Harika bir paylaşım olmus teşekkür ederim

Ulu kardeşim gerçekten güzel bir konu olmuş yalnız konu başlığı farklı olabilirdi Eline sağlık

kuruk acısı kolay geçmez

Ulu çok teşekkürler. Dostumuzu düşmanımızı daha iyi tanıdık bu yazıyla. sonuç dostumuz yok düşmanımız çok...

Kur'an-ı Kerim'in rehberliğinde Bilim ve Tekniğin ışığıyla konuya müspet bir şekilde fikrin beyan edilebileceğini düşünüyorum, Tahmin noktasında ise, Anlaşılmıştır, Saygılarımla...

Bu YECÜC - MECÜC meselesini Kur'an alıntılı, bilimsel takviyeli olarak ortaya koymak istemişimdir hep. Tam bir tartışma konusudur. Tartışma diyince tezler - karşı tezlerin oluşturduğu değil, keyifli ve ufukları açan bir tartışmadır söz konusu olan. Ancak, bölüm kurallarımız bu tür meselelere henüz uygun değil..

Ben bu konuya Maide suresiyle bilim ve tekniği karıştırarak cevap verebilirim ki; işin sonu ışık hızını aşmaya kadar gider. Ancak, Yecüc ile Mecüc'ün ne, kim olduğunu söyleyebilecek bilgiye malesef sahip değilim. Tahmin yapmam gerekirse, MARDUK diyorum

Okuduğunuz için teşekkür ederim, Saygılarımla... Biraz öyle diyelim, Saygılarımla... Okuduğunuz için teşekkür ederim, Saygılarımla... Müsait olduğu günde hep beraber bu konuya değiniriz sevgili Gila Mod.'um, Okuduğunuz için teşekkür ederim, Saygılarımla... Okuduğunuz için teşekkür ederim, Saygılarımla... Gila

çok güzel paylaşım teşekkürler... Gila

yahu arkadaşlar tamam bir ırktan gereksizce nefret edilmesini eleştiriyorsunuz eyvallah... ama bari yazarken empati yapın biraz... yukardaki yazılarda ole şeyler varki siz olsanız ne yapardınız bir düşünün... ... yaşlı Bizans, Avarlar, Peçenekler, İskitler ve Bulgar Türkle ri'nin saldırılarından kurtulmak için canini dişine takmış savaşıyordu. Bu amaçla Bizans, 5. yüzyılda İmparator Anastasios zamanında, Silivri'den Ter kos Gölü'ne duvar çekerek dünyaya ikinci bir Çin Seddi hediye etmişti... .. e adam naapcaktı... sürekli toprakları işgal ediliyor.. sürekli bir saldırı var... ve gelen saldırılarda ole bole diil yani... siz olsanız türkler hakkında iyi şeylermi düşünürdünüz.. sizin topraklarınıza saldıran adamlar hakkında ne düşünürsünüz? Türkler medeni yet kuramazlar... Çünkü zeka dere celeri ve medeni yetenekleri bir me deniyet kurmaya uygun değildir... e türkler göçebe topluluk diilmi?... yerleşik hayata geçmiş toplumlarla göçebe hayata geçmiş toplululkları bir karşılaştırın... göçebe topluluk bir yere yerleşir, yer içer, zıcar, tüm kaynakları tüketene kadar herşeyi harcar, ortalığı berbat eder sonra ayrılır... bugün piknik alanlarında bile bunun etkisini görürsünüz... millet gider bir parka çimlere yatar, havasını solur, yakar mangalı, ortalığı berbat eder kirletir olede bırakır gider... uslup yanlış ama söylenmeye çalışılan bu diilmi? hatta şöyle söyliyim.. şu an üzerin yaşadığımız topraklarda daha önce yaşamış medeniyetlerin yaptıklarının üzerine bişey koyabilmişmiyiz?... en son osmanlıda yapılan camiler, kervansaraylar, dışında bilimde, sanatta, edebiyatta, herhangi bir konuda öncülük ettiğimiz bir alan, hakkaten birebir adımızın geçtiği bir medeniyet işareti varmı... yoksa bilim dahil herşeyi dışardan ithalmi ediyoruz? Bu zamanda Türk tesmiye edilen barbar millet toplanıp Ermenistan'ın Vaspurakan eyaletine geldi ve Hıristiyanları kılıçtan geçirdi..." hiçmi din adına savaşmış bir millet diiliz yani.. islamiyetin yayılmasına öncülük etmişiz diye övünmezmiyiz.. e nasıl olmuş peki durum?gidip insanlara güzel güzel anlatarak yapmadık herhalde o işi... Erkeklerin çok es almaları, haremleri, kıskançlıkları, kadınların yasam boyu kafeste yasaması ve İslam'ın bu konudaki belirleyici tavrını söyle yorumlu yordu: "Ne yaparlarsa yapsınlar, yine de şeytanin peşine takılıp ce henneme gideceklerine göre, bi raz dünyadan kam almalarını hoş görmek gerekir..." burada yanlış yada iftira sayılan şey nedir söylermisiniz?... doğru diilmi yazılanlar.. bugün bile aynı şekilde devam etmiyormu toplumun büyük çoğunluğunda... Türkiye'de yıllarca hem de Devlet Tiyatrosu tarafından sergilenen "Kral Lear" isimli eserinde de Türkleri "kadın düşkünü" olarak karalamıştı. varmı bunu yalanlayabilecek biri aramızda Türkler, binlerce yıl, irili ufaklı çeşitli devletler ve boylar seklinde Asya'nın ortalarından Avrupa'nın içlerine kadar yayılmışlardı aynı şeyi biz yaşıyor olsak, topraklarımıza yavaş yavaş giren, her girdiği yerdeki halkı ya kendine benzeten, yada o halkın arasına karışıp tüm sosyal dengeyi değiştiren bir milletten nefret etmezmiydik... düşünsenize Anadoluya giriyorsunuz... bizans toprağı olan bölgedek irili ufaklı tüm grupları dağıtıyorsunuz, kesmiyo Bizansı istanbuldan atıyorsunuz, kesmiyo ta Vİiyana'ya kadar gidiyorsunuz... ta Viyana'dan Arabistanın güneyine kadar olan bölgeyi kontrol ediyorsunuz... bunuda gülümseyerek, çiçeklerle ricalarla yapmıyorsunuz tabi... adamların nefret etmesi çok normal diilmi... ta orta asyadan gelip adamları kendi topraklarında yenip, defedip, buralar benim diyorsunuz... tamam belki sömürgeci diil, emperyalist diil, asimile etmiyorsunuz ama, adamların toprağına türk bayrağı dikmeye çalışıp, vergiye bağlıyorsunuz... biz olsak nefret etmezmiyiz?... biraz empati yapın ya. -

