çocukların parkta güvenle oynayamaması, yetişkinlerin sokakta rahatça, arkalarına bakmadan yürüyemiyor oluşu bazı insanları nasıl rahatsız etmez anlamak mümkün değil. gelin köpektaparların argümanlarına bakalım.. 1- başıboş köpeklerin verdiği zararların daha fazlasını insanlar birbirine veriyor... doğrudur 85 milyon içinden bazı insanların, sayısal olarak daha çok istismar, cinayet ve bilumum suçlara karıştığı gerçek. bu suçlar cezalandırılıyor ki sokakta başıboş köpek görmek istemeyen bizler bunların suçlarının daha da arttırılmasını istiyor/söylüyoruz zaten. dolayısıyla bu argüman sokakta başıboş yırtıcı hayvan dolaşmasına bahane olamaz. 2-belediyeler görevini yapmıyor, hayvanlar kısırlaştırılırsa hayvanlar eceliyle ölür ve bu sorun ortadan kalkar. belediyelerin görevini yapmadığı gerçek, ancak zaten 10 milyon üzerinde olduğu söylenen ve müthiş bir hızla artan popülasyonun kusursuzca kısırlaştırılması, sokağa hayvan terk edenlerin hakkıyla takip edilip cezalandırılması hayatın doğal akışına aykırıdır. bu türkiye'nin hiç bir belediyesinin becerebileceği bir iş değildir. dolayısıyla bu argüman yıllardır denenip becerilememiş ve aksi sonuç vermiş, yanlış bir argümandır. 3-barınakların hali perişan, köpekler orada sefalet içinde yaşar, vicdan buna el vermez. sizin vicdanınız nasıl bir vicdan ki köpeğin üzerinde çatı bile olmadan soğukta, sıcakta, karda, yağmurda sokakta yatmasına, bir kap su/mama koyup vicdanını rahatlatmak isteyen tesadüfen biri çıkarsa diye beklemesine razı geliyor. sokakta tüm parazitler, hastalıklar, açlık sefalet varken bu köpeklerin düzenli beslendiği ve veteriner gözetiminde sağlığı takip edildiği barınaklara sevk edilmesi daha doğru değil midir? burada köpektaparların hepsi böyle barınaklar yok diyecektir haliyle. belediyelerin yaptığı gereksiz harcamaları hepimiz görüyoruz, 2 makam aracı satsalar dev bir kompleks inşa edebilirler. dolayısıyla belediyelere baskı yapmak, gerçek hayvan severlerin organizasyonuyla mama/yemek temini yapmak en kolay/adil yoldur. aslında yukarıda sayılan maddeler birer teferruattır. hiç bir medeni ülkede şehirlerin sokaklarında insan öldürebilen hayvanlar başı boş gezemez. emin olun bununla mücadele eden insanlar evlerinde sokaktan sahiplendiği hayvanları beslerken, bu köpek taparlar cins köpekler alabilmek için binlerce dolar para saçıyor. hepiniz etrafınızda bu tipleri görüyorsunuz. sokakta, varoşta yürümüyor, toplu taşıma kullanmıyor oluşları bunları gerçeklerden koparıyor. ve tabi mama lobisi denen hırsızlar, daha çok kar amacıyla bu sorunun bitmesini istemiyor. duygu sömürüsü ile zengin olup, sosyal medyadan bizleri linçleyerek, sosyal sorumluluk maskesi altında daha çok mama satarak cepleri doldurmaya devam edecekler. insanlar da linç yememek için bunlara ses çıkarmıyor, lütfen sizde bu mahalle baskısını kırın ve ses çıkarın.


nereden anlıyorsa, yatmamdan 15-20 dakika önce gidip yatağımı ısıtan hayat arkadaşı.


"tapar" kısmını ironi olarak kabul edersek zira elhamdülillah müslüman inanıncına sahibim. köpek sever kişilere (ki bir köpek sahibi olmadan nasıl canlılar olduğunu kurulan sevgi bağının ne kadar kuvvetli olduğun anlayamazsınız), bu saçma sapan yakıştırmaları yapan kişilerin zeka seviyelerine, topluma katkılarına baktığımda bizim prensesin günde 2 defa poşetle aldığım boku kadar bile olmadığını gördüğüm için hiç sallamadığım bir ergen yakıştırmasıdır.


aşağıdaki paylaşımın altında bolca bulunan tür.


sokaktaki köpeklerin ağır bir hüzünlü bakışı var. her gördüğümde, ilgilendiğimde ya da başka bir zaman farketmiyor hep o bakış mevcut. bir köpeğim var. sokaktan gelme kendisi. ve o bakışı silinmesi zamanla sevgiyle değişti. bu sabah yürüyüşümüze sokaktan başka bir köpek daha katıldı. yol boyunca oynadılar...şakalaştılar ya da aralarındaki iletişim her ne ise... o hüzün dolu bakış yine vardı :(


sadece kendisine bir parça ekmek veren bir insan için kendi hayatını hiçe sayıp onu kurtarabilecek kadar asil ve farklı bir hayvandır.


her sarılıp öptüğünde bir psiko-terapi seansı görmüş kadar olursun.


bugun karanlikta arabasini parketmeye calisan, cok iyi tanimadigim komsumu gorunce "bu o beyaz kopegin kadini mi?" diye soruverdim. once guldum kendime ama cok mantikli birsey soylemisim aslinda. biz onlarin insaniyiz, onlar bizim kopegimiz degil. cunku onlar daha bilge, daha sadik, daha ulvi yaratiklar. ben sami'nin insaniyim mesela. (bkz: bir köpeğe verilebilecek en güzel isim/@regina phalange) oyle olmasaydim heralde su an cok kotu bir ruh halinde olurdum, hayatim isiginin cogundan mahrum olurdu. ama sami bensiz de yasardi. iyi ki varlar...


sözlükte uydurulan en rezil kelime. bu lafı sözlükten başka bir yerde duymadım. ilginçtir ki bu kelimeyi kullananlar da kendini dindar olarak tanımlayan insanlar. dindar bir insan nasıl başkasını allah'tan başka bir ilaha tapmakla itham edebiliyor aklım almıyor. kalbiniz temiz değil sizin.


hindistan'da inek kutsal bizde köpek.köpeğin yeri sokak değil.seçim öncesi şu soruna da çözüm bulsalar iyi olur.


ekşi dahil hükümette bilerek çözmüyor. bu konuya suçluluk yapanlarin uçurulmasi lazımken trend topic olduğunda bile konu sol frameden ya yok oluyor ya da düşüyor. daha ben birşeyle uğraşmam. böyle baskıya ben ne yapayım tek başına. nick altima girdiler takmadik. aktroll dediler takmadik. atatürkçü değilsin dediler takmadik ana bacı sovduler takmadik.cigeri 5 para etmez ittaparlara ses çıkarmayan güruh düşünsün bundan sonra.


köpektapar, itperest, karabaşperver ne derseniz deyin, şu anda fiyat/performans açısından berbat bir yerde yaşamamızın yanında son derece önemsiz. şahsen köpekler bu ülkede sorun edeceğim en son şey. her ay gelirimden binnnlerce lira kesilmesinin sebebi köpekler değil. enflasyonist ortam köpeklerin sürekli üremesinden kaynaklanmıyor. 10 km’lik yolu 2 saatte gitmemin nedeni köpekler değil. köpekler yavrularını veterinerden alırken suv’lerini yolun ortasında bırakmıyor. köpeklerin yavruları canıma veya malıma kast eder mi diye endişelenmiyorum. köpekler sırada beklerken önüme geçmiyor. köpekler hakkımı gasp etmeye çalışmıyor, mobbing yapmıyor. daha ne olsun?? norveç’teki bir herifin 10 katı kadar vergi veriyoruz ve karşılığında elimize geçen sıfır (0). esas sorun bu. ülkede kontrolsüz nüfus artışı ve artan cehalet nedeniyle her şey çökerken, köpeklere kafa yormak için cidden paralel evrende yaşıyor olmak lazım. konu köpeklere gelince "avrupalı" kesiliyor hemen, kurallara uymaya gelince "orta doğulu". yok öyle yağma, ya hep ya hiç.


birisine hak etmediği değeri ölesiye çok verdiğinde, onun seni kaçınılmaz olarak yerine koyacağı hayvan çeşitidir.


sayın içişleri bakanımız mafya ve çetelerle verdiğiniz mücadelenin şehirlerimizi daha güvenli kıldığı hususunda ortak bir kanaat var ve milletimiz müteşekkir. ancak şehirlerin güvenli olması yetmiyor, sokakların da güvenli olması lazım bir çok yerde çocuk, kadın ve yaşlılar köpeklerin saldırı tehdidi nedeniyle evlerinden dışarıya çıkamıyorlar bir veriye göre son bir yılda 24 can kaybı, 535 yaralı var. sokak köpekleri ile ilgili mücadele öncelikle belediyelerin görevi, bakanlığınız belediyelerin bu konudaki sorumluluklarını takip etmekte midir? sayın sağlık bakanımız, sokak köpekleri saldırmasalar dahi, bir çok paraziter hastalığın yayılmasına sebebiyet verebilmektedir. köpek saldırıları ve köpek sebepli hastalıklar istatistikleri ve bu konuda alınan tedbirler nelerdir? her iki sayın bakanımız, meclisimizin 2019 yılında hazırladığı 132 sıra sayılı hayvan hakları hakkındaki raporun sokak köpekleri ile ilgi alınması gereken tedbir önerilerinin ilgili kurumlarca uygulanması hakkında bir takibiniz bulunmakta mıdır ?


pek tabi, aslında türkiye'ye özgü bir durum değildir ki bu durum. dünyanın her yerinde, sahiplerinin çobanıdır, köpek. o yüzden, saldır dersen saldırır, ama kontrolden de çıkar. zira aklıyla değil, içgüdüsüyle hareket eder. bunlarda süperego pek gelişmemiştir, id önplandadır. lâkin en kötüsü, hiçbir durumun yokken, hiçbir şey yapmamış ya da hiçbir şekilde onunla temasa geçmemiş bile olsan, saldırabilir. yapısı öyledir çünkü. işte, sokakta başıboş bir köpek görürsen, tırsar ve açıktan açıktan geçersin. bunu yapmazsan işin yaştır. sakın unutmayın, yine de köpek bizim dostumuzdur, kardeşimizdir. ki zaten insanın da en iyi dostu köpektir, derler. akrostiş ne güzel şey.


sicak ve yumusak hayvan. gobusune hafifce vurunca pat pat ses cikan sisko. antidepresan gibi bir sey. deli gibi agladigimda bile bu salak sey yanima gelip bir yerleriyle bana degince butun aglama istegim kaciyor. anlamadim gitti. zorluyorum zorluyorum aglamaya devam edemiyorum. kiziyorum, git suradan pis hayvan diye itekliyorum, miziklayip daha beter yapisiyor. tabi sonrasinda dayanamayip kulagindan, gobeginden minik isiriklar aliyorum. ben de kopeklesmisim sanirim fark etmeden. gecen aksam da arkadaslarla arabada giderken havlamaya kalkmisim. hayret.


tuvalet eğtimini alana kadar sevginizi sınayan, bazen yaptığı hareketlerle lan bu senden akıllı dediğiniz, sevgiliyle ara açmayı çok iyi beceren, sevdiğiniiz her şeyin içine sıçsa bile genede aptal bi bakış atarak sizde mutluluk hormonu salgılanmasına sebep olan varlık.


aynı köpek türdeşleri gibi tekken tehlikesiz ama bir araya geldiklerinde çok tehlikeli olabilen, evrimsel süreçlerle açıklanamayan, ne kendisine ne de çevresine faydası olan istilacı, tuhaf bir organizma.


başıboş köpeklerle beraber toplatılması gereken canlı türüdür.


bu sabah işe yürürken bir ara kafamı kaldırıp karşıma baktığımda bana doğru koşan 5 köpeği fark etmemle kalbim durdu resmen. benim gibi fobisi olanlar için sokaklar iyice survivor alanları oldu. sürekli sağımdaki solumdaki insanlardan yardım isteyip köpekleri kovmasını veya gidecek gibi değillerse benimle aynı yönde yürüyen birinin bana yolda eşlik etmesini istiyorum. bu ülke canımın sıkkın olduğu bir gün kaldırıma bakıp dalgın dalgın yürüme hakkımı elimden aldı.


muz ile cipse çok kibar davranan bi tanesini tanıyorum..ek olarak muhabbet kuşuna benziyor giderek, yediğim herşeyi yeme potansiyeli bunda da var..


kendinden başkasını sevmeyen narsist onun bunun çocuklarının kendinden başka herşeyi her canlıyı seven hümanistlere taktığı lakaptır..


hayvanseverlere hakaret ettiğini zanneden, birileri gibi ötekileştirme yapmaya özenen çomarlarca kullanılan ifade. kullananlar ekseriyetle tırsak ve ılık kişilerdir; o yüzden gülün geçin yüz vermeyin.


sadık, insan dostu, kimisine göre hayat arkadaşı olan bu hayvaları dolaştırmaya çıktığınızda sürekli duvar ve direk diplerini koklar bu hayvanlar ve ne gariptir ki bir daha o mıntıkadan geçmeyeceğini bildiği halde o koklamadan sonra işine geliyorsa kişisel bilgilerini işeyerek bırakan hayvandır. asla tükenmek bilmeyen içgüdüsel bir azmin sonucudur belki bu eylem.


biz diyoruz bunlar hayvansever değil petsever diye! ulan inek hayvan değil mi?


bizim çözemediğimiz, ama bhutan krallığı denen 770 bin nüfuslu, bir karışlık asya ülkesinin çözdüğü sorun: görselde yazanın kelime kelime çevirisi: "bhutan 150.000 başıboş köpeğini aşıladı ve kısırlaştırdı - dünyada ilk ülke olarak." biliyorsunuz kısırlaşan erkek hayvanın saldırganlık sorunu neredeyse anında ortadan kalkıyor. bu sayede bhutan'ın yakında başıboş köpek sorunu ortadan kalkacak, en fazla on yıl sonra da başıboş köpek kalmayacak. bunu da katliamsız gerçekleştirecek, çünkü adamlar budist, cana değer veriyorlar. orada köpek sayısı az diyenler türkiye ile bhutan'ın yüzölçümünü, ekonomisini filan bir zahmet karşılaştırsın. (edit: aşağıya bhutan'ın küçüklüğünü gösteren bir entry gelmiş. aslında tam da dediğimi destekliyor, onlar bile yaptıysa türkiye neden yapamasın?) belediyeler bunu yapabilirdi. ben ve tanıdıklarım (istanbul) yerel ve büyükşehir belediyelerini seçerken başıboş köpeklere itlafsız ve insanca ama mutlaka çözüm bulunmasını, kedilerin ise kısırlaştırılarak yaşam koşullarının iyileştirilmesini beklemiştik. bunun için belediyelerin beş yılı vardı, ellerindeki veteriner müdürlüklerini etkin kullansalar beş yılda bu sorun ortadan kalkmıştı. ve fakat, köpeklerin yoğunlaştığı ilçeler de çoğunlukla büyükşehir ile birlikte uyumlu çalışamayan karşı partiye ait, bizim ilçede tek tük küpeli gariban kısır köpekler var ve bütün gün uyuyarak ömür dolduruyorlar. dış ilçelerin belediyelerinin etkin çalışmamalarında partizanlığın rolünün olduğunu düşünmek istemiyorum.


bunun bizim evde yaşayanını o kadar çok severim ki, benden sonra ölsün isterim.


vallahi ben ilgili entryi kelimenin anlamı için okudum.edebiyat öğretmeniyim ama hıza yetişemiyorum,şaşkınım.


insanların kızdığı zaman birbirlerine söylediği hayvan türü. son yıllarda artist veya snob diye tabir edilen kişilere "o kim ki?!" yerine kullanılan "o kim köpek?!" kelime grubunun vurgu noktası.


resmen 150 sene arkadan geliyoruz. batı bu sorunu çoktan çözmüş, biz hala insanları sokak köpeklerinin bir sorun olduğuna ikna etmeye çalışıyoruz.


bakımı, çocuk bakımından farklı olmayan canlı.


site çocuklarının sokaktaki hayvanlarla ilgilenenlere taktıkları isim.


ankara batıkent de sabahın köründe dışarı bakınca oha lan bu kadar köpek ve sahibi nereden çıktı dedirten olay.


reelde iti bundan önce defalarca yaşanmış örneğinde (sokaklarda çocuklara saldıran bir sürü köpek haberini okuduk, hatta öldürülen bile oldu) olduğu gibi oğluma saldırsın kendisiyle konuşmama gerek kalmadan gereğini yapacağım ruh hastası kişilere verilen isim. dayağı yermişiz filan... allah yaşatmasın velakin yakın zamanda bir sürü örneğini izledik videolarda çocukları parçalayan sevimli dostlarımızın. net bir şekilde paylaşmak gerekirse öyle bir durumda sadece köpeği gömmek acımı dindirmeyecektir.


bu kelimeyi kullananların çoğu akplidir. olmayanı da gizli akplidir.


koku alma yeteneklerinin ne kadar gelismis oldugu insanlar tarafindan asla anlasilamaz.


