Başlık: turban

başörtüsü o değildir, ninemin taktığı da bu değildir. sıkmabaş bağlarsa akepeci başını örtüp örtüyü omuzlarından aşağı düşürürse tarikatçı çarşaf giyiyorsa zaten içerde ne olduğundan emin olamayız heuheueh vari laflarla beraber bol bol kullanılın bir kelime. bakmayın kelime dediğime ama aklı başında bir insana düşündürür: bu insanlar nerede yaşıyor? türkiye'de yaşamıyor mu? ya da ben nerede yaşıyorum anasını satiyim. ilkokul birinci sınıfta gittik, öğretmenim ayten hanım. kızıl saçlı çok sevimli bir hatun. atatürke aşık ediyor bizi, zaten severdik ama o anlatmalara doymuyor. çarşaf giymelerden söz ediyor, lan zaten 7 yaşımdayım ben ne biliyim. eve gidiyorum, ev sahibimizin anası da hacı teyze. adını hiç bilmiyorum, hep hacı teyzeydi. çarşaf giyerdi. ona gidip atatürkün bunları hiç hoş bulmadığını neden çarşaf giydiğini soruyorum zaten hiddetli bir kadın olan hacı teyze aha bu çocukları allahsız edecekler diyip beni başından atıyor. şortumu giyip sokağa koşuyorum. daha 7 yaşımdayım ne ayten öğretmenin dediklerini araştıracak vaktim var ne de hacı teyzeyle uğraşacak. topu alıp fırlıyorum sokağa. ayten öğretmenimi çok seviyorum çünkü bana okumalar yazmalar öğretiyor ama hacı teyzeden vazgeçmem hiddetli ama bi sevmeye başlarsa merhametine doyum olmuyor. okuyorum okuyorum, öğreniyor okuyorum. büyüyorum. birgün geliyor başımı örtmeye karar veriyorum. okula giderken açmam gerekiyor biliyorum. bunu kabulleniyorum ama kabullendiğim bunun mantıklı olduğu anlamına gelmiyor. ota boka ülkeyi terk eden tiplerden değilim zaten gitmeye kalksam param da yok. o param olsa yine gitmem başka işler yaparım neyse türkiye'de yaşıyorum anlayacağın. bu kararım birileri tarafından sürekli sorgulanıyor ama benim kafam bu işlere hiç basmıyor. ben eğer bir ziyanı yoksa kişilerin bireysel kararlarını sorgulama hakkını kendinde bulanlardan değilim. ama tabi "hep baba zoruyla örtüyor ya bunlar başlarını" onlara da okkalı bir hastir çekiyorum. ayten bunu okuyormuş gibi utanıyorum sonra da, e türkiye'de yaşıyorum. feministli sosyalist kız gelip anket tarzı birşey yapıyor ve cümle içinde biryerde kendimden kadın diye bahsediyorum ve kız tespite boğulurmuşçasına şaşırıyor ve soruyor "kendinden kadın diye bahsetmekten çekinmeyenlerden misin?" şaşırıyorum ben mi malın tekiyim diye ama hatırlıyorum türkiye'de yaşıyorum. "türban"a gelmeden bir "kadın"ımız var daha bizim. "kelimeler" işte diyorum. "özünden sapmış şekilcilik oynayan bebeler gibiler, kelimeler." diyorum ve kafiyelere doymuyorum. şurda bir kaç gündür derslerime başörtülü giriyorum. hiç bir zaman boynum eğilmedi bu dayatmaları kabul ettiğim için ama hissediyorum, ruhum arşa değiyor. insan muamelesi görüyorum. ülkücü göt hoca che tişörtü giydim diye bana dik dik baktı diyen arkadaşıma gülümsüyorum, öyle ironi falan da yapmıyorum. içten gülümsüyorum. ne diye uzatıyorum, ben türkiye'de yaşıyorum ve aborjin arkadaşlarım felan var ama türban da bir kelime işte. aytenden vazgeçmem, hacı teyzenin de çarşafının içinde ne var biliyorum. başındakine ne diyorsun diye soruyor arkadaşım, türban değil mi şimdi bu. anan dersem liseli diyecek biliyorum. "böyle inandığım için bağlıyorum ne dersen de" diyorum. "şahsımın bir iradesi olduğunu kabul edeceksen böyle inanmak üzerine konuşabiliriz." sen de cahillik kalıntıları var diyen arkadaşlarıma da en içten bir eyvallah diyorum. içim rahat uyuyorum. mantık aramak lazım.