Başlık: lgbt-olmayip-lgbt-savunucusu-olmak

bu yürüyüşlerde amaç sadece saygı kazanmak değil ki. insanlar haklarını aramakla birlikte bunun normal olduğunu da göstermeye çalışıyorlar. işe de yarıyor. bunu nereden mi biliyorum? kendimden. ben biseksüel bir bireyim. ve bu topluluğun bir parçasıyım. hani şu lgbt'deki b harfi var ya. işte o harf beni temsil ediyor. ben çocukluğumdan beri erkeklere de ilgi duyduğumun farkındaydım. ama muhafazakar bir ailede büyümek kendimden nefret etmeme, bende bir sorun olduğunu düşünmeme neden oldu. bu yüzden içine kapanık, asosyal bir tipe dönüşmüştüm. insan ilişkilerim berbat haldeydi. üniversiteye başlamam ile birlikte sosyal medyayı tanımaya, gündemi buradan takip etmeye başlamıştım. işte yine bir haziran ayı pride etkinlikleri ile ilgili paylaşımlara denk gelmem kendimi kabul aşamamı başlatmış oldu. zordu ama yıllar içinde bambaşka birine dönüştüm. insan ilişkilerim düzeldi. kız ve erkek sevgililerim oldu bu süreçte. mükemmel insanlarla tanıştım. eminim ki benim gibi birçok genç bunları görüyor ve kendilerini tanımaya cesaret ediyor, edecek. belki şimdi değil ama birkaç nesil sonra bu normalleşecek. etrafımızda daha sık lgbti bireyler görmeye başlayacağız. ve işte o zaman onur yürüyüşüne gerek kalmayacak. muhtemelen artık onur festivalleri kutlanacak. ve bu sıradanlaşacak. ayrıca bu başlığı açan arkadaşa şunu sormak istiyorum. empati kursana bi. ama kendini eşcinsel bir çocuğun ebeveyni olarak hayal et. napardın? belki de canından çok sevdiğin evladın hemcinslerine ilgi duyuyor, napardın ha? bunu senden saklamasını mı isterdin? kendisinden nefret etmesini mi isterdin? yoksa onun yanında mı olurdun? bunu bence herkes kendine sormalı.