Başlık: bulgaristan-gocmenleri

son dönemde cep herkülü naim süleymanoğlu sayesinde daha çok hikayelerine aşina olduğumuz soydaşlarımız. ancak türkiye'ye gelince de çok rahat etmediler, aksine burada da başka zorluklar baş gösterdi. bu vesileyle ben de kendi bizzat parçası olduğum bir olayı anlatayım. 90'ların ortasında iyi bir devlet okulunda bir sosyal bilgiler öğretmenimiz vardı. kendisi 40'lı yaşların sonunda ve çok iyi yürekli bir kadındı. ancak konuşma tarzı, sözcükleri söyleyişi ve hitabeti bize çok tuhaf gelirdi, öğretmen olmaya da bu sebeple pek elverişli değildi. o yüzden hep bu öğretmenimizin konuşmasıyla, tavırlarıyla hep alay ederdik. dersler bizim açımızdan hep şen şakrak, matrak geçerdi. ders anlatırken çok hızlı ve yükses sesle konuşur, ve bu cidden herkesin garibine giderdi. bazı söyledikleri hızlı ve farklı telaffuzu yüzünden anlaşılmazdı bile. büyük ihtimalle kendisi de farkındaydı bu durumun ama hiç bir zaman "ya olmuyor, denemeyi bırakayım, alay ediyorlar benle" gibi bir havaya büründüğünü hatırlamam. hep daha iyisi için çabalardı, bu anlamda çok çalışkandı. bize arada anlatırdı, ankara'da tek başına yaşadığını, pek kimsesi olmadığnı, bizleri çocukları gibi sevdiğini ve işte bazı ödevlerimizi, çizimleri vb evinde sakladığını. hatta bir keresinde derste gözleri de dolmuştu. kocası yoktu, ancak uzaktaki çocuklarından bahsetmişti birkaç kere. sanırım biz mezun olana kadar fark etmedik bile bu öğretmenimizin bulgaristan göçmeni olduğunu, devletin kendisine bir şekilde iş verdiğini ve ailesinden, büyüdüğü ortamdan uzakta bir şekilde yaşadığını. insan o esnada ergenliğin tam başında, tamamen kendisiyle ve sosyal çevresiyle, eğlence aramakla meşgul oluyor. başkalarının ne yaşadığından ve ne gibi zorluklarla baş ettiğinden bihaber oluyor. buradan sosyal bilgiler öğretmenimizi sevgiyle analım. kendisi çok cefakar ve bilgili bir öğretmen/insan idi. umarım sonrasında daha mutlu olmuştur.