Sulukule 1000 yıldır İstanbul'un göbeğinde yaşıyordu... İstanbul şimdi Sulukule'ye sırtını dönüyor! Son yıllarda da İstanbul'un gündemine oturan "Kentsel Dönüşüm ve Yenileme" alanları içine giren Sulukule, kültürel ve tarihi mirası, katılımcı ve sürdürülebilir yaklaşımdan yoksun uygulamalar sebebiyle bir daha kurulmamak üzere yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır. Sulukule'nin de içinde olduğu Dünya Mirası Listesindeki Sur Çevresi, UNESCO normlarına göre sadece fiziksel yapısı ile değil sosyo-kültürel yapısı ile de korunması ve yaşatılması gereken bir bölge konumundadır. Fakat bugün yürütülen mevcut yenileme yaklaşımları, bu mahallelerin ve buradaki insanların kalkınmasını, kültürel ve sosyal sürdürebilirliğini içermemektedir. Sulukule Roman Kültürünü Geliştirme ve Dayanışma Derneği'yse; ''Yenileme'' adı altında postmodern sürgün ve yıkım yasası diyor bu kültür talanına... Yerel yönetim, bölgede yaşayan insanların taleplerini hiç dikkate almadan hazırladığı projeyi kamuoyunun tepkilerine rağmen uygulamakta kararlı görünüyor. STK"lar, üniversiteler ve meslek odalarıyla işbirliğine yanaşmıyor. Sulukule'nin Çingene tarihinin kalbi olduğunu söylemek yanlış olmaz. Çingeneler tam bin senedir Sulukule'de yaşıyor. Burası bilinen en eski Çingene yerleşim alanı ve aynı zamanda onların dünyaya yayıldığı yer. Çingene adı ilk defa Bizanslılar tarafından burada yaşayan insanları adlandırmak için kullanılmış. Fetihten sonra Fatih şehir hayatını ve ticareti yeniden canlandırmak için şehre yeni Çingene toplulukları getirtiyor ve bu dönemde zenginlik kaynağı olan at ticareti ve sepetçi, dansçı loncaları da onların kontrolüne giriyor. Osmanlı döneminde de bu bölge, kendi dillerini konuşan , falcılık ve ayı oynatıcılık, müzik ve dansla ön plana çıkan bir tarihsel eğlence geleneğine sahip olan, dünyanın en eski Roman/Çingene topluluğunun yerleşim alanı olarak varlığını sürdürüyor. Şehrin ve Sulukule'nin Çingeneleri, akrobatları, hokkabazları, dansçı ve müzisyenleri, sultanların tahta geçiş kutlamalarındaki tören alaylarını, İran'a ve Avrupa'ya sefere giden orduları konu alan minyatürlerde de resmediliyorlar. 19. ve 20. yüzyıllarda, Sulukule'nin ünü Avrupa ve Amerika'ya kadar yayılıyor. Romanlar çok doğal yaşayan insanlar. Her şey kendiliğinden gelişiyor burada. Para asla bir yatırım değil onlar için. Günlük bir kullanımdır sadece. Beş milyon da kazansalar, beş milyar kazansalar da aynıdır. Dans ve müzik gerçekten kendi içlerinde olan bir şey. Hep dans ve müzik içinde yaşamış bu insanlar. Bu şekilde kendi kültürleriyle beraber yaşıyorlar, dışarıya da bu şekilde gösteriyorlar. Gerçekten tüm hayatları dans ve müzik. En ufak bir ritim duysalar hemen oynamaya başlarlar. Bu insanlar müziği gerçekten hissederek çalıyor. Bu insanlar burada doğup büyüdüğü için burada bir dayanışma içindeler. Başka yerde yapamayacakları dayanışma ile burada yaşamlarını sürdürüyorlar. Adnan Şenses, Sibel Can, Güllü ve Kibariye'nin de aralarında bulunduğu pek çok ünlü, seyirci karşısına ilk olarak Sulukule'de