Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

benim kafadandir. ben de anne olmak istemem. hem sorumluluk acisindan hem de uzerine titreme seviyemin arsa cikacagini tahmin ettigimden dolayi. bunun yaş ve aşk ile de ilgisi yok. yasim buyuk oldugu halde hic "anne olmaliyim" duygusuna kapilmadim. ben sevdiklerime karsi cok panik, telasli, derin dusunceli insanimdir. mesela kedimin birkac sonraki hamlesini hesaplayip, ona gore onlem aliyorum. evi bile ben evde yokken ona bir zarar gelmeyecek sekilde dekore ettim. mamasi haric yiyecek bir sey veriyorsam ornegin; balik kilciklarini tek tek ayiklarim, tavuk veriyorsam kikirdagi, zari vs gelmesin diye tek tek ayiklarim. (ki bunu sokak hayvanlari icin de yapiyorum. ayiklamadan kedilere bir sey vermem. ya da apartmandan cikarken kediler pesimizden geldigi icin kapiyi kontrollu kapatirim ki kapiya sıkısmasin). gece kalkip nerede uyudu usuyor mu diye kontrol ederim. bir yere gittigimde aklim hep onda. simdi ben bu kafada bir insanken cocuk nasil yapayim? ne cocuk benim kontrolculugumde mutlu olur ne de ben onu buyuturken keyif alirim. hassas insanlar icin zor. hakli kadindir. acikcasi isteyerek anne olan kadinlarin cesaretini kimse hafife almamali.