Görkem, yazıya dayanarak empatiden bahsediyorsun, ama sende burada anlatılanları düz mantık ile yorumluyorsun. Türkler yakın tarihte belgelendiği üzere anadoluya M. Ö. 14000 de gelmişler. Buda 16000 yıl eder... Yani anadolunun asıl sahibi Türklerdir... Avrupa medeniyetlerinin ataları saydıkları etrükslerin kökenlerinin de Türklere dayandığı tesbit edilmiştir... Sadece Anadolu da bu binlerce yıl içinde sayısız medeniyet sayısız eser bırakmışlardır... Türkler Tarihin hiçbir evresinde senin anlattığın tarzda göçebe bir millet olmamıştır... Şuan halen çok büyük bir çoğrafyada binlerce yıllık kültürü yaşatan Türk boyları mevcuttur. Çok yanlış saptamalarda bulunmuşsun.

Değerli Wardom üyeleri bir süredir sizlerle paylaşmak istediğim bu yazıyı Wardom'a taşımış bulunuyorum, tarihte yaşananların ilerisi adına projeksiyonuna delalet ettiğini gösterir bir yazıdır, sabırla okuduğunuz için şimdiden teşekkürü borç bilirim, Kardeşiniz Ulu, Saygılarımla... İlk çağlardan bu yana süren "Türk Düşmanlığı", 21. Asırda da, acımasızca devam ediyor. Türklerin Orta Asya'daki yurtlarından çıkıp dünyadaki diğer ırklarla tanışmasının üzerinden binlerce yıl geçti. Türkler, yeni tanıştıkları ve çoğu kez yenilgiye uğrattıkları bu toplumlar üzerinde bıraktıkları izlenimleri, aradan gecen bunca sure içinde silmeyi başaramadılar. Ne yazık ki, sürekli Türkler aleyhine islemiş olan bu süreç, günümüzde de devam ediyor. "Ye'cuc-Me'cuc taifesi" Tarih boyunca tüm ırklar Türkleri böyle gördüler. İslam'ın kutsal kitabi Kuran-i Kerim'de "Ye'cuc-Me'cuc" adi ile anılan topluluğun Türkler olduğu ko nusunda doğuda ve batıda pek çok ya zar söz birliği etmiştir... "Nihayet-ul-ireb fi funun-il edeb" adında bir kitap yazan Sihabeddin Ahmed-in Nuveyri isimli bir Arap yazarına göre Türkler, "Ye'cuc-Me'cuc" ta ifesinin "Nesnas" kolundandır. Bunlar, çok uzun ve çok kısa olmak üzere iki kısma ayrılır. "Cengel gibi" tırnakları ve "canavar gibi" dişleri vardır. Çeneleri "dev çenesi" gibidir. Bütün vücutları kıllarla kaplıdır... "Türk Düşmanı" edebiyatını, tarihe baktığımızda, Hıristiyan Batı ile birlikte, Ortadoğu halklarının en az batıdaki kadar sıklıkla sergilediğini görüyoruz. Bunların ilki, Hicret'in 8. yılında yasamış Imam Ha zin'dir... "Ye'cuc-Me'cuc" un Türkler olduğu konusunda kesin görüşünü açıklayan İmanı Hazin, "Lubab-ut-tevil" adli kitabında "Bunların isi gücü dünyayı tahrip etmek tir..." diyor ve Türkleri söyle tarif edi yor: "Bir kısmı cam ağacı boyunda. bir kısmı 120 arşın eninde ve 120 arşın boyunda; diğer bir kısmının bir kulağı yatak, bir kulağı yorgan yapacak kadar geniş; nihayet bir grup bir karış boyunda..." Benzer çoğu İslam eserin de de sözü gecen bu halk 'tiksinti ve rici yaratılışta, basık burunlu, yayvan suratlı, küçük gözlü' nitelemeleriyle tanıtılır; bu milletin Türkler olduğu ve Türklerle savaşılmadıkça 'kıyamet günü' nun gelmeyeceği anlatılır. 7. yüzyılda yasamış unlu İranlı Kuran bilgini Kadi Beyzavi de Türklere olan düşmanlığını. "Envar-ut tenzil" isimli eserinde "Bunlar insan eti yemeyi ge lenek edinmişler..."şeklinde dile getiriyor. Hıristiyan Dünyası'nın Müslüman Dünyası'ndan geri kalmasını düşünmek mümkün mü? Tabii ki değil. Atilla'nın altını üstüne getirdiği İtalya'da annelerin küçük çocuklarını "Mamma mia, gli Turchi!" haykırışlarıyla korkutmaları Latin dünyasında atasözü olurken, yaşlı Bizans, Avarlar, Peçenekler, İskitler ve Bulgar Türkle ri'nin saldırılarından kurtulmak için canini dişine takmış savaşıyordu. Bu amaçla Bizans, 5. yüzyılda İmparator Anastasios zamanında, Silivri'den Ter kos Gölü'ne duvar çekerek dünyaya ikinci bir Çin Seddi hediye etmişti... Türk milletine yöneltilmiş iftiralar kervanına unlu Yunanlı tarihçi Herodot da katılmaktadır. Herodot, kitabinin 