insanlar vardir yasantimiza birkez girince artik yerleri bellidir yüregimizin en özel yerinde agirlariz onlari, yitirmekten korktuklarimizdir, ulasmaya calisiriz tadimlik yakinliklari sonsuzlukla taclandirmak icin caba gösteririz olmaz, yasamin rastlantilari yanlis ayarlanmasindan hükümlü oldgumuzu belki hic bilmeyiz... duyguydu yillarca bozdurup harcadigimiz, sevgiydi gölgelerimizi kiskandigimiz, kaderdi pencesinden kurtulamadigimiz, mutluluktu tadinda doyamadigimiz, asktanda öte birseydi adini koyamadigimiz... "hepimiz $u fani dünyanin insanlariyiz bazen mutlu bazen mutsuz bazen yanliz bazen sadece kendimiz... kac günlük tür ki $u dünya kimi kirmaya deger hangi kalbi.. hangi gözyasina deger $u fani dünya!!! dünyaaa yaa dünyaa iste bu sensin herseyinlesin bizlerlesin sevdan la acin la iste böylesin sen fani dünya..." "bazen acisin ya dünya senin yüzünden kac kisi kaybettik yaa... herkez senin gibi güclü degil kac kisi kalmis yaa dünyaaa onlari bari alma bizden " dostluk bir baskadir ama ya dünya o senin bana verdigin en güzel hediyen dir. hayatin anlami gibi gelir bazen en güzel gecen anlardir bazen sadece mutluluktur bazen..." Bir gün bunalırsan ve sıkıntını paylaşmak istersen beni ara... İki elim kanda olsa gelirim, sıkıntını yok ederim... Bir gün ağlayacak gibi olursanda ara beni... Seni belki güldüremem ama söz veriyorum seninle birlikte ağlayabilirim... Bir gün uzaklara kaçmak istersen beni aramaktan çekinme... Sni belki durduramam ama senle birlikte koşabilirim... Bir gün yüksek bir köprüden atlamaya kalkarsanda ara beni... Senle birlkte atlayamam ama aşağıda bekler seni tutabilirim... Bir gün herhengi bir konuda kararsız kalırsan ara beni... Seni senden çok düşünür sana fikirler verebilirim... Bir gün kimseyi dinlememeye karar verirsende ara beni... Ağzımı açmayacağım ve söyleyemediklerimi bile dinleyeceğim... Bir gün beni üzdüğünü düşünürsende çekinme, yine ara... Göreceksin sana kıyamam, kızamam, üzemem seni... Bir gün beni ararsan ve benden bir karşılık alamazsan... Söz ver o zaman sen ulaşacaksın bana... Çünkü o an bir meleğe gereksinim duyacağımı bilmelisin... Bir yerleriniz yaralanmıştır mutlaka, ya düşmüşsünüzdür çocukken, ya da incinmişsinizdir aşıkken Kapanmaz sandığınız ne yaralar kapanmıştır Durmaz sandığınız ne kanlar pıhtılaşmıştır kabuk bağlayıp Hani efkar bir sis gibi çöktüğünde başınıza Bir yüz ararsınız Tüm yüzlerle yerdeğiştiren gözlerinizde Yaranızı kanatan Hep ağrıyan yerinize değmek istercesine Mazoist bir duygu çöreklenir beyninize İşte o zaman Yalnızlığın atlıları Boşanıp dizginlerinden Karanlıkları getirirler doludizgin Bir dönülmez sefere çıkar düşünceler Tozduman içinde göz gözü görmez Ve anlaşılmaz sesler Çıkararak Bağırarak Haykırarak Duyulmak istersiniz Duyulmazsınız Kanayan yerleriniz görünmez karanlıkta Yalnızsınızdır yalnızlıkla Yüzler silinir Acılar diner Gün ışır Yorgun bir gecenin sabahına Yaşananlar zamana karışır Ve insan yeni acılar için Geçmiş acılara alışır.