turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Kuzey Anadolu Fay Hattı

Kuzey Anadolu Fay Hattı (KAF), dünyanın en hızlı hareket eden ve en aktif sağ-yanal atımlı faylarından biridir.
KAF sistemi, Anadolu Levhası'nın, güneyde Arap Levhası (yılda 25 mm'leri bulan hızlı sıkıştırma hareketi ile) ve kuzeyde (neredeyse hiç hareket etmeyen) Avrasya Levhası'nın arasında kalması ve bu sebeple batıya doğru açılma şeklinde hızla hareket etmesi sebebiyle yüksek sismik aktivite göstermektedir.
KAF, 1100 km uzunluğunda sağ yönlü ve doğrultu atımlı aktif fay hattıdır. Yaklaşık olarak Van Gölü'nden Saros Körfezi'ne kadar tüm kuzey Anadolu'yu keser. Tek bir faydan oluşmaz, pek çok parçadan oluşan fay zonudur. Fay hattında, parçalanmış-ezilmiş kayaçlar, soğuk ve sıcak su kaynakları, gölcükler, traverten oluşumları, genç volkan konilerine rastlanır.
Fayın bazı kısımları depremler sırasında 0,5-1,5 m düşey, 1,5-4,3 m yatay atımlar yapmıştır. Genç Kuvaterner zamanından itibaren 8001000 m yatay atım yaptığı ötelenen genç vadi yataklarından tespit edilmiştir.
KAF hattı üzerinde oluşan önemli depremler
Joseph Priestley

Joseph Priestley FRS (/ ˈ p r iː s t l i / ; 24 Mart 1733 - 6 Şubat 1804) İngiliz kimyager, doğa filozofu, ayrılıkçı ilahiyatçı, dilbilgisi uzmanı, çok konulu eğitimci ve liberal siyaset kuramcısıydı. 150'den fazla eser. Tarihsel olarak, 1774'te cıva oksitin termal ayrışmasıyla oksijenin bağımsız keşfiyle, onu izole ederek kredilendirildi. İsveçli kimyager Carl Wilhelm ScheeleAyrıca keşif konusunda güçlü iddiaları var, Priestley bulgularını önce yayınladı. Scheele, potasyum nitrat, cıva oksit ve diğer birçok maddeyi 1772'de ısıtarak keşfetti.
Hayatı boyunca, Priestley'nin kayda değer bilimsel itibarı, karbonatlı suyu icadına, elektrik üzerine yazılarına ve birkaç "hava" (gaz) keşfine dayanıyordu; en ünlüsü Priestley'nin "flojistiği giderilmiş hava" (oksijen) olarak adlandırdığı şeydir. . Priestley'nin flojiston teorisini savunma ve kimyasal devrime dönüşecek olanı reddetme kararlılığı sonunda onu bilim camiasında izole etti.
Priestley'in bilimi, teolojisinin ayrılmaz bir parçasıydı ve sürekli olarak Aydınlanma rasyonalizmini Hristiyan teizmiyle birleştirmeye çalıştı. Metafizik metinlerinde, Priestley teizm, materyalizm ve determinizmi birleştirmeye çalıştı, bu proje "cüretkar ve orijinal" olarak adlandırıldı. O, doğal dünyanın doğru bir şekilde anlaşılmasının insanlığın ilerlemesini destekleyeceğine ve sonunda Hristiyan binyılını getireceğine inanıyordu. Özgür ve açık fikir alışverişine şiddetle inanan Priestley, hoşgörü ve eşit hakları savundu. Onu İngiltere'de Üniteryanizmin kurulmasına yardım etmeye yönlendiren dini Muhalifler. Priestley'nin yayınlarının tartışmalı doğası, Fransız Devrimi'ne verdiği açık sözlü destekle birleştiğinde, kamuoyunda ve hükumette şüphe uyandırdı; Sonunda, 1791'de, bir çetenin Birmingham'daki evini ve kilisesini yakmasından sonra, önce Londra'ya ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne kaçmak zorunda kaldı. Son on yılını Pennsylvania, Northumberland County'de geçirdi.
Hayatı boyunca bir bilgin ve öğretmen olan Priestley, İngilizce dilbilgisi üzerine ufuk açıcı bir çalışmanın ve tarih üzerine kitapların yayınlanması da dahil olmak üzere pedagojiye önemli katkılarda bulundu ve en etkili erken zaman çizelgelerinden bazılarını hazırladı. Bu eğitici yazılar, Priestley'in en popüler eserleri arasındaydı. Bununla birlikte, Jeremy Bentham, John Stuart Mill ve Herbert Spencer gibi filozoflar tarafından faydacılığın birincil kaynakları olarak kabul edilen en kalıcı etkiye sahip olan metafizik eserleriydi.
Tokat kebabı

