Başlık: suriyeli-siginmacilar

göçmenlik zor husus, yaşamayan bilemez. bu sebeple ne evi barkı olan fakir türklerle, ne de evsiz kalmış türklerle kıyaslamam doğru olmaz. yani elmalarla armutlar toplanmaz. hayatımın 4 yılını ıspartada geçirdim. ıspartaya yolu düşenler afrikalıları görünce afallarlar ilk başta. turist sanar. kimisi somaliden kimisi kenyadan göçüp gelmiş. bi abi var çarşıda, dandik bir masanın üzerine örtü örtmüş saat satıyor. yaz kış demeden saatlerce bekliyor tezgahının başında. dilenen bi tane bile afrikalı görmedim. az buçuk bişeyler yaparak para kazanma derdinde hepsi. ne sağa sola salça olur, ne de kimsenin huzurunu kaçırır. bir süre sonra gördüğünde yadırgamazsın. bebekleri pek tatlı olur, dün pazardan gelirken yaşlı teyzein biri bir pencerenin önünde durdu konuşmaya başladı. annen gelmedi mi daha karabiberim, korkmazsın değil mi diye sordu penceredeki afrikalı kıza. halk da yadırgamadan bağrına basmış onları. geçtiğimiz sene ise izmirdeydim. gün be gün artan suriyeli göçmen sayısı halkı korkutmaya başladı. basmane nerdeyse tamamen suriyelilerden oluşuyor. trafikte ışıkta durduğunda önüne atlayan, para için yolunu kesen hep suriyeli. hastaneye gelip beş kuruş ödemeden tüm sağlık problemlerini halleden, olmayınca yaygara çıkaran da onlar. ve bunları yaparken gocunmuyorlar da. sanki haklarıymış gibi davranıyorlar. geceleri geç saatlerde dışarıda olmaktan korkmadığımız izmir şimdi suriyeliler yüzünden tehlikeli hale geldi. iki farklı ilden iki farklı göçmen hikayesi. yorum sizin.