Bu gün için güncelliyorum.

Osmanlılardan bahsedilmiş bee.. ne yapacaksın ki, Karadenizi, Trakya'yı Şunu demeden geçemeyeceğim... bunu kutlamak zorunda değilsin bunu boşuna tartışmayalım ne dersin... Pek kıymetli bir bilgidir bu!.. Bırakın tüm güzelliğiyle bu şekilde kalsın da, paylaşıdan biz de meyvemizi alalım, okuyalım

türk adetlerinden falan değildir. ben bunca yıllık türküm, son 10 seneye kadar hiç bizim buralarda nevruz kutlandığını görmedim. ama kürtler kutlardı. bizimkiler kürtlerin bayramını sahiplendiler, zorla bizlere de empoze etmeye calısıyorlar.

yusuf halacoğlu resmi tarihin sözcüsüdür. devlet ne derse onu yapar. devlet de son 10 senedir, nevruz'un türklere de ait olduğunu söylemektedir. yusuf halacoğlu da bunun için kendince belge bulşmakta, halkı yanıltmaktadır. dedim ya, bundan 15 sene evvel, kimin oralarda kutlanıyordu nevruz bayramı? adamlar bi taraflarından bayram uyduruyorlar.. kürtlerin bayramını bize türk bayramı diye yutturacaklar güya.

Akıllı olan yutmaz sağlam olan bilgilere başvurur!.. Eğreti olan temelsiz bilgileri ise bu şekilde yorumlamaz... Canım bak şimdi; nevruz bir bahar şenliğidir, bolluğun bereketin müjdecisidir, gece ve gündüzün eşit olduğu zaman dilimidir!.. Bu sadece etik bir kutlama biçimidir!.. Kürtlerin değil, insanoğlunun şenliğidir!.. yöreseldir!.. İnsanların kürtler de konuşuyor diye neredeyse konuşamaz hale gelmelerinden korkuyorum!.. Bu kutlama tüm Türk kökenli ülkelerde kutlanmaktadır!.. Tabi aleviliği işin içerisine alırsak o zaman boyut değişir ancak, konu bu değil o yüzden hiç girmiyorum bu konuya

