Başlık: sagcilardan-sanatci-cikmamasinin-nedenleri

nasıl yani? (bkz: ismail türüt) neci o zaman? tanım: heykel , resim, müzik, dans gibi sanatlar dini açıdan tartışmalı olduğu için her zaman bir adım geride başlamışlardır bu kulvarda. bu nedenle gelişen aile baskısı da en önemli nedenidir. dedemin babamın aldığı dian sazını geri göndertmesi örneği gibi. öyle olmasaydı babam çok iyi bir saz üstadı ben de ondan aldığım bayrağı çok daha üst noktalara taşımış bir virtüöz olacaktım belki de. ama olmadı nasip böyleymiş. sanatla doğma sanatla yoğrulma durumu söz konusu değil. sağ kesim sanatçılarının her zaman ahlaki çizgileri vardır. bu çizgiler bazılarında olumlu tesir etse de bazıları sadece ahlaki çerçevede kalması gereken bu çizgileri başka çizgilerle de desteklemişlerdir. eleştiriyi muhalif olmayı isyan ve başkaldırı olarak algılamışlardır bir çoğu. sanat felsefesi açısından mevcut bir kaç ekolden benimsenen ve kabul gören düşünce yaratılan mutlak güzeldir dolayısı ile yaratılanın güzelliğine sanatçının katacağı pek bir şey yoktur. sanatçının görevi bu mutlak güzelliği ortaya çıkarmak ve sanatçıları en güzeli olan allah'ı aramaktır . sanat sanat içindir sanat toplum içindir tartışmasından sıyrılıp sanat allah'ı aramak içindir görüşünü öne çıkarırlar. peki bu özellkleri eleştirilmeli midir? asla ve kata bu eleştrilecek bir durum değildir. her ekol kendi sanatını üretir ve bir zenginliktir. gözler daha çok cahid zarifoğlu arar. her çiçeğin kokusu her yemeğin tadı ayrıdır. o yüzden ön yargılardan sıyrılıp abdurrahim - sezai karakoç okumak ismet özel diye bir şair varmış bu da ne ola ki demek, cahit zarifoğlu da genç yaşta gitti diye üzülmek icap eder. tabi varsa öyle bir çizgi. ötesinde durunca sağcı berisinde durunca solcu olduğunuz. mesela yani.