Çok güzel bi yazı gerçekten bakkallarımızın marketler karşısında eriyip gitmesi çok kötü artık ne peyniri pastırası ekmek bile bakkaldan alınmaz oldu gazeteler bile marketleden alınır oldu ve bu sayede yabancı sermaye denilen ve bizi sömürmeye çalışan insanlar bizim sayemizde servetlerini genişletir oldu fena mı olur bizim bakkal amcamız kazansa bu parayı da evini gçindirse?

Her şey değişti, değişiyor! Değişim her zaman iyidir. Ama değişimler iyi yöne doğru olsa, oh Allaha şükür diyeceğim de... Pek çok değer değişirken, çürükleşiyor! Olumsuza doğru değişiyor! Hatta göçüyor! Hayatımızın içinde çocukluğumuzdan beri duyduğumuz, öğrendiğimiz, bildiğimiz kelimeler de bir bir değişmekte! Misal mi? İşte nahif bir örnek: Neden artık "bakkallar" yok da, marketler var? "Bakkal" demek çok mu ayıp? Çok mu banal? Dükkanının üzerinde "Bakkal" tabelası olan yerler, kalitesiz gıda satar anlamına mı geliyor? Ne güzel... eskiden her mahallede "Bakkallar" vardı. Ve de "Bakkal Amcalar"... Tüm mahalleyi tanırlar, herkesi adlarıyla bilirlerdi. Kim ner'de oturur, kimin mesleği nedir, hangi çocuk kimin çocuğudur her türlü bilgiye sahipti "Bakkal Amcalar". Evinde telefonu olmayanlar, evinin altındaki, karşısındaki, yanındaki bakkalın telefonunu kullanır, hatta, eşine dostuna kendi bakkalının telefon numarasını verirdi. O kişi bakkalın telefonundan arandığında, bakkal ya da çırağı hemen dışarı çıkıp, aranan kişiye seslenir ya da kapı zilini çalararak "Telefooon" diye haber verirlerdi. O yıllarda kredi kartları olmadığından, peşin parayla alış-veriş edemeyenlerin bakkalda veresiye defteri olurdu. Alınınlar oraya yazılır, aybaşında ödemeler yapılırdı. Bazen Bakkal Amcalar, mahallenin cici çocuklarına armağan olarak çiklet, şeker verirlerdi. Evlerde acilen lazım olan bir şey varsa, evin çocuğu yakındaki bakkala yollanır, çocuk: "Bakkal Amca, annem 1 kilo peynir, 2 ekmek istiyor." ya da "Bakkal Amca, babam 250 gr. pastırma istiyor."der, alacağını alıp giderken, bakkal da veresiye defterini açıp, alınanları deftere yazardı. Benim okula gitmediğim yıllarda Kadıköy'deki evimizin yakınında "Bakkal Simon Efendi" vardı. Ankara Bahçelievler'deki bakkalımızsa, gençti, adı da Muzaffer abiydi. Artık önümüz arkamız, sağımız solumuz Market... Market... Market... Bakkalları arıyorum. Bakkal Amcaları özlüyorum... "Lokantalar", "Restoranlar" nerede? ? ? ? ? 0? Hepsi "Restaurant" oldu! Araba ile giderken, mola verilen küçük yerlerde bile tüm lokantaların "Lokanta" yazan tabelaları, "Restaurant" tabelalarıyla yer değiştirdi! Sanki "Lokanta" tabelası olan yerler tü-kaka da, "Restaurant" oldu mu işin içine kalite giriyor!!! "Eğilim" diye Türkçede bir kelime vardı. Ama şimdi bu kelime oldu "Trend". Zaten "Trend" İngilizcede "eğilim" demek. Yani son yıllarda Türkçemize kattığımız bu kelime Türkçe değil, İngilizce yani! Konuşmamızın içinde "Trend" kelimesini kullanmazsak... "Moda-demode" yerine, "in-out"... "Kanuna