hayvan severler için değil, köpek severler için yapılan bir tanımlamadır. çok kısa bir özet geçeyim, detaylısını aşağıya yazarım. özet: eğer herhangi bir hayvanın yaşam hakkını diğerlerinden önde görüyor, ona sunduğunuz imkanlar dahilinde diğer canlıların yaşam hakkını sınırlandırıyorsanız siz hayvansever değilsinizdir. bundan sonra köpektapar denmiş, keditapar denmiş, tavşantapar denmiş fark etmez. öncelikle her ne kadar "hayvansever" tanımlamasını sevmesem de, kendi adıma tüm hayvanları seven, hepsinin daha iyi bir yaşama sahip olmasını dileyen bir insanım. buna kedi, köpek, fare, civciv vs. her hayvan dahil. bana göre bu zaten insanda olması gereken sabit bir özellik diye düşünüyorum. bu sebeple hayvansever tanımlamasını sevmiyorum zaten. neyse, köpektapar olayına gelirsek. bu lafa bozulanların %90'ı eminim laf onları tam karşıladığı için çıldırıyorlar. çünkü gerçekten köpeklere tapıyorlar. köpekler için yaptıkları şeylerin neye yol açtığının bir gram farkında değiller. umurlarında da değil zaten. köpekleri bir araya toplayıp, toplu mama verip çeteleşmelerine olanak sağlamaları, üreme hızlarını artırmaları, kısırlaştırma için gerekli sürelere imkan vermeden 1-5-20-150-600 gibi hızlı sayılarda birden üretmeleri ne gibi bir soruna yol açar umurlarında bile değil. sağlıklı düşünebilen bir insan, bir hayvan popülasyonunun bir yerde artmasının, başka hayvanların yaşamını tehlikeye atacağını bilir. orta sonda gösteriyorlar bu basit bilgiyi. sokakta 30 köpek varsa, o sokakta artık kedi yoktur. sokakta 50 kedi varsa, o sokakta fare yoktur. farenin olmaması bile birçok soruna yol açar, zincirleme olarak insan hayatını etkiler. her köpek saldırgan değildir, ancak çeteleşen her köpek grubu elbet bir gün saldırır. bu sebeple potansiyel tehlikedir. sağlıklı düşünen insanların, hayvanseverlerin anlattığı da budur. kapınızın önünde beslediğiniz 5 köpek sizi çok sevebilir. ancak 100 metre ileride ayşe teyzenin beslediği 10 köpek ve 200 metre ileride fatma teyzenin beslediği 15 köpek ile birleştiğinde, bir gün bu 30 köpek sizi paramparça edebilir. etmese bile travma yaşatabilir. alnınızda hayvansever yazmıyor. bu köpekler de çeteleştiğinde vahşileşiyor. dolayısıyla sizi değil, kendi annesini tanımıyorlar. böyle bir travma ile karşılaşan hayvanseverler zaten belli bir süre sonra sağlıklı düşünen tarafa geçiyor. köpektapar kelimesi de zaten sağlıklı düşünemeyen, köpeklere sonsuz güvenen insanlara deniyor. yahu köpek bu. her ne kadar akıllı, eğitilebilir bir canlı olsa bile köpek. içgüdüleri ile yaşayan bir canlı. kendisini tehlikede hissettiği an sahibini bile yiyebilir. her hayvan yapabilir bunu. kedi de bir anda sahibine saldırabilir. tam olarak neye güveniyorsunuz da "onlar yapmaz." diyebiliyorsunuz. içgüdü ile yaşayan bir hayvana bu kadar güvenebilmek için ona tapmanız gerekir, ya da ilah olarak görmeniz gerekir. e bu durumda zaten "köpektapar" kelimesi tam olarak sizi karşılıyor. niye kızıyorsunuz? sokakta besleyip, çeteleşmelerine olanak verdiğiniz köpekler geceleri eve gidip derin uyku çekiyor falan mı zannediyorsunuz? sokak aralarında kedi-fare kovalayıp, boğup bırakıyorlar. yemiyorlar evet. tamamen içgüdüsel olarak boğazlayıp öldürüyorlar ve öylece bırakıyorlar. bir kedinin ya da bir farenin yaşam hakkı neden köpekten daha değersiz? tam olarak kim karar veriyor buna? köpeklerin daha iyi bir yaşama sahip olması için çabalayan, aynı zamanda diğer hayvanlar için de aynısını dileyen insanlar var. işte onlara kimse köpektapar demiyor. onlar da üzerine alınmıyor zaten. sokaktaki köpekler sefil bir yaşamı hak etmiyor. mama şirketlerinden aldığınız kalitesiz mamalar da emin olun onlara ekstra bir katkı sunmuyor, sadece birkaç yıl daha yaşıyorlar o kadar. bu birkaç yıl içinde de fırsat bulurlarsa diğer canlıları öldürüyorlar. peki ne yapılmalı? hiçbir köpeğin uyutulması ya da daha kötü ortamlara mahkum edilmesi gerekmiyor. bunun için gerçekten hayvanseverlerin olduğu bir kurulun devletle veya belediyelerle görüşerek bir plan dahilinde sayılarını azaltması gerekiyor. bu da planlı kısırlaştırma ve kısırlaştırılmayan hayvanların daha modern yerlere nakli ile olur. şu anki sistem değil nüfuslarını azaltmak, her geçen gün daha da artmalarına yol açıyor. 5-6 sene içinde bu durum gerçekten içinden çıkılamaz hale gelecek. ve ne yazık ki belediyeler bir noktadan sonra çok sert önlemler alacak. bunun yaşanmaması için önceden önlem almanın çok daha faydalı olduğunu düşünüyorum. elbette "köpektaparlar" yaptıklarının hata olduğunun farkına varıp, sağlıklı bir birey gibi düşünmeye başlarlarsa.


mülteci sorununu çözene oyumu verecektim artık vazgeçtim. bu başıboş köpek sorununu kim çözerse oyum onundur. sokaklarda çocuklar katlediliyor. bisikletle gezemiyorsunuz. koşu yapamıyorsunuz. mahallede kedi de kalmadı. yeter lan artık. bu nedir aq, harbiden bu görüntü nedir aq!


kurtlar vadisine rakip olsun diye yayınlanacak bir başka mafya dizisi.


bir cok insana rol model olacak canli.


sırf bu yüzden 2 kızımla türkiye'yi terk ediyoruz. anlatamadım chp'li kendi olduğum çevreye. akp ye anlayabiliyorum 30 yıldır oy attığın partiye izmir de ki komşulara anlatamıyorum "medeniyet bu değil!!" . kaldı ki köpek sahipleri çoğu zaman alenen suç işliyor denetim yok. köpekler can güvenligimi tehlikeye atıyor özellikle trafikte. rezalet bir durum.


sadık, insan dostu, kimisine göre hayat arkadaşı olan bu hayvaları dolaştırmaya çıktığınızda sürekli duvar ve direk diplerini koklar bu hayvanlar ve ne gariptir ki bir daha o mıntıkadan geçmeyeceğini bildiği halde o koklamadan sonra işine geliyorsa kişisel bilgilerini işeyerek bırakan hayvandır. asla tükenmek bilmeyen içgüdüsel bir azmin sonucudur belki bu eylem.


biz insanlar henüz ebelek gübelek diye konuşup,mağaralarımızda pinekliyorken, onların ataları muhtemelen 21. yüzyıldaki gelenek, görenek ve medeniyetlerine sahiptiler, bu yönden bakılırsa köpekler çok spektaküler hayvanlar. "bu yönden bakılırsa". bunun dışında bir dikkat çekmek istediğim nokta ise anadolunun müslümanlaşmasıyla birlikte, köpeklerin de bir dinsel başkalaşım geçirmesidir ki, bunun sonucu olarak yer yer cemaat oluşumları ile toplu yatsı ezanı ulumaları gibi ritüeller gözlemlenebilir. köpekler gerçekten çok spektaküler hayvanlardır. bu konuda görüşlerim bunlardır, teşekkür ederim.


yeni bir çocuk parçalama haberiyle yerini bulmuş olay.


bıyıklarının kesilmesi halinde algılama sorunu yaşayacağı söylenen hayvan.


ne yaparsanız yapın sizi gerçekten sevendir. bazen çok kızdırır, bende bağırırım. sonra o kadar kızdığım için dönüp kendime kızarım. günün sonunda hiçbir şey olmamış gibi gelir, yanıma kıvrılıp uyur, horlar ... bazı anlar vardır hepsinden farklıdır: geçen gün sana küstüm deyip arkamı döndüm. "ne, nasıl küsersin, saçmalama ne küsmesi" diye yanıma geldi ve ayrılmadı peşimden ona sarılana kadar. sevgisi o kadar güzel ki... ancak bir köpek sahibi anlayabilir.


birlike gezen 3 sokak köpeğinin trafik kurallarını öğrenip, karşı caddeye geçmek için trafik lambasında yeşil ışığın yanmasını beklemelerine hayretler içinde tanıklık ettim. biri dalıp gitmiş olmalı ki yeşil ışığın yandığını fark etmedi. onu da ben uyardım beraber karşı caddeye geçtik.


bugün bir hayvan barınağına gittik ve yarısından fazlası boştu. başıboş köpekler yüzünden sokakta kendi köpeğimizle rahatça yürüyemiyoruz. kafede orda burda otururken sağdan bir köpek soldan bir kedi çıkıyo. asla rahatça yemek yiyemiyoruz. haftasonu balık yemeye gittik solumdaki sandalyeye kedi atladı diğer taraftan at gibi bir sokak köpeği geldi. dün kahve içmeye çıktık keza aynısı ( sigara kullandığımız için açık kısımda oturuyoruz) sayıları gün geçtikçe artıyo, çok bunaldık artık bu durumdan.


bu kelimeyi kullanan cebinde bok da taşır.


yıllar yıllar önce, ankara sakarya caddesi daha paçozlaşmamış, türkü barlarca istila edilmemiş, öğrenci ve memurun iç çıkışı iki bira yuvarladığı, kitapçıları, çiçekçileri ve barları ile uğranılası bir yer halindeydi... o ara tek başıma yaşamaya başladım. iş çıkışı bazen gidiyorum, içiyorum sonra da ayrancı'daki evime kadar yürüyorum. neyse bir gün fakülteden kalma arkadaşlar falan rakı içtik. sonra rumeli'de işkembe içelim muhabbeti derken hadi bir bira daha bir tane daha derken oldum zum. eve doğru yürüyorum, atatürk bulvarı'ndan gideyim diye caddeye yöneldim. oradan güvenpark'a girdim. 3 tane kocaman sokak köpeği. normalden de büyük, hele alfa olanın kafası ayı gibi. neyse ben oynamaya başladım, bunlar da baktı zararsız sarhoş bu. eğleniyorlar benle yeminle. sarılıp dolanıyoruz bildiğin, birinin patileri omzumda, ben büyüğüyle sarılmış durumdayım. öpücem, öpücem diyorum. hadi len bize gidelim dedim. bildiğin dedim! abi köpekler etrafımda, oynaya oynaya koşa koşa gidiyoruz. meclisin önünden de geçtik, oradan ayrancı. abi binaya girerken köpeklere sus işareti yapıyorum, kafamın güzelliği hesap edin. kıkırdayarak alt kattaki eve girdik. 3 koca köpek ve ben benim salondayız. dedim acıktık kardeşler. ekmek sepetinden 4 adana söyledim. evde bira vardı onunla devam ettim. sonra sızmışım. uyandığımda sabah olmuş tabi. gözümü açtım, güvenpark'ta köpeklerle oynadığımı hatırlayıp gülümsedim kafayı bir kaldırdım 3 köpek karşımda! has... derken ayıktım tabi. yerlerde adana dürüm paketleri, gece kesip su verdiğim 5 litrelik su kabı falan. neyse bunlar da gayet memnun bana bakıyor. neyse kardeşler dedim haydi çıkalım,-da şimdi binadan 3 köpek... ayrancı ahalisi hayvan sever nasıl olsa hadi dedim. çıktık. bebelerle yürüyoruz. mama aldım koydum önlerine. dedim elveda, sıkılırsanız evi biliyorsunuz. bazı günler geldiler, gördükçe yemek su götürdüm. sonra üçü başka maceralara yelken açtı herhalde bir daha görmedim. zaten oradan da taşındım. bu da benim sokak köpeği anım


bu başlık altında 3 farklı tip bulabilirsiniz. tip 1: köpekleri sevmeyen nefret eden çocuğuma biri hav diyeceğine tüm dünya köpekleri ölsün diyenler. tip 2: köpekleri ölümüne savunan ama nedense diğer hayvanları umursamayan tipler. mesela danalar koyunlar inanılmaz kötü koşullarda beslenir acı çektirilerek öldürülür bunu umursamaz köpeği ile beraber afiyetle yer. tip 3: vegan vejetaryen vs. bunlar da et yiyenlerden genel olarak tiksinirler. cins cins şeylere duyar kasarlar ama nedense insanlar ile ilgili duyguları daha keskindir. ha ben hangisi miyim. ben hiçbirini sevmiyorum. herhangi bir düşünceyi körü körüne savunmak bana göre değil. tanım: yeni bir kelime.


bu ruh hastaları toplumun ciddi bir kesiminin "hayvan düşmanı" olduğunu iddia eder, bu kadar da gerizekalıdırlar işte. oğlum bir insan neden hayvan düşmanı olsun lan ? bırak hayvan düşmanlığını, sokaklarda olmaması gerektiğini söylediğimiz köpekleri bile görünce çoğu zaman başlarını okşuyoruz. salak mısınız oğlum siz ? hayvana neden düşman olalım ? adı üstünde hayvan.hayvanın hayvan olduğunu bildiğimiz için sokakta olmalarını istemiyoruz zaten. sokaklarda aslan gezen bir şehir olabilir miydi ? olsaydı ve sokaklarda aslan olmasa mı acaba diyen bir insan aslan düşmanı mı olacaktı ? sizin gibi ruh hastası gerizekalılar mıyız da hayvanlara düşman olalım amk ?


