Başlık: turkiyede-alevi-olmak

ilkokul yıllarında herkes rahatlıkla kendinden bahsederken, ben ailem tembihlediği için kendimden bahsederken sessiz ve eksik kalırdım... 2. sınıfın son döneminde sanki bir suç işlemişim gibi, alevi olduğumu öğrenen sınıf arkadaşlarımın anneleri yüzünden çocuklar ile olan iletişimim kesilmişti. 3 sınıfa geçtiğim zaman ise sınıf değiştirmek zorunda kalmıştım. oturduğumuz binada da muharrem ayı esnasında annemin insanlara ikram etmek için yaptığı aşureyi komşu sandığımız bazı vahşi yaratıklar tarafından tarafından gözlerimin önünde lavabo ve çöplerin içine atılmıştı. anneme anlattığımda nedense tepkisiz bir şekilde "boşver başka evlere bırakırız demişti" bunun dışında pek çok aptal sorulara buna benzer aptal olaylara rastladım. bu döneme geldiğimde bir şeylerin değişmediğini görmekten sıkıldım, bugün irtica etsem, geriye dönüp bakmam bile... özgürlük benim için okumayı henüz bilmediğim yıllarda bir kavram niteliğine çoktan kavuşmuştu.