Unutmadık Kazım ağabey unutmadık JoHN

vay be ölümünün üzerinden 2 sene geçmiş. Mekanı cennet olsun. En son kaleme aldığı yazı aşağıda. "Başımı alıp gittim de ne oldu! Hikayenin sonu şöyleydi: Hani doktorlar, kanser tedavim için beni hastane odasına mahkum etmişlerdi ya... Ben de başımı alıp Bodrum'a gitmiş, hayatımı bir yelkenlide geçirmeye başlamıştım ya... Harika bir yazdan sonra bir otelde kaldım. Klimayı açıp, keyif çattım. Sonrası ne oldu? Ne olacak, kuyruğu bacaklarımızın arasına kıstırıp, hastaneye geri döndük. Hem kanser hem de zatürree olmuşum. Kanseri yendik! Zatürreede dalga geçtik! Ama... Aması şurada... Anlatayım... Kanseri bir kez daha yenmenin mutluluğunu yaşarken, mutsuz oldum. Bodrum'da cehennem gibi sıcakta ilk kez bir şey yaptım. Eşim Sevinç için yaptırdığım klimayı çalıştırdım, karşısında uyudum. Sonuç felaket! Bir süre sonra nefes alamaz, yürümekte zorluk çeker oldum. Oğlum Mesut'un yemin töreni için gittiğim Kars'ta yüksek rakımda kötü oldum. Hikayenin şimdiki sonu şöyle; ciğerlerime klimadan dolayı virüsler girmiş, mantarlar oluşmuş. Sürekli antibiyotik ve oksijen tedavisiyle ben değil, doktorlar savaşıyor. Komik olan da şu: Bir mantarı yenmek, kanseri yenmekten biraz zor olacak. Okurlara! Kimsenin moralini bozmak istemem. Hele benim, kanser yoldaşlarımın asla... Zaten onlara güzel haberlerim var. Kanseri 'akıllı bomba' ismi verilen bir ilaçla yendim. Elim kalem tutunca söz, her şeyi yazacağım. Biraz sabır ve anlayış, lütfen. Biliyorum ki ben sizler için umudun umuduyum! Teslim olmak yok, geri çekilmek yok. Savaşa devam! Sevgili okurlar! Ne zaman iyileşirim bilmiyorum. Tek bildiğim şey, yazabileceğim an yazacağımdır. Özel mesaj: Bu, hastane odasından yazılan belki de çok duygusal, belki de okurları ilgilendirmeyen mesajdır. Bu mesaj benim her zamanki dostum Hıncal ustaya. "Beni niye aramadın?" deme. Ama sana ulaşmam ancak bu şekilde oluyor. Ulaşsam bile konuşamam ki! Hıncal ağabey, bir aydır, hastayım kimselere söylemedim. Şu zor günlerimde kırıcı ve incitici söz ve yazıların beni ve seni sevenleri çok üzüyor. "Kardeşim," dediğin Kazım'ı 40 yıldır binlerce yazısından tanırsın. Bilirim seversin de... Bir söz için bana düşman oldun. Ricam şudur; şimdilik biraz bekle, lütfen. İyileştikten sonra o kırıcı ve incitici eleştirilerini yapmaya devam edersin. O zaman bile tek kelime söylemem! Öyle değil mi Öcal ağabey, Haşmet kardeş? " KAYNAK

Zaman su gibi akıp geçiyor daha dün sanki kanseri yendim diyordu Kazım ağabey mekanın cennet olsun...

Allah Rahmet Eylesin Kazım Abiyi

en delikanlı besiktaslı

Kazım Kanat'ı ölümünün ikinci yıldönümünde sevgi ve saygıyla anıyoruz. Bugün 24 Eylül! Kazım ağabeyimizi kaybedeli tam iki yıl oldu. İki yıl geçti aradan o kalemi tutmayalı, daktilonun tuşuna vurmayalı... O bir fenomendi, o bir marjinal... Futbol kadar hayata bakış açısı, sosyal ve politik konulardaki yazıları, düşünceleri ile de milyonlarca insanın yüreğine girmeyi başarmıştı Kazım Kanat... Türk spor basınının duayenlerinden olan değerli ağabayemiz Kazım Kanat, yıllarca Sporx.com'da yazdığı özgün yazılar ile futbolseverlerin gönlünde taht kurdu, farklı pencereler açmayı her zaman başardı. Sorulmayı sordu, gösterilmeyeni gösterdi, yazılmayanı yazdı ve kendi doğrularından hiçbir zaman aksi bir yöne sapmadı Kazım Kanat. Kimi zaman güldürdü, kimi zaman ağlattı, kimi zaman düşündürdü Kazım ağabey; ama hiçbir zaman yandaş olmadı ve belirli bir menfatin peşinden koşmadı. O şapkasını taktı, küpesi ile hayata meydan okudu; ben Kazım Kanat'ım dedi ve uçtu aramızdan cennetin en güzel köşesine... Unutmadık Kazım ağabey unutmadık... Sporx.com olarak Kazım Kanat'ı ölümünün ikinci yıldönümünde sevgi ve saygıyla anıyoruz. KAYNAK Çok sevdiğim gerçek Beşiktaş'lı olan Kazım Kanat'ı ben de buradan anıyorum. Toprağın bol olsun.