İsanın çarmıha gerilişi ile ilgili yüzlerce efsane var. kimine göre isa çarmıha gerildiğinden babası tarafından yanına alındı kiminde göre çingene kökenli romalı bir asker tarafından fate lance tarafından öldürüldü ve bu yüzden çingeneler lanetli ırk olarak anıldı ve isimleri sürekli olarak kara büyü vb. inançlarla anıldı kimine göre İsa çarmıha hiç gerilmedi, yerine kendine ihanet eden 13. havarisi Yahuda çarmıha gerildi ki 13'ün uğursuzluğu buradan gelmektedir. kimine göre mesihti, kimine göre tanrı, kimine göre peygamber, kimine göre ise yahudileri bir arada toplamak için gönderilmiş bir kral. Yaşadığı dönemde ona sadece 12 kişi inandı ve incil İsa öldükten yıllar sonra yazıldı. çoğu incil İsa'nın peygamberlik görevinden değil hayat hikayesi ve mucizelerinden bahsediyor. kendisine en yakın kaynaklar tarafından yazılan barnaba incili doğru olarak kabul edilebilir ama Constantine tarafından kurulan konsül barnabayı yasakladı ve kilise tarafından 4 incil din kitabı olarak benimsendi

güsel araştırtma yapmışsın bizde bilgilendik bunlardan

İncİl İle İlgİlİ O Kadar Çok İdda Var Kİ Ortada Kİlİsenİn Ve İmparatorluklarin Elİnde Resmen Oyuncak OlmuŞ Ve Yuzlerce Farkli Sekilde Yazilmis Ne Garİp... Aslolan Bİzİm Kendİ Kutsal Kİtabimizdir Sadece Bİzİm DeĞİl İnsanliĞin Son Kutsal Kİtabidir

Son üç satır bile bu incil in neden ortadan kaldırıldığının açıkça ispatı zaten. bilgiler için sağol verebilirsem karma

evet ama mutlaka bu devletlerin istihbarat raporları olurdu.. kendilerini tehdit eden herşeye karşı son derece geniş istihbarat bilgileri tutulur, her yaptığı gözetlenir, ve eğer kaçarlarsa diye diğer eyaletlere de bilgi verilirdi.. ama belkide isa yı önemsememişlerdir.. sadece çarmıhlanacak bir sapık olarak görmüşlerdir.. sonuçta çok kişi çarmıhlandı o dönemlerde... m. c.

kimine göreyse isa denen biri asla yaşamadı her konunun kaydını tutan roma imparatorluğunun, isa kadar önemli biri ile ilgili bir belgesi mevcut değildi