ülkücü sekter kliklerin birbirlerine hakaret etme biçimidir. kendini bozkurt olarak gören şahıs ya da gruplar, rakiplerini köpek olarak değerlendirir.


köpektapar değil hayvanseverim, sokak hayvanlarını zehirleyenlerin anasını avradını ...


bir bisiklet sürücüsü olarak artık usandim. rahatça tek başıma bu başıboş köpeklerden dolayı suremiyorum. bir gün yolda ölmeme neden olmazsa iyi.


iyice cigirindan cikmis sorundur. geceleri kopek havlamalari ve kavgalarini duymayi gectim, artik pencerem acikken her sabah bir kadin cigligi ve imdat bagirislariyla uyaniyorum. mahallenin itleri o kadar cogaldilar ki her sabah bir kadina saldiriyorlar ve sabahin korunde ciglik, bagiris, cagiris, kiyamet kopuyor. millet mudahale ediyor, sonra aynen devam. artik kopeklerin insafina kalmisiz, gun boyu kime isterlerse saldirabilirler. biz de onlar saldirinca ikna etmeye calisiyoruz. olaya bak aq.


bazı kelimeler vardır, kullanan insanın seviyesi hakkında fikir verir size. bu da onlardan biri benim için. kullandığını duyarsam etrafımda birinin, mümkünse hayatımdan çıkarır, değilse olabildiğince mesafe koyarım arama.


seviyorum ben bunları. ama tanıdık olursa. tanımadıklarımı sevmem. tanıdık oldu mu severim. mesela benim evin kapısının önünde var bi tane. tanıyor beni. havlamıyor bana. başkasına havlıyor. ben bunu sevmeyeyim de ne yapayım lan? adam beni tanıyor işte. tanıdık. ben de besliyorum keretayı, halini hatrını soruyorum. akıllı hayvan. halden anlar. ancak tanımadık oldu mu korkuyorum ben bunlardan. dengesiz de olabiliyorlar çünkü. yabancı ile iyi anlaşmıyor bazısı. ama tanıyınca güzel. yazık lan bunlar bir de çok ezik bir hayvan. itaat etmek için programlanmış. yazık valla. üzülüyorum bazen. kedi kadar bile değiller yani. kedi siklemez kimseyi. kendi hayatını vardır. köpecikler öyle mi? değil. yazık valla.


öyle bir rant kapısı ki anlatamam :mamayı satan üreten kazanıyor, hiçbir halta yaramayan işsiz güçsüz insanlar güzel cukkalıyor, meriçler düşürüyor, işi olmayan avukat çevre yapıp iş kapıyor, siyasiler oy topluyor, veterinerler ekstra iş alıyor, iyilik meleği erkekler sevgilisine hava atacam diye senin adına mama bağışı yaptım diye karizmayı bonusluyor. tek kaybeden ise sokak hayvanları , bu insanlar kuru mamayı atıp gidiyor ama tüm o soğuğu ve çileyi bu canlar çekiyor. çözüm çok basit ama bunlar çözümsüzlük için her şeyi yapıyor.


maalesef ülkemizde komik bir $ekilde devam etmekte olan orta çağ sorunu. çocukları katleden bu canavarların hala sokaklardan toplanıp barınaklara yerle$tirme/sahiplendirme/uyutma yapılmaması resmen bir facia. oysa devlet erkânları ve bizzat cumhurba$kanı, bu canavarların sokaklarımızda barınamayacağını vaat etmi$ti. canavarların toplanmasından sonraki adımın da, bu itsever/köpektapar $uursuzların toplatılıp rehabilite edilmesi olarak öneriyorum.


bunun yüzünden insanlarla daha doğrusu karşı cinsle duygusal ilişkilerimin sekteye uğradığını fark ettim. diyorum pandemi bırakamam şimdi bir yerlere, evde tek de fazla kalamaz, zırt pırt her yere gelemem, gezdirmem lazım. aslında iyi turnusol, biri aksi yönde tutturuyorsa işlerin yürümeyeceğini anlıyorsunuz. pişman değilim, sorumluluğumdan mutluyum. bir düşün yani senden önce senelerce o varmış, cidden gelip düzeni değiştirebilir misin? bros before hoes. köpekler dahil.


iyice sapıttılar. (bkz: pitbull'un parçaladığı küçük kızla alay etmek) köpektaparlar sinirden içinizdeki pislikleri kusmanızı keyifle izliyoruz. beslediğiniz teröristler toplanıyor ve biz daha çok keyifleniyoruz.


erkan petekkaya oynuyorsa kesin iyi birşeydir diye izlediğim ama üç başarılı oyuncusuna rağmen(erkan petekkaya , kerem atabeyoğlu, devin özgür çınar ) berbat olmayı başarabilmiş berbat dizi.


bugün yeşilköy sahilinde yürüyordum. bakırköy belediyesi’ne ait bir araç geldi ve görevliler sahildeki aşısız bir köpeği alıp araca koymak istedi. bir anda bir kalabalık toplandı. aracın önünü kestiler. yemin ederim bir kadın ölümü göze alarak kendini aracın önüne attı. ben böyle bir şey görmedim. küfür kıyamet! ulan adam kaçırsalardı bu kadar tepki göstermezlerdi. daha görevlilerin ne yaptıklarını dahi anlamadan bir sürü insan bağırmaya başladı. belediye de tepki geleceğini hesap etmiş olacak ki tek bir köpeği almak için bir sürü güvenlik görevlisiyle gelmişti. tabi ki kavgada köpektaparlar kazandı ve o bağrış çağrışta birileri aracın kapısını açtı ve köpek araçtan kaçıp uzaklaştı. belediye aracını tekmeleyerek ve görevlilere hakaretler yağdırarak gönderdiler. kaldı ki bakırköy belediyesi sokak hayvanları konusunda en hassas belediyelerden biri. mesela birkaç hafta önce rte köpeklerle ilgili açıklama yaptığında tepki için ilçenin dört bir yanına köpektaparları orgazma erdirecek afişler asan bir belediyeden bahsediyorum. olayın videosunu da çektim ama şimdilik bırakıp gideyim. yarın o köpek birilerine saldırırsa sorumlusu orada görevlilerin kamu hizmetini yerine getirmesine engel olanlardır. benim küçük çocuğum var ve ben o yolda güvenle yürümek istiyorum. bu, benim vatandaş olarak hakkım. köpek isteyen evinde beslesin. sokak, köpeklerin yaşam alanı değildir.


gidip kumbağ'ı görün... gece uyumak imkansız... ama yine de köpekleri çok seviyorum...


ne zaman ne yapacağı belli olmayan, dört ayaklı tehlikedir. ısırdığında ve kovaladığında kendisinden nefret ettiren canlı türüdür. tercihim her zaman kedilerden yana olmuştur.


uzun zamandır bunların küçük olanlarının neden diğerlerinden daha agresif olduğunu merak ediyordum ki merakımı şu bbc linkiyle az da olsa bbc earth bu konuyu okuyucularına sormuş ve priyanka habib isimli bir ablamız, köpeğin boyutu küçüldükçe asabileşme oranının arttığını ileri sürmüş. ona göre bu asabiyetin nedeni, küçük köpeklerin büyük köpeklere göre dış tehlikelere karşı daha savunmasız halde olduklarını bilmeleri ve tepkilerini hırçınlaşarak göstermeleriymiş. bu olaya "küçük köpek sendromu" adı vedildiğini de yeni öğrendim. bizdeki karşılığı (bkz: napolyon kompleksi) küçük köpeklerin genelde diğerlerinden daha agresif olmalarındaki bir diğer etmen ise köpek sahiplerinin köpeklerine bir köpek gibi değil de, bebekmiş gibi davranmaları ve "diğer köpekler zarar verebilir" düşüncesiyle köpeklerinin yeterince sosyalleşmesine izin vermemeleriymiş. bu düşünce, kısmen gereksiz sayılabilecek bir endişenin ürünü olabilir. aşırı endişeli köpek sahiplerinin en doyurucu örneklerinden : (bkz: kaniş cinsi köpeğini çantasında taşıyan tikky) zamanında sözlükte de bahsedilmiş: (bkz: küçük köpeğin çok havlaması sendromu)


ülkedeki 15 senelik psikiyatristin bile kendi sorunlarına çaresi yok. öyle bi sığlık ve sığırlık...


sorun insanların hayvan sevmesi değil, insanlara veya yavrularımıza olası zararlarını görmezden gelerek, onları yeğ tutmasında. belki de onları kendi yavruları olarak kabul etmesinde. bu çığırtkan tiplerin, genelde belli bir yaş üstündeki kadınlar olduğunu da şu videoda fark ettim. adana'da köpekler toplanınca ciyaklayan kadınlar/@linus torvalds sokakta köpek olmaz, sağa sola mama bırakan alıp evinde baksın.


bu ara sahiplenmek istediğim, ama annemin izin vermediği hayvandır.


bugün if istanbul bağımsız filmler festivalinde izmirde gösterimi yapılan ve izleme şansı bulduğum esen ışık filmi. bir yanda her gün hayatımızın içinde varlığını hissettiren erkek şiddeti, erkek egosu, yıkılamayan toplum tabuları, utanç duyduğum ülkemiz gerçekleri; diğer yanda ise, bu mide bulandırıcı pisliğin içinde tertemiz, naif kalabilen insanların yaşamı çok yalın ve samimi bir üslup ile sinemaya aktarılmış. filmin başlangıcında pippa baccaya ithaf edildiğini gördüğümde nelerle karşılaşabileceğimi tahmin ediyordum, beni yanıltmadı, çok vurucuydu. sadece cemo' nun annesine sarıldığı an, uzun ince bir yoldayım ' ı söyleyen beyazlar içindeki gelin, hayat'ın bir anda sağ gözünden akan gözyaşı damlası ve son sahneleri için bile izlenmeye değerdi.


kedileri pek sevmezler. 3 kedimi parçaladılar ondan biliyorum.


it tapar sorunu çözülmeden asla çözülmeyecek sorundur.


köpek soy olarak etçiller takımına ait bir familyadır. insanlar tarafından üremeleri kolaylaştırıldığı için (farklı cinslerin kırılması sonucu oluşturulan) dört yüzden fazla türü vardır.


hep gülüyormuş gibi görünen hayvanlar. şebeklik yapınca çok tatlı oluyorlar.


"sokak köpeklerine yönelik operasyonun perde arkası" adlı yazıda anlatılan, masum hayvanların canını, korkunç bir nefret dalgası yaratmak uğruna kendi çıkarları için kullanmaya çalışan pislik yaratıkların yarattığı suni gündemdir.


yıllar yıllar önce, ankara sakarya caddesi daha paçozlaşmamış, türkü barlarca istila edilmemiş, öğrenci ve memurun iç çıkışı iki bira yuvarladığı, kitapçıları, çiçekçileri ve barları ile uğranılası bir yer halindeydi... o ara tek başıma yaşamaya başladım. iş çıkışı bazen gidiyorum, içiyorum sonra da ayrancı'daki evime kadar yürüyorum. neyse bir gün fakülteden kalma arkadaşlar falan rakı içtik. sonra rumeli'de işkembe içelim muhabbeti derken hadi bir bira daha bir tane daha derken oldum zum. eve doğru yürüyorum, atatürk bulvarı'ndan gideyim diye caddeye yöneldim. oradan güvenpark'a girdim. 3 tane kocaman sokak köpeği. normalden de büyük, hele alfa olanın kafası ayı gibi. neyse ben oynamaya başladım, bunlar da baktı zararsız sarhoş bu. eğleniyorlar benle yeminle. sarılıp dolanıyoruz bildiğin, birinin patileri omzumda, ben büyüğüyle sarılmış durumdayım. öpücem, öpücem diyorum. hadi len bize gidelim dedim. bildiğin dedim! abi köpekler etrafımda, oynaya oynaya koşa koşa gidiyoruz. meclisin önünden de geçtik, oradan ayrancı. abi binaya girerken köpeklere sus işareti yapıyorum, kafamın güzelliği hesap edin. kıkırdayarak alt kattaki eve girdik. 3 koca köpek ve ben benim salondayız. dedim acıktık kardeşler. ekmek sepetinden 4 adana söyledim. evde bira vardı onunla devam ettim. sonra sızmışım. uyandığımda sabah olmuş tabi. gözümü açtım, güvenpark'ta köpeklerle oynadığımı hatırlayıp gülümsedim kafayı bir kaldırdım 3 köpek karşımda! has... derken ayıktım tabi. yerlerde adana dürüm paketleri, gece kesip su verdiğim 5 litrelik su kabı falan. neyse bunlar da gayet memnun bana bakıyor. neyse kardeşler dedim haydi çıkalım,-da şimdi binadan 3 köpek... ayrancı ahalisi hayvan sever nasıl olsa hadi dedim. çıktık. bebelerle yürüyoruz. mama aldım koydum önlerine. dedim elveda, sıkılırsanız evi biliyorsunuz. bazı günler geldiler, gördükçe yemek su götürdüm. sonra üçü başka maceralara yelken açtı herhalde bir daha görmedim. zaten oradan da taşındım. bu da benim sokak köpeği anım


içinde geçmesine rağmen köpek bile olayın bir tarafı değil. gerçekten her şeyin bokunu çıkarma huyu kopektaparlarda çok var. bu hikayede kaybeden köpek o derece.


güvenli sokak hakkımızı gaspetmeye çalışan! ortalığa yemek döküp halk sagligini tehdit eden, 10 -20 köpeği bir arada besleyen, çocukların ölmesini sağlayan! gerçek hayvan severleri sağmal inek gibi dilenerek sağan! arada bir hayvanları kesip doğrayan, zehirleyen sonra başkaları yapmış gibi acıklı videolar eşliğinde paylaşan ! hayvanları kullanarak geçim sağlayan, bir köpeğe kürekle vurulunca ortalığı ayağa kaldırıp, bir çocuk paramparça olunca ses vermeyen! hatta sevinen! kısırlaştırma yapılınca köpeklerin ısırmayacaklarını söyleyen hayvanları kullanıp bu ülkenin insanlarına düşmanlığını yapan bütün ors çocuklarına verilen isim!


iktidar taraftarından farkı olmayan tiptir. iktidar taraftarı da iktidar ne yaparsa yapsın ona tapar, köpektapar için de durum farklı değildir. tartışmayın, izah etmeye çalışmayın, kafanızın yorulduğu ile kalırsınız.


bugün 3. kez okuduğum sokak köpeği saldırısı haberi. kadıncağız boynundan kritik yaralanma yaşamış ve hayati riski devam ediyormuş. ittaparlar belanızı bulun!


doğasında bölge koruyup saldırmak olan hayvanı "ama çocuk bir şey yapmasa saldırmazdı" diye memleketinin çocuğuna karşı; biyolojiye tamamen aykırı olarak, kitlesel olarak, sırf türü köpek diye savunan kitleler var. bildiğin türcü ama kendi türü de değil; hatta kendi türünden, kendi ülkesinin hem de çocuğuna karşı savunuyor. saldırıya uğrayan savunmasız çocuğuna karşı, ona saldıran saldırgan hayvanı savunuyor. benim aklım izanım almıyor bunu. zamanında atam kuduz vakaları artınca ne yapmış, çözmüş. bu hale getirenler utansın. yani toplayın da koşulunu yordamını sikeyim, isterseniz götünüze sokun 15 milyon köpeği bizi alakadar etmez.


akpliler nasıl suriyelileri afganları ve pakileri kayırıp türk halkından nefret ediyorsa , köpektaparlar da köpekleri canlılar arasında kayırıp insanlardan kedilerden ve diğer tüm canlılardan nefret ediyor, hatta köpeklerin öldürdüğü çocukları bile hoş görebiliyor, bu insanlar toplumsal bir sorun olarak yerini aldı artık günümüzde, fetöden daha beterler bence.


yanınıza taş, riskli yerlerden geçiyorsanız sağlam bir sopa alın. bir köpek saldırısında sopa ile köpeklerin bacaklarını hedef alın. bacaklarını kırıp kendinizi kurtarın. diğer bölgelere göre köpeğin etkisiz hale gelme ihtimali daha fazla çünkü iyi bir sopa darbesi köpeğin bacağını kırıyor.


sosyal medyada mama ve veteriner parası dilenerek yolunu bulanlar yüzünden katlanarak büyüyen sorundur.


tanım:hangi amcık ağızlının ne sebeple kullandığı belli olmadığı uydurma kelime. hayvansever bütün dostlardan allah razı olsun. bu dünyayı kendinden ibaret zannedenlerin de alayının zürriyetini sikeyim.


"sokak köpeklerinden niye tırsıyorsunuz? siz korkaksınız, köpekler durduk yere saldırmaz" diye zırvalayan gerizekalı köpektaparlar


kültürümüzde eşsiz bir yeri olan hayvandır. hem sadık bir dost hem de en aşağılık karakterle özdeşleştirilen bir hayvan olmasıyla içinde bulunduğumuz derin kültürel çelişkinin ete kemiğe bürünmüş halidir.


sürü psikolojisi ile haraket eden hayvanlardan biridir.


6 köpek, 8 yaşındaki çocuğu neredeyse parçalamış, kulaklarına kadar koparmışlar. cebinde mama bulundurmadığı için binlerce ittapar, çocuğun evinin önünde eylem yapsın. bu bilinçsiz küçük çocuklar yüzünden köpecikler insan eti yemek zorunda mı?


bugunun anlam ve önemine ithafen kısaca bir şeyler yazmak istedim film ile ilgili. if'te açıkçası fazla beklentilerle gittigim filmlerdendi ve gayet başarılı buldum. farklı 3 hikaye, hiç dramatizeye girmeden oldukça yalın ve başarılı anlatmış anlatacagını. klişeleri verecek gibi yapıp, pışık yapmış hatta. 2 farklı kadın bir çocuk üzerinden giden bu hikaye, evet ki zaten pippa bacca'ya ithaf edilmesinden de anlaşılacağı gibi 2 farklı kadının sinir bozucu acısına ve mendil satmak zorunda bırakılan berbat bir ailede yetişen masum bir çocugun hayatından bazı kareleri anlatıyor. ama dedigim gibi bunu o kadar dogal ve yerinde yapmış ki yönetmen, oldukça begendim. tanım ise, gayet başarılı bir türk filmi. kadınları ezen, döven, şiddet göstermeden de kıran, parçalayan, üzen tüm erkeklere tokat gibi olacak film velhasıl kadınlar günü de kutlu olsun. not: çağla akalın'ın oyunculuğuna bayıldım.


beslememe nedenim on, yirmi yıl gibi süreyi aşmayan ömürleri (bildiğim kadarıyla öyle) ben bu hayvana alışacağım alışacağım sonra hop ölecek ya ben yakınımı kaybetmiş kadar üzülürüm. yani muhtemelen benden önce ölecek bir yakınım olacak ondan dolayı bu tatlı sevimli hayvanları hayatıma sokamıyorum.sevgili sözlük eğer biliyorsanız elli altmış yıl yaşayan cinslerini bir mesaj kadar uzağım.


yalnız köpekler adama kuyruk sallıyor. bir şey yaptığı yok. köpektaparlar abartmalarıyla ünlüdür. çığlık atarlarsa köpekten değil, köpektaparlardan kaçınız.


"beslemek" adı altında dört duvara kıstırılıp doğal ortamından yabancılaştırılmasını son derece yanlış bulduğum, ileride geniş bahçeli bir evim olması koşuluyla barınaktan bir veya iki tane sahiplenmeyi hayal ettiğim, şirin mi şirin, insan dostu hayvancıklar. bazen kimselerin deva olamadığı dertlere ortak olurlar, işte o zaman daha iyi anlarız kıymetlerini.


ben bir köpektaparım, yaz beni... köpekler karşılıksız sevgi veren nadir canlılardan. köpekleri insanlara tercih ederim. lakin sokak; köpeklerin yaşam alanı değil. bu işin düzenlenmesi lazım.


insanlığa verilmiş en güzel hediyelerden birisidir. kedileri de çok severim, her hayvanı görünce mutlu olurum ancak köpekler bambaşka. tanıştığının saniyesinde 40 yıllık dostuymuş gibi üstüne atlayanından, göbüşünü açıp sevgi dileneninden, utangaç ve korkak olanından tut hepsi benim dünyama bir renk katıyor.


it ile eş anlamlıdır. normalde etçil olsalar bile zamanla evcilleşmenin sonucu olarak ot yedikleri de görülen memeli hayvan türüdür. sadık denilince ilk akla onlar gelir. gerçekten sadıklardır, 1-2 defa kafasını okşa yemek ver kapından ayrılmaz orayı sahiplenir ve o bölgeyi korurlar. şehir yaşantısına ve insanlara onlarda ayak uydurmuştur. gündüzler insanların çok olduğu vakitlerde buldukları kuytu köşelerde dinlenme halinde olup geceleri aktif olarak gezer havlar bölgelerini korur yemek su ihtiyaçlarını gidermeye çalışırlar. insanlarla ilgili problemleri olmasa da insanların köpekler ile ilgili ciddi problemleri var. havluyor, bahçemde yatırıyor, kakasını yapıyor, pireli diye belediyelere şikayet ediliyor ve ıssız bölgelere atılıyor. hadi bunlar neyse de birde üzerine dayak atan, kaynar su döken, kezzap döken, aside atan hatta ve hatta tecavüz eden insan denilen mahlukatlar var. ıssız ormanlık alanlarda hiç değilse insandan kurtulmuş oluyorlar. toplumumuz o kadar duyarsız değil her gün o alanlarda besleme yapan hayvan severler var.


bu konuyla ilgili durum şu; 1 başıboş köpeklere barınak tesis edecek para devlette yok. 2 para var, fakat bu kadar bütçenin bu işe ayrılması karşısında hükümete en yüksek oyu getirecek harcama bu değil. 3 köpeklerin itlaf edilmesi halinde, bu uygulamanın hükümete kaybettireceği oy; getireceğinden fazla. (özellikle kısırlaştırma işlemi son 10 yıldır çok aksatıldığı için itlaf edilmesi gereken köpek sayısı arttığı ile ilgili bir eleştiriye muhattap olunması söz konusu. bu konuyu kafaya takan ciddi bir hayvan sever kitle var. bilmiyorum belki yüzde 1-2 veya daha az oy kaybı söz konusu olabilir. başıboş köpek sorunundan şikayetçi kitlenin ise bu sorunun çözülmesi halinde iktidara oy verecek kadar motive olduğu sanmıyorum, onlar da sanmıyor.) o zaman ne yapıyoruz? sorun yokmuş gibi davranıyoruz.


yan dairemde yaşlı bir çift var. almışlar 2 çuval köpek maması , boyuna apartman kapısına dayıyorlar. defalarca söyledik, amca buraya koyma diye, bütün mahallenin itini buraya topladılar. apartman boşluğu açık itler yuva yaptı burayı, şimdi de apartmana girerken her tarafı pire sardı. insanın etrafını sarıyorlar bir anda pireler, ilkokulda bile pirelenmedik, şu çağda şu zamanda pirelendik. söyledim hala köpek düşmanı diyor bana. ben şimdi ne yapayım değerli sözlükçüler? 7 aylık oğlum da var, pire henüz eve girmedi ama bugün yarın girecek. yönetime şikayet edeceğim gelip ilaçlasınlar ama yine de bu çözüm değil.


keşke dünyadaki her köpeğin temiz, sıcak yuvası olsa. karnı doysa.


bir an önce belediyeler tarafından itlaf edilerek çözülmesi gereken sorun.


leri goren bir tane yetkili yok mu allah askina? mama lobisinin ekmegini kesmemek icin, coluk cocugu feda etmeye ne kadar devam edeceksiniz? yazik degil mi? bir takim psikopatlarin, cocugumuz, canlarimiz diye kontrolsuzce besledigi itler yuzunden ta can cekisiyor. yardim edecek kimse yok. haritada isaretleyip kopekten uzak durmak bile yasak. bu isin sonu cok kotu olacak. (bkz: ali asaf aktekin) gibi hayatini kaybetmis onlarca cocuk var. yeter artik.


insanoğlu eğer sorumsuzca davranırsa evcil köpeklerin de yaban hayatı üzerinde olumsuz etkileri olabileceğine dair ufak bir derleme. faydalı olmasını ümit ederim. (bkz: evcil köpeklerin doğal dengeyi bozması)


bu hayvansever teroru kasitli olarak ateslenen bir fitil. nasil ki sagcilar saf sagcilari vicdan ile somuruyor, bu da solun vicdan somurusu. belli bir kitle var surekli dernek ve vakif acip yardim toplayan (ki yardimlari bir cogu buyuk bagiscilardan geliyor sizin gonderdiginiz 5 liralar falan cerez parasi bile olmuyor) simdi siz olsaniz bir kere kurdugunuz dernek minimum 70 bin lira yillik odenek alinca yurtdisindan (ki 10bin dolardir, hic zor degildir, 1 yillik derneklere bile verirler bu tip odenekleri, bunun 100 bin dolar odenek alan versiyonu da var) hayvan sorununun bitmesini ister miydiniz? ufak capli 3-5 kisilik bir dernek kurup gencleri gonullu sahaya surup dernek parasi uzerinden kendinize maas olusturup yasamak, patronsuz olmak fena mi? bu insanlar hayvan problemi biterse issiz kalacaklar, sen ben gibi maasli ise girmek zorunda kalacaklar. tabii ki hayvan probleminin bitmesini istemezler. kanmayin. ben de hayvan sahibiyim. bu kurnazliga karsi cikan herkesi akpli olarak yaftalamak kendinizi echo chamberlara hapsetmek, kafanizi kuma gommektir.


bu sorun genellikle 3.dünya ülkelerinde yaşanıyor.


bu işin tek çözümü var, hazine arazisini dağ başında tel ile cevirmek belirli noktalara sundurma yapmak, belirli noktalara mama ve su alanları yapmak , köpekleri toplamak ve toplanan köpekleri kısırlaştırmak, erkek, dişi ve yavruları ayırmak ardından doğal yol ile ölmelerini beklemek , bu noktaya belediye otobüsü seferi koymak ve bu seferleri günün belirli saatleri yapmak ve barınağa gidecek olan hayvan severleri yarı fiyatına taşımak olay bitti gitti he birde az kalsın unutuyordum, halkın sahipli köpeklerini denetim altına almak, belediyelerce ücretsiz kısırlaştırma hizmeti vermek, köpek üretme ve yavru satın almanın belirli başlı kuralları olmalı, birde barınakta düzen bozan köpekleri-agresif- ya eğitmek ya da uyutmak . çok değil 10 yıl içinde köpek sorunu kalmayacaktır.


herkesten daha çok temizlik (her gün hem köpeği hem evi) yaptığınız halde bir de üstüne pis damgası yemektir.


varlığı anadolu çomarına koyan insan türü. uçan koyunlara, kanatlı atlara inanan adam gelmiş burada lolo yapıyor.


dünyadaki en sadık varlıkların başında gelen güzel canlılar.


sayfa sahibi eleman "köpeklere ölüm!" dememiş ki neden herkes bu kadar tepki vermiş gereksiz yere anlamadım. dediği şey şu: medeni olun ve diğer medeni ülkelerdeki gibi bir hayvanı sahiplenin. hiç bir köpek sokakta kalmasın ve bir yuvası olsun. hepsi sağlıklı ve mutlu yaşasın. köpekler için sokakta yaşamak konforlu bir şey değil ki. onların da eve ihtiyacı var. ayrıca diğer çıkan sorunlar (kuduz vs gibi sağlıksal problemler) da azalarak biter böylelikle. millet o kadar mal ki, bu çomarlara ne anlatabilirsin? edit: bir arkadaşın uyarısı üzerine tanım girmemişim gireyim. tanım: insancıl yollarla çözülmesi mümkün sorun.


bir tane sahiplensem hiç dert tasa sikletmeyecekmiş gibi hissettiren güzel hayvan. ama işte türkiye şartları. maddi olarak zaten sıkıntı o malum, apartman dairesinde yaşayacağı için ufak ve daha uysal bir köpek almam gerek onu da gezdirmeye çıkarması sıkıntı sokak köpekleri zarar verir korkusundan. şu ülkeden bir kurtulayım ilk işim iki tane köpek alıp hayatları boyunca krallar gibi yaşatmak olacak.


tarihte insanın en eski arkadaşı olan canlı.


