Başlık: kadin-olmak

tercih şansımızın olmadığı-olamayacağı bir biçimde (gerçi sanırım artık teknolojiyle cinsiyet de belirlenebiliyor), kadın ya da erkek olarak doğup süregelen kalıplar, kurallar, biçimlerin içine düşüyor ve bu şekilde büyüyoruz. "kadın olarak doğulmaz, kadın olunur" demiş simone de beauvoir. burdan da anlıyoruz ki, kadın olmak bir süreç işi, bir bilinçlenme ve farkında olma durumu. farkında olunan şeyi bilinciyle yaşamak... belki de klişeleri tek tek yaşayıp, bazen burun kıvrılan "hayatın basit denklemleri" nin ne kadar da geçerli olduğunu idrak etmek. kadın olmanın tecrübelerini/süreçlerini hem hayattan, hem kadın-olmuş lardan (anne vs) hem de erkek’ten öğrenmek. dolayısıyla, kadın olmak, doğuştan bir vajinaya sahip olmak, adet görmekle ya da kızlık zarının delinmesiyle olup bitecek kadar basit birşey değil. yaşamı boyunca asla bir erkekle karşı karşıya gelmeyen, vajina sahibi bir insanın (kadın diyemiyorum şu noktada kendisine) düşünelim. diyelim ki bir ormanda hayvanlar tarafından büyütülüyor ve doğa kuralları gereği regl oluyor ama asla bir erkekle karşılaşmıyor. bu şekilde vahşi bir ortamda yaşayıp gidiyor. bu canlıya ne kadar kadın diyebiliriz? gerçekten "kadın" olduğunu düşündüğümüz diğerleriyle karşılaştırdığımızda, ortaya çıkan fark şaşırtıcı mıdır? mesela, blue lagoon filminde, brooke shields adada yalnız kalsaydı aynı durum geçerli olurdu. o halde, bacak arasında bir vajina taşıyor olmak bir cinsiyetse, o cinsiyete ait olmak onu sürdürmek ve yaşatmak "kadın olmak"la ilgilidir diyebiliriz sanırım. yani sahip olunan vajinaya ve göğüslere bakıp "evet ben bir kadınım" demenin ötesinde, o ruhu taşıyor olmakla ilgili bişey bu. kadın olmak, erkek olmamak demekse, olunmayan şeyin tanımının yapılması ve algılanmasını gerektirir. kişinin olmadığı şeyi bilmesi için, olmadığını bildiği şeyle (erkek) empati, kurması gerekir ki kendini tanımlayabilsin. görüldüğü gibi kadın olmak için bir şekilde erkek denilen organizamaya ihtiyaç var aslında. kadın olmak, doğurgan olmaktır. doğurganlık, yaratıcı sürecinde en büyük katkıyı sağlamaktır ve fiziksel bir istikrarlılıktır. bu durum kadın ruhunu taşıyor olmanın ve kadın olmanın en üst noktası diyebiliriz. çünkü erkekle ayrılan en keskin çizgi işte tam da burasıdır. hatta kadın ruhunu taşıyan erkeklerde bile ulaşılamayacak bir noktadır bu. belki de herşey (vajina, kadın ruhu, regl olmak, cinsellik, kaçmak-kovalamak, kapris, hede hödö) bu zirveye hizmet ediyor aslında ya da tam tersi herşeyin sebebi bu zirve. bilemiyorum. zaten freud’u da hiç tanımadım. klişeleri yaşarken yıpranan "bütün kızlar toplandık, sorduk neden yıprandık?" diyor nil, toplandık şarkısında. yanilgi ile yine toplaştığımız bir vakit konunun dibine vurduk ama neticede bişey anlamadığımızı gördük. kendimizce notlar alıp bi haltlar anlatmaya çalıştık belki de...(biz kimiz neyiz, naapıyoruz?) şimdi bütün bunlardan sonra, zayıf eklemlilerin basit denklemlerini görüp "aman hayat bana ilişmesin, kimse beni ellemesin" diyen vajina sahibi organizmaları, akıl fikir edinmek üzere simone de beauvoir’un "cosmopolitan öğretileri" ve "10 adımda bilinçlenme" adını taşıyan ilk dersine girmek için android odasına bekliyorum. hiç cosmpolitan okumuş kadınla, okumamış kadın bir olur mu?