Başlık: turkiyede-kadin-olmak

yas: 10 yer: izmir annemle otobusteydik, eskiden popo kismi delik plastik sandalyeler vardi otobuslerde, annemle oturuyoruz, eve donuyorduk. ben pencere kenarindaydim. bir anda popomda bir sey hissettim. elim ayagim dondu. arkama donup bakamiyorum, odum patliyor. yavasca one dogru kaydim elimle popomdaki parmaklari ittirdim. sonra parmaklar biraz daha uzandi yine ittirdim. annem gormedi, ben de korkudan soyleyemiyorum. (cocuk kafasi) karsiyaka spor klubunun ordaydi evimiz. o anda tek dusundugum sey annemin gormemesiydi. ona da bir sey yapar diye cok korkmustum. o kucuk beynimle nasil dusunduysem carsinin oralardayken otobus, anne parka gidelim mi dedim. amacim adamin bizi takip etmesini onlemekti.en azindan evimizin yerini ogrenmesin. tamam kizim dedi. osmanbey duraginda inmek icin ayaga kalktik. adam hala arkamda. ama ne yuzune bakabiliyorum ne bir sey. arkamizdan o da kalkti ayaga. size o an yasadigim panik hissini anlatacak kelimem yok. daha onu bulmadilar. otobus tam durmak uzereyken adamin koluna bakmaya cesaret edebildim. her yeri mosmosrdu. neden artik bilemiyorum hastalik midir yoksa baska bir sey mi. neyse indi bizimle. ben de salincaga binicem ama sen salla anne dedim. istiyorum ki ilerde bankta oturmasin ben oynarken. adam arkamizdan yurudu, sonra kosede dikildi baya bi, orda oldugunu hissediyorum ama hala bakamiyorum. bir yarim saat filan oyalandim sonra gitmisti. ben de yasadigim olayi oniki saniye icinde beynimin kullanmadigim kosesine atip yillarca cikarmadim. sanirim yasadigim trilyarlarca taciz olayinda en aciklisi buydu. yas : 18 yer: ankara parali otobusler vardi ben universitedeyken ankarada. soforun carprazinda otururdu bunlar onlerinde ufak bi masa para alip bozsun diye. eryamandan dil tarihe gidiyorum. ama bilinclenmisim artik cantamin her yerinde rozet var, biri bisi yaptiginda sapliyorum rozetin ignesini. o gun otobus tiklim tikis onca yolu yapisik yapisik durarak gidiyoruz. bu muavinin tam onunde duruyorum. bu masanin cekmecesini onune cekti, basladi sag kol one arkaya dogru gitmeye. baya adam masturbasyon yapiyor! bir de o donem bu yesil otobusler cok pisti gercekten. simdi nasil bilmiyorum. soforunden muavinine comarligin yaraticilari. yine bir sey soylemeye korkmustum cunku daha once bir kac kere yuksek sesle napiyorsun sen dikkat et biraz, az ilerde dur gibi uyarilar yaptigimda otobusteki herkesin pis pis bakislarina maruz kaliyordum. ve o anki otobusteki topluluk onu degil beni linc ederdi. sanirim. yok ya sanmam, eminim. yas: 22 yer: ankara madem iki dil biliyorsun o zaman turist rehberi olmalisin furyasina ben de katilmistim. kurs saatleri gecti. aksam 10da cikiyorduk. otobuse binmek icin baya anayoldan yurumek zorunda kaliyorsun. yuruyorum. sagimda bir karalti gordum. bi tane adam cimlerin uzerinde dizlerinin uzerinde duruyor. namaz mi kiliyo la acaba yolun ortasinda diye dusunup bir daha kafami cevirmemle kendisinin baya anayola karsi masturbasyon yaptigini farkettim. o da beni farketti. sst gelsene bi s*kiyim seni dedi. cevrede bir allahin kulu yok. oyle bir kostum ki otobus duragina, sanarsin flash in ucuncu gobek kuzeniyim. durakta da kimse yok. hemen erkek arkadasimi aradim. dedim telefonun ucunda dur binene kadar, adam gelirse ordan ne yapacaksa artik. neyse sonra bir baktim benim geldigim yoldan baska bir kiz geliyor. izlemeye basladim. benim yaptiklarimin aynisini yapti o da. canim. duraga geldiginde fark ettim ki lise ogrencisi daha kucucuk bir kizcagiz. basladi aglamaya. sakinlestirdim, hatta otobusu gelene kadar bekleyecegimi soyledim. iste tam o sirada polis gecti onumuzden arkadaslar! ah! canim polis! onune atladim. indiler. durumu anlattik. ne yaptilar tahmin edin. hadi hadi! bi sey olmaz tamam panik yapmayin siz de gece gece napiyorsunuz burda binin otobusunuze gidin dediler. canlarim benim. zaten bir sey bekledigimden degil de, iste en azindan soylemis olalim belki icinde humanity