Başlık: suriyeli-siginmacilar

dünyanın en güzel bölgelerinde yaşasak bile aidiyet hissetmediğimiz yerde uzun süre kalmak öteden beri bana, hep ayaklarımızın altından kayan bir zemin hissi yaratmıştır. hayatımın belli dönemlerinde yurt dışında kaldığım zamanlarda -bazılarınca tuhaf karşılansa da- en nihayetinde ‘kendime ait bir oda’ şeklinde hiç olamamıştır. suriyeli sığınmacılara ve diğerlerine trafikte, orada- burada rastlar açıkçası biraz endişelenirdim. onlar geçici, mülteci esas olmayandı… hatta vatansız diye düşünüp üzülürdüm insanlık onuruna. bir kaç hafta önce tüketici mahkemesine müracaat için yaşadığım ilçenin kaymakamlığına gittim. daha kapısına varmadan dışarıdaki yoğun kalabalığın ‘vay be! üreticiler üretmiş de herkesi tüketmiş! bu ne yoğunluk’ diye kendimle konuşurken giriş sırası olup olmadığı hakkında soru sorduğum dağınık kalabalıktaki kişi, beni anlamadı. bir diğeri de öyle. çoğul şahıslardan tekil şahısa düşmek için yoğunluk arasından süzülmeye çalışarak içeri girdim. danışmaya yönlendiğim de bu naçiz bedenim hayatım boyunca hiç bir devlet kurumunda yerden mi geldin gökten mi şeklinde, adeta reverans yapılarak karşılanmamıştı. böyle bir şaşırmışlık içindeyken maaşlarını almaya gelen (bazıları taksiyle) çoğunluğu suriyeli ve diğer sığınmacılar olduğunu öğrendim atanmış ve burnundan soluyan kaymakamlık ahalisinden. evet bu dünya hepimizin… adaletsiz bir dünya düzeninde savaş pazarlayıcılarının mahvettiği bu insanlar belki gerçekten çaresiz. ancak yoğun kalabalığa bakarken artık neden dönmüyorlar niye onlara maaş veriyoruz sorularına da engel olamadım. acaba ve ne yazık ki güzide büyüklerimiz türkiye cumhuriyetinde yaşayan kendi insanlarını biraz daha çeşitlendirmek, çok farklı kimlikleri çengelli iğneyle topraklarımıza tutturarak şu anda ifade etmekte bile zorlandığım amaçlar içinde olabilir miydi... kim bilir?