Başlık: turklere-dove-dove-ogretilmesi-gereken-seyler

türkiye'de yaşayan insanlar ortalama olarak 9 yaşında, arsız, çok kötü eğitilmiş bir çocuk seviyesinde. henüz sağlıklı düşünmekten aciz ve çok basit mantık kurallarına sadık kalarak akıl yürütme becerisini haiz değil. bunun sebebi, "akıl"ın bir araç olduğunu idrak etmemiş olması. her aklına gelen düşünceyi mutlak olarak kabul etmesi, o düşüncenin zihnine nereden geldiğine dair bir sorgulama/refleksiyon yapmaması; anasından, babasından, arkadaşından, aklını tamamen teslim ettiği parti liderinden veya tarikat şeyhinden duyduklarını kendi akıl melekeleri ile tartmak yerine, kolay olan inanma eylemini seçmesi acilen kurtulması gereken bir çocukluk ve cahillik hali. bu insanlar dünyayı kendilerinden ibaret sanma eğilimindeler. onların arzuları, diğer her şeyden, etik kurallardan, evrensel gerçeklerden önde yer alıyor. bunu her medeniyetin aynası olan trafikte çok kolay görüyoruz. dünya umurlarinda değil, kendi küçük zihinleri onlardan başkalarını alamayacak kadar sınırlı. kendilerinden başka bir şey olmadığı için kendilerini çok önemsiyorlar. hepsi süper insanlar, çocukları çok zeki, akıllı, kendilerinden başka hiçbir şeye ihtiyaçları yok ama kendi başlarına vakit geçirebilmek gibi bir yetenekleri de yok. boş boş muhabbet edip çevrelerine rahatsızlık vermekten öte bu dünyaya bir katkıları yok ve çoğunun, yaptıkları işi iyi yapmak gibi bir kaygıları da mevcut değil. ustası usta değil, çırağı çırak değil ama sorsan her şeyi hallederler. bunu çocukluk olarak nitelendirmek aslında onlara bir iyilik, zira bu aslında bir ruh hastalığı. 40 yaşına gelmiş insan böyle olmamalı. insan sıfatını hak etmek lazım ve bence birisi sadece iki ayağının üzerinde yürüyüp konuşuyor diye insan olmuyor. insanı baştan tanımlayıp, insan olamayana insanlık ögretmek lazım. bu döve döve olmayabilir ama bu ülkede dayağı hak eden insan çok.