ya bu şiir mükemmel ötesi bi şiir bana ilk ingilizce hocam dinletmişti süperdi dinlemek isteyenler için | | | | | | |

Çocukluğumuzda hepimizin zulasında bir şiir dururdu. Edgar Allan Poe'dan Annabel lee.. Bir deniz ülkesinde çocukça sevdanın şiiri. En temiz duyguların, mahşere kadar sürecek özlemi. Senelerce önceydi, o zaman televizyon yoktu, gazeteler yürekliydi, insanlar gibi. Ülkemiz deniz ülkesiydi, limanlara rüya taşırdı gemiler... Sevda yüklü kervanlarımız vardı. Aşk, gecelik değil ömürlüktü. Hayatın sırlarını bulduğumuz şiirdi Annabel lee... Sevdanın anadiliydi. Su gibi ömürlüydü çocuklar, sofralar bereketli. Patiskaya gül işlerdi kadınlar, komşular birbirine kardeş bakardı. Katillerle barışık yaşayan düzen kurulmamıştı henüz. Eski bir balıkçı feneriydi Annabel lee, yaşayan sevdaları işaret eden. Bizi mum gibi titreten sevdaların rehberi. Camdan cama yaşanan aşkların ta kendisi. Geceleri sokak lambasından ilham almak, ıslık çalmak pencere önünde. Delikanlı düşlerin mahallelere egemen olduğu yıllar... Elmaya giren kurt, elmayı çürüttü. Camiye giren siyaset, ülkeyi böldü. Eve giren magazin, aşkı öldürdü. Ve Annabel lee manken oldu... Aşkın berbat temsilcilerini teşhir eden televizyonlar, ne şiirin kutsallığını bıraktı, ne sevdanın ölmezliğini. Şimdi, şehrin arka sokaklarında kaybolan bir ömrün işçileriyiz. Sözlerin yalanı, gözlerin yılanı itibar görüyor. Oysa, düşlerimizin geliniydi Annabel lee, rüyalarımızın sevgilisi. Şimdi "sentetik düşlerin" ucuz kahramanlarıyla, ne şiirlerin tadı var artık, ne ölümsüz sevgilerin. Kolay ölümler için kılını kıpırdatmayan acımasız politika, yüreklerimizi kuruttu. Biz Annabel lee'yi unuttuk. Annabel lee bizi unuttu... Hakkı Yalçın | Alıntıdır...

Daha önce forumda verilmiş olabilir belki ama madem böyle bir konu açtık şiiri de verelim. Annabel Lee senelerce senelerce evveldi; bir deniz ülkesinde yaşayan bir kız vardı, bileceksiniz ismi annabel lee; hiç bir şey düşünmezdi sevilmekten sevmekten başka beni. o çocuk ben çocuk memleketimiz o deniz ülkesiydi, sevdalı değil kara sevdalıydık ben ve annabel lee; göklerde uçan melekler bile kıskanırlardı bizi. bir gün işte bu yüzden göze geldi o deniz ülkesinde, üşüdü rüzgarından bir bulutun güzelim annabel lee; götürdüler el üstünde koyup gittiler beni, mezarı ordadır şimdi, o deniz ülkesinde. biz daha bahtiyardık meleklerden onlar kıskandı bizi-evet!-bu yüzden bir gece bulutunun rüzgarından üşüdü gitti annabel lee. sevdadan yana, kim olursa olsun, yaşça başça ileri, geçemezlerdi bizi; ne yedi kat göklerdeki melekler, ne deniz dibi cinleri, hiçbiri ayıramaz beni senden güzelim annabel lee: ay gelir ışır, hayalin irişir güzelim annabel lee; bu yıldızlar gözlerin gibi parlar güzelim annabel lee: orda gecelerim, uzanır beklerim sevgilim, sevgilim, hayatım, gelinim o azgın sahildeki, yattığın yerde seni. Şiit: Edgar Allan Poe Çeviri: melih Cevdet Anday

Tşekkürler; +Zafer...