Gün içinde yürümek semtin sokaklarında, insanların telaşlarını görmek sabahın on buçuğunda... Kimi iskelede bekler, kimi parkın köşesinde, kimileriyse hep birlikte kazanın bahçesinde. Ayrılıklar yorar insanı, dünya meşakkati derler çoğunlukla, haklıdırlar belki de günümüz dünyasında. Kar diyorlar Pazar için, yalancı kar diyorlar sulu kar diyorlar... Bilmezler mi soğuktan buz tutmuş deplasman otobüsünün camına yasladığımızda başımızı, uyandığımızda ayırmaya çalıştığımızı... Gülüyoruz tabi eş dost, yağmur diyorlar.. Bilmezler mi çocuklukta eski, yeni açıkta ara sıra deplasmanda yağmurdan çamaşıra kadar ıslandığımızı. Kadıköy'de, Samiyen'de, maçı beklerken semtin köşesinde bilmezler mi ıslandığımızı... Kış geldi geliyor... Bilmezler arkadaş bizim ateşten atkımızı, bilmezler onu sardığımızda nasıl ısındığımızı. Siyahıyla beyazıyla boynumuzda bizi aşkla ısıttığını... Başımızdaki beremiz tüm soğuklara kilit vurduğunu... Kış geldi geliyor... Atkıları sarıyoruz, bereleri takıyoruz... Kar değil yağmur değil fırtınalar kopsa da, Allah'ın her günü çatışmalar çıksa da Sevmişiz bir kere baş koymuşuz bu yola, Haydi bastır BEŞİKTAŞIM şampiyonluğa... Yazısı için Kartal Yürekli Ali Naci Ülkü'ye teşekkürler. alıntıdır.