allah'ı düşünmek yerine peygamberleri övmeye fazlaca odaklanmak olabilir. inançlarına göre kâinatı yaratmış olan allah'ın nasıl bir varlık olduğunu merak etmiş olsalar ve evrenin yaratılışındaki gizemi anlamaya çalışmış olsalar, doğayı da incelemek için güçlü bir motivasyonları olacak ve böylece bilimsel aktiviteyi bir ibadet gibi göreceklerdi, "i want to know god's thoughts, the rest are details." * diyecek büyük âlimler yetiştirebileceklerdi ve şöyle konuşmalara itibar etmeyeceklerdi: . inanıyorum ki, antik yunan eserlerini arapçaya tercüme edip insanlığa önemli ilmî eserler kazandırmış ve bilim tarihinde yerini almış, müslüman bilimadamları da yukarıdaki paragrafta bahsettiğim zihniyete sahipti. yakın tarihteki bir örnek için; (bkz: abdus salam)(yalnız hatırlamak gerekir ki müslümanların çoğu kendisinin dinden çıktığını düşünmektedir.) tanrı'nın düşündüklerini bilmek istiyorum, gerisi teferruat.


dünyanın hemen her yerinde ötekileştirilmiş ve damgalanmış ırk+din karması. askerlik ve memurluk görevlerine alınmamışlardır. bu yüzden sadece yaşamak için yoğun şekilde ticaretle uğraşmışlar ve parayı kontrol etmişlerdir. sonuçta dünyayı yönetme gücünü kazanmışlardır. para herşeyi ve herkesi yönetir. yahudilere yönelik nefret söyleminin kaynağı da aslında özgüvensizlik ve eziklikten kaynaklanmaktadır. çalış senin de olsun...


yahudiler tarihleri boyunca özellikle orta çağ avrupasında katoliklerin ortodoksları daha doğrusu hepsinin birinden nefret ettiği yani hristiyan mehzeplerinin bile kendi aralarında bir birlerini işkence ile öldürdüğünü hatırlarsak bu iğrenç dönemde farklı dine mensup bu millet kendini gizlemiş bir birlerini kollamış desteklemiştir ama yaşadıkları yerde azınlık oldukları için yahudiler asker yapılmamış veya devlette görev alamamışlardır. çoğunluk halk tarafından sevilmedikleri için de yaşadıkları yeri zorla terk ettirilmesinden korktuklarından hatta çoğu zaman terk etmek zorunda kaldıklarından çiftçilik vs yapamamışlar bunların yerine göçükteri yeni yere çabuk adapte olup yine hızlıca para kazanabilecekleri işleri yapmaya daha çok zanaatkar (terzi,demirci, berber, doktor) veya doğudan gemi ile gelen kumaş seramik baharat vb şeyler satıp ticaret yaparak geçincen bu millet hollanda lale borsası ile başlayan paradan para kazanma döneminde daha da çok para kazanan bu millet her geçen yıl dünya ticaretinin artış göstermeside yahudilerin ekmeğine yağ sürmüştür. kısacası dünya ticaretini kendi tekeline almışlardır. yine bu yaşadığı yeri terk ettirilme korkusu ile kötü günler için her an hazırlı olup. mutlaka tasarruf etmişlerdir ve hep savurganlıktan uzak bir hayat yaşamışlardır. çok kâr yaptıkları zamanlarda bile fıkralara konu olacak kadar cimrilik ile geçen bir hayat yaşadıkları rivayet edilir. birikmiş olan tasarruflarda babadan oğula geçtiği belli bir sermaye sahibi tek bildiği meslek ticaret olan yeni nesil paralarını katlayarak bir sonraki nesle aktarmıak suretiyle bu milletin yönetiği para lar kopunun çığ olması gibi büyümüş dünya ticaretinde yön vererek daha çok para kazanmışlardır. yahudilerin zorunlu göçebe oldukları dönemlerde dünyanın her yerine gitmiş buralarda da birbirini kollamış aralarında hep dürüst ticatet yapmış olmaları nedeniyle dünyanın her yerinde parayla oynayan en zengin azınlık olmuşlardır. bir formül ile gidersek mesleği para kazanmak ve biriktirmek olan toplum = para dünyamızda başarı ölçüsü= para ne kadar çok para = o kadar çok başarı ama benim için başarılı olmak çok para kazanmak değil başarılı olmak iyi bir milet olmak bence yahudilere başarılı denmez


bugün "türkiye'nin aydınlık yüzü" olarak lanse edilen izmir'de, alsancak gibi en merkezi bir yerde bile adamın biri, kordon'dan elinde gitar ve birayla dönen bir gence yönelik oldukça yüksek bir sesle " at ulan onu yere, saygısız köpek" gibi bir laf edebiliyorsa; o genç korkudan elinde gitarıyla arkasına bile bakamadan koşabiliyorsa; ben ve yanımdaki arkadaşım dahil, çevredeki hiç kimse asıl saygısızlığı yapan bu yobaza bir şey diyemiyorsa; buna paralel olarak, milli eğitim bakanı, "imam hatip okulları sayısını 2000 küsür arttırdık" benzeri açıklamalarda bulunuyorsa, bu ülke yaşanılır bir yer olmaktan çıkmaya doğru son sürat gitmektedir. şimdiden geçmiş olsun! islam hoşgörü dinidir. ama bu hoşgörü tek yönlüdür. yani sadece kendilerine karşı hoşgörü beklerler. müslümanlar ise başka inançlara asla saygı göstermezler. bugünkü yaşadığım şey de işte tam olarak bu.


zaten inanan arkadaşlar da ateist hastası. her ramazanda adam dövüyorlar bu ülkede. mezhep farkına bile çoğu inananın tahammülü yok. önce kendi evinizin önünü temizleyin bir zahmet. yoksa dini kendi dünyasında yaşayanla kimsenin sıkıntısı yok. ama en basitinden her ramazanda tuttuğun orucu benim gözüme sokarsan, orucu neyin bozduğunu bir türlü kavrayamıyorsan,her önüne gelene şehvet duymak için fetva beklersen, namaza kılıç kalkanla gidersen hor görmeyi bırakıp çok kral dalga geçerim.


bir mezhebe gore helal olabilen bir sey diger mezhepte haram olabilir. bunlar kesinlikle (i) itikatidi meseleler, (ii) kur'an'da acik olarak ifade edilmis konular, (iii) peygamberin sunnetinden acik olarak ortaya konmus durumlar, ve (iv) hakkinda islam alimlerince ittifak edilmis konular disindaki seylerdir. yani verilen orneklerde de gorulebilecegi gibi dinin ozune bagli "temel" meseleler degil kitaba ve peygamberin sunnetine gore "farkli" yorumlarin yapilmasinin sonucunda ya da peygamberin cesitli durumlarindaki "farkli" uygulamarina dayanan ve icma seviyesinden sonra belirli bir noktada ayrisan yaklasimlardir. hadi birisi cikip domuza helal digeri de haram dese ya da alkol konusunda, basortusu konusunda ayrissa iyi de bu noktada helal ve haram ayrismasini bir celiski olarak gormek icin hem dini ilimlerin sureclerinden ve dogal olarak literaturunden haberiz hem de inanca bakarken at gozlugu takiyor olmaniz gerekir. gerisi asagidaki linkte var başka mezhebi taklit etmek: bu din alimleri, bu mezhep imamlari, bir seye helal ya da haram derken, kalkip kendi kafalarina gore degil, islam dunyasinda dinin ilk cikis zamanindan beri temel alinan bir metodolojiye dayanarak bu karara variyorlar. din konusunda bu kadar bilgili, neyin ne olduguna bu kadar hakim adamlarin -ki hakim olduklarini bize kadar ulasan kendi yazdiklari kaynaklardan gorebiliyoruz- en azindan bir kismi cagdas olmadigina gore (misal imam safi ebu hanifenin oldugu yil dogmustur), kendisinden once din alimi olarak kabul gormus ve daha sonra mezhep imami olarak kabul edilmis bir kisinin haram dedigi seye helal demis olmakla nasil bir durumun ortaya cikmis oldugunu bilmedigini, anlamadigini ya da bunun farkinda olmadigini dusunme luksumuz var midir? eger durum bu ise, iki sey soz konusu olabilir, ya bu imam digerinin yalan soyledigini iddia ediyor ve onu reddediyordur ya da bu konu bizim dusundugumuz noktada bir celiski olusturmuyordur. simdi, mezhep imamlari arasinda, bir cekisme ya da bir kavga oldugunu, mezhep savaslari diye bir seyin -ufak tefek bazi catismalar disinda- islam dunyasinda soz konusu oldugunu iddia edemeyecegimize gore, biz neden bahsediyoruz arkadasim? neden bahsediyoruz?


senelerimi çaldı. bırak inandığım zamanları, sorgulamaya başladığımda da ömrümden ömür aldı. öyle bir duvardıki bir iki aylık araştırma ile yıkabileceğim bir şey değildi ve ben bu sürede hep islam tarafında oldum!!! neden mi??? o duvar varya çocukluğumdan beri empoze edildiğim!!!! insan her ince detayına bakmadan yıkamıyor!!!! ingilizceniz yoksa hiç yıkamazsın çünkü türkçe kaynak yok!!!!!!!!!!!!!!!!! ve sonunda anladığım tek şey yıllarımı çöp etmekten başka bir işe yaramadı.


- şeytan icatları - tööbe tööbe din elden gidiyo kuruntuları - devletlerin başındaki insanların kontrol manyaklıkları - kadınların okutulmaması. (bu da zaten ülkeyi geliştiricek insan sayısını yarı yarıya düşürür)


özellikle temeli olan kutsal kitap ilk inen ayette " oku! " buyurur. ama bir kısım allahsızlar bunu "bok at, eleştir ve inanma" diye algılar.. onca yıllık üyesiyim bu dinin, daha hiç bir resmi kaynakta 10000 tövbe edilmesi gerektiğini duymadım. islam inanmayanların istedikleri gibi algıladıkları ama yaşayanların tam haz ile yaşadıkları bir dindir..! işte ilk ayeti anlayıp kavramış olanlar okur ve araştırırlar ; gerçek şudur ki ; tövbe ne zaman içten ve samimi duygularla edilirse kabul edilir. samimi olmayan 10 milyar kere etse gene bir işe yaramaz soru : kimler 10000 kez tövbe eder ? a)cahiller b)cahiller c)cahiller d)hepsi


genelde hoslarina gitmeyen ozellikleri soylemisler. nefrete vardiranin sayisi okudugum kadariyla az. haksiz elestirenler de var. onlarin cogu azerbaycan toplum yapisinin degerlerine gore bize deger bicmelerinden kaynaklaniyor. al iste, kardesim dedikleriniz sizleri elestiriyor. herkes baksin da biraz ders cikarsin. onemli bir kismi turkiye sagina oy veren halka giydirmis. iyi olmus, icimin yagi eridi. boburlenmelerimize, baskalarini hakir gormemize, guclu oldugumuzda hemen karsimizdakini ezmeye calismamiza, bos konusmamiza, herkese milliyetcilik ve muhafazakarlik satmamiza iyi gecirmisler. ne yazik ki buradakilerin kulaklari bunlara kapali. azerbaycanlisi, kibrislisi, kazagi vs hepsini bezdirmisiz. turan islak ruyasindan uyanin da insanlara esit muamele gostermeyi ogrenin.


dostoyevski'nin ecinniler (bkz: ) romaninda soyle bir paragraf vardir: ''zeki insanlarin tanri'ya inanmadiklari bir gercek, akilli olduklarindan inanmiyorlar.. peki sen, dedim ona, kucuk budala sen ne biliyorsun tanri hakkinda? bunu bir erkek arkadasin asilamistir sana.. ayni arkadasin sana ikona onunde mum yakmayi ogretseydi, sen de bunu yapardin dedim'' zeki, sorgulayici insanlarin tanri'ya inanmayacagi gibi bir on yargi olusmus ateistlerde.. ozellikle turiyede, tipki yukaridaki gibi bir durum soz konusu.. vasatin uzerinde zekaya sahip, guya sorgulamaci bir genc, bir varoslara bakiyor ordaki acilari, cileleri goruyor; bir zengin kisma bakiyor rahati mutlulugu goruyor.. (bkz: une vie).. bu siniflarin dine olan yaklasimlari da gozden kacmiyor ve akli basinda biri olarak dini merkeze almayan, agnostik zaman zaman ateist hayat felsefesini mantikli buluyor.. sozlukte de inananlara karsi, bilmem kac sene oncesinin kitabina, hurafelere, gorunmeyen bir tanri'ya inanma salakligi suclamasinda bulunuluyor.. peki durum gercekten boyle mi, zeki-dahi insanlar gercekten zekalarini kullanarak, sorgulayarak mi ateist oluyorlar yoksa sadece birilerine tepki mi, birilerinden farkli olma cabasi mi onlari ateist yapiyor.. zekalarindan kimsenin suphe edemeyecegi bir kac kisiyi ornek verelim ki inanmanin yada ateistligin zeka ile ilgili olmadigi anlasilsin.. mesela , mesela kant, mesela , mesela descartes, mesela , ve daha bircoklari tanriya inanan insanlardi.. hani bazilari diyecektir ki ''aradan gecen 150-200 sene dehadan daha onemlidir''.. okey onemlidir elbette, kant'a iphone versen afallar belki ama tanri konusu metafiziktir.. aradan gecen yillar bize tanri'nin varligini ispatlayamadigi gibi, olmadigini da kanitlamamistir..ateist olarak bilinenlerin bir cogu da aslinda agnostiktir.. ve haala bu konu hislere, cocuklukta bilincine yerlesen ogelere baglidir.. ayni olayi kimisi tanri'nin varligina yorar uzerinde baska bir husus dusunmez, kimisi neden sonucuna bakar bilimsel bir kesif yapar, tanri'ya hic pay cikarmaz.. kimisi de ikisini birlestirir ve olur.. bu devirde bilimadamlarinin cogunun ateist olmasi falan da zamanin ruhundan dolayidir, cevrenin etkisiyledir.. ibn-i sina'nin, el harezmi'nin, el biruni'nin ciktigi donemler de olmustur.. daha once da ev almanin mantiksizligini, da askin mantiksizligini kanitlamistik, is bu entryde de tanri yada din konusunun zeka ile ilgili olmadigini kanitlamis bulunuyoruz.. öle.


hintlilerin psikolojilerini bozmuş dindir. aklın a'sının bile bulunmadığı sahnelerden bunu rahatlıkla görebiliriz: saçmalık rekoru olabilir: ...


azerbaycanlılara, iranlı farsiler ve ruslar ateşe tapan anlamına geldiği için aşağılamak için azeri derler. onlar ise kendilerine ya azerbaycanlı ya da azerbaycan türkü derler. bilginize.


zulüm gören birdaha zulüm görmemek için herşeyi yapar gerekirse zulümde yapar. (bkz: seyfo dayı)


vahşet arayanlar, bir karıncayı bile ezmekten imtina eden, ahlaksal öğretiler peşinde koşan budistlerden çok, aynaya bakarak din ve milliyetçilik kavramlarını sorgulamalıdırlar.


