışırlar. Toplum derken; Tüm Toplum ve Toplumdaki Çoğunluk ikileminin çok yönlü anlamlara yol açtığı görülür. Toplumun üç anlamı vardır. Tarafsızlık/Herkese açık olma üzerine kurulu hukuki anlamda toplum. Örneğin, kamusal alan. İkinci anlamı, kamusal hak. Son anlamda ise, Toplum Görüşü tabirine baktığımızda, Toplum kelimesinin bir şekilde bir şeyle ilişkili olduğu fakat farklı bir anlama büründüğü gözlenir. Kavram içindeki Toplum kelimesi, yine aynı kavram içinde değerlendirilmek şartıyla, sosyal psikolojinin alanına giren bir karakter halini alır. Bilim insanları, bireysel görüş & azınlık görüşün üzerinden zafer kazanarak, destek almak uğruna hükumetteki kanun yapıcılarla veya yargı dünyasıyla sürtüşme yaşamamaya gayret göstererek; birçok yasal düzenlemenin yapılması, normların değiştirilmesi / yeni normların getirilmesi ve en önemlisi moral değerlerin çapının ayarlanması konusunda Toplum Görüşünün ne kadar büyük bir güce sahip olduğunu keşfettiklerinde çok şaşırırlar.
Görüş/Fikir
1739da İngiliz filozof David Humeun eserinde yayınlanan Yaygın Görüş tabiri. Anlaşma kelimesi ve Yaygın olma hissi, İngiliz ve Fransız köklü Görüş kelimesinin temelinde yatar. Kelimenin kökenini araştırırken, Almancada 'meinung' olarak telaffuz edilir, Platonun Devlet eserine kadar geriye gidilir. Eserde, Socratesten bir alıntı görüşün/fikrin orta yolda bir konum aldığı şeklinde bitirilir. Kant ise görüş/fikir kelimelerini hem öznel hem nesnel manada yetersiz muhakeme olarak niteler. Her yönüyle yararlı gözüken bir fikir/görüş nasıl görmezden gelinebilir, şüphesi/sorusuna şu yolla cevap aranabilir: Çeşitli konular hakkında, toplumunveya toplumda birden fazla katmanınortak bir paydada buluşabilmesi günümüzde olduğu gibi geçmişte de ciddiyetle dikkate alınan bir konuydu.
Halkın Görüşünün oluşmasına etki eden faktörler
Toplumdan dışlanma tehdidi
Suskunluk Sarmalı toplumdan dışlanma tehdidiyle başlar. Toplumsal yapıyı oluşturan sayısız sütunun sürekliliğini korumak için, o toplumun üyelerinin toplumsal değerler ve toplumsal hedefler üzerine müşterek bir zeminde anlaşabilmeyi teminat altına alması gerekir. Bu anlaşmayı sağladıktan sonra sosyal düzenin bozulmaya uğramadan yoluna devam edebilmesi için, toplum, anlaşmaya uyum göstermeyen, anlaşmayı rayından çıkarma yönünde görüşlere sahip olan azınlığı; sizi dışlarız tehdidiyle caydırmaya çalışır.
Toplumdan dışlanma korkusu
Dışlanma korkusu Suskunluk Sarmalına ivme kazandıran bir merkezkaç kuvvetidir. İnsanlar toplumdan dışlanma korkusuna kapılmamak için, kendilerince önlemler alır. Bu önlem alma varsayımı, Konformizm/Çevreye Uyum Göstermek denilen hayatı huzur içinde yaşamak için etliye sütlüye bulaşmamak, her zaman -Halkın Görüşü-ne yakın olmak ve hatta birebir aynısı olmaya çabalamak temeline dayanır.
Fikrini özgürce söyleme isteği
Bireyler, fikirlerinin veya fikirlerine yakın olan görüşlerin toplum içinde yaygınlaşmaya başladığını hissettikleri anda, çekinmeden konuşmaya meyillidir. Tam tersine bakılırsa, fikirleri toplumca kabul edilmiyorsa veya yavaş yavaş popülaritesi kaybolmaya başladıysa, artık susup kabuğuna çekilmeye yönelir.
Kişinin benliğinde doğuştan var olan genelgeçer görüşe uyum gösterme duygusu
Bireyler, Toplum Görüşünü ölçmek için doğuştan gelen özelliklere sahiptir. Bireyin gözlemleyebildiği toplumun çapı çok geniş olamayacağından, Kitle İletişim Araçları dediğimiz Medya, Toplumdaki Baskın Görüşün ne/neler olduğu hakkında bireylere örnekler sunar. Medya, bu Baskın Görüşün topluma nasıl sunulduğu konusunda çok önemli rol oynar. Toplumun Görüşünün nerelere meyilli olduğu ile ilgili bireylerin (tek tek) algılarına doğrudan etki etme gücüne sahiptir. Bu sunum aşamasında kullanılan kelimelerin, bilgilerin kaynağının, resim-fotoğrafların, kişilerin, videoların vd. gerçek mi yoksa kurgusal mı olduğu şüphesi haberin dinlenme/izlenme anında bireylerin merağını pek uyandırmaz.
Genel Bilgi Eksikliği & Çoğulcu Bilgi Eksikliği (Kaba tabirle -Çoğulcu Cahillik-) & Toplum Genelinin bazı fikirleri / bazı kavramları / bazı olayları vs. görmezden gelmesi
Çoğulculuk Pluralism ile Çoğunlukçuluk Majoritarianism arasında fark vardır. Çoğulculuk kavramı çoğunlukçuluk kavramını kapsar.
Çoğunluk; bir kitlenin diğer kitlelerle kıyaslandığında sayıca çok olduğunun göreceli de olsa ispatlanması demektir.
Çoğulculuk ise; birden çok kitlenin varlığı, bu kitlelerin birbirinin aynısı veya birbirinden farklı olduğu fakat bunların hepsinin bir arada yaşadığı bir mekan veya bir algı ortamının (mekan ve algı kelimeleri hem fiziksel hem de duyumsal olarak kabul edilebilir) bütünü demektir. Çoğulculukta hangi kitlelerin daha büyük hangilerinin daha küçük olduğu, kuşbakışı yaklaşım ile, net gözükür.
Noelle-Neumann; toplumdaki baskın görüşün hangi kitlelerde çok hangilerinde az olduğunun tespit edilmesinin zorluğu ve bir tespit yapılabilse bile bunun kayganlığı sebebiyle çoğulcu cahillik terimini kullanmayı uygun bulmuştur.
