Başlık: islam

kiz cocuklarini topraga gomen bir zihniyeti topraga gommus bir dinin inananlari "cocuklarin olumune" nasil sevinir hakikaten bilemiyorum. inancin gecerliliginin ya da tanrinin varliginin bilimsel bir metodla ispatlanabilirligine ve diger olgulara dair verilmis cevaplar var sozlukte ve baska yerlerde. ama sen kalkip yekten bana "bilimsel dayanak" goster derken kalkip bir de "birseylerin ispatini rakamlarla, datayla gormedigim zaman, bilimselligine tanik olmadigim zaman inanmakta gucluk cekiyorum" diyorsan, ispat mi delil mi ariyorsun karar ver diye sorarlar sana once bir. zira inancin bilimsel ispatinin yapilmasi mumkun degildir. ama delillerden soz edilebilir. eger islam inanc sisteminin tanriyi nasil tanimladigi baglaminda kaliyorsak, yani kastedilen sey, eger muslumlumanlik hak din ise hani tanrinin varliginin kaniti noktasi ise, islam inanc sistemine gore tanrinin varligi matematiksel olarak ispat edilmesi mumkun olmayan bir seydir. zira, iman demek secim demektir. secebilme yetisinin, hakkinin insana verilmis olmasini tanimlar. kisisel iradeyi tanimlar. bu hak olmasaydi, birakin bugun bizim cennet ve cehennem olarak tanimladigimiz cezalandirma mekanizmalarini, inancin tamami anlamsiz hale gelirdi. yaraticinin varliginin mutlak olarak bilindigi varliklar olarak melekler tanimlanmistir. eger insan yaraticinin varligini tam olarak bilseydi zaten melek olurdu, fakat o zaman yaradanin iradesinin tecelissi meydana gelmezdi. tanrinin bize kendisini tanittigi sifatlarinin bir tecellisi olarak secim yapma yetisine sahip olan insanin varligi soz konusu olmustur islam inanc sistemine gore. yoksa olay senin kafanda kurdugun sekliyle yaraticinin dunyaya bir takim insanlari atip kedinin fareyle oynadigi gibi oynamasi degildir. secim hakki verilmis olan insan ise, oyle bir varliktir ki secimin ve esnek yapisinin geregi olarak, melekten de yukari cikaribilir, seytandan da asagiya gidebilir. kur'an'in da cok sert ve net ifadelerle, tehdit eder bir uslupla pek cok seye set cekmesinin temel sebebi de insanin bu esnek ve olgulari yamultup baglaminin disinda degerlendirme ve uygulama yetenegidir. yani esnekligin her iki tarafa isleme yetisinin bir yansimasi sadece. olumsuza islediginde, neyle karsilacaginin acik ve net deklarasyonu bir yerde. secimi ortaya koymanin geregince. insanin nerede konumalanacagini ise, tanri ile iliskisini saglam tutarak bunu sevginin geliskin oludugu bir hale getirip getirmemesi ve egosunu, nefsini, benligini, arzularini kontrol edebilmesi belirer. bu kontrol seviyesinin olcusu de insanlara nasil muamele ettigi, insanlarla iliskisidir. iste tam da bu yuzden, "her seyin bir olcusu oldugu gibi sevginin de olcusu fedakarliktir" sozu onem kazanir. eger insan, diger insanlarin haklarina tecavuz eder, kotu bir insan olursa, tanriyla arasini iyi yapmaya calismasi da ise yaramayaz cunku yaradilani sevdik yaradandan oturu diyebilmek icin yaradilana iyi muamele etmek gerekir. ibadetlerin yatip kalkmaktan, bir siyah kutunun etrafinda donup durmaktan ote anlamlari burada yatar. yasli bir haci amcayi her allah'in sabahinin korunde yatagindan cikartip camiye goturen budur. muslumanin arkadasinin nefsini kendisinin nefsine tercih edecek kadar gonulden samimi olmasinin da. korku yaradana