Başlık: turkiyede-kadin-olmak

işe başladığın ilk gün patronunun kuzeni tarafından tacize uğrayıp, patrona durumu olduğu gibi açıklayamamaktır. çünkü bu ülkede, haklı da olsan kadın olduğun için sesin az çıkacak, duyurulmayacak, haklıyken haksızı geçtim, suçlu olacaksın. korkum paranoyakça görünüyor size biliyorum. ama ben işyerime bu sabah bir şans daha vermiştim. ahlaksız herif, fiili olarak çalışanı olmadığı işyerine, sabahın 08:30'unda, üstelik bir gün önce tarafımdan seviyesini koruması hususunda uyarıldığı halde yine aynı yavşak(çok çok özür dilerim) ifadesiyle geldi. (işyerimde 2 patronum var ve son derece saygılı, profesyonel insanlar.) tam da o esnada anahtarı teslim edip, bir gün önce bir dizi sözlü ve yazılı tacize uğradığımı üzeri kapalı ifade edip, artık onlarla çalışamayacağımı söylüyordum. ısrarlarına karşı ısrarla direndim. çünkü bu ülkede, herhangi bir suçla haklı olarak itham ettiğiniz -doğrudan suçlamasanız bile- insanın, önünde sonunda karşınıza çıkıp, sizi yaralama ve dahi öldürme hakkı var. evet bu onların tck hüküm ve uygulamalarının eksiklikleriyle kendi kendilerine kazandırdıkları bir hak. çünkü bu ülkede kadının statüsü ne olursa olsun, can güvenliği yok.isterseniz kendinizi parçalayın. adam, bedeninizi istediği hunharlıkta cinayet nesnesi yapabilir. bunu yaptıktan sonra, hapishane havasını az biraz teneffüs edip çıkacak nihayetinde. senin ve benim yanımda karşıdan karşıya geçecek, karşı masanda çay içecek, gişe kuyruğunda önünde durup araya kaynayana söylenecek, bebeğini/köpeğini sevecek.. ben bugün patronuma, kuzeniniz takma adıyla bana facebook'tan mesajlar attı. kuzeninizle ofiste sık sık yalnız kalmak zorunda kaldım, konuşurken seks üzerine muhteşem fikirleni de beyan etti. kuzeniniz, ne kadar güzel olduğumdan, aslında kısa olan boyumun uzunluğundan girip kilomun normalliğinden çıktı. bu tip muhhabbetlerin iş ortamında beni huzursuz ettiğini ve korumaya çalıştığım sınırlarım olduğundan kendisine bahsettiğimde "biz insanları bu şekilde de deniyor olabiliriz" dediğini, beni denemeye yetkili kişinin o olmadığını ve dahası bu şekilde bir denenmenin mide bulandırdığını, çalışacağım varsa da hevesimin kaçtığını söyleyemedim. çünkü bu ülkede, 2 gün önce referanssız tanıştığım bir işverene -ne kadar dürüst de olsa- bunları söylediğimde, nasıl bir karşılık alacağımı bilmiyordum. neticede elle tutulur kantılarım yoktu, olsa da korkudan kullanamazdım. neme lazım, evli barklı adam. hakkımda pislik çıkardın diye işi büyütüp, yolda izde karşıma çıkar, gözünü kırpmadan otuz küsur yerimden bıçaklayabilirdi, yahut kurşunlara dizebilirdi beni. hayat boktan, ama sevdiklerim var, beni sevenler var. ve muhteşem bir sevgilim var! ölümüm pisi pisine olmamalı benim. adaleti sağlamakla yükümlü amirler memurlar, konforlu koltuklarında earl grey yudumlarken, ben bu cürmümle şahsi adaletimi 15 tl'lik biber gazıyla savunmaya devam edebilirim ancak. bu ülkede bana biçilen ancak, rahatsızlık veren ortamdan çenemi kapatıp uzaklaşmak, en fazla bir eyleme katılıp, bir de toplu olarak boş yere çırpınırım. kalan zamanlarda da cebimdeki elimin işaret parmağı biber gazı butonunda yaşamak. evde, işte, sokakta.. paranoyak mıyım? bazılarınıza göre hala öyle olabilirim. ama dedim ya, burası türkiye ve öldürülmeniz için sebebe bile gerek yok artık.. (bkz: fatma nur çelik)