Noelle-Neumanna göre Çoğulcu Bilgi Eksikliği, bireyin tekil olarak veya bir grubun sahip olduğu düşünce ne ise, toplumun geri kalanının da o düşünceye sahip olduğu yanılgısı demektir. Medya, tek bir veya birden fazla fikri yayınlarıyla baskın kılıp, aynı anda azınlığın fikirlerinin sesini kısarak Çoğulcu Bilgi Eksikliğini yaratabilir; bu da yukarıda belirtilen yanılgının oluşmasına yol açar. Örnekler: Komünizm kelimesini duyunca din elden gidecek yorumunun akla ilk gelen şey olması fakat bunun bir yanılgıdan ibaret olması, Muhafazakar kelimesini duyunca şeriat isteyen yobazlar yorumunun akla ilk gelen şey olması fakat bunun bir yanılgıdan ibaret olması, Liberal kelimesini duyunca paraya düşkün yorumunun akla ilk gelen şey olması fakat bunun bir yanılgıdan ibaret olması, Kürt & Ermeni & Rum & Alevi kelimelerini duyunca potansiyel düşman, potansiyel terörist, potansiyel bölücü yorumlarının yapılması fakat bunların birer yanılgıdan ibaret olması, Eşcinsel kelimesini duyunca bu bir tür hastalıktır ve tedavi edilmelidir yorumu fakat bunun bir yanılgıdan ibaret olması gibi. Bu ve buna benzer birçok kavramın tabu kabul edilmesi nedeniyle, toplumun genelinin bu konuları konuşmayı görmezden gelmesi, ötelemesi, Çoğulcu Bilgi Eksikliğinin her daim sürmesine sebeptir.
Suskunluk sarmalı
Yukarıdaki beş faktör arasındaki etkileşim, Toplum Görüşünün inşa edilmesi, değiştirilmesi ve güçlendirilmesi sürecine öncülük eder. Bir tarafın suskunluğa gömülmeye ve aynı anda diğer tarafın konuşmaya başlaması bir sarmal meydana getirir. Ve bu sarmal baskın gelen tarafın fikrinin iktidarını gitgide kuvvetlendirdiğini bariz bir şekilde gösterir. Daha önce bu fikir belli belirsiz bir kurgu halindeyken, artık herkesçe kabul gören bir sosyal norm haline dönüşür.
Noelle-Neumann, Suskunluk Sarmalının sürekli hareket halinde olan bir süreç olduğunu da ekler. Halkın Görüşü artık, medyanın sürekli tekrarlayarak baskın hale getirdiği Çoğunluğun Görüşüdür yani artık bir statükodur. Ve bu statüko karşısında azınlık daha kısık sesle konuşmaya başlar ve en sonunda susar. Suskunluk Sarmalı teorisi, değerlendirme yapılması istenen bir alanda, gerçek ve değer farklılığı (gerçek kelimesinden kasıt -pozitif- yani bilim, felsefe veya akıl ile varlığı ispatlanan fikir; değer kelimesinden kasıt -normatif; kaide teşkil eden- yani ortak bir noktada buluşmuş kişilerin herhangi bir bilimsel onay beklemedikleri fikir) varsa sadece algı ve fikir zeminlerine uygulanabilir; teori, gerçekler üzerinden yanlış veya doğru saptaması yapmaya çalışmaz.
Sarmalın modeli
İnsan sosyal bir varlık olarak, çevresinden dışlanmaktan korkar. Doğası gereği, çevresi tarafından saygı görme beklentisi içindedir.
Dışlanma riskini bertaraf etmek, çevresi içinde popülaritesini ve saygınlığını korumak için, bireyler çevrelerini, çevrelerindeki değişimleri dikkatle takip eder. Ne tür görüş ve tarzların yaygın olduğunu ve yeni görüş, yeni tarzların gelip gelmediğini sürekli kontrol eder. Eğer yeniler geldiyse, bunları keşfeder keşfetmez hemen uyum gösterir; topluma yabancı durumuna düşmemeye çalışır.
Fikirlerin/görüşlerin ve davranışların durağan olduğu alanlar ile değişime açık olduğu alanlar diye iki grup oluşturulabilir. Görüşlerin görece kesin ve durağan olduğu alanlarda (örneğin gelenek / töre / ritüel), kişi bu geleneğe uygun sözler söyleyip topluma uyumlu bir profil çizebilir ya da bu geleneğe karşı beyanlarda bulunuyorsa dışlanma riskini göze almış olması gerekir. Görüşlerin değişime açık veya tartışmalı olduğu alanlarda ise kişi, toplum tarafından dışlanmasına neden olmayacak yani genelgeçer görüşleri bulmaya çalışır.
Kişiler veya gruplar, fikirlerinin veya fikirlerine yakın olan görüşlerin toplumda yagınlaşmaya başladığını sezerse, artık toplum içinde kendilerinden emin, korkmadan konuşmaya başlar. Tam tersi durumda ise, kişiler, fikirlerinin toplum nezdinde zemin kaybettiğini sezdikleri anda, artık içine kapanık bir şekilde konuşmaya başlar.
B fikrini savunan kişiler suskun kalırken A fikrini savunan kişiler çok konuşuyorsa, bu ikilemin toplum üzerinde mutlak etkisi vardır: Hararetle savunulan bir fikir göründüğünden daha güçlü olduğu intibasını topluma verirken, kısık sesle savunulan bir fikir göründüğünden daha zayıf bir intiba verebilir.
Sonuç: Sarmal sürekli değişim halinde olan bir süreçtir. Kişiler veya gruplar çevrelerindeki değişimi takip ederek kendilerini bunlara uydurmaya çalışır. Bir görüş artık yaygınlığını kaybedip geri plana düşmeye başladığında kişiler saf değiştirip yükseliş trendine giren görüşe yaklaşır. Teori içinde; yaygınlığını kaybeden görüşü her koşulda/daima savunan kişi/grupların yeri bir istisnadır. Çünkü bu kişiler için toplum tarafından dışlanmak veya saygı görmek önemli değildir.
Toplumdan dışlanma korkusu: Konformizm/Topluma aykırı gözükmeden yaşamak sarmalı oluşturur
Noelle-Neumanna göre dışlanma korkusu sarmalın başlangıç noktasını oluşturur. Psikolog Solomon Aschın yaptığı deneyde; deneklere birinde üç farklı uzunlukta çizgi, diğerinde tek bir çizginin olduğu iki kart dağıtılır. Çizgiler A, B, C ve X harfleriyle adlandırılmıştır. Soru üç çizginin olduğu kartta hangi çizginin diğer karttaki X çizgisiyle aynı uzunlukta olduğudur. Deneyin yapıldığı odadaki bütün denekler B çizgisinin X ile aynı uzunlukta olduğunu söylerken, bir denek aslında C çizgisinin X ile aynı uzunlukta olduğunu görür; ve gerçeği gören bu deneğin hangi cevabı vereceği deneyin yapılma amacıdır. Denek doğru olanı gördükten sonra fikrinin arkasında duracak mıdır? Yoksa odadaki diğer deneklerle ters düşmemek; konformizmin dışına çıkmamak için o da B çizgisini mi seçecektir? Çalışma sonucu: Aynı uzunlukta olan C çizgisini seçen denek yani doğru olanı yapan denek, gruptan dışlanmamak için, sessiz kalıp gruba uyum gösterme yoluna giriyor. Bu deney çok kısa gözükmesine ve farklı koşullarda farklı sonuçlar verebilecek bir potansiyel barındırdığı intibası vermesine rağmen; sonuçlarına baktığımızda Suskunluk Sarmalı teorisini destekleyen en basit ve en öz deneydir. Asch Deneyi ile Suskunluk Sarmalının ortak noktası toplumdan dışlanma korkusuna karşı kişilerin/grupların nasıl bir davranış sergilediğidir.
