Başlık: sagcilarla-solcular-arasindaki-en-buyuk-fark

vatandaşı olduğun ülkenin pozitif rejimine göre cevabı değişen sorudur. filhakika, ortadoğunun her hangi bir ülkesinde sağ meşru görülen her şey; sol ise çoğunlukla yasal ancak habire yasak olan çoğu şeydir. sağcı olmak için ön şart oportünist olmak iken solcu olmak için "kişisel ikbal fırsatlarını" teğet geçmek alamet-i farika kabul edilmektedir. sol; yarınları ve mükemmel toplumu, mükemmel yaşamı kurgularken sağ anı yaşar; yaşar ne demek anı iliğine-kemiğine değin emer, siker, bir köşeye atar; dönüp de arkasına bile bakmaz! sağ; gücünü meşruluktan ve çokluktan alırken sol, kanunun müeyyide bab'ının kıyılarında, gücünü geçmişin filizoflarından, geleceğin hayallerinden alır. sağcı olmak çoklu kişilik bozukluğu gerektirirken şizofreni ile yetinen sayısız solcu mevcuttur. sağ dindir; sol bilim. çoğu sağcıya göre gaybı yalnızca tanrı/tanrılar bilir ancak her solcu copperfield'in ip olmadan uçamayacağını bilecek kadar newton'dan haberdardır. bir sağcı genelde uzun yaşar. bir yolunu bulup aile mezarlığına kapağı atar. krematoryumlar solcuların ateşiyle ısınır! yeterince zenginleşen her sağcı içindeki emperyalisti okşamaya başlarken çoğu zenginleşmiş solcu utancını meyhane diplerinde içkiye gömer. sağcının afyonu iktidar ve seks iken solcu eğlenmek istediğinde dağıtmaya mazeret aramaz! konu cok uzun ama şöyle bitirebilirim belki: tanriya inanmak sağcının finaldeki en büyük korkusuna dönüşür; ekserisi elleri ve yürekleri kir tutmuşken kavuşurlar ölüme. solcu için farketmez; agnostik, septik hatta deist olabilir ama asla birine veya bir olguya tapacak kadar yaşamdan korkmadığı için geldiği gibi "vurgulu" ayrılır dünyadan...