Başlık: solcularin-cok-zeki-olup-iktidar-olamamasi

satrançta bir sonraki hamleyi düşünebilen herkesin anlayabileceği bir şeydir bu: gelin bu konuda kafası karışık olanları aydınlatalım: - demokrasi 5 kişiden 3 kişinin istediğinin olmasıdır. ya da dağılıma göre 2 1 1 1 dağılımında 2 kişinin istediğinin olmasıdır. yani çoğunluğun. (bizim demokrasimiz budur) - şimdi bir sınıf düşünün. hepimiz okullarda okuyarak büyüdüğümüz için bunu düşünmemiz sanırım zor olmazdı. - 40 kişilik bir sınıf düşünün mesela (ben ilkokulda 85 kişilik bir sınıfta okudum, ne komik ki o zamanlar sınıfın kalabalık olmasını iyi bir şey sanır arkadaşlarımızla, yolda yürürken farklı bir araba görünce "kaç basıyor" diyip merakla camına yaslanmak gibi "sizin sınıf kaç kişi" diye böbürlenirdik bir de. muhtemelen kalabalık sınıfa düşen benim gibi köle sınıfı çocuklarını kandırmak için öğretmenler ya da yönetenler tarafından ortaya atılmış bir dezenformasyon anchor’ıydı bu. neyse bu detayı da paylaşmak istedim): bu sınıftaki çocuklar ulusal ya da uluslararası kalabalık bir öğrenci evrenine sahip bir sınava girseydi sizce sonuç ne olurdu? bu 40 kişinin kendi arasında bir sıralama yaptığımızda bir birinci bir ikinci ve bir üçüncü olacaktı. birkaç kişi daha bunlara yaklaşabilecekti - ortalama bir puan çevresinde dağılan daha kalabalık bir grup olacaktı. (belki 15-20 kişi) - ve yine ortalama altı kalabalık bir grup olacaktı (10-15 kişi) - bir kaç kişi de son derece düşük puan alacaktı ve sınıfın son kategorisini oluşturacaktı. bir şey dikkatinizi çekti mi? bir tane birinci var. ama ortalama puan alan çok kişi var. şimdi demokrasiye göre en iyi kararı o ortalama gruplar veriyor desenize? kategorik solcumuz yani birincimiz ya da ikinci ve üçüncümüz ise tek başlarınaydı. yani kalabalığa karşı niceliksel olarak aslında en başarısız oydu! eğer en doğru kararı kalabalık olan grup verecektiyse bu arkadaşımız karar verebilme şansını yitirecekti yani başarısız olacaktı aslında! olacak iş değil. başarının kalabalık bir grup olmaya bağlı olmasının en doğru yönetim şekli olduğunu dikte eden demokrasi anlayışına göre birinci ikinci üçüncü ya da onlara yakın grubun düşüncesinin hiç önemi yoktu. önemli olansa zekaya ya da çalışma disiplinine ya da fırsatlara ulaşma ve onları kullanma başarısı ve şansına sahip grubun düşüncesi değildi. önemli olan en başarısız ya da ortalama ama en kalabalık grubun düşüncesiydi. en iyi onlar bilirdi. en doğru karar onların "irade"siydi. şimdi gelelim can alıcı soruya: zor problemler karşısında (mesela ekonomi yönetimi, mesela gelecek planlaması, kaynak yönetimi gibi) o ortalama gruba soruyu verip muhtemelen bulamayacakları ya da yanlış bulacakları çözüm yollarıyla geçen yıllar sonunda bu sınıfın halini düşünün. yoksa başlığımıza göre kategorik en tepedeki "zeki (solculuk konusu karışık. bir sürü solcu tipi var zira)" grubumuza mı sormalıydık? çözümü onlar mı bulmalıydı? şimdi de son sorumu sorayım: demokrasi gerçekten iyi bir şey mi sizce? yoksa en büyük kandırmacalarımızdan mı? sonuç: her evren doğası gereği daha az sayıda zeki barındırır. bu durumda kalabalık olmanın önemli olduğu demokraside zekilerin yönetimsel anlamda hiç şansı yoktur.