ülke olarak cidden akıl tutulması yaşıyoruz 1000 adet köpek tekir yaylasında adam kemikle besliyor bu köpekler sürüleşir kurtlasir doğada bir tane yaban hayvanı bırakmaz.


sarayımın bahçesine bir köpek bağlamayı düşünüyorum. yediği çanağa pislemeyen cinsten olsun. gerekli gereksiz ulumasın. uluması gerektiği zamanı bilsin. sahibini de tanısın dönek olmasın. iki gün önce hırsıza havlarken iki gün sonra hırsızın altına yatıp bana havlayıp saldırmasın salyalarını saça saça. var mı böyle bir cins köpek? önerilerinizi bekliyorum. t: sahibine karşı itaatkarlığı ile bilinen dost bir canlıdır. türüne göre farklı özellikler barındırır. kimisi yemek yediği çanağa pisleyebilir. ama köpektir nihayetinde çok görmemek lazım.


tavuklar gibi onlarinda evcil olmayanlarina avustralyadaki dingo lar disinda rastlanamayan hayvan. (bkz: artik dogada bulunmayan hayvanlar)


üstteki yazar nezdinde herkes okusun: köpek çok büyük sorumluluk, heves edilmesini anlıyorum ama her canımız çeken şeyi yapsaydık... önce; köpek maması fiyatlarını araştırın, orta kaliteli mamalar aylık 1500 tl. veteriner masraflarını araştırın, en basit tam kan sayımı testi 2000 tl. bütün ilaçlar vitaminler bilmemneler yurtdışından dövizle geliyor. bana koymaz zenginim diyorsan; sabah 1 akşam 1 günde 2 defa dışarı tuvalete çıkması lazım. çalışıyorsan okuyorsan günde kaç saat boş vaktin var? 1 saatin gitti, bu hayvanın enerjisinide atması lazım ilk 7 yıl oyun isteyecek, ayrıca onun tüyünü koltuklardan kıyafetlerden temizlemek, sokaktan gelince ayaklarını silmek de vakit alıyor. hadi diyelim boş vaktinde var; iradeli ve sorumluluk sahibi bir insan olman lazım. nasılsa birşey yapmaz diye sokakta tasmasız gezdirirsen, evdeyken havlarsa, kaka yaptığında parklardan toplamazsan bütün mahalleyle sorun yaşarsın. bu devirde millet neden bana baktın diye birbirini öldürüyor. son olarak hayvanın cinsiyet ve yaşı kadar ırkıda önemli. sokaktan barınaktan alınabilir ama sokağa atılmış bir pitbull yada husky alırsan hayvana yazık edersin, kaçınılmaz son o tür köpekleri 3-5 ay sonra bakamayıp sokağa geri atarlar. açık açık yazıyorum: pitbull rottveiler doberman dogo argentino ve benzeri köpekleri unut saldırgandırlar. huskyler konuşan hayvanlardır ve kazma içgüdüleri vardır, apartmanda olmaz. alman çoban köpekleri kalça problemi yaşar genetiği bozuk ırk. pug-bulldog-chiuvava-pomerian bunlar oyuncak hayvandırlar genetiği bozuk ırklar. genetik özellikleri 30 yıllık tecrübeli eğitmensen bi yere kadar kontrol altında tutabilrisin ama de-ğiş-tire-mez-sin! ben 35 yıllık tecrübemle son köpeğimden sonra bir daha köpek almam. köpeğim son 3 yılında felç oldu ve neredeyse full time hasta bakıcılık yaptım. hayvanınızın son zamanlarında veterinerlerin ne kadar bilgisiz ve kötü niyetli olduğunu anlamak zorunda kalacaksınız. bacağı kırılan hayvanın bacağını kesen, kanser yada felç olan hayvanı ötenaziyle uyutalım diyen esnaflar bunlar. bütün bunlara okeysen, alacağın hayvan 2 aylıktan küçük olmalıdır, dişi olmalıdır ve yukarıdaki ırkların kırması olmamalıdır. 2 aylıktan büyük bir köpek alırsan öncesinde ne travma yaşadığını bilemezsin ve değiştirmen mümkün olmaz. en güzeli sokaktakileri sev besle, barınağa götür kısırlaştır. bahçeli ev yoksa çok zor.


bir sabahattin ali öyküsüdür. bu entryden başka bu öykü hakkında (görebildiğim) 2 entry var. üst sınıfın nasıl alt sınıfı görmezden geldiğini anlatan hüzünlü bir öykü. hakkında bu kadar az entry girilmiş olması da ayrı bir hüzün sebebi.


evcilleştirdiğimiz hayvanlar. bunlar ilginç olabiliyor. bilenler bilir, orada bulunup da dikkat etmemiş olanlar için bir şey paylaşmak istiyorum. izmir bornova meydanda bir köpek var. hep aynı tipte arabalara havlıyor. rengi ve tipi birbirine çok benzeyen diyeyim. bu köpek grupta alfa muhtemelen. bu havlayınca diğer köpekler de bununla koşup havlıyor. kim demiş hayvanlar aptal diye. gözlemleyin bu köpeği dediğim gibi olduğunu görecekseniz. eşimin çalıştığı yerde çok tatlı bir köpek var. arada gidiyorum iş yerine. sabah arabadan indik, bizi uzaktan gördü. koşuyor bize doğru. ben eşime geldi zannettim. direkt bana koşuyormuş. sevildiklerini gerçekten biliyorlar. azıcık seviyorum. zaten yuvarlanıyor hemen göbeğini açıyor. allah'ım korusun çok tatlı, akıllı bir şey. sırtıma atladı iki üç sefer. peşimden koşmaya devam etti. keşke alacak yerim olsa da alabilsem. o kadar sevgi dolu. sitede herkese gidiyor kendisini sevdirmek için. bu kadar insanlara alışık olması kendisi için ne kadar iyi bir şey bilemiyorum. sonuçta kendisine zarar verilmesini kolaylaştırıyor. para verilip alınıp sokağa atılan canlardan birisi olmalı. bir cinse çok benziyor ama şu an hangi cins olduğunu bilemiyorum.


10 günlük bir ayrılıktan sonra evi görünce ne yapacağını şaşıran, evdekileri görünce heyecandan çişini tutamayandır.


yapay secilim ile kurtlardan evrimlesip gunumuze kadar bu hale gelen canli turu.


bir sjw madalyasıdır, bir sjw armasıdır.


gündüz sıkıntı değil de gece çöktüğü zaman kesinlikle sokakta görmekten imtina ettiğim, görürsem götüm götüm yolumu değiştirdiğim canlı. gecenin ilginç yapısından da olsa gerek diğer bütün köpeklerle değişik bir ortak çalışma ile oldukça agresif oluyorlar hatta yeri geliyor birbirlerinin bile götünü kesiyor ki ben dahi nasibimi aldım bu fenomenden. 2 köpek 1 kedi olarak bremen mızıkacıları gibi gezen bir çete tarafından gümüşsuyu parkında saldırıya uğradım mesela sebepsiz yere. hayatım boyunca yer yer sevsem de içimde hep korku uyandıran canlı. ayrı dünyaların canlılarıyız bebeyim.


itlerin hayatını insan hayatına öncelleyen herkes bizzat it çeteleri tarafından aksine ikna edilir inşallah :)


yalnız şöyle bir durum var bunlar sadece sokaktaki köpeklere tapıyor. sahipli köpeklere sokak köpeği sürüsü saldırınca o köpeğin sahibine müdahale etmesin diye saldırıyorlar. otursun sokak köpeklerinin parçalanmasını izlesin istiyorlar. e sahipli köpek köpek değil mi? o parçalanırken neden parçalayan tarafı tutuyorlar? demek ki köpektapar tabiri doğru değil. başka sadist bi ruh hastası grubu bunlar.


new york times gazetesinin 12 kasım 1972 tarihli başlıklı new york şehrine dair haberine bakılırsa amerika'yı bu konuda da 50 yıl geriden takip ediyoruz. haberin yazarı olan biyolog köpek dahil pet hayvan-insan ilişkileri konusunda uzman bir isim. bu konu üzerinde çok sayıda araştırma ve makale ve kitap türünde yayınları bulunmaktadır.


köpektaparlar tarafından "cambaza bak" yöntemiyle değersizleştirilmeye çalışılan sorun. adam diyor ki " keşke bunun yerine başıboş olan tecavüzcüleri, katilleri ... ele alsanız". bir hırsıza suç üstü yaptığınızda size söyleyecği ilk şey "gidin şuraya bakın orada daha çok çalıyorlar" ya da "abi siz gidin teröristleri yakalayın" yani başka adres gösterirler. bu demagojiye gelen net bir şekilde aptaldır. adli suçlara mahkemelerin kamu vicdanını rahatlatacak cezalar veremeyecek olması ile insan kontrolü dışında yaşatılmaması gereken hayvanların başıboş bir biçimde çeteleşip kamusal alanı yaşanmaz hale getirmesi iki ayrı sorundur. özetle, köpek sorununun çözülmesini isteyenlere "dünyadaki geri kalan bütün sorunları çözün ondan sonra gelin" diyenler ya aptal ya da kötü niyetlidir.


hiçbir insan kopek kadar iyi kalpli, sadık ve fedakar olamaz


hayatımdaki tek eksik şeyin bir köpek olduğuna ciddi şekilde ikna oldum. sevginin sınırsız karşılığı = bir köpeğin sevgisi. 26 yaşına geldim, paramı kazanıyorum. sırf evdekilere yük olmasın diye bunca sene bekledim. ama yarından tezi yok bir köpek evlat ediniyorum. hadi bakalım.


bunlar yüzünden turistler ölmedikçe sorun olarak görülmeyecek olan sorundur.


çocuklardan yine birine saldırmış erzincan'da, yazıklar olsun bize bu hayatı reva görene.


bu mesaja fav atan herkesi gruba alacağım 365 gün gerekirse başlık havada kalacak doktorlar nasıl aldı istediğini. hakkımızı arayacağız. ama kimse kimseye satmayacak bu iş bu medeniyetsizliği son bulana kadar berberde cafede kahvede okulda toplu taşımada markette şikayetinizi yapacaksınız. devlete muhtardan belediyeye milletvekiline yazacaksınız. dahası her gün gelip gündem yapacaksınız. bu konuda bir işi istiyorsak bir arada olacağız. abd, ab , japonya, rusya salak. bir türkiye akıllı. antik roma, mısır yunan kaynakları da haklı olduğumuz yönünde. o konuda sıkıntımız yok. köpeklere yem olmak istemiyoruz örnek. bayraklı köprüye çık izle kaç araba ani fren koyuyor itler yüzünden. istediğimiz it sahipleri en geç 12 de ehlilestirilmemis aşırı ses yapan köpeğini evinin içine alacak. oğlum kızım diyorsan al evine ya da ilaç başla. fav atan herkesi bir gruba alacağım daha sonra. lay lay lol adam zaten gelmesin. işe yaramaz. hayatta bir işe faydan olsun.


malın biri tarafından, nick altıma yazılmıştır. hay babanızı köpekler sevsin emi.


boyle vahsilerini gecersek genelde sevimliler ama bazen cok mal olanlari da cikabiliyor: ahaha bu nedir amk :)


kadim türk mitlerine göre insanı bir türlü kötü varlıklardan koruyamaz, sürekli kötü varlıkların tatlı diline kanar ve inanır. en sonunda da kötü varlıkların köpek için söylediği her şey yalan çıkar ve iyi varlık tarafından cezalandırılır. hatta bayağı bir mit okudum ve hepsinde de köpek henüz ruh verilmemiş insanın yanında nöbet tutuyor. köpek de tüysüz yaratılıyor. kötü varlık da hep sana tüy vereceğim diye kandırıyor. kadim türklerin köpüş ile sorunları vardı sanırım. ne olurdu verseydiniz bir tüy de bunlar yaşanmasaydı :):):):):)


kainattaki en sevimli ve sevgi dolu varlık olmaya aday değildir de nedir?


çocukların parkta güvenle oynayamaması, yetişkinlerin sokakta rahatça, arkalarına bakmadan yürüyemiyor oluşu bazı insanları nasıl rahatsız etmez anlamak mümkün değil. gelin köpektaparların argümanlarına bakalım.. 1- başıboş köpeklerin verdiği zararların daha fazlasını insanlar birbirine veriyor... doğrudur 85 milyon içinden bazı insanların, sayısal olarak daha çok istismar, cinayet ve bilumum suçlara karıştığı gerçek. bu suçlar cezalandırılıyor ki sokakta başıboş köpek görmek istemeyen bizler bunların suçlarının daha da arttırılmasını istiyor/söylüyoruz zaten. dolayısıyla bu argüman sokakta başıboş yırtıcı hayvan dolaşmasına bahane olamaz. 2-belediyeler görevini yapmıyor, hayvanlar kısırlaştırılırsa hayvanlar eceliyle ölür ve bu sorun ortadan kalkar. belediyelerin görevini yapmadığı gerçek, ancak zaten 10 milyon üzerinde olduğu söylenen ve müthiş bir hızla artan popülasyonun kusursuzca kısırlaştırılması, sokağa hayvan terk edenlerin hakkıyla takip edilip cezalandırılması hayatın doğal akışına aykırıdır. bu türkiye'nin hiç bir belediyesinin becerebileceği bir iş değildir. dolayısıyla bu argüman yıllardır denenip becerilememiş ve aksi sonuç vermiş, yanlış bir argümandır. 3-barınakların hali perişan, köpekler orada sefalet içinde yaşar, vicdan buna el vermez. sizin vicdanınız nasıl bir vicdan ki köpeğin üzerinde çatı bile olmadan soğukta, sıcakta, karda, yağmurda sokakta yatmasına, bir kap su/mama koyup vicdanını rahatlatmak isteyen tesadüfen biri çıkarsa diye beklemesine razı geliyor. sokakta tüm parazitler, hastalıklar, açlık sefalet varken bu köpeklerin düzenli beslendiği ve veteriner gözetiminde sağlığı takip edildiği barınaklara sevk edilmesi daha doğru değil midir? burada köpektaparların hepsi böyle barınaklar yok diyecektir haliyle. belediyelerin yaptığı gereksiz harcamaları hepimiz görüyoruz, 2 makam aracı satsalar dev bir kompleks inşa edebilirler. dolayısıyla belediyelere baskı yapmak, gerçek hayvan severlerin organizasyonuyla mama/yemek temini yapmak en kolay/adil yoldur. aslında yukarıda sayılan maddeler birer teferruattır. hiç bir medeni ülkede şehirlerin sokaklarında insan öldürebilen hayvanlar başı boş gezemez. emin olun bununla mücadele eden insanlar evlerinde sokaktan sahiplendiği hayvanları beslerken, bu köpek taparlar cins köpekler alabilmek için binlerce dolar para saçıyor. hepiniz etrafınızda bu tipleri görüyorsunuz. sokakta, varoşta yürümüyor, toplu taşıma kullanmıyor oluşları bunları gerçeklerden koparıyor. ve tabi mama lobisi denen hırsızlar, daha çok kar amacıyla bu sorunun bitmesini istemiyor. duygu sömürüsü ile zengin olup, sosyal medyadan bizleri linçleyerek, sosyal sorumluluk maskesi altında daha çok mama satarak cepleri doldurmaya devam edecekler. insanlar da linç yememek için bunlara ses çıkarmıyor, lütfen sizde bu mahalle baskısını kırın ve ses çıkarın.


degeri parayla olculemez. kisi ile kopek arasinda aile bagi gibi bir bag olusur. kopek, kisinin hachiko'su olur. soylentilere gore, sylvester stallone neredeyse bes parasizken kopegi butkus'a yemek alamadigi icin onu satmak zorunda kaliyor. rocky ile efsane olduktan sonra 15.000 dolara onu tekrar geri aliyor. insanlarin kopegini 100.000 dolara satin almaya calismak ile ilgili abd'de yapilan sosyal deney icin


eğitmeye çalışırken kendinizi eğittiğiniz canlı türü, iyilik timsali.


köpektaparlara sorum : çoğunuz vegan değilsiniz et yiyorsunuz. buna ek olarak yazın evinizi sinekler bassa nerede bu belediye dersiniz aynı tutumu diğer haşerelere de yapıyorsunuz. peki sizin için bir köpeğin bir koyundan veya bir sinekten üstün kılan şey nedir ? hangi ahlaki etik değerlere dayanarak bu yargıya varıyorsunuz ?


