Başlık: veganizm

bazı yönleriyle bana türkiye'de oruç tutmayı hatırlatan hareket. malumunuz insanımız oruç tutmaya bayılır. hastası, fakiri, yaşlısı, çocuğu, engeli olan dahi meyleder. diğer islami yükümlülüklere o kadar yakın olmayan toplumumuz neden coşar oruç konusunda, ramazan ayında? çünkü çilecilik vardır, kolaya kaçma vardır, kendini acındırma vardır. ne yazık ki bunlar kültürümüze sirayet etmiş / ettirilmiş tutumlardır. yani kültürel bakışımızca bunlara bir değer biçilmiş ve içlerine sen şu an faydalı bir şey yapıyorsun hissiyatı gömülmüş. ben bunu biraz veganlarda da gözlemledim. o çilecilik hissi ve ben bir şey yapmayarak aslında neler neler yapıyorum hissiyatı, kültürümüzdeki unsurlardan beslenerek insanlara olağanüstü ve haddinden fazla bir tatmin ve başarma hissi veriyor gibi. bu şekilde mutluluğu yakalayan insana hiçbir şey diyemem, denemez de. fakat kendine eziyet çektiren, aç kalan, kah tahlillerini yaptıran, burnu kanayan, takviyeler kullanan ve hatta bunu biraz da yarıştıran insanlar garibime gidiyor. sanki kendilerini gerçekten insanüstü bir noktada konuşlandırıyorlar. peynir, yumurta yiyerek yaşayacağım bir dünyada varsın ölsün bu beden gibi bir tavra giriyorlar. bu bir yandan ironik çünkü doğadan uzaklaşma bana daha çok bu geliyor.