turkish-nlp-suite/temiz-Wiki huggingface dataset:
Söğütlü, Ulubey

Söğütlü, Uşak ilinin Ulubey ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün göçebe Yörüklerin yerleşik hayata geçmesiyle kurulduğu sanılmaktadır. Yerleşim uzun yıllar Eşme'nin bir köyü olmuş, 1953 yılında Uşak'ın il olup Ulubey'in de ilçe olmasıyla yeni kurulan bu ilçeye bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 40 km, Ulubey ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Karadağ ve Kışla Dağına yakın olup, Karadağ'ın eteklerinde kurulmuştur.
Nüfus
Sülümenli, Ulubey

Sülümenli, Uşak ilinin Ulubey ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy sınırlarında, köyün doğusundaki karşı tepe üzerinde MÖ 334 yılında Makedonlar tarafından kurulan Blaundos antik kentinin kalıntıları bulunmaktadır. Günümüz yerleşimi, 1520 yılı Osmanlı kayıtlarında Uşak kazasında yaşadıkları belirtilen Akkoyunlu Yörüklerine bağlı Süleymanlu cemaatinin yerleşimiyle kurulmuştur. 16. ve 17. yüzyıllardaki Osmanlı kaynaklarında bu köyden bahsedilmemesi, köyü kuran Yörüklerin bu yüzyıllarda henüz yerleşik düzene geçmediğini düşündürmektedir.
Coğrafya
Uşak il merkezine 45 km, Ulubey ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Doğusunda Kıranköy, batısında Bekimiş, güneyinde Çubukdağı, kuzeyinde ise Gedikler köyü bulunmaktadır.
Nüfus
Avgan, Ulubey

Avgan, Uşak'ın Ulubey ilçesine bağlı eski bir belde ve köy olup 2018'den bu yana bir mahalledir.
Tarihçe
Köyde yerleşim tarihi kesin bilinmemekle birlikte Osmanlı dönemine ait 16. yüzyıl tahrir defterlerine Ulugöbek nahiyesine bağlı "Avgan Karyesi" olarak kaydedilmiştir. II. Bayezid dönemi tahririnde köyde 19 hane ve 23 nefer kaydedilmiş, 1520 tahririnde 19 hane ve 27 nefer kaydedilmiştir. 1570 yılı tahririnde Kafir öyüğü ve Bekirce mezralarıyla birlikte kaydedilen köyde 64 hane ve 81 nefer bulunmaktaydı. Ayrıca köyde 16. yüzyıl piyade defterlerindeki kayıtlara göre 3 adet piyade çiftliği de bulunmaktadır. 29 Şubat 1972'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür. Belde belediyesi 6360 sayılı kanun uyarınca 2014 yılında kapatılmıştır.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 30 km, Ulubey ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Hasköy, Ulubey

Hasköy, Uşak'ın Ulubey ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köysınırları içerisinde, Banaz Çayı'na bakan kanyondaki dik kayalıkların üzerinde kurulmuş kaya mezarı ("Hasköy Asarı") bulunmaktadır.
Günümüz köyünde yerleşimin tarihi kesin bilinmemekle birlikte Osmanlı dönemine ait 16. yüzyıl tahrir defterlerinde Ulugöbek nahiyesine bağlı "Has" adıyla bir köy olarak kaydedilmiştir. II. Bayezid dönemi tahririnde köyde 19 hane ve 23 nefer, 1520 tahririnde ise 19 hane ve 27 nefer kaydedilmiştir. 1570 yılı tahririnde Kafir höyüğü ve Bekirce mezralarıyla birlikte kaydedilen köyde 64 hane ve 81 nefer bulunmaktaydı.
7 Kasım 1991 tarihinde kurulan Hasköy belde belediyesi, 6360 sayılı kanun uyarınca 2014 yılında kapatılmıştır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Kışla, Ulubey

Kışla, Uşak'ın Ulubey ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşimden 1890 yılına ait salname kayıtlarında, Aydın Vilayetinin Saruhan Sancağı'na bağlı Eşme Kazasının İnay nahiyesine bağlı 402 kişinin yaşadığı bir köy olarak bahsedilmiştir. Uzun yıllar boyunca Eşme kazasına bağlı kalan yerleşim, 1953 yılında Uşak'ın il olmasıyla Ulubey'inde ilçe olması üzerine yeni kurulan bu ilçeye bağlandı.
29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 43 km, Ulubey ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Omurca, Ulubey

Omurca, Uşak'ın Ulubey ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında ismi geçmeyen yerleşimden ilk olarak 1676 tarihli Avarız defterlerinde "Umurca" olarak bahsedilmiştir. Bu kayıtlarda köyde avarıza konu 13 nefer olduğu belirtilmiştir.
19. yüzyıl başlarında Hüdavendigar Vilayeti salnamesinde Uşak kazasına bağlı olarak gösterilen yerleşim, Cumhuriyet' in ilk yıllarında Ulubey nahiyesine bağlanmıştır. 1919 yılında İkinciyenidam köyü, Umurca'ya bağlanmıştır. 26 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 38 km, Ulubey ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Akatlar Spor Kompleksi

Akatlar Spor Kompleksi ya da sponsorluk anlaşması gereğince Beşiktaş Emlakjet Spor Kompleksi, Akatlar, İstanbul'da bulunan spor salonu. Beşiktaş (basketbol takımı) ve Beşiktaş (kadın basketbol takımı) bu salonu kullanmaktadırlar. 2004 yılında açılmıştır.
Özellikleri
45 dönümlük arazi üzerinde yer almaktadır. Arazide; çok amaçlı spor salonu, 6 adet tenis kortu, bir büyük 4 adet halı saha, kapalı otopark, kapalı yüzme havuzu, fitness salonu, Türkiyenin en büyük bowling salonu, alışveriş merkezi ve restaurantlar olarak planlanmış; şu anda 5.600 metrekare zemine oturan, 8.500 metrekareyi kapsayan spor salonu faaliyete geçecek hale getirilmiştir.
2013-14 sezonu başında İntegral Forex ile yapılan sponsorluk anlaşması ile 3 yıl boyunca Akatlar Arena'nın ismi Beşiktaş İntegral Forex Arena olarak değiştirilmiştir. İntegral Forex ile yapılan sponsorluk anlaşmasının sonlandırılmasının ardından yeniden BJK Akatlar Arena olarak anılmaktadır. 10 Ağustos 2022 tarihinde Emlakjet ile yapılan isim sponsorluğu kapsamında salonun adı Beşiktaş Emlakjet Spor Kompleksi olmuştur.
Clem

Clem (Tam adı: Clement) Amerikan televizyon dizisi Buffy the Vampire Slayer'da hayali bir karakterdir. James Charles Leary tarafından canlandırılmıştır.
Karakter
Clem, Sunnydale'de yaşayan bir iblistir. Altıncı sezon sırasında Spike ve Dawn ile arkadaş olmuş, yedinci sezonda çoğu Sunnydaleli gibi o da kaçmıştır.
Clem, büyük, sarkık kulaklı, gevşek derili, iyiliksever ve kedi yavrusu yiyerek beslenen bir iblistir. İlk defa Life Serial adlı bölümde görülmüştür. Daha sonraları Older and Far Away bölümünde Buffy'nin doğumgününde, Hell's Bells'te de Anya ile Xander'ın düğünlerine katılmıştır. Bunlar dışında bazı bölümlerde de Spike'ın arkadaşı görülmüştür.
Görüldüğü bölümler
"Life Serial"
"Older and Far Away"
"Hell's Bells"
"Seeing Red"
"Villains"
"Two to Go"
"Potential"
"Empty Places"
Buffy karakterleri
Sonraki Chao (16 Krallık)

Sonraki Zhao, İkinci Chao, Hou Zhao (Çince: 後趙; pinyin: Hòuzhào: MS 319 - 351) İkinci Zhao ya da Sonraki Zhao, Çin tarihinde 'Beş Hu Onaltı Krallık (Çince: 五胡十六國) döneminde Hiung-nuların bir kolu olan Jieler (Çince: 羯) tarafından kurulmuş bir devlettir.
Sonraki Zhao'nun hükümdarları
Kuzey Liang (16 Krallık)

