Başlık: guclu-kadin

son zamanlarda en hoşlanmadığım kalıp sanıyorum. bazen bilinçsizce veya iyi niyetli iltifat olarak ediyorlar bunu, iş yerinde içi geçmiş klişelerle güya motivasyon amaçlı lâyık görüyorlar bu ünvanı, ilham veren kadınlar, başarılı kadınlar vs.. kabul etmek istemiyorum bu etiketi. sokakta çiçek satan, ofislerde, markette çalışan kadınlardan herhangi biriyiz. ailem eğitimime önem vermiş iyi okullarda okumamı sağlamış, iyi bir eğitim hayatı görece iyi bir işin kapılarını açmış, orda da istikrarlı çok çalışıyorum, hayatımı idame ettirebiliyorum hepsi bu. herkes gibi.. kapıdan damacanayı mutfağa taşıyamam, evde birisinin varlığı kendimi güvende hissettirir, bazen isyan da ederim sabır da. korkarım ama çok cesur da olurum, bazen deli gibi ağlarım olur olmadık yere sonra dayanırım. bazen çiçek açar bazen yaprak dökerim. çok severim, çok sevilirim, aldatılırım, terk edilirim, terk ederim, bazen yanlış kararlar alırım, yanılırım, hata yaparım, bazen tam on ikiden vururum. insan olmanın hallerini yaşarım hepimiz gibi. sanki insanlık dışı bir varlığı ete kemiğe büründürmek gibi bir şey bu.. hakkımız olan fırsat eşitliğine sahip olduğumuz için güçlü değiliz. yetkinliklerin cinsiyeti yok. bir sus payı bu, ayrıştırıcı bir ifade, bir dayatma! kırılganlıklarımızla, zayıflıklarımızla ve fakat aklımızla var olamıyor muyuz? erkek için de aynı şeyi düşünüyorum, kimse idealize edilmiş kalıplara sığdırılmamalı, onlara da sürekli adam gibi adam olma, aslan gibi, süper kahraman baba, vs. kusursuzluk tanımları dikte ediliyor bir sürü. yani ben toplumsal cinsiyet rollerine karşıyım genel anlamda. biricikliğiyle de onurlandırılabilir insanlar..