Başka topraklarda 5G reklamları dönüyor. Biz 3G'ye geçmenin huzuru, heyecanı, deliliğindeyiz. İnsanın aklına ne gelirse meraktan geliyor ya. Bol bol merak ediyoruz filan şimdi, bir de 3G çiziyoruz bol bol. Fenerbahçe'nin de 3G'si var, biraz farklı tabi. FenerBarça'nın diyelim daha şık. Rituel oluşturacaz bu gidişle. O Barça sıfatının açılımı "çok gollü galibiyetler", rahatladım. Güven verenler var, güvende olanlar, güvensizlik bir de. Sezon öncesi tuzaksız en iyi kategorize etmek bu olsa gerek. Güven verenlere uzanalım, sizdeyiz. Kimdir bunlar? Sırası karışık; Alex de Souza, Daniel Güiza, Emre Belözoğlu, Cristian Oliveira, Christoph Daum, Ali Koç, Aziz Yıldırım, taraftar, biraz kilitlemiş olsa da futbolunu Gökhan Gönül ve Dos Santos Bu isimler ilelebet bu takıma kan verebilecekler belli. Güiza'nın 14 milyon avro olayı var tabi, muhasebeciler nerede? 4 yıllık bir sözleşmesi olan futbolcuyu 6 ayda bitirenler hani. Bu tipler karpuz kamyonlarıyla pazarlık yapar. Bileti vardır ya da kalemi, kaçan golden sonra "Hayvan" der. Televizyon başında etrafa tükürük saçarlar. Güiza'nın tekniği Türkiye'de olması için geçerli sebeptir. Beyinlere buz tutmaktan vazgeçelim. Bir de Fenerbahçe'de bu G'lerde güvende olanlar var, tamamen duygusal. Hoş bazıları bugünlerde telaşta, malum kadro genişliği. Limon tadı verecek bazılarınıza ama, tuzlayın iyi gelir. Kimdir bunlar? Sırası karışık; Deivid de Souza, Selçuk Şahin, Gökçek Vederson, Kazım Kazım Buradan cımbızımıza takılan isim ise Deivid de Souza olur. Tribünlerde tezahürat malzemesi hoş güzel. Bir dönem ofansif zekası ile bileklerini birleştirmesi de. Fakat onun geçen sezon başı kırılan bileği, devamı. Ve gösterdiği çaba, maalesef sınıfı geçemiyor Deivid. İlk 11'i hakedecek kadar diyelim biz ona. Eller kenarda, ölür gibi koşmak yakışmıyor, 10 pasın 9'unu hatalı atmak... Bu kadronun en zayıf halkası olabilir. Attığı imzaya güvenmezse kral olur da, işte Rio sakinliği. Ve tabii ki bir de Fenerbahçe'de güvensizlik zilini çalanlar var. Fabio Bilica, Önder Turacı , Bekir İrtegün, Deniz Barış , Ali Bilgin . Uzun süredir Fenerbahçe'nin defans sorununu konuşuyoruz. Hatta bunu Bilica-Bekir transferinin ertesi saatinde yazmıştım. Fakat çözüm formülümüzde pek belli değil, kuramıyoruz. Bilica'nın yanına yabancı alınması Cristian'ın yedek kalması. F. Bahçe "Edu döner, ana stoper olur, yanında Önder" diyor. Galiba yerli bir Nesta yoksa, en mantıklısı beklemek. Neden kusursuz değil bu takım peki? Galli, Tassotti, Costacurta, Baresi, Maldini, Ancelotti, Rijkaard, Colombo, Donadoni, Gullit, Van Basten (Milan 1989) Ya da; Schmeichel, Neville, Stam, Johnsen, Irwin, Beckham, Keane, Scholes, Giggs, Yorke, Cole (MANU 1999) Böyle kadrolar hayal olduğu için bu 3G'ler hep olacak. Dua edelim de her yerimiz G olmasın. FENERBAHÇE'NİN AKLI CRISTIAN OLACAK "Anelka'nın bonusu Ribery", güzel espriydi. Şaka kaka oldu sonra. Dos Santos'un yanında gelen Cristian için de heyecan var. Cristian Mark Junio Nascimento Oliveira Baroni. "Bonusudur, Santos'u almak için onu da alması şarttı" Televizyonda neden bu kadar çok dizi var belli. Baksanıza senaryo üretimlerine, maşallah kriz yok! Cristian'ı yüz maç izlemedim, doğruya doğru. Fakat hiç de izlemedim değil. Brezilya'dan bir gazeteci arkadaşımla konuştum önceki gün. İsteyene adresini de veririm, ziyaret etsin. Önce Cristian için şahsi fikirler ve şimdilik tespitlerimiz. Futbolseverin en zor seveceği mevkii, defansif orta saha. Hele bu ülkede o tipteki oyunculardan öyle şey istiyorlar ki. İki maçla adamı çözmek durumu olmasın ama. Cristian Fenerbahçe'nin beyini olacak. "Selçuk'tan fazlası yok, İsmail ondan daha yakışıklı" Saçmalamakta sınır tanımayacak bazıları da, neyse. Cristian'ın en büyük özelliği zekası, bize lazım olan o. En azından ben sahada en çok onu arıyorum. Açılı pasları ve topu dikine çıkarışı ideal. Bir futbolcu sırtı dönükken, dönerek 30 metreye oyunu açıyorsa.. Önliberodur işte o, kanca, çapa, çimento filan değil. Türkiyede futbolda en büyük sıkıntı nedir? Ceza sahası içinde herkes vurur, ben de, solum öldürür. En büyük sıkıntı atak başlangıcında ya da devam ederken oyunu okumak ve uygun yere topu çekmektir. Cristian'da bu var. Olmayanlar da var biraz, en azından daha göremedik. Şöyle orta sahada rakip topla gelirken, sert karşılama gibi. Bire bir baskı olayında biraz adrenalin gibi. Belki de bu böyle devam edecek çünkü Herr Daum diyor ki; "Biz de pres Emre Belözoğlu ile başlayacak" Peki Bizim Brezilyalı gazeteci arkadaş ne diyor özetle; "Hoca olsam onu alırım, savaşçı, pas sistemi olarak çok iyi kalitede ve şut çekmekten çekinmez. Abartmak istemiyorum ama orada tutunursa idol olabilir" Ben ne cevap verdim, bana kalsın. Özetle Cristian'ın fazlalığını araştırmayın. Önliberoda oynayan adam oyunu gerekli yerlere taşısın, yeterli. Bu transferler kadroda "savaş" olsun diye alındı. Gelip devrim yapsınlar diye değil. Bakın bakalım Selçuk'a şimdi, Uğur'a ya da. Abercombie tişörtlerini bıraktılar, futbol ile ilgileniyorlar. Çünkü çalışmak zorundalar. O iki transferin ilk amacı buydu. Benim de amacım yazıyı burada bitirmek, kaldı yine elde konular. Kaçmıyoruz ya. Bu arada elbette transferde yanlış olabilir. 1996'da Inter'in R. Carlos'u nasıl sattığını hatırlayan var mı? Vardır, vardır... Sıradaki yazıda yine çok şey var, elimizde birikti. Sevgiler... Esat Dergi Hepsini görmek için tıklayın...