turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Feriye Sarayı

Feriye Sarayı ya da Feriye Sarayları, İstanbul Boğazı kıyılarında günümüzdeki Beşiktaş semtiyle Ortaköy semti arasında Çırağan Caddesi boyunca uzanan Osmanlı saraylarının eski adıdır. Saraylar günümüzde çeşitli kurumlar tarafından eğitim amacıyla kullanılmaktadır.
İstanbul Boğazı kıyılarında Osmanlı Hanedanı için yaptırılan ilk saray 1856 yılında kullanılıma açılan Dolmabahçe Sarayı idi. Daha sonra 1872 yılında Çırağan Sarayı yaptırıldı. Ancak bu iki saray da Osmanlı ailesine yetmeyince Çırağan Sarayı'yla Ortaköy Camii arasındaki kıyı şeridinde ek binalar yaptırıldı. Balyan Ailesine üye mimarlar tarafından yapılan bu binalara ikincil binalar ya da yan binalar anlamında Feriye Sarayları adı verildi.
Deniz tarafında üç ana bina, bir cariyeler koğuşu ve iki katlı küçük bir binadan oluşan yapılar topluluğunun arkasında, yol tarafında ek binalar yer almaktadır. Bu saraylarda padişahın uygun gördüğü hanedan mensupları ile kışlık dairesi bulunmayan kişiler otururdu. Saraylar yaklaşık 3,000,000 m2 büyüklüğündedir.
30 Mayıs 1876 Darbesi ile tahttan indirilen Abdülaziz 4 gün Topkapı Sarayı'nda kaldıktan sonra, kaldığı yerden hoşnut kalmadığı için Feriye Sarayına nakledildi. Ancak Feriye Sarayına yerleştikten kısa bir süre sonra kendi yaptırmış olduğu bu sarayda 4 Haziran 1876 günü bilekleri kesilmiş olarak ölü bulundu. 3 Mart 1924 tarihinde halifeliğin kaldırılmasına kadar Osmanlı hanedanının çeşitli üyeleri bu saraylarda yaşadı. Hanedan üyelerinin yurt dışı edilmeleri üzerine bir süre boş kalan sarayların eğitim kurumları tarafında kullanılmasına karar verildi. 1927 yılında binaların bir bölümüne Yüksek Denizcilik Okulu yerleşti. Kabataş Erkek Lisesi de 1928-1929 öğretim yılında Feriye Saraylarının diğer bir bölümüne taşındı. 1967 yılında Galatasaray Lisesi'ne kız öğrenci alınınca Feriye Saraylarının bir kısmı lisenin kız bölümü olarak kullanıldı. Binaların Ortaköy Camii'nin yakınındaki diğer bir bölümü ise bakımsızlıktan uzun yıllar boş kaldı.
Günümüzde Kabataş Erkek Lisesi halen 1928 yılından beri kullandığı binalarda öğretime devam etmektedir. Galatasaray Lisesi'nin kız bölümü olarak kullanılan binalar 1992 yılından bu yana Galatasaray Üniversitesi'nin ilk kısmı olarak kullanılmaktadır. 1981 yılında Yüksek Denizcilik Okulu'nun Tuzla'ya taşınarak İstanbul Teknik Üniversitesi'nin Denizcilik Fakültesi haline gelmesi üzerine boşaltılan binalarda 1982 yılından itibaren Ziya Kalkavan Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi hizmet vermeğe başladı. Daha sonrasında 2019 yılında MEB ve İstanbul Teknik Üniversitesi arasında imzalanan protokol ile bu bina İstanbul Teknik Üniversitesi Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'ne verildi ve lise burada hizmet vermeye başladı. Sarayların bakımsız bir halde uzun yıllar boş kalan diğer bir kısmı ise 1995 yılında Kabataş Eğitim Vakfı tarafından restore edildikten sonra Feriye Lokantası olarak hizmete açıldı.
22 Ocak 2013'te çıkan yangın sonucu çatısında çökme meydana gelen bina kullanılamaz hale geldi. Çok sayıda tarihi eser ve kitabın kül olduğu yangından sonra, 16 Ocak 2016 tarihinde onaylanan restorasyon projesinin tamamlandığı 22 Mayıs 2019 tarihinde duyuruldu.
