Başlık: islam

en büyük bug'i "digerlerinin asli bozulmustur" resmi söyleminde yatar. ayni zamanda hem dogru hem yanlis olan bu önerme, adeta islam tarihindeki tüm devletlerin sosyolojisini alt üst etmistir. cünkü kendi hakikatini mutlak dogru olarak görmek, köktenciligi dogurur. aslolanin muhafazasina yapilacak elestirel argümanlar islam icin de gecerlidir. 694-714 yıllarında ırak valiliği yapan haccac bin yusuf'un "kuranı kerim'e binden fazla elif koydurdum" diye övünmesi, tercümelerde aramice faktörünün es gecilmesi %10 oraninda anlam degismesine sebebiyet vermesi (ancak o zamandaki arapca o zamanda konusulan o dildir tabi), hadislerdeki "orjinali bulma" cabasinin tarihsel sürecte "celiskili rivayetler" yumagina dönmesi, ilk nüshalardaki noktalama ve imlasiz kelimelerin bile anlamlari degistirebilecegi gercegi vs gibi argümanlarla birlikte tefsirlerde dönemsel farkliliklar, mezhepsel yorumlama farklari (kültür ile din ic iceligi) da beraber düsünülünce bu resmi söylemin bir yanilgi ve ayni zamanda tabu oldugu görülür. halbuki tüm diger dinler gibi islam da kültürle ic icedir, ayni sekilde hem "gercek islam"dir hem "asli bozulmustur", tarihsel nedensellikten kopuk düsünülemez ve sonuc olarak hayati anlamlandirma cabasinin felsefeyle pekisip toplumun düsünsel kodlarina yerlesmis halidir.