emeğinize sağlık gercekten cok doğru yazdıklarınız paylasım için tşkler Peter

Evliliğin aşkı öldürdüğüne inanmıyorum İnsan kendi derdine düşünce ister istemez duygularını da ikinci plana atıyor Evden işe, işten eve, yemek ye yat, sabah olunca işe git, kahvaltıda çay ve pohaça, akşam eve gel... Tabi ki bunlar mazeret değil Doğum günleri ve yıldönümleri dışında da eşimize sürpriz yapabiliriz, Daha doğrusu yapmalıyız İnsan hayatında iki önemli şey vardır 1. Meslek, 2. Eş İşe de, eşime de severek ve koşa koşa gitmeliyim, bu hayatımın en güzel şeyidir Sevdiğimizin değerini, kaybedince veya ondan çok uzaklarda olunca anlamamak için elimizdekinin en iyisini yapmalıyız Her zaman sürpriz bir hediye veya bir buket çiçek almaktan farklı olmalı yapacaklarımız... AŞKIMIZI, AŞKIMIZLA ÖLDÜRMEMELİYİZ... - alpi_09 En istikrarlı üye 5 Temmuz 2007

Kaybetmektense, hiç kazanmamış olmak daha iyidir... alpi_09 En istikrarlı üye 6 Temmuz 2007

eline sağlık gerçekten güzel bi yazı..

Askimizi Oldurmeyelim Gecen gun isten eve donerken, genellikle kitap okudugum halde o gun canim kitap okumak istemedi ve bende camdan disari bakmaya basladim, aslinda gorduklerim hep ayniydi, tanidik evler, tanidik agaclar ve dukkanlar... sonra birden yoldan gecen araclarin icine bakmaya basladim. Aslinda onlarda tanidikti aracin icindeki insanlar genellikle yola bakiyorlardi ve birden bir sey fark ettim. Yanimdan gecen araclarin icindeki insanlarin cogu sadece disariya bakiyordu, sofor koltugunda oturan adam sola bakarken yanindaki kadin da saga bakiyordu, arka koltukta da, ya cocuk ya da esyalar oluyordu ve bu insanlarin yaslari orta yas civariydi yani evliydiler ya da uzun suredir birlikteydiler, diger taraftan birbirlerine bakarak ve konusarak seyahat edenlerin ise ya flort eden ya da nisanli belki de yeni evli ciftler oldugu anlasiliyordu. Iste o an kafamda bir simsek cakti ve o gunden sonra kitap okumayi birakip hep yolda yanimdan gecenlere bakarak tahmin etmeye calistim, kimler evli ya da uzun sureli beraberlik yasiyor, kimler daha isin basinda. Lutfen sizde yoldayken bir bakin, seyahat ederken onune ya da camdan disari bakarak gidenlerin cogu evli, ama konusarak ve birbirlerine bakarak gidenlerin cogu bekar ve isin daha cok basinda. O zaman anladim ki, aski evlilik oldurmuyor aski uzun sureli beraberlikler ve yasanan monoton heyecansiz birliktelikler olduruyor, iste o zaman kendi beraberligime disaridan bakmaya calistim ve ne gordum dersiniz. Hayatin akisina kapilmis, evden ise, isten eve kosusturan, hayatinda yeni hic bir heyecani olmayan ve cok uzun suredir gercekten dolu dolu sohbet etmeyen, sadece cocuktan, isten ve sikintilardan konusan, aksam yemekten sonra televizyon karsisina gecen ve kanepede uzanan bir cift gordum. O gun kapildigim dehseti anlatmam oldukca guc, bize ne olmustu, her seyi unuttugumuz, beraber olabilmek icin butun zorluklarina katlandigimiz beraberligimize ne olmustu? Yasadigimiz heyecan nereye gitmisti? Nasil bitmisti ve biz farkina varamamistik? Sonra cevreme baktim ve diger ciftlerinde bizim gibi oldugunu gordum. Isin komik yani insanlar bu hale gelirken, fark etmiyorlardi ve baskasinin hayatinin bu hale geldigini anlattiginizda "vah vah" diyorlardi, oysa onlarda ayni durumdaydilar, sadece oyle bir sey yokmus gibi davraniyorlardi. Herkes bir baskasinin hayatina imrenir, Internet te chatleserek kaybettigi bu heyecani bulmaya calisir bir hale gelmisti. Birden esimin de evdeyken cogu zaman nete girdigini fark ettim, ve gordum ki ben onu ve ayni sekilde o beni sadece esi olarak gormeye baslamisti, iste o gun bu gidise bir dur demeye karar verdim. Ama ne yapabilirdim, bununla ilgili dergilerde pek cok yazi oldugunu fark ettim, itiraf etmeliyim yapilan onerilerin pek cogu uygulamada problem olan maddelerdi, ayrica onlari yaparsam baskasinin elbisesini giymis gibi olacaktim, ben kendi cozumlerimi bulmak istiyordum. Onlarinda verdigi ogutleri baz alarak, oturdum ve kendimce bir acil durum plani cikardim ve uygulamaya basladim. Oncelikle esimle birlikte cocugumuz olmadan bas basa yemege ciktik, itiraf ediyorum ilk denememiz biraz zor oldu, cunku eskisi gibi konusacak konu bollugu yoktu, isten gucten ve cocuktan bahsetmemeye karar vermistik, evde daha az tv seyretmeye onun yerine muzik esliginde sohbetler yapmaya basladik ve en onemlisi birbirimize karsi cok acik olduk, sohbetten sikilan bunu digerini kirmadan soyluyordu, aramizda zorlama olmamasina dikkat ettik. Bas basa sinemaya gittik ve bunu yillar sonra yaptigimizi fark ettik, birbirimize telefondan mesajlar cektik, icimizden geldigi an ve geldigi gibi olmasina ozen gosterdik ve birbirimiz icin kendimize ozen gosterdik, hafta sonlari ben esofmanlarimi uzerimden cikardim, daha ozenli giyindim, tipki flort ederken esimin beni ziyarete geldigi gunlerdeki gibi, esimde hafta sonlari tiras oldu, daha ozenli giyindi, deniz kiyisinda hafta sonu yuruyusleri yaptik, pamuk helva yedik ve sohbet ettik. Kisacasi, esimi sadece esim olarak degil, sevdigimiz insan olarak gormeyi ve onu yeniden sevmeyi ogrendim, bu gun ondan bir gun ayri kalsam, esimi yeniden ozluyorum, onunla kucuk kacamaklar yapmayi dort gozle bekliyorum ve artik esim internette chat yapacaksa benimde yaninda olmami istiyor ve nete cok daha az giriyor Bunlari niye yazdigima gelince, hic bir sey icin gec olmadigini dusunuyorum, birlikte oldugumuz kisinin degerini onu kaybetmeden fark etmeliyiz diye dusunuyorum ve kendimizi hayatin akisina kaptirip sevdiklerimizi ihmal etmeyelim. ριllι

