Başlık: turkiyede-alevi-olmak

farklı mezhepten olduğumu ortaokula gittiğimde öğrendim. annem sıkı sıkı tembih etti. sakın alevi olduğunu söyleme diye. henüz 11 yaşındayım. alevilik neki diye boş boş baktım. neyse okul başladı. ilk mezhepçilik sınıf başkanlığı seçiminde yaşanmıştı bile. sonra bilgi yarışması seçiminde. ramazan ayına kadar pek sorun yoktu aslında. ancak ramazan ayında mezhepçilik zirveye ulaşmıştı. artık sadece annem değil babamda tembihliyordu, sesini çıkartma diye. sesimi cikartmiyirdum ama nereli olduğumu söyleyince, geldiğim köy alevi-türkmen köyü olduğundan söylememe gerek kalmıyordu zaten. eh sonuç olarak alevileri pek seven hocalarımızin cetvelleri ellerimizi okşarken, sözlü notlarımız 3'u geçmiyordu. evde özel olarak yetiştirilen dindar nesillerin sataşması ise hiç bitmiyordu. ortaokul biterken kabullenmistim artık durumu. ama ne okuldan soğudum ne okumaktan, lise üniversite derken öyle böyle bitti. hala sorulmadan mezhebimi söylemem. söyledikten sonra karşıdaki insan kibarlık için şöyle söyler; filanca da alevi ama o da çok iyi bir insan. ama çok iyi bir insan ne demek hala anlamam. iyi insan iyi insandır. ancak esas üzüldüğüm çocukluğumda yaşadığım dışlanma filan değil, bir toplumun arap uydurması mezhepçilik uğruna karpuz gibi ikiye bölünmesi.