"İsmini bilmediği, bilip de unuttuğu pek çok insan geldi geçti hayatından. Büyük olmanın en büyük yükü, yol gözlemek oluyordu. Gençliğin deli çağları hızla akıp gidiyordu da, yaşlılığın ağır aksak dakikaları zamana inat geçmek bilmiyordu. Çoluk çocuk hiçbiri kalmamıştı kolunda kanadında. Bağrından indirmeye kıyamadığı bebeleri, ayda yılda bir gelen ve yolu gözlenen koca insanlar olmuştu. Pencere önü, geçmişi, kalabalık günleri hatırlatan, gelecek misafiri müjdeleyen bir görev üstlenmişti kendisine."

Nasıl olsa yetiştirdiğim evlatlarım yaşlılığımda hatırlamayacak beni. O zaman niye evleneyimki. Neden çoluk çocuğa karışayım. Yapmam daha iyi...

Ellerine sağlık teşekkür ederim, azda olsa böyle güzel yazılar mutlu ediyor beni. +K

+Zafer bu güzel konu için teşekkür ederim, Saygılarımla

+Zafer isimli kullanıcıya daha önce karma vermişsiniz. Tekrar karma verebilmek için, başka kullanıcılara karma dağıtmanız gerekiyor. yüregimi okşadın gece gece zafer sagoL.. saygılar usta.

Genel bölümünde verilen en güzel konulardan biri. Ne kadar duygu yüklü bir resim ve ne kadar anlamlı bir yazı. Teşekkürler Zafer Hoca.