Ne güzel sözler bunlar. çok teşekkür ederim...

Eline sağlık güzel bir yazı... Kitledin beni şuan resmen.

herkesin dilindeki bir sözcük...'' herşeyi zamana bırak zaman herşeyin ilacıdır'' derler ya hani güzel paylaşım teşekkür ettim...

-Sıcak bir günde adam buz satıyordu. ve etrafa şöyle yalvarıyordu... -Kardeşlerim sermayesi buz olan bu adamdan alışveriş yapın. -yoksa bu buzlar erir gider sermayem biter çoluğuma çocuğuma bir lokma ekmek götüremem.. Hayatımızın bundan ne farkı vardır. Kainatta 1 dk zamanı satın alabilecek para yoktur.. 1 senenin kıymetini sınıfta kalan öğrenci bilir. 1 ayın kıymetini erken doğuran kadın bilir.. 1 haftanın kıymetini haftalık dergi çıkartan bilir.. 1 saatin kıymetini sevgilisini uğurlamak için peronda oturan aşık bilir. 1 dk'nın kıymetini uçağını kaçıran daha iyi bilir.. 1 sn'nin kıymetini ölümden son anda kurtulan... 1 salisenin kıymetini gümüş madalya alan bilir... İnsanın satın alamıyacağı tek şey zamandır. ama hepimiz bozuk para gibi harcıyoruz maalesef... Gencim ben bana birşey olmaz diyenler: Dün gitti bugün varsın.. Yarına çıkmaya garantin varmı. baksana mezarlığa ölen hep ihtiyar mı? 1. İNSANOĞLU ÇOCUKLUKTAN SIKILIR, BÜYÜMEKTE ACELE EDER. SONRADA ÇOCUKLUĞUNU ÖZLER. 2. ÖNCE PARA KAZANMAK İÇİN SAĞLIĞINI HARCAR, SONRA DA YİTİRDİĞİ SAĞLIĞINI KAZANMAK İÇİN PARARISINI. 3. HİÇ ÖLMEYECEKMİŞ GİBİ YAŞAR, HİÇ YAŞAMAMIŞ GİBİ ÖLÜR. 4. HAYATTA HAZIRLANMAYA O KADAR ZAMAN HARCAR Kİ, HAYATINI YAŞAMAYA VAKTİ KALMAZ. 5. İNSANOĞLU YARINI ÖYLESİNE DÜŞÜNÜR Kİ BUGÜNÜN ELİNDEN KAYIP GİTTİĞİNİ FARK ETMEZ. OYSA Kİ HAYAT GEÇMİŞTE YADA GELECEKTE DEĞİL ŞİMDİKİ ZAMANDA YAŞANIR. 8. DÜNYAYI DEĞİŞTİRMEK KENDİNİ DEĞİŞTİRMEK BİR MANASTIR RAHİBİNİN MEZAR TAŞINDA ŞUNLAR YAZILIDIR. "GENÇLİK YILLARIMDA DÜNYAYI DEĞİŞTİRMEYİ ÇOK DÜŞÜNDÜM, BUNA GÜCÜMÜN YETMİYECEĞİNİ ANLADIĞIMDA BARİ ÜLKEMİ DEĞİŞTİREYİM DEDİM, İLERLEYEN YILLARDA BUNADA GÜCÜMÜN YETİYECEĞİNİ ANLADIM SONRA ŞEHRİMİ, KÖYÜMÜ VE EN SON AİLEMİ DEĞİŞTİRMEYE KARAR VERDİM. ÖLÜM DÖŞEĞİMDE OLDUĞUM ŞU DAKİKALARDA ANLADIM Kİ DEĞİŞMESİ GEREKEN İLK ŞEY KENDİMMİŞ. BEN DEĞİŞİRSEM BU DEĞİŞİM ÖNCE AİLEME SONRA KÖYÜME SONRA TOPLUMA YANSIYACAKMIŞ." ZAMANIN ÖNEMİ İstesen istemesen, zaman akıp gidiyor. Kah faydalı üretken, kah haybeye geçiyor. Değirmen mi, dalga mı, yoksa keskin kılıç mı? Öğütüyor, yıkıyor, bazen kesip, biçiyor. Bakıyorum geriye, neler yapmışım diye. Okumuşum, okutmuşum, gitmişim ileriye. "Vakit nakittir."demiş, durmamış, çalışmışım. Kazanmışım; sermaye, yüklenmedi kediye. Bırak günü, saati, değerli, saniyeler. Ömrümüz bitiyor bak, dün çocuktu nineler. Düne bak, yarını düşün, aylar, yıllar senindir. Çağlar, asırlar bitti, geçiverir seneler. Şeref, boşa geçirme, zaman çok değerlidir. Bilgi edin, öğrenim gör, başarmak gereklidir. Sevgi, dostluk, doğruluk, sosyal yaşantı için, Zaman bulursun mutlak, istemek yeterlidir.

bazen zaman hiç bi işe yaramıyorrr

hemşerim çok güzel bir yazı teşekkür ederim..

Değerli dostlar! Luzumsuz seylerin pesinden kosan, luzumlu seyleri kacirir. Insanlari cilgina ceviren sey ; bu gunun deneyimi degil, dün olan bir sey icin pismanlik duymak ve yarinin getireceklerinden korku duymaktir. Elimizdeki şeylerin kıymetini, bilhassa sevdiklerimizin kıymetini zaman geçmeden, elimizden çıkmadan, onlardan ayrılmak zorunda kalmadan önce bilelim, sonra çok geç olabilir ve fırsatı kaçırmış olabiliriz. Ve bir yazarımız da diyor ki: İnsanların çoğu Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi birşey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için... Kendisini sorgulayan bir fikir adamı şunları soruyordu kendi kendine: Yağmurun bir gün kesilmeyeceğinden, hiç bitmez görünen hayat ırmağının bir gün kurumayacağından, seni alıp diyardan diyara gezdiren rüzgarın duruvermeyeceğinden? Emin misin? Hep atan yüreğinin duruvermeyeceğinden, gören gözünün hep göreceğinden, duyan kulağının hep duyacağından? Emin misin? Güzel bir hayat yaşadığından, yapabileceğin her şeyi yaptığından? Emin misin? Bütün bunlar için bir daha fırsatın olacağından? Sahi emin misin? Emin misin? Peki siz emin misiniz? SAKIN UNUTMA! Dönüş yok! Bir büyüğümüz: Gün, misafirimizdir; hürmet ediniz ki, gidince iyiliğinizi söylesin demiş, Dönüş olmadığına göre misafirimize hürmette kusur etmemeliyiz. Çünkü Mevlana hazretleri ne diyor? İ nsan, kendisi hakkında söylenilen güzel sözlerden ibarettir."

