İnsanların yaşlanmaktan kormaları ne garip, Allah hayırlı ßir ömür nasip etsin, gerisi ßoş.. Tşk. ler paylaşım için +Zafer

Teşekkürler paylaşımınız için, birgün bizde böyle yaşlınacazmı yoksa yaşlanmadan..

Nitekim aldı da, şimdi kalpsiz insanlar dolaşıyor sokaklarda. Bu kalpsiz ve hüzünlü insanlara kulak verdiğinizde kalplerinin sızısını duymazdan gelemezsiniz. Yine de hayata inatçı bir sarmaşık misali sarılanlar kararlıdır sizi dertlerine ortak etmeye. Kah eski günleri hatırlar kah hayıflanır, kim bilir kimin annesi alır götürür sizi çok uzaklara. Hayal bile edemediğimiz o yıllara: Bir evin içi kadar herkesin birbirini tanıdığı o günlerde ne gam ne keder, yokluk vardı ama mutluluk çoktu. Bu gün o eski mutluluktan eser yoktu. Bir araya gelen insanlar arasında hep mazi anılır ve eskiden böyle miydi, diye devam eder. Çünkü fotoğraf, her yaşta insan ile anlaşma diline sahiptir. Albümler açılır ve anılar hatırlayan hafızanın karşısında bir bir canlanır. Geçmişini arayan iki farklı dünya aynı anda nefes alır. Bu yüzden fotoğraf insandır. Yaşanmışlıkları kısacık zamana sığdıran koca bir ömrün hatırasını bırakır.

Yıllar insanoğlunu ne hale getiriyor..

öcü gibi korkarım şu çağımda yıllardan, peşime düşmüşler, ağır ağır Ahh bir anlayabilsem, farkına varabilsem çınlayan bir ses gibi sağır, Aradıkça kendini, seni söbeliyor yıllar, Benzi atmış aynalar, nankörler, onlar bile küserler, Düşmeye gör pençesine yılların, Acemi katildir, bıçağı kördür, acı çeke çeke, yavaşca... Yıllar geçtikçe anlarsın acıyı, Titrek kemiklerin götürmez seni gençlik yıllarına Kağıtburuşuğu parmakların, aşk diye 2 satır dahi yazmaz. Gün gelir sonrasınıda yaşarsın, yavaş yavaş toprak taneleri dökülür üzerine, mis gibi taze çarşaf kokular içerisinde Bicimsiz bir dikdörtgenin çevresinde, dönelen dur kendi kendine, uğultu gibi dualar çınlar kulaklarında, yıl geçmiş, toprak oluvermiş...