Başlık: veganizm

ahlaki nedenlerle benimseyenlerin kaçınılmaz olarak aktivizme yönelecekleri vicdani duruş. kişinin kendi davranışlarından sorumlu olması ahlaki yaşayışın ön koşulu, hareket noktasıyken, yöneldiği ahlaki ideale ulaşmada etkisi yine de sınırlıdır. bu yüzden köleligin ahlak dışı olduğunu düşünenler sadece köle sahibi olmamakla yetinemezler. köleliğe karşı çıkan biri köleliğe her platformda kategorik olarak karşı çıkmadan, diğer köleleri kurtarmak için harekete gecmeden ahlaki görevini yerine getirmiş sayılmaz. konu hayvanlara geldiğinde bunun kişisel bir mesele olduğunu söyleyip kendimizi kandıramayız. şüphesiz aktivistlerin dusunce ve eylemlerini en dogru şekilde temellendirmeleri gerekir. ancak vegan idealini diğer ideolojilerin tuzağına düşürmemek adına gercegi egip bükmek ikiyüzlülüktür. hangi konu olursa olsun fikirlerimi titizlikle ve gerçeğe sadık kalarak inşa etmeli ancak bu fikirleri aktarırken, başka bir ahlak kuralını da akılda tutarak, karşı görüşteki arkadaşlarımı incitmemeliyim. bu ikincisinin ne kadar zor olduğunu cok ıyi biliyorum.tıpkı hayvan sömürüsünün tüm boyutlarıyla yüzleşmiş, dehşete düşmüş, acıyı hissetmiş diğerleri gibi. ancak ben hayvanlara karşı işlenen suçlardaki sorumlulukları nedeniyle insanlardan nefret edemem. çünkü pek çok insan için sorunun merhamet ve vicdan eksikliğinden değil bilgi eksikliğinden kaynaklandığını düşünüyorum. hem ben de daha birkaç yıl önce onlardan biri değil miydim? sonuç olarak, ozellikle türkiye gibi bir ülkede, bir avuç insanın hayatlarını vegan aktivizmine adamasinda bir yanlışlık göremiyorum. yeter ki popülizmin ve nefret dilinin tuzağına düşülmesin.