Başlık: ateist

iki büyük takıntıları var bu arkadaşların genelinin: 1-"ben iyi bir insan olmaya çalışıyorum" söylemleri. 2-ateist olduklarını sürekli belirtme ihtiyacı duymaları. inançlar üzerine bitmek bilmeyen tartışmalar. asıl bahsetmek istediğim madde 2. madde olduğu için 1.yi kısa geçeceğim. hatta uzun uzun cümle kurmamak için kısa bir diyalog verelim bu iyi insan söylemine dair: d: maden dine inanmıyorsun, neden banka soymuyorsun, adam öldürmüyorsun? a: ben inananlar gibi din zoruyla kendimi durdurmuyorum, iyi bir insan olduğum için bunları yapmıyorum. dolayısıyla ahlak anlayışım inananlarınkinden daha gelişmiş. ya da yaptığım iyi şeyleri cennetle ödüllendirilmek için değil, karşılıksız yapıyorum. dolayısıyla daha samimiyim. sanıyorum ana hatlarıyla verdiğimiz bu minik diyaloğun ya da benzerlerinin, üstü açık ya da kapalı olarak milyon kere gerçekleştiğine hemfikiriz. itirazım şu: arkadaş, biriniz de şu "iyi insan" olayına girmeyiverin be? insan bu iyisi de olacak, kötüsü de. ne alakası var inançla ahlakın? gelmeyin şimdi "müslümanlar bilmem kaç yaşındaki kızlarla evleniyor, cihat diye adam öldürüyor" ad hominem'leriyle. aklı başında, tartışma adabını bilenleriniz bu tip söylemlerden uzak zaten ama diğerleri de uzak olsun, aklının tabanını göstermesin lütfen. hem samimi değil, hem de "eğitimliyiz" argümanına ters düşüyor çünkü. eğitimliysen, sana böyle garip sorular soran adamlara da eğitimli gibi cevap verirsin, demogoji ihtiyacı duymazsın. bak şöyle derim ben olsam; "evet, ben inanmıyorum. beni bu gibi şeyleri yapmaktan alıkoyan bir inancım yok. ama ben bir insanım ve insanları seviyorum. neden hakkım olmayan şeyi almak uğruna diğer insanlara zulmedeyim ki? sahip olduklarım zaten yetiyor bana. tekrar edeyim, ben insanım, insan olmayı ve insanlığı seviyorum, neden sevdiğim bir şeye kötülük edeyim ki?" gelelim, 2. maddeye, ateist olduğunu "sürekli" belirtme ihtiyacı. maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi'ne göre kendini anlatmak, piramidin üstten 2. sırasına sokabileceğimiz bir tür ihtiyaç. (şöyle bir şeyler karalamıştım vaktiyle ilgilenirseniz; (bkz: )) "kendini ifade etme" de diğer ihtiyaçlar gibi tatmin edilmesi gereken bir olgu. eğer bir ihtiyacınız varsa ve bunu tatmin edemiyorsanız, üzerinde ağırlığını şu veya bu şekilde hissediyorsunuz. sanırım, bu noktada hemfikirizdir. ateistlerin de kendini anlatma ihtiyacı var ve bunu tatmin etmek zorundalar. kendini anlatma durumu, ihtiyaç olmasının yanısıra bir özgürlük. bunu yapmaya hakkı var herkesin. hatta, bu özgürlük kanunla da sabitlenmiş. -gelişmiş toplumlarda bu hakkın kanunda belirtildiği düşünülüyor. bana göre yaşam hakkının da, ifade özgürlüğünün de kanunlarda yer alması, gelişmemişlik göstergesi. insanlar bu haklara saygı duymak için kanunlara ihtiyaç duyuyor demek ki. bu ayrı bir konu.