Ellerine sağlık dock teşekkürşler paylaşım için..

sağolasın kardeş paylaşım için bunların hepsini alıyorum bilgisayarıma

Ünlü hükümdar Timurdan sonra yerine geçen oğullarından Şahruh babasının tersine bilgiye ve alime değer veren, dindar, halim, sevim biriydi Bilginlerle oturup kalkmaktan zevk alırdı. Şahruhun çevresindeki bilgim kişilerden biride Nimetullah efendi idi. Aynı zamanda evliyadan olan Nimetullah Efendinin dilinden düşürmediği bir söz vardı:" Allah haramdan kaçanı korur" Bu sözü tekrar eder bununla biraz da hükümdar ve adamlarını uyarmak amacı güderdi. Şahruh da bunun her zaman mümkün olmayacağını, insanın bazen bilmeden de harama el uzatabileceğini ileri sürerdi. Şahruh birgün sarayında özellikle Nimetullah Efendiyi ağırlamak üzere bir ziyafet düzenledi. Başta hükümdar ve Nimetullah Efendi de iştahla yiyor, yedikçe sözünü tekrarlayıp duruyordu. Hükümdar ve adamları da bıyık altından gülüyorlardı. Nihayet yemek bitti. Şahruh Nimetullah Efendi'ye sordu: " Allah haramdan kaçanı her zaman ve her durumda korur mu?" "Evet korur, haramdan kaçana Allah haram nasip etmez." "Ama hocam seni korumadı, sende bizimle birlikte haram yedin." " Hayır, ben haram yemedim haramı siz yediniz." "Boşuna iddia etme hocam sofrada yediğimiz kuzuyu benim adamlarım çalmıştı, hırsızlık malıydı o..." " Olabilir, size haramdı ama bana helaldi." Hükümdar " La Havle..." çekti " Nasıl olur hocam, çalınmış bir kuzu bize haram sana helal?" Nimetullah Efendi sözünü bağladı: "Eğer inanmıyorsanız, kuzunun sahibini bulun sorun..." Gerçekten hükümdarın adamları çaldıkları kuzunun sahibini buldular. Yaşlı bir kadındı kuzunun sahibi. " Kuzuyu çaldıklarını pişirip yediklerini" itiraf ettiler ve " parasını ödemek istediklerini" söylediler. Kadın parasını almayı reddetti ve kendilerine beddua etti. " Ben o kuzuyu parası için değil bu havalide Nimetullah Efendi diye mübarek bir zat varmış, ona ikram etmek için yetiştiriyordum," diye açıklamada bulundu