Yavuz Sultan Selim zamaninda, Iran Şahı İsmail kiymetli mücevherlerle süslü bir sandik hediye gönderiyor, Sultan Selime. Sandık açılıyor. İçinden çeşit çeşit değerli taşlar, kıymetli atlas, kadife kumaşar çıkıyor. Fakat bir de pis bir koku yayılıyor. Dehşet bir koku, herkes burnunu tikiyor. Neyse en alttaki bohçadan insan pisliği çıkıyor.. Yani Osmanlı'ya büyük bir bir hakaret ediliyor!!!!! Cihan Padisahı emir veriyor, herkes düşünsün, buna ince bir sekilde cevap vermemiz gerekir. Ve cihan padişahı yine çözümü kendisi buluyor. Ayni şekilde değerli mücevher ve kumaşlarla süslü bir sandik hazirlatiyor. İçine o zamanın Osmanlı Istanbul ́unda imal edilen gül kokulu en nadide lokumlardan bir kutu hazırlatiyor, en altina da küçük bir kağıt ve bir satir yazi ekleyip gönderiyor. Sah sandığı açıyor. Halılar, değerli taşlar... Açtıkça güzel bir koku ve en altta bir kutu lokum. Anlam veremiyorlar tabii. Bizim elçi yiyor önce, zehirsiz olduğunu göstermek için, sonra oradakilere ikram ediyor. lokum bittikten sonra kutunun içindeki notu Sah İsmail okuyor: "Biz biliriz ki, herkes yediğinden ikram eder."

işte biz bu insanların torunuyuz... saol arkadaşım..

http://wardom.org/forum/showthread. php?t=32459&highlight=cihan+padi%FEah%FD

verilmiş dikkat edelim konu closed

felaket cewap ya

malemsteen'e manevi modluğundan ve emeğinde doloayı damadın amca tarafından + karma

evet gerçekten güzel bir olay, daha öncede biryerden okumuştum ama hatırlamak iyi oldu, eyvallah...

Zekamızı nereden, kimlerde aldığımızı görün.

süper ya çok güzel.