Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

içlerinden bazılarının buraya yazdıklarını okudum da içimi aydınlatan kadınlardır diye tanımlayabilirim. (travmatik şeyler yüzünden anne olmak istemeyenlerden bahsetmiyorum. o konuların maalesef iç aydınlatan bir tarafı yok) anne olmayı ise bazen isterim bazen istemem... ama bu toplum düzeninde evlenmemek bir baskı, evlendikten sonra çocuk yapmamak çok daha büyük bir baskı, hatta inanın çocuk yapıyorsunuz "neden kardeş yapmıyorsun çocuk yalnız kalacak" kısmı da ayrı bir baskı. şu yaşıma kadar zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamadım. ve muhtemelen seksene gelirsem de böyle hissedeceğim. hayat insana bıkkınlık verecek kadar uzun değil. benimse hayallerim var. bir aile kurup çocuğumu okula göndermek ya da kocama akşam yemeği hazırlamaktan daha başka hayaller... ama öyle kurup kös kös oturduğum hayaller değil fitilini yaktığım şeyler... benim bu dünyada evlenmekten çocuk yapmaktan daha büyük önceliklerim var, kendimce daha mühim isteklerim var. çevremde evliliği yüzünden ilaç kullanıp evlenmedi diye başkalarını aşağılayan tanıdıklarım var. o yüzden ne istemediğini bilen, bir şeylere kafa yoran, farkında olan hemcinslerime söyleyebileceğim tek şey "bir an bir dakikalığına bile olsa bu tip kemirgenlerin moralinizi bozmasına izin vermeyin". biz gelişmemiş bir toplumuz ve onlar her yerde. hayat size güzel ve ben inanıyorum ki yarın çocuk da yapsanız hayat gene size güzel olacak... dünyada milyarlarca insan var, çocuk var. sırf benim kanımdan da bir tane olsun egosu ebeveynlik değil. ve son olarak; evlilik yalnızlığı almaz. çocuklar ileride size bakma garantisi olan sigortalar değildir. korkularınız hayallerinize şekil vermesin. hayalleriniz korkularınızın önüne geçsin.