turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Çayağzı

Çayağzı aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri
Çayağzı, Hanak - Ardahan ili Hanak ilçesine bağlı köy
Çayağzı, Şavşat - Artvin ili Şavşat ilçesine bağlı köy
Çayağzı, Erdek - Balıkesir ili Erdek ilçesine bağlı mahalle
Çayağzı, Bingöl - Bingöl ili merkez ilçesine bağlı mahalle
Çayağzı, Yayladere - Bingöl ili Yayladere ilçesine bağlı mahalle
Çayağzı, Akçakoca - Düzce ili Akçakoca ilçesine bağlı köy
Çayağzı, Beykoz - İstanbul ili Beykoz ilçesine bağlı mahalle
Çayağzı, Kiraz - İzmir ili Kiraz ilçesine bağlı mahalle
Çayağzı, Kırşehir - Kırşehir ili merkez ilçesine bağlı köy
Çayağzı, Durağan - Sinop ili Durağan ilçesine bağlı köy
Sevimli

Kitap adları:
Sevimli Bir Aşk Hikayesi - Charles Bukowski'nin kitabı
Yerleşim yerleri
Sevimli, Hanak - Ardahan ili Hanak ilçesine bağlı köy
Sevimli, Kızıltepe - Mardin ili Kızıltepe ilçesine bağlı mahalle
Sevimli, Ortahisar - Trabzon ili Ortahisar ilçesine bağlı mahalle
Soyadı Sevimli olanlar
Aslı Sevimli (19782005), Türk aktris
Yeter Sevimli (19481992), Türk boksör
Seyit Osman Sevimli (d. 1952), Türk mühendis ve siyasetçi
Türkçe soyadları
Nimet Karatekin

Nimet Karatekin (1921 - 18 Temmuz 2014), Türk piyanist ve öğretim görevlisidir.
Ankara Devlet Konservatuvarı piyano anasanat dalı eski başkanıdır. Rengim Gökmen, İbrahim Yazıcı, Emre Şen gibi sanatçıları yetiştirmiştir.
18 Temmuz 2014'te ölmüştür. Aşiyan Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Düzenbaz

Düzenbaz (İngilizce: Rogue) fantastik rol yapma oyunlarındaki karakter sınıflardan birisidir. Hırsızlık konusunda kendini geliştirmiştir. Kilitli kapıları açma ve sinsice adam öldürebilme yeteneğine sahiptirler.
Karakter sınıfları
Kurguda büyü
21. Yüzyılda Türkiye

21. Yüzyılda Türkiye, Emre Kongar'ın 1999 yılında çıkardığı kitap. Kitapta Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze kültürel, siyasi ve ekonomik alanda yaşanan değişimler vardır. Kongar, kitabında Türkiye'nin geçirdiği toplumsal dönüşümün Avrupa ülkeleriyle paralel olmadığını savunur. Kongar'a göre Türkiye siyaseti her zaman gelenekçi-liberal ve devletçi-elit partilerin siyasi çekişmeleriyle geçmiştir.
1999 kitapları
Kurgusal olmayan kitaplar
Tarih kitapları
Sosyoloji kitapları
Türk siyasi kitapları
Türkiye ile ilgili kitaplar
Türkçe kitaplar
VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler
Araliaceae

Araliaceae Apiales takımına bağlı bir bitki familyasıdır.
Taksonomi
Araliaceae familyasına bağlı cinsler (2022):
Aralia - L.
Cheirodendron - Nutt. ex Seem.
Dendropanax - Decne. & Planch.
Eleutherococcus - Maxim.
Fatsia - Decne. & Planch.
Hedera - L.
Hydrocotyle - L.
Kalopanax - Miq.
Meryta - J. R. Forst. & G. Forst.
Neopanax - Allan
Oplopanax - (Torr. & A. Gray) Miq.
Oreopanax - Decne. & Planch.
Osmoxylon - Miq.
Panax - L. ginseng
Polyscias - J. R. Forst. & G. Forst.
Pseudopanax - K. Koch
Schefflera - J. R. Forst. & G. Forst.
Tetrapanax - (K. Koch) K. Koch
Caryophyllales

Caryophyllales, çiçekli bitkilere ait bir bitki takımıdır.
Familyalar
Achatocarpaceae - Aizoaceae - Amaranthaceae - Ancistrocladaceae - Asteropeiaceae - Barbeuiaceae - Basellaceae - Cactaceae - Caryophyllaceae - Didiereaceae - Dioncophyllaceae - Droseraceae - Drosophyllaceae - Frankeniaceae - Gisekiaceae - Halophytaceae - Molluginaceae - Montiaceae - Nepenthaceae - Nyctaginaceae - Physenaceae - Phytolaccaceae - Plumbaginaceae - Polygonaceae - Portulacaceae - Rhabdodendraceae - Sarcobataceae - Simmondsiaceae - Stegnospermataceae - Tamaricaceae
Barış Partisi

Barış Partisi, 1996-1999 yılları arasında Türkiye'de etkinlik göstermiş siyasi parti.
1995'te kurulan ve ertesi yıl partileşen Demokratik Barış Hareketi'nin, programında Diyanet İşleri Başkanlığı'nı devlet kurumu olmaktan çıkarmayı savunduğu için hakkında kapatılma talebiyle dava açılması üzerine, 10 Aralık 1996'da gene DBP'nin lideri olan CHP eski milletvekili ve iş insanı Ali Haydar Veziroğlu öncülüğünde kuruldu. Veziroğlu da genel başkanlığa getirildi. 2 Kasım 1997'de yapılan ilk kongrede ise Yeni Demokrasi Hareketi, Barış Partisi'ne katıldı. Katıldığı 1999 genel seçimleri'nde yüzde % 0,25 oy oranıyla başarılı olamadı. 9 Mayıs 1999'da yapılan son kongresinde fesih kararı aldı.
Barış Partisi ve seçimler
Genel seçimler
Yerel seçimler
Ludmilla Assing

Ludmilla Assing (d. 22 Şubat 1821 Hamburg, ö. 25 Mart 1880 Floransa) Alman yazar. Rosa Maria Varnhagenin (1783-1840) ve yahudi hekim David Assur Assing'in (1787-1842) ikinci kızı olan Ludmilla Assing, liberal bir aile ocağı'nda yetişmiştir.
19. yüzyıl Alman yazarları
1821 doğumlular
1880 yılında ölenler
Yasemin Çongar

Yasemin Çongar (d. 22 Aralık 1966), Türk gazeteci ve yazar.
1995'te vefat eden piyanist Gülay Uğurata'nın kızıdır. Babası Jeoloji Mühendisi Behiç Çongar Jeoloji Mühendisleri Odası başkanlığı yapmıştır.
Liseyi ABD'de bitirdi. Gazeteciliğe 1984'te, ANKA Haber Ajansı'nda başladı. Gazetecilik yaparken, Mülkiye'nin İktisat Bölümü'nden mezun oldu. Mülkiye'de öğrenci derneği çevresindeki siyasal etkinlikleriyle tanındı. Çongar'ın, ABD'deki Georgetown Üniversitesi'nden Amerikan Etüdleri alanında master derecesi var.
Behice Boran'ın liderliğindeki Türkiye İşçi Partisi'ne yakınlığıyla bilinen Yarın ve Bilim ve Sanat dergilerinde yazdı. Yarın'ı çıkaran ekiptendi. Bu dönemde, İstanbul DGM'de "komünizm propagandası" suçlamasıyla yargılandı ve beraat etti.
ANKA'da diplomasi muhabiri olarak çalıştı. Daha sonra Hasan Cemal'in yönetimindeki Cumhuriyet gazetesi'nde çalıştı.
1990ların başında Londra'ya giderek BBC'de, çalışmaya başladı. Londra'dan Türkiye'ye dönünce, İstanbul'da Strateji-Mori araştırma şirketinde yöneticilik yaptı. Daha sonra buradan ayrılıp Yeni Yüzyıl gazetesini hazırlayan kadroya katıldı ve Taha Kıvanç'a göre, gazetenin "siyasi editörü" iken, Ufuk Güldemir'in teklifi üzerine Milliyet'e geçti.
Milliyet'in Washington muhabiri ve köşe yazarı oldu. 1995-2007 arasında Washington'da gazetecilik yaptı. Amerika'nın politikalarını yansıtan pazartesi yazılarının yanı sıra, gazetenin pazar ekinde edebiyat, sanat ve günlük hayat yazıları yer aldı. 2007'de, Orhan Pamuk, Paul Auster, Salman Rüşdi gibi romancılarla uzun röportajları yayımlandı. 2007deki Hudson olayı haberiyle gündeme geldi. CNN Türk'ün Washington temsilciliğini de yapan Çongar, 2006dan itibaren bu televizyonda "Burası Washington" adlı bir aylık program sundu. 2007de Milliyet ve CNN Türk'ten ayrılarak, Taraf' gazetesinin kurucu kadrosuna katılan Çongar, bu gazetede beş yıl süreyle Genel Yayın Yönetmen Yardımcısı ve köşe yazarı olarak çalıştı. Ya Da adlı köşesinde politik gündeme ilişkin makaleler, Ex Libris köşesinde ise kitaplardan yola çıkan denemeler yazdı.
2008 yılında Ermenilerden özür diliyorum kampanyasına katıldığını açıkladı.
14 Aralık 2012'de, Ahmet Altan ile birlikte Taraf'' gazetesindeki görevinden istifa etti. Çongar, 2013te Hasan Cemal, Doğan Akın, Yavuz Baydarla birlikte Punto24 Bağımsız Gazetecilik Platformunu kurdu."Çok Sevdiklerimiz, Yarım Bıraktıklarımız, İnşaata Girmek Tehlikeli ve Mubahtır, İsyan ve Yerçekimi adlı deneme kitapları ile Artık Sır Değil adlı bir inceleme kitabı vardır.
Evli ve bir kız çocuğu annesidir.
Sınav (film)

Sınav, 2006 yapımı bir Türk dram filmidir. İstanbul Beykoz'da Barbaros Hayrettin Paşa Anadolu Denizcilik Meslek Lisesi'nde çekilmiştir.
Konu
Mert (İsmail Hacıoğlu), Sinan (Yağmur Atacan), Gamze (Rüya Önal), Kaan (Caner Özyurtlu) ve Uluç (Volkan Demirok), gelecek kaygısı, aile baskısı, yoğun okul temposu ve sınav depresyonu nedeniyle iyice bunalmıştır. Ekibin önce okuldaki yazılı sorularını ele geçirmekle başlayan macerası ÖSS Soru Bankası soygununa dek uzanır. Aynı zamanda filmde aktör Jean-Claude Van Damme'da yer almaktadır.
Oyuncular
İsmail Hacıoğlu - Mert
Yağmur Atacan - Sinan
Rüya Önal - Gamze
Caner Özyurtlu - Kaan
Volkan Demirok - Uluç
Jean-Claude Van Damme - Charles
Güven Kıraç - Okul Müdürü Rafet
Tuba Büyüküstün - Rehberlik Hocası Zeynep
Okan Bayülgen - Levent Lemi
Özge Özder - Müzik Hocası Candan
Kadir Çöpdemir - Mantık Hocası Rahmi
Hümeyra - Matematik Hocası Fatma
Ayda Aksel - Mert'in Annesi Güler
Zafer Algöz - Sinan'ın Babası Metin
Altan Erkekli - Kaan'ın Babası Sedat
Ayşenil Şamlıoğlu - Gamze'nin Annesi
Muhittin Korkmaz - Uluç'un Babası
Kaan Yılmaz - Turan
Ali Sürmeli - Turan'ın Babası Selçuk
Hippolyte Taine

