Başlık: 35-yasinda-bekar-mutlu-huzurlu-ve-guzel-kadin

bu kadar bireysel tercihe kalmış bir konu da bile ayrışmamız, her şekilde hem hemcinslerimizi hem de (tabi bu erkekler için geçerli) karşı cinsi illa gömmemiz gerekiyor. bekar kadınsak, uç örneklerden yola çıkıp 35 yaşında evli kadın zaten erken evlenmiştir, çocuk peşinde kendini heba etmiştir, mutsuzdur, huzur zaten yoktur, kültürsüzdür, evlilik dışında bir varoluş şekli düşünemiyordur, halbuki bekar kadın özgürdür, seyahat ediyordur, erkek yok çocuk yok kafası rahattır, huzur-mutluluk tavan yapmıştır. evli kadınsak, bekar kadınların hepsi içten içe onları kıskanıyordur, dışa vurmasalar da hepsi evlenip çocuk sahibi olmak istiyordur, hepsi depresyondadır, "alan" çıkmıyordur, zaten kesin en az bir kere boşanmıştır, hayatları anlamsızdır. erkeklerin zaten kadını gömmek için nedene ihtiyaçları yok, 20’lerindeyse kezbandır, piremses sendromundadır, (aynada bir kere bile kendi kısacık boylarına, göbeklerine ve vücutlarını boz ayı gibi kaplayan kıllara bakmadan, bir rich froning edasıyla) 30’larına gelen kadın sarkmıştır meydan 20’liklere kalmıştır, okuyup meslek edinmişse entel abladır hiç çekilmez, okumamışsa zaten bir duvardan öbürüne çarpılır, 35 yaşında bekarsa ya boşanmıştır ya "evde kalmış" ve depresyondadır, evliyse çocukluğundan beri tek hayali gelinlik yüzüktür. garip gelecek ama bunların hiçbiri değil. hatta daha garip bir şey söyliyeyim 35 yaşındaki birinin evli/bekar/boşanmış olması, mutlu ve huzurlu olması ve hatta kendine bakması bireysel tercihtir. kiminin canı öyle istemiştir, kiminin şartları öyle gelişmiştir. tabi birey kavramı sürekli ayrışıp "diğeri"ne saldırma alanı aramaktan sağ lobu ayrı sol lobu ayrı tellerde çalar hale gelmiş beyinlerde bir kutucuk buldu mu kendine, onu bilemiyorum.