turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Mehdi Hüseyinzade

Mehdi Hüseyinzade ( 22 Aralık 1919, Novxanı, Bakü - 2 Kasım 1944, Vitovlje, Trieste yakınları), II. Dünya Savaşı'nda Kızıl Ordu subayı, Sovyet Azerbaycan gerillası, istihbaratçı ve ressam.
Gençliği
Petersburg Güzel Sanatlar Akademisi ressamlık bölümü mezunudur. Almanca, Rusça, Fransızca, İtalyanca ve Slovenceyi çok iyi bilmekteydi.
İkinci Dünya Savaşı
1942 yılında Stalingrad yakınlarında Almanlar tarafından esir alındı. Kurtulduktan sonra, Yugoslavyalı gerillalara katıldı ve 1944 yılında özel keşfin bir komutanı olarak Yugoslavya Partizan 11. timin saptırıcı birimine dahil oldu.
Başarılı keşif ve sabotaj hareketlerinden dolayı "Mikhaylo" lakabı takıldı. Anjelika adlı İtalyan asıllı partizan sevgilisi ile de çok sayıda keşifilere katıldı ve başarılı operasyonlar gerçekleştirdi. Daha sonra bir operasyonda Anjelika Almanlar tarafından esir alınarak işkenceyle öldürüldü.
Bir ara Almanlara yakalandıysa da ressamlığı vasıtasıyla Alman subayı Hans Fritz'in yağlı boya resmini çizerek kurtuldu.
Gerilla faaliyeti
Arkadaşı Mirdamat Seidov ile birlikte, Trieste'de "Opchina" sinemasında ertelenen harekatı gerçekleştirdi. Patlamada, 800 kişi öldü ve 260 Alman yaralandı ve 40 kişi ise daha sonra hastanede öldü
Nisan'ın sonunda 24 arabanın da tren kazasına götüren Postayno demiryolu istasyonunun yakınında bir köprüyü patlattı. Gazinoyu patlatarak 150 Alman'ı öldürdü ve 350'ünü de yaraladı.
Alman subay formasını giyerek çok sayıda köprüler, gazinolar, Alman askeri kamplarını patlattı. Öldürülmesi için 400.000 Mark ödül konulmuştu.
Ölümü
2 Kasım 1944'te, bir Nazi mühimmat deposunu imha etmek için başarıyla yürütülen bir görevden dönen Hüseyinzade, Vitovlje kasabası yakınlarındaki bir Nazi birliğine denk geldi. Nazilerie eşitsiz bir mücadele yaşadıktan sonra 25 kişiyi öldürdü. Ancak kurşunu bitti ve Nazilerin eline geçmemek için sonuncu mermiyi kendini öldürmek için kullandı.
Anısı
Mezarı Trieste yakınlarında (eski adıyla Vittuglia) Vitovlje'dedir. Azerbaycan'ın başkenti Bakü ve doğduğu şehrin bulunduğu Abşeron Rayonu'nda olduğu gibi Trieste'de bir heykeli dikilmiştir. İtalyanların ve Slovenlerin de ulusal kahramanıdır.
Gembos Ovası

