Başlık: 30-yasinda-bekar-kadin

tam 30yaşındayım.. bekarım da. yukarıda yazıldığı gibi ne iş yerinde birine ızdırabım , ne de mutsuz. etrafımdaki arkadaşlarıma, evliliklere, eş dost akrabaya kıyasla epey de şanslıyım. baya baya hemde. para içinde yüzdükleri halde aynı evin içinde tek kelime etmeyen evli kankalar mı ararsın, mutsuzluktan öldüğü, kaç bin kere evi terkettiği halde döneni mi ararsın, hepsinden var. evli ve mutlu arkadaşlarımın sayısı bir elin parmaklarını geçmez anlayacağınız. bunları göre göre soğudum , korkar oldum evlilikten, insanların bu denli bencil ve ikiyüzlü olduğu ilişkilerden. öte yandan bende sütten çıkmış ak kaşık değilim. çok hatalarım oldu, ah ne çok.. kendiminkilere, yakınımdakilerinkileri de ekleyerek büyüdüm. insanın akıllanabilmesi için bi hatayı illa kendi yapması gerekmiyor. göz göre göre yaptığım hatalar da var, e bu da olmuştu deyip kaçtığım da. ama bu yaşa gelmiş, tam 30 biri olarak söyleyebileceğim birşey varsa evlilikleri de ilişkileri de mahveden şey bencillik. bencilliği getiren şey de biraz karakter, biraz çevre, biraz da iş güç derdine düşmüş insanın bitmek bilmeyen koşturması. kimsenin kimseye takati yok, aşırı rahat biri değilsen tahammül illa ki bitiyor bir yerinde ilişkinin.. ondan sonrası her iki tarafa da ızdırap. mahalle baskısına gelince.. he valla var. evli ve mutsuz arkadaşlarım bile yapıyor bazen . gözlerim fal taşı açılmış kalıyorum.. arkadaş, madem tavsiye ediyosun neden her gün boşancam diye ortalığı inletiyosun? havan kime..