Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

anneliğimin 5. yılındayım henüz pişman olmadım ama anne olmak istemeyen kadınla neredeyse %99 empati kurabiliyorum. ne anne olanı yüceltmek ne de olmak istemeyene övgüler dizecek değilim. istemiyordur, nokta. bunu tartışamazsın, kendi tercihinizi doğru göstermek adına ikna etmek gibi komik çabalar içine giremezsiniz. hormondu, ponçik ayaklardı, emzirmenin kutsallığıydı gibi tamamen kişiye özel şeylerle anneliği çekici gösterip, kendine zaman ayıramama, aşırı masraflı olma, kadınlığını ikinci plana atma, bu dünyaya çocuk getirme saçmalığına ortak olma gibi şeylerle de anneliğe bok atmaya çalışmak en basit tabirle komik. size ne! dünyanın en zor şeyi midir, babalıktan ne kadar farklıdır bilemiyorum. ben kendimi tanıdığım için çocuk yaptım. çocukları çok sevdiğim için, bir yavrunun benimle birlikte büyümesini izlemek için, dünyanın güzelliklerini paylaşmak için, yeni şeyler öğrenmek-tecrübe etmek için, içimdeki umudu büyütmek için yaptım. aynı şekilde kendini tanıdığı için çocuk yapmayan arkadaşlarım var. hepimiz halimizden memnunuz, mühim olan bu. sadece şunu eklemek istiyorum. hani acaba yapmalı mıyım diye buraya gelip okuyan kadınlar için bu diyeceğim. her zaman böyle olmak zorunda değil ama kendi adıma hangi kararı alırsam alayım, "gün olur da bu işte yalnız kalırsam üstesinden gelecek gücüm var mı" diye sorarım kendime. bunu finansal bir karar alırken de, birine güvenip yola çıkarken de ya da benzer başka durumlarda da yaparım. çok işime yarar bu yöntem. belki denemek istersiniz.