Başlık: kadina-siddeti-engellemenin-cozum-yolu

bell hooks değişme isteği erkeklik erkekler ve sevgi isimli kitabında erkekleri ataerkil toplumdan kurtarmak gerektiğinden bahsediyor. daha yeni okuduğum bu kitaptan bazı alıntıları yorumsuz olarak aşağıda paylaşacağım. olaya bir de buradan bakmanın faydalı olacağını düşünüyorum. "ataerkil gelenekler erkeklere bir tür duygusal stoacılık öğretir. buna göre, erkekler duygularını hissetmezlerse daha erkek gibi olurlar ve eğer kazara hissetmeleri gerekirse ve bu his canlarını yakarsa, verilecek erkek tepkisi bu duyguları bastırmak, unutmak ve bu duyguların ortadan kaybolmasını ummak olacaktır." "ataerkinin erkekler tarafından dışa vurulmasına önem verdiği tek bir duygu vardır; bu duygu da öfkedir. gerçek erkek deliye döner. ne kadar hiddetli ya da yıkıcı olursa olsun, delilikleri doğal görülür, delilikleri ataerkil erkekliğin pozitif bir ifadesidir." "ataerkil kültürde oğlan çocuklar sevilebilir görülmez. cinsiyetçilik her daim oğlan çocukların statülerinin kız çocuklarınkinden daha yüksek olduğunu buyursa da, statü ve hatta ayrıcalığın getirdiği ödüller, sevilmekle aynı şey değildir." "ataerkil babalar oğullarını sevmezler, çünkü ataerkinin kuralları, babaların oğullarıyla rekabete girmelerini ve gerçek erkeğin, söz sahibi olanın kendileri olduğunu kanıtlamaya hazır olmalarını gerektirir." "günümüzde küçük oğlan çocuklar ve genç erkekler her gün zehirli bir pedagoji bombardımanına tutuluyor. bu pedagoji eril şiddeti ve eril hakimiyeti destekliyor; oğlan çocuklara kontrolsüz şiddetin kabul edilebilir olduğunu; kadınlara saygı göstermemeyi, onlardan nefret etmeyi öğretiyor. bu gerçeklikle duygusal terk edilmişlikleri bir araya gelince oğlan çocukların şiddete eğilimli ve öldürmeye istekli olmaları şaşılacak bir durum olmaktan çıkıyor." "erkek şiddeti, penis sahibi olmakla şiddet uygulama isteği arasında biyolojik bağ olduğunu iddia eden ataerkil psikoloji tarafından "doğal" sayılıyor... ülkemizde her gün şiddetten yüz çeviren erkekler var. ama bu erkekler, şiddetin cazibesine yenik düşmeden ataerkil erkekliğin bölgesinde dolaşmayı nasıl başardıklarıyla ilgili kitaplar yazmıyorlar." "kendini duygusal açıdan sakatlamış, duygularıyla bağları koparmış birçok erkek, daha sonra duygusal istismarla altını oymak için yeniden duygusal bağ kurma girişimlerinde bulunur. kısacası, sevginin ve duygusal istismarın bir arada olamayacağını anlamazlar." "seks sikmektir. ataerkide sikmek bir zorunluluktur: yabancıları ve kız arkadaşları ve eşleri ve ayrı yaşanan eşleri ve çocukları hem tecavüz hem "normal" sekste sikme zorunluluğu. ataerkil sekste önemli olan erkeğin sikme ihtiyacıdır." "oğlan çocuklar acıyı hissediyor. ve bu acıyı salıverebilecekleri bir yer yok, içlerinde taşıyorlar. bu acıyı, acının öfkeye dönüştürüldüğü yere götürüyorlar. erkekler gerçek duygularını gizlemeyi öğrenirken öfkelerinin, hissettikleri güçsüzlüğün üzerini örtmeyi de öğrenirler... eril acının derinliğini kabullenmedeki acizlik, erkeklerin ataerkil erkekliğe meydan okumasını ve ataerkil erkekliği değiştirmesini zorlaştırır." "bence erkeklerin bu kadar şiddet uygulamasının nedeni, derinlerde bir yerlerde, bir yalanı hayata geçirdiklerini bilmeleri; bu nedenle son derece kızgınlar. bir yalanı yaşayarak mutlu olamayacakları için yalanın açığa çıkmasına çok kızıyorlar." "sahte benlik maskesi takmak zorunda kaldıklarında, erkeklerin dolu ve özgür yaşama kapasiteleri son derece azalır. keyif alamazlar ve hiçbir zaman gerçekten sevemezler. sahte benliğe sahip kişi sahtekar olmak zorundadır. kendisine ve başkalarına yalan söylemeyi öğrenen insanlar sevemezler, çünkü hakikati söyleme yetileri zarar görmüştür, dolayısıyla güven duymaktan acizdirler." "cinsel tercihlerinden bağımsız olarak, kişisel iyileşme sürecindeki erkekler ile çoğunlukla çocukluklarına dönerek ve erkeklik hakkında hangi bilgiyi ne yolla öğrendiklerini değerlendirerek başlar. birçok erkek kim olduğunu, hislerini keşfettiği, sonra başkalarının hoşuna gitmeyecek bu tecrübeyi bastırdığı anları saptamayı faydalı bulur." "sevgi, hakimiyet ile birlikte var olamaz. sevgi, eşitliğin mevcut olmadığı koşullarda varlığını sürdürebilir. eşitsizlik özü itibariyle hakimiyet doğurmaz; daha sevgi dolu olma gerekliliğiyle ilgili bilinci arttırabilir."