Başlık: kadin-yonetici-ile-calismak

başlığı görünce bile tüylerim diken diken oldu resmen. olabildiğince özet geçmeye calisicam. böyle bir şahısla 6 ay çalıştım. katlanamadim. dilinin kemiği yoktu. terbiyesizdi. mesela hiç unutmam bir kere tartıştık bana aynen şöyle dedi, sen bana bir dersen ben sana iki katını derim. sen bana hakaret edersen ben daha fazlasını ederim. işten çıkma noktasına geldim, uyku uyuyamıyorum gündüz uyanmak istemiyorum o derece nefret ettim kendisinden. hala ve hala nefretim devam ediyor. beni başka şubeye gönderdiler. orada sıyrıldım. beni geri istediler, genel koordinatöre o kadınla çalışmak istemiyorum dedim. anlayış gösterdiler. sonra daha iyi bir şubeye geçtim orada bütün çalışanlar arasında en iyi eleman oldum. sağda solda duyuyordum benim yanımda yetişti benim sayemde oldu diye. azıcık yüzü kızarır insanın ama herkes tüm gerçeği biliyordu. en son çalıştığım şubede bayan yönetici vardı. kadınla çok güzel anlasirdik (hala görüşüyoruz). ekip herkes aile gibiydi. başarıya doymuyorduk. lanet karıya gelecek olursak onun suyu ger geçen gün kayniyordu. ant içmiştim, elindeki bütün işleri çaldım. onun sonunu geldigini görmeye dermanım yetmedi. askerlik çattı mecbur askere gitmek için çıktım. kimse gitmemi istemiyordu, sonuçta vazgeçilmez degiliz. güzel ekip arkadaşlarım beni askerliğe ugurladi. ben işten çıktıktan sonra o lanet karı basarisizkiklarindan dolayı yoneticilikten normal elemanliga çekildi. bütün imajını hiç ettiler ve benim boşluğumu doldurması için benim subeme alındı. sonra da kovuldu. allah büyük beyler bayanlar. ben göremedim o olanları ama duyduğum gün çok mutlu oldum. bir gün sürdü lan mutluluğum. arada sağda solda karşılaşırım yüzüme bakacak gücü yok. çünkü biliyor ona o degersizligini hissettirdiğimi.