Gücümün benden alınmış olmasıyla başladı, Günün tek geçmiş kalan, kalanında yaşanmışlıklarını aldığım. O, Sesini biraz daha kıstım insan.. Etrafa baktığımda, özgürlüklerini kaderlerine göre yaşayan insanların da kendilerine göre ki tarzını sadece ön cinselliğime uyarladım.. Pek çekici olmsaydı, beni çeker miydi.. Yoksa ben hep başka şeyler mi çektim.. Ne anladıysan o işte, Geride kalanlarını yaşamına sıkıştırdığın o kelime, aşkı oluşturduğunda sevginin temsil ettiği karekteri oluşturabilmekte. Sancısı affedilemez olmuş gülüşümlerim de ki sırrımı gördüğünde susmanı istedim, defalarca istedim.. Bir kaç keç kere olmasına rağmen tekrar istedim.. Ben tüm avuntularımı yaşayacaklarından önceki saniyelere sığdırmış bir şekilde, Sokaklardaki resimlerin, reklam panolarında değişini izlemiştim.. O kadar çok hoşuma gitti ki nostaljik olman.. Bir kere bile dikkatimi çekmedi, Ben başka düşünceleri çekerken, Hayalim gerçek olmasını istediği düşlerin beni kandırmasıyla ele geçirmişliğim, Uyandığımda çocuk olabilmemin gizemliliği olsa, sadeliğim.. Benim yakın olabildiğim yer kadar uzak titremelerim, var. Hiç bir anlamı olmasa bile serçenin bile tutulamaz o hızı benim gidişimden daha kısa bir yolculuk olabilir miydi. Konduğum yolculuktan daha da öte gidebilir miydi.. İsmi olmalıydı.. İsmini defalarca koyan, ve sonradan değiştiren, aslında o olmasını istediğin bir isimle hitap edilen bir yanlızlık unsuru, hikayem.. Bu benim biçimsiz karekterim, Kimle burada.. ? Yorgunluğum kadar zor musun.? Beni yeniler misin, Bu gün sana gelmek istedim, Yıldızlarla birlikte, Gök yüzü yağmurunu biriktirmiş, Sadece askılıklarını görebileceğim bir pay bırak, Omuzlarında sarkıp ağlayayım, Kokunu teninin altındaki sıkışmış bir bez parçasında arayayım, Sana göz yaşı bırakayım.. Sen düş ol, ben düşeyim.. Hayal olsun.. Ardından gerçek, Ve sonra rüya diyebileyim ki.. Bitti densin.. Bitti de.. parafrap

düşten hayale ; hayalden gerçeğe... işte bu denklem insanın suratına çok sert patlayabiliyor.. Romantizm sadece romanların mürekkep kokan sayfalarında... insan kağıt kadar doğal olsa da beklentiler ve karşılığı mürekkep kadar kokuşuk olabiliyor... ne çekersen çek "kimle" si yok! aşk kafanda yarattığın bir ütopya olabilir ama efsunu karşındakinin doğal bir organizma olduğunu anladığında biter. Bittiği anda organizmaların nufus savaşı başlar.. Aşk hikaye.. hayat hikaye... yaşam koca bir yalan labirenti.. kandır kendini kandırabildiğin kadar; çünkü mutltltğun ömrü senin göz perden inene kadar Kızma bana -

Gerçekten süperdi.. Teşekkürler.. )