3 yaşında oğlumun bir gözü 2 haftadır görmüyor. yemek yemeyi bıraktı, altında yatan sebebi bulamıyoruz bir türlü. bunca derdinin arasında bile tek gözünü benden ayırmıyor. 2 haftadır yaşadıklarım rüya gibi. yaşadıklarım evlat acısı kadar beter. 33 yaşındayım. 20 senede akmayan göz yaşım, sel olup gitti. gerçekten bambaşka bir sevgi bu. 2 hafta sonra ilk defa çok yemekten karnı şişti. şimdi de sevinçten ağlıyorum.


artvin'in arhavi ilçesinde sokak köpeklerinden kaçan karaca önce dereye düştü, daha sonra bir sitenin bahçesine . yaralanan karaca için site sakinleri seferber oldu, çarşaf örtü ile kurtarılan karaca doğa koruma ve milli parklar ekiplerine teslim edildi. o anlar ise güvenlik kamerasına anbean yansıdı. --- spoiler --- ormanlık alandan arhavi ilçesinin boğaziçi mahallesi'ne inen bir karacayı fark eden sokak köpekleri karacayı kovalamaya başladı. korkan karaca önce, kapisre deresine atladı. derede balık tutan vatandaşların şaşkın bakışlarıyla su içinde ilerlemeye çalışan karaca, dereden kurtulup bir sitenin bahçesine girdi. tel örgülerle çevrili sitenin bahçesinde köpeklerden kaçan karacanın yardımına site sakinleri koştu. balkondan atılan çarşafla kurtarıldı balkondan atılan çarşaf yardımıyla tel örgülerden atlamaya çalışan karacayı, site sakinleri yakalamayı başardı. doğa koruma milli parklar şube müdürlüğü ekiplerine teslim edilen karacanın hafif yaralandığı öğrenilirken, tedavisinin ardından yeniden doğaya bırakılacağı belirtildi. "köpeklerin kovalamasını engelledik" karacayı yakalayan site sakinlerinden ismet güney yaşananları anlatarak "dereden hızlı bir şekilde karacanın geldiğin gördük. köpeklerin kovalamasını engelledik. hayvan köpeklerden kurtulmayı başarınca dereden çıkarak, sitenin bahçesine girdi. sitede bir tur attı, komşular çarşaf attı onla yakalamayı başardık ve doğa koruma milli parklar şube müdürlüğüne teslim ettik" dedi. "karacayı kendini tellere vururken gördüm" bir başka site sakini aylin akgümüş ise "köpeğimin havlama sesine pencereden baktım. bir karacayı kendini tellere vururken gördüm. o anda köpekler peşindeydi ben de aşağı indim. ismet bey yakalamıştı. biz de yetkililere haber verdik" ifadelerine kullandı. --- spoiler ---


malın biri tarafından, nick altıma yazılmıştır. hay babanızı köpekler sevsin emi.


daha önce yazılmış mı bilmiyorum, evde köpek besleyen insanlar için bi bilgi; eğer köpeğiniz kokuyorsa mamasını değiştirin. kalitesiz mamalar, köpeğin kokmasına neden olur. ağzı da kokar, tüyleri de. eğer maddi olarak gücünüz kaliteli mamaya yetmiyorsa evde kendiniz de yaptığınız gıdalarla besleyebilirsiniz minnoşunuzu. kasaptan aldığınız kemikleri suda kaynatın, içine bulgur koyun mesela. bayılıyorlar. sırf kokuyo diye sürekli banyo yaptırmak beyhude. olay mamada bitiyor.


ülkemizdeki bu yeni kutuplaşma şekli üzerine bir iki kelam edeceğim. bu hayvan sevgisinin ya da düşmanlığının temelinde aile var. aile çocuğu nasıl yetiştirirse çocuk hayvanlara ona göre davranıyor. yaz boyunca moda sahilde köpeğimle otururken çok insan profili gözlemleme imkanım oldu. denize kıyısı olmayan semtlerden bu sahillere ailece geliyorlar, piknik gibi. olabilir, en doğal hakkı. ancak kimi kalkarken ortalığı çöp içinde bırakarak, toplamadan gidiyor. çimenlere atılmış çekirdek kabukları, boş plastik su şişeleri, gazoz, kola kutuları vs. işte bu ailelerin ufak çocukları çok haylaz oluyor. 3 yaşlarında biri yaralı bir martıyı, tekme atarak ve eline geçirdiklerini fırlatarak kovalıyordu. kalktım gittim, martının kanadına koparılıp denize atılmış olta misinası dolanmış, onu çıkarayım derken gagasını da iyice misinaya dolaştırmış. hayvanı kucağıma alıp sandalyeme geri döndüm, çantamdan isviçre çakısını çıkarıp martıyı kurtarma düşüncesindeyim. çocuk beni takip etti. öyle garip çığlıklar atıyordu ki, köpeğim korktu. kendisini yaşça büyük kardeşleri de başıma toplandı. ben dikkatle misinayı kesmeye çalışırken bu ufaklık martinin orasını burasını çekiştirmeye başladı, kanadını çekip kıracak. yapma dedim. gitti köpeğim mia'ya tekme attı. canını yakma, kafasını okşa dedim, gitti yorkshire terrier cinsi köpeğin kafasındaki tüyleri koparırcasına çekti, mia'nın canı yandı havlayarak arkama kaçtı, çocuk onu takip ediyor, bir elimle martıyı tutuyorum, diğer elimle çocuğu engellemeye çalışıyorum. mia sandalye etrafında çocuktan kaçıyor, çocuk tekme savurarak "hav, hav, hırrrr" diye çığlık atarak kovalıyor. ailesi arkamdaydı, onlara çocuğunuzu çağırın dedim. anası olacak kadın "e köpek havlıyor" deyip, "ali, vur oğlum tekmeyi, yaklaşmasın sana" demez mi. çıldıracağım. martıyı yakındaki ağacın dalları arasında bıraktım, ailenin yanına gittim. onlara çocuklarına hayvan sevgisi konusunda yanlış davrandıklarını söylemeye çalıştım. mia da arkamdan geldi tabii. tüm aile bacaklarıyla köpeğe "kışt" "kışt" yapıyor. e çocuklar da gelip tekme atmaya, tüylerini çekmeye başladılar. mia'yı kucağıma aldım uzaklaştım. sandalyemi ve çantamı alıp o aileden uzak bir noktaya oturdum. martıyı ağaçtan alıp misina temizlemeye devam etmek için döndüğümde o çocukların sopayla martıyı düşürmeye çalıştığını gördüm. aile hiç oralı olmuyor, yapma, etme demiyordu. şimdi bu çocuklar büyüyünce hayvanlara nasıl davranacağını varın hesaplayın. martıyı aldım, misinayı temizledim, moda sahil kayalıklarından denize bıraktım, bir süre yüzdü, sonra uçup gitti. bazen bu aileye benzer profildeki aileler de geliyor. çocuklarını ellerinden tutarak gelip mia'yı sevmek için izin istiyorlar önce, sonra çocuğu yönlendirip, "başını okşa, tüyünü, kuyruğunu çekme" gibi şeylerle hayvan sevgisini aşılıyorlar. sonra teşekkür edip gidiyorlar. konu bu kadar basit işte. hayvanseverlere köpektapar gibi nefret içeren bir adı takanların çocukluklarının nasıl geçtiğini tahmin edebilirsiniz.


türkiye’nin en büyük ikinci sorunudur. birincisi ise mülteci sorunudur. üçüncüsü ekonomik krizdir.


bu kelime geçen sene türetildi. köpek konusundan bağımsız olarak söylüyorum, bir salağın ağzından çıktığına, diğerleri tarafından benimsendiğine, bu kelimeyi kullananlarla yaptığım sohbetlerde tanık oldum. bu kelimeyi kullanarak fikirlerini ifade eden en tahsilli kişi dumlupınar besyo öğrencisi çıktı. köpeklerden korktuğu ve saldırıya uğradığı için, köpekler travma yaratmış. bu olaya duygusal yaklaşmalarını anlıyorum bu kişilerin. ama lütfen keditapar, köpektapar kelimelerini, hayvansever insanlara silah olarak kullanmayın. gerçekten ben fiziksel bir engelliyi gördüğümdeki bir hüzne kapılıyorum. sizin koşup, oynarken karşınızdaki insanın fiziksel olarak kısıtlı olması sizi üzer. siz fikir beyan ettiğinizde, cümlesine bu kelimeyi ekleyen biri de.


3haftadır yurt dışındaydım 11 ülke gezdim. sokaklarda sinek dışında hayvan yok. ipsala'da iner inmez karşılaştığım ilk şey gecenin 3'ünde havlayarak koşuşturan köpek çetesi oldu. türkiye'ye geldiğimi o an anladım. hiçbir gelişmiş ülkede başıboş köpek bulamazsınız. sokakların güvenliliği medeniyettir diyoruz ya hep o işte sadece sözlü veya fiziki tacizi kapsamıyor. başıboş sokak köpekleri de sokakların güvenliliğini yok ediyor. amk senesinde hala kuduzdan ölen var. o ölen insanlar sizin sevdikleriniz olabilirdi siz bile olabilirdiniz. medeniyet, güvenli sokaklardır.


2020 nisan ayında 4 yaşındaki bir çocuğun köpek saldırısı sonucu hayatını kaybettiği kırşehir'de benzer bir olay daha . merkez yenice mahallesinde bir çocuk başıboş köpeklerin saldırısına uğradı. kurtulmak için çıktığı aracın camının kırılmasıyla ciddi şekilde yaralanan çocuk olay sırasında da büyük korku yaşadı. --- spoiler --- türkiye'de başıboş köpeklerin saldırılarına dair haberler art arda gelmeye devam ediyor. nisan 2020'de 4 yaşındaki bir çocuğun köpek saldırısına uğrayarak yaşamını yitirdiği kırşehir'de, korkunç bir olay daha yaşandı. boş araziden bir anda önüne fırladılar merkez yenice mahallesi'nde bir çocuk başıboş köpeklerin saldırısına uğradı. boş araziden bir anda önüne fırlayan iki köpekten korkarak can havliyle bir aracın üzerine çıkan çocuk hiç beklemediği bir kaza yaşadı. aracın camı kırılınca ciddi şekilde yaralandı korkuyla çıktığı otomobilin üstünde camın ağırlığına dayanamayarak kırılmasıyla ciddi şekilde yaralanan çocuk hastaneye kaldırılırken, olayın vahameti güvenlik kameralarına anbean yansıdı. --- spoiler ---


1312 yılında araplara türkçe öğretmek için yazılmış kitabü'l-idrak li-lisani'l-etrak (türklerin dilini anlama kitabı) isimli bir kıpçakça dil kılavuzunda "itin iri ve tüylü olan cinsine köpek denir" şeklinde bir ibare vardır. dolayısıyla köpek bir it cinsidir.


insanlar bazen birbirlerine hakaret etmek için "köpek" demiyorlar mı, işte o zaman gerçekten köpek olmak geliyor içimden, köpek olup bu pislikleri en müsait yerlerinden ısırmak onlara bir ders vermek gerek.


köpektaparlar tarafından "cambaza bak" yöntemiyle değersizleştirilmeye çalışılan sorun. adam diyor ki " keşke bunun yerine başıboş olan tecavüzcüleri, katilleri ... ele alsanız". bir hırsıza suç üstü yaptığınızda size söyleyecği ilk şey "gidin şuraya bakın orada daha çok çalıyorlar" ya da "abi siz gidin teröristleri yakalayın" yani başka adres gösterirler. bu demagojiye gelen net bir şekilde aptaldır. adli suçlara mahkemelerin kamu vicdanını rahatlatacak cezalar veremeyecek olması ile insan kontrolü dışında yaşatılmaması gereken hayvanların başıboş bir biçimde çeteleşip kamusal alanı yaşanmaz hale getirmesi iki ayrı sorundur. özetle, köpek sorununun çözülmesini isteyenlere "dünyadaki geri kalan bütün sorunları çözün ondan sonra gelin" diyenler ya aptal ya da kötü niyetlidir.


gecenin bir yarısı, siz salonda otururkene, durup dururken havlamaya başlayabiliyor.. ayağa kalkıp yanına gidince mayışmış suratına baktım, meğer, hayvanın baya uykusu varmış da benden ışığı kapatmamı istiyormuş.. ışığı kapadım, koydu kafayı uyudu.. baban kurban olsun sana kuzucuğum.. sen böyle efendi ol, üstünü bile örterim ben senin.. imza: dünyanın en şımarık köpeğinin sahibi..


turkiye'de yakın gelecekte bu kopek sorunun cozumlenecegine dair en ufak bir gelisme yok malesef. su an icin tek cozum; bir yerden bir yere yaya veya bisikletle giderken can guvenligimiz olmadigi icin araba almak ve guvenlikli sitede oturmak. ulkemizde araba sadece tasıt degil aynı zamanda bir zırh gibi sizi sokaktaki bası bos kopeklerden korur. kopek terorunden, tıpkı dogal afetlerde oldugu gibi yoksul kesim magdur olmaktadır; koyler, kenar mahalleler, kasabalar ve mezralar devletin uzanamadıgı yerlerde oturanlar her gun hayatta kalma mucadelesi vermektedir ise giderken veya okula veya herhangi bir is icin dısarı cıktıgınızda can guvenliginiz yok malesef.


sunu yazan arkadasa "insan seven bir pislik olarak" tek bir video ile cevap vereyim, 9 yasinda bir kizi, evinin onunde kedi evi yapmak icin plastik malzeme alirken, mezara soktu, yeterli bir sebep degil mi? e: tanim: yasadigi ulkede sokaklarin ab ve abd standartlarinda olmamasi icin var gucuyle mucadele veren, bu konuda ya cikari ya da akli sorunlari olan, adeta bir new age din muridi kisi...


şaşılacak iş ama iğrenilebilecek bir şeymiş. sevmeye kalktığınız sokak köpeğinin sizi ısırması üzerine yakındaki bir restorana girip kolonya isteyince köpeği tanıyan adamın açıklamasından anlayabilirsiniz bunu. adamın size hiç göz önünde bulundurmadığınız bir bakış açısı sunması olasıdır: sokaktan geçenlerin nasıl köpekten iğrenip onu tekmelediklerini ve köpeğin bu sebepten dolayı saldırganlaştığını anlatır. önce köpekten iğrenen birinin ona tekme atmaya kalkması pek tuhaf ve gereksiz görünebilir gözünüze fakat sonra anlarsınız ki bu insanlar için arada bir fark yokmuş, köpek tiksinebilinecek bir şeymiş. tut tut, nasıl olur!


su kitledir; (bkz: ) zeka seviyeleri ise soyledir. 13 milyon hayvanin kisirlastirilabileceginin teknik olarak mumkun oldugunu dusunurler, "bak finansal yanini soylemedim daha" bir de dusunun bunlara sirket falan emanet ettiginizi...


