havalarin isinmasiyla birlikte cok sayida tras edilmis kopek goruyorum cevremde. oysa ki kopekler tras edilmediginde gunesten cok daha iyi korunurlar. cilt hastaliklari veya veteriner hekim tavsiye etmedikce tras etmek dogru bir davranis degil. en guzeli duzenli tüy bakımı ve taramak. ayrica tuyleri bir anda kisacik kaldiginda psikolojik olarak da etkileniyorlar. kucuk bir havuz almistik biz bahcede suyla oynamaya bayilirdi bizimki. insan özlüyor. hayatim boyunca tanidigim pek çok insandan daha yakindik. pek çogundan çok özlüyorum.


2005 yılında yayınlanan, erkan petekkaya'nın baş rol oynadığı televizyon dizisi. türkiye televizyon tarihinin en kötü mafya dizisidir. dünya tarihinin bile olabilir.


tck'nın 216. maddesine dayanarak "ittapar, köpektapar" diye yazan tüm yazarları en kısa zamanda "halkı kin ve düşmanlığa tahrik" suçu ile cimer'e şikayet edeceğim. bu yazar ve diğerleri devam etsin.


köpek başka köpeğin dışkısı yiyen çişini koklayan bir hayvandır. sonra gelir yalap şap size sırnaşır siz de bayılırsınız. afiyet olsun. deve sidiği daha sağlıklı ama siz bilirsiniz.


aklıma her geldiğinde koparan kelime. twitter'dan çıkma tabirler gibi. sözlük atışmalarında türevlerini görür gibiyim. maç inanç siyaset yemek müzik hatta dizi-film işlerinde bile! (bkz: insanoğlu putunu kendi yapar kendi tapar)


onlarca video düşmeye başladı sitelere, sokak köpeklerini alip nereye götürdükleri belli değil, bu kadar vahşete ve vicdansızliga insan olanin içi dayanmaz. artık memnun olmaniz lazim sayın kopeksiz sokaklar isteyen vicdansizlar, sayenizde bugün onlarca sokak hayvani nereye götürüldüğü belli olmayan yerlere gitti, muhtemelen öldürecekler. büyük derin bir oh çekin, başardınız, göt kadar dünyaya sığdıramadiniz şu hayvanlari ya başka bir şey demem. tanım: zannediyorum köpeklere laf söyletmeyen insanlari aşağılamak için açılmış bir başlık.


avrupa'da bu kadar başıboş sokak köpeği olsa hayvan hakları ile ilgili yasaları yeniden düzenlerler. adamların başıboş insana bile tahammülü yok ki sürekli göç ve mültecilerle ilgili yasa çıkarıyorlar.


şu çocuğun (bkz: kopeklerin parcaladigi cocugun entube edilmesi) başına gelenlerin sorumlularıdır.


net bir şekilde ülkenin en ciddi sorunlarındandır. çanakale merkeze 15 km uzaklıkta sahil kasabasında yaşıyorum. saltık mahallesi bilen arkadaş varsa… bir tane bakkal var koyda başka ne market ne sağlık ocağı ne herhangi başka bir mağaza vs var ama 2 arka sokaktaki komşuya başıboş köpeklerden dolayı arabayla gidiyoruz. gruplar halinde dolaşıp insanlara saldırıyorlar. belediyeye söylüyoruz orası il özel idarenin alanı ancak yakalayıp bize getirirseniz köpeği kısırlaştırıp geri size verebiliriz diyorlar. bana saldıran köpeği yakalayıp ben nasıl sana getirebilirim? belediye hayvanseverlerden korkusundan gık diyemiyor eli kolu bağlanmış. kendisine hayvansever diyen asosyal insan düşmanları yüzünden bizim özgürlüğümüz kısıtlanıyor.


köpeğini eğitememiş ve muhtemelen sözlerine göre kendisi de pek eğitilmemiş canlı yorumu. evde köpek, kedi gayet güzel beslenir. sadece sevgi ve ilgi beklerler. sınırları çekebilirsen tüm canlılarla olan iletişimde olduğu gibi onlar da ne yapıp ne yapmayacaklarını bilirler. evlerin kokmaması için bir çok çözüm var arada. ben evinde sadece insan yaşayan ama girince deli gibi kokan evler biliyorum onu ne yapacağız! bana sanki köpek kurt ya gelmiş bana vahşi hayvan muamelesi yapıyor. umarım şerefsizlik yapmayıp köpeği sokağa atmamıştır eğitimden ve hijyenden habersiz insanlar. eğer attıysanız umarım sizi girdiğiniz tüm kapalı ortamlarda kapının önüne koyarlar. o köpeğe yaşattığını siz de yaşarsınız.


parklar başıboş köpeklerin istilası altında. geçen senelerde parklar dopdoluydu. artık parklarda başıboş köpekten başka hiçbir canlı yok. kedi bile kalmadı, başıboş köpekler , kedileri gördükleri yerde parçalıyorlar. özellikle yavru kedilerin başıboş köpeklere karşı hiç şansı yok malesef. çocuklar oynuyordu,


dünya üzerindeki en kusursuz canlı türü.


hindistanda ineğe tapan zümreden daha geri zekalı ve zararlı olan kitledir. hindistandakiler en azından ineğe taptığını kabul ediyor. üstelik inekler gidip küçük çocukların ölümüne sebep olmuyor.


son 8000 yildir insana arkadaslik etmis sadik dost.


terörü demek daha doğru,100 kişinin ölmesine sebep oldu,sayısız yaralı var


degeri parayla olculemez. kisi ile kopek arasinda aile bagi gibi bir bag olusur. kopek, kisinin hachiko'su olur. soylentilere gore, sylvester stallone neredeyse bes parasizken kopegi butkus'a yemek alamadigi icin onu satmak zorunda kaliyor. rocky ile efsane olduktan sonra 15.000 dolara onu tekrar geri aliyor. insanlarin kopegini 100.000 dolara satin almaya calismak ile ilgili abd'de yapilan sosyal deney icin


birilerinin sokakta köpeklerin önüne mama dökerek kendini hayvansever addetme fetişizmi toplumun can güvenliğinin önüne geçemez. bir de karşınızdaki hayvan kedi falan değil, santimetrekareye bilmem kaç newton'luk basınç uygulayacak çene ve dişlere sahip bir canlı. ilaveten bu canlının beslendiği yeri ölümüne savunma, çeteleşme gibi özellikleri de var. psikolojik komplekslerini köpekler üzerinden tatmin etmeye çalışan güruh bunu anlayamıyor. insanlar bırakın ormanlık alanları falan kendi evine giden sokaktan geçmeye korkar oldu. bugüne kadar da tamamen anlık olarak köpeğin saldırması sonucu yola düşen, kaçarken araba altında kalan nice insan gördük. bu "hayvanseverler" bir kısmı pawguards bilmemne adı altında insanları istismar ederek cebini dolduranların farkında olmadan oyuncağı oluyor, bir kısmı da zaten dediğim gibi ruh hastası oldukları için tatminsizliklerini bu yolla tatmin ediyor. bu saçmalıklara artık bir dur denilmeli.


basliktaki entrylere baktiginizda; bu lakabin, sifatin veya yakistirmanin dogru ve yerinde oldugunu soyleyenlerin mantikli gerekceler ve argumanlarla konustuklarini, bu lakabi begenmeyenlerin ise lagim agizli, kufurbaz, saldirgan bir tutum takindigini gorebilirsiniz. bi tipler (kopektaparlar) itlerle hasir nesir olmaktan geceleri suru halinde gordugu her canliya saldiran basibos kopeklere benzemisler davranis olarak. neyse ki twitter ve ekside yavas yavas sagduyu ve akilcilik galip gelmeye basladi da bunlarin ezelden beri yaptigi ya da yapmaya calistigi linc artik kendilerine yapilmaya basladi. canlar sizin icin caliyor ey kopektaparlar; sonunuz geldi, utancinizdan insan icine cikamayacaksiniz, besleyip semirtip insanlara saldirmalarina sebep oldugunuz kopekler sokaklardan toplatildiginda artik kendinize tapacaginiz, uzerinden insan nefretinizi kusacaginiz baska bir canli bulursunuz.


yeni tasarladığım köpektapar sweatshirtim kargoda, isteyene tasarımı verebilirim.


bunlar yüzünden turistler ölmedikçe sorun olarak görülmeyecek olan sorundur.


günaydınlar sözlük ailesi. 2-3 gece kadar önce bir kabus gördüm. sabah bunun stresiyle uyandım. kabus diyince insanın aklına neler geliyor.. ama benimki biraz enterasan düşününce çokça da tatlı geldi paylaşıyorum; oğluşum köpüşümü günaşırı tarayan, gözlerini silen, tırnaklarını kesen, dişini fırçalayan, bakımını yapan biriyim. bu yüzden kendisiyle aramız çok limoni. adeta üvey anne gibiyim onun için. hatta şu yiğit özgür'ün kült karikatürünü bana söylüyordur eve geldiğimde eminim dkdk. ama sadece benim bu bakımı yapmama izin veriyor. yani benle mücadele edemiyor, bana karşı pes durumda. nöbetler iş güç karmaşa içinde bazen tarayamıyorum ve adeta evsiz barksız bir şapşala dönüyor. ağzı kokuyor saçları önüne düşüyor kör topal oluyor evlatçığım djdj. içime de sinmiyor haliyle. geçen yine üst üste işlerim çıkmış tarayamamışım. rüyama girdi. rüyamda da günlerce tarayamamışım. tam tararken kılların arasındaki keneleri görüyorum ayırıyorum. ama emmiş kuzumu. hep benim ihmalim yüzünden. ama o nasıl bir vicdan azabı. içim eziliyor. kendime kızıyorum ertelediğim için. çok kötü uyandım sabah. ee devamını tahmin etmek zor değil? ^^ hemen bir bakım:) hayvanlar nasıl başkalar ya. insanlar ne kadar zor ne kadar kaotik hırslı gururlu egolu yorucu..oysa bir canlıya dokunmak, onunla iletişim kurmak ne kadar başka. insanı sıfırlıyor. çok saygı duyuyorum veterinerlik' mesleğine. çok kutsal bambaşka bir şey. dilsiz, derdini anlatamayan, masum canlara derman olmaya çalışmak.. of bambaşka bir şey. ama benimkisi de her şeyden habersiz masum 'ağlamayan' minik canlarla ilgili. bir yerde hep can sağlıkları; ama en masumlardan olması birleştiriyor bir çatıda. bir yerlerden kurtarıyor yine. neyse ama evet hayvanlar da çok sorumluluk; köpüşler de bir başka çok sorumluluk annecim. en basitinden bu yazdığım örnek bile yeterli bence; dışarıya çıkarmasını, yalnız bırakmamasını geçtim. ama uyanınca iki gözün sana aşık gibi bakması senin canının onun canı olduğunu görmen bu bambaşka bir his. yanından gitmeyeceğine emin olmak için mutlaka patisini sırtını bir yerini sana dokundurarak uyuması. aww değil de ne söyleyin. şimdi sizin için de öpücük konduruyorum yakışıklıma.^^


yukarıdaki arkadaş sorunun kaynağını mama olarak göstermiş. sokaklarda köpek istemeyen biri olarak şunu söyleyebilirim, eğer mama veya yemek verilmemiş olsa o tv'de gördüğün köpek saldırılarının boyutunu bir düşün bakalım. sorunun kaynağı; - hükümetin ve belediyelerin sokak hayvanları için yeterli çalışma yapmaması. - hayvanlara kimlik kartı çıkartılmaması. - hayvan bakmanın vergiye bağlanması. - hayvanlara çip takılması - ölen hayvanların kimlikten düşülmesi - inşaat sektöründe hayvan kullanılmaması.... gibi gibi uzatılabilir. ama bunun asıl sebebini mama veya yemek vermek olarak sınıflandırmak son derece yanlış.


türkiye'ye ziyaretlerinde insanlara köpek konusunda kuduz vakaları ve insan yiyen köpekler konusunda bilgilendirme yapılıyor. sonra sen yüzde 25 kira zammı devam etsin diye siyaseti kovala ama aç yaşa. tebrikler. o köpekler toplanacak.


elimi tutup kolumu yalayan hayvan.. bir allahin kulu boyle sevmedi beni ya..


cok saygili hayvan.. sabahin korunde sizi kalkmis salonda oturuyor gorsun, ortaligi birbirine katar kendisini yuruyuse cikarmaniz icin.. ama onunden gecip, yataga yatmaya giderseniz hic havlamadan gidip oturuyor.. yerinde bir cocuk olsaydi, uyku falan kalmamisti ortada.. tabii ben onun kadar saygili degilim, her sabah yuruyus isini erteleyebilmek icin uyuyor taklidi yapiyorum.. su kopek kadar olamadim, utaniyorum azizim..


yeniden gündem olması ve insanların çözüm talep etmesi için bir sonraki ölüm, sakatlık yada travma beklenen sorundur.


her gün yeniden doğar.. uyanır, gözünüzü açmanızı bekler, açtığınız anda kendi gibi mutlu güne başlayasınız diye üstünüze çullanır.. onun gibi mutlu uyanırsınız sayesinde.. hemen çişe gitmelidir.. tek isteği budur daha da mutlu olmak için.. uykulu da olsanız onun şapşal şapşal tatlı kuyruk sallamalarıyla gülümser bulursunuz kendinizi.. iyice ayılırsınız.. bir şeyi anlamadığında kafasını sağdan sola soldan sağa kıvırması, günün en büyük kahkaha sebebi olabilir.. bazen gözlerine bakmak, o gözlerden içeri dalmak, bir ibadet gibidir.. çok şey söyler bedenden içeri, hissedebilene.. eve döndüğünde kapıda karşılamasından hep bahsedilir ya, o bahis her akşam köpek sahibinin şükrüdür sanki.. ne annen ne baban ne abi, abla, kardeş, ne eş, ne sevgili, ne de evlat her allah'ın günü aynı şevkle karşılayabilir seni.. başka hiç kimsenin o anki en büyük mutluluğu, senin eve gelişin olamaz.. olur bazen ama her gün her gün her gün? hayır.. onun her günkü en büyük bayramı senin eve gelişindir.. kafasını okşaman, oynaşman, şımartmandır.. onu üzsen de bazen o hep kulun kölendir.. armağandır hayata.. insana.. aşktır.. bir gün senden önce çekip gitse bile, o gideceği güne kadar her gün, her an aynı sevgiyle sever.. hiç bir şey eksiltmeden.. başka bir örnek veremez kimse.. her gün, her an, hep aynı sevgiyi kimse kimseye vermez insanların dünyasında.. tektir.. her gün yeniden doğar.. hiç bir şey hatırlamadan, bilmeden.. her gün.. belki bizim bunca şeyi öğrenmeden önceki halimiz gibi.. başlangıcımız gibi.. saf.. saf sevgi..