kusura bakma okuyamadım ama yorum yaptım desem ayıp etmiş olurmuyum

bir bakıma doğru... ama kısa sürede olsa o duyguyu yaşamak güzel be...

bu aşkmı bilmiyorum ama annimle babilim kaç senedir evliler daha bir kere olsun tartışma dahi olsa sırtlarını birbirlerine döndüklerini bilmem en tartışmalı yolculuğumuz karadenizde oldu ama annim hep babilimle ilgilendi babilim hep annimele konuştu bu insanın içinden gelcek bence

Sabahtan akşama Kadar Konu Okuyun Eğer Bi İnsan anlamak İstemiyosa Gözlerini açmak İstemiyosa Ve Hayatının Hep Yazıdaki Gibi Monoton Sıkıcı Geçmesini İstiyosa Ve Kaybettiği Heyecanını aşkını Sevgisini Kazanmak İstemiyosa Ne Kadar konu Okursa Okusun Fayda Etmez. Burda en Önemli Konu Bu İşi Sadece Kendimiz Değil Karşımızdakininde İstiyor Olması. Eğer Bi Takım Şeyleri Düzeltmek İstiyorsak Bunu Karşımızdakininde İstemesi Gerekir. Aksi Halde Kendinede Karşısındakinede Hayatını Zindan Eder. Teşekkürler Alpi.

İşte yaşadığın o güzel duyguların geçmişte kalacağı ve bir daha yaşanmayacağı düşüncesi, hissettiğin duygulardan daha kuvvetli bir biçimde acıtır içini. Mutluluğunu gölgeler. alpi_09 En istikrarlı üye 7 Temmuz 2007

çok güzel bir yazı gerçektende alpi abi gerçektende en gerekli konu yazarısın

bende evliliğin aşkı öldürdüğüne inanmıyorum... insanlar maddi sıkıntılardan dolayı bir birlerini unutuyorlar... taki birinin başına bir şey gelinceye kadar... eğer şansları varsa bu hatalarını telafi etmeleri için bir şansları daha oluyor... yoksa herşey için çok geç oluyor...