turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Acem (topluluk)

Acem, Arapların kendileri haricindeki yabancılar için kullandığı bu sözcük, Osmanlılar tarafından ise genellikle İranlıları nitelemek için kullanılmıştır. Bu sebepten dolayı Türkçeye de İranlı anlamında kullanılan bir sözcük olarak geçmiştir. Osmanlılar döneminde İran'dan gelen insanlar için kullanılırdı. Bu nedenle İranlılar, genelde Acem olarak bilinir.
Genel olarak Acem kelimesinin anlamı ne zaman ve kim tarafından kullanıldığına bağlıdır. "Acem" sözcüğünün Arapça asıl anlamı "dil bilmeyen"dir. İran'da aşağılama olarak algılanmaktadır. Arap olmayanlar için bir tanım olarak da kullanılır. Eski Yunanlar ve Romalıların kullandığı "barbar" sözcüğüne benzer bir nitelik taşır.
Osmanlı, İran ve Orta Asya üzerinde araştırmalar yapan önemli ve sorunlu coğrafi terimlerden birisi Acem veya Acemistan'dır. Acem tabiri Arapçada Arap'a nispetle yabancı, gayri Arap anlamındadır. Acem kelimesi İslamiyet öncesi fetihler sırasında Araplarca hususi olarak İranlılar için kullanılmıştır. İranlılar, İran ve ötesi için bu tabiri kullanmışlardır. Osmanlılar Arap geleneğine uyarak İran ve ötesini tarif için Acem tabiri kullanmışlardır. Ancak, bundan dolayı Acem tabiri vasıtasıyla Türkistan'ı, Fars/İran coğrafi alanına dahil etmek mümkün değildir. Tarihi realite olarak Türkistan'ın İran coğrafyasından ayrı olduğu malumdur ve hem Arapların hem de Osmanlıların kullandıkları Acem tabiri İran ve ötesi manasındadır.
Osmanlılarda XV.-XVII. yüzyıllarda, Acemistan, Bilad-ı Acem veya Vilayet-i Acem tabirlerinden kastedilen coğrafi mekan ise sadece bugünkü İran'ı değil Horasan'ı ve bütün Türkistan'ı da içine almaktadır. Kaynaklarda Osmanlı ülkesine gelen pek çok alim için "Acemli olup", "Acem'den geldi" gibi kayıtlar bulunmaktadır. Yine Osmanlı ülkesinden birçok talebenin ilim tahsili için "Diyar-ı Acem'e gitti", "Bilad-ı Acem'e varıp", "Acem'de tahsil görüp" gibi ifadeler ile Acem'e gittiği belirtilenlerin kesin olarak Türkistan'a mı yoksa İran'a mı gittikleri anlaşılamamaktadır.
Genel olarak "Acem'e gitti" veya "geldi" tarzındaki ifadelere dayanarak İran coğrafyasının kastedildiğine karar vermek yanlış olacaktır. XVIII. asrın ilk yarısına kadar Osmanlı kaynaklarında Acem veya Acemistan gibi tabirler ile karşılaşıldığında, o dönem için bu coğrafi tabirin bugünkü İran'dan daha geniş bir manası olduğu dikkate alınmalı, şahısların bulunduğu, gittiği, geldiği veya herhangi bir olayın vuku bulduğu durumlarda, ancak ilgili şehirler tespit edilerek, Acem tabiri ile İran'ın mı, yoksa Türkistan'daki coğrafi bir bölgenin mi kastedildiğine karar verilmelidir. Aksi halde, günümüzdeki anlayışa göre Acem tabiri ile İran'ın kastedildiği hükmü verilirse, bundan dolayı pek çok yanlışa düşüleceği muhakkaktır.
Salyut 5

Salyut 5, Sovyetler Birliği tarafından 22 Haziran 1976'da Baykonur Uzay Üssü'nden fırlatılarak yörüngeye oturtulan uzay istasyonu. Çok gizli askeri Almaz serisinin üçüncü ve son istasyonuydu. Diğer Almaz'lar gibi, Salyut adı verilerek gerçek amacı gizlendi.
Fırlatılışı ve sonraki görevleri tamamen başarılıydı. Soyuz 21 uzayadamları istasyonda 7 Temmuz - 24 Ağustos 1976 arasında görev yaptı. Soyuz 23 15 Ekim'de kenetlenmeyi denedi, ancak istasyona girmeyi başaramadı. Soyuz 24 mürettebatı istasyonda 8 - 25 Şubat 1977 arasında kaldı.
Yaklaşık 18-19 tonluk ağırlığıyla yapısal olarak Salyut 3'e benziyordu. İstasyonun merkezinde iki tarafa yatay olarak yerleştirilmiş güneş panelleri vardı. Araştırma verileri ve materyallerinin Dünyaya gönderilmesi için ayrılabilir bir kurtarma modülü bulunuyordu. Bu modül 26 Şubat 1977'de Dünyaya gönderildi ve Sovyetler tarafından bulundu. Salyut 5'in yakıtı tükenince planlanan Soyuz 25 görevi imkansız hale geldi ve yörüngeden çıkarılarak atmosferde yandı.
Özellikler
Uzunluk: 14,55 m
Azami çap: 4,15 m
Yaşanabilir hacim: 100 m3
Fırlatmadaki ağırlık: 19.000 kg
Fırlatma roketi: Proton (üç kademeli)
Yörünge eğimi: 51.6
Güneş paneli sayısı: 2
İkmal taşıyıcıları: Soyuz feribotu
Kenetlenme kapısı sayısı: 1
İnsanlı görev sayısı: 3
Uzun süreli insanlı görev sayısı: 2
Ziyaret eden uzayaraçları ve mürettebat
Soyuz 21: 6 Haziran - 24 Ağustos 1976
Boris Volynov
Vitali Zolobov
Soyuz 23 - 14 -16 Ekim 1976 - Kenetlenme başarısız
Vyaçeslav Zudov
Valeri Rozdestvenski
Soyuz 24 - 7 - 25 Şubat 1977
Viktor Gorbatko
Yuri Glazkov
Salyut 5 keşif görevleri
5
Uzay istasyonları
1976'da uzay çalışmaları
Maden mühendisliği

Maden Mühendisliği, madenlerin bulunması, çıkarılması ve zenginleştirilmesi konularında eğitim ve araştırma yapan mühendislik dalıdır.
Dalları
Maden işletme
Açık ocak madenciliği
Açık ocak madenciliği; yer altında bulunduğu saptanmış ya da mostra vermiş cevherin ekonomik olarak, üzerindeki örtü tabakasının kaldırılarak kazanılması işlemini anlatan madencilik yöntemidir.
Madencilik
Madencilik; yer altında bulunduğu saptanmış ya da mostra vermiş cevherin ekonomik olarak, yer altından çeşitli yöntemlerle çıkarılmasını işlemini anlatan madencilik yöntemidir.
Cevher hazırlama
Cevher hazırlama, temel olarak, ekonomik olarak kıymetli mineralleri cevherden ayırma işlemidir. Cevher hazırlama genel olarak dört aşamadan oluşur. Bu aşamalar, boyut küçültme, sınıflandırma, zenginleştirme ve susuzlandırmadır. Bunun yanında cevher zenginleştirme için çeşitli hidrometalurjik ve pirometalurjik yöntemlerden de yararlanılmaktadır.
