bir lokma bayat ekmek atsam ömür boyu kapımı bekler enayi önyargısına kurban gittiğini düşündüğüm canlı türü. karizmatikliğiyle ön plana çıkarılan kedi bile istediği muamele gösterildiğinde bacaklara sırnaşır, en tiz tonuyla miyavlar oysa köpek istediği olmadığında gerektiğinde sahibine hayatı dar edebilecek dirayete sahiptir.


köpektapar dendiğinde kızıyorlar. pardon, tam olarak ne dememiz gerekiyor? hayvansever diyemeyiz, değiller çünkü. her gün bir sürü hayvan çeşitli nedenlerle zarar görüyor, başıboş köpek sorununun çözümüne itiraz etmek haricinde hiçbiri için sesleri çıkmıyor. gerçek hayvanseverler olarak kendimizi onlardan bir şekilde ayırt etmemiz gerekiyor. kusura baksınlar, bana ne. onlar köpekleri çok sevdikleri için köpektapar değil. sokakların köpeklere ait olduğu fikrine körü körüne inanarak hayvanları da kendi bencil arzuları doğrultusunda sefalete mahkum ettikleri için köpektapar. sözde bir yaratıcıya inanan ama o yaratıcıyı memnun etmek adına hiçbir ibadeti yerine getirmeyip dini bütün olduğunu iddia eden modern teistler ile aynı kalıptalar. onlar köpekleri sevmiyor, sokaktaki köpeklerin bekasını manifestliyor. cehaletleri ya da potansiyel çıkarları uzun vadede yine köpeklere zarar veriyor. bir zamanlar, kısırlaştırma gibi basit bir konuda işleri yokuşa sürdükleri için bugünlerde gündemimiz milyonlarca köpeğin itlafı gibi ciddi bir konu ve çözüm önerisi oluyor. bunun için üzgünüm. bu tanıma birebir uydukları için yazdıklarımdan rahatsız olanlar engellesin, beni uğraştırmasınlar bir zahmet. tek tek tespit etmek benim için büyük vakit kaybı.


hafızaları güçlü olan dostlar. çalıştığım yerde grup halinde gezen sokak köpekleri var. içlerinden buz mavisi gözlere sahip olanı sevdiydim geçen hafta dün sabah iş yerinin önünde beklerken sen beni tanı koşa koşa yanıma gel ellerimi yala burnunu sürt. bir de sevimli eşşoğlusu. oğlum sokak köpeği deyip geçmeyin lan sevgiye muhtaçlar. sevin onları.


pitbull'un teki sokakta 3 yaşındaki çocuğunu kapıp parçalasa hayvanın dişinin arasında kalan et parçasından rahatsız olup olmadığını kontrol edecek tipte insanlardır. bu ifadede en ufak bir abartı yoktur.


sevgi dolu hayvancıklar. yaşasın onlara. içimde her türlü çocuksu tribi harekete geçiriyorlar lan. sebebini bilmeden insan seviyorlar abi çok enteresan.


psikolojik bir savaşa dönmüş mevzu. başıboş köpekler hakkındaki düşünceler, iki uca çekilmiş vaziyette. 1. sokaklarda kalsınlar hatta daha da üresinler, kısırlaştırma bile yapmayalım. aksini iddia eden hayvan düşmanıdır. 2. itlaf edelim, öldürelim, soylarını kurutalım. aksini iddia eden köpektapardır. gerçek bir çözüm bulmaktan ziyade, bu iki uç, üstünlüklerini birbirine kabul ettirme çabasında. vasatta kalan görüşlerin sesi cılız çıkar oldu. uçlar hem birbirine meydan okuyor hem de ortadakileri de kendi tarafına çekmeye çalışıyor. gündemdeki başıboş kedi sorunu başlığıyla cephe daha da genişledi. bu başlık iki uç için de ortadakileri kendine çekme ve uçları daha da keskinleştirme başlığıdır. başıboş köpeklerin sorun addedilmesi saldırılardan sonra ortaya çıkmıştı. oysaki sokaktaki kedilerle köpekler arasında ortak nokta yoktur. bir yerde 30 kedi de olsa yoldan geçen insana saldırma olasılıkları, çeteleşmiş 5 köpekten daha azdır. peki neden kedi sorunu ortaya atıldı? köpek soruncularının psikolojik savaşta cephe genişletmesi olay. kediler sadece bir araç burada. 1. taraf için, kedileri sevenlere, "köpekler hakkında aksi görüşleri susturmazsanız, kedilere de tebelleş olacaklar" mesajı verildi. 2. taraf da kedilerin çok ses çıkardığını ve kuşlara, kertenkelelere saldırdığını söyleyerek aksi görüştekileri keditapar ilan etmeye başladı. kedileri de hedef tahtasına aldı. zannedersem korkarım bir süre sonra olay şuna dönecek: 1. sokaklardaki canlılara asla karışılmamalı, sivrisineklere ve bakterilere bile. hepsinin çoğalmasına göz yumulmalı hatta teşvik edilmelidir. aksini iddia eden canlı düşmanıdır. 2. sokakta insan hariç canlı olmaz. hepsi öldürülmelidir böceğinden köpeğine. ağaçlar bile tıraşlanmalı, otlar yolunmalıdır. yoksa onlar zincir halinde böceği, kuşu, kediyi, köpeği getirirler. aksini iddia eden canlıtapardır.


akla ziyan bir şey. adı üstünde sorun! hem insanlar hem de köpekler için sorundur bu. sokaklara çiğ tavuk, et, kemik, mama, kuru fasulye(evet kuru fasulye) koyarak hayvansever olunmuyor. hayvan seven, çevre de insan da sever. kendi hijyenini sağlayamayan, iç güdüleri olan bu canlılar insan kontrolü dışında insanlar arasında serbest dolaşamamalı(ydı). iş çığırından çıktı bile çoktan! hiçbir ana akım yayında bu sorun işlenmiyor. kendi sokağımızdaki köpekler sürekli birilerine havlıyor, arabaları, kuryeleri kovalıyor. sokaklar ne insanlar, ne de köpekler için güvenli(hatta kediler için de) sayın hayvanseverlerin paralarını kaldırımlara döktükleri mamalar yerine, bu hayvanların daha güvenli bir yerde barınması için harcamaları daha doğru. gerekirse denetim mekanizması kursunlar. kaldırımda koca bir çiğ kaburga gördü bu gözler. çiğ et yahu! bu sıcakta! hangi canlıya fayda sağlar?! biraz mantık yahu!


bir an önce çözüme kavuşturlmalı. özellikle istanbul'da şehrin merkezinde kaldırımlarda, sokaklarda köpek dışkıları ezilmiş, üzerine basılmış, yağmurla eriyip her yana dağılmış. bu dışkılar kist hidatik parazitinin yumurtalarını içeriyor. dışkı partikülleri hem ayakkabılarla, hem sokağa çıkan ev hayvanlarının patileriyle eve taşınıyor; hem de kuruduklarında toz halinde havaya saçılıyor. çok ciddi sorun oluşturma riski var. kist hidatik şaka bir hastalık değil, kanserden beter. bu kötü halin sorumlusu köpek alıp sokağa atanlar ve onları sokaklarda düzenli biçimde besleyip çoğalmalarına yol açanlar ve buna önlem almayan otorite. köpekseverler ya bu köpekleri evlerinde besleyip, kontrol altına alıp, aşılarıyla, ilaçlarıyla ilgilenip sağlığa zararsız hale getirecekler ya da köpekler toplanıp öldürülecek. bunun alternatif bir çözümü yok; alternatif yumuşak çözümlerin uygulanabilmesi aşaması çoktan aşıldı, milyonlarca köpek sokaklarda. bu durumun sorumluluğun en büyüğü de bunları sokaklarda düzenli besleyenlerde; sorunu kolay çözümsüz hale onlar getirdiler.


büyük bir çoğunluğu ile mantıklı bir şekilde konuşmanın imkansız olduğu tiplerdir. kendi savundukları fikirlerden başka bir fikir olmaması gerektiğini düşünen beton kafalardır. anlayamadıkları konu, insanın yaşadığı yerde çevre insan sağlığına göre düzenlenmelidir. yani önce insan!


zaten ülke olarak battık, ama yukarıdaki arkadaşın girdisini paylaşırsanız belki umut vardır hâlâ be. bı bakın be gozlerine garibin, olur isterseniz. dolardan daha değerli bu,hadi.


