Sensiz geçen birgünüm daha be gülüm ömrüm sensiz tükeniyor ben sensizim mutsuzum huzursuzum... Hani bana gülüm derdin bebeğim derdin duyamıyorum artık duyamıyorum gecelerin sessizliğinde sensiz ağlıyorum hiç dinmeyecek gözyaşlarım başlıor ve hiç bitmiyor Hasretin öldürdü be aşkım yaşamak gelmiyor içimden sensiz tat alamıyorum hiçbirşeyden umudum kalmadı duygularım bitti hayat bundan sonra benim için sadece mantık duygularım seni bana kaybettirdi artık onları sevmiyorum Ben bende bittim be gülüm hayat boş benim için İnşallah mutlu olursun Bundan sonra. Ama bilki sevgilim beraber öleceğiz Ben seni Hep hissediyorum benim sende yüreğimin yerini biliyorum sen benim herşeyimsin... Ben seni sensiz sevdim be gülüm halada öle... hepte öyle olacak bigün ben evlensemde çocuğum olsada hep öyle olcak ama hep isterdimki senden bi parça dünyaya getirim bi bebeğimiz olsun senin ve benim ama olmadı sevgilim... Sen yoktun hala yoksun ama hep kalbimdesin nerde el ele bi sevgili görsem aklıma sen geliyorsun Kaçamak yaptığımız günler gecenin bi saatinde gezmeler... CESARET İSTEYEN GECENİN Bİ SAATİGülüm ben sevdanın sevginin oturduğu sokakta oturuyorum Beni ararsan orda bulursun Seninle bitmeyecek bi sevgimiz aşkımız vardı anlatılamayacak kadar adımızı Leyla mecnun katmışlardı Bizde onlar gibi kavuşamadık be gülüm sonumuz onlar gibi bitsin istemedim ama bu sölediklerim nafileydi ne kadar çaba göstersemde olmadı BİTTİ!!! Hayatımdaki sevmediğim kelimeden biri bunun içinde sende varsan o benim için daha kötü ama inanıyorumki kıyamet günü geldiğinde beni uyandıracaksın Ben seni sensiz sevdim gülüm... Neden bu kadar sevdim bilmiyorum ama kendimi senden alamıyordum olmuyordu sensiz Nefesimdin Vazgeçilmezimdin... Dünyamdın evrenimdin Ruh eşimdin ama YOKSUN YOKSUN YOKSUN Bundan sonrada olmayacaksın Öbür Dünyada Kavuşuruz Be gülüm İnanıyorum Ben Sevenler orda kavuşur derler ben inanıyorum inanmak istiyorum Hoşçakal Şimdilik sonsuz aşkım sonsuz RUH EŞİM... HERŞEYİM... BEBEĞİM... ßİTANEM... .. GÜLÜM... SANA GELMEDİĞİM GÜN ÖLDÜĞÜM GÜNDÜR GÜLÜM... BEN SENSİZ ARTIK BİR HİÇİM... MUTLU OLAMIYORUMMMMMMMMMMMM... YAŞAMA SEBEBİMDİN AMA ARTIK YOKSUN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SENİ SEVİYORUM SENİ HEP SEVDİM HEP DELİCESİNE SEVECEĞİM... NE ZAMANI GERİ DÖNDÜRMEK MÜMKÜN, NEDE DİNDİRMEK SANCILARINI. BENİM İÇİN YAPACAĞIN BAŞKA BİŞE YOK, YETERKİ HATIRLATMA BANA ONLARI. ACIYA BİLE ALIŞMIŞKEN BEN, GELME ARTIK NEYE YARAR. BIRAKTA SENSİZLİĞE ALIŞTIRAYIM DÜNYAMI, BIRAKTA SUSKUNLUĞA ALIŞTIRAYIM SEVDAMI. YÜREĞİMDE BİYERLERDE SANA AİT BİŞELER VAR, ÖYLE SAKLAMIŞIMKİ BEN BİLE BULAMAM. YARALARIM ÇOK DERİNDE SANMAKİ DERMANI SENDE, O BÜYÜK SEVDAYI BÖYLE KOLAY KANDIRAMAZ ADIN YAZILI YARALARIMA SEN BİLE ÇARE OLAMAZSIN, SEN BUNDAN SONRADA BENİ ANLAYAMAZSIN. ÇOK GEÇ ARTIK SEVDAM ÇOK GEÇ, BU GERİ DÖNÜŞTEN VAZGEÇ, KAYBETTİĞİNİ KAZANDIĞIN YERDE BULAMAZSIN. NE BİR YOK GÖSTERDİM SANA GELECEK, NEDE GÖZLERİMİ VERDİM ÖNÜNÜ GÖRECEK, YARA