turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Akgedik, Gümüşhane

Akgedik, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Zimon"'dur. 1518 yılı Osmanlı tahririnde sadece Hristiyanların yaşadığı görülmekte olup yine aynı kayda göre 12 nefer (sadece erkek nüfus kaydedilmiş) köyde yaşamaktadır. 1530 yılı tahririnde de köyde sadece Hristiyanlar yaşamakta olup 5 nefer kaydedilmiştir. 1591 yılı tahririnde köyde 14 Hristiyan ve 11 Müslüman olmak üzere toplam 25 nefer kaydedilmiştir. 1642 yılında yapılan avarız defterinde 27 Müslüman ve 7 Hristiyan olarak toplam 34 avarız hanesi bulunurken, cami ve çeşmeye hizmetten dolayı 7 Müslüman, yaşlılıktan dolayı da 1 Müslüman avarız vergisinden muaf tutulmuştur. 1876 yılı sayımına göre de 51 hane bulunan köyde 85 kişinin yaşadığı görülmektedir.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Zimon ismiyle görülen köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Coğrafya ve ulaşım
Gümüşhane merkezine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus
Narıncalı, Eşme

Narıncalı, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1890 yılı Aydın Vilayet Salnamesinde, "Narıncalı" adıyla Saruhan Sancağının Eşme kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 93 km. Eşme ilçe merkezine ise 29 km. uzaklıktadır. Uşak ilinin en batısında, Manisa il sınırındaki engebeli arazide yer alır. Doğu, güneydoğu ve kuzeydoğusunu Eşme'nin Davutlar köyü ve bu köyün Hacı İsmailler Mahallesi çevreler. Güneyinde ve güneybatısında Alaşehir'in İsmailbey köyü ve bu köye bağlı (Narıncalı köyünden göç eden yaklaşık 15 hanelik) Aşağı Narıncalı (Sepetçi) Mahallesi, kuzeybatısında ise Kula'nın Battalmustafa (Kavaklı) Köyü vardır. 1555 metre yüksekliğindeki Umurbaba Dağı, köyün kuzey tarafında bulunmaktadır.
Nüfus
Narlı, Eşme

Narlı, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşimin kuruluş tarihi bilinmemekte olup 1890 yılı Aydın Vilayet Salnamesinde, "Narlu" adıyla Saruhan Sancağının Eşme kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 55 km, Eşme ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus
Oymalı, Eşme

Oymalı, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1910 yılı kayıtlarında Keşişli, 1920 yılı kayıtlarında ise Zaptiyeli olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 82 km, Eşme ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy dağınık yerleşime sahip olup, uzak mesafelerdeki küçük çiftlikler, mahalleler ve evler bu köye bağlıdır. Müdürlü, Şalvarlı, Molla Halilli, Gedik Kümesi ve Tomlu mahalleleri köye bağlı mahallelerdir.
Nüfus
Poslu, Eşme

Poslu, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1890 yılı Aydın Vilayet Salnamesinde, "Poslu" adıyla Saruhan Sancağının Eşme kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 77 km, Eşme ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy içerisinden Köy Deresi geçmekte olup köyün batısında bu dere üzerinde sulama amacıyla inşa edilmiş gölet bulunmaktadır.
Nüfus
Neriman Altındağ Tüfekçi

