Deli kuş bilir misin nedir türküler kadar sevdalanmak duyabilmek yüreğinde bir depremin uğultusunu Suya düşen bir karanfilse yüreğin bırak kendini ırmağın türküsüne gülüm vursun seni o taştan bu taşa o çağlayandan bu çağlayana sürüklesin Kavgadan uzak kalmışsan sevdadan da uzaksın demektir devinmez yüreğinin mağması çatlamaz sabrın kara taşı unutma Evet Bundan sonra hergün ya bir şiir yada bir yazı ile burdan devam edeceğim

Leke Seni her gördüğümde kusura bakma ama sinirlerim geriliyor bari doğru yorum doğru şeyleri bulsan hay hay ama bunuda yapamıyorsun okuduğun şiir değil onlar yazı bari yorum yapacaksan okuda oyle yap sırf bir mesaj fazla olsun diye yazı yazma bana ben okuduğunu bile zannetmiyorum

Bekleyişin Öyküsü Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine, ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim. Sen yoktun... Binlerce adim attım bu kentin sokaklarında. Her köşeyi, her parkı, her ağacı ezberledim. Sevdaya bulanmış her kaldırım taşında senin adini aradım. Sen yoktun... Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı. Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken beni enkazın altından çekip alacak elini aradım. Sen yoktun... Özlem şarkılarını ezberledim. Kimini bağıra bağıra, kimini fısıltıyla söyledim. karanlığa haykırdım hasretimi. Sesimi duyacaksın diye bekledim. Sen yoktun... Senden gelecek bir tek haberi bekledim. Saatler asırlar gibi geldi, geçmedi. Çalan her telefonu yüreğimin deli bir çağlayana donen atışlarıyla açtım. Senden başka duyduğum her seste hep ayni hayal kırıklığını yaşadım. Onlar beni duymak istiyordu, bense seni. Sen yoktun... Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi karanlığın kucağına uzattım her gece. Bir an önce sabah olsun diye uykunun beni çekip almasını istedim. Olmadı. Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan, Kaç gece merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye. Sen yoktun... Her yağmurla birlikte hüzün de yağdı bu kentin üzerine. Bulutlar yalnızlığın işaretiydi benim için. Beni ıslatan yağmur Olmadı. Ben senin özleminle sırılsıklamdım her mevsim. Hayat merhaba dedi bahara çiçek çiçek. Uzun kıştan sonra gelmez dediğim göçmen kuşların donuşunu gördüm. Sen yoktun... Her istasyon her otogar adresim oldu. Bir trenden inersin sandım. Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım. Ya da yolculuklara vurdum kendimi. Kimsenin uğramadığı köylere, adi duyulmamış kasabalara gittim. Senden bir iz aradım. Sen yoktun... Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım. Kıyılarda tükettim bekleyişlerimi. Hep sensiz gemiler geçti limanlardan. Ben gemicilerin hasret türkülerine eslik ettim. Sen yoktun... Gözümden bir tek damla yas akmadı. Onlar sana aitti, sana kalmalıydı. Kimselere söyleyemedim acılarımı. Bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadım. Nice fırtınalar koptu yüreğimde. Dalgalar dövdü hayallerimi. Sığınacak bir liman, yaslanacak bir omuz aradım. İçimi dökecek bir insan aradım. Sen yoktun... Her gece ay paramparça oldu. Her gece yıldızlar birer birer duştu sokaklara. Yıldızları saçına takip gelmeni bekledim. Ayı avucunda bana getirmeni bekledim. Ve bir güneş gibi doğup aydınlatmanı bekledim bu kapkara dünyamı. Ama... Sen yoktun...

Bir şirrde ben yazsam olumu? BİR DAKİKA Deniz durgun göl gibi, gitgide genişliyor Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor, Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı.. Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı. Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya Dalmış suyun koynunda bir gecelik uykuya Bazan uzunlaşıyor, bazan da kıvranıyor Durgun suyun altında bir mum gibi yanıyor Yakın olayım diye bu gökten gelen ize Öyle eğilmişim ki kayalardan denize Alnımdan düşen saçlar yorulmuş suya değdi Baktım geniş ufuklar başımın üstündeydi Bilemem nasıl oldu geldi ki öyle bir an Yenilmez bir haz duyup denize atılmaktan Kurtulmak ne kolaymış faniliğimden dedim Doğruldum atılırken bir dakika titredim Bir dakika sonsuzluk doldu taştı gönlümden Bir dakika bir ömrü kurtarmıştı ölümden.