Kuzey Lyang (Çince: 北涼 pinyin: Bĕi Liáng; Kuzey Liang; 397 - 439), Çin tarihinde 'Beş Barbar Onaltı Krallık (Çince: 五胡十六國) döneminde Hiung-nuların bir kolu olduğu tahmin edilen Lushui Hu (盧水胡)'nun Juqu Mengxun (沮渠蒙遜) tarafından kurulmuş bir devlet. Etnik Han Duan Ye, başlangıçta Juqu klanının desteğiyle Kuzey Liang hükümdarı olarak tahta çıkarılsa da, Duan daha sonra 401'de devrildi ve Juqu Mengxun hükümdar ilan edildi.
Kuzey Lyangnin hükümdarları
{| border="1" cellpadding="2" cellspacing="0"
|- style="background:#efefef;"
! Türbe adı!! Sonradan verilen ad!! Çince soyadı ve adı!! Taht süresi!! Dönemin adı ve süresi
|-
|- style="background:#efefef;"
Kuzey Lyang 397-439 (Gaochang wang: 442-460)
|-
| Yok || Yok || Duàn Yè (段業) || 397-401 || Shenxi Shénxǐ (神璽) 397-399Tiānxǐ (天璽) 399-401
|-
| Tàizǔ (太祖) || Wǔxuān (武宣) || Jǔqú Méngxùn (沮渠蒙遜) || 401-433 || Yǒngān (永安) 401-412'Xuanshi Xuánshǐ (玄始) 412-428Chéngxuán (承玄) 428-430Yìhé (義和) 430-433
|-
| Yok || Ai wáng (哀王) || Jǔqú Mùjiān (沮渠牧犍) || 433-439 || Yǒnghé (永和) 433-439
|-
| Yok || Yok || Jǔqú Wúhuí (沮渠無諱) || 442-444 || Chéngpíng (承平) 443-444
|-
| Yok || Yok || Jǔqú ānzhōu (沮渠安周) || 444-460 || Chéngpíng (承平) 444-460
|}
İlgili kitaplar
晉書 卷一百二十九 載記第二十九 北涼 沮渠蒙遜, Fang Xuanling, "Jin" Kitabı, C. 129.
Karahoca Uygur Krallığı

Karahoca (Gaochang) Uygur Krallığı (Çince: 高昌回鶻; Gaochang Huihu), 9.-13. yüzyıllarda bugünkü Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde Uygurların egemenliğinde var olmuş devlet.
Tarihçe
Kuruluş Dönemi
840'de Göçebe Uygur Kağanlığı Kırgız baskınından sonra Ngo-nie Tegin'in Altay Dağları'nı aşarak Beşbalık, Turfan yöresine taşıdığı Uygurlar buraya yerleştiler ve Kırgızlar'ın öldürdüğü son kağanlarının yeğeni Mengli'yi 856'da kağan ilan ettiler.
Uzun zamandır Tibet baskısı altında yaşayan Çin imparatoru dengeleyici güç olarak tasarladığı bu devleti-kendisine bağlı olması koşuluyla da olsa- hemen tanıdı ve Uygurlar'ın Tarım havzasının öteki ucuna (Kaşgar'a) kadar yayılmasına ses çıkarmadı.
911'de soydaşları Kansu Uygurları sayesinde bağımsızlıklarını kazanan Turfan Uygurları siyasal olarak etkili bir güç olamadılarsa da Maniheizm dininin de etkisiyle yerleşik hale geçtiler ve başlıcaları Turfan, Kaşgar, Beşbalık, Kuça, Hami olan şehirlerinde önemli bir "uygarlık" yarattılar.
Çin Hanedanlığı, Karahoca Uygur Krallığını tanır ve hatta Wang Yen De isminde bir büyükelçiyi bu ülkeye gönderir. O üç yıl bu ülkede kalır.