bugünlerde köpek kelimesinin küfür anlamında kullanılması çoğu insan tarafından yadırgansa da aslında manalı bir küfürdür. köpek kendisini besleyen sahibine sevgiyle bağlanır. öyle ki birisi sahibine zarar verecek olsa köpek canı pahasına sahibini korur. fakat köpek için haklı haksız kavramı yoktur. sahibi her zaman haklıdır. yani kendisini besleyen kuştepe'de bir torbacı olsa, bu torbacının önünü kestiği masum insanlar köpeğe göre haksız konumdadır. insana köpek demekte ona; hak duygusunu yitirmiş, kendisini besleyen insanı koruyan, iyiyi ve kötüyü ayırt etme niyeti olmayan, yahut kötüyü koruyan anlamında kullanılmaktadır. zaten eski romanlarda ve filmlerde şöyle bir kullanıma rastlarsınız. köyün ağasının adamları masum köylüyü ağa istediği için dövdüklerinde köylünün ağzından şu laflar dökülür "köpek". bir kelime ile adalet duygusuna dair bir şey anlatmıştır bu söz.


bir zamanlar alman kurdu cinsine sahip olduğum canlı. muhabbet kuşundan sonra beslediğim tek ev hayvanıdır kendisi. gerçi evde bakımı çok zor, o ayrı mesele. bir kere sürekli gezmek, koşmak, oynamak ister kendisi. bildiğin çocuk işte. ama çocuktan bir farkı her söylediğinizi anlamasına rağmen konuşamaz, cevap veremez. üzüntülüysen o da üzülür. çenesini patilerinin üzerine koyarak yere yatıp sana bir bakış atar, depresyondaysan çıkıverirsin bir anda. bazen de en şapşal hallerine şahit olursun. bunların arasında en görülmesi olmazsa olmazı ise uykuda horlayan ve rüya gören köpeklerdir. korkmayacağını bilsem o anda gidip yanaklarını sıkasım geliyor, o derece..


köpek gerçekten çok farklı bir hayvan.bazen bir bakışında için gidiyor.kızacağın zaman o bakış beni mahvediyor.ona kızdığım için kendime kızıyorum.hiç kıyamıyorum ya.inanılmaz bir bağ o aradaki.


kesinlikle hakaret maksadıyla kullanılmaması gereken türün ismi. bir köpeğe şöyle yaklaşıp suratına gülseniz 300 400 metre takip ederler sizi. bir yemek verin, sevin bazısı 1 2 sene kapınıza kul köle olur. ezana falan ulurlar demem o ki birini köpek diye anacağınız vakit ondaki vefayı sadakati hatırlayın


genelde cete halinde dolasip ona buna saldirirlar. "ne geciyon lan burdan, bizim mahalle bura", "ne bakiyon lan dik dik" gibi osuruktan seylerden iskillenip uzerinize saldirabilirler. dikkatli olmak, iliskiyi duzeyli tutmak lazim.


istisna kabul edilemez. saldırgan olanlar toplanmalı diye bir durum yok. gece yarısı sürü halinde karşılaş bakalım saldırıyor mu saldırmıyor mu?


su dunyadaki en kral varliklardan birisi. geliyor, seni cok seviyor, sen de onu cok seviyorsun. bu kadar. insanogluna fazla oldugunu dusunuyorum cogu zaman kopeklerin. kendince hakaret olarak kopek kelimesini kullanmayi uygun gormus bir canli turunden bahsediyoruz. bir insana kopek diyorsun, o da asagilanmis oluyor. ben kopeklerin yerinde olsam bu yuzden hepinizi isiririm. ama bunu yapmiyorlar, cunku onlar kopekler, insan degil.


yıkandıktan sonra tir tir titreyen, cep telefonun titredigini sanmanıza sebep olabilecek hayvan.


hayvansever olmadıklarını söyleyebilirim ama ispatlayamam! (bkz: gerçek hayvanseverlik bu değil)


bu işin sonu abd'deki çiftçilerin yaban domuzlarına yaptığına benzer olacak gibi görünüyor. ittaparlar büyük bir zevkle mama üreticilerinden aldıkları desteklerle beslemeye devam etsinler. sayıları besleyemeyecekleri noktaya ulaştığında ortadan ilk yok olanlar bu ittaparlar olacaktır. ondan sonra "devlet bu işe çözüm bulsun" diyen ikiyüzlülerde tabi ki.


götesokar’dır onun doğrusu. hayvan düşmanlarına acımaz.


bütün çöp insanların kullandığı, mal değneği turnusolü isim tamlaması. bu şeyi kullanan herkesi engelliyorum, sinir katsayım azalıyor.


sokakta size saldıran, etrafinizi saran çetelesmis köpeklere seslenin, beyler sizinle oturup bu sorunu çözmemiz lazım şeklinde; bu itetaparlarla konuşmaktan, tartışmaktan daha verimli sonuçlara ulaşırsınız. ya art niyetliler ya da gerçek anlamda geri zekalılar. ülkenin her yerinden köpek kaynaklı ölüm haberi geliyor, her yerde saldırıya uğrayan ısırılan insanlar var. insanlar sokağa çıkıp özgürce yürüyemiyor. işe güce, okula giderken problemler yaşıyor. bunlar hala hede hödö yapıyor. argümanları ama onlar da canlı ama biz onlari yerinden yurdundan ettik seviyesinin ötesine geçemeyen mal sürüsü boşa nefes tüketmeyin, gidin sokaktaki köpeklerle tartışın probleminizi. bunlarda sokaktaki köpek kadar zeka kırıntısı yok.


