Başlık: yobaz

yıllar yılı yok terörist şeriatçı, yok fundamentalist hıristiyan, katil komünist, yok bilmem ne adamların yani kısaca yobaz dediğimiz grubun nasıl olup da bu kadar körü körüne saçma sapan şeyleri savunurken sonra kendilerinin dahi yasak ilan ettiği şeyleri sırf onlardan biri yapınca mazur gördüğüne anlam veremedim. hani sorun burada neye inandıklarından bile çok nasıl inandıkları. zaten mesela bu yüzden fundamentalist ve dindar farklı şeyler. neyse diyordum ki, yobazlar ve maruz gösterme hevesleri... mesela türkiye ve hırsızlık: tamam anlıyorum bal tutan parmağını yalar gibi lafların edildiği bi kültürden gelmişsin. ama usturuplu da yemiyorsunuz ki. öyle bi kendinden geçme, bal kavanozunu bitirip, hazemedemeyip kusma hallerine varmış bi helölöy. e kul hakkı? ne oldu? sonra tecavüz mevzusu var. bu sadece dinde pedofilinin yeri olduğuna inanma/ikna etmeye çalışma değil. velev ki var (var mı yok mu hepimizin kendince bi fikri var, fakat hem islam alimi değilim, hem de bu işi uzun uzadıya tartışacak kadar islam'ın ne dediğiyle ilgilenmiyorum. insanların uygulamaları beni daha çok enterese ediyor.) e dini nikahsız da yapıyorlar? zina lan, gene günah? herhangi bi dinden yobazı al. hatta dini boşver. ekonomik sistem olur, politik sistem olur. onun yobazını al. bu adamların hepsi için bi ya günah ya yanlış ya bişi kavramı var. fakat yobaz işte tanımları gereği mantıklı varlıklar değiller, bu 'yanlış' kavramları o kadar absürd bir şey ki, bi insan ne kadar prensipli olmaya çalışırsa çalışsın, mümkün değil. yani atıyorum: + tecavüz yasak &gt; ok yapmadı. + zina yasak &gt; ok, yapmadı. + harama bakmak yasak &gt; ok, yapmadı. - düşünmek yasak &gt; ahanda bu aşamada patladı tabii. veya komunist yobazdan gidelim: + başkasının hakkı gördüğünü almak yasak &gt; ok yapmadı. + devletin malını almak yasak &gt; ok yapmadı. + yolsuzluğa göz yummak yasak &gt; ok yapmadı. - fazlasını istemek yasak &gt; ahanda bu aşamada patladı. ki bak çok iyimserim gene. öteki maddelerde başarılı olduğunu varsaydım. hah şimdi akıl yürütmesi o kadar başarısız ki... onun için bi kadına bakıp 'günah' bir şey düşünmekle, bir kadına tecavüz etmek arasında çok ciddi bi fark yok. beeelki biri daha fazla günah penalties o kadar. ama bi tarafta benim gibi, "iki yetişkin birbirleriyle istediğini yapar, size ne ki?" diyen bir 'orospu' var. (öyleymişmişim. şaka yapmıyorum, arada sözlük'te gelip random saydırıp giden mallar var. sen kimsin lan yarraaam rahatlığında olduğum için dert etmedim de ne kadar şuursuz olduklarını güzel açıklıyor.) hah, bi tarafta biz yoldan çıkarıcılar, diğer tarafta da bi günah işleyivermiş kaarrrdeşi var. ama onların günahkar "çok doğru yaptım, olsa gene yaparım" demiyo. ya kılıfına uyduruyor, uyduramıyorsa bi anlık şeytana uyduğunu iddia ediyor, ya da suçu bize falan atıyor. (ne alakaysa. yavşak. en sinir olduğum bunlar. olm bak kılıfına uydurma çabasındaki en azından kendi içinde tutarlı. bu tür en şerefsiz, kaypak... ıyy yani.) biz "tecavüz mü, yok artık. yanlış ötesi.", "evlilik dışı ilişki bambaşka, tarafları ilgilendirir. olsa gene yaparım haha." diyen 'orospu'lar olduğumuz için adam kendini ötekiyle özdeşleştiriyor. bu sadece adamını/çıkarını koruma iç güdüsü değil. sadece onun günahında kendi potansiyelini görüp duyduğu suçluluğun eseri de değil. bu yaşadığı psikozun bi parçası. normal bir insan gibi sebep sonuç ilişkisi kurabilse, ne kadar cahil de olsa, bu kadar salaklaşmaz. fakat öyle bir sanrıda ki: "zaten günah/hata/yanlış içinde yüzen korkunç iğrenç varlıklarız, bi yanlış yapıyor diye kimseye kızma hakkımız yok. ama biz buna rağmen doğruya çekmeye çalışıyoruz en azından. o yüzden biz iyiyiz. münferit tecavüz/yolsuzluk/cinayet falan büyük resimde görmezden gelinebilir şeyler. ama siz kötüsünüz çünkü başka değer yargıları savunuyorsunuz." hele üstün güce, tanrı, karma bilmem neye inanıyorsa, daha da çelişkili olduğunun farkında değil. eğer bunlar varsa ve biz sahiden yanlışsak, cezasını çekeceğiz. niye bu kadar diş biliyorsun ki? mesela ben %100 hıristiyan olsam, hiçbir şüphem derdim tasam olmasa, ben koyunluğuma bakarım (şair burada hıristiyan mitolojisindeki kuzu falan metaforlarına gönderme yapmaya çalıştı ama beceremedi.) tamam misyonerlik lazım ya, ok inancımı da yaymaya çalışırım. ama yobazın nefret ettiği gibi nefret etmem. "karşıdaki de tanrının yaratımı değil mi? hepsi onun planının bi parçası değil mi? benim ne haddime evrendeki bir şeyden nefret etmek" der kabullenirim. yok yoldan çıkarıyorsunuz yok masumların aklını çeliyorsunuz diye çıldırmak yok, "hepsi tanrının iradesi." oooh. kebap valla. kafa rahatlığına bakar mısınız? bunun dini olmayan versiyonunu da hayal edebilirsiniz. "aklın, adaletin, doğanın yolu bir. hepsi bu ekonomik düzene çıkıyor. o kadar mükemmel, o kadar doğru ki, biz inananlar çabaladığımız sürece yol buraya çıkacak. bizim başarısız olmamız diye bir olasılık yok, sadece bu yol şu götlek bilmem neciler tarafından sekteye uğratılabilir. fakat biz en doğru olduğumuz için sonunda tabii ki başarıya ulaşacağız." al. şüphesiz inançlı dediğinin kafası rahat olur arkadaşım, bizim gibi haldır haldır o mu, bu mu, neden, nasıl, hmm diye düşünceden düşünceye atlamaz. işte ne çeşidinden olursa olsun bu yobazların kendi inançsızlığı ve şüphelerinin hıncı bize (sahiden inanan, hiç inanmayan, konuyla en ufak alakası olmayan herkese) patlıyor anlayacağınız. not: bugün bende çok nadir olan bi yavşaklık, şakalar komiklikler falan söz konusu. nooluyo bilmiyorum. not 2: buraya kadar okumuşsunuz, ben de size bi şarkı armağan edeyim: .