Unlu bir yonetici, "bilmem gereken her seyi, Nuh'un Gemisi'nden ogrendim," demis. Nelermis ogrendikleri? BiR : Dogru gemiyi kacirma. IKI : Hepimizin ayni gemide oldugunu unutma. UC : Vakit gelip catmadan planini yap. Hz. Nuh, gemisini insa ederken yagmur yagmiyordu! DORT : Kendine hep iyi bak ve buyuk gunu bekle. Altmisina merdiven dayadiginda bile, gercekten buyuk bir is yapman icin onun acilabilir. BES : Elestirileri dinle, elestirenlere kulak asma, yapilmasi gerekeni yapmaya devam et. ALTI : Gelecegini zirveler uzerine kur, dalgalar sana ulasamasin. YEDI : Ne olur ne olmaz, esinle yola cik. SEKIZ : Hiz her zaman kazandirmaz. Yilanlar da gemideydi, citalar da. DOKUZ : Uzerinde asiri baski hissettiginde, bir sure boslukta yuz. ON : Titanik'in profesyoneller, geminin ise amatorler tarafindan yapildigini unutma. ONBIR : Firtinanin gucu ne olursa olsun, eger Allahin safindaysan, seni bekleyen bir gokkusagi mutlaka vardir. ÖNEMLİ TIBBİ ANALİZ Yediklerine dikkat edenler için beslenme ve kalp sağlığı konusunda son nokta... Bunca zamandır birçok karşıt tıbbi görüş dinledikten sonra gerçeği öğrenmek çok rahatlatıcı. 1- Japonlar çok az yağlı yiyecekler tüketirler, İngiliz ve Amerikalılardan daha az kalp krizi geçirirler. 2- Meksikalılar çok yağlı yiyecekler tüketirler, İngiliz ve Amerikalılardan daha az kalp krizi geçirirler. 3- Japonlar çok az kırmızı şarap tüketirler, İngiliz ve Amerikalılardan daha az kalp krizi geçirirler. 4- İtalyanlar da, Fransızlar da yüksek ölçüde kırmızı şarap tüketirler, İngiliz ve Amerikalılardan daha az kalp krizi geçirirler. 5- Almanlar çok yüksek miktarda bira, sosis ve yağlı yiyecekler tuketirler, İngiliz ve Amerikalılardan daha az kalp krizi geçirirler. SONUÇ: İstediğinizi yiyebilir ve içebilirsiniz. Görünen o ki, kalp krizine neden olan şey, İngilizce konuşmaktır!!! KÜÇÜK BİR ÇOCUK, Deniz kenarına oturmuş, gözlerinide ilerdeki bir noktaya dikmişti. Belki de bir saattir öylece duruyordu. Onun bu hali, alışveriş için balıkçı sandallarının kıyıya dönmesini bekleyen bir ihtiyarın dikkatini çekti. Yaşlı adam, seke seke onun yanına gidip: - Merhaba delikanlı!. dedi. Bu gün deniz çok harika değil mi? Küçük çocuk, başını çevirmeden; >- Ama rüzgarlı, dedi. Topum denize düşünce sürükleyip götürdü. Adam, çocuğun yanına oturup: - Eğer biraz genç olsaydım, yüzüp onu alırdım!. dedi. Ama şimdi adım bile atamıyorum. Küçük çocuk, ona cevap vermedi. Ve kıyıdan uzaklaşan topunu daha iyi görebilmek için, hemen yanındaki tümseğe çıktı. Yaşlı adam, sakin bir ses tonuyla: - Ümidini hiçbir zaman kaybetme!. dedi. Bence dua etsen çok iyi olur. Çocuk, büyük bir sevinçle: - Dua etsem topum geri gelir mi? diye sordu. Denize düştüğü yeri bilir mi? - Allah isterse eğer, ona öğretir!. dedi ihtiyar. Topun geri gelmese de, duaların sevabı sana yeter. Küçük çocuk, yaşlı adamın sözlerini biraz düşündükten sonra, her okuduğunda dedesinden bahşiş kopardığı duaları ard arda sıraladı. Daha sonra da, topun dönmesi için Allah'tan yardım