turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Mesleki Yeterlilik Kurumu

Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK), meslek standartlarını temel alarak, teknik ve mesleki alanlarda ulusal yeterliliklerin esaslarını belirlemek; denetim, ölçme ve değerlendirme, belgelendirme ve sertifikalandırmaya ilişkin faaliyetleri yürütmek üzere 21 Eylül 2006 tarihli ve 5544 sayılı "Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanunu" ile kurulmuştur. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının ilgili kuruluşu olan Kurum; 5544 sayılı Kanunda belirtilen hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabi olmak üzere kurulmuş kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip, özel bütçeli bir kamu idaresidir.
8 Aralık 2006 tarihinde gerçekleştirilen MYK ilk Genel Kurulunda MYK Yönetim Kurulu üyeleri seçilmiş, 26 Aralık 2006 tarihinde Kurulun kendi üyeleri arasından Yönetim Kurulu Başkanını ve Başkan Vekilini seçmesiyle MYK hukuken faaliyete başlamıştır.
Kurumun temel görevi; Avrupa Birliği ile uyumlu "ulusal mesleki yeterlilik sistemi"ni kurmak ve işletmektir.
Sektör Komiteleri; Kurum tarafından görevlendirilen kurum ve kuruluşlarca hazırlanan meslek standartlarının ulusal meslek standardı olarak kabul edilebilmesi için inceleme yapan, önerilerde bulunan ve karar veren komitelerdir. Sektör Komiteleri; Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı, ÇSGB, YÖK, meslekle ilgili diğer bakanlıklar, Genel Kurulda temsil edilen işçi, işveren ve meslek kuruluşları ile Kurumun birer temsilcisinden oluşur. Hangi sektör komitelerinin kurulacağı ve bu komitelerde hangi mesleklerin görüşüleceği ulusal ve uluslararası normlara uygun olarak Yönetim Kurulu tarafından tespit edilir.
Bağlı birimler
Meslek Standartları Dairesi Başkanlığı
Sınav ve Belgelendirme Dairesi Başkanlığı
Uluslararası İlişkiler ve Avrupa Birliği Dairesi Başkanlığı
Denetim Dairesi Başkanlığı
Türkiye Yeterlilikler Çerçevesi Dairesi Başkanlığı
Hukuk Müşavirliği
Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı
Personel ve Destek Hizmetleri Dairesi Başkanlığı
Octave Mirbeau

Octave Mirbeau (16 Şubat 1848 16 Şubat 1917) Fransız gazeteci, romancı ve drama yazarı. Mirbeau, Académie Goncourt'un on üyesinden biriydi.
Yaşamı
Militan bir yapıya sahip yazar, aynı zamanda adalet için kendilerini ortaya koyan entelektüellerin başında gelmektedir. Başkalarına kendini dinletebilen bir eleştirmen, bütün yeteneğini ezilmişlerin hizmetine adayan ve insanların yanılgılarını giderme konusunda oldukça maharetli olan bir kişidir. Şaşmaz bir zevk, büyük bir farkındalık ve kendine özgü bir önsezi ile süslü bir sanat eleştirmeni olarak ortaya çıkan Mirbeau, sanat ve edebiyata kol kanat germekle kalmamış aynı zamanda Claude Monet, Camille Pissarro, Vincent Van Gogh ve Auguste Rodinin sözcüsü de olmuştur.
Yenilikçi bir romancı olan Mirbeaunun kaleme aldığı romanları şunlardır: Le Calvaire (1886), L'Abbé Jules (1888), Sébastien Roch (1890), Dans le ciel (1892-1893), İşkenceler bahçesi (1899), Bir hizmetçi kızın hatıraları (1900), La 628-E8 (1907) ve Dingo (1913). Tiyatroya geç el atmasına karşın bir karakter ve gelenek komedisi olan İş Adamı (1903) adlı yapıtıyla tüm dünya sahnelerinde büyük bir başarıya imza atmış ve Farces et Moralités adlı yapıtıyla da modern düşüncelere öncülük etmiştir.
Yapıtları
Le Calvaire, roman (1886).
L'Abbé Jules, roman (1888).
Sébastien Roch, roman (1890).
Dans le ciel, roman (1892-1893).
Les Mauvais bergers, tiyatro (1897).
Le Jardin des supplices, roman (1899) (İşkenceler bahçesi, 1955).
Le Journal d'une femme de chambre, roman (1900) (Bir hizmetçi kızın hatıraları, 1955 ; Oda hizmetçisinin günlüğü, 2004).
Les 21 jours d'un neurasthénique, roman (1901) (Bir Sinir Hastasının 21 Günü, 2020).
Les affaires sont les affaires, komedi (1903) (İş Adamı, 1932).
Farces et moralités, tiyatro (1904).
La 628-E8, roman (1907).
Le Foyer, komedi (1908).
Dingo, roman (1913).
Un gentilhomme, roman (1920).
Contes cruels (1990).
Lettres de l'Inde (1991).
Combats esthétiques (1993).
L'Amour de la femme vénale (1994).
Combats littéraires (2006).
Correspondance générale (2003-2005-2009).
Bibliyografi
Pierre Michel - Jean-François Nivet, Octave Mirbeau, l'imprécateur au c ur fidèle, Séguier, 1990.
Pierre Michel, Les Combats d'Octave Mirbeau, Besançon, 1995.
Samuel Lair, Mirbeau et le mythe de la Nature, Presses universitaires de Rennes, 2004.
Cahiers Octave Mirbeau, n 1-19, 1994-2012.
Yedi Kilise (Van)

