Bilmiş, bilgiç, ukala, malumatfuruş. Bu kavramlar, azıcık bilgisiyle atıp tutarak yanlış sonuçlara varan ya da bir konudaki bilgisini başkalarını aşağılama, küçümseme veya hava atma vesilesi kılan tipleri anlatır. Kimileri için herhangi bir konuda "bilmiyorum" demek adeta ölümdür. Bir şeyi de bilme be adam! Kendilerini her konuda illa bir yorum, bir izah getirmek zorunda hissederler. Bir mecliste siyasetten girip edebiyata, açık kalp ameliyatının nasıl yapıldığından Fenerbahçe'nin hangi taktikle oynaması gerektiğine kadar her konuda bilir bilmez bir şeyler atan birine sordum: -Hiç Afrika'ya gittiniz mi? Cevap aynen şöyleydi: -Gitmedim, ama bilirim!) Kimisi bir takvim yaprağının arkasında bir ünlünün sözüne rastlar. Artık ilk yapacağı iş, arkadaşlarının yanına gittiğinde bir punduna getirip o sözü söylemektir. Söylesin, ama öyle bir edayla söylerler ki, sanırsın o sözü söyleyenin bütün kitaplarını okuyup yutmuş: -Şekspir'in en sevdiğim sözlerinden biri de şudur. Goethe'nin şu sözünü pek severim. Dostoyevski çok tuttuğum bir yazar değildir, ama gene de şu sözü beni etkiler. Havan batsın! Kimisi sırf kendi sözüne inanırlık katmak için düpedüz uydurur. Bir öğretmen arkadaş anlatmıştı. Çocuklara yaptığı öğütlere etki kazandırmak için sözlerine genellikle? Kimisi, olur olmaz konuların arasına sırf karşıdakini aşağılamak için gereksiz bilgiler sıkıştırır. Bizzat yaşanmış bir olay. Adam eve gelmiş, yemek henüz hazır değil. Sinirlenince hemen meseleyi saptırmaya kalkmış: "Ulan karı" demiş, "Kabahat bende ki, senin gibi zırcahil biriyle evlendim zaten!" -Niye zır cahilmişim? Senin kadar ben de okudum. -Söyle lan o zaman, Çaldıran Savaşı kaç yılında oldu? Bazıları bilmem demek yerine, garip izahlara kalkışır. Konak sahibi, bahçede şimdiye kadar hiç görmediği tepeli tavukları görünce bahçıvana sormuş: -Bunlar ne tavuğu? Bahçıvan, "Bunlar onlardır" demiş. Biraz sinirlenen adam, "Ya tepelerindeki ne öyle?" deyince bahçıvan cevap vermiş: "Bunlar onsuz olamazlar!" Kimisinin dini konularla hiçbir ilgisi olmaz, ama gene de bilmişliği elden bırakmaz. "Benim babaannem de hacıydı" diye söze bir başlarlar, palavranın bini bir para olur. Benim böyle bir tanıdığım var. Onun hali daha ilginç. Bir konuda önce hüküm verir, sonra da "Bu dediğim Kur'an'da da yazar" deyip çıkar. Bir gün, içtiği içkiye dinen bir bahane bulmanın peşinde. Bizimki tutturdu: -Kur'an'da şöyle yazar: Kalp kıracağınıza içki için daha iyi! -Yazmaz. -Yazar. Belki sana denk gelmemiştir. -Yazmaz ulan. -Valla yazar. 2 yıldır nerde yazdığını bize kanıtlayacak hala! Geçenlerde rastladım; bu sefer de, "Hacca gidileceğine ağaç dikmek daha sevaptır. Kur'an'da böyle yazar" diyordu. Çok yorgundum, sadece "Yazmaz şeker kardeşim" diyebildim. Bizimki "Yalanım varsa iki gözüm önüme aksın" deyince, kendisine göre çok bilgili ve dindar olan yanındaki karısı panikledi: -Sus boyu devrilesice. Ahir ömrümde bir de kör kocayla uğraştırma beni!) Kimisi bilgiçliği, işin uzmanına akıl vermeye kadar vardırır. Doktor, ilaç yazdığı adamı uyarmış: -Kaşıntın geçer geçmez ilacı kes. Çünkü alışkanlık yapar. Adam bilgiç bir edayla cevap vermiş: -Yanılma doktor. Bu ilacı 20 yıldır kullanırım, bir alışkanlık yaptığını görmedim! Kimisi, konudan anlamasa da, konumu gereği avantajlıdır. Konağın aşçısı, balıkların arasından çıkan garip bir yaratıktan şüphelenmiş. Atsa kıyamıyor, pişirse 'ya zehirliyse' diye korkuyor. Konaktaki hizmetçilerin tümüne göstermiş, ama bilen yok. Nihayet yan konağın uşağı, "Ben bir koşu gidip bunu bizim paşa dedeye sorayım" demiş. Aşçı, "Paşa dede balıktan anlar mı?" deyince, uşak cevap vermiş: -Anlamaz ama dediği dediktir! Bilgiç görünmek bazen insanı üzerine hiç vazife olmayan işlere iter. Papazlardan biri Shakespeare'in eserlerinden çalıp karıştırarak güya bir tiyatro eseri yazmış. Sonra da eserini ünlü tiyatro eleştirmeni Scheridan'a götürmüş; bir baksın da nasıl bulduğunu söylesin diye. Scheridan esere şöyle birkaç saniye göz atar atmaz hemen Shakespeare'den araklama olduğunu anlamış ve papaza şöyle demiş: "Sizin hissenize Tevrat ve İncil düşmüştür papaz efendi. Onları istediğiniz gibi bozup tahrif ediyorsunuz. Müsaade edin de tiyatro eserlerini de biz tahrif edelim!" Bu faslı da Temel'le noktalayalım bari. Temel ve Dursun kuş avına çıkmışlar. Saatlerce uğraşmalarına ve ortalıkta da bir hayli kuş olmasına rağmen bir tane bile avlayamamışlar. Yorgunluktan bir ağacın altına oturmuşlar. Dursun, "Yahu biz niye bir türlü kuş avlayamıyoruz?" diye söylenince, Temel bilgiç bir edayla bir süre çenesini kaşıdıktan sonra cevap vermiş: -Bence köpeği daha yukarıya fırlatmalıyız Dursun!)) Mehmet Emin Kazcı -

Bu yazıyı esas çok bilmişlere okutmak lazım saygılar.. Teşekküler..