Başka ÜLkeLerde BuLunan Kişilerin KendiLeri İçin; GünLük ayrıLmış Kitap Okuma SaatLeri var.. Bende Kendime BöyLe bir aLışkanLık Kazandırmaya ÇaLısıyorum.. İnş. sonunda Başaracagım..

Ben kitap okumaya gerçekten zaman ayıramıyorum ayırsam bile ilgimi çekecek Katogori bulamıyorumda diyebilirim. Cahiller kitabı adlı bir kitap var şuan onu bekliyorum sipariş vericem merakla alacağım nadir kitaplardan biri fakat kitapların bir çok katogorisini gerilim, öyküsel romanları gerçekten bana itici geliyor o atmosfere giremiyorum Film daha çekici geliyor yada görsellik kısaca.

Gazete hariç kitabı uzun zamandır okumuşluğum yoktu. Artık başladım çok keyif

Bir kitap okuru olarak, kitapların okunmama sebepleri arasında fiyatlarının yüksek olmasını sayabiliriz...

yeni nesile aşılanması lazım çekirdekten öğretirsen sorun kalmaz

oKuLLardaki sistem bence bu okuma aLışkanLığını kazandırıcak gibi xS boş saatLerde fLan okuyan oLsa böyLe oLmaz ama bizim TÜRKİYE'De yok işte böyLe şeyLer xS kendimden biLiyorum arada sevdiğim kitap varsa ve serisi onu okuyosun veya ders için verilen kitap varsa okuyosun xS

Türkiye'de kitap okuma oranı yalnızca yüzde 4,5. Japonya'da bir yılda 4 milyar 200 milyon kitap basılırken, Türkiye'de bu sayı yalnızca 23 milyon 386. Yani, Türkiye'de bir yılda basılan kitap, Japonya'da neredeyse bir günde basılıyor. Kitap okuma alışkanlığının ise çok küçük yaşlarda başladığı bir gerçek. Çocuğunuzun "kitap kurdu" olmasını istiyorsanız, işe, ona oyuncakla birlikte kitaplar alarak, kitaplık oluşturarak, birlikte kitap okuyarak başlayabilirsiniz. FMV Özel Ayazağa Işık ilköğretim Okulu Türkçe Öğretmeni Ferhat ÖZEN, "Türkiye'deki Okuma Alışkanlığı" konulu bir araştırma yaptı. Araştırması kitap olarak da yayımlanan ÖZEN, Türkiye'de toplumsal yaşamda kitabın yerinin olmadığını, yıllardır kitaba ve kitap okuyana karşı yürütülen düşmanlığın sonuçlarının alındığını vurguluyor. ÖZEN'in araştırmasına göre, Türkiye'de üniversite bitirenlerin sayısı son yıllarda 14 kat attığı halde, kitap okuyanların sayısı 1965 yılındaki oranın onda birine geriledi. ÖĞRETMENLER DE OKUMUYOR Araştırmadan çıkan sonuca göre okullar, okuma alışkanlığı kazandırma konusunda son derece başarısız. Türkçe programı, ısrarla okuma alışkanlığının kazandırılması gereğini vurguluyor ama, programı uygulaması gereken öğretmenlerin sorumluluğu burada ortaya çıkıyor. Kitapta yer alan Eğitim-Sen'in bir araştırmasına göre, öğretmenlerin yüzde 8'i hiç kitap okumuyor. Yüzde 39'u ise bu konuda bilgi vermek istemiyor. Yüzde 28'i ayda bir kitap alıyor. OKUMA ZEVKİ NASIL GELİŞİR? Öğretmen Ferhat ÖZEN, bu soruyu Çetin ALTAN'ın bir yazısından yaptığı alıntı ile yanıtlıyor: "Okuma zevki kişinin kendi düzeyine ve kendi eğilimine uygun romanların özenli yazılmış olanlarım okumasıyla gelişir. Diyelim ki okulda albenisiz kitaplardan nefret etmiş 25 yaşlarında genç bir adam, dünyayı daha iyi algılayabilmek için yavaş yavaş birşeyler öğrenme gereği duyuyor. Bu genci, okulda nefret ettiği kitaplara benzer kitaplarla okuma zevkinin içine çekemeyiz. Bu gencin önce iyi yazılmış polisiye romanlar denemesi yerinde olur. Bir kez klasiklere yönelmeden, iyi yazılmış polisiye romanlarla kötü yazılmış olanları ayıracak düzeye gelmelidir. Polisiye roman tutkusundan çok kolay geçilir Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sı ve Budala'sına. Ondan sonra da Tolstoy'un Kreutzer Sonatı'na. Ayda bir iki iyi yazılmış polisiye roman okuma koşuluyla bir kez Dostoyevski'ye geçildi mi, edebiyat zevkiyle tutkusu kıpırdanmaya başlar. Ondan sonra Balzac, Zola, Flaubert ve Stendhal daha kolay okunur." HER YAŞIN KİTABI AYRI ÖZEN, evde anne-babasını ki-tap-gazete okurken gören çocukta, "yaşamda kitap da varmış" imajının uyandığını vurguluyor. Evin bir köşesinde kitaplığın olması, çocuğun da isterse kendi kitaplarım bu kitaplığa koyması, hatta kendi kitaplığının olması, çocukta kitap okuma alışkanlığını sağlamak açısından büyük önem taşıyor. Yaşlara göre kitapların özellikleri ise şöyle sıralanıyor: 1-2-3 yaş: Yarı oyuncak, yan kitaptır. Konu içermeyen eşya, insan, hayvan kitaplarıdır. 4-5 yaş: Gerçekçi öykülerden oluşmaya başlar. Mekan gerçektir. Puntolar iri olmalı, resimler konuyu anlatmalı. Bu yaş çocukları, kendilerine resimli öyküler okunmasından hoşlanır. 6-7 yaş: Kitabın ana fikri, konunun mesajı olmalı, metin uzun olmamalı. Bu yaş çocukları, doğa, hayvan ve diğer çocukların da içinde yer aldığı bol resimli kısa öykülerden zevk duyarlar. Bu dönem, bir çocuğun okumaya olan ilgisini kamçılamak için en uygun dönemdir. 8 yaş: Konular doğa, insan yaşamı olabilir. Gezi, serüven, coğrafya, ilk çağlara ait öyküler, okuma konusundaki en belirgin ilgi alanlarını oluşturur. 9-10 yaş: Cinsiyet farklılaşması belirginleşmeye başlar. Bu nedenle öykülerde yeni sözcükler yer almaya başlamalı. Giriş, gelişme, sonuç bölümlerine önem verilmeli. 11-12 yaş: Erkekler bilim ve buluşlara, kızlar okul ve aile yaşamım içeren konuların yanında aşk öykülerine ilgi duymaya başlarlar. 12-14 yaş:Erkekler teknoloji, kızlar ise aşk ve macera, serüven kitaplara ilgi duyarlar...

Yazıma şunu da eklemek istiyorum : Kitap okumak hobi değildir. Kitap okuyan insanın beyni gelişir, anlama, yorumlama, olaylar arasında bağlantı kurabilme yeteneği önemli seviyede artar. En önemlisi de kendine göre bir dünya görüşü vardır ve diğer insanlardan bu özelliği ile ayrılır. Tarihe geçmiş en önemli liderlere bakın kaç bin kitap okumuş. Başta Mustafa Kemal ATATÜRK olmak üzere. Ve şu yazacağım asla yanlış anlaşılmasın. Terorist başı Öcalan ne kadar kitap okumuş ki bunları yapabilmiş. Niye başka biri değil de o. Çünkü adam yıllardır kafasını doldurmuş ve lider olmuş. Saygılar...

Ülkemizde topu topu 1.434 kütüphane var. Bunun yanında kayıtlı kahvehane sayımızın 500 bini bulduğu söyleniyor. Her 90 kişiye bir kahvehane ,65 bin kişiye de bir kütüphane düşüyor. Varın gerisini siz düşünün.

Gerçekten güzel bir konu, teşekkürler. Biz toplum olarak az okuyan, ya da bu olaydan kaçak tavırlar sergilen ve bunu biri bozmak istediğinde destek olmayanlardanız... Bence anaokuldan itibaren okuma alışkanlığı inceden vermek gerekiyor, görsel ve bizzat uygulamayla yaptırmak daha hoş olacaktır.

Sylvia bu mesajı yazalı neredeyse 6 yıl olmuş bu işi başarabildinmi?

Japonya ile Türkiyenin karşılaştırılması doğru değil. Ülkemizdeki çocukların belki de %90'ı ailesinden geçimin ne kadar zor olduğunu öreniyor. Bu nedenle kitap okuyarak zamanını boşa harcayamaz. Ailesinden oku oğlum/ kızım oku baskısı sadece ders kitaplarına yapılıyor.

kitap okuma alışkanlığını en çok aile verir çocuğa...

kitap okuma konusunda en iyi yönlendirici Aile ve Ögretmenlerdir. Hiç kimse durup durulken kitap okumaya baslıycam demez.

Onu bunu bilmemde Cuma gününden beri komple test çözüyorum 1000 tane kesin olmuştur kimya

Kapitalist düzene ayak basmadan önce bol bol kitap okuma fırsatım oluyordu. Şuanda bütün kitaplarım tarihin tozlu raflarında yer kaplamaktan başka bir şeye yaramıyor. Sonradan anladım ki kitap okumak boş adam işi. Cebin dolu olacak işe güce ihtiyacın olmayacak yatacaksın havuz başına oku babam oku.

Sylvia biraz doğru söylüyor birazda abartıyorsun bence insan yapmak istedikten sonra yapamayacağı hiç bir şey yoktur sonçta yeterki yapmak iste ama yined sonunu iyi bağlamışsın

Şimdi okullarda uygulanmaya başlanan okuma saati uygulaması var, bu sistem bence çok geç kalınmış bir sistem, keşke seneler önce uygulanmaya başlansaydı. Çocuğun okumayı sevmesi için aile çok önemli, çocuk evde ne kadar çok kitap gazete okunduğunu görürse o kadar okumaya meyilli oluyor. Devlet bile okuma oranının düşüklüğünden bahseder fakat bununla ilgili hiçbir çalışma yapmaz senelerdir. Küçükken annem bizlere kitap okurdu, beraber bulmaca çözer haritalarda yer bulmaca, ülke başkentlerini bilme oyunları oynardık, şimdi abimde bende birer kitap kurduyuz sadece kardeşim bizler gibi çok sevmiyor okumayı.

Türkiye'de de var bu tür kitap okuma saatleri olan eğitim yerleri Kısacası evlerde