siz fenerden nefret edin bizde size gülelim siz hep böle kalinki bizde sevilmedihiomiz icin buna sevilelim türkiyenin en sevilmeyen takimiyla guru duuyorum bir fener bu kadar cok can sıkıyorsa fenerimin basarisini takimin büyujklühünu hazmedemeyenler var ne mutlu ne mutlu

Eminim ki çekemiyorlardır fenerbahçeyi. Aynen öyle

Güzel bir yazı olmuş bence doğru hususlarda var bana antipatik gelmesede bir çok kişide bunu seziyorum fenerbahçeye karşı bir ön yargı bir antipatiklik var bunun sebebide aziz yıldırımdır açıklamaları konuşma tarzı falan bana bile çok antipatik gelen bir yönetici.

Rüzgar eken fırtına biçer. Çekememezlik yapıp milletin başarısına tesatüf de sonra sevgi saygı bekle Biz ve diğerleri de, sonra herkes karşında durunca mızıkla.

Yahu ne diyeyim.. İşe gelmeyince tamamı nefretle dolu olsun.. Adam benim sezon başından beri söylediklerimi temize çekmiş resmen.. TEMİZ FUTBOL İSTİYORUZ. JoHN

Kazanmak için her şeyi mübah sayan, sahip olduğu büyük F. Bahçe gücünü kendisi dışındaki herkese karşı mitralyöz gibi kullanan, fair-play'i öldürdüğünü fark etmeyen, bir anlayışa "yukarısı" da "dur" dedi artık.. LUGANO, VOLKAN da çirkeflere eklenebilr.. çok güzel tespitler yapmış. Tebrik etmek lazım. Eynaya bakmasını, kendini eleştirmesini bilen Bütün fenerbahçelilerin okuyup ders alması gereken bir yazı

gördük galatasarayıda fenerbahçenın şampiyon olamamasına sevindiler bu çirkeflik degilde ne?

JoHN Evet bu cümleye katılıyorum. Ayrıca diğer branşlarda başarı nefret unsuru olamaz, çünkü şuan sokaktan birine sorsan voleybol, bayan basket liginden 4 takım sayamaz. Hatta o branşlarda kimin şampiyon olduğu bile takip edilmiyor çoğu futbolsever tarafından. O yüzden maalesef spor=futbol + yarım basketbol Türkiye'de.

Bunu herzaman söyledim yine yeniliyorum diyeceklerimi. Fenerbahçenin şampiyonluğu kaçırmasına sevinen tüm takım taraftarları onları çekememezliklerinden dolayı değil sevilemeyecek kadar çirkin futbolu ve profesyonellikten çok uzak olan bazı oyuncuları yüzünden sevemiyor, başkanı yüzünden se - ve - mi - yor... Güzel futbolu herzaman desteklerim. 2008'de çeyrek finale çıkan Fenerbahçeyi desteklerim, o sezon şampiyonluğu kaçıran Fenerbahçeyi desteklerim, gurur duyarım ama bu sezon ki Fenerbahçeyi övemem. Aziz Yıldırımı hiç bir zaman destekleyemem...

