Başlık: kopek

yeryüzündeki en saf sevgiyi o küçücük (düşününce pek de küçük değil yahu, kocaman totosu var bir kere) bedenine sığdırmış en güzel varlıklardan biri. bende de var bunlardan bir tane. arada muhtelif başlıklarda gıyabında konuşuyorum, denk gelip okusa gelip başımı şişirir özel yaşamın gizliliği hav hav hav falan deyu. ulan köpek bu, nasıl konuşsun? dediğinizi duyar gibiyim. sizin bildiğiniz gibi değil bu tür sayın romalı kardeşlerim. bizimki onun hakkında konuştuğumuzu anladığında uykusundan falan uyanıyor. kadir inanırvari bakışlar, arada darth vader gibi hızlı hızlı solumalar. bütün ev ahalisini dize getiriyor yani. bu sabah da sağ olsun annemle bana özel bir sürpriz hazırlamış, sabah sabah neşemize neşe kattı sıpa. malumunuz havalar yağmurlu. üstü başı çamur olmasın diye (bizimki domuz gibi çamurun içinde dönüp duruyor) bol yağmurlu havalarda çok sık parka götürülmez. bir tek akşam yürüyüşe çıkartılır, fakat o da çamurdan en uzak noktalarda. bu duruma alıştı zamanla. yani biz öyle zannediyorduk. bugün isyan bayrağını çekti bizimki. isyanın ilk pati sesleri anormal havlamalarla başladı. normalde iki şeye havlar; bizler tarafından sevilen yabancı köpekler ve atlar. at nerden çıktı demeyin, sevmiyor bizim zibidi. sebebini çözemedik, kendi türüne has bir durum herhalde. biz de hiç ellemedik, zaten nadiren havlıyor enerjisini biraz atsın diye susturmadık. nereden bilirdik ki bunun kendi çapında başlattığı isyanın ilk patisi olduğunu. swh. neyse biz bunu bıraktık kendi haline. sonrasında biraz vakit geçti baktım ses gelmiyor (ben de hayvan gibi uyudum bu arada tabii, havlamaları ninni gibi geliyor) kalktım yanına gittim. fakat ne göreyim? bizimki almış her zaman gezdirildiği boyun ipini getirmiş, sermiş kapının ağzına. ama nasıl sermek, cetvel bulunmamış olsa bana ilham verebilirdi. öylesine düz, öylesine yatay. ahahah. bu nasıl tasvir? neyse. ben mesajı aldım tabii; "beni bugün gezdirmeyi unuttunuz herhalde sevgili ablacığım. rica etsem bu ipi tasmama takıp beni birkaç saatliğine parka götürür, bayıra salar, çimenlere yayar, çamurlara daldırır mısın?" tam türkçe meali bu, sayın pek kıymetli dostlarım. bununla yetinmemiş ama, bakmış bizden tık yok bu defa daha başka işlere girişmiş. bölüm ii - intikam soğuk yenen bir kemiktir - (aka the revenge of bambam) evet dostlar gelelim intikamın ikinci bölümüne. benim zibidi melek yüzlü bir şeytan çıktı. her sabah iki yandan tıpkı küt kesilmiş saç edasıyla salındırdığı kulaklarının yerinde bugün iki tane şeytan boynuzu belirdi. ahahah. bizimki bunu okuyunca beni bir temiz döver artık. koruma talep ediyorum, yetkili mercilere iletin. bize nasıl kinlendiyse artık yepyeni ipekli çarşaflarını parça pinçik etmiş. son atomuna kadar parçalamış. swh. evde bilim adamı besliyormuşuz da haberimiz yokmuş be. yahut kobra yılanı. elvan dalton da olabilir, siz karar verin. bu dağınıklığın ortasında uzanmış uyumasına mı yanayım, çarşafını ziyan ettiğine mi yanayım, o an çok sevimli olduğu için yaptığı şeyin kötü olduğunu belirtemeden hunharca onu sevip öptüğüme mi yanayım, neye yanayım bilemedim. swh. papatya evladım, biz seninle ne yapacağız? sen niye öfke kontrolünü kaybedip yatağına yorganına salça oluyorsun? yahu biz sana ne'ettik gardaşım? papatyaya not: yarından itibaren sanayiye çırak olarak veriyorum seni. mama paranı gerekirse taştan çıkar. papatyaya not iki: yine de çok tatlısın zibidi. saçlarını küt mü kestirdin? çok yakışmış, öperim burnunun üstünden.