Tokat kebabı; taze kuzu eti, kuyruk yağı, patlıcan, domates, yeşil biber, patates, soğan, sarımsak ve özel pişirilmiş kebap pidesi kullanılarak yapılan Tokat yöresine ait bir yemektir. Tokat'ın dışında; Sivas, Ordu ve Amasya gibi illerde de yöresel farklılıklar gösterebilen Tokat kebapları yapılır. Özel kebap ocaklarında yapılır.
Küçük parçalar halinde kesilen etler baharat, biber ve soğanla terbiye edildikten sonra hafif yağlanmış şişlere takılmak üzere bekletilir. Şişlerin en başına bir parça kuyruk yağı takılır ve sebzelerin düşmemesi için patlıcanın sap kısmı da şişin ucuna takılır. Şiş üzerine bir et bir patlıcan ve sebze aralarına bir parça ince kesilmiş patates dizilir. Patlıcanların kabuğu alınmaz yarıdan kesilmiş ve uzun selvi doğranmış patlıcanlar önceden hafifçe tuzlanmalıdır. Bir şişe de sarımsaklar müstakil olarak takılır.
Kebap ocağının ortasında bulunan yatay demire şişler asılır. Fırının iki tarafında bulunan yatay bölümde yanan odunların ateşi ile pişmeye bırakılır. Fırının alt kısmında bulunan şaç tepsiye damlayan yağlar toplanır. Özel pişirilmiş pideler bir tepsiye yayılır. Pişen etler ve sebzeler bunun üzerine sıyrılır. Tepsinin ortasına pişen domatesler konulur. Üzerine toplanan yağlardan gezdirilerek servise alınır. Eski ustaların tabiriyle Tokat Kebabı sadece ısıyla değil ışıkla pişen bir kebaptır.
Türk mutfağındaki kebaplar
Kebaplar
Şişe geçirilen kebaplar
Andrea Camilleri

Andrea Camilleri (Porto Empedocle, Sicilya, 6 Eylül 1925; Roma, İtalya, 17 Temmuz 2019), İtalyan yazar ve yönetmen.
Yaşamı
Uzun süre senaryo yazarı olarak tanınmıştır. İlk eserini bastırmak için başvurduğu 14 yayınevinden geri çevrildikten sonra, Sicilya'da tanınan bir yazar olan Sciascia'nın desteğiyle burada ilk tarihsel romanını yayınlamıştır.
"Commissario Salvo Montalbano" karakterini 1994 yılında yazmış olduğu romanıyla tanıtan yazar, artık bu karakterle anılmaya başlamıştır. Camilleri, karakterin ismini İspanyol yazar Vázquez Montalbán'a olan hayranlığından dolayı seçmiştir. Yirmi yıldan beri Roma'daki Silvio d'Amico Drama Sanatı Akademisi'nde ders veren Camilleri 17 Temmuz 2019'da 93 yaşlarında ölmüştür.
Natalia Ginzburg

