Başlık: turk-kizi

modern türk kızının carcar bomboş dahi olmayan konularda konuşup, gizliden gizliye düzüşüp, sabah akşam kötücül ne kadar konu varsa hepsi sindirip, sonra en iyisini arzulama ve en sükût verici değerlisini ister. kaypak lanetli bedenlerin salya saçıp övdükleri gene bu kişiciklerdir. üstelik bu iğrençleşmiş pislik ikirciklik bitmez: sözde daha iyisini bulmayı, (çünkü o hint yarım adasındaki kevaşeler gibi oranın asalak kadınlığı gibi bulunmaz hint kumaşı sanır kendi.) bu yitik erkeklikte amlarının etrafında fırdöndü gibi dönerler. ezeli öteki olanlar, ihtirasını vajinasında ve salgı bezlerinde yaşadığını sandığından; (cool)u takınakarak konuşmayı pek sever. yosmalık her yana sirayet ediyor. fahişe beyinliler yok olmadıkça düzüşmeyi geç, karın tokluğuna bile yaşayamazsın. nefret edilesi bile değil bu gebermesi makul ve yeryüzünden silinmesi gerekenler. her doğuran kadın kahpedir. her vajinaya giren züppe geberik erklikte yok olmaya yüz tutan fahişelerin oyuncağıdır. sabah akşam birbirini aşağılayan, tekrarlayıp durulan konularda iyilik bulunamaz. birbiri ardına nefret kusulan yerde veya sibernetik oluşumda yazılsa bile orada iyiden söz dahi edilemez. türk kızı bir takım bilgi torbalarını okuyup onu sayıklayan, gerçekte hiçbir bilginin işe yaramadığı/yaramayacağını kestiremeyecek salt hamakat beyinlidir. erkeklerindeki bu kadın bedenine tapınma ve beyinsizleşme kaçınılmaz boyutu da aşmıştır. ''bana mı dedin bana mı diyorsun'' ben böyle düşünüyorum'' yapıyorumdur, ediyorumdur, böyleyimdir'' kendi kendini tutsaklaştıran sukutlayan; bombok laf öbekleriyle, sayısız kelimeler, ve terimleri tümceleri ortadan silip, uyduruk yanılsamalarını pazarlayanlarada dikiz! gerisingeriye birbirine sataşan, 'peter pan sendrom'unu yalayıp yutmuş türk kızı hiçbir şeyi sevemez. onun bir tanımı yoktur. kendinden başka sevgisi yoktur. narsistlik veya oportünist bir yakarış da değildir. her ne söylenirse söylensin, tüm sözüne edilenler, düşünceye karşın değildir. karşısındaki bedeni lağvetmek istercesine köpürtülen her yol mübahtır. tabii ki ''kadınlığına'' geri dönüş sağlamayı ihmal etmeksizin. o kadar kokuşmuş bir konunun manzumelerinden bahsetmekteyiz ki, o kadar utanç ve enfeslik dolu batalıktayız ki bir bedenin katledilip öldürmesindeki yokluğa acınan- ızdırabı/acıyı anlayamayız. izale edilmeyi ve olmamayı hak ediyorlar. cinayet veya kıyım bu salgılanan hiçliği örtpas edemiyor. kendilerine geri dönüş sağlamak isteyen gene bu çoktan yitip bitmişliği konuştuğumuz tıynetsiz sözde toplumun leşleşmişleridir.