kocatepe camii gerçektn güzel bi an yakalamşsn metatron

evlerde ankaradan haberler izleniyordu akşamları. yine kendi derdindeydi bürokratlar. fenerin deplasan maçlarında görürdüm ankarayı zorlu geçerdi maçlar bilemezdim En zorlu gönül müsabakam seninle olucağını ben ankarada hiç olmamıştım ve anıtkabİre yürümemiştim aslanlı yoldan anlamsızdı ankarada yaşananlar, yaşayanlar ve bir gün sen çıktın karşıma kardelen misali. kar altındaki ankaradan yürüyordun sokaklarında insanlar sana bakıyordu gözü çıkası insancıklar otobüse binip gidiyordun evine annene babana.. orada uyuyup burada güneşi uyandırıyordun bundan sonra ankaranın havasıda suyuda benim içindi çünkü sen içindeydin gelmemi istiyordun gelmeni bekliyordum. kavuşup, dağları aşıp kavuşmak özgürlükse özgürüz ikimizde diye bağırmalıydık yollara inat. her şey güzel başlamıştı bir bebeğin masumiyetindeydi ve sürekli bize gülümsüyordu beni sevin diye giriş bölümü bitmişti gelişme sancılı, sonuç ve sonu gelmiyordu ilişkimizin komposizyonunun. ben sayfalar yazmalıydım seni beni sevgimizi anlatan ve bitmemeliydi. sen ise ben yazdıkça; elinde silgi benim yazdıklarımı siliyordun ardım sıra

ehhehe özlem dolu zamanların hep bir hatırası vardır.. senin hatıran ise gece güzelliği ile camdan kocatepenın gorunumu desene duygusal metatron kım der kı sevgılın olsun senın hehhee

ankaraa güzel şehir resimde süper

O güzel şehir gibisi varmı ya hayatımın en güzel zamanını geçirdim dostlarım evim herşeyim orda hayatımın aşkıyla tanıştım ankarada kar ların altında azmı yürüdüm el ele göz göze içim bir hoş oldu arkadaşım hatırlattığın için bazı şeyleri çok sağol

kalabalık ve havadar olsa çok güzel şehir aslında. ama topu topu 3 saatçik gezebildim. tadını çıkaramadım

Ankara demişken bir Ankara şiiriden ben ekleyim dedim. Paylaşım için saol DumaDumaDum Ankara Hey gidi Ankara hey! Beni de benzettin ya kendine. Astın suratımı, resmileştirdin beni. Hey gidi Ankara hey! Beni de benzettin ya kendine. Yüzümde bürokrat gülümsemesi, İçimde politik çıkmazlar. Kaçıncı aşktı tattığım akşamlarında, Kızılay'da yürüyemeden elele. Bir gecelik duygu esnemesinde, Yalnızlığımla kendimi evime attığım, Tadamadan mevsimlerini doya doya. Kaybettim kendimi; Herhangi bir sokağın, herhangi bir ayrımında. Geçerken ömrüm giriş katlarında, Üşüdüm, titredim; Otuz yaşıma girerken bir yaz akşamında. Bekar evlerinin soluk aydılığında, Kötü alışkanlıklar edindim. Hiçbir kıza yalan söylemedim Ankara! Ama bir ebruli akşamda, Ezan seslerine karıştı çığlıklarım. Oyalıyormuşum meğer kendimi geçici heveslerle. Kırçiçekleri açıverdi yüreğimde. Sen aşk de buna, ben çıkmaz sokak. Ankara! Delik olan cebime koyacaktım tüm hüzünleri. Yine şiirler çalıp, Şairlerin soluk nefesli kitaplarından, Şarkılar, şarkılar düzecektim ona. Ve Ankara; Çelik renkli gecelerine dağıttığım aşklarımdan, Taç yapacaktım sarı saçlarına. Gözlerindeki yeşilden sürecektim antik yalnızlığıma. İkimizin de paylaşacak birşeyi olacaktı hayatta. Anlarsın ya; Sen Ankara, ben ve o... Üç kişilik bir dünya kuracaktıki Gözyaşlarının kahkahaya karıştığı şu dünyada. Duygu sevinecekti, Telefon edip zeynep'e; "Evleniyormuş" diyecekti. Ve Çankaya'dan bir rüzgar esti. Kıskandın ya bizi, Helal olsun sana. Şu ölümlü dünyada, Kendin gibi bir dünya görmeden, Boğacaksın öyle mi kalabalık kaldırımlarında beni? Hüzne doyacağım öyle mi? Senin gibi gecekondularında, Benim gibi bozkır çocuğu, Meram akşamlarında. Çiçeklerin nasıl olgunlaştığını bilirim ben, Çözmüşken tam da şifresini hayatın. Korkma Ankara, korkma! Yazılmamış bir şiirin okundukça çoğalan ilk kelimesinde, Akıp giderken kaderimiz iki ayrı yöne, Mutlak buluşacak vuslat denizinde. Ankara korkma! Okuduğu duaları anamın ikimizide kurtaracak. Hiç ummadığın birgünde, Şöyle güneş burcundayken sevinçlerin, Sen bana alışacaksın bende sana... Ankara! Ali Ulurasba

yok yahu.. cami hep ordaydı.. sevgilimin evi de caminin oralardaydı

aah ankara aaah.. eski hatundan orada ayrılmıştım.. orada kendim çektiim bi fotoyu upload ettim. anılarım canlandı..

puhahahahaha olm ben sizde nasıl bi imaj çizdiysem anlamıyorum ki? övüyon mu dövüyon mu sevgilim var zaten şimdi de.. o zamanda vardı.. benim kalbm o kadar büyük ki aynı anda 3 hatta 4 kişiyi sevebiliyorum

Ellerine sağlık dostum Saygılar. I'm

benim ankaram ; şairin birinin dediği gibi: sokakları denize çıkmayan şehir, ama sabah metroda elinde kitap veya en azından bir gazete olmayan birini göremeyeceğiniz şehir, Kuğulu Park'ta bir kadın ağladığında garsonun hiçbirşey sormayıp masaya bir mendil bıraktığı şehir, içinde yaşayan insanlarıyla bambaşka bir şehir... ANKARA!!! ayrılmak istemiyorum, o yüzden gitmiyorum...