unutmadık unutmayaçağız ki deprem oldugunda 11 12 yaşlarındaydım bizide uykuda yakalamıştı binadan nası cıktıgımızı bıle hala hatırlıyorum. ALLAH kimseye bir daha yaşatmasın. Ölenlerin mekanı cennet olsun. 17 AĞUSTOS 1999 UNUTMA UNUTTURMA Nef'

sen unutmadın ayse devletın hukumetın unutmus cepleri doldurmakla geçirmiş bu 8 seneyi

Bende depremi Sakarya da en ağır şekilde yaşadım. Allaha şükür hepsi geride kaldı. O günlerden bana kalan tek kötü miras ; elektrikler gittiğinde içimi kaplayan korku... Çünki elektrikler gittikten 4-5 saniye sonra deprem başlamıştı... Fakat biz öyle büyük bi milletizki arkadaşlar, Deprem olduğu sabah çekilen sıkıntıların ardından 1 gün geçtikten sonra şehire gelen o yardımları anlatamam. Kamyon kamyon, tır tır yiyecek içecek yağdı şehirimize. O anda insan inanın çok duygulanıyo ve yanlız olmadığınızı hissediyorsunuz. Maddi manevi tüm yardımda bulunanlardan Allah razı olsun...

Ersan. 2. Hikaye Senin Kendi Hikayenmi Yoksa Bi Yerdenmi Aldın?

Evet arkadaşlar grupta her nekadar AKP ci yorum yapıyor gibi gozuksemde sızınle bır gerçeği paylaşmak istiyorum.. Malumunuz depremden sonra bazı ulkeler ülkemızde hayır amaçlı konut yaptırmak için ulkemızde ihale açmış idi. ihaleyı kazanan şahıslardan bir tanesı yıllar oncesınden ıstanbula gıden bır ınsaat muhendısı buyugumuzdu.. Onunla konuşma fırsatı buldugum bır donem bana şunları soyledı.. devrın malıye bakanı namı dıyar mısırcı kemal bunların almış oldugu ihale de uluslararası para aktarımı için onaylanması gereken bir belgeyı onaylamıyormuş Neden dıyceksınız? malum sebeplerden sen bu ulkede iş yapıyosan bızıde gormek zorundasın mantıgı.. adamlar bır turlu onaylatamıyo unakıtan a ve para transferı gerçekleşmedıgı ıcın yapılacak konutlar için açılan ihale askıya alınıyor.. Ve bu yabancı ulkede olaylara şaşırıyor adamlar okadar para gonderecek deprezedeler için fakat bızım malıye bakanımız onaylamıyor bunasıl bır kan dır bunasıl bır kahpelık tır bu insanlıkmıdır ulan adamlar deprezede ;kalacak yerlerı yok bına yapılacak yardım yapılacak şerefsız işi yokuşa suruyo ki ekmeğine yağ çalmak için Allah Belasını Versın Arkadaşlar Bizim ulkemız işte... İnanın tiksindim bu adamlardan o laflardan sonra Gila

dün akşamki yandaş medya haricinde bütün kanallarda vardı normal kanal izleyen herkes biliyor bir tek aşağıdakiler bilmiyor bir de sen yakındır bir konu açacağım AKP ye oy verenlere ithafen konu başlığı da sanıyorum şöyle birşey olacak: AKP ye oy verirken bunları mı bekliyordunuz? ben ilk seçimlerde oy verdim ama ne tayyipe peygamber muamelesi yaparım, ne yapılan hırsızlıkları görmezden gelirim

