Tespitler 29.10.2007 AYDIN MENDERES 1) Yanılmadım ve yanıltmadım. İki yıldır bu köşede Türkiye'nin Amerika ve AB ile ilişkilerinin ne kadar kırılgan olduğunu anlattım. Her ikisiyle de bugünkü iktidarın sürdürmek istediği ve zaman zaman teslimiyetçiliğe varan yakın ilişkilerin kesinlikle devamlılık arz etmeyeceğini de yazdım. Türkiye'de yapılacak genel seçimden sonra her ikisiyle de aramızdaki kırılma noktalarının birer birer ortaya çıkıp, ucu açık, sert gerilimlere dönüşeceğini ekledim. Gerek bölücü terör ve Irak bağlamında, gerekse Ermeni soykırımı tasarısı dolayısıyla Türkiye ile Amerika arasındaki ilişkilerin gerçek yüzü -benim ifade etmeye çalıştığım şekilde- artık ortaya çıkmıştır. Bu kadarla da kalmayacaktır. AB ile ilişkilerde de gerilimin ve krizin eli kulağındadır. Direnmekten ve mücadele etmekten başka bir çıkar yol da yoktur. Bunu da bir kere daha tekrarlıyorum. AB ile bu hükümetin ısrarla söylediğinin aksine aramızda stratejik ortaklığın söz konusu olmadığı apaçık ortadadır. Hatta Fuller gibi uluslararası ilişkiler uzmanları Amerika ile Türkiye arasında çok önemli stratejik çıkar farklılıkları olduğunu yazmaya başlamışlardır. 2) Irak'a askeri müdahale kaçınılmaz bir noktaya doğru gitmektedir. Bunu da defalarca ifade ettim. Gerçi askeri müdahaleyi alternatifi olmayan bir çözüm olarak ileri sürmedim. Hala aynı görüşteyim. Ancak gerek tırmanan bölücü terör, gerekse her an gelişen Irak'ın bölünme süreci karşısında Türkiye asla kayıtsız ve sessiz kalamaz. Her ikisini de önlemek hayati bir zorunluluktur. Irak'a yapılacak bir askeri müdahale her ikisini de önleyebilecek en önemli çözüm araçlarından bir tanesidir. Başkalarını düşünüp, bulup uygulamaya koyamayacaksanız böyle bir askeri müdahale Türkiye için kaçınılmaz hale gelecek demektir. Şimdi tam da bu noktada bulunuyoruz. 3) Türkiye'de her konu en hür ve demokratik bir ortamda tartışılmalıdır. Müdahale edelim diyenler de, etmeyelim diyenler de vatansever insanlardır. Bundan tereddüt edemeyiz. Her iki kesim de birbiriyle sadece tartışmak yerine birbirinin ne dediğini anlamaya çalışmalıdır. Bugün tartışmalar gereksiz bir polemiğe ve tarafların birbirlerini ağır bir eleştirisine dönüşmüştür. Bu bir taraftan terörün oyununa gelmektir. Diğer taraftan ise başta medyadaki yazarlarımızın ve bilim adamlarımızın pırıl pırıl beyinlerini ve büyük bilgi birikimlerini birbirlerinin eksiğini bulmak, onunla anlamsız polemiklere girişmek yerine her hususta Türkiye'nin geleceğini merkeze alan düşünceleri geliştirmek için kullanmaları herhalde çok daha iyi olacaktır. Zira tartışmalar kişiselleştikçe terörün nasıl önleneceği ve Irak'ın geleceğinin ne olması gerektiği gibi asıl tartışılması gereken konular bir tarafa bırakılmış olmaktadır. 4) Tedbirli olmak doğrudur ama çözümün kendisi değildir. Yerine göre ataklık da doğrudur ama o da çözümün kendisi değildir. Tedbirli olmak, bunun içindir ki terörün ve Irak'ın bölünmesi karşısında hiçbir şey yapmamak anlamına gelecek şekilde öne sürülmemelidir. Tedbirli mi olacağız, hızlı karar verip, atak mı davranacağız? Bunu genel ilkeler değil somut şartlar belirler. Eski tabiriyle halin icabına göre hareket edilir. 5) Siyasi çözümden bahsedenler aslında terörizmin dayatmak istediği askeri çözümü kabul etmiş olmaktadırlar. Bölücü terör Kürt kardeşlerimizin haklı ve Anayasamız'ın değiştirilemez maddelerine göre yerine getirilmesi mümkün olan bazı istekleri var da onun için yapılıyor değildir. Bölücü terör büyük Batılı güçlerin kendi aralarındaki rekabetin, Ortadoğu petrollerine el koymanın ve İsrail'e yeni bir güvenlik sağlamanın bir parçası olarak karşımızda durmaktadır. Arabuluculuk teklifleri de yanlıştır. Siyasi çözümü savunanlar bölücü terörü geniş kitleler adına yapılan bir mücadele olarak meşrulaştırmak istiyorlar. Ya da istemeden böyle bir duruma düşüyorlar. Böylece teröristin terörü mubah, buna mukabil bir devletin ve milletin meşru müdafaası için silah kullanması yasak hale getirilmiş olunuyor. Buna dikkat etmeleri gerekmektedir. Link..