Başlık: emlakci

toplumun bozulmuşluğunun, etik değerleri kaybetmişliğinin yoğun biçimde yansıdığı sektörlerden biridir. diğer ülkelerdeki durumu bilmiyorum fakat türkiye'de emlakçılık mal sahibinin yanında olmayı gerektirir. pazarlık masasında dahi emlakçı ağzını açıp iki kelime laf edemez. çünkü kendisine ait olmayan bir mal üzerinde inisiyatif kullanma şansı yoktur. galericilik gibi değildir. mal sahibi gerekirse evini o emlakçıdan alır başka emlakçıya götürür. gayrimenkul alacak kişi tarafından bakıldığında ev sahibinden 280 bin liraya alabileceği bir evi aracı vasıtasıyla 260 bin liraya alabilmelidir. olması gereken budur. aracı ona para kazandırmalıdır ki o da emlakçıya ödeme yapsın. bu sebeple bir aracıya ihtiyaç duysun. ülkemizde bu durum genelde tam tersine işlemektedir. üstelik aracının komisyonu da alıcıya yüklenir. hatta bazı yerlerde tapuda ev sahibine düşen kısım da alıcıya yüklenir. bu durumda alıcının bir evi sahibinden almaya çalışmasından daha normal bir durum yoktur. emlakçı tarafından bakacak olursak mal sahibi evini hem emlakçıya verir hem de kendisi satmak ister. emlakçı ev sahibinin istediği fiyatın bazen üzerine bir miktar ekler satışa çıkarır. afişini asar, ilan verir. müşteri getirir, götürür. sonuçta bir çaba gösterir. bir bakarsınız ev sahibi yanındaki komşusundan etkilenmiş evin fiyatını yükseltmiştir. götürdüğünüz müşteriye karşı da mahçup olursunuz. ev sahibine kızma şansınız var mı? hayır, çünkü mal sizin değil. ha bir de sevgili ev sahipleri, kiracınız çıksın ondan sonra evinizi kime veriyorsanız verin. emlakçılarla insanların evlerine gitmek, gezmek hoş şeyler değil diye düşünüyorum. 3 gün, 5 gün boş dursun ama toplum olarak birbirimize saygımızı kaybetmeyelim. o yüzden emlakçılara kızarım, ama bir bakımdan çok da kızamam. toplum bu maalesef.