Akşam Gazetesi'nin bugünkü nüshasının (13 Şubat 2007) manşetinde, � İğrenç Anlaşma � ifadesi var. Gazete, Fransız istihbaratı ile PKK terör örgütü arasındaki anlaşmayı, bu ifadelerle manşetine taşımış. Gazetenin manşetinde kullandığı ifade, � doğru � bir ifadedir. Ama bu ifadenin bir yorum olduğu da bir gerçektir. Manşette kullanılan ifade ve bu ifadenin içinde saklı olan yorum, ek ve maksatlıdır. Türkiye ve bölge, çok çalkantılı bir süreçten geçiyor. Her ikisi de, ciddi gelişmelere ve dönüşümlere açıktır. ABD, bölgede ciddi sıkıntı içindedir. Daha önce çeşitli kereler yazdığım üzere, Fransa ile Çin, ABD'ye karşı birlikte hareket etmeye başlamışlardır. İran ve Irak konusunda, Türkiye ve Ermenistan öne çıkmaya başlamıştır. Eğer ABD, Türkiye'yi ve Ermenistan'ı kesin ve net bir şekilde kontrol edebilirse, hem Irak'taki sıkıntısını geride bırakabilir, hem de İran'a karşı bir askeri operasyona girişmede kendisini daha özgür ve rahat hisseder. Türkiye'nin Irak'a asker göndermesi, hem ABD'yi Irak'ta rahatlatır, hem de ABD'nin İran'ı hedef almasını kolaylaştırır. Ermenistan'ı ve Ermeni diasporasını kontrol etmesi, ABD'nin, hem Doğu Akdeniz ve Lübnan üzerinden Irak ve İran operasyonlarını yürütmesini kolaylaştırır, hem de İran'a kuzeyden girmesine imkan ve fırsat verir; bu da İran'ın gücünün cephelere bölünmesine ve ufalanmasına hizmet eder. Bu noktada, ABD'nin Irak'ta başarılı olmasının ve İran'ı Iraklaştırmasının geleceği anlamı görmek gerekir. Bu, bana göre, ABD'nin bölgenin enerji kaynaklarının üzerine oturması ve enerji silahının ABD'nin eline geçmesi demektir. Çin de dahil, enerji yönünden dışa bağımlı olan hiçbir ülke, buna evet demez. ABD'nin Irak ve İran üzerinden enerji piyasasında üretim miktarlarını ve dolayısıyla fiyatları belirleme noktasına gelmesi, Rusya gibi enerji üreticisi ve satıcısı ülkeleri de rahatsız eder. Bölgedeki ve uluslar arası politikanın genelindeki mücadeleyi, bu şekilde değerlendirmek mümkündür. Eğer Türkiye ve Ermenistan, bu mücadelede önemli bölgesel aktörler ise, medyadaki haber ve yorumları, bu mücadeleyi ve önemi dikkate alarak � okumak � gerekir. Fransa'nın geçtiğimiz yıl Ermeniler ve Ermenistan konusundaki adımları, Türkiye'de büyük tepkiye yol açarken, aynı Fransa'nın Irak'ta Türkmenlere haksızlık yapıldığı ve Kerkük'ün statüsünün değiştirilememesi gerektiği yolundaki açıklamaları Türk medyasında fazla yer bulmamıştı. Bunun nedenini sorgulamak gerekir. Ve sorgulayınca, Türk medyasının söz konusu mücadelede taraf olduğu akla gelmektedir. Fransız istihbaratının PKK terör örgütü ile örtülü bir anlaşma içinde olmasını � iğrenç � bir anlaşma olarak kamuoyuna takdim edenler, bu takdimleri ile, kamuoyunda, PKK terör örgütünün sadece Fransa ile bağlantılı olduğu izlenimine neden olmaktadırlar. Bu izlenimin edinilmesi bile, haberin veriliş biçiminin maksatlı olduğu değerlendirmesine neden olmaktadır. Peki gerçek, bu izlenimdeki gibi mi? Yani PKK terör örgütü sadece Fransa ile mi bağlantılı? Bu � iğrenç � ilişki sadece Fransa için mi söz konusu? http://www.habusulu.com/55_4.htm#_ftn1

Gerçeğin öyle olmadığını Türkiye'de yaşayan herkes bilmektedir. Başta ABD ve komşularımız olmak üzere, Çin, Rusya ve bazı Türk Cumhuriyetleri de dahil, bir çok ülkenin bir şekilde PKK terör örgütüne müzahir olduğu; bu ülkelerin de �iğrenç� ilişki içinde oldukları bilinmektedir. Özellikle ABD'nin PKK terör örgütü ile olan ilişkisi, �sağır�ların duyabileceği ve �kör�lerin görebileceği derecededir. Hal böyle iken, Fransa'nın bu örgüt ile olan bağlantısını �iğrenç anlaşma� olarak yorumlayanlar, bugüne kadar acaba niçin diğer ülkelerin bağlantılarını bu şekilde yorumlayıp kamuoyuna takdim etmemişlerdir? Bunu sormak gerekir. Terörizmle mücadelenin bayraktarlığını yapan ABD'nin aynı zamanda PKK terör örgütü ile yakın ilişkide olması, daha ağır bir �iğrenç� ilişki değil midir? Bunu bilenler, �iğrenç anlaşma� ifadesini niçin ABD için gazetelerinin manşetlerine taşımamışlardır? PKK terör örgütü ile bağlantısı bilinen, bu örgüte karşı samimi olarak harekete geçmesi istenen ve bir türlü buna yanaşmayan ABD ortada iken, terörizmle mücadelenin bayraktarlığını yapmadığı halde PKK terör örgütü ile olan