Başlık: recep-tayyip-erdogan

''ey dostum,seni büyük adamların gürültüsünden sersemlemiş ve küçüklerin tehdidiyle rahatsızlanmış görüyorum.dostum yalnızlığa kaç!orman ve kaya sana eşik eder;çünkü onlar ağırbaşlıdır,susmayı bilirler.çok sevdiğin geniş dallı ağaca benze sen yine de;çünkü o deniz kenarında susan ve dinleyen bir tavırla durmaktadır. yalnızlığın bittiği yerde panayır başlar ve panayırın başladığı yerde ise büyük artistlerin gürültüsü ve zehirli sineklerin sesi başlar.dünyada en iyi şeyler bile kendilerini sergileyecek kimse bulamazlarsa bir şeye yaramaz.halk ise bu göstericilere büyük adam der;çünkü halk büyükten anlamaz.oysa büyük olan yaratabilendir.ama halk sadece büyük davalarin göstericilireni ve artistlerini tanir ve onlara iman eder.oysa dünya yeni değerler yaratanların etrafında döner.görünmeden döner.oysa ki halk ve şöhret,artistlerin etafinda döner. dünyanın gidişi böyledir. artistin zekası vardır,fakat zekanın vicdanı zayıftır.o herzaman en çok inandirabileceği şeye inanir.yarin başka,öbürgün başka şeye inanir.onun duyguları halk gibi sık değişir.devirmek bu ona göre kanıttır.çıldırtmak:bu ona göre iknadır ve kan ona dellilerin en sağlami görünür.sadece duyarli kulaklara sizan bir gerçeğe yalan ve hiç der.gerçekten o dünyada büyük gürültü yapan tanrilara inanir. işte panayır bu şatafatlı şaklabanlarla doludur ve halk bu büyük adamlarla övünür.zamanin egemenleridir bunlar.fakat zaman onları baskı altına alır böylece seni baskı altına alırlar ve senden bir evet veya hayir isterler. yazik,bu leh ve aleyh arasinda mi yer almak istiyorsun?'' böyle buyurdu zerdüşt, panayırın sinekleri üzerine friedrich nietzsche