GÖNDERİN SEVDİĞİNİZE!!! Gizli yaşamadım hiçbir şeyi ben... Senide gizli yaşamam. Seviyorsam seviyorum, eğer yanımda istiyorsam, uzatırım elimi telefona hiç çekinmeden... Sevgili ben aşkımı laf kovalamacalarının ardına saklamam. Önümdeki dağın eteklerinden değil, tepesinden bağırırım seviyorum diyerek ve sen bir gün benim olursan, benim olunca değerini yitirmem. Her gün mavi denizlerde tek başıma yol alırcasına keşfetmeye başlarım seni, benim olduğuna şükrederek... Kendimi ve sevdamı hep önde tutarım. Senin gibi utanmam sevgimden, sen yaşayamadın sevgini çekinmeden... Sen bana gökyüzündeki bulutlar kadar uzak olsan da, yağacak yağmur kadarda yakınsın aslında... Sevdam benim Nasıl da erteledik yaşayacaklarımızı. Yaşananlar saklanır mı yarına... Diyorum ya ben saklamam asla... Öpücüklere boğardım seni ummadığın anda... Ağlayamazdın çünkü beceremezdin yanımda... Uzun bir yolculuğa çıkardık senle evimizde; her gün aynı olan evde fakat farlı yönlerde... Bilinmez bir yola girerdik, sinemaya giderdik, kitap okurduk ve ben bize bakan şaşkın bakışları es geçerek sana sarılırdım. Bizim orası denize bakıyor, deniz kadar sınırsız, deniz kadar coşkulu yaşanıyor aşklarda... Sen sürgüne çıkarttın bu aşkı, seni doyarak yaşamak var da... Sevdiğim sana söylüyorum son kez Önceden ben de erteledim herşeyi ama baktım gelmiyor geri... Sen de sakın erteleme beni... Çünkü aşığım sana, seviyorum seni... Hayatım çelişkilerde seninle.. Sen ve ayrılık.. Ben ve sensizlik.. İnişler ve çıkışlar.. Sevgimin çiçeğine önce su dökmek, sonra da toprak sermek bu sevgiyi yaralar!.. Sitemim ne sana, ne de bu çelişkili sevdaya, Yalnız tek bir arzu var ağlamanın ardında; Biri "sen", diğeri "sen ve ben"..

Seviyorum böyle şeyleri okumayı. Hayatın keşmekeşinden çıkarıyor bir an olsa da.

SENİN İÇİN Sevmek böyle özdeşleşmemeliydi isminle. Ve sen bunca yoğunluklar içinde sıyrılıp sonsuzlaşmamalıydın içimde. Kaçsam bu duygudan, kurtulabilir miyim bilmiyorum. Kurtulmaya çalışsam pesimden gelir mi bu sevgi? Bilmiyorum. Sen bir bilinmez olarak devam edip gidecek... Ne yazık, çok yazık! Ben seni insanlarla paylaşmak istiyorum. Oysa insanlar seni kendilerine ait kılmak istiyorlar. İnsanlar seni benimle paylaşmak istemiyorlar. Korkuyorlar benden. Evet, içimdeki yüceliğini, içimdeki sonsuzluğunu biliyorlar da korkuyorlar benden. Seni benimle paylaştıkları zaman seni çekip alacağımı ve hatta senin kendiliğinden bana geleceğinden korkuyorlar. Ve susmadığım zaman biliyorlar ki sen büyüyeceksin içimde. Benim sözcüklerimle yüz yüze gelmek istemiyorlar onlar. Biliyorlar ki sözcüklerle gelsem sığdıramayacağım seni hiçbir şeye. Ve onlar bütün bütün bunlara rağmen seni küçük sevgileriyle anlatmakla yetiniyorlar. Seni büyülten ve yücelten bir duyguya bir sevgiye karşı durup, onu sindirme cesareti bulamıyorlar kendilerinde... Ve sen, tüm bu insanlar içinde evet sen bile o küçük hisciklerle yetinmek istiyorsun., istiyorsun çünkü o hisçikleri görüyor, kabulleniyor ama beni farketmiyorsun bile. Düşüncelere sürüklüyor bu beni. İnsanlar evet korkuyorlar ama ya sen? Sende öyle olacaktın? Sende mi onlar gibi olacaksın? Anlamıyorum ya senin korkun nedir! O küçük göllerde yüzmekle yetinip bu koca deryadan neden kaçarsın bilmem? Enginliği ve sonsuzluğu mu seni korkutan, limansızlığı, geriye dönüsü olmamasından mi? Evet, bu yola girersen geriye dönemeyeceğinin korkusunu yaşıyorsun. Oysa ben seni yüreğimin bir yerlerine hapsedecek değilim. Sevgi tutsaklık değildir hiçbir zaman. Sevgi hapsetmez seni yaşatır. Sevgi salar, sevgi özgür kılar sevgi özgür kılar. Aslında sen o küçük hisçik göllerinin içine hapsolmuşsun da, haberin yok be sevgili! Bana gelsen, tutsaklıktan çıkacaksın oysa. Oysa! Biliyorsun iste! Bilsen! Bilsen! Bilsen benimle yeni bir doğuşa varabilirdin. Sevmeden de sevilebileceğini görürdün. Ben seni insanların yasadığı bir yerde bekliyordum... Belki de biliyorsun. Nedir sendeki olup bittiler bilmiyorum ki, bir kerecik olsun bile onlardan sıyrılıp da "SEN DE BENİMSİN" demedin ki bana. Nerden bileyim. Sen benimdin ama ben senin değildim. Sen sana ait olmayanlara sahiplendin, bense yaşadıklarıma. Sen, ah sen! öyle uzaksın ki... Öyle uzaksın ki ey sevgili, SENİN İÇİN ÖLEMİYORUM AMA, SENİN İÇİN YAŞIYORUM...