DİNDİKTEN SONRA İLACIN ANLAMI YOK, BU SEVDA KENDİ KENDİNİ TÜKETECEK. KİM UNUTTURDUYSA BENİ ONA GİT O SENİ SARAR. BENDEN SANA SEVDANIN ELİ GELMEYECEK, BANA UZANAN ELLERİN DOLU DÖNMEYECEK. bIRAK BENİ BANA BIRAKTA SUSKUNLUĞUMDA YAŞAYAYIM, ANLAMADIĞIN YÜREĞİMDE SAKLILARIMI. BENDNE ALDIKLARINI O BEMBEYAZ SEVDAYI İLK HALİYLE GERİ VEREMEZSİN BANA. OZAMAN BENDE BIRAKTIKLARINADA DOKUNMA, Bİ ONLAR ŞAHİT SEVDAMA. HANİ OLURDA GİDERSEN ŞU UMUTMAK BİLMEZ YÜREKTEN, DERDİMİ DİNLEMEKTEN YORGUN DÜŞMÜŞ DUVARLARI BIRAKACAĞIM SANA. VE YÜREKSİZCE DEVAM EDECEKSİN, YÜREĞİMİ ANLAMADIĞIN SEVDA YOLUNA. AMA BU SEFER BOYNU BÜKÜK Bİ GONCA BULAMAYACAKSIN, AYAKLARININ ALTINDA gEriye dönmEm!!. Vakti dolmadan gel de sor bana, Nasıl bittik anlamsız Anlatırdım pekte zor ama Merak ettiysen... Artık kapalı sana kapılarım...'Sen sınırları çok zorladın..'Her sevişimde seni ellerim yandı, ama ben yine de aldırmadım. Öyle kaptırmıştım ki kendimi sana, yaralarımı sen gittiğinde anladım! Şimdilerde ise sana söyleyeceklerime bile kilit vurdum, eskisi gibi umursamaz değil yüreğim senden gelen acılara... Cesaretim yok seninle bir kez daha yanmaya... Aşkımızın nasıl başladığının ve nasıl bittiğinin hiç önemi yok artık! Senin nasıl gittiğininde, Hoyratça harcadığın aşkın da önemi yok artık... Nasıl oldu bilmiyorum ama 'Acına dirençliyim, Değerin kalmadı gözümde...' Bil ki ben çok acılar yaşadım, Belki bunlar tesadüf değil! Belki de çok anılar yaşadım, Sanki onlar, sanki 'biz' değil... O kadar korkuyordum ki sensizliğimin ilk günlerinde, annesini kaybetmiş bir çocuk gibiydim, öylesine ağlamaklı, ürkek... Ama değişti birşeyler..'Artık sensizlikten değil, bir 'senimin' olmasından korkuyorum... Uzaklaşmaya çalıştıkça senden, bana doğru geliyorsun...'Uzak dur' diyemiyorum, alabildiğine kaçıyorum senden! Resimlere bakarken rastladım bir kış günü sevdayı bölüşen 'Bize'... Öyle yabancı geldi ki, hala var olan 'Sen' ve 'Ben' dik, yitirdiğimiz şey paylaşayı beceremediğimiz 'Aşk'tı... Bir de 'Biz'... Geriye dönmem artık! Birşeyler koptu içime zamanla. İsteme boşver yanlış, Kendimi kandıramam ben bir daha... 'Ne sen bana dön de, ne de ben medet umayım senden bundan böyle...'Yaptığın hatalar, kalbin bendeyken sevdaya karıştırdığın başka gönül eğlenceleri, canımı yakan cümlelerin, kolay pes edişin kopardı içimde sana sımsıkı tutunan hücrelerimi...'Ben aşkı doyasıya yaşamayı hakettim ama, sen hiçbir zaman beni haketmedin'... Bir daha yaşarsam aşkı 'O' sen olmayacaksın, sen sadece içimde 'Baharımı kışa çeviren bir vefasız olarak kalacaksın... Yaralarımı seninle kanatmayacak, Sana dokunarak ellerimi bidaha yandırmayacak, Oyunlarına malzeme olmayacak, İnadına bu hayatı doyasıya yaşayacak Ve bu hayata bidaha asla seni sokmayacak Kadar Akıllandım... Onun için; Geriye Dönmem Artık...!!! Dışımda rengim beyazdı... beyaz tüm renkleri taşırdı koynunda... ve dış dünyam hep rengarenkti... !! Içimde ise rengim hep siyahtı... Gündüz terk edince beni kendimi