Çalışma alanları
Madenlerin çıkarılması genel olarak açık ocak madenciliği ve Madencilik diye ikiye ayrılmıştır. Bunun yanında cevher zenginleştirme işlemi de maden mühendislerinin öncelikli çalıştığı alanlar arasındadır. Bu alanlar dışında maden mühendisleri, kaya ve zemin mekaniği araştırmalarında ve su sondaj, temel sondaj, zemin iyileştirme dallarında da çalışmaktadır. Yeni gelişmekte olan derin deniz madenciliği ve uzay madenciliği gibi konular da ileride maden mühendislerinin çalışma alanları olacaklardır. Son yıllarda ise disiplinler arası konulardan olan beton endüstrisi (agrega, çimento), kil endüstrisi (tuğla, kiremit, seramik) ve cam endüstrisi gibi sektörlerde maden mühendisleri kalite ve üretim sahalarında çalışmaktadırlar. Maden mühendisleri kazı ve hafriyat bilgilerinden dolayı ise yoğun bir şekilde metro, baraj, otoyol yapımı aşamalarında da çalışmaktadırlar. Bunun yanında aldıkları temel mühendislik eğitimi nedeni ile finans, pazarlama gibi alanlarda da iş bulabilmektedirler.
Marcha Real

Marcha Real (Anlamı: Kraliyet Marşı) İspanya'nın ulusal marşıdır. Resmi sözleri olmayan nadir ulusal marşlardan biridir.
İspanyol ulusal marşı Avrupa'nın en eski ulusal marşlarından biridir, kaynağı bilinmemektedir. Adı ilk olarak 1761 yılında Manuel de Espinosa'nın "Libro de Ordenanza de los toques militares de la Infantería Española" isimli kitabında Marcha Granadera (Bombacı Marşı) başlığıyla ama anonim bir eser olarak geçmiştir.
Marcha Granadera 1770 yılında Kral III. Şarl tarafından resmi "onur marşı" olarak kabul edildi. Kısa bir süre içinde Kral'ın herhangi bir baskısı olmaksızın Kral, kraliçe ya da veliaht resmi törenlere katıldıklarında sürekli çalan marş halk tarafından "La Marcha Real" olarak isimlendirildi ve ulusal bir marş haline geldi.
Marcha Real'in sözleri
Marcha Real'in en eski sözleri 1843 yılında Ventura de la Vega'nın yazmış olduğu dizelerdir.
XIII. Alfonso'nun (1886 - 1941) hükümdarlığı sırasında Marcha Real'in sözleri Eduardo Marquina tarafından yeniden yazıldı. Franco döneminden sonra bu sözleri İspanyol ulusal marşının resmi sözleri olarak kabul ettirme çabaları da oldu. Demokrasiye geçiși takiben Kral I. Juan Carlos tarafından alınan bir kararla, resmi törenlerde Marcha Real'in sözsüz çalınması uygulamasına başlanmıștır.
Himno de Riego İkinci Cumhuriyet (1930 - 1939) sırasında Marcha Real'in yerini alsa da Franco La Marcha Real'i tekrar ulusal marş olarak kabul etti. Diktatörlüğü sırasında (1939 - 1975) ulusal marş bazı zamanlarda şair José María Pemán'ın sözleriyle söylendi. Ama bu sözler asla resmi olarak kabul görmedi.
Haydar Hatemi

Haydar Hatemi (d. 1945), Azeri ressam. Amerika Birleşik Devletleri'nde ikamet etmekte olan sanatçi, Katar Kraliyet ailesinin saray ressamıdır.
1945 yılında Güney Azerbaycan'da doğan Haydar Hatemi, Tahran Üniversitesi-Güzel Sanatlar Bölümünde eğitimini tamamlamıştır. Hussain Behzad ve Abu Talib Mugimi gibi sanatçıların öğrencisi olmuştur. Üniversite yıllarında Takht-e-Tavus Madalyası'nın tasarımı için açılan yarışmada birincilik ödülünü almıştır. Bu başarısından dolayı, İran kraliçesi Farah Pehlevi tarafında ödülü takdim edilmiştir. Bu olaydan sonra, Farah'ın isteğiyle Şahnaz Pehlevi Akademisi'nde heykel dersleri vermeye başlar.
1983 yılında İstanbul'a giderek yerleşmiştir. Haydar Hatemi, Osmanlı minyatür tekniğinin yaşayan son temsilcilerindendir.
Cezayir menekşesi

Cezayir menekşesi, Apocynaceae familyasından Vinca cinsini oluşturan yer örtücü bahçe bitki türlerinin ortak adı.
Genel özellikleri
Yaprakları yaz kış dökülmez ve karşılıklı şekilde dizili bulunurlar. Mor, eflatun, beyaz renkte çiçekleri vardır. Çiçek yaprakları beş parçalıdır. Ilıman iklimde, nemli ve ışık alan yerlerde gelişir. Toprağı besin maddelerince zengin olmalıdır. Bahçede grup olarak yetiştirilebilir. Avrupa, Kafkaslar ve Türkiye'de doğal olarak yetişen türleri vardır. Tıpta, içerdiği Vinblastin bileşiği sayesinde kan kanseri ilacı yapımında kullanılmaktadır.
Yetiştirme
Kök salar ve saldığı yerde yeni bir bitki oluşturur. Geniş ve üstüne basılmayan mekanlarda, çok güneş ihtiyacı duymadan yeşil bölgeler oluşturmada kullanılabilir.
Türler
Orta Cezayir menekşesi (Vinca difformis)
Otsu Cezayir menekşesi (Vinca herbacea) Türkiye.
Büyük Cezayir menekşesi (Vinca major) Türkiye.
Küçük Cezayir menekşesi (Vinca minor) Türkiye.
Apocynaceae
Afrika'daki bahçe bitkileri
Avrupa'daki bahçe bitkileri
Kuzey Afrika florası
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Kaynanadili

Kaynanadili (Opuntia), kaktüsgiller (Cactaceae) familyasında sınıflanan bitki cinsi.
Topluca dikenli incirler adı ile anılan türleri içeren Opuntia ve İspanyolcada cholla ortak adı ile anılan türleri içeren Cylindropuntia alt cinslerine ayrılan bu cinsin tipik türü, Türkçede "Eşek inciri", "Hint inciri", "Frenk inciri", "dikenli incir" ya da halk ağzında Türkiye'de "kaynanadili", Kıbrıs'ta "babutsa" olarak anılan Opuntia ficus-indica'dır.
Dikenli incirler (Opuntia alt cinsi), yassı ve yuvarlak bölümlerin eklemlenerek oluşturduğu gövdelere sahiptir. Cylindropuntia alt cinsinin türlerinde ise gövde bölümleri yassı değil, silindrik yapılıdır.
Gövdesi düz ve yassı büyük parçalar halinde eklemlidir ve üzerinde kabarcıklar bulunur. Büyük çiçekleri baharda ya da yaz başında açar. Olgunlaşmadan önce yeşil olan meyveleri, olgunlaştığında erguvani renge dönüşür ve yenilebilir. Gövdesi yaşlandıkça olgunlaşır. Bol güneş alan yerlerde fazla suya gereksinim duymadan yetişir. Her türlü toprağa uyum sağlayabilir.
Açıklama
Ö. ficus-indica,'nin üzerinde bir taç ile ve 'lik bir gövde çapı ile 'a kadar büyüyebilen büyük, gövde oluşturan, parçalı bir kaktüstür. Cladode'lar (büyük yastıklar) yeşil ila mavi-yeşildir, 'a kadar birkaç diken taşır veya omurgasız olabilir. Dikenli armutlar tipik olarak, büyük, pürüzsüz, sabit dikenler ve glochid adı verilen ve cilde veya saça kolayca yapışan ve ardından bitkiden ayrılan küçük, tüy benzeri dikenler içeren düz, yuvarlak kladodlarla (ing: cladodes) (platyclades olarak da adlandırılır) büyür. Çiçekler tipik olarak büyük, aksiller, soliter, biseksüel ve epiperijinli olup, belirgin, spiral olarak düzenlenmiş tepal'lerden ve bir hypanthium'dan oluşan bir periant (ing:perianth) vardır. Ercik'ler çoktur ve spiral veya sarmal kümeler halindedir ve gynoecium karpel başına çok sayıda alt yumurtalığa sahiptir. Yerleşim parietaldir ve meyve, arilat (ing:arillate) tohumlu bir meyvedir. Dikenli armut türlerinin alışkanlıkları büyük ölçüde değişebilir; çoğu çalıdır, ancak Galapagos'un Opuntia galapageia gibi bazıları ağaçtır.
