turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Polisiye

Polisiye, suç ve suçlularla ilgili edebiyata verilen genel addır. Başlangıç olarak kimilerince Gaston Leroux tarafından yazılan Sarı Odanın Esrarı adlı kitap, kimilerince de Edgar Allan Poe tarafından yazılan Morg Sokağı Cinayeti kabul edilir. İlk polisiye roman olarak ise "Charles Felix" takma adıyla 1862-63 yıllarında yayımlanmış olan The Notting Hill Mystery kabul edilir. Halk arasındaki popüler kimliğini, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılarak, gazetelerde tefrika halinde yayımlanan Sherlock Holmes ile kazanmıştır. Endüstriyel devrim ve modernizmin en etkili şekilde yaşandığı İngiltere, bu doğuma kaynaklık etmiş sayılsa da, Avrupası kıtasından ve Amerika'dan türe yeni açılımlar kazandırılmış ve yepyeni alt türler eklenmiştir.
Özellikle Büyük Bunalım dönemleri, polisiye yazınında Altın Çağ diye tabir edilen dönemle kesişmektedir. Bu dönem, polisiyede özellikle "Kim Yaptı?" (Whodunit? veya Whodonit?) ve "Kapalı Oda Esrarı" tarzıyla öne çıkar. Bu türün en tanınmış yazarları Agatha Christie ve John Dickson Carr'dır (aka Carter Dickson). Okuyucuya en başta bir cinayet, yani bir esrar ve bu cinayeti işlemesi muhtemel kişiler, yazarın okuyucuyu kendisiyle eşitlemek için verdiği ipuçlarıyla beraber sunulur. Olaylar ve olayların sürükleyiciliği her zaman karakter derinliğinin önünde gider. Bu tarz polisiyelerde suç genelde bireyseldir ve bir dedektif veya amatör bir meraklı tarafından cinayetin çözülmesinin ardından, suçlu yakalanıp cezalandırılır ve toplum yaşantısına devam eder; suçun derinliği veya toplumsal nedenleri konu edilmez. Bir diğer özellik de bu tür polisiyede genellikle üst orta sınıf yaşantısının konu edilmesidir.
Bu tarz polisiye 1950'lerden sonra yerini, sadece suçlunun yaptıklarını değil, suçu ve onu ortaya çıkaran sebepleri de konu olan yeni tarzlara bırakmıştır. Bu alanda bahsedilmesi gereken en önemli isim şüphesiz Belçikalı Georges Simenon'dur.
Bugün ise polisiye inanılmaz sayıda çok alt türe sahiptir ve diğer türlerde yazılan romanları da kurgu yapısıyla etkilemekte ve böylece romanlara polisiyenin okumayı kolaylaştıran sürükleyici öğeleri eklenmektedir; örnek olarak Umberto Eco'nun Gülün Adı veya Orhan Pamuk'un Benim Adım Kırmızı'sı verilebilir.
John Updike

John Hoyer Updike (d. 18 Mart 1932, Amerika Birleşik Devletleri, Pensilvanya - ö. 27 Ocak 2009, Amerika Birleşik Devletleri, Massachusetts) Amerikalı roman ve öykü yazarı, şair, sanat ve edebiyat eleştirmeni.
Updike, Protestan dindar, orta sınıf kasaba Amerika'sını anlattığı kitaplarıyla iki defa Pulitzer ödülünü kazandı. Eserlerinde genel olarak tekrarlanan temalar seks, inanç, ölüm ve ilişkiler olarak özetlenebilir.
Yapıtları 1950'lerden itibaren The New Yorker dergisinde yayınlandı. Toplamda 21 roman, 18 kısa hikaye kitabı, 12 şiir kitabı, 4 çocuk kitabı yazdı. Ayrıca diğer türlerde 12 eser verdi.
1 Şubat 2009 tarihinde akciğer kanserinden ölmüştür.
Larry McMurtry

