Harikasın cazibe benden tam destek sana... inanıyum ki, bir gün düşlediğin Duygusallığa kavuşacaksın Saol satırlar için... Lütfen biraz içinizdeki o duygusal çocuğu dinleyin... Technogirl

öldürcen mahmut abi sen birgün bizi valla sınav sitresim felam kalmadı keske komplo teorileri bölümüne acılsaymıs konu düşünsene asagıda gördügünüz kanlı resim gercekmi degilmi ya gercekse belki adamın hastalıgı vardır öle kanıyordur vücudu koyulasma sorunu olamaz mı yani Neyse fazla dırdır bas agrıtır tesekkürler cazibe gercekten begenerek okudum

yaşam, sadece bu sorunun cewabını düşünmen için var olan bir olgudur.. ne ironiktir ki, sorunun cewabı, ya ölünce ortaya çıkar, yada yaşarken öldüğünde...

Emeklerine sağlık... Jazz

hersey nefes almak ıcın nefes almak ne ıcın? sevmek ıcın.. tesekkurler betul cok hos bır yazı..

güzel konuydu paylaşım için sağol yaşamak çikolata yerken bir anda aklıma gelmendir bu arada okulunda başarılar Allah yardımcın olsun

çok hoş bi yazı emeğine sağlık betül abla.. insana aşkı bi daha hatırlatan bi yazı şimdi söylesem mi acaba söyliyim ama sen bu msj ı görmesende ö. diil seni ççookk seviorum aşkım... alpi_09 En istikrarlı üye 24 Kasım 2007

benim sahip olamadıqım şey..

Resimdeki Gül'de photoshop ile eklenmiş gibi değil mi Ne zaman senin duygusal takıldığını görücez merak ediyorum Bunun belirli bir saati varmı? Teşekkürler Cazibe konu

çok güzel

çok duygusal ve çok güzel olmuş emeğine sağlık iynx. Forever

YAŞAM NEDİR? Gökyüzünde dünyayı yaşarken sonsuz özgürlüğümle birlikte, yaşamı arıyordum ne olduğunu bilemeden... Bir su damlasıydım, güneşin ışıklarında renklerle oynayan, karanlıklarda yıldızlarla konuşan... Mutluydum rüzgarla birlikte maviliğe savrulurken, mutluydum kuşlarla kanat çırparken, mutluydum gökkuşağı olup renkleri saçarken... Takılmışken bir bulutun peşine, görürdüm yaşayanları yeryüzünde... Hepsi zamanla koşar gibi, hep bir şeylerin peşinde... Bazen bir kuşun kanadına karışır, uçardım onunla, rüzgara karşı çığlıklarla birlikte. Yaşamı sorardım kuşlara, nedir diye? Özgürlük derlerdi bana... Göklerde özgürce kanat çırpabilmek, rüzgara baş kaldırmak. Ama yağmur yağdığında özgürlükleri elinden alınır, ağırlaşan kanatları daha fazla çırpınamazdı damlalar karşısında... Sığınırken bir kaya kovuğuna, özgürlüklerini teslim ederlerdi yağmura, sessizce... Karıştım bir gün yağmur damlalarının arasına, gücü hissedebilmek için... Toprağa karışmak istedim, çoğalmak istedim, azgın bir nehir olup akmak istedim, deniz olmak istedim, yaşamı bulmak istedim, yaşam olmak istedim... Terk ettim gökyüzünü güneşe veda edemeden... Altımda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine doğru hızla çekerken daha da büyüdüm, çoğaldım. Koşmaya başladım bir an önce toprağa kavuşabilmek için. Yaşamı hissedebilmek için... Yaşam olabilmek için... Toprağa ilk dokunuş, ilk sarılış... Sıcaktı toprak, gökyüzünün olamadığı kadar... Beni sarmaladı şefkatle, beni içine aldı sevgiyle... Sevdim onu... Seviyorum dedim yaşamayı seninle birlikte... Toprağın derinliklerinde, karanlık sıcaklıklarda güveni hissettim... Zaman geçtikçe büyüdüm, çoğaldım... Yerimde duramaz hale geldim... Güneşi özledim... Yıldızlara merhaba demek istedim... Terk ettim toprağı. Sıcaklığını, şefkatini. Bir sabah çiçekler açarken gökyüzünü gördüm yeniden... Öylesine mavi, öylesine sınırsız, öylesine özgür... Aktım, gittikçe büyüyerek... Beni sarmalayan toprağa dokunarak aktım... Nereye gittiğimi bilemeden... Sadece yaşamı ögrenebilmek için aktım... Benimle çiçekler açtı ağaçlarda, topraktan otlar fışkırdı delicesine... Ben onlara yaşamı sunarken, cevap veremediler bana yaşam nedir diye sorduğumda... Büyümek istedim... Daha hızlı akmak, denize kavuşmak istedim... Aktım gökyüzünün görünmediği ıssız ormanların arasından, yıllardır kımıldamaktan korkan taşları peşimde sürükleyerek, başkaldırırcasına... Başakların rüzgarla dans ettiği ovalara geldiğimde duruldum... Onları seyredebilmek için yavaşladım... Sordum uçuşan kelebeklere yaşamı... Rüzgarla dans mı diye?.. Cevap vermediler bana... Denizi aradım uzaklarda, görebilmek için köpürdüm, taştım ona bir önce dokunabilmek için. Sonra bir sabah, daha güneş ışıklarını serpmeye başlamamışken dünyaya, uzaklarda maviliği gördüm... Gördüm orada canlılığı, başkaldırmışlığı, hasreti... Kavuşmak istedim bir an önce, sarılmak istedim... Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi... Sevişmek istedim onunla... Yaşamı istedim ondan... Dokunduğumda denize, balıklar kaçtı benden, suyum karıştı denize... Bir oldum onunla... Ufacık bir damlaydım, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum, okyanus oldum. Kapladım dünyayı canlılığımla. Dalgalarla oynarken derinliklere karıştım... Derinliğin sessizliğinde güzellikleri buldum... Yaşam gizlenmiş güzellikler midir diye sordum denize? Cevap alamadım... İnsan olmak istedim... Yaşamın ne olduğunu öğrenirim diye... Döl oldum genç bir erkeğin ateşli vücudunda... Yıldızlı bir gecede can oldum bir dişiyle... Büyümeye başladım içinde olduğum insana fark ettirmeden... Büyüdüm, büyüdüm... Aynı toprak gibi sıcak ve karanlık bu yer bana güven verdi, huzur verdi... Zaman geçtikçe, yerime sığamaz hale geldim... Güneşe sarılmak istedim... Yıldızları görmek, denizle konuşmak istedim... Yaşamı insanlara sormak istedim... Işıkla tekrar kavuştuğumda özgürlüğümü hissettim yeniden... Küçük bir su damlasıyken gezdiğim gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk verdi... Büyüdüm zamanla... Diğer insanlarla birlikte, zamanla birlikte... Sordum insanlara yaşam nedir diye?.. Cevap veremediler... Bir gün aşık oldum birisine, neden diye sormadan kendime... Bir kuş gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak, bir deniz gibi sınırsızca sevdim birisini... O zaman anladım ki; YAŞAM SEVGİDİR... SADECE SEVGİ... alıntı

resimdeki kan gerçek kan değil, çünkü gerçek kan bu kadar açık bir renk iz bırakamaz... Biliyorum aşkım dikkat ettiğim gereksiz ayrıntılardan bir tane daha Ne yapayım duygusal olamıyorum...

çok duygusalsın be cazibe, özenmemek elde değil

yaşamak nefes alıp vermrk değildir, her gününü dolu dolu yaşayacaksın ne yapıyorsan yaptığın işin hakkını vereceksin Mutlaka ki yaşıyorsam ölümsüz eserler bırakmalıyım yoksa ne anlamı var yaşamanın diye düşünmeyeceksin her sabah gözlerini açtığında tanrıya teşekkür edeceksin güneşle doğayla yaşamana yeniden izin verdiği için. günün kabus gibi geçse de olgunlaştığın için teşekkür edeceksin ben herzaman derim ki tanrım sen büyüksün ulusun yücesin ne vardı yarattığın kulların böyle ser sefil sürünmeseler sefil kulların olmasaydı dünya ne güzel olurdu...

Çok güzel bir paylaşım gerçekten emeğinize sağlık... bu da benden olsun ; Bak! Yine harbe soktun beni, Kendimle savaşıyorum, Aşk ile bağlılık Yeminleri, Verdiğin sözler, Ölürüm de bırakmam dediğin; Hepsi Yalan mıydı... bak vefasız bak, sonunda kötülük kazandı, Zafer çığlıkları atıyorlar O yüzden, Seni Kaderinle, Yalanlarınla, Allah sızlığınla Baş başa bırakıyorum... teşekkür ediyorum tekrardan paylaşımınız için... saygılarımı sunuyorum...

ketçaptır o ya xxcazibe konu için teşklr Peter

yaşam.. yaLnızca.. nefes aLmakLa övünmeyi öğrenmektir..!!!

Çok güzel...