Ihlamur Kasrı

Ihlamur Kasrı, Beşiktaş ve Nişantaşı arasındaki vadide yer alan Ihlamur Mesiresi'ndeki kasırdır. Buraya Abdülmecit (1839-1861) tarafından Nigoğos Balyan'a Merasim Köşkü ile Maiyet Köşkü olarak adlandırılan iki kasır yaptırılmıştır. Bunlardan Merasim Köşkü, asıl Ihlamur Kasrı'dır. Yüksek bir subasman üzerine tek kattan oluşan dikdörtgen planlı köşk, kesme taştan inşa edilmiştir.
Merasim Köşkü'nün biraz ilerisinde bulunan Maiyet Köşkü daha sade bir yapıdır, iki katı olan bu yapıda, giriş cephesinde iki kollu bir merdiven bulunmaktadır. Girişin ortasında bir hol ve merdivenler ile köşelerde 4 adet oda yer almaktadır.
Bugün, çevresinin gürültü ve karmaşasından kendini yüksek duvarlarla koruyan Ihlamur Kasrı çok eskilerden bu yana Ihlamur Mesiresi adıyla anılan bir dinlenme alanının içinde kurulmuş iki yapıdan oluşur. Havuzlu Ihlamur Mahalli, Muhabbet Bahçesi ve Hacı Hüseyin Bağı adlı üç bölümden meydana gelen bu dinlenme alanının, Sultan III. Ahmet döneminde (1703-1730) bir "hasbahçe"ye dönüştürüldüğü, I. Abdülhamit (1774-1789) ve III. Selim (1789-1807) dönemlerindeki düzenlemelerden sonra 19. yüzyılın ilk yarısında Sultan Abdülmecit'in de ilgisini çektiği bilinmektedir. Sultan burada bulunan sade bir bağ evine sık sık gelerek dinlenir, bazı konuklarını, bu arada ünlü Fransız şairi Lamartine'i burada kabul ederek görüşürdü. Daha sonra da bu sade ve küçük kasrın yerine 1849-1855 yılları arasında, bugün bulunanları yaptırdı. Yapılardan biri Merasim Köşkü (törenler için düşünülmüş ve kullanılmıştır.) öbürüyse Maiyet Köşkü (Sultanın maiyeti, kimi zaman da haremi için kullanılmıştır) adlarıyla anılmış, ikisine birden de Ihlamur Kasrı (ya da kasırları) adı verilmiştir.
Maiyet Kasrı olarak tanınan, diğerine göre daha küçük boyutdaki yapıysa, dış süsleme açısından daha yalın olmakla birlikte benzer anlayıştadır. Bu yapının iç süslemeleri de oldukça yalın biçimde ele alınmıştır.
I. Abdülmecid'in genç yaşta ölümünden sonra, Abdülaziz, ağabeyinin sevdiği bu yapılara ve çevreye fazla olmamakla birlikte ilgi gösterir, meraklı olduğu horoz ve koç döğüşleriyle, güreşlerin bazılarını bu bahçede yaptırırdı. Sonraları V. Mehmed, sık sık buraya gelip dinlenmiş, onun zamanında İstanbul'u ziyaret eden konuklardan Bulgar ve Sırp Kralları 1910'da burada ağırlanmıştır.
Ihlamuraltı Mesiresi

Ihlamuraltı Mesiresi, Beşiktaş'ta bulunan bir mesire yeriydi. Batısında Teşvikiye-Nişantaşı sırtları, doğuda Balmumcu-Yıldız sırtları, kuzeyde Gayrettepe-Mecidiyeköy yamaçları arasında kalan vadidir. Günümüzde, Ihlamur Kasrı ve içinde bulunduğu bahçe hariç dört bir yanı blok apartmanlar ve sitelerle dolmuş olan bu vadinin kuzey kesimine, buradaki çiçek bahçelerinden dolayı eskiden Fulya Deresi adı verilirdi. Bugün derelerden, çeşmelerden, yeşilliklerden ve çiçek bahçelerinden eser kalmamış olan bu alanda, beton bloklardan oluşan siteler bulunmakta, semt ise, eski adıyla "Fulya" diye anılmaktadır.
