Bu yazıyı Atatürk'ün en yakın arkadaşı Salih Bozok'un anılarından yazdım... Başkomutanlık meydan savaşına on beş yirmi gün vardı. Ankara'dan otomobille usulca çıkmış Akşehire gelmiştik. Bakıyordum, Mustafa Kemal Paşa durmadan sigara içiyor; gülen gözleri bir noktaya dikili susuyordu. Ne konuştu, ne birşey istedi ne arabanın lastiğinin kontrolü için durduğunun farkındaydı... Akşehir'e girdiğimiz zaman birden silkindi, elindeki sigarayı otomobilden fırlatıp bana sordu: -Saat kaç? Oysa saat bileğindeydi... Söyledim. -iyi dedi. Demek üç buçuk saatten beri kuruyormuşum. -Kurduğunuz nedir Paşam? Anlayamadım! Hiç, mühim değil -Paşam yol boyu konuşmadınız, hasta falan olmayasınız? Gülümseyen yüzünü yine bana çevirdi. Mustafa Kemal Paşa'da seyrek rastlanır bir mutlu ışıltı yüzünü dondurmuştu... Sağ elle dizimi tuttu: -Göreceksin çok büyük şeyler olacak!.. İnanılmaz savaş vereceğiz bu topraklarda... Her zaman söylerim ben askerliğin yalnız sanat yönünü severim, yaratıcılığa açık yanını!... Askerlik sanatının ustaları, yeni bir savaş mimarisi karşısında hem düşünecekler hem mest olacaklardır!.. Son üç saatte yepyeni bir tablo meydana getirdim. Onu seyredenlerden alacakları çok dersler olduğuna inanıyorum. VE İŞTE SALİH, ŞİMDİ DÜŞMANIN İŞİ BİTTİ!... yorum sizin ben çok etkilendim bu yazıyı Latife ve Fikriye: İki aşk arasında Atatürk yazısından aldım size bu kitabı tavsiye ederim...

teşekkürler ortak çok güzeldi emeğine sağlık

Teşekkürler...

teşekürler

çok güzel bir çalışma olmuş... ata'ya bir kez daha saygılarla..