yıkandığında ıslak halı gibi kokan iyi bir arkadaştır. daha önce bi kaç cinsini beslemişliğim var. kangal; çoban köpeğidir aslında, dişlerini kullanma huyu yok sinirlendiğinde.havlamayı sevmez. daha çok göğsüyle vurur. köpekler arasında sezgileri en güçlü olan tür diyebilirim. eğitime açıktır. iyi bir eğitimle engelliler için dünyanın en iyi asistanı olabilir. iyi eğitilmiş bir kangal çocuklarınız için muhteşem bir korumadır. iyi gözlemcidir. koku duyusu gelişmiştir ancak hafızası da öyle. dolayısıyla burada açıklaması zor bir durum var kangalda; hem görsel hem işitsel hem de koku hafızası arasında inanılması güç bir karmaşa var. hiç bir komutu ikiletmez. dünyanın en güçlü köpekleri arasında yer alsa bile eğitilmişse dünyanın en zararsız canlısıdır. çoğu köpeğe uygulanan metodlar onda çalışmaz. çünkü sahiplenme güdüsü farklı çalışır. kendine güveni o kadar yüksektir ki çoğu zaman siz hata yaptığınızda (örneğin saldırıya uğradığınızda ya da o uğradığında) tasmasından çekerseniz o tasmayı elinizden ağzıyla alacak kadar kendinden emindir. siz eğitmezseniz o kendini eğitir. beton zeminlerde asla yatmamalıdır. soğuk kış iklimlerine karşı çok dayanıklı olsa da, kendine has bazı zayıflıkları vardır. çocuklarla arası muhteşem derecede iyidir. sezgilerden bahsetmişken, sevdiği bir canlıya, insana, çocuğunuza zarar verebilecek olan kişileri, diğer canlıları siz farketmeden o farketmiş olur. durup dururken birine karşı kulakları dikip, dikkatli gözlerle süzerken aynı zamanda kokluyorsa adamı oradan uzaklaştırın. zira az sonra gökgürültüsü gibi bir hırlama görülecek ve tehdit çocuklarınıza yaklaştığında (emin olun ilk fırsatta zarar verecektir) saldırı başlayacaktır. tek komutunuzla o saldırı kesilir ama siz köpeğinizi yanlış yönlendirmiş olursunuz. mesela anlatayım 1 yaşında safkan bir kangal köpeğiydi bizim hatun. aynı evde yaşıyorduk (ona karşı büyük bir haksızlıktı bu) parkta bazı aileler onu tanıdığı için çocukları sırtında taşımasına izin veriyorlardı (tabi biri çocuğu tutuyor düşmesin diye) bi an bu yukarda bahsettiğime benzer bir şey oldu. bi adam ilerde durmuş çocukları falan izliyordu. üstü başı düzgün bi tip. bizimki güvenli mesafeyi kurup yanımda oyunu bırakıp dikildi. terleme işiyle meşgul iki metre salmış dili dışarı duruyor. bi hafta sonra aynı şahsı yolda bir kız çocuğuyla konuşurken görüyor. anında saldırıyor bizim hatun. ama öyle tuhaf bir hali var ki kaygılı, etrafımda dolaşıyor. bir şeyler bekliyor benden. adama doğru gidiyor, köpek o tarafa doğru gidip geliyor. ama yaklaşmıyor. çocuk tabii ki korku halinde adamın arkasına saklanıyor. adamla ilerlemeye devam ediyorlar. benim normal insan mantığım çocuğu tanımadığım için şöyle işliyor; herhalde bir akrabasıdır adam. bizimki ise deliriyor onlar ilerledikçe tasmasından çekiyorum. beni ilk defa çekiştiriyor. kızıp dövdüm o an biraz. laf dinlesin diye. hayır iplemedi. bi duruşu var bunların nasıl anlatsam bilemiyorum böyle kendine has heybetli bir yürüyüş. kuyruk farklı bi şekil alıyor o zaman. pusu duruşu o. o duruşu yaptı. bana doğru baktı ve resmen yalvarıyor gibiydi. sevdim sakinleştirmeye çalıştım bana mısın demiyor. bundan sonra olanlara kendim inanamadım siz de inanamayacaksınız ve haklısınız da; sessiz sedasız yürüyoruz. ben anlıyorum ki adamı takip ediyoruz. korkudan öleceğim. ilk defa o uysal hayvan delirmiş, çıldırmış bir vaziyette. çocuğu da tanımıyorum ki şimdi adam babasıdır bir şeydir. bir kere daha dur deyip tasmasından çekmek bana yırtık bir pantalona mal oldu. şöyle ki kibarca paçamı ısırıp bana saldırma nezaketinde bulundu hatunum. sakinleşsin diye seviyorum olmuyor, öpüyorum olmuyor. nasıl bir dişi var ya kız arkadaşımı kıskanırdı. o derece bağlılık ve hafif bir ısırık bacağıma. öfkelendim bi kez daha dövdüm bunu. dayağı yiyince bildiğin tüm gücüyle çekti tasmayı. bi yerde dayanamadım tabii bırakıverdim. öte yandan da buna sesleniyorum bu arada o adamla o kız çocuğu çoktan gitmişlerdi. bu yavaş yavaş sağı solu koklayarak ilerliyor ben peşinde koşturuyorum. temkinli olmak lazım bu durumlarda. her neyse; sonuçta bi inşaatın içine dalıyor. içerden bağırış çağırış o adamı bildiğin kolundan tuttuğu gibi dışarı attı bizim hatun. az sonra çocuk korkudan bembeyaz olmuş çıktı. olay şu ey ekşi ahalisi ve okur; bizim hatun esrar kokusundan, alkolden nefret eder. ben sigarayı dahi çocukların olduğu yerde içmem ki sigarayı da sevmezdi. kafasında şöyle bir denklem oluşuyor; sahibi sigara içiyor+alkol içiyor sahibi iyi bir insan. sahibi çocukların yanında sigara içmiyor+ alkol almıyor+ alkollüyken çocuklardan uzak duruyor. çocuklar iyi onu seviyor. sahibi iyi+çocuklar iyi+sahip alkollüyken çocuklardan uzak duruyorsa alkollü çocuklara yaklaşmak kötü, onun gözlemi böyle çalışıyor. bebek kuzenler vardı, bi iki bira içtiğimde dahi aman sarhoş marhoş elimizden kayar düşer korkusuyla pek yanaşmazdım. bi de çocuklu aileler geldiğinde alkol içmezdim elbette. ama nereden vardı bu sonuca bilmiyorum. sonuçta adamdan esrar kokusu ve alkol kokusu alıyor. adam çocuğa yaklaşıyor ama çocukla adamın kokusunu ayırabiliyor. o kadar garipsedim ki bu durumu ama bildiğin beni ısırmasına değecek bir kurtarış yapıyor kangal. devasa olduğuna bakmayın; içinde 4-5 yaşında bi çocuk yaşıyor onun. kangal besliyorsanız ona güvenin. güveninizi asla karşılıksız bırakmaz. ama iyi eğitin onu. çamaşır makinesinden çamaşır bile getirdiğini göreceksiniz. eğitirseniz kırmızı ışıkta durduğunu, hatta geçmek için tuşa bastığını göreceksiniz. lambayı yakabildiğini, sizi sabah uyandırdığını, cep telefonunuzu getirdiğini falan hep göreceksiniz. her neyse çok özledim kendisini... diğer köpek türleriyle pek alakam yok a dostlar. bi de pitbull var. şöyle ki; bu köpekler için tehlikeli falan diyorlar. kesinlikle yok edilmelerine karşıyım onu belirteyim ama inanılmaz zor eğitim süreçleri vardır. gerçekten onu eğitemeyecekseniz sakın sahiplenmeyin. asla tasmasız ve ağızlıksız dolaştırmayın. saldırganlık eğilimi yoksa bile ağızlık her daim takılı olsun. bu aslında onu ve psikolojisini de koruyacaktır. korkuyu gerçekten hisseder köpekler. dolayısıyla şöyle bir dünya düşünün; sokağa çıkıyorsunuz herkes sizden korkuyor. oysa siz sadece oynamak istiyorsunuz. e dünya sizden korkuyorsa elbette bir anda ne yapacağınızı şaşırırsınız değil mi? köpeklerde göze bakmak meydan okumaktır. o yüzden gözlerine bakmayın asla. bir pitbullunuz varsa sizi yeryüzündeki herşeyden çok daha fazla sevecektir. çünkü dışarıdaki dünyada ondan korkuyorlar. o yüzden ağızlığını takın ki dış dünyada insanlar onu tehdit olarak algılamasın. o da bu korkuyu görmesin hiç. gene korkanlar çıkar ama daha az çıkar. şahsen ben bile ağızlıksız bir pitbull gördüğümde uzaklaşmayı yeğliyorum çünkü sizin onu nasıl eğittiğinizi bilmiyorum. hepsi o kadar.


bunlara karşı olanların çoğu hayvanseverdir. sözgelimi benim gözümden sakindigim oğlumu canavar bir pitbull parçalayacak ve ben karşı çıkarsam hayvan düşmanı olacağım. hadi be.


türü ne olursa olsun insana dostluk edebilecek en iyi hayvandır. kısa süreli hafızaları o kadar zayıftır ki 5 dakka markete gidip gelseniz sizi yıllardır görmemiş gibi karşılarlar.


olsa keşke bi tane. hatta bikaç tane. bigün o bahçeli ev benim olacak. işte o zaman köpekli kedili ve çok mutlu olacağım.


içinde bulunduğum cağnım gruptur. insan sevgisiz büyümesinden sebep kendisini sevmeyince doğal olarak diğer canlılara da öfke besliyor.


populasyonu inanilmaz artmis hayvanlarin olusturdugu ciddi sorundur. hala barinak diyenler hesap kitap yapmaktan yoksun veya daha acikcasi mama lobisinin elemanlari. milyonlarca kopege bakabilecek bir ulke, boyle bir barinak sistemi yok. milyarlarca dolar harcayip barinaklari dikseniz bile her gun o kadar kopegi beslemek demek milyonlarca baska hayvanlarin oldurulup yem yapilmasi demektir ki dogaya bir faydasi olmayan bu islemi surdurmenin de hicbir yolu yoktur. kopeklerin ureme hizina da yetisme sansiniz yok. kisirlastirmayi da kopeklere hap verip yapiyorlar zannediyorlar sanirim, kisirlastirma bildigin operasyondur ve milyonlarca kopege bunu yapabilecek yine hicbir kurum birakin turkiyeyi dunyada yoktur. bu sorun ciddi bir halk sorunudur ve her bosa gecirilen dakika daha da fazla canlinin zarar gormesine neden olmaktadir. acilen kopek populasyonu itlaf yoluyla kontrol altina alinmali sonrasinda barinak mi yapiyorsun ne yapiyorsan yaparsin.


bunlara ittapar derken abartı falan yapıldığını zanneden varsa aşağıdaki yorumları okuyabilir. bu ruh hastalarıyla normal bir mücadele, müzakere yapılamaz. akıl sağlıkları yerinde değil.


14 yasina geldiginde gozunuzun onunde erimeye baslayan, yasli gozlerle hala sizden ilgi bekleyen, kucukken aldiysaniz onunla beraber buyudugunuz, o sizi pek sevmese de, sizin gozbebeginiz olan sevilesi hayvan.


sahiplerine karşı çok sadık olan şirin hayvanlar. büyüklerinin evde bakımı zor ancak süs köpeği tarzında olanlara bayılıyorum. böyle köpek değil de, sanki, başka bir alemden gelmiş sevimli yaratıkları çağrıştırıyor bana. köpek gibi gelmiyor yani.


antik yunan ve roma'da da evin ferdi sayıldıklarına ve gömüldüklerine şahit olunan canlı. rex, mia gibi köpek isimleri bize onlardan mirasmış hatta. can dostum 11 yaşındayken edindim bu bilgiyi, bazı mezar taşlarına yazılanları gözlerim dolarak okudum. "15 yıl önce sen ilk kez kucağımdayken de gözlerim yaşlıydı, şimdi de yaşlı; ancak bu kez sevinçten değil." "mia hiçbir zaman sebepsiz havlamadı, şimdiyse sükunet içinde." (köpeğin ağzından) "sen yoldan geçen, dua ederim ki, gülmeyesin bu mezar bir köpeğindir diye! (benim de) üzerime gözyaşları döküldü, sahibim üzerime toprak serpti." yaşamaktan sıkılana kadar yaşayasın canım şans'ım.


maalsef bu köpek taparların oluşturduğu algı yüzünden daha çok cocuğumuz ölecek.. bir yanda hayvan hayatı bir yanda insan hayatı..köpektaparlar önce hayvan hayatı diyor.biz buna isyan ediyoruz.önce insan hayatı gelmeli.. sokakta köpekler köpek çeteleri tarafından saldırıya uğrayan insanları yanlarında mama taşımadıkları için suçlayacak kadar dengeleri bozulmuştur.. çözüm basit çözüm belli..fakat çözüme yanaşmıyorlar..köpeklerin yeri insanların yanı sokaklar caddeler değildir. köpek barınağı da değildir.. sahipsiz köpekler için hazine devlet arazisine köpeklerin yaşayabileceği yüzlerce dönüme yayılmış parklar yapılmalı.köpekler burda sebestçe özgürce mutlu olarak yaşamalı. böyle bir proje yaptın mı destek oldun mu kamuoyu oluşturdun mu? tabi ki hayır. tek bildikleri her sokağa mama su koyun köpekleri çiftleştirin doğan yavruları da herkes evlat edinsin.onları da çiftleştirin köpekler daha da çoğalsın.üstünüze saldırıp sizi parçalasa da onları hep sevin başını okşayın.. tek bildikleri bu nakaratlar.bunlar çözüm değil.


