Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

yaş 37. bırakın çocuk sahibi olmayı, evlenmeyi bile istemedim. ama büyük konuşmadım. 35imde evlendim. şu sıralar daha nasılsın demeden -ailelerimiz hariç- çevremden duyduğum: yaşın geçiyor çocuk yap hemen. buraya tekrar döneceğim şimdi kenarda dursun. 2015te (yaş 30) yumurtalıklarımı kaybetme riski olan bir ameliyat geçirdim. hastaneye yatıştan 1 gün önce belge imzalatıldı : ameliyat sırasında yaşanacak olası bir ters durumda yumurtalıklarımın tamamen alınmasına izin veriyorum diye. işte o gece dedim ki: ben gerçekten hayatımın bir döneminde bile istemiyor muyum , yoksa kendimce ezberlediğim bir fikri mi kendime tekrarlıyorum? gözüme uyku girmedi. sonunda kendimle anlaştım: hala evlenme hevesim yoktu ama doğru kişi olursa da önyargı yapmayacaktım. hayatımın bir döneminde çocuk istiyordum ama biyolojik saat beni dürterse kulaklarımı kapatmayacaktım. şimdi her çocuk yapayım artık diyen kadın gibi folik asitle yolumuz kesişti ve hala çocuk diye çıldırmıyorum, ama yapmazsam uzun dönemde pişman olacağımı biliyorum. bu yüzden geç olmadan plana almam gerekti. şimdi ilk kısımdaki noktaya gelirsek; korkum sorumluluk almak ya da bakmakla alakalı değil. iş hayatının bendeki tahammülü tüketmesi sebebiyle başka bir canlıya hakkını vererek bakamazsam, ameliyat sebebiyle riskli süreçlerimin olacağı söylenmesi ve işyeri ortamının fazlasıyla stresli olması , yedeğimin olmaması.. bu kadar ciddi bir konunun, hadi artık yaşın geldi diyerek kadınlara dayatılması, çocuk yapmayan kadına "aaa olmaz hadi hadi" denmesi kadar egoistçe bir yaklaşım olamaz. yapmak istemeyen tüm arkadaşları yürekten anlıyorum. anne olmak istemeyen kadınlara önyargılı olan kitleye de sevgilerimi sunuyorum. çok istekli olabilirdim, sağlık sorunum yüzünden çocuk sahibi olamadığımdan psikolojim bozulmuş olabilirdi. bu tacizinizi hiçbir kadın haketmiyor.