anılar ertelensede heq bırseyler kalır..

Ertelemekten NEFRET ediyorum...

ριllι haklısın... bı gun donuq bakıcaz ve kendımıze sorucaz bunu neden yaqtık? dıe ama ıs ısten gecmıs olcak..

Ertelemiş olsanız bile iyiki ben yapmışım diyeceksiniz.. İyikide olmuş. En önemlisi pişman olmamaktır, kendiniz ile barışık olmanızdır. Yaptıysam ben yaptım ULAN!! diyebilmektir hayat.. Canım işte ben ondan sürekli Hayırlısı diyorum... Peter

Ağlıcam Ya!.

İnsanlar Savaş Verir Ve Bu Savaşın Nedenlerinden Biride Mutlu Olabilmektir. Gün Gelir Yenilirsin Hayata Kadere ama Asla Pes Etmezsin Asla Sevgini Aşkını Mutluluğunu Ertelemesine İzin Vermezsin, Vermemelisin... Ne Olursa Olsun Mutlu Olacağın İnsan İçin Savaşmalısın... Belki Gün Gelir Oda Senden Güç Alır? Ama Hayatta Hiçbişeyi Ertelemeyin Belki Ertelediğiniz Anı bir Daha Hiç Yakalayamayabilirsiniz... Teşekkürler Cazibe.

benim en büyük ertelediğim hala içimi o gün kadar yakar katlanması çok zormuş onun ben çok sevdiğim bir abimi kaybettim... ben ona abi derken meğer o beni içten içe hep sevmiş bunu bana söylediğinde beynimden vuruldum ve kabullenmedim ama o hiç yılmadan pes etmeden 4 sene beni sevdiğini söyledi bu senenin başlarında Almanya da bir trafik kazasında onu kaybettim ve içim yanıyor ona bir kere olsun ENVER ABİ BENDE SENİ SEVİYORUM AMA KARDEŞÇESİNE diyemedim hep erteledim o nasılsa anlar dedim keşke söyleseydim belki anlar o kadar çok üzülmezdi belki bende onu bu kadar özlemezdim yaa hatırladım çok kötü oldum ALLAH KAHRETSİN YAAA

xxCaZiBe, harika anlatım, teşekkür ederim. Kolay gelsin. ριllι

Hep ertelenen bir an hiç yaşanmamaya mahkumdur. Düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacakdır. Mevsimleri sayarsak ömür baharsız tükenir gider. Sevdiklerimizi bulmak yada bulduğumuzu sevmek tercihi en zor olan iki seçenektir bu sınavda... Boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde, sebepsiz mi çoşkun bir denizde maviye hasretliğimiz? Ufuk ta görünen o ki mutluluk tek kişiliktir aslında. Karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun, Aşkında sevdiğin kadar büyüktür. Sevdiğin sürece meydan okur dünyaya. Hasretle beklenen gelmez hiç bir zaman o hasreti yalnız tüketirsin. Karşılık bulmuyorsa sevda umut değil kendini hükümdar sanan köleler üretir, dönemezsin. Ama boşuna geçmemiştir dolan vakit. Heba olan şiirleirn değildir. Türkülerin diliyle yas tutan geceler, sırdaşlığını hiç farketmez. Kıymetini bilmediğin kır çiçekleri yeniden açar o gül solarken. Ayrılanlar yıllar geçsede üstünden hep aynı acıyı çeker. Ama yollar hiç bitmez. Sonuna geldiğini zannetiğin yerler birer duraktır aslında. Ve sen yolculuğunu gönüllü bitirmişsindir o durakta. Güneş hep geç kalırmış gibi gelir, sen bir baharda mevsimler başka havada... Gerçeklerle düşler yerini kaybeder. Bir tek o kalır yüreğinden hiç gitmeyen. Aynı bakışlı resmine saatlerce dalışın kalır, sevdanın tutsaklığında acılarını dindiremeyen... Şöyle dimdik durup rüzgara karşı ''Ey hayat sen şavklı sularda bir dolunaysın, aslında yokum ben bu oyunda, ömrüm beni yok saysın'' diyerek çekip gitmek gelir aklına, Bedeninizin parçalanması hiç umrunda değildir, ama sevdiği uğruna ölenlerden olmak istemezsin. Çünkü yalnız yaşarken bir ihtimal daha vardır. Belki ölüme değil ama onun hayatına geç kalmışsındır. Uzaktır öyle kalacaktır belki. Hep bir umutla beklenirken sevda habercisi, yüreğini teselli etmekde sana düşer. Her şeye rağmen korkutmasın seni bu sevdanın ateşi. Her yangın önce başladığı yeri yakar. Sana küçük kendime büyük gelen yüreğimde yıllar geçsede senin adını yazar. Ve bil ki sevdiğim, uslanmaz ruhum yaşadıkça seni sever, seni sevdikçe yaşar..

Ama yine de erteliyicez hep erteliyicez güzel olan herşeyi daha güzel olacak dedigimiz belirsiz bir zamana erteliyicez