Yazarın " Öz Türkçe " dediği dil, aslında Türkçe'ye hayli uzak olan Farsça-Arapça karışımı bir dildir. En güzel Türkçe;günümüzde konuşulan İstanbul Türkçesidir.. Rus Çarı Deli Petro 1650'li yıllarda Osmanlı için şu tezi geliştiriyordu: Osmanlıyı kaba kuvvetle yenmemiz mümkün değil, öyleyse, önce dilini bozmak, sonra da dinini yozlaştırmak zorundayız". İşte yüzyıllar sonra gelinen nokta budur. Ey yüce Türk Devleti, sen 21 yyılda böyle mi olacaktın, bu hale nasıl geldin ey tarihi abide... zaman seni de mi aşındırdı...

arkadaşlar dil gelişmişliğin bir göstergesidir... bir toplumun gelişmişlik düzeyi hakkında fikir sahibi olmak istiyorsanız dil ini incelemeniz gerekir... örneğin bizim dilimizde kulladığımız günlük kelime sayısı 50-55 bin civarıdır... almancada kullanılan kelime sayısı 150 bin, oxford ingilizcesi 300 bin, amerikan ingilizcesi 1 milyonu aşmış durumda... toplumlar sanayi ve edebi alanda ne kadar gelişmiş olduklarını dillerinde rahatlıkla görebilirsiniz... kim yeni birşey üretirse adını o koyar... bu kadar basittir... dil kurumumuzda olması gereken insanlar dil bilimcileridir oysa bizde ilkokul türkçe, edebiyat öğretmenleri görev yapıyor... bir zamanlar türkçeleştirme adı altında yaptıkları çalışmada '' milli marşımıza'' '' ulusal düttürrü'' demişlerdi ancak tepki alınca geri çekmek zorunda kaldılar... artık türk dilinin geleceğini siz düşünün!!!

Konu Türkçe ve Türkçe kullanımı bölümüne taşındı. Saygılarımla.

Osmanlıca diye bir dil yoktur metaton, Osmanlı türkçesi vardır. Eskiden bir adamın kültürünü ölçmek için ''elsan-ı salise'' sine bakarlarmış;Yani üç diline, Türkçe-Arapça-Farsça. Ayrıca dilin hayranlığıda olmaz ben arapça da bilirim ingilizce de bilirim, çünkü Öztürkçeyi içinden ayırt edip çıkarabileyim diye...

Bugün İngilizceyi anadilinden ayırmakta zorlanan yeni nesil olarak, nasıl ki cümlelerin arasına İngilizce kelimeleri sıkıştırmadan duramıyoruz, hatta abartıp yabancı kelime kullanmayı bilmişlik sayıyoruz; dünden gelen, büyüklerimizin eskiden kalma arapça-farsça kelimeleri kullanıp cümleleri anlaşılmaz hale getirmeleri de benzer bir yanlışlık oluyor. Ama bu seferde gerici olunuyor. Kimileri "Halk diline" inmeyi "basitlik" olarak görse de, asıl "basitlik" kendi insanımın anlayamayacağı şekilde konuşup, "çok bilen" tavırlar sergilemek gibi geliyor bana. Altun bu arab harflerle yazılmış Türkçe bir metin, uğraşsam çeviririm ama çok belirsiz harfler kullanılmış.

arap hayranlarının kullandıkları sözcüklerdir bu eski osmanlıca sözcükler.. türkler türkçe konuşlmalıdır.. altunizade'nin verdiği eski yazıya gelince.. demiş ki, sadece 80 sene gecmesine karşın okunamıyor eski osmanlıca yazılar.. işin doğrusu şudur. 80 sene öncesinde de okunamıyordu.. çünkü okuryazarlık oranı oldukça düşüktü. ayrıca, arap alfabesi denen alfabe, tamamen araplara özgü, içinde sesli harf barındırmayan bir alfabedir. sözgelimi, benim adım arap alfabesinde yazılmıyor.. eski sözcüklere öykünen kimseler arap hayranlıklarını devam ettiriyorlar..

Atatürk'ün sözlerini bu hale kim getirdi? Ben, 12 Eylül'ün Türkiye'ye en büyük faydasının taksimetre uygulamasını hayata geçirmesi ve kuruluş amacından tamamen sapmış olan Türk Dil Kurumu'nu yeniden düzenlemesi olduğuna inanırım. Kuru, ahenksiz, ruhsuz ve takır-tukur kelimelerden meydana gelen, üstelik hiç de layık olmadığı halde "Öztürkçe" adını takınan malum dil, Türkçe'yi seneler boyu tahrip etmiş olan eski kurumun marifetiydi. "Eser"e "çaput"u andıran "yapıt", "cevap" yerine "yanık" misali "yanıt", "sakin"e "papağan" gibi "durağan", "taklit etme"ye "ıkınma"ya benzer "öykünme", "refah" karşılığında da "gönenç" gibisinden sözler sadece zevksizlik ürünü değildi, bir zamanlar ideolojilerin de sembolü olmuştu. Bugün 50'lerine gelmiş olanların mutlaka hatırlarındadır: Özellikle 1970'li senelerde "yapıt" diyenler ilerici ve demokrat, "eser"i tercih edenler ise tutucu, gerici ve hatta faşist addedilirlerdi. Uydurma kelimeler günlük konuşmayı istila ederken "Türkçeleştirme" kisvesi altında dilin şaheserleri de ardarda katledilmiş; bu dil cinayetlerinde "Nutuk" bile kurban edilmiş, birileri "Muhtac olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur" ifadesini "Gereksinim duyduğun güç, danarlarındaki soycul kanda vardır" diye "Türkçeleştirmeye" çekinmemişlerdi! Dil karmaşası zamanla öyle hal aldı ki, bırakın 70-80 sene öncesinde yazılanları, 20-30 yıl öncesinin ifadelerini bile anlamaktan aciz nesiller yetiştirdik. Türkçe fukaralığı şimdi kelime ve deyim cehaletinin sınırlarını çoktan aşmış vaziyette; artık bir zamanlar kurulmuş olan düzgün cümleleri ve ifadeleri bile anlayamıyoruz! İşte, bu dil cehaletinin en hayati konulara ve belgelere kadar sirayet etmesinin bir örneği: Mustafa Kemal Paşa'nın, Ermenistan konusunda Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 1 Mart 1922'deki toplantısında yaptığı çok önemli bir konuşmanın "Türkçeleştirme" sonrasında getirildiği vaziyet... Şimdi, beni yazacağım hadise hakkında bilgilendiren, bilgilendirmekle kalmayıp burada gördüğünüz fotoğrafları da yollayan okuyucum...'a pek çok teşekkürler ettikten sonra, Mustafa Kemal Paşa'nın aşağıda sözünü edeceğim konuşmasında bahsi geçen "Kars Muahedesi"nin, yani "Kars Anlaşması"nın ne olduğunu hatırlatayım: Şark Cephesi Kumandanı Kazım Karabekir Paşa, Ermeni birliklerini mağlup ederek işgal altındaki Sarıkamış, Kars ve Gümrü kalelerini geri almıştı. Karabekir Paşa'nın zaferlerinden sonra Ermeniler ile Gümrü, ardından da 13 Ekim 1921'de Ermenistan, Gürcistan ve Azerbaycan ile Kars Anlaşması'nı imzalamıştık ve bugünkü doğu sınırımız bu anlaşmayla çizilmişti. Türkiye Büyük Millet Meclisi Reisi Gazi Mustafa Kemal Paşa, Meclis'te 1922'nin 1 Mart'ında yaptığı konuşmada bu anlaşmaya temas ediyor ve selis bir Türkçe ile şöyle diyordu: "... Ermeni meselesi denilen ve Ermeni milletinin menafi-i hakikiyesinden ziyade cihan kapitalistlerinin menafi-i iktisadiyesine göre halledilmek istenilen mesele, Kars Muahedesi ile en doğru suret-i hallini buldu. Asırlardan beri dostane yaşayan iki çalışkan halkın revabıt-ı hasenesi maalmemnuniye tekrar teessüs etti..." Türkçe'nin hakikisini bilen hemen herkes; bu ifadeleri hiç zorlanmadan, kolayca anlayacaktır: Paşa, Kars Anlaşması ile Türkiye lehine sonuçlanan Ermeni meselesinin Ermeniler'in gerçek çıkarlarından ziyade dünya kapitalistlerinin ekonomik çıkarları doğrultusunda halledilmek istendiğini ve sorunun Kars Anlaşması ile en doğru çözüme kavuştuğunu söylüyordu. Derken, aradan çoook seneler geçti; Türkiye, Kahramanmaraş'ta bir şehitlik inşa etti. Burada eski adı "Zeytun", şimdiki ismi de "Süleymanlı" olan bölgede Ermeniler'in 1914'te çıkardıkları isyanda can veren askerlerimiz yatıyordu. Şehitliğin girişindeki mermer kitabeye Mustafa Kemal'in Meclis'te 1 Mart 1922'de yaptığı konuşma bugünün diline uyarlanarak nakşedildi ama nasıl! Uyarlamayı yapanlar, Paşa'ya 70 küsur sene sonra "Ermeni sorunu denilen ve Ermeni milletinin gerçek olmayan isteklerinden çok, dünya kapitalistlerinin ekonomik yararlarına göre çözülmek istenen sorun, Kars Anlaşması ile en doğru şekilde çözüme ulaştırılmış oldu. Yüzyıllardan beri dostluk içinde yaşayan iki çalışkan halkın iyi ilişkileri yeniden kuruldu" dedirtiyorlardı. Paşa, Meclis'teki konuşmasında kapitalist dünyanın Ermeniler'in "gerçek" çıkarlarını kendi menfaatleri doğrultusunda halletmek istediklerini, yani Ermeniler'i "kullandıklarını" söylüyor ama sözleri kitabede tersyüz ediliyor, "Türkçeleştirme" adına tam tersi bir hale getiriliyor ve fikri, uydurukçasıyla da "düşünsel" bir cürüm işleniyordu. İşte, kendi dilimizde vardığımız noktanın, yani okuduğumuzu anlamaz hale gelmemizin çok güzel ama hüzün dolu bir örneği! Başka yoruma hacet var mı? alıntıdır... -

Enteresandır, dedemin annesine İstanbuldan yazdığı osmanlıca yda farsça olan mektuba bakıp ne yazdığını anlayamamak ve topu topu 80 sene geçmesine karşın okuyamamak kadar acı veren bişrşey varmıdır? okuyabilen varsa ikrama geçer -

Bu aslında yanıtlanması zor bir soru değil. globallesen dunyada ortak bir kullanım alanı ortaya cıkınca genel gecer kurallara uygun olarak ne öğrenmemiz gerekiyorsa cebren onu öğreniyoruz. farklı bir lisanın okullarda mecburi kılınmasına karşı filan değil. sözümden bu anlam cıkmasın. ama rutin konusmalarımızın yarısı ingilizce yada ingilizceden turkcelesmis kelimeler. burada siyasetin ya da turk dil kurumunun hic bir zaafı söz konusu degil. en basit örnek internet diyelim. ya da yüzde olarak cok az kitap okuma alışkanlığı diyelim yada batılasma özentisi diyelim, farketmez. Bunalrın hepsi Türkceyi körelten etkenler. ne mi yapılır turkphilosopher? Çok okumak ve sahiplenmek gerekir...