Yedi Kilise (), Varagavank ya da Varak Surp Haç manastırı, bugün Van Merkeze bağlı, Yukarı Bakraçlı köyünde yer alan ve 8. yüzyılda inşa edilmiş olan tarihi Ermeni manastırı. 1915 Ermeni Kırımı'nda büyük hasar görmüştür ve 1960 senelerde çoğu kısımları valilik tarafından yıkılmıştır.
Yedi ayrı kilise ve yapıdan oluşan kompleks, değişik zamanlarda biri birine eklenmiştir. Manastırı teşkil eden yedi kilisenin en eskisi St. Sophia (Azize Sofya) kilisesidir. 8. yüzyılda inşa edilmiş olup, sadece apsisi mevcuttur. İkincisi bunun kuzey duvarına bitişik inşa edilmiş ve bugünlerde yıkık olan St. John (Aziz Yuhanna) kilisedir. Bu ikisi yapıların birinci grubunu teşkil etmektedir.
İkinci grup yapıların çekirdeğini 1003-1021 tarihleri arasında inşa edilen Meryem Ana Kilisesi oluşturmaktadır. Dıştan doğu batı doğrultusunda dikdörtgen planlı yapı, içten dörtlü yonca planlı olarak yapılmıştır. Merkezi planlı kilisenin kubbesi yıkılmış durumdadır. Iç mekanı dört yöne açılmış, yarım daire planlı nişlerle köşelere yerleştirilmiş odalar oluşturmaktadır. Sonradan eklenen jamatonla kapatılmış olan batı cephenin ortasındaki bir portalle girilmektedir.
Dwight Yoakam

Dwight David Yoakam (d. 23 Ekim 1956, Kentucky), Amerikalı müzisyen, şarkı sözü yazarı ve oyuncu.
Diskografi
Tam albümler
Guitars, Cadillacs, Etc. Etc. (Oak, 1984) - Bağımsız
Guitars, Cadillacs, Etc. Etc. (Warner/Reprise, 1986)
Hillbilly Deluxe (Reprise, 1987)
Buenas Noches From a Lonely Room (Reprise, 1988)
If There Was a Way (Reprise, 1990)
This Time (Reprise, 1993)
Dwight Live (Reprise, 1995)
Gone (Reprise, 1995)
Come On Christmas (Reprise, 1997)
Under the Covers (Reprise, 1997)
A Long Way Home (Reprise, 1998)
dwightyoakamacoustic. net (Reprise, 2000)
Tomorrow's Sounds Today (Reprise, 2000)
South of Heaven, West of Hell (Soundtrack) (Warner, 2001)
Population Me (Warner, 2003)
In Others' Words (Reprise, 2003)
Dwight's Used Records (Koch, 2004)
Blame the Vain (New West, 2005)
Live from Austin, Tx (New West, 2005)
Singlelar
Honky Tonk Man (1986)
Guitars, Cadillacs (1986)
Little Sister (1987)
Little Ways (1987)
Please, Please Baby (1987)
Streets Of Bakersfield (Buck Owens ile düet) (1988)
I Sang Dixie (1988)
I Got You (1989)
Long White Cadillac (1989)
Turn It On, Turn It Up, Turn Me Loose (1990)
You're The One (1991)
It Only Hurts When I Cry (1991)
Nothing's Changed Here (1992)
Send a Message to My Heart (Patty Loveless ile düet) (1992)
Suspicious Minds (1992)
Ain't That Lonely Yet (1993)
A Thousand Miles From Nowhere (1993)
Fast As You (1993)
Try Not To Look So Pretty (1994)
Pocket of a Clown (1994)
Nothing (1995)
Gone (That'll Be Me) (1996)
Sorry You Asked (1995)
Things Change (1998)
These Arms (1998)
Crazy Little Thing Called Love (1999)
Thinking About Leaving (1999)
I Want You To Want Me (2000)
What Do You Know About Love (2000)
The Back Of Your Hand (2003)
The Late Great Golden State (2003)
Intentional Heartache (2005)
Blame The Vain (2005)
Greatest hits albümler
Just Lookin' For a Hit (Reprise, 1989)
This Is... (Warner-Japan, 1990) [import]
L'Croix D'Amour (Warner-France, 1992) [import]
Last Chance For a Thousand Years: Dwight Yoakam's Greatest Hits From the '90s (Reprise, 1999)
The Very Best of Dwight Yoakam (Reprise, 2004)
Here & There: The Essential Dwight Yoakam (Rhino, 2006)
Filmografi
Red Rock West (1992)
Roswell (1994)
A Painted Hero (1995)
Sling Blade (1996)
The Newton Boys (1998)
When Trumpets Fade (1998) (televizyon)
South of Heaven, West of Hell (2001) (Director, writer, lead actor and musical score)
Panic Room (2002)
Hollywood Homicide (2003)
Wedding Crashers (2005)
The Three Burials of Melquiades Estrada (2005)
Bandidas (2006)
Crank (2006)
Crank 2: High Voltage (2009)
Liberating Paris (Hazırlık aşamasında)
Özgür Düşünce ve Eğitim Hakları Derneği

Özgür Düşünce ve Eğitim Hakları Derneği, kısaca Özgür-Der, 28 Şubat sürecinde gerçekleşen tasfiyelere karşı kuruldu. 1999 yılından bu yana İstanbul merkezli olarak, insan hakları ve özgürlükler alanında faaliyet göstermekte olan Özgür-Der, aynı adla anılan siyasal-toplumsal bir İslami harekettir. Özgür Der, başörtüsü yasağının yanı sıra F Tipi, işçi hakları vb. konular üzerine düzenlenen eylemliliklere katıldı, kampanyalar organize etti.
Siyasal çalışmalar
Özgür-Der insan hakları alanındaki çalışmalarının yanında; baskı ve yasaklara karşı toplumsal muhalefetin üretilmesi, muhalif çabaların birbirleri ile irtibat ve diyalog kurmaları, toplumsal bir dönüşümün öncülüğünün yapılması amaçları ile siyasal, kültürel, akademik çalışmalar sürdürmektedir.
Yeni Zelanda'daki şehirler listesi

