sokaklarda sahipsiz köpekler olmamalı, evet. en başta da bu hayvanların kendileri için. ve fakat, ortak akla seslenecek çözüm yolları yerine, tartışmaları ve çözümsüzlüğü körükleyecek argümanlar ve kelimeler kullananlar da, sanki dertleri bu durumun çözülmesiymiş gibi davranmasın bir zahmet. 10 milyon köpek kısırlaştırmak imkansız yazmış arkadaş. sanki bugüne kadar hiç kısırlaştırma yapılmamış, sokaklardaki köpeklerin hiçbiri kısır değilmiş gibi. bilakis, belediyelerin iyi kötü çalışmaları sayesinde aslında sokaklardaki köpeklerin önemli bir kısmı zaten kısırlaşmış durumda ama bu çabanın yoğunlaşması gerektiği de net. kısırlaşmış ya da kısırlaşmamış köpekler için, gerekli standartlara sahip yaşam alanları yapmak ve bu hayvanları oralara aktarmak hiç de öyle maliyet gerektiren bir şey değil. belediyeler, dernekler ve valilikler kolayca bu hayvanların mutlu olacağı yaşam alanları yapabilirler eğer isterlerse. bu sorunun çözümü için, ilk başta alınması gereken karar; devletin sahipli ve cins hayvanların da doğurtulmasını yasaklaması. sahipli hayvanlara takılan çiplere 1 yaşını doldurmadan kısırlaştırıldığı bilgisinin girilmesini zorunlu kılması. madem milyonlarca sokak köpeğinin kısırlaştırılması taraftarısınız, bi zahmet kendi köpeklerimiz de anneliği tatmayıversin, bu trajedi son bulana kadar. kabaca şöyle bir çözüm sürecinden bahsedebiliriz; sahipli köpeklerin doğurtulması yasaklanır. sokak hayvanları için belli bir sahiplenme süresi tanınır. sahiplenilen köpekler, kamusal alan kurallarına tabii olur (serbest dolaşmamak vb.) derneklerin de gözetiminde, milli emlak'a ait alanlarda yaşam alanları yapılır. diğer köpekler bu bölgelere aktarılır ve kısırlaştırılır. bu alanlarda düzeni bozan, saldırgan karakterli köpekler uyutulur. vs. vs. vs. aslında ortak akılla çözümü hiç de zor olmayan bir sorun bu. ama kim bunu istiyor ki?


seviyor, korkuyor, üzülüyor, seviniyor, sevilmek, konuşmak istiyorlar. ağlıyor, gülüyor, yavrularını kucaklıyorlar. selam veriyor, eşlik ediyor, teşekkür ediyor, şaka yapıyorlar. ölürken korkuyor, canı için yalvarıyor, yardım istiyorlar. oyun oynuyor, sıkılıyor, rüya görüyor, hatırlıyor, unutuyorlar. pişman oluyor, depresyona giriyor, depresyondan çıkıyorlar. dinliyor, anlamak istiyor, empati kuruyor, koruyorlar. küsüyor, barışıyor, hüzün paylaşıyor, mutluluk saçıyor, kaçıyorlar. kızıyor, korkuyor, siniyorlar. sevdikleri, arkadaşları, sevmedikleri, anneleri, yavruları, görevleri, tutkuları var. bilinçli olarak kötülük yapmıyor, hain planlar kurmuyor, işkence etmiyor ve sapıklık yapmıyorlar.


sağcı ossurukların uydurduğu içi bomboş bir sözcük.


güney amerika'da etnik bir grup. kışın aç kaldığında köpeklerinden önce yaşlı kadınları pişirip yer: bay low bir çocuğa neden böyle yaptıklarını sorduğunda çocuk, "köpekler susamuru yakalayabilir, yaşlı kadınlar yakalayamaz," diye cevap verir.


2 yıldır bilfiil bu şerefsizle yaşıyorum, 5 yıldır da tanışız, aralıklarla birlikte yaşadık. adımı bildiğini dün öğrendim. herifçioğlu resmen adımı biliyormuş. "şans farabi'nin yanına git" dendiğinde gelme opsiyonu bile varmış. "farabi nerde?" dendiğinde de yüzüme bakıyor. daha ne numaralar yapacak acaba it oğlu it. kulaklarını ısırdığımın.


ıslak ekmekten hallice beyinlerin yaratıcılıktan fersah fersah uzak söylemi. her meseleyi tapmak/tapınmak üzerinden ele alan ve öyle adlandıran kitleyi biliyorsunuz zaten. onlar bunlar işte, aynı kitle. habis ur.


sadakati ve zekası üzerine binlerce hikaye dilden dile dolaşmaktayken hâlâ kalkıp bu hayvana "karaktersiz, denyo, yalaka, beyinsiz" denebiliyor olması sanırım sadece insan ırkının bazı bireylerinde gözlemlenebilen düşük iq faktörüyle açıklanabilir. bunun dışında köpek dediğimiz hayvan (eğitimli ve iyi bakılmışsa) hayat arkadaşı olabilecek kadar rahatlatıcı, sevecen, sadık ve zeki bir hayvandır. sahibinin üzüntüsünü hisseder, bir şekilde paylaşır. bir şekilde saldırganlaştırılmış ya da huysuzlanmış bir köpek görüp de bütün hayvan ırkına hakaret etmek ise en yumuşatılmış versiyonuyla mallık olsa gerektir.


her iki kutup öyle uç noktalara savrulmuş ki, kendi cephesinde olmayan herkesi öteki uçta zannediyor. bu konuyu tartışamıyorsun bile. "ben hayvanseverim, köpekleri seviyorum, ama bir çözüm bulmak lazım" diye cümle kurduğun anda, cümlenin ilk yarısı bir kitleyi tetikliyor, öteki yarısı bir başka kitleyi tetikliyor. birisi, orta yol bir çözüm önerisinde bulunmuş, diğeri çıkmış ona "siz köpeklere kürekle vurarak öldüren canilersiniz" demiş. psikopatlarla bir tutmuş. verilen çözüm önerisi içinde köpeği öldürmek yok halbuki. öte yandan, içinde öldürmenin olmadığı bir yolu anlattığın anda bu sefer "köpektapar" ilan edilebilirsin. ben birinci kitlenin köpektapar olarak tanımlanmasına karşı değilim. "köpeğimi apartman girişinde sokak köpeği ısırıyor, ne yapabilirim" diye sorduğumda "taşın" diyen embesil bir köpektapardır mesela. veya "mamaları lütfen buraya değil, oraya dökün, zira burası apartman girişi" diye kibarca uyarınca kavga çıkarıp "onların da canı var!" diye bağıran (biz "yok" mu dedik gerizekalı) kişi de köpektapardır. ama "barınak çözüm değil" dediğin zaman da köpektapar olmuyorsun ey öteki uçtaki arkadaşım. zira değil. konuyu resmen tartışamıyorsun, kilit...


zamanında benim hayatıma kattığı değeri bir film eleştirisinde buldum; "a dog who helps his human bridge the expanse between loneliness and the contentment of solitude". düzgünce türkçe'ye çeviremedim ama kuru ve keskin bir yalnızlığı, tatminkar ve huzurlu bir yalnızlığa çeviren.


kendine hayvansever diyen ama sadece köpek sevip insan sevmeyen kişileri tanımlamakta kullanılan kelime. bunlara göre pitbull masum bir canlıyken, pitbull tarafından parçalanan çocuklar ve onların ebeveynleri suçludur çünkü köpektaparlık bunu gerektirir.


kimse kusura bakmasın, hepsinin toplanıp doğru düzgün muamele görecekleri yerlere kısırlaştırılıp kapatılması lazım hayvana da eziyete gerek yok. eğer düzgün muamale görmeyeceklerse, eziyet görmektense, hepsinin uyutulması lazım. tek çözüm bu.


sinirbozucu şekilde komik olmaya başlayan mevzu. komik olmaya başlamasının sebebi herkes müzdarip ama hiçkimse çözüm odaklı adım atmıyor. hiçbir siyasi adını anmıyor. kaderimiz bu deyip kabul etmişiz sanki toplumsal olarak. hepimiz istemiyoruz, şikayet ediyoruz(itperest saykolar hariç) lakin hiç çözmeye de odaklanılmıyor, bir tek adım atılmıyor, vaad dahi edilmiyor. reva mı? reva gibi böyle bakınca. elimizden ne gelir, öyleyse en azından bir farkımız olsun? köpek sorunu ile ilgili sosyal medya hesaplarını destekleyelim. en azından bir birlik olur. hiçbir şey lapmamaktan iyi. münferit olarak bundan başka iyi çözüm gelmiyor şimdilik aklıma.


sokaga ayak basmayan, evde kalmis, zengin tiplerdir. bakkala arabayla gider, çocuğu olmadığı için, yürüyüşe çıkmadığı için riskleri bilmez. işlevli sosyopat olduğu için empati de kuramaz.


normal köpekseverleri tenzih ederek, benim de bu profilde gördüğüm insanlar kesinlikle diğer hayvanları da hiç sevmiyorlar. özellikle kedilere karşı apayrı bir kıskançlıkları var. bir türlü anlamlandıramıyorum ama, sanırım köpekler yerine kedilerin insanlardan sevgi almasını kabullenemiyorlar.


başıboş köpek diye bir şey olmaz..sahipli köpek vardır ve o köpekler sahipli olduğu kişinin sorumluluğundadır. sokakta sahipsiz olmaz.sahipsiz köpeklerin sokaklardan toplanıp devlet tarafından gözetim altında tutulması ve her türlü ihtiyaçlarının ( yemek,su ,barınma vb.) karşılanması gerekir.


sadece ciddi derecede zeka sorunları olan insanlar tarafından kullanılmasını normal gördüğüm tanım.


hayvan severler için değil, köpek severler için yapılan bir tanımlamadır. çok kısa bir özet geçeyim, detaylısını aşağıya yazarım. özet: eğer herhangi bir hayvanın yaşam hakkını diğerlerinden önde görüyor, ona sunduğunuz imkanlar dahilinde diğer canlıların yaşam hakkını sınırlandırıyorsanız siz hayvansever değilsinizdir. bundan sonra köpektapar denmiş, keditapar denmiş, tavşantapar denmiş fark etmez. öncelikle her ne kadar "hayvansever" tanımlamasını sevmesem de, kendi adıma tüm hayvanları seven, hepsinin daha iyi bir yaşama sahip olmasını dileyen bir insanım. buna kedi, köpek, fare, civciv vs. her hayvan dahil. bana göre bu zaten insanda olması gereken sabit bir özellik diye düşünüyorum. bu sebeple hayvansever tanımlamasını sevmiyorum zaten. neyse, köpektapar olayına gelirsek. bu lafa bozulanların %90'ı eminim laf onları tam karşıladığı için çıldırıyorlar. çünkü gerçekten köpeklere tapıyorlar. köpekler için yaptıkları şeylerin neye yol açtığının bir gram farkında değiller. umurlarında da değil zaten. köpekleri bir araya toplayıp, toplu mama verip çeteleşmelerine olanak sağlamaları, üreme hızlarını artırmaları, kısırlaştırma için gerekli sürelere imkan vermeden 1-5-20-150-600 gibi hızlı sayılarda birden üretmeleri ne gibi bir soruna yol açar umurlarında bile değil. sağlıklı düşünebilen bir insan, bir hayvan popülasyonunun bir yerde artmasının, başka hayvanların yaşamını tehlikeye atacağını bilir. orta sonda gösteriyorlar bu basit bilgiyi. sokakta 30 köpek varsa, o sokakta artık kedi yoktur. sokakta 50 kedi varsa, o sokakta fare yoktur. farenin olmaması bile birçok soruna yol açar, zincirleme olarak insan hayatını etkiler. her köpek saldırgan değildir, ancak çeteleşen her köpek grubu elbet bir gün saldırır. bu sebeple potansiyel tehlikedir. sağlıklı düşünen insanların, hayvanseverlerin anlattığı da budur. kapınızın önünde beslediğiniz 5 köpek sizi çok sevebilir. ancak 100 metre ileride ayşe teyzenin beslediği 10 köpek ve 200 metre ileride fatma teyzenin beslediği 15 köpek ile birleştiğinde, bir gün bu 30 köpek sizi paramparça edebilir. etmese bile travma yaşatabilir. alnınızda hayvansever yazmıyor. bu köpekler de çeteleştiğinde vahşileşiyor. dolayısıyla sizi değil, kendi annesini tanımıyorlar. böyle bir travma ile karşılaşan hayvanseverler zaten belli bir süre sonra sağlıklı düşünen tarafa geçiyor. köpektapar kelimesi de zaten sağlıklı düşünemeyen, köpeklere sonsuz güvenen insanlara deniyor. yahu köpek bu. her ne kadar akıllı, eğitilebilir bir canlı olsa bile köpek. içgüdüleri ile yaşayan bir canlı. kendisini tehlikede hissettiği an sahibini bile yiyebilir. her hayvan yapabilir bunu. kedi de bir anda sahibine saldırabilir. tam olarak neye güveniyorsunuz da "onlar yapmaz." diyebiliyorsunuz. içgüdü ile yaşayan bir hayvana bu kadar güvenebilmek için ona tapmanız gerekir, ya da ilah olarak görmeniz gerekir. e bu durumda zaten "köpektapar" kelimesi tam olarak sizi karşılıyor. niye kızıyorsunuz? sokakta besleyip, çeteleşmelerine olanak verdiğiniz köpekler geceleri eve gidip derin uyku çekiyor falan mı zannediyorsunuz? sokak aralarında kedi-fare kovalayıp, boğup bırakıyorlar. yemiyorlar evet. tamamen içgüdüsel olarak boğazlayıp öldürüyorlar ve öylece bırakıyorlar. bir kedinin ya da bir farenin yaşam hakkı neden köpekten daha değersiz? tam olarak kim karar veriyor buna? köpeklerin daha iyi bir yaşama sahip olması için çabalayan, aynı zamanda diğer hayvanlar için de aynısını dileyen insanlar var. işte onlara kimse köpektapar demiyor. onlar da üzerine alınmıyor zaten. sokaktaki köpekler sefil bir yaşamı hak etmiyor. mama şirketlerinden aldığınız kalitesiz mamalar da emin olun onlara ekstra bir katkı sunmuyor, sadece birkaç yıl daha yaşıyorlar o kadar. bu birkaç yıl içinde de fırsat bulurlarsa diğer canlıları öldürüyorlar. peki ne yapılmalı? hiçbir köpeğin uyutulması ya da daha kötü ortamlara mahkum edilmesi gerekmiyor. bunun için gerçekten hayvanseverlerin olduğu bir kurulun devletle veya belediyelerle görüşerek bir plan dahilinde sayılarını azaltması gerekiyor. bu da planlı kısırlaştırma ve kısırlaştırılmayan hayvanların daha modern yerlere nakli ile olur. şu anki sistem değil nüfuslarını azaltmak, her geçen gün daha da artmalarına yol açıyor. 5-6 sene içinde bu durum gerçekten içinden çıkılamaz hale gelecek. ve ne yazık ki belediyeler bir noktadan sonra çok sert önlemler alacak. bunun yaşanmaması için önceden önlem almanın çok daha faydalı olduğunu düşünüyorum. elbette "köpektaparlar" yaptıklarının hata olduğunun farkına varıp, sağlıklı bir birey gibi düşünmeye başlarlarsa.


birine aşık olduğunu hissettiğin "o an" vardır. tanımsız, hissedilebilecek hemen her duyguyu hissettiğin bir an ve ardındaki heyecan. ihtimaller ötesi bir kaos. köpek öyle seviyor işte insanı. ne olursa olsun hep aynı aşkla, hep ilk günkü yoğunlukta. aynı heyecanla.


artık köpeklerin habitatının sokaklar olmadığının idrak edilmesi gerekiyor. acilen toplu kısırlaştırma gerekmektedir.