Fenerin ''Çirkef''leri 'Bir takımda kaç 'çirkef' futbolcu olabilir?' Spor müdürümüz İbrahim Seten, Aziz Yıldırım'ın Türkiye'deki en başarılı değil ama en antipatik kulüp haline getirdiği F. Bahçe'de yaşanan hüsranı analiz etti: Geçen pazar Kadıköy'den Türk sporu üstüne çöken sis bulutu dağıldı.. F. Bahçe'deki tablo artık daha net.. "Bu hazin olaylar Aziz Yıldırım'ın başına niye geldi?" diye soruyorsanız, ister "karma" deyin, ister "Men dakka dukka.." Ya da bizim sporcuların rahat anlaması için "Ne ekersen onu biçersin.." İlahi bir güç, F. Bahçe'ye mesajını net verdi: "Titre ve kendine dön.." Egosantrik bir yönetim anlayışının başına gelebilecek en büyük 2 felaketi birden yaşadı Aziz Yıldırım.. Hadi Denizli'deki kazayı anladık.. Louis Vuitton çantalar vardı orada.. Ama geçen hafta 17'si kaleyi bulmuş 37 gol girişiminden, hepi topu tek gol çıkmasını Onur-Giray-Egemen şeytan üçgenine bağlamak saflık olur.. Burada 'ilahi' bir sebep aramak gerekir bana kalırsa.. Kazanmak için her şeyi mübah sayan, sahip olduğu büyük F. Bahçe gücünü kendisi dışındaki herkese karşı mitralyöz gibi kullanan, fair-play'i öldürdüğünü fark etmeyen, bir anlayışa "yukarısı" da "dur" dedi artık.. Yıldırım'ı kenarda bırakıp F. Bahçe'yi antipatik hale getiren faktörleri sayalım: MAHMUT USLU: Onu uzun anlatmaya gerek var mı? Maç Kadıköy'de ise Şeref Tribünü'nde Aziz Yıldırım'ı bile çıldırtacak kadar provokatif/saldırgan.. MURAT ÖZAYDINLI: Süleyman Seba eğer F. Bahçe Başkanı olsa, kulübün kapısının önünden bile geçemezdi.. O da her futbolseveri kışkırttığını bildiği için kendini geriye çekti.. Yani Uslu'dan daha kurnaz.. Ama adı bile F. Bahçe'nin nefret uyandırmasına yetiyor.. DAUM: Makyavelizm'in kitabını yeniden yazacak kadar fırsatçı.. Koca sezonu sportif ahlak açısından kaygı taşımadan, üretim yapmadan tamamladı.. Sadece tabelaya baktı.. Kötü futbol oynatmaktan rahatsız olmadı. Aklı aldığı yıllık 3.3 milyon Euro ile 1 milyon Euro'luk şampiyonluk priminden başka şeyde değildi. İstiklal Marşı'nı okuyor gibi yaparak Türkiye'yi kandırabileceğini sandı.. BILICA: Sahalarımızın gördüğü en gözü kara / acımasız / "çirkef" isimlerden.. Beşiktaş'a karşı penaltı noktasını eşeledikten sonra lisansının yırtılması zaruriydi. Aksine F. Bahçe Kulübü ona sahip çıktı. EMRE: Aslında kalitesi ve performansı müthiş.. Ama sahada taşıdığı ruh hali, bu 2 özelliği gölgeledi.. Altyapısından yetiştiği G. Saray'ı 14 milyon Euro'ya bir kalemde silmesi yüzünden kendini en büyük F. Bahçeli gibi göstermek zorunda kaldı hep.. Taciz edip sindirdiği hakemler ona kart göstermekten korkar hale geldi.. Kontrolsüz agresifliği ve başını iki omzunun arasına sıkıştırıp iki elini yana açarak ettiği itirazlardaki yüz ifadesi karşısındakinin canını alacakmış kadar ürkütücüydü.. Futbolculuğuna şapka çıkarırım ama ı-ıııhh.. F. Bahçe'nin imajını en çok zedeleyen isim.. M. TOPUZ: 1 yıl önce bugünlerde Beşiktaş formasını giymiş, "Ölürüm de F. Bahçe'ye gitmem" demişti.. 15 gün sonra 11 milyon Euro'ya satın alındı.. Çifte kupalı Beşiktaş'ın havasını söndürme politikası sonucu kimliği büyük yara aldı.. CRİSTİAN: G. Saray derbisinde önünden geçen Arda'yı itip tarihe kara leke olarak geçen olayların pimini çekti, sonra "Arda ayağıma bastı" diye yalan söyledi.. BİR kadro belli bir sayıda "çirkef" oyuncuyu kaldırabilir.. Ama kadronun iskeleti bu kadar tartışmalı isimlerden oluşuyorsa, tüm Türkiye'nin nefreti ve negatif enerjisinin senin üzerine çökmesinden daha doğal ne olabilir ki? Bu enerji işlerini de öyle küçümsemeyin sakın.. Bazen şampiyonluğa bile malolabilir.. Fenerbahçe'nin iyi adamları Anladık, kötü çocukların takımı F. Bahçe.. Ama bir de çok iyi sporcuları var.. Zaten olan hep onlara oluyor.. Nefret bulutu, iyilerin gayretini boşa çıkarıyor F. BAHÇE sadece nefret edilen adamlardan ibaret değil.. Bir takımı "şampiyon" yapacak isimler de var.. VOLKAN: O da "çirkefler" arasında