17 Ağustos depreminin en trajik olayı Prof. Osman ÖZSOY 17 Ağustos depreminin ardından afet bölgesinde kapsamlı bir saha çalışmamız oldu. Enkaz altından günler sonra kurtulan çok sayıda depremzede ile tek tek görüştüm. Bir bölümünü 'Depremde Mucizevi Kurtuluşlar' adıyla kitaplaştırdığımız çalışmamız sırasında beni en çok etkileyen deprem anında yaşananlardan daha çok, deprem sonrası yaşanan trajik bir olay oldu. Tüm dünyada ciddi bir doğal afete uğramış olanların ortak bir davranış biçimi vardır. Gelecek günler için kendilerini yeterince güvende hissetmediklerinden, temin edebildikleri her türlü işe yaraması muhtemel nesneyi elleri altında bulundurmak isterler. Çünkü yaşama tutunmak için temel bazı ihtiyaçlarını karşılamak zorundadırlar. Bunlar arasında yeme-içme, barınma ve ısınma en başta gelir. Yalava Çitflikköy'de oturan, depremde canlarını kurtarmalarına rağmen ev barklarını kaybeden ve sokakta kalan bir ailenin yaşadığı trajik olay gerçekten yürek sızlatıcıdır. Depremde hasar görmeyen küçük kamyonetinin arkasına 3 çocuğunu bindiren bir baba, yol kenarında gördüğü eski bir araç lastiğini giderek soğuk geçen Ağustos akşamlarında gerektiğinde yakarak etrafında çoluk çocuk oturmak için kamyonetin arkasına attığında, az sonra yaşanacak trajik olaydan elbette habersizdir. Lastiği aracın arkasına çocukların yanına koyduktan sonra yoluna devam eden baba, yolda çocukların giderek yükselen sesini duysa da, yavaş gittiğinden ve seyahat engeli oluşturan bir risk görmediğinden yoluna devam eder. Gidecekleri yere vardıklarında ve çocuklarını araçtan indirmek için yanlarına gittiğinde, çocukların araç kasasında yere uzandıklarını görür. Daha ne olduğunu anlamadan kasanın bir köşesinde bir yılan dikkatini çeker. Çocukların yılan tarafından zehirlendiğini anlayıp hastaneye koştursa da artık çok geçtir. Aracın arkasına attığı lastiğin içine kıvrılarak saklanan bir yılanın çocukları sokarak zehirlediği anlaşılır. Bu trajik olayı dinlediğimde uzun zaman etkisinden kurtulamamıştım. Öylece gömüldüler... Hangi birini anlatalım. Abdülrezzak Kürani ve Halime Kürani birbirini çok seven karı kocadır. Deprem tüm şiddeti ile evlerini sarsmaya başladığında birbirlerine sımsıkı sarılarak son nefeslerini verdikleri ancak enkaz altındaki cesetlerine ulaşılınca anlaşılabildi. Birbirlerine öylesine sarılmışlardı ki, ölülerini kimse ayıramadı. Kolları birbirine iyice kenetlenmişti. Ayırmak için koparmak gerekiyordu. Baktılar ki olmayacak, ayrı ayrı tabuta da koyamayacaklar karı kocayı, Abdülrezzak ve Halime Kürani'yi birlikte verdiler toprağa... Ölmeden önceki son saniyelerini nasıl geçirdikleri, o dehşet anında neler yaşadıkları, neler çektiklerini bilemiyoruz. Bilinen birşey varsa, onların ölümden sonra bile birbirinden ayrılmadığı... Deprem anında yaşananlara ilişkin dinlediklerim arasında, "o sırada evli olduğum, çoluk çocuğum bile aklıma gelmedi, kendimi evden dışarı attım" diyen çok sayıda insanla karşılaşınca, Kürani Ailesi'nin birbirlerine sımsıkı sarılmış olarak son nefesini vermiş olmaları daha bir anlam kazanmaktadır. O gece hakikaten dehşet gecesiydi. 17 Ağustos depreminde Değirmendere'nin bir kısmı deniz dibine çöktü. Dalgıçlar yıllar sonra daldığında su altındaki otel, arabalar, enkazlar ve çınar ağacının olduğu gibi durduğu görüldü. Yazımızı konuyla bağlantılı farklı bir anekdot aktarak sonlandıralım. Ne isterseniz veririm... 26 Aralık 2004'te meydana gelen, merkez üssü Endonezya'ya ait Sumatra adası olan 9 Richter ölçeğindeki deprem, geçtiğimiz yüzyılda yaşanmış en büyük tsunami felaketini ortaya çıkardı. Güney Asya'yı vuran deprem ve tsunami felaketiyle ilgili haberler arasında en çok ilgimi ne çekti biliyor musunuz? Deprem sonrası oluşan dev dalgalar, İtalya'nın Milan takımında oynayan ünlü futbolcu İnzaghi'nin, Maldiv adalarının Sri Lanka'ya en yakını olan Kihaadhuffaru Adası'nda kaldığı otele ulaşınca, ortalık birden ana baba gününe döner. Giderek yükselen sulardan korunmak için en yakınındaki palmiye ağacına tırmanmayı düşünen İnzaghi, --'Ne olur, bana bir merdiven bulun, ne isterseniz veririm' diye bağırır. Ama nafile. Herkes kendi can derdindedir ve İnzaghi'nin bir merdiven karşılığında vaat ettiği servet o an hiçbir anlam ifade etmemektedir. O gün orada yaşananlara tanık olan Kuşadalı Abdulgaffar Akay, bir başka İtalyan vatandaşının, en pahalısı 20 bin dolar etmeyen bir tekne için 100 bin dolar vermeyi vaat ettiğini anlatır. Ama o da talebine karşılık bulamaz. Sahip olduğumuz dünyevi şeylerin bir hiç hükmünde olduğu kimi zaman son nefeste ancak anlayabiliyor. Bununla birlikte uzun yaşam arzusunun insanın doğasında olduğu da bir vakıa... Büyükler bu konuda, 'vermek istemeseydi, isteme arzusunu da vermezdi' diyerek, ölüm sonrası hayatın varlığına ve Allah'ın bu talepleri boşa çıkarmayacağına işaret ederler. Vakti saati gelince kimileri kısa, kimileri daha uzun yaşayarak terk ediyor bu alemi. Önemli olan, verimli bir yaşam sürdürebilmek ve yaşanılan ömrün hakkını verebilmektir. Ama gelin görün ki, deprem anında yaşanan travma büyük olsa da, 17 Ağustos depreminden sonra "acaba ne olacak" telaşı ile başlangıçta haberlere olan ilgi artarken, iki hafta sonra tekrar Televole türü magazin programları reyting raporlarında ilk sıraya oturur. Akıldan yoksun tavukların bile deprem stresi ile uzun zaman yumurtlama verimlerinde ciddi düşüş olduğunun gözlendiği bir dünyada, insanoğlunun afetlerin ardından eski vurdumduymazlıklarına hızlı geri dönüşü de doğrusu merak konusudur. Nasrettin Hoca'nın dediği gibi herkesin ölümü kendisinin kıyameti olsa da, pek bir hoyratça yaşanıyor gibi bu hayatlar... Ne dersiniz... Hazır mıyız? Prof. Dr. Osman ÖZSOY – Haber7 yazaramesaj@gmail.com