Gembos Ovası, Akdeniz Bölgesi'nde, Batı Toroslar kesiminde, kuzey güney doğrultulu 14 x 3 km boyutlarında karstik ova. Yükseltisi 1.150 m'dir. Kireçtaşının hakim olduğu dağlar arasında yer alır. Kuzey ucunda, kendisine katılan Uzunsu ile beslenir. Dışarıya akıntısı olmayan ova, kışın ve ilkbaharda 20 km2'lik bir göl halini alır, yazın suları çekilir.
Kalker ile kaplı dağlarda yüzeysel akış zayıftır, sular yer altına iner. Görünüşte kapalı havza olan ve sularını denizlere ulaştıramayan Gembos Ovası ve Eynif Ovası yer altından Manavgat Nehri'ne bağlıdır. Bu yer altı sularının dört yerde çıkış yaptığı belirlenmiştir. Ormana ve İbradı güneyindeki kaynak, Düzlen güneyinde Küllüsu, Gembos Suyu, Unulla civarı Narlıca Düdeni, Fatmalar Dağı eteklerinden Yedidüden Suyu. Bu kaynaklar kışın fazla miktarda su çıkarırlar. Gembos Ovası'nın güneyinden batan sular bir yeraltı gölü meydana getirir. Eski zamanlarda köylüler tehlikeli olmasına rağmen çıra yakarak bu karanlık göle su almak için inerlerdi.
Gembos-Eynif çöküntülerini gelecekteki Manavgat Nehri kolları olarak kabul etmek gerekir. Gembos Ovası, Kaşaklı Ovasına doğru uzanmaktadır. Belki gelecekte aşındırmanın devam etmesi ile Beyşehir Gölü, Manavgat Nehri tarafından kapılacaktır. Beyşehir Gölü'nün güney ucunda bir su yutan suları yer altına çekmektedir. Çarşamba Suyu kanalı yapımı sırasında bu düden kapatılmaya çalışılmıştır. Kaşaklı Ovası, Kızılova, Gembos Ovası, Eynif Ovası, İbradı çökükleri Beyşehir Gölü'nün güneye doğru kapılmakta olduğunu göstermektedir.
Ova düdenler tıkandığında su basmakta göl görünümü almaktadır, bu nedenle Gölovası Gölü adı da verilmektedir.
Matthew Hopkins

Matthew Hopkins, İngiliz büyücü avcısı. 1644'te Büyücü Avcısı General sıfatıyla Essex, Suffolk, Norfolk ve Huntingdon'da iki yardımcısıyla birlikte ücret karşılığında büyücü avcılığına başladı. Büyücülükle suçlanan kurbanlarından zorla itiraf alıyor ve asılarak idam edilmelerini sağlıyordu. 1644-1647 arasında birkaç Anglikan din adamı da içinde olmak üzere kurbanlarının sayısı 230'u aşmıştı. Hopkins çoğu gerçek bir işkenceden farksız olan sorgulama yöntemleri uygulardı. Örneğin, suçlanan kişinin vücudunda nasır benzeri bir kabarıklığa bir iğne batırır, kötü ruhların emzirildiği bir meme olmasından kuşkulandığı bu kabarıklık duyarsızsa, kurbanının büyücü olduğu sonucuna varırdı. Bir başka sınav türü de kişiyi bağlayarak suya atmaktı; sanık büyücü ise;vaftizini inkar ettiği için su tarafından itilecek ve batmayacaktı.
1647 yılında ölenler
17. yüzyılda İngilizler
İngiliz büyücü avcıları
Asılarak idam edilmiş kişiler
İdam edilmiş İngilizler
Birleşik Krallık'ta veremden ölenler
Dino Buzzati

