Başlık: akp-secmeni

karadayı dizisinden bahsediyor ve şöyle diyor çok bilmiş komşu: "savcılar suç işliyor, abovv. devlet içinde devlet işte. aynı... chp'liler izlemiyor böyle şeyleri." kıytırık bir diziden dersler çıkardı ve doğruyu(!) görmek istemeyen chp'lilerin diziyi izlemekten kaçındığına kanaat getirdi. zaten akp'yi beğenmeyen herkes külliyen chp'ye oy atıyor, hepimiz ateistiz, hepimiz teröristiz. tamam, genel oy; sakin olacağım. sözlerim orta yaşı geçen kemik seçmen kitlesinedir. 17 aralık'tan beri sabit fikirli olmayan hiçbir gencin bu fanatizmi sürdürmesini beklemiyorum zira. dünyadan haberdar olmanın tek yolunun televizyon olduğunu kabul eden, orada gördüğü, duyduğu her şeyin salt doğru olduğuna inanan bir kuşak var önümüzde. bu insanlara istediğiniz kadar internetten ulaşabildiğiniz bilgileri yükleyin. ethem'i, ali ismail'i gösterin, sıfırlamakla bitmeyen paraların ses kayıtlarını dinletin. inanmıyor, "montaj- dublaj, öyle bir şey işte." bir kuşağın görüp görebileceği en büyük devrim televizyondu, onlar orada koptular. işte oradan yirmi dört saat boyunca millete haykıran bir adam var. her şeyi o düşünüyor. kaç çocuk yapacağına, çocuğunu ahlaksızlıklardan nasıl koruması gerektiğine, içkisinden sigarasına varana kadar her şeyi o düşünüyor. yaşlısına, engellisine harçlık veriyor bir de. tam bir aile babası, tam bir halk adamı. bir insan babasından ne bekler ki... siz bizim efendimizsiniz deyip okşayan(?), önünden bir kap yemeği eksik etmeyen bir baba. mühim değil gayrısı. bir insanın güvenini kazanmak nasıl önemliymiş, sayende öğrendim tayyip. şimdi çıkıp bu kitlenin adaleti, özgürlüğü, insan haklarını savunmasını beklemeyin. öyle dertleri yok. onların evreni ile bizim arzuladığımız dünya düzeni bambaşka. genelleme mi yapıyorum, hayır. gördüm, yaşıyorum; içeriden bildiriyorum. imf'ye borç kalmadı, diyor. (bu kitlenin en dikkat çekici özelliklerinden biri de, tüm savunmalarını başbakan cümleleri ile yapmalarıdır. o öyle söyledi çünkü, ona inandı nokta.) artık dünya bankası'ndan borç aldığımızı söyleyince iddaa etmeye başlıyor. "dünya bankası imf işte, bitti borç." diye. yırtıyorum kendimi ve en son içeriden kitabımı getiriyorum. neyse, görünce inanıyor en azından farklı kuruluşlar olduğuna. şimdi bir vatandaşın bunu bilmeyişi ayıp değil yine de, izlediği televizyon kanalı, okuduğu gazete bunu yazmayabilir diyeyim; fakat genel akp söylemi dışında kalan her argümanı körü körüne reddetmesi, dinlememesi, tapınırcasına hallere bürünmesi ayıptan öte bir şey. oy vermek sorumluluk altına girmektir çünkü. velhasıl, bu kitle gün geçtikçe başbakanına benziyor; kimseyi dinlemiyor, anlamaya çalışmıyor ve kendinden başka hiç kimsenin yaşam alanına saygı duymuyor. berkin elvan öldü bugün. ve insanlar polise emri ben verdim diyen başbakanını kutsamaya, aklamaya, 15 yaşındaki bir çocuğun ölümünü normalleştirmeye başladı hemen. yazıyorlar sosyal mecralarda: "orada ne işi vardı?" değil mi, "su testisi su yolunda kırıldı." değil mi? "devlet düşmanı geberdi işte" değil mi? yedi yaşımızdan beri okullarda dikte ettiğiniz asil türk kanı, insan sevgisi bu oluyor sanırım. devlet mekanizmasının da yanlış yapabileceğini anlamakta neden diretir insan? bugün üzülerek, çoğunlukla öfkelenerek gördüm, recep tayyip erdoğan ülkesinin ötesinde tayyipçikler ülkesine evrilmişiz. ama ölmüşüz efendim.