turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Altın Örümcek Web Ödülleri

Altın Örümcek Web Ödülleri, Doruk. net 'in sponsorluğunda 2002'den beri gerçekleşmekte olan bir yarışmadır. Yarışmanın ilk yıllarında PC Magazine Türkiye ve Microsoft da sponsor olmuştur.
Ödüller 48 kişilik bir Jüri topluluğunca oylanarak verilmektedir. Bir web sitesinin bu ödüle layık görülmesi için jüri üyeleri web sitelerini, tasarım, navigasyon, içerik, teknoloji, etkileşim, pazarlama, yaratıcılık/yenilik, gizlilik politikası/bilgi güvenliği, genel deneyim/kullanılabilirlik başlıkları altında incelemektedir.
Sektörel Kategorilerde de; Bilgi Teknolojileri, Finansal Servisler, Kamu Kurumu, Medya/Eğlence, Otomotiv, Pazarlama ve İletişim, Perakendecilik/Mağazacılık, Profesyonel Servisler, Sağlık/İlaç, Seyahat/Turizm, Telekomünikasyon, Üretim Sanayii, Yaratıcı Servisler ve Yiyecek/İçecek başlıkları altında ödül vermektedir.
Logo ve ödül
Altın Örümcek logosu Emre Erdem, ödülleri Erdoğan Sarma tarafından tasarlanmıştır.
Ödül tarihi
22 Mayıs 2002 tarihinde gerçekleşen ilk ödül töreni, dönemin Kültür Bakanı İstemihan Talay'ın katılımı ile gerçekleştirilmiştir.
2004 yılında, toplam 30 kategorinin en iyi siteleri ödüllendirildi. Kamu Kurumu kategorisinde, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin sitesi www.ibb.gov.tr birinci olurken, En İyi Web Sitesi ödülü, geçtiğimiz yıllarda da Altın Örümcek'te başarılı siteler arasında yer alan yemeksepeti.com 'un oldu. Aynı yıl içerisinde stuweb ogrenci. bahcesehir.edu.tr alan adıyla birlikte jüri özel ödülü'nün sahibi oldu.
2005 itibarıyla; Türk web sitelerine; Bilim, Eğitim, En İyi Multimedya Uygulaması, E-ticaret, Finans, Genel Portallar, Haber, Kültür/Sanat, Mizah, Müzik, Otomobil, Oyun, Radyo/Televizyon, Sağlık, Servisler, Seyahat/Turizm, Sinema, Sivil Toplum Kuruluşu, Spor, Topluluk ve Yaşam Tarzı başlıklarında ödül verilmiştir.
Yukarıda belirtilen 35 kategori dışında da; Jüri Özel ödülü ve En İyi Web Sitesi ödülü verilmektedir. 2002'deki en iyi web sitesi ödülünü turk. net, 2003'te mynet, 2004 ve 2005 yıllarında da yemeksepeti.com almıştır.
2006 yılı itibarıyla kategori sayısı 46'ya çıkacak olan ödül kategorilerinde; finalistlerin yanı sıra; her kategori başına 3 web sitesi belirlenmektedir.
Ancak, ödüllerin sahiplerini bulamadığı ya da hiçbir sitenin söz konusu ödüle layık görülmediği de olmuştur. Örneğin, 2005 yılında hiçbir haber sitesi herhangi bir haber kategorisinde ödül alamamıştır.
2006 yılında; istanbulmodern. org "En iyi site" ödülünü alırken, ottomanempiretshirts.com "En iyi tasarım" ödülünü, genbilim.com "En iyi bilim sitesi" ödülünü ve Vikipedi de "En iyi içerik" ödülünü kazanmıştır.
2011 yılında; Tipeez "En iyi portal" ödülünü, NTV.com.tr "En iyi haber sitesi" ödülünü, turkcell.com.tr "En iyi web sitesi" ödülünü kazanmıştır.
2019 yılında obilet.com, Altın Örümcek Ödüllerinde En İyi Mobil Uygulama & En İyi Web Site olmak üzere 2 ödül aldı.
James Baldwin

