Başlık: islam

bu dinin kurucusu sayılan abdullah oğlu muhammed için, "küçüklüğünden beri yetim hayatı sürmüştü. sürekli aç kalmış, fakir hayatı çekmişti. hırkasını hep yamamış, yeni hırkaya lüzum görmemişti. böylece en düşük tabakadakilerin bile, kendisini örnek almamaları için bir nedenleri olamamıştı." denmekte. fakat iş, tam anlamıyla böyle mi? elbette ki hayır! neden mi? maddeler halinde açıklamaya çalışayım. -)kendisi soylu bir ailenin mensubu idi. en yakın akrabaları, kabilenin başını çekiyor ve mekke’nin yönetiminde söz sahibi oluyorlardı.* -)kendisi küçük yaşına rağmen amcası vesileyle ticarete atılmış, para kazanmaya başlamıştı. (okuma-yazma bilmediği iddia edilen birisi, nasıl hesap-kitaptan anlar, ticaret ile uğraşır, hatta ticari ortaklık kurar, apayrı bir konu.)* -)kervanlara katılarak, yabancı şehirler/ülkeler gezmiş, farklı kültür ve inançları tanıma şansına sahip olmuştu. -)mekke yönetimine oldukça yakın olması sebebiyle, çevresinde gelişen birçok farklı olay/konu hakkında da bilgi sahibi idi.* -)mekke yönetiminin getirdiği güvenlik sorumluluğu nedeniyle de, askeri açıdan da kendini geliştirmesi pek yerindeydi. ficar savaşlarına katılımı da bu tezi gerçekler nitelikte. (kaldı ki, yiğitliği ile nam salmış hamza onun amcasıydı. nitekim kendisinin, savaşlarda koskoca ordulara komutanlık etmesinin altında yatan sebebin, bu alandaki eğitimi ve gelişimi ile olduğu su götürmez bir gerçek.)* -)mekke’nin merkezinde oturduğu için de, gelen-giden kervanlar, kabe çevresinde edebiyat kasan şairler vs. ile, oldukça fazla ilgilenmemesi için herhangi bir sebep yoktu. (siz yine de okuma yazar bilmezliğinden dem vurun, ben size şu çalışmayı ) -)mekke yönetim çevresi/kendi yaptığı iş seyahatleri/mekke dışından gelen kervanlar sayesinde farklı devletler ve onların siyasi yapıları hakkında nitelikli bilgi kazanması önünde hiçbir engel bulunmuyordu. -)küçük sayılan yaşına rağmen çobanlık yaparak, yönetme yetisini de edinmişti.* -)kendisinin yapmış olduğu iş seyahatleri ile görmüş olduğu farklı hukuk sistemlerinin yanında, yönetim tabakasına olan "ailevi" yakınlığının da getirisi olarak, hukuk alanında gelişmesi ile bir kazanım sağladığı aşikâr. hacer'ul esved taşının kabe'ye konması olayına karşılık verdiği hüküm, ficâr savaşları sonrası çıkan anarşistik ortamda yapılan hılfu’l-fudul anlaşmalarına imzasını atması vs. edinmiş olduğu bu kazanımı doğrular nitelikte. * şöyle bir baktığımız zaman, daha yirmi yaşına gelmeden; yöneten ve yönetilen kesimler, inanç sistemleri, hukuk kavramı, toprak kavramı, jeopolitik kavram, siyasi yönetim, ekonomik ilişkiler (alım-satımlar-ortaklıklar, alışverişler, pazarlar), devletlerarası ilişkiler (anlaşmazlıklar, anlaşmalar, savaş, barış, elçi gönderme, elçi kabul etme), edebiyat, müzik, sanat vs. gibi mevzuları çoktan kavrayacak