Başlık: turk

lan valla deli cesareti var bizim insanımızda ya da cahil cesareti. singapur changi havalimanına indim, keyfim yerinde, o kadar saat uçuştan sonra hemen sigara salonuna dalıp sigaramı içmişim, aylak aylak geziyorum ortalıkta. phnom penh'e gidecek uçağımın kalkmasına 3 saatten fazla var. bi baktım, iki türk konuşuyolar, nerden alıcaz falan diyor bir tanesi. ne arıyosun diye sordum. telefon kartı arıyomuş. iyi dedim gel bulayım sana. yanındaki türk zaten singapur'a geliyormuş acelesi var belli, diğerinin yanından ayrılıyordu tam o sırada. benim de zamanım çok. belamı arıyormuşum meğer... sordum soruşturdum, telefon kartı satan bir yer buldum. en ucuzundan aldık bi tane. sonra başladık muhabbete. kimi arayacaksın diye sordum, ya beni burada karşılayacaklardı, ama form doldurmam gerekiyormuş, adres istiyorlar, adresi alıcam arkadaşımdan dedi. singapura çalışmaya mı geldin dedim, evet dedi ama aslında şu adrese gidiyorum dedi bana bi kağıt verdi. bi baktım phnom penh. hacı dedim, sen singapurda kalacağına emin misin, burada kamboçya yazıyor. yok dedi, karşılayacaklar beni burada, 2-3 gün burada kalıp, sonra gidicem kağıttaki adrese dedi. iyi peki dedim. telefon kulübesine geldik, eleman numarayı bulamıyo. sonra buldu, bu sefer numarayı çeviremiyo. nasıl aranıyo burdan dedi, lan baktım ben de beceremedim, amuğaduğum kartının üzerinde yeterli açıklama falan da yok. elemanın bagaj falan da çıkmıştır şimdi dedim, kendi cebimi verdim arasın diye. kısa konuş bak şarjım bitecek diye de uyardım. eleman konuştu neyse, benim uçak 2-3 saat sonraymış dedi. vay amk dedim ben de. ver bakayım biletini dedim, harbiden eleman benimle geliyo. dedim gel bi kahve içelim. gittim iki kahve aldım, sigara odasına gittik. pek konuşmadık, nedense canım istemedi. eleman dedi peki benim bagaj nerde? kamboçya'ya gelicek bagajın dedim. yok dedi, ben singapur demiştim. hay amk senin diycem de, tipten de tırsıyorum açıkçası. gel dedim bi soralım. sigarayı söndürdüm hemen, tam pasaport kontrole gidiyoduk aklıma geldi, sana küçük bir kağıt vermişlerdir, bagaj kağıdı, onu ver bakayım bi dedim. kağıda baktım, neyse ki bagaj phnom penh'e gidiyor, sorun yok. bu tutturdu, madem kartım var, türkiye'yi arıycam. ya dedim bırak şimdi. yok dedi sen otur, ben bakıcam. uzaktan seyrediyorum, telefonu kurcalıyo kurcalıyo olmuyo. sonra bi çekik göz geldi yanına, direktoman türkçe soruyo bu neden çalışmıyo diye. çekik anlamadı tabi. sonra görevli geldi, ona da türkçe konuştu, adam anlamayınca sesini yükselterek konuştu anlasın diye, baktı olmuyo pes etti yanıma geldi. ya neden bunlar türkçe bilmiyo, bizim havalimanındaki görevliler ingilizce biliyo ama dedi. haklısın dostum dedim, bilmeleri gerekir aslında... mümkün olduğunca konuşmadan uçak saatini beklemeye başladık. ben kitap okudum bol bol. boarding zamanı, immigration formlarını verdiler. eleman dolduramıyo tabi. gamboçlar birkaç form doldurtuyorlar, üstlerinde hep aynı bilgiler var. önce kendiminkileri hallettim, bu sırada eleman yine telefon kurcaladı, türkçe konuşmaya çalıştı birileri ile. ben de bu arada elemanın pasaportundaki bilgilerden bir tanesini doldurdum formların, verdim eline, bak burda yazanları benim doldurduğum gibi doldur, date yazan yere ben hangi tarihi yazdıysam yaz dedim. dolduramadı tabi, hepsini ben doldurmak zorunda kaldım. bitmedi.... indik phnom penh'e. niyetim hemen vizeyi falan alıp uzamak. daha taksi bulucam, taksi pazarlığı var. elemana da söyledim, bak pasaportu buraya veriyosun, foto diye soracak sana, foto kelimesini duyunca 2 dolar ver, pasaportunu alacak, sonra şu taraftan ismini söylecekler, gidiceksin usd.25.- vereceksin, alacaksın pasaportu, tenkyu dersin sonra elemana. tamam dedi. bu sırada ben 2 dolares foto paramı verdim, öteki tarafta pasaportumu bekliyorum. bu bana el işareti yapıyo gel gel diye. dur dedim el işaretiyle. neyse, pasaportum vizeli olrak geldi, parasını ödedim, elemanın yanına gittim. ne oldu dedim, bişey soruyolar dedi. problem mi var dedim memura, arkadaşın mı bu senin dedi. yok dedim arkadaşım değil, tanımam, uçakta tanıştık, aynı ülkedeniz. ne kadar parası varmış yanında sor dedi. sordum, usd.175.- çıktı yanında, ne zaman dönecekmiş dedi, dönüş tarihi yazan internet rezervasyon kağıdına baktım, 20 gün sonra dedim. 20 gün 175 dolarla mı yaşayacak bu dedi memur. arkadaşı varmış onun yanına gidiyor dedim. kredi kartı var mı diye sordu memur. sordum, yokmuş amk. hacı sen ne yaptın ya, benşi görmemiş olsan changi/singapurda kalacaktın, yanında telefonun yok, kart yok, nasıl bi cesaret dedim, allah büyük dedi. evet büyükmüş dedim. memura döndüm, kartı yok dedim. bu sefer tekrar sordu, arkadaşın mı dedi bu. yok dedim ya, tanımam. senin paran var mı dedi. var dedim. göster dedi. çok para var gösteremem, pasaportumda 3 tane vize var zaten, turistim ben dedim. ısrar sonucu adama balya gösterdim, tamam dedi. ama arkadaşının parası yok, en son pasaport kontrolünü yapan kişi sorarsa, arkadaşımın parası bende dersin dedi. orda kıllandım biraz. kimsenin sorumluluğunu almam, kağır falan imzalamam dedim. tamam dedi memur. neyse, sorunsuz çıktık havalimanından. daha bitmedi amk... oh dedim, hemen burdan pahalı mahalı bir taksiye atlayıp kaçanzi. elemana döndüm hacı yolun açık olsun, dikkatli ol dedim, uzaklaştım. cimriliğim tuttu, taksici ile pazarlık etmeye başladım. iki dahha sonra bizim eleman beni buldu, ya dedi karşılamaya gelmediler beni, telefonu versene. al amk dedim. eleman arkadaşı ile konuştu kapattı. tamam ben elimdeki adrese gidecekmişim dedi. iyi, güle güle dedim. pazarlık ettiğim taksiciye gösterdim, tamam dedi 9usd. lan dedim usd.9. olur mu, dördüncü gelişim benim buraya, 5 dolar yeter. 6 dolara anlaştık, elemanın çantayı koydu bagaja, sonra ben bu guesthouse'u bilmiyorum dedi bana. direkt türkçe ananın amını bil o zaman dedim sinirle. ne diyosun dedi, sor dedim birilerine. sordu etti, yok. yine telefonu verdim, arkadaşıyla konuştu taksici. tamam dedi. bu arada beni de sihanoukville'e atması için pazarlık ettim, anlaştık. önce elemanı bırakıcaz, sonra ben devam edicem. yola çıktık, taksici dedi ki, ben biraz önce tam anlamadım, bir daha soralım nerde olduğunu. ananın amı dedim. verdim telefonu, konuştu. anlamadım dedi, yanımdaki eleman konuştu arkadaşıyla, o da bi sikim anlamadı tabi tariften. ben aldım telefonu, ya dedim, bi gamboç bul, o tarif etsin amk. amk dedim. zaten arkadaşı da tam türkçe bilmiyo, arap galiba, iyice sinirlendim ben. sonra taksiyle şehir turu atarken, taksiciye çek amk kenara dedim. arkadaşından telefon bekliyoruz elemanın. nerdeyse 45 dakkadır uğraşıyoruz. ebem sikilmiş yorgunluktan. arayacak arayacak aramadı. ben aradım, bak dedim birini bul tarif ettir, yoksa bırakıp arkadaşını gidiyorum, yolum uzun. anlamadı oç. yanımdaki elemana verdim, bak dedim bırakıp gidicem seni, ya da havalimanına geri götürücem, arkadaşın gelsin alsın çok sikindeyse arkadaşının. son kez konuş şarşım bitecek, tek konuşma hakkın var. konuştu. beni en yakın otele bırak, otelin adresini vericem, akşam gelip beni alıcak dedi. yakın bi otele gittik, elemanı yerleştirdik. resepsiyona dedim, bu herif biraz mal, sizle türkçe konuşmaya çalışırsa siklemeyin dedim, zaten öyle yaparız mecburen dediler. dedim sorun olursa şu numarayı arayın. elemanın arkadaşının numarasını verdim. ordan elemanın arkadaşını arayıp arkadaşın burada dediler. elemana da akıllı ol git uyu, kimseyle konuşma, dışarda gezme sikerler dedim, uzadım... yolda giderken düşündüm, lan herife telefon kartı için yardım etmeseydim ne olacaktı bu herif dedim. sonra allah büyük galiba dedim, olayı düşünmedim, ilk mola yerinde taksiyi durdurdum iki bira aldım, devam ettik yola. hep de benim başıma geliyo lan bunlar. geçen sefer de amman'dan gecenin köründe iki türkle aynı uçağa binecektim. bunlar bi ara biz mescide gidiyoruz dediler, allah kabul etsin dedim. boarding zamanı tam kontrolden geçicem baktım bu herifler yok ortada, kıllandım, mescide bir bakayım dedim. mescidi buldum, elemanlar sarmaş dolaş uyuyolar. kalkın lan ibneler dedim içimden, uyandırdım elemanları. ben olmasam, onlar da amman'da kalacaklardı. allah büyük... not : kamboçya'da normal telefonumu hiç kullanmadım, turist hattı aldım konuştum. dün fatura geldi, 200tl, normalde 50-60tl geliyordu. beynimi mi sikeyim, iyi mi yapmışım bilemiyorum...