übermensch yani üstinsan kavraminin yaraticisi. kimi zaman yokluga adadiklariyla nihilizmin babalarindan da denebilir. insani hayvan ve üstinsan arasinda bir koprü olarak gordü. insanin eksiklerinden arinarak ya$amasinin daha iyi bir dünya yaratacigini dü$ündü. asla bir insanin digerine üstünlügünden bahsetmedi, aksine insanlarin topyekün varolan insan kiliflarini a$malarini hedefledi. cogu zaman irkcilikla suclanmasinin yegane nedeni hitler ve nazistlerin kendi kirli sava$larina nietzsche'yi alet etmi$ olmalaridir. zerdü$t boyle diyordu adli eseri en cok basilmi$ ve farkli dillere cevrilmi$ eseridir. bu eserde üc büyük din oncesindeki en büyük din olan ve kaynagini irandan alan mazdaizm'den etkilendigi gorülür. mazdaizm dininde ahura-mazdaya inanilirdi, inanca gore ahura-mazda herkesin icindeydi. bu dinin en büyük ozelligi ya$ama tarzlariyla komünizme benziyor olu$uydu. ozel mülkiyet yoktu. lüks ve gereksiz tüketim kar$itligi vardi. mazdekler gittikleri heryerde merkeziyetcilige ve lüks hayata kar$i ciktiklari icin güclü devlet yapilari icinde kabul gormediler. onlardan geriye hicbir yazili belge kalmam$ti, ancak nietzsche'nin onlardan bahseden cok eski latince par$ömenler üzerinde cali$tigi biliniyor. mazdekci anlayi$ nazilere maledilemeyecegi gibi nietzsche de sosyal fa$izmle alakasi olmayan büyük bir dü$ünürdür. kafasi cali$an cogu insan gibi o da delirerek olmü$tür. "ben" i kimliklendirirken, bireyi bunun ediminden ayrı tutmadan bir güç istencinden söz etti nietczsche. çünkü insanın en güçsüz ve aciz olduğu konumda bile, içinde bir güç istenci vardır. önemli olan bunu kontrol edebilmek, kendi kendinin efendisi olabilmektir. güç istenci, özünde, kendini doğrulaması gereken bir güdüdür. bütün ahlak tabuları, başta hrıstiyanlık, bu güç istencini gerekli kılıyorsa, bu zaten nietczsche'nin söz ettiği şey değildir. ancak güçsüz olan güç ister ve güce ihtiyaç duyar çünkü güç istenci, var oluşun kendisidir. insanın arayışa girip kendinde var etmeye çalıştığı bir güç değil, var olduğu halde yadsıdığı, sonrada arayışına girdiği bir güçtür. "üst insan" onu bu güçten yoksun olduğuna ve ona ihtiyaç duyduğuna inandıran bütün sistemlerin dışında, topluma rağmen, kendi sisteminde yaşayabilen insandır. tanımlanan yaratık sanki bencil ve asi gibi gelir insana ilk bakışta. oysa sadece tabusal değildir. nietzsche'de kandi tabularından söz ederek bir insan modeli belirlemez aslında. sadece özgür iradeden gerçek anlamda söz eder ve "ahlak" tabularını dahi, işin dışında tutar. üst insan ne kendi iyiliğini ne de bir başkasınınkini güdmez. üst insan mutluluğu amaçlamaz. çünkü iyi ya da mutlu gibi diğer kavramların hepsi de, toplumsallaşmak için üst insan kimliğini reddetmiş insan için oluşturulmuş tabulardır diğer yandan. üst insana kötü ya da bencil demek anlamsızdır. çünkü onun için bu kavramların bir anlamı olmamalıdır. üst insan" kavramının nietzsche için, "hayvan, insan, üst insan" dizgesinin en makbul halkası olduğunu ama makul bir bakış açısıyla bütün halkaları olanaklı gördüğünü biliyoruz. ancak nietzsche felsefesinin dışından baktığımızda, yüceltilmiş olarak insan kavramının hayvan kavramıyla bir dizge içinde değil iç içe geçmiş olduğunu, bazı durumlarda insanın hayvandan beter durumda görüldüğünü ama asla "üst insan" kavramında olduğu gibi, kesin ayrımlar yapılmadığını söyleyebiliriz. bu bağlamda, etiğe uygun olmamak beraberinde ceza olarak "hayvan" biçiminde tanımlanmayı getirir. nietzsche ise bu dizgeyi bir ütopya giden yolun çeşitli adımları olarak görmez. üst insan üst insandır. değilse bundan vazgeçmiş, belki doğasını inkar eden bir insandır. nietzsche'nin darwen'den etkilenerek ortaya attığı düşünce.. şu anda maymun ile übermensch arasında bir yerde olduğumuzu düşünür kendisi. bu düşünce, ileride hitler tarafından alman ırkının übermensch iddiasıyla farklı yorumlanacaktır. hatta hitlerin verdigi emir ile alman askerlerini çantalarında iki tane kitap bulunması zorunludu o dönemde 1-nietzsche felsefe kitabı 2-incil