Başlık: psikolojisi-duzgun-kadin-bulmanin-imkansizlasmasi

yüzde yüz katılıyorum. aslında erkeklerin de psikolojisi iyi değil ama bu başlıkta konu kadınlar. ayrıca kişisel gözlemlerim kadınların psikolojilerinin erkeklerinkine göre daha kötü olduğu yönünde. tabi kadınların psikolojisini olumsuz etkileyen sebeplerden birisi erkekler. yani yazımda kadınları suçlamayacağım, sadece tespit yapacağım. hatta aksine kadınları olması gerekenden fazla anladığımı düşünüyorum. başlamadan önce söylemeliyim ki, mükemmel psikoloji diye bir şey yoktur. insan, doğadaki diğer hayvanlara göre fiziksel açıdan bariz zayıf olduğundan, toplum halinde yaşamak zorunda kalmıştır. toplumun dışına itilmek, insan için ölümle eşdeğerdir. dolayısıyla nasıl ki doğadaki bir ceylanda aslan anksiyetesi varsa, insanda da topluma kendini kabul ettirememe anksiyetesi vardır. toplum sizi kabul ettikçe toplumun dışına itilme ihtimaliniz azalır, kendinizi güvende ve huzurlu hissedersiniz. gelgelelim toplumun insanı hangi kriterlere göre kabul ettiği bir muammadır. işte bu sebeple insan toplumun içerisinde kendisine yerinden oynamayacak bir çıpa bulamaz. nasıl ki özel sektörde çalışanlarda her an kovulma endişesi varsa, insanın da her an toplumdan dışlanma anksiyetesi vardır. bu sebeple toplum içinde yaşayan insanın psikolojisi zaten sorunludur. freud bu durumu uygarlığın huzursuzluğu olarak adlandırır (bu isimde bir kitabı dahi vardır, öneririm). dolayısıyla insanın psikolojisinin kötü olması doğaldır, fazla takılmadan çözümüne bakmak lazım. şimdi tespitlere geçelim. öncelikle son iki yıl içerisinde epey bir kadınla tanıştım. farklı ortamlarda, farklı sosyoekonomik sınıftan gelen çok sayıda kadın. öncelikle daha iyi sosyoekonomik arka plana sahip kadınlar (daha zengin ve kültürlü bir aileden gelen, iyi eğitim almış, görece iyi maaş alan, yurtiçi ve dışında gezmiş, okumuş ve hatta yazmış kadınlar) ilk bakışta tabi ki daha sağlıklı gözüküyor zira bu kadınlar diğerlerine göre topluma daha fazla adapte olabiliyorlar. yani aslında erving goffman'a göre sahnedeki rollerine daha hakimler, daha iyi oyuncular ve dolayısıyla daha iyi rol yapıyorlar. o yüzden bu kadınlardaki sağlıksızlıkları görebilmek için biraz yakınlaşmanız ve aradaki perdenin kalkmış olması gerekiyor. işte o perde kalkınca altta yatan sorunlar zaten direkt olarak karşınıza çıkıyor. daha zayıf sosyoekonomik arka plana sahip kadınlardaki sağlıksızlıklar zaten göz önünde, tanışır tanışmaz göze çarpıyor. peki nedir bu sağlıksızlıklar? öncelikle kadınlarda inanılmaz bir rekabet hissi var. sürekli diğer kadınlarla rekabet halindeler. tabi instagram'ın yaygınlaşması bu rekabeti başka bir boyuta taşıdı. artık herkes hayatının en güzel anlarını instagram'da paylaşıyor. hatta birçok insanın paylaştığı anlar, o insanın kendi hayatına bile ait değil. başkasının otoparkta duran arabasıyla, parasını ödemeyemeceği mekandan sanki her gün oraya gidiyormuş gibi ya da aslında tanımadığı ama şans eseri bir ortamda denk geldiği bir insanla fotoğraf çektirenleri sadece ben görmüyorumdur heralde. kadınlar bu tarz fotoğrafları görünce sanki o insanların her anı o fotoğraflardaki gibi ama kendilerinin hayatı çok kötü gidiyormuşçasına bir hisse kapılıyorlar. sadece bununla da kalmıyor. bu rekabet hissi hayatlarının her alanına o kadar yayılıyor ki, artık kadınların hayatlarına alacakları erkeklerde baktıkları en önemli kriter çevrelerindeki diğer kadınların o erkekle ilgili düşündükleri olmuş durumda. malesef kendi düşündüklerinin hiçbir önemi yok. estetik yaptırıyorlar, kendileri beğenip de çevresindekiler beğenmezse depresyona giriyorlar. halbuki kendileri beğenmeyip başkaları beğenirse mutlu oluyorlar. kendi mutluluğunu bu derecede başkalarının eline bırakan birinin mutlu olma ihtimali, piyangonun yılbaşında bana çıkma ihtimalinden daha düşük (piyango bileti almadığımı hatırlatırım). ikinci olarak kadınlarımız malesef fazla duygusal. olaylara tamamen romantik bir pencereden bakıyorlar. romantizm, avrupa yeniçağında sanatsal alanlarda ortaya çıkan bir akımdır. düşünün ki realizm, romantizm akımına tepki olarak ortaya çıkmıştır. yani romantizm, gerçeğin tam aksine inananların uydurduğu bir anlayıştır. örnek vermem gerekirse insanın tek eşli olduğu, aşık olduğu insanla evlenmesi gerektiği ve bu yolla bir ömür mutlu olacağı, ilk defa romantizm akımıyla ortaya atılmış bir yalandır. halbuki ondan önce, evliliğin aşkla bir ilgisinin olmadığı kabul görürdü zira evliliğe bakış, iki ailenin birleşmesinden ibaretti. dikkat ederseniz romantizm akımı çöktükten sonra da evliliklerin aşkla pek bir alakasının olmadığı, insanın sosyoekonomik açıdan kendisine en uygun kişiyle evlenmesinin en doğrusu olduğu kabul görmektedir (burjuva kültürü). tabi ki romantizm bir anda hayatımızdan yok olmadı, örneğin türk dizilerinde hala abartılmış bir şekilde içimize işlenmeye çalışılıyor. bu dizileri izleyen, hayatı bunlardan ibaret olan türk kızı da hayatı romantizmden ibaret zannediyor. şaka gibi ama cidden benim gördüğüm kadınların önemli bir kısmında hala beyaz atlı prens fantezisi var. bir erkek gelecek ve bütün problemlerini çözecek. gerçekten bu kadar uzaklaşmış kadınların da psikolojisi tabi ki sağlıklı olamaz. yine de, romantizmi gerçek sanan kadınlardan daha kötüleri var: şark kurnazları :) bu kadınlar da hayatta hiçbir başarıları olmayan, hayatlarını baştan aşağı boşa geçiren, konuşacak hiçbir konuları olmayan, hiçbir konuda tutkuları olmayan kadınlardır. tabiri caizse boş tenekedir bu kadınlar. yahu hiçbir şey yapmıyorsan bari aç birkaç kitap oku, film - dizi izle, çık bir sokağa gez dolaş, belgesel izle, bir şeyleri merak et be bacım. hayatın neden ev eşyası, elbise ve gelinlik üçgeninden ibaret? her neyse buraya kadar da aslında problem yok da, problem bu kadınların en iyi erkekleri hal ettiklerini düşünmelerinde başlıyor. zengin, yakışıklı, kültürlü erkekleri hak ettiklerine dair sarsılmaz bir inançları var. bu kadınlar romantik olanlar gibi aşk peşinde de değil, önemli olan onları mutlu edecek bir erkek. tabi neticede bu kadınların çoğu istedikleri erkeklere ulaşamıyor, bu yolda bazı erkekler tarafından kandırıldıklarından psikolojileri de darmadağın olmuş oluyor. bütün bunların yanında kadınlardaki ilgi merakı da psikolojilerini oldukça olumsuz etkiliyor. aslına bakarsanız bu sebep, boşa çıkılması en zor olanı. bir kadının ilgi görmeyi istemesi son derece normal ve sağlıklıdır, kadınlar bunu hak eder de. erkeğin hoşlandığı kadına ilgi göstermesi görevidir hatta. sıkıntı, kadınların aslında hiçbir ilgi duymadıkları erkeklerden ilgi beklemelerinde ortaya çıkıyor. bir kadın, instagram'da kendisini hiç tanımayan erkeklerden dm alınca mutlu oluyor. sonrasında bu duruma o kadar alışıyor ki, her ortamda herkes tarafından sürekli ilgiye boğulma ihtiyacı hissediyor. arkadaşlar, instagram'da size mesaj atan erkekler bunu sadece sevişmek için yapıyor. aslında size yönelik gerçek bir ilgileri yok, aradıkları şey son derece basit. siz kendinizi aksine inandırıp kendi psikolojinizi yıkıyorsunuz. o erkekler aslında size büyük bir kötülük yapıyor ama farkında değilsiniz. bir kadın için sağlıklı olan, ona değer veren ve onu seven bir erkekle ilişki yaşamasıdır. gerisi sadece o kadının psikolojisini zedeler. üzülerek söylüyorum ki eğer psikolojiniz bu sebeple zedelenirse, artık onu onarmak sizi epey zorlayacaktır. her gün onlarca farklı erkekten mesaj almaya alışan bir kadın, bir erkeğin gerçek ilgisiyle asla tatmin olmaz. kötü olan, bu sorunun çözümünü ben de bilmiyorum. kalkıp bu kadınlara instagram'ı kapatın diyecek halim de yok. tabi başka sebepler de var ama ben bu kadarla yetineyim. bunların yanında, tabi ki mükemmel olmasa da psikolojileri görece sağlıklı kadınlar da var. genelde kendisiyle, ailesiyle, çevresiyle, geçmişiyle ve sahip olduklarıyla barışık olan, ne istediğini bilen, kendini iyi tanıyan, kendisine objektif olarak bakabilen, kendisine uzak olan şeyleri talep etmeyen kadınlar daha mutlu ve sağlıklı oluyorlar. bu kadınlar da farklı sosyoekonomik sınıflardan gelebiliyor. yani bu noktada eğitim seviyesi, zenginlik, aile durumu gibi kriterler kısmen olsa da tamamıyla etkili değil. önemli olan, insanın kendisine karşı objektif yaklaşabilmesi ve gerçeği görebilmesidir. said halim paşa 20. yy.'ın hemen başında, toplumumuzun en büyük sıkıntısını "eşyanın zihnimize olduğu gibi yansımasına çalışmaktansa zihnimizdekileri eşyaya uygulamaya çalışmak" olarak tespit etmiştir. bence toplumumuzla ilgili yapılan ne iyi tespitlerden biridir. rte de akşama kadar çıkıp büyük devlet olduğumuzu söylüyor ama depremle yüzleşince malesef büyük devlet olmadığımız yüzümüze sert bir şekilde çarpılıyor. neticede, gerçek er geç bir şekilde ortaya çıkar. kendinizi gerçeğin aksine ne kadar inandırdıysanız, gerçekle karşılaştığınızda yıkımınız o kadar büyük olur.