Başlık: eskisehir

gidip görmeden önce duyduklarıma dayanarak köhne bir yer sanırdım hep eskişehir'i. şimdi en sevdiğim şehir: safranbolu ve ankara'nın beypazarı evlerine benzeyen evleri, güzelim porsuk çayı, rengarenk köprüleri, heykelleri, taş döşeli yollarındaki iç içe daire şeklinde renk renk boyanmış taşları, istiklal caddesi'ne benzer caddesindeki tramvayları, at arabaları ve daha nice güzellikleriyle içinde küçük bir dünyayı barındıran eskişehir. öyle ki bir şehirde (bkz: denizli) yaşamayı hiç sevmeyen birinde bu şehirde yaşamak, sonsuza kadar yaşama isteği uyandırabilecek kadar güzel. bir de eskişehir ankara'ya benzemeye çalışıyor diyorlar; bilakis ankara görsellik bakımından eskişehir'i örnek almalı asıl. not: halkı da gayet eğitimli ve medeni, sokakları tertemiz. keşke benim yaşadığım şehir de böyle olsa dedirtiyor.