OLMUYOR Çocuk olsam hala oyunlar oynasam.. Kimseyi takmasam hayat nedir bilmesem bu kadar sevmesem... Yenilmesem kadere her çekip gidene.. Acımasam kendime aynada yüzümü her gördüğümde.. Umutsuz olmasam insanlar hakkında önümü görebilsem.. Yüreğim sızlamasa çekip gidenleri varsaydıkça.. Anlamsız anlamsız ağlamasam gözlerim dolmasa her şarkıda... Birini sevmesem bağlanmasam ona onsuz yaşayamam demesem.. Yüreğim gene yıkılmasa.. Radyoda şarkın çaldığında donup kalıp derin düşüncelere dalmasam... Belki gelir diye ümit olmasa içimde herşeyden boş yaşasam keşke duygularım olmasa.. Beni diğer şeylerden ayıran duygularım olmasa her gün uyandığımda aynaya bakmaktan korkmasam... Hayattan kopmasam mutluluğu özlemeden yaşasam Acı nedir bilmesem tatmasam o duyguyu.. Kendimi derbeder hissetmesem keşke bağlanmasam bu kadr çok birine Ahhh nerdesin be demesem bi kerede soru sormasam, isyan etmesem İnsanlara bu kadar lanet etmesem, insanlıktan uzak olmasam Herkes gülebildiğinde rahatça, bende içimden geldiği gibi gülebilsem, sahte olmasa "Hayat boş demesem yinede yaşamayı öğreniyorum acı çeksem bile" diyebilsem.. Mutlu gözükmeye çalışmasam olduğum gibi gözüksem Bağırabilsem keşke içimden geldiği gibi Sorunlarımı paylaşabilsem, anlatabilsem Ve "Onsuz olmuyor" demesem... Güzel bir şiir sunmak istedim..

geyik değil ama saol emeğe saygı...