Başlık: turkiyede-kadin-olmak

daha doğmadan başlıyor hayat mücadelesi kadının daha doğmadan … ultrasonda kız olduğu belli olan bir bebekken daha annesinin karnında başlıyor. üzülüyorlar kız olduğu için müstakbel ailesi. doğumunu bekliyor kadın. hüzünlü bir haberle merhaba diyor kadın hayata. doğum anı ailede başka bi heyecan var ama "ya erkek ise"… kadın doğuyor. suratlarda bi’ hüzün bi’ sessizlik. her sessizlikte söylenen "birinin bir kızı oldu" deyiminde bahsedildiği gibi … kadın büyüyor. birkaç yaşında başlıyorlar kapatmaya. erkek adamın malı meydana olur ya kadının her şeyi perde arkasında. bacağı bile açık kalamıyor, daha birkaç yaşında saklıyorlar kadını. saklıyorlar ama sakınmıyorlar. kadın biraz daha büyüyor, oyun çağına geliyor. ona erkekten arkadaş olmaz diyorlar, kadın ürküyor. erkekler sokakta top oynuyor, ateş yakıyor, haylazlık yapıyor, koşturuyor… kadın pencere camından seyrediveriyor. sonra kadın biraz daha büyüyor. okul çağına geliyor. zincirlerini kıracağı bir yer buluyor ama kadın rahat bırakılmıyor. kadının saçları çekiliyor, eteği kaldırılıyor. kadın susuyor. birkaç yıl sonra, daha 10 yaşında belki "kadın" oluveriyor. bu onun için utanç verici bir şey. gizliyor kadın. erkeklerin "erkek" olma merasimleri davullarla, zurnalarla, hediyelerle kutlanıyorken; kadın hayret ediyor. artık kadın olmuşken evi temizliyor, yemek yapıyor, kardeşlerine göz kulak oluyor. bunu bir köy kadınından duydum "abim uyumadan önce yatağına girip ısıtıyordum" demişti. kadın evin tüm erkeklerini rahat ettiriyor, iyilik gibi değil görev gibi hizmet ediyor. memeleri büyüyor kadının. iki omuzu önde kambur yürüyor. daha fazla kadın olmak günahmış gibi hissettiriyorlar. okuma yazmadan fazlası senin neyine denilip okuldan alınıyor. o kadın çocuk yetiştirecek, o kadın nesil üretecek, o kadın nasıl üretecek hesap edilmiyor. kadın aşık oluyor, inanıyor. her şeyiyle kendini bi’ adama adıyor. adam seviyor, bedenini seviyor kadının, doğurganlığını seviyor belki. bedenine hükmettikten sonra kadın insandan eşyaya evriliyor. kadın olgunlaşıyor. babadan dayak yiyor, abiden hakaret. aynı şeyleri yaşadığı annesi bile kendisini anlayamıyor. kaçmak istiyor kadın, kurtulmak. aşk mı çaresizlik mi bilmeden erkekten kaçarken erkek himayesine sığınıyor. hayatının ikinci büyük çilesi kurtulmak için çıktığı bu yolculukta başlıyor ve evliliğe merhaba diyor. kadın bir daha "kadın" oluyor. temizlik yapıyor, yemek yapıyor, dışarı çıkmıyor. 3 kuruş parayla mucizeler yaratıyor. eve elinde 2 poşetle gelen kocasını kahraman ilan ediyor. kadın üremek istiyor. çocuğu oluyor. eşyaya çoktan evrilmiş kadın şiddet görüyor çocuğunu seviyor, hakaret işitiyor çocuğuna sarılıyor, evden atılıyor çocuğunu kucaklıyor. çocuğu yaşam gayesi oluyor adeta. şiddetin her geçen gün dozu artıyor, hakaretler bitmek bilmiyor. aldatılıyor da üstelik. hani kendisi için ölüm sebebidir ya erkeği için elinin kirinden öteye gitmiyor. dayanamıyor artık. istemese de babasının evine dönmek