oldukca zor bir istir. genelde "kari kizi etkilemek icin" yapildigi soylenir, cogu zaman da köpek beslemenin insana hiçbir faydasının olmaması seklinde elestirilir. evde kopek besleyen insanlarin amaci ne kariya kiza hava atmaktir ne de o kopekten bir fayda gormektir. bazen bir insan bir insani nasil sebepsiz sevebiliyorsa aynisi hayvanlar icin de gecerlidir. turkiye'de yasarken kopeklerden cok korkardim ve genelde kedi beslerdim. istanbul'da her sokakta basibos gezen kopekler vardi. bu kopekler genelde insani isirmasa da zaman zaman havlayarak pesinden kosup bir sokak boyunca kovalayabiliyordu. bir sekilde bende de kopek fobisi olusmustu. yillar sonra universite bitip doktoraya basladigimda bir hocamiz herkese evine "hosgeldin" partisi verecekti. hocanin evi michigan'in koylerinden birinde oldugu icin evinin bahcesi birkac donumdu ve orada besledigi 2 devasa boyutta kopek ve 4-5 tane kedisi vardi. hocanin evine ilk girdigimde epeyce tirsmistim ama sonradan kopeklerin zararsiz oldugunu gormustum. aksam boyunca surekli gidip kopekleri izliyordum ve arada yanlarina gidip baslarini oksuyordum. o sirada tanistigim aslen hollandali bir kiz vardi ve bu kiz da kopekleri cok seviyordu. beraberce bir sibirya kurdu alip beslemeye karar verdik ama ikimizin de yasadigi evlerde buyuk hayvanlara izin verilmiyordu ve en fazla kedi veya kucuk kopege izin veriliyordu. okul biterken bu icimde ukte olarak kaldi. sonra okul bitti ve is bulmaya basladigimda artik yillar once planladigim sibirya kurdunu almak istiyordum ama nereden baslayacagimi, nasil hareket edecegimi bilmiyordum. en basta bir pet shop'a gidip bakmak istiyordum ama bir arkadasim "pet shop'a gitme, onun yerine hayvan barinaklarina git" deyince internette yaptigim bir arama sonucu birkac tane kopek barinagi buldum. once bir tanesine gittim ve bir tane sibirya kurdunu "evlat edinmek" istedigimi soyledim. onlar da beni mulakata alip mahser sorulari sordular. "daha once bir sibirya kurdu besledin mi?" "bugune kadar kac tane kopek besledin?" "bahceli evin var mi?" "evin kac metrekare?"...vs. tum bu sorular bana haddinden fazla gelmisti ama simdi dusununce adamlara hak vermeden edemiyorum. neyse, mulakati gecemedim ve bana "hayatinda ilk kez kopek besleyecek biri icin sibirya kurdu cok zor bir hayvandir, once kucuk bir kopek al, birkac sene bak, ondan sonra daha zor kopeklerden birini evlat edinirsin" dediler. ben de burun kivirip eve dondum. ertesi gun kitapciya gidip sibirya kurtlari ve bu kopeklerin bakimlari hakkinda 3 farkli kitap aldim ve bunlari okumaya basladim. uc kitap da asagi yukari ayni seyleri soyluyordu: sibirya kurtlarinin bakimi zor, ilk kez kopek alacaksaniz baska bir tur alin. yine de bir kere inatcilik basima vurmustu ve sibirya kurdunu bir sekilde alacaktim ve en iyi sekilde bakacaktim. en azindan benim kafamda boyle bir fikir olusmustu. internette biraz arastirma yaptim ve henuz yeni cocuk sahibi oldugu icin kopegine bakamayacak olan ve kopegi elden cikartmak zorunda olan genc bir ciftle tanistim. ellerinde 8-9 aylik bir sibirya kurdu vardi ve ona yeni bir ev ariyorlardi. onlarla bulusup kopegi biraz inceledim ve epeyce saglikliydi. sonra bana cesitli kopek egitim merkezlerinden alinan "sertifika" ve "diplomalari" gosterdiler ve kopege iyi baktiklari konusunda emin oldum. kopegin egitimi icin bir kamyon para harcamis olduklari icin hediye olarak biraz para verdim ve kopegi alip eve getirmeye karar verdim. ilk zorluk kopegi arabaya bindirmekti. nedense kopek benim arabama binmek istemiyordu. ben onun icin daha rahat olsun diye arkadaki koltuklari yere yatirmistim ve arkada onun icin bolca bir bosluk olusmustu ama nedense kopek oraya gitmek istemiyordu. 20-25 dakikalik ugras ve beklemelerin sonunda hala kopegi arabaya sokamamistim. en sonunda ellerimle kaldirip arabanin icine koydum ama epeyce korkmusa benziyordu. eve gelirken arabayi yavas yavas kullanmama ragmen kopek surekli dengesini kaybediyordu ve sonunda yere yatip oyle gitmeye karar verdi. sonradan ogrendim ki aslinda koltuklari yatirmamak gerekiyormus ve kopek arka koltugu koltuk yatinca olan bosluga tercih ediyormus. zaten eve gelince ilk is yatirdigim koltugu acmak oldu ve bundan sonra kopek cok rahat bir sekilde arabanin icine giriyordu ve hic sorun cikartmiyordu. kopek mamasi ve bu tur urunler satan bir magazaya gidip biraz urun aldim ve eve getirdim. o sirada oturdugum ev 2 oda 1 salon bir apartman dairesiydi. odalardan biri tamamen bostu, yani yerdeki hali haric hicbir sey yoktu. "bari o oda kopegin odasi olsun" dedim ve kopegin esyalarini ve mamalarini oraya koydum. ilk gun kopek oldukca korkmustu ve halinin uzerine tuvaletini yapmisti. sonra kendisine verdigim yemleri de yemedi. ben de yakinlardaki bir veterineri arayip fikrini sordum ve "yeni bir eve tasininca normal, kisa bir sure sonra gecer" dedi. haftasonu boyunca kopek eve iyice alismisti ve poz vermeye de baslamisti. kopek evin icine pislemesin diye surekli disari cikartip dolastiriyordum ve o da tuvaletini disari yapmaya baslamisti. haftasonu geride kaldi ve pazartesi geldi. benim ise gitmem gerekiyordu ve kopek ilk kez evde yalniz kalacakti. sabah hazirlandim ve ise gitmek uzere evden cikmak uzereydim. kopek masum masum bana bakiyordu. kapiyi kapatir kapatmaz ciglik cigliga "aglamaya" basladi. kopek kesinlikle evde yalniz kalmak istemiyordu. ben de isyerini aradim ve 1-2 saat gece kalabilecegimi soyledim ve evde kopekle oturmaya ve onu sakinlestirmeye calisiyordum. 1-2 saat sonra evden cikarken yine ayni aglayislar, yakarislar vardi. bu kez de "neyse 2-3 saat sonra ogle tatilinde gelip neyi var neyi yok kontrol ederim" dedim. oglen tatilinde eve geldigimde evin kapilarindan biri cignenmisti ve bir cok mobilya da ayni durumdaydi. ortada soyle bir manzara vardi: bu is boyle olmayacakti ve ben isteyken kopege bakacak bir bakici lazimdi. craigslist'e girdim ve universite ogrencisi bir kiz buldum. 20 dakika sonra eve gelmisti ve kopege bakacakti. asgari ucret saat basina 7 dolar oldugu icin kiz evde 8 saat oturup 56 dolar goturecekti, bu da her gun yapamayacagim bir seydi. hemen bir cozum aramaya basladim. petsmart adindaki hayvan urunleri satan magazanin pet hotels diye bir bolumu vardi (ki hala var). kopekler icin ozel bir otel ve kres vardi. bundan sonra kopegi oraya birakacaktim. her sabah kopegi krese birakiyordum, aksam da geri aliyordum. her aksam kopege karne veriyorlardi ve bu karnede diger kopeklerle nasil anlastigi, tuveletini uygun yere yapip yapmadigi, yemegini bitirip bitirmedigi konularda notlar veriliyordu. en azindan isyerindeyken artik icim rahat olacakti ama kopek tahmin ettigimden cok daha masrafli cikmisti. bu kez de kopek haftasonlari egzersiz yapmak istiyordu. cumartesi ve pazarlari evde oturmak istemiyordu. internette yaptigim aramalarda "kopek parki" diye bir konseptin varligini ogrendim. etrafi citlerle kapli 2-5 donum arasi araziler vardi ve insanlar kopeklerini getirip iplerini saliyordu ve kopekler istedikleri gibi atlayip, kosup, cosuyordu. bu parklardan bir tanesi arabayla yarim saat mesafedeydi ama geceleri stadyum gibi yanan isiklari vardi ve park gece 11'e kadar acikti. ben de o parka gitmeye basladim. bu arada sibirya kurtlarinin ne kadar dayanikli oldugunu gordum. kopegim kreste 8 saat araliksiz kosturup, atlayip, ziplayip, diger kopeklerle oynadiktan sonra kopek parkinda da 1-2 saat araliksiz gidiyordu ve bir turlu yorulmak bilmiyordu (sibirya kurtlari yillarca sibirya ve alaska'da uzun mesafe yolculugu yapmak icin kullaniliyordu cunku bu kopekler cok hizli olmasa da gunde 8-10 saat araliksiz kosabiliyordu ve gunde 100-150 km yol alabiliyorlardi). hani "cocugunuz olunca hicbir seyden igrenmemeyi ogreniyorsunuz" denir ya, aynisi kopekler icin de gecerli. normalde boka bakamayan insanlar kopek sahibi olunca o boku avuclamayi ve cope atmayi ogreniyorlar ve hic de igrenmiyorlar. kac defa kusmuk temizledigimi bir ben bilirim bir de kopek bilir. bir gun kopegim hastalanmisti. (midesi kaldirmayacak olanlar bu paragrafin geri kalanini okumasinlar). kopek kusuyordu ama normal bir kusus degil, resmen bok kusuyordu. agzindan cikan kusmuk kahverengiydi ve daha once hic boyle bir sey gormemistim. internette biraz arama yaptigimda "belki corap turu bir sey yutmustur ve bagirsaklari tikanmistir, bir an once doktora gotur" seklinde bir uyari gordum. cumartesi gece 12'ydi ve o saatte acik olan bir veteriner yoktu. ertesi gun de pazar oldugu icin bir cok veteriner oglene kadar acilmayacakti. kopek butun gece kusa kusa bir hal oldu, oturma odasindaki hali direk kahverengine boyanmisti. sabah altida kopekler icin acil servis saglayan bir veterinerin acik oldugunu ogrendim (yelp sagolsun). veteriner yaklasik 30 km gibi bir mesafedeydi ama o yol gidilecekti. sabahin ilk isiklariyla yola ciktik ve veterinere geldik. kopek veterinerde bile kusmaya devam etti ama artik kusacak bir sey kalmadigi icin renksiz kusuyordu. veteriner "film cekip bagirsaklarinda takilan bir sey olup olmadigina bakabiliriz ama 300 dolar gibi bir fiyati var" dedi. 300 dolar icin kopegin olmesine goz yumacak degildim, "ne gerekiyorsa yapin" dedim. film cekildi ve hicbir sey cikmadi. sonra "kan testi