Başlık: ateist

geçen sene nisan ayında, bir benzerini yaşamış biri olarak sinirden köpürerek okudum olayı.. bu insanların cesareti (!), hadsizliği karşısında, sırf ateist diye birini "ahlaksız" gibi göstermeye çalışan tüm müslümanların kendi inançlarına göre cayır cayır yanmalarını tüm kalbimle istiyorum. ama aynı şekilde, bundan sonra da benzer hareketlere uğrayacak insanlar, ateist olmasalar bile, onların gözünde "yeterince" müslüman olmadıkları sürece... o yüzden başımdan geçenleri anlatacağım, sizin de başınıza geldiğinde belki bu entry size bir fikir verir. geçen sene nisan ayının 2. günü, atatürk havalimanı'nda, iptal edilen uçuşum yüzünden mal mal 5 saat sonraki uçuşumu beklemekteydim (zaten sonrasında thy başlığının altına döşenmiştim bir güzel). elimde telefon, sevgilime iptali haber verdim, beni merak etmemesini söylüyorum filan... nisan hac vakti midir, umre vakti midir bilemiyorum, artık hangisiyse, beyaz çarşaflara dolanmış, terlikli, eskiden "adem baba" deyu tarif edilen erkeklerle dolu. (niyeyse bu adem babalar sadece türk, istanbul aktarmalı olarak cidde'ye uçan bir çok müslüman var, evet onlar da beyaz giyinmiş, ama "ben hacıyım tağaam mıı" diye gösteriş yapma ihtiyacı duymamış olacaklar ki, normal şekilde pantolonunu, gömleğini giymiş sırada bekliyorlar. şu bir gerçek ki, bir parça kumaşa sarınmış ve altında iç çamaşırı olmadığı bilinen başka birileri ortalıkta gezinse, bu yobazlar "hiyyy, ya o örtü bir düşse, çoluğumuz çocuğumuz neler görecek, terbiyesiiiz, sen bizim ve evlatlarımızın ahlakını bozmaya mı çalışıyorsuuun!" filan derlerdi, ama kendileri, normalde hicaz'da giymeleri gerek şeyi teee havaalanında giyince hiç sorun olmuyor tabii! tekrar ediyorum, o gün atatürk havalimanı'nda gördüğüm müslümanlardan sadece türkiyeli müslümanlar cidde kuyruğunda ihramla bekliyorlardı.) neyse, ne diyordum, telefonla görüşüyorum, bir amca yaklaştı. bir şey soracakmış gibi kafasını uzattı, yaşlı olduğu için check-in sırasını filan bulamadığını düşündüm, telefondaki sevgilime "bir saniye canım" deyip, "buyur amca?" dedim adama. "sen utanmıyor musun böyle gezmeye? ne bu eteğinin boyu? başın da açık, bacağın da açık, cayır cayır yanacaksın kafir!" diye gürledi herif bana. dondum kaldım, resmen kan beynime sıçradı, adam benim kıyafetime bir bakışla beni yollu mu ilan etmedi, namussuz mu ilan etmedi, cezamı kesip cehenneme mi yollamadı! telefona "ben seni arayacağım birazdan" deyip kapattım ve bas bas bağırdım "sen kendini ne zannediyorsun, sana mı kaldı beni yargılamak!" diye. herif yürümeye başladı, bağırıyorum, "poliiis, polis yok mu polis" diye, sinirden kudurmuş haldeyim, bu ne hadsizlik aklım almıyor! hadi ateisti geçtim, ben hristiyan da olabilirim, musevi de olabilirim, ama yok türkçe konuştuğumu duydu ya, nasıl olur da müslüman olmam?! nasıl olur da eteğim kısa, başım açık olabilir?! bu memleketin %99,9'u müslümandır, kalanı da keseriz, öldürürüz, tehdit ederiz zaten! adam işte bu kafanın yürüyen hali! kafamı toparladım, ileriden geçen iki güvenlik görevlisine koştum "bana yardım edin" diye, polislere telsizle ulaştılar. üst arama noktalarında polisler var ama yerlerini terkedemiyorlarmış, devriye gezen polis lazımmış. iyi de nerede o devriyeler? diyorum "acele edin adam gözden uzaklaşmak üzere, kaybedersek bir daha nasıl bulacağım?". "bekleyin gelecekler" diyorlar. (biri bir şeyinizi çalsa unutun yani, koskoca havaalanında 5 tane devriye, bulacaksın da derdini anlatacaksın pehhhh). güvenlik görevlileri polisi beklerken herifin peşinden koştum "niye kaçıyorsun? bari söyledin bir söz, beklesene polisleri" dedim. "senin polisin bana bir şey yapamaz" diye büktü dudağını, sinirden delirmek üzereyim, ölür müsün, öldürür müsün! baktım cidde check-in