''Ne zaman bir çiçek görsem kokusunu hissettiğimi söyle ona. Bir de affetsin beni''. İşte Komutanın sevgilisine, hayat arkadaşına yazdığı mektup: Canım sevdiğim... çiçeğim... aşkım... keşke diyemiyeceğim kadar uzağım artık. o kadar ısıtmak istedim ki nefesimle sırtını. Keşke yüreğine en güzel aşk şarkılarını fısıldayabilseydim. yapamadım aşkım... kelimelerden utandım... Ellerim ellerini sevdi çiçeğim,... dudaklarım koynunu, gözlerim yüreğini... o güzel, içinde güneş saklı yüreğini... elimden birşey gelmiyor... artık çok geç... Yolların ortasında gözlerin gözlerimi esir aldı aşkım... kapatamadım... güneş dolu yüreğine yağmurlar yağdırdım. Affet beni... ÇEvremi saran bulutları dağıtmaya yetmedi rüzgarım... sesini duyar gibiyim aşkım... nefesim nefesine nefes katsın istedim ama olmadı. o küçücük nefesi içine üfleyemedim. olmadı aşkım. adının fısıldadığı masalları fısıldayamadım nefesine. Bir varmış bir yokmuşta kaldı fısıldamam, ötesini fısıldayamadım... Güneş dolu yüreğine yağmurlar yağdırdım... Nefesim nefesine nefes katsın istedim olmadı aşkım... O zilin sesini duyduğun ana lanet ediyorum... Toprağın olmak varken mezar, güneş olmak varken gölgen oldum... Sen elini uzattığında kalbimi sakladım... Aşkım seni de yanımda götürüyorum... O gittiğim yerde binlerce kez haykıracağım... Seni seviyorum çiçeğim... tek aşk vatan aşkı derdim, ama bilmezdim benim vatanım senmişsin.. "Umarım güneşli bir gün başka bir nefes daha güçlü üfler yüreğine aşkım ve ben çıkar giderim" -

cok duygusal, icten ve huzunlu..

süper...