Ben Senin Beni Sevebilme İhtimalini Sevdim Sözleri Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk Olmaktan Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam... Ben seninle bir gün veyselkarani'de haşlama yeme İhtimalini sevdim İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman Özlemeye başladım herkesi Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri Özlemeye başladım sonra Bizim kemalettin tuğcu'larımız vardı Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi Sıralarda Solculuk oynamaya başladık Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar Kontrgerilla Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu Pütürlü duvarlara ve Türk dil kurumu'na inat bir türkçeyle Ağbilerimizden öğrendik, s harfinden orak çekiç figürleri Türetmeyi Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber Bültenleri Oysa ankara'da hiç sevişmedim ben Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik Dikenleri saymazsak Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu Haber bültenleri Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi Adım Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama Sen yoktun Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni Teneffüs saatlerinde Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman Griliğine götürüyordu Ben, senin benimle tunalı hilmi caddesi'ne gelebilme İhtimalini seviyordum Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır Gevrekliğini Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez Sürgünü Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum Muş ovasının yalancı maviliğini Otobüs oluyordum bir süre Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım Otobüs camının garantisinde Otobüs oluyordum Bir ülkeden bir iç ülkeye Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın Listesinin Korkuyordum Sonra iniyordum otobüsten Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun Ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk Ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk Olmaktan Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam Ben seninle bir gün van'daki bir kahvaltı salonunda Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği Bir yol üstü lokantasında Ben seninle, ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında Bakan Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında Ben seninle herhangi bir insan elinin Terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim

Her ne kadar yıpratılmaya çalışılsada yılmaz erdoğan bir sanatcı olarak çok başarılı.. Siyasete bulaşmadığı sürece şiirleri ve yorumu çok güzel.. Teşekkürler

Oysa ankarada hiç sevişmedim ben