yapabiliriz, o da 200 dolar" dediler, "hazir yapmisken onu da yapin" dedim. sonunda bir suru test ve 1,000 dolar doktor faturasindan sonra kopegin migdesinin iltihaplandigi ortaya cikti ve birkac hap verildi. doktor "bu haplari ver, durumu iyilesmezse 2 gun sonra yeniden gel" dedi. eve gelince kopege haplari verdim ve yarim saat sonra kusmasi gecti. birkac saat sonra su icmeye ve yem yemeye basladi ve hersey normale dondu. butun gece uyumamistim ama artik rahat bir sekilde uyuyabilirdim. daha sonraki gunlerde her ay bir suru parayi krese verecegime o parayi kiraya ekleyip bahceli bir ev alirim, hem ben rahat ederim hem de kopek rahat eder diye dusundum ve ev aramaya basladim. o sirada kiz arkadasim benimle ayni eve tasinmisti (hollandali olan degil, o iliski coktan bitmisti) ve artik evde kopege o bakacakti. kopege bakmak neredeyse onun full-time isi olup cikmisti. yaz aylari geldiginde ortalik sicaktan kavruluyordu. hic de sibirya kurtlarina uygun bir ortam yoktu. evdeki merkezi klima sistemi yeterli degildi ve disardaki 40 derecelik havayi en fazla 30'a indiriyordu ve sibirya kurtlari icin bu da fazla sicak sayilirdi. magazadan ufak boy portable klima aldik ve kopegin odasina koyduk. en azindan merkezi klimaya destek bir klima gelmisti ve evdeki hava sicakligi 25 dereceye kadar iniyordu. havanin sicak oldugu gunlerde kopek parkina geceleri gidiyorduk ve yanimizda bol bol buz kupu bulunduruyorduk. ertesi sene bahceli eve gecince bir seyi daha ogrendik, o da kopek bahcede yasamak istemiyordu. bazi kopekler evde yasamayi tercih eder, bazilari bahcede yasamayi tercih eder, bu evde yasamayi sevenlerdendi. klimalar 7 gun 24 saat calisacakti ve kopek evin sahibi olacakti. bir gun bahcede kisa sureli takilirken citlerin altindan tunel kazan kopek kayboldu. ben isyerindeyken kiz arkadasim arayip "senin kopek ortalikta yok" dedi. ben de isi gucu birakip arabayla sokak sokak dolasip kopegi aramaya basladim. kopegi hicbir yerde bulamadim. kopek evde yasadigi icin tasma takmiyorduk ve uzerinde benim kopegim oldugunu gosteren hicbir ibare yoktu. sokak sokak dolasarak aramaya devam ettim ama hicbir ize rastlamadim ve "en azindan araba filan carpmamis" diye teselli buldum. ogleden sonra sehrin en buyuk kopek barinagina gidip "bugun hic husky bulan oldu mu?" diye sordum. teyzenin biri bulmus, onu adresini ve telefonunu verdi ve "git bak bakalim senin kopek mi?" dediler. teyzenin verdigi adres bir dukkandi ve iceri girdigimde kopegimi buldum. teyze "bu kopegin senin oldugu ne malum?" deyince telefonumdan cekilmis bir cok fotograf gosterdim, sonra tesekkur edip kopegimle oradan ayrildim. teyze kopegi evin birkac sokak otesinde benzincide kendi halinde takilirken gormus ve kopegin bakimli olmasindan "bu sokak kopegi olamaz" diye dusunmus. bir arkadas yurtdisina gidecekti ve 2 haftaligina labradore cinsi kopegine bakacak biri lazimdi. biz de bizimkine arkadas olur diye onu aldik ve 2 hafta boyunca baktik. zaman dolup eleman kopegini almaya geldiginde bizim kopek depresyona girdi ve 2 gun hicbir sey yemedi. hava durumundan ve islerin yogunlugundan dolayi surekli parka gidemiyorduk ve bahceli evde de kopek bir sekilde baska kopeklerle sosyallesmek istiyordu. bunun uzerine ikinci bir kopek almak icin barinaga gittik. bu kez soracaklari mahser sorularina hazirlikliydik. "daha once husky beslediniz mi?" sorusuna guvenle "evet" dedik. basvuru formunu doldurduk ve begendigimiz bir husky'i sectik. bu kez de bize "evinizde yasayan husky'i getirebilir misiniz?" dediler. gidip kopegi alip getirdik, bizim kopegi incelediler, saglikli ve mutlu bir kopek olduguna karar verdiler, sonra da diger husky'i almamiza izin verdiler. sonradan orada calisan kiz "eger husky'niz sagliksiz veya bakimsiz olsaydi bu kopegi almaniza izin vermezdik" dedi. yalniz yeni aldigimiz husky'nin davranis problemleri vardi. bir onceki evden mobilyalari yedigi icin kovulmustu ve yalniz kalinca evi kemirmeye basliyordu ve 2 yasinda olmasina ragmen henuz tuvalet egitimi tamamlanmamisti. bize kopegin tum problemlerini tek tek anlattilar ve "bunlara razi misiniz, bunu kaldirabileceginize emin misiniz?" diye sordular. oyle israr ediyorlardi ki sanki kopegi almamizi istemiyor gibiydiler. onlar sadece kopegin iyi bir eve gideceginden emin olmak istiyorlarmis. sonra ikinci kopegi de alip eve koyulduk. bu kopek harbiden de problemliydi. haliya isiyor, siciyor, cagirinca gelmiyor, kafasina gore davraniyor, bazen ayakkabilari, bazen cesitli mobilyalari cignemeye calisiyor, mutfaktan yiyecek asiriyordu. hali da artik sidik kokusunu iyice cekmisti ve eve disardan girince epeyce saglam bir sidik kokusu geliyordu. bu durumda yeni bir ders daha ogrendik ki husky'ler halili evde yasayamazdi. oturma odasindaki haliyi sokup parca parca cope atmam birkac hafta surdu ama su anda yerlerde sadece beton var ve kopek artik eskisi yere kadar isemiyor, isese de daha kolay temizleniyor. tabi beton sadece gecici bir cozum ve ilerde yerlere odun veya seramik turu bir sey kaplatmak gerekecek. bunun yaratacagi ekstra masraf da buyuk ihtimalle binlerce dolar olacaktir. bunlari ustune basarak soyluyorum cunku kopek sahibi olmak cocuk sahibi olmak gibidir ve surekli ek masraflar cikartir. buna hazir olmayan birinin evinde kopek beslemesi felakete davetiye cikartabilir. bu da betonumuz: zamanla bu kopegin davranis bozukluklari azaldi ama tamamen bitmedi. kopek sahibi olmak demek surekli artan masraflar ve ugrasi demektir ve buna hazir olmak gerekmektedir. gecen gun hava 0 derece civariydi ve soguktan bir tarafim donuyordu. isten eve geldigimde sicacik bir eve girmek icin sabirsizlaniyordum. eve girdigimde kat kat giyinmis kiz arkadasimi ve disarisi kadar soguk bir ev ortami buldum. evin isiticisi bozuldu saniyordum ama kiz arkadasim "husky'ler rahatsiz olmasin diye isiticiyi acmadim" deyince once yarildim sonra bastim eksiyi. isiticiyi tamamen koklemesek de birazcik actik ama cogu zaman hala sirf kopekler rahatsiz olmasin diye evde battaniyeyle oturdugumuz oluyor. her kopek cinsinin kendine gore problemleri, sorunlari ve iyi yanlari var. husky'lerin kotu yanlari hava sicakligina karsi duyarli olmalari. sicak bir yerde yasiyorsaniz ve husky besliyorsaniz kisin battaniyelere sarilacaksiniz, yazin da maasin onemli bir kismini klimaya yatiracaksiniz demektir. "benim husky'im serinlesin" deyip hayvani kuvete atip soguk suyla yikama gibi dahice fikirleriniz varsa (bende vardi) tikanik bir kuvetle mucadele edeceksiniz demektir. bir husky normal bir gunde bir avuctan fazla tuy dokebilir. iste bu yazi boyunca surekli kendini gosteren bir tema var, o da fedakarlik temasi. soz kopegin rahati icin fedakarlik yaptikca o da sizin icin fedakarlik yapmaktadir. tuvalete gittiginizde bile kapinizda bekleyecek, gel deyince gelecek, git deyince gidecek, gurur yapmayacak, size sadik olacaktir. peki kopek neyle beslenmelidir? genelde kopeklerin cesitli kopek mamalari disinda bir seyle beslenmesi tavsiye edilmez cunku insanlarin yedikleri yemeklerde kopeklere zarar verebilecek bir cok katki maddesi olabilir. ozellikle kutularda satilan dondurulmus yiyeceklerden kopeklerin kesinlikle uzak durmasi gerekiyor cunku bu yiyeceklerde onlarca katki maddesi oluyor. kopege kendi yiyeceginizden verecekseniz bu yiyecegin mumkun oldugunca katkisiz olmasina ozen gosterin. ornegin kopege pirinc pilavi verecekseniz pirince hic baharat...vs koymadan duz bir sekilde vermelisiniz. bunun disinda cikolata, sogan gibi kopeklere zarar verdigi bilinen yiyecek maddelerini kopeginizden uzak tutmalisiniz. kopeklerin bir de gunluk bakimi var. ornegin bazi kopek cinslerinin tuyleri ayni insanlarin saclari gibi surekli uzuyor ve belli araliklarla kesmek gerekiyor. kopeklerin tirnaklarinin haftada 2-3 kez torpulenmesi gerekiyor. bir kopek ev kopegi olsa ve hic disari cikmasa bile haftada en az 1 kere yikanmasi gerekir. yikarken normalde kullandiginiz kuveti kullanmayin cunku kopegin tuyleri kuvetinizi tikayabilir. evde fazladan bir kuvet varsa o kuvet, yoksa buyukce bir legen isinizi gorecektir. butun bu islemleri kopek kuaforlerinde yaptirabilirsiniz ama epeyce masrafli olacaktir. en iyisi gerekli alet edevati alip bu kisi yapmayi ogrenmeniz olacaktir. kopeklerle ilgili bir not daha ekleyeyim, kopekler sahiplerini sesinden ve kokusundan tanirlar ama dis gorunusunden taniyamazlar. mesela bir kopege biri sahibi tarafindan giyilmis, diger ikisi de farkli kisiler tarafindan giyilmis 3 gomlek gosterince birkac saniyelik koklamanin sonunda hangi gomlegin sahibinin oldugunu taniyabiliyor. yine kopeklere ses kayitlari dinletildiginde sahiplerinin sesini taniyorlar. bununla birlikte kopeklere sahiplerinin video veya resmi gosterildiginde ortamda sahibin sesi veya kokusu yoksa resme veya videoya "bu ne lan" diye bakiyorlar ve resimdeki veya videodaki kisiyi tanimiyorlar. bu yuzden sehir disina cikarken kopeginizi birine emanet edecekseniz veya krese yatiracaksaniz kopeginizi emanet ettiginiz kisilere birkac tane giyilmis ve uzerinde sizin kokusu olan gomlek veya ceket vermeniz tavsiye ediliyor. bu durumda genelde kopeginiz sizin kokusu uzerine sinmis olan kiyafetinizin uzerinde uyuyacaktir ve sizi daha az ozleyecektir.


