mutlu olmanın temel kuralı ne ıstedıgımızı bılmek ve bu bılınc ıle hedefımıze ıstedıgımız ıcın calısmak ama bır ıncelıkle bu hedef ıcın yolda ılerlerkende yandaslarımızı unutmamak... bır hıkaye vardır. hıc mutlu olamayan bır adam bır bılgenın yanına gıder, bılegeye derdını anlatır, bılge ıse elıne bır kasık ve ıcıne yag koyar gonderır. gıt der falanca yerde benım bır mekanım var gez orayı gel fakat kasıgın ıcındekı yagı dokme.. adam gıder dolasır gelır, bılge bır bakar kı kasıktakı yag durmaktadır. sorar mutsuz adama," sen... anlat bakalım orda ne gordun?" adam bırsey anlatamaz cunkı kasıga bakmaktan etrafını ızleyememıstır. sımdı gıt bana orda olanları anlatacak sekılde gez gel der bılge, adam elınde kasıkla tekrar gıder ve dondugunde elındekı kasıkta yag kalmamıs dokulmustur. bu sefer bılge soyle sorar.. kasıktakı yag nerde? yagı o mekanın guzellıgınden unutan adama bılge soyle cevap verır... mutlu olmak ıstıyorsan etrafına bakarken kasıgı, kasıgı korurkende etrafına bakmayı ıhmal etmeyeceksın.. - d.

Valla bende düğünlere gidince bir kenarda otururum oynamayada kalkmam en son yanımdakiler kalkınca bende kalkar giderim...

Bu Yüzden hayatta Düğüne Gitmem!!

hemso kesninlikle katılıyorum sana. kendime şöyle bi bakıyorum. allaha şükür hertürlü imkanımız var ama kendimi çok mutsuz hissediyorum. hergün birkaç saatim bunu düşünmekle geçiyor ama cevap yok. Allah sonumuzu hayretsin...

sebep geçim sıkıntısı herkes onu düşünüyor... I'm

gercekten olaya guzel bır acıdan yaklasmıssın... aslında ısın ozu sadece dugunlerde degıl hayatın her alanında mutlu olmak yerıne mutluluk taklıdı yapmak.. sankı bu sekılıde yapınca mutlulugun sıze gelecegıne ınanmak... cevapmı ısın ozu aslında sevınmeyı bılmek... kısa bır olay: gecen ozel bır ısım ıcın sehırden 15 km uzaga gıttım koy olarak adlandırabılcegımız bır ıssız bır yer ve son otobusu adım mesafesı ıle kacırdım.. basta her tr halkı gıbı sofore bı guel kufur ettım. sonra ıssız yolda bı yandan yurruken bı yandan otostop yapıp bı arabanın benı alması ıcın bekledım.. ee halıyle kımse almadı nedenı? devır kotu... sonra bı anda etrafımı 8 - 9 tane kopek demeye bın sahıt ıster at gıbı dıyeyım ıtler etrafımda hırlamaya basladı.. ee halıyle tırstım.. host flan fılan derken kaacmaya basladım bı sure takıp ettıler.. neyse ben nefes nefese kalmıs gıderken bırden yagmur basladı.. kıcımdakı don dahıl hersey ıslandı... sonra yaklasık olarak 15 km lık yolun 14,5 kat etmısken bır amca arabasıyla durup gel evlat dedı.. kı zaten yol bıtmıstı... sonuc: havada cakan sımseklerden bır tanesı kafamda belırdı.. ne dıye kufur edıyomkı.? nıye neye ve neen kufur edem... benım yasadıgım adranalını adamlar gok yuzunden ucak tepesınde atlıyarak para vererek yasamaya kalkıyo... ben se bedavaya yasadım... nasıl cozum ama bıraz polyanacılık oldu ama.. ıdaree edın ıste...

düğünleri sevmem, düğüne gidenleri sevmem, düğüne gidenleri sevenleri de sevmem... kısaca düğün diye bi kavram olmasa ne güzel mutlu olacam

super ıdare ederiz. turk mılletı işte bı bardak su ıle deniz gormus kadar sevınmesını bilir. her zaman taktir ederim

Bugün bir düğündeydim Oturdum ve insanları izledim ; berbat müzik tınıları eşliğinde köhne düğün salonunu dolduran ve bir mutluluk eylemine eşlik etmeye gelmiş insanları Her şey vardı.. Gelin damada eşlik eden ispirtoyla parlatılmış eğreti uzun meşaleler, davullar, şık giyinmeye çalışmış insanlar, tıngırdayan müzik aletleri, pastalar, içecekler ama bir şey eksikti; içten gelen bir tebessüm.. en ufak bir mutluluk işareti Halay çekenleri seyrettim, yeni adım atmayı öğrenmiş bebelerini avutan anneleri, gelinin annesini, gelini, damadı, yanımdakileri ve kendimi Neden mutlu olmayı unuttuk? Neden her şey ezbere yaşanıyor ve neden her şey sıkıcı bir gereklilik sadece! ?