çoğunuz yavru köpek besleyip sevip büyüttünüz. ben ise bebekliğimden okula gidene kadar , kader ,garip ikilisiyle büyüdüm. kader köpeğimdi garipte kedimdi diyemiyeceğim. canlarım abilerimdi onlar. çok güzel bir resmim var kader ben garip duvara yaslanmışım koyun koyuna uyumuşuz. hayatın saf ve güzel zamanlarıydı. özledim.


athenanın albüme koymak için courtney love ve dave grohl den izin aldığı ve telif ödemediği parça. yani ortada arak gibi bi durum yok. telif ödenmemesinin nedeni ise istenmemesi.


bir zaman geçtikten sonra evde köpek olduğunu unutursunuz. o artık ya insan ya da insandan daha temiz bi şeydir. ömrü uzatır, hayatı sevdirir. dışarda insanların ikiyüzlülüğünden nefret eder, evinize gelince onun saf bakışlarına bakıp "insan mısın sen len, yoksa bambaşka bi organizma mı?" dersiniz. kimilerine göre tırlatma, kimilerine göre mükemmel bi sevgi.


ciddi bir sorundur her sabah 7.30'da köpekler nedeniyle korka korka servis bekliyorum. bisiklet ve scooter kullananlara defalarca saldırdılar.olmuyor işte sokaklar onlara göre değil içgüdüsel hareket ediyorlar,beraber yaşayamıyoruz .


uzun zamandır bu konuda genel bir politika olmadığı için katlanarak büyüyen sorunlardan. konya'da hayvan barınağında yaşanan . konya'da barınak köpeklerinin yamyam olması başlığında ise . son olarak köpeklerin parçaladığı çocuğun entübe edilmesi içler acısı. büyük devletlerin kayıt sistemi ve itlaf birleşimi bir tasarladım. bu arada ittapan ya da ne derseniz deyin bir kitle var ve bu sorunu çözmemizi ciddi anlamda kötü etkiliyor politik doğrucu siyasetçilerle birleştiğinde. . bölgesel olarak var ama gizli saklı olduğu için durumu fecileştiriyor maalesef. üstü kapanan her şey daha feci gelir işte.


somali kulturunde uzak durulmasi, ozelikle salyasina dokunulmamasi gereken canli. salyasina el degdigi anda yedi kez el yikanmasi gerekiyormus. bir sekilde belki kuduzla ilgili bir baglantisi olabilir.


ne kadar iğrenç gelse de ben de bunların bazılarının özellikle bekar olanlarının hayvanları istismar edebileceğini düşünüyorum. hem hayvanlar hem insanlar için tehlikeli olabilecek bir tarikatın üyeleridirler.


hayal dünyasında çok yaşamayan, daha çok dışadönük insanların beslemek için tercih ettikleri evcil hayvan. bin tane versiyonu vardır her birinin tribi bambaşkadır. bir gün çocuğum olursa beraber büyüsünler diye yanına kesinlikle bir köpek monte edeceğim.


çok değişik canlılar. babam diyor "kızım eve neden alarm ve kamera taktırıyorsun? senin köpeğin yok mu? bizim herkül kapıya biri yaklaştığı anda hareketlenemeye başlıyor." ben de diyorum ki "baba hırsız ne alırsa alsın köpeği, kedileri kaçırmasın ondan taktırıyorum." babamın köpeği 3 kg, benimkisi 40 kg kırma kangal. sabah az çilek çok miktarda börek yiyip biraz kuşlara ağladı.


7 yasindayken bir kopegim vardı. her gun çılgınlar gibi oyun oynardik. ısmi de vardi "boni" . yaklasik 5 ay gecirdik onunla. bir gun okuldan geldim boni yok. anne dedim boni nerde, bilmiyorum oğlum dedi. 3 gun gunde 15 saat boyunca okula gitmeden onu aradım, bulamadım. aslında orospu cocugunun biri boni'ye arabayla çarpmış. babam hemen kucaklayıp arabayla veterinere doğru yola çıkmış, yoldayken arabada vermiş canını. eğer o çarpan orospu cocugu kopegi direk veterinere goturseydi boni'm kurtulurdu. kac sene oldu hala unutamıyorum seni. keşke yanımda olsaydın. seni gömdugum yeri hala unutmadim. bir gün gelecegim yanına.


yeni kuduz vakamız ve karantinamız hayırlı olsun. bu işin yurt genelinde patlaması yakındır. artvin'de kuduz karantinası artvin'in arhavi ilçesinde, ölen bir köpekte kuduz tespit edilmesi üzerine 3 köy karantinaya alındı. artvin'in arhavi ilçesine bağlı yolgeçen köyünde yaşayan m.g'ye ait köpeğin, sahibini ısırıp çevredeki köpekle boğuşmasından sonra ölmesi nedeniyle tarım ve orman il müdürlüğü ekiplerince köpekten alınan numune, erzurum veteriner kontrol enstitüsü'ne gönderildi. yapılan incelemede köpeğin kuduz olduğu tespit edildi. il tarım ve orman müdürlüğü ekipleri, yolgeçen, kavak ve ulaş köylerini karantinaya aldı. ekipler söz konusu üç köydeki sahipsiz köpeklerin toplanarak en yakın barınma merkezine götürülmesi, sahipli köpeklerin de aşılanması için çalışma başlattı. öte yandan köpek tarafından ısırılan m.g'nin sağlık durumunun iyi olduğu ve hastanedeki tedavisinin ardından evinde gözetim altına alındığı öğrenildi.


koşulsuz sadakatleri, beni köpek sahiplenmekten alıkoyuyor. kedi sahiplensem, onun varoluşsal zevklerine layık bir ev sunabilir miyim diye dert edinirken, köpek sahiplensem, onun sadakatine layık olabilir miyim diye düşünürdüm. kediler, atlar ve kargalarla birlikte en sevdiğim canlılar, köpeklerse mutsuz etmek istemeyeceklerim.


yine bir çocuğu ölümle burun buruna getiren sorun. 5199 denen katil yasa değişmedikçe ve başıboş köpekler toplanmadıkça sorun katlanarak büyümeye devam edeceğe benziyor. "sivas’ın şarkışla ilçesinde 9 yaşındaki kız çocuğu sokak köpeklerinin saldırısı sonucu ölümden döndü. olay, şarkışla ilçesi yıldırım mahallesinde meydana geldi. evinin bulunduğu site önünde oynayan 9 yaşındaki belinay özbek, mahallerinin sokakta beslediği başıboş köpeklerin saldırısına uğradı. yaklaşık 7 köpeğin saldırısına uğrayan kız çocuğu, vücudunun 12 yerinden ısırılırken, çevredekilerin müdahalesi ile parçalanmaktan güçlükle kurtuldu. çağrılan ambulansla şarkışla devlet hastanesine kaldırılan yaralı çocuğun hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtildi."


halk sağlığı ve toplum güvenliğini alenen tehdit eden bir terördür. psikolojisi bozuk teyzeler dayılar ve yolunu bulma derdinde olan üçkağıtçılar tarafından halkın bir kısmının duyguları suistimal edilerek sorun bilerek buyutulmektedir. çoktan geri dönülmesi imkansız noktaya gelinmiştir. bu saatten sonra yapılması gereken hızlı ve düzenli itlaftır.


hayvan sahiplerini ve hayvan severleri ötekileştirmek için yeni türetilmiş bir kelime. yani ben köpekli insan olarak, kişisel anlamda sallamam. de bana köpektapar de yani, tamamım. köpeğimi cidden çok seviyorum ve üzerine titriyorum. benim onu sevdiğim gibi sevilseydiniz keşke birileri tarafından, o zaman eminim böyle kelimeler uydurmaya ihtiyaç duymayacaktınız. neyse, kelime anlamına falan bakarsak, hadi diyelim köpeğime ya da köpeklere tapıyorum. toplumsal nezaket kurallarını hiçe saymadığım, seni rahatsız etmediğim müddetçe de herkese bok yemek düşer. köpeğimin kakasını sokak ortasında bırakmıyorum, kimsenin kapısının önüne işetmiyorum, bazen fazla havladığında çıkıp komşularımdan özür diliyorum, yolda karşıdan biri geldiğinde rahatsız olur belki diye kenara çekiliyorum. hatta çok uç olanını söyleyeyim ; yıllarca 3. kattan aşağıda oturmam diyen ben, alt kattaki komşum köpeğimin koşturmasından rahatsız olmasın diye bahçe katına taşındım. annem falan kahroldu, ah yeterli ışık alamıyorsun o evde diye. bunları yaptıktan sonra, bu kadar duyarlı davrandıktab sonra, arkadaşım istersen taparım. kelimen yanlış yani. derdin kimleyse, git ona uygun bir kelime devşir.


leş hayvandır. kendisinden güçsüz kedi yavrusu görünce öldürmeye çalışır ki biraz önce başımıza gelen de buydu. kendisine yemek verirsen yalak olur, evet yalak. yalar durur seni samimiyetsiz leş ötesi bir hayvandır. karakter sahibi değildir. o beş kişi dalıp haşat ettiğiniz kedi yavrusunu barınağa götürdük aq çocukları. tanım: kendisinden güçsüz bişey görünce ezen döven öldüren, insan gibi kendisinden daha kudretli bir varlık karşısında yalağa dönüşen leş hayvan türü. (bkz: köpeksiz sokaklar istiyoruz)


eğitime değer verilmedikçe çözülmeyecek olan sorun. yani bundan sonraki 50. yılda belki çözülür.


bütün medeni ülkelere bakın hangisinin sokaklarında bu kadar köpek var? hangisinin çocukları köpek saldırısına maruz kalıyor? ne kadar sokak köpeği varsa hepsi kısırlaştırılmalı ve barınaklarda güzel şartlarda kendi ecelleri gelene kadar bakılmalı. köpektapar ile köpek sever tanımları bence birbirinden farklıdır ve köpektapar diye birşey elbet vardır.


havalimanında kaos, üzerine iptal edilen bir uçak, üzerine erkene değiştirilen bilet koşturmacası, farklı bir havalimanına iniş, yarım saat diğer uçağı bekleyiş, otobüse tıkılış ve iki saat yol yapış gibi normal bir insanı bile alt üst edecek bir günde sıfır zorluk hep destek tam destek takılarak ayrı bir seviyeye ulaşmış canlı. sanırım bir melek. iyi ki varsın güzel kızım.


bunlara öyle bir klasik koşullanma yapıyorlar ki pavlov bunu görse tebrik ederdi. köpeğe elektrikli tasma takıyorsun... yanlış bir şey yaptığında elindeki düğmeyle basıyorsun elektriği köpeğe. 3 modu var. hafif orta ağır. ağırı köpeği yerinden zıplatmaya yetiyor. garibim olayı çözemiyor da...ama öğrenebilen canlılar. ola ki elinizdeki düğmeyle elektriği verdiğinizi anlarlarsa sakata gelebilirsiniz...


hayvanseverleri 1001 şekilde ikna etmek için kıvranmaya gerek yok. konu cırlayacak ve ağlayacak birkaç bin teyze değil. bu ülkenin sokaklarında şundan 10 sene önce savaş oldu amk. 5 6 sene önce de memurların yarısı tasfiye edildi, kaç yüz bin kişi içeri tıkıldı. konu cırlamak olsa fetöcü ablalar çıkıp cırlayamaz mıydı? konu bu işte dönen para ve bundan nemalananların konumları. bu kadar dernek ve kuruluş devletten bağımsız değil iç içe. devlet temizlemek istese meşruiyet kazandırması 1 ay bile sürmez. önce birkaç derneğin köpek zehirlemeleri ve uzuv kesmeleri ifşa edilir, birkaç yolsuzluk ve isim öne atılıp tutuklanma anları ve emniyete başı eğik götürülmeleri izletilir, mahra melin pınar'ın acıklı hikayesi anlatılır, avrupa ve abd'deki kanunları getiriyoruz sorun ne lan yoksa hindistana mı özeniyorsunuz diye batıcıların da gönlü yapılır, direnmeye çalışan teyzelerin de aralarından radikal solcu 2 tanesini bulup aha bunlar pkk'lı mama diye verdiğiniz bağışlar kandil'e gitmiş der, bi daha da kimse ağzını bile açamadan konu kapanır. ama bu insanları belediyelerin hayalet mama ihalelerinden nasıl vazgeçireceksin? 81 il, 1000 ve daha fazla ilçede gerçekten "patilere 500 ton mama için 2 milyon tl bağışta bulunduk" dendiğinde, o 2 milyon tl kimler arasında bölüşülüyor? kimlerin geçimi, datça ve bordum'da yaşaması buna bağlı? bu ülke üniversitelerinden yılda 50.000 avukat mezun oluyor. sizce hepsi iş bulabiliyor mu? neden avukatlar bu konuda çok aktifler? bilgisayar mühendisleri veya doktorlar avukatlar kadar hayvansever değiller mi? gerçekleri hepimiz biliyoruz. gereksiz laf salatası yapıyorsunuz.


mesnevi'deki aslan, kurt ve tilki'nin ava çıkma hikayesini duymayan kalmamıştır sanırım. duymayan bilmeyen kaldıysa da google'dan bulup okuyuversin bir zahmet. o kıssadaki aslan karşısında hak iddia eden kurdu, siz isterseniz köpek olarak da alabilirsiniz. esasen kurt ve köpek bire bir aynı manayı temsil ederler veya kurt köpeğin biraz daha üst oktavlısıdır diyebiliriz belki. kurt veya köpek, madde ve tabiat seviyesine düşmüş bilincin mükemmel bir tezahürüdür. bunlar sürüler halinde yaşarlar ve sürü içinde hiyerarşik bir yapılanma oluştururlar. belirli bir avlanma bölgeleri vardır ve o bölgenin sınırlarını idrarla işaretlerler. o bölgeye giren başka bir sürüye de ölümüne saldırırlar. dikkat edin, insanlar dahi maddi yaşantı itibariyle kurt veya köpek sürülerine çok benzerler. tıpkı onlar gibi hiyerarşik toplumlar oluştururlar. her sürünün kendine ait belirli bir toprak parçası(hayat alanı) vardır. sınırları duvarlar, tel örgüler, mayınlarla işaretli ve koruma altındadır. birbirlerinin sınırlarına tecavüz ettiklerinde de kan gövdeyi götürür. insanların kavgada çok gelişmiş silahlar kullanması işin özünü değiştirmemektedir. neticede hepsi serengeti düzlüklerinde hayatta kalma mücadelesinden ibarettir. diğer yandan, kurt veya köpek seviyesi bilincin en temel özelliği beş duyu algı limitlerinde oluşturduğu şartlı reflekslerle hareket etmesidir. pavlov'un köpeği zil çalınca et geldiğini öğrenmiştir. artık ondan sonra hep zil çalınca et bekler. bir nevi etin zilden geldiğine itikat eder ve etin asıl verenini görmez olur. tabiat ve madde seviyesine inmiş olan insan bilincinin dahi pavlov'un köpeğinden farkı kalmaz. yer içer, dünyanın tüm nimetlerinden faydalanır; ama o nimetleri veren asıl eli asla görmez. kendi çalışmasını, şansı, devleti, işvereni vs. rızkını veren olarak görür. halbuki onlar tıpkı bankamatik misali arada enstrüman konumundadırlar. gerçekte tüm mahlukata çeşit çeşit vesilelerle rızkını veren ancak allah'tır. tüm hastalara, hekimler başta olmak üzere, değişik vesilelerle şifa veren ancak allah'tır. allah sana şifa vermek dilememişse, kaç hekime gidersen git; illa bir şeyler ters gider, uygun düşmez ve sen bir türlü şifa bulamazsın. eğer allah senin şifa bulmanı dilemişse, bir de bakarsın ki, en uygun vesile birden karşına çıkıvermiş. diğer tüm manaları da bu örneklere kıyas edebilirsiniz... işte tevhid budur; yani evrendeki tüm oluşları çekip çeviren ilahi eli görebilmektir. bunun tersi de o eli görmeyip, aradaki enstrümanları gerçek bilmektir. işte bu yüzeysel ve beş duyu şartlanmışlığı içindeki kısıtlı görüş, köpek(madde ve tabiat) seviyesi bilince aittir. bu nedenle köpek seviyesi bilinç necistir. tilki ise öyle değildir. tilki, mülkün(evrenin) sahibinin ve çekip çeviricisinin aslan(tanrı) olduğunu bilir ve ona göre hareket eder. tilki, hakikat ehlinin sembolüdür. bir gün sokaklarımızın köpeklerden arınmış ve tilkilerce süslenmiş olması dileğiyle...zira insanların günümüzde köpeklere aşırı düşkünlük göstermesi ve köpeklerin her yeri istila etmiş olması, ne yazık ki madde ve tabiat seviyesine inmiş ve tevhidden uzaklaşmış olmanın bir tezahürü ve göstergesidir. (bkz: )


