Başlık: turban

türban üzerine tartışmalar feci halde sömürgeci sömürülen ilişkisini hatırlatıyor. özellikle homi bhabha'nın görüşlerini düzlemini değiştirip türban tartışmalarına uyguladığınızda türban karşıtı görüş belirtenlerin psikolojisi için -ilginç bir şekilde- açıklayıcı oluyor: "in disavowing the culturally differentiated condition of the colonial world – in demanding ‘turn white or disappear’ – the colonizer is himself caught in the ambivalence of paranoic identification, alternating between fantasies of megalomania and persecution" (bhabha, homi k. the location of culture. london: routledge, 1994. sf. 61). (yaklaşık mealen: kolonyal dünyanın kültürel olarak farklılaşmış durumunu reddederek -ya beyaz ol ya yok ol- talebinde sömürgeci, bir megalomanlık bir zülum fantazileri/hayalleri arasında gidip gelen paranoyak tanımlamanın karşıt duyguları/ambivalansına teslim olur) bir de yine bhabha'nın altını çizdiği keskin tanımlarla ötekini homojen tek başına bir bütün kabul etme düşüncesi gelip kendi kemalist olarak tanımlayan ve türbana karşı olan insanlar için doğru. aslında türban, daha doğrusu "ya başını aç ya yok ol" isteği daha çok kendini egemen olarak tanımlayan devlet ideolojisinin (kemalizmin), halkın kendisi gibi olması gerektiği isteğinin ve inancının bu dönem için cismanileşmesidir. aynı zamanda tüm türbanlıları homojen bir yapı olarak görmek -tüm türban takan kadınların kendi isteği ile değil "erkeğe" ya da "aile baskısına binaen" türbanı taktığı kanaati- de tüm halkı cahil çağdaşlığa ulaştırılması gereken bir yığın olarak görmekle aynıdır. ayrıca türban takanların hepsinin aynı düşüncede olduğu -"laik düzeni ortadan kaldırmak" diyebiliriz- kabulü karşısında itham ettiği kitleyi tamamen uzlaşmış tek bir kitle gibi kabul etmek anlamına geliyor, bu da yine sömürgecinin zihni arka planıyla benzerdir.