DENİZ NEREDE? Saat 5:45 Kocaeli vapuru gunlerden pazartesi.. Yorgunum.. Aglamaktan.. Sessiz cıglıklardan.. Bagırmaktan.. Sarhoş olmaktan.. ve En kötüsü sevmekten yorgunum... Birazdan gunes dogacak.. Bir cay ısmarladım.. Cayım geldi.. Simdi sigara mı yakıp denizi ve esen rüzgarı tenımde hıssedıp seni düsünmenin zamanı geldi sanırım.. Etrafıma bakınıyorum.. İki sevgili denizi seyrediyor.. Kız cok güzel ve güzel giyinmiş.. ve erkek arkadasıda öyle.. Denizi seyrediyolar.. tıpkı benim gibi.. Cocuk bırden kıza sarıldı gözlerım doldu ansızın.. aglamak ıstedım.. Ama tuttum kendimi.. Zor gercekten galiba sana uzak olmak.. Güneş dogmak üzere ve tüm güzelligini maviden yesile calan denize seriyor.. Sanki yazdan kalma bi hava.. Tıpkı askımız gibi.. Sanırım bizim askımızda yazda kaldı.. Yaz askları güzel olur degilmi. İlk önce seni seviyorum kelimesiyle baslar yazları sabahlar.. Sonra sana asıgım sonra buyur sevgi asklarıda asar gözler.. Sonra ansızın kıs geliverir tüm sehirlere yüreklere kötü bir karabasan gibi belirir.. Bütün herseyi silecek bir fırtına gıbıdır.. simdi sana kıstan bahsetmek ıstemıyorum.. Cunki ben kısları yasamak ıstemıyorum.. Sana siirler biriktiriyorum yüregimde.. ansızın kacıverıyorsun.. Sarkılar hedıye etmek istiyorum sana notaları kaybedıyorum.. Sana gecenın güzelliginde bir sarabı yudumlarken konusmak ıstıyorum.. Telefonunu acmıyorsun.. Deniz günese selam verirken sesini duymak istiyorum telin gene kapalı... Gökkusagı gibisin.. Ben sana kosuyorum.. Sen benden uzaklasıyorsun... Tam seni tuttugum anda... Sonsuz bır ucuruma sürükleniyor ellerim.. Issız bır adada sana yemekler hazırlıyorum.. İcinde yüregim Göz yaslarım.. Ve sevgim var dıyorum.. Duymuyorsun.. Bazen yolda yürürken sarkılar söylüyorum.. Birden mısralar dökülüyor dudaklarımdan.. Adın gecıyor mısralarda.. Sarkılar sana yazılmış gıbı dıyorum... Hissetmıyorsun.. Yoksa kalbinimi Düsürdün.. Yanlızlıgamı mühürledin kendini Issız karanlıkta.. Kalbini getırecegım sana diyorum.. Sen mantıgını öne koyuyorsun.. Ama düsünemiyorsun.. Cunki yüregini kaybetmısler düsünemez bunu sende biliyorsun.. Sana Seni Seviyorum Derken gine gözlerim doluyor.. dudaklarım titriyor.. Simdi cayım bitti Sigaramda bitmek üzere.. Geceyi süsleyen yıldızlarda kayboldu.. Yoksa bırazdan bendemi Kaybolacagım.. Yok yok yıldızlar kaybolmadı.. Sevdayla bakmasını bılenler.. Yıldızları görebilirler diyor bir sair.. Bende basımı göge kaldırıyorum Simdi Haykırarak.. Seni seviyorum diyorum.. ve yıldızları görüyorum.. Güneşi seriyorum yollarına.. Grileri senden alıyorum.. Siyahlar kaybedıyorum renk defterınden.. Pembeleri ekliyorum sana.. Suya bakıyorum simdi.. Denize bakıyorum simdi Deniz neden mavi.. Peki göz yaslarımda su olduguna göre onların neden rengi yok.. Neden hıc bır rengı anlatmıyorlar.. Bakınca sade saf görünüyorlar.. ama ben bu sorunun cevabını dun gece vermıstım degil mi.. Göz yaslarım renksız degil aslında onlar yüregımın rengini getiriyorlar.. Aslında tüm renklerin en güzelini tasıyor göz yaslarım. sevgilimin Yüregini hisettiriyor bana.. Sonrada benim yüregimden akıyor.. Simdi bu kagıdı ne yapayım acaba.. hah buldum.. Masalcılık oynamalıyım.. simdi bana bir sise lazım. Yazdıgım bu yazıyı bir siseye koyup denize bırakayım evet iste su sise olabılır evet sıse bana bu yazıyı sevgılıme ulastıracagına söz verırmısın.. tesekür size.. Ona onu cok sevdıgımı Söylermisin Lütfen Ona yüregim mavi denizi yesil kırları ve sarı güneşi tüm güzellikleri hediye ettigimi söylermisin.. tamam sise seni azad edıyorum sevgilime sende tum soyledıklerımı ona ilet oldumu seni bir gün sevgilimden almak üzere gelecegim O gun beni mutlaka arayacaktır o gün görüşmek üzere seni denize bırakıyorum sımdi Görüşürüz şişe.. Deniz cok güzel ve yüregımde aaaa sevgililer gitmiş hım varmısız sehre. Gözlerım nıye doldu şimdi... Kahretsın yaaa.. Aglıyorum ama neden.. Yüregım ne oldu bana neden aglıyorum ben..?.. Senin Sevgilinin Yasadıgı yerde deniz yok ki?