yer alabilirdi.. Ama tıpkı Lugano gibi performansı, defolarının önüne geçiyor.. Tek hatası G. Saray derbisinin son dakikasında topu poposuyla stop edip rakibi aşağılaması.. Bence en iyi kalecimiz.. Özverili, çalışkan, atletik ve güçlü.. LUGANO: "Çirkef" oyuncu kontenjanının en verimli adamı.. F. Bahçe'nin Materazzi'si.. Kahraman, savaşçı, caydırıcı.. Uruguay'dan yaptığı 24 saatlik uçuşun ardından Beşiktaş derbisine çıkarılacak kadar alternatifsiz.. Ayrıca karizmatik.. Bilica, kendisini Lugano sandığı için çıldırdı.. Oysa her topçu Lugano olamaz.. SELÇUK: Bütün sezon adam yerine konmadı.. Ama son 8 haftadaki üretken ve faydalı futboluyla "sinek ikilisi" olmadığını gösterdi.. Yüzüne bakınca insanın kanı donar ama yüreği tertemiz.. Başkası, bu kadar haksızlığa dayanamazdı.. ALEX: Türkiye'ye gelmiş en sorumluluk sahibi/profesyonel/verimli /zeki/devamlılığı olan yabancı.. Son Trabzon maçında gol gelmedikçe eşi Daianne neredeyse locada düşük yapacaktı.. Ailece o kadar da aidiyetleri yüksek.. F. Bahçe'nin en büyük futbolcusu.. SEMİH: Gol kralı oldu, Milli Takım'ı Euro 2008'de sırtladı, yaranamadı.. Hep yedek kaldı.. Eşi çocuk düşürdükten 4 gün sonra Beşiktaş derbisinde forma giyecek kadar büyük F. Bahçeli.. Altyapının çocuğu.. Alex'in öğrencisi.. Ama Şekip Mosturoğlu'nun sözleşme 'cinliği'ne izin vermedi diye aforoz edildi.. Büyük hizmetlerinin karşılığını Trabzon maçında, takım oyunu rakip 18'e yığmışken, yani kesinlikle ona ihtiyaç varken, "Aman şimdi gol atar da F. Bahçe'yi şampiyon yaptı olur, gönderemeyiz" korkusuyla kulübeye mahkum edilerek aldı Ona yapılan haksızlık, bütün sezonkilerin en büyüğüdür.. AYKUT KOCAMAN: Çocukluğumuzun "en temiz" efsanesi.. Ne garip, Trabzon'u yendikten sonra "Rakip arkadaşlarım için üzülüyorum" dediği için gönderildi.. Çok acı çekti.. Eminim ki, o acı, bu sezon yaşadığı çaresizliğin yanında hiçbir şeydir.. Daum ile Aziz Yıldırım'ın 'özel harp teknikleri' arasında sıkışıp etkisiz kaldı, kötülüğün hakim olduğu bir takımı içi acıyarak seyretmekle yetindi.. Belki bu sefer bir Trabzon hüsranı sonrası F. Bahçe'nin devrimcisi olabilir.. GÖKHAN: Devamlılığı var, kaliteli, zeki ve heykeli dikilecek kadar fedakar.. Omzundaki sakatlığa rağmen son 5 haftayı iğnelerle oynadı.. Sezonu 60 iğne olarak tamamlayan gerçek bir cengaver.. Her takımın rüyasını süslüyordur.. Yıldırım nasıl kurtulur? Bu sezon, "Aziz Yıldırım" adıyla tescil edilebilecek, Ali Şen'inkinin ilerletilmiş versiyonu olan yönetim modelinin iflasıdır.. Bir şampiyonluk kupası için F. Bahçe'nin tüm değerlerini erozyona uğratan; muhalefeti düşmanlık, sahip olduğu gücü orantısız ve adaletsiz biçimde kullanmayı ise başkanlık sanatı sananlar, F. Bahçe şampiyon olsa taçlanacaklardı.. F. Bahçe'yi, Türk sporunu kendi güçlerine esir edeceklerdi.. İlahi güç tam da burada devreye girdi, "Hayır" dedi "Bu kadar yeter.. Böyle olmaz.." Ve 9 milyon Euro'luk 'iyilik timsali' Bursa, 129 milyon Euro'luk 'kötülüğün efendisi' F. Bahçe'yi geçti.. O ilahi güç F. Bahçe'ye iyilik yaptı esasında.. Öyle bir yara yarattı ki bu şok, öyle pahalı bir transfer yaparak, faturayı Rüştü'ye, Melih Gökçek'e, Daum'a, Güiza'ya, medyaya, Ali Şen'e çıkararak kendini aradan sıyıramaz kimse.. Aziz Yıldırım şimdi ne yapmalı? Yaşadığı şoku iyi tahlil etmeli.. 1998'den bugüne gelene kadar nasıl bir 'canavar' haline dönüştüğünü farkedip, "Evet tamam.. Ben Ali Şen değilim.." demeli ve sakinleşip o eski, yapıcı/uzlaşmacı /sempatik haline geri dönebilmeli.. Yoksa önünde Mehmet Ali Aydınlar gibi, bu saydığım özelliklere sahip, üstelik F. Bahçe'yi Avrupa'ya taşıyabileceğini kanıtlamış bir rakip var artık.. Bu konuya öteki yazımda değineceğim.. F. Bahçe amatör sporlarda en başarılı kulüp.. Peki niye? Rastlantı değilse, o branşların hepsinde sözü geçen ve aktif biçimde çalışan sponsorlar var.. Belki çözüm futbol şubesini de bir sponsora teslim etmekte... KAYNAK - VATAN -

