Başlık: turklere-dove-dove-ogretilmesi-gereken-seyler

konuyla ilgili olarak çocukluk yıllarımda bir ziyaret sırasında o zaman yaşı 80 lerinde olan bir amca zonguldak ta yaşanan bir olay anlatmıştı. biliyorsunuz zonguldak sahip olduğu maden ocakları sayesinde cumhuriyet in kocaeli ile birlikte ilk sanayileşen kentidir. öyle ki devlet daha o yıllarda memur ve işçi sınıfı için aileleri ile ücretsiz kalabilecekleri bahçesi olan, tek veya iki katlı müstakil olarak inşa edilmiş, bugün benzerlerinin büyük şehirlerde milyon dolara satıldığı evlerden oluşan mahalleler kurmuş, her bir mahalle için ayrı ayrı çocuk parkları, sinema salonları vb sosyal tesislerinide ihmal etmemiştir. bugün bunlar insanoğlunun özünün nankör, vahşi ve bencil yönünün tarihi vesikası olarak birer harabeye dönmüştür. görenin içi sızlar, buradan cengiz han'ın orduları mı geçmiş diye kuşkuya kapılırsınız. gelelim amcamın tanık olduğu hikayeye: cumhuriyet daha birkaç yaşındadır o dönem. taş kömürü ocaklarında ailelerini bırakarak çevre ilçe ve köylerden binlerce insanın çalışmak için geldiği bu şehirde henüz işçiler için yapılmış hiç bir yaşam olanı yoktur. işçiler soğuğun, sıcağın, pisliğin ve hastalıkların içinde maden ocaklarına yakın yerlerde ya açık alanlarda ağaç gölgelerinde ya derme çatma ahşap barakalarda yada kendilerine bir taşı veya kayayı siper yaptıkları doğal korunaklarda ikamet etmektedirler. ayda bir köylerine, ailelerinin yanına dönmektedirler. ancak durumdan oldukça memnunlardır. çünkü kuralsızlık ve özgürlük tatlı gelmektedir. hükümet bir karar alır ve bir-iki yılda işçilerin insanca yaşaması ve üretimde verimliliği artırmak için içinde yatakhanesi, yemekhanesi, banyosu, sıcak yemeği, sıcak suyu ile tam teşekküllü misafirhaneler inşa eder. yanlız ortada bir sorun vardır. işçiler pek buralara yerleşme konusunda oralı olmazlar. devlet, bir müddet doğal akışı ile işçilerin buralara yerleşmesini bekler. ancak işler umulduğu gibi gitmeyince, ilin mülki amirleri emniyet müdürü, valisi vs belli aralıklarla ve sırasıyda gelip işçilerle açık alanda toplantı yapılıp ikna yolları denenir. işçiler nuh der, peygamber demez. nihayet ankara'dan o sonuç odaklı emir gelir. bölgeye bir tabur jandarma sevkedilir. olan olur. jop ve silah zoruyla o güne kadar hamam böceği gibi yaşayan işçiler o misafirhanelere sokulur. bir kaç ay içinde ise herşey normale döner. işçiler daha sonra konfora alışınca oradan çıkmazlar tabi. hep söylerim. zor, oyunu bozar! şiddet bazen bütün kötülüklerden arınmak, pamuk gibi yumuşacık olmak için ilaç gibi gelebilir. dünya cehalete, ilkel dürtülere, kişisel çıkarlara teslim edilemeyecek kadar değerlidir. bu yaşanan olaylar bölge halkının devletine düşmanlık beslemesine sebep olmamıştır hiç bir zaman. benzer başka olaylar doğu ve güneydoğuda yüzyıldır bölücü döküntülerin şarkılarına, şiirlerine ilham kaynağı olmuştur. gerici tayfada benzer uygulamaların üzerinde tepinip durur. sorunun özüne odaklanma becerisi yüksek olanlar aslında devlete karşı nefret besleyen unsurların gerçek ajandasında yazılı olanları görmekte zorlanmazlar. en sıradan insan ilişkilerinde bile siz, karşı taraf veya her ikiniz için en doğru olanı tane tane, sabırla, örnekleri ile, tüm iyi niyetiniz ile anlatırsın da onun ya hastalıklı ruhu yada kendi gizli ajandası sebebiyle kalın, içi irin dolu, kötücül beyin kıvrımlarını koruyan kafatası kabuğunu aşamazsınız.