Suskunluğu yenip konuşmaya başlama arasındaki ince çizgi
Teori bir noktaya daha işaret eder. Suskun Azınlık ↔ Sessiz Çoğunluk denilen iyi eğitimli ya da daha müreffeh bir hayata sahip (müreffeh & refah kelimeleri hem maddi anlamda hem moral anlamında birleşik veya tek tek değerlendirilebilir) kişi/gruplar ve özgürce düşünen diye tabir edilen kişi/gruplar, genellikle toplumun onların fikirleri hakkında ne düşündüğü ile ilgilenmezler, dışlanmaktan korkmazlar ve bu yüzden her zaman konuşabilirler. Sessiz Çoğunluğun aynı zamanda; itaatkar diye addedilen Toplum Görüşü kavramı durgunluğa girdiğinde; düşünceler ikliminde dalgalanmalar yaratan bir rüzgar, değişimi ateşleyen bir kaynak vasfı da vardır. -Toplum Görüşü- itaat etmeye meyillidir kavramı ve Sessiz Çoğunluk kavramı, bir toplumda sosyolojik evrimler geçirmek için iki kanat olarak görülür. Bu Sessiz Çoğunluk, sarmalın içinde dışlanma tehdidi olan muhalefet tarafının her zaman en tepesinde yer alır. Teoriye göre Sessiz Çoğunluk: Nonconformist / Konformist olmayan; toplumda genelgeçer diye tabir edilen çeşitli değerlere, fikirlere, geleneklere vd. rağbet etmedikleri için dışlanmış, kaybedecek bir şeyleri olmadığı için özgürce konuşmaktan korkmayan kişi/gruplar ve Avangard / Yenilikçi / Öncü; yaşadıkları zamanın çok ötesinde değerlere sahip ve bu değerleri yaşadıkları zamanın içine getirmeye çalıştıkları için toplum içinde her zaman bir azınlık olarak kalmış aydın, sanatçı ve reformcu kişi/gruplardır.
Sarmal ile ilgili devam etmekte olan araştırmalar
Suskunluk Sarmalı, tartışmaya açık ve siyasi bir vakanın bir tür sonucu olarak değerlendirilebilir. Bu nedenle, devam etmekte olan birçok araştırma, halen sıcaklığını koruyan sosyal meselelere, örneğin sigara kullanımı, 11 Eylül 2001 saldırılarından sonra çıkan tartışmalar ve sosyal travmalar gibi konuları da gözetir. Sarmal teorisi çoğunlukla yaşanmakta olan ve toplumun her katmanı tarafından hissedilen konuları inceler; sosyal normlar ve toplumun değer yapılarındaki değişimleri işaret etmeye çalışır. Teori, batı toplumları üzerinde denendiğinde mantıklı birçok sonuç elde edilebiliyor. Fakat topumlar/kültürler arası olaylar üzerinde denendiğinde, bir bireyin gönüllü olarak konuşmak istemesi üzerine etki ederek yanlış sonuçlar çıkmasına yol açabiliyor. Araştırmacılar bireyler arasındaki görüş farklılıklarını da incelemeye başladı. Bazı kişi/gruplar diğer kişi/gruplardan fazla düşünce ikliminde eğilimin ne yönde olduğu hakkında sinyaller yakalamaya çalışarak, bu sinayellere göre konuşup / konuşmamaya karar verebiliyor.
Toplumlar arası / Kültürler arası karşılaştırma
Suskunluk Sarmalı teorisi kullanılarak kültürel çeşitliliğin bireylerin görüşlerini dile getirme sürecine etkileri üzerine yapılmış geniş çaplı bir araştırma mevcut değil. Yakın zamanda bu araştırmalara başlandığını gösteren örnekler ise aşağıdaki gibi.
Amerika Birleşik Devletleri ve Tayvan
Tayvanda eğitim veren Yard. Doç. Dr. Huiping Huang, Tayvanla ABD arasında yaptığı telefon anketi sonuçlarını Suskunluk Sarmalı Teorisinin Kültürler arası Uygulaması başlığı altında bir raporla yayınladı. Hipotez; ABDdeki görüşlerin bireyselliğe yatkın, Tayvandaki görüşlerin toplumsallığa yatkın olduğunu gösterdi. Huangın raporu, Suskunluk Sarmalı teorisinin ABDde daha az aktif olduğunu da işaret etti. Çünkü ABDde bireyler kişisel hedeflerine daha fazla önem veriyordu. Telefon görüşmelerinde ABDliler, biz zamiri yerine ben zamirini daha çok kullandılar ve kişisel başarı üzerine açıklamalarda bulundular. Bu nedenle Huang, ABDlilerin, azınlıkta olduklarını bilmelerine rağmen, görüşlerini çekinmeden söyleyebildikleri hipotezini geliştirdi. Tayvanlıların cevaplarına baktığında ise; bireylerin toplumsal hedefler üzerine daha çok yorumda bulunduklarını, böylece muhtemel tansiyon yükselmeleri ve çatışmalara mahal vermemeye yatkın olduklarını öğrendi. Anket ayrıca, kültürler arasındaki kendine yeterlilik (konuya hakim olma duygusu) ve kendine güven hallerini de ölçmeye çalıştı.
Anket; ABD vatandaşlarının, ABDnin Somalide varlık göstermesi ile ilgili ve Tayvan vatandaşlarının tek dereceli seçim sistemine geçiş olasılığı ile ilgili neler düşündükleri sorularından oluştu. Her iki konu da siyaset ve insan hakları başlıklarına odaklandı çünkü ikisi de mukayese edilebilirdi. Ankete katılan kişilere destekliyorum, tarafsızım ve karşıyım seçeneklerinden birini seçerek ve kendilerini aile/arkadaş, medya, toplum ve gelecekte görmeyi umdukları toplum kategorilerine ayrı ayrı koyarak cevap vermeleri istendi. Ölçümler ayrıca bireysellik/toplumsallık yapıları ve hangi sebeplerle kişi(ler)nin görüşlerini açıklamaktan çekindiği üzerine sırasıyla 1-10 ve 1-5 ölçekleri baz alınarak yapıldı. Sonuçlar orijinal hipotezi doğrular nitelikte çıktı. Anketin geneline bakıldığında, ABDliler Tayvanlılardan daha fazla konuşmaya yatkındı. Toplumun Görüşüne göre aykırı düşecekleri riskini hisseden Tayvanlılar daha çekingen cevaplar verirken; ABDliler üzerinde ise bu risk azdı. Tayvanda, gelecekte toplumun görüşünün nerelere yönelebileceği üzerine yapılan yorumlar daha çok yapıldı ve bu da anketin yapıldığı anda Tayvanlıların Suskunluk Sarmalı içinde olduklarını ispatlayan en önemli göstergeydi. ABDden ankete katılan kişiler bireyselliğe yatkın bir kültürde yetiştikleri için, aslında azınlıkta veya aykırı olduklarında daha fazla ses çıkaracakları hipotezi geliştirildi. Fakat bu doğru değildi. Huanga göre; ankete katılan kişilere sorulan sorular ve anketin hangi konular çerçevesinde işleneceği bilgisi ABDlilerin nasıl olsa şahsımla doğrudan ilgisi olan konular hakkında sorular sormuyorlar. Kendimi farklı, dışlanmış ya da suçlu hissedecek bir duruma düşeceğime inanmıyorum. Bu nedenle Çoğunluğun Görüşünü destekler nitelikte şeyler söylemek zorunda değilim. algısı ankette önemli rol oynadı. Kendine yeterlilik (konuya hakim olma duygusu) duygusunun her iki ülkede de az olması, anket sırasındaki konuşmaların da daha etkisiz bir zemin üzerinde yürümesine yol açtı.
