Ahmet İhsan Tokgöz

Ahmet İhsan Tokgöz (1868, Erzurum - 28 Aralık 1942, Değirmendere), Türk gazeteci, tercüman, matbaacı, yayımcı, siyasetçi ve spor yöneticisi.
Türk matbuat tarihinin en uzun süreli dergilerinden olan Servet-i Fünunun kurucusudur. Jules Verne'i Türkiye'de ilk tanıtan yazar olması sebebiyle "Jules Verne mütercimi" adıyla ün kazanmıştır. Avrupa'daki matbaa teknolojilerinin Osmanlı İmparatorluğu'na getirilmesine, Türk matbaacılığının modernleşmesine öncülük etmiştir. TBMM IV. V. ve VI. dönem Ordu milletvekilidir.
Yaşamı
1868 yılında Erzurumda doğdu. Aslen Kastamonunun Taşköprü kazasındandı. Babası, Osmanlı İmparatorluğu'nda defterdarlık ve muhasebecilik görevlerinde bulunmuş Ahmet Halit Bey'dir. Babasının Erzurum, Priştine, İşkodra, Kastamonu, İstanbul, Şam, Ankara ve Bursa'da defterdarlık yapması nedeniyle çocukluğu farklı şehirlerde geçti. Şam Askeri Rüştiyesinde Arapça ve Fransızca öğrenmeye başladı, ardından babasının Ankara defterdarlığı yaptığı dönemde onunla birlikte Ankara'ya gitti. O sırada Ankara'da sürgünde bulunan, babasının yakın arkadaşı Agah Efendi'den ders alarak Fransızcasını ilerletti. Agah Efendinin evinde Jules Vernein onu çok etkileyen romanları ile tanıştı. Ortaöğrenimini Şam Askeri Rüşdiyesi ve Üsküdar İdadisi'nde tamamladı.
1881'de Mülkiye Mektebi'ne girdi. Bu okulda edebiyat hocası Recaizade Mahmut Ekrem'in yenilik, inkilapçılık, modernlik ve Batılılaşma hakkındaki fikirlerinden etkilendi. Okul yıllarında Fransızca'dan çeviriler yaptı. İlk çevirisi, Bir Serseri adıyla çevirdiği, Etien Enol ve Lui Judimi'nin Vagabond adlı romanıdır. Kitabı, Asır Kütüphanesi sahibi Kirkor Faik Kayseryan eliyle yayımladı (1884). Ardından Jules Vernes eserlerini çevirmeye başladı ve okulda Mütercim İhsan olarak tanındı.
Jules Vernes çevirileri
Seksen Günde Devrialem romanı Türkçeye çevirdiği ilk Jules Vernes romanı idi. Bu eseri 1888 yılında formalar halinde yayımladıktan sonra Jules Vernenin Esrarlı Ada adlı bir diğer bilimkurgu romanını da Türkçeye çevirerek yayımladı. Seksen Günde Devr-i Alem ve Esrarlı Ada beklenenden fazla ilgi görünce romanların Paristeki yayımcısı Hetzel Yayınevi ile iletişime geçti; eserin orijinalinde kullanılmış olan resimler yayınevi tarafından şimşir kalıplardan galvanolar şeklinde gönderildi ve böylece Vernenin Denizler Altında Seyahat romanını resimli olarak bastı. Arakel Kitabhanesi'nin siparişi üzerine Kaptan Grant'ın Çocukları'''nı çevirdi.
Ahmet İhsan, Jules Vernes'in toplam 12 eserini çevirmiş, Jules Vernes dışında ve Georges Ohnet, André Theuriet Octave Feuillet, Eugène Sue Emile Richbourg, Paul de Kock, Xavier de Montepin, François Coppée, Alphonse Daudet, Roland Dorgéles ve Paul Bourget gibi dönemin çok okunan yazarlarının eserlerini Türkçeye çevirmiştir.
Ümran dergisi
1887'de Mülkiye Mektebi'nden mezun oldu ve Hariciye Nezareti Tercüme Kalemi'nde Fransızca mütercimliğine atandı. Altı ay sonra Tophane Müşirliği'ne geçti. Burada memuriyeti devam ederken Maarif Nezareti'nden izin alıp Ümran dergisini kurdu. İlk sayısı 3 Ekim 1887 tarihinde çıkan dergi 15 günde bir yayımlandı. Yazar, 19 Mayıs 1885te Moskovadan başlayıp 2 Ağustos 1885te Vladivostok kentinden sonlanan hayali bir seyahati derginin 1-19 sayıları arasında 17 mektup olarak Asya-yı Şarkiye Seyahati adıyla tefrika etti. Tophane Meclis-i Harbiye Dairesi'nin gazeteciliği ya da Tophane'deki işini bırakmasını söylemesi üzerine resmi görevini bıraktı. Devrin hükumeti bütün dergilerin ruhsatlarını iptal edince Ümran 29. sayısında kapandı.
Ahmet İhsan Matbaası
Ümran dergisi kapandıktan sonra yayıncılığa devam etmek isteyen Ahmet İhsan, matbaa kurmak için gerekli sermayeyi biriktirmek üzere tercüme faaliyetlerine devam etti. Bir süre Nikolaidis Efendi tarafından çıkarılan Servet gazetesinde tercüman olarak çalıştı. 1891'de Alem Matbaası'na ortak oldu. Matbaa, birçok defa isim değiştirdikten sonra Ahmed İhsan Matbaası adını aldı. Ahmet İhsan, matbaacılık hayatı boyunca 63 eser yayımladı ve bu eserlerin 49'unu kendi matbaasında bastı.
Ahmet İhsan, Avrupa'daki matbaacılık tekniklerini öğrenmek için 1891 yılının Mayıs ayında Avrupa'ya bir inceleme gezisine çıktı. Dört ay süren seyahatine ait izlenimlerini Avrupa'da Ne Gördüm adlı kitapta anlattı. Dönüşte matbaasını ülkedeki çinkografi ve klişehaneye sahip ilk Türk matbaası haline getirdi. Matbaacılık alanına katkılarından ötürü kendisine II. Meşrutiyette Maarif Nişanı verildi.
Matbaasında bastığı İstanbul manzaralı resimler, Osmanlı matbaacılığında rastlanan ilk resimli yayınlar arasındadır.
Servet-i Fünun
Ahmet İhsan, 1891'de haftalık bir gazete kurma imtiyazı almak için uğraşmış ancak otuz yaşın altında olduğu için kendisine ruhsat verilmemiştir. Bu nedenle Servet gazetesinin sahibi Nikolaidis Efendi ile anlaşarak, çıkarmak istediği dergi bu gazetenin haftalık ilavesiymiş gibi başvurdu ve gerekli izinleri aldı. Böylece 27 Mart 1891'de Servet-i Fünun adıyla yeni bir mecmua çıkarmaya başladı.
Dergi başta 1895 yılına kadar resimli bir fen dergisi idi. Ahmet İhsan, 1895'ten itibaren hocası Recaizade Mahmud Ekrem'in tavsiyeleri ile edebiyata daha fazla yer verdi; 1896'da 256. sayıdan itibaren Tevfik Fikret'i yazı işleri müdürlüğüne getirdi. Böylece Servet-i Fünun Türk edebiyatını yenilemek isteyen Edebiyat-ı Cedide akımının eserleri için bir mahfil haline geldi.
1901de Tevfik Fikret'in ayrılmasından sonra Hüseyin Cahitın yönetiminde devam eden dergi bir jurnal sonucu 1901'de bir buçuk ay kapalı kaldı. Yayın yasağından sonra Ahmet İhsan dergiyi edebi havadan uzaklaştırdı; Servet-i Fünun yine fen, tıp ve teknoloji alanında yazıların yer aldığı bol resimli bir magazin dergisi haline geldi. Derginin estetik tasarımı, çıkan haberler ve eklenen fotoğraflar ağırlıkla Ahmet İhsan tarafından seçildi. Ahmet İhsan'ın kendisi de çok çeşitli konular hakkında yazılar yayımladı.
1908de İkinci Meşrutiyetin ilanıyla Ahmet İhsan Servet-i Fünunu günlük olarak çıkarmaya başladı. 1909 yılında 31 Mart Vakası ile II. Abdülhamid tahttan indirilip İttihat ve Terakki yönetimi başa gelince dergisini tekrar eski haftalık durumuna çevirdi. Servet-i Fünun, 1909'da yeniden edebi bir dergi halini aldı. Fecr-i Ati akımından genç yazarlar dergide yazdı. Servet-i Fünun 1914 yılından itibaren üç yıl süreyle günlük gazete olarak yayımlandı. Ahmet İhsan, bu dönemde bir yandan da Abdullah Zühdi ile Le Soir adlı Fransızca bir gazete çıkardı. Ahmed İhsanın rahatsızlanması ve tedavi olmak için 1917'de İsviçreye gitmesiyle Servet-i Fünun yayımına dört yıl ara verdi.
Ahmet İhsan dergiyi 1924te daha çok bir magazin dergisi şeklinde yeniden çıkarmaya başladı. 1928'de Harf Devrimi ile birlikte derginin adını Servet-i Fünun Uyanış olarak değiştirdi. Ahmet İhsan'ın ölümünden sonra yayımlanmaya bir süre daha devam eden dergi, II. Abdülhamid devrinde kapatıldığı 43 gün ve Mütareke döneminde kapalı olduğu dört yıl hariç devamlı olarak kırk beş sene yayımlanmış ve 2464 sayı çıkmıştır.
Romanları
Ahmet İhsan, Servet-i Fünunda muhtelif konularda yazılar yayımlamasının yanı sıra Ülfet ve Haver başlıklı iki de roman yazmış; bu eserleri Servet-i Fünunda 1891 ve 1892 yıllarında tefrika etmiştir. 1893 yılında kitap olarak basılan Ülfet, fakirlikten kurtulmak için yaşlı ve zengin bir tüccara cariye olarak satılmayı tercih eden ve kocasının yeğenine aşık olup bir sürü felakete sebep olan genç ve güzel bir kadının öyküsüdür. Romanın kahramanı Ülfet, Halid Ziya Uşaklıgil'in Aşk-ı Memnu romanındaki Bihter karakterinin öncülüdür. Haver romanında ise çocuksuz evlilik ve tek-eşli/çok eşli evlilik ana temaları işlenir.
Diğer faaliyetleri
Ahmet İhsan matbaacılık faaliyetleri dışında Ahırkapı Kereste Fabrikası'nda yöneticilik (1900-1901), Yüksek Ticaret Mektebi'nde Coğrafya öğretmenliği (1909-1917), Beyoğlu 6. Daire Belediye Müdürlüğü (1911-1913) de yaptı. Belediye müdürlüğünü İttihat ve Terakki yönetiminin baskıları ve belediyeleri merkeze bağımlı hale getirme istekleri yüzünden bıraktı.
1908'de Osmanlı Milli Olimpiyat Cemiyeti adıyla kurulan Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi'nin ilk başkanı oldu. Osmanlı Devleti, onun başkanlığı döneminde Uluslararası Olimpiyat Komitesine 1911de resmen üye oldu. Ahmet İhsan, başkanlık görevini 1921'e kadar sürdürdü.
Milli Mücadele yılları
Mütareke döneminde İstanbulda Piyer Loti Cemiyeti adlı cemiyetin kurucuları arasında yer aldı (1919). Milli Mücadele sırasında oturduğu Değirmenderede Hazım Çarıklı grubu ile yer altı mukavemet faaliyetini sürdürdü (1920). Tutuklanacağını haber alınca Avusturyaya kaçtı; bir haber ajansı kurarak. Almanya ve Avusturya'daki basın organlarında Anadolu harekatı haberlerini yayımlattı.
Lozan Barış Konferansının ikinci dönem görüşmelerine TBMM Almanya-Avusturya basın temsilcisi olarak katıldı. 1922-1938'de Cemiyet-i Akvamda Türkiyeyi temsil etti.
Milletvekilliği
Ahmet İhsan, Tokgözoğlu Saraç Abdurrahman Ağa ailesine mensup olduğu için Soyadı Kanunu'ndan sonra."Tokgöz" soyadını aldı. 1931, 1935 ve 1939 Türkiye Genel Seçimleri'nde Cumhuriyet Halk Partisi'nden milletvekili adayı oldu. TBMM IV. V. ve VI. Dönem Ordu milletvekili olarak görev yaptı.
Ölümü
Ömrünün son yıllarını Değirmenderede geçirdi ve 28 Aralık 1942de buradaki evinde öldü. Vasiyeti üzerine aynı yerde Garipler Mezarlığına defnedildi.