Ekoloji
Ö. ficus-indica ılıman kışları olan ve uzun süreli kurak geçen, ardından ara sıra yağmurlu ve nispeten düşük nemli olan sıcak yazları olan bölgelerde gelişir. Yıllık ortalama yağış miktarı 'dir. iyi büyüme oranları sağlar. O. ficus-indica, kil içeriği %1520'yi geçmeyen ve toprak iyi drene edilmiş, altasit ila altalkali arasında değişen çeşitli topraklarda çoğalır. Sığ kök sistemi, bitkinin dağ yamaçları gibi sığ, gevşek topraklarda büyümesini sağlar. Opuntia bazı yerlerde zehirli ot olarak kabul edilmesine katkıda bulunan büyük klonal kolonilere yayılır.
Opuntia yiyen hayvanlar arasında dikenli armut adası salyangozu ve Cyclura kaya iguanaları bulunur. Meyveler, başta kuşlar olmak üzere birçok kurak kara hayvanı tarafından tüketilir ve böylece tohumların dağılmasına yardımcı olur. Opuntia patojenler arasında kese mantarı Colletotrichum coccodes ve Samons' Opuntia virüsü bulunur. ant Crematogaster opuntiae ve örümcek Theridion opuntia, dikenli armut kaktüsü ile olan ilişkilerinden dolayı adlandırılmıştır.
Jacques Charles

Jacques Alexandre César Charles (11 Aralık 1746 - 7 Nisan 1823), Fransız mucit, bilim insanı, matematikçi ve baloncu.
Charles, Beaugency-sur-Loire'da doğmuş ve balonla ilk uçuşunu 27 Ağustos 1783'te yapmıştır. 1 Aralık 1783'te Ainé Roberts'le birlikte, La Charlière adını verdiği balonuyla 550 metreye yükselmişlerdir. Bir tür hidrometre ve gonyometre gibi birçok kullanışlı cihaz icat etmiştir. Ayrıca Gravesand heliostatını ve Fahrenheit aerometresini de geliştirmiştir. Ayrıca, Benjamin Franklin'in elektrik deneylerini doğrulamıştır.
1783 civarlarında Charles yasasını icat etmiştir. Daha sonra Joseph-Louis Gay-Lussac bu bulgulardan yararlanmıştır. Aslında Charles yasasını ilk basan insan Gay-Lussac'tır. Ancak, Charles'ın yayımlanmamış işlerinden bu yasayı yayımladığı için, yasa, Charles'ın adıyla anılır.
Charles, 1793'te hem Institut Royal de France'a hem de Académie des sciences'a seçilmiştir. Daha sonra Conservatoire des Arts et Métiers'de fizik profesörlüğü yapmıştır. 7 Nisan 1823'te Paris'te ölmüştür.
1746 doğumlular
Beaugency doğumlular
1823 yılında ölenler
Fransız kimyagerler
Fransız matematikçiler
Fransız mucitler
Fransız baloncular
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
Paris'te ölenler
Sinan Tuzcu

Sinan Tuzcu (d. 10 Temmuz 1977, Gaziantep), Türk oyuncu, senaristtir.
Hayatı ve kariyeri
Bilkent Üniversitesi Turizm ve Otel İşletmeciliği ön lisans eğitiminden sonra 2004 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Ana Sanat Dalından mezun olmuştur. Okul sonrası Londra'da Arcola Theatre bünyesinde çalıştı.
