beraber bir öykü yazalım istiyorum.. baktık güzel giderse romanda olur içinizdeki yazarı keşfetmenin tam zamanı biraz edebiyat parçalayın lütfen ben başlatıyorum: ayrıntıya girmiyim hava koşullarına baglı bir giriş yapiyim: İlkbaharın ilk demlerinde yağışın etkisiyle toprak kokusu tüm şehri sarmıştı... her içinize çekişte eskilerden birşeyler canlanıyordu insanın gözünde.. sıcak güzel anılar... hadi bakalım sizde sıra Bor@

anıyordum eski günleri arıyordum... bilmem kaç sene geçmesine rağmen üstünden hala dün gibi aklımda herşey nereye baksam bana ait eskilerde kalmış bir kare şu masada annemle oturur babamın elinde sıcak ekmeklerle işten gelmesini beklerdik işte tam şu köşe kardeşimle saklambaç oynadığımızda saklandığım yer peki ya bu koltuğa ne demeli büyükannemin dizlerinin dibinde hikayeler dinlediğimiz anlar evet hatırlıyorum herşeyi ve özlüyorum

Hani ilkokul çağlarında yağmurda üstümüzü kirletince eve gitmeye korktuğumuz günler, yaş ilerleyince kız arkadşımızı alıp yağmurda yaptığımız romantik yürüyüşler camın önüne oturup damlalar cama vurdukça hayat bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçmeye başlamıştı... Walla benden bu kadar artık diğer arkadaşlarda devam ettirsin... Umarım olmuştur..

Yaşlar süzülüyor gözlerimden O günler dün gibi canlanıyor zihnimde Ayla Teyze, Tevfik Amca, komşumuzun oğlu Recep Ve ilk aşkım Nilay Belkide en önemli yara oydu içimde Nilay... Açık kahverengi ve dalgalı saçlarını arkadan bağlar, bembeyaz ve düzgün ütülü gömleğiyle okula gelirdi. Gülümsediğinde ortaya çıkan gamzeleri, onu dahada güzel yapardı. Onun okul kapısından girişini görebilmek için, okula erken gider. Ve sonra camın önüne geçip onun gelmesini beklerdim. Tenefüslerde arkadaşımla konuşöak bahanesiyle, sınıflarına gider ve zil tekrar çalana kadar onu izlerdim. Öyle masumdu ki bakışları. Ve öyle temiz. Aşk dedikleri bu olmalıydı. Yoksa çocukluk hevesi mi demeli? Adı her ne olursa olsun, yaşadığım gerçekten güzel şeylerdi... -