Larry McMurtry (3 Haziran 1936, Teksas - 25 Mart 2021) Amerikalı yazardır.
Pulitzer Ödülü'nün yanı sıra, 2006 yılında "Brokeback Dağı" filminin senaryosu ile Oscar ödülü kazanmıştır.
1936 doğumlular
Teksas doğumlu yazarlar
2021 yılında ölenler
20. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
21. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
20. yüzyıl Amerikalı senaristleri
21. yüzyıl Amerikalı senaristleri
Amerikalı askeri tarihçiler
Kurgu dalında Pulitzer Ödülü sahipleri
Rice Üniversitesinde öğrenim görenler
En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü sahipleri
En İyi Senaryo Altın Küre sahipleri
National Humanities Medal sahipleri
Kurgu dalında PEN/Faulkner Ödülü sahipleri
Western yazarları
Writers Guild of America Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Senaryo Ödülü sahipleri
Pulitzer Ödülü alan yazarlar
BAFTA Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Senaryo Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Uyarlama Senaryo Ödülü sahipleri
En İyi Uyarlama Senaryo Writers Guild of America Ödülü sahipleri
Tayvan aborjinleri

Tayvan aborjinleri (Çince: 原住民, yuan zhu min), Tayvan'da nüfusları 444.000'i (toplam Tayvan nüfusunun %2'si) bulan etnik grup.
Adaya 4.000 yıl önce yerleştikleri tahmin edilen Tayvan aborjinleri, genetik olarak Malay-Polinezya halklarına akrabadır. 16 kabilenin dilleri Austronezyen dil ailesi içinde sınıflandırılmıştır.
Bugün bu etnik grup içinde hükumet tarafından tanınan ve kültürleri koruma altına alınan 16 kabile vardır:
Amis (Ami, Pangcah) (阿美)
Atayal (Tayal, Tayan) (泰雅)
Bunun (布農)
Kavalan (噶瑪蘭)
Paiwan (排灣)
Puyuma (卑南)
Rukai (魯凱)
Saisiyat (Saisiat) (賽夏)
Tao (Yami) (雅美/達悟)
Thao (邵)
Tsou (Cou) (鄒)
Truku (Taroko) (太魯閣)
Sakizaya (撒奇萊雅)
Seediq (賽德克)
Saaroa (拉阿魯哇)
Kanakanavu (卡那卡那富)
Bunlar daha çok Tayvan'ın dağlık bölgelerinde yaşamaktadır, bu nedenle Dağlılar (山地人, Shandi ren) olarak da anılırlar. Bunların dışında ovalara ve kıyı bölgelerinde yerleşmiş başka kabileler de vardı. Bunlar ise Ova Hakları (平埔族, Pinpu zu) olarak adlandırılır. Bu kabilelerden bazıları hükumet tarafından resmen tanınmasa da varlıklarını bugün de devam ettirmekte: Siraya (西拉雅), Taokas (道卡斯), Ketagalan (凱達格蘭).
Tayvan aborjinleri yakın tarihlere kadar, ağırlıklı olarak avcı-toplayıcı bir kabile hayatı sürdürmekteydi. Tayvan aborjinlerine ait ilk kayıtlar 17. yüzyılda adayı ticaret kolonisi olarak kullanmak isteyen Hollandalılara aittir. Hollandalılar Tayvan'da yerlilerin direnişiyle karşılaştıklarını, yerlilerin vahşi, kelle avcısı olduklarını kaydetmiştir.
Daha sonraki dönemlerde ada Fujian ve Guangdong'dan gelen Çinli göçmelerin yoğun akınına uğramıştır. İlk Çinli yerleşimciler daha çok adanın batısındaki kıyı bölgelerini seçmişler, buraları tarıma açmışlardır. Dolayısıyla Ova Halkları kültürel bütünlüklerini koruyamamış, büyük oranda Çin kültürünü benimsemişlerdir. Çinli yerleşimcilerin baskılarından kendilerini korumayı başaran kimi Ova Halkı ile dağlık bölgelerdeki Tayvan aborjinleri, Japon Koloni Döneminde (1895-1945) bu kez Japonların uygarlaştırma baskılarına maruz kalmıştır. Japonca konuşmaya zorlanan, Japon okullarında eğitim verilen, hatta Japon ordusunun ön saflarında savaşa sürülen aborjinlerin kimi zaman başlattıkları ayaklanmalar, Japon Koloni İdaresi tarafından zorlukla bastırılmıştır.
Kabileler büyük oranda yok olmuş olsa da günümüz Tayvan'ın da hala Ova Halklarının dinlerinden, kültürlerinden kalıntılara rastlamak mümkündür.
Aage Niels Bohr

