Başlık: zenci

feminist teorinin kalıplarına saldırmak için kendini paralayan genç yazarlarımızdan biri daha. düzen eleştirisi yaptığı sanrısını oluşturmak için, düzenin sürdürücülük misyonunu kadın kimliğine yükler ve bu kadın kimliğine psikotik bir nefretle yaklaşarak bütün kadınların fahişeliğe yatkın olduğu imasını oluşturur. onun metinlerindeki kadın, düşkün, paragöz, şeytani, ilgi budalası bir belirlenendir. özellikle feminist kadınlara karşı nefret yüklüdür, çünkü onun gözünde feminist kadınlar, haddini bilmeyen, erkek zaaflarını kullanan, daha da pragmatist varlıklardır. erkeklerin onları istemesinin ve her zaman nesne olarak kullanma talebinde olmasının kadınlar için bir avantaj olduğunu sanarken, cinsellik dışında bir kimlikle var olmaya çalışan kadınların, erkek egemen toplumda yaşadıkları güçlükleri anlamak işine gelmez. daha da beteri, onun kadın algısı, büyük kentlerin, zengin semtlerinin kadınlarının olanaklarının dışındaki bir kadın tarifini de kapsamaz. o kadınların tümünün, "fahişe gibi kendini kullandırarak yaşamayı" tercih ettiklerini düşünecek kadar dar bir çevreye sahiptir. gender konusunda bir araştırmanın, kadın kimliğinin yaşadığı eşitsizliğe dair çıkaracağı bir sosyolojik araştırmayı manipülasyon olarak görebilecek kadar algılamadan ve toplumsal bilinçten uzaktır. onun metinlerini okumak, bir burjuvanın işçi sınıfının niye işçi sınıfı olarak kalması gerektiğini anlatmasını okumak gibidir. burjuvaların gözünde işçi sınıfı nasıl hain, nankör, pragmatik bir varlıksa, burjuvanın algısında emekçiler nasıl "onların yaşadığı sıkıntıları yaşamayan", "patronluk yükünü çekmeyen", "bir ay yatıp patronun verdiği parayla beslenen" bir asalaksa, kadınlar zenci için, erkeklerin ele geçirmesini güçleştiren, erkeklere fazladan uğraş verdiren asalak varlıklardır. kanımca, zenci, sözlükteki en vasıfsız yazarlardan biridir. tabi saygımız sonsuz.