turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Ektoplazma

Ektoplazma (ectoplasm), trans haline girmiş medyumların vücutlarından, özellikle ağız, burun, kulak gibi organlarından çıktığı, havada yayıldığı, bazen gözle görülebildiği ve elle dokunulabildiği ileri sürülen şekilsiz (amorf) süptil maddelere verilen addır. Terim 1913te Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü almış Fransız Fizyolog Charles Richet tarafından eski Yunancadaki dışında anlamına gelen ektos ve yaratılmış, benzeyen anlamına gelen plasma sözcüklerinden türetilmiştir.
Ektoplazma genellikle, beyaz, kirli beyaz, kurşuni ve bazen de kırmızı renklerde kendini gösterir. Kimi zaman buharımsı, kimi zaman macunumsu bir hal alarak yoğunlaşan süptil bir maddedir. Metapsişikçi hekim Dr. Gustave Geley ektoplazmayı organik hale getirilmiş bir cevher olarak kabul eder. Önceleri yalnızca seans odalarında fotoğrafları çekilmekle yetinilen ektoplazmanın kimyasal analizi Alman bilim insanı ve psişik araştırmacı A. Shrenck-Notzing tarafından yapılmış ve kimyasal formülünü C120 H1134 N218 S5 O249 olarak açıklanmıştır. Notzing teleplazma adını verdiği ektoplazmada yağ zerrelerine, insan hücrelerine ve bol miktarda lökosite rastladığını açıklamıştır.
Özel niteliklere sahip ektoplazmanın ruhsal irtibat seanslarında çeşitli organ biçimleri kazanabildiği ve hatta kimi zaman bir insan görünümünü kazanabildiği ileri sürülür. Bu yüzden bu tür ektoplazmik oluşumlar kimi yayın organlarında ruhların fotoğrafları başlığıyla yayımlanmıştır. Fakat Spiritüalistlere göre, maddi olmayan bir varlığın fotoğrafı çekilemez; dolayısıyla bunlara ruhların fotoğrafları değil, ruhun imajinasyon etkisi altında şekillenen oluşumlar demek daha doğru olur.
Üstelik Neo-spiritüalist görüşe göre, bir medyumun, ektoplazmasını şekillendirebilmesi için bir bedensiz varlık ile irtibat kurmuş olması şart değildir, bunu medyum kendi psişik yeteneğiyle de yapabilir. Bu konuyu Dr. Bedri Ruhselman Medyumluk adlı kitabında ayrıntılı olarak açıklamıştır. (1951de Stockholmde düzenlenen Uluslararası Spiritüalizm Kongresine gönderilen ve Kongrede yankı uyandıran bu kitap Ruhselman tarafından önce İngilizce hazırlanmış, sonra Türkçeye çevrilmiştir.)
Afgan tilkisi

Afgan tilkisi (Vulpes cana), köpekgiller (Canidae) familyasının Vulpini oymağına ait, Asyada bulunan bir tilki türü. En küçük köpekgillerden biridir.
Özellikleri
Afgan tilkisinin tüyleri yumuşak, üst kısmı gri-kahverengi, karnı ise beyaz renk olur. Sırtında siyah bir şeridi, bazen de siyah arka bacakları olur. Kulakları büyük, ağzı kısadır. Kuyruğu neredeyse aynı vücudunun uzunluğu kadar uzun, gür tüylü ve ucu siyah renktir.
Uzunluğu 4050 cm (+ 3341 cm kuyruk), ayakta dururken boyu 30 cm ve ağırlığı 0,9-1,3 kg olur.
Yayılımı ve yaşam alanı
Kısa zaman öncesine kadar afgan tilkisinin Orta Asya'da; Afganistan, Kuzeydoğu İran, Türkmenistan ve Pakistan'da yaşadığı kabul edilirdi. Ancak 1981 yılında İsrail'de ve son 10 yıl içerisinde Sina Yarımadasında, Umman'da, Suudi Arabistan'da, Ürdün'de ve diğer Arap ülkelerinde bulunmuştur. Böylece artık Arap Yarımadası'nın tümünde yaygın olan bir tür olduğu kabul edilir.
Yaşam alanı kurak, kayalık ve dağlık bölgelerdir. Dağlık bölgelerde 2000 metre yüksekliğe kadar rastlanılabilir. Bazen çöllerde veya bozkırlarda da görülür.
Yaşam şekli
Afgan tilkisinin şahsi av alanı 1,6 km2'dir. Bu alanı, bütün ömrü boyunca beraber kaldığı eşi ile birlikte savunur. Gece avcısıdır ve kesinlikle gündüz ava çıkmaz. Gündüzleri kayaların altındaki boşluklarda ya da mağaralarda uyuyarak geçirir. Geceleri yalnız başlarına ava çıkar ve her gece 711 km yürürler.
Diğer tilkilerden daha çok bitki yer. Başlıca Böcekler, karpuz ve üzüm gibi meyveler yer. Bazen yiyeceğini tarlalarda arar. Çok nadir olarak, küçük omurgalı hayvanlar ile beslenir. Afgan tilkisi su ihtiyacını yediği şeyler ile giderir ve doğrudan su içme gereği duymaz.
Üreme
Üreme zamanları Aralık ve Şubat ayları arasındadır. 50-60 gün süren bir gebelikten sonra dişi tilki dünyaya 1-3 yavru getirir. Yavrular 30-45 gün boyunca emzirilir ve 8-12 ay sonra kendileri üreyebilecek olgunluğa ulaşırlar. Afgan tilkisinin ömrü 4-5 yıl civarındadır.
Sınıflandırma
Afgan tilkisinin en yakın akrabası Çöl tilkisidir. Bu akrabalıktan dolayı, uzun kulaklı çöl tilkisinin Fennecus adında ayrı bir cins olarak sınıflandırılmasından artık vazgeçilmiştir.
Kızıl kurt

Kızıl kurt (Canis rufus, hatalı adlandırılması ile Canis niger), köpekgiller (Canidae) familyasından Kuzey Amerika'da yaygın olan bir Canis türü. Bayağı kurt ile çok yakın akrabadır.
Özellikleri
Kuzey Amerika'da bayağı kurdu bu kurttan daha iyi ayırt edebilmek için bayağı kurda "Gray Wolf" (Boz kurt) denir. Kızıl kurt ondan daha küçüktür. Uzunluk 80 cm (+ 35 cm kuyruk), ayakta dururken 75 cm boy ve 25 kg ağırlık ortalama ölçüleridir. Erkekler dişilerden %10 civarında daha büyük olurlar.
Aynı gri kurtların hep gri renk olmadığı gibi kızıl kurtlar da hep kızıl renk olmazlar. Çoğunlukla tarçın kırmızısı renklileri görülür ama bej-gri ve siyahımsı renklilerine de rastlanılır. Bu demektir ki; sırf renge bakılarak kızıl ve gri kurdu birbirinden ayırt etmek güvenilir bir ipucu değildir. Bu yüzden kızıl kurdun çok daha zarif olan vücut yapısına dikkat etmek gerek. Ayrıca kızıl kurdun ağzı daha ince ve kulakları biraz daha büyük olur.
Yayılımı ve yaşam alanı
Kızıl kurt eskiden ABD'nin tüm Güneydoğusunda yaygındı. Aşırı avlama sonucu 1980 yılına kadar neredeyse tamamen ortadan kaybolmuş ve sadece Teksas ve Louisiana eyaletlerinde az miktarda kalmıştı. Günümüzde artık tekrar yayılması için çaba gösterilmektedir.
Aşırı avlanmanın diğer bir neticesi olarak kızıl kurtlar yaşam alanlarını değiştirip insanların ulaşamadığı bataklıklarda ve insanların uğramadığı dağlık bölgelerde yaşamaya başlamışlardır. Eskiden daha çok ormanlarda ve kırlarda rastlanırdı.
Yaşam şekli
Kızıl kurt, bayağı kurttan daha küçük olduğu için avladığı hayvanlarda daha küçüktür. En çok rakunlar, tavşanlar ve kemiriciler ile beslenir. Geyik gibi büyük hayvanlara ancak hasta ya da yaralı oldukları zaman saldırmaya cesaret eder. Ayrıca leş ile de beslenir.
Geceleri sürü halinde ava çıkarlar. Sürünün başı bir alfa çiftidir. Bu çiftin dışında sürünün hiçbir üyesi yavru yapmaz. Bir gebelikte 3-12 adet yavru dünyaya gelir. Kızıl kurdun ulumasıda bayağı kurtta olduğundan farklıdır. Uluması daha sessizdir.
Sınıflandırılması hakkında tartışmalar
Kızıl kurdun gerçekten ayrı bir tür olup olmadığı hakkında farklı fikirler vardır. Uzun süre kurdun bir alt türü olarak sınıflandırılmıştır. 1968 yılında ilk kez bir zoolojik kitapta (J. L. Paradiso, "Canids recently collected in east Texas, with comments on the taxonomy of the red wolf") ayrı bir tür olarak tarif edilmiş, ve bu fikir birçok diğer bilimciler tarafından doğru bulunmuştur.
1991 yılında yapılan genetik araştırmalar ama kızıl kurdun hem bayağı kurttan hem de kır kurdundan gen özellikleri taşıdığı ortaya çıkarmıştır. Bu yüzden bazı bilimciler kızıl kurdun, kurt ile kır kurdu karışımından oluşmuş bir melez olduğunu savunmaya başlamışlardır.
Diğer bir teze göre kızıl kurtlar, sayıları çok azaldığı ve bu yüzden uygun bir eş bulamadıkları için, kurt ve kır kurtları ile çiftleşmek zorunda kalmışlar ve bu yüzden bu türlerin genlerini taşımaya başlamışlardır.
Gülden Turalı

