Yeni tilki düzenini tehdit eden kurtlar nasıl evcilleştirildi? Ötüken yaylasını kasıp kavuran tipi ve fırtına, 'başı dik' yaşayan kurtların kanını donduruyordu. Dağların yamacından, ovalardaki şehirlerin 'şatafatlı ışıklarına' bakan kurtlar, 'açlıktan sırtlarına yapışan' karınlarını taşlara sürtüyor, 'kemiklerini titreten'soğuğa direnmeye çalışıyor, acı acı uluyarak hallerine isyan ediyorlardı. 'Alemin kralı' diye bilinen aslan bile çoktan evcilleşip, karnını doyurmak için 'palyaçolar' ile birlikte 'sirklerde'gösterilere çıkar olmuştu. Bir zamanlar 'eşitlikten', 'özgürlükten', 'barıştan', 'kardeşlikten' dem vuran ayılar, 'Ural steplerinden' inip, okyanus ötesine doğru 'göbek dansı'yapıyorlardı. 'Hira Dağı'ndan' fışkıran zemzem suyundan alerji kapan develer ise, 'Zeytin Dağı'ndan gelen su ile 'susuzluklarını' gideriyor, 'sırtlarındaki hörgüce' rağmen yemin billah ederek 'değiştiklerini' ispat etmeye çalışıyorlardı. 'Zeytindağı'ndan gelen sular ile 'susuzluklarını'gideriyorlardı. Kurtların dağlardaki varlığı, ovalarda 'yeni bir düzen' kurmaya çalışanlar için oldukça tehlikeliydi. Yeryüzündeki 'hakimiyeti' tamamen ele geçirmek isteyen tilkiler, 'kurt postuna' bürünmüş çakalları ve 'kurt kırması' köpekleri de devreye sokarak harekete geçtiler. Once 'kurt gibi görünen'çakallar, kolları sıvadılar. 'Gururlarını kırmak' suretiyle, Kurt Beyleri'ni dağlardan şehirlere indirme yolunu denediler. Sonra 'kurt kırması' köpekler seferber oldular. 'Lezzetli sofralardan' bahsederek, Kurt Beyleri'ni 'şehre inmeye' ikna etmeye çalıştılar. 'Başkurt'un ölümü üzerine tilkiler, kendileri vaziyete el koydular. 'Kurtlar Konseyi'ni içeriden ele geçirip, kurtları 'kendilerine' benzetmeye, benzemek istemeyenleri 'dışlamaya' başladılar. Nihai kararı da kendileri verdiler: - "Bütün kurtlar, sürüler halinde şehre inecek ve evcilleşecekti." Bazı kurtlar, bu kararı 'ihanet'olarak niteleyerek dağlardan inmemeye yemin ettiler. "Boynumuza tasma vurduracağımıza, aç ve sefil ölmeye razıyız" diye direttiler. "Büyüklerimiz her şeyi bilir" ilkesine uyan kurtlar, gruplar halinde şehirlere inmeye başladılar. Şehre girişlerinde 'muhteşem törenlerle'karşılandılar. Hemen, özenle bezenmiş sofralardaki etlere, tavuklara, piliçlere, koyunlara, kuzulara daldılar. Öyle bir saldırıyorlardı ki, sanki 'yıllarca yaşadıkları kıtlığın' acısını çıkarıyorlardı. Tabii ki, bu bolluğun sonunda olacaklardan habersiz ve hazırlıksızdılar. Aniden ortalığı 'kapkara' bir bulut kapladı. Üzerlerine çöken 'bitkinliğe' daha fazla dayanamayarak oldukları yerde yığılıp kaldılar. Aradan ne kadar geçti bilinmez, ama gözlerini açtıklarında bütün kurtlar büyük bir şaşkınlık içerisinde kendilerini 'boyunlarına tasma', 'ayaklarına pranga' takılmış bir vaziyette buldular. Gözleri buğulu bir halde, 'kaybettikleri özgürlükleri için' acı acı uluyan kurtlar, çok geçmeden gelecek olan 'esas öldürücü darbeden'de habersizdiler. Dün onları 'şehre inmeye'teşvik eden, 'bol bol ganimetlerden bahsederek akıllarını çelen' tilkilerin hepsi, 'kurt kapanlarının karşısına geçmiş', sinsi sinsi sırıtıyorlardı. Et ve but uğruna, 'kıtlık içerisinde' ama 'özgürce' yaşadıkları dağlardaki yurtlarına, yaylalarına bir daha çıkamayan kurtların kaderleri, artık 'kurt postuna bürünmüş' tilkilerin ve köpeklerin elindeydi. Kısa bir süre sonra 'gururları' yerle yeksan olan kurtların sayısı giderek azalmaya başladı. Kimi bir yolunu bularak, 'tasma' ve 'prangasından' kurtulup yeniden dağlara ulaştı, kimi 'köpeklerle çiftleşip' tamamen evcilleşti, kimi de 'köpek gibi yaşamaktansa' ayaklarındaki prangaların açtığı yaraları parçalayarak, kendilerini imha ettiler. Selam olsun 'kendi iradelerini' kullanıp, 'kurt töresine' göre 'özgürce' yaşamayı seçenlere. Lanet olsun, 'başkalarının iradeleri' ile hareket edip, kapı eşiklerinde 'köpek gibi' yaşamayı tercih edenlere.