İslam'ın yayılışı

İslam'ın yayılışı, İslam'ın genişlemesi, İslami fetihler ya da Arap fetihleri ( al-Ġazawāt ya da, al-Futūḥāt al-Islāmiyya), 7. yüzyılda İslam peygamberi Muhammed'in Müslümanlarca Asr-ı Saadet diye adlandırılan döneminde başladı. Muhammed, Arap Yarımadası'nda, daha sonraki Raşidin ve Emevi hilafetleri döneminde bir yüzyıllık hızlı genişleme gören yeni bir birleşik yönetim kurdu.
Ortaya çıkan imparatorluk, Çin'in sınırlarından Hint altkıtasına, Orta Asya'dan, Orta Doğu'ya, Kuzey Afrika'dan Sicilya'ya ve İber Yarımadası'ndan Pireneler'e uzanıyordu.
Müslümanların fetihleri, Sasani İmparatorluğu'nun çöküşünü ve Bizans İmparatorluğu için büyük bir toprak kaybını beraberinde getirdi. Müslüman başarısının sebepleri, geriye bakıldığında zordur, çünkü esas olarak dönemin sadece parçalı kaynakları hayatta kalmıştır. Çoğu tarihçi, Sasani (Pers) ve Bizans (Roma) imparatorluklarının onlarca yıl birbirleriyle savaşmalarının sonucunda askeri ve ekonomik olarak yorulduğuna katılıyor.
Sasani Devleti'ndeki bazı Yahudiler ve Hristiyanlar ile Suriye'deki Yahudiler ve Monofizler memnuniyetsizdi ve Müslüman güçlerini büyük oranda her iki imparatorluğun dini çatışmaları yüzünden karşılarken, diğer zamanlarda, örneğin Firaz Muharebesi'nde olduğu gibi, Arap Hristiyanlar da Persler ve Bizanslılarla beraber işgalcilere karşı koydu.
Bununla birlikte, Fred McGraw Donner, o zamana kadar Arap Yarımadası'nda bir devletin kurulmasının ve ideolojik (yani dini) tutarlılık ve seferberliğin, yüz yıldır Müslüman orduların en büyük modern öncesi imparatorluğu kurabilmesinin başlıca bir nedeni olduğunu önermektedir. İslam Hilafetinin büyüklüğü için yapılan tahminlere göre, bu sayı on üç milyon kilometrekareden fazladır.
Medine Şehir Devleti
İslam dininin son peygamberi Muhammed bin Abdullah, Mekke dönemindeki peygamberliğinin 13 yılını insanları Allaha imana davet etmekle geçirdi.
Onun bu dönemde devlet kurmak için herhangi bir düşüncesi yoktu. Asıl gayesi de bu değildi. Zaten şartlar da buna el vermiyordu. Ancak ikinci Akabe Biatındaki Medineden gelen kabilelerle yaptığı görüşmeler bu ortamı hazırladı. Diğer taraftan Mekkede Müslümanlara yapılan baskı ve zulümler artınca Medineye hicret başladı. Muhammed hicret sonrası devlet kurma bazında Medinede bir takım çalışmalara başladı. Medinede meskun kabilelerle yaptığı istişareler olumlu sonuç verince, yazılı bir anayasa hazırlayarak merkezi bir yönetim tesis etti. Bu yönetimin adı daha sonraki dönemlerde Medine Şehir Devleti veya İlk İslam Devleti gibi isimlerle adlandırılmıştır. Ortaklaşa oluşturulan anayasaya bakıldığı zaman, kurulan bu devletin bir hukuk devleti olduğu anlaşılmaktadır.
Hilafet
Muhammed'den sonraki hükümdarlar "halife" olarak adlandırılmıştır. Halife "arkasından başa geçen" anlamında Arapça kökenli bir kelimedir. Halifelik İslami esasların uygulandığı bir tür yönetim şeklidir.
Devletin yönetimi, Muhammed'in ölümü ile öncelikle Raşidin Halifeliği'ne, sonrasında Emeviler'e geçmiştir. Raşidin Halifeliği'nin hükümdarları "Dört Halife" olarak anılan Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali ile beşinci halife Hasan'dır.
Muhammed'den sonra başa geçen ilk hükümdarlar Müslüman toplumunun ileri gelenleri tarafından seçilirdi. Devletin kuruluşundaki yapısı, Emeviler döneminde değişmiş ve bir saltanata dönüşmüştür. Bu yapı Abbasiler, Memlukler ve Osmanlılar döneminde de devam etmiştir.
İlk Fitne
İlk Fitne, 656-661 yılları arasında ilk iç savaşın yaşandığı dönemdir.
İkinci Fitne
İkinci Fitne, 680-692 yılları arasında Emevi hakimiyetinin henüz başlarında I. Muaviyenin ölümüyle birlikte baş gösteren karışıklık dönemidir.