Her türlü ideoloji, tüm -izmler ve din çoklukla parayı buluncaya kadardır. İnsanlar parayı bulduklarında ne ideoloji tanırlar ne de din maalesef. Hikaye güzel tabii Mucize gibi... Şöyle de hikayeler mevcut dinimiz ve Müslümanlar hakkında... Müslümanların aralarındaki bütün sosyal münasebet ve düzen, iyi niyet ve şefkate dayanır diyen arkadaş Yemliha, 2. hikayede Osmanlı döneminde Bursa'da geçmiş Hikaye...1 Londra'daki camii'ye yeni bir imam gönderilmiş. Adam şehire gitmek için hep aynı otobüse biniyor ve çoğu zaman aynı şöföre rastlıyormuş. Bir gün, bilet alırken şöför yanlışlıkla 20 cent fazla vermiş. İmam yanlışlığı oturunca, parasını sayınca fark etmiş. Kendi kendine düşünüyormus "20 centi geri versem mi şöföre?"... ama içinden bir ses diyormuş ki "çok gülünç bir para, ve şöförün umrunda değil. Otobüs şirketi çok para kazanıyor zaten... sadece 20 centi onlara zarara sokmaz." Ve bu parayı saklayabilir ve bana Allahtan gelen bir hediye gibi düşünebilirim... İnecegi durağa gelince, imam kalkmış ve fikrini değiştirmiş, inmeden önce şöförün yanına gitmiş, 20 centi geri vermiş ve demiş ki : "paranın üstünü fazla verdiniz." Şöför gülümsemiş ve demiş ki : "Siz cami'nin yeni imamısınız değil mi? Aslında uzun zamandır sizi caminizde ziyaret etmek istiyordum, islamı öğrenmek için, ve bilerek size fazla para verdim nasıl tepki vereceğinizi gömek istedim." İnerken imam artık bacaklarını hissetmiyormuş, yere yığılacakmış, bir direğe tutunmuş ve kendine gelmeye çalışmış, gözlerinden yaşlar dökülerek gökyüzüne ellerini açarak bakmış ve demiş ki: "Allah'ım az daha dinimi, İslamı 20 kuruşa satıyordum!. .." Hikaye...2 Bursa ' da vakti zamanında bir müslüman çeşme yaptırmış eski adı yahudilik yol ağzı, bugün ki adı Arap Şükrü muhitinde, ve başına bir kitabe eklemiş, "her kula helal, müslümana haram"... Tabii başkent, Osmanlı karışmış, bu nasıl fitnedir diye... Efendime söyleyeyim, gitmişler kadıya şikayete, yaka paça yakalanmış adam huzura getirilmiş, bu nasıl fitnedir, dini islam ahalisi müslüman olan koca devlette, sen kalk hayrattır, sebildir diye çeşme yap, ama suyunu müslümana yasakla... Olcak işmidir, nedir sebebi, aklınımı yitirdin? diye çıkışmışlar adama... Adam müsade buyrun sebebi vardır, lakin ispat ister, delil şarttır der... Kadı kızar, ne delili, ne ispatı, sen fitne çıkardın müslüman ahalinin huzurunu kaçırdın katlin vaciptir der. Ama bir yandanda merak eder, nedir gerekçen diye sorra, adam bir tek sultana derim diye cevap verince, karışır yine ortalık. Söz sultan a gider, adam saraya yaka paça götürülür... Adam müsade buyrun sebebi vardır, lakin ispat ister, delil şarttır der... Kadı kızar, ne delili, ne ispatı, sen fitne çıkardın müslüman ahalinin huzurunu kaçırdın katlin vaciptir der. Ama bir yandanda merak eder, nedir gerekçen diye sorra, adam bir tek sultana derim diye cevap verince, karışır yine ortalık. Söz sultan a gider, adam saraya yaka paça götürülür... Padişah sinirlenir ama diğer yandan da meraklanır. "de bakalım ne diyeceksen, bu nasıl iştir ki, hem çeşmeyi yaparsın hemde her kula helal bir tek müslümana haram yazarsın..." - Adam başı önünde delilim vardır, lakin ispat ister - Ya dediğin gibi sağlam değilse delilin - O zaman hükme kıldan incedir boynum sultanım - Eeee - Sultanım her hangi bir havradan bir rastgele haham ı izahsız yaka paça tutuklayın, bir hafta bakın neler olacak, Dediği yapılmış adamın, tüm azınlıklar bir olmuş, başlarında museviler, "ne oluyor, bu ne zulüm, bizim din adamımıza biz kefiliz, ne gerekirse söyleyin yapalım, o masumdur, gerekirse kefalet ödeyelim..." efendim çevre ülkelerden bile elçiler gelmiş, elçiler mektup üstüne mektup getirmiş, Bir hafta dolunca sultanım artık bırakmak zamanıdır demiş adam, haham bırakılmış, azınlıklar mutlu, bu sefer sultana teşekkürler, hediyeler, az zaman geçmiş ki adam aynı işi herhangi bir kiliseden bir papaz için yaptırınız sultanım diyor. Aynı işlemle, aynı usulle bir papaz derbest edilmiş, yaka paça alınmmış pazar ayininden, aynı itepkiler artarak devam etmiş. Haftası dolunca da serbest bırakılmış. Mutluk ve sevinç gösterileri daha bir fazlalaşmış, teşekkürler, şükranlar... Levantenler din adamlarına kavuşmanın mutluluğu ile daha bir sarılmışlar birbirlerine. Efendim sultan "bittimi" demiş adama - "sultanım son bir iş kaldı, sonra hüküm zamanıdır izninizle" demiş - Şimde nedir isteğin - Efendim başkentimiz Bursa'nın en sevilen, en sözü dinlenilen, itimad edilen alimini alınız mimberinden, dedikleri gibi olmuş, ulucamiinin imamını, cuma hutbesinin ortasında almışlar... Yaka paça götürmüşler... Ve ne olmuş bilin bakalım? Bir Allah'ın kulu tek bir olumlu kelam etmemiş, ne oluyor, siz ne yapıyorsunuz hiç olmasa vaazı bitene akdar bekleyeydiniz, dememiş. Peşinden giden olmamış, arayan soran olmamış... Geçmiş bir hafta, nerde imam diye gelen giden olmamış... Aptal ve cahil bir imam atanmış yerine, ne konuştuğunu kulağının duymadığı yobaz cinsinden, halk halinden memnun, başlamış bir dedikodu, o geçen hafta derbest edilen koca alim için; -bizde onu adam, hoca bellemiştik, - kimbilir ne haltlar ettide tutuklandı - vah vah acırım arkasında kıldığım namazlar - sorma sorma... Padişah, kadı ve adam izlemişler olanı biteni, padişah; - eee ne oalcak şimdi adam - bırakma zamanıdır, bide özür dileyip helallik almak lazımdır hocadan - "haklısın" demiş padişah, denilenin yapılması için emir buyurmuş ve adama dönmüş, adam başı önünde; - ey büyük sultanım, siz irade buyurunuz lütfen, böylesi müslümanlara SU HELAL edilir mi? Sultan acı acı tebessüm etmiş; - "Hava bile haram, hava bile..." demiş...

İlk defa güzel bir paylaşımını gördüm Tşkler Nazım Hikmet...

islam budur. İslamı düzügn bilir ve yaşarsan... XVIII. asrın sonlarında Türkler arasında çeyrek asır yaşayan d. Ohsson, şöyle der: Osmanlılar, kur an da ifade edilen doğruluk, ahlak ve namus prensiplerine çok bağlıdırlar. Aralarındaki bütün sosyal münasebet ve düzen, iyi niyet ve şefkate dayanır. Başka ülkelerde olduğu gibi, aralarında yazılı anlaşma yapmaya luzum görmezler. Iyi niyet ve söz, herşeyi halleder. Osmanlaılar, verdikleri sözün esiridirler. Bu tutumları, yalnız dindaşlarına karşı değildir. Hangi dinden olursa olsun, yabancılara karşı da böyle hareket ederler. Sözlerini tutma hususunda, onalra göre müslim ve gayri müslim olmanın hiç bir farkı yoktur. Gayri meşru olan her kazancı, ahlaksızlık ve dine aykırı görürler. Gayri meşru edinilmiş servetin, bu dünyada da, öteki dünyada da insanı bedbaht edeceğine samimi şekilde inanırlar. böyle yadedilirsin... 1850 Istanbul da uzun yıllar kalmış bir batılı tarihci olan M. A. Ubicini nin şehirde yaşayan değişik milletlerin karakter yapılarını öğrendikten sonra, hatıralarında: Bir kaide olarak, Ermeniye istediği paranın yarısını, Ruma üçte bir, Yahudiye dörtte birini veriniz. Fakat bir Müslümanla alış veriş ettiğiniz zaman istediği fiattan emin olunuz ve istediğini veriniz diye yazar... -

gila gelsin o yorum yapsın konuya. endonezya'yı içimizde en iyi bilen o

Doğruluk payı nedir bilmem fakat güzel bir hikayeydi.

Tam bunun hakkinda konuşacaktim. Bu durum ile ilgili resmi bir kaynak var mı? bir durum üzerine kulaktan kulağa yayilip kisa zaman içinde herkesin müslüman olmasi akla yatmiyor.

doğruluğu konusunda yorum yapmak zor olabilirdi olmayabilirde. ama ana tema doğru hristiyanlık yada diğerdinler gibi misyoner faaliyetlerin bence islamiyet icin gerekli olduğunu düşünmüyorum. Gerçekten dinini bilen ona uygun yaşayan birisi zaten etrafındakileri kendine hayran bıraktırcağından eminim. Bu arada bizim gila da endonezya ya gitmişti oda tekstil işindeyi acaba diyorummm yok yok bencede saçma oldu

güzel video ama fazla abartılı gibi geldi. tek doğru davranışın ülkenin her tarafına yayılması kralın kulağına gitmesi falan çok abartı

Nazım Hikmet demedi deme sen de bir şeyler oluyor son zamanlarda; islam din diyanet müslümanlık... eski tarzına zıt terimler değil mi bunlar...

Kaynak : Mehmet Paksu, İman Hayata Geçince ancak ülkeye müslüman tüccarların islamı getidigi genel olarka kabul görülür http://tr. wikipedia. org/wiki/Endonezya#Tarihi gibi.. -

Türkiye malesef bu hassasiyeti kaybettiği için bu hallerde.. Bu olay sasılacak bir olay değil. Zira Osmanlının 3. asrında Osmanlı Tüccarlari ile alış veriş yapabilen İngiliz vatandasinin soz hakki veya oy hakki normal vatandaşın 2 katiydi.. Durust olmak ve inandigi gibi kamil bir hayay yasamak gercekten cok onemli...