ateizme inanılmaz. ateizmin kuralları yoktur, dogmaları yoktur; ateist olmak için tek gereken şey asılsız tanrı iddialarını reddetmektir. "her insan inanç içgüdüsü ile doğar" iddiasının dayandığı araştırmayı şahsen çok merak ediyorum. iletişim kurabildiği yaştan itibaren "büyükler için noel baba" olan tanrı kavramıyla beyinleri yıkanan ve bundan asla kurtulamayan isanların böyle iddialarda bulunması çok doğal tabii.


yanlış anlamalarla doludur. (bkz: life of brian)


latin dünyasında roma ve yunan tanrılarına tazimde bulunmayı reddeden yahudiler için kullanılmış bir sözcüktür.


yahudiler zengin falan değiller bence. istanbul’dakiler gitsin baksın mesela şişhane kuledibinde "matan baseter bikur holim vakfı" var. fakir, yaşlı ya da hasta yahudilere yardım için çalışan bir vakıf. bağışlarla geçinir. israil zengin bir devlet sayılabilir tabi. fakat bireysel olarak tek tek yahudilere bakınca zengini de var fakiri de. israil’de de böyle, türkiye’de de, amerika’da da, fransa’da da.


islam dininin gerici kesimin etkisi altında bağnazca yorumlanması... şu anda kullanılan karaköy - galata arasında inşa edilen tünel, metro çalışmaları arasında inşaa tarihi itibarı ile başlarda yer almaktadır... ve bir ihtimal istanbul metro sisteminin ilk ayağı olarak tarihe geçebilme olasılığı varken, yobaz zihniyetli bir şeyhülislamın "ölmeden toprak altına girmek caiz değildir" lafı üzerine yıllarca sadece hayvan taşımacılığı için kullanılmıştır... alın size neden.....


alemlere üstün kılınmış diye yazmıyor mu? sadece bu sebeple ortadoğululara dünyanın sempatik bakmaması normal.


ailemin işi sebebiyle istanbul'da sektördeki yahudileri, ermenileri az çok tanıyorum. iş odaklı çok çalışkan dürüst insanlar. ermenilerle ilgili şöyle bir anekdot anlatayım. bir tanesi bir gün ziyaretimizde dürüstlüğün öneminden bahsetti ve bizim ne kadar düzgün çalışan insanlar olduğumuzu söyledi. meğersem bunların kürt bir firma mal üretmek için 2000 dolar civarı parasını almış ama parayı verdikten sonra muhataplarını bulamamışlar. kürtler 2000 doları aldıktan sonra istanbuldan toz olup gitmişler, bizimkiler çok şaşkındı. kendileri dolandırıcılık bilmediği için maalesef dolandırılmışlar. tehcirde ermenileri de katleden kürtlerdi, hala ermenilere kazık atan kürtler. garip derecede dürüst çalıştıkları için dolandırılmaya açık gibiler. eh be mıgıryan abi çevreye sektöre sorup soruşturmadan o kadar para verilir mi ya, safım benim. ben müslüman geçinenlerde öyle bir temiz kalplilik görmedim, aksine kafaları hep çakallıkta.


en az onun inananlara gösterdiği saygı kadar saygı görmeyi hakeden insan.


insanlar dinini değiştirmiyor, çoğu dünyaya geldiği toplumun dinini kabul ediyor. ilk dini islam olan 100 kişi seçsek, kaçı dinini değiştirmiştir? çok azdır. (türkler hariç ) burada dikkat çekmek istediğim nokta dünya tarihinde on bin belki yüz binlerce din var olmuş, senin iddia ettiğin şey "benim dünyaya geldiğim toplumun dini gerçek". olaya rasyonel yaklaşırsak bu çok saçma bir düşünce. islam'a gelelim, akla yatmayan bir sürü şey var. sınırsız cariye? kadınlara 2. sınıf insan muamelesi yapılması? kırbaç? (eğer kuran'ı indiği zamanın şartlarına göre değerlendireceksek, evrensellik?) bu örnekler çoğaltılır. peki, bariz olarak islam'da ne gibi sıkıntılar var? bir örnek, kader-irade dediğimiz olay. buna allah'ın geleceği bilmesi-irade olayı da diyebiliriz. kader ve irade aynı anda olamaz. basitçe açıklayayım; 1) kaderin olması: aracımla yolda gidiyorum. yol 2'ye ayrılıyor. ya sağdan gideceğim ya soldan. eğer ki kaderimde soldan gideceğim yazılıysa sağdan gidemem çünkü ben seçmeden soldan gideceğim yazılmış. yani iradem yok. hiçbir zaman olmadı. bu entry'i bile kaderim yazdırıyor bana mantığı çıkıyor. 2) iradenin olması: aracımla yolda gidiyorum. yol 2'ye ayrılıyor. ya sağdan gideceğim ya soldan. seçim bana bağlı olduğu için kaderimi ben belirlerim. ve bu da allah'ın her şeyi bilmediği anlamına gelir. çünkü eğer iradem varsa, ben bir şeyi yapmadan allah ne yapacağımı bilemez. ha eğer ki allah, ben bir şey yapmadan ne yapacağımı biliyorsa bunun önüne geçemem. ben tercihimi yapmadan allah'ın ne yapacağımı bilmesi, bunun önüne geçemememdir, kader dediğimiz olaydır. bu ikisi hiçbir durumda beraber olamaz gördüğünüz gibi. yani bahsedildiği gibi kader ve irade bir arada olmaz. ben kadere inanacaksam, iradem yoktur. iradem varsa da kadere inanamam. bu örneği verme amacım, islam'ın akıl dini olmadığını vurgulamaktır. akılcı düşünerek varacağınız tek yol islam'ı reddetmektir arkadaşlar. bu verdiğim örnekten yola çıkarak, islam'ı kabul etmemin ancak mantığıma karşı çıkmamla mümkün olabileceğini söyleyebilirim. peki, islam akıl dini değil miydi?


yıldıray ogur sanırım yazısında kullandıktan sonra, ufaktan dillenen bi husus var. ateist için, din toplumların afyonudur. bunu diyen zat'ın bi önceki cümlesini birçok ateist bilmez'miş, yani yıldıray'cığımın iddiası bu'ymuş. bir önceki cümle de şuymuş; "kalpsiz dünyanın kalbi..." bana sorsaydınız türkçeyi temel seviyede bilen biri bu evvelki cümleden inançlıya ekmek çıkmayacağını rahatlıkla anlardı. ama yıldıraycığım, buradan kendine argüman devşirebilmek için vaktiyle epey bi takla atmak zorunda kalmıştı. neticeye etkisi mi? sıfır tabii ki. kalpsiz dünya'nın kalbi olmaz. bunu böyle ifade eden hiç de ince olmayan bi ironi peşindedir tabii ki. bunun gibi aleni şeyleri anlamamazdan gelmek üzerine yazı döşenmek yıldıray'gillerin kariyerlerinin temelini oluşturmakta, ekmeğinin peşinde ne olsa kendisi... nihayetinde ateist, kalpsiz dünyanın kalbi olmayacağını anlayıp, kabul edip, hayatına devam edebilecek olgunlukta, aydınlıktadır. din de "bu gerçek böyle değilmiş gibi" yaşamak isteyenlerin afyonudur. ve tabii ki herkesin hayatına kimse karışamaz yalanlar istiyorsanız, yalanlar söyleyelim, incinirsiniz, yine de siz bilirsiniz.


ateizm üzerine okuduğu her kitabı bilimsel sanan insan olur çoğunluğu. geri kalanına da inanma sorumluluğu ağır gelir genelde.


masum olanlar en mübarek olanlar oluyor sanırım... çocuk gibi masum, saf, temiz...


en çakal din. işçisin sen işçi kal diyor.


bir deist olarak hor görmüyorum sadece acıyorum çünkü gözleri karartılmış sorgulamaktan aciz ve korkak insanlara tahammül etmekte zorlanıyorum.ülkede herkes allahı kandırdığını sanıyor kaçınız içinden gelerek iman ediyor ? hadi abi ya..


israil uzerinden konusursak kesinlikle arge. adamlar kisi basi arge harcamalarinda bir numara.


ateist tanrının yokluğunu kanıtlamak için çabalamaz, varlığının kanıtını bekler. çünkü asıl "tanrı var" demek varsayımdır, çıkarımdır. "tanrı yoktur" tanrının var olduğu iddialarından sonra gelebilir anca. ondan önce adı sanı bile duyulmamıştır. kısaca ateizm sadece bir tepki, tanrı da sadece bir kelimedir. bir de şu var:


ticari olarak sadece yükte hafif pahada ağır emtialarla uğraşmaları. dünyanın her yerinde, hukuk, siyaset, emlak eğlence gibi yüksek değer üreten alanların belirleyicisi olmaları.


orta okul ya da lisedeydim, bir hocamız ile tartışıyorduk, bana: "yahu bunca güzel tabiat, evren, bu kadar karmaşık düzen, işte bıdı bıdı ballar, polenler, deniz canlıları, okyanuslar, birkaç kendince ilginç şey daha vs vs kendi kendine olmuş olabilir mi? elbette ki tüm bunları allah celle celalühu yaratmıştır, o her şeye kadirdir." demişti. ben de: "peki allah'ı kim yarattı?" gibi basit bir cümle ile cevap verdiğimde: "o hep vardı, ve hep olacak." diyerek cevap vermişti. islam da budur işte, muazzam bir soruya verilen çok yüzeysel bir cevap.


uzun yıllar boyunca gururla taşıdığım ünvan. idi. fakat nedir beni müslümanlıktan nefret ettiren, biliyor musunuz; adı "inanış" olan bir olgu hakkında insanların bu kadar dayatma yapabilmeleri, kendinden emin konuşabilmeleri. "herkesin inanışı kendinedir yarraam" diyecek kadar basit bir savuşturmayla değil, "inandığın bir şeye başkasını inandırmaya neden çalışıyorsun, sen bilmiyorsun ki, sadece inanıyorsun, neyin tartışmasını yapıyorsun, neyin dayanağından söz ediyorsun, hangi kanıtı aklına alıyorsun?" dünyada 50bin tane din var. birisinin adı inanış değil bilim olsa, tek bir tane olur. yoksa elin amerikalısı hayatında islam nedir duymadığından hristiyan kalmıyor. elinde kanıt yok ki pezevenk, agnostik düşünüyorsun aslında haberin yok. sahih denilen hadislerin sahihliği nereden geliyor acaba? kimin kime naklettiği bir süreden sonra sarı çizmeli mehmet ağa'ya dönmüyor mu? yaratan'dan söz ediyoruz, bu kadar mükemmel, bu kadar kusursuz. blizzard değil ki adam diablo'dan sonra lod'u göndermesini bekleyelim, expansion pack için maille istek gönderelim? "neden var?" sorusunun cevabı madem "bir hazine idim bilinmek istedim", bu ego niye arkadaşım? otorite kurmak için kendisinden sonra gelen öğrenciyi itin götüne sokup sınıftan atan hocaya "bak bak kendini adamdan saydırmaya çalışıyor ibne" derken, kendisini bilmek için yaradan bir tanrı için ne demeli? ben neden ölümden sonra babacan değil de beni cezalandıracak birisini düşünemiyorum? "allahım, şu gece içtim ölesiye, bir günlüğüne ölmek için, unutmak için, sızdım sonra" desem, alacağım cevap neden "haklısın oğlum, ben de olsam ben de öyle yaparım" değil de "yanacaksın ulan" oluyor? bu kadar sınırlara sokmaya çalışmak neden? allah'ın zamanı mı yok ki bana "vallahi oğlum biliyorsun kurallar belli, sıradaki" mantığında cevap bekliyorum? anayasa yapılır, ülkeyi düzende tutmak için, anayasayı yapanı söveriz "eksik ulan, fazla, adil değil bilmemne" diye. dünyayı yaradanın anayasası bu kadar sikko olabilir mi ki inanan müslümanın bile mantığına sığmasın? kimsenin neye inandığı beni ilgilendirmez, hatta biliyorum ki sorgusuz sualsiz inanmak dünyanın en güzel şeyi. bu yüzden gönülden bağlı olan birisine sadece hayranlıkla bakabiliyorum, neye inanırsa inansın. kendini kalıba sokabilen adam dünyanın en rahat insanıdır, düşünmesine gerek kalmaz çünkü. fakat ben ilk cümleme "idi" dediğim andan beri lanetlenmiş, hayatta yaşadığı hiç bir şeyden tad almayan bir insanım. lanet ediyorum bu halime, fakat rüyalarıma giriyor, uyuyamıyorum; sadece şunun cevabını istiyorum sizden. "olur mu hiç öyle şey"cilik değil, sadece ihtimalini düşünün istiyorum, tek bir an sadece. "müslümanlık uğruna ölenler, canlarını feda edenler. bu uğurda kendi çocuklarını, emeklerini ömürboyu göremeyecek olanlar. namaz kılarken ağlayan babaannem. yunus emre, mevlana, bu uğurda nirvanaya varanlar" butün bu feda edilenler, bütün bu yaşananlar, sakınılan mutluluklar, dayatmalar; ya bir hiç uğrunaysa? ya bütün bunlar basit bir yalansa? lanet olsun ki buna inanmak istemiyorum ben, bunu bilmek istiyorum, ve bu benim hakkım. beni sadece inanmaya zorlayan bir dine ben artık inanmıyorum.


sizi allahla aldatmalarına izin vermeyiniz der girdap filmi. islam hoşgörü dini olmasına rağmen islam kullanılarak teröristler yetiştirilmiş siyonizm için kullandırılmıştır. özünde islam tabi ki hoşgörü dinidir.


sanırım şu üçünden biri a) çekingen ateist. b) inançlı septimist c) ya da pagan tabi herkesin tuttuğu deizm anlayışı kendine bi yerde.. ama ben hala çözemedim bu sıfatı. ateizmden önceki basamak dersin kızarlar, kuşku duymaya başlamış inançlı kimse dersin daha çok kızarlar, doğayı tanrı olarak gören pagan dersin cinnet geçirirler, inancın dogmasız halini kabul eden kimse dersin yine beğendiremezsin, korkak materyalist dersin yine parlarpar. her şeye kızar bunlar. ay aman gidin be!


dini, özüyle ve akılla değil sembolleriyle yaşamaları.


kendi içyanlışlarının (ya da belki asıl işlevinin) insanlar üzerindeki etkisini savunmak için suçu insanlara atarak şarlatanlığını ilan eder; duymaya cesareti olana... islam dini'nin altında yatan hoşgörü, islam'ın altından kalkamadığı için orada yatmakta ve insanlardan uzak tutulmaktadır. islam aslında tastamam doğru yorumlanmaktadır ve benimsenip kitlelere mal olmuş yahut edilmiş dinler içerisinde son afettir (kendi yazgısına göre sonrası yoktur, kıyamet gelir). bu dini hoş görmeyi sağlayan az sayıdaki mensubun iyi olmaları, onların insan olarak iyi olmalarındandır, hoşgörüyü ve sağduyuyu hapseden dinlerinden değil. yani başı örtülü annen ve bacın iyi kalplidir, deden ve baban toleranslı ve iyi yüreklidir; din değil. onların başı açık olsaydı, sakal, tespih, namaz, cami ve imam gibi kavramları tanımıyor olsaydılar kötü insan olmayacaklardı. annen, baban ve kardeşlerin yeni zellanda'da doğmuş ve seni büyütmüş olsalardı ve tüm ailecek dinsiz olsaydınız kötü insanlar olmayacaktınız. ama din yayacağım ve insanları allah yoluna getireceğim diye düşünenlerin elinde islam yerine başka bir din/silah olsaydı yine seni ve aileni manipule edeceklerdi. suçlu insanoğlu değildir. insanoğlu içerisinde insanlara din denen yalanlar silsilesini yayan ve onları birbirine düşüren, dini var etmekle dinin kendisi olan insanlardır. bunlara inanan saflar, yani bizler yalnızca aptallığımızdan ötürü suçluyuz.


musluman kardeslerimizi nasil "sizi makarna canavari olunce buz dolu bir kaba atip uzerinize bol salca koyarak soganlayacak ve o kaptan cikmaya calisip cikamayacaksiniz" diyerek ikna edemiyorsak, bilincli ateistlerimizi de "ince bir kopruden gecmeye calisicaksin, sonra da gunahin coksa dusersin zaten, orda da seytanlar var sizi cehennemde bekliyor cok sicak firinlara atacaklar" diyerek ikna edemeyiz. baslik altinda fazla ugrasmayin istedim.


inançlarına çok bağlı bireyler yetiştiriyorlar. bir de dünya ekonomisinin ellerinde olduğu gerçeği var. zamanında bunu çok güzel oyunlarla başarmışlar işte.


islam allaha teslim olmak demektir. hz. ibrahim ve sonraki bütün dinlere inanlar çağları için allaha teslim olanlar yani islam olanlardır. allah'ın dininin şu zamanki evrimsel aşaması ve zuhuru bahailiktir. ve bahailik; allah'ın tek dini her geçen gün daha hızlı ve daha kitlesel bir biçimde yayılıyor. nerdeyse ulaşmadığı bir şehir kurumsallaşmadığı ülke yok aşağıdaki filimde bu nefes kesici yayılışın son yüzyılını izleyebilirsiniz. 1921 yılında, hz. abdülbaha'nın vefatı sırasında, nispeten küçük bir bahai toplumu, üzüntülü de olsa geleceğe, hz. bahaullah’ın ahit ve misakı'nın merkezi tarafından bırakılan talimatlara odaklanmış olarak, inanç ve cesaretle baktı. hz. abdülbaha, bahai toplumunun nasıl büyüyeceği, gelişeceği ve insanlığa giderek nasıl daha fazla hizmet edeceği konusunda açık rehberlik sağlamıştı. o zamandan beri hz. bahaullah'ın takipçileri dünyanın en uzak noktalarına ulaşarak, bu rehberliği hayata geçirmek için tasavvur edilemez bir fedakârlıkla çalıştılar. bu film, filizlenmekte olan bir bahai toplumu tarafından gerçekleştirilen yüzyıllık bir çaba ve öğrenmeden görünümler sunmakta ve insanlığın birliği prensibine dayalı bir dünyanın ortaya çıkmasına katkıda bulunmak için toplumun mevcut çabalarına yol açmış olan yolculuğun ana hatlarını çizmektedir.


yahudinin 100 lirası varsa 50'si ile iş yapar, 50'sini kenara koyar. türkün 100 lirası varsa sağdan soldan borç alıp, evi ipotek edip 150 liralık işe girmeye çalışır.


mantıklı düşünmeyi şiar edinmiş , pozitif bilime saygı gösteren , seküler ahlak sahibi , akıllı insanlardır. istisnalar kaideyi bozmaz.


"yaraticinin olduguna inanmamak sacmaliktir." gibi yorumlarla zırvalık olarak nitelenebilen inançsızlık sistemi. buna cevaben şöyle bir görüş sunabilirim: yaratıcının olduğuna inanmak saçmalıktır. bir yaratıcının varlığına inanmak tam bir zırvalık. bence böyle daha güzel oldu. tanrılar mı dinleri yarattı yoksa dinler mi tanrıları yarattı? şimdiye kadarki inanç sistemleri zırvalıktan ibaret olsa, yaratıcının olduğuna inanmamak neden saçmalık olsun ki? din denen zırvalıklar olmasaydı tanrının varlığından nasıl haberdar olunabilirdi?


hiçbir şeyin kendiliğinden var olamayacağını, hele canlıların, insanların o kadar mükemmel sistemler olduklarını ve bunun kendiliğinden olamayacağını, arkasında mutlaka bir "zeka"nın var olması gerektiğini söyleyen, bu "zeka"nın da allah olduğunu; ancak bütün bu canlıları ve evreni yaratan muhteşem allahın yaratılmadığını kendiliğinden var olduğunu savunan ama bu paradoksu bir türlü kavrayamayan arkadaşlardır. zöge: geçtiğimiz cuma günü (7 haziran 2013), cuma namazı kılan cemaati, provakatörlerden koruyanları görünce ne kadar sevindim ve gururlandım. batıda pek çok şehirde camilerle bitişik omuz omuza barlar vardır, isteyen ibadet eder, isteyen içer. voltaire'in dediği gibi, "fikirlerinize katılmıyorum ancak onları ifade etmeniz için hayatımı feda ederim." başbakan ve adamları marjinal grup arıyorlarsa, iş bu entry'nin konusunu oluşturan fikre tahammülü olmayanları görmesi gerekir. bu entry'nin zamanın ötesi'ne gitmesi de beni ne kadar gururlandırdı anlatamam.


arapça selam yani barış kökünden türemiştir. teslimiyet demektir. islama girmiş olana müslüman, yani "teslim olmuş" denir. harf inkılabı sonrası kopan bağları tekrar birleştirmek zor. toplumda var olan karmaşanın da bir kısmı insanların birbirlerini anlamamalarından, aslında neyin ne anlama geldiğini bilmemelerinden kaynaklanıyor. söz-anlam bağını oluşturmak, bu toplumu yeniden bir "şey" haline getirmenin yegane yolu. bu da pek mümkün olmadığına göre, toplumdan ultra duyarlılıklar beklemek, her sıkıntıda "bunların % bilmem kaçı aptal zati" demek, her söyleneni anladıklarını filan zannetmek aymazlık. diğer taraftan da, kendini bir şey biliyor zannetmek de benzer bir durumdan kaynaklanıyor. klişeleri ezberleyip, kemalist olmakla entelektüel de olunmuyor. ne dendiğini anlayan, ne dediğini bilen bir toplum, entelijansiya vs için geç kalınmıştır. bu ülkenin, bu biçimde, ne üdüğü belirsiz bir durumu daha fazla yaşaması, sürdürmesi zor görünüyor. hayırlısı.


uzun süredir ateist olarak hayatımı sürdürmekteyim. hiçbir zaman inanan birini hor görmedim, saygısızlık etmedim. inananların birbirine yaptığı saygısızlıktan ne haber? deist birisinin inanan birisini hor görmesi aptallıktır, çünkü deist inanan birisidir... agnostik olmayanlar bazı şeyleri tam anlayamamıştır. inananlar, inanmayanlar kadar doğrudur. tanım: inananlar ile dinciler arasındaki farkı anlayamamış yazar başlığı.


• kitap incelemesi • hata neredeydi? yazan: bernard lewis yayınevi: kronik sahi, hata neredeydi? soru açık ve keskin: hata neredeydi? yani bir zamanlar daha üstün olan ortadoğu islâm medeniyeti nerede hata etti de batı avrupa medeniyetinin gerisinde kaldı? soru bu kadar açık ve keskin olunca cevabın da şıp diye verileceğini düşünebilirsiniz. maalesef. cevabı, iki medeniyetin yollarının nasıl ayrıştığını iyi bir şekilde özetleyen kitaptan bulup çıkarmanız gerek. ne de olsa sorunun basit ve tek bir cevabı yok. birbirleriyle yarışan ve farklı hususları öne çıkaran çok fazla fikir var. ama cevabı bulmak için atılması gereken ilk adımın şu olduğu şüphesiz: yenildiğini kabul et ve yenileşmene engel olan bağlayıcı geleneklerden özgürleş. kitaptan bazı alıntılar ortaçağ avrupa'sı dinini ortadoğu'dan; modern ortadoğu da siyasetini avrupa'dan aldı. tıpkı bazı avrupalıların merhametsiz bir hıristiyanlık yaratmayı başarması gibi, bazı ortadoğulular da özgürlük olmayan bir demokrasi yarattı. batı'da, bir kişi piyasada para kazanır ve bunu iktidarı satın almak veya etkilemek için kullanır. doğu'da kişi iktidarı ele geçirir ve bunu para kazanmak için kullanır. ahlaki açıdan ikisi arasında bir fark yoktur, ancak ekonomi ve devlet üzerindeki etkileri çok farklıdır. on altıncı ve on yedinci yüzyılda büyük avrupa üniversitelerinde arapça kürsüleri kurulmuştu. bilgi edinilip saklanacak, gerekirse getirtilecek bir şeydi; büyütülüp geliştirilecek bir şey değildi.


insanoğlunun beyni gittikçe geliştiği için inananları doğduğu günden beri sürekli artmaktadır.


1948 yılına kadar bir devletlerinin olmamasıdır. yahudiler tarih boyunca yaşadıkları her devletten dışlanmışlardır. bu da yahudilerin sürekli mobilize olmalarını gerektiren ticaret ve tefecilik gibi mesleklere yönelmelerine neden olmuştur. bu sayede sermaye birikimi sağlayan yahudiler bir yandan çocuklarını sanat ve tıp gibi mesleklere yönlendirirken bir yandan da elindeki sermaye ile devletleri kendilerine bağımlı duruma getirmişlerdir. devletlere faizle borç para vererek hem sermayelerini artırmışlar hem de bu devletler de söz sahibi olmuşlardır. sonuç olarak dışlanmışlık ve sürekli tetikte olma durumu yahudilerin hem kendilerini eğitmeye hem de sermaye biriktirmelerine yok açmıştır. bu da başarıyı getirmiştir.


hakikati bir anda ve toplu olarak verir. bu yüzden islam'da hakikate ulaşmak yerine hakikatten hareketle ve hakikat ile birlikte her şeye ulaşmak vardır. (tümdengelim) yine bu yüzden bir müslüman ibadetlerini yapamasa ve hatta günahkâr olsa dahi hakikati tasdik ettiği ve ona şirk koşmadığı sürece kurtuluştadır. (kul hakkı hariç, çünkü kul hakkını korkunç yapan şey allah'ın zâtının hakkının onda gizli olmasıdır.)


yetiştikleri kültürün kurbanıdır pek çoğu. bu topraklarda doğan herkes az çok müslüman kültürü almıştır, ailesine bağlılığı, yaşlılara saygıyı, toplumun görünmeyen kurallarını vs. öğrenmiştir, yani yerine gelince herkes müslüman gibi davranmasını az çok becerir. hatta abartıp yaşı 9 civarına gelince bunları öğrenmenin ve toplumun bir parçası olmanın gururuyla sağa sola kendini inançlı bir birey olarak göstermeye başlamıştır bile: 5 vakit namaz takibe çalışmalar, 30 gün oruç tutmak için arkadaşlarla iddialaşmalar, para biriktirip babanın girdiği kurbana dahil olmalar, umreye veya hacca katılmaya çalışmalar.. ta ki bir gün, buradaki pek çok insanın geçtiği yollarda anlattığı gibi, sorularının cevaplarının daha çok soru ve kısıtlamayla karşılaştığını görene kadar.. önce biraz geri çekilmiştir, çeşitli sayfalardaki mantığına uymayan kısımları yorumlayıp algılamaya çalışır, ama fark eder ki açıklamaların mantık ağırlığının artmasıyla artık dine eskisi kadar sırtını yaslayamayacaktır. yavaş yavaş bi boşluğa düşer ve bunu konuşabileceği kimse de yoktur genelde. bu aşamada açılıp dökülenler en çok acıyı çekenlerdir ne yazık ki, kafalarına vurula vurula dine geri döndürülürler genelde. peki ya o tohumu içinde büyütmeye başlayanlara ne olur? önce ilk kez bilinçli bir şekilde tanrının varlığı inkar edilmeye çalışılır. bu acı verir, çünkü her şeyi arkada bırakmaya giden yolun başlangıcıdır, iç huzuruyla "allah razı olsun" diyememektir artık. bu aşama hemen gelmeyebilir, ki gelemez de. benim hikayemde ilkokulun başından beri bir şeyler dürtse de film 12 yaşımda kuranı okumamla kopmuştu, ancak açık açık ateistim diyebilmem lisede olabilmişti. düşünce olarak olgunlaşmak, toplumsal huzuru düşüncelerini paylaşabildiğin birkaç kişiyle bulabilmek ve sürekli olarak eleştirileceğini, dışlanacağını, en iyi ihtimalle acınarak bakılacağını bilerek yaşamaktır gerekleri bu toplumda. şimdi benzer bir örnekte siz söyleyin: utandığında yüzü kızardığı için her seferinde aşağılanan birini sürekli utandırmaya çalışırsanız o ne yapar? en iyi ihtimalle sizden uzaklaşır, en kötü ihtimalle intikam planlarını ıslar. mantığın sesini dinlediği için iyi ihtimaller civarında kalıp uzlaşı da ararlar, inanmazsınız belki.


hiçbir dini kabul etmeyen insanların inandığı din ve günümüz itibariyle dunyada 1.5milyar insan bu inanca geçti ve halende devam ediyor.


dün itibari ile dinlediğim müzik aklıma geldi.


hala bunu düşünen zat-ı muhteremler için: (bkz: türklerin işkenceyle müslümanlaştırılması) (bkz: curcan katliamı) (bkz: taklan katliamı) yetmedi mi? yakın tarihten yüreğimize düşmüş bir kor (bkz: sivas katliamı)


sevan nişanyan'a açılan davanın habervaktim'deki yansıması;


şfksjflk (bkz: öyle bir sınavdayız ki kitabı açıp bakmak serbest)


iyi biri olmayı zina ile açıklayan arkadaşa aslında çok fazla cevap vermeye gerek yok ama... insan ödül ve ceza olan her durumda, ödülü kendine hak görebilecek bir canlıdır. bunun yanında tanrıya veya başka bir şeye korku sebebiyle inanıyorsak. bu içimizde muazzam bir aşağılık sendromu ve şiddet açlığı oluşturacaktır. bununla ilgili çeşitli örnekleri zaten bir çoğunuz gündelik hayatınızda yaşıyorsunuz. ha bir insanın iyi biri olmasının ateist, deist veya müslüman olması ile yakından uzaktan alakası olmadığını düşünüyorum. çünkü reşit olmuş her bireyin iyi, kötü, doğru ve yanlış hakkında gayet bilgisi var.


üzücü bulduğum başlık. entrylerin çoğunu okudum daha da üzüldüm. dış politika konusunda tam bir otur sıfır konumunda olduğumuzdan daha ne kadar dibe inebiliriz diye düşünürken bu başlığı gördüm. adamlar haklı beyler. eleştirsin de beni azerbaycanlı kardeşim eleştirsin. - (bkz: cinsel açlığın afrikası olarak türkiye) abazalığımız sınırları aşmış buna artık çözüm bulmalıyız. - eski sovyet ülkelerinin hangisine gittiysem biraz samimi bir ortam olduğunda "abi bizim kadınlarımıza orospu demeyin lütfen" minvali muhabbet açığa çıkıyor. bu yaptığımız büyük terbiyesizlik ve bu yerleşik salaklığı nasıl çözeriz bilmiyorum. - kendimizi çok değerli bir millet olarak gördüğümüz de, başımıza bir iş geldiğinde de bütün erkekler beni sikmek istiyor stili kezbanlık yaptığımız da doğru. tahminimce ülkede terör bittiğinde ve malum parti tarihe karıştığında yavaş yavaş bizde normalleşeceğiz. tüm azeri türkü kardeşlerime, ermenilerle olan mücadelelerinde başarılar dilerim. içinizde bizi sevmeyen varsa canı sağolsun, biz sizi seviyoruz.


yillarca körü körune inanan biriydim son bir kac yildir o kadar sacma sapan seyler yapiliyor ki din adina(en gunceli mesela diyanetin acikladigi zebra eti yemek caiz,kadinlarin yalniz basina 90 km den fazla yol gitmeleri caiz değil gibi)iyice antipatik bulmaya basladim ve son bir kac yildir dinlere inanmıyorum.iyi ya da kotu olmak icin dine ihtiyac yok ben inanirken de vicdanli birisi idim halen oyleyim.inanmiyorum diye degisen bisey olmadi.tam aksine inananlarda kotu insanlar yok mu?din kurslarinda tarikatlarda son zamanlarda neler oluyor neden kulaklarinizi tikiyorsunuz bunlara?inanin bana insan inanmadigi zaman cok daha fazla adil ve iyi kalpli olabilmek adina caba sarfediyor,bence inaniyorum diyip kalbi bok gibi olanlar düşünsün.


"verinme" sözcüğüyle eş anlamlıdır. burada anlaşılan verinme, tanrı'ya karşı bir verinmedir. allah'a islam olan kişiye müslüman (ya da verinici) denir. verinme bir din midir? bunun için "din" sözcüğünü tanımlamak gerekir: kutsal erek. tanrı'ya verinmek oldukça kutsal bir erektir. bununla birlikte kutsal olan erek ona verinmeyi gerektirir. o yüzden bu terimler eş anlamlıdır. islam dindir, din de islamdır. öyleyse bir müslüman ile bir hristiyanın yalnızca sözde çeliştiğini, aralarındaki anlaşmazlığın toplum uydurması olduğu apaçıktır. sizce bir hristiyan allah'a islam olmuyor mu? oluyor. arttırıyorum: bir teistin, eğer tanrıyı geleneksel tanımıyla (doğayı oluşturan/yaratan sonsuz güç/erek) ele alırsa, bir ateistle bile anlaşmazlık yaşaması oldukça güçtür. sonlu kaynakları paylaşamadığımız için aramıza gereksiz çizgiler çekiyoruz oysaki bunu çoğumuz bilerek bile yapmıyoruz. müslümanlar, veriniciler kardeştir derken belki de bütün insanlık kastediliyor... kim verinmiyor ki?..


kur'anda bu yahudilerle ilgili nicin belirli ayetler veriliyor, yahudi hayranligi yapmak icin mi? o verdiginiz ustunluk ayetlerin geri cekilmesi yani devami var. mâide 78 : israiloğullarından kâfir olanlar, davud ve meryem oğlu isa diliyle lânetlenmişlerdir. bunun sebebi, söz dinlememeleri ve sınırı aşmalarıdır. mâide 82 : insanlar içerisinde iman edenlere düşmanlık bakımından en şiddetli olarak yahudiler ile, şirk koşanları bulacaksın. onlar içinde iman edenlere sevgi bakımından en yakın olarak da "biz hıristiyanlarız" diyenleri bulacaksın. çünkü onların içinde keşişler ve râhipler vardır ve onlar büyüklük taslamazlar. al-i imran, 3/112-113: "onlar (yahudiler) nerede bulunurlarsa bulunsunlar, allah'ın ahdine ve insanların himayesine sığınmadıkça, kendilerine zillet vurulmuştur; allah'ın hışmına uğramışlar ve miskinliğe mahkum edilmişlerdir. çünkü onlar, allah'ın âyetlerini inkâr ediyorlar ve haksız yere peygamberleri öldürüyorlardı. bu da, onların isyan etmiş ve haddi aşmış bulunmalarındandır. hepsi bir değildir; ehl-i kitap içinde istikamet sahibi bir topluluk vardır ki, gece saatlerinde secdeye kapanarak allah'ın âyetlerini okurlar."


sadece neye, kime, neden inandığını bilmeyen, inançlı olduğunu söyleyip inandığı kitabı bir kez bile anlayarak okumayan kitleye karşıdır.


kimliklerin ev haline geldiği, hatta ayrımcılığın üzerine körükle gidildiği sosyolojik ortamımızda, bir toplumsal kimlik biçimi ve ahlak sistemi mensubu olarak, dışlanan, horlanan ve düşmanlıkla yok edilmeye çalışılan toplumsal varlığına yapılan hiçe sayma çalışmalarına karşı, inançlarını ve fikri bütünlüğünü korumaya çalışan bir kişi olacaktır, muhtemelen daha uzunca bir zaman. "yani madem dinler toplumsal baskı için araç oluyor, o zaman biz de bir dinsel kategori olarak demokratik haklarımızı talep ederiz" demekteler. hatta, kendilerine hakaret eden, düşmanlık örgütleyen, düşüncelerini yaymalarının önünde sistematik olarak set teşkil eden kurumlara ve toplumsal önyargılara karşı seslerini yükseltmekteler. elbet ağır çıkar ilişkileri ve toplumsal statü sahibi kurumların başındakiler ve toplumsal önyargılardan beslenen dinsel ayrımcılar bu durumdan şiddetle rahatsızlar. zaten ayrımcılığı üreten koşullar, ateistlerdeki rahatsızlığın ve ses çıkarma ihtiyacının da başlıca nedenlerini teşkil ediyor. yani tüm dünyada dinsel ayrımcılığı besleyen koşullar neyse, inançlar ne kadar diğerinin yaşam alanına taciz ediyorsa, bu durumda karşıt dinden önce, ilk hedef tahtasına konan, analitik düşünceyle hareket eden ateistler olur; ucube franco-mussolini-hitler üçlüsünün yerini, semavi üçgenlerle küresel teknodiktatörlük alır. ve hatta teknopaganizm yerini teknoteolojiye bırakır diye de okuyabiliriz bunu. bu durum ateistin yaşam alanına fiili bir tecavüzdür işte. ama elbette, teknisyen ile bilim adamı mücadelesinde, bilim adamının yerinin boş kalması istemi ona gereksinim olmadığını göstermez; teknisyenler bilim adamına da dönüşebilir, yeter ki imparatordan korkmamayı hatırlasın. hayır, özellikle de ab ülkelerinde, lümpen şiddeti dışında fiili bir korkma nedeni de yok aslında. ateistlerin yegane sorunu, içlerinde ciddi miktarda pre-modernist olması diye düşünüyorum. pre-modernistlerin aşırı akademizmiyle, militarizmiyle, teknofetişizmiyle, ırkçı ve elitist doğasıyla ve seksizmiyle mücadelede başarı sağlayabilirlerse ve eleştirel okul yeniden güç kazanabilirse, ateistler teolojiyi bu sefer derinden sarsacak yanılmıyorsam. elbette şimdilik çok minör kalacak, ama yine de önemli. ingiltere'deki gelişmeleri ve hatta sözlükteki taraflaşmayı buradan okumak gerektiği kanaatindeyim.


kendim için konuşacak olursam tam tersi oldu. eskiden müslüman olmayan herkesten nefret ederdim, şimdi nefret ettiğim insan sayısı bir hayli az. bir hrıstiyan ölünce ehehe diye gülmüyorum mesela artık. onun dışında da davranışlarımda genel bir değişim olmadı. evvelden olsa gayrimüslimden para tırtıklarken kendimi haklı görürdüm, şimdi kimseden bir şey çalmıyorum.


bu entrynin altına bile islam karşıtı karşıtı orospu çocukları diye entry giriyolar ya pes doğrusu  o türbanı ya da baş örtüsünü çok sıkmayın beyne kan gitmiyor valla. ondan sonra bik bik konuşurlar arkadaşlar bu memlekette sadece sünni kesim varmış gibi davranmayım islam karşıtı olurum sanane nerden biliyorsun o adamın islam karşıtı olduğunu? 2013 yılında hala elleriyle yemek yiyen, götünü yıkamayan, dişini fırçalamayan, haftada 1 zorla alan sanki çöl bedevieri değil. ne zaman camiye gitsem leş gibi ter ve ayak kokusu duyduktan yok islam yok musevilik ne diyon hacı derler adama. elinde silahla altının ortasında sik gibi dövmeyle akdeniz üniversitesinde öğrencileri kovalayan adamlarsınız işte kabul edin hangi din adam öldürmeyi ya da şiddeti mazur görür?  olm bırakın bu işleri yüzünüzü bilime irfana çevirin sizin çok sevdiğiniz dini sallayan yok bak elin çöl bedevisi kabe nin etrafını dükkanla (otel) çevirdi naber? edit:imla


bir dünya çelişki dolu bir baş yapıt daha.


neredeyse tüm müslümanlar'da gördükleri her şeyi allah'ın varlığına ve birliğine yorma durumu var. objektif bir şekilde şekilde bakınca, bu durum hiç mantıklı gelmiyor. dağları, denizleri, akarsuları, hayvanların davranışlarını, bitkilerin büyümesini, bir yanardağın lav püskürtmesini, doğal afetleri, nefes almamızı vs. aklınıza gelebilecek her şeyi allah'ın varlığına ve birliğine delil olarak görüyorlar. azıcık fizik, coğrafya, biyoloji bilgisiyle bile bu olayların hangi şartlara göre gerçekleştiğini anlamak mümkün. dünyanın öbür ucundaki başka bir dine inanan insan da bunları kendi tanrısının varlığına yoruyor. şimdi onun dini de mi gerçek oluyor? bir kitapta veya dinde dağı taşı biz yarattık ibaresi geçmesi onun tanrısının varlığına delil olarak gösterilemez.


hristiyanlığa birçok açıdan fazlasıyla benzemekle beraber herhangi bir açıdan daha üstün veya tutarlı olduğunu tartışmak mümkün değildir. monoteist dinler daha kalabalıklaşan nüfusların tek merkezden idaresini sağlamakta daha başarılı olmuştur, bu yüzden bu geçiş yaşanmıştır. islam da hristiyanlık gibi politeist bir toplumda ortaya çıkmış, ortadoğu-afrika toplumlarının monoteizme geçişini sağlamıştır. yayılmasının başlıca sebebi budur. sonraki 1400 yılda ise hristiyanlık da islam da zayıflamak bir yana daha fazla yaygınlaşmışlardır. cahil ek: hristiyanlığa eşek gibi benzemektedir. tersini söylemek dünyanın geri kalan beş bin dinini elinin tersiyle itmeyi gerektirmektedir. hristiyanlık da islam da yayılmacıdır, dönüştürücüdür, cemaatçidir; bu iki dinde de misyonerlik kurumu, ruhban sınıfı, militarist-silahlı örgütlenme, anısı örnek işlevi gören peygamber figürü, ortak dini ve askeri lider figürü (papa-halife) yeralır. nuh tufanı gibi sümer mitolojisine ait hikayeler, tanrı 6 günde dünyayı yarattı 7. gün dinlendi, ataerkil-homoseksüellik karşıtı ve kadını aşağı insan olarak gören algı yeralır. ama islamda domuz yenmez. çok güzel. makyajı farklı olsa da bu iki dinin işlevleri ve örgütlenişleri birbirine çok benzemektedir. hadi dağılın. bir daha görmiyim.


batı avrupa ülkeleri söz konusuysa ahlakla değil işleyen bir hukuk sistemiyle ilgisi vardır bu durumun.


islam hoş görü dini deyip, arap bedevisi muhammedin inanmayanları bulduğunuz yerde öldürün dediği kuran ın, özellikle tevbe sürelerinde açıkça yazan ve beyni ancak sahte arap dinini anlamaya ugun kişilerin islamı sevimli şirinimsi gösterme gayretinden başka birşey değildiir..


yalnızca müslümanların kendi tembelliklerinin sonucu ortaya çıkan kıskançlıklarının, dış yansımasıdır. tüm dünya bu kardeşleri iki kuruş için kavgaya giren paragözler diye tanımlarken bizim durağan ve tembel cehanımız bunları dünyayı yönetiyor sanıyor ya işte en büyük trajikomiklik de bu. yaw he he diyip geçiniz.


gerçekten çok üzücü hele de eğer benim gibi türkiyede terekeme( karakalpak türkü) olarak büyüdüyseniz. yıllarca yarı azerice yarı türkçe konuşan büyüklerin yanında azerbaycan geleneklerine hayranlıkla büyüdüm. düğünlerimizde şarkılarımız azericeydi, oyunlarımız da öyle. televizyon kanallarını sabahtan akşama kadar açık tuttuğumuz zamanlar da oldu. yaptığımız aynı şeyleri gördükçe içlenirdik. şarkı yarışmalarını, aşık atışmalarını büyük zevkle izlerdik. küçük bir topluluk olarak sadece akrabalar arasında ilerleyen fakat yavaşça yok olan geleneklerimiz var ve bu yok oluşa en büyük örnek de kendimim. bir iki yıl önce kızılayda giderken tar çalan şarkı söyleyen üç öğrenci gördüm. belliki burda okuyan azeri öğrencilerdi. kendimi heyecanla tanıttım ve zevklerine ortak olmaya çalıştım fakat hiçbiri dönüp de iki kelam etmedi. ben de sadece tar ı dinleyip kalktım. malesef çok güzel bir kültür ve çok güzel bir bağ giderek yok oluyor ve baktığım zaman bunun önüne geçmeye çalışacak bir hal de göremiyorum kendimde. umarım zamanla bu konuda daha farklı şeyler olur da yanılırım.


allah'tan başka hiçbir şeye tapmayan bir müslüman düşünün. bir lidere tapmasın, paraya tapmasın, bir ideolojiye tapmasın. hadi islamın bir yorumunu takip etsin ama onda bile ölçülü olsun, o yorumun bayraktarlığını yapmasın, o yoruma tapmasın. statü önemli olmasın onun için, rahatsız edilmeyeceği kadar bir statü için emek harcasın, ama ötesini aramasın. sekse tapmasın. demokrasiye tapmasın, onun yerine "insanların konuşa konuşa anlaştığı, bir kişinin 50 milyon adına karar verme yetkisinin olmadığı, yerel yönetimlerin öne çıktığı bir dünya düşlesin. vatanı dünya olsun, ırkın yalan dolan olduğunu bilsin. halkını sevsin, ama afrika halklarını da sevsin. bilimi sevsin, ama bilimi anlayan herkes gibi onun sınırlarının farkında olsun. hah, o denklemden allah'ı çıkarın. öyle düşünün aynı durumu bir de. allah'ın o denkleme bir katkısı olmadığını farkedin. öyle bir şey işte ateist.


dünya savaşlarında yaptıkları tefecilik sonrada parayı elde tutma sanatı


surekli sorgulayan insanlardir, onlerine sunulana kuskuyla bakarlar, dusunurler, mantik hatalarina dusmemeye calisirlar. kendilerine kendilerinden baskasinin yardim edemeyecegini bilirler. birilerinin onlari yukaridan surekli gozledigine inanmaya ihtiyaclari olmayan psikolojisi saglam kisilerdir.


diğer 2 kardeşi gibi tarihin tozlu sayfalarına gitmesine az bir zaman olan inançtır... ayrıca soruyorum...ve cevaplıyorum islam sosyal hayata hukuk kuralları dışında bir alternatif getirmeye çalışmıyor mu ... cevap evet.... sosyal hayatta yaşanması istenen hayat günümüz gerçekleri ile çelişmiyor mu......hristiyan muhafazakarlık veya ortodox musevilikte ne kadarsa evet.... bir takım çevreler bu yaşamı batı ülkelerinde de yaşamak istemiyorlar mı.....cevap evet.....ama muhafazakar amerika'da izin verilen hayat kıta avrupasında tepki ile karşılanıyor ve engelleniyor.... islam avrupalı bir takım sosyalistlerin söylediği gibi zararsız bir azınlık inancı mı..... hayır iran, ırak, afganistan, filistin, suudi arabistan, umman gibi ülkelerde zararlı bir çoğunluk.... batıya da zarar verme ihtimalleri var mı...evet var terör örgütlerini görüyoruz.... düşünce özgürlüğüne zarar veriyorlar mı.... danimarka'da olanlardan ve sonrasında onun çeşitli ülkelere olan etkisinden görüyoruz bunu cevap evet.... ahlak diye bağırdıkları konusunda ne söyleyebiliriz....evet kafayı ahlaka takmışlar toplumlarda kendi inançlarına uymayan davranışlar modern toplumda normalse bile ahlaksız...


yüce din. bir katliam daha üstüne yıkılmaya çalışılmaktadır. gerçekler için; charlie hebdo katliamının islamla bağlantısı yok


1. disiplin 2. çalışmak 3. toplumdaşlık 4. dayanışma 5. yardımlaşma 6. birliktelik duygusu bütün arastirmalarin sonunda varilacak yol şu olur diye dusunuyorum. bu insanlar yuzlerce yildir geleneklerine ve birbirlerine ölesiye bağlıdır. toplumun iyiliğine hizmet edecekse kişisel hak ve özgürlüklerden bile feragat edebiliyorlar. bunlarin uzerine caliskanlik da eklendiginde zaten bugunku durumlari aciklanabiliyor.


"...eskimez ve pörsümez din işte budur. ama insanların çokları bilmiyorlar." yusuf 40 (bkz: kuran'daki emirler ve yasaklar)


yukarıdaki linke tıklanırsa 'rahatça görülebilecek bir rahatsızlık' var. sanırım rahatsızlık kaynağı her iki tarafta da ırksal olarak bol miktarda bulunan şöven karakterler. ancak bu demek değildir ki içinde bulunulan savaş döneminde bizler azeri kardeşlerimizi desteklemeyeceğiz.


materyalist paradigma tarafından zihni iğfal ve işgal edilmiş bahtsız kişi. bu bahtsızlığın nedeni durduk yere lanetlenmiş olması değil elbette; asıl neden kibir. gizli ya da aşikar, "hurafeleri reddedecek kadar zeki ve akıllıyım, artık bu konuda aydınlandım." dedirten kibir.


ben "inşallah" yerine "umarım" kullanıyorum. öyle içinde allah geçen kelime kullanımım yok. yani arap dinlileri mutlu edecek deistlerden biriyim.


tanımlaması içine girdiğim ama grup olarak içine girmediğim fikir/görüş tanımlaması. içine girdiğim grup deyince insan kendini başka bir sorumlulukta hissediyor, başka bir ateistten bana ne, niye bilmediğim tanımadığım adamla aynı grupta olayım ki. hadi gruba girdik de bu gurur neden? saçmalamamak lazım.


tanrıya inanan ama dini olayları saçma bulan kişi.bence mantıklı bi düşünce..


rotary ve lions kulüpleri ile dünyanın dört bir yanından iyi üniversitelerde okuyan veya mezun olmuş parlak gençleri kafalayarak şirketlerinde çalıştırıp, onların teknolojik gelişmeler ortaya koymalarını sağlıyorlar ve bu başarıları da kendileri üstleniyorlar. kendi ırklarında bu kadar zeka yok demek ki. başka milletlerden parlak gençler devşirdiklerine göre.


bilgidir... altının değerini sarraf bilir ibranice ile birlikte yaşattıkları kültürlerinden bahsetmek lazım. dini inanışlar kimseyi ilgilendirmez. başarılarının sebebi: binlerce yıldır her döneminde paraya değil bilgi, tecrübelerine ve mesleğine yatırım yapmalarıdır. dünyaya bıraktıkları en değerli miraslarını çocukları olarak görürler. bu kültürü anlamak zor değildir. gittiğiniz her yere paranızı götüremezsiniz ama bilginizi, tecrübenizi ve mesleğinizi götürebilirsiniz. mühendis arkadaşar için bir parantez açmak istiyorum: çalıştığım şirket adına çok farklı şirketlerden ürün ve hizmet aldık. ancak özellikle yüksek teknoloji elektronik ürünler yapan bir firma iseniz mutlaka yahudilerle çalışırsınız. çünkü kimsenin vakit ve para ayırıpta yapamayacağı en kritik teknik ekipmanlar hep onlardadır. alternetifleriyse hem pahalı, hem sorunlu hem de teknik destekleri o kadar iyi değildir. bunu tek bir ürün için söylemiyorum yüksek teknoloji üreteceğim diyorsanız ya 50 yıl en iyi mühendilerle büyük bütçelerle çalışıp o alt yapıyı kuracaksınız ya da bu insanların alternatifsiz ürünlerini alacaksınız. şirketler için ise nesiller boyu ticaret yapmak kolay iş değildir. güven vermeniz gerekir. benim tanıdığım insanlar gerçekten işine ömrünü vermiş ahlaklı insanlardı. tarih meraklıları için: tarihin her döneminde yahudi nüfusunun yüksek oranda yaptığı iki meslekten bahsedeceğim: +binlerce yıldır babadan oğula geçen meslek sarraflık sarraf neden önemlidir biliyor musunuz? bundan bin yıl öncesini düşünün elinize tutuşturulan madeni paranın gerçek olduğunu nasıl anlarsınız? sarraflık paranın icadından beri en önemli meslektir. ısaac newton bile kraliyet adına sarraflık yapmıştır. tabi ki bal tutan parmağını yalar. para akışı ister istemez yahudilerin elinde olur ve onlarsız transfer yapamazsınız. üstelik birikiminiz varsa faizle para da verebilirsiniz. modern bankacılığın temellerini de o yüzden yahudiler atmıştır. çünkü binlerce yıllık tecrübeleri vardır. +binlerce yıldır babadan oğula geçen diğer hekimlik geçmişte hekimliğin meslek sırrı olduğunu herkes duymuştur zaten. çünkü otları kaynatıp ilaç yapmak bilgi ve tecrübe ister. bilgisiz insanlaın eline geçerse yanlış hastalığa yanlış tedavi uygulanırsa ölüme sebep olur. osmanlı saraylarında bile yahudi baş hekimler vardır. yahudi bir ailede büyümüş ve yahudi inancına sahip olmadığını açıkça belirtmiş. ortalama bir memur hayatı yaşamış. üç insanı örnek olarak vermek istiyorum. - baruch spinoza 1600 lü yıllarda yaşamış 24 yaşında haham olmaktan vazgeçmiş fakirlik içinde yaşamış bir filozoftur. büyük bir kırılmaya sebep olmuştur. - karl marks 1800 lü yıllarda yaşamış bütün dünyayı etkileyen komünizmin fikir babasıdır. - albert einstein 1900 lü yıllarda yaşamış modern fizik için büyük bir kırılma yol açmıştır. binlerce yıl bir devletleri olmayıp dinlerini, kültürlerini ve dillerini korumuş insanlardır. her gittikleri yerden kendilerine renkler katmışlardır. biz de turancılık ne ise onlarda siyonizim odur. biz de herkes turancı olmadığına göre...


ölümden sonra cezalandırılma korkusu olmaksızın evrensel bazda "iyi insan" vasfı taşımak için ahlaka sahip olmak gerekir. cehennem korkusu yaşayan ve bu nedenle yalnızca kendi menfaati için iyi görünen inançlı birinin aksine; toplum, insanlık hatta gezegen için iyi olanı yapma olgunluğuna erişmiş bireydir iyi insan. inanç çok kişiseldir. iyi ya da kötü insan olmak herkesi ve her şeyi ilgilendirir, çünkü iyiliğin ya da kötülüğün etki alanı çok geniştir. (bkz: 3 ocak 2023 sgk'nın halka sahte ilaç satması)


iki büyük takıntıları var bu arkadaşların genelinin: 1-"ben iyi bir insan olmaya çalışıyorum" söylemleri. 2-ateist olduklarını sürekli belirtme ihtiyacı duymaları. inançlar üzerine bitmek bilmeyen tartışmalar. asıl bahsetmek istediğim madde 2. madde olduğu için 1.yi kısa geçeceğim. hatta uzun uzun cümle kurmamak için kısa bir diyalog verelim bu iyi insan söylemine dair: d: maden dine inanmıyorsun, neden banka soymuyorsun, adam öldürmüyorsun? a: ben inananlar gibi din zoruyla kendimi durdurmuyorum, iyi bir insan olduğum için bunları yapmıyorum. dolayısıyla ahlak anlayışım inananlarınkinden daha gelişmiş. ya da yaptığım iyi şeyleri cennetle ödüllendirilmek için değil, karşılıksız yapıyorum. dolayısıyla daha samimiyim. sanıyorum ana hatlarıyla verdiğimiz bu minik diyaloğun ya da benzerlerinin, üstü açık ya da kapalı olarak milyon kere gerçekleştiğine hemfikiriz. itirazım şu: arkadaş, biriniz de şu "iyi insan" olayına girmeyiverin be? insan bu iyisi de olacak, kötüsü de. ne alakası var inançla ahlakın? gelmeyin şimdi "müslümanlar bilmem kaç yaşındaki kızlarla evleniyor, cihat diye adam öldürüyor" ad hominem'leriyle. aklı başında, tartışma adabını bilenleriniz bu tip söylemlerden uzak zaten ama diğerleri de uzak olsun, aklının tabanını göstermesin lütfen. hem samimi değil, hem de "eğitimliyiz" argümanına ters düşüyor çünkü. eğitimliysen, sana böyle garip sorular soran adamlara da eğitimli gibi cevap verirsin, demogoji ihtiyacı duymazsın. bak şöyle derim ben olsam; "evet, ben inanmıyorum. beni bu gibi şeyleri yapmaktan alıkoyan bir inancım yok. ama ben bir insanım ve insanları seviyorum. neden hakkım olmayan şeyi almak uğruna diğer insanlara zulmedeyim ki? sahip olduklarım zaten yetiyor bana. tekrar edeyim, ben insanım, insan olmayı ve insanlığı seviyorum, neden sevdiğim bir şeye kötülük edeyim ki?" gelelim, 2. maddeye, ateist olduğunu "sürekli" belirtme ihtiyacı. maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi'ne göre kendini anlatmak, piramidin üstten 2. sırasına sokabileceğimiz bir tür ihtiyaç. (şöyle bir şeyler karalamıştım vaktiyle ilgilenirseniz; (bkz: )) "kendini ifade etme" de diğer ihtiyaçlar gibi tatmin edilmesi gereken bir olgu. eğer bir ihtiyacınız varsa ve bunu tatmin edemiyorsanız, üzerinde ağırlığını şu veya bu şekilde hissediyorsunuz. sanırım, bu noktada hemfikirizdir. ateistlerin de kendini anlatma ihtiyacı var ve bunu tatmin etmek zorundalar. kendini anlatma durumu, ihtiyaç olmasının yanısıra bir özgürlük. bunu yapmaya hakkı var herkesin. hatta, bu özgürlük kanunla da sabitlenmiş. -gelişmiş toplumlarda bu hakkın kanunda belirtildiği düşünülüyor. bana göre yaşam hakkının da, ifade özgürlüğünün de kanunlarda yer alması, gelişmemişlik göstergesi. insanlar bu haklara saygı duymak için kanunlara ihtiyaç duyuyor demek ki. bu ayrı bir konu.- haliyle ateistin de ateist olduğunu belirtmesi bir hak ve özgürlük. buna itirazımız yok. zurnanın zırt dediği yer: özgürlük nerede biter? şurada biter, başkalarının özgürlüğünün kısıtlandığı yerde. özgürlükle belirgin bir alakası yok gibi görünecek itiraz ettiğimiz nokta. itiraz ettiğimiz yer de şu: dinle, siyasetle alakasız bir mevzuda konuşurken konunun dönüp dolaşıp dine gelmesi. dikkat ettiniz mi bilmiyorum, bir ateistle konuşurken konu dönüyor dolaşıyor dine geliyor eninde sonunda. buna sebep ateist olan ve olmayan iki tarafın kendini karşısındaki insana kabul ettirme dürtüsü olabileceği gibi, yalnızca ateist ya da yalnızca inanan tarafın bu dürtüye sahip olması da olabilir. genelleme yapıyorum; ateist tarafın bu dürtüye sahip olması en büyük sebep. sürekli dinle ilgili konuşmak tartışmak istiyor ateist. var böyle birşey. inanan insan, daha doğrusu dindar insan, nasıl ki hayatını din üzerine şekillendiriyorsa, ateist de inanmaması üzerine şekillendiriyor. izlediği filmler, okuduğu kitaplar, zevkleri vs. herşey. böyle olunca muhabbetlerine de yansıyor. tabiri caizse "piç ediyor" muhabbeti. bu durum da, tahmin edildiğinin tam tersine, dindar insanları değil, ne dindar ne ateist olan ve toplumların yüzde 80 (atmasyon rakam) gibi bir rakamını oluşturan, olayı o kadar da umursamayan, ortadaki insanları rahatsız ediyor. -aynı şekilde, inanan insanların bunu yaparak muhabbeti piç etmesi de rahatsız ediyor. hatta, yaşam tarzına müdahale olarak addedilebiliyor zaman zaman. zaman zaman da öyle oluyor. şu anda konumuz bu değil.- örnek vermek gerekirse; sözlükte sık sık yaşanan ateist - dinci kapışmaları, evrim'le ilgili başlıklar'dan bahsedilebilir. sözlük okuyucularının yüzde 80'i (atmasyon rakam) rahatsız bundan. karşılıklı laf sokmaları okumak bazen keyifli olabiliyor, genel itibariyle konunun ikide bir gündeme getirilmesi rahatsızlık verici. hadi, sözlükte özgürsün, istemediğin başlığa tıklamazsın, hatta ilgili yazılımlara gerekli keyword'leri ekleyerek başlıkları bile görmeyebilirsin. ama gerçek hayat böyle değil. o konuşma geldiği zaman karşındaki insanı kırmadan konuya girmeyi engellemek çok zor. hele ki, 90'lı yıllardan beri dilmize girmiş bir tabirle, kanka seviyesindeki bir arkadaşınızsa söz konusu ateist, yapacak pek birşey kalmıyor. keyif kaçıyor. -öyle bir kanka durumu ki, o pezevengin yüzünden ben de cehenneme girekmişim sanırım, sevdikleriyle berabermiş insan bizim inanca göre. buyur buradan yak.- illa tartışılacak o konu. evet, var bir rahatsızlıkları. o sorular batıyor çünkü. "siktir et, inan kurtul" durumunu da kolaycılık olarak görüyorlar. ama ne kadar tartışırsan tartış, ne kadar araştırırsan araştır, o soruların cevapları yok. bende yok en azından. dindar insan da zor bulunur bu konuları tartışacak. çoğu, neyin ne olduğunu bilmeden inanıyor malum. mecburen muhatap biziz yine. din dediğimiz şey tam anlamıyla bir komplo teorisi bana göre. tanrının varlığını da yokluğunu da yüzde yüz ispatlayamıyorsun. dine karşı görüşler de aynen böyle. tartışmalar boş. mantıklı adamın varacağı son nokta; ya inanırsın, ya inanmazsın. inanmak isteyene de yeteri kadar sebep var, inanmak istemeyene de. hatta, bu noktada ateistlerle (mantıklı olanlarıyla) hemfikiriz. ingilizler geçen sene yazmışlardı o kırmızı iki katlı otobülerine, "there is probably no god. enjoy your life" gibi birşeyler. ben de şöyle diyorum; "muhtemelen var ve bu hayatın tadının çıkarılmasına engel değil, ortasını bulun işte" özgürlük falan demiştim, hesapta adam gibi muhabbet edebilme özgürlüğüne getirecektim olayı. konu bütünlüğü zaten sıçtı, bir de üstüne tüy dikmeyelim. son sözüm şu; "olm kafa sikmeyin lan!" ek: bu entry, yazarın porno siteler çok faydalı başlığında şüpheci melek isimli blog'un linkini görüp dellenmesi üzerine yazılmıştır.


hristiyanlığın baskıcı yüzünü görmeyenlerin övdüğü din. baskıcı yüzünü görenler ise her zamanki gibi kadınlar. seks işçiliği yapan kadınlara düşmanlar(insan olarak görmüyorlar), kürtaj yaptıran kadınlara düşmanlar(insan olarak görmüyorlar), dekolte giyen kadınlara düşmanlar(bunu insan olarak görüyorlar), translara düşmanlar(insan olarak görmüyorlar) kısacası acayip baskıcı bir dindir. sadece ülkemizde sayıları az olduğu için inançlarını dayatamıyorlar o yüzden size "sevgi pıtırcığı" görünüyor ama biraz abd haber sayfalarının yorumlarına bakarsanız seküler insanların bu hristiyanlara nasıl hitap ettiklerini(bkz: christofascism) görebilirsiniz.


böyle çok derinmiş gibi görünen sığ ezberler yerine, insanların dernekleri bile var. git iki dakika sohbet et, öğren. yok cehennem korkusu olmazsa her kötülüğü yaparmışta, yok kötü oluyormuşta, laflara bak, tespitlere bak. o cehennemden çok korkan yapılarda, dört duvar arasında kırk zulüm dönüyor, nasıl iyilik lan bu.


senin, benim bir o kadar fakir olmamdır.


olması gereken, tavsiye edilen düşünüldüğünde doğru bir önermedir. lakin, uygulayıcıları tersini davranıyor diye islam'ı yargılamak da en az hoşgörmeyen islam mensuplarınınki kadar cehalettir. ben müslümanım diyen müslümandır ancak yaptığı yanlış islamı bağlamaz.


bunların arasında bazı türk olanları kendi dillerini düzgün konuşamadan, cennete gideceğini hayal ederek arapça kasar ve ne yaptığının farkına varamadan göçer gider buralardan.


sorsan her ırk kendini üstün görür. ama dünyada ortalama yaşayacağı süre 70-80 senedir.fanatik milliyetçiliğe hayır diyorum.hepimiz dünyalıyız savaşlarla havaya saldığımız gazlarla yeterince anasını siktik daha fazla sikmeyelim bari.


inananları yargılayıp cahil olduklarını düşünen bir kesim var bunların içinde. inandığın kitabı okusan sen de inanmazsın derler bir de. senin aksine okuyup da inancını pekiştiren bir sürü insan var. herkesin kendi hür iradesi. ben nasıl seni yargılamıyorsam sen de yargılamayacaksın.


kökeni eski yunanca "athes" olan bu kelime, zamanla manasından çok şey yitirmiştir.. şöyle ki; athes, tanrıların üzerinden çekildiği, tanrıdan kovulan insan demektir. ve belki de ateistlerin bazıları, tanrıya inanmayan değil, tanrının inanmadığıdır..


içlerinden bazıları "mucize görsem kesin inanırım" deyip kuran'daki türlü türlü mucizelere "bunlar safsatadır " diyecek kadar riyakârdırlar. la olm senin gibiler ibret alsın diye var işte onlar kitapta. "hani siz "ey musa! biz allah’ı açıktan açığa görmedikçe sana asla inanmayız" demiştiniz. bunun üzerine siz bakıp dururken sizi yıldırım çarpmıştı. (2:55) sonra, şükredesiniz diye ölümünüzün ardından sizi tekrar dirilttik. (2:56) biz bunu, hem onu görenlere hem de sonra geleceklere bir ibret ve allah’a karşı gelmekten sakınanlara da bir öğüt kıldık."(2:66) "şimdi, bunların size inanacaklarını mı umuyorsunuz? oysa içlerinden birtakımı, allah’ın kelamını dinler, iyice anladıktan sonra onu bile bile tahrif ederlerdi." (2:75) allah'tan mucize beklemek de ayrı bi kafa zaten. yok kalem kendiliğinden kıpırdasa inancakmış da bilmem ne. lan evren kıpırdıyor, sen kıpırdıyorsun yetmez mi?


hıristiyanlığın barış dini olduğunu ispat etmek için bir yazar konuyu yeşillenirmiş. ama unutmuş: en büyük zulmü yapmak için en barışçıl yalanı söylemek zorundasın. pavlus (isa'yı görüp görmediği bile belli değildir) hıristiyanlığı öyle bir hale getirir ki aslanlara adam yedirten roma bu dini hemen kabul eder. acaba çok barışçıl oldukları için mi, zulmü çok iyi gizleyecek birşey buldukları için mi?


bir mesleğe dönüşmüş durumda olan. aramızda, bunun kitabını yazmış gibi geçinenler de var ne yazık ki.


insan sadece. fazla beyninizi zorlayıp lakaplar takmayın.


inançları inançların çıkış nedenlerini zamanlarını insanlığın var oluşunu ateistlerin daha iyi bildiğini bir çok konuyu allaha inananlardan daha çok araştırıp daha iyi bildiklerini ve idrak ettiklerini zan ederdim yanılmışım insanlığı ve insan olma normlarını daha çok gözettikleri kanısındaydım o kanı ekşi sözlük ateistleri tarafından insanlarla inançlarla dalga geçilme evresine döndürüldüğünü gördükçe cahil acımasız çocuk ruhlu olduklarına inanmaya başladım vesselam... tanıma geçelim... inançlarla dalga geçtiğinde insanların inançlarının değişeceğine inanan bir güruh... şöyle düşünün çocuksunuz yanlışlıkla altınıza kaçırdınız sene boyunca sidikli sidikli diye bağırır durur piç kurusu paranız yoktur fakir fakir diye taşşak geçer gözlüğünüz vardır dörtgöz dörtgöz diye çığırır durur lan oğlum nereye varmaya çalışıyorsun neyi isbat etmeye çalışıyorsun allahın varlığını mı nedir? (bkz: varsa) (bkz: sıçtın)


konudan konuya değiştiğini fakat genel anlamda bilim ilim spor sanat ve insanlığa üstün katkıları olduğu aşikardır...


birden fazladır. bir takım dini sebeplerle aforoz edilmiş, ordan oraya sürgün edilmiş bir topluluk. her türlü sosyal tecrit uygulanmış. köylerde barındırılmamış, kimseyle evlenememiş, kimsenin istemediği en pis işleri yapmış. dezavantaj: sadece kendi içlerinden evlenebilme sonucunda sakat çocuklar, yoksulluk, açlık, sefalet avantaj: köylerde herkes birbirini tanıdığı için barınamayıp büyük metropollere göç, orada kendini gizleyebilme imkanı, metropolün sağlamış olduğu kültürel dönüşüm küçük yahudi topluluklar kolayca sindirilirken daha büyük aileler tecrit edilerek sürgüne zorlanmıştır dezavantaj: ailenin parçalanması, üzüntü, hasret avantaj: sonrasında telgraf, vs bulunmasıyla beraber, güvenilir uluslararası ticaret yapabilerek zenginleşme her ne kadar avrupa metropollerinde kırsaldaki kadar tecrit olmasa da dönemin en prestijli meslekleri olan devlet görevleri ve askerliğe alınmadılar. dezavantaj: meslek edinme zorluğu avantaj: asker olmayarak hayatta kaldılar. kendilerini gizlediler. aileleri büyüdü. devlette çalışamadıkları için ticaret tek yol gibiydi. birçoğu da kırsaldan göçme fakir olduğu için burjuvaların eski eşyalarını çöpten topladılar. antikacılık böyle gelişti. bu işten hatırı sayılır para kazandılar. üniversitelere girdiler. dönemin en büyük bilim adamları hep bunlardan çıktı. (newton,marx diyim gerisini tamamlayın..) **********burdan sonrası şahsi yorum içerir********** bu topluluk ne çektiyse yalnızlıktan, kimsesizlikten ve aile olamamaktan çekti. gizli kalmalıydılar. ezoterik şekilde yapılandılar. sonrasında zar zor kurdukları ailelerine ve dostlarına dört elle sarıldılar. bu sefer kendileri başkalarıyla evlenmedi. giderek daha kendi kendilerine yeter hale geldiler. zenginleştiler. dönemin en büyük fikir önderleri olan filozoflar hep bunlardan çıktı. sürekli "birey" diye diye bunu pompaladılar. aile kavramının içini boşalttılar. topluma yaydıkları fikirlerle fransız ihtilalinin zeminini hazırladılar. ingiltere-fransa savaşını ingiltereye kazandırdılar (rothschild). burjuva sınıfı güçlendi, köklü krallıklar zayıfladı. ancak yönetimin şeklini muhafaza ederek perde arkasında kaldılar. böylece güvende oldular. her yere sızdılar. fransa kralı lui denese de bunlarla baş edemedi. fikir akımları, ticaret, bilimde hep ilerlediler. amerika keşfedildikten sonra yeni bir kıtaları oldu. sonuç: yüzyıllar sürmüş olsa da yahudiler zenginleştiler, kazandılar ve kendilerini tecrit eden dünyayı köle haline getirdiler. kediyi çok sıkıştırırsan döner sana saldırır. bir insanı,topluluğu yenmek istiyorsan azar azar besleyeceksin. what feeds me, destroys me.. düşmanını sokağa atarsan iki ihtimal var. ölürse şanslısın. ama hayatta kalmayı başardığında geçmiş olsun. artık senden daha güçlü bir düşmanın var..


muhammed'in adı zikredilirken; hz. muhammed sav. denilir. ondan daha yüce bir varlığa seslenilirken; kuru kuru allah denilir. elbette sonuna cc. (celle celalühü) ekleyenlerde var. fakat eklemeseniz kimse takmaz. muhammed'e hazreti demediğiniz anda ortalığın karışma riski çok yüksektir. tanım: arabistan'da yayılan ve günümüzde ikinci en büyük cemaati bulunan dindir. mensuplarının çoğunluğu arabistan cografyası ve çevresinde yaşamaktadır.


kötü olmak için inançsız olmaya gerek yok, kaldı ki nice kendini inançlı dini imanı tam olarak tanımlayan sayısız vicdansızla dolu her memleket. sorun şu "inançsız" tanımı hatalı. insan inaciyla var olur iyiliğe veya kötülüğe dair bir tarafı vardır.


bilinen peygamberlerin ekserisi bu arkadaşların soyundan geldiğine göre allah katında var bir değerleri sanırım.


1 (daron acemoğlu ve james a. robinson'un "dar koridor" ana başlıklı kitabından) bir peygamberin yükselişi hz muhammed 570 yıllarında bir tüccar ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. amcası tarafından büyütülen hz muhammed o dönemde canlı bir ticaret merkezi olan mekke'de yetişti. şehrin köklerinin islam öncesinin yerel tanrıları için kutsal sayılan ve daha sonra islam'ın kutsal mabedi olacak granit bir küp biçimindeki kâbe'yle ilişkili olduğu anlaşılıyor. yılın belirli dönemlerinde insanlar mekke'ye hacca geliyordu. hac, ticari faaliyet için büyük bir fırsattı. kentin küçük ticari topluluğu kısa sürede genişledi ve arap yarımadası, şam, bizans ve sasani imparatorlukları arasındaki daha büyük ölçekli ticarette aracı konumuna geldi. fakat mekke'de ve 400 kilometre kuzeyindeki komşu medine'de yaşayanlar, yerleşik hayata yeni geçmiş çöl göçebeleriydi. devletleri veya merkezi otoriteleri yoktu ve pek çok devletsiz toplum gibi kabile diye bilinen akrabalık bağları etrafında örgütlenmişlerdi. hz muhammed, kureyş kabilesine bağlı haşimoğullarındandı. kâbe'nin çevresindeki yeni kentin hayatına uyum sağlamak o kadar kolay değildi. kabileler açık çölde yüzlerce kilometre boyunca deve ve keçi sürüleriyle göç etmeye alışmışlardı. sürülerin su kaynaklarına ya da iyi otlaklara erişimi gibi konularda veya çok sayıda gündelik meselede potansiyel ihtilaflar söz konusuydu. bu ihtilaflar genellikle normlar ve göçebe kabilelerin gelenekleriyle çözülürdü. bunlar, özellikle de farklı gruplar arasındaki ihtilafları çözmekte işe yaramadığında, çok az nüfuslu yarımadada herkes kendi yoluna giderdi. bu strateji de çatışmaları çözemediğinde misilleme ve kan davası devreye girerdi. ana ilke göze gözdü ama bazı durumlarda bir göz karşılığı yüz deve gibi çözümlere de gidilebilirdi. ancak kâbe'nin etrafındaki hayatın daha karmaşık olmasının nedeni sadece kentte farklı aşiretlerin yerleşmiş olmasından kaynaklanan sık sık ve çeşitli nedenlerden çıkan anlaşmazlıklar değildi. hacdan kaynaklanan iktisadi fırsatlarla giderek yaygınlaşan ticaret bireyselliği gittikçe daha fazla teşvik ediyordu. aynı zamanda normlar kafesinin hafifçe gevşemeye başlamasıyla çöl hayatına hâkim olan geçmiş dayanışma biçimlerinin ve topluluk bağlarının erimesi, yeni anlaşmazlıklara yol açıyordu. hz muhammed peygamberin ortaya çıkışı böyle bir toplumsal bağlamda oldu. hz muhammed kırk yaşlarında rüyalar gördüğünü ve bir süre sonra cebrail'dem vahiyler geldiğini söylemeye başladı. bu vahiyler sadece yeni bir din değil, haşimoğulları gibi aşiretlerin ötesine geçecek yeni bir toplum ve normlar da öneriyordu. ayrıca yeni ortaya çıkan birçok bireysel davranışı ve para kazanmaya odaklanmayı eleştiriyordu.


