Başlık: solcu

soldan çok solcu olmamak gerek, kaderden çok kaderci... türkiye'de, özel yaşamında alıcı ve didişkenden çok, verici bir sol kuşağa gerek var. benim şu yok olmayasıca ulusalcı/milliyetçi damarımı bu "türkçe fetişi" bazı solcu ve dincilerle aynı şekilde ele veriyor. tanrının yalnızlık görevi verdiği, kimsenin, kendi kendisinin bile ardına kuyruğuna takılamayan lanetli-kutsanmış evladı.. aynı bapta olmak üzere: çok mutsuzum evren. kimse bana hüloooğğğ demiyor. kimse benim götümün kılı değil. devrim veya inkılap değil. sonuçları itibariyle, 12 eylül; 1) solculara (ilerici, değişimcilere), 2) doktorlara, 3) müzisyenlere karşı bir darbedir. muhatap halkı sağcı olduğu halde, 12 eylül halka ve halkın yaşam arzusuna da darbedir. doktorlar solcular gibidir. her biri ayrı kuramcı ve yarı tanrıdır, kimse kimseyle aynı şekilde yoğurt yemez. her zaman tartışılacak ve ayrı düşülecek bir şeyler vardır. şimdilik son okuduğum kitabı olan karılar koğuşu aynı anda hem solcu, hem anadolulu (ağırlıklı olarak malatyalı), hem edebiyat tarihi gibiydi ve değerinin bilincinde bir kemal tahir'i yansıtıyordu. dünyayı, dünya edebiyatını da izlediğini, bildiğini belli ediyordu. belki iddialı olacak, evrensel edebiyat yapma kurallarını, yöntemini öğrenmiş ve neyi bildiğini bilen bir kemal tahir. yaptığının düşünsel değeri bir yana edebiyat olduğunu bilen adam. (bkz: kemal tahir/@ibisile) eski fotoğraflarıma bakıyorum da o eski hallerimle aslında inanık olsam iyi solcu suratım varmış. "hayat dolu devrimci arkadaşımız" diyebilirlerdi. şimdi hayat dolu küçük burjuva(yım), ve domuz gibi canlı. (bkz: kendini öldürmek/@ibisile) bu tasavvuf veya inanç işlerinde mensubiyet ve disiplin, grup disiplini önemlidir, kabul ederim. benim elimde sadece muhabbetim ve ilgim var, mensup değilim. kendim de bir tür solcu olmama karşın solcularla ilişkim de öyleydi. bu tam içine girmeyişler herhalde ya korkak, ya bencil ve bireyci oluşum gibi şeylerle açıklanır sanırım. korkaklığı listeme aldım, ama içimden korkak değil bağımsız ve gözlemci hissediyorum. aslında bir tanrım olsaydı tapınma eylemleri gerçekten bir olgunlaşma disiplini olurdu. benim tanrısız evrenimde her şeye en azından teorik olarak yakınlık esas, ama olgunlaşma disiplinim ritüeller üstünden değil olgular, farkındalık ve duyguların işlenmesi-sindirilmesi üzerinden. türkiye'de sağcılık, tutuculuk anadır, rahimdir. solculuk, muhaliflik yani karşıcılık oğuldur, çocukluktur. ana toplum sağcı, çocukların çoğu sağcı, azı solcudur. belki aynı zamanda sağcı, çabuk büyüyen çocuk; solcu, duyarlı, sorunlu çocuk. olmayası görünen sol çocuklar yine uzun erimde kendine ve topluma gerekli. çocukluk hastalıklarını atlatmalı. büyüyüp gelişmesi, her şeyi değiştirmesi gereken solcular yerine atılım yapıp, canlılık gösterenler sağcılar; durağan, yakınmacı ve kaygılı değer bekçileriyse solcular. solcu, istemek ve yakınmaktan yapmaya geçmiyor, haklılığın ekmek yerine geçmesini umuyor. aşılacak sorunları, gerçekçilik ve eylemsellik bölgesinde. sağcı genç, anasının vermeyeceği memeye karşılık, suç kabahatından öldürülmeme umuduyla eyleme geçiyor. sağ çocuğun eksiklik alanı düşlem ve etik. çocuk sol, sistem olan anayı hatalarıyla yüzleyecek iriliğe büyümedi. ananın yaptığı ayıp oluyor: sol çocuğun sözleri sert cezalandırılıyor, sağ çocuk soyuna benziyor, yüze gülüyor diye sahip çıkılıyor. bunlar hep aile içi işler. sağcılık ana, sistem ve toplum. sağcı aidiyete güvenen, edepsiz çocuk. solcu, aileye diklenen, dövülen, ancak büyümeyi ve kopmayı başarırsa işe yarar hale gelecek çocuk. "bir solcuyla bir sağcı arasında bana göre temel bir ayrım var. hep aynı insanlar sanırsınız. solda beregovoy vardı ki onun yerini kimse tutamaz. bir numaralı beregovoy, mitterand'dı ki o da kimseye benzemez." marguerite duras - ecrire (ilk giri tarihi: 22.6.2018) (bkz: sol/@ibisile) (bkz: ulusal solcu) (bkz: sol faşizm) (bkz: solak), yesari (bkz: devrimci/@ibisile) (bkz: insanlar üçe ayrılır/@ibisile), 12 eylül/@ibisile (bkz: as roma/@ibisile) (bkz: 9 temmuz 2017 istanbul maltepe adalet mitingi/@ibisile) (bkz: eylemlilik), eylemlik (bkz: gil scott-heron) (bkz: saul williams), the pledge