Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

- çocuk var mı ? -yok - olsun! olsun burada yaziiikkkk manasına gelio. gittik geldik gittik geldik yapmadık. iyi ki yapmadık efendim. iyi kocalar da bulduk para da.. sartlar uygunken canımız istemedi. biz istediğimizde şartlar uygun değildi. sonra bir gün bir arkadaşım: sahiden istesen yapardın (!) dedi. haklıydı. bir şekilde içimde bir yan kendini büyütmeyi kabul etmeyi seçti. zaten net bir gerçek var. annelik hormonal bir rahatsızlık. aklı basında hiç bir rasyonel birey bu kadar ölü bir yatırım yapamaz. insanların istediği için değil meraktan bile değil statü için anne olmayı seçtiklerini de gördü bu gözler... anne olduğu için kendini iyi bir insan zanneden var ! kendisini daha özel zanneden var! yanıt veriyorum : değilsin değerli kardeşim keşke olsan ama değilsin... bu hormonlarının bok yemesi işte. ilk kararı verip ise giristikten sonrası da senin elinde değil. içinde bir canlı büyüyor nihayetinde. ona bakmak; uykusuzluk vs gibi bir sürü fedakarlığı yapmana yol açan şey bu hormonlar. herkeste çıkıyor ve bir süre sonra azalıyor. bu süre insan yavrusunun kendine bakabilir hale gelmesinin uzunluğundan mütevellit diğer canlılara göre daha uzun. o yüzden insanlar kurumsallasip beyaz gelinlik kütük değiştirmece gibi şeyler icat etmiş zaten... hepsi de doğal bunların karşı değilim. yapın deneyin ama galiba bir aracı olduğunuzu farkederek yapın isterim. bunun hormonal bir şey olduğunu bilerek. irrasyonel bir sevgi olduğunu bilerek mesela... bir şeye o kadar emek edecek sabri veren şey hormonlar... sonrasi ise emek verdiğin şeyi sevmek . bir de doğa işi kolaylaştırmak için bir takım hinlikler de yapmış icabında işte çok küçük salak sevimli filan ama insan yetiştirdiğini unutan, kendini bir başka insan üzerinden tanımlayan, kadınlığı öldürüp yaşasın annelik diyen, çocuğunu dahi zanneden, onu süs köpeğine döndüren, bir bitmeyen anne sürüsü var onlardan olmayın anne olmayı istememek tereddüt etmek ve dahi bu seçenekten vazgeçmek ayıp abartı tuhaf bir şey değil-dir bir seçimdir yanlış anlaşılmasın anne olanlara kızmıyorum herşey gibi onu da yozlastirdik gibime geliyor... kabul edemediğim bir hale geldi sanki... gereksiz yanlış abartı ilişkiler gibi aslında. evlilik de öyle. herşey giderek artan bir hızla sosyal medyada paylaşılan durağan hareketli parçalar gibi saçma sapan bir sarmala dönüşüyor bunlardan herhangi biri olmadım. olamadım. bu kadar basit. başka bir canlıya aracılık edecek takatim yok ona bu düzeni gösterecek yüzüm yok kendimi onun için feda edecek kadar çok hırpalayamayacagim... yalnız sessiz kalmak ölmekten korkmak ama işte seni çok seven bir şeyin oluyor filan.. hepsi iyi ama insan içten içe bilmeli: milyarlarca yıllık evrende geçirdiğin ortalama 80 senenin 50 yılını böyle heba etmek ... buna da kainatın gizemini çözmüş bilge bir nokta olarak tanımlamak çok fazla 'insan-eli ile uydurulmuş bir masal 'a benziyor velhasıl anne olmayı sahiden istemeyen kadın gerçeğe daha yakın bir kadın gibi... bu elbette gerçeğin boktan hallerinden biri.. not: anne olup sevgi ile dönüşen kimi kadınlar var. birey halini de içinde bir yerlerde tutan. tereddüt eden hale kendisi için endişe eden. sizden bahsetmiyorum.