Başlık: kurtler

ne yazık ki rus emperyalistlerin başlatıp, siyonistlerin devem ettirdiği sahte bir tarih tezi üzerine varlıklarını sürdürmeye çalışıyorlar. yedi yıl boyunca kürt tarihi ve kürkçülük üzerine akademik çalışma yapan tarihçi dr. ömer turhan'ın kürt tarih tezi hakkındaki tespitleri: kürt tarih tezi tarihin en büyük "kurgu tarih" operasyonudur. kürtçüler bu kurgu üzerinden bütün kadim uygarlık ve devletleri kürt yaptılar. bununla yetinmeyip malazgirt ve çaldıran gibi iki türk zaferini kürt zaferi ilan ettiler. osmanlı’ devletini dahi kürt ilan ettiler. "malazgirt ve çaldıran, türk-kürt zaferi olsa ne olur, niye rahatsız oluyorsun, daha iyi işte, böylece türk-kürt kardeşliği güçlenir" diyen iyi niyetli türkleri duyar gibiyim. herşeyden önce siyasal temennilerle tarih yazılmaz. yazılsa da o tarih olmaz, operasyon olur. malazgirt ve çaldıran zaferi bir türk-kürt zaferi olsaydı, bunu kabul eder ve açıktan söyleriz. niye söylemeyelim ki. lakin bu tartışılmayacak kadar tarihi gerçeklikten uzak. malazgirt ve çaldıran yüzde bin türk zaferidir. peki kürtçüler bu yalanı niye uyduruyorlar? cevap çok basit, ideolojik hedeflerini temellendirmek için yapıyorlar. zaferler tapudur. zaferin sahibi o tapunun sahibidir. bazı iyi niyetli türkler, naif türkler, türk-kürt kardeşliğini güçlendirmek için tarihte olmayan şeyi olmuş gibi gösteriyorlar, eyyubiler kürt devletidir, selahaddin eyyubi kürttür, malazgirt-çaldıran türk-kürt zaferidir diyorlar. kürtçüler ise bu iddiaları somut taleplere dönüştürüyorlar. malazgirt savaşı kürt zaferidir diyerek "anadolu kürt yurdudur" tezine dayanak teşkil ediyorlar. ey naif türk, sen, "malazgirt türk-kürt zaferi" olduğunu kabul ettiğin an, anadolu’nun kürt yurdu olduğunu da kabul etmiş oluyorsun, bilmeden kürtçülük hareketine hizmet etmiş oluyorsun. ey naif türk, senin bu naifliğini ve verdiğin hasarı düzeltmek için bizler geçe gündüz uğraşıyoruz. şimdi kürtçülerin "malazgirt-çaldıran türk-kürt zaferidir" yalanını birincil kaynaklarla deşifre edelim. bin yıllık türk-kürt tarihi, kurgu değil gerçek kürtçülük hareketi ve kürtçü solun çıkış noktası olan kürt tarih tezinin ikinci aşamasını bin yıllık türk-kürt tarihi oluşturur. kürtlerin kökenlerinin incelendiği kürt tarih tezinin ilk aşamasında kürtlerin imparatorluk ve krallıklar kurduğu ve mezopotamya’daki kadim uygarlıkların kökenindeki halk olduğu algısı işlenir. kürtçülük hareketi ve kürtçü sol tarihi veri ve gerçeklikten uzak bu bakış açısını kürt tarih tezinin ikinci aşaması olan bin yıllık türk-kürt ilişkilerinin tarihi analizinde de devam ettirir. türklerin kazandıkları tüm zaferler ve akabinde kurdukları tüm devletlerde kürtlerin belirleyici rol oynadığı, dolayısıyla bu devletlerin aslında bir türk-kürt devletleri olduğu algısı işlenir. kemal burkay, kürt tarihini ele aldığı, "neolitik çağdan ı. dünya savaşı’na kürtler ve kürdistan" adlı kitabında, kürdistan teriminin ilk kez büyük selçuklular zamanında kullanıldığını, sultan sencer tarafından kürdistan adında bir eyalet kurulduğunu yazarak kürtlerin büyük selçuklular içindeki önemine vurgu yapar. (burkay, a.g.e., s. 13.) sultan sancar’ın kürdistan adında bir eyalet kurduğu iddiası doğrudur. ancak bu eyaletin yönetimi kürtlere değil türk beylerine verilir. (mcdowall, a.g.e., s. 