Keşke yanımda olsalarda, kavga etmesem... Hiç biri yok. Hiç biri...

TesekkürLer güsel yazı payLasmıssın

her arkadaşta aynı değildir.. arkadaş dediğimiz ve bizi sırtımızdan çivileyenler ne olcak? bence gerçeklikten uzak bi yazı..

NEFRETİN KOKUSU Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş. " arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman her sefer bu tahta perdeye bir çivi çak" demiş. Genç, birinci günde tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalışmış ve geçen her gün daha az çivi çakmış. Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış. Babasına gidip söylemiş. Babası onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüş. Gence "bugünden başlayarak tartışmayıp kavga etmediğin her gün için tahta perdelerden bir çivi çıkar sök" demiş. Günler geçmiş. Bir gün gelmiş ki her çivi çıkarılmış. Babası ona "aferin iyi davrandın ama bu tahta perdeye dikkatli bak. artık çok delik var. Artık geçmişteki gibi güzel olmayacak" demiş. Arkadaşlarla tartışıp kavga edildiği zaman kötü kelimeler söylenilir. Her kötü kelime bir yara bırakır. Arkadaşına bin defa kendisini affettiğini söyleyebilirsin ama bu delik aynen kalacak . Bir arkadaş ender bir mücevher gibidir. Seni güldürür, yüreklendirir sen ihtiyaç duyduğunda yardımcı olur, seni dinler sana yüreğini açar" demiş... Nefret, sevginin grip olması durumunda ortaya çıkan patolojik ruhsal durumdur. İnsanlar nefret etmek için o kadar da çok gayret etmezler. Çünkü nefret etmek için en küçük fırsatı değerlendiren biz insanlar, sevmek için gözümüze girercesine büyüyen bir fidanı görmeyiz Yaşantımızı şöyle bir gözden geçirelim, bakalım. Acaba insanlardan nefret ettiğimiz anlar mı yoksa, sevgi gösterisinde bulunduğumuz anlar mı daha çoktur. Aslında bunu patolojik ruhsal durum olarak değerlendirmiştik. Bunun gerekçesini de şöyle izah edebilirim; Aslında insanlar gördükleri ve öğrendikleri şeyi yaşarlar. Farkında olmadan bilinç altına düşen nefret karlara zamanla bir çığa dönüşerek kişiliğimizi alt üst etmektedir. Gençlere soruyorum; ailenizde anne babanızın birbirine "seni seviyorum" sözünü duyan var mı? Gençlerden %80i hayır derken aynı topluluğa "anne balarınızın birbirine kaba sözler söylediğini duyan var mı?" diye sorduğumda oran aynı şekilde kalarak cevap "evet"e dönüşüyor. İşte bu bağlamda nefretin kokusu sevgiye karşı umarsızlığın yaşanmasından yayılmaktadır. "En çok sevilmeye ihtiyacı olan insan kimdir?" diye sorarsanız; nefret edenler, derim. Çünkü onların sevgiye ihtiyacı var ki yaşamadıkları duygunun güzelliğinin farkına

kimi insanlar ondan nefret ediyorum yüzünü bile görmek istemiyorum der aslında onu sewdiği için nefret ettiğini sölerler.. alpi_09 En istikrarlı üye 28 Aralık 2007

Harika satırlar... sudem, İnsan üzerine epey kafa yormuşsunuz. Yürekten dökülen cümleler harika... "Seven özgür olur" diye bir cümle duymuştum. Çünkü nefret edersen aklında, gündüzünde, gecende, yemekte, yatakta hep o nefret ettiğinle beraber oluyorsun. Seversen özgürsün... Sudem, Sevgi yazılarınızı takip edeceğim...

Gerçekten ibretle okunacak bir yazı emeğine sağlık...