Başlık: sakarya

pek sevmediğim memleketim. bizim insanımız biraz değişiktir. biraz cingöz olur. herkes atarlıdır da arkadan çok oyun döner bu ilde. bunun için cingöz olmalı, her boku tartman gerekir. işte bu yüzden buranın insanının aklında filler sikişir sürekli. ben de onlardan biriyim. ve bu cingözlük çok canımı sıkıyor çoğu zaman. her hareketin altında bir amaç arıyorum, bir neden bulmaya çalışıyorum. orta anadolu'lu insanlarla ilk tanıştığım zamanlarda onların o saf sevgisi ve saygısına hayran oluyorum, lan bende keşke böyle olsaydım diyordum. hani murat cemcir diyor ya: "ben istanbul'a gelene kadar dünyada kötü insan oldugunu bilmezdim" diye, "kardeşim canımızı yakarlar" diye. öyle olsam da canım yansa diyorum. hee canımız yanmıyor mu, tabii ki yanıyor da. bu sürekli alarm halinde olan çakallığı zorla durdurdugumuz zamanlarda. bunun benim hayatıma etkisi şu şekilde oluyor. çok zor arkadaş ediniyorum. daha doğrusu arkadaş edinmekte sıkıntı yok. ama aradaki ilişkiyi istemdışı bir seviyede tutuyorum. adam benimle yakınlaşmak, beraber bir şeyler paylaşmak, arkadaş olmak istiyor. ben de deli gibi istiyorum. ama yok uzun sürüyor yakınlaşma süreci. o yüzden arkadaşlarım hep eski arkadaşlar. liseden 1-2 tane, geneli orta okul ve ilkokul arkadaşları. üniversite kısa gelmiş arkadaş edinmek için. tabi bu kısıtlı çevrede sevgili konusu da sıkıntılı oluyor. çevrendeki kız populasyonu hep aynı. onun için etrafımdakilerin kız arkadaşları genellikle kimsenin tanımadığı insanlar oluyor. öyle yok sana şunu ayarlayayım, gel şunu sana yapalım muhabbeti yok. çünkü o muhabbet 10 sene önce bitmiş. hee. bu kadar kötüledik de o 15-20 senelik arkadaşlar var orda, cehennem olsa ne olur. zaten öyle çark caddesi falan bilmeyiz biz. ben üniversite hayatı boyunca istanbul'da iken, şimdi de yurtdışında deli gibi özlüyorum burayı. burda doğa arkadaşların ve sevgilinle vakit geçirmen için yeterlidir. canın sıkılır iki bira alıp buz gibi bir suyun kenarına gidersin. veya sapanca'ya göl kenarına. kışın kartepe dibindedir. kayak yapar sucuk ekmek yersin. yaz gelir yarım saatte denize ulaşırsın. çok sıcak gelirse keremali, hendek-uludure, kartepe sepserindir. atakbaşından hendeği, esentepe'den sapancayı seyredersin. akyazı uludere'de şelalerin arasında alabalık tutarsın. olmadı oltanı alır sakarya çıkışına gidersin. av mevsiminde çulluk, üveyik peşinde koşarsın, domuz avına çıkarsın. taraklı'da tarihe girersin. baktın olmadı abant'ı, yedigöller'i, göynük'ü, beypazarı, iznik'i dibindedir. zaten 2 saatte istanbul'a 3,5 saatte ankara'ya 2,5 saatte eskişehir'e 2,5 saatte bursa'ya ulaşırsın. güzel memlekettir vesselam. yobazlık olayına gelirsek eğer. şimdi durumu çok iyidir. bundan 10-15 sene önceyi hatırladığımda şimdi paris gibidir. ben daha sevgilim ile el ele gezdiğimi bilmem. hatta lisede yanyana da yürümezdik. çok zor günlerdi. şimdi çark'a falan çıktığımda gayet medeni görüyorum herkesi. ama tabi özünde baya muhafazakar yerdir. aileniz, çevreniz öyle düşünmese bile etrafa öyle göstermek üzerine programlanmıştır. onun için "sağda solda lafı çok olur, yapma" nasihati çok duyulur. dedim ya biraz arkadan konuşma, iş çevirme oranı yüksekdir. bu öç olayı ise tam bir kara leke. ama bu konu üzerinden bu kadar sakarya muhabbeti de gereksiz bence. evet olayda muhafazakarlık- tecavüzcülük draması, dilemması ve ironisi var. fakat sakarya öyle şerefsiz bir yer değil. bu hakime, polis muhabbeti de her ilde, her ilçede duyduğumuz kollama muhabbeti işte. sakarya'ya özel birşey değil ki. biz mevkilerimize birilerini kollamak, birilerinin işini görmek için geldiğimizi sanan bir ülkeyiz maalesef. genel görüş bu bilinçaltında.