Başlık: kadin-olmak

oyle uzun zamandir yalnizim ve kendimi korumaya almisim ki, yuruyusum bile degismis. evvelden dayi dayi yururdum, simdi kabadayilar gibiyim. radyoda sevda caliyor bu arada. erkek gibi demek istemiyorum ama, o kadinliga has zarafetten uzaklasmis ve kakalak gibi olmusum. bir suredir bunu duzeltmeye calisiyorum. oyle tehdit eder gibi degil de, zarafet katmaya calisiyorum halime ve ahvalime, yuruyusume. neden bu basliktayim? cunku nukhet duru sarkida diyor ki, bekledim kadin gibi. kadin gibi nasil beklenir bilmiyorum. tek bildigim yarin ise gidince bu ve benzeri yazacagim entrylerimi silecegim. cunku zayif yanimi gosteremem. cunku sarhosum, yalnizim ve kabadayi gibi yuruyorum. misirlari catpat yaptim, avucla yiyorum. aklima geliyor, zarif ol, diyorum kendime. ama tek tek alinca lezzetli olmuyor ki. e ben zarif olamayacak miyim? zarif olamayinca, kadin olamayacak miyim? bosanmis ve yalniz olunca herkes kalbimi kirmaya yeminli mi olacak? illa beklentisiz mi olacagim? hayal ettiklerim onume gelir de onlara ulasmak istersem, acgozlu mu olacagim? kim istemez ki fazlasini? yo dostum yo... ben normal bir zarif olamayan kadinim, ama kalbim var. valla bak. ve dunyaya illa ki bir renk kattim. ve kadin olmak guzel bir sey, inanmazsin zarif olmayi da gerektirmiyor. (yine de kabadayi gibi yurumeyi birakmaliyim)