şu 17 agustosu bile siyasi konu yaptınız ya helal olsun... Gila

17 ağustos depreminde yurt dışından kocaeliye sadece gıda yardımı 10,5 milyon ton yapıldı. Acaba elinde aldığı 2 ekmekle yaşlı adam niçin ağlıyordu...

boş konuşma ihtiyar ben dün akşam çalışıyordum ayriyetten ben kanal d ve atv haberi izliyorum... senin deyiminle yanlıyıda izliyorum, yansızıda... gece hürriyetin sitesindede ole birşey görmedim, ole bir şey varsada sebebi nedir kaynakla beraber paylaşırsan memnun oluruz. FlighTY o dede düzce depreminde ağlıyordu dün okudum yazısını... 10 larca genç milli maçı izlerken ölmüş ona ağlıyormuş. - Gila

sen her gün zamanını boşa harcıyosun zate şu forumda yararlı bir şey yaptığını görmedim... senin savunduğun zihniyetin artık eskidiğini bittiğini insanlar gördü, eski insansın sana anlatsakta direniyorsun...

sana kaynak maynak yok nasıl olsa birşey değişmeyecek zamanıma yazık Ben Peyami

Wardomania özel ve son konusu.. Depremin yıldönümünde depremden iki hikaye.. 10 yıl sonra, hala bir şeylerden ders alamamış olan bizler için artık böyle büyük acılar göstermesin Tanrı... Kaybettiğimiz binlerce vatandaşımıza rahmet diliyorum..

unutmadık tabi unutmayacağız da.. unutanlar insanlıklarından utansın.. tam 10 yıl önce bu gün gece saat 03:02 45 saniye hayat durdu.. Allah bir daha yaşatmasın. O gece hayatını kaybedenlerin hepsine Allah rahmet eylesin. Mekanları cennet olsun İnşallah

Wardomania bu haliyle takdir etmemek size ve ekibine haksızlık olurdu... Takdir ve yaptıığınız bu sayıya saygı duyuyorum... Böyle devam... Bu depremde hepimizin bir parçası koptu gitti, elimizden geldiğince o dönem yaraları sarmaya çalıştım, gittim bizzat gördüm, yardım topladık bir şeyler yaptık amma burda yazılanları okuyunca insan hani neyse cumlenın sonunu getırmeyecegım... Saygılar Gila

Haklısın dede ömrün uzun olsun

allahım senmisin deprem konutlarında yaşan benmi. ben sakaryada deprem konutlarında kalıyorum ne ole bişey duydum ne gördüm. provakasyonda seni tek geçerim.

deprem konutlarına yerleştirilenleri polis gücü ve dayağıyla hükümet dışarı attırıyor efendiii.. deprem vergisi olarak kesilen vergileri maliye bakanı iç etti efendiii sana daha fazla cevap vermek gereksiz hem konuyu sabote ederiz hem de, nasıl olsa sana fayda vermez wardomania bu haliyle çok daha güzel olmuş devam etmelisiniz bir kişinin = ben yokum. sayfanızı da yapmıyorum. aldım misketlerimi gidiyorum = sözlerine teslim olursanız, devam edemezseniz, yuf bile değil YUH olsun size... edit: gerçekten çok güzel olmuş aklınıza, emeğinize, cesaretinize sağlık lütfen devam edin... devam etmediğiniz taktirde sevinecek olanların hevesini kursaklarında bırakınız hiç birşeyden sıkılmıyorsanız, ihtiyarın 400 e dayanmış köşesinden sıkılın beaa -

Allah o günleri bir daha yaşatmasın. Ölenlere rahmet diliyorum..