bir türün insan öldürmesi o türün itlafını gerektiriyorsa ilk kendinizi itlaf edin. insan kadar insan öldüren, doğaya zarar veren başka bir varlık yok. intihar ederek beni mutlu edebilirsiniz. ayrıca madem toplanabiliyordu bu hayvanlar, neden zamanında toplayıp kısırlaştırılmadılar? yine kendi suçunuzu garibanların hayatını alarak kapatmaya çalışıyorsunuz. seçimlere kurban ediyorsunuz hayvanları. yapmayın! tanım: insanların diğer canlılardan öncelikli olduğunu zanneden cahil serzenişi.


dindar olmanın ötesinde  batıl inançları da var. mesela oyuncağı onun için karşı tarafı oynamaya cezbetme unsuru. eğer düz haliyle onunla oynamazsanız oyuncağını alıp geliyor sizi onla tavlamaya çalışıyor "bak böyle güzellikler var" der gibi. bunda bir acayiplik yok. acayiplik biz evde yokken başlıyor. normalde oyuncakları hep salonda durur zira onunla oynayacağı kişiler salondadır. öte yandan uzun süreliğine (5-6 saat) evden gittiğimizde ne zaman geri gelsek benim ve sevgilimin terlik tekleri mutfakta oluyor. yanında da illa ki bir oyuncağı oluyor. uzun süreli çıktığımızda bu manzara hiç değişmiyor. biz evdeyken terliklerimize asla dokunmayan hayvan, özellikle terliklerimizden sadece tekini ve kendi oyuncağını alıp yeme içme dışında asla vakit geçirmediği mutfağa gidiyor ve onları oraya, mutfağın tam ortasına bırakıyor. kendisini büyücü zannediyor kerata. cezbetme unsuru olan, insanları çeken oyuncağıyla, bizim bir eşyamız olan terliği yanyana mutfağa koyunca geri geldiğimize inanıyor. hiçbir zaman 5-6 saati geçirmiyoruz ama o bunu bilmediğinden o kombinasyon sayesinde geldiğimize inanıyor. vudu büyüsü yapıyor resmen. eğer 2-3 saatliğine çıkmışsak bu olmuyor. bir refleks de değil. son çare olarak başvuruyor "artık başka seçeneğim kalmadı" der gibi. bir araya getirdiği şeyler de rastgele can sıkıntısından getirilmiş şeyler değil, gayet anlamlı. bu açıdan batıl inançlı bir insandan hiçbir farkı yok.


hakkı çok yenen, hakaretlere konu olan varlık. popülaritede nedense bir kedi olamamıştır hiçbir zaman, ama onun sevgisi apayrıdır. bir gün, hayvan barınaklarında biriyle karşılaşmıştım. yazlıkta koruma amacı gütsün hem sevip hep oynayalım diye düşünmüş, "pet şop" yerine yetim bu yavruların olduğu yere gitmiştim. içerisinde bir tanesi benden kaçar gibi yapıp aslında benim yanıma gelir gibi yapınca, kendisi arkadaşım olmaya karar verince ben de arkadaşlığını kabul ettim ve aldım, götürdüm. bir rottweiler kırması. biraz da şapşal bişi, koşarken yan yan koşar, kulaklarını sallaya sallaya koştururdu, kollarına al dermiş gibi bir de ağzı açık. her koşuşunda kollarıma aldım. hiçbir zaman ben gelmem de demedi. hep adını seslendiğimde koştu. gece korkmasın, küçük, sataşmasınlar diye kapımdan ayırmadım, yeri geldi gece çıkıp sevdim. kendisine klübe yaptık. orada yatmaya devam etti. ona sataşırdık, evin çitlerinden dışarıya atardık. hemen ağlamaya başlardı, biz de kıyamaz içeriye alırdık. bir gün kaşına yalaya bir hal oldu, bir baktık ki karıncalar üstünü sarmış, hemen yıkadık. yıkanırken korktu tabi ama sevince uysallaştı. küçükken ısıra ısıra kevgir gibi oldu bacaklarım, gittim oyuncak kemik aldım kalsiyumlu falan, ısırmaya onla devam etti. şımarıklıktan kudurunca hırlar sıpa. bir gün bize yavaş yavaş yürürken birden yana devrildi. hepimizin aklı çıktı. ayılttık ama kaybedeceğiz diye endişelendik. ilk defa, o gün bir veterinere gittik, apar topar hem de. "endişelenmeyin birşeyi yok" dedi, rahatladık. "yan yan koşuyor, bunla (sinirlerle) ilgisi var mı" dedik, yok dedi "şımarıklığındandır". kulaklarını kontrol etti, denge ile ilgili sorun çıkmadı. ayrılıp işimin olduğu yere dönerken üzüldüm. yan yan koşarken videolarını çektim, bizim şapşal kollarıma atlarmış gibi hala, oturdum, dudaklarım titriyor bir baktım, özlemişim baya. baba kelime, kendi babasına emanet etmiş dönerken, arada gidip geldiğinde cevap aynı "kocaman delikanlı olmuş, ama aynı dolanma, aynı sevgi!" şimdi bir düşünüyorum. bir canlı. seni koşulsuz seviyor. o kadar da çok seviyor ki, belki sen onu öldüreceksin beş dakika sonra, belki aç bırakacaksın günlerce, belki eziyet edeceksin. ama o bunu bilmiyor, hatta umursamıyor bile. adını seslenince kollarına koşturuyor gözleri gözlerine bakıyor. katıksız bir sevgidir köpeğinki. duru ve berraktır. dozajı yüksektir. zaten bu yüzdendir ki, bazı hayvan severler içindeki insan sevgisini yitirerek karşısındakine saldırırlar. çünkü bağımlı yapacak, senin duygusal dozajını zorlayacak bir sevgi yoğunluğudur. normalde hayvanları seven biriydim, ama bir de sahip olmak gerekirmiş. bugüne kadar irili ufaklı hayvan sevmişliğim vardır ama köpeğinki cidden başka. metroda, gidip bir daha dönemeyen ölmüş sahibi dönecek diye tam 7 yıl bekleyen bir sadakate ve sevgiye sahip bir canlı, onunla olmadan uzaktan anlamak zormuş.


artık çözülmesi gereken türkiye'nin ekonomiden sonra ikinci en büyük sorunu. çözüm için (bkz: hayvan refahı kanunu)


türkiyede çok büyük bir sokak köpeği sorunu var, bundan daha kötüsü ise sorunun çözümüne karşı çıkan bir gurup sorunlu sözde hayvanseverler var!


daha önce de yazmış olabilirim. köpeklere zarar vermeyecek bir çözüm lazım. tübitak oturup kaliteli bir köpeksavar sinyal cihazı geliştirecek. (dazer). uygun fiyatla satışa konulacak. isteyen alıp kullanacak. ya da bir girişimci böyle bir şey üretecek ya da ithal edecek. güzel iş aslında.


lityum grubunun ilk albümlerinden üçüncü klip parçaları ve ilk göz ağrılarından biri olan bu harika parçanın klibi için buyrunuz efendim;


hayatımda olmazsa olmaz varlık .. gözlerınde birçok anlamlı duygular olan .. sevilesi , sahip çıkılası, mükemmel hayvan...


seviyor, korkuyor, üzülüyor, seviniyor, sevilmek, konuşmak istiyorlar. ağlıyor, gülüyor, yavrularını kucaklıyorlar. selam veriyor, eşlik ediyor, teşekkür ediyor, şaka yapıyorlar. ölürken korkuyor, canı için yalvarıyor, yardım istiyorlar. oyun oynuyor, sıkılıyor, rüya görüyor, hatırlıyor, unutuyorlar. pişman oluyor, depresyona giriyor, depresyondan çıkıyorlar. dinliyor, anlamak istiyor, empati kuruyor, koruyorlar. küsüyor, barışıyor, hüzün paylaşıyor, mutluluk saçıyor, kaçıyorlar. kızıyor, korkuyor, siniyorlar. sevdikleri, arkadaşları, sevmedikleri, anneleri, yavruları, görevleri, tutkuları var. bilinçli olarak kötülük yapmıyor, hain planlar kurmuyor, işkence etmiyor ve sapıklık yapmıyorlar.


mersin'de yine bir kazaya neden olan sorundur. köpeklerden korkup kaçarken 2 çocuğa araba çarpıyor. birinin durumu ağır diğerinin bacağı kırılıyor. bu duruma bir an önce çare bulunmalıdır.


bu sorunu ya görmezden geliyorlar ya da romantik bir duyarla yaklaşıyorlar lakin son bir kaç senedir sözün bittiği yerdeyiz. 2022 türkiye'sinden güncel bir haber:


her gün onlarca habere denk geliyorum. köpekler tarafından parçalananlar. köpekten kaçayım derken yola atlayıp, kaza geçirenler. köpeğe çarpıp kaza yapan arabalar vs. vs. ancak bu konu bilerek ve isteyerek çözülmüyor. kendi ülkemizde 5. sınıf hayat yaşıyoruz, garibanız. bu sorunu çözmeyen belediye başkanlarına oy vermeyin! elinizdeki oy ve protesto gücünü kullanın...


ekrem imamogluna secim kaybettirme potansiyeli olan bir sorundur. her parti aday cikaracak, ismini duyurmak isteyen akli 2 gidim calisan popularitesini arttirmak isteyen adayin yapmasi gereken basittir. istanbul'un 2 temel sorunu olan basibos kopek sorunu ve taksi sorununu cozecegini vaad etmek. bu ikisine oynayan %2 oy alsa ileride bir iddia yaratir. adaylarin neden vatandasin bu kanayan yarasina deginmedigini anlamiyorum.


her sokakta en az 5 köpek. artık o kadar büyük soruna dönüştü ki. gece gündüz susmaz havlarlar. gelene geçene hırlarlar. çocuklara saldırırlar. ortalığa sıçarlar. mahallede bisiklet motor kullanmak mayın tarlasından geçmek gibi. bu taparlardan semtimizde 1 adet bulunuyor. köpektapar ablamız 4x4 aracıyla gelip kaldırımlara gelişi güzel mamaları saçar. sonraki sokağa yönelir. yerler mama ve köpek boku dolar. belediye bi defasında toplayıp götürmüş, gidip geri getirmiş aracına tıkıştırmış hepsini. kadınla konuşulmuyorda. rahatsızlık veriyolar insanlara saldırıyolar diyoruz ciyak ciyak bağırıyor. köpeğe hoşt diyeni görsün direk üstüne yürüyor kim olursa o derece manyak.


elinde bir mama kabı gezer yine kapı kapı köpektapar onun adı pisliği de cabası al besle evinde gece yatsın seninle biz sevmedik tipini haydi gel al itini insan gitsin köpek gelsin mama verelim sevap gelsin bakarsın cennete olur kapı köpektapar onun adı her yer oldu pislik köpektapar sevmez temizlik pislik temizlemek zaten kerizlik insan gitsin köpek gelsin diye hazır cevap ey allahım cennete girelim var bu kadar sevap kemik suyunu da koyalım olsun sana kebap dernek desen hazır kamera dersen var al evine besle dersen ona da bir cevabım var arkamda yasa var dernek kamera var mama var köpeklere taparım ben yoluma bakarım pislik, ilaç, kısırlaştırma dersen uzarım çok karşı çıkarsan bak derneği ararım


testislerine ve tümörlerine veda etmiş olan can dostum. bu badireyi de atlattın güzelim, son yıllarını ıstırapsız ve huzur içinde geçirelim bir tanem. vaktin geldiğinde huzurla, tek bir ıstırap çekmeden terk edesin bizi.


hayvan severlere söylenmiyor bu sıfat. bu amklarım insanlar saldırıya uğrarken niye mama taşımıyormuş diye sorar, çocuk parçalanırsa ailesinde suç bulur. öyle bir orospu evladıdır bunlar. kardeşim bende hayvan seviyorum hatta yaşadığım bölgede baktığımız bir köpek bile var. bak sayı ile bir. ancak bizim baktığımız köpekten dolayı orayı köpekler mesken edindi hemen aradık belediyeyi 5 tanesini aldırdık. mesele bu kadar basit amk ya.


tamlama anlamı, kelime kalitesi ve bu tamlamayı uydurmak için gerekli olan iq seviyesi, "gezizekalı" ile aynı yerdedir. zorlamadır. duyulduğunda "karşıt olduğumuz kesime kontratak yapçak bi hakaret bulmalıyız hem de hemen" hissi verir.


bir kopek ile yasamak, elf iken bir insan ile evlenmeye benzer. kopegin yasami kisadir, olecektir eninde sonunda. siz de eger bir kazaya kurban gitmezseniz o sirada, yavas yavas butun kopeklerinizin dogup, buyuyup oldugune taniklik edersiniz.


eğer bir golden retriever besliyorsanız her güne başlangıçta annenizin süpürge yapmasına 1 hafta böyle geçtikden sonrada süpürgeyi kendi elinizde bulmanıza neden olan eylemdir.


sevmeseniz dahi en ufacık ilgi hareketinizi unutmayan, sevdiğinizde ise ayağınızın dibinden asla ayrılmayan, sevginin en temiz halidir onlar. işten gelinceye kadar yolunuzu gözlerler. karnının doymasından ve insan dostunun sevgisinden başka gayeleri yoktur.


kısırlaştırılmış ve tek başına takılan köpekler sorun çıkarmıyor. fakat sürü halinde olan köpekler kurtlar kadar tehlikeli. doğası gereği sürünün bölgesi oluyor ve onu yabancılardan koruyor. sürüleşen köpekler genelde kısırlaştırılmamış dişi ve erkek köpeklerden oluşuyor. karşılaşmak asla istemem.


hayvanları sevelim, onlara saygı gösterelim ama 2022 yılında halen bu tür bir sorunla mücadele ettiğimize inanamıyorum. hangi medeni ülkede sürü halinde sokak köpekleri geziyor? hayvanseverlikle alakası yok bu sorunun. bizim milletimiz yeri geliyor hayvanlara edilen zulümlere karşı birlik oluyor ancak burada insanlari tehlikeye sokan hadiseler var. misal kedilere karşı bu tavır neden sergilenmiyor? konu hayvan sevgisi değil. aile yakınlarımın çiftliğinde 2 tane kangal köpeği var beni her gördüklerinde kuyruk sallıyorlar onlarla oyunlar oynuyoruz ancak bu köpekler belli bir çatı altında kontrol edilmiş durumda. ittaparlar boşuna duyar kasmasın. bu sorun öyle ya da böyle çözülecektir.


evrim sürecinde insanın da etkili olduğu hayvandır. insanlar kendilerine güven duyuran köpek türlerini destekleyerek doğal seçici tabiata müdahale etmiş ve bu köpek türlerinin günümüze kadar gelmesine ve türlerinin devam etmesine yardımcı olmuştur. tabi dier açıdan bakıldığında insanın gelişiminde de köpeklerin faydası olmuştur. tehlikelere karşı insanı uyarıcı bir görev üstlenmiş hatta korumuştur.


ciddiye alınmadığı için nice kayıplar verdiğimiz sorundur. bir başka sorun için :


geçen gaza geldim arkadaşımla likya yoluna hiking yapmaya gittik. guzergahin yarısında başıboş 5-10 tane köpek havlayip üzerimize koşmaya başlayınca geri dönmek zorunda kaldık geldiğimiz patikadan, rotayı tamamlayamadik. gerçekten bıktım artık… bisiklet sureyim diyorum çok guzel rotalar var ama başıboş köpekler saldırıyor, şehirden kaçıp yürüyüş yapayım diyorum köpek saldırıyor, gece yürüyüşe çıkayım diyorum köpek saldırıyor. suna çözüm bulacak bir parti olsa direkt basacagim oyumu hiç muhaliflik yapmadan. hem hayvana yazık hem bizlere. hayvancagiz da evde 15-20 yıl sıcak yatağında yatabilecekken yağmurda, çamurda, rüzgarda, kışta hasta ve zayıf bir şekilde 3 yıl ortalama ömür ile yaşıyor. avrupa'yi en çok kiskandigim durum sokak köpeklerinin olmaması olabilir sanırım.