Yeni coğrafyalarında Mani dini yerine Budizm'i benimseyen Uygurlar Nesturiliği'de tanımışlar, en son -Karahanlı Devleti'nin de baskı ve tesiriyle- topluluk halinde İslamiyeti kabul etmişlerdir ki bugün Çin'de yalnızca Uygurlar'a değil, Uygurlar aracılığı ile müslümanlaşmış diğer etnik gruplara da Huei-hu (Uygur) denilmektedir.
12. yüzyıldan itibaren Kara Hıtaylara bağlı olan Uygurları, 1209'da İduk-kut Barçuk Art Tegin (巴而術阿而忒的斤) döneminde Cengiz Han'a bağlandı. Barçuk Art Tegin, Cengiz'in kızlarından İl Altun ile evlenip küregen (damat) oldu. Alaaddin Ata Melik Cüveyni'nin Moğol İmparatorluğu hesabına kaleme aldığı Tarih-i Cihangüşa eserine göre, Barçuk Art Tegin' Cengiz'in dört varisinin yanı sıra beşinci varisi olarak kabul edilmiş. Barçuk Art Tegin'in sülalesi Moğol İmparatorluğu'nda Kongiratlar ile birlikte Küregen ailelilerinin başı sayıldı.
Uygurların soyağacı
Moai

Moai (Tekil: Moai, aslen Rapanui lisanında "taş tasvir" anlamında Moai Maea) Büyük Okyanus'ta, Şili'nin 3703 km. batısındaki Paskalya Adası'nda bulunan som taştan devasa heykellere verilen isimdir. Polinezya'nın diğer yörelerinde de görülen pagan merasim alanlarını oluştururlar.
Heykellerin keşfedilişi
Moai heykellerini ve tapınakları 1722'de adaya ayak basan ilk Avrupalı, Alman denizci ve kaşif Carl Friedrich Behrens keşfetti. Adaya 1935'te giden Alman misyoner ve dilbilimci Sebastian Englert, 638 tane heykeli türlerine ve büyüklüklerine göre sınıflandırarak kaydetti. İngilizce orijinal ismiyle Easter Island Statue Project (Paskalya Adası Heykelleri Projesi) 1969 ile 1976 arasında yürüttüğü araştırmalarda ise 887 heykeli kayda geçirdi. Toplamda 1000'den fazla heykel olduğu tahmin ediliyor. Moai heykellerinin yaşı hakkında henüz kesin bir bilgi elde edilememişse de, 1500 yıldan daha yaşlı olmadıklarına şüphe yoktur.
Heykellerin yapısı ve anlamı
En uzun Moai'ye Paro denir ve yaklaşık 10 metre uzunluğa, 82 ton ağırlığa sahiptir. En ağır Moai ise 86 tondur ve tamamlanmamıştır. Eğer tamamlansaydı 21 metre uzunluğa ve 270 ton ağırlığa sahip olacağı tahmin edilmektedir. Heykellerin dinsel anlamı tam olarak bilinmemekte, iskelet biçiminde yaşadığına inanılan ataları temsil ettikleri sanılmaktadır. Erkek figürler "Moai Kavakava", dişi figürler de "Moai Pæpæ" adıyla anılır. Moai bazen bereket törenlerinde, ama genellikle hasat kutlamalarında kullanılır. İlk toplanan ürünler çevrelerine yığılırdı.
Mengücekliler

Mengüçlü Beyliği ya da Mengücekliler, Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'da Erzincan merkez olmak üzere, Kemah, Divriği, Şebinkarahisar, Tunceli, Elazığ yöresinde kurulmuş bir beyliktir. Kurucusu Malazgirt Savaşı'na Selçuklu Sultanı Alp Arslan'ın komutanı olarak katılmış Mengücek Gazi'dir. Mengücek (Mengücük) ismi ebedi manasına gelen Türkçe Mengü ve -cek (-cük) küçültme ya da sevgi ekinden gelmektedir.
Mengücek Gazi, Anadolu'nun fethi sırasında Erzincan, Kemah, Divriği ve Karahisar'ı zapt etmişti. Kendisi bu çarpışmalarda öldü. 1142 yılında Mengücek Gazi'nin oğlu İshak'ın iktidara gelmesiyle Erzincan kolu ve Divriği kolu olmak üzere ikiye bölündüler. Erzincan kolu, 1228 yılında Erzincan'ı ele geçiren I. Alaeddin Keykubad tarafından ortadan kaldırıldı. Divriği kolu da 1252 yılında Anadolu Selçuklu Devleti'nin yönetimi altına girdi. Anadolu Selçuklu Devleti'ne bağlanan son Türk beyliğidir.
Divriği'de bulunan bazı eserleri zamanımıza kadar gelmiştir. Divriği'deki Kale Camii bunlardandır ve 1180'de Şahin-şah Süleyman tarafından yaptırılmıştır. Yine Divriği'deki Ulu Camii ve Darüşşifası Mengücüklerden Ahmed Şah tarafından 1228-29 yılında inşa ettirilmiştir. Bu camiin kapıları sanat tarihi bakımından oldukça değerli kabul edilir. Ulu Camiyi minberini ve hisarın kapılarından birini de Ahmed-şah yaptırmıştır. Behram Şah'ın kızı Turan Melek tarafından Ulu Cami'ye bitişik olarak yaptırılan Darüşşifa da önemli Mengücekli eserlerindendir. Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası 1985 yılında UNESCO Dünya Miras Listesine alınmıştır.
Beyler
Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'da Erzincan, Gümüşhane, Kemah, Divriği, Şebinkarahisar yörelerinde 1071-1228 tarihleri arasında merkezi Erzincan olarak ve Anadolu Selçuklu Devleti'ni metbu tanıyarak hüküm süren Türkmen beyliğinin beyleri sırasıyla şu şekildedir:
Sâhib Ataoğulları Beyliği

