Başlık: bulgaristan-gocmenleri

hayallerini , umutlarını ve geleceklerini bir bavula sığdırıp hiç bilmedikleri vatanlarına kaçan insanlardır. biri de 4 çocuk ve 1 bavulla birlikte bilinmeze yolculuk yapan rahmetli dedemdir. öğretmenmiş oralarda dedem, kazandığı üç kuruş yetmeyince buralarda amele olmuş. hepsinin hikayesi biraz benzer aslında kimi öğretmenken amele kimisi de çiftçiyken dokumacı oluvermiş hangisi gurbetmiş bilememişler ilk zamanları. bir evim olsun düsturuyla çalışmışlar durmuşlar. orada türk demişler burada bulgar ne olduklarını kendileri de bilmeden yıllarca hasretini çektikleri anavatanlarında didinmiş durmuşlar. çok aç yattıkları olmuş iş bulamayınca; annem anlatır 3 gün aç yattıktan sonra rahmetli dedemin muhacir pazarında sattığı bir pazar filesi sayesinde aldığı 2 ekmeği nasıl 6 kişi bölüşüp yediklerini, kapısı, penceresi olmayıp çarşaf gerdikleri evlerinde. dedem pek konuşmazdı, sağlığında da hastalığında da. nasılsın dersen hep şükür derdi , öğrendiği koca hayattan sadece buydu "şükür" . inşaatlarda tüketilen hayata karşılık 3 kız 1 erkek evlendirdi kimseye eyvallahı olmadan koskoca ev dikti, tek başına değildi tabi 9 yaşında çocuğuyla dokuma tezgahlarında alın teriyle çalışan rahmetli anneannemle birlikte. elde ettiklerinin keyfini süremeden giden insanlardır aslında ,bir bavula sığdırdıkları hayatlarını özlem duydukları vatanlarında bırakıp giden güzel insanlardır bunlar.