Dedi kodu yapanlar kadar dedikoduya itibar edenlerde aynı oranda zayıftır bence... eline sağlık saygılar

Tüm insanlığı, ülkemizi ve özellikle de kentimizi yakından ilgilendiren bir sorundan söz etmek istiyorum bu hafta. İnsanlar arasındaki dostluğu, arkadaşlığı, komşuluğu, iletişimi, vatandaşlığı kısacası birlikte yaşamaya ilişkin her şeyi tehdit eden temel hastalığımız "dedikodu"yu yazmak istiyorum. Dedikodu dünyanın her yerinde var. Ama birincil ilişkilerin, dostluğun, arkadaşlığın, dayanışmanın daha belirgin olduğu toplumlarda dedikodunun yıldızı ilginç bir biçimde parlıyor. Örneğin ülkemizde dedikodu Avrupa'nın diğer ülkelerine göre çok ileri düzeyde Aslında sorun çoğu kez dedikodudan da ileri gidiyor. Çünkü "dedikodu" gerçekten olmuş bir şeyin muhatabı yokken konuşulmasıdır. Hatta bu tanımı bilemeyen bazı kişilere "Neden dedikodu yapıyorsun?" dendiğinde "Ben dedikodu yapmıyorum olanları söylüyorum." cevabını alırsınız. Halbuki "olan şeyin anlatılması"dır dedikodu. Olmayan bir şeyi uydurarak anlatırsak bunun adı "iftira" olur. İftiranın tartışılacak bir yanı bile yoktur. Bariz bir insanlık suçudur. Kısacası çoğu kez dedikodu, iftira boyutlarına da varıyor bu tür ortamlarda. Yalan, yalanı; dedikodu iftirayı doğuruyor. İnsanlar kendi yaşadıkları ortamı bir anda kendi elleriyle cehenneme çeviriyorlar. Sonra da kendi başlarına gelince, herkes şikayet ediyor bu ortamdan. Bu yazıda "dedikodu"nun ne ölçüde bir hastalık olduğunu anlatmaya bile gerek duymuyorum. İnançlarına yüzde yüz bağlı olduğuna inandığım okurlarıma bir ayet, birkaç da hadis hatırlatmak istiyorum sadece: "Bazınız bazınıza gıybet etmesin. Hanginiz ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır? Ondan tiksinirsiniz." (Hucurat 4a/12) "Mıraca çıktığım gece, tırnakları ile yüzlerini tırmalayan bir takım kimseler gördüm. Cebrail'e: - Bunlar kimdir? diye sordum. Cebrail: - Bunlar insanların gıybetini yapıp gizli hallerini araştıranlardır, dedi. "Gıybet eden ve dinleyen günaha ortaktırlar." "Gıybetin ne olduğunu biliyor musunuz? Kardeşinizin hoşlanmayacağı bir şey ile onu anmanızdır." "Dedikodu, basit ruhlu insanların eğlencesidir." "Büyük kafalar fikirleri, orta kafalar olayları, küçük kafalar kişileri konuşur." "Dedikodu dinleyen de dedikodu yapan kadar hatalıdır." "Başkalarının günahlarıyla aziz olamazsın." Bir adam sana birini kötülerse bil ki, o kötülediği adamın ikinciside sensin Başkalarınız sözlerini sana taşıyan kimse, bilki senin sözlerini de onlara taşıyordur Dedikoducu her zaman hakkında dedikodu yapıldığından kuşkulanır Gıybet eden ve dinleyen günahta ortaktırlar Hangi kabadayı fare kedinin boynuna çıngırak takabilir İftira kılıçtan daha zalim bir silahtırÇünkü iftiranın açtığı yaralar hiç bir zaman kapanmaz Kendini iyi tanı, o zaman hakkında söylenenler sana zarar vermez Senin için yalan söyleyen sana da yalan söyler Görüyoruz ki dedikodu sadece İslam dininde değil bütün din ve inançlarda da aynı derecede lanetlenmiştir. Ülkemizin her zamankinden gergin ve hassas olduğu bu dönemde dedikoduya çok uygun bir ortam var. Bu dönemde ağzına sahip çıkabilmek; insanları üzecek, yaralayacak sözler söylememek ciddi bir kontrol gerektiriyor. Elbette ki en ciddi denetim insanın kendi iç dünyasında gerçekleştireceği denetimdir. Dedikodu, bizim gayretlerimizle azaltılabilir. İlk adımda kendi dilimize sahip çıkacağız arkasından da dedikoducuları dinlemeyeceğiz. Hatta ortamlarımızdan dışlayacağız. "Dedikodu" bir "cinayet" ise buna seyirci kalamayız. Bugün çok söz aktardım size. Yazımı yine aktarma bir sözle bitirmek istiyorum. Cemil Meriç'ten bir söz: "Cinayete ses çıkarmayan caninin suç ortağıdır." Ibrahim Tasel.. Hangimiz yapmiyoruzki gun icinde kac kisinin gunahina giriyoruz acaba hic dusundunuzmu?