Başlık: muhendis-egosu

hiçbir mühendis okulda öğrendiklerini, pat diye girdiği işte pratiğe dökecek alt yapıyla yetişmiyor. mühendislik, eğer gerçek anlamda mühendislik eğitimi verebilen bir okuldan alındıysa, öğrenciye; perspektif bakış açısı, hızlı düşünebilme, yorum yapabilme, çözüm üretebilme, matematiksel vizyon, tasarım becerisi, e biraz da bölümüyle ilgili teknik bilgi kazandırıyor. bunları kazanabilmiş -birkaç bölüm hariç olabilir - mühendisler girdiği alanda işi işte öğrenerek uzmanlaşıyor. hiçbiri komple bölümüyle ilgili her şeye hakim değil. uzmanlaşan, teknik yapıdan kendini doldurmuş mühendislerin çoğu , bunları sıfırdan işin mutfağında öğrenerek tecrübeleniyor. tecrübelenirken de köpekler gibi çalışıyor, üç kuruş maaşla işe alınıyor, yöneticisinden, hatta ilkokul mezunu ama alaylı ve kıymetli ustadan bile azar yiyor, ufacık bir hatasında sen ne biçim mühendissin diye örseleniyor. tecrübelendikçe, bilgisi arttıkça, çalıştıkça, sabrettikçe kıymetleniyor. bu şekilde olmuş mühendislerin dışardan egosu varmış gibi gözükse de aslında çoğu içinde amele ruhlu oluyor..