bunlar aynı kafada devam ediyorlar, çocuk parkları köpek ve köpek boku dolu. tabii ki yine chp belediyesi. edit: bunların büyük olanları köpek için. çocuk parklarını köpekler için yapmışlar resmen.


yalnız bu nefrete sahip insanların tiplemesi hep aynı kısıtlı kelime haznesi yaşanmış bir travma yaşamış ağzından salyalar akan ergenuslar . her ne kadar hayvan sevsem de size ısınamadım


çok korkuyorum köpeklerden. bizim apartmanı bir tane köpek sahiplenmiş. gece vakti bahçenin bir kenarından fırlayınca kendisiyle tanıştık. yalan yok kalp krizi geçirecektim. hareketsiz bir şekilde dururken hoşt moşt diyordum gitsin diye. sonra baktım ki baya baya sevimli bir şey ve benim totom ya da paçamla alakası yok. takdire şayan yaratıcılığımla kendisine karabaş diye hitap etmeye başladım. sabahları servis beklerken benim yanımda bekliyor, bakkala giderken peşimde, annem komşuya giderken yanında hep. tüm apartman sakinleri çok sevdik karabaşı. herkes elinden geldiğince besliyor, temizliyor, veterinere götürüyor. bir karı-koca vardı. tiplerinden ve konuşmalarından kafadan rahatsız oldukları belli. bu rahatsızlar taşınırken, organ mafyası gibi alıp gitmişler köpeği. hayvanseverliğin bu seviyesi çok korkutucu değil mi.. hayatımda ilk kez dostluk kurduğum bir köpeğin yokluğu gerçekten üzücü. sevgili hayvanseverler sokakta gördüğünüz her kedi, köpeği almayın hemen lan.


şu an yanımdaki yatağında horlayarak uyuyor. daha beş dakika öncesine kadar enerji patlaması yaşıyordu, klasik müzik açıp yatağına yatırdım. sonuç ortada :) sensiz bir hayat düşünemiyorum benim biricik dostum :)


vicdanı çoktan sikilmişlere dert olan canlı.


dün saldırısına uğradığım hayvancık. bir iş yerine ait bir köpek , kaldırımdan yürürken birden arkamdan koşup kolumu ısırdı. tabii hissedince kolumu çekip hemen uzaklaştım. montum bol olduğundan köpek ısırdığında vücuduma ulaşamadı dişleri. sadece mont ile temas etti. doktor ısırık vücuduma gelmediği için iğneye gerek olmadığını söyledi. çok şükür kazasız atlattık. bu arada benim yaşadığım olayı gören mahalleli köpeğin herkese saldırdığını falan söyledi. bunun üzerine barınağı aradığımda köpeğin toplanması için doktor raporu gerektiğini söylediler. doktor ise bu durumla ilgili kuduz aşısı başladığına dair rapor verebildiğini söyledi. yani hayvanların toplanması için paramparça olmanız gerekiyor!


iki saat kadar önce bunlardan iki tanesi apartmanımızın arka bahçesinde, artık sokakta bile değil, geldiği zamanlarda balkonumuzda ilgilendiğimiz bir kediyi parçaladı. kovalamaca seslerini duyup camın önünden koşarak geçtiklerini görene kadar yaklaştıklarını fark etmedim, o denli sinsiydi piçler. şemsiyeyi kapıp bahçeye fırlamam saniyeler sürdü. kedi hamile olduğu için son zamanlarda bizim balkon demirlerinin arasından zor geçiyordu. bir umut, ağaca tırmanabildiyse onu kurtarabileceğimi düşünüyordum. fazla kaçamamış garibim, bir sıkımlık canını saniyeler içinde çıkarmışlar. itlerin üzerime yürümelerini bekliyordum ama beni gördükleri gibi siktir olup gittiler. çok da büyük değillerdi, bana diş geçirebilecek güçte olduklarını düşünseydiler bonus olarak beni de deşmeye yeltenirlerdi belki. kendi dertlerim yetmiyormuş gibi gecenin bu saatinde hayvancağız için kahrolmuş durumdayım. netice olarak halen çözüme kavuşmamış olan bu sorunu tekrar hatırlatıp sizin de canınızı sıkmak istedim, evet. köpeklerin kedi parçalamasının yeni bir şey olmadığını veya insanların da canına kast ettiklerini biliyorum. kediye mi üzüleceğiz diye tarafıma tatava yapmaya kalkmayın o yüzden, kalbinizi kırarım. değinmek istediğim nokta, tüm bunların göz açıp kapayıncaya kadar burnumun dibinde meydana gelmesi ve hızlı tepki vermeme rağmen olanları engelleyememiş olmam. bunca felaketten sonra bile halen hayvanseverlik adı altında -ki hayvansever de değilsiniz- ittaparlık yapanların kulaklarına küpe olsun diye yazıyorum: akşamın bir vakti dışarıda olmanız gerekli. aksilik bu ya, aracınızın bagajında bir şey unuttunuz mesela. işinizi hallettiğiniz esnada ansızın bunlardan birkaç tanesini tepenizde bulmanızın hiç de imkansız bir şey olmadığını hatırlayın, olur mu? edit: ittaparlar doluştu dm kutusuna, neden şaşırmadım acaba? bak arkadaşım, aptala anlatır gibi anlatacağım: köpeklerin yeri sokaklar de-ğil-dir. köpek dediğin canlı köyde olur, bağda bahçede olur. iddia ettiğin kadar çok seviyorsan da alır evinde beslersin, müstakil bir evin varsa kapının önüne bağlarsın veya yaşadığın apartmandakilerle anlaşırsınız ve apartman bahçesine bir kulübe yaptırıp bakımını ortak olarak üstlenirsiniz. keşke son dediğim olsa, üç dört apartman bir tanesini sahiplenip ortaklaşa baksa mesela. o hayvanın bir yuvası olur. o da gelen giden yabancıyı gözler, hırsıza sapığa gözdağı verir. yapar mı yapar, evinde bahçesinde köpek bakan tanıdıklarımda çok şahit oldum. iki taraf için de win - win durumu yani. ama bizim insanımız anca kuru kuru mızmızlanmayı, şikayet etmeyi ve ağlamayı bilir; iş sorumluluk almaya geldiğinde arkasına bakmadan kaçar. bu hayvanlar tek başlarınayken o kadar da saldırgan değilken kontrolsüz bir biçimde çoğalmalarının bir sonucu olarak kalabalık sürüler halinde gezer oldular ve birbirlerinden cesaret alır hale geldiler. size bir yakınımın yaşadığı olayı anlatayım, köpeklerin ne kadar sinsi olabileceğini iyice anlayın diye. bu yakınım bir arkadaşıyla kampüs bahçesinde takıldığı esnada biraz uzakta üç tane köpek beliriyor. havlamayıp sessizce onları süzdükleri için bu yakınım ufaktan tedirgin oluyor ve arkadaşına uzaklaşmaları gerektiğini söylüyor. (bkz: havlayan köpek ısırmaz) arkadaşı ise: "bir şey olmaz, biraz sonra gideriz zaten." diye geçiştiriyor. aradan az biraz zaman geçiyor, ikisi ağaçtan meyve topluyor. dikkatleri köpeklerden uzaklaşıyor. daha sonra bu köpeklerden birini tek başına ve kendilerine biraz daha yakın bir konumda buluyorlar. yakınım kafasından masum masum geçiriyor: "üçken bir oldular, onlar da bizden korktu belki de." diye. sonra bu köpek bir yöne başını çeviriyor ve bir köpek size on köpek oluveriyor! başlıyorlar bizimkileri kovalamaya. cuma günü mesai bitimine yakın bir saat, kampüs o arada ıssız. köpekler orada onları parçalasa iki gün kimse cenazelerini bile bulamayacak. köpekler mesafeyi gittikçe kapatıyor, nefesleri bizimkilerin enselerinde. bu yakınım yakalanacaklarından emin olduğu esnada, onları bu durumdan kurtaran kişi yine onları bu duruma sokan arkadaşı oluyor. büyük bir cesaret örneği gösterip arkasına dönüyor ve daha iri bir görünüm takınıp hoştlayarak onları kendilerinden uzaklaştırıyor. ortaya çıkan sonuç: bizimkilere göz dikmişler, onları dikkatle gözlemlemişler ve kavgaya adam toplar gibi soydaşlarını çağırmışlar. bir tanesini de ava göz kulak olsun diye arkada bırakmışlar. bu süreç boyunca en ufak bir ses çıkarmamışlar. gözlerine birini kestirdikleri zaman, birlikte ne kadar da organize ve sinsice hareket eden yaratıklara dönüşüyorlar değil mi? yüz tane kediyi bir arada görünce korkmam da iki tane köpeği yan yana görsem oradan uzaklaşırım çünkü tabiatları insanı bunu yapmaya zorluyor. devam edelim, bu hayvanları çiğ çiğ etlerle besliyorsunuz. herhangi bir asgari ücretlinin bu kadar et yediği yok. hangi mama lobileri fonluyor sizi? köyde yaşamış olan orta yaşlı ve daha büyük kesim bilir: sürüyü korumakla görevli olan köpekler yal ile beslenir veya suyla ıslatılan ekmek verilir. bu, o hayvanların gücünden ve heybetinden hiçbir şey alıp götürmez. ola ki yabani bir hayvan saldırısında sürüden bir hayvan parçalandı, bekçi köpeğimiz de ganimetten nasibini aldı. o köpek oracıkta öldürülür, çünkü taze avın tadını almıştır bir kere. yakında bizzat kendisi sürüye saldıracaktır. büyük şehirlerin göbeğinde bu hayvanlar insanları parçaladı, kedileri parçaladı, kuşlara bile sardılar lan. aç oldukları için de değil, tamamen zevk için öldürüyorlar. aç kalsalardı etrafa bu kadar sarmazlardı çünkü canlarının derdine düşmüş olurlardı. sokaklarda kurt sürüsü görmek istemezsiniz, ayı görmek istemezsiniz. e bunların ne eksiği var? bunlar da birer yırtıcı. bir yılandan uzak durmak için sizi sokmasını beklemezsiniz, tabiatının buna müsait olduğunu bilirsiniz. köpekler de tabiatları gereği sağı solu belli olmayan canlılar. bunu deneyimledim çünkü siz ittaparların aksine hayvanları sevdiğim için onlarla çok zaman geçirdim ve birebir temas ettim. her yaz birlikte vakit geçirdiğim, sevgimi ve öğünlerimi paylaştığım kampın köpeği (ufak tefek de bir şeydi, bir dachshund olması lazım); ellerimin altında tam bir sevgi yumağına dönüşmüşken bir anda parmağımı dişledi. parmağıma kilitlendi ve uzun süre bırakmadı, elimi çekmek için zorlasaydım çenesinin uyguladığı basınçla parmağımı koparırdı. çevredekilerin müdahalesiyle kurtulduk neyse ki. aşılı bir köpek olmasına rağmen tedbir olarak üç doz kuduz aşısı yedim küçük yaşımda, hastane kontrolleriyle heba oldu yaz tatilim. bu durum hayvanlara olan sevgimi değiştirmedi, bana hayvan sevgisinden bahsetmeye kalkmayın o yüzden. buna rağmen de söylüyorum: başıboş köpekler ülkenin en büyük sorunlarından biridir. derhal çözülmelidir. edit 2: ayaklarınızı sokaklardan kesen arabalarınıza ve oturduğunuz güvenlikli sitelerinize bel bağlayıp insanların ve diğer hayvanların maruz kaldığı terörizme -bunun adı köpek terörüdür- dair en ufak bir fikriniz dahi yokken kimseye ahkam kesmeye hakkınız yok. al sana bak da ekmeğinde olan aç ve masum köpkeler, sabahın erken saatlerinde dükkanını açan bir hanımdan nazikçe (!) mama rica ediyorlar. bu sevgi dolu anlar bu şekilde kameraya yansıyor. bak mesela da amcayı o kadar sevmişler ki bir türlü peşini bırakmak istememişler. vızır vızır arabanın geçmekte olduğu bu yolda da karşıdan karşıya geçmeye çalışan abimize ne kadar tatlılar! bir tanesinin içi bir hoş olmuş hanımefendiyi görünce, zincirlerini koparmış ve başlamış şamataya. sahipliymiş belli ki, derdi açlık olmasa gerek. oyun istemiştir olsa olsa, başka ne olacak canım? kendilerine dayatılan bir iki kaynağı okuyup süslü ve ağır kelimeler kullanarak başıboş köpek romantizmi yaptığı için diğer herkesten daha zeki ve hayvansever olduğunu düşünen, başıboş bir köpeğin hayatının diğer herkesinkinden üstün olduğunu iddia edecek kadar şuurunu yitirmiş olan ittaparlara benim de acı ama realist bir çift lafım var: parkta oyun oynayan küçük bir çocuğun; her gün kar kış demeden sabah akşam endişe içinde okuluna ve işine gidip gelen yüzbinlerce gencin, annenin, babanın; halen çalışmak zorunda olan bir yaşlının; hatta bir kedinin hayatının yanında sizin aptal ve değersiz hayatlarınızla itlerinizin hayatının esamesi bile okunmaz. alayınızı toplasak bir tanesinin tırnağı dahi edemezsiniz. o kıt akıllarınızla milletin dm kutusunda havlayacağınıza gösterin hayvanseverliğinizi de başıboş köpeklerin çektiği acılara bir son verin madem. ama sizde o yürek yok. savunma olarak gündemin odağını kötü niyetli insanların yarattığı tehlikelere çevirmeye çalışmanız, başıboş köpek sorununun yok sayılmasını sağlayamadığı gibi acınası ve beyhude bir dikkat dağıtma çabası olmaktan öteye gidemiyor. en az eleştirdiğiniz insanlar kadar kötü niyetli yaratıklarsınız. insanlara, kedilere, kuşlara ve savunduğunuz köpeklere bile düşmansınız. genel güvenliği kasten tehlikeye atmak, kasten ve planlayarak adam öldürmek ve cinayete teşebbüs suçlarından dolayı devlet sizi kodese tıkmalı. iflah olmaz birer ruh hastasısınız.


lan yazılanlara baksanıza sizi mi sevecez köpekler varken . saçmalamayın


ıssız bir adaya düşse yanına alacağı 3 şey 2 sokak köpeği bir de köpek mamasıdır.


yaşamlarını izleyip kendime dersler çıkardığım duyarlı hassas canlılar.


ege üniversitesine arkadaşımın oğlunu sınava götürdük bir pazar günü utancımdan kıpkırmızı oldum. ve dahası bunu normal sayan bir halk herşeyi normal sayar. sahada beteri çok kıymetli hocaların kapalı beyin ameliyatı ( stroke türkçesini unuttum) yaptığı koridorun az ilerisinde aynı koridorda kahverengi köpek geziyordu. sedyesine kedi koyup seven kırık çıkık doktorunundan bahsetmeden geçemem. daha sonra oraya siz uzanacaksınız kağıt yenilense dahi alerjisi olan insanlar var. izmir demişler. izmir türkiye'nin en geri kalmış yeridir sadece izmirlilerin haberi yok atatürk ile kandırılmaktan kör olmuşlar. mini etek giymek medeniyet sayıyorlar. bak her gün yüzlerce tanga giymiş güneşlenen kadının arasındayım medeniyet ne kıyafet ne de köpektir. ınsana değer vermektedir. nah çözer türkiye bu sorunu


türkiye cumhuriyeti'nin en büyük milli güvenlik sorunlarından biri. bugün ilk defa bu sebepten cimer'e yazdım. bu saatten sonra bana veya hiç tanımadığım bir canlıya (insan, kedi hele ki çocuk) bir itin saldırdığını görürsem önce o iti, varsa o itin sahibini, sonra o iti besleyip sokağın mahallenin başına bela eden ittaparı sakat bıracağım. al sana bahane, devlet benim şikayetim ve yalvarışıma rağmen canımı koruyamıyorsa ben canımı korumak ve tehlike ile bereber tehlike kaynağını bertaraf etmek zorundayım. merhamet ettikçe merhamete muhtaç hale geliyoruz. hele de bir itten merhamet bekliyoruz. itinde sahibininde anasını sikerim olur biter. benden merhamet yok bu saaten sonra.