ülkemizdeki ruh sağlığı alanında çalışan uzmanların ne kadar tırt olduğunu da dolaylı yoldan gösterirler. bu itperest tayfa gelişmiş bir ülkede olsa haklarında onlarca makale yayınlanırdı.


içlerinde gizli bir güç olduğunu düşünüyorum. akşamları o güç devreye girip çete oluyorlar. ama yine de en tatlı hayvalar. tabi kediden sonra.


üç beş kişi vicdan masturbasyonu yapacak diye bu evlatlarımızın canı tehlikeye atılıyor. derhal müdahale edilmeli.


dünyanın en sikko kelimesi. tayyip mantığının tüm ülkeye nasıl sirayet ettiğini görüyoruz. problem mi var? kafandan bi tane düşman uydur, alakalı alakasız bir sürü özellik yükle bu düşmana, her yerde sanki neyden bahsettiğin çok açıkmış gibi konuşa konuşa aslında bi bok anlatmayan kelimeye bi anlam yükle, sonra uygun gördüğün her rezilliği bu düşmana yık. getirip sokö terörü videosu koymuş beyinsiz. he insanlar özellikle çiftleştirdiler köpekleri şehirleri ele geçirsinler diye. gerçekten beyniniz nerde ya? kim abi köpektapar? maksimum 3 5 tane aşırı tip vardır köpek besleyen insanların içinde. kim sokak köpeklerinin insanlara saldırmasından memnun olabilir? hasta mısınız ya? bi sorun var, insanlar da kendilerince bi çözüm üretip hayvanlara bakıp takip ediyolar. onlar olmasa mahallendeki köpek aşılı mı kuduz mu ne haberin bile olmayacak belki. bi de sen niye çözüm üretmiyosun kardeşim? git muhtarına belediyene, komşunu falan al örgütle otur mahallenizdeki problemi konuş. yok "birileri" hep problem çıkarıyo sen de tek aklıselim olarak salla dur. burda ağlamak yerine yerel yönetiminden çözüm talep edeceksin, bu çözümün de en medeni şekilde uygulanmasını sağlayacaksın. beyin olsa. yeterince köpek nüfusu yokmuş gibi pet shopların hala köpek satıyo olmasının asla gündem olmuyo olmasıysa apayrı.


mersin'de yine bir kazaya neden olan sorundur. köpeklerden korkup kaçarken 2 çocuğa araba çarpıyor. birinin durumu ağır diğerinin bacağı kırılıyor. bu duruma bir an önce çare bulunmalıdır.


köpek kılından hastalık bulaşır mı veya kist oluşur mu merak ettiğim canlı. annemle sabahtan beri bunun kavgasını veriyoruz.


ölüyü diriyi siktiniz sıra günahsız,sessiz kullara mı geldi amına koduklarım.


kediden sonra dünyanın en harika şeyi olabilir. kediyle kiyaslanamayacak kadar bakımı zor bir hayvan olduğu konusu tartışmaya kapalıdır sanıyorum. 7 yıldır bakıyorum, fakat aslında insanlar arasında zekasıyla ünlenen bir ırka mensup olmasına rağmen ne yazık ki ırkının zekasından pek nasiplenememis bir tanesine sahibim. bize geldiğinde 52 günlüktü. ne yazık ki gelecek planlaması yapılmadan annem tarafından alınmıştı. ben o dönem şehir dışında okuyordum ve annem "köpek alırsam çocuğum her hafta eve onu görmeye gelir" gibi bir tür koca bağlama büyüsü olarak almıştı hayvanı. ilk dört ay tamamen bok temizleyerek geçti. ajdjakdka çok fenaydı. tuvalet eğitimi için olan damlalar spreyler falan tamamen yalandı, kesinlikle ise yaramadı. 5. aydan sonra tuvalet eğitimini aldı ama inanılmaz zor bir süreçti. dışarı çıktığımızda kesinlikle birlikte yürümek, sahip duygusu, araba korkusu gibi şeyler yoktu. maalesef hala da yok sigirda. diğer köpeklerden -duyduğum kadarıyla tabii- farklı olarak 4-6 ay arasında ayakkabı falan yemedi. fakat onun dışında her şeyi yedi. gerçekten her şeyi. mesela masa. mesela kapı. saka degil, dişleri kaşındıkca gidip kapı kirisine ağzını dayayıp kemiriyordu. dünyanın parasını verip aldığımız diş kasiyicilar tabii ki kapının verdiği zevki veremedi. aslında kendi çapında ona 2 ay boyunca vermeye çalıştığım eğitimi (otur, kalk, yuvarlan, yat, tut, getir, ver falan) almış. ama haberim yok. 2 ay "millan gelip bizimkine bakar mı, mal herhalde bu" diye düşündükten sonra bir akşam ansızın elimdeki bademler sayesinde aslında hepsini bildiğini fakat ödül olmayınca sikinde bile olmadığını fark ettim. aşırı enerjik bir hayvandı ve git gide güçlendi. artık 1 yaşında falanken annemi 6 kere falan düşürüp sürükledi. annem bir süre sonra kapıcının çocuklarına, tanıdıklara haftalık belli bir ücret karşılığında köpeği dolaştırtmaya başladı. bu böyle 6 ay kadar sürdü ve kaçınılmaz son. sahiplendirmeye karar verdi. çünkü ben hala yoktum ve tabii ki kalp ve tansiyon hastası haliyle bakamıyordu. sahiplendirme süreci de bir 6 ay sürdü. çünkü annem resmen isteyenlerin şeceresine bakıp adlı sicil kaydı falan istiyordu. neyse sonuç olarak bizim eşek sıpası, hemen yan binamizdaki bir kadına sahiplendirildi. kadın, çocuğu ve annesiyle yaşıyordu, iyi bir kadındı ve sonuçta yakındı. sık sık gidip seviyorduk. 2012'nin kışında sömestir tatili için eve döndüğümde yolda bu kadını gördüm. köpeği sordum hemen, "ha o kaçtı ya." dedi. son derece rahat, umursamaz. "çok da arayamadik" dedi. veterinere haber verdiniz mi, yok. ilan falan verdiniz mi, yok. annemin niye haberi yok, kızar. "aa çok iyi kadın" dediğimiz bu orospu köpeği kaçırmış elinden -ki bu konuda ciddi şüphelerim olmakla birlikte hala öyle umuyorum.- ve kesinlikle aramamış. beynimden vurulmuşa döndüm. 2012 yılının ocağından 2012 nisanına kadar aklınıza gelebilecek her yerde köpeğimi aradım. twitter'da hilal cebeci'den serra yilmaz'a kadar bir sürü ünlü retweet etti. ilanlar bastırdık, her yerde aradık. yok, yok, yok. bir yandan geri zekalı hayvanseverlerin salakça tepkilerine maruz kalıyorum (köpek nasıl kaybedilirmis ben 1974'ten beri köpek kaybetmedim, gibi), bir yandan babam "ya kaybolduysa kayboldu sikicem köpeğinizi yeter" kafasında, ben şehir dışındayım hala, annem kar kış demeden arıyor ama yok yok yok. 2012'nin nisan ayında aniden hastalanan teyzemi görmek ve köpeği aramak için vize dönemi falan demeden atladım gittim istanbul'a. iki gün sonra aniden teyzemi kaybettik. neye uğradığımızı anlayamamisken cenazeden çıkıyoruz "köpek bulundu" denilen yere gidiyoruz. mevlüt bitiyor, soluğu veterinerde alıyoruz. derken tam teyzemin yedisinin olduğu gün bir veterinerden telefon geldi iki tane golden bulundu gelip bakın diye. koşa kosa gittik. yan yana 3 kafes. bugün bile aklımdan çıkmayan bir görüntü. bir tanesine uzaktan bakıyorum daha, koyu renk zaten. umutsuzlukla diğerine bakıyorum, o kadar tuylenmis o kadar kirlenmiş ve o kadar kötü bir halde ki. çok benziyor ama emin olamıyorum. "odi?" diyorum ve birden hayvan, kafesi parçalamak ister gibi tellere vurmaya, ağlayarak havlamaya başlıyor. ağlayarak pisliğine falan aldirmaksizin sarılıyoruz. elimize kaburgaları geliyor. 35 kilo olması gereken köpeğimiz 20 kiloya düşmüş. her yeri kene, her yeri nasır, kar adamı yeti gibi tuylenmis ve mucizevi bir şekilde o karda kışta hayatta kalmış. bir daha da her ne sebeple olursa olsun bırakmayacağıma yemin ediyorum. tabii bu arada kendisini bulan bir öğretmen tarafından da 70 milyonuncu "köpek nasıl kaybedilir, salak misiniz" fırçasını yiyoruz. 2012'nin haziranında mezun olup döndüm. o günden sonra hiç bırakmadım. evlendim, yanıma aldım. annem de kurtulmuş oldu böylece. ama hala annemı görünce beni unutuyor göt. şimdi 7 buçuk yaşında. tam bir ayı. gerçek bir bebek. bakması acayip meşakkatli ve insanımız hala hayvanlara karşı cok tahammülsüz. ınsanlar alirken çocuğu istedi falan diye alıyorlar. birbirlerine sevgililer günü, doğum günü hediyesi olarak veriyorlar. sonra da sokaklar terk edilmiş köpeklerle doluyor. çocuğu köpeği elleyemeyen insanın sırf o istiyor diye hayvan alıp attığını gördü bu gözler. çok yakından tanıdığım iki kardeş bir heves gidip yanlış hatırlamıyorsam 4000 lira gibi bir paraya bir kedi bir köpek aldılar. sonra kediyi alan köpeği istemedi, attılar. allah belanızı versin diyorum artık ne diyeyim. evlendikten sonra bir klasik olarak çocuk soranlar vardır bilirsiniz. bizde sorular şöyle: "ee çocuk olunca bu hayvan ne olacak?" aticaz dememi mi bekliyorsun, bunu mu duymak istiyorsun, nedir derdin anlamadım ki. bizimle kalmaya devam edecek, dediğimde hemen suratlar ekşiyor, tasvip etmeyen miriltilar başlıyor. mesela şu an bir büfenin önünde oturuyorum ve karşımda kulağı markalı cins bir köpek yatıyor. hani şu kahverengi av kopeklerinden. işte bunlar bu insanların eseri. evde köpek var diye eve gelmeyenler var mesela. gelmesinler. hayvana tahammülü olmayan insanla isim yok benim. kopek en masrafli evcil hayvanlardan biri. alirken bu gercegi nedense hep gozardi ediyorlar. bize aylik maliyeti en az 120 lira mesela. bu da sadece mama parasi. ısin icine saglik giderleri girdiginde cok astronomik rakamlar konusulabiliyor. bir arkadasin kalca cikigi ameliyati icin aldigi fiyat 4000 lira mesela. bizim haspanin kulağında mantar çıktı, veteriner veteriner fakülte fakülte gezdik. avcılar'da zolax yazdılar. günde iki tane alacak, bu tedavi 1 ay devam edecek en az dediler. zolax'in içinde 7 tane kapsül var. kutusu 47 lira. doktordan yazmasını rica ettim, ağzıma sicti. ilaç kaçakçısı gibi bir muamele gördüm. ne arsızlığım kaldı ne sahtekarlığım. uc gunde bir biten ilac icin ne kadar para verildi dusunun. bi tirasi en az 80 lira. uc ic parazit hapi en az 30, genelde 90 lira. dis parazit sivisi 40 lira civari. asilari 40-60 lira arasinda değişiyor. bu asilar 3 ayda bir falan yapiliyor. ıc dis parazit ozellikle yaz aylarinda her ay. mesela geçen bunu kangal kitladi kuyruğundan, 5 dikiş atıldı. 100 liraya yakın para verdik. bu sene yer yer tüyleri döküldü, veteriner balıklı mama dedi, bir baktık ki 5 kilosu 200 lira falan. ulan gidip somon alıp versem o kadar tutmaz. neyse sonra purina'ninkini bulduk 120 liraya 12 kilo. iyi de geldi. her gün genelde bir kısa çiş, bir de uzun (işemeli sicmali) olmak üzere iki kere dışarı çıkıyor. kulakları malesezya türü mantar yüzünden ekşi kokulu kahve telvesi gibi bir akıntı yapıyor onu temizliyorum. dün kasaptan ona özel ilikli ve etli kemik alıp verdim, sokaktaki taşı alıp yiyen herif bir parça yedikten sonra oluk oluk kustu. zaten bu hayvanın bokunu kusmugunu temizle temizle bitiremedim. tabii ki olur olmadık yerlere siciyor onları da topluyoruz. kışın dumanı tüter böyle üstünde. bilir misiniz? ahaha velhasılı kelam, zor iş köpek bakmak. temizlemesi, uğraşması, harcamaları, hastalıkları, sorumluluğu... ama işte sen eve girince öh öh diye üstüne atlıyor ya, unutturuyor pezevenk. en azından kapıyı kapatıp da arkasındaki kusmugunu görene kadar yani. edit: 17 haziran 2018'de kaybettik. hala hazmedemedim. çok yaşlandı, çok hastalandı ama söz verdiğim gibi onu asla bırakmadım. elimden gelenin en iyisini yaptım onun için. güzel oğlum benim, umarım huzur içinde uyuyorsundur.


köy çocuğuyum ben. her türlü hayvanı besledim. hem de öyle cins hayvan değil, sokaktan, ordan burdan bulduğum hayvanları besledim. çocukluğum hayvan sevgisiyle geçti. tek cümleyle şunu söyleyeyim: sokaklar köpeklerin yaşam alanı değildir. sıhhi şartlarda itlaf metotlarıyla bu sorunun çözümü şarttır. ama geliyor hayvansever adı altında cins köpek besleyen dallama, beni hayvan düşmanı olmakla suçluyor. pardon da kardeşim, benim bütün hayatım senin korkup yanına yaklaşamadığın hayvanlara sahip çıkmakla geçti. hayvan sevgisi jack russell beslemekle olmaz. ne zaman ki gider sokaktan bi tane karabaş alır koyarsın evine, o zaman senle tartışmaya girmem. ben çocuk yaşta köy yerinde kene sökerdim hayvanlardan... beslediğiniz hayvanın tüyü düğümlense, çözdürmek için veterinere giden insanlarsınız. gelip de bana hayvan sevgisi anlatmayın. siz hayvan değil, imaj seviyorsunuz. tek derdiniz dışarıya güzel fotoğraf vermek. başka bi sik değilsiniz.


uydurma sıfatlardan biri. sözlüğün iyice çivisinin çıktığının bir diğer göstergesi. sözlük enteresan bi yer gerçekten, çok ilginç şeyler, hayvan sevmek filan, hakaret haline getirilebiliyor. istenen şey çok basit aslında: kontrollü kısırlaştırma ve popülasyon kontrolü. yani barınaklar işini yapsın. ama barınaklar anca cins hayvanları çiftleştirip satadursun, diğer hayvanlar için nazi ölüm kampı. çok meraklıysanız götürün kendi ellerinizle bir canlıyı ölüme terk edin. siz görmediğiniz için binlerce köpek öldürülebilir, sorun değil di mi? sonra hayırsızada olayını paylaşıp ağlar durursunuz, aynı şey aq. yani tüm köpeklerin toplatılıp barınağa tıkılması gerektiğini savunan insanlar akpli olsa anlıcam da, modernim diye gezen insanlara hayret ediyorum gerçekten. köpektapar dediğiniz kişiler de sokaktaki sahipsiz, zor şartlarda yaşayıp çile çeken hayvan sayısının azalmasını istiyor, ancak bunun yolu sizin sandığınız gibi nazi ölüm kampı değil, zira köpektaparlar gitmiş görmüş veya en kötü araştırmış, vaziyetin ne kadar kötü olduğunu biliyor, vicdansız olmadığı için de içi el vermiyor. bu kadar basit. bi de ailesi yoktur, çocuğu yoktur filan diye bel altı vurulmuş filan, off yani. sözlüğe acilen "30 yaş altı bireylerin entry'lerini bana gösterme" filtresi lazım. ben de çok büyük bi köpek fanı değilim, kalabalık olduklarında tedirgin olup yolumu değiştiriyorum filan ama, çok şükür vicdansız değilim ve bu başlık altındaki pek çokları kadar rahat "öldürün hepsini" diyemiyorum. edit: aşağıda 15 yıllık psikiyatrist olduğunu iddia eden mühendislik öğrencisi için (bkz: ) . böyle tiplerin gazına geliyorsunuz işte, görün bakın.


arkadastir. dosttur. terk etmeyendir. seni sevendir.


parçaladığı terliği getirip "hadi sen bunu at ben de geri getireyim" manasında burnuma burnuma sokan şebelektir. öpmesi, sarılması pek güzel olandır. oyyy ağzını burnunu yerim!


derhal ve acil çözüm bulunması gereken üçüncü dünya ülkesi sorunudur.


adam tane tane, insan gibi anlatmış yukarıdaki entry'de.


bu başlık altında pek çok köpektapar bulabilirsiniz. köpeklerden korkan insanları korkak, sünepe olarak adlandıran ve bu insanların korkusuna karşı çözümlere karşı çıkan herkes köpektapardır. empati yoksunudurlar. diğer insanlarla empati kurmaz. korkak, sünepe, hayvan düşmanı der geçer.


güya avrupa birliğine girecektik, medeni bir toplum olacaktık görünen manzarada hindistan-pakistan gibi oluyoruz. 1932'de çözdüğümüz sorunlar 90 yıl sonra yine hortluyor. geriye gidiyoruz.


yalancı ve ahlaksız insanlara denir. sokakta başıboş köpek istememenin köpek fobisi ile herhangi bir ilişkisi yok. sağlık ve insanların can güvenliği ile alakalı bir konudur. mesela daha üç gün önce yaşanan esenyurt'ta köpeklerin bir kadına saldırması olayındaki kadının köpek fobisi mi vardı ki köpekler kadını parçaladılar. ya da köpeklerin canlı canlı yediği 6 yaşındaki ruken kolcu köpek fobisi olduğu için mi ölmeyi hakketti sayın itperest. başıboş köpekler insanları yaralıyor, ısırıyor, öldürüyor, sakat bırakıyor bu yüzden sokaklardan toplatılmaları lazım. fobisi olan insanlardan bağımsız olarak yapılması gereken bir iş bu. mesela kirpi fobisi olan insanlar yüzünden kimse kirpileri toplatalım demiyor, çünkü kirpinin insanlara zarar verebilme kapasitesi hiç yok. kaldı ki insanların köpeklerden korkması gayet normaldır. bu bir fobiden öte normal bir davranıştır. her an sana saldırma potansiyeli olan ve dişleri ile seni ciddi şekilde yaralama gücüne sahip bir hayvandan korkmak kafası çalışan her insanın yapacağı bir şeydir. hele çocuklar için gayet normal. bu yüzden defolun gidin lütfen ve bu konuyu sanki bazı insanların sebepsiz fobisi yüzünden köpekler toplatılmak isteniyor algısını yaratmaktan vazgeçin kimse yemiyor.


buyurun bir aile daha babasız kaldı:


köpek kötü ya da iyi değil "hayvandır". tavuk yedi diye köpeği suçlayamazsınız ,ama sapıklık ettiği için irade sahibi bir insanı suçlayabilirsiniz ve hatta cezalandırabilirsiniz. temel sorun köpeğin de insanla değil tavukla aynı kategoride bir canlı olduğunu , (pek romantik bir gerçek olmasa da) kabul etmektir. mesela köpeklerin uluorta yerlerde mastürbasyon yapması, orta yere kaka yapması gibi davranışları normal karşılanırken insanların bunları yapması pek hoş görülmeyecektir. köpekleri bir yere kadar (yüzde yüz değil, tamamen içgüdülerinden soyutlayamazsınız, çok eğitimli 10 yıllık ev köpeklerinin aniden kızıp sahibinin parmağını koparması da gayet mümkündür) eğitebilirsiniz, fakat bunun ne derece "insani" olduğu tartışılır. köpeğinin bahçedeki kuşları yemesini "eğiterek" engellemeye çalışan ona vitamin alsın diye brokolili vejateryen mama hazırlayan veya müstakbel yavrular sorun olmasın diye kısırlaştıran kişi elindeki gücü bir anlamda kötüye kullanan bir "sahiptir"( arkadaş filan değil-arkadaşlar birbirini eğitmez), biraz da patetiktir. doğa sevgisi bu köpekseverlerin hayvan sevgisinden farklı bir şeydir. sahibinin terliğini getirmekten ziyade tavuk kovalamak köpeğin doğasıdır.. "vahşi bir doğada yaşadığı güdüsüne kapılıp" tavuk boğazladığı için aslında gayet mutludur o köpek, özgür ruhuna göre davranmıştır, canı istemiştir, ama insanoğlu bunu anormal, sıradışı, köpeğin yaşadığı büyük haksızlıklara ve kötülüklere karşı adeta bir isyan/ intikam davranışı gibi görmekte ısrarlıdır kendi penceresinden. yaşadığı modern dünyada yalnızlaşıp türdaşlarından kopan insan köpeği -kediyi insanlaştırma, daha ileri gidip evladının yerine koyma gibi davranışlar içine giriyor maalesef.


...kömür... öncelikle hangi başlığa yazacağımı bilemedim benim için çok şey ifade ediyodu çünkü, ama nihayetinde bir köpekti ve ait olduğu canlının başlığında yazmaya karar verdim. anası cooker babası rus seteri...ilginç bir karışım tabi görüntü olarak enfesti imkanınız varsa siz de bir deneyin derim. rengi siyahtı adından da anlaşılacağı üzere...kulakları cooker kulakları düşünün, tüyleri o kadar uzun değil ama tüylü...tüyleri parlak güneşten de bazı kısımları yer yer kızıla çalıyo...kapkara gözler...çenesinin altında beyazlık var...yakışıklı olmasının yanısıra acayipte sempatikti yavrum benim. zaten çok geçmeden değil mahallenin ilçenin en popüler köpeği olmuştu. hatta bigün kapı çaldı dişi cooker'ı olan bi kadın "kızımın sağlığı için bu dönemlerde çiftleşmesi gerekiyo, sizinkini de çok beğendik, yavruları güzel olur, deneyelim mi?" dedi. hehe kapıyı da ben açmıştım ne diyceğimi bilemedim kuzenler atladı hemen "olur olur" dedi, sonra baya takıldılar kömürcüğüme"şanslı velet şans ayağına geldi" diye...o'da hissediyo muydu neydi utanıyodu lan.. gözlerini kaçırıyodu hisli köpekti bizimki. beceremedi zaten ne biliyim bi gece yalnız kaldılar ama olmadı yavru mavru..nazar dedik üzerinde fazla durmadık. hisli dedim de hakikaten hisliydi. mesela bazen kızdırırdı bizi babam bağırırdı çok üzülürdü resmen küserdi..sonra akşama kadar sev de gönlünü al anasını satayım...bi de babam yıkardı o'nu. bahçede köpüklü köpüklü..masaj yapa yapa valla babam benden çok o'nu seviyodu bence eve gelir gelmez kömür nerde diye sorardı...bana derdi ki "kızım git kardeşine ciğer al" ben de derdim içimden bizim kaan et yemez..sonra alıştım tabi kömür artık kardeşim gibiydi... market alışverişlerine hep birlikte çıkardık...yolda giderken konuşurdum onunla..facebookta hayran sayfası felan bile açmıştım o'nun için. anlatıyodum o'na şu kadar hayranın var diye gülüyodu canım benim...inanır mısınız marketin kapısında beni bekliyodu gözleriyle beni takip ediyodu böyle önüme biri geçsin o'da kafasını büküp yine beni görmeye çalışıyodu... tek kötü huyu acayip ilgi arsızıydı bi sevmeye kalkma hemen sırt üstü yatar sonra sev hep...valla eve hırsız girse yol gösterir cinstendi o derece...diğer köpeklerden biraz küçük olduğu için gittim ona dikenli tasmalar oluyo ya onlardan aldım gerizekalı çocuklara çaldırttı tasmalarını...kaç kere aldım bi sahip çıkamadı o derece... bi de büyüdükçe ne bileyim değişti...sona yaklaşıyoduk sinyalleri veriyodu...bi tane sokak köpeğine taktı kafayı ama köpeğin maalesef kömürcüğümden daha büyük olan başka bi köpek sevgilisi vardı :((( kömürün herkes bizim köpeğimiz olduğunu bildiği için biz salardık o'nu gezer kendi gelirdi.. ama birgün eve geldiğinde dudaklarından kan akıyodu...dövmüş işte o köpek...babam aldı veterinere götürdü.."bi daha sakın gitme oğlum" dedi...ama pek fayda etmedi... velhasılı kelam kömürcüğüm gitti birgün ve bir daha geri gelmedi. sonra çok rivayet çıktı...işte şurda gördük burda gördük diye..babam kaç kere arabayla nerelere gitti belki doğrudur söylenenler diye ama nafile...ama inanın o'na benzeyen her köpeğe acaba o mu diye bakıyorum...abim işe giderken o sanıp bi köpeğin peşinden gitmiş, ama o değilmiş işe geç kalmış anca...hisar'da o'na benzeyen bir köpeğe denk geliyorum hep...içim cız ediyo..ama artık ümidi kestim öldü bence..çünkü ölmese gelirdi eve bi şekilde... neyse 25.05.2011 kayboluş tarihi...sonra da hiç köpek almadık zaten..halbuse ben dedim alalım acısını dindirir diye babam ben bi daha bi köpeğe bağlanmak istemiyorum çok üzülüyoruz sonra dedi...haklıydı bişey diyemedim..bugün kayboluş yıl dönümü yazmak istedim..


bir yıldır bizimle birlikte olan oğlumuzdur kendisi ama biz köpek diyemiyoruz :))


mama lobisi tarafından sığır gibi güdülen, köpek harici diğer hayvanlara aynı duyarı kasmayan , vicdan mastürbasyonu yapan kıt zekalı bireyler topluluğu


türkiye'deki hayvan sevgisinin sokak köpekleri ve sokak kedileri ve onların beslenmesinden ibaret olmasından sebeple gayet yerinde bir tabir olmuştur. vahşi doğadaki yaşam alanları yok edilen hayvanlar konusunda ciddi bir çalışma göremezsiniz. ihalelerle yabancı turistlere avlandırılan hayvanlar için tepki göremezsiniz. fileli oltalarla avlanan balıklar, o oltaların suda yarattığı tahribat için konuşulduğunu göremezsiniz. bütün dertleri sokaktaki kedi ve köpeklerin aç kalmamasından ibaret, o hayvanların neden sokakta olduğu hakkında hiç düşünmeyen, bu konuda bir aksiyon almayan insanlarla dolu her taraf. elbette her canlı gibi onların da aç kalmaması, her koşulda beslenmesi gerekiyor ancak sorun bundan daha da büyük.


çocuğunu çöpe atabilen, ölüme terk edebilen anneler de olduğuna göre şu dünyada sevgisi sonsuz ve şartsız diyebileceğimiz tek canlı. bir tanesiyle 13 yıldır beraberiz. geçen sene nisan ayında leishmania tanısı koyuldu, faydasız kalan pek çok ilacın ve anmak dahi istemeyeceğim bir veterinerin sonrasında kemoterapi ile leishmaniayı yendik ama bu sefer o sancılı süreç boyunca kullanılan ilaçların böbrekler üzerindeki etkisi baş gösterdi. renal beslenme ve besin destekleri ile böbreklerdeki sorun sanki geçmişcesine hayatımıza devam ettik bir süre. eski enerjisine kavuşmuş, yine eskisi gibi koşup oynar hale gelmişti ta ki 20 gün kadar önce yemeden içmeden kesilinceye dek. bebekliğinden bu yana ne versek yiyen doyumsuz hayvan ete bile burnunu çevirir oldu. yine veteriner ziyaretleri, tetkikler, serum falan derken acaba en başa mı dönüyoruz diye düşünmedim değil, insan asla kondurmak istemiyor fakat maalesef ki tekrar leishmania pozitif çıktı. hem leishmanianın hem de tedavi sürecinin yorduğu bünyesi bir de yaşlılık eklenince tekrar leishmania karşısında yavaş yavaş pes etmeye başlıyor. tedavi süresince vücudu güçlü tutmak için protein alması lazım fakat protein alınca böbrekler zorlanıyor, düşük protein alsa hemen kan değerleri düşüp güçsüz kalıyor. veterinere göre yapılabilecek her şey yapılmış, onun kendi bağışıklık sistemi, bünyesi toparlayacaksa toparlanacakmış. insanın elinden hiç bir şey gelmeden hastalıktan minnacık kalmış dostuna bakarken resmen içi eziliyor. koskoca adamım ama her an gözlerim dolu dolu, en ufak bir kötü düşünce ile boşalmaya hazır. nasıl anlatırım bilmem ki resmen içim eziliyor. köpeklerin en az bizim kadar uzun yaşamıyor olmaları tam bir saçmalık.


gelişmemiş ülkelerin sorunudur. gelişmemiş insanlar tarafından normalleştirilmeye çalışılır ve savunulur.


insan tapar şerefsizlerin kullandığı sıfat. he amına koyum evrendeki en önemli canlı sensin. en duygusal canlı da sensin, kralsın pezevenk. olayın özünde ortada bir sokak hayvanı sorunu var kabul. özellikle bazı bölgelerde bu sorun ciddi bir duruma da dönüşmüş durumda. şehir yaşantısı dışında özel hayvan besleme alanları kurulması, sokak hayvanlarının çoğalmasının kontrol altına alınmasını inanın biz hayvan severler sizden daha çok istiyoruz ve bu konuda yerel kurumlara baskı yapıyoruz. can korurken sizin karaktersizliklerinize katlanmak zorunda da değiliz. ama sizde çözüm de yok. tek öneri öldürelim. oldu canım. onun haricinde doğaya ve yaşama saygı duymayı öğreneceksiniz seve seve. öyle değilse sike sike.


