Başlık: laiklik

mehmet akif'in meşhur semerci hikayesi vardır, bilirsiniz. bu hikaye için şöyle bir iddia vardır: abdülhamit yönetiminden memnun olmayan halk ve brujuva tayfa adbdülhamit'in bir an önce ölmesini istiyor, eğer a.hamit (semerci usta) ölse sorunlar bitecek, her şey rayına oturacak tüm karmaşıklıklar son bulacak kısa süre içersinde huzur ve refah ülkeyi kaplayacak. neyse gün gelir semerci usta yani a.hamit ölür ve yerine gelen çırak ve kalfa yani ittihat yönetimi giden abdulhamit'i aratır olur. herkes bin pişman. yazarlar, şairler, aristokrat kesim, halk... işte tam bu noktada akif çıkıp şunu der: adam mısın: ebediyyen cihanda hürsün gez; yular takıp seni bir kimsecik sürükleyemez. adam değil misin, oğlum, gönüllüsün semere küfür savurma boyun kestiğin semercilere. yani der ki eğer basiret sahibi insanlarsanız baskı ve korku sizi yıldırmaz, kimsenin lafı senin kaderine dokunamaz. ha eğer yeteneği, başkasının elinde olan bir insansan sen işte o veryansın ettiğin semerci ustaya mahkumsun, mecbursun. tam bu noktada bazı kesimler bu ilkenin kalkmasını o kadar çok istiyor ki bir gitse her şeyin rayına oturacağını zannediyor. evet eğer biz "laiklik ilkesi" olmadan düzgün ve saygılı yaşamayı yürütecek kadar becerikliysek zaten böyle bir ilkeye gerek kalmaz. gerek kalmayacağı gibi tartışma konusu dahi olmaz. fakat başkasının yaşamına sırf bu kanun var diye karışamıyorsan "oğlum sen gönüllüsün semere." ayrıca böylesine bir ortadoğu çukurunda kusura bakma ama biz buna mecbururz, olmak zorunda. aksi halde olacakları hemen güneyimize bakarak görebiliriz. not: teşbihte hata olduysa affedin.