turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Sevgilerde

Sevgilerde, Funda Arar'ın 11 Şubat 2000 tarihinde yayınlanan ilk stüdyo albümü.
Albüm hakkında bilgi
Albümün müzik direktörlüğünü Özhan Eren yapmıştır. Albümde Behçet Necatigil, Necip Fazıl Kısakürek, Şeyda Kılınç ve Gülsüm Cengiz'e ait güfteler Yücel Arzen tarafından bestelenmiştir. Albümde yer alan "Kaldırımlar" ve "Sonu Yok Bu Aşkın" ve "Aysel" adlı şarkılara Özhan Eren yönetmenliğinde klipler çekildi, kayıtlar ise Cengiz Köroğlu tarafından yapıldı. Albüm CD-MC formatlarında yayımlandı.
Parça Listesi
"Kaldırımlar" (5:24) (söz: Necip Fazıl Kısakürek - müzik: Özhan Eren, Yücel Arzen)
"Aysel" (3:43) (söz - müzik: Yücel Arzen)
"Yağmur" (3:57) (söz: Gülsüm Cengiz - müzik: Yücel Arzen)
"Sonu Yok Bu Aşkın" (5:32) (söz - müzik: Yücel Arzen)
"Çok Hainsin" (3:58) (söz - müzik: Yücel Arzen)
"Cam Kırığı" (5:02) (söz - müzik: Yücel Arzen)
"Ay Doğmadan Gel" (4:37) (söz: Şeyda Kılınç - müzik: Yücel Arzen)
"Sevgilerde" (3:55) (söz: Behçet Necatigil - müzik: Yücel Arzen)
"Ah Oğlan" (3:54) (söz - müzik: Yücel Arzen)
"Berdel Gelin" (4:35) (söz: yl Hacıoğullrı - müzik: Yücel Arzen)
Künye
Yapım: TMC Film Müzik
Yapımcı: Mustafa Karahan
Prodüktör: Özhan Eren
Düzenlemeler: Adnan Koç
Stüdyo:
Besteler: Özhan Eren, Funda Arar, Yücel Arzen
Sözler: Özhan Eren, Ayla Hacıoğulları, Funda Arar, Yücel Arzen
Kayıt-mix:
Mastering:
Fotoğraflar: Hakan Yonat
Grafik: Hakan Yonat
Müzik Yönetmeni: Özhan Eren
Şiirler: Kaldırımlar - (Necip Fazıl Kısakürek), Sevgilerde - (Behçet Necatigil), Ay Doğmadan Gel - (Şeyda Kılınç), Yağmur - (Gülsüm Cengiz)
Süpervizör: Yücel Arzen
Video Klipler
"Kaldırımlar" (Yayınlanma:Şubat 2000)
"Aysel" (Yayınlanma:28 Nisan 2000)
"Sonu Yok Bu Aşkın (Yayınlanma:1 Kasım 2000)
Şalgam suyu

Şalgam suyu veya kısaca şalgam turpgiller ailesine ait bir bitki olan şalgam ile yapılan, Çukurova'ya özgü bir içecektir. Şalgam bitkisinin yanı sıra siyah havucun su ile karıştırılıp, tuz da ilave edilmesiyle yapılır. Bu karışım, mayalanması için belirli bir süre bekler ve o sürenin sonunda şalgam suyu haline gelir. Anavatanı Adana olarak bilinen şalgamin patenti Tarsus'tadır. Adana Ticaret Odası girişimiyle coğrafi işaret tescil belgesi alınmıştır. Adana, Mersin ve Osmaniye başta olmak üzere birçok güney ilinde yaygın olarak tüketilir. Kırmızı renkli, bulanık görünüşlü ve ekşimsidir. Acılı ve acısız çeşitleri mevcuttur. Adana ve Mersin'de özellikle dört mevsim sokak satıcıları tarafından satılmaktadır.
Şalgam suyunun acılığı genellikle acı süs biberi turşusunun suyu kullanılarak sağlanır. Damak tadına göre 1/3 ila 1/6 oranında şalgama katılabilir. Ancak şalgam acısıyla karıştırıldıktan sonra fazla bekletilmesi halinde şalgam bozulabilir. Şalgamla beraber siyah havuç ikram edilir. Bu siyah havuç, şalgamla verildiği takdirde "tane" olarak adlandırılır. Mayalanma sürecine de dahil olmuş bu siyah havuçlar, şalgam suyunun içinde dururlar. Şalgam'ın Çukurova'da yaygın olarak tüketilmesinin önemli sebeplerinden birisi de bölgenin hava şartlarının, şalgamın mayalaması için uygun olmasıdır. Yazın bir haftada mayalanan şalgam, kışın bir-iki ay içerisinde mayalanmaktadır. Mayasının ideal şekilde tutması ise sadece Çukurova'da mümkün olmaktadır.
Şalgam genellikle kebap çeşitleri ile birlikte tüketilir. Adana Kebabının yanında, Adanalılar tarafından yaygın olarak içilen bir içecektir.
Sağlığa yararlı olduğu belirtilse de, içerdiği yüksek tuz miktarı (%1-2) nedeni ile tansiyon sorunu olanlar ve hamileler tarafından ölçülü tüketilmelidir.
Adana Şalgam Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kovancılar

