Yağmur sesli karanlığın en çıkmaz vaktinde, varlığının uzaktan uzağa gelen kalp sesi kanatırken yaralarımı;ben yine bir tek seni mırıldanıyorum.. Yokluğuna sarılmış bedenimle bir kadeh daha kaldırıyorum sana.. Isırarak dudaklarımı şerefine Gözlerimin önüne düşen sensizlik baş ucumda.. Bir de yüreğime bir beden bol gelen yalnızlığın Sensiz düşleri devirip, ay ışığında sensizliği içiyorum.. Yakamoz da karşı masada... Güneşten saklanan dağın inadına, dağın gün görmemiş topraklarında yeşeren iki kardelendik biz.. İmkansızlığın gözlerine demir almış karanlıklar kentinde, son nebzede kaybedilmiş iki sabahtık.. Biz, bir uçurumun kavuşamayacağı iki yakasıydık.. Sevdamıza hep yaprak dökümü yaşattık... Acının mahreminden hüznü emip, kırılan semayı devrik düşlerimizle yapıştırdık.. Sevdanın berrak nehrinde bulandırmadık hiç aşkı.. Doğrudan uzak baharlarda gülüp, aynı gülüşün ıslak dudaklarında yaşadık yüreğimizin yalnızlığını.. Kirpiklerimizi bulutlarla eğip bir yağmur tanesi ile çıkarmaya çalıştık hasretin kör kuyusuna kaçmış sevdamızı.. Ama aklımızdan çıkan bir kaç şey vardı aşkın üstünü örttüğümüz gecelerde Hayata kalansız bölünen, imkansızlık denizinde tükenen iki güneş tanesi olduğumuzu unuttuk.. Arsızca gezdirirken dudaklarımızı bedenlerimizde, özlemin çöl sıcağında buharlaşan tenimizi göremedik.. Bilemedik işte! ... Şimdi ise bastığım toprak kadar bana yakın bedenine el süremiyorum, dokunamıyorum, sarılamıyorum... Varlığına hüküm kurmuşken aşkım, diyorsun ki : var olmamışımcasına sev beni .. Tamam diyorum :ben seni "sensizliğin sessizliği nde seveceğim..." ... Bir ölüm anı kadar yakınımdaki sana, avuçlarımdaki gülüşmelerimi gönderiyorum küle dönen düş diyarımdan.. Ellerim ile topladım onları.. Eğer silebilseydik imkansızlık kelimesini hayatımızdan, bu topladığım son gülüşleri sade bir nikah ile takacaktım parmağına.. İmkansızlığa büründü yine akşam... Artık, süzülen gözyaşlarımı avuçlarımın içine alıp avutuyorum.. Sadece anlamalarını istiyorum.. im-kan-sız Tenim titriyor avuçlarımda.. im-kan-sız Üşüşen hayallerim asılı kalmışlar havada.. im-kan-sız Son vermek istersen eğer özlemin sen kokan sayfalarına.." Durma! " Söyleyemediğin kelimelere gebe kalmışsa yüreğin.." Durma! " Bırak imkansızlık sürme dudaklarına.. Hasretin üstüne basa basa dön bana.." Durma! " Gelmelerin özlemini yaşayalım.." Durma! " Nefesine yer açtım yanımda.. Haydi " Durma! " Yalnızlıklarımıza gölge düşürelim.. Hak ettikleri gibi yalnız bırakalım yalnızlıkları.." Durma! " Örtbas et kaderi, yeniden yazalım.. haydi " Durma! "