TÜRK adetlerinden olup, Türklerin ŞAMAN olduğu dönem adetlerindendir

OSMANLILARDA NEVRUZ KUTLAMALARI (2. ve Son Bölüm) Hekimbaşılar her sene Nevruz'da çeşitli terkiplerden Nevruziye ismi verilen kırmızı renkli ve kokulu bir macun yaparak Nevruz gecesi bunları porselen kaplar içerisinde önce padişah, şehzade ve sultanlara, kadın efendilere, veziriazama ve devlet ricaline takdim ederler, buna karşılık çeşitli hediyeler alırlardı. Nevruziye takdim eden hekim başıya padişah huzurunda kürk giydirilmesi usuldendi. Yukarıda da belirttiğimiz gibi kırmızıya çalar koyu renkte, ağızda cıtır cıtır ses çıkaran ve şekerlenmiş reçele benzeyen Nevruz macununun sarayda yapılanı 40 çeşit maddeden meydana gelirdi. Bu konuda yapılan araştırmalarda bu kırk çeşit madde içerisinde; karanfil, yeni bahar, zencefil, kalanga , kara biber, kırem tartar, kişniş, havlican, kebabiye, hindistan cevizi, anason, hıyar-ı şenbih, sakız, zahferan, tarçın, udü'l-kahr, çöp-i çin, hardal, mirr-i safi, iksir, çivid, meyan balı, kalem-i barid, tiryak, sarı halile, raziyane, kimyon, zerdecav, tarçın çiçeği, hindistan çiçeği, çörek otu, dar-i fülfül, ravend, limon tuzu, kakule, sinameki, vanilya, portakal kabuğu, topalak kökü ve şeker yer almaktadır. Nevruziye macunu konan kaselerin kapakları kurdalelerle bağlanır, kurdaleler arasına, günün hamel yani koç burcuna hangi saat, hangi dakika ve hangi saniyede gireceğinin yazıldığı bir de kağıt iliştirilirdi. Buna Nevruziye kulağı denirdi. Nevruz macununun değişik terkiplerinin çok sayıda hastalığa iyi geldiğine inanılırdı. Bunlardan, kalp ve dimağ arızalarını giderme; mide fesadı, hazımsızlık, yemek rahatsızlıkları, ishal, ağız ağrısı , dizenteri, taun ve veba hummaları; mesane, böbrek ve bağırsaklardaki yaralar, şişler, iltihaplar; akıl ve vücudun kuvvetini arttırma, kalbe ve ruha kuvvet verme gibi olanları belli başlılarıdır. Bu bilgilerden sonra şüphesiz akla hemen Manisa Mesir Bayramı gelmektedir. Osmanlı Türkleri dönemine ait Nevruziyenin halk tarafından en bilineni ve geleneksel olarak XVI. Yüzyıldan itibaren aksaksız kutlananı budur. Halk arasında Nevruz'la alakası unutulmuş olan ve bugün de hala devam eden bu törenlere, şifa bulmak için pek çok vatandaşımız iştirak etmektedir. Bu gelenek rivayetine göre XVI. Asır başlarında mutasavvıf hekim Merkez Musluhiddin Efendi tarafından başlatılmıştır. Burada hazırlanan macun 61 değişik maddeden yapılmakta idi. Hekimbaşılardan başka müneccimbaşılar da her yıl tertip ettikleri padişah ve veziriazama takdim ederek, karşılığında Nevruziye ismiyle hediyeler alırlardı. Padişahlar XVII. Asırda bin akçe, XVIII. Asır ortalarında ise altı bin akçe atıyye verirlerdi. Müneccimbaşıların XX. Yüzyıl başlarında sadrıazama takdim ettikleri takvim sebebiyle arkasına erkan bir samur kürk giydirildiği ve beşyüz kuruş hediye edildiği kaynaklarda yer almaktadır. Ayrıca Nevruz adetleri arasında Yeniçeri Ağası'nın vükelaya yemek vermesi de yer alırdı. Bu ziyafet sırasında misafirlere şekerli, baharattan yapılmış macun ikram edilirdi. Osmanlı Divan edebiyatı şairleri, Ramazan bayramı, bahar ve kış mevsimlerinde olduğu gibi Nevruz'da da caize almak için büyüklere kaside sunmuşlardır. Bu türden kaside ve gazellere "Nevruziyye" denmektedir. Nevruziyye'ye örnek olmak üzere Nef'i'nin gazelinden bir beyt sunmak istiyorum: "Erişdi bahar oldu yine hemdem-i nevruz Şad etse nola dilleri cam-ı Cem-i nevruz" Yine birçok örnekten biri olarak Rami Paşa'nın oğlu Refet Bey'in, Damat İbrahim Paşa'ya yazdığı Nevruz redifli kasidesinden de birkaç dörtlük arz ediyorum: "Hayat-ı taze verüp dehre makdem-i nevruz Hoşa irişti meşamm-ı deme dem-i nevruz Dağıttı leşkeri sermayı sahn-ı gülşenden Kurunca bargahın şah-ı ekrem-i nevruz Açıldı bahtı yine siyah-ı dilin Olup karin-i ataya-yı hürrem-i nevruz Harim-i bağ o kadar cilveriz-i şevk olmuş Ki görse bağ-ı Behişt ola mahrem-i nevruz" XVI. yüzyılın Alevi-Bektaşi sairlerinden Pir Sultan Abdal da Nevruziyyesinde şöyle diyor: "Sultan Nevruz günü canlar uyanır Hal ehli olanlar nura boyanır Muhib olan bu gün ceme dolanır Himmeti erince Nevruz Sultan'ın Aşık olan canlar bu gün gelürler Sultan Nevruz günü birlik olurlar Hallak-ı cihandan ziya olurlar Himmeti erince Nevruz Sultan'ın" Nevruz'un Osmanlılardan başka çağdaşı olan Memlüklerde de aynı şekilde mali yıl başlangıcı ve baharın ilk günü olarak kutlanıldığı görülüyor. Nitekim Sultan Kayıtbay kanununda resm-i hane'nin Nevruz-ı Sultani'de alınması hükmü bulunmaktadır. Yine bir Türk devleti olan Safevilerde de Nevruz'un kutlandığı III. Ahmed döneminde elçilikle İran'a gönderilen Dürri Efendi'nin "Sefaretname"sinde kaydediliyor. Sefaretname'de bununla ilgili olarak: "Birkaç gün sonra Nevruz-ı Sultani hulul edüp, anlar nevruza gayet itibar ve ıyd-i ekberdir deyu tesmiye edüp, ıyd-i ramazan ve ıyd-i edha'dan haşa mükerrem ve eşraf olmak üzere itibar ederler imiş. Hangi ayda vakı' olsa, ol ayın nihayetine dek zevk u şevkle ala, edna ve zükur ve inas ve nisvanı sürur ve şadmani ederler. Evvela tahmil-i şems saatinde bilcümle vüzera ve ayan-ı devlet Şah'ın meclisine da'vet ve hazır ve Şah'ın önüne beşyüz-bin mikdarı meskuk altın korlar. Şah dahi eli ile ol altını karışdırıp bir kabza alıp, iptida vezire verüp sonra bilcümle huzzar-ı tevzi' edüp Şah'ın eli dokunmuşdur deyu halk birbirine teberrük deyu ihda ederler. Bu kulunuzu tahvil gecesi da'vet ettiler, i'tizar edüp gitmedim" şeklinde ordaki kutlamalara yer vermiştir. Osmanlıların son zamanlarına kadar Nevruz an'anesinin devam ettiği çeşitli kaynaklardan öğrenilmektedir. Öyle ki eski cep takvimlerinde Nevruz: "Nevruz-ı Sultani-i meymenet asar ve evvel-i mevsim-i bahar ve tesavi-i leyl ü nehar" ifadesiyle yer almıştır. Osmanlılarda Nevruz'dan önceki üç Cuma günü de kuru yemiş bayramı olarak kutlanmıştır. Zira Nevruz'dan sonra tazelerin çıkacağı düşünülerek, kuru yemiş satan esnafın elinde kalıp zarar etmemeleri maksadıyla, kalanların elden çıkarılması hedeflenmişti. Bunun için bu bayram üç hafta sürerdi. Böylece kuruyemiş esnafının sonraki seneye zarar etmeden girmesi sağlanırdı. XX. yüzyılın başına kadar geldiği tespit edilen Nevruz kutlamaları, bu devirden sonra hissedilir biçimde diğer bazı geleneklerimiz gibi ortadan kalktı. Bugün halkımızın büyük çoğunluğu tarafından bilinmiyor, bilenler arasında ise yanlış yorumlanıyor. Kültürel değerlerimize duyarsız kalışımızın bugün birlik ve bütünlüğümüzün sarsılmasında son derece etkili olduğu malumunuzdur. Bunun için, Dede Korkutumuzu, Yunus Emremizi, Hacı Bektaş-ı Velimizi, Ahi Evranımızı, Hacı Bayram-ı Velimizi, Karacaoğlanımızı, Dadaloğlumuzu, Fuzulimizi, Mehmet Akifimizi, Bayrağımızı, Vatan mefhumunu ve Nevruz gibi Türklüğün en eski devirlerinden itibaren gelen örf ve adetlerimizi, birilerinin oynadığı oyunlardan dolayı hatırlamayalım, gerektiği için hatırlayalım, kutlayalım. Saygılarımla. Prof. Dr. Yusuf HALAÇOĞLU Kaynak: Prof. Dr. Sadık Tural - Elmas Kılıç Nevruz ve Renkler

sen bana bir söylesene, 1990 yılında ve daha öncelerinde karadenizin, trakyanın, egenin nerelerinde kutlanıyordu bu nevruz?

Prof. Dr. Yusuf HALAÇOĞLU ve Prof. Dr. Sadık Tural ne bilir? Sen bu işlerin uzmanızın, yürü be ki tutar seni...

OSMANLILARDA NEVRUZ KUTLAMALARI (1. Bölüm) Türkler tarafından çok eski tarihlerden itibaren kutlanan ve genelde Yeni Gün olarak adlandırılan Nevruz, Osmanlılarda da bahar bayramı ve yeni yılın başlangıcı olarak kutlanmıştır. Zira 21 Mart gece ile gündüzün eşit olduğu ve bundan sonra gündüzün uzayacağı gün dönümüdür. Bu anda bahar başlar ve 92 gün 20 saat, 4 dakika ve 27 saniye sürer ve yaza ulaşır. Nevruz, inanışa göre baharın ilk günü ve yıl başıdır. Takvimler hep Mart'tan başlar. Bu sebeple Osmanlılarda mali yıl başlangıcı Nevruz olarak alınmıştır ve hemen bütün kanunnamelerde verginin ilk taksidinin toplandığı andır. Bu durum Cumhuriyet döneminde de 1980'li yıllara kadar mali yılbaşı olarak devam etmiştir. Türklere ait olup, dünyanın en doğru takvimlerinden olan ve Sultan Melikşah zamanında hazırlanmasından dolayı, unun lakabı Celalüddevle'den dolayı Celali Takvimi denilen takvimin başlangıç günü de Greenwich zamanına göre 21 Mart (15 Mart 1079) olarak alınmıştır (hicri 9 Ramazan 471 Cuma). Bu tarih Osmanlılarda "Nevruz-ı Sultani" veya sadece "Nevruz" olarak adlandırılmış ve kanunnamelerde: "... resmin nısfı nevruz-ı sultani'de ve nısf-ı aharı son güz ayının evvelinde alına" hükmüyle verginin ilk taksidinin alındığı zaman olmuştur. Bu şekil Osmanlı devletinin hemen bütün sancak kanunnamelerinde görülür. Bu kanunnamelerde Nevruz, "mevsim-i evvel bahar nevruz" şeklinde belirtilmiştir. Bugün Anadolu'nun bazı yörelerinde Nevruz-ı Sultani Mart 9'u olarak bilinir. Osmanlılar tarafından Nevruz-ı mübarek olarak da adlandırılan Nevruz sayılı günlerden biri olarak kutlanmış, güneşin Koç burcuna girdiği ilkbahar ılınımı anına Nevruz denilmiştir. Yeni yılın başlangıcı olarak kabul edilen bu günde eğlenceler tertib edilir, sarayda olduğu gibi halk arasında da eczahanelerde yapılan ve Nevruziye denilen macun rağbet görür, en azından bunu elde edemeyenler tarafından tatlı yenirdi. Bu macundan yemenin kuvvet ve şifa verici bir tesiri ve kendi usul ve an'anelerine göre bunları kaynatıp suyunu içerler ve yüzlerini yıkarlardı. Saray haricinde Nevruz'dan birkaç gün önce eczacılar, kulplu küçük çay bardaklarına veya fincanlara, terkibi kendilerince bilinen bir macun doldurup, tanıdığı müşterilerine ve mahallenin kibar ve zenginlerine gönderirlerdi. Bu hediyeleri alanlar, buna karşılık çoğunlukla bir gümüş Mecidi bahşiş verirler ve eczacı çıraklarını sevindirirlerdi. Eczacıdan gelen Nevruziye ve yedi sin , yani arapçadaki sin harfiyle başlayan süt, simit, sukker, sa'lep, sirke , soğan, semek veya sefercil bir tepsiye konulup evin efendisi önüne getirilir, evde mevcut olanlar da tepsinin etrafına iki diz üstünde otururlardı. Evin efendisi herkesin önünde bu malzemelerden birer fincan veya tabak ile herkese dağıtır ve gün dönümü saati geldiği vakit, buyurun hitabıyla önce macundan, sonra diğerlerinden birlikte alınır, evin efendisi senenin saadetle geçmesi için uzunca bir dua yapar, eller öpülür ve merasim sona ererdi. Macun yenir yenmez üstüne su, gül veya limon şerbeti içilmesi adettendi. Her sene yılbaşı olan Nevruz'da veziriazamla vezirler, eyalet valileri ve belirli bazı devlet adamları tarafından padişahlara Hediyye-i Nevruziye adıyla donanmış atlar, murassa silahlar, pahalı kumaşlar vesair hediyeler verilirdi. Bu nev'iden armağanlara Divan-ı Lügati't Türk'de "artut" denilmiştir. Veziriazamların Nevruziye Pişkesi adıyla verdikleri hediyelere bir örnek olmak üzere, ilk Osmanlı vak'anüvisi Mustafa Naima Efendi'nin Tarihinde yer alan ve İpşir Mustafa Paşa'nın IV. Mehmed'e takdim ettiği hem Nevruz ve hem de sadarete tayini ile ilgili şu bilgiler verilmektedir. "... Vezir, kanun üzere Nevruziye pişkeşi ile sadaret cem' edip birden irsal eyledi. Birsemend ve iki gaburlevn at ki üçünün dahi dünyada naziri bulunmaz. Serapa cevahir ile areste zeheb-i ahmerden ma'mul raht ve rikab ve gaddare ve topuz vesair zer-duz bisat ile müzeyyen idi vesair ecnas-ı tuhaf ve tarayif-i gunagundan boğçalardan ma'ada bir araabada yüz keselik filori ve kuruş gönderdi; Valide hazretlerine yirmi keselik kadar pişkeş irsal edip...". Nevruz'da ayrıca her sene birinci mirahur tarafından takdimi kanun olan "rikabiyye pişkesi" dolayısıyla birinci ve ikinci mirahur, büyük ve küçük ahur kethüdaları, arpa ruznamçecisi, arpa katibi, sarraçlar katibi, mirahur-ı evvel kethüdası ve katibi gibi has ahur erkanına hil'atler giydirildi.

kürt adetlerini, türklere empoze etmeye çalısıyor devletimiz.. saolsun..