Muhteşem bi Yazı... Bende Artık güvenimi Kaybettim.. Artık Acaba Diye Yaklaşıyorum Herkese.. Acaba Yine Bir Yıkım mı Yaşayacağım... Artık Beni Tanıyan İnsanlar Çok Neşelisin Yerine Çok Karamsar Olmuşsun gibi Cümleler Kuruyorlar... Birine Güvenmek Aslında Yıkılmanın Başlangıcı Oluyor Bazen.. Kaçmak En doğrusu Sanırım ancak O Zaman Değerin anlaşılıyor.. biz Sevgiden Geçtik biz Beklemekten Geçtik.. Biz Bizim Sandığımız Benliklerden geçtik.. Bıraktık Elimizden Sevgiyi Rüzgara Artık Kimin eline düşer bilinmez... Bizi Bıraktıkları Limandan Mendil Sallayıp Göz Yaşı döktüğümüz Günlerden Geçtik... Artık bizimde Yol alma zamanımız Geldi.. Şimdi izninizle bir sorum daha olacak sizlere. Şayet iki küçük kum tanesi isterse sevgi ile bir fırtına yaratabilir mi? Evet Hatta Kasırga Bile Yaratabilirsin İstesen... Neyse Çok Saçmaladık Yeter Bu Kadar..

öyle yapıncada en çok acıyı kendi cekiyo insan bea zor işler bunlar

Erkek: Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? Neden? Neden olacak, korkuyorum! ... bididi bididi bididi... ... Şimdi izninizle bir sorum daha olacak sizlere. Şayet iki küçük kum tanesi isterse sevgi ile bir fırtına yaratabilir mi? Kız: Bitti mi? Erkek: Evet Kız: Biz sizi ararız...

kişiye göre değişmiyor maalesef duygulardır insanı değiştiren...

kahretsin sevginin saati olmuyor işte

başlayıp bitirmektense hiç başlamamak en iyisi...

Ben katıLmıyorum adam gibi adam seversen dedikLerinizin hiçbiri oLmuyor sorun seçtiğiniz kişi.. İstinaLar kaideyi bozmaz.. PayLaşım için tşkLer..

bu zamnda sevsende sölemiceksin kendini hakkaten bi halt zannediyolar orda yazan bütün eziyetleri uyguluyolar gerçekten kaçan kovalanır falan fenalardasın sen galiba bu aralar iyi çalışıyosun

bunalıma soktun beni daha ne olsun dediğin gibi bu devirde ya hiç sevmeyeceksin ya da sevsen de söylemeyeceksin kendi içinde yaşat büyüt ve sonunda öldür hiç kimsenin başı ağrımasın hiç kimse eziyet çekmesin...

bence bu yazının her hecesi doğru. ama bu mesajı msnden birine atsan sana evet deme şansı ikiye katlanır (tabi 0 sa boşuna uğraşmayın 0'la 2'yi çarparsanız 0 eder )

Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? Neden? Neden olacak, korkuyorum! Korkuyor musun? Evet ya, korkuyorum. Çünkü seni seversem hemen huyun suyun değişecek. Sende sevdiğim şeyler farklılaşacak. Şımaracaksın. Beğenmez olacaksın artık beni. Çünkü ben artık muhtaç olmuş olacağım sana, senin gözünde. Çünkü bilinç altı atacaksın beni önceden programladığın bir yere. Sesine, görüntüne, ellerine, gülümseyişine hatta nefesine bile mahkum edilmiş olacağım... ve adına "Aşk" diyeceksin hemen, daha ben ne olduğumu bile bilemeden. Öyle değil mi? Bilmez misin? Muhtaç olmak acizliktir. Şimdi seni sevdiğim için cezalandıracaksın beni biliyorum! Hor göreceksin. Bekleteceksin. Aramayacaksın. Menfaatlerin ön plana çıkacak. Şayet menfaatlerini de sevmezsem beni sileceksin. Yalan mı? Sileceksin işte! Sonra her gün benden azar azar uzaklaşacağını seyredip kahrolacağım. Yahu ben bir seven'im. Yani seni sevgimle onurlandırmış bir insan. Dünyayı ayakta tutacak insan kudretinin adıdır Sevgi... Şimdi ben sevdim diye, bu kudrete ve cesarete sahip oldum diye sen beni nasıl ve ne hakla cezalandırabilirsin? Aklım almıyor. İnsanlığım da! Yüreğim de! Yok! "Seni seviyorum" cümlesini çok sarf etme eskir! Yok! Herkese "seni seviyorum" deme, sadece aşık olunca kullan! Yok! "Seni seviyorum" demeden önce bin bir hokkabazlık yap ve şirin görün ki sevdiğin sevildiği için kendini dev aynasında görmesin, onu inlet, süründür, aklını başına getirt, mahvet! Neden? Çünkü, bu makbul.. Kaç... sevsen de sevmesen de kaç! Neden? Çünkü kaçan kovalanır aptal! Kaçan kovalanır... İyi de, neden sevdiğim için kaçıyorum ki? Ben kaçacak ne yaptım? Kaçarak daha mı makbul olacağım? Kaçarsam daha mı kıymetim anlaşılacak? Sevmek utanç verici bir şey mi ki kaçmam gerek?! Anlayamıyorum... Oysa ben zaten sevdiğimi severek devleştirmişimdir. Onun dev aynasında kendisini yeniden devleştirmesine ne gerek var ki? Bir görebilse benim gözlerimle kendini eminim kıskanacaktır bendeki kendisini... Yok ama yok! Bilmez sevgililer sevilmenin eşsizliğini, bilmez... Ondandır bol keseden sevgiyi böyle tüketişleri... Ben hiç şımarmayan, değişmeyen, yozlaşmayan, uçup gitmeyen, tükenmeyen sevgi görmedim. Artık cenaze törenleri iki türlü yapılmalı. Biri bedenler için, Diğeri zorla öldürülen sevgiler için!.. Ne demiş Yılmaz Erdoğan, " Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim " Anlayın artık varlıkları değil, ihtimalleri sever olduk... Neden? Çünkü ihtimaller hayallerimizdir. Sevmekse hayatın bir gerçeği. Hayallerimizde sevgilimiz hiç değişmez. Hatta "seni seviyorum" dedikçe ya gözleriyle, ya elleriyle ya da tatlı diliyle " beni sevdiğin için teşekkür ederim aşkım " der... Teşekkür etmek?! Beni sevdiğin için... Evet ya. Bir onurdur, bir ödüldür, bir şereftir sevmek ve sevilmek. Özgürlüğümüzdür. Cesaretimizdir. İnsanlığımızdır. Ayrıcalığımızdır. Ama ne yazık ki birde bütün bunların farkında olamayışımızdır sevmek... Korkuyorum. Hep sevdiğim için cezalandırıldım. Artık "seni seviyorum" derken bana tuhaf tuhaf bakmayacak varlıkları daha çok sevmeye niyetliyim... Bir çiçek gibi... Bir hayvan gibi... Bir dağ manzarası gibi... Bir su damlacığı gibi... Bir küçük tomurcuk gibi henüz doğmakta olan... Çünkü hepsinin insanlarda var olan bir büyük silahtan arındırılmışlığı var. Yani dilleri yok, dilleri! Konuşamazlar... Sadece dinlerler... Sevginizi anlayarak hissederek dinlerler. Onlara "Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? " demeniz gerekmez. Direkt söylersiniz sevginizi hesapsızca, umarsızca... Saymadan... Ne güzeldir huzurla sevebilmek. Ne güzeldir bir çiçeğin kokusu, bir kuşun sesi, bir manzaranın görüntüsü, bir sıcacık bakışla ödüllendirilmek. Bizim için ödül demek, elle tutulabilen bir şeydir. Bir nesne. Öznesiz. Özne biziz... ama nesneye muhtaç. Özne özneyi sevemez mi? Nesnesiz öznelik olamaz mı? Nesne özneyi sevemez mi? Ben severken bedenimi unutmak istiyorum. Sadece elimde kalbim olsun. Bir kısa bir uzun vuruşlarla atıp dursun. Tek armağanım bu olsun verebildiğim bir sevgiliye. Bundan kutsalı? Daha ne olsun! Anlasın artık beni anlasın. Sevmek istiyorum Utanmadan Korkmadan Reddedilmeden Küçük görülmeden Sevmek... Ve sevgimi ifade edecek her türlü çılgınlığı hesapsızca yapmak istiyorum. Gurur denilen sözcüğü sözlüklerden çıkartmak, sevdiğim için sevilerek ödüllendirilmek istiyorum... Bir insanı sevebilme yeteneğimin bulaşıcı olmasını istiyorum. Ve bu mükemmel hastalık tüm dünyaya bulaşsın istiyorum. İnim inim inlesin mutluluktan insanlar. Sevilmekten ölebilsinler belki de! Sevgisizlikten değil!... Sevgi üretilsin. Sevgi ile her şey topraktan fışkırır gibi fışkırsın istiyorum. Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? diye sormayı değil, bugün sana "seni seviyorum" demeyi atladım galiba beni affet diye hesap soran bir yüreğe ifade vermek istiyorum mutlu mutlu gülümseyerek... Şimdi izninizle bir sorum daha olacak sizlere. Şayet iki küçük kum tanesi isterse sevgi ile bir fırtına yaratabilir mi? t-

yavv sabahın 04:27 sinde nerden esti abi böyle bi yazı?