Başlık: cerkeslerin-iyi-olduklari-konular

çerkesler tamamiyle asimile oldular artık. çerkes örf, adet ve geleneklerinin hiçbirini evlatlarına (kız, erkek) aktaramadılar. son nesil safkan çerkeslerde artık 70,75 yaşlarına geldiler. onların vefatıyla birlikte bütün her şeyleri yok olup gidecek ki onlar bile kendi geleneklerine uymuyorlar. çerkesçe bilmeyen çerkes olur mu? olmaz. sadece benim bildiğim istanbul şişli'de bulunan alan vakfında bir takım gelenekler yaşatılmaya çalışılıyor ve gençlere hem halk oyunları hemde dil öğretiliyor. şuan durum nedir bilmiyorum. çerkesceyi öğrenmek isteyen çok az genç var. bir iş kolunda tutunamaz, var olamazlar. türkiyenin sayılı zengin ailelerinden bir tane çerkes olmadığı gibi küçük işletme kurmaya bile korkarlar. büyük rusya topraklarından 1876 ilk sürgün ve 1917 rus devrimi ile türkiye'ye gelmişler ancak vatanlarına, evlerine, topraklarına tekrar dönebilmek umudunu taşıdıkları için daha çok verimsiz, soğuk kars, sarıkamış bölgesine yerleşmişlerdir. ne yazıkki vatanlarınada dönememişler ve oradan ülkenin çeşitli büyükşehirlerine yayılıp yerleşmişler ve asimile olmaya başlamışlardır. göçebe oldukları için sadece bir kaç hamur yemeği meşhurdur. onlarda fıccın, velibah ve kabındır (çerkes mantısıdır). bu üç yemek hamur türü olmasına rağmen çok lezzetlidir ve beyoğlunda fıccın adlı restoranda müşterilere sunulmaktadır. denemenizi tavsiye ederim.