Başlık: kayseri

düzenli hayatı da asosyal hayatı da, dünyanın en iyi insanlarını da dünyanın en paragöz insanlarını da bünyesinde saklayan memleket. erciyes üniversitesinde okuyan herkes gevher nesibe kız yurdunu, talas'ı, anayurt'u, hunat'ı adı gibi bilir. denizi olmayan şehirlerin makyajı gridir, kayseri de gridir, dümdüz yollarda gidip gelirken, uzak yollardaki memleketinizi hayal edip özlersiniz, renkli hayatı özlersiniz. ali dağının üzeri beyazlaştığı zaman üşürsünüz, yurttan okula kadar yürürken baharda, o dümdüz o upuzun yolda, düşünmediğiniz şey kalmaz. kah ağlarsınız, kah gülümsersiniz mutlulukla, erciyes sol tarafınızda kalır, görkemiyle heybetiyle... yalnız başlarsınız o uzak yollara gitmeye; tabi ki her şeyi bitirip döndüğünüzde gittiğiniz gibi gelmezsiniz şehrinize... kayseri de her şehir gibi çok şey katmıştır size... insanları tanımışsınızdır, hayatı tanımışsınızdır, günde 3 farklı iklim yaşamışsınızdır orda, dengesizlik nedir öğrenmişsinizdir. her gün gelişen bu şehirle birlikte siz de gelişmişsinizdir, bir hayat kurmuşsunuzdur orda ve can atarken gitmeye, hayal kurarken, kendi memleketinizde olmayı düşlerken bir yandan da kendisine bağlar sizi... bomboş da olsa, yalnızlığın, griliğin simgesi de olsa içine çeker sizi... gitmekle kalmak arasında bocalarsınız, ama sonunda gidersiniz. gitmek daha ağır basar çünkü. istanbul ağır basar. size bakmayan insanların olduğu bir memleket daha ağır basar. ramazan ayında istediğiniz gibi yemek yiyebileceğiniz bir şehirde olmak istersiniz, erciyes dağına inat. görkemli de olsa insanlar tuhaftır çünkü. elinizde nazım hikmet kitabıyla dolaşmazsınız, korkarsınız. ama her şeye rağmen, evet tüm bunlara rağmen, geceleri çok güzeldir bu şehrin. soğuktur belki; ama bambaşka bir yer oluverir o saatten sonra. o hayatı ne yaparsanız yapın özlersiniz.