çocuk zekasında ve seviyesinde lakaplar buluyorsunuz, sonra zekadan dem vuruyorsunuz. (bkz: bahçıvansın biberin yok dalyaraksın haberin yok) 2 kedim var, sürünün alfası olarak konuya el atmak istedim.


ne kadar şapşal ve ne kadar çirkinlerse bir o kadar tatlı oluyor bu familyadakiler. he bir çoğuda bizim türdeki(insanlar) bir çoğundan akıllı, sadık ve duygusaldır.


"evcil" bir hayvandır. yani yapay evrimle üretilmiştir. dolayısıyla insan bakımına muhtaçtır. bu nedenle modern ülkelerdeki gibi sokaklarda değil insan bakımında (evde, bahçede) yaşamalıdır. yazıktır.


sanırım biri benimle tanışsa bu yakıştırmayı yapar. şu an 40 yaşındayım 5 yaşından beri köpeklerle haşır neşirim. bütün köpek ırklarına, davranış özelliklerine, kronik hastalıklarına hakimim. köpek eğitim tekniklerine hakimim. köpekler ile cok keyifli interaktif vakit geçirirsiniz. dilerseniz beraber spor veya yürüyüş arkadaşı olabilirsiniz. neden böylesine güzel olan bir canlıyı sevenler için bir aşağılama ifadesi kullanılır gerçekten anlamıyorum


talimat ile hareket eden bir kesim tarafından aşağılama amaçlı kullanılan ifade. ekşi başlığı bile açılalı daha iki sene olmamış. kelime aslında beni tanımlıyor. kendimi köpektapar olarak ifade edebilirim. siz istediğiniz kadar negatif anlamda kullanın. pek umrumda değil açıkçası. bir köpektapar olarak ne istiyorum peki? köpekleri sokaklardan kurtarmayı istiyorum. aslında talebim köpeksiz sokaklar isteyenlerle aynı kapıya çıkıyor ama amaç aynı değil. doğru düzgün bir çözüm planlanması ve bu çözümün uygulanmasının yıllık maliyeti çanakkale köprüsününün 1 günlük (evet sadece bir günlük) garanti geçiş için yapılan ekstra ödemesi kadar bile tutmaz. konuyu iki aşamada ele almak gerekli: 1- mevcut sorun 2- yeni sorun mevcut sorunun çözümü sokaklarda yaşayan, gıda ve bakım ihtiyaçları karşılanamayan, hastalık, soğuk, şiddet ve kazalar sebebi ile sefil bir yaşam sonucunda acılı bir ölüme mahkum edilen köpeklerin kurtarılması. yeni sorunun çözümü ise popülasyona yeni köpeklerinin katılmasının önlenmesi. bu iki şekilde oluyor. mevcut köpeklerin üremesi. bunun çözümü bariz zaten. etkili bir kısırlaştırma yapılması lazım. ama bunun hızı düşük olursa şu an olduğu gibi bir etkinliği olmuyor. çok hızlı bir kısırlaştırma kampanyası şart. bir de sokağa atılan köpekler. bunun için öncelikle köpek ticaretinin çok sıkı denetim altına alınması şart. sonrasında ise sahiplendiği köpeği sokağa atanlara çok ciddi yaptırımlar gerekli. hele yazlıklarda çocuğuna oyuncak niyetine köpek alıp yaz sonu şehre dönerken bunu sokağa atanlara bir çözüm bulunmadıkça sokaktaki popülasyon artmaya devam eder. sorun bir günde ortaya çıkmadı. çözümü de bir günde sağlayamayız. bir politika ortaya konmalı ve kararlı şekilde uygulanmalıdır.


sadece insanlar için tehlikeli değiller, insanlar yüzünden doğanın her alanına yayıldıkları için flamingo avlayan bile var. halbuki köpekler doğanın parçası bile değil, insanların kurttan türettiği yapay bir tür.


sadık bir canlıdır kendisi. karakter olarak da iki ayaklılardan daha sağlam yere basmasının dört ayaklı oluşundan kaynaklı olduğu rivayet edilir. ayrıca kedilerle olan husumetleriyle de bilinirler.


çok ciddi bir milli güvenlik meselesi haline gelen güruh. bakın bu insanlar gerçekten çok tehlikeli olmaya başladı. insanları tahrik ve tehdit etmeye de başladılar. devletin bu insanları da bence acilen barınaklara kapatması gerekiyor çok sevdikleri sokak itleri ile birlikte. sokak köpekleri ve köpektaparlar hakkında itlaf dahil her türlü çözümün bir an önce masaya yatırılması çok önemli. eğer böyle giderse ordu hariç hiçbir kurum sayısı giderek artan başıboş, saldırgan sokak itleri ile mücadele edemez hale gelecek.


kişilerin böyle ilkokul 3 seviyesi tanımlamalar (köpektapar, köpekperest vs.) yapmaları şahsen beni memnun ediyor.çünkü başka türlü nasıl anlayacaktık ne mal olduklarını ? mesela adam paragraflarca yazmış yer yer kendisini inandırmış yer yer kendisiyle çelişmiş tabi asla farkında değil ve kendisini müthiş haklı görüyor.şimdi bu adamın yazdıklarını okuyup zaman mı kaybedeceksin? ya da sadece kendi penceresinden bakmaya koşullanmış bir insanın kafasını açmaya mı çalışacaksın? bu kelimeleri görmemiz işimizi kolaylaştırıyor.engelle engelle bitmediler ama bayağı azaldılar.zaten her gün mutlaka sevgisizliklerini ve içlerindeki zehri boşaltacak bir başlık hortlatıp kendilerini tatmin ediyorlar.ordan güzel bir temizlik yapabilirsiniz.hatta bazıları var ki beni hiç uğraştırmadan mesaj kutuma geliyorlar bildiğin ayağa kadar hizmet.teşekkürler.


bugün canlı bir köpek alma(1 adet köpek alma, en az 15-20 tane varken) hadisesine şahit oldum. gördüğüm o ki devlet burada aşırı istekli bir propaganda yürütüp hendek olayları sonrası veya 2016 temmuz sonrası gibi bir ''karşı çıkması imkansız diskur'' yaratıp, bunu medyaya basıp, bu söylemi de silahlarıyla korumadıktan sonra bu sorunun çözülmesi zor. ülkede bu işten geçinen ve zenginleşen kişi sayısını geçtim, az veya hiç çıkar elde etmesine rağmen hayatını bu işe bağlamış insan sayısı da az değil. hayat yok, meslek yok, icraat yok, faaliyet yok, sadece ama sadece köpekler var. bahçesinde veya evinde değil, oturmadığı semtlerde ve parklarda. köpeklerin gitmesi demek en az 1 milyon kişinin tam anlamıyla boşa düşmesi demek. ondan bu işin bitmemesi için bence barınak arabalarının önüne de yatarlar, bayıltıcı iğnelerin önüne de atlarlar. bu sebeple yaşıyor bu insanlar.


esasında çok güzel bir hayvandır. ama ben anlaşamam. beni seven köpeklerle ayrı bir sorunum var. şimdi benim boyum öyle bir ölçüde ki, üçün birindeki 3 varya, işte köpek benim dibime dibime geliyor böyle hevesle bakıyor, al beni al diyor. işte köpekle 3 arasında 5 santim var yok. her an orayı ısıracakmış gibi geliyor bana, kendimi biraz biraz geri çekiyorum. onun dışında riskli bir hayvandır. evde beslemek için konuşmuyorum, genele itafen. bacaklarından sırtına kadar olan yükseklik 20 cm geçen köpekler için konuşucak olursak (fifi, tüfü, bilmem ne cinsi nişantaşı köpeği olmayanlar) kendi kafasına göre ayrı bir evrenleri var. orada yaşıyorlar. şimdi siz bu özelliklerini seviyor olabilirsiniz, tatlı buluyor olabilirsiniz ama ben bundan korkuyorum. yani bana saldırıp saldırmayacağı tamamen kendi sikinin keyfine göre. karşı kaldırımda ne olduğunu bilmediğiniz bişiye havlar, dersiniz gergin heralde yanından geçmiyim. gözüne kestirdiği şeyin peşine takılır, kestirdiği havlayarak kovalar. şimdi köpek seven insanların zaten ayrı bir mağduriyeti var nedense. yok köpek çok kraldır, '' insanları tanıdıkça köpekleri daha çok seviyorum '' gibi gayet kıl cümleleri falan var. arkadaşlar bakın bu hayvanın felsefesini yapmaya gerek yok. su samuru da hayvan, ornitorenk de hayvan. ama kimse bunların edebiyatını yapmıyor. tamam; sadık, laftan anlıyor, sevimli bir hayvan, ama lütfen prim yapmayın bu hayvan üzerinde. ayrıca hakaret olarak güçlüdür. fena takrik içerir. başka bir kıl laf olan '' sana hayvan derdim ama hayvana hakaret olur (!1!!!) '' lafının aksine it, köpek gibi hakaretler orta ağırlıktadır. bu lafı aklınıza getirip sinirinizi içinize atmayın, nerde nasıl davranmasını bilen bir insan olduğunuz sürece hakaret etme ihtiyacı duyuyorsanız kullanabilirsiniz.


2 müstakil evinde bu halde ben nerede uyucam? çocuklarım nerde hangi parka gitsinler?


bu ne kadar saçma bi haber. kediler fareleri avlasa başıboş kedi sorunu haberi mi yapıcaz? aslanlar geyikleri? başıboş aslan sorunu? doğal seleksiyon, evrim, büyük balık küçük balığı... düzen bu salak herifler, fareyi kediden, kediyi köpekten, köpeği kurttan bilmem neyden kurtaramazsınız. doğaya müdahale uzun vadede başka sorunlara sebep olur.


ülkede hemen hemen her gün bir vaka oluyor ama kimse bir şey yapmıyor. defalarca söyledim medeni şehirlerde sokakta köpek olmaz diye. olmaz abicim olmaz. kokoş teyzelerin duyarına gelmeyin, bu ciddi bir sorun çünkü.


sözlükteki bir kısım zararlıları zamanında kovalayıp altına sıçırtmış ruhlarında kapanmaz yaralar açıp burada ağlamalarına neden olmuş asil hayvandır. (bkz: tut kıs kıs)


içinde yaşamasak gerçekten çok enteresan bir ülke. başıboş sokak köpeği sorununu çözmesi gereken başkanın başıboş bırakılan yasaklı pitbull ırkı köpeği bir çocuğa saldırıyor. ve daha korkuncu bu yasaklı köpek bay başkana geri veriliyor. bundan daha kötüsü olabilir mi? o çocuğun ömrü boyunca geçmeyecek yara izi ve travmalarının karşılığı bu mudur? nüfuzlu ama çapsız bir başkanın başıboş köpeğine denk gelmiş olması bu çocuğun adalet duygusunu ne yapar?


eğer küçük bir köpeğiniz varsa sokakta gezdirirken mutlaka büyük köpeklerden sakınmanız gerekir, yoksa çok pis dalaşıyorlar.


başlığa yazan herkesi cimer'e şikayet dilekçesi yazmaya davet ediyorum. 5199 sayılı yasanın değiştirilmesi, başıboş sokak köpeklerinin toplanması ve toplum sağlığı için kesinlikle bu gerekli. başlığa yazana kadar elinizi taşın altına koyun ve cimer üzerinden şikayetlerinizi yazın. devlet görevlileri buralarda yazdıklarınıza göre iş yapmıyor. t: en yakın zamanda çözülmesini beklediğim sorun.


şartlanması ne kuvvetli, ne tuhaf. hikaye şöyle; tuvalet ihtiyacımızı gidermek için günde 3-5 defa aşağıya, bahçeye iniyoruz. kapıdan çıkıp asansörün önüne geldiğimizde elimdeki tasmayı gösterip "gel" diyorum, gelsin ki takayım. (daha önce birkaç defa tasmasızken, asansör kata geldiğinde kapısı açılıp içinden birileri iniverdiğinde ` : gecenin 1'inde gelen pizzacı vs` kopan kıyametten kaçınmak için). iyi niyetle düşündüğümde dışarı çıkacak olmanın verdiği heyecanla coşan köpeğimiz, gel denince geri kaçmaya, saçma sapan 1-2 hav patlatmaya, deli deli hoplayıp zıplayıp, kuyruğunu falan yakalama atraksiyonlarına girmeye başladı. bir oldu, iki oldu, kırk iki oldu, böylece güzzel bir 'asansör önü şartlanması' geliştiriverdik. bu gidişe bir dur demek şart olunca "bi dur" dedim. elde tasma evden çıkıyoruz, asansörün kapısına varınca eğilip sevgili kuçumuza en kararlı sesimizle "gel buraya" diyoruz, bi bakıyoruz kendisi aynı yerde, hoplamada zıplamada, hemmencecik ayağa kalkıyoruz, "o halde gitmiyoruz çişe mişe, yürü çabuk eve geri!" diyoruz, bu karmaşık ama net komutu anlayan(!) köpeğimiz peşimiz sıra eve geri dönüyor. eve girince de hemen yerine yolluyoruz, 'seni seni' manası taşıyan sesler çıkararak. bi 10 dakika bekledikten sonra aynı işlemi tekrarlıyoruz. bu defa asansörün oralarda sağa sola, apartman boşluğundan aşağı katlara falan bakınan köpek "gel buraya"yı duyar duymaz koşup geliyor, öyle sakin sakin 'tak tasmamı' diye durmasa da kaçmıyor, çişimizi yapıp geliyoruz. sonra ne oluyor? birkaç saat daha geçip de tekrar dışarı çıkma isteği oluşunca, yukarıda 'tuvalet...' diye başlayan paragrafın taa başında buluyoruz kendimizi! defalarca ev- asansör ev- asansör yapıyoruz. ikincide hata oranımız sıfır ama ilkinde de başarımız... böyle eğlenceli geçen günlerin sonunda bir gün yine geçiyoruz günümüzün çoğunu geçirdiğimiz asansör kapısı mahalline, "gel evladım" diyorum elde tasma ve çok sevgili köpeğim ne yapıyor? hiç uğraştırmadan dönüyor gerisin geri eve gidiyor, bendenizi öylece, kapısı yarı açık asansörün önünde ağız yarı açık bırakarak. sonra bir oldu, iki oldu, şu saat itibarıyla üç oldu, şahane bir 'asansör önünden geri kaçma' şartlanması geliştiriverdik...


hacı sami ramazanoğlu'nun şefik can'a üstadlık yaptığı dönemde ruhulbeyan'ın 2. cildinden yaptığı bir alıntıyı aktarıyorum. köpeğe ait on huyun, hasletin, her sûfide bulunması gereklidir. 1. aç olmak: sokaklarda dolaşan köpekler çoğu zaman açtır. bu haslet salih kişilerin vasıflarındandır. 2. köpekler, bilhassa sahipsiz köpeklerin yeri yoktur. mekanı belli değildir. bu vasıf sûfilerin vasfıdır. 3. köpek geceleri az uyur. bu haslet hakk aşıklarının huyudur. 4. köpek öldüğü zaman mirası yoktur. bu da zahitlerin sıfatıdır. 5. köpek, sahibi tarafından ne kadar azarlansa, dövülse, cefa görse, aç bırakılsa yine sahibini terk etmez. bu ise sadık müridlerin alametidir. 6. yeryüzünde en edna, en aşağı, en ufak bir mekana razı olur. bu ise tevazu, alçak gönüllülük alametidir. 7. sahipsiz olan bir köpek herhangi bir yeri mekan edinse ve bir kimse onu oradan kovsa inat etmez ve orayı terk eder. çünkü sahipsizdir. oysa sahibi olsa orayı, sahibini sevdiği için terk etmez. bu da rıza kapısından girme alametidir. 8. dövüldüğü zaman, kovulduğu vakit, kendisine cefa edilince, rızkının yarısı verilmezse, yine de kin tutmaz. her şeyi unutur, çağırılınca yine gider. bu haslet ise huşu, yani kendini alçak tutup edep ve haya üzerine olmanın vasfıdır. 9. yemek hazırlandığı zaman yüzsüzlük etmez, uzakta durup bakar, bu ise miskinlerin hasletidir. 10. bir mekandan göçtüğü zaman oraya bir daha iltifat etmez. bu ise kalbi kırık mahzun kişilerin vasfıdır. merhum ramazanoğlu hacı sami efendi üstadın yazma bir tezkiretül - evliya'dan aktardığı ibretli bir fıkra bayezid bestami bir gün yolda bir köpeğe rastladı, köpeğe değmesin diye üstad eteğini kaldırdı. bunun üzerine köpek: "ya bayezid eğer tüyüm kuru ise sana bir şey bulaşmaz. eğer yaş ise bir bardak su ile temizlenir. dışını arıtmak istersin amma içini yedi deniz suyu arıtmaz" dedi. bayezid: "sen, dıştan temiz olmayan bir varlıksın, ben de içten temiz olmayan bir kişiyim, gel, ikimiz yoldaş olalım. umulur ki, ikimiz arkadaş olursak, birlikte yaşadığımız için ikimiz de temizleniriz" dedi. köpek: "ya bayezid, sen benimle yoldaş olamazsın. zira ben, halkın beğenmediği, reddettiği, kovduğu bir varlığım, sen ise, halkın sevdiği, saydığı bir kişisin. her kim beni görse kovar, taş atar. her kim seni görse izzet ve hürmet eder. ben, bugün bulduğum kemiği yarın bulamam, senin şimdi evinde bir küp buğdayın var" dedi. bayezid bestami üstad köpekten bu sözü işitti, ağlamaya başladı: "allah'ım, bir köpek ile yoldaşlığa layık olamadım. allah ile yoldaşlığa nasıl layık olayım" dedi ve ağladı.


gerçekten vardır böyle bi sorun. mahallede, yolun karşısından gelen kadın köpekten korktuğu için gelememişti. ben o sırada olmasam kadın napardi bilmiyorum. gözardı edilmemesi gerekiyor.


artık çözülmesi gereken büyük bir sorun halini almış çılgınlık. lan eskiden koca mahallede 1 tane kıçını kaldıramayan dombili köpek olurdu. şimdi her taraf atletik, vahşi ve saldırgan köpek kaynıyor. artık çözüm ingiltere hayvan refahı kanunu gibi gözüküyor. başka türlü bu sorunun çözülmesi imkansız. sokakta sıfır başıboş köpek olması zorunlu hale gelmiş ve mevcut popülasyon kamu güvenliğini açıkça ihlal eden bir mesele halini almıştır.


az önce izlerken duyduğum parçanın harika olduğu dizi.


tırlara, kamyonlara havlayıp peşinden koşturuyorlar. kafayı yemişler.


biz insanlar henüz ebelek gübelek diye konuşup,mağaralarımızda pinekliyorken, onların ataları muhtemelen 21. yüzyıldaki gelenek, görenek ve medeniyetlerine sahiptiler, bu yönden bakılırsa köpekler çok spektaküler hayvanlar. "bu yönden bakılırsa". bunun dışında bir dikkat çekmek istediğim nokta ise anadolunun müslümanlaşmasıyla birlikte, köpeklerin de bir dinsel başkalaşım geçirmesidir ki, bunun sonucu olarak yer yer cemaat oluşumları ile toplu yatsı ezanı ulumaları gibi ritüeller gözlemlenebilir. köpekler gerçekten çok spektaküler hayvanlardır. bu konuda görüşlerim bunlardır, teşekkür ederim.


meşakkatli bir ritüele sahip inancın mensubu birey. tapınmak için gereken şartlar şöyle: öncelikle "köpektapar", "itperest" vb ifadeleri kullanmaktan utanmayan iki ayaklı ve kuyruksuz yaratıklar bulmak gerekiyor. dinsel obje olarak da sağlam ahşap saplı bir kürek lazım. sonrası dikkat istiyor. iki ayaklı kuyruksuz yaratığın tam ağzının ortasına isabet ettirilen kürek için bonus sevap yazılıyor. başka bir yerine denk gelirse de makbul ama puanı düşük.


daha 4 aylık olanı bile ağladığında göz yaşlarını yalar. bunlar bize nasıl bir ödül olarak gönderildi anlayamıyorum cidden.


köpeğe kötü söz söylenince, sanki kendilerine söylenmiş gibi o kötü sözleri üstüne alan insanlardır.


"grizekalılar için yeniden hatırlatma yapalım: sokaklarda köpek istemiyoruz diye; tacizci, tecavüzcü, gaspçı, otçu, hapçı, kontrolsüz mülteci falan istiyor, savunuyor değiliz. onları da istemiyoruz bu konuları neden konuşmuyorsunuz argümanınız da tamamen aptalca; neyi konuşacağımızı size sormayacağımız gibi, sizlerin de itlerden başka gündeminiz olmadığını görüyoruz. kendi randımansızlığınızın sonucu olarak toplumun tamamını olumsuz yönde etkileyen bu sorunu gündemde tutuyor ve çözülmesi için uğraşıyoruz, whataboutist saçmalıklarınız gerçekten bıktırdı. barınakların yetersizliği, köpeklerin orada mutlu olup olmayacağı da inanın zerre umrumuzda değil. sınırlı kaynakların köpeklere değil, depremzede vatandaşlarımıza harcanmasını savunuyoruz. çok seviyorsanız, barınak beğenmiyorsanız evinize alacaksınız, almıyorsanız 30-50 itsever ortak yatırımla kendi barınaklarınızı kuracaksınız... bize göre önce insan... sizin ama, fakat, lakin ile başlayan cümleleriniz de umrumuzda değil. kimsenin hayvanseverlik maskeli hastalığının, maddi çıkarının, sapıklığının, dini inancının, felsefesinin faturasını canımızla ve huzurumuzla ödemek zorunda değiliz. savunduğumuz şey bizi vahşi, hayvan düşmanı, merhametsiz falan yapmıyor ama köpekleri sokaklarda bunca zarara rağmen tutmaya çalışmak sizi kaliteli birer insan düşmanı yapıyor..."


izmir'deki hastaneler bu halde. daha rezil nasıl olabilir bilmiyorum.


bir de şu "benim de köpeğim var" diyenler de her başlıkta ortaya çıkmasa olmayacak. ulan iki tane hayvan besleyen kendini otorite sanıyor. sanki biz neandertal besliyoruz amk. varsa mantıklı argümanın sıç ve git, bize ne senin köpeklerinden? yok ama illa diyecek. evde iki tane hayvan besleyince hayvan severler hakkında konuşma hakkını buluyor bunlar kendinde. " düşünme yetisine sahip değil" diye hakaret edenlerin de homo erectus kadar beyni yok. adamın elinde argümanı yok gelmiş hakaret sallıyor.


iki yüzlü olup bi yüzü sevimli olan hayvan. hiçbir zaman bi kedi


siktirin gidin lan insan müsveddeleri. çocukken az buçuk sevgi görnüş biri hayvanları sever, normali budur. ben sevmiyorum sevmek zorunda değilim diyenler sosyopattır, insanları da sevmez. üç kuruşluk akıllarıyla bi de hayvan severleri ötekileştirmeye çalışıyolar.


bir hakaret ifadesi olarak kullanilmasi cok manidar. kopek, allah'in insana sadik bir dost olarak sundugu mahlukattir. yasin suresi: 71: görmediıer mi, eııerimizin yapıp ettikıerinden, kendiıeri için nice hayvanıar yarattık da onıar, bu hayvanıara sahip oıuyorıar. 72: o hayvanıarı bunıara boyun eğdirdik. onıardan binekıeri vardır ve onıardan bir kısmını da yiyorıar. 73: o hayvanıarda bunıar için birçok yararıar var, içecekıer var. hâıâ şükretmiyorıar mı?


cinsine bağlı, bazı türler için bahçeli ev daha doğru olur genelde büyük köpekler için, evde terrier tarzı köpekler beslenebilir. ki köpek besleyecek insanın her gün köpeği gezdirmeyi göze alması lazım , ayrıca köpeğin uluyup ulumadığına, işte olduğunuzda apartmanda çok gürültü çıkarmadığını kontrol etmeniz lazım. yoksa apartmanda köpek beslemek zor olabilir, her komşu anlayışlı olmaz


ben köle ruhluyum o yüzdem köpekleri severim yakın bulurum, dostoyevski karakteri gibidir köpek. hatasını da bilir ama kendini değiştirmeyi kadere saygısızlık olarak görür. %49 kedi %51 köpek


şimdi sen oturdun düşündün böyle bir kelimeyi götünden uydurdun öyle mi? aferin sana minik ezik.


türkiyede çok büyük bir sokak köpeği sorunu var, bundan daha kötüsü ise sorunun çözümüne karşı çıkan bir gurup sorunlu sözde hayvanseverler var!


kedi sever ve kedi sahibiyim. ama köpekleri de severim. fakat hayat düzenim nedeni ile şimdilik bir köpek edinemedim hiç. önümüzdeki yıllarda kesinlikle bir kaç köpek sahipleneceğim bu kesin. ancak köpekle ilgili, kedi ile yapamadığım bir şey var ve onu yapmayı çok istiyorum. yüzmek, banyo yapmak vs. yani su ile aktivitelerin hepsi aslında. banyo deyince tabi günlük duştan bahsetmiyorum. bahçede filan onu yıkamak veya hortum ile karşılıklı ıslanıp ıslatmak ve su içinde koşuşturmaktan bahsediyorum :) çok zevkli bir şey.


sokak kopegi (ya da sahipsiz kopek), organik bir silahtir. ates alir ya da almaz, bu konuda senin yapabilecegin cok bir sey yoktur. onceden bazi insanlar yem vermisse her gordugu insana "yem verir" diye gidebilir ve yeteri kadar acsa saldirabilir. defalarca kopek suruleri tarafindan kovalanmis, cevre sakinlerinden "bizimle duraga kadar gelsene, korkuyoruz kopeklerden" laflarini surekli isitmis biri olarak sokak kopeklerinin bir sorun oldugunu yillardir goren birisiyim. tamam kopekler oldurulmesin, ama oldurmesin de... sokak kopeklerini besleyenler tatile falan ciktiginda ayni kopekler 3 ay boyunca etrafta ne varsa saldirmaya basliyor. sonra 10-15 kopek bir araya gelip ustunuzde ne varsa parcalayip sizi canli canli yemeye kalkisabiliyor. tanim: dogal dengenin ne oldugundan bihaber olan insanlarin da bulundugu topluluk.


bu köpekseverler ile, sevmeyenler arasındaki temel fark otomobil. otomobili olan sokak köpeği çetelerini sadece arabasına sevimli sevimli havlayan playful canlılar olarak görüyor. çünkü umrunda değil, işe giderken o adrenalini yaşamıyor ki. ve evet, olay gerçekten ruh hastalığı boyutunda. sevgi dolu bir insan olduğunuzu, mantık dışı argümanlar ile sadece köpeklere yönelterek kanıtlayamazsınız. sevgi varsa tüm canlılara karşı olur. insanlar ölsün, hayvanlar yaşasın ne demek? bu sağlıklı bir bakış açısı falan değil. insanın da, hayvanın da kötüsü var. ying-yang duydunuz mu hiç? seveceksen hatalarına rağmen seveceksin. ayrıca kimse köpek düşmanı değil, burada mevzu bahis sokak köpeği "çeteleri". bunlar hayati tehtit. bir de, karşı cinsin dikkatini çekmek için gezdirdiğiniz, sonra korkup sokağa attığınız labaratuarda geliştirilen yırtıcı köpek cinsleri. o hayvanları besleyip sokağa atanlara verilmesi gereken ceza bence onur kırıcı bir ceza olmalı. şimdi genelleme değil, ama istatistik diye de bir şey var. sokak köpeği bir insanı ısırmasına rağmen onu savunabilen biri benle aynı dünyada yaşamıyor. o, tehlikeli sokaklara girmek zorunda falan kalmıyor. kalmıyor ki o tehlikeli sokaklarda tek tahlike unsurunun köpekler olmadığını bir haklı savunma olarak görebiliyor. yahu kim diyor ki eli bıçaklı serseriler tehlikeli değil, onlar da tehlikeli. ama bunun saldırgan sokak köpekleri alakası ne? neyi ne ile haklı çıkarmaya çalışıyorsun? herkes bir ego tatmini ve ucuz et peşinde. bu otomobil kullananlar kafka okurken, biz sokak köpeklerini tehlikeli bulanlar mahallede top oynuyorduk ve bu gibi nedenler ile aramızdaki kültürel makas açıldıkça açıldı ya. ben işe veya ailemin ve sevdiklerimin yanına yürüyerek, ya da toplu taşıma ile giderken doğaya bıraktığım karbon ayak izi bu salam dudaklılarınkinden çok daha az oluyor mesela. hani onlar sustainable cities socio ecological systems okurken biz counter strike oynadığımız için avam kaldık ya; köpeklerin yaşam alanını etrafa yaydıkları fosil yakıt atıkları ile onlar benden daha çok tahrip ediyor, bu alışlkanlıkları ile yoğun şehirleşmenin önüne geçmek yerine, onu daha da yaygınlaştırıyorlar.


düzgün eğitilmediğinde tepenize çıkmaktan hiç çekinmeyecek, sessizce ağladığınızda bir kat alttan gelip yüzünüze "üzme kendini" havasında bakan tatlı şeylerdir.


başıboş o kadar suriyeli , psikopat, manyak insanın bulunduğu yerde sıradan bir haberdir. hayvanları ehlileştirebilir, aşılarını yapabilir, evcilleştirebilir, sahiplendirebilirsin. peki ya diğer sorunlara çözümünüz var mı ? not : arkadaşlara tabiki geçmiş olsun. ama bu tarz sorunlar istenildiğinde pekala çözülebilir, yeter ki düşünülsün.


dünya üzerinde tadabileceğiniz en katıksız sevgiyi size karşılıksız (tamam tam olarak karşılıksız değil makul bir miktar mama karşılığı) verebilecek olan boklu tür. bundan yaklaşık üç sene önce bir tanesiyle yaşamaya başlayıp, ondan bir sene sonra ikinciyi, bir sene sonra üçüncüyü ve sonunda yakın zamanda dördüncüyü sahiplenerek dört tanesiyle aynı evi paylaşmaya başladım. ilk köpeğim dünya güzeli, inanılmaz iyi huylu, uykucu, yumucuk bir labrador. yaşlandığı için ormana atılıp diğer kopeklerden dayak yemiş, kan kaybından ölmek üzere bulunmuş. uzun süre de yaşlı olduğu için kimse istememiş. iyi ki istememiş kimse ve iyi ki benim oğlum olmuş. şu an tahmini 15 yaşlarında, lokum gibi, şişko bir dana. adı kafka. ikinci köpeğim küçük minik bir sokak köpeği. önce işkence görmüş, sonra sokağa atılmış ve trafik kazası geçirmiş. bir bacağı ampute edilmiş, diğerlerinden biri ise artrodez ile engelli kalmış, çoğu kez yalnız iki bacağını kullanabilen bir kız çocuğu. çok travmalı, çok ürkekti, ne tedavi süreçlerini ne yaşadığımız psikolojik sıkıntıları anlatmak istiyorum şimdi. çünkü artik tam bir pamuk topağı, şeker gibi, ufak obsesyonları dışında çok uyumlu ve iyi huylu bir köpek oldu. şu an 3 yaşında, yarım kuyruğuyla adı söylendi mi yerleri süpüren bir prenses. adı milena. üçüncü köpeğimi başka bir köpeği barınaktan çıkarmak için gittiğimizde şans eseri bulduk. kendisi bir pug. henuz yavruydu, uzerinde uyuzdan tek bir tüy kalmamış, arka bacaklar tutmuyor, gözler enfeksiyondan tamamen kapanmış ve akciğerlerindeki enfeksiyon yuzunden nefes alamıyordu. bir ay ölecek diye bekledik, direndi ve yaşadı. arka bacakları arada teklese de çok iyi, gözleri toparlayabileceği kadar toparladı (son dönemde yaşadığımız talihsiz bir kazayla bir gözünü kaybetmiş olsa da...), akciğerleri ufak bir fonksiyon kaybı dışında iyileşti, uyuzu tekrarlasa da hicbir zaman enfeksiyon olmuyor yaralarında. şu an 2.5 yaşında, dünyanın en zor ama en sevgi dolu ve sahiplenici köpeği. adı simone. son köpeğimse ufak tefek bir terrier. köy yerinde zincire bağlı yaşarken üzerinden traktör geçmiş, acı çekmesin diye saçmalı tüfekle vurulmuş, beli kırılmış felç kalmış, yanlış operasyon geçirip tekrar opere edilmek zorunda kalınmış, sonunda yalvar yakar sahiplenen kişi tarafından bir fabrika bahçesine bırakılmış bir köpek. oldukça saldırgan ve güvensizdi geldiğinde, şimdi dünya seveceni, melek huylu bir şey oldu. hala ufak tefek takıntıları var, vücudunun bazı bölgelerine dokundurmuyor. o kadarı da hakkı olsun diyorum. tahmini 6 yaşlarında şu an, gri tüylü bir koyun köpeği. adı sartre. her birinin karakteri farklı, anıları farklı, duyguları, bana karşı tavırları hep farklı. ortak olan tek şey en başta bahsettiğim katıksız sevgi. onlar beni böyle sevsin, ben her allahın sabahı bir yerlerim tutulmuş uyanırım rahat yatsınlar diye, her şeyden feragat edebilirim. bir gülüşleri, bir mutlu kulakları yeter bana. var olsunlar, sağlıkla yaşasınlar. canımlar.


köpeğin de bir can olduğunun farkında olup doğru düzgün bakılabiliyorsa, gezdirilebiliyorsa bir sorun görmüyorum.


burada türemeye başladı bu kelimeyi ve türevlerini kullanan sik kırıkları. kendini hayvan sever sanıp hayvan bilgisi köpeklerle sınırlı olan kitle demiş bir amip bozması arkadaşımız yukarıda. seni 205 kişi yeşillediyse zaten diyecek lafım yok. onca taciz tecavüz adaletsizlik varken aklınız fikriniz erkeğin burcu ya da kadının memesinde fakat iş köpek seven insana gelince hepiniz kral kesilmektesiniz. bir köpek kadar değeriniz yok, olamaz da. anım anım anırın amınakoyduğum sevgi yoksunu taşra çomarları. edit: imla


öyle güzel bir yaratık ki bir lokma ekmeğe karşılık bütün hayatını insana bahşediyor. sevgisi, yüreği, vefası o kadar çok ki hastahaneye kaldırılsan peşinden gelip günlerce kapıda . işte bu yüzden "çoğu insandan çok daha değerli" derken yalan konuşmuyoruz.


inançlarını paylaşmasam da inanç özgürlüklerine saygı duyduğum insanlardır. tabi kendi imanları sebebiyle bana en ufak bir şey dayatamazlar, siz bir şeye inanıyorsunuz diye bize inancınızı dayatamazsınız sevgili köpektaparlar.


insandan daha çok sevdiğim, değer verdiğim, güvendiğimdir.


baştan söyleyeyim benim de köpeğim var.sahip çıkıyorum ve kimseyi rahatsız etme ihtimali sıfır olan bir yerde bakıyorum. sokak köpeklerinden korkan biri değilim ama kardeşim bu nedir ya? allah aşkına bıktım ya!!yemin ederim bıktım. az önce eve gelirken görseldeki üç köpekten ikisi yolumu kesti. onları savuşturdum.asıl sürprizi duvarın üstündeki yaptı.yanından geçerken birden fırlayarak duvarın üstüne çıkıp bi tarafını yırtarcasına havlamaya başladı.ödüm bokuma karıştı,aklım çıkıyordu resmen.amk yaa!! zaten yarım bi kalbim var onu da tekletiyordu az kalsın. üstelik aynı köpek bugün parkta çocuğun topunu alıp kaçmış.duyduğumda inanamadım.bir köpek kocaman futbol topunu ağzıyla nasıl götürebilir? diye sorduğumda; "gözlerimle gördüm,aldı götürdü."cevabını aldım.topun da anasını ağlatmış patilemiş her yerini soymuş falan.parasını tahsil edecem sahibinden.topun son hali. bence başıboş köpek sorunu yok.başıboş köpek sahibi problemi var.tüm sorunun kaynağı bu köpeklerden bir şekilde vazgeçip sokağa salan adi insanlar bence.


evet var böyle tipler. somut örneğini, bir pitbull'un kendi sahibini parçaladığı haberini sosyal medyadan okuduğumda, pitbull ve sahipleri hakkında olumsuz yorum yaptığımda gördüm. köpekleri çok sevmeme rağmen hayvan düşmanlığıyla suçlandım, küçükken bir köpekle travma yaşadığım için böyle düşmanca hisler beslediğim iddia edildi; tabi altta kalmadım, ağızlarının payını verdim. sapla samanı birbirine karıştıran, ön yargılı, empati kuramayan, hastalıklı tipler bunlar; ıslah edilmeleri gerektiği konusunda hemfikirim.


artık dilimize yerleşmiş bir tabirdir, hatta şahsi kanaatimce hakaretten ziyade bir insanın düşünsel durumunu teşhis eden bir kalıptır. nasıl bir insana belirli psikoloji belirtilerden tanımlayıcı "deli", "şizofren" sıfatları kullanılıyorsa, bu tabirde gayet tabi psikolojik, davranışsal örgüleri betimlemek için kullanılabilir. burada dikkat çekmek istediğim nokta, köpektaparlık ile hayvan severlik arasında çok ince bir çizginin olmayışı, yani teşhisinizde (yanlış pozitif veya yanlış negatif) yanılma ihtimaliniz düşük. köpektaparlıkta basbaya aşıldığında sizi "odun" mertebesine ulaştıracak ardıç kalınlığı misali "iletişim yeteneği yoksunluğu" bulunmaktadır. köpektaparlık mertebesi köpek ne yaparsa doğru yapmıştırdan sonra başlar; köpeği toplumsal herhangi bir sorumluluktan üstünlüğü veya yetersizliği sebebiyle azat edecek noktaya kadar gider. burada yıldızlarla belirtmem gerekiyor ki toplumuzda yaygın bulunan köpektaparlık semptomu gayet tabi daha temel bir psikolojik veya biyolojik sorunun davranışa yansıması olabilir. mesela besin yetesizliği, demir eksikliği, veya sosyal iletişim bozukluğu gibi, tamamen atıyorum. "köpeğin içgüdüleri çok güçlüdür, yersiz yere saldırmaz", cümlesiyle "köpek bu saldıracak tabi?" cümlesi de köpektaparlığa girer ve bu spektrumun iki uç noktasıdır. rasyonel olarak doğru noktayı bulamadığımız için kanunlarımızla, toplumsal olarak zaten köpektapar bir toplum sıfatını hak ediyoruz. antik mısır'da ki kediler yeni türkiye'nin köpeklerine ibret ederlerdi o seviye . mesela bu iletişim yeteneğinden yoksun bir köpektapar şöyle bir cümle kullanabilir; "kim bilir ne yaptı da ısırıldı?" bu tarz bir mağdur suçlayıcı cümle öbeğini başka bir bağlamın içerisinde "kim bilir gecenin o vakti orada ne işi vardı?" veya "kim bilir dayağı hak etmek için ne yaptı?" şeklinde kullanmıyorsanız, köpek tarafından bariz bir şekilde şiddete (ısırık izi, agresiflik vs.) maruz kalmış biri için suçlayıcı bir cümle kullanmamalısınız. sırf insan olduğunuzdan karşınızdakini anlayabilecek donanıma sahipsiniz ve bunu kullanıp empati yapabilmelisiniz. yapamadığınız sizin psikolojik olarak belirli sorunlarla boğuştuğunuza işaret ediyor. aynı şekilde "köpek işte ısırır." ve "delidir ne yapsa yeridir." tarzı kullanımlar, resmen mağdurlarına bütün umutlarından vazgeçmelerini tavsiye ediyor. burada adalet duygusunun bir toplumsal bir evrensel norm olduğunu empoze etmek istemiyorum, fakat yine de günümüz paradigması içinde insanlara maruz kaldıkları negatif etmenlerle yaşamak zorunda olduklarını belirtmek bir tür iletişim bozukluğudur. "ben bununla yaşıyabiliyorum, sen de bununla yaşamasını öğrenemediğin için eksiksin" mesajını vermektir. nasıl olsa şiddet failinin hukuki olarak mesuliyeti yok diye, bu şiddetin olasılığı ve stresi ile yaşamak zorunda mısınız? şiddetin faillerini en azından yontmak için toplumun çaba gösterme sorumluluğu bu bakış açısı ile tamamen ortadan kalkıyor. işine gelen konularda toplumsal eğitimler gerçekleştirirken, köpekler toplumsal hayata uyum sağlama gerekliliğinden tamamen muaflar. (hatta bizim toplumumuzda şiddete yatkın deliler de bundan muaflar.) köpekler boş pazar yerlerini mesken tutabilir, sizin çocuklarınızı buna karşı temkin etmeniz gerekiyor bütün sorumluluk sizin üzerinizde çünkü bu gerçekle yaşamak için baş başa bırakılmışsınız. fakat iş ormanlarda yaşayacak alanı kalmayınca şehre dalan ayılara, domuzlara veya seri katillere, tecavüzcülere filan gelince toplum resmen kedi kesiliyor. gözlerine bir bez bağlayıp eline milattan önce bilmem kaçıncı yüzyıldan kalma bir terazi bir de paslanmış bir kılıç alıp ava çıkıyor. çünkü bu davranışları hiçbiri birlikte yaşanılabilir değil... bu davranışlar, en azından bir kısmı, dürtüye dayalı olabilir ama insanlar bunlara katlanmak zorunda hissetmiyorlar. bu davranışları insanlardan yontmaya çalışıyorlar, toplumdan soyutlamaya çalışıyorlar. başka bir örnek verelim "arıdır sokar." diyelim. arı bizi soktuğunda arının peşine düşmüyoruz, onu sorumlu bile tutmuyoruz sokulduğumuzla kalıyoruz. hatta arıya alerjimiz olsa bile, o arı sahibi olan bir kovandan gelse bile muhtemelen kimse bu olaydan dolayı en sonunda sorumlu tutulmaz. bu gösteriyor ki, davranışsal olarak yaşamak istediğimiz şeyleri, bu davranışları yasalarla nasıl şekillendireceğimizi tamamen sonuçları ile değerlendiriyoruz. çoğu insan arı tarafından sokulunca ölmediği, bir krem sürüp olayı unuttuğu için, böyle şeyleri umursamıyoruz bile. başıboş köpekler artık bir sorun haline geldikleri için doğal bir tepki oluşuyor. bu tepkinin doğallığını, bastırılmaması gereken bir şey olduğunu ve çözüme muhtaç bir şey olduğunu buradan bile anlayabilirsiniz. neyle yaşayıp yaşamak istemediği toplumun tamamen kendi insiyatifinde olan bir şey. zor olan toplumun, bu tercihlerin ne kadarının rasyonel olduğunun farkına varabilmesi, bunları en azından yasalarla somut bir hale getirebilmesi. tamamen keyfiyet, şikayet ve popülizme (cimer, merkezi yönetim, kendisiyle 10 yıl içinde çelişen siyasi paradigmalar) dayalı toplumsal alışkanlıklarımız ile bunu gerçekleştirmemiz bana kalırsa imkansız.


hayvansever biri olmama rağmen bu köpektaparlardan intikam isterün.köpeklere bakmak için paran varsa gayette bakarsın.yoksa köpekler öldürülmelidir.yoksa sonuçta hayvandır,akılsızdır ve sokakta masum insanlara çoluk çocuğa saldırıyorlar.parası olduğu halde bakmayanında ağzına öyle bir yerden çakarım.hayvanları düşünmemeyi görür.gerçi herkes hayvanları sevmek,düşünmek zorunda değil.ama bazı açılardan hayvanları düşünmek doğru o bakımdan bazısı düşünmelidir.sonuçta toplumda öyle tip insanda olabilir.böyle tip insanda olabilir.bazı durumlarda bakamasakta bazen tehlikesi olsada köpekleri hayvanları imkanımız olunca korumalıyız,bakmalıyız.bu işin tehlikeside olabilir.o tehlikeleri azaltmalıyız.ortadan kaldırmalıyız.


gelmiş geçmiş en güzel sevgi sözcüğü .


müslümanlara göre şu şekilde yaratılmıştır: adem çamurdan yaratıldığı zaman şeytan onu kendisine rakip görür ve çamura tükürür. bunu gören cebrail de gelip ademin çamurundaki tükürüğü parmağıyla sıyırıp alır. aldığı bu çamurdan işte köpek yaratılmıştır. köpeğin dost, şefkatli ve vefakar olması çamurunda ademin çamurunun olması, saldırgan vs olması ise çamurunda şeytanın tükürüğünün olması sebebiyledir. ek bilgi: müslümanlar ayrıca insandaki göbek deliğinin de, cebrailin eliyle sıyırıp aldığı çamurdan doğan boşluk olduğuna inanırlar. (bkz: müslüman kafası)


başıboş insan sorunundan daha büyük olmayan sorundur.


bir ara hızlı bir şekilde topluyorlardı şimdilerde hız kesti. tekrar gündeme getirilmeli diye düşünüyorum. yakında okullar açılacak çocukların bir kısmı okula yürüyerek gidiyor, onlar için bu tehlikeyi belediyeler ortadan kaldırmalı. mahallede benim apartmanımın önüne yemek dökerek köpek besleyen bir teyze vardı, birkaç kere uyardık şu an onun kapısının önüne köpek maması dökmeye başladık şimdi o bizi uyarıyor. elalemin delisi ile uğraşacağına sen deli ol onlar seninle uğraşsın.


başıboş kaçak sorunundan sonra, çözülmesi gereken en büyük ikinci sorunumuzdur


gelişmiş ülkelerde görülmeyen sorun. bilinçli bir toplum böyle bir sorunun olmasını istemez. sokakta sahipsiz hayvan olmaz.


evde yalnızsınızdır, uykunuz yoktur, bilgisayar başında her 3-4 saniyede bir bugün düğmesine basarsınız. iki de bir downloadları kontrol edersiniz. hayat sıkıcıdır biraz, sarhoş olmayı istersiniz ama karnınız şişmesin istersiniz. belki yanınızda siz entry girerken, kitap okurken, ders çalışırken, iş yaparken; uyuması bile huzur veren, dostluğuyla güven veren sizi hiçbir zaman satmayacak, arkanızdan hiç konuşmayacak, başınızda hep bekleyecek bir dostunuz olsa böylemi olcaktı. evde sıcak ve çabuk atan bir kalp olsa yalnızlığınız azalsa iyi olmaz mıydı. kulaklarını dikip kafasını yana çevirince tüm içiniz erimeyecek mi. çenesi 1-2 ton basabilen bir hayvan sizinle oyun oynarken sizi ısırınca hiç acımamasının sebebi, yada sizi incitmemek için harcadığı çaba nedir peki? yeni bir arkadaş edinememenin tek sebebi apartmanda köpek bulunamayacağımı yoksa arkadaşım ölünce üzülürüm korkusu mu?


bu işte büyük rant var, belediye başkanlarından çok yüksek devlet kademelerine kadar buradan pay verdiklerine inanıyorum. başka açıklaması olamaz bu akılsızlığın.


bugüne kadar 4 tane köpek besledim. sevgimi anlatamam ama iki karı kız ayiklayacagim diye, mama satacağım diye ya da kendinden düşük ve kendine muhtaç bir canlı isteyen vasifsizlar beslesin diye başımıza bela olan bu canlılara eski sevgim kalmadı. aferin itçiler


cüneyt arkının da oynadığı dizi. pek tutmamıştı sanırım ki çok uzun ömürlü olmadı


aşık olduğum ama ailem evde besleme taraftarı olmadığı için eve alamadığım mükemmel canlı


nasibimiz yokmuş demek ki. köpek nasip etse on numara tapardık. bak antibiyotik alıyoruz... merak ettiğim: köpek bunlara dini nasıl iletiyor acaba? arada peygamber falan gönderiyor mu, yoksa direkt hav hav diyerek mi anlatıyor dini? "..ve tanrı, insanı kendi suretinde yarattı" gibi, ..".ve mutlak köpek, köpekleri kendi suretinde yarattı". şeklinde bir vahiyleri falan var mıdır? gerçi o, öyle suret muret anlatıyor ama biz "hav hev" şeklinde duyuyoruz. döndük başa, nasipsizlik işte!


kraldan çok kralcı bir hayvandır. sahibine sempatik görünür ama dışarıdan bir kişi için daima tehlikelidir. sahibine bunu anlatamazsınız, kendisine kul köle olan bir yaltakçının (köpek) dışarıya nasıl bir terör estirebildiğini anlamamak için gözlerini kapatır kendisi.


zaman zaman başıma gelen sorundur. arabanın önüne atladıkları için tehlike atlatıyorum. arabadan çıkan bir sesten olduğu söyleniyor. köpek kovucu araba motorundan dolayı duyulmadığı için işe yaramıyor. motoru kapatınca işe yarıyor. sonik marka köpek kovucu en çok işe yarayanlarından.


taze taze: (bkz: adana'da köpekten kaçarken ölen çocuk) video:


taptıkları yaratıklar tarafından parçalanmasını dilediğim karaktersiz insanlara verilen lakap. bu laleler de akşam bu köpek çetelerinin arasından geçemiyor. sabah öğlen başını okşayınca masum sanıyor bu yaratıkları. ama akşam olunca yemiyor götleri aralarından geçmeye, çünkü parçalanacağını biliyor. ama twitter'da ekşi'de sağda solda bu canavarları savunmayı çok iyi biliyor küfrediyor. ölen, parçalanan çoçuklara, ailelerine küfrediyor, reva görüyor bu zulmü. (bkz: ) yukarıdaki arkadaş güzel derlemiş bazı şerefsiz köpektaparları. ben ki köpekleri çok severdim. artık nefret ediyorum. ama insan öldürdükleri için değil. bunları savunan bu geri zekalılar yüzünden nefret ediyorum. bir an önce sokaklar bu yaratıklardan temizlensin istiyorum. her ne şekilde olursa olsun, sokakta köpek kalmamalı. daha fazla çocuk, daha fazla masum insan ölmemeli.


ya rabbi şu köpek tapıcıları başıboş köpekler ile en kısa zamanda karşılaştır. sürü halinde hırlayan köpeklere nasıl davranacağını görelim.


hayvan dusmani tiplerin, kendinden güçsüz olan her canlıya eziyet iskence vb davranışlar sergileyerek kendini tatmin eden canavar sadist kişiliklerin ve sözde hümanist özde kansız bir bencillik abidesi olan serefsizlerin berbat ve acınası hayatlarında karşısında onun gibi düşünmeyen her insan icin kullandığı kelimedir. bu ıq fukarası beyinsiz şahıslar karşısındakine kopektapar diyerek hakaret ettiğini düşünür:) fakir olmanın verdiği mutlulukla huzurla yaşadığını sanan şahıslar kullanmaya devam edin bunu olur mu?


bana son derece itici bir tabir olarak gelse de son günlerde yaşananlardan sonra bazı insanların bu tabiri tam olarak karşıladığını düşünmeye başladım. bu insanların akli dengesinin yerinde olmadığını düşünüyorum. şu son pitbull saldırısına uğrayan çocuğun ailesini şikayet etme peşinde olan dernek mesela böyle insanların oluşturduğu bir teşekkül belli ki. umarım feraset sahibi insanlar desteğini keser de kendine hayvansever derneği adı verilen bu tarz delilik kumpanyaları bu toplumdan silinip gider. adamlar çocuğu köpeklerce parçalanan aileyi mahkemeye vereceklerini falan söylüyorlar ciddi ciddi yahu inanılmaz. ilgili makamlar umarım söz konusu oluşumun bu hareketini bir ihbar kabul eder de ilgili dernek adı altındaki delilik kumpanyası doğrudan idari işlemle kapatılır. resmen canı burnunda olan bir toplumun sinir uçlarına içlerindeki delilikten ötürü iğne batırıyor adamlar.


bu ifadeyle kastedilen insanların yaptığı bazı hareketlerin itici olması, bu ifadenin iticiliğini haklı çıkarmıyor. "köpektapar" kelimesinin her yerinden nefret akıyor.


sokakta ağaç diplerine belirsiz periyotlarla mama bırakan cinsi. mamasaçar


new york times gazetesinin 12 kasım 1972 tarihli başlıklı new york şehrine dair haberine bakılırsa amerika'yı bu konuda da 50 yıl geriden takip ediyoruz. haberin yazarı olan biyolog köpek dahil pet hayvan-insan ilişkileri konusunda uzman bir isim. bu konu üzerinde çok sayıda araştırma ve makale ve kitap türünde yayınları bulunmaktadır.


hayvanseverleri ve eşcinselleri bir kenara bırakarak bu alemi içinde barındıran; - vegan - fanatik ve aktivist lgbt’ci - köpektapar vb. - cihangir solcusu tayfayı bir bütün olarak sayabilecek kadar insan tanıdım. yukarıda saydıklarım her birini bir gurüh olarak sayarsak hepsi bir diğerinin sınırında gezer. gözlemim şudur ki ben bunların ortalama çoğunluğunun herhangi bir şeye sevgi beslediğine inanmıyorum. tamamiyle popüler olana ait olma ve farklı görünme hevesli hareketler.


yaklaşık 3 gün önce başıma gelmiş olayı bahsedeceğim size. yetişmem gereken yere sabahın ilk saatleri yürüyerek gitmek istedim. hava güzel yürüyüş yapayım dedim. boş bi araziye denk gelince sağımdam belki 7-8 tane köpeğin biri yanıma doğru havlayarak yanaştı. durdum ve üzerine bir kaç adım atıyorum ama benim adımım kadar geriye çekilip geriye doğru adım atıncada bana doğru yaklaşıyor hâlâ havlayarak. neyse ki bazen istanbul trafiği işe yarıyor da abinin biri arkadamdan korna çalarak durdu sağolsun durumumu görerek. hafif ilerledi ama el işaretimle de beklemesini söyledim. yanıma yaklaşınca da gel gel diye işaret yaparak geriye doğru arabaya binmeye çalıştım ve bindim kurtularak. şimdi tabiki bizler de hayvanseveriz ama hayvanlar kadar doğamız gereği güçlü değiliz. şayet o araba durmasaydı ben şu an hastanede olabilirdim belki burda gündem olabilirdim belki de hiçbirimizin ruhu bile duymazdı. şayet de şu sıralar gündem olan bi konuyu bizzat yaşadığım için de böyle bi sorunun içine girdiğimde gerçekten de kimsenin sokaklarda rahat gezemez hale geldiğini anladım.


kocaman kalpleri olan ve ölümüne kadar dost varlıklardır. bu dünyanın gülen yüzleri. bir tanesi ile on insan gücünde sevgiye doyulandır. burunlarının ıslak olduğundan emin olunuz. güle güle büyütünüz.


siz gerçek misiniz? gerçekten 13 milyon? köpeği zehirleyip/vurup öldürdükten sonra tombul bebelerinizin yüzüne bakabilecek misiniz? aklınıza gelen tek çözüm 2022 yılında kamyon kasalarına doldurulmuş köpüre köpüre ölmüş köpek leşleri mi? bir tane makam arabasını satsa sokak hayvanı sorununu ortadan kaldıracak kudrette ve yetkide insanları protesto etmek yerine kapısının önüne su koyan insanlara hakaret ederek mi cesur/yiğit/erkek olacaksınız? bakın tüm yetkiler bir kişide toplandı. adresini hepiniz biliyorsunuz. gitsenize kapısının önüne! yirmi senedir çözemedin şu sorunu diye bağırsanıza! ama yok. 65 yaşında teyzelere küfür etmek daha kolay geliyor değil mi? gerçek olamayacak kadar zavallısınız. yazık…


başlığa şairane bir entry girip duyar kastıktan sonra mağrur ve gururlu bir şekilde afrikadan gelen kahve çekirdeklerinden öğütülmüş kahvesinden yudumlayıp çipi malezyada üretilmiş, çinde montajı yapılmış amerikan marka telefonu ile hayvanların yaşam alanlarına saygı göstermekten bahseden yazar beyanı... al sana bazı gerçekler: insan çevresini kendisine en uygun ve kolaylık sağlayacak şekilde düzene koyar. insan yapımı şehirler başıboş hayvanların yaşayabileceği alanlar değildir. bunun böyle olmadığını düşünüyorsan, sokaktaki hayvanlarla birlikte yaşamalı, hastalandığında da bir köşede acı içinde ölmeyi beklemenin ne anlama geldiğini hissetmelisin. edit: aylar sonra gelen imla


bu miniği sahiplenmek istiyen olur mu


evde bir masuma kucak acmayip, acana dert olmus dusunce tarzidir. golge etmebaska ihsan istemem bu kişilere soylenmistir.


turkiye'nin ne kadar sacma sapan bir ulke oldugunun kanitidir. her hafta neredeyse biri agir yaralaniyor bazen oluyor. en ufak gelisme yok. manyakliktan baska birsey degil. gelismesi imkansiz bir ulke. iha siha yapmakla olmuyor o isler. insan gibi yasamiyorsan al o sihayi gotune sok. terorist oldurmez kopek oldurur. bunu cozmekten aciz bir toplum


birazdan işten çıkıp eve gidicem ve ara sokaklarda bir yerde bir köpek sürüsüne denk gelir miyim acaba diye tedirgin yürüyeceğim. peki neden? bir avuç laftan anlamayan durgun zekalı embesil ve halkın sorunlarını asla umursamayan yetkililer yüzünden.


hakkari'nin yüksekova ilçesinde aç kalan sokak köpekleri mülkiye özeken'in kümesine . sokak köpekleri 80 tavuğu öldürürken yetkililere seslenen özeken, "şimdi hepsini kaybettim. yüksekova belediyesi'nden, mağduriyetimi gidermelerini ve bir daha bu mağduriyeti kimsenin yaşamaması için aç kalan sokak hayvanlarını düzenli olarak beslemelerini rica ediyorum" dedi. --- spoiler --- güngör mahallesi'nde eşi çalışmayan ve geçimini tavuk besleyerek sağlayan mülkiye özeken'in (38) kirada oturduğu evin yan tarafına yaptığı ve çevresini de alüminyum sacla çevirdiği kümese, iddiaya göre gece saatlerinde sokak köpekleri girdi. özeken, köpeklerin 80 tavuğunu öldürdüğünü söyleyerek yetkililerden yardım istedi. "hepsini kaybettim" çocuğunun olmadığını ve geçimlerini sağladığı tavuklarını çok sevdiğini belirten özeken, "4 yıldır civciv ve yumurta satarak hayatımızı sürdürüyorduk. ancak dün akşam tavuklarım aç kalan sokak köpeklerinin saldırısına uğradı. çok mağduruz. çocuğum olmadığı için bütün zamanımı tavuklarımı besleyerek geçiriyordum, bundan da büyük mutluluk duyuyordum. ama şimdi hepsini kaybettim. yüksekova belediyesi'nden, mağduriyetimi gidermelerini ve bir daha bu mağduriyeti kimsenin yaşamaması için aç kalan sokak hayvanlarını düzenli olarak beslemelerini rica ediyorum." diye konuştu. --- spoiler --- kaynak: dha


bugün komşumuzun çocuğuna köpekten kaçarken araba vurdu. çocuğu sabah okula giderken köpek kovalıyor, kaçarken bir an da caddeye fırlayınca araba çocuğun ayaklarını yerden kesiyor. çocuğun iki ayağı kırık, şu an hastanede ameliyatta, platin takılacak. bunu haberlerde duymazsınız. bu soruna allah rızası için bir çare bulunsun. çocuklar markete çikolata almaya bile çıkamıyor artık. koca kadınlar bile yolda tek başına yürümekten korkar oldu. kendi ülkesinde kendi mahallesinin sokaklarına çocuklarımız rahatlıkla çıkamayacaksa nerede çıkacak. şikayet ediyoruz bitmiyor. kovalıyoruz gitmiyor. zehirlesen öldürsen, yapamam vicdanım el vermiyor. ne yapacağız biz?


ileri derecede akıl ve ruh sağlığı bozuk bir güruh tarafından çözülmesi engellendiği için artık çok ciddi boyutlara ulaşmış güvenlik ve sağlık sorunu haline gelmiştir. son yıllarda yaşanan vakaların artış göstermesi sonucu bu güruhun karşısında kamuoyu oluşmaya başladı. umarım yakın zamanda devletin tüm kurumları durumun ciddiyetini kavrayıp harekete geçer aksi halde toplumsal bir cinnet sonucu harekete geçmek zorunda kalacaklar.


avrupa'da böyle bir sorunu kesinlikle bulamazsın. sokakta doğru dürüst hayvan bile yoktur. sahipsiz ise barınağa alınır, belli bir süre sonunda sahiplenen olmazsa uyutulur. başıboş köpek sorunu, mülteci sorunuyla beraber türkiye'nin başını çekmekte olan 2 sorundan biridir. şu an için en büyük problemlerimizden biri olarak sayamayız belki ama mevcut durumda günümüzü değil, geleceğimizi kontrol altına alacak önlemler alınmalıdır. bugün barınağa alıp, ertesi gün görece "kırsal" bir yere salıvermek problemin önüne geçmez, aksine kırsalda köpeklerin daha da vahşileşmesine sebep olursun.


şefkat görmeden büyümüş, sevgiye aç, ilgi görmek için her yolu deneyebilecek patolojik karakterlerin küçücük beyinleriyle insanların hayvan sevgisini tek bir tanım altına sokmak için kullandıkları, kullanan kişinin zeka, kültür ve dahi ahlak seviyesini doğrudan belli eden, son dönemlerde organize olarak oldukça popüler hale getirilen, cümle içinde kullananları doğrudan engellememe yarayan mal turnusolu kelime.


böyle bir hayvan aslında yok. köpek dediğiniz şey bildiğiniz "evcilleştirilmiş kurt". bilimsel kanıtlar da bunu söylüyor. zaten şu anda bilim dünyasında köpek ve kurt aynı hayvan türünün bir "alt türü" olarak tanımlanıyor, farklı bir tür olarak değil. köpek ve kurtun çiftleşmrsinden verimli nesiller üreyebiliyor ki, tür olmanın en büyük göstergesi budur zaten. örneğin at ve eşek de çiftleşebilir ama yavruları kısır olur, üreyemez, köpeklerdeyse böyle bir durum söz konusu değil, kurtlarla çiftleşip sağlıklı yavrular üretebiliyorlar. o yüzden böylesine tehlikeli bir hayvanın -ne kadar evcilleştirilmiş de olsa- sokaklarda serbestçe dolaşması son derece sakıncalı bir durum ve bir geri kalmışlık göstergesidir. nokta net.


eski türklerde isim olarak kullanılmıştır.aslan,şahin, kartal bunlar da çocuk ismi olarak koyulan hayvan isimleri. sanırsam köpek kelimesinin hakaret olarak kullanılması islama geçtikten sonra olan bir şey.hayvanlar çok değerlidir eski türkler için.


çok seviyorsanız köpekleri evinizde besleyin dediğimizde sesleri solukları kesilir, bok yemiş bülbüle dönerler. sizi sokak köpekleriyle yaşamaya mecbur eden şu dünyada görebileceğiniz en faşist zihniyettir. kesinlikle ve kesinlikle hayvan sever değildir. kendi yemediği yemek artıklarını sağa sola dökerek çevreyi kirletmeleri, etrafa hastalık saçmaları da olayın bonusu. yaptıkları vicdan mastürbasyonundan başka bir şey değil.


türkiye'nin saçma sapan bir yerde olmasına işarettir. yani şöyle: uçak yapıyoruz, ama sokakta köpekler var. sarayımız var, ama halk enflasyon ile eziliyor. ankara'da tesla dolu, kiralar 20 bine yaklaşmış, asgari ücret 11 bin. izmir'e her gün yolcu gemisi geliyor, ama körfez bok kokuyor. gibi gibi. sokak köpekleri sorunu çözülmediği sürece daima bir numarada kalacak. sokakta büyükbaş hayvan olmaz. hele kurttan dönme köpek hiç olmaz. italya'da ve almanya'da sokakta kedi bile yok. ne yani şimdi bunlar hayvan sevmiyorlar mı?


köpektaparlara göre insan bebeklerin değeri = 0'dır


ülkeyi hindistan'a çeviren sorun. her yerde hayvan sürüleri ve dışkıları var. belediyeler kanun var diye bir şey yapamıyor. yapabilecekleri şeyleri de oy kaygısı sebebiyle yapmıyorlar. bir kanuna bakacak işi hâlledebilecek güçte olanlar konuyla ilgili birkaç açıklama yapsa da resmî bir şey yapılmadığı için sonuç da alınamıyor. hem hayvanserver olduğunu iddia eden insansevmezlerden oy kaybı olmuyor hem de bizim gibi bu sorunu yaşayan insanlara hadi bir umut belki çözülür hissi veriliyor. ne diyeyim ki bu ülkede kuduzdan insanlar ölüyor. en riskli ülkeler sıralamasında para odaklıyız evet. e birkaç psikolojisi bozuk ama sesi çok çıkan insanın elinde oyuncak olunmuş. gerçekten bunaldım. tüm gün kapalı alanda olduğum için iş çıkışı yürümeyi seviyorum ama o bile burnumdan geliyor. en basitinden bu akşam servisin bıraktığı yere çok yakın üç tane, büyük köpeklerden oluşan bir çete vardı. yetişemezler diye hızlı hızlı yürüdüm. yürüyen merdivenlerden tam çıkarken bir baktım biri küçük ikisi büyük başka sokak köpekleri. yürüyen merdiven olduğu için insem nereye inmeye çalışacağım. çıkıp hemen yana doğru gidip geri mi insem dedim ama bu sefer de mecbur bir şekilde çıkmak zorundayım oradan. hayvanlar da sabit durmuyor bir oraya bir buraya gidiyor deli gibi. korka korka geçtim. geçen sene oraya yakın otobüs durağındaki insanlara saldıran köpekleri görmüştüm. gerçekten insanlar resmen esir alındılar. bir tane kadının üstüne de çok kötü geldi en irisi. belediye de resmen istiyor ki köpeği tutup getirelim onlara. siz ne işe yarıyorsunuz o zaman? fotoğraf, video kayıtları bile ikna edemiyor kendilerini. bu kadar korkak insanlar siyasete atılmamalı. özel araçlarınızdan, evlerinizden çıkın da sokakların hâlini görün. belki biraz utanırsınız. mesela bizim sokakta çok fazla kişinin evinde köpeği var. köpeklerini gezdirmeye çıkarken sopayla çıkmak zorunda kalan insanlar görüyorum. yollardaki köpek dışkıları, bunlara basan insanlar vs. bunlar da bambaşka konular. görme engelli insanlar umarım bu konuda zorluk yaşamıyordur. market raflarında, dolaplarında hayvanlar geziyor. kafelerin masalarında kediler geziyor. arabanın üstünde oturan köpekler gördüm ben. bazı sokaklara zaten girilmiyor. ben merkezde oturuyorum, bir şey olsa gelen olur ama tenha yerlerde oturan insanlar da var. küçük çocukların başına sürekli olaylar geliyor. çocuk ölse bile yine bazıları tarafından suçlanıyor ki haber sunan biri bile yaptı bunu. kimlerden ne darbe yediniz bilemem ama bunun sorumlusu masum insanlar değil. patili dostlarınızı alın evinizde besleyin. buna kimse bir şey demiyor. sizler hayvan seven insanları da hayvanlardan soğutacak derecede itici davranışlar içindesiniz ve ne yazık ki kendinizin farkında değilsiniz. empati size uzak bir kavram. bazılarınızın belli ki canı yanmadıkça bazı şeyleri anlaması mümkün değil.


tapmak isterdim... evet, tapmak isterdim ama köpeğim yok benim :( çünkü evimde baktığım ve her birini sokaktan yaralı, bacağı kırık vb şekilde aldığım 8 tane kedim var. eğer illa ki bir sıfat yapıştırılacaksa bana, keditapar desinler, daha doğru bi ifade. ama köpekleri de çok seviyorum, özellikle sokakta yaşam mücadelesi veren, sevgisiz ve empati yoksunu kişilerin hoşt çekip kovaladıkları, tekmeledikleri o istenmeyen garip canları çok seviyorum işte. biliyorum köpek sevmeyenler, öyleyse alsana evine hepsini diyorlar şimdi, ah beee. keşke bir çiftlik alabilecek durumum olsa, elimden geldiğince yardım etmeye çalışırdım hepsine... hayat keşke adil olsa. eskiden de bu ülke insanı böyle miydi ? eskiden sözlük yoktu, sosyal medya yoktu, internet yoktu. belki de gerçekten köpekten nefret edenler yine bu kadar çoğunluktaydı ama ben görmüyor ve bilmiyordum işte. hayat o zamanlar daha güzeldi belki. düzenli aralıklarla samandıra köpek barınağına giderdik annem ve babam ile... elimizde mamalar, yüzlerce köpeğin arasına dalardık. bizi gördüklerinde çılgınlar gibi havlayıp kuyruk sallayarak üzerimize koşarlardı. ablam hep şunu derdi; köpekten korkan birini buraya getirsek kesin kalpten gider... ama ben hiç korkmadım, belki de o canlar ile gözgöze gelip o gözler üzerinden sevgi takası yaptığımızdandır kimbilir; ne onlar bizi, ne de biz de onları hiç incitmedik. saldırgan olanları ile de bazı geceler karşılaştım. üzerime saldırı amaçlı koşanlar da oldu. topuklayıp kaçmam gerekirdi belki, ama ben orada durup onlarla konuşmaya çalışıp, göz teması kurup sakinleştirirdim hep. hiç ısırılmadım, herkes şans diyebilir ama bu noktada ben şansa inanmıyorum. üniversitemizde 18 yaşını geçmiş bir kangal kırması, artık son günlerini yaşamaya başladığında ve tüm sırtını, deri altlarını sinek kurtları yemeye başladığında veterinere götürmek zorunda kalmıştık. sırtındaki deri, delik deşikti ve temizliği yapılırken hayvancağız acıdan inliyordu, benim elim ise onun hemen kafasının altındaydı. normalde o eli ısırıp koparması gerekirdi, ama yapmadı bunu. göz teması ile onun acısını paylaştım, hüngür hüngür ağlayarak... öyle bi paylaşımdı ki bu, o koskoca hayvancağız için sanki o an bir tek ben vardım, bana gitme der gibi baktı hep. o son 1 ay inanılmaz zorlu geçti, günden güne eridi yok oldu rex. son gününe kadar yanındaydım, tedavisini pansumanını yapıp yaş mama yedirdim, suyunu verdim. yıllık izne çıkmadan son günün akşamı bahçede yanağına bir öpücük kondurdum, çünkü çok iyi biliyordum ki yarın bu hayvan yaşama elveda diyecekti , çünkü benim için direnmişti hep... gerçekten de öyle oldu, ertesi gün öldüğünün haberini aldık. varsın bana köpektapar desinler, benim için gururdur bu laf... asla alınmam. ha elbette bir köpeği insandan üstün görmem; ama tersi de geçerlidir benim için. yaşam hakkı bağlamında bir köpek, bir balina, bir insan, bir meşe ağacı, bir karınca hepsi birdir benim için. saksımda çıkan yabani otu bile koparmam, çünkü o orayı benimsemiş, belki esas bitkiyi zayıflatıyor, belki görüntüyü bozuyor ama o da bir yaşam formu. orda durmalı, duracak da. ülkemde sokak köpeklerinin işi gerçekten zor; üstelik ülkenin yöneticisi toplatılması yönünde fetva vermişken. ama belediyelere seslenirken, öncelikle onlara güvenli ve sıcak barınaklar kurun da demiş, yemek artıklarından mama yapın, gönüller alın demiş. umarım böyle de olur ama hiç umudum yok malesef. genelleme yapmadan konuşmak gerekirse, insan kötü bir tür, bencil. varsa yoksa hayatta kendi, eşi ve çocuğu var; diğer canlar teferruat. ülkemde barınakların durumu içler acısı. hemen hepsi hastalık yuvası, ölüm kampı.. ve çoğu da ağzına kadar dolu. malesef oraya atılacak köpeklerin yaşama şansı yok. güçlü olan zayıfı ezecek. çoğu açlıktan, saldırılardan, hastalıktan telef olacak. ve ben onların haberlerini aldığım her gün daha da tükeneceğim. empatiyi öğrenmeliyiz. kendimizi onların yerine koyabilmeliyiz. bazı hayatların daha değersiz olduğu düşüncesinin dünyadaki bütün kötülüklerin kaynağı olduğunu anlamalıyız artık. onlarla göz göze geldiğimizde o gözlerde onların da acı çektiklerini, korktuklarını, titrediklerini ve üzüldüklerini hissedebilmeliyiz. bir kere tamamını izleyebildiğim, ondan sonra her ismini duyduğumda istemsizce ağladığım, tekrar izlemekten en çok korktuğum izleyin. ülkemde insanların ne kadar katı kalpli olabileceğini görün siz de. eğer ki o çöp arabasının arkasından o son bakış sizi hiç etkilemiyorsa... üzgünüm. sizin için değil, büyüttüğünüz veya büyüteceğiniz çocuklarınız için üzgünüm. köpektapar diyebilirsiniz bana, umrumda değil. dünya hassas kalpler için bir cehennemdir ve ben bu cehennemden kurtulacağım o son gün belki de ulvi huzura varacağım.


neredeyse bütün ceplerinizden poşet çıkmasına sebep olan çok sevimli bir varlık.


validebağ korusunda gözlemlediğim sorun. gündüz belli bölgelere girmek imkansız, direkt saldırı modunda köpekler. akşam karanlığı çökmeye başlayınca korudan kaçtınız kaçtınız yoksa götünüzü kemirirler. geçen akşam acıbadem’den bağlarbaşı’na kestirme olur diye girdim, hemen hoşgeldin dediler. köpekten korkan biri olsam beni parçalarlardı. buranın yılmaz savunucuları olan gönüllüler de bu durumun farkındalar, ama kendilerini her şeyin savunucusu olarak gördüklerinden ses edemiyorlar. ama koruda yürürken saldırı anında köpeğin kafasında kırmak üzere ellerinde 1 metrelik sopalarını da eksik etmiyorlar. bu köpekler sadece insana tehdit de değiller. korudaki onlarca kedi bunların saldırısına uğruyor geceleri. gündüz aynı kaptan yerken kardeş pozu atıp gece düşman kesilmek de köpeğin doğasını anlamamıza yeter. korunun ranta kurban gitmemesi için direnenlerden biriyim ama bu köpek sorunu devam edemez. bir karar verilmek zorunda, ya koru güvenli bir yer olacak ya da köpek saldırılarında birilerine zarar gelecek. bakalım gönüllüler insanı mı daha çok seviyor köpekleri mi?


ekseriyetinin çoluğu çocuğu yoktur varsa bırakıp gitmiş filandır, kedi köpekler birşeylerin yerini doldurmaya çalışıyordur. genç ise ya 'ay ben çok modern ve vicdanlıyim' tribi ile gizli ego masturbasyonu yapan tiptir yada ilgi çekmek isteyen karakteri daha nereye koyacağını bulamamış tiptir, yada son olarak en zavallısı yukarıdaki tiplere yaranmaya çalışan onları kıyısında köşesinde olmak icin çırpınan, bir gruba ait olmak için savunan tiplerdir


ölümünün üzerinden 15 sene geçse bile, her kar yağdığında yaptığı komiklikler anılır


hayatınızı değiştiren sevimlilik abidesi. yatağınızın üstünde türlü şımarıklıklar ve nazlanmalarla, patisini elinize koyarak uyuyan minik bir yavru. delirme ve aklınızı onun tüyleri arasında kaybetme durumu.


köpeklerden asla korkmam. yıllardır da köpek sürüsüne denk gelirim ve asla kaçmam havlasalar bile. bugün de kaçmadım. her gece konyaaltı sahilinde koştuğum gibi bu gece de koşarken, antalya beach park park tarafında irice 3 köpek saldırmaya çalıştı. sürüye 1 iri köpek daha geldi. koşuyor olmamı, onlardan kaçtığımı düşündürttüğü için saldırmaya çalıştılar. durdum ve tüm gücümle dördüne de tekmeler savurdum ve tükürdüm 1 dk boyunca. tekmelerden kaçmayan hayvanlar, tükürüklerden sonra pes edip kaçtılar. genç, atik ve güçlü olduğum için zarar görmedim ama kendini savunamayacak birisinin başına gelseydi bu olay, bugün o 4 köpek çok ciddi sorunlar yaşatabilirdi... bir de şöyle bir şey var, bu köpekler tek başlarına iken kedilerden korkan yaratıklar, ama 3,4 tane olunca aslan kesiliyor hepsi.


öncelikle belirteyim ki hayvan dostuyum. şaka la şaka canıma kast eden köpeği paramparça ederim. ha hayvansever miyim? bence bana zarar verme potansiyeli olmayan bütün hayvanları seviyorum. mesela uysal, sevimli cins köpekleri çok seviyorum ve başlarını okşuyorum. kedileri inanılmaz seviyorum. ama akrepleri, sırtlanları, komodo ejderini, başıboş sokak itlerini sevmiyorum. sevmek zorunda mıyım? değilim amk. sokakta özgürce koşma hakkımın olmadığını iddia eden itperestleri sevmek zorunda mıyım? başıboş köpeklerle beraber onların da uyutulması gerektiğini düşünecek kadar tiksiniyorum. alın size nefret. 1 sene öncesine kadar sokağımdaki köpeklerin başını okşuyordum. şu an biri saldırsa hepsini öldürecek duruma geldim. kurunun yanındaki yaşları yakacak kadar. sadece ben değil, bu sorun logaritmik olarak büyürse ittaparlar bile vahşileşecek, farkında değiller.


insan erdemlidir sokak köpeklerine göz yummalıdır denmiş. insan, o erdemi aydınlanma çağında kazanmış ve insan canının önemi her şeyin üstüne konmuştur. bir ülkede çocuklar köpek parçalamasıyla ölüyorsa buna göz yummak erdem değil "nasılsa başkalarının çocuğu ölüyor" adiliğidir. yuh! bahaneye bak.


yürüyüşlerimde özellikle kaçındığım çok sakin bi sokak var, son gittiğimde 15 köpek beni uzaktan görüp çıldırmıştı. 2 sene sonra bu haftasonu bi deneyeyim belki düzelmiştir dedim ama yok. bu sefer 2 köpek 50 metreden beni görüp havlayarak gulu gulu dansı yapmaya başladılar. kuduz olup ölmeyelim diye geri döndük mecbur. varlığımız itlerin varlığına armağan olsun.


bir üstteki entry'deki görüntüler gerçekten korkunç. sokaklara mama saçarak bunları beslediğini zanneden ve bu görüntülere sebep olanların hepsi bu suçun ortağıdır. halk kendi çözümünü kendisi bulacak bence ve benim şahsen tek ümidim budur. ne kısırlaştırma ne itlaf bunların hiç birisi için devletin bir adım atacağına inanmıyorum ki hatta inansam bile bunların hiç birinin makul zeminde çözüm olmayacağı sayılarla ispatlandı. halk kendi itlaf hareketini başlatsa hiç şaşırmam.


sokağa köpek atan köpekleri sokakta besleyip daha da çoğalmasını sağlayan kişilerdir. köpeklerin katliamlarından sorumludurlar. katildirler.


evet, hepsinin birbirinden farklı karakteri var. kabul. ama ben buna rağmen benim itimin yeşillik, çimenlik dururken inşaata gitme arzusunu karaktere vererek geçemedim bir türlü, ki 6 senedir birlikteyiz. nerede talaş, kum, çimento torbası, tahta atık vs var; benimki bunu gördü mü çılgınlar gibi o istikamete yollanıyoruz. koklanmadık, üzerine işenmedik, kafa sokulmadık çamur, toprak bırakıyorsak namerdiz. hemen diğer yanımızda ağaç var, çimen var, yeşillik var ama umrumuzda mı? değil. inşaat içerisinde gece kalan tinerci mi var? bizim için daha da iyi. çünkü üstlerine koşabilir, kendimizi sevdirmeye çalışabiliriz. yanımızdaki insanı koruma gibi bir misyon zaten yok; maksat şirinlik olsun. çok şükür talaş içerisinde de yuvarlanabiliyoruz -ki 40 kiloluk cüssemiz yalnızca bunun için var-, bu hayat bize daha ne sunabilir ki?! evet ne diyorduk, karakter. karakterse benimki vizyonsuz. ben hala konduramıyorum ama yine de deneyeyim: - merhaba, ben treamorg, köpeğim inşaat bağımlısı. - merhaba treamorg. /:


bir hayvansever olarak hayvanların içinde en sevdiğim tür. kusura bakmasınlar ama bazen çok orospu çocuğu da olabiliyorlar. lan daha 5 dakika önce sevdik, okşadık, azığımızı paylaştık az da olsa, 5 dakika sonra havlayıp saldırmanın alemi ne it? yine de tatlı yaratıklardır.


köpek dostu arkadaşlar koşun, cimere, belediyeye, vekillere haber edin köpeği . büyümekte olan sorundur...


önceden köpekleri pek sevmezdim, şimdiki çalıştığım iş yerinde bir çalışan iki köpek getiriyor, bunların sayesinde köpeklerden iyice nefret etmeye başladım. gün içinde sahipleri odadan gidince resmen çıldırıyorlar, bağlı olmalarına rağmen hoplayıp zıplamaya çalışıyorlar, tam havlayamıyorlar ama vıyk vıyk diye ses çıkarıyorlar ve çok dikkat dağıtıyorlar. sahibi gelince de bunlara bağırıyor eğiticem diye, bir de ordan dikkat dağılıyor, sinirlerim zıplıyor iyice. bir önceki iş yerimde kedi vardı ve onu seviyodum, hatta gün içinde gelmeyince keşke gelse de sevsem diyodum ama köpekler yılışık, odaya girdiğin gibi ayağa kalkıp kuyruğu havaya dikiyorlar, sev beni diye bakıyorlar. kesinlikle bir kedi sever olduğumu anladım, en azından köpekler gibi yılışık değiller, ne zaman isterlerse o zaman geliyorlar.


her mahallede olan sorun.yarrak gibi milletin başına bela oluyorlar.


şu dünyadaki en büyük düşmanı dönen tekerlekler olan canlı. bilmiyorum benimkinde mi bi gariplik var, dönen bir tekerlek gördüğünde çıldırıyor çocuk. bunu daha yeni farkettim, arabaya değil de tekerleğe havlıyor şapşal.


bu dunyaya gonderilmis meleklere turkcede verilen isim. ingilizce isimlerinin anagraminin tanri olmasi ise tamamen tesaduf.


biz toplumun en sikintili kesimleri feministler,lgbt dernekleri falan sanarken bunlar sol kulvardan öyle bir atak yaptilar ki suan acik ara liderligi ellerinde tutuyorlar. ciddi sekilde akil ve ruh sagliklari bozuk, normal sekilde tartismak, konusmak mumkun degil bunlarla. baktigin zaman masummus gibi duruyorlar ama bircok insanin ölmesine veya ciddi sekilde yaralanmasina dolayli yoldan pay sahibiler. ınanin toplum icin bir cok terör örgütünden daha zararlilar. ve artik ciddi ciddi bundan keyif aldiklarini dusunmeye basliyorum. düsünsenize disaridan masummus gibi görünüyorsun ama yüzlerce hatta binlerce insanin ölümüne dolayli olarak sebep oluyorsun ve kanun karsisinda hic bir ceza almiyorsun! bunlar çok degisik insanlarlar arkadaslar, öyle böyle degiller. böyle birseyi ne bir terör örgütü ne de baska silahli olusum yapabilir. köpektaparligin hukuk sistemimizde suç olarak kabul edildigi gün bir milat olacaktir ve toplum rahat bir nefes alacaktir.


athena'nın kurt cobain anısına yaptığı it albümünün ilk parçası. iyi albümdür, tavsiye edilir.


toplum yaşamına ayak uyduramayan sahipsiz ve saldırgan hayvanların topolanması gerekir... sokağın hayvanı mı olur, olsa bile başka bir candan daha mı kıymetli...


hayvan düşmanlığınız bıktırdı artık. utanmadan müsvedde bir şey karalamış bir de. edit: yazar olan şahıs fazla dayanamamış silmiş şiir gibi yazdığı değişik şeyi.


bir de bunların hybrid modellerini gör.


köpekler sokaktan, sokak köpeklerden nasıl kurtulur?


bir nevi organik yastik gorevi gorurler zaman zaman.


hemen hemen bütün kültürlerde hatta dinlerde hakaret anlamında söylenen. ancak bazı sapkın inançlarda kutsallaştırılan hayvan. islami kaynaklara göre ihtiyaç halleri hariç beslenmesi caiz değildir. bekçi , koruma , bomba imha , arama kurtarma , körler için rehberlik gibi işler gören köpekler hariç bakılması sakıncalıdır.


allah'ın bize hediyesi olduğunu düşündüğüm varlıklar. o kuyruk sallayış, o heyecan, o gülüş... yerim, yerim!


büyük çoğunluğu kadınlardan müteşekkil ruh hastaları.


sırf çok gürültü çıkardıkları ve bazı tutarsız davranışları yüzünden kendilerini sevmeyen bir insan grubu oluşturan hayvanlar.


yokluğuna alışılamayan, eksikliği hep hissedilen, sadık dost. tam 2 sene olmuş bugün gideli. dün gibi gözümün önünde üzerine toprak atarken sarılı olduğu örtünün sıyrılışı ve açık olan boncuk gözlerinin ortaya çıkışı. son bir kez bakmıştı sanki bana. çok özlüyor insan ulan.


"bir köpeğin gözlerinde, bütün soruların cevapları gizlidir" kafka


batıkentte köpekleri zehirleyen adam boşu boşuna içerde yatıyor. sırf itperestlerin gazını almak için adama 10 yıl hapis verdiler


çözülmesinin önündeki en büyük engel yaşlı dul laik teyzelerdir. en agresif olanlar bu ekipten oluyor. galiba sokak köpeği beslemeyi bir laiklik göstergesi olarak görüyorlar. fakat tam tersi, sokakta köpek olması medeniyetsizlik göstergesidir


sokak köpekleri edmondo de amicis, 1874 "istanbul köpeği bol olan bir yerdir. herkes gelir gelmez farkına varır bunun. türklerin köpekleri ne kadar sevip koruduğunu bütün dünya bilir. şu bir gerçektir ki, bu hayvanları içten severler, birçok türk, beslenmeleri için kabarık meblağlar vasiyet eder." " ... burada hiç kimse köpekleri dolaşırken veya yatarken rahatsız etmez. köpekleri ezmemek için insanlar,atlar, develer. eşekler, şöyle bir kavis çizerler. istanbul'un en kalabalık yerlerinde, sokağın ortasında halkalanıp yatan dört veya beş köpek. yarım gün boyunca bütün bir mahalle halkının kıvrıla kıvrıla yürümesine sebep olur."


mevcut hükümetin bilerek isteyerek çözmediği sorun nitekim vatandaşların özgürce dilediği saatte sokaklarda olduğu bir ülkeyi en başta bu hükümet istemez. (bkz: 5199 sayılı kanun)


toptan katledilmesi gereken gereksiz insan topluluğuna yeğlediğim canlı. kendisinden başka hiçbir şey sevmeyen, her fırsatta etrafa saldırmaktan çekinmeyen hastalıklı insan sürülerinden, hepsini ısırmak suretiyle bizi kurtaracağına inandığım canlıdır ayrıca.


hep istediğim evcil hayvandı.evimize misafir olan hiç bir canlıyı plan yaparak almadık.kediler, civcivler, ördekler, tavuklar, horozlar, hindiler, kaplumbağalar, balıklar...burdan bakınca çoğu kümes hayvanı gibi dursa da onlar birer evcil hayvandı.neyse.. işte köpek de plansız olarak, yavaş yavaş sevdirerek kendini, bu geniş ailemizin bir bölümüne dahil oldu.önceleri önyargıyla yaklaşmıştım.çünkü evcil hayvandan ayrılmak tarif edilemez bir üzüntü veriyor insana ama beni otobüs durağına, bakkala, sürücü pistine bırakmasına, geri dönersem benle geri dönmesine, sevimli sevimli şımarmasına alıştım çok.hatta bir gün geç gelince kuçucuk ailecek telaşa kapıldık.. çok sevimli ya, mıncırtıyor da kendini şımarık şey.. eşsiz bişey..


köpektapar veya itperestliğin hayvan severlikle ilgisi yoktur. kedi ve kuş gibi diğer hayvan türlerinin bir önemi yoktur. onlar için evrenin merkezinde köpekler vardır. köpeklerden başka hayvan yoktur. hatta çocuk, yaşlı, engelliler bile onların umurlarında değildir köpeğin canı daha kıymetlidir.


son zamanlarda beni iyice hislendiren hayvanlar. bir insanın kayıp ilanını gördüğümde içimden "tecavüz etmiş olmasalar bari" diye geçirirdim hep. demin istanbul'da kaybolmuş bir beagle'ın ilanını gördüm ve içimden aynı şeyi geçirdiğimi farkettim: "tecavüz etmiş olmasalar bari". (bkz: tecavüze uğrayan köpeğin ağlaması) (bkz: dünyanın iğrenç bir yer olması)


sokaklar afgan milis mültecilerle, serserilere kalsın diye ana akım medya ve troller eşliğinde yaratılan suni problem. sokakta köpek olunca din kardeşleriniz istediği gibi sağa sola musallat olamıyor çünkü sokak köpekleri ilk onlara saldırıyor. kağıt toplayıcısı, ne idüğü belirsiz farklı ve kriminal profilleri görünce köpek direkt onlara atlıyor.


başıboş köpek sorununun önündeki en büyük engel bu itperestler sanıyorum. az sayıdalar ama aşırı organizeler. hiçbir etik sınırları da olmuyor. biri açıkça "ya bu köpekler çok fazla" desin, organize şekilde şikayet eden kişinin hayatını zehir ediyorlar. ramazan bingöl, adamın siyasi duruşunu pek sevmesem de başıboş köpek sorunu hakkında son zamanlarda sesini yükselitiyor. hop adamın lokantasının google review linkini paylaşıp adamı sindirmeye çalışıyorlar. herkes lokanta hakkında kötü yorum yapacak adamın işi bozulacak. tamamen gözü dönmüş şekildeler. geçenlerde yine vardı. adama köpek saldırmış, kendini kurtarmaya çalışıyor hemen biri videoya çekip adamı linçletiriyor. "bu adam köpeğe saldırıyor" diye. direkt ifşa ve linç kültüründen besleniyorlar yok böyle bir motivasyon. engelli, tekerlekli sandalyede kadının biri geçen gün bu köpeklerden çok korkuyorum diye twit atıyor. alt geçitte de 3-5 köpek var işte fotoda. başka bir itperest altına yapıştıyor. "allah senin cezanı vermiş biraz vicdan" falan diye. görünce nutkum tutuldu. altında buna benzer diğer yorumlar, kadının tipine varıncaya kadar sövenler. tamamen karşındakini sindirmeye yönelik hastalıklı zihinler . böyle olunca da politikacılar bu topa girmiyor. ama böyle olmaz. açıkça bu sorunu dillendirmeyene oy moy yok denmeli. toplumun %0.1'i rasyonaliteden uzak diye neredeyse her hafta bir kişi ölüyor. 2022 yılında 5'i çocuk 23 kişi can verdi. bu da öyle ya da böyle haberimizin olduğu. şaka gibi. ileride "ulan bununla nasıl yaşamışız?" diyeceğimiz günlerden geçiyoruz. 10 milyon köpeğin kısırlaştırılması imkansız. 10 sene içinde bu sayı 60 milyona çıkacak. tabi biri artık buna dur demezse.


ben eleştirileri anlamıyorum. patili dostlarımız et yemesin mi, evladınizin veya ne bileyim ananızın babanızın kemiklerini siyirmasin mi, hiç olmadı bisiklete binen çocuğunuzu korkutup arabalara ezdirmesin mi? haksızlığa karşı susan dilsiz şeytandır, unutmayalım.


çok iyi bebek bakıcısıdır. derlerdi görmeden inanmazdım. kutup ayısı görünümlü, aileden başka kimseye gitmeyen, bana dokunmayan bin yaşasıncı köpek, aileye yeni gelen, heyecanlı, hareketli, durmadan havlayan yavru köpeği komşu çocukları korkuyor gibi olunca hiç birine yaklaştırmadı ya. ilki tesadüftür dedim bütün gün izledim, oynuyorlar oynuyorlar çocuklar yavrunun hareketliliğinden korkar gibi olunca bizimki hop arada. sanki tasmadan çekip öbür tarafa götürüyor.


sessiz gecelerinizde sizi bıkmadan usanmadan dinleyecek,karnınızda hissettiğiniz sıcaklığıyla uyumanıza yardım edecek,bir süre sonra derdinizi sadece size bakarak anlayabilecek,yanınızda kalmak için ölmeyi göze alabilecek,kokusuna,salyasına,gözündeki çapaklara aldırmadan sarılıp uyuyabileceğiniz dostunuzdur.en çok da gitmesi koyar insana.


şimdi söyleyeceklerim tepki çekebilir diye söyleyemiyorum ama şu kadar söyleyelim. buraya bağırsakları dışarı çıkmış o kadar çok kedi ve kedi yavrusu gördüm ki site içinde hemde fotoğraflarını çekip bu köpekleri besleyenlere gösterdiğimde hala onlar da can diyenlerin ağzına yumruğumu sokasım geliyor,kediler can değil mi? annemi ve iki oğlumu da ayrı ayrı zamanlarda köpek ısırması nedeniyle kuduz aşısına taşıdım bu da ayrı bir sorun. kesinlikle "nasıl olur bilmiyorum ama" sokaklarda başı boş köpekler olmamalı.


başıboş kopek sorunu gönüllüleri ân itibariyle #köpekkanunuhemen etiketinde seslerini duyurmaya çalışmaktadır.


ülkemizde ki başıboş, suça meyilli insanları halledelim önce. köpekler kolay bir aşı bir yemekle çözülüyor her şey.


az kaldı , bu eylül gibi yavrudan alacağım bir tane hayvanıdır . çok az kalmıştır..