2005 yılında televizyonda Ihlamurlar Altında dizisinde canlandırdığı "Ömer" karakteriyle tanındı. 2006 yılında, ilk sahnelenişinden 60 yıl sonra yeniden sahnelenen "Ayşe" adlı operette başrolü oynadı. Bu oyunda başrolü paylaştığı Dolunay Soysert ile 9 Temmuz 2006'da evlendi. 2008-2009 sezonunda BKM ve İstanbul Halk Tiyatrosu ortak yapımı olarak sahnelenen "Sürmanşet" adlı oyunu yazmıştır.
2014 yılında Kanal D ve Star TV'de yayınlanan Urfalıyam Ezelden dizisinin tasarımını ve senaristliğini yaptı, 2016 yılında atv'de yayınlanan Kehribar dizisinin hikayesini ve senaryosunu Ali Aydın'la beraber yazmıştır. Aynı yıl Dolunay Soysert ile olan evliliğinden boşandı.
Son tiyatro çalışmasını 2020 yılında Duru Tiyatro bünyesindeki ve Emre Kınay yönetimindeki "Yüzleşme" adlı oyunla yapmıştır.
Filmografisi
Louis Joseph Gay-Lussac

Louis Joseph Gay-Lussac (6 Aralık 1778 10 Mayıs 1850), Fransız kimyager ve fizikçidir. Genellikle gaz yasalarıyla ilgili çalışmalarıyla anılır. Bunun dışında, alkol-su karışımlarıyla yaptığı çalışmalarının ardından bir takım alkollü içkilerin alkol oranlarını ölçmüştür.
Yaşamı
Gay-Lussac, Haute-Vienne'deki Saint-Léonard-de-Noblat'da doğmuştur. Eğitimine orada başlayıp, 1794'te, babasının tutuklanmasının ardından, Ecole Polytechnique'e girmek üzere Paris'e gitmiştir. 1797'de okula kabul edilip, üç sene orada okuduktan sonra, Ecole Nationale des Ponts et Chaussées'ye geçmiştir. Bir süre sonra Claude Louis Berthollet'nin asistanı olarak atanmıştır. 1802'de Antoine François de Fourcroy'un yardımcılığını yaptı. Ecole Polytechnique'de, 1809 yılında kimya profesörü oldu. 1808'den 1832'ye kadar Sorbonne'da fizik profesörlüğü de yaptı. Ancak bu görevi, daha sonra Jardin des Plantes'taki kimya kürsüsü için bıraktı. 1831'de doğduğu vilayet, Haute-Vienne'in temsilcisi olarak seçilmiş, 1839'da da Chambre des pairs'e katılmıştır.
1809'da, Gay-Lussac, Geneviève-Marie-Joseph Rojot'yla evlendi. Onunla ilk defa, bir çarşafçı dükkanının çalışanı olarak kimya kitabı okuduğunu gördüğünde tanışmıştı. Beş çocuklarından en büyüğü, Jules, Giessen'e giderek Justus Liebig'in asistanlığını yapmıştır. Jules'ün bazı çalışmaları, aynı baş harfleri yüzünden (J. Gay-Lussac), babasıyla karıştırılmıştır.
Gay-Lussac soyunun bir kısmı Brezilya'da, Güney Amerika'da (de Salusse Lussac/Lussac Do Coutto/Do Coutto Monni) ve Ontario'da yaşamaktadır.
Başarıları
Gay-Lussac, 1802'de, Jacques Charles'ın çalışmalarını kullanarak, günümüzde Charles yasası olarak bilinen yasayı formülize etmiştir.
1804'te, Jean-Baptiste Biot'yla birlikte, bir hidrojen balonu kullanarak 6.4 kilometreye kadar yükseldiler. Atmosferi araştırdığından, farklı yüksekliklerden hava örnekleri alarak sıcaklık ve nemlilikteki farklılıkları gözlemlemeye çalışmıştır.
Alexander von Humboldt'la birlikte, 1805'te, alçalan basınçla (yükseklikle), atmosferin basit yapısının değişmediğini keşfetmiştir. Aynı zamanda, suyun, iki hidrojen parçası, bir oksijen parçasından oluştuğunu da, Humboldt'la beraber keşfetmiştir.