- Düşünmeye zaman ayırın ; çünkü o güç kaynağıdır - Okumaya zaman ayırın ; o hikmet temelidir - Namaza zaman ayırın ;o yeryüzünde en büyük güçtür - Çalışmaya zaman ayırın ; o başarının FİATI dır - Sevmeye ve sevilmeye zaman ayırın ; imanın esasıdır - Cana yakın olmaya zaman ayırın ; Çünkü o mutluluğa giden yoldur - Gülümsemeye zaman ayırın ; çünkü o en iyi kolaylaştırıcıdır Zamanin birinde bir kasabada yasayan dünyalar guzeli bir kiz varmis. Bu kiz oyle guzelmis ki cok uzak sehirlerden ve ulkelerden çok zengin, cok yakisikli, asil pek cok delikanli onu gormeye gelirmis. Kendisiyle evlenmek isteyen nice prensi nice sovalyeyi reddeden guzel kiz kimseleri begenmezmis. Bu arada ayni kasabada yasayan ve bu kiza asik olan genç bir delikanli da bu kizi istemis. Ama kiz onu da reddetmis. Aradan uzun yillargecmis. Bizim delikanli kasabadan ayrilmis. Kendine baska bir hayat kurmus ve evlenmis, coluk cocuga karismis. Bir gun yolu bir zamanlar yasadigi guzel, kucuk kasabaya dusmus. Orada tanidik birine rastladiginda aklina bir zamanlar orada yasayan dunyalar guzeli kiz gelmis ve ona ne oldugunu sormus. Yasli adam onunde gul bahcesi olan bir evi gostererek kizin evlendigini soylemis. Bizimki bir zamanlar herkesi reddetmis olan kizin kocasini pek merak etmis. Bir gun gizlenip kocasini evden cikarken gormus. Kizin kocasi sisman, kel ve cirkin mi cirkin bir adammis. Ustelik zengin bile degilmis. Cok merak eden adam kocasi gittikten sonra evin kapisini calmis. Kiz kapiyi acinca kendini tanitmis ve neden boyle bir adamla evlenmis oldugunu sormus. Kiz da ona arkasindaki gul bahcesinden en guzel gul'u koparip getirirse cevabi verecegini bu arada tek sartinin bahcede ilerlerken geriye donmemesi oldugunu soylemis. Adam da bunun uzerine yuzlerce guzel gulun oldugu bahcede ilerlemeye baslamis. Birden cok guzel sari bir gul gormus. Tam ona dogru egilirken biraz ilerde kocaman pempe bir gul gozune çarpmis. Tam ona uzanirken daha ilerde muhtesem guzellikte kirmizi bir gul goncasi gormus. Derken bir de bakmis ki bahcenin sonuna gelmis ve mecburen oradaki bir gul'u koparip kiza goturmus. Bahcenin en guzel gulunugetirmesini beklerken kiz bir de ne gorsun yapraklari solmus ciliz bir gul. Bunun uzerine adama donen kiz soyle demis ; "Bak gordun mu? Her zaman daha iyisini bulmak isterken omur gecer ve sen en kotusune razi olmak zorunda kalirsin. Bu yuzden genclik gitmeden, zaman akıp gitmeden elimizdekilerin kıymetini öğrenmemiz gerekir." Hepsini görmek için tıklayın...

Ömrümün güzel çağı! İçimdeki bin heves, her güzelin ardından tükendi nefes nefes...! Artık Sevda yolunda ne dilimde bir Dua ne mızrabımda şevk var ne sazımda eski ses, her güzelin ardından tükendi nefes nefes... Gençlik geldi geçti bir günlük süstü.. Nefsim doyamamaktan dünyaya küstü.. Derdin kendindendir bilmiyorsun Derman yine sendedir görmüyorsun Koskoca alem içine yerleştirilmiş Sen kendini halen küçük bir şey zannediyorsun... ersan.

Biz hep zamandan şikayet ederiz. Bir de zamanın dili olsaydı da konuşsaydı, acaba o kimden şikayet ederdi? "herhalde bizlerden şikayetçi olurdu" Hayatımızda ne yazık ki öylesine boş ve zararlı uğraşlar vaktimizi çalıyor ve günümüze hakim oluyor ki buna üzülmemek elde değil. Ve üstelik, çalınan zaman değil hayatımızın ta kendisi. Peygamberimiz de bir hadisinde şöyle buyurur: "İKİ NİMET VARDIR. İNSANLARIN ÇOĞU BUNDA ALDANMIŞTIR: SIHHAT VE BOŞ VAKİT" Efendimizin de ifade ettikleri gibi bu iki büyük nimetin değerini kaybetmeden önce fark edemiyoruz ve sonunda ah vah etmemiz de hiçbir işe yaramıyor. Zaman Yönetimi dersi profesörü sınıfa girip karşısında duran İş idaresi mastır öğrencilerine kısa bir süre baktıktan sonra, "Bu gün Zaman Yönetimi konusunda deneyle karışık bir sınav yapacağız" dedi. Kürsüye yürüdü, kürsünün altından kocaman bir kavanoz çıkarttı. Arkadan, kürsünün altından bir düzine yumruk büyüklüğünde taş aldı ve taşları büyük bir dikkatle kavanozun içine yerleştirmeye başladı. Kavanozun daha başka taş almayacağına emin olduktan sonra öğrencilerine döndü ve "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu. Öğrenciler hep bir ağızdan "Doldu" diye cevapladılar. Profesör "Öyle mi?" dedi ve kürsünün altına eğilerek bir kova küçük taş çıkarttı, kavanozun ağzından yavaş yavaş döktü. Sonra kavanozu sallayarak büyük taşların arasına yerleşmesini sağladı. Sonra öğrencilerine dönerek bir kez daha "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu. Bir öğrenci "Dolmadı herhalde" diye cevap verdi. "Doğru" dedi profesör ve gene kürsünün altına eğilerek bir kova kum aldı ve yavaş yavaş tüm kum taneleri taşların arasına döktü. Gene öğrencilerine döndü ve "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu. Tüm sınıftakiler bir ağızdan "Hayır" diye bağırdılar. "Güzel" dedi profesör ve kürsünün altına eğilerek bir sürahi su aldı ve kavanoz ağzına kadar doluncaya dek suyu boşaltı. Sonra öğrencilerine dönerek "Bu deneyin amacı neydi" diye sordu. Uyanık bir öğrenci hemen "Zamanımız ne kadar dolu görünürse görünsün, daha ayırabileceğimiz zamanımız mutlaka vardır" diye cevap verdi. "Hayır" dedi profesör, "bu deneyin esas anlatmak istediği "Eğer büyük taşları baştan yerleştirmezsen küçükler girdikten sonra büyükleri hiçbir zaman kavanozun içine koyamazsın" gerçeğidir". Öğrenciler şaşkınlık içinde birbirlerine bakarken profesör devam etti: "Nedir hayatınızdaki büyük taşlar? Çocuklarınız, eşiniz, sevdikleriniz, arkadaşlarınız, eğitiminiz, hayalleriniz, sağlığınız, başkalarına faydalı olmak, onlara bir şey öğretmek... Büyük taşlarınız belki bunlardan birisi, belki bir kaçı, belki hepsi. Bu akşam uykuya yatmadan önce iyice düşünün ve sizin büyük taşlarınız hangileridir iyi karar verin. Bilin ki büyük taşlarınızı kavanoza ilk olarak yerleştirmezseniz hiçbir zaman bir daha koyamazsınız, o zaman da ne kendinize, ne de çalıştığınız kuruma, ne de ülkenize faydalı olursunuz." Hepsini görmek için tıklayın... Hz. İsa şöyle buyuruyor Hz. İsa: "Dünya üç gündür: 1) Dün: Geçmiştir, elinde ondan bir şey yoktur. 2) Bugün: İçinde bulunduğun andır. Bunu ganimet bil, değerlendir. 3) Yarın: Gelecektir; fakat yetişip yetişmeyeceğini bilmiyorsun..." Tüm yorum yazan arkadaşlara teşekkürler...

Eyvah! Bu bazicede bizler yine yandık. Zira ki ziyan oldu, bilmem ne kazandık... İşte şairin dediği gibi bizlerde geç kaldık dememek için zamanımızın kıymetini bilmemiz gerekiyor. Tasavvufta İBNÜ'L VAKT diye bir terim vardır. Ne demektir ibnül vakt? . İbnül vakt yani Vaktin çocuğu. Bu terim; içinde bulunduğu zamanda yapılması en uygun olan şeyle meşgul olan kimseler için kullanılıyor. Yani bizlerin de İbnül vakt olmamız gerekiyor ki ;GEÇ KALDIK YA RAB demek zorunda kalmayalım. Uzmanlar Zamanımızın Nasıl Harcandığına dair bir istatistik yapmışlar ve bakın nasıl bir sonuç çıkmış ortaya: Yapılan Şey Harcanan Zaman - Ayakkabı giyerken 8 gün - Diş fırçalarken 3 ay - Yemek yerken 4 yıl - Trafik ışığı beklerken 1 ay - Otobüs beklerken 5 ay - Asansörde 3 ay - Çalışırken 9 yıl - Televizyon seyrederken 10 yıl - Uyurken 20 yıl Bu istatistikte ortalama bir ömür baz alınmış yani yaklaşık 60 yıllık bir ömür göz önüne alınmış. Değerli dostlarım! acaba bize on dakika sonra öleceğimizi söyleseler ne yaparız? Dünya ile bir alakamız kalabilir mi? Susuzluktan dilimiz kurumuş olsa bile bu ihtiyacımızı düşünebilir miyiz? Dünya o anda bütün nimetleriyle başımıza yağsa dönüp bakabilir miyiz? Hayat, dönüşü olmayan hazin bir yolculuktur! Akıp giden bir nehirdir hayat. Bir nehirde aynı suyla iki kere yıkanmak mümkün olmadığı gibi, bir zaman kesitini iki kere yaşamak da mümkün değildir. Gelen gitmiş, konan göçmüştür... DAR-I DÜNYA ELBETTE FANİDİR, GEÇİCİDİR, ÖLÜMLÜ VE SONLUDUR. KİME KALMIŞ Kİ BİZE DE KALSIN, KİME VEFA GÖSTERMİŞ Kİ BİZE VEFA GÖSTERSİN! İŞTE GELDİK, İŞTE GİDİYORUZ!!! Hepimiz ölümlüyüz, hiç birimiz bu dünyada baki değiliz. Hangimiz ölmüyeceğiz hangimiz? Daha ne kadar yaşayacaksınız, ne kadar ümidiniz var, kaç yıl yaşayacaksınız, ne kadar ölümsüz kalacaksınız düşünüyormusunuz hesabınızı yaptınız mı?hanginize sonsuzluk yazıldı hanginize, hanginizin defterinde ölümsüzdür diye yazıldı?hanginizin kimliğinde ölmüyecek diye yazıldı hanginizin!!! Ve bir gecenin karanlığı gibi bir anda zifiri karanlık olacak, sesler kesilecek, lal ve efkem kesilecek gidecek herkes gidecek. soğuk bir toprağın altında zifiri bir karanlıkta kalacaksınız. hesap sorulacak hesap vereceksiniz. hanginiz hesap vermeyeceksiniz hanginiz? Hangi nebi ebedi yaşadı, hangi resul ebedi yaşadı, hangi veli-ermiş ebedi yaşadı onlar yaşıyamadıda sen mi yaşıyacaksın. hanginiz kendine okadar güveniyor. kim belge aldı ALLAH'tan ölmüyecekmiş diye kim?

orda bi köy var uzakta gitmesekte kalmasakta o köy bızım köyumuz

Güzel paylaşım. Teßrik ediyorum seni..

ellerine sağlık biran öylece baka kaldım

1 hayatın kıymetini ölen bilir

Kendimizin iyimizle kötümüzle kabul edilmesini umut etmek, Bu dünyada yağan yağmurun bir damlasının güzelliğini, esen rüzgarın bazen sertçe, bazen şefkatle okşayan dokunuşunu hissetmek, Bir bebeğin melek, bir çocuğun melik olduğunu şaşırarak anlamak, Sınırın atmosfer değil, aklımız olduğunu keşfetmek, sonuçların bizim yaptıklarımızın ve yapmadıklarımızın eseri olduğunu fark etmek, Yaşamın bir kitap olduğunu anlamak ve her sayfadan bir şeyler öğrenmek, Şimdi yapamadığımız bir şeyin bize yarın için umut verdiğini fark etmek, Hızlananın yaşamı kaçırdığını, yavaşlayanın yaşama yetişemediğini düşünmek zamanı değilmidir zamanın kıymetini bilmek!...