Devami Bir yerleşim biriminde birden fazla yerde cuma namazı kılınıp kılınamayacağı konusunda farklı görüşler bulunmaktadır. Bütün mezhepler bir şehirde kılınan cuma namazının mümkün olduğunca bir tek camide kılınması gerektiği üzerinde durmuşlardır. Cuma, toplanma, bir araya gelme gibi anlamlar içerdiğinden, bu şart da esasen toplanma, bir araya gelme ve bu suretle birlik ve bütünlük oluşturma esprisiyle ilgilidir. Bu espriyi her zaman canlı tutmak gerekmekle birlikte, günümüzde çok büyük sayılarda insanların yaşadığı şehirler göz önüne alındığında, cuma namazını bir veya birkaç yerde kılmayı söz konusu etmek, hem bu büyüklükte cami olamayacağı için hem de ulaşım şartları açısından, mümkün ve anlamlı değildir. Bu konuda Hanefi mezhebinin ve öteki mezheplerin görüşleri genel hatlarıyla şöyledir: Ebu Hanife'den bu konuda nakledilen iki görüşten birine göre bir şehirde yalnız bir yerde cuma namazı kılınabilir; diğerine göre ise bir şehirde birden fazla yerde cuma namazı kılınabilir. İmam Muhammed bunlardan ikincisini benimsemiştir. Ebu Yusuf'a göre ise, şehrin ortasından nehir geçip de şehri ikiye bölüyorsa veya şehir zayıf ve yaşlı kimselerin cuma kılınan camiye gelmelerini zorlaştıracak ölçüde büyük ise bir şehirde iki yerde cuma namazı kılınabilir; bu durumlar söz konusu değilse sadece bir yerde kılınır. Hanefi mezhebinde fetvaya esas olan ve kuvvetli bulunan görüş, bir şehirde birden fazla cami bulunması halinde bütün camilerde cuma namazı kılınmasına cevaz veren görüştür; ki bu zaten, Ebu Hanife'den nakledilen iki görüşten biri ve aynı zamanda İmam Muhammed'in görüşüdür. Şafiiler'e göre, bir şehirde birden fazla cami bulunsa bile, birden fazla yerde kılmayı zorunlu kılan sebepler olmadıkça sadece bir camide cuma namazı kılınır; böyle bir sebep yokken, birden fazla camide cuma namazı kılınsa, sadece namaza ilk başlayanların cuma namazları sahih olur, diğerlerininki sahih olmaz. Bu durumda diğerlerinin sonradan öğle namazı kılmaları gerekir. Ancak, şehrin çok büyük olması sebebiyle, cuma namazı için herkesin bir yere toplanması çok zor olursa veya güvenlik, sağlık vb. konularda ciddi endişeler bulunması sebebiyle bir yerde toplanılmasında sakınca varsa, ihtiyaç durumuna göre, bir şehirde birden fazla yerde cuma namazı kılınabilir. Bu tür sebeplerden dolayı, bir şehirde birden fazla yerde cuma namazı kılınırsa, buralarda cuma namazı kılanların ayrıca öğle namazı kılmaları gerekmez. Malikiler'deki tercih edilen görüşe göre de, Şafii mezhebinde olduğu gibi, birden fazla yerde kılmayı zorunlu kılan sebepler olmadıkça, bir şehirde sadece bir yerde cuma namazı kılınır. Böyle bir sebep olmadığı halde bir beldede birden fazla camide cuma namazı kılınsa sadece o beldedeki en eski camide kılanların cuma namazları sahih olur. Hanbeliler'e göre de, zorlayıcı sebepler yoksa, bir şehirde sadece bir yerde cuma namazı kılınır. Bir cami yeterli olduğu halde iki camide, iki cami yeterli olduğu halde üçüncü camide cuma namazı kılınamaz. Hanbeliler'e göre ihtiyaç bulunmadığı halde, birden fazla yerde cuma namazı kılınsa, bu durumda sadece devlet başkanı veya temsilcisinin kıldırdığı cuma namazı sahih olur; bu durumda, cuma namazını önce veya sonra kılmak önemli değildir. 5. İzin Hanefiler, cuma namazını devlet başkanı veya temsilcisinin ya da bunlar tarafından yetkili kılınan bir kişinin kıldırması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Hanefiler'in dışındaki diğer mezhepler cuma namazının geçerliliği için bu şartı aramazlar. Ancak Hanefiler'in dışındaki bazı bilginlere göre de, bazı durumlarda mesela zorunlu olmadığı halde birden fazla yerde cuma namazı kılınması durumunda sadece devlet başkanı veya temsilcisinin kıldırdığı cuma namazı sahihtir. Bir camide cuma namazı kıldırması için kendisine yetki verilen kimse, o camide cuma namazını kendisi kıldırabileceği gibi bir başkasına da kıldırtabilir. Namaz için verilen izin hutbe için de geçerlidir. Cuma namazı, Hulefa-yi Raşidin döneminden hemen sonra siyasi bir içerik kazanmaya başlamıştır. Bazı yörelerde ve dönemlerde, hutbelerde Ali'ye, bazı dönemlerde veya yerlerde de Muaviye'ye lanet okunduğu görülmüş; hutbe bir anlamda, siyasi kanaatin ve hangi tarafta olunduğunun göstergesi haline gelmiştir. İleriki zamanlarda ise hutbenin biri adına okunması, onun isyan bayrağını çektiği ve siyasi bağımsızlığını ilan ettiği anlamına gelmeye