Adrenalinidi de çok severdi. Körfez Savaşı'nda elinden geleni yaptı savaşa Amerika'nın yanında girelim diye ama kısmet işte

Röportajin Devami Röportajın İkinci Bölümü Sizce Turgut Özal Öldürüldü Mü? Özal'ın vefatında bazı �tıbbi hikayeleri�, iddiaları duyduğumda şüphelerim oluştu. Ancak tam olarak inanmamıştım. Turgut Bey'in sağlık durumunun bozuk oluğunu bildiğim için ve tıp kökenli olduğum için ilk yıllarda doğrusu sadece kuşku olarak kalmıştı benim için. Fakat tarihsel olaylara sonradan baktığımda, ortaya çıkan tablo benim bu şüphemi kanaate çevirdi. 1990'da duvar yıkıldıktan, Sovyetler dağıldıktan sonra, Türki Cumhuriyetlerin tamamı Özal'ın müthiş etkisi altına girmişti. Hepsinin liderlerinin Özal ve Türkiye ile çok yakın ilişkileri vardı. Özal'ın ölümüyle Türki Cumhuriyetler Türkiye'den koparak tekrar Rus sistemine bağlandılar. Azerbaycan biraz ortada kaldı. Demokrasiyi tanımadıkları için, komünist bir toplumdan ortaya çıkan bu yeni devletler, eski liderleri tarafından yönetilmeye devam etmişlerdi. Yeni kurulan küresel dünyayı Özal'dan öğreniyorlardı. Doğal olarak da Özal'ın vizyonundan ve Onun uluslararası ilişkilerinden müthiş etkileniyorlardı. Tüm bunları ben yakinen yaşadım. Nitekim benim daha sonra Türki Cumhuriyetlerdeki bütün devlet başkanlarını yakinen tanıyor olmam Özal nedeniyledir. Sonraları hem Türki liderlerin, hem Batı dünyasındaki pek çok liderin �ilgisini� çekmemim en büyük nedenini, hep Özal'ın danışmanı olmama bağlamışımdır. İşte Özal'ın Ölüm Sebebi� Semra Özal'ın iddiası da zaten o yöndeydi. Turgut Özal'ın �Türk Birliği� kurma çalışmalarından dolayı öldürüldüğü iddialarını dillendiriyordu� �Özal'ın Türk Birliği� iddiası, biraz �Turan� ve �Kızıl Elma� çağrıştırdığı için doğru bir tanım değil bence. Turgut Bey, Türkiye'yi Türki Cumhuriyetlerinin ağabeyi yapmaya çalışıyordu. Türkiye'yi Bölgesel Güç yapmak istiyordu. Bunu o zamanki devlet başkanları Nazarbayev olsun, işte ölen Türkmen Başı olsun, Haydar Aliyev olsun, hepsi çok ciddiye alıyorlardı. Haydar Aliyev, SSCB'nin üçüncü adamlığına yükselmiş, KGB'nin ikinci Politbüro'nun üçüncü adamı olan bir siyasi güçtü. Onun bile - yakın ilişkimle biliyorum - Turgut Bey'e müthiş derecede hayranlığı ve sempatisi vardı. Hatırlayın, sürekli Türkiye'ye geliyorlar ve gidiyorlardı. Turgut Bey'in ölmeden önceki son uzun ziyareti Türki Cumhuriyetlere oldu. Bugünden o günlere baktığımda Özal'ın ölümüyle, Türki Cumhuriyetlerin Türkiye ile olan hayallerinin tamamen ortadan kalktığını, tekrar eski sisteme farklı bir yapılanmayla yeniden entegre olduğunu görüyorum. O zaman bu iş kime yaradı? Elbette Rus Devleti'ne� Bir husus daha var. Turgut Bey'in ölüm haberi Köşk'ten çağrı cihazıma geldiğinde, ambulans onu GATA'ya götürüyordu. O zaman cep telefonu yoktu. Araç telefonuyla korumalara ulaştığımda, ambulans Hacettepe'yi geçmiş, Samanpazarı kavşağını geçiyordu. Kalp krizi olduğu açıktı ve GATA'ya ulaşmaya çalışıyorlardı, doğal olarak da en az 20 dakika sonra varabilecekti. Nasıl oldu bilmiyorum, yakın korumalarını ikna ettim. Adeta emrettim. Ambulansı geri döndürüp Hacettepe'ye gitmesini sağladım. Sanırım Semra Hanım beni onaylamıştı. Çünkü, ambulansta o da vardı. Orada olmayanlar da maalesef hem gazetelerde hem anılarında adeta oradaymış gibi yazdılar. Ben de taksiyle Hacettepe'ye ulaştım. Herkesin yazdığının aksine Özal Acil Serviste değil, dört kat üstteki Kalp-Damar Cerrahisi yoğun bakıma alınmıştı. Bazıları arkadaşım olan tüm nöbetçi doktorlar resüsitasyon yapıyorlardı. İlk anda üst düzeyde Başhekim olan Prof. Dr. Çelik Taşar vardı. Günlerden Cumartesi ve sabah 10 sularıydı. Kısa süre sonra rektör Prof. Dr. Yüksel Bozer ve diğer Hocalar da geldiler. İçeriye Semra Hanımdan başka kimse