şehrin karanlık kollarında bulurdum... Hep sığındığım adresti siyah!! Dışımda kahkahaların yükseldiği bir suret... Içimde siyahlara gömülmüş uçmayı bir türlü beceremiyen ürkek yüreğini siyahlara gömmüş hıçkıra hıçkıra ağlayan küçük bir kız... Dışımdaki dünyamda ne çok renk vardı oysa... yüreğimin rengi hep siyahtı... sevdanın rengi siyah... acının rengi siyahtı... Dışımda adım 'gül' ile başlarken, içimde adım hüzündü sanki... hüzün adımla eşdeğerdi... bir anlaya bilsem kendimi... aynı bedende iki yabancı suret.. Bir bilsem en dipe gömülmüş hıçkıra hıçkıra ağlayan o küçük kızın ne istediğini... Yar'im gelsin ben sussam karşısında o anlasa... O anlasa gözlerimdeki ışığın ardına gizlenmiş o buruk acıyı... O anlasa çığlıklarımın ardına gizlenen o susuşlarımda saklı olduğumu!! Bir bilseniz beni her şeyde varım... ama hiç bi seyde de yokum... Sığmıyor yüreğim bu ağırlıkla hiç bir yere... Dokunmayın... bırakın beni... kalbim kanıyor... yüreğimde derin bir yara... En dipteyim başım avuçlarımda... dizlerimi sıkıyorum sıkı sıkı... En karanlıklardan doğsa yarim... bekle beni küçüğüm bekle beni küçüğüm diye haykırsa... Gönlümde cok uzadı bu sonbahar... yarim gönlümüze ilkbaharı getirse... Yarimin gözlerinde ellerimiz sıkı sıkı olsa... gözlerimizi kapasak siyah düşe... Ve sussak... sussak! Sadece susuşlarımızı dinlesek... Dokunmayın bana!!! Işte böyle!! Bırakın böyle kalsın gözlerimdeki buruk acı... bir daha dökmesin gözyaşları gözlerim... yarimin o gözleri kalsa gözlerimde... Tek bir kelime dahi çıkmamalıydı dudaklarından.. Geçmişe ait ne varsa silmeliydin bir kalemde.. Gecenin en koyu vaktinde yüreğimi yakıp, cevabı olmayan binlerce sorunun derinliğine atmamalıydın beni.. Hakkın yoktu.. Yokluğuna alışmaktan korkarken, varlığının dayanılmaz sancısını yaşatmamalıydın bana.. Öylesine içten, öylesine kararlıydı ki sesin dur bile diyemedim sana.. Sustum.. İçimde deli bir özlem, anlatılması imkansız bir aşkla seni konuşuyordum oysa.. Duymak istemediğim en acı sesti sesin.. Ve içimi acıtan tüm kelimeler sana ait.. Var olan bütün kelimeleri aşmıştı aşkım.. Yüzüme baksan gözlerimiz konuşurdu.. Tutsaydın ellerimi tenlerimiz kaynaşır, ruhlarımız kavuşurdu.. Bütün sıcaklığın yayılırdı bedenime.. İmkansız olan tüm hayaller gerçeğe dönüşür, kavuşabilme umudu daha da büyürdü içimde.. Özlediğim duyguları yeniden yaşatırdı bana.. Hüznün karanlığından, geçmişin pişmanlığından çekip alırdım seni.. Sussaydın eğer, sesimin duyulmadığı yer kalmazdı.. Yüreğim anlatırdı seni bana.. Anlardım bunu... Sözlerin gözyaşı olup aktı yanaklarımdan.. Gülüşlerim yarım kaldı.. Haykıracak çok şey varken susmanı istedim.. Gerçekleri susmanı.. Olmadı, sen konuştukça acıdı yüreğim.. Kelimeler bir bir dökülürken dudaklarından, çaresizliğime sadece gece şahit oldu.. İlk kez yüreğimin titrediği gördün belki de.. Oysa anlamalıydın o an nelerden vazgeçebileceğimi.. Sen konuştun, Aşk küçüldü gözümde.. Bütün kelimeler anlamını yitirdi..