Başlık: sagcilarla-solcular-arasindaki-en-buyuk-fark

öncelikle kelimelerin tarihsel ortaya çıkışına bakarsak; rönesans ve reform hareketleri öncesi fransa’da bir meclis var. var ama fransa kralı 16. louis, meclis ne karar alırsa alsın veto etme hakkına sahip. istemediği her şeyi anında veto ediyor, yok sayıyor. tabi bu duruma meclisten de sesler yükselmeye başlıyor ve kralın veto hakkını kaldırmak istiyorlar. durumun farkında olan kral louis, kurucu meclisi sarayına çağırıyor. tabloya dikkat edin! sarayda bir masanın etrafında toplanıyorlar. fransa kralı'nı destekleyen soylular (zengin ve lüks içinde yaşayan kesim) ve ruhban sınıfı (hıristiyan din adamları), toplantıyı yöneten meclis başkanı mounier’in ‘sağ’ tarafına oturuyorlar. kralın böyle bir ayrıcalığı olmaması gerektiğini, herkesin eşit olduğunu savunan, halk destekçisi olan temsilciler ise ‘sol’ tarafa oturuyor. işte bu oturma düzenine binaen sonraki yıllarda özgürlük, sosyal adalet, işçi hakkı, emek, iş, aş isteyenler ve bu istekleri kurdukları sendika veya partilerle dile getirenler solcu olarak adlandırılırken, tek adamlar ve bu adamların her daim devlet ve milletin bekası için var olduğuna inanan ve bu inancına dinden sebepler bulanlar da sağcı olarak adlandırılıyor. kavramsal ayrılığa bakarsak; aslında çok temel bir fark üzerinden ayrışırlar ve geri kalan; adaletten, ekonomiye, uluslararası ilişkilerden, devlet yönetimine tüm politikalar bu ayrışmanın bir sonucu olarak belirlenir. sol düşünce, temel olarak fransız ihtilali ve aydınlanma değerleri üzerine kurulmuştur; liberte, egalite, fraternite. yani özgürlük, eşitlik, kardeşlik. daha sonra bu dalga 19. yy'da marx ve engels'in öncülüğünde komünist harekete giden yolu açmıştır. sağ düşünce ise muhafazakardır, kralcıdır, hatta kraldan çok kralcıdır ki "kral çıplak" diye bir tabir hasıl olmuştur. sağ, daima egemen güçlerin, cebi para dolu ayrıcalıklı sınıfların yanındadır ve aslında ironik bir biçimde statükocudur. tarih boyunca zengin ve varsıllar tarafından yönetildiniz, bundan sonra da böyle olacak demenin "vatan, millet" sosuyla halka yedirilmiş halidir sağcılık. ayrıldıkları temel farkı biraz daha açarsak o da şudur, sol; köylünün eğitilmesi gerektiğini düşünür. sağ ise köylünün diline inilmesi ve sınıfsal farklılıkların göz ardı edilmesi gerektiğini düşünür. sol, köylüye gerçekleri anlatmaktan yana iken, sağ popülizmden ve köylünün emeğini sömürmekten yanadır. bugün insanlık tarihindeki tüm savaşlar sağcı bir öz olan emperyalizm tarafından çıkartılmıştır. emperyalizm, modern periyotta, zenginleşen sanayileşmiş devletler ile hayatımıza girmiş bir kavram değildir. tarihin başlangıcından beri devletlerin uluslararası ilişkilerdeki politikası yayılmak ve ele geçirmek oldu. zira devletler ahlaki önderlerin değil, varsıl kralların yönetimindeydi. bu durum avrupa'da, coğrafi keşiflerin de yapılmasının getirdiği avantajla 16.yy'dan sonra şu şekilde temerküz etti. bir yandan merkantilist kapitalizm gelişim gösterdi, bu durum sermaye birikimine sebep oldu, mevcut sermaye ise monarkları ve yayılmacı devlet adamlarını savaşmak için kışkırttı. bu döngü sonucu edinilen merkezileşmiş güç ile ulus devletler kuruldu. sonraki yüzyıllarda ise, sanayi kapitalizmini beslemek için sınırları belirlenmiş devletler arasındaki savaşlar yerine kolonyalizm devreye sokuldu. onlarca ülke, coğrafya derdest edildi, kaynakları ele geçirildi, kültürleri erozyona uğradı. hikayenin sonunda bu sağcı akıl tutulması iki büyük dünya savaşına sebebiyet verdi ve arkasında insanlık tarihinde görülmemiş bir yıkım bıraktı. sağcılığın yarattığı irrasyonalizm avrupa'nın suratına tokat gibi çaptığı vakit birbirlerine bakıp "biz ne yapıyoruz aga?" dediler ve aydınlanma değerlerine geri döndüler, sosyal demokrat hükümetler kuruldu, işbirliğine gidildi, avrupa çoğulcu ve demokratik bir yapıya büründü. yurdumun sağcısına sorsan, balkanlardan avrasya'ya, sinop'tan bağdat'a bir devlet hayali vardır. kendine ve milliyetine o kadar güvenir ki gözleri çakmak çakmak parlar. kendi milletinin en üstün, ötekilerin ise tarihin figüranı olduğundan bahseder. fakat iş uluslararası ilişkilere geldi mi avrupa'nın ne kadar anti demokratik olduğundan, avrupalıların sömürgeci torunu olduklarından bahsedip yürek parçalar. bu kadar da tutarlıdır. ah canım benim. torpağları vermediler mi sana? sağcılığın içine düştüğü zihin bulanıklığı için;  aradaki farka bir de etnosentrizm penceresinden bakmak ve sağcılığın yarattığı irrasyonalizmi kavramak için;