Beşiktaş coğrafyası
Osmanlı döneminde İstanbul
Beşiktaş tarihi
Dolmabahçe

Dolmabahçe, İstanbul'un Beşiktaş ve Beyoğlu ilçesinde yer alan bir semttir. İstanbul'un geçmişi ile şimdiki zamanını kucaklaştıran ünlü semtlerden biridir. Fatih donanmaları ilk kez burada karaya ayak basmıştır. İstanbul'un Fethi sırasında gemiler buradan yürütülmeye başlamıştır. Dolmabahçe semti, bir söylentiye göre, I. Ahmet diğer bir söylentiye göre de II. Osman zamanında körfez doldurularak denizden kazanılan toprak parçasıdır.
Daha sonra buraya Dolmabahçe Sarayı inşa edilmiştir. Beşiktaş Jimnastik Kulübü merkezi ve Vodafone Park stadı da bu semtte bulunur.
Beşiktaş'ın semtleri
Beyoğlu'nun semtleri
Vişnezade
Ömeravni
Yahya Efendi Türbesi

Yahya Efendi Türbesi, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde, Çırağan Sarayı karşısında, Yahya Efendi Tekkesi'nin bitişiğinde bulunan 1571 tarihli Mimar Sinan eseri kagir türbedir.
I. Süleyman devrinin ünlü mutasavvıf, alim ve şairi Yahya Efendi'ye ait türbe, ilk inşası Mimar Sinan tarafından yapılan tekke-tevhithane-medreseden oluşan külliyenin içindedir. Kare plan üzerine tek kubbeli bir ahşap yapıdır.
Birçok tarikat ehli, devlet ricali, ulema, hanedan ve saray mensubu şahıs 16. yüzyılın ikinci yarısından itibaren türbenin haziresine gömülmüş ve türbenin çevresi, 19. yüzyılın ikinci yarısında önce Osmanlı üst tabakasının mezarlığına, daha sonra da padişahın aile mezarlığına dönüşmüştür. Özellikle II. Abdülhamid'in yakınları ve Adile Sultan'ın yakınları buraya defnedilmiştir.
Tarihçe
4 Mayıs 1571de hayatını kaybeden Yahya Efendinin dergahının bulunduğu yere defnedilmesinden bir süre sonra, Yahya Efendi'ye büyük sevgi ve saygısı olan II. Selim'in emri ile kabrinin üzerine türbe; ayrıca dervişler için hücreler ve türbedar için de küçük bir hücre inşa edildi. Türbe; II. Mahmud, Pertevniyal Valide Sultan, II. Abdülhamid tarafından onarıldı. Bugünkü şeklini Pertevniyal Valide Sultan tarafından yaptırılan onarım sırasında aldı. Türbe son olarak 2011-2013 arasında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edilmiştir.
1903'te tekkenin kapısına tekke mensubu Hacı Mahmut Efendi tarafından tek katlı, dörtgen planlı bir kütüphane inşa ettirildi ve yokuş üzerindeki çeşme yenilendi. Aynı dönemde hazirenin kuzey kesiminde "Şehzadeler Türbesi" olarak adlandırılan bina inşa edildi. Kadın-erkek birçok hanedan üyesi bu binaya defnedilmiştir.
Devrine uygun kalem işleri ile bezeli türbede Yahya Efendi'den başka 11 kişiye ait sanduka vardır. Yahya Efendi'nin ölümünden kısa bir süre sonra türbenin ve tekenin etrafı ona komşu olmak isteyen sevenlerinin mezarları ile dolmuştur. Türbe girişinde ve dışarısında Şeyh Yahya Efendinin torunlarına, saray ve hanedan mensuplarına, devrin önde gelen kişilerine, türbedarlara ve müritlere ait mezarlar bulunmaktadır. Kabristanda numaralanmış olarak bulunan taş sayısı 2141'dir. Birtakım şehzadeler, kadın efendiler, ikballer ve sultanlar tekkenin hemen yanına 19. yüzyılın sonlarında Sultan Abdülhamid tarafından yaptırılan ayrı bir türbede yatarlar.