James Arthur Baldwin (2 Ağustos 1924 - 1 Aralık 1987), Amerikalı yazardır.
20. yüzyıl ortalarında, ABD'de yaşanan ırk sorunlarının yanında, Baldwin'in siyahi bir eşcinsel olması da eserlerine sosyal ve psikolojik derinlik katar.
1956 yılında yayınlanan "Giovanni'nin Odası" (Giovanni's Room) romanı, samimiyeti ve hassas bir konuda öncü olmasıyla eşcinsel edebiyatının önemli bir eseri kabul edilir.
Aktör ve tiyatro yönetmeni Engin Cezzar'ın yakın arkadaşı olan Baldwin, Cezzar'ın anılarına göre 1962'de yayınlanan "Bir Başka Ülke" (Another Country) romanını İstanbul'da, Engin Cezzar - Gülriz Sururi çiftinin evinde tamamlamıştır.
John Kennedy Toole

John Kennedy Toole (17 Aralık 1937 26 Mart 1969) Amerikalı yazar.
Alıklar Birliği (A Confederacy of Dunces) adlı romanı yayınlanamadan intihar eden Toole, ölümünden sonra, 1981 yılında Pulitzer Ödülü'nü kazandı. Kitabın yayıncılar tarafından geri çevrilmesi, yazarın kötü durumda olan ruh sağlığını daha da olumsuz etkilemiş, artan alkol ve ilaç kullanımı ve ağırlaşan depresyonu intiharla sonuçlanmıştı.
Ancak 1980 yılında yayınlanabilen Alıklar Birliği Türkçe dahil 18 dile çevrildi.
1937 doğumlular
1969 yılında ölenler
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
İntihar eden yazarlar
Kurgu dalında Pulitzer Ödülü sahipleri
Columbia Üniversitesinde öğrenim görenler
Resim aranan yazarlar
New Orleans doğumlular
Berna Laçin

Berna Laçin (d. 20 Ağustos 1970, İzmir), Türk sinema, dizi oyuncusu ve sunucudur.
İzmir, Karşıyaka'da dünyaya gelen Berna Laçin, babası askeri bir pilot olup ilkokul, ortaokul ve liseyi İzmirde tamamladıktan sonra Yıldız Teknik Üniversitesi'ni kazanınca ailecek İstanbul'a yerleşmiştir.
İstanbul Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünde eğitim alan Laçin; Gökkuşağı, Böyle mi Olacaktı, Ateş Dansı, Uğurlugiller, Evdeki Yabancı ve Belalı Baldız gibi pek çok unutulmaz dizide rol almıştır. Laçin'in oynadığı 3 sinema filmi de vardır. 1996 yılında Tolga Eşiz ile evlenen Laçin, 2009 yılında düzenlenen 31. Uluslararası 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı programında sunuculuk yapmıştır. Laçin, "Kadın dergisi gibi, geniş yelpazesi olan bir format hazırladık" dediği ve atv'de yayımlanan Her Şey İçin Berna Laçin adlı programı sunmuştur. 2011 yılında Star TV'de Rasim Ozan Kütahyalı ile 'Yerden Göğe' adlı programı sunmuştur.
Filmografisi
Tiyatro oyunları
Hoşgeldin Boyacı : Donald Churchill - Tiyatro Martı - 2014
Dönme Dolap : Eric Assous - Tiyatro İstanbul - 2007
Yeni Baştan \ "Chapter Two" : Neil Simon - Tiyatro İstanbul - 1997
Kadınlar da Savaşı Yitirdi : Curzio Malaparte - İstanbul Şehir Tiyatrosu
Teope : Coşkun Büktel - İstanbul Şehir Tiyatroları
Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım : Haldun Taner - İstanbul Şehir Tiyatroları
Aile Şerefi
Korhan Abay

Korhan Abay (d. 1954, İstanbul), Türk oyuncu, yazar, film yönetmeni, film yapımcısı ve sunucu.
Hayatı
1972 yılında Galatasaray Lisesi'ni, 1978'de İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesini bitirdi. 1974-1985 yılları arasında yirmiyi aşkın tiyatro oyununda, on kadar sinema filminde aktörlük yaptı. 1983 yılında Hayvanat Bahçesi adlı oyunda yazar, oyuncu ve yapımcı, 1986-1987 Büyük Koşu adlı 3 bölümlük TV dizisinde, yazar, yönetmen, oyuncu ve yapımcı olarak görev yapan sanatçı, 1987-1998 yılları arasında büyük bölümü canlı yayın olmak üzere çok sayıda televizyon programında sunucu, danışman, yazar, genel yönetmen ve yapımcı olarak görev yaptı.
1988-1989 Gülhane Çocuk ve Gençlik Festivalleri'nde Genel Sanat Yönetmenliği de yapan Korhan Abay, ayrıca İstanbul Uluslararası Film, Çeşme Uluslararası Müzik ve Antalya Altın Portakal Film Festivallerinde, Best Model Of The World, Mr. World, Henry Ford European Conservation Awards, Afife Tiyatro Ödülleri, Aydın Doğan Ödülleri gibi çok sayıda ulusal ve uluslararası festival, yarışma ve ödül törenlerinde sunuculuk yapmıştır. Ayrıca Türkiye'de gerçekleştirilen 2004 Eurovision Şarkı Yarışması'nda sunuculuk görevi TRT tarafından Meltem Cumbul ile birlikte Korhan Abay'a verilmiştir.
Özel uçak pilotu (P. P. L, çok motor ve alet uçuşu sertifikası) olan Korhan Abay, yaklaşık 1300 uçuş saatiyle Türkiyenin en deneyimli P. P. L sahiplerindendir.
Korhan Abay, doğaçlama 3 dilde (Türkçe, Fransızca, İngilizce), önceden hazırlık yapmak şartıyla da 8 dilde (İtalyanca, Rusça, İspanyolca, İsveççe, Almanca) sunuculuk yapabilen Türkiye'nin tek sanatçısı olduğu gibi, dünyadaki az sayıda isim arasındadır.
Filmografisi
1975: Canavar Cafer
1975: Kazım'a Ne Lazım
1975: Soysuzlar
1976: Kötüler de Ağlar
1976: Mahallede Şenlik Var
1977: Şıpsevdi (Raci) (TV dizisi)
1986: Kıskıvrak (Selçuk)
1987: Alamancının Karısı (Cemil)
1987: Büyük Koşu (TV dizisi)
2002: Ev Hali (Tolga), (TV dizisi)
2007: Se Upp För Dårarna (Dr. Sinan Demiroğlu)
Tenrikyō

Tenrikyō (天理教; Tenrikyō, İlahi neden(in) öğretisi) bir başka ismiyle Tenri, Japon Şinto inancı kökenli, Budizm'den etkilenmiş bir dindir. Nakayama Miki isimli bir kadın çiftçi tarafından kurulmuştur. İnanışa göre Nakayama Miki 1838 yılından itibaren aydınlatıcı ve ilham veren çeşitli tecrübeler yaşamıştır. Bu tarihten sonra dinin bağlıları tarafından Oyasama ("Onurlu/Onurlandırılmış anne") diye anılmıştır. Dünya çapında Tenrikyo dinine bağlı yaklaşık 2 milyon kişi olduğu, bu sayının yaklaşık 1,5 milyonunun Japonya'da olduğu sanılmaktadır.
Tenrikyō bazen Tenriizm olarak da adlandırılır. Ama bu isim Tengrizm için de kullanıldığı için ikisini karıştırmamak gerekir.
Amacı
Dinin amacı yoki yusan veya yoki guraşiye ('neşeli hayat') ulaşmaktır. Bu da, hayırseverlikle; hırstan, bencillikten, nefretten, öfkeden ve kibirden uzak durarak sağlanır.
Yo (陽) "olumlu"dur, Çin'deki Yin ve Yang'ın Yangıyla aynı karakterdir.
Ki (氣) "ruh" veya "enerji", Çincedeki Qi ile aynı karakterdir.
Yusan (遊山) "dağlara veya açık araziye çıkış/gidiş" yani "gezinti", neşeli ve cesur bir yaşamı vurgular.
Guraşi (暮) "rızık/geçim" günden-güne yani günlük bir yaşam anlayışını vurgular.
İnananlar, tek bir Tanrı'ya, insanlığı yaratan, ilgilenen, insanlığa merhamet eden ebeveyn Tenri-O-no-Mikoto'ya, "Cennetsel [On] Nedenin İlahi Kralı"na inanırlar. Sürekli devam eden reenkarnasyon, dinin bir parçası olsa da büyük bir etkiye sahip değildir. Barındırdığı ana öğretilerden bazıları: Moto-no-Ri - orijin prensibi; Kaşimono-Karimono - insan vücudu ve Tanrı arasındaki doğa ilişkisi; Hinokişin - gönüllü emek (çoğunlukla hayır işleri veya kamu hizmeti); Tanno - sorun, hastalık ve zorluklara karşı yapıcı bir tutum ve Juzen-no-Şugo - Futatsu Hitotsu'da var olan ve yaratıma dahil olan on prensip veya ilahi takdir.
Büyük dini lidere Şimbaşira ("Ana sütun") derler.
Tenrikyo bir din olarak kabul edilebilse de, bazı bağlıları tarafından evrene dair bir öğreti olarak kabul edilmiştir ve diğer dini inançlarla çelişmesi şart değildir. Örneğin, bir Tenrikyo bağlısının aynı zamanda bir Hristiyan olması normal görülür. Özellikle Hristiyan kilisesi ile Tenrikyo örgütünün ilişkileri iyidir. Yine de, Tenrikyo bazı baş Budist mezheplerine (örneğin Niçiren Şoşu)muhaliftir ve bu mezhepleri rakip veya düşman olarak görür.
Tenrikyo, emperyal Japon mahkemesinin antik klasik Şinto müziği olan gagaku müziğini kullanır.
Niko Pirosmani

Niko Pirosmani ya da Niko Pirosmanaşvili () (5 Mayıs 1862 - 1918), ünlü Gürcü halk ressamıdır. Naif sanatın öncüsü kabul edilir.
Hayatı
Pirosmanaşvili, daha çok hayvanları, sofradaki ve yemek servisi yapan insanları resmetmiştir. Hiçbir resim eğitimi almamıştır. Ressam sağlığında Gürcistan ve Rusya dışında pek tanınmamaktadır. Pirosmani, yaşadığı kasabayı ziyaret eden bir Fransız aktrise aşık olmuş ve onun resimlerini yapmıştır. Bu aşk öyküsü, Andrey Voznesenskinin bir şiir ve Alla Pugaçeva'nın söylediği bir şarkıyla ünlü bir öyküye dönüşmüştür. Ressam, en ünlü tablosu olan Aktris Margarita da aşık olduğu aktrisi resmetmişti. Dünyaca ünlü diğer tabloları kız kardeşini resmettiği Çiçekli Şemsiyeli Kadın, Bira Kupalı Kadın, Baba ve Oğul adlı tablolarıdır.
Hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmeyen Aktris Margarita kendisini terk ettikten sonra Pirosmanaşvili yoksul düşmüş, yaşamını bir evsiz olarak sürdürmüştü. Ancak resim yapmayı sürdürdü ve resimlerini karnını doyurduğu lokantalara bıraktı. Resim malzemesi almak için dükkan boyamaktaydı. Malzeme bulamadığı zaman siyah muşamba üzerine resim yaptı ve zamanla muşamba onun orijinal materyali oldu. Şair İlya Zdaneviç'in gayreti ile 1913 yılında bir gazetede hakkında yazı yayımlanmasından sonra tanınmaya ve resimlerinin değeri anlaşılmaya başladı. Ressam yine de hayatını yoksulluk ve yalnızlık içinde İspanyol gribi'ne yakalanarak tamamlamıştır. Mezarının yeri bilinmemektedir. Eserleri, ölümünden sonra bir araya getirilmiştir.
Pirosmani'nin eserleri Türkiye'de ilk defa İrina Arsenişvili küratörlüğünde İstanbul'daki Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi'nde Ağustos 2007'de sergilenmiştir.. Ayrıca İstanbul'da, 2007 - 2010 arasında, adını bu ressamdan alan Türkçe ve Gürcüce olarak Pirosmani dergisi yayımlanmıştır ve adına açılmış bir sanat galerisi bulunmaktadır.
Galeri
Kırım Tatar Millî Meclisi

Kırım Tatar Milli Meclisi (Kırım Tatarca: Qırımtatar Milliy Meclisi), anayurtları Kırım'da yaşayan Kırım Tatarları'nın en yüksek temsil ve yürütme organıdır.
26 Haziran 1991 tarihinde Akmescit'de II. Kırım Tatar Milli Kurultayı'nın I. Toplantısı'nda alınan kararla kurulmuştur. Bu toplantıda Kırım Tatar Milli Meclisi Başkanlığı'na seçilen Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu, 28 Kasım, 2013 tarihine kadar görevini sürdürdü.
Kırım Tatar Milli Kurultayı tarafından seçilen 33 üyeden teşekkül eden Kırım Tatar Milli Meclisi, Kırım Tatarları'nın haklarını, Ukrayna Merkezi Hükumeti, Otonom Kırım Yönetimi ve tüm Uluslararası Toplum Örgütleri nezdinde temsil etmektedir.
30 Haziran 1991'de Kırım Tatarları üzerindeki egemenliğini ilan eden Kırım Tatar Milli Meclisi, Kırım Ulusal Marşı'nı (Ant Etkenmen) ve Kırım Ulusal Bayrağı'nı kabul etmiştir.
Refat Çubarov

Refat Çubarov, (d. 22 Eylül 1957, Semerkand, Özbekistan SSC) Kırım Tatarı siyasetçi, eski Ukrayna milletvekili, Mevcut Kırım Tatar Milli Meclisi Başkanı.
Moskova Devlet Tarih ve Arşivcilik Enstitüsü'nde yüksek tahsilini yaptı. Ukrayna Meclisi'nde insan hakları, milli azınlıklar ve interetnik ilişkiler ile ilgili komisyonun üyesi oldu.
2009 yılında Dünya Kırım Tatarları Kongresi Başkanı seçildi.
28 Ocak 2013 tarihinde Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu'nun yerine Kırım Tatar Milli Meclisi Başkanı oldu.
Kırım Tatar Milli Meclisi üyeleri
1957 doğumlular
Yaşayan insanlar
Piramit

Piramit (Yunancada: πυραμίς 'pyramís') dış yüzeyleri üçgen olan ve üstte tek bir noktada birleşen ve şekli geometrik anlamda kabaca bir piramit halindeki bir yapıdır. Bir piramidin tabanı üçgen, dörtgen veya herhangi bir çokgen şekli olabilir. Dünyanın birçok yerinde farklı medeniyetler tarafından piramitler inşa edilmiştir. Hacimce en büyük piramit Meksika'nın Puebla eyaletindeki Büyük Cholula Piramidi'dir
Piramit (Eski Yunanca: πύρ = (pýr) ateş + μέσο/μέση = (méso/mése)) orta kelimelerinden kökleniyor.
Mısır Piramitleri
Mısır Piramitleri, Mısırda yer alan piramit şeklindeki yapılardır. Mısırda 100den fazla piramit vardır. Piramitlerin çoğu Eski Krallık Dönemi'nden Orta Krallık Dönemine kadar hüküm süren firavunların mezarları olarak inşa edilmiştir. Bilinen en eski piramit 3. Hanedan döneminde inşa edilen Zoser Piramididir. Bu piramit ve etrafını çevreleyen bloklar; mimar İmhotep tarafından tasarlanmıştır. Mısır Piramitleri dünyanın en eski şekilli taşlardan inşa edilmiş yapılarıdırlar. Yapımda çalışan işçiler piramitlerin sırrını bildikleri için yapım bittikten sonra öldürülmüşlerdir. Gize piramitleri tarih boyunca inşa edilen en büyük yapılar arasındadır. Dünyanın 7 Harikasından yalnızca Gize'de bulunan ve en büyük piramit olan Keops Piramidi ayakta kalabilmiştir.

Basamak piramidi
Gize Piramitleri
Keops Piramidi (145,75 metre, MÖ. 2550)
Mikerinos Piramidi (66,5 metre)
Kefren Piramidi (143,56 metre, MÖ. 2520)
Sfenks Piramidi
Zoser Piramidi (63,17 metre, MÖ. 2650)
Maldum Snefru Piramidi (93,26 metre, MÖ. 2000)
Dahahur Piramidi (104,85 metre, MÖ. 2600)
Dahahur Snefru Piramidi (103,95 metre, MÖ. 3000)
Sakkara Pepi II Piramidi (52,555 metre, MÖ. 2250)
Meksika Piramitleri
Uxmal Tapınağı
Teotehuacan
Büyük Cholula Piramidi
Bolivya Piramitleri
Tiahuanaco
Günümüz
Louvre Piramiti : Fransa Paris'teki Louvre Müzesi'nin avlusunda bulunan bir cam piramittir.
Luxor Hotel : Amerika Birleşik Devletleri'nin Las Vegas kentinde, piramit biçimindeki otel ve kumarhane.
Palace of Peace and Reconciliation : Kazakistan'ın başkenti Astana'da bulunan, piramit biçimindeki bir yapı.
Antalya Cam Piramit : Sabancı Vakfı tarafından Antalya'ya hediye edilen cam piramit, 4.500 m2 taban alanı ve 22.76 metrelik yüksekliğine sahiptir. Kongre ve fuar merkezi olarak kullanımının dışında Hasan Subaşı Kültür Parkı içerisinde yer alan, etrafı dairesel şekilli süs havuzlarıyla çevrili ve 4 cepheden girişi bulunan piramit yapı, her yönüyle çağdaş mimarinin örnekleri arasında yer almakta ve her yıl milyonlarca turist ve yerli halk tarafından ziyaret edilmektedir.
Türkiye'deki piramit benzeri yapılar
Harran Evleri
Eshab-ı Kehf Dağı : Yedi Uyurlar'ın mağarasının bulunduğu dağ
Türkiye arması

Türkiye arması, pasaportlarda, kimlik kartlarında ve dış temsilciliklerde kullanılan sembol olan ay yıldızdır. Arma, Fransa arması ve diğer bazı ülkelerin armasında olduğu gibi yasal olarak düzenlenmemiştir, bu yüzden de facto olarak kullanılmaktadır. Kullanılan renkler ve bazen ay yıldızın baktığı yön farklılık gösterebilmektedir. Çeşitli devlet kurumlarında kırmızı zeminde beyaz ve kimlik kartlarında turkuaz zeminde kırmızı ay yıldız kullanılır. 1930'lardan başlayarak kullanılan eski nüfus cüzdanlarında beyaz zeminde kırmızı olarak sola bakan ay yıldız kullanılmıştır. Türk pasaportlarının kapağında altın sarısı ay yıldız bulunur. Elçilik girişlerindeki panolarda altın sarısı zemin üzerinde kırmızı ay yıldız vardır.
Tarihçe
1922'de saltanatın kaldırılması ile padişahın armasının kullanımı bırakılmış, yerine bayraktaki ay yıldızın kullanımı benimsenmiştir. 1925'te Maarif Vekaleti, farklı bir devlet arması belirlemek için bir yarışma düzenlemiş ve sonucunda ressam Namık İsmail'in arması birinci olmuştur. Türklerin simgesi olarak kabul edilen bozkurt figürünün yer aldığı arma resmi olarak kayda geçirilmemiş ve hiç kullanılmamıştır. Bunun yerine yalnızca ay yıldızın arma olarak kullanılmasına devam edilmiş, kimlik kartları ve pasaportlar buna göre düzenlenmiştir.
2014 yılının Ağustos ayında ise iktidarda bulunan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Şanlıurfa Milletvekili Zeynep Karahan Uslu, resmi olarak yeni bir armanın tasarlanması için 30 Milletvekiliyle birlikte "Türkiye Cumhuriyeti Devleti Resmi Armasının Belirlenmesi Hakkında Kanun Tasarısı"nı partisinin Grup Başkanlığı'na sunmuştur.
Armanın farklı kullanımları
Resmi kurumların kullandığı diğer arma ve logolar
Bakanlık logoları
Cumhurbaşkanlığı Hükumet sistemi'ne geçiş sonrası tüm bakanlıkların logoları Cumhurbaşkanlığı arması referans alınarak tek tip olarak düzenlenmiştir. Orta kısımda bakanlığı temsil edecek ögeler ve (Kültür ve Turizm Bakanlığı hariç) ay yıldız bulunur. Çevredeki on altı yıldız ise tarihteki on altı Türk devletini temsil eder.
Manila

Manila (Takalotça: Maynila), Filipinler'in başkenti ve Metro Manila bölgesinde bulunan belediyelerden biridir. Şehir ülkenin en büyük adası olan Luzon'da Manila Bay'ın doğu kıyısında bulunur.
Manila 10 milyonun üzerinde insanın yaşadığı metropol alana sahip ve gelişmekte olan bir merkezi yerdir. Metro Manila Ulusal Başkent Bölgesi (NCR) olarak da bilinen 17 şehir ve belediyelerden meydana gelen Manila şehrinin bir parçasıdır.
Manila 1,5 milyonu aşkın sakini bulunan Filipinler'in saygın en meşhur ikinci şehridir. Sadece ülkenin önceki başkenti olan Quezon Şehri bundan daha popülerdir.
Manila, ismini may nilad 'den aldı. Tagalog dilinde "nilad" adını tropikal kuşaktaki kıyı ve bataklıklarda yetişen bir bitki cinsi olan "mangrov"'un çiçek açmasından aldı. Birleşik Devletler'in bu şehri ve Filipin takımadalarını 1898'de başlayan işgal etme ve kontrolü ele geçirmesi 1946'ya kadar sürdü. II. Dünya Savaşı sırasında birçok şehir harap edildi. 1975'te Manila Metropol bölgesi varlığını ispat etmek için bağımsızlığa karar verdi. Bugün şehir ve metropol önemli bir kültür ve ekonomik merkezi olmayı başardı. Bununla birlikte nüfus, trafikte, kirlilik ve iklim değişiklikler oldu.
Manila "Gamma" olarak Globalization and World Cities Study Group and Network (GaWC)'nin bir üyesi olarak küresel şehir listesinde bulunmaktadır.
Kardeş şehirler
Sacramento, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
San Francisco, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Maui County, Hawaii, Amerika Birleşik Devletleri
Honolulu, Hawaii, Amerika Birleşik Devletleri
Santa Barbara, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Winnipeg, Manitoba, Kanada
Taipei, Tayvan
Bombay, Hindistan
Bangkok, Tayland
Madrid, İspanya
Osaka, Japonya
Yokohama, Japonya
Pekin, Çin
Guangzhou, Çin
Nice, Fransa
Maymunlar Gezegeni

Maymunlar Gezegeni, Türkiye'de şu iki sanat ürününün adı olarak geçmektedir:
Maymunlar Gezegeni (La Planète des singes): Pierre Boulle'ün 1963'te yayınladığı ve 1968 yapımı Maymunlar Cehennemi filmine kaynaklık etmiş roman.
Maymunlar Gezegeni (Planet of the Apes): 1968 yapımı Maymunlar Cehennemi filminin 2001'deki yeniden çevrimi.
Planet of the Apes, şu sanat ürünlerini de ifade eder:
Planet of the Apes (film serisi): Adı Türkçeye Maymunlar Cehennemi olarak çevrilmiş beş filmlik seri. Türkiye'de sinemalarda gösterilen adlarıyla filmler şunlardır.
Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi (1968)
Beneath the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemine Dönüş (1970)
Escape from the Planet of the Apes - Maymunlar Cehenneminden Kaçış (1971)
Conquest of the Planet of the Apes - Maymunlar Cehenneminde İsyan (1972)
Battle for the Planet of the Apes - Maymunlar Cehenneminde Savaş (1973)
Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi (2001)
Rise of the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi: Başlangıç (2011)
Dawn of the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi: Şafak Vakti (2014)
War of the the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi: Savaş (2017)
Planet of the Apes (TV serisi): Aynı adlı film serisinden esinlenerek yapılmış, kısa ömürlü bir ABD televizyon serisi.
Planet of the Apes (çizgi roman): Aynı adlı film serisinden esinlenerek yapılmış çeşitli çizgi roman serileri.
Planet of the Apes (albüm): Guano Apes grubunun 2004 yılı stüdyo albümü.
Planet of the Apes (şarkı): Mindless Self Indulgence grubunun Frankenstein Girls Will Seem Strangely Sexy albümündeki 23. şarkı.
Ayrıca:
Planet of da Apes : Da Lench Mob adlı hip hop grubunun ikinci ve son albümü.
Seven

Seven bir soyadıdır ve şu anlamlara gelebilir:
Abdülkadir Seven (18911971), Türk asker
Mehmet Seven (d. 1947), Türk siyasetçi
Mehmet Selim Seven (18921955), Türk siyasetçi
Selim Seven (18921955), Türk siyasetçi
Tayfun Seven (d. 1980), Türk futbolcudur
Übeydullah Seven (19231997), Türk siyasetçi
Türkçe soyadları
Saingilo

Saingilo (Gürcüce: ), Gürcistanın tarihsel Hereti bölgesinin doğu bölümüne verilen addır.
Bölge eskiden, Kafkas Albanyasının, bu devlet ortadan kalkıncaya değin bir parçasıydı. Bu tarihten sonra bölgenin kontrolü Gürcü yönetimleri altında kaldı. 8. yüzyılda birleşik Gürcistan krallığının bir parçası haline geldi. Sonraki dönemde bölge Saingilo olarak adlandırıldı ve bu adla Gürcistanın tarihsel bölgesi haline geldi. Orta Çağ boyunca Saingilo asıl olarak Gürcistan krallığı tarafından yönetiliyordu. 17. yüzyılın başlarında Safevi hükümdarı Şah Abbas, Kaheti krallığından bu bölgeyi aldı ve Dağıstanın feodal beylerine bağışladı.
Saingilo, 1803 yılında Çarlık Rusyası tarafından ilhak edildi. 1918-1920 arasında Saingilo, Demokratik Gürcistan Cumhuriyeti ile Demokratik Azerbaycan Cumhuriyeti arasında anlaşmazlık konusu olarak kaldı. 1920 yılında Sovyet Rusya ve Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Saingiloyu Demokratik Gürcistan Cumhuriyetinin bir parçası olarak tanıdı. 1921de Gürcistanda Sovyet yönetimi kurulunca, Moskovadaki merkezi yönetim Saingiloyu Azerbaycana bırakma kararı aldı. Gürcüce İngilo, Azerice İngiloy olarak adlandırılan bölge nüfusu, bugün Azerbaycanın Kah, Balakan ve Zakatala ilçelerinde yaşamaktadır. Bu Gürcü kökenli nüfusun büyük bölümü sünni Müslüman olmuş, sadece 11 bin (1999) kadar kişi Ortodoks Hristiyan olarak kalmıştır.
Gürcistan tarihi
Azerbaycan tarihi
Azerbaycan'ın tarihteki bölgeleri
İxtab

Ixtab, Maya mitolojisinde intihar tanrıçası ve Chamer'in karısı. Maya geleneğinde, intihar, özellikle de kendini asmak, onurlu bir ölüm olarak görülürdü; özellikle de kurban ritlerinde kurban olanlar ve katledilen savaşçılarla karşılaştırıldığında. Ixtab, boynuna bir halat bağlanmış (çoğunlukla asılmış) bir ceset olarak resmedilirdi ve intihar etmiş kimselere ebedi hayatta eşlik ederdi (psikopomp).
Maya tanrıçaları
Ölüm tanrıçaları
Din ve intihar
Avcılık tanrıçaları
Maya mitolojisi
Kaliningrad

Kaliningrad (Almanca: Königsberg), Rusya'nın Rusya ile kara bağlantısı olmayan, Litvanya ile Polonya arasında Baltık Denizi kıyısında yer alan eksklav bir toprağıdır. En büyük şehri olan aynı isimli Kaliningrad, tarihteki Rusya'nın önemli bir şehri ve o zamanın Alman Doğu Prusya eyaletinin başkentidir. Adını Yüksek Sovyet Prezidyumu Başkanı Mihail Kalinin'den alır.
Nüfus
2015 yılı verilerine göre şehrin nüfusu 453.461'dir. Nüfusun; %84,4' ünü Ruslar, %4' ünü Ukraynalılar, %3,8' ini Beyaz Ruslar, %0,7' sini Ermeniler, %0,5' ini Tatarlar, %0,5' ini Litvanlar, %0,4' ünü etnik Almanlar, %0,3' ünü Polonyalılar ve geri kalan %2,4' ünü diğer milletlerden insanlar oluşturmaktadır.

Hansa Birliği üyeleri