Başlık: kopek

hacı sami ramazanoğlu'nun şefik can'a üstadlık yaptığı dönemde ruhulbeyan'ın 2. cildinden yaptığı bir alıntıyı aktarıyorum. köpeğe ait on huyun, hasletin, her sûfide bulunması gereklidir. 1. aç olmak: sokaklarda dolaşan köpekler çoğu zaman açtır. bu haslet salih kişilerin vasıflarındandır. 2. köpekler, bilhassa sahipsiz köpeklerin yeri yoktur. mekanı belli değildir. bu vasıf sûfilerin vasfıdır. 3. köpek geceleri az uyur. bu haslet hakk aşıklarının huyudur. 4. köpek öldüğü zaman mirası yoktur. bu da zahitlerin sıfatıdır. 5. köpek, sahibi tarafından ne kadar azarlansa, dövülse, cefa görse, aç bırakılsa yine sahibini terk etmez. bu ise sadık müridlerin alametidir. 6. yeryüzünde en edna, en aşağı, en ufak bir mekana razı olur. bu ise tevazu, alçak gönüllülük alametidir. 7. sahipsiz olan bir köpek herhangi bir yeri mekan edinse ve bir kimse onu oradan kovsa inat etmez ve orayı terk eder. çünkü sahipsizdir. oysa sahibi olsa orayı, sahibini sevdiği için terk etmez. bu da rıza kapısından girme alametidir. 8. dövüldüğü zaman, kovulduğu vakit, kendisine cefa edilince, rızkının yarısı verilmezse, yine de kin tutmaz. her şeyi unutur, çağırılınca yine gider. bu haslet ise huşu, yani kendini alçak tutup edep ve haya üzerine olmanın vasfıdır. 9. yemek hazırlandığı zaman yüzsüzlük etmez, uzakta durup bakar, bu ise miskinlerin hasletidir. 10. bir mekandan göçtüğü zaman oraya bir daha iltifat etmez. bu ise kalbi kırık mahzun kişilerin vasfıdır. merhum ramazanoğlu hacı sami efendi üstadın yazma bir tezkiretül - evliya'dan aktardığı ibretli bir fıkra bayezid bestami bir gün yolda bir köpeğe rastladı, köpeğe değmesin diye üstad eteğini kaldırdı. bunun üzerine köpek: "ya bayezid eğer tüyüm kuru ise sana bir şey bulaşmaz. eğer yaş ise bir bardak su ile temizlenir. dışını arıtmak istersin amma içini yedi deniz suyu arıtmaz" dedi. bayezid: "sen, dıştan temiz olmayan bir varlıksın, ben de içten temiz olmayan bir kişiyim, gel, ikimiz yoldaş olalım. umulur ki, ikimiz arkadaş olursak, birlikte yaşadığımız için ikimiz de temizleniriz" dedi. köpek: "ya bayezid, sen benimle yoldaş olamazsın. zira ben, halkın beğenmediği, reddettiği, kovduğu bir varlığım, sen ise, halkın sevdiği, saydığı bir kişisin. her kim beni görse kovar, taş atar. her kim seni görse izzet ve hürmet eder. ben, bugün bulduğum kemiği yarın bulamam, senin şimdi evinde bir küp buğdayın var" dedi. bayezid bestami üstad köpekten bu sözü işitti, ağlamaya başladı: "allah'ım, bir köpek ile yoldaşlığa layık olamadım. allah ile yoldaşlığa nasıl layık olayım" dedi ve ağladı.