Başlık: filozoflardaki-kadin-dusmanligi

'kadın düşmanı' değiller. hayattaki çıkarımları onların kadınlara dair olan bakış açılarını olumsuz olarak şekillendirmiş. kaldı ki bu da doğaldır. bunda ne var ki? edit: bir filozof değildir ama, (en azından araştırdığım için) atatürk'ten bir alıntı yapacağım: - hayatımda yaptığım hatalardan biri de evlenmektir. işte görüyorsunuz... ordular yönettim, meclisler yönettim, savaşlar yaptım, kazandım ama, bir kadını yönetemiyorum. okumuş da olsa, iyi aile de olsa, sonunda kadın, kadındır! bir devlet adamına eş olmak, belki zor bir sanat.. fakat bir devlet adamının eşi olarak kendisine ne yapmak düştüğünü bilmemek acıklı bir şey... hep birlikte kalktık. mustafa kemal paşa, hepimize ayrı ayrı "iyi geceler" diledikten sonra, yaverlerine ve bize sabahleyin saat kaçta hareket edileceğini söyledi ve üst kata çıktı. biz alt kat odalarında kalacaktık. binada dehşetli akustik vardı. yere bir kibrit düşürseniz, evin öte başından duyuluyordu. bu yüzden gazi paşa ile latife'nin öfkeli sözlerini hepimiz istemeyerek duymuş olduk. latife, bağırıyordu: - ben, senin değil karın, bastonun olsam, daha çok ilgi gösterirdin!.. bu nasıl kabalık? sen beni verem edip öldürmek mi istiyorsun? gazi paşa, sesinin duyulmamasına çalışarak alçak sesle: - latife, yeter!.. parmağıma, zilin düğmesini aratıyorsun!.. daha bir kelime söyleyecek olursan, seni izmir' e gönderirim!.. latife, daha geniş sesler çıkararak biraz ağladı ve sustu... gerçekten hepimiz bu olup bitenlere yürekten üzüldük... kaynak: atatürk'ün başyaveri salih bozok anlatıyor - latife ve fikriye iki aşk arasında atatürk, ismet bozdağ, sayfa 161, truva yayınları, istanbul - 2006.