Başlık: suriyeli-siginmacilar

ne esat'ı tanırlar, ne el-bağdadi'yi... ne tayyip erdoğan ile bir bağları var ne de ahmet davutoğlu ile... yerinden yurdundan olmuş, canlarını kurtarmak pahasına kendilerini en yakın ülkeye atmış insanlardır. çok da mutlu değiller türkiye'de bulunmaktan. dram mı arıyorsunuz? beyaz perdenin amına koyayım arkadaş. alın bunlardan bir tanesini karşınıza, sohbet edin... bugün bir tanesiyle sohbet etme imkanım oldu. hani suriye'ye girelim, oradaki insanları esat'ın zulmünden kurtaralım diyen savaş çığırtkanlarını herkes tanıyor artık. işte bu insanların büyük çoğunluğunu oluşturduğu bir şehir burası. cumhurbaşkanı'nın memleketi. kefen giyinmeyi alışkanlık edinmiş insanların başkenti. rize! neyse çok dağıtmayalım konuyu. suriyeli sığınmacı arkadaşımız telefonuna facebook uygulaması indirmek için telefoncuları geziniyor. gezdiği telefoncuların hepsi de kapı dışarı ediyor bu arkadaşı... alt tarafı wi-fi şifresi girip, uygulama indireceksin amına koyayım. bizim internet kafeye kadar geliyor arkadaş. yardım istiyor. utana, sıkıla anlatıyor derdini... tam uygulamayı indireyim derken, şarjı bitiyor. telefonu şarja takıyoruz. sonra da biraz sohbet ediyoruz. bundan sonrası ayrı bir paragraf.. ayrı bir dram... bu arkadaş sunni, arap. halepli. kendisi bir otelde çalışıyormuş. mutlu bir hayatım vardı, diyor. bir bilgisayar açıyor, facebook hesabından eşi ve çocuklarının fotoğraflarını gösteriyor. esat'ı soruyorum. onun sözlerini aynen aktarıyorum: "polisler çok kötüydü ama, biz yine de mutluyduk. her şey çok ucuzdu. herkes günde 8 saat çalışıyordu. siz burada 12 saat çalışıyorsunuz. arap, kürt, türk hep iç içe yaşıyorduk. ailevi olanlar biraz daha üst tabakayı oluşturuyordu ama, kimse kimsenin dinine karışmıyordu. ister camiye git, ister bara git. orasına allah karışır. şimdi 10 yıl daha savaş bitmez. 2 milyon suriyeli türkiye'ye geldi. hiçbirimiz geri dönemeyiz. ışid hepimizi öldürür. camiye gitmiyorsan kırbaçlanıyorsun. sigara içtiğin için parmaklarını kesiyorlar. esat böyle şeyler yapmazdı. aleviydi ama, bizim dinimize falan karışmazdı. zaten ışid'de olanlar suriyeli bile değil. hep başka ülkelerden gelmişler." ulan adam anlattıkça boğazım düğümleniyor. halep'i özlediğini, bir daha geri dönemeyeceğini, ailesinin trabzon'da kaldığını, kamplardaki zor yaşam koşullarını, her şeyi anlatıyor. her konuya değiniyor. bunlardan bahsederken sesi titriyor... her kim bu kaostan besleniyor, bu insanlık dramından çıkar sağlıyorsa, her kim bu insanları yerinden, yurdundan edip, ailelerinden ayrı düşürüyorsa, her kim bu insanların ölümünden rant sağlıyorsa, ta amına koyayım! beter olsunlar! ölsünler amına koyayım! anıra anıra, bağıra bağıra ölsünler.