ilişkisini gözden geçirip bundan vazgeçen Fransa'nın bu yaptığının takdir edilmesi gerekmez mi? Bu olumlu gelişmenin Türk kamuoyuna olumsuz bir gelişme olarak takdim edilmesi, kamuoyunun sorgulaması gereken bir husustur. Türkiye, PKK terör örgütüne verilen dış desteklerin kesilmesini istemiyor mu? Fransa bu desteği kesme kararı almışsa niye eleştiriliyor? Üstelik Fransa'nın PKK terör örgütü ile olan bağlantısı yeni bilenen bir husus da değildir. Bu �iğrençlik� daha önce de biliniyordu ve herkes biliyordu. O zaman bu manşet niye diye, bir kere daha sormak gerekir. Ülkelerin, başka ülkeleri hedef alan terör örgüt ve faaliyetlerine bir karşılık beklemeden destek verdikleri düşünülemez. Bu, eşyanın tabiatına aykırıdır. Genelde görülen, ülkelerin, terör örgütlerine hasım ülkeler hakkında bilgi vermek karşılığında destek olduklarıdır. PKK terör örgütünün arkasında sanılanın çok üzerinde ülkenin yer alması da, genelde o ülkelerin istihbarat ihtiyaçları ile ilgilidir. Üstelik PKK terör örgütü, sadece Türkiye ile ilgili istihbarat ihtiyaçları için değil, bu örgütün faaliyet gösterdiği ve ilişki içinde olduğu diğer ülkeler ile ilgili istihbarat ihtiyaçları için de bugüne kadar kullanılmıştır ve kullanılmaktadır. PKK terör örgütüne destek veren ülkeler, örgütü, sadece Türkiye'ye karşı değil, birbirilerine karşı da istismar etmişlerdir. Ama PKK terör örgütünün, potansiyel sahibi Türkiye'den rahatsızlık duyan ülkelerin istihbarat ihtiyaçları için özellikle kullanılmış olduğuna dikkat etmek gerekir. Yine bu noktada da, eğer Fransa'nın PKK terör örgütü ile bağlantısı sadece istihbarat ile sınırlı olarak kalmışsa, bana göre, buna da şükretmek gerekir. ABD'nin PKK terör örgütünü kendisinin bölgesel politikasında doğrudan ve eylemli olarak bir araç olarak kullandığı düşünülürse, Fransa'nın ortaya çıkan bağlantısına yönelik olarak kullanılan �iğrenç� ifadesinin Fransa'dan çok ABD'ye yakıştığını söylemek daha doğru olabilir. Gazetenin manşetine taşıdığı ifade, hem ABD'nin yaptıklarını ve ilişkilerini gözden uzaklaştırıyor, hem de kamuoyunda oluşacak Fransa'ya yönelik bir sempatinin oluşmasını engelliyor. Öyle bir manşet ki, kötü olanın yanında, aslında olumlu olan bir gelişme çok daha kötü gösterilerek önceki kötünün daha fazla imaj kaybına uğraması önleniyor. Manşetteki ifade, gerçekte olumlu olan gelişmeyi 180 derece çarpıtıyor. Burada uluslar arası ilişkileri ifade etmede kullanılan �birleşik kaplar� olgusunu hatırlamakta yarar var. Fransa'nın PKK terör örgütü ile ilişkisini gözden geçirip bu örgüt ile mücadele içine girmesi, terörizmle mücadelenin Türkiye'de maksatlı olarak gündeme taşındığı bir sırada Fransa'ya Türk kamuoyunda sempati sağlayacaktır. Bu sempati, Fransa'nın etki alanının genişlemesi demektir ki, bu genişleme diğer bazı aktörlerin etki alanlarının daralması anlamına gelmektedir. Ve gazetedeki manşet, bu daralmayı önleme amacına hizmet etmektedir. Fransa'nın son dönemde yaptıklarına biraz farklı gözle bakılmalıdır. Türk kamuoyu, eğer ABD ile AB arasında gidip gelmekten rahatsız ise, Fransa'nın merkezinde yer aldığı Türkiye ile ilgili gelişmelere anlam yüklerken, acele etmemeli, önce oturup düşünmeli, gelişmeleri tartmalı ve ondan sonra Fransa ile ilgili olarak ne yapacaksa ona karar vermelidir. Belki sade vatandaşın, saman alevi gibi yanıp hemen sönen türden, olayları anında yorumlayıp bir yargıya varmaları kabul edilebilir. Çünkü netice itibarıyla yargıları sadece kendisini bağlar, kendisi ile sınırlıdır. Ama medyanın bunu yapmayı hakkı yoktur. Medya, bu tür haberleri ele alırken, daha sorumlu ve objektif olmak durumundadır. Bu, gazetecilik mesleğinin bir gereği ve mesleğe ilişkin uyulması gereken etik bir değeridir. Bana göre, medyanın birinci görevi, kamuoyunu objektif olarak bilgilendirmektir, aydınlatmaktır. Belli bir maksada yönelik yönlendirme yapma ve kamuoyu oluşturma, gazeteciliğin evrensel ölçüleri ile, değerleri ile bağdaşmaz. Bu, gazeteleri ve sahiplerini, medya mensubu olmaktan çıkarıp lobicilik yapan profesyonel şirketler seviyesine indirger. Ayrıca, bunun, hem hukuksal açıdan, hem mesleki açıdan, hem de ahlaki açıdan doğru olmadığı, hukuksal sorumluluğu gerektirdiği de düşünülmektedir.