YIL KİŞİ OLAY 1971: Kenneth Wilson Güçlü kuvvetler için renormalisation group, operator product genişlemesi 1971: Dimopolous, Fayet, Gol'fand, Lichtman Supersimetri 1971: Ramond, Neveu, Schwarz Boson string teori, kritik boyutlardaki fermionlar 1971: 't Hooft, Veltman, Lee Elctro-weak model renormalisation 1971: Roger Penrose Spin networkler 1971: Bolton, Murdin, Webster Kara delik adayı olarak Cygnus X-1 1972: Jacob Bekenstein Kara delik entropisi 1972: Fritsch, Gell-Mann, Bardeen Quantum Chromodynamics 1972: Kirzhnits, Linde Electro-Weak safha geçişi 1972: Roger Penrose Twistorlar 1972: Salam, Pati SU(4)xSU(4) bileşimi ve proton bozunumu 1972: Tom Bolton Cygnus X-1 kara delik olarak tanımlandı 1973: Wess ve Zumino Uzay zaman supersimetrisi 1973: Ostriker ve Peebles Galaksilerde kara madde 1973: CERN Zayıf nötr akımlar için delil 1973: 't Hooft, Gross, Politzer, Wilczek, Coleman Non-abelian gauge teorilerinden asymptotic freedom teorisi 1973: Klebesadel, Strong, Olson, Gamma Ray patlamaları kozmik temelli 1973: Edward Tyron Quantum değişimi olarak evren 1974: Yoneya, Scherk, Schwarz String teorinin, gravity teori olarak gösterimi 1974: Ting ve Richter J/psi, quark bulundu 1974: Kenneth Wilson Lattice gauge teorisi 1974: Taylor ve Hulse Ikili pulsar ve göreceli etkileri 1974: Kobayashi ve Maskawa CKM mixing matrix; zayıf etkileşimde CP uyumsuzluğu üç kuşak gerektiriyor 1974: Georgi ve Glashow Grand Unified Teori olarak SU(5) ve proton bozumu öngörümü 1974: Georgi, Weinberg, Quinn GUT ölçeğinde Convergence of coupling sabiti 1974: 't Hooft, Okun, Polyakov GUT'larda hafif magnetik monopoller mevcut 1974: Stephen Hawking Kara delik radyasyonu ve termodinamik 1974: Sovyetler ve Amerikalılar Element 106, seaborgium 1975: Martin Perl Tau lepton 1975: Gail Hanson Quark jets 1975: Chincarini ve Rood Galaksi dağılımlarındaki büyük boşluklar 1975: Unruh ve Davies Hızlandırıcı radyasyon etkisi 1975: Mitchell Feigenbaum Koatik non-lineer sistemlerde evrensellik 1976: Scherk, Gliozzi, Olive Supersimetrik string teori 1976: Deser, Freedman, Van Nieuwenhuizen, Ferrara, Zumino Supergravity 1976: Levine ve Vessot Roketlerde gravitasyonel zaman gecikmesi mükemmellik testi 1976: Gerard 't Hooft U(1) garipliğine instantons çözümü 1976: Sovyetler Element 107, bohrium 1977: James Elliot Uranus halkaları 1977: Olive ve Montenen Elekro-magnetik ikiliği 1977: Fermilab Dip quark 1977: Klaus von Klitzing Quantum Hall etkisi 1977: Tifft, Gregory, Joeveer, Einasto, Thompson Cluster zincirleri ve galaksi dağılımlarındaki boşluklar 1977: Berkley Kozmik arkaplan radyasyonunda ikiz kutuplu anisotropy 1977: Leon Lederman Upsilon, dip quark 1977: Gunn, Schramm, Steigman Üç çeşit hafif neutrino mevcut 1978: Charon, moon of Pluto Charon, Pluto'nun uydusu 1978: Taylor ve Hulse Ikili pulsar gravitasyonel radyasyonuna kanıt 1978: Cremmer, Julia, Nahm, Scherk 11-dimensional supergravity 1978: Prescott, Taylor Elektron polarizasyonunda elctro-weak etkisi 1979: Voyager Jupiter halkaları 1979: John Preskill Kozmolojik monopole problemi 1980: Frederick Reines Neutrino salınımı gözlemi 1980: DESY Gluon spin'i ölçüldü 1981: Witten, Schoen, Yau Genel görecelik positif enerji teoremi 1981: Green ve Schwarz Tür I superstring teorisi 1981: Binnig, Rohrer Scanning tunneling elektron mikroslobu 1981: Alexander Polyakov Strings path integral quantizasyonu, uyumlu simetri kritik boyut 1982: Green ve Schwarz Tür II superstring theory 1982: Alain Aspect Qunatum teori için bir deney 1982: Darnstadt Element 109, meitnerium 1983: Carlo Rubbia et al W ve Z bosonları 1983: Andrei Linde Koatik evren 1984: Green ve Schwarz Superstring teori' de normal olmayan bozulmalar 1984: Darnstadt Element 108, hassium 1985: Gross, Harvey, Martinec Rohm Heterotic string teori 1985: David Deutsch Quantum computing teori 1986: Bednorz ve Mueller Yüksek sıcalıklarda superiletkenlik 1986: Abhay Ashtekar Canonical quantum gravity için yeni değişkenler 1986: Geller, Huchra, Lapparent Galaxy dağılımları için bubble structure 1987: Supernova 1987a 1987: Masatoshi Koshibas Supernova'dan neutrino tesbiti 1988: Atiyah, Witten Topolojik quantum alan teorisi 1988: Smolin ve Rovelli Quantum gravity döngü gösterimi 1989: SLAC Z genişliğinden itibaren hafif neutrino sayısının 3 olduğuna dair bulgular 1989: Tim Berners-Lee The World Wide Web 1989: Bennett ve Brassard Ilk quantum bilgisayar 1990: John Mather COBE'den kozmik arkaplan radyasyon kara cisim spektrumu 1991: CERN Hafif neutrino sayısının 3 olduğuna dair bulguya destek 1991: Connes, Lott Parçacık modeli non-commutative geometri 1991: BATSE Gama ışın patlamaları dağılımı izotropik 1992: Mather ve Smoot COBE ile kozmik arkaplan radyasyonunda açısal farklılıklar 1993: Aspinwall, Morrison, Greene String teoride topolojik değişim 1994: Fermilab Üst Quark 1994: 't Hooft, Susskind Holografik prensibi 1994: Seiberg ve Witten Supersimetrik gauge teoride elektro-magnetik ikiliği 1994: Hubble Space Telescope M87 galaksi merkezinde kara delik bulgusu 1994: Peter Shor Quantum bilgisayarlar için faktorizasyon algoritması 1994: Hull, Townsend String ikiliğinin birleşimi 1994: Darnstadt Element 110 1995: Witten ve Townsend M-Teori 1995: Joseph Polchinski D-Brane'ler 1995: Cornell, Wieman, Anderson Atomik gazlarda Bose-Einstein yoğunlaşması 1995: CERN Anti-hidrojen atomunun yaratılması 1995: Mayor ve Queloz Güneş sistemi dışında bulunan bir yıldızın etrafında dönen ilk gezegen 1995: Darnstadt Element 111 1996: Strominger, Vafa D-brane'ler ve kara delik'ler 1996: Cumrun Vafa F-teori 1996: Steven Lamoreaux Casimir kuvvetinin ölçümü 1996: Darnstadt Element 112 1996: Banks, Fischler, Shenker, Susskind Matrix model olarak M-teori 1997: BepoSAX Gamma ışını patlamaları galaksimizin dışından 1997: Juan Maldacena AdS/CFT ikiliği 1997: SLAC Foton-Foton dağılımı elektron-pozitron ikilisi üretiyor 1998: Perlmutter, Garnavich et al Supernova gözlemleri evrenin hızlanarak genişlediğini ortaya koydu 1998: Super-Kamiokande Neutrino salınımı gösterildi 1998: CERN, Fermilab K meson bozunumu için zaman ters simetrisi gözlemlendi 2000: Fermilab Tau neutrino gözlemlendi... immortality of

çok çok çok güzell..+ karma..

YIL KİŞİ OLAY 1851: William Thomson Isının dinamik teorisi 1851: William Thomson Mutlak sıfır derecesi 1851: Armand Fizeau Hareket eden ortamlarda ışığın hızı 1851: Franz Neumann Elektrik-magnetik indiksiyon kanunları 1851: Jean Foucault Dünyanın döndüğünün sarkaçla ispatı 1852: Jean Foucault Ilk gyroscope 1852: Joule, Thomson Genişleyen gaz soğur 1853: Anders Angstrom Hidrojen spektrumunun ölçümü 1854: Hermann von Helmholtz Evrenin ısısı 1854: Bernhard Riemann Küçük veya büyük ölçeklerde uzayın eğimli olma olasılığı 1854: George Airy Yeraltı gravitasyonuyla dünyanın ağırlığının tahmini 1855: William Parsons spiral galaksiler 1855: James Clerk Maxwell Faraday'ın kuvvet çizgilerinin matemetiksel açıklaması 1857: James Clerk Maxwell Saturn halkalarının yapısı 1858: Balfour Stewart Kirchoff kanunlarının tahmini eşdeğeri 1859: Hittorf ve Plucker Kothod Işınları 1859: Bunsen ve Kirchhoff Spectral frekans çizgilerinin ölçümü 1860: Gustav Kirchhoff Kirchoff kanunu ve kara cisim problemi 1860: Maxwell ve Waterston Statik mekanik equipartition teoremi 1861: Von Bunsen, Kirchhoff Caesium ve rubidium elementlerinin spektrumu bulundu 1861: Johann Madler Olbers paradox'u evrenin yaşı sonsuz değilse çözümlüdür. 1862: Anders Angstrom Güneş'de hidrojen gözlemlendi. 1863: William Huggins Yıldız spektrumları onların dünyadaki elementlerle aynı elementlerden oluştuğunu gösterdi 1863: Reich, Richter Indium elementi spektrumu bulundu 1864: James Clerk Maxwell Ether'de ilerleyen elektromagnetk dalgaların denklemi bulundu 1865: Rudolf Clausius Entropy kavramına giriş 1867: James Clerk Maxwell Statik fizik ve termal denge 1867: Henry Roscoe Vanadium elementinin yalıtımı 1868: Pierre-Jules Janssen Güneş spektrumunda Helium çizgileri 1868: Lockyer, Crookes Helium elementi bulundu ve isimlendirildi. 1868: William Huggins Yıldız spektrumlarındaki Doppler kayması 1869: Dmitri Mendeleyev Perodik tablo 1871: Dmitri Mendeleyev Scandium, germanium, technetium, francium ve gallium gibi elementlerin öngörümü 1871: Ludwig Boltzmann Dulong-Petit özgül ısısının klasik açıklaması 1871: Tyndall ve Rayleigh Işığın kırınımı ve evrenin mavi olma nedeni 1872: Ludwig Boltzmann H-teoremi 1873: James Clerk Maxwell Işığın elektromagnetik yapısı ve radyo dalgalarının öngörümü 1873: Johannes van der Waals Akışkanların intermolecular kuvveti 1874: George Stoney Yük biriminin tahmini ve elektron isminin verilmesi 1875: Heinrich Weber Katıların özgül ısıları 1875: James Clerk Maxwell Atomların yapıları olmalı 1877: Ludwig Boltzmann Boltzman'nın entrpoy için olasılık denklemi 1877: Asaph Hall Mars'ın iki uydusu 1877: Cailletet ve Pictet Sıvı oksijen ve nitrojen 1879: Josef Stefan Radyasyon kanununun deneysel keşfi 1879: Willaim Crookes Kathode ışınları negatif yüklü parçacıklardan oluşmuş olabilir 1879: Albert Michelson Işığın hızının doğru olarak ölçümü 1880: Pierre ve Jacques Curie Piezoelectricity 1881: Albert Michelson Işık interferometresi ve etherin bulunamayışı 1881: Josiah Willard Gibbs Vector algebra 1883: Ivan Puluy X-ışınlarının keşfi 1883: Thomas Edison Thermionic emission 1883: George Fitzgerald Radio dalgaları teorisi 1884: Ludwig Boltzmann Stefan kuralı kara cisimler için de türetildi. 1885: Johann Balmer Hidrojen spektrum çizgilerinin formulasyonu 1885: James Dewar Vacumlu termos 1886: Henri Moissan Fluorine 1887: Heinrich Hertz Radyo dalgalarının iletimi, netliği ve yansıması 1887: Michelson ve Morley Etherin bulunamayışı 1887: Michelson ve Morley Hidrojen spectrumunun ayrıntılı yapısı 1887: Hertz, Hallwachs Photoelektrik etki 1887: Woldemar Voigt Doppler kaymasını türetmek için Lorentz transformasyonun öngörümü 1890: Johannes Rydberg Spectrum çizgileri ve Rydberg sabiti için formül 1892: Hendrick Lorentz Elektrik teorisi 1893: Ernst Mach Evrendeki toplam kütle cisimlerin hareketini belirler 1893: Wilhelm Wien Kara cisim hareket Kanunu 1893: Oliver Lodge Ether cisimler tarafından taşınamaz 1894: Heinrich Hertz Radyo dalgaları ışık hızında hareket eder, polarize edilebilir ve kırınabilir. 1894: James Dewar Sıvı oksijen 1894: Pierre Curie Niçin magnetik monopole mevcut değil 1895: Wilhelm Roentgen X-ışınları 1895: Korteweg ve de Vries Solitary dalgalarının açıklanması 1895: Pierre Curie Yüksek ısılarda manyetizmanın kaybı 1895: Hendrick Lorentz Lorentz transformasyonunun ilk hali 1895: Hendrick Lorentz Yüklü parçacıklar üzerindeki elektromagnetik kuvvet 1896: Wilhelm Wien Kara cisim kanununun açıklaması 1896: Pieter Zeeman Manyetik alan tarafından ayrılan spectrum çizgileri 1896: Antoine Henri Becquerel Uranium cevherinde doğal radyoaktivite 1897: Ludwig Boltzmann Elektromanyetizmanın ters zaman simetrisi 1897: Friedrich Paschen Wien'in kara cisim kanununun uzun dalga boylarında ispatı 1897: Kaufmann, J. J. Thomson Kathod ışınlarının saptırılmasıyla elektron yükünün ağırlığına oranının hesaplanması 1897: Weichert, J. J. Thomson Elektron'un varlığının öngörümü 1898: James Dewar Sıvı hidrojen 1898: Guglielmo Marconi Ingiliz kanalından sinyal gönderimi 1898: Pierre ve Marie Curie Radium ve polonium radyoaktif elementlerinin ayrıştırılması 1898: Ramsey ve Travers Neon, krypton, xenon 1898: Joseph Larmor Lorentz transformasyonlarının kesin şekli 1898: Henri Poincare Eşzamanlılık ve mutlak zaman 1898: Ernest Rutherford Alpha ve beta radyasyonu 1899: Joseph John Thomson Elektron yükünün ve kütlesinin hesaplanması 1899: Max Planck Temel sabitlerin evrensel ölçü birimleri st.

YIL KİŞİ OLAY 1631: Pierre Gassendi Merkur'un geçişi gözlemlendi 1632: Galileo Galilei Galileci görecelik 1632: Galileo Galilei Kopernik'in güneş merkezli teorisine destek 1632: John Ray Su termometresi 1636: G. Pers de Roberval Gravitasyon kuvveti karşılıklı çekimdir 1636: Marin Mersenne Sesin hızı 1637: Rene Descartes Atalet ve mekanik fizik 1637: Rene Descartes Kırınım, gökkuşağı ve bulutlar 1638: Galileo Galilei Hareket ve sürtünme 1639: Jeremiah Horrocks Venus'un geçişi gözlemlendi 1640: Evangelista Torricelli Hidrodinamik teori 1641: Ferdinand II Kapalı termometre 1642: Blaise Pascal Mekanik hesap makinası 1644: Evangelista Torricelli Cıva barometresi ve yapay vacum 1645: Ismael Boulliau Uydulara uygulanan merkezi kuvet için ters kare kanunu 1650: Otto von Guericke Vakumun gücünü göstermek için iki büyük yarım küre ve 8 atın kullanılması 1654: Ferdinand II Kapalı termometre 1656: Christiaan Huygens Saturn halkaları ve uyduları 1657: Christiaan Huygens Sarkaç saati 1657: Pierre Fermat Optikte Fermat prensibi 1659: Christiaan Huygens Mars'ın yüzey özellikleri 1660: Otto von Guericke Elektrostatik makina 1660: Robert Boyle Ses vakumda ilerlemez 1661: Robert Boyle Maddenin parçacık teorisi 1661: Robert Boyle Kimyasal elementler, asidler ve alkaliler 1662: Robert Boyle Ideal gazlar için hacim ve basınç ilişkisini ortaya koyan Boyle kanunu 1663: Blaise Pascal Basıncın eşyönlülüğü 1663: James Gregory Yansıma teleskobu 1663: Huygens, Wallace ve Wren Esnek çarpışma kanunları 1664: Robert Hooke Jupiter'in büyük kırmızı lekesi 1664: Rene Descartes Kopernik teorisine destek 1665: Isaac Newton Mekaniğin, yerçekiminin, kütlenin ve