Ne kadar garip bir tecellidir ki, amcam Abdülaziz Han ı düşürmek için Avrupa ya kaçan Genç Osmanlılar, eninde sonunda muradlarına ermişler, hem Abdülaziz Han düşmüş, hemde hemen peşinden açılan 93 Rus savaşı Rumeli nin yarısını alıp götürmüştü. Tıpkı onlar gibi, beni düşürmek için Avrupa ya kaçan Jön Türkler de muradlarına ermişler, beni düşürmüşler ve girdiği Cihan Savaşı nda da Osmanlı İmparatorluğunu elden çıkarmışlardır. Her iki grupda memleketin okumuş yazmışlarını içine alıyordu. Her iki grupda Batıcılığa hayrandı. Her iki grupda memleketin tek kurtuluşunu meşrutiyette görüyorlardı. Her iki grupda emellerine ordunun bir parçasını vasıta etti. Her iki grubunda dayandığı ordu da içinden parçalandı. Evet, ne kadar daha garip bir tecellidir ki, ben bu olayların her ikisininde içinde yaşadım. Amcamın öfkeyle yapamadığını, ben sabırla yapmayı denedim. Amcamın ceza ile başaramadığını, ben bağışlayarak elde etmeye çalıştım. Ama yinede muvaffak olamadım! Ve daha garip bir tecelliye bakınızki, Genç Osmanlıları da, Jön Türkleride Osmanlı İmparatorluğunu parçalamak isteyen büyük devletlerin hepsi arkalıyorlardı! Bu devletlerin gözünde ümit bu gençlerdeydi! Bunların dediği yapılırsa Osmanlı İmparatorluğu kurtulacak, dediklerine kulak asılmazsa batacaktı! İki kere istemeyerekte olsa, dediklerini yaptık ve işte battık! Bari son kalan bir avuç vatan toprağında yaşayanlarının gözleri açıldı mı?... İnşallah! Evladım sayılan bu vatan çocukları, benim, bir sarayın dört duvarı arasında gördüğüm hakikati koskoca yeryüzünü gezip tozdukları halde nasıl göremediler; nasıl görmedilerde ecdad kanıyla sulanmış koskoca bir ülkeyi kendi elleriyle batırdılar! Suçlamaya dilim varmıyor; fakat görüyorlardı ki, İngilizler, Fransızlar, Ruslar, hatta Almanlar ve Avusturyalılar, yani bütün büyük Avrupa devletleri menfaatlerini Osmanlı mülkünün parçalanmasında bulmuşlardır; düşmandılar. Görüyorlardı ki, bu devletler birbirleriyle dalaşıyorlar ama Osmanlıları üleşmekte anlaşıyorlardı. Anlaşamadıkları, kimin daha büyük parçayı yutacağı idi. Öyle olduğu halde, bu düşüncede olan devletlerin kendilerini arkalamalarından da mı bir mana çıkaramıyorlardı? Söyledim, yine söyleyeceğim; anlattım, yine anlatacağım, düşünmüyorlar mıydı ki, Osmanlı ülkesi birçok milletlerin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir. Böyle bir ülkede Meşrutiyet, ülkenin unsur-ı aslisi için ölümdür. İngiliz Parlementosunda bir Hindli, Afrikalı, Mısırlı; Fransız Parlementosunda bir Cezayirli mebus var mıydı ki, Osmanlı Parlementosunda Rum, Ermeni, Bulgar, Sırp, Arap mebusu bulunmasını istemeye kalkıyorlar! Hayır bunca okumuş, düşünmüş, kendisini davasına vermiş vatan evladının cibilliyetsiz çıkacağını kabul edemem! Sadece aldandılar, derim. Aldandılar ama, cezalarını kendilerinden çok, aldanmayan milyonlarca masum vatan evladı çekti; hem öldüler, hem vatandan oldular! 14 Mart 1917 - Sultan Abdülhamid Han Peter

Abdülhamid i bilmek, herşeyi bilmek demektir!... N. FAZIL Abdülhamid, kızıl sultan deil, GÖK HAKAN dır!... NİHAL ATSIZ... Onlarda bizler gibi Abdülhamid in kellesini istiyorlardı!... anladımki onlar, Abdülhamid in deil, Osmanlının kellesini istiyorlardı!.. Y. KEMAL BEYATLI

guzel paylasim sagol

osmanlının son dönemlerinde bu büyük devlet için gerçekten çalışmış ileri görüşlü bir padişahtır ruhu şad olsun

içimde yazmak istediğim o kadar çok cümle varki ama sadece bir kelime hepsini bastırıyor hiçe sayıyor OSSSSSSSMMMMMMMAAAAAAAANNNNNNNNLLLLLLLLIIIIIIII teşekkürler paylaşım için ριllι

Paylaşım için teşekkürler ama bunu tarih bölümüne açsaydın daha güzel olurdu.

Tarih sayfasında en çok sevdiğim ve en çok saydığım padişahlardan bir tanesi.. Kendisine Allah tan rahmet diliyorum..