Başlık: evde-kalan-kiz-sayisindaki-belirgin-artis

30'lu yaşlarında, haftaiçi akşam sekize kadar ve cumartesi mesai yapmazsa en az öğlene kadar çalışan ve bu yorgunluk üzerine eve gelip tv dizi izleyen, sosyal aktivete olarak kız arkadaşlarıyla buluşan, psikolojik sorunları için tedavi gören bir kız ile tanıştırılmıştım. kızın tekrar buluşmama gerekçesi ben ailenin tanıştırdığı erkekle değil aşık olacağım erkek ile beraber olmak istiyorumdu. aynı dizilerdeki gibi bir yerde tanışacak ona methiyeler düzecek bir erkek. ben içimden zaten hayatının büyük çoğunluğu iş ve evde geçiyor. geri kalan zamanını da daha çok kız arkadaşlarınla geçiriyorsun. zaten davranışlarındaki tuhaflıklar da belli oluyor. 30'lu yaşlarındasın. hangi erkek seni bulup, seni kendine aşık etmek için bolca çabalayacak? erkeğin bunu yapması için tek sebep vardı. o da ailesinin zengin olmasıydı. ama zenginlik hariç bu kız profili ülkenin ciddi çoğunluğu. bir iki nesil öncesine bakıyorum. kaç kadın böyle kendisinin peşinde koşan, onu kendisine aşık eden erkeklerle evlenmiş. çoğu kadın ailesinin tanıştırdığı veya işyerinden bir şekilde tanıştığı biriyle evlenmiş. öyle bir kadının çok seçici olması hoş karşılanmazmış. zaten o çağda bile çok seçici olanlar evlenemezlerdi. sülalenin en güzel ve havalı kadınlarından olan abla kardeşin nasıl çok seçici olduklarından evlenemediğini anlatırlardı. şimdi çoğunluğu görücü veya aracı usulü, az seçerek erken yaşta evlenmiş, çok seçici ve evde kalmış yaşıtlarının dedikodusunu yapan bu anneler kızlarına eş beğenmiyor. kızlarının çok seçici olmasını destekliyor. neymiş devir değişmiş. değişen devir değil. eskisi ile aynı çok seçenlerin bir kısmı kendilerine göre iyi eş buluyorlar. geri kalan çoğunluk ise evlenemiyor. bu arada gözlem oalrak severek aşık olarak evlenen çiftlerle, birbirlerine uygun oldukları düşündürülüp evlendirilmiş çiftlerin mutluluk seviyeleri arasında gözlemlediğim ciddi fark yok. hatta aşık olanlar genelde daa kötü.