Başlık: suriyeli-siginmacilar

geçen gün okuduğum bir röportajda kadın bodrum'dan yunanistan'a geçmeye çalışmalarını anlatıyordu. yüz küsür kişiyi şişme bota dolduruyorlar, insanlar korkuyor tabi ama binmeye mecburlar. bot batıyor, kadının kocası can yeleğini başka bir tanımadığı kadına veriyor. yüzmekten yorulduklarında kadının kocası gözden kayboluyor. seslenen sesini duyuyorlar ama adamı bulamıyorlar. kadın ve çocukları karaya ulaşabiliyor ama kadının kocası bir daha bulunamıyor. hiç açık denizde yüzdünüz mü bilmiyorum ama keyif için yüzmeye gittiysen bile ürkütür açık deniz. hele bodrum'un suyu soğuk olur. antalya gibi olmaz. küçük de olsa dalgada yüzmeye çalıştınız mı bilmiyorum. özellikle yüzücü değilsen hemen yorar. deniz güvenliği kitapçıklarında filan da yazar, eğer tekne batarsa, karaya yüzmeye çalışmayın, tekneye yakın dizlerinizi göğsünüze çekip vücut sıcaklığını korumaya çalışın olabildiğince hareket etmeyin, kurtarma ekipleri sizi bulacaklarından daha kolay tekneyi bulurlar diye, yüzmeye çalışırsan, eğer kıyı yakın değilse yorulur ve boğulursun diye, suyun içinde vücut ısını koruman da imkansız diye. annem babam bodrum'da oturuyorlar. sürekli onlardan duyuyorum, jandarma kol geziyormuş, sürekli sahile vurmuş botlar, çantalar bavullar filan görüyorlarmış. daha dün aspat'ta güvenlik güçlerinin bir grup mülteciyi ağaçların arasından ayıklamasını seyretmişler. sonra annem dedi ki, bodrum'da sanayi oldu bu, merdiven altlarında çırpıştırma botlar yapıp satıveriyomuş bodrumlular, süngerden can yeleği yapıp onları satıyolarmış, suya girince ağırlaşıp seni batıran... herkes durumdan olabildiğince hızlı nemalanmaya çalışıyormuş. aylan bebeğin fotoğrafı çıktığında burada, ki yeni zelanda'dayım bak, dünyanın ta öbür ucu, insanlar dediler ki 'ya türkiye'de olmuş, sen biliyo musun hangi şehirde olduğunu?' evet dedim, bilmez miyim, bodrum'u. hele o bebeğin kıyaya vurduğu akyarlar'dan denize girerdik. bilmez miyim ki geceleyin bodrumdan denize baktın mı karşıda kos'un ışıklarını görürsün. bilmez miyim, marinaya gidip takılsan hemen birilere akşam yemeğine yunanistan'a gidip dönüşlerini anlatır, cumartesileri kurulan turgutreis pazarına yunanlılar geliverir, meyve sebze, çaput almaya. o yolu gidemedi ya o bebek. buradaki ahlakını almayalım dediklerimiz diyorlar ki yardım gönderelim, kapımızı açalım, göçmen kotasını arttıralım. bodrum'dan yunanistan'a geçemeyen bebek, yeni zelanda'ya nasıl gelsin. hem ahkam kesmelerine kızıyorum, hem de sorumluluk alamayacak kadar uzaktan iyi niyet gösterebilecek kadar saf olmalarına kızıyorum. bir yandan da sünger can yeleği satan, merdiven altında bot yapıp yüzlerce kişiyi o botlara dolduran, ama en fazla da türkiye'yi içinde durulamaz hale getiren insanların gece nasıl uyuduklarını merak ediyorum. hayvanlık desen, hayvan yapmaz bu kadar kötülüğü. hükümetler ve politika kalpsiz ve insafsızsa, insani düzeyde muhtaçlık içerisinde olan, can havlinde olan, karşında durup gözünün içine bakana nasıl ölüm satıyorsun parayla onu anlamıyorum.