Başlık: turk-kizlarinin-cok-cabuk-kilo-almasinin-nedeni

bu böyle çok sikimsonik, liseli derdi gibi gözükse de çok büyük toplumsal bir sorun. türkiye obezitede avrupa birincisi. dünyada 16'ncı. yüksek insani gelişime sahip ülkeler içinde 2. sırada. yine ülkemiz fazla kilolu, balık etli, şişman, obez vs. tüm kilo problemleri düşünüldüğünde yüzde 66,1 gibi bir oranla dünyada birinci. dünyanın en kilolu ülkesiyiz. sadece obezite verileri göz önüne alındığında türkiye'nin diğer ülkelerden farkı şu, misal yüzde 36 gibi bir obezite oranına sahip amerika birleşik devletleri'ne baktığımızda kadınlar yüzde 37, erkekler yüzde 35. türkiye yüzde 32,1 ile gömdüğünüz, iğrenerek tlc de izlediğiniz amerika'ya yakın bir orana sahip. farkı şu, kadınlar yüzde 39,2, erkekler yüzde 24,4 orana sahip. bu fark sadece arap ve ortadoğu ülkelerinde bu denli büyük. yine misal, macaristan'da oran 26,4, kadınlar 24,6, erkekler 29,2. nedeni çok, (bkz: un) (bkz: tuz) (bkz: şeker) (bkz: hareketsizlik) işin beslenme tarafında maalesef içler acısı bir haldeyiz. protein, lif ve sıvı tüketimi bilincimiz yok. zeytinyağlı, et yemeği, sebze yemeği ve meze kültürümüz çok zengin olsa da ekonomik sebeplerle karbonhidrat, şeker ve nişastaya indirgenmiş bir gündelik mutfağımız var. ekonomik sebeplerle ortaya çıkan ve kültür bahanesiyle süslenen beslenme eksikliği hariç kalan sebeplerin bir çoğu da psikolojik. hatta kilo sorunu yaşayan bireylerinhatırı sayılır bir kısmı ağır ruhsal bunalımda, zihnen hasta ve farkında değil. hiç genetik, su içsem yarıyor filan deyip suçu başkasına atmaya gerek yok. (bkz: gri eşofman) (bkz: türk dizisi) genelde bu ikisi eşliğinde evde geçen bir gün, veyahut o çok çalışılan kurumsal yerlerdeki aşırı yorucu günler sonrası, dünyadaki tek kadınmışçasına bire bin katarak ay çok yoruldum nidaları eşliğinde erkeklere salça olmak. (bkz: aşkım ben kilo mu aldım) (bkz: sence ben güzel miyim) gibi iki tuzak soruya alınan yooo ve tabii ki cevapları sonrası fütursuzca yemeye devam etmek. biz kadını olsun, erkeği olsun zaten çok sorunlu bir milletiz. mahalle baskısı, aile yapısı, ekonomik zorluklar, kadına şiddet, pozitif ayrımcılık adı altında erkeklerin ötekileştirilmesi, insanları ister istemez mantık dışı kararlar almaya, sorunlardan kaçmaya, kendini kandırmaya ve hayal dünyasında yaşamaya itiyor. (bkz: kadını kalçalısı yemeğin salçalısı) (bkz: göbeksiz erkek balkonsuz eve benzer) içimize işlemiş. insanlar sevdiklerinin kaybı, maddi zorluklar, sosyalleşme yoksunluğu, ikili ilişkilerde duyulan kin, kıskançlık, üzüntü sonucu çoğunlukla karşısındakine gerek gücü yetmediği, gerekse sevgisinden ötürü zarar veremediği için kendilerine zarar vermenin yollarını arıyorlar. içten içe kendisine zarar verip karşısındakini de cezalandırmak, hayattan intikam almak gibi saçma bir ruh haline bürünüyorlar. bilinçaltı bunun en kolay yolunu bulmuş, yemek yemek. çocuk misali birey kendi öyle düşünüyor diye gerçeği o sanıyor. hayır bacım, hayır kardeşim kilolu kiloludur. balık etliyim diye kendini avutan kişiler de genelde obeziteye yatkın kilolu bireyler. o boğaza hakim olacaksın. kıçını kaldırıp hareket edeceksin. her zorlukta çözümü alkolde yemekte kaçmakta aramayacaksın. kocanı, sevgilini tüm gün düşünüp nasıl boşa düşürürüm, nasıl kötü hissettiririm, kendimi nasıl satarım, nasıl üste çıkarım diye ufacık beyninde türk dizisi çekmeyi bırakacaksın. nasıl bayıla bayıla gömdüysen, kanırta kanırta hareket ederek, yaşam tarzını değiştirerek vereceksin o kiloyu. sağlık bu. fazla kilo sebebi ile direkt veyahut dolaylı yoldan ölümler birinci sırada. ne kadar uzun süre kilolu kalırsanız vücutta yarattığı tahribat o kadar fazla oluyor. peşin edit: metabolik hastalıklara tabii ki de diyecek söz yok geçmiş olsun. evet genetik önemli bir faktör ama benim annem de böyleydi lafı bariz sorundan kaçmak, yediği haltı haklı çıkarmaya çalışmaktır.