Natalia Ginzburg, İtalyan yazar.
1916 Palermo doğumlu İtalyan yazar. 1991 yılında Roma'da öldü. En önemli eserleri: Aile Sözlüğü, Şehir ve Ev, Tüm Dünlerimiz, Şehire Giden Yol, Manzoni Ailesi, Caro Michele, Akşamın Sesleri; denemelerini Küçük Erdemler ve Hiç Bana Sorma adlı
kitaplarında toplamıştır.
1916 doğumlular
1991 yılında ölenler
20. yüzyıl İtalyan yazarları
Yahudi yazarlar
Leviler
İtalyan anti-faşistler
Dacia Maraini

Dacia Maraini (d. 13 Kasım 1936 - Fiesole, İtalya) İtalyan yazarı.
Yaşamı
Annesi, Salaparuta'lı (Sicilya) aristokrat Alliata ailesinden sanatçı Topazia Alliata; babası, kökeni Ticino, Birleşik Krallık ve Polonya'ya uzanan, özellikle Tibet ve Japonya hakkında yazmış olan Floransalı etnolog ve dağcı Fosco Maraini'dir. Maraini, kadın sorunlarına yoğunlaştığı çok sayıda oyun ve roman yazmış ve eserleriyle birçok ödül kazanmıştır. Ödülleri arasında, L'età del malessere (1963) ile kazandığı Formentor Ödülü, Isolina (1985) ile kazandığı Fregene Ödülü, La lunga vita di Marianna Ucrìa (1990) ile kazandığı Campiello Ödülü (İtalya'da yılın kitabı ödülü), Buio ile kazandığı Strega Ödülü sayılabilir.
Daha küçük bir çocukken, İtalyan Faşizminden kaçmak için 1938 yılında ailesiyle birlikte Japonya'ya taşındı. Askeri hükumeti tanımayı reddettikleri için 1943 yılından 1947 yılına kadar bir Japon toplama kampında esir tutuldular. Savaştan sonra İtalya'ya dönen aile, Maraini'nin annesinin ailesinin yanına, Sicilya'da Palermo'ya bağlı Bagheria kasabasına yerleşti.
Kısa süre sonra annesiyle babası ayrılınca, babası Roma'ya yerleşti. Birkaç yıl sonra on sekiz yaşına gelen Maraini de babasının yanına Roma'ya gitti.
Milanolu ressam Lucio Pozzi ile evlendi, ancak dört yıl sonra eşinden ayrıldı. 1962'den 1983'e kadar yazar Alberto Moravia ile birlikte yaşadı.
1966 yılında Maraini, Moravia ve Enzo Siciliano, Porcospino (Kirpi) tiyatro kumpanyasını kurdular; amaçları, yeni İtalyan oyunlarını sahneye koymaktı. Sergiledikleri oyunlar arasında Maraini'nin La famiglia normale, Moravianın Lintervista ve Sicilianonun Tazza adlı eserlerinin yanı sıra, Carlo Emilio Gadda, Goffredo Parisi, Juan Rodolfo Wilcock ve Tornabuoni'nin oyunları da vardır.
Maraini, 1973 yılında yalnız kadınlar tarafından yürütülen Teatro della Maddalena'nın kuruluşuna yardımcı oldu.
Antikor

