turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Avenida da Liberdade

Avenida da Liberdade, (Liberdade Bulvarı) Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan en ünlü caddelerden biridir. 1755 Lizbon Depremi'nden sonra Marques de Pombal tarafından şehrin yeniden planlanması döneminde Praça dos Restauradores ile birlikte açılmıştır.
İsminin aksine, uzun süre etrafı duvarlarla kaplı ve sadece yüksek gelir düzeyine sahip kişilerin girebildiği bir cadde olarak kaldı. 1821 yılında liberallerin ayaklanması ile kapılar kırıldı ve cadde herkese serbest duruma geldi.
Bulvar, günümüzde 1879 ve 1882 tarihleri arasındaki yapılan binaların mimari tarzına sahiptir. Şehirdeki belli başlı mitingler, festivaller ve gösterilere ev sahipliği yapmaktadır. Bulvarda ayrıca I. Dünya Savaşı'nda ölenlerin anısına bir de anıt bulunmaktadır.
İlgili bağlantılar
Lizbon
Praça Marques de Pombal
Praça dos Restauradores
Lizbon coğrafyası
Caddeler
Portekiz'deki alışveriş bölgeleri ve sokakları
Üçlü alfa süreci

Üç alfa süreci, üç helyum çekirdeğinin (alfa parçacıkları) karbona çevrilme süreci. Yüksek helyum yoğunluğuna sahip yıldızlarda, 100.000.000 K sıcaklıkta, çekirdeksel kaynaşma bağlamında hızlı gerçekleşen bir tepkimedir. Dolayısıyla genelde yakıtının önemli bir kısmını harcayıp, helyum üretmiş olan yaşlı yıldızlarda gözlemlenir:
4He + 4He ↔ 8Be
8Be + 4He ↔ 12C + γ + 7.367 MeV
Bu sürecin erke (enerji) üretimi 7,275 MeV düzeyindedir.
Sürecin başlaması
Üçlü alfa süreci, hidrojen yakıt depolarını tüketmiş olan yaşlı yıldızlarda meydana gelir. Hidrojen füzyonunun tamamlanmasıyla hidrostatik dengesini kaybeden yıldızın merkezi büzülmeye başlar ve sıcaklık yüksek değerlere ulaşır. Sıcaklık helyum çekirdekleri arasındaki itme kuvvetini yenecek seviyeye geldiğinde helyum füzyonu başlar. İki helyum atomunun füzyonu sonucu berilyum oluşur. 2He4 - Be8
Ancak Be8 izotopu kararsız yapıdadır ve çok çabuk bozunur (Be9 dengeli izotoptur).
Berilyum bozunma sorunu
Berilyumun kararsız yapıda olması, helyumun füzyon yoluyla daha ağır elementlere dönüşmesine engel teşkil eder. 1953 yılında Edwin Ernest Salpeter He4 ve Be8 elementlerinin çekirdekleri uyarıldığında benzer enerji seviyelerine sahip olduklarını, bu nedenle iki helyum çekirdeğinin füzyon sonucunda Be8 oluşturma olasılığının çok yüksek olduğunu ortaya koydu. Bu, Be8'in kendiliğinden bozunsa bile aynı hızla tekrar üretilebileceği anlamına geliyordu.
Ancak berilyumun karbona dönüşebilmesi için, Fred Hoyle'un aynı yıl ortaya attığı gibi, berilyum ile karbonun en yaygın izotopu olan C12'nin de çekirdekleri uyarıldığında en az bir ortak enerji seviyesine sahip olmaları gerekiyordu. Nitekim bu enerji seviyesinin varlığı 1954 yılında ispatlandı. Böylece Be8 + He4 ↔ C12 reaksiyonu gerçekleşebilmektedir. Bu sürece Üçlü alfa süreci adı verilir.
Canlılık için önemi
Joseph Silk, Evrenin Kısa Tarihi adlı kitabında üçlü alfa sürecinin canlılık için önemini şu şekilde belirtmiştir:
"Yıldızlardaki karbon üretimi yaşamın sırrıdır: vücutlarımızda bulunan karbon, milyarlarca yıl önce, şu anda çoktan ölmüş bulunan kırmızı dev yıldızların içinde üçlü alfa süreciyle oluşmuştur."
KAO döngüsü