- burada bu soruna dikkat çekenler hayvan düşmanıymış havası yaratılıyor.zaten başımıza ne geliyorsa empati yoksunluğundan geliyor. sokakta ki hayvanların artması hayvanlar için büyük sorun oluyor. büyük çoğunluğu yeterli yiyeceğe ulaşamıyor aç yaşıyorlar. geceleri birbirlerine saldırıyorlar, kedilere saldırıyorlar. bizler de özellikle akşamları bazen sayısı 15 e varan köpek sürüleriyle karşılaşıyoruz. en cesurum diyeninde bile acaba bir şey yaparlar mı diye tedirginlik oluşuyor. - kısa vadede en insancıl çözüm olan kısırlaştırma işlemleri eksiksiz yapılmalı. evinde evcil hayvan besleyenlerin, sıkılınca sokağa bırakmasının ciddi yaptırımları olmalı.


cebinde mana taşısaydı böyle olmakskdjsn.. gerçek bir sorundur, işinize gelse de gelmese de.


ilk başarılı kalp ameliyatının üzerinde gerçekleştiği hayvan cinsi.


avlanıp karınlarını doyurmalarını engelleyen barbar orospu çocuklarının olduğunu gördüğümüz olmayan sorundur.


bu sorunu ya görmezden geliyorlar ya da romantik bir duyarla yaklaşıyorlar lakin son bir kaç senedir sözün bittiği yerdeyiz. 2022 türkiye'sinden güncel bir haber:


günde iki fasıl dışarı çıkmalı köpek çişini kakasını yapmalı gerinmeli koşmalı kaslarını çalıştırmalı koklamalı diğer köpeklerle koklaşmalı kuyruk sallamalı tehdit durumunda sırtındaki tüyleri kabartmalı onaylamasam da kedileri kovalamalı ağaca çıkarmalı ben hayır deyince durmalı bu arada kendisinden daha talihsiz soydaşlarıyla arkadaş olmalı ve fakat bazı ev köpekleri bunu yapmaz sokak köpeklerini görünce burun kıvırır sahibine şikayet eder gözlerle bakar hemen uzaklaşmak ister benimki sokak köpekleri ile daha bir gönülden selamlaşır daha bir heyecanlanır kuyruk sallama frekansı daha bir farklıdır onları sever sokak köpekleri kendisini seven köpeklerin sahiplerine farklı gözlerle bakar biraz yılışırlar biraz kıskanırlar içten içe eve gelemeyeceklerini bilirler ama belki bir an için de olsa bunu yapabileceklerini düşünürler ama asla apartmanın/evin kapısından içeri girmeye yeltenmezler yüzlerine kapanan kapılara alışıktır onlar aslında çok da üzülmezler sokak köpekleri özgürdür ya da galiba ben öyle inanmak istiyorum


mahalledeki taksi durağında bir dişi kurt köpeği var. 3-4 aylıkken, çok sevimliydi. ancak büyüdü ve aşırı saldırganlaştı. durmaksızın havlıyor, istediğiniz niyetle gidin son derece gergin son derece hırçın. cumartesi sabahı taksi durağına gittim dişi kurt da orada yatıyordu. yok sihirli bir şekilde nasıl sakinleşip elimi yalamaya başladığını anlatmayacağım. öyle bir öykü değil bu. o'na doğru yaklaştığımda hırlamaya başladı. hayvanları çok severim, sevimli bir sesle iletişim kurmayı denedim. yine hırladı ama daha hafif. sonra havaya girdim sanırım ve bir adım atıp yaklaşmaya çalıştım. sonuç inanılmaz bir öfkeyle havladı ve üzerime saldırmaya çalıştı. çünkü zincirliydi. zinciri olmasa üzerime atlayabilirdi. ya da atlamaz mıydı? neyse uzatmayayım, taksiye bindim. taksici de köpekle ilgilenen hayvansever biri. "ne kadar da çok havlıyor" dedim. adam çok önemli bir laf etti: "kötü köpek yoktur, kötü sahip vardır hocam". sonra başladı köpeğin öyküsünü anlatmaya. çok minik yaşta aslında kurtların doğaya çıkması ve diğer hayvanlarla oynaması gerekiyormuş. ancak bir sürü sebepten bu köpek durağa gelmiş ve arada biraz gezdirmeleri haricinde diğer hayvanlarla teması olmamış. hayvan yalnız, asosyal ve tedirgin hale gelmiş. anne olursa belki mizacı yumuşar demişler ama getirdikleri erkek köpekten o kadar korkmuş ki yanına yaklaştırmamış. "o hayvanın psikolojisi bozuk" dedi taksici. çünkü olması gereken normal çevreden çok farklı bir şekilde büyüdü, hatalı koşullara maruz kaldı. "biliyor musunuz hocam zincirleri çıkıp da bizle oyun oynadığında hiç havlamıyor ve çok mutlu dedi" hakikaten ben de onu oynarken görmüştüm bir kaç kez, tavşan gibi zıplayıp duruyordu. :) "ancak hayvan kesin olarak şu anda problemli durumda aramızda para toplayıp en azından bir haftalığına eğitmene göndereceğiz" dedi. neden uzun uzun yazdım bu hikayeyi peki? aslında hepimizin kimi zaman o kurt köpeğinden bir farkımız yok. limbik sistemimiz var, kertenkele beynimiz neredeyse binlerce yıldır evrimleşmedi! eğer hikayenin en başından "normal" dış koşullara maruz kalmadığımızda aynen o kurt gibi kimi zaman asosyalleşiyor, kimi zaman da saldırganlaşıyoruz. evet bu kurdun suçu değil ancak bu ruh haliyle bir gün zincirsiz kalıp birine hayatını tehdit edecek şekilde saldırabilir de. özetle taksici abinin dediği gibi eğitmene gitmesi en azından yıllardır yaşadığı travmanın bir nebze çözülerek doğal düzenini hatırlaması gerekiyor. aynı şey hepimiz için geçerli. "normal", "iyi", "huzurlu", "nazik" bir dışsal dünyada hele bizim gibi kaotik bir ülkede bulunmak hiç ama hiç kolay değil. ancak en azından neden bazen böyle olduğumuzu idrak edip bir çözüm bulma yolunda bu köpeğin hikayesi bize yol gösterebilir. eskiler "allah devasız dert vermesin" demişler, burada en kritik konu bir şeylerin ters gittiğini, öfkemizle boğulduğumuz ve çevremizi de boğmaya başladığımızı hissettiğimiz anda yardım isteyecek kadar cesur olmak. toplu halde terapi görmemiz lazım! umarım dişi kurt da eğitmeniyle geçirdiği zaman sonrası daha mutlu ve huzurlu olur. ve umarım bir gün zincirsiz!


fikirleri yenemeyince isim takarak kucuk dusurme cabasi. asiri muhalif misin sen? batili yobaz? laikci? boyle hakaretler etmek daha kolay tabi fikir uretmekdense. bolgesel olarak belediyeler karar vermeli kendi bolgelerindeki kopekler icin. buyuk tek bir cozum sacmalik. agrida koyde sokakdaki kopekle ankara anacaddede yatan kopegin cozumu ayni olamaz.


başıma bir şey gelmeyecekse şahsımı istemsizce güldüren başlıktır. zihnimde bir köpeğin önünde secde haline gelmiş binlerce insan canlanıyor.


bu sorunu en iyi postacılar, kağıt toplayıcıları, moto kuryeler, faturacılar, çöpçüler, bisikletçiler gibi sokaklarda aktif çalışan insanlar bilir. hiç bir şey yapmasalar bile, illaki o köpeklerden biri bunlara saldırır, hamle yapar vs vs. çünkü bölgesine girilmiş sözde it beyimizin. biz de hayvan seviyoruz ama, anlayın artık. şehir içinde sokakta başıboş köpek olmaz, olamaz. çemişgezek'in dağ köyü değil ki burası şehire inen kurtlardan falan korusun bizi bu itler. ya da etraftaki davar sürüsüne göz kulak olsun.


karaktersizliğiniz sonuç veriyor, eline tüfek alan, zehir alan hayvanları öldürüyor şu an. can çekişirkenki hallerini iyi izleyin. size bedduam aynı şekilde can verin. sizin gibi pislik kötülere merhamet ve iyi niyet gösterecek değilim. kim ki bir mazlumun ölümüne bir satır yazarak bile sebep olduysa, eline silah almadığı için kendini masum zannetmesin. çoluk çocuğundan çıkmadan can vermesin. allah sizin belanızı versin aynı şekilde ölüm nasip etsin. benim denk geleceğim bir yerde bir tane köpeğe zarar vereni görürsem ucunda ölüm olsa çeker vururum.


belediyeler bu köpektaparlardan yılmış durumdalar ve sosyal medya linci yememek için kafalarını kuma gömüyorlar. ben yaşadığım bölgede defalarca evimin önündeki köpek çetesini şikayet ettim ancak açık olarak köpekleri toplamaktan çekindiklerini, toplamak için geldiklerinde elinde telefonla gelen köpektaparlarla tartışma yaşamak istemediklerini söylediler. hayvanların aç oldukları için saldırdıkları da tamamen yalan. gündüz elinizden kuzu gibi yemek yiyen hayvan gece yüzük görmüş gollum'a dönüşüyor. sokaklarda apaçık bir başıboş köpek terörü var tüm yurtta.


mavi ve yeşil fotoreseptörleri var ama bizden farklı olarak kırmızı fotoreseptörleri yok. yani kırmızı tonları göremiyor bu arkadaş. morları da mavi görüyor veya sarıyı da yeşil görüyor bu durumda. tam nasıl gördüklerini tahmin etmek için bir deniz gözlüğü ile denize girebilirsiniz. bizde üç çeşit foto reseptör varken, arılarda bu rakam beştir. yani kızılötesi ve morötesi ışıkları ve bunların karışımlarını da görebiliyor arılar. vay arkadaş, onlar da bize bakıp insanlar nasıl görür merak ediyorsanız suya girebilirsiniz falan diyor mu acaba. bu arada senin gördüğün yeşil ile benim gördüğüm yeşil aynı mı bak onu bilmiyorum. o konu karışık sanırım.


kocaeli devlet hastanesi'nde çekilen bir video, sokak köpeği sorununu bir kez daha gözler önüne . görüntülerde çok sayıda başıboş köpeğin hastane koridorlarında dolaştığı görülüyor. --- spoiler --- sosyal medyada paylaşılan bir video, akıllara durgunluk verdi. kocaeli devlet hastanesi içerisinde kaydedilen görüntülerde, başıboş sokak köpeklerinin koridorlarda dolaştığı görüldü. tedirgin ettiler videoda köpeklerden tedirgin olan vatandaşların sağa sola kaçıştığı görülürken bir kısım vatandaş ise köpekleri çağırarak dışarı çıkarmaya çalışıyor. o anlar sosyal medya kullanıcılarının da tepkisini çekti. insanlar, hastane gibi önemli bir kurumda çok sayıda sokak köpeğinin dolaşmasının anlamsız olduğunu belirtti. harekete geçilmesini istediler görüntüleri izleyenler söz konusu durumu; hastane yönetimine, kocaeli valiliğine ve kocaeli büyükşehir belediyesi'ne şikayet etti. bazıları ise sağlık bakanı fahrettin koca'yı etiketleyerek harekete geçilmesi gerektiğini savundu. --- spoiler ---


gereksiz ve yanlış bir niteleme. bir insan sırf köpekleri sevip besliyor diye böyle bir nitelemeyi hak etmiyor. önemli olan tehlikeli köpeklerle tehlikeli olmayan köpekleri ayırt etmektir. yanlış hitaplar kullanmayın lütfen.


entryleri okudukca yasagidim ulkeden daha fazla utaniyorum. igrenc insanlarsiniz. paso kufur edilmis bi de hayvan besliyoruz diye. acliktan olup gitseler cok mutlu olursunuz degil mi? sonucta birilerine saldirma potansiyelleri var? beyinsizin teki yazmis ki insanlarin da dogal secilimle tehlikeleri elemesi gerekiyor - insanlarin yasaminin nesi dogal artik? hayvanlara yasayacak yer mi biraktik? twitter'da bir bakin bakalim "anneye ne oldu" basligina. hic mi iciniz acimiyor? ulan kopeklere bile tecavuz ediliyor, bacaklari falan kesilip atiliyor, sizin gibilerce yavru kopekler mamalarina katilanlarla zehirleniyor. nasil baska bi canlinin olumunden mutlu olursunuz? cetelesme problemse ve sizi tek rahatsiz eden buysa belediyeye istekte bulunun, biraz da barinaga yardim yapin ki bu hayvanlar barinakta mutlu yasasin o zaman. ama hayir, siz saaadece olumlerini istiyorsunuz. kotusunuz. ve bu "ileride cetelesir de saldirir, insanlara zarar verir" dusuncesi ayni israillinin "filistinli cocuk da buyuyunce saldirir, bombalayalim gitsin" demesi gibi. elinizi tasin altina koymayacaksaniz elestirmeyin kardesim. hayvan besliyoruz diye sanki evimizde pkkli bakarmisiz gibi yorumlar. hele ki bu "ben evimde kopek besliyorum sizden daha iyi bakiliyor"cular asiri komik. yetkili merci mi yapti bu sizi? yok evindeki kopege sokaktaki kopek zarar verse onu beslemis insani da dovermis bilmem ne. abicim sana bir sey olsa evindeki kopegin sokaga dusmeyecegi ne malum? cins diye sahipsiz kalmaz mi saniyorsunuz? yazliklari yaz bitiminde bi gezin bakalim birakilan kopekler nasil? ruken'e ben de agladim, benim de icim acidi. cozum kopekleri oldurmek midir? yoksa belediyenin bu hayvanlari iyi bir programla kisirlastirip barinaklarda bakimini saglamasi midir? kizacaginiz sey nasil hayvan ac kalmasin diye yemek veren olur? yok kopek besleyenin erkegi budur, kadini sudur, annesi bilmem nedir. hastasiniz ya siz. bence sizin de toplatilmaniz lazim. tanimadiginiz insanlara ne kufurler etmissiniz. bi kisi de cikip "topluca cimere falan yazalim hayvanların kisirlastirilmasi icin daha guclu adimlar atilsin" yazmamis. varsayimlar ucusuyor ama "kopektapar sunu yapar mi, bunu yapar mi, alfabeyi bilir mi, sanmam" bla bla. komik bile diyemiyorum, trajikomik. nefret toplumu olmusuz resmen - hayvana, dusunce tarzi sana uymayan insana - sadece var olusu uzerinden ne kufurler. gercekten inanilmaz. bidi bidi yapmak yerine biraz cozum icin aksiyon alin. gercek sorumlulari gosteremeyip hayvanlar ac kalmasin diye elinden geleni yapanlara saldirmayin. ha arada diyen varsa ki "kopeklerin saldirip oldurdugu kiza iyi olmus, o da kopeklere bilmem ne yapmasaymis" falan, o da kalpsiz. ama arada bir kisi cikti diye hayvanseverler bu hakaretleri hak etmiyor.


seçim öncesinde bile gündem olup, dile getirilmemesi;bu sorunun giderek büyüyeceğini gösteriyor. çok değil 8-10 sene önce her mahallenin 1-2 tane köpeği olurdu, oda kısırlaştırılmış olurdu. beslerdin,severdin insanlara bir tehdit te oluşturmazdı. artık mahalleyi geçtim;bazı sitelerin, apartmanların etrafında bile 15-20 köpek oluyor. kendi adıma, hava karardıktan sonra tek başıma dışarı çıktığımda tedirgin oluyorum. hayvanların da bir kabahati yok, yaşadıkları alanı bölgeleri olarak kabullendiklerinden, sürü oldukları zaman, özellikle karanlıkta,bölgelerini koruma içgüdüsüyle saldırgan olabiliyorlar. yani özetle;insanların yaşam alanlarında sürü oluşturabilecek sayıda başıboş köpeklere izin verilmemeli. bu hayvan düşmanlığı değil aksine aşırı sayıda başıboş köpek olması;kedi gibi hayvan türleri için de tehdit oluşturuyor.