uygun, hukuki" kelimeleri yerine "legal" demezsek "kıro" mu oluyoruz?! "Çarşı" yerine "Shopping Centre" deyince, başımız göğe mi eriyor?! Müzik yarışmaları başladığından beri, bir "performance"dır gidiyor! Bu kelime İngilizcede "Gösteri" anlamına gelir. "Fiili olarak bir işi yapma" da diyebiliriz. Zaten yarışmacılar da gösteri yapmıyorlar mı? Sahne üzerinde bir iş yapmıyorlar mı? "Performance" demenin ne alemi var?! Nedir bu özenti durumlar? Dükkanların, mağazaların, lokantaların, barların, kuaförlerin, her şeyin... her yerin Türkçe adları süratle yok oldu! Üzerlerinde İngilizce, İtalyanca, Fransızca yazılı tabelalar doldurdu her tarafı! Sadece kelimeleri mi değiştiriyoruz? Kelimelerin yazılışında kullandığımız ve şapka dediğimiz ^ işaretini bile kaldırdık!!! O zaman kelimeler de aslı gibi telaffuz edilmez oldu. Şapkasız olursa, kar olur kar! Hala olur hala! ali olur ali. Daha bunun gibi pek çok örnek var. Türkçemizi koruyamıyor, onu değiştirerek öz dilimize ihanet ediyoruz. Ve de ne yazık ki bunu milletçe yapıyoruz!!! Zaten Türkçenin içine pek çok yabancı kelime yıllar önce yerleşmiş. Farsçadan, Arapçadan alınmış kelimeler de kullanılıyor. Ama artık yıllar önce dilimize yerleşmiş bu alışılmış kelimeleri değiştirmeyelim, maymun iştahlı olmayalım. Eski köye yeni adetler getirmeyelim. Biliyor musunuz, Fransa'da Fransızca kanunla korunuyor. Mağazaların, barların, lokantaların, eğlence yerlerinin, otellerin, parkların, kısaca her yerin adı mutlaka Fransızca. Sadece dünya markaları kendi dillerinde yer alabiliyor. Ülkemizde ne yazık ki olumsuza doğru değişen öyle çok şey var ki... Misal mi? Yaşanan "sözde" aşkların haline bir bakın! Aşkın anlamı değişti. Ortalıklarda yaşanıyor her şey! Hemen hepsi çıkar ilişkisi! Her şey planlı! "Ben ona bunu yaparsam, şöyle bir çıkar sağlayabilirim." düşüncesiyle başlıyor birlikteler. İlişkiler son derece kısa süreli! Bakıyorsunuz bir programda filanca falancayla birlikte. Ama bakıyorsunuz bir iki program sonra o seviyeli ilişkiler bir başkasıyla yer değiştirivermişşş!!! Duyguların anlamları da değişti! Her birlikteliğe "AŞK" deniyor! Yahu, hiç mi hoşlanma yok, flört yok, beğenmek yok, sevmek yok! Bu kelimelerin lügat anlamları farklı olduğu gibi, her birinin insanların içinde oluşturduğu duygular da farklı farklıdır. Ama yok işte! İlle de her birlikteliğin adı "aşk" olacak!!! Yahu, aşk bu kadar ucuz mu? Bu kadar kolay mı? Bir kadınla bir adam göz göze gelmesin, ya da yan yana oturmasın, adı hemen "aşk" oluveriyor! Bir anlam kargaşası sürmekte yani. Allah aşkınıza yabancı kelimeleri kullandıkça, yüceliyor muyuz?! Daha "havalı" mı oluyoruz?! Nedir bu özenti? Kendi dilimizden çok mu utanıyoruz? Kendi kelimelerimizi kullanırsak, birileri bize küçümseyerek mi bakar? Küçümsenmekten mi korkuyoruz? Boş verin bu "özenti değişimleri"! Değiştirecek öyle çok şey var ki aslında! Onları değiştirmeyi denesenize... FÜSUN ÖNAL