turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Tepebaşı, Şavşat

Tepebaşı, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Tepebaşı köyünün eski adı Ziosi veya Dziosi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Ziosi () veya Dziosi (), Türkçeye Ziyos şeklinde girmiştir. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defteri ile Artvin vilayeti hakkında 1927 tarihli bir kaynakta Ziyos ()olarak geçer.
Ziosi, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ziosi Kilisesi ve Ziosi Kalesi bu dönemden kalmış olmalıdır.
Ziosi, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde "Ziyos" adıyla Çıldır Eyaleti'ne bağlı İmerhevi sancağının köylerinden biriydi. Askere alma ve vergi salma amacıyla Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bu tarihte köyde 17 hanede 76 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Ziyos köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 152 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Ziosi köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafında Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Dzios (ъ) adıyla kaydetti yerleşim, |Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasına bağlı Çihori nahiyesinin dört köyünden biriydi. Köye bağlı "Sarvan" (ъ) adında bir mahalle bulunuyordu ve bu mahallede 3 hane yaşıyordu. 1886 nüfus tespitine göre Ziosi köyünün nüfusu, 32'si erkek ve 36'sı kadın olmak üzere, 10 hanede yaşayan 68 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir.
Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze 1890'ların başında köyün adını Dziosi () olarak yazmış ve bu yerleşimi İmerhevi vadisinde Gürcü dilinin konuşulduğu köyler arasında saymıştır. Çiçinadze'nin verdiği bilgiye göre, bu tarihten önce, Rus idaresindeki köyden Osmanlı ülkesine 15 hane göç etmişti.
Ziosi köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Ziosi köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Ziosi köyü, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespitinde "Ziosi" adıyla Artvin livasının Şavşat kazasına bağlı İmerhev nahiyesinin köylerinden biriydi. Köydeki 12 hanede, 57'si kadın ve 51'i erkek olmak üzere, 108 kişi yaşıyordu. Bu tespitte de köyünün nüfusu Gürcü olarak kaydedilmiştir. Nitekim Ziosi'de Saçuradziri (), Çalati (), Gağmieti (), Tbati (), Tskaro () gibi yer adları Gürcücedir. Ziosi veya Ziyos Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Tepebaşı olarak değiştirilmiştir. Tepebaşı köyü, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Şavşat kazasının Meydancık nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 191 kişiden oluşuyordu. 1965 yılında ise köyde 278 kişi yaşıyordu ve bu nüfus içinde 109 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Tepebaşı köyü, Artvin il merkezine 98 km, Şavşat ilçe merkezine ise 33 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yukarıkoyunlu

Yukarıkoyunlu, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yukarıkoyunlu ile Aşağıkoyunlu'nun ortak eski adı Sulesi'dir. Nitekim bu iki yerleşim 1835 nüfus defteri ile Artvin vilayeti üzerine 1927 tarihli bir yayında Süles-i Ulya ( ) ve Süles-i Süfla ( ) olarak geçer.
Sulesi, orta çağda Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Şavşeti bölgesi yazılı kaynaklarda ilk kez 8. yüzyılda geçer. Sulesi ve Balvana köyleri sınırında bulunan ve 10. yüzyılda inşa edildiği tahmin edilen Sulesi Manastırı, buranın hayli eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Sonraki dönemde Şavşeti bölgesi Çıldır Eyaleti'ne bağlanmıştır.
Süles-i Ulya veya Yukarı Sulesi köyü, Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835'te sadece erkek nüfusun tespiti sırasında Şavşat (Satlel) sancağının köylerinden biriydi. Bu deftere göre köyde 16 hanede 33 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Yukarı Sulesi köyünün nüfusunun yaklaşık 66 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Bu tarihte köyün nüfusu Müslüman ahaliden oluşuyordu.
Yukarı Sulesi köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Yukarı Sules ( ) adıyla kaydettiği köy, Artvin Okrugu'nun Şavşet-İmerhevi kazası içinde yer alıyordu. Bu kazaya bağlı Dabatzvrili nahiyesinin sekiz köyünden biriydi. 1886 yılındaki nüfus tespitine göre Yukarı Sules köyündek, 89'u erkek ve 76'sı kadın olmak üzere 19 hanede 165 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusunun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir.
Yukarı Sulesi, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükumetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından Yukarı Sulesi köyü de fiilen Türkiye'ye katıldı. Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Yukarı Sulesi'yi de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Yukarı Sulesi, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında "Süles-i Ulya" adıyla Şavşat kazasına bağlı Merya nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu, 137'si kadın ve 129'u erkek olmak üzere 44 hanede yaşayan 266 kişiden oluşuyordu. Köyün nüfusunun tamamıa "Türk" olarak kaydedilmiştir. Sulesi veya Süles Türkçe olmadığı için Süles-i Ulya köyünün adı 1925 yılında Yukarıkoyunlu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Yukarıkoyunlu köyünde 458 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 204 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Yukarıkoyunlu köyü, Artvin il merkezine 89 km, Şavşat ilçe merkezine ise 24 km uzaklıktadır.
Nüfus
Sebzeli, Şavşat

