Bu biraz kişisinin karakterinin gücüne bağlı kişilikli ve güçlü kişiler beyninde yanlışı kabullenmiş ve bunu çözmek için ve kurtulmak işin 21 gün yeterli olacaktır zayıf kişi zaten bırakın 40 günü ömür boyu bu yanlislardan kurtulamaz

anda kalmak Kişisel gelişime ve spiritüel konulara ilginiz varsa, mutlaka 'anda kalmak' veya 'şimdide olmak' laflarını sıkça duymuşsunuzdur. Herkes anda olmanın öneminden bahsediyor. İyi de, niye herkes bundan dem vurup duruyor? Şöyle ifade edebilirim, eğer zihninizdeki dırdıra son vermek ve iç huzura kavuşmak istiyorsanız yapabileceğiniz en iyi şeyanda/şimdide olmak. Böyle söyleyince 'aaa, ne güzel hadi hep anda kalalım' diyor insan ama bunu bir alışkanlık haline getirmek o kadar hızlı gerçekleşmiyor. Çünkü yıllarca tam tersine alışmışız ve yeni bir alışkanlık oturtmanın biraz zaman alması normal. Fakat kendi üzerinde çalışan ve kendi dönüşüm yolculuğuna çıkan herkesin varmak istediği yer şimdide/anda olma durumu. Bu süreleri ne kadar arttırabilirseniz hayatınız da o kadar rahat akıyor. O yüzden bu biraz da ustalık seviyesi bence.

Ama ben bunu bir kişisel gelişim eğitiminde bu rakamın 40 olduğu hakkında bilgi aldım.

Anda olmak ve farkındalık anın da olmak için kişi ilk önce kendini sevmesi ve ilk öncede kendinin ne istediğini bilmesi ve bunun için de çevresindeki kişilerin olumsuz düşüncelerini ve kötü enerjilerinin farkında olup kendilerini bu durumdan çıkarmaları gerekir aslında hepsi birbirine bağlantılı haller ve farkındalık durumlardır a) kendini cevremdeki olumsuz kötü enerjili insanlardan soyutlama b) kendinin değerli olduğunu ve bu yaşamda bir enerji ve ışık olduğunun bilincinde olması c) yaşadığı. Mutsuzluk ve sorunlardan kendini uzaklaştırması d) kendisinin bu yaşamda mutlu ve huzurlu olması gerektiğini e) o vakit çevresinde de de güzel enerjiler içerisinde de kişiler toplayabilecek ve sorunlardan uzaklaşabilecegini, her olumsuzlugun arkasından daha büyük olumsuzluklar getireceginin farkında olması gerekmektedir bu işte kişinin anda olması ve farkındalığının gerçekleştiğini gösterir

Muhteşem herkes okusun.

verileri var tabiki de ve bu konu üzerine yazilmis bir çok kitap ve belge bulunmuşlardır

Ne demiş Selami Şahin, "alışmak sevmekten daha zor geliyoooooğğğğğrr"

Elbette, acıyı tatmadan -mutsuzluk hissiyatını- mutluluğu yüceltmek mümkün olmuyor. Antitezi görmeli ki, tezi geliştirebilesin. Dibi görmeden, arşa yükselemeyeceğin gibi. Örnekler uzayıp gider Önemli olan "mutlu" olmak

Ben kebap bölümüne geçtim)))

Selami Şahin ne demisse doğru söylemiş )))))

Kesinlikle, sadece d şıkkı bile tüm durumu özetliyor aslında. Önce kendimize yönelmemiz gerekiyor. Bireysel farkındalık ve huzur durumuna geldiğimizde, zaten varoluşumuzun verdiği ve aslında tek gerekli olan bütünlük hissine ulaşıyoruz. Dolayısıyla bu durum- zaman- koşul gibi değişkenlere bağlı olmayan, sürekli bir mutluluk ve huzur hali yaratıyor, bununla beraber de biz, kendimizden gelen ile çevremize de mutluluğumuzu ve ışığımızı aktarabiliyoruz. Çünkü kendi içimizde sürekli olacak olan bir tamamlanmışlığa ulaşıyoruz.

