Padişahlar nasıl beslenirdi hiç düşündünüz mü? Sarayda en çok hangi sebze tüketilirdi? Ne içilirdi? İşte Osmanlı mutfağının püf noktaları ve padişahlara özel yemekler.. Saray mutfaklarında sıradan halkın tükettiği bulgur yerine pirinç, bal- pekmez yerine şeker, esmer ekmek ve yufka yerine beyaz mayalı ekmek çeşitleri tüketilirdi. Osmanlı sofralarında su yerine şerbet ve hoşaf içilirdi. Koyun ve kuzu eti tercih edilirdi. Yemeğini yalnız yiyen Fatih Sultan Mehmet en çok karides, tavuk ve balık severdi Fatih Sultan Mehmed için pişen yemeklerde en çok yumurta kullanılırdı. Örneğin, tavuk kızartmasında, özel lapa ve peynirli pidede en çok harcanan yumurtaydı. Fatih`in padişah sofrasında yenen etler koyun, tavuk, kaz, baş, paça ve işkembeydi. Sultan II. Abdülhamid'in en çok sevdiği yemek soğanlı yumurtaydı. Soğanlı yumurtayı kim iyi yaparsa o ödüllendirirdi. Soğanlı yumurtanın yapılması, pişirilmesi çok büyük bir marifet gerektirirdi. Soğanlı yumurtanın pişirilmesi üç buçuk saat sürerdi. Sarayda ekmeğe çok önem verilirdi. Has beyaz ekmek, en has beyaz ekmek, sıradan ekmek gibi çeşitlere ayrılıyor ve saraydaki hiyerarşik yapıya göre dağıtılırdı. Sultan en has ekmeği yerdi. En çok sevilen sebze patlıcandı. Ancak patlıcan da Anadolu'dan değil Çin'den gelen bir sebzeydi. Fasulye, patates, hindi, kakao, mısır, bazı kabak çeşitleri Amerika kıtasının keşfinden sonra, yani 15. yüzyıldan sonra Osmanlı mutfağına girdi. Bamyanın özel bir yeri vardı. Misk ve gül suyundan helva, keten helva, bademli helva gibi yedi-sekiz çeşit helva vardı. 19 yüzyılda saray mutfağında et ve balık pişirilirken tarçın kullanılırdı Koruksuyu mutfakların demirbaşıydı. Tencere yemekleri koruk, limon suyu, nar ekşisi, ve tabii ki soğan ve çeşitli baharatlar ile tatlandırılırdı. Yemekler her zaman sadeyağ yani tuzsuz tereyağı ile pişirilirdi. Domates, 18. yüzyıl sonu Osmanlı mutfağına 'yabani' olarak girdi. Daha sonra aşılanarak bugün bildiğimiz domates haline geldi. İlk hali kiraz domates boyutlarındaydı. Domates yeşilken tüketilirdi. Dolması, çorbası, zeytinyağlısı yapılırdı. Kırmızıya döndüğünde de çöpe atılırdı. Şiş kebap bugünkü gibi demir şişte yapılmazdı. Şiş olarak defne dalı ya da patlıcan sapı kullanılırdı. Sıcaklıkla birlikte bunların aromaları ete geçer. Bugün bizim bildiğimiz asma yaprağından sarmalar Osmanlı'da fındık kestanesi yaprağının sürgünlerinden, at kestanesi yaprağından, ayva yaprağından, fasulye yaprağından yapılırdı. Sultanın yemeğini önce çaşnigirbaşı, yani çeşni tadıcı tadar sonra padişah yerdi. Yemekler sahanda gelirdi.

iftardan sonra açsaydın bari konuyu

ah ah osmanlı mutfahı turk ahcısı senı öle bi hale getirdilerki aldılar basına gıda muhendısı koydular turlu turlu yalandan iso haccp oyunlarıyla senı sildiler ah turk mutfahı ah turk ahcısı içten mahvettiler ab ye gircez diye oyunlarla turk mutfahını turk ahcısını sildiler mahvettiler yazık yazıkk ahcılıhı bu meslehı üniversite capına tasıdılar standartlar koydular zorlastırmadılar mahvettiler diyorum

Osmanlı herşeyiyle Osmanlı. 0010-

Bugün tüm dünyada insanlar evlerinde ve aile sofralarında birlikte yemek keyfini çok az bulabiliyorlar. Gelişen iş töreleri, sıcak yemek alışkanlıklarını, ayakta yenen "tost, sandviç" gibi kuru yemeklere dönüştürülüyor, davet yemekleri daha çok lokantalarda veriliyor. Günümüz Tıpbı eskilerin en çok sevdiği yağlı yemeklere, hamur işlerine, hamur tatlılarına iyi gözle bakmıyor, fazla kilolu olmaktan korkanlar devamlı diyet gayretiyle kolay yemeklere önem veriyor. Osmanlı öylemiydi. Osmanlı "Az yiyen melek olur Çok yiyen helak olur" diyerek ağzının tadını da bilirmiş yani..

Yemek dedinizmi dayanamam hele bizim Türk ve Osmanlı mutfağı dillere destan eline sağlık AlyaDua teşekkürler saygılarımla...