Çok güzel bir hikaye teşekkürlerTamirci anlamış adamın ne mal olduğunu

Birçok insan fazla zeki olmamasına rağmen çalışmasıyla bu eksikliğini kapatabiliyor. Liseden hatırlarım Ben konuyu çabucak anlardım. Ama buna güvenip evde ders çalışmazdım. Birçok arkadaşım gelip bana sorardı. O soranlar 90-100 alırken ben zor şer 45-50 alırdım. Demekki tek başına zeka yeterli değil. O oto tamircisi yıllarını bu işe vermiş. Motorun sesinden derdini anlayabiliyor. Acaba çırak olduğu zamanlarda aynı anlama kabiliyeti varmıydı. Tabiiki hayır. Yılların deneyimi ona bu bilgi ve öngörüyü kazandırdı. Unutulmaması gereken önemli bir nokta var. Doktor yılarca beynini doktorluk eğitimi üzerinde yoğunlaştırdı. Onu ilgilendiren her konuya ilgi duydu. Oto tamircisi de kendi işi için aynı şeyi yaptı. Eğer doktorun aldığı bilgiye göre bir soru sorulsa doktor önce cevap verecekti. Oto tamircisi de aynı şekilde. Sorduğu soru kendi mesleğine daha yakın. Doktorunkine uzak. Zeka bilimsel olarak birkaç bölüme ayrılıyor. Bir insanın bir konuda başarısız olması diğer konularda da başarısız olacağı anlamına gelmez. Ayrıca zeki insanlar genelde zekasına güvenip çalışmama yönünde meyledince o zekasını kullanacağı alanlara da girme de zorlanıyor. Çok çalışıp bu göreceli olarak zeka eksikliği olanlar bu açığı kapatabiliyor. Zekanın kulanılması bulunduğu toplumun sosya ekonomik yapısıyla da doğrudan ilişkilidir. Örneğin yazılım konusunda zekası olan bir kişinin Türkiye de bu zekasını kullanacağı fazla alan yokken Amerika da ve benzeri ülkelerde bu zekasını kullanabileceği alanlar mevcuttur. Beyin göçü yaşamamızın nedenlerinden biri de budur. Zeka tek başına yeterli değildir. Zeka ham elmas gibidir. Eğer iyi işlerseniz çok değerli hal alırken işlenmediği zaman körelir veya zararlı bir güç halini alır. Doktor ile oto tamircisi arasında geçen diyaloğları birçok meslek dalları arasında da geçer. ir isanın kendini zeki veya kaba tabirle gerizekalı sıfatını vurmadan önce şu soruyu sormalı. Neye göre zekiyim ben?Saygılarımla

Ben ordudayken, bir çeşit yetenek testine tabi tutulmuştum, normal sonuç olan 100 üzerinden 160 aldığım zaman bölükteki hiçkimse bu skoru daha önce görmediğinden bir iki saat boyunca epey yaygara koptuğunu hatırlıyorum. Bütün hayatım boyunca bu yüksek skor durum böyleydi aslında, durum böyle olunca da durumdan memnuniyetle zeki olduğum hissine kapıldım ve diğer insanların da böyle düşünmelerini bekledim. Gerçekte ise, bu durum aslında sadece belli bir akademik tip sorulara cevap vermede başarılı olduğumu gösterir demek değil mi ? Örnek olarak, bir oto tamircim vardı, muhtemelen bu testlerin hiçbirinde 80'den yukarı bir sonuç alamazdı, ve ben de herhalükarda ondan zeki olduğumu kabul ederdim. Buna rağmen ne zaman arabamda bir arıza olsa ona yetiştirir, endişeli birşekilde motorun orasına burasına bakmasını, sanki yüce bir güçten gelen yargılarını bildirmesini dinler ve sonuçta arabamı tamir edebildiğini görürdüm. Bu durumda, benim girdiğim testleri bu adamın tasarladığını düşünün. Ya da bir marangozun ya da çiftçinin, ya da akademisyen dışında herhangi birinin. Bu testlerin herbirinde bir moron olduğumu kanıtlayacağımdan, ayrıca da gerçekten öyle olduğumu anlayacağımdan şüpheniz olmasın. Akademik tecrübelerimi ve başarılarımı kullanamayacağım her alanda, ya da ağır iş, el işi gerektiren herhangi bir konuda oldukça kötü sonuçlar alırdım herhalde. Bu durumda benim zekam, mutlak değil, sadece içinde yaşadığım topluluğun ve bu topluluğun içinde de kendini bir yargıç olarak kabul ettirmiş oldukça küçük bir alt grubun bir fonksiyonundan ibaret. Şu beni ne zaman görse fıkralar anlatmaya bayılan oto tamircisini tekrar ele alalım, bir gün kaportanın içinde kafasını bana uzatarak, " Doktor, birkaç tane çiviye ihtiyacı olan sağır dilsiz bir adam nalbura girer ve, önce satıcının önüne gelir, iki parmağını dik bir şekilde masanın üzerine koyar ve üzerine çekiçle vuruyormuş gibi hareketler yapar. Nalbur gider önce bir çekiç getirir. Bizimki başını sallar ve dik duran iki parmağını gösterir, bu sefer nalbur ona gerekli çivileri getirir, çivileri alan adam da mutlu bir şekilde gider." "Peki Doktor sence daha sonra gelen kör bir adam nalburdan bir makası nasıl istemiştir?" Beklemeden sağ elimi kaldırdım ve parmaklarımla makasla kesme işareti yaptım tabi ki. Bunu gören ototamircisi yerlere yattı gülmekten tabii ki ve "Seni salak, adam kör sadece neden doğru düzgün makasa ihtiyacı olduğunu söylemiyor ki" dediğinde çok şaşırmıştım, haklıydı. Bunun üzerine adam, "Şaşırma o kadar doktor dedi, ben bütün gün gelen müşterilerime bunu yaptım ve kimin bilip kimin yanılacağını da tahmin ettim. Kimleri yakalayacağımdan tam emin olamıyordum ama seni kesinlikle yakalayacağımdan emindim." "Bunu nasıl bildin" dediğimde ise, "Çünkü o kadar fazla eğitimlisin ki doktor, akıllı olamazdın..." Her ne kadar bunu söylemek hoş olmasa da haklı olabilir. Autobiography by Dr. Isaac Asimov (1920–1992) saygılar requem_for_a_saw