hepsinin aynı sitelerde&yerleşkelerde oturması gereken anlayışsız&düşüncesiz kişiler. bu sorumsuz egoist tipler aynı zamanda apartman içine kedi de alır. (evine değil, apartmana) dünya sadece kendileri için vardır.


koku alma yeteneklerinin ne kadar gelismis oldugu insanlar tarafindan asla anlasilamaz.


iq seviye ortalamaları 50 olan, toplumdaki bir sürü tipi veya güruh. çoğunluğunu kadınlar oluşturur. yalnızlıktan kafayı yemişlerdir. saçları kazıtma ve pembe+mor renklere boyama en çok görülen belirtilerdir. veganlık ise en yaygın belirtilerdendir. toksik ilişkiler yaşayıp daha sonra feminist olanları en tehlikeli olanlarıdır. evini kedi yuvasına çevirenleri mevcuttur. kıyafetleri tüy içerisindedir. evlerinin için kedi boku kokar, bundan da tiksinmezler. ince duygulu oldukları için hayvanlar ile kendilerini eşit görürler, gerektiği yerde aynı tastan mama bile yerler. sokak köpeğiyle öpüşen tiplere bile rastladım. erkek olanları tam maldır. facebook'da isimlerinin önüne tc falan koyarlar. erkek olanları ile hiç tartışmaya girilmez zira havhavca dilini konuştukları için anlaşamazsınız. hiç utanmadan kocaman mama poşetini lap diye otobüs durağının yanına dökerler vs. yalnızlık, sevgisizlik, manitasızlık, çocuksuzluk ve ezik ruhlu olmak gibi getirilerle beraber mantıklı düşünmekten uzaktırlar. seveceksen sahiplen bir evcil hayvan, bahçende veya evinde besle. tasmasını tak gezdir, beraber tatile çık, dünyayı gez, bizene? biz evcil hayvanlara karşı değiliz. sokaklarda sürü halinde gezmeye başlayıp tehlike oluşturan, eylemleri öngörülemeyen köpeklerin çoğalmasına ve başıboş gezmelerine karşıyız. çuval çuval kemikler ile sokak hayvanlarını besleyip sürü halinde üremelerini savunmak nedir ulan? ezik ruhlarındaki boşluğu bu tarz işlerle doldurmaya çalışıyorlar. tabii bu kadar insanın isyan etmesine karşı yetkililer hiçbir çözüm aramayacaklar. mamalara ayrılan bütçe, belediyeler ve şirketler arasında farklı bir para çarkı dönüyor.


"ben orospu çocuğuyum" demenin alternatif yoludur. direkt entry'nizin bir köşesine "köpektapar" kelimesini iliştirirsiniz. tamam. oldu. aynı zamanda şu anlamlara da gelir: "dünya benim için yaratıldı" "benden başka hiçbir canlının yaşama hakkı yoktur" "bu yol babamın yolu benden başka kimse ayak basmasın" gibi uzatılabilir. saldırgan davranışlarından şikayetçi olunan köpeği belediyeye bildirmek yerine "köpeksiz sokaklar istiyoruz" derler. biri bir şey dediğinde de, "e canım barınaklarda kalsın istiyoruz, sizden daha çok düşünüyoruz aslında onları <3333" haline bürünürler. halbuki önlerinde bir buton olsa hepsini hiç düşünmeden yok ederler. vee muhtmelen pitbull sahibi olabilirler, pitbull'larına sokak köpeklerini boğdurturlar.


bu konuda gidişat o kadar kötü ki sırf bu yüzden 10 yıl sonra bireysel silahlanma şart olacağa benziyor, benim beylik tabancam var kafam rahat ama tabancası olmayanlara tavsiyem bıçak yada biber gazı taşımaları.


benimki sevilmek istediginde yanima geliyor, patisini duruma gore avucumun icine/ bilgisayarin uzerine/ bacagima vs. koyuyor ve derin derin gozlerime bakiyor. iletisim yetenegi ve goz temasi ortalama bir erkeginkinden cok ileri. bi de her sozumu dinledigi halde 'op' dedigimde eger cok heycanliysa kafayi diger tarafa cevirmesi yok mu? biliyo operse cok sert opecek, almiyo o riski. superegonu yerim senin.


birazdan işten çıkıp eve gidicem ve ara sokaklarda bir yerde bir köpek sürüsüne denk gelir miyim acaba diye tedirgin yürüyeceğim. peki neden? bir avuç laftan anlamayan durgun zekalı embesil ve halkın sorunlarını asla umursamayan yetkililer yüzünden.


muzdan nefret eden ve patatesten haz etmeyen canlılardır.gerçi bu yazdıklarım pis boğazlılıklarına göre değişir.


bolca sahte hayvansever erkek barındıran başlık. köpek seviyormuş gibi yapayım belki bi kadın bana verir ümitlerini görüyorum. kızlar ayık olun köpek filan sevmiyor bunlar kukunuzu kullanabilme ihtimalini seviyorlar.


5199 sayılı kanun yüzünden türkiye'de kendine sınırsız yaşam alanı kazanmış hayvan türü. kanun değişecek, başıboş köpekler yok edilecek!


