Başlık: 40-yasinda-hic-evlenmemis-erkek

hiç böyle bir şey hayal etmemiştim, hatta herkes öylesine aşkları varken ben lise yaşımda bile evleneceğim kadını arıyordum. geleceği olmayan hiçbir şeyi önemsemedim. öylesine yaşamak hiç ilgimi çekmedi... fakat evliliği de kendimi yakıştıramadım sanırım. bu götüm yemiyor olayı da değildi. hayatı hep saçma gördüm. insanların yüzde 90'ı saçma sapan geliyordu ve 45 yaş olgunluğuyla bakıyorum hala da öyle... insanlara hayret ediyorum. saçma sapan kadınlar, saçma sapan adamlar...çocuk sahibi ama kendi çocuk, olgunlaşmamış hayatlar...böyle açma sapan bir yerde yüzde 10'u da bulmak büyük bir şans olması gerekir. bu da işin kaderi... dünyanın hali ortada ve bunu da böyle bir dünyaya çocuk getirmek romantikliğiyle de bakmıyorum, hakikatten saçmalık... kendi çocukluğuma baktığımda böyle olmaması gerekiyor diyorum hep...imkansızlıklar, coğrafya, cehalet ve anlaşılmamak vs... çocuğum olsaydı ve ona düzgün bir hayatı yaşatamamak kabus olurdu benim için...benim çocuğum olsa dünyayı yakardım sanırım. bu göte sahip olamadıktan sonra çocuk sahibi olmak, aile olmayı istemek saçmalık... bana böyle kalmak mantıklı geliyor, kendim bunu çekerim ama başkasına çektirmem...siz çocuklarınıza iyi bir hayat verebiliyorsanız sizin için doğrudur. ileride çocuğunuza sorarsınız cevabını verir... not: çocuğunuza şefkat, iyi bir yaşam, güzel bir eğitim, sağlıklı yiyecekler, ve kimseye muhtaç etmeyecek güzel bir miras bırakın ve her zaman yanında olun...bunu yapacak götünüz yoksa evlenmeyin...