Ben artık küsüm Beni de kırdılar içimde kırdılar Karanlık camlardan sular akıyordu Şimşekli bir boşlukta saat vurdu Beni de kırdılar belki yalnızdılar Belki onların da çocukluğu yoktu Bütün şarkılara kapalıydılar Bir genç kız değmemişti saçlarına Beni de kırdılar ben artık küsüm Bağmurları yağmıyor ağaçlarıma Sularından içmiyorum susadım ama Beni de kırdılar soğuk bir ölüm Çevik bir bıçak gibi çakıldı aklıma Oysa bir şarkıyım yeniden doğan günüm Bütün şarkılara kapalıydılar Attila İlhan Allah rahmet etsin... teşekkürler hüseyin

Üçüncü Şahsın Şiiri Gözlerin gözlerime değince Felaketim olurdu ağlardım Beni sevmiyordun bilirdim Bir sevdiğin vardı duyardım Çöp gibi bir oğlan ipince Hayırsızın biriydi fikrimce Ne vakit karşımda görsem Öldüreceğimden korkardım Felaketim olurdu ağlardım Ne vakit Maçka'dan geçsem Limanda hep gemiler olurdu Ağaçlar kus gibi gülerdi Bir rüzgar aklımı alırdı Sessizce bir cigara yakardım Kirpiklerini eğerdin bakardın Üşürdüm içim ürperirdi Felaketim olurdu ağlardım Aksamlar bir roman gibi biterdi Jezabel kan içinde yatardı Limandan bir gemi giderdi Sen kalkıp ona giderdin Benzin mum gibi giderdin Sabaha kadar kalırdın Hayırsızın biriydi fikrimce Güldü mü cenazeye benzerdi Hele seni kollarına aldı mı Felaketim olurdu ağlardım Attila İlhan

Evet Şiirleri Çok Güzel ßizde Saygıyla Anıyoruz

büyük bir şair, yazar... Allah rahmet eylesin...

saygıyla anıyorum nur içinde yatsın çok başarılı bir insandı...

nur içinde yatsın çok büyük bir insandı...

Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor Bu şehir o eski İstanbul mudur? Karanlıkta bulutlar parçalanıyor Sokak lambaları birden yanıyor Kaldırımlarda yağmur kokusu Ben sana mecburum sen yoksun Sevmek kimi zaman rezilce korkudur İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur Tutsak ustura ağzında yaşamaktan Kimi zaman ellerini kırar tutkusu Birkaç hayat çıkarır yaşamasından Hangi kapıyı çalsa kimi zaman Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor Durup köşe başında deliksiz dinlesem Sana kullanılmamış bir gök getirsem Haftalar ellerimde ufalanıyor Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem Ben sana mecburum sen yoksun Belki Haziranda mavi benekli çocuksun Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin Kötü rüzgar saçlarını götürüyor Ne vakit bir yaşamak düşünsem Bu kurtlar sofrasında belki zor Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden Ne vakit bir yaşamak düşünsem Sus deyip adınla başlıyorum İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin Hayır başka türlü olmayacak Ben sana mecburum bilemezsin.. üstadı bende bir şiiriyle anayım Allah rahmet eylesin

öncelikle huseyun'u kutluyorum. 1. sü üstad'ın ölüm gününü anımsadığı için.. 2. si de adını doğru yazdığı için.. tv'de falann görüyorum adamlar "atilla ilhan" yazıyor.. halbuki doğrusu hüseyun'un yazdığı gibi iki tane t harfi ile yazılan attila ilhan'dır..

Allah rahmet eylesin. Bende en çok sevilen şiirlerinden birini veriyorum. Saygılarımla.. MUSTAFA KEMAL Dağ başını efkar almış Gümüş dere durmaz ağlar Gözyaşından kana kesmiş gözlerim Ben ağlarım çayır ağlar çimen ağlar Ağlar ağlar cihan ağlar Mızıkalar iniler ırlam ırlam dövülür Altmış üç ilimiz altmış üç yetim Yıllar gelir geçer kuşlar gelir geçer Her geçen seni bizden parça parça götürür Mustafa'm Mustafa Kemal'im Ddiz dövdüm Gözlerim şavkı aktı Sakarya'nın suyuna Sakarya'nın suları namın söyleşir Hemşehrim Sakarya öksüz Ssakarya Ankara'dan uçan kuşlar Kemal'im der günler günü çağrışır Kahrolur bulutlara karışır Gök bulut yaşmak bulut Uca dağlar dev boyunlu morca dağlar Divan durmuş bekleşir Mustafa'm Mustafa Kemal'im Nasıl böyle varıp geldin hoşgeldin Çıngı kaymış yalazlanmış gözlerin Şol yüzünde güneş südü sıcaklık Ellerinden öperim mustafa kemal Senin dalın yaprağın biz senin fidanların Biz bunları yapmadık Sen elbette bilirsin bilirsin mustafa kemal Elsiz ayaksız bir yeşil yılan Yaptıklarını yıkıyorlar mustafa kemal Hani bir vakitler kubilay'ı kestiler Çün buyurdun kesenleri astılar Sen uyudun asılanlar dirildi Mustafa'm Mustafa Kemal'im Karalar kuşanmış Karadeniz akmam diyor Dokunmayın ağlamaktan bıkmam diyor Bu gece kıyamet gecesi bu vapur Bandırma vapuru Yattığı yer nur olsun Mustafa Kemal Ben ölümden korkmam diyor Korkmam diyen dilleri toz oldu toprak oldu Değirmen döndü dolandı yıllar oldu Bir kusur işledik bağışlar mı kimbilir O bize öğretmedi kazan kaldırmasını Günahı vebali öğretenin boynuna Erdirip oldurana ana avrat sövmesini Yüreğim kırıldı kanım kurudu Var git karadeniz var git başımdan Mızıka çalındı düğün mü sandın Bir yol koyup gideni gelir mi sandın Mustafa'm Mustafa Kemal'im Ankara'nın taşına bak Tut ki baktım uzar gider efkarım Çayır ağlar çimen ağlar ben ağlarım Gözlerimin yaşına bak Ankara Kalesi'nde Rasattepe'de Bir akça şahan gezer dolanır Yaşın yaşın mezarını aranır Şu dünyanın işine bak Mustafa'm Mustafa Kemal'im Attilla İLHAN

teşekkürler huseyun benden hızlı davranmışsın üstadı saygıyla anıyoruz.

ATTILA İLHAN (1925) 15 Haziran 1925'te Menemen'de doğdu. İlk ve orta eğitiminin büyük bir bölümünü İzmir ve babasının işi dolayısıyla gittikleri farklı bölgelerde tamamladı. İzmir Atatürk Lisesi birinci sınıfındayken mektuplaştığı bir kıza yazdığı Nazım Hikmet şiirleriyle yakalanmasıyla 1941 Şubat'ında, 16 yaşındayken tutuklandı ve okuldan uzaklaştırıldı. Üç hafta gözetim altında kaldı. İki ay hapiste yattı. Türkiye'nin hiçbir yerinde okuyamayacağına dair bir belge verilince, eğitim hayatına ara vermek zorunda kaldı. Danıştay kararıyla, 1944 yılında okuma hakkını tekrar kazandı. Bir süre İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde okudu. Askerliğinden önce ve sonra üç kez gittiği Paris'te altı yıl kaldı. 1968'te evlendi, 15 yıl evli kaldı. 10 Ekim 2005 Pazartesi gece saatlerinde İstanbul/Maçka'daki evinde 80 yaşında öldü. 1948'de ilk şiir kitabı Duvar'ı kendi imkanlarıyla yayınladı. 1996 yılından beri köşe yazılarını Cumhuriyet gazetesi'nde sürdürmektedir. 1970'lerde Türkiye'de televizyon yayınlarının başlaması ve geniş kitlelere ulaşmasıyla beraber Attila İlhan da senaryo yazmaya dönüş yaptı. "Sekiz Sütuna Manşet", "Kartallar Yüksek Uçar" ve "Yarın Artık Bugündür" halk tarafından beğeniyle izlenilen diziler oldu. Şiir Kitapları Duvar (1948) Sisler Bulvarı (1954) Yağmur Kaçağı (1955) Ben Sana Mecburum (1960) Bela Çiçeği (1961) Yasak Sevişmek (1968) Tutuklunun Günlüğü (1973) Böyle Bir Sevmek (1977) Elde Var Hüzün (1982) Korkunun Krallığı (1987) Ayrılık Sevdaya Dahil (1993) Romanları Sokaktaki Adam (1953) Zenciler Birbirine Benzemez (1957) Kurtlar Sofrası (1963) Aynanın İçindekiler : - Bıçağın Ucu (1973) - Sırtlan Payı (1974) - Yaraya Tuz Basmak (1978) - Dersaadet'te Sabah Ezanları (1981) - 'O Karanlıkta Biz' (1988) Fena Halde Leman (1980) Haco Hanim Vay (1984) hatirlatma icin tesekkurler.

cumhuriyet dönemi türk kültür ve sanat dünyasının en önemli kişilerinden biri olan Attila İlhan'ın ölümünün üzerinden bir yıl geçti. hepinizin huzurunda onu bi kez daha saygıyla anıyorum. ruhun şad olsun Kaptan... ... tahrip gücü yüksek- saatli bir bombadır patlar an gelir attila ilhan ölür.