Dediğimiz gibi bu kişinin kendinle alakalı bir durum

Ben 40 gün diye biliyorum. Her hangi bir alışkanlığı kazanmak için veya her hangi bir alışkanlığınızdan vaz geçebilmek için.

Aşağıdaki alıntılar son yüzyılın oldukça ses getiren ruhani rehberlerinden Eckhart Tolle'ün "Şimdi'nin Gücü" kitabını okurken not aldığım satırlardır. Sana bana anlatır gibi, günümüz sorunsallarını ve içsel kargaşalarımızı çok güzel çözümlemiştir. Tabi bundan dolayı biraz onu tanıtmak gerekiyor. Kendisi çocukluk yaşlarından beri derin bir mutsuzluk duygusuyla yaşamış, yaşı ilerledikçe bu ciddi bir depresyona, hatta kendini öldürme isteğine kadar gitmiştir. Mütemadiyen bir mutsuzluk, hoşnutsuzluk ve eksiklik hissiyatıyla yaşamış, 29 yaşında bir gece bir aydınlanma yaşamıştır. Bunu şu şekilde açıklıyor: "Otuz yaşıma dek, ben neredeyse sürekli bir endişe ve zaman zaman da intihara götürebilecek depresyon dönemleri yaşadım. Yirmi-dokuz yaşıma girdikten kısa bir süre sonra, bir gece geç saatlerde büyük bir dehşet hissiyle uyandım. Gecenin sessizliği, karanlık odadaki eşyanın belirsiz hatları, uzaktan geçen bir trenin sesi, her şey o kadar yabancı, o kadar düşmanca ve o kadar anlamsız gelmişti ki, o anda dünyaya karşı içimde derin bir tiksinti uyanmıştı. Ancak, hepsinin içinde en tiksindirici şey, benim varoluşumdu. Artık kendime dayanamıyorum. Zihnimde tekrarlanıp duran düşünce buydu. Sonra birden bunun ne kadar garip bir düşünce olduğunu farkettim. Ben bir miyim? Yoksa iki mi? Eğer ben kendime dayanamıyorsam, o halde ben iki kişi olmalıyım: Ben ve dayanamadığım kendim. Belki, diye düşündüm sonra, bunlardan sadece biri gerçektir. Bu garip idrak karşısında öyle afallamıştım ki zihnim o anda durdu. Tamamen bilinçliydim, ama artık hiçbir şey düşünmüyordum. Sonra adeta bir enerji girdabına çekildiğimi hissettim. Bu ilk önce yavaş bir devinimdi sonra hızlandı. O zaman şiddetli bir korkunun pençesine düştüğümü hissettim ve tüm bedenim sarsılmaya başladı. Ve o sırada sanki göğsümün içinden gelen bir sesin hiçbir şeye direnme dediğini duydum. Bir boşluğun içine çekildiğimi hissediyordum. Sonra boşluğun dışımda değil, içimde olduğunu hissettim. Birden artık hiçbir korku hissetmez oldum ve o boşluğa düşmeme izin verdim." "Varlık, doğuma ve ölüme tabi sayısız yaşam formunun ötesindeki sonsuz ve daima var olan Bir Yaşam'dır." "Düşünce bilinç olmadan var olamaz, ama bilincin düşünceye ihtiyacı yoktur." "Gerçek sevgi size ıstırap vermez. Bunu nasıl yapabilir ki? O birden nefrete dönüşmez, gerçek sevinç de acıya dönüşmez." "Şimdi olan, daima şimdi olan yaşamın kendisine karşı çıkmaktam daha anlamsız bir şey olabilir mi? Olan teslim olun. Yaşama "evet" deyin ve yaşamın nası birden -size karşı çıkmak yerine- sizin için çalışmaya başladığını görün." "Fiziksel şiddet ancak derin bir bilinçsizlik durumunda ortaya çıkar. O ayrıca insan kalabalığı, hatta tüm bir ulus olumsuz bir enerji alanı ürettiğinde ortaya çıkabilir." "Gezegenin kirlenmesi, sadece içsel psişik bir kirlenmenin -milyonlarca bilinçsiz bireyin kendi içsel alanının sorumluluğunu üstlenmemesinin- dışsal bir yansımasıdır." "Siz dünyayı kirletiyor musunuz, yoksa kirliliği temizliyor musunuz? Siz, tıpkı gezegenden sorumlu olduğunuz gibi, kendi içsel alanınızdan da sorumlusunuz; bundan, başka kimse sorumlu değildir. İçiniz nasılsa dışarısı da öyledir: Eğer insanlar içsel kirliliği temizlerlerse, dışsal kirlilik yaratmayı da bırakacaklardır." "Siz dışsal bedenden daha çok içsel bedenle özdeşleştiğinizde, anda mevcudiyet sizin normal bilinç haliniz olduğunda ve geçmiş ile gelecek artık sizin dikkatinize