Hippolyte Adolphe Taine (21 Nisan 1828 - 5 Mart 1893) 19. yüzyıl Fransız olguculuğunun önde gelen isimlerinden olan düşünür, eleştirmen ve tarihçi. Bilimsel yöntemi, beşeri bilimlerin incelenmesine uyarlamaya çalışmıştır. Edebiyat eleştirisine bilimsel bir yaklaşım kazandırmaya çalışmıştır.
Yaşamı
Hippolyte Taine, orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Bir süre evde özel öğrenim gördü. Avukat olan babasının ölümü üzerine annesi ile birlikte Parise gitti. College Bourbon ve yüksek öğretmen okulu Ecole Normale Supérieurında yükseköğrenimini tamamladıktan sonra 1851de fikir ayrılığı yüzünden felsefe agrejesi olamadı. Önce Nevers Koleji öğretmenliğine, sonra Poitiers kolejinde Belagat Kürsüsü öğretim üyesi yardımcılığına tayin edildi. Kısa süre sonra gözden düşerek Besancon Lisesi 6. sınıf öğretmenliğine verildi ve psikolojik meseleleri ele aldığı doktora tezi reddedildi. Bunun üzerine görevinden ayrılarak Parise döndü. Çok genç yaşta Hristiyanlığı reddederek usçu bir tutum benimsemiş, bilginin tümü ile duyumsal deneyime, gözleme ve kontrollü deneye dayanması gerektiğini savunan ideoloji akımına yakınlık duymuş. Ayrıca Hegel ve Spinozanın metafizik düşüncelerinden etkilenerek, yaşamın ve nedenselliği üzerinde düşünmeye başlamıştır. Pariste verilen felsefe eğitimi, Victor Cousınin o dönemde yaygın kabul gören eklektik felsefesine dayanıyordu. Öğrenimi boyunca üniversite ile sık sık çatışmaya girdiği için, sonunda Tainein diploma alması engellendi. Üniversite yaşamında uzak kaldığı dönemde, son derece üretken bir yazar olarak kendini gösteren Taine, polemiğe yatkın üslubuyla olduğu kadar, kitaplarının konularıyla da dikkat çekti. Taine, 1852de Parise dönerek edebiyat doktorası için De Personis Platonicis (Platonun Karakterleri Üzerine) adlı tezi yazdı. Ardından La Fontaine et ses Fables (1861; La Fontaine Fablları) adıyla kitaplaştırdı.
1853te doktorasını tamamladıktan sonra Essai sur Tite-Live (1856; Titus Livius Üzerine Deneme) adlı yapıtını yayımladı. Bu yapıttaki felsefi bakışıyla sert eleştirilere hedef olduysa da, Academie Francaise tarafından ödüllendirildi. Bu dönemde bilim derslerine de girerek özellikle fizyoloji konusunda bilgi edindi. İleride gerçekleştireceği psikoloji çalışmalarında bu bilgilerden yararlanacaktı. 1854'te hastalığı nedeniyle çıktığı tatilde Voyage Aux Eaux Des Pyreneese(1855; Pirene Surlarına Yolculuk) adlı kitabını yazdı.
Théodule-Armand Ribot

Théodule-Armand Ribot (1839 - 1916) Fransız psikolog. Ribot önce Sorbonne'da, sonra da Collège de France'da profesörlük yaptı. İlk Fransız deneysel psikoloji kuramcısıdır. Çalışmaları kişiliğin psikofizyolojik öğretisi doğrultusundadır. Araştırmaları sonucu belleğin çözülme yasalarını ortaya koymuştur. En az durağan anılar, en son, en karmaşık ve en az duygusal anlama sahip anılar olup kolayca kaybolmakta, heyecanla yüklü en eski anılar ise çok büyük bir dayanıklılığa sahip bulunmaktadır.
Belli başlı eserleri
Bellek hastalıkları
İstenç hastalıkları
Kişilik hastalıkları
1839 doğumlular
1916 yılında ölenler
Fransız psikologlar
Abası

