Kentin en lüks apartmanları arasında sıkışıp kalan bahçede topal bir kedi yaşıyordu. Ana caddedeki yoğun trafikte ayağı ezildiği için buraya yerleşmek zorunda kalan hayvancık, çevre binalardan atılan yiyeceklerle kısa sürede gelişti ve bir yıl sonra da anne oldu. Yavruları doğmadan önce hissettiği kimi duygular, onlara herşeyini vermesi gerektiğini söyler gibiydi. Yavrular doğduktan sonra apartman sakinleri, yavruların güzelliğine dayanamamış ve onları birer ikişer paylaştıktan sonra, en çirkin ve zayıf olan dişi yavruyu kendisine bırakmışlardı. Anne kedi, yavrularının iyiliği için bu duruma katlanmış ve tüm şefkatini, elinde kalan yavrusuna vermişti. Apartmandakiler, aradan birkaç mevsim geçince, anne ve kızının aynı zamanda doğum yaptığını gördü... Topal kedi, ikinci kez annelik duygusunu tattığı günlerde büyükanne de olmuştu. Fakat kimi konularda deneyimli sayıldığı için yalnızca kendi yavrularını emziriyor ve ara sıra kaçamak yapıp kendisinden süt emmek isteyen torunlarını kovarak annelerine gönderiyordu. Öyle ya, her yavru kendi annesinden süt emmeli ve o eşsiz sevgiyi paylaşmalıydı. Apartman sakinleri de bu durumu fark etmiş ve büyükannenin yaptıklarını normal karşılamıştı. Hatta yanlışlıkla da olsa, onun torunlarını emzirmeyeceğine dair iddiaya girenler bile vardı. Kedilerin yaşadığı bahçeye bakarak günlük sıkıntılarını gidermeye çalışanlar, her zaman tanık oldukları durumun bir gün aniden değiştiğini görerek hayrete düştüler. Yaşlı kedi, kendi yavrularının arasına torunlarını da almış ve o güne dek bir damlasını bile vermediği sütünü cömertçe ikram etmesi yetmiyormuş gibi, onları yalayarak temizlemeği de üstlenmişti. Artık büyükanne kedi için hiçbir yavru, ötekinden farklı görünmüyordu. İyice acıkmış olan kedicikler, kendilerini tam zamanında konuk eden bu şefkatli kucakta beslenirken, annelerinin dört saat kadar önce bir araba altında kaldığından habersizdi...