başlamış, dolayısıyla hutbe ve cuma namazı adeta siyasi bir sembol olmuştur. Tarih kitaplarında, adına hutbe okutmak veya adına hutbe okunmak şeklinde yer alan ifadeler de cuma namazının zaman içerisinde siyasal bir içerik kazandığını göstermektedir. Özellikle Abbasiler'den itibaren resmi veya yarı resmi mezhep durumunda olan Hanefi mezhebinin alimleri ister istemez bu siyasi konjonktürden etkilenmişler ve cuma namazı için daha önce bulunmayan birtakım şartlar ileri sürmek durumunda kalmışlardır. Dolayısıyla cuma namazı kılmak için devlet başkanının izninin aranması şartı eski siyasi içeriğini kaybetmiş olduğu için, günümüzde bu şartı aramaya gerek kalmamıştır. Öte yandan, bu şartın hala geçerliliğini koruduğu düşünülse bile, bir ülkede camilerin yapılmasına izin verilmesi, imamların maaşlarının devlet tarafından ödenmesi ve bu işler için kamusal bir örgütlenmenin mevcut olması, cuma namazının kılınması için de izin sayılır ve şart yerine gelmiş olur. Sonraki Hanefi fıkıhçılar, devlet başkanının veya izninin bulunmaması durumunda bir cemaat teşkil edebilen müslümanların, aralarından birine cuma imamlığı selahiyeti vererek bu namazı kılabileceklerine fetva vermişlerdir. Cuma kılınan yerin herkese açık olması anlamında genel izin de , bazı kitaplarda ayrı bir şart olarak değerlendirilmekle birlikte, bir anlamda devlet başkanının izni kapsamında yer alır. Hanefiler'e göre, bir yerde cuma namazı kılınabilmesi için, o yerde cuma namazı kılınmasına, yetkili kimse tarafından herkese açık olmak üzere izin verilmesi şarttır. Buna göre, belli bir yerde bulunan kimseler, cuma namazı kılınmasına izin verilmiş camide, sadece belirli kimseler girmek kaydıyla cuma namazı kılamazlar. Ancak başka kimselerin de girmesine müsaade edildiği halde, başka kimseler gelmese ve sadece oradaki kimseler kılsalar, cuma namazları sahih olur. Güvenlik ve gizliliğin korunması gibi sebeplerle herkese açık olmayan yerlerde bulunan cemaat cuma namazı kılabilir. Burada izn-i am şartı zaruret sebebiyle kalkmış olur. 6. Hutbe Cuma namazının sıhhat şartlarından birisinin de hutbe olduğu hususunda fakihler görüş birliği içindedirler. Ancak cuma namazının sıhhat şartlarından olan hutbenin rükünleri ve geçerlilik şartları konusunda mezhepler arasında görüş farklılıkları vardır. Hutbe, birilerine hitap etmek, bir şeyler söylemek demektir. Haftada bir gün bir mekanda toplanmış olan müminlerin başta dini konular olmak üzere, onların hayatlarını kolaylaştıracak, ilişkilerini uyumlu hale getirecek her konuda aydınlatılması için hutbe bir vesile ve bir fırsattır. Hutbe esasen bu amacı gerçekleştirmek için düşünülmüştür; bu sebeple cemaatin bilip anladığı bir dille irad edilir. Cuma namazının bir parçasını teşkil eden hutbenin varlığı, fıkhen geçerliliği veya en güzel şekilde ifası için bazı şartlar aranır. Bunlar ilmihal dilinde hutbenin rükünleri, şartları ve sünnetleri olarak anılır. aa) Hutbenin Rüknü Ebu Hanife'ye göre hutbenin rüknü yani temel unsuru Allah'ı zikretmekten ibaret olduğu için, hutbe niyetiyle elhamdülillah veya sübhanallah veya la ilahe illallah demek suretiyle hutbe yerine getirilmiş olur. Fakat bu kadarla yetinilmesi mekruhtur. Ebu Yusuf ve Muhammed'e göre ise hutbenin rüknü, hutbe denilecek miktarda bir zikirden ibarettir ki, bu zikrin uzunluğunun da en az teşehhüd miktarı kadar yani Tahiyyat duası kadar olması gerekir. İmam Malik'e göre hutbenin rüknü, müminlere hitaben müjdeli veya sakındırıcı ifade taşımasıdır. İmam Şafii'ye göre ise hutbenin beş rüknü vardır. Bu rükünler şunlardır: 1. Her iki hutbede Allah'a hamdetmek. 2. Her iki hutbede Peygamberimiz e salavat getirmek. 3. Her iki hutbede takvayı tavsiye etmek. 4. Hutbelerden birinde bir ayet okumak . 5. İkinci hutbede müminlere dua etmek. Hanbeliler'e göre ise hutbenin rükünleri, sonuncu hariç, Şafiiler'deki ile aynıdır. bb) Hutbenin Şartları Hanefiler'e göre cuma namazı hutbesinin sahih olabilmesi için şu şartların bulunması gerekir: 1. Vakit içinde okunması. 2. Namazdan önce olması. 3. Hutbe niyetiyle okunması. 4. Cemaatin huzurunda irad edilmesi. Son şartın yerine gelmiş olması için, kendisiyle cuma sahih olan en az bir kişinin bulunması gerekir. Her ne kadar Hanefi mezhebinde hutbenin sıhhati için cemaatin şart olmadığına dair bir görüş mevcut ise de, mezhepte daha doğru kabul edilen görüş, bir kişi bile olsa cemaatin huzurunda okunmasının gerektiği şeklindedir ve bunun kendisiyle cuma namazı sahih olabilecek bir kişi olması da şarttır. Ancak, hutbenin sıhhati için cemaatin işitmesi şart olmayıp sadece hazır bulunması yeterlidir. 