Başlık: selahattin-demirtas

sokakta görülse en samimi turist ömer edasıyla "ne yaptın başkan?" denebilecek gerçekten başkan. kamuoyu nezdinde hdp'nin oylarının %10-12 aralığına çıkacağını öngören tahminlerle birlikte, gerçekten "halkların ve değişimin adayı" olmuş ve bu işe aday olması bile ülkede bir üçüncü yolun olduğunu gösteren zat (üçüncü yol deyince, akla perinçek ve 1960-70 "ne çin ne rusya tam bağımsız türkiye" geliyorsa, bunlar hep ulusalcı sosyalizm; köprüden önce son çıkış burası). birçoklarının ise pkk'ye olan zımnî/aleni desteğinden ötürü oy verme konusunda ciddi kaygıları olan şahsiyet. oysa bu pkk'yle ilişkilenme meselesine bakış açısı zaten türkiye'deki demokrasinin bir meselesidir. kısa bir "modern türkiye tarihi" dersiyle anlatmak gerekirse; 1960'larda türkiye'de sosyalizm ciddi bir harekete dönüştüğünde (ama kuramsal altyapı aynı kertede güdük kaldığında) türkiye'deki sosyalistlerin siyaset yapabilmeleri için sorduğu ilk-be-ilk soru şuydu: türkiye feodal miydi kapitalist miydi? bu yorumlara göre farklı sol yapılanmalar zuhur etmişti. en genel hatlarıyla, kapitalizme geçiş tamamlanmış diyen güleryüzlü sosyalizmiyle mehmet ali aybar'ın başını çektiği sosyalist devrim cenahına karşılık türkiye'deki feodal unsurların başat yapısı ve bunların tasfiyesi olmaksızın doğru düzgün bir burjuva düzenine geçilemeyeceğini savunan milli demokratik devrim gibi iki farklı cenah vardı. tam da burada - o dönemin jargonuyla konuşulduğundan bu şekilde dillendirilmektedir - mevcut olan "feodal" unsurların zamanla daha derinlikli bir tartışma ortamı (70'lerin ikinci yarıları) ile aslında türkiye'nin sömürgeci, baskıcı ve tek-tipleştirici siyaseti sonucu böyle kaldığı ortaya atılmış; bu ekonomist bakış açısı tam da bu sıralarda ortaya çıkan kürt hareketi ile ekonomik bakış açısının dar çerçevesinden çıkarılmış ve etnik-kültür meselelerini de kapsar hâle gelmiştir. sonrası malum, marksist-leninist siyaset gereği ukkth. 2001'de öcalan'ın demokratik cumhuriyet projesi ilanına kadar. öcalan diyor ki - 2001'den beri! - artık kürt hareketinin türkiye'ye yönelik 'ayrılıkçı' bir siyaseti yoktur, bu türkiye halklarının sorunudur ve kürt sorununu çözecek olan şey ise türkiye halklarının demokratikleşmesidir. demirtaş'ın ise tam olarak yaptığı şey bu. türkiye halklarının yanı sıra ezilenler, eşcinseller, işçiler, göçmen suriyelileri katmaya hâcet kalmadan anlaşılsa gerek bu dönüşüm. tüm bunlara rağmen, meseleyi "demirtaş'ın tek ve nihaî gündemi kürt sorunudur"a indirgemek; türkiye'nin demokratikleşmesinin önüne vurulan kettir. elbette demokrasinin gelebilmesi tezahür edebilmesi için öncelikle bu ülkenin türklerden sonraki en büyük müştereklerinin kendi kültürel, tarihsel ve elbette siyasal doğrultularında hareket edebilme özgürlükleri olmak gerekir. elbet bu mesele çözülürken, sınıf meselesi, azınlık meselesi, toplumsal cinsiyet meseleleri bir kenara atılmayacak. kürt hareketinin destekçisi olan sol tandanslı hareketler bu meseleleri de gündeme getirmeye devam edecek. kısacası halkların ve değişimin adayı olan bu kara-mizahı çok iyi olan başkanın pkk ile zımnî/alenî bağı aslında türkiye'nin demokratikleşmesinin önündeki bağın ta kendisidir. bu yüzden, "pkk'li olmasa..." vs. türü düşünceler ve chp-memnuniyetsizliğiyle gelindiğinde bu meselenin pek sarih bir şekilde addetilmesi gereken başkan olmasa da başkan.