Günümüzde türbe İstanbul Türbeler Müze Müdürlüğü'nün yönetimindedir; ziyarete açıktır.
Türbe içinde sandukası bulunanlar
Yahya Efendi
Yahya Efendinin annesi Afife Hatun
Yahya Efendinin büyük oğlu İbrahim Efendi
Yahya Efendinin küçük oğlu Şeyh Ali Efendi
Yahya Efendinin eşi Şerife Hatun
Derviş Ali Efendi
Kanuni Sultan Süleymanin kızı ve Yahya Efendinin manevi kızı Tasasız Raziye Sultan
Şeyh Hasan Efendi
Şeyh Mehmet Nuri Şemseddin Efendi
II. Abdülhamidin kızı Hatice Sultan
II. Abdülhamidin oğlu Bedreddin Efendi
Galeri
Akaretler

Akaretler, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde bulunur. Semt ismini Akaretler Sıraevleri'nden alır.
Tarihçesi
Beşiktaş ve Maçka arasındaki Akaretler Sıraevleri, Şair Nedim ve Süleyman Seba Caddelerinin çatalağzı biçiminde birleştikleri bölgede ve eğimli arazide kurulmuştur. Akaretler, sıra evler olarak adlandırılan toplu konut tipinin İstanbul'daki en önemli örneğidir. Yapımına Ocak 1875'te irade-i hümayunla başlanan evlerin mimarı Sarkis Balyan'dır. Bu evler kira konutu olarak tasarlanmış ve bunlardan elde edilecek gelirle Maçka'da Aziziye Camii'nin (Padişah Abdülaziz tahtan indirildiği için inşaat yarım kalmış, yapının yalnız temelleri yapılabilmiştir) yapılması planlanmıştır.
Günümüzdeki Durumu
133 konut birimini ihtiva eden Akaretler, önceleri Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne aitken, 15 Ekim 1987 tarihinde Net Holding tarafından 49 yıllığına kiralandı. Yenileme çalışmalarının finansal sorunlar nedeniyle yarım kalması üzerine Akaretler Sıraevleri'nin mülkiyeti önce Garanti Bankası'na, 2005'te ise Bilgili Holding'e geçti. Yenileme çalışmalarının tamamlanmasıyla birlikte Akaretler, 56 müstakil konut, 34 dükkan, 6 kafe-restoran ve bir otelden oluşan bir kompleks olarak 2008'de hizmete açıldı.
Wild Bill Hickok

James Butler Hickok (27 Mayıs 1837 2 Ağustos 1876), daha çok Wild Bill Hickok olarak bilinen, Amerika'da asker, izci, kanun adamı, kumarbaz, şovmen ve aktör olarak tanınan ve birçok ünlü silahlı çatışmaya karıştığı bilinen halk kahramanıydı.
Nişancılıktaki yeteneği sayesinde ün kazanmıştır. Amerikan İç Savaşı sırasında polise yardımcı olmasıyla polis şefi yardımcılığına atanmış ve ilerleyen yıllarda ordu için iz sürücü olarak görev yapmıştır.
1876'da bir sanatçıyla evlendi.
Bill Hickok 2 Ağustos 1876'da Nuttal&Man's Salon'da poker oynarken arkasından yaklaşan Jack McCall tarafından başından vurularak öldürülmüştür.
Levent Camii

Levent Camii ya da Afet Yolal Camii İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde yer alan Levent Semtinde Levent Caddesi üzerinde, Levent Mektep Sokağı ile Sümbül Sokağının kesiştiği noktada yer alan yeni tarihli bir camidir. İbrahim Yolal tarafından genç yaşta kaybettiği kızı Afet Yolal adına yaptırılmıştır. 1945te Mimar Vasfi Egeli tarafından projesi çizilip yapımına başlanan cami 1954te ibadete açılmıştır.
Galeri
Beşiktaş'taki camiler
1954'te tamamlanan camiler
1954'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
Levent, Beşiktaş
Molekül

Molekül, birbirine bağlı gruplar halindeki atomların oluşturduğu kimyasal bileşiklerin en küçük temel yapısına verilen addır. Diğer bir ifadeyle bir molekül bir bileşiği oluşturan atomların eşit oranlarda bulunduğu en küçük birimdir. Moleküller yapılarında birden fazla atom içerirler. Bir molekül aynı iki atomun bağlanması sonucu ya da farklı sayılarda farklı atomların bağlanması sonucunda oluşabilirler. Bir su molekülü 3 atomdan oluşur; iki hidrojen ve bir oksijen. Bir hidrojen peroksit molekülü iki hidrojen ve 2 oksijen atomundan oluşur. Diğer taraftan bir kan proteini olan gamma globulin 1996 sayıda atomdan oluşmakla birlikte sadece 4 çeşit farklı atom içerir; hidrojen, karbon, oksijen ve nitrojen. Molekülleri oluşturan kimyasal bağlara Moleküler bağlar denir. Bunlar kovalent, iyonik ve metalik bağlardır.
Moleküler bağlar
Bir molekülün atomları arasında oluşan bağlardır. Moleküller arası bağlardan daha kuvvetlidirler. Bir su molekülünün atomlarını bir arada tutan bağ moleküler bağlara örnektir. Öte yandan su moleküllerini buz halindeyken bir arada tutan bağlar ise moleküller arası bağlara örnektir. Moleküler bağlar kovalent, iyonik ve metalik bağlardır.
Kovalent bağlar
İki veya daha fazla atomun elektron paylaşımı sonucu oluşan bağ moleküler bağdır. Bağı oluşturan her bir atom elektron çiftine bir elektron sağlar. Bu bağ eğer iki aynı atomdan oluşmuş ise, oluşturulan bağa apolar kovalent bağ denir. Elektron çifti her iki atoma da eşit uzaklıktadır. Öte yandan bağ eğer iki farklı atom tarafından oluşturulmuş ise oluşturulan bağ polar kovalent bağ olarak adlandırılır. Bu durumda elektronegatifliği daha yüksek olan atomun elektron yoğunluğu negatifliği az olan atoma göre artar.
İyonik bağlar
İyonik Bağ, bir ya da daha fazla elektronun bir atomdan ayrılıp başka bir atoma bağlanması süreci sonrasında pozitif ve negatif iyonların oluşması neticesinde oluşan bağdır. Sodyum ve Klor atomlarından oluşan NaCl'ü oluşturan bağ iyonik bağa tipik bir örnektir.
Metalik bağlar
Metal atomlarını bir arada tutan bağdır. Metal atomların çekirdeğiyle valans elektronları arasındaki etkileşimin kuvveti oldukça zayıftır. Dolayısıyla atomun bu valans elektronlar serbestçe hareket edebilmektedirler. Band teorisine göre metal atomlarını etrafı valans elektronlarının oluşturduğu serbest elektron deniziyle çevrilidir. Bu serbest elektronların paylaşımı sonucu metalik bağ oluşur.
Hıçkırık

Hıçkırık, göğüs boşluğu ile karın boşluğunu birbirinden ayıran diyafram kasının birden kasılması sonucunda ses telleri arasındaki açıklığın istem dışı kapanması ile gerçekleşen ani soluk alımı ve bu sırada bir sesin dışarı çıkmasıdır. Frenik sinirin uyarılması ile geliştiği bilinmektedir.
Hıçkırık; solunum kasları ve özellikle diyaframdan ortaya çıkar. Tıp dilinde "singultus" denir. Nedenleri çeşitlidir. Basit hıçkırıklar; çoğunlukla mide gazı, sıcak ve baharatlı yemekler ya da sinir bozukluğundan kaynaklanır. Ayrıca; bazı kalp, karaciğer, bağırsak ve pankreas hastalıkları, zatülcenp veya zatürrede de görülebilir. 2 saatten fazla süren hıçkırıklarda, doktora başvurmak gerekir.
Hıçkırık, sık görülen ve kendiliğinden sonlanan bir rahatsızlıktır. Nadiren 2 günden fazla bazen de 1 aydan fazla (inatçı hıçkırık) sürebilir. İnatçı hıçkırık erişkin erkeklerde kadınlara göre daha sıktır.
Kadınlarda hıçkırığın sebebinin yüzde 93'ü psikolojik kökenli iken bu oran erkeklerde yüzde 7 kadardır. Özellikle 2 günden fazla süren sürekli ve 1 aydan fazla süren inatçı hıçkırık altta yatan enfeksiyondan kansere kadar uzanan bir dizi hastalığın ilk belirtisi olabilir. Ayrıca bazen bir hıçkırık atağı bir kalp krizinin tek belirtisi de olabilir. Kısa süreli hıçkırık atakları genellikle yemek, gastrik distansiyon (midenin gazla şişmesi), alkol ve stres ile daha sık ilişkilidir. İnatçı hıçkırığa sebep olacak 100'den fazla sebep bildirilmiştir.
Sebepleri
Psikolojik nedenler: Heyecanlanmak, korkmak, düşünme süresi ayarlamak, stres yaşamak
Toksik ve metabolik sebepler: Alkol, ilaçlar, diyabet, üremi
Ameliyat sonrası sebepler: Genel anestezi
Santral sinir sistemi (beyin)'ne bağlı sebepler: Tümörler, travma, menenjit, damarsal sebepler.
Diyaframın uyarılması: Mide distansiyonu (şişmesi), mide fıtığı, karaciğer büyümesi, dalak büyümesi
Ayrıca; çeşitli ilaçlar (steroidler, benzodiazepinler), glokom (göz tansiyonu), kulakta yabancı cisim, kıl, farenjit, guatr, zatürre, perikardit (kalp zarı iltihabı), kalp krizi, astım, tümörler gibi pek çok etken vagal siniri uyararak hıçkırık sebebi olabilir.
Belirti ve bulgular: Solunum sistemi
Semptomlar
Refleksler
Şeytan ayetleri

Şeytan ayetleri, Muhammed tarafından önce vahiy olarak açıklanıp sonrasında bu ayetlerin Şeytan isimli varlık tarafından kulağına söylendiği ifade edilerek Kur'an'dan çıkartıldığı belirtilen ayetlerdir. Bu ayetlerle ilgili rivayetler, Taberi, Vakidi, İbn Sa'd, Ebu Cafer Taberi ve İbni İshak'ın eserlerinde yer almıştır. Şeytan ayetleri kavramı ilk defa İskoç tarihçi William Muir tarafından 1858'de kullanılmıştır.
Rivayetler
Olayı nakleden pek çok farklı kaynak vardır. Bu kaynaklar olayı bazı detay farklılıkları ile naklederler. Bütün bu farklı rivayetler en sonda tek bir ortak ravi olan Muhammad ibn Ka'b'a dayanır. Özetle Muhammed'in Mekke'de akraba ve komşularını Müslüman yapmak için çaba harcadığını ve onlara Necm Suresinden ayetler okurken şeytanın araya girip 19 ve 20. ayetlerden sonra kendisine şunları söylettiği rivayet edilir:
19 Lat ve Uzza'ya
20 ve diğer üçüncüsü Menat'a ne dersiniz?
21 bunlar şefaatleri umulan yüce turnalardır.
Lat, Uzza ve Menat Mekkelilerin taptıkları putlar idi. Şeytan tarafından eklendiği söylenen "bunlar şefaatleri umulan yüce turnalardır." ayetinde geçen "turna" kelimesi Arapça "gharāniq" diye geçer ve bu "put, varlık" şeklinde de tercüme edilir.
Bu olay Muhammed'in sözü edilen pagan tanrılarının gerçekten var olduğunu kabul ettiği şeklinde algılandı. Muhammed'in tanrılarını övdüğünü duyan Mekkeliler bunu sevinçle karşıladı ve sureyi sonuna kadar Muhammed'le birlikte okudu.
