Başlık: turkiyede-alevi-olmak

80'li yıllarda babam sünni bir ülkücü olarak alevi olan anneme evlenme teklif ettiğinde rahmetli annem çekinerek "ama biz aleviyiz..." demiş utana sıkılıla... ve babam o anı hala yaşar gibi anlatır üzülerek. annemin kimliğinden ötürü imkansızlığı kabullenişine, şartların dayatmasına... annemin babası ise bir alevî dedesi olarak hiçbir zorluk çıkatmamış, babam hala anlatır "deden çok ulvi bir adamdı" diye başlayarak çeşitli anıları, örneklendirerek nasıl onu idolü olarak gördüğünü. ben ise ikisinin çocuğu olarak, bir aşk evliliği meyvesi olarak düşününce o zamanki şartları... o zamanki zor aşk ile kaçamak buluşmalarını, canım annem, canım babam aşk ile evlenmişler ne güzel. sonra babam bir gün gelip ben yarın gidiyorum dedi... "neden gidiyorsun?" dedim "anlaşamıyoruz." dedi ve sadece koltukları götürdü evden, babasının yadigarıymış. ben de beş yaşındaydım. "peki." dedim utana sıkıla... ben de üzülerek yaşıyorum hala...