Başlık: bulgaristan-gocmenleri

bu konu başlığını görünce deli emin' in vizontele' de çıkardığı "ihi..!" efektine benzer bir duygu geçer içimden.. acı tatlı.. "bulgaristan göçmenlerinin durumu yaz yaz bitmezlerdendir.. özetlemek gerekirse; 1989 yılındaki göç ile gelenler şu andaki türkiye' nin genç nüfusunun önemli bir kısmını oluşturmaktadırlar.. neden derseniz, göçün üzerinden 21 yıl geçti ve en az bir nesil türkiye' de doğdu, yetişti.. gelenler ağırlıklı olarak genç sayılan nüfus, yeni kurulan aileler, gençler ve çocuklardan oluşuyordu.. yaşı ilerlemiş olanlar çeşitli sebeplerden dolayı bu göç olayına sıcak bakmadılar ya da önce çoluğu çocuğu gitsin, yerleşsin istediler.. belirli bir konuma gelmiş, hayatını sağlama almış tipte olanlar da gelmeye yanaşmadılar zaten onlar da yine belirli bir yaş seviyesinin üstünde olanlardı, olgun ile emekli arası.. ikinci olarak, bu insanlar orada dişinden tırnağından tasarruf ettikleriyle kurmaya çalıştıkları bir hayatı yarıda bırakıp geldiler, yani sıfırdan ya da sıfıra çok yakın bir yerden başladılar.. çünkü en basitinden sahip oldukları eşyaların çoğunu buraya getirmelerine izin verilmedi, elden çıkarmak isteyenler değerinin çok altına sattılar, fırsat bulamayanlar da çürümeye bıraktılar bu eşyaları.. düşünün ki dört kişilik bir aile eşyasını iki ya da üç ticari taksi ile getirmeye çalıştı kapıkule' ye.. ne sığar ki.. ikinci bir darbe de kapıkule' de yaşandı.. bulgaristan' dan getirdikleri maddi birikimleri olan levalar ve marklar çok düşük kurlarla türk lirasına çevrildi.. araba belki ev alacak parası olanın eline komik rakamlar geçti kısacası.. velhasıl bir şekilde gelindi.. işin bir de bulgaristan' da yaşanan boyutları vardı.. türkçe konuşamazsın, türkçe isim kullanamazsın, hayatın her alanında bulgar vatandaşları senden önceliklidir, maaşın düşüktür, köyde yaşarsın, elektriğin suyun ya vardır ya yoktur, camin azdır ya da yoktur, ibadetin, sünnetin, farzın, düğünün, nişanın, sözün, sazın kaçak göçektir, türkçe televizyon ya da radyo hak getire.. kısa kısa bahsettiğim bu şartlardan kurtulup türkiye' ye gelmek, soydaşlar için bir nevi yeniden doğmak oldu.. işin bir de buradaki boyutları vardı artık.. bulgaristan' daki hayat nasıl siyahsa, buradaki de o kadar beyazdı.. istedikleri ve beklentileri çok değildi zaten.. binbir cefa ve eziyete ve herşeye rağmen onlar artık evlerindeydi.. dört elle sarıldılar hayata tekrardan.. etliye sütlüye, helale harama karışmadılar, karışamazlardı da zaten, hayat yeniden başlamıştı ve onlar çok geride kalmışlardı.. inşa ettikleri dünyaları kapıkule' nin ardında kalmıştı, artık yoktu.. çalışmak gerekiyordu, çalmadan çırpmadan ekmek parası kazanmak, çocukları okula göndermek gerekiyordu, başka hiç bir şey için zaman yoktu.. çalıştılar, çalıştılar, çalıştılar.. genç yaşlı, kadın erkek, çoluk çocuk demeden, herkes elinden geldiği kadar.. az zamanda çok işler başardılar.. bu gelişmeler bazı kesimlerce takdir edildi, bazılarınca eleştirildi.. halen de bu şekilde devam etmektedir.. bu kısa durum değerlendirmesinden sonra en belirgin özellikleri bence şu şekildedir soydaşların: kuzu, keçi çevirmenin hasını yaparlar, boğazlarına düşkündürler, rakının kralını yapar ve içerler , eşofman giymeyi ya da spor giyinmeyi tercih ederler, çoluk çocuk bütün aile fertleri çalışır, şiveli konuşurlar - özellikle ergenlik döneminden sonra gelenler, dayanışma içindedirler, eğitime önem verirler, disiplinlidirler, genelde bulgarca ya da yabancı müzik dinlerler, göçmenlerin açtığı cafelere takılırlar, sık sık yurtdışına gidip gelirler gibi.. tüm bunların da ötesinde artıları ve eksileri, hedefleri, sevinçleri, üzüntüleri, aşkları, nefretleri, etleri ve kemikleriyle herkesten bir parçadırlar.." diye rivayet edildi bana..