Bask Milliyetçiliği
Bask Milliyetçiliği ve Suskunluk Sarmalı ETAnın (Bask Vatanı ve Özgürlük örgütü), İspanya ve Fransada toplum nezdinde nasıl algılandığı üzerine Anthony Spencer ve Stephen Croucher tarafından yazılmış bir makaledir. Bask ulusu etnikdilbilim / budundilbilim zeminli, İspanyol ulusunun parçası olarak benimsenmemeye meyilli bir azınlıktır. ETA, İspanyol olan her şeye şiddetle karşı çıkmak veya şiddet göstermek telkininde bulunan ve terör eylemleri gerçekleştirmiş bir gruptur.
ABD & Tayvan arasında yapılmış ankete benzer şekilde, İspanya ve Fransadan Basklı bireylere ETA hakkında ne düşündükleri ile ilgili Trende bir yabancıyla ETA hakkında konuşmak için konuya nasıl girmeye çalışırdın? gibi sorular soruldu. ETAnın yaşadığı ve kültürel farklılıkların olduğu iki farklı bölge dikkate alındı.
Sonuçlar Suskunluk Sarmalının var olduğunu gösterdi. ETAnın terör yanı ile ilgili olumsuz görüşler oldukça yüksek çıkarken, bu şiddetin durdurulması için sesini yükseltenler azdı. Araştırmaya katılan Basklılar görüşlerinin Basklı olmayanlar tarafından daha sağduyulu bir yaklaşımla dinlenmesi gerektiğini söylüyor ve Basklı yakınları tarafından dışlanma korkusu yaşadıklarını açıkça dile getiriyorlardı. Buna mukabil, İspanyollarla yapılan görüşmelerde, araştırmaya katılanların çoğu şiddet eylemlerinin tam ortasında hayatlarını sürdürmeye çabaladıkları için sessiz kalmayı tercih etti.
Yapılan bu iki araştırma kültürler arasında Suskunluk Sarmalının var olduğunu gösteren işaretlere sahiptir. Her iki araştırma da, daha elverişli örnek olay/materyal kullanılmaması ve yetersiz destek sebebiyle birçok yönüyle eksiktir. Kültürler arasındaki çeşitliliğin bireylerin görüşlerine nasıl yansıdığını tam manasıyla kavrayabilmek için daha fazla araştırma yapılmalıdır. Spencer ve Croucher; araştırmalara iştirak edenlerin kişiliklerini, algılarını ve fikirlerini etraflıca öğrenebilmek için onlarla farklı konularda uzun ve ayrıntılı mülakatlar yapılması gerektiğini söyler.
Bir üniversite ortamında yapılan Suskunluk Sarmalı deneyi
ABD-Dayton Üniversitesinden akademisyen Jayne Henson ve ABD-Ball State Üniversitesinden Yard. Doç. Dr. Katherine Denker; bireyin ne tür konularda suskunluğa girdiği, siyasi yakınlaşma ve farklılıkların bu suskunluğa ne tür etkileri olduğu üzerine üniversite öğrencileri arasında bir araştırma yapmıştır.
Sınıfın genelgeçer görüş ikliminde değişiklikler olursa öğrencilerin nasıl tepki vereceği,

A öğrenci grubunun savunduğu siyasal görüşe karşı olarak eğitmenle birlikte sınıftaki diğer grup/gruplar bu durumu suskunluk içinde dinler ve hiç tepki vermezse, A grubunun nasıl davranacağı,

Eğitmenle birlikte diğer grup/gruplar kendilerine karşı olan A grubunu susturmaya çalıştıklarında, A grubunun ne yapacağı öğrenilmeye çalışılmıştır.
Araştırma sonucunda yazılan makalede öğrenci-eğitmen arasındaki etkileşimin ve sınıftaki her öğrencinin bu etkileşime ne gözle baktığının üzerinde az durulduğu açıklanmıştır. Araştırmanın amacı: Siyasi fikirlerin üniversite ortamında nasıl ifade edildiği ve sınıftaki iletişimin, siyasi hoşgörü üzerine etkilerini incelemek şeklinde açıklanmıştır. Araştırma ayrıca Suskunluk Sarmalı teorisinin, üniversite ortamında, Siyasi konulardan çekinildiği için ortaya çıkan suskunluk ve Siyaset kullanılarak yapılan susturma başlıklarını da inceler. Henson ve Denkerın makalesi, Suskunluk Sarmalı teorisini uygulamak için üniversitenin; kişiler arası ilişkilerin kuvvetli olması, medyanın, kültürel ve siyasi iletişimin iç içe olması nedeniyle çok elverişli bir coğrafya olduğunu söyler. Çünkü sınıflar arası etkileşim ve sınıf/grup/örgüt söylemi bir aradadır yani her zaman üniversite şemsiyesi altındadır. Eğitmenler ve öğrenciler kendi çelişkilerini ve kültürel yaklaşımlarını sınıfa, tek bir ortama getirir. Halkın Görüşü doğal olarak öğrenciler ve eğitmenlerin de görüşlerine etki eder. Araştırma öğrencilerin siyasi suskunluğa maruz kaldıklarında hissettikleri ile öğrenci-eğitmen siyasi birlikteliği konusunda düşündükleri arasında ne gibi bir bağıntı olduğunu inceler. Araştırma ayrıca öğrencilerin sınıftaki algı iklimini nasıl algıladıkları ile öğrenci-eğitmen arasındaki siyasi benzerliklerin yakınlaşmalarına yaptığı etki arasında bir ilişki olup olmadığını da inceler. Henson ve Denker araştırma için Midwestern Üniversitesinde İletişim Kursuna katılan öğrencileri kullandı. Öğrenciler, Siyaset kullanılarak yapılan susturma, sınıftaki algı iklimi ve eğitmen tarafından yaratılmış bir algı iklimi başlıklarıyla hazırlanmış anketi cevapladı. Öğrenciler arasındaki ideolojik farklılıklar ile savunulan siyasi parti içinde algılanan benzerlikler arasında pozitif bir ilişki olduğu ve eğitmeni daha derin bir suskunluğa yol açan faktör görmenin yaygın olduğu sonucu çıktı. Ayrıca algılanan benzerlikler ile sınıftaki düşünce iklimi arasında da pozitif bir bağıntı olduğu kanıtlandı. Ve bu araştırma üniversite ortamında da Suskunluk Sarmalının var olduğunu gösterdi. Eğitmenlerinin ve sınıf arkadaşlarının siyasi görüşlerinde farklılıklar olduğunu algılayan; farklı görüşlere sahip olmanın dışlanmaya yol açacağını gören öğrencilerin sessiz kalmayı tercih edebileceği olasılıklar arasında değerlendirildi. Eğitmenin görüşünün Sınıfın Görüşü üzerinde önemli bir rol oynadığı ve bunun öğrencilerde fikirlerimi bastırabilirler algısı yaratabileceği saptanmıştır. Eğitmenin görüşlerini açıkladığı ve açıklamadığıve burada farklı görüşler susturulmalıdır algısının oluşup oluşmadığının üzerinde önemle durarakdeneyleri ayrı ayrı yapıp çıkan sonuçlara daha dikkatli bakılması gerektiği bir diğer önemli saptamadır. Henson ve Denkerın yaptığı bu araştırma, diğerlerinden farklı olduğunu anlayan bir kişinin, bu farklılığın gün yüzüne çıkmaması için sessiz kalmaya meylettiğini; gündelik hayatımızdaki Suskunluk Sarmalının üniversitelerde de var olduğunu gösteriyor.