ülkenin beka sorunlarından biridir ve sığınmacılar kadar da önemli bir sorundur.


üzüm yememeleri gereken hayvanlardır. üzüm yedikten sonra böbrek yetmezliği başgösterebilir, çok yüksek miktarda üzüm yediyse köpek ölüme kadar gidebilir.


6 senedir bizimle yaşayan tanıdığım insanların ve akrabaların yüzde doksanından daha çok sevdiğim, değer verdiğim varlık.


bugun itibari ile bir sekilde icine girmeyi basardiklari cop konteynirindan cikmayi basaramadiklarini anladigim hayvan turu. bu duruma dustuklerinde yardimci olmak (elleri yikamak icin imkan varsa) her zaman zor degildir. oncelikle bagirislarina toplanan cevredeki turdesleri kovalanir. sonra kaldirima cikilarak konteynir olanca gucle itilerek devrilir. ozgur kalan kopegin kizginlikla uzerinize gelip gelmedigi anlasildiktan sonra, yere sacilmis olan cop torbalarinin arasindan, gormedim, duymadim edasiyla islik calinarak yola devam edilir.


bunlara karşı olanların çoğu hayvanseverdir. sözgelimi benim gözümden sakindigim oğlumu canavar bir pitbull parçalayacak ve ben karşı çıkarsam hayvan düşmanı olacağım. hadi be.


virüs, önce kas dokusu içinde çoğalır daha sonra periferik sinirler aracılığıyla merkezi sinir sistemine ve oradan hızla beyne ulaşır. beyine yerleşip işgal eden virüsün artık yukarı hareketi tamamlanmıştır ve aşağı doğru hareketine başlar ve göz, tükürük bezleri, deri gibi organlara yerleşir. burada önemli olan nokta, bu seyir esnasında çok az antijen salınması, antikor oluşmaması ve adeta virüsün kendisini saklamasıdır. bu nedenle laboratuvar tanı yöntemleri klinik belirtiler tam ortaya çıkmadan (yani iş işten geçmeden) sonuç vermez. kuduzda kuluçka süresi ortalama 10-60 gün arasında değişmekle birlikte, litaratürde bu sürenin 2 güne kadar indiği; bazen yıllara kadar uzadığı vakalar görülmüştür. özellikle çocuklarda, baş, yüz gibi beyine yakın ya da sinir dokusunun yoğun olduğu bölgelerin ısırıldığı durumlarda ve mukozanın yalandığı hallerde kuluçka süresinin çok kısaldığı görülmüştür. kuduz virüsü alan bir insanda ilk belirtiler, sanılanın aksine, genellikle kuduzu düşündürmeyen basit bir üst solunum yolu enfeksiyonu şeklinde görülür. hastalık tablosu tamamen oluşmadan bir iki gün önce ise, iyileşmesine rağmen ısırık yerinde kaşıntı, iğne batması hissi, sinir trasesi boyunca yayılan bir ağrı gibi belirtiler oluşur. ayrıca kişilik değişiklikleri görülür. hastalık oluştuktan sonra 3 temel formda seyredebilir. "spastik form"da hidrofobi (su korkusu) ve aerofobinin oluştuğu klasik, spazmlarla karakterize kuduz seyri izlenir. "demans form"da uç noktada aşırı uyarılma veya adeta delirme hali görülür. "paralitik form"da kısmi felçler izlenir. diğerlerine oranla daha uzun süren bu durumda şüpheli bir tanı yoksa, genellikle kuduz tanısı konamadan, nörolojik problemlerle uğraşılırken hasta kaybedilir. kuduz hastalığı bir kez oluştuktan sonra ölüm kaçınılmazdır. önemli olan hastalık oluşmadan vücutta koruyucu antikor düzeyini oluşturmaktır. t: köyde hayvanını korumak için muhtaç olan canlıyı şehre inince tanımayan ikiyüzlü yaşam formu olmaktan her türlü iyidir...


zaman zaman kıskanılan canlı. (bkz: arkadaşımın aşkısın)


ilk başarılı kalp ameliyatının üzerinde gerçekleştiği hayvan cinsi.


klavye başına oturan pembe götlülerin, köpekleri (aslında hayvanların tümünü) seven insanlar için uydurdukları hakaretvari lakaptır. ancak, bir sözün hakaret olması için söyleyenin karakterli ve ahlaklı olması gerekir. ben, yalnızca kendini ve buna istinaden kendi türünün menfaatini gözeten ilkel ahlaki yapılara sahip, yani "gelenek öncesi düzey"ye sahip olan bu zatların dediğine aldırış etmem. zira bu zatlar, bir canlının taş ile darp edilmesinde beis görmezler. yapılması gereken şey bellidir. hayvanlara darp uygulayan, işkence eden ve öldürenler için medeni ülkelerdeki gibi hapis cezaları gelmelidir. 21. yüzyılda türcülük duyarı kasan mahlukların da artık götte yaprak elde mızrakla yaban hayatta yaşamadıklarını anlamaları lazım. o devir binlerce yıl önce bitti.


twitter'da (bkz: #mahrayasası) hashtagi ile gündeme getirilen sorun.


bir suredir etrafimda kopekler, kuslar ve kedilerden baska canli olmadigi icin eyvah necdet gibi hayvanlar alemiyle ilgili onemli gozlemler, cikarimlar yapiyorum. sahilde bir yazlik bolgedeyim. bilen bilir, yazin tatile getirilip terk edilen kopekler ve kendiliklerinden ureyen sokak kopekleri derken kis gelince buralar kopek cennetine doner. bu sahipsiz kopekler dort-bes kisilik ceteler kurup bir bolgeyi sahiplenirler. yazliklarda da tek tuk insan oldugu icin azicik sevgi gosterip beslerseniz kendi bolgenizin cete uyelerinin kalplerini kazanmaniz cok kolay olur. ben simdi benim bolgemin cetesiyle yakin iliskiler icindeyim, her gun birlikte sahile yuruyup donuyoruz. sahile gitmeyi zaten seviyorlar, ama yanlarinda ben olursam daha da mutlu oluyorlar, cunku ben su an bu kopek cetesinin de facto lideriyim resmen. yani adeta, yani ustume iyilik saglik resmen bir alfayim. burada binlerce sayfalik alfalik-betalik-isinim muhabbeti yapanlar kopeklerle azicik vakit gecirselerdi bu alfalik hadisesinin butun sirlarina vakif olacaklardi, ama yok. bos bos oturulan yerden sallamacalar anca. neyse, soyle ki kendi aralarinda bir reisleri var. bu reis arada sirada ergen kopekler ya da ceteye yeni katilmak isteyen uyeler tarafindan challenge edilip guvenoyuna tabii tutuldugu icin isi zor, surekli ya aciktan guc gosterisinde bulunmak ya da sinsice saka yollu gucunu test edenlere haddini bildirmek icin babacan yollarla otoritesini ispatlamak zorunda. ceteyle aranizi iyi tutmak istiyorsaniz once bu reisin kalbini calmaniz lazim, ama kopekler insanlara cok cabuk guvendigi icin isiniz kolay. ben onlarin yerinde olsam hic guvenmem de neyse. buraya ilk geldigimizde babam da yanimdaydi, o zaten kopeklere duskundur, her gun besliyordu ve dolayisiyla o zaman onu reisler ustu bir meta reis olarak benimsemislerdi. babam varken beni pek sallamiyorlardi. o gidince ben beslemeye basladim, boylece yavas yavas reisle aramizda sevgi, saygi ve guvene dayali guzel bir bag olustu. evin onunden asla ayrilmiyor, ne zaman disari ciksam bir saniye bile gozlerini uzerimden ayirmiyor. eger ki gang uyelerinden biri fazla uzerime gelir ve bunaltirsa reisle gozgoze geliyorum, durdur sunu reis diyorum ve tek bir havlamasiyla herkesi hizaya getiriyor. ortamda ben olursam gang mensuplari reislerinin baskisinin biraz olsun disina ciktiklari icin simariyorlar, ama ben reisin gucunu sarsacak eylemlerde bulunmamaya, kendi aralarindaki hiyerarsiye karismamaya dikkat ediyorum. bir gang lideri olmak kolay degil, hassas dengeleri gozetmek zorundasiniz. valla ne yalan soyleyeyim, bu alfalik muessesesinin neden bu kadar ilgi cektigini anladim, gang leader olmak zevkli bir is. kaldi ki insanlar arasi guc savaslarindan da yeri geldiginde geri durmayan biriyim, bazen kendi alaninizi korumak icin bir guc savasina girmeniz kacinilmaz olur. oyle durumlarda kullanmak uzere kopekler aleminden cok degerli bilgiler edindim, herkes ayagini denk alsin. cok gerekli edit: ben olaya saka yollu bir yerden yaklasmistim ama her mesele gibi bunun da turkiye'de bir kavga konusu haline geldigini unutmusum. bu kadar cok sokak kopeginin olmasi bence de bir sorun, ama bu hayvanlarin ac kalmasi sokak kopegi sorununu bitirmez, ancak onlari daha da saldirginlastirir. kaldi ki biz besledigimiz kopeklerin bakimlarini yapip kisirlastiriyoruz da. dolayisiyla devasa bir sorunun sucunu bu hayvanlari besleyen insanlarin ustune atmak yerine neden bu kadar cok sokak hayvani oldugunu dusunun bence bir once.