5. Hutbe ile namaz arasının, yiyip içmek gibi namaz ve hutbe ile bağdaşmayan bir şeyle kesilip ayrılmaması. Hatibin hadesten taharet ve setr-i avret şartlarını taşıyor olması ve hutbeyi ayakta okuması şart değildir. Fakat bunlara riayet edilmesi gerekir. Çünkü bunlar, kabul edilen görüşe göre sünnet olmakla birlikte bunların vacip olduğunu söyleyenler de bulunmaktadır. Hanefiler'e göre cuma hutbesinin Arapça olması şart değildir. Malikiler'e göre ise cuma namazı hutbesinin geçerli olmasının şartları şunlardır: 1. Hatibin ayakta olması. 2. Her iki hutbenin de öğle vakti girdikten sonra irad edilmesi. 3. Her iki hutbenin de hutbe olarak nitelendirilebilecek içerikte olması. 4. Mescidin içinde irad edilmesi. 5. Namazdan önce olması. 6. En az on iki kişilik bir cemaatin huzurunda olması. 7. Açıktan okunması. 8. Arapça olması. 9. Hutbelerin arasına ve hutbe ile namaz arasına başka bir meşguliyetin sokulmaması. Malikiler'e göre de hatibin abdestli olması şart olmadığı gibi hutbede niyet de şart değildir. Şafiiler'e göre cuma namazı hutbesinin sahih olabilmesi için gerekli şartlar da şunlardır: 1. Hutbenin beş rüknünden her birinin Arapça olması. 2. Öğle vakti içinde olması. 3. Hatibin, gücü yetiyorsa hutbeleri ayakta okuması. 4. Bir mazereti yoksa iki hutbe arasında oturması. 5. İki hutbenin rükünlerini en az kırk kişinin dinlemesi. 6. Hutbenin namazdan önce okunması ve gerek hutbelerin arasına gerekse hutbe ile namazın arasına başka bir meşguliyetin katılmaması. 7. Hatibin hadesten ve necasetten temiz olması. 8. Hatibin setr-i avrete riayet etmesi. 9. Hatibin erkek olması. 10. Hatibin kırk kişinin duyabileceği şekilde sesini yükseltmesi. 11. Hatibin imamlığının sahih olması. 12. Hatibin namazın farz ve sünnetlerini birbirinden ayıracak kadar bilgi sahibi olması, hiç değilse farzı sünnet olarak bilmemesi. Şafiiler'e göre de hutbe için niyet şart değildir. cc) Hutbenin Sünnetleri 1. Hatibin, hutbe için minbere kolayca ve kimseye eziyet etmeden çıkabilmesi için minbere yakın bir yerde bulunması, cumanın ilk sünnetini minberin önünde kılması. Böyle yapmaması yani mihrapta veya minbere uzak bir yerde kılması mekruhtur. 2. Hatibin minbere çıktıktan sonra cemaate dönük olarak oturması ve okunacak ezanı bu şekilde dinlemesi. 3. Ezanın, hatibin huzurunda okunması. 4. Hatibin ezandan sonra kalkıp, her iki hutbeyi ayakta okuması. Hutbenin ayakta okunmasının vacip olduğu yönünde de görüş bulunmaktadır. 5. Hutbe okurken hatibin yüzünün cemaate dönük olması. 6. Hutbeye gizlice euzü çektikten sonra sesli olarak Allah'a hamd ve sena ile başlaması. 7. Kelime-i şehadet okuması ve Hz. Peygamber'e salavat getirmesi. 8. Müslümanlara nasihatte bulunması. 9. Euzü ile Kur'an'dan bir ayet okuması. 10. Hutbeyi iki bölüm halinde yapması ve iki hutbe arasında kısa bir süre, ortalama üç ayet okuyacak kadar oturması. 11. İkinci hutbeye de birincide olduğu gibi Allah'a hamd ederek ve Hz. Peygamber'e salavat getirerek başlaması. 12. İkinci hutbede müminleri af ve mağfiret etmesi, onlara afiyet ve esenlik vermesi ve onları muzaffer kılması için Allah'a dua etmesi. 13. İkinci hutbeyi birinciye göre daha alçak sesle okuması. 14. Hutbeyi kısa tutması. 15. Hutbeyi cemaatin işitebileceği bir sesle okuması. 16. Abdestli olması ve avret yerleri örtülü bulunması. Bunların vacip olduğu da söylenmiştir. 17. Hutbeden sonra namaz için kamet getirilmesi. 18. Cuma namazını hutbe okuyan kişinin kıldırması. Hanefiler'in hutbenin sünnetleri olarak kabul ettiği birçok husus Şafiiler de hutbenin sahih olmasının şartı olarak görülür. dd) Hutbenin Mekruhları Hutbenin sünnetlerini terketmek mekruhtur. Ayrıca, hutbe okunurken konuşmak ve konuşan birini konuşmaması için uyarmak tahrimen mekruhtur. Hatta hatip ile cemaatin dini meselelerde soru-cevap şeklindeki konuşması dahi Hz. Peygamber'den bu yönde bazı uygulamalar rivayet edilmekle birlikte cami disiplinini bozacağı gerekçesiyle hoş karşılanmamıştır. Hutbe dinleyenlerin sağa sola bakmaları, selam verip almaları da mekruhtur. Hatta Hz. Peygamber'in adı anıldığı zaman ya sessiz kalmalı ya da içinden salatü selam etmelidir. Hutbe esnasında namaz kılmak dahi mekruhtur. SAYGILAR.. KARAHAN...

