Sokak Çocuğu Sayfa no: YOK Cilt no: YOK Hane no: YOK Ana adı? Ben sokak çocuğuyum abi hani şu uçurtması asılı kalan çocuk varya, bilyelerini rüyalarında unutan çocuk, ve oyuncaklarını masal kahramanlarına kaptıran çocuk o benim işte, o benim abi sahi, bir annem olmalıydı değilmi? ben dudaklarımda sokakları besteliyorum oysa sahi abi, tadı nasıldı anne sütünün? anneler nasıl okşar çocuklarını anne kokusu nasıldır kimbilir? ana ha? bir anne çizebilirmisin benim için karanlığın kar soğuğu parmak uçlarına bir anne unutulmuş çocukların ürkek avuçlarına bir anne ve yanına beni eklermisini abi? tıpkı sulu boya resimlerdeki gibi sımsıcak... Sahi abi, senin gözlerini kesmiyor değil mi bir köprünün soğuk gergin ve karanlık bedeni... sahi sen hiç seyrettin mi ay dedeyi bir köprünün altından? üşüdün mü abi kayan bir yıldıza bakarken? abi sen, abi sen? boşver... gel boyat istersen ayakkabılarını ben, aha şu ayakkabıların bağcıklarından asılıyırom yaşama gel boyat ayakkabılarını boyat da resmi çıksın dostun, düşmanın tüm kaldırımlara sayfa no: yok cilt no: yok hane no: yok yokların varlığında tam göbek bağından yakalandın mı hiç yalnızlığa? sahi bir de... bir de babam olmalıydı değil mi? baba? beni döveecek bir babam bile yok biliyor musun? nasırlı ellerinde şefkat arayacağım bir insan kim bilir bayramda neler alır babalar çocuklarına unutmuşum! Bayramlarınızda vardı sizin öyle değil mi arefeleriniz... bayramlarda temize çekilen dostluklar vardı sonra oysa ben kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum güneşe ve mehtaba... yankısız, bestelenmemiş ve bestelenmeyecek serseri ıslıklar... bir babam olsaydı belki yeterdi çocuk olurdum eskisi gibi şımarırdım öylesine boşver abi, kimin neyine bayram kimin neyine hediye, baba kimin neyine abi sahi senin düşlerin vardır söylesene, göremedğini rüyanın düşünü kurarmısın ahmet, bir düş görmüş geçenlerde yorgun ve geç gelen bir gecede utanırken anlattı, anlatırken utandı bir ip bağlamış gök kuşağına "bak ana uçurtmamı gördün mü ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları?" ahmetin düşü işte... bana düşlerini kiralar mısın abi bedava boyarım ayakkabılarını bana düşlerini, düşlerini abi boşver... bak iyi parlayacak bu ayakkıbılar en parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama sen düşünme, sokaklar düşünsün beni gazete manşetleri, 3. sayfa haberleri düşünsün isimsiz bir damla gözyaşı düşünsün sen beni düşünme, düşünme be abi nasıl olsa ben olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla basıyorum tüm kaldırımlara... olmasa da annesi babası sokakların sokak çocuğuyum işte ben sokak çocuğuyum kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde ben sokak çocuğuyum abi hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya işte o benim o benim abi o benim... - Technogirl

Çok DuyguLandım Okurken. Baya Bi Duygu YükLü oLmuş Emeğine SağLık

Çok güzel bi şiir paylaşımın için saol