Başlık: islam

modern sekülarizm, yaşamın anlamı/niçini sorusunu gündemden düşürerek yaşamı hızlandırdı ve daha da hazlandırdı. artık insanların kendilerinin veya dünyanın anlamına ilişkin arayışı/manevi sorular sormaya vakitleri yok. hayatı hızlı/koşuşturmaca daha dolu yaşıyorlar. moders teknolojinin, yaşamı çepe-çevre kuşattığı "tekno-city"lerde tabiattan kopuk, ipek böceği kozası misali kendimizi kuşatmış durumdayız. ruhumuz artık doğadaki ayetleri görüp düşünerek, oradaki sesleri duyup dinleyerek oluşmuyor; teknik aletlerle, ürünlerle doldurulmuş kentlerde, yüzyıldır kapatıldığımız "ulus-devlet" hapishanelerinden yavaş yavaş çıkarken, "küresel köy"ün her günkü herkeslik olarak ürettiği/tektipleştirdiği seri üretimleriz. ayrıkotu (milliyetçilik) olmaktan arsız sarmaşığa (post modernizm) döndük. tanrının sıfatlarının tecellileri olan ayetleri örten, allah'ı unutarak onun yerine ikame/dost, yardımcı/sığınak edindiğimiz demir kafes teknolojik ağ, aslında "ağların en zayıfı olan örümcek ağına benzer." (29-41). titanik'in, challenger'ın, japonya'daki tsunaminin, amerika'daki kasırganın hazin sonuçlarına rağmen, kendi icadımı puta sığınmaya, onu tanrı'nın yerine ikame etmeye çalışıyoruz. kadim monoteist dinlerin sorduğu ahlaki-metafizik "bu değirmenin suyu nereden geliyor?" sorusu artık unutuldu. sekülarizmin, varlığın ve insanın manidar "verilmişliğini" atlayan "üzümü ye, bağını sorma" kayıtsızlığı/sorumsuzluğu egemen. günümüzde insanların bilinci, akvaryumdaki balıklardan birinin diğer balıklara: "buranın dışarısı da olduğunu söylüyorlar." diyerek şüpheci şaşkınlığını ifade etmesi gibi, aşkın ve öteden şüphelenerek: " çürümüşken kemikleri kim diriltecek?" (36-78) diyen cahiliye dönemi arabının umursamaz, şüpheci bilinciyle aynılık arz ediyor. bir tanrı tutulması veya aslında hem tanrı hem de ahiret "unutulması" yaşıyoruz. "allah’ı unutan ve bu yüzden allah’ın da onlara kendilerini unutturduğu kimseler gibi olmayın." (59-19) tanrı da her şeyden "müstağni" olduğu için, kendini bizim "sağır, lal ve körlüğümüze rağmen" (2-171;27-80) gözümüze sokmuyor. çünkü "kör allah'a nasıl bakarsa allah da köre öyle bakar." (ilhami güler)