"Dünyanın tadı tuz, o da hepsinden ucuz" demişler. Peki tuza dair başka neler bilirsiniz? Mesela ilk olark kimler keşfetmiş, iyotlusu yarar mı zarar mı verir? Bir küçük bilgi turu yapalım; Önce tuzun tarihine gidelim. Mezarlardan çıkan tuzlanmış etler, tuzu ilk keşfedenlerin Mısırlılar olduğunu gösteriyor. Mısırlılar tuzu Nil deltasında, buharlaştırdıkları deniz suyundan elde ediyorlardı. Tuz o kadar değerliydi ki tarihte, kimi ülkelerde askerler maaşlarını tuz olarak alırlardı. Fransızlar, Romalılar ve Venedikliler ise savaş giderlerini karşılayabilmek için tuz versi koymuşlardı. Bilinen en eski tuz madeni Avusturya Alpleri'nin Hallstatt bölgesinde bulunuyor. Burada yaşayan Kelt halkının, tuz yatağı sayesinde zengin olduğu kayıtlara geçmiştir. Sofra tuzu doğada denizlerde çözünmüş halde veya kurumuş denizlerin iç yataklarında kütleler halinde ya da tuz kayaları olarak bulunuyor. Bir anlamda tuz, insanın yediği tek kaya olma özelliğini taşıyor. Yetişkin bir insanın günlük tuz ihtiyacı ortalama 5 gram. Ancak yaz mevsimi gibi çalışma koşullarına bağlı olarak oran 10 grama kadar çıkabiliyor. Yapılan araştırmalar günümüzde ortalama tuz tüketiminin 15 gram civarında olduğunu gösteriyor. Fazla tuz tüketimi ise idrarda kalsiyum atılımını artırarak kemiklerde kalsiyum kaybına ve dolayısıyla kemik erimesine neden oluyor. Türkiye'de kullanılan tuzun yüzde 70'i iyotlu, yüzde 30'u iyotsuz. İyodt, vücudun tiroit hormonu üretebilmesi için ihtiyaç duyduğu bir besin maddesi. Eksikliği guatr hastalığına neden olabiliyor. Türkiye'nin tuz ihtiyacı tahmin edebileceğiniz gibi büyük oranda (yüzde 60) Tuz gölünden karşılanıyor. Tuz gölü son 90 yılda yüzde 85 oranında küçüldü.