alınmamıştı anladığım. Ben de doktor ve Hacettepeli olduğum için girebilmiştim. Semra Hanım, aynı mekanda ama biraz uzakta �enfeksiyon koruması gereken hastalar� için olan özel camlı odada oturuyor ve sessiz sessiz ağlıyor, açık kapıdan, uzaktan eşine yapılan müdahaleyi izliyordu. Tam o anda kalp monitörü gözüme çarptı. Tek bir kalp atışı yoktu. Çizgi dümdüzdü. Hatta elektro şoka hiç cevap vermiyordu. Semra Hanım'a gittim. Hiçbir şey demedi. Yüzüme baktığında gözlerinden Özal'ın öldüğünü anladığını gördüm. Semra Hanım Özal'ın anısına ağlıyordu. Sevdiği insan için ağlıyordu. Bir ara yoğun bakımın kapısından dışarı çıktım. Birkaç bank konulmuş, Yusuf Özal, Hüsnü Doğan ve kimi bakanlar üzgün oturuyor ve umutla gelecek iyi haberi bekliyorlardı. Hiç unutmam, yakın dostluğuma rağmen Yusuf Bey içerden çıkmış olduğumu gördüğü halde bana abim nasıl diye soramadı. Vereceğim cevaptan korkuyordu. Hüsnü Bey'in başı öne eğilmiş, dua ediyordu. Özal'ın tüm korumaları ve yakın personeli de oradaydı, hepsi hüngür hüngür ağlıyorlardı. Ben o sırada koruma polisleri ile konuşma imkanı buldum. Bize Fakültede okurken her zaman ilk hikayenin en doğrusu olduğu öğretilmişti. Korumalarının hepsinin anlattığı, Turgut Bey'in son yurtdışı gezisinde ağır ağır gittikçe çöken bir bitkinlik içine girdiğini; hatta Türkiye'ye döndükten sonra Anayasa Mahkemesi'nde bir tören için merdivenlerden korumaların koluna girerek gittiğini anlattılar. Semra Hanım da bana bir yerde asansöre binerken �Semra koluma gir� demiş. Semra Hanın o zaman onları bana anlatmıştı sıcağı sıcağına. Asansöre binmekte zorlanmış. Belki içerden de destek almış ve Özal'ı kronik olarak zehirlemiş olabilirler. Sanırım döndükten iki-üç gün sonra vefat etti. Özal'a Ölmeden Önceki Gece Ne Oldu? Şimdi zaten ona gelelim. Dış destek de sonuçta iç faktörleri kullanarak bu işi becerebilir� Turgut Bey dışarıdaydı o sırada fakat yine de olabilir. Yakın çevresinde çalışanlardan birileri de olabilir. Çevresinde o kadar çok adam vardı ki� Ayrıca yediği içtiği şeye de hiç dikkat etmezdi. Tarihe bakarsanız, bütün büyük liderler hep yakınlarındakiler tarafından, yani mahiyeti tarafından, mahiyeti içinden birileri tarafından suikasta uğramışlardır. Fatih Sultan Mehmet'i de bizzat doktoru zehirlemiştir. Burada bir konuyu daha söylemek istiyorum: Turgut Bey, döndükten sonra ikinci gece, yani vefatı öncesinde Köşk kayıtlarına gören son benimle konuşmuş. Aramızda geçen bu konuşmayı çok sonraları hep düşündüm. Bana garip gelen bir durum vardı. Özal'ı ilk defa hafızasını karışmış görmüştüm. Adeta hafif bir bilinç bulanıklığı vardı. Beni aradığında, yarın akşam bana gel dedi. Cümleyi eksik kurmuştu ki, hiç adeti değildi. Yarın dediğinden kastı, cumartesi akşamıydı. Gayet iyi hatırlıyorum, çükü hiç aklımdan çıkmadı bugüne kadar. Önce 7'de gel dedi. Sonra �yok yok, 7'de misafirim var� dedi, ve �8'de gel� diye düzeltti. Daha sözünü tamamlarken, yahu unuttum, İhsan Doğramacı yemeğe gelecek, sen 10 gibi gel dedi. Anında �yok 11'de gel daha iyi olur� dedi. Turgut Bey'in kafası her zaman çok netti. Telefonu kapayınca Allah Allah dedim, yani bir gariplik hissettim o zaman. Ama o sıralar bunu seyahatin yorgunluğuna vermiştim. Halbuki tanıdığım Özal çok uzun kıtalararası seyahatlerde bile hiç yorulmaz, kafası asla karışmaz, sabahlara kadar çalışır ve erkenden sıfır kilometre araç gibi güne başlardı. Yani yaşıyor olsaydı cumartesi akşamı 11'de Özal'la olacaktım. Bana aynı telefon konuşmasında 3 kere randevu verirken, ertesi günün randevu programını bu kadar karıştırıyor olması, imkansızdı. Tıpta bunun adı �zihin karışıklığı�dır. Bana çok garip gelmişti. Hiç Turgut Özal'ı böyle görmemiştim. Daha sonraları kronik bir zehirlenmeyi hep düşünmüşümdür.