bu bir aşağılama sıfatı. fakat bu insanlar kendilerini aşağıladıklarının farkında değiller. evet her canlının eşit yaşam hakkı var. kediyi, köpeği herkes seviyor. (eğer sadist değilse) fakat şu bir gerçek ve bu tanıma uyan (ben onlara aşırıcı demek istiyorum) kişiler köpeklerin doğasında bulunan sürü halinde dolaşma ve bölgesini savunma olayını yok sayıyor. sen bişey yapmazsan onlar da sana bişey yapmaz diyor. yok öyle bişey. hayvan bu arkadaşım. mantık yok. iç güdü var. sürü psikolojisi var. alfa var, beta var falan var filan var. bu hayvanların içgüdülerinde her ne kadar nispeten körelse bile hala avlanmak var. kabul etmeseniz bile golden retriever bile saldırgan bir canlı olabilir. sokakta yaşayan köpekler için içinde bulundukları sürüler onların ailesidir. bu ailenin lideri alfa denilen liderlik vasfı yüksek, agresif, sürüde bulunan diğer köpeklerin kendisine kayıtsız şartsız itaat etmesini isteyen köpektir. bu lider daha bebeklikten kendini belli eder. köpeklerin de bir kişiliği vardır ve her köpek farklı bir kişidir. aynı şartlar altında aynı ilgi ve özenle büyütülen iki farklı köpek farklı karakterde olabilir. ama bu aşırıcılar bu gerçekleri kabul etmiyorlar. sanki her köpek uysal, kendini sevdirmek için size sırnaşan, hayatta ki tek amacı insandan sevgi görmek olan canlılar sanıyorlar. o köpekler bebekliklerinden bu yana sokaklarda büyüyor ve ne yaşayıp ne öğrendiklerini bilmiyoruz. başlarına kötü bir tecrübe geldiği zaman bu onların sınırlı zekaları ile bir anı olarak hafızalarında yer ediyor. birkaç örnek vereceğim; şirketimizin bir bekçi köpeği vardı. köpek alman kurdu. k9 gibi atik, akıllı, korumacı vs tam bir bekçi köpeği. bu köpek bahçeye giren kişilere zaman zaman hırlıyor, zaman zaman hiçbir şey yapmıyordu ama bir kargo firmasının hangi kuryesi gelirse gelsin zincirini koparacak gibi saldırıyordu. yoldan o firmaya ait kargo aracı geçtiğinde bile hayvan çıldırıyordu. aynı marka model araçlara değil o firmanın kamyonetlerine ve o firmanın kuryelerine. belli ki o firmanın bir kuryesi ile pek hoş olmayan bir tecrübesi var. peki diğer kuryelerin suçu ne? onlarda saldıra uğruyor bir örnek daha vermek istiyorum. bizimle birlikte iş yapan partner bir firmanın köpeği. bu sefer köpek koli (evet bildiği lassie) cinsi bir köpek. herkes bu türün ne kadar sevimli, oyuncu, akıllı olduğunu bilir. bu hayvan daha küçükken şirket sahibinin evinde beslediği bir köpekmiş. köepk bir şekilde bir deri rahatsızlığı yaşıyor. tüylerinde, derisinde bir sıkıntı oluşuyor. derisinde yaralar oluşuyor. bir veteriner getiriyorlar ve veteriner hayvana yaklaşıyor. seviyor, okşuyor. ve kaçamayacak şekilde tutuyor, severken ederken elindeki ilacı hayvana uyguluyor. köpeğin ne kadar canı yandıysa o ilaçtan ciyak ciyak bağırıyor. sonuç olarak iyileşiyor ama unutmuyor. bu köpeği adam artık evinde değil şirketinin bahçesinde bakıyordu. neden mi? çünkü köpeği sevdiğin anda çıldırıyordu, saldırıyordu, ısırıyordu. köpekle oyna, koş her şeyi yap ama elini sevmek için yaklaştırdığın anda film kopuyor. yani kendi halimizde yolda yürürken köpekler saldırıyor ya onun için mantıklı bir sebep aramıyor köpekler. iç güdüleri devreye giriyor ve güm! sebepsiz yere paramparçasın. sonra korkudan eline taş, sopa alınca, ya da köpeklere doğru hamle yapınca vay efendim hayvan düşmanı. durayım da *ötümden bir ısırık alsın. o yüzden köpeklere toz kondurmayan arkadaşlar olay hiç sizin hayal dünyanız gibi değil. biraz mantıklı olun. sokakta başı boş gezen köpekler tehlikelidir. başka bir açıklaması yok bunun. yoksa diğer insanlar köpeklerden ya da kedilerden nefret etmiyor ama başı boş köpekler zamanla sürüleşiyor ve içlerindeki saldırgan olan bir tanesi bu sürüyü güdüyor. haliyle daha da büyük bir tehlike yaratıyorlar. şunu anlayın.


top oynama konusunu biraz zor çözdü bizimki.. ilk başlarda topa pek ilgisi yoktu, sonraları yakaladığı topu getirmeyi öğrendi ancak bir türlü geri vermeye ikna olmuyodu.. sonraki aşamada, getirdiği topu çok sevdiği ödül mamasıyla değiş tokuş yapmaya başladık.. bildiğin ödül mamasıyla takas edebilmek için yakalıyodu topu, sonra da getirip emmi gibi takasa veriyodu, mamayı alıp gidiyodu.. şimdi iyice top delisi oldu.. topu yakalayıp, getiriyor veriyor elime ama ödül mamasını almıyo artık.. bildiğin mesaj veriyo bana; "ödül için yapmadım ben bu işi" diyo, "ağzımın suyu akıyo mamaya ama almıycam" diyo.. "fakir ama gururluyum ben" diyo.. "oyun önce gelir" diyo.. epey bi süre oynuyoruz, yorulunca gelip oturuyo yanıma, ödül mamasını o zaman toptan alıyo.. peşin satan esnaf rahatlığında, eliyle tuta tuta yiyo.. "kürdan yok mu?" diyo.. "yok" diyorum..


her gün onlarca insanın çocuğun küçük memeli ve kuşun ölümüne sakat kalmasına yol açmak insanların ulaşımını sporunu engellemek vicdan olmuş hahah ilahi itperestler.


kehribar. yeni arkadaşım. o kadar arkadaşız ki dün bankta otururken gelip sırtıma ellerini koyup cee yaptı bana. utanmasa gözlerimi kapatıp kimim ben oyunu yapacak! serseri! kediler evet de oldum olası köpeklerle ayrı bir bağım vardır. kedi tarihim yeniyken köpek tarihim bebekliğime uzanır. ve bir kere sevdiğim köpek üzerime tırmanıp benle oynamak ister. ve canım yamanım, boynuma sarılışını hâlâ anıyorum. yaşıyorsan şayet umarım iyi bir yerdesindir. seni çok özledim.


yıkandıktan sonra tir tir titreyen, cep telefonun titredigini sanmanıza sebep olabilecek hayvan.


hayatımda gördüğüm en asalak topluluk konusunda malum parti seçmeniyle yarışan kitle. ağır psikolojik rahatsızlık belirtisi de olabilir, dalga geçmemek lazım.


bakın engelli insanları ısırıyorlar, hayvan dernepi üst sorumlu kişilere koltuk degnekli kız arkadaşıma saldırdılar dedığımde hiç oralı olmayıp engellemişlerdi... bazıları rant sever...


ankara'da çankaya'da da olan sorun. sancak mahallesi'nde 10 civarında köpek çılgınca dolaşıyorlar. bir hayvansever olarak hayvanların esenlik içinde yaşamasını isterim ama insanlar için tehlike oluşturan bu başıboş hayvan sorununun da çözülmesi gerektiğini düşünüyorum. ankaranın göbeğinde, 5 aylık bebeğimle markete giderken nereden köpek sürüsü çıkabilir, yakına gelirlerse saldırırlar mı korkusu yaşamak gerçekten üzücü.


çocuğu okula götürmek için beyzbol sopası siparişi verdim. çünkü yol üzerindeki sokak köpeklerinin saldırıp kovalamasından bıktım. beyzbol sopası evet...


bu canlı hakkında uzun uzun yazmak istiyorum aslında. gerçi tüm entrylerime o amaçla başlıyorum ama daha sonunu getirdiğim olmadı, sıkılıyorum yazarken. konuşunca ne güzel, pat pat anlatabiliyorsun istediğini de; yazmak çok sabır isteyen bi'şey.. neyse konumuz köpekler. köpek aşığı bi' adamım ben. küçüklüğümden beri köpeklere karşı tarif edemediğim bi' sevgi besliyorum. a'dan z'ye her "cins"ine karşı.. hoş ben ırk demeyi tercih ediyorum. her "cins" aslında bir ırktır ve her ırkın kendine has karakteristik özellikleri vardır. köpek dediğimiz canlı için bi'çok söz söylenir. sadık, dost, sevimli, koruyucu, korumacı vs.. bence en önemlisi ama anlayışlıdır. ben hayatımda anlayış özelliğini bi' köpeklerde, bir de atlarda gördüm. her canlı anlayışlı olamaz. ya bu canını yediğim köpeklerin hepsi ama hepsi (bugüne kadar çok sayıda köpekle muhattap oldum) anlayışlı birer canlıydı ya. her defasında şaşırıyorum, nasıl olur diye. ya mesela şimdi köpeğiniz dışarı çıkmak istiyor ve siz de çıkamıyorsunuz o an.. işte o zaman köpek önce çok ısrarcı olur ama sonra, sizin durumunuzu anlayarak, "ya tamam canın sağolsun" moduna girip hiçbişey olmamış gibi hayatına devam eder. aynı şekilde küslükler de öyle.. köpeğiniz size küser, ama 10-15 dakika sonra yine o anlayışı gösterip yanınıza gelir. kimisi köpeklerin salaklığından/yüzsüzlüğünden bahseder bu durum için ama işin aslı gerçekten öyle değil. hissedersiniz o "iyi niyeti". köpeklerden hastalık derecesinde korkan insanlar da var mesela.. çok iyi anlıyorum onları ve asla "ya bişey yapmaz valla bak :)" triplerine girmiyorum. dışarıda birisi "çok korkarım ben" dediği zaman, köpeğimi yanıma çağırıyorum ve o kişiye daha fazla huzursuzluk vermeden devam ediyorum yoluma. ama bu işi abartıp, feryat figan bağıranlar da var, ha işte onlara uyuz oluyorum. o bağırman yüzünden ben bile tedirgin olup sinirleniyorum.. bi' de köpeği düşünün o zaman. ya yolda bile akli dengesi bozuk bi' adam fevri fevri hareketler bulunup bana yaklaşıyorsa yumruğumu hazırlıyorum "nolur nolmaz" diye.. deli ya, sağı solu belli olmaz mantığında.. e köpekler de bu korkma işini abartan insanları ahanda o deli gibi görüyor. e haliyle korumacı tarafı ağır basıyor ve yeri geldiğinde saldırabiliyor. bi' kere köpek asla durduk yere saldırmaz. bak bi' laf var "bana dokunmayan yılan bin yaşasın" diye. bu laf sanki köpekler için söylenmiş bi' laf ya. bir insan, bi' köpeği gerçek anlamda görmezden geliyorsa, o köpek istediği kadar agresif olsun bi'şey yapmaz, kendi halinde takılır. ama insanlar alışmış bi' kere.. köpekler köledir, sahibinin lafından çıkmaz; son derece eğitimli birer askerdir.. öyle değil işte. köpek de canlıdır ve belli bir karakteri vardır. hoşlanmadığı kokular, sevmediği simalar vardır köpeklerin. ya da nefret ettiği el kol hareketleri vardır.. sen şimdi o köpeği "tanımıyorsan" ve her köpeğe davrandığın gibi bodozlama bi' şekilde selam vermeye çalışıyorsan o köpek sana hırlar, havlar ve en sonunda seni ısırır.. böyleleri de var sahiden.. son derece iyi niyetle köpeğe "ayy canım dur bi seveyim" mantığında yaklaşıp, köpeğin aniden hırlaması sonucu üçbuçuk atanlar.. yav hele bi' dur, bi' tanışsaydın köpekle? bu ne samimiyet? önce bi' elini koklat bakalım, bi' tepkisini ölç köpeğin.. belki o gün modunda değil, yatağından ters kalktı? kimseyle de muhatap olmak istemiyor belki o gün? onu anlarsın zaten.. anlamayacak kadar da "acemiysen", ısrar etme derim. bir de mesela sokak köpeklerinden nefret eden bir güruh var. onlara da bi'şey diyemiyorum. haklılar. sokaklarında köpek istemiyorlardır, korkuyorlardır, iğreniyorlardır vs.. şimdi kalkıp mahalleli sokaktaki köpeklerin toplatılmasını istiyorsa ben kalkıp "hainlerrr, vicdansızlar!!!11" diyemem.. o da sonuçta yapması gereken şeyi yapıp "ilgili yerlere" talepte bulunuyor. ha işte o talebi usulüne uygun yerine getirmeyenler canlı canlı yansın. o yine ayrı bi' konu. bu insanlardan çok "yanması" gerekenler varsa o da telefon alır gibi köpek alanlardır. o insandan gerçekten korkarım. hani köpek alıp 2 sene sonra "off bakamıyorum yha, satayım/vereyim" diyenler var ya.. bi' iki sene daha geçtikten sonra tekrar köpek alır işte.. telefon gibidir onun için. modası vardır bu işin. o ara cadde'de moda olan bi' köpek vardır ve illa almak ister bu kansız.. neyse. köpek iyidir, köpek anlatılmaz yaşanırdır ama köpek sevenler de bazen işin bokunu çıkarıyor gerçekten.. "ben rahatsız oluyorum tasma takın" diyen insanları bile "hayvan katliamcısı" olarak damgalıyorlar bazen.. bu iş de ırkçılığa döndü anasını satayım.. hani zenci biri işten çıkarıldığında "zenci diye işten çıkardı faşist" muhabbetine benzer.. halbuki işten çıkarılan yarardan çok zarar verdiği için çıkarılmıştır ama iş işten geçmiştir. vay be bu kadar yazacağımı tahmin etmezdim ha, sabırlı davrandım valla, aferin bana. ha son sözüm: sahilde köpekleriyle kız tavlamaya çalışan bebeler, etmeyin. vermiyor kızlar öyle. en fazla seni de o köpek gibi sever "ne şeker şeysin diye".


buyrun benim. ek olarak (bkz: keditapar) (bkz: kuştapar) (bkz: ağaçtapar) (bkz: doğatapar) buradaki yazarların birçoğu için insan tabiri kullanıyorsa varsın benim adım da bunlardan biri olsun çok da fifi. cahillik ölüm sebebi olsa son entrysinden sonra can verecek bu kadar insan ekşiye nasıl doldu acaba. vay efendim neden köpektaparlar barınaklara gitmiyormuş, bak onun karısı gidiyormuş. hangi barınakmış acaba o. birşeyi savunacaksınız bari açın da bi araştırın. bu ülkede hayvanseverler barınaklara hep girmek istediler. ülkenin önde gelen dernekleri ve aktivist gruplar belediyelere işbirliğini, gönüllü iş gücünü hep teklif etti. kapılara kilitler vuruldu, tomalarla insanlar püskürtüldü. düşünsene ücretsiz gelip bok temizleyecek insanı neden istemezsin? çünkü bir şekilde kaçak girilen her barınakta açlıktan birbirini yiyen köpekler, kendi dışkısı üstünde yatan hasta köpekler, zehirler, toplu mezarlar ve kokuşmuş cesetler görüldü. bunlar medyaya yansıyan şeyler. hayvanseverler barınaklara gitmiyor da bunlar nasıl ortaya çıktı acaba? (bkz: elazığ barınağı) (bkz: ordu barınağı) (bkz: beykoz barınağı) (bkz: diyarbakır barınağı) (bkz: konya barınağı) ve birçoğu... mesela günlerdir keçiören barınağı önünde bekleyen insanlar var. savunduğunuz şeyle alakalı kurgular içine girip, yalanlar söyleyince daha inanılır olmuyorsunuz. sadece savunduğunuz şeyin saçmalığını örtmek için yalana ihtiyacınız olduğunu gösteriyorsunuz. bu canlar üzerinden saçma sapan kurgulara ve yalana başvuran kim varsa iftirayla sınanmaları dileğiyle.


