Allah kimsenin başına vermesin.

Çok kötü bir durum bence.. iynx. Forever

1. adam cahil.. belki 10 km ötedeki okula gönderiyordu oğlunu adam olsun diye.. çocuk akıllı olamadıysa, baba suçlu değil.. 2. çocuk 12 yıl evvel dağa çıkmış.. adam ne yapabilir.. bulmaya yönelik çabaları sonuç vermemiş diyor orada.. haberi okumadan yorum yapma lütfen..

Bir Baba İçin Ne Acı Verici Bir Olay!!

kimbilir babası ne eziyetler ne baskılar uyguladıda öyle kaçtı doğuda aile ilişkileri serttir birde bu yönden düşünün

ewt ALLAH annesine babasına kuvvet versin çok kötü bir durum çünkü.

yazık olmuş babaya :/ besle büyüt sonrada bu hallerini gör... az bile yapmış.

12 yıl sonra oğluyla karşılaştı. Baba oğlunun yüzüne böyle haykırdı.. Mecidiyeköy bombacısının babası, 12 yıl sonra Emniyet'te karşılaştığı oğlunun yüzüne 'Bunu yapan biri benim oğlum olamaz. Sen bir vatan hainisin' diye haykırdı İstanbul Mecidiyeköy'ü kana bulamak isterken yakalanan bombacının hikayesi, PKK'nın gencecik insanları kandırarak nasıl azılı birer caniye dönüştürdüğünün aynası gibi... 1980 yılında Kars'ın bir köyünde bir çiftçi çocuğu olarak dünyaya gelen Bülent Öztürk, önce okul sonrasında 'büyük abileri' ile sohbet edeceğini söyleyerek eve gidiş gelişlerini aksattı. Ardından henüz 15 yaşındayken, ortadan kayboldu. Ailesinin onu bulma çalışmaları sonuç vermedi. 'VATAN HİZMETİN VAR' Çünkü, PKK dağa çıkartarak bombacı eğitimi verme konusunda kandırmıştı. Aile 12 yıldır oğullarından haber alamıyordu. Ta ki 12 yıl sonrası, İstanbul'dan kalkıp Kars'taki köy evine giden özel bir polis ekibi baba ocağının kapısını çalana kadar... İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü 'Ailem Projesi' kapsamında gözaltındaki zanlıların ailelerine yakınlarının karıştığı suçla ilgili bilgi veriyordu. Terör timleri, önce babadan gerçeği sakladı, 'çok önemli bir vatan hizmetin var', diyerek baba Fevzi Öztürk'ün kendileriyle İstanbul'a gelmesini istedi. YÜZÜNE SÖYLEDİ Yolda, polisler ile baba arasında son dönemde gerçekleşen terör olayları konuşuldu ve baba hepsine son derece tepkiliydi. İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne gelindiğinde baba Fevzi Öztürk'e gerçek anlatıldı: 'Gazete manşetlerindeki o bombacı sizin oğlunuz...' dendi. Fevzi Öztürk, 12 yıldır görmediği oğlunu, demir parmaklıkları arkasında tutulan bir bombacı olarak bulunca şoka girdi. Baba Öztürk, oğlunun yüzüne bakarak 'Sen benim oğlum olamazsın. Sen vatan hainisin' dedi. Bombacı Bülent Öztürk ise 'Sen hiç bir şeyden anlamıyorsun. Bu adam benim babam değil' diyerek babasının dışarı çıkartılmasını istedi.

ben öyle bi durumla karşı karşıya kalsam Allah korusun orda öldürürüm...

yanii haklısın MmMüqé!

babasıda haklı yani ne denilebilinir ki

az bile yapmş.. ne yani kollarını açıp gel oolum ii yaptın mı diecekti..

Paylaşım için teşekkürler... ayrıntıları oldukça etkileyici ; Mecidiyeköy bombacısının babasından tarihe geçecek sözler... Bir babanın tarifsiz acısı Oğlunun suçunu öğrenince yerinden fırlayan Fevzi dedenin dilinden yukarıdaki cümle dökülmüş. Polisler ise elini öpüp sakinleştirmeye çalışmış. Mecidiyeköy bombacısının babası Fevzi Öztürk, tarifsiz acısını Aksiyon'a anlattı. Şubat 1916: Ruslar Doğu Anadolu'nun önemli bir kısmını işgal etmiş, Müslüman halka türlü türlü eziyetler yapıyor. Kars'ın kara talihi kolay kolay bitmeyecektir, şehrin düşman işgalinden kurutuluşu 1920 yılında mümkün olacaktır. İşte bu sıkıntılı işgal günlerinden birinde Sarıkamış'ta ölüm döşeğindeki bir baba küçük oğluna vasiyet etmektedir: "Oğlum, bizler göremeyiz; ama bir gün Türkler bu toprakları tekrar geri alır. O zaman mezarımın başına gelin ve üç defa Türkler geldi diye bağırarak bana müjdeyi verin. Dünyada gün yüzü görmedik, bari toprağın altında rahat yatalım." Gün gelir Ruslar Kars'tan kovulur ve Mehmetçik şehri geri alır. Küçük çocuk da gereğini yapar. Babasının mezarının başına gider ve üç defa haykırarak "Türklerin geldiğini" haber verir toprağın altındaki babasına. Aralık 2007: Babasına müjdeyi vermesinin üzerinden yıllar geçer, küçük çocuk büyüyüp 90 yaşına merdiven dayamıştır artık. Aile artık Erzurum'un Horasan ilçesinde yaşamaktadır. Ansızın polisler yaşlı adamın köydeki evinin kapısını çalar: "Oğlun için geldik. İstanbul'da yakalandı." Bu hikaye Erzurum'un Horasan ilçesinin bir köyünde mütevazı bir hayat yaşayan Fevzi Öztürk'e ait. Fevzi dedenin ibretlik hayatını daha da önemli kılan, eylem yapmak üzereyken son anda yakalanan Mecidiyeköy bombacısı Bülent Öztürk'ün babası olması. MİSAFİR GİBİ KARŞILANDI Vatanına aşık bir dedenin torunu ve böylesine bir babanın oğlu olan Bülent Öztürk, genç yaşta terör örgütüne katılıp evini terk eder. Aradan uzun zaman geçtikten sonra Fevzi Öztürk, oğlunun PKK'ya katıldığını öğrenir. Bir babanın yıkıldığı andır bu. Baba Öztürk her şeye rağmen acısını içine atmaya gayret eder. Ta ki polisler "oğlun yakalandı" haberini verene kadar: "Beş yıldır kendisinden haber almamıştık. Cesedini teslim edecekler, onun için arıyorlar diye düşündüm. Horasan'daki amir bey sağ olsun, beni alıp konuştu. Oğlumun İstanbul'da yakalandığını söyledi. Baba yüreği işte, yaşıyor olduğuna çok sevindim. Yıllardır görmemişim, merak ediyorum nasıldır diye ama cebimde beş kuruş para yok ki İstanbul'a gideyim. İsmini hiç unutmayacağım Ahmet Bey biletimi aldı, cebime de harçlık koyup beni İstanbul'a gönderdi. Seni orada arkadaşlar karşılayacak dedi." Fevzi dede, üzerinde düzgün bir pardösüsü olmadan, ayağındaki kara lastiklerle İstanbul'a ulaşır. Burada acılı babayı İstanbul Emniyeti Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü'nde görevli polisler karşılar. Fevzi Öztürk bu olay karşısında çok etkilenir; zira evladından görmediğini devlet memurlarından görüyordur: "Bana oğlumun bombalı eylem yaparken yakalandığını söylememişlerdi. Gelen memurlar da söylemediler. Bir misafirlerini karşılar gibi karşıladılar, halimi hatırımı sordular." BEN NEYE YANAYIM Kİ? Terörle mücadele şubesinde kısa bir sohbetten sonra önce Fevzi dedeye yemek ve çay ikram edilir. Ardından oğlunun Mecidiyeköy'de bombalı eylem yapma hazırlığı