Başlık: islam

bir dindir ve insanlar inanıp inanmamakta serbest tutulmuştur. "benim derdim inanmayanlarla değil, onlar zaten inanmıyorlar. benim derdim inananlarla." demişti bir dost. inananları konuşalım, asgari ücretle çalıştırdıkları işçileri konuşalım, kırdıkları kalpleri, hoşgörüden uzak, kuran'dan ve sünnetten nasip alamamışları konuşalım. cennetin kapısında eli sopalı bekleyenleri konuşalım. tebliğ etmek üzerine de konuşalım ama böyle olmaz. islam ve teslim. önce teslim olduğunu söyleyenleri ama insanları kandıranları konuşalım. "imanın henüz kalplerine inmediği insanları (hucurat/14)" konuşalım. gönül meselelerini konuşalım. yoksa sıralarımızı sınıfın ortasına getirip, 3 er kişi seçerek yaptığımız münazaralarda kaybolmayalım. ya da ne bileyim. belki o da gerekli midir? ne haliniz var ise görün.