Başlık: bir-doktorun-egosundan-daha-buyuk-olan-sey

bir doktor olarak her zaman söylerim en kutsal meslek öğretmenliktir, öğretmektir bana göre. yani doktorun egosu yaptığı işin kutsallığından falan gelmiyor. kaldı ki evet para kazanmak için yapıyoruz bu mesleği. biz de biliyoruz aynı emekle çok daha fazla para kazanılabilecek meslekler olduğunu ama kendimizi bu işi yapabilecek kabiliyette ve istekte gördüğümüz için doktor olduk( bazı şuursuzları tenzih ediyorum). şikayetçi olduğumuz aslında olmaması gereken , bu mesleğin tabiatında da olmayan bazı durumların " e olmasaydın o zaman" şeklinde karşılanması. doktorların içinde sadece sizi değil bizi de rahatsız eden tipler yok mu? var tabi ki. bunun önemli bir nedeni yaptığı meslek haricinde fazla bir özelliklerinin olmaması. düşünün ilkokulun en başarılı öğrencisi, orta ve lise eğitimi başarılarla dolu, üniversite sınavında en kötü ilk 10bin içerisine girmiş, çevresinden hep takdir görmüş, daha önce belirtildiği gibi dünya'nın en zor ikinci sınavını kazanıyor, asistanlık ise bir insanın başına gelebilecek en iğrenç dönemlerden biri. sosyal eksiklikler, özel hayatta geri kalma, mesleki becerileri haricinde yetenek geliştirememe sonucu elinde onca emeğe ve fedakarlığa rağmen sadece mesleği kalıyor. kişisel çatışmalarını kaybeden zayıf karakterli olanları ki emin olun öyle zannedildiği gibi çok fazla değil, işte şikayet edilen kibirli saygısız doktor grubunu oluşturuyor. sözlükteki tüm eleştirileri dikkate alırım ve yanlış yaptığım farkında olmadığım tavırlarım olduğuna kanaat getirdiğimde düzeltmeye çalışırım. fakat bunu her bireyin yapması gerekiyor. genelleme yapmanın saçmalığını kavrayacak kadar zekiyiz hepimiz değil mi? yaptığımız işin ehemmiyetinin farkındayız , bir mühendis gibi analitik düşünme kabiliyetine sahip, bir vali ya da kaymakam gibi idareci, bir sosyolog gibi toplum psikolojisine hakim, bir öğretmen gibi eğitici, bir savaş pilotu gibi soğukkanlı, ağır sanayi işçisi gibi dirençli, bir baba gibi koruyucu , bir anne gibi şefkatli, bir kardeş gibi destekleyici olmak zorundayız. bunların hepsi olmaya çalışırken egomuza yenik düştüğümüz zamanlar olabiliyor. tabi ki bu bir bahane değil fakat bizim de insan olmamız açıklayıcı olabilir belki. hatta belki bizim de bunu hatırlamamız gerekiyor. saçma argümanlarla kalp kırmak, şiddete davetiye çıkarmak yerine yaptığımız işi daha iyi nasıl yapabiliriz onu araştırmamız gerekiyor. saygılar...