Başlık: turk

mensubu olmaktan mutluluk duyduğum millet. ancak bu milletin kendine çok zarar veren iki kötü huyu mevcut. bunlardan birincisi neredeyse gen bozukluğu derecesindeki hastalığı; aşırı duygusallık. üstelik bu ''biz akdenizliyiz, duygusal insanlarız duygularımızla hareket ederiz'' gibi son derece ilkel ifadelerle övünülerek söyleniyor. halbuki aşırı duygusallık övünülecek değil utanç duyulacak bir şeydir. bu zamana kadar başımıza ne geldiyse zaten bu hiçbir şeye yaramayan aşırı duygusallığımızdan geldi. yabancı gizli servislerin yıllardan beri sürekli olarak istedikleri zaman ükenin istedikleri yerinde diledikleri şekilde provakosyonlar düzenlemeleri, karışıklıklar çıkarabilmeleri kendi başarıları değil bizim bir türlü kurtulamadığımız aşırı duygusallığımızdandır. ikinci kötü huyumuz ise; çok hızlı unutmamız` :yani balık hafızalıyız`. 1999 yılından başlayarak haber kanallarının enflasyonuyla birlikte evin erkekleri` :özellikle de babalar` habere olan açlıklarını fazlasıyla giderdiler. peki neye yaradı. ben söyleyeyim; hiçbir şeye!!! çok çabuk unuttuktan sonra saatlerce aynı haberleri ve açık oturum programlarını izlemek ne yarar ki zaten. zayıf hafızamız yüzünen fikri takip yapamıyoruz. çünkü çok önemli bir haberin birkaç sene sonraki devamı sayılabilecek yeni bir gelişmesine sanki ilk defa karşılaşmışız gibi bakıyoruz nedense. zayıf hafızalı insanları haberlerden mümkün olduğunca uzak tutmakta fayda var. zaten bu memlekette on senelik periyotlar halinde hep aynı şeyler olmuyor mu? üstelik hafızamız da zayıf olduğuna göre haberleri takip etmeye ne gerek var. allah bu milletin bu iki kötü huyunu ıslah etsin diyerek bitiriyorum.