Başlık: veganizm

kafam bu konuda iki en uç nokta arasında gidip geliyor: bir tarafım "bu senin ya da herhangi bir sıradan vatandaşın sorunu olamayacak kadar büyük bir mesele; o yüzden boşver, cehalet mutluluktur" derken, diğer tarafım izlediği video'lar ve edindiği bazı şok edici gerçeklerden sonra "asla hayvansal ürün tüketilmemeli" diyor. şu an ilk anlayışa daha yakınım. hayvansal ürün tüketimini mümkün olduğunca azaltmaya çalışıyor, ama çevremdeki insanlar teklif ettiği zaman reddedemiyorum. veganizmin getireceği sosyal yükümlülükleri taşıyabileceğimi düşünmüyorum. aslında eğer çizilen felaket senaryoları gerçekse, yani hayvanların çığlık çığlığa öldürülmesini falan geçtim, sırf biz hayvansal ürün tüketebilelim diye eğer hızlı bir şekilde dünyayı yok ediyorsak, zaten eninde sonunda veganizm ağırlık kazanacak demektir. işte bu bağlamda, aktivistlerin -mutlaka devletlere ve şirketlere yaptıkları eylemler de oluyordur- vatandaşla, ya da işi hayvansal ürünle alakalı olan kişilerle tartışmaya girmesini maalesef anlayamıyorum. farkındalık yaratmaya evet, dünyayı bekleyen potansiyel tehlikeleri duyurmaya evet; ama hayvanları korurken insanlara karşı empati yapmayı unutmamak lazım. hayvancılık yapan bir kişi, yüzlerce meslek arasından mı o mesleği seçmiştir, yoksa hayat şartları mı onu bu noktaya getirmiştir? bizim mesleğimiz hayvanlara zarar vermeyi, öldürmeyi gerektirseydi ve biz veganizmin istediği farkındalık seviyesine gelmiş olsaydık, mesleğimizi bırakabilecek miydik? evcil hayvan konusu ayrı bir sorun. "neden kuzuları kesip köpeklere mama yapıyoruz?" sorusuna verecek mantıklı bir cevabım yok. dünyayı insan elinin hiç değmediği noktaya geri döndürmek mümkün mü? azıcık ve yüzeysel bilgimle biraz ileriye dönük öngörüde bulunayım: veganizm farkındalık yaratmaya devam eder, dünya yok olma evresindeyken laboratuvarda üretilmiş etler imdada yetişir ve hepimiz kurtuluruz.