Başlık: kopek

antik yunan'da köpek çok sevilirdi. kediler mısır'ın göz bebeği iken antik yunan'da onun yerini köpek ve gelincik almıştı. onlar yemek arkadaşı, çocukların dostu, sahibine savaşlarda dahi eşlik eden bir yoldaştı. hesiodos köpeğin sık sık okşanmasını telkin ederdi. tarihçi arrhianos köpeğin başını öpmeyi ve onu yatağa almayı öğütlerdi. onlara mezarlar dahi yapılırdı. bir mezar anıtında şöyle yazar: "ey yolcu, şimdi bu anıta bakıp da bir köpeğe ait diye gülme, ne olur! sel gibi yaşlar akıtıldı uğruma ve efendim kendi elleriyle topladı küllerimi. bunlar da onun sözleri." antalya müzesi'nde sergilenen ms. 3.yy sonrasına tarihlenen bir köpek lahdi bulunur. yazıtın okunabilmiş kısmında şöyle yazar: " rhodepe'nin mutluluğuydu o ...diye çağırırlardı sevimli stephanos'u onunla oynayanlar. saklıyor içinde bu mezar birdenbire ölümün alıp götürdüğünü. kaybolup giden stephanos'un mezarı bu. ağladı ona rhodepe ve bir insan gibi gömdü onu. ben, köpek stephanos yaptırdı rhodepe mezarımı." asırlar geçti ve köpekler hala insanlarla paylaşıyor yaşamlarını. modern insan genişledi, gelişti. hayvanlara ise daraldı, zorlaştı yaşam. sonra pis dediler, katil dediler, yokoluşla istediler çözümleri. modern insan daha çok dedi, vicdanını ufaltarak.