dört ayaklı çocukları gök gürültüsü fobisi yaşayan varsa, sahiplerine sorular sormak istediğim başlık. sahiplendim, ikinci eviyim. ne kadar sevgi, güven versem de yağmurlu geceler kabus oluyor. neyi hatırlıyor bilmiyorum ama susmuyor; güzel güzel konuşsam da yanıma yatırsam da işe yaramıyor. tecrübesi olanları yeşillemeye beklerim.


çok ilginç 2 entry okudum az önce ; 1-siyasetçi sorun çözmez , sorunlardan oy veya fayda sağlar 2-bu köpek sorununu turistlerin talepleri sonrası dış ülkelerden gelen baskılar çözebilir.. 1-belediyelere , zabıtalara dilekçe , telefon , karakollarda tutanak , sigorta şirketlerine istek vs vs yapılmalı ...yakın zamanda merak etmeyin , sizinde sevdiğiniz biri bu garip durumun bir şekilde kurbanı zarar göreni olacak!!! en azından kaldırımdaki dışkılara basıp küfür edeceksiniz:)) 2-turistler kendi hükümetleri ve siyasetçileri tarafından haklı talepleriyle ilgilenilmezse kendi ülkelerinde çok hızlıca medyada kamuoyu oluşturup istediklerinde (haklılarsa)ulaşabilirler. güney batı sahilleri ve kapadokya gibi merkezler kurtulacak diğerleri sıkıntıyı çekmeye devam edecekler:(


köpek kötü ya da iyi değil "hayvandır". tavuk yedi diye köpeği suçlayamazsınız ,ama sapıklık ettiği için irade sahibi bir insanı suçlayabilirsiniz ve hatta cezalandırabilirsiniz. temel sorun köpeğin de insanla değil tavukla aynı kategoride bir canlı olduğunu , (pek romantik bir gerçek olmasa da) kabul etmektir. mesela köpeklerin uluorta yerlerde mastürbasyon yapması, orta yere kaka yapması gibi davranışları normal karşılanırken insanların bunları yapması pek hoş görülmeyecektir. köpekleri bir yere kadar (yüzde yüz değil, tamamen içgüdülerinden soyutlayamazsınız, çok eğitimli 10 yıllık ev köpeklerinin aniden kızıp sahibinin parmağını koparması da gayet mümkündür) eğitebilirsiniz, fakat bunun ne derece "insani" olduğu tartışılır. köpeğinin bahçedeki kuşları yemesini "eğiterek" engellemeye çalışan ona vitamin alsın diye brokolili vejateryen mama hazırlayan veya müstakbel yavrular sorun olmasın diye kısırlaştıran kişi elindeki gücü bir anlamda kötüye kullanan bir "sahiptir"( arkadaş filan değil-arkadaşlar birbirini eğitmez), biraz da patetiktir. doğa sevgisi bu köpekseverlerin hayvan sevgisinden farklı bir şeydir. sahibinin terliğini getirmekten ziyade tavuk kovalamak köpeğin doğasıdır.. "vahşi bir doğada yaşadığı güdüsüne kapılıp" tavuk boğazladığı için aslında gayet mutludur o köpek, özgür ruhuna göre davranmıştır, canı istemiştir, ama insanoğlu bunu anormal, sıradışı, köpeğin yaşadığı büyük haksızlıklara ve kötülüklere karşı adeta bir isyan/ intikam davranışı gibi görmekte ısrarlıdır kendi penceresinden. yaşadığı modern dünyada yalnızlaşıp türdaşlarından kopan insan köpeği -kediyi insanlaştırma, daha ileri gidip evladının yerine koyma gibi davranışlar içine giriyor maalesef.


işin içinde mafyatik ilişkiler, grift çıkar çatışmaları, uluslararası lobicilik gibi bizim billmediğimiz naneler olduğunu düşündüğüm sorun. devlet basit bir şekilde çözebileceği bu sorunu niye böyle sürüncemede bırakır anlayabilmiş değilim. şehir hayatında sokakta gezen başıboş köpeğe yer yoktur. köylerde dahi belli bir vazifeye binaen yaşam bulur bu hayvanlar. sahipsiz olması köyde bile "sınırsız hoşgörü" ile karşılanmaz. devletin bir gün içerisinde sokakta tek bir köpek bırakmayacak kudreti vardır. bu kudretinin olduğunu "sanırım." fakat bunun tercih edilmemesinde başta söylediğim faktörler var herhalde. yoksa mantıklı bir izah bulamıyorum.


çocuk sahibi olmayı düşünen tüm çiftlere önerdiğim yaşam tarzı. aldığımda 45 günlük olan besliyoruz, aşılarından, kusmalarına, tuvalet ve diğer temel eğitim verirken uygulanan ceza/ödül sistemine kadar size müthiş deneyimler kazandıracaktır. öyleki ona gaddarca uyguladığım şiddeti böğrümde hissederek defalarca ağlamanın eşiğine geldiğimi hatırlıyorum, şu an verdiğim sevgiden ötürü bana hayranlıkla bağlı ve itaatkar ancak; güya eğitim verdiğimi düşünerek dövdüğüm zavallı yavrumun ardından yaşadığım pişmanlıklar "geri dönüşü olmayan şeyler var, kendine gel amk yerinde" cümlesini söyletmiştir bana.tanıdığım bir çok insan için yapmayacağım şeyler yaparım 4 yaşını doldurmaya yaklaşan güzel köpeğim için, çocuk sahibi de olduk, şimdi düşünüyorumda kendimi tanıma adına müthiş bir yeri var hayatımda, sırf onun için bile sosisli-ekmek karışımı ödülü hazırlıyorum her pazar piç kurusuna. insan; içinde ne kadar varolduğunu keşfetmek için bir canlının sorumluluğunu almalı, köpek ise buna en uygun evcil.affedici, sadık ve genellikle akıllı. kısaca çocuk sahibi olmadan önce bir çiftin yaşaması gereken en ulaşılabilir/kolay/yakın tecrübe evde köpek beslemektir.


bu konuda bir noktadan sonra acılar artacak. hem insanlar(özellikle cocuklar) hem de bu hayvancagizlar için. kontrolsuzce beslenmelerinin bir an önce önüne geçmek gerekiyor.


sahiplenmeye niyetliyseniz yediğine içtiğine bakmayın büyük köpek alın. çevremde ne kadar küçük köpek sahibi varsa ki ben de dahil, sinir hastası olmuş ya da olmaya meyilli durumdalar.


köpek sevgisini abartıp bir zamanların panter emel'i olmak kadar, köpek/kedi ve sahiplerine kin kusanlar da aynı derece ekstrem ve anormal. yanmakla donmak arasında yaşama müsait çok geniş bir aralık var. ılıman iklimde yaşayalım ve yaşatalım lütfen.


başıboş kopek sorunu gönüllüleri ân itibariyle #köpekkanunuhemen etiketinde seslerini duyurmaya çalışmaktadır.