"türkiye'de çocukların ve güçlü kuvvetli olmayan insanların sokaklarda gündüz vakti dahi dolaşması, başıboş köpekler yüzünden gayet tehlikeli hale gelmiş. çocuğunuzun elinden tutmadan, tedirgin olmadan yürüyemiyorsunuz. at kadar hayvanlar etrafta cirit atıyor. geceleyin veya tenhalarda filan korkmadan gezmek zaten imkansız. köpeklerin yaraladığı, öldürdüğü, kaza yaptırdığı bir sürü insan var. tüm bunlara rağmen, kendine hayvansever diyen bir güruh, köpekleri besliyor, ne pahasına olursa olsun sokaklarda kalmalarını savunuyor. bu arkadaşlara göre çocukların, yaşlıların vb. etrafta serbestçe dolaşamamalarının bir önemi yok. herkes, afrika düzlüklerinde gezmeye çıkar gibi, sokağa çıkarken vahşi hayvanlara karşı önlem almak zorunda. bunu 'normal' sayıyorlar. bizim kadar, vahşi hayvanların da yerleşim yerlerinde yaşama hakkı varmış, öyle diyenler var. "bana hiç saldırmadılar ki!" diyen var (zeka geriliğine açık işarettir). türkiye'de sokak köpeği problemi eskiden de vardı, ama aklın mantığın dışına bu kadar çıkıldığını hatırlamıyorum. özellikle de kendine 'modern', 'şehirli', 'batılı' diyen birtakım insanların, kendilerinin ve başkalarının sokakta tedirgin olmadan, saldırıya uğramadan yürüyebilme özgürlüğünü hiçe saymaları inanılmaz. hiçbir uygar avrupa ülkesinde böyle bir saçmalık yok. bu ucuz 'hayvansever'lik tripleri bunlara vicdan mastürbasyonu ve toplumca aklanma, 'iyi insan' imajı çizme imkanı sunuyor olabilir. veya mama satan firmalar çok sıkı bir lobi faaliyeti yürütüyor, bunlar da oradan komisyon alıp yollarını buluyorlar, bilemiyoruz. velhasıl; kokuşmuş, ahlaksız, tamamen akıl ve mantık dışı bir şeyler var bu işte. ama akıldışılığın bu kadar çok ateşli savunucusu varken bir şey tartışabilmek mümkün olmuyor. "çocuk öldü" diyorsun, "aslında saldırgan değil, oyun istiyor" filan diyorlar. insan delirir."


tavuk öldürdüğü için öldürülebilen hayvandır bizim buralarda."tavuğun canı can değil mi"babında konuşanlar olmuş, elbette can. ama iç güdüleri gereği, belki aç kaldığı için can alan bir köpekle,çağırır çağırmaz koşup gelen, çağrıldığı için mutlu olup kuyruk sallayan, peşinden uslu uslu gelen bir köpeği tutup ahıra kapatıp boş bir vaktinde gelip vuran, bunu da tavuğunu çok sevdiği için değil, tavuk ticari bir mal olduğu için haklı gören adamı aynı kefeye mi koyalım.?


sokak köpeklerine yapılan saldırı haberlerine yaptıkları yorumlar korkunç olan, insan ve toplum düşmanı kişiler


evcilleştirdiğimiz hayvanlar. bunlar ilginç olabiliyor. bilenler bilir, orada bulunup da dikkat etmemiş olanlar için bir şey paylaşmak istiyorum. izmir bornova meydanda bir köpek var. hep aynı tipte arabalara havlıyor. rengi ve tipi birbirine çok benzeyen diyeyim. bu köpek grupta alfa muhtemelen. bu havlayınca diğer köpekler de bununla koşup havlıyor. kim demiş hayvanlar aptal diye. gözlemleyin bu köpeği dediğim gibi olduğunu görecekseniz. eşimin çalıştığı yerde çok tatlı bir köpek var. arada gidiyorum iş yerine. sabah arabadan indik, bizi uzaktan gördü. koşuyor bize doğru. ben eşime geldi zannettim. direkt bana koşuyormuş. sevildiklerini gerçekten biliyorlar. azıcık seviyorum. zaten yuvarlanıyor hemen göbeğini açıyor. allah'ım korusun çok tatlı, akıllı bir şey. sırtıma atladı iki üç sefer. peşimden koşmaya devam etti. keşke alacak yerim olsa da alabilsem. o kadar sevgi dolu. sitede herkese gidiyor kendisini sevdirmek için. bu kadar insanlara alışık olması kendisi için ne kadar iyi bir şey bilemiyorum. sonuçta kendisine zarar verilmesini kolaylaştırıyor. para verilip alınıp sokağa atılan canlardan birisi olmalı. bir cinse çok benziyor ama şu an hangi cins olduğunu bilemiyorum.


çok büyük bir günaha giriyorsunuz. insanlara köpektapar, aşıtapar gibi isimler takmak çok yanlış bir iftira. köpek sevenlere kinofil demek daha doğru olur. ya da finofil :) diğer türlü insanlara köpektapar dediğinizde gerçekten tapmayıp sadece seviyorlarsa başınıza iş açılır.


kakasini yaptiginda cizgi filmlerdeki gibi hafif bir duman cikar. bu durum soguk gunlerde bariz fark edilir. bunun bile hastasiyim. kakalari bile sicacik lan. kopeklere asik olmam icin bir baska neden iste.


köpek gerçekten çok farklı bir hayvan.bazen bir bakışında için gidiyor.kızacağın zaman o bakış beni mahvediyor.ona kızdığım için kendime kızıyorum.hiç kıyamıyorum ya.inanılmaz bir bağ o aradaki.


bugün bir kez daha anladım ki insanoğlunun kesinlikle hak etmediği kadar güzel bir canlı. bizim için çok saf, çok sevgi dolu, çok iyiler. bugün o gariban yavrucağı ezerken fren bile yapmaya tenezzül etmeyen o kadın, çocuk sahibi olacak ve kendi gibi evlatlar yetiştirecek. benim ise o masum sokak köpeğinin bağırışları, ağlamaları hiçbir zaman aklımdan çıkmayacak. ona zarar vereceğiz diye o yaralı halde bile bize güvenemeyen köpek de bizim ayıbımız olsun.. belki de fazlayızdır bu dünyaya.


buyrun, sevgi dolu dilsiz kulların marifetlerini izleyin: --- spoiler --- 18+ --- spoiler --- başıboş köpekler insana da, kediye de, köpeğe de zarar. sorunun çözülmesi için daha ne olması gerekiyor?


elinde bir mama kabı gezer yine kapı kapı köpektapar onun adı pisliği de cabası al besle evinde gece yatsın seninle biz sevmedik tipini haydi gel al itini insan gitsin köpek gelsin mama verelim sevap gelsin bakarsın cennete olur kapı köpektapar onun adı her yer oldu pislik köpektapar sevmez temizlik pislik temizlemek zaten kerizlik insan gitsin köpek gelsin diye hazır cevap ey allahım cennete girelim var bu kadar sevap kemik suyunu da koyalım olsun sana kebap dernek desen hazır kamera dersen var al evine besle dersen ona da bir cevabım var arkamda yasa var dernek kamera var mama var köpeklere taparım ben yoluma bakarım pislik, ilaç, kısırlaştırma dersen uzarım çok karşı çıkarsan bak derneği ararım


ne olmuş yani hayvan hastane aciline tedaviye gelmiş. sonrada gecerken kanlı sargı bezi görüp yalamış. direk yaralilarimi yalasaydi? ya da gopta sahibi bıçaklı saldiriya uğramış. hayvanda hastaneye getirmiş. arada bekliyor. ne varki bunda? şaka lan şaka. acili önündeki guvenlik ne işe yariyor acaba? kosede sigara tüttürüyor garanti. hadi kışın soğuk anladik iceri aliyorlar. alınmaması gerekiyor tabiki. yazin ne işleri var icerde? yazinda serinlesinler diye aliyorlar heralde.


görüleceği üzere hastaneleri de işgal etmeye başlamışlardır. görüleceği üzere artık sokaklarda üçlü beşli halde değil 40'ar, 50'er adet çete şeklinde gezmekteler. şu iki durum da çok açık gösteriyor ki, iki sevip, mama yedirerek vicdan mastürbasyonu yapan çığırtkan teyzelerin ve bunları gaza getirip mama üzerinden dünyaları kaldıran şerefsizlerin ülkeyi getirdiği seviye hindistan'dan öte bir hal aldı. devletimiz de sağolsun seçimlere kadar el mahkum seyirci kalacak. malum oylar düşüyor. içlerinden akp'ye oy veren çok az da olsa bu çığırtkanların çıkaracağı gürültüden dolayı kamuoyu tepkisi çekip oyları iyice düşürmemek için galiba bu sorunu görmezden geliniyor. ya da üst kademelerde birileri de nemalanıyor diyeceğim artık. başka bir açıklama göremiyorum çünkü şu zavallı tabloya.


kendi evcil hayvanı haricinde bir hayvanın hayatı, yaşam koşullarına ve psikolojisine kendi türünün üyelerinden daha fazla değer veren birinin akli dengesinin sağlıklı olmasına ihtimal vermiyorum. evrimsel psikolojiye de uymaz, toplumsal etik değelerlere de... hayvanseverlik ve feminizm bizim ülkede çok yanlış anlaşılıyor gibi geliyo bana. savunmakla ilahlaştırmak; değer katmak ile yozlaşmak birbirinden ayrı şeyler, bunları karıştırmayın.


altında onlarca engellenecek bir sike derman olmayan, hayattaki tek vasfı anasının şeyinden çıkmak olan, boş gezenin boş kalfası, kendi kitlesinin cümlelerini bilfiil tekrar eden, muhtemelen akp sevdalısı bir sürü aptal bulabilirsiniz. sırf bu bile köpeklerin ortalama bir insandan daha faydalı olduğunu gözler önüne seriyor. not: sokak köpeklerinden çekinen, her canlının yaşam hakkı olduğunu savunan, vegan değil, feminist, fatihterimsporlu, 10.000 dolar maaş, 22 cm, kassız, kel, göbekli, fifa oynayan erkek.


üst girilerde de görülebileceği gibi hayvan düşmanlarını kudurtmuş olan topluluk. nam-ı diğer, köpektırsar-savar. hayvan düşmanlığında son yıllarda gözlemlenen ciddi artış, ülkede akp ile birlikte yükselişe geçen cehalet, ben merkezcilik ve ülkenin araplaşması ile doğru orantılı. kendinden başkasını düşünmeyen bu zihniyet zaten şan, şöhret, gösteriş ve paraya tapan siyasal islamın yıllardır süregelen kutuplaştırma politikasının da temel dayanağı. aman ılık götüme zarar gelmesin, yemeğimi sokak köpeğine verene kadar çöpe dökerim diyen oksijen israflarından ne hayır gelir ki bu dünyaya? bugün insan dışındaki canlı yaşamını yok sayan bu hastalıklı zihniyet, gün gelir eşine dostuna da siktiri çeker. yazık bu güruhun çocuklarına. geleceğin potansiyel suçluları hepsi... toplumun tüm bu hayvan düşmanı ve sevgisiz büyümüş cahillerden soyutlanmasını diliyorum.


faşizmden sonra dünyanın beslediği en büyük tehlike; sjw. başıboş sokak köpeği krizi, bu klinik mizojenist saykolar yüzünde çözüme kavuşmuyor.


birileri tarafından ciddi ciddi fonlandıklarını düşünüyorum.kelimelerle anlatılacak gibi değiller.hadi insan sevmiyorsunuz anladık ama küçücük çocukları köpekler tarafından parçalanmış,kan içinde görünce hiç mi vicdanınız sızlamıyor?sokak köpeği gibi tabirlerin en yakın zamanda tarihe karışmasını dilerim.köpeklere de bayılırım ama kimsenin evladından önemli değiller.


bir hayvansever olarak bu kelimeden rahatsız oluyordum. taa ki mahallenin parkında kızım çocuklarla oynarken bir olaya şahit olana dek. bu arada bölgedeki köpek sahipleri de bizim parkı kullanıyor köpekleri oynatmak veya çiftleştirmek için. birkaç sahipli köpekle sokak köpekleri bir gün çok fena kavga edip birbirine girdi, köpek sahibinden biri köpeğin tasmasını kaydırağın merdivenlerine doğru çekerek saldıran köpeği de o tarafa yönlendirdi. yaklaşık 2 yaşındaki küçük çocuk oynuyordu o sırada ve çok korktu, çocuğun annesi köpek sahibine çocuklar korkuyor dikkatli olun lütfen deme gibi bir gaflette bulundu, tabi köpektaparaçtı ağzını yumdu gözünü, sesini diğer sokaklardan rahatlıkla duyabilirsiniz, dinlemeden sürekli bağırıyor ardı arkası kesilmiyor, hiç alakası olmayan cümleler kuruyor, onlar da bizim çocuklarımız siz çocuklarınızı evde tutun biz köpeklerimizi rahat rahat çıkartamıyoruz gibi saçma sapan argümanlar savuruyor… aynı kadın başka bir gün yine parkta yandakine anlatıyor dün gece köpeğim kaçtı 5 gibi bulunca nasıl dövdüm çok fena ağlattım, ağzından salyalarından öperek anlatıyor bunları. madem seviyorsun nasıl öyle dayak attığını gururla anlatıyorsun? uzun zamandır böyle antipatik bir kadınla karşılaşmamıştım.


uyutmak yerine öldürmek kelimesini kullanarak bizleri yıldıramazsınız. acil servislerin yükünü hafifletecegiz. dedelerimin şehit olduğu bu topraklarda bisiklet sürmek parklarda oynamak çocuklarımın hakkı. devleti milyonlarca vurulan kuduz aşısı yükünden kurtarıp trafikte kazaların azaldığını göreceğiz. benim vergim köpek bakmaya gitmesin. köpek sahiplerine çevre vergisi ve tüm köpeklere de kısırlaştırma gelecek. kiracı iken zam oranını devlet belirlesin diye ağlamayı biliyorsunuz. tüm sahipli köpeklere kısırlaştırma zorunlu olacak. orman köpek dolu. ve hep süslü püslü köpekler. yeter 3 tane sahiplendim. bize hayvansever numaraları atmayın. başka kapıya.


