Başlık: kezban

paşa gönlüm ve değerli mabadım öyle istedikleri için kendimi yorup da kaynak göstermek zahmetine katlanmayacağım, fakat yanılmıyorsam doksanların başlarına ya da ortalarına tekabül eden ve fransız feministlerin eser miktarda vaktini çalmış bir tartışma vardı. oryantalizmini memleket kemalisti kıvraklığında ifşa etmeye teşne bir grup, kuzey afrika'da ve arap ülkelerinde yaptıkları gezi ve araştırmaların sonucunda bu ülkelerdeki kadınların kendilerini mutlu hissettiklerini tespit ettiklerini ve dolayısıyla - her ne kadar ikincilleştiriliyor olsalar bile - kadın mücadelesinin buralarda da sürdürülmesi için çaba harcamayı gereksiz gördüklerini ifade ediyorlardı. diğer -ve nicelik ve nitelik bakımından çok daha büyük - grup ise buna şiddetle karşı çıkıyor ve iktidar mefhumunun zaten bunu yapmaya çalıştığını, cinsiyet rejimine karşı direnmek ve cinsiyet körü bir düzen yaratmak için çabalamak iktidar ile cebelleşmek ise, bu cebelleşme halinin o boşvermişliğe olanak tanımadığını belirtiyorlardı. kezban kelimesinin ya da tasnifinin ya da tanımının tamamen objektif değerlendirmeler ile ortaya çıkmış ve neredeyse nesnel yargılarla oluşturulmuş bir alt kültür eleştirisi olduğunu kabul etsek dahi, bu noktada oluşturacağımız yargı ve o eleştiriyle kurguladığımız söylemin yeniden üretilmesi "kezban"ın, yani o alt kültürün ya da basitinden söylecek olursak, bahsedilen eylemler bütününü kendisinde vareden insan tipinin ortaya çıkmasına sebep olmuş iktidar ile işbirliği yapmak, kol kola girmek, ekmeğine yağ sürmek olurdu. bunu yaparken önceden yaptığımız ve nesnel olduğuna kani olduğumuz tanımın haklılığının da önemi kalmamış olurdu. "kezban" ve ona mukabil oluşturulmuş "kamil" tanımlarının eşlenemiyor olması ve kezban tanımının karşılaştırılamaz bir biçimde kadın düşmanı bir alan açması bu iktidar ile olan bağdan, cinsiyet rejiminin şeklinden, ikincilleştirilenin kadınlar olmasından kaynaklanıyor. bunun yanında epey raydan çıkmış bu tartışma hakkında bu kadar gevezelik yapmışken bir kelam daha edeyim; "kezban"ı objektif bir alt kültür eleştirisi olarak da görmüyorum pek tabii. iktidar varken, hepimizin hayatındayken, akla gelen her tür ikincilleştirici tasnif kişisel acılardan, boşluktan, çaresizlikten ya da kinden değil de bizatihi iktidarın kendisinden doğuyorken; pejoratif bir anlam kazanmış ve bir şekilde bir kadını, bir miktar kadını ya da bir kadınlık biçimini tasnif eden bir çerçevenin mizojin bir mana kazanmamış olmasını beklemek veya gelecekte mizojin bir mana kazanmayacağını umut etmek ya da bunun iktidar alanı açacağını görmemek kasıtlı değilse bile tez vakitte dönülmesi gereken büyük bir hata gibi geliyor bana. edit: resmen yazarken sıkıldım da yarım yamalak bağladım beş dakikada.