Dertli bir ses: > >-Yapıyoruz da ne oluyor ki... > > > >Bütün başlar sesin geldiği yöne döndü ama sesin sahibi, bütün başlara > >dönmedi. Boş bakıyordu önüne... İnsanların kendisine baktığının ve > >cümlesinin devamını beklediğinin farkına vardı. Bir anlık kararsızlık > >sonrasında ağır ağır dökülmeye başladı cümleler, ağzından... 40 yaşlarında, > >kendini hayattan erken emekli etmiş bir hali vardı: > > > >- O kadar sevmiştim ki... İt gibi koştum peşinden. Önce vermediler. İşimi > >beğenmediler, paramı beğenmediler. Ona sordum. "Beni istiyorsan yaparsın." > >dedi. Gündüz başka işte, gece başka işte çalıştım... Sonunda razı ettim ama > >istekleri bitmedi. O hayal kuruyordu, ben de hayallerini gerçekleştirmek > >için çalışıyordum. Sızlanmaya hakkım da yoktu. "Madem seviyorsun yaparsın".. > >Hep bu... Seviyordum, yapıyordum... Sadece kendi evim için çalışsam iyi. > >Kayınpeder ile kayınvalide için de çalışıyordum üstelik. Kayınvalidelerin > >evine çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, evinde uydu anteni yok, onu da > >taktır. Bütün bunların karşılığında bir kez bile "aferin damat, aslan damat" > >olamadım. Tek şey duydum evliliğim boyunca... "madem ki seviyorsun..." > > > >Tezkereciye dönüp: > >- Oğlum deli olma, sevmenin borcunu ödeyemezsin sen... deyip bitirdi dertli > >ses. > > > >İnceden bir hüzün sardı herkesi. Kimse cesaret edip sonunu soramıyordu. Ama > >bir sonu olduğu belliydi. > > > >- Siz sormadan ben söyleyeyim... Murteza'nın Şaziment versiyonu... Yalnız > >bizimkisi apartman dışından.. > > > >- Yok ben daha fazla dayanamayacağım. Biliyordum abi ya. Asıl sorun bu işte, > >diye çıkıştı muavin. > > > >Herkes yeni bir keşif olmuş gibi yüzüne baktı. > > > >- Abi diyorum bi saattir size. Bu isimlerde var bir anormallik. Senin > >yengenin ismi niye Ayşe değil abicim ya? Deminden beri dinliyorum, isimlere > >bak.. Şaziment, Murteza, Hicabi... Ne oluyorsa bu isimlerden oluyor. > > > >Tezkereci: > >- Abi, benim kızın adı Nurcan. Bir arıza çıkar mı? > > > >- Çok bir tehlike yok gibi ama yine de tedbiri elden bırakma. > > > >- Ay saçmalamayın ayol! diye çıkıştı 35'lik şen şakrak. "İsimle ne alakası > >var? Tamamen felsefe sorunu bu... Benim ayakkabı teoremine uysanız böyle > >sorunlar olmayacak." > > > >- Abla sizin isim neydi? > > > >- ... > > > >Yolcular da meraklanmıştır.. > > > >- E hadi kızım? > > > >- Yok canım, ne demek istiyorsunuz yani? > > > >- Yapma evladım, sen de pek normal sayılmazsın yani! > > > >- Bana bak ağzını topla... > > > >Hicabi'ninki: > >- Ay ben de merak ettim, nedir isminiz? > > > >- Eee, şey... Ebru... > > > >- Ee, seninki normalmiş canım... > > > >- Ama küçük bir ayrıntı var... ehe.. göbek adım Fahrigül'müş... > > > >Otobüs'te büyük bir kahkaha kopmuştur. Birden bire herkes havaya girmiş, > >aynı bankada paraları batan insanların garip dayanışması gibi bir > >dayanışmaya girişmişlerdir. Herkes birbirine ismini sormakta, üzerine > >espriler patlamaktadır. > > > >Şoför telefona sarılır: > >- Alo, Hidayet abi... Abi, Hidayet senin gerçek adın di mi?... hehe, bittin > >abi sen > > > >Gırgır şamata gidilmektedir, Hicabi'siz ve kırık kalpli yolculara sahip > >otobüste. Servis yapılmış, eldeki içeceklerle sohbet sürmektedir. Yaşlı amca > >lafa dalar: > > > >- Valla siz gençler yine iyisiniz. Ben evleneceğim hanımı ilk kez nişanımda > >görmüştüm. > > > >Tezkereci: > >- Nasıl yani amca? İstemeye gitmemiş miydiniz? > > > >- Nerede evladım o günler... İstanbul'da çalışıyorum o zamanlar. Güya para > >biriktirip evlenmek için ana babamın karşısına çıkacağım. Durup dururken > >mektup geldi. "Çabuk köye gel, nişanlanıyorsun" diye yazmışlar. Apar topar > >köye gittim ki her şey olmuş bitmiş, nişan hazırlıkları bile başlamış. > > > >35'lik Fahrigül: > >- Aaa üstüme iyilik sağlık.. Nerden bulmuşlar kızı? > > > >- Ayakkabıcıdan... > > > >Amcanın bu esprisine dehşetli bir kahkahayla destek verdi yolcular. Fahrigül > >de katıldı.. > > > >Murtezanınki: > >- E peki hiç tasalanmadın mı amca, ya beğenmezsem falan diye? > > > >- Tasalanmam mı evladım? Köyün bütün kızlarını gözümün önünde canlandırıp en > >kötüsüne göre kendimi alıştırmaya başladım... Ettiğim duaların, okuduğum > >surelerin sayısını hatırlamıyorum.. > > > >Dertli ses: > >- Ee nasıl çıktı peki? > > > >- Manavın kızıydı. Üst taraflar iyiydi ama alta çürükleri sokuşturmuş inek!! > > > >İkinci bir kahkaha tufanı koptu otobüste. Hicabi, farkında olmadan müthiş > >bir sohbet açmış ama kendisi kaçırmıştı.. > > > >- Ay valla onu bunu bilmem de, şu erkeklerin kız istemeye geldiklerindeki > >halleri pek bi komik oluyor ayol., diye lafa daldı, uzun süredir > >sessizliğini koruyan ön taraftaki sarışın hanım.. > > > >Hicabininki: > >- Ay sen nereden bileceksin ki? > > > >- Ayol dedik ya ne doktorlar ne mühendisler istedi diye... > > > >- ? > > > >- Ay bir keresinde komşumuzun yeğeni talip oldu bana... Taptaze bir doktor. > >Aman nasıl da heyecanlı... İstemeye gelmişler. Annem sıkı sıkı tembihledi > >"Kızım eğer oğlanı beğenirsen kahvesini bolca, aşırı şekerli yaparsın. Yok > >eğer beğenmezsen bas içine tuzu gitsin" diye.. > > > >Herkeste komik bir merak uyanmıştı: > > > >35'lik: > >- Beğendin mi bari? > > > >- Beğendim, beğendim... pek bir mahcup, şirin bir şeydi... Ben de kahvesine > >bastım şekeri dibine kadar... Hazırladım... > > > >-Eee.. nooldu? > > > >- Noolacak, o densiz geveze babası oğlanın alacağı kahveyi almaz mı? Meğer > >alış sırasını hesaplamamışım... Adam kahveden bir yudum aldı ve şöyle > >arkasına bir yaslanıp "oooh, bal gibi maşallah" demez mi? O gece babamdan > >yediğim sopayı hiçbir zaman yememiştim.. Vay efendim ben nasıl böyle istekli > >olurmuşum... Adam yakında benim kocam olacak dediysem de dinletemedim... > >Çikolatayı geri gönderdik... > > > >Otobüsteki sıcak hava devam etmektedir... > > > >Tezkereci: > >- Peki hiç tuz bastığın olmadı mı? > > > >- Olmaz mı? Elektrik mühendisinin birine bastım tuzu. Ama ben ne bileyim ne > >olacağını... Şekerli gibi rahat rahat içecek sandımdı. Adam tuzlu kahveden > >bir yudum alır almaz "puuuu" diye ortalığa tükürmesin mi? Meğer tuzu fazla > >kaçırmışım. Hafif tadımlık olacakmış. Yedik yine sopayı. > > > >- Ayol o da bir şey mi? Benim Hicabi'm beni