Başlık: kadin-olmak

kadın, olunur. olunan bir şeydir, doğuştan verili değil... bilmeseniz, sizi tüm cinsiyet kalıplarından uzak yetiştirseler, belki şimdi olduğunuzdan farklı bir kadın olurdunuz... kadın olmak, seçilir. sıradan bir role bürünebilirsiniz, renksiz, ruhsuz, onların istediği gibi... size verilen kurallarla, kalıplarla yaşayabilirsiniz. boyun eğ, babanın sözünü dinle, evlenmeden olmaz, kocana itaat et, önüne bak, edepli ol, hafifmeşrep olma, çizginin dışına çıktın mı basarız "orospuyu, fahişeyi, şıllığı, yolluyu...", kadınsan kadınlığını bil, fingirdeme, sevdiğin adamla sevişeyim deme, yüzük olmadan aşk yapmak aklından bile geçmesin! kadın kelimesi bile ne kadar korkutucu değil mi? o yüzden dinciler "hanımlar derneği", "hanım kolları" filan gibi isimleri kullanıyor. "kadın", ayartıcı bir tınısı var sanki... kadın olmak ayıp, şeytani, baştan çıkarıcı, tuzağa düşürücü, samson'u ayartan delilah değil miydi zaten? lilith değil miydi adem'e karşı çıkan? ve sen, kadın olarak, yaptığın her şeyden suçlusun! çünkü kadınsın! sen ayartıyorsun, sen eli işte olan adamın gözünü oynaşa çekiyorsun! giyinmekten, süslenmekten, kadın olmanın tadına varmaktan utanmıyorsun! sen ne terbiyesiz, ne orospu bir ruhsun ki, evlenmeden kendini bir erkeğin kucağına atmaktan çekinmiyorsun! utanmadan sevişiyorsun, sırf aşıksın diye, hiç bir karşılık beklemeden, yüzük-nikah-akit beklemeden sırf sevdiğin ve sevildiğin için, sırf aşkını yaşamak için sevişiyorsun! toplumun sana koyduğu sınırları deliyorsun, babanın sana yasakladığını yapıyorsun, cesaret edip kendi kendini var ediyorsun! sen, kendi hikayeni kendin yazıyorsun... başkalarının sana verdiği rolleri oynamıyorsun, "bu benim sahnem ve ben böyle oynayacağım" diyorsun, eline verilen tekstleri yırtıyorsun, "ben benimkini kendim yazacağım" diyorsun... bu ne cesaret! bu ne cüret! hemcinslerinin çok azı takdir edecek seni, karşı cinstekiler de öyle, çoğu kolayına geldiği için hafifsemeyi seçecek, çünkü bu karşı çıkma cesaretini onlar kendilerinde bulamadıkları gibi, bulanı da kıskanacaklar... sen, onlara iyilik yapmaya çalışırken bile, "aç gözünü kız kardeşim, babanın senin üstünde tahakküm kurmasına izin verme, özgür benliğini ilan et!" dediğinde bile, onlara olması gerekenin bu olduğunu söylediğinde bile, doğru olanın bu olduğunu içte içe bildikleri halde, doğruyu kabullenmek yerine, cesur olamadıkları için, onlara verilen koruyucu rollere sığınıp seni dışlamayı seçecekler, hiç bir mantıklı dayanağı olmayan, yüzyılların ağzına sakız olmuş, erkekler tarafından erkeklerin lehine kurgulanmış bahanelere sığınacaklar seni aşağılamak için... sen, doğru olanı yapmaya devam et, her gördüğüne öğretebileceğini zannetme, hele takdir hiç bekleme... yalnız olmaya korkanlardan değilsin, zira öyle olsan, zaten kadın olamazdın... şu cesaretin var ya, kendin olmaya, kuralları yıkmaya, kendi öykünü yazmaya olan cesaretin; işte bu yüzden bu kadar korkuluyorsun...