Gülden Turalı (6 Mart 1936, Ankara- 19 Ocak 2002), Türk keman sanatçısıdır.
Türkiye'nin ilk kadın orkestra başkemancısıdır. 1973 yılından itibaren 2002'de ölümüne kadar İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'nda başkemancılık görevini Yusuf Güler Aksöz'le dönüşümlü yürütmüştür. 1974-1992 yılları arasında Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda keman dersleri vermiştir.
Hayatı
1936 yılında Ankara'da dünyaya geldi. Keman çalmaya 5 yaşında başladı. İlk keman derslerini Kazım Ülgen'den aldı, İstanbul Devlet Konservatuvarı Yüksek Bölümünde Liko Amar'ın sınıfından mezun oldu ve aynı yıl Münih Yüksek Müzik Akademisi'nin yüksek bölümüne kabul edildi. Önce Karl Freund, sonra da Wilhelm Stross ile çalışıp akademiyi bitirdi. Daha sonra Rudof Hindemith ile üç yıl yorum ve oda müziği çalışıp 1961 yılında yurda döndü ve eşi Teoman Turalı ile İstanbul'a yerleşti, daha sonra İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'na (İDSO) dönüşen İstanbul Şehir Orkestrası'na girdi, İDSO'da başkemancı ve konzertmeister oldu. Bu görevi 20 Ocak 2002'de kanser nedeniyle hayatını yitirinceye kadar sürdürdü.
Sanatçı ayrıca İstanbul Oda Orkestrası, Mimar Sinan Solistleri, Akbank Oda Orkestrası gibi oda orkestralarının başkemancılığını yapmıştır. Bir yaylı çalgılar dörtlüsü kurmuş ve gerek bu dörtlüyle gerekse solist olarak çok sayıda konser vermiştir.
1974-1992 yılları arasında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde keman öğretmeni olarak birçok tanınmış kemancı yetiştirmiştir.
2004 yılından bu yana Gülden Turalı anısına Mersin Üniversitesi tarafından genç ve çocuk yarşmacılara yönelik ulusal bir keman yarışması düzenlenmektedir.
Mersin Üniversitesi Devlet Konservatuvarı tarafından 2004 yılından itibaren anısına iki yılda bir keman yarışması düzenlenmektedir.
Tanpınar Ödülleri

Tanpınar Ödülleri, 2001 yılından beri her yıl Bursa'da Zaman şiirinin yaratıcısı Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ölüm yıldönümü olan 24 Ocak'ta düzenlenen bir törenle edebiyatın değişik alanlarında Bursa üzerine üretilmiş eserlere verilen ödüldür.
Tanpınar'ın anısını yaşatmak ve Bursa üzerine oluşturulmuş edebiyat eserlerine yenilerini katmak amacıyla düzenlenen yarışma, Bursa Osmangazi Belediyesi tarafından organize edilmektedir.
Yarışma yıllara göre aşağıdaki edebiyat dalı ve konularda düzenlenmiş, aşağıdaki isimler ödül kazanmıştır:
2001 - Deneme - Tanpınar ve Bursa Denemeleri - (Yücel Balku), Koza'nın Kapıları
2002 - Şiir - Tanpınar ve Bursa şiirleri - (Nuri Demirel), Bursa taşı
2003 - Mektup - Bursa'ya Ütopik Mektuplar - (Saliha Malhun), Yeşil Kentin Papirüsleri
2004 - Makale - Tanpınar'ın Dünyasında Bursa :Taşlarda Gülen Rüya - (İsmet Emre), Tan'ın Pınar'a Eriştiği Şehir:Bursa
2005 - Hikaye - Geniş Zamanlı Hikayeler - (İzzet Harun Akçay), Ceren
2006 - Araştırma -inceleme -Edebiyat ve Bursa - (Ali Osman Dönmez), Tanpınar'ın Şiir Estetiği ve Bursa Algısı Işığında Bursa'da Zaman Şiirini Okuma Denemesi
2007 - Roman - Klan - (Cem Kalender)
2008 - Deneme - Tanpınar ve Bursa Denemeleri - Bursa'nın Cümle Kapısı (Arzu Çağlar)
2009 - Şiir - Bursa'da Zaman - Bursa'da Dört Mevsim (Ercan Yılmaz)
2011 - Mektup - Osmanlı Sarısında Türk Mavisi Bir Mektup (Fatoş Mollamehmetoğlu)
2012 - Makale - Bursa: Geçmiş Zaman Nöbetçisi - Zamanla Mekanın Diyaloğu (Korhan Altunyay)
2013 - Hikaye - Bir Rüya'dan Arta Kalan Hüzün - Rüya Korkusu (Yaşar Bedri Özdemir)
2014 - Araştırma-İnceleme - Tanpınar'da Kadın - Namazında Olmasa da Niyazında, Evli Olmasa da Aşkında Tanpınar (Hasan KARABIYIK)
2015 - Roman - İyi Bir Hikaye - (Ercan Başer)
2016 - Deneme - Kayıp Keçiler - (Yücel Öztürk) (Yavaş Yavaş Aydınlanan)
2017 - Şiir - Dilemma - (Murathan Çarboğa) (Sarışın Buğdayı Rüyalarımızın)
2018 - Mektup - Baba - (Serkan Erden) (Tanpınar'a Mektup)
2019 - Makale - Tanpınar ve Üç Tarz Tahattur - (Çağatay Balkaya) (Bursa'da İkinci Bir Zaman Daha Vardır)
2020 - Hikaye - Müzmin Susuzluk - (Halil Ziya Doğruöz) - (Geçmiş Zaman Aynasında Bursa)
Türkiye'de verilen edebiyat ödülleri
Bursa ilinde kültür
O Şimdi Mahkum

O Şimdi Mahkum, 2005 yapımı Türk filmi. Senaryosunu Levent Kazak'ın yönetmenliğini Abdullah Oğuz'un yaptığı filmin başrollerini Burhan Öçal, Yavuz Bingöl, Levent Kazak, Gökhan Özoğuz, Erkan Can ve Zafer Algöz paylaşmıştır. Film 2005 yılında Antalya Altın Portakal Film Festivalinde dört ödül almıştır. 2002 yapımı O Şimdi Asker filminin devam filmidir.
Konusu
Askerlik bittikten iki yıl sonra oldukça başarısız bir kariyeri olan Levent (Levent Kazak) O Şimdi Mahkum adında bir sitcom senaryosu yazıp başrolü oynaması için askerlik arkadaşı Athena grubunun solisti Gökhanın peşine düşer.
Büyük bir aksilik sonucu başları belaya giren iki arkadaş hapse düşerler ve koğuşta eski arkadaşları Karlıdağ (Yavuz Bingöl) ile karşılaşırlar. Sonrasında ise kendilerini yeraltı dünyasının hesaplaşması içinde bulurlar.
Oyuncu kadrosu
Aday gösterildiği veya kazandığı ödüller
Film, 2005 yılındaki Altın Portakal Film Festivali'nde 4 ödül aldı.
Gülen Ayva Ağlayan Nar

Gülen Ayva Ağlayan Nar, senaryosu Levent Kazak, yönetmenliği Bülent Kayabaş tarafından yapılmış, 1992 yılında Teleon adlı kanalda yayımlanan ilk absürt Türk televizyon dizilerinden biridir.
Türk komedi televizyon dizileri
Absürt komedi türündeki Türk dizileri
Teleon dizileri
1992'de başlayan Türk televizyon dizileri
1992'de sona eren Türk televizyon dizileri
Hatikvah

Hatikvah (İbranice: התקווה, Türkçe: "Umut"), İsrail Devleti'nin ulusal marşıdır. 19. yüzyıl Yahudi şiirinin bir parçası olan Romantik kompozisyonun teması, Yahudi halkının özgür ve egemen bir ulus devlet olarak İsrail Topraklarına geri dönme yönündeki 2.000 yıllık arzusunu yansıtıyor. Parçanın sözleri Avusturya Galiçya'nın Zloczów kentinde yaşayan Yahudi şair Naftali Herz Imber'in bir eserinden uyarlanmıştır. Imber, şiirin ilk versiyonunu 1877'de Romanya'nın Yaş kentinde bir Yahudi bilim adamının evinde ağırlandığında yazdı.
Tarihi
Bugün İsrail'in ulusal marşı statüsünde bulunan marşın sözleri, Orta Avrupalı-Yahudi Naftali Herz Imber tarafından ilk olarak 1878 yılında Ukrayna'nın Zolohiv kentinde 9 kıtalık bir şiir olarak kaleme alınmıştır.
Moldova ezgisi Cucuruz cu frunza-n sus 'u temel alınarak Samuel Cohen tarafından aranj edildi ve 1897 yılında I. Siyonist Kongrede Siyonizm'in marşı kabul edilerek Paul Ben-Haim tarafından Orkestra müziği olarak yeniden araj edildi. 1948 yılında İsrail Devleti kurulana kadar birçok değişiklikler geçiren marş, devlet kurulduğunda gayriresmi olarak milli marş olarak ilan edildi.
1897 yılında I. Siyonist Kongre'de Siyonizm'in marşı kabul edilerek Paul Ben-Haim tarafından Ukrayna Yahudileri'nin folklorik müzikleri ezgisinde bestelendi. 1948 yılında İsrail Devleti kurulana kadar birçok değişiklikler geçiren marş, devlet kurulduğunda gayriresmi olarak milli marş olarak ilan edildi.
Marş yeni versiyonunda, eskisinin sadece ilk dörtlüğü ile nakarat dörtlüğünü kapsıyordu, ayrıca "Kudüs topraklarına geri dönme umudu","Özgür bir millet olma" sözü ile değiştirilmişti.
İsrail'in milli marşı hakkında pek bilinmeyen fakat ilginç bir gerçek de vardır ki, İsrail hükumeti
milli marşlarını 2004 kasımına kadar resmi olarak ilan etmemişlerdir. Onyıllarca böyle söylenen marş Knesset'in devlet bayrağı ve arması ile çıkardığı kanunlar sırasında fark edilmiş ve yasa çıkararak resmiyet kazanmıştır.
Müziği
Hatikva'nın müziği İtalyan besteci Giuseppe Cenci'nin La Mantovana eserinden ilham alır. La Mantovana, Polonya, Ukrayna, Romanya ve Çek kültürlerindeki bazı şarkılara da ilham kaynağı olmuştur. Müzikal oluşumu 16. yüzyıla dayanan Hatikva'nın bugünkü halini Samuel Cohen tarafından 1888 yılında aldığı bilinmektedir. Hatikva'nın sözleri ise Zolochiv'lı yahudi şair Naphtali Herz Imber tarahından 1878 yılında yazılmıştır. Steven Spielberg'in yönnettiği 2005 yapımı "Münih" adlı filmin müzikleri arasında "Hatikvah" da yer alır.
Sözleri
63. Altın Küre Ödülleri

