Başlık: evde-kalan-kiz-sayisindaki-belirgin-artis

evde kalan erkek sayısıyla orantılı artıştır. kısacası aslında evlilik oranı düşmüş durumda. bu düşüş peki toplumun hangi kesminde oluyor? daha çok modern bölümünde. geleneksel kesimde de azalma var tabi ama modern kesim kadar değil. eskiden, erkek ve kadının, birbirlerine muhtaçlıkları vardı. erkek, yemeğinin pişirilmesine, çamaşırlarının yıkanmasına, ütüsünün yapılmasına muhtaçtı. kadın ise eve para getirilmesine ve korunmaya muhtaçtı. ayrıca ikisinin ortak muhtaçlıkları da vardı. bunlar da sınırsız seks ve çocuk ihtiyacıydı. ister aşkla ister görücü usulü olsun, evlilikte temel kaideler bunlardı. oldukça hassas bir alışverişti bu aslında. roller netti ve toplumun büyük çoğunluğu buna uyuyordu. bu hassas denge ne zaman bozuldu? kadın iş hayatına girdiği zaman. kadın çalışma hayatına girdiği ilk zamanlar, aslında çok şey değişmedi. fakat nesiller ilerledikçe, kadın kendine şunu söylemeye başladı: "ben erkek kadar emek verip çalışıyorum. artık şehirlerde, korunaklı evlerde yaşıyorum. bakirelik meselesi de çok önemli değil artık. sevişebiliyorum. tek bir erkeğin parasına, korumasına ve penisine ihtiyacım kalmadı. tüm bunları evlenmeden elde ediyorum. o zaman neden evlenip, ev işleriyle uğraşayım?". işte bu soru, dönüşümün başlangıcı oldu. çünkü modern kadının gözünde, evlilik için tek ihtiyaç çocuk oldu. hassas alışverişte, kendini kazıklanmış hissetti ve reaksiyon gösterdi. kadın, erkekten değişmesini istedi. ev işlerine, çocuk bakımına yardım eden, daha naif bir eş talep etti. fakat artık erkeğin de kadında muhtaç olduğu şeyler gitmişti. teknolojinin gelişmesiyle, erkekler artık ev işlerine rahatlıkla uyum sağlıyor. eskiden yemek yapmayı bilmiyordu ve öğrenecek kimsesi yoktu. şimdi ise herşeye internette ulaşıyor. ev işleriyle ilgili tüm doğrular, artık kadına özel değil. erkekler de bu bilgiye ulaşabiliyor. eskiye nazaran çok daha fazla sevişiyor. bu nedenle üstteki paragrafta kadın gibi erkek de kendisiyle konuşuyor: "tek yaşıyorum. yemeğimi yapıp, çamaşırımı yıkıyorum. kendime bakabiliyorum. daha rahat sevişiyorum. tek bir kadının ev işlerine ve vajinasına ihtiyacım yok. o zaman neden evlenip, bir kadının sorumluluğunu resmi olarak alayım?". bunun sonucunda da erkek için de evlilik için tek muhtaçlık çocuk oldu. kısacası 40 sene önceki hassas alışveriş bozuldu. ayrıca unutmamak gerek ki 40 sene önce kadın özgür değildi ama erkek özgürdü. erkek evlenirken bu özgürlüğünü de feda ediyordu. şimdi erkek daha çok olmak üzere iki taraf da özgür. iki taraf da evlenirken alışverişe özgürlüğünü koyuyor. ama hangi tarafın özgürlüğünün daha değerli olduğu tartışılır. en nihayetinde, tek ihtiyacın çocuk olduğu evlilikler var artık. peki bu iş nereye gidecek? açık konuşmak gerekirse, evlilik kurumu için iyiye gideceğini düşünmüyorum. uzak bir zamanda, evlilik dışı çocuk sahibi olmak, tamamen kabul gördüğü anda, evlilik kurumu çökecektir. bu yakın zamanda olmayacaktır. çünkü bu çok büyük bir değişimdir. yakın zamanda ise, şimdi olduğu gibi, evlilik sayısı düşmeye devam edecektir.