Başlık: islam

"evlat edinme" konusunda bence çuvallayan, kan bağına gereğinden fazla önem veren, çocuğu kan bağına, süt emme gibi durumlara göre mahrem namahrem diye ayıran, gitgide eskiyen din. "evlat edindiğiniz çocuğa kendi öz evladınızmış gibi bakacaksınız", diyememiştir bu dinin peygamberi, tanrısı. bu yüzden de 1400 yıl sonra bu dinin bazı takipçileri kendilerinde evlat edinmenin günah olduğunu söyleme hakkını bulmuşlardır. isterseniz 1400 paragraf yazın, evlatlığı öz evlattan ayrı tutmanın mantıklı bir açıklamasını yapamazsın zihni dinle bulanmamış birine. çünkü tek yapabildiğiniz, "allah böyle demiş, o dediyse doğrusu budur" ekseninde kıvırmak olur. "allah diye bir şeyin var olmadığı, kitapta yazanların uydurma olduğu" ihtimalini görmezden gelenlere, "allah vardır, birdir" varsayımını bir saniyeliğine olsun bırakmaktan korkanlara sözüm. bir çocuğu evlat edinmek ve ona kendi evladınızmış gibi bakmak, bazılarının düşündüğünün aksine, o çocuğun özel hayatına saygı göstermenize, onu kendi geçmişinden ve soyundan haberdar yetiştirmenize engel değil. ayrıca evlatlığı bırakın, her ebeveyn belirli bir özel alanı kendi öz evladına da tanımalı, bu saygıyı kendi öz evladına da göstermelidir. evlatlığı, ailenin bir ferdi, yuvanızı ısıtan bir varlık, kendi öz çocuğunuz gibi görmek ve ona da bunu hissettirerek, onun da sizi öz annesi babası gibi görmesini sağlamak varken, bunun yerine çocuğu namahrem diye etiketleyip, onunla aynı odada yalnız kalmaktan kaçınıp, yanında başörtüsüyle dolaşıp, (soyadı kanunu olmadığı zamanlarda) babasının adını anma suretiyle sürekli artık yanında olmayan ebeveynlerini hatırlatarak, "öteki" olduğunu hissettirmek midir sizce yapılması gereken? neyse ki, evlatlıklarına sadece miras değil, canlarını bile verebilecek, onları canlarından bir can sayan, onları hayatlarının merkezine koyabilmiş müslüman insanların da olduğu bir ülkede yaşıyoruz. önceleri etrafımdaki müslümanlara "nasıl müslümansın, kutsal kitabını bile okumamışsın" diyordum. şimdi "iyi ki" diyorum.