50.) kaldı ki, selçukluların kurduğu kürdistan eyaleti bugünkü iran sınırları içinde kalır. bu da `kürtlerin ana yurdunun anadolu değil irandaki zagros dağları` olduğunu gösterir. oğuz türklerinin kürtlerle karşılaşması, kafkasyaya yaptıkları ilk akınlara kadar, 1029’a kadar uzanıyor. güney azerbaycan civarında küçük kürt topluluğu vardı. türk-kürt karşılaşması sıkıntılı olur, uzun yıllarda bu sıkıntı devam eder. türkler ve kürtler ilk karşılaşmaları olan 1029’dan sonra da birçok kez çatışır. (v. minorsky, a.g.e., s. 65.) bu çatışmaların büyük bölümünü türkler kazanır. türkler urmiye ve musul gibi önemli yerleri ele geçirerek bölge üzerinde hakimiyet kurmayı başarırlar. (a.e., s. 66.) türkler ile kürtler arasındaki uzun yıllar devam eden bu çatışmalar kürtlerin türklere bağlılıklarını bildirmesiyle biter. mervani hükümdarı 1051’de selçuklu hükümdarına bağlılığını bildirir. selçuklu türkleri azerbaycan tarafına gelince gürcülerin, ermenilerle, bizans’larla savaşır, galip gelir. kürtlerle çatışmaları diğer çatışmaların yanında çok küçük kalır. selçuklu türkleri kafkasya’daki ve kuzey batı irandaki kürt toplulukları çok kolay hakimiyeti altına alırlar. kürt tarih tezinin bir tarih tezinden ziyade ayrılıkçı kürtçülük hareketlerine meşru zemin hazırlayan siyasi bir proje olduğunu görmek için kürtçülük hareketi ve kürtçü sola yakın isimlerin anadolu’nun tapusu niteliğindeki malazgirt savaşı’nı anlatış şekline bakmak yeterlidir. ahmet özer, malazgirt savaşı öncesi alpaslan komutasındaki türk ordusunun durumunu, kürtlerin türk ordusuna katkılarını şöyle anlatır; "tuğrul beyden miras kalan ırak askerleri "itaatsiz bir tavır" içindedirler. bu birlikler fırat’a ilerleyen sultanı izlemezler. alpaslan 4 bin hassa askeriyle kalır. alpaslan’ın askeri durumunun zayıflığını gören bizans ordusu ise doğu anadolu’ya ilerler.(….) büyük vezir nizamülmülk’ün asker toplama çabalarına rağmen sorun çözülemez. alparslan’ın yardımına bu kiritik noktada kürtler yetişir. diyarbakır ve van bölgesinden gelen 10 bin kürt savaşcı ile alparslan’ın ordusu,15 bini bulur. kimi tarihçilere göre ise diyarbakır ve mervani kürtlerinden gelen ordunun sayısı 26 bin kürt savaşçısıdır." "ahmet özer, "beş büyük tarihi kavşakta, kürtler ve türklerhemen kitap, istanbul, 2009." ahmet özer bu konuda yalnız değildir. kemal burkay, alpaslan’ın malazgirt’teki 60 bin kişilik ordusunun dörtte birinin kürtler tarafındanoluşturulduğunu yazarak malazgirt zaferinde kürtlerin belirgin rol oynadığına vurgu yapar. (burkay, a.g.e., s. 157.) kemal burkay ve ahmet özer’in türk askerlerinin sayısını olabildiğince minimize eden, kürt unsurların sayılarını da olabildiğince maksimize eden bu tarih bakış açısı istisnai değildir. sağcı, solcu hatta islamcı kürtçü yazar ve araştırmacıların büyük bölümü malazgirt savaşı’nı bu şekilde anlatırlar. alparslan’ın ordusunun 50-60 bin civarı olduğu düşünüldüğünde, ahmet özer gibi araştırmacıların verdikleri rakamların ne kadar uçuk olduğu görülür. bu bakış açısına göre, alparslan’ın ordusunun büyük bölümü kürtler tarafından oluşturulur, kürtler türklere değil de türkler kürtlere yardıma gelmiş izlenimi oluşturulur. peki tarihi veriler bu konuda ne diyor? alpaslan’ın ordusunda kendisine bağlı mervaniler gibi kürt beylerden bir