Kovancılar, Elazığ iline bağlı bir ilçedir.
Tarihi
1934 yılında Romanya ile Türkiye arasında yapılan mübadele anlaşması çerçevesinde, Romanya'dan 300 Türk aile Elazığ iline nakledildi. Mevsimin kış olması nedeniyle önce civar köylerde geçici iskana tabi tutulan göçmenler, daha sonra şimdiki ilçe merkezine yerleştirildi. 1935 yılı ilkbaharında 300 hanelik yeni bir köy insan edildi. Bu yeni yerleşim yerine, göçmenlerin Romanyada ikamet ettikleri köy olan Kovancıların adı verildi. 1935 yılında tamamen boş bir arazi üzerine kurulmuş bulunan Kovancıların imar planı, o zamanın imkanları ile en iyi şekilde hazırlanmış ve Elazığ ilinde örnek bir yerleşim yeri teşkil etmiştir.
1968 yılında belediye teşkilatı kurulmuş, daha sonra 19.06.1987 tarih ve 3392 sayılı kanun ile Kovancılar, ilçe statüsüne kavuşmuştur.
Kovancılar nüfusu 2020 yılına göre 39.793 kişidir. İlçe nüfusunun %49,81'i erkek, %50,19'u ise kadındır.
Coğrafi konum
Kovancılar, Elazığ-Bingöl karayolunun 67'inci kilometresinde, Fırat kenarında Şahmiran Dağı'nın eteğindeki düz bir alan üzerinde ve deniz seviyesinden 1026 metre yükseklikte, 38-20 derece kuzey enlemi, 39-50 doğu boylamı üzerinde bulunmaktadır. Kuzeyinde Tunceli, doğusunda Karakoçan ilçesi, güneyinde Palu ilçesi, batısında Keban Baraj Gölü yer alır. İlçenin yüzölçümü köyleri ile birlikte 980 km2dir. Bölge, Toros Dağları silsilesi içinde bulunduğundan birinci derece deprem bölgesine girmektedir.
İlçenin iklimi, kara ikliminin ılık bir özelliğini taşır. Özellikle Fırat ırmağı üzerindeki Keban ve Karakaya barajları yapıldıktan sonra iklimde büyük ölçüde ılımanlaşma görülmüştür. İlçe merkezinin yanı başında bulunan ovada Keban Baraj kıyısında bulunan köylerde kış mevsimi oldukça ılık geçmektedir. Kar yağışı pek etkili değildir. Genelde yağmur şeklinde düşen yağışların çoğu, bahar mevsiminde yağmaktadır. Ortalama yağış miktarı 500 600 milimetre civarındadır. Yılın en sıcak ayı temmuzdur. En yüksek sıcaklık 39-40 derecedir. Yılın en soğuk dönemi şubat ayında da en düşük sıcaklık 20 ile 25 derece arasındadır.
Ekonomik yapı
İlçe nüfusunun %85i tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadır. İlçe topraklarının %35inde değişik biçimlerde küçük işletmeler halinde aile ziraatı yapılmaktadır. Bunun yanında özellikle endüstri bitkileri (şeker pancarı, ayçiçeği, pamuk gibi ürünler gittikçe önem kazanmaktadır. Ticari maksatla özellikle domates, biber, soğan ve sarımsak yetiştirilmektedir. Mor Karaman ırkı koyunlar yörede egemen olup, az miktarda da İvesi Ak Karaman koyunu yetiştirilmektedir.
Nüfus
Sevgiliye (Funda Arar albümü)

