Başlık: bulgaristan-gocmenleri

annemin ve ailesinin göç hikayesinden bahsettikten sonra anadolunun kırsal kesiminden büyükşehire göçen baba tarafımın arasında yıllar içinde gözlemlediğim, hissettiğim değerler ve kültürel farklılıklarla ilgili bir kaç örnek vereceğim. bulgaristan da doğmuş, ilk okulu orada okurken 9-10 yaşlarında 1978 in nisan ayında çekirdek ailesiyle birlikte dedesi ve anneannesiyle birlikte gelmiş annem türkiye ye. bulgaristan / razgrad a ise ya bursa dan yada van dan gittikleri rivayet edilmiş aile büyüklerince kulaktan kulağa lakin net bilmiyoruz bugün halâ. yazılanların pek çoğu gibi epey tutumluydu anneannem ve dedem, cimrilikte denebilir belki. yıl 2020 oldu anneannem halâ bulgaristan dan getirdiği tabağı çanağı kullanır. kaç sefer tabak takımları, tencere takımları aldık fakat çare olmadı, asla yeni alınan bir şeyi kullanmıyor. bir o kadar da çalışkan insanlardı dedem ve anneannem. annenanem 50 li yaşlarının ilk yarısında evlere gündeliğe gitmeye devam etti, sabah 4 de evden çıkıp trene yürüyüp bir kaç otobüs ve dolmuş degistirdikten sonra küçükesat a çalıştığı yere varırmış. dedem ise vefatından bir kaç yıl öncesine kadar hep çalıştı. çok sefalet çekmişler buraya göçtüklerinin ilk yıllarında. ilk aylarda eski tren vagonlarında yaşamışlar. 9-10 yaşlarında ki annemi sivriler yemiş, bitlenmiş.. kiraya diye oturdukları bodrum katında uzun zaman insan yerine konmamışlar neleer neler. sonrasında birçok insan gibi kendilerine ait bir evleri olsun istemişler ve aile apartmanlarını gece gündüz çoluk çocuk çalışıp yapmışlar. halâ da orada yaşar annenanem ve dayılarım. geçtiğimiz haftalar da anneannemin salomençesini kurcalarken evin planını, çizimlerini, imar izinlerini falan buldum, garip ve mutlu anlardı benim için. yeşili çok severler. dedem evlendikten sonra ormancı okuluna gitmiş, ormancı olmuş. razgrad 'ın deli ormanların da emeği çokmuş. bu kısım anneannemin pek hoşuna gitmez, büyük dayıma hamileyken dedemin 2 yıllık okul macerası ve orman sevdası sebebiyle fazlaca yalnız kaldığından sitem eder aklına düştükçe. gözlemlediğim kültürel ve değerler farklılıklarından bir kaç tanesi şöyle; •dedem yani annemin babası bizimle oyun oynardı, hatırlıyorum ilkokulun sonlarına geldiğim de, ağırlığım fazla olmasına rağmen dedem kucağına alır sallardı, havaya atardı. birlikte parka giderdik, salıncakta sallardı, bakkala giderdik çikolata seçerdik birlikte. fıkralar anlatırdı, çocukken dedemin konuşması hızlı ve farklı gelirdi, zor anlardım ama yinede o gülüyor diye gülerdim. •büyükbabamla yani babamın babası ile hafızam da hiç benzer şeyler yok. o hep el, etek öptürürdü. yanına gitmeyi hiç sevmezdim, hep bir ciddi, gergin olurdu ortam. hep ne kadar ama ne kadar çok çile çektiğini anlatır, öğüt verirdi. •dedem hizmet beklemezdi. ben ortaokula, liseye giderken birlikte sofraya oturduğumuz da bile benden yafa annemden bir bardak su, çay istemezdi, kalkıp kendisi alırdı. istese tabi ki seve seve götürürdük ama onun tarzı farklıydı. •dedemin aksine büyükbabam her daim emir buyurur ve isteklerini laf sokarak dile getirirdi. onun hem suyu hem çayı hem de kahvesi aynı anda önünde olmalı ve hiç biri soğumamalıydı. •annemin ailesinde kalıplar yoktu. herkes her şey olabilir, isteyen istediği gibi yaşayabilirdi. aynı aile içinde inançlarını farklı boyutlarda yasayan pek çok aile bireyi vardı, kimse kimseye laf etmez bunun derdine düşmezdi. •babamın ailesinde ise kendileri gibi olmayan hiç kimseye yer yoktu. bilmedikleri her şey çok kötüydü, ayıptı, günahtı. inançları gelenek, görenekten gelen kadardı lakin en iyi onlar inanabilirmiş gibi davranırlardı, halâ da öyleler gerçi. •annemin ailesinde alkol normaldir ve icmek isteyen içer. çocuklar belli bir yaşa geldiğinde onlarda tüketmek isterse ilk seferlerini aileden birileriyle daha çok yaşları yakın büyükleriyle onların gözetiminde tüketirler. •babamın ailesinde ise alkol tüketimine büyük bir tepki vardır. bunun yanında tüketen insan sayısı da fazladır lakin saklarlar. koca koca adamlar aile meclislerinde alkol tüketenlere laf ederken, kendileri gjzliden tüketir. buda boyle bir ikiyüzlülük, kendini bilmezlik. •annemin ailesinde akraba evliliği akıl almaz bir olay olarak görülür. anneannem hep 7 gömlekten (nesil, kuşak) öncesi olmaz, kardeş sayılırsınız der. •baba tarafımda ise kuzen evliliklerinin ardı arkası yok. amca çocukları, teyze çocukları evlenen evlenene. bahsettiğim farklılıkları herhangi bir yöreye yada topluluğa genellemek elbette yanlış olur lakin benim içinde bulunduğum farklı aile yapılarından bir kaç örnekti sadece. anneannem çok istemiş annemin göçmen biriyle evlenmesini, zamanında çok dil dökmüş zor olur, alışamazsın, yapamazsın demiş dinletememiş.