- haliyle ateistin de ateist olduğunu belirtmesi bir hak ve özgürlük. buna itirazımız yok. zurnanın zırt dediği yer: özgürlük nerede biter? şurada biter, başkalarının özgürlüğünün kısıtlandığı yerde. özgürlükle belirgin bir alakası yok gibi görünecek itiraz ettiğimiz nokta. itiraz ettiğimiz yer de şu: dinle, siyasetle alakasız bir mevzuda konuşurken konunun dönüp dolaşıp dine gelmesi. dikkat ettiniz mi bilmiyorum, bir ateistle konuşurken konu dönüyor dolaşıyor dine geliyor eninde sonunda. buna sebep ateist olan ve olmayan iki tarafın kendini karşısındaki insana kabul ettirme dürtüsü olabileceği gibi, yalnızca ateist ya da yalnızca inanan tarafın bu dürtüye sahip olması da olabilir. genelleme yapıyorum; ateist tarafın bu dürtüye sahip olması en büyük sebep. sürekli dinle ilgili konuşmak tartışmak istiyor ateist. var böyle birşey. inanan insan, daha doğrusu dindar insan, nasıl ki hayatını din üzerine şekillendiriyorsa, ateist de inanmaması üzerine şekillendiriyor. izlediği filmler, okuduğu kitaplar, zevkleri vs. herşey. böyle olunca muhabbetlerine de yansıyor. tabiri caizse "piç ediyor" muhabbeti. bu durum da, tahmin edildiğinin tam tersine, dindar insanları değil, ne dindar ne ateist olan ve toplumların yüzde 80 (atmasyon rakam) gibi bir rakamını oluşturan, olayı o kadar da umursamayan, ortadaki insanları rahatsız ediyor. -aynı şekilde, inanan insanların bunu yaparak muhabbeti piç etmesi de rahatsız ediyor. hatta, yaşam tarzına müdahale olarak addedilebiliyor zaman zaman. zaman zaman da öyle oluyor. şu anda konumuz bu değil.- örnek vermek gerekirse; sözlükte sık sık yaşanan ateist - dinci kapışmaları, evrim'le ilgili başlıklar'dan bahsedilebilir. sözlük okuyucularının yüzde 80'i (atmasyon rakam) rahatsız bundan. karşılıklı laf sokmaları okumak bazen keyifli olabiliyor, genel itibariyle konunun ikide bir gündeme getirilmesi rahatsızlık verici. hadi, sözlükte özgürsün, istemediğin başlığa tıklamazsın, hatta ilgili yazılımlara gerekli keyword'leri ekleyerek başlıkları bile görmeyebilirsin. ama gerçek hayat böyle değil. o konuşma geldiği zaman karşındaki insanı kırmadan konuya girmeyi engellemek çok zor. hele ki, 90'lı yıllardan beri dilmize girmiş bir tabirle, kanka seviyesindeki bir arkadaşınızsa söz konusu ateist, yapacak pek birşey kalmıyor. keyif kaçıyor. -öyle bir kanka durumu ki, o pezevengin yüzünden ben de cehenneme girekmişim sanırım, sevdikleriyle berabermiş insan bizim inanca göre. buyur buradan yak.- illa tartışılacak o konu. evet, var bir rahatsızlıkları. o sorular batıyor çünkü. "siktir et, inan kurtul" durumunu da kolaycılık olarak görüyorlar. ama ne kadar tartışırsan tartış, ne kadar araştırırsan araştır, o soruların cevapları yok. bende yok en azından. dindar insan da zor bulunur bu konuları tartışacak. çoğu, neyin ne olduğunu bilmeden inanıyor malum. mecburen muhatap biziz yine. din dediğimiz şey tam anlamıyla bir komplo teorisi bana göre. tanrının varlığını da yokluğunu da yüzde yüz ispatlayamıyorsun. dine karşı görüşler de aynen böyle. tartışmalar boş. mantıklı adamın varacağı son nokta; ya inanırsın, ya inanmazsın. inanmak isteyene de yeteri kadar sebep var, inanmak istemeyene de. hatta, bu noktada ateistlerle (mantıklı olanlarıyla) hemfikiriz. ingilizler geçen sene yazmışlardı o kırmızı iki katlı otobülerine, "there is probably no god. enjoy your life" gibi birşeyler. ben de şöyle diyorum; "muhtemelen var ve bu hayatın tadının çıkarılmasına engel değil, ortasını bulun işte" özgürlük falan demiştim, hesapta adam gibi muhabbet edebilme özgürlüğüne getirecektim olayı. konu bütünlüğü zaten sıçtı, bir de üstüne tüy dikmeyelim. son sözüm şu; "olm kafa sikmeyin lan!" ek: bu entry, yazarın porno siteler çok faydalı başlığında şüpheci melek isimli blog'un linkini görüp dellenmesi üzerine yazılmıştır.