köpeklerin çocuklara saldırmasında bile çocuklarda kabahat arayan şizofren bir kitle


hayvanlara değer verenlere itperest diyenler mültecilerin asıl sorun olduklarını ve onların yanında parya durumuna düştüklerinden bihaber . bilmeyen sokakta danua cinsi köpekler cirit atıyor sanacaklar . çocuğunu zaten tek başına sokağa salmazsın bu devirde . sen de buradan öteceğine köpek korkunu yenersin bizler gibi misler misi yaşar gidersin . yarınızdan daha küçük şeylerle bu denli uğraşmanız komik oluyor , psikolojik hasta gibi oluyorsunuz yapmayın . sizin iyiliğiniz için diyorum cidden yapmayın . sokak hayvanları yaşasın insanlar ölsün diyen bir zihniyet ne kadar karanlık ve hastalıklıysa sizinki de öyle


kimi zaman insanların ''moda'' çılgınlığa kurban giderek, konu mankenliği yapmak zorunda bırakılan tüylü dostlar. garip.


alinmadan once ailede alerji testi yapilmasi gerektiren hayatin anlami varlik. eger alindiktan ve alisildiktan sonra birisinde alerji cikar da vermek zorunda kalirsaniz benim gibi yatak dosek yatar aglayip durursunuz gunlerce...


hindistan'da inek kutsal bizde köpek.köpeğin yeri sokak değil.seçim öncesi şu soruna da çözüm bulsalar iyi olur.


köpek sahibi değilseniz; "ulan manyak mı bu adam köpeğe insan muamelesi yapıyor, ona o kadar ilgi gösterceğene evlat edinse ya, kendi çocuğunu bu kadar sevmiyodur bu ha" şeklinde bakarken, köpek sahibi olduğunuzda; "nasıl bişey bu ya, karşılıksız seviyor seni, nereye gitsen peşinde, oğlum söylediklerimi anlıyor ha, abi çok zeki ya, şimdi anladım neden milletin bununla oynarken kafayı sıyırmış gibi gözüktüğünü" şeklinde bakılır.


şizofren ve insan düşmanı olan bu grup acilen tedavi edilmelidir,bunlar zararlı kimselerdir.uzak durulmalı bence.


sokakta, evde nerde gördüğünüz önemli değil sevin bu hayvanları. yemekten sonra en büyük ihtiyaçları sevgi onların. zor değil biraz kafasını sevin, tatlı bir tonda birkaç söz söyleyin aşırı mutlu oluyolar. sevgisiz kalmış mutsuz köpekler zamanla yemek yememeye başlıyo ve ölüyolar. kedi öyle değil kedi toksa eğer kendini oraya buraya sürter gene kimseye minnet etmeden yaşar ama köpekler öyle değil. kaç kez yemek verdikten sonra yemeği bırakıp peşimden gelen köpek gördüm. evet biraz kokarlar biraz da hareketlidirler korkabilirsiniz ama özünde iyi çocuk onlar. sahibi tarafından terk edilmiş bi alman kurdu kendini arabalara vuruyomuş bir tanıdığımın oturduğu sitede, geceleri uluyomuş ağlar gibi. gene bir kez yolda minibus beklerken çok aç hareketsiz köpekler gördüm gittim marketten mama filan aldım içlerinden bazıları yemeyi reddetti nedenini çok sonra anladım, yaşlı bi kadın çıkıp yemek vermeyin şunlara bırakın ölsünler diye bağırdı bana sonra da köpekleri kovaladı. onlar orda sevilmiyodu ve bunun farkındalardı, ne acı. yaşadıkları alanları, avlandıkları yerleri betonla kaplayan insanoğlu şimdi de onları kendi sandıkları sokaklarında istemiyor. sonunuz aynı olur inşallah, hiç üzülmem. sevin bunları ve


bu sorunu farklı bi açıdan ele almak isterim: bugun oldukca hasta ve yasli bir kopegin basinda aglayan bi kadina denk geldim. aglamasini anladigim ve gosterdigi merhamete saygi duydugum icin bi duraksadim, konustuk. bana sordu napabiliriz diye. dedim belediyeyi arayabiliriz ama gormedik, bulamadik derler. ben daha once kisirlastirma icin cok aradim bi yere varamadim dedim. agliyor kadincagiz. gecen de gormustum, nolucak bunun hali, iyice kotulesmis falan diyor. ya tamam cok insani, cok hakli bi serzenis ama cevap cok belli: ya evine alacaksin, ya da bu hayvanlar sokakta kalsin diye yirtinmayacaksin. bu kisi bunu savunuyodur diye soylemiyorum ama boyle bi olaya bu kadar duygusal yaklasmanin bi yere varmayacagini belirtmeye calisiyorum. bana gore hayvan sevgisi yuzunden gozu kor olan ve bu hayvanlarin sokakta kalmasini isteyerek onlara zulmettigini farketmeyen guruh sorunun ana sebebi. cunku mahallesindeki 2 kopege yemek koyunca olay bitti saniyor. aha al kopek hasta, kim bakacak? yaslanmis, kim onune yemek koyacak? ama yok, sokakta kalsin ki, arada bi masturbasyon yapabilsinler. ıki dk kafasini oksayinca hemencecik kendilerini hayansever sanabilsinler. arada bir hasta ve yasli gorunce de iki uc gun travmatize olup aglayip, sonra oyna devam edebilsinler. ha bu kopeklerden rahatsiz olan olursa da, pis, hayvan dusmaniii uhuhuhuuu falan diye vicdan masturbasyonu yapabilsinler. yani gercekler caninizi acitiyor olabilir ama ister hayvansever pencereden bakin, ister hayvandusmani pencereden; evcil hayvanin yeri sokak degil, sevgi gordugu sahibinin yanidir. bu kadar basit bir bilgiden yoksun olan da kendine bi zahmet hayvanseverim demesin. ha bi de kopek satisi falan diye aglamayin, sokaktakiler cins kopek degil, karabas.


seçim öncesinde bile gündem olup, dile getirilmemesi;bu sorunun giderek büyüyeceğini gösteriyor. çok değil 8-10 sene önce her mahallenin 1-2 tane köpeği olurdu, oda kısırlaştırılmış olurdu. beslerdin,severdin insanlara bir tehdit te oluşturmazdı. artık mahalleyi geçtim;bazı sitelerin, apartmanların etrafında bile 15-20 köpek oluyor. kendi adıma, hava karardıktan sonra tek başıma dışarı çıktığımda tedirgin oluyorum. hayvanların da bir kabahati yok, yaşadıkları alanı bölgeleri olarak kabullendiklerinden, sürü oldukları zaman, özellikle karanlıkta,bölgelerini koruma içgüdüsüyle saldırgan olabiliyorlar. yani özetle;insanların yaşam alanlarında sürü oluşturabilecek sayıda başıboş köpeklere izin verilmemeli. bu hayvan düşmanlığı değil aksine aşırı sayıda başıboş köpek olması;kedi gibi hayvan türleri için de tehdit oluşturuyor.


köpek, köprü ve köpük aynı köktendir. üçü de 14. yy sonlarından itibaren kıpçakça ve türkçe metinlerde görülen köp- "kabarmak, taşmak" fiilinden türetilmiştir. dahası gebelik ve gebermek de aynı kökten. ikisi de şişkinlik yaptığından...


akli dengesi bozuk tipe verilen isimdir. her şeyin bir yeri adabı var. eğer çok istiyorsan sokakta besleyeceğine evine al hayvanı. ama yok illa yemek diye hayvanın önüne attığı, yemek demeye bin şahit isteyen, pisliği sokağa atacak. vicdan mastürbasyonu yapacak. o yemek, o ekmek orada küflenip mikrop saçıyor ve ben o pisliği görmek zorunda değilim. başıboş sokak hayvanları toplanmalı ve kısırlaştırılmalıdır. tehlikeli olanları uyutulmalıdır. sokak hayvanı nüfusu azaltılıp kontrol altına alınmalıdır. batı hayranı embesil burayı iyi oku. londra sokaklarında bir tane köpek göremezsin. orada yok böyle şeyler ama istanbul'da her köşe başında bir hayvan bulunuyor. herkesin çocuğu var ve bu tehlike gözardı edilemez.


"sokak köpeklerine yönelik operasyonun perde arkası" adlı yazıda anlatılan, masum hayvanların canını, korkunç bir nefret dalgası yaratmak uğruna kendi çıkarları için kullanmaya çalışan pislik yaratıkların yarattığı suni gündemdir.


ben hep sokak köpeklerine karşı mesafeli durdum ama bu zamana kadar köpeklerden nefret etme hatta itlaf edilsin diyecek duruma gelmemiştim. son 2 yılda 3 kez sokakta köpeklerin (köpek demiyorum, hepsinde birden fazla grup halindelerdi) saldırısına uğradım. herhangi bir ısırılma durumum olmadı ama ani bir şekilde saldırıkları için yola atladığım oldu veya kafası koluma değecek kadar yakın saldırılar oldu. son yıllarda inanılmaz çoğaldılar ve artık çete gibi dolaşıyorlar. devlet artık bir gün bile geçmeden bu soruna çözüm bulmalı. en saldırgan cinsleri itlaf etmeli diğer geri kalanları ise barınaktan dışarı salmamalılar. kısırlaştırmaymış falan bunlar hikaye artık. başıboş köpek nüfusu 10 milyon oldu. terör örgütü gibi her gün birilerine zarar veriyorlar. buna göz yummak vatana ihanettir. ayrıca vicdansız or-evladı ittapar piçler, bu entryi okuyacaksınız eminim. sizin ben kafanızı skeyim. sokak köpeklerinden daha çok sizden nefret ediyorum or-evlatları sizi


safii oldugimdan dolayi hayatim boyunca ellemisligim olmayan hayvandir. edit: aslinda beni arkamdan kopek issirmisdi . bi kopekle en yakin oldugum zaman oydu herhalde... seneler sonra gelen edit: artık şafii mezhebine dahil değilim fakat babamla aynı dolaptan kıyafet aldığımız için yine dokunamıyorum. imkan olursa besliyorum ama elimle sevemiyorum. bakalım inş gelecekte yaparım. çok seviyorum bu sevimli yaratıkları.


az once isemek istedigi icin otobusten sahibini indirip, iner inmez durak diregine isemesiyle beni bir kez daha hayran birakmistir kendisine. seviyorum sizleri


american bulldog dedikleri cinsi tam bir canavara benziyor


kopeklere egitim vermeye calisan, kopegi olup da egitmek isteyen veya kopegiyle iyi bir iliski kurmak isteyen varsa su cumle kupe olsun kulagina: "kopekler onlara soylediklerinizi degil, hissettirdiklerinizi anlarlar." kopeklere fisildayan adamdan bile duyamazsiniz bunu soylemedi demeyin.


mottoları sen ısırmazsan onlar da ısırmıyordur.


son derece sadık olan,cinsine göre birçok alanda ön plana çıkabilen,birçok insanın çok sevdiği aynı zamanda birçok insanın da korkuyla yaklaştığı bir memeli türüdür.


tokat'ta köpeğe çarpmamak için direksiyonu kırıp aydınlatma direğine çarpan kimya öğretmeni uğur perçin hayatını . perçin'i son yolculuğuna uğurlamak için tokat devlet hastanesi morgu önüne gelen öğrencileri, gözyaşı döktü. dün saat 23.30 sıralarında tokat-turhal kara yolu büyükbağlar köyü yakınlarında kimya öğretmeni olan uğur perçin önüne köpek çıkınca çarpmamak için ani manevra yaptı. direğe çarptı kontrolden çıkan otomobil, yol kenarında bulunan aydınlatma direğine çarptı. kazada uğur perçin ağır, yanında bulunan birnuğ tuğba özdağ hafif yaralandı. ihbar üzerine kaza yerine itfaiye, sağlık ve polis ekipleri sevk edildi. yaralılar, ambulansla tokat devlet hastanesi'ne ve tokat gaziosmanpaşa üniversitesi araştırma uygulama hastanesi'ne kaldırıldı. hayatını kaybetti tedaviye alınan yaralılardan uğur perçin, doktorların tüm çabasına rağmen kurtarılamadı. kazada yaralanan birnuğ tuğba özdağ ise hastanedeki tedavisinin ardından taburcu oldu. öğrencileri ve ailesi yıkıldı evli ve bir çocuk babası uğur perçin'in cenazesi otopsi işlemlerinin ardından ailesine teslim edildi. hastane morgu önünde bekleyen perçin'in öğrencileri ise büyük üzüntü yaşayarak gözyaşı döktü. perçin'in cenazesi bugün zile ilçesine bağlı küçük aköz köyünde ikindi namazı sonrası toprağa verilecek.


ileri derecede akıl ve ruh sağlığı bozuk bir güruh tarafından çözülmesi engellendiği için artık çok ciddi boyutlara ulaşmış güvenlik ve sağlık sorunu haline gelmiştir. son yıllarda yaşanan vakaların artış göstermesi sonucu bu güruhun karşısında kamuoyu oluşmaya başladı. umarım yakın zamanda devletin tüm kurumları durumun ciddiyetini kavrayıp harekete geçer aksi halde toplumsal bir cinnet sonucu harekete geçmek zorunda kalacaklar.


köpekler sokaktan, sokak köpeklerden nasıl kurtulur?


ilk evcilleştirilen hayvan. atlardan, kuzulardan, tavuklardan binlerce yıl önce evcilleştirildiler.


hayvan düşmanı müptezellerin, köpek sevenlere taktığı iğrenç lakap. allah, merhametli olanlara rahmetle muamele eder. öyleyse, sizler yeryüzündekilere karşı merhametli olun ki, semâda bulunanlar da size rahmet etsinler. rahim (akrabalık bağı) rahmân'dan bir bağdır. kim bunu korursa allah onunla (rahmet bağı) kurar, kim de koparırsa, allah da ondan (rahmet bağını) koparır." (ebû dâvûd, edeb 58; tirmizî, birr 16) anlayana.


sokaklarda köpek boku görmeyelim diyen arkadaşım. görmeyelim elbette, köpeğini gezdiren herkes elinde bir poşet ile bunları temizlemeli tabi ki. öte yandan, aynı sokaklarda sigara izmariti, balgam, pet şişe de görmesek iyi olur. hatta bazı semtlerdeki yaya alt geçitlerini bir ziyaret edin isterseniz, insan boku ve çişine de rastlayabilirsiniz. avrupa gibi yapalım dimi ülkemizi... ne yapalım, ne dersiniz ? insanları da avlayalım mı? gönüllü olmak ister miydiniz? medeniyet sokaktaki köpek bokunun temizlenmesi ile değil, mantıklı düşünebilen bireylerin çoğalması ile erişilebilen bir olgudur.


hemen hemen her şehirde olan sorun. dünyaya gelmiş olan köpeklere mecburen yaşam alanı oluşturulmalı. ama insanlar için nasıl doğum kontrol yöntemi olmalı diyorsak, bu hayvanlar için de nüfus kontrolü sağlanmalı.


çok büyük bir günaha giriyorsunuz. insanlara köpektapar, aşıtapar gibi isimler takmak çok yanlış bir iftira. köpek sevenlere kinofil demek daha doğru olur. ya da finofil :) diğer türlü insanlara köpektapar dediğinizde gerçekten tapmayıp sadece seviyorlarsa başınıza iş açılır.


gereksiz ve yanlış bir niteleme. bir insan sırf köpekleri sevip besliyor diye böyle bir nitelemeyi hak etmiyor. önemli olan tehlikeli köpeklerle tehlikeli olmayan köpekleri ayırt etmektir. yanlış hitaplar kullanmayın lütfen.


yahu yasa var tamam. bunu degistirmiyorlar da o da tamam. ama bunların sayısı birden fazla olduğunda olay başka boyut kazanmıyor mu? güvenlik tehlikesi doğduğu için diyerek müdahale hakkı da doğuyor bence.


*** alıntıdır *** bir köpekle birlikte yaşamak, yaşlanmak, paylaşmak, onun bilgeliğini gözlemleyip, ondan doğanın gücünü ve naifliğini öğrenebilmek sıradan bir insan için büyük ayrıcalıktır. daha önce dikkatinizi çekmeyen birçok ayrıntıyı görür, algılar, özümser olursunuz. onların hislerindeki içgüdüsel şaşmazlık, davranışlarındaki doğallık, saflık, sadelik ve ikiyüzlülükten arınmışlık sizi şaşırtır. kendinizi kirlenmemiş, yeni bir dünyada hissedersiniz. bu temiz kalp karşısında bazen kendi davranışlarınızdan utanır, hayatınıza ve düşüncelerinize çekidüzen verme gereği duyarsınız. köpek sizi aslınıza, doğaya döndürür. bu, günlük yaşamda unutmuş olabileceğiniz bir gerçektir. aslında, sizin de doğanın bir parçası, mükemmel dense de, diğer canlılardan çok da ayrıcalıklı olması gerekmeyen bir parçası olduğunuzu öğrenirsiniz. dünyayı diğer tüm canlılarla paylaşmanızın esas olduğunu anlarsınız. zaman içinde köpeklerde doğal olarak bulunan güzel özellikler sizi de etkisi altına alır. köpeğiyle yaşayan kişiyi daha donanımlı, anlayışlı ve derinliği olan bir insan yapar. bunların mümkün olabilmesi için birlikte uzun yıllar geçirip, davranışlarını ve hislerini yakından incelememiz gerekir. ev içinde yaşayan köpeklerle daha uzun zaman dilimleri geçirildiği için, karakterler beraber yoğrulur ve bu daha kolay gelişir. bu durum, köpeklerin insanlardan çok daha aciz ve zekasının da az gelişmiş olduğunu düşünen, işin kolayına kaçan insanlar için geçerli değildir. köpekler bizim düşüncemize göre eksik olan zekalarını, üstün sezgi, duyu ve içgüdüleriyle tamamlarlar. onlar bizi çok kolay analiz ederler. bu nedenle onları kandıramayız. onların sahip olduğu önsezi ve doğal formasyonun onda birinebile sahip olsaydık, ne kötü insan ilişkileri, ne kötü evlilikler, ne de kötü iş ortaklıkları yaşardık. bu kadar korunmasız olmazdık. riski onlar gibi önceden hissedip önlem alabilir, yaralanmazdık. bu konularda önyargılı olan ve her şeyin doğrusunu bildiğini sanan insanoğlu, hayvan dünyasını tanıyamaz, ne kadar büyük bir doğal sevgi kaynağını kaçırdığının farkına bile varamaz. bir yavru köpek aldıklarında insanlar onlara, ileride kendilerine sorun yaratmasınlar diye, beraber yaşamı kolaylaştıracak bazı eğitimler verirler. işin güzel tarafı şudur ki; biz ne yaparsak yapalım, onların binlerce yıl önceden taşıdıkları doğal ve içgüdüsel zenginliklerini tümüyle mahvedemeyiz. biz onları eğittiğimizi düşünürken, onlar bize öğretmeye başlamışlardır bile. bu, önceleri, huyları ve alışkanlıkları kemikleşmiş olan insan tarafından fazla algılanmaz. onlar bizden "otur" "kalk" "el ver"i öğrenirken, biz de onlardan yaşamın özünü, basitliğini, sadeliğini, azla yetinmeyi ve en önemlisi, çıkarsız sevgiyi öğreniriz. uzun sürecek ve kesintiye uğramayacak bir karşılıklı sevgi alışverişi başlamıştır artık. yavru bir köpek edinmek aslında bir çocuk evlat edinmek gibidir. bu fikre kızacak olanlar, zaten yazımın özünü anlamakta zorluk çekeceklerdir. bu ilişki de sorumluluk ister, özveri ister, sabır ister, anlayış ister ama en önemlisi yoğun sevgi ister. başlangıçta sevgisi az olanlar bile bir süre beraber yaşayınca, bu üstün nitelikli türü tanıyınca, çok sever, bağlanır ve ailenin bir parçası yaparlar. hayatlarında hep ayrı bir yeri olacak, öyle de kalacaklardır. gitmelerinden çok sonra bile. olayın olumlu ve güzel tarafı, yetiştirip büyüttüğünüz canlı türü, hiçbir zaman size karşı riyakar, yalancı, hayırsız olmayacaktır. kötü davranışlar sergilediğiniz, keyifsiz olduğunuz günlerinizde bile size tahammül gösterecektir. daha zengin, neşeli insanlar ve cazip ortamlar için bile sizi terk etmeyecektir. bu lüksü insan ilişkilerinde belki parayla satın alabilirsiniz ama içten, gönülden olmadığını bilerek rahatsız olursunuz. köpeklere uygar ülkelerde "insanın en iyi dostu" denilmesi boş bir iltifat değildir. çoğu insan duygusal bir travma sonrası hayvan edinir. bu, acının insana kazandırdığı birkaç fırsattan biridir. sıkıntılı dönemler sonrası insanın hayvana ihtiyaç duyması, sevgiye açlığı ve en azından bu yeni ilişkisinde hayal kırıklığı ve üzüntü yaşamayacağından emin olmasıdır. köpeğe gelince, ona verdiğiniz her güzelliğin, her sevginin karşılığını onlarca misli geri alırsınız. çıkarlarla dolu günümüz dünyasında bunalmış zavallı insan için bundan daha iyi bir duygusal terapi olur mu? işin olumsuz, acı veren, ama baştan bilinen ve bilerek kabul edilen zor tarafı ise, bir köpeğin yaşamının insana oranla adaletsiz bir şekilde kısa olmasıdır. siz böyle bir güzelliği ta baştan, aşağı yukarı sonlanma tarihini bilerek yaşamak ister ve kabullenirsiniz. bu çok zor ve sıra dışı bir durumdur. burada, insanın gözettiği, sadece hayatının bir bölümünü paylaşmak istediği gerçek bir dosttur. insanın köpeğinden beklediği, onu terk etmemesi ve hep yanında olmasıdır. bu, köpek tarafından severek kabul edilen bir davranıştır. hayatta hiç kimseden her koşulda yanınızda olmasını bekleyemezsiniz. normal köpek ömrü, cinsine göre ortalama 10-15 yıl olarak düşünüldüğünde, siz bir şanssızlık sonucu daha önce ölmezseniz, o çok sevdiğiniz can dostunuzu kendi ellerinizle gömeceksiniz. köpek-insan ilişkisini çok özel ve güzel yapan da budur. sizi ayırabilecek tek şey ölümdür. bu, çok saygın ve tamamen size adanmış bir hayattır. onun için sizden başkası hiç olmadı; siz de artık onun anılarıyla ve bıraktığı sevgiyle yaşarsınız. bir başka dost edinip yaraları sarabilirsiniz ama, o eski dost hep kalbinizde yaşayacaktır. insanlar genelde hep uzun vadeli, garantili beraberlikler ararlar. bunun olanaksız olduğunu içlerinden bilirler aslında ama imkansızı isterler. köpeklerle olan ilişkilerinde, bu kadar erken ve üzüntü verecek bir ayrılığa baştan razı olmalarının sebebi; bir köpeğin, şartlar ne kadar kötü olursa olsun, işsizlik, parasızlık, açlık, hastalık gibi sebeplerden gitmeyeceğinden emin olmalarıdır. o, sadece ölünce gider. bu, insanın kendi türünde bulamayacağı bir özelliktir. herkes sizi iyi, paralı, sağlıklı ve neşeliyken yanında ister. bunun için belki, dikkat ettinizse, sokakta yatan kimsesizlerin en yakın arkadaşları köpeklerdir. bir çocuğu evlat edindiğinizde; binbir emek, masraf ve sevgiyle yetiştirdiğinizde bile çıkacak sonuçtan her zaman emin olamazsınız. bu da insanda büyük üzüntü ve hayal kırıklığı yaratır. hayırsız evlat kavramı hayvanlarda yoktur. onlar yavrularından çok şey beklemezler. üreme amaçları sadece türlerinin devamını sağlamak ve yeni doğan yavruya da bir yaşam şansı vermektir. onların büyüyünce kendilerinden ayrılıp, bağımsız bireyler olacağını bilir ve bunu itirazsız kabul ederler. annenin görevi yavruyu yeterli güce ve donanıma sahip olana kadar gözetmek ve beslemektir. ötesi, hayatın doğal akışına bırakılır. biz, "hayvan" sözcüğünü hakaret olarak kullanırız. bilmediğimiz, anlayamadığımız canlıları ve hayatları eleştirmek, biz "üstün varlık" insana mahsustur. köpeğiniz bunun aksine, sorunlu zamanlarınızda sizi sevgisiyle teselli etmeyi bildiği gibi, sinirli olduğunuzda sizi rahat bırakmayı da şaşırtıcı bir olgunlukla bilir. sizi bu kadar özümseyen, sizinle bu kadar özdeşleşen bir ilişki olabilir mi? insanın, dünyanın tek sahibi ve en akıllısı olmadığını kabul edenlerin, hayatlarının en az bir perdesini bir köpek veya bir hayvanla paylaşma şansına sahip olmaları dileğimle... maria’nın anısına... berk arık, 24.06.2006


sınırsız sevgi küpü. insanoğlu adam olsa, arkadaşlık namına tüm sevgi ihtiyacını karşılayabilir bir köpekten. göz göze bakışmak mı istiyorsun, seni anlasın mı istiyorsun, karşılıksız sevgi mi istiyorsun, sıcaklık, temas, empati, güven mi istiyorsun... gidip yine seni sikecek bir insan bulursun değil mi? çünkü egon ancak bir savaş kazandığı zaman var edecek seni.


izmirde kontrolden cikan bu sorunu belediyenin agresif mama dagitimi daha da korukledi. kopek suruleri yuzunden sehir yasanilmaz bir hal aldi. aksam saatlerinde yuruyuse cikamaz olduk. yerel secimlerde oyunuzu sizi dusunen kimse ona verin.


en son sarıyer'de böyle bir video kaydedilmiş. başıboş sokak köpeği fanlarının savunmasını merak ediyorum. bu kadın ağır yaralanmış olsaydı ne diyecektiniz?


nüfusta fazla başıboş köpek var sanki. bunu savunanlar sağlıklı mı?


allah'ın dilsiz kulu olduğu iddiası hem şüpheli hem yanıltıcıdır. zira ilk aşamada allah olarak kastedilen muhammedi dinin kitabındaki yaratıcının varlığı, kavramın yapısından ötürü belirsizdir. kendisinin varlığına ancak inanılabilir, kesin olarak varlığı ancak ölümden sonra öğrenilebilir. köpeklerin ise epey güçlü dişler taşıyan bir çeneleri ve parçalamaya yatkın bir ağızları vardır. zayıflatılmış bir versiyon kurt olmalarından ötürü bu oldukça doğaldır. somut biçimde dilleri de vardır. kastedildiği haliyle ''kendilerini ifade edememeleri'' biçimindeki dil konusunda ise pek çok hayvandan daha güçlü iletişim kurabildikleri bilinmektedir. beden dilleri, havlamak ve ulumak gibi diğer pek çok hayvanda olmayan iyi bir iletişim özelliğine sahipler.


gerçekle alakası olmayan bir sıfat. bütün sokak köpeklerinin tehlikeli olduğu şeklinde komik, gerçek dışı ve talihsiz bir iddia yöneltip hatalı genelleme yapanlar inatla ve yanlış biçimde kullanıyor bu sıfatı. biz '' tehlikeli sokak köpekleri barınaklara alınıp bakılsın ama tehlike içermeyen sokak köpeklerini toplamak için kimin nasıl bir gerekçesi olabilir ? '' diye sormaktan yorulduk, onlar net bir cevap verememekten yorulmadılar. ayrımı dikkatli yapmamız gerektiğine inanıyorum.


sahibine laf edildiğini hissettiğinde havlayanları insanı insanlıktan çıkarır... (bkz: kelp) (bkz: kelb)


somali kulturunde uzak durulmasi, ozelikle salyasina dokunulmamasi gereken canli. salyasina el degdigi anda yedi kez el yikanmasi gerekiyormus. bir sekilde belki kuduzla ilgili bir baglantisi olabilir.


bugün, istanbul'da tipinin yoğun olduğu bir saatte bir tanesini izleme fırsatı buldum. bu soğukta sığınacak bir evi yoktu, muhtemelen yiyecek yemeği de.. esen rüzgarın onun bedenine çarptığını gördükçe onun yerine ben üşüdüm. ama o o kadar mutluydu ki.. kendi ayak izleriyle oynuyordu.


