Başlık: recep-tayyip-erdogan

siyasetten hala vazgeçmeyendir... birkaç ay önce elime bir oyun geçti simcity diye. oyunlara meraklı olanlar bilir. bir şehir kuruyorsun, ev için, işyeri için endüstri için yer açıyorsun. bunları orantılı yapmaya çalışıyorsun ki insanlar işsiz kalmasınlar. oralara su, elektrik götürüyorsun, etrafa en az zararlı olacak şekli bulmaya çalışarak. (güneş enerjisi, yel değirmenleri gibi) ulaşımlarını sağlayabilmek için yollar yapıyorsun (tabii ki sadece karayolu değil, demir yolu, hava yolu, deniz yolu, metro...) bu yolları her tarafa, hatta şehir dışına gidecek şekilde ayarlaman gerekiyor tabii. karayoluna kafayı takıp diğerlerini hiç geliştirmezsen çok fazla trafik kazası olmaya başlıyor. bu yolların bakımını yapmazsan hele... ne sen sor, ne ben söyleyeyim... yeşil alanlar, parklar kuruyorsun ki oksijensiz kalmasınlar. tabi bir de görüntü kirliliği meselesi var. heryer yüksek binalar olur, hiç park bahçe olmazsa bu insanlar nerede rahatlayacaklar. endüstriyi kontrol altında tutmaya çalışıyorsun ki hava ve su aşırı derecede kirlenmesin, insanlar zehirlenmesin. eğer böyle bir tehlike varsa su arıtma tesisleri kurman, havanın temizliği için çeşitli önlemler alman gerekiyor. tabi insanların hayat şartlarından da sen sorumlusun. okullar, üniversiteler açman, kütüphanelerle yetişkinleri eğitmen, insanlara kaynak sağlaman, müzeler kurman gerekiyor. hastane ve poliklinikler de şart tabii... yoksa insanlar sağlık sorunlarından şikayetçi olmaya, iyileşecek hastalıklardan bile ölmeye başlıyorlar. güvenlik de çok önemli... terör kadar vahşileşmese de kap-kaç, kavga, hırsızlık, kaçırılma, saldırı gibi olaylar arttıkça insanlarda huzur kalmıyor. şikayet etmeye başlıyorlar ve bu, oyunu oynayan için kötü bir puan. turizmi de geliştirmen lazım, hele de şehrinin tek bir yanı bile deniz görüyorsa. yoksa "bu deniz niye var burda kardeşim, kullansana bunu" diye postayı koyuyorlar sana... çöp dökme alanları da lazım tabii, ve hatta geri dönüşüm üniteleri... yoksa şehir giderek daha çok çöp doluyor ve bu da çok büyük bir pisliğe yol açıyor. son olarak itfaiye var. yoksa yangın çıkıyor... büyüyor... büyüyor... her yer kül oluyor... kısacası oranın belediye başkanı oluyorsun. bütün bu işlerde sana yardımcı olacak, sözüne güvenebileceğin insanlar oluyor... sana önerilerle ve çözümlerle geliyorlar hep... gel gör ki bir de bütçe var. tüm bunları yapmak paraya bakıyor tabii ki. herşeyi bir anda yapmaya yetmiyor elindeki para ama elinde hiç para yok da değil hani. vergi gelirlerin var ama insanları o konuda sömürmeye kalkarsan da basıp gidiyorlar. sadece akıllıca davranman gerekiyor. hatta çok zor durumda borç alabileceğin bir banka bile var. tabii bir yere kadar... aldığın borçları da paşa paşa ödüyorsun para kazandıkça... ben oyunu 5 ay önce oynamaya başladım. rte 5 yıl önce başbakan oldu. su,elektrik gitmeyen yerlere hala su, elektrik gitmiyor... yeni enerji kaynakları kullanmaya yönelik bir girişim yok. güneşi ve rüzgarı eksik olmayan muhteşem ülkemde güneş ve rüzgar enerjisinden faydalanmadan yaşayıp gidiyoruz. demiyolları öldü... son yıllarda bakımsızlıktan ve dikkatsizlikten meydana gelen birkaç ciddi kazadan sonra insanlar demiryollarından iyice soğudular. hızlı tren geliyor diye avaz avaz bağıranlar, daha güneye giden normal tren raylarını döşeyemediler. üç yanı denizlerle çevrili ülkemde istanbul dışında ciddi anlamda kullanılan deniz ulaşımı yok. hava yollarını özel şirketler idare ediyor. metro sadece iki büyük şehirde, şehrin onda biri denebilecek bir alanda hizmet veriyor. karayollarını çoktan boşverdik, insanlar hala kışın köylerde mahsur kalıyor. levhasız, bakımsız yollarda binlerce insanımız telef oluyor. fakat ankara, istanbul ve izmir'deki kaldırımlara son beş yılda üç trilyondan fazla para harcanmış... düzenli şehirleşme, görüntü kirliliği, yeşil alan gereksinimi gibi şeylerden haberimiz yok. bina üstüne bina kuruluyor, izinli ya da izinsiz... zaten bir süre sonra izinsiz olanlara da tapu veriliyor. bazıları daha yaparken çöküyor filan ama olsun... yani japonya mı burası rica ederim... sanki deprem bölgesindeyiz de... istanbul’da ipin ucu kaçalı yıllar oldu, kimsenin umrunda değil. su bitti diyorlar, ortasından su geçen şehirde. deniz suyunu arıtma gibi bir teknolojiden bihaber olduğumuz için, orayı kurumaya terkettik, diğer bir çok şehir gibi... okullarda çocuklar hepsi olmasa bile bir kısmı öğretme yeteneğinden nasibini almamış hocalarla ders yapıyor, 60 kişilik sınıflarda okuyorlar. bazılarının öğretmeni yok ama 100.000’in üzerinde öğretmen de işsiz aynı zamanda. burs diye birşey yok... dernekler vakıflar ne yapıyorsa o... kütüphaneler kendi yağlarında kavrulup gidiyorlar, yenisini açmayı boşver, varolanı ayakta tutamıyoruz. (netameli’ye sevgilerle...) müzeleri turistler geziyor allahtan da onlar diğerlerine göre biraz daha bakımlılar. özel hastane ve poliklinikler hayat kurtarıcı olmaya başladılar. devlet kendisi başa çıkamayacağını anlayınca "özel hastaneler baksın, ben parasını veririm" işine döndü. fakat işin ilginç yanı burda da hasta olana ciddi bir pay düşüyor bazı durumlarda... "herşey çok kolay olacak, özel hastaneye gideceğim, iyileşip çıkacağım" diye düşünenler, bir kez daha bozguna uğruyorlar, hangi ihtiyaçlarını devletin ödeyeceğini öğrendiklerinde. kap-kaç, kavga, hırsızlık, kaçırılma, saldırıyı geçtim... terör olayları yine çoğaldı. canlarımız alınıyor, canımız acıyor, yüreğimiz yanıyor... gün geçmiyor ki şehit haberi gelmesin. hiçbir tedbir, hiçbir önlem yok. insanlar "hakkımı helal etmiyorum artık bu vatana" diyecek noktaya geliyorlar, gıkını çıkaran yok. yoo, pardon, var : askerlik yan gelip yatma yeri değildir ne de olsa... turizmi geliştirmek diye birşeyden haberimiz yok. bu konuda bizim anladığımız şey villalar yapıp yabancılara satmak... çöp dökecek yerimiz var herhalde şimdilik ama kimyasal atıkları ne yapacağımızı sorarsanız... onları biz boş arazilerde toprağa gömüyoruz. çünkü onları etkisiz hale getirecek yeterli tesisimiz yok. son yüzyılda kanser oranı aşırı derecede artmış olabilir. ne alakası var ki şimdi bununla... ((bkz: tuzla da bulunan zehirli variller/@mondi bere)) yaz ayları yangınlarla başladı. heryer yanıyor... söndüremiyoruz... neden söndüremiyoruz acaba.. bu konuda hiç konuşmayıp yılmaz özdil’in "ciğerimiz yanıyor kıçımız sağolsun" başlıklı yazısının linkini vereyim : bütçe... borçları aldık da aldık, yetmedi elimizdekileri sattık da sattık. fazla gelen paralarla gemi bile aldı birileri... ama borçlar duruyor... açlar hala aç... işsizlik tavan yaptı. vergiler, elektrik, su, doğalgaz, benzin, beş yıl öncesini katladı cebine koydu. enflasyon düşüyor mu yoksa biz öldük de ruhumuz yükseldikçe o küçülmüş gibi mi görünüyor anlayamadık... oyunda, şehri satmak diye bir şey yoktu, ben 5 ay dayanabildim... hayatta, yurdu satmak diye birşey varmış, rte 5 yıldır başbakan... ben beceremediğimi anladım, oyunu bıraktım... rte hala anlamadı, "yola devam" diyor...