Sebzeli, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Sebzeli köyünün eski adı Cvarishevidir. Gürcüce bir yer adı olan Cvarishevi (), haç anlamındaki "cvari" () ve dere veya vadi "hevi" () kelimelerinden oluşur ve haçdere anlamına gelir. Hanak ilçesine bağlı Sulakçayır köyünün de eski adı olan Cvarishevi, Türkçeye erken dönemde Cvarishev () ve geç dönemde değişime uğramış biçimde Carishev () olarak girmiştir.
Cvarishevi köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcüce bir ad taşıyor olması ve köydeki diğer Gürcüce yer adları da Cvarishevi'nin o dönemden kalma bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.
Osmanlı idaresinin 1835 yılındaki nüfus tespitinde "Surevan" köyü yer almasına karşın, Cvarishevi adı geçmemektedir. 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde olduğu gibi, o tarihte Cvarishevi'nin Surevan köyünün bir mahallesi olduğu tahmin edilebilir.
Cvarishevi, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Cuvarishev (ъ) olarak kaydettiği yerleşim, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında Daba nahiyesine bağlı Surevan köyünün bir mahallesiydi. Cvarishevi mahallesi 16 haneden oluşuyordu. Surevan köyünde ise, 72 hanede 453 kişi yaşıyordu. Köyde hane başına düşen ortalama kişi sayısı üzerinden Cvarishevi'de yaklaşık 100 kişinin yaşadığı söylenebilir. Bu nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu.
Rus idaresi sırasında bölgeyi gezen Gürcü tarihçiler de köyün adını Carishevi olarak not etmiştir. Bunlardan biri olan Niko Mari 1904te Cvarisheviyi Surevaninin mahalleleri arasında sayar.
Cvarishevi köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Cvarishevi köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Cvarishevi, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespitinden itibaren genel nüfus sayımlarında ayrı bir köy olarak kaydedilmemiştir. 1997 yılında Dutlu (Surevan) köyünden ayrılarak Sebzeli adıyla ayrı bir köy haline getirilmesi, uzun zaman boyunca Cvarishevi'nin bu köyün bir mahallesi olduğunu göstermektedir. Bu arada köyün adının Sebzeli olarak değiştirildiği anlaşılmaktadır.
Sebzeli köyünde Kvirala Deresi üzerindeki tek kemerli taş köprü günümüze büyük ölçüde sağlam ulaşmıştır. Bu köprü halk tarafından Gürcü kraliçesi Tamar'a atfen "Tamara Köprüsü" olarak adlandırılmaktadır.
Coğrafya
Sebzeli köyü Artvin il merkezine 92 km, Şavşat ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus
Alanbaşı, Yusufeli

Alanbaşı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Alanbaşı köyünün eski adı Kiskim'dir. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kiskim () olarak geçer. Kiskim aynı zamanda Osmanlı idaresinde bir sancağın ve Yusufeli kazasının eski adıdır.
Kiskim, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Saray mevkiinde tespit edilmiş olan ve duvar tekniğine göre 9. yüzyıla, Gürcü Krallığı dönemine tarihlenen şapel, Kiskim'in eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Kiskim, Osmanlı idaresinin 1574'te gerçekleştirdiği tahrir sırasında Çıldır Eyaleti içinde yer alan Tortum sancağına bağlı Pertekrek nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tarihte büyük bir yerleşim olan Kiskim'in nüfusu 207 Hristiyan haneden oluşuyordu. 17. yüzyılda ise, aynı eyalet içinde has olarak tahsis edilen Pertekrek sancağı ve Nisf-i Livane sancağı içinde yer alıyordu.
Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 nüfus sayımında Kiskim, Kiskim sancağının köylerinden biriydi ve "Nefs-i Kiskim"
adıyla kaydedilmiş olan köyde 117 hanede 297 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun 594 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Kiskim sancağı ise, 21 köyü kapsıyordu ve 1.173 hanede 3.116 erkek tespit edilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Kiskim sancağının nüfusunun yaklaşık 6.232 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Kiskim köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Keskim / Kiskim () adıyla Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Kıskim" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 812 kişiden oluşuyordu. Kiskşm veya Keskim Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Alanbaşı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Alanbaşı köyünün nüfusu 998 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 515 kişi okuma yazma biliyordu.
Alanbaşı köyünde iki kilise ile iki kale kalıntısı ve giriş kısmında çeşitli şekillerin bulunduğu bir mağara bulunmaktadır.
Coğrafya
Alanbaşı, Artvin il merkezine 144 km, Yusufeli ilçe merkezine 39 uzaklıktadır.
Nüfus
Esendal, Yusufeli

Esendal, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Esendal köyünün eski adı Armaşen'dir. Türkçe kaynaklarda Armaşen ve Armuşen olarak geçer. Bu yer adı büyük bir olasılıkla, Hitit dilinde "Ay Tanrısı" Arma (Gürcü dilinde Armazi) ile Gürcü ve Ermeni dillerinde "meskun yer" anlamındaki "şen-i" kelimelerinden oluşur ve "Arma'nın köyü" anlamına gelir. Bugün Esendal köyünün bir mahallesinin adı olan Zoybar (ٻ) bazı kaynaklarda köyün eski adı olarak verilmiştir. Gürcüce Tzoibari'den () gelen Zoybar, 1950'den önce ayrı bir köydü. Tzoibari adı, "Tzoi altı / Tzoi düzü" gibi bir anlama gelir.
Armaşen ve Zoybar köyleri, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1835 yılında Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi toplama amacıyla sadece erkek nüfus tespit ettiği sırada Çıldır Eyaleti'nin Livane-i Ulya sancağına bağlı Zoybar köyünde 43 hanede 142 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, bu iki yerleşinin toplam nüfusunun 284 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Ancak Armaşen köyünün adının bu defterde geçmemesi, iki yerleşimin Zoybar adı altında kaydedilmiş olabileceğini düşündürmektedir.
Armaşen ve Zoybar, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin sancaklarınan biri olan Lazistan sancağına bağlandı. Bu iki yerleşim bu sancağın içinde Livana kazasında yer alıyordu. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Armaşen köyünde 41 hanede 160 kişi,
Zoybar köyünde 17 hanede 72 kişi kaydedilmiştir. Ertesi yıl başlayan 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Armaşen ve Zoybar köyleri Kiskim kazasına bağlandı.
1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Armaşen köyü Armaş (), Zoybar köyü de doğru biçimde kaydedilmiştir. Bu tarihte iki yerleşim Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Armuşen" biçiminde kaydedilmiş olan Armaşen'de 265 kişi, Zoybar köyünde ise 274 kişi yaşıyordu. Bu tarihte bu iki yerleşim Çoruh vilayeti'nin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1950 genel nüfus sayımında Zoybar'ın adının geçmemesi, bu tarihten önce Armaşen köyüne bir mahalle olarak bağlandığını göstermektedir. Nitekim 1940 yılında 265 kişinin yaşadığı Armaşen'in nüfusu bu tarihte 507 kişi olarak kaydedilmiştir.
Armaşen "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla köyün adı Esendal olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Esendal köyünün nüfusu 635 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 267 kişi okuma yazma biliyordu.
Esendal köyünün Zoybar veya Tzoibari mahallesindeki Tzoibari Kalesi Armaşen Kalesi olarak da bilinir. Bu kalenin bazı kısımları günümüze ulaşmıştır.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 135 km, Yusufeli ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Öğdem, Çıralı, Serinsu ve Boyalı köyleri ile komşudur. Coybar (Zoybar) (Akarsu), Demirci, Görlak (Kocayurt), Hacıgil, Katvana, Ogeça ve Vernep adlı mahalleleri ; Demircigil, Kavyan (Çiçeközü), Viks (Karagöz) ve Yakulop adlı mezraları ile Söğüt, Nasabiser ve Kapanat adlı yaylaları vardır.
Nüfus
Tekkale, Yusufeli

Tekkale, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Tekkale köyünün eski adı Dört Kilisa veya Dört Kilise'dir. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Dört Kilisa" ( ) olarak geçer.
Dört Kilise adı, köyün 5 kilometre uzağındaki Gürcü manastırı ve kilisesi Othta Eklesia'dan (Dört Kilise) gelir. Nitekim Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, Dört Kilise adının Gürcüce "Othta Eklesia"nın Türkçeye çevrilmesiyle ortaya çıktığını, Göle'de de aynı adı taşıyan bir köyün bulunduğunu yazmıştır.
Dörtkilise köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu köyü 1549 tarihli Gürcistan seferiyle Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresince Livane sancağına bağlanan köydeki 10. yüzyıldan kalma Othta Eklesia adlı Gürcü manastırı, buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir. Nitekim 1917 yılında da Dört Kilise köyünün nüfusu Müslüman olmuş Gürcülerden oluşuyordu. Köyün bütün sakinleri Gürcüce konuşuyordu.
Dört Kilise, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti içinde Kiskim sancağının köylerden biriydi. Bu tarihte köyde 57 hanede 191 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Dörtkilise köyünün toplam nüfusunun 386 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Dört Kilise köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Dört Kilisa" ( ) adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 602 kişiden oluşuyordu. "İltibasa yol açtığı" gerekçesiyle Dört Kilise adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Tekkale olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Tekkale köyünün nüfusu 929 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde sadece 191 kişi okuma yazma biliyordu.
Dört Kilise veya Tekkale köyü, Kasım 2022'de Yusufeli Barajı'nın su tutmaya başlamasıyla tarihsel mekanından yeni yerleşim yerine taşınmıştır.
Coğrafya
Tekkale; Artvin il merkezine 112 km, Yusufeli ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus
Arpacık, Yusufeli

Arpacık, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Arpacık köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Osha (ە) olarak geçer. Bu adı Gürcüce Otsha () adından değişime uğramıştır. Nitekim Ahalsihe livasındaki Otsha köyü de
1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Osha (ە) biçiminde yazılmıştır.
Otsha köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki eski kilise bu dönemden kalmış olmalıdır.
Otsha, 1555 yılında Erzurum eyaletinde Tortum sancağına İşhan nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu 20 Hristiyan haneden oluşuyordu. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterinde köy Ardanuç sancağına bağlıydı ve nüfusu, 1'i Müslüman olmuş 16 haneden oluşuyordu.
Otsha köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Osha (ە) adıyla Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının Erkinis nahiyesine bağlıydı. Otsha 1933 tarihli köy listesinde Erzurum vilayetine bağlı Yusufeli kazasının bir köyü olarak geçer. Daha sonra İşhan köyüne bir mahalle olarak bağlanmış, 1995 yılında yeniden ayrı bir köye dönüştürülmüştür. Bu arada Osha Türkçe olmadığı için köyün adı Arpacık olarak değiştirilmiştir.
Otshanın Hristiyan nüfusundan kalma köy kilisesi, Arpacık yerleşiminin 1,5 km güneyinde yer alır. Bu kiliseden geriye kiremit kırıkları ve kireç harçlı duvar parçaları kalmıştır.
Coğrafya
Arpacık köyü, Artvin il merkezine 121 km, Yusufeli ilçe merkezine 25 uzaklıktadır.
Nüfus
Avcılar, Yusufeli

Avcılar, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Avcılar köyünün eski adı Kahnes'tir. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Kahnesi () olarak geçer.
Kahnes köyünün bulunduğu Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin 1555 ve 1574 tarihli tahrir defterlerinde "Kaknis" olarak geçen bu yerleşim, o tarihlerde ayrı bir köy değil, Oşnak köyünün bir mezrasıydı.
Kahnes, daha geç dönemde ise Çorgenis köyünün bir mahallesiydi. 1956 yılında Kahnes, Avcılar adıyla köy haline getirilmiştir. Nitekim 1960 genel nüfus sayımında Avcılar Yusufeli ilçesinin Ersis bucağına bağlı bir köydü ve nüfusu 326 kişiden oluşuyordu. Avcılar köyünün nüfusu 1965 yılında 338 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 185 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Avcılar, Artvin il merkezine 159 km, Yusufeli ilçe merkezine 54 uzaklıktadır.
Nüfus
Bademkaya, Yusufeli

