turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Narlık, Yusufeli

Narlık, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Narlık köyünün eski adı Homhal'dir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Humhal / Homhal () olarak geçer.
Homhal köyünün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarından Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Gürcüce kaynaklarda Humhali () olarak geçer. Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1917 yılında Humhali'den Gürcücenin konuşulduğu köylerden biri olarak söz etmiştir.
Humhali, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Homhal, Çıldır Eyaleti Livane-i Ulya sancağının Bedazor nahiyesine bağlı bir köydü. Bu tarihte köyde 42 hanede 107 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 214 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Homhal, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 43 hanede yaşayan 127 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olsa da Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Erkek nüfusu kadar kadın eklenince, Homhal'in nüfusunun 254 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Osmanlıca adının sehven "Hodmahal" olarak okunduğu Homhal'de vergiye tabi hayvan varlığı olarak 30 öküz, 50 inek, 3 at, 266 keçi ve 100 koyun kayda geçirilmiştir. 93 Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca Homhal de Kiskim kazasına bağlandı.
Homhal, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Hiimhal" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 291 kişiden oluşuyordu. Homhal veya Hümhal, Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Narlık olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Narlık köyünün nüfusu 386 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 98 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 73 km, Yusufeli ilçe merkezine 37 km uzaklıktadır.
Nüfus
Ormandibi, Yusufeli

Ormandibi, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Ormandibi köyünün eski adı Kirvans'tır. Nitekim 1555 tarihli Osmanlı tahrir defterinde Kirvans olarak kaydedilmiştir. Bu yerleşimin adı Gürcüce kaynaklarda Kirvansi () olarak geçer. Nitekim Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1917 yılında da Kirvansi'den Gürcücenin konuşulduğu köylerden biri olarak söz etmiştir.
Kirvans köyünün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarından Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1555 tarihli tahrir defterinde Lök köyünün mezrasıydı. 1956 yılında gelindiğinde Kirvans bir mahalle olarak aynı köyün sınırları içinde bulunuyordu. 1956 yılında bir kanunla Lök'ten ayrılarak ayrı bir köy haline getirildi.
Kirvans "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Ormandibi olarak değiştirilmiştir. Nitekim 1960 genel nüfus sayımında "Ormandibi (Kirvans)" adıyla kaydedilmiş olan köy, Artvin vilayetinin Yusufeli ilçesine bağlı Ersis nahiyesine bağlıydı ve nüfus 331 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Ormandibi köyünde nüfusu 393 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 124 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Ormandibi köyü, Artvin il merkezine 147 km, Yusufeli ilçe merkezine 42 km uzaklıktadır.
Nüfus
Özgüven, Yusufeli

Özgüven, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Özgüven köyünün eski adı Gudashevi veya Gudahevi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Gudashevi () "tulum deresi", "tulum vadisi" anlamına gelir. Bu yer adı Türkçeye Gudashev () olarak girmiştir. Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1917 yılında Gudahevi'den Gürcücenin konuşulduğu köylerden biri olarak söz etmiştir.
Gudashevi, erken ve geç orta çağlarda Gürcü devletleri sınırları içinde kalıyordu. Bu devletlerden biri olan Samtshe Atabeyliği'ne bağlıyken, köyü 16. yüzyılın ilk yarısında Osmanlılar ele geçirdi. Hemen sonrasında Nısf-i Livane sancağına bağlanan Gudashevi, 1578 yılından sonra Gürcistan Vilayeti olarak da bilinen Çıldır Eyaleti sınırları içinde kaldı. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda bu eyalet küçülünce Gudashevi Trabzon eyaletinin (1867'de vilayet) Lazistan sancağının bir köyü haline geldi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Gudashevi, bu sancağın Livana kazsının bir köyüydü. Köyde 15 hanede 43 kişi yaşıyordu. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfus tespit ettiğinden dolayı, köyün toplam nüfusunu bulmak için bir o kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bunun sonucunda köyde 86 kişinin yaşadığı, hane başına ortalama yaklaşık 5,7 kişi düştüğü ortaya çıkar. Bu tarihte köydeki hayvan varlığı olarak 25 inek ve 10 öküz kaydedilmiştir.
Livana kazsının 93 Harbi'inde Rusların eline geçmesinden sonra Gudashevi Kiskim kazasına bağlandı. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Gudashev" () olarak kaydedilmiş olan Gudashevi, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü. 1935 genel nüfusu sayımında adının geçmemesi, Gudashevi'nin bu tarihten bir süre önce Barhal köyünün mahallesi haline getirildiğini göstermektedir. Adı Özgüven olarak değiştirilmiş olan Gudashev'e 1988 yılında, Yusufeli sınırları içinde, yeniden köy statüsü verildi. 1990 gelen nüfus sayımında Özgüven Sarıgöl bucağına bağlıydı ve köyün nüfusu 110 kişiden oluşuyordu.
Köyde Masis Tepesi denilen yerde bir manastır olduğu bilinmektedir. Gudashevi Manastırı büyük bir olasılıkla bir heyelan sonucunda göçük altında kalmıştır.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 140 km, Yusufeli ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Ciro adında 166 m yükseklikten akan Türkiye'nin en yüksek çağlayanı bu köydedir.
Nüfus
Pamukçular, Yusufeli

Pamukçular, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Pamukçular köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Ohor olarak geçer. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Ohor () olarak kaydedilmiştir. Osmanlıcası Ohur biçiminde de okunmuş ve yazılmış olan bu yer adı, Lazca Ohori'den () gelir. Lazca "ohori" ve Megrelce "ohore" () kelimeleri, ev, yerleşim anlamı taşır. Artvin bölgesinde Ohordia () ile Ohorcini () adları da aynı kelimeden türemiştir.
Ohor veya Ohori, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Günümüze kalıntıları ulaşan kale, kule ve kilise o dönemden kalmış olmalıdır.
Ohori, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Tavusker sancağına bağlı İşhan nahiyesinde yer alıyordu. Bu tarihte köyde 64 hanede 168 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 336 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Ohori, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetinin Yusufeli kazasına bağlı Erkinis nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Ohur" biçiminde yazılmış olan köy, aynı idari konuma sahip olmakla birlikte Artvin vilayetinin yerini Çoruh vilayeti almıştı. Bu tarihte Ohur'un nüfusu 533 kişiden oluşuyordu. Ohor veya Ohur Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Pamukçular olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Pamukçular köyünde 829 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 326 kişi okuma yazma biliyordu.
Pamukçular köyünde, biri köyün 1,7 km kuzeyinde, diğeri Hosuragil diye adlandırılan mahallede olmak üzere yıkık halde iki kilise bulunmaktadır. Öte yandan köyde bir kale ile iki kulenin yıkıntı halindeki varlığı, Pamukçular köyünün eskiden önemli bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Köyde ayrıca Ogeçe mahallesinde, ulaşılması zor bir kayada yer alan mağara, eski yazılı kaynaklardan da bilinmektedir. Ohori Mağarası oldukça büyük bir mağara olup girişinin önünde yüksekçe bir duvar örülmüştür.
Coğrafya
Pamukçular köyü Artvin il merkezine 133 km, Yusufeli ilçe merkezine ise 37 km uzaklıktadır. Erzurum'un Oltu ilçesi ile sınırdır.
Nüfus
Sebzeciler, Yusufeli