Röportaj: Erol Metin / Aktif Haber ERHAN GÖKSEL / VERSO bilmem nesi BAŞKANI Röportajın Birinci Bölümü Merhum Turgut Özal'ın Cumhurbaşkanlığı döneminde siyasi danışmanlığını yaptınız. Sizin görebildiğiniz kadarıyla Özal'ı Özal yapan özellikleri nelerdi? Özal'ı �Özal yapan� bence en önemli, belki de tüm Cumhuriyet tarihinde Mustafa Kemal Atatürk'ü saymazsak en önemli ayrıcalığı ve farkı; ileri görüşlülüğüydü, geleceği görebilmesiydi. Çünkü geleceği göremeyen lider geleceği tasarlayamaz, planlayamaz. Geleceği görmeyen lider asla geleceği kuramaz. Bir büyük lider �geleceği kuran� liderdir. Özal, geleceği görmek konusunda Mustafa Kemal Atatürk'ü saymadığımız sürece ki; onu değerlendirme dışı tutuyorum; Onun dışında gelmiş geçmiş bütün siyasi liderlerden daha önde olan bir kişiliğe sahipti. Gelen yeni liderler Özal'la kıyaslanır. Özal'ın yerini doldurabilecek bir lideri görüyor musunuz? Şu an Tayyip Erdoğan gösteriliyor� Şu an için maalesef hayır. Hayır, çünkü Özal'ın yerini doldurabilmek için Özal'ın deneyimlerine ve vizyonuna sahip olmak gerekir. Özal'ın deneyimi çok yönlüydü. Devletin içinde çalıştı, özel sektörde çalıştı, Dünya Bankası'nda, yurt dışında çalıştı. Özal'ın bir yığın ciddi kurumlarda çalışmışlığı var. Bunun ötesinde, çok ciddi bir eğitimi var Özal'ın. İstanbul Teknik Üniversitesi'nin adeta Türkiye'de �Eğitimin İmparatorluğu� olduğu dönemlerde, dünya çapında eğitim verildiği yıllarda okumuştur. Tıpkı Korkut Özal gibi, tıpkı Necmettin Erbakan gibi ve tıpkı Süleyman Demirel gibi. Hepsi aynı dönemin insanlarıdır. Tayyip Bey'in bilgisi onlara göre çok yetersiz, devlet tecrübesi ise hiç yoktur. Ancak bir şey söyleyeyim: Özal'ı Türkiye'deki karizmatik liderler arasında saydığımızda Menderes'i, Demirel'i Özal'ı nasıl sayıyorsak; Özal'dan sonra ki en karizmatik lider olarak da Tayyip Erdoğan'ı saymak durumundayız. Onun hakkını da burada teslim etmek lazım. Sol Aydınlar Türk Halkından Kopuk� Turgut Özal sizin için öncelikle başka neleri ifade ediyordu? Turgut Bey, benim için ortalama Türk halkının genelini temsil ediyordu. Turgut Bey, Türk halkının yüzde sekseni gibiydi. Dans da eden, Cuma namazı da kılan, Oruç da tutan, ara sıra içki de içen; yani özetle, ortalama Türk halkının yüzde sekseni gibiydi. Turgut Bey Anadolu İslamiyetini yaşayan bir insandı. Bu konularda da çok hassastı. Geçmişte Turgut Bey'i bu konularda, muhafazakar eğilimlerinin eleştirilmesini hiç bir zaman anlayamamışımdır. Özal ve Türk halkı genelde aynıydı. Türk halkının yüzde sekseni budur. Eleştirenler o tarihte hep sol aydınlardır. O günlerde Turgut Bey'i eleştiren sol aydınların -ki, ben de sol kesim içindeydim o tarihlerde- Türkiye'den, Türk halkından ne kadar uzak, ne kadar kopuk ve Türk halkını hiç tanımadıklarını bugün Özal'a yapılan eleştirilerden daha iyi anlıyordum. Erhan Göksel'e Mahalle Baskısı Özal'ın irticai faaliyetlerde bulunduğu da iddia ediliyordu. Hatta Cumhurbaşkanlığı adaylığı da o yüzden engellenmeye çalışıldı� Doğru, çalışıldı ama becerilemedi. Çok haklısın. Ancak ne acıdır ki; Özal'ı �takunyacı� diye eleştirenler ve önünü kesmeye çalışanlar; bugün AKP'yi destekleyenlerle aynı köşe yazarları. Bu da tarihin bir ironisi herhalde. Fikir değiştirdiler�. Fikir demeyelim. Artık eski dünyanın 20. Yüzyılın o aydınları yoklar bugünkü dünyada. Küresel sermeye, onlara da egemen oldu. 21. Yüzyılın en yalın gerçeği, aydınların küresel dünyada �paranın yanında� yeralır olmaları oldu. Onların �ülkeleri�, �vatanları� artık yok; onların yurtseverliklerinin yerini kendi �izzet ve ikballeri için� tuttukları safların, yani �uluslararası sermayenin çıkarları� aldı diye düşünüyorum. İnsanların, kişiliklerin değiştiğine inanmıyorum. Türkiye'deki sol aydınların sağda yer bulamadığı için �solcu� olduğuna inanıyorum. Gerçek solda olduklarına inanmıyorum. Gerçek solda olan insanlar zaten o kadar belli, o kadar netler ki; onları bulmak hiç zor değil zaten. Ama onların sesleri kesilmiş, kötü paranın iyi parayı kovması gibi; bu ülkenin gerçek aydınları da bu ülkeden ya kovulmuşlardır, yada sesleri kesilmiş ve adeta yok sayılmaktadırlar. Benim Özal'a cumhurbaşkanlığı döneminde danışman olmam da yakın çevremde eleştiri konusu olmuştu. Ne gibi eleştiriler yapıldı size? En başta sol fikirli bir insan olarak neden Özal'la çalıştığımı, bunu anlayamadıklarını; Özal'ın irticacı olduğu iddiaları