Neriman Altındağ Tüfekçi, (d. 14 Mart 1926, İstanbul - ö. 3 Şubat 2009, İstanbul),
İlk kadın Türk halk müziği solisti ve ilk kadın orkestra şefidir. Türk sanat müziği sanatçısı Perihan Altındağ Sözeri ile kardeştir.
Ailesi aslen Amasyalıdır, babası Amasya'lı Nurettin Behiç Bey'dir anne tarafı ise Erzurumludur. İlkokulu, Nene Hatun İlkokulu'nda, Ortaöğretimini ise Nişantaşı Kız Lisesi'nde 1942 yılında bitirdi. Liseyi bitirdiği yıl olan 1942'de sınavla Ankara Radyosu'na girdi.
Türk halk müziği'nin bağımsız bir dal olarak ayrılmasından sonra bu ihtisas dalını seçen ilk kişidir. 1949 yılında Yurttan Sesler Korosu Şef yardımcılığına atandı. 1950 yılında repetitörlük ve 1953 yılında solist öğretmenliği unvanını aldı. 1957 yılında Kadınlar Korosu"nu kurdu ve yönetti. 1959 yılında İstanbul Radyosu'na atandı. İstanbul Radyosu'nda solistliğin yanı sıra Yurttan Sesler Kadınlar Korosunu kurdu ve yönetti. Türk Müziği Şube Müdür Yardımcılığı görevini de yürüttü.
1972 yılında tekrar Ankara Radyosu'na dönerek solistlik ve şeflik görevlerini burada sürdürdü. İstanbul'da kurulmakta olan Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nın kuruluş çalışmalarına katılamak amacıyla, 1976 yılında TRT'den ayrılarak Konservatuvar'a Kurucu Yönetim Kurulu Üyesi ve Öğretim görevlisi olarak atandı.
Muzaffer Sarısözen'le evliliğinden Memil Sarısözen (1952) adlı bir oğlu, Nida Tüfekçi ile evliliğinden Gamze (Tüfekçi) Yazıcı (1958) adlı bir kızı vardır.
Sanat yaşamı boyunca çeşitli görevler üstlenmiş olan Neriman Altındağ Tüfekçi, repertuvarında yer alan tüm öğelere ait türkü ve özellikle uzun havaları aslına ve yöre üslubuna uygun yorumuyla solist olarak büyük başarı ve ün kazanmıştır. Zamanın akademik eğitim veren tek kuruluşu olan Ankara Radyosun'da oluşturulan büyük jürilerce yapılan sınavları üstün başarı ile kazanarak; İlk kadın solist, İlk kadın öğretmen, İlk kadın şef ve bugüne kadar Halk Müziği dalında verilen ilk ve tek kadın artist-öğretmen unvanlarına layık görülmüştür. Hançere özelliği ve sesinin genişliği yanı sıra çok titiz çalışması onun, gerek uzunhavalar gerekse kırıkhavalar konusunda en geniş repertuvara sahip Halk Müziği sanatçısı olmasını sağlamıştır.
Yüzden fazla derlemesi bulunan Neriman Altındağ Tüfekçi'nin Nida Tüfekçi ile birlikte yazdığı "Memleket Türküleri" adlı bir de kitabı vardır.
Gerek şef ve gerek solist olarak çeşitli radyo ve televizyon konserlerinin yanı sıra, Japon Kültür Bakanlığı'nın özel davetlisi olarak Tokyo ve İşikava'da açıklamalı konserler vermiştir. Ulusal ve Uluslararası kongre, rostrum ve sempozyumlarda çeşitli bildiriler sunan Neriman Altındağ Tüfekçi, Halk Müziği ile ilgili değişik konularda konferanslar vermiştir. Bugün Halk Müziği'nin ön sıralarında yer alan sanatçıların çoğu onun öğrencileridir.
İTÜ Türk Müziği Devlet Konservatuvarı'nın yüksek ve lisansüstü bölümlerinde öğretim görevlisi ve Danışma Birimi üyesi olarak çalışmalarına devam etmiştir.
Neriman Altındağ Tüfekçi, 3 Şubat 2009'da geçirdiği kalp krizinin ardından tedavi altına alındığı hastanede öldü.
Klinker

Klinker, çimento üretimi sırasında pişmiş kil ve kalkerlerin birleşiminden oluşan iri taneli malzemedir. Çimentonun bir önceki safhası olarak adlandırılabilir. Yapısında pişirilmiş biçimde %30 kil ve %70 oranında kalker içerir. Çimento haline getirilmeden önce ağırlıkça %2-6 oranında alçıtaşı ile karıştırılır ve iyice öğütülür. Klinker çok değişebilen bir malzemedir. Bu nedenle asfalt yapımında kullanılması durumunda uygun şartnameler kullanılır.
Klinker kendi başına da bağlayıcı özellik gösterir ve su ile reaksiyon vererek hızla donar. Alçı ile beraber öğütülen klinker (çimento) ise daha yavaş donarak betona şekil verilmesine ve kalıplara düzgün yerleştirilmesine fırsat sağlar.
Klinkerlin temel yapısını oluşturan bileşikler:
Trikalsiyum Silikat (3CaO. SiO2 veya C3S - Alit) (%50-%70)
Dikalsiyum Silikat (2CaO. SiO2 veya C2S - Belit) (%15-%30)
Trikalsiyum Aluminat (3CaO. Al2O3 veya C3A - Selit) (%5-%10)
Tetrakalsiyum Alüminoferrit (4CaO. Al2O3. Fe2O3 veya C4AF - Kahverengi Millerit)(%5-%15)
Çimento
Saraycık, Eşme

