Başlık: kadin-olmak

hep kötü yanlarından bahsedilen durum. biraz da iyi yanlarından bahsetmek amacıyla şu an bu başlığa yazıyorum. yazacaklarım kendi kişisel düşünce ve deneyimlerim olup, kadın olmanın eğlenceli yanlarını biraz olsun anlatabilmek amacı taşımaktadır. tahmin edebileceğiniz gibi kadınım. kadın olmak, birtakım kişilere göre ilk adet kanamanızla, birtakım kişilere göre ise bekaret zarınızın yırtılmasıyla başlar. bu sığ zihniyetlere itibar etmeyiniz:) kadın olmak bacaklarınızın arasından akacak birkaç damla kanla başlayabilecek kadar basit birşey değil. kadın olmak, kendinizi dişi hissetmek, tamamen ruhsal bir olaydır. ben 16 yaşımdayken kadın oldum. aşık olmuştum, o da bana aşıktı ve bir gün onun üzerinde ne denli büyük bir etki yaratabildiğimi gördüm. korkutucu değil, üstünlük verici değil, sadece özgürleştirici bir histi hissettiğim. etki yaratmadaki başarımı kendi çıkarlarım için manipülatif bir şekilde kullanmakla kalbimden geçtiği şekilde kullanmak arasında bir seçim yaptım o gün. ikincisini seçtim, işte bu yüzden özgürleştiriciydi. işte o gün kadın oldum. ikinciyi seçtiğim için, otomatik olarak, bu toplumun ahlakına göre "hafif kadın" olmayı da seçmiş oldum. kadın olmak bana göre nedir diye düşündüğümde aklıma pek çok şey geliyor. biraz göz kalemi sürünce ruh halimin değişebilmesi, iki hafta yıkanmasam da ter kokmamak, çikolata yeyince mutlu olmak, yemek yapmaktan keyif almak, dünyanın bizim için daha renkli ve karmaşık olması, arasından seçim yapabileceğimiz renk renk kıyafetler ve çamaşırlar, seksten daha çok zevk almak, benim olmayan dertler için üzülebilmek ve merhamet hissetmek, "saçım uzun aklım kısa" diye yapamayacağımın savunulduğu şeyleri rahatlıkla yapmak ve üstüne gülmek, özel bir durum için süslendikten sonra aynaya bakmak, dünyaya, insanlara, olaylara sağlam bir bakış açısıyla bakabilmek ve takip etmek, kitap okumak, benden başka bir varlığa hayat verebileceğimi bilmek, "hafif" olmak, yani bir nikah defterine atılacak ipoteğimsi imzayı görüp de bacaklarımı ancak ondan sonra bir adama açmak yerine, kalbimi çalan bir kişiye ruhsal, bedensel ve zihinsel olarak sadakatimi vereceğimi bilmek, yürürken çıkan topuklu ayakkabı seslerimi kulaklıkla dinlediğim müziğe uydurmaya çalışmak, hepsinden de önemlisi, üstümüze atılan zincirleri kıran her hemcinsim için, sanki onların başarısı benimmiş gibi mutlu olmak. şimdilik bu kadar aklıma geliyor. güzel yanları çok bence.