Düşündüğün gibi olmmamasını temenni ediyorum. Ama görünen öyle

Yiğit olan gelsin bekliyoruz... 3qU!

Başkan Bush'un 10 Ocak'ta yaptığı konuşmanın en rahatsız edici ve diğer her şeyden daha önemli olan unsuru, İran'a yapılacak bir saldırıyı önceden göstermesi oldu. Gerçi bunu çok fazla sözcükle dile getirmedi. Ama bence Bush'un sözlerinin deşifresi, Irak'taki Amerikan çabalarını engellemekten dolayı İran ve diğer Arap ülkelerini cezalandırma arzusunu ortaya koymaktadır. Deşifre etmek? Tüm sözlü iletişimler, bir şifre ve deşifre sürecini içerir. Düşünceler, sözcüklere şifrelenir ki, zaten bunların sesleri anlamlara şifrelenmiştir. Bu sözcükler duyulduğu zaman onu duyanlara anlamlı gelebilmesi için deşifre edilmeleri gerekir. Bu süreç, basit konuşma eylemlerine uygulandığı zaman neredeyse anında, otomatik olarak ve fark edilmeden işler. Daha karmaşık olan konuşmalarda ise daha güç ve aşikar hale gelir. Politikacılar konuştuğu zaman, deşifre etme süreci zorlaşır ve bazen imkansız hale dönüşür; çünkü sözcükler bir anlam ifade etmek için söylenmez ya da birbirleriyle çelişkili fikirler içerir. Örneğin Amerika'da sık sık adaylar, aynı zamanda hem halkın destek verdiği programları artırma hem de vergileri azaltma vaadinde bulunurlar. Bu açık çelişkiyle söylenmek istenen şey, vergiler ya da programlar konusunda tutarlı bir fikir ifade etmek değildir. Bunun amacı, "ben sizler gibiyim, pastamı yemek istiyorum; ama aynı zamanda yenilmek istemiyorum" demektir. Bush'un üstünü örttüğü gerçekler Başkan Bush'un konuşması, deşifre güçlüklerinin sınırını zorladı. Konuşmanın sözcüksel ya da yüzeysel içeriği, dört yıllık başarısız bir politikanın bazı taktiklerdeki değişiklikle yeniden açıklanmasıydı. Böylesine mütevazı değişiklikleri yeni bir politika ya da strateji olarak adlandırmak, onları öyle yapmıyor. Bush, Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice'ın deyimiyle 'genişletmek' suretiyle 'aynı yolda devam' ediyor. 'Amerikan halkının değişiklik istediğini anlıyorum, ama zafer, ancak mütevazı değişiklikler yaparak politikama bağlı kalmak yoluyla gelecek' diyor. Ben Beyaz Saray'ın, Amerikalıların bu el çabukluğuna aldanacağını düşündüğüne inanmıyorum. O nedenle bu konuşmanın başka bir amacı olduğu görüşündeyim. Bu amacın ne olduğunu keşfetmek için konuşmanın neyi bahsetmediğini göz önünde tutmak gerekir: (1) Konuşmada Irak'ın işgalini haklı göstermek için kullanılan yalanların itirafı yoktu; (2) savaşın icrası sırasında yapılan hatalar zikredilmedi; (3) savaşın, dökülen kan ve harcanan para açısından neye mal olacağı konusunda son derece yetersiz bir öngörü yapıldığı kabul edilmedi; (4) Amerika'nın dünyada İsrail dışında desteğe sahip olmadığı itiraf edilmedi; (5) Irak Çalışma Grubu'nun, aralarında Suriye, İran, Türkiye ve Rusya'nın da bulunduğu ülkeleri içine alan büyük bir diplomatik çaba gösterme tavsiyesinde bulunduğundan söz edilmedi; (6) Kuzey Irak'taki fiili Kürt devletinden bahsedilmedi; (7) bu Kürt devletinin, İsrail'in de yardımıyla PKK'yı silahlandırıp eğittiğinin itirafı yoktu; (8) tek başına olan varlığıyla Ortadoğu'daki stratejik dengeyi bozan İsrail'in büyük nükleer cephaneliğinden bahsedilmedi. Ama Bush'un konuşması, 'aynı yolda devamı' yeniden açıklamanın yanı sıra Irak'taki ayaklanmaya yardım edenlerin, misilleme niteliğindeki askeri harekat tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu söyledi. Bu tehdidi güçlendirmek için de bir uçak gemisi grubu Basra Körfezi'ne gönderildi. Bu hareketin ve ertesi gün Kuzey Irak'taki İran konsolosluğuna yapılan saldırının ışığında, Bush'un konuşmasının, deşifre edilmiş anlamını meydana çıkardığına inanıyorum: 'İran, sıra sende.' Tabii ki bundan emin olamam. Bununla birlikte şunları göz önüne alın: (1) Beyaz Saray ve Pentagon'daki nüfuzları Bob Woodward'ın "İnkar Hali" kitabında son derece parlak biçimde listelenen pek çok Yeni Muhafazakar için İran, her zaman Irak'tan daha önemli bir düşmandır; Suriye ve Mısır gibi. Irak'a saldırıldı, çünkü kolay bir zafer vaat etti; bu da Amerika'nın Suriye ve İran'ı işgal etmek için duyduğu iştahı kabarttı. (2) İran, muhtemelen inandırıcı bir nükleer silah sisteminden yıllarca uzak olmasına rağmen bir nükleer uranyum zenginleştirme programına sahiptir, (3) Cumhurbaşkanı Ahmedinejad'ın Amerika ve İsrail karşıtı sözleri, Beyaz Saray ve Pentagon'u kızdırmıştır. Sırada İran'ın olduğu kesin; çünkü... Bu noktaların hiçbiri, tümü bir araya gelse bile İran'a savaş açmayı haklı göstermemektedir; bunlar en azından savaş yorgunu bir dünyayı tatmin etmiyor. Ama şu da hatırlanmalı ki, Irak'ın direnemeyecek kadar zayıf görülmesi dışında Irak Savaşı için çok daha az gerekçe vardı. Kongre'de görüşleri İsrail'e Siyonist bağlılıktan ayırt edilemeyen üyeler hariç, olası bir İran savaşı için neredeyse hiçbir destek mevcut değil. Bununla birlikte, Bush yönetimi, onun hükümet içi ve dışındaki Yeni Muhafazakar destekçileri ve İsrail ve Yahudi lobilerinin İran'la ilgili arzuları tamamen açık: İran, İsrail için bir tehdittir ve er ya da geç bununla baş etmek zorunludur. Bu tutumun, nükleer caydırıcılığın kanıtlanmış mantığı açısından saçmalık gerektirmesi önemli değildir. İsrail'in nükleer silahları istikrar sağlamakta ve barış için bir zemin oluşturmaktadır. Ortadoğu'daki diğer tüm nükleer silahlar ise istikrar bozucudur ve savaş için bir zemin oluşturur. Bush'un konuşması, bu çelişkiyi göz ardı ederek İran'la ilgili arzuyu zımni bir politikaya dönüştürdü. Zımni bir politikanın akla yatkın herhangi bir destek olmadan nasıl gerçeğe dönüştürülebileceği ise Irak Savaşı ile gösterilmiş oldu. Önleyici savaşa ilişkin zımni politika, 11 Eylül sonrasında Irak'ta gerçeğe dönüştürüldü; hem de herkesin Irak'ın bu saldırılarla bağlantısı olmadığını bilmesine rağmen. Eğer İran'a yönelik bir savaşla ilgili zımni politikanın gerçeğe dönüşmesine izin verilirse, Irak Savaşı'nın felaketi, Ortadoğu'nun tahribatında küçük bir olay olarak görünecek. 'İran, şimdi sıra sende.'mi? Bir gazetede yayınlanmış Haber Böyle diyordu, Ne dersiniz, Sıra İrandamı?

Sıra kimde olursa olsun maalesef sonunda bize de sıra gelcek TIGER-

Sıra İran'da sonra ufak Müslüman ülkeler sonrasında Mısır, Türkiye.. ben bunu aylar öncesinde söyledim.. Bekleyip göreceğiz..