miktar kürt askerinin olduğu doğrudur. sultan alpaslan’a yardım ettiği söylenen mervaniler selçukluların bölgedeki vasalıdır. kürt tarihi konusunda yazılmış ilk eser olan şerefname’de, bitlis emiri şerefhan, mervanilerin lideri ahmet bin mervan’ın bir elçi göndererek selçuklu hükümdarı tuğrul bey’e tabi olduğunu, 1051’de ise kendisi giderek bağlılığını bizzat bildirdiğini yazar. (şerefxan, şerefname, hasat yayınları, istanbul, 1990.) ahmet bin mervan ve diğer kürt beyleri tabi oldukları selçuklu hükümdarına asker ve vergi vermek zorundadır. mervaniler ve diğerleri bu yükümlükleri çerçevesinde alpaslan’a asker vermiştir. ama bu rakam hiçbir zaman kürtçülük hareketine sempati duyan yazarların iddia ettikleri kadar değildir. savaş sırasında bizans ordusu içinden türk tarafına geçen türk kökenli askerlerinin sayısı kürt askerlerinin sayısından fazladır. kürtçü aydın ve araştırmacıların kürtlerin türk devletlerinin oluşumundaki rolü ile ilgili iddiaları sınır tanımaz. kemal burkay, ege’de kurulan germiyanoğlu beyliğinin kürtler tarafından kurulduğunu iddia eder. (burkay, a.g.e., s. 168.) müfit yüksel gibi araştırmacılar ise osman gazi ve ondan sonra gelen sultanların uzak dairesindeki kürt kökenli bazı isimlerden yola çıkarak osmanlı imparatorluğu’nu kuran kurmay kadronun önemli bölümünün kürt olduğu imasında bulunur. kürtçülük hareketi’nin malazgirt savaşı ve ondan sonraki süreç hakkında yaptığı tarihi gerçeklikten uzak maksatlı tarih analizleri çaldıran savaşı için de yapılır. tarih dışı maksatlı anlatımın en önemli isimlerinden ahmet özer, çaldıran savaşı’nda, türk ordusunun savaş öncesi durumunu olabildiğince kötü anlatır. kürt askerler katılmadan önce türk ordusunun dağılma noktasında olduğunu altını çizerek anlatır. ahmet özer, malazgirt’te de aynı anlatımda bulunmuştu. dağılma aşamasında olan selçuklu ordusunun yardımına kürtlerin koştuğunu ve selçukluları kurtardığını yazmıştı. özer, çaldıran öncesini, kürtlerin türk ordusunu, bıkkınlık ve dağılmaktan kurtardığını şöyle anlatır; "nihayet bu bıkkınlık, dağılma alametlerinin baş gösterdiği bir zamanda kürt ordusu yavuz’un imdadına yetişir. 16 kürt beyinin topladığı ordu hemen hemen yavuz’un ordusu kadardır. dolayısıyla asker sayısı bir anda iki katına çıkar. 140 bin civarında dev bir ordu meydana gelir. bu osmanlı askerinin moralini motivasyonunu yükseltir." (özer, a.g.e., s. 115.) ahmet özer, çaldıran’da, kürt beylerin 70 bin kişilik ordularıyla gelip 70 bin kişilik üstelik dağılma aşamasında olan osmanlı ordusuna katıldıklarını yazar. kemal burkay da ahmet özer gibi kürt beylerinin çaldıran’dan önce yavuz’u desteklediğini söyler, hatta bir adım daha ileri giderek 16 kürt beyinin kendi bayrakları ile çaldıran’da savaştığını yazar.( burkay, a.g.e., s. 179.) sallamada hiç bir sınır tanımazlar. iki yazar da böyle ciddi bir iddiayı delillendirecek hiçbir belge ortaya koyamaz. böyle bir iddiayı delillendirmek tarihi açıdan mümkün değildir. zira, kürt beylerinin çok büyük bölümü yavuz sultan selim’e çaldıran’dan önce değil sonra biat eder. dolayısıyla, osmanlı ordusunda, çaldıran öncesi, birkaç küçük istisna dışında hiç kürt askeri yoktur. şah ismail’in ordusunda ki kürt askerlerin sayısı dahi yavuz’un ordusundaki kürt askerlerinin sayısından fazladır. bu tarihi gerçekliğe rağmen, ahmet özer ve onun gibi birçok araştırmacı tarih dışı iddialarda bulunmaya devam eder. aynı bölümde ahmet özer, şah’ın ordusunun da 70 bin kürt askerinin olduğunu yazar. yani kürt beyliklerinin topladığı asker sayısı iran’ı elinde tutan şah ismail’in ordusu kadar olduğunu söyler. 