Başlık: fatih-portakal

edit: bidon kafalıların algılarla oynamak için verdikleri örneklere bakalım; levent üzümcü: evet muhalif. ve şehir tiyatrolarından atıldı. emin çölaşan, evet muhalifti, o da çalıştığı gazeteden (hürriyet) kovuldu. yılmaz özdil'in ne olduğu henüz belli değil, onu star zamanlarındaki populist başlıklarından biliyoruz. ben kendisini takip etmediğim için bilmiyordum ancak o da hürriyet'ten kovulmuş. ahmet şık'ı ve uğur dündar'ı buraya bonus bırakıyorum. türkiye'de 144 gazeteci tutuklu. basın ve ifade hürriyeti terör kisvesi altında iç ediliyor; ben dahil birçok insanın, düşüncelerini ifade etmek konusunda çekinceleri var. henüz düşüncelerimizi açıkça ifade edemiyor değiliz, ancak etmeye korkuyoruz. başımıza bir şey geleceğinden (bu işten atılmak olabilir, kamu kurumunda çalışıyorsak soruşturma olabilir, mobbing olabilir, otobüste bir tekmeye denk gelmek olabilir illa mapus damlarına düşmek gibi büyük ölçekte düşünmeyin), birgün, birinin bizi tutup "cumhurbaşkanına hakaret"ten veya "terörle mücadeleden" arayıp aramayacağının garantisi yok. bu nedenle, çoğu zaman oto sansür uyguluyoruz. ben, hükümeti eleştireceğim her satırı yazarken "ulan başıma bir iş gelmese bari" diye düşünüyorsam, bu, özgürlük değil. haa... lafı size söyleyemeyecem diye bir kaide yok, siz, bu ılık muhaliflerle birlikte 14 sene boyunca "ama özgürlük" "ama bilmem ne" diye kafayı çok siktiniz arkadaşlar ama şunu artık 14 seneden sonra, kıyısında sebepsizce durduğumuz tek adam rejiminin önünde açıkça söyleyebilirim ki; ılık ılık insan kandırmanızı başka bir duvarın dibinde işeyerek yapın. hala gelmiş "insanların istediklerini söyleyebildikleri düzen özgürdür" diyor. değildir. açık açık "hayır" kampanyası başlatmayı kimsenin maçası yemiyor. istisnasız, muhalif olan herkes, sokaktaki vatandaşından, gazetecisine herkes oto sansür uyguluyor. bu, özgürlük değil. bu, boyundaki ipin ilmeklerini sıkıştırmak. henüz o ip çekilmedi, altımzıdaki tabureye tekme atılmadı diye hiçbirimiz özgür olmuyoruz.