Sensiz Kelimeler... Gittim Sana yazılan mektupların, hayal kırıklığı vardı suratlarında. Utandım onları bu halde görünce. Başımı eğdim, usulca arkamı dönüp gittim.. Hayal meyal hatırlıyorum arkamdan seslendiklerini. Beni kaybetmek istemediklerini. Biliyorum, senden çok daha onurluydu sahiplenmediğin mektubların. Ama Ama ben layık değildim ne senin kaybına, ne mektupların sahiplenmesine. Ben Ben sadece yazdım işte. Sonra çekip gittim sana tapan putperest duyguların diyarından. Şimdiyse yeni bir diyardayım, tanrısız kelimelerin sensiz yataklarında. Sensiz diyorum ya gerçektende sensiz işte. Bak kelimeler tanımıyor bile seni ve hatta hiç biri mektup isimli bir ülkede yaşamamış. Öyleeeee bakıyorlar suratıma. Merakla, saygıyla ve hala senin tanıyamadığın onurlarıyla. Gülümsüyorum Etrafımda toplanıyor bir çoğu, bir çoğu ayyaş ki devriliyor aralarda. Bir kaçını tanır gibiyim sanki. Evet evet tanıyorum işte bazılarını ama onlar hatırlar mı seni, bilmiyorum. Bak şu soldan ikincisinin adı Şarap. Onun hemen arkasındaki de Kızıl. Iıııı dur bakayım şu sağdan baştaki de Melankoli. Aaaaa bak bu da Çelişki işte. Yine karışmış aralarına. Hıh Ne garip, her biri büyüttüğüm sen gibiydin oysa. Şimdiyse ne seni hatırlıyorlar ne beni. Nankör de buralarda olsa gerek! Neyse işte, dedim ya gittim diye Bak seni tanımayan yeni geleceklerim var artık. Annesini tanımayan gerçekler, sensiz kelimeler ALINTIDIR..

süper bi yazı. eyvallah sağolasın. devam et paylaşmaya