çete halinde dolaşanlar ciddi tehlike oluşturuyor haydut gibiler


bi kaç saat önce bir kuzenim önüne aniden çıkan köpeğe motorla çarptı ve kötü yaralandı belediyeler bu konuda çok pasif ne kısırlaştırma yapılıyor ne aşı nede barınaklara toplanma hepimiz bir noktada hayvanseveriz ama insanların canı tehlikede


sizce bir ülkede yaşayanları kim korumalıdır. sokak hayvanlarını da koruyamadigimiz gibi, insanları bile koruyamayan bir yapi var. bu durumun gerçekten sokakta yasamaya calisan hayvanların sucu mudur? ya da ben bir birey olarak bu sorunu çözebilir miyim? çözüm öldürmek, hapsetmek midir yoksa üremelerini engellemek veya kontrol altına almak midir? hiçbir canlisini koruyamayan kim acaba? hep soru ama cevap da bunun içinde aslinda. sokak da da yasayamayacaksa bu hayvanlar nerede yasamali?


"insan", kendisini sürekli diğer tüm canlılarla karşılaştırıyor ve "daha kıymetli olduğunu" iddia ediyor. ben de köpekleri insanlarla karşılaştırayım (ve neden illa kıymet verilecekse onların daha kıymetli olduklarını anlatayım). insanlar, köpeklere göre daha çok düşünüyor olabilir; ama köpekler, insanlara göre daha çok seviyor ve daha az nefret ediyor. yetmez mi? (bkz: daha ne istiyosun ne bekliyosun)


bu sorun hakkında chp hiçbir sorun görmüyor hatta daha çok köpek olmasını istiyorken akp/mhp ise sessizliğe gömülmüş durumda. daha kaç kişinin ölmesi lazım?


dün akşam günbatımında bostancı sahilde idim. bi köpek geldi yanıma. sahipsiz... 1-2 metre uzağıma, arka patilerinin üstüne oturdu. ve günbatımını izlemeye başladı. kulaklarını da yatırdı aşağıya bi güzel. uzun uzun daldı uzaklara ve günbatımını izledi resmen. ben de onu izledim. ya uzundur böyle huzurlu bi görüntüye rastlamamıştım. kulaklarını yatırmış oturan bi sokak köpeği. nasıl güzeldi. neler geçiyordu ki aklından acaba? eskiden sahibi mi vardı mesela? onu mu özledi? ya da yavruları vardı belki de, şimdi neredeler kim bilir diye onlar mı geçti aklından? çok güzeldi be... şu hayattan göçüp gitmeden önce bi köpek sahiplenmeyi çok istiyorum. imkan, mekan meselesi biraz. tam olarak hazır olmama gerek yok, yüzde elli dahi hazır olduğum an yapacağım bunu. sonra beraber denize karşı günbatımlarını izleyeceğiz.


hiçbir hayvan yada canlının sebepsiz yere öldürülmesine katlanamam, görmek istemem. elimin uzandığı yerde de engel olurum. çözüm ararım. kısırlaştırmanın masraflı olduğunu yazan arkadaş bir konuda bilgisi eksik kalmış. merkezi yönetim belediyeye sokak hayvanları için kısırlaştırma besleme sağlık bütçesi veriyor. yani sen bunun hesabını yerel yönetimine belediyene soracaksın. 153'ü arayacaksın hayvanların kısırlaştırılmasını isteyeceksin yapmıyor mu? o zaman eften püften başlıklar açtığın gibi geleceksin o belediyeyi ifşa edeceksin. belediye seçimlerinde kime oy verdiysen hesabını ona soracaksın. o hayvanların ağzı var dili yok. burda nefret pompalandıkça hayvanlara olan canilik olayları artıyor, kafasına kürek vurarak öldüreni mi ararsın gözleri oyulan masumları mı ararsın.. baltayla suratı parçalanan zavallıları mı ararsın. toplama merkezlerinde insanların ne hale getirdiğini anlatamayacağım hayvanlar gördüm. üzerimden atamadığım travmalardan oldular. hiç günahı olmayan tek suçu içgüdüsel olarak dünyaya gelmek olan hayvanların kaderine bak. şu yazılanları okuyunca insan olmanın özelini aramayı bıraktım. çünkü vicdan yok. çözümcülük yok. varsa yoksa yok etmek, katletmek aşkı. resmen bundan besleniyorlar. allah akıl fikir vicdan versin. dışarda bu düşünceyi taşıyan birini bilsem, selam vermem yüzüne bakmam yolumu değiştiririm, sıkışınca bir canlı ölsün diye düşünen mecbur kaldım diye bana ne yapmaz.


bi ara heves etmiştik bakmaya. internette yaptığımız derin araştırmalardan sonra vazgeçtim. sonra komşu kızı heves etti kız dediğim lise bir çocuk sayılır, gitmiş hayvan barınağına yavru bir sokak köpeği almış. alma ücreti 45 lira yemeğiydi osuydu busuydu derken masraf 95 lira olmuş. sonuç: köpek daha ilk günden içeri/dışarı ayırdetmeden böbreğine motor takılmış gibi işiyerek kızı canından bezdirmiş. ertesi gün barınağa geri götürmüş.


köpeklerin hep o suratlarındaki masum ifadenin nedeni yapılan bilimsel araştırmayla kanıtlanmış. sonuç ne mi: biz insanlara tüm istediklerini yaptırabilmek için böyle bakıyorlarmış. böyle giderse dünyadaki en saf canlı türünün insanlar olduğu da kanıtlanacak.


sma bağışları sadece valilik onayıyla toplanabiliyor. köpek besleme, tedavi gibi konularda ise sıfır denetim var. ben de buraya iban yazıp bağış adı altında sizden açıklamasız para transferi alabiliyorum yani. bugüne dek bunu yapan bireysel instagram hesaplarının sahiplerine birer müfettiş görevlendirilse de görsek ne kadar kişi içeriye girecek? hodri meydan.


benimki sevilmek istediginde yanima geliyor, patisini duruma gore avucumun icine/ bilgisayarin uzerine/ bacagima vs. koyuyor ve derin derin gozlerime bakiyor. iletisim yetenegi ve goz temasi ortalama bir erkeginkinden cok ileri. bi de her sozumu dinledigi halde 'op' dedigimde eger cok heycanliysa kafayi diger tarafa cevirmesi yok mu? biliyo operse cok sert opecek, almiyo o riski. superegonu yerim senin.


her ne kadar bu kalıp iğrenç olsa da tam da bu kalıba uyan bir zararlı varlık var. başlıkta daha önce yazılmamış hem de. kim mi o? köpek kriptolarının hastası elon musk. köpektaparlık diye bir şey varsa kurucusu şüphesiz odur.


bu yaratiklar hakkinda daha once hic kesfedilmemis ve bilimde cigir acma potansiyeli olan bisey kesfettim bugun. oturmus dusunuyodum, ya acaba pgce okuyup uzerine bir yil ogretmenlik yapip sonra da education psychologist olmaya mi kassam falan diye, bi yarim saat boyle kafa yordum. sonra ayaklarimin altinda bi kimilti oldu. aa baktim kopek. uc yillik birlikteligimizde varligini ilk kez yarim saat kadar uzun bi sure unutmusum ve icinde kayboldugum derin boslukta sacma sapan seyler dusunmeye baslamisim hayatimdaki anlamsizliktan kurtulmak icin. kopek var ya len evde! bi sevindim bi sevindim. delilik hali geldi gecti dedim kopekle koklastim. bu kopek hayvani insanda cok sarsilamaz bir mutluluk ve tatmin duygusu yaratiyo. boylece insanin hayatindaki tum motivasyon kaynaklarina zarar veriyo. bi adim ileriye gidemiyosun cunku oldugun yerde mutlusun, kopegin var ya lan! o yuzden gec yaslarda ununu eleyip elegini saaptiktan sonra kopek almak lazim. talep ediyorum bilim insanlarindan arastirilsin bu. ben useniyorum ama cikacak dedigim kesin.


ilk yazan arkadaşı hatırlayamadığım ama; okuduğumda kahkahalar attıran çağımızda sıkça karşılaşılan, irrite tipleri ifade eden müthiş kelime.


antalya'da ailesiyle birlikte pazara giden 11 yaşındaki çocuk, çikolata almak için gittiği marketin önünde başıboş köpeklerin saldırısına . küçük çocuğu sol baldırından ısıran köpek etini koparırken, acı içinde hastaneye kaldırılan çocuğa 7 dikiş atıldı. --- habet içeriği --- antalya'nın serik ilçesinde annesi ve ağabeyiyle pazara giden 11 yaşındaki hasan basri kaya, sokaktaki başıboş köpek tarafından ısırıldı. küçük çocuğun sol baldırından ısıran köpek etini koparırken, hastaneye kaldırılan çocuğa 7 dikiş atıldı. çok acı çektiğini belirten kaya, "köpeğin sahibi varsa ona, yoksa belediye yetkililerine hakkımı helal etmiyorum" dedi. anne melek kaya, oğlunu görünce şoka uğradığını belirterek, "allah kimseye evladını bu şekilde görmek nasip etmesin" diye konuştu. ailesiyle birlikte pazara gitti manavgat'ta ikamet etmekte olan ve geçimlerini pazarcılık yaparak sağlayan kaya ailesi, her hafta olduğu gibi salı günü serik ilçesi kadriye mahallesi'nde kurulan pazara giderek tezgah açtı. atatürk ortaokulu 6. sınıf öğrencisi olan 11 yaşındaki hasan basri kaya da annesi melek ve ağabeyi kadir ile birlikte evde yalnız kalmamak için kadriye pazarı'na gitti. baldırından ısırarak bir parça et kopardı annesi ve ağabeyiyle birlikte öğle yemeği yedikten sonra çikolata almak için tezgahtan ayrılarak markete giden küçük çocuk, markete yaklaştığı sırada köpek saldırısına uğradı. bir otomobilin altında gölgede yatmakta olan 3 köpekten bir tanesi küçük çocuğa saldırırken, baldırından ısırarak bir parça et kopardı. acı içerisinde kıvranarak anne ve ağabeyinin yanına gelen hasan basri kaya, komşularının aracıyla serik devlet hastanesine götürülürken, burada gerekli aşıların yapılmasının ardından köpeğin ısırdığı yer dikildi. "acı ile kaçıp annemlerin yanına geldim" hastaneden taburcu edildikten sonra manavgat'taki evlerine gelen hasan basri kaya, anne ve ağabeyine yardım etmek amacıyla pazara gittiğini belirterek, "birlikte öğle yemeği yedikten sonra annemden ve ağabeyimden izin alarak çikolata almak için markete gittim. pazardan markete doğru giderken park halindeki otomobilin altında 3 tane köpeğin yattığını gördüm. ama bir şey yapmayacaklarını düşünerek yoluma devam ettim. tam yanlarına geldiğimde köpeklerden bir tanesi bana saldırdı ve baldırımdan ısırarak et kopardı. acı ile kaçıp annemlerin yanına geldim. buradan hastaneye gittik ve tedavim yapıldı. bana yardım eden hastane çalışanlarına teşekkür ediyorum" dedi. --- haber içeriği ---


kopekleri kendi evlerinden ve sokaklarindan uzakta baskalarinin evinin onunde , sokaginda , dukkaninin onunde beslemeyi hayvan severlik zanneden saldirgan cahil dusuk zekali grup.


sokağa bırakılan mamadan rahatsız olan hanzo normal ama mama bırakan köpertapar öyle mi. tamam hepimiz düşman olalım sıka sıka dolaşalım sokaklarda. biri de yazmış bunlar hep kadın hiç erkek denk gelmiyor diye, bana senin gibiler hep denk geldi ve götüne baka baka gittiler keşke sen de gelsen. konuşarak anlaşamayan insanın hayvanseveri insanseveri yoktur bence ama sokaktaki köpeğe gösterilen sevgiyi bile kıskanıp böyle sikko bir lakap bulmakta zavallılıktır.


köpektapar köpektapardan nefret edenler köpeklerden ve kedilerden nefret edenler toplumsal bir meseleye akıl ve bilim ile yaklaşamayan rasyonel olamayan aslında ruhsal olarak birbirlerine benzeyen rahatsız kişilerdir. asıl bu 3 grubun barınaklara alınması veya bir hastanede tedavi altına alınması gerekiyor. o zaman bu toplumsal meseleye akılcı yaklaşılabilir. imza: sokaktan köpek sahiplenmiş ve ne köpektapar ne de nefret eder ne köpektapar lardan nefret eder rasyonel kişi çare : yasalara uymayanlara yüksek miktar para ve hapis cezası ve sokak hayvanlarının çok ciddi bir şekilde kısırlaştırılmasının takibi bunun dışında olan herşey hava cıva ruh hastalığıdır.


şu hayatı yaşanılır kılan en güzel şeylerden bir tanesi. aile, dost, sırdaş.


sokakta yürüyen küçük bir kız çocuğu, çok sayıda başıboş köpeğin saldırısına . o anlar güvenlik kamerası ile kayıt altına alınırken söz konusu durum sosyal medyada da tepki çekti. --- spoiler --- sokak köpeklerinin saldırıları ve vatandaşları korkutması her gün sosyal medyada ve haberlerde yer alırken, korkutan bir görüntü daha kaydedildi. küçük kıza saldırdılar henüz nerede çekildiği belirlenemeyen bir videoda, sokak köpeklerinin sokakta yürüyen küçük bir kıza saldırdığı görülüyor. korku dolu anlar bir süre devam ederken görüntülerde daha sonra köpeklerin bölgeden uzaklaştığı ve küçük kızın ayaklanmaya çalıştığı anlar yer alıyor. tepki çekti o anlara ait görüntüler sosyal medyada da tepki çekti. kullanıcılar bu soruna bir önce çözüm bulunması gerektiğini belirtti. --- spoiler ---


dünya üzerinde hiçbir insanoğlu sizi, onun karşıladığı gibi hararetle karşılayamaz eve geldiğinizde, üstelik bunu her akşam sanki 10 yıldır görüşmemişsiniz gibi yapması da insanı ayrıca mutlu eder. evde bunlardan bir tanesi varsa her daim gülücüğünüz garantidir. bazen keyifsiz, mutsuz olduğunuzda başını hafifçe bir tarafa eğerek "neyin var ki senin?" bakışı yapar. o an gözlerinden o masum ve soru soran ifadeyi kesinlikle okursunuz. sonra topunu getirip ayaklarınızın dibine bırakarak "oynasak biraz?" der ve bir anda derdinizi tasanızı unutur birlikte oyun oynarsınız. sonra ikinizde yorulursunuz, bu seferde "çekil biraz da yanına geleyim?" der. keyifle kıvrılır yanınıza siz de onun ipek saçlarını severken beraber uyuklarsınız. o hasta olduğunda çaresiz kalırsınız, aç olduğu halde hasta olduğundan dolayı canı yemek yemek istemediğinde içiniz cızz eder, o en sevdiği yemekten bir lokma avucunuza alır "hadi kızım yemen lazım, bak çok güzel" dersiniz. binbir nazla ilk lokmasını yedikten sonra "aslında gerisini de senin elinden yesem?" der yine bakışlarıyla... hiç üşenmez her bir lokmasını tek tek avucunuza alır ona özenle yedirirsiniz... zaten gözleriyle öyle derinden "teşekkür ederim" der ki...yaptığınız her şeye değer. kısacası o hiç büyümeyen küçük bir kız çocuğu siz de onun üzerine titreyen anne rolündesinizdir ve aslında onun her dediğini yapar ve tüm hayatınızı ona göre programlarsınız. gün gelir bir süre sizi göremediğinde "nerdesin sen? ben seni çok özledim ama" dediğinde tek düşündüğünüz onu daha çok sevmek ve onunla daha fazla zaman geçirmek olur. uzun lafın kısası hayatının 10 yılını bu küçük kız çocuğu ile geçiren biri olarak diyebilirim ki : hayatınızın bir döneminde direk iletişim kurabildiğiniz bir hayvanla evinizi paylaşmadıysanız, hayatınızda büyük bir boşluk vardır.


"mama lobisi" diye bir şeyin varlığına ciddi ciddi inanacak kadar düşünme becerisini yitirmiş zihinsel engellilerin "kısırlaştırılma" önkoşuluyla kedi, köpek gibi sokaktaki hayvanların yaşam hakkını savunan insanlar için götten uydurdukları bir tanımlama. çevrenizdeki insanlar sokuk sıfatınızı görüp kaldırım değiştiriyor ya da size sırf menfaati için katlanıyor diye başka insanlar aynı sevgisizliği hayvanlara göstermek zorunda değil. hayvan senden daha sevilmeye ve saygı görmeye layık demek ki. "neden bir hayvan kadar olamıyorum"u sorgulasın bence "köpektapaylayy" diye ağlayan ibişler.


2 tane böyle insan tanıdım, denk mi geldi ne bilmiyorum ama ikisi de sabit fikirli, narsist bireylerdi.


yolda yürürken ve ortada hiçbir şey yokken serserinin biri sizi tehdit eder, gasp eder, üstüne bıçakla yaralar; hatta sevgiline tecavüze yeltenir. tipin biri de yanınıza gelip; 9 aylık bir bebeği göstererek, olur mu insan asla saldırmaz, baksana şunun tatlılığına der, bebeği severken, seni de lanetli gözlerle eleştirir. mutlaka sen kızdırmışsındır der. bu örnek hepinize aptalca geldi değil mi? arada bir fark yok. vallahi de billahi de yok. bir laf vardı, unuttum şimdi kimin söylediğini, "kötü insan yoktur, kötü şartlar vardır ". o kadar doğru bir laf ki. hayvanlar için de kesinlikle geçerlidir. geceleri vahşi bir ortamda köpek çeteleri ile yiyecek mücadelesine giren bir köpek, asla eskisi gibi olmaz. durduk yere sana saldırabilir. tıpkı ayakta kalabilmek için suça bulaşan insanlar gibi. geceleri adam parçalayan o köpekler, gündüzleri o kadar masum yatarlar ki duvar diplerinde, kime ne zararı olabilir bunların dersin. ama işin aslı öyle işlemiyor. şehir hayatı için tehdit teşkil eden canlılar bunlar. meraklısı evinde baksın. güzel lakaptır.


ya bu aq zenginleri arabayla gezdiği için böyle bi tehditten haberleri bile yok anca bize cırlıyorlar. yeter artık daha dün saldırıya uğradım çığlık ve tekme atarak ancak ufak bir morlukla kurtulabildim. fiziki yönünü boş veriyorum bütün psikolojim altüst oldu sokağa çıkmaya korkuyorum bütün gece kabus gördüm. birazdan işe gidicem ama evden dışarı nasıl adım atacağım kara kara düşünüyorum.


bilimsel bir yaklaşıma göre köpekler, kendini insan sananlar ve insanları köpek sananlar olmak üzere iki gruba ayrılıyor. o nedenle kendini insan sanan köpekler ev halkı gibi masaya oturup yemek yemek istiyorlarmış. yemek masasına doğru beni de alın beni de alın der gibi havlamaları bu nedenden sanırım.


daha once bu kisiler hakkinda su entryi yazmistim; (bkz: ) insan yaratilis itibariyle bir dine baglanip inanmak mecburiyetinde hisseder kendisini... sehir insaninin modern gecinen epey kismi dini ve tanriyi icinde coktan oldurdu ve olusan boslugu bir new age diniyle doldurup, kopektaparlik, veganlik, feministlik gibi, kendisi icin dahi gram faydasi olmayip, hem kendisi hem toplum icin zarari yikici olan bu degerler uzerinden saldiriyorlar, farkli dusunen herkese... not: bu arada kopekler toplatilacaksa butun erkekler de toplatilsin diyen feministlere 2 sorum var; 1- butun erkekleri kime toplatacaksiniz? 2- topladiniz diyelim... sinir guvenligini saglayan asker de kalmayinca, ulkenizi istila etmek icin gelecek olan sinir komsularinizin tamami olmak uzere en az 8-10 ulke askeriyle nasil savasacaksiniz? tanim: bir adim otesini gormekten aciz, ileride neyin nelere yol acabilecegini kavrayamayan "50 milyon basibos kopek mesela" ilerizekalilara verilen isim...


plazalar cenneti gayrettepe starbucks önündeki şahane köpeğe seslenmek istiyorum. ya sen nasıl süperli bir hayvansın öyle. hayvan da değil adeta başka bir yaşam formu, böyle ben hayattan tüm beklentilerimi sıfırladım, aşırı uysal ve tatlıyım bu yüzden beni doyasıya sevebilirsin modunda köpek mi olur yahu? ben ki ornitofobisi yüzünden kalp spazmı geçirmesine ramak kalan, hayvanları uzaktan seven insanım bu tombalağa sarılıp boğarak öpesim geliyor her gördüğümde. çocukların da bu modelini seviyorum ben, öyle yapıp yapıp arsızlaştırıp ortaya salıyorsunuz ya yeni nesil ana-babalar, hepsinin ağzına fırıncı küreğiyle vurasım geliyor. köpeğin videosunu çekip ders diye izletmek lâzım esasen. how to be minnoş 101. dur ya yapayım ben bunu. bir sonraki yazımda youtube linkiyle karşınızda olacağım. evet.


ord. prof. dr. abuzer kömürcü beyefendinin bu insanları özetler nitelikteki şu cümlesini hatırlayalım. sen itsin oğlum adam değilsin


insan tarafından sapıkça manyaklaştırılıp psikopat yapılmadıkça sadece insana değil kendi türdaşlarına da ne kadar hoş görülü, kendi sınırlarını ve toplumdaki konumlarının yerini bilen canlılar olduğunu görüyorsunuz. iş yerinin tarlalar arasında arazi olmasından dolayı kendi köpeğimin çevredeki sahipli ve sahipsiz çoban köpeklerinin arasında ilişkiler çok enteresan ve bazen garip geliyor. öncelikle bu köpeklerin hiç biri şiddet eğitimi almış olmadığını belirtmek isterim, iş yerinin yakınlarında bulunan koyun sürülerinin köpekleri de bu işi eğitim ile değil içgüdüsel olarak yapıyor. bu süre boyunca hiç bir zaman birbirlerine gereksiz şiddet uyguladıklarını görmedim. çünkü her hangi bir kavga ve hırlaşma yenilenin vücud dilini kullanarak yaptığı boyun eğme sinyallerinden sonra saldırı daha da ilerletilmiyor. gerekli sinyal alındıktan sonra mağlup köpeğin ortamdan uzaklaşması için fırsat tanınıyor, daha da ilginci eğer mağlubun gidecek bir yeri yoksa belirli bir uzaklıkta kalarak grup içine kabulü bile söz konusu oluyor. insan tarafından özellikle eğitilenlerin dışında hiç bir köpek veya köpek grubu linç etme güdüsüne sahip değil. yani insanlar gibi mağlubun daha çok aşağılanması hatta hayatına kastedilmesi noktasına hiç bir zaman gelinmiyor. kavgaların çoğu, daha doğrusu hırlaşmalar yalancı ısırmalar ve diş yoklamaları ile yapılıyor -ki köpekler gerçek anlamda çok ciddi olarak birbirlerini parçalayacak güce sahip hayvanlar. gerçek anlamda kanlı kavgalar çok nadir meydana geliyor, kavgaların en büyük sebebi yaşam bölgesine giriş ve korunan koyun sürüsü vb. şeye fazla yaklaşmak sebepli oluyor. işin aslı bu durumda bile yine sınırları insan tarafından çizilmiş ve tanımlanmış bir şeyleri korumak adına yapılıyor bu saldırı. özellikle yaşça küçük fertlere hiç bir zaman şiddet uygulamıyorlar, hatta grup içinde yemeğini hiç kimse ile paylaşmayan baskın köpeklerin küçük köpeklerle yemeğini paylaştığına çok şahit olduğumuz bir durum. kişilik ve davranış özellikleri çok değişkenlik gösteriyor, hiç biri birbirine benzemiyor. yani bir çok kişinin hayvanlarda iddia ettiği gibi sadece içgüdüsel şablonlarla oluşturulan bir davranış şekli yok bu canlılarda. kişilikleri yaşadıkları, kendi türdaşları ve insan ile olan ilişkileri ile şekilleniyor. dertlisi, oyuncusu, asabisi, vurdumduymazı, korkağı, bencili ve kıskancı var, bu sayılanların sadece biri veya ikisi değil bunların karışımından oluşan şahsiyetler. birbirlerine özlem duyabiliyorlar ve hatırlayabiliyorlar, mesela kışın en soğuk aylarında komşu köylerin sürülerinin uzun süre meraya çıkmadıkları sürecin sonunda kendi köpeğim 3 yıldan beri tanıdığı ama bir kaç aydır görmediği arkadaşları ile yeniden karşılaşmalarındaki mutluluk ve çıkardıkları inlemeli kesik sesler muthiş güzel. birbirlerini tanıyorlar ve birbirlerine değer veriyorlar, bir yeniden karşılaşmada bunu diğerine hissettirmeye çalışıyorlar. belki daha yazılacak bir çok ufak tefek şey daha var aslında. ama tekrar söylemek istediğim şey bu davranışlar insan şiddeti kirletilmemiş, şehir köşelerinde sefalet ve insan nefretinin hedefi olmamış hayvanlar arasında yaptığım gözlemler. yani aslında insanların köpekleşmesi değil köpeklerin insanlaşması gibi bir durum yaşanıyor sanırım dünyada.


her sokakta en az 5 köpek. artık o kadar büyük soruna dönüştü ki. gece gündüz susmaz havlarlar. gelene geçene hırlarlar. çocuklara saldırırlar. ortalığa sıçarlar. mahallede bisiklet motor kullanmak mayın tarlasından geçmek gibi. bu taparlardan semtimizde 1 adet bulunuyor. köpektapar ablamız 4x4 aracıyla gelip kaldırımlara gelişi güzel mamaları saçar. sonraki sokağa yönelir. yerler mama ve köpek boku dolar. belediye bi defasında toplayıp götürmüş, gidip geri getirmiş aracına tıkıştırmış hepsini. kadınla konuşulmuyorda. rahatsızlık veriyolar insanlara saldırıyolar diyoruz ciyak ciyak bağırıyor. köpeğe hoşt diyeni görsün direk üstüne yürüyor kim olursa o derece manyak.


köpeklerin sokaklarda yaşamasını isteyenlerin zihinsel problemlerinin olduğunu düşünüyorum.


sokak köpeği; hayatının üçde ikisini aç olarak geçiren, kediler kadar şanslı olmayan canlılardır. bundan sebep, sokak köpeklerini doyurmak huzur yönünden insanı nirvanaya ulaştırır.


simdilerde yerinde yeller esen, kanaatimce istanbul tarihinin en basarili mekani olan flatline da sahne alan zamaninin iyi gruplarindan...


çikolatanın köpekleri öldürdüğü doğrudur. onların kalbine ve sinir sistemine zarar verir. yarım kilo kadar çikolata küçük bir köpeği öldürebilir.


köpek terörünü çözmek için vatandaşa ya canını ya malını demeyen büyük birlik partisine oy vereceğim. türk çocuğunu öldüren ite can dostum diyen, türk milletinin parasını katil itlere yediren / yedirme vaadi veren, katil itlerin çocuk öldürmesini anayasal güvenceye alacağım diyen hiç bir partiye oy yok. bu yapılanlar hainliktir, insanlık düşmanlığıdır, türk düşmanlığıdır. amasız şartsız türk çocuğunun hakkını koruyan büyük birlik partisine teşekkür ediyorum. seçilsin seçilmesin, sandıktan 1 oy çıkarsa benim oyumdur.


birlike gezen 3 sokak köpeğinin trafik kurallarını öğrenip, karşı caddeye geçmek için trafik lambasında yeşil ışığın yanmasını beklemelerine hayretler içinde tanıklık ettim. biri dalıp gitmiş olmalı ki yeşil ışığın yandığını fark etmedi. onu da ben uyardım beraber karşı caddeye geçtik.


köpekler ve insanları içler dışlar çarpımı yapabiliriz. iklimini coğrafyasını bildiğimiz buradaki bir yerde köpekler ve insanlar vardır ve biz bunları tanıyoruzdur. sonra başka bir yere gideriz ve oradaki köpekleri tanırız. o başka yerdeki insanlar için buradaki insanlar x oradaki köpekler / buradaki köpekler işlemini uygulayabiliriz. (?)


doğup büyüdüğüm evde benimle birlikte büyüyen canlı. şimdi onun yavrularından biriyle yaşıyorum. annesi gibi maşallah erken kaldırıyor. final günlerinde gecikme sorunu yaşamıyorum. kendisi, tıpkı annesi gibi "kırma"dır. ama 10 tane terrier'e değişmem efenim. o mizacı hiçbir cinste bulamam. dilini yediğim ya.


köpeksiz sokaklar istiyoruz başlığında bolca bulunan.


bugün bir hayvan barınağına gittik ve yarısından fazlası boştu. başıboş köpekler yüzünden sokakta kendi köpeğimizle rahatça yürüyemiyoruz. kafede orda burda otururken sağdan bir köpek soldan bir kedi çıkıyo. asla rahatça yemek yiyemiyoruz. haftasonu balık yemeye gittik solumdaki sandalyeye kedi atladı diğer taraftan at gibi bir sokak köpeği geldi. dün kahve içmeye çıktık keza aynısı ( sigara kullandığımız için açık kısımda oturuyoruz) sayıları gün geçtikçe artıyo, çok bunaldık artık bu durumdan.


hepsi ytü davutpaşa kampüsünden dünyaya yayılmıştır. türlerin kökeni burayı işaret ediyor.


her geçen gün büyümeye devam ediyor ve yakında neler olacak görürüz. eğer teyze olmasaydı, muhtemelen bir çocuk daha gitmişti.


köpeğin insanoğlundan daha yüce ve önde olduğunu varsayan gereksiz tipler topluluğu. köpeklerle dolu bir adaya koyacaksın bunları, tabi ceplerinde mama


normal bir hayvansever ile bunları ayırmadığımız sürece olayın gerçeğine odaklanamayız. zira gerçek bir hayvansever, doğadaki tüm hayvanlara aynı sevgiyi gösterir. evinde kedi köpek besleyen nice düzgün insanlar var. lakin bunlar(köpektaparlar) hayvansever falan değildir. alayı ruh hastası ve sadece köpeğe tapan tiplerdir. köpek çetesi; bir kediyi ya da çocuğu parçalayınca mutluluktan çıldırırlar. oyy benim kuzucum yine kimi deştin bugün diye sevgi gösterirler köpeklere. bunlar bu ülkenin kanserli hücresidir ve derhal temizlenmelidir. ciddi bir milli güvenlik sorunudur başıboş köpekler ve onlara tapan hastalar.


rezalet olan durum artık. geçelim amerika, ingiltere kanunlarına son bulsun bu zulüm.


bu ülkenin kafası çalışan, muasır medeniyetin ne olduğunu bilen gençleri olarak yeni bir oluşum başlatmamız gerekiyor. içinde ne akp olsun, ne köpektapar manyaklar ne de halk tvci düz zekalar. az olalım öz olalım ama birlik olalım. mantıklı düşünenler, eğrinin doğrunun ne olduğunu bilenler olarak bir topluluk kuralım. zaten zekâ bizden yana olacağı için kısa sürede kitleleri arkamızdan sürükleyebileceğimize inanıyorum. yoksa muhalif köpektaparlar, gerici yobaz akpliler arasında sıkıştık kaldık. edit: gerçekten bu konuda tamam birşeyler yapalım diyen varsa bekliyorum. biryerden başlarız belki.


benim lan iyi lakapmiş sevdim ruhozpu çocukları.


hayvanların yaşam alanlarını gasp ettiğimizi iddia eder ama hayvanların yaşam alanlarında yaşamaktan utanmaz. ne hikmetse sadece kedi ve köpeklerin haklarını savunur. aslan, leopar, tavuk gibi hayvanların hakları çok da önemli değildir. kuşların dallara yuva yaptığı gibi insanların da barınacağı yuvalar yapmasını beton yığmak olarak değerlendirir. oysaki her canlı kendi ihtiyacı doğrultusunda yaşıyor.


kimsenin ilgilenmediği bir sorun. sokağımda 4-5 tane kangal olduğunu sandığım aslan parçası var. her sabah çete halinde geziyorlar. belediyeyi arıyorum alın diye bizi değil tarım bakanligini arayın diyorlar. tarım bakanlığı da kopeklerler sahipli ise biz alamiyoruz diyorlar. kopege tasma takmışlar sonra salmislar sokaga. illa bir çocuga saldıracaklar sonra akillanacaklar


21.yüzyılda uğraştığımız şeylere bakın. en azından kısa sürede geçici barınakların kurulup yerleşim alanlarında ki köpek yoğunluğunun azaltılması gerektiğini düşünüyorum. sonrasında gerekirse hayvanseverlerin de katılımıyla kalıcı bir çözüm aransın. köpek popülasyonu o kadar arttı ki eskiden ayda bir kaç saldırı haberine denk geliyorken artık günü birlik saldırı haberlerine denk geliyoruz. yollar hayvan dışkısı dolu, insanlar yere bakmadan yürüyemez hale geldi. 200 insanın yaşadığı sokakta neredeyse 100 köpek yaşıyor. orantısız artan köpek nüfusu yüzünden;hem diğer hayvan türleri acı çekiyorlar,hem de insanlar sıkıntı çekiyorlar.


kim kurtaracak bizi? hiç-bir partinin seçim vaadinde bile yok herkes bu soruna suspus!


bu konuda hayvanseverler anlayışlı ve duyarlı davranmalı. sokağa iki kap mama bırakmakla ya da ne yaptıkları belirsiz, şeffaf olmayan derneklere bağışta bulunmak bu hayvanlar için çözüm değil. hayvanlari koruma dernekleri sadece belediyeler tarafından kurulmali ve bunun için bağış toplamaya yetkili tek dernek olarak yasal düzenleme yapılmali. devletin katkısı ve hayvanseverlerin desteğiyle hayvanların iyi şartlarda yaşayabilecekleri barınaklar kurulup işletilmeli. yasak ırk köpekler toplanıp üremeleri engellenmeli. ve kesinlikle hayvan ticareti yasaklanmalı.


köpeklere tapan ilginç bir tarikatın uyeleri icin kullanilan kelime. saka bir tarafa , ateistlerin doga ve hayvan sevgisini muslumanlara ayet ve hadislerle anlatmaya calistigi ilginc bir ulkeyiz.


önceden barınak falan filan derdik ama iş o noktayı çoktan geçti. köpek, doğada insan olmadan yaşayamayacak bir şekilde evrildi. zaten ya soğuktan ya açlıktan 3 5 yıl içinde ölüyorlar. sahiplenilmeyen tüm köpekler maalesef uyutulmalıdır. toplum ve insan sağlığı her şeyden önce gelir.


tüyler ürperten cinsten yeni görüntüleri paylaşılan sorun. ağzı yayıklar tarafından masumane güzellemeler yapılan bu yaratıkların, gözleri döndüğünde tek suçu orada bulunmak olan o küçücük çocuğu göz göre göre öldüren, birkaçı bir araya geldiğinde nasıl vahşileşen bir it sürüsü haline geldiklerini görüyoruz. ülkedeki mültecilerle birlikte en büyük güvenlik sorunu bu başıboş itler olmasına rağmen hala kayda değer hiçbir şey yapılmıyor olması inanılmaz. itsiz sokaklar istiyoruz. hiçbir medeni ülkede sokakta it olmaz. çok seven alıp evine beslesin, bu varlıkların sokaklarda çoluğa çocuğa gence yaşlıya tehlike saçıyor olmalarına ve buna göz yumulmasına artık son verilmelidir.


bu kitleyi oktay sinanoğlu 20 sene once, milim milim tarif etmis be...


bu tonti$lerle cok ozel bir bag paylasiyoruz, ortak amac ve isbirligi icinde davranis. bir yetiskin bir-bir bucuk yaslarinda bir bebege bir obje gosterdiginde, bebek o objeye bakiyor, hatta gidip ona dokunuyor ya da eline aliyor. yetiskin bu hareketiyle, "su anda benim dikkatim bu objenin ustunde ve senin de dikkatini buraya cekmek istiyorum" diyor, yani yetiskin- bebek ve obje arasinda ucgen olarak tabir edebilecegimiz bir etkilesim var. bebekler gibi kopekler de bu "paylasilan ortak dusunce/amac"i anliyorlar; ilginc bir sekilde yakin akrabamiz maymunlardaysa paylasilan ortak amaca yonelik davranis yok. daha ayrintili halini surada anlatiyorlar (chapter 6, shared goals):


olum yıllardır kısırlaştırma seçeneği uygulanmıyor mu zaten. sorunu tespit etmekten o kadar uzak adamlar kısırlaştırırsan bitecek sanıyor. ben 30 sene önce el kadarken bile köpeklerin kulakları küpeliydi. bi 30 sene daha kafa yorsanız anlamayacaksınız olayı zaten. akıl vermeyin bari.


bu geri zekalılar yüzünden sahilde bile yürüyemiyorum. bugün 150 metrelik kumsalda yatan 14 köpek saydım. bölge bölge yatıyorlar, birbirlerine saldırıyorlar. mekana yeni köpek gelirse hepsi üstüne çullanıyor. aralarına girip kumsalda dolaşmak cesaret ister.


eskiden bunların iki ayaklıları mahallede toplaşıp kime sarsak diye bekliyodu ,hiç dilse onu polise şikayet edebiliyon ,şimdi bunlar laftan da anlamıyo bide hayvan aç daha da saldırgan oluyo,kendi halinde takılanlara bişe demem de gerçekten 5-6 tane kocaman köpüş yanyana etrafta aranarak bakarak dolanınca tedirgin oluyorum ve 10 metre öteden yolumu değiştiriyorum.ama bence bu onların sorunu değil ,toplumda onlara sağlıklı bir yer verilmemesi bu durumu yaratıyor,bence onlar için de hayat çok zor.


ekşici beyaz türk yazarlar, böyle bir sorunun olmadığını öngörüyor. tamam siz güvenli sitede oturuyorsunuz, tuzunuz kuru yaşayın, sokakta neler döndüğünden haberiniz bile yok.her yer öncelikle köpek dışkısı olmuş durumda. bugün bir kadın köpekler yüzünden dükkandan çıkamadı ve evine gecikti, avrupa gibi ya çözeceğiz ya da büyük bir itlaf geliyor demektir. siyasetçiler ise bu konuda ikiye ayrılmıştır. "başıboş" sokak köpeklerini sorun olarak görmeyen partiler şu şekildedir. (bkz: akp) (bkz: mhp) (bkz: chp) (bkz: iyi partisi) (bkz: deva partisi) "başıboş" sokak köpeklerini sorun olarak gören partiler ise şu şekildedir. (bkz: zafer partisi) (bkz: memleket partisi) (bkz: yeniden refah partisi) (bkz: saadet partisi) (bkz: gelecek partisi) (bkz: hüdapar)


sokakta bulunan türlerinin insanları parçalayıp yemeye başladığı tehlikeli bir hayvan türü. türkiye’de çok sayıda başıboş tehlikeli sokak köpekleri mevcut. türkiye’ye gelecek turistlere artık sokak köpekleri konusunda ikazlar veriliyor. köpeklere tapanlara ise ittapar deniliyor.


bazıları köpektapar sıfatının neye dayanarak verildiğini hala anlamamış. köpektapar ifadesini hayvanları seven, onları besleyen, koruyan insanlara demiyoruz. köpektapar'ı hayvanların saldırısına uğrayan insanlara, "kim bilir ne yaptın da saldırdılar göt herif" diyenlere, "ama madem köpekler sana saldırıyor o zaman neden cebinde mama taşımıyorsun" diyenlere diyoruz. köpektaparı, "bu hayvanlar artık kontrolden çıktı, düzgün barınaklar kuralım, onlara barınaklarda bakalım, hepimiz parası neyse verelim işte, birlikte yapalım bu işi" dediğimizde "hoşt ulan! ne demek köpek nüfusunu kontrol etmek, barınaklara almak" diye çemkirenlere söylüyoruz. köpektaparı, evde baktığı köpeği ishal olduğunda sokağa çıkarıp onun bunun kapısına sıçtırtan sonra da "köpek ishal ben ne yapayim? köpeğimin ishal bokunu temizleyecek halim yok ya?" diye çemkirenlere söylüyoruz. hala anlamamakta ısrar ediyorsanız iki ihtimal var. bir, süzme salaksınız. iki, evet siz de o köpektaparlardan birisisiniz.


büyükbakkalköy de o kadar çok var ki… yani yoldan arabayla geçseniz en az otuz tane görürsünüz. bu en düşük rakam. yukarılara çıktınız mı, 70-80'i buluyor…


siz hayvanseverlere beyin yoksunu lakaplar takmaya çalışın, anlayacağınız dilin bu olduğunu düşündüğü bence belli birine denk gelince de ağlayın. açık açık, utanmadan köpekler öldürülsün diyen seri katil ruhlu manyakların cirit attığı bir yerde birinin bedduası şaşkınlıkla karşılanmış. ulan biz her gün zavallı, kimseye zarar da vermemiş hayvanların öldürülmesi gerektiği yazılarını kanımız çekile çekile okuyup duruyoruz sesimiz çıkmıyor. şu beddua konusunda yorum yapabilecek yegane kişiler köpek probleminin vicdana uygun, köpeklerin de iyiliğine olacak şekilde çözülmesini isteyenlerdir. geri kalanlar lütfen az ötede boş yapsın. *allah herkesin evladını tüm kötülüklerden korusun. allah zavallı her canlıyı tüm kötülüklerden korusun.


beyinleri işlevini yitirmiş bazı iki ayaklılar tarafından etrafı terörize etmek amacıyla kullanılan yaratık (bu iki ayaklılar çoğunlukla pitbul tercih ediyor). pre-zöge: bu entryi eksileyecek olanlar bu konuyu söz konusu köpek terörü yüzünden sıcak bir yaz gecesi balkonlarını bırakıp içeri girmek zorunda kalanlarla tartışabilir.


şu kelimeyi kullanan insanların iq'su asla ayakkabı numarasını geçmez. bazı insanların sokak hayvanlarına gösterdiği ilginin çeyreğini ailelerinden görmedikleri için oluşuyor bu öfke ve saldırganlık. genel olarak bakılınca, kontrolsüzce üreyen sokak hayvanları konusunda haklı olabilirler fakat zeka seviyeleri düşük olduğu için, bazı sokak hayvanları gibi sıkıntılarını saldırganlaşmadan anlatamıyorlar. bu tipleri gördüğünüz yerde önlerine bir kap mama ve su koyun biraz da okşayın ki içlerindeki sevgisizlik körelsin.


ortalama yılda 1 kez ölü taklidi yaparak bana şaka yapanıyla yaşıyoruz. bunu kendisinin icat etmesi çok komik; görerek öğrenmedi. taklidi de şöyle oluyor; siz başka bir şeyle ilgilenirken yatıyor yere. ismini söylediğiniz an nefesini tutmaya başlıyor. kuyruğunu da sallamıyor. tamamen hareketsiz. "lan?!" diye yaklaşıyorsunuz hala hareket yok. yanına eğilip sarsıyorsunuz hala hareket yok. tekrar ayağa kalkıp ismini söylediğinizde 2-3 saniye daha sabrediyor, sonra çok çabuk bir hareketle "nası yedim seni hehehe?!?!" şeklinde kalkarak şımarık gülümsemesiyle yanınıza gelip ayağa kalkıyor. "lan ne salak şeysin ya" diye yanağımı sıkacak utanmasa.


bir sevgi derecesi olmakla beraber bir sikme derecesi. ee boşuna dememişler seven sikilir, siken sevilir diye değil mi genco boranlar. "köpek gibi seviyorum abi." "köpek gibi siktim amk."


geceleri dakikada 40 defa havlayabilirler. niye havladigini bilmezsiniz. sesleri de pek derinden gelir. ama uykunuzun ortasina da ederler. saat 3 oldu arkadas, hav hav ne var amina koyayim ya...


tuhaf bir şekilde çözülememektedir. sokak köpeği, başıboş köpek diye bir sorun hiç bir medeni ülkede yoktur.


hayvanseverlikle uzaktan yakindan alakasi olmayan, hayvan severlerle karistirilmamasi gereken guruh… etrafta yarattiklari tehlikeyi umursamadan kopeklere iyilik yaptiklarini dusunurler. ozellikle yanlis besleme sebebiyle kopeklerin insanlara saldirmasina zemin hazirlarlar.. artik okadar sacmalamaya basladilarki, sokak kopegi icin kayip ilani bile var.. yasamkentin demirbas ekibi dedigi, onune gelene saldiran yasamkentteki herkesin illallah dedigi kopek grubu heralde.


önce osurup sonra şaşırıyo ya hayvan. dönüp kıçına bakıyo "bu ses bundan mı çıktı acaba?" der gibi.


dün komşumun itini yatırdık. hanımefendi kesilen ücreti fazla bulmuş gerekirse hayvanı kendi haline birakacakmis. allah belanı versin seninde hayvenseverligininde severken iyidi değil mi her gün anksiyete depresyonu giderdin. pahalı oğlum bu iş paran yoksa girme bu işlere. *köpek sokakta birşey yemiş boğulmuş.boğazina takılmış. akılsız insanlara evlat sahibi de oluyor köpekte. sonuç bu. (takribi 23000 lira istenmiş) 2 gece acil servisi ve doktor ücretleri. siz siz olun köpeğe hayır komutunu öğretin. salmayın. ve sokakta köpekleri destekleyerek şu an için denetlemeyen ama hukuk dışı bir olaya destek olmayın. kurttan türemiş bir nesil. şapşal hayvanlar. bizim ki hem yiyor ama vermiyorum ölçüsü var. hep fit. fit kalacak.


hayvanseverlikle köpek tapar denilen kişilerin durumunu birbirinden ayırmak gerek. depresyona, menapoza ya da andropoza girip iyi gelir diye evine köpek alan pek çok insan tanıyorum. aslında bir canlı olarak köpeğe değer verdiğinden değil kibirli ve bencil olduğu için alıyor. kibirli çünkü kendinden aşağı gördüğü bir canlıyı her gün görmek ona iyi hissettiriyor. bencil çünkü kibrinin okşanması ruhsal bunalımını azaltıyor. kimse tarafından gönüllerince sevilmedikleri için aslında sevilecek özel bir yanları bulunmadığından köpeğin kendisine şirinlikler yapmasından sadistçe hoşlanıyorlar. bunlar arasında en çekilmezi de vıcık vıcık sözde sevgisini püskürtecek insan bulamayanlar. bu kişilerin ağızlarından sevgi adına cıvık mantar fışkırıyor. bunlar insanlara fışkırtamadıkları cıvık sevgilerini gariban hayvanlara fışkırtıyorlar. ha unutmadan bir de (bkz: gerçek hayvanseverlik bu değil) ayrıca pek çoğunun vicdan mastürbasyonuna ihtiyacı var. sözde vicdanlılıklarının müslüman dindarların mekke'ye gidip annelerinden doğmuş gibi günahsız döndüklerine inanmalarından pek farkı yok.


tanım aşırı olsa da birçok hayvanseverin sadece kedi ya da köpek sever olması gibi bir sorundan dolayı ortaya çıkmış ifade. türkiye sokaklarında milyonlarca köpeğin kısırlaştırılabileceğini, sonucunda bu kadar hayvanın sokakta kalmasını doğal bulurlar ve olur da durumun vehametini ortaya koyan örnekler görürlerse, en fazla iki tarafı da eşit suçlu görebilirler. hayvan yavruları aç kaldı diye üzülürler. halbuki insanlar açlık sınırında yaşadıkları için, hayvanlar da artık daha zor beslenecektir ve bu durumun sadece hayvanları ilgilendiren sebebi kendilerinin bu kadar çoğalmasına izin verilmesidir. doğada herhangi bir canlı içinde bulunduğu besin zincirinin eriminin üstünde çoğalırsa ya açlıktan ya birbiriyle dövüşten ölür ama sokaklarda insanlar kadar hakkı olduğunu iddia ettikleri köpeklerin nasıl oluyorsa bu gerçeklerden etkilenmemesini isterler. ki sokaklar türkiye cumhuriyeti'nin vergi mükellefi vatandaşlarınındır. herhangi başka bir canlının değil. sokakta insan ısırılır, mağduru suçlarlar. çünkü diğer insanlardan bazıları sokak hayvanlarına kötü davranmıştır, bunu belirttiğinde bütün sorun aşılmış ve eski çağlarda olsa ısırılan kişi ölmeyecekmiş gibi davranılır. üstüne evcil hayvanları üzerinden sorun tanımlaması yaparlar. çünkü evcil hayvanlardan nefret eden bir kitlenin varlığı, sokaklardaki bu sürdürülemez hayvan sayısı artışının neden olduğu acı olaylardan daha önemlidir sanki. bu insanların epey bir kısmı kopek tapar bile değil mama ticareti üzerinden beslenen parazitler.


canicide fikrine karşı insan topluluğu için söylendiği düşünülen uyduruk kelime


akp'lilerin tayyibe tapmasıyla aynı seviyede bunlar da köpeklere tapar. biz onun kılıyız mokuyuz seviyesinden bahsediyorum. kendilerini de harika insanlar zannederler. o illüzyon dünyasından çıkaramadık. bir akp'liler bir de bunlar, nato kafa nato mermerleri ülkemizin. belki onlar da akp'nin kemik çomarları gibi tapacak bir şey arayışında kaldı bu yirmi yılda, ve bula bula sokak köpeklerini buldular. chp'linin yobazı da böyle oluyor demek.. verdikleri tepkiler yobaz akp'lilerle aynı seviyede artık çünkü. sağlıksızsınız, haberiniz olsun.


"insan, kendi türünden bile olmayan hangi canlıyı bu kadar çok sevebilir?"in cevabı.


geçenlerde köpek ve kedilere gereğinden fazla anlam yükleyen bi teyze bi story paylaşmış. alaturka tuvalete sıçan iki kedi var ve şöyle yazıyor : sifonu çekmeyi bilmeyen insanlar bunlardan biraz hayvanlık öğrenin.. işte bunların zekası bu kadar. video ayrı salak yazılan şey ayrı salak.. bugün de evinde beslediği köpek midesini üşütmüş yatağa kusmus.. bunlar gerçekten beyinsiz birer ruh hastası


calar saat mubarek.. ustelik bir erteleme tusu da yok..


evrim sürecinde insanın da etkili olduğu hayvandır. insanlar kendilerine güven duyuran köpek türlerini destekleyerek doğal seçici tabiata müdahale etmiş ve bu köpek türlerinin günümüze kadar gelmesine ve türlerinin devam etmesine yardımcı olmuştur. tabi dier açıdan bakıldığında insanın gelişiminde de köpeklerin faydası olmuştur. tehlikelere karşı insanı uyarıcı bir görev üstlenmiş hatta korumuştur.


insana insandan daha çok saygı gösteren canlı. o kısacık ömürlerinde öyle bir girerler ki hayatınıza sonrası hep bir boşluk olur. hayatım boyunca köpekler hem en iyi dostlarım oldular, hem de en çok çekindiğim canlılar oldular.. en yakın arkadaşınız olurlar; canınız sıkkındır moraliniz bozuktur, geçer karşınıza sizi dinler, belki aynı dili konuşamıyorsunuzdur ama bakışlarından anlarsınız sizi ne denli anladığınızı.. size en çok saygıyı köpekler gösterirler; mesela siz ona yaşam alanım burası izin vermiyorum dersiniz ve o oraya bir daha girmez. karşılıksız severler; sizi asla yarı yolda bırakmazlar. sizden hiç bir şey beklemeden sadece siz onu sevdiğiniz için severler.. buna en rahat sokak köpeklerinde rastlarsınız. onlara yiyecek bir şey vermeyip sadece başını okşadığınızda dahi sizi bir sonraki görüşünde kuyruk sallayarak yanınıza gelecek, kendince halinizi hatırınızı soracaktır.. sorumluluk aşılarlar; tembel insanın işi değildir köpek bakmak.. her gün tuvaleti için gezdirmeye çıkartırsınız ve o sırf size olan saygısından akşama kadar gerekirse gelmenizi beklerler.. sizin ona karşı sorumuluğunuz vardır. tıpkı çocuğunuzla ilgilendiğiniz gibi ilgilenmeniz gerekir.. neşe doludurlar, hayata bağlarlar; canınız bir şey yapmak istemiyor mu? hayattan soğudunuz mu? hemen bir köpeği ev arkadaşınız yapın, bir daha hüzünlenmek nedir unutursunuz. sizinle oyun oynar, sizi neşelendirir, sizle birlikte miskinlik yapar. sizinle şakalaşır. köpeklerin mizah duygusu çok gelişmiştir. bir bakarsınız ki gamdan kasvetten, melankoliden eser kalmamış.. şapşaldırlar; en sevdiğim özellikleri de budur.. hep çocuk kalırlar.. her zaman masumdurlar. kısacası; köpekler iyi ki varlar ve insanoğlunun yaptığı en iyi işlerden birisidir, onları evcilleştirerek en iyi arkadaşlarından biri yapmak. not: sokaktaki dostlarımız için, kışın sığınacakları yuva ve bol yiyecek. yazın da bol bol su desteği yapmayı unutmayalım...


köpeklerde inanılmaz bir sahiplenme huyu var. her şeye "benim" diyorlar. "benim evim, benim alanım, benim insanım, benim yemeğim, benim sürüm" bu sahiplenme huyları nedeniyle koruyucu özellikleri de oluyor. yani aslında kendilerine ait olan bir şeyi koruyorlar. sahipleri için bir şeyi korumuyorlar. kendilerine ait bir şeye zarar verilmesine, dokunulmasına asla tahammül edemiyorlar. kendilerinin olan bir şeyin çalınacağını düşünüyorlar. insan köpeğin sahibi olduğunu düşünüyor ancak aslında köpek insanları sahipleniyor. köpeklerdeki bu sahiplenme huyu onun iyi bir koruyucu olması için şart elbette ancak aynı huy insanda olunca hiç hoş olmuyor... "benim" yerine "onun" gerçeğini kabul etmek gerekiyor. aksi halde insanın nefsinde bulunan köpeklik de geçemez.


antik yunan'da köpek çok sevilirdi. kediler mısır'ın göz bebeği iken antik yunan'da onun yerini köpek ve gelincik almıştı. onlar yemek arkadaşı, çocukların dostu, sahibine savaşlarda dahi eşlik eden bir yoldaştı. hesiodos köpeğin sık sık okşanmasını telkin ederdi. tarihçi arrhianos köpeğin başını öpmeyi ve onu yatağa almayı öğütlerdi. onlara mezarlar dahi yapılırdı. bir mezar anıtında şöyle yazar: "ey yolcu, şimdi bu anıta bakıp da bir köpeğe ait diye gülme, ne olur! sel gibi yaşlar akıtıldı uğruma ve efendim kendi elleriyle topladı küllerimi. bunlar da onun sözleri." antalya müzesi'nde sergilenen ms. 3.yy sonrasına tarihlenen bir köpek lahdi bulunur. yazıtın okunabilmiş kısmında şöyle yazar: " rhodepe'nin mutluluğuydu o ...diye çağırırlardı sevimli stephanos'u onunla oynayanlar. saklıyor içinde bu mezar birdenbire ölümün alıp götürdüğünü. kaybolup giden stephanos'un mezarı bu. ağladı ona rhodepe ve bir insan gibi gömdü onu. ben, köpek stephanos yaptırdı rhodepe mezarımı." asırlar geçti ve köpekler hala insanlarla paylaşıyor yaşamlarını. modern insan genişledi, gelişti. hayvanlara ise daraldı, zorlaştı yaşam. sonra pis dediler, katil dediler, yokoluşla istediler çözümleri. modern insan daha çok dedi, vicdanını ufaltarak.


hayvan sevgisi bebek sevgisinin bir uzantısıdır evrimsel bağlamda. öyle ki, hayvanlar evcilleştirilirken insan bebeklerine benzerliklerine göre seçilmiştir. bu yüzden çoğu evcilleştirilmiş hayvanın vahşi türdeşlerine göre fiziksel ve psikolojik farklılıkları vardır (kediler istisna olmak üzere). bu yüzden hayvanlara minimum düzeyde bile olsa sevgi hissetmemek onlardaki insani özellikleri sezememek oluyor ve hayvan nefretinin de sağlıksız bir durum olduğunu gösteriyor. aşırı hayvan saplantısı da psikolojik olarak normal değil ama bu iğrenç sözcüğü kullandığınız her insan da aynı tipleme değil. köpektapar dediğiniz insanların bazılarında muhtemelen kendinizde bulamadığınız şeyleri görüyorsunuz ve bir çekememezlik durumu oluyor içinizde. bu arada sokak köpekleri sorununun "uyutularak" (öldürme işlemini masum gösterme için uydurulan bir diğer sözcük) çözüleceğini sanıyorsanız temel matematik bilgisine sahip değilsiniz demektir. bu hayvanlar her zaman kendi içlerinde üreyerek çoğalmıyorlar. bir hevesle çocuğuna vesaire köpek alıp, hevesi geçince sokağa bırakan insanlar denetim altına alınmadıkça ne kısırlaştırmayla ne öldürmeyle bu sorun biter. başta bu sokaklara köpekler neden geldi? köpek insanın yarattığı bir hayvandır ve insanın yanında yaşar. sokak köpeği olgusunun nedeni de gene insanlardır. tl;dr: sokak köpeği sorununun çözülmesi için yapılacak tek şey hayvan sahiplendirmenin denetim altına alınması, takip edilmesi ve petshoplarda canlı hayvan özellikle memeli satışının yasaklanmasıdır. şimdi rahatlıkla kabullenemediğiniz şeylerden dolayı insanların "köpektaparlığına" laf ederek hayatta bir değeriniz olduğunu kendinizi inandırmaya çalışmaya devam edebilirsiniz.


klavye başına oturan pembe götlülerin, köpekleri (aslında hayvanların tümünü) seven insanlar için uydurdukları hakaretvari lakaptır. ancak, bir sözün hakaret olması için söyleyenin karakterli ve ahlaklı olması gerekir. ben, yalnızca kendini ve buna istinaden kendi türünün menfaatini gözeten ilkel ahlaki yapılara sahip, yani "gelenek öncesi düzey"ye sahip olan bu zatların dediğine aldırış etmem. zira bu zatlar, bir canlının taş ile darp edilmesinde beis görmezler. yapılması gereken şey bellidir. hayvanlara darp uygulayan, işkence eden ve öldürenler için medeni ülkelerdeki gibi hapis cezaları gelmelidir. 21. yüzyılda türcülük duyarı kasan mahlukların da artık götte yaprak elde mızrakla yaban hayatta yaşamadıklarını anlamaları lazım. o devir binlerce yıl önce bitti.


çözülmeyeceği kesinleşmiştir. parasi olan yabanci yaşamaz sirf bu sebepten dolayi bile...


bunun bir de keditapar versiyonu var. evinde muhtemelen kedi yoktur, varsa da en cinslerindendir; lakin sokakta kedi beslemeye bayılırlar. gelelim başlıktaki mevzuya. bu insanlar kanaatimce iflah olamazlar ve ülkenin nerdeyse her tarafını köpek terörüyle terbiye etmeye ant içmişler. tüm hayvanları çok sevdiğini iddia eden şahsım için, evcilleştirme süreci başarıyla tamamlanmış bu canlıların yeri artık dağ, taş, bayır, sokak değil biz insanların yanı olduğudur. hele hele köpek gibi ebat itibari ile insana zarar verecek bir canlının sokaklarda başıboş gezmesi ülkemiz için övünülecek bir durum değil, aksine hindistan’dan hallice bir kültüre sahip olduğumuz için. yeri geldiğinde batı kültürünü referans alan insanlarımız, iş kedi köpeğin sokaklarda barınmasına geldiğinde neden üç maymunu oynuyor acaba? çoğu batı ülkesinde bırakın köpeği sokakta kedi göremezsiniz. demem o ki, ülkemiz 40 yılı aşkın süredir pkk terörüyle nispeten belli bölgede mücadele ederken, bizlerin bu tiplere karşı tüm yurt sathında mücadelesi zorlu ve meşakkatli olacaktır hiç şüphesiz…


başlığın altına yazılanları okursanız hep aynı tarz "erkek"lerin bu kelimeyi kullandığını göreceksiniz. mümkün mertebe muhatap almayın, alacak olursanız ezin ve kafalarına basın. tanım: beyinsiz turnusolu kelime.


ne alakadır bilinmez fakat travestilerin birbirlerine hitap şeklidir .