ölüyü diriyi siktiniz sıra günahsız,sessiz kullara mı geldi amına koduklarım.


bugüne kadar 4 tane köpek besledim. sevgimi anlatamam ama iki karı kız ayiklayacagim diye, mama satacağım diye ya da kendinden düşük ve kendine muhtaç bir canlı isteyen vasifsizlar beslesin diye başımıza bela olan bu canlılara eski sevgim kalmadı. aferin itçiler


bunlar aynı kafada devam ediyorlar, çocuk parkları köpek ve köpek boku dolu. tabii ki yine chp belediyesi. edit: bunların büyük olanları köpek için. çocuk parklarını köpekler için yapmışlar resmen.


boynuna tasma takılıp sokaklarda gezdirilmesi gereken canlı türüne verilen isimdir. insan medeniyetinde yerleri yok.


bazen durup dururken düşünüyorum bir gün gidecek diye, içim kıyılıyor, sonra beraberken daha güzel anlarımız olsun diyorum ve iyice delleniyoruz. sanırım bu vaktini bu arkadaşlarla geçiren herkesin kaçınılmaz bir şekilde içine girdiği bir döngü. yenebilene selam olsun. belki de yenememek iyidir değer bilme açısından.


pis hayvanlardır. kendi sıçtıkları boku yerler. her şeyi yerler. leşçilerdir. bok kokarlar. atalarımızın köpek kelimesini hakaret amaçlı kullanmasının bir nedeni vardı elbette ki.


bu kelimeyi ve benzer kelimeleri köpekleri seven insanlar için kullanan kişilerin tek bir savunması var; "ama köpekler çocuklara, insanlara saldırıyor. çocuklar köpeklerden değerlidir taam mı." bu kelimeyi kullanan insanların yarısından fazlasının kadın düşmanı, ırkçı, homofobik olduğuna o kadar eminim ki. hiç şaşmaz. fanatiklik boyutunda her şeye saldıran insanlardan yarar gelmez. sen git, insana saldırıyor diye köpeklere nefret kus ama gel burada her gün kadınları aşağılayan başlıklara "kadınlar da aptaldır, komik değildir, orospudur" de. bu ne yaman çelişki. bu ne perhiz bu ne lahana turşusu. edit: hızlı yazarken yazım hatası yapmışım, düzelttim.


bu millet başına gelecek her musibeti %1.000 hak ediyor o yüzden şehirlerden kaçmak şart oldu çünkü inecek musibet azap belâ kimseyi ayırmaz


h.sonu denize girdik beraber... bi müddet sonra çıkartıp, eşime teslim ettim. tek başıma girdim...açılıcam biraz. bir başladı ki ağlamaya...tam ağlamak da değil.nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum. ama biliyorsun ya zamanla tepkilerinin anlamını, ses tonunu filan... o sesin tek anlamı endişeydi. korktu...başıma bişey gelecek sandı.belki de gerçekten başıma bir iş gelecekti engelledi bunu.ne bileyim...inanırım ben böyle şeylere. tüm sahil bizi izliyor bu arada... yüzemedim, çıktım. sahilde kaç kişi geldi yanıma, abi böyle bişey görmedim ben, ne oluyor böyle diye diye... aslında yazıyla da çok iyi tasfir edilebilecek bir an değildi yaşanan. bahçede yanınmdaysa, sürekli temas hali...biraz uzağındaysam hiç ayırmamacasına göz takibi... salonda tv izliyorsam...bahçeden beni görebildiği tek bir aralık var...beş saat oturursam, beş saat o noktadan tek göz uykuda, diğeri beni takip halinde... ürkütücü bir aşk bu aslında. çok seviyor olmamın yanına, ektra bir yük bindiriyor sırtıma bu aşkı. "kalpten kalbe bir yol vardır görülmez gönülden gönüle gider yol gizli gizli... usta bu dizeleri havalandırırken düşünmüş müdür acaba bir hayvandan insana olan yolu ? bence düşünmüştür. ed: evet evde dediğim noktada oturuyorum şu an...kafamı uzattım...herkes olması gerektiği yerde...


hayvanseverlerin çoğu kez hayvan derken kastettikleri. mesela köpeği komşunun tavuklarını habire boğazladığı için vurulan bir "hayvansever", "noolmuş 2 tavuk yediyse onun doğası bu!" diyebilir ve zavallı tavuklar bu noktada hayvanlıktan çıkar. köpek benim için ayı ya da su samuru kadar sevilesidir, uzaktan ve bana zarar vermediği sürece. ama felsefi olarak "köpeklik" müessesesini sevdiğimi söyleyemem, toplumumuzda bu kadar yaygın olmasaydı daha güzel hayatlarımız olurdu bence. güce tapma, önüne kemik koyan sahip hitler de olsa yalakalık ve sadakatte sınır tanımama, tek başına pısırıkken sürü olunca terör estirme, poponu kaldırıp yemeğini onurunla kovalamak yerine birilerini memnun edip hazır yiyiciliğe talim etme gibi davranışları içeren bir müessesedir bu. edit: bu özelliklerin iticiliği insanlar için geçerlidir, bir hayvan olarak köpeğin doğası neyse odur suçlanacak bir yanı yoktur tabii.


bizim köpeğin kafasındaki oyun sevgisi ve oyuncak sevgisi eşit. en sevdiği oyun "çekiştirme". yani o ağzında bir şey tutsun sen çek, o da çeksin. oh bayılır. hırıl hırıl. ama öte yandan en sevmediği şey de "oyuncağını kaybetmek". oyuncağını eskaza sen önce eline alıp saklarsan geri istemek için yapmayacağı şey yok. hatta artık sen bir şey istemeden peşin peşin pati veriyor oyuncağını almak için. alıyorsun hemen patisiyle kolunu tutuyor. ortaya çıkan manzara daha çok "bak dostum istersen güzellikle ver" tarzı ama içinde fırtınalar kopuyor aslında. oyuncağı verdin mi de alıp kaçıyor yarım saat vermiyor. o yüzden ağzına oyuncak kemiğini alıp çekiştirme oynamak istediğinde yanıma yaklaşıyor. istediği şey benim onu çekmem. ama hamle yaparsan da anında geri çekiliyor. çünkü kaybetme korkusu devreye giriyor. başlarda böyle "kaptım kapamadım", "aldım alamadım", deyip koşturmacalı bir macera yaşıyorduk. e ben de zamanla öğreniyorum bazı şeyleri. ben de artık hamle yapmıyorum. nasılsa kaçacak diye. o yüzden istanbul'da bir apartman dairesinde zaman zaman şöyle bir manzara yaşanıyor: bir adam ve ağzında oyunca kemik olan bir köpek karşı karşıya kımıldamadan birbirlerine bakıyorlar. köpeğin ağzında kemik. arada hızlıca sağa sola göz atıyorlar sonra yeniden birbirlerine bakmaya devam ediyorlar. iki taraf da hamle yapmanın en kötü hamle olduğunun farkında. öyle karşılıklı gergin bir bekleyiş. bu şekilde gün batıyor. iki kişiyle meksika açmazı olmaz diye düşünürdüm ama oluyormuş meğer.


köpektaparlara göre insan bebeklerin değeri = 0'dır


sinirbozucu şekilde komik olmaya başlayan mevzu. komik olmaya başlamasının sebebi herkes müzdarip ama hiçkimse çözüm odaklı adım atmıyor. hiçbir siyasi adını anmıyor. kaderimiz bu deyip kabul etmişiz sanki toplumsal olarak. hepimiz istemiyoruz, şikayet ediyoruz(itperest saykolar hariç) lakin hiç çözmeye de odaklanılmıyor, bir tek adım atılmıyor, vaad dahi edilmiyor. reva mı? reva gibi böyle bakınca. elimizden ne gelir, öyleyse en azından bir farkımız olsun? köpek sorunu ile ilgili sosyal medya hesaplarını destekleyelim. en azından bir birlik olur. hiçbir şey lapmamaktan iyi. münferit olarak bundan başka iyi çözüm gelmiyor şimdilik aklıma.


ömür uzatandır. bir adet 1 yaşında melez ponçiğim var. mama yiyeceği zaman ağızdan damlayan sular, o masum bakış, rüşvetçi karakter, her an oyun oynama isteği... işin tuhafı bizimki maması kaliteli olduğu halde gözü komşunun tavuklarında. geçen birini ağızlayıp gelmiş. komşunun henüz haberi yok.


iddia ettikleri gibi hayvan sever falan değildirler. bu ruh hastalarının hayvanlar hakkında sevdikleri tek şey; onlarla köpeklerini beslemek.


tek kötü yanı ömürlerinin insan ömrü kadar uzun olmamasıdır.


cocuklarin cok istedigi ama esimin dunyada he demeyecegi eylemdir...


başlık açamıyorum birisi yardımcı olsun. yazarın biri sokak köpekleri sorunu çözülsün diyen kişilerin "çocuklarının tecavüz edilip öldürülmesi gerektiğini" söylüyor. @k2fg9 nickli yazarın yazdığına bakın. bu insanlar normal değil derken şaka yapmıyorduk. adamlar kedi köpekle nasıl kafayı bozdu ise, köpek sorunu çözülsün diyen vatandaşların çocuklarına tecavüz edilmesi gerektiğini söylüyor. insanların çocuklarının tecavüz edilip öldürülmesi istediğini söylemekle kalmamış, entryde dine ve vatana da küfretmiş. insanların çocuklarının tecavüz edilip öldürülmesi gerektiğini söylemiş. insanların çocuklarının tecavüz edilip öldürülmesi gerektiğini söylemiş. bahsi geçen entry  bu insanlarla mücadele ediyoruz.


şimdi söyleyeceklerim tepki çekebilir diye söyleyemiyorum ama şu kadar söyleyelim. buraya bağırsakları dışarı çıkmış o kadar çok kedi ve kedi yavrusu gördüm ki site içinde hemde fotoğraflarını çekip bu köpekleri besleyenlere gösterdiğimde hala onlar da can diyenlerin ağzına yumruğumu sokasım geliyor,kediler can değil mi? annemi ve iki oğlumu da ayrı ayrı zamanlarda köpek ısırması nedeniyle kuduz aşısına taşıdım bu da ayrı bir sorun. kesinlikle "nasıl olur bilmiyorum ama" sokaklarda başı boş köpekler olmamalı.


bu ülkede asla çözülmeyecek sorunlardan bir tanesidir.


tüy sorunu, misafirlik olayları, tatil ve zorunlu uzun yol gezileri dışında düşündüğüm kadar zor değil. geriye ne kaldı sanki o da var :) sokakta bulduğum golden kızım ile uzun süredir mutlu bir birliktelik halindeyiz. tavsiye ederim herkese. yalnız sorumluluğu çok büyük ve hayatınızı ona göre düzenliyorsunuz elbette. o mu benim köpeğim ben mi onun insanıyım karışıyor bazen.


alan olarak büyük sayılacak bir evde oturuyorum, çevre köpek bakmaya çok müsait ama küçükte olsa apartman dairesindeyim. bu tecrübeleri yaşayan biri beni birazcık yönlendirse ne bakabilirim ne olur çok iyi olurdu. ben sevgimi sert gösteriyorum ve köpekler buna çok uygun kavga ederdik sürekli.


sadece turkce degil bircok dilde hakaret olarak kullanilmaktadir kopek. ornekleri icin (bkz: bitch) (bkz: schweinhund) (bkz: teef)


son donemde olan olaylardan sebep maalesef gezi parkına getirilip gezdirilmemesi gereken dünya güzeli canlıdır.


bugün canlı bir köpek alma(1 adet köpek alma, en az 15-20 tane varken) hadisesine şahit oldum. gördüğüm o ki devlet burada aşırı istekli bir propaganda yürütüp hendek olayları sonrası veya 2016 temmuz sonrası gibi bir ''karşı çıkması imkansız diskur'' yaratıp, bunu medyaya basıp, bu söylemi de silahlarıyla korumadıktan sonra bu sorunun çözülmesi zor. ülkede bu işten geçinen ve zenginleşen kişi sayısını geçtim, az veya hiç çıkar elde etmesine rağmen hayatını bu işe bağlamış insan sayısı da az değil. hayat yok, meslek yok, icraat yok, faaliyet yok, sadece ama sadece köpekler var. bahçesinde veya evinde değil, oturmadığı semtlerde ve parklarda. köpeklerin gitmesi demek en az 1 milyon kişinin tam anlamıyla boşa düşmesi demek. ondan bu işin bitmemesi için bence barınak arabalarının önüne de yatarlar, bayıltıcı iğnelerin önüne de atlarlar. bu sebeple yaşıyor bu insanlar.


kaş kaslarını insanlar empati kurdukları için .


turkiye'de yakın gelecekte bu kopek sorunun cozumlenecegine dair en ufak bir gelisme yok malesef. su an icin tek cozum; bir yerden bir yere yaya veya bisikletle giderken can guvenligimiz olmadigi icin araba almak ve guvenlikli sitede oturmak. ulkemizde araba sadece tasıt degil aynı zamanda bir zırh gibi sizi sokaktaki bası bos kopeklerden korur. kopek terorunden, tıpkı dogal afetlerde oldugu gibi yoksul kesim magdur olmaktadır; koyler, kenar mahalleler, kasabalar ve mezralar devletin uzanamadıgı yerlerde oturanlar her gun hayatta kalma mucadelesi vermektedir ise giderken veya okula veya herhangi bir is icin dısarı cıktıgınızda can guvenliginiz yok malesef.


siyasal münafıkizmin türk milletinin başına ördüğü çoraplardan bir tanesi.. benim 200 tane köpek arkadaşım var diyen bir kafa çoluk çocuk parçalanmış umursar mı? tabi agparti öyle ballı bir siyasi hareket ki, dünyanın en gerizekalı muhalefeti de aynı patilajlı dostlar trenine atlıyor.. akıl mantık uçmuş... arada onlar da güzel mama ihalesi yapıyordur haliyle... dolayısıyla kimi kime şikayet edicen meselesi.. olan türk milletinin çocuklarına oluyor..


sabahın 6'sında fobikleri hoplatmış tür. bekle bekle yok edilecek aynen. 85 milyonluk ülkede sosyal medyada konsolide olduğunuz 30 bin kişiyle başaracaksınız bunu güzel hikayeymiş kardeş


biz diyoruz bunlar hayvansever değil petsever diye! ulan inek hayvan değil mi?


neymiş doğada hiçbir hayvan insan haricinde vahşet bilmem ne yapmazmış. köpekler en ahlaklı hayvanlar çünkü. saldırmaz hırlamaz dokunmaz. onlar sevgi görmek istermiş de bilmem neymiş de. ulan sokağı dönüyorsun bütün güçleri ile havlıyorlar. ben buna sevgi niye göstereyim? yaşamak için sevmek zorunda değilim zira görmek zorunda değilim hiçbirini. hayvanlara yapılan katliamdan nefret ediyorum. onlara zarar veren onları istismar edenlerin de yaptırım olmadan elini kolunu sallamasına sinir oluyorum. fakat bunların durduk yere saldırmak gibi bir boklukları var. en nihayetinde hayvan. herkes sevmek ya da seviyormuş gibi görünmek zorunda da değil.


bebekler konusunda genelde hassas olan yaratık. ilginç bir haber gibi yayımlanmış ama açıkçası ben şaşırmadım. şaşıranlara şaşmaktayım. buraya herhalde bir kaç kere farklı başlıklarda yıldız parkında hiç tanımadığı halde bana korumalık yapan köpeği yazmışımdır. köpekler insanlar tarafından yapay seleksiyon ile bu günlere getirilmiş evcil bir tür. korumacı iç güdüleri çok kuvvetli, zaten ilk amaç sürüleri korumaktı. şimdi de özellikle vahşileştirilmiş değilse sürekli koruma halinde oluyorlar. ve inanın bebeğin yavru olduğunu fazlasıyla farkındalar. benim olsa dadıdan madıdan çok daha fazla güvenirdim herhalde. edit: eheh ablalık içgüdülerimin bu derece yüksek olmasını çin burcumun köpek olmasına veriyorum şahsen .


gece uyandığınızda evin dört bi köşesinde yorganınızı aramanıza yol açabilir. ama dünyanın en güzel şeylerinden biridir. eve geldiğinizde kuyruğunu sallaya sallaya koşturması var ki insanın kalbini ısıtır, bütün günün stresi atılır o an.


kısırlaştırma arttırılmalı kontrol altına alınmalı. ama burdaki çoğu orospu çocuğu köpeklerin telef olmasını istiyor. ben gene aç hayvan görürsem beslerim. insan görsemde beslerim. napalım huyumuz bu.