köpeklerle çözülemeyecek olan sorundur. milletçe köpek yüzünden birbirimizi yemediğimiz kalmıştı. köpek düşmanlığı ya da köpek düşkünlüğü ile çözülecekmiş gibi insanlar tartışıp duruyor. köpek neden kuduz aşısı neden yok? neden bunlar aç sokakta? kim çözecek? yerel yönetimler başka kim olabilir?! vatandaş sokağa çıkıp köpek mi katledecek yani. vatandaş bunu kendine reva göreceğine yetkilileri göreve çağırsın. eminim yıllardır hayvan hizmetlerine doğru düzgün kuruş harcanmamıştır, denetlenmemiştir. köpeği öldürünce hesabını sormuş sayılmazsın. o olmaz başka köpek olur. hayvan bu laftan anlamaz. yetkililere soracaksın hesabını ve önlem almasını isteyeceksin doğru düzgün.


boyle vahsilerini gecersek genelde sevimliler ama bazen cok mal olanlari da cikabiliyor: ahaha bu nedir amk :)


bir resim/fotoğraf binlerce kelimenin anlatamadığını anlatır derler ya, al sana kitaplara geçecek bir örnek;


bu mesaja fav atan herkesi gruba alacağım 365 gün gerekirse başlık havada kalacak doktorlar nasıl aldı istediğini. hakkımızı arayacağız. ama kimse kimseye satmayacak bu iş bu medeniyetsizliği son bulana kadar berberde cafede kahvede okulda toplu taşımada markette şikayetinizi yapacaksınız. devlete muhtardan belediyeye milletvekiline yazacaksınız. dahası her gün gelip gündem yapacaksınız. bu konuda bir işi istiyorsak bir arada olacağız. abd, ab , japonya, rusya salak. bir türkiye akıllı. antik roma, mısır yunan kaynakları da haklı olduğumuz yönünde. o konuda sıkıntımız yok. köpeklere yem olmak istemiyoruz örnek. bayraklı köprüye çık izle kaç araba ani fren koyuyor itler yüzünden. istediğimiz it sahipleri en geç 12 de ehlilestirilmemis aşırı ses yapan köpeğini evinin içine alacak. oğlum kızım diyorsan al evine ya da ilaç başla. fav atan herkesi bir gruba alacağım daha sonra. lay lay lol adam zaten gelmesin. işe yaramaz. hayatta bir işe faydan olsun.


yılların eğitimini almış kurtarma köpekleriyle, hiçbir işe yaramadığı gibi bir de zararlı olan, parazit köpekleri karşılaştırmaya kalkarlar. ek: bazı insanlar deprem bölgesine köpek yemi de istiyor. neden biliyor musun köpektapar şahıs? başıboş köpekler oralarda insanları kemirmesin diye. başka bir sebebi yok.


ingiltere gibi inanılmaz disiplinli ve acımasız kuralları olan bir ülkede bile 1 yılda 17 bin başıboş köpek toplanmış. yani dostlarım canınızı sıkmak istemiyorum ama bu ülkede bu sorun çözülemez. hani imkan dahilinde değil. öldürmeyle falan da çözemezsin çünkü öyle korkunç bir irade ve insan gücü lazım ki onun için. bu da bizim ülkemizde zaten yok. yarın iki köpek öldürsen, dinden girer vicdandan çıkar en ateist köpektapar bile ve linç ederler. anında geri adım atar devlet. aklını yitirmişleri saymıyorum da, gerçekten hayvan seven ve hala kısırlaştırma diyenler de biliyor böyle bir çözüm olmayacağını aslında. zira mucize olsa ve bir gecede tüm köpekleri kısırlaştırsak bile, en az 5-6 yıl daha saldırıya uğrayacağız demektir bu. kısır köpek saldırmaz gibi bir şey söz konusu değil ki. kaldı ki; kısırlaştırma ya da barınak için milyar dolarlara ihtiyacın var. hapishanede yer yok diye durmadan af getiriyorlar oğlum. milyonlarca köpeği mi toplayıp kısırlaştıracak bu ülke? peki ne olacak? kurtuluş nedir? gerçekten doğru bir irade ortaya koyarsa devlet ve kararlı devam edilirse, belki bizden sonraki nesil biraz rahat eder. o da belki. çünkü ülkede halen ne kadar köpek olduğu bile bilinmiyor ki aq. belki 10 milyon köpek var. çocuk öldürür, kedi öldürür, her zararı verir. zavallı kediler birkaç saniyede can çekişir hale geldiler aq.


yardima gidenler daha ilk gun mama destegi istediler acil olarak. neden biliyor musun? biliyorsun ama soylemezsin! enkazdaki bedenleri koruyabilmek icin. ozel egitimli (homophone of canine) arama kurtarma ve polis kopeklerini sokaktaki saldirgan surulerle bir tutmak gerizekaliliktir. anlaman icin misal vereyim; arama kurtarma uzmaniyla, deprem yapmacilari bir tutmaktir bu, ikisi de insan türü diyerek. toplumun her kesimi demagoji ile yolunu bulur olmus. depremi de mi firsat bildiniz yuh size be!


köpekgiller familyasına mensup, görünüş ve büyüklükleri farklı 400'den fazla ırkı olan, etçil, memeli, dünya tatlısı bir hayvan. etimolojisi için; (bkz: )


istediginiz kadar yaygara yapin. buraya yaziyorum kopekler asla toplanmayacak, barinaklara tikilmayacak ve katledilemeyecek. anca sosyal medyada orgutlu propaganda yapabilirsiniz. cunku; 1. bir sokak kopegi nedeniyle endise duyabilen adam pisiriktir, korkaktir. höt desen susar oturur. kopektapar dediginiz tipler ise yeri geldiginde kopekler icin vucudunu siper eder. bu mucadelede sansiniz yok. 2. gercek hayatta yoksunuz. ben sosyal yasamda ya da calistigim yerde cok insanla sohbet eden temas eden biriyim. her fikirden insana denk gelirim ama kopekler öldürülsün/toplatilsin diyen kimseye nedense denk gelmiyorum. bu cagda bir canli turunun tamamina karsi soykirim yanlisi olmak toplum tarafindan asla normal karsilanmayacak utanc verici bir kimlik olmali ki bunlar ancak sanal ortamda, eksi sozluk’te filan bu radikal vahset fantazilerini disa vurabiliyorlar. gercek hayatta kadikoy meydanda bir toplanalim deseler mesela; eminim ruh hastasi kimligi ile barisik 3-5 azili sosyopat haric kimse gitmez.


tanıdığım ve gördüğüm kadarıyla genelde insanlarla iletişimi zayıf olan kişiler. bu yüzden mutluluğu başka canlılarda arıyorlar fakat üzüm üzüme baka baka kararır. köpekle yata kalka köpek gibi hırçınlaşıyorlar ve durduk yere insanlara saldırıyorlar.


üstteki yazar nezdinde herkes okusun: köpek çok büyük sorumluluk, heves edilmesini anlıyorum ama her canımız çeken şeyi yapsaydık... önce; köpek maması fiyatlarını araştırın, orta kaliteli mamalar aylık 1500 tl. veteriner masraflarını araştırın, en basit tam kan sayımı testi 2000 tl. bütün ilaçlar vitaminler bilmemneler yurtdışından dövizle geliyor. bana koymaz zenginim diyorsan; sabah 1 akşam 1 günde 2 defa dışarı tuvalete çıkması lazım. çalışıyorsan okuyorsan günde kaç saat boş vaktin var? 1 saatin gitti, bu hayvanın enerjisinide atması lazım ilk 7 yıl oyun isteyecek, ayrıca onun tüyünü koltuklardan kıyafetlerden temizlemek, sokaktan gelince ayaklarını silmek de vakit alıyor. hadi diyelim boş vaktinde var; iradeli ve sorumluluk sahibi bir insan olman lazım. nasılsa birşey yapmaz diye sokakta tasmasız gezdirirsen, evdeyken havlarsa, kaka yaptığında parklardan toplamazsan bütün mahalleyle sorun yaşarsın. bu devirde millet neden bana baktın diye birbirini öldürüyor. son olarak hayvanın cinsiyet ve yaşı kadar ırkıda önemli. sokaktan barınaktan alınabilir ama sokağa atılmış bir pitbull yada husky alırsan hayvana yazık edersin, kaçınılmaz son o tür köpekleri 3-5 ay sonra bakamayıp sokağa geri atarlar. açık açık yazıyorum: pitbull rottveiler doberman dogo argentino ve benzeri köpekleri unut saldırgandırlar. huskyler konuşan hayvanlardır ve kazma içgüdüleri vardır, apartmanda olmaz. alman çoban köpekleri kalça problemi yaşar genetiği bozuk ırk. pug-bulldog-chiuvava-pomerian bunlar oyuncak hayvandırlar genetiği bozuk ırklar. genetik özellikleri 30 yıllık tecrübeli eğitmensen bi yere kadar kontrol altında tutabilrisin ama de-ğiş-tire-mez-sin! ben 35 yıllık tecrübemle son köpeğimden sonra bir daha köpek almam. köpeğim son 3 yılında felç oldu ve neredeyse full time hasta bakıcılık yaptım. hayvanınızın son zamanlarında veterinerlerin ne kadar bilgisiz ve kötü niyetli olduğunu anlamak zorunda kalacaksınız. bacağı kırılan hayvanın bacağını kesen, kanser yada felç olan hayvanı ötenaziyle uyutalım diyen esnaflar bunlar. bütün bunlara okeysen, alacağın hayvan 2 aylıktan küçük olmalıdır, dişi olmalıdır ve yukarıdaki ırkların kırması olmamalıdır. 2 aylıktan büyük bir köpek alırsan öncesinde ne travma yaşadığını bilemezsin ve değiştirmen mümkün olmaz. en güzeli sokaktakileri sev besle, barınağa götür kısırlaştır. bahçeli ev yoksa çok zor.


sokak köpeklerinin tamamı saldırganmış gibi gösterilerek ısrarla hatalı genelleme şeklinde kullanılan sorun. saldırgan köpekler var mı ? var. barınaklara götürülüp bakılsınlar, rehabilite edilsinler. ama bütün sokak köpekleri saldırgan değil ki ! saldırgan olmayan sokak köpeklerini hedef göstermek saçma olmaz mı ? dolayısıyla başıboş saldırgan köpek sorunudur. zaten saldırgan olmayan sokak köpekleri toplatılmaya çalışılırsa bayağı gürültü çıkar, emin olun bundan.


insantapar olanlardan vicdan, saygı, empati, şefkat, duygusal zeka gibi unsurlarla ayrılırlar. sadece köpekleri değil, genel olarak insan dışında her şeyi severler. iyi ki varlar.


az once isemek istedigi icin otobusten sahibini indirip, iner inmez durak diregine isemesiyle beni bir kez daha hayran birakmistir kendisine. seviyorum sizleri


itperest daha iyi bir kelime olurdu.


başıboşluk sadece köpeklere özel bir sorun değildir.


yobaztapar: içerisinde köpek düşmanlığını da barındıran, sevgi görmemiş, mütevaciz zihniyetsizlerdir. çocukken onaylanmamış, kompleks sahibi insanlardır. o yüzden kendisinden aşağı gördüğü her canlıyı ezmek ister. çoğu ırkçıdır, koloniler halinde yaşamayı severler. genellikle silah, bıçak taşırlar. topluma karşı tehdit oluştururlar. suç işleme oranları yüksektir.


şimdi internetten baktım, ırkı soft coated wheaten terrier imiş. işyerimize, daha evvel bahsettiğim ginger'ın vefatından sonra yeni gelen bir köpekçik bu. bizim çalışanlardan biri bulup getirdi. ilk geldiğinde hırçın, saldırgan tavırlar sergileyen, yemek yemeyen ve yaralı bir köpekti. aylarca getiren personel ve geri kalan bizler tarafından sevildi, yaralarına bakılması sağlandı, yemek, su ve barınması karşılandı (ginger'a yaptığımız kulübeyi kullandı :'( ). nihayetinde güvenini ve sevgisini kazandık sanırım. başına daha önce neler gelmiş bilemiyoruz, ama tahmin de ediyoruz azıcık. evden kaçmış belli ve sokaklarda şiddet görmüş. lakin hayvan travmalarını atlattı ve şu an tam bir sevgi pıtırcığı. misal az evvel dışarıda sigara içtim, e haliyle bunu da sevdim oynadım biraz. konuştum, şakalaştım falan. sonra içeri girdim, bu da arkamdan geldi. seni bina içine alamam dedim. kapıyı yarım açarak zar zor içeri girdim. ardımdan kapıyı tırmalamalar, acı acı havlamalar. acı acı dediysem, acındıra acındıra. ona doğru dedim ki, yok oğlum, seni içeri alamam. burası resmi kurum. bir durdu ve gerisin geri koşturmaya başladı işyerinin bahçesine doğru. herhalde anladı ne dediğimi diye düşünüp gittim masama oturdum ki... eşek sıpası gelmiş penceremin önünde acındırık acındırık havlıyor. len sen nasıl bildin odamı, penceremi benim? insan kokusu duvardan sızar mı ya hu? hayır gördün de aklına mı kazıdın sıfatsız? şimdi mecbur dışarı çıkıp biraz daha oynayacağım. insanda sinir stress namına bir şey bırakmıyor. ama akşam eve gidince benim kedi füruğ hanım inşaallah köpek kokusundan işkillenip onu aldattığımı düşünmez. yoksa bir de onun nazıyla uğraşacağım demektir bu. zaten epeydir benimle yatmıyor, kanepeyi bellemiş, orda uyuyor. şimdi hepten küsecek, ondan sonra barışsın diye uğraş dur. hey gidi mjorate. sen kırk yıl köpekten, kediden, her türlü hayvanattan kork, sonra kırkından sonra evine kedi al, git işyerinde köpek sev, onların nazıyla, kaprisiyle, cilvesiyle boğuş bilmem ne de bilmem ne. inşaallah kırkımdan sonra azmış sayılmam. ekleme: söylemeyi unuttum, adını da teri koyduk, terrier'den. ne kadan yaratıcı değil mi?


insan ölümlerine sessiz kalabilecek kadar şerefsizlerdir.


sahip olmak istediğim hayvanların başında gelen canlı türü.


