Başlık: cirkin-bir-kadin-olmak

daima içe dönüştür. çirkin bir kadın değilim aslında ama herkesin burnunun fabrikasyon olmak zorunda olması gibi bir dayatma ve güzellik algısı sebebiyle çirkin oluyorum halbuki burnum bana yakışıyordu. ilişkilerimde sorun yaşadığımda, aldatıldığımda, terk edildiğimde bunun sebebinin daima burnum olduğunu düşünürdüm. paraya ihtiyacım olmasına rağmen burnumu yaptırdım. daha özgüvenliydim artık, dışa dönmeye başladım ama hala sevildiğimi hissetmiyor ve sürekli aldatılıyordum. burnumla ilgili ''karadenizli misin'' soruları bitmiş, fakat bu defa kilom konu olmaya başlamıştı. şimdi spor yapıyorum hem kilo veriyor hem şekilleniyorum fakat o da ne hala sevildiğimi hissedemiyorum. hatta yeniden aldatıldığımı düşünmeye bile başladım. bu defa da suçu küçük olan göğüslerimde buluyorum. gerekli parayı toparladığımda göğüslerimi de yaptırmayı düşünüyorum. neden çünkü seksi ve güzel bir kadın olursam sevilirim, iş hayatında başarılı olurum, aldatılmam, aranırım, günaydın mesajı alırım, kıskanılırım vs vs vs... çok güzel kaşlarım var mesela ama fabrikasyon ve bakımlı bir kadın gibi görünmek için kaş doldurmam lazım, güzel bir gülüşüm var fakat fabrikasyon ve bakımlı bir kadın gibi görünmek için dudak dolgusu yaptırmam lazım. yani herkes gibi olmam lazım. güzel kadın olmak zorunda olmamalıydım, yüzüme yakışan kemerli burnumla da mutlu olabilirdim, küçük göğüslerimle de hatta kilomla bile. aslında ben çirkin bir kadın değildim, bakışlar çirkindi, kusur arayan gözler çirkindi, asıl burnun küçük kalkık bir burun olmadı gerektiğine inanıp eleştiren, alay eden zihinler çirkindi. çirkin bir kadın olarak da başarılı olabilir, sevilebilir, sevebilirdim. bu şekilci pis anlayış beni de şekilci biri yaptı ve aynaya her bakışımda kendimde kusur arar oldum.