Aage Niels Bohr, (19 Haziran 1922, Kopenhag - 8 Eylül 2009, Kopenhag), Danimarkalı fizikçi.
Margrethe ile ünlü fizikçi Niels Bohr'un oğludur.
Aage Niels
1922 doğumlular
Kopenhag doğumlu bilim insanları
2009 yılında ölenler
Danimarkalı fizikçiler
Danimarkalı Nobel Ödülü sahipleri
Ulusal Bilimler Akademisi üyeleri
İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyeleri
Danimarka doğumlular
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Danimarkalı gurbetçiler
Antony Hewish

Antony Hewish (d. 11 Mayıs 1924 - ö. 13 Eylül 2021), 1974 yılında Nobel Fizik Ödülü'ne layık görülmüş İngiliz fizikçidir.
Radyoastrofizik alanındaki öncü araştırmaları, Ryleye özellikle açıklık sentezi tekniğini buluşu, Hewishe, pulsarların keşfindeki nihai rolü için Nobel Fizik Ödülü verilmiştir (Martin Ryle ile beraber).
İngiliz fizikçiler
1924 doğumlular
Nobel Fizik Ödülü sahipleri
2021 yılında ölenler
Cambridge Üniversitesinde öğrenim görenler
Britanyalı Nobel Ödülü sahipleri
Royal Society üyeleri
Standart Çince

Standart Çince, Putonghua ya da Standart Mandarin, Çin'in resmi dilidir. Çin'in kuzeyinde konuşulan Mandarin Pekin lehçesinden türemiştir. Çin'de bu dile guānhuà (官话), memurların dili denmekteydi. Ancak Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra 1955'te adı putonghua (普通话) yaygın söz olarak değiştirildi.
Standart Çince,
Çin'de Pǔtōnghuà (普通話) ("Ortak Lehçe") olarak
Çin Cumhuriyeti'nde (Tayvan) Guóyǔ (國語) ("Milli Dil") olarak,
Malezya ve Singapur'da Biāozhǔn Huáyǔ (標準華語) ("Standart Çin Dili") olarak bilinir.
Standart Çince diğer Çin dilleri gibi tonlu bir dildir. Yani aynı sesin farklı tonlamalarıyla farklı kelimeler türetilir. Toplam 4 ton vardır.
1. ton, düz ton:(ˉ)
2. ton, yükselen ton: (ˊ)
3. ton, dalgalı ton: ()
4. ton, düşen ton: (ˋ)
Örneğin, ma hecesinde:
1. mā 媽 (anne)
2. má 麻 (susam)
3. mǎ 馬 (At)
4. mà 罵 (hakaret etmek)
Yukarıdaki ma gibi bir hecenin 4 tonu 4 ayrı kelime olarak kabul edilir.
Sık kullanılan kalıplar
Daha fazla cümle için dış bağlantıları tıklayınız
Mandarin

Bu madde Kuzey Çin'de konuşulan Mandarin hakkındadır. Çin Halk Cumhuriyeti'nin resmi dili Standart Mandarin hakkında bilgi almak için Standart Çince maddesine bakınız.
Mandarin ya da Beifanghua ( Hanyu Pinyin: Běifānghuà) Çincenin en çok konuşulan dilidir. Kuzey Çin'de konuşulan tüm lehçeler Mandarin altında sınıflandırılmıştır. Ancak genelde Mandarin daha dar anlamıyla Çin ve Tayvan'da resmi dil olarak kullanılan Standart Çinceye ( Putonghua/, Guoyu) işaret eder.

