Güzel hikayeler Teşekkürler ama biraz daha ayrıntılı olursa iyi olur tadı damayığızda kalıyor...

Körler ülkesinin karşısına kurulan kent!!! Kentin kuruluşu üzerine rivayet muhtelif. En ünlüsü ve bilineni Megaralı göçmenlerin yolculuğu. Bir de Evliya Çelebi'nin anlatıığı var ki tadına doyum olmuyor... Efsaneye göre, Koressan'nın oğlu, Yunanistan'ın Megara kentindengenç Byzas yandaşlarıyla birlikte bölgedeki baskılardan kurtulmak, yeni bir kent kurmak ve özgürlüğünü ilan etmek için yola çıktı. Her şey iyiydi de kent nerde kurulacaktı?O çağda her şeyi bilen birisine, Delfoi kentindeki kahine danıştı genç adam. Delfoi genç adamın gideceği yeri tarif etti"Kentini kuracağın yer, körler ülkesinin tam karşısında olacak."Byzas yola çıktı, aradı taradı, körler ülkesi diye bir yer yoktu. Sonunda mola verdikleri bir deniz kıyısında karşı sahile baktı ve bağırdı: "Bu insanlar körmü, burası vbarken orada oturulurmu?"dedi. Birden Delfoi'nin dediği aklına geldi. İstanbul'dan çok yıllar önce kurulan bu yerin adı"Khalkedonia"yeni Kadıköy. Genç adam buranın neden körler ülkesi olduğunu anlamıştı. Böyle görkemli bir yer dururken neden karşı tarafa yani savunmasız olan tarafa kent yaptıklarını anlamıyordu. Bunu yapmak için sadece kör olabileneceğini düşünüyordu genç adam. Bundan sonra kendi şehrine"Byzas'ın kenti anlamına gelen "Byzantion""dedi. DAHA DEVAMI GELECEK... COMING SOON

İkinizede Teşekkürler... O kiliseyi biliyorum

Kadıköy çarşısının bulunduğu meydanda Rum Ortodoks Kilisesidir. Halkedonlu (Kadıköy0 azize Eufemia'ya ithaf edilmiştir. Kadıköylü zengin bir ailenin kız olan Azize Euphemia, hıristiyanların henüz büyük bir takipte bulundukları devrede inancı yüzünden 303 de öldürülmüştür. Daha sonra ailesi onun naaşını Halkedon'un dışında bir mezara gömerler. Hıristiyanlık Bizans'da İmparator I. Constantinus (324-337) zamanında resmen tanındığında mezarının bulunduğu yere ailesi bir Martirion yaptırırlar. Daha sonra 451 de toplanan Ökümenik konsilinde, Ortodoks aleminin koruyucusu ilan edilir ve ölüm tarihi olan 16 Eylül de Yortu günü olarak kabul edilir. O tarihten itibaren de her yıl yortu kutlamaları yapılır. Bu tarihi hem doğu hem de batı kiliseleri ortak olarak Yortu günü kabul etmişlerdir. Eski kaynaklar bu azizenin adına İstanbul'da bugün mevcut olmayan 4 kilise daha olduğundan bahsederler Bunların içinde en önemlisi Sultanahmed'de Hipodrom yakınında olanıdır. Azize'nin röliklerinin de bulunduğu bu kilisedeki rölikler İkonoklast dönemde İmparatorun emriyle buradan kaldırılmıştır. Daha sonra 798'de İmparatoriçe Eirene rölikleri törenle geri getirmiştir. Diğer kiliselerin Olibreu , Petrion ve Petra da olduğu söylenir. Kadıköy meydanındaki bu kilisenin antik Ayia Eufemia kilisesinin bulunduğu yer ile hiçbir ilgisi yoktur Bizans devrinde burada Ayia Basis manastırı bulunuyordu daha sonra burası Ayia Euphemie Metropolitlik Manastırı olarak kullanılan bina zaman içinde yıkılmıştır. Bugünkü kilise 1694 de Kadıköy metropoliti Gabriel tarafından yeniden yaptırılmıştır.1830 da Kadıköy Metropoliti II. Zaharias Rusya'dan temin ettiği mali destek ile kiliseyi büyütmüştür. Zaman içinde bakımsız kalan bina 1993 de Metropolit III. Iokem'in mali desteği ile yenilenmiş ve 1 Nisan 1993 de yeniden ibadete açılmıştır. Kapalı Yunan Haçı planındadır. Ortada yüksek kasnaklı bir kubbesi bulunur. İkonastasion ahşaptır ve kabartma bezemelidir. İçerisinde gümüş kaplı ikonalar bulunmaktadır. Kilisenin sağ tarafında taştan inşa edilmiş çan kulesi vardır.

Hikayeleri başlıklar altında yazacağım!!! Bu metni akşam yazdıuğım için sadece birazını yazacağım ama en yakın zamanda düzelteceğim... Azize Eufemia Eufemia, 4. yüzyılın ilk yıllarında yaşamış bir hristiyan kadını. O yıllarda Hristiyanlık henüz doğu Roma'da resmen kabul edilmemişti ve İstanbul'da çok tanrıları inanç geçerliydi. Günlerden bir gün, böyle ir törene katılmaşını istemişler Eufemia'dan. Sırası gelmişken, bu törenin, tanrı ares adına, şimdiki Kadıköy'de, Yeldeğirmeni dolaylarındaki bir tapınakta yapıldığını da belirtelim. Ancak, Pagan ritüellrine inanmadığı için törene katılmayan Eufemia, dinine sadık kalmasının bedelini çok feci biçimde ödemiş. Yuvarlak ahşap bir çıkrığa, ellerinden ve ayaklarından bağlayıp, tekerleği yavaş yavaş döndürerek, acılar, feryatlar içinde kemiklerini kırmışlar Eufemia'nın. O günden sonra Eufemia'nın ruhu kendi cesedinin yanına gidip sürekli kendi dinine bağlı olarak ayin düzenlermiş...