Sana tamamen katılıyorum.. Bak gör burada çok karışıcak konular...

Binbir Gece Acıları Söylerken ağlayan şair doğururken ölen ana ikisi de bir aşk ve acı haberim olmadan en ücra yanıma sığınabilir. Mustafa İslamoğlu

fighter Senİ Sevİyordum Ama Sen Bİlmİyordun! Seni Seviyordum Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi... Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi İnsan hergün anımsarmı aynı gözleri SENİ SEVİYORDUM ve senin haberin yoktu Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesden başkaydı işte... Güldüğü zaman yukarıya bakardı; Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı... Ne güzeldiler sen bilmiyordun... BEN SENİ SEVİYORDUM... Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu Geri dönüyordu, çoğalıyordu Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, herseyi erteliyişim oluyordun Kalp ağrısı oluyordun, Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun, Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk, Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kızmızıydı bütün karanfiller... Ben SENİ SEVİYORDUM sen bilmiyordun... Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra Yağmurlar yağdı, serin haziran akşamları Derken bir gün uzaktan gördüm seni... Saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı Kalbimi acıttı her zaman ki gibi... Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun Şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi... İclal Aydın Alınteri değil alıntıdır

Bu da bizim aşkımız... Hiç yüzünü görmeden aşık oldunuz mu birine? Ezelde aşık olmuşum sadece bir isme... " Bu nasıl iştir?! " demeyin... Ben de bilmiyorum, ama oldu işte!.. Her an şaşılacak işler olmuyor mu yerde ve gökte?.. Bir ismin peşinde koştum durdum yıllarca ümitsizce... Acaba kimdir, bilir miyim, yüzünü görür müyüm? diye... Ansızın karşılaşıverdim O'nunla zamanın bir yerinde... Yer ve gökte ararken Öz'de buldum, Sen'de ararken Ben'de buldum derler ya, İşte öylesine... Meğer ne de güzelmiş O Gül yüzün... Ey benim nazlı yarim, sevda çiçeğim, aşk bahçem... Öyle bakma! O bakışın bir hançer, canım Kudret elinde... Ne yana dönsem, sadece Sen! Yalnız Sen! Mecnunum, aşkından olmuşum bir divane... Bir varmış, Bir yokmuş, evvel zaman içinde, zaman hayal içinde Hani o vakitler çağırmıştın beni, gönülden sessiz ve gizlice?.. " Çiçeği dalından kim kopardı, seni BEN'den kim ayırdı? Ben Gül'üm, sen bülbül, dön gel yine BEN'im ol! " diye... Gelmez miyim Yar, Beli! elbette! elbette! İşte o gün bir yemin ettim ilahi aşkımız üstüne... Sözleştik O Arşın altında BİR'leşmek üzere... Vakit o vakit, bugün neş'e var, aşk var evimizde... Düğün dernek kuruldu Gül bahçemizde... Melekler koşuşuyor bir telaş, pür telaş içinde.. Bir o yana, bir bu yana, hepsi de delicesine... En güzel ilahiler söylenirken o yüksek burçlarımda... Güneş, ay ve yıldızlar raks eder semalarımda... Bir bir çıkarıp attım o eski elbiselerimi de... Kuğular gibiyim bembeyaz gelinliğimle... İnciler taktılar sırma saçımın örgüsüne, Sürmeler çektiler gözümün kısırdöngüsüne, Gül suları serptiler aşkınla yanan şu zavallı göğsüme, Huriler kan kırmızı bir şerbet verdiler elime, Taze gül yaprakları da dökülmüş üstüne... Mikail tatlı bir meltem estiriyor başımda yine... Cebrail hayretten secde etmiş, çok şaşkın bu işe, Ömründe hiç böyle aşk görmemiş mi ne?!.. İşte duyuyorum defler çalınıyor bir yerlerde, Sevdiğim sesleniyor, '' Bir AN'da, ansızın geliver! '' diye... Ne duruyorsun İsrafil, artık şu Sur'a üfle! Varsın kıyamet kopsun külliyen alemde, bundan kime ne? Aşk ile BİR olacağız, kainat duysun ezelden ebede... İşiten, gören, bilen herkes davetli bu düğüne... Selamu aleykum Azrail! Çok sevindim seni gördüğüme... Hazırım, gidelim... Örtün artık şu duvağı yüzüme!

Rüzgar Gülü önümden çekilirsen İstanbul görünecek nerede olduğumu bileceğim sisler utanacak, eğilecek ağzının ucundan öpeceğim saçına kalbimi takacağım avcunda bir şiir büyüyecek nerede olduğumu bileceğim bu çıplak geceler yok mu bu plak böyle ağlamıyor mu camları kırmak işten değil delirecek miyim neyim kirpiklerimden mısra dökülüyor kenya'da simsiyah yalnızım yoksul bir şilepte gemiciyim malezya'da yük bekliyorum önümden çekilirsen, İstanbul görünecek nerede olduğumu bileceğim gözlerini söndürme muhtacım ben senin aydınlığına muhtacım yepyeni bir ilkbahar harcayıp bir yaz boğup, bir sonbahar harcayıp rüzgar gülünü arayacağım oran'da pernanbouc'ta timbuktu'da vinçler yine akşamları indirecekler yine karanlığa bulaşacağım gözlerin rüzgarda savrulacak ikimiz iki sap buğday olsak sen benim olsan, ben senin olsam bir gece vakti aklına gelsem uykunu tutsam bırakmasam seni kucaklasam, kucaklasam birbirimizin kalbini dinlesek dünyanın kalbini dinlesek büyük ateşler yaksalar iki güvercin uçursalar nerede olduğumuzu bilsek... ριllι

dockhanger... giden sevgiliye Kıyımların yaşandığı hayatımın uzun ve soğuk duvarlarında bir pencere açmak niyetimdin... Kimsesizliğimdeki insanım, sevdiğimdin... Şimdi aynı iklimlerde yaşayan iki çiçeğin farklı coğrafyalarda toprağı delişleriyiz. Acılarımızdan, sevdalarımızdan söz açarak tuttuk yüreklerimizi. Yüreklerimiz tutuldu görmezden geldik. Karanlık sonrası aydınlığım, gündüzlerimi ağartan SABAH GÜNEŞİMdin... Kimsesizliğimdeki insanım sevdiğimdin...!!! Şimdi savruluşların ardında, son bir çırpınış yaşadığım. Hani ağlayacak omuz olmayışı, anlatılacak kelime bulunamayışı, pencereleri perdelerle örtme çabası geride kalan ve ölmek, direnmeden öylece düşmek yere. Aylar, yıllar sonrasına gebe bir hasretmişsin oysa, şimdi anlıyorum yanarak, ağlayarak... Yüzüne bakmalara utandığım kimsesizliğimdeki insanım, ala gülüm, sevdiğimdin... Şimdi bir hasret yer buldu yüreğimde, bırakmaz beni. Senden arta kalan kalanlarda bulduğum; paylaşılan zamanların sancısı ve o şarkının bizim olan mısrası... Yitik bir tebessümsün gözlerimde. Felaketlerde gebe bir zaman ve zaman geçmekte... Kafamı kaldırıp pencereden aydınlık görmekten korkmaklar senden sonra.. Kimsesizliğimdeki insanım, ala gülüm, sevdiğimdin... aslında öylede kalmalıydın, yürek hasretle değil sevgiyle acımalıydı, ama söylenecek sözler dizildi de dile gelmez oldu Kimsesizliğimdeki insanım, ala gülüm, sevdiğim seni özledim...!!!

ilk benden olsun bari Al Beni... Al beni sevgili Kendi kalbinde güzelleştir... Sonra yolunda bir yoldaş olayım sana Kalbinin vefalı bir dostu, Öksüzlüğünün anası, Aşkının mabedi... Dost Kale'n Kendini yaşatmak için verdi Allah sana beni, O'nun işaretiyim ben inan ki O'nu bulmak için buldun beni O'nu bulduysan sevgili artık Allah'a sun sonra beni, en güzel hediyen diye.

Ya Sevgili Modum Teşekkürler Güzel Fikirde. Böyle Açacagımız Bir konuyu Araması Daha zor oluyor hem daha karışık oluyor. ne Zaman bir alt forum açılcak

AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ Aşk bu dünyanın ölçütleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekligi vardır sevgili İnsan bir başka ışığa teslim olur. Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru degil, içeri, yüreklere derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmedigi sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ta ortasında Hindistan'da Ganj Nehri nin kıyısında yakılan yoksul adamın hisstettikleride onunladır, yitirdikleride... New York'ta bir sokakta kartondan kulubesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. her şey onunladır ona emanettir sanki ama o çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de... Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili kanımıza karışan ilkel acı o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan... kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın degil yokluğun acısıdır diye Belkide bu yüzden ilk gençligimde o yoğun aşık olduğum yıllarda gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslaklıkla bütün gece şehri, o karanlık o hüzünlü sokaklatı dolaşır, insanları uykularında uyandırmak isterdim, Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye... aşk çok eski bir şeydir sevgili. onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer sevdigimiz insankarın çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır daha da eskilere gider hep o ilkel acıya o yaban ağrıya... İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini kimselere kendini anlatamaz evlere kapanır... Bazen denizler kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz. oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı bu yenilgi mevsimlerle yıllarl devredilir başka nisanlara... Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm isanlara yayılması gibi... İşte şimdi biz de sevgili ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp soluğu evlerde alacağız ya da denizler kıyılar çekecek bizi Nasıl başkalarının korkaklığnı taşıyorsak başkalarıda bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi umutsuzluğumuzu... Birazdan sabah olacak... Para tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler... Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve bizim için hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım... Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış. Aşk bize güvenip verdigi büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeligini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek... Hadi oyalanma birazdan yarın olacak... Aşkta yarın yoktur sevgili... ριllι

ASK IKI KISILIKTIR Degisir yönü rüzgarin Solar ansizin yapraklar; Sasirir yolunu denizde gemi Bosuna bir liman arar; Gülüsü bir yabancini Çalmistir senden sevdigini; Içinde biriken zehir Sadece kendini öldürecektir; Ölümdür yasanan tek basina, Ask iki kisiliktir. Bir ani bile kalmamistir Geceler boyu sevismelerden Binlerce yil uzaktadir Binlerce kez dokundugun ten; Yazabilecegin siirler Çoktan yazilip bitmistir; Ölümdür yasanan tek basina. Ask iki kisiliktir Avutmaz olur artik Seni bildigin sarkilar; Bosanir keder zincirlerinden Sular tersin tersin akar; Bir hancer gibi ceksende sevgini Onu ancak öldürmeye yarar: Ucari kusu sevdanin Alip basini gitmistir; Ölümdür yasanan tek basina. Ask, iki kisiliktir. Yitik bir ezgisin sadece Tüketilmis ve düsmüs gözden; Düslerinde bir çocuk hiçkirir Gece camlara sürtünürken; Çünkü hiç bir kelebek Tek basina yasamaz sevdasini, Severken hic bir böcek Hiç bir kus yalniz degildir; Ölümdür yasanan tek basina, Ask, iki kisiliktir. Ataol BEHRAMOGLU

evet baslıktanda anlasılacagı gıbı ask'a dair her turlu siir ve yazılarınızın kaybolmaması ıcın buraya yazabılırsınız. bundan sonra acacagınız konuları edıtleyıp burya tasıyacam. eger ıllakı ben buraya aska daır yazı yazmak ıstemıyom konu acacamm dıye dırettırısenın - karma sozum olsun he bu arada tehtıt olarak algılamayın ama benım - karama potansıyelım baya genıstır. hadı bakalım benımde aska daır soylıyeceklerım var dıyenler... paylaın cumle alem sesınızı duysun..

yönetimde tartıştık, konuştuk.. ve alt forum'un su anda gereksiz olduğuna, paylaşımların sabit başlıkta yapılması gerektiğine karar verdik.. konu aramaya gelince, gelişmiş arama seceneği var, sonra bu konuyu ara seceneği var arayan bulur

Burada çok flood olacak çooook sonra bir moderatör bile çıkıp demesin flood yapmayın vs... Saygılarla..

Benim Şiirim Bakmayın çevremi kuşatanlara Hüznün, yalnızlığın şairiyim ben Issız ovaların nehiriyim ben İçimde işliyor derin bir yara Aşkın öldürmeyen zehiriyim ben Bakmayın çevremi kuşatanlara Hüznün, yalnızlığın şairiyim ben Kapattım kalbimin son kapısını Dokunun;boşlukta bir taş gibiyim Hafızası ölü nakkaş gibiyim Çekiyorum mutsuzluğun yasını Ayaklara mahkum bir baş gibiyim Kapattım kalbimin son kapısını Dokunun;boşlukta bir taş gibiyim Ölümü yaşadım ölmeden önce Bana sonsuzluğu beklemek düştü Mazide benim de yüzüm gülmüştü Uyandım, mutsuzluk geri dönünce Ölümü yaşadım ölmeden önce Bana sonsuzluğu beklemek düştü Gelsene, nerdesin, ey sessiz ölüm Adını yazsana dudaklarıma Zaman kan süzüyor kulaklarıma Hıçkırığa mahkum biçare gönlüm Haydi takılıver ayaklarıma Gelsene, nerdesin, ey sessiz ölüm Adını yazsana dudaklarıma Bulsam Kafdağı'nın eteklerini Başımı çevirip gitsem mi bilmem Ben ki yaranamam, şakaya gelmem Kuruttum bengisu peteklerini Karanlık dolu bir dünyada gülmem Bulsam Kafdağı'nın eteklerini Başımı çevirip gitsem mi bilmem Umutlar sultanı anlayamadı Sizler beni asla anlamazsınız Biraz sevdasınız, biraz nazsınız Kimse benim gibi ağlayamadı Belki gülersiniz, inanmazsınız Umutlar sultanı anlayamadı Sizler beni asla anlamazsınız Nurullah Genç bu arada sagol troia... nedenini biliyorsun sanirim...

Aksam Erken Iner Mahpushaneye AKSAM ERKEN INER MAHPUSHANEYE Aksam erken iner mahpushaneye. Ejderha olsan kar etmez. Ne kavgada ustaligin, Ne de catal yurek civan olusun. Kar etmez, inceden icine dolan, Alip goturen hasrete. Aksam erken iner mahpushaneye. Iner, yedi kol demiri, Yedi kapiya. Birden, aglamakli olur bahce. Karsida, duvar dibinde, Uc dal gece sefasi, Uc kok hercai menekse... Ayni korkunc sevdadadir Gokte bulut, dalga kaysi. Baslar koymaga hapislik. Karanlik can sikintisi... <<Kurdun Gelini>>ni soyler maltada biri, Bense volta'dayim ranza dibinde Ve hep olmayacak seyler kurarim, Gulunc, acemi, cocuksu... Vurulsam kaybolsam derim, Cirilciplak, bir kavgada, Erkekce olsun isterim, Dostluk da, dusmanlik da. Hicbiri olmaz halbuki, Gecer sunguler namluya. Baslar gece devriyesi jandarmalarin... Hirsla cakarim kibriti, Ilk nefeste yarilanir cigaram, Bir duman alirim, dolu, Bir duman, kendimi olduresiye, Biliyorum, <<sen de mi?>> diyeceksin, Ama aksam erken iniyor mahpushaneye. Ve disarda delikanli bir bahar, Seviyorum seni, Cildirasiya... AHMED ARIF

telli kavak bir telli kavak büyürdü daday'ın çiğdere köyünde usuldan usuldan, yerin karanlığından azat olmuş, aydınlık sular yürürdü ayaklarının ucundan... kendi halindeydi telli kavak, akşamları gökyüzüne bakarak samanyolu'nu düşünürdü yaprak yaprak başka şey de dilemezdi... en uzak rüzgarlara kaptırmıştı başını ona konmayan kuşa kuş, ona değmeyen rüzgara rüzgar da denemezdi... gel zaman git zaman kızını verecekti çiğdereli halil cebindeki yetmezdi. bir akşam, sabaha karşı veryansın ettiler baltayı ayak bileklerine tellinin, uyanıverdi ilk vuruşta, sular bulandı ayaklarının ucunda... "aman" dedi telli kavak: "vurmaaan..." yapraklar yalvardı hepbir ağızdan: "kıymaaan..!" aman zaman dinler miydi çiğdereli halil, kızını everecekti cebindeki yetmezdi. uzanıverdi telli kavak ortasına gecenin boylu boyuncak... "oldu mu ya", dedi böğründe duran baltaya; "yaşayıp gidiyorduk şunun şurasında. ne olacak şimdi rüzgar, kuşlar nereye konacak? kim gönderecek selamını suların samanyolu'na yaprak yaprak?" ordan oraya atıldı telli kavak elden ele satıldı. boynuna dört demir takıldı çankırı'ya beş mavzer atımı uzak bir tepenin duldasına çakıldı. telefon direği oldu telli kavak. vınladı durdu telefon telleri boynunda. samanyolu'na baktı geceleri. suları düşündü ayaklarının ucunda, yapraklarını düşündü, rüzgarı düşündü avcunda, gözleri dolu dolu oldu. bir türkü tutturdu en sonunda; "telefonun tellerine kuşlar mı konar? herkes sevdiğine cicim, böyle mi yapar?" aydın gün bu da benim sevdiğim bi şiir

Gözlerim Doluyor Gözlerim Doluyor Asırlık hasretin hiç çekilmiyor Benden yana bir gün olsun gülmüyor Neler çektiğimi hiç mi bilmiyor Gözlerim doluyor seni anarken El ele yüzleri sevinçle görsem Yüreğim burkulur asılır çehrem Üzülmeyeceğim ne kadar desem Gözlerim doluyor seni anarken Gereklisin bana yaşamam için Yıllardır kimbilir ne halde için Sen de ağlar mısın hep için için Gözlerim doluyor seni anarken Sırdaşım yoldaşım bir gönül bağım, Hazin sensizliğe elim ayağım. Kendimden bihaber dışa yasağım Gözlerim doluyor seni anarken ENGİN NAMLI 21:01 16.03.2006

BİR ÜLKÜCÜYÜ SEVDİM Yıllar öncesiydi, puslu bir eylül sabahı kampüs kantinindede tanışmıştık onunla, Daha dün gibi gözleri kömür karası, sözleri gönül yarasıydı Vurulmuştum... Koç gibi delikanlı derle yaa işte tam öyleydi Özü sözü bir, mert di, sert di erkek di aşık olmuştum Platonikte olsa o benim aşkımdı seviyordum Göz göze gelince boğazıma birşeyler düğümlenir Kekeler konuşamazdim, ağzım kururdu titrerdim. Oysa öylece bakar susardı. Aynı okuldaydık, benimle ilgilendiğini hissederdim konuşmazdı... Yan yana gelirsek lafı ben açar beklerdim O havadan sudan konuşur araya laf karıştırır çeker giderdi Bazen günlerce gözükmezdi özlerdim Beni sevdiğini söylemesi için her numarayı yapardım yemezdi Çay içelim derdim gelmezdi telefonumu verirdim aramazdı. Kitabını notlariını alırdım, verene kadar istemezdi, eline dokunurdum Çaktırmadan çekerdi, yanlızca kantinde yakalardım onu, gider otururdum yanına Çay alma bahanesine kalkar, dönünce tam karsıma otururdu. Göz göze gelirdik, hissederdim beni sevdiğini gözleri söyler O söylemezdi sinirlendiğini belli etmemeye calişarak Çayını yarım bırakır, sigarasını söndürür kalkar giderdi. Çıldırırdıım 2000 içerdi o hep gitti, ben hep bekledim Böyle geçti tam üç sene okul bitmek üzereydi, ve benim doğum günümdü Onuda çağırmıştım her zaman ki gibi gelmez diyordum ama geldi. İlk defa geldi sevinçten uçuyordum. Kapıda onu görünce, herseyi göze aldım elalemin içinde boynuna sarılıp Seni seviyorum lan dedim seni seviyorum. Rahatlamıştım arkadaşlar aptallaştılar, ben utançtan kıp kırmızı. O elindeki bir tek kırmızı gülü uzatıp bana lanet olsun dedi... lanet olsun... ... BENDE SENİ SEVİYORUM... göz gözeydik, ağlıyordum Acayip bir gülümseme vardı yüzünde içeri bile girmedi, kapıdan döndü gitti İçimde fırtnalar koptu o gidince yüreğim acıyordu seviyordum, seviniyordum. Ağlıyordum... gitmisti... aylar sonra gazetede gördüm resmini Okulunu bitirmiş öğretmen olmuştu Güpe gündüz, yol ortasında, öğrencilerinin gözü önünde vurmuşlar onu ülkücüymüş.