Başlık: erkeklerin-zeki-kadin-sevmemesi

arkadaşlar, kategorize etmeyin artık. nöronlarınıza yazık, hakikaten. erkekler genel anlamda insan sevmiyor, kişisel almayın. bir dizide kalabalık bir arkadaş grubu sohbet ediyorlar, erkeklerden biri giriyor söze; "en güzel seks erkekle erkek arasında olandır. birbirlerinin amacını bilirler. orgazma ulaşılır ve konu kapanır. kimse kimseden sarılıp uyumayı beklemez." erkekler için durum bundan ibaret; rahatlama. heteroseksüel olanlar da, kadın onları sadece rahatlatsın bunun dışında varlık göstermesin istiyorlar. sevgili yerine eskort tercih eden ya da imkanı olsa edecek olan çok erkek var. kadının nazıymış, tribiymiş, sorumluluğuymuş vs. vs. derdi bitmiyormuş, bahaneleri bu. kendi kendini ele veriyor yani, kadını seks dışında etrafında görmek, ruhu olduğuna şahit olmak, insani beklentilerine karşılık vermek istemiyor. "bir seks uğruna şebeğe dönüyoruz," şeklinde ifade ediyorlar bu durumu. diğer her şeye seks için katlandıklarını itiraf ediyorlar. tekrarlayayım; karşısında insan istemiyor, ihtiyaç gidereceği -mümkünse tabii nefes alan- bir canlı yetiyor ona. bu sebeple sekse geç ulaştıracak, uğraştıracak bir karşı taraf istememeleri çok normal. onlar açısından düşünün, neden yorulacağı birine adasın ömrünü? kadınlar çaba seviyor diye erkekler de mi sevmek zorunda? bence hayır. "kimse sana karşı değil, herkes kendinden yana." hayattaki en büyük yanılgımız insanların tepkilerini kendimize özel sanmamız. hayır, canım, sana özel değil. karşı tarafın zihninde bir kadın/erkek algısı var ve sen o algıya uymuyorsun, hepsi bu. neden uymadığın üzerine düşünüp telafisi olmayan tek şey olan zamanını harcamaya gerek var mı? sevgili kadın arkadaşlarım, yıprattırmayın kendinizi. değerinizi bilmeyen, bireyselliğinize saygı duymayan adamları çözmek için ömrünüzü heba etmeyin. çözülecek bir şey yok, inanın. o kadar üzülüyorum ki tek uğraşı erkek arkadaşı/kocası olan kadınlara. o enerjiyi başka şeylere aktardıklarında kim bilir ne kadar başarılı olacakları bir alan bulacaklar kendilerine fakat gece gündüz koca ve koca adayları üzerine mesai yapmaktan, başka bir şeye vakitleri kalmıyor. ayrılınca ya da terk edilince de sudan çıkmış balığa dönüyorlar. hakikaten çok üzülüyorum. bunu bütün ayrılıklar için ekliyorum; sonuç odaklı bakmamız gerekiyor arkadaşlar. adam/kadının sabah uyandığında görmek istediği ilk şey sizin yüzünüz değil demek ki. öyle olsaydı hiçbir özelliğiniz birlikteliğinize engel olamazdı. kabul edilmediyseniz ya da terk edildiyseniz tek sebebi yeterince sevilmemenizdir. ve inanın, herkesi yeterince sevecek biri vardır. aşklar karşılıklı olsa keşke fakat şu gerçeği unutmayın; bir durumun iki tarafı varsa kontrol yalnızca sizin elinizde olmaktan çıkmıştır. sizden bağımsız ortaya çıkacak gelişmelere hazırlıklı olun ve kendinizde hata aramaktan vazgeçin. farkında değilsiniz ancak normal şartlarda son derece övünülecek bir niteliğinizden kusur gibi bahsetmeye başlıyorsunuz. bunun ruhunuza ne kadar kötü geldiğine dair bir fikriniz olsa keşke. olsa ki vazgeçseniz bu tavırdan. neden hırpalıyorsunuz kendinizi? sevmediyse sevmemiştir, ne yapabilirsiniz? siz nedenini saptadığınızda o kişi bir anda sizi sevmeye mi karar verecek? hayır. birinin gönlüne girememek sizi kötü biri yapmaz ki. sadece o kişinin kriterlerine uymayan biri yapar. belki fazla gelmişsinizdir belki eksik. ama sonuç uymuyor oluşunuz. başka bir sebep yok. üzmeyin artık kendinizi. lütfen.