Başlık: lgbt

hetero arkadaşlarlada hep şu algı var tamam zor bi hayat falan ama niye bukadar iticiler yok efendim neden bukadar burunları havada. kısaca anlatıyım. öncelikle kimse böyle olmayı yada bu hayatı seçmez. bu gerçekten içten gelen bir duygudur. doğuştan genlerden gelir.(biraz da sanırım kader. çocuk yaşta dedesinin tecavüzüne yıllarca maruz kalan bir arkadaşım vardı. sonradan trans oldu. bu tarz hikayeler çok vardır bizim hayatımızda) ozaman buna biraz genler birazda kader demek daha doğru olur sanırım. neden bu kadar ıyyk götüm havalarındayız biliyomusunuz. çocukluğumuz boyunca bizi dışladığınız bize hakaretler ettiğiniz hatta dövdüğünüz için. bir ortama girdiğimizde heh geldi top diye bizi herkesin içinde rezil ettiğiniz için. bu şekilde büyürken şunu öğreniyoruz bir ortama girince. kimse bize bişey demeden biz onlara giydirelim. aman burnu havada desinler ukala desinler yeterki bana bulaşmasınlar. dikkat edin birçoğumuz başarılıydır hayatta. belki çok zengin değiliz bazılarımız ama zengin olmasakta hayatta bir çok şeyi aşmış insanlarız. kadınlar bizle daha çok kanka oldukları için hep bize danışırlar hayat memat falan konusunda erkekler gt korkusundan pek yaklaşmazlar yanımıza:) dediğim gibi kimse böyle olmayı istemez. ama kendi adıma 37 yaşıma gelince daha iyi anladım bunu. iyi ki gay im iyi ki böyle doğmuşum. ve iyi ki benim gibi güzel dostlarım var. çok güzeliz lan çook :)