istedi. Ama üzüntüsü azalmamıştı. O topa bir sürü para harcamış, bayram parasını bile ona katmıştı. Şimdi artık tek şansı, bazen olduğu gibi, rüzgarın aniden yön değiştirmesiydi. Ama deniz çok büyüktü, topu ise küçücük. Akşam üstü hava biraz daha sertleşti. Ve güneş batmak üzereyken sandallar döndü. Çocuk, eve gitmek istemiyordu. Bu yüzden de ihtiyarla birlikte oyalandı. Yaşlı adam, hep aynı balıkçıdan alışveriş yapardı. Sonunda onu bulup: >- Avınız inşallah iyi geçmiştir!. dedi Eğer varsa, birkaç kilo alabilirim. Sandaldaki adam, bir kova içindeki balıkları gösterip: >- Zaten ancak o kadarcık tutmuştum, dedi. Denizde "av" diye bir şey kalmadı. - Dua etmeyi denediniz mi? diye atıldı çocuk. Ümidinizi sakın kaybetmeyin!. Balıkçı için her şey tesadüftü. Bunun için de "rasgele" derlerdi. Ama şimdi bir şey hatırlamıştı. Yıllar yılı unuttuğu bir şeyi. Çocuğun yanaklarını okşarken: - Dua ha!. diye mırıldandı. O zaman tutar mıyım? - Tutamasanız bile, duaların sevabı size yeter, dedi çocuk. Bunu yeni öğrendim. Balıkçı, böyle bir sözü ilk defa duyuyordu. Başını ağır ağır sallayarak: - Ben de yeni öğrendim!. diye gülümsedi. Üstelik de küçük bir öğretmenden. Çocuk, bu sözlerden çok hoşlanmıştı. Artık topun gitmesine üzülmüyordu. Yanındaki yaşlı adam ona bir göz kırparken, balıkçı tekrar sandala yöneldi ve ağların üzerindeki eski örtüyü açtı. Bir top vardı orada. Henüz ıslak olduğundan, ışıl ışıl parıldayan bir futbol topu. Balıkçı, onu çocuğa uzatıp: - Öğretmenlerin hakkı hiç ödenmez!. dedi. Bunu biraz önce denizde buldum!. Küçük çocuk, rüyada olmalıydı. Hiç beklenmedik şeylerin yaşandığı bir rüya. Aceleyle sağa sola bakındı. Ama her şey gerçekti. Balıkçı da, sandal da, ihtiyar da... Topu ise, işte ellerindeydi. Ona sıkıca sarılıp: - Bir daha benden izinsiz gezmek yok!. dedi. Ya dua etmeseydim ne olurdun o zaman? SİZLERDE DUA ETMEYİ DENEDİNİZ Mİ SIKINTILI ANLARINIZDA?... BELKİ DUALARINIZ HEMEN GERÇEKLEŞMEYEBİLİR AMA O DUALARIN SEVABI YETER SİZLERE... YENİ ÖĞRENDİM BENDE... DUA EN KIYMETLİ BİR HAZİNE BİZİM İÇİN... BİTER DİYE KORKMAYIN İSTEDİĞİNİZ KADAR KULLANIN... ÖYLE BİR HAZİNE Kİ SINIRSIZ VE KARŞILIKSIZ VERİLMİŞ HEMDE.. On dokuz yil evveldi. Stockholm'e gitmistim. Bir otele indim. Geceydi. Sabahleyin, tras olmak iÃ§in lavab oya gittigimde, aynanin yaninda ilginÃ§ bir not gordum. Lutfen diyordu, 'trastan sonra jiletinizi cope atmayin. Yanda bir kutu var, oraya birakin.' Bir tek jiletle dahi olsa, Isvec celik sanayisine yardimci olun. Dogrusu hayretler icinde kaldim. Cocuklugumdan beri celik esya denince akla Isvec celigi gelir. Bircok esya uzerinde Isvec celiginden yapilmistir' diye yazardi. Iste o ulke, kullanilmis bir tek ufacik jiletin bile cope gitmesini istemiyor, ona sahip cikiyor, gelen turistlere rica yollu uyarida bulunuyordu. Isvec'de zaman zaman, belli periyotlarda, radyolar, televizyonlar, bir haberi duyurur. Su tarihte, su saatte, 'adamlarimiz gelecek. Siz lutfen hazirliginizi yapin. Okumadiginiz, ilgilenmediginiz, kullanmadiginiz