ümraniye den şileye giden otoban yolunun kenarında her gün 3 5 köpek ölüsü kırık far tamponlar var ve insanlar yaralanıyor. yetmezmiş gibi köpektaparlar tarafından klube koyup her gün geçerken mama bırakıp daha çok kazaya sebebiyet veriyorlar. gece bir anda yola atlıyorlar frene bile basmaya fırsat kalmadan vuruyoruz ya ölüyorlar ya sakat kalıyorlar maddi hasarın boyutunu hiç söylemiyorum bile. korka korka gidip geliyoruz her gün


inanılmaz tiplerin doluştuğu başlık. köpeklerin yaşam hakkını diğer bütün canlılardan üstün gören sefil insanlar için kullanılan kelimedir. kimse kusura bakmasın ama bu köpekler büyük sorun oluşturuyor. daha önce de dedim şimdi de diyorum. öyle ya da böyle toplu itlaf edilecekleri güne adım adım yaklaşıyoruz. çünkü ufacık mahallemde bile 6 ay içerisinde sayıları 4 kat arttı. köpektaparlar şimdiden ağlamaya başlayabilir.


tamamen samimi olması paha biçilemez bir özellik. sen onu 10 dakikalığına evde bırakıp bakkala gidiyor bile olsan ortalığı ayağa kaldırıyor. kıçını yırtıyor, seni dünyaya şikayet edercesine havlıyor. ama mesela sevgilin terk ettiği zaman (ya da çok aşıksan bakkala gittiğini de düşünebilirsin) sen bunu yapamıyorsun. evet, içinden muhtemelen 'köpek gibi' davranmak geçiyor ama sen sigarandan bir nefes alıp "sen bilirsin bebeyim benim için hava hoş" demekle yetiniyorsun. köpekler değil, insanlar evcil ve bu hiç de iyi bir şey değil. bütün bu kokuşmuşluk da o yüzden zaten. (lan bambaşka bi şeyden bahsedicektim aslında ya! neyse.)


kore'de ve vietnam'da döner hali yenilebilecek olan vasat hayvan. kedi etinden dönere göre biraz yağlı ama yine de çok leziz bir eti var. köpek eti yenmez tabusunu bu leziz eti kendisine saklamak isteyenler uydurmuş bence. sözün özü köpek etinden döner yahut köpek eti yemeden ölen ben yaşadım demesin.


bugün debeye giren yazı beni çok duygulandırdı, geçmişe götürdü. 90'ların başı. yazları babamın esnaf dükkanında çalışıyorum. dükkan işlek bir yerde de değil, bütün gün insan yüzü görmeye hasretim. sokakta çok uysal altın sarısı bir köpek var. arkadaş oluyoruz. adını 'sarı' koyuyorum. besliyorum, oyunlar oynuyoruz. asla yanımdan ayrılmıyor; akşamları beni eve kadar bırakıyor, sabahları da kapıda beni bekliyor. bir sabah uyandığımda bakınıyorum etrafa, sarı yok. hızla dükkana gidiyorum, orda da yok. bütün gün kaygıyla bekliyorum. yok, gelmiyor. babam da farkında, hiç sesi çıkmıyor. ertesi gün gene aynı, sarı ortada yok. akşama doğru babam beni yanına çağırdı. "oğlum" dedi "belediye sokak köpeklerini zehirlemiş, sarı da zehirlenmiş, ölmüş.." sonra yaşadığım duyguları anlatmama gerek yok. "insan" denen canlının ne olduğunu ben o gün iyice anladım. o yaşta yaşadığım o travma bilinçaltımda neye dönüştü bilmiyorum ama şundan eminim ki bu toplumun insanlarının bilinçaltı bu tür hikayelerle dolup taşıyor.


her ne kadar bazı çevreler kabul etmese de türkiye'de konuşulması ve bir an önce çözüme kavuşturulması gereken en önemli meselelerden biri


umarım köpekler ve köpektaparlar bütün sülalenizin hakkından gelir.


kışın gelmesiyle güneş doğmadan işe gitmeye, karanlık sokaklarda yine it sürülerine rastlamaya başladık. artık yeter. kaç kişinin ölmesi gerekiyor? ille kendimiz mi silahlanalım? kaç tane annenin evlatlarını kaybetmesi gerekiyor? artık iş kısırlaştırmayla, barınakla falan çözülecek gibi değil. 10 köpeği kısırlaştır barınağa al, 1 tanesi aradan kaçsın hop ertesi sene 10 köpek daha. 10 tanede barınakta vardı etti 20. hem kısırlaştırdığın boşa gitti hem barınakta yıllarca bakmak zorunda kalacağın 10 köpek var. diyelim kısırlaştırıp sokağa saldın, bir köpek ortalama 10 yıl yaşıyor. tamamını fire vermeden kısırlaştırsan bile en az 10 yıl bu köpekler sokakta ısırmaya devam edecek. acilen tüm sokak köpekleri uyutulsun, öldürülsün, çine ihraç edilsin ne yapılıyorsa yapılsın bu sorun çözülsün. parklarımıza bile artık gidemiyoruz.


konuya argümanlar üzerinden yanıt vermenin en doğrusu olduğuna inanıyorum. ben 15 ana argümana rastladım bu konuda insanlarla tartışırken. mesaj gönderen olursa duymadığım argümanların da cevaplarını vermeye, tartışmaya çalışırız. argüman 1: türkiye'deki başıboş köpek sayısında bir sıkıntı yok. cevap: bu konu net olarak bilinmemekle birlikte izmir veterinerler odası'nın 2017 yılındaki bildiriminde sadece izmir'de başıboş köpeğin bulunduğu söyleniyor. bu sayının tüm türkiye'de 10.000.000 olduğu tahmin ediliyor. bu sayının anormal olduğunu şu noktadan ifade edebiliriz. hollanda'da başıboş köpek ve kedi bulunuyor. bunların yarısının kedi olduğunu düşünelim. dolayısıyla hollanda'daki 35.000 köpekle türkiye'deki 10.000.000 köpek problemini aynı metotla çözemezsiniz. hollanda bu köpek sayısını barınaklarda besleyebilir. türkiye 35.000 köpekle uğraşıyor olsaydı her birini k-9 eğitimine gönderebilirdik. argüman 2: hayvan sahiplenme zorlaştırılmalı. cevap: buna katılmamak mümkün değil fakat kontrolü de çok mümkün değil. hayvan evde besleniyor ve doğum yapanı, doğurttuğunu başkasına vereni nasıl kontrol edeceksiniz? mutlaka yolları var fakat seçeceğiniz yolun yönetilebilir bir yol olması da gerekiyor. yoksa laf olsun diye çıkarılan kanunlara bir yenisini eklersiniz. sorsanız gece 22:00'den sonra alkol satışı da yasak kontrol edebiliyor musunuz? kesildi ilk başta cezalar tekel bayilerine işte yine içiyoruz. bir kanunun olmasından ziyade uygulanabilirliği daha önemlidir. bu çözüm şuanda sokağımızdaki milyonlarca köpek problemini çözmüyor. argüman 3: hayvanı terk etme cezalandırılmalı. cevap: kesinlikle yapılması gerekiyor. her hayvan çipli olduğunda ve sokağa atılan her hayvanı tespit edip sahibine ulaştığınızda bu uygulanabilir. birisi köpeğini sokağa atmak istiyorsa çipini çıkarttırır bir şekilde sokağa atar. arkada kanıt bırakmamaya çalışır. bunun da yukarıdaki argüman gibi uygulama zorlukları var. bu çözüm şuanda sokağımızdaki milyonlarca köpek problemini çözmüyor. argüman 4: başıboş köpekler kısırlaştırılmalı, kısırlaştırılırsa tüm dertler bitiyor. cevap: kısırlaştırılmalı bunda hemfikiriz fakat burada atlanan durum kısırlaştırılan köpeklerin de hala ısırmaya devam etmesi. kısırlaştırmak köpeğin saldırmasına engel teşkil etmiyor. bu yolu çözüm olarak görenler kısırlaştırılan köpeklerin hala ısırmaya devam ettiğini öğrenmemiş insanlardır. sadece çoğalmasını engelliyorsunuz. hala 10 yıl boyunca yaşayabilir ve sokakta çocukları parçalayabilir bu köpekler. yıllar önce tavşanlı'lı hacı amca'nın konuyu izah ettiğini düşünüyorum. argüman 5: başıboş köpekler barınaklarda toplanmalı ve barınaklar kötü olmamalı. cevap: hayvanların sokaktan toplanmasına karşı çıkan hayvan severleri ikna ettik ve 10.000.000 köpek için kaliteli barınaklar inşa etmeye karar verdik diyelim. izmir büyükşehir belediyesi geçtiğimiz yıl inşa etti. 1500 köpeğe ev sahipliği yapacak bu barınağın maliyeti ise 38.000.000 tl. izmir'de 2017'de 500.000 başıboş köpeğin olduğunu düşünürsek: 1500 köpek = 38.000.000 tl 500.000 köpek = 12.666.666.666 tl = 666 milyon $ (kur 19) sadece izmir'deki köpekler için barınak maliyetimiz. bu sadece inşa maliyeti. bunun maması, veterineri, elektriği, suyu, personel gideri yok içinde. bakın sadece izmir'i söyledim. türkiye'nin diğer vilayetlerini de hesaplayalım. 1500 köpek = 38.000.000 tl 10.000.000 köpek = 253.333.333.333 tl = 13 milyar $ (kur 19) bu rakamın herhangi bir yönetim tarafından, herhangi bir ülke tarafından ödenebileceğine inanıyor musunuz? bu rakamlar 2021 yılı maliyetleri bu arada. bu maliyete hiçbir devlet katlanmıyor. argüman 6: kuduz, türkiye için önemsiz. cevap: 2013 yılında türkiye'deki köpek tehdidinin bu kadar kamuoyunda olmadığı dönemde bile dünya sağlık örgütü tarafından türkiye kuduz riskinin en yüksek olduğu ülkelerden biridir. argüman 7: kuduzda köpeğin payı çok küçük. cevap: 1997-2017 yılı arasında hayvanlarda meydana gelen toplam 6465 kuduz vakasının 2800'ü köpek kaynaklıdır. tüm dünyada ise insanlarda görülen kuduz vakası %99 köpek kaynaklıdır. kaynak: hayvanlarda görülen kuduzun dağılımı ise; %43.32 köpek %36.63 sığır %7.99 tilki %4.61 koyun keçi %3.85 kedi %0.97 kurt yani hayvanlarda görülen kuduzda da ana faktör başıboş köpeklerdir. köpek ve kedi haricindeki hayvanları şehir hayatında yolda görmediğimiz için risk teşkil etmemektedir. fakat özellikle köpek bu istatistiğin %43.43'le lideridir ve toplum ve şehir hayatına risk teşkil etmektedir. evden işe giderken sığır, tilki, koyun, keçi, kurt görmediğimiz için ve bu hayvanlar bazı insanlar tarafından beslenmediği için alakasız birine zarar verme ihtimali yoktur. köyde hayvancılıkla uğraşanlar ise bu risklerin zaten farkındadır. argüman 8: çocuklar veya insanlar köpekten korkmazsa sorun yaşanmaz. cevap: bu ne yazık ki uygulanabilir değil. insanların neyden korkup neyden korkmayacaklarının kararını siz veremezsiniz. ben de örümceklerden, böceklerden tiksinirim fakat köpeklerden korkmam. kaldı ki bir çocuğa bunu öğretemezsiniz. bu aklı veren insanların anlamadığı konulardan biri de köpekler kendilerinden korkmayan çocuklara da saldırmaktadır. köpeğin saldırmasının çocuğun korkmasıyla zerre alakası yoktur. köpek dişini geçirebileceği varlığa saldırmayı hedefler. ayıya saldıran köpek görmek ne kadar azsa yetişkin insana saldıran köpek de nispeten çocuğa göre oranı düşüktür. argüman 9: köpekler şehir yaşamı için uygun, hem köpeklerin doğasını biz bozduk, buna katlanmalıyız. cevap: köpekler onbinlerce yıldır insanların tam yanında yaşamaya göre evrimleşmiştir. bu köpekler gerek kızak köpeği, gerek bekçi köpeği gibi insanların yanında yaşamaya alışkındır. avlanmazlar. insanların beslemesine muhtaçtır ve geçen yüzyıllar boyunca da bu şekilde yapay seçilimle seçilmişlerdir. bu yüzden köpeklerin yeri sokaklardır tezinin gerçekle bağdaşan hiçbir tarafı yoktur. köpeklerin yeri ya sahibinin yanı ya da kurt gibi dağlardır. eğer bir köpeği alıp evinize beslemiyorsanız, haftada bir kez tesadüfen yola mama dökmek, çiğ et atmak hayvan severlik değildir. köpekler insanın ya evinin bahçesinde ya da evinin içinde yaşamaya evrimleşmiştir. argüman 10: kediler veya diğer hayvanlar neden problem olmuyor? cevap: köpek harici diğer hayvanlar insanların hayatına risk teşkil etmemektedir. kediden ölen insan sayısını duymuyoruz fakat her hafta köpeğin bir çocuğu veya bir yaşlıyı parçalamasını yaşıyoruz. argüman 11: kuduzun aşısı var neden aşı vurulmuyor insanlar? cevap: toplum sağlığı hastalığın aşısı var nasıl olsa diye yönetilmez. tehdidi oluşturan problemi çözmek gerekir. ne yazık ki tek tehdit kuduz değil. parçalanma, sakat kalma, kaçarken ezilme gibi tehditler de var. argüman 12: herkes yanında mama gezdirirse sorun yaşanmaz. cevap: tabi 90 milyon tek yürek olup cebimizde mama taşıyalım. bunu söyleyenlerin paw guards denilen mama lobisinin adamları olduğuna eminim. argüman 13: avrupa'daki ülkeler bu sorunu nasıl çözüyor? cevap: bazıları uyutuyor, bazıları normal sayılarda olduğu için barınaklarda besleyebiliyor. bazıları barınaklarda sahip çıkmazsa uyutuyor. bazıları da sokakta başıboş dolaştırıyor. bu konuda yok. örneğin finlandiya uyutuyor. o eğitimiyle göz dolduran ülke köpek uyutmakta hiçbir beis görmüyor. amerika da avrupa'ya benzer bazıları uyutmuyor. yani ülkedeki köpek nüfusuna göre çözümler üretiliyor. argüman 14: herkes evine köpek alıp sahiplense bu sorun çözülür. cevap: yani bu iyimserliğe ne desem boş. herkes evine sokak köpeği alıp sahiplense zaten bu sorun olmazdı. evin içinde köpek beslemek bizim millet için yaygın bir alışkanlık değil. eskiden müstakil evler çoğunlukla olduğu dönemde bile her ailenin köpeği yoktu. şuan apartmanlara yığıldığımız dönemde bu sayı nasıl artabilir? aklınız alıyor mu bilmiyorum. argüman 15: türkiye'de eskiden böyle bir sorun yoktu şimdi uyduruldu köpek sorunu. cevap: türkiye'de 1932 yılında parklarda ve sokakta dolaşmak mümkün olmadığı ve kuduz riski çok yükseldiği için mustafa kemal atatürk bu genelgede sahipsiz bütün köpeklerin itlaf edileceği hatta sahipli olanların bile maskesiz, ağızlıksız dolaştırıldığı tespit edilirse onların da itlaf edileceği yazmaktadır. atatürk'ün bir ağaç kesmeye bile tahammülünün olmadığını biliyoruz. fakat gördüğünüz gibi konu toplum sağlığı ve türk halkının medenice yaşaması söz konusu olduğunda yapılması gerekeni çekinmeden yaptığını görüyoruz. doğa, bitki örtüsü önemlidir fakat bir hayvanın şehirde dolaşması söz konusu olduğunda alınacak tedbirler kimseye radikal gelmemelidir. sokaklarımızı yılanlar sarsa, yolda yılanlar insanları sokup ısırdığında ne yapılacaksa köpekler sardığında da aynısı yapılmalıdır. bunun vicdanla, hayvanseverlikle alakası yoktur. türkiye'nin sahip olduğu köpek sayısı bu sorunu barınaklarda çözme ihtimalini ortadan kaldırmaktadır. matematik, ekonomi ortada. bir şekilde yol bulunur, çözüm bulunur gibi öneriyle alakası olmayan abuk subuk temenniler söylemek yerine gerçekçi öneriler bulunmak da bir nevi politika üretmektir. türkiye'deki başıboş köpek sayısı barınaklarda bakılabilecek seviyeye indirilir o zaman barınakların durumunu tartışabiliriz. fakat şu durumda barınak, kısırlaştırma diyip duran insanlar bu konunun ne yapılabilirliğini ne de ekonomisini zerre araştırmadan bol keseden ahkam kesenlerdir. benim türkiye için çözümüm ise sokaktan toplanan köpeği 1 ay boyunca barınaklara alarak sahiplenecek kişi çıkmasını beklemek ve sahiplenecek kimse çıkmazsa uyutulmasıdır.


burada ucuz romantizm yapan tipler çocuksuz çocuksuz, korunaklı sitesinden arabasına binip işine giden, alışverişini online yapan, ayağına sokağa bile atmamış tipler. adam hayatında sokakta yürüyüp de sürüyle karşılaşmamış; ya da çocuğunu sokakta yalnız başına yürütmemiş pek tabi ki cahil cahil sokak hayvanlarını savunacak. bu kasalardan çok fazla şey beklememek lazım, hayatta anlamazlar. çocukları olursa ve parkta oynatmaya çalışırlarsa belki… bu işi çözecek siyasi de yok bu arada; mansur yavaş da dahil bu problemi çözebilecek hiçbir siyasi güç yok. tıpkı covid’in "wuhan virüsü" zamanındaki önemsenmeyen halleri gibi, büyüyüp artık önlenemez hale geldiğinde birileri çıkıp "çocuklar niye ölüyor yahu" derse o zaman belki dank eder bazı tahta kafalara. köpek gibi müthiş bir insan dostu hayvanı tersine evrimle eski vahşi günlerine döndürenler de çağımızın hastalığı sjw’nin eseridir.


bütün çöp insanların kullandığı, mal değneği turnusolü isim tamlaması. bu şeyi kullanan herkesi engelliyorum, sinir katsayım azalıyor.


gözümde köpekler kadar değeri olmayan insansı yaratıkların oluşturduğu bir kelimedir.


geçen gaza geldim arkadaşımla likya yoluna hiking yapmaya gittik. guzergahin yarısında başıboş 5-10 tane köpek havlayip üzerimize koşmaya başlayınca geri dönmek zorunda kaldık geldiğimiz patikadan, rotayı tamamlayamadik. gerçekten bıktım artık… bisiklet sureyim diyorum çok guzel rotalar var ama başıboş köpekler saldırıyor, şehirden kaçıp yürüyüş yapayım diyorum köpek saldırıyor, gece yürüyüşe çıkayım diyorum köpek saldırıyor. suna çözüm bulacak bir parti olsa direkt basacagim oyumu hiç muhaliflik yapmadan. hem hayvana yazık hem bizlere. hayvancagiz da evde 15-20 yıl sıcak yatağında yatabilecekken yağmurda, çamurda, rüzgarda, kışta hasta ve zayıf bir şekilde 3 yıl ortalama ömür ile yaşıyor. avrupa'yi en çok kiskandigim durum sokak köpeklerinin olmaması olabilir sanırım.


4 ekim hayvanları koruma günü de sadece köpekle kutlanıyor. anlamıyorum bu nasıl bi köpek sevdası. biraz da doğal yaşamı koruyun, çevreyi savunun. balıkları, kuşları, yaban hayatı konuşun. bu dünyada köpekten başka hayvan yok mu? her tarafı köpek yaptılar nerede duracaklar acaba? ha bire mama alıp köpek besliyorlar, bir köpek 10 yavru doğuruyor onların da 5'i dişi olsun onlar da ürüyor. doğada populasyon kontrolü kendiliğinden sağlanır. mesela besin kıtlığı köpek sayısını sınırlar. ama bunlar ha bire mama alıyor tabii o mamaların üretimi için de daha fazla hayvan öldürülüyor. köpek mamalarını da vegan alın kardeşim madem hayvanseversiniz hayvanı hayvanla beslemeyin.


bilecik cumhuriyet başsavcılığı, 14 köpeğin ölü bulunmasına ilişkin soruşturmada 4 kişinin gözaltına alındığını . --- haber içeriği --- bilecik cumhuriyet başsavcılığı, 14 köpeğin ölü bulunmasına ilişkin soruşturmada 4 kişinin gözaltına alındığını açıkladı. öldürüp yol kenarına atmışlar vezirhan jandarma karakol komutanlığı ekipleri, dün bilecik-sakarya kara yolu 2'nci tünel mevkisinde, yol kenarında hareketsiz yatan köpekler olduğu ihbarının ardından harekete geçti. incelemede 14 köpeğin öldüğü, 1 köpeğin ise yaralı olduğu tespit edildi. yaralı köpek tedaviye alındı, olayla ilgili soruşturma başlatıldı. 4 şüpheli gözaltına alındı bilecik cumhuriyet başsavcılığı tarafından soruşturmaya ilişkin yapılan açıklamada 4 şüphelinin gözaltına alındığı belirtildi. açıklamada, "bazı basın yayın kuruluşlarında yer alan 'bilecik'te katliam' başlıklı haberlere konu olan 14 köpeğin ölü, 1 köpeğin ise yaralı halde ormanlık arazide bulunması olayıyla ilgili olarak kamuoyunun doğru aydınlatılması amacıyla bir basın açıklaması yapmaya ihtiyaç duyulmuştur. olayla ilgili cumhuriyet başsavcılığımızca derhal soruşturma başlatılmış olup, soruşturma kapsamında 4 şüpheli gözaltına alınmıştır. cumhuriyet başsavcılığımızca soruşturma titizlikle yürütülmektedir. kamuoyuna saygıyla duyurulur" denildi. --- haber içeriği --- kaynak: demirören haber ajansı


son zamanlarda benim de sıkıntı yaşadığım konu. çocuğu parka götürmeye korkar oldum. her parkta en az 3-4 lü gruplar halinde köpekler oluyor. gezintiye çıkarılan her köpeğe havlayıp peşinden koşuyorlar. bebiş küçük(1,5) hayvanlardan korksun istemiyorum aslında ama kocaman hepsi açıkçası ben korkuyorum. bir tanesi geçen gün bebenin üstüne atlamak istedi zor kucağıma alıp kaçtım. kaçarken arkadan üstüme atladı. yani ne bileyim en azından çocuk parklarında olmamalı... buna kesinlikle bir çözüm bulunması gerekiyor.


keditaparlar da vardır kedilerin şahsiyetleri olduğunu karakterli varlıklar olduklarını söyleyip onu ululaştıran tiplerdir bağ kurduğu canlıyı pek sevdiğini göstermeye çalışırlar hiç bir şekilde laf söyletmezler beyin/akıl süzgecinden geçirmeden savunmaya yönelik tepkileri vardır ve sizde en az onun gibi sevmek zorundasınızdır yoksa hayvan düşmanı bakışlara maruz kalabilirsiniz. tüm bunların sebebinin hayatının bir yerinde eksik kalmış sevgi yoksunluğu olduğunu düşünüyorum bir de teyzem var o da aynı şeyi kendi oğlu için düşünüyor çok paralel tipler.


hollanda resim sanatında bir dönem evlilikte sadakati simgeleyen hayvan...


benim. ille bir şeye tapacaksak köpek iyi diye düşündüm. öncelikle elle tutulur, gözle görülürler yani çok net olarak vardırlar. manitu ve benzerleri gibi, cahillerin uydurma hikayelerine dayanmazlar. ayrıca insan dostu, sevimli ve akıllı hayvanlar. bu yüzden köpektapar olmayı seçtim ve seçimimden ötürü gayet memnunum. herkese tavsiye ederim. neyse şu yemek arasında köpeklere ve kedilere iki dakika tapayım da geleyim hemen. zira kısa yoldan cennete gitmem lazım. cennete gitmek de doğal olarak tapmaktan geçer. kul olmadan, tapmadan yaşamak, birey olarak hayatını sürdürebilmek imkansızdır. iyi tapayım da sevap kazanayım. herkese saygılar. edit:büdüt


her ne kadar en iyi dostlarimiz olsalar da, genetik anlamda kurtturlar. bu sebepledir ki, ac kaldiklarinda vahsilesebilirler, icgudusel olarak cetelesirler. dolayisiyla, evde ve sevgi anlaminda doyurularak bakilmalari gerekir, aksi halde insanlar ve diger canlilar icin tehlikeli hale gelmeleri sadece zaman meselesidir. dostlarimiz, bence sokaklarda yasamaktan daha iyisini hakediyorlar.


köpekler başıboş mülteciler başıboş sapıklar başıboş katiller başıboş bakanların da başıboş bi türklere ızdırap türkiye'm


tam olarak budur: - çocuğa "ayağını yere çok basma kedileri rahatsız ediyorsun" - köpekten korkup yolunu değiştiren kendi halindeki kişiye "pislikler, bütün insanlar geberse keşke" - uyuz ite "hayvan düşmanları (ite tapmayan herkes) senin bokunu yesin, sana kurban olsun" bu biyolojik hücre yığınlarıyla diyalog, anlaşma vs olamaz. bunların derdi, biricik tanrıları olan uyuz köpekleri dünyaya hükümdar yapmak. bunlara göre, insanlar da köpek boku, mikrobu ve dişleri arasında can çekişerek yok olsun. ülkeyi bu ruh hastalarının zevkine bırakıp, dürüst vatandaşları dünyanın en köpekli, boklu, kistli ülkesine çevirenler; yatacak yeriniz yok.


mutlu olduğunuzda kuyruk sallayan, üzüldüğünüzde yanınıza gelip üzüntünüzü paylaşmak isteyen harika yaratık. karşılıksız olarak sizi sevebilme gibi özellikleri var, sadece gülümseyin yeter.


köpekleri korumaya çalışırken düştükleri hâlleri görmek isterseniz t: doğal dengeden habersiz güruh.


2 büyük dedem de savaşmış biri yemen'de esir düşmüş. bırak ekonomiyi suriyeliyi ne ben ne de iki küçük kızım rahatca gezebiliyor sokakta parkta oynayabiliyor. ülkemin geldiği nokta da vatandaşı olan şahsımın köpek kadar özgürlüğü ya da değeri yok devlet gözünde ha varsa bu işe bir düzenleme getirirdi. seneler geçti. yılda en az 2 milyon kişiye köpek saldırıyor. yıllık kuduz aşısı miktarı ortada onuda 2 3 ile çarp hep ısırmıyor ama bolca saldırıyor taciz ediyor. en kötüsü de ukala köpek sahipleri. evrak peşindeyim türkiye den tek gidiş amacımız bu köpeksiz bir ortamda çocuk büyütmek. herkesin sahipli ve kuralları olur olur. avrupa da yaşadım. can güvenliğim sokakta yok şahsım adına. özellik ege'nin sahil beldeleri.


insanların vucut bütünlüğüne zarar veren hatta ölümüne sebep olan vahşi köpekler de "mazlum" oldu ya, bunun üzerine itperestlik tanımam.


kimi zaman insanların ''moda'' çılgınlığa kurban giderek, konu mankenliği yapmak zorunda bırakılan tüylü dostlar. garip.


bazen durup dururken düşünüyorum bir gün gidecek diye, içim kıyılıyor, sonra beraberken daha güzel anlarımız olsun diyorum ve iyice delleniyoruz. sanırım bu vaktini bu arkadaşlarla geçiren herkesin kaçınılmaz bir şekilde içine girdiği bir döngü. yenebilene selam olsun. belki de yenememek iyidir değer bilme açısından.


buna ciddi anlamda oturulup bi çözüm bulunmalı. sırf sokaklarını korumak için sürü halinde gelen geçene saldıran köpeklerden korktuğum için her sabah yolumu uzatıyorum, köpeksiz sokak arıyorum. buna katlanmak zorunda değilim, kimse değil.


tek çaresi başıboş timsahlar: (bkz: timsahlardan kaçarken düz duvara tırmanan köpek)


bu başlık altında 3 farklı tip bulabilirsiniz. tip 1: köpekleri sevmeyen nefret eden çocuğuma biri hav diyeceğine tüm dünya köpekleri ölsün diyenler. tip 2: köpekleri ölümüne savunan ama nedense diğer hayvanları umursamayan tipler. mesela danalar koyunlar inanılmaz kötü koşullarda beslenir acı çektirilerek öldürülür bunu umursamaz köpeği ile beraber afiyetle yer. tip 3: vegan vejetaryen vs. bunlar da et yiyenlerden genel olarak tiksinirler. cins cins şeylere duyar kasarlar ama nedense insanlar ile ilgili duyguları daha keskindir. ha ben hangisi miyim. ben hiçbirini sevmiyorum. herhangi bir düşünceyi körü körüne savunmak bana göre değil. tanım: yeni bir kelime.


sürekli köpekler hakkında yalan haber yapan tweeter hesabı. örnek başıboş köpekler can aldı diyor ama gerçeği adam kalp krizi geçirip duvardan aşağı düşüyor.


son yıllarda bu resmen iyice palazlandırıldı. özellikle de kendini çok duyarlı gören chp'li belediyelerde durum çok kötü. esenyurt'ta chp'ye oy verdiğime resmen pişman olacak noktaya getirdi bu başıboş köpek sorunu. sabah işe giderken sürüler halinde denk geliyorum ve sürekli havlayıp saldırgan haldeler, akşam keza yine öyle ve bunlar esenyurtun en islek meydan ve caddelerinde oluyor. böyle saçmalık olmaz yani.


bu köpektaparların önemli bir kısmı hayattan umduğunu bulamamıştır. kiminin çocuğu olmamış, kiminin çocuğu zihinsel yada bedensel engelli, kimini sevdikleri terk etmiş, kiminin piskolojiik sıkıntıları vardır. köpeklerin sahibine sevgi duymasının yanı sıra yalakalık soytarılık yapması onun sikik duygularını okşuyor olması hoşuna gider ve tatmin olur. normal hayatta kimse sikik duygularını önemsemezken bu yalaka hayvan onun kendini mutlu hissetmesini sağlar. bu yüzden çoğu köpeği insandan çok sever.


türkiye'nin güncel olarak en büyük sorunlarından birisidir ve ahlaklı gözükmek adına yöneticiler dahil kimse bu sorunu dile getirmiyor, ahlaklı gözükmek için susan, sorunun devam etmesine katkı sağlayan herkes ahlaksızdır.


en az başı boş insan sorunu kadar önemli bir konudur


köpekleri seven biriyim. şunu reelde yüzüme diyecek adama hiç iyi şeyler olmaz. değil bana bir başkasına da dendiğini görmedim. varsa yoksa ekşi'deki klavye farelerinin parmaklarında.


formatı yemişim, ona bir şey olmasın. dün geçirdiği kısırlaştırma operasyonunun ardından melul mahzun yatmakta. ben alışkın değilim onun bu hallerine. çat orada, çat burada, çat kapı arkasında olan bir arkadaş kendisi. şimdi böyle bir durgunluk içinde olması, üstelik acı çekip inlemesi içime dokunuyor. bana geldiğinde daha sütten bile kesilmeden annesinden koparılmış bir bebekti. ileri derecede zoofobiktim ve bir köpekle bırakın aynı evde yaşamayı, köpek görünce sokağı değiştiren modellerdendim. ama biberonla bile sütünü içemeyen bebeği ben almasam sokakta kalacaktı, fobi mobi dinlemeyip sahiplendim. üç yılı beraber geçirdik. bir kere olsun poposuna bile vurmadan büyüttüm ben onu. birlikte uyuyoruz, birlikte geziyoruz, birlikte kitap okuyup film izliyoruz. geçen yaz ağır bir rahatsızlık geçirdim. hastane sürecinin ardından evde bir hafta yattım. o bir hafta boyunca can arkadaşım yatağımın yanından hiç ayrılmadı. bildiğiniz başımda nöbette tuttu. şimdi de ben onun başında nöbetteyim. formatı yemişim dedim ama hadi tanım da yapayım; bana koşulsuz sevmeyi, doğanın tüm canlılarının özel olduğunu, merhametin içten geleninin değerli olduğunu öğretendir kendisi. can arkadaşım, dostumdur.


düşük zekalı insanlar gibi. çok benzetiyorum bu iki türün hal ve hareketlerini. benimki türkçeyi söktü artık, komut emir yok, ne dersek anlıyor.


şu ara en nefret ettiğim insan(!) tipi.


bir gün deli cesareti tek başıma çıktım yola yanımda çadır yiyecek bisiklet üstündeyim bisikletin de lastikleri patladı yorgunluktan ölüyorum hava karanlık sabah balıkçılar geliyor onun dışında etrafta kimse yok yerleşim yok. telefon çekmiyor ölsen sabaha kadar kimsenin haberi olmayacak. neyse yerleştim bazen etrafa ışık tutuyorum ışık tuttukça beni izleyen parlak bir çift göz görüyorum her tarafta çakal mıdır sırtlan mıdır bilmiyorum. bir gözü açık uyumak diye bir deyim var ya aynı o şekilde gece 4'e kadar yarı uyku yarı uyanık moddayım. ses geldikçe ben gözümü açıyorum ağaçtan ses geliyor başka bir yerde bir şey kıpırdıyor. böyle böyle saat oldu 3, yanımdan hayvan geçiyor domuz galiba diyorum hafif bi tırsma. çadırın fermuarını az bir şey indiriyorum. gördüğüm şey hemen 1 adım önde önde yatan bir köpek. gelip oraya yatmış. evet işte o anki rahatlamayı kendini güvende hissetmenin nasıl bir duygu olduğunu nasıl anlatayım size. çok sevgili atalarımızın kurtları evcilleştirdiği dönemlere kadar döndüm. aferin oğlum!


milli güvenlik sorunu olmaktan da öteye geçip artık bir yaşam mücadelesine dönüşmüş devasa problemdir. (bkz: sokak köpeklerinin öldürdüğü çocuklarımız)


gündüz sıkıntı değil de gece çöktüğü zaman kesinlikle sokakta görmekten imtina ettiğim, görürsem götüm götüm yolumu değiştirdiğim canlı. gecenin ilginç yapısından da olsa gerek diğer bütün köpeklerle değişik bir ortak çalışma ile oldukça agresif oluyorlar hatta yeri geliyor birbirlerinin bile götünü kesiyor ki ben dahi nasibimi aldım bu fenomenden. 2 köpek 1 kedi olarak bremen mızıkacıları gibi gezen bir çete tarafından gümüşsuyu parkında saldırıya uğradım mesela sebepsiz yere. hayatım boyunca yer yer sevsem de içimde hep korku uyandıran canlı. ayrı dünyaların canlılarıyız bebeyim.


bugün bizimkine borçlandım. bizimki dediğim işyerinde beslediğimiz bir köpek var. bizim bahçede yaşıyor. yan tarafımızda emniyet var. oradakilere de kendini sevdirmiş. orada da yaşıyor. sözün özü bizim köpek bildiğin kurumsal bir köpek olmuş. biz öğle yemeğinden arta kalanları veriyoruz. yan tarafta nöbete kalan polisler de akşam yemeğinden kalanları veriyor. geçinip gidiyor. her sabah beni kapının önünde karşılıyor. kapıya kadar geçiriyor( akşamdan kalan kemik olursa ona getirdiğim için olabilir bu) sonra çetesinin yanına dönüyor. evet zillinin bir de çetesi var. bence liderleri bizimki ama bilemedim şimdi. neyse bugün arabadan indim. bu yine karşımda. hoşgeldin komitesi mübarek. ama bu sefer çetesinden bir iki köpek de var yanında. yanımızda değil ama çok da uzakta değiller. bir tanesi iri. bizim işyerinin kapısına doğru yürürken ben buna hoşbulduk filan diyorum işte, o iri olanı bana doğru bir hamle yapıverdi. o iri köpeğin hamlesinden saliseler sonra benim gözümde kuduz aşıları belirdi tabi. gerildim biraz. fakat bizimki birden iri olana doğru çabucak bir iki adım attı. koştu bile diyebiliriz. o iki adımdan sonra da doğrudan iri köpeğin boynuna bir hamle yapınca o saldırgan köpek durdu. hani titredi ve kendine geldi denir ya hah işte o. geri dönüp uzaklaştı sonra o iri köpek. bildiğin bana bodyguard'lık yaptı lan bizimki. aferin kızıma benim. bugün getirmemiştim. ama söz lan. yarın sana kocaman bir kemik var. ya da tavuk mu alsam? horoz..?


muhteşem bir hayvan. sevimli sadık . ıki günde baglandim. şimdi nasıl ayrılacağım . ımkanim olsa yanima alabilsem.


köpekler insandan daha üstün gören bu varlıklar, bimden aldığı aç bitir salamı köpeklere vererek hayvansever olduğunu sanır. eğer köpek birine birşey yapmışsa kim bilir insan ne yapmıştır da köpek karşılık vermiştir.


her yaz gittiğimiz kasabada karşılaştım onunla. anne tarafı dalmaçyalı. o da buraların köpeği idi. zannedersem terk edilmiş. ona buna ümitsizce yaklaşmasından anlamıştım. bakımsızlıktan uyuz olunca kimseler ilgilenmez olmuştu. o da ümidi kesmişti bir süre sonra. dört yıl önce yavruları oldu. 5 dalmaçyalı, bir siyah. dalmaçyalılar sütten kesilince marka meraklısı insanlarımız tarafından kapışılmış, bir tek o kalmış. kara kızım… hayata küskün anası da terk edince bizim oralarda takılmaya başladı. nasıl insan canlısı nasıl oyuncuydu. parlak kara tüyler, ateş gibi parlayan kara gözler şirin mi şirin. bana alıştı, hızla serpildi, koca köpek oldu. kışın ne yaptığını düşünür, üzülür, yaz gelip kavuşunca yeniden kavuştuğumuz için çok sevinirdim. o da sevinirdi, bol bol hasret giderirdik. yan komşunun kedileri çoğalmaya başladığında buna bir haller oldu. kıskanmasın diye bebeklerle ilgilenmesem de yeni doğanları tek tek öldürmeye başladı. başka zamanlarda ve başka yerlerde de da bunu yaptığını görenler olmuş. aramıza soğukluk girdi biraz. hani dişine kan değdi derler ya, vahşileşti ve uzaklaştı bizden. iki sene sonra göz ameliyatı olduğumda moralimin çok bozuk olduğu bir günde bahçede otururken, uzaktan koşarak geldiğini gördüm. geldi, yanımda durdu.üzüntümü anladığını göstermek için elinden ne gelirse yaptı yavrum. ağladım sarıldım ona. uzaktan dost, arkadaş zannettiklerimin kahkaha sesleri geliyordu…


kendini "üstün insan" gören faydasız insanlar yüzünden herkesin başına bela olmuş sorun.


apartmanda zordur; köpek sahibi için de eziyettir, komşu için de eziyettir. ve elbette köpek için de eziyettir. edit: yanlış anlaşılabilir diye ekliyorum: bahçeli ev alın, hayvanı bahçeye atın ve ayda yılda bir gezdirin demiyorum. müstakil bir ev hayvana da, onun enerjisini atabilecek aktiviteleri beraber yapmanız için size de serbest alan tanıyacaktır. bunun dışında hayvan şehir gürültüsünden (bu evi titreten otobüs de olur, yan komşunun minimum 3 ay sürecek tadilatından gelen matkap sesi de olur) panikleyip kutu gibi dairede depresyona da girmez. çıkıp mis gibi yürüyüşlerinizi, enerji atma aktivitelerinizi beraberce yaparsınız. apt. yoğunlukta alanlarda bir park bile bulunamıyor, bırakın köpeğin tasmasını salıp güvenle koşturtabileceğiniz çitle çevrili alanı. kaldırımda yürü anca...


köpektapar = cennetten düşen, son yobaz tanesi.


günde ortalama 1000 saldırı deniyor. biz nasıl bir manyaklığın içindeyiz akıl almıyor, afrika'da bile insanlar daha güvendedir.


gozlerinizin icine oyle bir bakar ki, ben bu kadar cok sevilmeyi hak edecek ne yaptim? diye kendinize sorarsiniz. her bir dokunusunuza cevap verir, kendisini tumuyle sizin ellerinize teslim edecek kadar ona zarar vermeyeceginize oylesine inanmistir ki! sonra bir gun terkeder bazilari. hem de kis ortasinda; onun usumeyecegini, ozlemeyecegini, hatirlamayacagini zannederek. yemek yemeyi bile birakir, intihar eder terkedilen cogu kopek. her saniye akli da bir tek siz varsinizdir. daha minicik bir bebekken onu alirsiniz ve o sizi annesi ya da babasi zanneder. butunuyle sizindir o. egitir, isim koyarsiniz. elinden geldigince anlamaya xalisir, anlamadiginda kafasi karistigi ve gorevini yeterince yerine getiremedigini dusunur ve uzilur. candir kopekler. lutfen ya terk etmeyin ya da hic sahiplenmeyin...


insan canından daha değerli bir şey yok, çocukların ve insanların ölümüne sebep oluyorsa başıboş köpekler kızırlaştırıp çoğalmaları önlenmeli


kesinlikle tartışılmaması gereken toksik insanlardır. önce size saldırıp, sonra "bize saldırıyorlar." diye bağırarak ortalığı ayağa kaldırırlar.


sokakta ne kadar başıboş köpek varsa toplanır. barınaklara yerleştirilir. barınak kapasitesi sınırlı olduğu için 1-2 ay burada bekletilir. o sokağa mama koyun, başı boş insanlar sizi diyen, büyük ihtimal bu durumdan nemalanan köpektaparlara denilir ki, barınakta hayvanları sahiplenin. sahiplenilmeyen hayvanlar uyutulur, öldürülür artık adına ne derseniz. sonra sokaktaki tekrardan başıboş köpekler toplatılır ve bu sirkülasyon devam eder. cani insanlar köpek katlediyor diyenlere, sahiplenseydiniz ölmezdi, sizin yüzünüzden öldü diye de bir algı oluşturursun. zaten onların derdi sahiplenmek, hayvan sevgisi vs. değil. öyle olsa evini açardı bu hayvanlara. bir de medeni olarak hayvan sahiplenme konusunda güzel bir çalışma yaparsın. çünkü gerçek hayvan severler ve potansiyeli olanlar bu hayvanları sahiplenirler. hatta gerekirse biraz bütçe ayırıp işte sahiplenilen hayvanların şu kadar miktardaki mamasını devlet karşılayacak diye ya da 3 yıl aşısı bizden gibisinden bir kolaylık da sağlarsınız. çünkü 5 yıldır beraber yaşadığım aile ferdim olan kedimin mama, kum, aşı derken yok sayılamayacak bir masrafı var . böylelikle hindistan'dan hallice olmaktan kurtulursun.


kentleşme olduktan sonra bahçesiz evde besleyemediğim için günahına girmekten çekinip alamadığımdır


sözlükte 605 başlıkta bahsedilmiş güzel hayvan. binlerce başlıkta kulakları çınlatılan kediler gibi popüler değiller. bir parça yemek verenin kırk yıl kölesi olurlar. şimdiye kadar boynunun altından sevdiğim hiç bir kedi beni evime kadar takip etmedi. beni evime bırakan köpeğe kırk yıl yemek veririm.


"devlet"e, "otorite"ye ve "güç"e tapan insanlar tarafından, "hayvan hakları savunucuları"na takılan isim. diyorlar ki, "insan hakları neyimize yetmiyor?" e yetmiyor işte. insanlar olarak, sadece insanların haklarını savunmaya kalktığımızda, insanları bile koruyamıyoruz. "köpektaparlar", sokak köpeklerinin kısırlaştırılmasına, "insani vicdan"a yakışır olanaklardaki barınaklarda yaşayabilmelerine karşı mı çıkıyor? sadece bu canlıların öldürülmelerine, aç ve açıkta bırakılarak acı çekmelerine karşı çıkıyor. bu imkanların insanlar tarafından, toplum tarafından sağlanmasının maliyetlerine kim karşı çıkıyor? "devlet". neden karşı çıkıyor, neden ayak diriyor devlet? neden bütçe ayırmıyor? çünkü para yok. neden para yok? çünkü toplumun seçtiği ve devleti yöneten diğer bazı insanlar çalıyor, çırpıyor, soyuyor, soğana çeviriyor. politikacılar, kaynakları har vurup harman savuruyor. sokaklarda köpekleri istemeyenler, "köpektaparlar" ile dayanışmaya geçerek devleti ve onu yönetenleri sıkıştıracağına, ödedikleri vergilerin hesabını sorarak soruna böylece kalıcı çözüm bulunmasına yardım edeceğine ne yapıyor? korkakça, köpeklere ve köpekleri korumaya çalışan insanlara saldırıyor. bahaneleri ne? "köpekler insanlara (bazen) saldırıyor"muş. e "devlet", hepimize (her zaman) saldırıyor? ancak azınlıkları, marjinalleri, güçsüzleri, kedileri, köpekleri, diğer canlıları (hatta cansızları) koruyabildiğimizde biz de toplum ve toplumu oluşturan bireyler olarak korunabileceğiz. (bkz: ) bu gerçeği görebilmek için, ne kadar "akıllı" olmak gerekir? aslında bu gerçeği görebilmek için, sadece "sürü"den ayrılabilecek kadar akıllı olmak yeterlidir. (bkz: ) ne oldu, sürüsünü sevdiklerim; devlete gücünüz yetmiyor da, "korkak köpekler gibi bir araya toplanıp", "sürü halinde" kendinizden güçsüzlere saldırmak daha mı kolayınıza geliyor?


bir hayvan. lakin bunu apartman dairesine kapatıp camdan veya balkondan kafasını çıkarttırıp 24 saat havlatırsanız göze yok edilmesi gereken bir canavar gibi görünmeye başlıyor. köpeğinize havlamama eğitimi aldırın. yaşadığınız çevreye, başka insanlara saygılı olun. sinirleri yıpranmış bir komşuyla muhatap olmanız gerekmesin.


bugün bir ölüme daha sebep olmuş sorundur. 2019 yılında romanya'da sokak köpekleri yüzünden bir kişi öldü. sonra protesto yürüyüşleri düzenlendi. yasa çıktı. romanya'da bile sokak köpeği kalmadı. ülkemizde, sadece benim basından gördüğüm kadarıyla ayda 2-3 sokak köpeği kaynaklı ölüm oluyor. kuduz vakaları yaşanıyor. ama yapılan bir şey yok. türk milleti maalesef demoralize edilmiş, istilaya uğramış, ekonomisi ve kurumları çökmüş, kendini sokak köpeklerinden bile değersiz görenlerin hakaretlerini bile tepkisiz şekilde dinleyen, kahredici bir durumda. sanki tarih kitaplarından "halk ağır vergiler altında eziliyordu" ile başlayan cümleleri okur gibi ekşi sözlükte günlük yazıyorum. tuhaf olduğu kadar korkunç. ya da ben tamamen delirdim.


hiç bir şekilde hakaret veya aşağılama anlamlı üzerime alınmadığım bir kelime, hatta tam tersi. dileyen dilediğini desin, tınnn... köpekler dahil tüm canlıları ve doğal yaşamı seviyorum. çeşitlilik içeren bu yaşama dair kendi doğrularım çerçevesinde bir hayranlığım ve de saygım var; buna saygı göstermeyen insanların ne dedikleri ve ne yaptıkları ise hiç umurumda değil. eğer insanlar bana köpektapar diyerek deşarj oluyorlarsa, hay hay, buyursunlar. her sinirli insanın deşarj mekanizması farklıdır; bazıları etrafa zarar verir, bazıları küfreder, bazıları adam öldürür. bu ise aralarında en masumu, eğer köpektapar diyerek rahatlıyorlarsa bırakın desinler. dünyada kafayı takacak çok daha elzem konular var. son olarak; köpek/it kelimeleriyle yapılan (şakalaşmadan uzak) bir hakaret, bunu dile getiren kişiyi küçük düşürür ve aldığı aile terbiyesinin seviyesini belli eder. o yüzden de çoğu hayvansever en sefil sokak köpeğini bile insan türünün çıkarcı ve nefret dolu bireylerine oranla daha fazla sever; şaşırılacak bir şey değildir bu.


insanların kendi ihtiyaçları doğrultusunda kafalarına göre seçtikleri çiftleri çiftleştirerek bugüne kadar getirdikleri tür. insanlar tarafından evcilleştirilmeden önce bu kadar çok köpek cinsi yoktu.


bir arapperest değildir. (bkz: arapperest kişilik bozukluğu) (bkz: arabın şekerinin dincilere tatlı gelmesi) edit: zekermiş yahu. şeker değilmiş.


sorun gitgide büyümektedir. bir hastanede başıboş köpekler kanli sargi bezi yalamaktadir: ben daha evvelince bakırköy sadi konuk'a gidince hastane kampüsünde pek çok başıboş köpek vardı be hastalara havlayıp, hastalar için panik oluşturuyorlardı. küçük yeğenimi çocuk acile getirmiştik ve çocuk korkudan ağlamıştı, ki bu köpekler saldırabilirdi bile. keza pek çok hastanede kedi sorunu da hala devam etmektedir, kedi evet köpek kadar sorun yaratan bir hayvan değildir ama en azından hastane özelinde bunların önüne geçilmesi lazım.


gerçekçi olmak gerek, çok büyük sayılarda köpeği öldürmeden çözülemeyecek sorundur.


dün ofise gelirken havlayarak üstüme atlayan iki başıboş köpek nedeniyle az kalsın bir arabanın altında ezilecektim. halbuki köpüşleri besleyerek geçmem lazım yanlarından değil mi... bir yolda yürürken haraç kesenimiz eksikti amk.


köpektapar hiç sevmediğim bir tabir, hiç kullanmadım fakat twitterda bir flooda denk geldim. köpeklerden şikayet eden engelli bir kadının paylaşımını ve bunlara gelen yorumları gördüm. gerçekten sıkıntılı tipler . hayatlarının merkezine köpeği koymuşlar, hayatı onlara göre şekillendirmeliyiz. köpek sorunu bir şekilde çözülür ama bunlar nasıl düzeltilir hiç fikrim yok .


bütün saldırgan köpekler saldırı anında gebertilmelidir.


başıboş mülteci sorununun yanında karınca kadardır. herkes istikrarlı şekilde bu canlılara iyi davranıp bakımlarını yaparsa ortada kalmayacak olan sorundur


naber açlar? baktığım sokak köpeklerine bimden sosis aldım geçen alışmışlar tabi iyi mamalara yemediler. adres vereyim siz yiyin. cici olursanız başınızı okşar size iç dış parazit damlası bile yaparım. en iyisi sizi de kısırlaştırmak ama o da zamanla. ama öyle saldırmak kudurmak yok. hiç sevilmediğiniz için sevgi nedir bilmiyorsunuz onu da anlıyorum tabi. ananız babanız sizi hiç sevmemiş ama korkmayın, biz sizi bile sevebiliriz:)) köpektapar diyenleri anlıyorum. sevgiyi, harcadığımız para ve emeği kıskanıyorsunuz. para ve sevgi bizde bol beybiler:) allah köpektaparlara veriyor işte. sizin taptığınız allah size vermiyorsa siz düşünün:)))


dünyanın en tuhaf hayvanıdır. çenesi bir arabanın kaportasından daha sağlamdır. anlamsızca sabah akşam havlar. sokakta yaşayanları saldırgan değildir. ama bir yerde bağlı olanları oldukça sinirlidir. bir keresinde komşumuzun (bkz: sivas kangalı) cinsi köpeği az kalsın benden büyük bir parça koparacaktı. karşılaşmanız durumunda tavsiyem korkup kaçmamanız. kendisinden korkanı hissedip ona saldırıyor bu hayvan.


20 senelik bir hayaldi benim için bir çok planım, düşüm vardı. beklentiler genelde hayal kırıklığına uğratır insanı, hayallerimden daha güzel bir şey yaşıyorum. beni o kadar çok anlıyor ki bazen anlamadığında fark ediyorum ki aslında o bizim dilimizi bilmiyor. sanki beni anlasa başaramayacağımız şey yok, birlikte çok gizli devlet işlerini yürütüp, ajanlık yapabiliriz gibi hissediyorum. senelerce aradığım oyun arkadaşıma kavuşmuşum, hayattaki yoldaşımı bulmuşum daha doğrusu o beni bulmuş. kelebek etkisiyle olmayacak olan bir sürü parametre birleşmiş ve en iyi kombinasyon gerçekleşmiş. bu sevginin en iyi tarifi sanırım bütünlük hissi, ben onu kendimden bir parça gibi görüyorum oyunlarda başka bir canlıya dönüşülür ya benim için ben yaratılırken parçalara ayrılmışım da o da benim köpek versiyonum sonunda birbirimizi bulmuşuz böyle bir his. yani biz sadece kavuştuk ve ben bir bütün oldum.


kurtlardan evcilleşerek geldiği için saldırma içgüdüsü yüksek bir hayvan


hayvan pek sevmem. hic beslemedim. turkiye'de de ciddi bir sokak hayvani sorunu oldugunu ve bunun insani yollarla cozulmesi gerektigini dusunuyorum. medeni hicbir ulkede turkiye'deki gibi basibos bir hayvan nufusu goremezsiniz. hindistan mi lan burasi. fakat, butun bunlarin yaninda, gel gor ki su "kopektapar" lafi muthis bir comar turnusolu gibi geliyor bana ya sdjshd ataturk'e ataput diyen islamci gibi. insani durduk yere panter emel yaparsiniz su tavirlarinizla, kelime secimlerinizle. "kopektapar". yok lozan 2023'te bitiyor amina koyim.


sokaktaki uyuzlar hiç bir hişe yaramayan insana millete zerre faydası olmayanlardır. hepsi uyutulmalıdır. uyuz köpek görmek istemiyorum.


gene unutulmuş sorundur. neyse bir dahaki kuduz vakasına veya başıboş köpeklerin sebep olduğu masum ölümlere kadar devam edecek sanırım bu sorun. bu köpek, mama, aşı lobisine gerçekten helal olsun, adamlarda nasıl bir rant iştahı, nasıl siyasi bir güç varsa, siyasilere bile ayar verebiliyorlar, bazı şeyleri hemen unutturabiliyorlar. başıboş köpek sorunundan daha büyük bir sorun ne var diye sorsalar, köpek lobisi derim.


zonguldak'ta köpek saldırısı sonrası ölen kadın ı umursamayan kişilerdir.


köpekleri hemen herkes sever. normal şartlar altında çok uysal ve sevgi dolu hayvanlardır. ancak sokaklarda başıboş bırakılacak hayvanlar değildir köpekler. öncelikle son derece güçlü ve saldırgan olduğu zaman kontrol edilmesi hayli zor bir hayvandır. hele ki grup halinde gezmeye başlayıp bir yeri kendi bölgeleri olarak bellerlerse vay halinize ki o noktada rambo olsanız fark etmez adamı duman ederler, canlı kurtulursanız ellerinden dua edersiniz. bu sorunun çözümü de kısırlaştırma ve bu hayvanların yaşamlarını barınaklarda sürdürmesi. tüm bunları bildiği halde her gün çoluk çocuk ölürken yahut sakat kalırken saçma sapan laflarla üste çıkanlara köpektapar yahut ittapar demek çok makul bir söylem.


köpektaparlara sorum : çoğunuz vegan değilsiniz et yiyorsunuz. buna ek olarak yazın evinizi sinekler bassa nerede bu belediye dersiniz aynı tutumu diğer haşerelere de yapıyorsunuz. peki sizin için bir köpeğin bir koyundan veya bir sinekten üstün kılan şey nedir ? hangi ahlaki etik değerlere dayanarak bu yargıya varıyorsunuz ?


deneyimime göre çok zor bir eylemdir. sokaktakilere sevgi vermek daha anlamlı gibi.


çözümü çok basittir. gelişigüzel mama vermeyi engelleyip, sokak köpeklerine mama vermeyi izne bağlı hale getirmek. mama verilen sokak köpekleri birine zarar verdiğinde, bundan mama veren kişiyi sorumlu tutmak. bu kadar basit. şurada anlatıldı. (bkz: sokağa köpek maması dökmek yasaklansın kampanyası) kim mama veriyorsa, beslediği hayvanın sorumluluğunu o almalı..


sekiz yavrusuna rağmen başına tabancayla ateş edilen, olmadı sopayla dövülen o da olmayınca canlı canlı yakılarak katledilebilen bir hayvandır. bunu yapan da insandır. neyin hesabını soruyoruz? vicdanımız bir hayvana tahammül edemez hale gelmiş, ölen bebelerin acısıyla mı imana gelecek?


kedi- köpek ayırt edecek değiliz, hepsi can taşıyor ama kediperest ile köpekperesti aynı kefeye koyan gerizekalıdır. bir köpektaparın çocuğu bir köpek sürüsü tarafından parça pinçik edilse o köpektapar ondan sonra köpeklere karşı aynı tutumda olur mu? sadece bu soruya cevap verilmeli. kediler risksiz ve zararsızdır. köpekler kedilere nazaran daha riskli ve daha zararlıdır. kediler hayatımızda bizimle iç içe fink atmalıdır. köpekler toplanıp barınağa götürülmelidir. dağ başında ve şehre uzak mesafelerde başı boş köpeklerin toplu olarak ekmekle, artık yemekle şununla bununla beslenmesi yasaklanmalı. köpek sorununun çözülmesine engel olan şeylerden biri de bu.


bu kadar müthiş bir hayvanın dilimizde -belki bütün dillerde- hakaret olarak kullanılması çok garip.


twitter'da basibos sokak kopeklerinin yol actigi sorunlara yer veren, bu nedenle de kopekcilerin linc ve hakaretlerine maruz kalan ama yine de yilmadan paylasimlarina devam eden twitter sayfasi.


pusuda uyurken gelir uyandırırdı beni topraam canımızı emanet ederdik vay be ağlayacam şimdi oynarken kaşımı patlattı deli gibi boğuşurduk bende onu kurtarırken başka köpek beni ısırdı izleri hala durur mardinin dağlarına selam olsun savur dargeçit midyat bagoklar sana emanet aman verme şerrefsizlere mehmetçiğe sahip çık kangalım benim


sözlükte nice köpek bakanlar, nice hayvanseverler de dahil olmak üzere köpektapar tanımının bazı insanlara yakıştığında hemfikir olmuştur. yani bu tanım standart bir hayvanseveri, köpek sahiplerini hedef göstermiyor. peki siz niye üstünüze alınıyorsunuz kuzum? kendinizi belli etmeyin bari. bu kelimeden başka kim rahatsız olabilir?


insanları köpekten daha değersiz görenlere verilen öz türkçe güzel bir ad.


bu kadar iti toplamaya, barınak yapmaya, orada beslemeye, kısırlaştırmaya, bakımlarını yapmaya ne adam yeter, ne para. itlerin sokakta olması gerektiğini söyleyen itperestlerden bir teki bile elini cebine sokup şunları besleyeyim demez. yapılacak şeyin bir örneği şu: bir diğer örnek: gürcistan'dan örnek: başka yol yok


kısırlaştırılmış ve tek başına takılan köpekler sorun çıkarmıyor. fakat sürü halinde olan köpekler kurtlar kadar tehlikeli. doğası gereği sürünün bölgesi oluyor ve onu yabancılardan koruyor. sürüleşen köpekler genelde kısırlaştırılmamış dişi ve erkek köpeklerden oluşuyor. karşılaşmak asla istemem.


"dünyayı dolaştığınızda görülecek pek çok sevimli hayvan olabilir ama bu, her birinin arkadaşınız olmak istediği anlamına gelmez. bunlar dünyadaki en ölümcül memelilerdir (ve evet, 1 numara biz insanlardır)." bak bir numara insandır yazıyor. o sebeple köpekten değil insandan korkacaksın.


'metrobüs çıkışlarında buz gibi havada karton üzerinde uyuyorlar' diye mızlanan bazı yazarlar sanırım köpeklerin barınakta şömine karşısında uyuyacağını düşünüyorlar. canınızı sıkan o görüntüyü düzeltmek adına bugüne kadar ne yaptınız? dert ettiğiniz şey o hayvanın sağlığı değil kendi göz zevkiniz, zira derdiniz sağlık olsaydı gözünüz dönmüş salyalarınız akmış şekilde barınağa kapatılsın diye fır dönmezdiniz. iki yüzlüsünüz, bencilsiniz ama bu acıların en sevdiklerinizden çıkması için sabah akşam beddualar edeceğim ömrümün sonuna dek. aman gözünüz görmesin de, barınakta artık ne oluyorsa olsun canım size ne yakalanmasaymış o da değil mi ama? insanlığınıza tüküreyim hepinizin.


neden halen sorunu çözmek için devlet el atmıyor anlamıyorum. ortada bir sorun var belli. sorunu çözmek için neden devlet, stk, belediyeler ortak akılla hareket etmiyor. aklı başında herkes sorunu görüyor ama tık yok.


yaşadığım mahallenin köpekleri beni çok sever yürürken bildiğiniz bana eskortluk eder. bir kaç defada başka köpeklerin saldırılarından korumuştur hatta. ama bencil olmamak gerekiyor , beni seviyorlarsa başkalarını sevmek zorunda değiller. o yüzden burda yazan arkadaşlara hak verme durumundayım. bazı sokaklarda 10 lu gruplar halinde çeteleşmiş vaziyetteler. o yüzden burda belediyelere çok iş düşüyor.


saf sevgi nedir tanımak isteyen kişinin yakınlık kurması gereken canlı türü. öyle mama, yiyecek verecek diye size şirinlik yaptığını filan düşünmeyin, karnı tok, istediği sadece ilgisini göstermek, size yakın olmak. 15 dakikalığına dışarı çıkıyorum, kapıda ağlayarak karşılıyor beni, nerdesin sen, seni çok özledim, beni terkettin sandım diye sızlanıyor. sarılıp öpüşüyoruz, kucaklaşıp yuvarlanıyoruz. hani o amerikan filmlerinde gördüğümüz pickup'ı ile her gittiği yere köpeğini götüren insanlar var ya, çok iyi anlıyorum ve onlardan biri olmak istiyorum. bir dakikam bile onsuz geçmesin istiyorum. eminim o da öyle istiyor. hiç bıkmadan ellerimi, yüzümü yalıyor, rahatsız edici değil, hatta aksine huzur verici, sevildiğini hissediyor insan. hiç yadırgamayın, diyetimi değiştirdim, ona zarar vermeyecek gıdaları beraber aynı tabaktan tüketiyoruz, koyun koyuna sarılıp uyuyoruz, beraber olduğumuzda herşey çok güzel, yanında olmadığım zamanlarda sürekli aklımda. beraberken o da mutlu, ben de mutluyum. bana bu kadar huzur veren başka hiç kimse olmadı.


akp vatandaşa sağır oldu. bu nedenle de seçimleri 2023 de kaybedecek. o nedenle akp'den cacık olmaz. 2023 de başa gelecek olan hükümetten iki isteğim var. biri şu köpek sorununu çözmesi. ikincisi ise akp vekil başkan kim varsa yargılayıp gerekirse müebbet hapis cezaları vermesi.