Kaynağı düzeltirmisin ben Vatan gazatesinde böyle bir haber göremedim.

Cuma sadece erkeklere farzdır.. Kıyamet gününde hesap sorar yaradan...

Mese budur işte lakin birileri başka şeyler peşinde sanki. bunu yapanlar kimbilir ne tezgahlıyorlar teşekkürler bilgilşer için hocam

al işte bi yahudi tuzağı daha... Din ; yeryüzü hakimiyeti davalarında yahudi planlarına karşı duran onu yıkan sağlam bir engeldir. Hıristiyanların tevhidden uzaklaşması sonucu yahudilerin amerika ve avrupada düşünce yapısına soktukları fesat ve çöküntü tohumları yeşermeye başlıyor ve dinin etkisi azalıyor. yahudiler, hıristiyanların dinsiz olduklarından tamamen emin olduktan sonra planlarını uygulatmada onları da kendilerine asker yapıyor. Bu gün ise nasıl olsa hıristiyan engeli aşılmış, karşılarında engel teşkil eden İslam dini ve Müslümanlar var. aynı hıristiyanlıkta yaptıkları gibi dini yıkıcı mezhepleri, fikirleri birbirleriyle çelişkili fırkaları yayma çabası içindeler ki Müslümanlar İslamdan uzaklaşıp tamamen bozulsunlar da, planlarını uygulamak için karşılarında bir engel kalmasın. Yahudilerin tüm ilahi dinlere özellikle de İslama karşı savaş ilan etmeleri alenen görülmektedir. İnsanları hayvani arzulardan başka bişey düşünmeyen bir sürü haline getirmeyi planlamış, hatta daha da aşağı seviyeye düşürmeye muvaffak olmuşlardır. Uyanık ol ey Müslüman. Gelme bu oyunlara, düşme bu tuzaklara. içerden ve dışardan abluka altındasın, şöyle bi silkin kendine gel, kimliğini muhafaza et...

Kuran-ı Kerimde Cuma namazı ile ilgili bölüm cuma suresinin 9. ayetinde geçmektedir Ayette 62 / CUMA - 9 Ya eyyuhellezine amenu iza nudiye lis salati min yevmil cumuati fes'av ila zikrillahi ve zerul bey'a, zalikum hayrun lekum in kuntum ta'lemun . Meali: Ey amenu olanlar ! Cuma günü namaza nida olunduğu zaman hemen Allah'ın zikrine koşun ve alışverişi bırakın. İşte bu, sizin için daha hayırlıdır, keşke bilseniz. Cuma namazının vücub şartları vardır yani bir kişiye farz olması için belli şartları vardır: Cuma namazının Vücub şartları 9'dur: 1- Mukim olmak, seferi olmamak. 2- Sağlam olmak, hasta olmamak. 3- Hür olmak. 4- Mahpus olmamak. Düşmanın yakalama korkusu olmamak. 5- Akıl ve baliğ olmak. 6- Kör olmamak. 7- Yürüyebilmek. 8- Erkek olmak. Cuma namazı kadınlara farz değildir. 9- Çok yağmur, kar, fırtına, çamur, çok soğuk olmamak.

herkes bir açılım peşinde. ancak kimse bunun gerekli olup olmamasını hiç önemsemiyor. ayrıca genelde suistimal yaşanıyor bu tür durumlarda. faydasından çok zararı olacağına inanıyorum.

Çok hassas bir konu, birşey söylemek ya yanlış olur yada bilmemezliğin verdiği sonuç olur, bakalım din profesörleri neler diyor

kılsınlar ne olacak kıyamet mi kopar...

