Başlık: suriyeli-siginmacilar

adı kenan, 8 yaşında, odun kömür olmadığı için mazot yakıyor suriyeliler idlip'te. mazot yakmak çok tehlikeli ama soğuk da zor. ayakları hariç bütün vücudu yanmış. annesi ve kardeşleri daha hafif atlatmış onlar suriye'de kalmışlar amcası ankara'ya tedavi için getirmiş. onu buz gibi ankara ayazında berbat kokan bir gecekonduda gördüm. o ayazda soba yansa da ankara'yı bilenler o gecekondunun nasıl soğuk olacağını tahmin ediyordur. kıyafet giyemiyor sanırım tenine dokundukça acıyor. incecik bir çarşaf var bacaklarının üstünde. elinde boyama kitabı sürekli boyuyor. 8 yaşındasın, yanmışsın, gurbettesin ve en beteri beni mahvedeni annen yanında yok. yalvarırım onun yerine koyun 30 saniye kendinizi. bunları yazarken bile kalbim sıkışıyor. arapça bilmediğime ilk defa pişman oldum. tercümana rica ettim onu çok sevdiğimi söylemesini ayaklarını öpebilmek için izin istedim. tercüman ''ablaya öpücük at diyor'' o da atıyor. göz kapakları kapanmıyor ameliyat olacak. göz kapaklarınızı kapatmadan uyumak zorunda olduğunuzu 30 saniye hayal edin.... bu çocuklara maske lazım ama tanesi 12 bin lira. ve devlet karşılamıyormuş. yanık çocuklara bakamıyorsunuz değil mi üzülüyorsunuz içiniz gidiyor. kenan hayatım boyunca gördüğüm en güzel varlık. onun gözlerinden daha güzel bir şey yok olamaz. keşke bilseydim onun dilini bizzat kendim söylebilseydim ona. kenan çok güçlü bir çocuk doktor arada hafif spor hareketleri yapmasını istemiş kimse demeden kalkıyor hareketlerini yapıyor tekrar dönüyor boyama kitaplarına. hayatındaki tek şey o boyama kitapları. zengin olsam ona bir gelecek verebilecek olsam onun evladım olmasını onu bana vermelerini isterdim. ama ona verebilecek sevgimden başka bir şeyim yok. canıma katmak istedim onu ilk gördüğüm anda. onu göremediğim günler çok özlüyorum. onu herkesten her şeyden koruyabilmeyi bir daha ağlamaması için ne gerekiyorsa yapmayı, ayağına güneşi, ayı sermeyi isterken elimden salya sümük ağlamak ve 3-5 kuruş artırdığım parayı ihtiyaçlarını gidermesi için amcasına vermek dışından bir şey gelmiyor ve bu beni kahrediyor. siz sanıyorsunuz ki keyiflerinden geliyorlar, ülkelerini sevmiyorlar. çok yanılıyorsunuz. tercüman olan suriyeli 31 yaşında 40 yaşında bir adam gibi gösteriyor. öyle çok acıya tanık olmuş ki. gerçekten acıyı gören insanların gülümsemeleri çok farklı. 15 çocuğu olan başka bir aileyi ziyaret ettik tercüman bu kadar çok çocuk yaptığı için diğer suriyeliye kızıyor. bana ''benim neden 1 tane çocuğum var biliyor musun ? benim çocuğum şehit oldu.'' dedi. acı bir tebessüm ardından gelen gözyaşlarıyla....bir daha evlat acısı çekmemek için çocuk yapmıyor. dönmek istiyor musunuz dedim? ne zaman dedi. savaş bitince dedim. savaş bitince dedi gülümsedi. savaşın biteceğinden umutlarını yitirmişler. herkesin kendi vatanı değil mi dedim. başını önüne eğdi. gitmek istiyorlar kendi vatanlarına ama gidemiyorlar. gitseler neler olabileciği kenan'ın hikayesinde var. nasıl bir cehennemden geldiklerini bilmiyorsunuz. ıraklı türkmen aileler var çöpten yiyecek topluyorlar. böyle güzel çocuklar hayatınızda görmemişsinizdir iddia ediyorum. öyle mutlular ki cehenennemden geldikleri için bu hal onlara lütuf gibi geliyor. orda tırları, bağları, bahçeleri olan zengin insanlar ışıd elllerinde ne var ne yoksa almış burada açlıkla sefaletle boğuşuyorlar. annesi ışıd tarafından katledilen rıdvan'dan bahsedeyim mi size? babannesi ve kardeşi suriye'de çadırkentte. o babasıyla türkiye'de 3 oda bir salon bir zemin katta 18 kişi, 3 aile kalıyorlar. sapsarı uzun saçlı yem yeşil gözleri var rıdvan'ın türkmenler az da olsa anlayabileceğimiz şekilde konuştuklarından rıdvanla iletişime geçmek çok kolay oldu. böyle sıcak sevgi dolu bir çocuk görmedim. cıvıl cıvıl.... bombalardan, açlıktan, yangınlardan kaçıyorlar buraya sığınıyorlar. bilmiyorsunuz hikayelerini benim gördüklerimi görseniz bambaşka şeyler derdiniz. suriye'de insanlık başta o çok medeni! batı olmak üzere gerçek yüzünü gösterdi. onlara bizim sunabileceğimizden çok daha iyi şartlar verebilecekken gelmesinler diye tel örgüler ördüler. hem sebepleri oldular hem de o kadar gühalarına girdik bari çoluk çocuk rezil olmasın demediler. suriyelilere vatandaşlık verilmesi bir daha vatanlarına dönmelerine mani olduğu için çok gereksiz. onların pek çoğu vatanlarına dönmek istiyor . orda savaş öncesi yaşam koşulları türkiye'den çok daha rahattı. hem de ne olursa olsun bülbülü altın kafese koymuşlar ille de vatanım demiş. onları hor görmeyin yalvarırım... savaşın çocuklarına merhamet edin. türkmen çocuklar, arap çocuklar, kürt çocuklar... rahatsız oldunuz değil mi çocuk kelimesi akabine gelince nasıl da anlamını yitirdi etnik aidiyetleri.... o çocukları kazanalım, burada kalacaklarsa da gideceklerse de o çocuklar bizleri iyi yad etsinler....