Başlık: doktorlarin-hastalara-sen-diye-hitap-etmeleri

okuduğunu anlamayan veya okuduğu bir cümleden saçma sapan yerlere varan, çıkarım yapma özürlü bazı bireyler için ön bilgiler: - bu yanlışlara düşmeyen doktorlarla işim yok. benim kendileriyle bir derdim yok. her meslek grubunda iyi ve kötü mevcut (sorun da bu zaten kötü taksici var ama kötü doktor yok gibi aptal bir zihniyet). - doktorların işinin çoğu zaman çekilmez olduğunu düşünüyorum. buna paralel olarak aldıkları ücretleri de yetersiz görüyorum. - son olarak asıl konuya gelmeden önce bu hitabın samimiyet başlığı altında çocukça savunusunu yapan çocuk akıllılara da selam ederim. başlık iletişim problemini içerdiği için buraya yazmamın uygun olacağını düşündüm. iki olaydan bahsedeceğim ikisi de haddini bilmeyen sağlıkçı içermekte. biraz önce kız arkadaşımla, yarısında hüngür hüngür ağladığı, bir telefon konuşması yaptım. kendisi bağışıklık sisteminin zayıflamasıyla son zamanlarda üst üste hasta oldu. en son geçen hafta dudak ve ağız içinde bir problemle karşılaştı ve zor konuşuyor, zor yemek yiyor hatta zor su içiyor. geçen hafta verilen ilaçlar etki etmedi, üstüne hafta sonu daha kötü bir hale geldi. bu yüzden bugün sabahın yedisinde hastaneye gitti. şanslıydı ki sıra numarası aldı ve 2 saat civarı bekledikten sonra muayene olabildi. muayene bitiminde doktorun sorduğu bir soruya "evet" demek yerine "aynen" dediği için kız arkadaşım sözlerinin devamını bile getiremeden türkçe'sinden kişiliğine varacak kadar eleştirilmeye başlanmış. neyse ki böyle bir tavır sergileyen doktordan dahasının da beklenebileceğini düşünerek gayet rasyonel davranmış, sabır çekip polemiğe girmemiş ve reçeteyi alıp çıkmış. ardından bana anlatırken sinir, yorgunluk, hastalık derken ağlamaya başladı. şimdi özellikle de bu olayı basit görüp büyütülmemesi gerektiğini düşünenlere soralım: 1. sen kimsin? benimle nasıl böyle konuşuyorsun, kim olarak beni yargılıyorsun? kaldı ki kız arkadaşım bu ülkenin en iyi üniversitelerinden birinden mezun, 10 yıldır da işinin başında. türkçesi gerçekten bozuk olan bir teyze veya bir liseliyle bile böyle konuşmaya hakkın yokken kim oluyorsun da bana orada ders vermeye kalkıyorsun? 2. doktorların şartlarından memnun olmadığımı, onlara hak verdiğimi belirttim ama olaylara her zaman tarafsız bakılmalı. karşındaki de hasta, senden aşağı değil ve senin çalışıp yorulman gibi saatlerce sıra beklemiş olabilir. hasta olduğunu da unutma! ek olarak bu olaydaki doktorun hastaneye geç geldiğini ve olayın sabah yaşandığını yani uzun saatler çalışmanın ardından olmadığını hatırlatalım. ve bir ek daha: bu onun işi, farkında mıyız? hani karşılığında ücret alıp hayatını sürdüğü için yerine getirmekle yükümlü olduğu görev! 3. böyle durumlar önemsiz ise, ki haksızlığın hiçbir hali önemsiz değildir, aynı tutum doktora sergilenince meslektaşları neden kıyamet koparıyor? buraya en az 3 soru daha yazarım ama sadede gelelim: herkes işini yapsın. herkes herkese asgari ölçüde gerekli saygıyı göstersin. göstermek zorunda! saygısız doktorla saygısız memuru, taksiciyi, kasiyeri birbirinden ayırmayı bırakın. ben dahil, sen dahil herkes haddini bilecek, herkes işini yapacak. ikinci olayı özetleyip yorumsuz bırakıp gidiyorum: geçen hafta bir öğrencimle sohbet ederken hastanede karşılaştığı tutumu anlatınca oldukça gerildim ve üzüldüm. öğrencimin birçok rahatsızlığı var saymamama gerek yok. mevcut durumundan dolayı sürekli hasta olduğunu ve gerekli ilaçları almadığında sonunun ölüm olacağını bilin yeter. bu çocuk hastanedeki hemşireden "bu da hastalık hastası!" cümlesini duyuyor. göreceğiniz en kibar ve düzgün öğrencilerden biri olduğundan o da polemiğe girmiyor ve hastaneden çıkınca gerekli kanallardan şikayette bulunuyor. yazar bu hemşirenin yorumunu da sizlere bırakıyor.