vardı. Bugün üzerinden 15 sene geçtikten sonra, bugün o iddiayı yapanların çoğu bugün AKP iktidarına büyük destek veren aynı kişiler. İsim vermek istemiyorum, gerek de yok zaten. Biraz düşünen ve geçmişi hatırlayanlar hemen bu isimleri bulacaklardır. Artık bu yalaka ve dönek adamlarla ilgilenmiyorum. Yeni dönekler ve yağcılar ortaya çıktıkça artık hayret de etmiyorum, çünkü çok alıştım bu menfaat ilişkilerine. Necip Torumtay Özal'ın Tehdidinden Korktuğu İçin İstifa Etti Necip Torumtay Olayı�nın perde arkasında ne var? Tam olarak aydınlanmadı bu istifa. Siz de hiç konuşmadınız bugüne kadar. İstifanın asıl sebebi neydi? Aslında konuşmam gerek galiba. Sanırım bu konunu artık kamuoyuna mal olması gerek. Zamanı geldi herhalde. Ben bu olaya istemeden de olsa kendi gözlerimle şahit oldum. Neredeyse 18 yıl oldu. 1. Körfez savaşı sırasındaydı. Tesadüf Rahmetli Özal o gün beni çağırmıştı. Ben de tam makamının karşısında, üst kata çıkan merdivenin altındaki odada, Arif Yüksel Bey'in kullandığı odada oturuyordum. O sırada kimin olduğunu bilmediğim ziyaretçinin çıkmasını bekliyordum. Arif Bey o zaman Özal'ın danışmanıydı. Dönemin Adalet Bakanlığı müsteşarı� Birden bire kapı açıldı, hızla yürüyen birisinin ayak seslerini ve Turgut Bey'in öfkeli sesini duydum. Turgut Bey'in odasına doğru yürürken koridorda hızlı adımlarla yürüyen, şapkası koltuğunun altında Genel Kurmay Başkanı Necip Torumtay'ı arkasından gördüm. O zamanlar güvenlik için Köşk'e röntgen cihazı yeni koyulmuştu. Necip Torumtay büyük bir hızla cihazdan ve kapıdan çıkarak merdivenlerde kaybolmuştu. Bense yüzümü odaya çevirerek ne oldu diye koridordan makama doğru geçerken, Turgut Bey'i kızgın ve sinirinden mos mor olmuş bir ifadeyle kapı aralığında ayakta dururken gördüm. Turgut Bey bana dönmüş, ama adeta beni de gözü görmüyor, daha sonra sadece bir kez gördüğüm alı al moru mor olmuş bir ifadeyle �Yüce Divan'a vereceğim�� diye kendi kendine konuşuyordu. Sonra neler oldu? Sonra Arif Yüksel'e derhal emirler yağdırdı. Genel Kurmay Başkanı'nı Yüce Divan'a vermek istiyordu. Şimdi tam hatırlamakta zorlandığım çeşitli sözler söylüyordu. �Türk Silahlı Kuvvetleri'nin komuta heyetinin başında olmayı hakketmiyor�, ��önlerini bile görmüyorlar�, türünden. Yüce Divan'a verme lafını bu kadar yıldır hiç aklımdan çıkaramadım. Özal Torumtay'a rest mi çekti? Rest çekip çekmediğini görmedim ve duymadım. Ama Arif Yüksel'e Yüce Divan'a göndereceğim dediğini gayet iyi hatırlıyorum. Kısa süre sonra sakinleşti. Yarım saat sonra Arif Yüksel geldi elinde kitapla �Türkiye'de herkesi Yüce Divan'a verebiliyoruz, bir tek askerler verilmiyor� dedi Özal'a. Özal anlayamadığım bir bakışla bana bakarken ben de halk tabiriyle �bir yaşıma daha girdim.� Turgut Bey'le otururken bir-iki saat falan geçti geçmedi, Özal'a bir telefon bağlandı. Necip Torumtay istifa etmişti. Özal, �iyi oldu böylesi� dedi. Ben de Özal'a; bu kadar kısa sürede istifası çok garip dedim. Necip Torumtay'ın kendisini Yüce Divan'a vereceğini söyleyip söylemediğini sordum. Özal açıkça; �elbette söyledim� dedi. Torumtay, Turgut Özal'ın tehditlerinden dolayı mı istifa etti? Yüce Divan'a vereceğim lafı üzerine istifa ettiği açık. Bildiğiniz kadarıyla kavga sebebi neydi? Özal'ı o kadar öfkelendiren neydi? Necip Torumtay, hatırladığım 1987'de Genelkurmay Başkanlığına atandı. Aralık 1990 tarihinde istifa etti. İstifasında ayrılmasına sebep olarak �1. Körfez Savaşı'nda hükümetin tutumuna tepki gösterdiği� öne sürüldü. Basında, Cumhurbaşkanı Turgut Özal tarafından Irak'a karşı ABD ile beraber hareket edilerek �Musul ve Kerkük sorununun çözülmesi� kararına uymak istemediği ileri sürüldü. Ordunun teçhizatının yetersiz olduğu gerekçesini ileri sürdüğünü bana Özal çok sonraları bir vesileyle anlatmıştı. Özal vefatından altı ay kadar önce bir akşam bana aşağı yukarı şu değerlendirmeyi yapmıştı: Özal' göre �Türkiye'deki Kürt meselesi ve Irak sorunu ileride Türkiye'nin başına büyük belalar açacaktı. Türkiye, ABD ile birlikte hareket etmek, ve bu coğrafyanın hakim devleti olmak zorundaydı. Atatürk'ün hülyası olan Musul Kerkük'ü de içine alarak tüm Kürt nüfusunu da Türkiye'ye dahil etmek hayal değildi. Bu konuda Kürtlere büyük güven duyuyor ve Türklerle Kürtlerin bin yıllık birlikteliğini hiçbir güç bozamazdı.� Yani Özal, �bölgenin süper gücü olmak istiyordu. Musul ve Kerkük'ü alma planları vardı.