Dino Buzzati Traverso (d. 16 Ekim 1906 - ö. 28 Ocak 1972), İtalyan romancı, öykü yazarı, ressam, şair ve gazeteci.
Yaşamı
Dört çocuklu Venedikli bir ailenin ikinci çocuğu olarak Belluno'da dünyaya geldi. 1917 yılında Milanodaki Parini Lisesi'nde başladı, fakat aynı yıl evleri Avusturyalılar tarafından işgal edildi ve yağmalandı. 1920 Kasımında ilk öyküsü La canzone delle montagneyi yazdı. 1924 yılında, daha önce babasının da öğretim üyeliği yaptığı Milano Üniversitesinde hukuk okumaya başladı. 1926-27 yıllarında askerlik görevini yaptı. 10 Haziran 1928 tarihinde Milanonun Corriere della Sera gazetesinde çalışmaya başladı ve bu görevini ölümüne değin sürdürdü. Aynı yıl hukuk diplomasını aldı.
1933 yılında ilk romanı Bàrnabo della Montagne (Dağların Bàrnabo'su) yayımlandı ve hemen arkasından Corriere della Sera tarafından Filistine gönderildi. İkinci romanı Il Seecreto del Bosco Vecchio (Eski Korunun Gizemi) 1935'te yayımlandı. 1939 yılında gazete için Addis Abebada bulunurken askere çağrıldı. 1940 Haziranında başyapıtı Il deserto dei Tartari (Tatar Çölü) yayımlandı. Üç yıl bir savaş gemisinde görev yaptı. Savaş sonunda Tatar Çölü büyük ilgi gördü ve Buzzatiyi bir anda İtalyanın önde gelen yazarlarından birine dönüştürdü. Uluslararası başarısı ise Tatar Çölünün Le Desert des Tartares adıyla 1949 yılında Fransada basılmasından sonra gerçekleşti ve eser kısa sürede 20den fazla dile çevrildi.
1953 yılında en başarılı oyunu kabul edilen Un caso clinico (Klinik Bir Vaka) sahneye koyuldu. Bu oyun 3 yıl sonra Albert Camus tarafından uyarlanarak Fransada sahneye koyuldu ve büyük başarı sağladı.
Buzzati 1958 yılında Milanoda ilk resim sergisini açtı ve 1960 yılında bilimkurgu türündeki tek romanı olan Il grande ritrattoyu (Büyük Portre Büyük Sır) yayımladı. 1963 yılında beşinci ve son romanı olan Un amore ("Bir Aşk") yayımlandı. 1966 yılında, dünyaca ünlü öyküsü Il Colombre (Colombre), 51 seçme öyküsünün yer aldığı bir seçkide yayımlandı.
1969 yılında, Orpheusun modern bir çeşitlemesi kabul edilen Poema a fumetti (Çizgi Roman Biçiminde Şiir) adlı resimli romanı yayımlandı ve büyük ilgi gördü. 1971 yılında Le notti difficili (Zor Geceler) adıyla, öykülerinin altıncı basımı yapıldı. Bu, aynı zamanda Buzzatinin, hayattayken yayımlanan son kitabı oldu.
Buzzati 28 Şubat 1972de kanserden öldü.
Buzzati'nin Dağların Bàrnabo'su, Eski Korunun Gizemi, Tatar Çölü ve Bir Aşk adlı romanları filme çekilmiştir.
Buzzati, 1958 yılında, toplu öykülerinin yer aldığı kitapla, İtalya'nın en önemli edebiyat ödülü olarak kabul edilen Strega Ödülü'nü; 1970 yılında da, Ay'a ayak basan ilk insan hakkında kaleme aldığı makalesiyle de Mario Massai Ödülü'nü aldı.
Hırsız Var!

Hırsız Var!, Oğuzhan Tercan'ın yönetmenliğini yaptığı ve 2005 yılında gösterime giren Türk filmidir. Türkiye'de gösterime girdikten 10 gün sonra ise tüm Avrupa ülkelerinde 3 dilde gösterime girmiştir. Bütçesi 10 milyon dolar olan filmde Alman asıllı oyuncular da yer almaktadır.
Oyuncular
Haluk Bilginer
Mehmet Ali Erbil
Gamze Özçelik
Birol Ünel
Gülse Birsel
Fatih Akın
Dost Elver
Mustafa Turan
Ahmet Mümtaz Taylan
Esra Eron
Haldun Boysan
Hakan Salınmış
Bora Tekay
Ömür Arpacı
Aslı Çifkurt
Hakan Pak
Hakan Boyav
Yunus Günçe
Uğur Serhan
Zafer Kayaokay
Suna Pekuysal
II. Umberto

II. Umberto (15 Eylül 1904 - 18 Mart 1983), son İtalya kralı. Savoia prensi ve 1946'da kısa bir süre (33 gün) İtalya kralı. Referandumla cumhuriyetin kabul edilmesi üzerine tahttan çekilmek zorunda kaldı.
Kral III. Vittorio Emanuele'nin oğluydu. Torino'daki Kraliyet Askeri Akademisi'ni bitirdi. 1931 yılında general oldu. II. Dünya Savaşı'nda bir zırhlı birliğe komuta etti. Ekim 1942 tarihinde Başbakan Benito Mussolini'nin tavsiyesiyle mareşal oldu. Müttefik güçler Roma'yı aldıktan sonra, 2 Haziran 1944 tarihinde babası tarafından kral vekilliğine atandı. Babası 9 Mayıs 1946 tarihinde onun lehine tahttan çekildi. Referandumdan önce krallık yanlısı bir kampanya yürüttüyse de İtalyan halkı cumhuriyet lehinde oy kullandı. 12 Haziran 1946 tarihinde monarşi rejimi resmen sona erdi. 14 Haziran 1946 tarihinde erkek varisleri ile birlikte İtalya'dan temelli uzaklaştırıldı. Önce İsviçre'ye ardından da Sarre kontu unvanıyla Portekiz'de Cascais'e yerleşti.
Senail Özkan

