Başlık: kemal-kilicdaroglu

ben şuna üzülüyorum, mecbur muyuz? kardeşim bu chp denen rezillikten, sefillikten daha kaç tane öyle olmadığı apaçık olduğu halde kurtarıcı çıkarmaya çalışacağız? bu defterdar tipli, hiçbir konuda en ufak bir tutkusu, inancı olmadığı belli olan ve dişe dokunur neredeyse hiçbir şey söylemeyen, en küçük bir hayat ışıltısı göstermeyen adam mı türkiye'deki siyasi arenadaki boşluğu dolduracak karakter? bir kere siyasi arenada gelen geçen her "namuslu" ulusalcı/kemalist karışımının doldurabileceği nitelikte bir boşluk mu vardır? bu boşluk, varsa bile, neden artık solculukla hiçbir alakası kalmamış chp'nin herhangi bir "isyankar" üyesi tarafından doldurulacaktır? ve gizli "isyankar" kılıçdaroğlu, onur öymen'in bütün chp grubunun görüşlerini yansıtmak için yaptığı konuşmayı, dinleyen bütün chp'liler gibi elleri patlayana kadar alkışlamamış mıdır? sonradan kendisinin cesaret edemediği şeye toplumun bazı kesimlerinin artık cesaret ettiğini, artık bu tip ifrat ifadelerden hoşlanmadığını görünce çark edip "isyankar" olmamış mıdır? sonrasında da kendisini "geçmişi geçmişte bırakalım" filan diyerek solla hiçbir ilgisi olmadan savunmaya çalışan kendisi değil midir? en temel haliyle solculuk, geçmişi belirli bir adalet duygusuyla eşelemekten ve bugüne kadar görünmez kılınan acıların ve mağduriyetlerin adaletli bri biçimiyle yeniden ele alınmasını ve hakkı yenmişlerin haklarının ahlaki olarak teslim edilmesini gerektirmez mi? bu solculuk nasıl ırki bir meleke ise hala daha chp'nin kimi kadrolarından kurtarıcılık beklerken ağzıyla kuş tutsa dtp'ye bir türlü kondurulamamaktadır? yoksa solculuk da herşeyden önce bir yaşam biçimi, bir kültürel akım olmak anlamında mı kullanılmaktadır? öyle olsa bile bu adama kadar düşmeye mecbur muyuz?