Yeni Zelanda'daki şehirler listesi:
Yeni Zelanda, 1989 yerel yönetim reformları sonrasında "şehir" kavramını iki farklı anlamda kullanmaya başladı. 1989'dan önce, 20.000 'den fazla nüfusu olan yerler belediye meclisi tarafından bir şehir olarak deklare edilebilirdi. Meskun alanın olduğu yer şehir sınırları olarak belirlenirdi. Bu nedenle şehir alan ile yerel yönetim sınırlarını belirlemek güçtü.
1989'da, Yeni Zelanda'da yerel yönetimlerin yapısı önemli ölçüde yeniden organize edildi. Şehirler ve bölgeler coğrafi olarak artık daha büyük olduğundan, şehirsel alan dışında kalan kırsal alan da kapsama alanına girdi.
Bir zamanlar "şehir meclisi" tarafından idare edilen yerler belediye meclisi tarafından idare edilmeye başlandı.
North Shore
Waitakere
Auckland
Manukau
Hamilton
Tauranga
Napier
Palmerston North
Porirua
Upper Hutt
Lower Hutt
Wellington
Nelson
Christchurch
Dunedin
Invercargill
İlgili bağlantılar
Nüfuslarına göre Yeni Zelanda'daki şehirler listesi
Ülkelerine göre şehir listeleri
Flamingo çiçeği

Flamingo çiçeği (Anthurium scherzerianum), yılanyastığıgiller (Araceae) familyasından uzun sapları ve belirgin damarlı koyu yeşil yaprakları ile kırmızı, turuncu, ve beyaz renkli büyük çiçek tablaları olan bitki türü.
Amerika'nın tropik bölgelerine özgü olan bu türün çok gösterişli yaprakları vardır. Uzun ömürlü, göz alıcı çiçeklerinin olması yetiştirilme nedenidir. Her zaman yeşil olan bitkilerdendir. Dekoratif yaprak ve çiçekleriyle sera ve salonlarda kullanılır. Ayrıca çiçekleri kesme çiçek olarak da kullanılır.
Ekolojik özellikleri
Sıcak ve gölge aynı zamanda nemli ortamları severler. Kış aylarında en düşük sıcaklık 16 C, yaz aylarında optimum 21-27 C arasında olmalıdır. Gelişme döneminde ise yarı aydınlık nisbi nemi yüksek ortam ister.
Yetiştirme ve bakım
Saksı toprağı, geçirgen ve mineral maddece zengin olmalıdır. Toprak harcında mineralce zengin bahçe toprağı, yarı çürümüş yaprak ve gübre karışımı, torf, az miktarda nehir kumu, bir miktar saksı kırığı ve çam ağaçlarının ibrelerinin ilavesiyle hazırlanır.
Gübreleme çiçeklenme zamanında haftada bir kere yapılır. Sulamaya suyu kireçsiz olmalıdır (yağmur suyu). Salonda yetiştiriliyorsa nisbi nemi korumak için yapraklara sık sık kireçsiz su püskürtülmelidir. Saksının dibinde su birikmemelidir. Mart ayından Kasım ayına kadar bol sulama yapılmalıdır. Sulama kış aylarında az yapılmalı ancak saksı toprağı hiçbir zaman kuru olmamalıdır.
Üretimi
Tohum veya sürgünlerle üretilir. Tohumla üretimde ilkbaharda kum ve sphagnum yosununa kasalara ekilir. 27 C sıcaklık ister. Kasa üzeri cam ile kapatılır. Sürgünle üretimde bitkinin yanında meydana gelen sürgünlerin köklendikten sonra ayrılması ile Mart ve Nisan aylarında yapılır. Kök oluşturan yavru bitkiler keskin bir bıçakla alınır.
Fakılı, Şarkışla