hakim olmadığında, artık psişenizde ve bedenin hücrelerinde zaman biriktirmezsiniz. Geçmişin ve geleceğin psikolojik yükü olarak zamanın birikimi hücrelerin kendini yenileme kapasitesini büyük ölçüde zayıflatır." Meditasyon üzerine: " Birkaç dakika boş kaldığınızda ve özellikle gece uykuya dalmadan önce son şey, ve sabah yataktan kalkmadan önce ilk şey olarak, bedeninizi "bilinçle" doldurun. Gözlerinizi kapayın. Sırt üstü uzanın. Önce dikkatinizi bedeninizin değişik bölümlerinde, ellerinizde, ayaklarınızda, kollarınızda, bacaklarınızda, karnınızda, göğsünüzde, başınızda vs. odaklayın. Yaşam enerjisini bu bölümlerin içinde mümkün olduğunca yoğun bir biçimde hissedin. Her bölüm üzerinde en az on, on-beş saniye odaklanın. Sonra dikkatinizi bedeninize, ayaklardan başa baştan ayaklara birkaç kez bir dalga gibi dolaştırın. Bunun sadece bir dakikanızı alması gerekir. Bundan sonra, içsel bedeninizi bir bütün olarak, tek bir enerji alanı olarak hissedin. Birkaç dakika kadar bu hissi sürdürün. Bu zaman esnasında yoğun bir biçimde mevcut olun, bedeninizin her hücresinde mevcut olun. Eğer zihin ara sıra dikkatinizi bedenden çekmeyi başarır ve siz kendinizi bir düşüncede kaybederseniz aldırmayın. Bunun olduğunu fark eder etmez, dikkatinizi yine içsel bedene yöneltin." "İçsel bedenle temas kurmakta zorlandığınız anlarda, önce nefes alıp verişiniz üzerinde odaklanmanız genelde daha kolay olur. Kendi başına güçlü bir meditasyon olan bilinçli nefes alıp verme sizi yavaş yavaş bedenle temasa sokacaktır. O bedeninize girip çıkarken, nefesi dikkatinizle takip edin. Her nefes alıp verişte karnınızın hafifçe genişleyip büzüldüğünü hissedin. Eğer gözünüzde canlandırmayı kolay buluyorsanız, gözlerinizi kapayın, ışıkla kuşatıldığınızı ya da ışıldayan bir maddeye, bir bilinç denizine gömüldüğünüzü görün. Sonra ışığı nefes alırken içinize çekin. Bu ışıldayan maddenin bedeninizi doldurduğunu ve onu da ışıldar hale getirdiğini hissedin. Sonra yavaş yavaş bu his üzerinde daha çok odaklanın. Şimdi siz artık bedeninizdesiniz. Bu sırada hiçbir görsel imgeye bağlanmayın." "Nasıl güneş ışığı seçici değilse, sevgi de seçici değildir. O tek bir insanı özel hale getirmez. O bir insanı seçip diğerlerini dışlamaz. Dışlayıcı sevgi tanrı sevgisi değil, "ego" sevgisidir." Eckhart Tolle, hepimizde adeta sigara, alkol ve türevi bağımlılıklar gibi, ve ondan belki de daha da çok yaygın olan, insan ırkının görünmez virüsü olan " aşırı düşünme" durumundan muzdarip olduğumuzu ve bu yüzden bireyler olarak sürekli bir mutsuzluk ve doyumsuzluk hissiyle yaşadığımızı ileri sürmektedir. Bundan kurtulabilmek için bilinçli olmak gerektiğini, yani farkındalık durumunu önermektedir. Düşünmeyi nasıl durdurabiliriz? Elbette bu kolay değil. Onun yerine çok mantıklı bir çözüm sunuyor. Düşüncenizi izleyin. Yani tarafsız olarak, dışarıya çıkıp izlemek gibi. Bizi anında pençesi altına alan duygusal geçişlerimizde, hissiyata kapılmaktansa, bir saniyelik bir farkındalıkla dışarı çıkıp, neden o an o şekilde hissetiğimizi gözlemleyebilmek yani. Dışarı çıkıp "evet, şu an bunu hissediyorum. bakalım beynim ne tür düşünceler üretiyor? ne senaryolar kuruyor ve bu beni tetikliyor mu, histerik bir şey yapmama sebep oluyor mu?" gibi. Düşüncelerinizi çok ciddiye almayın, onlar egonun size ürettiklerinden ibarettir. Dışarıdan bakabildiğimiz zaman, bunun ne kadar doğru olduğunu görüyoruz. Bir saniye durun ve şöyle deyin:"Acaba biraz sonra aklıma gelen düşünce ne olacak?" Bir süre aklınıza bir düşünce gelmediğini farkedeceksiniz. Anda olmak. "Olmak." Aslında yapmamız gereken tek şey bu.

Evet her hareketin alışkanlığa dönüşmesi için 21 gün falan gerekiyormuş sanırım, ondan sonrası kebap ))

FARKINDALIK NEDİR? Geçmişte veya gelecekte yaşamak, yaşadığımız anı ıskalamak, birçoğumuzun yaptığı bir hatadır. Güzel bir manzara karşısında otururken mutlu oluruz. Ama bu manzaraya bakarken, ertesi gün olacakları veya geçen hafta olanları düşünürsek mutluluk kaybolur. Bazen düşüncelerimiz ve duygularımızın esiri oluruz. Düşünceler biz istemesek bile zihnimizde dolanır. Artık biz düşüncelerimiz olmuşuzdur. Onlar bizi yönetmeye başlar. Bazen çevremizde ve içimizde olup biteni değil, kafamızda yarattığımız yargılarımızla hareket ederiz. Her şeyi analiz ederiz, yorumlamaya çalışırız. Gözümüzle değil, beynimizle bakarız. Bu yoğun anlamlandırma çabası, aslında olan biteni hissetmememize yol açar. Yukarıda sayılanların hepsi, farkında olmamanın bir göstergesidir. Farkındalık; Yargısız bir şekilde Şimdiki ana odaklanabilmek amacıyla,

Kendi düşünceniz mi yoksa elinizde bilimsel bir veri var mı?

Mutlu olmak ve mutlu olduğun yerde olmak bir seçimdir eğer kendine değer veriyorsan mutluluğu tercih edersin ama açılardan besleniyor ise kişi otarafa doğru meğil eder ve bu hayatı nasıl yaşamak istediğine alakalı ve herkes tercihlerinin sonucunu yasar

Valla bu düşünürlerin ne söyledikleri benim için çokta önemli değil, çünkü; Ben '' Bu yaşamda Mutsuz olunacağının bilincine varmış az sayıdaki MUTLU insandan birisiyim''