Bağışan ya da antikor, çok hücreli hayvansal organizmaların bağışıklık sistemi tarafından kendi organizmalarına ait olmayan organik yapılara karşı geliştirilen glikoproteinin yapısındaki moleküllerdir. Bu moleküller organizmayı yabancı moleküllerin yol açması muhtemel zarar verici etkilere karşı erkenden uyararak koruyuculuk sağlarlar.
İmmünglobulinler; IgG, IgM, IgA, IgD, IgE tipleri vardır.
IgG
sedimantasyon katsayısı: 75
insan serumunda bulunan miktar: 1015 mg/ml
molekül ağırlığı: 150.000
serumdaki yarılanma süresi: 23 gün
vücut salgılarında bulunma: YOK
plasentadan geçme özelliği: VAR
IgM
sedimantasyon katsayısı: 195
insan serumunda bulunma miktarı: 0,6-1,9 mg/ml
molekül ağırlığı: 900.000
serumdaki yarılanma süresi: 5 gün
vücut salgılarında bulunma: YOK
plasentadan geçme özelliği: YOK
IgA
sedimantasyon katsayısı: 75-115
insan serumunda bulunma miktarı: 14 mg/ml
molekül ağırlığı: 170.000
serumdaki yarılanma süresi: 6 gün
vücut salgılarında bulunma: VAR
plasentadan geçme özelliği: YOK
IgD
sedimantasyon katsayısı: 75
insan serumunda bulunma miktarı: 0,03-0,05 mg/ml
molekül ağırlığı: 180.000
serumdaki yarılanma süresi: 2,5 gün
vücut salgılarında bulunma: YOK
plasentadan geçme özelliği: bilinmiyor
IgE
sedimantasyon katsayısı: 85
insan serumunda bulunma miktarı: 0,003 mg/ml
molekül ağırlığı: 190.000
serumdaki yarılanma süresi: 2,5 gün
vücut salgılarında bulunma: VAR
plasentadan geçme özelliği: YOK

İmmünoloji
Glikoproteinler
Bağışıklık sistemi
Eğitimde perennializm

Perennializm, Türkçede Daimicilik olarak da adlandırılır. Eğitimde tüm insanlar için ebediyyen önemli olduğuna inanılan şeylerin öğretilmesi gerektiği düşüncesi. Perennialistler ayrıntılarda değişme olmasına karşın bunların kişi gelişiminde temel hususlar kadar önemli olmadığına inanırlar. Öğrenci insan türünün bir üyesi olduğu için öncelikle insani konular öğretilmelidir onlara göre makineler veya teknikler değil.
Perennializm özcülüğe (essentialism) çok benzemekle birlikte, perennializm kişisel gelişime öncülük verirken özcülük temel beceriler üzerinde durur. Özcü ders müfredatı olgular temelinde ve daha fazla gönüllülüğe dayalı ve daha az liberal ve ilkeseldir.
Perennializm içinde iki büyük ayrım vardır: seküler, dini. Her ikisi hedef ve metotlarında farklılık gösterirler.
Seküler Eğitimde Perennializm
Seküler perennializm 19. yüzyıl ortalarına kadar giden nispeten yeni bir felsefedir. Mortimer Adler ve Robert Hutchins tarafından desteklenmiştir.
Seküler perennialistler muhakeme etmeyi öğrenmenin önemi üzerinde dururlar. Onlara göre doğru, bağımsız muhakeme, gelişmiş zihin ve gelişmemiş zihin arasındaki farkı yaratır. Bu sebeple eğitimin ana amacı bu muhakemeyi geliştirmek olmalıdır. Bu görüşün destekleyicileri Batı literatürünün büyük eserlerini Sokratik metodu kullanan tartışmalarda destekleyerek okumakla muhakeme etmenin öğretilmesini savunurlar.
Dini Eğitimde Perennializm
Dini Perennializm 13. yüzyılda "De Magistro," (Öğretmen) eseriyle Thomas Aquinas tarafından geliştirilmiştir.
Aquinas Tanrı'yı en büyük ve belki de tek Öğretmen görmüştür çünkü yalnızca Tanrı insanların zihinlerindeki fikirleri doğrudan biçimlendirebilir.
Umberto Saba

