Başlık: muhafazakar-ailenin-sekuler-cocugu-olmak

başlığın en çok favorilere eklenen girdisi: "referans noktası ailesi olduğu için kendini seküler sanmaktadır. oysa aileden seküler yetişmiş birine göre her zaman muhafazakar kalacaktır." bu arkadaşlarımız ta ardiden beri seküler olduğu için sorun yok. tabii tek "sorun" benzini sürekli 250 liralık aldığı için sorun yaşamayanlarla aynı atalara sahip olmaları. bu ardi kafası bir kez dahi şaşırtmaz. tekrar ve tekrar : yakin zamanda şurada (bkz: ) ateizmin işid ve selefi kafa ile aynı yere çıktığını ifade etmiştim. bugün debeye giren girdi bunun hem lafzen hem de uygulamalı olarak doğrulamasını yapmış. tasdik etmiş. bu anlayışların ortak sorunu, yukarıdaki girdide de ifade edildiği gibi eldeki veriye metodolojik bir yaklaşım sergilemeden yaklaştıklarından, elde ettikleri bilgilerin bazen hatalı, çoğu zaman ise yanlış olması, dolayısı ile bu bilgiye dayalı olarak vardıkları sonuçların ise tamamen hatalı olmasıdır. örneğin girdide burada daha önce yazarlık yapmış birisinin buradan kaldırıp (buradaki girdilerden birtakım farklılıklar olabilir ama temel argümanlar aynı) bloğunda topladığı mezheplerle ilgili yazılarına atıf yapıldığını görüyoruz. peki bu bilgilerin "kaynağı" ne? hangi metodolojik yaklaşım sonucunda bu bilgilere ulaşıyoruz dediğimizde ise karşımıza, burada lütfen ifadeler subjektif bir yaklaşım olarak alınmasın, kişilerle işimiz yok ama bazı şeylerin de açık bir şekilde yazılması gerekiyor; daha okuduğunu dahi anlamaktan aciz (bkz: ), bir de bunun üzerine salat ile zikr kelimelerinin arasındaki farkı dahi bilmediği halde, daha da önemlisi arapça'nın a'sını bilmediği halde kendisini arapça biliyormuş gibi pazarlamaya çalışan (bkz: ) (tabii ki kendisinin arapça bildiğini iddia ettiği girdi de silindi) eğitimsiz ve etik açıdan sorunlu bir yarı cahil çıkıyor. adam bakınız daha kendi dilinde en basit bir metin üzeriden gitmeyi bilmiyor, en basit bir ifade farkını anlamaktan aciz, ama bir bakıyorsun yazıyor da yazıyor. yiyen de yiyor*. sosyal bilimler alanındaki çalışmalar açısından sayısal bilimlere göre inceleme yapmanın ve sonuç elde etmenin temel zorluğu, sosyal bilimlerde eldeki bilgileri bir matematiksel modele dökmek çoğu zaman mümkün olmadığından, elde edilen bilginin ve sonuçların da değerlendirilmesinin oldukça meşakkatli olmasından kaynaklanmaktadır. yani çıkan sonucu öyle kolay ölçüp doğrulayamazsınız. tam da bu yüzden sayısal bilimlerde yayın yapma süreçleri ile sosyal bilimlerdeki çok çok farklıdır. birisinde en iyi yerlerde konularda birkaç yıl çalışmış öğrenciler dahi eğer iyi bir fikirleri varsa ve bunu iyi bir matematiksel modele oturtabiliyorlarsa yayın yapabilirken, diğerinde gerçekten çok ciddi bir eleştirel süreçten geçersiniz. iş çok sıkı tutulur. sosyal bilimler tarafında sayısal bilimlerdeki seviyedeki en iyi yerlerde yayın yapmak hakikaten her baba yiğidin harcı değildir. yıllarca çalışırsınız buralarda yayın yapabilecek seviyeye gelebilmek için ve ancak belli bir tanınırlık kazandıktan sonra bazı kapılar açılır. ortaya attığınız teorilerin ayağı yere basmıyorsa, yaşayacağınız güven kaybı kolay kolay geri kazanılamaz. peki cehalet çağında ne oluyor? işte tam da bu konularda yukıarıdaki örneği verilmiş olan bir yarı cahil, ortaya çıkıyor, bu çağla beraber verinin de erişimi artık kolay olduğundan (ki bu temelde çok iyi bir şey insanlık için) oturuyor oradan buradan bir şeyler topluyor, ne olduğunu anlamadan etmeden yanlış birtakım bilgiler oluşturuyor ve bunlara bakarak birtakım sonuçlara varıyor. ve tabii, yöntemden, metodolojiden ve bilgiye yaklaşım hususundaki temkinlilikten habersiz ya da bunları önemsemeyen kitleler de gerçek bir sorgulama yapmak yerine bunları yiyor da yiyor ki, tekrar ve tekrar (bkz: ). işte ateizme giden yol da işide giden yol da bu yüzden aynıdır. aynı cübbeli ahmet'in bu canlı yayında söylediği gibi. bunların hoca, alim dediği adamlar kesinlikle hiçbir ölçüden ya da değerlendirmeden geçmemiş tamamen kerameti kendinden menkul tiplerdir. tarihsel perspektifte bunlara gerekli cevaplar metodoloji yani ehli sunnet tarafindan verilmiştir. lakin yukaridaki ateist kafa ile bunlar, aynı çıkarım süreçlerinde dolayısı ile aynı yanlışta buluşurlar (bkz: ). o yüzden cübbeli ahmet gibi metodolojinin sıradan bir adamı dahi böyle hatalar yapmazken, bunların en büyükleri, kendileri gibi düşünmeyen insanları şirk ile suçlarken, örneğin allah gökte oturuyor, allah geleceği bilmez diyerek temel bilimsel gerçeklerle tezat halinde en büyük şirke girerler, ya da ibni sina gibi evrenin sonsuz olduğunu iddia ederek sadece bilimsel değil felsefi olarak da büyük hatalar yaparlar. işte metodoloji bugün de bin dortyüz yıldır olduğu gibi bizi bunlardan korur. o yüzden yöntem önemlidir. metodoloji vaz geçilmezdir. yoksa işte işin cıktığı yer belli. ya işid ya ateizm. dolayısı ile ateizm de aynı kontrolsüzlükten, metotsuzluktan ama en önemlisi özellikle ateizmin iddasının tersine (ki onlara sorarsanız zaten atesitin bir mantıksal çerçeveye oturma zorunluluğu yok, ne söyledikleri belli değil (bkz: )) bilginin ve en önemlisi de kaynağının ve ortaya çıkış şeklinin olması gerektiği gibi sorgulanmadığı bir süreçten beslenir. bunun temel sebebi ise sürecin iddia edildiği gibi rasyonel değil, duygusal olarak başlamış olmasıdır. tam da bu yüzden herhangi bir fikrin muhafazakarından daha fazla bir taassuba sahiptir ateist. imandan (akıl + gönül ki akli baliğ olmak imanın, imtihanın ve mesuliyetin ilk koşuludur, aklı olmayanda iman aranmaz) farklı olarak varılan sonuç ile kurulmuş olan iliski rasyonel degil, tamamen duygusal oldugundan ortaya çıkan şey tam olarak haklı olunduğuna dair körü körüne bir inançtır. ve en riyakarcası da tüm bunların normalde bilimsellik adı altında, ama spot yaklaşımın bilimselliğine döndüğünde ise "yok öyle bir şey, bilimsel olmaz zorunda değiliz, bilimsel olmadan da ateist oluyoruz biz" noktasında sürdürülmeye çalışılmasıdır. ne hikmetse heizenberg'in belirsilik ilkesi ateistlerin bir kerameti olarak burada da işlemektedir . tekrar ve tekrar (bkz: ). duyguların getirdiği körlük, karşısındakilerin mutlak olarak hatalı olarak göründükleri bir konuma oturtur kişiyi ve tahammülsüzlük başlar farklı seslere. ve mutlak doğru olmanın verdiği güç kibre dönüşür bir süre sonra. zaten yamuk olan sorgulama biter. uygulama başlar. biri kafa keser, diğeri en hafif haliyle burada, racon. kendisi yorum yapar, cevap veririsin; küfürler, hakaretler, rezilce aşağılama gayretleri, olmadı aslında oldukça kalitesizce ve karakterizce ama yapanlarca zekice olduğu zannedilen istihzalar... cevaba cevap. hak getire. ardından sürecin aslında tamamen duygusal olarak işlediğini ispatı olan korkunç bir öfke. burası bundan ibaret değil de ne. sonra sorgulayan ateistler. yerse. yediği yere kadar.