Başlık: suriyeli-siginmacilar

kültürümüz farklı, onlar sevmeyi saymayı bilmiyorlar nece ustaca bir değerlendirmedir, hele onca yıldan sonra hâlâ daha... hayret. hiç ama hiç mi bir tanesiyle olsun şöyle bir oturup dertleşmediniz, nasıl sakınabildiniz kendinizi onca zaman, üç milyon altı yüz elli sekiz bin insandan, hayret. sorun bu kadar çok sığınmacının ülkeye sığınmasında, yani suriyelilerde değil. sorun yönetimin bu durumun geleceğini doğru planlayamaması ya da planlamakta geç kalmasında. ekonomik sorunlar, entegrasyon sorunu, piyasa sorunları konusunda suriyelilerin almasını bekledigimiz inisiyatiflerde sorumluluk suriyelilerde değil. bunu anlayın. her koşulda, sınırda kaç buçuk milyon kişi içeri girmeyi bekliyor olursa olsun, yıllar sonra bugünleri anlatırken; yanı başımızda savaş suçları işleniyordu, sınırlarımızda savaş mağdurları vardı ve biz de yaşanabilecek ekonomik olumsuzluklardan etkilenmemek için önce bize yarar olanları aldık demek yerine dibimizde yaşananlardan biz de çok etkilendik ama sığınmak isteyene kapımızı açtık demek daha arkasında durulası bir hikaye değil midir? bugün kendi ait olduğum yerden; belki bir kadın olarak, genç olarak, biraz da tahsilli olarak, daha "tercih edilebilecek" bir pozisyonda dahi olsam, başka bir ülkenin himayesine girmek zorunda kaldığımda isteyeceğim en son şey, türkiye'den gelenlerin ne kadar korkulası, tehlikeli, düzen bozucu, saygısız(!) olduğunu duyup durmak olurdu. bugün doktorun kapısında beklerken, yanımda gençten bir kadın vardı benimle bekleyen. isminin türkçe yazılışını tam bilmediği için, ekranda ismi yazınca elindeki geçici kimlik kartına baka baka ekrandaki isim onun mu diye kontrol edip içeri öyle girdi. benim için o ismin onun olduğu kabak gibi belliyken kadın bir yanlış yapmamak için kendi ismini temkinle kontrol etti. kendisinden sonra muayeneye girdiğimde, karşımdaki ekranda benden öncekilerin ve onun da bilgileri yazıyordu. uyruğu "vatansız sığınmacı" olarak verilmiş. milliyetçi değilim ama bir de bunları eleştiren milliyetçiler düşünsün bir ülkedesiniz; yasal işlemlerde adınız vatansız ve sığınmacı ile anılıyor. isminiz bile sizin bildiğiniz gibi değil. çekindiğiniz için insanlara karşı kibar olmaya, soru sorarken hep sakin memnun görünmeye dikkat ediyorsunuz halbuki içinizde telaş var. kendine güvenerek, şöyle yayılarak herhangi bir şeyi, gelecek durağı, gelecek doktor sırasını bekleme olanağınız yok. neye hakkınız olup olmadığını bilmiyorsunuz. nerden geri çevrilir nereye kabul edilirsiniz bilmiyorsunuz. uyruğunuzu söylediğinizde işler ne derece değişir kestiremiyorsunuz. çünkü kendi vatanınız değil ve üstelik burada "üstün amerikan vatandaşı" ya da her şeye izni olan "saygıdeğer ingiliz vatandaşı" olarak değil, "vatansız" olarak anılıyorsunuz. sadece alışırsanız, kendiniz gibi insanlar bulursanız ve devamlı size doğuştan "saygısız"mışsınız gibi muamele eden insanlarla karşılaşmazsanız gündelik yaşamınız kolaylaşır, onurunuzu koruyabilirsiniz. kendi korkularınızın, kendi patronlarınızın uçkağıtçılığının, kendi mal sahiplerinizin istifadeciliğinin hırsını kimseden çıkarmayı; bırakın abuk subuk kelimelerle itham etmeyi, insanlık diye olumlanan şeyden biraz olsun pay almışsanız, somurtmayı bile hak görmemelisiniz.