"beslemek" adı altında dört duvara kıstırılıp doğal ortamından yabancılaştırılmasını son derece yanlış bulduğum, ileride geniş bahçeli bir evim olması koşuluyla barınaktan bir veya iki tane sahiplenmeyi hayal ettiğim, şirin mi şirin, insan dostu hayvancıklar. bazen kimselerin deva olamadığı dertlere ortak olurlar, işte o zaman daha iyi anlarız kıymetlerini.


hayvan severleri aşağılamak amacıyla kullanılan uyduruk tabir. uydurma bir ifadenin tanımı da analizi de pek olmaz. bu yüzden ben bu uyduruk ifadenin kullanıldığı bağlama ve arka plana bir değineyim istedim. köpektapar denilen kişiler öyle adının çağrıştırdığı gibi uzlaşmaz, insan düşmanı, radikal insanlar değil. bu insanlar sokak köpekleri sorununun çözümü için pek çok makul öneri getiriyor. aslında yaptıkları şey katledelim diyenlere karşı hayvanların yaşam hakkını savunmak. bunların arasında saçmalayan, mizantropluk yapan yok mu? elbet vardır. ama karşı tarafın itperest/ kopektapar lafını uydurması ve bunu dolaşımda tutmasının sebebi bu insanların ortaya ekstrem fikirler ortaya atmaları değil sadece ve sadece hayvanların yaşama hakkını savunmaları. mesela türkiye'nin en büyük interaktif sözlüğünde yani eksi sozlukte köpektapar olarak damgalanmak için sokak köpeklerinin katledilmesine karşı çıkmanız yeterli. hayvan düşmanı kitlenin kalın kafası ise katletmekten başka hiç bir çözümü almıyor. daha en başta çözüm için bütçe ayrılmasını istemiyorlar, sokak itleri için vergi falan ödeyemezlermiş, çok seviyorsak evimize alıp besleyeymişiz. yani olay dönüyor dolaşıyor, köpeklerin katledilmesini istemiyorsanız alın besleyine geliyor. iyi de biz besliyoruz zaten. kopektapar denen insanların çoğunun evinde zaten kurtarılmış hayvanlar var. bazen birden fazla. bir köpektapar olarak 6 tane kurtarılmış hayvanla yaşıyorum ben mesela. o zaman ben de aynı mantıkla şöyle mi söyleyeyim: benim sokaktaki köpeklerden bir şikayetim yok, sokakta köpek olmaz diyen sizsiniz, o zaman alın evinize besleyin, böylece sokakta köpek kalmasın. ben bunu demiyorum. hiç bir hayvan severin de dediğini duymadım. çünkü onların aksine amacımız laf sokmak değil çözüm bulmak. son olarak uyutulma konusu ile ilgili kısa bir yorumum olacak. uyutma ötenazi sürecinde hayvan acı çekmesin diye yapılan bir müdahaledir. amaç hayvanın daha fazla acı çekmemesidir. bu yüzden sadece ötenazi kapsamında bu ifadenin meşru bir kullanım alanı olabilir. hayatının sonuna yaklaşan, dayanılmaz acılar çeken, iyileşme şansına sahip olmayan hayvanlar daha fazla acı çekmesinler diye "uyutulur.'' bunu alıp dünyanın en büyük toplu katliamını tarif etmek için kullanamazsınız. sokak köpeklerine ilişkin tartışmalarda ısrarla bu ifadenin kullanılması hayvanlara reva görülecek muameleyi ve bunun arkasındaki alçak maksadı gizliyor. istedikleri kadar uyutma desinler, hiç bir saldırı olayına karışmamış milyonlarca hayvanın bir gecede öldürülmesi bal gibi de katliamdır. (saldırı olayına karışan köpekler için de bir istisna yapmıyorum. onlar da en az diğerleri kadar korunmayı hak ediyor. yoksa hayvanların yargılanıp idam edildiği orta çağa mı dönmek istiyoruz? ısırdı diye bir köpeğin ölmesini isteyecek kadar delirdik mi?) uyutulma lafı hayvanların trajedisini ve ortaya çıkması istenen kanlı manzarayı gizliyor özetle. ama ısrarla en azılı hayvan düşmanları bile bu kelimeye sımsıkı sarılmış durumda. masum kelimelerin arkasına saklanmaktansa bu işe hiç girişmemek, hatta bunu aklımıza bile getirmemek daha iyi olmaz mı? o ya da bu şekilde bu dünyayı bizimle paylaşan, hisleri olan, acıdan kaçan, mutlu olmak isteyen, ailesini ve arkadaşlarını seven hatta onlara kurmaya çalıştığımız tüm alçakça komplolara rağmen bizi de seven bir canlının hayatı üzerinde -uyutulmalı diyerek- nasıl bu kadar kolay karar verebiliyoruz bilmiyorum. biz bu kadar önemli değiliz.


kullanmasam da çoğu zaman bu laf hak ediliyor. öte yandan bu kişiler, köpeklerin doğal ortamlarını yok ettiğimizi ileri sürüp köpeklerin sokakta yaşamasını köpeğin doğal ortamında yaşaması olarak görürler, köpekler doğada kendi kendine var olup yaşayabiliyormuş gibi.


her gün en az bir haberin çıktığı ve çoğunlukla yayaların ya da bisikletlilerin konu olduğu haber bilgi grubu. bu başlık önleyici tedbirler alınıp sokaklarda insanlar rahat hareket edene kadar sıcak kalmalı.


videoda yanaşan araç, kadını kurtarmak için köpeklerin üstüne sürse ezse falan hayatının linçini yemişti muhtemelen.


mama lobisi ve psikolojik sıkıntılar yüzünden kendisini köpeklere peşkeş çekmiş kişiler yüzünden katlanarak büyüyen sorun. tamam arkadaş anladık asosyal ve mutsuzsun. insanlardan nefret edip intikam almak için besliyorsun. ama beslediğiniz köpek bana veya yakınıma zarar verme eğiliminde olursa anasını sikip bırakıyorum oraya haberin olsun. adam gelmiş 10 kilometre öteden benim bahçe kapımın önüne 30 kilo mama döküyor. başka yerden tedavi ettiği iti benim kapımda azat ediyor. hayırdır yani siktiğimin asosyali. birde bu mama ve tedavi parası topluyorum diye milleti söğüşleyenler var. sizin ben olmayan beyninizi sikeyim. köpektaparlar zaten köpekler başka canlıları boğunca saldırınca aşırı keyif alıyor videosunu çekip birbirlerine atıyorlar. böyle ruh hastası tipler.


"türkiye'de çocukların ve güçlü kuvvetli olmayan insanların sokaklarda gündüz vakti dahi dolaşması, başıboş köpekler yüzünden gayet tehlikeli hale gelmiş. çocuğunuzun elinden tutmadan, tedirgin olmadan yürüyemiyorsunuz. at kadar hayvanlar etrafta cirit atıyor. geceleyin veya tenhalarda filan korkmadan gezmek zaten imkansız. köpeklerin yaraladığı, öldürdüğü, kaza yaptırdığı bir sürü insan var. tüm bunlara rağmen, kendine hayvansever diyen bir güruh, köpekleri besliyor, ne pahasına olursa olsun sokaklarda kalmalarını savunuyor. bu arkadaşlara göre çocukların, yaşlıların vb. etrafta serbestçe dolaşamamalarının bir önemi yok. herkes, afrika düzlüklerinde gezmeye çıkar gibi, sokağa çıkarken vahşi hayvanlara karşı önlem almak zorunda. bunu 'normal' sayıyorlar. bizim kadar, vahşi hayvanların da yerleşim yerlerinde yaşama hakkı varmış, öyle diyenler var. "bana hiç saldırmadılar ki!" diyen var (zeka geriliğine açık işarettir). türkiye'de sokak köpeği problemi eskiden de vardı, ama aklın mantığın dışına bu kadar çıkıldığını hatırlamıyorum. özellikle de kendine 'modern', 'şehirli', 'batılı' diyen birtakım insanların, kendilerinin ve başkalarının sokakta tedirgin olmadan, saldırıya uğramadan yürüyebilme özgürlüğünü hiçe saymaları inanılmaz. hiçbir uygar avrupa ülkesinde böyle bir saçmalık yok. bu ucuz 'hayvansever'lik tripleri bunlara vicdan mastürbasyonu ve toplumca aklanma, 'iyi insan' imajı çizme imkanı sunuyor olabilir. veya mama satan firmalar çok sıkı bir lobi faaliyeti yürütüyor, bunlar da oradan komisyon alıp yollarını buluyorlar, bilemiyoruz. velhasıl; kokuşmuş, ahlaksız, tamamen akıl ve mantık dışı bir şeyler var bu işte. ama akıldışılığın bu kadar çok ateşli savunucusu varken bir şey tartışabilmek mümkün olmuyor. "çocuk öldü" diyorsun, "aslında saldırgan değil, oyun istiyor" filan diyorlar. insan delirir."


sanatçı nicolas amiard sokağa terk edilen köpekler sorununa dikkat çekmek için çizgi roman kahramanlarının köpeklerini geride bıraktığı hayali bir seri oluşturmuş. datlu. bonus:


cahil kesim tarafından sıklıkla hayvansever insanları aşağılamak, marjinalize etmek için kullanılan uydurma sözcük. size söylendiğinde "sana ne?" diyip geçiniz


köpek tapar falan değilim. bence de sokaklarda köpek olmamali. kopekler insani sartlarda barinaklarda tutulmali diye düşünüyorum. ama sağda solda okudukca meger insanlar kopeklerin medeni bi şekilde oldurulmesini istiyormus. kopeklerin toplanip oldurulmesini isteyen herkesin gecmisini sikeyim. amina koduklarim. daha beteri sizin basiniza gelir umarim.


yani burada atıp tutmak istemiyorum ama yaşadığım mahallede epey başıboş köpek sürüsü olmakla beraber bir günden bir güne bu çocukların yemek aramak dışında bir şey yaptıklarını görmedim. siz onlardan korkuyorsanız inanın onlar sizden daha çok korkuyor. bir köpek havlayarak üzerinize koşuyorsa kaçmayıp sesinizi yükselterek siz de ona bir adım atarsanız zaten anında geri basacağını görürsünüz. onun dışında tabii çocuklardan ve dahi bisiklet süren/bahçe bakımıyla uğraşan kişilerden bahsedilmiş, tabii siz de haklısınız, her durumda bir köpek saldırısına uğranma halinde bu karşılık verilemeyebiliyor ama bu hayvanların toplatıp kısırlaştırılıp ormana bırakılması direkt olarak sorunu çözecek bir aksiyon. üzerine bu kadar konuşulacağına geçen yerel seçimlerden hemen sonra şu işe bir bütçe ayırılıp belediyeler tarafından yapılsa şimdiye sorun neredeyse ortadan tamamen kalkmıştı. benim açıkçası sokakta köpekten daha çok korktuğum, başıboş mülteciler var, zira onlar size saldırmayı düşünüyorlarsa, bir kadın olarak öyle ses yükseltmeyle falan kurtaramıyorsunuz. inanın sokakta başıboş köpek görmekten daha fazla korkuyorum başıboş ve eli kolu rahat durmayan suriyeli/afgan/paki görünce.


genellikle hayvanlar üzerinden duygu sömürüsü ile para kazanırlar.


müthiş bir duygu ancak inanılmaz da zor. en zoru hastalandığında ona çare aramak. çok büyük sorumluluk. ve çok da masraflı bir iş. iyi bakmak için iyi mama, aşısı, ilacı bilmem nesi derken rakamlar yükseliyor. hoş evin çocuğu olunca gözünüz bir şey görmüyor. seyahatlerde her yere götüremiyorsunuz, uzun yol düşündürüyor, uçağa vermek istemiyorsunuz falan derken biraz sizi eve bağlıyor. aldığı sevginin 100 katının hemen veriyor olması ay öyle muhteşem hisler ki. yaşayan biliyor bir tek. köpek sevmeyenler atlar şimdi.


insana insandan daha çok saygı gösteren canlı. o kısacık ömürlerinde öyle bir girerler ki hayatınıza sonrası hep bir boşluk olur. hayatım boyunca köpekler hem en iyi dostlarım oldular, hem de en çok çekindiğim canlılar oldular.. en yakın arkadaşınız olurlar; canınız sıkkındır moraliniz bozuktur, geçer karşınıza sizi dinler, belki aynı dili konuşamıyorsunuzdur ama bakışlarından anlarsınız sizi ne denli anladığınızı.. size en çok saygıyı köpekler gösterirler; mesela siz ona yaşam alanım burası izin vermiyorum dersiniz ve o oraya bir daha girmez. karşılıksız severler; sizi asla yarı yolda bırakmazlar. sizden hiç bir şey beklemeden sadece siz onu sevdiğiniz için severler.. buna en rahat sokak köpeklerinde rastlarsınız. onlara yiyecek bir şey vermeyip sadece başını okşadığınızda dahi sizi bir sonraki görüşünde kuyruk sallayarak yanınıza gelecek, kendince halinizi hatırınızı soracaktır.. sorumluluk aşılarlar; tembel insanın işi değildir köpek bakmak.. her gün tuvaleti için gezdirmeye çıkartırsınız ve o sırf size olan saygısından akşama kadar gerekirse gelmenizi beklerler.. sizin ona karşı sorumuluğunuz vardır. tıpkı çocuğunuzla ilgilendiğiniz gibi ilgilenmeniz gerekir.. neşe doludurlar, hayata bağlarlar; canınız bir şey yapmak istemiyor mu? hayattan soğudunuz mu? hemen bir köpeği ev arkadaşınız yapın, bir daha hüzünlenmek nedir unutursunuz. sizinle oyun oynar, sizi neşelendirir, sizle birlikte miskinlik yapar. sizinle şakalaşır. köpeklerin mizah duygusu çok gelişmiştir. bir bakarsınız ki gamdan kasvetten, melankoliden eser kalmamış.. şapşaldırlar; en sevdiğim özellikleri de budur.. hep çocuk kalırlar.. her zaman masumdurlar. kısacası; köpekler iyi ki varlar ve insanoğlunun yaptığı en iyi işlerden birisidir, onları evcilleştirerek en iyi arkadaşlarından biri yapmak. not: sokaktaki dostlarımız için, kışın sığınacakları yuva ve bol yiyecek. yazın da bol bol su desteği yapmayı unutmayalım...


parçaladığı terliği getirip "hadi sen bunu at ben de geri getireyim" manasında burnuma burnuma sokan şebelektir. öpmesi, sarılması pek güzel olandır. oyyy ağzını burnunu yerim!


sahiplerine karşı çok sadık olan şirin hayvanlar. büyüklerinin evde bakımı zor ancak süs köpeği tarzında olanlara bayılıyorum. böyle köpek değil de, sanki, başka bir alemden gelmiş sevimli yaratıkları çağrıştırıyor bana. köpek gibi gelmiyor yani.


büyük çoğunluğu kadınlardan müteşekkil ruh hastaları.


master yaptığım dönemde geceleri okulda kimse olmadığı zamanlarda ve sabah erken kimsenin yine yollarda olmadığı zamanlarda günde 2 kere taksiye binmek zorunda bırakan allah’ın belası bir sorundur. benim param vardı bindim, binemeyen arkadaşlarım köpek yemi oldular maalesef. vakti zamanında köyde de değil istanbul’daki bahçeli evimizin bahçesini kedi bahçesi yapacak kadar hayvan seven biriydim ama masterın son dönemi bir sopa falan alıp saldıran köpeğin kafasına vurup pekmezini akıtma düşüncelerini zihnimden zorla kovacak duruma getirmiştir bu sorun. yurtdışına dair en sevdiğim birkaç şeyden biri de köpeksiz sokaklar oldu. gece, sabaha karşı, istediğim her saatte köpek stresi yaşamadan saatlerce yürüyorum. hayat türkiye’deki kadar stresli, tehlikeli ve zor olmamalı.