Suskunluk Sarmalı ve İnternet
Dışlamayı/Soyutlaşmayı ortadan kaldıran faktörler üzerine
Soyutlama/dışlama kavramının ne olduğu, içinde değerlendirildiği durumlara göre çeşitlilik gösterir. Soyutlama bir tanıma göre, bir kişi/grubun emsalleri arasındaki etkileşimin zayıf olması Toplumdan Çıkma & Çıkarılma sebebidir. Bir başka tanıma göre, soyutlama, emsalleri arasında kabul görmenin zayıf olması ya da emsalleri arasında reddedilmenin güçlü olması demektir. Başka bir araştırma İnternetin bireyleri toplumdan soyutlayan bir araç mı yoksa tam tersine soyutlamayı azaltan özelliğe sahip, bireylerin sosyal ağlarını (social networks ) genişletebildiği bir araç mı sorularına cevaplar bulmaya çalışmıştır. İnternet hayatımıza girdiği andan itibaren yeni oluşumlar da meydana gelmiştir; IRC (Internet Relay Chat - İnternet Üzerinden Mesajlaşma), haber grupları, MUDs (Multiuser Dimensions - Birden çok kullanıcının olduğu portallar) ve yakın zamanda popüler olan ticari amaçlı sanal topluluklar gibi. İnternet içinde oluşmuş grupların bireyler üzerindeki etkileri hakkında geliştirilmiş teori ve hipotezler çok geniş bir sahaya yayılır. Bazı araştırmacılar, hızla büyüyen sohbet odalarının, on-line oyunların ya da bilgisayar tabanlı pazarların soyutlanmış ve kendini soyutlanmış hisseden kimselerin daha canlı bir hayata sahip olabilmesi için yeni fırsatlar getirdiğini savunur.
Geleneksel olarak, sosyal dışlama/dışlanma, akran grubu dışındaki bir kişinin pozisyonu ile ilgili geliştirilmiş tek boyutlu bir yapı olarak kabul edilir ve akranları tarafından gruptan dışlanmış olmanın sonucu soyutlanmaktır. Kaynaklar gösteriyor ki, çocuklardan yetişkinlere, insanlar soyutlanma kavramı ve mensubu oldukları toplumdan soyutlanmanın kendilerine nasıl yansıyacağını gayet iyi anlıyor. Soyutlanma korkusu nedeniyle, muhalif görüşlere sahip olduğunun farkında olan bireyler, özgürce konuşmaktan çekinir. Yani, aynı/benzer görüşlere sahip insanların bir arada olduğu bir ortamda, aykırı görüşe sahip bir birey konuşurken ya kendini kısıtlar ya da hiç konuşmaz. Witschge şöyle devam eder: Başkalarına zarar vermek veya kendine zarar vermek başta olmak üzere insanların kendilerini özgürce ifade etmesinden alıkoyan bazı faktörler vardır. Ve yine bazı durumlarda insanların konuşmayı seçmesi hiç de arzu edilmeyen tartışmaların ortaya çıkmasına neden olacaktır. Bu da bireylerin farklılıklarının ve eşitliklerinin hangi noktalar üzerinde olduğunun tam manasıyla anlaşılmasına engel teşkil eder.
İnternetin yarattığı yepyeni mecralar, insanların soyutlanma korkusundan sıyrılabildiği ve böylece Suskunluk Sarmalının oluşmadığı özelliklere sahiptir. İnternet, aynı düşünce yapısına ve benzer görüşlere sahip insanların birbirlerini bulabildikleri yerleri barındırır. Boston Üniversitesinden Marshall Van Alstyne ve MITden (Massachusetts Institute of Technology & Massachusetts Teknoloji Enstitüsü) Erik Brynjolfssonun yaptığı bir açıklamaya göre: İnternet kullanıcıları kendi görüşlerine yakın diğer kullanıcıların bir araya geldiği ortamları arar, fikirdaşlarının olduğu ortamlarda sürekli vakit geçirmek ister ve kendilerinden farklı düşünen insanlarla pek etkileşim halinde olmazlar. Bu nedenle herhangi bir konu hakkında yapılan tartışma & karar alma sürecinde onlara yani kendilerinden farklı düşünenlere karşı bir dışlanma korkusu hissetmezler. İnternet, insanları sadece psikolojik bariyerlerinden kurtarmakla kalmıyor; birbiriyle ilişkili/ilişkisiz, sayılamayacak kadar çok konuşma/yazışma/görüşme/paylaşma/tartışma ortamlarının birden fazla ve çok geniş zemin(ler) üzerinde gelişmesine de olanak sağlıyor. Katılımcılık refleksini farklı ölçülerde, isteyerek veya istemeyerek, kısıtlayan geleneksel medyanın aksine İnternet; kim hangi konuda ne kadar yetkili, kim değil? sorusu üzerinden hareket eden bir mecra olmadığından, İnterneti kullanan herkes çok geniş özgürlüklere ve her tür bilginin olduğu devasa kaynaklara sahiptir, ortak bir zeminde buluşabilmiş bir veya birden fazla kitle projelerini hayata geçirebilir.