KAO (CNO) Döngüsü (Karbon-Azot-Oksijen), yıldızlarda hidrojeni helyuma çevirmek için gerçekleşen iki çekirdeksel kaynaşma (füzyon) sürecinden biridir. Diğeri ise proton-proton (pp) zinciridir.
CNO döngüsünün tepkimeleri:
{| border="0"
|12C + 1H || - || 13N + γ ||+1.95 MeV
|-
|13N || - || 13C + e+ + νe ||+2.22 MeV
|-
|13C + 1H || - || 14N + γ ||+7.54 MeV
|-
|14N + 1H || - || 15O + γ ||+7.35 MeV
|-
|15O || - || 15N + e+ + νe ||+2.75 MeV
|-
|15N + 1H || - || 12C + 4He ||+4.96 MeV
|}
Bu tepkimenin sonucunda, dört proton kaynaşıp bir alfa parçacığı ve iki pozitron ile iki nötrino ortaya çıkmaktadır, ki yıldızdan enerji olarak salınırlar. Karbon, oksijen ve azot çekirdekleri ise katalizör görevi yaparak tekrar oluşmaktadırlar...
Yıldız nükleosentezi

Yıldız nükleosentezi, yıldızlarda daha ağır kimyasal elementlerin oluşumuna yol açan tepkimelerin toplu adıdır.
Güneş'in yaydığı ısı ve enerjinin doğasının incelenmesi ile, bu süreçler 20. yüzyılın başlarında anlaşılmaya başladılar. Güneş'in ana enerji üreticisi, en az 3.000.000 K sıcaklıkta gerçekleşen hidrojenin helyuma dönüşümünü sağlayan çekirdeksel kaynaşmadır (füzyon).
Ana tepkimeler
Hidrojen yanması:
Proton-proton zincirleme tepkimesi
KAO döngüsü
Helyum yanması:
Üçlü alfa süreci
Alfa süreci
Ağır elementlerin yanması:
Karbon yanma süreci
Neon yanma süreci
Oksijen yanma süreci
Silikon yanma süreci
Demirden ağır elementlerin üretimi:
Nötron yakalama:
R-süreci
S-süreci
Proton yakalama:
P-süreci
Döteryum

Döteryum veya ağır hidrojen, hidrojenin kararlı izotoplarından birisidir. Adı döteron olan döteryum çekirdeği, bir adet proton ve bir de nötron içerir. Diğer yandan protium çekirdeği bu nötrondan yoksundur. Okyanuslarda büyük miktarda bulunur. Döteryum, okyanuslarda doğal olarak oluşan tüm hidrojenin yaklaşık 0.02%'sini (kütle olarak 0.03%), protium ise 99.98%'den fazlasını oluşturur.
Adındakı dö- Yunanca deuteros yani ikinciden gelmektedir ve çekirdeğindeki iki parçacığın varlığını simgelemektedir. 1931'de Harold Urey tarafından keşfedilmiş ve adlandırılmıştır. Urey 1934'te "Ağır hidrojeni keşfettiği için" Nobel Kimya Ödülü'nü kazanmıştır.
Helyum-3