Devam Hiram Abas Özal'a Ulaşmaması İçin Öldürüldü İçle ilgili baktığımızda 1988'de Özal Suikastı var� Ben Özal'a suikast yapıldığında yanında değildim, yani danışmanı değildim. Özal bu suikast girişiminden çok sonra bana bazı olayları ve bağlantıları anlatmıştı. Olaydan epey sonra bu konuyla mı bilmiyorum ama özel olarak Hiram Abas'ı görevlendirmişti. Hiram Abas, Özal suikastını çözmek için büyük çaba harcadı ve Hiram Abas'ın suikastı, Özal'a yapılan suikastla ilgili, önemli bilgiler elde ettiğini Turgut Bey'e İstanbul'dan telefon ettikten ve yüz yüze anlatmaya geleceğini söyledikten hatırladığım bir gün sonra, Turgut Bey'i göremeden öldürüldü. Turgut Bey bu olayı bana aynen şöyle yorumlamıştı: �Hiram önemli şeyleri çözdü ve bana anlatmasını engellemek için öldürüldü� demişti daha sonra. Turgut Bey, neleri biliyor; neleri bilmiyordu, bunu hiç bir zaman öğrenemedim. O dönemde sadece bir kez Turgut Bey'e ne var bu işin içinde dediğimde, �bu konuları kapat� dedi ve bu konuyu benle çok sonra sadece bir kez daha konuştu. Önemli yerlere ulaştı belki� Üzerine gidemedi veya göze alamadı değil mi? Emin olamam, Özal hiç kimsenin hayal edemeyeceği kadar cesurdu. Bence bilseydi üzerine cesaretle giderdi. Ya da devlete zarar vermek istememiş olabilir. Tabii ki bunlar benim tahminlerimden öteye geçebilecek şeyler değil bugün için. İlk suikast ve eğer gerçekten bir ikincisi varsa, yani öldürüldü ise, bu iki olay arasında ortak bağ veya ortak merkezler mi var; yoksa her ikisi ayrı merkezlere mi ait onu da bilemem. Bugün baktığımda bana göre ölümü dış güçlerin işiydi. Keçeciler'in anlattığına göre de, Özal kendisine suikast yapanları biliyordu ama üzerine gidemedi. Altından çok şey çıkar diye� Olabilir. Burada bir tek şey söyleyebilirim: Hiram Abas'ın ölümünden bir süre sonra, Turgut Bey bana bu konuyu ikinci kez açtı ve o olayla ilgili bazı bilgiler verip, fikrimi sordu. Bana aktardığı bilgilerde çelişki vardı. Okuduğu ilk raporda Hiram Abas'ı Dev-Sol'un vurduğu iddia ediliyordu. 40 yaşlarında, gözlüklü, saçı önden dökük birisinin vurduğu iddiası vardı. Şoför koltuğunun arkasındaki kapı camından, şoför koltuğunda oturan Hiram Abas'a ensesinden ateş ettiği söylendi. Görgü tanıklarına göre de, aracın önüne Hiram Abas'ın, kendisini tanıdığını düşündürten bir durum vardı. Abas'ın durarak şoför camını açtığı iddiası vardı. Özal'ın ayrı bir ekibe hazırlattığı İkinci bir rapor ise yine Hiram Abas'ın, önünden geçen birisini görüp yavaşladığı, o sırada arabanın arka yan camından ensesine ateş edildiği iddia ediliyordu. Özal ise özel bir ekibe hazırlattığı üçüncü rapora inanıyordu. Bana söylediği; �Dev-Sol'da o dönemde 40 yaşlarında kimsenin olmadığı�ydı. Belki de taşeron bir örgüt kullanmışlardır.. Bana bu iddia zayıf geliyor. Hiram Abas çok özel yetişmiş Rambo gibi bir profesyonelmiş biriydi. Bana anlatılan� Ben kendisini hiç görmedim. Ama anlatılan Amerika'da çok özel eğitim aldığıydı. Türkiye'nin en iyi yetişmiş polisi, önüne gelen bir kasiste yavaşladığında eğer duruyorsa, Özal'ın düşündüğü gibi onu tanıyan ve duracağını bilen birisidir. Arabanın arka camından ateş ediliyor kafasına. Bana göre bizzat taşeron olarak değil bizzat işin merkezi tarafından Hiram Abas öldürüldü. Dediğim gibi daha sonra Turgut Bey işin üzerine gitmedi. Budapeşte'de Mesut Yılmaz'a Yumruk Attıran Kişi Her ne kadar sonradan inkar etti ise de istihbaratçı Bülent Orakoğlu, Turgut Özal ı öldürenin adını da biliyorum dedi. Bu kişinin devletin üst düzey yönetiminden bir olduğunu söyledi� Benim bildiğim Bülent Orakoğlu hayali kuvvetli birisidir. Tansu Çiller'i polisleştiren zattır. Tansu Hanım'ı bu tür senaryolarla korkutarak adeta teslim almıştı. Aynı şeyi daha sonra bir başkası, bu kartı Mesut Yılmaz'a karşı kullanacak ve Mesut Bey'i de polisleştirecekti. Hatta bu uğurda Mesut Bey'i ikna etmek için Budapeşte'de bir de yumruk attırarak daha ikna edici olacaklardı. Bu senaryonun �yeni versiyon�unu bu kez de �Ergenekon Operasyonu� ile yeniden izliyoruz. Şimdi de amaç aynı. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ı polisleştirerek esir almak. Ancak bu sefer Başbakan'a atılan �yumruk� birileri tarafından değil, bizzat iktidara yandaş medya tarafından �sanal yumruk� olarak; adeta muhalefete ve Müesses Nizam'a atılıyormuş �imaj�ı verilerek direkt Başbakan'a atılıyor. Başbakan bu senaryonun büyüsünden erken uyanabilecek mi? Yaşayıp göreceğiz. Burada bir hatırlatma yapıp tarihe not düşeyim: Elbette bir yığın suçlu var Ergenekon davasında. Ana tez, �Çete olmak iddiası� üzerine kurulu. Bizim Ceza Kanununda çete suçu; 13,5 yıl�dan başlar. Bakalım 13,5 yıl hüküm alan kaç kişi olacak? Birileri birkaç yıl suç alırsa bu çete değil, adi örgüt olduğunu gösterir o zaman. Bunu da çok geçmeden göreceğiz.