Bu olay üzerine Mekkelilerin Müslüman olduğu haberlerinin yayıldığı ve o zamana kadar Habeşistan'a göç etmiş olan Müslümanların Mekkeye geri döndükleri ifade edilir.
İslam geleneğine göre bu olaydan sonra Cebrail, Muhammed'i konu hakkında bilgilendirmek için Hacc Suresi 52. ayeti indirir:
"Senden önce hiçbir resul ve nebi göndermedik ki, bir şey temenni ettiği zaman, şeytan onun bu temennisine dair vesvese vermiş olmasın. Ama Allah şeytanın vesvesesini giderir. Sonra Allah ayetlerini sağlamlaştırır. Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir."
Muhammed fitneyi önlemek için sözlerini geri alır ve ayetler şu şekilde düzeltilir:
19 Lat ve Uzza'ya
20 ve diğer üçüncüsü Menat'a ne dersiniz?
21 erkek size de, dişi O'na mı?
22 öyle ise bu çok insafsızca bir paylaştırmadır.
23 onlar ancak sizin ve atalarınızın (ilah edindiğiniz şeylere) taktığınız isimlerdir. Allah, onlar hakkında hiçbir delil indirmemiştir. Onlar (putperestler) yalnız zanna ve nefislerin arzusuna tabi oluyorlar. Andolsun ki, kendilerine, Rableri katından yol gösterici gelmiştir.
Tarihsellik
Orta Doğu üzerine araştırmalar yürüten oryantalistler arasında 19. yüzyıldan beri kabul edilen genel görüş, şeytan ayetlerinin tarihsel bir olay olduğu yönündedir. Encyclopaedia of the Qur'ān ansiklopedisinde tarihsel olarak doğru olduğunu ancak "Ortodoks İslam" tarafından reddedildiğini belirtmiştir.
Joseph-Ignace Guillotin

Dr. Joseph-Ignace Guillotin (28 Mayıs 1738 26 Mart 1814), giyotinin doğrudan kaşifi olmamakla birlikte 10 Ekim 1789'da Fransa'da ölüm cezalarını gerçekleştirmek için mekanik bir cihazın kullanılmasını öneren kişidir. Aletin kendi ismi ile anılması üzerine ailesi hükumetten alet için bu ismin kullanılmamasını istemiş, sonunda soyadlarını değiştirmişlerdir.
Hayatı
Reims ve Paris Üniversitesi'nde tıp eğitimi gören Guillotin, 1770'te mezun oldu. İdam cezasına karşı olmasına rağmen; daha insancıl bir idam tekniğinin uygulanmasının ölüm cezasının kaldırılması yönünde bir adım olarak gördü.
Söylentilerin aksine giyotin ile değil; omuzda çıkan bir karbunkül (şirpençe) nedeniyle ölmüştür.
Popüler kültürdeki yeri
2020'de yayınlanan La Révolution adlı dizide Amir El Kacem tarafından canlandırılmıştır.
Meniñ Qazaqstanım

Meniñ Qazaqstanım (), Kazakistan'ın ulusal marşıdır. Marş, 1992'den 2006'ya kadar kullanılan Kazakistan Cumhuriyeti Ulusal Marşı'nın yerine, 7 Ocak 2006 tarihinde kabul edilmiştir. Marşın orijinali 1956'da Şemsi Kaldayakov tarafından bestelenen ve Cumeken Nacimedenov tarafından yazılmış bir şarkıdır. Şarkı, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra kurulan Kazakistan'ın ulusal marşı olmuştur, fakat ilk cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev tarafından sözlerinde değişiklikler yapılmıştır.
Tarihçe
Bu şarkı, Bakir Topraklar Projesi'ne cevaben 1956'da yazılmış bir Kazak vatansever şarkısıdır.
