Başlık: suriyeli-nefretinin-asil-sebebi

kapsamlı, derinlikli ve açık bir bakış açısının geliştirilememiş olmasıdır. tarihsel anlamda bakıldığında çeşitli dönemler içerisinde çok yönlü bir şekilde gelişen toplumsal buhranların çözümü olarak bu türden toplumsal bilinci manipüle eden süreçlerin yaşandığı görülmektedir. söz gelimi, savaş kaybeden almanya'da kapitalizmin ihyası için gereken ulusal sermaye transferi ihtiyacının halkı anti-semitizme sevk eden bir siyaset ortaya çıkardığı herkesin malumudur. yine fransa'nın dünya sistemi içinde kaybettiği merkeziliğin neden olduğu iktisadi ve kültürel sorunların siyasiler tarafından dreyfus olayı üzerinden kapatılmaya çalışıldığı da söylenebilir. örnekleri çoğaltmak mümkündür. konu türkiye üzerinden ele alındığında da benzer bir yaklaşım geliştirmenin mümkün olduğu rahatlıkla ifade edilebilir. türkiye'nin kronik bir biçimde iktisadi ve kültürel sorunlar yaşadığı hatırlandığı zaman bu sorunların anlık çarpıtılmış nedenlerine değil asli tarihsel nedenlerine odaklanmak söz konusu olacaktır. dolayısıyla türkiye'de ortaya çıkan suriyeli nefretinin türkiye'nin neredeyse son iki yüz elli yıldır yaşadığı adaletsiz bir kültür ve medeniyet değişmesiyle ilişkili olduğu vurgulanabilir. adil ve bu topluma özgü tarihsel bir bakış açısı bu nefretin değişmesinde etkili olabilir. değinilen bakış açısına yönelmek bu toprakların her zaman göç alan ve bu göçü en olumlu biçimde içselleştiren bir muhtevası olduğunu hatırlamak anlamına gelecektir. çok çeşitli sebeplerle doğu veya batı'dan kaçmak zorunda kalanlar için anadolu ve balkanlar daire-i adliye ve istimalet töresinin işletildiği bir coğrafya olarak düşünülmüş ve tercih edilmiştir. uzun bir süre nizam-ı alemi sürdürme ülküsünün yerliler ile göçmenlerin dengeli bir toplumsal konumda kalarak bir arada yaşayabilmesini sağladığını belirtmek abartılı sayılmamalıdır. son dönemde ise batılaşan siyasetin yukarıdan aşağıya doğru şekillenen yönetimine bağlı olarak halkın göçmenleri karşılama kültüründe bir yozlaşma olduğu ortadadır. kapitalist-emperyalist sömürü mantığına uyumlu elitist, eleştirelliği eksik, durağan, hafızasız ve kutuplaşmacı bir zihniyet bugün havastan avama doğru heterojen bir şekilde yayılmaktadır denebilir. sorunun modernlik ve laisizm temelli kapitalist medeni kültüre karşı çağdaş bir yanıt verilememesiyle ilişkili olduğu anlaşıldığında devletin, toplumun ve göçenlerin çıkarlarına hizmet edecek bir bakış açısı geliştirilmesi ihtimal dahilinde olacaktır.