siz gerçek misiniz? gerçekten 13 milyon? köpeği zehirleyip/vurup öldürdükten sonra tombul bebelerinizin yüzüne bakabilecek misiniz? aklınıza gelen tek çözüm 2022 yılında kamyon kasalarına doldurulmuş köpüre köpüre ölmüş köpek leşleri mi? bir tane makam arabasını satsa sokak hayvanı sorununu ortadan kaldıracak kudrette ve yetkide insanları protesto etmek yerine kapısının önüne su koyan insanlara hakaret ederek mi cesur/yiğit/erkek olacaksınız? bakın tüm yetkiler bir kişide toplandı. adresini hepiniz biliyorsunuz. gitsenize kapısının önüne! yirmi senedir çözemedin şu sorunu diye bağırsanıza! ama yok. 65 yaşında teyzelere küfür etmek daha kolay geliyor değil mi? gerçek olamayacak kadar zavallısınız. yazık…


kimse kusura bakmasın, hepsinin toplanıp doğru düzgün muamele görecekleri yerlere kısırlaştırılıp kapatılması lazım hayvana da eziyete gerek yok. eğer düzgün muamale görmeyeceklerse, eziyet görmektense, hepsinin uyutulması lazım. tek çözüm bu.


yasa dışı köpek ticaretini savundukları da olmuştur


sadık hayvanların başında gelir. günümüzde kimin köpek olduğu kimin ise olmadığını anlamak gerçekten zordur ama bu haber de yok artık dedirten cinstendir. bu kadar da olmaz.


insan üremeyi keşfetti. seks sonrası yeni bir insan doğabileceğini keşfetti. ama akraba-aile ilişkisinden sonra engelli bebekler doğduğunu geç keşfetti.. bu süreçte özürlü doğan bebekleri öldürdü ya da dağın başına terketti sağlıklıları yaşattı. tıpkı hala hayvanların da kendi yavrularına yaptığı gibi… ama modern dünyayla ve tıbbın gelişimiyle ne oldu? kimi engelli kimi hastalıklı da olsa binlerce bebek dünyaya geldi ve yaşatılmaya çalışıldı. işkence çekse de kör sağır felçli ya da zihinsel engelli olsa da o insanı yok etmiyoruz mesela o kadar da benciliz! sevgili bebe @solskjaer ithafen


çocuğunu çöpe atabilen, ölüme terk edebilen anneler de olduğuna göre şu dünyada sevgisi sonsuz ve şartsız diyebileceğimiz tek canlı. bir tanesiyle 13 yıldır beraberiz. geçen sene nisan ayında leishmania tanısı koyuldu, faydasız kalan pek çok ilacın ve anmak dahi istemeyeceğim bir veterinerin sonrasında kemoterapi ile leishmaniayı yendik ama bu sefer o sancılı süreç boyunca kullanılan ilaçların böbrekler üzerindeki etkisi baş gösterdi. renal beslenme ve besin destekleri ile böbreklerdeki sorun sanki geçmişcesine hayatımıza devam ettik bir süre. eski enerjisine kavuşmuş, yine eskisi gibi koşup oynar hale gelmişti ta ki 20 gün kadar önce yemeden içmeden kesilinceye dek. bebekliğinden bu yana ne versek yiyen doyumsuz hayvan ete bile burnunu çevirir oldu. yine veteriner ziyaretleri, tetkikler, serum falan derken acaba en başa mı dönüyoruz diye düşünmedim değil, insan asla kondurmak istemiyor fakat maalesef ki tekrar leishmania pozitif çıktı. hem leishmanianın hem de tedavi sürecinin yorduğu bünyesi bir de yaşlılık eklenince tekrar leishmania karşısında yavaş yavaş pes etmeye başlıyor. tedavi süresince vücudu güçlü tutmak için protein alması lazım fakat protein alınca böbrekler zorlanıyor, düşük protein alsa hemen kan değerleri düşüp güçsüz kalıyor. veterinere göre yapılabilecek her şey yapılmış, onun kendi bağışıklık sistemi, bünyesi toparlayacaksa toparlanacakmış. insanın elinden hiç bir şey gelmeden hastalıktan minnacık kalmış dostuna bakarken resmen içi eziliyor. koskoca adamım ama her an gözlerim dolu dolu, en ufak bir kötü düşünce ile boşalmaya hazır. nasıl anlatırım bilmem ki resmen içim eziliyor. köpeklerin en az bizim kadar uzun yaşamıyor olmaları tam bir saçmalık.


çoğu zaman hayvanseverlik ile karıştırılan ama aslında alakası olmayan, aynı zamanda kedileri de ilah seviyesine getiren türleri de olmasına karşın, köpekleri bambaşka bir seviyede tutan, köpek ve kedi haricinde başka hiç bir canlıya değer vermeyen, psikolojik rahatsızlığa sahip olanlara verilen ad. çevresinden hiç bir sevgi görmemiş olduğunu düşündüğüm bu tipler, sevgi eksiklerini sokaktaki itleri anormal derecede besleyerek tamamlamaya çalışırlar. bu tiplere ''neden kuşlar öldürülsün, kediler toplatılsın, sincaplar kısırlaştırılsın diyen yok'' diye sorduğunuzda g*t gibi kalırlar. kurdukları bazı örnek cümleler: • kedimden köpeğimden rahatsız olan siktirsin gitsin, evime gelmesin. • (birisi saldırıya uğradığında) hayvanı tahrik edecek bir şey yapmıştır. • keşke dünyadaki bütün insanlar yok olsa da dünya hayvanlara kalsa. (bir tane böyle bir yorum gördüm diye anımsıyorum.) • ailesinden sevgi görmemiş hayvan düşmanları bla bla bla... (diyene bak aq)


sokaklarda neden hiç yavru köpek yok?


bebesinden ihtiyarına sıpa sever gibi sevilen hayvanlardır. acıyorum ben bu köpeklerin hallerine yaw. 8 yaşındaki köpeklere yapılan o münasebetsiz ve aşikar bir şekilde yapmacık olan hareketler adamı gerçekten delirtiyor. ulan gerizekalı insan, belki o köpek o yaşlı haliyle çocuğuna getiremediği ekmeğin derdinde, ne gelip de bi de "oyy yerem ben bunu" diye kafsındaki kepekleri omuzuna döküyosun, adamların ömrü zaten kısa bir yıl köpek hayatı 7 yıl insan hayatı ediyor. sen deden yaşındaki dedeleri öyle seviyo musun? hııı? defol şimdi. münasebetsiz.


1,5 yaşında erkek bir köpeği sahipleneli 2 ay oluyor. cinsi yok, ormanda doğmuş, ileri derece uyuzdan ölmek üzereyken orman beslemesi sırasında bir dernek tarafından kurtarılmış. tedavileri yaptırılmış, sahiplendiririz deyip pansiyona yerleştirmişler ama corona falan derken 1 sene beklemiş pansiyonda. 1.5 yaşına kadar hayvan dışarıyı çok az görmüş, pansiyonda kalmasına rağmen köpeklerle çok sosyalleştirmemişler çünkü kısır değilmiş (hatta çoğunlukla kafesteymiş). bu sebeple ilk geldiğinde dışarıda nasıl heyecanlıydı anlatamam. ama başa dönelim. ilk 3 gün onun için endişeli benim için de uykusuz ve panik halde geçti. çok korkak bir köpekti, sesten, el kaldırılmasından, poposuna dokunulmasından, ani hareketten korkup yere yatardı. bu davranışlarının sebeplerinin ne olabileceğini biliyorum ama kimseyi suçlamak fayda getirmediği için dillendirmiyorum. tasma, yürüyüş hatta neredeyse tuvalet alışkanlığı da yoktu. neyse ufaktan bana, eve, bahçeye, dışarıya ve yürüyüşe alıştı. onu köpek parklarına götürdüm diğer köpeklerle arasını ölçmek için, kimi görsek tanıştırdım. sosyalleştirdim. çoğunlukla hep sakindi, hep yeni köpek görünce dil atıyordu salaklığından. ilk seferlerde bir köpek ona oyuna davet hareketi yaptığında anlamıyordu. onu bile 1-2 sefer sonra öğrendi. sonra 2-3 hafta geçtikten sonra, koruma kollama iç güdüleri başladı. tabi ben 10 gün sonra kısırlaştırmaya götürdüm, daha doğrusu sahiplendiren dernek yönlendirdi bir yere. çünkü yüksek testosteronla geziyordu epey zorluyordu beni de. hem tanıştığı erkek köpeklere hem de erkek insanlara hırlıyordu. tabi genelde ona hemen yaklaşan sevmeye çalışan kişilere bunu yapıyordu. ama aynısını kadın insanlar yapınca sorun olmuyordu :) şimdiyse ona baskınlık kurmaya çalışan erkek insanlara karşı hırlama/havlama devam ediyor. hatta 2 hafta sonu abim benimle kaldı, resmen abimle sidik yarıştırıyor desem yeridir. abim ona söz geçirmeye çalışıyor (ki ben geçiremiyorum daha senin komutunu nasıl alsın hayvan), köpek abimin evde yürürken önünü falan kesiyor :) evde gece ve ses duyduğunda havlamaları oluyor. bir kısmı zamanla azalmazsa yüz yüze birinden eğitim almayı düşünüyorum. şimdilik eğitim için ise bir çok youtube kanalına baktım, en sonunda da kral köpek ailesinde karar kaldım. en çok onları takip etmekle birlikte tarkan özvardarı da izliyorum. tabi köpeğimin belirli bir cinsi olmadığı için neyi ne kadar öğrenecek bilmiyorum ama zaten önemli de değil. geldiğim noktada tek istediğim onun bana güvenmesi, yönetici köpekliğini bırakması ve mutlu mesut yaşaması. bunlara hizmet etmeyen bir çalışmayı da zaten yapmak istemiyorum. artık günde 2 sefer parkta yürüyoruz (artık yanımda çoğunlukla çekiştirmeden), sonra bahçede salıyorum serbest takılıyor 10-15 dakika. temel itaat çalışmaya başladık hem evde hem bahçede. ilişkimiz de giderek güçleniyor :) hatta bayrama da tatil programı yaptım ki inanılmaz heyecanlıyım nasıl olacak bilmiyorum. sonuç olarak 2 aydır hayatımda ve evimde müthiş heyecanlı bir minnoş var, çok çok mutlu ediyor beni. az denecek kadar zorlukları oldu, onun dışında bence birbirimizi bulduğumuz için karşılıklı çok şanslıyız. bir de 2 sefer çok duygulandım, birincisi ilk akşam onu eve götürürken. çünkü artık hayatımın değiştiğini biliyordum, o korkak gözlerinin nasıl güler hale geleceğini hayal etmek bile beni ağlatmaya yetmişti. ikincisi ise 2 aylıkken ormandan kurtardıkları ölmek üzere halinin fotoğraflarını gönderdiklerinde çok çok ağlamıştım. o fotoğraflardan sonra anlamıştım neden bu kadar korkak ve masum baktığını. nerdeyse hiç sağlıklı bir bebeklik ve çocukluk yaşayamamış. neyse artık birlikteyiz can dostumla, bu da ilk entryim olsun pikocuğum için. bakalım zamanla o bana neler öğretecek.


heyecanlanınca şapşal hareketler yapmaya başlayan, dili dışarıda bir dostumuz.


maalesef içinden çıkılamaz bir noktaya gelmesine seyirci kalınmıştır. bir devlet yönetimi bu kadar mı milletini temsil eder? her işi son dakikaya bırakmak, yumurta göte dayanmadan asla önlem almayı akletmemek, vurdumduymazlık, saldım çarıya mevlam kayıracılık.. bu köpekler gökten zembille bir günde inmedi ki be kardeşim.. şu ana kadar neredeydiniz? yavaş yavaş şehirleri ele geçirmelerini hep birlikte izledik. medeniyetten bihaber yarı köylü kasabalı ordusu ise zavallı hayvanlara sokaklarda yaşayabilmeleri için bir ekosistem kurdu resmen. aslında hakettiğiniz tam olarak bu; maymunların, köpeklerin falan cirit attığı, eşşek bokuna basmadan 3 metre yürüyemediğin hindistan gibi sokaklar. şu an gelinen noktada ya bir sürü sosyal karışıklığı ve çirkin görüntüleri göze alıp büyük bir köpek katliamı yapılacak ya da şehir sokaklarının medeniyetsiz, insanlar için güvensiz yerler olmasına seyirci kalınmaya devam edilecek.. ahlaki olarak burada bir dilemma sözkonusu ancak devlet insanlarını korumak için ahlaki değil, rasyonel hareket eder. dolayısıyla rasyonel olarak bir dilemma sözkonusu değil, sen birey olarak akıl ve kalp arasında kalabilirsin ancak devlet her şartta akılla hareket etmelidir. yani devlet tekrar devlet olmaya karar verdiğinde bu köpekler öyle veya böyle toplatılıp uyutulacak. muhtemelen bu uyguluma karşısında toplum vicdanı bir nebze sarsılacak ancak bu toplum vicdanı kurban bayramlarında niye sarsılmıyor diye sorası geliyor insanın. biliyorsunuz şöyle bir uygulama var; köpek uyutulmak üzere sokaktan toplandıktan sonra 10-15 gün bir yerde barındırılıyor ve bu süre zarfında sahiplenilmesi için bir şans veriliyor. işte bu süre zarfında ne kadar mamacı kasabalı varsa hepsi birer ikişer tane sahiplensin bu iş huzur içinde çözülsün. kapıya bir tas koyup ciyaklamak kolay tabi değil mi? bunlar öyle bir köylü kurnazı ki köpekleri sahipleniyoruz ayağına aldıktan sonra tekrar sokağa salarlar.


kendi çocuğuna bakmaz, köpek peşinde koşturur.


"kopektapar", "mama lobisi" gibi beyinsizlik akan tanimlar uretip bir de uzerine hakli cikmayi bekleyemezsiniz.


çok hastaydı, gece boyunca kustu bugün.. sabah her zamanki gibi 6'da uyandı, kapının önüne dikildi.. kapıyı açtım, banyonun önünden geçerken durdu hep yaptığı gibi.. ben çişimi yaptım.. normalde kapıya koşar bundan sonra dışarı çıkarız hemen.. bu sefer yavaş yavaş odaya döndü.. güç bela yattı yatağına.. meğer her zamanki saatinde uyanıp beni tuvalete çıkarmış.. sonra; "vay efendim köpeğini bizden çok seviyosun".. seviyorum tabi lan! ne sandınız?!


ekseriyetle yalnız ve eziktirler. psikolojik rahatsızlıkları çoktur. toplum tarafından sevilmezler. o yüzden nefret doludurlar. kendileri gibi ezikleri bulunca köpek gibi saldırgan olurlar. acınası insanlardır. üzülüyorum bazen.


2023 yılında olduğu gibi, 2024 yılında da insanların kuduz denen ilkel hastalık yüzünden ölmelerine gerekli duyarlılığı göstermeyeceklerdir. sokaklarda insanların rahatça dolaşabilmesi için yapılması gereken herşeyin en üst seviyede ve ivedilikle yapılması gerekir.