tşk güzel yazı

çok güzel yazmışsın emeğine salık

aynen Burada Güneş Batmış... Çocuk Buna Alış Lafla SağLanamaz Barış...

Sigaraya neden başladım sanıyosun?

Nereye Koşuyoruz Nedenini bilmediğimiz koşturmaca... Hayatı ne kadar hızlı yaşıyoruz. Herkes bir yerde acele ederek birşeyleri yetiştirmeye çalışıyor. Nedendir bu acele, bu şekilde yaşamaya çalışırken etrafımızda ki manevi değerlerimizi unutuyoruz. Sabah erkenden kalk kahvaltını bile yapamadan acele bir şekilde işe git, yetiştirmen gereken işler seni bekliyor. İş bittikten sonra koşuşturmaca bitmiyor tabiki bazılarımız eve gidip yemek yapma telaşına giriyor, kimileri ise nedenini bilmediği bi koşturmacanın içinde... Biz bu koşturmacanın içindeyken sevdiklerimizi ihmal ettiğimizi bile fark edemiyoruz!! En son ne zaman acele etmeden içten bir şekilde sevdiğimizi söyledik... Ne zaman işlerini düşünmeden sevdiğin kişinin gözlerine uzunca baktın... Bu koşuşturma bu acele neden. Kaybettikten sonramı değerini anlamanın... Eğer ki hala zamanınız varsa ertelemeyin... Yapmak istediklerinizi yapın. Birgün bu koşuşturma biticek geriye döndüğümüz zaman ardımızda keşke bırakmayalım...

Bilmiyorum ne haldeyim, Gidiyorum gündüz gece... Peter

cok guzel yazmıssın handan.. bazen benımde hayatımda monotonluk butun ruzgarıyla esıyor.. fakat su gunlerde yasamıyorum.. m@

Nedenini biliyorum bu koşuşturmanın.. Daha dün gibiydi yollarda lastik çevirdiğim, sokakta kumla oynadığım günler.. Ama bakıyorumki dün gibi dediğim zaman içinde 17-18 yıl geçmiş.. Hayat bu kadar kısayken daha iyi şeyler yaşamak için.. Daha farklı heyecanları daha farklı yaşam umutlarını tadmak içindir bu acele, bu koşuşturma.. Birde dikkat etmemiz gereken, bu konunun içinde görmezden geldiğimiz bir nokta daha var... Sizce yeterki kadar koşturuyormuyuz?.. Bir diğer soruda nereye koşuyoruz yoksa vardığımız yerdenmi kaçıyoruz? Belkide bu koşuşturmanın sebebi bişeylerden kaçmaktır diye düşünüyorum.. korktuğumuz ve istemediğimiz bişeylerden.. Bu koşuşturmaya her canlı mecburdur.. Yaşam kanunudur bir yerde.. Yapmak istediklerimizi yapmak için koşturuyoruz ve zamnında yapmak için koşuşturuyoruz.. Ardından "keşke" dememek için... Saygılar..

GÜzel Yazi Saoalsin

Yazı Güzelde Benım Acelem Var Cehennemde Yanıcam Daha

Niye yaşıyoruzki? Böyle bir hayata devam ettikten sonra...

git at o zaman pencereden asagı kendını.. tabi yiyorsa

11 saat garsonlık yap, sonra kalk sabah okula master dersleri peşinde koş, benim tek acelem hayata tutunmak...

yorum bu işte.. daha ne denebilirki..

Aslında ilk etapta tezat bir çıkış gibi algılanacak yorumum belki... Ben koşuşturmaca içinde değil, tembellik gafletinde olduğumuzu düşünüyorum. Birçok şeyi hazır bekliyoruz. Hayatın monotonluğundan sıkılıyorsak, değişiklikler yapmaya üşendiğimiz içindir. Bİrçok gencin karamsarlık içinde olduğunu görüyorum.60Yıl yaşamış, çok ızdıraplar çekmiş ve yaşadıklarından dolayı hayata küsmüşler adeta... Ağaçların kendi güçleriyle ürettikleri yaprakları gibi, insanlar da kendi emekleri ve yaşama sevinciyle umutlarını üretir ve karakışların yıpratıcı etkisine karşı umutlarıyla mücadele ederler. Sık sık ''keşke''ler kullanmak yaşama sevincimizi baltalar... Yapıcı eleştriden çok yıkıcı eleştrilerimiz var. Empati olgusunu duymuşuz ama samimiyet kurmuyoruz. Radikal olmak adına özümüze yakışmayan şekillere ya da kişiliklere bürünüyoruz. Değişik birşeyler yapalım mı? Sabah işe gitmek için sokağa çıktığımızda, herhangi birisiyle göz teması kurduğumuzda gülümseyerek selamlamakla başlayalım. Olumsuz bir karşılık almamız sizce ne kadar olası? Çevremize pozitif enerji vermek, güzel tepkiler almak için bir gereklilik... Yemeği hazırlayıp önümüze koyan kişiye, yemek bittikten sonra ''eline sağlık, müthiş olmuş'' demeyi deneyelim bakalım ne olacak. İş yerinde astımıza verdiğimiz bir iş tamamlandığı zaman teşekkür ediyor muyuz? İşler yetişmiyor mu? Emin olun fazla mesai dahi yapsanız öngördüğünüz noktaya varamadığınızı görüyorsunuz ama elinizde hiçbir iş olmaması sizi yaptığınız işin sürekliliği açısından kaygılandırmaz mı? Varsın yapacak çok işiniz olsun... İnsanlara vereceğiniz küçük mükafatlar onlardan güzel tepkiler almanıza, bu tepkiler moralinizi yükseltmeye ve neticesinde yaşama sevincinizin artmasına yol açar. Biraz uzatmış olduğum yorumumu okuma zahmetinde bulunduğunuz için TEŞEKKÜR EDERİM Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer, Ve karşındaki insana değer verdiğin kadar insansın. Birgün birine yalan söyleyeceksen eğer, Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın... Can Yücel

kapitalizmin esiri ülkelerin fertleri ne yazıkki dediğin gibi. bu kapitalizmin olmazsa olmazalarından. insanlığımızı ve yaşamdan tat almamızı engelliyor. kaçımız şiir yazıyor kaçımız artık seherin tanın güzelliğini algılayabiliyor... varsa yoksa yarış. ama bu dediğinden biraz daha farklı. aslolan iş güç yaşam yarışı değil. onun altına gizlenmiş daha tehlikeli yarıştırılma güdüsüdür. basitçe örneklendireyim. nokyanın bilmem ne son modelini aldın... daha onu tüketemeden bi üst sürümünü piyasaya sürüyorlar. aslında bu yeni varyasyonlar firmaların çekmecelerinde hazır bekletiliyor. sırayla teker teker sömürüyorlar. yemeden içmeden emek emek kazanımlarımızı yatırıyoruz. yoklula svaştırıyorlar bizi. hal böyle oluncada anlatmaya çalıştığın sevgi güzellik vs. insancıl yönlerimizi doğanın rengini görecek gözlerimiz kör ediyorlar. kahrolsun kapitalizm. sevgiyle kal...

Güzel yazmışsın eline sağlık. Hayat bir zor yarış Şampiyonu sıkar yarış.

GüzeL yazı Turuncu.. Evet insanLar eLindekinin değerini kaybedince anLıyor.. PayLaşım için tşkLer..