okudum ustad tavsıye ederım. bazen gozyası bazen hırs...

LEYLA ile MECNUN Mecnun, bir kabile reisinin dualar ve adaklarla dünyaya gelmiş olan Kays adlı oğludur. Okulda bir başka kabile reisinin kızı olan Leyla ile tanışır. Bu iki genç birbirlerine aşık olurlar. Okulda başlayıp gittikçe alevlenen bu macerayı Leyla'nın annesi öğrenir. Kızının bu durumuna kızan annesi, kızına çıkışır ve bir daha okula göndermez. Kays okulda Leyla' yı göremeyince üzüntüden çılgına döner, başını alıp çöllere gider ve Mecnun diye anılmaya başlar. Mecnun' un babası, oğlunu bu durumdan kurtarmak için Leyla'yı isterse de Mecnun oldu diye Leyla' yı vermezler. Leyla evden kaçarak, Mecnun' u çölde bulur. Halbuki o, çölde ahular, ceylanlar ve kuşlarla arkadaşlık etmektedir ve mecazi aşktan ilahi aşka yükselmiştir. Bu sebeple Leyla' yı tanımaz. Babası Mecnun' u iyileşmesi için Kabe' ye götürür. Duaların kabul olduğu bu yerde Mecnun, kendisindeki aşkını daha da arttırması için Allahü Tealaya dua eder: "Ya Rab bela-yı aşk ile kıl aşina beni Bir dem bela-yı aşkdan etme cüda beni." Duası neticesi aşkı daha da çoğalır ve bütün vaktini çöllerde geçirmeye başlar. Diğer tarafta ise Leyla da aşk ıstırabı içindedir. Bir zaman sonra ailesi, Leyla' yı İbn-i Selam isimli zengin ve itibarlı birine verir. Ancak, Leyla kendisini bir perinin sevdiğini ve eğer kendisine dokunursa ikisinin de mahvolacağını söyleyerek İbn-i Selam' ı vuslatından uzak tutmayı başarır. Mecnun, çölde, Leyla' nın evlendiğini arkadaşı Zeyd' den işitince çok üzülür. Leyla' ya acı bir sitem mektubu gönderir. Leyla da durumunu bir mektupla Mecnun' a anlatır. Kendisini anlamadığından dolayı o da sitem eder. Bir müddet sonra Mecnun' un ahı tutarak İbn-i Selam ölür. Leyla baba evine döner. Bir çok tereddütten sonra her şeyi göze alarak, Mecnun' u çölde aramaya başlar. Fakat Mecnun, dünyadan elini eteğini çekmiş ilahi aşk yüzünden Leyla'nın maddi varlığını unutmuştur. Leyla, çölde Mecnun' u bulduğu halde, Mecnun onu tanımaz. Leyla onun erdiğini anlarsa da yine onsuz yaşayamaz. Hastalanıp yataklara düşer. Kısa zaman sonra da ölür. Mecnun, Leyla' nın ölüm haberini öğrenir. Gelip mezarını kucaklar, ağlayıp inler; "Ya Rab mana cism ü can gerekmez Canansuz cihan gerekmez." Der, kabri kucaklayarak ölür. Bir müddet sonra Mecnun' un sadık arkadaşı Zeyd rüyasında, Cennet bahçelerinde birbiriyle buluşmuş iki mesut sevgili görür. Bunlar kimdir? diye sorunca, derler ki: "Bunlar Mecnun ile onun vefalı sevgilisi Leyla' dır. Aşk yoluna girip temiz öldükleri, aşklarını dünya hevesleriyle kirletmedikleri için burada buluştular."

bu hikayeyi hep merak ediyodum eyvallah dostum

demek ki seviyeli bir birliktelik yaşıyorlarmış

BU GAZEL MECNUN DİLİNDEDİR öyle sermestem ki idrak etmezem dünya nedir ben kimim saki olan kimdir baki olan nedir gerçi canandan dil-i şeyda için kam isterem sorsa canan bilmezem kam-ı dil-i şeyda nedir vasldan çün aşkı müstagni eyler bir visal aşkıa ma'şuktan her dem bu istigna nedir hikmet-i dünya vü mafiha bilen arif degil arif oldur dünya vü mifiha nedir ah ü feryadın fuzuli incidipdir alemi ger bela-yı aşk ile hoşnud isen gavga nedir BU GAZEL LEYLİ DİLİNDEDİR yar rahm etti meger nale vü efganımıza ki kadem bastı bugün külbe-i ahzanımıza eşk baranı meger kıldı meded kim, nageh bitti bu şah-i gül-i taze gülistanımıza bu visale yuhu ahvali demek mümkin idi eger olsaydı yuhu dide-i giryanımıza bir hayal ola meger gördügümüz yoksa nigar mutlaka hatıra gelme li gele yanımıza yar mihmanımız oldu gelin ey can ü gönül kılalım sarf nemiz var ise mihmanımıza dilberin cana imiş Fuzuli gel kim can verip dilbere minnet koyalım canımıza

eyw ustad

Yoruma baq ya.. bi git işine töbe töbe

haksız mıyım ama? ριllι

eywallah kardeş güsel paylaşım güsel hikaye +karma

fuzuliden bu bolumu okumak nasip olmamıstı sağol sen fuzuli mesnevisini okudun mu? yoksa sadece bi alıntı mı? peki okuyan var mı?

LEYLA ve MECNUN Ey Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır Beni bir an bile olsa; aşk belasından ayırma! Detlilerden yardımını uzak tutma. Yani beni daha çok belalara müptela eyle! Ben var oldukça, beladan, isteğimi uzaklaştırma! Ben belayı isterim, çünkü bela da beni ister. Sevgi belasıyla ağırbaşlılığımı gevşetme! Ta ki dostlar beni kınayıp vefasız demesinler! Gidip geldikçe, sevgilimin güzelliğini arttır, Sevgilimin derdine beni daha çok mübtela et. Ben nerede, mevki ve itibar kazanma nerede? Bana yoksulluk ve yokluk ulaşma kabiliyeti ver Senden ayrıyken, bedenimi öyle zayıf kıl ki, Bahar yeli beni sana kavuştursun. Fuzuli' nin nasibi gibi beni gururlandırıp, Ey Rabbim, asla beni bana bağlı kılma! Sonunda yar, ağlayıp inlememize acıdı ve Bugün hüzünler evimize ayak bastı. Gözyaşı yağmurum, demek, öyle tesir etti ki, Gül bahçemizde taze bir gül dalı düşürdü. Ah ateşinin bizi yaktığı, Ayrılık gecesini aydınlatan meş' aleden bellidir. Eğer ağlayan gözümüzde uyku olsaydı, Bu kavuşma uyku halinde görülen bir rüya demek mümkün olurdu. Gördüğümüz bir hayal mi? Yoksa sevgilinin yanımıza geleceği aklımıza bile gelmezdi. Ey can ve gönül! Sevgili, misafirimiz oldu! Neyimiz varsa, misafirimizin ayaklarına dökelim. Ey Fuzuli! Sevgilinin kasdı, canımızı almakmış. Gel.. Güzel uğruna can vermeyi kendimize bir borç bilelim. Fuzuli' nin 1535' te yazdığı Leyla ve Mecnun adlı mesnevisi.