babil'in israil'i fethinden sonra babil'e sürüldüler.babil'in yıkılışından sonra ise tüm dünyaya dağıldılar.yüzyıllar boyunca onları salgınlar için suçlayan insanlarla komşu oldular,her yenilgide onları katleden lordların ve kralların altında yaşadılar.her küçük olayda günah keçisi ilan edildiler.bin yıllar boyunca ise ticaret yapıp birbirlerine destek oldular.bu kadar güç ve kontrolü sağlayan şey kendilerini sevmeyen insanlar ile ilişki kurup özellikle ticaret yapabilmeleridir.ibrani kelimesi antik anlamda tacir anlamına gelir.israil'e ve başkentleri yeruşalim'e bu kadar sahip çıkmaları ise kaç asırdır orayı anavatan olarak benimseyememelerindendir.bu da aşırı korumacı olmalarına sebep olmuştur.mesela çin aslında çinlilerin değil diyemezsiniz ya da fransa fransızların değil diyemezsiniz.ama konu ibranilere gelince israil'in bir roma eyaletine verilen isim olan filistine ait olduğu söyleniyor.bu onların daha da korumacı ve agresif olmasına sebep oluyor.ve güçlü.ve başarılı.


bir yahudu 5 liralık mal satıyor diyelim bir müslüman 2 liraya satıyor hemde aynı kalitede diyelim yahudi gidip 5 i alır... gidip kendinden olmayana parada kazandırmaz... bilginiz olsun


kişinin isteyince kabul edeceği değil kişi kabul edilmesi istenirse kabul edilebileceği dindir. bu nedenle üzerinde konuşulması bir noktadan sonra anlamsızdır. bu entrye de bir sürü cevap gelebilirdir ama açıklamak yine gereksizdir. en nihayetinde, herkesin kendince inandığı, inanmadığı bir dindir tabi. bu bağlamda sana beyaz olan bana pek ala kırmızı olabilir. sana doğru gelen bana yanlışlığın ayan beyan kanıtı olabilir. bu kafanın içinde dönen, o kafaların içinde dönen şey onlara hastır, her halükarda allah ile kişi arasındadır (insansa da inanmadığını söylese de). kişinin niyetleri sadece kişi tarafından bilinebilir ya hani, bu konudaki niyet de sadece kişi tarafından bilinmektedir. allah da bu niyete göre muamele etmektedir ya da kişinin kendinde, (kendi içinde "ya şimdi neden böyle oluyor anlamıyorum" dediği yerlerden birinde saklanan) bilmediği bir noktadan hareket edip ona bir şeyleri bahşetmekte veya bahşetmemektedir. kendini bilen rabbini bilir ya, kendini bilmeyenler ya da bildiğini zannedenler nedense hep bu dine karşı çıkmıştır bu dine küfretmek, hakaret etmek, hafife almak yoluna gitmiştir. kendini bilmez dediğim tabi gayet entel olabilir, gayet saygın da olabilir ama ne olduğunu bilmiyorsa kendini bilmezdir. islam bir enteresan bir dindir günümüz gözüyle bakınca aslında. rasyonalite irrasyonalite....vs herşeyi barındırdığı gibi barındırmamakta, içerdiği gibi dışlamaktadır da. bu bağlamlardan birinden islam a yaklaşmak onu kapsayamamakta, kapsandığı kadarı ise sizi ya radikal yapmakta ya da ateist yapmakta gibi. durduğunuz yer kendi dairesi olmayınca işler sarpa sarmakta yani çoğu zaman. ne olduğunu anlamak ihtimali de epeyce azalmakta. o nedenle sadece islam islamdır demek islam ı en güzel şekilde tanımalamak olur zannımca. bunu kabul etmeyen de mümkünse başka taraflarda öterse, rahatsızlık vermemiş olur, bir işe yaramış olur, hoş olur, özel olur, güzel olur...


dünyada en çok dışlanmış iki topluluk var; yahudiler ve çingeneler. eskiden insanların çoğu tarımla uğraşarak geçimini sağlarken, yahudilere toprak bile verilmiyordu, haklarında avrupada çocuk kesip yiyorlar gibi türlü dedikodular çıkarılıp ocüleştiriliyorlardı. onlarda bilime,sanata ve en önemlisi ticarete yöneldiler. başka çareleride yoktu. en büyük sebep budur bence.


bunlardan bir tanesi beni garip bir duruma soktu. cogu müslümandan görmedigim dostlugu, iyiligi, yardimi, dayanismayi bu ateist arkadasimdan gördüm, görüyorum. ulan adama ne desem karar veremiyorum; "allah razi olsun, rabbim seni cennetine dahil eylesin" falan konsepte tamamen aykiri zaten, ee kuru kuruya bir tesekkür ederim, sagol falan da benim icime sinmiyor. garip bir durum velhasil. ama cok kral adam be.


bir dindir ve insanlar inanıp inanmamakta serbest tutulmuştur. "benim derdim inanmayanlarla değil, onlar zaten inanmıyorlar. benim derdim inananlarla." demişti bir dost. inananları konuşalım, asgari ücretle çalıştırdıkları işçileri konuşalım, kırdıkları kalpleri, hoşgörüden uzak, kuran'dan ve sünnetten nasip alamamışları konuşalım. cennetin kapısında eli sopalı bekleyenleri konuşalım. tebliğ etmek üzerine de konuşalım ama böyle olmaz. islam ve teslim. önce teslim olduğunu söyleyenleri ama insanları kandıranları konuşalım. "imanın henüz kalplerine inmediği insanları (hucurat/14)" konuşalım. gönül meselelerini konuşalım. yoksa sıralarımızı sınıfın ortasına getirip, 3 er kişi seçerek yaptığımız münazaralarda kaybolmayalım. ya da ne bileyim. belki o da gerekli midir? ne haliniz var ise görün.


çoğu zaman çok saçma sorularla karşı karşıya kalır. +eğer allah yoksa evreni kim yarattı? -burada geçen kim kelimesi,evreni birinin/bir şeyin yarattığı önkabulü ile bu soruyu sorduğunu gösteriyor. madem beni,evreni birinin yarattığı sonucuna götürmeyi istiyorsun,o zaman cevap veriyorum: zeus. lütfen soruyu daha düzgün soralım. +evren nasıl oluştu? -büyük patlamayla. +büyük patlamadan önce ne vardı? o atom parçacıkları falan nasıl oluştu? -bilmiyorum. çok da araştırmadım. bilim adamları belki cevap vermiş olabilir de olmayabilir de. +aha! bilmiyorum dedin. o zaman allah'ın varlığını kabul ettin. -"bilmiyorum" demek tanrı'nın varlığını kabul ettiğim anlamına gelmez. sadece bilmediğim anlamına gelir. +allah'ın olmadığına nasıl bu kadar emin olabiliyorsun? -sen geri kalan 3000 tanrının olmadığına nasıl bu kadar emin olabiliyorsun? +gerçek olan allah. diğer insan uydurması,batıl tanrılardan bahsetmiyorum. -eğer ironi patlayıcı olsaydı,bu kıyamet olurdu. -ya varsa? cehennemde yanmak hoşuna mı gidecek? (c1) +senin bu çıkarcı düşüncenden tanrının pek hoşnut olacağını zannetmiyorum. allah'ı sevmiyorsun demek? sadece cehenneminden korkuyorsun. -ya varsa? (c2)+ ya diğer 3000 tanrıdan biri varsa? -hiç kuran'ı okudun mu? +keşke ateistlerin kuranı okuyup okumadığıyla ilgilenmek yerine müslümanların okuyup okumadığıyla ilgilensen. -kur'anı oku,her şey onun içinde. +kur'an sadece iddiadır,kanıt değil. harry potter kitapları harry potter'ın kanıtı mı? not: ara ara bu başlığa yazarım artık sıkça sorulan sorular şeklinde. eğlenceli çünkü.


her erin bahtına bir güzel düşer, sende pekçe menim adıma düştün nazende sevgilim yadıma düştün.


genel olarak din tartışmalarında konu 2'ye ayrılır; 1-dinlerin varlığı 2-tanrının varlığı tanrı'nın varlığı tartışılırken eğer bir taraf inançlı ve diğer taraf ateist ise genelde bir noktaya varılamaz,hatta ağız dalaşlarına girer muhabbet. burda ki sorun ateist bireyin dinleri kabul etmemesine rağmen,inançlı bireyin tanrı'nın varlığını ispatlayabilmek için sürekli din kitaplarını göstermesidir ve biz bunu asla inançlılara anlatamayız çünkü onlar sabittirler,zihinlerini özgürleştiremezler.bence bu eşiği aşan insan yani zihnini özgürleştiren insan doğal olarak dinlerden sıyrılacaktır. 24 yaşındayım ve yaklaşık 6 yıldır agnostisizm ve ateizm arasında gidip geliyorum.ne tam anlamıyla tanrı vardır diyebiliyorum ne de yoktur.benim var olabileceğinden bahsettiğim tanrı tabi ki dinlerin bahsettiği tanrı değil.tanrı dediğimiz şey'e bir konum veya bir misyon yüklemiyorum,bir düzen kurmuştur ve bizi o düzen içinde cennete veya cehenneme mi gideceğimizi belirleyecek testlere tabi tuttuğunu söylemiyorum. hatta bu iddialara götümle gülüyorum.bilimin tıkandığı noktada bizim fikirler üretmemizi doğru bulmuyorum.bilim bigbang'in şuan ulaşabildiğimiz en uç nokta olduğunu ve ötesini tahmin edemediğimizi söylüyor(şuan için).bu da ne varlığının ne de yokluğunun kanıtlanabildiğini gösterir.bu seviyede bana bilinmezcilik yani agnostisizm daha mantıklı geliyor.


yahudiler feodalitenin zayıflamasıyla yavaş yavaşa ortaya çıkmış ve sanayi devrimiyle iyice yükselişe geçmiş burjuvazi gibi değil taa 2000 yıl önce de ticarette başarılı olan bir topluluk. geleneklerine bağlılıkları dolayısıyla geçmişten gelen tecrübelerini, birikimlerini nesilden nesile aktarma konusunda yetenekliler. burada çoğunun değindiği dürüstlükleri ve dayanışmaları bizdeki gibi kaynağı belirsiz uhrevi bir havada değil. daha çok tecrübeye dayanıyor. yani dürüst olmanın ve birbirine sahip çıkmanın her zaman daha çok kazandırdığını öğrenmişler. yani bir nevi pragmatik bir dürüstlük ki bence daha sağlam, güvenilir ve altı dolu bir şey bu. aslında biz de ahilik teşkilatıyla ucundan bunu yakalamışız ama maalesef kalıcı olmamış. şimdi tamamen ölmeye yüz tutmuş silik bir gelenek olarak anadolu'nun ücra köşelerinde can çekişmekte. bu arada çok bilmiş gibi yazdım ama ne ticaretten anlarım ne de bir yahudi görmüşlüğüm var. tamamen onlara yönelik algılarım neticesinde yaptığım temelsiz bir tespittir bu.


yine çok güzel biz ve onlar olarak ayrışıp bazı diğer grup mensuplarının tüm yanlışlarını o grubun hepsine mal ederek birbirimize olan nefretimizi körüklemişiz. bravo. memleket/insanlık anca böyle kurtulur zaten. aynen devam...


kendisine inananlar kufre batmistir ve cehenneme gidecektir.


türkiye'de olanlar ateist bile değildir. avrupada ateistler hristiyanlığın çoğu bilgisine hakimdir ve bu donanımı elde edip ateistliği seçmişlerdir. türkiye'de ki ateistler ise acınacak durumdadırlar adam daha islamiyetin i'sinden bir haberdir ama hakkında atıp tutmayı, hakaret etmeyi maharet sayar. puan toplamayı prim yapmayı severler bi bok olduklarından dolayı değil şov amaçlı ateizmi seçer bizim zavallı ateistler.


teizim'den türemiş bir kelimedir. başına a- ön eki getirilmiştir ve bu ön ek "dışında olmak" şeklinde anlaşılabilir. benzer şekilde türetilmiş kelimeler: "mono" öneki ile: (bkz: monoteizm) "pan" öneki ile : (bkz: panteizm) "poly" öneki ile : (bkz: politeizm) "auto" öneki ile: (bkz: ototeizm) gibidir. teizim ise öncelikle bir tanrının varlığına inanmayı esas alan inanç sistemidir. dolayısıyla ateizim temelde tanrıyı ve tanrıyı merkezine alan inanç sistemlerini reddeder.


farklı veya özel değil, gayet normaldirler. masallara inananlar anormaldir.


huzurun anlamını dincilerden öğrenmeyecek olan kişidir. dünya üzerindeki onlarca dinin mensubu gerçek huzuru bulduklarını söylerken, ateist buna götüyle güler. kafa kesmek, taşlayarak adam öldürmek, sözünü dinlemedi diye karısına ya da karılarına el kaldırmak gibi eylemlerin meşru olduğu bir dinde huzur bulamaz.


islam'ın hoşgörü dini olmadığını savunanların temel argümanını, güncel yaşantılarında karşılaştıkları ve "örnek müslüman" olmasını bekledikleri kimselerin umdukları gibi dört dörtlük, sufi çıkmaması sonucunda, bu durum üzerinden yaptıkları görece değerlendirmeler oluşturmakta. burada yapılan temel hata, islamın hoşgörülü olmadığını düşünmelerine vesile olan "örnek müslüman"ın islamın hoşgörü seviyesini belirlemediği, buna bir kıstas olmadığını anlayamamaktır. tıpkı, kimler tarafından kimlere yaptırıldığı ve hangi amaca yönelik olarak yaptırıldığı herkesin malumu olan 11 eylül saldırılarından sonra "üretilen" ve dünya kamuoyuna korku yoluyla dikte edilen islamofobi, yani islam korkusu örneğinde olduğu gibi, burada da kötü örnekler üzerinden genelleme yapılarak, islâmı bütüncül olarak zihinlerde istenilen tasavvurla anılmasını sağlama gayreti görülüyor. bu bağlamda, islâm esas alınıp yapılacak olan yorumlarda örnek kabul edilebilecek kimselerin, islâmı erkânına uygun olarak yaşadığı geniş kesimlerce tasdik olunan kimseler arasından seçilmesi ve tabiatıyla, hakkında görüş beyan edilecek ana unsurun etraflıca alakaya mazhar olması, üzerinde düşünülmesi, yapılacak olan çıkarımların daha sağlıklı, akla yatkın olmasını sağlayacaktır. sonuç olarak; islâmın nasıl bir din olduğunu öğrenmek ve evvela, islâmı özü itibarıyla anlamaya çalışmak düstur edinilmelidir. edit: "de ki: hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" zümer sûresi (39)


bir röportajda noktalivirgul tarafından sarf edilen "ateist olan bir insana ayetler verilerek din anlatılamaz. adam zaten her şeye akıl ve mantıkla bakıyor" cümlesiyle akıllı, mantıklı olduğu belirtilmiştir, mutludur gururludur. röportaj için


racial bonuslarının overpowered olmasından kaynaklanır. diğer ırklar şöyle bonuslar alırken: beyaz: norm olarak kabul edilmek ortalama üstü iq sosyal olabilme yetisi asyalı: çok çalışkan yüksek iq mikro penis hayçançançanyaa diye konuşmak zenci: gelişmiş kas yapısı über penis düşük iq atletizm rap ve jazz +10 skills yahudi: über iq para ve ekonomi +20 skills duvara karşı filmini çok sevmek dolayısıyla adamlar günümüz kapitalizminde tabii ki başarılı olacaklar zira bu sistemi yaratanlar onlar. sistem en güçlünün dünya lideri olma sistemi olsaydı zenciler ebemizi zikerdi.


