Tum yasamamizi guvence, garanti altinda para denilen kagit parcasina kelepceledik hatta esir ettik. Duygularimiz, asklarimiz, yuvamiz, isimiz, ekmegimiz, asimiz para oldu. Cag atlamak daha iyi sartlarda yasamayi, daha iyi sartlarda yasamak, modernlesmeyi, modernlesmek tuketimi ve bol para kazanma hirsini getirdi bizlere. Artik sonbaharda savrulan gazellr gibi dagilmaya basladik umarsiz caresizce. Gunumuzde parasi olmayana yasama sansi bile taninmiyor, para kazanmanin her yolu mubah goruluyor. Akilli, mantikli, zeki, kulturlu insanlar parasi olmadigi icin adam sinifinda gorulmezken, iki lafi biraraya getiremeyen insanciklar paralariyla herseyi satin alarak beyfendi yada hanimefendi oluyorlar ya bu durum pek bir icler acisi geliyor bana. Hasta olanlar tedavi goremiyor, ilacini alamiyor, hastaneler kapi onunde birakiyor:Ac ise bir ekmek veren yuzune bakan yok. Ahlak kurallari dediginiz nedirki? Para icin her turlu pis islere karisanlar, gencecik korpe bedenleri mal gibi satanlar, para icin masum insanlarin canini yakanlar, onurlarini, sereflerini, insanliklarini ayaklar altina alanlar. Arkadasliklar, dostluklar cikara dayali. Paran varsa cevrende sahte yuzler, sevgiler, sevgililer, hatta esler. Sende varsa iyisin, hossun, agasin, pasasin. Dusmeye gor birkac kotu gundostundan baska kimsecikler yok yaninda. Tum insanliklar rahat yasama standart yukseltmederdinde. Once is, ev, araba bunlar olunca amaclarin isteklerin sonu yok hep daha fazlasi daha iyisi. Korkuyorum nereye gidiyoruz daha hangi degerlerimizi satacagiz, neleri peskes cekecegiz ve bu gitmelerin sonu nerede? Parayi sonradan gormus, bulundugu konumu hazmedememis, gorgusuz cahilleri gorunce utaniyorum insanligimdan. Yasini almis torun torba sahibi adamlarin kolunda onbes yirmilik kadinlar, camasir degistirir gibi iliski yasayanlar birde utanmadan adina "ASK" diyenler. Artik para yasami kolaylastirmanin aracidegilde herseyi satin almanin tek anahtari oldu. Para dedim demir tabanca mermi oldu, para dedim sinirini atti aslan gibi erkek kopek oldu, para dedim namuslu gecinenler soyundu fahise oldu. Para dedim defol, kahrol diyen dudaklar yasa cok yasa oldu, para dedim yuze bakmayanlar kul oldu kole oldu. Para dedim cocuk sempanze oldu, para dedim olunmaz olamazlar olur peki oldu, para dedim yalanlar gercek oldu saray oldu, kosk oldu. Bir yildirim dusuyor hayatlarin ustune ortalik aninda karariyor bu karanligin adi PARA... ALINTI

ne demiş nasrettin hoca yıllar önce; "ye kürküm ye" -

Filozofun bir tanesi demiş ya "İnsanoğlu parayı buldu sonrada onun kulu kölesi oldu" . E-