çok güzel başlık. hayvan düşmanlarını zahmete girmeden engellememi sağlayan başlık. hepsi toplanmış birde ne güzel. hayvanların ölmesini isteyen bu hayvanlara bir şey anlatmaya çalışmayın. gerek yok.


insanlarda, diğer memelilerin yavrularını da koruma eğilimi vardır. kedilerin, köpeklerin, hatta fillerin bile yavruları insanda onları koruma içgüdüsü yaratır. fakat bu konuda hikayeler okusam veya duysam da, diğer memelilerde de benzer eğilimler olduğunu bizzat kendim de gördüm. muhtemelen zamanında doğum yapmış pug cinsi köpeğimiz, iki hafta önce doğum yapan ve şimdilik evimizde kalan kedinin yavrularına bakıyor. bu köpek, her fırsat bulduğunda yanlarına gidip yalayarak kedi yavrularını kendince temizliyor, yavrularda onu bazen anneleri sanıp memelerini emmeye çalışıyor. yavruların anneleri olmasa, muhtemelen tam zamanlı olarak yavrulara annelik yapacak. canlılar arasında başka türlerin yavrularını da sevimli bulup onları koruma eğilimi, bu türlerin akrabalık derecelerine bağlı artış gösteriyor olabilir.


aşırı derecede çok sevdiğim canlılar. bir delilik yapıp, köpüş sahiplenmek istiyorum ama evde halihazırda kedi, kuş ve balık var. bir de köpek olursa, küçük çaplı hayvanat bahçesine dönebilir ev. şimdilik komşularımın köpüşlerini seviyorum. o kadar tatlılar ki, ıslak burunlarını yerim. ayrıca bugün 4 ekim dünya hayvanları koruma günü ve birçok yerde mamalar indirimde. mama alıp, sokaktaki minnoşları besleyebiliriz.


gerçekten merak ediyorum. ne zaman insanlar "ulan her gün köpek gürültüsü var. rahatsız oluyorum" veya "yerlerde köpek kakaları var. bu hiç estetik ve hijyenik değil" diye sorgulayacak.bunu gerçekten merak ediyorum. kimse mi rahatsız olmuyor? kimse mi garipsemiyor? insanlar hiç bir şeyi mi sorgulamıyor? her ay en az 1-2 kişi ya ölüyor ya ısırılıyor parçalanıyor. ulan bir kişi de çıkıp da "bu normal değil" diyemiyor mu? insanlar düşünüyor mu yoksa belli pattern içinde yaşayıp sonra ölüp gidiyorlar mı?


ben de köyde yaşıyorum. bitişik komşum bilinçli emekli öğretmen. bahçesi duvar ve çitlerle çevrili. kümesini güzel yapmış, tavukların gezdiği alanı da tellerle çevirmiş. medeni bir insan gibi takılıyor. 50 metre ötedeki komşum salmış tavuklarını sokağa, gezen tavuğa yeni boyut katmış. ne bir duvar, ne bir çit. elde tüfek tilki bekliyor. oraya buraya zehir bırakıyor, milletin hayvanlarını öldürüyor. tilki ya da köpek, tavuklarını, o öldürmeden öldürdü, o yemeden yedi diye kızıyor. tavuklarına da yazık, öldürdüğü onca hayvana da


sonunda pandemiye alışmış olan can dostum. artık maske taktığımda dışarı çıkacağımı anlıyor ve onu da götürmem için şebeklikler yapmaya başlıyor. kulaklarını ısırdığımını.


köpektapar gerçekten abartı sevgi, yalama, öpme gibi aşırı tiplere tam uyan kelime olmuş..yoksa biliyoruz kesinlikle insandan zararsızlar ve sadıklar; sevgileri gerçek.


bu köpekler sagda solda öldüklerinde lesleri cevreye koku ve mikrop yayiyor. kim bilir, dagda, bayirda kac bin köpek ölüsü vardir da bizim haberimiz yoktur. devletin derhal "ölü yetiskin köpek getirene aninda 3000 tl verilecek" demesi gerekiyor. böylelikle ülke capinda, dagda, bayirda ne kadar köpek ölüsü varsa hizla toplatilabilir.


koşulsuz sevgiyi bazıları kaldıramıyorlar , sonra o kişilerle böyle başlıklar altında buluşuyoruz .


türkiye'den ayrılmadan evvel çok yaşadığım bir sorundu. özellikle erken saatlerde ve sürü haldeyken gerçekten doğrudan ya da dolaylı olarak ölüm tehlikesi oluşturuyorlardı. hayvanları oldukça seven hatta zamanında yıllarca köpek bakan birisi olarak dahi üzerimde gerçekten silah taşıma gereği duymaya başlamıştım. şimdiye kadar onlarca defa kavga ettim, içerisinde insanların da olduğu kitlesel olayların içerisinde de kaldım ama bu zamanların hiçbirisinde kendimi silahla koruma isteğim olmamıştı çünkü bana saldıran rakibin ve benim şartlarımız eşitti. şimdi kimse kalkıp ama yemek versene demesin. her sabah saat 8'de işe giderken yanıma 15 köpeklik sürü için yemek mi almalıyım ? kaldı ki açlık çektikleri bir durum da yok. ya da ben her sabah o stresi çekip o gerillmi yaşamak zorunda mıyım ? işte bunları düşünürken de kendimi silah fiyatlarına bakarken bulmuştum. neyse ki sonra türkiye'den siktir olup gittim. buradan tavsiyem eğer tek başınıza ve yürüyerek işe gidip geliyorsanız yanınızda mutlaka köpek saldırısına karşı bir şey taşıyın. sakın biber gazı falan gibi bir salaklık yapmayın elinizdeki sik kadar tüp daha siz koşarken sıksanız havada biter. buradan da radikal hayvanseverlere bir mesajım var. ben evli barklı, hayatı, ailesi ve sorumlulukları olan bir insanım. orospu çocuğunun biri köpeğini sokağa attı sonra da o bilinçsiz üredi diye ölmemek benim de hakkım. ve elbette ki bu da bir doğa kuralı hayatta kalmak için çarpışmalar olasıdır. edit: imla


hâlâ yok tecavüzcü, bebek katilleri, kadın düşmanlarını yok etsinler asdfghjkl… yahu, onlar da ayrı birer sorun, bu da bir sorun. bir de asıl sorun: gittikçe çoğalan tüm bu sorunların çok daha büyük sorunlara yol açması… ve tabi hiçbir yetkilinin kıçının kenarında bile olmaması…


türkiye'nin güncel en büyük sosyal problemlerinden biri. diğeri de sığınmacı sorunu. esasında bu iki problemin de yürütme eliyle çözümü görece mümkün ama asıl problem olan ekonomik krizin kamufle edilmesi için bile isteye hiçbir şey yapılmıyor, bilakis körükleniyor. oturduğum apartmanın hemen bitişiğinde bir park var. istanbul ölçeğinde devasa sayılır. parkın esas sorunu, aydınlatmanın yetersiz oluşuna bağlı olarak geceleri inanılmaz ıssız oluşu ve yer yer çökmelerin meydana gelmesiydi. ıssızlığı parka bir gece güvenliği koyarak çözmeye çalıştılar ama işe yaramadı. toprak çökmeleri de yürüyüş yollarını yürünmez hale getirince, pandemiden hemen önce istanbul büyükşehir belediyesi, bu parkta kapsamlı bir yenileme çalışmasına başladı. bobcat ve ekskavatörler, kotu 1 metre indirecek kadar toprağı kazdı ancak aşağı yukarı ilk vaka ile birlikte çalışma durdu. ana cadde ile ara sokaklar arasındaki temel akslardan biri olan bu park, aylarca çamur deryası olarak bekledi ve nihayetinde de terk edildi. aynı zamanlarda başıboş köpekler parka yerleşti. çalışmayı yürüten taşeronun da işine geldi çünkü ekskavatörler de bir süre öylece parkta yattı. birkaç ay sonra yenileme çalışması yeniden başladı. yaklaşık 1 ay kadar bir sürede de tamamlandı ve gayet de güzel oldu. teraslandırıldı, teraslar nitelikli bir yürüyüş yoluyla birbirine bağlandı, aydınlatma baştan sona yenilendi ve parkın karanlık hiçbir köşesi kalmadı, yepyeni bir çocuk parkı yerleştirildi ve günümüz için belki de en önemlisi, yeni ağaçlar dikildi. sıradan bir mahalle parkı, nitelikli olarak yeniden düzenlendi ve hepimiz sevindik. ıssızdı, karanlıktı ancak gri istanbul'un ortasında adeta bir vahaydı hepimiz için, yeni haliyle bütün mahalleyi çekecek yepyeni bir sosyal alan olmasını umuyorduk. ama olmadı. parkı inşaat halinde işgal eden başıboş köpekler, eş dostu da çağırmış olacak ki parkta bir düzinelik bir köpek çetesi oluştu. belediye de köpekleri burada beslemeye devam edince, yakın çevredeki bütün köpekler parka akın etti. bu köpekler, parkın çok uzun süre tek hakimi olduğu için parkı sahiplendi ve özellikle hava karardıktan sonra parka kimseleri sokmaz oldular. hem cadde hem sokak girişinden atılan ilk adımda 5-6 köpek, insanların üstüne koşturuyor ve çıkana kadar da susmuyor. yeni yerleştirilen kent mobilyaları, çocuk parkı, yürüyüş yolları atıl kaldı. şimdi beyaz led aydınlatmaları ile ışıl ışıl parlayan, yepyeni ancak bomboş bir parkımız oldu. yenileme sürecinde ana cadde - arka sokak bağlantısı niteliğini de yitirdiği için tamamen terk edildi desem yeri var. bununla da kalmadı tabi. sadece insanlar değil, kediler ve kuşlar da parkın yeni sahipleri tarafından zorunlu göçe tabi tutuldu, bir kısmı bu uğurda canlarından oldu. günün ilk ışıklarıyla başlayan kuş cıvıltıları da kalmadı. eskiden park ve apartmanımızın bahçesi arasında mekik dokuyan kediler bir bir infaz edildi. iki kedimiz kalmıştı, apartman sakinleri olarak bakıyorduk. önceki hafta ani bir operasyonla biri infaz edildi, diğeri de kıvraklığını kullanarak son anda, bir daha dönmemek üzere kaçtı. ilginçtir, bu bomboş parkın güvenliği hala yerinde duruyor. başıboş köpek çetesinin kedi operasyonunu elinde çay bardağıyla izledi. e işine geliyor tabi, tek görevi olarak parkın güvenliğini sağlamayı bu köpek çetesi ifa ediyor artık. havalar ısınmaya başladı, eskiden bu parkta çocuklar oynardı. geçen yaz, köpekler parka sokmadığı için araç trafiği olan bir sokakta oynamak mecburiyetinde kaldılar. şimdi yeni oyun parkını merak edip parka girmek isteyecekler. gençler gelip yeni banklarda sabaha kadar sohbet etmek isteyecek. bunlar pek mümkün görünmüyor artık. olası bir yaralanma vakasında ise hiçbir muhatap yok. belediye ısrarla "bizlik bi şey yok" diyerek kaçınıyor. iktidar, ekonomik krizi kamufle etmek için bu meselenin fokur fokur kaynayışına kulaklarını tıkamış durumda ama insanların sosyal her meselede olduğu gibi bu meselede de sabrı taşmış durumda. bu mevzuda hep vurguladığım şey şu: bu hayvanlar insanların insafına bırakılmamalı. yetkililer bu mevzuya kulaklarını tıkamaya, görmezden gelmeye devam ederlerse, hatta bilakis bu mevzuyu körüklemeye devam ederlerse, iş hiç istenmeyen ve vicdanlarda iz bırakacak bir şekle evrilebilir. o zaman gözlerini ve kulaklarını bu meseleye kapatanlar, öylece izleyen yetkililer, bu meseleden nemalanmakta olduğu için düzenin sürmesini isteyenler, istedikleri kadar reddetsinler, bu durumun baş sorumlusu olacaklar. tıpkı sığınmacı probleminde olduğu gibi.


eneeem salak şey beni özlemiş ve de belli etmiştir. oy beni nasıl sevindirmiştir nasıl! annesinin asabi kuzusu.


bu sığınmacı ve başıboş köpek sorununun birbiriyle bağlantılı olduğu fikrindeyim. ikisi de türk insanının sokağa çıkamaz hale gelmesi amacına hizmet ediyor.


belediyeler rehabilitasyon ve kısırlaştırma barınakları kurmak zorunda bu köpeklere ömürlerince iyi bakılmalı sokaklarda başı boş köpekler biter köpekler de gayet iyi bakılarak konttollü çoğalır bu belediye hizmeti verilmek zorunda


din tücccarı, hayvan düşmanı, vicdansız pisliklerin nefretlerini kusmak için hayvanseverler için kullandığı kelimedir. aydınlık ve güzel olan her şeyden nefret eden bu kişiler hayvanseverler, açık fikirli, kafası ve vicdanı çalışan insanlar olmasa bir toplum olarak fonksiyonlarını devam ettirecek kapasitede değillerdir. içinde bulundukları aciz durumu göremeyecek kadar şuursuzlardır.


son entriye istinaden: arkadaş haklı özünde. belediyeler bir şey yapamıyor 2014 yada 2004 çıkan bir kanun var. onun değişmesi gerekiyor. ortada çok büyük rant var değiştirecek olanlara da pay gidiyor muhtemelen o yüzden çok güzel salağa yatıyorlar inanamazsın. bir de rantla alakası olmayıp sokaktaki kangal kırması 40 kg hayvanları kanis dalmacyali falan sanan salaklar var. bizzat eski bir arkadaşımla tartıştım bu konuyu parçalanan cocuklari gösteriyorum ama diyo bizim sokaktaki uysal köpeği mi öldürecekler yahu diyorum sana iki hafta süre verecekler sokağınız bu hayvancagizi çok seviyorsa alın biriniz kendi adınıza kaydedin diğeri yemeğini suyunu versin ama bir çocuk parcaladiginda da biriniz hesabını versin kimse katliam peşinde değil. her gün on binlerce zavallı kuzuyu ineği kesip ızgarada pisirtip adına kebap diyip instaya foto atan gerizekalilar çocuk parçalayan yırtıcı hayvana gelince mevzu, degisiyorlar.


3. dünya ülkesi sorunudur, bu sorunu yaşayan ülkeler dibine kadar yolsuzluğa, yozlaşmaya düşmüş ülkelerdir. avrupa birliğinde sırf rusya'dan koparmak için alınmış romanya gibi ülkelerde bu sorun vardır. yani boşbeleş ülkelerin sorunudur.


akılsız, sevimsiz ve başı boş insanların yarattığı sorundur. medeni olmak ile hayvan sever olmak arasında ince çizgiyi aşan durumdur. iran ve pakistan olmayacağız diyenlerin hindistan'a döndürdüğü ülkede olmak acınası durumdur. aklıselim galip gelsin yine medeniyet ışığına dönelim. (bkz: başıboş köpekler sorununun sorunsala dönüşmesi/@safagi sokmeyen cocuk) (bkz: tokat'ta gözleri oyulmuş bir köpek/@safagi sokmeyen cocuk) (bkz: köpeklerime iyi bakın deyip kendini asan öğretmen/@safagi sokmeyen cocuk)


türkiyede olmadıgım ve uzun bir süre de olmayacagım şu zamanda annemi ne kadar özlediysem onu da öyle özledim.. skype yaptıgımız zamanlarda sesimi duyup ekrana dilini çıkarıp mal mal bakıp kafasını saga sola oynatmasını görünce ''köpppppppüüüüüüüüüüüüğğğğğğğkkkkkkk' şeklinde salya sümük ağlamaya başlamam da cabası.


2023 medeni dünyada yiğenimin okulunda uyuz salgını başlamış akıl alır gibi değil . cidden kanunsuzluk yüzünden iş kontrolden çıktı . restoranlarin masalarında köpekler kediler cirit atıyor. sokak köpeğin kedinin sokaktaki fareden ne bir farkı nede bir üstünlüğü var . kapadokya'da efes antik kentinde filan köpekler artık turistleri filan ıssırmaya başladı bu işi büyük bir ihtimal uluslararsı turizm örgütleri bize baskı yaparak çözdürecek başka türlü biz 2024 de vebayla bile tanışabiliriz.


selective breeding sonucu binlerce yıl önce kurtlardan oluşturulmuştur. bu selective breeding sonucu, bedensel olarak bugünkü kurtlar kadar büyüyebilirler ama zihinsel olgunluk olarak kurt yavrusu gibi bir seviyede kalırlar. basitçe köpekler, olgunlaşmamış kurtlardır. severiz kendilerini.


apartmanda köpek beslenmez, köyünüze geri dönün.


gün boyu yanınızda dolaşıp minnet göstermesi için kulağının arkasını kaşımanızın yeterli olduğu gururlu ve yapılan iyiliği unutmayan içli hayvanlardır.


acilen çözümlenmesi gereken sorun. köpekleri çok seviyorum ve büyük köpeklerden dahi korkan biri değilim. bu sabah işe giderken evimin az ilerisinde 4-5 tane büyük sokak köpeği vardı. korkmadığım için ilerlemeye devam ettim. aniden 2 köpek havlayarak bir gencin üzerine doğru saldırdı. genç savunmaya geçti, çırpındı. ben donakaldım. neyse ki gence zarar vermediler. genç de onlara zarar vermedi. gençten önce ben oradan geçiyor olsaydım belki de bana saldıracaklardı. benim için travma oldu. bundan sonra grup halinde köpek görürsem kesinlikle yolumu değiştiririm.


konuya ilişkin en mizahi kıyaslama için . haklılık payı çok büyük. t: türkiye'nin çok yakın zamanda çözmek için ciddi adımlar atması beklenen en büyük sorunlarından biri.


kuduz olan bir turistin haberi ile yakın gelecekte kökten çözülecek sorun. ha siz mi, enjoy i'm vaccinated devam.


aynalı tahir veserseri adlı dizilerde başarılı bir oyunculuk sergileyen erkan petekkaya'nın yine başarılı göründüğü dizi.


suudi arabistan`da 8000-9000 yil eski oyma islerine rastlanilmistir.bu oyma isleri belki de kopekleri anlatan en eski .


köpeklerin sonunu kendi eliyle hazırlayan, sinirli iletişim yoksunu insanlar bakın.inatla konusalim cozelim.dedikce kufur edip kaçıyorlar.. eminim bir tane köpeği yok evinde. buyrun benim mesajım buyrun bir köpektapar mesajı o kadar klasik ki ne köpek sahiplenirler ne konuşmaya açıklar.sinir küpü konuşmaktan uzak çözümden uzak.adamlar.. herkes görsün köpekleri.kim.sahipleniyor...kimler.yam çiziyor..


bunu kullanan lavukların yüzde 90'ı samimi değil. biz biliyoruz bu hikayeyi. ilk başta "yeaa herkes niye üstüne alınıyor ağbi, biz varsa yoksa köpek diyenlere kullanıyoruz yeaa" diyerek başlayacaklar. sonra, yüreğinde köpek sevgisi taşıyan, onları seven, hatta ve hatta nötr kalıp zarar vermeyenlere bile aynı şeyi söylemeye başlayacaklar. sonra bu, köpekle sınırlı kalmayıp başka hayvanlara da sıçrayacak. daha sonra da içlerindeki vahşete, hayvan düşmanlığına siper olarak kullanacaklar bu 40 iq'luk kelimeyi. hayvanseverlere bu kelime üzerinden psikolojik baskı uygulamaya çalışacaklar. ama neyse ki hayvanseverler buna pabuç bırakacak insanlar değiller. ciğerinizi biliyoruz oğlum sizin. ne kadar iğrenç varlıklar olduğunuzu. bu kelimeyi kullanan hıyarları bir köpek tecavüze uğradığında, tüfekle delik deşik edildiğinde, buz gibi havada üstlerine soğuk su döküldüğünde veya sıcak suyla haşlandığında, gözleri oyulup dövüldüğünde ortalarda göremiyoruz hiç. neden, çünkü kendi de o potansiyeli taşıyor da ondan. yoksa "ya bu işe bi çözüm bulalım, hem hayvanlar rahat etsin hem biz" demek yerine "uyutalım bu itleri hölölööö" diye hönkürmezdi bu primatlar. adamı zorla sjw yaparsınız.


olm acayip şeyler lan bunlar. geçen bi' arkadaşın evinde hopluyor zıplıyor bu, aramızda parmaklıklar var. lan ne şirin bu, demeya kalkmadan ayağa bi' kalktı, benden en az 20 santim uzundu. altıma sıçmamak için zor tuttum kendimi. evet.


bu konuda gidişat o kadar kötü ki sırf bu yüzden 10 yıl sonra bireysel silahlanma şart olacağa benziyor, benim beylik tabancam var kafam rahat ama tabancası olmayanlara tavsiyem bıçak yada biber gazı taşımaları.


bu sabah dört tanesi yaşlı bir kadına saldırdı ve biri ısırdı. yetişmeseydik ısırmaya devam edeceklerdi. parkta kendilerinin belledikleri yere kadar kaçtılar. orada durup bize bakıp havlamaya devam ettiler. belediyeyi aradım. ısrarla aradım. bir daha aradım. sonradan gelip götürdüklerini söylediler. kadına da belediyenin beslediği itler olduğunu, maddi manevi tazminat davası açmasını, benim tanık olacağımı söyledim. umarım açar.


dün gördüğümüz bi tanesi yere oturdu ön ayaklarıyla badi badi badi yürüdü. bunu gören sevgilim "engelli takliti yapıyoo" diye çok güldü :)) hemen hayallerini yıktım. totosunu kaşıyo dedim. ehehe.


kanatsiz kuslar kitabindaki ibrahim'in kopeginin adi.


en önemli argümanları onlar( köpekler) da can her can yaşamayı hakediyordur. bunu derler sonra da baska hayvanların eti ile köpek beslerler. koyunmuş, kuzuymuş, tavukmuş itlerin emrindedir. kesilip onlara verilmelidir. yetmez itler , , hatta da parçalayabilir. doganın dengesi ne var derler. insanlar ölüyor dersin insanlar daha çok köpek öldürüyor. her yerde tecavüzcüler, katiller var derler. yani zaten ölüyorsunuz 3-5 kişiyi de köpekler öldürsün önemli değil kafasındadırlar. çözüm ne dersiniz. burada kurnazlık devreye girer. eskiden kisirlastirmaya da karsilardi şimdi kısırlaştırma olsun derler. ama milyonlarca köpeği kisirlastirmanin imkansız olduğunu senden benden iyi bilirler tek dertleri süreyi uzatmaktır. sokaklardaki köpekler ortalama 3.5 sene yaşıyor acı cekiyorlar dersiniz insanlar onlara hizmet etmiyor diye insanlara kızarlar. tek kutsalları vardır köpek canıdır. insanmış, doğadaki canlılarmış, diger evcil hayvanlarmış kediymiş, kuzuymuş, danaymış, tavukmuş umurlarinda değildir. toparlayalim. dinlerine göre 1) köpeklerin canı kutsaldır eceliyle ölmelidir itler. diğer canlıları itler isterse öldürür. cocuklar dahil. hatta van'da çocuk öldüren bir iti sahiplenmeye çalışmışlardı. belediye katil köpeği öldurecek diye çok korktular. belediye halen çocuk öldüren kopeği vergilerimizle besliyor. 2) köpek yanlış bir şey yaparsa insanlar suçludur. saldırgan köpek beslenmemiş, soğukta kalmış, sevilmemiştir. bunlar yapılmadığı için köpek herkese saldırabilir öldurebilir. hakkıdır. 3) kamu kaynakları köpeklerin aşılanması, yemek yemesi, soğuktan ve sıcaktan korunması için harcanmalıdır. köpekler rahat etmelidir. 4) köpek sayısının azaltılması için kısırlaştırma yapılmalıdır. barinak asla kabul edilemez. ınsan öldüren köpekler bile rehabilite edip tekrar aynı yere konmalıdır. bazıları ise kısırlaştırmaya da karşilar. bu bizim kültürümüz diyorlar. 5) yanlıslıkla trafik kazasinda köpek öldüren bile cinayetle yargılanmalıdır. insan öldürmenin, insana saldırmanın cezası ne ise köpek öldurmenin, köpeğe saldırmanın cezası o olmalıdır. biri kendini savunurken bile köpeği öldürürse cezalandırılmalıdır. uzun lafın kısası köpeğe taparlar. hinduizmde ineğe tapma bir günde olmadı. bu tip hayvanlara tapma totem kültürü eski medeniyetlerde de var. geleneksel dinlerin gerilemesiyle totem kültürünün tekrar canlanması gözüyle bakabiliriz bu dine.


ağladığınızda sizden çok üzülen, gözyaşlarınızı yalayarak, burnunu boynunuza gömerek teselli etmeye çalışan canlı.


biz bunu diyince bize hayvan düşmanı diyen bazı o evlatlari var kendilerini hayvansever olarak tanimliyorlar, alın evde besleyin, köpek bahçede olur , sürüde olur, arama kurtarma da olur , hadi sokakta bir tane olsun bunlara bir şey dediğimiz yok , ama 5 er 10 ar tane halinde sokaklarda gezemez , çocuk parklarında olmaz, nasıl olsa sokaktakiler siciyor diye artık sahipli köpeğini gezdiren bir çok kişi köpeğinin kakasını almıyor yerden!! sokakta köpeği savunanlara bakiyosun 40 yaş üstü çoğu kadın olmak üzere ruh hastası tipler ve onlara yaranmaya çalışan bazı mericler, sahi düşüyor mu böyle? daha dün tweetter da okudum adam kağıt toplayiciligindan hayvan severim bağış gönderin ayağına parayı bulmuş. neler dönüyor neler!!


bir lokma bayat ekmek atsam ömür boyu kapımı bekler enayi önyargısına kurban gittiğini düşündüğüm canlı türü. karizmatikliğiyle ön plana çıkarılan kedi bile istediği muamele gösterildiğinde bacaklara sırnaşır, en tiz tonuyla miyavlar oysa köpek istediği olmadığında gerektiğinde sahibine hayatı dar edebilecek dirayete sahiptir.


yalak hayvan. yalıyorlar devamlı bunlar. ama beraber bir süre zaman geçirince ne kadar bağlanacağınıza kendiniz bile şaşırırsınız.


populasyonları aşırı artmis olup, artik ciddi güvenlik sorunu haline gelmistir. 400 metre otedeki okula cocugu yuruyerek gonderemiyoruz cunku rota ustunde 34 yanlis duymadiniz 34 basibos kopek var. nasil ki her insan ayni degil, iyisi kötüsü var. aynı sekilde köpeklerine kötüsü agresyonu olanı var. 34 köpekten bir tanesi bile saldırsa sürü psikolojisi ile çocukların ağır yaralanma hatta ölüm riski oluyor. artı havlayan köpeklerden kaçmaya çalışan çocukların yola birden atlayabileceklerini de dusunursek risk ve sorunun ne kadar büyük olduğu anlasilabilir. tarlayı basan fareler nasıl itlaf ediliyorsa, kopeklerinde eninde sonunda olacağı şey odur, kimse kendini kandırmasın. matematiksel olarak 10 milyon basıboş köpeği besleyebilecek ülke henüz dünyada yok çünkü.


bizimki, okulların tatile girmesiyle, oyuncağını taştan çıkartmaya başladı.. apartmanımızın yaş ortalaması epey ileri, çoğunun da torunları var.. okullar tatil olunca, bu torunlar nine dede evine akın ediyolar.. ne zaman gezmeye çıkartsak bizimkini, bahçede oynayan çocukları sinsi sinsi gözleyip, boş bulundukları bi anda da oyuncaklarını çalıp kaçıyo.. biz yakalayıp oyuncağı ağzından alana kadar, oyuncak ya sırılsıklam salyaya bulanmış oluyo ya da delik deşik dişlenmiş.. oyuncağı o haliyle çocuklara geri veremediğimiz için mecburen çaktırmadan eve ağzında oyuncakla geri dönmesine izin veriyoruz.. annem de kendine göre bi telafi yöntemi bulmuş.. ikea'dan bi sürü pekuş oyuncak almış, çocuklar yokken bahçeye bırakmış.. sonra o oyuncaklardan bi kısmını yine evde bulduk gerçi.. :/


evde uzun süre kapalı kalınca bunalan hayvan.


bunları görünce yerden taş alır gibi yapmanız elzemdir. belki kaçarlar. hayvanseverlik ile ilgileri yoktur zira onlar için köpekler diğer tüm hayvanlar ve hatta insan hayatından bile önce gelmektedirler. bizim mahallede de seneler öncesinde bir grup köpek bir amcaya saldırıp parçalamışlardı. tabi bunlara sorarsanız amcayı suçlu bulacaklardır.


çok sevdiğim hakaretamiz bir söz var, beyninde iki nöron var biri inhibitör, bunu her kim söylediyse işte tam da insanlara köpektapar, keditapar gibi sersemce lakaplar takabilecek tıynette nöron kapasite yoksunları için söylemiş.


düşünsenize fil'lerin köpekler gibi olduğunu. büyüğü var küçüğü var, çok uzun tüylüsü var tüysüzü var, siyahı var sarısı var, uzun hortumlusu var kısa hortumlusu var, bedeni sosis gibi olanı var, kulakları dik olanı var ve biz hepsine fil diyoruz. köpekler gibi başka bir hayvan türü yok böyle çeşit çeşit.


arnavutköy'de başıboş sokak köpeklerinin gece saatlerinde saldırdığı 8 koyun can . köpeklerin saldırısı sonucunda derin yaralar oluşan koyunları korumaya çalışan hayvan sahipleri ise duruma isyan ediyor. --- spoiler --- arnavutköy'de geçimini hayvancılıkla sağlayan tayakadın mahallesi sakinleri kurban bayramı öncesinde yaşanan başıboş sokak köpekleri saldırılarına isyan etti. gece saatlerinde köpeklerin saldırdığı ahırda bulunan koyunlardan 4 tanesi kayıplara karışırken 8 koyun ise can çekişiyor. emek vererek beslediği hayvanların can çekişerek öldüğünü gören hayvancı vahap kaya yetkililerden yardım istedi. "bunlar benim tek geçim kaynağım" saldırı sonucunda hayvanlarını kaybeden vahap kaya şunları söyledi: "ben 25 yıldır bu bölgede hayvancılık yapıyorum. dün hava yağmurlu olduğu için hayvanlarımı getirip ahıra kapattım gece saatlerinde kalkıp baktığımda hayvanlarım bu duruma gelmiş. çevre belediyeler topladıkları sokak köpeklerini getirip bizim bu alanlarımıza atıyorlar daha öncede bu tarz durumlarla komşularımız karşılaşmıştı. mahalle muhtarına bildirmiştik ancak bir çözüme kavuşamadık. biz bunları hem damızlık için hem de kurban için besliyorduk. bunlar benim tek geçim kaynağım başka bir geçimim yok. 14 hayvanım telef olmuş durumda bazı hayvanlarım can çekişiyor. özel veteriner çağırabilecek durumum yok şu anda. tarımdan gelen veteriner de sadece tutanak tutup gitti. "can çekişmelerini izlemek istemiyoruz" ailecek çok üzülüyoruz, can çekişmelerini izlemek istemiyoruz ama yapacak bir şey de yok şu anda. ben yağmur, çamur demeden peşlerinden gezip bu şehrin içinde bakıp beslemeye çalışıyoruz, bütün emeğimiz heba oldu. şu anda biz yetkililerden yardım bekliyoruz ama buradan alıp başka bir mahalleye atıp yine faciaya neden olmasın. tavuklarımız, kazlarımız hep ziyan oluyorlar." "burada bize de zarar gelebilir" aynı mahallede yaşayan tahsin kılıç, "benim burada evim var, hobi olarak kaz ve tavuk bakıyordum. onların hepsi gitti yine başıboş hayvanların saldırısı sonucunda. yazık günah bu hayvanlar akşamdan beri bu halde. biz saldıran köpeklere saldırsak olmayacak, ne yapacağımızı bilmez hale geldik. belediyeler buraya atıyor başka yerlerden gelenler de var. benim kendi köpeğim vardı bakamayacağımı anlayınca götürüp barınağa teslim ettim. burada bize de zarar gelebilir. ben emekliyim, bahçemden dışarıya çıkmıyorum ama gece saatlerinde işinden evine, evinden işine gelip gidenler oluyor bu mahallede. bu durum bizi tedirgin ediyor önlem alınmasını istiyoruz" dedi. --- spoiler --- kaynak: iha


mesela istanbul'un ortası sayılabilecek bir noktada, gelir durumu yüksek bir sitede 1-2 tane sokak köpeği keyfi olarak bulduğu kedileri yavru büyük farketmeden boğazlamakta hatta parçalamakta, çoktan uyutulması gereken bu köpekler de bu sözde hayvansever köpektaparlar tarafından korunmakta. sonra işte bunlar sağda solda hayvanseveriz diye dolaşırlar. köpeklerin şehir hayatında sokaklarda yeri yoktur, kısırlaştırılarak kontrollü olarak sokak köpeği nüfusu azaltılmalı, köpek sahibi olup da sokağa bırakanlara da ağır yaptırımlar uygulanmalı.


edmondo de amicis'in ilk olarak 1877 yılında basılan constantinople kitabında bile bahsedilir bu sorundan. bölümünde şöyle yazılmıştır: "pera ve galata'daki bir köpeğin durumu, hollanda'daki bir örümceğinkinden daha kötüdür ve köpekler genellikle tüm hayvanlar aleminde en çok zulüm gören ırk olarak kabul edilir. bu sefil köpeklerin varoluşu düşünüldüğünde, onlar için de başka bir dünyada bir miktar kefaret olması gerektiğini düşünmemek imkansızdır. konstantinopolis'teki her şey gibi, bu köpekler de tarihi bir olayı hatırlatıyor. mor ziynet eşyaları ve incilerle süslenmiş tasmalar takan bayezid'in ünlü av sürüsünün olympia'nın imparatorluk ormanlarında anımsamak en acı ironi olsa gerek. sosyal koşulların inanılmaz zıtlık! ... bu köpekler o kadar zayıf ki her kaburga 6 metre uzaktan bile sayılabilir. dahası, çoğu, aralıksız bir yaşam mücadelesi içinde o denli küçülmüşlerdir ki, onların hareket ettiğini görmeseydiniz, onları ölmüş ve parçalanmış köpek kalıntıları zannedip defin için toplayacaktınız. bu köpeklerin kuyrukları kesilmiş, kulakları yırtılmış, bir deri bir kemik, yanları açık, bir gözü kör, iki ayağı topal, yaralarla kaplı, sinekler tarafından ısırılmış, yaşayan bir köpeğin getirilebileceği mümkün olan en son aşamalara indirgenmiş halde bulursunuz. ...zavallı yaratıklar! acımak için taştan bir kalbi bile yerinden oynatırlardı, ama zaman zaman o kadar korkunç bir şekilde sakat kalır ve değişirler ki, onları öyle benzersiz bir yürüyüşle, öyle tuhaf, acınası hareketlerle ilerlerken görürsünüz ki, bu duruma gülmemek neredeyse imkansızdır. ayrıca sadece açlık, darbeler, ve yaşam mücadelesi bu köpeklerin en ciddi imtihanını oluşturmuyor, bunun dışında pera ve galata'da bir süredir hüküm süren acımasız bir gelenek de var. bazen gecenin bir yarısı, mahallenin huzurlu sakinleri uykularından şeytani bir kargaşayla uyanırlar: pencerelerine doğru koşarken, acı içinde zıplayan, kıvranan, canhıraş zıplayan, kafalarını duvarlara çarpan veya toz içinde yuvarlanan bir köpek kalabalığı görürler. sabahın erken saatlerinde ise sokakların tamamı (köepk) cesetleriyle dolu olarak görülür. bunun sebebi ise geceleri ders çalışma alışkanlığı olan ve iki haftalık bir sessizlik elde etmek için bu köpeklere bir avuç hap dağıtan mahallenin doktoru veya eczacısıdır. bu zehirlemelerle pera ve galata'daki köpek sayısında hafif bir azalma olur; fakat bu hiçbir işe yaramaz, çünkü istanbul'da o kadar hızlı çoğalıyorlar ki, oradaki yiyecek arzının onların yaşamlarını sürdürmeye yetebilme noktasında yetersiz kalması an meselesidir..." dolayısıyla en az 150 yıllık bir sorundan bahsediyoruz. buna bir çözüm bulunması şart. uygun çevresel, iklimsel ve fiziksel şartlar bir canlının popülasyonunda kontrolsüz bir artışa neden olabiliyor. bu acıların yaşanmaması için ne kadar ve ne sayıda bir canlıyla bir arada yaşayabileceğimiz belirlememiz gerekiyor.


iki tane köpek görünce ödü bokuna karışanların bilinç altından fırlayan kelime.


sevgisiz korkak hayvan sevgisi olmayan troller gene yazmaya baslamis. twitterde kopek sorunu admini boş arsada uyuyan kopekleri tahrik edelim saldirsinlar diye canli yayinda konusuyor. tek dertleri sokakta yasayan kopekler


an itibariyle klavyedeki elimin altina burnunu sokup elimi havaya hoplatmak ve basina isabet ettirtmeye calismak suretiyle zorla kendini sevdirmeye kasan canli. o canina kurban olurum ben senin.


yasa dışı köpek ticaretini savundukları da olmuştur


kendi dışkısını yiyen ve en fazla fernando torres kadar sadık olan vasat hayvan. besleyenler dinen büyük günah işliyorlar.


hayvan düşmanları orospu evlatları cehennemde yanın umarım. dünya sadece sizin değil. sokaklar da... siktirin gidin evlerinize tıkının... sizi 10 yüzyıl korona salgını bile paklamaz.


şu an ülkenin sığınmacılarla bebaber en büyük problemi. öyle barınaklada koyalım besleyelim gibi bir yol yok, milyonlarca köpeğe barınak yapmak ve ölünceye kadar beslemek için hiç bir ülkenin bütçesi de yetmez. kısırlaştırmak 1 saatten fazla süren bir operasyon, 10 milyon köpeğin yarısına bile yapsan ne zaman ne veteriner ne para yeter. her durumda amerika ilgiltere örneği veren ittaparlara bakmadan ülkedeki tüm başıboş köpekler uyutulmalı ve bundan böyle sahipsiz köpek olmamalı. bu ittapar manyaklardan neden bu kadar korkuyoruz anlamıyorum. sorulara cevap; 1- evet insan hayatı köpek hayatından daha değerlidir. 2- isteye istedigi kadar köpek sahiplensin evinde baksın aşılarını yaptırsın. 3- kuduz virüsü toplum sağlığı için çok tehlikelidir.


birine gezizekalı demek kadar ezik bir hitap.


var olan sorundur. 2022 yılında çocuklar kuduz oldu lan bu ülkede ötesi var mı? medeniyet düşmanı dediğiniz taliban bile sokaklardan topladı bütün köpekleri kendi ülkesinden. ha sorun burada köpeklerde değil hayvan doğası gereği davranıyor. asıl sorun ısrarla hayvanların sokakta olmasını savunan ruh hastası hayvan sevgisi terörizm boyutuna gelmiş tiplerde ve mama üzerinden para aklayanlarda.


genelde cete halinde dolasip ona buna saldirirlar. "ne geciyon lan burdan, bizim mahalle bura", "ne bakiyon lan dik dik" gibi osuruktan seylerden iskillenip uzerinize saldirabilirler. dikkatli olmak, iliskiyi duzeyli tutmak lazim.


homo sapiens tarafından evcilleştirilen ilk hayvan olma özelliğine sahiptir. 5 bin yıllık köpek fosillerine rastlandığında çoğunun eğitimli olduğu, sahiplerinin yanına gömülmesiyle anlaşıldı. köpekler ilk olarak savaş aracı olarak kullanıldı. sonra avcılık ve toplayıcılıkta kullanıldı ve en son davetsiz misafirlere karşı alarm olarak kullanıldı. o yıllardan bu yana homo sapiense en yakın tür olarak evrimleştiler. bu yüzdendir ki köpekler insanlarla, insanlar da köpeklerle çok kısa bir süre içerisinde dost olabiliyor.


benim. kediye de tapıyorum keçiye de. ve evet insanlardan da haz etmiyorum niye edeyim? hayvan sevmeyen insanlar gelip burda empatiden geçimden uyumdan bahsetmiş. zaten küçük bir azınlığın sevgi gösterdiği hayvanları da kıskanmayın bi nolur. bu kadar mı sevgisiz kaldınız anlamıyorum.


peki o vali, başıboş tacizci ve sapık mültecileri, sığınmacıları da aynı şekilde toplatacak mı? öncelik onların kısırlaştırılması!


başlığa şöyle bir baktım da köpektaparlar genel olarak diğer yazarlara küfür ederek hakaret ederek kendilerini savunmakta. sen köpektapar değilsen gül geç o zaman. hayvanların canı kıymetsiz diyemez kimse orada hem fikir olmalıyız bu bi gerçek, ama nasıl senin de korktuğun ve diğer insanlar için normal olan bişey varsa köpekten korkan insanları da görmeniz lazım. yok köpekten korkulur mu, yok kediden korkulur mu, korkulur kardeşim. insan doğası gereği korkabilir bu çok normal, ama sizin bunu köpekten korkulmaza getirip kendi kendinize bir tabu yapmanız hiç hoş değil.


bütün sosyopatlar ve psikopatlar tek bir başlıkta toplanmış. promosyon mübarek. engellemek isteyenlere büyük kolaylık.


az önce bu sorun yüzünden yine saldırıya uğradım. 8-10 lu it sürüsü ben bunlara tek kişi ne yapabilirim. şunun kabul görülür bir norm olması akıl alır gibi değil. her işe giderken çıktığımda acaba köpek saldırır mı diye düşünmekten bıktım artık. şu sorun için hiçbir şey yapmayan devlet yetkililerinin acaba vicdanı rahat mı?


bundan bir müddet önce, sanırım fazla yorgunluktan olacak, yatsı namazını kılamadan yatmıştım. uykuya daldıktan sonra rüya görmeye başladım. rüyada, bir köpek seğirterek geldi ve ayağını kaldırıp bacağıma dayadı, hani şu bildiğiniz meşhur köpek işeme pozisyonu... köpek bildiğin üzerime işeyecek...bir anda öylesine paniğe kapıldım ki, pat gözümü açtım. tabii uyanınca, o köpeğin şeytan olduğunu anladım. bildiğiniz üzere şeytan cinni bir varlık olduğu cihetle belli bir sureti yoktur. cinler bir tür enerjetik yapı oldukları için, daha çok "duman" benzeri bir yapıda öngörülmelidirler. ancak benim hayalim ona neden başka bir hayvan veya varlığın suretini değil de, köpek formunu yakıştırdı? izahı vardır elbet. insan hayali, karşı karşıya kaldığı her manaya, veritabanında kayıtlı en uygun sureti giydirir. zaten rüyalar da böyle oluşurlar. köpek, spritüel boyutu itibariyle titreşimi en düşük hayvanlardandır. üstelik doğal vasfı yırtıcılık olan bir mahluktur. insanlara saldırmak ve zarar vermek zaviyesinden şeytanlarla bir yönden müştereklik taşırlar. işte bu sebeple bana saldıran şeytana, hayalim köpek suretini giydirmiştir. köpeğin işemesi ise, şeytanın pis, kirletici ilhamlarını benim kalbime ilka etmesinden ibarettir. ancak bu fikirlerin geçişimi, bir tür seyyal, süptil, cinni aleme özgü bir materyalin taşıyıcılığı iledir ki, hayalim ona da "idrar" kisvesini uygun görmüştür. bu arada, hadislerdeki sembolizmi çözmek yerine, onları inkar edip kurtulmaya meraklı zevata selamlarımı iletirim.


kanun orada durdukça bir şey çözülmez. sayıları insan sayısı olana kadar durum bu.


cahil kesim tarafından sıklıkla hayvansever insanları aşağılamak, marjinalize etmek için kullanılan uydurma sözcük. size söylendiğinde "sana ne?" diyip geçiniz


köpekler soyut düşünceye sahip azınlık memelilerden. bunu şöyle keşfetmişler: mesela bir nesne başka bir nesnenin arkasına geçtiğinde çoğu hayvan normalde kaybolduğunu farz ediyormuş. bebeklerin "cee" yapınca şaşırmaları gibi. köpekler ise arkasında durmaya devam ettiğini biliyorlar, orada hayal etmeye devam ediyorlar, bir tarafından kaybolduysa öbür tarafından çıkacağını hesaplayabiliyorlar. soyut düşüncenin özü de gözümüzle görmediğimiz şeyin varlığını idrak edebilmekmiş. bizim köpek sanırım bu kabiliyet sayesinde uzaktan kumandalı drone'la kumandası arasındaki alakayı çözdü. drone havalanmıyorsa dönüp elimdeki kumandaya bakıyor "ee hadi" dercesine. drone'u ayaklandırmazsam gelip burnuyla kumandayı dürtmeye başlıyor. "kalksın havalansın da ben onu bir güzel yakalayayım" derdinde. işin enteresan tarafı bu alakayı kurduğundan beri artık drone'la alakasız oyun kumandalarını görünce "aha drone da fazla uzağa gitmiş olamaz" deyip heyecanlanıyor. gelip kumandayı kokluyor. "e hadi nerede bunun çıkardığı uçak gibi şey" diyor (drone diyemiyor tabi cahil). işin kötü tarafı ben oculus rift kaskını takıp, joystick'le vr modunda elite dangerous'ta uzay gemisi uçurmaya kalkarsam gelip heyheylenmeye bazen de havlamaya başlıyor. "yaa kesin orada bi uçak gibi bişey var sen onla oynuyorsun" der gibi. haksız da sayılmaz sonuçta uzay gemisi uçuruyorum. kıskanıyor tabi adi köpek. sen ne anlarsın vr'dan falan. git top peşinde koş. uzay gemileri de bana kalsın her şeyle oynama be.


bu sıfatı kim bulduysa akpli olmalı. biliyorsunuz ki muhafazakar kesim isim üreterek zeki olduğunu sanıyor. (bkz: ataput)(bkz: gezizekalı)(bkz: cecelist)


bir japon kadın yönetmen "başıboş" diye istanbul'daki sokaka köpeklerini anlatan bir belgesel film çekti.


2 sene önce twitterda yediğim ilk linç bunlardandı. küçük bir çocuğa saldıran pitbull cinsi için, yetiştirilmesi yasaklı ırk olduğundan çiftleştirilmemesi gerektiğini ,köpeğin neyi tehdit olarak algılayacağının bilinemeyeceğini ve böyle tehlikeli bir köpek türünün, sahibinin nasıl yetiştireceği inisiyatifine bırakılamayacağını söylemiştim. bu ve bunun gibi yasaklı tür besleyenlerin ise köpeğini mutlaka ağızlık takarak dolaştırması gerektiğini ifade ettim. bunları bir toplantıya girmeden önce yazmıştım. telefonumu masaya bıraktım ve sunumumu yapmaya başladım. telefonum sessizde olmasına rağmen gelen bildirim ve mesaj yağmurundan titreşimlerin etkisiyle masadan düşecekti. telefonumu almamla gelen mesajların seviyesizliği sebebiyle şoka girdim. yukarıda yazdıklarım için beni köpeğine s..tirmek isteyenlerden tut, köpeğini üstüme işetmek, dışkılatmak istediğini söyleyenler, cahil bir yobaz olduğumu ima edenler, yasaklanması gerekli tek ırkın ben olduğumu, içimde zerre sevgi beslemediğimi ifade edenler, asıl benim ürememem gerektiğini söyleyenler. evimi bulup beni köpeğine ısırtmakla tehdit edenler ... neler de neler o zaman böyle düşünmüyordum ama o zamandan bu zamana kadar yaşanan bütün olaylar neticesinde , saldırgan davranışlar sergileyen bütün köpekler uyutulsun diyorum.


var çok ama çok var başıboş köpek. ama dört ayaklı değil iki ayaklı olanlarından. ülkemize doldurdular sağ olsunlar çok hayvansever bir ülkeyiz ama işin boku baya baya çıktı. acilen toplanıp gönderilmeliler. yoksa daha çok insanımız zarar görecek buna eminim.


bir youtube unlusunun 2 kopegini gicik etmek icin yaptigi hareketlerin gordugumden beri ruyalarima giren tatli hayvanciklar. bahceli bir evim olsa da tum sahipsiz canlari doldursam bahceye, hep birlikte oynasak.. (bkz: hayaller bahceli ev, gercekler 28 m2)


25 45 yaş arası anne babalar özellikle. koca izmir'de tek başıma mücadele verdim. aloo ben artık türkiye de bile yokum anneme çektiren o komşu için herşey. yaşlı ve sakat anneme. 2 kızıma parkta musallat olmuş köpekler başka çocuklara musallat olmasın diye herşey.


şimdi efendim, bu hayvanın dürüst olduğunu, yalan söylemediğini, "işte bakın hayvanlar biz insanlar gibi sahtekar değil" diyerek avukatlığını yapanları yakalayın, katrana atıp tüye bulayın. yalancıdır. yalancının önde gidenidir. akşam köpek hayvanı totleben'e bırakılır, dışarı çıkılır. geri gelindiğinde köpek hayvanının ayağının teki sakat bulunur. totleben yemin billah sadece gezdirdiğini, herhangi bir şey yapmadığını söyler. içeri almadan önce hangi ayak olduğuna iyice dikkat edilir (sağ ön). daha sonra bez alnıp ayakları temizlenir. normal şekilde ayak sağlığı kontrolü yapılır (kemikler sıkarak sıvazlanır, patilere basılır, tırnaklar geriye doğru bükülür, patilerin arasına basınç uygulanır, yarık ya da diken olup olmadığı gözle kontrol edilir). hiçbir şey yoktur. onca sıkmaya karşın hiçbir can acısı belirtisi göstermemiştir. bu hiçbir işaret göstermeyen hayvan evde geceyi geçirir. sabah yürüyüşüne çıkılacaktır. lakin bu sefer sağ ön ayak havada değildir. evet, sol ön ayak havadadır. akşam onca kontrole rağmen sesinin çıkmamasının nedeni işte budur. apti herif ayrıca hangi ayağın sakatlandığını da hatırlamamaktadır. bizi yemektedir. (akşam hangi ayağın havada olduğuna özellikle dikkat edilmiştir; içeri gidip bez alındıktan sonra ayağa baskı yapmamak üzere özellikle ezberlenmiştir) köpek psikoloğunun dediğine göre ilgi çekme davranışıymış. arkadaşıma bıraktığım için yapmış olabilirmiş. kimseye demeyin ki hayvanlar yalan söylemez, saftır, masumdur. bariz yalan söyleyebiliyor. hesapta ayağı sakatlanmış da topallıyormuş da... yalancı pezevenk.


eskiden çok sevdiğim bir yaratıktı ama artık nefret ediyorum. hemen dibimizdeki apartmanda bir kedi 4 adet yavru getirdi dünyaya, başlarda sakladı kimseye göstermedi, sonra birgün çıkardı yavruları ortaya, nasıl sevimliler görmeniz lazım. herkes deli gibi besleme yarışında yavruları, arada inip seveyim dediğinizde anne yanlarına yaklaştırmıyo ama. neyse bir gün orospu çocuğu köpekler saldırmış bunlara anne de muhtemelen köpekleri üstüne çekip apartmanın arka cephesinde yavrularını korumak uğruna can vermişti. önümüzdeki bir hafta bu yavruların hergün gözlerinde yaş vardı ve hiç sesleri dahi çıkmıyordu, tam toparlandılar derken, mal komşumuzun sokak kapısını gece açık bırakmasıyla yavrulardan ikisi daha parçalandı, her yer kan. gel de nefret etme. kaldı iki yavru, lan bir gece saat 3'te resmen kıyamet kopuyor, balkona bir çıktım tam 10 tane falan köpek apartmana girmiş, bağırdım çağırdım kaçtılar, ama inip o kapıyı kapatmaya da götüm yemedi, gece boyu nöbet tuttum gibi birşey arada balkona çıkıp kovdum ama bir yandan da suçluluk duygusu, ölürlerse benim yüzümdendi, ama o gün de yırttı yavrular, bu sabah uyandım işe geliyorum bir tanesi tanınmayacak bir şekilde yerde yatıyor. ulan içim paramparça oldu artık, tamam bu köpeklerin aklı yok işte hayvan cart curt ama sevmiyorum lan, gece evime gitmek için geçtiğim üst geçidin ayağında beni bekleyen köpek çetesi de bunlar işte orospu çocuğusunuz oğlum.


bu sorun asla çözülemeyecek. bakın bugün habertürk kanalına alanında uzman, profesör bir veteriner çıkıyor ve diyor ki: -sokaklarda köpek olmamalıdır -sokaklarda köpekler birçok hastalık yaymaktadır -her sene 250.000 insan köpekler tarafından ısırılmaktadır. -bu sorunun çözümü için sivil toplum kuruluşları, devlet, halk el ele verip barınakların iyileştirilmesi ve sayılarının artması yönünde çalışmalar yapılmalıdır. uyutma kısmına hiç değinmiyor yani bir çözüm yolu olarak itlaf etmeyi sunmuyor bile. çözüm yolu olarak barınakları sunmasına rağmen kendisine hayvan düşmanı etiketi yapıştırılıyor. sokakta köpek olmaması fikrini bile kabul edemiyorlar. twitter adlı platformdaki bazı kullanıcıların veterinerlik alanında uzman olan bu hekime, bir bilim insanına dair yaptığı yorumlar ise içler acısı: yeri gelir ortamlarda bilimin ışığı, en hakiki mürşit bilimdir falan da dersiniz kimse çaktırmaz tamam mı? ya da dersiniz ki bizim düşüncemizden olmayan bilim insanlarının diploması çöptür. işte sjw, woke derken belirtilen kitle tam olarak budur.


mevzubahsi açıldığında ırkçı kesildiğim, insandan üstün gördüğüm, aşık olduğum, yine de başkasının onları sevmesini nedense bi türlü kıskanmadığım, hatta ben sevmişim kadar duygulandığım yaratıklar. dünyanın en muhteşem canlıları.. dünyanın gerçek filozofları.. başka hiç bir canlının yanında kendimi bu kadar güvende, bu kadar huzurlu hissetmiyorum.


şu kısacık hayatta tadılabilecek en güzel duygulardan,kurulabilecek en güzel arkadaşlıklardan birisi. türüne dikkat edin,ev bahçeli olsun uyarılarına aynen katılmakla birlikte benim başka bir hikayem var. sokaktan kıyamayarak aldığım,en azından karnını doyurayım dediğim yavru bir köpeği 8 ay koynumda uyuttum. üstelik bir kangal kırmasıydı. aşılarını yaptırmaya giderken korkmuştum lan,acaba canı çok yanar mı diye. kaç yaşında herif oldum ben öle dostluk tatmadım. ailem biraz yabani davrandı başlarda. ama çok sürmedi bu durum. hatta bir sabah alarm çaldı,köpücüğün çiş vaktiydi.kalktım perdeleri açtım. peder bey bi elinde sabah sigarası diğer elinde tasma köpücüğün çişini bekliyor evin karşısında ki parkta :) gel zaman git zaman bizim küçük yavru kocaman oldu. yatağa sığamıyoruz artık beraber. özgürlüğünü elinden aldığımı düşündüm. onun yeri dört tarafı duvarla çevrili,tepesinde damı olan,bilmem kaç metrekarelik bu beton yığını olamazdı. ee sokağa mı atacaktım,biraz daha düşündüm. fikir valide sultandan geldi. köyde koyun sürüsüne bekçilik yapan aslanlardan biri oldu şimfi. ayakları toprağa basıyor artık. ben çok özledim onu. umarım gittiği yerde daha mutludur.


girdilerdeki itiraflara bakılırsa bunlardan bazıları ekşi sözlükte yaşar.


bu kadar ruh hastası pislik bir oluşum çıksa çıksa tabiiki açık hava tımarhanesi, ortadoğu cehennemi malum ülkeden çıkabilirdi zaten.


bi üstteki linkteki içeriği nedense tahmin edip tutturdum. yeni yıla mutlu giriyorum sözlük.


sokaklarda her köşe başında bozuk yemekler, mamalar dolu,bu durum ciddi manada halk sağlığını tehdit ediyor, hayvan hakları diye bağıranlar bir sürü hayvanı kesip köpeklerin önüne atiyor.her şeyi geçtim et bu kadar pahalıyken köpeklere verilmesi nedir


kainattaki en sevimli ve sevgi dolu varlık olmaya aday değildir de nedir?


hayvanseverler niye hala sokakta kalsın ya da kısırlaştırma olmasın diye inat ediyor anlam veremiyorum. çok mu güzel sokaklar barinaklardan? geçen ay komşu şehre gidip geldim. 160 km yolda 6 tane parçalanmış hayvan saydım. bu mu yani bu canlara gördüğünüz reva. belediyeler barinaklara almak yerine gidiyor şehrin dışında ormanlara bırakıyor. cok hayvan sevdiğini sanıp bi hayvan sahiplenip sonra sıkılan oclar da gidip ormanlık yerlere bırakıyor. sonra bu hayvanlar orada açlıktan birbirini yiyor ya da yola atlayıp şehirler arası yolda 120yle giden arabaların altında eziliyorlar. hayvancagiza yazık. bi de üstüne trafik kazası olduğu için insanlar da ölebiliyor. herkes için berbat bi hale geldi bu iş. sayıları inanılmaz arttı. artık ne tutup besleyecek ne kisirlastiracak, ne barinaklara alacak imkan kalmadı gibi duruyor.


yahu yasa var tamam. bunu degistirmiyorlar da o da tamam. ama bunların sayısı birden fazla olduğunda olay başka boyut kazanmıyor mu? güvenlik tehlikesi doğduğu için diyerek müdahale hakkı da doğuyor bence.


yanlis bir kullanimdir. dogrusu icin (bkz: itperest)


şimdi sokak köpeği bakıyorum ayağına parayı götürenleri anlarım, bi şekilde ekmeğindeler. ama başka türlüsünü anlayamıyorum, bu aşırı sokak köpeği koruyuculuğunu. evinde ne istersen bak, oda komşuları rahatsız etmeyecek şekilde olursa süper olur. niye mesela kedi tapar yok, çünkü kediler o kadar da mama için gelir getirmez. o kadar kuş gölü kurudu bu köpek taparlar piyasada yok.


insanım diye dolaşan birçok kişiden daha "insan" varlıklar olabileceğini görmektir... mamasını vermekte gec kalırsınız, kızarsınız, bagırırsınız, yatagına yollarsınız, evde yalnız bırakırsınız ama asla ihanet etmezler size... döndüğünüzde, sizi gördüğünde, affettiğinizde her defasında aynı sevincle atlar üstünüze... koşulsuz sevgidir.


insani ilişkisi yoktur, çare köpektaparlıktır. lafımız hayvanseverlere değil, köpektapatlara.


bir yıl oldu bunların bir tanesiyle yaşamaya başlayalı. yeri geldi komşularla kavga ettim, yeri geldi koltuklardan ciş temizledim, bazen hasta oldu sabaha kadar başında ağladım. yalnız kalmayı sevmiyor diye onsuz gidemeyecegim hiç bir yere gitmedim bir yıldır neredeyse. ama şunu fark ettim bu gün. bir yıldır ben eskiye göre o kadar fazla güldüm ki. eve geldim üstüme atlarken yerlerde yuvarlandı güldüm. mutfağa gelmesini yasakladım yemek yaparken kapının önünde duvara bakarak bekledi güldüm, çorabımı aldı kaçtı güldüm, bazen sadece şapşal şapşal duruşuna güldüm. ki ben kolay kolay gülen bir insan degilimdir, nalet ve nemrut diyebiliriz hatta. her kış girip cikamadigim depresyonun yanından geçmedim o geldikten sonra. çok seviyorum çok!


gece uyandığınızda evin dört bi köşesinde yorganınızı aramanıza yol açabilir. ama dünyanın en güzel şeylerinden biridir. eve geldiğinizde kuyruğunu sallaya sallaya koşturması var ki insanın kalbini ısıtır, bütün günün stresi atılır o an.


hayvan severlere söylenmiyor bu sıfat. bu amklarım insanlar saldırıya uğrarken niye mama taşımıyormuş diye sorar, çocuk parçalanırsa ailesinde suç bulur. öyle bir orospu evladıdır bunlar. kardeşim bende hayvan seviyorum hatta yaşadığım bölgede baktığımız bir köpek bile var. bak sayı ile bir. ancak bizim baktığımız köpekten dolayı orayı köpekler mesken edindi hemen aradık belediyeyi 5 tanesini aldırdık. mesele bu kadar basit amk ya.


muhteşem yaratık. sabah erken koşuyorum, az biraz ıssız bir noktada uzaktan bir tanesini görüyorum. kulakları dikmiş, kafa hafif yana yatık bana bakıyor, dost muyum düşman mıyım? biraz yaklaşınca çömelip kollarımı açıyorum ve "naber len!" diye laf atıyorum. hebele hübele gelip bir sevdirmesi, şımarması var, dünyalara bedel. insan türü olarak köpekleri kesinlikle hak etmiyoruz. bizden çok daha iyilerine layıklar.