Bademkaya, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Bademkaya köyünün eski adı Zvari veya Zuvar'dır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Zuar / Zvar () olarak geçer. Gürcüce bir yer adı olan Zvari / Zuari ( / ) "üzüm bağı" anlamına gelir.
Zvari, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Klarceti bölgesinin köylerinden biriydi. Osmanlılar köyü 1549 yılındaki Gürcistan seferinde, Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi. Zvari, önce Livane sancağına, sonra Çıldır Eyaleti'ne bağlandı.
Osmanlı idaresinin vergi ve askere alma amacıyla 1835 yılında gerçekleştirdiği nüfus tespitinde, bu sırada Livane-i Ulya sancağına bağlı Zvari'de 29 hane ve 75 erkek kaydedilmiştir. Köyün toplam nüfusunu bulmak için bir o kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bunun sonucunda Zvari'de 150 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 5,2 kişinin düştüğü ortaya çıkar.
Zvari, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Lazistan sancağının Livana kazasına bağlıydı. Köyün nüfusu 20 hanede yaşayan 89 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Erkek nüfusu kadar kadın nüfusu eklenince, Zvari'de 178 kişinin yaşadığı ve hane başına ortalama 8,9 kişinin düştüğü ortaya çıkar. 1835 tarihli nüfus tespitinde kalabalık bir yapıya sahip olmayan ailelerin, eğer yanlış yazılmamışsa 1876 yılında hayli kalabalık bir yapıya dönüştüğü görülmektedir. Zvari, 93 Harbi'nin bir sonucu olarak 1878de Livana kazası Rusya İmparatorluğu'na geçince, Kiskim kazasına bağlandı.
Zvari, 1928 tarihli köy listesinde Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlı bir köydü. 1935 nüfus sayımında Erzurum vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve "Zovar" olarak yazılmış olan köyde 306 kişi yaşıyordu. Zvari / Zuvar adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Bademkaya olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Bademkaya köyünün nüfusu 393 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde sadece 89 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Bademkaya, Artvin il merkezine 54 km, Yusufeli ilçe merkezine 51 km uzaklıktadır.
Nüfus
Bahçeli, Yusufeli

Bahçeli, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Kisporeti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Kisporeti () Türkçeye Kisporot olarak girmiştir.
Kisporeti, erken ve geç orta çağlarda Gürcü devletleri sınırları içinde kalıyordu. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ilk yarısında, bu devletlerden biri olan Samtshe Atabeyliği'inden ele geçirdi.
1574 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre, Tortum sancağının Pertekrek nahiyesine bağlı olan köyde 18 hane yaşıyordu. Nüfusun tamamı Hristiyan olarak kaydedilmişti. Bir değirmenin bulunduğu Kisporot'ta buğday, arpa, üzüm ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. Osmanlı idaresinin 1835 yılında yaptığı nüfusu tespitine göre, Kiskim sancağının bir köyü olan Kisporeti'de 38 hanede 127 erkek yaşıyordu. Osmanlı idaresi geleneksel olarak sadece erkek nüfus tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için bir o kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bunun sonucunda köyün nüfusunun 252 kişiden oluştuğu ve hane başına ortalama 6,6 kişi düştüğü ortaya çıkar. Kisporeti, 1848 yılında Erzurum eyaletinin Pertekrek kazsına bağlıydı. Bu tarihte köyün nüfusu 20 hanede yaşayan 100 kişiden oluşuyordu.
Kisporeti, 20. yüzyılın ilk yarısındaki genel nüfus sayımı sonuçlarında "Kisporut" adıyla kaydedilmiştir. 1960 genel nüfus sayımında adının "Avcılı (Kisperit)" olarak geçmesi, 1959 yılında köyün adının "yabancı kökten geldiği" için Avcılı olarak değiştirildiğini göstermektedir. 1980 genel nüfusu sayımında ise köyün adı "Bahçeli (Avcılı-Kisport)" olarak yazılmıştır. 1975-1980 arasında Avcılı yerine köye Bahçeli adı verildiği bu kayıttan anlaşılmaktadır.
Bahçeli köyünde varlığı bilinen tek tarihsel yapı Kisporeti Kalesi'dir. Köyün 2,4 km kuzeydoğusunda, Barhal Deresi'nin sağ kıyısında, yüksek bir kayanın üzerinde, kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Erken orta çağdan kaldığı tahmin edilen kaleyi (17.10 x 14.60 m), daha sonra Osmanlılar da kullanmıştır. Kisporeti Kalesi'nin güneybatı köşesinde kareye yakın bir planda (3.32x3.10 m) bir kulesi vardır. Kalenin duvarları büyük ölçüde günümüze ulaşmıştır.
Coğrafya
Bahçeli, Artvin il merkezine 115 km, Yusufeli ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus