Başlık: bulgaristan-gocmenleri

kendi mahallelerinde ve kendi ortamlarında daha rahat eden insanlardır. hem anne hem baba tarafından mensubu olduğumdur ayrıca. hem annem hem babam 72 göçmeni diye adlandırılan kesimden. bendeniz türkiye'de doğdum ama o kültürle yetiştim. "yerliler ve bizimkiler" olarak ifade edilen bir ikilemin içinden geliyorum yani. anneannem ve yaşıtları daha tutucuydu bu konuda ama bir üst nesil onlara nazaran daha ılımlı. anneannem belki de oldukça küçük bir köyden gelip burda, buranın şartlarına göre yaşamaya çalışırken olmadık taşlar dolandı diye ayağına, kapatmıştır kendini, bilemiyorum. hiç de azımsanacak şeyler yaşamamış çünkü. göçmenler için yiyeceğin iki lokma ekmekten sonra en önemli şey tabii ki bir ev sahibi olmaktır ve bu kendi mahallende olduğunun, güvende olduğunun kanıtı gibidir. elde avuçta hiç olmayan imkanlarla, o kadar uğraşmışlar ki zamanında bunun için, bırakın türkiye'yi, istanbul'u oturdukları semti bile tanımaya fırsatları olmamış. fırsat bulduklarında da elden ayaktan düşmüşler zaten. annem ve yaşıtlarını dahil edebileceğimiz bir üst nesil ise hem öğrenmeye açık olan yaşları bakımından hem de türlü vasıflarla(işçi, öğrenci vs.) girdikleri sosyal ortamlardan dolayı "yerliler ve bizimkiler" ikilemini daha ılımlı karşılamışlar, daha ılımlı diyorum çünkü aşmış değiller. hiç birimiz aşmış değiliz. belki bir kaç nesil sonra. bunu çok fazla hissettirmezler/hissettirmeyiz o ayrı. nihayetinde iyi insanlardır, temiz, çalışkan, dürüst ama eksik. biraz bile olsa.