kuvvetin prensipleri üzerine çalışma 1665: Giovanni Cassini Jupiter, Mars ve Venus'un dönme periodları 1665: Francesco Grimaldi Grimaldi'nin dalga teorisi basıldı 1665: Hooke, Huygens Ince yağ tabakasının renkleri ışığın dalga teorisi ve girişim ile açıklandı 1665: Robert Hooke Mikroskopla çalışma 1665: Robert Boyle Hava mumun yanması için gerekli 1666: Robert Boyle Akışkan deneyleri 1666: Isaac Newton Işığın spektrumu üzerine çalışma 1666: Isaac Newton Mekaniğin ve gravitasyonun prensipleri üzerine inceleme 1667: Jean Picard Daha sonra farklılık olarak adlandırılacak olan yıldızların konumlarında tuhaflıklar gözlemlendi 1668: John Wallis Momentumun korunumu 1668: Isaac Newton Yansıma teleskobu 1669: Hennig Brand Element phosphorus 1669: Gottfreid Leibniz Hareket kavramı 1670: Robert Boyle Metallerle asidin reaksiyonu sonucunda hidrojen açığa çıkıyor 1671: Giovanni Cassini Mars'ın uzaklığının tam olarak ölçümü ve güneş sisteminin ölçeği 1672: Jean Richer Sarkacın periodu dikeyle yaptığı açı ile değişiyor 1673: Ignace Pardies Işığın kırınımına dalga açıklaması 1673: Christiaan Huygens Merkezcil kuvvet kanunları 1674: Robert Hooke Gezegenlerin hareketinin merkezkaç kuvveti ve yerçekimi kuvvetinin dengelenmesi sonucu oluştuğunun açıklanması 1675: Giovanni Cassini Saturn'un küçük cisimlerden oluşan halkaları mevcut 1675: Isaac Newton Işık teorisini açıkladı 1676: Olaus Roemer Jupiter'in uydusunu gözlemleyerek ışığın hızını ölçtü 1676: Robert Hooke Esneklik ve yay kanunları 1676: Edme Mariotte Basınç, hacim ve atmosfer yüksekliğiyle ters orantılı 1678: Robert Hooke Yerçekimi ters kare kanunu 1678: Christiaan Huygens Işığın dalga teorisi hakkında yazdı 1679: Christiaan Huygens Işığın polarizasyonu 1680: Isaac Newton Ters kare kanunu, elips yörüngelerin varlığını ortaya koyuyor 1684: Isaac Newton Ters kare kanunu ve kütle bağımlı yerçekimi 1684: Gottfreid Leibniz Difransiyel hesap 1687: Isaac Newton Hareket ve yerçekimi kanunlarının basımı 1687: Isaac Newton Sesin ilerleyişinin analizi 1688: P. Varignon Ilave kuvvetler 1690: Christiaan Huygens Huygens prensipleri, ikincil dalga 1690: John Locke Bilgi, tecrübe ve duygulardan oluşur 1692: Richard Bentley Yıldızlar niçin çekim kuvvetlerinin etkisiyle birbirinin üzerine düşmüyor? 1702: Francis Hauksbee Elektrik boşalması sonucu kıvılcım 1704: Isaac Newton Işığın ve rengin parçacık teorisinin basımı 1705: Edmund Halley Daha önceki üç kuyruklu yıldızın birbirinin aynı olduklarını ve 1758 yılında geri döneceklerini hesapladı 1709: Gabriel Fahrenheit Alkol termometresi 1710: George Berkeley Materyalistlere karşı idealizm 1714: Gottfreid Leibniz Enerjinin korunumu 1714: Gottfreid Leibniz Mutlak zaman ve uzayın reddi 1714: Gabriel Fahrenheit Cıva termometresi 1718: Edmund Halley Yıldızların hareketinin hesaplanması 1720: Edmund Halley Olbers paradox'unun ilk şekli 1721: George Berkeley Boşluk vardır çünkü madde onun içindedir 1724: Gabriel Fahrenheit Suyun çok fazla dondurulması 1727: Stephen Hales Oksijen üretildi 1728: James Bradley Işık hızı ve yıldızların farklı davranış özellikleri 1729: Stephen Gray Elektrik iletkenliği 1731: Rene Reaumur Alkol/su termometresi 1733: Charles Du Fay Pozitif ve negatif elektrik yükü ayrımının tesbiti 1735: Antonio de Ulloa Element platinum 1736: Leonhard Euler Mekanikte difransiyel denklemleri 1738: Daniel Bernoulli Gazların kinetik teorisi 1738: Daniel Bernoulli Hidrodinamik 1739: Georg Brandt Element cobalt 1740: Pierre Bouguer Gravitasyonel farklılıklar 1742: Anders Celsius Ters santigrad sıcaklık ölçü