Başlık: kurtler

stratejiyi çok çocuk yapıp çoğalmak yerine büyük ülkelerde yaşayan yahudiler gibi lobicilikle güçlenme üzerine kursalardı ve de ayrı bir parti kurup marjinalleşmek yerine onların yaptığı gibi büyük partilerin içinde lobileşselerdi şu an istedikleri yaşamlara büyük oranda kavuşmuş olurlardı. yanlış stratejinin en büyük nedeni, baskıcı islam kültüründen kaçan kürtlerin sosyalizm gibi imkansız bir ideale sığınmış olmalarından kaynaklanıyor. pkk da zaten sosyalist bir terör örgütü. ve peşinden gittikleri pkk'nın başındaki adam, bu çok çocuk yapma stratejisini dayatıyor. çoğalmak eşittir siyasal üstünlüğü ele geçirme misyonu mantıklı geliyor. e bir yandan da devletten çocuk başına para alıyor. bu sayede günü kurtarıyor. oysa çok çocuk eşittir imkansızlık demek, o çocukların önemli bir kısmı büyüyünce hem sefaletin hem de sefalete ve doğduklarından beri dinledikleri hikayelere isyanın etkisiyle dağdaki insan ihtiyacını karşılayacak demek. halbuki kürt anne baba 10 yerine 2 tane çocuk yapsa o çocuklara gözü gibi bakıp okutabilecek ve iyi bir yerlere getirebilecek. çünkü öte yandan kürtlerin sünni türklere göre avantajlı özellikleri var. kafalarının üstünde her daim sallanan bir demokles kılıcı (din) olmadığı için bilimsel ve ilerici düşünmeye daha yatkınlar. ancak ne yazık ki tüm doğu toplumları gibi toplulukçu bir (kolektif) kültüre sahip oldukları için hemen her zaman bir liderin yönlendirmesine ihtiyaç duyuyorlar. ve o lider her zaman ama her zaman kürt halkının çıkarlarına göre değil, onu satın alanların isteklerine göre hareket ediyor. korkunç bir kısırdöngü. ve bu kısırdöngünün çaresi kant'ın dediği gibi aklını kullanma cesareti gösterip bireysel düşünmeyi öğrenmelerinden geçiyor. herkes kendini ve çekirdek ailesini kurtarırsa bir millet de ayağa kalkacak. denklem bu kadar basit. ama bu insanlara kendini kurtarmadan devrim yaparak milleti kurtarma hayalini pompalıyorlar. bir toplumu uyutmanın en kolay yolu işte. kürtler mutsuz ama neden mutsuz olduğunun cevabı yanlış verilmiş. esasında tüm derdi, tüm sorunu ekonomik temelli. birçok türkle aynı. ama bir ülkede azınlık kimliğine sahip olunca ekonomik sıkıntı algısal ve/veya söylemsel olarak biçim değiştirebiliyor. peki nasıl olacak? mevcut eğitim sistemiyle olmayacak. mevcut hükümet politikalarıyla da olmayacak. önceki hükümetlerin politikalarıyla hiç olmayacak. bireyi ve ekonomiyi merkeze almış, kimlik siyaseti yapmayan bambaşka bir oluşum, biraz zaman ve de böyle bir oluşumu ülkenin başına getirmek için böyle bir toplumsal bilinç gerekiyor. çünkü kültürü değiştirmek belki de en zor şey. umudun var mı derseniz çok az. ama hayat umutsuz olmak için de çok kısa. çünkü bu hayat bize bir kez verilmiş bir şans. yahudiler soykırımdan sadece 50 yıl sonra abd yönetiminde söz sahibi oldular. bir parti veya silahlı bir örgüt kurarak bunu başarabilirler miydi? hayır, daha da marjinalize olurlardı. o yüzden akılcı davrandılar ve başardılar. o yüzden lütfen size pompalanan devrim hayaliyle yıllardır üzerinizden nemalanan liderlerin peşinden gitmeyi bırakın ve sadece kendi hayatınızın (ve de yapabiliyorsanız kendi ailenizin) devrimcisi olun.