way be baya güzelmiş kardeş sağolasın

Umutsuz da ya$anmıyo ki.. O da parayLa diiL ya..

çok çok güzel.. zaman-

abi cok etkilendim yaa +3 karma cok saogol

işte bu mukellemdı

ooo süperdi hocam duygulandım vallahi eline sağlık saolasın...

vay be ne güzel yazmışlar... ağlayacaktım nerdeyse...

Bir odada dört mum sessizce yanıyordu. Odada o kadar derin bir sessizlik hüküm sürüyordu ki, aralarındaki fısıltı şeklindeki konuşmaları bile rahatlıkla işitiyorlardı. 1. Mum Ben BARIŞ ım! dedi. ancak kimse benim sürekli yanık kalıp, etrafıma ışık saçabilmeme yardımcı olmuyor. Artık sönmek üzüreyim ve sessizce karanlığa gömülüverir 2. Mum Ben GÜVEN im! dedi ama artık gerekli olduğuma inanmıyorum yanık kalmamın da bir kıymeti kalmadı. Diye eklerken hafif bir esinti ışığını söndürüverir. 3. Mum çok üzgündür. Ben SEVGİ yim; ama etrafıma ışık verecek gücüm kalmadı. İnsanlar beni hep kenara itiyorlar. Kendilerine en yakın olanları bile sevmemeye başladılar. Sessizce söner gider sevgi mumu O sırada içeri aniden bir çocuk girer. Üç mumun söndüğünü görünce sebebini sorar ve niçin sonuna kadar yanmadıklarına hayıflanarak ağlamaya başlar. 4. Mum, yumuşak ve yatıştırıcı sesi ile çocuğa ağlamamasını söyler. Korkma ben etrafıma ışık saçtığım sürece diğerleri yeniden yanarlar ve onlarda aydınlatmaya devam eder. Zira ben UMUT um! Gözleri parlayan çocuk umut mumunu alır ve diğerlerini sevgiyle teker teker yakar. İçindeki umut mumunun saçtığı ışık asla sönmesin.. iLginç BuLdum ve sizinle PaylaŞmak istedim... kaymaklı