Başlık: devlet-bahceli

vade yetince türkeş öldü. nasıl oldu biz de anlamadık; ölümsüz sanıyorduk. ama bir gece hastane önünde ağlayan yüzlerce adamın arasında bulduk kendimizi. kelli felli adamlar salya sümük ağlıyordu. genel başkan ölünce tabii olarak yeni bir genel başkan seçmek gerekti. birbirimizi kandırmayalım, sizin pek gönlünüz yoktu. aslında siz kendi yeteneklerinizin ölçüsünü bildiğinizden genel başkanlığa pek yanaşmıyordunuz. ama sizi genel başkan görmek isteyenler bunu bilmiyormuş. belki onlar da biliyorlardı ama diğer aday tuğrul türkeş olunca iş size kaldı. şefkat çetin ve adnan uçaş'ın yoğun ikna çabaları neticesinde aday oldunuz. sene 97... genel başkanlık yarışı için -sizin tabirinizle- 3 araba 9 kişi yollara çıktınız. hem araba, hem kişi sayısı arttı giderek. sonra genel başkan oldunuz. ve sonra 99 seçimleri. herkes size umut bağladı. nispeten gençtiniz; nispeten vizyon sahibiydiniz ve ülkenin genel durumu sizi iktidar yapacak şekilde bir yön almıştı. siz ne yaptınız? doğrusu umutları soldurdunuz. sonra da gün yüzü göremedi zaten bu hareket. sizinle beraber yaşlandı hareket; sizinle beraber atalet çöktü harekete. yılları geçtim; son 5 aydır verdiğiniz demeçlere, yaptığınız açıklamalara bakıyorum da gerçekten üzücü. bu zaman zarfında sizinle program yapan televizyoncuların size yaklaşımı nasıldı biliyor musunuz; hepsi de huzurevinde kalan ebeveyni ziyarete gelen aile üyesi gibiydi. sağlığınızı sordular, arabalarınızı sordular, yüzüklerinizi sordular, tesbihlerinizi sordular. siyaset hakkında pek az soru soruldu. zaten sizin de söyleyecek sözünüz yoktu. isabet oldu. size bilge lider diyoruz. ama konuşmadığınız müddetçe. zira her demeciniz hayal kırıklığı idi. ben sizin dürüstlüğünüzü, vatan sevginizi, hakkaniyetli kişiliğinizi sorgulayamam. çünkü gerçekten dürüst, milliyetçi ve hakkı savunan birisiniz. ama sizin iktidar olmak konusunda istekli olup olmadığınızı sorgularım. ve görüyorum ki sizin iktidar olmak gibi bir amacınız kalmamış durumda. zira iktidar olmak isteyen bir lider kırşehir'li sadir durmaz'ı yozgat 1. sıraya, ankara'lı mevlüt karakaya'yı adana 1. sıraya, erzurum'lu oktay öztürk'ü mersin 1. sıraya, şanlıurfa'lı zuhal topçu'yu ankara 1. bölge 1. sıraya yazmaz; onların bu illerde bir karşılığı olmadığını bilir. anladığım kadarıyla partiden beklentiniz, her sabah sizi çayyolu'ndaki evinizden alacak bir mercedes, akşama kadar vakit geçireceğiniz bir ofis ve gün içinde çay-kahve servisi. ve elbette arada sırada etrafınızı koza gibi ören, milliyetçilikle alakası olamayan ama buna rağmen genel merkezde oldukça üst düzey görevlere gelebilme şansını yakalayan insanların şahsınıza sıraladığı övgüleri dinlemek. 1 kasım seçim çalışması için halk arasına karışan teşkilat, adaylar ve gönüllüler sizin verdiğiniz tutarsız ve yersiz demeçleri şerh etmekle o kadar çok vakit kaybetti ki gerçek bir seçim çalışması yürütülemedi bile. onları boşver; ben bile yoruldum yanlış kararlarınızı, yersiz demeçlerinizi etrafımdakilere mantık çerçevesinde açıklamaya çalışmaktan. doğrusu kendi açıklamalarım bana bile mantıklı gelmiyor artık. ben ciddi anlamda iyi niyetle milliyetçi hareket için çalışan kitlelerin emeklerine üzülüyorum. siz de üzülün! onların gözünde solan ışığı gördükçe canım sıkılıyor. sizin de canınız sıkılsın! biz sizi bir birey olarak seviyoruz ama ne yazık ki sizde lider hamuru bulunmadığını 18 yıl boyunca deneyerek gördük. elinize geçen fırsatları iyi değerlendiremediniz. insanların "iktidar olmak" umudunu ellerinden aldınız. harekete can veren gençlerimizin ateşini kül ettiniz. partinin önü artık tıkandı. bunu görmelisiniz. bugüne kadar yaptıklarınızı unutmayacağız! bu parti en yüksek oylarını sizinle aldı. ama hala yapacak bir şey var! şimdi sıra sizde: buyurun istifaya! ama bu kez gerçek bir istifaya. şefkat çetin'in bile vazgeçiremeyeceği, 2002 istifasına benzemeyen.