Başlık: muharrem-ince

valla farkettim de, apolitik kimselerde bile bu denli dikkat çeken bir konuşma yapmış.. bugün önce trende, sonra cafede, sonra dönüşte tekrar trende, muharrem bey ve onun vurucu söylemlerinin taklitlerini duydum.. "memleket yangın yeri millet ölmüş bitmiş, siz hala ne konuşuyosunuz" "baba malını babalar gibi sattınız" "yedi yıldır bu kürsüde hayal tüccarlığı yaptınız." benzeri söylemlerin taklidini yapan gençleri duydum bugün.. bu aslında nedir biliyor musunuz? halkın can damarlarında gezinmiştir bu üslup, bu hitap, bu sözler.. bu; tayyipin gençlik hallerindeki vurucu konuşmalarına hayranlık duyan kitlenin, hitabet ve karizma konusunda ondan bile iyi birinin çıktığını kabullenme aşamasına gelmesidir. bu konuşmalar belki benim gibi ortalama bilince sahip bir bağımsızlıkçının zaten bildiği şeylerdir.. ama bir kitle vardır ki ülkede, sadece hitabete ve karizmaya yönelik, özgüvene yönelik şeylere önem vererek sandığa gider.. hitabeti üstün olana yönelik siyaset konuşur, onu korur kollar, dünyasını şekillendirir.. işte bu konuşma, bu kişilerin direkt olarak kanına girmiştir.. hani gazetelerin mega kuponları vardır, hani telafi dersleri vardır sınavlar öncesi tekrarlar yapılır, işte muharrem beyinki bütün kayıp senelerin ne oluyo ne bitiyo'nun kısa bir telafisini geçmiştir.. işte bu yüzden bu konuşma bu dediğim kitle için önemlidir, onların bi nevi telafisi, ve siyaset konusundaki açıklarını kapatmasına neden olmuştur.. tayyipten bile üstün ve baskın oluşu bence en önemli nokta olmuştur.. muharrem ince hem 7 senenin fotoğrafını çekmiş, hem üslubu ve hitabeti ile bunu perçinlemiş, hem de sert ve dişe diş muhalefet yapmıştır.. işte bu o kitledeki, "karizma ve hitabet erbabı olan güçlü tayyip" algısını yerle bir etmiştir.. bugün muharrem ince'nin söylemlerini taklit edenler, dün tayyipin söylemlerini taklit ediyorlardı.. bunun nedeni de, güçlü sert ve net ifadelerin kafalarında hayranlık uyandıracak şekilde yer edinmesiydi.. bu konuşmayı bi kemal anadol, ya da kılıçdaroğlu da yapabilirdi, bizler için sorun yok.. bizler zaten biliyoruz.. ama siyasetle alakası popülarite ve hitabete bağlı olarak değişen kitleye bu konuşma işte ancak böyle bir üslup ile yapılabilirdi.. o yüzden çok net bir başarı elde etmiştir.. teşbihte hata olmaz diyerekten bu durumu şöyle örneklemek istiyorum; köyün birinde çoban varmış, çok yanık ve hisli kaval çalarmış.. kavalı çalınca sürüsü peşinden nereye olursa olsun gelirmiş, sustuğunda ise sürüde tek bi adım yok.. çoban bunları, çamurdan da geçirirmiş, her türlü pisliğin içine de sokarmış, doğru düzgün otlanacak yerlere götürmezmiş, ama kavalını iyi çalarmış.. kaval çalındıkça sürü için sorun da yok, aç kalınmış, açık kalınmış, çamurmuş, bataklıkmış.. derken çoban bi gün biraz açılmış uzaklara, az beri tarafta kocaman yemyeşil otlancak alanlar, ve o taraflardan daha harika daha hisli bir kaval sesi... sürü bi anda kafayı beri tarafa yeşilliğe çevirmiş, ordan gelen o hisli kaval sesini duyunca sürü bırakmış çobanı, hızlı hızlı gidivermiş öbür yana.. yemyeşil, taptaze otlarla dolu alanları farkedince, ne kadar da acıkmış olduklarını anlamışlar ama hala yürüyolarmış.. öbür yaylanın kaval çalan çocuğu da görmüş bu sürüyü, çaldıkça kendilerinden tarafa geldiğini görmüş sürülerin, hayret demiş otları yemiyolar da bana doğru geliyolar, çalmayı durdurmuş.. sürü durmuş oracıkta.. bakmış sürü şöyle bir etrafına, önceki çobanın ömrü hayatınca göstermediği kadar yeşillik burada var, e kaval da çalmadığına göre, biraz da karnımız doysun demişler.. yani demem odur ki; muharremin üslubu birilerine yemyeşil otların, yeniden yemenin içmenin, ve sadece çobanın buyruğuna ve keyfine göre değil kendileri için de bi şeyler isteyebilmenin umudu olmuştur..