merhaba. hayatım boyunca aralıksız köpeğim oldu ve bu konuda bilgili olduğumu iddia ederek tecrübelerimi yazmak istiyorum. 1-öncelikle köpeğin doğasını anlayalım onlar da bizim gibi. en ama en temel içgüdüleri hayatta kalmak. köpek köpekliğini yapar diye bir söz vardır çok doğrudur. bir yeri yaradır, bir yere vurmuştur ağrıyodur bakayım dersiniz kurcalarsınız, hiç yapmayan köpek canı yanınca elini çek der gibi hırlar, uzatırsanız uyarı ısırığına kadar gider o. acısına göre ve sosyalleştirme becerinize göre doğrudan ısırabilir de. ama ona bunun için kızamazsınız. köpektir bu nihayetinde sen büyüttün onu senin çocuğundur bir noktada. not: bir köpek sizden mamasını alıp kaçabilir ama hırlaması normal değildir. asosyal yetiştirme, size olan güvensizliğinden kaynaklanan bir tavırdır bu. 2-cinsi, büyüklüğü köpeklerden anlayan biriyseniz ve hatta köpeğinizin huylarını biliyorsanız, her durumda onu okur tepkisini ölçersiniz. çok zor kendinizi yaralatmazsınız ancak köpek köpekliğini mutlaka yapar sözünden yola çıkarsak ne olursa olsun bir köpek kafayı sıyırdığı zamanlar olabilir. atıyorum 15 yaşına geldi, yaşlandı, bunadı veya asosyal ve kavgacı bir köpekti(beceriksizce büyüttüğünüz için) ve bu yüzden size saldırdı. bu takdirde herhangi bir şey kullanmadan etkisiz hale getirebileceğiniz ya da en kötü sizi öldüremeyecek irilikte bir köpek besleyin. bully kutta, dogo, pitbull, cane corso gibi köpekler kafayı yediği takdirde adamı pres makinesi gibi dağıtır. eğer dominant bir kişi değilseniz aynı zamanda bu köpekleri tamamen hava atma peşinde sahiplenip ezik ve eksik kişiliğinizi tamamlamak adına besleyecekseniz ilk köpeğinizin bu büyüklükte seçmeyin. kendinizi geçtim hem köpeğe hem 3. kişilere yazık edersiniz. bu ve benzeri ırklar çok kuvvetli olup, kendilerinden geçerseler durduramazsınız. dobermann, rotweiller, kangal gibi köpekler kendini yüzyıllardır bekçilikte, sadakatte kanıtlamış saf ırklardır. ancak yine de yukardaki bahsettiğim, dominant olmama, ilk köpeğiniz olması gibi özellikleriniz varsa iri köpeklerden uzak durun. çiftliğiniz, başka hayvanlarınız veya yüksek çitli bahçeli eviniz yok ise zaten iri köpek almayın. özellikle ilk köpeğinizse lütfen büyük köpek almayın, beceremezseniz başka yere vermeniz gerekir yazık olur hayvana. alın küçük bir cocker, beaggle veya labrador, golden yeter abi. ilk kural bu: köpeği sadece vücut gücünüzü kullanarak durdurabilmelisiniz. tecrübesizseniz sizi ağır yaralayabilecek bir köpeği beslememenizi tavsiye ederim. 3-beslenme bu konuda aslında çok fazla bilgi kirliliği var. örneğin yavru köpek biraz şekere ihtiyaç duyar. bu konuyla ilgili ibb'nin sitesinde harika bir sunum bulmuştum geçen günlerde. kedi beslenmesi ile karşılaştırmalı bir beslenme haritası sunmuşlar. pdf dosyası halinde. bir de şunu belirtmek istiyorum. mama piyasası çok pahalı. ve herhangi bir yerden köpek için ne zararlıdır diye okuduğunuz takdirde o kadar şeye zararlı diyorlar ki mama almaktan başka çare kalmamış gibi hissettiriyorlar. bunların elimde delil olmasa da kendi düşünceme göre fonlama olduğuna inanıyorum. tamamen mamaya hayvan sahiplerini mecbur etmek. mama güzel ama sadece mama ile beslenilmesi gerektiğine inanmıyorum. linkini verdiğim pdf'i okuduğunuz takdirde kedi ve köpek beslenmesi hakkında yeterli bilgiye sahip olacağınıza inanıyorum. 4-sağlık köpekler için basit kontrol yöntemleri mevcut. daha az hareket etmesi bir sorundur. iştahsızsa bunun üzerine ufaktan bir şüphelenmekte fayda var hastalandığına dair. buraya kadar birkaç gün iyi bakıp gözlemlemek gerekir. örneğin 3 gün hiç oynamayıp hiçbir şey yemiyorsa kesinlikle veterinere götürün. evde kontrol için de öncelikle ağzına bakın. mide, ağız sıkıntısı varsa ağzı kokar örneğin. mide ve bağırsak için de ayrıca poposuna bakılması aynı zamanda kakasına bakmak gerekir. ishalse hastalanmıştır muhtemelen ve dediğim gibi birkaç gün gözlemlemek gerekebilir. çok evhamlı olunmasını tavsiye etmiyorum ben. eğer tüylerinde kepeklenme, yoğun dökülme, burnunda günlerce süren kuruluk, ağzında köpürme, ishalde kan, 1-2 gün boyunca su içmemek gibi belirtiler varsa alın götürün veterinere. ama çok evhamlı olmak hem sizi hem köpeğinizi yıpratır. biraz akışına bırakmak iyidir. zaten biraz su içip yemek yiyor, biraz da kuyruk sallıyorsa düzelir birkaç güne. bunlar dışında diğer her şey sizin hayvan sevginize, eğitim becerinize, eğlence dünyanıza kalmıştır. onun ve sizin güvenliğiniz ve ona göstereceğiniz yeterli ilgi dışında her şey teferruattır. köpekler hakkında her zaman danışabilirsiniz. gençlik hastalığı,kennel cough, ağız, baş ve vücut yaralanmaları,kanlı ishal, mide vebağırsak problemleri`gibi aklıma gelmeyen birçok konuda bir veteriner sayılmasam da bir şeyler bilirim. ve son olarak hayvanları sevelim ve elimizden geldiğince koruyalım... oluşturmam uzun sürdü. aklıma geldikçe de editleyeceğim burayı.


ben demek daha önce engellemişim ki sadece başlığını görüyorum


diğer tüm hayvanlardan çok farklı özelliklere sahip olan hayvandır.hatta bazı insanlardan bile daha güzel huylara sahiptirler.köpekler kendisine değer veren insanlara diş göstermezler,onları tanırlar ve diğer insanlardan ayırırlar onu.yavru köpek bile olsa size karşı tehlike hissettiğinde sizin arkanıza kaçarak havlamayı sürdürür.demek ister ki:şimdi küçüğüm burdan havlıyorum ama biraz daha büyüyünce görürsün sen.


türkiye'nin güncel olarak en büyük sorunlarından birisidir ve ahlaklı gözükmek adına yöneticiler dahil kimse bu sorunu dile getirmiyor, ahlaklı gözükmek için susan, sorunun devam etmesine katkı sağlayan herkes ahlaksızdır.


umarım köpekler ve köpektaparlar bütün sülalenizin hakkından gelir.


köpeğin insanoğlundan daha yüce ve önde olduğunu varsayan gereksiz tipler topluluğu. köpeklerle dolu bir adaya koyacaksın bunları, tabi ceplerinde mama


çözümü çok basittir. gelişigüzel mama vermeyi engelleyip, sokak köpeklerine mama vermeyi izne bağlı hale getirmek. mama verilen sokak köpekleri birine zarar verdiğinde, bundan mama veren kişiyi sorumlu tutmak. bu kadar basit. şurada anlatıldı. (bkz: sokağa köpek maması dökmek yasaklansın kampanyası) kim mama veriyorsa, beslediği hayvanın sorumluluğunu o almalı..


başıboş köpek sorununun bu kez adresi istanbul bağcılar. kaldırımda yürüyen naci çalışkan'a 4 köpek saldırdı. kaçmaya çalışan çalışkanın pantolonunu parçalayan köpekler çalışkanı bacağından da ısırdı. başıboş köpek saldırısı mağduru "kaldırımda yürürken yeşillik alandaki köpekler birden bire saldırdı. beni ısırıp üstümü başımı yırttılar. şaşkınlık içerisindeyim, bağcılar gibi bir meydanda bu köpeklerin burada ne işi var? hepsi birden saldırdı. hala köpekler orada, birisi geçse yine ısıracaklar." diye konuştu.


köpeksever insanlardan artık gına geldi. laf anlamadan dinlemeden tam gaz prim kasmaya devam ediyorlar. bu hayvanların sayısının azalması lazım. 2 kere 2 her zaman 4 eder.