turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Koan

Koan Zen (Chan) Budizmi'nde mantıklı düşünceyle cevaplanması mümkün olmayan, yalnız sezgilerle anlaşılabilen hikaye, diyalog ya da sorulara verilen addır.
Koan, Çince "gōng'àn" (公案) kelimesinin Japonca okunuşudur. Kelime anlamı olarak kamu davası ya da halka açık olay diye çevrilebilir. Koanların ortaya çıkışı, Zen ustaları ve öğrencileri arasında geçen diyalogların kaydedilmesine dayanır. Bu diyalogları kayda değer yapan ise o anda ya da konu üzerinde çok uzun süre düşünme sonucunda öğrenciye bir uyanış ya da bir aydınlanma deneyimi yaşatmış olmasıdır. Daha sonra Song Hanedanlığı döneminden itibaren bu kayıtlar Zen ustaları tarafından öğrencilerine meditasyon konusu olarak verilmeye başlanmıştır.
Örnek iki koan:
"Henüz daha sana hayat verilmeden önce ilk biçimin nasıldı acaba?"
"İki elini birbirine çarparak bir ses çıkartabilirsin. Peki bir elin sesi nedir?"
Linji okulu Japonya'da Rinzai olarak adlandırılır. Rinzai okulu, pratik düzende deneyim yaşamanın önemine vurgu yaparak, özellikle fiziksel çalışmayı ve koan kullanımını savunur. Koan paradoksal, mantıkdışı, tuhaf, hatta saçma ifadelerdir. Herhangi bir akıl yürütmeyi yenilgiye uğratan bu meditasyon nesnesiyle birlikte, bilinç alanındaki her şey sorgulanır. Mantıklı düşünceyle cevaplanması mümkün olmayan, yalnız sezgilerle anlaşılabilen hikaye, diyalog ya da sorulara verilen addır. Koan uygulamasını öne çıkartan usta, her öğrenciyi kendi derin doğasını açmaya mecbur eder. Koanlar, meditasyon teması olarak önerilen bu muammalar, yorum da gerektirmez. Gizli anlamları, keşfedilecek sırları yoktur, geleneksel ölçütleri sarsmaya yönelik olan şey onların anlamsızlıklarıdır. Sorunu çözümlemek, diyalektik bir akıl yürütmeyle çelişkiyi aşmak demek değil, soruyu sorgulamak ve böylece problemi ve her türlü şaşkınlığı ortadan kaldırmaktır. Açmazı geride bırakmak için düğümü çözmektir. Bir koanla düşünmeden karşı karşıya gelmek, uyanma (satori) çabasını teşvik eder. Çarpıcı bir provokasyon olan koan bir meditasyon tekniğidir. Kuşku uyandırmaya yöneltir. Öğrenci zen koanlarının çoğunun bir dramın bütünü değil, piyesin belli noktaları olduğunu asla unutmamalıdır.
Zazen

