Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

anne olunca anlarsın nedir yaw, iş işten geçmiş oluyor o zaman. mutlaka tatmalısın falan. böyle salak bir argüman olamaz. ben onu tadicam diye dünyaya bir insan gelecek. kolay risk mi bu? nitekim anne olmayı doğurmadan da tatmak mümkün. bunu tattigimi dusunuyorum. göğsüne minicik başını koymuş bir yavrunun verdiği mutluluğu, huzuru, o yavruya bir şey olmasın diye gece başında beklemeyi, kakasindan fal bakmayı-kaka kıvamı kontrolü ile hastalığı olup olmadığına dikkat etmeyi-, sürekli aklında-kalbinde olmasını, ona kavuşmak için ya da sensiz kalmasın diye eve koştura koştura gitmeleri, bir şey olduğunda, hastalığında ya da yok olduğunda duyulan kalp ağrısını tattım. bunları tattım ve kendi yavrum olmamasına rağmen, değer diyorum. peki tekrar ister miyim? hayır. özellikle bunun insan yavrusu versiyonunu istemiyorum işte. fazla anaç fazla duyarlı fazla takıntılı fazla mükemmeliyetçiyim. hayatım kayar, feleğim şaşar çocuk sahibi olursam. çünkü çok iyi bir anneyim. bu yüzden insan annesi olmak istemiyorum. kalbim dayanmaz buna. bedenim de dayanmaz, sağlıklı biri sayılmam. şu da var. ıntihar etmek istemiyorum, kendime kıyamam, kimseye kıyamam, ama hayata gelmiş olmak çok ağır yük üzerimde. birine daha bunu yüklemek gozume korkunç görünüyor. daha genç, daha sağlıklı, daha az yorgun olsaydım, gelişmiş, modern, güvenli bir ülkede olsaydım falan farklı olabilirdi belki.