25 Haziran 1950'de Kuzey Kore, Güney Kore askerlerinin 38'inci paralel boyundaki sınırı geçtiklerini ileri sürerek Kore Cumhuriyeti'ne harp ilan etmiştir. Güney Kore Hükumetinin acil yardım çağrıları üzerine Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi olağanüstü toplanmış ve Güney Kore'ye yardım edilmesi kararı alınmıştır. Bu karar üzerine Türkiye, Amerika'dan sonra Kore'ye asker göndermeyi kabul eden ikinci devlet olmuştur. Kore'ye gönderilecek Türk silahlı kuvvetlerinin çekirdeğini teşkil etmek üzere Ayaş'ta bulunan 241'inci Piyade Alayının mevcudu 5090 kişiye çıkarılmıştır. Tercihen gönüllülerden kurulmuş olan Tugayın Komutanlığına Tuğgeneral Tahsin Yazıcı, Alay Komutanlığına Piyade Albay Celal Dora getirilmiştir. İskenderun'dan 25 Eylül 1950'de törenlerle uğurlanan ilk kafile 21 gün süren bir deniz yolculuğundan sonra Kore'nin Pusan Limanı'na ulaşmıştır. 7 Kasım 1950 günü 1'inci Kore Türk Tugayına Seul'un 46 km kuzey batısındaki Munson bölgesinin emniyetini sağlamak görevi verilmiştir. Tugayın vazifesi; sorumluluk bölgesindeki yol ve köprüleri, kritik yerleri Kuzey Koreli milislere karşı korumak ve arama - tarama yaparak milisleri etkisiz hale getirmekti. Çin'in mütarekeye yanaşmayan katı tutumunu kırmak üzere Birleşmiş Milletler Ordusu 22 Ocak 1951'den itibaren taarruzi keşif hareketlerine girişmiştir. Türk Tugayının vurucu gücünün de bu yıpratıcı taarruzlarda görev alması öngörülüyordu. Taarruzun istikameti Kumyanjang-ni kasabası ve çevresi idi. Yapılan plana göre, Türk Tugayının 2'nci Taburunun Kumyangjang-ni kasabasını aşması isteniyor, Alay taarruz grubunun da öncelikle 185, ardından da 156 rakımlı tepeyi alması bekleniyordu. 25 Ocak 1951 sabahı planlandığı şekilde taarruz başladı. Hedef 185 rakımlı tepe ve bu tepeden batıya doğru vadiye inen sırtlardı. Çinliler mevzilerden gayet planlı ve etkili bir şekilde ateş yağdırıyordu. Önceden mevzilendirilmiş olan 1'inci Takım, fundalık ve engebeli arazide görünmeden hücum mesafesine yaklaştı. Açıkta veya hendeklerde bulunan Çinlileri süngü ve bomba ile imha etti. Türk Tugayı, bu muharebelerde 150'nci Çin Tümeninin 447 ve 448'inci alayları ile savaşmıştır. Sonuçta, Çinliler önemli sayıda kayıplar vererek geri çekilmiştir. Bu zafer, Birleşmiş Milletler Komutanlığının karargahında Kore'nin tahliyesi ihtimallerine karşılık yeni başarı ümitleri doğurmuştur. Bu muharebelerde Türk Tugayının kaybı 12 şehit ve 31 yaralıdan ibarettir. 27 Ocak günü Türk Tugayının ele geçirdiği mevziler gezilmiş ve Çinlilerin 474 askerinin öldüğü tespit edilirken 23 asker de esir alınmıştır. Türk Tugayı, bu muharebelerde karşısındaki üç misli kuvvete taarruz ederek, süngü hücumuyla çok üstün bir zafer kazandı. Türk Tugayının Kumyangjang-ni'de kazandığı zafer, yurtta ve dünyada büyük takdir ve sevinç yarattı. Dünya basınında günlerce Türk milletinin kahramanlığı, savaşçılığı, demokrasiye ve hür dünyaya bağlılıkları yazıldı. Devlet başkanları telgraflarla ve mesajlarla Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni ve Kore Türk Tugayını kutladılar. Yurtta büyük sevinç gösterileri yapıldı. Türk Tugayına Amerikan Kongresinde alınan bir kararla Mümtaz Birlik Nişanı ve beratı verildi. Nişan 6 Temmuz 1951'de 241'inci Alayın sancağına takılmış ve bu münasebetle büyük bir merasim yapılmıştır. Aynı zamanda bu muharebelere katılanlara da madalyalar ve rozetler verilmiştir. 25 - 27 Ocak 1951'deki muharebeler dolayısıyla Güney Kore Cumhurbaşkanı, Türk Silahlı Kuvvetlerine, Cumhurbaşkanlığı Birlik Nişanını vermiştir. Sonuç olarak bir keşif taarruzu şeklinde başlatılan bu harekatta, Türk Tugayının Kumyangjang-ni muharebelerinde kazanmış olduğu başarı, Amerikan 8'inci Ordu Komutanının vereceği karar üzerinde etkili olmuş ve daha gerilere çekilmek hatta Kore'yi tamamen tahliye etmek için planlar hazırlanmışken, Ordu Komutanı bu başarıdan cesaret alarak çekilme halinde bulunan orduya, taarruz emri vermek fırsatını kazanmıştır. Alıntı: Genelkurmay Başkanlığı Web Sitesi