RAHMETLİ Başbakan Adnan Menderes'in üç oğlu vardı: Yüksel, Mutlu ve Aydın... En büyük ile ortanca öldüler, en küçük Aydın Menderes ise talihsiz bir trafik kazası sonucu sakat kaldı. Eğer bu kaza başına gelmeseydi, bugün siyaset meydanında yetenekli, bilgili, güçlü, hatip bir siyasetçi olacaktı. EN büyük Yüksel Menderes 1950'li yıllarda Ankara Hukuk Fakültesi'ni bitirdikten sonra, hem yabancı dil öğrenmek hem de siyasal bilgiler okumak için Cenevre'ye gitti. Hayır, babasının bir arkadaşının bursuyla değil, babasının parasıyla... Adnan Menderes oğlunu yurtdışında okutacak kadar varlıklıydı, ne oğlunu dışarıda okutmak için tüccar bir arkadaşının parasına ihtiyacı vardı ne de sanırız ki ihtiyacı olsaydı bile, böyle bir şey yapardı. Servetinin hesabını da "Oğlumun sünnetine gelen takılar!" diye vermeye de tenezzül etmezdi, onlar bir başka insanlardı... İSVİÇRE'de öğrenimini tamamlayan Yüksel Menderes, Ankara'ya döndü, bir akşam evde misafir vardı, misafirler gittikten sonra, aile baş başa kaldı, baba, ana ve üç oğul... Baba, büyük oğlunu yanına çağırdı: "Yüksel, gel biraz konuşalım!" Ve sordu: "Şimdi ne yapmayı düşünüyorsun? Bu ana kadar, bir evlat olarak hep yüzümüzü ağarttın, şimdi söyle bakalım, ne düşünüyorsun?" OĞUL, mutlaka çekine çekine ne yapmak istediğini söyledi: "Babacığım, ben her ne kadar hukuk ve siyasal bilgiler fakültelerini bitirerek öğrenimimi bu noktaya getirdim ama, benim öğrenime başladığımdan daha farklı imkanlar ortaya çıktı. İzin verirseniz, serbest hayata atılayım." ACABA Yüksel Menderes "farklı imkanlar" derken neyi kastediyordu? Serbest hayata atılırken, mesela ortaklarıyla bir gemi almayı düşünüyor muydu? Niye düşünmesin, o tarihe kadar cumhuriyet döneminin hiçbir başbakanının oğlu gemi alıp işletmemişti, Yüksel Menderes de belki bu ilki gerçekleştirirdi... Tabii bu bizim yakıştırmamız, yoksa Yüksel Menderes'in "serbest hayata atılmak" isteğinin içinde gemi sahibi olmak mutlaka yoktu... ADNAN Menderes'in cevabı şu oldu: "Oğlum, ben siyasette ve devlet hizmetinde bulunduğum sürece senin serbest hayat diye bir düşüncen olmasın; ticaret yapamazsın... Orada ne alıp ne satacaksın? Benim senden beklediğim, devlet memuriyetine girmendir. Eğer bir ihtiyacın, bir eksiğin olduğu takdirde, bir baba olarak sana vermeyi elbetteki düşünürüm ve bunu da yapacağım. Ama ben devlet hizmetinde ve siyasette bulunduğum takdirde sen serbest mesleği, ticareti veyahut benzer şeyleri kesinlikle düşünme!" O dönemlerin böyle başbakanları da vardı ve o başbakanların, "Emredersiniz, izin verirseniz Dışişleri Bakanlığı sınavlarına katılmak için müracaat edeyim" diyen oğulları da... VE bu oğullardan biri, Aydın Menderes, kendilerini şöyle anlatır: "Gerek tahsil hayatımızda, gerek bunun dışında bir meseleyle yüz yüze geldiğimizde bilirdik ki kendimiz ne yapacaksak onu yapacağız, babamızın başbakanlığının hiçbir konuda bize faydası olmayacak. Bu bizim her vakit bildiğimiz, aklımızdan hiç çıkarmadığımız bir husustu. Allah da şahittir, yaşadığımız cemiyet de bunun tanığıdır ki bizler en azından bir gaile, bir meşgale olmamak için, kendisine yük olmamak için üç kardeş elimizden gelen gayreti göstermişizdir. Kendisinin her vesileyle görüp şahit olduğumuz, bizlere karşı şefkatini ve muhabbetini bu tür meselelere karıştırmamaya gayret sarf ettik ve bu gayretimizde de netice aldık." O dönemlerin böyle başbakan çocukları da vardı. Hasan PULUR / Milliyet

ah ah diyorum başka birşey demiyorum sağolasın DENİZCE

Hiç bir şey diyemiyorum gerçekten, lafa gelince bazı darbeler iyidir bazı darbeler kötüdür anlayışı güderler. 27 mayıs'ı ne güzel yaptık, iyi oldu yobazlara denir -ki Hasan Pulur'un 27 Mayısı her zaman savunduğu da aşikardır- sonra da yine başka bir yobaz 'ı cezalandırmak için, astığınız adamı göklere çıkartırsınız, kusura bakmayın ama bence bu biraz iki yüzlülük, başka bir şey değil..