istemeye geldiğinde bizim > >musluğu tamir etmek zorunda kalmıştı!! > > > >"Yuuuh, yok artık" dermiş gibi baktı bütün başlar. > > > >- Valla ayol. Bizim mutfak salona yakındır biraz. Tam içeride sohbet > >ediliyor birden musluk damlama sesi geldi. Benim Hicabim de saf saf "contası > >bozulmuş galiba" deyiverdi.. Sen misin diyen? Rahmetli babam "Ee hadi kalk > >da yap o zaman. Bakalım becerikli misin, ben musluk contası değiştirmeyen > >adama kız vermem" diye tutturdu. Garibim, o takım elbiseli, iki dirhem bir > >çekirdek haliyle tamir edivermişti musluğu... > > > >Tezkereci: > >- Yav nereden bindim bu otobüse... Ne güzel evlenecektim ben Nurcan'ımla. > > > >- Şimdi evlenmeyecek misin yani delikanlı? diye sordu yaşlı amca. > > > >- Ne bileyim, bu duyduklarımdan sonra huylandım şimdi? > > > >- Üzülme yakışıklı, senin de gönlünün prensesi vardır. Dertleşmek falan > >istersen telefonumu vereyim bak sana? dedi 35'lik.. > > > >Murtezanınki: > >- Kızım o senin ayağına uymaz, daha büyük bir numara bul kendine... > > > >- Abla ayıp oluyor ama... > > > >- Sen demedin mi kızım, ayakkabı gibidirler diye?.. Bak, 9 numaradaki hanım > >da benim Murteza'mı geçirdi ayağına gezip duruyor hala... > > > >... > > > >Çok keyifli, bol kahkahalıydı yolculuk... Şoförün de neşesi yerine gelmişti, > >uykusu açılmıştı.. > > > >Ama kamyoncunun açılmamıştı... > > > >Hicabi, şanssız bir adamdı...= > > >

en sonunda bitirdim paylaşım için saol ama şu söz çok hoşuma gitti : Manavın kızıydı. Üst taraflar iyiydi ama alta çürükleri sokuşturmuş inek!! E-

nasıl tanımlarım bu hikayeyi bilmiyorum. ama çok keyiflydi. sonu üzdü biraz. bu muhabbet böyle bitmemeliydi sago:

uzun ama okun maya deger yorumlarınızı bekliyorum... >OTOBUS YOLCULARI > > > >Mola yerinden kalkalı iki saat olduğundan, rahatsız koltuklarda zar zor >uyuma pozisyonunu denk getirmiş yolcular, birdenbire bu feryatla uyandılar. >Muavin: > > >-Nooldu abla? > >-Ay, kocam kaldı... > > > >-Nerde kaldı abla? > > > >-Mola yerinde.. > > > >-Abla, gözünü seveyim, yeni mi aklına geldi? Mola yerinden kalkalı neredeyse > >iki saat oldu, 150 kilometre yol geldik. > > > >-Ne bileyim ayol, daldırmışım işte.. Hadi dönelim. > > > >Kadın telaş ve panik içinde ağlamayla karışık derdini muavine anlatmaya ve > >daha da ilginci, otobüsü geri çevirmek suretiyle derdine çare bulmaya > >çalışmaktadır. Yolcular yeni yeni olaya uyanmaya başlamış, şoför ise > >tamamen aptallaşmış durumdadır. > > > >Muavin: > >- Ya abla, sen çıldırdın mı? Koca otobüs iki saatlik yola senin kocan için > >geri döner mi? > > > >- Aaa, üstüme iyilik sağlık... İki saatlik yol için 20 yıllık kocamı > >boşayacak değilim ya.. Tabi döneceksiniz.. > > > >Olay, kadının bu çıkışıyla yeni bir seyir kazanmaya başlamıştır. Dönüş > >konusundaki teklifini ısrar haline getirmiş, bir de buna aile faciası boyutu > >katmıştır. Karşı koltuktaki adamdan olaya müdahale gelir: > > > >- Hanım, adam 2 saattir yanında yok da sen yeni mi uyanıyorsun? Bu adam 20 > >sene seni nasıl boşamamış hayret valla... > > > >- Aaa sana ne be terbiyesiz? Sen kendi karına bak!! > > > >-Ne varmış benim karımda! > > > >-Karında ne var bilmiyorum da şuradaki herifte bir şeyler var galiba... Yola > >çıktıktan beri gözüyle yiyecek adamı!! > > > >-Ciyaak!!! > > > >Bu feryat sesi, hem adamdan hem karısından gelmektedir. Ortalık karışmış, > >yolda unutulan koca, kendisininki yetmiyormuş gibi yeni aile facialarına da > >yol açmaya başlamıştır. Muavin araya girmiş, ortalık biraz sakinleşmeye > >başlamıştır. Kocasını unutan kadın ağlamaklıdır... > > > >-Ee, benim kocam noolcak şimdi? > > > >Şoför: > >-Meraklanma abla. Ben şimdi arabanın telefonundan bir sonraki otobüsü > > > >ararım. Yolda gelirken alır. Eniştenin adı neydi? > > > >-Hicabi.. > > > >Ön tarafta oturan sarışın bir hanım: > > > >-Hahaayt.. Ayol Hicabi diye koca mı olur.. Hazır bırakmışken hiç alma > >bence! > > > >Bu yorum herkesi kahkahaya boğmuştur bir anda. Şoför dahil herkes > >gülmektedir. Kadının ağlaması ise daha bir artmıştır. > > > >-Ühüü. Sen aç da bi tarafına gül bana güleceğine. En azından senin gibi evde > >kalmadık. > > > >Öndeki kadının yüzü, saçıyla aynı renge bürünmüştür: > > > >-Hııh.. Beni ne doktorlar ne mühendisler istedi de... > > > >-Tabi tabi... Memleketin doktorunun, mühendisinin işi gücü yok da senin gibi > >boya küpüne mi talip olacak.? > > > >Yolcular kahkahalarla gülerken bir yandan da hanımları ayırmaya > >çalışmaktadır. Şoför, araç telefonundan bir sonraki servisin şoförünü arar: > > > >-Alo Hidayet Abi? Benim abi, Rauf... Ne taraftasın abi, emanetimiz vardı > >sana? Bolu tesislerinde bi yolcumuz kaldı da abi... Haklısın abi, iki saat > >oldu ama karısı da yeni uyandı valla... Ne? Hehe... Ne biliim abi, mola > >yerinden çıktık işte, iki saat falan olmuştu. Kadın birden viyaklamaya > >başladı, Hicabisi yolda kalmış... Abisi diil Hicabisi... Kocasının adı > >Hicabi'ymiş... Öyle deme abi, demin de bi bayan yolcu aynı şeyi söylediydi > >zor aldık elinden... Hehe... Abi, neyse, sen şimdi sakın unutma, Bolu > >tesislerine gelince orda don paça takılan bi Hicabi abimiz var, kap gel... > >Oldu mu abisi?.. Aman sakın unutma, yengenin 20 yıllık kocasıymış, çok > >lazımlı bi alet yani... Nihoohaaa... Buyur? .. Ne biliim abi, biz de söyledik > >zaten... Hatta dedik ki "Abla onun miadı dolmuştur, sana yenisini alırız," > >diye... Efendim abi?.. Hö? Sen de mi 20 yıllık evlisin?.. Pardon > >abi... Hehe... Neyse, sen yine de yengeyle yola çıkma abi... Noolur, noolmaz > >diyorum... Yapma abi bak... Küfretme yolcuların yanında, ayıp oluyo... Tamam > >abi, ben de seni öptüm... Bir sonraki mola yerinde bekliyorum, Hicabi abi'yi > >de kap gel.. Hürmetler abi... > > > >... > > > >-Aaah ah.. Nerdee eski hanımlar? > > > >Arka taraflardan gelen yaşlı bir ses, bir süreliğine kapanmış konuyu tekrar > >açar gibiydi. Yolcuların zaten uykusu kaçmış, kaptan, tıngır mıngır > >makamında bir müzik koymuş teybe, mor iç lambalarının ışığı altında Hisar > >Pavyon havasında ilerlemektedir otobüs. > > > >-Noolmuş eski hanımlara bey amca? > > > >-Rahmetli oldular tabi, noolcak.. > > > >-Yok yani, neden andın onları şimdi onu sordum? > > > >-Eskiden hanımlar beylerinin üzerlerine titrerdi. Değil yolda unutmak, af > >buyurun iç çamaşırlarını bile ütülerdi. Şimdi nerdeee.. > > > >-Yaptık da ne hayır gördük ayol. > > > >Hem sert hem sitemkar bir tonda çıkan bu sese döndü bütün başlar. 