çıkmış, sonraki yıllarda Türkiye çapında şöhret olmuştu. Peki, ne olmalı, böyle mi kalmalı? Elbette ki hayır! O kendiliğinden yıkılmak üzere olan evlerde kimse yaşamasın. Elbette birtakım düzenlemeler yapılmalı. Onun için o bölgelerde oradaki insanların da fikri alınarak, Yerinde Dönüşüm Projesi üretilmeli. Yani insanlar evlerinden, mahallelerinden, komşularından olmamalı. Eğer bir kondu yıkılacaksa onun yerine, yeni bir ev yapılmalı ama bu, belediyenin istediği bir yerde ve biçimde değil, buralardaki insanların da düşüncesi alınarak, onların seçimine uygun bir şekilde yapılmalı. Sulukule'nin tarihi dokusuna dokunmadan, oradaki sağlıksız yaşam koşullarına, oradaki halkla birlikte karar vererek, o mahalleler, yerinde, yeniden yapılandırılmalı. Gecekondu yaşamının, oradaki izbe, altyapısız, sağlıksız evlerin savunulacak bir tarafı yok elbetde. Ancak yıkımların, oradaki insanların alternatif bir yaşam kuracakları yerleri kurmadan, sadece koca mahalleyi dümdüz etmenin de savunulacak bir yanı olmadığı ortada. Sulukule'de insanları, yeni ev vereceğiz diye kandırıyorlar. O tarihi, kentin merkezindeki evleri çok ucuza alıp, başkalarına daha pahalıya satma planları yapıyorlar. Ve özellikle Sulukule'deki kültürü dağıtmak istiyorlar... Dünyadaki ilk roman yerleşimlerinden biri olan ve birçok müzisyene ev sahipliği yapmış olan Sulukule'de hala Osmanlı tapusuna sahip evler bulunduğundan İstanbul tarih ve kültürü açısından son derece değerli bir konuma sahip. Görüldüğü gibi burası çingenelerin tarihinin gerçekten kalbidir, vatanı yurdudur ve yıllar sonra farklı amaçlarla buradan atılmayı hiç ama hiç haketmiyorlar, bu tedirgin bekleyiş sona ermeli, yaşamın en renkli yüzünde müziğiyle, danslarıyla, eğlenceli kimlikleriyle şehirde önemli yerleri olan Sulukule'den kentsel dönüşüm adı altında insanların hiç fikri alınmadan dayatmalar sonucu vazgeçilmemeli... Tarih ve kültür açısından önemli konumu olan mirasımıza sahip çıkalım... Sulukule'nin imdat çığlını duyun... NOT:Alıntılardan derlenmiştir...

Aslında bu olay daha 1992 öncesinde "eğlence evleri"nin belediye tarafınfan kapatılmasının ve mahallelinin tamamen daha zor şartlar altında yaşamaya mahkum edilmesiyle başladı. Yavaş yavaş gerçekleşiyor bütün olaylar, işsizlik sonucunda artan hırsızlık olayları, uyuşturucu ... Tamam romanların çokta iyi bir ününün olduğu söylenemez ama gerek müzikleri gerek yaşayış tarzlarıyla herzaman insanların dikkattini çekmişlerdir ve birçok filme , diziye konu olmuşlardır hayata eğlenceli bakış açıları ve rahatlıklarıyla, ayrıca bir çingene müziği karşısında hareketlenmemek elde değil... Uyusturucunun, hırsızlığın veya herhangi bir suçun önüne bir mahalleyi dümdüz ederek geçiceklerse durmasınlar o zaman ama tamamen bir müzik kültürünü ve yaşam tarzını yok etmek ve insanları asimilasyon etmek ne kadar doğru sizce?

sulukule, müziğinden hariç kötü bir imaja sahip. sadece müzik yapılsaydı oralar yıkılmazdı. uyuşturucu, hırsızlık ve birçok suçun merkezi olmaktadır. müzik bir kültürdür. bu doğru. ama ya diğer olaylara ne demeli?