Başlık: ateist

bütün sınıflandırılmalara karşıyım. birilerinin sınırlarını çizdiği, şartlarını belirlediği bir olgunun içinde var olmak sıkar beni. hele de bir şeyin olmadığına inanıyor olmak ve bunu savunmak oldukça manasız. yani var olmayan bir tanrı'nın "yok oluş felsefesini" savunmak ve bunun için kendine ateist demek benim içine girebileceğim bir sınır değil. olmadığına inandığınız bir şeyin yokluğunu kanıtlamak için uğraşmak manasız. var olduğuna inandığınızın ise varlığını ispatlamak için ve diğeri de inansın diye cihad açmak, inanmayan olduğunda da top yekün üstüne yürümek, inandığını savunmak adına çok acizce bir davranış. ateist olduğu var sayılanlar zekalarıyla inananları alt etmeye çalılırken, inandığını var sayanlar büyük bir korkuyla inanmayanları yok etmek adına kitlesel savaş veriyorlar. ben bu savaşın neresindeyim? sorgulayamadığım hiç bir olguyu sırf korktuğum için var sayamam. tanrı ben onu sorgulayabildiğim sürece vardır. aksi insan olmaya yakışmaz.