Başlık: ateist

sadece islama karşıymış gibi algılanan tüm dinlere karşı çıkan ve görmediğine inanmayan gelmiş geçmiş en büyük felsefe gönüllüsü. aslında bu felsefe hakkında o kadar çok kelime ardı ardına dizilebilir ki insan nereden başlayacağını bilemiyor. küçüklük yıllarından başlamalı bence ki mahalle baskısından dolayı bir çok insanın yolu camiye düşer türkiye'de. bayramdır, ramazandır, oruçtur, suredir, namazdır ve en önemlisi arapçadır... evet ateistim ama hiç kimsenin din inanmasına karışmadım ama biraz olsun eleştiri yapmaya hakkımız olduğunu düşünüyorum ki uygulamaya zorlandığım dinden başlamak en güzeli. ne demiştim? mahalle baskısı... insanlarımız anlamadığı bir dilde hatta daha da ileri gidersek putlaştırmış olduğu bir dilde duyduklarına o denli bağlandılar ki benim küçüklüğümde arapça yazan her şey onlar için kutsal oldu. üç defa öpüp üç defa alnına koydu. tabiki insanlar bir başkasından gördüğünü direk uygulama alışkanlığı çıkarlar doğrultusundadır ki bir kızı namazında niyazında biri isterse bir adım öne geçmesi buna bir örnektir. küçücükken görmediğimiz tanrı ile tanıştırıldık, yaz tatilinde camiye gönderildik, anlamadığımız dilde sureler ezberlemeye zorlandık. o kadar çok düşünmüştüm ki bu durumu anlamaya bile çalışamadım; çünkü içimden gelmiyordu. sorular ardı ardına geldi. tanrı neden kendi yarattığı bir melek olan şeytanla iddiaya girer insanların yolunu çizmesi için? neden bir çok mezhep vardı hiç değişmemiş kitabın olmasına rağmen? bunlar orta okul yılları soruları daha da büyük yaşlardaki sorulara gelince insan kendine şaşıyor ben mi yanlış yapıyorum insanlar mı? bir çok dindarla tartıştım allah seni hidayete erdirsinden ileri bir kelime işitmedim; çünkü ne din kitabı okumuştu ne de dinini araştırmıştı. aslında inandığı dini putlaştırmıştı ki bunun farkına varması için putlaştırmışsın dediğimde şu cevabı aldım " biz heykele mi tapıyoruz " . garibim onu öyle algılamış. neyse tartışmalarda hiçbir noktada anlaşmaya varılamazdı ki varılamadı da zaten. yıllar yılları kovaladı bu yaşlara geldik ama düşünceler hep aynı yerde kaldı. o kadar çok yazılması gereken kelimeler var ki çok uzamasın da bu kadarı okunması yeterli benim için. sadece oturup düşünmektir bu felsefenin uygulamaya dönüşmüş hali.