düzeye geldiğini gördüğümüz, (haliyle) soylu sınıfına mensup bir insan çıkıyor karşımıza. (bkz: soylu bir ailenin çocuğu olmak) bir çoğunuzu tenzih ediyorum ama aramızdaki bazı bilal'ler anlayamaz diye daha açık olayım: bu kadar bilgi ve güce sahip birisinin, daha fazla güçlü olmak adına, ortaya yeni bir politika çıkarmamasının önündeki engel nedir? hele ki bu politika dogmalara dayanan, yanlışlanamayan ve kolayca itaat edilebilecek bir nitelikte ise, başarısız olunmasına neden olacak tek unsur ortaya konulabilir mi? hadi size göre, bu kadar yazdıklarım hep çarpıtma olsun. tamam, bu kadar argümanı bir tarafa koyalım ve aklımıza islamın mekke’deki ilk dönemlerini getirelim. -kendisinin durumu çok iyi olmamasına(!) rağmen, mekke’nin en zenginlerinden biri ile evlenmesini aklımıza getirelim.* (kendisi o kadar kervanlara katıldı, koyun güttü, ticaret yaptı. o zamanlarda daha kendi ailesi yoktu ki, onlara harcadı diyelim. e, içki-kumar falan da yok dediğinize göre. o zaman zekat da inmediğine göre, nereye gidiyor bu kazançlar?! lütfen bana ebu talip'e veriyordu demeyin. çünkü amcasının, kendisinden ayrı 4 erkek çocuğu daha vardı. ayrıca ben hiçbir tarih kitabında, bir devlet/kabile yöneticisinin fakirlik çektiğini görmedim. gördüklerimiz de anca falan fistanlardan ibaret!) -kendisine, sırf soyluluğu yüzünden laf edemeyenleri, karşı çıkamayanları * fakat aynı zamanda, kendisine inandığı için eziyet gören/işkence edilen/öldürülen köleleri, hatta insan gibi geçinenleri unutmayalım.* (evet, o zamanlarda köleler insan muamelesi görmüyordu. gerçi hiçbir zaman köleler insan muamelesi görmedi ya neyse orası ayrı konu. ayrıca unutmayın ki, hergün sövmeyi şiar edindiğiniz atatürk olmasa, belki şuan bir köle olarak dünyaya gelecek ve bir ömür zorunlu karşılıksız hizmete maruz kalacaktınız.) şimdi beynimize, gerekli hormonları salgılatma emri vererek, düşünmeye başlayalım. - bir insan, madem en düşük tabakadaki birisine bile örnek olacak, peki ne diye hayata 10-0 önden başlıyor? - diyelim gerçekten fakir. peki nasıl oluyor da, paranın hüküm sürdüğü bir ortamda hükümdar olabiliyor? - doğumundan önceki yakın dönemlerden, 10/15 yaşına kadar olan zamana ait yığınla bilgi, sonraki 20/25 senelik mavi ekranın ardından gelen, 40 yaş sonrası rivayetler okyanusu. hira dağı'nda gelen peygamberliği *saati saatine* bilindiği iddia edilen birisinin, bir gün öncesinde ne yaptığı neden söylenemiyor? ... gibi soruları kendi kendimize sorup, bu sorulara cevap bulmaya çalışalım. incelenesi diğer bakış açıları: - - dileyenler için bir bakış açısı daha ekliyorum: - dünyaya birbirinden farklı ideoloji, yönetim biçimi vs. gibi olguları getiren insanların hayatlarına bir odaklanın. muhammed, karl marx, nietzsche, sigmund freud, lenin, mustafa kemal atatürk, said nursi ilh. her birinin, fikirlerini açığa çıkarmadan evvel, kuvvetli bir yalnızlığın içinde tefekküre dalması ne ile açıklanabilir? hangi ortak nokta birbirlerini bir soru içinde toplamıştır? sanırsam bu kadar bilgi, bir şeyleri sorgulamak isteyenlere fazlasıyla yeter. keyifli sorgulamalar... ***araştırmanız ümidiyle ekliyorum*** lammens, h.l., "kureyş", ia, vıı, 1014-1019 çağatay, s. 89 ahmed b. hanbel, müsned, ıv, 206-207; ibn kesîr, el-bidâye ve’n-nihâye, 2.bsk., beyrut, 1990, c. ıı, s. 295; taberî, târîhu’t-taberî, thk., muhammed ebu’l-fadl ibrahim, 4.bsk., el-kahire, 1977, c. ıı, s. 282; beyhakî, delâilu’n-nübüvve, thk., abdu’l-mu’tî kal’acî, 1.bsk., beyrut, 1985, c. ı, s. 90 - c. ıı, s. 66; ibn sa’d, muhammed, et-tabakâtu’l-kübrâ, beyrut, trs., c. ı, s. 121; hamidullah, islâm peygamberi, çev. m.said mutlu-salih tuğ, istanbul, 1969, c. ı, s. 271-272; hamidullah, "hz.peygamber’in islâm öncesi seyahatleri", terc. abdullah aydınlı, atatürk üniversitesi islâmî ilimler fakültesi dergisi, 1980, sayı: 4, s. 327-342; ibn seyyidi’n-nâs, uyûnu’leser fî funûni’l-meğâzî ve’ş-şemâil ve’s-siyer, el-kahire, 1982, c. ı, s. 72-73; halebî, insânu’l-uyûn fî sîreti’l-emîni’l-me’mûn, beyrut, trs., c. ı, s. 136. ibn mâce, ticârât, 63; ahmed b. hanbel, müsned, ııı, 425; hamidullah, islâm peygamberi, çev. m.said mutlu-salih tuğ, istanbul, 1969, c. ı, s. 52; halebî, insânu’l-uyûn fî sîreti’l-emîni’l-me’mûn, beyrut, trs., c. ı, s. 137. ezrakî, ı, 109; taberî, ıı, 258; ibnü'l-esîr, ıı, 12; ibn kesîr, ı, 97; weir, t.a., "dârunnedve", ia, ıı, 492-493; kasımî, zafir, nizamü’l-hükm fi’ş-şer’iyye ve’t-tarihi’l-islâmiyye, beyrut 1990, s. 19-29; aclânî, münir, s. 27-28; talas, muhammed es’ad, tarihu’l-arab, ı-ıı beyrut ts. (dâru’lendelüs), ı, 1.cüz, s.72-80; sa‘d zağlul, s. 288-289; fığlalı, e. ruhi, "dârünnedve", dia, vııı, 555-556 el-bidâye, ıı, 290 ahmet turan yüksel, islâm’ın ilk döneminde ticârî hayat, istanbul, 1999, s.33-36 buhârî, icâre 2; muvatta, 18 (2, 971); ibn-u mace, ticarat 5, (2149); muhammed b. sa’d, et-tabakâtu’l-kübrâ, beyrut, trs., c. ı, s. 125; ebû bekr ahmed elbeyhakî, delâilu’n-nübüvve, thk., abdu’l-mu’tî kal’acî, 1.bsk., beyrut, 1985, c. ıı, s. 65; ebu’l-fidâ ismail b. kesîr, el-bidâye ve’n-nihâye, 2.bsk., beyrut, 1990, c. ıı, s. 295. ibn kesir, el-bidayet ve’n nihayet, c. 2, s. 293; ibn sait en-nas, uyunü’l esir, c. 1, s. 63; belazuri, el-ensabü’l eşraf, c. 1, s. 98; ali ekber dehhuda, lügat name dehhuda, c. 7, hatice-i kübra maddesi, (hayrat hasan, c. 1, s. 111’den naklen) büyük islâm tarihi, c. 1, s. 200; m. hamidullah, resulullah muhammed, s. 85; m. lings, hz. muhammed'in hayat c. 1, s. 65 ibn-i hacer el-askâlânî, isâbe’den seçkin sahabeler, s. 408; zehebî, a'lamu'n-nübelâ, c. ıı, s. 21; ibnü'l-esîr, c. ııı, s. 38; ibn hişam, sîre, c. ı, s. 340; ibn sa’d, tabakat, c. ııı, s. 165, 232, 248, 249