Abası (Yakutça: A, Dolganca: һ, Azerice: Abası, Macarca: Abaaszi, Bulgarca: , Rusça: ) Yakut mitolojisinde, kötülükleri simgelediklerine inanılan ve korunmak için kendilerine kurbanlar sunulan, kötü ruhlara verilen ad.
Özellikleri
Abası; Orta ve Batı Türklerinde Albastı, Alkarısı; Osmanlı metinlerinde Albız; Uryanhay-Tuba Türklerinde Albıs; Altay Türklerinde Almış ismini alan karakteristik bir Türk motifi olarak karşımıza çıkar. Karşıtı Ayıhı'dır.
Yeraltında yaşadıklarına inanılır. İnsanlara zarar verirler. Tek ayaklı (veya ayaksız), tek gözlü ve kel olarak betimlenirler. Dişleri demirdendir. Zararlı ve iğrenç görünümlü hangi canlı varsa bunların eseridir. İnsanları yoldan çıkartırlar, bazı kimseleri delirtirler. Leş yerler. İnsan ruhunu kaçırabilirler. Arka arkaya sıra halinde yürürler ve yeryüzünde görünmez olurlar. Kara ruhlar, insanoğlunu genelde yalnızken veya korumasız, çaresiz, sayrı (hasta) oldukları ve sıkıntılı dönemlerde yakalarlar. Görünmezdirler, onları ancak şamanlar görebilirler.
Türk Halk kültüründe bostanlara dikilen korkuluklara da Abakı adı verilir ve korkutucu olması itibarıyla bu sözcükle doğrudan bağlantılıdır ve aslında daha önceki dönemlerde kötü ruhlardan korunmak için evlere ve bahçelere dikilen heykellerin, ongunların (totemlerin) veya simgesel direklerin dönüşmesiyle ortaya çıkmışlardır.
Yeryüzünden yeraltına gelenleri de kendileri göremezler. Çak ve Çor olarak ikiye ayrılır. Abasıların verdiği rahatsızlık sonucu hastalanmaya Tolaysı denir (Tolaysımak fiili ile de ifade olunur).
Buk'lar
Buk, Altay ve Moğol mitolojisinde ve halk inancında kötü ruh demektir. Abası'lar ile eşdeğer olarak anılırlar. Bug veya Puh olarak da bilinir. Moğolca da Bukh şeklinde de söylenir. Kötü bir insanın kötü ruhu kastedildiği gibi doğadaki kötücül varlıklar için de kullanılır. Karşıtı Bur (iyi ruh)dur. Sözcük anlamı aynı zamanda afet, felaket, hastalık demektir. Bu kavramların neredeyse tamamının kötü ruhlarla ilişkili olarak bir bağlantısı bulunur. İnsanların ayağına takılan prangaya (ceza zinciri) Türkçede Bukağı (Bukak) denir. Olasılıkla insanların ayağının zincirlenmesi, ona kötü bir ruh bağlanması veya musallat olmasıyla eşdeğer görülmüştür. Eski Moğolca ve Tunguzca Buk, endişe, kaygı gibi anlamlar taşır. Moğolcada Bukınıd/Buhında kelimeleri üzülmek, korkmak gibi manaları belirtir. Puhu (baykuş) sözcüğü ile de alakalı olma ihtimali vardır. Çünkü Baykuş, olumsuz anlamlar yüklenen ve gece ortaya çıkan bir hayvandır.
Etimoloji
(Ab/Ap/Av) kökünden türemiştir. Aparmak (kaçırmak, alıp götürmek) anlamını içerir. Türkçede Apazlamak sözcüğü avuçlamak anlamına geldiği gibi rüzgarla gitmek de demektir. Abı sözcüğü de can, ruh gibi kavramları ifade eder. Yine köken olarak Av kelimesi ile de bağlantılıdır. Kaçıran ruh veya doyumsuz varlık demektir. Argodaki Abaza (cinsel açgözlülük veya eş yoksunluğu) sözcüğü ile de yakından alakalıdır.
Akballı, Posof

Akballı, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Obol'dur. 1928 tarihli köy listesinde de Obol () olarak geçer. Bu yer adı, yetim, kimsesiz, diğerlerinden uzakta olan anlamlarındaki Gürcüce Oboli'den () gelir. 93 Harbi'nde bölgeyi ele geçiren Ruslar ise, köyü Obola () biçiminde kaydetmiştir.
Oboli'nin bulunduğu bölgenin tarihinden köyü Osmanlıların 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden aldığı bilinmektedir. Bugünkü Posof ilçesinin Kveli (Kolköy), Tsurtskabi (Aşıkzülali) gibi köyleri 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde yer almasına karşın, Obolinin adı bu kayıtlarda geçmemektedir. 19. yüzyılın son çeyreğinde, 93 Harbi'nde Rusların eline geçen Oboli, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasında (uçastok) yer alıyordu. Bu kazaya bağlı Tsurtskabi nahiyesini dokuz köyünden biriydi. Oboli köyünde 138 kişi yaşıyordu.
Birinci Dünya Savaşından sonra Rus idaresinin son bulmasıyla bir süre bağımsız Gürcistanın sınırları içinde kalan Oboli, Kızıl Ordunun Gürcistanı işgali sürerken Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921de imzalanan Moskova Antlaşmasıyla Türkiyeye bırakıldı. 1928 yılında Obol adıyla kaydedilmiş olan köy, Kars vilayetinin Poshov kazasının merkez nahiyesinde yer alıyordu.
Kars ilinin Posof ilçesine bağlı bir köyken Obolinin adı yabancı kökten geldiği gerekçesiyle 1959 yılında Akballı olarak değiştirildi. Buna rağmen köyün eski adı yeni adıyla birlikte Akballı (Obol) biçimde uzun süre resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 93 km, Posof ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus
Alabalık, Posof

Alabalık, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Saihve'dir. Gürcüce bir yer adı olan Saihve (), "ördek" anlamındaki "ihvi" () kelimesinden türemiştir ve "ördeklik", "ördek yetiştirtilen yer" anlamına gelir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine Sayuhe / Sayohe (ۀ) biçiminde girmiştir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Sayho / Saihv () olarak geçer. 93 Harbi'nde (1877-1878) Ardahan bölgesini ele geçiren Ruslar, köyün adını Gürcüce yazılışına uygun biçimde Saihve () olarak kaydetmiştir.
Saihve köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarını oluşturan Mesheti bölgesinin yerleşim yerlerinden biridir. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal deftere göre Saihve, Sayohe-i Ulya (Yukarı Saihve) ve Sayohe-i Sufla (Aşağı Saihve) olmak üzere iki ayrı köydü. Bu iki yerleşme bu tarihte, Gürcülerden ele geçirildiği için Gürcistan Vilayeti olarak vilayetin sınırları içindeki Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Aşağı Saihve köyü boş olarak kaydedilmiştir. Yukarı Saihve'de ise, Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden aldığı ispenç vergisi veren 8 hane yaşıyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu tarımı ile sebzecilik ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.
19. yüzyıla gelindiğinde Aşağı Saihve köyü tamamen ortadan kalkmıştı ve Saihve adıyla tek bir köy kalmıştı. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi tahsil etme amacıyla 1834 yılında gerçekleştirdiği tespite göre köydeki hane sayısı değişmemişti. Saihve köyü, 93 Harbi'nde Rusların eline geçti. Rus idaresinde Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kazada yer alan Tsurtskabi nahiyesinin dokuz köyünden biriydi. 1886 yılında gerçekleştirdiği tespite göre Saihve'de 187 kişi yaşıyor ve bu nüfusun tamamı Türklerden oluşuyordu. Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın (1918-1921) sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, "Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Saihve köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Saihve köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıda "Sayhu" olarak kaydedilmiş olan Saihve aynı idari konuma sahipti ve köyde 265 kişi yaşıyordu. 1950 genel nüfus sayımında "Sayho" olarak geçen köyün nüfusu 325 kişiden oluşuyordu. Türkçe kaynaklarda Sayuhe, Sayohe, Sayhu, Sayho gibi farklı biçimlerde yazılmış olan Saihve adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Alabalık olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Alabalık (Sayho)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 96 km, Posof ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Nüfus
Alköy, Posof

Alköy, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Ali'dir. 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Al () biçiminde kaydedilmiştir. "Ali Kilisesi'nde ibadet etti" biçimindeki Gürcüce bir halk deyişinde de köyün adı Ali olarak geçer. Gürcüce "ali" () "alev" anlamına gelir. Gürcistan'da Haşuri bölgesinde kalesi olan eski bir kent de Ali () adını taşımaktadır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Al () olarak geçer. Köyün adı daha geç tarihte Alköy'e dönüşmüştür.
Ali veya Al köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarını oluşturan Mesheti bölgesinin köylerinden biridir. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal deftere göre Ali, Gürcülerden ele geçirildiği için Gürcistan Vilayeti olarak adlandırılmış olan eyaletin sınırları içindeki Poshov livasının Kuzay nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu, Osmanlı Devleti'nin Müslüman olmayan köylülerden aldığı ispençe vergisi veren 29 haneden oluşuyordu. Hane reislerinin çoğunun İvane, Elia, Kakala, Levana, Laşkara, Vardzel, Bejan, Gogiça gibi adlar taşıması, Ali'nin bir Gürcü köyü olduğunu göstermektedir.
Ali köyü, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonar, 93 Harbi'nde Rusların eline geçti. Rus idaresinin Al () olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kazada yer alan Sakire nahiyesinin 12 köyünden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyde tamamı Türklerden oluşan 352 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusu 1896da 441 kişiye, 1906da da 543 kişiye yükselmişti.
Al köyü, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler bölgeden çekildi. 16 Mart 1921'de, "Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Poshov bölgesinde yer alan Ali köyü Türkiye'ye bırakıldı.
Ali veya Al köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımıdan aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 590 kişiden oluşuyordu. 1950 genel nüfus sayımında Alköy olarak kaydedilmiş olan yerleşmenin nüfusu 659 kişiye çıkmıştı.
Alköy'de eski bir manastırın varlığı bilinmektedir. Ali Manastırı olarak bilinen manastır 10. veya 11. yüzyılda kurulmuştur. 1870'lere kadar sağlam bir şekilde korunmuş olan manastırın 11-12. ve 13-14. yüzyıl yazılı kaynaklarında Aziz Giorgi adına inşa edildiği belirtilmiştir. Kubbeli bir yapı olan ana kilisesi, 1920'lerde ortadan kaldırılmıştır. Köyün sakinleri söz konusu kilisesin, köyün merkezinde düzlenmiş olan alanda bulunduğunu belirmiştir.
Coğrafya
Alköy, Ardahan il merkezine 87 km, Posof ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus
Abra ve Yutpa

Abra ve Yutpa - Türk ve Altay mitolojisinde adları geçen yeraltı yılanları. Abura/Apra ve "Yutma/Utma" olarak da tanınırlar.
Özellikleri
Yeraltındaki Büyük Deniz (Tengiz)de yaşayan ve ejdere benzeyen devasa iki yılandır. Timsaha benzer görünümleri vardır. Bu canavarların ikisinin adı birlikte anılır. Çatal kuyruklu ve dört ayaklıdırlar. Gözleri parlak bakır renklidir. Ayakları kızıldır. İnanılmaz büyüklüktedir, görenlerin yüreğine korku basar. Yeşil baldırlı, ak göğüslü, kayık gibi yassı çenelidirler. Erlikin sarayını korurlar, onun hizmetkarı olarak bilinirler. Çok güçlü çeneleri vardır. Bazı metinlere göreyse Toybadım Irmağı'nın kıyılarında yaşayan korkunç canavarlardır. Bir yağnayı (fili) tek lokmada yutabilirler. Ker Abra, Ker Yutpa, Ker Arat ve Ker Doydu olarak dört yer altı canlısından bazen birlikte bahsedilir. Bazen de bu dördünün aynı varlık olduğu düşünülür.
Altay şamanlığında yeşil bir kumaştan yapılmış ve örgülerle süslenmiş Abra'nın tasviri, şamanın giysisine asılır. Abra'nın başı puhu tüyleri (ülberk) ile süslenir. Gözü, parlak bakır düğmelerden, ayakları da genellikle kırmızı kumaşlardan seçilmiş yamalardan yapılır. Bunlara, örülmüş dokuz püskül eklenir. Şaman giysisinde, cübbenin bir yanında yer alan, yeraltı canavarı olarak algılanan yılanı temsil edecek biçimde çatal kuyruklu ve dört ayaklı olarak tasarımlanan, kötü ruhlardan koruduğuna inanılan, siyah kumaştan şeritler Yutpayı temsil eder.
Etimoloji
Abra: (Ab/Ap/Av) kökünden türemiştir. Abramak fiili, deniz taşıtlarını yönetmek demektir. Sözcüğün denizle olan bağlantısı açıktır. Aparmak kapmak, alıp götürmek anlamlarını içerir. Ayrıca ağırlık içeriği kelime kökünde mevcuttur. Suda yüzen canlı veya denizleri yöneten demektir.
Yutpa: (Yut/Yud/Ut/Ud) kökünden türemiştir. Yutmak, yemek anlamlarını içerir.