Başlık: ateist

hayatımda çocukluk yıllarındaki çikolataları ve annemin cüzdanından yürüttüğüm 100.000 liraları saymazsak kimsenin malına göz edip çalmadım. bir çoğundan özür dilemem gereken eski sevgililerim dışında bu hayatta kimsenin kalbini kırmadım. kaybedeceğimi, ezilecegimi ve hor görüleceğimi bilsem de engel olabileceğim hiç bir haksızlığı görmezden gelip ona tahammülde bulunmadım. kendi düşüncelerime sahip olmaya başladığım günden beri ne namaz kıldım ne oruç tuttum. ama savundum başörtüsünü. savundum işyerinde namaz kılmak isteyen adamın özgürlüğünü. kendi ırkım -kürtler- derece aşşagıya görülse de cogunlukca, ne ayırdım kimseyi ten rengi ile ne de yücelttim doğduğu yer benimkine sadece diğerlerinden biraz daha yakın diye. anam, "bir daha söylersen pipini yakarım!" dediğinden beri hiç bir yalanım bir başkasını incitecek kadar büyük olmadı. ne tecavüz ettim, ne de yedim hakkım olmayanı. ne hakir gördüm. ne de edam oldu mağrur. ihtiyacı olana verirken adım duyulur diye utandım. araya başka başka adlar soktum. olur da hayır duası adıma gelir, olur da kibrim yücelir diye. ne bir hayvan incittim ne de bir kuru ağacın dalını kırdım özür dilemeden. ateistim. sorguladım. bana indirildiği söylenen kitabın doğruluğuna inanamadım. tek amacım saygı duymak bana can veren bu gezegene ve beraber yaşadığım kardeşlerime. şimdi sen söyle aklı selim müslüman kardeşim. ben cehennemlik miyim?