İnternette -özellikle sosyal medya portallarında- online ve offline gözükmenin arkasındaki nedenler
İnternet birbirine yakın ve farklı görüşlerin bir arada varlık gösterebildiği bir alandır. Onlineın Türkçe karşılığı çevrimiçi, offlineın ise çevrim dışıdır. (Sosyoloji terminolojisi içinde online; sanal dünya, offline; gerçek hayat demektir.)
Sohbet odaları, forum siteleri, anlık ileti gönderme ortamları (Facebook, MSN, Skype, Yahoo Messenger, Gtalk, Twitter gibi) birbirinden çok farklı görüşlere sahip insanların bir araya gelebildiği yerlerdir. Bu ortamlarda dışlanma korkusunu az taşıyan veya tamamıyla yenmiş kişiler mevcuttur. saptaması yetersiz kalabilir. Çünkü sanal dünya diye tabir edilen İnternette; kişinin/grubun kimliğinin gerçek mi/sahte mi olduğu, kimliğin bir bilgisayar tarafından bireyden/gruptan habersiz otomatik olarak hazırlanıp mecraya sürülüp/sürülmediği ve en önemlisi kişinin/grubun fiziken İnternette var olması henüz mümkün olmadığından, kimlerin dışlanma korkusuna az sahip olduğu, kimlerin tamamıyla korkularını yendiği net belirlenemeyebilir. Bir araştırma bireylerin görüşlerini açıklarken kendilerini onlinemı yoksa offlinemı göstermek isteyecekleri konusunu incelemiştir. 305 kişinin katıldığı bir anket, Suskunluk Sarmalı içinde online ve offline gözükmeyi tercih edenlerin dağılımını ve seçimlerini hangi yönde ve niçin o yönde yaptıklarını araştırmıştır. Online gözükmenin arkasındaki nedenler, benzer görüşlere sahip grupları bulmanın daha kolay olduğu algısı ile açıklanmıştır. Online gözükmek içindeki dışlanma korkusunun az olması, bir sohbet ortamından rahatça ayrılmak kolaylığını getirir. Online bir tartışma ortamında, bireyler Çoğunluğun Görüşüne uyum gösterme baskısı ve ihtiyacı hissetmeden tartışmayı terkedebilir. Fakat bu durum Suskunluk Sarmalının online ortamda hiçbir zaman oluşmadığı anlamına gelmez. Online bir ortamda baskın gelen bir görüş varsa, insanlar görüşlerini, gerçek hayatta olduğu gibi, ifade etmekten çekinebilir. Buna karşılık, online bir ortamda, görüşleri aykırı addedilen bir azınlık grubu harekete geçirecek tek bir kişinin çıkıp konuşmaya başlaması Suskunluk Sarmalının bitmesini sağlayabilir. Suskunluk Sarmalının online bir ortamda gerçek hayata göre niçin daha az oluştuğunu gösteren bir başka neden ise, bireyin offline halde olan Çoğunluğun Görüşü & Toplum Görüşü & Baskın Görüşe karşı mı yoksa destekler nitelikte mi konuştuğu saptamasının net yapılamamasıdır. Offlinedan asıl kastedilen, çoğunluğun görüşü / toplumun görüşü / halkın görüşü / genelgeçer görüş / baskın görüş gibi kesimlerin İnternet ortamında gerçek hayatta olduğundan daha çabuk reaksiyon gösterecek bir hıza sahip olmamasıdır. Böylece birey offline halde olan baskın görüşe karşı fikirlerini rahatça açıklar konumda hissedebilir, ve bu durum yine aynı bireyin online bir ortamda rahat konuşabilmesiyle aynı sonuca çıkar. Yapılan araştırmalar, insanların online ortamda daha özgür konuşabildiklerinin yanında suskunluğunda devam ettiğini gösteriyor. Ve online ortamda konuşabilme imkanının var olmasının gerçek yaşama göre bireyi daha fazla rahatlatıp rahatlatmadığı sorusunun başlı başına bir araştırma konusu olduğu söyleniyor.
Heterojenlik / Farklılık / Birden çok grubun birbirine karışmadan bir arada var olması ve Anonim / Gerçek İsmini Saklama durumu
İnternetin doğası sadece daha fazla kişinin/grubun bir araya gelmesine olanak sağlamaz aynı zamanda gruplar arasında heterojen katmanların oluştuğunu da gösterir. ABD-Northwestern Üniversitesinden Prof. Benjamin I. Page şöyle der: Muazzam bir hızla gelişen iletişim araçları teknolojisi; mevcut fikirler arasındaki farklılığın ve bu fikirlerin birbirleriyle etkileşiminin büyük ihtimalle artmasını sağlayacak, bireylerin aklında ne tür fikirler uçuşuyor acaba? sorusunu ve bu soru sonucunda ortaya çıkabilecek her türlü rekabeti de bir nebze hafifletecektir. İnsanların birçok konuda, ortak bir zeminde buluşma ve tartışabilme ihtiyacı içine girmesinin nedeni birbirlerinden farklı olmalarıdır ve İnternet farklılıkların kolayca (heterojen) görünebildiği ve bu farklılıklara ulaşılabilen bir dünyadır. Farklı katmanların olması, her grupta yine kendilerinden farklı düşünen başka grupların da var olduğu algısını yaratacak ve bu durum farklılıklara açık olmak gerektiğinin ve bunun sonucu olan anlaşmazlıkların ortaya çıkmasının doğal olduğu görüşünü hakim kılacaktır. Daha önce de açıklandığı üzere, anlaşmazlık çıkabilir & dışlanabilirim korkusu nedeniyle insanlar fikirlerini söylemekten kaçınabilir. Noelle-Neumanna göre deneysel çalışmalar gösteriyor ki, dışarıdan müdahale edilmesi oldukça güç olan münazaralarda, bilgisayar merkezli sohbet odaları ve haber forum/grupları gibi geniş ölçeğe sahip ortamlar gibi, insanların sesini kısmak ve onları sindirmek imkansıza yakındır.
Aynı zamanda İnternet anonim kimliklerin de oluşmasını sağlar. Fakat anonim kimlikler meydana geldikten sonra toplumdan dışlanma ve hakir görülme korkuları ne derece azalır, tartışma konusudur. Araştırmacı Patricia M. Wallace göre, insanların eylemleri kendilerine kişisel olarak isnat edilmediği müddetçe, insanlar toplumsal birliktelikler ve kısıtlanmalar kavramından daha az çekinir hale gelir. Bu, insanlara kendilerini daha güvende hissettiği ortamlarda kişisel meselelerini tartışma fırsatı verilmesi gibi daha olumlu bir duruma işaret eder.
Grupların bireylere sataşması durumu gerçek hayatta olduğu gibi İnternette de vardır fakat daha azdır. Ve bu konformizmi; çevreye uyum gösterip hiçbir sorunla karşılaşmamak durumunu azaltır. Wallace şu şekilde devam eder: Deneysel çalışmalar gösteriyor ki, offline halde olan çoğunluğun alay edici ve iğneleyici davranışlarına sonsuza dek maruz kalmayacaklarını bilen muhalif azınlıklar, offlinedan daha çok online ortamda fikirlerini özgürce ifade ettiklerini hissediyor ya da farklı bir fikre sahip olduğu için çevre baskısı nedeniyle kendini rahatsız hissediyor. ABD-Pennsylvania Üniversitesinden Jennifer Stromer-Galleya göre, online ortamda kurulan iletişim, gerçek hayatta çeşitli konularda yüz yüze münakaşaya maruz kalan bireylerin psikolojik bariyerlerini aşabilmesine olanak sağlar: Sözsüz iletişim ipuçlarının/işaretlerinin yokluğu, sosyal varlık algısını azalttığı gibi anonim olma algısını da arttırır. Sözlü & Sözsüz İletişim İpuçları/İşaretlerinden kasıt, kişinin/grubun bireysel veya toplu bir ortamdaki konuşma/iletişimde bilerek veya bilmeyerek yaptığı mimik, el hareketleri, ses tonu gibi sinyallerdir. Bilgisayar merkezli iletişim içinde sözlü veya sözsüz iletişim ipuçları/işaretlerinin yok denecek kadar az olması bireylerin gerçek hayatta yaşayabileceği dışlanma korkusunun bilgisayarlı ortamda büyük oranda düşmesine yol açar. Online bir tartışma grubunda; aşırı uç fikirlerin sesinin kısılmasıyla, tartışma ortamının gerçekte gözüktüğünden daha ılımlı bir havada geçtiği gibi bir sonuç da ortaya çıkabilir. Eğer gruptaki diğer kişiler soyut varlıklar olarak algılanırsa, sınıflandırma yapmak daha az olasıdır.
Suskunluk Sarmalının düğüm noktası, insanlarda bilerek veya bilinçaltından bir şeylerin harekete geçmesiyle, popüler olmayan görüşler ifade etmenin olumsuz yankılanacağı şüphesidir. Bu şüphe ve bununla ilişkili birçok kavramın İnternet ortamında meydana gelmeyebileceğini gösteren çeşitli sebepler vardır:
Huzursuzluk & utanma ve aşağılanma hislerinin başkalarının fiziksel varlıklarına bağlı olmasıdır yani onlarla aynı ortamda bir arada olmak ve reaksiyonu direkt hissetmek. Bilgisayar merkezli iletişimde, bireyin/grubun/toplumun fiziksel olarak ortamda bulunmaması durumu yine bu ortamda faaliyet gösteren diğer kullanıcılarca (yine aynı varlıklar; birey/grup/toplum) da hissedilir ve bu nedenle aykırı bir görüş söylemek gerçek hayatta olduğu kadar yüksek bir tehdit unsuru oluşturmaz.

Bireyler/gruplar arasındaki sıradan bir sözlü/sözsüz iletişimde; göz teması, el hareketleri gibi çeşitli işaretlerin etkisi çok büyüktür. Bilgisayar merkezli iletişimde bu tür işaretler büyük oranda gözükmez.

Araştırmacılar S. Kiesler, J. Siegel ve T. W. McGuirea göre sözsüz iletişimdeki ipuçları/işaretler biçimselliği ve statü eşitsizliğini yüz yüze iletişim içine taşır. Bu işaretler ortadan kalktığında, etkileşim kaynağı olarak değerlendirebileceğimiz sosyal statünün önemi azalacaktır. Bir araç vasıtasıyla yapılan iletişimde (mektup, telgraf, bilgisayar, e-posta, sohbet odaları vs.) yüz yüze iletişimde gelişen grup hiyerarşisinin daha az görünür olduğu ortaya çıkar.
İletişim/sohbet ortamı içindeki kişilerin varlığını buğulu hale getiren genelgeçer görüş daha net bir tabirle ortalama görüş, Konformizm; rahat yaşamak için topluma -aykırı- gözükmemeye çalışmanın sonuçlarını büyük oranda etkiler. Kişi/grupların sosyal varlığı; etkileşim halinde olduğu toplum içinde bir diğeriyle kurduğu ilişkinin derecesinin ne olduğu veya genelgeçer görüşün toplum içindeki bazı kişi/grupların varlığına yaptığı etkinin derecesinin ne olduğu ile ilgilidir.
Eşitlik
Bir iletişim ortamında heterojenliğin varlığını sürdürmesindeki en önemli faktörler, bu ortama katılan her kişinin eşit erişim ve konuşulan konuya/konulara eşit nüfuz imkanına sahip olmasıdır. Kişiler bir konu hakkında kendilerini tamamıyla bilgisiz hissederlerse, tam yetkinliğe sahip olmadıklarını düşünürlerse veya konu hakkında konuşan diğer katılımcılarla aynı seviyede olmadıklarını görürlerse, konuşma ortamına hiç girmeme eğilimi gösterirler. Konuşmaya katılmaya karar verdiklerinde, katılımları ortam içindeki görüşleri baskın gelen kişiler tarafından geçersiz bırakılır ya da statülerine göre katılımları değerlendirilir. Avustralya-Queensland Üniversitesinden Dr. Lincoln Dahlberg, İnterneti, insanları sosyal hiyerarşilerden ve yukarıda da bahsedilen offline halde olan güç ilişkilerinden özgürleştirdiği için yüceltir: Siber uzay dediğimiz İnternetin her şeyi içinde barındırabileceği gibi bir algı her ne kadar doğru olsa da bazı şeyleri de görmezden geldiğini söyleyebiliriz. Bu, kişi/gruplar ne tür özelliklere sahip olurlarsa olsunlar onları eşitmiş gibi varsayarak bünyesinde barındırması demektir. İnternet ortamında yaşanan tüm olaylar (kişisel/direkt ve anlık mesajlaşma denilen -instant messaging-, e-posta, forum siteleri, sosyal medya portalları ve yüzbinlerce platform) hakkında yürütülen tartışmalar; ortaya atılan iddiaların değeri çerçevesinde dikkate alınır, yapı içindeki kişilerin toplumdaki konumlarına göre değil.
ABD-Washington Üniversitesinden Doç. Dr. John Gastil: Eğer bilgisayar üzerinden yapılan iletişim=etkileşim, belleğimizdeki toplumsal statü kavramını tutarlı bir şekilde düşürürse, bu modelin yüz yüze iletişimden zamanla daha güçlü hale geleceği söylenebilir. der. Statü kavramının zamanla önemsiz hale geleceğine örnek vermek gerekirse: Bir tartışma forumunda, bireyin kullandığı kelimeler yine aynı bireyin sosyoekonomik durumuyla kıyaslandığında daha ağır gözükebilir. Hangi statüden olduğunu gösteren işaretleri sezmenin zor olması sebebiyle, kullanılan kelimelere göre algılanan statüler birbirine yakınlık göstermeye başlar ve bu da stereotype denilen kalıplaşmış yargıların, daha genel tabirle önyargıların, gitgide azalmasına yol açar.