Caddelerde sisli, puslu bir kış ikindisi. Ağaçlarda salkım salkım eski zamanlardan kalma anılar... Yapraklarda yere düşmeye hazırlanan yağmur damlaları... Bir yaprak kıpırdıyor işte, gümüşi bir damla usulca yere düşüyor. Sen sanki, yaprakların arasından bana müzipçe gülüyorsun. Beni her zaman şaşırtırsın zaten. Beni her zaman güldürmeyi bilirsin. Farkına bile varmadan bir şarkı dökülüyor dudaklarımdan "Caddelerde rüzgar, aklımda aşk var." Rüzgar keskin ıslığı ile şarkıma eşlik ediyor. İstasyon Caddesi'nin tenhalığı nedense ilk defa içime dokunuyor. Arabaya binsem ve birlikte gezdiğimiz yerlere gitsem, evimde şiirler okuyarak telefonunu beklesem, telefonunun gelmediği zaman seni başka yerlerde arasam. Sonra sen gelsen yanima, yine "..." desen, ben yine senin gözlerinde sorsuzluğa mahkum edilen aşkımı görsem. Ayrıca şarkılar gerçek oldu bu kez. Caddelerde rüzgar, aklımda aşk var. Yalnızım, üşüyorum, özlediğimse çok uzaklarda. Bahçeme melekler yağıyor, hepsi de tanıdık. Senden doğan, gözlerinde hayat bulan, bizi koruyan, kollayan ve en önemlisi ikimizi bir araya getiren melekler... Son kez yine seninle gezmiştik oraları. Sen kimbilir belki de, uzak bir kıtanın, uzak bir şehrindesin şimdi. Benimse herşeyim aynı. Geceleri bodrum katlarına yağmur daha çok yağıyormuş, bugünlerde bir tek bunu ögrendim. Birde geceleri daha uzun sanki, bitmek bilmiyor. Bana anlatmak için neler biriktirdin içinde? Benim sana anlatacağım yeni birseyler yok. Dedim ya her şey aynı. Ama sanki biraz mahsunluk çöktü üzerime, bir de gülüşlerim sanki biraz azaldı. Sen olsaydın hemen anlardın. Sen benim herşeyimdin. Arkadaşım, dostum, öğretmenim, talebem, sevdiğim. Koşulsuz bir sevgiyle sevdim seni, bağlandım. Sen kimbilir belki de, uzak bir kıtanın, uzak bir şehrindesin şimdi. Benimse içimde kocaman bir boşluk var. Hayır, üzülmüyorum, içimdeki boşlukta birtek özlemin yankılanıyor. Hayır, sana anlatmak için yeni şeyler biriktirmiyorum içimde, çok istesen hikayeler uydururum. Ama hikayelerimden önce itiraflarım olacak. Kendimden bile gizlediğim duygularımın itirafları. Sana aşık olmaktan delice korktuğumu, sana bakarken içimin titrediğini. Daha pek çok, sırrımı anlatacağım sana. Gerçi anlatmama gerek yok, sen zaten hepsinin çoktan farkındasın... Sen kimbilir, belki de uzak bir kıtanın, uzak bir şehrindesin simdi. Bense odamda senden uzak. Hayır beni merak etme, üzülmüyorum. Biliyorum, ikimizde yoktuk bu aşk basladığında ve çok iyi biliyorum, sonsuzluğa mahkum edildi bizim aşkımız. Dedim ya, beni merak etme. Üzülmüyorum, yalnızca biraz, biraz üşüyorum

ugrasmis yazmissin. ben hic metin okumazdim bunlara gozum bir kaydi ama.. iyi olmus... aha editledim mesaji kizma -

Gelecek Ozy her gün bir şiir ve ya yazı bundan sonra Tabi ayrıca başka yazmak isteyen arkadaşlarda olabilir onlarıda bekleriz dimiğ yani

Bugunku yazımız Sevgi Tebessümle Başlar Merhaba gülen gözlü arkadaşım dudağındaki tebessümü Kaybetmemişsin daha. Ne güzel dünyaya gülen gözlerle bakabilmek ve insanlara tebessümler saçabilmek senin gibi. Biliyorum üzülüyorsun donuk gözlerle karşılaşınca. Ne yapalım arkadaşım herkes senin gibi olamaz. Duyabiliyorum hayır olmalı dediğini. Haklısın arkadaşım aslında bütün insanlar senin gibi olmalı. Bilseler bir tebessümle neler yapabileceklerini; bir çocuğun gözlerindeki ışıltıyı bir tebessümle nasıl görebileceklerini, sıkıntılarla dolu bir insana nasıl dünyaları vereceklerini bilseler ve gülen gözlerin buzları nasıl erittiğini, kalpleri nasıl birleştirdiğini bilseler. Eminim onlarda senin gibi olmak isterlerdi. Ve sevgi saçıyorsun gülen gözlerinle arkadaşım. Saf ve hic bir beklentisi olmayan bir çocuk gibi. Hayır arkadaşım sevgi sadece sevgiliye duyulmaz. Sevgi evrenseldir. Hiç kimse altın yığınları gibi kasasına kilitleyemez onu. Onun yeri kalplerdedir. Bir annenin kalbindedir onun yeri çocuğuna verebilmek için, onun yeri bir bahçıvanın ellerindedir, sevgi tohumları saçabilmek için... Evet sevgi her yerdedir. Yeter ki sen onu bulmak iste. Sevgiyi bulmak kolay, zor olan onu elinde tutabilmekte. Unutma arkadaşım sevgiyi duyabilmekle de is bitmiyor. Sevgiyi göstermekte gerekir. Hayat kısa arkadaşım bugün olan yarin yok. Sevgiyi göstermek beklemeye gelmez, yarin çok geç olabilir. Elindekini kaybetmeden kıymetini bilmelisin. Biliyorum arkadaşım bana hak veriyorsun. Şimdi koş sevdiğinin yanına, önce ona gülen gözlerle sımsıcak bir gülümse ve kelimelerin gücünü kullanarak bir kelimeye bin anlam yükle ya da "seni seviyorum" deyiver -içinden geldiğince- en sıcak sesinle. Hayır bunlar komik şeyler değil arkadaşım. Seni seviyorum anne, baba, kardeşim, arkadaşım, vs. demek komik değil. Bu senin gibi butun canlılara karsı sonsuz bir sevgi duyan bir insan için hiç de zor değil sadece biraz cesaret arkadaşım. Bu yalnızca yüreğinin buz kapladığını, taşlaştığını zanneden insanlara biraz zor gelecektir ama onlarda senin gösterdiğin cesareti gösterdiklerinde, kalplerinde sevgi kıpırtılarını hissettiklerinde ve ağlamayı öğrenebildiklerinde inan her şey onlar için ve butun insanlar için daha güzel olacak. Evet arkadaşım gülmek varken surat asmak niye, güldürtmek varken ağlatmak niye, güzel sözler söylemek varken kalpleri kırmak niye? Hayat çok kısa arkadaşım ve bu dünyadaki hiç bir şey kalpleri kırmaya değmez. Şimdilik hoşçakal arkadaşım yine gel. Yanına senin gibi gülen gözlü, yüreği sevgi dolu insanları alıp yine gel olur mu? Beni fazla bekletme çünkü yarın burada olamayabilirim

