Başlık: kemal-kilicdaroglu

güçlüden ve ezenden yana olmanın tek hasleti; dalga geçmektir. hiçbir şey duymamak istiyorsanız, hiçbir gerçekle yüzleşmemeyi tercih ediyorsanız, dalga geçecek pozisyonları koklayan bir burnunuz olsun yeter.. kitle partisi olmanın bu ülkede artık tek bir anahtarı kaldı; herkese her işitmek istediğini söyle, ama nasıl olacağını seçilene kadar anlatma.. kılıçdaroğlu seçilmek için şunun yol ayrımına düşmek zorundaydı; gene eskisi gibi sadece cumhuriyetçi parti mi olmak? yoksa halkçı ve geniş kitleci bir parti mi olmak? haliyle iktidar olmak istedikleri için, ikinci şıkka yönelmek onlar açısından elzem pozisyona düştü. peki niye iktidar olmak istediler? - mevcut özel hayat ihlalleri, ve telefonların dinlenişi dahil pek çok şeyde artık "bizzat" kendileri de etkilenir oldu.. iki-üç çeteci değildi artık dinlenen, şantaj edilen.. ve madem siyasetteyiz zaten bunu düzeltmek bize düşer deyip kollarını iktidar yürüyüşü için sıvamak zorundalardı.. - artık bu ülkede basit bir siyasi kamplaşma yoktu.. ciddi ve gergin kamplaşmalar ve inatlaşmalar peydah olmuştu.. hani bu 90'lı yıllarda, erbakan, erdal inönü, demirel, ecevit'li televizyon programlarının olduğu dönemleri bilirsiniz.. orda herkes yüzyüze gelir, siyaset konuşurlardı, ordan çıktığında kimse "şu erbakan'ın telefonunu bi dinleyim de bi şeyler bulursam medyaya sunayım" demezdi.. siyasi ahlak şimdiye kıyasla oldukça yüksekti.. siyasiler yüzyüze gelebilirlerdi.. tamam tabanları kemikleşm,ş ve fanatikleşmiş olabilirdi, ama liderleri bu tabanları birbiriyle kışkırtmayı ülkenin huzuruna tercih etmezdi.. ancak akp'nin bu kötü niyeti, nefret politikası artık dayanılmaz konuma gelmişti.. dolayısıyla ya iktidar olacağız, ya bertaraf olacağız, korkusu chp'yi kitle partisi olmaya mecbur kıldı.. işte şimdi gelelim bu mecburiyetin, asıl konu olan chp'yi gaflara sürüklemesine, ve komedi malzemeleri çıkartmasına.. köpekleşmenin tarihini yazanlar işi gücü bıraktılar, şantajlara, hırsızlıklara, yolsuzluklara, ayak kaydırmalara, haksız infazlara ses edecekleri yerde, "aha gene arkadaşlarımız çalışıyor" dedi, "aha gene nasıl çözeceğini söyleyemedi", gibisinden lafları not etmeye başladı.. salih memecan tipi mizahçılık bunların en büyük esin kaynağı oldu.. varsa yoksa kılıçdaroğlu'nun gafları.. yahu tamam ben bile bazen eğleniyorum, kılıçdaroğlu'nun zorda kalışlarını görünce, halkçılığın o dayanılmaz çaresizliği yüzüne sinince.. kolay bi şey değil.. halkının seviyesi ortada sonuçta.. hele hele bir taraftan herkese hitap etmeye çalışırken, bir taraftan bizzat kendi adamlarının çam devirmesi filan.. ortaya ciddi politik mizahlar çıkartıyor.. ama bizdeki mizah diyorum ya, salih memecan vari mizah.. hep iktidara vurmayım biraz da muhalefete çakayım mizahı değil yani.. iktidara vurmaya ne gerek var, muhalefet yeterli diyen bir mizah bu.. halbuki gerçekler acı koyuyor insana.. fişlendik iyi yerlere gelemedik diye ağlayanların; sınav soruları çalınınca "hık mık" oluşları gözünün önüne geliyor insanın.. kemalist yargı elitlerle ilgileniyor diyenlerin; belgesiz, delilsiz, gizli tanıkla içerde tuttuğu insanlar geliyor gözönüne.. cumhuriyetçi tayfa elitçi diyenlerin; 7 yıldızlı otellerde, kral dairelerinde, devlet bütçesinden tatil yapışları geliyor gözönüne.. parayı ne kadar sevdikleri, emeğe hiç önem vermedikleri gerçekleri bir bir dökülüyor gün yüzüne.. hayat tamamen dalgaya alınacak bir şey değildir.. adillik ve hakkaniyet de; önplanda arsız ve dalgacı arkaplanda ise hırslı ve ayak kaydırıcı bir erkçe sağlanamaz.. bunu sizler anlayamadığınız için, kemal kılıçdaroğlu, abdurrahman çelebisi olacak bazılarının...