Başlık: turkiye-isci-partisi

sosyalist pratik açısından dikkat çekmesine rağmen sosyalist teori açısından sıradanlaşan bir parti. evet, mecliste para, statü ve güç ilişkilerinin dışına çıkarak hesapsız, açık, yalın, şeffaf, demokratik ve tartışmacı bir üslupla birlikte toplumsal bir eşitlik, özgürlük ve kardeşlik hedefinin sözcüsü olması son derece önemli ve çarpıcıdır. fakat partinin teorik içeriği ne yazık ki diğer sol partiler gibi anakroniktir. yani tip, elli yıllık sosyalist devrim-milli demokratik devrim tartışması gibi stalinizmde uzlaşan yapay sol içi kamplaşmaların ötesine geçememiştir. popülist haleden dolayı fark edilmese de sadece bu taraflardan birinin temsilcisidir. zira bu parti hala türkiye’nin toplumsal yapısını ekonomist bir çeçevede sömürgeleştirilmiş bir kapitalizm kavramıyla tanımladığı için tek aşamalı sosyalist devrim stratejisinin mümkün olduğunu düşünen bir çizgidedir. parti, parlementer mücadelenin de devrim için uygun koşullar oluşana kadar ve bu koşulların oluşmasını hızlandırmak için kullanılması gerektiğini vurgular gibidir. teorik konumları, aybar’ın güler yüzlü, özgürlükçü sosyalizm söyleminden çok boran ve aren’in oluşturduğu stalinist çizgiyi hatırlatmaktadır. yani tip de öncülleri ve diğer sol partiler gibi, bu ülkenin kültüründen çok stalinist aşkın değerlerden kalkarak teorisini şekillendiriyor gibidir. tip’in tek farkı doğru zamanda, doğru yerde, doğru eylemlerde bulunmaktır. yani akp eleştirisinin zirveye ulaştığı bir dönemde hdp/ysgp ittifakı içinde yer alarak mecliste etkili bir söylem tutturmaları üye ve oy oranlarını yükseltmiştir. milletvekilliği için birkaç ünlü aday göstermesi de popülist bir hamle olarak bu yükselişi sürdürmüştür. son tahlilde %3 hedefine ulaşsa bile bu parti de diğer sol partiler gibi, maalesef bu ülkenin özgün ihtiyaçlarına yanıt vermekte zorlanır. ilerleyen dönemlerde diğer sol partilerin de bu tip bir strateji çerçevesinde meclise girip benzer çıkışlar yaparak etki alanını arttırmaya çalışması muhtemeldir. işte o zaman kim daha çok stalinist sorusu minvalinde gelişecek sol içi tartışmalarla içsel bir tükeniş baş gösterebilir. ek: geçen tip’in aday tanıtım toplantısını izledim. tam da düşündüğüm gibi şekillendi. belirli başlı "sol" şarkılar, marşlar çalındı ve benzer sloganlar atılıp durdu. yüksek desibellerde aynı kavram ve kuramlar etrafında mekanik bir propagandanın bir örneği daha verildi. partinin tavanı, tabanı hiyerarşinin bu partiye uğramayacağı noktasında ikna etmeye çalıştı. sanırım iki tip var: biri pm, myk, kongre, aday tanıtım toplantısı vb. yerlerde klasik toplumun ruhundan kopuk stalinist-sol bir çizgiyi sürdüren tip, diğeri televizyon, sosyal medya ve mecliste ürettiği samimi ve içten söylem ve eylemlerle halkla ilişki kurmaya çalışan tip. hangisi baskın çıkar, bilemiyorum…