Başlık: laiklik

"din işleri" ve "devlet işleri"nin birbirlerinden ayrılmasıdır. türkiye'de hiç başarılabilmiş midir? dönem dönem din işlerinin devlet işlerine karışması engellenebilmiş olabilir, ancak bununla ilgili endişeler asla dinmemiştir; "şeriat" korkusu demokles'in kılıcı gibi sürekli ensemizde hissedilmiş, her kesim tarafından toplumun tehdit edilmesi, yönlendirilmesi için kullanılmıştır. peki, devlet işlerinin din işlerine karışması dönemsel bile olsa hiç sağlanabilmiş midir? asla. devlet, din işlerine her dönem, her şekilde karışmıştır. "yüksek öğrenim kurumu"nun gençler ve üniversiteler üzerinde tahakküm kurmak maksadıyla kullanılması gibi, "diyanet işleri başkanlığı" da toplum, bireyler ve inançlar üzerinde tahakküm kurma aracı olarak kullanılmıştır. peki tüm bu zorbaca, adalet hissinden nasibini almamış, vicdansızca uygulamalar hem de sistematik olarak icra edilirken, "kemalistler - atatürkçüler" ne tavır sergilemiştir? üniformalı silahlı olsalar da, atatürkçü düşünce derneği mensubu falan olsalar da"bana dokunmayan yılan bin yaşasın"cılık yapmışlardır. devletin de din işlerine karışamaması için, laikliğin sağlam temeller atabilmesi için fırsatları olmasına rağmen kıllarını bile kıpırdatmamışlardır. böyle giderse, ilk iktidar fırsatını bulduklarında da yine o yılanı beslemeye devam edeceklerdir. sorun ne tek başına "12 eylül"dür, ne de "28 şubat"tır. sorunun aranması gereken asıl yer, "2 temmuz"dur, dincilerle kemalistlerin koalisyonudur. bunu engellemeye kimse cesaret etmemiştir. kemalistler, güya kendilerine dokunmayan müdahaleci devlet yılanını onlarca sene koyunlarında beslemiştir. o yılan şimdi hepimizi yemek için hazırlanmaktadır. başımıza gelen onca darbe, katliam ve tahakkümün asıl sebebi, cumhuriyet tarihi boyunca iktidarı ellerinde tutan sözde kemalistler ve onlara destek veren "laiklik görmüş masum atatürkçüler"dir. şimdi mücadele etmemiz gereken ve belki de çok ağır bedeller ödeyeceğimiz "tek adam rejimi" de, "diktatör sevdalılarının şans bulması" da kemalistlerin ve atatürkçülerin eseridir. hatalardan ders çıkarılmalı, mücadele doğru yere karşı, topyekun verilmelidir. aksi takdirde uğruna mücadele verilecek bir şey zaten kalmayacak, "kaçıp kurtulmak" tek başarı sanılacaktır..