Başlık: kopek

h.sonu denize girdik beraber... bi müddet sonra çıkartıp, eşime teslim ettim. tek başıma girdim...açılıcam biraz. bir başladı ki ağlamaya...tam ağlamak da değil.nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum. ama biliyorsun ya zamanla tepkilerinin anlamını, ses tonunu filan... o sesin tek anlamı endişeydi. korktu...başıma bişey gelecek sandı.belki de gerçekten başıma bir iş gelecekti engelledi bunu.ne bileyim...inanırım ben böyle şeylere. tüm sahil bizi izliyor bu arada... yüzemedim, çıktım. sahilde kaç kişi geldi yanıma, abi böyle bişey görmedim ben, ne oluyor böyle diye diye... aslında yazıyla da çok iyi tasfir edilebilecek bir an değildi yaşanan. bahçede yanınmdaysa, sürekli temas hali...biraz uzağındaysam hiç ayırmamacasına göz takibi... salonda tv izliyorsam...bahçeden beni görebildiği tek bir aralık var...beş saat oturursam, beş saat o noktadan tek göz uykuda, diğeri beni takip halinde... ürkütücü bir aşk bu aslında. çok seviyor olmamın yanına, ektra bir yük bindiriyor sırtıma bu aşkı. "kalpten kalbe bir yol vardır görülmez gönülden gönüle gider yol gizli gizli... usta bu dizeleri havalandırırken düşünmüş müdür acaba bir hayvandan insana olan yolu ? bence düşünmüştür. ed: evet evde dediğim noktada oturuyorum şu an...kafamı uzattım...herkes olması gerektiği yerde...