Başlık: islam-hosgoru-dinidir

bu lafı edenler hoşgörünün ne olduğundan habersiz olsa gerek. bir ihtimal daha var tabii: göz göre göre yalan söylüyorlar. bu sözü sık duymaya başladığımızda biliniz ki kendini kesinkes cennetlik görenler tarafından yeni bir vahşet yaşatılmış. akabinde de hayır gerçek islam başka aslında, hep çapsızların elinde adı lekeleniyor savunması gelir. daha doğrusu küfür etmemişlerse böyle bir savunma gelir. bu sözün duyulma sıklığı bana başka kavramların duyulma sıklığını hatırlatıyor. akp'liler ve borazanları demokrasi, insan hakları, şu bu diye atıp tutma nöbeti geçirmeye başlayınca biliyorum ki insanlar kendilerini git gide daha koyu bir şekilde biber gazıyla, coplarla, gözaltında dayaklarla, fiziksel ya da psikolojik işkenceyle, artan fakirlikle, baskıyla, tehditle, ne idüğü belirsiz istihbarat örgütlerinin raporlarıyla, yalan haberlerle, işsizlikle, git gide daha da vahşileşen suç örgütleriyle, insanların maaşlarından kesilmiş vergilerle aniden zengin olan partililerle, kadrolaşmayla, çaresizlikle, korkuyla çevrilmiş hissediyorlar. çünkü demokrasi ve insan hakları dendikçe daha çok sansür, daha çok şiddet, daha çok yoksulluk, aşağılama falan filan geliyor. islam babında da benzer şekilde daha ziyade can alınıp kan dökülürken yankılanır bu hoşgörü uydurması. bugün hoşgörü dininin mensuplarının gösterebildiği yegane hoşgörü, kendilerinden olanların dilediklerince at koşturmasından başka bir şey değil. aman neyse bunları biliyoruz, bilmek de pratikte bir işe yaramıyor. esas mesele, kimse hoşgörü istemezken, kimsenin böyle bir derdi tasası yokken, zorla hoşgörü dayatılmak istenmesi. bir insan var, kendi dünyasında yaşayıp gidiyor. birileri geliyor "bak bu islam dini" diyor. eee? bundan sonra işler islam'a göre olacak. istememek gibi şansın yok. bunun üstüne bizim kendi dünyasında yaşayan tipimiz sevinçle elini uzatıp ne olur biraz hoşgörü diyor. böyle mi oluyor acaba bu iş? hoşgörü sözü kan aktıktan ne kadar sonra ağızdan çıkıyor? kimin neye, hangi dine inandığı ya da inanmadığı değil mesele. baştan aşağı yalan dolan olan ve savunulacak bir yanı olmayan, slogan olarak bile kimsenin yemeceği böyle bir söz ne diye bu kadar vazgeçilmez oluyor ki? yok işte, alıcısı yok.