Başlık: erzurum

az sonra yazacaklarımı süsleyip püsleyerek hayata dair gülümseten detaylar, yazarların bugünkü mutluluk sebebi gibi başlıklara yazabilirdim ama şükela almaktan başka işe yaramayacaktı bu. bu akşam yakutiye'de, kır pidecisinin karşısındaki kaldırımdan arada duraklayan bir müzik sesi yükseliyordu. aa yoksa? dedim. dönüşte o sesin geldiği kaldırımdan geçtim, beni heyecanladıran sesin düşündüğüm şey olup olmadığını görebilmek için. bir genç ve etrafında ona hayran hayran bakan, helal olsun abi diyen küçük çocuklar. melodika çalıyordu genç. diğerleri de büyük ihtimal mendil satan çocuklardı. önünden geçerken para verip vermemek arasında kaldım çünkü daha önce hiç sokak müzisyeni görmemiştim, ya gücenirse? göz ucuyla baktığım kutusunda birkaç bozukluk vardı, rahatladım. bilmiyorum her akşam orda mıdır ama erzurum'da olan yazarlar, okurlar bu kardeşimizi gördüğünüzde ya gönlünüzden bir şeyler kopsun ya da bir şeyler ısmarlayın ona. bu şehirde çok dilenci var, biliyorsunuz siz. her sene kucaklarında yeni bir bebekle duygularımızı sömürürler. bahsettiğim kişi ise şu soğuk akşamda müzik yapıyordu bize. dilerim güzel şeyler olur hayatında çocuk. her şehirde sokak müzisyenlerine rastlamak ümidiyle. sokaklar onlarla daha güzel. edit: burada bahsi geçen genç harbi harbi güzel çalıyordu, bu işe gönül verdiği her halinden belliydi. şimdi o yıldan sonra şehirde bir melodika furyası çıktı ki anlatamam. eli melodika tutan her sabi sokakları mesken tutuyor. entrymi mi okudunuz naptınız la?