Başlık: kulturlu-kadin-bulamamak

gayet normaldir çünkü kültürlü kadın, kültürsüz kadından çok çok daha az. anti-mizojini gardınızı bi indirin, öyle okumaya devam edin; meselenin cinsiyet nefretiyle alâkası yok. (bu uzun kafa ütüleme bölümüne tahammül edemeyecek olanlar entry'nin sonuna atlayabilirler) önce işin kurtulamadığımız bagaj kısmına eğilelim. &gt;&gt;&gt; primitif düzende algoritma nasıl işliyordu? erkek güzel olandır, dişi döllenmek için araçtır, erkek çekici yanlarını gösterip dişiyi ikna etmeye çalışır ve bir erkek birden fazla dişiyi dölleme çabasındadır mütemadiyen. üreme odaklı bu pazarlıkta dişinin erkekten beklediği şey; doğuştan getirilen eril artılar(güç, agresiflik, cesaret, bla bla), bu artıları kullanmak marifetiyle yavruları çiftleşecekleri yaşa kadar hayatta tutma yetisi. bunların gözlemlenebilirliği de dihidrotestosteronun kozmetik olarak yarattığı bazı sonuçlardan ibaret. büyük testis, kas oranı, çene ve kıkırdak formu, el ve ayak büyüklüğü, bla bla... kadının yaşamı idame sorumluluğu yok, kadın yalnızca döllenme aracı ve yavruların bakımından yana bir sorumluluğu var. - - - - - - zaman geçiyor, sosyal ihtiyaçlar işin içine giriyor, toplum inşa oluyor, toplumun güvenliği için tek eşlilik öneriliyor ya da eşlerin sayısından bağımsız olarak yavrulama sürecinden sonra da birlikte yaşama konsepti popülerleşiyor. tek işlevi yavrulamak ve yavruların yaşamsal ihtiyaçlarını karşılamak olan dişinin sosyal görevlere de ihtiyacı var. dişiyi ve yavruları çiftleşecekleri yaşa kadar korumanın aracı olan kılıç ya da parayı elinde bulunduran, gücü kazanmak için dışarıda ter döken erkeğin hedonist yanını doyurmak, erkeğin ev hizmetlerini görmek yani erkeğe saygın yoldan ya da saygın olmasa bile yasal sınırlarda kölelik yapmak. kadınlara zamanla atfedilmiş cariyelik, kölelik vb. kimlikler aynı haltın kuluçkasından çıkıyor zaten. kadına biçilen bütün bu tatsız ve insanlık onuruyla bağdaşmadığını düşündüğüm rollerin gerekçesi "aga hayatta kalma adına her boku erkek yapıyor, toplumda tanınan kimlik erkeğin kimliği; kadın da biraz yük taşısın, bu yük erkeğin yük taşımasını kolaylaştırmak bile olsa" fikri. günün sonunda gelinen nokta şu; "erkek, sen kadının sağlayıcısı ol ve bu aktif rolü yerine getirebilmek için sürekli kendine bir şeyler kat. savaşma becerisi, para kazanma becerisi, türlü çeşit sosyal meleke, düşman dünyayla başa çıkabilmek için dünyayı tanıma, kılıçtan başka güçlerin peydah olduğu dünyada türlü çeşit özelliğinle erkekler arasında saygınlık edinme..." "kadın, sen de erkeğin bu zor hayatı sürdürebilmesi için onun keyfine ve konforuna hizmet et. üreme artık senin asli değil yan görevin." - - - - - - - erkek o saydığım görevleri başarıyla yerine getirdiğinde kadını zaten istediği gibi elde edebiliyor ve köle gibi kullanabiliyor. kadının erkek seçim hakkı son derece sınırlı olmakla birlikte seçimindeki ilk kriter "bu adamla ne kadar keyifli yaşarım?" değil "bu adam benim sağlayıcılığımı ne kadar başarıyla yürütür?" sorusu üzerine bina ediliyor. yani bir kadını hayatta tutacak parası, kuvveti, savaşma becerisi, sosyal etiketi olan erkek kadını alıp bir ömür mutsuz etme hakkına sahip oluyor otomatik olarak. medeniyet tarihinde ne kadar geriye gidebiliriz bilmiyorum ama toplumsal cinsiyet pisliklerinin çukuruna şöyle bir 6 bin yıl kadar dalabiliyorum ben. bu 6 bin yıl boyunca sekse gönlünce ulaşmış erkek, bu 6 bin yıl boyunca kadını gönlünce yönetmiş erkek artık rolleri kafasında oturtuyor ve bu piyasa dinamiklerine göre yapıyor yatırımını. - - - - - - - - - sonra ne oluyor? sanayi devrimi! hooooppp; kadın artık üretime katılabiliyor ve erkeğin kasları yerine makinalar devralıyor kaba güç sembolünü. erkeğin kılıç sallama becerisi yerine namlular, bombalar, motorlu araçlar devralıyor savaşma yeteneği sembolünü; erkeğin ağır iş yaparak kazandığı para artık makina kullanarak kazanılabiliyor ve erkek providerlık gücünü de yitiriyor teknik olarak. eee..? kadına sahip olmak için yapman gerekenler belliydi, şimdi nasıl çözeceksin bu işi be paşam? ıhı burada erkeğin afallaması, yeni düzene adapte olamayıp kadını türlü çeşit kültürel atakla baskılamaya çalışması, iş dünyasındaki eski hakim pozisyonunu kullanarak kadının güçlü pozisyonlara sahip olmasını engellemeye çalışması gibi durumlar hikâyeye dahil oluyor. bunların hepsi toplumsal cinsiyet sorununun bir parçası, evet ama sorunu yaratan asıl şey kadının yeni kimliği. - - - - - - - (kafa ütülemeyi atlamak isteyenler buradan devam edebilir) bagajımızın kaynağını açıklığa kavuşturduğumuza göre bagajı açıp bugün üzerimize giyebileceğimiz nelerle saklı olduğunu keşfedelim haydi. &gt;&gt;&gt; evet, toplumun geneli kadından binlerce yıl boyunca hiçbir şeyi başarmayı beklemiyor ve bunun sebebi o güne kadar kadına doğa gereği yüklenmiş pasif misyon; döllen, yavrula, erkeğin sana sağlayıcılık yapma sürecini kolaylaştırmak için bacaklarını ayırıp öylece bekle. e erkeğin sana artık sağlayıcılık yapması senin açından bir zorunluluk değilse, çalışıp kendi hayatını idame ettirme şansın varsa toplum senden de başarmanı beklemeli..? pekiyi o toplumun büyük bölümü kimlerden mamül? pareto sabitine göre %80'lik verimsiz bölüm yani bi boka yaramayan kalabalıklar... bu insanlar yeniye adapte olma konusunda hiç istekli değiller, yeni yeni zahmetleri kabul etmiyorlar. eskiden başarmak zorunda olan ve başka başka şeyleri başardığında kadına zahmetsizce sahip olan erkek o düzene alışmış, eskiden hiçbir şeyi başarmak zorunda olmayan ve hayatını başarılı erkeğe yamanarak sürdürebilen kadın o düzene alışmış. bu düzenin dışına çıkmak isteyen, başarmak isteyen az sayıda kadını ayıplayan ve düzenin değişmesi korkusuyla bu kadınları engelleyen koca bir kadın popülasyonu mevcut. e diğer taraftan zaten iktidar kaybetme sancısıyla başa çıkmakta zorlanan yığınla erkek, kadının aktif rollere heves etmesinden son derece rahatsız. çoğunluğun dayatmasıyla, çoğunluğun baskısıyla, bugün aksi yöndeki seçenekler son derece makul ve bambaşka bir yaşam son derece mümkün olsa bile bir ayağı sanayi devriminin gerisinde, bir ayağı sanayi devriminin ilerisinde olan bir kültür inşa edildi kısa sürede. artık erkek para kazanmak, güçlü kuvvetli görünmek, sosyal etiket edinmek gibi sorumluluklarının yanında kadını da memnun etme görevini de sırtına yükledi. erekte kalmak, erken boşalmamak, iş yorgunluğuna ve stresine rağmen kadının sosyal ihtiyaçlarına yanıt vermek, seçilmesini sağlayan eril yönlerini anlık olarak baskılama becerisi edinmek, kadının güvenli ve konforlu yaşamını(bu sanayi devrimi öncesi hayatın yeterlilik standardıydı zaten, bunu bulan kadın öpüp başına koyuyordu) zaman zaman rutinden kurtaracak sürprizler ve heyecanlar yaratmak... pekiyi kadına yeni eklenen görevler..? toplumun kozmetik güzellik algısına sığmak! bunun dışında hâlâ doğasını sürdürerek kabul gören bir kadın profili var elimizde. bundan memnun olmayan az sayıda kadını da buna mecbur bırakmak için canını dişine takıp çalışan milyonlarca kadın... (bkz: hazır erkek nefreti/@hiroshima mon amour) (bkz: tek derdi seks olan türk erkeği/@hiroshima mon amour) (bkz: müge anlı ile tatlı sert/@hiroshima mon amour) kadını ikna edebilecek kadar akıllı olmak, kadını etkileyebilecek kadar zengin ve güçlü olmak, kadının modern ihtiyaçlarına yanıt verebilecek kadar yontulmuş olmak gibi meydan okumaların tamamı insanın entelektüel dünyasını büyüten uğraşlar. lan, şarabı seçmeyi bile erkekten bekliyorlar! neden? müşteri erkek, sen erkeğin misafirisin. garsonla konuşan da erkek keza! e agacığım, sosyal kimliğinin tarihin karanlıklarından beri kümülatif olarak edindiği kalınlığın yükünü bu devirde taşımaya devam edersen yine sen entelektüel olarak gelişen taraf olacaksın kaçınılmaz şekilde. toplumun geçmişi erkeği geliştirdiği gibi bugünü de kadının gelişmesindense erkeğin gelişkin pozisyonunu korumasından yana. bu gelişkinlik meydan okumasının da entelektüel gereklilikleri var tabii. kadın için meydan okuma ne? bedenini erkeğin ağzının suyunu akıtacak bir forma sokma uğraşı mı kadının entelektüel dünyasını büyütecek? üstelik erkeğin doğasının dışına çıkıp yaptıkları, başardıkları toplumun o çürümüş kesiminden negatif tepki görmüyor fakat kadın doğasının ötesini başarmaya kalktığında bütün toplum o kadının üzerine çullanıyor. erkek de dahil... "lan zaten bu kadar şeyi başarıp bir kadın elde etmişim, bir de o kadını memnun etme yükünü edinmişim; bu kadının dünyası ne kadar büyürse onu memnun etmek o kadar zor olacak" diye it gibi titriyor sığ erkek kalabalığının tamamı. doğa standartlarına göre akıllı olan erkek de böyle düşünmeli, bu yüzden korkmalı zaten. mesele minimum eforla hayatta kalma ve ihtiyaçları karşılama ise... doğa minimum efor sever, mâlum. küçük bir erkek azınlığı ise bedeninin, bilişsel kapasitesinin, duygusal derinliğinin hayvanın oğlu kadar büyük bir potansiyele sahip olduğunu biliyor ve ferrari'ye lpg takmak yerine o ferrari'yi zorlamak istiyor. yakıt masrafı, materyallerin erken yaşlanması ve bakıma ihtiyaç duyması, güvenlik riski... heh, ferrari'sini zorlayıp aklı başında, okuyan, kendi ayakları üzerinde duran, kimliği olan ve o kimliğin gereği olarak bazı elzem ihtiyaçlar geliştiren, daha fazlasını isteyen ve bu sırada hem kendisini hem partnerini ilerletebilen kadınlara ilgi duyan erkek sayısı öyle az ki; toplumu değiştirmeye bu erkeklerin gücü yetmiyor, akıntıya karşı yüzen erkeğin verdiği o güçsüz imaj da erkeğin muhtemel partner havuzunu küçültüyor. yani erkeklerin %80'inin mevcuttan fazlasına talebi ve beklentisi olmadığı için kadınların ezici çoğunluğu ottan hallice sürdürüyor yaşamını fakat kadınların %80'i de o %20'lik erkek dilimini baş ağrısı olarak görüp örümcek kafalı erkeklere kültürel destek attığı için erkek talebi yükselemiyor, kültürün altında eziliyor. orta doğu toplumlarının değişimi başlayacaksa kadından başlayacak, buna eminim.