Umberto Saba (d. 9 Mart 1883 Trieste, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ö. 26 Ağustos 1957 Gorizia, İtalya) Eskiden Avusturya-Macaristan İmparatorluğuna bağlı kozmopolit bir liman kenti olan Triestede Umberto Poli olarak dünyaya gelen İtalyan şair ve romancı. 1910dan itibaren soyadını Saba olarak kullanmaya başladı, 1928 yılında resmen değiştirdi.
Yaşamı
Hristiyan olan babası Ugo Eduardo Poli 29 yaşındayken Yahudi olan 37 yaşındaki annesi Felicita Rachele Coen ile evlenmek için 1882de dinini değiştirip Musevi oldu. Umberto daha doğmadan babası annesini terk etti. Çocukluğunda kuşçulukla ilgilendi, keskin bir okuyucu oldu ve keman eğitimi aldı.<ref name=Moleta>{{kitap kaynağı|soyadı=Moleta|ad=Vincent|başlık=Umberto Saba Poetry and Prose|yıl=2004|yayıncı=Æolian Press|yer=Bridgetown, Western Australia|sayfa=528}}</ref>
1897de liseyi bırakıp İmparatorluk Ticaret ve Seyrüsefer Akademisine gitti. Mezun olduktan sonra gümrük ofisinde çalışmaya başladı. 1900'de şiir bestelemeye başladı. 1903 Ocağında çalışmasını "Umberto Chopin Poli" olarak imzaladı; ardından Arkeoloji, Almanca ve Latince okumak için Piza'ya gitti; ancak sinir bozukluğundan şikayet etmeye başladı ve Haziran ayında Trieste'ye döndü. O yılı Slovenya'da tatil ve İsviçre'de bir oyun yazmaya çalışarak geçirdi. 1904 Temmuzunda arkadaşı Amadeo Tedeschi'nin editörlüğünü yaptığı sosyalist "Il Lavoratore" gazetesinde bir önceki yıl yaptığı Karadağ gezisi ile ilgili bir yazısı çıktı. Mayıs 1905'te aynı gazetede ilk şiiri yayınlandı. 1905 yılında arkadaşlarıyla birlikte babasıyla ilk ke karşılaştığı Floransa'ya gitti ve adını babasının doğduğu yere atfen "Umberto da Montereale" olarak değiştirdi. O yaz Carolina (Lina) Wölfler ile tanıştı ve yazışmaya başladılar.
1907 ve 1908 yılları arasında zorunlu askerlik hizmetini Salerno'da piyade olarak yaptı. 1909 yılında yahudi geleneklerine göre Lina ile evlendi ve ertesi yıl kızı Linuccia dünyaya geldi.
Kasım 1910'da şiirlerini, "Poesie"'' adlı kitapta "Saba" imzasıyla yayımlandı. 1928 yılında soyadını resmen Saba yaptı. Bu adı seçimi bazı yazarlar tarafından Yahudi annesine saygı olarak yorumlanmıştır. İbranice'de "Saba" (סבא) "dede" anlamına gelmektedir; kimileri de süt annesinin soyadı olan Schobar ile benzerliğine işaret etmektedirler.
Glikoprotein

Glikoprotein, şeker ve aminoasitlerden oluşmuş organik moleküller için kullanılan genel tanım. Canlı organizmalarda bulunan pek çok molekül glikoprotein yapısındadır. Ayrıca protein ve karbonhidratlar glikoproteinleri oluşturur. Endoplazmik Retikulum tarafından üretilse de son halini Golgi Aygıtı'nda alır. Canlı organizmalarda birçok fonksiyonu tamamlayabilirler. Ayrıca bazı hormonlar ve immun sisteminin (bağışıklık sistemi) bazı kısımları glikoproteinlere dahildir. Karbonhidratlar proteinlerle birleşerek glikoproteini oluştururlar. Oluşan bu bileşik hücre zarının yapısına katılır. Hücreye antijenlik özelliği kazandırır. Hücrelerin birbiri ile iletişimini ve hücrelerin birbirini tanımasını sağlar. Virüs, bakteri ve ilaçlar için reseptör olurlar.
N bağlı glikoproteinlerde asparajin ve glutamin bulunurken O bağlı proteinlerde serin, tirozin ve treonin bulunur. Oligosakkarit kısmı proteine dolikol fosfat taşır.
Susanna Tamaro

