Başlık: vegan

mizacım gereği entry dolu başlıklara pek yazmamaya çalışırım. çünkü yazılan entry'nin entry aşiretinin içinde belli bir zaman sonra kaybolup gittiğini düşünürüm. fakat yine de bu entry'i yazıp kendimce düşüncelerimi aktaracağım. (bkz: ) yukarıdaki başlık anlaşılacağı üzere düşünülmeden açılmış, agresif bir başlık. insan insanı yemez çünkü insanlar birbirini yemeklik ürün olarak görmez. çünkü insan çok geç gelişir. evcil hayvanlar ortalama bir senede erişkinliğe eriştiğinden ve birçok tarım ürünü için de bu geçerliyken insan yemek büyük bir israftır ve medeniyetimiz için de kendi topuğuna sıkmaktan farkı yoktur. ayrıca creutzfeldt-jakop prionu tehlikesi yaratır. bu protein yamuğu 80 derecelik alkole ve kaynatılmaya dayanıklıdır. bu prionun metabolizması neredeyse imkansız olduğundan beyin dokularında birikir ve beynin üst kıvrımlarından başlayarak fantaya çevirir. cannibalism ile hayvanın etini yemeği aynı şey olmadığını gösteren bir entry'im. (bkz: ) marulları katlediyorlar, lahanayı paramparça edip işkence çektiyorlar diyen anti-vegan insanların bazıları her ne kadar eğlence niyetine söylese de söylediklerinde bir doğruluk payı vardır. prostaglandin sayesinde biz ağrıyı hissederiz. hayvanlar acı çekebildiklerinden dolayı prostaglandin üretimi kadar doğal bir şey yoktur. ağrı güçlü bir uyarıcıdır, yaşam mücadelesinin temel taşlarından biridir. peki bitkiler acı çekmiyorsa niye bitkilerde prostaglandin var o zaman? (bkz: ) milenyumdan 14 sene geçmesine rağmen bitkilerin tam olarak nasıl iletişime geçtiklerini hala bilmiyoruz. ama her canlı zarara uğrayınca mutlaka tepki verir; bu bir bakteri olabilir, marul veyahut bir sığır. fakat bizim yaşadığımız acı fenomeni gibi değil. fenomen diyorum çünkü acı ve onun şiddeti hala göreceli bir kavramdır. acı çekmeyi sadece bağırmak ve debelenmek olarak görürsek çok sığ kalır. herhangi bir zarar veya tehlike durumunda yaşamaya çalışmayı acı fenomeni olarak alırsak -ki normalde tanım budur- konuyu daha sağlıklı bir şekilde ele alabiliriz ki inorganik maddeleri organik maddelere çevirmeye çalışan hayatın ölüm kalım mücadelesinde şekillenen evrim çizgisinin temel kaynağı da acıdır. daha acının ne olduğunun tam tanımını ve tarafsız ölçümü bile yapılamıyorken hayvanlar acı çekiyor, bitkiler çekmiyor demek pek doğru olmaz. (bkz: ) ölü/mefta kelimesi herhangi bir canlı aktivite yapmayan bir hücre/hücre topluluğu için sıfat olarak kullanılır yani ölü bitki de diyebiliriz. fakat bunu "ölü eti yiyor" diye ajitasyon yapılırsa bu argüman değil, bir tabu söylemi olur. (bkz: ) can aksoy'un o malum olayından sonra açılmış bir başlık. aynı kitlenin biçerdöverlerle yapılan kıyımdan bahsetmemesi de ilginçtir. bundan 10.000 sene önce, ortadoğu'nun iki nehri arasında bir yerde tarım bulundu. sadece tarımı da bulmadık. buğdandan arta kalan küspelerle at, eşek ve sığırları kandırarak evcilleştirdik. sığır da senede bir yavru verdiği için ve o yavruların 1 senede erişkin hale gelmesini insanlar keşfedince onları yemeye başladık. kediler de büyüyen şehirlerdeki çöpleri yiyerek insanlara alıştı ve onları evlerde büyütmeye başladık. kedi de çok kilo alamayan bir hayvan olduğundan onları yemeklik olarak görmedik. "et yiyenler konuşmasın, et yemekle kedi kesmek arasında fark yok, barbarsınız!!!11!1" demelerinin yorumunu yaptığıma göre sıradaki maddemize geçelim. (bkz: ) bir yetişkin 3000 mikrogram b12'yi depo edebildiğini düşünürsek herhangi bir takviye almayan ve %100 enterohepatik döngüye sahip olmayan bir vegan günde 3 mikrogram b12'yi kaybeder. sonunda da 1 ila 3 yıl içinde b12 vitamini eksikliği meydana gelir. geri absorbe mekanizması %100'e yakın oranda mükemmel çalışsa bile teorikte 20-30 sene eder fakat b12'nin bu kadar büyük yüzdelerle geri alınması pratikte imkansıza yakındır. bitkiler de maalesef b12 üretmezler ve biriktirmezler çünkü ihtiyaçları yoktur. bağırsakların b12 vitamini üretildiği söylenmektedir. doğrudur, kalın bağırsak ihtiyaç halinde b12 vitamini üretir fakat b12 sadece ince bağırsakta absorbe edilmektedir. peristaltik hareketin de tersine çalışması normalde olmadığından bu kaynağı kullanamamaktayız. kaynak bulunan bir bilgi dolu entry'im. belki de vegan tipi beslenmenin en büyük dezavantajını açıklayan ve sözde doğal olduğu gösteren bir yazı. (bkz: ) illa ki herkes et yiyecek diye zorunluluk yok. hayvan ürünleriyle beslenmek zorunluluğu da yok. tabi ki de bireyin kendi seçimi. önceki entry'lerde belirttiğim gibi, belki de onlar sayesinde daha ucuz, daha lezzetli ve hayvan çiftliği kurulmasına gerek kalmadan et yiyebileceğiz. (bkz: ) hamamböceği yemek bizim için bir tabudur, öldürmek değil. yeter ulan, tabu da tabu, tabu da tabu diyorsun, niye diyorsun diyenler için sürpriz sonda. (bkz: ) hayvan üretimini vahşi kapitalizm olarak değerlendirenler vardır. bir canlı üzerinden kar edildiği ve acı çektirip öldürerek her bir parçasının kapital için yapıldığını düşünenler de vardır. zaten vegan hareketinin kendince bir anti kapitalist tarafı var, yok değil. fakat aynı kapitalistlerden vegan ürünü dilenmesi bana acayip geldi. (bkz: ) canlı balığın yarısını pişirip yarısı canlı kalınca mutlu olan çinlileri görünce başlığı küfür ve veganlar basmış. entry'den bir alıntı yapayım. kısaca anlatmak istediğim şudur; eğer o çevrede doğup büyüseydiniz siz de normal bir şekilde karşılayıp zevk alacaktınız. bunun vicdanen iğrenç olduğu aklınıza bile gelmezdi çünkü insan hayatının ilk demlerinde sorunları nasıl çözerse ileride de aynısı yapar. yapmasının nedeni de bundan haz almasıdır. o hazzı her zaman yaşamak isteyecektir insan. bu doğal bir süreçtir. süperego'nun ortaya çıkışıyla medeniyetimizin ilk taşı kurulmuş oldu. topluca yaşadığımız için kendince kurallar yaratıp bunu dinlerle ve ritüellerle sağlamlaştırdık ki kimse sorgulamasın. toplum kurulunca karşısına illaki bir anti tez koymalıydık; korkular ve tabular. süperego oluşunca akılsız olup doyuma uğrayan ide artık doymamaya başladı. ide arızalı bir merettir. medeniyetimizin ve toplumun tehlikesi olduğu için ide'yi bastırmaya çalışırız. ergenlik döneminde toplumdan kendini soyutlama, ben ben ben demek ve marjinalliğimiz esasında toplum ve medeniyet kavramına karşı çıkıştır. marjinalliğe karşı toplum kendi tabusunu yaratırken marjinal sayılan grup da kendi tabularını yaratmaya başlar. ayrıca tabu gelişimi için illa grubun tabuyu belirlemesine gerek yoktur. birey burada insiyatif de alabilir. bu yönden bakınca sigara içmek benim için tabuysa bir başkası için tabu olmayabilir. et yemek/yememek meselesi de bu minvalden ilerler. yani et yemek veganlardaki tabudan ötürü katillik, vahşet, canılık olarak tanımlanır yani veganlık bir tabu meselesidir. veganizme tutkulu bir vegan da normal bir insandır, ucube değil.