Başlık: turkiyede-alevi-olmak

bir alevi olarak birkaç söz söylemek isterim bu konuda. öncelikle olaylara geniş çerçeveden ve empati yaparak bakmanızı çok rica ediyorum. bazı arkadaşlar ben sorun yaşamadım diyerek sorun yaşamış insanlara laf söylüyor bazıları ise yaşadığı sorunu dile getirdiği için eleştiriliyor. gerçekten artık birbirimizi ötekileştirmek ten vazgeçelim. öncelikle şunu şuraya not düşmek istiyorum. benim alevi, sünni, kürt, hristiyan birçok arkadaşım var. dindar da var ateist de. çünkü insan olmak senin diline, dinine, ten rengine, konuştuğun dile bağlı değil. her kesimin iyisi de var kötüsü de. önemli nokta şu ki çoğu kez, çoğunluk azınlığı ezme eğilimindedir ve maalesef aleviler bu toplumda çok fazla acıya mâruz kalmıştır. ben alevilere yapılan ayrımcılıkla karşılaştığımda sadece 13 yaşındaydım. din kültürü dersinde anlatılanlar, nefret söylemleri o yaşta bir çocuğun psikolojisini ne denli etkiler, bunu ancak yaşayan bilir. bu olay benim yıllarca insanlardan alevi olduğumu saklamama sebep oldu. sonra üniversitedeyken birgün birkaç öğrencinin konuşmasını duydum`:zaten belli ki duyulsun diye ses tellerini zorlayarak, yüksek ses tonunda konuşuyorlardı `. yine nefret söylemleri, onların yaptığı yemek yenir mi falan filan. okumuş insan da aynı, okumamış da eğer zihniyet buysa! yani demem o ki, türkiye de alevi olmak zordur. asıl insanın canını acıtan ise aynı toplumun insanlarının birbirine nefret duymasıdır. keşke böyle olmasaydı. "affedilmeyecek günah, insanların birbirine olan zulmüdür" hz. ali