Çok beğendim yüreğinize sağlık.

Romantik İsyankar yine iş başında, özlemişiz yazılarını be dostum, eline sağlık...

Yokluğun Buz Gibi soğuk!!! Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... "Üşüme" diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... "Özledim" deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya... Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi içimin, kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum... Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarının kokusundan öpmek, içime çekmek ve serin soluğundan içmek, sana sarılmak, kucaklamak, uçmak isterdim Ama nafile, aramızdaki bütün yollar kapalı... Bütün dallar kesik... Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum... Yüreğim de donmuş sanki. Gözlerimde... Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık. Bütün uzuvlarım uyuşmuş. Ezip geçiyor ruhumu acılar... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi. Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde, ağrılı şiirler topluyorum gecelere şimdi... Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır; yakmaktır yüreğini yangınlarda. Ama ben üşüyorum. Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara Bakakalıyorum ardından çaresiz Ah! bir el olsan dokunsan alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle.. Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya... Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla... Yüreğim kanrevan, dikenler acımasız, ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara, menzil uzak... Gel. Yüreğim ol seher gülüm, her ölümümde bana yeniden hayat ver. Elim ol, ayağım ol, canım ol... Gecem - gündüzüm ol... Ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden doğur beni, yeniden doğur umudumu. Her öldüğümde yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım yeryüzündeki bütün canlı cansız varlıklara, ne kadar çok sevdiğimi... Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, şiirler sislenmeden... İslenmeden geceler... Sonra ölüm gelsin... Ceren

Seni oyle cok seviyorum ki... Karsimdasin. Elimi uzatip dokunabiliyorum sana. Ne buyuk mutluluk bu... Gordugum en guzel seysin. Senden ote tanimladigim baska hic bir sey yok. Her sey senin adinla aniliyor benim dunyamda. Butun cicekler sen, butun yildizlar sen... Bir sanat eserisin, bakmaya doyamadigim. Tanrinin bana armaganisin ve artiyor her gecen gun sana hayranligim. Yuzunde kuslar, gozlerinde hayatin ta kendisi var. Oyle gerceksin ki... Gozumu aciyorum sen, kapıyorum sen.. Hic bitmeyen seruven.. Gunumun en keyifli ani, uykumun en tatli ruyasi.. Seni soluyorum, havadasin. Seni kokluyorum, dogadasin. Hele simdi ilkbaharsin ya da sonsuz bahar. Seni yasiyorum, canimdasin. Canimsin... Sarilsam sana, bin yil gecse, bir an bile ayrilmasak... Ten tene, yurek yurege sonsuz baharin en ask dolu iki yapragi olsak... Agac agac gezip, yesersek, acsak. Yere dussek, kalksak... Seni bilsem, bir tek seni. Seni gorsem, bir tek seni.. Sesin sarhos etse beni... Oyle icimdesin ki... Bir saniye iste benden sensiz gecirdigim, veremem. Sensiz gececekse gecmesin zaman, istemem. Seninle yeniden dogdum, yeniden dogusun kanitiyim ben. Senden once gecen zamani, sana ulasmak icin yuruyerek gecirmisim, kimmisim bilememisim. Simdi basimi cevirip geriye bakmiyorum bile. O yol yurundu ve bitti, artik seninle yurunecek bambaska bir yol var onumde. Yorgunluk nedir bilmeyecegim, hic sikayet etmeyecegim ve bir tek adimda bile tokezlemeyecegim uzun, ask dolu bir yol... Oyle aklimdasin ki... Ah sensiz kalmiyor muyum bazen yikasim geliyor gordugum butun duvarlari. Ardinda seni bulurum saniyorum. Ne ayri koyduysa bizi, zaman ya da yollar, bir kalemde silesim geliyor. Sana dokunmami engelleyen ne varsa, bir kadehi yere carpip tuzla buz eder gibi parcalamak istiyorum. Isyanim tasiyor, kendi ofkemden korkuyorum. Ve kavusmak... Bunu dusunmek icimde kirilmis butun aynalari tamir ediyor. Mavi bir yagmur basliyor, islaniyorum. Maviye boyaniyorum. Oyle ozluyorum ki... Sen ol, hep ol, benimle ol, bende ol... Sendeyim ben, yuregimi koydum yureginin uzerine. Ask bu, baska isim arama. Hem de en koyu, en deli, en tutkulu... Ogrenecegim cok sey var sana dair. Bilmedigim cok sey var. Ama bir seyi oyle iyi biliyorum ki... Seni oyle cok seviyorum ki... Geçti istemem gelmeni Yokluğunda buldum seni Bırak vehmimde gölgeni Gelme artık neye yarar...

MESAJLAR!!! Mutluluklarım, heycanlarım, umutlarım, düşlerim. . . Yaşadığım herşeyde sen varsın ve yaşayacağım herşeyde senin olmanı istiyorum.. Seni seviyorum... Bazen yol gibisin; kivrimli, yokuşlu ve keskin virajli. bazen göl gibisin; dibi derin, korkulu ve gizemli. bazen de çöl gibisin; soğuk, kupkuru ve cansiz. söyle bitanem neden? Hiç düşündün mü belkiyi. . . belki de eline en yakışan takı benim elim. . . belki de en belli olacak yalan benim söylediğim. . . belki sen. . . belki ben. . . seni seviyorum Bir gun beni animsarsan eger, once bir gulumse gulucukle an adimi, beni seven bir cocuktu de, ve sonra seni ne cok sevdigimi ogrenememis olmanin acisiyla esef et! Git rüzgar ona söyle, onu nekadar cok sevdigimi, onun icin neler yapabilecegimi söyle! Ama unutma, eger o bir baskasiyla mutluysa sus ve sessizce geri dön!!! Ayrılık vaktiyse duvarda çalan saatte, Bir kilit vururuz yüreğimize. Ölümse soluyan ensemizde, derin bir nefes çekeriz içimize; ÇEKER GİDERİZ BE GÜLÜM KİMENE... Gayem zat-ı alinizi taciz etmek değil, efkar-ı umumiyede muhabbet kurmaktır. Cevabı müspetiniz kalb-i hazalimi tamir-i temin edeceğinden, desti muhabbetinize talibim... 365 Sayfalık bir öykü daha basladı, her güne bir yaprak sakla, her yapraga bir öykü sığdır, mutluluk deyin adına, nice öyküler senin olsun.. Duymadan seslenmeyi biliyorsa bu yürek, görmeden sevmeyi de bilir elbet... Ben seni ne kalbimle sevdim ne de aklımla ben seni ruhumla sevdim olur ya kalp ansızın durabilir akıl baştan çıkabilir ama ruhum ebedidir...

BEKLENTİSİZ SEVMEYİ DENEDİNİZ Mİ? Hiç beklentisiz sevdiniz mi? Yani "Bugün telefon etmedi" demeden, "Şu an nerede acaba?" diye kendi kendinizi yemeden, "Yaş günümü hatırlayacak mı acaba?" diye bir beklenti içine girmeden... Sevdiniz mi hiç? Onun, size ait bir mal olmadığını kabul edip, onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi? Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan, "Bitecekse biter, bunu ben değiştiremem, beni sevmeyi bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi" diye düşünüp. Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve kendinizi yıpratmaktan vazgeçebildiniz mi hiç? Hiç beklemeden çalan bir kapıda, onu karşınız da görmek ne güzeldir bilir misiniz? Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden... Ve beklemeden gelen bir "seni seviyorum" mesajının tadına varabildiniz mi hiç? Siz istediğiniz için değil, o istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar? Ve beklentisiz sevmenin tadına bakabildiniz mi hiç? "Bugün beni hatırlamadı" yerine "Hiç beklemiyordum, senin geleceğini" diyebilmek ne güzeldir oysa... Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek ne güzeldir... Sahiplenme duygusundan uzak, sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç? Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile kendi kendinizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize, Hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu? Beklentisiz sevin... Ben, beklentisiz seviyorum... "Niye aranmadım" diye düşünüp kendini kendinizi yiyeceğinize, hiç beklenmedik bir "Seni özledim" mesajı ile aşkı yakalayın.. Beklentisiz sevin... Ben, beklentisiz seviyorum... O, sizin sevgiliniz oldu için değil. Ona tapulu malınız gibi, çantanız, arabanız gibi davranma hakkınız olduğunu düşünmeden. Onu sevdiğiniz, onun da sizi sevdiği için sevin... Sevgiye karışan "beklenti" denen illeti hemen silin aşkın ak sayfalarından... Göreceksiniz ki, o zaman aşk, başka bir güzel... Göreceksiniz ki, o zaman sevgili, daha bir romantik... Göreceksiniz ki, o zaman sevmek ve sevilmenin damaklarda bıraktığı tat, yıllanmış şarap gibi, beklenti zehrine karışmadan bir başka döndürüyor insanın başını.. Ben, beklentisiz seviyorum... Onun nerede olduğunu merak etmiyorum... "Beni bugün neden aramadı" diye geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlarda... Geleceğe dair hayallerim de yok zaten... Ben, sevgiyi yaşıyorum... Onun yanımda olduğu anlar o kadar değerli, o kadar kıymetli ki... Gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları... Beklentisiz seviyoruz... Sevdiğimiz için seviyoruz... Hayalsiz, geleceksiz, beklentisiz... Anlık seviyoruz... Deneyin... Beklentisiz, sevmeyi deneyin bir gün... Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız...

Güneşin başka iklimleri aydınlatmaya, başka gönülleri ısıtmaya gittiği şu saatlerde kağıdı, kalemi elime alıp, seninle dertleşmek, yalnızca sana yazmak ve yalnızca seni özlemek geliyor içimden. Sana yazmak.''Sana seni Yazmak'' Seni ve yüreğimde anlam bulan duyguları... Sana ait yüreğimin derinliklerinden kopup gelen artçı şokları anlatmak ve toprağı alnından öperken yağmur taneleri, tüm banliğimle sana yağmak istiyorum... Bu gece dudaklarımdan dökülen her kelimede sen varsın ve yine sen varsın yarım kalan sevdamın eksik taraflarında. Bomboş ve sessiz kaldırımlarda yürürken seni haykırıyorum sensizliğin inadına! Bu sensizlik gecesinde sevdamın en ücra köşelerine seni yazıyorum. Bu gece gene yağmur yağıyor. Yağmur yağıyor gönlümün sensizlikle yanan her yerine. Yağsın, yağsın ki saklasın sensizliğimde döktüğüm gözyaşlarımı! Ve yine saklasın sensiz geçen bomboş hayatı... İşte seni haykırıyorum sensizliğe alışamamış yüreğime, işte seni yazıyorum!!! Bu gece gene yağmur yağıyor. Senyoksun oysa biliyorum ve üşüyorum sensiz kaldığım saatlerde. Gözyaşlarımı efkarıma kattım bu gece. Sevdamı, umudumu ve seni kızgın bir sel gibi kalbime akıttım. Bu gece yağmurla beraber gözyaşlarım yağıyor ve ismini yazıyor sensizliğin acısı ile kıvranan kaldırımlara. Süzülen her damlada sen vardın ve yine sen vardın gecenin en karanlık anında. o, doya doya bakamadığım gözlerin, gözlerimin içine bir kez daha değseydi ve tebessümünden bir gül açsaydı yanaklarında, yetmez miydi? Bir bakışın bir ömüre değmez miydi? İsmini kazıdığım kaldırımlara sanki sen yağıyorsun yağmurla birlikte ve sevgin yağıyor yüreğime... Yalnız ve bomboş odamda sen varsın hala. Hala sensizliğim duruyor yanı başımda... Bu gece gözyaşlarım yağıyor sensizliğimle birlikte kaldırımlara. Seni arıyorum, erimekteyim... Karanlık geceye inat ay gökyüzünde... Ve gökyüzü yüreğimde!!!

BiR GiDiŞiN ÖYKüSü... Sen giderken kalbim ve dudaklarım ayrı ayrı haykırır ardından keşke duyabilseydin bir kerecik kalbimin sesini... Git.. yüzüme öyle bakma git. hiç durma, bir gidenin bir daha asla giremeyeceği kapı orada git. Hiçbirşey açıklamak zorunda değilsin. Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar. Sen bahanelerin ardına sığınanlardan olma git. Her aşk biter, sen de git. Hem zaten biteceği daha baştan belli bir aşktı bizimkisi. Sen gitmesen belliki birgün ben gidecektim. Herkes kendi tercihini yaşar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol git. Aklın kalmasın burada. Dramatik vedaların kahramanları olmayalım, git. İstersen dost olabiliriz, haberleşiriz birbirimizle. Mutlu olmanı isterim. Sen mutluluğu hak eden bir insansın. Elbette ben de mutlu olacağım merak etme, git. Hayatımıza başkaları girecek ve biz belkide birlikte yaşadıklarımızı bir süre sonra hatırlamayacağız bile, git. Hangi yara kabuk bağlamamışki bugüne kadar? Hangi ateş sönmemişki? Yapman gerekeni yap, git Haydi zaman geçiyor artık, git. Hem neden suratın asık? Sevinmelisin gittiğine. Aslında sana teşekkür etmeliyim. Beni bu aşkın yükünü taşımaktan kurtardığın için. Rahatladım biliyormusun? bende kalan birkaç parça eşyanı da gönderirim ardından. Fırsat buldukça ararım seni, haydi git.

İYİKİ VARDIN Nasılda gittin hiç acımadan oysa ellerim daha doyamamıştı sana. tüm yaşanmışlıkları nasılda bir çırpıda silebildin?yaşanılan onca anı, çekilen onca acı.. hepsi ne kadarda güzeldi zaten sen varsın diye her şey güzeldi. acılar bile senin eserin olduktan sonra çekilmez olmuyordu. Yaşadım seninle ellerim seni arıyor şimdi... son kez ellerimi tuttuğun geceyi hatırlıyor musun?ve bir daha hiç bırakmayacağına dair yeminler ettiğini. İnanmıştım sana bırakmazsın beni sanıyordum. yalan mıydı yaşanılanlar?söylesene beraber sabahladığımız gecelerde kurduğumuz hayallerin hepsi sadece birer avunuş muydu? Sevginle bitirdin beni bense seni sevgimle boğdum haklısın. bu kadar büyük bir sevgiyi kaldıramazdı yüreğin ve kaldıramadı da kahretsin ki yine ben haklıydım, her zaman ki gibi yaşattığın o büyük acı bedenime ağır geldi. kan kustum ama hep sustum. Kaybetmemekti tek istediğim bir kez daha böyle sevemezdi bu yürek.. Sevemedim Sadece sendin o küçük yüreğimdeki bitmeyen sancım Geceleri uyuyamadığım kabusumdun belkide Yada görmekten hiç bıkmayacağım en güzel rüyalarımdın. Yaşamımdın. Evet, benimle birlikte göçecekti sevdan yüreğimden Nasılda güzeldi yaşanılanlar.. her ayrılığın arkasından ağlamak bile güzeldi. Şimdi yoksun Ve şimdi sadece bir ayrılığın arkasından ağlıyorum... Senin arkandan. Gitmeseydin en güzel yarınlar, en güzel hayaller bizim olacaktı.. Gitmeseydin bir ömrüm senindi. Gitmeseydin. Keşke gitmeseydin Yalnızım şimdi, sensizim.. Nasıl kopardın ellerini benden? Saçlarımın arasında kaybolan ellerini nasıl da çektin aldın? Her şey yarım şimdi.. Acımasızdı zaman.. Seni benden sorgusuzca, sualsizce alıp götürüyordu Sen ise acımasızca gidiyordun Gitmeseydin kırçiçeğim, Alıp gitmeseydin gözlerini benden Sevdim seni Yaşattığın acı küçücük yüreğime sığmayacak kadar büyük olsa da Yinede her şeye rağmen seninle geçirdiğim her an bu acıya değerdi. İYİ Kİ VARDIN Benim aşkım bir okyanus Seninse ; Elini suya batırdığında parmağının ucundan süzülüp düşen su damlasıydı Bu aşk sadece çıkmaz bir sokaktı...

Bir tek şeyi unutma; seni sevdim ben... Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak, Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına, Beyazında akladım bulutunun, M@vi mavi sevdim seni, içim kan ağlayarak... Sen kimsin emin degilim. Hayal misin yoksa gerçek mi? Ben mi yarattım seni Yoksa gercekten gördügüm gibi misin? Tenimin kokusu, Hayalim, Nefesim, Huzurum, En güzel bakisim, Deniz ruhlum, Kolayligimsin. Ama hepsi bir yana; Sen benim yüregimi alip götüren MED CEZIRIMSIN...

Ben de seviyorum bu tip paylaşımları. Arşivim var istersen paslaşabiliriz. Bir şeyler paylaşabiliriz. BUG-