Fakılı, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 103 km, Şarkışla ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
İkiz (Ekiz) Oluk
Rivayete göre bir kadının kocası askerdedir, kimsesizlikten ve sahipsizlikten işe güce kendisi yetişemediği için bu kadın iki çocuğunu kışın odun toplamak için yakın bir tepeye gönderir. Ancak çocuklar farkına varmadan yavaş yavaş evden uzaklaşırlar. Bir süre sonra ıssız bir yere varırlar ve yalnız bir ağaç bulurlar. Çocuklar bu ağacı kesmeye kalkışırlar. Ama bilmezler ki bu kutlu bir ağaçtır (ağaçların sultanıdır). Böylesi ağaçlara balta vuranın asla iflah olmayacağını ise hiç bilmemektedirler... Baltayı vurduklarında sarsılan ağaçtan bir meyve düşer; onu alıp yerler. Her balta vuruşunda düşen meyveyi alırlar ve aç oldukarı için yemeye devam ederler. Zaman geçip akşam olur. Önceleri hafiften yağan kar tipiye dönüşür... Bunun üzerine iki kardeş ağacın kovuğuna sığınırlar. Anneleri ise bu sıralarda çocuklarının dönmediğini görünce onları aramaya başlamıştır. Yakın çevrede göremeyince, o da biraz ileriye gider ve çocukların izlerini görerek takip eder. Nihayet uzaktan onları görür ve donmak üzere olan çocuklarına ısınmaları için sımsıkı sarılır. O gece hepsi de işte orada donarak ölürler. Kadının kocası bir müddet sonra askerden dönünce acı gerçeği öğrenir, onları arar ama bulamaz. Sonunda kadın bir gece bir adamın rüyasına girer ve ağacın yerini kendisine tarif eder. Adam yanına köyden birkaç kişiyi de alarak gider ve ağacı bulur. Ağacın dibindeki toprağı kazmaya başlarlar, görürler ki taş kesilmiş kadının gözlerinden sanki ağlar gibi bir su akmaktadır. Oraya bir çeşme yaparlar. Bu pınar Şarkışla-Akçakışla yolu (eski yol) üzerinde Fakılı köyü arazisinde, Bozkurt köyüne varmadan 10 dakika mesafededir. Uzun yıllar yolun üst kısmında iki oluk halinde akmıştır. Sonra yolun alt tarafına indirilmiş ancak bu arada tek oluk halinde akıtılmıştır. Derler ki, bunun üzerine suyun tadı bozulmuş, hafiften bulanıklaşmıştır.
Nüfus
Jorge Semprún

Jorge Semprun (10 Aralık 1923, Madrid - 7 Haziran 2011), İspanyol militan ve yazardır.
Semprun kitaplarını hem Castila dilinde hem de Fransızca dilinde yazmaktadır. 1939'da Paris'te sürgün yaşamına başladıktan sonra Fransız Komünist Partisi üyesi oldu, direniş hareketinde yer aldı. Ülkesine döndükten sonra İspanyol Komünist Partisi'nde militan oldu, ancak 1964'te partiden çıkarıldı.
Semprun'un kitapları ağırlıklı olarak kendi ideolojik bağlanmışlık ve militanlık dönemlerini anlatır. Felsefi ve politik iç hesaplaşmalarının bilançoları onun romanlarında sergilenir. Bu bakımdan Semprun'ün romanları biyografik nitelikte olmalarının yanı sıra önemli politik/teorik tartışmaları da içerir. Çağdaş edebiyatın en önemli isimleri arasında sayılır. Kitaplarının belirgin özelliği hızlı tempolu, gerilimli olmalarının yanı sıra, devrimci kimliğin felsefi, özellikle etik sorgulanmasını da içeriyor olmasıdır. Beyaz perdeye de aktarılmış olan Neçayev Dönüyor adlı kitabında bu özelliklerin hepsini en yetkin şekilde sergiler. Bir kısmı tanınmış olan birçok filmin senaryosunu da yazmıştır.
Senaryoları
Z, 1968, Costa Gavras.
İtiraf, 1969, Costa Gavraz
Kitapları
Le Grand Voyage, 1963
Montand:La vie continue,
La Deuxiéme Mort de Ramón Mercader, 1969
Autobiographie de Frederico Sánchez, 1978
lAlgarabie, 1981
Netchaiev est de retour,1985
Türkçedeki kitapları
Büyük Yolculuk, çeviren:Nedim Gürsel, Can Yayınları, 1985
Neçayev Dönüyor, çeviren:Mustafa Balel, Ayrıntı Yayınları, 1988
Yves Montand ve Hayat devam Ediyor, çeviren:İlkay Kurdak, Afa yayınları, 1989
"Beyaz Dağ", çeviren:Ela Güntekin, Can Yayınları
Hesaplaşma, çeviren:Mustafa Balel, Ayrıntı Yayınları, 2016
Abhazya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti

Abhazya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti veya kısaca Abhazya SSC, (Rusça: ) Sovyetler Birliği içindeki Abhazya topraklarında 31 Mart 1921'den 19 Şubat 1931'e kadar varlığını sürdürmüş kısa süreli Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'dir. Abhazya SSC, 1931 yılında kaldırılmış ve Gürcistan SSC'ye bağlı Abhazya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne dönüştürülmüştür.
Kuruluşu
Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'ne bağlı özerk bir vilayet olan Abhazya, 1921 yılındaki Sovyet-Gürcü Savaşı'ndan sonra Sovyetler Birliği kontrolüne girmiştir. 4 Mart 1921 tarihinde Kızıl Ordu, Abhazya'nın başkenti Sohum'un kontrolünü ele almıştır. Böylece Abhaz Devrimci Komitesi kurulmuştur. 31 Mart 1921 tarihinde Grigoriy Konstantinoviç Ordzhonikidze, Şalva Eliava, Efrem Eşba ve Nestor Lakoba'nın katıldığı özel bir konferans ile Abhazya SSC ilan edilmiştir. Ayrıca Abhazya SSC SSCB'nin 16 kurucu devletinden birisidir.
Aosta Vadisi

Aosta Vadisi (İtalyanca: Valle d'Aosta, Fransızca: Vallée d'Aoste, Arpitanca: Val d'Outa), Kuzeybatı İtalya'da özerk bir bölgedir. Aosta Vadisi Özerk Bölgesi diğer İtalyan bölgeleri gibi illere bölünmemiştir ve tek bir il olduğu kabul edilmektedir. İsviçre, Fransa ve Piyemonte ile sınıra sahip bölgenin başkenti Aosta şehridir.
3.263 km2'lik yüz ölçümüne sahip bölge, İtalya'nın en küçük ve aynı zamanda tek Frankofon bölgesidir, resmi dili İtalyanca ve Fransızca olmasına rağmen bölgede Arpitanca ya da Valdotain denen bir Franko-Provensal dili konuşulur. Gressoney adlı bir kasabada ise Almanca'nın bir lehçesi konuşulmaktadır. Bölgenin nüfusu 2010 tahmini olarak 127.836'dir.
Bölgenin Başbakanlığını Erik Lavévaz yapmaktadır.
Önemli beldeler
Aosta Vadisi illere bölünmemiştir. Yerel idare birimleri olarak komünler bulunmaktadır. Aosta Vadisi'nde 74 tane komün vardır ama bunlardan bazıları nüfusça çok küçüktürler. Tek bir komün, Aosta, büyük nüfusludur ve nüfus göre diğer beş sırayı alan önemli beldeler ise yine küçük nüfusludur.
Resimler
Grimm Kardeşler

Grimm Kardeşler: Jacob Grimm (1785-1863) ve Wilhelm Grimm (1786-1859), tanınmış iki Alman masal yazarıdır.

Grimm Kardeşler çeşitli mahalli lehçeleri incelemişler, daha sonra köy köy, kasaba kasaba dolaşarak, akşam sohbetlerinde yüzyıllardan beri anlatılagelen eski Alman şiirlerini, efsanelerini ve masallarını derleyip, edebi bir üslupla yeniden yazıp 1812'den sonra Çocuk ve Yuva Masalları (Kinder und Hausmärchen) adı altında yayınlamışlardır.
Bugün dünyanın her yerinde tanınan ve dinlenen bu masallar, Alman dilinin bütün inceliklerini taşır. Çünkü Grimm Kardeşler, bütün bu masal derlemeleri sırasında Alman dilini bütün teferruatıyla incelemişler ve dilin bugünkü durumunu almasına büyük hizmette bulunmuşlardır.
Çocuklukları
Grimm kardeşler 4 Ocak 1785 ve 24 Şubat 1786 tarihlerinde memur bir ailede dünyaya gelirler. Grimm kardeşlerin sonrasında üç erkek ve bir kız kardeşleri daha olur. Bu kardeşlerden 1790-1863 tarihleri arasında yaşayan Ludwig Emil Grimm günümüzde de tanınan bir ressam ve grafikçidir. Çocukluk ve okul yıllarını Hanau ve Steinau yöresinde geçiren Jacob ve Wilhem Grimm kardeşlerin kişilikleri ve aile değerleri çocukluklarını geçirdikleri bu köyde, yaşadıkları yerin atmosferinden etkilenerek gelişir. 1796'da babaları Philipp Wilhelm Grimm'in ölmesiyle on bir yaşındaki Jacob Grimm erken yaşında ailenin küçük reisi olur. Bu dönemlerinde Grimm kardeşlerin ekonomik ihtiyaçlarını 10 yıl süreyle Kasselli soylu teyzeleri üstlenir.
Arpitanca

