karadenizle iç andolu arasında sıkışmış güzül bir memleketdir gümüşhane son ayrıldığım kız

Gümüşhane'de halkın kullandığı, arı, duru Türkçe sözcüklerden birkaç örnek vermek isterim: Esük , elleşmek , yeğdik , tozak , şor şor , sürüştürmek , iveti , isek , hışır , yağlık , dırlağan , beri benzer , baş oda , bacılık , aşgana , sus adam , can cana , atlas . Bilir misiniz kaç tür elma var Gümüşhane'de? Tam 14tür. İşte birkaçı: Gelin elması, nazik elma, eşek elması, demir elma... Bunların her birinin özellikleri de anlatılmış. Gelin elması ile nazik elmayı merak ettim doğrusu!... Ya armutlara ne demeli? Bal armudu, arpa armudu, gelin boğan armudu vb. Bunların türleri de 21. Herkes için armut var Gümüşhane'de... Ata sözlerine gelince: İşte hoşuma giden, güncel anlam taşıyan birkaç örnek: Açın üstüne 7 yorgan örtmüşler de ısınmamış. Et bozulursa tuz atarsın, tuz bozulursa ne yaparsın? Halının tozu tükenmez, delinin sözü. Zengine "hayırlı ola", fıkaraya "Allah vere" denir. Düdük elin, yel Allahın, öttür öttürebildiğin kadar. Elin iyisindense, bizim kötümüz daha iyidir. Bir dert, iğne deliğinden girer de, çuvaldız deliğinden çıkmaz. Kör balta kabahati sapına yükler. Sel önünden tarla alan sele verir, ellisinden sonra kız alan ele verir. Tavuk bir yumurta yapmış, "padişahtan daha zengin oldum" demiş. Eşek dağda ölür, kokusu eve gelir. "Dua" karşılığı "alkışlama", "beddua" karşılığı da. "karkış" sözcüğü kullanılıyormuş Gümüşhane'de. Başka yörelerde, bu arada Ege'de beddua için biz "ilenme" sözcüğünü kullanırız. Birkaç karkış örneğini de verelim kitaptan: Babalar yiye seni. Boyun teneşirde görem. Deli ola, dağlara vurasın. Dölün tutmaya. İki elin yana uzana. Yer yiye seni. İşte alkışlamalardan birkaç örnek: Ah., vah., demiyesin. Başın dert görmiye. Göğden yağa, yerden yiyesin. Duaların içinde bir tanesi var ki, sözü onunla bağlamak istiyorum: Daha nice güzel araştırmalar yapabilmen için, "ömrün sular gibi uzun ola" aziz meslektaşım Sabri Özcan San. Sabri Özcan San / Gümüşhane Kültür Araştırmaları ve Yöre Ağızları Kültür Bakanlığı yayınları / 1990 M. Kemal Yilmaz Kaynak: Türk Dili Dergisi

Zafer Teşekkürler..