ne kadar kitap, dergi, gazete varsa, kagit, ambalaj, kutu varsa, velev ki, bir ilac prospektusu dahi olsa, kapinin onune koyun. Isvec'in kalkinmasina yardimci olun. Fazla agac ziyanina engel olun.' Bes yasinda idim. Babaannem rahmetli, pirinc ayikliyordu. Bir tane yere dustu. Babaannem egildi, aramaya basladi. Saga bakiyor, sola bakiyor, bulmaya calisiyor. Cocukluk iste, 'aman babaanne dedim. Bir pirinc tanesi icin bu kadar caba harcamaya, yorulmaya deger mi?' Rahmetli ilk defa sertlesti bana, Ã¶fkeyle dogruldu. 'Sen oturdugun yerden ahkam kesiyorsun,' dedi. 'Hic pirinc uretilirken gordun mu? Insanlar ne kadar zorluk cekiyorlar. Bir pirinc tanesinde kac insanin goz nuru, alin teri, emegi, cilesi var biliyor musun?' Utancimdan kipkirmizi olmustum. Peki 'papara' diye bir yemek bilirmisiniz? Bayat ekmeklerden yapilan.. Ekmek sikintisi Ã§ekmis, emegi karne ile alan bir neslin bulusudur papara. Ama ozunde israfa karsi olmak yatmaktadir. Aradan yillar gecti. Hukuk Fakultesinde ogrenciyim. Alain'in proposlarini okuyorum. Birden irkildim. Babaannemi hatirladim. Alain, bir insan yerde bir igne gorup de egilip almazsa, butun uygarliga karsi ihanet etmis olur diyordu. Ilave ediyordu. Bir ignenin uretiminde binlerce insanin alin teri, goz nuru, el emegi vardir diyordu. Japonlar son derece sade, basit, yalin mutevazi yasayan insanlardir. Evlerini mobilya ile esya ile dolduranlar Japonlara gore ruhen tekamul edememis, hayatin manasini anlayamamis, zavalli kimselerdir. Boyleleriyle, zavalli, evini mezat salonuna cevirmis diye eglenirler. Bir insanin gosteris iÃ§in esyanin esiri olmasi ne kadar acidir. Vaktiyle Japon ekonomisi bir darbogazdan geciyor. Ic borclar, dis borclar girtlagi asiyor. Zamanin basbakani meclisi toplar. Kursuye cikar. Durumu olanca acikligi ve tehlikeleri ile anlatir ve su andan itibaren der, Allah sahidim olsun ki, Japonlarin ic ve dis borclari son kurusuna kadar odenmeden, pirincten baska bir sey yemeyecegim. Su ustumdeki elbiseden baska elbise giymeyecegim. Dediklerini yapar, en ustten en alta bir israftan kacinma kampanyasi acilir. Japonya butun borclarini oder. Bu durumun toplumun butun kesimlerini, tek istisna olmadan kapsadigini soylemeye gerek yok. Gecenlerde Japon imparatorunun sarayini gordum. Yarabbim, ne kadar sade, ne kadar mutevazi, ne kadar gÃ¶steristen uzak... Gerekmedigi halde elektrigi yakmakla, suyu kapamadan bos yere akitmakla biz de zalimler sinifina gecmiyor muyuz? Hayat cok ince, akil almaz incelikte ipliklerle orulmustur. Her sey o kadar birbirine baglidir ki, Ilkokul okuma kitabimizdaki bir sozu hic unutmadim. Bir mih bir nali kurtarir. Bir nal bir ati, Bir at bir komutani, Bir komutan bir orduyu, Bir ordu bir ulkeyi kurtarir diyordu.. Maddi durumumuz ne olursa olsun, ister zengin olalim, ister fakir hepimiz cok dikkatli olmak zorundayiz. Bunda parayi da, maddiyati da asan buyuk bir edep ve incelik vardir. ' forward ' edilmesi gereken bir mesaj varsa o da budur'

1 ve 3 güzeldi eline sağlık +k