Başlık: 40-yasinda-hic-evlenmemis-erkek

henüz uzun yıllar olsada bana göz kırptığını düşündüğüm durum. kendim zor bir adamım, kadınlarda da kendim kadar eleştirdiğim tavırlar gözlemliyorum. bu veriler ışığında uzun soluklu bir ilişkiye başlamak, uzun yıllar beraber olabilmek, işi evlilik boyutuna getirebilmek ve evliliği sürdürebilmek cidden çok zor süreçler olarak geliyor bana. belirli yaşlarda çoğu insan eleştirel yaklaşır evlilik muhabbetlerine gerçi, herkes ''bana göre değil abi ya, bize gelmez.'' diyor bir dönem, nasıl bu kadar insan evleniyor o zaman anasını satayım. kısmen toplumun geneline göre daha özgürlükçü, daha tabulardan uzak bireyler olsanız bile zamanla bazı faktörler evliliğe evriltiyor ilişkileri demek ki. yerle bir edilmesi gereken, kokuşmuş bir gelenek gibi de yaklaşmamak lazım tabi. kendilerine, birbirlerine, ilişkilerine güvenen insanlar tabi ki evlenmeye karar verebilir, mutlu evlilikler gerçekleştirebilirler. benim temelinde takıldığım tek durum, bir zorunluk gibi görülmesi. baskılanacak, eleştiriye açık bir durum olmamalı yani insanların evlenme ya da evlenmeme tercihleri. daha küçücük çocuktum, nasıl bir kafa yaşıyordum da babaannemle, ileride evlilik istemediğimi konuşuyordum hatırlamıyorum, bana ''evlenmemek günah yavrum, olmaz öyle.'' demişti. hala hatırladıkça gülerim. bu durumun birde insanın kendi arzusunun dışında gelişmesi var, işte bu sahiden sıkıntılı. sürerli bir yalnızlık insan yapısına hiç uygun değil. kırklı yaşlarda arzuladığı ciddi ilişkinin uzağında olmak, eğer güçlü bir sosyal çevreye de sahip değilseniz, zor bir geleceğin sizi beklediği anlamına geliyor bence. yalnız kalmaktan hoşlanmakla, yalnız bir adam olmak çok farklı şeyler çünkü.