Susanna Tamaro, İtalyan kent soylu bir ailenin kızı. Trieste'de 1957 yılında doğdu, Orvieto yakınlarında Dört köpeği, on kedisi, on beş kırmızı balığı, pek çok papağanı, beş kaplumbağası, bir kirpisi ve otuz hampsteri oldu. Bisiklete binmeye, paten ve buz pateni yapmaya bayılır. Hem mızrak hem de ok atmayı bilir. Kışları kızak ve kayakla kayar. Badminton ve voleybol oynar, karate yapar.
Zor bir çocukluk dönemi geçiren Tamaro, 18 yaşındayken, bir depreme tanık olur, 25 yaşındayken ölümcül bir hastalık geçirir ve 27 yaşında yazmaya başlar.
Her başarıya ulaşmış yazarın yaşamış olduklarını o da yaşar. İlk denemelerinde başarısız olur ama bunlara aldırmadan yoluna devam eden Tamaro Tek Bir Ses İçin adlı kitabıyla büyük ses getirir. Yüreğinin Götürdüğü Yere Git adlı bu eser de ona daha büyük bir ün kazandırır. (Bu kitap aylarca İtalya'da liste başı olmuştur.) Genelde günlük ya da mektuplar şeklinde yazar. Olayları birinci ağızdan anlatır. Eserlerinde hep bir hüzün vardır. Kahramanları genellikle ölümün eşiğine gelmiş ama bu durumu kabullenmiş; hayatta aradığını bulamamış insanlardır.
Türkçeye çevrilen eserleri
Roman
Büyülü Çember (1994)
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git (1994)
Aklı Bir Karış Havada (1989)
Daha Çok Ateş Daha Çok Rüzgar (2002)
Yüreğimin sesini dinle (2007)
Anima Mundi (Dünyanın Ruhu) (1997)
Sonsuza Kadar
Luisito - Bir Sevgi Öyküsü (2008)
Var Olan Ada (2012)
Her Melek Korkunçtur (2013)
Büyük Bir Aşk Hikayesi (2021)
Öykü
Tek Ses İçin (1998)
Yanıtla Beni (2001)
Çocuk kitabı
Kitaplardan Korkan Çocuk (2000)
Tobia ve Melek (2000)
Tombul Yürek (1999)
Günlük - Söyleşi
Sevgili Mathilda, İnsanın Yürümesini Dört Gözle Bekliyorum (2000)
Eve Doğru (2000)
1957 doğumlular
20. yüzyıl İtalyan yazarları
21. yüzyıl İtalyan yazarları
Yaşayan insanlar
Özdemir Asaf

Özdemir Asaf (11 Haziran 1923, Ankara - 28 Ocak 1981, İstanbul), Cumhuriyet dönemi Türk şairlerdendir.
11 Haziran 1923 tarihinde Ankara'da doğdu. Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. Babası Mehmet Asaf Şura-yı Devlet'in üyelerindendir. Babasının öldüğü yıl, 1930, Galatasaray Lisesi'nin ilk kısmına girdi. 1941 yılında 11. sınıfta, bir ek sınavla Kabataş Erkek Lisesi'ne geçip 1942 yılında mezun oldu. Hukuk Fakültesi'ne, İktisat Fakültesi'ne (3. sınıfa kadar) ve bir yıl Gazetecilik Fakültesi'ne devam etti. Bu arada Tanin ve Zaman gazetelerinde çalıştı ve çeviriler yaptı.
İlk yazısı Servet-i Fünun (Uyanış) dergisinde çıktı. 1951 yılında Sanat Basımevi'ni kurdu ve kitaplarını Yuvarlak Masa Yayınları adı altında yayımladı. 1962'de Mehmet Ali Aybar öncülüğünde kurulan Temel Hakları Yaşatma Derneği'nin kurucularından oldu.
28 Ocak 1981'de hayata veda eden Özdemir Asaf'ın ilk eşi Sabahat Selma Tezakın'dan Seda isimli bir kızı; ikinci eşi Yıldız Moran'dan ise Gün, Olgun ve Etkin adında üç oğlu vardır.
Avrupa Müttefik Kuvvetleri Yüksek Karargâhı

SHAPE (Supreme Headquarters Allied Powers Europe), Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nün Müttefik Harekat Komutanlığı'nın (ACO) karargahıdır. 1967'den beri Belçika'nın Mons şehrinin kuzeyindeki Casteau'da bulunmaktadır. Ancak daha önce 1953'ten Fransa'nın Versay kentinin yanındaki Rocquencourt'ta bulunuyordu. 1951'den 2003'e kadar SHAPE, Müttefik Avrupa Komutanlığı'nın (ACE) merkeziydi. 2003 yılından bu yana Müttefik Harekat Harekatları'nın merkezidir ve dünya çapındaki tüm NATO operasyonlarını kontrol etmektedir.
SHAPE, faaliyetlerinin coğrafi kapsamı 2003 yılında genişletilmesine rağmen, yasal nedenlerle Avrupa'ya atıfta bulunarak geleneksel adını korumuştur. O tarihte NATO'nun tarihsel olarak Atlantik Müttefik Komutanlığı'nın bir parçası olan Lizbon'daki ACO komutası yeniden bağlandı. Müttefik Harekat Harekatları komutanı ayrıca "Avrupa Müttefik Yüksek Komutanı" (SACEUR) unvanını korudu ve aynı zamanda ABD Avrupa Komutanı Komutanı olarak da görev yapan ABD dört yıldızlı bir genel subay ya da bayrak subayı olmaya devam ediyor.
William Gibson

William Ford Gibson (d. 17 Mart 1948), yazdığı bilimkurgu romanları ile tanınan Amerikan roman yazarı. Siberpunk akımının babası olarak bilinen Gibson'ın ilk romanı Neuromancer, yayınlandığı 1984 yılından bu yana, tüm dünyada 6.5 milyonun üzerinde satmıştır.
Hayatı
Gibson Güney Carolina'nın Conway şehrinde dünyaya geldi. 1968^de Vietnam Savaşı'na katılmayı reddederek bir süreliğine Kanada'ya yerleşti. 1972 yılından bu yana, bilimkurgu kitaplarını yazmaya başladığı Vancouver şehrinde yaşamaktadır. İlk çalışmaları sibernetik ve siberuzay teknolojilerinin gelecekte insan ırkı üzerindeki muhtemel etkilerini konu almıştır. 80'li yıllarda kaleme aldığı kurguları daha çok soğuk ve kasvetli bir etki bırakmaktadır. İlk romanı Neuromancer üç büyük bilimkurgu ödülüne layık görülmüştür. (Nebula, Hugo ve Phillip K. Dick)
Daha sonra yayınladığı iki romanı Count Zero ve Mona Lisa Overdrive, Neuromancer ile birlikte Sprawl Üçlemesi'ni tamamlamıştır.
Gibson'ın ikinci üçlemesi olan Bridge, ilkiyle benzer konularda olmakla beraber, bu sefer daha gerçekçi bir zemine oturuyordu. San Francisco'nun yakın geleceğini anlatan hikaye Virtual Light, Idoru ve All Tomorrow's Parties romanlarından oluşmaktadır.
Yıllar geçtikçe Gibson kendisini meşhur eden kötümser kurgularından gittikçe uzaklaşmış, romanlarını olaydan olaya atlayan bir şekilde yazmak yerine, realist bir tutum benimseyerek, süreklilik gösteren ve daha hikayesel bir tarzda yazmıştır. Bununla birlikte romanlarında, değişen teknolojinin, özellikle olumsuz sosyal etkilerini vurgulamaya devam etmiştir.
Necip Torumtay

Necip Torumtay (15 Ağustos 1926 28 Ağustos 2011) Türk asker. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 20. Genelkurmay Başkanı.
Askerlik kariyeri
Bilecik Ortaokulundan 1944 yılında asteğmen rütbesi ile Harp Okulundan mezun oldu. 1946 yılında Topçu Sınıf Okulunu bitirdi. Muhtelif Topçu Birliklerinde Takım Komutanlığı ve Topçu Okulu'nda öğretmenlik yaptı. 1954 yılında Harp Akademisi'ni bitirerek Kurmay oldu. 1970 yılına kadar çeşitli karargah ve birliklerde, Tokyo Kara Ataşe Muavinliği ve TMR Kara Plan Subaylığı görevlerinde bulundu.
1970 yılında Tuğgeneral, 1974 yılında Tümgeneral, 1978 yılında Korgeneral ve 1982 yılında Orgeneral rütbesine terfi etti. Tuğgeneral rütbesi ile 1. Zırhlı Tümen Komutan Yardımcılığı, 2. Zırhlı Tugay Komutanlığı ve SHAPE Harekat Plan Daire Başkanlığı, Tümgeneral rütbesi ile Genelkumay Plan Harekat Daire Başkanlığı ve 4. Piyade Tümen Komutanlığı, Korgeneral rütbesinde Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı, Genelkurmay Harekat (J3) Başkanlığı ve Genelkurmay Genel Plan ve Prensipler (J5) Başkanlığı görevlerinde bulundu. 12 Eylül Darbesi'ni planlayan komuta heyeti içindedir ve Bayrak Planı olarak adlandırılan yönetime el koyma planı kendisine Genelkurmay Genel Plan ve Prensipler Başkanlığı dolayısıyla verilmiştir. Orgeneral rütbesinde Devlet Başkanlığı ve Milli Güvenlik Konseyi Genel Sekreter Yardımcılığı, Cumhurbaşkanlığı ve Milli Güvenlik Konseyi Genel Sekreter Yardımcılığı ve Genel Sekreterliği, Genelkurmay 2. Başkanlığı ve 1. Ordu Komutanlığı yaptı.
2 Temmuz 1987 tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığına ve Genelkurmay Başkan Vekilliğine, 24 Temmuz 1987 tarihinde Genelkurmay Başkanlığına atandı. Görev süresi sona ermeden 3 Aralık 1990 tarihinde kendi isteğiyle Genelkurmay Başkanlığı görevinden emekliye ayrıldı. Emekli olmadan önce Cumhurbaşkanı Turgut Özal, Körfez Savaşı'na Türkiye'nin de iştirakini sağlamak için Genelkurmay Başkanlığına yazılı bir emir göndererek Türkiye'ye dışarıdan asker gelmesi ve yurt dışına asker gönderilmesi için gerekli hazırlıkların yapılmasını istedi. Torumtay ise Türk Silahlı Kuvvetlerinin bu savaşa hazır olmadığı kanaatindeydi. Ayrıca böyle bir hazırlık yapılabilmesi için sadece cumhurbaşkanın imzası yeterli değildi, bütün bakanların da imzaları gerekiyordu. Özal'ın bu emrivakisi karşısında Torumtay, hiç kimseye haber vermeden sadece Genelkurmay II. Başkanıyla konuştu. Emeklilik dilekçesini yazdı ve ilgili kurumlara gönderdi. Özal emeklilikten vazgeçirmeye çalışsa da kabul etmeyerek emekli oldu.
Vefatı
24 Haziran 2011 tarihinde kalp spazmı nedeniyle Muğla'nın Marmaris ilçesinde hastaneye kaldırılan Torumtay sonra da helikopterle GATA'ya götürüldü. 28 Ağustos 2011 tarihinde tedavi gördüğü Ankara Gülhane Askeri Tıp Akademisi hastanesinde öldü.
Kitapları
Orgeneral Torumtay'ın Anıları (Milliyet Yayınları, İstanbul, Ocak 1994, İSBN: 975-506-136-3, 159 s.)
Değişen Stratejilerin Odağında Türkiye (Milliyet Egmont Yayıncılık, İstanbul, Ekim 1996, ISBN 975-325-228-5, 272 s.)
Çağdaş Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin Kurucusu Lider Atatürk (Doğan Kitapçılık, İstanbul, Mart 2001, ISBN 975-6719-94-X, 264 s.)