Başlık: vegan

yemek kültürü ve alışkanlığı tabi ki kolay atlatılabilecek, tamamiyle anında değiştirilebilecek kadar kolay değil. siz ben et yemeden doymam diyebilirsiniz ama bu tamamen küçüklüğünüzden beri verilen beslenme alışkanlığının neticesi sonuçta. aile de küçük yaşta et verilmeyip, sinir sistemi olan, acıyı hisseden her canlının insandan nasıl da farksız olduğu öğretseydi bu şekilde büyüseydiniz muhtemelen et görünce mideniz bulanacaktı ve et yemek zorunda kalsaydınız da kendinizi hannibal gibi hissedecektiniz. vahşi doğada yırtıcılar evet otçulları yer çok doğru. yırtıcıların hayatının devamlılığı beslenebilmelerine bağlı etle bu da çok doğru, ama durum şu ki, bu onlar için tek çıkış yolu ama insan için bu şart değil. sırf bu sebeple bile veganları eleştirmek yerine zihninizde bir süt kuzusu ile yavru köpeği yan yana koyun. yavru köpeğin geleceği oyun bahçelerinde sokakta sahibiyle toprakta yerlerde yuvarlanmakken, o tatlı süt kuzusunun geleceği daha yürümeye bile yeni alışmışken annesinden meme emerken sütten dahi kesilmeden kısacık minicik hayatını annesinden acılar içinde çekilip alınarak önünüze servis edilmek üzere kesimhaneye götürüldüğünde hayatı alınmadan evvel düşündüğü son şey de annesiyken hayat yolculuğunun son kısmını, kendinden dünyada kalan son parça eti çok seven, et yemeden doyamayan! bir insanın midesinde sona ermesi. insanlar arasındaki ırkçılığı milyonlarca kez lanetlerken hayvanlara karşı gösterilen bu ırkçılığı hemencecik de kabullenmeden evvel üzerine bir kez düşünülmesi gerekmez mi. o canlıyı köpek olarak doğması sevgi yumakları içersinde yaşamasını sağlayıp diğerinin kuzu olarak doğmasından dolayı sütten daha kesilmeden annesinden ayrılması ve bir insanın damak zevkini doyurması için öldürülmesini ne kadar meşru görebiliriz? kendimize yalanlar söyleyerek avutmaya çalışarak doğamızın bu olduğu türünden dıştan verilmiş baskıların ardına saklanarak bu hayvanlara acımasızca uyguladığımız ırkçılığı ne kadar daha görmezden gelmeye devam edebileceğiz? hayatları kendimiz için üretip istediğimizde sonlandırmak, kendi tadı ve zevki için canlı öldürmek hep zekasıyla, muhakeme yeteneğiyle yüceltilmesinin yanı sıra vefakar ve adaletli olması inançlarımızca da salık verilen insanın bunun üzerine biraz düşünmesi gerekir diye tahmin ediyorum. sahip olduğu iyiliklerle düşünürse doğru yanıtı bulacaktır, kendisine inancım var.