Başlık: kemal-kilicdaroglu

tüm seçim sistemlerinin boşluğunu bir bakıma göstermektedir. insanlar hayat içinde kendilerini yönetmeye dair zayıflıklarını hala ondan daha güçlü ve daha karizmatik bir objeyle güvenceye alma derdindeler 2011 yılında olsak bile. bu objenin ne yaptığının bir önemi bile yok, tüm zayıflıklarını hayalindeki bu hiper objeyle alışverişe sokmak onların istekleri, böylece yetersizlikleri ve eksikliklerini iktidara gereğinden fazla tapınarak yok sayabilirler. halbuki cumhuriyet gibi sistemler düşünen ve kendine yeten halkın ihtiyaçlarının bilincinde olup bundan doğan ideolojik yönelimlerini sonuca dökmeye çalışmasıyla tam verim gösterirler. gerçekte cumhuriyet yapı ve düşünce olarak değil ama verim göstermesi bakımından sosyalizmin halk içinde bıraktığı imajdan bile daha ütopiktir. kemal kılıçdaroğlu bunun günümüzde de sınanması için bir örnek oluşturmakta. iktidar ne yazık ki bir yapı değil bir aygıt olmuştur her zaman.