1808'de, boru bulanlardan biriydi.
Sorbonne Üniversitesi'ne yakın bir sokak ve otele adını vermiştir. Aynı zamanda doğum yeri olan Leonard de Noblat'da bir meydan ve sokak da onun ismini taşır. Mezarı, Paris'teki ünlü mezar, Père Lachaise Mezarlığı'ndadır.
1778 doğumlular
Haute-Vienne doğumlular
1850 yılında ölenler
19. yüzyıl fizikçileri
Fransız kimyagerler
Fransız fizikçiler
Fransız ateistler
Fransa milletvekilleri
Ecole Polytechnique'te öğrenim görenler
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyeleri
Royal Society'nin yabancı üyeleri
Légion d'honneur sahibi yüksek rütbeli subaylar
Termodinamikçiler
Temmuz Monarşisi'nde kişiler
Paris'te ölenler
Père Lachaise Mezarlığı'na defnedilenler
Ateist fizikçiler
Ateist kimyagerler
Akşamdan kalmalık

Akşamdan kalmalık ya da mahmurluk, yüksek miktarda alkol tüketimini takiben yaşanan olumsuz belirtilerin tümü.
En bilinen belirtileri baş ağrısı, mide bulantısı, bitkinlik, ışığa ve sese duyarlılık ve susuzluktur. Hipoglisemi, dehidrasyon ve B12 vitamini eksikliği, akşamdan kalmalığı açıklamak üzere ortaya atılan nedenlerdir. Akşamdan kalmalık 12 ila 36 saat kadar sürebilir, 48 ila 72 saat sürdüğü hakkında raporlar da vardır.
Belirtiler
Akşamdan kalmalık çok sayıda belirtiyle ortaya çıkar: Dehidrasyon, yorgunluk, başağrısı, mide bulantısı, kusma, ishal, kesiklik, ateş, tükrük salgılamada artış, konsantrasyon bozukluğu, sıkıntı, huzursuzluk, ışığa ve sese duyarlılık, motor işlevlerde düzensizlik ve uyuma zorluğu. Belirtiler kişiden kişiye değişir ve genellikle içki tüketiminden birkaç saat sonra başlar. Akşamdan kalmalığın bilişsel kabiliyetleri etkileyip etkilemediği bilinmemektedir.
Tedavi
Muhtemelen etkili ilaçlar
Asprin. Yatmadan önce alınan asetilsalisilik asit.
B6 vitamini. Bazı araştırmalara göre akşamdan kalmalığa iyi gelir.
Halk hekimliği
Aşağıdaki maddeler tüketilmekle birlikte, geçerliliklerini gösteren bilimsel bir çalışma yoktur.
Su içmek
Alkol aldıktan sonra veya sabahı çorba, daha doğrusu; bol sirke sarımsaklı işkembe çorbası içmek.
Boğa dikeni
Maden suyu
Dışkılamak (Defakasyon)
Kusmak. Ne kadar çok alkol bedenden atılırsa beden o kadar çabuk iyileşir. Bu yöntem halk arasında bilinen en iyi yöntemlerdendir.
Profesyonel masaj, refleksoloji ve diğer zehir atıcı yöntemler
Ayran, özellikle yayık ayranı
Cinsel ilişki veya mastürbasyon, endorfin salgılattığı için akşamdan kalmalığı tedavi edebilir.
Kahve veya kafeinli içecekler özellikle Türk kahvesi mideyi yatıştırır.
Nikotin. Ancak sigara içmek bazı kişilerde akşamdan kalmalığın belirtilerini artırabilir.
Domates
Uzun bir bardakta karıştırılan iki yumurta, karabiber, tabasko sosu veya acı biber sosu ve cin çırpılarak içilir. Yumurtadaki sistin iyi gelebilir.
Daha çok alkol almak, akşamdan kalmalık bir kesilme sendromu yarattığı için daha fazla alkol bu durumu çözer. Fakat bu kesinlikle tavsiye edilmez. Kısa bir süreliğine iyi gelebilir fakat bağımlılık etkisi yaratabilir.
