Başlık: kopek

gecen sene minik cins bir kopek bana kendini sevdirene kadar hep korkmustum kopeklerden. sokakta gorsem yolumu degistirirdim, panik yapardim, sahibinin yanindan yuruyor da olsa uzaklasirdim oradan. ama gecen sene yazin yasli sahiplerinin yaninda bankta uslu uslu oturan bir minnos gordum. sahiplerinden izin istedim ve sevmeye basladim. hic tepki vermedi, tepki gormeyince uzun uzun sevdim basini. sonra hic unutamadim bunu. korktugum canli turu bir anda sevimli gorunmeye basladi gozume. sonra uc yasinda bir kopek sahiplendim, sokaga atilmak uzereydi, sahiplenecek biri araniyordu. pirelenmisti , ic parazitleri vardi, ve bir seneden fazladir yikanmamis ve kirpilmamisti. uc senedir alti ev gezmis, kimse onu istememis, kimse sevmemisti. iyi beslenmedigi icin de cok zayifti. gene istenmedigi bir ev ondan kurtulmak istiyordu. talip oldum, ve onu hayatima soktum. bir sure sonra, planli olmadan tabi, onu bana veren aileyle de bagimi kestim, cunku bir kopege bu kadar kotu davranan insanlar iyi insanlar olamazdi. ilk gunler cok garipti, benden hoslanmamis gibi gorunuyordu. evi kokladi, bana fazla yaklasmadi, sadece gece olunca illa yataga cikmak istiyordu. izin vermedim birkac gun. sonra ne olduysa kanimiz isindi, ya da alistik. yataga cikar, benimle uyur oldu. bazen kabus goruyor, panik icinde nefes darligi cekerek uyaniyordu. panik atak gecirdigini dusunuyordum, sakin bir tonla, kaslarini oksayarak gecirdim paniklerini, tekrarlamaz oldu. sonra tedavi ve asilari sayesinde iyilesti, temizlendi, guzellesti. kilo aldi. ilk defa oyuncaklari oldu, ilk defa oyun oynadi. sonra simardi. simdi tam bir simarik prenses kendisi. gecici olarak aileme biraktim onu, ben okuldayken ve isteyken evde yalniz kalmasin diye. onsuz gececek yillari goze aldim ve onun icin bir fedakarlikta bulundum. ailem emekli, bu yuzden zamanin buyuk cogunlugunu evde geciriyorlar, disari ciksalar da resmi yerlere gitmiyorlar o yuzden kizimla gezebiliyorlar, onu hic yalniz birakmiyorlar. ayrica en az benim onu sevdigim kadar seviyorlar, ilgileniyorlar. onceleri onunla yatma fikri onlara ters ve tiksinc gelse de simdi hepsi onu yataga cagiriyor, o istedigi kisinin yataginda, istedigi kisiye sarilip uyuyor. benim beslendigimden de daha iyi besleniyor. onunla duzenli olarak video gorusmesi yapiyorum falan ama tabi artik beni hatirladigini sanmiyorum. ama varsin olsun. hayatinin ilk uc senesini kotu kosullarda gecirmis bu kiz artik mutlu, ve bunu bilmek bile beni mutlu etmeye yetiyor, arada burnumun diregi sizlasa da ozlemden. okul bitip de eve dondugumde opucuklere bogucam onu. artik her kopege bakisim degisti, sokaktaki kopekler bile bana kizimi hatirlatiyor, korkum da gecti kalmadi zaten. herkese tavsiyem, sokaktan ya da barinaktan, ya da bakmak istemeyip ucretsiz sahiplendiren insanlardan sahiplenin kopeklerinizi. kopek satin almayin! insan arkadasini para karsiligi alir mi? ayrica kopeginizin omrunun uzun olmasini istiyorsaniz mutlaka kisirlastirin.