Başlık: kopektapar

ülkemizdeki bu yeni kutuplaşma şekli üzerine bir iki kelam edeceğim. bu hayvan sevgisinin ya da düşmanlığının temelinde aile var. aile çocuğu nasıl yetiştirirse çocuk hayvanlara ona göre davranıyor. yaz boyunca moda sahilde köpeğimle otururken çok insan profili gözlemleme imkanım oldu. denize kıyısı olmayan semtlerden bu sahillere ailece geliyorlar, piknik gibi. olabilir, en doğal hakkı. ancak kimi kalkarken ortalığı çöp içinde bırakarak, toplamadan gidiyor. çimenlere atılmış çekirdek kabukları, boş plastik su şişeleri, gazoz, kola kutuları vs. işte bu ailelerin ufak çocukları çok haylaz oluyor. 3 yaşlarında biri yaralı bir martıyı, tekme atarak ve eline geçirdiklerini fırlatarak kovalıyordu. kalktım gittim, martının kanadına koparılıp denize atılmış olta misinası dolanmış, onu çıkarayım derken gagasını da iyice misinaya dolaştırmış. hayvanı kucağıma alıp sandalyeme geri döndüm, çantamdan isviçre çakısını çıkarıp martıyı kurtarma düşüncesindeyim. çocuk beni takip etti. öyle garip çığlıklar atıyordu ki, köpeğim korktu. kendisini yaşça büyük kardeşleri de başıma toplandı. ben dikkatle misinayı kesmeye çalışırken bu ufaklık martinin orasını burasını çekiştirmeye başladı, kanadını çekip kıracak. yapma dedim. gitti köpeğim mia'ya tekme attı. canını yakma, kafasını okşa dedim, gitti yorkshire terrier cinsi köpeğin kafasındaki tüyleri koparırcasına çekti, mia'nın canı yandı havlayarak arkama kaçtı, çocuk onu takip ediyor, bir elimle martıyı tutuyorum, diğer elimle çocuğu engellemeye çalışıyorum. mia sandalye etrafında çocuktan kaçıyor, çocuk tekme savurarak "hav, hav, hırrrr" diye çığlık atarak kovalıyor. ailesi arkamdaydı, onlara çocuğunuzu çağırın dedim. anası olacak kadın "e köpek havlıyor" deyip, "ali, vur oğlum tekmeyi, yaklaşmasın sana" demez mi. çıldıracağım. martıyı yakındaki ağacın dalları arasında bıraktım, ailenin yanına gittim. onlara çocuklarına hayvan sevgisi konusunda yanlış davrandıklarını söylemeye çalıştım. mia da arkamdan geldi tabii. tüm aile bacaklarıyla köpeğe "kışt" "kışt" yapıyor. e çocuklar da gelip tekme atmaya, tüylerini çekmeye başladılar. mia'yı kucağıma aldım uzaklaştım. sandalyemi ve çantamı alıp o aileden uzak bir noktaya oturdum. martıyı ağaçtan alıp misina temizlemeye devam etmek için döndüğümde o çocukların sopayla martıyı düşürmeye çalıştığını gördüm. aile hiç oralı olmuyor, yapma, etme demiyordu. şimdi bu çocuklar büyüyünce hayvanlara nasıl davranacağını varın hesaplayın. martıyı aldım, misinayı temizledim, moda sahil kayalıklarından denize bıraktım, bir süre yüzdü, sonra uçup gitti. bazen bu aileye benzer profildeki aileler de geliyor. çocuklarını ellerinden tutarak gelip mia'yı sevmek için izin istiyorlar önce, sonra çocuğu yönlendirip, "başını okşa, tüyünü, kuyruğunu çekme" gibi şeylerle hayvan sevgisini aşılıyorlar. sonra teşekkür edip gidiyorlar. konu bu kadar basit işte. hayvanseverlere köpektapar gibi nefret içeren bir adı takanların çocukluklarının nasıl geçtiğini tahmin edebilirsiniz.