Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

oldukça fazla sebebi var benim için. -bu biyolojik istek bana pek uğramıyor. -her zaman çalışmaya devam etmek istiyorum. çalışan iki insanın çocuğu gerçekten onların çocuğu mudur? uykudan önce ayrılan kısa vakitler onun kişiliğini oluşturmaya yeter mi yoksa gündüz ilgilenen kişi mi bunda asıl etkili olandır? -hayatla mücadele ederken zorlanıyorum. anneler dişli olmalı bense hassasım. onunla birlikte tüm evrelerden tekrar geçmeye, zorbalığa uğramaya, hayal kırıklığı yaşamaya, kimliğini oluşturmak için vereceği savaşa hazır değilim. bu dünyanın insanından, nefretinden onu tam anlamıyla koruyabilmemiz mümkün değil. -birbirine aşık iki insanın aniden çok daha fazla sevdiği bi varlık ortaya çıkıyor. genelde partnerler bebekten sonra dengeyi sağlamakta zorlanıyor. kafa karıştırıcı. -minicik bir varlığa anne/baba seçmek, eş seçmekten çok daha ciddi ve zor. bu sorumluluğu almak istemem. -hasta veya engelli olabilir. bu korku ve ihtimalle her şeye dikkat etmek yıpratıcı. -iliskiler başlar ve biter. kendisinden çocuk sahibi olduğum kişiyle bir gün bir arada olmak istemediğimizi fark ettiğimizde o kişiden haber almak istemem. kolayca yok olmak isterim. oysa çocuğumuz olursa ömür boyunca kopmayan bir bağımız olur ve bu benim için oldukça korkutucu. -çalışmayı, çalışırken hiçbir şey düşünmemeyi çok seviyorum. orada yüzlerce çocukla uğraşırken aklımın evdeki çocuğumda kalmasını istemiyorum. -hayata, dans etmeye, gezmeye, sabahlamalara, arkadaşlıklara, aşka, var olmaya doyamadım. büyütmek gereken ilk bebek hala kendimim :') -bana sorsalardi hiç var olmamayı dilerdim. ya o da bunu isterse? kısaca sevgilimizle daima birbirimizin bebeği olabiliriz kanaatindeyim. ben böyle bi bebeğe okeyim yalnızca