Şiir demeti olmuş burası. Ama güzel şiirler. Sağolun.

alkış alkış... güzel şiir.. devamını bekliyoruz..

Duygularımı paylaşabildiğim sizler iyi ki yanımdasınız Ve ne olursa olsun biliyorum ki her zaman yanımda olacaksınız.. Yine yazıyorum özgürce, özgür olduğum tek şeyde. Bir de ağlıyorum ağlayabildiğim bir yerde, ağlayabileceğimi hissedince!!! Bazen de gülüyorum, elimden geldiğince, becerebildiğimce. Sen ne yapıyorsun demiyorum. İyiyim diyorsun ben susuyorum. Sen soruyorsun sen ne yapıyorsun , ben mi diyorum?, Evet diyorsun. Senin kadar olmasa da çok şey yapıyorum. Siyah ol diyorlar, siyah oluyorum. Ak ol diyorlar, ak oluveriyorum. Gül diyorlar, gülüyorum... Ağlama diyorlar susuyorum. Vazgeç diyorlar VAZGEÇİYORUM her şeyden. Sevdiğimden de, sevmediğimden de! Bırak diyorlar, bırakıyorum bütün ipleri, hayalleri. Seni düşünüyorum umarsızca, hayallerim suya düşüyor su kalıyor kuyuda. Hepsi bir kenara hayalleri kurtarayım diyorum. Bırak oda kalsın diyorlar. Bırakıyorum oda kalıyor. Yak diyorlar, yakıyorum. Bir kibrit çakıyorum her şeye. Aya, yıldıza, buluta Sonra kendime! Ay sönüyor toprağa düşüyor, yıldız kül kül olmuş savruluyor, bulut duman duman dağılıyor. Bense köz köz çırpınıyor. Hepsini geçtim bari ben diyorum. Yak oda bitsin diyorlar. Yakıyorum, ben de bitiyorum. Aslında çok şey yapıyorum. Yapamadıklarımın dışında çok şey. Kendim olmadan çok şey. Senin kadar olmasa da çok şey. Bak yine birseyler tükendi icimde.. TÜKENİYORUM ELİMDE OLMADAN, YAVAŞ YAVAŞ Bir sen varsın öl demeyen. Günaydın diyorsun günaydın diyorum. Güneşin ışığından aldığın ışıltıyla aç gözlerini diyorsun, gülüyorum. Ayın ışığından kalan mahmurlukla başla güne diyorsun, durgunlaşıyorum. Önce dik dur, dik dur ki günün de, ömrün de dik geçsin diyorsun, güçleniyorum. Sonra ağlıyorum; Ağla rahatlarsın diyorsun, susuyorum. Şimdi anlat diyorsun. Anlatıyorum. Haklısın ama alacaklı değilsin diyorsun, kızıyorum. Hayat bu, ama ben varım diyorsun. Susuyorum. Dost diyorsun, dost diyorum. Çalınacak kapı mı var ben zaten buradayım diyorsun, BİLİYORUM diyorum. Ve ben daha konuşmayı öğrenmeden sana duygularımı anlatmaya çalışıyorum.