Başlık: yalniz-kadin

varlığını kolayca gösterendir. adımlarını sessiz atıp, varlıkları yoklukları belli olmayanlar çok azdır. elbette bütün dünyanın yalnız kadınlarını görüp de genellemelerin ustası olmadım; ama o kadar da genellememiz olsun. yalnız kadın sessiz ve ürkek olmaz. yeni yalnızlaşmış olan kadın bir müddet sessizdir, bu doğru. durur, düşünür çünkü. yalnızlığa doğru giden serüvenini kare kare inceler. siz onu yemek yeyip arkadaşının anlattığı o çok mühim konuyu dinliyor zannederken, o, yakın geçmişinden seçtiği bir anıyı tekrar tekrar izlemektedir içinden. burak kut'un aksine, asla bir "yaşandı bitti saygısızca" insanı değildir kadın. saygısızca biten şeyin, o saygınlığını ne zaman kaybetmeye başladığını, ne zaman bu saygısızlığın sorgulanmasından vazgeçildiğini, bu saygısızlığa nasıl alışıldığını ve başka türlü olup olamayacağını düşünür. kurgular. başka ihtimaller yürütür. farklı nedenlere bağlar yaşananları. yaşanmış olanların ardında farklı nedenler bulur. anlar. üzülür. hepsini içinde yaşar. elbette daha "güçlü", daha "pervasız", daha bla bla kadınlar da olabilir, ama sanırım çoğu bir zaman kapanır kendi içine. bir gün, yapılan herhangibir espride, söylenen herhangibir sözde, birden bir kahkaha patlatır. en azından bende öyle oldu. o kahkaha ile uyanır kendi içinde bir şeyler. sanırım sonrasındaki hali şöyle anlatmak mümkün: geçen zamandan ve artık gizli özne olan o adamdan intikam zamanında havada aşk kokusu vardır. erkeklerin daha günlük olaylarla, daha şarkı-türkü eşliğinde atlattığı bu dönemde kadınlar bağlanmayı ister. işte benim yalnız diye adlandırdığım ve bu başlığa tanım olarak nitelendirdiğim kadınlar, bu süreci elleri boş şekilde geçirmiş olanlar. bir ilişki sonrası başka bir ilişki bulamamış, aslında içten içe kendilerini de sorgulayan, yalnızlığına düşman, ama barışık görünmek zorunda kalan kadınlar bunlar. birçoğu işyerinde yönetici. kurallar karşısında acımasız. bankada çalışıyorsa akşam hesapları gözden geçirmek için bir erkek yöneticiden iki saat daha fazla zaman harcatan. yemek molasında 15 dakika fazla duran çalışanını azarlayan. kısacası, haklı olduğu her konuda, haklılığını sonuna kadar kullanan. bu yüzden biraz işkolik. ama sevilme ihtiyaçlarını bilen. bu yüzden, akşam iş çıkışı "iş zamanı iş, eğlence zamanı eğlence" gibi klişelerin ardına sığınarak, çalışanlarıyla beraber eğlenmek de isteyen kadınlar. ya onlardan borç isteyemezsiniz; çünkü sizinle o kadar samimi olmazlar. ya da borç isteyecekseniz sadece onlara gitmeyi düşünürsünüz; çünkü sizinle o kadar samimi olmuşlardır. ya gün boyunca sadece tebessüm etmekle yetinirler, ya da kahkahalarını koridorun diğer ucundan duyarsınız. bir dilenciyi kolaycılıkla suçlayıp, onun toplumun sırtında bir kambur olduğunu savurnurken, bir başka gün aynı dilenciyi görüp ağlayabilirler. yalnız kadın, yalnız doğmaz. yalnız olmayı hiç istemez. bir gün gelip de yalnız olduklarını fark ettiğinde bunu kabullenmez de. ama yalnızlığını aşamadığında, işle, hobiyle (belediyelerin hobi kurslarına bkz), çocuklarıyla, bir şeylerle uğraşır. bunlarla uğraşırken yalnızlığını unutmak için, uğraştıklarını hayatının merkezine koyar. o merkez etrafında gezinip, onunla daha çok uğraşır ki, gözü maziye kaymasın. kahkaha atar, yürüyüş yapar, organik beslenir, alışveriş yapar.. normal yaşar. sadece, biraz daha fazla çabalar bunun için. bu yüzden de, ne yaşarsa daha büyük harflerle yaşar.