Başlık: kopek

babam avcı olduğu için çocukluğum podenco'sundan seter'ine, pointer'inden base'ine kadar av köpeklerinin içinde geçti. bıldırcın, keklik, üveyik kanatlarıyla eğitirdi. bütün köpekler mükemmel kabul ama av köpeklerinin bir tık fazlası olduğunu düşünüyorum. çok kararlılar ve sizin göstermiş olduğunuz, öğretmiş olduğunuz hiçbir bilginin dışına çıkmıyorlar. 5 yaşlarında falandım sanırım annem tasmasına alışveriş listesini sıkıştırıp 'hadi oğlum' derdi, 20 dakika sonra kulakları sallana sallana ağzında poşetle gelirdi. yine bir gün pazara gittik üçümüz. sonra birden ışık kayboldu, annemle birbirimize bakarken bir baktık, pazarın arkasındaki apartmanın 3 metre yüksekliğindeki merdivene çıkmış bizi yüksekten bakarak arıyor. şunu yapabilecek çok az köpek vardır. hisli, akıllı ve sadıklar. kıskançlar. dinlemeyi biliyorlar. onlarla konuşmanıza bayılıyorlar.. siz evden çıkarken ona bir şeyler söylemeniz için can atıyorlar. bu da mükemmel bir özellik olan bilinçli ve kayıtsız kalmıyor olmalarını gösteriyor. av köpekleri ısırmayı bilmezler. yani insana karşı ısırmayı bilmezler. çünkü aldıkları eğitimlerde sadece av hayvanının bulunup taşımacılığı öğretilir, bu da insanla yaşaması en sağlıklı köpekler yapar onları. bunu da av sırasında yaralı bir kuş buldukları zaman öldükmeden getirmeleri gösteriyor. bir gün bahçede akşam yemeği için yemek masası hazırlanıyor, gümüş renginde 1 aylık bir irlanda seteri getirmiş babam.. mama kabından süt içerken kulakları sütün içine giriyor birimiz yardımcı olup kulaklarını tutuyoruz, öyle serseri bişey.. bir ara köşeden köşeden yürürken ağzında bişey farkettik.. kızım gel, güzel kızım gel buraya.. bi baktık yavru bir serçeyi yakalamış dudakları açık, serçe de dudaklarının arasından kafasını dışarı çıkarmış hayatı izliyor, öyle geziyorlar birlikte.. böyle tatlı hareketleri oluyor bu güzel huylu köpeklerin.