Başlık: evde-kalmis-30-yas-ustu-kadin

merak etmeyin belli bir yaştan sonra o soruyu pek sormuyorlar ama her şeye karışmaya devam ediyorlar tabii. geçenlerde bir akrabamız bana diyor, okul açsana sen. tabii canım... ben de elimdeki büyüüük miktardaki parayı nasıl değerlendireceğimi düşünüyordum zaten. insanlar boş boş konuşuyor çoğu zaman. akıl vermeyi çok seviyorlar. ben de buyurun beraber yapalım o zaman diyorum. sonra konu kapanıyor. evlilik olayı da öyle. inanın bir süre sonra sormuyorlar. umudu kesiyor onlar bile. yalan yok, ben de özellikle yoğun, stresli ya da hüzünlü günlerin akşamında benim de konuşabileceğim, paylaşabileceğim bir dostum -hala eş diyemedim- olsaydı güzel olmaz mıydı diye düşünüyorum. konuşmadan bile anlaşabileceğim. sonra da demek ki bunu paylaşabileceğim kişi ile tanışamamışım diyorum. sırf evlenmek için mi evlenseydim? bir hikmeti vardır diyorum. beni asıl şey üzüyor. bazen kardeşim vb. laf arasında hani gecikme artık, yaş geçiyor. kafandakileri yap vb. diyor. o an işte durup düşünüyorum. geçiyor ha... benim yerime telaşlanıyorsunuz yani o kadar... ne yapayım gençliğin, güzelliğin, aklın, bedenin, gücün, sağlığın kalanının tadını iyice çıkarayım mı? sonra bakmaz mı kimse yüzüme? o anlarda, inadına hiçbir şey yapasım gelmiyor, içimden bir nietzsche çıkıyor. başlarım sizin dünyanızın kurallarına, zaman çizgisine, telaşesine diyorum. geçerse geçsin. söz mü verdim dünyaya bütün gereklerini yerine getireceğim diye... kafa huzuru bana yeter. tanım: sözlüğün yıllardır kritik etmeye doymadığı kadın. bir de böyle başlıklara yazınca bazen şey sanıyor insanlar. dikkat çekmeye çalışıyoruz falan. kendimizi belli ediyoruz. valla ne sanırsanız sanın... artık bunları da takmıyorum. -hayatımda ilk defa seri yazar engelledim. yok, öyle oturduğunuz yerden insanları aşağılamak. -arkadaşlar "teyze(cim)" diyerek mesaj atmazsanız sevinirim. 41 ne zamandan beri teyze oldu? ya da deyin ya tamam. -şaka bir yana, güzel mesajlar için teşekkür ederim.