Başlık: anne-olmak-istemeyen-kadin

tercih olmakla birlikte pek de anlam veremediğim kadın. ben çok istiyorum anne olmayı. evlenmeyi de aile kurmayı da. insanlar bu ülkede anne yok, annelik yapılmıyor hepsi işle çocuk arasında kalıyor falan diye kendilerini avutadursun, ülkede kadın istihdamı %30'un altında. çalışan anne olmak kesinlikle çok zor ama buna rağmen çocuğunu gayet güzel yetiştiren çok kadın var. "yeni insanın" en büyük yanılgılarından biridir. hep genç kalacağım sanır. hep gençlikteki enerjisi olacak, dünyayı gezecek, arkadaşları daima yanında olacak, işinde çok başarılı olacak, yeni diller yeni hobiler edinecek, hayat 4 bira+netflix'le geçecek sanıyor. çocuk istemeyen insanın istememe sebebi bu konforu kaybetmemek. ama işte hayat bunlarla geçmiyor. açıkçası çocuğa alternatif sayılan bu paketi komik buluyorum. sağlık sorunları veya ekonomik durum sebebiyle çocuk yapmak istemeyen kadın çok daha makul bir gerekçeye dayanıyor diğerlerinin yanında. bir kısmı ise çocuk istediğini veya evlenmek istediğini söylemeyi gurur meselesi yapıyor. sanki ondan çocuk yapmak isteyen çok erkek varmış da o istemiyormuş gibi davranıyor. çocuk istemek için bir ilişki içinde olmaya gerek yok. benim de yok ilişkim ama orta vadede istiyorum. bunu söylemek ayıp da değildir acziyet de değildir. vakti saati gelince olur illa ki biri. yine de olmazsa kısmet değilmiş denir ama yaa zaten istemiyordum demeye gerek yok. çocuğa her istediğini veremeyecek olmaksa mesele o her zaman öyle olacak. kimisi aman önce bir ev alayım, çocuğun okul parasını köşeye koymadan çocuk yapmam diye diye erteliyor ama yaş da geçip gidiyor. çocuğun asgari konforu elbette sağlanmalı ama site içinde, özel okullarda büyümek zorunda da değil. biz de zaman zaman parasızlık gördük bir sakatlık çıkmadı. aklınıza gelen en iyi koleje gönderin yine ilgileneceksiniz. sadece okula bırakılamaz bir çocuk. demek ki en iyisine göndermek için bir şeyleri ertelemeye gerek yok. ortalarda bir yerde, yaş da geçmeden bir dengeyi tutturmak lazım. edit: birisi yazım için "kişisel konforlarını kaybetmemek için çocuk istemiyorlar.. neden istemediğimizi nereden biliyorsununuz?" demiş. e kendileri söylüyor. okuyun yukarıdaki entryleri göreceksiniz. bu içgüdüsel bir durum. o yüzden bende bu istek yok diyenleri tuhaf buluyorum. bu yurt dışında yaşama deneyimiyle bir tutulamaz. yurt dışında yaşama deneyimi içgüdüsel bir durum değil. ama çocuğun içgüdüsel bir tetikleyicisi var. umarım anlamışsınızdır. daha basit anlatamam. hanımefendi bir yazısında 35 yaşını geçtiğinden bahsetmiş. 40 yaş civarı hanımlarda hiç gerek yokken böyle genel bir savunma durumu oluyor. mesela "ya bir kadın nasıl çocuk istemez ki" diyemiyorsunuz bu yaş grubuna. yani diyorum tabii, umursamam ama işte mutlaka sert bir tepki geliyor sonunda. doğanın insana verdiği güdüyle hareket etmek bile artık eleştiri meselesi oluyor. anlamsız mukayeseler yapılıyor. bunu da tuhaf buluyorum.