Başlık: avukat

bazılarının yazdığı dilekçeyi okurken oğuzman okuyormuş gibi hissediyorum. o derece özenli, altı sağlam ve en ufak bir boşluk bırakmayacak kadar detaylı. ve böyle meslektaşlara denk gelince tatlı bir heyacan duyuyorum: "evet işte şimdi güzel bir dava olacak." aynı zamanda mesleğe inancı tazeliyor ve altına küçük bir temenni de ekleniyor: "umarım yazılanları hakim de anlar…" ve fakat yine bazı avukatlar var ki ne insani nezaketten ne de mesleki incelikten haberdar. bu ara başımda bir tane var. iyi bir pozisyonda saltanatını sürüyor ama bu kadar seviyesiz, çiğ, anlama kabiliyetinden yoksun, işi kişisel kavgaya çeviren, saygısız bir karakter olamaz. oysa nezaket, bu mesleğe çok yakışıyor ve bu kadar karşı karşıya gelinen bir işte en büyük meslek kuralı haline geliyor.