Kurusun diye Jim ile Mary akıl hastanesinde iki hastadır. Bir gün hastanenin yüzme havuzunun etrafında dolaşırken Jim aniden suya atlayıp en dibe batar. Bunu gören Mary hemen ardından atlar ve dibe kadar yüzüp Jim'i kurtarır. Tabii Mary'nin bu kahramanca davranışı hastanede olay olur. Bunu duyan başhekim de Mary'nin artık iyileştiğini düşünüp, hastaneden derhal taburcu edilmesi emrini verir. İşlemler yapılır, belgeler çıkartılır, Başhekim ayni gün Mary'nin yanına gider: Mary, sana bir iyi bir de kötü haberim var. İyi haberim, yaptığın kahramanca davranıştan ötürü anladık ki akli dengen tamamen yerinde ve böylece hastanemizden taburcu oluyorsun. Kötü habere gelince, kurtardığın hasta, Jim, intihar etmiş. Az önce odasının banyosunda kendisini asmış bulundu. Mary gayet sakin yanıt verir: O intihar falan etmedi ki. Ben astım kurusun diye. Değişmez İlke Birkaç firmaya başvurduktan sonra bir iş bulabilen John, ay sonunda ilk ücret zarfını alınca, zarfta yüz dolar fazla olduğunu gördü. Uyanık John sesini çıkartmadı ve bu fazladan parayı da keyifle harcadı. İkinci ay ödeme gününde ise, ücretinin zarfa elli dolar eksik konulduğunu gördü. Öfkeli bir biçimde yöneticisine gitti ve tüm öfkesiyle patladı: "Ücretim elli dolar eksik çıktı zarftan" dedi. "Böyle bir hatayı kabul edemem. Lütfen düzeltiniz

ben herzman derim. Lütfen Türkçe Başlık atalııııımmmm. yapmayın böyle.. bu arada temel fıkrası güzeldi