Başlık: evde-kalan-kiz-sayisindaki-belirgin-artis

ünlü halk ozanı ve söz üstadı hüseyin kağıt durumu "kızlar dura dura" adlı eserinde gayet sarih ve bir o kadar naif şekilde gönül makamından özetlemiş: "kızlar dura dura hiç olur, oğlan dura dura koç olur". anadolu'da hala genç yaşlarda evleniyor kızlar. ama şehirde yaşayan kadınların eğitim ve gelir seviyesi yükseldikçe eş adayında aradıkları kriterler katılaşıyor. armudun sapı, üzümün çöpü derken yaş belli noktaya geliyor. bir gerçek var ki kabul etmek gerek. erkekler kendinden büyük kadınlarla evlenmeye soğuk bakıyor. kafayı kuma gömmeye, politik doğruculuk yapmaya gerek yok. bu coğrafyanın kodlarında bu var. belli yaşa, olgunluğa ulaşan maddi yeterliğe sahip erkek kendinden çok daha genç kadınla evlilik istiyor. yaşı kemale eren hanım ablalarımız ise evlenecek aday bulamıyor. sonra da diyorlar "iki insan mutluysa devletin bunu onaylamasına ne gerek var", "evlilik zaten çağdışı", "ataerkil zihniyet bizi kalıplara sokuyor", "ben yalnız da mutluyum", "evlenecem de nolacak, başkasının çorabını toplayacam" ve daha bir sürü şey. elbette "evde kalmak" ayıp değil. evet erkekler de "evde kalıyor". hatta ve hatta gönlün olacaksa "eril dile lanet olsun" tamam kabul. ama zamanında evliliği geri plana atıp şimdi evlenecek kimse bulamadığın gerçeğini de bi zahmet kabullen. kabullenmedin tamam. bari bu gerçeği kabul etmemek adına evlilik müessesesini de yerin 7 kat dibine sokma be hanım ablam. bu gerçeği böyle net dile getirmek gerek ki evliliğin gereksiz bir kurum olduğu fikri neşvünema bulmasın sözlerimi üstad-ı azamın yukarıda yer verdiğim aynı eserinden bir dizeyle noktalıyorum. "sen de böyle bekar gez havalı havalı, yaşlanınca görecem yanında kalanı"