Sevgiliye, Funda Arar'ın Kıraç ile birlikte hazırlamış olduğu bir düet albümdür. Bu albümde yer alan, söz ve müziği Funda Arar'a ait olan "Seni Düşünürüm" şarkısı ile sözleri ve müziği Funda Arar ile Kıraç'a ait "Sevgiliye" şarkısına klip çekilmiştir.
Albümde yer alan parçalar
Künye
Yapım: TMC Film Müzik
Yapımcı: Mustafa Karahan
Prodüktör, Düzenlemeler: Ali Tufan Kıraç
Kayıt: Stüdyo Can, Can Kesmez
Mixing, Editing, Tonmaister: Stüdyo Can, Can Kesmez
Fotoğraflar: Hakan Yonat
Grafik Tasarım: Ferdan Sayılı
Saç Tasarım: Özgür Öz
Makyaj: Şükran Kay
Baskı: FRS Matbacılık
Alagül

Alagül, 16 Nisan 2002'de Funda Arar'ın çıkartmış olduğu ikinci solo albümdür.
Albüm hakkında bilgi
Bu albümün çıkış parçası olarak "Alagül" seçilmiş ve ilk klip aynı parçaya Hakan Yonat tarafından çekilmiştir. Albümde yer alan "Seninim", "Arapsaçı", "Affet", "Belki Bir Gün Olur" şarkılarına da Yonat tarafından kliplendirilmiştir.
Parça Listesi
"Alagül"
"Seninim"
"Arapsaçı"
"Anestezik Aşk"
"Ben Hep Böyleyim"
"Affet"
"Belki Bir Gün"
"Yalnızlık Durağı"
"Körpeciğim"
"İsyan"
"Gizlice"
"Seni De Adam Sandım"
Künye
Yapım: TMC Film Müzik
Yapımcı: Mustafa Karahan
Prodüktör: Febyo Taşel
Düzenlemeler: Febyo Taşel
Kayıt, Mix: Cengiz Köroğlu
Stüdyo: Studyo 74
Kayıt - Mix Asistanı: Soner Çorak
Fotoğraflar & Grafik Tasarım: Hakan Yonat
Baskı: FRS Matbacılık
Lahmacun

Lahmacun, açılmış hamurun üzerine kıyma, maydanoz, soğan, sarımsak, karabiber ve isot (kırmızı biber) gibi baharatlarla hazırlanan malzeme sürüldükten sonra taş fırında pişirilmesiyle yapılan Orta Doğu mutfağında bir çeşit içli pidedir. İngilizcede zaman zaman Türk pizzası, veya Ermeni pizzası, olarak adlandırılsa da Orta Doğu kökenli bir yemektir. Pizzadan farklı olarak peynir kullanılmaz ve hamur daha incedir. Lahmacun; Türkiye, Azerbaycan, Ermenistan, Lübnan, Suriye, İsrail ve dünyadaki Türk topluluklarında popüler bir yemektir.
Süryani geleneğinde cenaze evinde lahmacun, pide-ayran ikram edilir.
Etimoloji
İsmi; Arapça "etli hamur" anlamına gelen lahm bi ajin'den ( ) türemiştir.
Yapılışı
İçinde tercihen zırhta çekilmiş et, isot (pul biber), domates, maydanoz, salça, sarımsak veya soğan, karabiber ve tuz bulunur. Bu malzemeler yeterli miktarda su alınarak iyice yoğrulur. Bu malzeme yaklaşık 2-3 milimetre kalınlığında ve yaklaşık 20-25 santimetre çapında açılmış olan hamurun üzerine konularak el ile yayılır. Taş fırında pişirilir. Limon sıkıp maydanoz konarak da yenilir.
Türkiye'de lahmacun
Türkiye'nin doğu illerinde yaygın olan lahmacun, 1960'lardan sonra tüm ülkeye yayılmıştır. Malzemeler yöreye göre ya da mevsime göre değişiklikler gösterebilmektedir. Mesela: biber salçası, fıstık, yeşil biber gibi malzemeler eklenebilir. Lahmacun Şanlıurfa'da soğanlı, Gaziantep'te sarımsaklı, Adıyaman ve Kahramanmaraş'ta ise hem sarımsak hem de soğanlı olarak yapılmaktadır. Kahramanmaraş, Gaziantep ve Şanlıurfa'da lahmacun ile beraber közlenmiş patlıcan da sıkça tüketilmektedir.
Tarsus Fındık Lahmacunu
Tarsus Fındık Lahmacunu Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Urfa (Şanlıurfa) Lahmacunu (Kıymalı Ekmeği)
Lahmacunun içerisine koyulan malzemelerden Şanlıurfa Biberi (İsot), frenksuyu yani domates salçası damlarda kurutulur, her evin eşrafınca üretilirdir. Günümüzde Urfa Lahmacunu ev dışında da yapılan, lokantalarda tüketilen geleneksel bir yemektir. 1960lardan sonra Urfa Lahmacununun ünü Güneydoğu Anadolu Bölgesinden tüm Türkiyeye yayılmıştır. Sarımsak kullanılan Antep Lahmacunundan en temel farkı içeriğinde soğan kullanılmasıdır. Urfa Lahmacununu diğer lahmacunlardan ayıran en önemli özelliği üretiminde kullanılan etin Şanlıurfada meralarda doğal ortamda yetiştirilen İvesi ırkı koyunun kuzusundan temin edilen et olmasıdır. Urfa (Şanlıurfa) Lahmacunu (Kıymalı Ekmeği)Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Sakarya Kabaklı Lahmacun (Kabakmacun)
Sakarya ilinde kabak ile yapılan lahmacun çeşididir.
Üzeyir Garih

Üzeyir Garih (28 Haziran 1929, İstanbul 25 Ağustos 2001, İstanbul), Yahudi kökenli Türk iş insanı ve yazardır.
Yaşamı
Garih, 1929'da İstanbul'da, Yahudi bir ailenin içinde dünyaya geldi. 1951 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesinden mezun oldu. Carrier Corporation'ın Türkiye şubesinde çalışmaya başladı. 1954 yılında İshak Alaton'un teklifiyle Alarko Kolektif Şirketi'nin eş ortağı oldu. O tarihten ölümüne kadar Alarko Şirketler Topluluğu'nda İshak Alaton'la birlikte başkanlık görevini aralıksız sürdürdü. Evli, iki çocuk babası ve 6 torun sahibi olan Garih, ana dili gibi konuştuğu İbranice ve Türkçe dışında Arapça, İngilizce, Fransızca ve İspanyolca da bilmekteydi. Ayrıca Deneyimlerim adlı 6 cilt, İş Hayatımdan Kesitler adlı 1 cilt ve ayrıca Hayat Yayınları'nın yayınladığı 8 cilt kitabın yazarıdır.
Ölümü
Üzeyir Garih, 25 Ağustos 2001 günü Eyüp Mezarlığı'nda bıçaklanarak öldürüldü. Cinayet zanlısı olduğu iddia edilen asker firarisi Yener Yermez, polisin sıkı araştırması ve takibi sonucunda, cinayeti işlediği "itiraf ettirilerek" 10 gün sonra yakalandı ve hapse gönderildi.
Fehîm Arvâsî

Seyyid Fehim Arvasi (1825-1896) 19. yüzyılda yaşamış din bilginidir.
Hayatı
Osmanlı Devletinin son devirlerinde yaşadı. Hüseyin bin Aliin soyundan gelmektedir. Moğol istilası sebebiyle Iraktan Doğu Anadoluya yerleşen ve çok sayıda alim yetiştiren bir aileye mensuptur. Molla Abdülhamid Efendinin oğludur. 1825te bugün Vanın Bahçesaray kazasına bağlı Arvas köyünde doğdu. Babasını küçük yaşta kaybetti. Kısa zamanda Kuran'ı ezberledi. Dedelerinin kurduğu Arvas, bilahare Müküs (Bahçesaray) Mir Hasan Veli medresesinde okudu. Cizrede Şeyh Halid-i Cezerinin derslerine devam etti. Muşun Bulanık kazasında Molla Resul Sübkiden ilim icazeti (diploması) aldı.
Tasavvufta zamanın meşhur alimlerinden Nakşi şeyhi Seyyid Taha Hakkarinin Nehrideki tekkesinde yetişti. Nakşi, Kadiri, Çeşti, Sühreverdi ve Kübrevi tarikatlarından talebe yetiştirmek üzere mutlak halifesi oldu. Üstadının 1853te vefatı üzerine vasiyeti gereği kardeşi Seyyid Salih Nehrinin sohbetine devam etti. Onun da 1865te vefatı üzerine Arvasa dönerek irşad faaliyetine başladı. Arvas medresesini canlandırdı. Burada 60 kadar talebe yetiştirip mezun etti. En meşhurları oğlu Van müftüsü Muhammed Emin Efendi ve Abdülhakim Arvasidir. Şafii mezhebinde idi.
Seyyid Fehim Efendi, ayrıca hocasının işareti üzerine senede iki defa Vanda Şabaniye Medresesinde ders verirdi. Din ilimlerinin bölgede yayılıp kuvvetlenmesinde çok mühim rol oynadı. 93 Harbi de denilen 1877 Osmanlı-Rus harbinde talebe ve milisleriyle Doğu Bayezide gidip düşmanla silahlı müsademede bulundu.
Hocası Taha Hakkarinin oğlu Seyyid Ubeydullah ile beraber hacca gitmek üzere İstanbula geldi. Sultan II. Abdülhamid tarafından sarayda kabul olundu. Fehim Arvasiye 300 kuruş duagu maaşı bağlandı. Hac yolculuğu sırasında Mısıra uğradığında, Camiül-Ezher ulemasıyla görüştü. Mekkede İmam Rabbani soyundan olup, Abdullah Dehlevinin halifesi Ahmed Said Sahib Müceddidi Farukinun oğlu ve halifesi Şeyhülharameyn Muhammed Mazhar kendisine beş tarikattan ayrıca halifelik verdi. 1882de Şeyh Ubeydullah hadisesinin çözülmesindeki hizmeti sebebiyle maaşı 500 kuruşa çıkarılıp, kendisine 3. derece Osmanlı Mecidi nişanı verildi.
Seyyid Fehim Arvasi, 30 Mart 1896te Arvasta öldü. Kabri buradadır. Uzun boylu, zayıf, beyaz tenli idi. Oğlu Muhammed Emin'den başka, Abdülhakim Arvasi, Mejingirli Halife Derviş ve Patnoslu Halife Aliye hilafet verdi. Her biri din ilimlerinde yetişmiş Reşid, Mazhar, Emin, Sıddık, Masum, Hasan, Hüseyin, Salih ve Nizameddin adında 9 oğlu vardı. Fehim Arvasinin canlandırıp çok kıymetli kitaplar vakfettiği Arvas medresesi, Rus işgalini müteakip yandı.
Bibliyografya
Doğu Anadolu (Kuzey-Güney) Evliyaları 2. Cild, s. 320-361, 1. Baskı, 2004, Türkiye Gazetesi Yayınları
Eshab-ı Kiram (14. Baskı), s. 158-162, Hakikat Kitabevi
Tam İlmihal Se'adet-i Ebediyye, s. 1077 1142, 92. Baskı, 2005, Hakikat Kitabevi
Başbakanlık Osmanlı Arşivi.
Eralp Kıyıcı

Eralp Kıyıcı, Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde solist bariton sanatçısıdır. Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı mezunudur. 2004 güz döneminden beri Başkent Üniversitesi'nde misafir şan hocası olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda bir şan pedagogudur.
Othello, Maskeli Balo, La Traviata, Rigoletto ve özellikle Don Carlo operalarinin basrollerini oynayan Kıyıcı, Turkiye'nin önde gelen baritonlarindan biridir. Eralp Kıyıcı, Gianni Schicchi ile Nabucco be Il Trovatore operalarının başrollerinde oynamaktadır. Carmina Burana'da da bariton olarak görev almıştır.
Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Kamer Genç