70 bin kişilik bir orduya sahip olan kürtler devlet kurmak yerine niye osmanlıya vasal olmak ister? özer, çaldıran’daki osmanlı ordusunu osmanlı-kürt ordusu şeklinde tarif edecek kadar ileriye gider.(burkay, a.g.e., s. 179). bu tarih anlatımındaki maksat malazgirt savaşı’ndaki anlatımdaki ile aynıdır. kürtçülük hareketi bu tarihi anlatımı üzerinden, malazgirt’te olduğu gibi çaldıran’da da savaşan ordunun bir türk-kürt ordusu olduğu, zaferinde türk-kürt zaferi olduğu dolayısıyla doğudaki topraklar üzerinde egemenlik hakları olduğunu iddia eder. türkler, malazgirt’ten çok kısa süre sonra iznik önlerine kadar gelerek tüm anadolu’da türk hakimiyetini kurarlar. malazgirt’ten çaldıran’a kadar olan süreçte bölgede birçok türk devleti ve türk beylikleri kurulur. kürtçü aydın ve araştırmacılar her nedense bu süreçte kurulan onlarca türk devlet ve beyliği görmezden gelirler, derebeyi tarzı küçük kürt oluşumları ise büyük devletler gibi yansıtırlar. oysa hiçbir kürt devletinin kurulmadığı tarihi bir gerçektir. bölgedeki kürtler malazgirt zaferinden sonra sırasıyla büyük selçuklu, anadolu selçuklu, fetret devirlerinde bölgedeki türk beylikleri, karakoyunlu, akkoyunlu, safevi ve osmanlı imparatorluğu gibi türk devlet ve hükümdarlarına biat etmişler, onların koruması altında birer vasal olarak yaşamışlardır. şah ismail kürtlerin yaşadığı bölgeyi alınca kürt beyleri bu sefer de yine bir türk hükümdarı olan şah ismail’e biat eder. (mcdowall, age, s.54) nitekim, kemal burkay, tüm bölgenin şah ismail’in 1507 seferinde safevilerin denetimine girdiğini, bitlis emiri şeref han dahi kürt beylerinin şah ismail’e bağlılığını bildirdiğini yazar. (burkay, age, s. 178) çaldıran savaşı’ndan önce kürt beylerinin neredeyse tamamı safevi devletinin vasalı durumundadır. şah ismail kendine bağlılığını bildiren kürt beylerine sert davranır. v. minosrsky, şah ismail’in kendisine ileride sorun teşkil edecek politikasını şöyle anlatır; "akkoyunlular gibi ismail de türkmen aşiretlerine güveniyordu, ancak kendisi koyu bir şii olduğundan, sünni kürtlere karşı daha acımasızdı. onbir kürt reisi hoy'da kendisine saygılarını sunmaya geldiklerinde, hepsini tutuklattı ve onların yerine kızılbaş aşiretlerden valiler atadı." (v. minorsky, a.g.e., s. 80; nikitine, a.g.e., s. 344) şah ismail’in bu sert uygulamalarına rağmen bölgede çaldıran öncesi safevilere karşı büyük bir kalkışma olmaz. osmanlı-kürt iş birliği çaldıran savaşı’ndan önce değil sonra başlar. yavuz sultan selim, çaldıran’dan sonra arkasında safevilere karşı sağlam bir duvar oluşturmak için kürt beylerine yönelir. ama şah ismail’in ağır yenilgisine rağmen, kürt beylerinin osmanlının yanında durma noktasında ciddi çekinceleri vardır. burada devreye eski bir akkoyunlu subayı olan ve kürtler arasında çok saygın olan şeyh hüsameddin’in oğlu idris-i bitlis-i devreye girer. idris-i bitlisî yavuz’a, kürt beylerini ikna edebileceğini söyler. yavuz, idris-i bitlis-i’nin eline boş fermanlar vererek bölgeye kürt beylerini iknaya gönderir. (mcdowall, a.g.e., s. 54.) idris-i bitlisî, savaş sırasında birçoğu tarafsız kalmış kürt beyleriyle ikna görüşmelerine başlar. bu görüşmelerin sonunda, idris-i bitlisî bölgede 25 kürt beyini osmanlı safına geçmeye ikna eder.