Mandarinin Beijing (Pekin) lehçesi, günümüzde standart Çince adıyla Çin Halk Cumhuriyeti ve Tayvan'da resmi dil olarak kabul edilmiştir.
Tarih
Standart Mandarin her zaman birçok lehçeden oluşmuştur; ancak her zaman prestij lehçeler bulunmuştur. Mesela Konfüçyüs yǎyán () lehçesini veya "seçkin lehçe"yi, yerel lehçelere tercih ediyordu. Han Hanedanlığı zamanındaki yazılarda ise tōngyǔ () kullanılıyordu. Kuzey ve güney hükümdarlıklarına ait kitaplar, o zamanların bir veya daha fazla standart sistematik telaffuzunu yansıtıyordu. Ancak tüm bu lehçeler eğitimli seçkin kesim dışında belki de hiç bilinmiyordu; hatta seçkin kişiler arasında bile okunuşları çok fazla değişkenlik gösterebiliyordu; çünkü Klasik Çince olarak adlandırılan standartlar sadece yazılı bir standart idi; ancak konuşulan o değildi.
Ming (13681644) ve Qing Hükümdarlığı (16441912) mahkemelerde kullanılan dili tarif etmek için "resmi dil", yani guānhuà () terimini kullanmaya başladılar. Mandarin terimi ise direkt olarak Portekizceden gelmektedir. Mandarin sözcüğü Çin'deki bürokratik memurları tarif etmek için kullanılıyordu. Yanlış anlaşılmanın da etkisi ile tüm Asya'da memurları tarif etmek için kullanılan ve bir Sanskrit sözcüğü olan (mantri veya mentri) terimi, Portekizcedeki mandar (birine bir iş vermek) sözcüğü ile çok benzeşmesinden ve memurların verilen işi yapan kişi olmasından dolayı memurlara mandarin denilmeye başlandı. Bu gelişmenin ardından Portekizliler aniden bu memurların kendi aralarında kullandıkları dile (Guanhua) "Mandarinlerin dili", "Mandarin dili" veya kısaca "Mandarin" demeye başladı. Zamanla Mandarin, Batılılar tarafından Kuzey Çin'de kullanılan tüm lehçeleri ifade eden bir terim haline gelmiştir.
Sık kullanılan kalıplar
Imagine (John Lennon şarkısı)

"Imagine", John Lennon tarafından yazılmış ve seslendirilmiş ütopik bir şarkının adıdır. Şarkı sanatçının 1971 tarihli Imagine isimli albümünde yer almaktaydı. Her ne kadar çeşitli versiyonları yapılmış olsa ve zaman içinde birçok farklı sanatçı şarkıyı seslendirmiş olsa da hala en çok sevilen ve beğenilen versiyonu orijinal olanıdır.
Bugün en çok sevilen şarkılardan olan Imagine, Rolling Stone'un Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı anketinde üçüncü olmuştur.
Lennon şarkıyı "din-karşıtı, milliyetçilik-karşıtı, geleneklere karşı ve anti-kapitalist fakat şeker kaplı olduğu için kabul görmüş" olarak tanımlamıştır. Bu tanım Geoffrey Giuliano'nun Lennon in America isimli kitabında belirtilmiştir.
Şarkıda Lennon, kendi ütopya görüşünün hayal edilmesini ister, orada ülke yoktur, din yoktur, mülk yoktur ve uğruna öldürecek ya da ölecek herhangi bir şey yoktur. Orada sadece barış içinde yaşayan ve tüm dünyayı paylaşan insanlar vardır.
Her ne kadar şarkı sözlerinin Lennon'un daha barışçıl bir dünyaya dair umutlarından doğduğu düşünülmüş olsa da, aslında şarkının nakaratı Yoko Ono tarafından daha Lennon'la tanışmadan önce çeşitli şiirlerinde ve Grapefruit isimli kitabında kullanılmıştı. Nakaratın ilham kaynağı 2. Dünya Savaşı sırasında, Ono'nun Japonya'da geçirdiği çocukluğu, bu döneme verdiği tepkidir. Lennon, birkaç sefer, şarkının sözleri için her ikisinin de (Yoko Ono'nun da) anılması gerektiğini belirtmiştir.
Şarkı farklı yerlerde kullanılmış, kabul edilmiş, farklı sanatçılar tarafından defalarca seslendirilmiş ve farklı şeylere ilham kaynağı olmuştur. Bunlardan bazıları:
"Imagine" insan hakları örgütü Amnesty International yani Uluslararası Af Örgütü'nün resmi şarkısıdır.
1993'te, Lennon'un Ölüm Yıldönümünde, David Bowie şarkıyı canlı olarak yeniden seslendirmiştir (cover yapmıştır).
1999'da BMI "Imagine" şarkısını 20. yüzyılda en çok seslendirilen 100 şarkıdan biri seçmiştir.
2004'te, A Perfect Circle grubu şarkıyı eMOTIVE isimli albümlerinde yeniden seslendirdi (cover yaptı).
2015'te, Lady Gaga şarkıyı 2015 Avrupa Oyunları'nın yapıldığı Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de oyunların açılışında seslendirdi.
Joy Division