sırasına girdi, "tamam" dedim, "yeri belli artık", döndüm geri, bekledim polisleri. polisler geldi, olayı anlattım, karakola gitmek istediğimi söyledim. "emin misiniz?" dediler şaşkın şaşkın, süreci anlattılar, "zaman alacak, uçağınız kaçmasın?" dediler (ama "gitmeyelim" gibisinden değil, bilgilendirme amaçlı olduğu belli olan şekilde söylediler, haklarını yemeyeyim şimdi). dedim "5 saat var uçağıma, çok da eminim, gidelim." gittik cidde sırasına, adama "hakkınızda şikayet var, bizimle karakola kadar geleceksiniz" dediler. ahhhh, ah o anda az önceki müslüman cengaverin bir anda paçaları tutuşmuş yüz ifadesini bir görseydiniz! içimin yağları eridi, eridi! o ifadeyi görmek bile yeterdi inanın! "benim uçağım var gelemem bana ne" filan demeye kalktı, "gelmek zorundasınız" deyip sıradan çıkardılar. ben biraz geride duruyorum, bir kadın geldi yanıma, "sizi de mi rahatsız etti?" dedi, "aaa siz de mi?" dedim. "evet, ama boşuna uğraşıyorsunuz, polisler de bunların yanında, hiçbir şey olmaz ki" dedi kadın, omzunu silkti. dedim "keşke siz de gelseniz de ifade verseniz, daha güçlü kanıtlar olurdu", ama biliyorum ki herkesin uçuşu iptal edilmiş değil, zorlayamam ki kadını... neyse, adamı aldılar, havaalanı kapısının önünde polis otosu bekliyoruz. amcanın paçaları tutuşmuş, "yapmayın etmeyin" modunda, "ettiniz bir laf, şimdi bir zahmet geleceksiniz" dedim (hala siz diye hitap eden kafama tüküreyim!) herif ne dedi peki? "burası türkiye, burası özgür bir ülke, iki laf ettim diye beni karakola götüremezsiniz!" inanın bana, eğer bir insana yumruk atacağım an varsa, o da o andı! herife bak, kendisi beni taciz ederken, benim kılık kıyafetime laf edebilirken, eteğimin boyuyla namuslu olup olmamam arasında bağlantı kurabilirken "müslüman bir ülke"deyiz, ben nasıl utanmadan öyle gezerim (hayır taciz sadece "cinsel taciz" demek değildir, rahatsız etmek anlamında "taciz" diyorum burada) ama ben onu şikayet ettiğimde "özgür bir ülke"deyiz, nasıl şikayet ederim? müslümanların hepsini zan altına almak istemiyorum, ama hani "müslüman ikiyüzlülüğü" denen bir olgu var ya, sevgili müslümanlar, işte bu lafı bu adam gibi ikiyüzlülere borçlusunuz. neyse, dağıtmayayım, karakola gittim, ifade verdik ayrı ayrı, sonra havaalanında kameralar olduğunu bildiğimi, görüntüleri bulabileceğimi söyledim, zira check-in sıramın c-1 filan olduğunu, o kontuarların yan tarafındaki banklarda oturduğumu, o esnada telefonla konuştuğum için arama saatini bularak olayın hangi zamanda cerayan ettiğini bulabileceğimi söyledim. kamera izleme odasına çıktık, ilgili kontuarı gören kameraları seçtiler, telefondan arama saatine bakıp zamanı söyledim, bingo! görüntüleri bulduk. ben sakin sakin otururken adamın bana yaklaştığı, sonra yürüdüğü, benimse o giderken ayağa fırlayıp koşuşmaya başladığım görülüyor. (ah bir de ses olaydı ahhhh!) cd'yi hazırladılar, dosyama eklediler, "bundan sonrası savcının işi" dediler. belirtmeliyim ki ifademi alan polis memurunun bir çok cümlesini düzeltmek zorunda kaldım. akıllarına geldiği gibi yazıyorlar, eğer ifade veriyorsanız, düzgün yazdırdığınızdan emin olun. sonrasında başka bir polis memuru, yazılmış ifademi okuyarak sourlar sordu, en sonra da amirleri geldi, bir de ona anlattım. her anlatışımda, polislerin gözünün etek boyuma kaydığını görüp rahatsız olduğumu belirtmeliyim, adeta "hak'katen o kadar kısa mıymış ki?" dercesine baktıklarını söylemeliyim. sanki kıçımın tepesinde etek giysem haksız olacakmışım gibi... sanki o herif için yere kadar uzun olmadıkça, hatta başım açık oldukça çok da fark edecekmiş gibi... bunun ne kadar sinir bozucu olduğunu anlamayı size bırakıyorum... o adamı benden önce çıkardılar sanırım, çıkarken görmedim. muhtemelen uçağına yetişmesi için ellerinden geleni