sevilene verilmis olan sozun tutulamamasindan, aktin yerine getirilelememesinden korkmaktir. yaradanin her an kisinin yaninda oldugunu bilmek, korku ile degil, ancak sevgiyle icsellesir. yaradan insanlarin birbiri ile olan sevgileri ve muhabbetleri gibi hisler uzerinden bize kendisi ile nasil bir iliski kurmamiz gerektiginin gudulerini daha ruhlarimizi yaratirken vermistir. o yuzden onu bulmanin yolu sadece akildan degil, gonulden de gecer. sadece akliyla ya da sadece gonluyle hareket eden ise ona ulasamaz. yani, islam'a gore yatacinin varliginin ispati bu dunya hayati icerisinde mumkun degildir. aksinin ispati da tabii. islam'dan bagimsiz olarak gunumuze kadar bu olgunun dogrulugunun sinanamamis dahi olmasinda ise goren gozler icin bir ibret vardir. string teoriye girmedik tikat edersen . bir takim muslumanlar ise soyle dusunur, tanri cikip kendisinin varligini ispat ederek onumuze koydugunda, biraktim diger her seyi, gunde 5 vakit namaz kil, isin gucun yoksa sabah ve yatsida camide ol, kazancinin 1/40'ini her sene dagit... direk isyan eden bir suru insan olurdu. bu durum icin ebu leheb'i ornek verirler. simdi en azindan durum o degil. sonuc: kimseye karsi bir on yargim, garezim ya da kimseyle alip veremedigim bir sey yok. ama cikip burada madem muslumanlik hak din hani nerede tanrinin varliginin ispati diyorsan -ki tanri'nin varliginin delillerinden bahsetmek ise tamamen ayri bir seydir, ya kafan guzeldir ya islamiyet hakkinda en temel seyleri dahi bilmiyorsundur ya da trolsundur. kafa basar basmaz o ayri. spoiler "kemali olmayan insanlarin hayatlari zarardan ibarettir. beseriyete zarardir yani. karsimizda bir seytan var, bir de nefis var bir de bizde sehvet denilen kuvvet var, bir de insanlarin icerisinde munafiklarla dusmanlar var. bu 5 tane dusmanin karsisinda insan kendisini kurtarsin da kamil bir insan olsun kolay bir sey degildir bu. ancak cenab-i hakk’in destegi ve yardimi ile olur. o desteklemedikce, yardim etmedikce, insan kendi bilgisi ile, kendi kuvveti ile kendi gucu ile kemale ulsamasi nadirattandir. onun icin bizim kitaplarimizda ennadir-ü kelmadun derler. nadir yok gibidir. mesela boyle bir kamil insan zuhur etmis, ama bir tane etmis canim, bizim hepimizin kamil olmasi gerekirken bir tane, onunla ne ovunecegiz? mesela islam buyukleri de var, kamil insanlar ama hani bugun onlari nerede bulacagiz? allah muhafaza etsin. onun icin cenab-i peygamber’e icten genel bir ask ile cok salat-u selam etmemiz lazim ki eger o gelmeseydi biz bugun kimimiz atese, kimimiz tasa, kimimiz puta kimimiz de bilmez bir gavur olur giderdik. bugunku, gozumuzun onunde olan beseriyet gibi. simdi cenab-i peygamber burada buyuruyor ki hakimler var kadi dedigi hakim. hakim olan, kadi olan zat, makamina oturdugu vakitte, cenab-i hak ona iki tane melek gonderirmis. ona dogruyu gosterir ve ona yardimci olurlarmis. irsad ederlermis. fakat zulmetmedigi takdirde, zulmedince hakim, bu iki melek cekilir, kendi haline birakirlarmis hakimi. o zaman, tabii yikilip gider bu hakim. hakki bulamaz. cunku yardimdan mahrum. melekler cekildi gitti. "ve tereka" cekilip gidiyorlar ve onu kendi haline birakiyorlar ." allah'in diledigini "sapıklıkta bırakmasi" (diyanetin mealiyle saptitirmasi)nin, diledigini de "doğru yola iletmesinin" ozu budur. insanin hayatinda kemalatin meydana gelmesi icin yani hayatinin zarardan ibaret olmamasi icin yaradanin yardimi gerekir. yaradan istediginden bu yardimi ceker (sapittirir), istedigine devam ettirir (dogru yol uzerine tutar ya da sapitmissa doğru yola iletir). ama yardimin cekilip cekilmeyeceginin karar verilecegi bir duruma insani ancak kendi kotu amelleri getirir. zira, allah, verilen hakim orneginde oldugu gibi ilk baslangic kosullarinda kulunun yanindadir. insanin islam uzere yaratilmis olmasi olgusu da bununla ilgilidir. bu kadar. spoiler son olarak varligi ya da yoklugu karsimiza cikan bir takim iddialarda ortaya konulmaya calisildigi gibi 2+2 = 4 mertebesinde ispat edilemez. eger edilebilseydi insanin ozgur akliyla, iradesiyle, algisiyla gerceklestirdigi secim diye bir sey olmazdi ki bu da inanc dedigimiz olguyla tam bir celiski olusturur. inancin yaratici oldugunu iddia edenin varliginin matematiksel olarak ispatlanamiyor olarak tanimlamasi inanc sisteminin zayifliklarini ortmesi icin bir bahane olarak algilanabilir. fakat yaraticinin varliginin ispatlanamayacak olmasi onun hissedilemeyecegi ya da bilinemeyecegi anlamina gelmez. islam dinin tanrisi bana bir adim atana kosarak gelirim derken, sadece bana inanin mi demek istiyor, yoksa insan icindeki musahhas durumda beni anlamaya algilamaya gayret etsin mi demek istiyor. adim konusunu sadece "inanmak" olarak algilayanlari, mesajini uzerlerinden aktardigi, tum insanliga ornek olarak gonderdigi peygamberileri tarihi birer kisilik olarak algilamayi tercih edenleri bugun dunyayi kan golune cevirerek cehennem haline getirenlerin atesine bir odun daha tasirken goruyoruz. ama onu anlamak, idrak etmek icin yola cikanlar. asil kiymetli olanlar. iste insan karsimizda. oyle bir varlik ki isterse seytandan asagi, seytanin korktugu. isterse melekten yukari, hz. muhammed gibi iclerinden birisi miracta ona cebrailden dahi yakin. cebrail bu asamadan ben gecemem yanarim derken o daha ileri yanlizca yaradanin bildigine ulasabiliyor. mirac orada dururken, tefekkur en kiymetli seyken... tum bunlara ragmen neden korkacaksin tanridan? korkman gereken gercek sey ne? istediklerini yapmazsan seni yakacak diye mi korkmak ondan? eger her sey bu kadar basitse, bu kadar detayli bir inanc sistemine ne gerek vardi. hadis-i serifte bahsi gecen "korktugundan emin olmak" olgusu nedir ki acaba? korku ile umit arasinda olmak sadece bu hal icerisinde bulunmak nasil umdugumuza ulastirip korktugumuzdan kesin olarak uzak tutuyor, emin hale getiriyor bizi? islamin sartlari belliyken, cennet ve cehennemle ilgili kriterler ortadayken bu da nereden cikti ki? acaba burada baska bir sey mi var... aklimiz, irademiz, algimiz, ne kadar ozguruz. nefsimiz, isteklerimiz. ne kadar bagimsiziz. isteklerimizi mi aklimiza uyduruyoruz, yoksa dusuncelerimiz hosumuza gidene gore mi olusuyor. neden bu huzursuzluk o zaman, peki ya vicdan? sokup atamaz miyiz onu. buradan bakinca iste, cok farkli bir allah cikiyor insanin karsisina. ustundeki kiri kulu pasi silip temizleyince insan, nefsinin efendisi olma yolunda atinca o adimi, ona kosan. gercekten, acaba ozgurluk nedir? (bkz: allah'ın varlığının ispatlanamaması/@anesthetized)  (bkz: kuran'ın insanlar tarafından yazıldığını anlamamak/@anesthetized)