Başlık: selahattin-demirtas

hakkında girilen entryden sonra  '' soner yalçın seni yönlendirebiliyorsa hacı sen hiçbir bu taraflara uğrama, uğramış gibi yapma'' şeklinde, ''neo ittihatçı ergenekon kalıntılarının oklarına hedef olmuş başgan. eğer bu ülkede pan türkçü / neo ittihatçı ergenekon kalıntıları eski chp zihniyeti donuna bürünüp birilerine saldırıyorsa o birileri önünde sonunda iktidar olur. dün akp, ileride belki hdp. bu da 1950 den bu yana milletin bunlardan tiskindiğinin kanıtıdır. millet bunları tokatladıkça, bunlar millete tepeden bakmadan vazgeçmedi. ne teşkilatmış be...'' şeklinde, ''soner yalçın gibi bir madrabazın da tepkisini aldığına göre oyumu gönül rahatlığı ile kendisine verebilirim.'' şeklinde vb. şekillerde savunulurken saldırılan lider. bence bu bile yeteri kadar şey anlatıyor. düşünsene, ülkenin açık görüşlüleri, demokrasi yanlıları bu adamı savunmak için karşıdakini direkt kendi beğendiği bir kefeye koyabiliyor. yaşı yetenler hatırlar, akp de aynı böyle bir rüzgarla gelmişti. daha doğrusu muhafazakarların oyu iktidar olmaya yetmediği için liberallere ihtiyacı vardı. tayyip erdoğan siyaset meydanı programlarına çıkıyor, inanılmaz yapıcı üsluplarla toplumsal barış ve istikrardan bahsediyordu. kendini tutamayıp eşcinsel hakları önemseyip bunun için kanuni düzenlemeler yapacağını iddia eden ilk parti olacaktı, olamadı... o 'olamayış' yıllarca içinde kalmış karakteri yıllar sonra ateistler, etek giyen erkekler, kadın mıdır kız mıdır bilemem, vs. ile dışarı vuracaktı. misyonu bitmiş akp'nin batışını erken gören eski solcu aydınlar ve liberal görünümlüler gemiyi erken terk edip köşe yazılarında özür üzerine özür yazıları yazacaklardı ama o özür yazılarında bile suçu yine ulusalcılara atıp 'aslında biz akpye güvenmezdik de kemalist dikta o kadar boğmuştu ki, bir çare akp dedik' diyeceklerdi ve suçu yine başkasına atacaklardı (bkz: nuray mert). nazlı ılıcaklar, ahmet altanlar akp'nin ne kadar modern ve demokratik parti olduğunu koşa koşa her kanalda sayıklamaktan bitkin düşecek, akp yeni miğferler yaratmak zorunda kalacaktı (bkz: nagehan alçı) , (bkz: abdülkadir selvi). neyse, akp raf ömrünü doldurdu, aslında daha doldurmazdı da, recep tayyip erdoğan'ın kibiri erken sezon finali verdirdi. şimdi benzeri senaryoları hdp için görüyoruz. burada sorun hdp ya da demirtaş değil. benim fikirlerim yanlış olabilir, revize edilmesi gerekebilir. ama ben akp'yi ilk zamanlarında eleştirirken duyduğum argümanların tamamını kelimesi kelimesine hdp ve demirtaş'ı eleştirirken duyuyorsam orada bir gariplik var. biri bana şunu açıklasın, hdp'yi eleştirilemez kılan ya da eleştirdiğin zaman kesin ve kati suretle ulusalcı faşist, kafatasçı kemalist yaftalarının yapıştırılması neden? benim bildiğim ya da en azından kendilerinin verdiği imaj hdp ve destekleyenlerinin akp'ye göre daha entelektüel donanımlı olduğu şeklinde, o zaman ağzınız neden farklı değil de aynı. neyse, zaten ''lan öcalan sultası var eyvallah, sıkıntılı, ona da eyvallah da..'' söylemlerine karşılık tartışmak pek kolay değil, çünkü asıl sorun oradaki amalarla ilgili. işin komik kısmı bundan bir kaç ay önce 'benim barışa inanmaya ihtiyacım var, artık huzura inanmaya ihtiyacım var ve bunu sağlayacaksa bence ancak demirtaş sağlar' şeklinde yazdıklarıma da bu sefer chpliler bugün hdplilerin kullandığı cümlelerin aynısını kullanıp eleştirmişti. fazla değil, bir iki ay sonra ak koyun kara koyun belli olacak. demirtaş utandırsın beni, o barışçıl rüzgarla alsın gitsin, bir sonraki seçimde koalisyon ortaklığına kadar, çok mutlu olurum. neden olmayayım? ama kafamda baki duran tek soru işareti var. sürekli sorulmasına rağmen cevaplanmayanlar. hdp ve kurmayları (bkz: sırrı süreyya önder), abdullah öcalan memurluğunu bırakmadığı sürece, kendi iradeleri olmadığı sürece tüm ülkeye nasıl umut olacaklar?