Saraycık, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski ismi Seracık/Saracık olup, sonraları Saraycık adını almıştır. Köyün 19. yüzyıl sonlarına doğru Sarac Yörüklerinin burada yerleşik hayata geçmesiyle kurulduğu yönünde görüşler olmakla birlikte, 1530 yılında hazırlanan 438 Numaralı Muhasebe-i Vilayet-i Anadolu Defteri'nde köyden bahsedilmesi nedeniyle yerleşimin tarihinin daha eski dönemlere uzadığı anlaşılmaktadır. 1890 yılı Aydın Vilayet Salnamesinde, Saruhan Sancağının Sirke nahiyesine bağlı "Seracık" adıyla kaydedilmiştir. 1953 yılı tarihli Resmi Gazete'de köyün "Saracık" adını kullandığı görülmekte olup muhtemelen 1960'larda günümüzdeki adını almıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 79 km, Eşme ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy; Çolaklar, Kılınçlar, Hacı Bekirli, Kadılar ve Abdurrahmanlı olmak üzere 5 mahalleden oluşmaktadır. Saraycık köyünün en yüksek mevkisi Kurt Tepesidir.
Nüfus
Şehitli, Eşme

Şehitli, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür. Şehitli ve Yeni Şehitli olarak iki mahalleden oluşur.
Tarihçe
Köyün adı, Kütahya Sancağı'nda Uşak dolaylarında yaşadığı bilinen Yörükler'in Kılcan oymağının Şehidlü/Şehidli cemaatinden gelmektedir. 19. yüzyıl kayıtlarında ismi geçmeyen yerleşimden 1928 yılı kayıtlarında Şehidli adıyla bahsedilmeye başlanmıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 80 km, Eşme ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus
Takmak, Eşme

Takmak, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün Yörük Türkmenler tarafından Germiyanoğulları beyliği döneminde kurulduğu bilinmektedir. Takmak adının Yörük aşireti isminden geldiği düşünülmektedir. 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar Takmak, Selendi, Sirge, İnay ve Güre'den oluşan "Beş-Kaza" olarak bilinen nahiyelerden birisidir. 1867 Vilayet Nizamnamesine göre Eşme nahiye merkezi Takmak köyünde kurulmuştur. 1894 yılında Eşme yöresi Güre nahiyesi ve 79 köyden oluşan bir kaza merkezidir. Bu dönemde Takmak' a bağlı 41 köy bulunmaktadır. O tarihte Kaza merkezi olan Takmakta 4000 kişi yaşamakta olup, bunun 3892'si Türk, 108'i Rum'du. 1898 yılında İzmir-Uşak demiryolu Elvanlar'dan (Günümüzde Eşme ilçe merkezinin mahallesi) geçince kaza önemini yitirmeye başlamıştır. Takmak, 1920 yılında Yunan kuvvetlerince ele geçirilmiştir. 3 Eylül 1922 yılında Yunan güçleri Takmak' ı terk etmek zorunda kalmış ve çekilme esnasında yerleşimi yakıp yıkmışlardır. Harap bir duruma düşen Takmak'ın yeniden imar edilmesinin zorluğu nedeniyle kaza merkezinin Elvanlar İstasyonu yanındaki araziye kurulması kararlaştırılmış ve 26 Mart 1934'te Kaymakamlık Elvanlar'a taşınmıştır.
Kültür
Takmak köyü, ünlü Takmak kilimiyle meşhurdur. Ancak günümüzde kilim üretimi oldukça azalmıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 70 km, Eşme ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köyün güneyinde Eşme ilçe merkezi, batısında Kıranköy, kuzeybatısında Dereköy, kuzey-kuzeydoğusunda Bozlar ve İsalar köyleri ile doğusunda Kolankaya köyü bulunmaktadır. Eşme ilçesinin kuzeyinde yer alan köyün içerisinden Uşak-Eşme yolu geçmektedir. Köyün güney ve güneybatısında olmak üzere Değirmendere üzerinde 2 adet gölet bulunmaktadır.
Nüfus
Uluyayla, Eşme

