BİR ANNENİN KÖŞE YAZISINDA OKUDUM VE PAYLAŞMAK İSTEDİM... Erkek evladı yetiştirmek çok kritik bir duygudur. Hep iki arada bir derede kaldım oğlumu büyütürken. Bir kadın olarak, eş olarak beklentilerim, hoşuma giden duygular neyse onu vermeye çalıştım oğluma. Kız çocuklarını büyütürken böyle bir handikap yoktur. Zaten hassastır, anaçtır, korumacıdır toplumsal yetiştirme tarzının eksi olduğu kadar, daha fazlasıyla artı yanlarını üstünde taşır. Ama erkek çocuk büyütmek, hele de ataerkil toplumda çok zordur. Erkek evlat hep "Paşa Oğlum"dur anne için. El bebek gül bebek büyütülür. Korumacılık yapılır, yönetilir, hatta idare edilir, aslında bu yüzden her erkek ne kadar istemiyorum dese de ilerde eşi ve kız arkadaşı tarafından yönetilip idare edilmek ister çaktırmadan. Çaktırmadan çünkü o erkektir. Erkek çocukla mutfağa girilip kekler, kurabiye hamurları yoğrulmaz, çocukluğunda sırf erkek olduğu için bunları yapmadığından, büyüdüğünde de sevgilisine özenli sürpriz sofralar hazırlayamaz. Erkek çocuklar toplamaz odalarını, oyuncaklarını, büyüdüklerinde bu yüzden her banyodan çıktıklarında aynalar, yerler temizlenmek ister. Katı olması gerektiği dikte edilir ona, söyleyemez belli edemez ne kadar sevdiğini, zayıflık zanneder bunu. Hatta "belli olmuyor mu", "söylemem mi lazım" gibi komik cümleler kurar büyüdüğünde. Her işi anne yaptığı için evde, bilemez büyüdüğünde sofradan kalkınca tabağını toplamayı. Annesi her dakika yanındadır. Kaprislidir çeker, bağırır çeker, küser çeker, "istiyorum" der ikiletmez. Aynı şeyi elin kızına yapmaya kalkışır. El kızı çekmez anne gibi. Bu sefer kalakalır. "Ne oluyor?", "Şimdi bu niye farklı davrandı?" diye sorar, anlayamaz. Çünkü yoktur ki böyle bir model kafasında, istekleri, arzuları, kaprisleri hep hoş görülmüştür. Anne, erkek çocuğu ile beraber kırlara gitse bile çiçek toplamaz, o da ileride sevdiği kadın için toplayamaz çiçek, doğal olarak. Anne-oğul alış-verişe çıkılsa bile, anne hiç sormaz oğluna "Bu kazak bana uydu mu çocuğum, iyi duruyor mu üstümde?" diye, çünkü oğlan çocuğunun kafası böyle şeylerle meşgul edilmemelidir. O yüzden anlam veremez kız arkadaşıyla vitrin bakmaya, hatta onun fikrine ihtiyaç duyulabileceği aklının ucundan bile geçmez. Bütün bu duygularla erkek evladı yetiştirmek çok zordur, çünkü siz oğlunuz ileride bunları yapmasın diye yetiştirmeye çalışırken, biri gelir "bakalım kıymeti bilinecek mi?" deyip, içinize yanlış mı yapıyorum tohumunu atıverir. Bu arada sizin gibi olmayan anneler devam eder, hatta hızını alamaz daha da ileri gider, "Paşa Oğlu"na uygun bir kız arar. Kız mülayim olmalıdır, oğulcuğunun bir dediğini iki etmemelidir. Her dediğini yapmalı, peşindensürekli toplamalı, moralsiz olduğunda taklalar atmalı, kendi duygularını unutmalı, her daim ona en güzel yemekleri hazırlamalıdır. Çünkü çok iyi bilir "paşa oğlunun" huyunu, ne de olsa onu elleriyle bu hale kendisi getirmiştir. Bu yüzden anlayamaz erkekler kadınları. Onu büyüten kadınla, birlikte olduğu kadını aynı sanır. Oysa biri annedir, diğeri el kızı! l