Gizli Karadelikler Fotoğraf : Görüntü: D. Finkbeiner /ESA, INTEGRAL, V. Beckmann, NASA-GSFC Avrupa'nın INTEGRAL uydusunca x-ışını dalga boylarında oluşturulan bu gökyüzü panoramasında, elmas biçimli işaretler karadeliklerin yerini gösteriyor. En kütleli yıldızlar patladığında ortaya çıkan karadelikler görünmezdir; ama güçlü kütleçekimleriyle emilen gaz ısınarak milyonlarca dereceye ulaşır ve x-ışınlarında parlak bir ışıltı saçar. "Bir karadeliği gözde canlandırmanın en iyi yolu bir uçurumdan aşağıya inen bir şelale olarak düşünmektir" diyor astrofizikçi Andrew Hamilton. "Aradaki tek fark uzaya boşalmasıdır."

Plazma Püskürtüsü Fotoğraf : Görüntü: Weiqun Zhang, Stanford Üniversitesi ve Stan Woosley, California Üniversitesi . Süper bilgi işlem: Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı ve NASA Ames Araştırma Merkezi Bilgisayarda üretilen bu görüntüde, aşırı derecede ısınmış plazmadan meydana gelen bir püskürme -ölmekte olan bir yıldızın son çırpınışları- uzayın derinliklerine doğru neredeyse ışık hızında ilerliyor. Bilim artık, yıldızların nasıl öldüğü konusunda pek çok soruyu yanıtlıyor. Süpernovalar Fotoğraf : Görüntü: Ben Dilday, Chicago Üniversitesi; Astrofizik Araştırmaları Konsorsiyumu; Sloan Dijital Gök İncelemeleri İşbirliği Kamp ateşlerini andıran tip 1a süpernovalar, evrende kilometre taşları görevi üstlenir. Uzak galaksilerin görüldüğü her bir görüntünün merkezine yakın bir yerde mavimsi bir nokta olarak görülüyorlar. Sırasını Bekleyen Süpernova Fotoğraf : Görüntü: NASA ve Jeff Hester, Arizona Eyalet Üniversitesi Bu kompozit görüntüde, Güneş'ten yüzlerce kat büyük kütleli bir yıldız olan Eta Carinae, gaz ve toz bulutu arasında fokurduyor. Yaklaşık 8000 ışık yılı uzaklıktaki bu yıldız, süpernova olmak üzere; ama patlamanın zamanı konusunda tahmin yürütülemiyor. Ölüm Çiçeği Fotoğraf : Görüntü: Adam Burrows, Arizona Üniversitesi Bazı süpernovalar kütleli bir yıldız çöktüğünde ve şu ya da bu yoldan bir patlamanın tetiklendiğinde oluşur. Bu, uzmanların anlamakta uzun süre güçlük çektiği bir süreçtir. Son zamanlarda güçlü bilgisayarların yardımıyla araştırmacılar, bir yıldızı patlamasının erken aşamasında gösteren bu görüntüye benzer simülasyonlar yaratıyor artık. Burada, ortada yer alan sarı nokta yıldızın çökerek bir nötron yıldızına dönüşmekte olan çekirdeğidir; kırmızı ve mavi şeritler ise ölmekte olan yıldızdan savrulan daha soğuk ve daha düşük yoğunluklu maddeleri temsil ediyor. Kozmik Kalıntı Fotoğraf : Görüntü: Jean-Charles Cuillandre, Kanada-Fransa-Hawaii Teleskopu . Görüntü Optimizasyonu: Edizioni Scientifiche Coelum Yengeç Bulutsusu'nun karanlık uzay dokusu boyunca yayılan ipliğimsi gaz yapıları.. Bu bulutsu 6500 ışık yılı uzaklıkta patlayan bir yıldızdan, bildiğimiz en yakın süpernovaların birinden geriye kalan tek şey. Gökbilimciler ilk kez 1054'te, birkaç hafta boyunca gündüzleri görülecek kadar parlak bir ışıltı saçtığı sırada bu süpernovanın farkına varmışlardı. Bu görüntüdeki gazın büyük bir bölümü bazen saatte beş milyon kilometreye varan bir hızla patlama merkezinden dışarıya doğru atıyor. Bir Cüce Yıldızın Son Anları Fotoğraf : Görüntü: Friedrich Röpke, California Üniversitesi ve Max Planck Astrofizik Enstitüsü, Almanya. Süper bilgi işlem: Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı, ABD ve RZG, Almanya Evrendeki en büyük patlamalardan biri, yakınındaki bir diğer yıldızdan madde emen bir beyaz cüce yıldızda başladı. Bilgisayarda üretilen bu modelleme, merkeze yakın bölgede meydana gelen basınç ve ısının bir nükleer patlamayı nasıl ateşlediğini gösteriyor. Yanan karbon ve oksijen, -alev - dışarı doğru dalgalanıyor . Patlamalı Son Fotoğraf : Görüntü: Friedrich Röpke, California Üniversitesi ve Max Planck Astrofizik Enstitüsü, Almanya. Süper bilgi işlem: Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı, ABD ve RZG, Almanya Cüce yıldız patlıyor ve geride, nikel ve diğer elementlerden meydana gelen haftalarca bir galaksi parlaklığında parıldayan radyoaktif bir bulut bırakıyor. Yıldız Fidanlığı Fotoğraf : Görüntü: NASA, ESA, M. Robberto ve Hubble Uzay Teleskopu Orion Hazine Projesi Ekibi Yıldızlar burada Hubble Uzay Teleskopu'ndan çekilmiş görüntülerin bir mozaiği şeklinde görülen Orion Bulutsusu'na benzer çok büyük gaz ve toz bulutlarında doğar. Böyle bulutsularda soğuk gaz milyonlarca yıl içinde çökerek daha yoğun öbeklere dönüşür. Zamanla öbekler içindeki sıcaklık ve basınç yeterli düzeye çıkarak nükleer kaynaşmayı başlatır ve böylece bir yıldız doğar. Uzmanlar süpernovalardan çıkan şok dalgalarının gaz bulutlarını itip kakarak ve çökmelerine yol açarak yıldız oluşumunda tetikleyici bir işlev görebileceği kanısını taşıyor. Kütleli Bir Yıldızın Göçüşü Fotoğraf : Görüntü: Don Dixon ; Robert A. Fesen, Dartmouth College ve James Long, NASA/ESA ; Harvey Richer, İngiliz Kolumbiyası Üniversitesi ve NASA/ESA Sanatçının hayalgücü, yaşananları yakıtı tükenen ve çöken, çok büyük kütleli bir yıldızdan başlayarak betimliyor. Patlama yıldızı dış katmanlarından sıyırıyor ve geriye teleskopla elde edilen görüntüdeki bulut kalıyor Gaz Halesi Fotoğraf : Görüntü: NASA/JPL/Caltech/Oliver Krause, Arizona Üniversitesi Cassiopeia A adlı gaz halesi, 325 yıl önce patlayan bir yıldızın kalıntıları. Renklendirilmiş bu kompozit görüntünün ortaları yakınlarındaki mavi nokta, çekirdeğin kalıntıları -çok küçük bir parçası dahi Mısır piramidi kadar ağır olacak kadar yoğun bir nötron yıldızı. Geçmiş Patlamalar Fotoğraf : Görüntü: Carter Emmart, Amerikan Doğa Tarihi Müzesi Samanyolu'ndaki yıldızların yüz binlerce yıl önce patladıkları bölgeleri gösteren bu haritanın ortasında, kürenin içinde yer alan Dünya'yı vahşet dolu bir tarih sarmalıyor. Güneş, en yakındaki dahi yüzlerce ışık yılı uzakta patlayan yıldızlardan biri olmayacak; milyarlarca yıl sonra sadece sönecek. Bir Gama Işını Patlamasının Doğuşu Fotoğraf : Görüntü: Andrew MacFadyen, New York Üniversitesi ve Weiqun Zhang, Stanford. Süper bilgi işlem: LBNL ve NASA Ames Çok büyük, hızla dönen bir yıldızın ölümünü betimleyen bir simülasyonu yaratmak için yüzlerce bilgisayarın birlikte çalışması gerekiyor. Çekirdeğin çökmesinin ardından daha yavaş gazlardan oluşan dört püskürmenin çevrelediği plazma püskürmeleri meydana geliyor . Birkaç saniye sonra , püskürmeler uzaya ulaşıyor ve burada parlak gama ışınları yayıyorlar. Bu sırada püskürmeler çiçek şeklini alarak süpernovayı tetikliyor. Böylesine büyük patlamalar demir, karbon ve oksijen gibi elementlerin evrene saçılmasına neden oluyor. Gökbilimci Andrew MacFadyen, "Kanımızdaki demir, süpernovalardan geliyor," diyor. "Yıldızlarla aramızda doğrudan bağlantı var." Kaçış Yok Fotoğraf : Görüntü: Denver Doğa ve Bilim Müzesi. Simülasyon: Andrew Hamilton, JILA ve Colorado Üniversitesi. Arka plan: Süper Bilgi İşlem Uygulamaları Ulusal Merkezi Çok büyük kütleli bir yıldız, ölümün ardından çökerek bir karadelik oluşturuyor. Bilgisayarda üretilen bu görüntü, karadeliğin devasa kütleçekiminin lens görevi görerek arka plandaki yıldızların ışığını nasıl büktüğünü gösteriyor. Karadelikler görünmez olsalar da gökbilimciler çevrelerindeki radyasyonu -bazı yıldızları bekleyen bu kara kaderin bir kanıtını- saptıyor.

Eline sağlık çok güzel olmuş.