Herkese kızgınım anne... sana... bana... dünyaya... şansıma... Biliyorum sen benim için en iyisini istersin ve biliyorum ne pahasına olursa olsun benim mutlu olmam için her şeyini verirsin. Ama anne benim için en iyi olan ne gerçekten? Ben bilmiyorum sen nerden biliyorsun? En iyi eş kimdir anne? Ya en iyi iş? En iyi hayat? Belki büyük şehirlerin birinde, büyük bir ofiste, büyük işler başarmak istiyorum anne... Belki de büyük buluşlar peşinde koşmak... Belki de büyük fırtınaların fotografını çekmek... Belki de sakin suların içinde küçük bir balık aramak... Belki de uçmak istiyorum anne, dağlara tırmanmak, vahşi hayvanların peşinde koşmak... Belki de hayat kurtarmak istiyorum anne... Hastanede, mahkemede, karakolda, savaşta... Belki de kitap yazmak istiyorum anne, senin benim komşunun hikayesini dökmek bembeyaz kağıtlar üzerine... Bilmiyorum anne... Sen nerden biliyorsun? Ama bırakamıyorum seni anne... Terkediyormuşum gibi geliyor... Suçlu hissediyorum... Kanatlarımı indirdim, her gün bir tüy yoluyorum anne... Gidemeyim, gitmek istemeyim diye... Korkuyorum anne, gidersem beni affetmezsin diye... beni artık sevmezsin diye... Ama şimdi kızgınım anne... Gittikçe sana öfkeleniyorum... Beni gerçekten sevseydi bırakırdı diyorum... Anlamıyorsun anne, senin uğruna ne büyük bir fedakarlık yaptığımı... görmüyorsun... Ben özgürlüğümü verdim sana anne... Ah niye kapıyı çarptığımı sorma, tavırlarımla uğraşma, saçıma başıma bakma, yemek yemiyorsam sebebi var anne, derslerimden zayıf almışım büyük iş... Hapisteyim yetmez mi? Senin için kendimden vazgeçtim anne... Senden nefret etmek istemiyorum... ama kopamıyorum, tek başıma kalmak istemiyorum... korkuyorum anne... İçimden haykırmak geliyor... özgür kalmak istiyorum... ama gidemiyorum... kendimden nefret ediyorum... Herkese kızgınım anne... sana... bana... dünyaya... şansıma... Keşke bu kadar sevmesen beni... ama korkuyorum ya bu kadar sevmezsen beni... gitmek mi zor kalmak mı zor bilmiyorum anne... bir alacakaranlık kuşağında kayboldum kim olduğumu bilmiyorum... Korkuyorum anne... Not:Annenin evladina cevabi yakinda -

Hayatim boyunca hep bunu savundum her kadin belki cocuk dogurabilir ama her kadin anne olamaz anneligin o kutsal gorevin hakkini veremez.. Senin annen yine senin basindaymis esra tek sorununuz iletisim ama oyle anneler varki.. Said NURSİ HZ. bir sozu var cennet ucuz degil cehennem luzumsuz degil. Ben yaradanin adeletine guveniyorum sirf cocuk dogurdu diye evladini sokak coplerine atipta kacan sirf bir baska bir erkege gonul verdi diye evladini baska kucaklara birakita sevgilisinin koynunda gonul eglendiren kadinada cenneti ayaklarina sermeyecektir heralde..

Ahh.. annem.. bi yazmaya başlarsam sabah olur.. iyiliğimi düşünüyo illa ki ama olmuyo bazı şeyler insan yapmak zorunda kaldıklarını unutamıyo

çok anlamlı gece gece ağladım ama değdi. annemle çok tartışırım ama onun için ölürüm

annemle hiç arkadas gibi değiliz hatta hergün kavga ediyoruzama babmla öyle değil o daha farklı ve özel benim için.. annemde özel ama annem hiç bi zaman beni anlamıyo daha bugün yine tartılştık paylasım için tşk ablacım -

