Bir hayalin dökülüşü... Emekli olup Beşiktaş'a yerleşmek, Beşiktaş'ı kovalamak, Onun korkularını onun sevinçlerini yaşamak... Aldığım her nefeste onu düşünmek, attığım her adımda onu özlemek istiyorum... 25 yaşımdayım.. Bir öğretmenim... Maça gittiğim zaman tribünde yaşımı, adımı, mesleğimi, kim olduğumu unutuyorum. Tek kimliği Beşiktaşlılık olan Bir Beşiktaş neferi oluyorum... Bazen kendime soruyorum bu benmiyim diye ama cevabını bulamıyorum.. Hayallerimin en büyüğü Emekli olduğumda yeterli parayı biriktirip, semt'ten bir ev alıp, ömrümün kalanını dünya telaşesiyle değil Beşiktaş Telaşesiyle geçirmek.. Maça gelen ve gelecek olan yegenlerimi kuzenlerimi arkadaşlarımı ağırlamak.. Beşiktaşla yatıp Beşiktaşla kalkmak.. İnşallah Allah ömür verirde o günleri görürüm... Herkesin bi hayali vardır emeklilik günleri için.. Benimkide bu.. Çok Şeymi İstiyorum? İki BÜYÜĞÜ bir araya getirip göç etmeyi beklemek... Biri Beşiktaş ötekide... Anlayana... Kalın sağlıcakla Saygılar.. alıntıdır

Beşiktaş aşkı bu olsa gerek... Tuttugun takımın sevgisiyle yaşamak... Teşekkürler kardeşim +K... Saygılar...