Başlık: kezban

harem 07.30, 39 numaralı koltuğun yolcusuydu. kendince süslenmiş, sabahın o saatine rağmen makyajını yapmaya üşenmemişti. heyecanla otobüsün kalkmasını beklerken bir taraftan da önündeki ekranı çözmeye çalışıyordu. arkadaşının yardımıyla kavraması kolay oldu ve hızlıca istedigi klasöre ulaştı. müzik/ yerli pop / demet akalın / olacak olacak açıldı ve yüzünde, eşine az rastlanır bir gülümseme belirdi. ta ki; arkadaşı dönüp "istanbul yolcusu kalmasın yazsana" diyene kadar.. bu cümlenin onda yarattığı bütün duygu karmaşası suratında görebiliyordu. sevinmişti çünkü etrafa duyurmayı unuttuğu bir detayı arkadaşı ona hatırlatmıştı, kızgındı çünkü bu kadar önemli bir detay atlanmamalıydı. yanından bebekli bir çekirdek aile geçerken güncellemesini paylaştı, yola çıkmaya hazır bir şekilde otobüsün kalkmasını bekliyordu. arka koltuktaki uyumaya kararlı kadın, muavinle konuşurken dikkatini çekti, bu dikkat belki onun için birkaç saniye bile değildi. yani arka koltuktakinin dikkat ettiklerinin belki 1/1.000.000'i kadar.. arka koltuktaki kadın tam "her şey bitti, huzurla uyuyabilirim" diye düşünüp uzandığındaysa o korkunç oyuncak sesi duyulmaya başlamıştı "aaaar yuuu wanna pileey e geym? piley e geym?" onun umurunda değildi, nasılsa müzik sesini açarak kurtulabilirdi, ama arkadaki kadın için öyle değildi. hüzünlendi, buruldu, belki gözünden bir damla yaş akıtmak istedi ama başaramadı. "ulan keşke burak'la gitseydim' dedi içinden ve o dakikadan sonra, başka bir alternatifi olmadığı için mecburen yola devam etti..