Başlık: kopek

özellikle doğumlarını izledikçe çok daha fazla seviyorum onları, kimisi parmağım kadar doğuyor, kapalı gözleri, minicik kulakları pembe burunları, patileri... gözleri çipil çipil bir annenin karnından sırayla çıkıyorlar, daha gözleri kapalıyken annelerini bulup sokuluyorlar. sonra günler geçiyor, haftalar geçiyor, yumuşacık tüyleri çıkıyor, kardeşleriyle birbirlerine sokulup uyuyorlar, top top popişleri oluyor, daha doğru düzgün yürüyemiyorlar bile, pıtı pıtı, yuvarlanıveriyorlar az sarsılmada... büyüdükçe canlanıyorlar, suratlarında gülümseme, sevilmek istiyorlar, her gördükleri şeyle oynuyorlar, annelerini ve birbirlerini daha çıkmamış dişleriyle kemiriyorlar... o kadar güzeller ki... biraz daha büyüdüklerinde sözünü dinlemeye, seninle bağlarını geliştirmeye başlıyorlar, yemek verdiğinde mutlu oluyorlar, seni gördüklerinde mutlu oluyorlar. tortop olup uyuyorlar, hopluyorlar, zıplıyorlar... o kadar güzeller ki... o çipil gözlü anneleri, minicik yavruları... insan hayatta başka neyin mutluluğuna ihtiyaç duyar ki. sözünü dinleyen, sana sokulan sıcacık bir köpüşün olsun yeter. hepsi pamuk pamuk. koynuna sokulup varlığının huzuruyla uyurlar, seni de o rahatlıkla uyuturlar. herhalde daha parmak kadar doğmuş hallerinden itibaren seninle olsalar, sen doğurmuşsun gibi olur, senin yavrunmuş gibi... o bebecikler birbirilerinin üzerine atlaya atlaya meme emmeye çalışırken sen buna şahit olsan, sanki seni emiyor gibi olur galiba. youtube da bu süreçleri çeken insanlar var, ben bir iki tanesini buldum, doğum anlarından itiraberen 2-3 aylık olana kadar düzenli çekimler yapmışlar, onları izlerken bile heyecanlanıyor insan. o doğuyor parmak kadar, pembe burnu, açılmamış gözleriyle, welcome to the world diyorlar ben ağlıyorum. annesinin memesini emiyor, cok cok cok... sen hayat buluyorsun. onlar mutlu olduğunda, onların mutlu olması için bir şey yaptığında, yaşamak daha anlamlı oluyor bir insan için. seni bir kere bile incitmemiş bu güzel hayvana, şakasına gerizekalı desen, düşünüp düşünüp acı çekersin, neden öyle dedim diye. o kadar masumlar ki... o kadar masumlar ki gülerek söylediğin bir kötü söz bile içinde yara oluverir... banyo yapmaları, taranmaları, karınlarını doyurmaları... sana mı terapi onlara mı iyilik... dünyanın en güzel varlıkları, en sıcak en dost varlıkları. gözün görmese özlersin.