yaparken yakalandığı anlatılır. O sırada oturduğu yerden fırlayan baba "Bir insanın kalbinde zerre kadar iman varsa bu ülkeye ihanet etmez." der. Bu sırada, orada bulunan memurlar böyle bir baba karşısında duygulanarak elini öpüp onu sakinleştirirler. Fevzi Öztürk bu haberi duyduktan sonra içine düştüğü duyguları şöyle anlatıyor: "Oğlum Mecidiyeköy'e bomba koyarken yakalanmış. İnsanların karınca gibi yoğun olduğu bir yere bomba koyan kişi benim oğlummuş. Yüreğim yandı. Başımdan kaynar sular döküldü. İçimde bir bıçak darbesi sanki kalbimi kesti. O kişinin benim oğlum olduğuna mı yanayım, benden olan oğlumun masum insanları katledecek kadar canileşmiş olmasına mı yanayım, yoksa böyle birinin babası olmama rağmen beni misafirmişim gibi karşılayan insanların karşısına bombacı babası olarak geldiğime mi yanayım. Birçok duyguyu bir arada yaşadım." Fevzi Öztürk bu duyguları yaşarken kısa süre sonra oğlu karşısına çıkarılır. Bombacı Bülent Öztürk babasına saldırmak ister: "Sen hainsin. Seni baba olarak kabul etmiyorum." Son darbe bir kez daha oğlundan gelmiştir. Bu sözler, Fevzi dedeyi derinden üzer; acılı baba sendelemeye başlayıp tam yere düşecekken polis memurları onu tutup sakinleştirmeye başlar. Fevzi Öztürk o anı şöyle anlatıyor: "Oğlum maymuna dönmüştü. Ben şaşmış kalmıştım. O an, bir babanın bittiği andı. O an, bir ailenin yıkıldığı andı. O an, insanlığın öldüğü andı. Karşımdaki benim oğlum değil, teröristlerin zehirlediği bir mahluktu. Kime ne söyleyeyim, kime ne diyeyim; ama oğlumu bu hale getirenleri bir bulsam..." Bin yıldır bu topraklarda herkesin kardeşçe yaşadığını anlatan Fevzi dede, birbirine düşmanlık yapanların bu ülkenin insanı olmayacağını söylüyor: "Ayrı-gayrı bilmeden yaşamışız. Dinimiz bir, vatanımız bir, toprağımız bir. Yaşım geçmiş, bir ayağım çukurda, ha bugün ha yarın öleceğim. Benim evladım gibi daha nice çocukları böyle hainleştirenlerin yakasında olacak iki elim." Acısını yüreğine gömerek, "vatan sağ olsun" diyen Fevzi Öztürk'ü terör masasında görevli memurlar aralarında para toplayıp üstüne bir pardösü, ayağına bir bot ve uçak biletini alıp havaalanında ellerini öperek yolcu ederler. Hayatında ilk kez bot giyen dede, bu anı anlatırken gözlerinden yaşlar boşalıyor: "Ben maalesef bir caninin babasıyım; ama polis beni misafirmişim gibi karşıladı. Bu yaşıma geldim, hiç uçağa binmemiştim; bana uçak bileti aldılar, cebime harçlık koyup Erzurum'a gönderdiler. Uçakta gözyaşları içinde Türkiye'yi izledim. Bu cennet vatana ihanet edilir mi diye inledim durdum." AKSİYON alpi_09 En istikrarlı üye 17 Ocak 2008

Aminnn... Anne baba için dünyada görecekLeri en büyük feLaket.. ALLah aiLesine sabır versin.. PayLaşım için tşkLer..

Doğuda çoğu insan zor şartlarda yetişiyor ve okuyor, şartlar zor diye vatana ihanet mi edilsin, evlat kansız oldu mu baba ne yapabilir. baba için zor bir durum.

Suçu biraz kendinde de arasın. Onu yetiştiren doğrusu yetiştiremeyen de o baba. Dediğiniz gibi az bile demiş!

acırım acırım babasının o durumuna acırım

Gazete manşetlerindeki o bombacı sizin oğlunuz...' dendi. baba için daha kötüsü yok heralde

12 yıl sonra oğluyla karşılaştı. Baba oğlunun yüzüne böyle haykırdı.. bu yazıyı okumadınız heralde o baba olacak şahsiyet sahip cıksaydı cocuğuna nerdeydi 12 yıldır