50'li > >yaşlarda bir hanımdı konuşan. > > > >- Senin eski hanımların yaptığını ben yaptım da nooldu bey amca? 30 yıl > >evli kaldık, çorabını bile ütüledim, her Allah'ın sabahı kahvaltısını hazır > >ettim, yerinden kaldırıp masadan su aldırmadım, üç çocuğunu büyüttüm de > >nooldu?. Yaşımız elliyi bulunca beyimiz sanki gençleşti. Önceleri > >önemsemedim. Sonra bir de baktım ki, oohooo 9 numaradaki şen dul hanımla şen > >geceler geçiyormuş da haberimiz yokmuş. > > > >Acıyan gözler çevrilmiştir kadının üzerine. Cesaret alıp, Hicabi'nin > >karısına döner: > > > >-Kızım sen de o kadar mızmızlanma. Hepsi böyle bunların.. Bırak biraz > >yollarda sürünsün, kıymetini anlasın. Yoksa benim gibi 50 yaşından sonra > >eşekten düşmüş gibi olursun. > > > >-Yok canım benim Hicabi'm yapmaz öyle şey... > > > >-Hehe ben de öyle diyordum. "Murteza, efendi adamdır, namuslu adamdır" > >der, başka bir şey demezdim. Sonra gördük beyefendinin marifetlerini... > > > >Muavin: > >-Ya ablalar, hani kusura bakmayın, geçmiş olsun falan ama sanki sizinkilerin > >arızası isimlerinden belli gibi.. Baksana birisi Murteza, birisi > >Hicabi.. Şöyle adam gibi Ali, Mehmet falan olsa, sorun olmayacak gibi > >sanki... > > > >-Aaa, benim Hicabi'min ne arızası varmış ayol? > > > >-Yok hani şimdiye kadar bir yanlışını görmedik ama bu ablanın tecrübelerine > >bakarsak, hani diyorum ileride - Allah göstermesin- bir durum olursa diye.. > >En iyisi şimdiden ismini değiştirmek. > > > >-Sen geç dalganı, geç.. diye lafa tekrar girdi, Murteza'sını 9 numaraya > >kaptıran kadın: > > > >-Zaten siz erkekler alayınız böylesiniz. Kadını yıllarca kullanır, bir > >kenara atar, ondan sonra da üzerine espri yaparsınız. > > > >-Yok abla öyle demek istemedim. Bizimkisi boş boğazlık yani.. > > > >-Hadi oradan sünepe! Biraz da sertlik görünce hemen böyle yelkenleri > >indirirsiniz zaten. > > > >-Yapmayın ablalar, diye söze karıştı bu sefer askerden tezkeresini almış, > >yeşil asker torbasından başka eşyası olmayan bir genç. > > > >-Bu kadar da değildir. Herkes bir değil ki sonra... Bak mesela ben > >hayırlısıyla tezkeremi aldım, Nurcan'ıma gidiyorum. Allah izin verirse > >yakında evleneceğiz.. Ondan başkasını gözüm göremez benim. > > > >Murteza'nınki: > > > >-Tabi yavrum, en iyi ihtimalle 10 yıl gözün kimseyi görmez. Ondan sonra > >birdenbire dünya üzerindeki kadın nüfusu artmış gibi gelir sana.. > > > >-Kusura bakmayın da kabahat sizde hanımlar. > > > >Sesin sahibi şen şakrak, 35'li yaşlarda, vücuduna bayağı bir yatırım > >yapmış olduğu her halinden belli olan bir hanımdır. > > > >-Kabahat sizde ayol.. Erkek dediğin ayakkabı gibidir. Kullanıp atacaksın. > > > >Yaşlı amca: > > > >-Yok deve! Hangi ayakkabı sizin için gecesini gündüzünü feda edip yıllarca > >çalışıp durur? > > > >-Hah işte, başka bir numaranız yok zaten.. Ne zaman sıkışsanız bu... Gece > >gündüz çalışıyoruz. Bırakın onu da biz yapalım bari... > > > > E-