CUMA HAKKINDA SAHİR bilgi ÖNCELİKLE KAYNAĞIM ; DİYANET İLMİHAL Konusu : Namaz İçeriği : CUMA NAMAZI Başlığı : CUMA NAMAZININ ŞARTLARI Cuma namazının farz olabilmesi için belli birtakım şartların gerçekleşmiş olması gerekir. Bu şartlar vücub şartları ve sıhhat şartları olmak üzere iki çeşittir. Vücub şartları, cuma namazı kılmakla yükümlü olmanın şartlarıdır; sıhhat şartları ise kılınan namazın sahih yani geçerli olmasının şartlarıdır. Sıhhat şartları yerine cuma namazının edasının şartları da denilir. Aşağıda vücub şartları ve sıhhat şartları ayrı ayrı sayılıp açıklanacaktır. Ancak, dikkat edilmelidir ki, aşağıda sıhhat şartları arasında sayılacak şeylerden üçü Vaktin girmiş olması. b) Devlet başkanının hazır bulunması veya izni ve c) Bulunulan yerin şehir veya şehir hükmünde olmasıdır), esasen hem vücub hem sıhhat şartlarıdır. Zira bu şartları ileri sürenlere göre bunlardan biri bulunmadığında cuma namazı kişiye farz olmayacağı gibi, kılması halinde geçerli de olmaz. a) Cuma Namazının Vücub Şartları Bir kimseye cuma namazının farz olması, o kimsede vakit namazlarının farz olması için aranan şartlardan başka şu şartların da bulunmasına bağlıdır: 1. Erkek olmak Cuma namazı erkeklere farz olup kadınlara farz değildir. Bu konuda bütün fakihler görüş birliği etmiştir. Fakat kadınlar da camiye gelip cuma namazı kılsalar, bu namazları sahih olur ve artık o gün ayrıca öğle namazı kılmazlar. Cuma namazı kılmayı emreden ayet genel içerikli olduğu halde kadınların niçin cuma namazı kılmadıkları hatıra gelebilir. Çok fazla teknik ayrıntıya girmeden bir iki nokta üzerinde durarak bu konuya açıklık getirmeye çalışalım. Burada gözden kaçırılmaması gereken hususların başında konunun Arap dilinin özelliği ile ilgisi gelmektedir. Arap dilinde erkek ve kadına yapılan hitap kalıbı birbirinden farklıdır. Kadınlara yapılan hitabın içinde erkeklerin bulunması, dilin yapısı bakımından imkansızdır. Kadınlara yapılan hitap, sadece ve sadece kadınlara yapılmış bir hitaptır. Buna mukabil, erkeklere yönelik hitabın kapsamına kadınların girip girmediği, yani bu hitabın kadınlara da yönelik olup olamayacağı, dilciler arasında tartışmalı bir konudur. Kimi dilciler erkeklere yönelik hitabın içerisine kadınların girmediğini, kimileri de girdiğini söylemişlerdir. Dilcilerin bu farklı iki kanaati, usulcülerin, o tür ayetlerin, yani erkeklere yönelik hitap içeren ayetlerin anlaşılmasında ister istemez etkili olmuştur. Kimi usulcüler, erkeklere yönelik hitabın içerisine kadınların dahil olmadığı yönündeki anlayışı kabul etmişler ve ayetleri bu doğrultuda anlamlandırıp, onlardan hüküm çıkarmışlardır. Bu anlayışa göre, erkeklere yönelik hitabın içerisine kadınlar dil kuralları gereği, girmezler. Fakat bazı dil dışı karineler sebebiyle, erkeklere yönelik hitaba kadınlar da dahil olur. Bu dil dışı karinelerin başında, getirilen hükmün anlamı ve mahiyeti ile bu hükmün içerik bakımından erkek-kadın farkı dikkate alınacak türden olup olmadığı gelmektedir. Bu farklılık, tabii ki bir cinsiyet ayırımından değil, aksine fiziki yapı ile toplumsal statü ve buna bağlı olarak haklar ve sorumluluklar dengesinden kaynaklanan bir farklılıktır. Kimi usulcüler ise dilcilerin öteki kanaatini esas alarak ve kural olarak, erkekler hitabının içerisine kadınların da girdiğini, fakat cuma namazı gibi bazı konularda, birtakım harici karineler ile kadınların hitap kapsamı dışında tutulacağını ileri sürmüşlerdir. Kadınların hitap kapsamı dışına alınmasına gerekçe olan harici karineler cümlesinden olmak üzere, o dönemdeki kadın telakkisi, kadının ailedeki görev ve sorumluluklarına ve cemaat kavramı ve dayanışması içerisinde kadınların yerine ilişkin anlayış gösterilebilir. Her halükarda, kadınların cuma namazı kılmakla yükümlü olup olmadıkları meselesi, sonucu bakımından dini bir mesele olmakla beraber, bu sonuca ulaşmanın başlangıç ve hareket noktası bakımından öncelikle bir dil ve teamül meselesidir. Bu itibarla, meseleyi tabii zemininin dışına çıkarıp abartmak ve Türkçemizde erkeklere hitap ile kadınlara hitap arasında dilin yapısı bakımından böyle bir ayırımın bulunmayışının sağladığı rahatlıktan yararlanarak "Allah, 'Ey inananlar, cuma için çağrı yapıldığı vakit, zikre yani cuma namazına koşun' diyor, kadınlar da inananlar grubunda olduğuna göre onların da gitmesi gerekir" demek, kolaycılık olması bir yana meseleyi saptırmak anlamına gelir ve bu tutum yarar yerine zarar verir. Belirtmek gerekir ki, dilcilerin ve bağlı olarak usulcülerin görüşlerinden her ikisine göre de, başlangıçtan beri kadınların cuma namazı ile mükellef olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Harici karineler meselesini tüm detaylarıyla burada açıklamak yerine, bahsedeceğimiz ikinci nokta çerçevesinde ele almak yeterli olacaktır. Bu meselede dikkate alınması gereken ikinci nokta, Hz. Peygamber'in uygulamasına ve on dört asırlık geleneğin durumuna bakılmasıdır. Hz. Peygamber'in, kadınları cuma namazı kılmakla yükümlü tutup tutmadığının bilinmesi, başlı başına bağlayıcı olmasının yanında, aynı zamanda, belirleyici bir karine değerine de sahip olacaktır. İlk dönemlere ilişkin bütün literatür, kadınların zaman zaman cuma namazına katıldıklarını, fakat Hz. Peygamber'in kadınları cuma namazı kılmakla yükümlü tutmadığını çok açık ve net bir şekilde ortaya koymaktadır. Ayrıca Hz. Peygamber'in cuma namazının kadın, çocuk, hasta ve köle dışında, cemaat içerisinde bulunan her müslümana farz olduğunu bildiren bir sözü de bulunmaktadır (Ebu Davud, I, 280; Hakim, I, 425). Hz. Peygamber'in bu söz ve uygulaması, kadınların genel hitap içerisinde yer aldığı görüşünü öne sürenler tarafından harici bir karine olarak değerlendirilmiş ve ayetin genel ifadesini daralttığı söylenmiştir. Öte yandan, on dört asırlık süreç içerisinde, kadınların cuma namazı kılması gerektiğini söyleyen hiçbir alim çıkmamıştır. Bu durum, kadınların cuma namazı kılmakla yükümlü olmadıkları konusunda bir icma gerçekleştiğini göstermektedir. Fakat bizim asıl söylemek istediğimiz böyle bir icmaın bulunması değil, belki ilave olarak, hiçbir toplumda, hiçbir kültürde ve Sünni veya gayr-i Sünni hiçbir mezhepte farklı bir görüşün ortaya çıkmamış olmasıdır. Dinin ve dindarlığın simgesi olan ve belli bir biçimsellik hatta sembolizm taşıyan ibadetler, zaman ve zemin değişmesinden etkilenmezler. Bu onların mahiyetinden ileri gelir. Çünkü salt ibadet olan merasimlerin değişmesi, bir anlamda dinin değişmesi, yozlaşması sonucuna götürür. Salt ibadet olmamakla birlikte genel anlamda ibadet içerikli konularda bir ihtiyat payı ile hareket etmek uygun olmakla birlikte, uygulamasında birtakım güçlükler ortaya çıkmışsa veya uygulanması, konuluş espri ve amacıyla çelişir hale gelmişse, bu takdirde özü korumak üzere lüzumlu yeni düzenlemelerin yapılması gerekli hale gelebilir. Sonuç olarak, kadınların cuma namazı kılması konusunda bir serbestlik vardır; müsait zaman ve zemin bulan kadınlar cuma namazı kılabilirler. Bu durum, dinin onlara tanıdığı bir muafiyettir. Dini yükümlülükten muafiyetin ayırım olarak algılanmasının yanlışlığı kadar böyle bir ilave yükümlülüğün kadınlara ne kazandıracağı hususu da üzerinde düşünülmeye değer bir husustur. Fakat cuma namazını kadınlara farz haline getirerek onları cuma namazı kılmaya mecbur etmek, hiçbir sebeple olmasa bile, asırlarca süregelen geleneği gereksiz yere ve haksız olarak hiçe saymak olduğu için yanlıştır ve asılsızdır. 2. Mazeretsiz Olmak Bazı mazeretler, cuma namazına gitmemeyi mubah kılar ve böyle bir mazereti bulunan kişiye cuma namazı farz olmaz. Fakat böyle kimseler de kendilerine cuma namazı farz olmadığı halde, bu namazı kılarlarsa namazları sahih olur ve artık o gün ayrıca öğle namazı kılmazlar. Cuma namazına gitmemeyi mubah kılan belli başlı mazeretler şunlardır: 1. Hastalık. Hasta olup cuma namazına gittiği takdirde hastalığının artmasından veya uzamasından korkan kimse cuma namazı kılmakla yükümlü olmaz. Yürümekten aciz durumda bulunan çok yaşlı kimseler de bu konuda hasta hükmündedirler. Cuma namazı için camiye gittiği takdirde hastaya zarar geleceğinden korkan hasta bakıcı için de aynı hüküm geçerlidir. Mikrobik ve bulaşıcı hastalıklara yakalanmış kimseler de cuma namazına gelmeyebilirler. 2. Körlük ve kötürümlük. Kör olan bir kimseye, kendisini camiye götürebilecek biri bulunsa bile, Ebu Hanife, Malikiler ve Şafiiler'e göre, cuma namazı farz değildir. Hanbeliler'le, Ebu Yusuf ve Muhammed'e göre ise, kendisini camiye götürebilecek biri bulunan amaya cuma namazı farzdır. Kendisini camiye götürebilecek kimsesi bulunmayan amaya ise, bütün bilginlere göre cuma namazı farz değildir. Ayakları felç olmuş veya kesilmiş kimselerle yatalak hastalara da cuma namazı farz değildir. 3. Uygun olmayan hava ve yol şartları. Cuma namazına gittiği takdirde kişinin önemli bir zarara veya sıkıntıya uğramasına yol açacak çok şiddetli yağmur bulunması, havanın çok soğuk veya sıcak olması veya yolun aşırı çamurlu olması gibi durumlarda cuma namazı yükümlülüğü düşer. 4. Korku. Cuma namazına gittiği takdirde malı, canı veya namusunun tehlikeye gireceğine dair endişeler taşıyan kimseye de cuma namazı farz değildir. Cuma namazının farz olması için bu iki şartın bulunması gerektiği hususunda fakihler görüş birliği içindedirler. Bundan sonraki şartlarda ise fakihler arasında görüş farklılıklarına rastlanır. 3. Hürriyet Hür olmayan kimseler yani köle ve esirler, fakihlerin büyük çoğunluğuna göre, cuma namazı ile yükümlü değildir. Esasen bu şartın konulmasının altında, kölelik uygulamasının devam ettiği dönemlerde, kölenin efendisine karşı sorumluluklarını tam ve eksiksiz olarak yerine getirmesi düşüncesi yatar. Cuma namazının kölelere farz olmadığını söyleyen fakihler bu hükmü, kölenin görev ve sorumluluğu konusundaki anlayış üzerine kurmuşlardır. Buna göre köle, tüm zamanını efendisine tahsis etmek durumundadır. Cuma namazı kılmakla yükümlü tutulacak olursa, efendisine karşı görevini aksatmış olacak ve bu sebeple efendisinden azar işitecek ve belki de ceza görecektir. Hz. Peygamber, kölenin cuma namazı kılması gerekmediğini söylerken, toplumda kölelerin statüsü konusundaki hakim anlayışı dikkate almıştır. Zahiriler, toplumsal olguyu dikkate almadıkları için, cuma namazı kılmak için hür olma şartını aramamışlardır. Bu yönüyle düşünüldüğü zaman, hürriyet şartının hangi anlam üzerine getirildiği ve bu şartın hapis yattıkları için hürriyetleri kısıtlama altına alınmış olan kimselerle alakası olmadığı anlaşılır. Bu bakımdan hapiste olan kişilerin, cuma namazı kılmalarına, fiziki şartlar ve bazı imkanların eksikliği dışında bir engel bulunmamaktadır. Mahpusların cuma namazı kılabilmeleri için fiziki şartların hazırlanması ve gerekli düzenlemenin yapılması istenebilir. Cuma namazının kılınacağı yerin herkese açık olması şartı, özel durumundan dolayı hapishaneyi içine almaz. 4. İkamet Fakihlerin büyük çoğunluğuna göre cuma namazının vacip olması için, kişinin cuma namazı kılınan yerde ikamet ediyor olması gerekir. Bu bakımdan cuma namazı dinen yolcu sayılan kimselere farz değildir. Zühri ve İbrahim Nehai gibi bazı müctehidlere göre yolcu seyir halindeyken değil de, cuma namazı kılınan yerde konaklamış halde iken, orada kaldığı sürece cuma namazı kılmakla yükümlüdür. Zahiriler'e göre ise cuma namazı yolculara da farzdır. b) Cuma Namazının Sıhhat Şartları 1. Vakit Cuma namazı, Hanbeliler'in dışındaki müctehidlere göre, cuma günü öğle namazı vaktinde kılınır; öğle namazının vaktinden önce veya sonra kılınması sahih değildir. Hanbeliler'e göre ise cuma namazı, cuma günü, güneşin bir mızrak boyu yükselmesinden itibaren öğle namazının vakti çıkıncaya kadar kılınabilir. 2. Cemaat Cuma namazı ancak cemaatle kılınan bir namaz olup münferiden, yani tek başına kılınamaz. Bunun yanı sıra diğer farz namazlarda imamla birlikte bir kişinin bulunması cemaat için yeterli olduğu halde, cuma namazında cemaat olabilmek için daha fazla kişinin bulunması, yani cemaati oluşturanların belli bir sayının altında olmaması gerekir. Cuma namazı kılabilmek için gerekli asgari sayının kaç olduğu hususunda farklı görüşler bulunmaktadır. Hanefi mezhebinde, İmam Ebu Hanife ve İmam Muhammed'e göre, cuma namazı için imamın dışında en az üç kişinin daha bulunması şarttır. Bunlar yolcu veya hasta da olsalar bu şart yerine gelmiş sayılır. İmam Ebu Yusuf'a göre ise, imamın dışında en az iki kişinin bulunması gerekir. Cuma namazının geçerli olması için, cemaatin sayısı, İmam Ebu Hanife'ye göre en azından birinci rek atın secdesine kadar aranılan asgari sayının altına düşmemeli, hiç değilse bu süre içinde imamla birlikte hazır olunmalıdır. Ebu Yusuf ve Muhammed'e göre iftitah tekbiri alınıncaya kadar, Züfer'e göre ise ikinci rek attan sonra teşehhüt miktarı oturuncaya kadar hazır bulunulmalıdır. Cemaati oluşturan kişiler daha önce dağılırlarsa cuma namazı geçersiz olur, yeni baştan öğle namazını kılmak gerekir. Şafii'ye göre ise, bir yerde cuma namazı kılabilmek için akıllı , buluğa ermiş , hür, erkek, mukim ve oraya yerleşmiş olan en az kırk yükümlünün bulunması şarttır. Buna göre, bir yerde kırk kişi bulunsa da, bu kırk kişiden bir kısmı köle, kadın veya yolcu olsa, ya da ticaret veya öğrenim görme gibi bir amaçla orada bulunuyor olsalar, bu kimselerden oluşan kırk kişiyle cuma namazı kılınamaz. Ayrıca, bu kırk kişinin hepsi veya bir kısmı, yazın veya kışın ya da her iki mevsimde göç eden göçebelerden oluşuyorsa, bu durumda da, cuma namazı eda edilemez. Hatta bu kırk kişinin içinde Fatiha suresini okuyamayan bir ümmi bulunsa bu kimse sayıdan düşürülür ve bu durumda sayı kırktan aşağıya indiği için, bu kimselerle de cuma namazı sahih olmaz. Ancak Fatiha suresini okumayı öğrenmek için gayret gösterdiği halde bunu henüz başaramamış kimseler sayıya dahil edilir. Cuma namazını kıldıran kişinin yolcu olması durumunda, kendi dışında kırk kişinin bulunması gerekir. Ayrıca, bu mezhebe göre, namazın herhangi bir bölümünde veya hutbe esnasında sayı kırktan aşağıya düşerse namaz fasid olur. Hanbeliler'in görüşü de genel hatlarıyla Şafii mezhebinin görüşü gibidir. Maliki mezhebinde meşhur ve tercih edilen görüşe göre, cuma namazı için cemaatin imamdan başka en az on iki kişi olması şarttır. Ancak İmam Malik'ten bu konuda kesin bir sayı belirlemeksizin, kırk kişiden az sayıda olan bir cemaatle cuma namazı kılınabilirse de üç dört kişi gibi az bir sayı ile kılınamayacağı yönünde bir görüş de nakledilmektedir. Malikiler'e göre cuma namazında imamın mukim olması şarttır. Bu görüşlerin dışında, Taberi'nin cuma namazı için imamdan başka bir kişinin bulunmasının yeterli olacağına dair bir görüşü olduğu gibi, bu sayıyı en az dört, yedi, dokuz, yirmi, otuz ve seksen olarak belirleyen ictihadlar da bulunmaktadır. 3. Şehir İslam bilginleri cuma namazı kılınacak yerin şehir veya şehir hükmünde bir yerleşim birimi olmasını şart koşmuşlardır. Fakat gerek bu şartın ayrıntıları konusunda gerekse bir yerleşim biriminde birden fazla yerde cuma namazı kılınıp kılınamayacağı hususunda görüş ayrılıkları vardır. Hanefiler'e göre, cuma namazı kılınacak yerleşim biriminin şehir veya şehir hükmünde bir yer olması ya da böyle bir yerin civarında bulunması gerekir. Bir yerleşim biriminin hangi durumda şehir hükmünde sayılacağı hususunda farklı rivayetler bulunmaktadır. Hanefi mezhebinde fetvaya esas olan görüşe göre bu kriter "en büyük camisi orada cuma namazı ile yükümlü bulunanları alamayacak kadar nüfusa sahip olma" şeklinde belirlenmiştir. Bazı yazarlarca bu kriter, bir yöneticisi olan yerleşim birimi olarak ifade edilmiştir. Şehrin civarı ifadesiyle de bu şartlardaki yerleşim birimlerinin yakınlarında bulunan mezarlık, atış alanları ve çeşitli gayelerle toplanmak için hazırlanan sahalar ve bu uzaklıktaki yerler kastedilmektedir. Kaynaklarda geçen bu şehir ifadesinin günümüzde, büyük veya küçük yerleşim birimi olarak anlaşılması gerektiği, bu bakımdan farzı eda edecek sayıda cemaatin yerleşik bulunduğu köy, belde gibi tüm birimlerde cuma namazının kılınabileceği bilginlerce kabul edilmektedir. Malikiler'e göre cuma namazı kılınacak yerin, insanların devamlı oturdukları şehir, köy vb. bir yerleşim birimi veya buraların civarında bir yer olması gerekir. Bu bakımdan çadır vb. barınaklardan oluşan ve geçici olarak oturulan yerlerde cuma namazı kılınamaz. Malikiler ayrıca, cuma namazı kılınacak yerde cami bulunmasını da şart koşmuşlardır. Şafiiler'e göre de, cuma namazının insanların devamlı olarak oturdukları bir şehir veya köyün sınırları içinde kılınması gerekir. Çölde veya çadırlarda yaşayanlar, yani belli bir yerleşim birimi içinde oturmayanlar sayıca ne kadar çok olurlarsa olsunlar orada cuma namazı kılamazlar. Hanbeliler'e göre ise, cuma namazının kılınabileceği yerin en az kırk kişinin devamlı olarak oturduğu yer olması şarttır. 4. Cami DEVAMI VAR -

