"ıslığı dağı taşı tuttu, güttüğü bir tane keçi" hakkı verilecek bir atasözü BuLa

Evet arkadaşlar bu yazı dizimizde olay ve olgulara farklı bakış açıları geliştirip ÖZGÜN yorumlar yapmak amacındayız Türk halkı Bafra'dan uçlu amerikan cigarasına terfi etmiştir artık Kazara ortamda "seninki küçükmüş " lafı geçmesin. Konunun ya da küçük olan şeyin ne olduğu değil, ne anlaşıldığı önemlidir. Hemen zampara sırıtmalar başlar ve asıl konudan uzaklaşıp zenci fıkralarına uzanan sohbetler yaşanır vs.. Hanımlar da biz erkeklerin saattlerce toplantı yapıp gerçekten önemli meseleleri konuştuğumuzu sanırlar Bu bağlamda ilk konumuz " AT GÖZLÜĞÜ TAKMAK" At gözlüğü neden takılır? Kimler takar? Nasıl bi gözlüktür? At gözlüğü ile bakmak nedir? Atlara neden gözlük takılır? vs.. gibi sorulara cevap bulmuş olacağız Yorumlarınızı alıyım lütfen... BuLa

Arkadaşlar yeni konumuzu veriyorum: "Terazisi tezekten olanın boktan olur dirhemi " bi atasözü. atasözleri uzun tecrübeler sonucu oluşmuş kısa cümllerdir. Bu ataözünden ne anladığımız yazalım haydii... Konuşalım, tartışalım..

eywallah dostum Başka sevdiğin atasözüleri varsa onları da paylaş. Gerektiğinde işkembeden atarak dahi olsa düzeyli bir tartışmada konu ile ilgili tutumunu destekleyecek atasözleri bildiğini düşünüyorum... Yanılıyorsam lütfen düzelt

bende bir Ata sözü paylaşayım ; hızlı giden atın poku seyrek düşer derler BuLa

Konunun daha iyi anlaşılması açısından bir anekdot paylaşma gereği hissettim Ben dokuz yaşındaydım sanırım. Günlerim ağaçlardan meyve çalmak, top oynamak, bilimum çocuk oyunlarını itina ile oynamak gibi aktiviteler ile her gün yeni anlamlar kazanıyordu. Her oyundan yeni bir bilgi yeni bir dostluk devşiriyordum. Hele ki bazı günler dört arkadaş E-5 kenarına gidip arabaları seyrederdik ki, o günler hangi günlerdi onlar? İşte o zamanlar anlatırdık birbirimize hangi sınıfta hangi kızı sevdiğimizi. Çocukça cümlelerle büyük sevdalar dillenirdi meclisimizde. Bu E-5 de bir nehir gibiydi zaten Hakkari'li bir tiyatrocunun da bir oyununda bahsettiği gibi, o akar biz anlatırdık. İstanbul' un bu uzak yerlerinden birinde çocukluğum böylece yetişiyordu ergenliğe. Haber aldık ki semtimize trafik ışıkları yapılacakmış, Karayollarından mı artık TEK'den mi yetkili abiler gelmiş. Haberi alır almaz koştuk inşaat mahaline. Baktık ki işin çoğu bitmiş abiler bitirmek üzereler, seyre daldık devlet büyüklerimizi. Bir kaç saat sonra işlerini halledip gittiler. Biz orada çakılı kalmış arabaların gelip, durup geçmelerini imrenerek izliyorduk. Dakikalar böyle ilerledi... Tam bütün soförler ve bizim gözlerimiz alışmıştı ışıkların varlığına bizim semtten olmadığı kabak gibi ortada olan gri binek bir araç yavaşlayıp kırmızıda durdu. Ve işte o an binek aracın soförü dahil hiç kimse olacakları bilmiyordu. Bütün İstanbul'da meşhur olan bizim semtin minibüs soförlerinden en azılı ve agresif olanı arkadan hiddetli bir şekilde gelip frenleyip nispeten yavaşça önündeki binek araca dokundurdu, ama kozmos bu kadarla yetinmezdi. Minibüs şoförü; minibüsten indi ve diğer şoförü aşağı indirdi, kavga etmeye başladılar, daha açık konuşmak gerekirse minibüsçü adamı dövüyordu. Ve işin kötüsü kavgayı gören diğer minibüsçüler de inip zavallı adamı dövüyorlardı. Ağzını burnunu parça pinçik etmişlerdi adamın. Tüm bunlar olurken esas minibüs şoföründen bir ses yükseldi: " Niye kırmızıda duruyosun lan or. spu çocuğu?" kaynak Hepsini görmek için tıklayın...

çok güzel bir ata sözü. çok severim ben bunu BuLa