bir köpek, yoldan geçen kadının boynunu, başını ısırarak neredeyse öldürüyor, köpektapar gibi davranan biri de köpeğin akıbetiyle ilgili ataşehir belediyesine hesap soruyor. belediye de "köpek barınakta sorun yok" diye bu sahte köpektaparı sakinleştiriyor. yani insanın değeri sıfır, bitli yırtıcıların değeri ise her şeyin üzerinde


sanirim ilk kez birinden ayrilmak zorunda kalacagimdir. hikayemiz golden kirmasi olaniyla basladi. ısiriklar, liderlik mucadelesi, yuruyusler, cisler , kakalar, ergenligi, kisirlastirmasi, sosyallesmesi derken su an dana gibi oldu. onun icin babam bahceli ev bile aldi. kopeklerimiz icin.. sonra annem pasayi oynatirken peslerine pitbull cinsi bi kopek takilmasin mi. ılk gordugumde agaca tirmanmaya calismistim korkudan hatta. neyse bu pitbul disiymis ve adeta melekmis. barinaga vercez sahibini bulcaz derken biz ona alistik. gel deriz gelir. yuvarlariz yuvarlanir. oturacagi yerin yumusakligina dikkat eder. tam bi comar cikti bu kopecik sizin anlayacaginiz. sonra bigun bu hamile kalmis. ılk disi kopegimizin verdigi cehaletle biz anlamadik. zaten iki bebegi yasadi. biri de genclik hastaligindan oldu digeri kurtuldu. kurtulan bebege el bebis gul bebis baktik. kurtulan bebis de disiydi ve asla yavru istemedigimiz icin kisirlastirdik. neysee bu bebis buyudu ve canavara donustu. ama ailemize bi bebeksi ten. ellerimde buyudu bebegim gibi evladim gibi bisey. 3yasindan sonra bahceden kacip iki kisiyi isirmis. acaip guclu bi kiz. ziplayamadigi yer yok. yurumeyi seviyo benle hatta hic cekmeden yurur. yolda buldugu copleri asla yemez ben hayir deyince bilir. ama gel gor ki ailecek korkuyoruz ya birine, bi cocuga zarar verirse diye. kabusum oldu resmen bu ihtimal. ıki isiriktan sonra bencillik ettim. babam istemedigini soyledi. ben kiyamadim. cunku yakinda 4 yillik bi omrunu bizimle gecirmis olacak olan bu kopuscugu kimse istemez. o da yabanci biri e zor alisiyor zaten. esime bile zor alisti. ama. amalar var. kopek deyip gecmemek lazim. ınsanin icine acaip oturuyo bem nerde yanlis yaptim diye. benim hatalarim ama duzeltemiyorum. ıki egitmenle konustum. biri temel itaat verebilirim dedi ama aslinda benim istedigim rehabilitasyon. digeri de ben yapamam dedi. barinaga versem de kendi mustakil evime gecince almayi dusunuyorum. huysuz kizim bizle mutlu bi hayat sursun istiyorum. ama bi yandan da kiyamiyorum. ikilemlerdeyim :(


kediler gibi sevgilerini karşılıksız sunan küçük dostlar. dün sabah veterinere gittim bizim hekimin terrier cinsi çok tatlı bir köpeği var. kırmızı toka takmış bir de. kapıyı açar açmaz üzerime doğru koşup yalanmaya başladı la görseniz bir maymunluklar bir şımarıklar. sanki ben doğurdum aşufteyi. öyle tatlı bir şey ki bu. mıncırladım azıcık sonra bunu alıp arka odaya götürmeye çalışıyorlar gitmiyor ayrılmıyor kucağımdan. hayvanlarla hep güçlü bağlarım olmuştur. kocaman bahçesi olan bir evde doğup büyümüş 3 yaşından bu yana kedi ve köpeklerle koyun koyuna yatıp uyumuş sayısızca göbek deliğinden kuduz aşısı yemiş biri olarak seviyorum bu piçleri. iyi bir insanım la ben onlarda anlıyor bunu sonra üstümden inmiyorlar. ehe ehe.


"evladım, çocuğum" diye köpek seven kadınların türkiye’ye armağan ettiği ve yetkili erkeklerin bunu güzellediği yepyeni çıtır bir kaostur. sonunu merak ediyorum.


* dünya üzerinde sokak köpeği olmayan tek ülke hollanda'dır ve onlar bunu şu şekilde * türkiye'nin yüzölçümü 783.000 küsür kilometre karedir. istanbul'un yüzölçümünün yerleşim yerleri 4.000 küsür kilometre karenin aşağılarındadır. gayet geniş topraklara sahip bu ülkede köpek nüfusu nispeten heterojen dağılmıştır ve ilçe/mahalle başına 3.000 köpekten aşağı bir sayıya denk gelir. bu da yerel yönetimler ve stklarla beraber tıpkı futbol kulüpleri gibi sponsor olan şirketlerin vereceği destekle gayet kontrol edilebilir bir sayıdır ki resmi köpek sayısı henüz açıklanmış değil, söylentilerden daha az olduğu söyleniyor. * konu ile ilgili avrupa'daki kanuni düzenlemelerle nitekim bambaşka politika üzerine kurulmuş abd'deki kanuni düzenlemeler farklıdır. kaldı ki, eyaletler arasında bile oldukça fark vardır, kaldı ki abd'de de sokak köpekleri vardır. ek bilgi olarak amerika kıtası tıpkı yeni zelanda gibi on binlerce yıl boyunca izole kalmış ve kendine has endemik binlerce tür içeren coğrafyadır. * geçen aylarda bazı illere yeni gelmiş olan bazı illerde ise yıllar öncesinden bulunan mobil kısırlaştırma araçları, yerel populasyon kontrolünde gayet hızlı operasyon işlemi . * israf edilen yemek ve atıkların çöpçüler tarafından toplanması, tekrar mama haline getirilip barınaklara verilmeleri hem israfı hem de maddi gideri engeller. * populasyonun artışında, sahiplendirilen hayvanların tekrar sokağa bırakılması dramatik ve devasa bir rol oynar. o sebeple, çip takibi ve tekrar salıverme cezalarının caydırıcı olması elzemdir. * erkek köpeklere kısırlaştırma önceliği vermek hem hız hem de agresyon için fayda sağlar. dişi bir köpeği kısırlaştırmak 20-25 dakikalık nispeten daha kompleks bir operasyon gerektirirken, erkek köpeği kısırlaştırmak 5-10 dakika sürer ve köpek neredeyse hemen taburcu edilebilir. ayrıca kısır köpeklerin agresyonu ağır biçimde azalır, saldırgan olma durumu törpülenir. istenirse barınaklarda yalnızca, üreme yetisinin olduğu dişilerin barındırılması kontenjan sayılarını yarı yarıya düşürür. * bölgesel kontrolde 'kısırlaştırma sırası' yoğunsa "megestrol asetat" adı verilen insan üretimi hormon baskılayıcı kullanarak bölgedeki dişilerin en az 6 aya kadar üremesi durdurulabilir. yeni yapılan araştırmalara göre tüm memeli hayvanlarda bu sentetik madde doğum kontrol olarak kullanılabiliyor. hafif dozları bile etkili. örneğin; 0.7 mg/kg , haftada bir verilecek megestrol asetat, dişilerdeki kızgınlık dönemini baskılayabiliyor. bu baskilama sürecini 7 aya kadar ciddi yan etki olmaksızın uzatabiliyorsunuz.('az doz ve haftada bir' prosedürü oldukça önemli. nitekim doz arttığında ciddi yan etkiler ortaya çıkabiliyor. ) yetkililer tarafından veteriner kontrolünde megestrol asetat içerikli mamalar, koloninin olduğu bölgeye haftalık olarak konulabilir ya da her gün konuluyorsa haftada bir içeriğe eklenebilir. bu şekilde geçici koloni kontrolü için kullanılabilen mamalar abd'de üretilmişti. fakat kağıt üzerindeki problemler hariç ilginç bir şekilde iki sene içerisinde şirket kapandı. oysa yoğun talep vardı, hatta günümüzde abd'deki veterinerler el altından üretip satıyorlar. yeri gelmişken söyleyelim, ilgili ilaç gayet ucuz bir ilaç. not. hayvanlar için kullanılan biçimi insanlarda kullanılan biçimden biraz daha farklı ve saf. not. bu yöntem 'geçici' kontrol altına almaya yarar. zaman uzadıkça meme veya rahim kanseri gibi yan etkilere yol açar. o sebeple 'tnr' denilen yani 'yakala-kısırlaştır-sal' prensibine destek olması için kullanılıyor. not. ilacın hayvanlarda kullanımına dair çalışmalar daha yeni. biraz daha araştırılması lazım. fakat şu ana kadar gelen sonuçlar gayet iç açıcı gözüküyor. veteriner arkadaşlar önem verebilirler. * başıboş köpek kolonilerinin hızla arttığı ve sivil toplum kuruluşlarıyla bile kontrol altına alınamadığı durumlarda, önceden topluma duyurulmak ve süre tanınmak üzere yaşlılardan başlanarak, kontrol edilebilir sayıya ulaşana dek veteriner kontrolünde uyutma prosedürü uygulanabilir. fakat bu sürece gelene değin, türkiye'nin yapması gereken atması gereken adımları vardır. bu adımlar yalnızca köpek sorunu için değil, doğru şekilde atılırsa ömür boyu problemin ortadan kaldıran adımlardır. * yerel sivil barınakların kurulmasına teşvik. belediye barınakları genellikle büyük alanları kapsar. fakat yerel sivil barınaklar hem bağışçılar hem yardımseverler hem de bölgenin yerel yapısı için büyük kolaylık sağlar. yerel barınakların ilçe bazında olmaları tavsiye edilir. avrupa'daki ülkelerin çoğunda bu konu ile ilgili teşvikler içeren yasal düzenlemeler vardır. konuyla ilgili bir çok başka yeni çalışmalar da mevcut. hatta 2019 yılından bu yana bir hayli farklı ve yeni çözümlere dair araştırmaların sayısı zirveye çıkmış durumda.


görme, koklama, duyma duyularının en zayıf olanında bile insanoğlunu 4'e katlayan hayvan türü.


gerçekle alakası olmayan bir sıfat. bütün sokak köpeklerinin tehlikeli olduğu şeklinde komik, gerçek dışı ve talihsiz bir iddia yöneltip hatalı genelleme yapanlar inatla ve yanlış biçimde kullanıyor bu sıfatı. biz '' tehlikeli sokak köpekleri barınaklara alınıp bakılsın ama tehlike içermeyen sokak köpeklerini toplamak için kimin nasıl bir gerekçesi olabilir ? '' diye sormaktan yorulduk, onlar net bir cevap verememekten yorulmadılar. ayrımı dikkatli yapmamız gerektiğine inanıyorum.


köpeklerin 90 sene yaşamıyor olması saçmalık. bilim insanlarının bu mesele üzerine eğilmemesi daha da büyük saçmalık. ben diyeyim.


konuşmuyoruz. ben sevmekten, o sevilmekten mutlu; birlikte yürüyüşler yapmaktan mutluyuz. bazen şakacıktan boğuşuyorum, o şakacıktan karşı koyuyor. bağlı değil, ama gitmiyor bir yere.


psikolojik sorunu olanları bu başlık altında analiz edebiliriz gibime geliyor. yeni kelime bulmuş, bir de başlık açmış mal.


çözüleceğine inanan safiyane insanların olduğu olay. kesinlikle çözülmeyecek. sürüncemede bırakılacak. bu ülkede politikalar akılla değil, popülizmle belirlenir. taslaklarla nabız yoklanır herkesin gönlü olsun istenir insanlar ölmesin ama köpekler de ölmesin diye iki yüzlülük primi kasılır biri ölür, herkes "yetti artık" der ve bu onlarca kez tekrarlanır gazetecimsiler soruna "benim de köpeğim var ama..." diye ateşli dönemlerde yorum yapar seküler belediyeler her olayda köpek ajanslığına soyunup algı yapar bu sorun hiç bitmeyecek. kazık götümüze ne tam girecek ne tam çıkacak yaz bu dediğimi.


birisi o kadar yaşlandı ki gece yataktan inmek için de çıkmak için de uyandırır, masum meleğim benim diğeri de o kadar minik ki yatağa çıkamadığı için uyandırır, minik prensesim benim


tek olunca pek sorun yaratmıyorlar, üstüne giderseniz yemeği yavrusu falan vardir, yaklaştırmak istemeyebilir, ama suriye denk gelirseniz haliniz yaman, korkun


eğitmeye çalışırken kendinizi eğittiğiniz canlı türü, iyilik timsali.


tam bir akp işi lakap takma olayı. bu seviyedeki bir lakap da akp işi. yemin ediyorum midem bulanıyor artık şunlardan.


merhabalar, bugün hiç entry'si olmayan bir çaylaktan mesaj kutuma gelen bir mesajla ufak bir şok geçirdim. istinaden atılmış bir mesajdı. ilk olarak bir kelimenin yanlış yazıldığını anlatan bir mesaj attı. cevap olarak "keşke bu kadar uğraşmasaydın" yazdım. sonrasında gelen mesajın birebir aynısını yazıyorum: --- spoiler --- uğraşırım senlede uğraşacağım orospu çocuğu ellerini ayaklarını zincirle bağlayıp köpeklere siktireceğim seni yıkık sakat kahpe!! les pic oc les pic kahpe anan seni dogurmamis kerhanede sicmis bin babalı les pic yemin ediyorum elime gecsen gotune kurani kerim sokardim gotunden boklu boklu cikarir agzina verirdim kollarini bacaklarini pipini keserdim gozlerini kor ederdim burnunu keserdim kulaklarini keserdim bagirsaklarini soker anusunu diker yandan delik acardim kolostomi torbasina istemsiz sican sicalak pic yapardim seni bitki yapardim en son benzin doker yakar sondurur yanik etlerine tuz benzin doker yanik etlerine kurekle vura vura seni diri diri gomerdim les pic hadi selametle! zaman makinesi ile geçmişe gidip ananın götüne beton dökmek lazım bak amına demedim götüne dedim çünkü orospu anan seni amından çıkarmamış götünden kusarak sıçmış kerhaneye sahi orospu ananın seni kerhaneye sıçması nasıl bir his bin babalı orospu çocuğu kerhane piçi sanal kahpe hadi selametle kahpe kt! --- spoiler --- sokakta başıboş köpekleri istemeyen birisi olarak kimseye köpektapar şeklinde bir hakaret etmedim. bu kişilerle küfürsüz bir şekilde tartışmaya çalıştım hep. yazdıklarımı özel mesajla eleştiren kişilerle de uzun uzun tartışırım. bugün ne yazık ki bu başlık altında yazılan kriterleri birebir taşıyan birisi ile muhattap olmak zorunda kaldım. bunu burada paylaşıyorum, paylaşıyorum ki neyle karşı karşıya olduğumuzu farkedin. mesajların ekran görüntüsünü de aldım. şikayet edip etmemekte kararsızım. "fake" hesap açıp bana bu tehdit ve küfürleri savuran arkadaş bu yazıyı da okuyacaktır muhtemelen. konunun daha da ileri gidip gitmemesi benimle irtibata geçmesine bağlı. çünkü bir anlık sinirle yazılmıştır diye düşünmek istiyorum. yoksa normal bir insan nasıl böyle şeyler yazabilir ?


köpek sevgisini abartıp bir zamanların panter emel'i olmak kadar, köpek/kedi ve sahiplerine kin kusanlar da aynı derece ekstrem ve anormal. yanmakla donmak arasında yaşama müsait çok geniş bir aralık var. ılıman iklimde yaşayalım ve yaşatalım lütfen.


çocuk kandırır gibi yemek yedirmek zorunda olduğum. var bende bunlardan 3 yaşında minyatür pinscher olanı. bazen diyorum ki babama 98430420 tane köpek cinsi var, bula bula en inatçısını, en iştahsızını mı buldun? yolu yordamı buldum ama sonunda: kuru mamasını ufak bir poşete koyup poşetin de ağzını düğümlüyorum. sonra gösterip ''bu kimin?'' diyerek heyacanlandırıyorum iti. dışarıdan yeni bir şey getirmişim sanıyor, iki de kovalıyorum evde ''ver onu bana.'' diyerek, iyice sahipleniyor poşeti. sonra yırtılsın poşet, kabında durup da yemediği mama da bitsin hemen. oh be dünya varmış!


kullanmasam da çoğu zaman bu laf hak ediliyor. öte yandan bu kişiler, köpeklerin doğal ortamlarını yok ettiğimizi ileri sürüp köpeklerin sokakta yaşamasını köpeğin doğal ortamında yaşaması olarak görürler, köpekler doğada kendi kendine var olup yaşayabiliyormuş gibi.


