Teşekkürler Arkadaşım, güzel konu hazırlayıp sunmuşsunuz Elinize sağlık.

Şu anda kontrol ettim resimlerde bir problem görünmüyor.

Vallahi ustam anlasam o konularada el atacam ama yok maalesef

Teşekkürler Kerim usta, güzel bilgiler

Teşekkürler Kerim abi Gila

Teşekkürler Kerim ustam saygılar

Yahu Kerim.. Nalbantlıktı, sepetçilikti, arıcılıktı her işe el attın şu bizim gibi ihtiyarlar nasıl ol-cek te genç kızlar ile arkadaşlık edebilecek, şu konulara el atmadın bir türlü bize de yazık be birader

abi bazi resımler kırık :S

At ve eşek gibi yük hayvanlarının tırnaklarını korumak üzere, demirden takılan bir tür koruma aletine nal denir. Nal, tırnağın alt kenarının şekline uygun demirden çember biçiminde olup bu kenarı aşınmaktan korur. Nalın bir iç, bir de dış kolu vardır. Nalın kol uçlarında mahmuz bulunursa mahmuzlu nal, bulunmazsa düz nal denilir. Nal öteden beri, demirciler tarafından elle yapılırdı. Daha sonra nalbant adı verilen zanaatkarlar tarafından da, bu nallar eşek ve atlara özenle takılırdı. Nalın tırnağa takıldığı çivilere mıh denir. Nal, atın ayağının bir kayışla arkaya kaldırılmasıyla takılır. Gelişen teknolojiyle birlikte kaybolmaya yüz tutan meslekler arasında ilk sırayı nalbantlık almaya başladı. Bir dönemin en popüler mesleklerinden biri olan nalbantlığa olan talebin düşmesiyle birlikte nalbant ustalarının sayısı da parmakla sayılacak kadar azaldı. Günümüzde birçok insana "nalbant kimdir?" diye sorulsa, yanıt vermede birçok kişi zorlanacaktır. Binek hayvanlarına bağlı olarak ortaya çıkmış bir sanat olan nalbantlık, demircilikle birlikte geliştiği söylenir. Orta Asya'dan beri bilindiği tahmin edilmektedir. Motorlu araçların pek yaygın olmadığı zamanlarda çok tutulan meslek olan nalbantlık, köylerde çok itibarlı olan bir meslek dalıdır. Osmanli ordusunda nalbant ihtiyacini karsilamak üzere, bir Askeri Baytar Mektebi'nin kuruldugu biliniyor. Kurtuluş Savaşında Türk Ordusunda taşımacılık yapacak kamyon gibi araçlar olmadığından, mühimmat hayvanlarla taşınılıyordu. Taşıma işi kağnılarla çeşitli hayvanlar yapıyordu. Binlerce öküz, at, eşek ve katır cepheye silah, yiyecek gibi mühimmat taşırken, öküzleri, at, katır gibi hayvanları nallayacak nalbant zor bulunurdu. Nalsızlıktan hayvanların ayakları yara oluşurdu. Bunun için Büyük Taarruzdan önce Konya'da ordunun ihtiyacı için, geçici bir süre nalbant okulu açılır. İşi öğrenenler de uygulamalı sınavı başarı ile geçince diploma alırdı. Bir zamanların gözde mesleği olan nalbantçılık mazideki parlak günlerini geride bıraktı. Motorlu araçların az, at arabalarının yoğun olduğu yıllarda önemli meslekler arasında yer alan nalbantçılık şimdilerde can çekişiyor. Nal için örs, çekiç, kerpeden ve atın tırnağını yontmak için yonocak denilen aletlere ihtiyaç vardır. Atın tırnağı yonacakla nala uygun hale getirilir ve nal çivilerle tırnağa çakılır. Yaşadığımız dünyada artık her alanda kendini gösteren teknolojik gelişmeler nalbantcılık sektörünede darbe vurmuştur. Şehir hayatında hayvancılık bitme noktasına gelmiş olup, hayvancılığın azalması ile ulaşım araçlarının her yerde her alan da yaygınlaşması sebebiyle at kullanımı ve at arabacılığı kullanımı yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Derlemedir.

benden kaynaklanıyor ozaman k bakma abi