Başlık: turban

çetrefilli bir kavram, tümelliğini bozmadan, çatıyı koruyarak alt başlıklara ayırmak lazım: - inancından önce, inanmayı içselleştirip yaşamına yaymadan önce geleneksel olarak türban takanlar, yetiştirilme tarzı vs... (genel olarak durum başlangıçta bu' dur) - inancını sağlamlaştıran ve dinin gereklerini(kendi açılarından yorumlarına göre gerek olan şeyleri) yerine getirmek isteyerek türban takanlar ( ilk grubun içerisinde dahil olup türban taktıktan belli bir zaman sonra türban takmayı inancın zorunlu kuralı olarak görenler ilk gruptan ikincisine dahil olmuş olurlar.) - türbanı bedensel bir parça kadar kimliğe ait olarak görüp, türban' ı benlik ile özdeşleştirme sürecine girme. (özellikle toplumsal alanda, öznelarası durumda türban neredeyse kimlik ile özdeşleşir hale gelir. ikinci durumda kalmayanlar buraya yükselirler. tam burada işin siyasi boyutu başlamaktadır.) - türban bir kez kimliğin dengi ya da kendisi olarak varolmaya başladığında öznelerarası alanda bir çatışma başlar, bu çatışma içerisinde türbanlı olsun olmasın türban takanların haklarını ve yaşama biçimlerini savunan bir topluluk ortaya çıkar, buna blanchotvari anlamda cemaat de diyebiliriz. şimdi yukardaki aşamaları yorumlamaya girişirsek enteresan bir şeyler çıkacağı kesin. bireyler altlarında görünmek istedikleri çatıyı türban ortaklığı üzerinden sahiplenirler, türban' ın kendisi ya da imgesi olsun fark etmez. çatı yani son düzlem daha kapsayıcıdır ve siyasi düzlemde bir anlatı şekline geldiği için (dinsel içeriği nedeniyle de) cemaat olma düzlemine doğru devinir. alt gruplar ve onlara ait insanlar en üst bilinç ve kimlik biçimi ile ortak düşüncelere, niyetlere yani cemaatin üst düzey kimliklerin görüşlerine hakim olmasalar, niyetlerinden haberdar olmasalar bile (bütün yaşama biçimlerinde, köle efendi sistematiğinde olduğu gibi) gücün tahakküm alanları tarafından kullanılmaktadırlar. tabii soru burada üst düzlemin, çatının niyeti, amacı nedir sorusuna gelip dayanmaktadır. çatının amacı toplumsal bir varoluş kazanmak ve kabul görmektir, aslında dinsel içeriğin sorgu kabul etmez içeriği nedeniyle de türban cemaati, hakikatin kendi ellerinden olduklarından o kadar emin düzeye gelir ki (toplumsal düzlemin bütünü aşamalarını ele geçirene kadar geçerli olan özgürlük, çoğulculuk, hoşgörü, iletişim, saygı, laiklik sonraları çöpe atılır.) toplumsal katmanların tümüne yayılmak ve o katmanlarda kendi düşüncelerini görmek isterler. şimdi bunun neresi zararlıdır? zorluk bu sorudan gelmekte işler iyice karışmaktadır. gösteri ve tüketim toplumu içerisinde türban' ın en azından tahakkümü elinde tutan cemaat liderleri düzleminde dinsel gerekliliğin sonucu olması boyutu en aza indirgenmiş, siyasal amaçlar öne çıkmıştır, burada kişisel tatminle yetinilmez toplumsal tatmin aranır. türban' ı bir örtünme ve daha az ilgi çekme, erkeğin gözüne batmama aracı olarak gören bilinç biçimleri, türban' ın modasını yaratır, aynı bilinç biçimi içerisindeki kişiliklerden bazıları rujunu kaş inceltmesini eksik etmez, dinsel ve cinsel sömürü kapatılmanın verdiği özgürlükle kol kola gider, türban özgürlük olmaktan çok bastırılmışlık ve bir özsüzlük olmaya başlar. türkiye' nin kendine özel koşulları içerisinden gelen bağlamla bu analizler bir yere oturmaktadır. velhasıl, özgürlük isteyen türbanlı cemaat demokrasinin kendi içinden diktatörlüğe evrilmesi gibi bir şiddet ve bastırma, kendini her yana yayma isteğine kapılır, dinsel düşüncenin bedene hakimiyetinin, ruha ve topluma hakimiyeti de sağlanmalıdır. çatı altında varolan iyi niyetli insanlar da bilinçsizce dahil oldukları cemaatin öznelerarası boyutunda sadece bir toplam olarak kaybolur giderler.