Başlık: kopek

1,5 yaşında erkek bir köpeği sahipleneli 2 ay oluyor. cinsi yok, ormanda doğmuş, ileri derece uyuzdan ölmek üzereyken orman beslemesi sırasında bir dernek tarafından kurtarılmış. tedavileri yaptırılmış, sahiplendiririz deyip pansiyona yerleştirmişler ama corona falan derken 1 sene beklemiş pansiyonda. 1.5 yaşına kadar hayvan dışarıyı çok az görmüş, pansiyonda kalmasına rağmen köpeklerle çok sosyalleştirmemişler çünkü kısır değilmiş (hatta çoğunlukla kafesteymiş). bu sebeple ilk geldiğinde dışarıda nasıl heyecanlıydı anlatamam. ama başa dönelim. ilk 3 gün onun için endişeli benim için de uykusuz ve panik halde geçti. çok korkak bir köpekti, sesten, el kaldırılmasından, poposuna dokunulmasından, ani hareketten korkup yere yatardı. bu davranışlarının sebeplerinin ne olabileceğini biliyorum ama kimseyi suçlamak fayda getirmediği için dillendirmiyorum. tasma, yürüyüş hatta neredeyse tuvalet alışkanlığı da yoktu. neyse ufaktan bana, eve, bahçeye, dışarıya ve yürüyüşe alıştı. onu köpek parklarına götürdüm diğer köpeklerle arasını ölçmek için, kimi görsek tanıştırdım. sosyalleştirdim. çoğunlukla hep sakindi, hep yeni köpek görünce dil atıyordu salaklığından. ilk seferlerde bir köpek ona oyuna davet hareketi yaptığında anlamıyordu. onu bile 1-2 sefer sonra öğrendi. sonra 2-3 hafta geçtikten sonra, koruma kollama iç güdüleri başladı. tabi ben 10 gün sonra kısırlaştırmaya götürdüm, daha doğrusu sahiplendiren dernek yönlendirdi bir yere. çünkü yüksek testosteronla geziyordu epey zorluyordu beni de. hem tanıştığı erkek köpeklere hem de erkek insanlara hırlıyordu. tabi genelde ona hemen yaklaşan sevmeye çalışan kişilere bunu yapıyordu. ama aynısını kadın insanlar yapınca sorun olmuyordu :) şimdiyse ona baskınlık kurmaya çalışan erkek insanlara karşı hırlama/havlama devam ediyor. hatta 2 hafta sonu abim benimle kaldı, resmen abimle sidik yarıştırıyor desem yeridir. abim ona söz geçirmeye çalışıyor (ki ben geçiremiyorum daha senin komutunu nasıl alsın hayvan), köpek abimin evde yürürken önünü falan kesiyor :) evde gece ve ses duyduğunda havlamaları oluyor. bir kısmı zamanla azalmazsa yüz yüze birinden eğitim almayı düşünüyorum. şimdilik eğitim için ise bir çok youtube kanalına baktım, en sonunda da kral köpek ailesinde karar kaldım. en çok onları takip etmekle birlikte tarkan özvardarı da izliyorum. tabi köpeğimin belirli bir cinsi olmadığı için neyi ne kadar öğrenecek bilmiyorum ama zaten önemli de değil. geldiğim noktada tek istediğim onun bana güvenmesi, yönetici köpekliğini bırakması ve mutlu mesut yaşaması. bunlara hizmet etmeyen bir çalışmayı da zaten yapmak istemiyorum. artık günde 2 sefer parkta yürüyoruz (artık yanımda çoğunlukla çekiştirmeden), sonra bahçede salıyorum serbest takılıyor 10-15 dakika. temel itaat çalışmaya başladık hem evde hem bahçede. ilişkimiz de giderek güçleniyor :) hatta bayrama da tatil programı yaptım ki inanılmaz heyecanlıyım nasıl olacak bilmiyorum. sonuç olarak 2 aydır hayatımda ve evimde müthiş heyecanlı bir minnoş var, çok çok mutlu ediyor beni. az denecek kadar zorlukları oldu, onun dışında bence birbirimizi bulduğumuz için karşılıklı çok şanslıyız. bir de 2 sefer çok duygulandım, birincisi ilk akşam onu eve götürürken. çünkü artık hayatımın değiştiğini biliyordum, o korkak gözlerinin nasıl güler hale geleceğini hayal etmek bile beni ağlatmaya yetmişti. ikincisi ise 2 aylıkken ormandan kurtardıkları ölmek üzere halinin fotoğraflarını gönderdiklerinde çok çok ağlamıştım. o fotoğraflardan sonra anlamıştım neden bu kadar korkak ve masum baktığını. nerdeyse hiç sağlıklı bir bebeklik ve çocukluk yaşayamamış. neyse artık birlikteyiz can dostumla, bu da ilk entryim olsun pikocuğum için. bakalım zamanla o bana neler öğretecek.