BARNABA İNCİLİ önce beni sinir edip aramama neden olan metin "Barnaba İncili'nin de garip bir hikayesi vardır. Bu İncil Konsül'ün toplandığı 325 yılına kadar İskenderiye kiliselerinde kabul görüyordu. Ancak Konsül'ün dört resmi İncil'e ilişkin kararından sonra, Barnaba İncili de dahil olmak üzere, Gnostik İnciller olarak bilinen, Thomas İncili, Maria Magdalena İncili, Filip İncili gibi varlığına ilişkin güçlü kanıtlar hatta metinler bulunan tüm İnciller yasaklandı. İlginçtir Bay Başkan, bu İncillerde, Mesih'in çarmıhtan indirilişi sırasında yanında bulunan Armatyalı Yusuf'a bir şeyler fısıldadığından söz edilir. Bu sırrın ne olduğunu ise son yıllarda ifşa ettik!.." İncil nüshalarından aslına en yakın olanı. Oniki Havari'den biri olup olmadığı ihtilaflı olan Barnaba, aslen Kıbrıslı olup yahudi bir aileden doğmuştur. Asıl adı Joseph 'tur. Barnaba ise "teselli oğlu" anlamında ona sonradan verilmiş bir lakaptır. (Kitabı Mukaddes, Resullerin İşleri, IV, 36-37; Encyclopedia Britannica, U. S. A. 1970, III,171: Türk Ansiklopedisi, İstanbul 1967, V, 265). Hz. İsa'nın tebliğini yaymaya çalıştığı üç yıllık süre içerisinde zamanının büyük bir kısmını onun yakın takipçisi olarak geçirmiştir. Hz. İsa'dan öğrendiklerini ve duyduklarını bir kitapta topladığı bilinmektedir. Bu kitaba, onun adına izafeten "Barnaba İncili" denilmekte, ancak, kitabını ne zaman yazdığı kesin olarak bilinememektedir. Barnaba İncili M. S. 325'e kadar İskenderiyye kiliselerinde kabul edilmiştir. İsa'nın doğumundan sonraki birinci ve ikinci asırlarda, Tevhid'i desteklemiş olan İraneus'un (M. S. 120-200) yazılarında elden ele dolaşmıştır. M. S. 325'te meşhur İznik Konsülü toplandı. Teslis akidesi, Pavlus hristiyanlığının resmi doktrini olarak ilan edildi. Kilisenin resmi İncilleri olarak Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncilleri seçildi. Barnaba İncili de dahil geri kalan bütün İnciller'in okunması ve elde bulundurulması yasaklandı. Barnaba İncili hakkında sürdürülen bu yasaklama kararları, ileriki tarihlerde de devam etti. M. S. 366'da Papa Damasus'un (M. S. 304-384) da, İncil'in okunmaması için bir karar çıkarttığı söylenmektedir. Bu karar M. S. 395'te ölen Kaesaria Piskoposu Gelasus tarafından da desteklendi. Onun Apokrifal kitaplar listesinde Barnaba İncili de vardı. Apokrifa, basitçe "halktan gizlenmiş" demektir. Papa'nın, yasaklanmış kitaplar listesine Barnaba İncili'ni de almış olması, en azından, İncil'in varlığını göstermektedir. Ayrıca Papa'nın, M. S. 383'te Barnaba İncili'nin bir kopyasını ele geçirdiği ve kendi özel kütüphanesinde sakladığı da bir gerçektir (Muhammed Ataurrahim, Jesus Prophet of İslam, England 1977, s. 39-41 ). Barnaba İncili hakkında çıkartılan bütün bu yasaklama kararları ve İncil'in okunmaması için alınan tedbirler pek başarılı olamadı. İncil, günümüze kadar varlığını sürdürdü. Onun günümüze kadar gelmesini sağlayan Fra Marino adında bir keşiş olmuştur. Şöyle ki: Barnaba İncili'nin İngilizce çevirisinin yapıldığı el yazması, Papa Sextus'ta (1589-1590) bulunuyordu. Sextus, İncil'den geniş çapta faydalanmış olan İraneus'un yazılarını okuduktan sonra İncil ile yakından ilgilenen Fra Marino ile arkadaş oldu. Bir gün Marino, Sextus'u ziyarete gitti. Birlikte öğle yemeği yediler. Yemekten sonra Papa uykuya daldı. Keşiş Marino, Papa'nın özel kütüphanesindeki kitapları gözden geçirmeye başladı ve Barnaba İncili'nin İtalyanca el yazmasını ele geçirdi. İncil'i elbisesinin yeni içerisine gizliyerek oradan ayrıldı ve Vatikan'a geldi. Bu yazma daha sonra, Amsterdam'da büyük bir ün ve otorite sahibi, hayatı boyunca bu esere büyük bir değer verdiği bilinen bir şahsa ulaşıncaya kadar elden ele dolaştı. Onun ölümünden sonra da Prusya Kralı temsilcisi J. E. Kramer'in eline geçti. 