Uluyayla, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1844-45 yılı Temettuat kayıtlarında "Halıviran" adıyla bahsedilen köyden bazı Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi kaynaklarında "Halıören" ya da "Haliviran" adlarıyla da bahsedilmiştir. 1890 yılı Aydın Vilayet Salnamesinde, "Halıören" adıyla Saruhan Sancağı Eşme kazasının Sirke nahiyesine bağlı 110 nüfuslu bir köy olarak bahsedilen yerleşimden 1935 yılı nüfus sayımında ise "Haliviran" adıyla Manisa ilinin Eşme kazasının merkezine bağlı 186 nüfuslu bir köy olarak bahsedilmiştir. 1953 yılı tarihli Resmi Gazete'de köyün "Haliviran" adını kullandığı görülmekte olup muhtemelen 1960'larda günümüzdeki adını almıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 85 km, Eşme ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yaylaköy, Eşme

Yaylaköy, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Çakaldamı" olup, 1968 yılında günümüzdeki adını almıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 73 km, Eşme ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Yerleşim, Eşme ilçesinin batısında, Kemer Dağının güney eteklerinde kurulu bulunmaktadır.
Nüfus
Yeşilkavak, Eşme

Yeşilkavak, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1916 yılı kayıtlarında B. Yürük olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 73 km, Eşme ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Eşme'nin güneyinde yer almakta olup, düzlük bir alana kurulmuştur. Köyün yaklaşık 2 km güneybatısında Çullu Deresi üzerinde inşa edilmiş olan Yeşilkavak göleti bulunmaktadır.
Nüfus
Trujillo

Trujillo. Peru'da bir şehir. Büyük Okyanus kenarında kuruludur. 750.004 kişilik nüfusu ile Peru'nun 4. büyük şehridir.
Turizm
Peru'nun bölge merkezi olan şehirleri
Peru'daki şehirler
La Libertad Bölgesi
1534'te kurulan yerleşim birimleri
Namibe

Namibe (Moçamedes), Angola'nın Namibe Bölgesi'nin yönetim merkezi olan şehir.
Doğal bitki örtüsüne sahiptir. Vahşi tabiatı ve doğal cazibe merkezleri bozulmamış yerleşim birimlerindendir. Tarım ve hayvancılığın yok denecek kadar az olduğu, altın rezervleri ile bezenmiş ırmak ve deltaların bulunduğu şehir genel olarak denizcilik sektöründen elde edilen gelirle yaşamsal faaliyetlerini sürdürmektedir.
Angola'daki şehirler
Namibe Bölgesi
1840'ta kurulan yerleşim birimleri
Ağıl, Kelkit

Ağıl, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1516 yılı Osmanlı tahririnden itibaren günümüzdeki adıyla görülen köyde, sadece Müslümanlar yaşamaktadır. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiştir. 1642 yılında köyde avarıza konu sadece 3 Müslüman hane bulunurken ayrıca köyde 1 adette erbab-ı tımar bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) 8 hanede 25 erkek kaydedilirken, ayrıca köyde 5 kişiden oluşan konar-göçerde görülmektedir.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 111 km, Kelkit ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Nüfus
Akdağ, Kelkit

Akdağ, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yaşanan savaşlar nedeniyle harap olan yerleşim 1516 yılı Osmanlı tahririnde Ağdağ adıyla virane olarak boş gösterilmiştir. Köye iskan politikaları çerçevesinde yerleşim yeniden başlamış olup 1530 ve 1591 yılı Osmanlı tahrirlerinde sadece Müslümanlar'ın yaşadığı bir köy olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız kayıtlarında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) 23 haneden oluşan köyde 75 erkek nüfus kaydedilmiştir.
Köyün eski yerleşimi dağ eteğinde olup 6 Mayıs 1888'de bu dağın büyük bölümünün yerinden kopup yerleşimin üzerine kayaların düşmesiyle 20'den fazla ev hasar alırken 96 köylüde ölmüştür. Dağın stabil olmayıp tehlike yaratması nedeniyle köy yerleşimi, 13 dönüm büyüklüğündeki Kumönü mevkiinde yeniden kurulmuştur.
Coğrafya ve ulaşım
Gümüşhane şehir merkezine 100 km, Kelkit şehir merkezine 44 km uzaklıktadır.
Nüfus
Aksöğüt, Kelkit

Aksöğüt, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Germürü"'dür. 1519-1530 yılları arasında yapılan tahrirlerde Germüri adıyla da görülen köyde sadece Hristiyan nüfus yaşarken, 1591 yılı kaydına göre köyde Müslüman ve Hristiyanların bir arada yaşadığı görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiştir. 1642 yılında köyde; avarıza konu 13 ve avarızdan muaf 3 Müslüman hane ile 3 Hristiyan hane bulunurken ayrıca köyde erbab-ı tımar ve sipahi çoğunlukta olmak üzere 16 askeri personelde bulunmaktadır. Köy İran'a giden yol üzerinde olup, 1632 yılında İstanbul'dan Tebriz'e hareket eden Fransız seyyah Jean-Baptiste Tavernier'in kayıtlarında köyden geçtiğini belirtmiştir. 19. yüzyılda da yerleşim çeşitli yolların kesişim noktasında olması nedeniyle önemli bir menzil noktası olma önemini sürdürmüştür. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı köyde, 23 hanede 74 erkek yaşamaktadır.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Germürü adıyla görülen yerleşimin adı, 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 60 km, Kelkit ilçesine 2 km uzaklıktadır.
Nüfus
Aydoğdu, Kelkit

Aydoğdu, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Şemük"'tür. 1516 yılı Osmanlı tahririnde Şemik adıyla virane (boş) olan yerleşim, iskan politikası uyarınca 1530 yılı tahririnde Müslümanların yaşadığı bir köy olarak kaydedilmiştir. Ancak 1591 yılı tahriri ile 1642 yılı avarız defterinde yerleşim yine boş olarak görülmektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Şemük adıyla Kelkit'e bağlı köy statüsünü sürdüren yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 116 km, Kelkit ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.
Nüfus
Aziz, Kelkit

Aziz, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında günümüzdeki adıyla sadece Müslümanların yaşadığı köyler arasında yerleşimden bahsedilmiştir. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı köyde, 14 hanede 49 erkek yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Kelkit'e bağlı köy statüsünü sürdürmektedir.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezi 70 km, Kelkit ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus
Aşağıözlüce, Kelkit

Aşağıözlüce, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Aşağı Sipanazat"dır. Köyün yerleşim tarihi daha eskilere gitmekle birlikte 1516 yılı Osmanlı tahririnde "Sıpanazad-ı Süfla" (Aşağı Sipanazad) adıyla virane (boş) köy olarak gösterilmiştir. İskan politikaları neticesinde köye yeniden yerleşim başlamış olup 1530 ve 1591 tahrirlerinde köyde sadece Müslümanlar yaşamaktadır. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılında köyde; avarıza sadece 1 Müslüman hane bulunurken, bu hanede erbab-ı tımardan oluşmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı 8 hanelik köyde 25 erkek kaydedilmiştir. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla Sıpenazadısüfla adıyla kayıtlarda yer alan köyün ismi 1940 yılı nüfus sayımında "Aşağı simazat", 1945 ve 1950 yılı nüfus sayımlarında "Aşağı Sıpamazat" şeklinde yer almakta olup 1955 yılı nüfus sayımında Aşağı Sipanazat olarak kaydedilmiştir. Köyün ismi kısa süre sonra değiştirilerek 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 80 km, Kelkit ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus
Aşut, Kelkit

Aşut, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşim 1516 yılı Osmanlı tahririnden itibaren Aşud/Aşut adıyla Müslüman halkın yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. Aşud/Aşut ismi bölgeye yerleşen Türk boy/oymaklarından gelmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu geçmiş yıllara oldukça azalmıştır. 1642 yılı kaydında avarıza konu 3'ü normal, 5'i yeniçeri/beşe, erbabı tımar ve sipahi şeklindeki askeri zümreden olmak üzere 8 Müslüman hane kaydedilmiştir. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı 23 hanelik köyde 69 erkek kaydedilmiştir. Köy, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla da Kelkit'e bağlı köy statüsünü sürdürmektedir.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 82 km, Kelkit ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus
Babakonağı, Kelkit

Babakonağı, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Tılısbık"'dır. 1516 yılı tahririnden itibaren 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında Tılısbık adıyla sadece Müslümanların yaşadığı köyler arasında görülmektedir. 1642 yılı kaydında Telesbek adıyla yer alan köyde avarıza konu, 13 ü vergi alınan 2'si muaf tutulan 15 normal hane ile 4'ü askeri ve 1'i din görevlisi olmak üzere 5 tanede görevli hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı köyde, 30 hanede 138 erkek kaydedilmiştir. Köyün Tılısbık olan adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 66 km, Kelkit ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus
Balıklı, Kelkit

