Mustafa Kemal: Muvaffak olamazsam ölmüş olurum" Dokuzuncu Ordu Müfettişliği'ne atanmayı başaran Mustafa Kemal Paşa, Akaretler'deki evinde annesine vedaya gitti. Sevgili annesinin elini öptü, kız kardeşi Makbule'nin hatırını sordu ve yer sofrasına bağdaş kurup oturdu. Ertesi gün Samsun'a hareket edeceğini annesine nasıl söyleyecekti?.. Bu heyecanla yediği yemekten zevk almıyor, annesini üzmemeyi düşünüyordu. Birdenbire söze başladı: "Anne, ben yarın Anadolu'ya gidiyorum. Buraların hali malum değil. Selanik nasıl elden gittiyse, buralar da öyle olabilir. Ben, kurtarmaya çalışacağım. Ne elimden gelirse onu yapacağım. Fakat bu işte tehlike çoktur. Hesapta ölmek, gidip gelmemek vardır. Bana hakkını helal et!.. Sen de bunları iyi dinle Makbuş . İşler fenaya dönerse, sakın buradan ayrılmayın. Bütün paranızı sarf edersiniz, paranız biterse halılarınızı, kıymetli eşyalarınızı satarsınız. Bir kere daha söylüyorum. Ne olursa olsun yola çıkmaya kalkmayacaksınız. Muvaffak olamazsam zaten sizi öldürürler, o zaman elbet, ben de ölmüş olurum." Evde derin bir teessür... Bu sözler annesi ve kız kardeşi için "beklenmedik bir darbe" idi. Gerisini kız kardeşi Makbule anlatıyor: "Onun sözlerini anne kız bir bardak zehir gibi yutmuştuk. Benim boğazım kurumuş, ciğerlerim sanki birbirine kenetlenmişti. Annem çok sevdiği Mustafa'sının bu sözlerinden derin bir teessüre düşmüş ve hemen şiddetli bir kalp krizi ile sarsılmaya başlamıştı. Bu şiddetli kriz, bize her şeyi unutturdu. Zavallı anacağıma nefes aldırmak için pencereleri açtık, kucağımızda onu sofaya çıkardık. Atatürk heyecan içinde söylediği sözlerin tesirini izale etmek istermiş gibi annemi: - Anne merak etme, bu kadar üzülme... Ben size en kötü ihtimali anlattım, muvaffak olmam ihtimali de kuvvetlidir. Tekrar buraya dönerim. Sizi yanıma aldırırım. Üzülme... diye teselli etmeye çalışıyordu. Doktor Rasim Ferit vaktinde yetişmemiş olsaydı, o akşam annem ölebilirdi. Sabaha kadar onunla uğraştık, şafak sökerken biraz rahatlar gibi oldu ve o zaman da ayrılık vakti geldi." Sabahleyin, annesinin doktor denetiminde kendisine geldiğini gören Mustafa Kemal, tekrar anneciğinin elini öptü ve İngilizler'in kontrolündeki Galata rıhtımına geldi; kendisini bekleyen Bandırma Vapuru'na binerek kıyıdan açıkta beklemeye başladı. Annesinden helallik istedi Dokuzuncu Ordu Müfettişliği'ne tayin edilen Mustafa Kemal, Samsun'a hareketinden önce helallik istemek için Akaretler'deki evine gitti. Annesi Zübeyde Hanım ve kardeşi Makbule'ye veda eden Mustafa Kemal, Bandırma Vapuru'na binerek Samsun'a doğru yola çıktı. İşgal hatırası! İngiliz işgali altındaki İstanbul'dan iki görünüş. Tarihi Galata Köprüsü'nde gezintiye çıkan ve Bakırköy sahilinde çay keyfi yapan İngiliz subaylar... Anafartalar Kahramanı Albay Mustafa Kemal'in Anafartalar Grubu Komutanlığı'na atanmasından sonra saldırı emri vermesi, savaşın seyrini değiştirmişti. Geri püskürtülen İngilizler, 19-20 Aralık 1915 gecesi Anafartalar'ı ve Arıburnu'nu boşaltarak geri çekilmek zorunda kalmıştı. R. E.