1713'de Kramer bu yazmayı, kitaplar uzmanı meşhur Savoy'lu Prens Eugen'e takdim etti. 1738'de, kütüphanesi ile birlikte bu yazma da Viyana'daki Hofbibliothek'e nakledildi ve halen oradadır. Erken kilise tarihçilerinden önemli bir zat olan Toland, bu yazmayı incelemiş ve ölümünden sonra 1747'de basılmış olan muhtelif çalışmalarında ona atıflarda bulunmuştur. İncil hakkında şöyle der: "Bu, tıpkı kutsal bir kitap görünümündedir." (Ataurrahim, a. g. e, s. 41-42). Barnaba İncili'nin İtalyanca el yazması Canon ve Mrs. Ragg tarafından İngilizce'ye çevrildi ve 1907'de Oxford Üniversitesi matbaasında basıldı ve yayımlandı. İngilizce çevirinin hemen tamamı aniden ve gizemli bir şekilde piyasadan kayboldu. Bu çeviriden yalnız ikisinin varlığı bilinmektedir: Biri British Museum'da, diğeri de Washington Kongre Kütüphanesi'ndedir. Kongre Kütüphanesi'nden kitabın bir mikro-film kopyası ele geçirildi ve İngilizce çevirinin yeni bir baskısı Pakistan'da yapıldı. Bu baskının bir kopyası, gözden geçirilmiş yeni bir baskı amacıyla kullanıldı. (Ataurrahim, a. g. e., s. 42). Barnaba İncili yirminci yüzyılın başında, Mısır'da, Dr. Halil Seade tarafından Arapça'ya çevrilmiş ve esere bir de mukaddime yazılarak Muhammed Reşid Rıza tarafından da neşredilmiştir. (Ahmed Şelebi, Mukarenetü'l-Edyan, Mısır 1984, II, 215). Son zamanlarda ülkemizde de İncil'in izlerine rastlandığı ve üzerinde bazı çalışmaların yapıldığı bilinmektedir: Bunlardan biri, Abdurrahman Aygün'ün "İncil-i Barnaba ve Hz. Peygamber Efendimiz Hakkındaki Tebşiratı" isimli basılmamış eseridir. Eser 1942'de yazılmıştır. (bk. Osman Cilacı, "Barnaba İncili Üzerine Bir Türkçe Yazma ", Diyanet Dergisi, Ekim-Kasım-Aralık,1983, cilt:19, sayı: 4, s. 25-35) Yine 1984'te Hakkari civarında bir mağarada, Arami dilinde ve Süryani alfabesi ile yazılmış bir kitap bulunduğu ve bunun Barnaba İncili olduğu, yurt dışına kaçırılmak istenirken yakalandığı da bilinmektedir. (bk. İlim ve Sanat, Mart-Nisan 1986, sayı: 6, s. 91-94). Ayrıca, "Barnaba İncili" adıyla Mehmet Yıldız tarafından İngilizce'den dilimize çevrilen bir eser de 1988 yılı içerisinde Kültür Basın Yayın Birliği tarafından neşredilmiştir. Barnaba İncili'nin diğer dört İncil' den ayrıldığı en önemli noktalar şunlardır: 1- Barnaba İncili, Hz. İsa'nın ilah veya Allah'ın oğlu olduğunu kabul etmez. 2-Hz. İbrahim'in kurban olarak takdim ettiği oğlu Tevrat'ta belirtildiği ve hristiyan inançlarında anlatıldığı gibi İshak değil, İsmail 'dır. 3-Beklenen Mesih Hz. İsa değil Hz. Muhammed'dir. 4-Hz. İsa çarmıha gerilmemiş, Yahuda İskariyoth adında biri ona benzetilmiştir. (Muhammed Ebu Zehre, Hristiyanlık Üzerine Konferanslar, Trc. Akif Nuri, İstanbul 1978, s. 105-107).

doğru söylüyorsun din kitapları dışında yaşadığına dair hiç bir kanıt yok dense yeridir. ama şöyle düşün o dönemde İsaya, israiloğullarının lideri olarak bakılıyordu. onları bir araya getirecek, doğru yolu gösterecek. belki de bu o dönemde roma imparatorluğunu tedirgin etmiştir. çünkü bildiğim kadarıyla o dönemde romada pagan inanışı vardı. yeni bir din, yeni ve güçlü bir lider inanışı halkı başka yönlere çekebilir diye düşünüp bazı kayıtları kasıtlı olarak tutmamış olabilir. iynx. Forever