Zazen (坐禅), Zen Budizminde oturarak yapılan meditasyona verilen Japonca isimdir. Zen pratiğinin kalbi olarak adlandırılır. Zazen, Çince zuo (坐, oturmak) ve chan (禪, zen ya da meditasyon) kelimelerinden türetilmiştir.
Zen Budizminde zazenin amacının "yalnızca oturmak" olduğunu söyler, ancak bununla daha çok zazene otururken herhangi bir amaç gözetilmemesi gerektiği anlaşılır. Zazen, beden ve zihnin sakinleştirerek, varoluşun doğasını içgörü yoluyla deneyimlemeyi ve böylece aydınlanmaya satori) ulaşmayı amaçlayan meditatif bir disiplindir.
Zazen bağdaş kurmuş şekilde oturarak yapılır, omurga dik ve sabittir. Eller göbeğin önünde basit bir mudra oluşturacak şekilde birleştirilir. Gözler yarı açık tutulur, ancak herhangi bir nesneye odaklanmaz.
Geleneksel uygulama
Zazen geleneksel olarak, zendo denilen meditasyon salonlarında grup halinde uygulanır, uzun periodların ardından kinhin denilen yürüyüş meditasyonu yapılır. Zazen'in başlangıcı üç çan sesiyle (shijosho), bitişi de tek çan sesiyle (hozensho) belirtilir. Oturmadan önce ve sonra, "gassho" denilen selamlamayla oturma yeri, uygulamaya katılan arkadaşlar ve öğretmen selamlanır.
Japonya'da zazen yapmak için, zabuton denilen mat yere serilerek üzerine konan zafu adındaki yastığa oturulur. En yaygın oturuş şekilleri şunlardır:
Kekkafuza (tam-lotus oturuşu): iki ayak bacakların üstünde çaprazlanmış.
Hankafuza (yarım-lotus): bir ayak yerde, bir ayak bacak üzerinde.
Burma tarzı
Seiza: dizler yerde, ayakların üzerinde oturma.
Bununla birlikte kimi modern uygulayıcılar sandalyeye oturarak zaazen uygulamayı tercih etmektedir. Dikkat edilmesi gereken, omurgayı dik tutmaya yardımcı olacak sağlam bir oturuşun tercih edilmesidir.
Yöntemler
Zazen uygulaması kabaca aşağıdaki üç yoldan biriyle öğretilir:
Konsantrasyon
Koan içebakışı
Shikantaza (sadece oturma)
Genel olarak, Shikantaza Soto okulunun, koan ise Rinzai okulunun benimsediği yöntemlerdir. Ancak çeşitli Zen merkezleri öğretmenin yaklaşımına ya da öğrencinin durumuna bağlı olarak her iki yöntemi de kullanır.
Konsantrasyon
Zazen eğitiminin başlangıç aşamalarında genellikle konsantrasyon vurgulanır. Nefes alışverişinin sayılmasıyla hara bölgesine (göbeğin alt bölümü) odaklanılır. Bu sayma meditasyonuna susokukan adı verilir ve çeşitli varyasyonları vardır. Bu uygulama yluyla kişi belli bir yoğunlaşma gücü, yani joriki elde eder. Kimi Zen merkezlerinde, nefesi saymak yerine bir mantra akılda tekrar edilir. Bazı topluluklarda ya da sanghalarda, belli bir samadhi deneyimlenene kadar bu uygulamaya devam edilir; samadhiye ulaşıldıktan sonra diğer iki zazen yöntemine geçilir.
Koan içebakışı
Yoğunlaşma gücü geliştirildikten sonra, uygulayıcının dikkati meditasyon nesnesi olarak bir koana yöneltilebilir. Koanlar entelektüel akıl yürütme yoluyla çözülemez; düşünsel süreçte bir kısa devreye neden olarak, uygulayıcının doğrudan kavramasına yol açarlar.
Shikantaza (sadece oturma)
Shikantaza, uygulayıcının dikkatini herhangi bir nesneye yönlendirmediği, nesnesiz bir meditasyondur. Daha önce elde edilen konsantrasyon gücü, şimdiki zamanda meydana gelen tüm olguların tam olarak farkında olmak için kullanılır.
Pistole

Pistole veya Fransız eğrisi, kağıt üzerine tasarım yaparken vektörel (doğrusal eğri) çizmek için kullanılan, ölçü işaretsiz cetvel.
Kullanım alanları
Teknik resim
el çizimi tasarımlar
tekstilde stilistlik & modellistlik
mimaride; mimari çizimlerde özellikle peyzaj mimarisiniden (bahçe düzenleme) proje çizimlerinde
Tekstil terimleri
Tekstil üretim teknikleri
Teknik resim aletleri
Cetveller
İnsan kaynakları

İnsan kaynakları; bir işletme veya kurumun ürün ve hizmet yaratmak amaçlı kullandığı kaynaklardan biridir. İnsan kaynakları ürün ve hizmetlerin insanlar ile ilişkisini kurabilmek için pazarlama yetisini; organizasyona ait bilgiyi, deneyimi, becerileri, karar vermeyi ve yaratıcılığı; bu yeteneklerin örgütlendirilmesini, yapılandırılmasını ve ödüllendirilmesini içerir.
İnsan kaynakları birimi
İnsan kaynakları işyerlerinde ihtiyaç duyulan insan gücünü karşılamak ve verimli kullanmak için oluşturulmuş bölümün adıdır.
Daha önceleri, personel bölümü olarak, devam takibi yani puantaj işlemi yaparak bordro hazırlayan bir görevi olan bu bölüm günümüzde faaliyet alanını genişleterek bu ismi almıştır.
En genel anlamıyla insan kaynakları, işveren ile çalışan veya potansiyel çalışanların ilişkilerini düzenleyen süreçlerin genel adı ve işletmelerde aynı adla anılan birimdir. İşgücü planlaması ile başlar, işe alım, ücretlendirme ve yan menfaatler, endüstriyel/sendikal ilişkiler, kurumsal performans yönetimi, kariyer yönetimi ve eğitim, çalışanların memnuniyetinin ölçümlenmesi, sosyal ve idari hizmetlerin tahsisi gibi çalışanları ilgilendiren tüm konuları kapsar. İnsan kaynakları çalışanları, yasa gereği, iş arayan bireylerden hiçbir maddi talepte bulunamazlar.
Günümüzde insan kaynaklarının işlevi aşağıdaki şekilde tanımlanabilir:
Eğitim ve geliştirme
Sağlık için insan kaynakları
İnsan kaynakları muhasebesi
Stratejik insan kaynakları planlaması
İnsan kaynakları politikası
İnsan kaynakları yönetim sistemi
İnsan kaynakları danışmanlığı
İşgücü planlaması
Kadrolama (sağlama, seçme, yerleştirme)
İş değerleme
Ödüllendirme
Yetiştirme-Geliştirme
Endüstriyel ilişkiler
Koruma
Performans Değerleme
Ücretlendirme ve Yan Haklar
Seçme ve Yerleştirme
Çalışan Bağlılığı
İnsan kaynakları varlıkları yönetimi
Meslek analizi
İş zanaatkarlığı
İş talepleri-kaynaklar modeli
İş genişletme
İş zenginleştirme
İş değerlendirmesi
İş performansı
İş rotasyonu
İş paylaşımı
Ulusal Chengchi Üniversitesi

國立政治大學Ulusal Chengchi Üniversitesi
Ulusal Chengchi Üniversitesi (國立政治大學; Guólì Zhèngzhì Dàxué; Devlet Politika Üniversitesi) Tayvan'da bir devlet üniversitesidir. Taipei'de Muzha semtinde bulunmaktadır. Tayvan'da sosyal bilimleriyle ünlü olan okulda bir de Türk Dili ve Edebiyatı bölümü vardır.
Tarih
Ulusal Chengchi Üniversitesi 1927 yılında Merkez Parti İşleri Okulu adıyla Kıta Çin'in Nanjing şehrinde kuruldu. 1929'da ismi Merkez Politika Okulu olarak değiştirildi. İkinci Dünya Savaşı'nın sonra ermesinden sonra 1946'da Ulusal Chengchi Üniversitesi resmen kuruldu. Ancak 1949 yılında Milliyetçi Parti (KMT) Komünist Parti (ÇKP) karşısında içsavaşı kaybedince okulun faaliyetleri durdu. 1954'te Üniversite Taipei'de tekrar açıldı.
Fakülte ve Bölümler
El yazısı (anlam ayrımı)

El yazısı ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
El yazısı, genellikle harflerin eğik ve birbirine bağlı şekilde yazıldığı bir yazı türü.
Sinema
El Yazısı (film), Ali Vatansever'in yönettiği 2012 yapımı Türk filmi.
Bilim
Grafoloji, el yazısını yazarın el yazısından karakterini inceleyen bir bilim dalı.
Buruciye Medresesi

Buruciye Medresesi veya diğer adıyla Hacı Mes'ud Medresesi, Türkiye'nin Sivas şehrinde yer alan medrese. 1271 yılında, Anadolu Selçuklu Sultanlarından III. Gıyaseddin Keyhüsrev zamanında Hamedan yakınlarındaki Burucird'den gelme Muzafferüddin Burucirdi tarafından yaptırılmıştır. İlmiye çalışmaları için medrese olarak yaptırılmış ve devrin pozitif ilimlerinin okutulduğu bina olarak uzun yıllar kullanılmıştır.
Mimari
Sarımtırak renkli taşların oyma olarak yapılan giriş kapısı ve avlu karşısındaki iç cephe, devrin Selçuklu taş oymacılığının en güzel örneklerindendir. Yapı kareye yakın dikdörtgen planlı olup, üzeri açık avlu etrafındaki sütunlu revaklar ve bunların gerisinde bulunan hücrelerden oluşmaktadır. Giriş kapısının sol yanında mavi ve siyah çinilerle süslü türbede medrese binasını yaptıran Burucerdioğlu Muzaffer Beyin (Hacı Mes'ud) ve çocuklarının kabirleri yer alır. Türbenin yanında da iki beşik tonozlu küçük oda bulunmaktadır. Revakların arkasında medrese odaları, ana eyvanın yanlarında da iki kubbeli oda vardır. Vakfiyesinden binada bir de kütüphane bulunduğu anlaşılmaktadır. Taş işlemeciliğinde ağırlığın taç kapıda yer aldığı görülür. Yıldız, rumi ve geometrik motifler yüzeysel ancak bir dantel gibi işlenmiştir. Medrese 1965-1966'da tamir edilmiş ve müze haline getirilmiştir. Sonraki yıllar yine birçok kez tamir ve bakım görmüştür.
Vüs'at O. Bener

Vüs'at Orhan Bener (10 Mayıs 1922 31 Mayıs 2005), Türk yazar ve şair. Yazar Erhan Bener'in ağabeyi, Yiğit Bener'in amcasıdır.
Hayatı
Vüs'at Orhan Bener, 10 Mayıs 1922'de Samsun'da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu'nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebini, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.
Ticaret Bakanlığında raportör, Karayolları Genel Müdürlüğünde ise hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener'le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında Dost isimli eseriyle üçüncülük kazandı. Bu başarı onun tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayımlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
31 Mayıs 2005'te yaşamını yitirdi.
Domalan

Keme, domalan, tombalak, topalak, geme, kumi bir çeşit mantarıdır.
Mantar 6-10 5-6 cm çapında, küre şeklinde, üst kısım basık ve dalgalı, genellikle patates yumrusu şeklindedir. Yüzey genelde düz bazen pürüzlü, geniş oluklara ayrılmış, kırmızımsı-soluk kahverengi, bazen sarımsı veya gül rengindedir. Ekzoperidyum 1-2 mm kalınlıkta olup kolayca soyulur.
İlkbaharda yağmur sonrası hemen kuruyan kumlu topraklarda fruktifikasyonu toprak altında yetiştiğinden toprak yüzeyinde oluşturduğu çatlaklardan bulunabilir. Konya, Karaman ve civarında ve Şanlıurfa ve civarında Kumi otuyla birlikte mikorizal olarak yaşamaktadır.
Protein açısından besleyici ve afrodizyak etkileri ile bilinmektedir.
Davud ez-Zahirî