bizim çocukları bilirsiniz; sokaklardaki köpeklerimizdir onlar. biz, ‘bizim çocuklar’ diyoruz ama başkaları bir süredir ‘katiller, yırtıcılar, öldürülmesi gereken canlılar’ olarak etiketlemeye çabalıyor bu güzel çocukları. onların en küçük bir hata payına yer yok. biraz fazla yüksek sesle havlasa, hatta sevgi gösterisine kalkışsa ve birisinin de korkacağı tutsa, yandı işte bizim çocuklar. hele korkan kişi koşar, oraya buraya atarsa kendini, yaralanırsa hepten yandılar. hem o hem tüm arkadaşları vahşi bir sürek avının hedefi oluverir hemen. bizim çocuklar çok güzeldir. yaşam alanlarını çalan, onları aç bırakan, her vesileyle zulmeden insan türüne bile sadakatle ve baştan verilmiş sevgi puanlarıyla ve dostlukla yaklaşır hep. şu an bu yazıyı yazarken bile, sokaktan sesleri geliyor bizim çocukların. birisi çok yüksek perdeden ulumaya yakın havlıyor, ötekiler onu izliyor. muhtemelen alfa köpek sürüsünü uyarıyor. "şehirlerde sürü mü olurmuş?" diyorlar ya, olur tabii… dört köpek bir ‘sürü’ demektir. birlikte yaşayan, birlikte dolaşan ve birbirini tanıyan köpekler sürüdür. ama köşecilerin abarttığı kervanlar halinde yüzlerce köpek değildir burada kastedilen ‘sürü’. tabii bilmemek değil, öğren(e)memek ayıp. kedi, köpek ve bazı hayvanların ‘evcilleşme’ dediğimiz süreç sonunda ‘insanla’ yaşaması gerçekten şaşırtıcıdır. bazı insanlar bunu anlar ve kıymetini bilir, bazıları ise şuursuz bir saldırı pozisyonu alır. işte bizim çocuklara amansızca saldıran köşe adamlarından söz etmek isterim bu gün. bu adamlar yer yer ve zaman zaman ortaya çıkıp köpekleri canavar gibi göstermeye çalışan; onları korumaya çalışanları da akıllarınca sığ kelime dağarcıklarıyla aşağılamaya çalışan köşe tipleridir. geçtiğimiz günlerde bir tanesi, ‘kayseri’de köpek saldırısı sonucu öldüğü iddia edilen bir öğrenci’ üzerinden bize ve bizim çocuklara bir saldırmış ki evlere şenlik. köşe dediysek, gazete köşeleri yanında ekran köşelerini de anlamak gerek. kimi yazarak, kimi konuşarak köpek düşmanlığı yaymaya çalışıyor. tabii bu vesileyle topluma, insana yaranma arzusu, ucuz kahramanlık falan da yan etki olarak kendilerine dönecek diye düşünüyorlar. kısmen dönüyor da. ama daha fazlası bizim çocukların dostlarından dönüyor hoşlarına gitmese de. çünkü biz yaşama hakkı için ortalığa revan olduk, beğenilmek, para kazanmak, alkış almak, ego sıvamak için değil. bu yüzden zor bizimle baş etmek. neyse… o aşağıladıkları, ‘it’ diye küfürlere doladıkları bitli kıllı pislik torbalarının ‘neden böyle hesapsızca sevildiğini’ anlamıyorlar; çünkü hayatlarında ne böyle sevdiler, ne sevildiler. bu sevgiyi anlamalarını beklemek, hele yaşamalarını ummak bir ütopya; ancak ‘adalet’ ve yaşama hakkını anlamak zorundalar. çünkü bizim çocuklar konuşup anlatamıyorsa biz varız. onların sesiyiz, hak arayıcısıyız ve dostlarıyız. bizim çocuklara saldırmak çok prim yapıyor bu aralar. hele bir çocuk korkmuşsa, kadın ürkmüşse falan kıyametler kopuyor. köpek hayvandır, insan üstündür diye bağırmaya başlıyorlar her köşeden, köşegen köşegen… bir hayvana karşı tüm medya üzerinden ağlaşarak ‘acz’ ifade etmeye çalışan insanlar aslında çok umut kırıcı. neyse, bu da ayrı bir konu. mesela onların yasal haklarını, yaşam haklarını savunmaya çalışan avukatlardan bahsederken "ötekiler hemen zıpladı" diye bir cümle bile kurulmuş köşelerden birinde… "biz öteki değiliz, zıplamayız; hak ararız" diye yazmak vardı ama, anlamayacağı için gerek yok. köpeklere olan dostluklarını bir kere daha ispat ettiler yazmış; anlamış hayret, sanki saklı gizli bizim çocuklara dostluğumuz. ancak tehlikeli olan bu konuyu ‘din’ tartışması altına taşımaya çalışmaları. herkes bilir ki, çoğumuz din siyaset ve her türlü tartışmadan öte, ‘yaşama haklarını savunmak’ dışında bir tavır taşımayız. ki bu da her şeydir zaten. kendi sığ kafalarında bu köşe adamları ‘din düşmanları, hükümet düşmanları, partimizin düşmanları, falanca düşmanları, filanca düşmanları’ diye illa bir etiket yapıştırmak için bizi kolluyorlar. tek etiketimiz, hayvan dostu, yaşam hakkı savunucusu olmaktır. nokta…. çünkü her siyasetten birçok insanla görüşüyoruz bizi anlayan, anlamayan. yani bu etiket tutmaz. ha bir de, tepkilerimizi tanımladıkları gibi yumurtlamıyor, yazıyor ve sesimizi çıkartıyoruz. hem de güvenli sığ paslanmış köşelerden sinsice değil; sokaklarda mahkemelerde, her yerde gürül gürül ses çıkartıyoruz. köşecinin yorumcuları da almışlar gazı, köşeden köşeden veryansın ediyorlar köpekleri öldürmeyin diyenlere. "evlerine alsınlar, hepsine baksınlar", çözümleri bu. beğenmediğini eve kapatmak… onları tartışmaya bile değmez. ama kalabalık olunca ölümcül bir tehlike yarattıkları doğru. bir diğeri insanlar korkudan evden çıkamıyor, vahşet sokaklarda ama hayvan ‘seviciler’ (ki burada güya bir aşağılama var) yüzünden belediyeler çalışamıyor yazmış köşesinden. belediyeler üzerinde böylesi bir etkimiz olsaydı, gerçekten iyi olurdu. zehirli iğneli tüfeklerle sokakları kan gölüne çeviren, barınak denilen zindanlara canlarımızı toplayıp açlıkla, hastalıkla, dayakla ölüme gönderen belediyelerin bizim yüzümüzden iş yapamadığını söylemek de sanki istemeden yapılmış bir övgü gibi olmuş bize. yine bir diğer köşe adamı ‘hayvanperestler’ diye vermiş öfkesine gazı. bu nasıl bir düşmanlık ve nasıl aciz bir tavırdır? diğer köşecilerden farklı olarak kendisini daha aydın (!), daha medeni sayan biri bu üstelik. "evvropee" diye ezik ezik bağıran, bazı ataları gibi "sokakta hayvan olmaz" diye buyuruyor köşesinden. muhalif ya, sanıyor ki ne söylese kabul edilecek. yok öyle yaşama yağma. sabahları kar, kış demeden kendi hayatından çalıp bizim çocukları besleyen kadınlara da saldırmayı ihmal etmemiş bu muhalif köşe adamı. kedileri, ‘az zeki’ diye tanımlamış. belli ki her şeyi biliyor, herkesten çok biliyor. ve tabii "biz de hayvan seviyoruz" klasiği de eksik olmuyor. sonradan gelecek kötü cümleler ve düşmanlığı bu cümle gizler sanıyorlar. son olarak da "kedi-köpek ev hayvanıdır, sokak hayvanı değildir" buyurmuş. dört duvar hiçbir hayvanın yaşama alanı değildir. bizler bu köşeciler, benzerleri ve avanalerinden korumak için dört duvara korumaya aldığımız kedi-köpeğe üzülüyoruz. ha kaldı ki aldık, üç gün sonra tüm binadan işsiz-güçsüz emekli takımı mahkemelere koşar, "hayvanları tahliye edin" diye. köşeciler de sevinerek izler. tıklarını sayar falan… genellikle bir yerin yöneticisi emekli ve asosyal insanlar takar bizim çocuklara kafayı. önderleri de köşeci adamlardır. yıllar önce adında hınç olan birisi vardı. hala arada sırada köpeklere sarar ama artık eski performansı kalmadı, dikkate alan yok onu. yeni saldırgan köşeciler daha çok ilgi topluyor. bir köşeci daha var ki onun söylemi çok tehlikeli. "bir insanın hayatı söz konusu ise milyonlarca hayvanın önemi yoktur, tüm sokak köpekleri uyutulmalıdır" (bu zehirli iğne ile öldürmektir, yumuşatmak için uyutmak denir. uyumalardan uyanılır, ölümden dönüş yok oysa) diye buyurmuş. milyonlarca canlı… üstelik çoğu kendisinden çok daha zeki, yaşama mahiri, güzel, ve mucizevi. ama bu köşeci sadece insan olması, konuşabilmesi ve yazabilmesi nedeniyle "milyonlarca hayvan ölsün" diyebiliyor. bu söylemle yılın hümanisti seçileceğini sanıyor olabilir. bir tek insanın hayatına küçücük bir fayda sağladı ya da sağlar mı diye düşündüm ister istemez. isimlerini vermedim yazıda, köpek düşmanlığı primcisi köşecilerin; yeterince küfür yediler her mecrada. anlayana ömür boyu yeter zaten. derdimiz bu değil; ‘bizim çocukları köşelerin karanlık adamlarının kalemine teslim etmeyeceğimizi’ bildirmek istedim. hem de milyonlarca hayvan dostunun ortak cümlesi olarak, emin olarak. oturun köşenizde, yaşama yararlı bir şeyler yapın. insanın kendi sığ dünyası dışına çıkması, evreni anlaması, başka canlılarla hemhal olmasından falan bahsedin. ki insan diye, yazar diye anılasınız geçip gittiğinizde bu diyardan. tabii tercih sizin, yukarıda bahsedilen köşe eskisi (ve türevleri) gibi kötülükle ve bedduayla anılmak istiyorsanız bu da bir tercih. bizim çocuklar yalnız değil. "hoşşt" dediğinizde onlar korkar, siner, susar belki; ama hakaret için bize de "hoşt" demeye cüret ettiğinizde aynı çizgide ve sertlikte cevaplarınızı alırsınız. (ahlaken ve yaşama bakış çizgisini tutturamayız ama hak konusunda mutlaka köşeye düşer cevabımız.) zehirli yazılarınızdan etkilenip onlara zehirli yiyecekle gidenler de olur, oluyor maalesef. bizim çocuklar kötülüğü ‘insan’ kılığında gelince sezemiyor ve acılar içinde kıvranarak ölüyorlar ya vebali sizindir. o ellerin ucunda sizin olduğunuzu biz biliyoruz ve atiye havale etmeyi de düşünmüyoruz. onlar ölür, sesleri çıkamaz; ama biz sizi sizin silahınız olan kalemlerimizle; ve sizde olmayan ‘samimi yaşam savunumuzla’ o köşelere gömeriz de haberiniz olmaz. bilin ki bizim çocuklar, sizin köşeler günün birinde iyi, adil, zeki insanlarla dolup tertemiz aydınlık ve yaşam kokulu olduğunda; sizin isminiz cisminiz unutulduğunda bile var olacaklar. bu da burada not olarak dursun…


cümlelerini "nasıl fikir?" diye bitirince "nasıl da oturttum lafı" şeklinde sırıtarak sağa sola bakarlar. <italic> "önce seni kapatalım barınağa nasıl fikir?" </italic>


eğitimsiz ittapar sorunu olarak güncellenmesi gereken başlık.


kimin, neyi, ne kadar seveceğine karar veren tayfanın türettiği lakap.


çoğu sevişmemekten muzdarip orta yaş bunalımına giren kadınlardır. çaresi bellidir ama burda söylemem. ayıp.


köpek, ilginç bir hayvandır. en az kedi gibi... neden en çok beslenen iki hayvan köpek ve kedidir hiç dü$ündünüz mü? sadakat? evet köpekte bingo! bildiniz. sadakat, sahiplenme duygusunun arzı ve talebidir. köpek buna en iyi ve kolay cevap verendir. en kolay sahiplenilebilen. kolay kolay sizden vazgeçmeyen. köleniz. çoğu insan köpek beslemek isteyen bir kedidir aslında. kedide ise geli$mi$ olan, özgürlük duygusudur, sadakat değil. ama gene de en az köpek kadar beslenen bir hayvandır kedi... çünkü orada ait olan sizsinizdir. sadık olan siz. i$levsel olanları bir kenara bıraktığımızda psikolojinizdir çoğu kere beslediğiniz hayvanı belirleyen. bir ili$kide her zaman bir baskın olan bir baskın dü$en yok mudur? neden ku$ veya balık ya da başka bir hayvan beslediğinizi düşündünüz mü pekiyi? sadık olup olmamaları değil, istediğiniz gibi denetleyebilme ihtimalidir orada size çekici gelen. kafesinde, yuvasında, akvaryumunda... sonra, sonra ku$ öter balık susar. estetik birer unsurdur salonlarınızda... bir e$yadırlar: bir koltuk, bir vazo, bir kristal bardak.


bunu okuyan kim var ise -başta cimer içişleri bakanlığı ve il valiliğinize. -daha sonra yerelden belediyelere -arkadaş toplantılarında parti il ilçe toplantılarında ( hangi partiden gözetmeksizin) olay olsun olmasın şikayetinizi sürekli gündeme getirmeden sonuç alamayacağız. sahipli fakat salinmış köpeği kameraya kayıt edin hemen zabıta ve polise bildirin evini biliyorsanız daha iyi bu zaten suç. ışlem yapılması için ısrarcı olun. köpek sahiplerinin bir kısmı sürekli suç işliyor. sokak köpeği den çok şımarık saldırgan salınmış köpeklerden çekiyoruz. yeşil alan park ve yürüyüş yolları trafikte can güvenliğimiz yok. başkanlarınıza yazın. şikayet etmeyene meme yok. bastırın.


basınımızın da körüklediği ve çözüm yerine soruna eklemlendiği problemdir. (bkz: 2022 köpek saldırısı salgını)


muhtemel bir felakette cesetleri yiyecekler, bazı yaralılara da son müdahaleyi yapacaklar.. ama olsun... yeter ki mama mafyası renç'e binsin, kokağyin çeksin, eskort siksin.. mühüm olan odur..


türkiye’de başıboş köpek sorunu yok arkadaşlar başıboş belediye sorunu var ve bu her il için geçerli. bu popülasyon bu kadar artarken, hayvanseverler bağır çağır kısırlaştırma isterken belediyeler 20 senedir ne yapıyor ? ya da bakanlık tarafından ayrılacak denilen 3 milyarlık kısırlaştırma bütçesine ne oldu ? birçok ilde daha bu şekilde ama net bildiğim için örnek vereyim amasya barınağında kısırlaştırma yapmak için ameliyathane yoktu bu yaza kadar. haytap çıkan rezillikler üzerine gitti protokoller imzalandı da öyle kuruldu. ilk kısırlaştırması ağustosta falan anca yapılmıştır. bu ne demek ? amasya’da bu tarihe kadar hiç popülasyon kontrol altına alınmaya başlanmamış demek. şimdi burda günah hayvanın mı yoksa bu durumun geleceğini öngören kısırlaştırma talep eden hayvanseverlerin hiçbir talebini dinlemeyen belediyelerin ve bakanlığın mı ? bu sokak köpeklerinden rahatsız olup güya insancıl olmaya çalışan kesim var ya şey diyorlar işte, bi ormanlık arazi olsun hayvanlar oraya götürülsün orda yaşasın ölene kadar falan. amk kısırlaştırma için 3 milyarı gözden çıkarmayan adamlar ömür boyu orda hayvan mı bakar ? kaldı ki sen kimsin ve neden hayvanların hayatları üzerinde bu kadar net bir tasarruf hakkın olduğunu düşündün ? ikinci kesim olan sahipsiz olan tüm hayvanlar uyutulsun fikrini savunan kesim hakkındaysa söylenecek söz bile yok. kısırlaştırmayı savunun da artık dünyaya gelmiş hisleri acıları olan bir varlığın öylece hayatını bitirme fikri kadar insanı önceleyen bir tavır görmedim. 21 yıldır günahı iktidar haricinde herkese kesen bi halktan başka tavır beklemek de garip olurdu zaten. belediyelerin sorumluluğu noktasında da çözümü sorumlu belediyelere ve bakanlığa tepki göstermekte değil günahsız hayvanlara düşman olmakta buluyorlar. bu ülkeye dair her şeyden etimle kemiğimle nefret ettirdiniz.


bizimki evdekileri uyuz edecek şeyleri çok iyi bilir. kardeşimin sesli yemek yiyenlere illet olma huyunu öğrendiğinden beri kuru mamasını sabahın üçünde odamızda yemeye başladı. banyodaki mamalarını gecenin sessizliğinde dık dık dık dık tırnaklarını yere vurarak tek tek odaya taşır ve katur kutur afiyetle yer. sonra odada bir bağırtı ve ardından kim bu mama kasesini yerde unuttu nidaları duyulur.


her eve dondugunuzde sevincten havalara ziplayan guzel yaratik.


bu sorunun çözülmesi için devlet büyüklerinden birinin torununun ısırılması gerekir. onun dışında olayın ciddiyetini kavrayamayacakları için çözüm odaklı adım da atmayacaklardır.


psikopatlık derecesinde hayvanseverlere denilir. bunlara bir şey denmeli. köpek ırkını insan ırkından üstün tutan bir kafa var bunlarda. bence bu tipler çok tehlikeli. insanlar çocuklarını artık bunlara karşı uyarmalı, çünkü insan ırkına karşı zerre merhametleri yok.


bu hafta örgütlenmeyi teklif ediyorum brezilyadan sivrisinek getireyim hayvan hakları var. alayimizi öldürür olur mu lan öyle şey. sinek arabasıyla her sene alayını öldürüyoruz birbirimize hastalık geçmesin diye. köpek olunca ne bu duygu sömürüsü. sanki koyun eti sığır eti yiyen ben değilim. hepiniz yiyorsunuz balığın suçu ne o zaman.


islamiyet tarafından pek sevilmeyen hayvan; "av, tarla, bahçe, sürü köpekleri müstesna olmak üzere köpek besleyen kimsenin sevabından her gün bir miktar eksilir." (buhari, zebaih, 6; müslim, müsakat, 46,50,56-58) içinde köpek bulunan eve meleklerin girmemelerinin sebebi onların pis kokmaları, pislik yemeleridir. bundan dolayı gereksiz yere köpek edinen kimse evine melek girmekten mahrum bırakılmak suretiyle cezalandırılmıştır. (nevevî, şerhu'l-müslim, kahire 1347-49/1929-30, xiv, 84; aynî, umdetü'l-kârî, kahire 1348, xv, 139) köpek besleyip de künaha giren, evi meleklerden mahrum kalan müslüman kardeşlerime duyurulur. bu iyiliği de kimse yapmaz bak.


kendilerine tapıldığını sanan kişilerin uydurduğu kelimedir


her bulduğum köpek başlığında sesim(iz) duyulana kadar haykiracagim,yeter amk sıtkı sıyrıldı milletin artık! 1 ay evvel yolda sadece karşıdan karşıya geçerken (evet tek suçum!!! bu) iri kıyım sevimsiz kangal kırması üstüme doğru böğürerek koşmaya başladı ve ben de elimde ne varsa çığlık çığlığa savurarak defedebildim. pembe kafalı kaçık kokanalar analık güdülerini tatmin edecek diye çoluk çocuk hepimiz it maması olacağız.sokakta kedi,ormanda tavşan,ahırda keçi, kümeste tavuk...hepimiz her an itlerin damak zevkine amadeyiz.yolda yürümek lüks oldu. iktidarı muhalefeti bir olmuş akıl tutulması yaşıyor.hala daha dalga geçer gibi mama ihaleleri,orman beslemeleri twitter'da paylaşılıyor.yok pati hakları bildirgesi yok saldırgan hayvanı rehabilite etmek vs...oyu da itlerden isteyin o zaman ne dersiniz? zorla milletin eline silah mı aldırmaya çalışıyorlar nedir,yavaştan iş oraya kayıyor.


sevdiğimiz herşeye tapar olduk. kedi gördüğümde kedi, köpek gördüğümde köpek, kuş gördüğümde kuş, çiçek gördüğümde de çiçek severim. bu beni herhangi bir kategoriye dahil etmez. yaratılan herşeyi seviyorum. nefretle değil sevgiyle hareket edip, nerede ne diyeceğinizi bilin artık.


hindular ineğe nasıl tapıyorsa köpeğe öyle tapan güruha verilen son derece yerinde isim. kendilerine hayvansever falan demeleri ise tam komedi. kutsal köpekler her gün zevk için kedi boğarken nerdesiniz yoksa kedi hayvan değil mi?


4-5 yaşlarındaydım, diz kapağımın altından ısırmıştı sokak köpeklerinden biri. izi hala durur... uzun süre bu travmayı atamadım üzerimden, bayağı bi korktum hayvaceğizlerden. aradan yıllar geçti, köpek sahibi arkadaşlarım sayesinde, özellikle de golden cinsi köpekler ile bu korkumu yendim. iyi de anlaştık bir süre. geldik 2009 yılına, eskişehir'in karakaya köyündeki kaya tırmanış bahçesinde iki kişi kamp yapıyoruz. bizden başka kimse yok alanda, sadece sünepe bir köpek var; gelen kampçıların artıklarıyla ya da verdikleriyle yaşamını sürdüren. yemek yapıyoruz sürekli yanımıza falan geliyor, "oğlum bak git" diye kovuyoruz. bize yetecek kadar erzağımız var zira, hatta yetmesi bile şüpheli. ama hayvan feci sünepe olduğu için götümüzden ayrılmıyor... rakı götürmüştük akşamları içeriz diye. haziran'ın sıcağında, imamın abdest suyu gibi olan rakıyı içince bizim kafalar yorgunluğun da etkisiyle iyice oldu. öylece sızmışız çadırda. ikinci geceydi, başımızın olduğu tarafa sürtünerek, boğazını parçalarcasına havlamaya başladı bu itoğlu it. biz korkuyla uyanıp, "aha yemek vermedik diye bizi sikecek bu köpek ooolm" şeklinde sarılıyoruz arkadaşla birbirimize. hafiften de ağlamaklı olmuşuz, korkudan... 15-20 saniye şoktan çıkamadık. kendimize geldiğimizde anladık ki, köpek teee anasının amında ateş yakmış olan çobanlara havlıyor. belki de kendi çapında bizi korumaya çalışıyor ama uyku ve alkol sersemi olunca biz olayı çok yanlış anladık. peşi sıra gelen gecelerde nöbetleşe uyuduk, çok korkmuştuk çünkü. çıt sesi duyunca fenerlerle etrafı falan aydınlatmaya başlamıştık, bildiğin psikolojimiz bozulmuştu... 3 yıldan fazla süre geçti, hala yaklaşamıyorum köpeklere. geçen aylarda parkta oturuyorum, yavru bi köpek ayağıma sürtündü, korkudan o bankın üzerine saliseler içinde nasıl sıçradım ben bilirim... sanırım yıldızımız barışamayacak bu hayvanlarla. böyle sahipleriyle atlayıp, zıplayan köpekleri görünce çok özeniyorum ama napak kanka kaderimizde yoğumuş!


vahim bir durum. çok fazla olduklarında insan istemsiz korkuyor sabit durmak ne mümkün kovaladıkları taktirde. saldırmaları kuduz olma ihtimali belediyeler bu konuda önlemleri ve kontrolleri sıklaştırmalı daha titiz davranılmalı.


en sadık dostken köşe bucak kaçılan bir düşmana dönüşür bazen. sahipsiz köpeklerin cirit attığı büyük ve ıssız bir caddeden işim oldukça geçiyorum. okullar açıkken bu caddeden hemen hemen her gün geçerdim. bahçede kulübesine zincirlenmiş birkaç tehlikeli köpeğin beni ürküten havlamasını saymazsam şimdiye kadar bu caddede beni yolumdan alıkoyacak kötü bir macera yaşamamıştım. geçen gün yine her zamanki gibi aklımda onlarca düşünceyle dalgın dalgın yürürken birkaç metre ötedeki köpeğin havlayarak üzerime doğru geldiğini fark ettim. yerimden hiç kımıldamadım ama çok korktum. hareket edersem üzerime daha çok geleceğini düşündüm. etrafta hiç kimsenin olmayışı da beni endişelendirmişti. sessizce karşı kaldırıma geçtim. köpek de benimle aynı tarafa yöneldi ve havlayışlarını arttırdı. bir ara dört nala üzerime geliyorken yoldan geçen bir araba sayesinde hızını yavaşlatan köpeğin bana geçit vermeyeceğini anladım. acaba köpek yolun ötesinde beni bekleyen bir felaketi bana haber mi veriyor diye mucizevi bir hayale kaptırdım kendimi. yolun kenarında bir süre bu hayalle oyalandım. sonra arka taraftan dolanmanın meseleyi her zaman çözeceğini zihnimize ilmek ilmek işleyen türk dizilerine içimden teşekkür ettim. çamurlu bir sokağa saparak caddenin sonuna doğru geldim. yolun başındaki köpekten kurtulmuştum ama bu sefer de yolun ortasına diz çöken başka bir köpekle karşılaştım. önce köpekle birkaç dakika bakıştık. bu bakışmaların bu kadar uzun ve sessiz sürmesi köpeğin bana musallat olmayacağının göstergesiydi. arkama baka baka yoluma devam ettim. tehlike geçmişti. ben sırlar dünyası minvalinde kurduğum hayallerin gerçekleşemeyeceğini ve o uhrevi müziğin arkamda yankılanmayacağını başımı yastığa koyduğumda anladım. çok dizi-film seyretmenin hayal dünyasında yarattığı yıkımın son örneğini de zihnimin karanlık bir köşesine hapsettim çünkü yaşama sevincimi devam ettirebilmem için mucizelere inanmam gerekiyordu.


en iyi bilinen semtlerde dahi geceleri sokağa çıkmak büyük cesaret işi haline geldi. özellikle yaşlılar ve çocuklara saldırdıklarını görüyorum çoğu zaman. her gece dışarıdan köpek havlamaları duyuluyor. allah gece vakti aç köpek sürülerinin arasından geçmek zorunda kalanlara yardım etsin.


yeryüzünde, size sevilmenin en yüksek dozunu yaşatacak olan tek canlı. bir fotoğraf gördüm az önce...benim kıza nasıl da benziyor... yakında ölen theodorakis'in yoldaşı... günlerdir yemiyor, içmiyor, hareket etmiyormuş myrto... bu bağı biliyorum ben... şuraya bırakayım matemdeki patilimin fotoğrafını...


bu sorunun tam adı başıboş köpek sorunu olmamalı, sokaklarda kontrolsüzce üreyen, bakıma muhtaç hayvanların sayısındaki öngörülemez artış gibi bir başlıkta inceleyemeceğimiz için bu entryi buraya yazıyorum. şehir merkezlerinde bulunan sokak hayvanları hasbelkader iyi besleniyor ve dolayısıyla uysal denebilir, şehir merkezinden uzaklaştıkça hayvanların yemeğe ulaşma durumları azaldığı için açlık ve dolayısıyla hırçınlık baş gösteriyor. stkların ve derneklerin küçük çaplı çabaları ve bireysel çabalar asla yetmiyor, çözüm ise basit gibi görünüyor: ülke çapında bir kısırlaştırma "seferberliği", bölge bölge (ister il özel idare, ister belediye) kısırlaştırmalar yapılacak ve hayvanlar ait oldukları bölgelere kesinlikle geri bırakılacak, orda ait olduğu yerde yaşamaya devam edecek. bu döngü sabırla birkaç nesil tekrarlanacak, bütçe muhakkak bulunur bu devirde. yeterki çözmeye gönülleri olsun. bu süregelen kısırlaştırmalar sonucu dışardaki populasyonda muhakkak hatrısayılır azalmalar olacaktır. itlaf gibi saçççççma sapan bir çözüm asla kabul edilemez. tahmin ediyorum ki bu seferberliğe tüm stk ve dernekler de tüm güçleriyle destek olacaktır. okullarda hayvan sevgisi bir iki dersle geçici olarak değil sürekli hatırlatılmalı, hayvana şiddetin ana kaynağı olan ailede eğitim de bilinç oluşturularak sağlamlaştırılmalıdır. ütopya değil, yapılabilir seyler bunların hepsi.


en çok istediğim taptıkları köpekler tarafından ısırılıp, bir parça kendilerinden et bağışlamaları.


top katili güzel hayvanlar. dişlerini geçirdikleri her topu patlatmaya bayılıyorlar.


buna da köpek diyorlar ya.. t-1000 bu


başıboş insan sorunu kadar sorun edilmemesi gereken bi konu diye düşünüyorum.


kendileri büyük çoğunlukla müslüman orijinli oldukları için "-tapar" son ekini kullanan grubun icat ettiği kavramdır tapma fiilinin yalnızca kendi tanrılarına yönelik gerçekleşebileceğini düşündüklerinden, entelektüel kısırlıkları nedeniyle karşılarındakini aşağılamak için başka kelime bulamayan tiplerce kullanılır. türkiye'deki modern devletimsi şeyin ifade özgürlüğünü kısıtlaya kısıtlaya mutsuz ve uzatmalı ergenleri içine sıkıştırdığı yeni anti kavramdır. eskiden en sığ kitle hemen kendi ebeveyninin milliyeti veya dinine sarılıverirdi. "türküz beaaaa misss", "müslümanız bi tek biz cennete gitcez kâfirler b*k yesin" pozisyonlarından biri veya ikisini tercih ederlerdi. akp devletinde artık türklüğün de müslümanlığın da eskiye kıyasla çekiciliğini yitirmesi üzerine ortaya yeni bir ideoloji çıkmıştır. bu ideoloji, dincilikten ve milliyetçilikten daha zavallıdır. devlet babişleri her türlü fikri yasaklaya yasaklaya bu zevata köpeklerden nefret etmekten başka bir "meşru" düşünce bırakmamıştır. "sokaktaki köpeğin bana haksız yere saldırmasından daha kötü ne olabilir?" dahice fikrinden yola çıkan bu ideolojiye göre, iradesi olanlara (insan öznelerine) kafa yormaktansa iradesi olmayan it köpeği gündem haline getirmek evladır.


bugün öğrendim ki derin bir umutsuzluğa kapıldığında intihar edebilen bir hayvanmış. kendilerini balkon gibi yüksek bir yerden atarak veya ölüm orucuna girerek bu eylemi gerçekleştirmeye çalışıyorlarmış. ne üzücü yahu! özellikle son zamanlarda yaşanan yangınları geldi aklıma bu bilgiyi öğrendikten sonra. bu yangınlar esnasında canı yanan, ailesini kaybeden, terk edilen köpeklerin hissettikleri acıyı düşündüm. sonra yakın çevremdeki çocukların ve bazı insan görünümlü varlıkların köpeklerin boyunlarına veya kuyruklarına bağladıkları telleri düşündüm. bu dünyada üzmeyelim bu güzel bakışlı hayvanları! yazık yahu! yazık!


bir hayvansever olarak ustume hic alinmadigim soz kalip. kopektapar degilim bu kadar basit. kopektapar ile ne tur insanlarin tanimlandigi bence gayet acik, onlardan biri degilsen rahatsiz olmuyorsun haliyle.


ne yaparsanız yapın sizi gerçekten sevendir. bazen çok kızdırır, bende bağırırım. sonra o kadar kızdığım için dönüp kendime kızarım. günün sonunda hiçbir şey olmamış gibi gelir, yanıma kıvrılıp uyur, horlar ... bazı anlar vardır hepsinden farklıdır: geçen gün sana küstüm deyip arkamı döndüm. "ne, nasıl küsersin, saçmalama ne küsmesi" diye yanıma geldi ve ayrılmadı peşimden ona sarılana kadar. sevgisi o kadar güzel ki... ancak bir köpek sahibi anlayabilir.