birimi 1743: Jean Christin Celsius sıcaklık ölçü birimi 1743: Jean d'Alembert Newton mekaniğinde enerji 1744: Pierre de Maupertuis Least action prensibi 1744: Jean d'Alembert Akışkan dinamiği teorisi 1744: Leonhard Euler Euler-Lagrange denklemleri 1744: Mikhail Lomonosov Sıcaklık hareketin başka bir şekli 1746: Andreas Marggraf Çinko'nun yeniden keşfi 1746: Leonhard Euler Işığın kırınım ve yayılım teorisi 1747: d'Alembert, Euler Salınan tel denklemleri çözümleri 1748: Mikhail Lomonosov Enerji ve kütle korunumu 1749: Thomas Melvill Ilk spektroskopi ve sodyumun yeşil çizgisi 1750: Benjamin Franklin Elektrik teorisi ve ışıklandırma 1750: John Michell Magnetik indüksiyon 1750: John Michell Magnetik alanlar ters kare kanunu 1751: Benjamin Franklin Elektrik, dikiş iğnesini mıknatıslayabilir 1751: Frederik Cronstedt Element nickel 1752: Jean d'Alembert Viscosity 1754: Joseph Black Karbon dioksidin keşfi ve havadan başka gazların da varlığıının ispatı 1755: Immanuel Kant Evrenin sonsuz düzenli dönen nebula dan oluştuğuna dair teori 1756: William Cullen Buharlaşma soğumaya neden oluyor 1756: Mikhail Lomonosov Işığın dalga teorisine destek 1761: John Harrison Taşınabilir kronometre 1765: Leonhard Euler Katı cisim hareketleri 1766: Joseph Priestley Elektrik yükü ters kare kanunu 1766: Henry Cavendish Hidrojen bir elementtir 1771: Luigi Galvani Hayvanlardaki elektrik 1772: Carl Scheele Havanın iki gazdan oluştuğu ve birinin yanıcı olduğunun keşfi 1772: Daniel Rutherford Nitrogen 1772: Antoine Lavoisier Kimyasal reaksiyonlarda kütlenin korunumu 1772: Joseph Lagrange Lagrange points teoremi 1774: Priestley, Scheele Element oxygen 1774: Carl Scheele Element chlorine 1774: Johann Gahn Element manganese 1775: Alessandro Volta Kondensatör 1776: Pierre-Simon Laplace, belirleyici nedensellik 1777: Antoine Lavoisier Havanın bileşimi ve kimyasal reaksiyon sonucu yanması 1779: Charles Augustin de Coulomb Coulomb'un sürtünme kanunu 1781: Immanuel Kant Saf sağduyunun kritiği 1781: William Herschel Uranus'un keşfi 1781: Carl Scheele Cevher olarak element molybdenum 1781: Charles Messier Nebula kataloğu 1781: Heinrich Olbers Uranus bir gezegendir 1782: Jacob Hjelm Molybdenum elementinin ayrışımı 1782: Franz von Reichstein Cevher olarak element tellurium 1782: William Herschel Ikili yıldız kataloğu 1782: William Herschel Güneş uzayda hareket halinde 1783: John Michell Newton kara deliği 1783: Fausto ve Juan José de Elhuyar Element tungsten 1783: Rene Hauy Cristallerin yapısı 1784: Henry Cavendish Su, oksijen ve hidrojenden oluşuyor 1784: Pierre Laplace Elektrostatik potensiyel 1785: Charles Augustin de Coulomb Elektrik kuvveti uzaklığın karesi ile ters, yüklerle doğru orantılı 1786: Antoine Lavoisier Element ve bileşiklerin ayrımı 1787: Antoine Lavoisier Kimyasal maddeleri adlandıran sistem 1787: Jacques-Alexander Charles Sıcaklıkla genişleyen gaz kanunu 1788: Joseph Lagrange Lagrange mekaniği 1788: John Hunter Isının yayılımı 1789: Antoine Lavoisier Kimyasal reaksiyonlarda kütlenin korunumu 1789: Martin Klaproth Elementler zirconium ve uranium birer bileşik 1790: Metrik sistemin Fransa'da tanımlanması 1794: Pierre Laplace Newton kara deliğinin analizi 1796: Alessandro Volta Kimyasal piller ve volt 1797: Henry Cavendish Gravitasyon sabiti hesaplandı 1797: Nicholas Vauquelin Element chromium 1798: Benjamin Thompson Isı eşittir yapılan iş 1798: M. Klaproth Element tellurium'un ayrışımı 1798: Humphry Davy Vacumda ısının iletimi 1798: Benjamin Rumford Açığa çıkan ısı ve yapılan iş arasında deneysel ilişki st.

