Başlık: kurtler

gene basmakalıp laflarla bol bol zırvadan geçilmiyor. sanki küfrettiğinden çok da farklıymış gibi. aynı toprağın çocuğusun, onu şekillendiren coğrafya, siyasal ve sosyal etmenlerin çoğu seni de şekillendirmiş. o neyse, sen de aynı bokun laciverdisin. sadece iki önemli farktan bahsedilebilir: 1-son 30 senede kürtler çok şey yaşadı ve yaşadıkları zorluklar (seve seve ya da sike sike) onlara çok şey öğretti. bugün türklerin önemli bir kısmının kapıldıkları kendini beğenmişlik ve vurdumduymazlıktan kürtlerde pek bir eser yok. o çok övünülen, askeri ve siyasal alanlarda dahi, son 3 yüzyılda (arada dikkate değer savunma muharebeleri olsa da) geri viteste gitmişsin. hala daha geçmişle avunuyor, atalarının yaptığıyla zart zurt ediyorsun. oysa beğenmediğin kürt, senin unuttuğunu, yenilgilerden öğrenmenin ne demek olduğunu, öğrenmesini becerebilirsen yenmenin de zamanın geleceğini de hatırlıyor. kısacası, sen işkembeden sallıyorsun, beğenmediğin uygulama yapıyor. daha da ötesi, senin anlamadığını, kaz kafana girmeyeni, o yekten görüyor. çatışmanın bir yerden sonra kazananı olmayan bir kör dövüşüne dönüştüğünü, tüm acısını (hala daha) daha fazla yaşayarak biliyor. bu topraklarda, denklem türk olmadan başlamaz, kürt olmadan tamamlanmaz. her iki halk, (aynen şimdiki coğrafi konumlarını daha önceden işgal etmiş olan daha önceki başka halklar gibi) birbirine muhtaçtır. kürtlerin büyük çoğunluğu, türklerin önemli bir bölümünün yaptığı üzere, insanlık dışı ve kardeşlik kelimesinin anlamına zerrece dokunmayan laflar söylemiyor, hareket etmiyorsa; nedeni bu gerçeğin çok iyi farkında olduklarındandır. 2- ikincisi ise biraz daha uzun bir geçmişe dayanıyor, ama çok daha vahim. 20. yüzyılın başındaki büyük boğazlaşmaların ardından, anadoluda kalanların tamamı bir cendereye sokuldu. en başta türkler olmak üzere, tarih boyunca olduklarından farklı olmaya, kendi kültürlerine sırt çevirmeye zorlandılar. her ne kadar, aynen diğerleri gibi iliklerine kadar sömürülseler, ebeleri sikilse de, diğerlerine göre üstün oldukları palavrası okunarak, ağızlarına bir parmak bal sürüldüğünden olsa gerek; türklerın önemli bir kısmı zokayı yuttu. ama ne pahasına? kimliklerini yad ettiklerini zannederken, tamamıyla kaybettiler, onları güçlü yapan tüm özelliklerinin üzerine bir bardak soğuk su içtiler ve sonunda şizofrene bağladılar. etnik açıdan katmerlendiğinden ötürü, baskıyı en fazla hissedenler arasında olan kürtlerse olabildiğince ödün vermedi ve modern yaşamın ister istemez dayattığı tüm dönüşümlere rağmen, kimliklerine daha sıkı sarıldılar. bunu en iyi yezidilere yapılan katliam sonrasında görebilirsiniz. pkk'nin bu toprakların en lanetlisi (şeytana taptıkları iddia edilen) yezidiler başta olmak üzere, her etnik gurup ve inançtan insanlara kol kanat gerip, onları ortak bir düşmana (ışid/daiş) karşı, ortak çıkarlar çevresinde toplamasından bahsediyorum. günümüzün pek bir "milliyetçi" türkleri pek anlamaz, ama normalde anadolu'ya geldiklerinden beri rol dağıtılırken, 15. yüzyıla kadar sınırlama olmaksızın, ondan sonra ta 20. yüzyıla kadar, müslümanlarla sınırlı olmak kaydıyla; bu iş hep türklere düşer, kğrtler ve bazı başka halklar da yancı/yardımcı olurdu. günümüzün milliyetçi türkleriyse, bıraktım insanlığı, geçtim siyaseti, stratejiyi günlük çıkar çatışması için dahi olsa böylesi bir olgunun ayrımında değil. tam tersine, gerçeklere sırtlarını dönüp, tam bir salak gibi davranıyorlar. bu durumu, daha da çarpıcı olarak başka bir açıdan görebilirsiniz. dil, türkün ayırt edici özelliği, kimliğinin tonoz taşıdır. her halk için kendi dilinin önemli olduğu söylenebilir, ama bazılarında bu daha belirgin, türk içinse can alıcı özelliktedir. türkçe dünyanın en mantıklı dillerinden birisidir. bir dilin, onu konuşan insanların zihnini şekillendirdiği söylenir. tarihe baktığınızda bunun hele ki türkler için çok doğru olduğunu görürsünüz. günümüze, kendi ana dilini ancak 100-150 kelimeyle konuşabilen, daha doğrusu laf geveleyip, hönküren insan müsveddelerine baktığınızdaysa bu düşünce daha da belirginleşir. bir parça olsun, dışarıdan ve olabildiğince tarafsız olabilmenin verdiği önemli avantajla ne dediğimi bilerek konuşuyorum.