Bana komaz deyip de, Sancını bir kilo rakıya gömsen de gece yarıları, Asıl sancı, uyandığında, Bütün odaları boş görünce koyarmış..

Yalnızken birlikteliği, birlikteyken yalnızlığı seven biriyseniz ben gibi. Çok da güzel birşey... İnsanın kendisini sorgulayışının başlangıcıdır yalnızlık... .. . Değerlendirmesini becerebilene bir ilaçtır.

En yakın arkadaşlarının alkol ve sigara olduğu durumdur. iynx. Forever

Yalnızlık geçmişte kızlara yaptıklarına karşı Allah'ın seni cezalandırmasıdır. İlk başta her şey yolunda gidiyormuş gibi gözükür, daha sonra herşey boka sarar. Alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste hesabı. Ama yinede iç bütün şaraplarını bu dünyanın. Kay ıslak güvertelerinde bütün güzel kadınların. Yani buradan ne çıkartıyoruz?Yalnızlık Allah'a mahsus. Durmak yok yola devam.

Tanrının bir lutfu olsa gerek yanlızlık

allah razı olsun herkez beni anlatmış...

yalnızlık insanın dinlendiği kendini dinlediği kendinin nerelerde olduğunu görebilmesi için en uygun bir ruh halidir arasıra yalnızlık şart

bu benmiyim ya bi an kendim yaziyorum sandim Peter

güzel bir şeydir. benliğin tüm damarlarına dolar.. aldığın nefeste sen varsındır ve seni verirsin havaya.. berbat bir şeydir damarların kendi zehirinle dolduğunda ve aldığın her nefes ciğerlerini parçaladığında.. işte o zaman birisi ışığı göstersin istersin. ve bir fener görürsün kendine. ah benim zehirden beyni bulanmış dostum.. sen ışıkların en güzelini saçıyor diye aslında ışık vermeyen bir lambaya tutunursun.. ışık senin hayalinde vardır. ve feneri daha sıkı tuttukça anlarsın gerçeği.. yine dönersin yalnızlığına.. velhasılıkelam, yalnızlık güzeldir.. ama bunu anlayana kadar epey yara açar hayat insanın vücuduna...

Yanlızlık bazen uğur ve mutluluktur.

Yanlızlık: Kısaca Sevdiğin Kız/Erkek arkadaşlarından Ayrıldığın zamanlar da özellikle fark ettiğin bir duygudur. Kız olmuşun Erkek olmuşun hiç fark etmez sevdiğin insandan ayrıldın zamanlarda yeni bir ilişkiye girmedin sürece 10larca arkadaşın dostun olsun içinde hep yanlızlık duygusu olur. Yanlızlık sadece Bir ilişki ile biten birşeydir.

Mutlaktır. 100 tane arkadaşın olsa bile, içinde bulunduğun durumdur. Ne diğerleri benim çektiğim acıyı hissedebilir, ne de mutluluğumu. Ve zaman geçtikçe acı çektiren de, senin acını paylaşması gerekenlerdir. Yalnızlık bir ömürdür.

evet arkadaşlar yoruma açık bir konu yalnızlık konusunda görüşlerınız nelerdir? yalnızlık nedir sizce?

Yalnızlık bir duygu ve ruh halidir. Sevgiden yoksunluktur. Modern aklın zindanı, ilkel aklın özgürlüğüdür. İnsan ruhunun doğum sancısıdır. Sümük bataklığında yetişen insanı hapşırtan siyah bir çiçektir. Yalnızlık; gölgelerin iktidarında insan ruhunun başkaldırması, madde ve mana egemenliği arasında ise bocalamasıdır. Bu bocalama huzur limanı ile kurt kapanı arasında devam edip gider. Yalnızlık; sevgi ve nefrette ölçü kaçırıldığında sevginin dışarıya fışkırması, nefretin ise içe gömülmesidir. Yalnızlık; gölgeler çekildiğinde karanlığın yada ışığın kuşatması altında kalmaktır. Yalnızlık ziplenmiş bir duygudur. Öğretmenliği güçlüdür. Yoğunluğu fazladır. Bu yüzden insanın içini acıtır. Yalnızlık; zihnin çöplüklerinde insanı oyalayan ve bedenin her yanından zararlı kimyasal hormonların salgılanmasına neden olan bir duygudur. İnsan yaşamının doğal seyrinde vardır fakat insan doğasına zıttır. Yalnızlık, çözülmesi gereken karmakarışık bir düğümdür. İçinde yaşadığımız evrenin bu küçük renkli topunda yaşanılan yalnızlıklar; haksız ve acı iktidarsızlıkların, mutsuzluk hezeyanlarının şeffaf olmayan birer örneğidir. Aynı zamanda muhteşem yaratıcının mükemmellik yolunda insanın yüreğine kor ateş olarak emanet verdiği bir armağandır. Bu armağan diğer yandan her iki ayak bileğimize bağlanmış ağır bir gülle gibi hızımızı kesmeye çalışır. Bizi hantallaştırır. İnsan ruhunun; gezindiği sonsuzluk labirentinin içinde dimdik durup, duvarda iğreti asılı bir aynaya bakarak ben gerçekten ruh muyum yoksa maddi bir beden miyim sorusuna cevap aradığında yaşadığı duygudur yalnızlık. Karmaşanın en yoğun olarak yaşandığı zaman dilimlerinde insanın kendi içine hapsettiği bu duygu, onu bir yandan mahpusluktan kurtarıp diğer yandan kendisine mahkum etmektedir. İncir çekirdeği içinden evrenin genişliğine, maddenin toz bulutundan kurşun külçeye, suyun hidrojen iyonundan okyanusların enginliğine, hücre içindeki bir enzimden insan bedenine bakıştaki ufuk genişliğinin ve ardından gelen hiçlik bilincinin zirveleştiğinde hissedilen efsunlu duygudur yalnızlık. Bu bilinç ile hissedilen yalnızlık şifa verici bir yalnızlıktır. Fakat çizginin hemen ötesinde ise hastalıklı yalnızlık kucaklar insanı. Bu yüzden insan şifa ile hastalık arasında sürekli mekik dokumaya devam eder. Saatin yelkovanına aynı saatin akrebinin dönerek "hep beni geçtin bu güne kadar. Bugünden sonra ben senden daha hızlı hareket edeceğim. Geride kalmaya mahkumsun artık." Dediğinde yelkovanın yaşadığı şaşkınlık ve hayal kırıklığının diğer adıdır yalnızlık. Tıpkı insan tekinin yaşadığı, imkansızı düşünürken imkanların içinde yan yatıp çamura battığında öylesine kala kalıp zihin haritalarını buruşturarak kaldırıp attığında yaşadığı duygudur yalnızlık. Artık yeni ve gıcır gıcır bir zihne sahip olma özlemi duyarak geleceğe ümitle bakmaya başlar insan. Diğer yandan zıtlıkların çarpışarak öpüştüğü anlarda ortaya çıkan kıvılcımlar ile ıslak dudakların bıraktığı rutubet ve tattır yalnızlık. Yalnızlık duygusu; dinsel ihtiyaçlar ve inançlar gibi insanlığın genetik kodlarına işlemiştir. Söküp atmak hele hele tamamen yok etmek imkansızdır. İnsanın hiç düşsüz kalmaması gibi bu duyguya sahip olmaması da aynı şekilde mümkün değildir. İnsanın düşleri olmasaydı meydana gelen bir çok gerçeklik ortaya çıkamayacak insanın zihni karmaşadan kargaşaya kadar bir çok karışıklığa maruz kalacaktı. Düş ve yalnızlık aslında sırf bu yüzden bir çok gerçeğin anasıdır. . . İtilip kakılmışlığın ağırlığı ile sevginin aşkın ve hoş görünün hafifliği arasında yüreğimizi yakan ve serinleten kimi zamanda ne hissettiğimizi anlamaktan aciz kaldığımızda yaşadığımız duygudur yalnızlık. İtilip kakılmışlık genellikle çoğu insanı üzer fakat nedense bunun aslında bir baş edilememe, kontrol edilmekten aciz kalınmaya bağlı olduğu düşünülmez. Peki o zaman sıradan ve zaten aciz olan insanlar neden itilip kakılmıyorlar. . . Çünkü onlar kendi ruh dünyalarından başlayıp evrenin ruhsal gizemine bir yol bulmaktan yoksundurlar. Onlar bu yoksunluklarının dışında; sorgulamak, okumak, yazmak, araştırmak, kendini ve geleceğini değiştirerek zenginleştirmenin kaygısını içlerinde hiç hissetmemişlerdir. İtip kakan acizliğinden itip kakmaya çalışır. Çirkinliğini, zavallılığını diğer insana bir güç gösterisi olarak ispatlama çabasındadır. Güç gösterisi kimi iyi insanlarda yalnızlığı en doğal haliyle ortaya çıkarır. Onlar güç gösterisinin ardından geçici olarak ve dönüşümü çok farklı şekillerde olacak olan kibar ve nazikçe yaşadıkları yalnızlığa demir atarlar. Bazen güç gösterisi insanın iradesinden dışarıya fışkırarak bilinçli bir kölelik haline dönüşüp onun alçalmasını sağlar. Gerçekten bu durum insan onurunu son derece ayaklar altına alan ve hatta köküne kibrit suyu dökecek kadar da onu inciten bir ruh hali ortaya çıkarır. İşte bu yüzden bilinçli kölelik yada isteyerek yaşanan yalnızlık bir bakıma özgürlük ve iradenin donakalarak kutuplarda sonsuza dek yaşamak arzusundan başka bir şey değildir. Daha da acıklısı özgürlük ve iradenin donup yada yanıp bir yerde kalması yada yok olması günümüzde yaşanan katipliğin egemenliği altındaki bazı memurluklardan farksızdır. Yalnızlık; nadiren yada kimi zaman insanın kendisini bir çok etkinlikten koparması, bir köşeye çekilerek diğer insanlardan uzaklaşması, işini bırakması, yaptığı işinden ve tüm etkinliklerinden artık zevk alamamaya başlaması halidir. Böylelikle insan bir bakıma kendi kendisini yalnızlaştırmaktadır. Bu durum hastalıklı bir yalnızlıktır. Burada yaşanan yalnızlık duygusu hasta bir insan tarafından yaşanmakta ve bu durum yalnızlık duygusuna da genel olarak zarar vermektedir. Ciddi bir karar vererek insanın kendisini sosyal ortam içine sokması, günlük verimli aktivitelere başlaması, dostluklarını pekiştirerek arkadaş sohbet ortamlarına girmesi ve yalnızlığını unutması yine kendisine bağlıdır. Yalnızlık; aynı zamanda duyguların karmaşası içinde insanın bodoslama çarpışarak diğer duyguları ile olan ayrışmasından arta kalan bir duygudur. Arta kalan bu duygu aslında artı puan kazandırarak insanı karamsarlığının içinden bilgeliğe ulaştıracaktır. Bu arada insanın belki biraz sabır göstermesi gerekecek ve geleceğin açılımı muhteşem bir metanet ile beklenecektir. Geleceğin açılımı bugünden ve şu yaşanılan andan başlayarak değiştirilme imkanına sahiptir. Bunun kısa ve kolay yollarını bilmeli ve belki de insanın bu alanda diğerlerinden ayrışmak ve farklı olmak için en sık yardım talebinde bulunması gereken eksikliğidir. Kendimize yabancılaştığımızda geçmişten günümüze taşıdığımız değer yargılarımızdan, inançlarımızdan ve törelerimizden kopmaya başlarız. . . Her kopuşla yalnızlığa sürüklenirken benliğimizden ödün vermelerle süren sanallaştığını sandığımız gerçek dünyanın bazen saçma sapan bir sürü görüntü ve duygular topluluğu olduğunu anımsarız. Anımsamak hayatımızda unuttuklarımızın olduğunu bir bakıma kabullenmektir. Bu kabullerden birisi de isteyerek yada istemeyerek yaşadığımız yalnızlığımızdır. . . İnsanın içine gömüldüğünde ve kendi içinin derinliklerini toprakla özdeşleştirdiğinde, gerçek anlamın sanal olarak dayatılanlardan üstünlüklerini anlama bilgeliğine erişme sürecinde yaşadığı duygudur yalnızlık. . . Diğer yandan yalnızlık; sanal gerçeklik aracılığıyla klonlanan insanın dünyanın bir illüzyon sathı mahalli olduğunu kavramasıyla kendine dönerek yaşadığı farklı gerçekliği bir algılama saplantısı olarak kabul edip vites kolunu geriye doğru aldığında yaşadığı duygudur. Sanal olanın karmaşıklığından kurtulmuş fakat diğer taraftan almadan vermeyi beceremeyen, beceremediğinden utanan, utancından Yaratıcının Gücünden tedirginlik ve şüphe duymaya başlayan, verdikçe zengin olacağının hiç farkında olamamış insanın yüreğinin mengeneyle sıkışmaya başlamasıyla hissettiği duygudur yalnızlık. . . O aynı zamanda ruhsal dünyanın kendine ve diğer insanlara yönelik cimrisidir. Cömert olanlara akıl sır erdiremez. Tıpkı Sibirya'da yada Afrika'nın balta girmemiş ormanlarında yaşayan yaratılışın bir çok hasletinden uzak insanlar gibi. . . . Depresyonla olan yalnızlıkta insanın çoğu kez bilişsel değerlendirmesi bozularak etrafında gerçekleşen olayları doğru olarak yorumlama yeteneği kaybolabilir Doğru olan bir olayı yanlış, yanlış olayı ise doğru olarak değerlendirebilir. Gerçek yaşamda insan; hiç de yalnız olmayacağı bir durumda bu duyguyu kendisini etrafından soyutlayarak iç dünyasına çekilmesi ile kendi kendisine oluşturur. Çoğu insan için ruhsal gelişimde son derece önem taşımakta olan bu duygu bazı insanlar için ise yoldan çıkmalarına neden olan en kaygan viraj olmuştur. Ve belki de tüm tanımlardan daha önemli olarak yalnızlık; insanın hatalı bir yanılsamasıdır. İnsanlar olarak hepimiz sadece kendi eylemlerimizin sorumlusu değiliz. Düşüncelerimiz ve duygularımız belki de eylemlerimizden çok daha önce zihnimizden yuvarlanarak sanal sandığımız gerçekler dünyasının içine düşüverirler. . . Yaşadığımız dünyanın bir yanılsama olduğu iddiası varken yaratılışımızla birlikte ortaya çıkan ve bize sürekli acılar yaşatan yalnızlık nasıl bir yanılsama olmaz. . . Yaşam coşkusunu tüketen dört maddeden birisidir yalnızlık. Diğerleri ise; sahte dostlar arasında dostsuzluk, varlık içinde yokluk, ben ne olacağım kaygısıdır. Yaşamın coşkusu bittiğinde yapılacak bir şeylerin artık kalmadığı hissi kuvvet bulur. Bu his amansız bir şekilde yaşamın kararmasını sağlar. Enerji bitmiş ve her şey anlamsızlaşmıştır. Richard Sennett yalnızlık ve bir aradalık arasında doğrudan ilişkiler olduğunu ve eğer bir insan yalnız olmayı pek iyi beceremiyorsa, başkalarıyla bir arada olmayı da beceremeyeceğini söylüyor. Mauppausant'ın öyküsü de dünyada hiç kimsenin yalnızlığını paylaşamayacağını anlatıyor. Alıntıdır

Az önce Sevgilimin evine 5 kez gizli çağrı yaptım arkadaşına gitti msn açtı ve son sözüm bu oldu ona... Ben o zalimi 6 - 7 sene sevdim... Gelin yalnızlığı yüreğime sorun... Bill fiil 1 sene 5 liraya gül alırdım öğlen okul öncesi onu karşılardım... Dile kolay 1 sene. Gün geldi kış oldu evinin karşısında soğukta sabahladım.. Yaz oldu evinin olduğu mahalleyi tavaf ederdim... Geceleri evinin önünden ayrılmazdım.. Evlerini görmek içimi rahatlatırdı.. Onun içten sıcak öpücüğüne kurban olurum ben... Şimdi içimde alavler kopuyor, depremler oluyor, göz yaşlarım kalbime sel oluyor... Ama o beni bıraktı o beni aldattı beni yalnızlığa terk etti... Namusum idi 2 paralık etti... Erkekliğe delikanlılığa sığmaz dedik gönül verdiği cix çocuğa dahi elimizi sürmedik... Suçlu ben miyim Allah'ın cezası Allah belanı versin diyor... Suçlu benim ağlayan gözlerim, onun için çarpan kalbim, ona giden ayaklarım... Yalnızım Lakin şimdi huzurluyum... Hayırlı oldu diye düşünüyorum, o gitti Allah'ıma kavuştum bir sevmem gereken Allah ım olduğunu anladım... ŞİMDİ HUZURLUYUM AKAN GÖZYAŞLARIM ALLAH İÇİNDİR... Kulu kimki Kendini ne sanıyorki.. Elbet rabbim bana hayırlısını yollar... Yalnızlık kavramı yoktur aslında... Kişi yalnızlığını her şekilde giderebilir...

yalnızlık alır götürür koyverir yazık bana... hep yaşamak istediğim ama hep de ucundan kaçırdığım tarifi bende olmayan bir ruh hali.

mis gibiiiiiiiiiii -

Aşırı yalnızlık insan için zor bir durumdur, var olan problemleri, normalde kolaylıkla halledebileceğimiz sorunları, yalnız bir insan olduğunuz takdirde;bu durum aleyhinize dönebilir ve içinden çıkılmıyacak bir halde olabilir hatta kendinize zarar bile verebilirsiniz. Kısa bir süre için ise kendini yaptığın davranışlar için sorgulayabileceğin, yargılıyabileceğin ve kendin için bazen de başkaları için en iyi kararı verebileceğin anlardır. Kimi zaman uzaklara gitmek ^^kafa dinlemek^^isteriz, işte bu anlarda yalnız olmak bizi rahatlatır. Bu da ruhsal bakımdan bizi sağlıklı bireyler yapar. Kısaca azı yarar, fazlası zarar... 0010-

kimi zaman güzeldir, huzurdur. işten evine gidersin, üzerini değiştirir işin stersinden uzaklaşırsın. bir duş sonra yemek. ayaklarını uzatırsıp tv karşısında kahveni yudumlarsın. o güzel ve huzurlu ortamı sadece çalan kapı bozar. bazende sıkıcıdır. o kapı bir türlü çalaz. çalmadıkça seni sıkıntı basar, kahvenin tadıda yoktur. 3qU!