4. cildinde, Orta Asya'nın Aral Gölü havzasında yasayan ve kendilerine "Mesagetler" denen İskit Türklerinin, yaşlanan ana-babalarını öldürdüklerini ve koyun etleri ile bir likte pişirip yediklerini anlatıyor. Miladin birinci yüzyılında yasamış Yahudi tarihçi Josephe Flavi us'un "iskitler'in Ye'cuc-Me'cuc" olduklarını yazdığı ve 8. yüzyıl yazarlarından Aethicus'un "Cosmog raphia" isimli eserinde Türk ırkının 'Ye'cuc-Me'cuc" neslinden olduğunu ilan ettiğini İsmail Hami Daniş mend "Türklük Meseleleri" isimli kitabında uzun uzun anlatıyor... Türklerin boyları postlarını vücutlarının kıllarını, ayak parmaklarının tırnaklarına varıncaya kadar her yeri ni inceleyen Türk düşmanlarının vardıkları bir nokta var: Türkler medeni yet kuramazlar... Çünkü zeka dere celeri ve medeni yetenekleri bir me deniyet kurmaya uygun değildir... Tanınmış bir batili bilgin olan Ge rard de Rialle'in, "Me moire sur l'Asie Centrale" adli kitabında yazdığına göre Türkler, Moğollar gibi sari ırka bağlıdır ve her iki irk da "aşağılık" ve "ilkel"dir. Bunların kafaları "zeka yoksunu" , hareketleri "ağır ve kaba"dır. 20. yüzyılda yasamış bir Alman bilgini de Rialle'le ayni görüşü paylaşmaktadır. Doğu Türkistan'da araştırmalar yaparak geçmiş parlak bir medeniyetin izlerini bulan Von le Coq isimli bu bilgin, "Exploration Archeologi-que a Tourfan" isimli kitabında Türkleri söyle anlatır: "Bu yörenin insanları Türk olamazlar. Çünkü Türkler böyle ileri bir medeniyet ku racak yeteneğe sahip değillerdir... Belki İranlılardır. Bu yüzden onlara Sogdlular diyorum..." Türk düşmanlığının Avrupa'daki ilk izleri, M. S. V. yüzyıldaki Hun saldırılarına kadar uzanıyor. Hunların Romalılar üzerindeki etkileri öylesine derindir ki, bugün bile Yunan basını, Türkiye'yi kötüleyeceği zaman bunu hala "Atilla" adında odaklaştırmayı ihmal etmiyor. Papa II. Paschalis, 1100 yılında yazdığı bir mektubunda, bütün Müslümanları "barbarorum" sıfatıyla anmış ve "Turci" olarak nitelemiştir. Urfalı Mateos da, 952-1136 yılları arasını anlatan "Urfali Mateos Vekayinamesi" adındaki kitabında, "467'nci yılın başlangıcında, mukaddes Hac'a tapınan bütün Hıristiyan halk, Allah'ın hiddetine maruz kaldı. Oldurucu nefesli ejder, kasıp kavuran ateşle beraber ortaya çıktı ve 'Ekanimi Selase' ye tapınanları vurdu. Resul ve peygamber kitaplarının temelleri sarsıldı. Çünkü kanatlı yılanlar, bütün Hıristiyan memleketlerini ateşe vermek uze re geldiler. Kana susamış yırtıcı hayvanların ilk zuhuru böyle oldu. Bu zamanda Türk tesmiye edilen barbar millet toplanıp Ermenistan'ın Vaspurakan eyaletine geldi ve Hıristiyanları kılıçtan geçirdi..." Bu katliam haberi üzerine Er meniler ordularını toplayıp Türk ordugahına karşı yürür, iki ordu korkunç bir savaşa tutuşur. Mate os burada ilginç bir tespit yapıp söyle diyor: "Bu zamana kadar bu cins Türk atlı askeri görülmemişti. Ermeni askerleri onlarla karsılaşınca, onların acayip şekilli, yaylı, kadın gibi uzun saçlı olduklarını gördüler:.." Düşmanlarının gücü karsısında şaşkına donem Erme niler geri çekilirler. Türklerin du rumunu Kral Senekerime anlatırlar. O da öylesine kederlenir ki, yemez, içmez, sabahlara kadar uyumaz. Durmadan azizlerin yazı ve sözlerini inceler. Sonunda bu yazılarda, Türk askerlerinin ilerle yecekleri devri görür ve yeryüzünün tahrip edileceğini anlar. Kralın okudukları, Aziz Ermeni Katolikosu Buyuk Nerses'in, Hıristiyanların başına gelecek felaket leri sıralayıp, her kötülüğün "Ham'ın oğulları olan Türk milleti nin eliyle birer birer husule geleceğini" anlattığı yazılardır. Nuh'un oğullarından olan "Ham", babasına karşı isyankar olmuş biridir ve bu nedenle hem kendisi hem de ondan türeyenler tüm tek tanrılı dinlerin mitolojisinde lanetli kabul