Başlık: alevilerin-sunnilere-kiz-vermemesi

yalan olan hadise. dur geliyom adlı yazar ile aynı şeyi yaşadım. ilişkimize ilk başladığımız gün aileme anlattım sevdiğim kızın alevi olduğunu, çok ciddi tepkiler aldım, kavgalar ettim, sonra bir ara "hevestir, geçer" moduna girdiler. tabi ilişkimiz 5.yılına girdiğinde bizimkileri bir telaş aldı, bu sefer "ayrıl" baskıları başladı, ayrılmadım. 8.yılımızda evlilik teklif ettim, roma'da fontana di trevi'de. 9.yılımızda teyzemlerden anne ve babamı ikna etmeleri için yardım istedim, 10.yılımız da evlendik, 1 buçuk yıldır da evliyiz. bu süreçte eşimden hiçbirşey gizlemedim, o da "ailen beni istemiyorsa bende seni istemem" demedi, "sen nasıl adamsın ikna et" demedi, "ben seni seviyorum, sen de benden vazgeçmiyorsan elini hiç bırakmayacağım" dedi, "herşey düzelir üzülme" dedi, "beraber herşeyin üstesinden geliriz ama ailenden de sakın vazgeçme" dedi. ailem son ana kadar eşimi istemeye gelmeyecekti son anda geldiler, ailem istemedi diye düğün yapamadık, sevdiğim bir çok aile büyüğünü ailem istemediği için nikahıma bile çağıramadım, uzun süre nişanlandığım bile yakın çevremizden saklandı! tüm bu süreçte eşim ve ailesi bir kere beni üzecek bir laf etmedi, hala da etmediler. bir gün kayınvalidem aradı "oğlum siz mutlu olun bize yeter, sen de üzülme, ailen de hatalarını anlar birgün" dedi. annemden babamdan görmediğim desteği arkadaşlarımdan gördüm. nikah davetiyemizi kendimiz yaptık, fotoğrafımızı tripod kurup kendimiz çektik (yaklaşık 1500. poz'da doğru ışık ve enstantene yakalandı) ve düzenleyip davetiyemizin üzerine bastırdık. (bu arada davetiye fotoğrafımızda köpeğimizin boynundaki levhada nikah tarihimiz yazıyordu) nikah şekerlerimizi kendimiz paketledik, herşeyin fikrini kendimiz bulduk ve uyguladık, ev eşyalarımızı kendimiz seçtik, yani aklınıza gelebilecek ne varsa eksik gedik de kalsa kendimiz yaptık. yine dedik beraber tamamlarız, ki hala tamamlamaya çalışıyoruz. neler yaşadık bu süreçte neler, yazsam roman olur. ama biz, biz olmayı çok sevdik, ikimizde aynı anda aynı manzaraya bakmıyorsak eksik hissettik, komik birşey olduğunda hemen birbirimizi arayıp anlattık beraber gülelim... şimdi ailem eşimi çok seviyor ama ben bu süreçte ailemin kalbini kırmadan(onlar beni kırmış olsada), ailemle eşimi karşı karşıya getirmeden, baya uğraştım, eşim de kimseye kin gütmedi, bu süreçte yaşananları kimsenin önüne çıkarmadı. velhasıl kelam, konuyu bağlayamadım ama herşeyi yazamadığım için. seviyorsan aileni de sevdiğini de kırmadan bir yolunu bulabileceğin, ön yargılarla savaşılan ve genellikle sunnilerin saçma inançları yüzünden ortaya çıkan bir durumdur.