Başlık: solcularin-cok-zeki-olup-iktidar-olamamasi

demokrasi rejiminin antik yunan dan bu yana tartışılan en büyük zafiyeti demagojiye açık olmasıdır. demokrasi ancak ve ancak eğitim seviyesi yüksek, tam olarak toplumsal olaylara hakim, tarihe, sanata, bilime karşı belli bir öngörüsü olan bir toplulukta sağlıklı olarak işler. (elit bir toplumda) yani demokrası aslında bir yanılgıdan ibarettir. çünkü demagoglar( halkın zaaflarını bilerek gerçek dışı söylemlerle her türlü hile ve kandırmayla cahiller topluluğu yaratıp bu kitleleri peşinden sürükleyen kimseler) eğitimsiz kitleleri daha iyi işler ve sürükler. bir nevi çobanlık yaparak, gerçek dışı söylemler ve hileler ile istediği şekilde eğitimsiz kitleyi yönlendirir ve gücü ele geçirir. ele geçirdiği güç ile bu cahiller topluluğunu büyütür, işler, istediği kadar hızlı işleyemez ise ithal eder. bu topluluk öyle bir hale gelir ki dünü unutur, yarını unutur, inandıkları demagogların ağzından çıkan lafa göre dün sağcıdır, yarın solcudur, bugün amerikancıdır, öbürgün batıcıdır, saat farkına göre milliyetçidir. bu toplulukların tarihleri baştan yazılıp kendilerine tüm dünyadan kopuk bir geçmiş çizilebilir ve bu geçmişe sorgusuz sualsiz kolayca inandırılabilirler. (1984) türkiye'de ve dünyanın bir çok ülkesinde yapılan da tam olarak budur. toplulukların büyük çoğunluğu cehalete, fakirliğe ve kültür müsait ise din afyonuna terk edilir. bu topluluklar demagoglar tarafından etki altına alınır ve istediği felakete sürüklenir. yani iktidarda kalmak için akıllı ve eğitimli, birikim sahibi insanlar olmak gerekmez. iyi bir demagog olmayı, halkı da cehalet karanlığına ve fakirliğe terk ederek uygun afyon ile uyuşturmayı gerektirir. eğitimli kesim ise (eğitimden kasıt sadece okul okumak değildir) kolay kolay tek liderlerin arkasında birleşmez, sorgular ve ona göre karar verir, aynı rejimi uzun yıllar başta tutmak istemez. tüm bu nedenler türkiye siyasi rejimlerinin bu halde oluşmasının sebebidir. türkiye'de elit kesim yoktur. sırf iktidarda kalabilmek adına cehaletin yüceltildiği toplumumuzda elit kesimler yavaş yavaş yok edilmiştir. sonuç olarak avrupa-ortadoğu bloğu arasında hassas bir dengede kalması gereken türkiye şuanki iktidar ile 3. dünya ülkesi konumuna düşürülmüştür. işte demokrasi budur.