Bu ülkenin başına ne geldiyse, hep bu koltuk kavgası yüzünden, Emeğine sağlık dostum...

Harika bir yazı, 367 olayı bu kadar güzel anlatılabilirdi, yargımız, hem de öyle böyle değil, en tepedeki yargımız bile böyle davranıyorsa şu ülkede neye inanıp neye güvenebiliriz ki..

Birine pasam, digerine paryam Toplumsal ve psikolojik acidan bakildiginda, bir mahkeme kararinin iki safhasi vardir: 1) Karar oncesi. 2) Karar sonrasi. 1) Yasalar mahkeme kararini etkilemeye yonelik cabalari suc saymistir: Mesela rusvet vererek, santaj yaparak, tehdit ederek hakimleri etkilemeye calisirsaniz suclu islemis olursunuz. 2) Mahkemenin kararini yanlis bulabilirsiniz. Buna tepki gostermek hakkinizdir. Tepki gosterdiginizde degil, karara uymadiginizda suclu olursunuz. Bu ayrimi akilda yutarak yakin gecmisi tekrar hatirlayalim: Yargitay'in eski Bassavcisi Sabih Kanadoglu, YOK Baskani Erdogan Tezic, Bahcesehir Universitesi Rektoru Suheyl Batum gibiler " 367 gereklidir " dedi. Cok sayida baska hukukcu, bu iddiaya tepki gosterdi: "Guldurmeyin Allah askina, boyle sacmalik olur mu?" Ama tezgah kurulmustu bir kere. CHP meseleyi Anayasa Mahkemesi'ne tasidi. Hangi asamadaydik? Birinci asamada; yani " karar oncesinde ". Peki o arada ne oldu? İki cok onemli olay: 1) Birisi cikip " Aksi yonde karar alinirsa ulkede catisma cikar " dedi. Kimdi bu? CHP Baskani Deniz Baykal... Amaci neydi? Anayasa Mahkemesi'ni etkileyerek, hatta santaj yaparak, "367 gereklidir" kararinin cikmasini saglamak. 2) Diger onemli olay ise, Anayasa Mahkemesi'nin kararindan once, " elektronik muhtira " denilen bildirinin Genelkurmay internet sitesinde yayina sokulmasiydi. Bildiri dolayli bir dille "Meclis'in cumhurbaskanini secmesine izin vermeyin" diyordu. Bu iki mudahalenin de hedefi Anayasa Mahkemesi'ydi ve amaclari karari etkilemekti. Anayasa Mahkemesi Baskani Tulay Tugcu iki mudahaleyi de yapilmamis saydi. Tavir almadi. Sustu. Durumu kabullendi. Halbuki yapilanlar acikca suctu. Ardindan karar cikti: "367 gereklidir." Meclis bu karara uydu mu? Evet ve geregini yerine getirdi. Boylece ikinci asamaya gectik. Simdi Basbakan Erdogan o karar icin, "Yargi icin yuz karasidir " diyor. Ama dikkat: Hem karara uyuyor, geregini yerine getiriyor, hem de tepki gosteriyor. Bu da onun hakki. Baykal'in santajini ve emuhtirayi sineye ceken Tulay Tugcu ise kiziyor, " Bizi hedef gosteriyor " diyor, suc duyurusunda bulunacaklarini acikliyor. Yani Anayasa Mahkemesi'nin alacagi karari etkilemeye calismak suc degil. Ama karar ciktiktan sonra elestirmek suc! Santaj yapmak mubah... Feryat etmek suc! Sopa sallayana 'pasam'... İtiraz edene 'paryam'... Hem boyle davranacaksiniz, hem de " Ben adalet dagitiyorum, bana guvenin " diyeceksiniz. Kim inanir size? Cikarlarina uygun oldugu icin aldiginiz karari alkislayanlarin " ic sesleri " ne diyor biliyor musunuz? "Ha, ha! Demek ki biraz tehdit, biraz santajla bu is oluyor... Bunu unutmayalim, bir kenara yazalim... Yarin obur gun, benzeri bir durum ortaya cikarsa, yine ayni yola basvururuz..." Butun bu olup bitenler karsisinda uzuluyorum ve kiziyorum elbette. Ama hic sasirmiyorum. Cunku bizim bildigimiz kadariyla, burokratik elit 2004'ten beri bugunlere hazirlaniyor. Son zamanlarda medyanin bir kismini iyice etkileri altina aldilar. Mesela dunku Radikal'in birinci sayfasinin tepesinden Baykal 'bagiriyordu': " Bu, hukuka karsi terordur. " Piskinlige bakar misiniz? Sen " 367 cikmazsa catisma olur " diyeceksin. Yani yargiya santaj yapacaksin... Sonra da karara itiraz edenleri hukuku sindirmekle suclayacaksin. Karar alinmisken ve uygulanirken; ne teroru, ne sinmesi? Ama bu olayda akil, mantik, adalet ve vicdan yok, sadece iktidar mucadelesi var. Hem de en kabasindan Emre AKOZ / Sabah. 01.06.2007