Başlık: eskisehir

bir arkadaş toplantısı sırasında -"hiç gitmedim ben" dedikten hemen sonra eskişehirli bir arkadaşım -"saçmalama ne demek hiç gitmedim !!hafta sonu plan yapma birlikte gidiyoruz" dedi. -"saçmalama kızım hafta sonumu saatlerce araba kullanarak geçirmek istemiyorum" itirazıma -"arabayla değil trenle gideceğiz" .. diye cevap verdi... sabah bir heyecan arayıp biletleri almak için tc kimlik numaramı isteyince çoktan unutmuş olduğum konu, hayatımda hiç trene de binmemiş olmam nedeniyle değişik bir deneyim olacağını düşünerek cazip geldi ve biraz da artık söz vermiş bulunduğum için -"iyi hadi bakalım" dedim. öyle müze, tarihi yerler, şehrin önemini vurgulayan yeraltı zenginlikleri, yerel yönetim gibi konulara hiç girmeden cumadan cumartesi akşamına uzanan ve doğal olarak eğlence içerikli deneyimlerimi paylaşmak istiyorum sadece; tren deneyimimi atlıyorum eskişehir'e çok konforlu bir şekilde ışınlandık adeta.. sevgili yüksek hızlı tren yöneticileri; aynı performansı izmir için de bekliyoruz lütfen.. öncelikle her yere yürüme mesafesinde olması (yürümeyi sevenler için elbette) ve karasal iklimin nem savar özelliği sayesinde, eve yürüyerek gittik biraz dinlenip akşam sekiz gibi dışarı çıktık. bu kadar övülmesine rağmen sıfır beklentiyle gittiğim bir şehirden bu kadar etkilenebileceğimi hiç beklemiyordum.. ışıl ışıl, canlı, enerji ve gençlik dolu sokaklarda şaşkın şaşkın yürürken rehberim de yerli olunca her bir adımımız planlı bir şekilde atıldı. evden çıkıp adalar bölgesinde yürüyüş yaparken, ilk dikkatimi çeken şey, meydanlarda sokak hayvanları için kurulmuş alanlar ve her esnafın dükkanının önünde masum masum yatan şüşman ( double şişmanlık içeren) köpüşler, bir diğer dikkatimi çeken şey de şehrin her yerinde görülebilecek heykeller oldu ve öğrendim ki bu güzel çalışmaların mimarı, akademi başkanlığı ile anadolu üniversitesi kurucu rektörlüğü sırasında çeşitli eğitim, araştırma ve yayın kurumlarının kuruluşunu da sağlayan, anadolu üniversitesi’ni, bünyesinden 5 yeni üniversite daha çıkacak kadar büyüten gerçek bir sanat aşığı olan belediye başkanı yılmaz büyükerşen 'miş. benim favorim, insanların çekirdek çitleyip kabuklarını etrafa atmalarına tepki olarak porsuk çayı kıyısına kendisi tarafından yaptırılmış, "karikatürize edilmiş bu heykeli koyarak çevre temizliğine mizahi bir açıdan dikkat çekmek istedik" dediği çekirdek çitleyen eşek heykeli oldu. barlar sokağı gerçekten çok canlı ve kalabalıktı ama bir o kadar da gürültülü olduğu ve ben eğer ortamda sohbet de olacaksa birbirimizin kulaklarının ırzına geçmeden, ağzımızın içine girmeden duyabileceğimiz mekanlar sevdiğim için tercihimi cumhuriyet meyhanesi 'nden yana kullandım ve bu işletme için gerek mezeleri, gerek personeli, gerek çalışanları, gerek kız kıza rahatça eğlenme rahatlığı, gerekse fiyat politikası açısından mükemmel bir işletme diyebilirim. bu ayarda bir de mayday meyhanesi varmış ama onu da bir dahaki sefere deneyimlerim artık zira görünen o ki, bu gidişle daha çok arşınlarım ben bu sokakları. meyhaneden çıkıp biraz da "sadece bir gecemiz var mümkün olduğunca az oturup çok yer görelim" mantığıyla, -"hadi cilayı başka yerde yapalım" diye düşünüp bu sefer de social casual bar 'a gittik. burası yine gençler tarafından çokça rağbet gören ve genel olarak -" beğenmezseniz söyleyin değiştirelim" öz güvenine sahip imza kokteyller hazırlayan, sanırım lokasyonu gereği otururken biraz üşüten, cemil ipekçi bıyıklı bir dj eşliğinde müzik sunumu yapan çok güzel bir mekan ve tabii ki buranın da fiyat politikası insanı hayrete düşürecek derecede düşük. biz dört tane kokteyl içtik hesap sadece benim önce 3600 tl olarak algıladığım 360 tl geldi. -"yanlışlık mı var?" diye sorunca da -"burası öğrenci kenti daha pahalı yapamayız" dediler. uzun zamandır duyduğum en güzel cümle diyebilirim ben buna.. bu mekanı da hızlıca tüketerek bu sefer de rotayı canlı müzik dinleyebileceğimiz bir mekan olan replik pub 'a çevirdik. burası gittiklerimiz içinde en beğendiğim mekan oldu diyebilirim. içkinizi alıp hem müzik dinlerken hem de bulduğunuz herhangi boş bir alana merdiven olur, çimenler olur banklar olur oturup çevredeki kalabalıkla kırk yıllık arkadaşmış gibi hiç tacize uğramadan sohbet ederek çok güzel vakit geçirebilirsiniz. tek üzücü yanı saat 2.00'da -"haydiiiiğğğğğ gidin artık evinize kapatıyoruz eviniz yok mu sizin!!!" minvalinde bir uyarı ile ışıkları da kapatıp bizi resmen sevimli sevimli kovmaları oldu. buradan da çıkınca günün ve bütün şehri yürüyerek gezmiş olmanın vermiş olduğu yorgunlukla artık eve gitmeye karar verdik tam taksiye bindik gidiyoruz -"kokoreç yemeden şurdan şuraya gitmem!!" coşkusuyla bağıran arkadaşıma ben de sanki bunu bekliyormuşum gibi saçma bir aynı coşkuyla karşılık verince kendimizi bozöyüklü orkun usta kokoreç 'te bulduk. ben genelde çok keyifli olduğum zamanlarda yediğim, içtiğim şeylerden ekstra keyif aldığım için objektif miyim bilemiyorum ama yediğim en lezzetli kokoreç buydu diyebilirim. artık eve gittiğimizde havada hiç nem ve sıcaklık olmadığı için uzun zamandır ilk defa kafam yastıkla buluşmadan uyudum desem yeridir. sabah olduğunda en az bizim kadar deli olan arkadaşımın annesinin son ses açtığı bohemian rhapsody eşliğinde uyanıp şahane bir kahvaltı yaptık. gündüz eylemlerine hiç girmiyorum., çi börek, bol soğuk içecekler, bol bol alış veriş, tabii ki gıybet, trene binip geri dönüş, trenden inince yüzüne çarpan taze istanbul sıcağı, pazartesi kaosuna üzülüş ve kapanış.. seni çok sevdim eskişehir..