O gece ben de oradaydım. Anfield Road Stadı'nın muhteşem tribünlerinde yerimi aldım. İtiraf etmeliyim ki hayatımda ilk kez, Beşiktaş'ı, maç bitmeden yalnız bıraktım. Çünkü gördüğüm, tanık olduğum olay, ağır bir yenilgi değildi. Benim tanık olduğum, bu kulübü, Beşiktaş'ı, yüz yıllık onuru göz göre göre yakan, yıkan insanların yaptıklarının bir sonucuydu. Bu yazıya isyan cümleleriyle başlayabilirdim. Bu yazıda, Beşiktaş'ı bu günlere getirenlere ağzıma gelenleri söyleyebilirdim. Bu yazıya, çok duygusal tepkilerle devam edebilirdim. Ama yapmayacağım. Bu yazının başlığı 'İNADINA BEŞİKTAŞ'. Beşiktaş'ı bu kötü günlere getirenlere, Beşiktaş'a her fırsatta saldıranlara, Beşiktaş üzerinden prim yapanlara, 104 yıllık onura saldırmaya cesaret edenlere, Beşiktaşlılığı yok etmeye çalışanlara inat. O gece, yılların birikiminin, kötü yönetiminin, saçmalamanın bir sonucuydu. Dayanamadım ve stadı terk ettim. Sakın yanlış anlamayın, sonuç benim için çok önemli değil. 8-0 ya da 15-0. Hiç önemli değil. Çünkü, 'sonuca yönelik taraftarlık olmaz.' Sonuç önemli değil, çünkü sevginiz, tutkunuz, atacağınız golle doğru orantılı değildir. Ne yani, tuttuğunuz takım yenildiğinde daha az, yendiğinde daha mı çok seveceksiniz? Şöyle düşünün; "Çocuğunuz çok yaramazlık yaptığında, ya da karnesi zayıf notlarla dolu olduğunda, O'nu daha mı az seversiniz?" Bir başarısızlık, sizi tüm tutkularınızdan koparıp alır mı? Başkalarını bilmem, ama bir Beşiktaşlıyı, Beşiktaşlılık tutkusundan kimse koparıp alamaz. Hatta Beşiktaş'ı bu kara günlere sürükleyen bu yönetim bile. Bu yüzden inadına Beşiktaş. Bu satırların yazarı, ilk şampiyonluğunu 16 yaşındayken yaşamış biridir. Bu satırların yazarı, mahallesinde, sınıfında, çevresinde hiçbir Beşiktaşlı olmadığı halde, o onuru yaşamış biridir. Bu yaşadıklarımız ne ki? Maalesef Beşiktaş, son yıllarda beceriksiz insanların elinde. Bırakın kriz yönetmeyi, sürekli kriz çıkarıyorlar. Hakem rezaletine, Beşiktaş'a yönelik oyunlara karşı, misketleri çalınmış çocuk gibi davranıp, kendince yaygarayı basarak, sözde ortalığı ayağa kaldırıyorlar. Yani krizin içinden kriz çıkarıyorlar ve olan yine Beşiktaş'a oluyor. Hadi bunları da bir kalem geçelim. Öyle bir Başkan ki, ortaya çıkıp, bin türlü saçmalamanın ardından, "Taraftar tribüne gelmesin" diyiveriyor. Yani Beşiktaş'ı yerle bir eden zihniyet, Beşiktaşlılığımızı da elimizden almaya çalışıyor. Beşiktaş yönetimi, yanlış ve işi bilmeyen insanların elinde olabilir. Ama Beşiktaşlılığa kimse ipotek koyamaz. Ne Liverpool hezimeti, ne hakem saçmalıkları, ne de galibiyeti kutsayıp, her türlü rezilliğe başvurarak saldıranlar. Beşiktaş, beceriksiz insanların yönetiminde olabilir. Ama Beşiktaşlılığı kimse elimizden alamaz. 'İNADINA BEŞİKTAŞ' alıntı: erdoğan aktaş

ama bir Beşiktaşlıyı, Beşiktaşlılık tutkusundan kimse koparıp alamaz. Başka söze ne gerek. Emeğine yüreğine sağlık kardeşim benim... saygılarımı sunuyorum... _DOSDOGRU_

Çok güzel bir yazı...

inanıda beşiktas ben herzaman bunu söylüorum zaten!

Harika ya. Takımımızın ne halde olduğunu ve nasıl bu hale geldiğinin göstergesidir bu yazı. Yönetim bir an önce ya kendini toparlamalı yada... Karma verirken yazımı tamamlamadan enterladım. :/ Biz bu takımı Sevinmek için sevmedik...

Güzel yazı evveeeeet İnadına Beşiktaş...

Bugünlerde en çok söylediğim laflardan biri : "İnadına Beşiktaş" Okulun yeni sezonu açıldı ve herkes tanışma faslında, tabiki bu muhabbetlerin arasında "Hangi takımlısın" diye sorularda oluyor.. "Beşiktaşlıyım" diyorum, sen hala Beşiktaş'ı tutuyormusun diye espri yapmaya çalışıyorlar, inadına Beşiktaş'ı sevinmek için sevmediğimi söylüyorum ama bilmiyorum ne kadar anlayabiliyorlar.. Yine diyorum İnadına Beşiktaş Alayına gider!!!

'HERŞEYE RAĞMEN İNADINA BEŞİKTAŞ' tşk güzel yazıydı... Jazz

BeŞİktaŞ Ulannnnnnn

Her farklı yenilen takım bırakılacak olsaydı, futbol dünyasında taraftarlık diye bir olgu olmazdı. İyi günler olduğu gibi kötü günler de olacaktır tabii ki... Önemli olan kısa zamanda atlatmak.

Beşiktaş'a saldırmak! Nereden bakarsak bakalım futbol bir oyundur. Dünyanın en güzel, en keyifli oyunu. Tabi ki maç sonu da ayrı bir keyiftir. Farklı takımı tutan arkadaşlar birbirlerini arar, şakalar yapar, takılır. Liverpool karşılaşmasının ardından yapılan espriler de, hem futbola ne kadar önem verdiğimizi, hem de bu alanda ne denli yaratıcı olduğumuzu gösteriyor. Dedim ya futbol bir oyun ve eğlenmesini bilmek gerekir. Ancak bu espriler abartılınca durum değişiyor. Çünkü birileri, bırakın espri yapmayı, zeka kapasiteleri yetmediği için saçmalıyor. İş, şakayı aşıp, Beşiktaş'a ve Beşiktaşlılığa saygısızlığa kadar varıyor. Bazıları bu saçmalığı o kadar abartıyor ki, o mağlubiyetten dolayı, 'Türk olduğundan utandığını söyleyecek' kadar ileri gidiveriyor. Bazı köşe yazarları da, sözde espri yapacak ya, internetten bulup buluşturduğu esprileri kakara kikiri anlayışıyla alt alta yazıp, köşesini doldurarak, o günü kurtarıyor. Ne o; sözüm ona eğlenceli bir yazı. Dönüp tarihe bir baksalar, her açıdan utanacaklar, ama nerdeeee? Mal bulmuş mağribi gibi bu olaydan yola çıkarak Beşiktaş'a ve Beşiktaşlılığa saldıranlar. Bu olaylardan önümüzdeki maçlara psikolojik yatarım yapmaya çalışanlar. Beşiktaş'ı ve yüz yıllık onuru küçümseyenler, sizlere, yazar Nihat Genç'in sözünü hatırlatmak istiyorum: "Donunuzdaki deliğe bakmadan, 'g. t'ünüzü poyraza açmayı siz nerden öğrendiniz?" Bu da devamı...

Zaten olmasi gereken de bu, bizde Manchester'a 6-2 yenilmistik bizde ayni duygular hissettik. Besiktas taraftarini kutluyorum.

Her ne kadar yenilse de yense de bizi sevindirse de üzse de İnadına Beşiktaş uLan...

Beşiktaş bizlere babalarımızın, amcalarımızın, büyüklerimizin küçükken para verip tutturduğu takım değil, tutkularımızın takımıdır Futbol topla oynanıyor, top yuvarlaktır ve bazen işler istediğiniz gibi gitmez pek çok beşiktaşlı üzüldü elbet ama hiç birimiz nankör değiliz, vazgeçmeyiz 80 tane de gol yese içimdeki beşiktaş sevgisiz bitmez