Sahib Ataoğulları Beyliği Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılmasında sonra Afyonkarahisar ve çevresinde kurulan II. Dönem Anadolu Beylikleri'ndendir. Anadolu Selçuklu Devleti veziri Sahib Ata Fahreddin Ali'nin oğulları tarafından kurulan beylik, 1275-1341 yılları arasında varlığını sürdürdü.
Birkaç Anadolu Selçuklu hükümdarına vezirlik yapan Sahib Ata Fahreddin Ali, III. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde (1265-1282) Anadolu'yu denetimi altına alan İlhanlı hükümdarı Abaka Han tarafından 1272 yılında Moğollara karşı Memlüklerle iş birliği yaptığı gerekçesiyle vezirlikten uzaklaştırılarak tutuklandı. 1275 yılında hapisten kurtulan Sahib Ata, Abaka'nın huzuruna çıkarak yeniden vezir olma hakkını kazandığı gibi, oğulları Taceddin Hüseyin ile Nusreddin Hasan'a Afyonkarahisar (Karahisar-i Sahib) ve yöresinin has olarak verilmesini sağladı. Böylece Sahib Ataoğulları Taceddin ve Nusreddin'in ortak yönetimi altında kurulan beylik, 1277 yılında Karamanoğlu Mehmed Bey ile düzmece Selçuklu şehzadesi Cimri'nin Konya'yı ele geçirmeleri üzerine onlara karşı harekete geçti. Karamanoğulları ile yapılan Değirmençayı Savaşı'nda, Taceddin Hüseyin ve Nusreddin Hasan ölünce, Hasan'ın oğlu Şemseddin Mehmed beyliğin başına geçti. Şemseddin Mehmed de 1287 yılında Germiyanoğulları'nın bir saldırısını önlemek için giriştiği savaşta ölünce, oğlu Nusreddin Ahmed beyliğin başına geçti. İlhanlıların Anadolu genel valisi Timurtaş, kendisine başkaldıran uç beylerini denetim altına almak için sefere çıktığında Nusreddin Ahmed Germiyanoğulları'na sığındı. Karahisar'ı kuşatan Timurtaş, babası Emir Çoban'ın İlhanlı hükümdarı Ebu Said tarafından öldürülmesi üzerine 1327 yılında kuşatmayı kaldırıp Mısır'a kaçınca, yurduna geri dönen Nusreddin Ahmed, Germiyanoğulları'nın egemenliğini tanıdı. Onun 1343 yılında ölmesinden sonra da toprakları Germiyanoğulları beyliğine katılan Sahib Ataoğulları ortadan kalktı.
Şu anda da Afyonkarahisar ilinde beyliğin adını taşıyan bir mahalle (Sahipata Mahallesi) mevcuttur.
Beyler
Ramazanoğulları Beyliği