Helyum 3, Helyum soygazının radyoaktif olmayan daha hafif bir izotopudur. Helyum 3 çekirdeğinde (helion) iki proton ve bir nötron bulunur. Helyum 4 çekirdeği alfa parçacığı olarak adlandırılır. Alfa parçacığında iki nötron bulunurken, helionda bir nötron bulunur. Helionun ağırlığı 5.006 412 14 (86) 10-27 kg'dır. Bu parçacığı bulan bilim insanı Avustralyalı çekirdeksel doğabilimci Mark Oliphant'tır.
Dünya'da çok az bulunan bu izotop; nükleer araştırmaların sonucunda bulunmuştur. Özellikle füzyon (çekirdeksel kaynaşma) araştırmalarında kullanılır. Ay yüzeyinde bolca bulunduğu tahmin edilmektedir (Ay yüzeyindeki toprakta bolca bulunmasının sebebi; milyarlarca yıldır ay yüzeyini döven güneş rüzgarları, güneş sistemini oluşturan nebuladan artakalanlar ve meteor çarpmalarıdır). Helyum 4'ün bulunma oranı ile karşılaştırıldığında çok az miktarda Helyum 3 güneş sisteminde bulunur (He4: 28 ppm He3: 0,01 ppm).
Çekirdek birleşmesi tepkimesi
Helyum 3 izotopu nötron ışımayan füzyon reaksiyonuna girer. Diğerleri gibi görülse de, bu reaksiyon en güvenilir enerji reaksiyonudur.
D + 3He - 4He (3,7 MeV) + p (14,7 MeV)
Bu reaksiyonda Helyum 3'ün reaksiyona girme isteği, reaksiyon ürünlerinden gelir. Bu reaksiyon için reaktörde hızlandırılmış nötronlar kullanılımalıdır, bombardıman edilmelidir. Enerji üretimi için en çok tavsiye edilen bu yöntem ile ısı elde edilir. Helyum 3'ü reaktörde kullanılan diğer yakıtlarla kıyaslarsak, bu izotop radyoaktif değildir. Açığa yalnızca yüksek enerjili proton çıkar. bu proton bile elektrik ve manyetik alanlarda direkt elektrik üretimine katılabilir.
Lakin, bu reaksiyonun oluşması için ilk önce geleneksel yollarla reaksiyon başlatılmalıdır. Çünkü reaksiyon ısısına ancak bu yolla ulaşılabilir. D + trityum füzyonundan daha fazla ısı gerektirir. Geleneksel yöntemler açığa nötron çıkarırlar. Bu nedenledir ki, bu işlem tam anlamıyla temiz değildir.
Yakıt olarak kullanılacak ve geleneksel yöntemlerin yerini alacak olan helyum He-3 miktarı azımsanmamalıdır. 1 mol He-3'ten üretilen enerji miktarı (takribi 3 gram) 493 MWh (4,93e8 Wh)'tir. Hatta bu enerjinin % 100'ü elektrik enerjisine çevirilebilir. Çıkan enerji 1000 megawatt saatlik bir santralin 30 dakikalık üretimine denk gelir. Bir yıllık üretimi göz önüne alırsak 1000 kilowatt saatlik bir santral yaklaşık 17,5 kilogram Helyum-3'e ihtiyaç duyar. Bunu elektriğin evlere taşınmasında oluşan %30 kaçağıda hesaplayarak koyarsak, tahmini miktar 1/3-2/3 oranında artacaktır.
Geniş ölçekte ihtiyaç duyulan yakıt miktarı toplam tüketim miktarları ortaya konularak şu şekil verilebilir; ABD Enerji Bilgi Yönetimi rakamlarına göre ABD'de 107 milyon evde 2001 senesine göre 1,140 milyar kWh elektrik tüketimi vardır. He-3 % 100 verimle çalıştığını ortaya koyarak hesaplarsak, bu büyüklükteki bir ülkenin ihtiyacını karşılamak için 6,7 ton He-3'e gerek vardır. Daha gerçekçi (kayıplarla birlikte) hesaplara göre ise 15-20 ton He-3'e ihtiyaç vardır.
Helyum-4

Helyum-4 hafif ve eşinetkin olmayan bir helyum yerdeşidir. Doğada yer alan iki helyum yerdeşinden en yaygın olarak rastlanandır. Öyle ki Yeryüzü'ndeki helyumun % 99,99986'sını oluşturmaktadır. Kısaca tamamını oluşturur. Helyum-4'ün çekirdeği iki protondan ve iki de nötrondan oluşmaktadır.
4
Karbon-12

Karbon-12, Karbonun en yaygın olarak rastlanan iki yerdeşinden biridir. Yeryüzündeki karbonun 98,89%'unu oluşturur. Çekirdeği 6 proton, 6 nötron ve 6 elektron içerir.
Karbon-12'yi diğer elementlerden ayıran özelliği, atom kütlesi ölçümlerinin kendisine oranla yapılmasıdır.
360 flip

360 flip profesyonel bir kaykaycı olan Rodney Mullen tarafından bulunmuş bir kaykay hareketidir. Bazen "tré flip" veya "3 flip diye de adlandırılır. Ayrıca Avustralya ve Yeni Zelanda'da "Ollie Flip" olarak da bilinir. Bu hareket bir 360 pop shove-it ve bir kickflipin hibrit şeklinde karışımıdır. 360 flip genel bir profesyonel/orta seviye hareket olduğu için kaykay videolarında sık sık ön planda yapılan harekettir. Bu filmlerde kaykaycılar genellikle birkaç basamaktan veya bir engelden 360 flip yaparken görülür.
360 flip hareketi impossible dönüşü ile 360 shove-it'in tam dönüşü ile eortaya çıkar.360 flip yapmak için kaykaycı arkada kalan ayağını kaykayın kuyruğuna topuğu dışarıda kalacak şekilde koyar. Ancak bazıları da topuğunu dışarıda bırakmadan ancak tam sınırda tutmayı tercih ederler.
Jason Lee Blind: Video Days videosundaki kendine ait bölümde sıkça yaparak 360 flip in popüler olmasına katkıda bulunmuştur. Birçok kaykaycı bu hareketi o sıralarda öğrenmiştir. Chet Thomas adlı bir genç 1988 yapımı "Public Domain" videosunda bir blok üzerinden 360 flip yaparken görülüyordu. Steve Olson ve Steve Ortega da aynı zamanda bu hareketi sıkça sokak kayışlarında yapmaya önem verdiler. Gabrielle Rodriguez bu hareketi 1989 filmi olan Ban This! de yaparken görülüyordu. Ed Templeton ve Chris Hall1990'larda Useless Wooden Toys filminde ve Pat Brennen Celebraty Tropical Fish (1991) filminde kendine ait bölümde bu hareketi yaptılar.
Yapılışı
Normal hızla kayın.
Ön ayağınızı kickflipteki gibi nose a bakacak sekilde 45 derece döndürün fakat vidaların hemen altına değil daha aşağıya koymalısınız. Arka ayağınızı da tailin tam köşesine koymalısınız.
Bacaklarınızı kırın.
Arka ayağınızı geriye doğru hızlıca taili yere vurarak kaydırın. Aynı zamanda ön ayağınızı da kickflipteki gibi koşeye doğru kaydırın.
Bunu yaptıktan sonra tahtanın flip ederek dönmesini bekleyin.
Döndükten sonra tahtayı yakalayın.
Dikkatli bir şekilde inin.
Foto diyot

Foto diyot, tıpkı zener diyot gibi ters yönde baslanıp çalıştırılabilen bir diyottur. İletime geçme şartı olarak üzerinde bulunan küçük şeffaf bir pencereden ışık alması gerekir. Bu ışık tam pekleminin birleşim yerine düştügünde, diyotun iletime geçmesine sebep olur. Klasik diyotlarda olduğu gibi bu tip diyotlarda da sızıntı akımı vardır. Genellikle otomasyonda ve dijital kontrol sistemlerinde üzerine düşen ışığın, 0 1 gibi bir sinyal değişikligi yapmasından faydalanılır
Diyotlar
Zerdeçal

Zerdeçal (Curcuma longa); zencefilgiller (Zingiberaceae) familyasından sarı çiçekli, büyük yapraklı, çok yıllık otsu bir bitki cinsidir. Hint safranı olarak da bilinir. Ana vatanı Güney Asya'dır.
Diğer isimleri; zerdeçöp, safran kökü, sarıkök, zerdeçav, hint safranıdır. Başta Pakistan, Hindistan, Çin ve Bangladeş olmak üzere Asyanın tropik bölgelerinde yetişir. Bitkinin toprak altındaki ana kökleri yumurta veya armut seklindedir. Yan kökleri ise parmak şeklindedir. Rizomların üst yüzü sarımsı, iç yüzü ise sarı renklidir. Acımsı bir tadı vardır.
Zerdeçal bitkisinin ürettiği kurkumin adlı sarı renkli kimyasal maddenin gıda katkısı olarak kullanımı Dünya Sağlık Örgütü, Avrupa Parlamentosu ve ABD Gıda ve İlaç Dairesi tarafından onaylanmıştır.
Ayurveda'da haridra adıyla uzun zamandır kullanılmasına rağmen zerdeçal veya kurkumin tüketmenin herhangi bir hastalığın tedavisinde etkili olduğuna dair hiçbir kaliteli klinik bulgu yoktur.
Etimoloji
Farsça "zerd" (sarı) ve "çub" (çöp, odun) sözcüklerinin birleşmesiyle meydana gelen "zerdeçub" adı Türkçeye geçerken önce "zerdeçöp", sonra "zerdeçal" halini almıştır.
Kullanımı
Zerdeçal, ipek kumaşlar ve ince derilerin boyanmasında ve kına yakmada da renklendirici olarak kullanılmaktadır. Aynı zamanda eskiden turnusol kağıdı yerine zerdeçal kağıdı kullanılmaktaydı. Baharat olarak kullanılması için, zerdeçal bitkisinin temizlendikten sonra suda kaynatılıp kurutulmuş, koyu sarı renkli kök saplarının öğütülmesi gerekir. Elde edilen baharat safran yerine de kullanılır. Balık çorbası, pilav, söğüş ve çeşitli sebze yemeklerine çeşni olarak katılır. İspanyolların deniz ürünlerinden yapılan ünlü "paella" adlı yemeğinde ve Hintlerin "köri" sosunda kullanılır.
Tıbbi araştırmalar
Zerdeçal ve kurkumin, çeşitli insan hastalıkları ve rahatsızlıklarıyla ilgili pek çok klinik araştırmaya konu olmalarına rağmen hastalıkları tedavi edici veya sağlığa faydalı olduklarını gösteren hiçbir kaliteli bulguya rastlanmamıştır. Kurkuminin inflamasyonu azalttığını gösteren herhangi bir bulgu yoktur. Zerdeçal ekstraktının diz kireçlenmesi semptomlarını hafifletebildiğine ve fiziksel egzersizin ardından ağrıyı ve kas hasarını azaltabildiğine dair bulgular zayıftır. Zerdeçalın alerjen olduğuna dair sağlam bulgular mevcuttur.
Resim galerisi
Beylerbeyi Camii

Beylerbeyi Cami ya da diğer bilinen adıyla Hamid-i Evvel Camii İstanbul'un Beylerbeyi semtinde bulunan 18. yüzyıl yapısı bir selatin camisidir.
İstanbuldaki yalı camilerinin en güzellerinden kabul edilen yapı, eski Beylerbeyi (Istavroz) Sarayının Hırka-i Şerif hücresi dairesinin bulunduğu yere Sultan I. Abdülhamid tarafından annesi Rabia Sermi Sultanın anısına yaptırılmış ve 15 Ağustos 1778de ibadete açılmıştır. Padişahın Bahçekapda inşa ettirdiği külliyenin doğal bir devamı olarak görülür.
Kimi kaynaklara göre caminin mimarı dönemin Baş Mimarı Mehmed Tahir Ağadır; kimi kaynaklara göre mimarı belirsizdir.
Cami Barok üslüpta olup taşıyıcı duvarları kesme taştan inşa edilmiştir. Merkezi tek kubbeli mihrab üstü yarım bir kubbe ile vurgulanmış sekizgen tabana oturan bir yapıdır. Ana giriş deniz tarafındandır. Günümüzde kullanılmayan bu girişin hemen önünde caminin önüne gelen padişahın ata binişini kolaylaştıracak biniş taşı bulunur. Son cemaat yerine deniz tarafından on bir basamaklı bir merdivenle çıkılmaktadır. Son cemaat yerinin doğusunda küçük bir oda yer almaktadır. Bu odanın kayyum odası olarak düşünülmüş olması muhtemeldir
55 pencereli ve iç mekanda kalem işleriyle süslü duvarlarda hem Osmanlı hem de Avrupa çinileri göze çarpar. Kubbe kasnağında Yesarizadenin celi sülüsle yazdığı ve 1945 yılındaki tamirde hattat Halimin yenilediği esma-i hüsna bir kuşak halinde dolanır.
Caminin zemini sürekli su akıntılarının etkisinde olduğundan inşasından kısa bir süre sonra 1810 1811 yıllarında II. Mahmutun devrinde değişikliğe uğramıştır. Son cemaat yeri değiştirilmiş ve minaresi yıkılarak iki yeni minare eklendiği gibi caminin güneyine muvakkithane, deniz kıyısında dört cepheli çeşme ve muvakkithanenin yanına hünkar dairesi inşa edilmiştir.
19. yüzyıl boyunca çeşitli onarımlar geçiren yapı, 1894 depreminde büyük hasar gördü. 1969 yılında ciddi bir restorasyondan geçmiştir.
Beylerbeyi Camisi 13 Mart 1983 tarihinde bitişiğinde bulunan Debreli İsmail Paşa yalısında çıkan yangında kubbesinin ahşap bölümü zarar görerek çökmüştür. Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından hızlı bir şekilde restore edilerek 29 Mayıs 1983 tarihinde tekrar ibadete açılmıştır.
2013 yılında Vakıflar müdürlüğü tarafından başlatılan restorasyon çalışmaları sona ermiş ve cami tekrar açılmıştır. Şu an halen kullanılır vaziyettedir.
Elektronik renk kodları

Direnç renk kodları, dirençin değerini anlayabilmek amacıyla; üzerlerine çizilen renkli çizgilere verilen isimdir. Bu kodlar sayesinde, dirençin ohm değeri öğrenilir.
Dirençler, devrelerdeki akımı azaltmak için kullanılır. Direncin birimi ohm(Ω)'dur. Devrelerdeki direnç değerleri birkaç ohmdan milyonlarca ohm'a kadar değişebilir. Bir direncin değerini üzerindeki şeritlerden anlayabilirsiniz. Bunun için aşağıdaki renk kodunu kullanmanız gerekir. Dirençler 1000 (bin) büyür 1000 (bin) küçülür. Yani sabit sayı.
Renk Kodunun Okunması
İlk iki şerit size direnç değerinin ilk iki rakamını verir. Üçüncü şerit, bu rakamlara kaç tane sıfır ekleyeceğinizi gösterir. Dördüncü şerit ise toleransı ifade eden renktir.
Yukarıdaki tablonun kolay ezberlenmesi açısından bir heceleme geliştirilmiştir.
SoKaKTa SaYaMaM GiBi Ama Görürüm..
Burada dikkat edeceğiniz gibi ilk iki kelimenin sessiz harfleri sırası ile renk kodlarını (Siyah, Kahverengi, Kırmızı, Turuncu, Sarı, Yeşil, Mavi Mor, Gri, Beyaz), son iki kelimenin baş harfleri ise Altın ve Gümüş'ü anımsatmak için kullanılmıştır.
S K K T S Y M M G B FORMÜL BU
Örnekler
Resimdeki dirençlerden en üstte olandan başlanırsa:
Yeşil-Mavi-Siyah-Siyah-Kahverengi
56 Ω ± 1%
Kırmızı-Kırmızı-Turuncu-Sarı
22 kΩ ± 5%
Sarı-Mor-Kahverengi-Sarı
470 Ω ± 5%
Mavi-Gri-Siyah-Sarı
68 ohms ± 5%
Dirençlerin fiziksel büyüklüğü direnç değerinin büyüklüğüyle ilgili değildir. Direncin güç kaybıyla ilgilidir.
Konveksiyon bölgesi

Isıyayımsal bölge, Güneş'in iç bölümünün en üst katmanıdır. Enerji oraya foton olarak değil, ısıyayımsal akımlar halinde ulaşır. Işık yuvarındaki sıcak gazlar da fotonları uzaya yayıp soğuma kipine geçerler. Bu fotonlar, Güneş'in uzaya yaydığı enerjiyi oluştururlar.
Güneş
Opaklık

Opaklık, ışık geçirmeme durumudur. Donuk bir nesne, ne saydam ne de yarı saydamdır.
Işık, bir yüzeye çarptığında, bunun bir bölümü yansır, diğer bölümü soğurulur, kalanı da kırılır. Opak nesnelerde kırılma en düşük düzeydedir, dolayısı ile ışığın tamamı ya yansır veya soğurulur. Örneğin ayna opak bir nesnedir. Opaklık, ışığın titreşim sayısına bağlıdır. Böylece bazı camlar, görünen ışığa karşı saydamlıklarını korurken, morötesi ışıklara karşı opaktırlar.
Optik
Yıldız gazyuvarı

Yıldız gazyuvarı (veya atmosferi) bir yıldızın hacminin dış yüzeyine verilen addır. Işınım ile ısıyayım bölgelerinin üzerinde yer alır.
Farklı niteliklere sahip bölgelerden oluşur; ışıkyuvar (fotosfer) yüzeyin en soğuk bölümünü olştururken üzerinde renkyuvar yer alır. Sıcaklığın ileri derecede arttığı geçiş bölgesinin üzerinde ve yüzeyin en dışında ise taç bulunur.
Gazyuvar
Güneş püskürtüsü

Güneş püskürtüsü veya güneş patlaması, Güneş'in gaz yuvarında (atmosfer) gerçekleşen şiddetli patlamalara verilen addır. Bu patlamalar milyarlarca megaton gücünde olup, genelde saatte 1.000.000 km/saat hızla hareket ederler. 6 1025 Patlama sonucunda joule'e kadar enerji açığa çıkarabilir. Güneş püskürtüsü nedeniyle Dünya atmosferine normalin üzerinde küçük dalga boylu radyasyon parçacıkları girer. Bu püskürtüler sonucunda yeryüzündeki iletişim ve güç ağları olumsuz yönde etkilenebilir.
Güneş patlamaları, Güneş atmosferinin bütün tabakalarını (fotosfer, korona ve kromosfer) etkiler, plazmayı onlarca milyon kelvine çıkarıp elektronları, protonları ve daha ağır iyonları neredeyse ışık hızıyla uzaya fırlatır. Ayrıca bütün elektromanyetik tayfa yayılmış radyasyon üretirler. Çoğu Güneş patlamaları, şiddetli manyetik alanların fotosfere girdiği Güneş lekeleri gibi aktif bölgelerde oluşur.
Güneş püskürtüleri magnetik birleşmelerden dolayı oluşurlar. İlk oluşum ise 1859 yılında gözlemlenmiştir ve Carrington Olayı olarak adlandırılır.
Renk yuvarı

Renk yuvarı (veya kromosfer), Güneş'in gaz yuvarı ve ışık yuvarının üzerine bulunan ince bir katmandır. Derinliği 10.000 km'ye yaklaşan bu katman, görsel olarak ışık yuvarından daha belirgindir. Adını kırmızımsı rengine borçuludur. Bu renk, tutulma esnasında yalın gözle de görülebilmektedir.
Güneş
Taç küre

Taç küre veya korona, yıldızların plazmadan oluşan ve uzayın milyonlarca kilometre içine kadar uzanan parlak gaz yuvarıdır. Güneş'in taç küresine Güneş tacı da denir ve Güneş tutulması esnasında yalın gözle de görülebilmektedir.
Taç kürenin yüksek sıcaklığı, tayfsal açıdan ona özel nitelikler kazandırmaktadır. Öyle ki 19. yüzyılda koronyum adlı kimyasal bir öğenin varlığı öne sürülmüş, ancak daha sonra bu niteliklerin plazma sıcaklığı 106 Kelvin olan demir iyonlarından kaynaklandığı anlaşılmıştır.
Güneş Fırtınası
2003ün Ekim ve Kasım aylarında iki hafta boyunca, SOHO adlı uzay aracıyla videolar alınmıştır. SOHOdaki farklı aparatlar kullanılarak aynı anda resimler de alınmıştır. Magnetogram üreten MDI, Güçlü morötesi bölgede taç küre fotoğraflaması yapan EIT ve büyük açıda spektrometrik taç küre fotoğraflaması yapan LASCO.
Ek olarak, EIT, farklı sıcaklıklardaki plazma bölgelerini seçerek, farklı dalgaboylarına hassas olan kendisindeki 4 filtre ile olayı videoya dönüştürebilir.
Bütün ekipmanlar fırtınayı SOHO tarafından gözlemlenen en büyük güneş aktivitesi olarak kayıtlara geçti. Belki de uzay tabanlı güneş gözlemlerinde de ilkti. Kasırga, kromosferden taç küreye kadar bütün güneş atmosferindeki plazmayı çeriyor, filmlerden de görülebildiği gibi.
Taç küre SOHO ve LASCOya görünürdür. Taç küre fotoğraflama aletleri, Güneşin parlak diskini kapatır. Böylece daha sönük olan taç küre görünür hale gelir.
Videoları oynattıkça, Güneşin aktif bölgelerindeki oluşumları gözlemleyebiliriz. Güneşten uzun akarsular gibi ışıma dışarı çıkar. Güneş rüzgarlarıyla birlikte yavaşça dalgalanır. Gözlemciye doğru fotosferden çıkan ışığı saçan yüksek yoğunluktaki serbest eektrondan dolayı parlak beyaz bölgeler görünür halde gelir. Protonlar ve diğer iyonize edilmiş atomlar da bu bölgelerde bulunur. Ancak elektronlar kadar fotonlarla etkileşime geçmedikleri için görünür değillerdir.
Plazma fiziği
Güneş olayları
Güneş
Akropolis