ülkedeki geri kalmışlığın en büyük göstergelerinden biri ve hiçbir siyasinin de umrunda değil.


herkesin bir sinavi var. ve bazen gecmisi geride birakirken insan gozlerinden guc aliyor. oyle bir canli iste...


ben hep sokak köpeklerine karşı mesafeli durdum ama bu zamana kadar köpeklerden nefret etme hatta itlaf edilsin diyecek duruma gelmemiştim. son 2 yılda 3 kez sokakta köpeklerin (köpek demiyorum, hepsinde birden fazla grup halindelerdi) saldırısına uğradım. herhangi bir ısırılma durumum olmadı ama ani bir şekilde saldırıkları için yola atladığım oldu veya kafası koluma değecek kadar yakın saldırılar oldu. son yıllarda inanılmaz çoğaldılar ve artık çete gibi dolaşıyorlar. devlet artık bir gün bile geçmeden bu soruna çözüm bulmalı. en saldırgan cinsleri itlaf etmeli diğer geri kalanları ise barınaktan dışarı salmamalılar. kısırlaştırmaymış falan bunlar hikaye artık. başıboş köpek nüfusu 10 milyon oldu. terör örgütü gibi her gün birilerine zarar veriyorlar. buna göz yummak vatana ihanettir. ayrıca vicdansız or-evladı ittapar piçler, bu entryi okuyacaksınız eminim. sizin ben kafanızı skeyim. sokak köpeklerinden daha çok sizden nefret ediyorum or-evlatları sizi


başı boş insan sorunundan sonra mutlaka bu da çözülmeli evet...


dedemlerle vakit geçirdiğim zamanlar yılda en fazla iki hafta kadar görebildiğim bir tanesi var. komşunun tatlı köpeği olur kendisi. gördüğüm yerde sevmeden duramıyorum. birbirimize aşinayız yani. dün ben verandada kitap okurken bu sessizce bizim bahçeye dalmış. bir de yakınıma kadar gelip ne kadar olduğunu bilmediğim bir süre boyunca ilk defa gördüğü bir cismi inceler gibi merakla karışık bir hayranlıkla izlemiş. göz göze geldiğimizde dalgınlıktan sıyrılıp hafifçe irkildi ve ne tepki vereceğimi kılı bile kıpırdamadan öylece bekledi. tecrübelerimden yola çıkarak yetişkin bir insan bana bu derece hayret ve ilgiyle baktığında hayatımın içine sıçmak istediğini içgüdüsel olarak bilirim. bu masum varlıkların enerjisi ise bambaşka bir konu. kitabı bırakıp ona gülümsediğim zaman tam da beklediği buymuş gibi bana aynı karşılığı vermesiyle, sevinç içinde zıplayıp yuvarlanarak bacaklarıma dolanmasıyla kalbimi neşeyle doldurdu. elimde mama tabağıyla da gezmiyorum ki bu hayvanlar bende ne buluyor? şikayet ettiğimden değil. öyle güzel ve akıllı ki. sahipleri tarafından eğitilmiyor. buna rağmen bir şey rica ettiğimde sözümü dinliyor ve anlıyor. "lütfen tam burada bekle birazdan geleceğim." diyorum, ardımdan gelmeyi çok istediğini anlasam da tam da söylediğim yerde sabırla bekliyor. "yavruların acıkmıştır sen git artık." dediğimde başıyla bana "haklısın ya." işareti yaparak fıtı fıtı evine dönüyor. lan sen nasıl bir şekerparesin? ha yavrular demişken, daha geçen sene bir futbol takımı kurmaya yetecek kadar yavrulamıştı. bu yıl tekrar doğurmuş. bu kez farklı bir partnerden ve hepsi de birbirinden tatlı. hareketli bir aşk hayatı var. etrafta o parlak turuncu tüyleri ve minik vücuduyla güzel güzel salınarak civardaki bütün iri yarı, yakışıklı ve özgür ruhlu köpekleri baştan çıkarıyor. seneye hangi yiğidin yolu buralara düşecek de bizim çapkın kıza tutulacak merakla bekliyoruz. bebe makinesi. edit: komşu ziyaretine gittiğimiz sırada emziriyordu. beni görür görmez çoluğunu çocuğunu unuttu. şöyle bir silkinerek hepsini savurup -bildiğin sağa sola savruldu yavrular- bana doğru koşmaya başladı ajajskskj naaabıyon kızım aşıksan söyle de bilelim. bebeler de neye uğradığını şaşırdı. onlar da meme peşine takılınca oldu sana sürü halinde koşturarak üstüme atlayan köpekler. yemin ederim efsane bu kız.


bilgisayar kelimesinden sonra türkçe‘ye kazandırılmış en güzel kelime. üstelik türkçe‘nin kadim kelimelerinden oluşması sebebiyle dimağlarda şimdiden yer edinmiştir. bu kelimenin mucidi benim gözümde fahri türk dil kurumu başkanıdır. tarif ettiği kitleye değinmek bile istemiyorum. (bkz: ocaklardan ırak)


tüm köpekleri toplayıp kapatilabilecek bir barınak yapılması mümkün değil, kısırlaştırma uygulaması ile bu sorun çözülemez. ingiltere'de, avustralya'da, ya da başka bir gelişmiş ülkede ne yapılıyor ise aynısı yapılmalı. bu işin başka da bir çözümü yok. halk kendi adaletini saglayacaksa devlet neden var? yanımda yöremde bir ya da birkaç köpeğin bir çocuk ya da savunmasız bir insana saldırması durumunda yapacağım şeyi yapmakta tereddüt edeceğimi sanmıyorum. peki illa birinin parçalanmasını, yaralanmasını ya da ölmesini beklememiz mi gerekiyor?


son zamanlarda uydurulan bir kavramdır. esasen bencil insan sorunu söz konusudur. köpek görünce denyo gibi histeri krizi geçireceğine, çocuklarına onlara yabancılaşmayı öğreteceğine eğer havlayan köpek görürsen sakin olmayı ve durmayı öğreneceksin. zaten senin tehdit oluşturmadığını saniyeler içinde anlar ve zarar vermez. canlı dediğin tabii ki bazen sinirli olur. bazen havlar. sokakta bağıran sinirli erkek insanla karşılaşmak muhtemelen yüz kere daha tehlikelidir.


bu beyinsiz sürüsü arasında sırf yavruları tatlı diye köpek sahiplenip büyüyünce sorumluluk ağır geldiğinden sokağa salanlar da var. üniversitede özellikle çok fazla şahit olmuştum bu olaya. son yılımda 25-30 tane köpek sürüsü yurtlar bölgesine giden boş bir alanı kendi bölgesi belirlemişti. her gün birilerine saldırıp yahut korkutup millete çığlık attırıyorlardı. hatta bir gün acilde sıra beklerken çocuğun birisi kuduz aşısı olmaya geldiğini söyledi. velhasıl kelam bu hayvanseverlik değildir. o kadar köpeği açlıkla, soğukla, birbirlerini parçalamasıyla imtihan edip yaşamasına izin vermek asıl köpektaparları psikopat yapar. biz bu ızdırap hem insanlar için, hem de doğmuş doğacak tüm köpekler için sona ersin istiyoruz. er geç bu sorun çözülecek. bana da en mantıklı çözüm avrupa sistemi gibi geliyor. barınaklarda toplanan köpekler belli bir süre için sahiplenilmezse uyutulacaklar. ne yazık ki başka çözümü yok.


yorganimin ustune yatiyor ve yorganimi cekemiyorum. 9 senedir cozemedigim tek sorun bu kopeklerle ilgili. yazin rahatiz, yaz gelsin.


eve henüz ve sarhoş olarak gelmemi sağlamış canlı. (bkz: aşk sarhoşu) adı da soya :)


şu an mesela arefe günü camiye gitmek istiyorum çok değil 100 metre yürümeye yemin ederim korkuyorum çünkü sürekli havlama sesleri sürekli ulumalar. belediyelerin derhal çözüm bulması gerektiği sorundur.


belki benimki dışarıdan abartı veya saçmalama olarak görülebilir. yazsam mı yazmasam mı bilemedim manyaklık olarak addedilmesin diye. bundan 1 ay kadar önce bir gece rüyamda ölen köpeğimi gördüm. yatak odasında yatağın üstünde yatıyor. hiç sesi soluğu çıkmıyor. sonra yere iniyor. her ne hikmetse yatak odasında yerde, mutfaktaki halı serili. köpeğim yaşarken görmediğim bir hınçla halının ortasını kemiriyor. yapma kızım ne oldu da sinirlendin, sen yapmazdın böyle diyorum dinletemiyorum. mutfak halısının ortasında bir kısmını öfkeyle hırlayarak kemire kemire parçalıyor. ertesi gün ablam kahvaltıya geldi. lan dedim bizim iti gördüm dün gece rüyamda. böyle böyle oldu, yatak odasında bizim mutfaktaki halı seriliymiş, kemirdi halıyı falan diyorum. saçma sapan bir rüya diyoruz, konuyu değiştiriyoruz. neyse o gün çok yakın arkadaşımın düğünü var. öğlen hazırlanmaya başlıyorum. ablam mutfağı toparlıyor, hem geyik yapayım hem hazırlanayım diye, mutfak halısına oturup bacaklarıma sedefli pudra döküyorum. neyse sonra kalkıyorum ortalıklarda dolanıyorum. sonra mutfağa geldiğimde ablam kızıyor, mutfak halısına pudra döktün hep, bu ne hal temizle diyor. ulan süpürmekle kim uğraşacak şimdi, ayağımla pıt pıt vururum dağılır gider diye düşünerek halıyı ayağımla temizlemeye çalışıyorum. ve sonra bir çaaaaat sesi. önce parmağımda hafif bir sızı. 10 dakika sonra öyle bir ağrı giriyor ki kriz şeklinde duvarları tırmalıyorum. 1 saat sonra parmak morarmayı geçtim simsiyah olmuş ve kocaman şiş. her neyse, o halde inatla topukluları giyip düğüne gidiyorum. doktor arkadaşlar da var düğünde, muhtemel kırık, yarın hastaneye git diyorlar. o geceyi seke seke tamamlıyorum. (şu an ayak parmağım oldukça yamuk, hala hafif şiş ve basarken zaman zaman halen sızlıyor çünkü ertesi günkü röntgende kırık görünmedi ama 2 gün sonra gel, bir daha röntgen çekelim, kırık olabilir ama hemen görememiş olabiliriz dediler ve ben tabi ki gitmedim bir daha) aslında bu olayın özeti şu, belki bu kadar gereksizce konuyu çok fazla dağıttım. ölmüş köpeğim bir gece önce rüyamda beni mutfak halısından korumaya çalışıyordu ya da mutfak halısının bana yapacaklarını bilip ondan hıncını alıyordu. ya da ben köpek sevgisinden kafayı yemiş bir insanım, her şeyi böyle yorumlamak istiyorum. sonuç olarak köpek, belki de öldükten sonra bile sahibini korumaya çalışan harika bir hayvandır.


muhalefetin ayağına sıktığı konulardan birisi de maalesef bu. yahu illa uyutun demiyoz. belediyelerinize emir verin ve barınaklara koyun şu vahşi hayvanları. köpekler oy kullanamaz ve sizde politikacısınız. ideallerinizi de muhalefette kalarak yapamazsınız.


20 katlı apartmanın 15. katında doberman beslendiğinin görülmüşlüğü bile vardır bir dönem.


türkiye'nin en büyük sorunlarından biridir. tüm gelişmiş ve medeni ülkeler; abd, avrupa ve japonya bu sorunu çözmüştür. çözüm yolları nettir, bu konuda doğru bir tanedir. aksi bir şey söylemek "enflasyonun sebebi faizdir" demek gibi absürttür.


saf sevginin ve vefanın karşılığı olan canlı.


ortada çok net bir şekilde hayvancağızlara zorlama bir yaşam sunulduğu için, bunu savunan kişiler oldukça boş konuşuyorlar ve aynı zamanda suç işliyorlar. inançları varsa günaha da giriyorlar. zira evde, yani apartman dairesinde kedi ve köpek beslenmez arkadaşlar. tıpkı fil, tavşan veya inek de beslenilmeyeceği gibi. beslenmez; çünkü hayvanların yaşam alanı dört duvar değildir, doğadır. o yüzden; bunun aksini dile getiremiyor olmaları, sizlere onları zorla eve hapsetme hakkını vermez. bakın, olayın apartmanda yaşayan diğer insanların, yani komşuların yaşam alanına müdahalesine değinmiyorum bile. (örnek: köpeklerin, sabah akşam demeden havlayıp etrafa rahatsızlık vermeleri) uzun lafın kısası; acilen yasayla yasaklanması gerekilen eylem. ve hatta inatla bunu yapanlara da belki hapisi de bulabilecek caydırıcı cezalar gelmeli. (zira ortada masum hayvanlara psikolojik anlamda bir zulüm var sonuçta)


iddia ettikleri gibi hayvan sever falan değildirler. bu ruh hastalarının hayvanlar hakkında sevdikleri tek şey; onlarla köpeklerini beslemek.


bunların duygusallıkları yüzünden sokaklar çete halinde itle dolu. kedilere sesimiz çıkmıyor farkındaysanız, kendi hallerinde takılıyorlar ama bu itlerin ne havlaması bitiyor ne de saldırması. dünyanın işleyişinden bihaber gerizekalılardan oluşan kişilere verilen sıfat. edit : ilişki yaşayan birinin şikayeti üzerine lanetlenmişim. o kısmı sildim sayın yancı sözlük.


köpektapar korkunç bir söylem, hangi güruha atledildi pek ala biliyorum ve bu insanların sadece köpeklere değil tüm canlıların yaşam hakkına saygı duyduklarını düşünüyorum. küçücük bir kız çocuğuna saldırılması elbette cezasız bırakılmaması gereken bir durum ve köpeklerde çocuklara karşı agresyon başlığı altında bir tür davranış bozukluğu olduğu da doğru. peki ne yapılmalı köpekler tamamen katledilmeli mi istenilen bu gibi görünüyor ama yapılması gerekenin kısırlaştırmaların sıklaştırılması olduğu çok açık en azından profesyonel bakarsak bu böyle çünkü sokak hayvanları kontrolsüz ürerler. ayrıca onların dünyalarını işgal ettiğimizin de bilincine varmalıyız. darısı şiddete meyilli insan kısırlaştırmalarına artık diyor ve konuyu bitiriyorum. huzurla yaşamak her canlının hakkı...


geleceğin fabrikasında olacak sadece iki canlıdan biri; diğeri için (bkz: bekçi). adamın görevi köpeği beslemek, köpeğin görevi ise adamın hiçbirşeye dokunmamasını sağlamak.


star wars'ta ki kısa boylu adını hatırlayamadığım cinimsi jedi ile dizide ki davut karakterinin benzerliğini fark edip" text yazarı kesin star wars hayranı olamalı" diye düşündürüp, sevindiren atv'nin yeni dizisi. sonradan öğrendiğime göre bu jedi masterin adı (bkz: yoda) imiş :).


açıkçası sokak köpekleri daha çok köpek sahibi insanlara dert oluyor, köpeğimle sürekli sokak köpeklerinin tacizine ugruyoruz, hatta saldıranlar dahi oldu, ama hiç bir tanesi bile dişini geçirmedi, çünkü biraz sert bir ses tonuyla bir köpeği yumuşatmak çok normal bir durum. bu benim için bir problem olmasına rağmen sırf insanoğlu üstün ırk diye ve kendi rahatı icin o köpeklerin ordan kaldırılmasına gönlüm razı olmuyor. madem konu hak hukuk, biz boşaltalım o zaman bir metrekaresini bile boş birakmayip betonlastirdigimiz istanbul'u ankara'yı izmir'i. kuduz değilse bir sokak köpegi gelip sizi ısırmaz bunu bilin. ev köpeği için aynı şeyi söyleyemem asıl tehlike emin olun onlar. çünkü sokak köpekleri sosyalizasyon sürecinin zirve noktasıdır, önünden motor araba bisiklet geçsin bakmaz, çocuk geçse umursamaz, gereksiz havlamaz. milyonlarca sokak köpeği varken sadece bir kaç vaka yüzünden bu kadar aşağılanmak ve kopektapar olarak adlandirilmak hoş değil.


