Ne toplayabilirim artıklarını Ne de böyle sensiz içime siner bıraktıkların.. Git-me dedim.. Gitmesen beni öksüz bırakmasan dedim Dağılırım, kanarım, nefes alamam dedim Artık ben olamam ben gibi kal mam dedim.. Dinlemedin.. Madem gideceksin.. Dur bi saniye bekle dedim Yarım bırakma beni, alıştır sensizliğine.. Gel de ikna et yokluğuna kalbimi.. Yüzünün kıblesine öyle dönmüş ki yüreğim.. Anlat yüreğime sensizliğin labirentinde çıkış yolunu öyle git sevdiğim.." dedim Sen gittin... Ben bittim Yazdım adını kağıt parçalarına, Yaktım teker teker tüm harfleri.. Geriye kalan tek bir satır; Gittin madem.. Gel sevdiğim... Bu günden sonra ben Biraz durgun.. Biraz bozgun.. Hem hayalim hem gerçek.. Kimine iflah olmaz bir korkak.. Kimine fazla cesur gözü korkmaz Belki çok bilinmeyenli bir denklem... Belki, yıldızını kaybetmiş gökyüzü Yada, bir çıkmaz sokak Kimine sus-pus, Ama en çok gidişine isyanda... Gittin madem.. Gel sevdiğim... Artık gelsende ben ben değilim

yok yok diğer koyduğun konuya yaptığım yorumu değiştiriyorum havada ayrılık kokusu var