63. Altın Küre Ödülleri 2005 yılının en iyi filmleri ve televizyon programlarını belirlemek amacıyla 16 Ocak 2006 tarihinde Los Angeles, Kaliforniya'daki Beverly Hilton otelinde düzenlendi. 7 dalda aday gösterilen Ang Lee'nin yönettiği Brokeback Dağı filmi En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Senaryo ve En İyi Şarkı dallarında 4 ödül kazanarak adından söz ettirdi.
Kazananlar
Film
Televizyon
En Çok Aday Olanlar ve Kazandıkları Ödüller
Helldorado

Helldorado Arizona'daki Tombstone şehrinin takma adıdır.
Helldorado (grup) - Norveçli bir müzik grubu.
Helldorado (roman) - Billy Breakenridge'in 1928'de yayımlanan kitabı.
Helldorado (film) - 1935 yapımı Billy Breakenridge'in kitabından uyarlama Western filmi.
Helldorado (albüm) - W. A. S. P.'ın 1999 yılında çıkan 8. albümü.
Odabaşı Camii

Odabaşı Camii, Has Odabaşı Camii ya da Has Odabaşı Behruz Ağa Cami; bir Mimar Sinan camisidir. Etrafındaki yerleşim bölgesi de Odabaşı semti olarak adlandırılır.
Tarih
I. Süleyman'ın odabaşısı Behruz Ağa tarafından 1562 tarihinde sıbyan mektebi çeşmesi ve günümüze ulaşmayan hamamıyla birlikte inşa ettirilmiştir. Mimar Sinan eseri olan cami 1782 yılında yanmış, 1836'da II. Mahmud tarafından tamir ettirilmiştir. 1983'teki bir tadilat çalışmasından sonra son şeklini almıştır.
Konumu ve mimarisi
Çapa'ya çıkan Başvekil caddesi ile Mevlanakapı caddesi ve Ahmet Vefik Paşa caddeleri kavşağındaki Odabaşı semtindedir. Mevlanakapı caddesindeki ana kapısından avluya girildiğinde Has Odabaşı Behruz Ağa'nın mezarı soldadır. Sağda şadırvan, tuvalet, imam odaları vardır. İkinci avlu kapısı kıble yönündeki caddededir.
Behruz Ağa cami ahşap ve tek minarelidir. Çatısı kırma çatıdır. Dikdörtgen planlıdır ve tahta kapıdan girdikten sonraki sağlı sollu yüksek platform son cemaat yeri olarak cami içindedir. İkinci kapıdan sahna girilir.
Eşzamansız

Asenkronize, eş zamansız, senkronize ya da eş zamanlı olmayan. Kavramsal olarak eş zamanlının zıddı olsa da telekomünikasyon, sayısal elektronik, bilgisayar kapsamında tek başına anlaşılması gereken kendine has özellikler taşır. Temel olarak sayısal elektronikte birimler arası iletişim iki türlü mümkündür: Eş zamanlı ya da eş zamansız. Eş zamansızlık halinde saat işaretine ihtiyaç duyulmaz.
Örnekler:
eş zamansız devre
eş zamansız iletişim
eş zamansız iletim usulü
eş zamansız seri arayüzler
paket anahtarlamalı sistemler; Ethernet ya da İnternet protokolü
eş zamansız bilgisayar UYAleri
Collaborative editing systems
Senkronizasyon

Senkronizasyon, eşzamanlama veya eşleme, eşgüdümlü çalışan parçalı sistemlerin zamanlamalarının eşleştirilmiş olduğunu ifade eder. Birimleri, bu şekilde çalışan sistemler senkronize veya eşzamanlı olarak anılır.
Bazı sistemler neredeyse eşzamanlı olduklarından plesiochronous olarak anılırlar. Kimi uygulamalarda, eşzamanlılık çok hassas olarak ele arasındaki farkın tespit edilmesi gerekir. Elektronik eşyalarda bilgi aktarımı için kullanılan bir bilgi alışverişi sitemi olarak kullanılır.
Senkronizasyon ile ilgili konular
NGC 6093

NGC 6093 (ayrıca Messier 80, M80) Akrep takımyıldızında yönünde yaklaşık olarak 32,000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir küresel yıldız kümesi. 1781 yılında Pierre Méchain tarafından keşfedilmiştir ve aynı yıl Charles Messier tarafından da gözlemlenmiştir.
Düşük aydınlıkta amatör teleskoplar ile gözlenebilir. Samanyolu'nun bulutsu ve yıldız açısından en zengin üyeleri arasında sayılır.
BTR-70

BTR-70, Rus yapımı bir 8x8 lastik tekerlekli zırhlı personel taşıyıcı dır. BTR 8x8 lastik tekerlekli zırhlı araç serisinin bir modelidir. BTR-70 yerine geçen modeller: BTR-80.
BTR-70, 1960'ların sonlarında yapılmış olan 8 tekerlekli, Rus yapımı bir zırhlı personel taşıyıcıdır. 21 Ağustos 1972'de hizmete kabul edilmiş ve sonradan Varşova Paktı ve diğer müttefik ülkelere ihraç edilmiştir. Eski BTR-60'ın geliştirilmiş bir modeli olarak yürürlüğe girmekle birlikte, yine dış görünüşü BTR-60'ı andırıyordu. BTR-70 eski modeline göre, daha güçlü bir zırh, patlamaya daha az eğilimli lastkiler ve daha güçlü (ancak yine de çok fazla yakıt tüketen) bir motora sahipti. Ek olarak taretinde ana silah olarak bir KPVT ağır makineli tüfek, yedek olarak ise bir PKT makineli tüfek taşıyordu.
Aracın tasarımcıları yan kapıların yerini değiştirdiler. Eski modelde kapılar, aracın yukarısında, aracın iki yanındaki tekerlek çiftlerinin arasında bulunuyordu. BTR-70'te ise, kapılar aracın altındaydı. Askerler istenildiğinde araçtan inerlerken, kapının yeri askerlerin tekerlek altında yaralanmaları ya da ölmeleri ihtimalini yükseltiyordu, fakat aynı zamanda askerlerin araçtan daha hızlı inebilmelerini mümkün kılarken, düşmana karşı daha az açıkta kalmalarını sağlıyordu.
Araç eski modeli gibi tamamen suya girebiliyordu. BTR-70'in lisanslı bir kopyası olan Romanya yapımı TAB-77, daha iyi bir taret ve farklı motorlar gibi çeşitli yenilik ve değişiklikler gösteriyordu.
BTR-70'i Kullanan Ülkeler
- 20
- 28
- 458
- 19
- 45
- 45
- 58
- 5
40+
- 135
- 169
- 170 TAB-77
- 2,000
- 1,026
- 36
- 2
- 170
Sergey Prokudin-Gorski

