turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Hilmi Uran

Mustafa Hilmi Uran (1886, Bodrum - 21 Ekim 1957, Ankara), TBMM 3. Dönem'den itibaren altı dönem milletvekilliği yapmış, öncesinde Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı (1920)'nda mebus olarak bulunmuş, çeşitli hükumetlerde Nafia (Bayındırlık), Adalet ve İçişleri bakanlıkları yapmış Türk siyasetçidir.
Hayatı
1886'da Bodrum'da doğdu. Mülkiye'den mezun olmuş, Menemen ve Çeşme kaymakamlıkları, Mülkiye Müfettişliği, Kars Mutasarrıflığı yaptı. Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı (1920)'nda Menteşe (Muğla) mebusu olarak bulundu. TBMM 3. Dönem ve 4. Dönem Adana, 5. Dönem'den 8. Döneme kadar da Seyhan milletvekilliği, ayrıca TBMM Başkan Vekilliği yaptı. Çeşitli hükumetlerde Nafia (Bayındırlık), Adalet ve Dahiliye (İçişleri) bakanlıklarında bulundu.
21 Ekim 1957'de Ankara'da hayatını kaybetti ve naaşı Zincirlikuyu Mezarlığına defnedildi.
Kutsal Kâse

Kutsal Kase ya da Mukaddes Kase, İsa'nın Son Akşam Yemeği'nde kullandığı iddia edilen, mucizevi güçleri olduğuna inanılan kap. Aramatyalı Yusuf'un, çarmıha gerilen İsa'nın damlayan kanını Kutsal Kaseye koyduğuna inanılır.
Kutsal Kase'den ilk kez, 12.-13. yüzyıllarda yazılmaya başlanmış olan Kral Arthur ve Yuvarlak Masa Şövalyeleri efsanelerinde bahsedilir. Graal efsanelerinin ilham kaynağı, muhtemelen Kelt mitolojisidir. Kelt Mitolojisinde bolluk kaynağı boynuzlara, hastaları iyileştiren ve ölüleri dirilten kazanlara vs. sıkça rastlanır. En yaygın örneklerinden bazıları Dagda'nın sonsuz gençlik ve Bran'ın ölümsüzlük kazanlarıdır.
Etimoloji
Orta Çağ Latincesinde gradalis sözcüğü 'tabak' anlamına gelir. Graal sözcüğünün 'geniş ağızlı veya kenarları alçak kap' anlamına geldiği konusunda kanıtlar olmasına rağmen kelimenin kökeni kesin olarak bilinmemektedir.
Hristiyanlığa geçişi
Bu nesneyi Hristiyanlıkla özdeşleştiren ve ona gizemli, kutsal bir anlam yükleyen ilk hikaye, 12. yüzyıl sonlarında Chrétien de Troyes tarafından yazılmış ancak tamamlanmamış olan Le Conte du Graal ya da Perceval isimli hikayedir. Bu hikaye köyden gelme, saf bir şövalye olan Perceval'den bahseder. Perceval'in masumiyeti sürekli vurgulanır. Bu öyküde dini olaylar, olağanüstü detaylarla süslenir.
13. yüzyıl başlarında Robert de Borron'un şiiri Joseph d'Arimathie (Aramatyalı Yusuf) veya Roman de l'estoire dou Graal efsaneyi biraz daha Hristiyanlaştırdı. Aynı şekilde Wolfram von Eschenbach epik şiiri Parzival'de efsaneye çok daha yoğun ve gizemli bir anlam yükledi. Wolfram versiyonunda bahsedilen nesne kase değil Cennetten düşen değerli bir taştı.
Robert de Borron'un eserlerinin nesir versiyonları, Graal efsanesini biraz daha Artur efsaneleri ile kaynaştırdı. 13. yüzyılda Alman destanı Diu Krone'de ise Graal kahramanı Sör Gawain'di. Lancelot efsanesinin bir kısmını oluşturan The Queste del Saint Graal öyküsü yeni bir kahramanı, Sör Galahad'ı yarattı. Bu eser Graal ile ilgili öyküler arasında en önemli yere sahip olanıdır ve 15. yüzyılda Sör Thomas Malory'nin nesiri Le Morte Darthur ile İngilizce konuşan coğrafyaya yayılmıştır.
Robert de Borron'un şiiri Graal'ın ilk zamanlarından bahsediyordu. Hikaye, Graal ile İsa tarafından Son Yemek'te kullanılan ve aynı zamanda Aramatyalı Yusuf tarafından İsa'nın çarmıhtan damlayan kanlarının toplandığı kupa arasında bir ilişki kurdu. The Queste del Saint Graal yeni bir kahramanı, Sör Galahad'ı yaratırken, "Graal'ı aramak" Tanrı ile gizemli bir birleşmenin arayışının öyküsü haline geldi. Kutsal Kaseye doğrudan bakabilen ve insan dilinin izah edemeyeceği gizemleri görebilen tek kişi Galahad idi. Bu çalışma açıkça Clairvaux'lu Aziz Bernard'ın öğretilerinden esinlenmişti. Bernard'ın öğretileri insanın mükemmelliğe ulaşmak için çıktığı gizemli yolculuğu anlatıyordu. Borron'un eseri Galahad'ın Lancelot'un oğlu olduğunu iddia ediyor, böylece öyküye yeni bir boyut katıyordu. Lancelot ile Guinevere arasındaki insani aşkı, Galahad'ın ilahi aşkı ile karşılaştırıyordu. Finalde Graal'ın kaybolması, Tanrı'nın inayetinin (Latince: gratia) geri gelmemek üzere kaybolmasına benzetiliyordu.
Bulgar levası

Lev ( çoğul: ), Bulgaristan'ın para birimidir. 100 stotinkaya bölünmüştür (tekil: /stotinka, çoğulu: /stotinki). Lev para birimi kodu BGN olup simgesi şeklindedir.
Bulgaristan'ın Euro'ya geçişi
Bulgaristan'ın 2007 yılında Avrupa Birliği'ne tam üye olmasıyla beraber, ekonomik ölçütlerini AB standartlarına sokabildikten sonra, ülke Euro'ya geçmek mecburiyetindedir. Ancak gerekli ölçütler, yıllardır uğraşılmasına rağmen sağlanamamaktadır ve ülkenin günümüzdeki ekonomik durumuna bakılacak olursa söz konusu geçişin 2015 yılından önce gerçekleşmesi pek olası görünmemekteydi. Bulgar hükumetinin hedefi 1 Ocak 2015 tarihinde Euro'ya geçebilecek şartları sağlayabilmekti. Bulgar Euro madeni paralarının arka yüzleri henüz tam olarak tasarlanmamıştır, ancak 2008 yılında yurt çapında yapılan bir ankette halkın %25.44'ü Madara binicisinin bir kabartmasının konulması yönünde kanaat belirtmiştir.
Bulgaristan ile ilgili bir diğer tartışma konusu da, Bulgaristan'ın Kiril alfabesini kullanan ilk Euro bölgesi üyesi olacak olmasıdır. Bilindiği üzere, euro banknotlarının üzerinde Latin ve Yunan alfabeleri ile EURO yazmaktadır. Avrupa Merkez Bankası, önce bunlara bir alfabenjn daha eklenmesinin çeşitli sorunlara yol açacağını belirtti. Bulgaristan ise ulusal telaffuzunun kullanımına aynen devam edeceği şeklinde cevap verdi. Tartışmalar, 2007 yılında Lizbon'da düzenlenen AB Zirvesi'nde son buldu. Buna göre, Bulgaristan'ın Euro alanına girmesiyle beraber, EURO sözcüğü tüm banknotlarda üç alfabe ile yer alacaktır. Yunanistan örneğinde olduğu gibi, Bulgaristan'da basılacak olan madeni paraların arka yüzlerinde Kiril alfabesi ile EURO () yazacaktır. Tüm ülkelerde basılan madeni paraların ön yüzleri, eskisi gibi olacaklardır.
Cehenneme iniş

Dantenin İlahi Komedya eserinde, kahramanı İrlandalı keşiş Patrick olan Patrizionun kuyusu efsanesinde, çeşitli tradisyonlarda, mitolojilerde ve kimi masallarda işlenmiş bir semboldür. Istıraplı deneyimler geçirmek üzere yeraltına iniş olarak da ifade edilir. Sembolün ne anlama geldiğini büyük inisiyelerden Orfe ve Platon ifade etmişlerdir. İnisiyasyonlarda küçük misterler aşamasının sonundaki inisiye adayının ikinci temel aşamaya devam edebilmesi için tümüyle arınması, saflaşması, yani tertemiz bir şuur halini edinmesi gerekliydi. Bunun için de cehenneme iniş denilen bir deneyim geçirmesi gerekiyordu. Buna ölüm deneyimi de denilir. Platon ve Orfe, vicdani hesaplaşma da denilen bu deneyimin ilk etabını, zaten her insanın öldükten sonra zaten yaşayacağı bir kendi kendini yargılama ve kefaretini ödeme olarak betimler.
Teozofik literatürde, menfi düşünce formlarından kurtulma anlamında karmik tortulardan arınma olarak ifade edilen cehenneme iniş deneyimi kimi tradisyonlarda ejderini öldürme sembolüyle simgelenir.
İnisiye adayının geçmişiyle yüz yüze gelmesini sağlayabilmesi için, öte-aleme göçmüş gibi derin bir degajman haline, yani ölü denecek kadar derin bir trans haline girmesi gerekmekteydi. Bir hayli sarsıcı olan bu deneyim için, aday ya boş bir mezarda ya da bir tabutta genellikle bir gece boyunca yalnız başına bırakılırdı. Aslında, bu deneyiminde yalnız sayılmazdı; psişik yetenekleri çok güçlü bir üstadın kontrolünde bulunurdu.
İnisiye adayı vicdani hesaplaşmasını yaptıktan, hatalarını ve geçmişini inceleyip değerlendirdikten sonra, doğmadan önceki temiz, saf şuur halini yeniden elde etmiş olacaktı. Bu şuur hali kimi tradisyonlarda bir çocuk kadar saf olunması gerekir sözüyle dile getirilmiştir. Ejderini öldürüp savaştan başarılı çıkabilen öğrenci, dünyada doğmadan önceki, dünya çamuruna bulaşmamış saf şuur halini edinmiş bulunuyordu. Arınmış ve saflaşmış bulunan aday, bir bakıma yeniden doğmuş bulunuyordu. Dolayısıyla bu olay ezoterizmde, tasavvufta ve çeşitli tradisyonlarda ikinci doğuş olarak adlandırılır. Yeniden doğmuş sayılan inisiye adayı için üstadı artık babadır (ata), kendisi de oğuldur. Bu yüzden inisiyelerden söz eden pek çok tradisyonda inisiyeler oğullar sözcüğüyle nitelendirilir.
Ezoterik tradisyonda cehennemde yanma sembolü de bu bağlamda değerlendirilir. Kısaca, cehennem ateşinde yanma sembolizminde bireyin olumsuz, negatif unsurlarından arınması söz konusudur, yani bireye zarar verici bir işlem değil, yararına bir işlem söz konusudur.
Sakrament

Sakrament, Hristiyanlıkta Tanrı'nın aktif olarak yer aldığına inanılan kutsal ayinlere verilen addır. Hristiyanlık inancına göre sakrament Tanrı'nın kutsamasını, merhametini, lütfunu iştirak eden inananlara ulaştıran veya görünmeyen gerçekliği temsil eden görünen semboldür. Buna örnek olarak vaftiz etme verilebilir. Vaftizde su Kutsal Ruh'un hediyesinin lütfunu, günahların affını ve Kilise'nin bir üyesi olmayı temsil eder. Sakramente bir başka bakış ise Kutsayıcı Lütuf'un onayının fiziki bir işareti olmasıdır.
Katolik ve Ortodoks Hristiyanlarda 7 sakrament vardır, Protestanlarda 2, Quakerler ise sakramente inanmaz.
Vaftiz: Hristiyanlığın kabulünün ikrarı.
Efkaristya (Kinonia - komünyon): Ekmek ve şarap ayini.
Güçlendirme gizemi (Krizmasyon): Elçisel kilise geleneği, Kutsal Ruh ile güçlendirme.
Tövbe ve Günah İtirafı: Ruhani kişiye, işlenmiş olduğu günahı itiraf etme, tövbe etmek.
Yağ sürme: Hasta yağı ve ölüm halindekileri kutsama.
Ruhbanlık: Rahiplik, Tanrı'ya ve kilise topluluğuna hizmet etmek için kendini adamış kişiler, ruhani görevliler.
Evlilik: Evlilik antlaşması.
Metodizm
Hristiyan terminolojisi
ISO 4217

ISO 4217, para birimi kodu olarak da bilinen, para birimlerine verilen 3 haneli kısaltmaları düzenleyen ISO standartıdır. ISO 4217 kod listesi bankacılıkta ve iş dünyasında gfd
Bazı ülkelerde döviz büroları sadece bu kodları kullanarak işlem yaparlar. Bu kodlar sayesinde bir kodun ilk iki harfi ISO 3166-1 alpha-2 ülke kodudur. İnternet'te kullanılan CcTLDlerin çok benzeridir. Örneğin Japonya'nın ülke kodu "jp", para birimi "yen"dir. Para birimi kodu da JPY olarak atanmıştır.
Eğer bir para biriminin değeri yükseltilirse, kodun son harfi de değişir böylece iki farklı değer birbirine karışmaz. Genelde kodun sonuna "yeni" anlamında bir harf eklenir. Örneğin Türk lirasının kodu eskiden "TRL" iken şu anda "TRY" olmuştur. 2009 yılı itibarıyla ülke içinde kullanılan kısaltma "TL" olmuştur, fakat uluslararası kod olan "TRY" değiştirilmemiştir.
ISO 4217 standardı sadece para birimleri için değil, değerli madenler için de kullanılır. Örneğin altın, gümüş, platin gibi değerli metallerin de kodları vardır.
Kullanımdaki kodlar
Resmi ISO 4217 para birimleri kodları.
Kullanımdan kalkan kodlar
Euro ile değişenler
Diğer sebeplerle değişenler
Hristiyan mezhepleri

Hristiyan mezhepleri, üçe ayrılmaktadır. Bunlar; Katoliklik, Ortodoksluk, Protestanlık olarak bilinirler.
Kiliselerin farklılıkları tarihi, imani ve amelidir. Kilise, topluluk demektir. Klerkler, yani ruhbanlar veya din adamlarına ilkin presbiter denildi, sonra episcopi. Kendilerini adayanlar anlamında diyakos rahipler ortaya çıktı. Kilise başkanına episkopos, piskopos denir. Katolik Kilisesinde Papa, bütün piskoposların başıdır. Katolik, evrensel kilise demektir. Roma İmparatorluğu'nun idam araçlarından olan ve İsa'nın insanlık adına kendini kurban ettiğine inanılan haç, kurtuluşun simgesidir. (Mormonlar ve Yehova'nın Şahitleri haçı bir simge olarak benimsemez.)
Hristiyanlıkta ilk ayrılmalar monofizit-diofizit tartışmasındandır. İsa tek mi çift mi doğalıydı? İsa Tanrı'dır diyenler, İsa hem Tanrı hem insandır diyenler. İlk ayrılan Nesturiliktir.
Teslis, üçleme demektir. Bir üç, üç birdir, üçün her biri birdir. Yani, Baba-Oğul-Kutsal Ruh. Bir cevherde üç kişilik.
Genel sınıflamalar nesnelliğe aykırı olabileceğinden her birinin kendi linkine bakmak suretiyle kimliği öğrenilebilir:
Katolik Kilisesi (Güney Avrupa, İrlanda, Polonya, Güney Amerika)
Ortodoksluk (Doğu Avrupa, Yunanistan, Rusya)
Oryantal Ortodoksluk
Nasturiler
Protestanlık (Kuzey Avrupa, ABD)
Yehova'nın Şahitleri
Mormonluk
Protestan
Anabaptizm (Amiş, Hutterit, Mennonit)
Lutheranizm
Kalvinizm (Reformizm)
iki farklı şekilde örgütlenir
Presbiteryenizm
Kongregasyonizm
Salvasyonizm (L ince okunur)
Probasyonizm (Prohibisyonizm ile karıştırılmamalıdır.)
Anglikanizm (Episkopalizm)
Baptizm
Metodizm (Wesleyanizm)
Adventizm
Pentikostalizm (Karizmatik)
Tartışmalı, bazen yeni dini hareket olarak sınıflandırılır:
Mormonizm
Yehova'nın Şahitleri
Bellona

Bellona, Roma mitolojisinde savaş tanrıçasıdır.
Adı Latince "savaş" anlamına gelen, "bellum" kökündendir. İngilizce "belligerent" kelimesi de Bellona'dan türemiştir ve Türkçe karşılığı "savaş çıkaran", "savaşçı", "savaşa meyili olan"dır.
Kendisi Romalıların gözünde büyük bir tanrı olmasına karşın bir mit ya da bir efsane olarak görülmez. Mars'ın savaşçı kimliğinden dolayı Mars'la bağdaştırılır. M. Ö. 1. yüzyılda Anadolu'nun kent ve ana tanrıçası Ma ile eş tutulmuştur. Yunanların Enyo tanrıçasıyla bir tutulmuştur. Mars'ın eşi olarak da gösterilir. Bir savaş arabasında elinde kılıç veya yanan bir çıra ile tasvir edilir.
Savaş tanrıçaları
Roma tanrıçaları
Giovanni Battista Pergolesi

Giovanni Battista Pergolesi (d. 4 Ocak 1710; Jesi, Marche, İtalya ö. 16 Mart 1736; Pozzuoli, İtalya), İtalyan barok besteci, org ve keman sanatçısıdır.
Hayatı
Giovanni Battista Pergolesi, 4 Ocak 1710 tarihinde İtalya'nın Marche bölgesine bağlı bir komün olan Jesi'de doğdu. Asıl soyadı "Draghi" idi. Ailesi, atalarının doğum yeri olan Pergola'dan Jesi'ye yerleşmiş olduğundan bölge sakinleri tarafından "Pergolesi" takma adı verildi.
1725'te Napoli'ye gitmeden önce Jesi'de yerel bir müzisyen olan Francesco Santi'nin yanında müzik eğitimi aldı. Kısa hayatında dramatik müzikte birçok yenilikler yapmakta başarılı olmuştur. İnsan sesine yazdığı eserlerle dikkati çekmiştir. 16 Mart 1736'da henüz 26 yaşında iken Pozzuoli'de veremden öldü.
Pergolesi, özellikle "Comedia dell'arte" adı verilen klasik İtalyan komedilerinin müzikal ve lirik elemanlarla pekleştirilmesi olan "Opera buffa" tarzının ilk bestecilerinden birisidir. İlk operası "lI Maestro di Musica" olup, müzikal bir intermezzodur. Aynı tarzda yazılmış olan "La Conversione e morte di San Guglielmo" adlı eseri 1731 yılında temsil edilmiştir. Hanım olan hizmetçi (La Serva Padrona)" ilk defa 1733'te, ciddi operası "Il Progionier Superbo (Mağrur Tutuklu)"nun ikinci ve üçüncü perdeleri arasında intermezzo eseri olarak oynanmıştır. Hala günümüzde geçerliliğini sürdüren bir bestesi "Stabat Mater" adlı ilahidir.
Ayrıca, hamisi Prens Stiglione için yazılmış trio sonatları, piyano parçaları, senfoniler ve konçertoları vardır.
Seçilmiş opera eserleri
Vidkun Quisling

Vidkun Abraham Lauritz Jonssøn Quisling kısaca Vidkun Quisling (18 Temmuz 1887 24 Ekim 1945), Norveçli politikacı ve Nasyonal Samling genel başkanı. 1940-1945 arasında ülkesini işgal eden Naziler ile iş birliği yaptı. Norveç'in Alman işgali sırasında 9 Nisan 1940 tarihinde, Nazi destekli darbe ile iktidarı ele geçirdi. 1 Şubat 1942'de Norveç başbakanı oldu. 13 Şubat 1942'de Adolf Hitler ile yüz yüze görüşme gerçekleştirdi, Hitler ile olan görüşmelerinde Norveç'in yönetimi konusunda tavsiyeler ve emirler aldı. 1942'den itibaren 1945'de Nazilerin Kuzey Avrupa'dan tamamen çekilişine kadar Nazilerle iş birliğini sürdürdü.
Hayatı
Ukrayna'da yaşanan 1921-1922 Sovyet Kıtlığı sırasında Fridtjof Nansen ile çalıştı. Fridtjof Nansen'in isteği üzerine, bir kez daha bu kez Norveç'i bırakarak, Ocak 1922 yılında orada insani yardım çalışmalarına yardımcı olmak için Ukrayna'nın başkenti Kiev'e geldi. 1929 yılında Norveç'e döndü ve Peder Kolstad (1931-32) ve Jens Hundseid (1932-33) hükumetleri döneminde Savunma Bakanı olarak görev yaptı.
Vatana ihanet ve ölüm cezası
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Mollergata 19'dan Hücre 12'ye aktarıldı. Oslo'daki ana karakolda, Hücresinde küçük bir masa, bir lavabo ve tuvalet kovası için duvarda bir delik ile donatılmıştır. On hafta boyunca sürekli intihar girişimlerini önlemek için gözaltında izlendikten sonra, yasal tasfiye parçası olarak ve beklenen davalar için Akershus Kalesi'ne nakledildi. Başlangıçta kilo kaybetmesi ve Polinevrit'e muzdarip olmasına rağmen yargılandı. 20 Ağustos 1945'te mahkemesi başladı. 10 Eylül 1945'te mahkeme kararını açıklayarak, Quisling bir avuç küçük suçlama dışında tüm suçlamalardan suçlu bulundu ve ölüme mahkum etti. Ekim ayında Yüksek Mahkeme'ye yapılan itiraz reddedildi. Zimmete para geçirme, cinayet ve vatana ihanet gibi suçlamalardan suçlu bulundu. Karar, kararı onayan Yargıtay'a temyiz edildi. Diğer iki NS lideri Albert Viljam Hagelin ve Ragnar Skancke ile birlikte ölüme mahkum edildi. 24 Ekim 1945 tarihinde Akershus Kalesinin idam mangası tarafından kurşuna dizilerek idam edildi. İnfaz gece 02:40'ta gerçekleştirildi ve elektrik aydınlatması kullanıldı. İdam mangası, yaklaşık 8 metre uzaktan ateş eden 10 kişiden oluşuyordu, komutan sonunda Quisling'i şakağından tabancayla vurdu. İki doktor, kalpten sekiz merminin geçtiğini belirledi. İdam edilmeden önce son sözleri: "Haksız yere mahkum edildim ve masum bir şekilde ölüyorum" oldu. Ceset yakılmak üzere hemen krematoryuma gönderildi. Cesedi yakıldı ve külleri Fyresdal'da defnedildi. 1 Haziran 1959'da küllerinin bulunduğu vazo, ebeveynlerin Gjerpen'deki mezar yerine yerleştirildi.
Terminolojik mirası
Başka bir devletin politikasına, felsefesine sempati duyan ve savaş durumunda saldırgan devlete katılarak ve iş birliği yaparak kendi ülkesi aleyhine çalışan kişi. Bu kavram, bir süre Norveç'teki Faşist Parti'nin lideri olan ve II. Dünya Savaşı'nda Hitler'in ordularının ülkesini işgal etmesi sırasında Alman çıkarlarına hizmet eden bir hükumet kuran Vidkun Quisling'in adından türemiştir.
Faal akıl

Akl-ı Faal ya da Demiurgos, birçok kültürde görülen Dünyayı oluşturan ilaha eski Yunan geleneğinde verilen addır. Bu ad, insanlar anlamındaki demos sözcüğü ile iş anlamındaki ergon sözcüğünden türetilmiş olup insanlar için imal eden, şekil veren, mimar anlamına gelmektedir. Fakat bu ilahın Yaratıcı olmadığı da belirtilir. Akl-ı Faalin en belirgin özelliği bir şeyi yoktan var etmemesidir; yaratmaz, yoktan bir şey var etmez, fakat yaratılmış olana biçim vererek bir şeyler meydana getirir, yaratılmış olanı düzenleyerek yeni yeni şeyler meydana getirir. Dünyayı da böyle, biçimlendirerek ve unsurlarını düzenleyerek oluşturmuştur. Bu ilah sembolünün, özellikle Platoncular ve Gnostiklerce kullanılmış olduğu görülmektedir.
Platonun Timaeusu Akl-ı Faali sınırsızca hayırsever olarak anlatmaktadır. Bu sebeple Akl-ı Faal mümkün olduğunca iyi bir dünya var etmek istemektedir, ancak Akl-ı Faal dünyayı kaotik ve belirsiz bir olmama halinden oluşturduğu için dünya asla mükemmel olamamaktadır.
Un Argentino en New York

Un Argentino en New York, Guillermo Francella ve Natalia Oreiro'nun başrolünde oynadıkları, Juan José Jusid tarafından yönetilmiş, 1998 yapımı bir Arjantin sinema filmidir. Filmin adının Türkçe karşılığı "New York'ta Bir Arjantinli"dir.
Konu
New York'a giden ve yerleşip orada yaşamak isteyen Arjantinli genç Veronica (Natalia Oreiro) ile kızı Veronica'yı görmek ve onu tekrar Buenos Aires'e geri getirmek için daha önce hiç gitmediği New York'a giden Franco Ricci (Guillermo Francella) adında bir babanın hikayesi filme konu olmaktadır.
Baba Franco Ricci, seyahati sırasında kızı Veronica'nın artık büyüdüğünü, bir müzik grubunda şarkı söylediğini ve kızını seven bir Amerikalı sevgilinin olduğunu keşfeder.
Irvine Welsh

Irvine Welsh (d. 27 Eylül 1958, Leith, Edinburgh, İskoçya), Trainspotting romanıyla ünlü İskoç yazardır. Çok sayıda kısa film yönetmiş olmasının yanı sıra, oyun ve senaryo yazarıdır.
Yaşamının ilk yılları ve öğrenimi
1961'de Leith'ta doğdu. 4 yaşındayken, ailesiyle işçi mahallesi olan Muirhouse'a taşındı. Burada büyüdü. 16 yaşında okulu bırakarak yeni oluşmaya başlayan Punk Rock piyasasına katılmak için Londra'ya taşındı. Londra'da çeşitli işlerde çalıştı ve uyuşturucu kullanmaya başladı. 1980 sonlarında yeniden Edinburgh'a döndü ve üniversitede bilgisayar okurken bir yandan da yazmaya başladı.
Yazarlığı
The Acid House Büyük Britanya'da 1994 yılında basıldı, aynı sene 1993 yılında yazmış olduğu Trainspotting de yayımlandı. Yazarın bu romanı sinemaya uyarlandı ve büyük ün kazandı. Bir sonraki romanı, Marabou Stork Nightmares oldu. Bu roman, hastanede komada yatan bir holiganın yaşamının ve düşüncelerinin keşfidir. Daha sonra Ecstasy adlı kitabı çıktı, üç uzun hikayeden oluşan bir kitabı da eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Filth, Welsh 'in her zamanki birinci tekil şahıs anlatımından ahlaksız, şiddet yanlısı ve kindar bir polisin hikayesini anlatır. Kitap olumlu eleştiriler alır ve Village Voice Literary Supplement tarafından 1998 yılının en iyi 25 kitabı arasında gösterilir.
Welsh'in en uzun ve tutkulu çalışması Glue, 2001 baharında satışa çıkar. Edinburgh'un sosyal konutlarından dört çocukluk arkadaşının hikayesi yaklaşık 40 yıl sürer ve onları orta yaşlarına kadar takip eder. Yazarın imzası haline gelen kara mizah ve makineli tüfek hızındaki diyaloglar yerli yerinde dursalar da, eleştirmenler romanın yazarın olgunluk çağını ve dinginlğini haber verdiğini söylerler. Trainspotting 'in devamı Porno 2002 temmuzunda çıktı. Oyun yazarı olarak In-yer-face akımına dahil edilebilecek eserler vermiş olan Irvine Welsh bekardır ve Londra ve Edinburgh'da yaşamaktadır. 2021'de, Crime adlı romanının TV uyarlaması, Dougray Scott'ın dedektif Lennox rolünde olduğu 6 bölümlük bir dizi olarak Birleşik Krallık'ta piyasaya sürüldü. Bu, Irvine Welsh'in bir kitabından yapılan ilk televizyon uyarlaması.
Bibliyografya
Trainspotting (1993)
The Acid House (1994)
Marabou Stork Nightmares (1995)
Ecstasy: Three Tales of Chemical Romance (1996)
Filth (1998)
Glue (2001)
Porno (2002)
The Bedroom Secrets of the Master Chefs (2006)
If You Liked School You'll Love Work (2007)
Headstate
Babylon Heights
The Meat Trade
You'll Have Had Your Hole (drama)
"Dose" (Dean Cavanagh'la birlikte yazdığı yarım saatlik BBC draması)
The Acid House (senaryo)
Wedding Belles (Channel 4 için Dean Cavanagh'la birlikte yazdığı 2007 yapımı film)