(mustafa cezar, mufassal osmanlı tarihi, resimli haritalı, ankara, türk tarih kurumu, 2009, s. 743). minorsky, idris-i bitlisî’nin kürt beylerini ikna etmesini şöyle anlatır; "diğer yirmi civarında kürt beyi ise perslere sadık kalıp kalmama konusunda kararsızdı. idris, bu beylerin ziyaretine gidip bunlardan yirmi beşini osmanlı sultanının tarafına geçmeye ikna etti."(v. minorsky, a.g.e., s. 80). şerefname’de, yavuz sultan selim’in vaat ve imtiyazlarla kürtleri kendine bağladığını yazar. (şerefxan, age, s. 296) şah ismail’in kürt beylerine kötü davranmasının, kürt beylerinin tercihlerinde etkili olduğunu unutmamak gerekir. (mvdowell, age, s54) bu tarihten sonra, kürt beyleri birbiri ardı sıra şah ismail’e karşı ayaklanmaya başlarlar. idris-i bitlisî’nin görevi kürt beylerini iknaya yönelik görüşmeler ve propaganda ile sınırlıdır. doğu anadolu askerî açıdan bıyıklı mehmet paşa tarafından ele geçirilir. nitekim daha sonra diyarbakır eyaletini beylerbeyliğine bıyıklı mehmet paşa getirilir. idris-i bitlisî bölge askerî açıdan tam ele geçirildikten sonra, bölgenin idari taksimi için tekrar bölgeye gönderilir. (cezzar, age, s, 747) "doğu anadolu’nun bir kısmı ile güney doğu bölgesi bıyıklı mehmet paşa’nın askeri gayretleri ile idris-i bitlisî’nin tahrik ve propagandaları neticesinde zapt edilince; idari taksimatın bir esasa bağlanmasına geçildi. idris-i bitlisî bu işlerin tanziminde de vazife gördü. doğu anadolu’nun arazi vaziyeti ile halkının durumu nazarı itibara alınmak suretiyle idari taksimat yapıldı. teşkil edilen diyarbakır eyaletine on dokuz sancak bağlandı. bu sancaklardan beş tanesinin idaresinde yerli beylere nisbi bir muhtariyet tanındı." (cezzar, age, s, 747) minorsky de diyarbakır beylerbeyliğinin idari yapılanmasında idris-i bitlisi tarafından yapıldığını yazar. minorsky yukardaki alıntıdan farklı olarak kürt beylere 5 değil 8 sancak verildiğini yazar; "bu sancağın (diyarbakır) idari teşkilatı idris tarafından tamamlandı. diyarbekir eyaleti'ndeki onbir sancak türk idarecilerine, sekizi de kürtlere (ekrad beyliği) verildi. bu kürt beyleri valiler tarafından atanıyorlar, ancak hep aynı aileden seçiliyorlardı. beş kürt hükümeti (hukûmatlar), hakimiyetin babadan oğula geçmesi suretiyle, varlıklarını muhafaza ettiler." (v. minorsky, a.g.e., s. 81.) yavuz sultan selim’in o dönem önceliği, şah ismail’in bölgeye tekrar hâkim olmasını engellemekti. bölgeye yönelik tüm politikasını bu öncelik doğrultusunda şekillendirir. bu çerçevede, şah ismail’e daha yakın durdukları gerekçesi ile bölgedeki türkmen aşiretlere cephe alır, şah ile iş birliğine girmeyeceğine inandığı kürt aşiretleri ise destekler, onlara o zamanki idari sistemde olmayan ayrıcalıklar tanır. dar bir alanda yaşayan, orada dahi çoğunluk olamayan kürt aşiretler yavuz sultan selim’in kendilerine verdiği imtiyazlar sayesinde bölgede yayılırlar ve türkmenlerin boşalttıkları yerleri doldururlar. her yerde derebeyliğini yok edenosmanlı imparatorluğu kürt beylerine verdiği imtiyazlarla "ocak sistemi" adı altında doğu anadolu’da derebeyliğini canlandırır ve akabinde korur. david mcdowall bu durumu şöyle ifade ediyor; "uygun görülen kürt aşiretleri van’ın kuzeyindeki ermeni sınır bölgesinde güvenliği sağlamak için kuzeye gitme yetkisine de sahipken, diğerleri batıya, muhtemelen hala ne yapacağı belli olmayan türkmen gruplarının bulunduğu yerlerde egemenlik kurmaya gidiyorlardı. tüm bu düzenlemelerin altında yatan belirleyici ilke, kürt aşiretleri düzeni korudukları, gerekli olduğunda askeri birlik temin ettikleri, sınır bölgelerini savundukları ve her şeyin üzerine osmanlı hükümdarlığını tanıdıkları sürece, imparatorluğun hemen hemen başka hiçbir yerinde görülmeyen düzeyde bir özgürlükten yararlanmalarıydı."(mcdowell, age, s.57) kürt tarih tezinin açısından en önemli noktası onun neden olduğu siyasi sonuçlardır. bu tarz tarih analizleri belirli bir aşamadan sonra bir devletin toprak bütünlüğünü kasteden bir silaha dönüşebiliyor. şöyle ki, malazgirt ve çaldıran bir türk-kürt zaferidir şeklindeki bir tarih analizinin siyasi sonucu anadolu türk ve kürtlere aittir olur. bu da kürtçülük hareketinin anadolu üzerinde bağımsız bir kürt devleti kurmaya hakkı olduğu manasına gelir. birinci tespiti kabul edenin bunun doğal sonucu olan ikinciye tarihi ve siyasi açıdan karşı çıkmaya hakkı yoktur. zaten böyle bir tarih tezinin oluşturulma gerekçesi de budur. bu tarih tezini oluşturan araştırmacı ve tarihçiler siyasi sonuçla ilgilenmezler, onların görevi, kurguya dayalı bu tarih tezine bilimsel görünüm kazandırarak tarihigerçekmiş gibi ortaya atmak ve bunu yayınlamaktır. bu tarihi analizleri hukuki ve siyasi bir silaha dönüştürmek kürtçülük hareketinin yazar ve aydınlarına düşüyor. söz konusu yazar ve aydınlar, bu tarih araştırmalarına dayanarak siyasi çözümleme ve çıkarımlarda bulunurlar. son aşama ise kürtçülük hareketinin lider kadrosunun bu siyasi çözümlemeden yola çıkarak, "ulusların kendi kaderini tayin hakkı çerçevesinde" bağımsız bir kürt devleti kurma talebinde bulunması ve bu kabul edilmediğinde kendinde terör eylemlerini başlatma hakkını görmesidir. buradan da anlaşılacağı üzere bunda ne var dediğimiz bir tarih analizi son aşamada ayrılıkçı bir harekete, hatta bir terör mekanizmasına dönüşebiliyor. bir tarih tezinin terör mekanizmasına dönüşmesinin en somut örneği 40 yılı aşkın süredir türkiye’ye yönelik terör faaliyetlerinde bulunan pkk’dır. pkk’nın çıkış noktası kürt tarih tezidir. kürt tarih tezinin doğal sonucu olan "kürdistan sömürgedir" tezi pkk’nın fikir örgüsünün merkezini oluşturur. öcalan’ın çözüm olarak öne sürdüğü ve 40 yıldır uyguladığı "uzun halk savaşı" yani terör de meşruiyetini bu tarihi ve siyasi çözümlemelerden alır. ey naif türk, "malazgirt ve çaldıran’a kürt zaferi desen ne olur" dediğin noktada çoçuk ve torunlarını onlarca yıl uğraştıracak bir sorunun ideolojik temeline malzeme vermiş olursun. pkk terör örgütü tüm mücadelesini yalan ve kurgu olan tarih tezine dayandırıyor. neredeyse 50 senedir onunla uğraşıyoruz. tarih tapu sicil kaydıdır. zaferler tapudur. zafer sahipleri tapu sahibidir. sen türk milletinin kanı ve göz yaşı ile kazandığı tapuyu "masa başında, amaaan öyle olsa ne olur" diyerek başkasına veremezsin. ayrıca, bknz: bir rus projesi; kürtçülük ve modern kürt tarihi: )