anne kimdir? ANNE KİMDİR / NEDİR? Bir erkek çocuğun kaleminden çıkmış bu kadar olur yani tam tarif!!! ANNE dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır. Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş halidir! Ne kadar üzsen de 10 Dakika sonra seni affeden zarif bir memeli türüdür yağlı bile olsa tiksinmeden saçını okşayan kucağına yatıran öpüp koklayan tek varlıktırmeleğin süt verebilenidir. Yarasın diye muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren manyaklık derecesinde yaratıcıdır. Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapabilen kişidir kafayı çocuklarıyla bozmuş göbek bağı kopsa da yürek bağı asla kopmayan sevgi dolu fedakar insan dişisidir bulaşık ütü vb. yaparken bile otomatik olarak çene çalan kendi kendine konuşan kadın dırdırı denen mereti erkeklere daha küçükten belletendir. Yemek uzmanı düzen insanı bilgili kültürlü her şeyi bilen şahsiyettir yavrularını yol tarafından değil kaldırım tarafından yürütendir dizi dizi incidir lakin gerektiğinde laf sokma dalında da birincidir sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde "amaaan ben sana daha güzelini bulurum" diyebilen komik bir karakterdir. 'Oğlum aradım yoktun. Ben de mesaj atayım dedim sana. Gelince ara beni emi aslan evladım. Kara börülcem benim öptüm annen şeklinde mesajlar atabilen teknolojiyi ısrarla reddeden kabullenemeyen kafasına göre yorumlayan bilişim düşmanıdır.. AMA... AMA dünyanın en güzel kucağına sahip en güzel kokan harikulade bir varlıktır olmadık yerlerde iyi ki doğurmuşum ulen seni!" diyen ve benim hatırıma benimle Freddy Mercury dinleyen bir sabır ağacıdır evlatlarını asla ayırmayan aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir evde bir yere uzandığınız an orada temizlik yapacağı tutan temizlik konusunda kayışı kopardığından temizlikçi gelecek diye evi temizleyen balans ayarı kaçmış temizlik kaynağıdır mutfakta yaşayan evde herkesi idare eden bir tür canlıdır. Sevginin güçlerini birleştirdiği sonsuz bakiredir!! Oğlunun damat - kızının gelin olduğunu görünce çocuğu mezun olunca çocuğu gol atınca çocuğu hasta olunca çocuğu askere gidince asmalı kabağı seyredince dolar yükselince velhasıl buna benzer bissürü şeye ağlayabilen bu mesajı okurken duygulanıp - gözleri dolabilen ağlamaya meyilli bir yapısı olan duygu pınarıdır son kiiii üç dört; uzakta dursa da yakın hissedilen canı hep istenen asla vazgeçilmeyen dizinin dibinde olmak istenen evlatların varlığını varlığına armağan edebileceği ıslak - kuru ama heeeep duygulu en önemlisi; kıçı başı oynamayan tek kadın modelidir.

crazy bendede tam tersi

bir ana evladına sevgisi daha bedeninine düştüğünde başlar dünyaya getirir her kötülükten savunmasız yavrusunu korumaya başlar bu sadece insana özgü bişi değildir tüm canlı dişide vardır bu koruma iç güdüsü.. bir annenin yavrusuna sevgisini sadece bu duyguyu tatmış gene bir anne anlatabilir... bir ana daha bebekken yavrusuna doğru yolu öğretmeye başlar ve gelebilecek her kötülüğe karşı savunmayı öğretir ona gelebilecek her kötülüğe karşı siper olduğunu gören yavrusu zaten bunu otomatikman öğrenir. bir anne çocuğunun arkadaşı olamaz o bir anadır analığının tüm vasıflarını evladına gösterebilir ama arkaşı olamaz arkadaş ayrı bir kavramdır sadece bir ana evladına arkadaşlarının iyi veya kötü olduğuna dair gözlemlerini belirtebilir bu konuda aydınlık getirebilir yetişkin çagındaki bir evlada zaten o evlatta eger iyiyi kötüyü doğru açıdan algılayabiliyorsa bunada lüzüm kalmıcaktır bazen evlatlar herşeyi biliyorum öğrendim desede yanlış bir takım hatalar yapabilirler ozaman anne devreye girer hatasını yüzüne vurmadan yaptığı hatanın içinden nasıl enaz zarar görmeden telafisi için birlikte konuşur karar alır hiç bir ana evladının hatasını ne olursa olsun yüzüne vurmamalı bu hatasıyla onu küçük düşürmemeli hatasından ziyade nasıl bir çıkış yolu olduğunu göstermeli çünki o onun yavrusu hatasıyla herşeyiyle yavrusudur bir anne yavrusunu ayyuğa cıkarmaz arkasını açmaz yapğtığı hatasından dolayı hata her kula mahsuzdur bunu bilecek bir anne sadece yaptığı bir hata suç varsa içinden çıkarabilecek şekilde cözüm gösterir evladına bir anne taşıdığı vasfı biliyorsa evladına sırt cevirmez ne olursa olsun onunla birlikte savaşır evladını kaybetmek yerine kazanma savaşını verir çünki bir evlat dünyaya getirilir ama kolay kolay canında beslediği yavrusunu kimsenin ezmesine izin vermez onu çamurlara bulamaz çünki o onun kaç yaşında olursa olsun hala bebeğidir süt kokulusudur kıyamadığıdır gözünün yaşıdır düşünsenize bir evlat bir karpuz gibi yetiştseydi içinden insan olarak çıksaydı ne kıymet verilirdiki gene yetiştiririm der kesip tatına bakar sonrada kabuğunu çekirdeğini çöpe atardı ama bedeninde kanıyla besleyip dünyaya acısı tarifsiz bir sancıyla getirmişse o onun canından kopan bir parçaysa ona gelebilcecek her türlü acıyı sancıyı kederi üzüntüyü sevinci mutluluğuda hissedendir ana böyle bir varlıktır hiç bir sevginin iğliğin bedelsiz kalmadığı bu dünyada tek bedelini ödetmeden yaşayan tek varlıktır analık budur eğer anayım diyorsan bu vasfı taşıyanda yazanda tek varlık olan gene bir anadır... evladı üzerinde söz hakkı yüce yaradandır çünki evladının düştüğü hatadan hiç bir çıkış bulamassa çaresiz kalırsa onun için duası dır dilinden düşürmediği söz çünki yavrusunuda yaradanından dilemiştir not: önce ana olacaksın ulaşacaksın o vasıfa sonra anlayacaksın analık değerlerini... bunu bilmeyen hiç bir dişi varlık anaların hakkında destan yazamaz yargılayamaz anne oluncaya kadar bu vasfı ne değerlendirebilirsiniz nede yargılayabilirsiniz çünki bilmiyorsunuzdur bilmediğiniz yaşamadığınız bir deger hakkında ne yargı olabilir nede değerlendirme eğerki varsa çevrenizde yavrusuna eziyet eden analar zaten analık vasfını gecememiş şahıslar topluluğudur zaten onlarada ana denmez anacık denir ana vardır birde anacık vardır siz kız evlatlar sadece ana olun yeter bu vasfa layık olun doğurduğunuz evlatlarınıza anacılık yapmayın evlatlarınızda size evlatcılık oynamasın körü körüne dünyaya ziyankar insan topluluğunada sebebiyet vermeyiniz er olunuz baş yarınız anacıkları utandırınız sizden örnek alsınlar evlatlarınızda sizin gibi ana olsun bir yerde ana denildimi yargılanmasınada müsade etmeyiniz ana sözü geçen heryerde analık vasfı yerlerde değilde cennetin en köşesine lakıyla oturtacak sözler kalsın... saygılar... -

Kendimi okur gibi oldum bazı yerlerde.. Annemle yaşıyorum, yaşamak zorunda bıraktı biraz aslında.. çat kapı geldi bir daha gönderemedik ama şimdi şimdi anlıyorumda, o zamanlar özgürlük isterken, annem geldiğinde kızmakla hata etmişim.. bir çok yanlıştan annem döndürdü beni.. yemeğimi yapar, ben bilgisayar başında saatlerce otururken çayımı verir, odamı toplar, bu arada kendi işlerinide yapar.. maşallahı var, birde evlen diye diretmese tadından yenmez valla.. bir annenin evladına karışmak ne kadar hakkıdır bunu tartışmak gerek.. doğurmak, büyütmek, bakmak acaba tüm hayatı yönlendirmeye hak tanırmı? belirli bir yere kadar evet, ama bir noktada dur denmelidirde, kiminle evleneceğine, ne iş yapacağına, nerede okuyacağına, dostlarına bile karışan anneler vardır ki ben ifrit olurum.. bazen sıksada, bunaltsada, bağıra bağıra kavga etsekte benim annem böyle değil şükür.. asla kapı çarpmadım yüzüne.. annemden başka kimsemde kalmadıki yargılayamıyorum annemi konuyu tartışmak gerek.. Technogirl

Ah Kankim Benim Ya. Gidip Bi Öpüp Geleyim Hemen

VE BİR HİKAYE: 'Evin telefonu sabaha karşı üç buçukta çaldı. Uyku sersemi adam telefonu açtı. Telefondaki ses annesine aitti. Telaşlandı, korktu başlarına bir şey mi gelmişti? Annesi 'nasılsın oğlum iyi misin?' diye sordu. Oğlu şaşkın bir ifadeyle 'iyiyim anne hayırdır bir şey mi oldu siz iyi misiniz?' dedi. Annesi 'biz iyiyiz bir şeyimiz yok sadece sesini duymak istedim' dedi. Oğlu da 'anne bunun için mi aradın saat sabahın üçbuçuğu yarında konuşabilirdik' diyince annesi de 'rahatsız mı ettim oğlum?' dedi. Oğlu 'evet anne rahatsız ettin' diyince annesi '30 sene önce sen de beni bu saate rahatsız etmiştin, doğum günün kutlu olsun'

Ben de korkuyordum yavrum Tek suçum seni sevmekti yavrum... Kılına zarar gelir diye korkuyordum. Sen henüz bebektin yavrum. Kucağımda seni saran kollarım seni koruyor sanıyordum. O zamanlar, içtiğin süt beni korkuturdu, boğazına kaçacak sanırdım. Nefesimi tutardım sen karnını doyurana kadar. Sen gıdanı alınca benim karnım doyardı biliyor musun. Gece uyku uyuyamazdım, gider, gelir nefes alıyor musun diye seni dinlerdim. Boğulursun diye korkardım. Biraz daha büyüyünce, düşersin, canın acır diye korkardım. Senin duyacağın acı benim canımı yakardı biliyor musun. Hastalanmandan korkardım. Üşümenden korkardım. Okula gider, gelirken korkardım. Türlü şeyler gelirdi aklıma biliyor musun. Geç kaldığın zaman korkardım. Sanki koskoca dünyada kayboldun sanırdım. Seni kapıda gördüğüm zaman dünyalar benim olurdu biliyor musun. Sen büyüdükçe serpilip güzelleşiyordun. Ben se yaşlanıp güçten, kuvvetten düşüyordum ve seni koruyamamaktan korkuyordum. Sen benim her şeyimdin biliyor musun. Ben sana gençliğimi verdim. Şefkatimi verdim. Sevgilerimin tümünü verdim. Özgürlüğümü verdim. Ama hiç sana kızamadım biliyor musun. Verdiklerimi bile verdiğimi fark edemedim. Hiç sensiz, tek başıma kalmak istemedim. Düşünüyorum da ben de çok fedakarlık yaptım Ama bunu bile hiç anlayamadım. Hiç seni bırakıp gitmeyi düşünmedim, senden kopabilmeyi hiç istemedim, sana hiç öfkelenemedim, yemek yemediğin zaman ben doyamadım, sen ağladığın zaman ben gülemedim ve kendimi hiç hapiste hissetmedim. Ne senden ne de kendimden hiç nefret etmedim. Seni doğurduğuma hiç pişman olmadım biliyor musun.. Çünkü sen bana yetiyordun. Seni canımdan çok seviyor, senden başka bir mutluluk kaynağı var mıdır diye hiç düşünmüyordum. Ama şimdi ilk kez şimdi pişman oldum yavrum, biliyor musun. Keşke seni bu kadar çok sevmeseydim. Bu sevginin seni bir gün mutsuz edebileceğini hiç düşünmemiştim yavrum. Çünkü ben ancak, sen beni sevmediğin yahut bırakıp gittiğin an mutsuz olurdum biliyor musun.. Alinti..

Konun icerigine kimse deginmemis bir anne evladinin hayatina ne kadar karisabilmeli hukmedebilmeli? Onu dogurdu buyuttu diye onun hayatinin butun evresinde her kararina karismak zorundami evlat hayati boyunca her alacagi kararda ona danismalimi?Egerki siz boyleyseniz veya degilseniz size kattigi artilar veya eksiler nelerdir?

Teşekkürler Eflin. Allah" ya da "Anam" diye acısını bastırmak istemesi bir tesadüf mü?.. "Cennet analarınayağının altındadır" sözü, durup dururken mi söylendi?.. Hangi erkek, ana kadar dayanıklı?.. Hangi erkek; sevgide, merhamette, paylaşmada ve fedakarlıkta anadan üstün?.. Hangimiz büyüdük onların gözünde?.. Yaşı 50'yi geçen evladına "Üstün açık yatma"diye tembih ederek, koruyuculuğunu sürdürenler analar değil mi?.. Anaların hakkı ödenir mi?.. kaYbedenLer ^^

elbetteki her anne evladını sever fakat bazen bunun dozunu biraz fazla kacırmaları bizleri kuşkusuz rahatsız edio ne kavga etsekte laf sölesekte sonucta bizim annemiz fazla bisi demeye hakkımız yok sanırm ama en cok sıkıntı ergenlik döneminde cekiliyor hasan