Senail Özkan (1955, Gümüşhane), Türk yazar ve araştırmacı.
İlk ve orta tahsilini Gümüşhanede yaptı. 1974 yılında başladığı Hacettepe Üniversitesi Elektronik Mühendisliği bölümünden 1978de ayrılarak Almanyaya gitti. 1979-1985 yıllarında Bonn Üniversitesinde Felsefe, Alman Edebiyatı ve Sosyoloji okudu. Üç yıl tekstil ticareti ile uğraştı. Uzun yıllar Köln ve Bonnda yeminli tercümanlık yaptı. 1998 yılında Türkiyeye döndü. İstanbulda oturmakta ve mütercim ve yazar olarak hayatını devam ettirmektedir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Edebi faaliyetleri
Mevlana, Hafız, Sadi, Gülşehri, Fuzuli ve Muhammed İkbal gibi Türk filozoflar hakkında birçok araştırmada bulunmuştur. Annemarie Schimmel ile tanışmış ve ondan etkilenmiş ve tercümeler yapmıştır. Eserleri genel olarak Türk ve Alman felsefesini sentezlemektedir.
Eric Hobsbawm

Eric John Ernest Hobsbawm (9 Haziran 1917 - 1 Ekim 2012), İngiliz Marksist tarihçi ve yazar. Hobsbawm uzun süre Büyük Britanya Komünist Partisi'nin üyeliğini yapmıştır. Komünist Tarih Grubuna da katıldı. Londra'daki Birkbeck, Londra Üniversitesi'nin başkanıydı.
Hayatı
Hobsbawm, Mısır'ın liman şehri İskenderiye'de doğdu ve ebeveynleri Leopold Percy Hobsbaum ve Nelly Grün birer Yahudi idi. Yazar; Viyana ve Berlin'de büyüdü. Eğitimini Almanca konuşulan ülkelerde yaptı. Hobsbawm, babasını 1929 ve annesini muhtemelen 1933 yıllarında kaybetti. Annesini kaybettikten sonra Londra'ya taşındılar.
Dr. Hobsbawm iki kez evlendi. İlk olarak 1943 yılında Muriel Seaman ile evlenen yazar ve ikinci deneyimini Marlene Schwarz'la gerçekleştirdi. Marlene'den Julia ve Andy adlarında iki çocuğu oldu. Ayrıca daha önceki evliliğinden de Joshua adında bir oğlu vardır.
1998 yılında Companions of Honour oldu. 2003'te ise Balzan ödüllerini aldı. 1 Ekim 2012'de hayata gözlerini yumdu.
Siyasi hayatı
Hobsbawn Sosyalist Öğrenciler Grubuna 1931'de üye oldu ve 1936'da Komünist Parti'ye geçti. 1946-1956 yılları arasında da Komünist Tarihçiler Grubu'nda bulundu.
Sovyetlerin Macaristan'ı ilhak ettiği 1956 yılında Komünist Parti dağıldı ve üyeleri İngiliz Komünist Partisi'ne geçtiler. Hobsbawm, her ne kadar Komünist partiye üye olsa da Sovyet İlhakı'nı asla savunmadı. Daily Worker gazetesinde 1956 yılında bunu tartışmaya açtı.
CPGB içerisindeki Avro-Komünistleri savundu. "The Forward March of Labour Halted" adlı makale "Marxism Today" gazetesinde 1978 yılında yayınlandı.
Akademik hayatı
Eğitimini Prinz-Heinrich-Gymnasium (Berlin), St Marylebone Gramer Okulu (İngiltere) ve Kraliyet Koleji (İngiltere) ile Cambridge'de yaptı. "Cambridge Apostles" üyesiydi.
II. Dünya Savaşında İngiliz Ordusunda "Kraliyet Mühendisleri" ve "Kraliyet Ordu Eğitimi" bölümlerinde görev yaptı.
1947 yılında, Birkbeck Coleji'ne geçti. 1960 yılında Stanford Üniversitesinde Misafir Profesör oldu. 1970 yılında Profesör ve 1978 İngiliz Akademisi üyesi oldu.
İngilizce, Almanca, Fransızca, İspanyolca ve İtalyanca konuşabilir, Avusturya, Portekizce ve Katalanca yazabilir.
Hobsbawm genel anlamda "Irklar" ve "Milliyetçilik" üzerinde çalışmalarda bulunmuştur. Bununla birlikte, modern çağı anlamada onun rolü yadsınamaz. "Devrim Çağı-Sermaye Çağı-İmparatorluklar Çağı-Aşırılıklar Çağı" dörtlemesi onun modern tarihe yaptığı en büyük katkılarındandır.
Javier Bardem

Javier Ángel Encinas Bardem (d. 1 Mart 1969, Las Palmas de Gran Canaria), İspanyol sinema oyuncusu. 2000 yılında Before Night Falls filmiyle En İyi Erkek Oyuncu dalında Oscar'a aday gösterilmiştir. 2000'de Before Night Falls, 2004'te İçimdeki Deniz filmleriyle En İyi Erkek Oyuncu - Drama dalında Altın Küre'ye aday gösterilen oyuncu, No Country for Old Men filmiyle hem En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscar'ını, hem de Altın Küre En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazanmıştır.
Biyografi
Kişisel hayatı
Bardem araba kullanmayı bilmemekte ve kendini sıkça sanatçı olarak değil "işçi" olarak tanımlandırmaktadır. 2005'te İspanya'da eşcinsel evliliğin yasallaştırılmasından sonra, "Gay olsam, sırf kiliseye inat yarın gidip evlenirdim." (Mañana mismo, sólo para joder a la Iglesia) diyerek çok büyük bir skandal yarattı. Penelope Cruz ile 14 Temmuz 2010 tarihinde evlenmiştir.
Filmografi
The Ages Of Lulu (1990)
Jamón, jamón (1992)
Huevos de oro (1993)
El Amante Bilingüe (1993)
Mouth To Mouth (1996)
Live Flesh (1997)
Perdita Durango (1997)
Second Skin (2000)
Before Night Falls (2000)
Los lunes al sol (2002)
Between Your Legs (2003)
The Dancer Upstairs (2003)
İçimdeki Deniz (2004)
Tetikçinin Gecesi (2004)
Killing Pablo (2005)
Goya'nın Hayaletleri (2006)
İhtiyarlara Yer Yok (2007)
Kolera Günlerinde Aşk (2007)
Barselona, Barselona (2008)
Tetro (2009)
Killing Pablo (2009)
Eat Pray Love (2010)
Biutiful (2010)
Skyfall (2012)
Danışman (2013)
The Gunman (2014)
The Last Face (2016)
Karayip Korsanları: Ölü Adamlar Masal Anlatamaz (2017)
Anne! (2017)
Pablo Escobar'ı Sevmek (2017)
Being The Ricardos (2021)
Dune: Çöl Gezegeni (2021)
The Good Boss (2021)
Dipnot
Magnentius

Magnentius (30311 Ağustos 353), 18 Ocak 350 11 Ağustos 353 arasında kendisini İmparator ilan eden Galya doğumlu Roma isyancısı.
Samarobriva'da doğdu. (Amiens), Galya, Magnentius Herculians ile Iovianların ve daha sonra da İmparatoluk Muhafızlarının generali oldu. (Zosimus, ii.58). Roma İmparatoru Constans'ın davranışlarına karşı orduda yükselen hoşnutsuzluk üzerine, onun yerine Autun'da 18 Ocak 350 tarihinde Magnentius seçildi. Constans az miktarda yandaşlarıyla, hafif süvariler tarafından Pireneler'de yenilgiye uğratıldı.
Magnentius kısa sürede Büyük Britanya, Galya ve Hispaniklerin bağlılıklarını yükseltti çünkü çok sertti ve Hıristiyanlara da Paganlara da tolerans göstermiyordu. İtalya ve Afrika üzerindeki kontrolü etkisini en önemli memuriyetlere kendi adamlarını seçtirmek yönünde gösterdi. Her halukarda, Konstantin Hanedanı mensubu Nepotianus'un kısa ömürlü isyanı, Magnentius'un imparator olarak hanedanın diğer üyelerine karşı durumunu sağlamlaştırdığını gösterdi.
Kendi kendini imparator ilan eden Magnentius, Tuna'ya hareket ederek önceden Constans tarafından kontrol edilen topraklardaki gücünü sağlamlaştırmayı denedi. Pannonia ordusunun komutanı Vetranio, 1 Mart'ta kendi birlikleri tarafından Mursa'da Augustus seçildi. Constantina tarafından desteklenen ve II. Constantius tarafından kendisine imparatorluk tacı gönderilerek resmen tanınan Vetranio'nun bu isyanı bir sadakat işaretiydi.
I. Konstantin'in ailesinden geride kalan II. Constantius, Suriye'de Persler'le devam eden savaşı keserek batı'ya hareket etti. Her ne kadar Magnentius Vetranio'ya ulaşmaya çalıştıysa da yaşlı general ordusuyla birlikte Constantius'a yetişti ve tacı ele geçirdi.
Magnus Decentius'un (belki de kardeşi) Sezar seçilmesinin ve birliklerini mümkün olduğunca çon askerle takviye etmesinin ardından Magnentius ve Constantius'un orduları nihayet 351 yılında Mursa Major Savaşı'nda karşı karşıya geldi; Magnentius birliklerini, Constantius henüz savaş günlerini kilise yakınlarından dua ederken savaşa sürdü. Magnentius'un kahramanlıklarına rağmen birlikleri bozguna uğradı ve Galya'ya geri çekilmek zorunda kaldı.
Magnentius'un bozguna uğramasının bir sonucu olarak, garnizonları ülkeden kovuldu ve İtalya yeniden imparatorun sadıkları grubuna katıldı. Magnentius, 353 yılında Mons Seleucus Savaşı ile son bir denemede bulunduysa da, kendi kılıcının üzerine düşerek öldüğü bir suikaste kurban gitti.
Magnentius'un isyanının bastırılmasını müteakip, Constantius onun işbirlikçilerini bulmak için bir soruşturma yönetti. Bu soruşturmanın en dikkat çeken ajanı olarak primicerius notorarum Paulus Catena'nın adı geçer.
Magnentius'un annesi bir Frank'tı.
Vakıf (roman)

Vakıf, Isaac Asimov'un on milyonlarca gezegeni kapsayan bir galaktik imparatorluğun çöküşünü konu alan, bilimkurgunun başyapıtlarından sayılan romanıdır. Ayrıca kitap, Asimov'un Vakıf üçlemesinin ilk kitabıdır. Kitapta Vakıf'n kuruluşu ve ilk döneminde yaşadığı olaylar ele alınmaktadır.
Özet
Romanın ve aynı zamanda üçlemenin baş karakterlerinden olan Hari Seldon'un psikotarih konusunda yaptığı araştırmalar sonucu var olan imparatorluğun çöküşünün önüne geçilemez olduğunu görmesi ve yeni bir imparatorluğun kuruluşuna kadar olan zamanın en aza indirilmesi için bir vakfın kurulması gerekliliğini ortaya çıkarması ile başlar. Hari Seldon'un gayreti ile kurulan bu oluşum, iki dönem arasındaki anarşiyi kısaltmak için, o zamana kadar elde edilmiş teknik bilgiyi bir ansiklopediye kaydetmeyi ve korumayı amaçlar. Bu amaca yönelik çalışmak için Vakfın ancak elde edebildiği kaynak açısından fakir gezegenin imparatorluk sınırlarından çıkarılması ile Vakıf siyasal olarak çelimsiz ve yalnız kalır.
Popüler

Popüler genel anlamda, bir olay, konu, nesnenin insanların ilgilenmesine bağlı olarak artan bir kavramdır. Genellikle kültür kavramlarına (müzik, literatür, tiyatro ve sinema yapıtları) atfedilen bir olgudur. Buna göre popüler olan bir kavram şu özellikleri kapsar;
genel olan kavramlar;
geniş kitlelere hitap eden kavramlar;
genel halkın ulaşabileceği kavramlar.
Sosyoloji terimleri
Kavramlar
Çoğunluk
III. Vittorio Emanuele

III. Vittorio Emanuele (11 Kasım 1869, Napoli - 28 Aralık 1947), 1900-1946 arasında İtalya kralı.
Babası Kral I. Umberto'nun bir suikast sonucunda ölmesi üzerine 1900 yılında tahta çıktı. Meclisin eğilimine uyum göstererek liberal bir hükumet kurulmasını onayladı. İtalya'nın 1911 yılında Osmanlı Devleti'ne savaş açmasını, 1915 yılında da İtalya'nın I. Dünya Savaşı'na girmesini savundu. Savaşın parlamenter sistemde yarattığı tıkanıklık sırasında, hükumetin sıkıyönetim önerisini onaylayarak Benito Mussolini'nin yükselişini önleyebileceği halde, iktidarın faşistlerin eline geçmesine seyirci kaldı. Çok geçmeden de Mussolini diktatörlüğünün göstermelik kralı haline geldi. Sicilya'nın Müttefikler tarafından işgal edilmesine kadarki süreçte Mussolini'ye güven duydu ve onu destekledi. Mussolini'nin bütün radikal, gayri-demokratik ve illegal eylemlerini de onayladı. Nisan 1943'te, çoğu yetkisini oğlu Veliaht Umberto'ya devretti. İtalya'nın II. Dünya Savaşı'nda uğradığı askeri bozgunların ardından Müttefikler 10 Temmuz 1943 tarihinde Sicilya'yı ele geçirince, Mussolini'nin kendisine olan güvenine rağmen Mussolini'yi tutuklatıp Mareşal Pietro Badoglio'yu başbakanlığa atadı. Ama bu girişimi İtalya'yı savaştan çıkartmaya da, kendisini içine düştüğü güç durumdan kurtarmaya da yetmedi. Müttefiklerin Roma'yı kurtarmasından bir gün sonra unvanını korumakla beraber tüm yetkilerini oğlu Veliaht Prens Umberto'ya devretti. Güney İtalya'da bulunan ABD birliklerine sığındı. Monarşi konusunda yapılacak halk oylamasını hanedanın lehinde etkileyebilmek için 9 Mayıs 1946 tarihinde Umberto lehine tahttan bütünüyle çekildi. Ancak yapılan 1946 İtalya anayasa referandumu sonucunda monarşinin kaldırılması ve cumhuriyetin ilan edilmesi üzerine baba-oğul sürgüne gönderildi. Mısır Krallığı'na sığındı. 1947 yılında İskenderiye'de öldü ve Azize Katerina Katedrali sunağının arkasına gömüldü.
OYPA

Oypa, (Oyak Büyük Mağazacılık Ticaret A. Ş.) Türkiye'deki eski bir süpermarketler zinciri.
Tarihi
19 Mart 1963 tarihinde Ordu Yardımlaşma Kurumu (OYAK) tarafından Türk Silahlı Kuvvetleri'ne bağlı 1. Ordu'ya yardım amacıyla Ankara'daki Tandoğan Meydanı'nda Ordu Pazarı olarak kurulmuştur. Ordu Pazarı TSK personel ve ailelerine hizmet vermek ile birlikte bu müşterileri için özel Ordu Pazarı Giriş Kartı çıkarmıştır. 30 Mayıs 1997 tarihinde adı Oypa olarak değiştirilmiş, markalaşarak sivil halka açılmıştır. Türkiye civarındaki 15 ilde 21 mağazası vardır. 2001 yılında toplam 11 milyon kişiye hizmet vermiş olan Oypa'dan günde ortalama 30 bin kişi alışveriş yapmaktadır. Mağazalarında 43 bin çeşit ürün bulundurmaktadır. Oypa genel müdürlüğünü Dinç Kızıldemir üstlenmişti. Türkiye çapında Oypa 65822 metrekarelik alanda faaliyet göstermiştir. Ayrıca müşterilerin ucuzluklardan yararlanmaları için Gülen Kart çıkarılmıştır. 5 Ekim 2002 ve 6 Ekim 2002 tarihlerinde Oyak Genel Kurulu'nun yaptığı toplantıda alınan karar gereği faaliyetlerini durdurmuştur. Oypa'nın çoğu mağazasını Migros ve Gima satın almıştır.
Mehmet Can

Mehmet Can (1927, İslahiye, Gaziantep - 2 Kasım 2010, Ankara), Türk siyasetçi.
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirmiştir. Adana Maiyet Memurluğu, Uluborlu, Ünye, Bahçe, Kadirli, Tuzluca, Söke Kaymakamlıkları, İçişleri
Bakanlığı Müşavirliği ve Nüfus İşleri Genel Müdürlüğü Şube Müdürlüğü, TBMM 4. (XV), 5. (XVI) ve XVIII. Dönem Adana Milletvekilliği ile Gümrük ve Tekel ve Adalet Bakanlıkları yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
King Vidor

King Wallis Vidor (d. 8 Şubat 1894 - ö. 1 Kasım 1982), Amerikalı sinema yönetmeni.
Teksas'ta doğdu, askeri okulda okuduktan sonra sinemaya girdi. 1928'de Halk, 1929'da Hallelujah!, 1931'de Şampiyon 1938'de The Citadel ve 1955 yılında War and Peace filmleriyle En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir. Ayrıca Akademi Onur ödülünü 1978'de almıştır.
Kariyeri
King Vidor'un The Big Parade (Büyük Resmigeçit, 1925) Amerikalı gençlerin askere gitme coşkusunu ve asker yüklü kamyonların cepheye gidişini, La Bohème (1926) kalabalıktan sıyrılıp başarıya ulaşmayı amaçlayan bir gencin öyküsünü, Halk (The Crowd, 1928) büyük kentte yaşamanın getirdiği günlük zorluklarını ve Amerikalının gönlünde yatan "yükselme" saplantısını, Vidor'un ilk sesli filmi olan Hallelujah! (1929) toplumsal sorunlarını, ekonomik bunalım yıllarında kırsal kesimde yaşanan zorlukları, Our Daily Bread (Hayatımı Kazanırken, 1934) kentte tutunamayıp kırsal kesime göç eden bir karı kocanın öyküsünü, The Citadel (Şahika, 1938) insanlığa hizmet etmeyi amaçlayan genç bir doktorun, toplumsal yozlaşmanın etkisiyle mesleğini bir para kazanma aracı olarak görmeye başlamasını, An American Romance (Amerikan Rüyası, 1944), orta Avrupa göçmeni bir ailenin oğlunun nasıl büyük bir sanayici olduğunu, Hayatın Kaynağı (The Fountainhead, 1949) varlıklı bir iş insanı için yaptığı büyük bir binanın planı, karşı çıkmasına karşın değiştirilince binayı havaya uçuran bir mimarın öyküsünü, Duel in The Sun (Kanlı Aşk, 1946) çölde birbirlerini vuran genç kadınla erkeğin sürüne sürüne birbirlerine yaklaşıp, birbirlerinin kollarında ölmesini, War and Peace (Savaş ve Barış, 1956) Yugoslavya'da çekilen savaş sahnelerinin çarpıcılığıyla dikkat çeken Tolstoy'un Savaş ve Barış romanının destansı öyküsünü ve Solomon and Sheba (Hazreti Süleyman ve Saba Melikesi, 1959) ise dinler tarihini konu edindi.
Ölümü
Vidor 1 Kasım 1982 tarihinde, Kaliforniya'da çiftliğinde kalp rahatsızlığı yaşadı ve 88 yaşında öldü.
Bazı filmleri