Joy Division 1977'de İngiltere'nin Manchester şehrinde kurulan bir rock grubu. 1980'de grubun vokalisti Ian Curtis'in intihar etmesiyle grup dağıldı. Diğer üyeler birkaç ay sonra New Order adıyla yeni bir grup kurdular.
Post-punk akımı içinde değerlendirilen grup ilk konserini Warsaw adıyla 29 mayıs 1977'de Electric Circus'ta vermiştir.
Joy Division, sadece iki stüdyo albümü yayımlamasına ve kısıtlı sayılacak bir başarıya ulaşmasına rağmen zamanının en yaratıcı ve en etkileyici gruplarından biri olarak kabul edilir. Ayrıca grup -Ian Curtis'in intiharıyla bağlantılı olarak da- karanlık ve depresif olarak nitelenir.
Üyeler
Asıl üyeler
Ian Curtis − vokal, gitar (1976 ortası - 1980 Mayıs arası)
Bernard Sumner (Bernard Albrecht) − gitar, klavye (1976 ortası - 1980 Mayıs arası)
Peter Hook − bas gitar (1976 ortası - 1980 Mayıs arası)
Stephen Morris − bateri (1977 Ağustos - 1980 Mayıs arası)
Diğer üyeler
Terry Mason − bateri (1976 ortası - 1977 Mayıs arası)
Tony Tabac − bateri (1977 Mayıs - Haziran arası)
Steve Brotherdale − bateri (1977 Haziran - Ağustos arası)
Diskografi
Albümler
Unknown Pleasures - (Factory - 1979)
Closer - (Factory - 1980)
Still - (Factory - 1981)
Substance - (Factory - 1988)
İngiliz post punk grupları
Müzikal dörtlüler
1976'da kurulan müzik grupları
Lankavatara Sutra

Lankavatara Sutra, en önemli Buddhist kutsal metinlerinden biri. Mahayana ve Vajrayana mezheplerinin kabul ettiği bir sutra'dır.
Başta Japonya, Çin, Tibet ve Moğolistan olmak üzere pek çok ülkede Buddhist rahipler tarafından okunmakta, öğretilmektedir.
Lankavatara Sutra derin felsefi bir sutra'dır ve içerdiği kavramların anlaşılması zaman zaman kolay olmamakta bu nedenle de bütün öğrencilere öğretilememektedir. Ancak temel buddhist prensiplerini iyice anlamış, ortalama bir Buddhist veya rahip olmak isteyen Zen/Chan, Shingon ve yer yer de Tibet ve Pure Land Buddhistleri arasında popülerdir.
Naruto

Naruto, Japonca bir kelimedir. Şu anlamlara gelebilir:
Medya
Naruto, Uzumaki Naruto isimli ninjanın olduğu Japon anime/manga serisidir.
Yer
鳴門 -- Naruto, Tokushima, Japonya'da bir şehir.
成東 -- Narutō, Chiba, bir Japon kasabası.
Naruto Boğazı, Japonya Awaji adası ve Shikoku arasında.
Naruto girdabı Naruto Boğazında Naruto, Tokushima'ya gelen turistlerin ilgisini çeken bir yer.
Diğer
Bir çeşit kamaboko, pembe burgulu deseni, raamen gibi makarnaların üstüne veya sıcak sobanın üstüne koyulan bir şeydir. İsmini Naruto Boğazı'ndan alır.
"@" işareti için Japonca takma isimdir.
Jehan Alain

Jehan Alain (d. 1911 Saint-Germain-en-Laye, Yvelines, İle-de-France - ö. Petit-Puy, Saumur, Maine-et-Loire, Pays de la Loire; 1940), Fransız bestecisi ve orgcusu.
Paris konservatuvarında Andre Bloch, Georges Caussade, Paul Abraham Dukas, Jean Roger-Ducasse ve Marcel Dupré'den ders alan Jehan Alain, 1936'da Orgseverler Derneği'nin beste büyük ödülünü kazandı. 1940'ta Saumur yakınlarında savaşırken öldü.
Mezarı Saint Nicolas Kilisesi mezarlığındadır..
Başlıca Yapıtları
Koraller
Janequin'in Bir Teması Üstüne Çeşitlemeler
Üç Dans (Sevinçler, Yaslar, Çarpışmalar)
Litanies (Uzun Dualar)
Climat (İklim)
Le Jardin Suspendu (Asma Bahçe)
Fantaisies (Fanteziler)
Deux Danses a Agni Vagvistha (Agni Vagvistha'ya İki Dans).
Alain, Jehan
Alain, Jehan
Alain, Jehan
Alain, Jehan
Alain, Jehan
II. Dünya Savaşı'nda Fransız askerler
Paris'te defnedilenler
Fransız klasik müzik bestecileri
Amasya Antlaşması

Amasya Antlaşması, Kanuni Sultan Süleyman'ın çıktığı 3. Azerbaycan Seferi sonunda Türkmenlerle savaşmanın anlamsız olduğunun fark edilmesi ve kardeş kavgasına son vermek üzere Osmanlı Devleti ile Safevi Devleti arasında imzalanan antlaşmadır.
29 Mayıs 1555'te imzalanan bu ilk Osmanlı-Safevi Antlaşması ile Doğu Anadolu Bölgesi, Bağdat, Osmanlı imtiyaz sahasına girmiş ve buralarda her iki devlet mensupları tüccarlar tarafından serbest ticaret yapılmaya başlanmış.
Bu antlaşma Osmanlı Devleti ile Safeviler arasında yapılan ilk antlaşmadır. Antlaşmayı Osmanlı Adına Kanuni Sultan Süleyman, Safeviler adına da Şah İsmail'in genç oğlu Şah Tahmasb imzalamıştır. Antlaşma 1577 yılında Safeviler tarafından bozulmuştur. Bunun üzerine Osmanlı padişahı III. Murad Safevilerin üzerine sefere çıkmıştır ve 1590 yılında Ferhat Paşa Antlaşması imzalanmıştır.
Leopoldo Alas

Leopoldo Alas (25 Nisan 1852, Zamora - 13 Haziran 1901, Oviedo), İspanyol yazar.
Çağında özellikle eleştirmen ve dönemin Fransız edebiyat akımlarının İspanya'daki yayıcılarından biri olarak tanındı. Oysa gerçek değeri, 19. yy. İspanyol romanlarının en güzellerinden birini yazmış olmasıyla anlaşıldı: La Regenta (Profesörün Karısı, 1848). Taşra yaşamının yergisi olan bu roman, sık sık Madam Bovary'yle oranlanmıştır. Edebiyat eleştirileri Solos (1890-1898) ve Palique (1893) adlı kitaplarda toplanmıştır.
1852 doğumlular
Zamora, İspanya doğumlular
1901 yılında ölenler
İspanyol eleştirmenler
Oviedo Üniversitesinde öğrenim görenler
19. yüzyıl İspanyol roman yazarları
İspanya'da veremden ölenler
Tahir Alangu

Tahir Alangu (d. 24 Aralık 1915, İstanbul - ö. 19 Haziran 1973, İstanbul), Türk yazarı ve edebiyat tarihçisi.
1915'te İstanbul'da doğdu. 1938'de Kabataş Lisesi'ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümünden 1943'te mezun oldu. 1946-1973 yılları arasında edebiyat öğretmeni olarak Anadolu'yu dolaştı. Galatasaray Lisesi'nde edebiyat, Robert Kolej'de Türkoloji dersleri verdi. Şiirleri, eleştirileri, edebiyat, tarih ve halk bilim üzerine yazıları öğrencilik yıllarından başlayarak Yurt, Tarihten Sesler, Yeni Türk, Değirmen, Gündüz, Yeni Yurt, Yenilik, Yeditepe, Türk Dili, Dost ve Kim gibi dergilerde yayınlandı. 1960-1969 yılları arasında Varlık dergisinde roman ve öykü değerlendirmeleri yazdı, Varlık Yıllığı'nın hazırlanmasına katkıda bulundu. Vatan ve Cumhuriyet gazetelerinde de yazdı. Ömer Seyfettin'in bütün eserlerini baskıya hazırladı. Masallar, gölge oyunları, destanlar, göçmen folkloru ve bunlarla ilgili kuramsal sorunlar hakkında araştırmalar yaptı. Halk bilimin geleneklerin incelenmesinde eskiye bağlı kalınması yöntemine karşı çıktı, bu bilimin eskinin temelleri üzerinde yeni bir çağdaş toplum yapısı oluşturulmasına katkı sağlayacağını savundu. 19 Haziran 1973'te hayatını kaybeden Tahir Alangu'nun cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Başlıca yapıtları
Çalgılı Kahvelerle Külhanbey Edebiyatı ve Numuneleri (1943)
Kalavela (1945)
Servet-i Fünun Edebiyatı Antolojisi (1958)
Cumhuriyetten Sonra Hikaye ve Roman (3 cilt, 1959-1968)
Billur Köşk Masalları (1961)
Keloğlan Masalları (1967)
Ömer Seyfettin (Yaşam öyküsel roman, 1968)
100 Ünlü Türk Eseri (1974)
Türkiye Folkloru El Kitabı (1983)
Yurdaer Altıntaş

Yurdaer Altıntaş (1935; Kars- 25 Temmuz 2019; İstanbul), Özellikle tiyatro ve sinema başta olmak üzere sanat afişleri düzenlemiş uluslararası üne sahip Türk grafik tasarımcısıdır.
Biyografisi
Yurdaer Altıntaş 1935 yılında Kars'ta doğmuştur. Annesi Polonya Krakówdan Türkiyeye göç eden bir aileden gelmektedir, babası ise Girit kökenli Bursalı Şeyh Cemil Efendi'nin oğludur. Tokat, Sivas, Malatya, Erzurum, Gelibolu gibi Anadolunun çeşitli kentlerinde geçen çocukluk yıllarında Anadolu kültürünü tanıma fırsatı bulmuştur.
Lise birinci sınıfta Güzel Sanatlar Akademisi'nin sınavlarına girip kazanmmış resim eğitimi almaya başlamıştır. 1952 yılında Güzel Sanatlar Akademisi Süsleme Sanatları Bölümüne, Afiş atölyelerinde eğitimini devam ettirir. Altıntaş, yüksek öğreniminin son yılında profesyonel olarak çalışmaya başlamıştır. Afiş Atölyesinin yüksek bölümünden 1957de mezun olmuş, altı ay gibi kısa süren reklam ajansı deneyimlerinden sonra bağımsız çalışmayı tercih etmiştir.
Başarıları
1964te Türk Alman Kültür Merkezinde açtığı ilk kişisel sergisi, Türkiyede gerçekleştirilen ilk grafik tasarım sergisidir. 1965 yılında Almanyada basılmakta olan Gebraucshgraphik dergisinde işlerinin yayımlanmasıyla bir dış yayında işleri yer alan ilk Türk grafik tasarımcı olmuştur. 1960ların ikinci yarısından başlayarak, yurtdışında gerçekleştirilen çok sayıda grafik tasarım etkinliğine işleri kabul edilmiştir. Türkiye grafik tasarımının yurtdışında tanınırlığını sağlamak için girişimlerde bulunmuştur. 1968de Grafik Sanatçılar Derneğinin kurulmasına öncülük etmiştir. Yapmış olduğu Nasreddin Hoca resimlemeleri 1974 yılında İngilterede kitap haline getirilerek yayımlanmıştır.
1976da İDGSA Uygulamalı Endüstri Sanatları Yüksek Okulundaki (UESYO) öğretim görevliliğinden başlayarak 2002de Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümünden emekliliğine kadar grafik tasarım eğitimi alanında farklı roller üstlenmiştir. 1987den 1993e kadar Grafikerler Meslek Kuruluşunun başkanlık görevini yürütmüştür. 1996 yılında 60. yaş günü nedeniyle uluslararası çağrılı afiş sergisi düzenledi. Halen grafik tasarım alanında ürün vermeye devam etmekte olan Altıntaşın çalışmaları dünyada çeşitli müze ve arşivlerde yer almaktadır. 2011 yılında altmış yıllık çalışmaları 21. Uluslararası İstanbul Sanat Fuarı'nda sergilenmiştir ve Sanatçı onur ödülü Altıntaş'a verilmiştir. Tanınmış grafik sanatçısı Yurdaer Altıntaş 25 Temmuz 2019'da İstanbul'da 84 yaşında vefat etmiş Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Lenkeran

Lenkeran ( Talışça: Lankon), Azerbaycan'da şehir. Lenkeran Rayonu'nun idari merkezidir. Lenkeran Azerbaycan Cumhuriyeti'nin güney bölgesinde yerleşen en büyük şehirdir.
1993 yılında kısa süreliğine ayrılıkçı Talış-Mugan Özerk Cumhuriyeti'nin başkenti olmuştur. Lenkeran adı, bir İran dili olan Talışça'da "Lan" veya "Ləngər" - Kamış, "Kon" veya "Kəon" - Evler yani kamış evler demektir. Nüfusun yaklaşık üçte ikisini Azeriler ve üçte birini Talışlar oluşturmaktadır.
Lenkeran şehrinin nüfusu 2020 sayımına göre 52.800-dən fazladır.
Galeri
Kardeş Şehirler
İskenderun, Türkiye
Şirvan (Azerbaycan)

Şirvan (2008 yılına kadar Ali - Bayramlı), Azerbaycan'da bir şehirdir. Şirvan şehri bir sanayi şehridir.
Şirvan 1938'e kadar Zubovka olarak anılır, 1938-1954'te yerleşim yeri statüsünü, 28 Temmuz 1954'te ise ilçe kenti statüsünü alır. [2] 4 Ocak 1963'ten beri cumhuriyetçi bir şehirdir. Alanı 72,7 metrekaredir. km, nüfus 89.7 bin kişidir ve nüfus yoğunluğu 1 km kare. Km başına 2457 kişi. Hacıramanlı ve Bayramlı yerleşimleri de şehre aittir. Şehrin nüfusunun% 98,5'i Azerbaycanlı, geri kalanı Ruslar, Yahudiler, Ukraynalılar, Tatarlar, Türkler ve diğer milletlerden oluşuyor.
Coğrafya
Şirvan Kür nehrinin sol kıyısında, Şirvan düzlüğündedir. Şirvan, Hazar Denizi'ne yakın bir bölgededir ve buradan geçen Kura Nehri sayesinde şehrin suya ihtiyacı sağlanmaktadır.
Kardeş şehirler
Manisa, Türkiye
Aktau, Kazakistan
Azerbaycan'daki şehirler
Şirvan (Azerbaycan)
Matris

Fransızca matrice sözcüğünden Türkçeye girmiştir.
Matris (matematik), gerçek ve karmaşık sayıların dikdörtgen biçiminde tablosu.
Matris (istatistik), elemanlar topluluğunun düzenlenmiş bir biçimi.
Matris (matbaacılık), baskı yoluyla teksir için kullanılan, girintili çıkıntılı metal veya mukavva kalıp, baskı kalıbı.
Matris (malzeme bilimi), kompozit malzemelerde takviye malzemesini bir arada tutan madde
Elektronikte, hesap ve kumanda işlerini gerçekleştirmeye yarayan elektronik devre.
Geleneksel oyun

Geleneksel oyunlar, halk kültürü içinde kendine yer bulmuş, özellik arzeden ve eğlence imkanının kısıtlı olduğu dönemlerde topluca oynanan, hiciv, zeka, hareket kabiliyeti gibi özellikleri barındıran etkinliklerdir.
Körebe, çelik, çelik-çomak, gömme çelik, kemik, saklambaç, kazık, dokuz kiremit, beş taş, dokuz taş gibi eğlenceye yönelik oyunlar, zekaya dayalı dokuz korgol veya dokuz kumalak gibi oyunların yanında orta oyunu tarzında düğün ve diğer özel gecelerde oynanan seyirlik oyunlar da bu kapsama girer.
Geleneksel oyunlar