Başlık: kezban

kezban, dünyanın kendisi için yaratıldığı, uğruna nice "delikanlıların" heder olduğu (!), tüm gözlerin üstünde olduğu, kendisi ile "muhattap olunması" karşıdaki için büyük lütuf olan, herşeyin, herkesin ona tapması gereken, her daim "çekilemeyen", hiçbir zaman "kıymeti bilinmeyen", her zaman "tek" ve "biricik" olan, nar tanesi, nur tanesi dişi kişi. pardon eklemeyi unutmuşum, girdiği ortamın arzu nesnesi. yaklaşık bir sene evvel olsa bu başlığın altına "erkek hegomonyasının bıdı bıdıbıdı" bişeyler derdim, taaa ki onu görünceye, tanııncaya kadar. elini sıkan erkekleri " erkek dediğin sert sıkar" diye küçümsediği, milletle muhabbetin dibini koyultup arkasından "ayyy bu da bana mı yürüyor ne , iki yüzüne güldük götümden ayrılmadı "diye konuşmalar döndürdüğü, en ufak kavgada " amaaann daha da benimle muhattap olma (tartışma sebebi: neden mavi tık oldu da cevap vermedi, kişi: iş arkadaşı)" diye çirkefleştiği, patrondan avans alınca "ayyy maaşını almışsın? bende bunca insan alamıyor neden buna verdiler dedim sana sorayım dedim(alınan mebla:200 tl.)" demesi, "otobüste oturmam, çünkü ayağı kalkınca herkes beni kesiyor, tüm erkekler ayağı kalktığımda bana bakıyor" hezeyanları...... anlayamazsınız. göz pınarlarımda yaşlarla bu satırları yazarken şunu dile getirmek zorundayım "bir enerji yoktur, kezbanın ta kendisi vardır." omuzlarım düşmüş, yağmur yağarken dizlerimin üstünde "yoooo tanrım yooo" haykırışlarım arasında dile getiriyorum bunları.