Bu öykü, çiftlikten çiftlige, yaristan yarista kosarak atlari terbiye etmeye çalisan gezgin bir at terbiyecisinin genç ogluna kadar uzanir. Babasinin isi nedeniyle çocugun orta ögretimi kesintilere ugramisti. Orta ikideyken, büyüdügü zaman ne olmak ve yapmak istedigi konusunda bir kompozisyon yazmasini istedi hocasi.. Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftligine sahip olmayi hedefledigini anlatan 7 sayfalik bir kompozisyon yazdi. Hayalini en ince ayrintilariyla anlatti. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftligin krokisini de çizdi. Binalarin, ahirlarin ve kosu yollarinin yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrintili planini da ekledi. Ertesi gün hocasina sundugu 7 sayfalik ödev, tam kalbinin sesiydi.. Iki gün sonra ödevi geri aldi. Kagidin üzerinde kirmizi kalemle yazilmis kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarisi vardi. "Neden "0" aldim?" diye merakla sordu hocasina, çocuk.. "Bu senin yasinda bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocasi.. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynaginiz yok. At çiftligi kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satin alman lazim. Damizlik hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu basarman imkansiz" ve ekledi: "Eger ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm." Çocuk evine döndü ve uzun uzun düsündü. Babasina danisti. "Oglum" dedi babasi "Bu konuda kararini kendin vermelisin. Bu senin hayatin için oldukça önemli bir seçim!." Çocuk bir hafta kadar düsündükten sonra ödevini hiçbir degisiklik yapmadan geri götürdü hocasina.. "Siz verdiginiz notu degistirmeyin" dedi.. "Ben de hayallerimi..".. kaynak:yakın bir dostum iynx. Forever