kalmis birisine denk geliriz diye. olmadi. sonra kizin otobusu once geldi sonra ben de bindim gittim. o donem cok havali su tufegim vardi. sevgilim ve ev arkadasim (kendisi de erkekti) ikisi salonda oturuyorlardi, kosturarak gittim su tufegiyle saldirdim ikisine de. ne bicim bi cinssiniz lan adiler diye. en azindan iki desarj oldum. yas:30 yer : istanbul taksim metrosu isten donuyordum. metro bekliyorum. yanasti. ben de en onde kapi kenarinda bekliyorum insan yumagi insin diye. arkamda bir el hissettim. bir hisimla dondum ki arkamda baya dev bir adam var. kafam kadar kollari var acayip igrenc dovmeler, badiciydi heralde, korkunc bi surat. ilerlesene lan orospu dedi bana kibarca. ben de tabii ki serefsiz kopek yeter ki sen iste dedim. saka saka. bana oyle dedi ama hem de bagirarak. boyle dusundum ne yapabilirim diye. cunku artik deneyimliyim, barlarda sokaklarda kavga etmisim kac defa. cevreme baktim. kimsenin umuru degil. ben de cekildim kuzu kuzu baska kapidan bindim. orospu olmadigim icin ilerlemedim. prensiplerim var. yas: 30lar yer: istanbul sabah 7:00. kurtulusta yasiyorum. servis bekliyorum ise gidicem. boyle ilerden bi bagiris duydum filan, tam da gezi donemiydi, benim evin orasi da asiri senlikli oldugu icin yadirgamadim sesi. sonra ses yaklasti. bir baksam ki, bir adet insan yarmasi 17 yaslarinda bir kizi saclarindan tutmus surukluyor. baya baya. insanlarin yaninda geciyor, dukkanlarin onunden geciyor, kimsenin umuru degil. ise yetisicez cunku onunla ugrasamayiz o anda! yola atladim yine cunku adama ben ne yapabilirim. durdurdum mu bir guzel trafigi. cik dedim adama bak gormuyor musun noluyor! benim emir cumlemle adam hakkaten cikti arabasindan yarmaya dogru tek tabanca hizli hizli yuruyor. ben de arkasindan yavasca. sonra kornalar bir otmeye basladi. ben diyim size seksenbin desibel. adam yolun ortasinda geri dondu! napiyorsun diyince de bana trafik tikandi abla simdi karismayalim aile mevzusudur dedi. taaam dedim hemen ben de sacmaliyorum bazen kusura bakmayin. sonra servisime binip isime gittim. kahve koydum kendime italyanlara iki bagirdim filan gecti. yas: 23 yer : izmir annemler bostanliya tasinmislardi. ben de oldum olasi sevmem bostanliyi ama sallamiyorum. yazin sonlariydi okullar acilacak ankaraya donecegim bir kac gun sonra. aksam yemeginden onceydi demek ki saat maksimum 7 bucuk. hava cok hafif kararik. ya bu hikayede babama cok uzuluyorum. neyse. kulagimda kulaklik var. bangir bangir dinliyorum, karsidan biri geliyordu, gecti yurudu yanimdan. baya apartmanin onundeyim yani annem balkona ciksa gorecek beni. o sirada sarki bitti! yeni sarki baslamadan olusan o sessizlikte soyle bisi duydum. pat pat pat pat pat. bana dogru arkamdan yaklasan kosma sesi. arkami donmemle kisiyi onumde bulmam bir oldu. bu arada yol kazili durumda her yer delik desik taslar asfalt parcalari var. seninki kalcalarimdan kavradi beni ustume cullandi. o ustumde ben altta dustuk. kafama bir sey oldugunu hissetim. tam duserken kocaman bir ciglik atmayi basardim. bir kac kisi cikti balkona hemen. bu da tirsti kosmaya basladi gerisin geri. sahne degisiyor. yer bizim ev, annem mutfakta babam tv karsisinda. annem salona kosuyor. bir ciglik duydum sanki, tv nin sesini kisar misin? ne cigligi ya yan dairedeki kopek havliyor diyor babam. canimin ici, dogru da soyluyor aslinda. hakkaten havliyor kopek. ama ikisi ayri seyler duyuyorlar o sirada sadece o kadar. kapiyi caliyorum annem beni gorunce anliyor hemen durumu. bi guzel temizliyor kafami, bir kac sisik ve cizikle atlatmisim bir sikinti yok. ama bir kac gun kendisi babama sitem etmisti. kavga etmiyorlardi ya cok acayip. hakkaten sitem etmek kelimesini uygularlardi. hehe canlarim. neyse bu ve buna benzer daha cok olay var ilk aklima gelenleri paylasmak istedim. ne yasadiklarimdan utaniyorum ne de paylasmaktan cekiniyorum. tam tersi, biz paylastikca cogalacagiz, biz paylastikca azalacaklar. aklinizi kalbinizi saglam tutun. susmayin.