artık hayatımızdan çıkması gereken sorun. sokakta köpek istemiyoruz kardeşim. markete gidiyorsun köpek, cafeye oturuyorsun köpek, sahile gidiyorsun köpek. şehirde mi yaşıyoruz, hayvan barınağında mı belli değil! özellikle istanbul için taksiciler sorunundan dahi önce gelmektedir. belki de güvenli sokaklar sayesinde araç kullanmak yerine yürümeyi tercih edebilecek onlarca insan sayesinde trafik bile azalacak. basit bir örnekle, araca ihtiyacım olmadığı gün yürüyüp metrobüs kullanabilecekken; gerek işyerinin çevresinde gerekse eve dönüş güzergahımda olan onlarca köpek nedeniyle arabasız markete dahi gitmiyorum.


sokakta yaşayan köpekleri savunanlara sözlük ahalisince verilen ünvan. köpekleri yok etmekten, öldürmekten, işkence etmekten yana olan sapıklar da var. sokaklarda köpek olmamalı. çok doğru bir önerme bu. nasıl yapılır, nasıl önlem alınır bilemiyorum. sokaklarda köpek olmamalı diye de tuttuğumuz köpeği götürüp gömelim, pakistan'daki gibi kafasına sıkalım düşünceleri de korkunç yalnız. bu iş çözülmeli. sahipsiz köpek olmamalı. not: böyle şeyler yazınca ya köpektapar ya da cani ilan ediliyoruz. arkadaşlar ben çocukluğumdan beri kedi, köpek gibi hayvanlarla bir arada büyüdüm evimde. velakin babamın mesleği kasaplık diye, kurban bayramlarında kesilmiş dana başlarını baltayla kırıp beyinlerini de çıkarıyorum. hadi bana da bir sıfat bulun. lütfen nonteist terminoloji içersin ama. küfür müfür de olmasın.


hayatımın anlamı olduğunu farkettim. dün evden kaçmıştı. geldiğinde ağzından köpükler akıyordu. veterinere gittik apar topar, doktor herşeye hazırlıklı olun dedi. ama benim oğlan güçlü çıktı ve yaşadı eve getirdiğimizde bir çok defa kustu. sancıları vardı. zor bi gece geçirdik. bütün gece nefesini dinledim. gittim geldim gittim geldim yanına... köpek=oğlum kardeşim kankam gülen yüzüm edit. zehir yemiş.


memleketimizdeki insanların eğitimsizlikleri neticesinde makul olamamalarının bir sonucu. niteliksiz bir düşünce söz konusu burada. bir grup akıl hastası esir etti koca milleti ya gerçekten inanamıyorum şuna. ben senelerdir kendi evimin çevresinde akşam yürüyüşe çıkamıyorum, arabayla güvenli bir yere gidiyoruz eşimle ve orada yürüyüş yapabiliyoruz. böyle saçma sapan bir şey olabilir mi ? bunu kim kabul eder ? bu sorunun çözümü "sokaklar köpeklerindir" diyenleri ikna ederek gelmeyecek. kesinlikle laftan anlamayan tamamen aklını yitirmiş bir kitle söz konusu. asla muhatap olarak alınmamalılar. insanlar bir şekilde seslerini duyurup ciddiye alınmalı ve devlet ilgili kanunu değiştirerek sokaklardaki köpekleri tamamen toplamalı. çünkü ya böyle olacak ya da halk kendi önlemini kendisi alacak.


insanları tehdit eden türleri de mevcut. kaza ile köpeğe çarpan öğretmeni darp etmek için evine kadar giden mi ararsın, adamı diri diri yakmaktan bahseden mi ararsın yorumlar çok vahim. profili ve fotoğrafı şikayet edelim


biz de bir maymun türü olan insanlar olarak evrimi üzerinde direk hükmettiğimiz muhteşem varlık türleridir. belki de doğada yaptığımız bir kaç iyi şeyden biridir bu durum. bundan on bin sene önce artıklarımızla beslenmek için peşimize takılan kurt, çakal ve tilki hayvanları bizim artıklarımızdan beslenip avlanma yeteneklerini kaybetmişlerdir. zamanla aramızda ortak iş birliği sonucu da günümüzde çeşit çeşit köpek türüne evrimleşmişlerdir.


olsa da olur olmasa da.. bazen merhamet duygum uyanıyor bazen de göz göze gelmekten bile kaçıyorum...


benim bir önerim var. başıboş sokak köpekleri imralı adası'na gönderilsin. orada da bir köpek var ne de olsa. yabancılık çekmezler.


bu sıfatı taşıyanların sessiz kaldığı bir başka olay. (bkz: 9 temmuz 2020 küçükçekmece'deki kedi katliamı)


burada yılda 1-2 münferit olayları abartmayın deniyor, evet belki ağır saldırı yılda 1-2 oluyor ama bu köpekler sokaklarda sürekli gerilim ve huzursuzluk oluşturuyorlar. zihni açan ve insani rahatlatan bir numarali aktivite yürüyüş yapmak, böyle dümdüz saatlerce yavaş yavaş yürümek. türkiye yürüyüş seven için bir cehennem çünkü bütün gün trafik ve kaldırımsız sokaklardaki araçların arasında yürümek rahatlamak şöyle dursun zaten çıktığınızdan da beter ediyor insanı. diyorsunuz o zaman sabahın erken saati ya da aksamustu den sonra yürüyeyim, o zaman da bu sürüler halinde dolaşan köpekler yolunuza çıkıyor, "yassah kardeşim" diyorlar. herşeyi geçtim fabrikada vardiyasından ya da avm'de işten çıkıp gece 12'de evine dönmek isteyenler her gün aynı şeylere maruz kalıyorlar. birebir aynısı bisiklete binmek için de geçerli. koskoca ülkenin şehirlerinde herkes aynı parklara, varsa daracık bırakılmış sahil şeridinde sıkışıp kalıyor. ben de almanya'daki gibi bir ilçeden diğer ilçeye tır/kamyon altında kalır mıyım ya da yoluma 25 tane köpek çıkar mı diye düşünmeden sakin sakin bisikletimle gidebilmek istiyorum. olayın özünü düşündüğümde ise, temel sebep asayiş eksikliği gibi geliyor. insanlar inşaat malzemeleri, park edilmiş kamyon, bazen fabrika deposu ve de yerleşim mahallesi olsun buralara sokakta köpekler varken hırsız dadanmaz düşüncesiyle bu hayvanları besliyorlar en temelde. tabii ki evlerinden iyi niyetle yemek indirenler de var ama esas yaygın görülme sebepleri bu oluyor olmalı.


kocaeli’nin izmit ilçesinde 30 ağustos kutlamaları sırasında açık alanda yapılan kuvay-i milliye destanı tiyatrosunda alana gelen bir köpek, yaralı rolünde yerde yatan oyuncunun boynuna sarılarak yardım etmeye . sevilmez mi hiç bu yavrucuklar. kimi şerefsizler, bu canlara nasıl kıyabiliyorlar acaba...


türkiye lafta da olsa hala ab aday ülkesi. düşünsene, berlin'de, viyana'da, paris'te sokaktaki köpek sürüleri çocukları parçalıyor. devlet hiçbir şey yapmıyor, belediye sorun daha da büyüsün diye başıboş hayvanlara mama dağıtıyor. geleceğe dönüş 2'yi izleyenler bilir. alternatif-kötü 1985'te sokakta köpek sürüsü vardır ve rezil bir yönetime işaret eder. köpeklerin doğal ortamı diye bir şey yoktur, çünkü köpek denen şey insan tarafından, iyi huylu köpeklerin beslenmesiyle kurttan yaratılmıştır. yabanileşen köpek sürüleri ise hızla atalarına geri dönüyorlar.


hayatımda ilk defa beni çaresiz bırakan varlık. 10 yaşında 2 tane köpeğim var. bundan 3 ay önce hunharca havlayıp kızgınlık dönemleriyle beni, komşuları uykusuz bırakıyorlardı. evet 10 yaşına kadar erkek oldukları ve cinsellikleri akıllarına gelmemişti shsnsnks neyse ikisini de kısırlaştırdım gayet güzel sakin günler yaşadık. onlar mutlu ben uykumu almış huzurlu bir şekilde. ancak bayramın 2. gününden beri bir tanesi tüm gün uyuyup gece saat tam 00.15'de havlamaya başlıyor. aç değil, wc 'ye her zamanki saatinde çıkmış, baya yürümüş, suyunu içmiş, iştahı yerinde olan bir hayvan. bahçeye çıkıyorum, biri mi var diye bakıyorum o da yok. aç gibi havlamıyor, yabancı geldi der gibi de havlamıyor, tuvaleti geldi desem o hiç değil. 10 senedir köpeğimi ilk defa anlamakta zorluk çekiyorum. artık beni bırak mı diyor, bir huzur ver artık yeter kadın bee mi diyor ne diyor bu köpek :( yıldım gerçekten son 3-4 gündür geceleri bahcede mesai yapıyorum resmen her havladıgında yanındayım shshsjsk


türkiye'de batıdan doğuya doğru azalış gösteren, sokak hayvanlarını beslemeyi avrupalılaşmak adına bir basamak olarak gören kimselere sosyal medyada takılan lakap.


yeryüzündeki en sevdiğim canlı. annem bile beni gördüğüne onun kadar sevinmez. hayatımı bambaşka kıldığın, benimle olduğun her saniye için sana minnettarım oğlum.


öyle bir noktaya geldik ki başıboş köpekleri savunan insanlar, o köpeklerden çok daha tehlikeli bir öfke, saldırganlık ve gözüdönmüşlük içindeler. bu memleket tüm bunlarla nasıl başa çıkacak aklım almıyor benim. köpek insana saldırıyor. insan ölüyor. hâlâ köpeği savunuyor, ölen insandan söz etmek bile istemiyor. korkunç, tüyleri ürperten bir kitle bu.


havladığı zaman beni ürküten canlı. niye havlıyosun ki ne gerek vardı?


bu iş maalesef giderek daha büyük bir sorun olmaya başladı. bu işin başka ülkelerdeki gibi bir çözümü mümkün: * başıboş köpekler belediye tarafından toplanıyor, * barınaklara götürülüp tedavisi yapılıyor, * daha sonra ilan verilerek sahiplendiriliyor veya uygun çiftlik varsa oraya yerleştiriliyor. * sahiplenen yoksa veya uygun yer yoksa, bir süre sonra uyutuluyor. bu işin en insani yolu bu bence. belediyeler, halktan topladıkları paralar ile kolayca onlarca çiftlik açabilirler. ancak kimse elini taşın altına koyup, bu işi çözmek istemiyor. hem köpekler mağdur oluyor, hem de halk. köpek, şehirde sokak ortasında yaşamaya uygun bir hayvan değil...


azılı bir (bkz: goldentapar) olsam da kosulsuz sorgusuz kopektaparlik yapmayarak aralarindan ayrildigim durum.


en kutsal hayvandir. insanlik magaralardan cikip bugunlere geldiyse, kopeklerin payi bunda buyuktur. atalarimizin bize sunu sunu miras birakti diyoruz ya, iste o mirasta kopeklerin atalarinin da hakki var. kopeklerin atalari bizim atalarimizi korudu, yavrularimizi, besi hayvanlarimizi korudu dahasi arkadaslik etti yoldaslik etti. ilk evcillestirilen hayvan olarak diger hayvanlarin evcillesmesine, tarima ve medeniyete on ayak oldu. tam 15000 yildir kopekler bizim icin calisiyor, canlarimizi kurtariyor, canlarini veriyor. kizak cekiyorlar, bekcilik yapiyorlar, cobanlik yapiyorlar, bomba ariyorlar, uyusturucu ariyorlar, arama-kurtarma operasyonuna katiliyorlar. bunlardan ote baska insanlara guvenilemeyecek veya yaptirilamayacak isleri yapiyorlar; turlu turlu zihinsel ve fiziksel engelli insanlara hizmet ediyorlar. uzaya bile gittiler. kopeklerin etinden bile faydalanan bazi cibiliyetsiz orospu cocuklari da var ki onlara ne desek az. bir insan suc isleyince, butun insanlari itlaf etmeliyiz demek yanlissa, kopekler de baska canlilara zarar verdiginde bu tarz soylemlerde bulunmak cok daha yanlis. cogu gelismis canli gibi kopeklerin de dogustan gelme karakterleri ve yetistirmeye bagli kazandiklari ozellikleri var. hangi canli olursa olsun, eger surekli ac birakilir, siddet ve nefret gorurse, saldirgan olur, etrafina zarar verir. dahasi, kotu cocukluk geciren insanlarin kotu olmamak, dogruyu yanlisi ayirt edebilmek adina hem zamanlari hem de kaynaklari varken, kopeklerin boyle sanslari yoktur. her kotu insanin sorumlusu ebeveynleri degildir belki ama her kotu kopegin sorumlusu sahibidir. haliyle kotu davranislari icin kopekleri suclamak cok daha yanlistir. kimsesizlere, acizlere ve zor durumdakilere bakmak toplumun sorumlugudur, hayvanlar da bu sorumlulugun bir parcasidir.


bir gün gelecek, devlet ben devletim halkımın yanındayım, onların huzuru birinci işim diyerek devlet olduğunu hatırladığında sesizce halledilecek sorundur. her mahallede bulunan deli karıların devlete, mahalle sakinlerine meydan okuması tatsız bir anı olarak hatıralarda yer alacak. bu arada bedelini tabii ki garibanların ölen çocukları ödemiş olacak.


yine köpektırsarlar gelip sik sik şeyler yazmışlar. bu kuduruk ruh hastaları yüzünden hayvanlara koruma içgüdüsüyle yaklaşan kesim bu meseleyi ciddiye almıyor.


gururla söylüyorum benim. çok seviyorum köftehorları. koşmalarını, oynamalarını izlemek bile mutlu ediyor. tek istedikleri sevgi ve sizi sevmek. bu kadar seven, bağlı, tatlı ve sevilmeyi seven başka canlı olamaz herhalde. gerçekten candan öte canlar.


bir başlık sayesinde burada araştırıp anlamını öğrendiğim tuhaf kelime. (bkz: hayvandavallı) gibi birşey.


kedi kopek ikileminde hep kopegi tercih ederim. simdi sozlukte binlerce kadin kopegi sectigim icin kotuleyecek dahasi o binlerce kadina yaranma pesinde olan yuzlerce erkek kotuleyecek ama kimin umrunda kopek bir baskadir. yolda yururken birden karsiniza cikar arka ayaklari uzerinde oturup ters ters sikecek gibi bakar. goz temasi yakalayip baktiginizda o kuyruk sallanmaya baslar. iste o an hersey bitmistir. yavasca yanina yaklasip "n'haber" dersiniz ya yere yatar ya boynunu uzatir sevesiniz diye. biraz sever uzaklasirsiniz ama elinizdeki poset ya da bos elinize burnunu surter. "sevilmek istiyorum sev beni" dercesine bakar. hadi bunu yapan ya da yapabilecek bir kedi gosterin? sonra tekrar sevmeye baslarsin. kicini devirip patisiyle tasmasini isaret eder. once anlamadan boynunu seversin ama yine patisi tasmasina gider. dank eder kafaya tasmaya bakarsin cok sikmistir. hemen duzeltirsin ve elini yalamaya baslar. biraz daha sevdirir kendini "hadi gittim ben sonra gorusuruz" dersin. masumca bakar ama bakislarinda "git yine gel" vardir. 10-15 mt uzakladip ellerini dizlerine vurup "gel" dersin, deli dana gibi kosarak gelir hani gelirken icinden "lan ustume atlarsa devirir" korkusu vardir ama o gelisi yok mu? delice kosup gelir. iki elle birden baslarsin sevmeye. delice. iste bu ani yasatabilen bir kedi asla olmaz. ya da oldu ben gormedim. simdi kedi sevenler zaman otesine gonderin.