Sözleri
Protokol
Marş, resmi devlet törenlerinde ve Kazakistan'ın milli spor takımlarının bulunduğu etkinliklerde çalınır. Marş okunurken nasıl durulacağı konusunda herhangi bir yasa bulunmamaktadır, fakat vatandaşlar geleneksel olarak elleri kalplerinde olacak şekilde durarak okurlar. Kazakistan Silahlı Kuvvetleri personeli ise marşın okunması sırasında Rus tarzı askeri selam verir.
ses örnekleri
SS Great Eastern

Great Eastern, modern okyanusaşırı yolcu gemilerinin ilk örneği sayılan buharlı gemi.
Isambard Kingdom Brunel ve J. Scott tarafından Eastern Navigation Company için tasarlanmıştır. 1858'de suya indirilmiştir.
İngiliz donanmasına ait Great Eastern'in görevi, İngiltere ile Hindistan arasında sefer yapmaktı. Zamanının en büyük gemisi şeklinde ün saldı. Boyutlarının bu kadar büyük olmasının başlıca nedeni, gidiş ve dönüş yolculuklarında kullanılacak yakıt maddelerinin birlikte taşınması zorunluluğundan ileri geliyordu. Çünkü o dönemde, kömür gereksinimini doğu ülkelerinden karşılama olanağı yoktu.
Bu dev deniz taşıtı kızağa konduğu andan başlayarak, pek çok şanssızlıkla karşılaşmıştır. Tersanede ölümle sonuçlanan sayısız iş kazaları, yapımı üstlenen şirketin iflas etmesi bunlara birer örnektir. Great Eastern'in bu kötü yazgısı daha sonra da sürmüştür. 30 Ocak 1858 tarihinde denize indirilen gemi, bir yıl hareketsiz kalmış sonunda ilk yolculuğuna çıkacağı gün, baş mühendisine inme inmiştir. Yolculuk sırasında da gemide çıkan bir yangın görevlilerden altı kişinin ölümüne yol açmıştır. Bu dev geminin ilk günden başlayan şanssızlığı, hizmet verdiği sürece kazalar, yangınlar, iflaslar gibi büyük zararlara yol açan olaylarla sürüp gitmiştir.
Daha sonraları Great Ship Company'e satılan gemi New York ticaret hattında çalıştırılmaya başladı. Ama geniş ambarlarını tam şekilde doldurulamadığı için devamlı zararına seferler yaptı. 1864'te SteamShip Company'ye satıldı ve kablo döşeme gemisi olarak kullanıldı. Avrupa ve Amerika'yı birbirine bağlayan denizaltı telgraf kablolarının döşenmesi sırasında 3.400 km uzunluğunda ve 4.500 ton ağırlığındaki kabloları taşıyacak başka bir araç bulunmadığı için Great Eastern'den yararlanılmıştır. 1866-1874 yılları arası yıllara rastlayan bu dönem geminin en sakin ve başarılı günleri olmuştur. Bir ara kablo döşeme işine ara vererek Amerikalı ziyaretçileri 2. Paris Dünya Sergisi'ne götürmek üzere, Liverpool'dan New York'a gönderildi. Bu yolculuğa katılan Jules Verne Yüzen Şehir adlı romanında bu gemiyi anlattı.
Bu büyük transatlantik on iki yıl süren uzun bir işsizlik döneminden sonra 1889 yılında hurdaya çıkarılmış ve bir yıkıcıya satılmıştır. Ancak parçalama işlemi, elde edilecek hurdanın gelirinden çok yüksek olduğu için yıkıcı da bu işten zarar etmiştir.
Karşılaştığı bütün şanssızlıklara karşın, Great Eastern gemi mühendisliği alanında büyük bir çığır açmıştır. 211 m boyunda, 25 m genişliğindeki bu gemi 32.000 ton ağırlığındaydı. Bu boyutları ancak yarım yüzyıl sonra yapılan Lusitania transatlantiği aşmıştır. Saatte 15 deniz mili hız yapabilen Great Eastern'in motorları 2.600 beygir gücündeydi. 15.000 ton kömür, 6.000 ton yük, 400 personel ve 4.000'den fazla yolcu taşıyabilecek güçteydi. Ne var ki, Great Eastern'in hiçbir seferine 1.500'den fazla yolcu katılmamıştır.