Çok etkileyici ve de düşündürücü. Bizim seneler önceki yardımlaşma sistemimize benziyor ama şimdi bu olguyu kaybettiğimiz için şaşırtıcı geliyor bize.

çok mükemmel bir hikaye Ellerine sağlık, evet karşındakine, askıda kahve olup olmadığı sormasına gerek kalmadan, hizmeti verebilmek...

İnsan olduğumuzu hissettiren, anlamlı bir yardımlaşma örneği. Hepimizin askıda bir kahvesi olması dileğiyle... ASKIDA KAHVE Italya'da Venedik'in kenar mahallelerinden birinde, bir Cafe-Barda, kahvelerimizi içiyorduk. İçeri giren müşterilerden biri, barmene "due caffee, uno sospeso" dedi, iki kahve parası verdi, bir kahve içip gitti, Barmen de duvar üzerinde asılı duran çiviye bir küçük kağıt astı. Biraz sonra içeri iki kişi girdi. Onlar da "trio caffee, uno sospeso" dediler, Üç kahve parası verdiler ve iki kahve içtikten sonra gittiler. Barmen "askı" ya yine bir küçük kağıt astı. Bunun gün boyu böyle sürdüğü anlaşılıyordu. Bir süre sonra kahveye, üstü başı biraz eski-püskü, belli ki yoksul bir kişi girdi ve barmen'e "uno caffee sospeso " dedi. Yardım eden ile alan arasında, bu caffe-bar'daki garson gibi, köprü görevi yapan kişilerin ise güler yüzlü ve sevgi dolu olmaları gerekiyor. İçeri giren yoksul bir kişinin "Bana askıda kahve var mı?" diye sormasına gerek bırakmamak için "askıda kahve olduğunu" belirten kağıt parçalarını kolaylıkla görünebilen bir yere asmak ise bu olgunun çok zarif bir bölümünü olusturmaktadır.