Kamer Genç (23 Şubat 1940; Nazimiye, Tunceli - 22 Ocak 2016; İstanbul), Türk siyasetçi. Türkiye Büyük Millet Meclisinde, 18, 19. dönemlerde SHP'den, 20. ve 21. dönemlerde DYP'den, 22. dönem Bağımsız olarak, 23. ve 24. dönemlerde CHP'den Tunceli milletvekilliği yapmıştır.
Biyografi
1940'ta Tunceli'nin Nazımiye ilçesine bağlı Ramazanköy'de doğdu. Fakir bir Alevi ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Kamer Genç'in babası Ali Genç yazları İstanbul Silahtarağa'da amelelik yapmaktaydı. Başarılı bir öğrencilik hayatı geçirdi. 1960'ta Ankara'da Maliye Okulu'na yatılı olarak girdi. Ancak okulun tamirata alınması nedeniyle öğrenimine bir süre Tunceli Lisesi'nde devam etmek zorunda kaldı. Ardından Maliye Okulu'na geri döndü. Bir yandan da babasının yanında çalışıyordu. Bu dönemde kardeşi Hıdır kızamık hastalığından yaşamını yitirdi. 1966'da Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi (şu anki adıyla Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi) Maliye Bölümü'nden mezun oldu. Okulla birlikte Maliye Bakanlığında staj da yaptı ve Bingöl'e vergi kontrol memuru olarak atandı.
1966 yılında girdiği Danıştay sınavını kazandı. 1974-1976 yılları arasında Paris'te bulundu. Danıştay tetkik hakimliği ve Danıştay savcılığı görevlerini yaptı. Danıştay'daki görevi 12 Eylül'ün ardından son bulan Genç, 1981 yılında Tunceliden Danışma Meclisi Üyeliği'ne ve Başkanlık Divanı katip üyeliğine seçildi. 1983'te çok partili yaşama yeniden dönüşle birlikte Kamer Genç siyaseti sürdürme kararı alarak, Tunceli'den bağımsız milletvekili adayı olmaya karar verdi. Ama Danışma Meclisi'nde adaylığı veto edildi. 1983-1987'de mali müşavirlik yaptı. 1987 yılında SHP'den Tunceli milletvekili seçildi. 1995'te adaylığının veto edilmesi nedeniyle DYP'den Tunceli milletvekili seçildi. 4 dönem seçilerek milletvekili olarak görev yaptı. 1993'ten 1995'e kadar, 1996'dan 1999'a kadar ve 2001-2002 arası TBMM Başkanvekilliği yaptı. Ardından 2002 seçimlerinde DYP'nin barajın altında kalması dolayısıyla milletvekili seçilemedi. 2007 genel seçimlerine bağımsız olarak katılıp milletvekili seçilmiştir. 1 Haziran 2010 tarihi ile birlikte eski partisi CHP'ye geri dönmüştür.
1966'da Danıştay sınavını kazanınca köyüne dönerek, ilkokuldan beri tanıdığı ve Tunceli Lisesinde beraber okuduğu Sevim Genç'i ailesinden istetti. Sevim Genç'in babası durumu olumsuz karşıladı. Ankara'nın Solfasol köyünde öğretmenlik yapmakta olan Sevim Genç, babasının olumsuz görüşlerine karşın Kamer Genç'in evlilik teklifini kabul etti. 1967 yılında evlendiler. Seçkin ve Seçil isimli iki çocukları oldu. Anadili Zazaca olan Genç, iyi düzeyde Fransızca bilmekteydi.
2015 yılında bir süre pankreas kanseri tedavisi gören eski Tunceli milletvekili Kamer Genç 22 Ocak 2016 tarihinde tedavi gördüğü hastanede 75 yaşında öldü. Cenazesi vasiyeti sebebiyle Tunceli'nin Nazımiye ilçesine bağlı Ramazanköy'de Türk Bayrağına sarılarak defnedildi.
Bozüyük, Yatağan

Bozüyük Muğla ili Yatağan ilçesi sınırları içinde bir mahalledir. 800 yıllık tarihi anıt bir çınar ağacı bulunmaktadır. 87 metre derinlikte çıkan tabii su kaynağı olan Bozüyük Pınarbaşı ve tarihi evleri ünlüdür. Nüfusu 1060'tır. Keşkek, yahni, pilav, kapama yemekleri vardır.
1486-1532 yılları arasında nahiyeydi. 1562-1880 arasında kaza olmuş, 1880-1924 yılları arasında tekrar nahiye yapılmıştır.
Güzel Köylü, dizisi çekimleri de bu köyde çekilmiştir.

