Başlık: 30-yasinda-bekar-kadin

kafam çok dumanlı bugün, elimi attığım hiçbir şey beni oyalamıyor. buraya yazmaya karar verdim. bir sayıp dökenler, bir açıklama yapanlar, bir de aman ne takıyorsunuz diyenler var. ben de kibarca anlatayım durumumu. entrylerimi okuyanlar benim de bu kategoride olduğumu rahatlıkla görebilir. eğer illa ki kategorize edeceğim diyorsanız 1981-1986 arası doğan efsanevi nesil daha çok hoşuma giderdi ama neyse. erasmus'la yurtdışına giden türk kızı olarak yunanistanlı bir arkadaşımdan duyduğum şu özlü sözü paylaşmak isterim. "siz türkler, ne kadar çok genelliyorsunuz." hoş o sırada kendisi de bir genelleme yapmış olsa da adam haklıydı, ne çok genelleme var. şöyle kız, böyle erkek, böyle kadın, şöyle çocuk, o biçim bakkal vb. belki de fark ettiğiniz üzere ben çok normal biri değilim. yani bana hep öyle söylendi. artık iltifat mı hakaret mi bilemesem de, beni tanıyan çoğu insan hep biraz değişik olduğumu söyledi bana. e benim de bu değişikliğin hakkını vermem gerekirdi. öyle sıradan bir şekilde doğup büyüyüp evlenip emekli olup ölemezdim. ülkemizin denize nazır şehirlerinde geçirdiğim çeyrek asırdan fazla zamanda dışarıdan marjinal kendi içimde çok normal hayatımı yaşarken, hiç evlen(e)medim. bırak evlenmeyi evliliğe yeltenemedim bile. yüzük parmağıma herhangi bir söz, nişan vb. yüzük takmışlığım olmadı. bir çeyizim de olmadı, kimseye evde türk kahvesi pişirmişliğim yoktur. evlensem de kesin boşanırdım. o kadar eminim. neden diye sormayın bana, yeterince soruyorlar. ama kategorize etmeyin. ben 30 yaşında bekar kadın değilim. doğduğu günden beri şu hayat deryasında çabalayan küçücük bir balığım. boğulmamak için neler yaptım. su balesi yapacak kıvama gelmesem de alnım açık boynum dik, kurbağalama, balıklama her türlü yüzebilirim. şu an evli olmamam benden başka kimsenin derdi değildir. hoş siz beni tanımaz etmezsiniz, ama şu başlıkta yazan pek çok entry benim nezdimde benim gibi insanları gerçekten hayrete gark ediyor. hayır, acaba bir kusur mu işledik, farz-ı ayndı da yerine mi getirmedik, topluma bir zararımız mı var, girdiğimiz yerin bereketini mi kaçırıyoruz? hayır nedir yani, alıp verilemeyen... ne kadar yorucu bir yer, ne kadar yorucu düşünceler, vallaha yazarken içime bir zebra geldi oturdu, ruhum sıkıldı, varolmanın dayanılmaz hafifliği içime anka kuşu gibi yayıldı. isteyen evlenir, isteyen boşanır, isteyen on kere daha evlenir. isteyen de benim gibi geçmiş aşklarına saygı duruşunda yeniden sevebileceği günü bekler... adettendir: içimizden biridir...