sokak köpeklerinin topluma ve çevreye verdiği zararlar ile ilgili argümanlarınızı sunduğunuzda argümanlarınıza cevap veremeyip safsata üretirler. tahmini olarak %80’nini feminist,sjw ,meriçler oluştururken, %20’lik kısmıda bunlardan para kazananlar oluşturur. birçoğunun akıl sağlığı yerinde değildir ve ortaya şöyle saçmalıklar üretebilirler. (bkz: )


bunlar tavuk, koyun, sigir, inek, balik yer, ama konu kopeklere gelince nedense diger turlerin hayvan oldugunu unuturlar, karinlarini doyurmak icin kuzuyu yerler ama kopeklere katiyen laf ettirmezler


ulkede ciddi derecede mental hastalik var. entryleri okudum, kopektapar diyerek bildigin hayvan sevgisi olan insanlara sallamislar. onlara diyorum ki, ulan dalyarak, hayatinda hic otoyolda giderken herhangi bir yanyola saptin mi, ya da bir dinlenme tesisinin arkasindaki bos arazilere baktin mi? bakmadin. ben firsat buldukca bakiyorum. yanimda yiyecek birsey olursa veriyorum zayifliktan bitkin dusmus kopeklere. bunlarin cogu golden retriever, terrier gibi "kedi" den bile zararsiz kopekler. hepsi atilmis! muhtemelen senin gibi bir dalyarak (cogu da tatilciler) pet shoptan almis cani istemeyince yol kenarina atmis. ıste o atilanlardan bazilari da sehir merkezlerine yakin yerlerde. bu hayvana nedir bu kinin? diger kopeklerle ciftlesip urediler diye mi? bunun sebebi hayvansever insanlari mi yoksa sus esyasi gibi kedi kopek kullanip atanlar mi? git pitbull gibi laboratuvar canavarini uretip at hirsizi tiple dolasanlara ya da bunlara ses cikarmayanlara soylen.


sırf bu yüzden 2 kızımla türkiye'yi terk ediyoruz. anlatamadım chp'li kendi olduğum çevreye. akp ye anlayabiliyorum 30 yıldır oy attığın partiye izmir de ki komşulara anlatamıyorum "medeniyet bu değil!!" . kaldı ki köpek sahipleri çoğu zaman alenen suç işliyor denetim yok. köpekler can güvenligimi tehlikeye atıyor özellikle trafikte. rezalet bir durum.


akpliler kadar nefret ediyorum bu salaklardan.


kedisi de köpeğide aynı bu işin gerçekten sokaklarda fazlalık ve hayvanların farkında olmadan doğal yapısını bozuyorsunuz köyümde gördüğüm kediler kuş avlıyorlar fare yakalıyorlar ama mahallemdeki kediler arabamın önüne koydukları mamaları yiyip üstünede yatıyorlar siz mama vermesenizde emin olun bu hayvanlar ölmeyecek hatta gidip kendi yiyeceklerini bulabilecekler


birbirlerini "köpek uludur, köpek uludur. köpekten başka yoktur tapacak." diye ayine davet eden dinsel topluluk mensubu.


diriye saygısı olmayan o.ç köpektaparların ölüye saygısı olmasını beklemek tabi ki saçmalık. mezarlıkları bile it yuvasına çevirmişler. meftalara bile rahat yok bunlardan


şehrin sokaklarında çete halinde gezen bu zararlıların toplanarak barınaklara doldurulması, sahiplenilmeyenlerin de bir müddet sonra uyutularak itlaf edilmesiyle zaman içersinde sistematik olarak kolayca çözülebilecek bir sorundur.


hayvan düşmanı bir orospu çocuğu olmaktan daha iyidir. zalim, kendinden başka hiçbir canlıya yaşam hakkı tanımayan zalim bir piç kurusu olmaktan daha iyidir. bunları köpeklere tapmayan ama her canlıya kıymet veren biri olarak yazıyorum. bu sözümona, başarız hakareti kullananların her biri ölüm kampanyaları ile yeni şiddet vakalarına yol açarken, tek tesellim, bir gün geberip gidecek olmaları. dünya size de kalmayacak hayvan düşmanları. canlılık düşmanları. covid size az bile.


tanıdıgım en unlu kopek pavlovun kopegidir. sinema da yeni bir cigir acilmasina sebep olan canlidir.


dünyanın en çok çeşidi olan türlerinden biridir. yüzlerce ırkı ve cinsi mevcuttur. trinominal adı canis lupus olmaktadır. sadık ve dostcanlısıdır. çobanlık, avcılık, bekçilik, güvenlik ve asayiş alanlarında görev yaparlar bazı cinsleri engellilere de yardımcı olmaktadır. soyları kurtlara dayanmaktadır.


başıboş köpeklerin saldırısına uğrayan 12 yaşındaki umut öz ağır yaralandı. #umutöz'ün hayati tehlikesi var.


özellikle doğumlarını izledikçe çok daha fazla seviyorum onları, kimisi parmağım kadar doğuyor, kapalı gözleri, minicik kulakları pembe burunları, patileri... gözleri çipil çipil bir annenin karnından sırayla çıkıyorlar, daha gözleri kapalıyken annelerini bulup sokuluyorlar. sonra günler geçiyor, haftalar geçiyor, yumuşacık tüyleri çıkıyor, kardeşleriyle birbirlerine sokulup uyuyorlar, top top popişleri oluyor, daha doğru düzgün yürüyemiyorlar bile, pıtı pıtı, yuvarlanıveriyorlar az sarsılmada... büyüdükçe canlanıyorlar, suratlarında gülümseme, sevilmek istiyorlar, her gördükleri şeyle oynuyorlar, annelerini ve birbirlerini daha çıkmamış dişleriyle kemiriyorlar... o kadar güzeller ki... biraz daha büyüdüklerinde sözünü dinlemeye, seninle bağlarını geliştirmeye başlıyorlar, yemek verdiğinde mutlu oluyorlar, seni gördüklerinde mutlu oluyorlar. tortop olup uyuyorlar, hopluyorlar, zıplıyorlar... o kadar güzeller ki... o çipil gözlü anneleri, minicik yavruları... insan hayatta başka neyin mutluluğuna ihtiyaç duyar ki. sözünü dinleyen, sana sokulan sıcacık bir köpüşün olsun yeter. hepsi pamuk pamuk. koynuna sokulup varlığının huzuruyla uyurlar, seni de o rahatlıkla uyuturlar. herhalde daha parmak kadar doğmuş hallerinden itibaren seninle olsalar, sen doğurmuşsun gibi olur, senin yavrunmuş gibi... o bebecikler birbirilerinin üzerine atlaya atlaya meme emmeye çalışırken sen buna şahit olsan, sanki seni emiyor gibi olur galiba. youtube da bu süreçleri çeken insanlar var, ben bir iki tanesini buldum, doğum anlarından itiraberen 2-3 aylık olana kadar düzenli çekimler yapmışlar, onları izlerken bile heyecanlanıyor insan. o doğuyor parmak kadar, pembe burnu, açılmamış gözleriyle, welcome to the world diyorlar ben ağlıyorum. annesinin memesini emiyor, cok cok cok... sen hayat buluyorsun. onlar mutlu olduğunda, onların mutlu olması için bir şey yaptığında, yaşamak daha anlamlı oluyor bir insan için. seni bir kere bile incitmemiş bu güzel hayvana, şakasına gerizekalı desen, düşünüp düşünüp acı çekersin, neden öyle dedim diye. o kadar masumlar ki... o kadar masumlar ki gülerek söylediğin bir kötü söz bile içinde yara oluverir... banyo yapmaları, taranmaları, karınlarını doyurmaları... sana mı terapi onlara mı iyilik... dünyanın en güzel varlıkları, en sıcak en dost varlıkları. gözün görmese özlersin.


çözümü uzaktan sahiplendirmede geçen sorundur. 1. toplanan köpekler çiftliklere getirilir, her biri kimliklenir. 2. köpek dostlarımız online açık arttırma usulü uzaktan sahiplendirilir. 3. sahiplenen kişiler sanal bebek gibi kendi köpeğini besleyebilir, sağlık sorunlarıyla ilgilenebilir, kısıtlaştırabilir. köpekler üzerinde de yine bir cihazla sağlık takibi yapılabilir. hepsi sadece bir app üzerinden oyun gibi olmalı. 4. sahiplendiği köpeği evine almak isteyen kişilere ayrıca yardım edilir. kısırlaştırmasını belediye karşılayabilir mesela. 5. ayrıca çiftlikteki tüm köpeklere destek paketleri de olacak. isteyen tekte 100 kilo mamayı tüm kuçulara ısmarlayabilecek. bu iş dernek adı altında mama satan dolandırıcılar yerine devlet eliyle yapıldığında daha fazla ilgi görecek, insanlar mama bağışlarının nereye gittiğini bilecek.


kaş kaslarını insanlar empati kurdukları için .


insan türüne olan sadakatlari üzerinden övülmesine değil; insan türü ile eşit derecede kıymetli canı olduğunun bilinmesine ve insan türünü merkeze alan bir bakış açısı ile yapılanmış olan şehirlerde, bize göre ne kadar da dezavantajlı yaşam koşulları olduğu unutulmamasına ihtiyacı olan canlı türü. yani onlara üstten bakan, bir kralın cariyesini sevmesi gibi üstten seven bir sevgiye değil; bizle eşit olmayan koşullarını bilerek daha dikkatli davranmamıza ve eşitlikçi bir saygımıza ihtiyacı olan canlılardır. elbette her hayvan gibi.


rüyalarımda elimde tahta kılıç ile tutukluk yapan silah ile onlarca kişiyle savaşmak üzere hazır bekleyebiliyorum ya evimin içinde ya deniz kenarında bir handa. ama aynı ben farklı rüyalarda köpek görünce arkama bakmadan kaçıyorum. hep de yakalanıyorum. karabasan mısın mübarek?


evde kedi besliyorum. aklımda, kalbimde bir de köpek sahiplenmek vardı hep. ancak yeni taşındığımız sitede anladım ki hayvan siz evden gittiğiniz an havlamaya, ağlamaya başlıyor. ben de ofiste olduğum günler 10 saat yokum evde. iki alt kattaki komşunun köpeği bütün gün ağlıyor havlıyor, ruhum sıkışıyor. 9 saat boyunca böyle havyan ama akşam sahipleri gelince çıt çıkartmıyor. bakamayacaksanız almayın dicem ona da vicdanım el vermiyor, sokakta bırakılacağına tabii ki ev şartları daha iyidir. ama bi çözüm bulunmalı 9 saat çok uzun bir köpek için. bir gün karşıma yavru, dermansız bir köpek çıkarsa bırakacağımı da sanmıyorum ama böyle bir sorun nasıl aşılır bilmiyorum.


daha dün akşam misafirlikteydim ve bizi aşağı kadar indirdi arkadaşlar. birisi 100 metre ötedeki arabasını çekmek istedi. 50 metre ötede de devasa bir köpek yatıyor. ben arabaya bindim ilerlerken ne görim? bu arkadaşın montunu ısırmış köpek ve bırakmıyor. kız korkudan donakalmış. köpek hırçın. arabayı hemen dibine kadar çektim indim. kış kış dememe rağmen köpek gitmiyor. sonra yapmam gerekeni yaptım. frikikten doksana takan ronaldo gibi oç köpeğe bir koydum, iki metre uçtu piç. arkadaşın montu falan yırtıldı arabaya kendini zor attı. buda vıyk vıyk diye diye kaçtı. bu arada bu olay da toki içinde yaşanıyor. 7 8 blok kapalı site. tıklım tıklım dolu. çoluk çocuk baya fazla. köpektaparlara göre sokak o köpeğin hakkı. benim yaşamam bile hakaret. kusura bakmayın gençler. köpekler ya evde yaşarlar yada kırlarda. sokaklar caddeler insanlara aittir. kendi evimin önünde de var bi tane. beyaz bişey cinsini bilmiyorum. ne zaman yanından geçsem saldırıyor. alışır dedim, iki ay geçti hala saldırıyor. dedim skerler, belediyeyi aradım. dedim çocuklarımız var bu nedir (belediyenin ciddiye alması için biraz abartmış olabilirim). ertesi gün geldiler. içim de pek bi rahatladı, ohh.


köpekler sadece mutluyken değil mutsuzken de kuyruk sallar. mutlu olan köpekler kuyruğunu genellikle sağa doğru sallarken, mutsuz köpekler genellikle sola sallar.


köpek sahiplendiğimden beri onun her anının çok değerli olduğu ve her dakikasının dolu dolu geçmesi gerektiği düşüncesi bilinçaltımdan dışarıya doğru çıkmaya çalışıyor. tek amaçları bu hayatta mutluluk vermek. karşılıksız sevginin varlığına kanıt bu canlılar. her an yanınızda olmak isteyen, siz üzgün olunca size temas ederek sessizce yanınızda oturan, sizinle kilometrelerce seyahat edebilen, birlikte insan gibi konsere gidebileceğiniz, her migros gördüğünde içeri dalan, yaşlı amcalara ve çocuklara bayılan, onları içten sevenleri ayırt edebilen, mutfağınızda normalden fazla duman çıktığında havlayarak sizi uyaran, kendi ağrısı ve ateşi varken bile neşesini korumaya çalışan, sabah altı buçukta topunu getirip oynamak isteyen, sokaklarda deli gibi koşturmanızı sağlayan masum canlılar. acaba bizim de bu dünyada süremiz kısıtlı olsa her anı böyle dolu dolu mu yaşardık sorusunu kendime sorduran en güzel hayvanlar


flatline da ve de guitar rock barda guzel muzik icra eden zamanin guzel gruplarindan. ozellikle rage against the machine coverlari pek bir agizlara layikti.


sabah "gel, gidiyoruz" dediğimde gelmeyip ardından "ama gitmemiz gerekiyor" dediğimde aradaki farkı anlayacak kadar zeki candır.


türleri, çeşitleri ile alakalı genel kültürümün artması için kitap önerisine açık olduğum hayvan cinsi. bir yeşil kadar uzağınızdayım.


hoşuma gitmeyen kelimedir. çünkü bunu kullanarak bu adamları masumlaştırıyor, abartılı hayvan sevgileri ve aptallıklarına vermiş oluyoruz yaptıkları ve söyledikleri absürt şeyleri. oysa bu herifler milyarlarca liralık mama ve usulsüz bağış çarkının neferleri. hayvan sevgileri her şeyden önce "duygusal". senden benden akıllılar, yollarını bulmuşlar. paraya tapıyor esasında adam, köpek aracı. he aralarında samimi gerizekalı olanlar var mıdır? elbette. ama seni çok yüksek çıkanların ekseriyetle çıkar amaçlı bu işte olduğunu adım gibi biliyorum.


bazen bazıları, bisikletliye de havlayor. gereksiz telaş sebebi, cool olmalılar azıcık kediler gibi..


mülteci sorununu çözene oyumu verecektim artık vazgeçtim. bu başıboş köpek sorununu kim çözerse oyum onundur. sokaklarda çocuklar katlediliyor. bisikletle gezemiyorsunuz. koşu yapamıyorsunuz. mahallede kedi de kalmadı. yeter lan artık. bu nedir aq, harbiden bu görüntü nedir aq!


itlerin hayatını insan hayatına öncelleyen herkes bizzat it çeteleri tarafından aksine ikna edilir inşallah :)


sadık hayvanların başında gelir. günümüzde kimin köpek olduğu kimin ise olmadığını anlamak gerçekten zordur ama bu haber de yok artık dedirten cinstendir. bu kadar da olmaz.


ben böyle sevmek çok istiyorum ya. hani kapıda kul köle olmak değil avam ifadesiyle, karşılık beklemeyeyim, görünce sevineyim, birlikte hep keyifli vakit geçireyim falan. olmuyor yahu...saf kalamadık mı nedir?


tabancayı yanlarına besledikleri köpeklerden birinin ani bir asilik anına denk geldiklerinde kullanmak için aldıklarını kendilerine itiraf edemezler.


sadece fakir mahallelerdedir bu sorun. zengin mahallelerde zaten sorun olmaz. site içi ve özel suv arabası olan bir sokak hayvanseverine sokak köpekleri ne yapabilir ki? sabahın altisinda yola çıkan gariban fakirler düşünsün.


yakında köpeklere seçme- seçilme hakkı isterlerse şaşırmayacağım insan tipolojisi


kafayı köpekle bozmuş insan. pitbull tarafından parçalanan 4 yaşındaki asiye olayında, 4 yaşındaki çocuğu niye köpekle oynamış diye suçlayacak kadar hasta ruhluysanız bravo siz bir köpektaparsınız.


şu kısa alıntıyı okumak köpeklere dair önemli bir-iki şey öğretecektir diye düşünüyorum:


evde beslemek için bol zamanım, param ve pis kokuya dayanırım diyenler için olabilir benim sıkıntılara katlanma eşiğim düşük o kadar bol zamanım da yok. ama birgün bahçeli bir evim olursa bir çift alaska malamutu beslemek hayalim


8 avrupa ülkesi gezdim, bir tane ama bir tane bile sokak köpeği göremedim. insan hayret ediyor gerçekten. bununla ilgili de bir başlık açacağım en kısa sürede.


gençler arasında çakal gibi iltifat, takdir manasına kullanılan bir kelime. örnek; seni köpek seni...


ittikçe geri gelir. şöyle yani, diyelim ki köpek hayvanımız yatağımızda yatıyor. normalde yasak tabii ki ama aa nasıl olmuş da gelmiş neyse kalsın bari. ancak öyle bir yatıyor ki sanırsın yatak benim, asıl yatak da yatak olmayan gerçek ben. eziliyorum arkadaşım!! itiyorum azıcık, şöyle 1 cm kadar, 12 cm geri geliyor. tekrar itiyorum azıcık bu kez vücuduma monte olacak kadar ittiriyor kendini. te allahım yeaa. işte bu nedenle köpekleriniz yürürken tasmayı çekiştirirse ve siz de tersine çekip durursanız o daha çok çeker. buraya bağlayabilirim gayet. köpeklerinizi çekiştirmeyin, saçma sapan bi işlem yani. hayvan itince geri gelir çekince de gider. öyle yani model. dene bak.


bu kelimeyi kullanan vizyonsuz iki yüzlüler sokakta maskesiz pitbull gezdiren birini görünce topukları kıçlarına vurarak kaçarlar; eve gelip bir hışımla ''kopoksoz sokoklor ostoyoroz'' diye entryler yazarlar. bu kelimeyi kullanan tür ve tarihten bir haber tipler sokaktaki köpeklerin sorumlusunun da insan olduğunu es geçerler. sokak hayvanlarının iyi şartlarda hayatına devam edip kısırlaştırılarak azalmaları gerektiğini hayvanseverlerin de savunduğunu bilmezden gelirler. bu kelimeyi kullanan insanlıktan nasibini almamış tiplere kalsa tüm hayvanlar itlaf edilmelidir. çünkü onlar için yıkım tek çözümdür. ama bilmezler ki onlar ağızlarından salyalar akarak sözlüklere entry yazmakla meşgulken bu sıfatı taktıkları kişiler sokak köpeklerinin kısırlaştırılmasına yardım ediyorlardır. bu kelimeyi kullanan türcü benciller sadece insanın iyiliğini düşünürler. sokak kedileri mesela kuşları ve böcekleri avlar ama onlar için sıkıntı yoktur. varsa yoksa köpeğin insan zarar verme ihtimali önemlidir. insan güvenli olsun da kalanın koy götünedir. bu kelimeyi kullanan görünce zeka sakın aramayın. yorulmayın.


ne kadar aşırı olabilecekleri hakkında fikir sahibi olmak isteyenler link takip edebilir. --- spoiler --- karaman'ın ermenek ilçesinde sokak köpeğini beslemek için istediği bayat ekmek vermediği iddiasıyla fırıncı ümit büber'i (29) sırtından bıçaklayarak öldüren yasin aydoğdu (19), tutuklandı. büber'in cenazesi ise toprağa verildi. olay, dün saat 02.00 sıralarında, çınarsu mahallesi'ndeki ekmek fırınında meydana geldi. yasin aydoğdu, fırına gelerek iddiaya göre sokak köpeğini beslemek için bayat ekmek istedi. fırında çalışan, evli ve 3 çocuk babası ümit büber de bayat ekmek olmadığı için veremeyeceğini söyledi. aydoğdu ve büber arasında tartışma çıktı. tartışmanın büyümesiyle büber, polise haber verdi. olay yerine gelen polis, fırından aydoğdu'yu uzaklaştırdı. polis gittikten sonra geri dönüp fırını gözetlemeye başlayan yasin aydoğdu, kapının önüne çıkıp, bir süre hava aldıktan sonra tekrar içeri girmek isteyen ümit büber'i sırtından bıçakladı. kanlar içinde kalan büber, yere yığıldı. mesai arkadaşının ihbarıyla gelen sağlık görevlilerinin tüm müdahalesine rağmen büber, yaşamını yitirdi. kaçan aydoğdu da kısa sürede polis tarafından yakalanarak gözaltına alındı. yasin aydoğdu, emniyetteki işlemlerinin ardından sevk edildiği adliyede çıkarıldığı mahkemece tutuklandı. ümit büber'in cenazesi de güneyyurt beldesinde toprağa verildi. --- spoiler --- köpeği korumak ve besleyebilmek adına pusu kurup adamı sırtından bıçaklayacak kadar motivasyonu ne olabilir bu katilin? hangi güç bunlara bunu yaptırabiliyor? tanım: sapıklık sınırlarını zorlayanlar kulübü üyelerine verilen ad.


3-5 entry okudum ve insanlığımdan utandım.en temizi köpeğe tapmak,siz takılın insan insana ve mümkünse karşılaşmayalım.


köpektapar kelimesini kullananların zeka seviyesinin düşük olduğunu belirttim hep. çünkü duyduğunuz saçma bir kelimeyi tekrarlıyorsunuz ama gerçekler? şimdi meseleyi açıklığa kavuşturalım kafanız alırsa. sokakta onlarca köpek var. bu köpeklerin çoğu belediyelerin kısırlaştırmaması ile ürüyor, yine belediyelerin ilgilenmemesi, barınakların cılız kalmasından dolayı bu durum ortaya çıkıyor. buna ek özellikle tatil bölgelerinde (özellikle bodrum) yaz biter eve dönerken köpeklerini ormanlık alanlara, çamlıklara bırakıyorlar. bunlar hayvansever diye geçiyor, ilginç sokaktaki hiç bir hayvana kayıtsız kalmamaya özen gösteriyorum, yeni sokağa atılmış ya da bölgeye yeni gelmiş bir köpek gördüğümde direkt tarım ilçe müdürlüğüne gidiyorum haber veriyorum aşılanmasını falan sağlıyorum en kötü ihtimalle. (yaşadığım yerde ilgileniyorlar) son 3 senede ise 1 tane sahiplendiğim köpeğim, bahçemde de gelen giden kedilere bakıyorum. akşam saatlerinde çıktığımda sokak köpeklerine de mama götürüyorum. bilincindeyim ki sokakta bu köpekler bu şartlarda olmamalı. ben hiç bir şey yapamıyorum bu konuda sadece onlar oradayken yemek veriyorum su veriyorum. oradalar işte; ne yapalım hayvanı ateşe mi verelim? e sen de bilincindesin o köpekler öyle sokakta olmamalı aynı fikirdeyiz! ama sen beni görünce benim ayağıma sıkacakmışsın da ben köpektaparmışım. hiç bir şeye taptığım yok öyle bir gereksinimim de yok sadece bir şekilde var olmuş tüm canlıların yaşam hakkına saygı duyuyorum. aynı fikirdeyiz ama yöntemlerimiz farklı demek ki. sen ona taş atmayı korkutup kaçırmayı hatta öldürmeyi kendinde hak görüyorsun. ben hiç bir canlıya dokunamam. haddime değil. istanbul'dan taşındığımdan beri de gördüklerim neticesinde dünyadaki en boktan canlının da biz insanlar olduğu kanaatine vardım hayvanların tümüne saygım arttı. bu başlığı okudum ikiye katlandı. köpektapar kelimesi kullananlar bir papağanın zeka seviyesinde. duyduğunuzu söylemeyi bırakın düşünün biraz. düşünün. yoksa güdülmeye devam.


az önce burnumu kara ıslak burnuna dokundurup selamlaştım. "sev beni" diye uzattığı koca patiyi öptüm. homur homur bir şeyler mırıldanıp uyudu. vallahi gülümsüyordu. ohh, tüm sokak köpekleri dostum. dünya yıkılsa yalnız değilim.


genelde erkekler tarafından daha çok sevilir ve edinilir. kadınların tercihi değildir, onlar genelde kediyi tercih ederler.


bir garip hayvan. boyunduruk altinda olmayi seviyorlar. aksi taktirde ic dunyalari sikintiya giriyor, fena stres yapiyorlar, baslari agriyor. lidersiz yasamak onlara gore bir sey degil. fakat ara ara liderlerini sinamaktan da vazgecmiyorlar. icguduleri bunu soyluyor onlara. surekli bir itis kakis durumu yani. kim anlayabilir ki bir kopegin icinden gecenleri. bildigimizi sandigimiz her sey aslinda tam anlamiyla bir yanlis yorumlama. oyun diye sandiklarimiz aslinda stres belirtisi, can sikintisi diye yorumladigimiz durumlar aslinda rahatlik ve sakinlik. garip bir hayvan kopek. her hissettiginizi sizden once hissediyor.


son video yeni mi bilmiyorum ama şundan eminim. bu arkadaş koyunlarını korumak için o köpekleri vursaydı, ortalık yıkılırdı muhtemelen. yok cani yok bilmem ne. adam net bir soru soruyor. sizin hayvan hakkınız sadece köpeklere mi var? koyun kuzu hayvan değil mi?


kalp krizi geçiren insanlar göğüslerine fil oturmuş gibi hissettiklerini söylerler. (hayatta kalacak kadar şanssız olanlar için konuşuyorum tabii.) benim göğsümdeyse birkaç haftadır bir köpek yavrusu oturuyor: ne nefes alabiliyor ne ölebiliyorum. kim bilir nereden geldi ve kapımıza sığındı o hafta sonu. apartmanın bahçesinde üç harika gün geçirdik beraber ve -salak işte- beni sürü lideri olarak seçti. (kendimi daha önce hiç bu kadar özel hissetmemiştim.) yönetici balans ayarı yapınca da bir sahip aradık hayvana ve alt katımızda bulduk düşmanımızı. gölbaşı'nda şantiyesi varmış beyimizin, hayvan orada özgürce takılırmış bilmem ne... köpek (bir isim koysak daha mutlu olur muydu bilmiyorum.) hiç hoşlanmadı o adamdan, o küçücük haliyle önce hırladı, sonra arkama saklandı. adam yine de götürdü onu, başka bir deyişle ben yine de izin verdim. sonraki günlerde adamı her gördüğümüzde (adamın bir ismi olmalı mı bilmiyorum.) köpeği sorduk. bir yandan ben, diğer yandan kızım çok fazla sıkıştırmış olmalıyız ki geçen hafta sonu birkaç saatliğine getiriverdi köpeği. aptal hayvan beni hala sürü lideri sanıyordu. nasıl unutmaz ya! nasıl inmez saatler boyu kucağımdan, hala nasıl yaltaklanır onu eve almam için! kaçmış şantiyeden bir hafta önce, iki gün sonra geri döndüğünde iki tokat atmış adam bir daha kaçmasın diye. cümlesini bitirir bitirmez öfkeyle iki tokat attım adama ama arsız işte, o an hiç yaşanmamış gibi davrandı ve alıp götürdü köpeği. ağlaya ağlaya gitti köpek. (benim gibi birini sürü lideri seçersen seni böyle ortada bırakırım işte.) sonradan karıma durumun tuhaflığından söz ettiğimde, "ne tokat atması" dedi, "adama teşekkür etmekten ve iki yüzlülükle gülümsemekten başka bir şey yapmadın." çok çirkin ve aptalım, keşke ölsem!


toplumsal kanser hücreleri, toplumun kötü huylu tümörleri ve geri zekalı yığını olarak da tanımlanabilecek bok toplayıcı insanımsılar.


bir videosuna denk geldiğim, çok sevdiğim canlı. uyku tutmamıştı, twitterda iki takılıp yatacaktım. boğazım düğümlendi. oysa pek duygusal bir adam da değilim. köpekler kadar özel bir canlı yok bu hayatta gerçekten. not:köpeğini kaybetmiş arkadaşlarım izlemesin lütfen. video bebeklikten büyüyüp anne olana kadar ki süreçte, bir kadının köpeğiyle olan dostluğunu anlatıyor, çok yaralayıcı.


yeryüzündeki en saf sevgiyi o küçücük (düşününce pek de küçük değil yahu, kocaman totosu var bir kere) bedenine sığdırmış en güzel varlıklardan biri. bende de var bunlardan bir tane. arada muhtelif başlıklarda gıyabında konuşuyorum, denk gelip okusa gelip başımı şişirir özel yaşamın gizliliği hav hav hav falan deyu. ulan köpek bu, nasıl konuşsun? dediğinizi duyar gibiyim. sizin bildiğiniz gibi değil bu tür sayın romalı kardeşlerim. bizimki onun hakkında konuştuğumuzu anladığında uykusundan falan uyanıyor. kadir inanırvari bakışlar, arada darth vader gibi hızlı hızlı solumalar. bütün ev ahalisini dize getiriyor yani. bu sabah da sağ olsun annemle bana özel bir sürpriz hazırlamış, sabah sabah neşemize neşe kattı sıpa. malumunuz havalar yağmurlu. üstü başı çamur olmasın diye (bizimki domuz gibi çamurun içinde dönüp duruyor) bol yağmurlu havalarda çok sık parka götürülmez. bir tek akşam yürüyüşe çıkartılır, fakat o da çamurdan en uzak noktalarda. bu duruma alıştı zamanla. yani biz öyle zannediyorduk. bugün isyan bayrağını çekti bizimki. isyanın ilk pati sesleri anormal havlamalarla başladı. normalde iki şeye havlar; bizler tarafından sevilen yabancı köpekler ve atlar. at nerden çıktı demeyin, sevmiyor bizim zibidi. sebebini çözemedik, kendi türüne has bir durum herhalde. biz de hiç ellemedik, zaten nadiren havlıyor enerjisini biraz atsın diye susturmadık. nereden bilirdik ki bunun kendi çapında başlattığı isyanın ilk patisi olduğunu. swh. neyse biz bunu bıraktık kendi haline. sonrasında biraz vakit geçti baktım ses gelmiyor (ben de hayvan gibi uyudum bu arada tabii, havlamaları ninni gibi geliyor) kalktım yanına gittim. fakat ne göreyim? bizimki almış her zaman gezdirildiği boyun ipini getirmiş, sermiş kapının ağzına. ama nasıl sermek, cetvel bulunmamış olsa bana ilham verebilirdi. öylesine düz, öylesine yatay. ahahah. bu nasıl tasvir? neyse. ben mesajı aldım tabii; "beni bugün gezdirmeyi unuttunuz herhalde sevgili ablacığım. rica etsem bu ipi tasmama takıp beni birkaç saatliğine parka götürür, bayıra salar, çimenlere yayar, çamurlara daldırır mısın?" tam türkçe meali bu, sayın pek kıymetli dostlarım. bununla yetinmemiş ama, bakmış bizden tık yok bu defa daha başka işlere girişmiş. bölüm ii - intikam soğuk yenen bir kemiktir - (aka the revenge of bambam) evet dostlar gelelim intikamın ikinci bölümüne. benim zibidi melek yüzlü bir şeytan çıktı. her sabah iki yandan tıpkı küt kesilmiş saç edasıyla salındırdığı kulaklarının yerinde bugün iki tane şeytan boynuzu belirdi. ahahah. bizimki bunu okuyunca beni bir temiz döver artık. koruma talep ediyorum, yetkili mercilere iletin. bize nasıl kinlendiyse artık yepyeni ipekli çarşaflarını parça pinçik etmiş. son atomuna kadar parçalamış. swh. evde bilim adamı besliyormuşuz da haberimiz yokmuş be. yahut kobra yılanı. elvan dalton da olabilir, siz karar verin. bu dağınıklığın ortasında uzanmış uyumasına mı yanayım, çarşafını ziyan ettiğine mi yanayım, o an çok sevimli olduğu için yaptığı şeyin kötü olduğunu belirtemeden hunharca onu sevip öptüğüme mi yanayım, neye yanayım bilemedim. swh. papatya evladım, biz seninle ne yapacağız? sen niye öfke kontrolünü kaybedip yatağına yorganına salça oluyorsun? yahu biz sana ne'ettik gardaşım? papatyaya not: yarından itibaren sanayiye çırak olarak veriyorum seni. mama paranı gerekirse taştan çıkar. papatyaya not iki: yine de çok tatlısın zibidi. saçlarını küt mü kestirdin? çok yakışmış, öperim burnunun üstünden.


eve çocuklarına köpek alıp, sonrada sokağa atanların başında olduğu olay. hiç bir canlı para ile alınmaz aldıysan kardeşim. onunla yaşamayı öğreneceksin .


verdiği sevgiyi başka hicbir insanda veya canlıda göremeyecğiniz garanti. özellikle sokak köpeklerini sevelim, unutmayalım onları.


20 iletişimi kuvvetli, sinirlenmeyen hukuk bilen adamla bu işi çözerim. yoruluyorum tek başıma lobi yaparken. devletinde de kaybına. acil servisler kuduz aşısı vurduran insan dolu. maddi manevi kayıp çok. komşuluk hukukuna girmiyorum( evcil hayvan besleme kuralları)


son 15 yılda kuduz riskli ısırılma vakası 15 milyona ulaşmış. aşağı yukarı 5 kişiden birisi kuduz aşısı olmak zorunda kalmış. aşırı medeniyetten öleceğim.


bir aile üyesi türü... bazen imrendiğim canlı...


dişi olanları, yeni doğmuş yavrularının dışkılarını yiyebiliyor ilginç bir şekilde. av köpekleri çok yapıyor bunu.


akita yavru sahiplendirmek ya da her ne kadar karşı olsam da satan varsa yeşillendirin beni arkadaşlar.


devlet kavramı bu yüzden var. soğuk havalarda köpekler çeteleşir ve saldırganlaşır. yiyecek içecek bulmaları zor ve doyma eşikleri yüksektir. standart, insani ülkelerde barınak bir problem değil. bizde bir olay bu. sınırlı kontenjan.! 1.'si onlar bir canlı. onların yaşam alanına biz binaları dikip hayatlarını çaldık.. sokak hayvanlarına pislik gözüyle bakan insanilere selam olsun. 2.'si de devlet onlara alan sağlamak zorunda.. bizimkiler akıllarına eserde kısırlaştırır, fazlasını da toplar ormana götürür. ormanda kalıyorlar çünkü! allah akıl fikir versin.. tozu halı altına süpürmek gibi bişey bu. .. umarım ki bu yapıdaki belediyelere de elveda diyeceğiz. bu da yakındır..


sokakta kaldığınızda size arkadaşlık eden hayvanlardır.


vefalı hayvandır, sadıktır, kıymet bilendir, iyilik yapınca denize atmayı gerektirmeyen canlı türüdür. hakaret olarak kullanılmaması gerekir.


bundan daha büyük bir problem sokakların kedilerle ve köpeklerle dolu olmasını umursamayan hatta ay ne şiriiiiiin diyerek güya sevecenlik gösterenlerdir. işe gidip gelirken günde 80 km yol yapıyorum. asfalt üstlerinde ezilmiş kedilerin haddi hesabı yok. köpek saldırıları ise başlı başına sorun. buna her mahallelinin örgütlenerek bir çözüm bulması gerekecek. çünkü idari birimlerden belediyelerden hayir yok. ve maalesef bu iş çete şeklinde dolaşan köpeklerin kitle halinde zehirlenmeleri ile sonuçlanacak. 1000 yıl öncesi gibi düşünün, gücü yeten yetene. kural ve kanun olmayınca olacak olan bu. acı ama gerçek. yapılması gereken ise belli, sokakta 1 tane bile kedi köpek kalmayana kadar toplamak ve şehirden uzak bir bölgede toplamak. yoksa çocuklar, yaşlılar, insanlar ölmeye devam edecek.


hayvanseverler ile ayni kategoride olmayan insanlar grubu. kopegim var(10 senedir) ve sokakta sokak hayvani olamaz, olmamali, yurtdisinda hic bir yerde gormedim.


ahahahahaha ya gerçekten inanılmaz beyinsiz insanlar var, insana harcamayalım, köpeğin s.kine, d.şşağına harcayalım paraları, kısırlaştıralım diyor. ulan millet aç aç amk ne konuşuyorsunuz. yüz katımız zengin ülkeler anasını s.kip öldürüyor, biz kısırlaştırıp sokağa salacakmışız. neyi çözecek bu? geçti o zamanlar 10-15 yıl önce olsa belki, bir ihtimal sorun küçük ölçekte kontrol altına alınabilirdi. yine sorun olmaktan çıkmazdı ama ölçeği nedeniyle şikayet edeni az olurdu. edit: çok iyi örnek, eklememek olmazdı.


-köpek sizin mi ? -hayır, ben onun insanıyım


hakkı çok yenen, hakaretlere konu olan varlık. popülaritede nedense bir kedi olamamıştır hiçbir zaman, ama onun sevgisi apayrıdır. bir gün, hayvan barınaklarında biriyle karşılaşmıştım. yazlıkta koruma amacı gütsün hem sevip hep oynayalım diye düşünmüş, "pet şop" yerine yetim bu yavruların olduğu yere gitmiştim. içerisinde bir tanesi benden kaçar gibi yapıp aslında benim yanıma gelir gibi yapınca, kendisi arkadaşım olmaya karar verince ben de arkadaşlığını kabul ettim ve aldım, götürdüm. bir rottweiler kırması. biraz da şapşal bişi, koşarken yan yan koşar, kulaklarını sallaya sallaya koştururdu, kollarına al dermiş gibi bir de ağzı açık. her koşuşunda kollarıma aldım. hiçbir zaman ben gelmem de demedi. hep adını seslendiğimde koştu. gece korkmasın, küçük, sataşmasınlar diye kapımdan ayırmadım, yeri geldi gece çıkıp sevdim. kendisine klübe yaptık. orada yatmaya devam etti. ona sataşırdık, evin çitlerinden dışarıya atardık. hemen ağlamaya başlardı, biz de kıyamaz içeriye alırdık. bir gün kaşına yalaya bir hal oldu, bir baktık ki karıncalar üstünü sarmış, hemen yıkadık. yıkanırken korktu tabi ama sevince uysallaştı. küçükken ısıra ısıra kevgir gibi oldu bacaklarım, gittim oyuncak kemik aldım kalsiyumlu falan, ısırmaya onla devam etti. şımarıklıktan kudurunca hırlar sıpa. bir gün bize yavaş yavaş yürürken birden yana devrildi. hepimizin aklı çıktı. ayılttık ama kaybedeceğiz diye endişelendik. ilk defa, o gün bir veterinere gittik, apar topar hem de. "endişelenmeyin birşeyi yok" dedi, rahatladık. "yan yan koşuyor, bunla (sinirlerle) ilgisi var mı" dedik, yok dedi "şımarıklığındandır". kulaklarını kontrol etti, denge ile ilgili sorun çıkmadı. ayrılıp işimin olduğu yere dönerken üzüldüm. yan yan koşarken videolarını çektim, bizim şapşal kollarıma atlarmış gibi hala, oturdum, dudaklarım titriyor bir baktım, özlemişim baya. baba kelime, kendi babasına emanet etmiş dönerken, arada gidip geldiğinde cevap aynı "kocaman delikanlı olmuş, ama aynı dolanma, aynı sevgi!" şimdi bir düşünüyorum. bir canlı. seni koşulsuz seviyor. o kadar da çok seviyor ki, belki sen onu öldüreceksin beş dakika sonra, belki aç bırakacaksın günlerce, belki eziyet edeceksin. ama o bunu bilmiyor, hatta umursamıyor bile. adını seslenince kollarına koşturuyor gözleri gözlerine bakıyor. katıksız bir sevgidir köpeğinki. duru ve berraktır. dozajı yüksektir. zaten bu yüzdendir ki, bazı hayvan severler içindeki insan sevgisini yitirerek karşısındakine saldırırlar. çünkü bağımlı yapacak, senin duygusal dozajını zorlayacak bir sevgi yoğunluğudur. normalde hayvanları seven biriydim, ama bir de sahip olmak gerekirmiş. bugüne kadar irili ufaklı hayvan sevmişliğim vardır ama köpeğinki cidden başka. metroda, gidip bir daha dönemeyen ölmüş sahibi dönecek diye tam 7 yıl bekleyen bir sadakate ve sevgiye sahip bir canlı, onunla olmadan uzaktan anlamak zormuş.


ülkenin beka sorunlarından biridir ve sığınmacılar kadar da önemli bir sorundur.


geçen bir başlık vardı, nazilerin hayvan sevgisiyle ilgili; hayvan düşmanı malları görünce adamları anlıyorsun. (bkz: nazilerin hayvan sevgisi)


köpek evde yaşamaya uygun bir hayvan olmadığı için yanlış bir harekettir. zorlamanın hiç gereği yok.


çözülemeyecek sorundur. çünkü etiler'de yaşayan, çocuğunu parka götürmesine gerek olmayan, çocuğu kamusal alanlarda ve parklarda oynamayan, çocuğu okula ve kendisi bir yere giderken daima araba kullanan, dolayısıyla herhangi bir yere yürümek zorunda olmayan ve sokaklardaki tehlikelerden bihaber olan arkadaşlarımız bu sorundan muzdarip değildir. öyle olmadığı gibi, sözde hayvansever takılmak da kendisinin sosyal ortamlarında puanını ve popülaritesi artıracaktır. siz; yani çoluğunu çocuğunu otobüsle okula götüren, çocukları müşterek alanda eğlenmek zorunda olan, sabahları evden çıkıp en az 10 dk yürümek zorunda olan, koşmak veya hava almak için yine müşterek yeşil alanları tercih etmesi gereken siz, gerçekten birilerinin umurunda mısınız? başıboş köpek sorunu da tıpkı diğer her türkiye sorunu gibi sınıfsal bir sorundur. işin bir de magandalık boyutu var. bir hanımefendi apartmanın önünde sokak köpeklerini besliyor. komşuları ise bu durumdan rahatsız oluyor çünkü gerçekten evin sokağında dolaşmak mümkün değil. eşi ise eski bir suçlu ve bir maganda olduğu için bu komşuları tehdit edip sindiriyor. günümüz şartlarında bu ülkede ortalama bir vatandaş olarak alabileceğiniz maksimum hizmet otobüs seferlerinin arttırılmasıdır. hayatınızın daha kolay veya sorunsuz hale gelmesi yalnız sizin sorununuzdur. yan komşumuzun arabası var ama sizin yok; bunun bile yarattığı yaşam kalitesi farkı sandığımızdan çok daha fazladır. sizin geçmeniz için yapılan yaya geçidi dahi aslında onun konforu hesaplanarak yapılmıştır. edit: düzeltme


teller olmasa üstümüze atlayacak bir tanesi için "onlar çok akıllı canlılar keşke bizler de onlar kadar akıllı olabilsek" diyenini bile gördü bu gözler. artık köpekleri ilahi varlık seviyesine çıkarmışlar ne olursa olsun öyle görmeye devam edecekler maalesef. zamanında hindistan videolarında gördüğümüz ve dalga geçtiğimiz ineğe, maymuna tapma seviyelerinde vatandaşlarımız var. hayırlı uğurlu olsun.


deniz kenarında gün batımını beklediğim sırada yanıma gelen, burnuyla elime vurup hadi sev beni diyen, sevdikce iyice sokulan, üşümüş ayaklarımın üzerine yatıp ısıtan, karnı doyuncada usulca yoluna devam eden sevimli bir can.


türkiye'nin yakın gelecekteki en önemli milli güvenlik sorunu olan kişilerdir.


mama mafyası kokağyin içsin, eskort siksin, joguvara binsin diye muhtemelen bir nesil doğru dürüst protein almadan büyüyecek... bu meselenin basit bir ihmal, işbilmezlik sorunu değil, planlı programlı bir yıkım faaliyeti olduğunu bir gün herkes anlayacak...


hayvanlari gercekten ne kadar seviyorlar gorecegiz. sokaga yemek artigi dokerek, hayvanin sorumlulugunu almadan millete cemkirmek kolay. hadi bakalim kac tane basibos it sahipleneceksiniz. tanim: coluk cocugun kopekler tarafindan oldurulmesine sessiz kalan utanmaz oevlatlari.


insanın sadık dostu, lassie dizisiyle ve tarkan filimleriyle gönlümüzde taht kurmuş hayvan. hayatı pahasına sizi koruyan karşılıksız bir sevgi besliyen yegane yaratık.


burada iki grup birbirini boşa suçluyor. köpeklerin bu kadar üreyip tehlikeli olmasının tek sorumlusu belediye ve devlettir.


diger bölümleri ilk bölümüyle tamamen alakasiz gelismis, kliselesmis sahnelerin her geçen bölümde arttigi genede dev kadrosu hatrina izledigim bir dizi. burak sergen'in oynadigi karakter diziye oldukça renk katmaktadir. cüneyt arkincenazeden cenazeye görünüyor kenan kalavi izlemeye doyamadan gitti...


kesinlikle zararlı türdür. ikincisi ise sığınmacı severler. sevgili köpektaparlar. sokak köpeklerini savunurken sığınmacıları kendinizce kötüleyerek, kendinizi temize çıkartmaya çalışmayın. ben ikinizi de aynı kafayı sıyırmış kitle olarak görüyorum.


buyrun benim. ama insan hariç tüm canlılara taparım. biz insanlar bu dünyanın parazitleriyiz. bu sokak köpeği vs. hadisesinin bu denli artmasının nedeni de yine bizim cahilliğimiz. canlı satın alıyoruz özel günlerde hediye olarak sonra da hayvana bakamayınca sokağa salıyorlar, salıyoruz. bunun için yıllardır bir kanun çıkmadı. eğer hayvan sahiplenip sokağa salana her yıl zamlanmak üzere başlangıçta 500 bin tl para cezası verilseydi ve her bir canlı çiplenseydi, hayvan satışı yasaklanıp 2-3 milyon tllik para cezasına bağlansa ve sadece hayvanlara yardım ve hayvanlarını sokağa salanları takip edecek bir polis birimi kurulsa (boş yere bekçi besleyeceğimize daha mantıklı) ve sokaktaki kedi köpek her canlı kısırlaştırılsa şimdiye 3-4 senede bu iş çözülürdü. çünkü sokak köpeklerinin ömürleri çok uzun değil zaten. o süreçte de barınakları yenilerdiniz zaten. ulan o kadar vergi veriyoruz ne depreme harcanıyor ne sokak canlılarına harcanıyor nereye gidiyor bu vergiler? ayrıca genel olarak tarihten bu yana bakarsak artan kentleşme ile onlara artık ihtiyaç duymayarak yaşam alanlarını çalan da biziz. şimdi ormanları kesiyoruz şehirlere kurt, tilki, geyik, domuz falan iniyor. öyle bir gün gelecek sokak domuzlarına bir çözüm yolu bulun diyeceksiniz. şimdi suçlu neden sokak hayvanları olsun ki suçlu bal gibi biziz. edit: sokak köpeği dediğiniz tür kırma bir tür. sizin sokağa attığınız her hayvan 1 kuşak sonra sokak köpeği dediğiniz kırma ile çiftleşip sokak köpeği gibi kırma yavrular dünyaya getiriyor. gidin bakın tatil yörelerine onlarca cins köpek dolu sonuç ne oluyor kontrolsüz üreme. gerçekten çok aptalsınız ve hayvanlar hakkında bilginiz yok. hayvanların dişlerini sökelim, öldürelim gitsin diyen kitleden ne beklenir ki? tek sizin canınız önemli zaten. sokak köpeğinden daha tehlikeli olarak militan sığınmacı ithal ediyoruz o konularda çıtını çıkarmayanlar gelip bu başlığa havlıyor.


kars'ın sarıkamış ilçesinde evlerinin önünde oynayan 6 yaşındaki harun karadağ, başıboş köpeklerin saldırısına . yüzünden ve vücudunun çeşitli yerlerinden ısırılan karadağ'a götürüldüğü hastanede 40 dikiş atıldı. --- spoiler --- sarıkamış ilçesi armutlu köyünde yaşayan aysel-kenan karadağ çiftçinin oğulları harun karadağ, iki arkadaşı ile birlikte evlerinin önünde oyun oynarken köpeklerin saldırısına uğradı. çığlık seslerini duyan babaanne şahsenem karadağ, köpekleri uzaklaştırmayı başardı. 40'tan fazla dikiş atıldı yaralanan çocuk sarıkamış devlet hastanesine kaldırıldı. hastanede, yüzünden ve vücudunun çeşitli yerlerinden yaralandığı tespit edilen karadağ'a 40'ın üzerinde dikiş atıldı. kuduz tedavisine başlanan karadağ, taburcu edilerek evine gönderildi. "artık dışarı çıkmaya korkuyorum" yaşadığı saldırının korkusunu üzerinden atamayan harun karadağ, "evin önünde arkadaşlarla oynarken köpekler aniden üzerimize saldırdı. yere düştüm ve beni ısırmaya başladılar. çok korktum. ısırdıkları yerler çok acıyor. artık dışarı çıkmaya korkuyorum" diye konuştu. torununu kurtaran babaanne şahsenem karadağ ise, "biraz daha geç kalsam köpekler torunumu öldürürdü. o anlar korku filmi gibiydi" dedi. "parçalanan yüzü için plastik cerrahiye gideceğiz" torununu kars devlet hastanesi plastik cerrahi servisi'ne götüren dede zeki karadağ da, "torunum iki arkadaşı ile evin önünde oynarken bir grup köpeğin saldırısına uğramış. iki arkadaşı kaçarken bu kaçamamış ve köpekler tarafından yaralanmış. yüzünün yanı sıra vücudunun birçok yerinde yara var. şimdi parçalanan yüzü için plastik cerrahisine göstereceğiz. köyde her çocuk korkudan velisi ile okula gidip, geliyor. yetkililerden tek isteğimiz köydeki sahipsiz köpeklerin toplatılması" ifadelerini kullandı. "belediye başkanı ve kaymakamdan yardım istiyoruz" köyde sahipleri tarafından terk edilen köpekler yüzünden çocukların okula gitmeye korktuğunu söyleyen armutlu köyü muhtarı müdür kaya, "köyümüzde köpeklerin çocuklara saldırması ilk değil. bundan birkaç gün önce de 3 çocuğu yaralamışlardı. köpekler açlıktan millete saldırıyor. saldırıya uğrayan ve bunu duyan çocuklar okula gitmek istemiyor. bunun için ilçe kaymakamı ve belediye başkanından yardım istedik ama henüz bir şey yapılmadı. buradaki sahipsiz köpeklerin toplanmasını istiyoruz" dedi. --- spoiler --- kaynak: dha


hem köpeğe hem de komşulara yapılacak etkin eziyet yöntemidir. ne kadar gezdirilirse gezdirilsin köpeğin eklemlerinde zamanla zayıflama olacaktır. eğitim ile doğanın önüne geçilmesi mümkün olmadığından özellikle bahar aylarında mahlukatın uyanan nefsi ile komşulardan bol hayır dua da alınabilir böylelikle.


sokakta başıboş köpek olmasın diyoruz hayvan düşmanı katil diyorlar ülkemizde başıboş ortadoğulu olmasın diyoruz faşist ırkçı diyorlar.. sizin hayalinizdeki ülke sokaklarda köpek sürülerinden geçilemeyen, toyota hilux arkasında elinde keleşli sarıklı adamların dolaştığı bir ülke mi? o yüzden bunlara laf anlatmaya çalışmak gereksiz bir eylem.


bir kalp düşün senden başkasını sevmesin, bir beyin düşün senden başkasını düşünmesin.


insanlarla başı büyük belada olan canli. "dün akşamüstü çolakibrahim bey mahallesinde köpeği boğazından iple asan vicdansıza duyarlı vatandaşlar müdahale etti. konunun sosyal medyaya taşınmasıyla büyük tepki oluşurken akşam saatlerinde işkence yapan kişi gözaltına alındı. ifadesinde çocuklarına saldırdığı için bu eylemi gerçekleştirdiğini belirten cani, ifadesi alındıktan sonra serbest bırakıldı."


2023 yılında olduğu gibi, 2024 yılında da insanların kuduz denen ilkel hastalık yüzünden ölmelerine gerekli duyarlılığı göstermeyeceklerdir. sokaklarda insanların rahatça dolaşabilmesi için yapılması gereken herşeyin en üst seviyede ve ivedilikle yapılması gerekir.


karşılıksız sevginin tanımı. her hayvanla bağ kurulabileceğine inanıyorum ama köpekler çok farklı. değerini bilmiyoruz gösterdikleri sevginin. sürüngen çeşitlerinden kediye kadar birçok hayvan besledim, bir süre sonra hepsiyle anlaşabilme seviyesine geldim evet ama köpeklerin yeri her zaman ayrıdır. ne yaparsanız yapın yanınızdadır o hayvan yani. dünyanın en kötü insanıymışsınız, yaşlıymışsınız, çocukmuşsunuz farketmez onun için. siz ona ilgi gösterdiyseniz onun için tamamdır her şey. sorgulamaz. yanına heyecanla gidersiniz, sizden çok heyecanlanır. üzgün olursunuz, gözünüzün içine bakar gülümsemeniz için. öyle bir şeydir işte. başka hayvanlardan da farklıdır o, insanlardan da. bir iki dakika yanında dursanız yeter size zaten, stres falan kalmaz. bunu başarabilen kaç şey var diye de sorgularsınız belki. pek fazla yoktur. köpek farklıdır.


insan canından çok hayvan canını düşünen canlı çeşidi..


bu meselenin görünenden daha derin olduğunu düşünüyorum, resmen elinde sopa ile evine gitmeye çalışan insanlar gördüm, bu tip mevzulara maruz kalmayıp düz mantık ile düşünmek biraz siglik gibi geliyor bana . ben çözümün ne olduğunu bilmiyorum ama gerçekten ciddi bir mesele.


bana şu ömrümde kimsenin veremediği huzuru hayvan aleminin ve özellikle köpek ırkının verdiği gerçeğiyle bir 5 dakika kadar önce yüzleştiğim için bu başlığa bir kaç şey yazmam gerekti. siz ne kadar güzel yaratıklarsınız hanfendiler, beyfendiler ya! her birinizin farklı farklı hikayeler anlatan bakışları, bazen sadece yan yana durduğumuzda tek bir burun hareketiyle gösterdiğiniz nezaket, patilerinizle moral vermeleriniz, size ihtiyacımız olduğunu bilir gibi dakikalarca sizi yoğurmamıza müsade etmeleriniz falan... bu ne büyüklüktür be! bu ne güzelliktir! koca bir neslin moralini sadece videolarıyla düzeltebilmiş bir varlık, daha ne yapabilir dünya için? iyi ki varsınız canlarım benim. bütün çirkinliklerimize rağmen bize katlanabilecek kadar cömert olduğunuz için teşekkürler. (bkz: pms)


hatay'ın samandağ ilçesinde, sahipsiz köpeğe çarpmamak için manevra yapan 18 yaşındaki motosiklet sürücüsü, park halindeki otomobile çarparak hayatını . --- haber içeriği --- hatay'ın samandağ ilçesinde, önüne çıkan sahipsiz köpek nedeniyle park halindeki otomobile çarpan motosikletin sürücüsü hayatını kaybetti. 18 yaşındaki irfan oğur'un kullandığı motosiklet tekebaşı mahallesi'nde seyir halindeyken önüne sahipsiz köpek çıktı. sürücünün köpeğe çarpmamak için manevra yapması sonucu kontrolden çıkan motosiklet, park halindeki otomobile çarptı. hastanede hayatını kaybetti çevredekilerin ihbarıyla kaza yerine 112 acil sağlık ve polis ekibi sevk edildi. ağır yaralanan oğur, sağlık ekibince kaldırıldığı samandağ devlet hastanesi'ndeki müdahaleye rağmen kurtarılamadı. hastane morgundaki işlemlerin ardından yakınlarına teslim edilen gencin cenazesi, asri mezarlığı'nda kılınan namazın ardından toprağa verildi. çevredeki bir iş yerinin güvenlik kamerasınca kaydedilen kazada, motosikletin araca çarptığını gören vatandaşların yardıma koştuğu, köpeğin de bölgeden uzaklaştığı görülüyor. --- haber içeriği --- kaynak: anadolu ajansı


ittaparlar gelmeden yerimizi alalim. bu bir sorundur o da canli bu da canli diye duyar kasan arkadaslarim alin evlerinizde besleyin kalanida uyutulsun olsun bitsin. medeni hic bir ulkede boyle bir sey goremezsiniz.


bu artık bir sorun olmaktan çıktı,resmen bir başıboş köpek terörüne dönüştü.5 senede 2 defa sokak köpekleri tarafından ısırıldım.hem de ikisinde de tek yaptığım yolda yürümek.yürürken arkamdan gelip ben fark etmeden bacağımı kaptılar.arkama bakmadan yürüyemez oldum.bu sorun bu ülkede nasıl çözülür bilmiyorum,gerçi çözüleceğine dair hiç bir umudum da yok


ovulasyon oluşmadan progesteron salgılayan tek canlı.


ittapar tayfadan yıldım artık. dertleri sokak hayvanları falan değil ha. hayatta amacı olmayan sıfır sosyallikle yaşamaya çalışan tatlı su hümanistlerinin ben burdayım beni de görün dışavurumu.


düşündüm ve kafamda kurduğum ideal dünyada köpeğe yer bulamadım. doğaya elleşmeyeceksin işte arkadaşım. gittin kurdu tilkiyle mi kırdın artık kiminle nasıl çiftleştirdiysen bu ürettiğin hayvanlar av yapamayan etçiller oldu. ben de endüstriyel ete karşıyım, ne olacak şimdi? herkes avladığını çiğ çiğ yesin mantığındayım. gerçek etçillik budur çünkü, anlayana.... köpek ne olacak ama :( kendi adıma zaten bir daha köpek almamaya karar verdim. bir köpek bakacağım diye 800 tavuk, 5 dana, 16 koyun berbat bir hayatın ardından öldürülüyor. köpek ölsün. töbe töbee, öyle de demem. köpek doğmasın. heh bu olur. bu dünya hiç olmamış bence. resmen yapamamışlar. bana vermesinler ben de yapamam. dünya olmasın evet. gerek yoktu. böyle yazdım diye köpeklerimin ömrü kısalırsa döverim. onlar ayrı. gerçi köpek mamaları hep artıklardan yapılıyor, obur insanlar var neyse ki de hayvanların ölmesinde yancı suçlu olmuş oluyorum. ideal dünyada insanlar da et yemiyordu pardon. ok, köpekleri iptal ediyoruz. benimkiler hariç :/ hayvanların ölmesinde sorun yok. yaşadıkları hayatta sorun var. yoksa ölsünler banane. ben bile ölüyorum düşünün yani, ben bile! gerçi nasıl yaşıyorum o da belli değil. neyse konuyu kapattık. köpekleri kaldırıyoruz ve böylece artık işkence gören köpekler için ağlamama da gerek kalmıyor. bir taşla iki kuş^^


hastane acilinde kanlı sargı bezi kemiren köpekler bulunuyor, bunu savunan tüccarlar ve onların kullanışlı yancıları da illa ki çıkar birazdan. aslında acil koridoru değil, müşahade odasına bırakılmaları daha doğru olur, sargı beziyle filan uğraşmayıp direkt kaynağından beslenir.


şehir de yaşayanları kırsalda yaşayanlarından ortalama 3 sene daha uzun yaşayan hayvan. hani doğal besin vardı, hani egzost dumanı yoktu, hani bol oksijen, stressiz hayat vardı. şehirli rex bizim çomara bildiğin 3 yıl takıvermiş işte.


hergün kapıdan girdiğinde aynı sevinçle kendini kaybeden, boyutuna bakmadan kucağına çıkmaya çalışan, canı pahasına seni koruyan, gece ayaklarının dibinde horuldayarak uyuyan ve en ufak bi seste gözlerini açmadan kulaklarını diken, sanki her dediğini anlarmış gibi yüzüne bakan dünyalar harikası yaratık. evde gezinmesi bile mutluluk verir.


dün bir etkinliğin ortasında bana tertemiz bir ayar çekmiş olan hayvandır. çocuktan daha önce ayar almışlığım var, kediler zaten deli de köpek ilginç oldu. aşırı sevimli bir köpek yanımıza gelip kendini sevdirmeye başladı, birkaç saat önce tanıştığım kızın biri de çöktü ve köpekle oynuyor. "sen yine de onun göz hizasına eğilme sokak hayvanı ne yapacağı belli olmaz" dedim. civarda yerleşim bile yok üstelik insancıl olmama ihtimali de var diye içimden geçirirken, köpek kızı bırakıp yanıma geldi. partisi ile dürtüp dikkatimi çekmeyi başarınca da sağ ön patisini elime uzattı, tuttum ve tokalaştık. hayvan kibarca "korkma benden, senden daha medeniyim" demediyse ben de bir şey bilmiyorum. birkaç dakika sonra mı? kıza dikkat et diyen ben değilmişim gibi köpekle yerlerde yuvarlanıyorduk. ayrıca boynu tutulmuş bir de masaj yaptırdı sıpa. köpeği sıpa diye sevdiğime göre daha fazla saçmalamadan gideyim.


kim bu sıfatı kullanıyorsa toplum için tehlikeli birer piskopattır.


bu nasıl bir isim takmadir ya,dengesizlikte sampiyondur bu benzetmeyi yapan kisi


karakter sahibi degildir. dost hic degildir. dostlariniz size kopeklik yapmaz. sonsuz, sinirsiz bir korlukle, sanki siz onun sahibiymissiniz gibi baglanmaz size. ilgi delisi degildir, maddi ve manevi acligini karsilamaksizin sifir beklenti ile yaninizda olur. en acikli evcillestirme/kulture alma bu ture ait olani herhalde. 16 milyon yil once ramapithecus agactaki rekabette yenilince agaci terk etmek zorunda kaliyor. duze, savanaya iniyor. alete ihtiyac duyuyor onun gibi hominidler. kopek de bozkirdaki rekabeti kaybedip insana ihtiyac duyuyor. alet-madde insani, insan da kopegi ve kopek gibilerini yonetiyor. kopek ayni isimle nam salan itaat seklini modern kapitalist zamanlara turlu cinslerle tasiyor her biri hilkat garibesi olan cins kopekler. tunguz toplumlari da kopegin dostluguna inanmaz mesela. karakter sahibi olmadigini bildikleri icin kopegin onlardaki anlami kentlerde yasayan batililarin vicdani ve insani ihtiyaclarini karsiladiklari ''dost'' kopeginkinden cok farkli. onlarin dostu orta asya semalarini bilmem kac yerden bolen atmacalardir. onla avlanirlar. iki taraf da birbirine esit oranda muhtactir. atmaca kole degildir. kopek ise bilmem kac bin yillik insan uygarliginin tiksinti ve uzuntu ile bakilabilecek resmidir. not: simdi hatirlayamadim. gecenlerde bir baslikta ilk evcillestirme orneklerinin goruldugu neolitik yerlesmeyi karistirip ali khos demisim. ozur. ilk ornekleri palegawra'da goruluyor.


bu sorun en az 50 yıl çözülmez. neden böyle, tek tek anlatalım: 1- yasaya göre belediyeler barınağa aldıkları sokak köpeklerini bakımlarını yaptıktan sonra aldığı yere bırakmak zorunda. 2- türkiye’de artık milyonlarca sokak köpeği var ve üstüne üstelik sayıları her geçen gün artıyor. bu aşamadan sonra kaç tanesi kısırlaştırılabilir ki? sayılarının artmasının önünü almak çok zor ve belki de imkansız. 3- bugün bir köpeğin bakım masrafları, neredeyse bir çocuğun bakım masraflarını geçti. bu yüzden sokağa bırakılan köpek çok. ekonomi böyle devam ederse bu sayı daha da artar. 4- belediyelerin maddi durumu ortada. hele bu ekonomik çöküntü ortamında barınaklara ayırabilecekleri bütçe ne kadar olabilir ki? bu şartlarda belediyelere yüklenmek anlamsız. ki zaten belediyelerin, barınağa aldıkları köpekleri tekrar aldıkları yere bırakma yükümlülükleri var. 5- mama lobisi bir realite ve kendine büyük bir ekonomik döngü oluşturmuş durumda. 6- mama gibi ürünler büyük vergi geliri sağlıyor. 7- popülist hayvanseverlerin sayısı günden güne artıyor. herhangi bir yerde bir sokak köpeğine "hoşt" dediğinizde, her an karşınıza çıkabilirler. özellikle sosyal medyada çok aktifler. kamuoyu oluşturma güçleri de var. bu şartlarda siyasiler kolay kolay bu sorunun çözümü için onları karşılarına almaz. 8- bu sorun en az 50 yıl çözülemeyeceği ve günden güne daha da büyüyeceği için kendinizi ve ailenizi bireysel olarak korumaktan başka çareniz yok.


aynı grup, caddelerinde köpek kedi olmayan ülkelere kendilerini atmak için bir yerlerini yırtar.


ekşi sözlükte bolca bulunan, insan hayatına zerre önem vermeyen, şiddet yanlısı, çocukların sokakta parçalanmasından keyif alan, köpekten başka hayvana sevgi beslemeyen, diyaloga kapalı, anlayışı kıt sapık ruhlu zümre.


bugün ikinciyi sahiplenerek kesinlikle evde kalma olayımı netleştirmeme yardımcı olan canlıdır. zira birini kabul edeni bulamamışken iki itle yaşlanmama sebep olacak hadisedir. ulan iki tane tüylü itli işletme mezun hatunu sahiplenecek adam gibi adam yok mu laaaaayn .


10 tane büyük şehirde bulundum. izmirdeki kadar hat safhada olanını görmedim. şehir resmen köpekten geçilmiyor. her yerdeler bir de. restorant, pastane, hastane, okul, mağaza vs. tabi tahmin edeceğiniz üzere bi yerde ne kadar it varsa o kadar itperest oluyor. izmiri yeni adıyla it ve itperestlerin yuvası olarak anıcam.


tapargiller ailesi içinden bir alt sınıf.


artarak devam eden sorun. sokakta yürüyüş yapmayı artık geçtim bari hava alayım diye starbucks şubelerine gidiyorum, durum çığrından çıkmış. amerika ayrı, katar ayrı her yerle görüştüm; günün sonunda burası vallahi baş edemiyoruz diyor. dış alanları geçtim şubelerin içerisinde bile köpek var, çıkarmaya çalışınca millet üstlerine yürüyormuş çıkaramazsınız diye. sokaklar doğal yaşam alanı dediniz sustuk, starbucks ta mı köpeklerin doğal yaşam alanı? onların alanlarını işgal etmeden (!) önce latte içerek mi güne başlıyorlardı? bu saatten sonra köpeklerin toplanmasından daha zor olan bir şey varsa o da bu köpektaparlarla mücadeledir. hepsinin köpeği cins o ayrı.


buyrun bu da ankara çukurambar'dan gelsin, amerikan elçiliğinin yaklaşık 200 metre ötesi: elbette sadece buraya yazarak bu sorunun çözülemeyeceginin farkındayım. ancak şunu da eklemek isterim, bir tarafa fazla giden sarkaç gün gelir tam zıt yöne de aynı oranda ilerler. köpeklere karşı savunma yolları arayanlara da dazer 2 'yi tavsiye ederim.


- inmesek mi? rahatsız etmesek insanları... - ne rahatsızlığı? bakıp gideceğiz. birkaç basamak indik aval aval. yeni bir yer görmenin uyandırdığı o tatlı dalgınlık, birden kara bir köpeğin seçemediğimiz bir yerden merdivene sıçrayıp havlamasıyla dağıldı. durakladık. ne ileri gidebildik bir süre ne de köpek hareket etti. aşağıdakiler uzayan tereddütümüzü görünce seslendiler nihayet: - inin, inin! bir şey yapmaz. koklayacak yalnız. onları bekliyormuşuz herhalde: - eyvallah! hepi topu, bir yamaca dökülmüş beton aslında, ortasından geçen merdiven dışında birbiriyle bağlantısı olmayan, dört-beş kat. sağından, solundan fışkırmış ağaçların tepesini kapattığı kocaman basamaklar... l biçimindeki oturakları, köşedeki kaydırağı, tahterevalliyi görmesek; insan için yapılmadığı, bir devin adımlarını beklediği düşünülebilir pekala. oturdum bir oturağın kıyısına, kara köpek de geldi peşimden. bir köpeğin başına dokunmayalı aylar olmuş. sevdim bir güzel. baktıkça bir ıslaklık seçiliyordu gözlerinden. birine anlatmayı düşündüm onu. anlatacağımı. muhakkak. o gözlerde gördüğümü sandığım duyguyu ve o an, oraya kadar biriken hayatımın, karşıda titreyen tarihi yarımadanın, birkaç basamak aşağımızdaki gençlerin, birazdan çıkacağımız sokaklarda ağzımdan döküleceklerin, sonra dönüp kapanacağım odadaki bembeyaz lambanın ne kadar, ne kadar da korkunç olduğunu. - küçük burası. - küçük olsun, kaç kişi gelecek? yüz mü? - elli desek... forum yaparsak... elimle sağımı, tam da bu dev basamakların ortasında kalan bir düzlüğü, ufacık, neredeyse hayali bir meydanı işaret ediyorum: - forum yaparsak şayet, konuşmacı burada durur. bak, aşağıda bir oturak daha var. bir tane de tepede. tribün gibi düşünelim. herkes bu tarafa bakıyor olacak aslında. bunu söylerken fark ettim ki, burada bir piknik yapma fikri, çok aceleyle, belki yalnızca bir şey önerebilmenin heyecanıyla ortaya atılmıştır. burada piknik olmaz; tabaklara, borcamlara, plastik bardaklara boyuna yeni yerler ararız. bir dirsek altından belki kurtarır, savrulan bir ayaktan ya da bir dizden kurtaramayız. bir ihtimal müzik grubu gelebilir. şimdi köpeğin ağzıyla bir kozalağı parçalamaya uğraşırken kurulduğu şu yeşilliğe zar zor yerleşir. ya da biraz daha ilerisine. üstelik burada yarışma da -çuval mı?- yapılamaz. her neyse, bu fikre tek itiraz eden bendim ve anlıyorum ki olabilecek en yanlış biçimde itiraz etmişim. kitlenin bölünmesine ilişkin bir çekinceden önce, buranın küçüklüğü meseleydi benim için, ilk andan beri aslında bunu söylemek istemiştim -sahiden mi?-; demek içimde güçlenmemiş bu duygu, burada 20 yıl önce bulunmuş çocuk bedenimin intibasına güvenememişim. oysa bir çocuk, bir yer için küçük diyorsa orası gerçekten küçüktür. ne demek oluyor, hem de kendi kendimle yaptığım bir konuşmada "ama 20 yıldır gitmedim." diye bahaneler uydurmak? köpek basamakları da tırmandı bizimle, hatta köşebaşına kadar geldi. sonra da betondan yayılan sesler çıkara çıkara yoluna gitmiştir herhalde. çıkı çıkı çıkı çıkı. boncuklu sesler. yarın gelip buraya bakacaklar. karlık bayırı'nı tırmanırken bunu düşündüm. nedir peki bunun anlamı? "bize ne!" mi yoksa? belki de şimdi büyüklüğü ve yeri belirsiz, yüzleri teker teker seçilemeyen o kitleyi buraya konduruvereceğiz ve ben pikniğin sonunda, ilk andan beri kafamdaki birincil sorunun basamakların küçüklüğü filan olmadığını, aslında bölünmeye ilişkin itirazımda ne kadar haklı olduğumu düşünürken bulacağım kendimi. o gözlerdeki ıslaklığı düşlüyorum. canım çekiyor bazen öyle bir uykuyu.


itperest, putperest,bunları çıkaranlar aynı kansız tayfa.güzel ve masum herşeyden o kadar tırsıyosunuz ki onları tanrısallaştıran sizin içinizdeki korkak iblisler.


kendisinden başka herkesi hayvan düşmanı olarak algılayan sorunlu insanlara verilen addır. etrafındaki insanlarla sürekli problem yaşayan ve anormal davranışlar sergileyen tiplerdir.


ben araba kullanırken ön yolcu koltuğunda oturup da heyecanlanmayan tek canlı, fahri co-pilot


"moskova'da sokak köpekleri tek başlarına metroyla seyahat edebiliyorsa; istanbul'da da toplu taşıma araçlarına sahipleriyle beraber evcil köpekler seyahat edebilsin." diyenlerin imzalarını bekliyorlar. haber :


devletin gücü yetmiyor mu köpeğe dostum. ış mi istedik. arsa mı istedik. araba mı istedik. sokakta güvenlik. devleti devlet yapan benim can güvenliğimi sağlaması değil midir? vergilerimle köpeklerin beslenmesinide yanlış buluyorum. ınsan beslemek varken başımıza bela alıyoruz.


bu konuda bir noktadan sonra acılar artacak. hem insanlar(özellikle cocuklar) hem de bu hayvancagizlar için. kontrolsuzce beslenmelerinin bir an önce önüne geçmek gerekiyor.


canidae ailesine ait olmalarından ötürü, normal olarak çok güçlü çene yapısına sahip olan hayvanlardır. velakin bu türün salyası, diğer canidae'lere göre çok yüksek ph değerlerine sahip olması nedeniyle dişlerin demineralizasyonu hızlandırarak erkenden kavite problemleri yaratır. yani çene yapıları sağlamdır ama dişleri, sanılanın aksine pek çok etoburunkinden daha dayanıksızdır.


kedi köpekten başka hayvan bilmeyen insan tipi.


hindistandaki inektapar ve fare taparlarla birlikte dunyada hayvana tapan en buyuk dindir. bu dinin takipcileri kopeklerin kutsal olduguna inanmakla birlikte kopekleri evlerinde degil sokaklarda beslerler. cunku; bu din'in kokenleri anadolunun koylerinde hayvancilik yapan insanlarin kopek besleme aliskanliklarina dayanir. zaman icerisinde koyden kopup sehirlere tasinan bu insanlar koyde kendileri icin oldukca yararli ve kutsal mertebedeki bu hayvani sehirlerde de ayni koydeki gibi sokak aralarinda ev onlerinde beslemeye devam etmisler ve zamanla sehirlesmenin getirdigi degisim kopeklerdeki kutsiyeti de tapinmaya donusturmustur.


beslerlerken nasıl zıplıyor, nasıl oyun yapıyor afacanlar. biraz yüz verince üstünüze atlıyorlar, sarılmaya çalışıyorlar :))


açılan diğer trol başlıkların gündemde olması yerine bu başlık gündemde olmalıdır. başıboş köpekler hem doğal yaşamın dengesini hem de insan hayatını tehdit etmektedir.


hiçbir insan kopek kadar iyi kalpli, sadık ve fedakar olamaz


tanrısı köpekler olan dinin mensuplarına verilen isimdir. bu dinde köpekler gezegenin en korumasız canlısı, fakat yine de bütün canlılardan üstün olarak kabul edilir. ayrıca bütün suçlardan, günahlardan muaftır. köpekler insanlardan önce vardı, insanlardan sonra da var olacak diye inanılır. iki ibadetleri vardır. bir tanesi köpekleri doyurmaktır. sokaklarda köpeklerle karşılaştıkları için, yanlarında mama taşırlar. ayrıca, köpeklerin gözle görülmeyen, ama var olan bir kutsal alanı vardır. oraya ancak elinizle mamaya sımsıkı sarıldığınızda girebiliyorsunuz. köpeğin alana girip, mamayı verdikten sonra sıra ikinci ibadete geliyor; köpekleri okşamaktır. böylece köpektaparın mutluluğun doruğuna ulaşmış sayılıyor. ermişlik gibi düşünebilirsiniz. bu ibadetleri uygulamazsınız, köpeklerin gazabına uğrarsınız; türlü türlü felaketler gelir başınıza. inansanız da inanmazsanız yanınızda mama taşıyın.


babamın bütün gün iş ortamında sinirlenip sinirlenip akşam eve geldiğinde kuyruk sallamasından da gaza gelip orospu diye hitap ettiği hayvan.. adam öyle de mutlu oluyor ki, orospu deyince.. iyicene abarttı.. hayvan artık adını unutacak diye korkuyorum..


büyük bir hayvan sever olarak sokaklardan uzaklaştırılarak profesyönel bir şekilde bakım yapılıp başka alanlarda yaşanmaları sağlanmalı. gerekiyorsa kdv gibi her vatandaşa 1 tl olacak şekilde vergilendirilmeli ve herkes mutlu olmalı. bunu da istemeyecek insanlar da mevcut belki onlardan alınmayarak gönüllü olanlara 10 tl olacak şekilde de yansıtılabilir.


pek çok cinsi olan , koku alma kabiliyeti çok gelişmiş, sadık , avcı vb özellikleriyle bilinen ve beslenebilen memeli hayvan.


insanlar hayvanlardan üstün değildir deyip köpeğe etli mama yedirir.


dün bir yere giderken, trafiğin oldukça sıkışık olduğu bir yerde karşıdan karşıya geçmek için bekleyen bir köpek gördüm. dar yolda trafik sıkışık biçimde akıyordu, önce ana yoldan geçen arabalar, yayalar için yeşil yanınca da dönüşte yayaya yol vermesi gerekirken vermeyip geçen sağa dönen araçlar... zaten yol dar, köpek de karşıya geçememiş. ben de karşıya geçmek için yeşilin yanmasını beklemek için yanında durunca, köpek bana baktı sonra yanıma sokuldu ve adeta "beni karşıya geçirsene abi" dedi. kafasını okşadım. trafik akarken bir dakika kadar kafasını okşayıp, trafikten korkan köpeği teskin edip beklerken, araçlar vızır vızır durmadan geçip durdu, yayalar için yeşil yandığında sağa dönüşte yayaya yol vermesi gereken, ancak vermeyen hayvanların yanında, "abi beni karşıya geçirsene" diyen zavallı canlı bir aradaydı. sonunda sağa dönen araçların önüne atılıp, köpeği de hafifçe tüylerinden çekip yola indirdim ve cesaretini toplayıp yürümeye başlayan köpeği karşıya geçirdim, ben yoluma gidip apartman yoluna girdim, o da kendi yoluna devam etti. bazen insan kendi kendine, hayvan olanlar aslında kim diye soruyor? daha doğrusu vahşi olanlar kim? ayrıca, mecburi kedi sever biri olarak, arada da kendi kendime "ulan sokak köpekleri, siz de kedileri öldürmeye çalışmasanız ne çok sevileceksiniz" demiyor değilim.