Akropolis (Grekçe: ἀκρόπολις; Modern Yunanca: ακρόπολη, ἄκρος "yukarıda bulunan, yüksek ve πόλις "Şehir") Antik Yunan kentlerinde, kentlerin yanıbaşındaki tepelerde inşa edilen hisarlara ve bu yapıların bulunduğu özel alanlara verilen addır.
Klasik dönem Yunanistan'ında her önemli yerleşme yerinin bir akropolisi vardı ve akropolisler büyük şehirlerin en önemli bölgeleriydi. Dini işlevi de bulunan akropolislerde tapınaklar, hazinedarlıklar ve çeşitli kurumlar da yer alırdı. MÖ 5. yüzyılda yalnızca tapınaklara ayrılmış olan akropolisler, bir tepe üzerinde bulunmasından ötürü saldırı esnasında kent halkının sığınağı olarak kullanılmaktaydı.
Eski Yunan Medeniyeti, Yunanistan'ın yanı sıra Anadolu'da da çok sayıda akropolis inşa etmiştir. Bugün hala ayakta duranlar arasında Arykanda, Assos, Pergamon (Bergama), Kaunos, Olympos, Phaselis sayılabilir.
Atina Akropolisi
Akropolislerin en ünlüsü Atina Akropolisi'dir. Attika ovasında, deniz düzeyinden 152 m yükseklikte 270x150 boyutlarında bir kayalık olan Atina Akropolis'ine Cilalı taş devrinde yerleşildi. Tunç devrinde (MÖ yaklaşık 3000) evler ve bir kral sarayı yapıldı. Günümüze kalan görkemli yapılar, Milattan önce 5. yüzyılda devlet adamı Perikles tarafından başlatılan geniş bir yapı programı sonucunda gerçekleştirildi. Yapılış sıralarına göre Atina Akropolisi'ndeki başlıca yapıtlar şunlardır:
Partenon: MÖ 437-432
Propylaion (kapılı giriş) : MÖ 437-432
Athena tapınağı : MÖ 427-424
Erehteyon : MÖ 421-405
Bu yapıların önemli bölümleri hala ayaktadır. Sanayinin yarattığı çevre kirlenmesinden korunmaları için hazırlanan kapsamlı bir restorasyon programı, 1980 yıllarından bu yana sürdürülmektedir.
Küp

Küp, üç boyutlu, alanları birbirine eşit altı karenin dik açılarla birleşmesinden oluşan altı yüzlü bir geometrik şekildir. Düzgün altıyüzlü olarak da anılır ve tamamı 5 tane olan Platonik cisimlerden biridir. Küpün özelliklerinden biri tüm yüzlerinin kare olmasıdır.
Hacmi 3 eşit ayrıtının çarpılması ile bulunur.
Kirazlı, Yahyalı

Kirazlı, Kayseri ilinin Yahyalı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yahyalı'nın 5 km. güneybatısında yer alan Kirazlı mahallesi, Derebağ kasabasına giden yol üzerindedir. 1876 nüfuslu olan mahallenin hane sayısı 337'dir.
Halıcılık, hayvancılık, tarım ve ticaretle geçimini sağlayan köy halkının, ilçe merkezi ile ilişkisi süreklidir.
Milli Mücadele'nin tüm muharebelerine katılan Recep Hoca (Alas), Sakarya Muharebesi'nde Atatürk'ün battaniyesini çalar. Olayı Yahya Kiraz şöyle anlatmaktadır:
Coğrafya
Kayseri iline 83, Yahyalı ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus