Ülkemiz için utanç günüdür.

BirGün Gazetesi 26/06/06 Tarık Günersel Sivas Katliamı 1. 2 Temmuz 1993, Cuma. Sivas'ta 2. iki camiden çıkan 500 kişi... 3. 5000 kişi yürüyor şimdi. 4. Etkinliğin yapılacağı Kültür Merkezi'ne gelip 5. Ozanlar Anıtı ile valilik binasını tahrip ediyorlar. 6. 15000... Aydınların kaldığı Madımak Oteli'ne. 7. Oteli sarıyorlar. Taşlamaya başlıyorlar. 8. Oteldeki aydınlar yardım istiyor, 9. 'Yardım geliyor,' diyor yetkililer. Güruh 10. yol kenarında hazır olan taşları 11. otele yağdırmaya başlıyor. 12. Olayları yatıştırmak için, valilik 13. etkinlikleri iptal ettiğini açıklıyor. 14. Ama kendinden geçirilen kalabalık 15. otel önündeki taşıtları ters çevirip ateşe veriyor. 16. Kırdıkları camlardan perdeleri tutuşturuyorlar. 17. Yanmakta olan otelde mahsur kalan insanlar 18. can çekişirken, 19. bazı yetkililerden açıklamalar: 20. Başbakan Tansu Çiller: 21. 'Otelin etrafını saran vatandaşlarımıza 22. hiç bir şey olmamıştır.' 23. ANAP lideri Mesut Yılmaz: 24. 'Bu, bir futbol maçında bile çıkabilecek bir olaydır.' 25. İçeride yakılanlar tahrikçi, 26. yakanlar ise 27. din duyguları rencide edildiği için 28. tepki gösterenler olarak gösteriliyor. 29. Otelin önüne önceden vardığı halde 30. yangına müdahale etmeyen itfaiye 31. oteldeki insanlara merdiven uzattığında 32. 37 kişi yanarak ölmüştür bile. 33. Merdivenden indirilmekte olan Aziz Nesin 34. bazı itfaiyecilerce tartaklanıyor... 35. Öldürülenler 36. ve ten ve yürek yanıklarıyla yaşayanlar 37. birer sayı değil.

türkiye'nin sanat'ı beyinleri yitip gittiler orda.. yazık oldu yazık.. daha sonra bu katliamı provoke edenler mecliste milletvekilliği bile yaptılar.. yazık oldu yazık...

katılıyorum.. ! @51m©@

Sivası Unutmayacagız.

Kimin yarası yok söyleyin? Kim kanamıyor? Kimin acımıyor yüreği? Kimin Sivas deyince, 2 Temmuz deyince ürpermiyor vücudu? Sivas yangını unutulur, ya Sivas ta yanmak? Unutma hakkımız var mı? Bence yok. Bağışlama hakkımız var mı? Bence yok. Eğer unutmazsak yaşamı hak ederiz. Unutma diyor haritalardan Sivas. Unutma diyor mezarlıklar, çocuklar, bebelerimiz; geleceğimiz.

arif sağıda unutmamak lazım halk adamımız arif sağ yanan otelde kendi halkını arkadan vurup kaçan arif sağ cesetlerin otopsileri niye ayrıntılı yapılmadı acaba yoksa halk adamı arif sağın attığı kurşunların yaraları belli olur diyemi karanlıkta kalanlar hala yerlerinde ama çıkaran yok

Yumrukluyorum duvarları, yumrukluyorum kara gecenin bedenini Ellerim kan içinde, nehirler taşmış yanaklarımda 37 can, 37 gül çatlamış susuzluktan sivasın içinde Nasıl uyku tutar gözlerimi Döne döne samaha duranlar tutuştu önce Sonra türküler sonra da şiir çığlıksız düştü türkülerin yanı başına Sivas Sivas yiğitlik midir emanet cana kıymak Yiğitlik midir bir tutam ışığı kör bıçakla güneşten koparıp karanlığa kuban etmek Söyle hangi kitapta vardır elleri kolları bağlıyı yakmak Var mıdır kardelen akınında bir avuç inciyi ateşte tutmak loov Böyle garip düştüğüme bakma, böyle mahsun durduğuma Varsın ateşim suskunlukla beslensin Benimde yüreğim gençliğini almış yanına yürür başı dik Senin de dağların var Sivas senin de dağların Dağlarında Şahanların! Gün tutuşur canım gece tutuşur Yangınlarda tutsak canlar tutuşur Gülüm toprak olur yele karışır Yürür gelir canlar yollar tutuşur Sivas ellerinde sazım tutuşur Söz tutuşur canım türkü tutuşur Teller bizi söyler diller yarışır Özgürlüğü yazan kalem tutuşur Canlar can olurda eller tutuşur Dost evinde canım sevda tutuşur Pir Sultanlar ölmez binler yetişir Akar gelir canlar tarih tutuşur -