vederson, lugano, volkan nerede? lugano yu başa koyman gerekiyordu

Evet çok güzel bir yazı olmuş. Fenerbahçe'nin başarısından dolayı kimse Fenerbahçe'ye kin duymuyor. Öyle olsa idi Galatasaray Uefa Kupa'sını aldığı zaman tüm takımların Galatasaray'a nefret duymaları gerekiyordu. Ben hep diyorum Fenerbahçe itici bir kulüptür her yönüyle. Yıllardan beri paramız var, en iyi futbolcuları biz alıyoruz, stadımız var gibi söylemlerle zaten çoğu kişinin nefretini sağlamıştır. Ayrıca yöneticilerinin yapmış olduğu açıklamalar da işin tuzu biberi olmuştur. Ayrıca Türkiye'de başka hiç bir takımın taraftarı avrupa da elenen bir Türk takımı için sevinip tezahürat yapmamıştır. İşte bu gibi sebepler Fenerbahçe'nin sevilmiyen bir kulüp olmasını sağlamıştır. Gerçekten ben artık Fenerbahçe'nin bu durumlarına o kadar çok alıştım ki normal karşılıyorum. Kin duymuyorum.

Fenerbahçenin başarısı Bu başkanı ne zamandır sevmem sana söyliyeyim. Galatasaray'ın aldığı kupaya tesadüf dediğinden beridir sevmem. Adnan Polat'ı neden antipatik görmüyorum, çünkü hakikaten Galatasaray bir dönem tüm Türkiye tarafından hemde can-ı gönülden desteklendi. Beşiktaş böyle bir destek görmedi çünkü Avrupa'da başarısı yok. Ama şunu söyleyeyim fenerbahçe hayatında göremez çünkü seveni yok. Anketi yanlış yerde yapıyorsun. Fb stadına gelen fenerbahçelilere yapacaksın. Hangi branşta hangi başarıları aldık ve isimlerle ilgili soru sor alacağın cevap emin ol seni mutsuz edecek. Çünkü fenerbahçelilerin bile bir çoğu dediğin başarılardan bihaber Taraftarlarınız bu başarıları bilmezken bizim kıskanmamız kadar saçma bir fikir öne sürülemez Çünkü Türkiye'de spor denildiğinde akla futbol gelir. Gerisi hikayedir. Diğer sporları takip edenlerin sayısı futbolu takip edenlerin 10 da 1'i bile etmez. -

bence bir x takimin avrupada oynayip milli gurudan saymak yanlistir siz fenerden nefret edin nasil olsa uefa maclari yakindir o zaman görüşücez:-D bakalim ortaklasip birlesip birlikte fenere karsi hareket ettiniz unutmadik teker teker geyik bölümünü dolduruz:-D

Bide Türkiye kupasını alsalar iyice raydan çıkacaklar.