başlık incelendiğinde genel olarak bir korku/korkusuzluk polemiğinin yaşandığına şahit oluyorum. ateizm, kimileri için tam anlamıyla bir korkusuzluk olarak nitelendirildiğinde, kişinin kendi kişilik özelliklerinden ya da geçmişinden kaynaklanabilecek ya da en azından desteklenebilecek olduğunu (başına gelmiş olabilecek ve açıklayamadığı, bu yüzden de hayatına müdahil bir gücün varlığını reddettiği vb. gibi) düşünüyorum. kimilerine göre ise bilimsel-evrimsel gerçeklerle bir varlığın/gücün ispatının olanaksız olduğu, ya da inananlar nasıl ki "evet bir güç var bunu hissedebiliyorum bu yüzden de inanıyorum" diyebiliyorsa inanmayanlar için de tam tersi durum mevzu bahis olabilir. yani bir kişi çıkıp da "ben korkusuzum ondan ateist oldum" ya da "ateistlik bana korkusuzluk bahşetti" dediğinde "hayır, öyle bir şey yoktur" demek ya da "ben evrim teorisine inanıyorum bu yüzden inançsızım" dediğinde "inanç senin içindedir, uğraş, bul" demek bana göre anlamsız oluyor. kişi değişik nedenlerle ateist olmayı seçebilir (aynı durum inananlar için de pek tabii geçerlidir). sözün özü ateistlik salt korkusuzluk olmayabilir. şöyle anlatmaya çalışayım; derrick jensen, a language older than words adlı kitabında, tanrının var olmadığına en inandığı zamanda dahi "tanrı yoktur" dediğinde hala başına şimşekler yağacağını hissettiğini, bunun da şu yaşına kadar ailesinden almış olduğu din eğitimi ve "tanrı korkusu" kaynaklı olduğunu kabul ediyor. yani ateist olmayı, artık inanamadığı, elinden gelmediği için seçmiş ama yine de, hani o anlatılan, inanamayanlara yaptığı gazaplar yüzünden gayri ihtiyari ondan çekiniyor olabilir. diyeceksiniz ki madem korkuyor o zaman iman etsin. ama sanmıyorum ki onun olabileceği ihtimalini düşündüğü tanrı, o "nolur nolmaz, biz götü sağlama alıp gene de ibadetleri yapalım, varsa vardır, yoksa yoktur" diye düşündüğü için ona ibadet etmesini istesin. böyle bir iman, böyle bir inanç hiçbir dinde yoktur ama kimileri tarafından inanmayanlara yapılan baskı da bundan farksızdır. (bkz: )


karşıt fikir olarak gösterilen wikipedia linki de aslında ilk verileri destekliyor, çünkü salt ateistlerin sayısı değil bir milyar olan, buna agnostikler ve dinsizler de (non-religous dinsiz ya da dini önemsemeyen kitle olarak tanımlanabilir ama deist olanlar bu tanıma dahil değillermiş) eklenince elde edilen sayı 1.1 milyar. wikipedia'daki istatistiğe göre non-religuous ve ateist toplamı (eğer dünya nüfusu 7 milyar alınırsa) tam bir milyar çıkıyor. agnostikler ve deistler hariç. bizim memlekette dinsiz olmak da ateist olmakla özdeştir, ama yine de şaşmayalım ve dine inanmayan (ya da dini umursamayan) bir milyar (ve küsür) insan var dünyada diyelim. nıhohahahaa (hain gülüş)..


zina yapmak gibi, dinden dönmek gibi, sadece bu eylemde bulunan kişileri ilgilendiren, (başka) kimseye bir zararı olmayan "günahların" insanlar tarafından cezalandırılmasını emreden din. "ateistlerin islamla ne sorunu var?" diyenlerin iki dakikalarını ayırıp bunun üzerine düşünmelerini istiyorum. insan haklarını çiğneyen, insanlık onuru ile bağdaşmayan, dünyayı daha adaletsiz, korku ve şiddet dolu bir yer haline getiren her türlü öğretiye düşmanım, evet. bir insan başka kimseye zarar vermeden, kimsenin özgürlüğünü kısıtlamadan, hayatına kastetmeden, kendi hayatı ile ilgili, kendi hayatını sonlandırmak da dahil, istediği her şeyi yapabilmeli, her kararı özgürce verebilmelidir. evli ve çocuklu olan komşum, karısını başka bir kadınla aldatıyor olsun. bunu tasvip etmemekle birlikte, bunun bana bir zararı olmadığı apaçıkken, neden bu adamın 100 sopa darbesi ile, recm ile, ya da şiddet içeren herhangi bir yolla cezalandırılmasını isteyeyim? cezasını zaten vicdanı ona verecektir, evliliğini ve çocuklarının vesayetini de kaybedecektir zaten. komşum evli ve çocuklu değil de bekar bir adam ya da kadın olup, hergün evine başka bir kadın ya da adam getirirse getirsin, bana ne? kendi evinin sınırları içerisinde istediğini yapsın. bana ne zararı var? beni ne ilgilendirir? nasıl bir zihniyet bu insanlara, başka insanların ceza vermesini emreder? komşum ya da arkadaşım dinden dönsün, dine tekrar girsin, dinden tekrar çıksın... ba-na-ne? kime ne? neden zerre kadar umrumda olsun? hadi değer verdiğim birisi diye dini seçimini umursadım diyelim, neden bu insana ceza verilmesini isteyelim? bana ne zararı var? şeriat yasaları ile yönetilmeyen bir ülkede yaşıyor olmamız bu hükümlerin var olmadığı anlamına gelmiyor. gözümüzü kapattık diye hiçbir şey yok olmuyor. işte bu insanların, durumla alakasız diğer insanlar tarafından, hem de şiddet ile cezalandırılmasını emreden bütün öğretilerle savaşılması gerektiğini düşünüyorum. aksini düşünenler, "insan hakları", "insanlık onuru" sözlerini nasıl ağızlarına alabiliyorlar şaşıyorum.


sene 2009 falan en büyük abimi evlendirecez. benim bi büyüğümle ben de hediye olsun diye büyük biradere yatak odasını biz (bi büyüğüm) alalım dedik. abimi bi şekilde ikna ettikten sonra iş mobilyayı beğenmeye kaldı. gittik karabağlar gaziemir arasında bi mobilyacılar sitesine. 3 5 dükkan gezdikten sonra girdik bi yahudi abinin mobilya mağazasına dedik abi bütçemiz bu bizim birader evlenecek, beğendikleri uygun bi mobilyayı alacağız falan. adam üşenmedi tüm mağazayı gezdirdi, fiyatlarını kalitesini falan anlattı yarım saat boyunca. en sonunda yatak, baza dolap, ıvır-zıvır be varsa seçtik pazarlık aşamasına geçtik. milletin kredi kartına bile % 10 vade koyduğu yerde adam bize sıfır faiz ve senetle 6 taksit yaptı. hem de bizim müslüman esnafların aynı kalitede verdikleri fiyatın yarısına yakın fiyata. bu olaydan 1 ay sonra kendim için gardrop ayakkabılık almak için tekrar gittim aynı mağazaya hatta mobilya alacak olan tüm arkadaşlarımı oraya yönlendirdim. işte böyle zengin oluyorlar.


gözümde yunan mitolojisinden farklı olmayan inanç.


çoğu fikirlerini beğendiğim ve desteklediğim nir takım yazarların dediği doğru değildir, islamiyet dünyanın en tehlikeli dini de, en tehlikeli örgütlü dini de değildir. zira islamiyet yapısı gereği kendisine zarar vermeyene zarar vermemeyi, aksine güven ortamı hatta güven atmosferi oluşturma çabasını, fakat cana, ırza ve mala ısrarla oluşturulan tehdit ve saldırıları da elbette olabildiğince kalıcı bir şekilde bertaraf edip yine güven ortamını tekrar oluşturmayı ve sürdürülebilir kılmayı telkin eder. bazı aşırı topluluklar hatta zihniyetler var ve bazı zararlı eylemleri yapıyorlar diye islamiyet öyledir anlamına gelmez, asıl islamiyetin insan uygulamalarından zarar gördüğünü anlamayanlar zararlıdırlar, islamiyet değil. araştırmadan, okumadan, düşünmeden, derinleşmeden, anlamak için samimiyetle uğraşmadan dine saldırmak kolay, insanlara saldırınca cevabını en yüksek şiddetle alıyorsunuz ama öğretiden zarar görmüyorsunuz. bu da kafalarınızın nasıl da ilkel çalıştığının ispatıdır.


dua etmeyen kimsedir. kant'ın, muazzam bir ahlaki gelişim göstermiş olan kişi dua etmeyi bırakır, sözünü hatırlatmak gerekir bu noktada.


baskici rejimler. dolayisiyla islam ile bir dogrudan alakasi bulunmamakta.


sömürge yapmamaları faiz yememeleri insana insanca davranmaları (yani petrol için milyonları kıymamaları)


1- binlerce yıl kendilerine ait ülkeleri olmaması nedeniyle toprağın önemli olduğu ilkçağ ve ortaçağda sadece ticaretle uğraşabilmeleri sonucunda ticarette ustalaşmaları, yaşadıkları ülkenin dilini ve kendi dillerini çok iyi bildiklerinden herbirinin binlerce yıl en az bilingual olmaları, toprakları olmadığından çok eğitimli olmak zorunda kalmaları, eğitimin kalıcı bir gelenek haline gelmesi... 2- dinlerinin ticari kuralları tevrattaki levililerde detaylı olarak belirlenmiş olması ve kendi içlerindeki dayanışmaları... 3-din kitaplarını anlayarak okumaları, edebiyata ve dile bu nedenle gönülden bağlı olduklarından dünyayı daha açık bir zihinle görebilmeleri... 4- ulus devletlerden müteşekkil sanayi devrimi sonrasında dinle bütünleşmiş ulusçuluğa ve yüzlerce yıl sonrasını hesaba katan kararlılıkla hareket edecek inanca, toplum olarak, kararlı biçimde sahip olmaları...


gerçekten ateist olan biri karşıma çıksa saygı duyacağım. önemli olan saygı, insan olmak. ama kendini havalı zanneden kafasızlarla sohbet etmeye tahammülüm bile olmaz. iticilikte zirvenin de zirvesi amk. ne havalılığı zannediliyor onu da anlamış değilim.


bir fotoğraf gördüğünde kendisi için şükreden değil, bu çocuk bu halde olduğu için küfredendir.


ortadoğu ve eski romanın pagan inanç sistemlerince bin yıl arayla, önce yahudileri ve sonra erken dönem tek tanrıcı hristiyan mezheplerinin/tarikatlerinin müntesiplerini tanımlamak için kullanılmış sıfat/isim. çünkü bu iddialı, "ilkel" ve "hoşgörüsüz" tek tanrıcı dinlerin mensupları, pagan panteonların hiç bir tanrısının hak olmadığını kendilerini simgeleyen putlardan ibaret olduklarını söyleme cüretini gösteren ve esasen düzinelerce tanrının ateisti olan kişilerdi.


bir gün üniversite için sürekli git gel yaptığım firmanın yazıhanesindeyim. çocuk girdi sarışın topalak, diyor oradaki elemanlara "bulamıyorum şemsiyemi nerde şemsiye???" elemanlar diyo ki "senin için bütün firmayı seferber ettik çocuğum, yok" bi şemsiye bulmuşlar da çocuk bu değil diye almıyor. çocuk çıkıyor gidiyor. bizim elemanlar , babası mı anasımı ne yahudi bunun diye konuşuyor. yani: tutucular abi, genlerinde var


tanıdığım pek çok üyesi kulaktan duyma bir inancın ötesine geçememişler. illa şuna inan demiyorum kimseye ama insan en azından meraktan evrim hakkında bir kitap okuyabilir. gerçi bu tipler genelde hiç kitap okumayan tipler. dini kitapları bile.


allah sapkınından korusun. tanım: allaha iman eden.


yahudiler çok dürüst ticaret yaparlar. malın sabah orada olacak dediyse, o mal 08:29'da kapının önünde olur. sebebi budur ve onların halk olarak temel ilkesi güvenli ticarettir. nasıl bizim misafirperverliğimiz meşhur ise onlarda da bu meşhur ve önemli.


yakında dünyada söz sahibi olması ihtimali bin ladin'in dirilip a.b.d başkanı olma ihtimali kadar olandır. not: ateist değilim.


sadece islama karşıymış gibi algılanan tüm dinlere karşı çıkan ve görmediğine inanmayan gelmiş geçmiş en büyük felsefe gönüllüsü. aslında bu felsefe hakkında o kadar çok kelime ardı ardına dizilebilir ki insan nereden başlayacağını bilemiyor. küçüklük yıllarından başlamalı bence ki mahalle baskısından dolayı bir çok insanın yolu camiye düşer türkiye'de. bayramdır, ramazandır, oruçtur, suredir, namazdır ve en önemlisi arapçadır... evet ateistim ama hiç kimsenin din inanmasına karışmadım ama biraz olsun eleştiri yapmaya hakkımız olduğunu düşünüyorum ki uygulamaya zorlandığım dinden başlamak en güzeli. ne demiştim? mahalle baskısı... insanlarımız anlamadığı bir dilde hatta daha da ileri gidersek putlaştırmış olduğu bir dilde duyduklarına o denli bağlandılar ki benim küçüklüğümde arapça yazan her şey onlar için kutsal oldu. üç defa öpüp üç defa alnına koydu. tabiki insanlar bir başkasından gördüğünü direk uygulama alışkanlığı çıkarlar doğrultusundadır ki bir kızı namazında niyazında biri isterse bir adım öne geçmesi buna bir örnektir. küçücükken görmediğimiz tanrı ile tanıştırıldık, yaz tatilinde camiye gönderildik, anlamadığımız dilde sureler ezberlemeye zorlandık. o kadar çok düşünmüştüm ki bu durumu anlamaya bile çalışamadım; çünkü içimden gelmiyordu. sorular ardı ardına geldi. tanrı neden kendi yarattığı bir melek olan şeytanla iddiaya girer insanların yolunu çizmesi için? neden bir çok mezhep vardı hiç değişmemiş kitabın olmasına rağmen? bunlar orta okul yılları soruları daha da büyük yaşlardaki sorulara gelince insan kendine şaşıyor ben mi yanlış yapıyorum insanlar mı? bir çok dindarla tartıştım allah seni hidayete erdirsinden ileri bir kelime işitmedim; çünkü ne din kitabı okumuştu ne de dinini araştırmıştı. aslında inandığı dini putlaştırmıştı ki bunun farkına varması için putlaştırmışsın dediğimde şu cevabı aldım " biz heykele mi tapıyoruz " . garibim onu öyle algılamış. neyse tartışmalarda hiçbir noktada anlaşmaya varılamazdı ki varılamadı da zaten. yıllar yılları kovaladı bu yaşlara geldik ama düşünceler hep aynı yerde kaldı. o kadar çok yazılması gereken kelimeler var ki çok uzamasın da bu kadarı okunması yeterli benim için. sadece oturup düşünmektir bu felsefenin uygulamaya dönüşmüş hali.


araştıranların mantıklı, araştırmayanların mantıksız bulduğu din.


bugün kendisine zümer suresi 53. ayet'i armağan ettiğim kişi. hiçbir şey için geç değil.