Yatağan'ın mahalleleri
Anna Mouglalis

Anna Mouglalis ( d. 26 Nisan 1978, Fréjus, Var), Yunan asıllı bir Fransız oyuncu ve manken. Soyadından da anlaşılabileceği gibi, aile kökeni Muğla'ya dayanmaktadır.
Çocukluğunu Fransa'nın güneyindeki Var departmanında geçirmiş, daha sonra ailesi Nantes şehrine taşınmıştır. 2001 yılında Paris'teki Dramatik Sanatlar Ulusal Konservatuvarı'ndan (Conservatoire National Supérieur d'Art Dramatique de Paris) (CNSAD) Daniel Mesguich'in öğrencisi olarak mezun olmuştur.
1997'de Paris'te sahnelenen "Titanik gecesi" (La Nuit du Titanic) isimli oyunla tiyatro oyunculuğuna başlamıştır. Aynı yıl yönetmen Francis Girod tarafından "Terminal" (Terminale) filmi için seçilmiştir. 2000 yılında Claude Chabrol'ün "Çikolatalar için teşekkürler" (Merci pour le chocolat) filminde Isabelle Huppert ile birlikte oynamıştır. 2002'de Jean Pierre Limosin'in "Novo" filminde dikkatleri çekmesinin ardından İtalya'ya giderek Roberto Andò'nun Sotto falso nome filminde oynamıştır. 2005 yılı içerisinde de iki İtalyan filminde rol almıştır; bunlar, Michele Placido'nun Romanzo criminale filmi ve Giorgio Lo Cascio ile birlikte oynadığı Mare buio.
Oyuncu kariyerinin yanı sıra özgün güzelliği ile mankenlikte de başarılı olmuştur. 2002 yılında Allure de Chanel parfümünün reklam kampanyası için Karl Lagerfeld tarafından seçilmiştir.
En son oynadığı film ise Coco Chanel & Igor Stravinsky'dir.(2009)
Filmografisi
Terminale (1998)
De l'histoire ancienne (2000)
La captive (The Captive, 2000)
Merci pour le chocolat (Nightcap, 2001)
La Vie nouvelle (A New Life, 2002)
Novo (2002)
Le loup de la cote ouest (The Wolf of the West coast, 2002)
Un an (2002)
En jouant dans la compagnie des hommes (Playing 'In the Company of Men''', 2003)
Le Role de sa vie (2003)
La Maladie de la mort (The Malady of Death, 2003)
Sotto falso nome (Under a False Name, 2003)
Alithini zoi (Real life) (2004)
Des mots d'amour (2004)
En attendant le déluge (After We're Gone, 2004)
Mare nero (The Dark Sea, 2005)
Coco Chanel & ıgor Stravinsky (Büyük Aşk)'',2009)
Pontus (mitoloji)

Yunan mitolojisinde Pontus, ilk tanrılardan denizleri simgeleyendi. Hesiod'a göre Gaia'nın oğlu olan Pontus, çiftleşmeden dünyaya geldi. Gaia'yla birlikte Nereus, Thaumas, Forkis, Keto, Euribia ve Ourea'nın babası olan Pontus, Thalassa'la da çiftleşerek Telchines'in babası olmuştur.
Helenler arasında bir deniz titanı olan Okeanos, Pontus'tan daha çok deniz tanrısı olarak anılırdı.
Makbule Leman

Makbule Leman (d. 1865 - ö. 1898), Türk şair, yazar.
Türkçede Batı edebiyatı tarzında eserler veren ilk kadın yazarlardandır. Deneme, şiir, hikaye, eleştiri türünde eserler verdi. Hanımlara Mahsus Gazete'deki yazıları ile tanındı. "Makes-i Hayal" adlı kitabındaki öykülerinde kadın kimliğini öne çıkarmış ve kadının toplumdaki ikincil konumunu sorgulamış; hem erkeklere hem kadınlara kadın sorunu hakkında bilinç aşılamaya çalışmıştır.
Yaşamı
1865 yılında İstanbul'un Beşiktaş semtinde doğdu. Asıl adı Fatma Makbule'dir. Leman adını mahlas olarak seçmiştir. Babası, V. Murad'ın sarayında dairesinin müdürlüğünü yapan Kahvecibaşı İbrahim Efendi idi.
Makbule Leman Hanım'ın öğrenim hayatı hakkında değişik görüşler vardır. Fatma Aliye Hanım onun İbtidai Mektebi'ni (ilkokulu) bitirdiğini, Ali Muzaffer Bey, İnas Kız Rüşdiyesi'ni (ortaokulu) bitirdiğini; İbn-ül Emin ise evde erkek kardeşleri ile bir rüşdiye hocasından ders aldığını bildirmiştir.
1881 yılında devrin tanınmış şairlerinden biri olan Dahiliye Müsteşarı Mehmed Fuad ile evlendi. Evlendikten sonra Beşiktaşdaki konaklarının selamlık kısmını, kız öğrenciler için düzenledi ve
kendisi de Osmanlıca dilbilgisi ve Farsça dersleri verdi.
İlk yazısı Hazan 1880'lerde Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yayımlandı. Makbule Leman mahlasını kullandığı bu eserde mevsimlerin gelip geçmesi ile insan ömrünün istikrarsızlığı arasındaki yakınlık anlatılmaktaydı. Yayımlanan ilk yazısından sonra bir süre Leman mahlasını kullandı; 1887de "Hazan İçinde Bahar" ve 1888de "Mehtapta İhtisasatım" adlı yazıları Tercüman-ı Hakikat'te yayımlandı. O devirde "bend" olarak adlandırılan bu denemelerde tabiatın güzelliklerini konu edindi, tabiat-insan, tabiat-Tanrı ilişkisini anlattı. 1891'den sonra eserlerinde Makbule Leman imzasını kullandı. 1893 yılından itibaren Hazine-i Fünun" dergisinde şiirler yayımladı.
Şiirlerinde lirik söylemi tercih eden sanatçının öykülerinde ise modernleşmeye açık, toplumun kabul ettiği şeyler bağlamında yenilikler sunan, feminal söylemi vardır. Eserlerini okuyup beğenen ve faydalı bulan Şura-yı Devlet azası Said Paşa'nın tavsiyesi ile II. Abdülhamid tarafından 3. kıtadan Şefkat Nişanı ile ödüllendirildi.
Hazine-yi Fünun ve Hanımlara Mahsus Gazetede yayımlanan eserleri ile yayımlanmamış eserlerini "Makes-i Hayal'' adlı kitapta derledi. Sekiz şiir, üç öykü ve bir de okuyucuya yazılan mektuptan oluşan ve yazarın tek kitabı olan Makes-i Hayal, 11 Şubat 1897'de yayımlandı. Yazarın, kadının toplumdaki ikincil konumunu sorguladığı kitap, devrinde çok beğenildi. Hanımlara Mahsus Gazete'nin imtiyaz sahibi Mehmet Tahir Bey ve Tevfik Fikret yazılarında bu kitabı övdüler.
Hayatının son on dört yılını sağlık sorunları ile geçiren Makbule Leman Hanım'ın hastalığının ne olduğu konusunda bilgi yoktur. 1898'de hayatını kaybetti. Mezarı Eyüpsultan semtinde, Siyavuş Paşa Türbesi haziresindedir.
Tek eseri Makes- Hayal, ölümünden sonra eşi Mehmed Fuad Bey tarafından ikinci kez bastırılmıştır. (1898). Ölümünün ardından, kendisi gibi şair olan eşi Mehmet Fuat Bey tarafından mezar taşına işlenen dizeler şöyledir:
Basitname

Basitname, Divan edebiyatında yalın Türkçe ile yazılmış gazellerdir. Bunlara Türki-i basit gazel de denir. Basitnamelerde Arapça ve Farsça sözcüklerle tamlamalar çok azdır.
Örnek
Düşdi bu gönlüm sana hey sevdüğüm
Nola yakışsan bana hey sevdüğüm
Çün seve geldi seve gider seni
Bu gönül önden sona hey sevdüğüm
Ayruluk derdi bana bir bun durur
Kim döyer imdi buna hey sevdüğüm
Turmadım uçmak diler gönlüm kuşı
Yüce köşkünden yana hey sevdüğüm
Yüzüni gözler güzel bu uyüzden ay
Giceler kalur tana hey sevdüğüm
Ağzını öpmek ana ol kim senün
Söğme yok yire ana hey sevdüğüm
Canı dahi bir kez ana hey sevdüğüm
Edirneli Nazmi
Gazel
Divan edebiyatı terimleri