Başlık: evde-kalan-kiz-sayisindaki-belirgin-artis

bir kız arkadaşım var. zengin biriyle evlendi. çocuk kıskanç, huzursuz, depresif, yakışıklı ve zengin. kız geçende diyor ki hamileyken bir tost yap dedim onu bile yapmadı. parası var ama çocuktan özgür olamamaktan kocasının da ayrı çocuk olmasından çok bıkmış durumda. kızın yüzü gülmüyor. bildiğin içine içine 33 yaşında göçüyor kız. sonra bana döndü dedi ki "hiç bize imrendiğin oluyor mu? bekar olduğun için pişman mısın?" kıza diyemedim ki senin durumunda olmamak için evlenmedim. şu haline bak. böyle hayat böyle bir kocam olacağına fakir ölürdüm. dedim ki "bazen istiyorum ama sonra birden o sorumluluk herkesle olmaz böyle iyiyim" diyorum dedim. "çok pişmanım evlendiğime" dedi ağlayarak. içim acıdı ya. çok mutsuz kadın görüyorum. bense sadece yalnızlıktan sıkıldım. onun dışında herşey iyi. ama yalnızken de hayattan zevk alabiliyorum. tabi ki beraber gezerken uyumun olan insanla çok daha zevkli olur. bunu biz de biliyoruz. ben gezmeyi çok severim mesela, bıkmam gezemekten. tabi maddi güç yettiğince. ama bana hamileyken bir tost yapmayacak adamla niye evleneyim. sevgi çok önemli. bişey yerken "ya o da olsaydı tadına baksaydı" demediğiniz; bir yer gördüğünüzde "ya o da yanımda olsaydı şu masada beraber otursaydık o da burayı görseydi." demediğiniz; markette bir şey gördüğünüzde serbest çağrışım yapmayan insanlarla evlenmeyin. doğru insanla evlenmek çok güzel bişey. gözünüze güzel/yakışıklı gelen, güldüğünde bakmaya doyamadığınız, mutlu etmeye çalıştığınız insanlarla evlenmek hayatı daha güzel kılar. zoraki evliliklere gerek yok. sonu ya da devamı kötü görünüyor. bunları görüyoruz. bir de evli adamların evli/bekar demeden devamlı kadınlara açmış gibi saldırma huyu aldı yürüdü. kime nasıl güveneceksin.