Samanyolu nun merkezinde de dev bir karadeliğin bulunduğu doğru. Çekim gücünden, 2,6 milyon Güneş kütlesinde olduğu hesaplanıyor. Yani 3 milyona yakın Güneş in kütlesinden oluşan karadeliğin olay ufku, yalnızca bizim Güneş Sistemimizin çapı kadar. Karadelikse bu olay ufkunun merkezinde bir noktacık. Ancak, karadeliği doğrudan göremiyoruz. Çünkü olay ufkunun içine düşen hiçbir şey, hatta ışık bile, bir daha dışarı çıkamıyor. Gerçi Hawking Işıması denen bir süreçle kütle yitiriyor, ama bu dev kütleli bir karadelik için trilyonlarca yıl süren bir süreç. O halde karadeliklerin varlığını nasıl belirliyoruz? Yuttukları maddenin yaydığı ışınımdan. Karadeliğin muazzam çekim gücüne yakalanan gaz ve toz bulutlarıyla yıldızlardan çaldığı madde, karadeliğin olay ufkunun içine düşmeden önce karadelik çevresinde bir disk halinde dönmeye başlıyor . Disk içinde dönen ve karadeliğe yaklaştıkça ışık hızına yakın hızlar kazanan parçacıklar, birbirlerine sürtünerek milyonlarca dereceye kadar ısınıyor ve güçlü X- ışınları yayıyorlar. Biz de karadeliklerin varlığını, etraflarındaki yıldızların olağanüstü dönme hızlarından ve eğer gıda yakaladıysa, karadelik çevresindeki diskten yayılan X-ışınlarından, yani dolaylı yoldan belirliyoruz. Samanyolu nun merkezinden gelen bu ışınımı, Chandra ve Newton XMM gibi X-ışını uzay teleskopları belirlemiş bulunuyor. Kaynak :