yapmışlardır, zaten uçuşuna temiz bir 3 saat vardı adamın, erken geliyorlar ya genelde... çıkarken ilk yardım eden iki polis memuruna sordum "şimdi hiçbir şey olmayabilir değil mi, savcı da bunlardansa davayı hiç açmayabilir, takipsizlik kararı verebilir değil mi?" polisler şaşaladı, "yani takipsizlik filan, siz de biliyormuşsunuz zaten, olabilir, bundan sonrasında bizim bir etkimiz yok" dedi biri. sonra üzüldü mü nedir halime, ekledi, "ama siz doğrusunu yaptınız, en azından bir dahaki sefere iki kere düşünür, keşke herkes ifade verse, peşini kollasa" filan dedi. ne diyeyim, "hıhı" dedim yürüdüm. bir kaç ay sonra, eve celp gelmiş (bir süredir yurtdışında yaşıyorum ben), nisanda olan olayın ilk görüşmesi aralıktaydı. avukat arkadaşıma dilekçe vermiştim, hem yurtdışında olup gelemeyeceğim, hem de işin peşini bırakmak istemediğimi de hakime anlatmış, zaten ilk duruşmada bir şey olmuyormuş, 2. duruşmaya gideceğim önümüzdeki nisan ayında. avukat arkadaşım, savcının davayı açmasına sevindi, "herhalde görsel kayıt varken açmamazlık edemedi" diye düşündük. adama ceza aldırabilir miyiz, delillerimiz buna yeter görülür mü bilmiyorum. tek bildiğim, orada bile korkudan tutuşmuş halde olan herifin evine celp geldiğinde yaşadığı tırsmayı hayal edebildiğim ve açık söyleyeyim, bundan çok da memnun olduğum gerçeği... 70'ini geçmiş birini bu saatten sonra ben nasıl yontayım, zaten derdim yontmak da değil. bahsedip durdukları o "hoşgörü"den bir parça nasibini alamamış bu adamların bizi rahatsız etmesini engellemek istedim sadece, korksun ve zehirli dilini ağzının içinde tutsun yeter, cümleleriyle beni zehirleyemesin, giydiğim kıyafet yüzünden kendinde benim canımı sıkma hakkı görmesin yeter... avukatım ayrıca tazminat davası açabileceğimizi de söyledi, ama o herifin tek kuruşunu istemem, bana ne... şimdi bu yazdıklarımı okuyup n'olur biraz düşünün, kendisine "gerçek müslüman" diyenler. bir solcu, görüşüne yakışmayan bir şey yaptığında "gördük sizinkileri, solcuydu ama rüşvet almış/bir kızı ellemiş/bla bla yapmış" diye çullanıyorsunuz, hem de mesela o eylemi sonucunda örgütünden atılmış, yani örgütünce -olması gerektiği gibi- cezalandırılmış olsa bile... fakat bir müslüman, kendisince "inancı gereği" olduğunu düşündüğü iğrençlikleri (evet, benim için bunlar "iğrenç") yaptığı zaman ve biz bunları söylediğimizde "müslüman düşmanı" oluyoruz, ateist, hristiyan, musevi, budist, deist ve sair insanlar, müslümanları eleştirme hakkına sahip değil, anında "düşman" etiketi giyiyorlar. oysa ki, "gerçek müslümanlar"ın (artık her kim ise onlar) bir görevi de bu gibi herifleri dışlamak, adli yolların dışında sosyal olarak da cezalandırmak olmamalı mı? bu adam sizce o gün havaalanında önüne gelen her başı açık kadını "cehennemde yanacaksın cayır cayır" diye tehdit ettiğinde, onun ölçülerince "kapalı" giyinmediği için "namussuzlukla" suçladığında, çevresinden bir allah'ın kulu "sen ne yaptın? senin ne haddine yargılamak? her koyun kendi bacağından asılır, günah işlediyse de bunun için onu yargılayacak olan allah'tır" demiş midir? zannetmiyorum. yüksek ihtimal kendisine "mücahit" gözüyle bakmışlardır, adam olur da ceza alırsa "islam yoluna ceza almak"la filan bile iftihar edebilir. biliyorum biliyorum, "gerçek islam bu değil". o zaman "gerçek müslümanlar" nerede peki? dip not: benzer durumlarda lütfen vaktiniz varsa karakola gidin, ifade verin, kamera kayıtlarından bulun buldurun durumu. çağırdığınız polisin size yardım etmediği bir durum olursa onu da belgelemiş olursunuz. "uğraşmak istemiyorum" diyebileceğini biliyorum, ama uğraşırsanız inanın en azından "elimden geleni yaptım" diyebilirsiniz ki, çok rahatlatıcı bir durum, kendimden biliyorum. davanın sonucu olumlu, merak edenlere ateist part 2: