turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Y

Yy, Türk alfabesinin 28. harfidir. Türkçede /j/ sesini temsil eder.
Tarihçesi
Romalıların Yunanistan'ı fethiyle Latince diline birçok Yunanca kelime geçmeye başlamıştır. Bu kelimelerin birçoğunda Latincede olmayan /y/ (küçük, güzel) sesi içermektedir. Bundan dolayı Latin Alfabesinin sonuna, Yunancadan 2 harf eklenmiştir; Üpsilon (Y) ve Zeta (Z). Ancak /y/ sesi Latinceye yabancı olduğundan halk arasında bu sesin ismi i greca (Yunan i'si) olmuştur. Telaffuz olarak da Latincede i'den farksız olarak /i/ diye telaffuz edilmiştir. Latincenin ardılı dillerde bu harf /i/ telaffuzunu korumuştur.
Latin harfini kullanan Eski İngilizce ve Eski İskandinav gibi /y/ sesine sahip olan bazı dillerde bu harf Yunani /y/ değerini kullanarak devşirilmiştir. Ancak İngilizcede /y/ sesi yuvarlaklığını yitirmiş ve /i/ olmuştur. Bunun üzerine Orta Çağ döneminde İngilizcede, i'nin ünlü olarak (/i/) ve ünsüz olarak (/j/, yakın, yay) kullanıldığı durumları ayırmak için Y harfi kullanılmaya başlanmıştır.
Batı Slav dilleri, bu harfi /ɨ/ (Türkçe ı harfinin çıkardığı sese benziyor) sesini temsil etmek için devşirmiştir. Ancak Çekçede /ɨ/ sesi /i/ sesi ile birleşmiş ve i ile y arasındaki fark, sadece bir önceki ünsüzün telaffuzunu etkilemeye düşmüştür (Türkçe şapkalı harfler (kağıt) veya Rusça Ю Ё harflerine benzer bir şekilde).
Günümüzde bu şekilde y harfinin dilden dile değişen bir sürü telaffuzu bulunmaktadır.
Latin alfabesi harfleri
W

Ww, Türk alfabesinde bulunmayan Latince kökenli bir harftir. İngilizcede ötümlü dudaksıl-artdamaksıl sürtünmesiz ünsüzü karşılar. Bu ses, dudaklar büzülerek söylenen V harfi gibidir (Davul, Avukat, Havlu, Kavun sözcüklerinde dudaklarımızın meyilli olduğu yuvarlaklık gibi). Fakat Lehçe, Türkmence, Almanca gibi birçok dilde V harfinin yerine kullanılır. W, internet sayesinde dünya çapında sıkça kullanılan harflerden biri haline gelmiştir. Günlük hayattaki yaygın kullanımı üzerine Türk Dil Kurumu bu harfi "çift v" adıyla tanımlamıştır.
Türki alfabeler içerisinde Tatarcada ve Türkmencede kullanılır. Tatarca'da tıpkı Arapçadaki gibi açık bir V harfidir.
V ile W harfinin farkı
W harfi klasik V sesinden farklıdır. V harfinde dudak ile diş birbirine değerken, bu seste (W harfinde) tıpkı U sesinde olduğu gibi dudakların birbirine değmesi söz konusu değildir. Arapçadaki Vav () ve batı dillerindeki w sesi başlıca örneklerdir. Örneğin: Tatarcadaki Yawaş (Yavaş) kelimesi. Uygur Türkçesindeki V harfine benzeyen bir sesi karşılamak için üç noktalı ۋ harfi kullanılır. Yani aslında harflerin doğru ses değerleri şunlardır:
W: (Waw)
V: ۋ (Vav)
Evrim
Latin alfabesi harfleri
T

