Başlık: kadin-olmak

birkaç gündür "olmasaydım hayatım daha iyi mi olurdu" diye düşünüyorum. ne yaparsak yapalım, ne dersek diyelim, önünde sonunda bize kadın olduğumuzu, sevgili vajinamızla hatırlatıyorlar. bir derdi olduğunu düşündüğünüz birine yazarsınız, erkektir. güzel şeyler söylersiniz, yaşadıklarınızdan örnek verirsiniz, belki bir kitapta olsaydı yazdıklarınız, beleşçilere bestseller olacak güzelliktedir belki de. "aaa" denir "sağol kardeş". sonra kadın olduğunuzu anlarlar bir şekilde. ve o dakikadan sonra yazarken kullandığnız elleriniz erkeğin rahatlaması için kullanılan birer araca, konuşurken kullandığınız ağzınız ve diliniz ise oralda kullanılacak pornografik bir şeye dönüşür. istersen kıçını yırt, kendini parçala; asla sen erkekten daha tecrübeli ya da daha akıllı ya da daha zeki olamazsın. şöyle de olabiliyor: siz kendinizi açarsınız, anlatırsınız, bu kez derdi olan sizsinizdir. bunun sonunda da "amaaan kadın işte bu da" diye derdiniz tasanız önemsenmemeye başlar. çünkü sizin derdiniz ne olabilir ki? bizler yalnızca ilgi arsızı şımarık insanlarız. ah mememiz olmasa nasıl olurdu? ölecek kadar hasta olun, bir erkek hastaysa "sikeyim senin hastalığını, sen bana bak" der. feminist mi olalım amk? linç mi edelim? sizi intihara mı sürükleyelim? ulan bir tanecik sikim olsa, ne olurdu ki. bir kadın ve bir erkek arkadaş olamaz. o erkek, bir ama bir kezcik de olsa, bir saniye bile olsa, hele ki biraz güzelseniz, sizi yatağa atmayı düşünecek. iğrenç. hala deniyorum ama arkadaş olabilmeyi.