Sağol kardeşim... Kendi hayatımdan bir demet işte

Teşekkürler... Çocuktuk ki biz, kötülük bilmezdik

Hemşo okumak zor hayat zor. Güzel bi roman okur gibiydi... .

Kendisini tanıyorum takip ettiğim ve sevdiğim bir üyeydi! Teşekkürünü kabul ediyor ve kendisine teşekkür ediyorum... Lütfen sizde iletin!

Teşekkürünüz iletildi

Kendinizden birşeyler paylaşmak ne kadar güzel teşekkür ederim. Başarılı ve üzücü bir yazı. 0sM@

usta bu ne böyle bi ara kendimi roman okuyormuş gibi hissetim

7,8 yaşlarındayken öğretmenimiz beş parmağımızı birleştirip. sopa'yla ellerimize vururdu. birgün dayanamayıp okula sopa getirdim ve hocama vurmuştum. sonuç olarak okuldan atılmıştım, hem de 7 yaşındaydım. insana ne olacağı belli olmuyor, bu yazıdan ve söylediklerimden bunu çıkardım.

Evet zor ama neden zor! Evet zor? Hani derler ya "Hayatımı yazsam roman olur" bizimde onun gibi bir şey sanırım HEMŞO!

selamlar hasret gümüş.. .

öss ye hazırlanırken annemde sizin hikayenize benzer hikayeler anlatarak derse bağlanmamı sağlardı kalemlerini bıcakla açtıklarını bir defterle ilk okulunu bitirdiğini vs. vs. güzel bir yazı yazmışsınız etkilendim doğrusu...

Size Hasret Gümüş teşekkürlerini sunuyor. Forumun eski bir üyesiydi. Teşekkürlerini iletmemi istedi. .

harika anlatım duygu yüklü bir roman gibi yanlız biraz prağraf atıversen okumak hayli zor oldu: saygılar.. .

