Başlık: kemal-kilicdaroglu

siyasi liderlerin karakterlerinin bu denli önemsenmesi ülkenin 12 eylül'den sonra ne hale geldiğinin, küçük amerika yolunda ne kadar ilerlediğimizin kanıtlarından biri. kişiye odaklı siyaset hiç olmadığı kadar revaçta. karşı taraf bundan besleniyor ve besliyorsa, savaşı benzer düzeyde fakat farklı sözcüklerle vermek zorunda kalmanız anlaşılabilir. bu bağlamda; eleştirilerini giderek ucuzlatmaya ve recep bey söz konusu olmadığında çekingen bir dili tercih etmeye başladığı aşikar. bunun olası 3 nedeni var; 1-türkiye'ye hakim siyasal dile uyum sağlıyor. ve bu yolla basitleştirilmiş, ilkesizleşmiş politik atmosferin bir numaralı aktörüne "gerekirse o konuda da senden iyi olurum" diyor. 2-sağ-solun anlamını yitirdiğine dair ifadeleri yansıyor kimi zaman ya da herkese kucak açtığını göstermeye çabalıyor.. tüm bunlar, ucuz merkez söyleminin tekrarından başka bir şey değil. merkeze dahil edilen cemaatin gazetelerine önem atfediyor, sonra da merkezi temsil edenin kendisi olduğunu düşünüyor ya da "sadece" bu yönde düşünülmesini istiyor. önüne gelene mavi boncuk dağıtıyor; bu ülkede herkesten oy almak istiyorsan bunu yapmak zorunda olabilirsin belki, fakat bu ilkeli duruş bekleyen tabanını rahatsız etmeye başladı bile. dolayısıyla politically correcti abartmaya başladı. bazı konularda taviz vermemesi gerektiğini - belli bir oy kaybına neden olsa dahi- bilmeli. 3-şakirt bakış açısıyla; beklentileri karşılamaktan uzak, gerçekten kötü biri? yüzüne bakıyorum ve bu ihtimali dile getirmekte dahi zorlanıyorum. sosyalist bakış açısıyla; likidatör olduğu iddialarına katılmıyorum. ülkede önü kesilecek bir sol potansiyelinin çok çok derinlerde olduğunu ve bunun ortaya çıkmasının böyle bir atmosferde son derece zor olduğunu düşündüğümden olsa gerek, istese de bunu yapamayacağını biliyorum. açıkçası emekçilerin ve öncülerin önü yeterince kesilmiş; proleterya mürit, burjuva şeyh olmuş durumda. sınıf -en azından farkındalık düzeyi itibariyle-, kader ilan edilen ölümlerine dahi olması gereken düzeyde bir tepki sergileyemeyecek kadar zayıflatılmış. sendikaların neredeyse hepsi sararmış, zira 26 mayıs'ta gördük. kendisini bekleyen en büyük handikapa gelirsek; baykal döneminde laik-antilaik çatışmasının chp'yi ne hale getirdiği pek umrumda değil ama ülkenin ne hale geldiğini gören biri olarak, önündeki yeni çatışma alanının önceki kadar etkili ve tehlikeli olduğunu bilmesi gerekir. laik-antilaik çatışması yerine dayatılan, eksen kayması diye ifade edilen ve amerikancı mısın-ortadoğucu mu? dolayısıyla müslümanların mı yoksa zalimlerin mi yanındasın sorusuna karşı geliştireceği politikalar onun ve ülkenin sadece kısa değil uzun vadede de başına neler geleceğini belirleyecek. ikinci olarak baykal'ın "6 ok babaannemim duvarında" dediği ve ihmal edilen diğer 3 ok'u hatırlatacak politikalar geliştirmediği takdirde, gündemi belirleyen odakların karşısında giderek eriyeceğini düşünüyorum. bu üç ilke chp'nin sol bir tabana sahip olmasının asıl nedeni. sosyalist bir parti değil chp fakat bir süredir hapsedilmiş olduğu "burjuva partisi" anlayışından da kurtulmalı. bundan kurtulmanın ve amerikanın bölgesel gücü olma hedefindeki türkiye hükümetinin karşısında durabilmek yılmaz özdil ya da bekir coşkun duruşuyla olmaz, artık bunu görmeleri gerekiyor. sözkonusu politik atakları sergileyenler son derece ikiyüzlü davranıyorlar. eşbaşkanlar, ırak'a zamanında katillerle girmek isteyenler şimdi bambaşka biri olup çıktılar. ki hepsi yalan! birileri hala eşbaşkan, birileri hala gerçekten amerikancı. zaten bunun aksini kendileri tahayyül dahi edemez, bırakın eyleme geçmeyi. kemal bey ise, bekir coşkun'un saçmalamaları gibi "uygar dünya ötede kaldı, araplarla, geri kalmışlarlayız artık" derse, hayatının hatasını yapar. gelen oylar da gider ve geriye ancak beşiktaş ve kadıköy belediyeleri kalır. hayır, ben zaten böyle düşünmediğine kani olmak istiyorum, aksi takdirde zaten uzak dursun bu ülkeden. çok dikkatli olmak zorunda, şimdi para eden türban değil, zamanında ihanet edilen gariban orta doğu halklarını sahiplenmekte. şimdi moda bu! günümüzde bu kirli dünyanın prim yapan iğrençliği bu konuda sergileniyor. insanların kanları, canları üzerinden ucuz kahramanlıklar sergileniyor. içiboş da olsa, sadece siyasal hesaplar peşinde de koşulsa ve yine dünyanın egemenlerinin gölgesinde "bölgesel güç" olmanın hesapları yapılırken danışıklı dövüşlerle toplumların gözleri de boyansa şimdi moda bu kardeşim. kolay değil karşında 35 kişilik cia ekibinin bu ülkeye yerleşiminden bihaber(!) bir hükümet var, ya işte öyle. iki ekonomi dedin, bir işsizlik dedin, emekçilerin hayatına biraz dikkat çektin, biraz umut oldun, türkiye maşaallah şahlandı, dünyayı dize getirecek nerdeyse; amerika'ya israil'e kafa tutuyoruz "abi" çekiyorlar artık bize. yersen deme yiyen çok çünkü.