asi72 çok sağol kardeş. Valla sayende gençlik yıllarım, arkamda bıraktıklarım, herkes, herşey odama doldu be.

Dostum sen boşver, senin tercihin korku hikayesi ise git başka yerde oku, başkasının emeğine saygı duy...

vayy be ben son satırına kadar okudum vallaha cok duygulandım hata yaptı ama erkek keşke ben de sevdiğim k, işiye...

YAw boşverin bunları korku hikayeleri yok mu korku cinli perili

Güzel hikayeymiş bi anda kendimi sandım ya. Sonu kötü olmuş. Tşkler paylaşım için

Çok etkilendim

sonu kötüymüş bea ama eline sağlık asi...

çok güzeL SaoL payLaştığın için

hıncal babaya da bu yakışır... yürü be hıncalım adam duygusal

hikaye güzel paylaşım için saol cikcik-

yazmak yasak değil tabi de; kimden aldigini yazmazsan emeğe saygısızlık olur görüşündeyim.

Hikaye Çok İlginçti Eline Sağlık!. Ama Aslında Sonu Şöyle Olmalıydı. "Seninle Çıkamam Ben Aslında Erkeğim"

hikayenin tadini kacirmak istemem ama bunu kilcaluluc yazmisti, kendi hayatindan bir hikayeymis... "Delikanlı da o kadar popülerdi o yıllarda..."

eee n evar yani, ne olmuş Hınçal Uluç'sa, yayınlamak yasak mı...

sonu havada kalmış ama hikaye güzel.

Uzun olduğu için kusura bakmayın ama çok harika bir hikaye... Üniversiteli delikanlı Kolejli kıza bir voleybol maçında rastlad. Okul salonundaydı maç. Tribünü minik bir salon, seyircilerle oyuncular arasında sahanın çizgisi vardı sadece. O kadar yakındılar. Delikanlı bu tatlı, bu dünyalar güzeli şirin kızı ilk defa görüyordu takımda. Hoşlandığını, fena halde hoşlandığını hissetti. Az sonra bir şeyi daha hissetti. Uzun zamandır maçı değil o güzel kızı izlediğini. Kız servis atarken hemen önünden geçti. Göz göz3e geldiler... Kız gülümsedi... Delikanlı da o kadar popülerdi o yıllarda bu arada. Kız onu tanımış olmalıydı. Kim bilir belki kız da ondan hoşlanmıştı. Set et değişip takım karşıya gidince delikanlı da yerini değiştirdi, o da karşıya geçti. Üçüncü sette tekrar eski yerine döndü. Kız da gidiş-gelişleri gark etmişti galiba. Bir defa daha gülümsedi, Manidar..."Anladım" der gibi bir gülümsemeydi bu.. Delikanlı o hafta boyu hep bu dünyalar güzeli kızı düşündü. Pazar günü sabahın köründe kalktı, erkenden oynanacak maçı, ne maçı canım, o dünyalar güzeli şirin kızı görmek için. Delikanlı artık kızın hiç bir maçını kaçırmıyordu. Ankara koleji'nin her dağılış saatinde okul civarında oluyordu onu bir kez daha, bir kez daha görmek için. Karşılaştıklarında, hafif bir gülümseme, minik bir baş eğmesi ile selamlaşır olmuşlardı. Delikanlı voleybol takımının kaptanını iyi tanıyordu. Arkadaştılar. Sonunda bütün cesaretini topladı ve kaptana açıldı. O kızdan fena halde hoşlanıyordu artık. Galiba kız da ona karşı boş değildi. Bir yerde, bir şekilde tanışmaları gerekiyordu. O zamanlar bu işler böyle oluyormuş çünkü, Kaptan: "Tabii" dedi ve "bu hafta sonu güzel bir konser var, biz onunla gitmeye karar vermiştik zaten, sen de gel, hem konseri birlikte izleriz hem de tanışmış olursunuz." dedi... "Mutluluk işte bu olmalı" diye düşündü delikanlı ve konser gününe kadar hiç uyuyamadı heyecandan delikanlı. Konser günü gelmişti, o ne heyecan dı öyle, konserin verildiği sinema salonunun kapısında tanıştılar, el sıkıştılar... O güzel ele dokunduğu anı hiç unutamadı delikanlı. Kaptan salona girdkilerinde usta bir manevra daha yaptı ve delikanlı ile kızı yan yana oturttu. İnanamıyordu delikanlı... Onunla nihayet yan yana oturduğuna, onun sıcaklığını hissettiğine, onun nefesini duyduğuna inanamıyordu. Sahnede bir romantik şarkı söylenirken o an bütün şarkılar dünyanın en romantik şarkısıydı onun için. Kızın elini tutmak için öylesine bir arzu duyuyordu ki ama uzatamıyordu elini, her şey böyle iyi başlayıp iyi giderken yanlış bir hareketle, onu ürkütebileceğinden, incitebileceğinden öyle korkuyordu ki... Konserden çıkarken kız şakalaştı... "sizi her maçımızda görmeye alıştık, yarın Adana'da maçımız var, gözlerimiz sizi arayacak" dedi... Hayır aramayacaktı... Delikanlı o anda kararını vermişti çünkü, cebinde onu otobüsle Adana'ya götürüp getirecek hatta öğle yemeğine yetecek kadar parası vardı. Gece yarısı kalkan otobüse bindi. Sabah erkenden Adana'ya indi, maç saatine kadar başı boş dolaştı, salona erkenden geldi, en ön ssıraya, tam servis köşesine en yakın yerde oyurdu, maç filan değildi sebep tabi. İlk sette kız farkına varamadı, nasıl varsın ki, İkinci sette diğer tarafa geçtiler, üçüncü set için döndüklerinde kız farketti delikanlıyı. Yüzünde çok ama çok şakın bir ifade, biraz mutluluk, biraz da gurur hissetti. Ankara Koleji'nin en popüler delikanlısının onun için bunları yapmasının gururuydu. Maç bitti, kız oyunma odasına, delikanlı garaja gitti, tek kelime konuşmadan, konuşmaya gelmemişti ki zaten, Kız "keşke orda olsaydın" demişti, o da olmuştu, hepsi bu, ona o kadar çok şey söylemek istiyordu aslında... Bir gün okul kantinide gazate okurken iç sayfalarda bir şiire rastladı, daha doğrusu şiirden alınöış dörtlüğe, söylemek istediği herşey bu dört satırda vardı sanki, beyaz bir karta yazdı o dört satırı, öğleden sonrayı zor etti kolejin önüne gitmek için. Kızın karşıdan geldiğini gördü, koşarak yanına gitti. "Bu sana" diye kartı eline tutuşturdu ve kayboldu ortadan, kız Necip Fazıl'ın dört satırını okurken... "Ne hasta bekler sabahı Ve ne genç ölüyü mezar Ne de şeytan bir günahı Seni beklediğim kadar... Ertesi gün öğleden sonra tarif edilemez heyecanlar içinde kolejin önüne geldi yine, Kız karşıdan geliyordu, bu defe yanında arkadaşları yoktu, yalnızdı. "Sana bir şeyler söylemek istiyorum" dedi. Kalbinin duracağını sandı delikanlı." Bak iyi dinle, dünkü satırlar için çok teşekkürler, herhalde hissettin, ben de senden hoşlanıyorum ama senden önce tanıdığım birisi var ondan da hoşlanıyorum ve henüz karar veremedim hanginizden daha çok hoşlandığıma, ayrıca şu anda onu terketmem için bir sebep de yok ortada. Dekikanlı: "O zaman karar verdiğinde ve de eğer seçtiğin ben olursam, hayatında başka kimse olmadığında beni ara" dedi delikanlı ve ayrıldı kızın yanından. Bir daha voleybol maçına gitmeden, bir daha okul önünde yoluna çıkmadan, bir daha onu hiç görmeden, "Aşk onurlu olmalıydı"... Günlerce, haftalarca, aylarca bekledi, tıpkı kıza verdiği o dörtlükteki gibi bekledi, heyecanla bekledi, umutla bekledi. Bir gün bir şiir anatolojisinde şiirin tamamını buldu, iki dörtlüktü şiir, ilki kıza verdiği, bir de ikinci dörtlük vardı, o dötlüğü de bir karta dikkatle yazdı ve cebine koydu... Bekleyiş sürüyordu, okullar kapandı, açıldı. günler, aylar geçti. Bir gün delikanlı kızı aniden karşısında gördü. "Günlerdir seni arıyorum" dedi. "Günlerdir seni arıyorum, işte sana istediğin haber, artık hayatımda hiç kimse yok" dedi. "Yaa" dedi delikanlı, başka da bir şey söylemedi, kalbi heyecandan ölesiye çarparken, aylardır ölesiye beklediği an gelip çatmışken ağzından sadece bu ses çıkmıştı,"Yaaa" Cebinden artık iyice eskimiş kartı uzattı kıza..." Sana bu şiirin ilk dörtlüğünü vermiştim yabir gün, işte bu da o şiirin sonu" dedi ve sonra yürüdü gitti arkasına hiç bakmadan. Kız ikinci dörtlüğü oracıkta okurken: "Geçti istemem gelmeni Yokluğunda buldum seni Bırak vehmimde gölgeni Gelme artık neye yarar... Aradan yıllar, uzun yıllar geçti, delikanlı bugün hala düşünüyor, O uzun, çok uzun bekleyiş mi öldürmüştü aşkını ya da beklerken, ölesiye beklerken hayalinde öylesine bir sevgi yaratmıştı ki artık yaşayan hiç kimse bu hayali dolduramazdı... Ya da, ya da bu şiirin romantizmine mi kapılmıştı, bir delikanlılık jesti uğruna, mutluluğunun üzerinden öylece yürüyüp gitmiş miyidi, acaba? Delikanlı bu soruların cevabını bu gün hala bilmiyor...