Ramazanoğulları Beyliği, Misis ve Adana yöresinde kurulmuş bir Anadolu beyliğidir. 1352 yılında kurulan beylik 1514 yılında kısmen, 1608 yılında tam anlamıyla Osmanlı Devleti hakimiyetine girmiştir. Bu sülale Oğuzların Üçok kolunun Yüreğir boyuna mensuptur.
Kuruluşu
Moğolların istilası üzerine Anadolu'ya geçen Türkmenler (Yörükler), burada Moğollarla mücadele eden Memlük Devleti'ne büyük yararlar sağlamışlardır. Zamanla bu Türkmenlerden Bozok koluna mensup olanlar Maraş ve Elbistan civarına yerleşip Dulkadiroğulları Beyliği'ni kurmuş, Üçok koluna mensup olanlar ise Adana, Misis ve Payas çevrelerinde yerleşmeye başlamıştır.
Çukurova'nın Memlukler tarafından fethedilmesinde Üçok Türkmenlerinin büyük yardımlarına istinaden Memluklüler, bu zaferde büyük payı olan Üçoklardan Yüreğir boyunun reisi Ramazan Bey'e Adana çevresi ile Misis'in idaresini vermişlerdir. Bektaşi tarikatından gelen geleneklerin etkisi ile diğer tüm Anadolu beylikleriyle olduğu gibi Osmanlılarla da sıcak ilişkiler devam etmiştir.
Memlüklere tabi olarak uzun zaman hizmet ettikten sonra Yavuz Sultan Selim döneminde Çukurova'da Osmanlı hakimiyetinin kabul edilmesi üzerine Osmanlı ile iyi ilişkiler kurmuşlardır. Bu dönemde beyliğin başında bulunan Halil Bey'in bu tür davranışlarından ötürü Memlük Devleti tarafından azledilmiş, o da bunun üzerine Mısır Seferine çıkan Yavuz Sultan Selim'in Kaşlıca (Misis) dolaylarındaki ordugahını ziyareti sırasında Osmanlı'ya tabiiyetini resmen arz etmiştir. En son Pir Mansur Bey tarafından yönetilen beylik daha sonra fiilen de sona ermiştir.
Yıkılış dönemi
Anadolu Beyliklerinin en uzun ömürlülerinden birisi olan Ramazanoğulları Beyliği, kuruluşundan itibaren yarım asır kadar Memluklar'a tabi olmuş, 1510 yılından sonra ise Osmanlılara tabi olarak yaklaşık bir yüzyıl kadar daha varlığını sürdürmüştür. I. Ahmed dönemine denk gelen 1608 yılından sonra Adana'nın Halep'e; Sis ve Tarsus'un da Kıbrıs Beylerbeyiliği'ne bağlanmasıyla Ramazanoğulları Beyliğinin etkinliği resmen sona ermiştir. Günümüzde beyliği yönetenlerin uzak torunlarının çoğu Sivas, Tarsus, Mersin, Adana, Misis, Yumurtalık, Trabzon (Vakfıkebir), Sakarya (Akyazı), Ardahan ve İstanbul civarında yaşamaktadırlar.
Beyler
Dobruca Beyliği

Bu madde Dobruca Beyliği adlı Türkmen beyliği hakkındadır. Dobruca adlı bölge için Dobruca, Bulgar ve Rumen tarihlerinde yer alan prenslik için Dobruca Prensliği maddelerine bakabilirsiniz.
Dobruca Beyliği, Sarı Saltuk'un oğlu Seyit İsmail Saltuk'un 1281-1299 yılları arasında Dobruca'da varlık gösteren kısa ömürlü bir Türkmen beyliği.
Saltuklu soyundan gelen Sarı Saltuk'un oğlu Seyit İsmail Saltuk, bir grup askerle birlikte Pontuslular tarafından ele geçirilen Sinop ve Amasya yöresi'ni geri aldı. Ancak Selçuklu veziri Muhittin Pervane (1262-1277), IV. Kılıç Arslan aracılığı ile Seyyit İsmail Saltuk ve adamlarını o bölgeden uzaklaştırıp, oraya oğlunu vali olarak atadı. 1264 yılında İsmail Saltuk da Bizanstan yer isteyip, erenleri ve binlerce çadırlık Çepni ile birlikte Deliorman Bölgesine yerleşti ve yurt edinmeye çalıştı. Öte yandan, taht kavgası nedeniyle birbirlerine düşen II. Gıyaseddin Keyhüsrev'in çocuklarından biri, Bizans İmparatoru 8. Michel'den kendisi ve de çevresi için de yer istemiştir, bu Selçuklu beyleri de Seyit Sarı Saltuk ile birlikte Deliorman bölgesine gitmiş ve Çepnilere karışmıştır. Seyit Sarı Saltuk daha sonra Kırıma geçerek Altın Orda hanı Nogay ile birlikte 1281 yılında Kırımdan Dobrucaya geçip, Tuna boylarını (Dobruca yöresini) aldılar ve yurt edindiler. 1282'de İsmail Saltuk ve idaresindeki Çepni boyları Dobruca Bölgesine yerleşerek Dobruca beyliğini kurdular. Ancak Seyit İsmail Saltuk, 1297 yılında Dobrucadaki İsakça Kentinde öldü (Mezarı İsakça yakınlarındaki Babadağdadır.).
Sonuç olarak, 13. yüzyılda Selçuklu Türkmenlerinin Anadoludan Dobrucaya önemli bir göçleri ve kolonileşmeleri olmuştur.
Sarı Saltukun oğlu İsmail Saltuk, 1297 yılında vefat edince, beyliğin başına oğlu Ece Halil Saltuk geçti.
1299 yılında Altın Orda'daki taht kavgaları sonunda hakimiyeti ele geçiren Tatar hakanı ve boyları, Altın Orda hanı Nogay'a ve Nogay'ın en sıkı müttefiki olan Türkmenlere Dobruca yöresinde saldırdı. Bunda Bizans'ın kışkırtmaları da vardı. Yönetimi ele geçiren Tatarlar, Ece Halil kumandasındaki Çepnileri ve müttefiki Altın Orda Hanı Nogayın ordusunu dağıttılar.
1310 yılında (bazı kaynaklarda:1306) Sarı Saltukun torunu Ece Halil Saltuk, öldürülen Altın Orda Hanı Nogayın eşi Çiçek Hatun ve oğlu Türiyi ile bir kısım Nogay askerlerini de yanına alarak, tüm Türkmenlerle birlikte Çanakkale Boğazından Anadoluya geçerek Karesi Beyliği'ne sığınır. (kaynaklar 10bin ile 150bin çadır arasında değişmekte) Karesi kumandanları Gazi Evranos ve Hacı İlbeyi Sarı Saltuk'un soyundan gelen bu Türkmenleri ve Ece Halil'i hürmetle karşılar ve Karesi topraklarına yerleştirir. Ece Halil Karesi kumandanlarından biri olarak Bizans'a karşı savaşır.
Karesi Beyliği'nin 1360'ta Osmanlı tarafından ilhak edilmesiyle Ece Halil Osmanlı hizmetine girerler.
Olayların bir kısmı Saltukname'de anlatılmaktadır.
Bugün Balıkesir ve Çanakkale ilinde ve Bergama ilçesinde yaşayan 100'den fazla Alevi Çepni köylerinin bu Türkmenlerin devamı olduğu düşünülmektedir. Bir kısmının da diğer Türkmen boylarıyla karışarak sünnileştiği/manavlaştığı zannedilmektedir.
Kadı Burhâneddin Devleti