Arpitanca (İtalyanca: francoprovenzale, arpitano, patoa; Fransızca: francoprovençal, arpitan, patois), Franko-Provensal dilinin en önemli lehçesidir. Yaklaşık 115,000 kişi tarafından konuşulmaktadır. Aosta bölgesinde resmi olarak kullanılır. 18 tane lehçeye sahip zengin bir dildir. En önemli lehçeleri Savoyard, Dauphinois, Lyonnais, Neuchatelois, Genevois, Valdotain'dır.
Dil hakkında
Dil, Fransa'nın İsviçre'nin ve İtalya'nın kesiştiği Alpler yöresinde konuşulmaktadır. Yöredeki yerleşik halk, dili yeni nesillere anadili olarak öğretmediğinden ve konuşan halkın giderek azalmasından dolayı, dil, nesli tükenme eşiğine gelmiştir. Dil bu nedenle 1995'te UNESCO tarafından koruma altına alınmıştır. Günümüzde anadili Arpitanca olan halkın büyük çoğunluğu Kuzey İtalya'da yaşamaktadır. Alpler'in bölgeyi dışa kapatmasının bir sonucu olarak, dil tarihin hiçbir döneminde Fransızca, Oksitanca, İtalyanca gibi komşu diller kadar yayılamamıştır.
Sözcüklerin Karşılaştırılması
Arpitanca edebiyatı

Arpitanca, dışa her ne kadar kapalı bir dil olsa da, kimi önemli şair ve yazarların yetişmesinde önayak olmuştur. Bernardin Uchard (15751624), Bresse'de doğan ünlü bir yazar ve oyun yazarıdır. Aynı şekilde Henri Perrin, Lyon doğumlu ünlü bir mizah yazarıdır. Jean Millet (1600?1675), tanınmış bir yazar, şair ve komedi yazarıdır. Jacques Brossard de Montaney (16381702), Bresse doğumlu bir komedi yazarıdır; Jean Chapelon (16471694), Saint-Etienne doğumlu, ilahi ve deneme yazmış bir rahiptir. Aynı şekilde François Blanc dit la Goutte (16901742), "Grenoblo maléirou" adlı "1733 Gronoble seli" temalı şiirin şairidir.
19. yüzyılda da kendini belli eden Arpitanca edebiyatında, Guillaume Roquille (18041860), Joseph Béard (18051872) ve Louis Bornet (18181880) gibi şairlerin yanı sıra; Clair Tisseur (1827-1896), gibi ünlü bir yazar da yer almaktadır.
Aşağıda 1603 yılında yazılmış, şairi bilinmeyen bir Arpitanca şiir yer almaktadır:
Cé qu'è laino, le Maitre dé bataille,
Que se moqué et se ri dé canaille;
A bin fai vi, pè on desande nai,
Qu'il étivé patron dé Genevoi.
I son vegnu le doze de dessanbro
Pè onna nai asse naire que d'ancro;
Y étivé l'an mil si san et dou,
Qu'i veniron parla ou pou troi tou.
Pè onna nai qu'étive la pe naire
I veniron; y n'étai pas pè bairè;
Y étivé pè pilli nou maison,
Et no tüa sans aucuna raison.
Reseptör (biyoloji)