Tt, Türk alfabesinin 24. harfidir. Türkçe okunuşu Tedir. Bazı dillerde dil ucunun öndişlerin hafifçe ucuna çıkarılması ile oluşturulan bir sestir.
Osmanlıca T/D Farkının Gösterilmesi
Osmanlıca sözlüklerde de kulanılan Tı/Dı () Arapçaya özgü bir harf ve sestir (Ṫ). Osmanlıcada ve Türkçede bu harfle başlayan veya içerisinde kullanılan kelime yoktur. Ancak sonradan Türkçe bazı kelimeler Tı ile yazılmaya başlanmış ve yerleşmiştir. Bunlar genellikle halk ağzında D ile telaffuz edilen sözcüklerdir. Örneğin: (Ṫavşan), (Ṫavan)... Arapçada bu ses dilin üst dişlerin damakla birleştiği yere değdirilerek çıkarılır. Bu nedenle D sesine benzer. Ancak Anadolu Türkçesinde duruma göre harflerden bir olmak üzere normal T veya D harfi ile bu fark ortadan kalkmıştır. Bu harfi içeren kelimelerin büyük bir kısmı halk ağzında D ile de karşılanabilen T sesini ihtiva eder. Örneğin, Osmanlıcada (Ṫaş: Taş/Daş), (Ṫuz: Tuz/Duz)... Osmanlıca kaynakların Latin harflerine çevrilmesinde Tı/Dı harfinin T olarak mı yoksa D olarak mı tercih edileceği bir problem olarak daima yer almıştır. Geçmişteki Ṫavar (Davar), Ṫamga (Damga) kelimelerinin bu harf ile yazılması halinde doğru ses değerlerine örnek teşkil eder.
Ayrıca Osmanlıcada Tı/Dı harfinin D olarak telaffuz edildiği kelimeler vardır. Bunların çoğu daha sonraları Dal ile de yazılmıştır. Örneğin: / (Đamar), / (Đağ)...
Not: Benzer biçimde Ż harfi Arapçadaki Zı () sesini karşılar. Ancak Anadolu Türkçesinde normal Z harfi ile bu fark ortadan kalkmıştır. Türkçede yalnızca el yazısında da kimi zaman bu kullanıma rastlanır.
Latin alfabesi harfleri
Norwalk virüsü

Norwalk virüsü, bağırsak enfeksiyonuna neden olan bir virüstür. 27-40 nm boyundadır, genetik materyali RNA'dan oluşur.
Yiyecekler aracılığıya vücuda girerek, şiddetli kusma, ishal yapar. Bulaşıcıdır, 4 yaş altındaki bebeklerin bu enfeksiyona yakalanma olaslıkları yüksektir. Temizlik kurallarına uyularak koruma sağlanır.
RNA virüsleri
Grup IV: pozitif polariteli tek iplikli RNA virüsleri
Psikolojik işkence

Psikolojik işkence, özellikle korku, utanç ve suçluluk duygusu gibi duygular yaratarak bir kişiyi cezalandırma yöntemi.
Psikolojik işkence, ciddi kalp rahatsızlığı yaratabilir, hatta ölümle sonuçlanabilir, ancak bu gibi fiziksel sonuçlar genellikle gerçek amaç olmayabilir, hatta ölüm, işkencenin uzayarak kurbana daha fazla acı çektirmeye engel olduğu için amaca ters düşebilir.
En genel yöntemlerden biri bir kişiyi başbaşayken veya topluluk karşısında aşağılamaktır. Örneğin, bir kadının saçlarını halkın önünde sıfır numara kesmek, seyircilerin önünde aşağılanmasını sağlamakla kalmaz, saçların uzaması zaman alacağı için aşağılanmasını daha sonra da hatırlamasına yarar.
Korku yoluyla işkence yapma yöntemlerinden biri sahte idamdır. Tehdit savurmak da yine korku uyandırmak için kullanılır. Psikolojik olmayan ceza yöntemlerinde gözleri bağlamak, korku uyandırdığı için bunları psikolojik işkence haline de getirir.
Dolaylı işkence, kurbanın sevdiği bir kişiye işkence uygulayarak üzülmesini sağlayarak uygulanır. Kurbana fiziksel zarar vermeden bir işi yapmaya zorlamak için kullanılır.
İşkence
İşkence
Kuzeyli Nanook

Kuzeyli Nanook (özgün adı: Nanook of the North), 1922 yapımı bir Robert J. Flaherty filmidir. Belgesel sinemanın en önemli örneklerinden biri sayılır. Kesif yöntemli bir belgesel türüdür. Flaherty önceden yazılmış bir senaryo yerine o günün şartlarında teknoloji ve her şeyden uzak yaşayan Doğu Kanada İnuit Eskimolarının yaşayış biçimlerini, avlanmalarını, günlük hayatlarını aktarmıştır. İlkel insanın içinde yaşadığı doğal çevreyle savaşını ve uzlaşmasını konu edinmiş ve gerçekte var olanı sağlıklı bir şekilde görüntülemiştir. Filmin adı Doğu Kanada İnuitçesinde Kutup ayısı anlamına gelen nanuk kelimesinden gelir.
Hudson Körfezi'nde yaşayan bir Eskimo ailesinin yaşamını konu alır. Belgeselin ilk bantları kaza sonucu yanmıştı. Daha sonra Flaherty geri döndü ve tekrar aynı belgeseli çekti.
Filmde Eskimo ailesinin buzdan ev yapmaları, çocuklarını beslemeleri, avlanmaları gibi soğuk yaşamlarının en ince ayrıntıları görülebilir.
Filmde Flaherty'nin gayrimeşru oğlu da bulunmaktadır ve bu babasının 1951'de ölümünden sonra Kanada Hükumetinin zorla yaptırdığı 1953 Yüksek Arktik Tehcirinde de yer almıştır.
Temelli, Sincan

Temelli, Ankara ilinin Sincan ilçesine bağlı bir semttir.
Tarihçe
31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak Polatlı ilçesine bağlı bir beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu ve Sincan ilçesine bağlandı.
Coğrafya ve ulaşım
Ankara-Eskişehir yolunun yaklaşık 50. kilometresinde yer almaktadır.
Ankara Büyükşehir Belediyesi, Temelli'ye otobüs seferlerini 2005 yılından bu yana sürdürmektedir. 1928 yılında Türkiye nin ilk yerleşik köyü ilan edilen Temelli Toplu konut projeleri nedeniyle önümüzdeki 20 yıl içerisinde yaklaşık nüfusunun 750.000 olması öngörülmektedir. Türkiye nin ilk yapay göleti olma özelliğini taşıyan Temelli 120 bin kişiyi ağırlayacak şekilde planlanan rekreasyon alanlarıyla; 1500 kişilik piknik alanı, 50 adet kamelya ile 144 adet barbekü, basketbol, voleybol, tenis sahaları ve 26 bin metrekarelik alanda yapımına başlanan dev Rehabilitasyon tesisinde, uyuşturucu bağımlılarına yardım sağlanacaktır. Bu yerleşim yerinde, şimdiden birçok villa ve kooperatif arsaları alınıp satılmaktadır. Temelli'de, içinden yol geçen ve gezi parkurları bulunan bir gölet de bulunmaktadır. 1928-1935 yılları arasında Atatürk Bulgaristan'dan gelen muhacir Türklerini buraya yerleştirmiştir. İlk yapılan evler, gökyüzünden bakınca ay yıldız şeklindedir.
Bağlı Mahalleler
Alagöz
Alcı
Anayurt
Bacı
Beyobası
Cumhuriyet
Çiçektepe
Çokören
Esenler
Gazi
Girmeç
Hisarlıkaya
Hürriyet
İstiklal
Malıköy
Polatlar
Türkobası
Ücret
Yenihisar
Cornell Fleischer

Cornell Fleischer (1950 - 24 Nisan 2023) Amerikalı tarihçi.
Chicago Üniversitesi'nde Türk tarihi profesörüdür. 1950 Yılında Amerika'da doğdu. Tarihçi ve bürokrat Mustafa Ali üzerine yazılmış bir kitabı bulunmaktadır. Erken modern dönemde Akdeniz tarihinde önemli rol oynamış mehdici, kıyametçi hareketler ve kehanet üzerine birçok makalesi vardır. 2003 yılı sonbaharında Harvard Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Merkezi (CMES) bünyesinde başlayan ve Osmanlı tarihi alanında eksikliği gitgide daha çok hissedilen geniş kapsamlı ve bio-bibliyografik nitelikte bir kaynak ortaya çıkarmak amacıyla başlatılan Osmanlı Tarihçileri Projesi'ne Cemal Kafadar ve Hakan Karateke ile birlikte editörlük yapmıştır.
24 Nisan 2023'de Chicago'daki evinde vefat etti.
Sandro Botticelli

Asıl adı Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi (1 Mart 1445 17 Mayıs 1510) olan, ama daha çok Sandro Botticelli ya da Il Botticello ("Küçük Fıçı") lakabıyla bilinen İtalyan ressamdır. ("Küçük Fıçı") lakabı aslında kuyumcu ağabeyi Antonio Filipepi'ye aittir. Ancak resim eğitiminden önce ağabeyinin yanında çıraklık yaptığı süreçte Alessandro da aynı lakap ile anılmaya başlanmıştır. Kuyumcu çıraklığını bırakarak genç yaşta Fra Filippo Lippi'nin atölyesinde resim, desen ve geometri öğrenmiştir. İlk yapıtlarından olan Yudit Öyküleri'nde (1472, Floransa, Uffizi Galerisi) Lippi'nin ve Lippi'den sonra yanlarında çalıştığı Antonio del Pollaiolo ve Verrocchio'nun etkileri görülür.
1470 yılında, henüz ilk tablolarıyla büyük ün kazanmıştır. Özellikle Müneccim Kralların Tapınması (1475-1476, Uffizi Galerisi) ve Madonna (Louvre Müzesi) bunlar arasında sayılabilir.
1481'de Papa IV. Sixtus tarafından Roma'ya davet edilmiş; Rosselli, Ghirlandaio ve Perugino ile birlikte Sistina Şapeli'nin süslemesinde çalışmıştır. Burada Musa'nın yaşamını canlandıran 3 fresk ile Şeytanın İsa'yı Ayartma Çabaları'nı yapmıştır. Bu eserlerinde zengin ayrıntılar görülür.
1480-1490 yıllarında, olgunluk döneminde Floransa'da Lorenzo de' Medici'nin korumasında sanat çalışmalarını sürdürmüştür. Bu dönemde, Primavera (İlkbahar) (1482, Uffizi), Venüs ile Mars (1483, Ulusal Galeri, Londra), Pallas Athena ile Kentaur (1485, Uffizi) gibi konusunu mitolojiden alan başyapıtlar gerçekleştirmiştir. Bu arada, kiliseler, dinsel dernekler için tablo siparişleri almıştır. Meryem'in Taç Giymesi (1488, Uffizi) bunlardan biridir.
Daha sonra zarif ve özgün kompozisyonlar içeren bir dizi Madonna resmi gerçekleştirmiştir. Bunlar arasında Şamdanlı Madonna (Berlin), Magnificat Madonna'sı (1485, Uffizi) ve Narlı Madonna (1487, Uffizi) sayılabilir. Resimlerinde pastel tonlar kullanır.
1491 yılında tanıştığı Savonarola'dan ve vaazlarından çok etkilenmiştir. Son yapıtlarında bu vaazların yarattığı çelişkilerin etkileri görülür. Pieta (1498, Münih Pinakothek'i), Çarmıha Geriliş (Cambridge, ABD), İsa'nın Doğumu (1500, Londra) bu eserler arasında sayılabilir. Ayrıca yoğun anlatım gücü ve güçlü desenlerle, Dantenin İlahi Komedya'sını resimlemiştir.
Botticelli, Rönesans resim sanatının gelişmesinde büyük rol oynamıştır. Kendisini deliliğin sınırına sürükleyen kaygısı, sanatına yön vermiştir. Uçucu ve coşkulu figürler çizmiştir. Ayrıca hastalık derecesine varan zarafet duygusu eserlerine kendine özgü, şiirsel bir hava verir. Yapıtlarında hareket ve duruşun inceliği, ince uzun bedenli, uzun boyunlu ve ciddi ifadeli kadının zarifliği zengin bir doku oluşturur. Botticelli dini konu alan tablolar yapmış olsa da, dinsel bir ressam değil, güzelliğe tutkun bir ressam olmuştur.
Galeri
Değişim Mühendisliği (kitap)

Michael Hammer ve James A. Champy, Değişim Mühendisliği ya da özgün adıyla, Reengineering the Corporation kitaplarında, değişim mühendisliğini "maliyet, kalite, hizmet ve hız gibi, çağımızın önemli performans ölçülerinde çarpıcı geliştirmeler yapmak amacıyla iş süreçlerinin temelden yeniden düşünülmesi ve radikal bir şekilde yeniden tasarlanmasıdır." şeklinde tanımlamaktadırlar.
Yazarlara göre, organizasyonlarda değişimi gerçekleştirmek güçtür ve değişime her zaman çeşitli tepkiler olacaktır. Değişim mühendisliğinin başarıyla uygulanabilmesi için üst yönetimde kararlılığı gerçekleştirmek, organizasyonda iş süreçleri üzerinde yoğunlaşmak ve tüm çalışanların organizasyonel değişime katılımını sağlamak gereklidir.
Yeniden yapılanma, belli bir işin yüzde 10 daha hızlı yapılması ya da yüzde 20 daha ucuza mal edilmesi, gibi ufak ama devamlı değişiklikleri değil, yepyeni iş süreçleri ve yapıları aracılığıyla, yüzde yüzlük artışlara, hatta 10 kat büyümelere ulaşmayı hedefler. Hammer ve Champy, kitaplarında, Kodak gibi dünyanın en önde gelen bazı şirketlerinin yılda milyonlarca dolar tasarruf etmesini, hayal bile edilemeyen müşteri memnuniyetine ulaşmasını ve tüm örgütsel işlemlerin daha hızlı ve esnek bir şekilde yürütülmesini anlatıyor.
Cehm bin Safvan

Cehm bin Safvan, (d. ? - ö. 745) Cehmiyye mehzebinin kurucusu, Ca'd bin Dirhem'in öğrencisidir. Hayatı hakkında fazla bir bilgi yoktur. Uzun süre katiplik yapmıştır. Cennet ve Cehennemin dünya gibi fani olduğu, Allah'ın ahirette de gözle görülemeyeceği, insanın hür iradesi olmadığı, her şeyin daha önceden Allah tarafından kadere yazılmış olduğu gibi çoğu mezhebe ters düşen fikirleri nedeniyle 745 yılında öldürülmüştür.
Medyum

Medyum, ruhlar alemi ile iletişime geçebildiğini ve ölülerle canlılar arasında iletişim kurabildiğini iddia eden kişi. Türkçeye Fransızcadan geçen sözcüğün kökeni Latince medium (aracı) sözcüğüne dayanır.
Spiritüalizm sözlüklerinde "dünyadaki bedenini terk etmiş ruhlarla irtibat kurarak onlardan aldıkları tesirleri çeşitli tezahürler halinde dünyaya yansıtan, psişik bakımdan duyarlı (hassas) kimselere (zihinsel medyumlar) veya herhangi bir ruhsal irtibat söz konusu olmaksızın paranormal fenomenler ortaya koyabilen özel yeteneklere sahip kimselere (fiziksel medyumlar) verilen ad" olarak tanımlanır. Bu tanımdan da anlaşılabileceği gibi bir medyumun paranormal bir fenomen ortaya koymasında medyumun ruhundan başka bir ruhun var olması şart değildir. Yani medyumun ruhundan başka bir ruhun söz konusu olmadığı medyumnik tezahürlerin de olduğuna inanılır.
Spiritüalist anlayışa göre, medyumluk yeteneğine sahip olmak bir hüner değildir ve spiritüalist etik anlayışına göre, kişinin bu yeteneğini asla yanlış yollarda veya çıkar amacıyla kullanmaması gerekir.
Neo-spiritüalist terminolojide medyumluk yalnızca psişik duyarlı olmaktan ibaret değildir; medyum, medyumluk hakkında yeterince, görgü, bilgi ve deneyime sahip olmasının yanı sıra, medyumluğun gereklerini, vazifelerini, sorumluluklarını yeterince bilen ve uygulayan kimseye denir. Üstelik, medyumun gereken niteliklere sahip olması da yeterli değildir; o niteliklere medyumu transa sokan ve yönlendiren operatörün de sahip olması gerekir.
İdrak ve irade yönünden
Medyumluk medyumda dünyasal idrak ve iradenin görünüp görünmemesi bakımından üç grupta ele alınır:
Medyum yaptığı işleri idrak ettiği gibi, bunların kendi iradesi dahilinde meydana geldiğini bilir. Sezgisel (entüvitif) medyumluk bu gruba girer.
Medyum idraksiz gibi ve kendi iradesiyle hareket etmiyor gibi görünür. Mekanik medyumluk bu gruba girer.
Medyumun hareketleri hakkında idraki olmasına karşılık iradesi görünmez. Otomatik medyumluk bu gruba girer.
Tezahür yönünden
Medyumluk, medyumun ortaya koyduğu belirtilere göre ise fiziksel medyumluk ve zihinsel medyumluk olarak iki grupta ele alınır:
Fiziksel medyumluk materyalizasyon, demateryalizasyon, levitasyon, telekinezi gibi fiziksel oluşumların söz konusu olduğu paranormal fenomenleri kapsar.
Zihinsel medyumluk ise, bilgi alışverişinin söz konusu olduğu medyumluğu, yani medyumun söz veya yazıyla bilgi aktarımını kapsar. Zihinsel medyumluk da kendi içinde çeşitli gruplara ayrılır ki, bunlardan biri sezgisel medyumluktur.
Eleştiriler

Medyumlar sıklıkla modern falcılar olmakla itham edilirler ve eleştirilirler. Ruhçuluğa göre, medyumluk gelecek hakkında bilgi almak değildir; aksine, bu gibi soruların sorulduğu ruhsal irtibat seansları genellikle beraberinde obsesyon tehlikesini getirdiğinden, ruhçular seanslarda bu tip sorular sorulmasından kaçınılması gerektiğini bildirirler. Ruhçular, maddi çıkar sağlamak, eğlenmek, vakit geçirmek, gelecekten bilgi almak amacıyla kalitesiz soruların sorulduğu ve obsesyonla sonuçlanan bu gibi ruhsal irtibatlara abes irtibat adını verirler.
Küçük iskete

Küçük iskete (Serinus serinus), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından Avrupa'da, Türkiye'de ve Kuzey Afrika'da yaygın bir kanarya türü. Yaban kanaryası (Serinus canaria) ile çok yakın akrabadır.
Özellikleri
Küçük iskete 11-11,5 cm uzunluğuna ve 11-13 g ağırlığa ulaşır. Kanat açıklığı 2023 cm olur. Erkek kuşlarda göğüs, boğaz ve gözlerinin üstü sarı renktedir. Vücutlarının geri kalan kısımlarıda yeşilimsi sarı çizgili ve kuyrukları koyu kahverengidir. Dişilerin biraz daha yeşilimsi bir sarı renkleri vardır ve göğüsleri gri ve sırtları kahverengimsidir.
Ötüşü
Ötüşleri tirrilillit ve zirrirrilit gibidir. Diğer kuşlarla iletişim kurmak için çizik, çit-çitçit şeklinde öter. Diğer kuşları tehlikelere karşı uyarmak için neç ya da veyi gibi bir ses çıkarır. Bu sesleri şarkı söylerken, uyarmak için şarkısının arasına da ekliyebilir.
Dağılımı
Küçük isketeye Kuzey Afrika, Türkiye ve Avrupa'da rastlanır. 19. ve 20. yüzyıllarda eski dağılım alanını Güney Avrupa'dan kuzeye doğru genişletmeye başlamıştır.
Cerîde-i Havâdis

Ceride-i Havadis, Türk basın tarihinin yarı resmi olan ilk Türkçe gazetesi.
Ceride-i Havadis, Osmanlı'da İlk yarı resmi gazete olarak İngiliz misyonundan William Churchill tarafından 1840'ta çıkartılmıştır. Bu konuda Ahmet Hamdi Tanpınar hayıflanarak şöyle bahseder: "İlk yıllarda iktidar mevkiinde bulunanların hiçbiri memleket içinde matbuatın kuvvetinden istifadeyi ciddi surette düşünmemiş."
Devletten teşvik yardımı aldığından ötürü gazete yarı resmi bir kimliğe sahip olmuştur. İlk sayılarında sadece haber içerikli olan gazete, yayınlanmaya başladığı günlerde hiç ilgi görmemiş hatta ilk üç sayı bedava dağıtılmıştır. Bu yüzden gazete haftalık olarak çıkarılmaya başlanmış ardından da on günde bir çıkarılması kararlaştırılmıştır. 1843 yılında bir süreliğine kapatıldıysa da, daha sonra yayın hayatına tekrar döndü.
Bilimsel, ahlaki ve edebi içeriğiyle her ne kadar zamanın "üdeba"sını başına toplasa da gazetenin asıl çıkış amacı; İngilizlerin ekonomik ve siyasi çıkarlarına yönelik bir kamuoyu oluşturmak idi. Zira 1830-1837 yılları arasında İstanbul'da İngiliz Elçiliği yapmış olan David Urguhard, yaptığı araştırmalar sonucu; zengin ham madde kaynaklarına ve geniş bir pazara sahip olan Osmanlı İmparatorluğu'nun, İngiliz çıkarları için yararlı olacağını Kraliyet ailesine rapor etmişti.
William Churchill, Ceride-i Havadis'''te kullandığı Ermeni iktisat yazarlarla, İngiliz çıkarlarını örtülü bir şekilde Osmanlı kamuoyuna benimsetmeye çalışır. Nitekim, bu yılları takiben İngiliz sanayisinin ham madde ihtiyacı Osmanlı'dan karşılanacak ve İngiliz mallarının sürümü -Osmanlı sanayiinin iflası pahasına- artacaktır. Niyazi Berkes bu durum hakkında; "İngilizlerin hayretlere düştüğünü, Osmanlı devlet adamlarının bu kadar saf ve ahmak olmalarıyla alay ettiğinden bahseder."
Gazetenin döneminde çeşitli ilanlara yer vermiş ayrıca ilk ölüm ilanları bu gazetede yer almıştır. Kırım Savaşına, savaş muhabirlerini de göndererek döneminde uluslararası haberciliğe öncü olmuştur. 1864 yılında 1212 sayıyı geride bırakarak kapanmıştır.
Aleksandr Hanjonkov

Aleksandr Hanjonkov (1877-1945) Rus sinemasının ilk kurucularındandır.
Don Nehri'ni kıyısında küçük bir kasabada 1877'de doğdu. 1911 yılında Rusya'nın ilk stüdyosu olan 1. Sinema Fabrikası'nı banker ve politikacı, ( ) üyesi İvan Ozerov'un finansal desteği ile kurdu. Ekim Devrimi sonrası bu stüdyo 1922 yılında Ermolev'in 3. Sinema Fabrikası ile birleşerek Mosfilm stüdyolarının temelini oluşturmuştur.
Erich Kästner

Emil Erich Kästner (d. 23 Şubat 1899, Dresden - ö. 29 Temmuz 1974, Münih) Alman yazar.
I. Dünya Savaşı'na katıldı. Savaştan sonra liseyi bitirdi ve Leipzig Üniversitesi'nde Alman dili, tarih, felsefe ve tiyatro tarihi okudu. Gazetelerde redaktör ve tiyatro eleştirmeni olarak çalıştı. 1933'te iktidardaki nasyonal sosyalistler bütün kitaplarını yaktılar. İki kez Gestapo tarafından tutuklandı ve 1943 yılında yazı yazması yasaklandı. Savaştan sonra tiyatro ve film alanlarında çalıştı. 1966 yılında edebiyat çalışmalarına son verdi. 1974 yılında Münih'te öldü. Yaşamı boyunca yapıtları için pek çok ödül aldı. Çocuklar için yazmış olduğu kitaplar bütün dünyada çeşitli dillere çevrildi. Kästner, Alman çocuk edebiyatında yeni bir çığır açmış, çocuk kitaplarını gerçekçi temeller üzerine oturtmuştur.
Hayatı
Erich Kästner, 23 Şubat 1899'da Dresden'da doğdu. Öğretmenlik eğitimi veren bir okul olan Lehrerseminar'da eğitim gördü. Birinci Dünya Savaşı sırasında orduya çağrıldı. Bu deneyim Kästner'in ömrü boyunca anti-militarist olmasına sebep oldu. Savaş sonrasında Leipzig Üniversitesi'nde Alman edebiyatı alanında eğitim gördü. 1920'ler boyunca bir bankada çalıştı ve Die Weltbühne gibi gazetelere katkıda bulundu. 1925 yılında felsefe üzerine olan doktorasını tamamladı.
Kästner, 1927'de yayımladığı erotik bir şiir sebebiyle editörlük işini kaybetti. Berlin'e taşındı ve bağımsız olarak yazarlık yapmaya başladı. 1930'da Ein Mann gibt Auskunft isimli kitabını yayımladı. Emil ve Detektifler kitabıyla ünlendi.
1928'de yazdığı Kennst du das Land, wo die Kanonen blüchen? isimli şiiri ile Nazizm'in yükselişini tahmin etti. 1931'de trajik bir roman olan ve Almanya'nın kayıp jenerasyonunun ve Weimar Cumhuriyeti'nin kaotik yıllarını analiz edildiği Fabian isimli eserini yazdı. Naziler bu kitabı içerdiği seks sahneleri yüzünden hedef aldı.
Nazilerin baskısına rağmen Kästner, Goebbels'in Propaganda Bakanlığına bağlı olan edebiyat kurulunda yer almayı reddetti. Aynı zamanda İsviçre'ye taşınmayı da reddetti. 1993 ila 1945 yılları arasında kitapları yasaklandı ve bu yüzden kitapları İsviçre'de yayımlandı. İsviçre'deki yayımcısı ile görüşmek için sık sık sınırı geçtiğinden 1934'te ve 1937'de Gestapo tarafından tutuklandı.
İkinci Dünya Savaşı sonrasında Die Neue Zeittung of Munich dergisinin editörlüğünü yaptı. Der Pinguin isimli çocuk dergisini kurdu. Das fliegende Klassenzimmer, Das doppelte Lottchen, Der kleine Mann ve Als ich ein kleiner Junge war gibi farklı türlerde birçok eser yazdı. 1957'de Büchner Edebiyat Ödülü'nü, 1960'ta Hans Christian Andersen Ödülü'nü ve 1961'de Lewis Caroll Ödülü'nü kazandı.
Kästner, 29 Temmuz 1974'te Münih'te kanser sebebiyle vefat etti. Ölümünden sonra Bavyera Sanat Akademisi, Kästner'in anısına bir edebiyat ödülü oluşturdu.
Off the record

Off the record, bir habercilik terimi. Haber kaynağının, gazeteciye kayda almaması koşulu ile açıkladığı bilgidir. Haberin içeriğinde yer verilmeyecek olan bu bilgi, olayın haber üzerinde çalışan gazeteci tarafından etraflıca anlaşılması için kendisine söylenir. Gazetecilik etiği gereği gazetecinin bu bilgiyi açıklamaması gerekir.
Gazetecilik terimleri