geçen gün parkta, bankta kendi halimde otururken gene geldi ısırdı bir tanesi. tenimin kokusu pirzola gibi mi kokuyor diye şüphelenmeye başladım.


parazit özellikle amerika'da tam bir parazit... amipinden balinasına kadar tüm hayvanlara sevgisi olan beni dahi bu düşünceye getirmiş, hayvan olarak sevsem de, insanlar tarafından bu kadar baş tacı edilip, çok çeşitili hallerde, sesi, kokusu, dışkısı ile rahatsızlık veren bir şekilde hayatımızın içine sokulan, insanların duygu, enerji ve maddiyatını boşuna sarf ettirip, bir de insana has (kızım, oğlum, görümcem, bacanağım gibi) anlamlar yükenip, sıkılınınca da hayvan barıklarını doldurarak içler acısı bir duruma düşen, tüketim dünyasının dayatması evcil mahluk.


başıboş köpek -başıboş hayvan - sokak hayvanı - sahipsiz hayvan saçma kavramını savunanlar, sokaklardaki hayvanları/köpekleri ellemeyin diyenler şehir, kasaba sokaklarının sahipsiz hayvanların yaşam alanları olduğunu iddia eden yaratıklar. bunlar insan değil, ne hayvan kalabilmiş ne de, evrimsel gelişimini tamamlayıp insan olamamış, arada kalmış bir türe mensup yaratıklar. yoksa, kendi türünü koruma doğal içgüdüsünü harekete geçirecek dürtülere sahip olmaz mı.. iyi ki evrimimi tamamlayıp, kendi türümü koruma doğal içgüdüsüne sahip olmuşum. umarım evrimini tamamlamış insanlar, evrimini tamamlayamamış, arada kalmış bu türün yaygaralarına kulaklarını kapatıp, insanların yaşam alanlarında gerekli tedbirlerin alınması için lazım olan iradeyi gösterirler ve ihtiyaç duyulan bütün düzenlemeleri (gerektiğinde bazıları istenmeyen de olsa) yaparlar.


biraz sevince mutluktan çıldıran,insanın gözünün ta içine bakan güzel canlı.


insanları manipüle eden bir hayvandır. en sıkı köpek düşmanı olun, eğer bir köpekle iletişim kurarsanız (sahiplenirseniz, oynarsınız vs.) artık siz de yavaş yavaş köpektapara dönüşmeye başladığınızı ancak yıllar sonra farkedeceksiniz. (bkz: kendimden biliyorum)


insanın en yakın arkadaşı olabileceği gibi en büyük düşmanı da olabilen canis lupus türünün farklı ırklarına halk tarafından verilen ad.


ülkede köpekler bile sorun haline geldi onu bile yönetemedik. veba salgını da çıkarsa yam ortaçağ ülkesi olacağız.


bu sürekli sokağa bırakanlar deniliyor da ben hiç sokakta başıboş golden ya da küçük cins bir köpek görmüyorum ama sokak başı 3 4 tane karabaş var. insanlar cidden karabaşları alıp iki ay bakıp salıyor mu?


soyu kurt'a uzanan dost canlısı olmakla birlikte aynı zamanda koruyucu olan müthiş hayvan


herkesten ve herşeyden daha sadık bir dost.


sınırsız sevgi küpü. insanoğlu adam olsa, arkadaşlık namına tüm sevgi ihtiyacını karşılayabilir bir köpekten. göz göze bakışmak mı istiyorsun, seni anlasın mı istiyorsun, karşılıksız sevgi mi istiyorsun, sıcaklık, temas, empati, güven mi istiyorsun... gidip yine seni sikecek bir insan bulursun değil mi? çünkü egon ancak bir savaş kazandığı zaman var edecek seni.


yalakadır. kendi cinslerine sırf sokaktalar diye sahiplerinin yanında dayılanırlar. nasıl bir yalakalık nasıl bir yalakalık yaparlar. ama kedi? kedi asildir, özgürdür. işi olmazsa basar gider. bi de daha cool durur. ama köpek?


hayvanseverlere uydurulmuş bir laf değildir. köpek sevmek, hayvan sevmek, canlı sevmek başka bir şey. ben de köpeklere bayılırım. köpekle oynarken onun gibi yerlerde yuvarlanır, ağzıma sokarım hayvanı. köpekle köpek olabilen birisiyim. köpeğim de oldu. kedilerim de oldu. sokak köpekleriyle de aram hep çok iyidir. kılına zarar gelsin istemem. zarar vereni de düşman bellerim. bu başka, köpekleri ikame sevgi aracı olarak algılayıp, sosyal hayatında sağlıklı duruş ve diyalog sergileyemeyecek kadar saplantılı bir şekilde kedi-köpek sevgisini hayatının merkezine oturtup akli melekelerini yitirmiş şekilde köpekleri savunmak başka. ivedi çözüm gerektiren sokak köpekleri meselesini bu insanlarla masaya yatıramazsın. karşında sağlıklı insan yok çünkü. sokak köpeklerini bir sorun olarak bile görmüyor. köpektaparlığına laf gelince patolojik hareketler ve histeriler sergileyerek aklıselimden uzak savunmaya ve saldırıya geçen insan bence o köpek kadar tedaviye muhtaçtır. bu hayvanseverlik değil. bu sosyopatlık, belki asosyallik, belki bir kişilik bozukluğu, belki bir ruh hastalığı olabilir. beri yandan o kadar hayvan seviyorsan her hayvanı öyle seveceksin. ben köpeğe tapayım ama domuzlar ölsün, kedileri ağzımıza sokalım ama yılanları baltayla ezelim, soğukta canlar aç kalmasın ama örümcek görürsek hemen üstüne basalım, köpeklere bir kap su bırakmayı unutma deyip evinin önündeki ağaca çiçeğe su vermeyeceksen tüküreyim senin hayvan sevgine. flora ve fauna ile tüm bağını kesip bütün varlığını köpek maması alıp dağıtmaya ve buna laf edenlere ağzından salyalar saçarak saldırmaya adamış insan köpektapar işte.. hepimizin hayatında var. netice olarak köpektapar, son dönemlerde duyduğum en yaratıcı ve amacına uygun uydurulmuş bir tabir. edit: oradan vurmayın, orası ameliyatlı.


güney kore hükümeti köpek etini yasaklamak isteyince ülkedeki köpek üreticileri "elimizdeki 2 milyon köpeği sokaklara salarız" diye tehditte bulunmuş. sizin günlük hayatınızın bir parçası, normal insanların hayatında absürt bir tartışma maddesi olabiliyor sadece. siz hala bir kap su verdim kuyruk salladı mutlu oldum edebiyatına devam edin. meraklısına haber metni : south korean dog farmers have threatened to unleash two million canines on seoul if the government goes ahead with its proposed ban on dog meat. the farmers argued that banning the controversial dog meat from menus across the country would deprive them of their livelihoods.


sevilmeye en müsait canlı. sevme güdünüz fazlaysa, sevginizi bir yerlere vermeden rahat duramıyorsanız, bir insanı sevdiğinizde sonucunda olacak şeylerin canınızı acıtmasından korkuyorsanız veya artık insanları sevemiyorsanız (zira insanların ne kadar bencil ve nankör olduğunu tecrübeyle öğrenmişsinizdir) köpek sizin kurtarıcınızdır. ooohh, öpün, sevin, yerlerde yuvarlanın, kırlarda koşun, cilveleşin, sarılıp uyuyun, mıncıklayın, gıkını çıkarmaz. aksine bütün bunlar çok hoşuna gider. o da size misli sevgi gösterileriyle karşılık verir. hem ölmediği müddetçe sizi bırakıp bir yere gitmez. ihanet de etmez. istediğiniz gibi sevebilirsiniz. dünya üzerinde hiçbir canlıyla bu şekilde bir ilişki yaşamanız mümkün değildir. hiçbir insanın gitmeyeceğine veya ihanet etmeyeceğine emin olamazsınız. ama bu yaratık gitmez. hatta ölseniz bile sizi bırakmaz. dünya tarihi sahibi öldüğünde mezarından ayrılmayan, cesedinin başından ayrılmayan veya dönüşünü bekleyen köpek hikayeleriyle doludur. ben bu yüzden köpekleri çok seviyormuşum, bugün anladım. sınırsız ve sonsuz sevmeme izin verdikleri ve beni bırakıp gitmelerinden ya da üzmelerinden korkmadığım için. ben sevmeye açım, onlar sevilmeye aç. öldüklerinde üzüntünün alasını yaşatıyorlar o ayrı mesele.


evinizin dışındaki tüm orospu evlatlarını gözler önüne seren bir olaydır. o kadar sikik o kadar boktan ve yarrak gibi ülkede yaşadığımızı bize gösteriyor evde köpek beslemek. 1 yıldır evde köpek besliyorum ve yaşadığım olaylar şunlar; + geçtiğimiz şubat ayında köpeğimi gezdirirken bir tane hayvan, barzonun " çehh o iti yohsa kafasına sıkaram haa. daha önce hiç itin kafasına sıkmadım, ilk olmasın " dedi lan bana. düşünebiliyor musun adam köpeğimin kafasına sıkacakmış. köpeğimin lan. köpeğimin cinsi golden retriever. dünyaya zararı olmayan bir canlı sadece yanından geçtik diye köpeğimin kafasına sıkacakmış. bunu söyleyen çocukta değil 40 yaş üstü biri. + geçtiğimiz bir kaç ay boyunca en ufak sesten rahatsız olan yarraksızlıktan beynine kan gitmeyen, çocukluğumuzdan beri sokakta oynadığımız oyunları bize haram eden aşşağılık dul komşumuz evin ziline her hafta basarak bizi taciz ediyor. neymiş köpeğimiz çok havlıyormuş. biz apartman dairesinde yaşamıyoruz dostlar. müstakil evimiz var. istersem evin içinde ayı beslerim. çok havladığı felan yok maksimum günde 10 dakika havlıyor. o da sokaktan geçen diğer köpeklere felan. ve bu dul kadının suratında 6 kış birikmişcesine meymenetsiz suratlı annesi " anneme siz ne salaksınız, hiç aklınız yok evde köpek mi beslenir " diyebilecek kadar hadsiz bir insan. + daha dün akşam 10 gibi köpeğimi gezdirirken bir yukarı sokağımızdaki bir adam sokağa cıkarak " köpeğin ağızlığı olmaması yasal mı, çocukları korkutmaya ne hakkın var, ağızlık takacaksın. yoksa köpeğini öldürme hakkım var, şimdi senin köpeğini öldürsem bana hiç bir şey olmaz " dedi lan bana. köpeğim tehlikeli bir ırka mensup değil sadece bir golden ve saldırgan değil. böyle bir mecburiyetim yok. demeye bile tenezzül etmeden döndüm gittim. altı üstü 10 yıl ömrü olan bir canlı. ve bu insanım diye ortalarda gezen yabaniler onları öldürmekten, kafasına sıkmaktan, tecrit etmekten bahsediyorlar. tüyün ve kokunun içinde yaşamak mı daha kötü yoksa bu cani, kansız, ruhsuz aşşağılık insanlarla aynı toplumda, aynı mahallede, aynı sokakta yaşamak mı daha kötü?


orospu çocuğu köpektırsarlar milli güvenlik sorunudur. hamas ne ise bunlar da o. insana ve hayvana saygısız organizmalar.


itçil de iyi bir alternatif olabilir.


az kaldı, elime silahı alıp kendi işimi kendim halledeceğim...


yorumların sadece bir kısmını okuyabildim ancak okuduğum kadarıyla bile midem bulandı. neyden, kimden bu kadar nefret ediyorsunuz cidden anlayamıyorum. bu hayvanlar size ne yaptı da onlardan bu kadar nefret ediyorsunuz ve onları seven hiç tanımadığınız insanlardan da bu kadar nefret edip bu insanlara böyle saydırabiliyorsunuz? sanırım şu boktan hayatınızda hiç sevgi görmemişsiniz. bunun tek açıklaması bu olabilir. sizin gibi insan demeye dilim varmayan yaratıklara artık kuracak kelimelerim kalmadı. ben şimdi size küfretsem sizin seviyenize ineceğim ancak şunu bilin ki küfürlerin en alasını hak ediyorsunuz hayvan sevemeyen pislik insanlar.


hakaret amaçlı kullandığını gördüğüm yazarları itinayla engellediğim çocukça lakap. aşıtapar, feminazi, sjw vs kelimelerin yanında yerini alıyor. edit: arkadaşlar fobiniz varsa, fobiler terapi ile giderilebilen şeyler. alerjiler için uzak durmak yetiyor. sizin köpeğe fobiniz/alerjiniz var diye milyonlarca canlı öldürülsün mü? bir başkasının kedi fobisi var, diğerinin kuş alerjisi var, öbürü arılardan korkuyor, birçoğumuzun polene alerjisi var, güneş hassasiyeti olan insanlar var güneşe çıkamayan onları ne yapacağız? "fobim var" nasıl bir bahanedir? dünya üzerinde insan hariç canlı bırakmayalım isterseniz? şehirlerimizde yeşillik olmasın, güneş ışığı gelmesin yapay ışıkla aydınlanalım, betondan şehirlerde cansız sokaklarda işe gidip eve dönelim. nasıl? memnun kaldınız mı?


hani böyle sıkılırsın, yanlız kalmak istersin, her şey üstüne üstüne gelir ya. işte o zaman sığındığın limandır köpeğin. seni karşılıksız sevendir. ne olursa olsun sadıktır. özledim köpeğimi. yıllar evvel, o zamanki kız arkadaşım ille de köpek alalım diyordu. ben de ankara başkent üniversitesinin yanında genişçe bir dairede kalıyordum. burda bakarız diyordu. onun evi de, yakın bi yerde müstakil bir ev. ben ikna ederim bizimkileri, burda bakarım sonra fikri daha da cesaretlendiriyordu sevdiceğimi. bense köpekleri karşıdan sevsem de, bakım işinin büyük sorumluluk olduğunu ve eninde sonunda benim başıma patlayacağını bildiğimden olayı hep sürüncemede bırakıyordum. sahibinden.com'da o zamanlar petshoplar falan parayla satış yapabiliyorlardı. her gün yavru golden bakıyoruz anasını satayım. öte yandan ben de hem öğrenciyim, hem de laboratuvar cihazları ithal eden bir firmada çalışıyorum. sürekli şehir dışı 2-3 günlük seyahatlerim oluyor. üniversitelerin ilgili bölümlerine cihaz falan satıyorum ya da gidip cihazın eğitimlerini veriyorum kullanacak olanlara. zaten her ay bana yeni cihazların sorumluluğunu veriyorlar. hadi köpeğin sorumluluğu bana kalsa eyvallah da, ben yokken ne olacak bu köpeğe. köpek ararken arada çıtlatıyorum da bu öngörülerimi ama işte, heves etmiş istiyor. ben sürekli oyalama taktikleri uygularken, patronumla sinop'tan dönüyorduk. patronum da tam bir hayvansever. evinde iki kedisi var. 80 yaşında annesi babası 3 kedi bakıyorlar. sokak hayvanlarını besliyorlardı falan. yolda yağmur vardı. sinop çıkışında çamurların içinde bi yavru kedi gördük. ulan napıyor bu burda diye söylenirken patron hiç üşenmeden ani bir u dönüşü ile hayvancağızın yanına döndü. gidip bi baktık, bu sevimli şey bi köpekmiş halbuki. yavru. 1 aylık yok. bu nası buraya gelmiş diyerek başladık annesini kardeşlerini aramaya. o yağmurda 1 saate yakın yuvasını aradık ama bulamadık. patron dedi ki, baridatan el mahkum bu senin olacak. hem kız arkadaşın da istiyordu, siz bakarsınız. çekincelerimi anlattım. hak verdi. o zaman başka bir yol bulduk. ankara'ya dönerken çorum tarafında hancı restoran var. orada küçük çaplı bir hayvanat bahçesi yapmışlar. oraya bırakırız onlar bakar. aldık köpeği bi cihaz kutusuna koyduk beraber dönüyoruz ankaraya. o zamanlar bbm var, blackberry'lerde mail alıp gönderme var. internetin iyi çektiği bi yerde kız arkadaşıma bu ufaklığın resmini gönderdim. aman allahım, nasıl sevindi. o bizim kısmetimiz, o bizim köpeğimiz, o bizim miniğimiz. diyorum biz bunu hancılar restorana bırakıcaz. artık açık açık söylüyorum, bakamayız, bakamazsın. yok ille de getireceksin. tamam dedim. zaten kerata da bi sevimli ki sormayın. hancılar'da durduk, bi güzel pirzolalarımızı yedik. sonra sütümüzü ve mamamızı alıp yolumuza devam ettik. artık bu minik bizim olacaktı. çok değişik duygular yaşatıyordu. şimdi yazarken bile sanki olay şimdiymiş gibi heyecanlandım. ıslanmış tüyleri kurumuş, sütünü içmiş, kucağımda uyudu ankara'ya varana kadar. yolda yeni bi heyecanımız daha çıktı ortaya. adını ne koyacaktık? gözlerinin etrafı kahverengi, burnu siyah, kulakları siyah, kafası beyaz, vücüdu beyaz ama büyük büyük siyah benekleri var. dalmaçyalı düşünün, onun büyük beneklisi işte. yol boyu isim düşündük. ilk köpek ararken aklımızda "armani" koymak vardı ama bu ufaklığa uyduramadık. en sonunda adını koyduk. brownie. geç saatte eve geldim, kız arkadaşım markete diye evden kaçtı yanıma geldi. bunu kutusuyla aldık izliyoruz. allahım pek sevimli. ertesi sabah kız arkadaşım gitmiş köpek şampuanları, tarakları, kokuları, tasmaları, ne bulduysa alıp gelmiş. bunu bi güzel yıkadık, akladık pakladık. salak sudan korkuyordu bi de. yahu ne sevimliydi. bu da ilk banyosundan sonraki resmi :) aşılarıydı karnesiydi diye veterinere götürdük. veteriner baktı. bunu nerden buldunuz, bu english setter, av köpeği. bizim ufaklık değerli bi köpek çıktı, iyi mi. büyüdükçe asilleşti. doğası gereği de müthiş koku uzmanı. oyuncu. tasmasını çıkarıp bıraktığında bi koşuşu var ki, sormayın. tüylerini rüzgarda savurmaktan zevk alıyor sıpa. gel zaman git zaman, benim seyahatlerim devam etti, kız arkadaşım yeterince ilgi gösteremedi, bazen aç kaldı, çoğu zaman da yalnız. ben gittiğimde küsüyordu. dedim bu böyle olmayacak. ona bir tane pet otel buldum. her seyahatimde artık oraya bırakıyordum. kerata yaramazdı, bütün oteli birbirine düşürüyormuş. ben gittiğimde de heyecandan öyle bir kuyruğunu sallıyordu ki, ucuna jeneratör bağlasan evin bir yıllık elektriğini karşılar. bir gün veteriner mide tarafında fıtık gördü. alınması lazım dedi. aynı anda kısırlaştırmasını da yapalım. yahu o daha masum, nası bıcak vurucaksınız lan yavrucağın karnına. kıyamadım. erteledim bi süre ama sonra köpeğe rahat vermemeye başlayınca el mahkum gittik. veterinerin o metal masasında, o yaramaz köpek, korkudan tir tir titreyen bi çocuğa dönüştü. narkozu yiyip bayılana kadar yanındaydım. o yumuk gözlerinin son gördüğü bendim. ameliyattan çıktığında ben izmir yollarındaydım. yurtdışından misafirlerimiz ile ege üniversitesinde yeni teknoloji bir ürünümüz için kongre düzenlemiştik. ankara'ya dönmem 1 hafta sürdü. yahu yavrucak ameliyattan çıkmış, o kadar tembih etmeme rağmen kız arkadaşım gitmemiş yanına. ankara'ya döndüğümde soluğu veterinerde aldım. kafasında yarasını yalamasın diye o garip nesneden vardı. bizim yaramaz, hoplayıp zıplamadan duran kız gitmiş, mahsun bi köpek gelmiş. önüne ne koysan kıtlıktan çıkmışçasına hacılayan tilki gitmiş, doğru düzgün yemek yemeyen bi köpek gelmiş. onun olduğu odaya bir girdim. yok böyle bişi. öyle bakış yok. sen nerelerdesin diyordu gözleri. kısık inlemelerle anlatıyordu derdini. sırtını yere verip bacaklarını açıp burnuyla işaret ediyordu. bak bana ne yaptılar sen nerdesin diyordu. sitem ediyordu ama, özlemiş, sarılmadan duramıyordu. kucaklaştık barıştık. evin yolunu tuttuk. yol boyu konuştu benle, sırnaştı. bense özür diledim yavrumdan. kız arkadaşımı aldım karşıma konuştum. neden ilgilenmediğini sordum. brownie onun isteğiyle hayatımıza girmişti ama hiç sorumluluk almıyordu. bana şöyle bir açıklama getirdi. brownie geldiğinden beri (bu konuşmayı yaptığımızda 1 yaşına yeni giriyordu) brownie yi hep ilişkimizin önünde tuttuğum için bana kızmış, o yüzden bakmak içinden gelmiyormuş. bu akıllara ziyan savunmanın arkasında durdu hep. ben de anlayış göstermeye çalıştım. ondan bu konuda hiçbir şey beklememeye karar verdim. öyle daha mutlu olduk zira. velhasıl, bu seyahatler gitgide sıklaşmaya başladı. bir yandan okul, bir yandan iş böyle gitmiyordu. zaten hakettiğimden de az kazandığımı düşünüyordum. ayrılmaya karar verdim. o sırada türkiye'de e-ticaret yeni yeni hayatlarımızın içine giriyordu. ben de bir fikrimi hayata geçirmeye karar verdim. ofis tutmam gerekiyordu. yaramaz kızımın daha mutlu olması için bahçeli bir yer buldum. brownie ye bahçede yer ayarladım. sıpa tasmasız bahçede daha özgürdü artık. bu da bahçesinden bir resim :) aradan bir buçuk sene daha geçti, işler büyüdü, ofisi şehir merkezine, anlık tedarik yapmak durumunda olduğum tedarikçilere daha yakın, personellerimin daha rahat gelip gidebilecekleri bir yere taşımam gerekti. şehir merkezinde bahçeli yer bulmak mümkün değil. o sebeple brownie'nin alıştığı düzene devam edebilmesi için, evimi bahçeli bir yere taşımaya karar verdim. o sırada bütçeme de uygun bir yer buldum işyeri için ve hemen taşınmamız gerekiyordu. brownie yi bırakacağım pet otel de kapanmıştı. bizim ofis eşyalarını taşıyan kişi, yanımda çalışanlardan birinin tanıdığıydı. o demiş ki, ben 10-15 gün bakarım brownie'ye, siz evi bahçeli bir yere taşırken hem taşımanızı yaparım hem de köpeği getiririm. çok mantıklı geldi. tamam dedik. brownie'yi de o arkadaşa bıraktık. ben kendime bahçeli bir ev bakarken kafama ve keseme göre bir yer bir türlü bulamadım. zaman da geçiyor. dedim gideyim, köpeğimi alayım. yanımda çalışan çocuğa dedim, brownie yi almaya gidicez, yerlerini öğren. dünya başıma yıkıldı. adam ortalarda yok. haftalarca aylarca adamı aradık sorduk ama bulamadık. av köpeği olduğundan belki bıraktığı yuvasını bulur diye, eski bahçeli ofisi tutan adamla kanka olduk, ama gelmedi. beni tek karşılıksız seven, derdimi tasamı usanmadan dinleyen dertleşen, biricik dostumu kaybettim. halen böyle sıkıldığım zamanlarda özlüyorum. insandaki köpek sevgisi birşey mi, asıl mesele köpekteki sahibinin sevgisi...


butun sevgimi, ilgimi, zamanimi vermek istedigim en sevimli canlilar. hepsiyle duygusal bir bag kurabiliyorum, ayrilasim gelmiyor.


dişlerinin bedeninize verdiği sıkıntıdan zevk almak gibi garip huylarınız yoksa gerçekten de havlamayanlarından korkmak lazımmış. ısırıyorlar :/


kimsenin anlamadığı insanları anlayacak yeteneğe sahip yaratık. köpeciğin ilk bulunduğundaki hali sözle anlatılamayacak kadar acınası. zaten bulanlar köpek cesedi sanmış. sonra bir şekilde hayata tutunmuş ve şu anda otizmli bir çocuğun en yakın dostu. annesi oğlunun önceden çok az konuştuğunu söylemiş ama xena geldiğinden beri sürekli onunla konuşuyormuş. otistik çocuğu çok iyi anlıyorum. onların bize verdiği huzur ve güveni hiçbir insan sağlayamıyor çünkü. edit: mevzubahis köpeğin bir pitbul olduğunu eklemek isterim.


mottoları sen ısırmazsan onlar da ısırmıyordur.


bir milli güvenlik sorunudur ve derhal çözülmelidir. artık bu is kısırlaştırma ile de çözülemez. başıboş köpeklerin sayısı çok fazla. türkiye'deki tüm veterinerler işlerini bırakıp sadece köpek kısırlaştırma ile uğraşsa, işsiz veya mesleğini yapmayan veterinerler de bu işe dahil edilse, devlet de gerekli tüm kaynakları buna ayırsa sorun yine çözülemez. bunları barınaklardan sahipleniyoruz diye alip sokaga birakiyor birileri. sokaklarda 20 şerli 30 arlı guruplar halinde geziyorlar. sayıları inanılmaz boyutlarda fazlalar artık.


bisibis insin sirini dihi fizli inci inliri hillilidim. tanim: afrika'nin gelismemis ulkeleri ve turkiye'de olan sorun.


köpek severlerden farklı bir kitledir. karıştırılmamalıdır. eğer sokaktaki başı boş bir köpek bir çocuğu bir insanı öldürdüyse o kişi de buna orada ne işi varmış işte oyun oynamak istiyordu ne var bunda ya da hayvanlarla insanlar eşit insanlar da adam öldürüyor diyorsa heh işte o köpektapardır.


işte örgütlü toplumun önemini gösteren en önemli konu. köpektaparlar "hayvan dernekleri" adı altında örgütlü bir şekilde mücadele ettikleri için istedikleri saçmalığı her ne kadar dünyanın medeni hiçbir ülkesinde emsali olmayacak kadar saçma olsa da dikte ettirebiliyorlar. ama dünyanın en makul görüşü olan "cezai ehliyeti olmayan ve suç işleme kudreti olan bir canlı kamusal alanda başıboş bırakılamaz" söylemini savunan çok daha kalabalık ve medeni güruh bireysel kaldıkları örgütlü olamadıkları için, iktidar ve muhalafet partilerinin dikkatini çekmeyi başaramıyor.


bilimsel , inkar edilemez gerçek bir tanım: ülkemizin en büyük toplumsal sorunlarından bir tanesidir vatandaş bu sorunun ivedilikle çözülmesi için devletten adım beklemektedir


bu klinik vakalar sağa sola mama istifleyerek vicdan mastürbasyonu yaparlar. başıboş köpeklerin topluma ne tür zararlar verdiğini görmezden gelir ve sürekli bu köpeklerin tahribatlarını dış faktörlere bağlarlar. sokak köpeklerinin fazlalığı medeniyetsizlik göstergesidir. köpeklere kötü müdahale hiçbir insanın kabul edebileceği bir durum değil ve yarın bir gün hayvan hakları yasası çıkacak. bir hayvana zarar veren insan ceza alacak ama insana zarar veren hayvanı ne yapacağız? köpektapara göre insanlar onun alanına yaklaşmayacak, elinde bir salamla gezecek ve köpeği kışkırtmayacak. asla ve asla korkmayacak çünkü "fobi" diye bir şey mümkün değil.


gayet de hayvanseverler için kullanılan reziller rezili ifadedir. hayırsızada katliamı’na imza atanlarla babadan oğula nesildir bunlar. bu ifade böyle katliamları özleyen ama yüksek sesle söyleyemeyen hayvan düşmanlarının parolasıdır. duyunca tanıyın bunları. bir de bu düşüncelerinin kendilerini modern, batılı falan kıldığını zannederler. her türlü hakka, bu hakkı savunana düşman kabile linççilerinden başka bir şey değildirler halbuki.


virüs, önce kas dokusu içinde çoğalır daha sonra periferik sinirler aracılığıyla merkezi sinir sistemine ve oradan hızla beyne ulaşır. beyine yerleşip işgal eden virüsün artık yukarı hareketi tamamlanmıştır ve aşağı doğru hareketine başlar ve göz, tükürük bezleri, deri gibi organlara yerleşir. burada önemli olan nokta, bu seyir esnasında çok az antijen salınması, antikor oluşmaması ve adeta virüsün kendisini saklamasıdır. bu nedenle laboratuvar tanı yöntemleri klinik belirtiler tam ortaya çıkmadan (yani iş işten geçmeden) sonuç vermez. kuduzda kuluçka süresi ortalama 10-60 gün arasında değişmekle birlikte, litaratürde bu sürenin 2 güne kadar indiği; bazen yıllara kadar uzadığı vakalar görülmüştür. özellikle çocuklarda, baş, yüz gibi beyine yakın ya da sinir dokusunun yoğun olduğu bölgelerin ısırıldığı durumlarda ve mukozanın yalandığı hallerde kuluçka süresinin çok kısaldığı görülmüştür. kuduz virüsü alan bir insanda ilk belirtiler, sanılanın aksine, genellikle kuduzu düşündürmeyen basit bir üst solunum yolu enfeksiyonu şeklinde görülür. hastalık tablosu tamamen oluşmadan bir iki gün önce ise, iyileşmesine rağmen ısırık yerinde kaşıntı, iğne batması hissi, sinir trasesi boyunca yayılan bir ağrı gibi belirtiler oluşur. ayrıca kişilik değişiklikleri görülür. hastalık oluştuktan sonra 3 temel formda seyredebilir. "spastik form"da hidrofobi (su korkusu) ve aerofobinin oluştuğu klasik, spazmlarla karakterize kuduz seyri izlenir. "demans form"da uç noktada aşırı uyarılma veya adeta delirme hali görülür. "paralitik form"da kısmi felçler izlenir. diğerlerine oranla daha uzun süren bu durumda şüpheli bir tanı yoksa, genellikle kuduz tanısı konamadan, nörolojik problemlerle uğraşılırken hasta kaybedilir. kuduz hastalığı bir kez oluştuktan sonra ölüm kaçınılmazdır. önemli olan hastalık oluşmadan vücutta koruyucu antikor düzeyini oluşturmaktır. t: köyde hayvanını korumak için muhtaç olan canlıyı şehre inince tanımayan ikiyüzlü yaşam formu olmaktan her türlü iyidir...


bir insanın daha ölümüne sebep olmuştur.