bak yarım saattir devamını bekliom uyuya mı kaldın noldu? :d

"Bu memleket, dünyanın beklemediği, asla ümit etmediği bir seçkin varlığın yüksek belirlemesine, yüksek sahne oldu. Bu sahne 7 bin yıllık, en aşağı, bir Türk beşiğidir. Beşik, doğanın rüzgarlarıyla sallandı; beşiğin içindeki çocuk, doğanın yağmurlarıyla yıkandı; o çocuk doğanın şimşeklerinden, yıldırımlarından, kasırgalarından evvela korkar gibi oldu; sonra onlara alıştı; onları doğanın babası tanıdı; onların oğlu oldu. Bir gün o doğa çocuğu, doğa oldu; şimşek, yıldırım, güneş oldu; Türk oldu. Türk budur: Yıldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınlatan güneştir." Atamızın duyduğum her sözü tüylerimi diken diken eden ve ona bir kez daha hayran olmama sebep olan haklı, gerekli ve fazlasıyla yerinde sözler. sadece onlar değil kişiliği ve karakteride öyle. Bizim olanı bize geri verecek bir Atatürk daha gelmez bu dünyaya. teşekkürler

dönüş Evet sevgili kardeşim, konunun devamı buradadır. Wardom kaynak ESTERGON bir pınardır. Kolay gelsin. dönüş

Tamam geldi. Mütareke basını ülkesine küfrediyor!.. Yıllar sonra, satılmışlığın ifadesi olarak "mütareke basını" biçiminde anılacak olan gazetelerden Alemdar Gazetesi, direniş gösteren "ulusalcılara" kızıyor, şöyle yazıyordu: "Protestocuların 'İzmir'in Yunanistan'a ilhakından'söz etmeleri, böyle telgraf çekmeleri yanlıştır. Karşımızda Yunanistan'ı bile görmüyoruz. Sadece İtilaf Devletleri mevcuttur. Bunlara karşı Hükümet zaten gereken girişimlerde bulunmaktadır." Sözde İslam'ı Yükseltme Cemiyeti ise, ulusalcılara hakaret yağdırırken sömürgeci işgalcilere nasıl sevgiyle yaklaştığını da ortaya koyuyordu: "Ey Anadolu'nun masum ve mazlum ahalisi! On iki sene evvel 'İttihad ve Terakki'adıyla ülkemizde bir bid'at çıktı. Selanik dönmeleriyle aslı, soyu, mezhep ve meşrebi belirsiz çeşitli türedilerden oluşan bu cemiyet, 'İstibdadı kaldıracağız, meşrutiyet ve hürriyet getireceğiz, hükümet halka zulmetmeyecek, halk rahat edecek, devletlerin yanında değerimiz bilinecek' diye bizi aldattı. ... bu defa da Anadolu'da Mustafa Kemal ve Kuva-yi Milliye maskaraları, Yunan askerlerinin önünden korkakça kaçarken, zavallı saf ve gafil halk ve askerden topladıkları kuvvetleri düşmanla savaştırarak... zavallı askerlerimizi ve halkımızı boşu boşuna kırdırmak yöntemini izliyorlar. Çaresiz millet! Bu yankesicilerin hilelerini hala tümüyle anlayamamıştır... Memleket bunların fitne ve fesadı uğruna milyonlarca evladını telef ediyor da Talat, Enver, Cemal, Mustafa Kemal gibi beş on eşkıyanın bedenini ortadan kaldırmak için gereken küçük özveriyi göze aldıramayarak ülkeyi ve kendilerini ebedi tehlikeden kurtarmak ve esenliğe çıkarmak yolunu kavrayamadı ve hala da kavrayamıyor! İngilizler'i kızdırdınız, üzerimize Yunanlılar'ı musallat ettiler. Savaşta yenildikten sonra uslu oturmak ve yenilginin sonucuna katlanarak sabırla telafi etmekten başka çare var mıdır? Yunanlılar'la savaşa tutuşuyor, sonra da bir taraftan kaçıyor ve bir taraftan 'Şöyle direndik, böyle kayıp verdik' gibi yalanlarla halkı kandırmaya çalışıyorsunuz! Düşünmüyorsunuz ki, Yunanlılar'a fazla kayıp verdirmek bile bundan sonra bizim için hayırlı ve yararlı bir şey olamaz. Ey yalancı ve azılı eşkıyalar! Yağmacılar.. Kendinize ne hakla, ne yüzle, ne utanmazlıkla Kuva-yi Milliye unvanını veriyorsunuz? Milleti öldürerek, mahvederek milletin hakkını savunacaksınız, öyle mi? Utanmaz hainler, artık yetişir, yakamızı bırakın: Cenab-ı Hakk'ın gazap ve laneti sizin üzerinize olsun! Kuva-yi Milliye eşkıyası İstanbul'u da elimizden çıkarmak ve ülkeye son hizmet biçiminde son ihanetlerini de yapmak için çalışıyorlar." Bu sözlere karşı söylenecek sözcük var mı günümüzde? Hulki Cevizoğlu dönüş

Aslında başlığı ve içeriği biraz farklıda olsa metatron tarafından şöyle bir konu açılmıştı. Burada içerik oldukça farklıdır. Kolay gelsin. Hektor'un öcünü aldım! Mustafa Kemal, "Anadolu'nun sahipliği" konusunda safsatalara göndermede bulunacak ve "Türkler'in Anadolu'da 7 bin yıldır var olduğunu" söyleyecekti. Tıpkı, Çanakkale zaferi ve Kurtuluş Savaşı'ndan sonra, "Hektor'un öcünü aldım" demesi gibi.. 1071'den bu yana süregelen "Türkler'i Anadolu'dan atmak" düşüncesi hiçbir zaman unutulmuyordu. Rum gazeteleri artık azıtmış, gemi azıya almış ve dizginlenemiyordu: "Türkler geldikleri yerlere artık dönmelidir.." Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda imzalanan Mondros Anlaşması'ndan cesaret alan Rumlar, azmamak için ancak bir ay bekleyebilmiş ve sonunda patlamıştı. (Bu savaşta 600.000 Türk şehit olmuş, 1912 ve 1922'yi kapsayan 10 yıl içinde ise 1.200.000. Türk yerinden yurdundan edilmiş, göç etmek zorunda kalmıştı!..) 2 Aralık'ta (1918) ise Yenigün Gazetesi, Rumlar'a cevap veriyordu: "Buradayız ve kalıyoruz!.." Yaptığı hiçbir şey "tesadüf olmayan" Mustafa Kemal ise, yıllar sonra, "Anadolu'nun sahipliği" konusunda bu safsatalara göndermede bulunacak ve "Türkler'in Anadolu'da 7 bin yıldır var olduğunu" söyleyecekti. Anadolu'nun Türkleşmesi Tıpkı, Yunanlılar'ın "Ege" dediği denize "Akdeniz" diyerek onların tezlerini reddettiği gibi Tıpkı, Alparslan'ın Malazgirt Savaşı'nı kazandığı "26 Ağustos'u", Anadolu'nun yeniden Türkleşmesinin başlangıcı olan Büyük Taarruz'un başlangıç günü olarak seçmesi gibi. "Bu memleket, dünyanın beklemediği, asla ümit etmediği bir seçkin varlığın yüksek belirlemesine, yüksek sahne oldu. Bu sahne 7 bin yıllık, en aşağı, bir Türk beşiğidir. Beşik, doğanın rüzgarlarıyla sallandı; beşiğin içindeki çocuk, doğanın yağmurlarıyla yıkandı; o çocuk doğanın şimşeklerinden, yıldırımlarından, kasırgalarından evvela korkar gibi oldu; sonra onlara alıştı; onları doğanın babası tanıdı; onların oğlu oldu. Bir gün o doğa çocuğu, doğa oldu; şimşek, yıldırım, güneş oldu; Türk oldu. Türk budur: Yıldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınlatan güneştir." Medeniyetin varisleriyiz Yaşayan en büyük Osmanlı tarihçisi Prof. Dr. Halil İnalcık da, 2007 yılında Batı'nın süregelen bu iddialarına şu bilimsel yanıtı verdi: "Bundan bir asır önce, T. G. Djuvanr adında bir Fransız 'Türkiye'nin 100 Parçalanma Projesi' diye bir kitap yazdı. Bir asır önce biz, 100 defa parçalandık ama yine ayakta kaldık. Bugün dünyanın sayılı devletlerindeniz. Gelecek çok parlaktır. Kendimizi küçük görmeyelim. Bu topraklar üzerinde 3 bin senelik bir kültürün, medeniyetin varisleriyiz ve yine de dünyada yerimizi alacağız. Türkiye'nin geleceğine büyük itimadım, büyük umutlarım var."

harika paylaşım olmuş dostum payaşımlarını başka sitelerde de görüyoruz =) devamı burdamıydı bahsettigin konun