zorunda kalıyor. alıyor ceketini! çocuklarını katıyor yanına dönüyor doğduğu eve. dönüyor da orada da rahatı olmuyor kadının. öz torunlarına piç muamelesi yapıyor annesi babası. iki lokması gözlerine batıyor. suçlanıyor, kovuluyor belki. kadın oraya da sığmıyor. çekip gidiyor. devlet diyor kadın devlet. sosyal devlet diyor kadın. sahip çıkılsın istiyor. korunmak istiyor. çaldığı bütün kapılar duvar oluveriyor ve ne yazık ki "kadın devletin ta kendisi olduğunu anlayıveriyor". kadın merdiven siliyor, temizlik yapıyor, sekreter oluyor, getir-götür yapıyor. sonra patronu oluyor kadının. emeğine para veren adam ondan emeğinden fazlasını istiyor. adı kadın ya, kadınlık yapsın istiyor. reddediyor, işinden aşından oluyor. yılmıyor ama kadın defalarca deniyor. defalarca ayakta kalmaya çalışıyor, beceriyor, beceremiyor. sonra bir gün köşe başında bir adam kadına tanıdık geliyor. kadını evinden kovan adam bedenini geri istiyor. kadın korkuyor, çok korkuyor. her şey gözlerinin önünden geçiveriyor. iki eli ile kafasını korumaya çalışırken yediği tekmeler, kemerle sırtında oluşan morluklar, çocuklarının çığlıkları, vs.ler ... kadın istemiyor, denemiş çünkü daha önce. elinde üç kuruş parası, pazar masrafı, ev kirası, okul harçlığı… kör topal yuvarlanıyor, öyle bir yuvarlanma ki sanki ömrünün en rahat zamanlarını yaşıyor. özgürlüğün ne olduğunu anlamış bir kere kadın. ev geçindirmenin kahramanlık olmadığını, iki poşetten daha fazlasının mucize yaratmadığını da görmüş bir kere. birileri ne der diye değil, erkeğine hesap vermek için değil, kendi değerleri için namuslu ve haysiyetli bir hayat yaşamayı öğrenmiş kadın.. sonraki günlerde kadın defalarca reddediyor. geçmişe dönmeyi, gerilemeyi istemiyor. peki diyor adam çekip gidiyor. her gidişinde dönüşlerini daha da kötüleştirerek gidiyor adam. bir gün kadının kapısı yine çalınıyor. alacaklı gibi yumruklarla, tekmelerle... kadının adamı! kadını götürmek istiyor. kadın iki eli kafasını koruyor. çocuklar yine ağlıyor. kemer kadının belinde yine… kadın yerden kalkıyor "hayır" diyor "hayır". kadın devleti hatırlıyor bir daha sosyal devleti. güvenlik diyor. polis diyor. arıyor. birileri geliyor emniyetten. karı koca arasına girilmez diyor, eski de olsa girilmez diyor. barıştıralım hatta deyip gidiyorlar. tehditler alıyor, öldürülmekten korkuyor kadın. karakola gidiyor, koruma istiyor. kadını kimse önemsemiyor zira hayattayken değil öldükten sonra önem kazanıyor kadın… sonra bir gün kadın … sonrasını biliyoruz ayşe paşalı: koruma istediği halde devletin koruyamadığı ve sonunda eski kocası tarafından öldürülen kadınların simgesi oldu ayşe paşalı. tüm türkiye onu habertürk’te yayınlanan yüzü gözü mosmor fotoğrafıyla tanıdı. arzu yıldırım: ölümünden iki gün önce ümraniye cumhuriyet başsavcılığı’na giderek "benim, ailemin ve çocuklarımın başına herhangi bir şey gelmesinden çilingir ve ailesi sorumludur’’ diye dilekçe vermişti. öldüğünde de çantasından koruma talebiyle savcılığa verdiği dilekçe çıkmıştı. güldünya tören: töre cinayetlerinin sembol isimlerindendi. şego aşiretinden olan güldünya, evli olan teyzesinin oğlundan hamile kalmıştı. olay açığa çıkınca aşiret güldünya’nın teyze oğluna kuma olarak verilmesini kararlaştırdı. teyze oğlu kaçtı, güldünya günlerce bir odada tutuldu. sonra istanbul’a amcasına gönderildi. doğan bebeğine ‘umut’ adını verdi. ama bebeğini öldüreceklerinden korktuğu için 2 günlükken oğlunu bir arkadaşına evlatlık verdi. bir gün kardeşlerinden biri çıkageldi istanbul’a. bir ip uzatıp "as kendini’’ dedi. arzu odabaş: dört çocuk annesi arzu odabaş, 23 yıllık kocası mustafa odabaş’tan ‘silahla tehdit, hakaret ve şiddet’ iddialarıyla şikâyetçi olmuş, eşi 9 ay hapis cezasına çarptırılmıştı. mahkeme hapis cezasına para cezasına çevirmişti. çift arasında açılan boşanma davası sonuçlanmadan mustafa odabaş sokak ortasında çocuklarının annesi arzu odabaş’ın üzerine 6 el ateş etti. sakine akkuş: akkuş 25 yaşındaydı. 11 yıl önce çocuk yaşta erdal akkuş ile evlendirilmiş, bu evlilikten de iki çocuğu dünyaya gelmişti. gördüğü şiddet canına tak edince, 3 ay önce çocuklarını da bırakıp ana evine sığınmıştı. erdal akkuş’un, bir gece yarısı sakine’yi "çocuklarını getirdim, gel gör’’ diyerek kapıya çağırması genç kadının sonu oldu. sakine, başına ve göğsüne isabet eden kurşunlarla öldü. derya demiral: derya demiral 6 aylık hamileydi. kendisine yeni bir elbise aldığı için istanbul gaziosmanpaşa’da birlikte yaşadığı işsiz sevgilisi tarafından dövülerek öldürüldü. zübeyde yıldız: 4 çocuk annesi zübeyde yıldız, eski eşi zeki kahraman tarafından şiddete maruz kalıyordu. şişli karakoluna defalarca gidip, "beni koruyun’’ diye başvurdu. tehditler artınca savcılığın kapısını çaldı, savcılık takipsizlik kararı verdi. çocuklarına bakabilmek için bir konfeksiyon atölyesinde çalışan yıldız’ı eski eşi işyerinde bıçakladı, yetmedi boğazını keserek öldürdü. gülayşe bilgi: muğla’nın milas ilçesi’nde iki çocuk annesi gülayşe bilgi’nin cesedi yol kenarında 4 kurşun sıkılmış şekilde bulundu. olay yerine gelen yakup bilgi eşinin cesedi başında, "evliliğimiz boyunca beni hiç üzmedi" diye gözyaşı döktü. olayın ardında yapılan araştırmada, gülayşe bilgi’yi, ardından gözyaşı döken eşinin öldürdüğü anlaşıldı. seher haşimoğlu: diyarbakır hazro ilçesi’nde yaşayan dört çocuk annesi seher haşimoğlu, koca dayağından kaçıp devlete sığındı. ancak yerleştiği sığınma evinden daha sonra "kendi isteğiyle ayrıldığı" belirtilen seher, aile meclisinin kararıyla kocası veysi haşimoğlu tarafından öldürüldü. edibe göçer: edibe göçer, mersin’in tarsus ilçesi’nde sabahın kör saatinde kalkıp tarlada çalışıyor, kocasına satın aldığı kamyonun borcunun ödenmesine yardımcı oluyordu. ancak mustafa göçer karısının çalışmasını istemedi, aralarında tartışma çıktı. mustafa göçer önce kavgayı önlemeye çalışan 16 yaşındaki oğlu remzi’yi sonra da eşi edibe’yi kurşun yağmuruna tutup öldürdü. ve en sonuncusu özgecan aslan: tek suçu türkiye’de kadın olmaktı…