kimse sanmasınki Katliamın sorumluları oteldeki canları diri diri yakan yobaz gerici zihniyet yalanlarla çarpıtmalarla katliamın sorumluluğunu başkalarına yükleyip yaptıklarını unutturabileceklerdir... "Sivas katliamı sonrası, Cumhuriyet Savcılarının gözetiminde, yaşamını yitirmiş olan; 33 canımıza, 2 otel çalışanına ve otel dışında, yani Sivas sokaklarında ateşli silah ile ölmüş olan 2 kişiye, olmak üzere, 37 kişiye de tek tek otopsi yapılmıştır. Yapılmış olan otopsi sonucunda, Ahmet Alan ve Hakan Türkgil'in ateşli silah mermisi ile öldükleri, ateşli silah mermisi ile ölen başka kimsenin bulunmadığı tespit edilmiştir. (Sivas Valiliği tarafından hazırlanmış olan "2 Temmuz 1993 tarihinde meydana gelen toplumsal olayla ilgili bilgi ve belgeler" dosyasındaki "Ölen 37 kişinin ölüm şekli" başlıklı belgeden) Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi morgunda, Cumhuriyet Başsavcısı, Oktay İrdem'le birlikte yapılan iş bölümü gereği Cumhuriyet Savcısı F. Murat Akkuş, yazman Cafer Darende, Otopsi yardımcısı Mustafa Bekiş ve adli tabip Selim Özkök tarafından yapılan otopsi ve otopsi sırasında tutulmuş olan "Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağının" ikinci sayfasındaki "ikinci ceset" olarak otopsi yapılan, Ahmet Öztürk'tür. Aynı otopsi tutanağının 9. sayfasında "12 numaralı ceset" olarak otopsi yapılan da, Muhlis Akarsu'dur. Bu husus; 03.07.1993 tarihli "Hüviyet Tespit Tutanağı" nda C. Ü. Hastanesi 2. sırada bahsedilip 2 numara verildiği bildirilen ceset, Dayısı Gazi Uçar tarafından, ".. yeğenim Ahmet ÖZTÜRK" denilerek, teşhis ve tespit edilmiştir. 04.07.1993 tarihli "Hüviyet Tespit Tutanağı" nda 12. sıra numarası verilen ceset, Kayınpederi Halil Çiftlik tarafından "Damadımdır. Adı Muhlis, Soyadı Akarsu'dur" denilerek, teşhis ve tespit edilmiştir. Tekrar otopsi raporuna dönüp baktığımızda; C. Ü. Tıp Fakültesi morgunda bulunan 17 cesetten, 2. sırada bulunan Ahmet Öztürk ile, ilgili olarak "... Bu cesette de ateşli silah yarası, kesici, delici, batıcı alet izi, darp, cebir emaresi mevcut değildir." tespitinin yapıldığı; 12. sırada bulunan Muhlis Akarsu ile ilgili olarak "... yanık olduğu, bunun dışında vücutta ateşli silah yarası, kesici, batıcı alet izi, darp cebir emaresi mevcut olmadığı" tespitinin yapıldığı görülecektir. Akla hayale sığmayan ve canlarımızı rencide eden, bu iftira sahiplerinin, kasıt ve kin ile, " O günün yönetimi cenazelere otopsi yapılmasını engelledi." Yalanını uydurmaları ve sürdürmeleri, yaptıkları katliamdan ve içtikleri kandan daha doymadıklarını göstermektedir. Benzer yalan iddia ve iftiralar, 1994 senesinde Cuma dergisi tarafından da ileri sürülmüş, Ozan Arif Sağ İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1994/188 E. sayılı dosyası ile açmış olduğu davayı kazanarak Cuma Dergisini yayınlayan firmayı tazminata mahkum ettirmiştir." Bizim, bu kişilere söyleyecek bir çift sözümüz vardır. Sivas Şehitlerimizi dilinize almayınız. Sivas katliamının sorumluluğundan, şehitlerimize dil uzatarak, sağ kalanlarımıza iftira atarak kurtulamazsınız. Ekler : av Kazım Genç 1- Muhlis Akarsu'nun otopsi raporu 2-Ahmet Öztürk'ün otopsi raporu 3-Muhlis Akarsu ve Ahmet Öztürk'ün Kimlik tespit tutanakları 4-37. Kişinin ölüm nedenlerini gösterir liste 5-Aynı İftira nedeni ile Cuma dergisinin Mahkum edildiğine ilişkin İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı m@

TEMMUZ ATEŞİ YANAR YÜREĞİMİZDE Sardı sarmaladı avucuyla ateşi Prometheus. Sonra koynuna koydu. Aldı götürdü Olimpus Dağı'ndan. "Alın" dedi insanoğluna, "alın, artık yalnız tanrıların değil insanoğlunundur da ateş..." Bir çocuğun avucuna koydular. Çocuğun yüreği tutuştu, harlandı ateş... Dört bir yana yayıldı. Sıcaklığı dağbaşındaki karları eritti, buzları çözdü. Sonra bir Şaman tütsü serpti üstüne, dansa tutuştu. Yandı ateş, kızdı demir, çekiç dövdü demiri... Ateş yaktı, çekiç dövdü demiri... Zalimin hükmünü yürüttü demir; mazlumun umuduyla avucunun içinde ateşi harladı Demirci Kawa. Alevlerin arasında Ninova şehrine baktı. İsyan ateşiydi bu, sarmalıydı Ninova'yı, sarmalıydı zalimlerin sarayını... Yaktı kavurdu Ninova'yı. Harran yandı, Urfa yandı. Asaf Koçak ateşi alaya alan bir karikatür çizdi, sonra çıkardı mızıkasını ve çalmaya başladı hüzünlü bir ezgiyi. Ölüm, hüzünlü bir türkünün ezgisiydi Madımak'ta. Merdivenleri, odaları dolanıyordu ölümün ezgisi, her yanı sardı bir nefes dumanla. Kırılan camların sesi, kör bir bıçak gibi kesti türküyü. "Kafirler!.. İblisler!.." Höykürdü yobazlar, softalar. "Tanrı Dağı kadar Türk'tü bunlar, Hira dağı kadar müslüman!" Madımak'ta alevlerin içine beyaz mintanlı bir genç uzandı, "iriş Dede Sultan iriş" dedi, uzandığı yere boynundan kan yürüdü, beyaz mintanı al oldu, kızıla kesti. Duman sardı Madımak'ı, göz gözü görmez oldu, el ele tutuştu tüm canlar, dönüyorlardı ateşin içinde, birden "yakıyorlar bizi, yakıyorlar!..." diye bağırdı içlerinden biri, gözlerine baktı diğerleri, masumca başını eğdi bağıran, anladı ki aydınlıktı yanan... Bıraktı kendini ateşin içine, elleri tutuştu önce, saçları savruldu ateşin içinde. Höykürmeler duyuldu yeniden, baktı höykürenlere Hasret; sürükleyip getirmişlerdi Pir Sultan'ı, önde Yezid'i gördü elinde taş, Hızır Paşa'ydı yanındaki, Şehzade Mehmet'in beyleri, kadıları, kazaskerleri, itleri... Hepsi oradaydı. Ateşin içine çöktü bağdaş kurdu, sazını döşüne dayadı. "Çeke çeke ben bu dertten ölürüm..." vurdu sazının teline, semaha durdu Muharrem... "Aşk ilen Muharrem, aşk ilen..." "Halk için ola!" Ateşin içinde döndü Muharrem, yana yana döne döne turnalar geldi ateşin içine, "aşk ilen Muharrem..." deyip semaha durdular, yandılar beraberce. Sarı saçlı bir kızdı turnanın biri, Ümit taşıyordu öteki, yandılar aydınlık için. -

hepsi yüreğimizde yaşıyor dostlar. ölen ozanlarımızın sesleri hala kulağımda.