Başlık: islam

burada islam zannederek zihninde yalan yanlış icat etmiş olduğu bir dine ilişkin karalayıcı yorum yazanlara şunu söylemek istiyorum: samimi olarak itiraf edin, içinizde bir kez olsun kuranı kerim meailini ve peygamber efendimizin hayatını başından sonuna kadar okuyanınız olmuş mudur? okumadan yorum yapıyorsanız yazık... islam ülkelerini ne mi geri bırakmıştır, bunun cevabını mı arıyorsunuz? cevap basit: tembellik ve cehalet. tıpkı sizin yaptığınız gibi, okuyup araştırmayan ve işin kolayına kaçan insanlar (ki geçmişte bilgiye ulaşmak da zordu, günümüz ise iletişim ve bilgi çağı; yani sizin hiçbir mazeretiniz de yok) islam bunu emrediyor diyen ve din hakkında hiçbir şey bilmeyen cahil üfürükçülere itibar etmiş, dini yanlış algılamaya ve yaşamaya başlamış, bunun yanı sıra da "dünyaya bir kere geldin, gönlünce yaşa" diyen nefsine itibar etmiş ve aklını iki bacak arasına hapsedivermiş. tembellik ve cehalet... halbuki islam, en cahil bağlısına dahi en azından kuranı kerimi okuması gerektiğini salık veren bir din. kuranı kerim de de yüzlerce ayet "hiç düşünmez misiniz" gibi hitaplarla insanları dünyayı ve kainatı okumaya ve anlamaya çağırıyor. neyse, bunlar sizin için zor iş... islam zaten zor bir din azizim. şimdi bir kez kabul ettiniz mi, içki içmek yok, zina yok, çalmak çırpmak yok, yalan dolan yok, kumar, bahis yok, komşunun açlığından bile sorguya çekilmek var, elindekini avucundakini fakir fukarayla paylaşmak var, faiz yok, alın teri dökmeden kazanmak yok, babam ne de olsa zengin deyip yan gelip yatmak yok, vergi kaçırmak, kul hakkına tecavüz etmek yok, insanların emeklerini sömürmek yok, toplumun en alt kademesinde görülen köle bilallerle insanlıkta eşit olmak var, bencillik ve kibir yok, vs. bütün bu mükellefiyetler altına girmenin, her yaptığı yanlışta vicdan azabı yaşamanın ne lüzumu var şimdi değil mi? böyle bir şey yok dersin, yok olur gider. tıpkı gözünü kapattığında gece olduğunu zanneden kişiler gibi özgürce (pardon, nefislerinin ve şeytanın sadık birer kölesi olarak) yaşamaya devam edersiniz. ve final... her ölümlü gibi bir gün öldüğünüzde yalanladığınız şeyleri görüverirsiniz. ondan sonra belki kendinize sorarsınız: bize bir kişi gelip te şu entryleri girmiş olduğunuz bilgisayarlar var ya, rüzgar esti, yağmur yağdı, deprem oldu, magma kaynadı ve aradan geçen milyon seneden sonra kendiliğinden ortaya çıktı deseydi, git lan işine, başkasıyla kafa bul derdik; nasıl oldu da şu son derece harikulede ve eşsiz dengeler üzerinde yaratılmış olan dünyayı ve kainatı kendi kendine oluşmuş zannediverdik, ne akılsız insanlarmışız dersiniz, benden hatırlatması... özetle efendim, ateist olmak zor iştir ve bir ateist, iki kere ikinin cevabını 5987 olarak verebilecek kadar zihinsel paradigmaları nefsi ve nefsani arzuları tarafından esir alınmış olan kişidir. hepinize mübarek olsun... bu arada... türkiye'yi kurucuları, tam da sizin benimsediğiniz şekilde, "bizi islam geri bıraktı yahu, yoksa biz islam öncesi süper bir millettik, kıçımızdan çıkarttığımız ateşle düşmanlarımızı mahvu perişan ederdik" düşüncesine tam şekilde biat etmiş kişilerden oluşuyordu; bu sebeple uzun yıllar bu milletin bağrından islam'ı söküp atmaya çalıştılar (ki el-hak, bunda önemli ölçüde başarı da elde ettiler), islam'dan açılan alanı da batı değerleriyle doldurdular. peki sonra ne oldu? islam'sız türkiye çok mu ilerledi? tam tersine, ne zaman türkiye ilerlemişse, dini değerlere nispeten yakın duran menderes (ki atalarınız tarafından idam edilmiştir), takunyalı diye küçümsediğiniz özal ve kasımpaşalı diye küçümsediğiniz tayyip döneminde olmuştur. bu da şunu ispatlar: kendisine müslüman diyen insanlar ateistlerden çok daha çalışkan ve dürüst. tamam?