Başlık: turkiyede-alevi-olmak

zor olan bir durumdur ancak türkiye gibi batı uygarlığının şekil özelliklerini ve doğu uygarlığının manevi özelliklerini alıp hem batının hem de doğunun yozluklarını da bünyesinde bulunduran ülkelerde namuslu bir vatandaş olmak zordur. bunun alevi boyutunda inanış bir başka etken olarak ortada görünüyor. elbette başta yaşanan bazı katliamlar (maraş, çorum ve sivas) ve tarihsel süreç olarak toplumların birbirine karşı tutunduğu tavır da belli. bundan ötürü tavır belki başta tek taraflıyken artık şu an yirmili yaşlarda olanların ebeveynleri diyebileceğimiz bir kuşakta (ki özellikle akp döneminde bu tavır sertleşti) bu tavrı net görebiliyoruz. bundan ötürü de kız alıp verme gibi toplumsal gruplar arasındaki bazı iletişim yollarında aksama olması da kaçınılmaz bir durum. özetle zamanında belki tek taraflı olan hazzetmeme durumu, artık belli bir kesimde karşılıklı nefret şeklinde gidiyor. yeni nesil biraz daha iç içe ancak kırsal kesimde toplumsal kamplaşmalar daha net gerçekleştiği için bu tavır orada canlı kalırken şehirde de kırsaldan gelen nesille taşındığı kadar geliyor. alevi kökenli ancak çok dini bağlılıkları olmayan (bu kökenimi de sahiplendiğimi belirteyim) bir insan olarak konuşmam gerekirse bütün sorunlarının temelinde birlik bütünlük olmamaları yattığına inanıyorum. bugün aleviler, ortalama bir sünni kadar ibadete iştirak ediyor (yani çok değil) ve inançlarının şeklî gereklerini (oruç, kurban, cem) işine geldiği ya da yapabildiği ölçüde yerine getiriyor (yani oruç ve cem zor geliyor, et yendiği için de kurban kesimine iştirak ediliyor). bu durumda geriye kültürel bağlar kalıyor. kültürel bağlarını da memleketlisi değilse sürdürmeye çok ihtiyacı olmuyor. alevilik bugün şehirde gözlemlediğim kadarıyla belli bir genç kesimde zülfikar (zülfikâr değil) kolyesi veya dövmesi ile sosyal medyadan paylaşılan birtakım deyişler, sözler veya youtube videoları ile kendini ifade eden bir şekil aldı. doblo arkasındaki tuğra veya atatürk imzası gibi bir şeklî tavır halinde sürüyor. dini bir tutum olarak da kuvvetli ancak daha çok kültürel bir tavır halinde yaşıyor. ama ortalamaya baktığımız zaman sokaktaki belki on sünni vatandaştan altı veya yedisi de bu şekildedir. çünkü artık devir eski devir değil, toplum da eski toplum değil. on beş milyonluk şehirde memleketimdeki köy kamplaşmalarının da imkânı kalmadı. artık alevi-sünni çekişmesinin aslında yapay bir kamplaşma olduğu ve 21. yüzyıl toplumunun mekanikleri arasında da ekonomik sınıflaşmaların dışında başka bir kamplaşmanın çok da önemli bir yer tutamayacağı görülüyor. bütün bu yazılanlar türkiye'de alevilerin çok kötü zamanlar geçirmediklerini göstermiyor. tek başına bir sivas katliamı dahi bunun kanıtıdır. ancak bugünkü dünya yapısında alevilerin sorunlarının tek sebebi olmasa da en kuvvetli sebebi alevi grupları arasındaki iletişimsizlik ve biraz da umursamazlık diyebilirim.