Başlık: kopek

2001 yılının kasım ayında ben 18 yaşımda, o 1 aylıkken aldım geldim eve; biblo gibi bir şeydi. hemen salondaki masanın üstüne koyup birkaç fotoğrafını çektik. ilk geceler hiç uyumadı. kısa süreli uykuya dalışların arasında sürekli ağlamalar... çaresiz ve şaşkındı. çok gece yanındaki koltukta, elim başında uyudum ki o da uyusun diye. elimi koyunca susardı. derken yavaş yavaş alıştı. uyudu, sustu... büyümesine şahit olmak güzeldi. enerji dolu canlılar sibirya kurtları. yorulmak nedir bilmeden koştu, ağaçları kemirdi, menekşeleri söktü, evden kaçtı, ailedeki neredeyse herkesi ısırdı... birkaç senesi böyle hiperaktif şekilde geçti ve gitti. keşke gitmeseydi. beraber yaptığımız saatler süren yürüyüşlerin süresi kısaldı. aldığı nefesler hızlandı. gözünde yorgunluk belirdi. yıllar pek fena! ağlamasına, büyümesine, koşmasına şahit oldum. beraber geçen 13 yılın ardından şimdide ölümüne şahit oluyorum. tuhaf bir kansere yakalandı: derisinde tümörler oluşuyor. yavaş yavaş ölüyor. çaresi de yok. hay amına koyum bunu da yazmasadın keşke. ağlıcam valla. ben sadece hayvan değil topyekün doğa sever biriyim ama şunu anladım ki köpek almamam lazımmış. bilemedim... uyutulması gerekebilir falan diyorlar. diyenleri boğasım geliyor.