Kadı Burhaneddin Ahmed Devleti, Eretna Devleti'nin topraklarında, Oğuzların Salur boyundan olan Vezir Kadı Burhaneddin Ahmed'in kendi adıyla 1381 yılında kurduğu devlettir. Devletin merkezi Sivas'tır.
Kadı Burhaneddin kısa zamanda Orta Anadolu'ya hakim olmuş, ancak izlediği yayılma politikası yüzünden Karakoyunlu, Akkoyunlu ve Osmanlılarla ilişkileri bozulmuştur. Akkoyunlularla yaptığı mücadele sırasında Kadı Burhaneddin, Akkoyunlu Kara Yülük Osman Bey tarafından öldürüldü. Yerine geçen oğlu Alaeddin Ali, Timur tehlikesi karşısında şehir halkının da isteğiyle 1398 yılında Sivas'ı Osmanlılara teslim etti. Sivas Valiliğine, Yıldırım Bayezid'in oğlu Mehmed Çelebi getirilmiş böylece Kadı Burhaneddin Devleti son bulmuştur.
Tarihçe
Eretna veziri olan Kadı Burhaneddin, 1381'de Eretna Devletinden ayrılarak kendi devletini kurar. Kadı Burhaneddin, Sivas'ı kendine merkez olarak ayarlar.
Devleti kurduğunu çevresindeki Osmanlı, Memlük ve Karakoyunlu ülkelerine ilan eden Burhaneddin, kendi ayrıldığı Eretna Devleti'ni tamamen fetih eder. Ardından Kadı Burhaneddin, sahip olduğu topraklara camiiler ve okullar yaparak halkının ilime, dine ve edebiyata yönlendirmeye gayret ede Kendine bir divan yazdırarak çevresindeki ülkelere okutur. Lakin ileriki yıllarda bir güç zehri yaşayan Kadı Burhaneddin, tüm Anadolu'nun hakimiyetini almak ister ve Osmanlı İmparatorluğu ile arasında bir savaş çıkar. Kırkdilim Savaşı galip gelir ve Osmanlı'nın bazı kaleleri ve şehirleri Kadı Burhaneddin Ahmet'in egemenliğine girer.
Sosyete Kızlar

Material Girls, başrolünü Hilary Duff ve ablası Hailey Duff'ın oynadığı gençlik-komedi türünde bir filmdir. Filmin senaryosunu John Quaintance yazmış, yönetmenliğini de Martha Coolidge yapmıştır. Filmde Anjelica Huston, Lukas Haas ve Brent Spiner gibi oyuncular rol almıştır. Bu filmin yapımını Patriot Pictures ve Madonna'nın sahibi olduğu Maverick Entertainment üstlenmiştir.
Film Altın Ahududu Ödüllerine En Kötü Aktris (Hilary Duff ve Haylie Duff birlikte) ve En Kötü Çift (Hilary Duff-Haylie Duff) dallarında aday olmuştur.
Türkiye'de ilk kez Kanal D tarafından "Sosyete Kızlar" ismiyle ekrana gelmiştir.
Oyuncular
Hilary Duff: Tanzania "Tanzie" Marchetta
Haylie Duff: Ava Marchetta
Anjelica Huston: Fabiella
Brent Spiner: Tommy
Lukas Haas: Henry
Faith Prince: Pam
Marcus Coloma: Rick
Obba Babatundé: Craig
Maria Conchita Alonso: Inez
Can Ada

Canada; Eğirdir ile Yeşil Ada arasında yer alan ve 7 dönümlük bir alana sahip olan bir ada'dır. Yerleşim alanı olmayıp, çadır ve karavan turizmi ile piknik alanı olarak kullanılmaktadır. Mustafa Kemal Atatürk'ün Eğirdir'i ziyareti sırasında 1 Şubat 1933 tarihli Belediye encümeni kararıyla kendisine hediye edilmiştir. Atatürkün ölümünden sonra mirasçısı Makbule Atadan tarafından, özel bir şirkete (1500 TL bedelle Raşit Taner'e) satılmıştır(16 Kasım 1971 tarihli Cumhuriyet Gazetesi)[1]. Canada, çadır ve karavan turizmine bir mekan teşkil eder. Ayrıca bir piknik alanı olarak çevre halkının ilgi gösterdiği bir yerdir.
Yeşilada ile birlikte son yıllarda Eğirdir Belediyesi tarafından düzenlen heykel yarışmalarında mermer taşından yapılan modern heykeller yer almaktadır. Yeşilada özellikle sazan, levrek ve bölgede yetişen alabalık ve kerevit türü ürünleri sunan balık lokantaları ile yerli ve yabancı turistlerin ilgisini çekmektedir.
Isparta iline bağlı adalar
Yeşil Ada

Yeşil Ada, Eğirdir gölü üzerinde bulunan bir ada. Eğirdir'de bulunan iki adadan (diğeri Can Ada)biri olan adada, doğa güzelliklerinin yanında Aya Stefanos Kilisesi gibi tarihi zenginliklerde bulunmaktadır. Yerli ve yabancı turistlere hizmet veren balık lokantaları ve ev pansiyonculuğu gelişmiştir.
Isparta iline bağlı adalar