Reseptör ya da almaç, sinir veya epitel hücrelerden oluşan, ortamda bulunan çeşitli şekillerdeki enerjinin impulsa dönüştürülmesini sağlayan duyu tüyleri. Reseptörler dış ortamdaki değişimlerin yanı sıra iç ortamdaki değişimleri de algılayabilir. Dış çevreden gelen uyartıları alan reseptörlere dış reseptör, iç çevreden gelen uyartıları alan reseptörlere ise iç reseptör denir. Bu şekilde duyu organlarımızla alınarak sinir sistemine taşınırlar. Duyu organlarından gelen bilgilerin farklı algılanmasındaki neden, reseptörlerden gelen bilgilerin uç beyindeki değerlendirme merkezlerinin farklılık göstermesindendir. (bknz:beyin lobları)
Duyu organlarımızda 5 çeşit reseptör bulunmaktadır. Bunlar; mekanoreseptörler, ağrı reseptörleri, termoreseptörler, fotoreseptörler, kemoreseptörlerdir.
Çeşitleri
Mekanoreseptör
Basınç, dokunma, ses, hareket gibi mekanik uyarıları algılar. Deride, burunda ve kulakta yoğunlaşır.
Ağrı reseptörü
Ağrı duyusunu algılayan bu reseptör beyin dışında tüm vücutta bulunur.
Termoreseptör
Sıcaklık değişimini (ısıyı) algılar. Deride ve dilde yoğunlaşır.
Fotoreseptör
Işığı algılar, gözde yoğunlaşır.
Kemoreseptör
Kimyasal maddeleri algılar. Burun ve dilde yoğunlaşır.
Duyu fizyolojisi
Romulus ve Remus (Uzay Yolu)

Uzay Yolu evreninde Romulus ve Remus, Romulan ırkının ikiz ana gezegenleridir.
Bir proto-Volkan grubu Romulus'u MÖ 400 civarında kolonileştirene kadar Romulus'ta sapien bir ırk bulunmamaktaydı. Zaman içinde bu proto-Volkan'lar evrimleşerek Romulanlar haline geldiler.
Remus'ta ise Remanlar adında farklı bir halk bulunmaktaydı. Bu gezegen Romulanlar tarafından imparatorluğa dahil edildi ve Remanlar imparatorlukta ikinci sınıf haline geldiler.
Uzay Yolu gezegenleri
Perciformes

Perciformes, Acanthopterygii üsttakımına bağlı bir balık takımıdır.
Taksonomi
Perciformes takımına bağlı alttakımlar (2022):
Acanthuroidei
Anabantoidei
Blennioidei
Callionymoidei
Channoidei
Elassomatoidei
Gobiesocoidei
Gobioidei
Icosteoidei
Kurtoidei
Labroidei
Notothenioidei
Percoidei
Scombroidei
Stromateoidei
Trachinoidei
Xiphioidei
Zoarcoidei
The Reincarnation of Benjamin Breeg

The Reincarnation of Benjamin Breeg, Iron Maiden'ın 14. stüdyo albümü A Matter of Life and Death'in 7. şarkısıdır. II. Dünya Savaşı'ndan sağ olarak çıkan Benjamin Breeg'in ikinci hayatını anlatır.
Şarkı Listesi
2 parça CD
"The Reincarnation of Benjamin Breeg" (Steve Harris, Dave Murray) 7:21
"Hallowed Be Thy Name (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) 7:13
Promo Edition
"The Reincarnation of Benjamin Breeg" (Harris, Murray) 7:21
"The Reincarnation of Benjamin Breeg" (Rock Club Version) (Harris, Murray) 5:25
10" clear vinyl disc
"The Reincarnation of Benjamin Breeg" (Harris, Murray) 7:21
"The Trooper (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) 3:59
"Run to the Hills (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) 3:56
Personel
Bruce Dickinson Vokal
Dave Murray Gitar
Janick Gers Gitar, geri vokal
Adrian Smith Gitar, geri vokal
Steve Harris Bass, geri vokal
Nicko McBrain Bateri
Dereceler