Davud ez-Zahiri (Arapça: ; d. 817, Kufe - ö. 884, Bağdat) İslam'daki fıkıh mezheplerinden olan Zahiri mezhebinin kurucusudur.
Hayatı ve Düşüncesi
Fıkıh öğrenimine İmam Şafii'nin öğrencilerinden ders alarak başlamıştır. Bu onda büyük bir İmam Şafii hayranlığı yaratmıştır. Her ne kadar en sonunda Şafiilikten çok farklı bir fıkhi mezhep kurmuş olsa da, İmam Şafii'ye olan hayranlığı ve saygısı hep devam etmiştir. Şafii fıkhını öğrenirken hadis ilmine de merak sarmış ve buna büyük önem vererek hadis ilmini de öğrenmiştir. Dönemin önemli muhaddislerinden ders almış, eserlerinde kendi rivayet ettiği hadislere yer vermiştir. Hadis ilmi ile olan bu yakın ilgisi mezhebini kurmasıyla belirgin hale gelmiştir. Zahiri mezhebi salt nasslarla hüküm vermeyi ve şeriatın sadece nasslardan oluştuğunu savunur. Re'y kavramını reddeder. Zahiri mezhebinin görüşüne göre, nasslarda illetlere bakılmaz nassın zahirine (görünüşüne) bakılarak hüküm verilir.
Fıkhi görüşlerinin yanı sıra, itikadi Kur'an mahluktur görüşünü de destekler ki bu dönemin alimlerince yoğun biçimde tenkit edilmesine neden olmuştur. Ayrıca bu fıkhi ve i'tikadi görüşleri nedeniyle, kendisi birçok hadis rivayet etmiş olsa da ondan pek fazla hadis rivayet edilmemiştir. Çağdaşı alimler tarafından sevilmemiştir. Yine de çeşitli olumlu özelliklerinden bahseden alimler de olmuştur. Zeki, hazır cevap ve kanaatkar olduğu bazı alimlerce belirtilmiştir.
Davud'un kurduğu Zahiri mezhebi Hicri takvime göre 3. ve 4. yüzyıllarda yayılmıştır. Fakat, daha sonra Hanbeli mezhebinin yaygınlaşmasıyla Zahiri mezhebine olan ilgi azalmış ve böylece bağlılarının sayısı da azalmıştır. Yine de, Zahiri mezhebi bu dönemlerde Batı'da, Endülüs'te yükselişe geçmiştir. Bu yükselişin en büyük sebebi ünlü Zahiri alimi İbn Hazm'dır. Genellikle Zahiri mezhebinden bahsedilirken, Davud mezhebin kurucusu olmasına rağmen, İbn-u Hazm'a Davud'dan daha fazla yer verilir. Bunun en büyük nedeni mezhebin görüşlerini büyük oranda geliştirmesidir.
Harâbât

Harabat, Ziya Paşa'nın 1874-1875'te yayınlanan, içerisinde Türk, Arap, İran ve Çağatay sahasında yazılmış şiirlerden seçmeler bulunan 3 ciltlik divan edebiyatı antolojisidir.
Türk şiirinde Tanzimattan sonraki yılların en geniş kapsamlı antolojisidir. Ciltleri nazım şekillerine göre düzenlenmiştir. Eserde şiirlerine yer verilen şairler mahlaslarına göre alfabetik dizilmiştir.
Kasidelere ayrılmış birinci ciltte yirmi iki şairin Türkçe, otuz sekiz şairin Farsça, otuz yedi şairin Arapça kasideleri bulunur. İkinci cilt kaside ve mesnevi dışında kalan çeşitli nazım türlerindeki şiirlerden oluşur; 393 Türkçe, 374 Farsça, 345 Arapça toplam 1112 şiir içerir. Üçüncü cilt ise mesnevilerden yapılmış seçmeleri den oluşur; on yedisi Türkçe, otuz altısı Farsça olmak üzere toplam elli üç eserden örnekler içerir.
Ziya Paşa, eserin başına edebi görüşlerini belirten mesnevi şeklinde 795 beyitlik bir manzum mukaddime (önsöz) ilave etmiştir.
Mukaddime
9 bölümden oluşan önsözde Ziya Paşa dil, edebiyat ve şair hakkındaki görüşlerini anlatır. Divan şiirinin edebi dil, nazım tekniği, geçirdiği gelişim devreleri ve edebi zümreler bakımından özet şeklinde bir tarihçesini sunan uzun önsözde 1860 lardan sonra Türk şiirinde kendini gösteren yenileşme hareketinden bahsedilmez. Ziya Paşa bu önsözde Osmanlıca'nın Arapça ve Farsça ile zenginleştiğini savunur, Divan edebiyatını över, halk edebiyatını eleştirir. Halbuki Ziya Paşa, daha önce Hürriyet gazetesinde yayınlanan Şiir ve İnşa makalesinde edebiyatın Arapça ve Farsça boyunduruğunda anlaşılamaz hale geldiğini söylemiş ve halk edebiyatı biçimlerine dönülmesini savunmuştur. Bu karşıtlık dönem aydınlarında bulunan doğu-batı ikiliğini yansıtmaktadır.
Harabat mukaddimesi, Kitabhane-i Ebüzziya serisi içinde Mukaddime-i Harabat adı altında ayrı bir eser olarak basılmıştır.
Mukaddimeye eleştiriler
Ziya Paşanın bu ikili tavrına eleştiri olarak Harabatın ilk cildine karşılık Namık Kemal yanıt olarak Tahrib-i Harabat, ikinci cildine karşılık Takip adlı eleştirilerini yazmıştır.
Ziya Paşa, Namık Kemalin bu suçlamalarına yetmiş dört beyitlik bir manzume ile cevap vermişse de bu manzume yayımlanmamıştır.
Kellogg-Briand Paktı

Kellogg-Briand Paktı ya da Harbin Milli Siyaset Aleti Olarak Kullanılmaması Hakkında Umumi Muahede, savaşın ulusal politika olarak kullanılmasını yasaklayan bir uluslararası antlaşmadır. Antlaşmanın mimarları, ABD Dışişleri Bakanı Frank B. Kellogg ve Fransa Dışişleri Bakanı Aristide Briand olmasından dolayı antlaşmaya "Kellogg-Briand Paktı" adı verildi.
27 Ağustos 1928 tarihinde Paris'te, Avustralya, Belçika, Kanada, Çekoslovakya, Fransa, Almanya, Birleşik Krallık, Britanya Hindistanı, Özgür İrlanda Devleti, İtalya Krallığı, Japon İmparatorluğu, Yeni Zelanda, Polonya, Güney Afrika Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri temsilcileri tarafından imzalandı. Antlaşma, 24 Temmuz 1929'da yürürlüğe girdi.
Daha sonra birçok ülke antlaşmaya katıldı. Antlaşmaya göre taraflar birbirleriyle ilgili sorunları barışçıl yollardan çözeceklerini ve eğer mesele birebir çözülmezse Milletler Cemiyeti'nin hakemliğini kabul edeceklerini beyan ettiler.
Briand-Kellog Pakti ABD'nin dünya siyasetine geri dönüşüdür; Monroe Doktrini politikasını terk etmesidir. Briand-Kellog Paktı, Sovyetler Birliği-ABD gruplaşmasının başlangıcı ve bugünkü NATO'nun temeli olarak gösterilir. Bu paktla ABD, Sovyetler Birliği'ne karşı kendi grubunu kurmuştur. Sovyetler Birliği de bu gruba karşı kendi grubunu, Litvinov Sözleşmesi ile kurmuştur. Litvinov Sözleşmesi de Varşova Paktı'nın temeli sayılır. Fransa ve İtalya, bu pakta imza atmadılar. Fransa, Birleşik Krallığın Almanya ile yakınlaşmasından rahatsız olduğu için; İtalya ise yayılmacı politikasından dolayı imza atmamıştır.
Türkiye'nin Tutumu
Türkiyenin milletlerarası iş birliği ve kolektif barış çabalarına katılması, 1928'de silahsızlanma konferansının hazırlık komisyonu çalışmalarına davet edilmesiyle başlamıştır. Bu komisyon çalışmaları sırasında Sovyet Rusya Dışişleri Bakanı Litvinov, Türkiye Cumhuriyetinin dünya siyasetinde oynamakta olduğu mühim rol ve coğrafya vaziyetine binaen, Türkiyenin de davet edilmesini istemiş ve bu teklif kabul edilerek, 1928 Mart'ında Türkiye de komisyon çalışmalarına davet edilmiştir. Komisyonda Sovyetler, bütün silahların ilgasını teklif ettiği zaman, bu teklifi destekleyenlerden biri de Türkiye olmuştur. 1932 Şubat'ında toplanan Silahsızlanma Konferansında da Sovyetler gene ve tam silahsızlanma üzerinde ısrar ettikleri zaman da, bu teklifi destekleyen tek devlet yine Türkiye olmuştur.
Briand-Kellogg Paktı meselesinde de aynı şey olmuştur. Savaşı kanun dışı ilan eden bu Paktın ilk imzasına davet edilmediklerinden ötürü Sovyetler bunu, kendilerini çember içine almak için Batılıların bir kombinezonu olarak görmekle beraber, sonradan Fransa tarafından katılmaya davet edilince, bir yandan bu daveti kabul etmiş ve öte yandan da, barışın korunmasıyla samimiyetle ilgilenen Türkiye, Afganistan ve Çin Cumhuriyetinin davet edilmemiş olmasından ötürü üzüntülerini bildirmişlerdir. Bunun üzerine 1928 Eylül ayında Türkiye de davet edilmiş ve 1929 Ocak ayında Türkiye de katılmıştır.
Devlet Hatun

{{Kişi bilgi kutusu
| isim = Devlet Hatun | resim = Devlet Hatun Turbesi1. JPG
| resim_boyutu = 255px
| başlık = Oğlu Beşinci Osmanlı Padişahı I. Mehmed tarafından Bursa'da inşa ettirilen Devlet Hatun Türbesi.
| doğum_adı = Devlet bint-i Abdullah
| doğum_tarihi = ?
| doğum_yeri = Kütahya, Germiyanoğulları Beyliği
| ölüm_tarihi = Ocak 1414
| ölüm_yeri = Bursa
| ölüm_nedeni =
| yattığı_yer = Bursa'daki Devlet Hatun Türbesi'nde
| yattığı_yerin_koordinatları =
| ikamet =
| uyruk =
| diğer_adları =
| Tanınma nedeni =
| eğitim =
| İşveren =
| meslek =
| unvan =
| Maaş =
| Net değer =
| boy =
| Kilo =
| Dönem =
| Önceki =
| Sonraki =
| parti =
| boards =
| din = İslam
| eş = Yıldırım Bayezid
| çocukları = Çelebi Mehmed Han
| ebeveynler = Abdullah
| ilişkiler =
| imza =
| web sitesi =
| dipnotlar =
}}Devlet Hatun' (Osmanlıca: ) (Tam adı: Tacü'l-havatin Devlet Hatun bint-i Abdullah) (doğum: ? - ölüm: Ocak 1414); Yıldırım Bayezid'in on ikinci eşi ve Osmanlı Padişahı I. Mehmetin öz annesidir.
Devlet Hatun'un kökeni
Vakfıyesinde adı Devlet bint-i Abdullah olarak kaydedlen Devlet Hatun'un Müslüman-Türk kökenli olmadığı anlaşılıyor. Bu nedenle de Germiyanoğlu Süleyman Şah'ın kızı ve İsa Çelebi, Şehzade Büyük Musa Çelebi Han (Sultan Küçük Musa Çelebi Han ile karıştırılmamalıdır) ile Düzmece Mustafa'nın annesi Devlet Şah Hatun ile karıştırılmaktadır. Yıldırım Bayezid'in yabancı kökenli Türk olmayan hanımlarından hangisinin daha sonra Devlet Hatun ismiyle meşhur olduğu kesinlikle belirlenememiştir. Siyasi amaçlar ile haremine aldığı Türk, Rum, Sırp ve Bulgar eşlerinden hangilerine Devlet Sultan lakapları ya da Türkçe-İslami adların verildiği de açık değildir. Ocak 1414 tarihinde Bursa'da ölmüştür.
Devlet Hatun Türbesi
Emine Hatun

Emine Hatun (ö. 1449) Osmanlı Padişahı I. Mehmed'in eşi.
Dulkadiroğulları Beyliğinin Beşinci hükümdarı olan Zülkadiroğlu Nasıred-Din Muhammed Bey'in kızıdır. Yıldırım Bayezidin oğlu, Osmanlı Padişahı Çelebi I. Mehmed ile 1403te evlenmiştir. II. Muradın annesi olduğuna dair kesin bir bilgi yoktur. 1449 yılında öldü. Cenazesi Bursa'daki Muradiye Camii'nde Hatuniye Türbesine gömüldü.
Çanakkale Fen Lisesi

Çanakkale Fen Lisesi, 1994 yılında kurulmuş hala eğitim hayatına devam etmekte olan fen lisesidir.
Tarihçe
Günümüzde Çanakkale ilinin merkeze yaklaşık 17 kilometre uzaklıkta Çınarlı Köyü'nde bulunan binasında hizmet veren fen lisesidir. 1956-1982 yılları arasında Çanakkale merkezdeki binasında Çanakkale Lisesi olarak kurulmuş, 1983-1994 yılları arasında Çanakkale Anadolu Lisesi olarak hizmet verdikten sonra 1994 öğretim yılında fen lisesi olmuştur. 2011 yılında yeni binasına taşınmış ve orada hala hizmet vermektedir.<div style="direction: ltr;">
Okul alanı
Okul alanı Çınarlı köyü'ne iki, Çanakkale-İzmir yoluna bir km uzaklıkta bulunmaktadır. Alanın içinde okulla birlikte spor salonu, öğrenci yurdu ve öğretmen pansiyonu bulunmaktadır.
İmkanlar
Sınıfları 30 kişi kapasiteli okul Fizik, Kimya, Biyoloji ve Bilgisayar olmak üzere dört ayrı laboratuvara sahiptir. Kütüphanesi ve toplantı salonu olan okul aynı zamanda öğrencilerin vakit geçirebileceği ve müzik gruplarının çalışabileceği ses yalıtımlı bir müzik odasına ve bir fitness salonuna sahiptir. Sportif aktivitelerine önem veren okul her yıl il çapındaki yarışmalara öğrenci göndermekte, bunun dışında okul çapında da futbol, basketbol, masa tenisi ve satranç turnuvaları düzenlenmektedir. Okul tarafından her yıl TÜBİTAK Bilim Fuarı düzenlenmekte ve öğrenciler çeşitli araştırmalara teşvik edilmektedir. Öğrenciler ders saatleri dışında gözetmen öğretmenler ile birlikte laboratuvarlarda deney ve araştırma yapabilmektedir.
Pansiyon
Okul öğrencilerinin büyük bir kısmı okul bahçesindeki yatılı pansiyonda kalmaktadır. Öğrenciler dört kişilik odalarda kalmaktadırlar. Pansiyon her dönem için özel etüt salonlarına ve ortak bir televizyon odasına sahiptir. Etüt salonlarında saat 19.00-22.30 arası üç adet etüt yapılmaktadır. Öğrencilerin rahat ders çalışabilmeleri için her öğrencinin kişisel masası bulunmaktadır. Öğrencilerin boş vakitlerinde kullanabilmeleri için spor salonu kullanıma açıktır.
Etkinlikler
Bahar Şenliği: Her yıl düzenlenen, eğitim gören her dönemin müzik gruplarının sahne aldığı yıl sonu etkinliğidir.
Kırlangıç Şenliği: Okulun yeni binasına taşınmasıyla düzenlenmeye başlayan şiir dinletisi ve kültürel etkinliklerin yapıldığı gecedir.
Pilav günü: Okul öğrencilerinin mezun olmuş öğrencilerle buluşturulduğu ve geleceğe dair fikir oluşturmalarına çabalandığı etkinliktir.