Eğer, herkes soğukkanlılığını kaybedip seni suçladıgı zaman, sen soğukkanlılığını koruyabilirsen; Eğer, herkes senden şüphelendiği halde onların bu şüphesini müsamaha ile karşılayabilirsen; Eğer, bekleyebilir ve beklemekten yorulmazsan; yahut iftiraya uğrar da, iftira ile mukabelede bulunmazsan; ve aynı zamanda ne cok uysal ne de çok akıllıca bir tavırla konuşmazsan; Eğer, düşünebildiğin halde düşüncelerin kölesi olmazsan; Eğer, felaket ve saadetle yüzleşebilir ve bu iki sahtekarı aynı surette karşılayabilirsen; Eğer, hayatını vakfettiğin şeylerin yıkılışını seyredebilir ve eğilip kırık aletlerle onu tekrar kurabilirsen; Eğer, iş işten geçtikten sonra kalbini, sinirlerini ve vücudunu tekrar tam faaliyetle seferber edebilip gayene ulaşmaya çalışabilirsen; ve sana "dayan!" diyen iradenden baska hiçbir şeyin kalmadığı zaman dişini sıkmasını bilirsen; Eğer, halk tabakasıyla konuştuğun halde faziletlerini koruyabilirsen; yahut krallarla dolaştığın halde gururlanıp benliğinden kaybetmezsen; Eğer, ne sevdiğin dostlarının, ne de düşmanlarının sözleri seni incitmezse; Eğer, herkesi sayabilir fakat kimseye fazla bağlanmamayı bilirsen; Eğer, her dakikanın altmış saniyesini doldurabilirsen; O zaman artık adam olduğunu düşünebilirsin Keşke; Göz göze geldiğim an tutsaydım onu kolundan, Keşke; Keşke hayatı daha çok zorlasaydım, Keşke; Daha çok baksaydım ağlarken gözyaşımın doyulmaz tadına, Keşke; Anneme daha çok sarılsaydım, Keşke; Vazgeçmeseydin benden, ben bütün özlemlerimle sana sokulmuşken, Keşke; Ayağım takılmadan yürüyebilseydim bu hayatta, Keşke; Beni düşünmediğine dayanabilecek kadar büyümüş olsaydım, Keşke; Yalnız uyumak, dikenli bir yatakta çıplak yatmak kadar acı gelmeseydi bana, Keşke; Git dediğinde arkama bakmadan gidebilecek kadar vazgeçmiş olsaydım senden, Keşke; Yağmurda üşütüp hasta olana dek dolaşabilseydim, ayaklarım tutmayana kadar beklemeseydim, Keşke; Yanından geçtiğim minik çocuğun ellerini ısıtabilseydim, Keşke; Hayat bu kadar ağlarını örmemiş olsaydı hepimiz için, Keşke; Babamın uykusunda tatlı rüya olsaydım, evini bırakan çirkin çocuk değil, Keşke; Bırakıp gidecek kadar cesur olsaydım herşeyi, Keşke; Keşke ayrıldığını sandığım yollar, içimdeki ülkenin en güzel yamacında birleşse, Keşke; Keşke vazgeçtiklerim tatlı yaramaz çocuklar gibi bekleyip, yakalasalar beni yolun kenarında, Keşke; Keşke birini vereceği bütün acılara katlanacak kadar sevseydim, Keşke; Yüzümdeki her kırışıklığın yaşanan bir tecrübe gibi bir anlamı olsaydı şimdi, sadece kırışıklık değil, Keşke; "Bırak gel" diyebilecek kadar cesur olsaydın, Keşke; Özlediğimiz biri olsa her zaman, yanındayken bile özlediğimiz, Keşke; Daha çok kapı açılsa, içine girip her kokuyu alabileceğim odalar bitmese, Keşke; Zaman yakalamaya çalıştığım küçük bir bisiklet olmasaydı; ben bisikletimle yetişseydim her yere, yetmedi adımlarım yetişmeye, Keşke; Denize bıraktığım küçük bir kan pıhtısı olmasaydı yavrum, ellerine dokunabilseydim şimdi keşke... Keşke; Yanmış bir şehirde yapayalnız bırakmasaydım gecelerimi, Keşke; Daha çok yıldızlara bakabilseydim yıldızlar bu kadar solup, kaybolmamışken, Keşke; Okulun arkasında ben de içip içip sarhoş olsaydım yanımdakilerden korkmadan, Keşke; Evin damında gecenin bir yarısı çay demleyip yıldızlara bakarken daha çok ağız dolusu gülebilseydik, Keşke; İçimdeki hüzün denizi kocaman görkemli, gürültüyle akan bir şelale olsa, Keşke; Annem bizi bırakıp giderken yanında olabilseydim, Keşke; Kaçırdıklarım bir sabah yanımda oluverse, Keşke; Keşke daha çok sindire sindire, ağzımıza burnumuza bulaştıra bulaştıra yaşayabilseydik bu hayatı, Keşke; Hayallerimin peşinden gitseydim, Keşke; Kimse Keşke demeden yaşasa, Keşke; Keşkelerimizi tek tek tüketecek kadar vaktimiz olsa Keşke; keşkelerimiz bu kadar çok olmasaydı, E-G-E-M-E-