Başlık: 30-yasinda-bekar-kadin

30 yaşına çok çok az kalmış bir kadın olarak hakkımda bu kadar yazıldığını görünce durup bir okumak ardından da birkaç satır yazmak istedim... herkes ne konuşmuş, neler atmış tutmuş... öncelikle 30 yaş konusunu irdeliyelim... arkadaşlar bekar olun, evli olun farketmez. kendimizi aslında 18 yaşında ya da 20li yaşların başında üniversiteyi bitirip bir baltaya sap olunca yetişkin olarak sanıyoruz ya bence o doğru değil. ben büyüdüğümü, biraz mantıklı kararlar alabildiğimi ve gercek anlamda yetişkin olabildiğimi 25 yaşından sonra hissedebildim. şimdi kendime baktığımda yani 30 olurken kendimi daha dengeli hissediyorum. sonra internette karşıma çıktı ki yetişkin olmanın asıl yaşı 29 olarak görülüyormuş. tabii bu da bir araştırma sonucu. ister mantıklı bulun ister bulmayın. kendi yaşadığım ve etrafımdaki yaş grubuna baktığımda 25-30 aralığında "yetişkin" olabildiğimize kanaat getirdim. aynı zamanda yaş sadece bir sayı yani herkes için zaman aynı akmıyor. kimin 25'inde geldiğine kimi 35'inde gelir o ayrı. 30 yaş çok güzel bir yaş yani. "şarap gibi" kelimesini gidin 15-20 sene sonra kullanın. hayatın artık tadına daha bilincli gözlerle bakacağımız ama enerjimizinde hala yerinde olduğu yaşlar bizi bekliyor. şimdi 30 yaşında aynı zamanda bekar ve aynı zamanda kadın olma durumuna gelelim... 30 yaşında bir insanın bekar olması çok doğaldır. evlenmiş olması kadar doğaldır. evlenmek isteyebilir ya da istemeyebilir de. bu insanda bir problem olduğu anlamına gelmez. yazılanları okuyunca 30 yaşında bekar birininin sanki bu dunyada varolma şansı yokmuş gibi bir ortam çizilmiş. kişisel görüşüm zaten bu yaştan önce evlenmenin genel olarak çok erken olduğu yönündedir. fakat kişi evlenmiş de olabilir. ailelerin birlikte yaşamaya izin vermemesi cogu zaman erken evlenmeye etkendir. belki de gercekten evlenmek istemiştir, severek ve isteyerek evlenmiştir. her insanın hayattı öncelikleri farklıdır. aşktaki durumları farklıdır. mazisi farklıdır. 30 yaşına gelip evlenmemek değil hiç aşkı yaşamamış olmak belki bir sorundur. önemli olan şu anda evli olmak değil içinde neler biriktirdiklerindir. 30 yaşından sonra alternatiflerinin azalacağı, kötü bir talibe mahkum kalacağın sadece bir koca karı düşüncesi. asıl bu zamandan sonra karşılaştığın insanlarla çok daha sağlıklı ilişkiler kuracaksın. ister evlenirsin ister evlenmezsin ama iliskilerinin tutku kadar saygıyla birlikte örüleceği kesin. 30 yaş ayrıca gayet genc bir yaş. bunu hatırlatmak istiyorum sık sık. 30 yaşında bekar ve üstüne üstlük kadın olma durumuna gelelim... arkadaslar 30 yaşındaki kadın pörsümez! pörsüdüyse kendi sucudur. zamana karsı hepimiz yenik düşüyoruz ama henuz çok erken. 20 yaşında da yediğinize içtiğinize dikkat etmezseniz, hep oturursanız o zaman da börsürsünüz. etrafımda üniversite zamanlarında çok daha fit bir sürü kadın arkadaşım var ve hepsi 30'un üstünde. cunku biraz daha ayakları yere bastıgı için artık kendilerine çok daha fazla dikkat ediyorlar. 30'lu yaşların kadınların oturan kişiliklerinin hal ve hareketlerine, giyim ve kuşamlarına daha çok yansıdığı yaşlar olduğunu düşünüyorum. maddi gücünü daha çok eline almış, karşı cinsini tanımış, ne istediğini bilen bir kadının çok daha seksi ve alımlı olacağı aşikar. o yüzden 30'lu yaşlardaki bir kadına kalanın artık kötü alternatifler oldugu ve kaderine razı olması gerektiği tamamen içinde bulunduğumuz toplumun erkek yanlısı, eşitlikçi olmayan bakış açısının bir özeti. 30 yaşında evli kadının mutsuz oldugunu, çirkin oldugunu asla söylemiyorum. evli veya bekar olmak aslında güzelliğimizi ve cirkinliğimizi belirlemiyor. tüm evlilerin mutlu veya mutsuz oldugunu söyleyemeyiz. aynen tüm bekarların partiden partiye gezip eğlendiğini düşünmek gibi olur bu. önemli olan en temel şey, evli olalım veya bekar olalım yanımızdaki insanları gerçekten seviyor muyuz? hayata karşı enerjimiz var mı? aynada sabahları kendimize bakarken bir yandan yeni bir gün için heyecanlanıyor muyuz? bu soruların cevaplarını olumlu verebiliyorsak ne olduğumuzun bir önemi yok.. 30 yaşında bekar olup cok güzel bir semtte oturup kazandığımız parayı tamamen kendi zevkimize harcamanın da bir önemi yok... entellektüel zevklerimize yeteri kadar zaman ayırabilmenin de bir önemi yok... evli arkadaslarımız cocuk bakarken bizim rahat rahat avrupa'yı keşfetmemizin de önemi yok... öte yandan 30 yaşında evli olup eşimizle sevişmekten keyif almıyorsak...hayatın rutinliğinden bezmiş, eve gelip verdiğimiz hazır yemek siparişiyle ailemizin karnını doyuruyorsak bunların da bir önemi yok... çok uzun lafımın kısası. 30 yaş bence hayatın başladığı nokta. kimsenin sizin kalıplarla canınızı sıkmasına izin vermeyin. gencliğinizin, güzelliğinizin tadını çıkartın. insanları ve kendinizi sevin. hepsi bu. hali hazırda hayatınızda biri varsa ve mutluysanız elini sıkıca tutun. eğer kimse yoksa da geleceğe umutla bakıp yalnızlığın tadını cıkartın.