üzüm yememeleri gereken hayvanlardır. üzüm yedikten sonra böbrek yetmezliği başgösterebilir, çok yüksek miktarda üzüm yediyse köpek ölüme kadar gidebilir.


birkaç yıl önce iş nedeniyle başka bir şehre taşındım. yaşadığım bu şehrin en elit mahallesinde ikamet ediyorum. tinercisi, çingenesi, suriyelisi, afganı yok, dilenen bile görmedim neredeyse ve insanlar çoğunlukla bunlardan rahatsız olurken biz sokak köpeklerinden rahatsız oluyoruz. bir gün iş çıkışı eşim beni alamadı servisle döndüm ve sitenin 100 mt gerisinde gelmesini bekledim. 4 tane köpek sokağın başını mesken tutmuş uçana kaçana havlıyor. mahalleden her gece acı acı köpek çığlıkları yükseliyor resmen mesken kavgasına birbirlerini boğazlıyorlar. her biri bir bölgenin efendisi ve akşamları oralara kimse giremiyor. hafta sonu öğlen vakti evden çıktık sokak bitene kadar manyak gibi kovaladı, bu standarttır nasıl manyak gibi diyeceksiniz ama resmen arabanın önüne önüne eğim veriyor az kalsın çarpacaktım. durdum birde yine standart durunca susarlar diye daha çok havlamaya başladı. hareket ettim gene aynı hareket dur kalk dur kalk resmen sokaktan zor çıktık. hanım arabayı sürüyor olsa muhtemelen korkup heyecan yapardı ve bunun çoluğu çocuğu başka arabası bisikletlisi var bir anlık korku ile allah korusun her türlü kaza yaşanabilir. bu tarz başlıklara hep yazıyorum çünkü bu işin artık gerçekten çözülmesi lazım. sorun bu hayvanların varlığı değil onlarda can ancak, kendilerini her işedikleri bölgenin hakimi sanmaları gerçekten büyük bir sorun. edit. ayrıca benim anlamadığım bu türün çoğunluğu insanlara muhtaç, tabiatta bunların misyonu nedir bilemiyorum, av desen değil avcı desen değil. şayet avcıysa sokak kedilerine saldıranları da çok görüyorum bunların canı yok mu? şehir hayatı bu vahşi doğa değil, bu durum ne kadar sağlıklı ve mantıklı ben çözemiyorum. savunmalar mantıklı gelmiyor, yok sevsen bir şey yapmaz falan diyenler var kimi insan korkuyor yani sevemiyor bu insan suçlu mu? hayvan severlerin yalnızca köpeklerin tarafından empati yapması bu durumun çözümüne engel oluyor.


köpeklerin insan yaşamını tehdit etmesinden keyif alır. bu alanın daha da büyümesi için çaba gösterir. halk plajında yüzersin sokak köpeğini çağırıp senin yanında suya sokar. oturduğu sokağa çevredeki sokak köpeklerini doldurur. evinde bir adet cins köpeği vardır. onu gezdirirken tüm sokak köpeklerini arkasına takıp mahalleye gövde gösterisi yapar. en ufak bir uyarıda bağırmaya ve kavga etmeye hazırdır. pis kokar. insanlarla iletişimi sıfır noktasındadır. sadece kendi gibi köpektapar tayfa ile iletişim kurar.


10 sene önce ailemizin bir bireyi olan arkadaş bugün aramızdan ayrıldı. bana en çok koyan şey ilk geldiğinde tasmayı sevmiyordu ve onu 8 kiloluk haliyle kucağımda dolaştırıyordum. bugün arabaya yerleştirirken gene kollarıma aldım 40 kiloydu ama hiç hissetmedim kollarımda geldi, kollarımda gitti :( çok sinirim bozuk. çok zor bir durum


şafii mezhebine göre dokunulmaması hiç bir şekilde temas edilmemesi gereken hayvandır. bildiğim kadarıyla doğuda çoğunluktadır şafii mezhebinden olan insanlar. okuduğum şehirde tanışmış ve üzgünüm ama kendilerinden pek haz etmemiştim bu inanışlarından dolayı. çevre yollarında üstlerinden geçilir. araç durmaz. öylece yol ortasında kalır kimse dönüp arkasına bakmaz merak etmez. " ne yapıtın " sorusuna yüzünüze uzaylıymışsınız gibi bakaılarak " ma insandır!" cevabı verilir. hayvana saygı sevgi duymayanda insan sevgisi aranmaz!


yeni tasindiklari evde labrador golden retriever kirmasi köpekleriyle birlikte yatan arkadasim ve abisi geceyi eglenceli kilmaya yeminlidir. abi köpegin agzina üfler; a: arkadas b: abi b: fuuuoooo a: aaa abi bak burdan üfledin surdan agzi acildi nihohiahah b: dur bakiim, oha dur dur lan o benim disim dur a : ??? on disi takmaymis üflerken köpegin agzina girmis. sonra o disi direk yerine mi takti yoksa yikadi mi gülmekten soramadim.


yetkililerin üç maymunu oynadığı sorun. haberlerde haftanın 4-5 günü banko başıboş köpek sebepli ölen yada yaralanan çocuk görmeniz muhtemel


2 kardeş farklı zamanlarda başıboş köpekler tarafından saldırıya uğramış, 5 yaşındaki nehir saldırıya uğrayıp hastaneye kaldırılıyor. aynı gün öğleden sonra kardeşi 2 yaşındaki ali asaf muhtemelen aynı köpekler tarafından aynı yerde saldırıya uğruyor, 15 gün yaşam mücadelesi verdikten sonra vefat ediyor. evet büyük ihtimalle aynı köpekler tarafından. bırakın önlem alınmasını katil köpeklere dahi müdahale edilmiyor artık. en aznıdan insan kanının tadını almış bu canavarlar toplanıp uyutulsaydı bu aile faciası önlenebilirdi.


özellikle göz ve çene kısmı aşırı leziz olan vasat hayvan. gözlerini kısık ateşte 5 dakka pişirip, közlediğiniz çene etine atarsanız leziz bi yemek elde edersiniz. korede yedim ve korede öğrendim bunu.


sayfanın paylaştığı her konuda köpekperest bir gerizekalı çıkıyor ve böyle bir sorun olmadığını köpek dişlerini göstererek anlatmaya çalışıyor. sokakta köpek bulunması çocukluğumdan beri beni ürkütüyor. bu hayvanların tehlikesiz sorunsuz olduğunu savunmak apaçık cahilliktir.


köpek sahiplenmek istiyorum doğrusu. çok değişik bir duygu bu evlat gibiler. kediden farkı köpekle kurulan bağ daha güçlü oluyor kedilerin doğası gereği. günah evde diyenleri de dinlemiyorum. o sizin görüşünüz ben bu kadar yararlı depremlerde falan kullanılan bir hayvanın evde günah olduğunu düşünmüyorum. aksine bakabilecek insanları köpek, kedi sahiplenmeye teşvik etmek lazım.köpek sahiplenmek istiyorum doğrusu. çok değişik bir duygu bu evlat gibiler. kediden farkı köpekle kurulan bağ daha güçlü oluyor kedilerin doğası gereği. günah evde diyenleri de dinlemiyorum. o sizin görüşünüz ben bu kadar yararlı depremlerde falan kullanılan bir hayvanın evde günah olduğunu düşünmüyorum. aksine bakabilecek insanları köpek, kedi sahiplenmeye teşvik etmek lazım.


köpektapar kişilik bozukluğu hastalığından müzdarip, insanlık düşmanı oksijen israflarına verilen isim.


adam köpeğe çarpmamak için direksiyon kırdığı için kaza gerçekleşmiş, zekâ özürlü cahil diyor. kafayı yemiş bunlar.


insanın en iyi dostu derler köpek için, kısmen doğrudur. köpek evcilleştirilmiş/evcilleştirilebilen hayvanlar içinde insanla en uyumlusudur. dosttan ziyade insanla aralarında hiyerarşik bir ilişki kurulmuş olup köpek çoğunlukla insana temel ihtiyaçları bağlamında bağımlıdır ve insanla uyumu sayesinde bu temel ihtiyaç karşılığında insana güvenlik ve/veya dostluk sağlar.


adaptasyon ve mutlu olabilme yeteneğine hayran olduğum canlı. her güzel günün, havanın, huzurun ve bir arada olabilmenin tadını çıkartmanın üstadı. yalnız kalmaması gereken. ona göre değil.


kara para aklamak adına kullanılan psikolojisi bozuk primatların genel adı.


şahsıma ait olanı bir adet labrador retrieverdır ve dünyanın en salak köpeklerinden biridir. ısırırım suratımı yalar, poposuna hafifçe vururum suratımı yalamaya çalışır, kapı çalınca gelen herkese kuyruk sallayıp beni sev beni sev diye mızıklanır. oyun oynarken bile diş geçirmişliği yoktur. uysal ötesi aptal bir yaratık... işte bu hayvan, bazen evin içinde yerde yatarken kendi kendine boşluğa hırlamaya başlıyor. hayatında hiç kimseye hırlamamış hayvan, böyle 1-2 dakika bildiğin dişlerini göstererek ve acayip korkunç bir surat ifadesiyle boşluğa bakıp hırlıyor. sonra pat diye hiçbir şey olmamış gibi aynı salak moda geri dönüp uyumaya-yatmaya devam ediyor. tırsıyorum sözlük. ve o anlar hiç yaşanmamış gibi üzerinde düşünmeyip hemen aklımdan çıkarıyorum.


başıboş sokak hayvanlarının varlığı insanlık ayıbıdır. bu meseleye taş koyanlar, direnç gösterenler, insanlarla dalaşmaya müsait, her zaman kavga çıkarmek için zaman kollayan, geçimsiz, kontrolcü ve hırçın tiplerdir. kendilerinden anlayış ve mantık beklemiyorum. evcil hayvanlar özellikle köpekler, insana evrimsel süreç boyunca çok yakınlaştılar. köpek yavruları da her zaman şefkat objesi oldular. bu süreçte köpeklerin beyin kimyası değişti, boyut olarak kurtlara nazaran ufaldılar. yeri geldi, kurtların saldırılarına karşı canlarını feda ettiler. bu alışveriş karşılıklı oldu. zahmetsiz yiyeceğe karşılık bekçilik. içlerinden en sevimli ve uysal olanları seçerek yolumuza devam ettik. insan önce doğadan çekilerek yerleşik hayata geçti, sonra da şehirler kurdular. bu geçişler suni seçilimle köpekleri daha küçülttü. bundan dolayı köpek türüne bir borcumuz yok. bugün yerleşim yerlerinde, insanların kalabalık oldukları yerlerde sahipsiz başıboş köpeklerin hiçbir mantıklı dayanağı yoktur. insanlar artık gruplar halinde avcı toplayıcı olarak yaşamıyorlar. sahipsiz hayvanlar bizim orkak bir değerimiz değildir. sorumluluktan kaçarak kudurmak iyi bir iletişim biçimi değildir. hayvan beslemek, sahiplenmek için iş resmiyete binmek zorunda. saldırgan bir hayvanın sorumluluğu sahibi olmalı, hayvan doğası gereği hayvandır. yaşam habitatızda sahibinin yanıdır. hayvanlar aleminde güçlü zayıfı ezer, orman kanunları geçerlidir. köpek sürüleri bundan muaf değildir. belki kabullenmekta zorlanıyorsunuz ama gerçekler sizin anlam dünyanızdan farklı. barınaklarda da durum farklı olmayacak. ben buna ödenek verme taraftarı değilim. karnını doyurmakta zorlanan, barınma hakkı olmayan insanlar var. mültecilere gelene kadar da zaten kendi insanlarımız var. çok uzun bir zaman olmadı, seneler önce eskişehir'de annanesi babası akademisyen genç bir kızı sokak köpekleri parçalamıştı. kendisi de sokak hayvanları aktivistiymiş. ıssız bir bölgeye sahipsiz hayvanları beslemeye gidiyor ve o esnada saldırıya uğruyor, parçalanıyor. canlı doğası sözkonusu olduğunda bunun romantizmi de idealizmi de biter. ortada kalan şeye psikoz denir.


bazıları çocuklara düşmandır. bunu açık açık belli etmekten çekinmezler. çocuklara saldırı haberlerinde içten içe sevinirler. sanki medeni bir ülkede yaşamak suçmuş gibi gidin başka yerde yaşayın der. çocuklara sokakları çok görür. tipik bir çocuk düşmanı enrtysi örneği


alinmadan once ailede alerji testi yapilmasi gerektiren hayatin anlami varlik. eger alindiktan ve alisildiktan sonra birisinde alerji cikar da vermek zorunda kalirsaniz benim gibi yatak dosek yatar aglayip durursunuz gunlerce...


bugün ilginç bir video izledim. tüm hayvanseverlerden açıklama bekliyorum, bahanesi ne olabilir bir insanın şunu yaşaması için:


sokaklarda neden hiç yavru köpek yok?


şöyle bir video ile karşılaştım ve içim parçalandı. o zavallı adamın yerinde bizler veya yakınlarımız da olabilirdi. tüm başıboş hayvanlar tehdit değildir ama saldırgan olan hayvanların sokaklardan toplanıp rehabilite edilmesi lazım. sokaklarda ne kadar az saldırgan hayvan olursa bu hayvanlara olan toplumsal sempati de artar. burada bu hayvanları düzenli olarak besleyen, onları tanıyan hayvan severlere büyük bir sorumluluk düşüyor.


su anda biri solumda digeri sagimda bana yaslanarak uyuyor. iste boyle tum yorgunlugumu da stresimi de atiyorum ben. ne guzelmis megerse bu eseg kafalilar. gecen hafta affedersin bok gibi gecti. sadece boyle durdum izledim olanlari. uzuldum, kizdim, kirildim ancak bi damla aglayasim gelmedi. persembe is cikisi geldim eve. kapiyi actim kimse yok. iceri girdim 5 sn kadar durdum kimse gelmedi. karsilamiyorlar. 8 senede ilk kez. enem bi baktim onca sinir bozucu olaya aglamayan hiyar honkurerek agliyor. ya iste oyle cok seviyorum. ihtimali bile kalbimi söküyor yerinden. salaklar balkonda uyuyormus megerse. sesimi duyup kostular. az once de buyuk itime zimba takildigini yazdigim entry'yi okudum. ulen ne tehlikeli bi entry o. bu sari it gocup giderse benden evvel, onu okur okur zirlarim artik. ay niye bu kafalara girdim ben ya. gencecik benim kizlarim ve turp gibiler turp. hih.


birçok hayvan gibi, insanın vahşetine maruz kalan hayvandır.