Başlık: suriyeli-siginmacilar

haklarında son derece eksi ve artı uçlarda, agresyon ve ajitasyon içerikli yorumlara konu edinilen kişilerdir. resmi rakamlar üç milyon suriyeli multecinin türkiye'de olduğunu söylüyor. geçiniz. bu doğum hızıyla, bu kişilerin sayısı bahsedilen rakamın çok üzerindedir. ırak ve afganistan gibi sair yerlerden gelen kişilerle bu rakam dört milyon. doğum, kayıt dışı ülkeye giriş gibi sebeplerle bu sayı beş milyondur belki de. hadi biz yetkililerin verdiği rakamı ele alalım: dört milyon. dört milyon ortadoğu vatandaşı dört beş yıl gibi kısa bir sürede ülkeye giriş yaptı. bu ülkenin demografik yapısı bir anda değişti. kültürü farklı, dili farklı topluma entegre edilmemiş dört milyon insan. hiç bilmedikleri bir denizin içindeler şu anda. onların da garibanları, zenginleri, eğitimlileri, hırsızları, uğursuzları, iyileri ve kötüleri var. şimdi bu denizde yüzmeye çalışıyorlar. maddi durumu iyi, eğitimli olan kesim görece kendilerine daha iyi muhitlerde ev tuttular. çocuklarını okula gönderiyorlar. kendilerine çoktan diğerlerine göre daha asude bir yaşam tutturdu gidiyorlar. orta ve alt tabakaya gelince... işte bunların arasında bir yaşam savaşı var şu anda. güçlü olma ihtiyacıyla gruplaşma... mültecilerin çok zayıf bir kesimi var. garibanları... buraya gelirken de zaten yoksullardı. şimdi daha yoksullar. doğum hızlarına yetişilemiyor. akşam 21-22 saatlerinde el ele yürüyen yaşları 3 ila 6 arasında değişen çocuk gruplarına rastlamak hiç de şaşırtıcı değil. (ilk zamanlar şaşırıyordum artık kanıksadım.) sabahın çok erken saatlerinde yine gruplar halinde gezen 7 ila 13 yaşındaki suriyeli çocuklara rastlamak da mümkün. üst baş perişan, gözlerinde cüretkar ve olabildiğince vahşi bir bakış... bu çocuklar acaba en son ne zaman yemek yedi? cinsel saldırıya maruz kalmış olmaları muhtemel mi? yaşadıkları olası zihinsel ve bedensel travmaları da hesaba katmak lazım. inan bana tenha bir yerde onlarla karşı karşıya kalmak istemezsin. şimdi bu gariban kesimin bir kısmı işçi olarak çalışıyor. suriyeli oldukları için almaları gereken ücretin yarısına çalıştırılıyorlar. yine bir kısmının kız çocukları ve kadınları kendi aileleri tarafından başlık parası adı altında türklere bu kelimeyi de söylemek istemiyorum ama satılıyor. yanılmıyorsam bir yıl önce bir sözlük yazarı gaziantep gezisi sırasında beş yaşında suriyeli bir kız çocuğuna gece yarısı fuhuş yaptırıldığından şüphelenip olaya el koymak istemiş, bunu farkeden adam çocukla beraber kaçmıştı. ben bunların münferit olaylar olduğuna inanmıyorum. bahsi geçen bu durumlarda mülteciler her zaman fail değil gördüğünüz gibi kurban durumundadır aynı zamanda. peki bu karmaşa nereden kaynaklanıyor? bu sorunların temeli şu: siz denetimsiz olarak milyonlarca insanı bir anda başka bir ülkeye aldınız. alırken bu insanların ne kadar varlıkla bu ülkeye girdiğini, mesleğini, nerede ne yapacağını, nasıl yaşayacağını ayarladınız mı? kampların güvenliği ne derecede? bu insanlara türkçe öğrenme şartı koydunuz mu şehirlerin göbeğine yerleşmeleri için? ne iş yapabileceklerini düşündünüz ve ayarladınız mı? üretime katkıda bulunmaları, hayatlarını idame ettirebilmeleri için gereken olanakları sağladınız mı? işsiz aşsız, parasız, istismara karşı savunmasız, sürekli çoğalan bir topluluğun beş yıl içinde neye evrilebileceğini düşündünüz mü hiç? o sokaklardaki çocuklar ne olacak? çete mi olacaklar? organ mafyasının eline mi düşecekler? fuhuş batağına sürüklenecekler, ne olacak? mülteciler yerleştikleri evlerde kontrol ediliyor mu? türk toplumu ile kaynaşmaları ne derecede sağlandı? bizim toplumumuza gelirsek. yine görece zengin olanlarımız daha iyi muhitlerde bu gerçekle çok fazla içli dışlı olmadan yaşayabiliyorlar. bizim gibi toplumun orta ve alt kesiminden olan kişiler ise bu toplulukla burun buruna yaşıyoruz. ben dört yıldır suriyeli ve ıraklı mültecilerle komşuyum. alt katımdaki daire iki kere yandı. bu kış ciddi zehirlenme problemi yaşadım ve evim onlar yüzünden yaşanmaz bir hale geldi. adamları gündüz gözü kapının önüne işeme alışkanlıklarından zor vazgeçirdik. daha anlatsam neler neler... dil problemleri, anlaşamama... anlaşsan da maalesef ki bu kişileri polisle tehdit etmeden medeni standartlarda hareket etmeye ikna edememe...insanları savaştan kaçtıkları için kınamıyorum. kimse savaş gibi korkunç bir şeyin içinde olmak zorunda değil. ancak ben de kendi evimde huzur içerisinde yaşamak istiyorum. kendi ülkemde mülteci olmak zorunda değilim. arapça bilen birilerini kapı kapı arayıp sormak zorunda da değilim. madem bu insanlar buraya getirildi denetimlerinin sıkı bir şekilde yapılması hem burada yaşayan yerel halkın hem de onların kendi iyiliğinedir. mevzu suriyeli, falanca filanca yerli olmak değil. size yardım ediyoruz, buyurun buraya gelin yerleşin demekle olmuyor. egzajere, saçma sapan yorumlarla bu iş ele alınamaz. mevzu senin ülkenin beş milyon insana insani şartlarda hizmet verecek, onları topluma kazandıracak ekonomik ve sosyal gücünün olup olmadığıdır. yoksa okusunlar, eğitim alsınlar, çalışsın ve namuslu bireyler olarak bu ülkede yerlerini alsınlar kim ne diyebilir? ama tekrar soruyorum bütün bunlar için yeterli para ve insan kaynağın var mı?