Başlık: kopek

eskiden çok sevdiğim bir yaratıktı ama artık nefret ediyorum. hemen dibimizdeki apartmanda bir kedi 4 adet yavru getirdi dünyaya, başlarda sakladı kimseye göstermedi, sonra birgün çıkardı yavruları ortaya, nasıl sevimliler görmeniz lazım. herkes deli gibi besleme yarışında yavruları, arada inip seveyim dediğinizde anne yanlarına yaklaştırmıyo ama. neyse bir gün orospu çocuğu köpekler saldırmış bunlara anne de muhtemelen köpekleri üstüne çekip apartmanın arka cephesinde yavrularını korumak uğruna can vermişti. önümüzdeki bir hafta bu yavruların hergün gözlerinde yaş vardı ve hiç sesleri dahi çıkmıyordu, tam toparlandılar derken, mal komşumuzun sokak kapısını gece açık bırakmasıyla yavrulardan ikisi daha parçalandı, her yer kan. gel de nefret etme. kaldı iki yavru, lan bir gece saat 3'te resmen kıyamet kopuyor, balkona bir çıktım tam 10 tane falan köpek apartmana girmiş, bağırdım çağırdım kaçtılar, ama inip o kapıyı kapatmaya da götüm yemedi, gece boyu nöbet tuttum gibi birşey arada balkona çıkıp kovdum ama bir yandan da suçluluk duygusu, ölürlerse benim yüzümdendi, ama o gün de yırttı yavrular, bu sabah uyandım işe geliyorum bir tanesi tanınmayacak bir şekilde yerde yatıyor. ulan içim paramparça oldu artık, tamam bu köpeklerin aklı yok işte hayvan cart curt ama sevmiyorum lan, gece evime gitmek için geçtiğim üst geçidin ayağında beni bekleyen köpek çetesi de bunlar işte orospu çocuğusunuz oğlum.