Rekabette olur böyle şeyler. Senin rakibin bir şey kaybettiğinde sevinmeyecek misin?

Tamamı nefretle dolu bir yazı.. Fenerbahçe'ye duyulan bu nefretin, mantıklı hiç bir açıklaması yoktur. Bugün sokakta anket yapsanız, ya "Aziz Yıldırım", ya da "Fenerbahçe'nin çirkef topçuları" derler, doğru düzgün bir neden bulamazlar. Bu klişeler de çoktan çürümüştür. Şöyle ki üç büyüklerin hepsi, kendini Türkiye'nin en büyük takımı olarak görür. Adnan Polat "Galatasaray Türkiye'dir, Türkiye Galatasaray" dediğinde antipatik olmaz. Ama aynı şeyi Aziz Yıldırım derse antipatik olur. Hatta Aziz Yıldırım'ın hangi demecinden ona kin besledin diye sorsanız bile doğru düzgün yanıt veremezler. Aziz Yıldırım antipatik olur ama milyonlar "keşke benim takımımın başkanı olsa" der. Tüm branşlarda gösterdiği üstün başarı bugün Fenerbahçe'ye duyulan nefretin başlıca nedenidir. Bugün açın bakın, hangi spor kulübü bu kadar branşta şampiyon olmuş veya şampiyonluğu kovalamıştır? Futbolda başarısız olduğumuz bir gerçektir. Ama ligde ve kupada final oynanmıştır. Bayern Münih dün ŞL Finali'nde Inter'e boyun eğdi, peki başarısız mı oldu..

Bursa'nın şampiyonluğuna tüm Türkiye'nin coşkuyla sevinmesinin epey bir insan tarafından Fenerbahçe'ye duyulan nefret yüzünden olduğu yazıldı çizildi, Fenerbahçe'ye duyulan nefretin gerekçesi de Aziz Yıldırım ve bir kaç yöneticinin kibirle özdeşleştirilmesi olarak belirtildi. Büyük Türk mütefekkiri Hıncal Uluç Kırmızı Çizgi'de Aziz Yıldırım'ı Fenerbahçe'den Türkiye'nin nefret etmesinin baş müsebbibi olarak gösterdi. Aziz Yıldırım Fenerbahçe'nin başından ayrılsa ve yerine Mahatma Gandhi gelse Fenerbahçe'den nefret edilmeyecek mi bu durumda merak ediyorum. Yıldırım Demirören ya da Adnan Polat Aziz Yıldırım'dan daha mı sempatik adamlar ki Beşiktaş ve Galatasaray'a duyulmayan nefret Fener'e duyuluyor? Mesele tamamen nefret söyleminin Türkiyede'ki yaygınlığıyla ilgili. Dünyanın pek çok demokrasisinde nefret suçu diye bir suç kategorisi var. Bizde maalesef böyle bir suç olmadığı için günlük hayatta politik doğruculuğa özen gösterme konusunu zerre kadar umursamayan insanlar Kürtlere, Ermenilere, eşcinsellere karşı etnik ya da cinsel kimliklerine dayanarak normalde suç sayılması gereken nefret suçunu son derece rahatça işleyebiliyorlar. Türkiye'nin batısında bir kahvede bir saat otursanız bu hakaretlerin, kimliklere yönelik nefret söyleminin ne denli yaygın olduğunu bizzat test edebilirsiniz zaten Hürriyet Gazetesi sağolsun günlük olarak "nefret suçu" işleme ihtiyacını Yılmaz Özdil aracılığıyla karşılıyor herhangi bir yerde gözlem yapmaya gerek kalmadan. Şimdi bu nefret suçu hedeflerinin en ilginci son zamanlarda ortaya çıkan "Fenerbahçelilik kimliği" Fenerbahçe'ye dair ne varsa aşağılama, küçük görme, camiadaki en ufak bir bireysel olayı kimlik üzerinden tanımlama çabası Türk medyasının da diğer takım taraftarlarının da artık refleksi haline geldi. Bunları yaparken şöyle de bir savunma mekanizması var "e zaten siz de kendinize Cumhuriyet diyorsunuz". Yalçın Doğan'ın Fenerbahçe'nin özgünlüğünü betimlemek için bulduğu bir metaforu sanki Fenerbahçe taraftarı gerçek hayata geçirmiş, sınırları doğuda Malatya batıda Aydın'a dayanan gerçek bir cumhuriyet kurmuş gibi gerekçe göstermek saçmalık ama Fenerbahçe nefretini meşrulaştırmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Aziz Yıldırım'ın zaman zaman kibirli duruşundan, doğruları ifade ederken bile kullandığı yanlış üsluptan ben de Fenerbahçeli olarak rahatsızım ama diğer başkanlar söylem ve eylemleri yüzünden ilgili oldukları kulüple yaftalanmazken Aziz Yıldırım'ın bütün sözleri niye Fenerbahçeli bütün bireylere teşmil edilip itici bir Fenerbahçe taraftarı kimliği yaratılmaya çalışılıyor. 10 senede 7 şampiyonluk sözü veren, Galatasaray Türkiye'dir" diyen bir adamdan kimse nefret etmiyor ama benzer şeyleri Fenerbahçeli kimliği olan biri yapınca kibirden bahsediliyor. Tüm sene boyunca Aziz Yıldırım'ın hakemleri satın aldığını, futbol dünyasını elinde oynattığını söyleyen ve medyadaki nefret söyleminin başyazarı Hıncal Uluç, Aziz Yıldırım'ın Fenerbahçe'yi antipatik yaptığını söyleyebiliyor en ufak bir utanma duymadan. Evrakta sahtecilik yapıp federasyonu aldattığı resmileşen kulüp sempatik, doping yaptığı sabit kulüp kapatılma korkusuyla mazlum ama Fenerbahçe antipatik. Özneleri değiştirelim geçen sene olan bu iki olayın bir tanesinin faili Efes ya da Galatasaray değil de Fenerbahçe olsaydı neler yazılır neler söylenirdi? "İşte Fenerbahçe bunun için sevilmiyor" diye kaç tane yazı okurduk acaba? Diğer kulüplerde de Fenerbahçe'den nefret edilmesi için gerekçe gösterilen her şey fazlasıyla var, ama Fenerbahçe'ye nefrete karşı ısrarla rasyonel gerekçe bulma çabasını görüyoruz. Aziz Yıldırım bütün bunlara karşı ne yapıyor peki? Kulübü 10 senede çağ atlattığı söylenen adam iletişim stratejisi, halkla ilişkiler konusunda kulübü nasıl bu kadar kötü yönetebiliyor? Medyanın hangi söylemden neyi çıkarıp kullanacağını bu kadar yıldır hala öğrenemedi mi Aziz Yıldırım? Pek çok Fenerbahçeli gibi ben de Galatasaray ve Beşiktaş'ın bu seneki tutumlarının, davranışlarının büyüklüklerine yakışmadığını düşünüyorum, büyük kulüp gibi davranamadıklarını ve Fenerbahçe'nin üzerinden kendilerini tanımlamanın bu kulüplerin tarihine yakışmadığını düşünüyorum. Aziz Yıldırım da eminim benim gibi düşünüyor