Başlık: kopek

merhaba. hayatım boyunca aralıksız köpeğim oldu ve bu konuda bilgili olduğumu iddia ederek tecrübelerimi yazmak istiyorum. 1-öncelikle köpeğin doğasını anlayalım onlar da bizim gibi. en ama en temel içgüdüleri hayatta kalmak. köpek köpekliğini yapar diye bir söz vardır çok doğrudur. bir yeri yaradır, bir yere vurmuştur ağrıyodur bakayım dersiniz kurcalarsınız, hiç yapmayan köpek canı yanınca elini çek der gibi hırlar, uzatırsanız uyarı ısırığına kadar gider o. acısına göre ve sosyalleştirme becerinize göre doğrudan ısırabilir de. ama ona bunun için kızamazsınız. köpektir bu nihayetinde sen büyüttün onu senin çocuğundur bir noktada. not: bir köpek sizden mamasını alıp kaçabilir ama hırlaması normal değildir. asosyal yetiştirme, size olan güvensizliğinden kaynaklanan bir tavırdır bu. 2-cinsi, büyüklüğü köpeklerden anlayan biriyseniz ve hatta köpeğinizin huylarını biliyorsanız, her durumda onu okur tepkisini ölçersiniz. çok zor kendinizi yaralatmazsınız ancak köpek köpekliğini mutlaka yapar sözünden yola çıkarsak ne olursa olsun bir köpek kafayı sıyırdığı zamanlar olabilir. atıyorum 15 yaşına geldi, yaşlandı, bunadı veya asosyal ve kavgacı bir köpekti(beceriksizce büyüttüğünüz için) ve bu yüzden size saldırdı. bu takdirde herhangi bir şey kullanmadan etkisiz hale getirebileceğiniz ya da en kötü sizi öldüremeyecek irilikte bir köpek besleyin. bully kutta, dogo, pitbull, cane corso gibi köpekler kafayı yediği takdirde adamı pres makinesi gibi dağıtır. eğer dominant bir kişi değilseniz aynı zamanda bu köpekleri tamamen hava atma peşinde sahiplenip ezik ve eksik kişiliğinizi tamamlamak adına besleyecekseniz ilk köpeğinizin bu büyüklükte seçmeyin. kendinizi geçtim hem köpeğe hem 3. kişilere yazık edersiniz. bu ve benzeri ırklar çok kuvvetli olup, kendilerinden geçerseler durduramazsınız. dobermann, rotweiller, kangal gibi köpekler kendini yüzyıllardır bekçilikte, sadakatte kanıtlamış saf ırklardır. ancak yine de yukardaki bahsettiğim, dominant olmama, ilk köpeğiniz olması gibi özellikleriniz varsa iri köpeklerden uzak durun. çiftliğiniz, başka hayvanlarınız veya yüksek çitli bahçeli eviniz yok ise zaten iri köpek almayın. özellikle ilk köpeğinizse lütfen büyük köpek almayın, beceremezseniz başka yere vermeniz gerekir yazık olur hayvana. alın küçük bir cocker, beaggle veya labrador, golden yeter abi. ilk kural bu: köpeği sadece vücut gücünüzü kullanarak durdurabilmelisiniz. tecrübesizseniz sizi ağır yaralayabilecek bir köpeği beslememenizi tavsiye ederim. 3-beslenme bu konuda aslında çok fazla bilgi kirliliği var. örneğin yavru köpek biraz şekere ihtiyaç duyar. bu konuyla ilgili ibb'nin sitesinde harika bir sunum bulmuştum geçen günlerde. kedi beslenmesi ile karşılaştırmalı bir beslenme haritası sunmuşlar. pdf dosyası halinde. bir de şunu belirtmek istiyorum. mama piyasası çok pahalı. ve herhangi bir yerden köpek için ne zararlıdır diye okuduğunuz takdirde o kadar şeye zararlı diyorlar ki mama almaktan başka çare kalmamış gibi hissettiriyorlar. bunların elimde delil olmasa da kendi düşünceme göre fonlama olduğuna inanıyorum. tamamen mamaya hayvan sahiplerini mecbur etmek. mama güzel ama sadece mama ile beslenilmesi gerektiğine inanmıyorum. linkini verdiğim pdf'i okuduğunuz takdirde kedi ve köpek beslenmesi hakkında yeterli bilgiye sahip olacağınıza inanıyorum. 4-sağlık köpekler için basit kontrol yöntemleri mevcut. daha az hareket etmesi bir sorundur. iştahsızsa bunun üzerine ufaktan bir şüphelenmekte fayda var hastalandığına dair. buraya kadar birkaç gün iyi bakıp gözlemlemek gerekir. örneğin 3 gün hiç oynamayıp hiçbir şey yemiyorsa kesinlikle veterinere götürün. evde kontrol için de öncelikle ağzına bakın. mide, ağız sıkıntısı varsa ağzı kokar örneğin. mide ve bağırsak için de ayrıca poposuna bakılması aynı zamanda kakasına bakmak gerekir. ishalse hastalanmıştır muhtemelen ve dediğim gibi birkaç gün gözlemlemek gerekebilir. çok evhamlı olunmasını tavsiye etmiyorum ben. eğer tüylerinde kepeklenme, yoğun dökülme, burnunda günlerce süren kuruluk, ağzında köpürme, ishalde kan, 1-2 gün boyunca su içmemek gibi belirtiler varsa alın götürün veterinere. ama çok evhamlı olmak hem sizi hem köpeğinizi yıpratır. biraz akışına bırakmak iyidir. zaten biraz su içip yemek yiyor, biraz da kuyruk sallıyorsa düzelir birkaç güne. bunlar dışında diğer her şey sizin hayvan sevginize, eğitim becerinize, eğlence dünyanıza kalmıştır. onun ve sizin güvenliğiniz ve ona göstereceğiniz yeterli ilgi dışında her şey teferruattır. köpekler hakkında her zaman danışabilirsiniz. gençlik hastalığı,kennel cough, ağız, baş ve vücut yaralanmaları,kanlı ishal, mide vebağırsak problemleri`gibi aklıma gelmeyen birçok konuda bir veteriner sayılmasam da bir şeyler bilirim. ve son olarak hayvanları sevelim ve elimizden geldiğince koruyalım... oluşturmam uzun sürdü. aklıma geldikçe de editleyeceğim burayı.