Deniz ürünleri yemek. Şili'de uygulanan bir tedavi yöntemi.
Kola (Coca-Cola, Pepsi Cola, vs.). Kafein, kabarcıklar ve şekeri hazmetmek kolaydır. Düşük pH seviyesi, mide enzimlerine yardımcı olur, sakkaroz ise glükoneojenlerin inhibasyonunu telafi eder.
Duş almak, art arda sıcak ve soğuk su dökünmek.
Yatmadan kuşkonmaz yemek. Kuşkonmaz idrar sökücü olduğu için tavsiye edilir, ancak sık idrara çıkma kendi başına bir sorun olabilir.
Ginseng çayı. Eğer işe yarıyorsa, antioksidan ve kan dolaşımını, özellikle kılcal damar dolaşımını artırması sayesinde olabilir.
Vitaceae

Vitaceae Vitales takımına bağlı bir bitki familyasıdır.
Karmaşık yapılı, kahverengi gövdesi olan yarı odunsu bir bitkilerdir. Parçalı, üzeri tüylerle kaplı yaprakları vardır. Küçük ve yeşil renkli çiçekleri salkım biçiminde olur. Sarı, yeşil, siyah meyveleri vardır. Güneşi çok seven, yağış alan yerlerde iyi gelişen bir bitkidir. Her türlü toprak koşuluna dayanıklıdır. Islah amaçlı olarak tohum ile genellikle çelikle üretilir. Asma, bahçe duvarına sardırılabilir ya da çardak oluşturulabilir.
Taksonomi
Vitaceae familyasına bağlı cinsler:
Ampelopsis - Michx.
Cayratia - Juss.
Cissus - L.
Parthenocissus - Planch.
Tetrastigma - (Miq.) Planch.
Vitis - L.
Berberis vulgaris

Adi kadıntuzluğu (Berberis vulgaris), çalı grubuna ait, 2 metreye kadar boylanabilen bir bitki türü.
Yapraklarını kışın döker. Sarı ya da turuncu çiçekleri tek tek, küçük demetler halide şemsiye biçiminde olur. Kırmızı meyveleri vardır. Güneşli ve yarı gölge ortamlarda iyi gelişir. Hemen hemen her toprakta yetişebilir. Sonbahar aylarında yapraklarının aldığı renkler bahçelere değişik güzellikler katar. Genellikle Doğu Anadolu'da rastlanır. meyve ve kökleri başlıca berberin içerir. vazokonstriktör, kolagog ve spazmolitik etkilidir.
Adi kadıntuzluğu meyvesinin içeriğinde % 5 şeker,% 5-6 organik asit (esasen elma asidi), 0,4-0,6% pektin, %4,9 selüloz, %0,95 kül ve %150170 mg C vitamini vardır. Haziran ayında toplanan yapraklarında %120 mg C vitamini ve meyve verince beklemiş yapraklarında %40 mg E vitamini vardır. Adi kadıntuzluğunun meyvesinde C vitamininden başka, diğer önemli maddeler de vardır. Bunlardan limon ve elma asitlerini, flavonoidleri, pektin ve şekerli maddeler belirtilebilir.
Resim galerisi
Gülhatmi

Gülhatmi (Alcea rosea), ebegümecigiller (Malvaceae) familyasından çok yıllık otsu, çiçekli bir bitkidir. 2-2,5 metreye kadar boylanabilir. Beyaz, pembe, mor, sarı, kırmızı çiçekleri olabilir. Çiçekleri çizgili ya da lekeli olabilir. Geniş ve yuvarlak yaprakları kalp biçimindedir. Güneşli, rüzgar almayan yerlerde iyi gelişir. Killi ve besin maddelerince zengin, iyi gübrelenmiş toprakları sever. Ilıman iklimlerde, haziran-ağustos sonuna kadar çiçekli kalır.