Eline sağlık çok mükemmel bir yazı.

Al bendende o kadar. Küs değiliz belki birbirimize ama kırgınız. Ah o inadı olmasada gidip ellerine sarılabilsem.

Allah uzun bi sure benim cocuk olmami saglar insallah.. Babamada uzun omur verir.. Cok guzel paylasim Eline saglik

Çok teşekkürler. Güzel bir konuya değinmişiniz. Umarım alınması gereken mesaj alınır

Yazı harikaydı Allah bana babamın acısını yaşatmasın dayanamam Bu dünyada ki en değerli varlığım.. Eli değil ayağı öpülücek babam.. Duygulandım be

Teşekkür ederim çok güzel olmuş. Technogirl

eline sağlık çok güzel bir yazı

Çok hassas bir konu.. Allah kimseleri o gölgeden mahrum bırakmasın. Hayat gerçekten çok zor. s@rd@

Vay be... Hocam acayip duygusal takılmışsın... Güzel konu +

Müthiş bir yazı. Allah korusun vefat etse bunu kabullenemem herhalde. Her ne kadar ekonomik anlamda özgürlüğümü kazanabiliyor olsamda, artık büyümüş olsamda, kendi kararlarımı kendim alıyor olsamda evde olmadığı günlerde bile hissediyorum yokluğunu...

yaklaşık 6 yıldır babam yok aramızda. çok güzel bir yazı. teşekkürler murat

ben büyüdüm 12 senedir çok büyük aşkımı kaybettim sığınabileceğim korunagımı varlığında hiç bir şeyden korkmadığım o var olan aşkımı kaybettim şimdi sadece dualarımda yaşatıyorum bitanemi konu için teşekkür ettim

Anladimki onlarin sevgisinden baska butun sevgiler yalan. Gencken cocukken nasilda kizar sinirlenirdim herseyime karistiklari icin.. Ayagima corap giymesini sevmezdimde babamin en buyuk azari onun icin olurdu birde sut icmeyi sevmedigim icin kizardimda kizardim icimden babam eske hep cocuk kalsaydimda bu dunyanin insanlarin cirkin yuzlerini hic gormesem babamin azarlariyla annemin sitemlerini dunyanin en agir derdi sansaydim... Tesekkurler Elvis konu icin... Edit: Elvis ilk kez boyle birsey yapiyorum umarim kizmazsin bundan aylar evvel bir yazi paylasmistim senin bugunki konunu gorunce aklima geldi bunuda okumanizi tavsiye ederim babasina kizgin olanlar ozelikle... http://www.wardom.org/babamin-icindeki-kucuk-babama-t224905.html?t=224905 -

1 yılı geçti küsüz Sanırım hala çoçuğum, kötü oldum saol güzel yazı.

ağlattın be abi.. eyvallah..

Babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur... İnsan babası ölünce büyüyor çünkü. Yalnız başına kalıyorsunuz o zaman artık. Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor. Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor. Uzakta olsa da, bize dokunamasa da... Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz, her şeyi bilen babamızın sorularıysa biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor. Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık. Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya... Teknoloji gelişti ya... Her şey değişti ya... Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz, işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz. Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde. Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge. Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz, sizinde gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor ama o gölgeyi çok arıyorsunuz. Babanız öldüğünde büyüyorsunuz. Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız, takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz, korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz. Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık... Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık... Büyüyorsunuz o zaman işte. Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak. Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur.