Birbirinden anlamlı alıntılarla birbirinden güzel karelerin birleşmesi ortaya güzel bir Günce daha çıkarmış Teşekkürler..

Çok dolu gördüm bu gün seni Gül'ce Teşekkürler eline sağlık.

Baktım ki ağzımın tadı kaçmış, buruklaşmışım; baktım ki içime o soğuk kasım rüzgarları çiseliyor, baktım ki durup dururken tabutçu dükkanlarının önüne dikilip kalıyorum ya da karşıma çıkan her cenaze alayının peşine takılıyorum; baktım ki içimi saran kasveti önleyemiyorum, o kadar ki, beni bazı ahlak ilkeleri durdurmasa, mahsus sokağa çıkarak, onun bunun şapkasını, bile bile başlarından kapıp yere atacağım; işte o zaman bir an önce denize açılmanın zamanı geldi derim kendi kendime.. Aynaya bakarken nasıl görünüşünü seyrediyorsa insan, kendi düşüncesinin içine bakarak da özünü seyredebilirdi. İki kere iki dört çekilmez bir şey. İki kere iki dört, bana sorarsanız, bir küstahlıktır. İki kere iki dört, ellerini böğrüne dayayarak yolumuzu kesen, sağa sola tükürük atan bir külhanbeyinin ta kendisidir. İki kere iki dördün yetkinliğine inanırım, ama en çok övülmeye değer bir şey varsa, o da, iki kere ikinin beş etmesidir! Anlatabildiklerimle değil, anlatamadıklarımla karşında durmak için kaçırdım seni, çaresizliğimi görmen için kaçırdım; yalnızlığımı anlaman için; beni yüreğinle anla, gözlerinle dinle diye... Mutluluğu verirlerse reddetmem. Ne var ki ben arkasından koşup istemem ve almam.. O da gövdesini sürüklüyordu çaresizce ve biz bu eyleme 'yaşamak' diyorduk. Varsın kırmızı ışıkta dursun otomobiller ben serilip yere 'gökte kaç yıldız var acaba' diye sayacak kadar hayalperest pervasız korumasız ve sonsuza kadar salak kalacağım... Sanırım Aşkın Ne Olduğunu Sadece Şairler Biliyor, Ama Şairlerin Ne Yazdığını Kimse Anlamıyor.. hava kötü dediğimde sadece havadan söz etmediğimi anlamak bu kadar zor mu?ille de ben bu hayattan bıktım türünde sözler mi etmeliyim?yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz?düpedüz sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır? Meyhanelerde umutsuz bir bekleyiş vardır. Kendi kendini bekleyiş... Kaldı ki canım bir deliye gülmek isterse, hiç uzağa gitmeden, kendi kendime gülebilirim. Güneşin neşe saçtığı güzel havalarda hüzünlüydük. Kara dumanlar sarmıştı içimizi, kara çamurlar içinde yaşıyoruz hüznü şimdi. Dünya değişiyordu çünkü, gittikçe yok olan erdemle birlikte tadı kaçıyordu. Çürümeye başlayan bu dünyanın her yerini kaygılar sarmıştı. Ne terbiye kalmıştı, ne huzur ne de güzellik. Hanımefendiler artık hanımefendi değillerdi, er sözüne de güven olmuyordu artık... Sana yolculuk yapmak istiyorum. Kes yüreğine giden bir bilet; "Can" kenarı olsun. radyoda çok eski bir caz parçası çalıyordu. adını bilmiyordum. senin de adını bilmiyordum. asla da öğrenmeye çalışmadım. senin adının olması, her şeyi zedeleyebilirdi Tüm umudunuzu kaybetmek özgürlüktür... İnsanların nasıl yaşadığını bilmenin ne gereği var? Ben nasıl yaşamak gerektiğini öğrenmek isterim.. dünyada bir tek insana inanmıştım. o kadar inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. ona kızgın değildim. ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkan olmadığını hissediyordum. ama bir kere kırılmıştım. hayatta en güvendiğim insana duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi. Gözlerinizi kapattığınız zaman dünya yok olmuyor öyle değil mi?

Sondan bir önceki resimdeki çocuğun gözleri ne kadar etkileyici. Misket gibi ışıl ışıl. Paylaşım için teşekkürler..

Eline sağlık çok güzeldi Gül'