Bazen, "İşler bu şekilde gitmeseydi acaba çok daha farklı şeyler olur muydu hayatımızda, daha farklı yerlerde olur muydum?" diye düşünürüz. Hatta belki de bunu çok sık yaparız. Yeteneklerimiz ve yapabileceklerimizle bulunduğumuz konum arasındaki ters orantıyı sorgularız. Ve bazen hak etmediğimiz bir hayatın içinde buluruz kendimizi. Ne yazık ki çoğu zaman doğru şeyleri, doğru zamanlarda, doğru şekilde yapmak da yetmiyor ve bazen insanlar olması gereken ya da olmasını istediğimiz yerlerde olamayabiliyorlar... Aslında kendisini ölümünden çok kısa süre önce tanımış birinin kalkıp da Yavuz Çetin biyografisi yazması çok da mantıklı değil. Bu nedenle bunu bir biyografiden çok hayranı olduğu kişiye yazılmış bir saygı yazısı olarak algılamak daha anlamlı olur sanırım. Yavuz Çetin, Samsun'da hayata merhaba dediği 1970 yılından hayata veda ettiği 2001 yılına kadar olan kısa hayatına çok şeyler sığdırmayı başarabilmiş bir müzisyen. Babası Erdal Çetin'in mesleği nedeniyle Türkiye'nin pekçok yerini gezme fırsatı bulmuştur.80 lerin ortasında ilk kez akustik gitar kullanmaya başlamış ve çoğumuzun ergenlik sivilceleriyle uğraştığı yaşlarda Hey dergisinin düzenlediği yarışmada "We cry" isimli çalışmasıyla birinciliği kazanarak profesyonel müzik hayatına ilk adımlarını atmıştır. Lisenin ardından öğrenimine Marmara Üniversitesi Müzik bölümüne girerek devam eder. Bu arada "Hard Time Messengers", "102 sayfa" guruplarıyla geçen dönemin ardından Labirent gurubuyla çalışmaya başlar. Labirent, Yıldız Üniversitesi'nin düzenlediği bir yarışmada birinciliği kazanır. Bu dönemde Teomanla birlikte "Ajan" gurubunda da çalmıştır. Ancak Çetin, okul dışı çalışmaları nedeniyle üniversiteyi bırakır.1991 yılında Kerim Çaplı, Sunay Akın ve Batuhan Mutlugil'le "Blue Blues Band" gurubunu kurar. Çetin'in daha sonraki müzik yaşamında da etkilerini her zaman gösteren 70 lerin Rock ve Blues parçalarının Cover tarzı çalışmalarının yapıldığı gurupta elektro gitar çalmanın yanında vokal de yapar.1992 yılında Didem Çetin'le evlenir. 1996'da MFÖ ile çalışmaya başlamasıyla birlikte reklam müziklerinden ünlü şanatçıların albümlerine kadar pek çok tanınmış eserin altına imzasını atar. Turgut Berkes, İzel, Göksel, Soner Arıca, Kıraç gibi sanatçıların parçalarına gitarıyla eşlik etmiştir. Göksel'in "Sabır" isimli parçasında Türkiye'de "Talkbox" tekniğini kullanan ilk sanatçı olmuştur. Bu süre boyunca MFÖ nün hemen tüm konserlerine gitarıyla eşlik ederken ilk albümünün çalışmalarına da başlar. Oğlu Yavuzcan'ın doğumundan kısa süre sonra 1996'da eşi Didem Çetin'den ayrılır. Bu ayrılığın, hayatının geri kalan kısmında kendisini olumsuz etkilediği yakın dostları tarafından belirtilmiştir.1997 yılında "İlk" ismini verdiği albümünü çıkarır. Albümde yer alan ve Erkan Oğur'la birlikte çaldıkları enstrumantal parça "Dünya", "Propaganda" filminde de kullanılır. 1997-2000 arası dönemde hem MFÖ konserlerinde hem de kendi kurduğu "Yavuz Çetin Group"la bar çalışmalarına devam eder.2000 ylında TMC ile yaptığı anlaşmayla beraber ikinci albümünün çalışmalarına başlar. Tamamıyla kendi eseri olan bu albümün çıkmasına günler kala 15 Ağustos 2001'de kendi tercihiyle hayata veda eder."Satılık" ismini taşıyan ikinci ve son albümü ölümünden sonra 2 aylık bir gecikmeyle Kasım 2001'de TMC tarafından piyasaya çıkarılır. TMC nin çeşitli kaynaklardan derlediği görüntülerle albümdeki parçalardan "Cherokee", "Yaşamak İstemem" ve "Oyuncak Dünya"ya montaj yapılarak klipleri çekilir.. Yavuz Çetin'in müziksel yetenekleri özellikle popüler medya tarafından yaşamında değil de intiharıyla gündeme gelmiştir çoğunlukla. Bunda da yeteneklerinden çok hastanedeki günleri, neden intihar ettiği, cenazesinde neler olduğu gibi spekülasyona yönelik konular tartışılmıştır. Müzisyen kimliği ne hayatında ne de ölümünden sonra ne yazık ki çok fazla yer bulamamıştır bu tartışmalarda. Halbuki incelenecek, örnek alınabilecek pek çok özelliğe sahip biriydi. Yavuz Çetin için söylenebilecek en önemli şeylerden biri O'nun Türkiye'nin ilk Blues sanatçısı olduğudur sanıyorum. Talkbox gibi Dünya müziği için olmasa da Türkiye için çok yeni sayılan bir teknikle Türk müzik severleri tanıştırmış, sadece çalıp söylemekle kalmayıp, beste yapan, söz yazan, gitar dışındaki müzik aletlerine de yabancı olmayan gerçek anlamda kendini iyi donatmış bir sanatçıydı kısacası. Kısa bir hayata sığmış çok şey demiştim ama belki de bu bize göre çoktu. Kendi yetenekleriyle yapmayı planladığı çok daha fazla şey vardı muhtemelen. Yavuz Çetin, Türkiye'de sanatçıya olan bakış açımızı da çok net ortaya koyan bir fenomendir belki de. Bugün TVlerde izlediğimiz ve neyi neden yaptıklarına anlam veremediğimiz pek çok yetenek yoksunun arasında asıl yetenekleri nasıl göz ardı ederek bitirdiğimizin de acı bir örneği. Nedense bizim için insanların yaptığı işlerin kalitesi değil özel hayatlarının skandallara olan elverişliliği daha önemli. Kimse bilemez su gibi akar hayat. İnsanlar değişir, yüzler değişir. Kimi zaman beni korkutuyor İçimdeki dünya.. kimse bilemez. Kimse bilemez nasıl hissettiğimi. Kimse bilemez neler düşlediğimi. Yalnızca sen duyarsın sesimi Çok uzaklarda.. Yaşadığım herşey benim için bile sır Kimse bilemez. Kim gerçek, kim hayal.. Kim oyun oynuyor... kimse bilemez. Güzel olan herşey neden çabuk biter Güzel olan herşey neden çabuk biter. Alıntıdır... Kendi Fikrim Yavuz Çetin Türkiyenin Gelmiş Geçmiş En İyi Müzisyenlerinden Biriydi Şuan Çoğu Genç Arkadşımızn Dinledikleri Hayko Cepkin Vs Vs Ye Türkiyenin En İyi Gitaristleri Derken Tanımadıkları Çoğu İnsan Olduğunu Unutuyorlar Bu Ülkü Böle Müzisyenlerden Çok Kaybetti Yavuz Çetin Sadece Bunlardan Biri

Türkiye'de sanat anlayışı çok farklı. İyi bir stüdyoda kötü sesini ses efektleriyle kapatıp, orasını burasını açanlara sanatçı diyorlar. Ama asıl sanatçıların değerleri bilinmiyor ne yazıkki. Yavuz Çetin bence gerçek bir sanatçıydı. Ne yazıkki değeri bilinmedi. Eğer şarkılarını dinlerseniz neden intihar ettiğini de anlayabilirsiniz. Örnek "Yaşamak istemem" adlı parçası. Biyografi için teşekkürler... -