Başlık: lgbt-olmayip-lgbt-savunucusu-olmak

fazladan mücadele, sabır, dayanıklılık, sağlam sinirler gerektirir. şimdi emekli olan, üniversite öğretim üyesi kadın bir arkadaşım, bu insanlardan biri. altı, yedi yıl kadar önce, sosyal medya üzerinden, beşyüzden fazla kişinin katılacağını işaretlediği bir davet... ülkenin kayıtlı, ilk resmi eşcinsel nefret cinayetinin kurbanı, babası tarafından öldürülen ahmet yıldız'ın, kartal adliyesi'ndeki duruşması sırasında orada olup, destek vermek, görünür kılmak, unutulmasını engellemek için. o arkadaşım, ben ve bir kişi daha, sadece üç kişi oradaydık. ben o gün orada olabilmek için, yıllık iznimden bir gün kullandım. ama aralarındaki jargonla kendilerine "koli var, gullüm var..." dense, gözlerinin çapağıyla koşa koşa oraya gelecek olan, davete geleceklerini işaretleyen o yüzlerce kişi yoklardı. ne arkadaşlarının nefretle öldürülmesine isyan için, ne her fırsatta "ama bize zulüm ediliyor, can güvenliğimiz bile yok bu ülkede" diye dile getirdikleri (ki haklı oldukları) durumla ilgili hakları için. ama arkadaşım oradaydı. onun bu konularla ilgili doğrudan kendisine yöneltilen tehditler, nefret söylemleri, aşağılamalarla burnundan getirilen bir hayatı yoktu. ama o oradaydı. eşcinsel haklarını savunduğu için, eşcinsel olmakla yaftalanmayı, kendisiyle dalga geçilmesini, aşağılanmayı, haklarını savunduğu eşcinsel insanların ihanetini bile umursamadan, insanlık adına oradaydı. zordur. yazık, çok yazık.