Bugün ben sessizliği duymak isterdim karanlıkta görmek isterdim kendimi bugün ben yalnızım biliyorum gecede yarıda kalmış ve unutulmuş bir mektubu okuyorum çok hüzünlüsün arkadaşlar söylerdi bana oysa oysa her insan da vardır biraz hüzün bende öyleyim işte seni şiirlerim gibi seviyordum ikimiz ikimiz hiç bitmeyen upuzun bir yola çıkacaktık hadi gel demiştin şimdi bir tek ben kaldım yolun ortasında vaatleri duymadan vardım şimdi yaşamak istemediğim yerde yerlerde yalnızlığı yaşıyorum o kadar taptığım insanların arasında küçücük bir defterime yazardım hissettiklerimi o hep benim yanımdaydı şimdi ama sen yoksun yanımda karanlık odalarda hep seni düşünüyorum saatlerce ben nerdesin şimdi unuttun mu beni ben hala aynı yerdeyim hala aynı yerleri geziyorum sensizim değişmedim ben neden ki bazen teyzemin dükkanında çalışıyorum eskisi gibi akşam işten çıkıp sizin evin önünden geçerim ve bizim öykümüz sessiz bir rüzgar gibi yanımdan geçerdi yaralı kalbim yine kanamaya başlıyor o anda ağlamak geliyor içimden ilk kez senin için gözyaşlarımı kaybetmiyorum biliyorsun sonra penceremden gökyüzüne yıldızlara bakıp seni aramak vardır oysa sen sönmüşsün içim yanıyordu nerdesin şimdi bak bana hediye ettiğin boncuğu halen taşıyorum seni hep görüyorum her şarkıda ve her şiirdeki gibi her sabah saat 8 e doğru küçük kardeşini görürüm sorarım ne yaptığını ne ettiğini herkeze şu yoksul kentte aynısını sorardım bilmezlerki seni ben nasıl sevdiğimi ah... yemin ediyorum her sözüne inanmıştım içim açılıyordu sen bana o kadar ve okadar söylemiştin ki beni nasıl sevdiğini acım hiç dinmiyordu aklımdan hiç çıkmıyor apansız o çekip gittiğin gün neden benim gibi bir insana oluyor bunlar neden kader demiştik seninle tanıştığımız o ilk güne hiç unutamıyorum koşmuşuz meğerse biz senelerce ne iyi nede kötü duymuştum senin üzerine nerden bilecektim ki aşk yaşacağımızı ne kadar acayip birşey senelerce yüzümüze bakıp es geçmişsek bir merhaba demeden ne kadar acayip birşey hayat bu belki benim hiç birşeyim yoktu ama herşeyimi sana veriyordum yeterki bana gülüşünü ve aşkını hediye et türküler söyledim sana duyuyormusun her sözüm gerçekti her sözüm derin bir duyguydu seninle bir aşk macerası yaşamak isterdim gülebilirsin ama benim için öyle birşeydi hayatımda hiç ama hiç bir insana bunca güzel kelimeler dememiştim her söz benim o koskocaman kalbimdeydi bazıları seninle beraber olduğumu istemezlerdi günlerce başım belada anlatamadım sana seni sevdiğim diye aslında aslında aşk halinde aynı acıyı aslında aşk beni bu durumlara getirdi yok hayır sen üzerine alınma hepsi benim yüzümden başkalarını mutlu etmek için elimden geleni yapardım böyleyim işte senin için yetmedi bunlar seni etkiler dedim oda olmadı özür dilliyorum yokluğunu hissetmek çok zor senin o güzelden güzeli bakışlarını özlüyorum o güzel yüzüne dokunmak yasaktır şimdi ah bilmiyorum bu zor günlerin nasıl geçeceğini benim gibisini bir daha bulamıyacaksın sen bir gün belki sorarsın kalbine ne yaptığını ne ettiğini umarım o yalancı aşkınla onunlada mutlu olursun dağların kızıydın sen ama kendini yalanlamaktan başka bir şey yapmadın şunu biliyorum bugün ben yalnızım biliyorum gecede yarıda kalmış ve defalarca yakılmış bir mektubu okuyorum... -