Öğrenci olmak zor iş doğrusu hele ki Türkiye'de! 7 yaşında atılıyoruz bu serüvenin içine! Okuyalım ki cahil kalmayalım, devletimize milletimize faydalı bir birey olalım ve en önemlisi ilerde iyi bir meslek edinip düzenli bir hayat kurmak... Ben 4. sınıfa kadar köy okulunda okudum. Bir tane öğretmenimiz vardı, zati topu topu 9 kişiydik bizde İlkbahar da okula pek gidemezdik, hayvanları otlatmaya giderdik veya dersi öğretmenimiz ile asar top oynardık... Sonra köy okullarını kapattılar... Sebebi öğrenci sayısının düşük olması... Biz daha aile sevgisine muhtaçken aileden uzak kaldık! Bir aile olduk kendi yaşıtlarımızla... Biz büyükler yine idare ediyorduk ya birinci sınıfa giden kardeşlerimiz? Her gece ağlarlardı küf kokulu battaniyeler altında sabahına yatağı ıslak bir şekilde... Hem abisi hem annesi hem de babası olmuştum kardeşimin... Öyle ki sorumluluk duygusu küçük yaşta aşılandı bana! Gel zaman git zaman onlarda alıştı uzak kalmaya! Ama 300 kişi ile yaşamak çok zordu Abi dediklerimizden sebepsiz yediğimiz dayakları hiç unutmuyorum... Öğretmenler onları anlatmıyorum bile? Hangi insan 11-12 yaşındaki çocuklar koşuyor diye sıra dayağı atar ki? Ben böyle bir ortamda yetiştim! Yemekler ve aşçı genelde gündem maddemiz bu konuydu, az yemedik o kurtlu makarnaları az hastalanmadı arkadaşlarımız öyle ya hepimiz rejimde gibiydik Annelerimiz aç kalmayalım diye gecenin körüne kadar uğraşıp hazırladıkları o börekleri pis pis gülerek yiyen ağabeylerimiz müdürümüz vardı bizim...4 sene boyunca aynı tiyatro! Son senemiz hepimiz bir üst seviyeye geçmek için bekliyorduk... Ama liseye sınavla girildiğini nerden bilelim ki? Yurtta büyümenin en büyük faydasını görmüştüm sınavsız bir lise kazandığımda ama okulların açılmasına son 3 gün kala öğrendim kazandığımı öyle ya arayan lise yurt müdürüm. Mezun olduğum okul Allah'a emanetti nede olsa! 15-16 yaşları arasında ilk otobüs yolculuğumu yaptım çok heyecanlıydım doğrusu, yol bitmesin istedim... İzmir'e gelmiştim. İlk kez bu kadar evi bir arada görmüştüm öyle ki heyecandan çişim gelmişti... Lise eğitimi 3 yıldan 4 yıla çıkarılmıştı ilk mezunları biz olacaktık! İyi arkadaşlıklar edinmiştim gittiğim okulda severlerdi beni çok neşeli biri olduğumu söylerlerdi hep! Beklide başka çarem olmadığındandır... Gel zaman git zaman tam bir ergen olmuştum. Başıma gelebilecek en kötü olay bir kıza aşık olmaktı herhalde! İlk kez karşı cinse bu kadar hayranlık duymuştum deyim yerinde ise kölesi olacak kıvama gelmiştim... Zor olsa da kendimi anlattım ona ve beklenen cevabı aldım bir ekim ayında! Belli bir zaman geçti ve onun da benim onu sevdiğim gibi beni sevdiğinden emindim Ufak tartışmalar baş gösteriyordu konuşacak konu kalmadığında 2 sene dile kolay konuşacak pek bir konu kalmıyor nede olsa! Artık ayrılık zamanı o İzmir'de ben Sivas'ta! Tutunamadık bir birimize 1 ay daha dayanabildik ayrı ve gayrı düştüm ilk aşkımdan... Sonra öğrendim ki beni hiç sevmemiş sadece oyun oynamış öyle ya 2 sene birlikte olunca hele ki çok sevince gözler görmüyor kulaklar işitmiyor... Arkadaşlarımın hepsi biliyormuş ama üzülürüm diye söylememiş aldatıldığımı ne garip bu aşk! Bir depresyon havasına büründüm aynı zaman içinde 2 yıllık bir üniversite kazandım. Çoğu kişinin kabusu bu ÖSS! Sınavı kazanmak, okumak hepsi ayrı bir dert bu ülkede! Bu sınavda başarılı olamadığı için intihar eden genç kardeşlerimiz var... Ne kadar basit demi bir hayatı karartmak! Babamın göndermeme politikalarına karşın ben gittim bu okula... Bir turizm cennetindeydim FETHİYE denize sıfır bir yaşam biçimi! Büyük beklentiler ile gelmiştim buraya her kesin belli bir olgunlukta olduğu medeni konuşmaların yapıldığı bir ortam hayal etmiştim çok yanılmışım meğer buranın liseden farkı yoktu sadece okullar değişmişti! Genç kızların kendini kanıtlama çabası içinde yarıştıkları genç erkeklerin yasaksız sigara içmenin keyfini çıkardıkları bir ortamdaydım! Üniforma yoktu bunun verdiği rahatlıktan olsa gerek mini etek giymeler... Kendini beğenmiş öğretim görevlileri çoktu! Hepsi son model arabaları ile gelir güneş gözlüklerini takar hava basa basa yürürlerdi çok garip! Kendime yakın hissettiğim 2 tane hocam vardır sadece!! Gel zaman git zaman öyle böyle bitti okul ve hayat yeni başlıyordu içimi bir korku sarmıştı! Nerden başlayacağım? Aslında çok ayrıntı var anlatmadığım ama siz bunları zati biliyorsunuz... İşte Türkiye'de bir genç gözü ile eğitim hayatı ve yaşam öyküsü! Dinlediğiniz için teşekkürler... -

konu için teşekkürler öss hazırlanırsın, üniversiteyi okursun kpss girersin, sonra her şeyin yalan olduğunu görürsün okumak hikaye para her daim ticarette var.

o müdür varya o müdür börekleri götürürken içine çivi sokacasın sonra 3 blok öteden sesi duyulacak 0sM@

Elinize sağlık üstadım gerçekten etkilendim.

İlerde roman yazarsam haberin olur o zaman Yorumun için teşekkürler... Benim değinmek istediğim bu ülkede biz ne kadar bilinçli eğitimli biri olsak istesek de eğitim kurumları ve eğitim verenlerin durumu göz önünde! Yani eşşekten at olmasını beklemek gibi bir şey bu!