eline sağlık usta

Ve son... Ve hayat toprağa ayak bastı. İki beden biri ürkek, tedirgin, narindi. Öteki suçlu, pişman, töv-bekar ve kararlıydı. Narin beden korku ve yalnızlık duygusuyla yaslanacağı çınarı; suçlu ama tövbekar beden ise hüzün gözyaşlarını akıtacağı ummanı bekliyordu ve bir el uzanıverdi diğer ele ve bekleyiş hiç bitmeyecekmiş gibi başladı. Zaman geçtikçe hüzün daha da derinle-şiyordu. Birden ilahi bir nida, tamamdı artık. Bekleyiş bitmiş, çığlık şükür kelimesiyle göğe yükselmişti. Artık cennette başlayan aşk yerde devam edecekti, yani aşk yere ayak basmıştı tekrar göğe yükselmek için. Sahnede şimdi iki erkek vardı. Biri zorbalığın, diğeri merhametin ayaklanmış hali idi. Ve savaş ile barış ayak bastı yere bir daha hiç gitmemek üzere. Artık film başlamıştı, anne ve baba bir köşede gözyaşlarına boğulmuş bir biçimde zorbanın, mazlumu yok edişini, kanını içişini seyrediyordu. Ve o gün bu gündür siyah beyazın üstüne bir karabasan gibi çöktü. Dün-ya kimine cennet kimine cehennem oldu. Artık dünya nice savaşların, felaketlerin yaşandığı, yaşanmaya devam edeceği bir yer oldu. Büyük aşklar, sevdalar yaşandı. Adem ve Havva masum bir aşkı yaşadılar. Gözlerine başka bir göz, yüreklerine başka bir yürek değmedi hiç. Muhammet ve Hatice aşkı vardı bir de. Temelinde fedakarlık, sadakat, saygı ve sevgi vardı bu aşkın. Bir boyun eğme, bir baş kaldırma Fatıma ile Ali nin tek ruh oluşları vardı bir de. İsyan ve itaat onların çocukları sayıldı asırlar boyu. Yusuf ve Züleyha yı andı asırlarca asi ruhlar. Ama esefin sahibi Yusuf ilahi korkuyu duydu ve sırtını döndü. Gözüne ve gönlüne perdeyi indirdi. Züleyha şeytani nefhayı yudum yudum içti ve içtikçe boğulmaya başladı. Sahnenin en bakir bir yerinde ise Meryem ve Asiye yerlerini çoktan aldı. Şehrin uzak bir köşesinden gelen adamı yer gök hep hatırladı. Adem tövbesiyle, Musa Kızıldeniz iyle, İbrahim halilliğiyle, ateşe gidişiyle, Eyyub sabrıyla, Nuh dokuz yüz elli yıllık cehdiyle, İsa göklere tutunuşuyla, Aişe peygambere sevgilim demesiyle, Ebu Zer açlığıyla, Ömer celallenmesiyle, Ebu Bekir sadakatı ile hep hatırlandı, hiç unutulmadı. Ya siyahlar nerede şimdi? Karanlığın koynunda hatırlanmayı mı bekliyorlar? Kabiller kanlı elleriyle tarih sahnesinde son sözlerini söylemek üzereler. Dünya garip bir yer, hem güzelliğin hem de çirkinliğin boy verdiği bir yer. Savaşın ve barışın, aşkın ve nefretin koşar adım ilerlediği bir yer. Gökte olanlar var, yerde olanlar var. Koşanlar, yürüyenler, sürünenler, yere çakılanlar var. Yükselenler alçalıyor, alçalanlar yük-seliyor birden ne garip şeyler bunlar. Gece gündüzü, gündüz geceyi kovalıyor. Güneş Ayı, Ay Güneşi çekemiyor. Mecnun Leyla yı arar canı pahasına; ama Leyla tüm çirkinliğine rağmen kaçar Mecnun dan, kalleşlik yapar ona. Sende mi içtin şeytani nefhayı ey Leyla? Kar tüm soğukluğuna rağmen yakıyor teni, çöl tüm sıcaklığına rağmen tir tir titretiyor ruhumuzu. Siz de kalleşliği Kabil den öğrendiniz değil mi? Gök yer olmuş, yer gök. Adamın birinin dediği gibi su yakar, ateş boğarmış artık. Gelenler gidiyor, gidenler geliyor artık. Zaman damarlarımdaki asil kanın akışı gibi hızlı akmasa da bitiyor, vakit doluyor mu ne? Vaktin dolup dolmadığını bilmem ama vaktin geçtiği kesin bir olgu. Aaa bakın saçlarıma kar yağmış yine adamın birinin dediği gibi, hem de bu kar eksi kırkta bile erimiyor. Bir babam ve bir annem vardı bir zamanlar onlar da şimdi yok. Bütün dostlar küsüp gitmediyseler eğer hiçbiri yok şimdi. Kapıyı çekip gitti herkes hem de hiç açılmasın diye çok sert çektiler. Koca alemde kaldık mı şimdi yapayalnız? Yalnız kal-dık işin aslı bu. O yüce aşklar bile bir serap oluverdi değil mi? Gelenler gidiyor, gidenler geliyor artık. Biz de geldik gidiyoruz sevdalarımızı, aşk-larımızı, kinlerimizi, ihtiraslarımızı, emellerimizi geride bırakarak. Kaç gün kaldık bu alemde sayamadık bile. Benden sonra namım okunur mu? Kimin umurunda artık? Ve alttan bir ses geliyor: Yalan oldu, Hazan oldu, Masal oldun Biz dünyadan göçer olduk Kalanlara selam olsuN... alıntı.

Çok Güzel Yazıydı Dancefloor Emeğine Sağlık Simon