Cemal Sofuoğlu na sormak gerek erkek cemaatin önünde secdeye durduğunda ne olacak? hangi psikolojik durum oluşacak?

bindik bir alamete gidiyoruzz Kıyamete

Olmaz olamaz

konuyu tartışmaya bile gerek yok, kadının arkasında namaza durulmaz erkek ile kadın aynı yerde namaz kılıyorsa bile kadın erkeğin arkasında durmak zorundadır. bu olay saptırılmış bir rezaletten başka birşey değil. kıyamet kopmaz ama uygun değildir, olayı tetiklemenizin bir alemi yok. konu hakkında doğru yorumlarınız yoksa konuşmayın daha iyi bence. birşey biliyorsn konuş ibret alsınlar, birşey bilmiyorsan susta adam sansınlar diye bir söz vardır... -

KAYNAK burada da verilmiş.. LAKİN CUMA NAMAZI KADINLARA FARZ DEĞİLDİR... BU BAĞLAMDA KILDIRMASI DA ALLAH'IN EMİRLERİNİ SAYMAMAKTIR. Bu kadın çok ilimli, çok bilgili biri ama sanırım çok iiy araştırmadan yapılacak bir haraket...

müslümanlar arasında fitne fesat sokmak için yapılan bir çalışma kadının tipe bakın nasıl bir insan olduğunu anlayın

Cuma namazını ilk kez bir kadın kıldıracak. İngiltere'de Müslümanlar bugün bir kadının ardında namaza duracak. İngiltere'de yaşanacak ve bir ilk olacak bu olay için din alimlerini de ikiye böldü. İşte görüşler: Oxford'da sonradan İslam'ı seçmiş bir grup Müslüman Raza Raheel'den hem hutbe dinleyecek hem onun öncülüğünde Cuma namazına duracak İngiltere'de Cuma namazını ilk kez bir kadın kıldıracak. İngiliz The Independent gazetesi, Kanadalı feminist bir yazarın, kadın erkek karışık yapılacak bugünkü Cuma namazını yöneterek bu görevi üstlenen ilk Müslüman kadın olacağını yazdı. Geçtiğimiz yıllarda da Amerika'da Afrika asıllı olan Amina Vadud adlı bayan kadın erkek karışık cemaate cuma namazı kıldırmış ve dünya gündemine oturmuştu. Toronto'da yaşayan ve insan hakları savunucusu olan Raheel Raza'dan Oxford'daki sonradan İslam dinini seçmiş, küçük bir cemaati yönetmesi ve hutbeyi yapması istendi. Pakistan asıllı Feminist yazar Raza, Toronto'da bundan beş yıl önce yine kadın erkek karışık bir cemaate hitap etmişti. Amina Vadud, İngiltere'de de 2008 yılında cuma namazı kıldırmıştı. Müslüman aileden Indenpent gazetesi Raza'nın, bu görevi üstlenecek ve Müslüman bir aileden gelen ilk kadın olduğunu kaydetti. Amina Vadud ise Hıristiyan bir aileden geliyordu. Batı dünyası Amina Vadud ile fazla gündeme getirmediği kadın imam olayını bu kez Raheel Raza üzerinden gündeme taşımak istiyor. Raza, Toronto'da bundan beş yıl önce yine kadın erkek karışık bir cemaate hitap ettiğinde ölüm tehditleri almıştı. İngiltere'de 2008 yılında da, Amerikalı ve sonradan İslam dinini seçmiş bir kadın cuma namazını kıldırmıştı. Ancak Raza, bu görevi üstlenecek ve Müslüman bir aileden gelen ilk kadın. DİN ADAMLARI KADIN İMAMDA BÖLÜNDÜ 'Bütün erkek imamlar bitti mi' Eski Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Süleyman Ateş: "Erkekler tükendi mi ki kadın Cuma namazını kıldırıyor. Bütün imamlar bitti mi? Bunlar dikkat çekmek için yapılan eylemlerdir ve dinimizce de doğru değildir. Hz. Peygamber zamanında hiçbir kadın imamlık yapmamıştır. Cuma namazını kadınlar da kılar ama erkeklerin olduğu bölümde kılamazlar. Cuma namazında kadının yeri cemaatin arkasında ayrılan bir bölümdür. Bundan dolayı bu kesinlikle yanlıştır. İngiltere'deki kadın sonradan Müslüman olmuş. Olmasa daha iyiydi" 'Peygamberimiz kadın imam tayin etmiştir' Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Prof. Dr. Beyza Bilgin : "Dinen caiz olmaması için bir kayıt yok. İslam kaynaklarında kadından imam olamaz diye de bir şey yok. Kuran'ı Kerim'e göre esas olan bilgidir. Bilenlerle bilmeyenler bir olmaz. Bilen bir kadınsa ve kadının namaz kıldırmasını cemaat kabul ettirmişse kadın imam karışık cemaate namaz kıldırabilir. Çünkü Peygamberimiz bir kadın imam tayin etmiştir. O dönemde o kadından başka Kuran'ın dualarını ve ayetlerini bilen başka bir kadın yoktu. O kadında namaz kıldırmıştır." 'Erkek cemaatin önünde secde hoş değil' Prof. Dr. Cemal Sofuoğlu: "Kadının cuma namazı kıldırması yanlış ve hiç hoş değil. Kadın imam sadece kadın cemaate namaz kıldırabilir. Erkek cemaatin önünde secdeye, rükuya varmak psikolojik olarak da hoş değil. Kadının namaz kıldıramaması kadın hakları açısından eksiklik değildir. Kadınlar daha duygusal oldukları için cenaze namazını kılması istenmez. Bağırıp çağırmadığı, ağlamadığı sürece kadın da cenaze namazı kılabilir" vatan Kaynak-2 -

Kerim abinin mesajında belirttiği gibi çok yanlış bir iş?

bir bu eksikti zati