İnsanlar offlinedan daha çok online ortamdaki forumlarda kendilerini daha eşit hissediyor olabilir. Irkçılık, yaş ayrımcılığı başta olmak üzere her tür ayrımcılık azalıyor gibi görünür. Çünkü grup-dışından olanların statülerini anlayabilmek oldukça zorlaşmıştır. Bilgiye artık sadece belli bir grubun değil herkesin ulaşabilmesi ve bunun getirdiği doğal eşitlik duygusu; İnternetin, bilgiyi geliştirme, paylaşma ve organize etme özelliğini hızla ve önemli ölçüde arttırdığını kanıtlar. Bu gelişme zamanla birbirine yakın kapasitelerle olayları müzakere eden daha bilgili bireyler meydana getirir.
Toplumdan dışlanma/soyutlanma halinin İnternet ortamında yok denecek kadar az olması, İnternetin kendi etkisinin bireyleri gerçek hayattan (ve toplumdan) soyutlayıp / soyutlamadığı ikilemine düşürmemelidir. İnsanların İnterneti hangi amaçlarla kullandığı ve İnternetin insanlar üzerindeki pozitif ve negatif etkilerinin neler olduğu soruları üzerine de yürütülen araştırmalar vardır. Bu araştırmaların hedefi, İnternet ortamında gerçekleşen etkileşimleri incelemektir.
Yakın zamanda yayınlanmış araştırma sonuçları gösteriyor ki; İnternet,
Bireyin gerçek hayatta kurduğu iletişimde gösterdiği vücut dili & sözlü/sözsüz iletişim işaretlerini azaltıyor,

Sanal mecrada bireyin fiziki varlığı neredeyse yok olduğundan bunun etkilerini de doğal olarak en aza indirgiyor,

Fiziki olarak gözükmeyeceklerini bilen kullanıcıların da nispeten anonim halde kalmalarına yol açıyor.
Bu faktörlerin hepsi muhtemel bir hipotezin gerekçesini oluşturuyor: İnternet ortamında toplumdan soyutlanma/dışlanma olasılığı ortadan kalkar. Bu hipotez üzerine daha fazla araştırma yapılması gerekir. Eğer sonuçları kanıtlanabilirse, Suskunluk Sarmalının İnternet ortamında meydana gelemeyeceğini gösterecektir.
Eleştiriler
Teoriyi eleştirenlerin ilk sebepleri genellikle şu yönde: Bir konu hakkında konuşsalar da konuşmasalar da, her kişinin farklı etkilenme ve etki etme alanları vardır. Suskunluk Sarmalının oluşmasına yol açan toplumdan dışlanma/soyutlanma korkusu ötesinde en yaygın şu faktörler gösterilir:
İnsanlar, toplumun genelinden öte kendi küçük çevreleri tarafından soyutlanmak / dışlanmaktan korkar. Kalabalık bir topluluk temel alındığında, kişi kendi görüşlerine yakın gruplara ulaşma imkanını her zaman bulabilir; korkunun asıl başladığı nokta ailesi ve arkadaşları tarafından dışlanma / soyutlanma riskidir.

Kişinin konuşup konuşmama isteği üzerinde karakterinin etkileri de araştırılır. Kişinin kendini algılaması pozitif ise ve utanma duygusunu azaltabiliyorsa, bu kişi toplum görüşü ne olursa olsun kendi fikrini söylemekten çekinmeyecektir.

Halkın Görüşüne karşı fikir sahibi olmama halinin oluşmasına yol açan en önemli nedenlerden biri kültürdür. Kişinin içinde yaşadığı kültür, bu kişinin görüşlerini özgürce ifade etip etmeme seçiminde büyük paya sahiptir. Birçok kültür, fikirlerin özgürce söylenmesine, ABDde gösterildiği kadar yüksek bir saygı göstermiyor. Ve bazı kültürler de, fikirlerin özgürce ifade edilmesi yasak. Bireyselliğe yatkın kültürlerde, kişinin fikrini özgürce söylemesi teşvik edilirken; toplumsallığa yatkın kültürlerde, kişinin yaşadığı kültür içindeki düşünce ikliminde ana akım & genelgeçer görüş & halkın görüşü & dominant/baskın görüşe veya yakın görüşlere sahip olması beklenir. Kültürel faktörler arasında cinsiyet de önemli rol oynar. Bireyin, azınlıkta olan fikirleri niçin ifade edemediğine veya bilinçli olarak ifade etmek istemediğine birçok sebep sayılabilir. Kadınların fikirlerini özgürce söylemesinin içinde yaşadığı toplumca hakir görülmesi ve biraz daha müreffeh kültürlerde kadınların, kullanılan dili tasvip etmemeleri nedeniyle kendi iradeleriyle sessiz kalması iki önemli gerekçedir. ABD-Wisconsin/Madison Üniversitesinden Dietram A. Scheufele ve ABD-Washington Üniversitesinden Patricia Moy, varlığı şüphe götürmeyen - toplumun her katmanı tarafından hissedilen her tür çatışmayı besleyen kaynakların ve bu kaynaklarla ilişkili her tür kültürel sinyalin, kadınların suskunluğu gibi başat faktörleri daha iyi anlamak için kullanılabileceğini söyler.

Yine Scheufele ve Moy, seçim dönemi gibi anahtar dönemlerde yapılan uygulamalarda, kişilerin fikirlerini özgürce ifade edip etmemesi de dahil olmak üzere bazı sorunların varlığını görür. Bu uygulamalar, kişi konuşmaya başladığı anda ölçümlenmelidir; oy verme süreci veya benzer konsepte sahip diğer uygulamalar anında değil.

Bir kişinin/grubun işini kaybetmemesi, ruhsal veya fiziki yönden şiddete maruz kalmaması, çevresinden dışlanma/soyutlanma riskiyle karşılaşmaması, kısaca huzurunun kaçmaması faktörleri başta olmak üzere; toplumun değerlerine aykırı gözükmeden yaşamak, genelgeçer görüşlere uyum göstererek yaşamak olarak özetlenebilecek konformizm kavramı üzerine yapılan deneylerde; ahlak unsurunun varlığı ve bunun ne derecede olduğunun ölçülmesinin zor olması, ayrıca Suskunluk Sarmalı modeli içinde ahlakın temel bir yapı taşı olması nedeniyle, yapılan deneyler içinde ahlak unsurunun olmadığı kabul edilir. Konformizm üzerine, özellikle Asch Deneyi başta olmak üzere, bundan türemiş her tür deneyin içindeki Ahlak unsurunun tam anlamıyla ölçülememesi, yine Asch ve ardından gelen deneylerin Suskunluk Sarmalı teorisi içindeki yeri ve değeri günümüzde araştırma konusudur. Bilim insanları, konformizm üzerine yapılan deneylerin, Suskunluk Sarmalının meydana gelmesi ve gelişimine etkisi olup olmadığını sorgulamaktalar.
Suskunluk Sarmalı ile ilişkili diğer konular
Öğrenilmiş çaresizlik; 1, 2
Bradley etkisi
Utangaç Muhafazakar Etmeni
Toplumsal cazibe yanlılığı