evde beslenen diğer hayvanlarla iyi anlaşabilen bir canlıdır köpek. en büyük sabıkası kedilerdir kağıt üstünde ama beslenilen köpek istediği kadar agresif bir ırktan olsun; düzgün eğitilirse, aynı evde kedi de besleyebilirsiniz. beraber problemsiz takılırlar.


tunceli'deki sokak köpekleri, koruma altındaki yaban keçileri için tehlike oluşturuyor. yiyecek bulamayarak yerleşim yerlerine kadar inen yaban keçileri, köpeklerle karşı karşıya geliyor.


kim lan bunlar? ülkenin kutuplaşmadığı ender konulardan birisi köpek ve köpektapar sorunu. muhalefetinden hükümetine herkes ciddi bir sorun olduğunu kabul ediyor. mahalleliye soruyorsun rahatsız olmayan bir allah'ın kulu yok. eee nasıl hala bu köpektaparlar sokak köpeklerine müdahale edilmesini engelleyebiliyor? olm cumhurbaşkanı karşı koyamıyor mu bu lobiye? çıkardığı bir kararname ile bir gecede her şeyi değiştirebilen cumhurbaşkanı nasıl bunlarla bir şey yapamıyor? kim kardeşim bunlar? iki tane mama lobisi nasıl oluyor da tüm ülkenin karşısında durabiliyor? 1 liralık mamayı bağış adı altında 10 liraya satan, kalan 9 lirayı cep yapan bu mama lobisini denetleyen bir allah'ın kulu, vergi dairesi falan yok mu? bu nedir ya? kimsiniz olm siz?


bir rivayete göre; hayatı boyunca hiç çiğ et yememesi sağlanırsa insanları ısırmazmış. kendi içinde mantıklı görünüyor gibi ama hayvan tehlike ile karşılaştığında içgüdüsel olarak kendini savunma amaçlı ısırabilir. şu da var ki etin tadını almamış bir hayvan da zevk olsun diye kimseyi ısırmaz gibi.


en güzel hali adıyla onun sizi göremeyeceği yerden çağırdığınız zaman kafasını yana doğru çevirip sizi aramasıdır, bazısı için diğerleri gibi sıradan bir hayvan, bazıları için de olan bir canlı, canını sevdiğim.


ülkenin en büyük sorunlarından biridir. köpek sorununu özetleyen bir görsel:


devlet bir an once bunun tedbirini almali. sabah işe gitmek sorun aksam eve gelmek sorun . herkese ozellikle kadinlara yaşlılara çocuklara saldırıyorlar. tuaf bir sekilde sanki organize olmus gibiler saklanarak saldıranları bisey yokmus gibi yaklasip birden isiranlari var. avrupada ve amerikada oldugu gibi sokak hayvanlarının beslenmesi yasaklanmalı. sokaklar bunlardan temizlenip barinaklara toplanmalilar . saldirgan olanlari sahipli yada sahipsiz uyutulmali. bir kesim var bunlara sahip cikiyoruz diye teror estiriyorlar . insanları rahatsiz ediyorlar felaket sopa istiyor bunların cogu. gecen parkta piknik yapan ailenin cocuklarina saldiran kopekleri kovalayan aileye saldiridilar. inanil gibi degil ruh hastasi bu teröristler. mahallemde birinin evinin onune yiyecek birakiyorlar kopekler orayi toplanma alani bellemis. toplanan kopekler gelene gecene bildigin saldırıyor. 3, 4 tanesini mahalleli bellemis kotu dayak attilar. bu is devlet tetbir almazsa kotu olacak. insanlar bu kendilerine hayvan sever denen terörist lere karsi korumaya alacaklar birde sahipli kopek sorunu var bunlarda coluk cocugun oldugu parklarda tehlikeli kopeklerini bile getirip birakin agizlik takmayı tasmalarini bile cikariyorlar. bu tehlikeli kopeklerin insanlarin yasam alanlarina park bahçe sokak kafe vs girmesi kanunla yasak ama dinlemiyor teror estiriyorlar. insanlar bunlari gordumu sikayet etmeli ellerindeki telefonlar kadin gotune bakmaktan başkanı islerede yariyor. bu simarik tiplerin çoğunu incelediginizde çocukları askere gitmez kocalari vergi vermez en ufak ulkeye saldiri olsa yurtdışına kacacak yapiya sahipler . bu secimde chp oy vermeyi düşünüyorum. onlar iktidar olursa bu sorun daha da artacak cunku en cok onlarin icinde var bu ruh hastalari. kopeklerin ısırdığı cocuklar icin çocuklar kizdirdi ondan isirmistir dediklerini gorduk. ve bu çocuk kuduzdan öldü. bu işin tetbirini alin kardesim sokaklar kopek yuvasi degil sokaklar 3,5 tane kendini hayvan sever sanan ruh hastasinin da degil.


niye 2020'lerde bu kadar curcunaya sebep oldu bunlar ? bu millet zaten itlere tapmıyor muydu ? hatta it heykelleri, anıtları yapmıyor muydu ? lol


7 yaşında arkadaşımla parkta oyun oynarken tasmasız gezen bir köpeğin bir anda saldırmaya yeltenip beni kovalamasını, sahibi olan orospunun da hiçbir şey yapmayıp aval aval izlemesini hiç unutmuyorum. allah’a havale ediyorum, 10 sene köpeklere yaklaşamamamın hesabını inşallah veremezsin.


her cumartesi pazar başıbüyük ormanında sahipsiz köpekleri besleyen insanlarız. bu tür tanımlar sanki maç başlıklarına yakışan, kimsenin kimseyi düşünmeden ettiği küfürler gibi. bizim sorunumuz sokak köpeklerini sevmeyen insanlarla değil, köpekler de dahil aciz hayvanlara zarar verenlerle... her yer köpek dolu olsun istemiyoruz, aksine kısırlaştırılsınlar, biz de yavru köpeklerin ölümünü izlemeyelim. ama ormanlar 7-8 kere yavru aldıktan sonra atılan lohusa dişi köpekler, dövüştürülüp yaşlanınca atılan her tarafları yara izi köpekler ve ne yazık ki bazı belediyelerin başlarından atmak için kısırlaştırmadan bıraktıkları sokak köpekleriyle dolu. köpeklere tapmıyoruz, sadece elimizdekini paylaşıyoruz. bunların annesini araba ezdi, üçü de şimdi kısır, nasıl kıyarsınız bunlara:


gönül ister ki binlerce barınak kurulup oralarda barındırılsınlar. ancak sayısı belki 10 milyonu geçmiş ve doğal yaşama hiçbir faydası olmayan hatta zararı olan bu canlılara milyonlarca lira harcayıp barınak kurmak, üstüne bu barınakları temiz tutmak, üstüne bu canlıları beslemek ve tüm bunları yapacak çalışanlara maaş vermek… bomboş bir hayal bence. sırf bir kesim mutlu olacak diye milyonlar harcanacak. itlaftan başka bir çözüm göremiyorum. ha bir ülke satın almak isterse oralara satılabilir veya bu hayvanlar sahiplendirilebilir. eğitilebilenler çeşitli mesleklerde kullanılabilir. iri ve güçlü olanlar köylere verilebilir. ancak böyle bir şey yapılacaksa hepsi takip edilmeli. kimse tekrar sokağa atamamalı. yine ve yine sayısı 10 milyonu aşmış köpekler için bu tarz çözümler yeterli olmayacaktır. mutlaka bir kısmı devlet eliyle acısız şekilde itlaf edilmelidir. yoksa yakın zamanda köpek bokuna bağlı hastalıklar yayılacak, köpek saldırısına bağlı çocuk ölümleri, araba kazaları artacak. bir yerde insanların canına tak edecek ve çözümü kontrolsüzce ve can yakarak bulacaklar. şaka gibi… çocukların oynadığı zaten pislik yuvası olmuş parklarda 10-15 tane köpek yatıyor alelade. parkın her yeri köpek boku içinde. etrafa yemek artıkları ve köpek mamaları dökülmüş. kokudan geçilmiyor. önüne gelen kuru ekmek atmış, yemek artığı dökmüş. neden bunları yaşamak zorundayız? çocukluğunda yaşadığı bazı problemlerden dolayı kafayı köpeklere takmış, tüm sevgisini bu hayvanlara kanalize etmiş bazı insanlar vicdanını tatmin etsin diye neden bu rezaleti yaşıyoruz?


kadin cinayetleri gibi basibos kopek sorunu da politiktir. insanlari guvensiz, karanlim bir otamda yasatmak icin yonetimin ozellikle gozlerini kapattigini dusunuyorum. 20 milyonluk sehirde, en kalabalik semtlerde guruh halinde gezen kocaman kopek surusu, olacak is degil!


köpekperest desek? veya itperest? zira "perest", tapınan manasına geliyor. puta tapana puttapar demiyoruz sonuçta değil mi? :)


belli bir siyasi görüşe bağlı değildir. akp'lisi de, chp'lisi de, milliyetçi ülkü ocağı reisi de, feministi de sokak köpekleri sorununu yok sayan kesimden olabilir. ortak özellikleri şunlar: empati yoksunluğu: karşılaştığı köpekler kendisine saldırmadığı için başkasına saldırmayacağını, köpek saldırdıysa mutlaka insanın bir kışkırtmada bulunduğunu düşünürler. kendileri köpeklerin çeteleşmeye fırsat bulamadığı, ihtiyacı olmadığı zengin semtlerde yaşadıkları için kenar mahallelerdeki köpeklerin de böyle olduğunu sanar. biyoloji ve evrim konusunda bilgisizlik: köpeğin bir doğal alanı olduğunu, insan üretimi olmadığını sanıyor çoğu. topluluk psikolojisi etkisinde kalmak: linç kampanyalarına bilmeden destek verirler. örneğin mamak'ta gerçekleşen olay; köpeği kurtaranların katliamcı olduğunu paylaşıyor binlercesi. tutarsızlık (vegan olanları hariç): ineklerin, koyunların, tavukların endüstriyel şartlarda öldürülüp yenilmesine ses çıkarmazlar, ama güvenlik için köpeklerin sayısını çoğaltmamalıyız derseniz karşınıza sizin ne kadar katliamcı ve sevgisiz olduğunuz saldırısı ile gelirler ahlaki üstünlükçülük: kendilerini süper ahlaklı, geri kalan herkesi cani olarak görürler. bu soruna çözüm isteyenlerin neden kedilere ya da başka hayvanlara değil de köpeklere karşı rahatsızlık hissettiğini anlamazlar. onlara göre biz canavarca, manyakça ve katilce hislerle köpekleri yok etmek istiyoruz. onlar ise ahlaklı, medeni, temiz kalpli :)


adamın biri, müslüman mezarlığına ölü bir köpeği defnetti. görenler onu, zamanın kadısına şikayet ettiler. kadı adamı çağırdı ve işin doğrusunu sordu. adam: -doğrudur, öyle yaptım; çünkü köpeğin bana vasiyeti böyleydi, onun vasiyetini yerine getirdim, dedi. kadı: -sen bizim aklımızla alay mı ediyorsun?.. diye çıkıştı. adam: -hayır efendim, aynı zamanda bana, kadıya da 10.000 dirhem vermemi vasiyet etti. bunu duyan kadı: -rahmetli köpeğin ölümü bizi fazlasıyla üzdü, dedi. insanlar, kadının değişen bu tavrına hayret ettiler. kadı onlara dedi ki: -bu durum sizi hayrete düşürmesin, bu köpeğin geçmişini araştırdım, ashab-ı kehf köpeğinin soyundan geldiğini keşfettim.


sokakta köpekler tarafından katledilen her cocukta bir sey hissedip hissetmediklerini merak ettigim insan grubu.


ön bilgi :bu entry masum hayvanlara veya kadınlara saldıran adileri övme için yazılmamıştır .bu entrymden böyle anlamlar çıkarmak isteyen köpektaparlar ve sjw faşistleri hiç uğraşmasın bile köpektaparlar köpek sevgisi manasında riyakardırlar. sokak köpekleri ve oluşturduğu sorunlar hakkında çözüm önermezler ,önerenleri hayvan düşmanı olarak görürler. bir tane sokak hayvanını evine alıp beslememekle riyakarliğını tüm çıplaklığıyla gösterirler . bunlar genelde 46xx'dirler ama triple x de olabilirler (bkz: bilemiyorum altan)(bkz: meyveyi soymadan içinde ne var bilemem).bunların en büyük destekçileri ise hayattaki tek gayesi kadınlar olan 46xy olan bazı kişilerdir .resmen birbirlerine taparcasına destek verirler.bunlara göre kendilerinin yanlışı olamaz .bu insanlara göre köpek bir kişiye saldırdıysa bu kesinlikle o kişinin köpeği kışkırtması nedeniyle olmuştur.yancıları hemen destek verirler hiç acaba demeden .ama düşünemezler ki bu dediklerini doğru kabul ederler ise diğer çomarlarin "kadınlar erkekleri kışkırtıyor ,tacizi ,saldırılmayı ve daha kötüsünü haketmislerdir .niye öyle giyinmiş haketmişler ." diyen kafadan milim farkı yoktur . sokak köpekleri hakkında çözüm önerilerinde çok hantaldırlar, diğer insanların önerilerine ise karşı çıkarlar .sokak köpekleri barınaklarda toplansın deseler hemen karşı çıkarlar .başka bir öneri sürülse yine karşı çıkarlar . riyakar olduğu kadar yobazdırlar .çünkü yobazın kelime anlamı bilinmesi yeterlidir . "yobaz:bir inanca, bir düşünceye körü körüne, aşırı ölçüde bağlı olan, hoşgörüden yoksun (kimse)." bunların asıl bilmesi gerektiği ama hiç bilmediği ya da görmek istemediği şey bir insanın sokak kopeğinin saldırısına uğradığında hayatının geri kalanında sokaklardan geçerken hep etrafına ,arkasına bakarak yürürler .bu insanların da ailesi vardır .onların durumunu da görmezler . bu insanlar bence insanlara karşı olan sevgisizliğini ,nefretini köpeğin saldırdığı veya kendini savunmak zorunda kalan insanlara yansıtırlar .aslında insanlardan gizli gizli nefret ettiği ve itiraf edemediği için ,bir varlıkla doldurmalıdır bu sevgi açlığını ,köpeklerde bulmak isterler. neyse bu isim bunlar için biçilmiş bir kaftandır.kullanın ,kullandırın. (bkz: gizli faşistler) (bkz: 21.yüzyılın gizli faşistleri)


duyguları gelişmiş insan olmayan canlılardır. bu canlıları hor gören, işkence eden, aç bırakan, onlara her türlü kötülüğü yapan insanlarla aynı dünyayı paylaşmak, yapılanları görmek acı veriyor. herkese merhamet diliyorum.


hayatımı değiştirmiş hayvandır. her biri benim bebeğim, annem, babam, kardeşimdir.