Trabzonspor maçından sonra bir mesaj geliyor arkadaşımdan. O gün iş gereği ilk defa Fenerbahçe maçında bu sezon statta olamıyorum. Mesajda "Sahaya atladım, sevindim, ağlamaya başladım. Ağlarken -şampiyon Bursaspor- anonsu geldi, kahroluyor yüreğim..." diyordu. Oradaymışçasına hissettim aslında her şeyi, ajans önünde önüme düşen her fotoğraf karesinde bir hikaye olduğu gerçekti. Bir gaflet / heyecanlanma / acemilik sonucu yaşanan tecrübe ve hatalı anons, bir son atak şansı kayıbı ve bir Fenerbahçe patlaması, çok zor. Herkesin, her şey bitti dediği 8 hafta önce milyonlara karşı isyan et, her hafta dönen onca spekülasyona kulaklarını tıka, çık sahaya, 11 kişiyi değil, çok kişiyi mağlup et ama şampiyon olama. Hem de ligin son haftasında, milyonlarca insanın kendini şampiyonluğa kilitlediği, hazırlık yaptığı, ağladığı, arzuladığı bir maçta, bir günde. Futbolun baht denen illeti sezonun öyle bir maçında yakanda olsun ki, sana seneler boyu unutamayacağın bir trajedi hediye etsin. Futbolcuların maçta son 15 dakikada öyle bir heyecan içine girsin ki ceeza sahasına topa dokunan her sarı-lacivertin ayakları titresin, dikkatlerden kaçmasın... Bir şampiyonluk, bir beraberlik değil oysa kaçan, kaçan Fenerbahçe'nin birikimlerinden bir kısmının havuzun dibinden gidişiydi. Bir 90 dakika, yaklaşık yan gelirlerle birlikte 50 milyon avro civarındaydı, bir kahvenin 40 yıl hatırı var, bir golün en az üç sene "gelişim" katkısı vardı. Fenerbahçe, Trabzonspor maçında hiç bir şekilde tarif edilemeyecek şekilde şampiyonluğu kaybetti, kimse buna bir açıklama yapamaz. Mucize kelimesi bile o kadar naif kalıyor ki, kaleye 37 şut atarak sadece bir gol, sadece bir gol bulamaması. Fenerbahçe'de belli bir hedef çizelgesi var ve bu yaşanan kayıpla birlikte maddi anlamda da bir mecburi "bekleme" süresi olacağı kesin. Düşünün atacağınız bir golle Fenerbahçe artık "yıldız peşinde" koşmayacak, "yıldız" Fenerbahçe'nin peşinde koşacaktı denilebilir. Fenerbahçe branşlarda tulum yapmak üzere, tarihi başarılar elde etmiş "AVRUPA" şampiyonluğunun sinyalini vermiş , branşlarda futbolda yapmak istediği sportif anlamda da arayı açma hedefini tutturmuş, futbolda bunun için uğraşırken şimdi yeniden savaşın içinde. Maddi anlamda yıkım belki bütçenin aşağıya inmesini etkileyecek, kadersel sıkıntılar çektirmeyecek ama ya manevi? O gün Fenerbahçe taraftarının hissettiği şey acı değil, o da Fenerbahçe'ydi. Bu takım böyle bir şey, sevinci de üzüntüsü de dolu, şiddetli, kıvrımlı. Fenerbahçe kolay değil, sevilmesi de, kızılması da. Fenerbahçe'nin her hissettirdiği "kuvvetli", fazla mı geldi? Bakıyorum sağıma solum galiba evet, yutkunamayan insanlar... Bu da Fenerbahçe... DAUM NE KATTI? Çoğu Fenerbahçe taraftarının Christoph Daum konusunda görüşleri çok hızlı ve net; "Gönderilmeli" Fenerbahçe yönetimi ise bu hıza istese da ulaşamaz çünkü artık ortada sözleşmelerin, yapılacak açıklamaların, davranışların kurumsallığı etkilediği gerçeği var. Basın toplantısında veya bir röportajda söyleyeceğiniz bir kelime sizin yaptığınız sözleşmeleri ve devamında karşınızdaki bireyle olan ilişki ve anlaşma noktanınızı etkiler bu dikkatli açıklamalar bundan... Peki Christoph Daum gönderilmeli mi? Çağırılması hata mıydı? Sezonun ilk bölümünde bunu tam olarak sezemesek de maçların kazanıldığı final bölümünde bile bunu hissettik. Bir hocanın "zengin futbol" oynatması için elbette bir seneden fazla çalışmasına gerek var ama Daum'u tanıyoruz. Daha önce de yazılarda ifade ettiğim gibi şampiyon olunsa dahi Daum ile sıkıntı ve risk seviyenizin her zaman yüksek olduğunu unutmamak gerekli. Misal zincir bir soru, Fenerbahçe'de Daum bu yıl futbol anlamında sarı ve laciverte ne kattı? Ben bir cümle ile cevap verebiliyorum buna da o da "zaman zaman defansif anlamda özlenen tutucu futbol, iyi savunma" İşte Daum ile yolların ayrılma sebebi kaçan şampiyonluktan öte "katkısızlık" olmalıdır. Ben bir hocanın başarısını yaşattığı finaller değil, takımı izleyenlere gösterdiği "çeşitlilik" ile ölçerim. Kalırsa risk de kalacak, en gerçek bu... F. BAHÇE YÖNETİMİNİN ISKALADIĞI ŞEY Kulübün 10 yıl önceki değeriyle şimdiki değeri ve rakipler düşünüldüğünde tarih yazan Fenerbahçe yönetimi ve Aziz Yıldırım'ın atladıkları elbette var. Yani ortada ne kadar büyük kurgu, hedeflenenler, planlamalar ve zamanı geldiğinde tuşa basılacak birikimler oluşturulsa da bazı ayrıntılar unutuluyor. Özellikle futbol ve son dönemde Aziz Yıldırım ve ekibinin tam olarak göremediği nokta "Türkiye'de şampiyonluğun, futbol açısından gün geçtikçe zor bir hal alması. Bunun da büyük bir kısmı fiziğe dayalı bir ülke olmaya başlamamız." Bu bağlamda Fenerbahçe'de transferler bazen takıma bazen taraftara katkı yapılsa da oluşturulan çoğu teknik ekip ve oyuncu kadroları istekleri karşılayamadı. Yetenekli isimleri bir bir takıma alabilirsiniz, yıldız da olabilir bunlar ama şampiyon olabilecek kadro ve teknik ekip düşüncesi esas olandır. Futbol konusunda en büyük ıska bu gibi gözüküyor, günün şartlarına ve sizin ülkenizin şartlarına uygun oyun, sistem, kadro yapısı düşüncesi... RAHAT OYUN İÇİN... Fenerbahçe'de özellikle şampiyonluk konusunda "rahat" ilerleme olmayışının sebepleri çok ve farklı maddelerce irdelenebilir. "Fenerbahçe'de oyun sıkıntısı" denilirken ve maç sonrasında sağ ve sol kanattaki oyuncuların performansından öte ortada görülmesi gereken büyük bir resim var o da Fenerbahçe'nin sistem konusunda artık reform yapması gerektiğidir. Çok uzun süredir Fenerbahçe tek forvetli bir oyun düzeninde oynuyor ve bu düzende gelen her forvet eğer "müthiş" değilse futbol hayatına bir darbe vurup gidiyor, gitmek zorunda kalıyor. Avrupa'da bu sezon sırıtan, çoğu şampiyon olan takımların hangi dizilişle oynadığını bir hatırlayalım: Chelsea 4-3-1-2, Inter 4-3-1-2 (4-2-3-1), Barcelona 4-3-3, Real Madrid 4-4-2 (4-3-1-2), Tottenham 4-4-2, Bayern Münih 4-4-2, Benfica 4-1-3-2, Twente 4-3-3, Rangers 4-4-2, Marsilya 4-1-2-3, Atletico Madrid (4-4-2) (4-2-3-1), Fulham 4-4-2, Fenerbahçe ise 4-2-3-1. Futbolda yeni klişe "sistemlerin geçersizliği, takım oyununun gerçekliği" denilse de ben bu sayıların uzun sayılan maratonlarda kadersel etkide olduğunu şiddetle savunuyorum. Fenerbahçe'nin rahatlama yollarından biri sistemde yapılacak devrim, sonucunda çağdaşlığa kavuşma, sisteme uygun transferler ve alternatifli bir kadro oluşturmaktır. Eğer en azından Türkiye'de şampiyonluk son maça kalmasın isteniyorsa bu sene iyi futbollarıyla dikkat çeken bu kulüplerin neden çift forvetli sistemi tercih ettiği düşünülmeli. Türkiye'deki maçlar bir kupada tur maçları olarak görülüp tek forvetli, sağlamcı, akılcı oyunlarla kazanılmıyor, ne yapsalar olmuyor, görüyoruz, biliyoruz. TV-KÖŞELERDEKİ SENARİSTLER 'DEĞİŞECEK' Çarşamba günü Faruk Ilgaz Tesisleri'nde yapılan toplantıyı olay yerinden oldukça dikkatli bir şekilde takip ettim. Bir kere Fenerbahçeli muhabirler bile kendileri arasında "travmayı atlattın mı" şeklinde son 3-4 gün içinde yaşanan olayların boyutunu özetler gibiydi. Daha önce de bazı yazılarda değindiğim ve özellikle Sporx ofisinde hararetli bir şekilde futbol tartışırken ortaya attığım görüş "Başbakan, Cumhurbaşkanı bu televizyon programlarını ve bu kadar rahat ortaya komplo atabilen, TV karşısında bu kadar rahat belin altında sohbet yapabilen ve tomarca para kazanan insanların önünü kesmeli, temizlemeli. Bu sosyal bir olay, sosyal bir sorumluluk çünkü, hafta boyunca konuşulanlar hep en yanlış olan şeyler" şeklindeydi. Şekip Mosturoğlu'nun okuduğu bildiride şu cümle bunu destekliyordu: "Bu zihniyet yok edilmezse ülke futbolumuz tüm geleceğini kaybedebilir" Gerçekten de böyle. Ve toplantı sonrası bazı konuşmalardan edindiğim bilgiye göre bunun için de bazı çalışmalar yapılması için bir günlük oluşturulmuş. Yeni sezonda televizyon ve yazı konusunda büyük değişiklikler olabilir. Ya da insanlar "var" olmak istiyorsa senaryocu yönlerini "değiştirmek" zorunda kalabilir. SENEYE DE AYNI TONDA ANONSLARLA MI? Toplantı dışında bir diğer izlenim ve edindiğim bilgi ise o insanları duygu patlamasına yönlendiren, trajik anların oluşmasında bir anlık gaflette heyecanına yenik düşerek büyük bir hata yapan stadyumun anons değil bazı organize işlerini yapan kişinin bir firma sahibi olduğu, bir büyük restorana ortak olduğu ve Fenerbahçe yönetiminin henüz bu hatayı değerlendirmemiş olmasıydı. Henüz işine son verilecek, verilmeyecek konusunda bir görüş olmadığının ortaya çıkması, Aziz Yıldırım tarafından "iyi insan" olarak tabir edilmesi tahminlerime göre o anonsları gelecek seneye de duyacağımıza bir işaret olabilir. Bu konuda bir fikir de belirtmek mantıksız ama Fenerbahçe taraftarı haklı, duygusal, öfkeli, üzgün, kırgın, daha o gece bu konuda sert adımlar bekliyordu, biliyoruz. FENERBAHÇE ETKİSİ Sezon içinde sağa sola nereye bakarsanız bakın, kime sorarsanız sorun bir Fenerbahçe ve karşıdakiler olduğu aşikardı. Zaten kimse bunu inkar da etmiyor. Burada karşıdakinin ne hissettiğini merak ediyorum açıkcası. Kendi takımın varken, bir başka takım için bağırmak, göbek atmak, yalvarmak, tezahüratta bulunmak ve buna inanmak. Bunu da geçtim basın toplantısının ardından yürürken koca koca bu "Tek Büyük Fenerbahçe" ifadesini düşündüm. Sonra Aziz Yıldırım'ın ne kadar zeki biri olduğunu yine anladım. Bursaspor şampiyon oldu, hakederek oldu hem de. Yürek dolusu tebrikler gerçekten. Fakat bugün Bursaspor'un şampiyon olamaması değil, Fenerbahçe'nin mucizevi bir şekile kaçırdığı şampiyonluk konuşuluyor. Bugün Fenerbahçe yönetiminin kendi haklarını savunurken ama bilerek ama doğal yoldan ortaya bıraktığı şeyler ve her sesini çıkardıklarında ortaya koydukları gücün yankıları yine dorukta. Sezon içinde bir çok takım yöneticisi, başkanı bunu deniyor. Kulübün hakkını savunmak da olur, genel çıkışlar da ama bir Aziz Yıldırım etkisi görebiliyor musunuz? Bakın etrafa yine Fenerbahçe konuşuluyor. Şöyle bir gerçek varki ne kadar çok konuşulursan, o kadar çok büyürsün. Her şeyde. Bugün Fenerbahçe konuşulacak "şeyi" belirleme gücündeki tek kulüp. Aziz Yıldırım çok güçlü bir insan. Bu gücü hem o kendi elde etti hem de sürekli ona "karşı" duranlar sağladı, farkında olmadan. Beşiktaş ve A. Gücü tarafıyla birlikte birçok insanın önüne koyulan ve hemen pimini çektikleri şey Fenerbahçe'nin "rahat" çalışmak için düşündüğü bir plan. Önce önünü temizleyeceksin, kulübüne değer anlamında/maddi/manevi "karamsar" hava zarar verir, bunu uzaklaştıracaksın, sonra o arada kendi işlerine bakacaksın... Bu arada Trabzonspor maçı sonrası "Neden yazmıyorsun" şekline onlarca elektronik posta geldi. Birincisi yazılacak şey çok, bu yazıda bile atladığım olabilir, ikincisi düşünmek ve izlemek gerek arkadaşlar. Yoksa 90 dakika sonrasında bağırmak kolay... Basın toplantısındaki konuşmalardan cımbız ile çekerek üzerini süslemek veya göstermek istediklerim ise bir sonraki yazıda... Fenerbahçe için yazacak şey çok... Hepsini görmek için tıklayın... kaynak: esat dergi - sporx

Azizsilin vardı işe yaramadı