katılıyorum akşam akşam yatağa girmeden önce iyi oldu ellerine sağlık + ms-

Bir adam anlatıyor ve bir avukat dinliyor... --Karımı 1988'in sonbaharında kaybettim... Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik. Karım, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğraflarını çerçeveler,"bunlar bizim hayatımızın gölgeleri"derdi... Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardı 97'nin bir gecesinde onu aldattım... Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim... Ölmeden 2 hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeylebaktı bana ve sadece:"biliyorum"dedi. İzmir'e kar yağdığı gün, yanibir ay önce, ewdeydim. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine... Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün farkettim. A. R. K. A. S. I. N. Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım"arkasına bak" yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevenin arkasına baktım. Hiç bir şey yoktu. Sonra birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyormusunuz, herbirinin arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz herbir sene için sevgi dolu sözler yazmıştı. 1997deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. ve içinden şu sözler çıktı: "14 mart 1997- Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı -söylemene gerek yok, biliyorum..." 2002'deyiz. Onu kaybedeli 4, aldatalı ise 5 yıl oluyor. İçim acıyor şimdi.. Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor... sadece paylaşmak istedim. SENİ SEVİYORUM DİYENİN SEVGİSİNDEN ŞÜPHE ET... ÇÜNKÜ;AŞK SESSİZ, SEVGİ DİLSİZDİR... alıntıdır...