Devam Siz bu konuda ne düşünüyordunuz? Özal'a neler öneriyordunuz? Ben o tarihte karşı çıkıyordum. Hem de şiddetle karşı çıkıyordum. Çünkü Musul ve Kerkük meselesinin Türkiye'nin başını belaya sokacağını, bunun çok büyük uluslararası bir planın parçası olduğunu, Türkiye Lozan'da, Musul'u vermek zorunda kaldığını söylüyordum. Özal ise bana; �Atatürk yaşasaydı bu işi halledecekti� demiştir. Bugün baktığımda bu tespitin ne kadar doğru olduğunu anlıyorum. Musul meselesi Atatürk için ölene kadar en önemli sorun olmuştu, Hatay'dan sonra. O zaman şöyle söyleyelim: Necip Torumtay'ın tepkiden dolayı istifa ettiği söyleniyordu ama aslında asıl sebep, Özal ile arasında geçen sert tartışmaydı� Tartışmaydı sanırım. Evet, bence Torumtay, Özal'ın kendisini Yüce Divan'a vereceğini zannetti. Yani verilemediğini bilmiyordu. Böyle bir sürecin önünü kesmek için muhtemelen sadece şahsının değil, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin de yıpranmasını önlemek için istifa etti. Torumtay açısından bunu ciddiye almasının önemli bir nedeni vardı. Belki şimdi unutuldu ama, Özal geçmişinde bir kez daha davetiyeleri basılmış Genel Kurmay Başkanı'nı direkt olarak emekliye sevketmişti. Kamuoyunda �İki Necdetler� olayı diye bilinen süreç. Başbakanlığı döneminde Necdet Üruğ'un yerine geçmesi kesinleşmiş olan Necdet Öztorun'u aniden ikili kararnameyle emekli etmişti. Özal Rusya'daki Darbeyi Bush'a Haber Verdi Özal'ı Anlamak açısından anlatabileceğiniz önemli bir olay hatırlıyor musunuz? Bir çok şey hatırlıyorum, Turgut Bey'in özelliği, kimse dünyayı fark etmezken O, CNN'ni izlerdi. O zamanlar kablolu kanallar falan yoktu. Uydudan izlerdi. Uydu kurdurtmuştu. Bir gün aniden CNN'de Rusya'da Gorbaçov'a karşı yapılan darbeyi izledi. Ruslar haberleşmeyi kesmişler ama internet unutulduğu için, Batı Dünyasının haberi olmuştu. Derhal Bush'u bağlattı. Ben yine yanındaydım o zaman. Özel kalem ve Dışişleri ayak sürüdü. Haklıydılar da; zira o sırada ABD'de saat gece yarısını geçmişti. Saat uygun değil dediler. Telaşı anlamıştım, çalan telefonu bugünkü Bush'un babası olan Bush'un cevapsız bırakmasından korkuyordu herkes. Buna rağmen Özal ısrar etti. Yaklaşık yarım saat veya 45 dakika sonra Baba Bush'un telefonu bağlandı. Doğrusu ben de şaşırmıştım. Özal net bir şey söyledi. Bu bizim basınımızda çıkmadı o dönemde Özal düşmanlığından. Yabancı basında ve Beyaz Saray'ın yayınlarında da Bush'un ağzından vardır bu konuşma. Bush sonradan; �beni uyaran Turgut Özal oldu� diye anlatmıştır. Turgut Bey o telefonda şöyle demişti: ��eğer derhal Gorbaçov'a destek mesajı vermezsen, Rus sistemi gerisin geriye döner, Komünist rejim geri gelir.� Özal'ın bir özelliği de buydu işte. Özal, telefonu kaldırdığı an dünyadaki hemen önemli liderle istediği anda konuşurdu. Hele o dönemde yeni kurulan Türki Cumhuriyetlerin liderlerini, Margaret Thatcer'i�

O, cübbesiz bir hizmet ve sevgi profesörüydü, bir gönül mimarıydı. Türk birliğini kurma çalışmalarına başladığı sıralarda ölmesi bana hep ilginç gelmiştir. Çünkü hep bir soru işareti vardı.

aman abi gözünüzü seviyimm, kalsınlar ordaaaa

Devam Demirel Ve Erdal İnönü'nün Özal'ın Beyaz Saray Görüşmesini Sabote Etme Girişimi Böylesine önemli başka bildiğiniz bir olayı daha anlatabilir misiniz? Peki. Bana başka iki hüzünü bir arada yaşatan bir dönemi anlatayım: Turgut Bey 1993 yılı Ocak sonunda tedavi için Amerika'ya uçtu. 24 Ocak 1993 de B. Clinton yeni yemin etmiş ve Baba Bush'un yerine Başkan olmuştu Amerika'ya. Özal da Methodist Hastanesinde yatarken, bu fırsatı avantaja çevirip Clinton'la görüşmek istemişti. Amacı Clinton'un da Bush gibi dostluğunu kazanmaktı. Çünkü Özal realistti. Artık yeni Başkan vardı ve Türkiye de yeni Başkanla yoluna devam etmeliydi. Fakat bunu öğrenen Başbakan Demirel ve özellikle yardımcısı Erdal İnönü şiddetle karşı çıkmışlar ve Hikmet Çetin'in Bakanlığı'ndaki tüm Dışişleri ve Türk Elçiliği, Özal'ın bu girişimini engellemeye çalışıyordu. Koca Türkiye Cumhuriyeti, kendi Cumhurbaşkanı'nın Başkan Clinton'la görüşmesini sabote etmeye çalışıyordu. Amerikalı ve Beyaz Saray yetkilileri şaşkınlık içindeydi. Bana aralıksız telefonlar geliyordu. O zamanlarda daha Türkiye'de cep telefonu olmadığı için telefonla önce randevulaşıp sonra konuşabiliyorduk. Derken 5 Şubat'ta kötü haber sabahın erken saatlerinde geldi. Özal'ın oğlu kadar sevdiği Kahveci kaza geçirmişti. Karısı ve kendisi hemen ölmüştü. Kızı ise bir hafta sonra hayata gözlerini yumacaktı. Yakın arkadaşım Kahveci'nin ve Füsun'un ölümü beni çok sarsmıştı. Özal, Clinton meselesini değerlendirmek ve özellikle Türkiye'den haber almak için beni Hastaneden aradığında, 'ın ölümünü neden bilmemdir ona söyleyememiştim. Sesimin tonu dikkatini çekmiş ve sormuştu. Boğazım şişti, diye kıvırtmış, gerçeği saklamak için büyük bir çaba harcamıştım. O an bana hayatımın en zor anları gibi gelmişti. Bilmiyordum ki, tam 3 gün sonra kendi kardeşim ölecek ve onu takiben iki gün sonra Özal Türkiye'ye dönecek; ben de onunla beraber Özal'ın eski limuzin mercedesinde Org. Kemal Yamak'la beraber Kahveci'nin Hacettepe'de yatan kızını ziyarete gidecektik. Özal soracak, ben de anlatacaktım. Kazayı tüm detayları ile sormuştu. Ama kardeşimden tek kelime bahsedemeyecektim. Beni teselli eden tek bir şey aklımda kaldı o dönemden. Özal Beyaz Saray'da kabul edilmişti. Beyaz Saray Özal'ı adeta dev bir ülkenin devlet başkanı edasıyla kabul etti. Clinton Özal'a Bush'tan daha büyük önem vermişti. 8 Şubat'tı tarihi. O gün tek kardeşim beni yalnız bırakmıştı. Bu tarihten yaklaşık iki ay sonra, 17 Nisan'da ise Özal vefat etti zaten� Anlayamadım biraz açar mısınız, Neden Özal'ın Beyaz Saray randevusuna karşı çıktılar? Çünkü 1991 seçimleri kampanyasını hem Demirel hem de Erdal İnönü; � Özal Karşıtlığı�na kurmuşlardı. İki yıl geçmesine rağmen her gün Özal'ı Çankaya'dan indirmenin hamaseti yapılıyordu. Hatta bu ikiliye, daha sonraları Özal'la yolunu ayıran ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz da dolaylı yoldan katılmıştı. Özal vefat etmeseydi 1996 ortasına kadar Cumhurbaşkanı olarak devam edecekti. Onun karizması diğerlerine ağır geliyordu her halde. Ayrıca Özal karşıtlığı kampanyaları; o dönemde tırmanmış bulunan �terör ve enflasyonu� maskelemeye, halkın dikkatini başka tarafa çekmeye yarıyordu. Doğal olarak da Özal, iç siyasete malzeme oluyordu. Tam bu noktada yeni Amerika Başkanı olan Clinton'ın Özal'ı kabul etmesi demek, diğer liderlerin kamuoyu önünde zora girmeleri demekti. Yaptıkları Özal aleyhtarı kampanyaları halkta ters tepebilirdi. Bu nedenle Özal'ın kabulünü Beyaz Saray nezdinde engellemeye çalıştılar ama başaramadılar. Bana göre eğer Özal yaşasaydı, o dönemdeki hükümetin dış politikasının kaptan köşkünü elinde tutacaktı. Mevcut hükümetin bunu içine sindirmesi mümkün olamazdı. Onlar da zaten durumu hemen fark edip, Özal'a karşı atağa geçtiler ama başarılı olamadılar. Sonuçta olan Türkiye Cumhriyeti'nin Beyaz Saray'daki prestijine oldu. Özal belki kazanmıştı ama Türkiye kaybetmişti. Özal ABD'nin Elindeki Kozu Nasıl Aldı? BM kararı gelmeden 1991'de Türkiye'nin �Kerkük-Yumurtalık petrol boru hattını kapatma olayı var o dönemde� Onu da söyleyeyim, Turgut Bey'le ilgili önemli anılarımdan biridir. Turgut Bey bir gün birden bire Yumurtalık boru hattını kapattı. Öğrendiğimde hızla köşke gitmiştim. Çağırmadan gittim, emrivaki� ve şiddetle karşı çıkmıştım. Birinci Körfez harekatı sırasında Turgut Bey çok ataktı. Ben de o tarihte onu anlayamıyor ve çok karşı çıkıyordum onun politikalarına. O gün aklıma gelen her lafı söyledim Turgut Bey'e. Benim eleştirilerime her zaman toleranslıydı. Hatta diyebilirim ki; kendisini eleştirmeme en açık olan lider o olmuştu. Bilinenin aksine Özal, fikrine güvendiği kişileri açık yüreklilikle dinlerdi. O günün psikolojisi ile Özal'a sert çıkmış ve �kraldan çok kralcılık yapıyorsunuz� demiş, �niye kapattınız� diye de sorgulamıştım. Ben böyle yüklenince; Amerikan Dışişleri Bakanı �James Baker uçakta, Türkiye'ye geliyor� dedi; �� geldiğinde benden Yumurtalık'ı kapatmamı isteyecek. Ben nasıl olsa bunu kapatmak zorunda kalacağım. Birleşmiş Milletler kararı da gelecek� ; �Ben önceden kapattım ki, elindeki kozu alayım ve karşılığında bir şey isteyebileyim Amerika'dan� dedi. Yıllar sonra 2000 yılıydı Al Gore ile Oğul Bush arasındaki seçim sırasında, Washington'da bir otelin lobisinde Baker ile karşılaştım. Baker'ın hemen yanına gittim, selamlaşıp hal hatır sorduktan sonra kendisine geçmişte Özal'la yaşadığım olayı anlattım. �Turgut Bey bana böyle anlatmıştı; sizin uçakta olduğunuzu ve Türkiye'ye gelince boru hattının kapatılmasını isteyeceğinizi� söylemişti dedim. Ayrıca benim de �kendisine inanmadığımı� söylediğimi aktardığımı belirttim. Baker, �Özal çok doğru tahmin etmiş� dedi. Ben de Özal'ın hattı kapatmasını anlayamamıştım, iyi oldu bunu bana anlattığın� dedi. Özal'ın düşündüğünden de ötesi olduğunu belirtti, Baker. Türkiye'ye doğru yola çıkmadan önce Amerikan'ın Akdeniz'deki 6. Filosuna �İskenderun Körfezi'ni ablukaya alın� emrini vermişti. Özal'ın ne kadar ileri görüşlü ve ufku geniş biri olduğunu 10 yıl sonra bir kere daha anlamıştım. Özal'ın hattı kapatmasından birkaç gün sonra zaten, Birleşmiş Milletler de karar almıştı. Irak'a ambargo kondu. Özal'ın Irak Öngörüsü Doğru Çıktı Yıllar sonra 2003'teki �2. Irak harekatı� sırasında Amerika'da önemli bir siyasetçi bana �Özal'ı ilk harekatta dinlemedik, hata yaptık. Bağdat'a 20 kilometre kala durduk ve harekatı sonlandırdık�. O zaman Özal, Baba Bush'a telefon açmış ve demiş ki; �eğer şimdi harekatı bitirip Saddam'ı yıkmazsan 10 sene sonra bir daha harekat yapmak zorunda kalırsın�. ALINTIDIR...

Haklısın sonuna kadar bu ülke için faydalı iş yapanların hepsi öldürüldü yada öldü ölümleri her zaman tartışma konusu oldu Hak etmediler şimdi ergenekonu cözmeye calışıyorlar yakında istiklal mahkemesi bile kurarlar...

Asker derken... Askerin görev sahası bellidir... Ne işi olur siyasetle.. İstihbarat de, siyasiler de, Mit de, Emniyet de ama lütfen asker deme Adenıa... Asker de sapıttı ne halt edeceğini bu bakış açıları yüzünden.. Karar verin kışladan çıksın mı çıkmasın mı..?

Knight niye çünkü; 1938'den 1965'e kadar 27 yıllık inönü hükümetleri bu ülkeyi ABD'ye satmıştır. menderes ne yapabilir. her seferinde hükümet'e geldiğinde inönünün kalıntılarıyla uğraşmak zorunda kalmıştır. bunları ben söylemiyorum. kim söylüyor, zamanın devrim subayları söylüyor. hani şu askeriyenin içindeki devrimci subaylar söylüyor. Sayın Peker abim; bu bilgileri ben tartışma proğ. da dinliyorum. biliyormusun, askeri istihbarat bugün meclis denetimi dışındadır. meclis iradesi hiçbir şekilde bu istihbarat'ı denetleyip sorgulayamıyor. cumhuriyet kurulduğu günden bugüne mit'in ve askeri istihbarat'ın yani hava kara deniz istihbaratının hiçbirşeyden habersiz olması imkansızdır. bu memlekette ki bütün suikastlerin, olayların, darbelerin vs. herşeyden haberi olan birileri mutlaka vardı ve vardır. herkes uyuyor bilenler konuşmuyor. adamlar televizyonlarda bu bilgileri verirken bile acaba resmi bir bilgi mi veriyoruz diye iki kere düşünerek konuşuyorlar. televizyonumuz kapanır, mahkemelik oluruz, suikaste gideriz korkusuyla... Amele -

evet bu memlekete yararlı insanların çoğunun ölümleri süpheli zaten doğru dürüst memlekitini, milletini düşünenleri başa çıkarmıyorlar çıkanlarıda bi şekilde yok ediyorlar. project

ağzına sağlık kardeşim. çok güzel anlatmışsın böleona abd nin adamı buna abd nin adamı... böyle yakıştırmalardan artık midem bulanıyor. yaa bizim insanımız bu kadar basit insan mı, bu kadar alçak mı önüne gelen onun bunun adamı olsun... dedelerinin mezarları bu topraklarda olmayan ne adamlar var ülkemize hizmet ettiğini söyleyen. kimse bunlara toz kondurmuyor ama... esela isminin bir yerlerinde "Türk" geçen insanlara özellikle dikkat edin. büyük olasılıkla Türk değildir.. örnek türkan saylan Bay Pipoya gelince. Soner yalçının kitabı. Bu kişinin yazdığı kitaplar özellikle yazdırılmış kitaplardır. doğru bilgiler arasına kaynatılan yanlış bilgilerle insanları kandırmak amaçlıdır. o kitabı okumayın demiyorum ama herşeyine inanmayın. Polat Alemdar'ın dediği gibi, Tersten okuyun

Bay Pipo'yu okumanı tavsiye ederim. İstihbarat teşkilatımızda Menderes zamanında Amerikalı kaynadığını ve iç istihbarat diye birşey kalmadığını görmeni isterim

özal suikastle öldürüldü... ne asker, ne istihbarat, ne siyasiler ne de başkaları hiçkimse bu olayın üzerine gitmedi... menderes asıldı, abd'nin adamıydı dediler. özal gitti aynı şeyleri yine söylüyorlar. şimdi de erdoğan gitse aynı şeyi söyleyeceklerinden adım gibi eminim. amerikan menşeili türk derin devletinin varlığını daha şimdilerde bazı çevreler tarafından dillendirilmeye başlandı. evt, bir kısmının kontgerilla, bir kısmının nato'nun derin yapılanması dediği, bu meclis üstü derin ilişkiler ağı ergenekonla da birebir bağlantılıdır... özal öldürüldü, menderes asıldı, daha kaç tane devlet adamımızı bu şekilde kaybedeceğiz? yoksa hala derin uykulara dalıp sağdan soldan dolduruşa getirilip birilerine inanarak mı bu insanları tanımış olacağız? hala birileri bu insanlar için abd'nin adamıydı diyorlar olacak iş mi bu? ölümleri şüpheli, yaptıkları işler ortada iken biz saf bir inanmışlıkla bu insanların yaptıklarını öğrenemeyiz. biz daha bunlara seyirci mi kalacağız ey millet?