gördum ustu uste duruyorlardı

Bir Çift Güvercin Gördünüz Mü? İçimdeki çocuk zaman zaman minicik ellerimden tutup beni köy yollarına çeker. Her gidişimde ilklerimi yaşarım sanki. Doruklarda karşılar seviçler beni. İçimdeki çocuk ellerimden tutmuş, beni yine köyüme götürüyor. Kocaman bir avlu, köşeye sinmiş beyaz badanalı, saçaklı ve mağrurlu bir dam duruyordu. Küçücük pencereleri süsleyen, yağ tenekelerine dikilmiş kabak gülleri vardı. Toprak sıvalı, kesme taşlı merdivenleri tek tek zıplıyordum. İçinde misafir şekeri, kolonyası saklı, beyaz duvaklı utangaç takalar vardı. Sabah namazı sulanır süpürülürdü evler. Toprak kokusuna açardım gözlerimi. Her sabah avluya açılan kümesin kapısından çekinerek içeri girer, yumurta toplardım. sağa sola koşmaktan, gün bitimini fark edemezdim. Yorgun, bitkin ve elim yüzüm kir içinde eve dönerdim. Büyük demir tokmaklı tahta bir kapıdan içeri girerdim. Demir tokmak öyle ses çıkarırdı ki, gün bitti der gibi azarlardı hepimizi. Tekrar kapıyı açmaya ne gücüm yeterdi, ne de titrek, küçük yüreğim. Elimde tuttuğum gaz lambası da en az benim kadar ürkekti. Kapıya her kilit vurulduğunda, aslında korkularımı kilitlerdim. Sadece nem kokan, katı ilk bize açılan yorganları sevmezdim. Geceyi çok erken karşılardık. Deli mavi çaydanlıklar sürülürdü meşe közünün üzerine. Derin derin iç çeker ağlar gibi kaynayışını dinlerdim. Etrafına diz kırmış irili ufaklı gölgeler sayardım duvarda. Gölge sahibini bulmaya çalışırdım. Köz değil sıcacık yürekler, şen kahkahalar karşılıksız sevgiler ısıtırdı içimizi. Kocaman hayaller çizilirdi karanlığa seslerimizle, Toprak dama yükselir, herkes payına düşeni alırdı. Neden bilmiyorum, şimdi çocukluk anılarım hüzünlendiriyor beni. Karanfil kokmuyor kimse, mimiklerimize hükmeden çizgiler ne kadar manasız. O zaman şefkat, merhamet, saygı, hürmet, her ne tat varsa ne güzel içirmişler bana. Kalbime sıkışan bu acı özlem mi? bilemiyorum. Nasır tutmuş pamuk ellerin başımı okşamasını özledim. Sabun kokmayı, karanfil kokmayı özledim. Çörek otlu bazlamayı özledim. Bir çift güvercinin sevdiği gibi karşılıksız sevilmeyi özledim. Suç mu yaşlanmak? suç mu sayılmalı? mavi ölüme dokunmak. Değerleri anlamayı neden hep son trene bırakırız. Ona da yetişen olmamıştır zaten. Acizlik hissi kemirir bende beni. Koca koca dağları altına sığdıran beyaz kanatlar nerede? İki pamuk yüreğin ellerinden tutamayışımdandır utancım. Yalnızlıkların en kuytusunda kaldılar güvercinlerim. Şimdi kar yağıyor omuzlarıma, sıcacık evimde üşüyorum. Bir çift güvercin geldi, kondu, sessizce göçtü gitti. Elveda bile diyemedim. O küçücük ellerim şimdi çok büyük, yüreğimde. Geçmişe ancak hatıralar kadar dokunabiliyor ellerim. Gönlümden kimse silemez bir çift güvercini, o kucaklarda duyduğum sıcaklığı. Ruhunuz şad olsun gönlümün sultanları ruhunuz şad olsun... ALINTI

Bana da geldiler. Gitmek üzereler. Ama omzumu fena pislettiler yalnız. Ama o boncuk gözlerine değerdi. Keşke gitmeseler...