Sergey Prokudin-Gorskii (Rusça: - / Sergey Mikhaylovich Prokudin-Gorskiy, d. 31 Ağustos 1863, Murom - 27 Eylül 1944, Paris), fotoğrafçılık tarihinin en önemli isimlerinden biridir. Rusya'da Murom'da doğan Produkin-Gorskii kimya eğitimi almıştır. Ünlü bilim insanlarıyla Sankt-Peterburg, Berlin ve Paris'te çalışarak, renkli fotoğrafların ilk tekniklerini geliştirmiştir.
Teknik
Asıl araştırması renkli film kareleri üretme ve sinema filmleri çekme patentleri üzerineydi. 1905 yılında, Rus İmparatorluğu'nda sistematik olarak kullanılan yeni teknolojik gelişmeleri yarattı. Bu proje içerisinde, asıl amacı Rusya'daki okul öğrencilerini "optik renk yansıtmaları" nı öğretmekti.
Projesinde gelişmeleri ilk önce bir fotoğraf makinesinin art arda hızlıca siyah beyaz fotoğraflar çekebilmesi üzerineydi, her resim de başka bir renk filtresine bağlıydı. 3 değişik siyah beyaz filtreli fotoğrafı kullanarak gerçek renkli ışığı yakalayıp, orijinal renk sistemini oluşturabilecekti. Bu çekimlerden çıkan resimler birçok "hayali" görüntüye benziyordu, lakin kırmızı, yeşil ve mavi filtreli fotoğraflar kişiyi her seferinde daha değişik gösteriyordu.
Ayrıca çektiği fotoğrafların renkli basımlarını da çıkarmayı başardı, ancak bu oldukça komplike ve çok zaman alıyordu. Resimlerinin dijital olarak birleştirilerek tek bir resim haline gelmesi çok daha sonra oldu.
Fotoğrafları
Çar II. Nikola tarafından verilen karanlık odalı bir otomobil ile, İmparatorluğun her yerine özel izinle ulaşarak Rusya İmparatorluğu'nu 1909'dan 1915'e kadar görüntüledi. Resimleri üzerine uzun söyleşileri oldu ve 1918'deki Rusya Devrimi sonrasında ülkesini terk etti ve çalışmalarına İngiltere, Almanya ve Fransa'da devam etti.
Fotoğrafları kaybolmuş bir dünyanın canlı resimlerini gösteriyordu. Konuları Orta Çağ kiliselerinden, eski Rus manastırlarına, tren istasyonlarından fabrikalara ve gelişen endüstriyel güce ve Rusya halkının farklılıklarına kadar dayanıyordu.
Produkin-Gorskii Rusya'yı 1918 yılında terk etti ve ilk önce Norveç ve İngiltere'ye ardından Fransa'ya yerleşti (Paris'te 1944 yılında öldü). Bu dönemde çar ve ailesi Rusya Devrimi'nde öldürülmüş ve Komünist rejim Rus İmparatorluğu'nu hakimiyeti altına almıştı. Rusya'nın devrim öncesindeki cam tabletler üzerine basılmış yegane resimleri 1948 yılında Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından ailesinden satın alındı.
2001 yılında, Kongre Kütüphanesi "The Empire that was Russia" (Rusya olmuş İmparatorluk) başlığı altında bir sergi düzenledi ve burada cam tabletleri bilgisayarla tarayarak Walter Frankhauser tarafından geliştirilen dijikromatografi ile birleştirdi.
2004 yılında ise Kütüphane Blaise Aguera y Arcas ile anlaşarak 1902 negatifin tamamını yüksek çözünürlükte dijital resimler haline getirdi. Kongre Kütüphane'sinde yapılan gelişmelerin tamamı bulunmaktadır.
Fotoğraf galerisi
Aşağıdaki fotoğrafları 1909 ila 1915 arasında çekilmiştir.
Büyük Hanşin Depremi

Büyük Hanşin Depremi, 17 Ocak 1995 tarihinde Japonya'nın batısındaki yoğun nüfuslu Kansai Bölgesi'nin Kobe kentini vurmuş Richter ölçeğinde 7,2 büyüklüğündeki depremdir. Deprem anı ve sonrasında çıkan yangınlarda 1,5 milyon nüfuslu kentte ölü sayısı 6200'leri bulmuş, Japonya ekonomisine de büyük darbe indirmiştir. Son 50 yıl içinde Japonya'da meydana gelen en yıkıcı deprem olarak kayıtlara geçmiştir. Şehrin altyapı şebekesi tamamen çökmüştür, gaz boruları patlamış, su şebekeleri kullanılmaz duruma gelmiştir zararı 150 milyar dolardan daha fazladır, dünyanın en pahalı afetlerinden biridir.
Japon merkez yönetiminin tam 2 gün sonra yardım gönderebildigi depremdir. Bu depremin ardından Japon hükumeti depremlere daha hızlı yardım gönderebilmek için ulusal felaket stratejisi geliştirmiştir.
Kobe
Japonya'daki depremler
1995'teki depremler
Hyōgo prefektörlüğü tarihi
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar