Başlık: suriyeli-siginmacilar

bana merhamet duygumu dahi bazı zamanlarda dizginlemeyi öğretmeye hakkı olmayan insanlardır. buna hakları yoktur evet çünkü merhametimle mutluydum, ben böyle ben oldum. bunu düşündürten ise iki gün önce yaşadığım hadiseydi, kısaca anlatmaya çalışıcam. metrobüs turnikelerinden geçerken, öyle zavallıca bir tavır takınıp çok zor anladığım bir türkçeyle "beni de geçirir misin abla?" dedi ki, ben de dönüp kartımı bastım. sonra aşağıda metrobüsün gelmesini beklerken bir baktım ki bir arkadaşı daha var yanında ve çekirdek yiyorlar, tükürür gibi de etrafa saçıyorlar çöplerini. inanın çok insanca şöyle dedim "keşke yerlere atmasanız bunları".hani turnikenin ordan tanışıklığımız da var ya, saf ben zannediyorum ki "aa evet haklısınız" deyip çöpleri için poşet arayacak. öyle bir tepki aldım ki, bağırıp çağırıp üzerime yürüdüler hatta metrobüse kendilerini atınca kapıdan çekirdeğini bana doğru tükürdü. işte o an kafasını kapıların arasına sıkıştırmak istediğimi fark ettim. ve sadece bu da değil, daha önce yaşamadığım hissetmediğim kadar öfkeyle çeşitli şekillerde ona zarar vermek istedim. tekrar söylüyorum, bana bunu yapmaya hakları yok. zarar vermeye dair fantezi dünyamı genişletmek istemiyorum.