asi72 arkadaşın yazdığı daha müthişti teşekkürler dostum bu müthiş hikaye için

ßu şiiri uzun yıllardır ßiliyorum şiirin ismi ßeklenen BEKLENEN Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar. Geçti istemem gelmeni, Yokluğunda buldum seni; Bırak vehmimde gölgeni, Gelme, artık neye yarar? az kız tavlamadım ßu şiirler tavsiye ederim mesaj olarak sevdginiz kıza gönderin 1 kac gün ßekleyin ve hemen ardından çıkma teklifinde ßulunun ßen denedim ve işe yarıyor

Gec Donen Sevgili Beş yıl olmuştu beraberlikleri başlayalı, Atilla çok yakışıklı, Büşra ise çok güzeldi çok uyumlulardı birbirlerine çok mutlu ve örnek bir aşkları vardı kimseyi umursamadan aşklarının tadını çıkartıyorlar ve sevgilerinin karşısında kimse duramıyordu kendi aralarında sözlenmişlerdi büyük bir aşktı bu. Bir gün yanlış bi anlaşılma yüzünden Atilla ile Büşra kavga ettiler ve Büşra Atilla'yı yüz üstü bırakıp ayrılırdı ondan aynı mahallede oturuyorlar ve evleri karşılıklıydı Atilla ne yaptıysa olmadı bir türlü Büşra'nın geri dönmesini sağlayamadı ve uzun süre ayrı kalmışlardı Atilla artık eskisi gibi gülemiyor ve eğlenemiyordu Büşra ise Atilla'yı dışarıda gördüğünde suratına bile bakmıyormuş. Bir gün Atilla arkadaşlarıyla bir çay bahçesinde buluşup erkek erkeğe muhabbete dalmıştık birden çay bahçesine giren bir çift Atilla'nın dikkatini çekmişti, birde dönüp bakınca o erkegin sarıldığı kızın Büşra olduğunu görmüştü ve o an donmuş kalmıştı Büşra Atilla'yı görmüş ama görmezlik ten gelmiş Atilla o günden sonra kimselerle konuşmaz olmuş susmuş. Artık ne camdan Büşraya bakıyormuş nede dışarı çıkıyormuş artık hayata küsmüş ve bir gün, Atilla bir çocukla Büşraya bi şiir yollamış Büşra şiiri alıp okumaya başlamış... -Bir sabah sen uyurken, bir çığlık kopacak Bu çığlık seni ve her kezi uyandıracak Kalkıp nereden geliyor diye bakacaksın Baktığında bizim evden geldiğini anlayacaksın Sen daha şaşkınlığını atamadığın bir anda Bir sela sesi çınlayacak bu şehrin sokaklarında Tüm insanlar toplanacak birden oraya Benim öldüğümü söyleyecekler sana İnanmak istemeyeceksin onlara Sonra koşup geleceksin bizim eve Sarmışlar beni beyaz bir çarşafa Bir hoca, dua edecek baş ucumda Derken tabuta koymak isteyecekler beni Vermemek için tutacaksın beyaz kefenimi Yalvaran gözle bakacaksın onlara Dokunmayın diyeceksin ne olur dokunmayın ona Ben koyarım onu tabutuna Ellerin varmayacak beni tabuta koymaya Mecbur olduğunu anlayacaksın bir anda Koyacaksın beni o uzun sandığa Ve dönüp onlara beni sevdiğini söyleyeceksin Sonra dönüp bana İnan bu sözüm yalan değil diyeceksin Sarılıp tabutuma bir off... çekeceksin İşte o an benim aylarca çektiğimi Sen bir anda çekeceksin Geçte olsa hatanı anlayacaksın Bir an yaşlı gözlerle bana bakacaksın Bak sana döndüm diye yalvaracaksın... Mecburen seni seveni.. Beyaz kefeninde bırakacaksın Ve o günden sonra insanların dilinde Geç dönen sevgili olarak anılacaksın" Büşra şiiri tam bitirmiştiki birden bire Atilla'ın evinden bir çığlık koptu ve Büşra koşturdu o çığlığa ve Atilla'nın tavanda bir urganla asılı olduğunu gördü ve Büşra şiirin aynısını yaşadı. Bu olaydan sonra Büşra benim ve Atilla'yı tanıyan kişilerin dilinde "GEÇ DÖNEN SEVGİLİ" diye anıldı...