Başlık: 30-yasinda-bekar-kadin

ülkemizde karşılığı 30 yaşında bekar erkektir, malum eşcinsel evlilik bizde yasal değil. iki cinse de kızılmamalı. gördüğüm kadarıyla günümüz 30'larının çoğu çökmüş durumda ki 90 jenerasyonunu da aynı felaket bekliyor. kendini tamamlamış sayılı azınlık dışında çoğunluğun ortak nedenleri var. kısaca gözlemlerim: *para yok. evet çoğunun cebi delik. kazanamadıklarından değil para biriktirme alışkanlığı tümüyle terk edilmiş. belki de maaştan geri kalan üç kuruşu tutmak istemiyorlar ama kötü günde banka kredisi çekmekten geri durmuyorlar. üstüne üstlük hayat şartları katılaşıyor, iş ve maaş şartları günden güne kötüleşiyor. çalışma saatleri dahi hafta sonlarına kayıyor. kendilerini idame ettirecek parayı kazanmak için hayatlarını veriyorlar. *gelecek kaygısı. 30 yaşında gelecek kaygısı mı olur demeyin. özel sektörde çalışıyorsanız önünüzü göremezsiniz türkiye'de. evlenmek aklınıza bile gelmeyebilir dahası korkunuz olabilir. en küçük kriz anında işveren evli çalışanların -özellikle erkeklerin- işe olan ihtiyaçlarını sömürüyor onlara köle muamelesi çekiyor. yöneticilerin evlilere yaptığı mobbing ortadayken bu insanlara hak vermemek elde değil. *tükenmişlik. elde telefonlar instagramlar açılmış. liseden üniversiteden arkadaşlar veya sıradan tanımadığın birileri güzel anlarını tatillerini belki de en özel anlarını paylaşmışlar (insan neden öpüştüğü fotoğrafları tanımadıklarına açık paylaşır hala anlamam). oysa bekar 30'umuzun fotoğraf galerisinde 2 sene önce gittiği tatilden başka fotoğraf yok. e aynı foto her hafta tb yapılmaz ki. çabaladığıyla eldeki uyuşmadı sonra gelsin depresyonlar gitsin antidepresanlar. saçma bir sosyal anlayışın içinde tabiri caizse içine sıçılmış bir rekabetin ortasında hissediyorlar kendilerini. *uçmuş beklentiler/hayaller. bir nevi kurtarıcı bekliyorlar. hem maddi hem manevi hatta fiziki. cebi dolu hayatı dolu dolu yaşayan beyler hanım kızlarımızın aklındayken saçı başı yapılı hanımlar beylerin favorisi. oysa evlilik bir bakıma çetin bir yoldur ki yeri geldiğinde eşinizin kirli külotlarıyla karşılaşacağınız, sabah karmakarışık saç başla uyanacağınız her haliyle ortak yaşadığınız bir hayattır. evlenince ne o yapılı saçlar ne dopdolu hayatlardan eser kalıyor -bunun birçok nedeni var aslında açmayalım. *korku. karşıdaki insana duyulan korku. insanlar zamanında aynı köyden evlendiğinde bile ne sorunlar çıkıyor ki şimdi sosyal medyadan evlenmeye çalışanlar var. tamam köyünüzden kasabanızdan evlenmeyin de en azından önce tanımaya çalışıp sonra ilişki kurun. hadi hızlısınız bari tanıdığınız birilerinin çevresinden ilişkileriniz olsun. ama malesef türkiye'de şehirli 30'lar bunu yobazlık olarak görüyorlar. *sorumluluk. her şeyin kolaylaştığı çağda insanlar kendi sorumluluklarından kurtulmak isterken başkalarınkine talip olmazlar elbet. iyi günde bile birbirlerinin arkalarını toplamak zorunda olmalarına rağmen daha ilk günlerden senin ailen benim ailem gibi saçma kavgalar çıkabiliyor. daha kayınvalideler kayınbabalar bile paylaşılmıyor. bir de bunun kötü günleri var. yeri gelecek eşinin altına idrar kabı koyacaksın ya da altını alacaksın. ve daha neler neler. burada bitirmek istiyorum. bunu bile dinlenerek yazabildim. son söz olarak bu jenerasyonun haksız ve eksik olduğu yönler kadar evlenmemekte haklı nedenleri olduğuna da dikkat çekmek istiyorum. evlilik gibi bir konuda birilerine saldırmadan önce çağı ve jenerasyonu anlamak gerekiyor.