Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

başlık altinda anne olmayan, olmak istemeyen kadına sallayan butun münasebetsiz tipleri eksiledim. yetmedi, cok fazla sallayani daha cok eksiledim. bir de kezban kezban (!) ünlem koyanları daha da cok eksiledim. su an gayet tatmin edici bir hoşnutluk içerisindeyim. hayır size ne oluyor ki sanki her çift, her kadın cocuk sahibi olmak zorundaymış gibi bunu istemeyen bireylere ağır ithamlarda bulunuyor, sorumsuzluk ile yaftaliyorsunuz. bunu yapmanizdaki amacınız ne? biricik evlatlarınızı cok iyi yetiştirdiğinizi mi düşünüyorsunuz, bir cocuk, bir insan yetiştirmek icin sahip olduğunuz kapasiteyi bile astınız ve mükemmelsiniz oyle mi? bu yetmiyor ve mükemmelliğinizi baskalari ile de paylaşmak istiyorsunuz. bu yetmiyor ve mükemmel kişiliğiniz ile yetiştirdiğiniz çocuklarınız ile övünüyorsunuz. ama bu, çocuğunuzu toplum icinde yalnız bırakmadan, bir ergen ya da yetiskin olmadan önceki evreyi kapsıyor yalnızca. onemli olan, bu vakitteki çocuğu ya da yetişkini gözlemlemek. sorumluluk almamış ve kişisel bakıma muhtaç bir canlı ile övünmek olmamalı soz konusu olan. hayatta birçok guzel duygu var. ve bunlar elbette birbirlerinin yerine geçebilecek ölçüde farklilasabilir her birey icin. bir çocuğun verdigi mutluluğu daha cok sayıda şeyin bir araya gelmesiyle ancak kiyaslayabiliriz belki, bunu siz savunuyorsunuz, ben degil, fakat benim acımdan ise birçok seyden vazgeçerek bir bireye kendini adamak o kadar kolay verilecek bir karar degil. kişinin kendine karsi sorumluluklarıni belli bir ölçüde tamamlamasi gerekiyor bence bunun icin. kendi bir doygunluga ulaşmış olmalı ki, çocuğa karsi kendinden bağımsız maksimum bir verim ile ebeveyn olabilsin. cocuk yetiştirmek, faydalı bir insan haline getirmek, mümkün olduğunca cok fazla bilgi ve tecrübe depolamasına sebep olmak, ahlak bilincini aşılamak ise.. cok buyuk bir is. o yuzden gelişmemiş beyinlerinizle, iki uc zeka gelişim seti, uc beş de parmak kasları gelişimini hızlandıran zimbirtilardan alıp çocuğunuzun dahiyane oldugunu zannederken karşınızda ise bundan çekinen, sizin kadar cüret ve hevesle sırf cocuk sahibi olmus olmak, sırf yaşlanınca yalnız kalmamak, ebeveynleri ve çevreyi memnun etmek hatta oyle ki bak biz sizden once cocuk sahibi olduk havalarına girmek icin arkadaslarınıza karsi, ornekler çoğaltılabilir, cocuk sahibi olmanın yine bir manası yok. ama oyle mi? degil. cocuk sahibi olmak istemeyen kadın, sizin gözünüzde dünyevi zevklerinden vazgeçememiş, kariyer manyağı ya da olmasa bile bir fiziksel sorunu oldugunu düşündüğünüz, sorumsuzluk ve sevgisizlik ile yaftaladiginiz biri haline burunuveriyor gözünüzde. sorumsuz diyorlar, laflara bakın siz. anne olmak dünyadaki tek geçer sorumluluk unsuru cunku. keske her anne bunun bilincinde olsa da saldım çayıra mevlam kayıra düsturu içine girmese. ha bunun yanında siz de o kadının gözünde yeni anne olmus, hayattaki potansiyel tüm eksikliği yerine minicik bir canlıyı koyup, yerini onunla doldurmaya çalıştığınız, overrated hislere sahip olan, kendi arzularını gerçekleştirememe korkusu ve gerçekliği yüzüne çarptıkça etrafa daha cok saldırgan tavırlar sergileyen bir tip olup çıkıyorsunuz. tenzih ediyorum elbette. cocuk doğurmak marifet degil, biliyorsunuzdur umarım bunu. onemli olan layıkıyla yetiştirmek. yalnız başınıza degil, baskalarına emanet ederek degil, gereklilikleri ve potansiyeli mevcut cocuk yetiştirme ortamında yaratan bir anne-babaya ihtiyaç var. onemli olan, marifet olan sey bu. yoksa her kadın cocuk doğurma yetisine sağlığı elverdiği sürece vakıf zaten. sorun, bunu layıkı ile yapabilecek misin, orada başlıyor haliyle.