tüyler diken diken vaziyette...

güzel bir yazı saol

çok teşekürler kardeş iyi bir iş yaptın yazıdan etkilendim ALLAH bizede son nefesde şahadet getirmeyi nasip

forumda aradım bulamadım... cok önceden bunu okumuştum internette yine rastlayınca paylaşmak istedim.. Ben, 40 yıllık bir kanser uzmanı olarak maddeyi aşan sayısız olayla karşılaştım ve bunları, o olaya şahit olanlarla birlikte belgeleyerek özel bir arşiv yaptım. Bunlardan 1976 yılında yaşanmış olan bir olayı size nakletmek istiyorum. Kanser hastanesinde başhekimken Serap adında genç bir hanım hastam vardı. Bu hastam göğüs kanserine yakalanmış ve tedavi için yurtdışına gitmek istemesine rağmen, bazı formaliteler sebebiyle o imkanı bulamamıştı. Serab'ı özel bir ilgiyle bizzat ben tedavi altına aldım. Ve kısa bir süre sonra da Allah'ın izniyle iyileştiğini gördüm. Ancak Serab'ın da bütün diğer kanserliler gibi ilk 5 yıllık süreyi çok dikkatli geçirmesi gerekiyordu. Bir iş kadını olan Serap, 4 yıl kadar sonra bir ihale için İzmir'e gitmek istedi. Kış aylarında olduğumuz için uçakla gitmesi şartıyla kabul ettim. Maalesef bilet bulamamış ve benden habersiz bindiği otobüsün kaza geçirmesi üzerine 6 saat karda mahsur kalmış. Dönüşünden kısa bir süre sonra kanser, kemik ve akciğerine yayıldı. Serap, bacak kemiklerindeki metaaz dolayısıyla yürüyemez hale gelirken, hastalığın akciğerindeki tezahürü sebebiyle de devamlı olarak oksijen hastalığın akciğerindeki tezahürü sebebiyle de devamlı olarak oksijen cihazı kullanıyor ve söylediği her kelimeden sonra ağzını o cihaza yapıştırarak nefes almak zorunda kalıyordu. Evine gittiğim gün, yine güçlükle konuşarak: -"Doktor bey, dedi. Ben size... dargınım." -"Niçin?" diye sordum. -"Siz.. dindar... bir... insanmışsınız.. niçin... bana... da, Allah'ı... ölümü... ve ahireti.. anlatmıyorsunuz?" Dini inançlarının çok zayıf olduğunu bildiğim için, bu teklifi karşısında oldukça şaşırmıştım. O'nu üzmemeye çalışarak: -"Doktorlara ulaşmak kolaydır dedim. Parayı bastırdın mı istediğine tedavi olursun. Ancak iman tedavisi için gönülden istek duymalısın..." Konuşmaya mecali olmadığından "Ben o isteği duyuyorum" manasında başını salladı. Artık ümitsiz bir tıbbi tedavinin yanısıra, ebedi hayatın ve saadetin reçetesi olan iman derslerimiz başlamış ve son günlerini yaşayan Serap için bu dersler "hızlandırılmış öğretime" dönmüştü. Anlattığı iman hakikatlerini bütün ruhuyla meczediyor ve arada bir soru soruyordu. Vefatına bir hafta kadar kala: -"Doktor bey, dedi. Ben... ölürken... ne.. söylemeliyimş" -"Senin durumun çok özel" dedim. Kelime-i şehadet sana uzun gelir. O anı farkedince Muhammed sana yeter" O haliyle tebessüm ederek yine başını salladı. Çok ıstırabı olduğu için Serab'a sürekli morfin yapıyor ve O'nu uyutmaya çalışıyorduk. Ben, bir iş seyahati sebebiyle bir müddet ziyaretine gidemedim. Dönüşümde annesi telefon ederek: -"Serap bir haftadır morfin yaptırmıyor." dedi. ""Sabahlara kadar inliyor ve çok ıstırap çekiyor." Hemen eve gittim ve iğne yaptırmamasının sebebini sordum. Aldığım cevabı hala unutamıyor ve hatırladıkça ürperiyorum. -"Ya morfinin tesiriyle ölüme uykuda yakalanır ve son nefeste "Muhammed" diyemezsem?" İşte Serap, böyle bir hanımdı. Bu arada benden istihareye yatmamı ve eğer birkaç gün daha ömrü varsa, son günü uyanık kalacak şekilde morfin yaptırılmasını rica etti. Ben hiç adetim olmadığı halde cuma gününe rastlayan o gece istihareye yattım ve Serab'ın acizliği hürmetine olacak ki, salı gününe kadar yaşayacağına dair bir işaret sezdim. Ertesi gün O'na: -"Hiç korkmam!" dedim. "İğneyi vurdurabilirsin." Ve Serap, bir veda niteliği taşıyan bu görüşmemizde, son sorusunu sordu: -"Doktor bey... Azrail... bana... nasıl... görü... necek?" -"Kızım," dedim. "O bir melek değil miş Hiç merak etme, sana yakışıklı bir prens gibi gelecektir." Salı günü Serap'ın ağırlaştığı haberini alınca hemen evine gittim. Ancak vefatına yetişememiştim. Ailesi tam manasıyla perişandı. Sadece kendisine uzun müddet bakan dindar bir hanım akrabası ayaktaydı ve beni görünce yanıma gelerek: -"Doktor bey, biliyor musunuz, bu evde biraz önce bir mucize yaşandı!" dedi ve devam etti: - Serap, bir saat kadar önce oksijen cihazını attı ve "yataktan kalkması imkansız" denmesine rağmen kalkarak abdest aldı, iki rekat namaz kıldı. Bütün ev halkı hayretten donup kaldık. Ve Kelime-i şehadet getirerek vefat etmeden biraz önce de: -"Doktor bey'e söyleyin, dedi. Azrail, O'nun söylediğinden de güzelmiş!!!"

Daha once de duymustum bu hikayeyi ve ayni sekilde simdi de tuylerim urperdi, gozlerim yasardi...

TüyLerim diken diken oLdu.. PayLaşIm için teşekkürLer Kardeşim.(+3)

Ne Mutlu o kadına... Allah rahmet eylesin..!!

Ne mutlu son günlerinde imanlı ölmüş mekanı cennet olsun paylaşımın için teşekkürler verebilirsem karma

ne mutlu ona.. Allah hepimize hayırlısını versin.. Amin

slm Bir ara bu olayi okumustum, ve gercektende cok super bir hadise, ve cok sirin bir sonuc. Allah keske bizleri boyle sans da olsa yanina alsa. Tesekurler

çok güzel di ya.. acayip hoşuma gitti etkilendim.. +2k..

Gözlerim yaşardı Gerçekten çol ilginç

arkadaşiar gösterdiğiniz ilgiye sonsuz teşekkürler karma veren arkadaşlar sağolun WARDOMA TEŞEKKÜRLER BÖYLE BİR ORTAM OLUŞTURDUĞU İÇİN İYİ Kİ VARSIN WARDOM...

Allah herkese böyle ölüm nasip etsin arkadaşlar çok güzeldi dostum sağol bir tuhaf oldum duygulandım.. I'm