Ben bir pilotum. Uçak pilotuyum yani. Jet uçuruyorum gökyüzünün sınırsızlığında. Her sabah yükseklerden bakarım sizlere. Görmedim sanmayın erik çalan çocukları. Tişörtlerini çuval gibi kullanıp eriğe dadanmalarına güldüm. Hey Hapka Teyze ne istersin tavuklardan gün boyu kovalıyorsun onları. Seni gidi Remzi seni sonunda komşu kızı Verdeyi tavlamayı becerdin ya helal olsun. Dedim ya ben bir uçak pilotuyum. Yolcularım olur arada onlarada anlatırım aşağıda gülümseyen çocukların misket oynayışlarında sevimli kahkahalarını. Ya sana ne demeli emi Mustafa. Öğle namazının ardı sıra tespihe sarılışındaki umut dolu bakışmalarıda anlatsam yolcularıma kızmazsın değilmi bana? Bazen denizler aşarım altımda sürülenen balık kalabalığına selam dururum. Kimi insanların ilk mutluluklarında sıyırırım göğün yüzünü. Ben bir pilotum. Vuuuvvvv... Gökyüzü yuvamdır. Ama en çok aşağı bakarken şahlanırım. İklimler değişir ben değişmem gökyüzünü. Arkamda bıraktığım iz kadar bilirim sizleri. Duymak sizin beni duyduğunuz kadar. Ben bir pilotum. Uçak pilotuyum yani. Jet uçururum gökyüzününü sınırsızlığında. Her sabah bakarım sizlere. Heyyy ayakları üryan güneş yüzlü ablalarım. Çeşme başında beklenen su sırasında yitirdiğiniz mutlulukları bilirim aslında. Ezan sesinde duygu yüklü koşuşturmalarınıza dalar gözlerim. Bir an önce Allahın huzurunda olma telaşınızı. Sevaplar günahlar hepsi insana. Ama dedim ya ben uçak pilotuyum ve gözümün ucunda yaşayan yüksek bir bakışla yaşarım yaşadıklarınızı. Yırtık Pırtık ayakabıların bütün mahcubiyetine aldırmadan oynan futboldan zevk alan çocuklar kadar zevk alırım onları izlemeyi. Ben bir pilotum süzülürüm gökyüzünde. Vuuuvv. Geçenlerde aşağılara inesim geldi. Denizler geçtim. Kuşların kıskanç bakışları arasında arap yarımadasında geziyordum. Neler gördüm neler bi bilseniz. Sıcaktan kavrulan yerin yüzünde sevgi dolu bakışmalar gördüm önce. Ama nedense hüzün vardı tarlalarda yeşeren başaklarda. Önceden ölünmüş yaşamlar vardı gözlerde. Uçuyordum işte. Pilottum yani. Jetti kullandığım. Birden. Birden onlarca uçak belirdi etrafımda. Ama neydi onları buraya getiren. Ben sadece geziyordum. Birden. Birden kapaklar açıldı. Ve yağmur ıslatan bombalar yağmaya başladı. Dumanlar yükseldi. Okul bahçesinde kanayan çeşmeler göründü dumalar arasından. Cami minareleri birer birer düşüveriyordu. Son duasında yakalanan ölüme inat secde edişlerle kayboluyordu dumanlar. Ben uçuyordu. Pilottum. Ama hiç bir zaman top oynayan çocular beni görünce böyle bağırmamışlardı. Analar ağlıyordu. Nişanlılar kına yerine kan dolduruyorlardı avuçlarına. Ben pilottum ama utanıyordum gökyüzünden. Havaya çöken ağır kan kokusunda yitirdim dağların nergiz kokuşmalarını. Neydi suçları? Neydi günahları? Ölüm havadan akıyordu ve bütün dünya susmuştu. Caddelerde misketler kalakalmıştı sadece. Ve rüzgar kan ağlıyordu. Çeşme başları aşık yitiren hüzünler yerine yas dolduruyordu boş bidonlara. Ben Pilottum. Aam inmek istiyordum artık. Hadi çocuklar neredesiniz? Erikler yere düşmüş. Toplasanıza. Hapka Teyze neden yoksun? Tavuklar bahçende uyukluyor. Remzi sendemi yoksun? Oysa Verde bir avuç toprak doldurmuş parmaklarıyla eziyor ve dua ediyordu. Nerdesiniz? Ben Uçak pilotuydum. Ama Bir daha çıkmayacağım Gökyüzüne. Çünkü ölüm gökten yağdı yeni doğmuş Filizlerin Üstüne. Yaramın kabuğunu yollacağım hep kızmayın sakın. Bende kızmayacağım artık karşıma çıkan elma kurduna. Çünkü bendim bıçağı saplayan onun yurduna. alıntıdır