Sebzeciler, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Sebzeciler ile Irmakyanı köylerinin ortak eski adı Kolik'tir. Sebzeciler köyü Aşağı Kolik, Irmakyanı ise Yukarı Kolik olarak bilinir. Nitekim 1848 tarihli Osmanlı nüfus defteri ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde bu yerleşim Kolik-i Süfla ( ) adıyla kaydedilmiştir.
Kolik-i Süfla veya Aşağı Kolik'in yer aldığı Tao, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Aşağı Kolik köyündeki kilise bu dönemden kalmış olabilir.
Kolik-i Süfla, 1848 tarihli Erzurum vilayeti nüfus defterinde Kolik-i Ulya ile birlikte Pertekrek kazasına bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyde 13 hanede yaklaşık 65 kişi yaşıyordu. Kolik-i Süfla, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 17 hanede yaşayan 54 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olsa da Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Erkek nüfusu kadar kadın eklenince, Kolik-i Süfla'nın ( ) nüfusunun 108 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. 93 Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca Kolik-i Süfla da Kiskim kazasına bağlandı.
Kolik-i Süfla köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Kölükü süfla" adıyla kaydedilen yerleşim, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 146 kişiden oluşuyordu. Kolik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla, Sebzeciler olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Sebzeciler köyünün nüfusu 196 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 102 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Sebzeciler köyü Artvin il merkezine 92 km, Yusufeli ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus
Serinsu, Yusufeli

Serinsu, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Serinsu'nun eski adı Türkçe kaynaklarda Zeviskal olarak geçer. Nitekim bu yerleşim, 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde hatalı yazılmış olsa da "Zeviskal" (ٻ) adıyla kaydedilmiştir. Bu yer adı, "yukarı su" anlamında Gürcüce Zevitzkali'den () gelir.
Zevitzkali veya Zeviskal köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün eski adı buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.
Zeviskal, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında da Çıldır Eyaleti içinde Livane-i Ulya sancağının Kavkaset nahiyesine bağlı Arcivan köyünün bir mahallesiydi. Zeviskal, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde "Zeviskal" () biçiminde yazılmış olan köyün nüfusu 14 hanede yaşayan 65 kişiden oluşuyordu. Köyde vergiye tabi hayvan varlığı olarak 3 eşek, 50 öküz, 40 inek, 200 keçi ve 402 koyun kayda geçirilmiştir. 93 Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca Zeviskal da Kiskim kazasına bağlandı.
Zesikal köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Zeviskal" adıyla kaydedilen yerleşim, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 195 kişiden oluşuyordu. Zevitzkali veya Zeviskal Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla, Serinsu olarak değiştirilmiştir. Köyün adı değiştirilirken Gürcüce adındaki "su" kelimesinin korunduğu görülmektedir. 1965 genel nüfus sayımında Serinsu köyünün nüfusu 239 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 69 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Serinsu köyü, Artvin il merkezine 150 km, Yusufeli ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus
Tarakçılar, Yusufeli

Tarakçılar, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Tarakçılar köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Bit'dir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Bit (ٻ) biçiminde yazılmıştır. Bit adı, "oğlak" anlamına gelen Lazca "piti" () kelimesinden değişime uğramış olabilir.
Bit köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde yer altındaki daranlar o dönemden kalmış olabilir. Osmanlıların eline geçmesinden sonra Bit köyü Livane sancağına bağlanmıştır.
Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Bit köyü Livane-i Ulya sancağının Bedazor nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köyde 28 hanede toplam 52 erkek tespit edilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Bit köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 104 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Bit, 19. yüzyılın ikinci yarısında, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 16 hanede yaşayan 32 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olmasına karşın Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bilinmektedir. Erke sayısı kadar kadın eklenince, köyde 64 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. 1835 nüfusuyla kıyaslandığında köyde yaşayan kişi saysının önemli ölçüde azaldığı görülmektedir. Salnamede köyde vergiye tabi hayvan varlığı olarak 10 öküz, 15 inek, 10 at, 154 keçi ve 100 koyun kayda geçirilmiştir. 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'ya Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Bit köyü Kiskim kazasına bağlanmıştır.
Bit köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Bit" adıyla kaydedilen yerleşim, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 170 kişiden oluşuyordu. Bit "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Tarakçılar olarak değiştirilmiştir. Bit adının bir parazit olan "bit"le ilişkisi olmamasına karşın, bu yer adı halk arasında parazit adı gibi algılandığı için "tarak" kelimesinden türemiş bir adla değiştirilmiş olmalıdır.1965 genel nüfus sayımında Tarakçılar köyünün nüfusu 228 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 73 kişi okuma yazma biliyordu.
Tarakçılar'da günümüze ulaşan tarihsel eser, sığınak veya depo olarak kullanılan yeraltı yapılarıdır.
Coğrafya
Tarakçılar köyü, Artvin il merkezine 74 km, Yusufeli ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.
Nüfus
Taşkıran, Yusufeli

Taşkıran, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Taşkıran köyünün adı Zğapor veya Zığapor'dur. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde Zığapor () olarak geçer. Köyün adı Ermenice balık deresi anlamındaki "Tsgapor"dan geliyor olabilir. Bununla birlikte köyde Cevaneti (), Gozaneti (), Şavlağeti (), Vani (), Akaketi (), Bunara (), Gasmaliketi (), Girgoleti (), Vaketi (), Oçvanketi (), Sura (), Satibe () ve Ubani () gibi Gürcüce yer adları bugün de bilinmektedir.
Zığapor köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1835 yılında Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi toplama amacıyla sadece erkek nüfus tespiti sırasında köyün adı Zığabor () biçiminde kaydedilmiştir. Bu tarihte köyde 126 hanede 366 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Zığapor köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 732 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Zığapor, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin sancaklarından biri olan Lazistan sancağına bağlandı. Bu yerleşim bu sancağın içinde Livana kazasında yer alıyordu. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Zığapor köyünde 88 hanede 357 kişi kaydedilmiştir. Ertesi yıl başlayan 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Zığapor da Kiskim kazasına bağlandı.
Zığapor köyü, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayeti'nin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 936 kişiden oluşuyordu. Zığapor "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Sarıgöl olarak değiştirilmiştir. Nitekim köyün adı 1960 genel nüfus sayımında Sarıgöl olarak geçer. Sarıgöl aynı zamanda dokuz köyden oluşan bucaktı ve Sarıgöl köyü bu bucağın merkeziydi. 1965 genel nüfus sayımında Sarıgöl köyünün nüfusu 1.668 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 288 kişi okuma yazma biliyordu. Nüfusu 8.622 kişiden oluşan Sarıgöl bucağında ise sadece 1.711 kişi okuryazardı. Kısa bir süre sonra köyün adı, burada yetişmiş çok taş ustası olduğu için Taşkıran olarak yeniden değiştirilmiştir. Nitekim 1968 tarihli köy listesinde köyün yeni adı Taşkıran, eski adı Zigapor olarak geçer.
Coğrafya
köy; Artvin il merkezine 129 km, Yusufeli ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yağcılar, Yusufeli

Yağcılar, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Uşhum'dur. Osmanlıların köyü Gürcülerden ele geçirmiş olmasından hareketle bu yer adının Türkçeye Gürcüce Uşhumi'den () girdiği söylenebilir. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesiden köyün adı Gürcücede olduğu gibi gırtlaksı "hı" (خ) harfiyle Uşhum () olarak yazılmıştır.
Orta çağda Gürcistan'ın güneybatı bölgesini oluşturan Tao bölgesinin bir köyü olan Uşhumi, 1549 yılındaki Gürcistan seferiyle Osmanlılar tarafından ele geçirildi. Ardından Livane sancağına bağladı. Daha sonra Çıldır Eyaleti'nin bir köyü haline geldi. Osmanlı idaresinin vergi ve askere alma amacıyla 1835'te yaptığı nüfus tespiti sırasında, Livane-i Ulya sancağının Bedazori nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 56 hane ve 142 erkek olarak kaydedilmiştir. Bir o kadar da kadın nüfusu eklenince, köyde 284 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 5 kişinin düştüğü ortaya çıkar.
Bu tarihten yaklaşık 40 yıl sonra, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Uşhum'un nüfusu 52 hanede yaşayan 181 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte köy, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasında yer alıyordu. Hayvan varlığı olarak 40 öküz, 50 inek, 40 at, 100 keçi ve 81 koyun tespit edilmişti.
Uşhum, 1928 tarihli köy listesinde, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlı bir köydü. 1935 nüfus sayımında Erzurum vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve köyde 407 kişi yaşıyordu. Uşhumi ya da Uşhum, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yağcılar olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Yağcılar (Uşhum)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Uşhum'da günümüze ulaşan tek tarihsel yapı Uşhumi Kilisesi'dir. Hocagil mahallesindeki tek nefli yapı (9.04.5 m), bugün büyük ölçüde yıkıktır.
Coğrafya
Yağcılar köy, Artvin il merkezine 75 km, Yusufeli ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yamaçüstü, Yusufeli

Yamaçüstü, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Çorgens ya da Çörgens'tir. Osmanlılar köyü Gürcülerden ele geçirdiği için bu ad Gürcüce Çorgensi'den () girmiş olmalıdır. Köyün adı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Çorgens () biçiminde yazılmıştır.
Çorgensi'deki kale ve kilise kalıntısı, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Orta çağda Gürcistan'ın güneybatı bölgesini oluşturan tarihsel Tao bölgesinde yer alan Çorgensi, Samtshe Atabeyliği sınırları içindeyken 1549 yılındaki Gürcistan seferiyle Osmanlıların eline geçti. Erken dönem Osmanlı kayıtlarında Çorgensi, Çorgens-i Ulya (Yukarı Çorgensi) ve Çorgens-i Süfla (Aşağı Çorgensi) olmak üzere iki ayrı köy olarak geçer. Daha sonra Yukarı Çorgensi'ye Küçük Çorgensi, Aşağı Çorgensi'ye Büyük Çorgensi de denmiştir.
1555 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre Peterek sancağında yer alan Çorgens-i Ulya'nın nüfusu 28 haneden (152 kişi), Çorgens-i Süfla'nın nüfusu ise 17 haneden (88 kişi) oluşuyordu. Hostaval ve Namkes, Çorgens-i Ulya köyünün mezralarıydı. 1574 tarihli tahrir defterine göre Çorgens-i Ulya'da 86 hane (456 kişi), Çoregns-i Süfla'da 12 hane (63 kişi) yaşıyordu. 1555 ve 1574 tarihli tespitlere göre köyün nüfusunun tamamı Hristiyanlardan oluşuyordu. Her iki köyde buğday, arpa, darı tarımı ve arıcılı yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. Çorgens-i Ulya ile Çorgens-i Sufla'nın tek köy olarak kaydedildiği 1652 yılında Çorgensi köyünde sadece 6 hane (30 kişi) Hristiyan olarak kalmıştır.
Vergi ve askere alma amacıyla Osmanlı idaresinin 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinden Çorgensi'de (Yukarı Çorgensi) 73 hanede 224 erkek, Çorgens-i Süfla'da 36 hanede 180 erkek kaydedilmiştir. İki köyün 109 hane ve 404 erkenden oluştuğu anlaşılmaktadır. Erkek sayısı kadar kadın eklenince iki köyde 808 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 7,4 kişinin düştüğü ortaya çıkar.
Yukarı Çorgensi ile Aşağı Çorgensi, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çorgens adı altında, Artvin vilayetinin Yusufeli kazsının merkez nahiyesine bağlı tek köy olarak kaydedilmiştir. 1935 genel nüfus sayımıdan "Çörkens" olarak geçen köyün nüfusu 1.015 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte Yusufeli Erzurum vilayetine bağlanmıştı. Çorgensi, Çörgens veya Çörkens, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yamaçüstü olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Yamaçüstü (Çörgenis)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Çorgensi köyündeki iki tarihsel yapıdan biri olan Çorgensi Kilisesi, Küçükçorgens mahallesindedir. Bugün yıkık halde olan tek nefli kilisenin kalan duvarlarının yüksekliği 2.5 metreyi bulmaktadır. Diğer tarihsel yapı Çorgensi Kalesi ise, Dere mahallesinde bir kayanın üzerinde yer almaktadır. Orta büyüklükteki kale kaba taşlarla harç kullanılarak inşa edilmiştir.
Coğrafya
Yamaçüstü köyü, Artvin il merkezine 154 km, Yusufeli ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır.
Nüfus