Başlık: vegan

sadece beslenmeden ibaret olmayan yaşam biçimi. vegan yaşam biçimini benimsemiş kişi tüm tüketim kalemlerini doğaya ve canlılara en az zarar verecek şekilde temin etmeye gayret eder. gerçek deri kullanmaz, hayvanlar üzerinde test edilen kozmetik ve temizlik malzemelerini satın almaz. mümkünse evinde doğal içerikler kullanarak kendi üretir. tüketimini minimal seviyede tutar. sarı pantolonuma uygun sarı bir çanta alayım derdine düşmez. sahip olduğu kılık kıyafeti, ayakkabıyı eskiyene kadar giyer. kaz tüyünden yastık, angora yününden atkı kullanmaz. tekstilde pamuk ve keten tercih eder. gerçek kürkten zaten bahsetmiyorum. vegan olmayan kişiler bile almıyor artık. ilaç kullanımı ise hayvanlar üzerinde test edilmesi sebebiyle tartışmalı bir konudur. veganlar eğer zorunda değillerse ilaç kullanmaktan kaçınırlar. öyle başım ağrıdı bir ağrı kesici alayım tipinde insanlar değiller. lakin ilaçların tamamen gereksiz olduğunu söyleyen bir vegan da ben görmedim. benim görüşüm bu konuda rasyonel düşünmek gerektiği yönünde. yani zaten bugüne kadar akümüle olmuş bir know-how var. bari bu hayvanlar boşuna ölmüş olmasın, ortada bir ilaç varsa ve ilaçsız iyileşmemiz kolay değilse o ilacı kullanabiliriz. fakat ilaç sektöründe yapılan ve yapılacak hayvan deneylerinin azaltılması, alternatif yöntemlerin geliştirilmesi için bilim adamlarına teşvik verilmesi gibi devlet politikaları için bastırmak ve kamuoyunda bu farkındalığı yaratmak için uğraşmak şart. bana kalırsa ben kendi hayatım pahasına bir hayvanın üzerinde deney yapılmasına hiç razı değilim. bugün hayvan deneylerini durdursa ilaç şirketleri, amanın da kanserin tedavisini bulamadık daha demem. o gün benim bayramım olur. ama herkesin böyle hissetmesini beklemek hayal. bir de genelde veganlarla tartıştığım bir konu var. hatta sözlükten de eleştiri aldım bu konuda girdiğim bir entry ile ilgili. şöyle bir alıntı yapmıştım: (bkz: ) bazı vegan arkadaşlarım sömürüye bahane bulmak olarak yorumlamış bunu. ben ise tam tersine insanlara pat diye eti, sütü, yumurtayı hayatından çıkar demenin hiç işe yaramayacağını düşünüyorum. kendimde henüz full-time vegan olamadığım için böyle düşünmek işime geliyor olabilir. öte yandan, benim gibi bu konulara kafa yoran ve hassasiyet taşıyan biri bile 3 senede hala peynir ve yoğurdu hayatından tamamen çıkaramadıysa bunun kolay bir şey olduğunu da kimseye söyleyemem. bu sebeple herkesin elinden geldiğince kendi payına düşen sömürü miktarını azaltmasından yanayım. tamamen bırakamıyorsa azaltsın. yılların getirdiği beslenme alışkanlıkları öyle 1 gecede değişmiyor maalesef. hatta veganizmin beslenme boyutundan başlayamıyorsa, diğer tüketim alışkanlıklarını değiştirerek başlasın. pantene şampuan, calgonit, ariel kullanmayarak başlasın işe. herkes vegan olabilir - ama 1 gecede ama 10 senede. yeter ki biraz olsun farkındalık geliştirebilsin. süt endüstrisinin free range olsun, fabrika olsun tecavüz endüstrisi olduğunu bilirsin mesela. süte ihtiyacın olmadığını ve onsuz da yaşayabileceğini bilirsin. ama canın çok ister, içersin. alışmışsın çünkü. bırakmak zor. önemli olan bu noktada sömürünün farkında olup alternatiflere kafa yormak ve elinden geldiğince azaltmak. gönül ister ki, herkes her şeyi kökten bıraksın. her zaman söylediğim gibi, veganlar olabilecek en doğru ve en ahlaklı noktada duruyorlar. bu kadar saldırıya uğramalarının arkasındaki sebep de gerçekleri olanca çıplaklığıyla insanların yüzlerine vurmaları. insanlar yedikleri etin, içtikleri sütün arkasında dram yaşandığını duymak bilmek istemiyor. kendilerini etsiz sütsüz yaşayamayacaklarına inandırmak istemeleri de bundan. en güzeli saldırılara kulak tıkamaları ve anlatmaya devam etmeleri. fakat bunu yaparken mümkünse vegan olamasa da bir şeyler için çabalayan insanlara kızmasınlar. o insanları kazanabilmek adına daha iyi olur öyle davranmaları. cahil cahil dalga geçenlere, koyunların ne acı çektiğini umursamıyorum diyenlere ise her türlü cevabı verebilirler, sorun yok. son olarak: iyi ki varlar.