Başlık: 30-yasinda-bekar-kadin

15 yaşında ilk defa bir sevgilim olmuştu. 1.5 yıl süren hala da en uzun ilişki rekorum. daha çocuk yaştayım ve bulunduğum anadolu çevresinde hoş karşılanmıyor ve tabi ailem de çok rahatsız. çeşitli sıkıntılı dönemlerin sonunda birgün babam beni karşısına almıştı. "ne istiyosun? evlendirelim sizi napalım. istiyosan yapacak birşey yok reşit olmanı bekler evlendiririz. ama ben senin böyle bir hayat yaşamanı istemiyorum. okumanı kendi ayakların üzerinde durmanı bir yetişkin olduğun zaman sadece kalbinle değil aklınla da bir olgunluğa kavuştuğun zaman evlenmeni istiyorum" tarzı bi konuşma yapmıştı. 30 yaşındayım bekarım. ve erken yaşlarında evlenmiş bir çok yaşıtımdan daha kadınım. hayatım dört dörtlük mü hayır. iş aşk vs sorunlarım yok mu evet var. ama çok şükür babamın yanımda ve arkamda durması sayesinde ne kadar aşık olsam da, anlaşsam da, anlaşamayıp üzülsem de hiç bi erkeğe hiç bi konuda tamah etmiyorum. güçsüz olduğum yanların yanında beni çok avantajlı kılan güçlü yanlarım var. hatta evlilik odaklı bi kafa yapım da yok. iyi ki yok. biri benim hayatıma olumlu birşeyler katmayacaksa, ben onun hayatına güzel dokunuşlar yapamayacaksam evlenmenin de hiç bi anlamı yok. tek başına bir birey olarak üzülüp bazen düştüğüm anlar olsa da hemen toparlanıp silkelenebiliyorum. hayat yaşam enerjimi kaybetmiyorum. kişisel bakımımı asla ihmal etmiyorum. hayatı yaşamaktan geri kalmıyorum. sınırlarını kendi doğrularımla belirlediğim özgürlüğümü kimseye emanet etmiyorum. tek bir birey olarak da bir 10 yıl belki bir ömür yaşayabilirim. kendime hep bu telkinde bulunuyorum. ve hala büyüyorum, hala farketmediğim görmediğim şeyleri görüyorum, bazı önyargılarımın üstesinden geliyorum. evrensel yargılara göre şekillenmiş kendi yargılarımı esnetiyorum. bakış açım, duruşum, karakterim değişiyor. kendimi sevebilip sevdirebiliyorum. keşkelerden çok iyikilerim var. şükür edebilmek bazı anlarda beni belki delirmekten de kurtarabiliyor. 30 yaşında bekar olduğum için şükrediyorum. evlenmiş ya da boşanmış yaşıtım hemcinslerimin yanında daha avantajlı yanlarım da yaşadığım flörtlerde bana olumlu yansıyor. sanırım daha fazla evrenselleşip etiketlerimden kurtuluyorum. yaş etiketi de bunlardan biri. 20li yaşların başında kendimden küçük erkeklere ay farkıyla bile olsa tahammül edemezken, son flörtlerime bakınca benden 5 yaş küçük de var 7 yaş büyük de var. ve devam edip etmemiş olmama, ilişkiyle devam etmiş olup olmadığına bakmadan son 2-3 yıldır yaşadıklarımın daha sağlıklı ilişkiler olduğunu da söyleyebilirim. bunun da tabi benim artık 30 yaşında iyikileri olan bekar bir kadın olmamdan dolayı olabildiğini görebiliyorum.