Başlık: turkiyede-kadin-olmak

öğrenilmiş çaresizliktir. istanbul'da yasamaya baslayan amerikali bir arkadasim niye surekli sokakta tacize ugrayip benim ugramadigimi sordu. ilk cevap aklima gelmedi. gozlemleyince fark ettim; otomatikman kafam one egik yuruyorum, kalabalik erkek gruplarina yakin gecmiyorum. yillardir olasi tacizlerden ogrenmisim caresizligi. her daim kulak memesi kivaminda olup dengede durmaktir. mesala mini giysen kasar, uzun giysen kezban olursun. her daim mucadele demektir. okursun didinirsin ama gelir kafan cam tavana carpar. 30-35 de "bu evlenir yumurtlar" diye gec terfi alirsin, son uce kaldigin top pozisyonlarda ya erkege ya da menopozlu teyzeye kaptirirsin. zordur arkadasim zor. erkek olsam; isim, okudugum okullar, hobilerim, sarkastik-esprituel uslubum ile kadinlarin ideal erkegi olurdum. ancak tersi makbul degil maalesef. cunku bu ulkede kadin olmak demek erkeginin hep bir adim gerisinden gitmek demek. (bkz: hayatta başarılar)