Başlık: kadinlarin-kendi-ayaklari-uzerinde-durma-sevdasi

bu bir sevdadan ziyade, toplumun kadını getirdiği haldir aslında. "güçlü dur." "kendine yet, kendine bak, en iyi okullarda oku." "iyi bir mesleğin olsun." "milletin yanında ağlama, illa ağlayacaksan odana çekilip ağla." "erkeğin parasına muhtaç olma." … bir çoğumuz böyle cümlelerle büyüdük. ve evet, kendine yeten, en iyi okullarda okuyan, mesleğini eline almış, hatta hobilerinden bile para kazanabilen, hali vakti yerinde, dik duran tipler olduk. … ne oldu? erkeklere ihtiyacımız kalmadı. erkekleri yüceltemez olduk. adamlar pohpohlanmak istiyor, istediklerini veremiyoruz, çünkü genel olarak pohpohlanacak bir şey göremiyoruz. onların yaptıkları neredeyse her şeyi bizler de yapar hale geldik. dominant kadın ya da feminist kadın sıfatlarını yakıştırır oldular. kadın kendi vazifesi olsun olmasın, tüm bu görevleri sırtlanırken bir yandan kültürlü olmaya da ihtiyaç duydu. adamlar yanımızda ot gibi kalır oldu. tatmin olamaz olduk. her yerde maço görünümlü, kaslı maslı, içi boş figüranlar geziyor (yine de sözüm meclisten dışarı, elbette ki istisnalar vardır). şimdi konunun üzerine düşününce bir yerlerde yanlış yapılmış gibi. toplum dengeleri yerle bir oldu ve kadın alabilmeyi unuttu. şimdi işin yoksa dişil enerjiyi aktive etmek için uğraş dur. onu gerçekleştirdiğinde bile yalnız kalma ihtimalin çok yüksek çünkü kadının standartlarına yaklaşan bir erkek olmuyor, olamıyor. adamların muhabbetleri, karakteristik özellikleri asla sarmıyor. dediğim gibi, varlıkları tatmin de etmiyor. günün sonunda pek çok erkekten daha erkek, her şeyi üstlenebilen, her şeyin üstesinden tek başına gelebilen kadınlar yetiştirdi bu toplum. güzel bir restoranda yemek yemek için bile erkek peşine düşen hemcinslerimi bu kendi ayakları üzerinde duran genellemesinin dışında bırakıyorum tabii ki.