ama bunu ifade etmeye niyetlenirken "Tek büyük var o da Fenerbahçe" ye getiriyor işi. Bunu bir taraftarın söylemesini anlarım ama rakiplerini doğru bir yerden eleştirirken birden nasıl bir üslupla tüm söylediklerinin üzerine çizgi çekecek bir söyleme teslim olunur, haklı bir konumdan tekrar kibirle özdeşleştirilebecek bir noktaya bu kadar kısa sürede geçebilmek nasıl başarılır anlamıyorum. İletişim konusunda tam bir anti-kahraman Aziz Yıldırım Medya boyutundan sokaktaki taraftar boyutuna geçelim. Pek çok Fenerbahçeli bir hafta boyunca ilgili ilgisiz pek çok sataşmaya maruz kaldı, sporun doğasında birilerini kızdırmak, dalga geçmek elbette var ama artık Fenerbahçe'ye karşı yapılan bu tür şeyleri tetikleyen şey rekabet falan değil tamamen nefret. İşin kötü tarafı nefret bulaşıcı bir duygu ve görünürlüğü arttıkça yaygınlaşması da kaçınılmaz. Aslında sporla falan hiç alakası olmayan bir kaç kadın arkadaşımın Facebook paylaşımlarını, yorumlarını falan görüyorum, tamamen etraftaki nefret söyleminden etkilenip biz de Fenerbahçe'yle ilgili bir şeyler yazalım diye yazılmış şeyler. Herkesin evine bayrak astığını görüp tepki almayayım diye bayrak asan İzmirliler gibi hissediyorlar herhalde kendilerini. Katı ulusalcıların muhafazakarlardan duyduğu tiksinti ya da katı İslamcıların yozlaşmış olarak gördükleri ötekine yaşam hakkı tanımayan nefret söylemine benzer bir öteki kimliği oluyor Fenerbahçelilik. Taraftarlık bir cemaate aidiyet hissinin duyulduğu ve bunun kutsallaştırıldığı bir şey ama bu diğer cemaate mensup olanlarla bir hemhal duygusu geliştirmeye engel bir şey değil. Taraftar grupları öteki taraftar gruplarının acısına ancak bir tribün lideri öldüğünde mi ortak olacak? Bir taraftar için başa gelebilecek en kötü şeyi yaşamış bir taraftar grubuna üstelik kendileri o rakibin 10 puan gerisinde kalmışken böyle hoyratça, nefretle saldırmak, kendi takımına duyduğu aidiyetten daha fazla rakibe nefret duymak taraftarlıkla falan açıklanamaz. Fenerbahçe taraftarının Bursa'da Beşiktaş'ın 2-2 berabere kaldığını duyunca sevinip sonra haberin yanlışlığına üzülmesi mi daha trajik, yoksa takımının durumu 2-2 yaptığı haberine kahrolan bir Beşiktaşlı'nın durumu mu? Yönetimin de medya ve kamuoyundaki nefret söylemine karşı birşeyler yapması lazım. Son on haftada Fenerbahçe'ye karşı yapılmadık itham, edilmedik laf kalmadı, kulüp olarak büyüksen bunlara karşı hukuki hakkını sonuna kadar kullanacaksın, çok ağır tazminat davaları açacaksın hukukla sonuç alınamıyorsa anladıkları dilden yanıt vereceksin. Gerekirse taraftarı o gazeteyi almamaya davet edeceksin. Fenerbahçe taraftarı kulübün mağduriyetine inanıyor ve yönetimin tepkisini meşru buluyorsa her türlü sivil itaatsizlik eylemini yapabilir. Geçen sene Efes Pilsen'in doping olayından sonra pek çok insan Efes ürünleri konusunda bireysel olarak bir tepki koyup ürünleri boykot etti belli bir süre. Diğer taraftan, yönetim basın açıklaması yayınladığı ve suçladığı Efes'le üç kuruş için sponsorluk sözleşmesi imzaladı. Bu ülkede Hıncal Uluç Fenerbahçe'ye karşı bir kuruş bile tazminat ödemeden 40 yıldır yazarlık yapıyorsa Fenerbahçe o kadar da büyük değil demek ki. Sezon sonu yaplan basın toplantıları hiç bir işe yaramıyor, önemli olan sezon içerisinde anında bu iddialara karşı topla tüfekle savaşmak olmalı. Fenerbahçe'ye karşı nefret kusmayı bu kadar kolay hale getirirseniz bu iddiaların sonu gelmeyecek. Aziz Yıldırım Fenerbahçe'ye karşı oluşan nefretin tek başına müsebbibi falan değil. Nefret söylemini meşrulaştırmak için zaman zaman nefret sahiplerine koz veren ve onların suçluluk duygularını biraz rahatlatan bir özne sadece. Aziz Yıldırım'ı eleştirmek ve başkanlıktan ayrılmasını talep etmek herkesin hakkı ama Aziz Yıldırım üzerinden nefreti meşrulaştırma tuzağına aklı selim sahibi bir kaç Fenerbahçeli yazardan Bağış Erten'in bile düştüğünü görmek üzücü. Bursa'nın şampiyonluğuna kibirin yenildiği için Anadolu takımlarının sevinmesini anlarım da Çarşamba günkü yazısında diğerlerinin içine Beşiktaş ve Galatasaray taraftarını da dahil edip, onlarında kibir yenildiği için Bursa'nın şampiyonluğuna sevindiklerini söylemek Yıldırım Demirören ve Adnan Polat yönetimlerini kibirden azade görmektir.