edilmişlerdir. Türkler, tüm Hıristiyanların gözünde ister Müslüman ol sun isterse Şaman, hepsi putperestti. Günümüzde bile pek yıkılamayan bu inanç, özellikle eski cağlarda gerçek bir önyargı anlamına gelmekteydi. Kanuni döneminde İstanbul'da dört yıl kalan Manuel Serrano adında bir İspanyol, günlük yasamı ayrıntısına ka dar anlatmıştı. Erkeklerin çok es almaları, haremleri, kıskançlıkları, kadınların yasam boyu kafeste yasaması ve İslam'ın bu konudaki belirleyici tavrını söyle yorumlu yordu: "Ne yaparlarsa yapsınlar, yine de şeytanin peşine takılıp ce henneme gideceklerine göre, bi raz dünyadan kam almalarını hoş görmek gerekir..." Ünlü re formcu Martin Luther, bir makalesinde Türkleri "Tanrı'nın Kırbacı"na benzetiyordu ve onlar la ilgili olarak, "Türklere Karşı Savaş" ve "Türklere Karşı Duaya Çağrı" adlarında iki kitap yazmıştı... Luther'e göre"Türk ordusu şeytanın ordusuydu" ve "Bugün Türklerin ayakları altında ezilip inleyen Hıristiyanlar, zamanı gelince onları yargılayıp cezalandıracaktı..." Batıda yüzyıllar boyu değişmeyen, klasikleşmiş bir moda haline gelen "Türk Düşmanlığı"na Shakspeare de katkıda bulundu. "IV. Henry" adli oyununda tahta çıkan Kral, halkına söyle sesleniyordu: "İngiliz sarayı Türk sarayı değil. Ben Murat değil, Henry'im Henry!" Kardeşlerini öldürmeyeceğini söyleyerek övünen Henry, söylevini, "İstanbul'a varıp Türk'ü sakalından asacağım" diyerek sürdürüyordu. Yine Shakspeare, Türkiye'de yıllarca hem de Devlet Tiyatrosu tarafından sergilenen "Kral Lear" isimli eserinde de Türkleri "kadın düşkünü" olarak karalamıştı. Türkler, binlerce yıl, irili ufaklı çeşitli devletler ve boylar seklinde Asya'nın ortalarından Avrupa'nın içlerine kadar yayılmışlardı... Bütün bu farklı bölgelerde, onlarla birlikte yaşamış diğer halklar ile bir bicimde ilişkisi olmuştu. Ancak, halkları ve savaşçıları karşı karşıya getiren en temel ilişki de, çıkarların çatışması sonucu oluşmuş düşmanlıktan başka bir şey değildi... Aslında karşılaştıkları her kültüre kolaylıkla uyum sağlayan Türkler, böylece eski dünyanın belki düşmanı en bol uluslarından biri, hatta ilk sırada yer alanı oldular. Böylesine ilginç bir düşmanlık oluşumunu tarihin en eski devirlerinden bu yana, kesintilerle de olsa izlemek mümkün. Herkesin bildiği gibi bu konudaki birikim öylesine çok ki, giderek "Türk düşmanlığı tarihi"nden, sosyolojisinden, hatta kültüründen bile söz etmek mümkün. Osmanlı Devleti'nin yöneticiler i şimdilerde bizim de yaptığımız "her şeye rağmen" AB'ye girme çabaları gibi- 1839'da "Gülhane Hattı" , 1859'da da "Islahat ve Tanzimat Fermanları" ile kendini Avrupa'ya kabul ettirmeye çabalıyordu. Ne var ki, aynı dönemde Katolik Kilisesi kardinallerinden Newmann da, ayni tarihlerde Li verpool'da "Türk Tarihi" üzerine konferanslar vermekteydi. Kardi nal Newmann, verdiği üçüncü konferansta konuyu şu cümlelerle adeta temelden özetlemekteydi: "Türklerin savaş gücünü inkar et miyorum. Ama iste bu güç, onları, imanın ve uygarlığın amansız düşmanı yapıyor. Onun için Türklerle savaşmak ve onları yok et mek zorundayız..." İster Hıristiyan bati, isterse Müslüman Ortadoğu olsun; Türklere karşı oluşan bu geleneksel düşmanlığın kökenine günümüzden bakınca, ta rihsel ve psikolojik nedenlerin ağır bastığı kolaylıkla fark ediliyor. Tari hin belirli dönemlerinde her iki gücün de karşısına sıkça çıkan bu "üçüncü ve yok edilemeyen amansız güç" ün neden olduğu korkunun, dünyada başka hiçbir ulusa karşı yöneltilmemiş bir düşmanlık duygusunu pekiştirdiği görülüyor. Ancak, burada ilginç ve belki de biraz tuhaf olan bir nokta var ki, o da, bu geleneksel düşmanlığı her iki dünyanın da bilinçli bir şekilde kuşaktan kuşağa aktarmasına rağmen Türklerin hala bu tavrın farkına varamamasıdır. alıntıdır...