Başlık: alevi

alevilik kendi içinde derya deniz bir kültürdür ve evet yurtdışındaki aleviler kültürlerini türkiye'dekilerden daha güzel yaşamakta ve yaşatmaktadırlar. dedem zamanında babasıyla kavga ettiği için babaannemi de alıp sivas'tan ayrılıp mersin'e taşınmış. sonra sağlık memuru olmuş. mersin'in küçük bi köyünde. kızı bi sünniyle evlenmek istemiş, tamam demiş dedem. annemle babam evlenecekleri zamansa annemin babası olan dedem izin vermemiş, kabul etmemiş. annem babasına rest çekerek evlenmiş babamla. düğüne annemin tarafından kimse gitmemiş. hala da kötüdür araları. beni bile uzunca süre kabul etmemiş. o yüzden ben tatillerde, bayramlarda hep mersin'e gittim oldum bittim. dedem sağlıkçı olduğu için eve gelen giden çok olurdu. gecesi gündüzü olmadan iğne vurdurmaya gelenler olurdu. 7 yaşında mıydım neydim alevilikle ilk tanıştığımda. kafam basmıyordu ama bi gariplik vardı. mesela eve birileri geldiğinde, dinlenen müzikler de, izlenen kanallar da değiştiriliyordu. ramazan ayında sahur vakti babaannem kalkıp salonun ışığını açıp geri yatardı. sonra dedem illallah dedi de sivas'taki köye gidip bi ev yaptırdı. oraya ilk gittiğimde 10 yaşındaydım. ulaşım aracı bulmak çok zor. anlaşmışlar, belirli günlerde ankara'dan direk otobüs kalkıyor köye, onun dışında 2-3 araç değiştirirsiniz. en son da köyden biri gelir alır sizi. "kartal yuvası gibi tepede. temmuz ayı, hava buz gibi. burda yol yok, doğru düzgün elektrik, su yok. burda cami yok." 2 temmuz günü. sağır edici bi sessizlik var. sonra bi kaç kere daha gittim oraya. en sonuncusu dedemi defnetmek içindi. babaannem kışları mersin'de, yazları sivas'ta geçirmeye başladı. gidip babaannemin kütüğünü sivas'tan aldırıp mersin'e geçirdiler. "küçük yer. okuma bilmez, yazma bilmez, yaşlı başlı kadın tek başına kalacak. ne olur ne olmaz." yok lan onlar eskide kaldı. şimdi ne olacak? aradan yıllar geçti. büyüdük, hayvan gibi olduk, zaman zaman arsızlaştık. biz değiştik, hükümetler değişti. ama şu "yanan alevi mahallesi" ritüeli değişmedi. "kapısı işaretlenen alevi evleri" olayı değişmedi. evladının cenazesini cemevine götürmek isteyen anaya izin verilmezken ebleh ebleh ekrana bakan, ses etmeyen, "dinsizler, allahsızlar" diyen, maraş'ı sivas'ı anmak isteyen insanlara izin vermeyen güruh değişmedi. bu insanlar ne yapmış bu kadar ben anlamadım ki? saz çaldıkları için mi bu nefret, dinledikleri türküleri mi beğenmiyorsunuz? hiçbir şey yapmıyor bu insanlar. hiçbir şey. azıcık ağızlarını açtıkları zaman çat diye yapıştırılıyor zaten "mazlum edebiyatı". edebiyat mı bu? bu insanlara yaşatılanları arka arkaya duymak hoşunuza gitmediği için mi "mazlum edebiyatı" diyip ruhunuzu asitli sulara bırakıyorsunuz? akıllı telefonunuzun parlak ekranından bakınca bu olaylar sizin için realitesini kaybedip edebiyat gibi mi görünmeye başlıyor? alevilerin sünnileri katledeceğinden korkanlar varmış. bu topraklarda bu insanların kendi inançlarından olmayanlara zarar verdiği görülmemiştir. sizin aklınız bunu alıyor mu? yoksa durduğunuz yerden baktığınızda bu muamelelere, bu yaşananlara o kadar uzaksınız ki her şey size nokta gibi mi görünüyor? kafanıza güneş mi geçti? hala kapılar işaretleniyor, mahalleler yakılıyor, çıkmış adamın biri "zaman aşımı vatana millete hayırlı uğurlu olsun." diyor. ulan durun yapmayın etmeyin diyen gencecik insan, mahallesinde göz göre öldürülüyor. gerçekten bunu sizin aklınız alıyor mu? "yürü bre hızır paşa senin de çarkın kırılır güvendiğin padişahın o da bir gün devrilir" (bkz: akp'nin alevi açılımı/@latent) ekleme: saniyesinde zarar verici nitelikte dezenformasyon gerekçesi ile ispiyonlandı. mümkünse sebebini de öğrenmek isterim. (öğrenemedi)