Balıklı, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "İşkilör"'dür. 1516 yılı tahririnden itibaren 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında İşkülör ya da İşkolar adlarıyla sadece Müslümanların yaşadığı köyler arasında görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu geçmiş yıllara oldukça azalmıştır. 1642 yılı kaydında Eşklor adıyla yer alan köyde avarıza konu 7 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup İşkolar adıyla sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde, 9 hanede 25 erkek kaydedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla İşkolar, İşkilor, İşkılar ve son olarak İşkilör adlarıyla görülen köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 112 km, Kelkit ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.
Nüfus
Balkaya, Kelkit

Balkaya, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Sarpi"'dir. 1516 yılı tahririnden itibaren 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında Sarpı ya da Sarplı adlarıyla sadece Müslümanların yaşadığı köyler arasında görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu geçmiş yıllara oldukça azalmıştır. 1642 yılı kaydında Sarpı adıyla yer alan köyde avarıza konu 2'si normal, 2'si de askeri olmak üzere 4 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup Sarplı adıyla sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde, 9 hanede 29 erkek kaydedilmiştir. Ayrıca köyde o tarihte 5 tanede konar göçer erkek nüfus görülmektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Sarpı/Sarpi adıyla Kelkit'e bağlı köy statüsünü sürdüren yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 80 km, Kelkit ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus
Ahmetler, Eşme

Ahmetler, Uşak'ın Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy sınırları içerisinde MS 2. yüzyıl Roma dönemine tarihlendirilen kaya mezarı bulunmaktadır. Ahmedlü cemaati tarafından kurulan Ahmetler, 1844 Tarihli Temettuat Defterinde, Aydın Vilayeti Denizli Sancağının İnay Kazasına bağlı 40 hanelik bir köy yerleşmesi şeklinde geçmektedir. Daha sonraki dönemlerde Ahmetler köyü yine Aydın vilayeti içerisinde yer alıyor olmasına rağmen idari taksimat da yapılan kısmi değişiklikler sonucunda Saruhan Sancağına bağlı Eşme Kazasının bir köyü olarak kayıtlara geçmiştir.
1895 yılında İzmir-Ankara tren yolunun bağlantı çalışmaları kapsamında günümüz İstasyon mahallesindeki Ahmetler istasyonu kurulmuştur. 1950'lere kadar yerleşimin olmadığı istasyon mevkisine bu tarihten itibaren yerleşimin yoğunlaşmasıyla da günümüzdeki İstasyon mahallesi oluşmuştur.
Yakın zamana kadar Manisanın bir ilçesi durumundaki Eşmeye bağlı olan Ahmetler, 1953te Uşakın il yapılması ile birlikte dahil olduğu ilçenin Uşaka bağlanması sonucunda, Uşak ili Eşme İlçesinin bir köyü haline gelmiştir. 29 Şubat 1972 yılında kurulan belediye teşkilatı ile kasaba olan yerleşim, 29 Şubat 1972'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşen 6360 Sayılı Kanun uyarınca 2014 yılında köye çevrilmiştir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 50 km, Eşme ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Uşak-İzmir demiryolu hattı Ahmetler köyünden geçmekte olup istasyon da Ahmetler merkezinin yaklaşık 6 km güneydoğusunda yer almaktadır.
Nüfus
Nüfusu emekliler ağırlıkta olmak üzere sürekli azalan bir yapıya sahiptir.
Yönetim
Belediye başkanlığı
Başpınar, Kelkit

Başpınar, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Frengi"'dir. 1516 yılı tahririnden itibaren 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında Firengi adıyla sadece Müslümanların yaşadığı köyler arasında görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celali isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu geçmiş yıllara oldukça azalmıştır. 1642 yılı kaydında Fernigi adıyla yer alan köyde avarıza konu 5'i normal, 2'si dini ve 1'i askeri olmak üzere 8 Müslüman hane bulunmaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşundan 1955 yılı nüfus sayımı da dahil Firengi adıyla kayıtlarda yer alan köyün ismi 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 80 km, Kelkit ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus