Vaybe Güzelmiş.

İzmir ve Atatürk Yine öyle bir vakit... Bitmeyen enerji, kavuniçi bir top olmuş, trajik bir yangının küllerinden yeniden doğan şehrin ufuk çizgisinde, körfeze usul usul iniyor. Rakının dibine vurma saati. Takvimler, 1923'ü gösteriyor. Adres, numara 248, Kordon. Naim Palas, ikinci kat. Cumbada oturuyor Mustafa Kemal. Sevmez fazla yemeği. Leblebi var yine önünde. Garson titriyor, çünkü çocuk, rum. Sesleniyor Gazi, şefkatli bir ses tonuyla. "vre dimitri" diyor, "gel bakayım." Çocuk, "buyur Pasam' diyor, ş'lere dili dönmeyen, kırık dökük Türkçesi'yle. "sizin kosti" diyor, işgal sırasında izmir'e gelen Yunan Kralı Konstantin i kastederek... ''sizin kosti, geldi mi buraya?'' ''geldi pasam'' ''oturdu mu bu masaya?'' ''oturdu pasam'' ''güneş batarken rakı içti mi?'' ''içmedi pasam.'' ''e o zaman sormadın mı çocuk, ne halt etmeye almış izmir'i?'' İşte böyle batar güneş İzmir'de. İşgal edildiği gün bir ulusun kurtuluş savaşını başlatan... İşgali bittiği gün bir ulusun kurtuluş savaşını bitiren... dünyadaki tek şehirdir İzmir Kaynak: E-Postam

Ben size imzam ile katılayım. İzmir marşından bir bölümdür. alpi_09 En istikrarlı üye 1 Kasım 2008

Büyük adam velhasıl...

Çok Güzelmiş ya