Siyonizmin Lanetli Eli İSRAİL -1 Peki İsrail nasıl bir devlettir? Ahlaki, hukuki, ideolojik, tarihi olarak hangi temeller üzerine oturmuştur? O topraklara ait bir unsur mudur, değilse nasıl ve neden yerleştirilmiştir? "İngiltere Yahudiler'in Filistin'e yerleşmesini desteklerse... Suez Kanalı'nın bekçileri olabiliriz." İSRAİL 1 emperyalizmin koçbaşı terörist bir devlet Siyonizmin lanetli eli "Bir devlet olarak İsrail'in kendini koruma hakkı vardır..." İsrail terörünü meşrulaştırmanın klişesi böyle başlar ve yine emperyalist-siyonist karargahlarda üretilip "piyasanın" kullanımına sunulmuş söylemlerle devam eder. Peki İsrail nasıl bir devlettir? Ahlaki, hukuki, ideolojik, tarihi olarak hangi temeller üzerine oturmuştur? O topraklara ait bir unsur mudur, değilse nasıl ve neden yerleştirilmiştir? Kuşkusuz ki, tarihi gerçekler tersine çevrilemez. Sömürgecilik tarihi ve emperyalizm gerçeği, birçok ülkenin kuruluşunun suni bir temelde şekillenmesinin kaynağıdır. Ancak bunlar arasında doğrudan emperyalist destekle ve zoru içeren temelde kurulanların başında İsrail gelir. Bugünkü yapısıyla 'normal' bir devletten çok, devletleşmiş bir ordu, militarize edilmiş ve bundan dolayı da her geçen gün çürüyen bir toplumsal yapı vardır. Bu durum, İsrail devletinin resmi ideolojisi olan siyonizm projesinden ve emperyalizmin bölge çıkarlarından bağımsız değildir. Bu ihtiyaçlara ancak böyle bir devlet yapısı cevap verebilirdi. İsrail'in bugün Lübnan'da, onyıllardır Filistin'de döktüğü kanı Avrupa, Amerika ve tüm emperyalistlerin neden böyle bir vahşeti desteklediğini anlamak için, İsrail'in kuruluşuna, bunun içinse öncelikle siyonist ideolojinin ne olduğuna bakılmalıdır. Siyonist düşüncenin ortaya çıkışı ve şekillenmesi Siyonist düşüncenin fikir babası, Avusturyalı Gazeteci Theodor Herzl'dir, ilk siyasi ifadesini 1895'te yazdığı 'Yahudi Devleti' isimli kitapta bulmuştur. 1800'lü yılların ikinci yarısından başlayarak Çarlık Rusyası'nda, Doğu ve Orta Avrupa'da Yahudiler'e yönelik ırkçı uygulamalar, katliamlara varan baskılar sözkonusudur. Yahudiler'in en yoğun yaşadığı yer olarak Polonya ve Rusya'da ırkçılığa karşı mücadelede üç ayrı örgütlenme anlayışını görmekteyiz. Siyonizm bunlardan biriyken, en önemli akım olarak Rusya'da "sosyalist" Bund vardır. 'Yahudi- ler'in ayrı örgütlenmesini' savunan Bund, bir süre sonra Bolşevik Parti'yle birleşmiş, ardından milliyetçi çizgisinden dolayı ayrılarak Menşevikler'le aynı safta yeralmıştır. Siyonizm ise, bu dönemde Yahudiler arasında çok küçük bir azınlık tarafından benimsenmişti. İsrail devletinin sonraki yıllarda cumhurbaşkanlığını yapacak olan, siyonist liderlerden Ezer Weizmann bu yıllarda Herzl'e yazdığı bir raporda, Rusya'daki durumu şöyle özetlemekteydi: "Siyonist hareket Yahudi gençliğin en iyi unsurlarını kendine çekmeyi başaramadı... Yahudi öğrenci kitlesinin neredeyse tümü devrimci hareketi destekliyor." Yahudiler'in ağırlıklı bir kesimi özellikle Rusya'da ilerici, devrimci örgütlenmeler içinde yeralarak Yahudi düşmanlığına karşı mücadele etmektedirler. Bu dönemde milliyetçi Bund ile polemik yürüten Lenin, ırkçılığın sınıfsal kökenlerini hatırlatarak nasıl mücadele edilmesi gerektiğini şöyle ifade eder: "Yahudi düşmanlığına hükümetin ve sömürücü sınıfların ırksal ayrımcılığı ve milli düşmanlığı körüklemeye yönelik bu iğrenç çabasına karşı başarıyla mücadele etmek için Yahudi proletaryası ile Yahudi olmayan proletaryanın tam bir birlik oluşturması gereklidir." Siyonizmin temelinde ise, Yahudi düşmanlığına karşı mücadele etmenin anlamsızlığı ve tek yolun, Yahudiler'in kendi devletini kurmaları olduğu, düşüncesi vardır. Bu düşünceye göre, Yahudi düşmanlığı kaçınılmaz ve "insan doğasında olan" bir olgudur. Irkçılığın sınıflı toplumların bir sonucu olduğu, kapitalizm ile doğrudan bağının yok sayıldığı bu düşüncenin doğal sonucu ise, "insan doğasını değiştirmek mümkün olamayacağına göre, Yahudiler'in kendi devletlerini kurmaları"dır. Başka ülkelerde azınlıklar halinde yaşamaktan ancak böyle kurtulunabilecektir. Herzl'in 'Yahudi Devleti' kitabında da bu düşünceler işlenir. Yani, şekillenme süreci 1880-'90 arasında olsa da, 1890'lara kadar siyasi, felsefi düzeyde siyonizm düşüncesinden sözedilemez. Bir başka deyişle, siyonizmin sonradan eklenmiş dini, mistik öğelerine bakılarak, "iki bin yıllık hareket" olduğu tümüyle safsatadan ibarettir. 'Seçilmiş kullar'ın, 'adanmış topraklara dönüşü' efsanesi Siyonizmin düşüncesinin iki temel çıkış noktası mitolojik tarihe dayanır. Birincisi; tüm dünya üzerinde yaşayan Yahudiler'in, iki bin yıl önce Babil Kralı tarafından Ortadoğu'dan sürülmelerinden bu yana, o topraklara yani "anavatana" dönme hayaliyle yaşadıkları. İkincisi ise, buna bağlı olarak tüm Yahudilerin "sürgün" olduğu ve ezeli olarak siyonist oldukları. Dini kökende ise Yahudiliğin kutsal kitabı Tevrat'taki bölümlerden beslenir. Yahudiler'in Tanrı'nın "seçilmiş kulları" oldukları ve Filistin topraklarının "vaadedilmiş topraklar" olduğu ve tüm Yahudiler'in mutlaka bu topraklara dönecekleri gibi bölümler, siyonist terminolojinin temel unsurları haline getirilmiştir. Bu şekillendirmeye paralel olarak da "sürgün yaşayan mazlum millet" propagandası yaygın ve sürekli biçimde yapılarak Batı dünyasında tartışılmaz bir gerçek olarak kabul ettirilmiştir. 2. Paylaşım Savaşı döneminde Nazi zulmüne maruz kalmaları da bu propagandayı çok daha güçlendiren bir unsur olarak yine siyonist ideoloji tarafından o günden bu yana etkin olarak kullanılmaktadır. Aslında, kendisi de bir dindar olmayan Herzl'in 'Yahudi Devleti' kitabında din unsuru yoktur. Ancak, dinin bir Yahudi devletinin inşaa edilmesinde önemli bir rol oynayacağı görülmüş ve siyonist düşüncenin en temel unsurları haline getirilmiştir. Buna karşın, Yahudiler'in bu yıllardaki göçlerine bakıldığında, hiç de Tevrat buyruğuna uymadıkları görülür. Örneğin, 1880-1929 arasında göç eden dört milyon Yahudi'nin sadece 120 bini Filistin'e giderken (ki bunun büyük birçoğunluğu da Rusya'daki Nisan 1903 Kişinev Köyü Katliamı'nın ardından yaşanmış olan kaçıştır), 3 milyon 250 bini ABD'ye, 490 bini Batı Avrupa'ya gitmiştir. İlk Dünya Siyonist Kongresi 1897'de İsviçre-Bassel'de gerçekleşmiştir. Bu kongrede "Siyonizmin hedefi kanunla korunan bir Yahudi devletini Filistin topraklarında kurmak" olarak somutlanır. Yine siyonizmin babası Herzl'e dönersek, Filistin topraklarının belirlenmesi de daha sonra kararlaştırılan bir durumdur. Zira, Herzl ilk olarak Arjantin topraklarını uygun görmekte, bu yönde girişimlerde bulunmaktadır. Ancak, yukarıda ifade ettiğimiz gibi, dini, mistik öğelerin "ulus" bilinci yaratmada önemini düşünmesinden kaynaklı, Filistin'de karar kılmıştır. -