Başlık: kezban

anlatmazsam olmaz resmen; tatilde istanbul'da kaldım. kız arkadaşım da başka bir arkadaşıyla yurtdışına gitti. istanbul bomboş ve ben sokaklarda fink atıyorum. trafik de olmayınca istanbul'un azıcık dışındaki doğa içindeki yollara falan vurdum kendimi. bir amacım da yok. sadece geziniyorum. arada ağaçları, çimeni falan beğeniyorum, iniyorum orada arabadan biraz duruyorum sonra yola devam ediyorum falan. bayramın birinci günü bir arkadaşımla internetten konuşuyoruz. yaptığımı söyledim, "istanbul'da kimse kalmadı" dedim. "a bir arkadaşım da orada aynını yapıyor" dedi. "kız mı erkek mi?" diye sordum. "e senin kız arkadaşın var" diye cevap verdi. ne iyi oldu anımsattığı, unutmuşum ben. sanki arkadaşı kız olsa hemen rotamı kıza çeviricem, çamdan çimenden yüzük yapacam hemen gidip çökecem önüne. ya da beğendiğim bir çimenliğe götürüp tecavüz edicem. eskiden tiksinmezdim, şimdi her ilişkiyi sevgililik üzerinden okuyanlardan da tiksiniyorum. türkiye'ye ait ne varsa tiksiniyorum. ama en çok kezbanlardan tiksiniyorum. tabi kezbanlar bu hale neden geldiler? tabii ki tasmasız gezen bir sürü çomarlar delirtti bunları. ha ama ben aklıma geldikçe sinirleniyorum; ulan sevdiceğimin kokusunu özlüyorum o uzaktayken, arkadaşın kız olsa n'olacak ha!? n'olacak!? te'allağm.