Guzel konu eline saglik...

Jerry Seinfeld'in başlıkta geçen sözünü hatırladım ton balığına karıştırılmış garnitürümü yerken. İlk kez yaptığım bu yemeğin adını Ton Balığı Bombası koydum. Malzemeler: Konserve ton balığı, Kavanozda garnitür. Yapılışı: Karıştırın. Yemek hazırlamak bitmek bilmeyen bir işkence. Hazırlanır, yenir, sofra toplanır. Bulaşık işi bittiğinde bir dahaki öğün için hazırlıklara başlanır. Hiç bitmez. Vücudumuzun istekleri bitmez. Mideyi doldurmakla da bitmiyor iş. Armudun sapı, üzümün çöpü, yağlı yeme mideni ekşitirsin, 3 beyazdan uzak dur, şekerli yeme... Diyelim ki yemek işini zevk olarak görecek kadar pembe gözlüklere sahibim. Bitmiyor ki... Yakıt doldurmak bir kenara bakımı da bitmiyor. Dişlerimi her gün fırçalarım ama dişlerimden hiç şöyle bir şey duymadım: "Vay be, çok güzel fırçaladın, bu bana bir hafta yeter. Bir hafta rahatına bak." Tırnak, saç, genel hijyen... Tuvalete git, yemek ye, su iç, seviş, bakım yap... Biyolojik ihtiyaçların tatminsizliğinden sıkıldım. Vücudumuz bir araba olsaydı, üst modelini isterdik... Mükemmel baktığım bir vücudum olsaydı bile aracın ömrünü 3 kata kadar uzatabileceğimi sanmıyorum. Hurdaya çıkacağız az kaldı... İyi bir bakımla; tuvaletle, uykuyla, yemekle harcadığımızda artan hayatımızın kalitesini arttırmış oluyoruz. Hoh, rahatladım. Şimdi derin bir nefes alıp ton balığı bombasına bir deneme daha yapayım Şu yemek yemeden yaşayabilen adamın haberinin sitesi neydi?