Başlık: kadin-olmak

cinsiyetleri bir vesileyle egzotiklestirmek hic huyum degildir. misal 'kadinlari anlamak cok zordur' safsatasina basvuran kadindan da erkekten de pek hazzetmem. bu yuzden de prensip olarak mumkun oldugunca kadin/ erkek sifatlarini kullanmaktan kacinmis, yerine hep insan kelimesini kullanmaya calismisimdir. ancak son gunlerde defne joy'un olumu, ve hincal uluc denen o mezar soyguncusunun yazisi gosterdi ki, maalesef kadin olmak diye birsey tum acitici gercekligiyle mevcut bu hayatta. benim kendimce yaratmaya calistigim tum sexist tabirlerden arinmis insani cerceve, aslinda fazlasiyla naif bir debelenmeden baska birsey degilmis. zavalli dunyamiz, kucucuk hayatlarimiz ucuz ve uyduruk iktidar oyunlarinin kurbani. bu oyunlarda sadece kadinlar ve erkekler var maalesef, hic insan yok.. uzerinden erkekligin, gucun, iktidarin, mertligin, hatta adaletin tanimlandigi bir kadinlik var, kadin olmak var. ne kadar agir bir yuk bindirilmis meger bizim kucucuk omuzlarimiza... aslinda son derece iktidarsiz, zayif, zavalli adamlarin kirilgan egolarina kurban edilmis bizim cinsimiz. omur boyu istesek de istemesek de annelige mecbur edilmisiz; sevgililerimiz, kocalarimiz, hatta dostlarimiz bile annelik istemisler bizden, cunku hicbir zaman sevmekten vazgecmeyelim istenmis. ama cok az erkek gercekten 'baba' olabilmis... kendilerini tanimladiklari o guclu, guvenilir, net insan modeline hicbir erkek ulasamamis, ama butun kadinlar ulasmis ve kadinlar zavalli erkeklerin kirilgan egolari dagilmasin diye hep kendilerini gizlemek zorunda kalmis. cunku annelik hep bunu gerektirmis.