Bazen bilim adına yapılan güzel çalışmaları görünce insan mutlu oluyor fakat bu şekilde hayvanlara yapılan çağdışı uygulamalar insanı üzüyor. Hala kürkü için öldürülen foklar var bu dünyada başka hayvanlar var ve biz çıkıp kendimize hala modern diyebiliyoruz.

Özelde hayvan deneyleri bilimde ciddi tartışma konusu oluyor. İnsanların hakları yasalarla korunuyor, bitkilerin acı çekmediklerini varsayıyoruz. Fakat hayvanlar üzerinde yapılan deneyler ciddi tepkilere neden olabiliyor. Bu konuda bazı spekülatif anlatımlar da ortaya atılıyor. Bunlardan en rahatsız edici ve korkunç olanı bilimcilerin deneylerde kullandıkları hayvanların bağırmamaları için ses tellerini kestikleri. Bu iddia insanın tüylerini ürpertiyor ve böyle bir şey gerçekten varsa bunu yapanların bilim dünyasından dışlanmaları gerekir. Fakat spekülatif olmayan bir şey varsa kozmetik deneyleri için hayvanların tüylerinin traş edilerek derilerine aşırı miktarda kozmetik sürülüp alerjik reaksiyonların incelendiği. Bunun içinde göz makyaj malzemelerinin hayvanların gözlerine aşırı miktarda sürülüp reaksiyonlarının incelenmesi de var. Bu hayvanların gözleri ve derileri kıpkırmızı olarak acı çekebiliyorlar. AB ülkelerinde bazı firmalar ürünlerinin üzerine hayvanlar üzerinde denenmediğini belirten ibare ve işaretler koyuyorlar. Fakat ürpertici olanı, bazı insanların önce hayvanlar üzerinde denenmiş ve alerjiye neden olmadığı gösterilmiş ürünleri daha güvenilir bulmaları ve bu işaretlerin ürünün satışını artırmaması. Halbuki bir maddenin hayvanlar üzerinde alerjik olmaması, insanlarda da olmayacağı anlamına gelmiyor. Bu hayvanlar boşu boşuna acı çekiyorlar. AB kozmetik ürünlerinde hayvan deneylerini yasaklamak için girişim başlattı. Fakat kokoreçe, sağlıksız hayvan kesimlerine karışan AB nin boğa güreşleri hakkında hiçbir girişimde bulunmamasını güven zedeleyici buluyorum. Yirmibirinci yüzyıla girdiğimiz bir çağda, insanların toplanıp bir hayvanın sırtına mızraklar saplanarak kanlar içinde koşturulmasını izlemeleri dehşet ve utanç verici. Hayvanlar üzerinde tabii ki ilaçlar da deneniyor. Artı, bu ilaçlar hayvanlar yapay olarak hastalandırıldıktan sonra denenebiliyor. Örneğin kanser ilaçları. Bunların denenmesi için hayvanlar önce kanserojen etkilerle kansere yakalatılıyor, sonra ilaçların iyileştirip iyileştirmedikleri deneniyor. Hayvanların omurilik ve beyinlerine hasar verilerek sonra tekrar iyileştirmeye çalışılıyor. Deneyden sonra ise sakatlanmış, tam veya hiç iyileşememiş hayvanları kaçınılmaz ölüm bekliyor. Hayvanların stres ve baskıya verdikleri tepkilerin ölçüldüğü psikolojik deneyleri saymıyorum bile. Bunun yanı sıra deney yaptıkları hayvanlarla dostluk kuran ve acı çekmelerine izin vermeyen bilimcilerin güzel öyküleri de var. Bunun yanı sıra hayvanları sadece doğal ortamlarında gözleme dayalı çalışma yapan, onları laboratuara getirmeyen bilimciler de var. Bütün bunlar güzel şeyler fakat küçük bir çöp göze battığında çok rahatsız edici oluyor. Acımasız deneyler de böyle insanlık vicdanını kanatıyor. Bir hayvanın ne düşündüğünü, ne hissettiğini bilmek için ömrümü verirdim. Ne yazık ki bunu başaramıyoruz. Onlar sadece bakışları ve çıkardıkları seslerle kendilerini ifade edebiliyorlar fakat bunları da anlamaktan uzağız...