Başlık: turban

öncelikle şunu ifade etmeliyim ki "türban" kelimesi tam bir uydurmadır. insanların başlarını örttükleri örtüye zoraki yamanmaya çalışılan bir isimdir. ama çok da önemli değildir. çünkü başı örten örtüye siz tülbent de deseniz, başörtüsü de deseniz, türban da deseniz ondan başı örten örtü anlamı çıkar, çıkmalıdır. bu örtünün kullanılması ve şekli tamamen şahsi bir tercih ve hürriyet meselesidir. bir insan baş örtülü olmayı veya olmamayı tercih edebilir. aynen bir dîne mensup olmayı veya olmamayı seçebildiği gibi. allah'a inanmayı veya inanmamayı seçebildiği gibi. bu onun tercihidir ve gerçek bir demokraside herkes diğerlerinin tercihine saygı göstermek zorundadır. elbette başörtülü olmayı tercih eden insan da en az başörtülü olmamayı tercih eden kadar bu ülkenin vatandaşıdır. en az onlar kadar bu dünyada yaşayan bir insandır. o hâlde nasıl başını örtmemeyi tercih edenler kendi tercih ettikleri şekilde kamuya (yani güyâ herkese!) ait okullarda, kurumlarda bulunabiliyorlarsa başını örterek yaşamayı tercih edenlerin de aynı haklardan tercih ettikleri şekilde faydalanabilmeleri gerekir. bu onların en tabii hakları değil de nedir? o hâlde yapılanlar devletin inançlara karşı tarafsız davranmasını gerekli kılan, vatandaşlara dînî inançlarından dolayı farklı uygulamalarda bulunulamayacağını söyleyen lâiklik ilkesine aykırı değil midir? lâikliğin yalnızca kendi kabûl ettiği şekilde anlaşılmasını zorunlu görüp, yapılan zulme esâsında hürriyetleri perçinlemesi beklenen bu ilkeyi mâzeret gösteren insanlarımıza soruyorum; lâiklik bir önceki cümlede ifade ettiğim şeyleri savunur ve gerektirir mi, yoksa gerektirmez mi? başörtüsüne karşı çıkanların buldukları mazeretler tavukları güldürecek derecede komik, aklı başında bir insanın sakatlıklarını kolaylıkla görebileceği derecede zayıf temellere dayalı. maalesef kamuya ait alanlarda dînle alâkalı olan herhangi bir şeyin bulunmamasını isteyen insanlarımız, bunları dine dayalı bir rejim kurulması yolunda atılan bir adım olarak görmekte ve bu vehimlerinin insanların en tabii haklarının kısıtlanmasını haklı göstereceğine inanmakta. bu insanlar her fırsatta "amanın iran'a benziyoruz, amanın arabistan’a döndük" derler de ne iran’ı ne şia'yı, ne arabistan’ı ne de vehhabiliği bilirler. islâm'ın şartları anlamına gelen "şeriat"tan da bîhaberdirler ve sanki islâm "heyt bre herkesi çarşaflara sokun, namaz kılmayanı öldürün" diyormuş gibi "kahrolsun şeriat" diye bağırmaktan çekinmezler. kendilerini devam eden bir savaşın neferleri, mücadelenin bir tarafı, hak arayan insanların taleplerini "taviz", alacakları hürriyetlerin her birini de kaybedilecek mevzîler olarak görmektedirler. bu bilgisizlik ve empati yoksunluğu üzerine binâ edilmiş ve gerçekten çok acı bir manzara doğrusu. böyle gerçekleşmesi muhâl vehimlere dayanarak kendinden olanı ezmeyi mazur görebilen insan gerçekten fanatikleşmiş demektir ve din konusunda aşırıya giden radikal müslümanlardan çok çok daha tehlikeli ve sayıca da çok daha fazladır. "onlar kötü niyetli, benim hayat şeklime müdahale edecek, benim hürriyetlerimi kısıtlayacaklar", daha özelde "benim giyim kuşamıma müdahale edecekler" diyerek niyet okuma ve potansiyel suçlu olarak görme yanlışlıklarını sergileyerek, hiç bir ilmî temele dayanmayan önyargılar ve vehimlerle gerçekleşmesinden korktuğu şeyi başkasının (kendisi gibi olmayanın, kendi tercih ettiklerini tercih etmeyenin, ama en az kendisi kadar bu ülkenin vatandaşı olanın) yaşamasını kabûl edebilmektedir. işte buna elitistlik denir, diktatörlük denir. bu durumdaki yaman çelişkiyi, büyük tutarsızlığı göremeyenlere de şaşırmamak elde değil doğrusu. başörtüsünün üniversitelerde olmaması gerektiğini savunan insanlarımız bu fikirlerine çok farklı ve yine komik başka mazeretler de üretebilmektedirler. meselâ "siz yanlış biliyorsunuz. bu aslında dinin emri değil" diyenler var. peki benim güzel efendim, biz sana "bu dinin emri midir?" diye sorduk mu? sen önce insanlar tercih ettikleri şekilde, inandıkları şekilde bu hizmetlerden faydalansın mı faydalanmasın mı, bunun cevâbını versene. insanların inançlarını mı değiştireceksin? bunu söylerken başını örten insanların "uyanıp", "anaa, dinde yokmuş gördün mü?" deyip başlarını hemencecik açıvereceklerini ve meselenin de çözülmüş olacağını mı düşünüyorsun yoksa? sen "yok" diyorsan istediğini uygula. bu senin yorumun ve tercihin. ama "var" kabûl edip uygulamayı tercih edenlerin uygulama hürriyetlerine karışamazsın. kendi yorumunu insanlara dikte edemezsin. bir de bu işin farziyetiyle ilgili fetva verecek, fikir bildirecek insanların bu işi bilen insanların kanaatlerini dinlesek ne iyi olur. dayatmacılara bakarsak bizim dini öğrenmek için de bunlara danışmamız lâzım. ne yazık! bazıları da "bunlar başlarını baskıyla örtüyor" diyor. peki güzel kardeşim diyelim ki baskı var, baskıyı ortadan kaldırmanın yolu bu işi yasaklamak mı? bu nasıl bir çözüm anlayışı? sanki yasak olunca baskıyı yapan "tamam kızım, ben en iyisi baskı yapmayayım sen de başını aç" diyecek. insanların zorla uçlara itildiklerini ve devletle karşı karşıya getirildiklerini görmüyor bu "hüküm sahipleri" sanırım. bunu söylerken hiç kimsenin kendi iradesiyle bunu yapamayacağını düşünüyor olmalılar. tabii öyle düşünürler. çünkü başını örtmeyi, veya dekolte giyinememeyi bir hürriyet kısıtlaması olarak görüyor ve bir kadının bunu kendi rızâsı ile kabûl edebileceğine akıl erdiremiyor ve ihtimâl vermiyorlar. ancak fena hâlde yanılıyorlar. çünkü bu insanlar allah'ın emrini tatbik ederek huzur buluyor ve kendilerini kısıtlanmış görmüyorlar. zira başını veya göbeğini açmayı dinen yanlış buluyorlar ve başını, göbeğini açmama hürriyetini kullanmayı tercih ediyorlar. bunu yaparken kendilerine kabûllerini zorla dayatan insanların düşündüğü gibi "açık" olmayı bir ihtiyaç olarak görmüyorlar ve tercihlerinden dolayı bir üzülme sıkılma duymuyorlar, kendilerini kısıtlanmış hissetmiyorlar. allah'ın emrine uymakla hürriyetlerin en güzelini yaşıyorlar. şimdi baskı olayına farklı bir pencereden bakalım. insanların kızlarının kapanmasını baskıyla yaptırdıklarını ve bunun bu hürriyetin kısıtlanması için geçerli bir mazeret olabileceğini düşünen insanlarımızla, katı lâikçi bir zatın genç kızının örtünmeye karar verdiğini, namaz kılmak istediğini düşünelim. meselâ bekir coşkun olsun örnek şahsımız. sizce bu insan nasıl bir tavır alır? ona hiç "baskı" yapmadan tercihine saygı mı gösterir? ne der, ne yapar acaba? efendim ailesinin "bizim kızımız 'çağdaş' olacak" deyip kızının kapanmasına, onu bırakın kur'an öğrenmesine şiddetle karşı çıkan aileler, babasının tepkisinden korkup gizlice namaz kılan insanlar biliyorum. siz de biliyor musunuz? şunu kabûl etmeliyiz ki aile içi baskı ayrı bir hadisedir ve uçlarda yaşayan fanatik insanlar her zaman aile içinde de diktatör tavırlı olurlar. bu insanları "düzeltmek", insanların tercih ettiği gibi yaşayabilme hürriyetini kısıtlayarak olmaz. bazıları da çıkmış "bizim ebemizin, annemizin büyükannesinin başındaki örtü bu değildi" diyor. bunlara ben de şöyle diyorum: eee? yani herkes sizin ebeniz gibi mi giyinecek başını örtecek? siz ebeniz dedeniz gibi mi giyiniyorsunuz? hangimiz öyle giyiniyoruz? insanların tercihlerine saygı duymadığınızı açıkça söyleyin de kıvranmaktan kurtulun. sanki ebeleri üniversiteyi kazanıp gelse okulun kapısından içeri alacaklar! kıyafet tercihleri zaman içerisinde değişir. "bu etek yüz yıl önceki, ebelerimizin giyindiği eteğe benzemiyor. o zaman bu etek değil" cümlesi sizce de saçma değil mi? belki de bundan yetmiş yıl sonra insanlar metalik kıyafetler giyinmeye başlayacaklar ve inanan hanımlar başlarını metalik bir başlık ile, diyelim ki bir "kask" ile örtecekler. o zamanda bu saçma fikirleri ortaya atanlar bu kıyafetler yetmiş yıl önce yoktu mu diyecekler? bize "güzel köylü kızlarımız"ın, "ninelerimiz"in "yaşmak"larını gösterenlere soralım; kendileri diyelim ki büyük bir şehrimizde üniversite öğrencisi olsalar ve başlarını örtmek isteseler o kıyafetlerle okula gitmeyi tercih ederler mi? gitseler o kıyafetlerle içeri alınırlar mı acaba? diyelim ki dış işleri’nde, merkez bankası’nda bürokrat olsalar o kıyafetlerle işe giderler mi? gitseler "tamam. bu siyasi simge değil. ninelerimizin başörtüsü, güzel köylü kızlarımızın yaşmağı" denilip içeri alınırlar mı? velhasıl kıyafet tercihleri zamana ve mekâna göre değişmez mi? gelelim okullarda çıkarılan kargaşaya. şimdi "dediğim dedik, çaldığım düdük"çü, "bu ülkede bizim istemediğimiz bir şey olmaz"cı, "isterlerse %99 oy alsınlar"cı diktatör, despot, elitist zihniyet önce tehdit eder: "bak şunları şunları yaparsan döverim!" der, sonra birileri en tabii hakkı olan o şeyi yapınca da tokadı patlatıp, avazı çıktığı kadar bağırıp, ortalığı velveleye verip "bakın gördünüz mü attım işte tokadı. sizin yüzünüzden oldu" der. bizim "yüzümüzden" ise sizin "elinizden" olmadı mı? allah aşkına siz hukuka, insanların tercihlerine saygılı olup bu fanatiklikten vazgeçseniz, insanları dürtüklemeseniz kargaşa mı olur? kaosu çıkaranların, yaygara koparanların, kendisi gibi olmayana saygı göstermeyenlerin kimler olduğunu görüyoruz. bu azgın zümrenin uzlaşmadan "toplumsal mutabakat"tan ne anladıklarını da biliyoruz. kendi fikirlerini adeta bir diktatör edasıyla mutlak doğru kabul eden, kendileri, tercih ettikleri gibi kamuya ait okullarda, kurumlarda bulunabilirken kendisi gibi olmayanların tercih ettikleri şekilde kamu alanlarında bulunmalarını engellemeye çalışan bu insanların bir de kalkıp demokrasiden bahsetmeleri komik oluyor. en az hürriyetlerinin kısıtlanmasını isteyen ve bu hareketleriyle çelişkili bir taassup örneği sergileyen bu insanlar kadar bu ülkenin insanı, vatandaşı olan kızlarımıza bu ezilmeyi, horlanmayı, ikinci, üçüncü sınıf insan muamelesini reva görenler için "diğerleri" aşağıdır. onların tercihlerinin kıymeti de yoktur. önemli olan kendilerinin istedikleri gibi yaşayabilme hürriyetidir. kendilerini "lâiklik bekçisi" îlân eden bu zevatın yaptıkları lâikliğe de en büyük zarardır. lâiklik dinin devlet işleri üzerindeki tesirinin kaldırılması olarak anlaşılması gerekirken bu insanlar tarafından devlet kurumlarının dinden arındırılması olarak sunulmaktadır. devlet kurumlarında okuyan, çalışan insanlar bu ülkenin vatandaşlarıdır ve daha önce de ifade ettiğim gibi nasıl açık olanın açık olma hürriyeti varsa kapalı olanın da kapalı olma hürriyeti olmalıdır. zira devlet lâiklik dolayısıyla bu iki vatandaşa da herhangi bir müdahalede bulunma hakkına ve herhangi birisine inancından veya inançsızlığından dolayı ayrı muamele etme yetkisine ve hakkına sahip değildir. yani nasıl birisine zorla başını "kapat" diyemiyorsa diğerine de "aç" diyemez. inancını hayatına yansıtmak isteyen insana "inandığın şekilde şuraya buraya giremezsin, kamu hizmetlerinden şunları şunları alamazsın, şunları şunları da veremezsin" denilmesi çok yanlıştır. insanlar işe, okula gelirken inançlarını evde bırakıp gelecek değiller. lâiklik din ile devlet işlerini ayırır; din ile dünya işlerini değil. zira din zaten dünya içindir. allah insana "ey kulum; eğer çalışıyorsan bunları yapmasan da olur, namazı kılmasan da olur" vs. demez. insanın inandığı şekilde, vatandaşı olduğu ülkede herhangi bir vatandaşın faydalandığı her imkândan faydalanma hakkına sahip olmasından daha tabii bir şey olabilir mi? herkes inandığı gibi, istediği gibi yaşayabilsin diyen insanları, hâlâ "tutun şunları, giydirin çarşafları, cübbeleri!" diyebilecek kadar islâm anlayışının dışında görmek isteyen niyet okuyucularımızın bu tavrını anlamak çok zor. böyle zorlamayı hangi aklı başında insan ister. hepimizin ailesinde kapalısı açığı, inançlısı inançsızı yok mu? diyelim ki benim halam, teyzem, kardeşim açık giyinmeyi tercih ediyor, başını örtmüyor, belki amcam allah'a inanmıyor. allah aşkına kim ister hele de devlet eliyle bunların tercihlerini yaşamalarının engellenmesini? böyle bir durumda kendi sevdiği insanlara zulmedilmesini kim ister? aklı başında bir müslüman (ki bütün samimiyetimle inanıyorum ki kendini inançlı, dindar olarak tanımlayan insanlarımızın çok çok büyük bir kısmı, en az %95'i radikâlliklerden uzak, ölçülü insanlardır) böyle bir şeyi ister mi? islâm allah'a inanmayan insanların dahi zorla dindarmış gibi görünmelerini mi ister? hiç böyle bir saçmalık olabilir mi? bu şekilde zorla bir insan "mü'min" değil olsa olsa "münafık" olur. bu mudur islâm'ın isteği? gerçekten şu uğraştığımız can sıkıcı şeylerden bıktık. artık bunları aşalım. hürriyetlerden korkmayalım. bırakın insanlar okusun. hem "özgürlük"ten taraf olduğunu iddia edip, baskı ile insanların evlerine kapatılmalarından dem vurup hem de eleştirdiğimiz şeyi, olmaması gerektiğini söylediğimiz şeyi kendi elleriyle tatbik eden ve savunan insan olmayalım. artık normal bir ülkede yaşayalım. çok şey mi istiyoruz?