YIL KİŞİ OLAY 1800: William Herschel Güneşden gelen kızıl ötesi ışınlar 1801: Johann Ritter Mor ötesi ışınlar 1801: Johann von Soldner Işığın güneş tarafından eğiminin öngörümü 1801: Giuseppe Piazzi Mars ve jupiter arasındaki gezegenlerin keşfi 1801: Humphry Davy Electrik ark 1801: Andres Manuel del Rio Vanadium elementinin bileşikleri 1801: Charles Hatchett Niobium elementinin maden cevheri 1802: Heinrich Olbers Ikinci asteroid Pallas 1802: Anders Ekeberg Tantalum elementi 1802: William Wollaston Güneş spectrumundaki siyah çizgiler 1802: William Herschel Aynı orbite sahip çift yıldızlar 1802: Thomas Young Işığın girişim ve dalga özelliklerinin açıklanması 1802: Humphry Davy Elektrokimya 1802: Joseph Gay-Lussac Sabit basınç altındaki gazların sıcaklıkla hacim ilişkisi 1803: William Wollaston Rhodium ve palladium elementleri 1803: Smithson Tennant Osmium ve iridium elementleri 1804: John Dalton Kısmi basınç kanunları, Dalton kanunları 1807: Humphry Davy Sodium ve potasium elementlerinin yalıtımı 1808: Humphry Davy Magnesium, strontium, barium ve calcium elementlerinin yalıtımı 1808: Davy, Gay-Lussac ve Thenard Boron elementinin yalıtımı 1808: Joseph Gay-Lussac Kimyasal reaksiyonlarda gazların hacim kanunları 1808: John Dalton Kimyasal reaksiyonların atom teorisi 1808: Etienne Malus Yansıyan ışığın polarizasyonu 1809: Simeon-Denis Poisson Mekanikte poisson bracketlar 1811: Amedeo Avogadro Gazların molecular teorisi ve Avogadro Kanunları 1811: Jean-Baptiste Fourier Harmonik analiz 1811: Bernard Courtois Iodine elementi 1812: David Brewster Polarize ışığın davranışı 1814: Joseph von Fraunhofer Spectroscope 1815: William Prout Elementlerin atomik ağırlıkları hidrojeninkinin katlarıdır 1815: Augustin Fresnel Işığın kırınım teorisi 1816: Joseph von Fraunhofer Güneş spektrumunun soğurum çizgileri 1817: Young ve Fresnel Işığın çapraz doğası 1817: Johan Arfvedson Lithium elementi 1817: Friedrich Strohmeyer Cadmium elementi 1817: Jöautns Berzelius Selenium elementi 1818: Augustin Fresnel Mutlak durağan frame olarak ether 1819: Dulong ve Petit 12 katı elementin özgül ısı ve atomik ağırlık ilişkisi 1820: Andre Ampere Magnetik alan içindeki elektrik akımının üzerindeki kuvvet 1820: Hans Christian Oersted Elektrik akımı mıknatıslı iğneyi saptırır. 1820: Biot ve Savart Elektrik ve magnetik alanlar arasındaki Kuvvet kanunları 1821: Thomas Seebeck Thermocouple ve thermoelectricity 1821: Joseph von Fraunhofer Kırınım ızgarası 1821: Michael Faraday Iletken etrafındaki magnetik alanlarının gösterimi 1821: Michael Faraday Ilk elektrik motor 1822: Andre Ampere Üzerinden elektrik akımı geçen iki tel birbirini çeker 1822: Charles Babbage Hesap makinesinin ilk prototipi 1823: Michael Faraday Chlorine'in sıvılaştırılması 1823: John William Herschel Kimyasal bileşimlerin spectrumlarından tahmini 1823: William Sturgeon Electromagnet 1823: Heinrich Olbers Uzay neden kara? 1823: Johann Schweigger Galvanometer 1824: Sadi Carnot Isı transferi sıcak cisimlerden soğuk cisimlere oluşur. 1824: Jöautns Berzelius Silicon elementi 1824: Jöautns Berzelius Zirconium elementinin yalıtımı 1825: Hans Christian Oersted Aluminium elementinin yalıtımı 1826: Antoine-J. Balard Bromine elementi 1827: Georg Ohm Elektrik direnci ve Ohm kanunu 1827: Robert Brown Brownian hareketi 1828: Friedrich Wohler Yttrium elementinin yalıtımı 1829: Johann Wolfgang Üçlü Kimyasal elementler 1829: Thomas Graham Gas yayılımı kanunu 1829: Jons Berzelius Thorium elementi 1830: Nils Sefstrom Vanadium'un yeniden keşfi 1831: Michael Faraday Hareket eden mıknatıs elektrik akımı yaratır 1831: Michael Faraday Kuvvetin magnetik çizgileri 1831: Michael Faraday Elektrik dinamosu 1831: Michael Faraday Elektrik transformer 1833: Michael Faraday Elektroliz Kanunları 1833: Joseph Henry Self inductance 1834: Emile Clapeyron Entropy 1834: William Hamilton Least action prensibi ve Hamiltonian mekanik 1834: Heinrich Lenz Elektromagnetik kuvvet kanunları 1835: Gustav-Gaspard Coriolis Coriolis kuvveti 1838: Bessel, Henderson, Struve Ilk defa paralax methoduyla bir yıldızın uzaklığının ölçümü 1839: Karl Mosander Lanthanum 1840: Rive Marcet Elmasın farklı özgül ısısı 1840: Joule ve Helmholtz Elektrik enerjinin farklı bir formudur. 1841: Eugene-Melchoir Peligot Uranium elementinin yalıtımı 1842: Christian Doppler Işık ve ses için Doppler etkisi teorisi 1842: Justin von Mayer Isı ve mekanik enerjisinin korunumu 1843: James Joule Isının mekanik ve elektriksel eşdeğeri 1843: Howard Aiken Ilk programlanabilir mekanik hesap makinesi 1845: Michael Faraday Polarize ışığın manyetizma tarafından döndürülmesi 1845: Christopher Buys-Ballet Sesin Doppler etkisinin trende trompetle ispatı 1846: Adams, Le Verrier Neptun'un yerinin tahmini 1846: Gustav Kirchhoff Elektrik network Kirchoff kanunları 1846: Jahanne Galle Neptune 1847: Hermann von Helmholtz Newton mekaniği ve gravitasyonda enerjinin korunumu yasası 1848: William Thomson Mutlak sıcaklık ölçeği 1848: James Joule Kinetik teoriden gaz moleküllerinin ortalama hızlarının hesaplanması 1849: Armand Fizeau Dişli tekerlek kullanarak ışığın hızının ilk defa doğru olarak ölçümü 1850: Rudolf Clausius Termodinamiğin genelleştirilmiş ikinci kanunu 1850: Jean Foucault Işık suda havadan daha yavaş hareket eder 1850: Michael Faraday Gravitasyon ve magnetizma arasındaki ilişkiyi otaya koymaya çalışan deneylerin başarısızlığı st.

fizik ne kadar gelismiş be yawww.. he masallah

YIL KİŞİ OLAY 1926: Gilbert Lewis "Foton" teriminin ilk kullanını 1926: Oskar Klein Kaluza-Klein teorisi 1926: Wolfgang Pauli Matrix methodla hidrojen atomu spektrumu 1926: Erwin Schroedinger Parçacık dalga denklemi 1926: Erwin Schroedinger Dalga denklemi kullanarak hidrojen spektrumunun elde edilmesi 1926: Eckart, Pauli, Schroedinger Dalga denklemi ve matrix mekaniğinin birbirine denkliği 1926: Max Born Dalga fonksiyonunun olasılık gösterimi 1926: Albert Einstein "Tanrı kumar oynamaz" 1926: Paul Dirac Boson ve fermionların ayrımı, dalga fonksiyonunun simetri ve asimetrisi 1926: Dirac, Jordan Qunatum Mekanik Canonical Transformation teorisi 1926: Klein, Fock ve Gordon Göreceli dalga fonksiyonu 1926: Ralph Fowler Beyaz cüce yıldızlarının exclusion prensibi açıklaması 1926: Born, Heisenberg, Jordan Quantize alanlar için model 1926: Wolfgang Pauli Momentum ve pozisyon aynı anda bilinemez 1926: Werner Heisenberg Belirsizlik ilkesi 1927: Davisson, Germer, Thomson Elektron kırınımının kristallerle doğrulanması 1927: Jan Oort Galaktik döngü ve galaksimizin siperal şekli 1927: Niels Bohr Complementarity teorisi 1927: Paul Dirac Elektromagnetik alanların quantizasyonu, bosonic yaradılış ve anihilation operatörler, sanal parçacıklar, sıfır enerji noktası 1927: Eugene Wigner Parity'nin korunumu 1927: Friedrich Hund Quantum tunneling 1927: Heitler ve London Quantum teorisi kimyasal bağları açıklayabilir. 1927: Fritz London Elektromagnetik guage, Schroedinger denkleminin bir safhasıdır 1927: Georges Lemaitre Genişleyen evren modeli 1927: Niels Bohr Quantum mekaniğin Kopenhag gösterimi 1928: Condon, Gamow, Gurney Quantum tunnelling alpha saçılımı 1928: Paul Dirac Spin-half elekron göreceli denklemi 1928: Willem Keeson Sıvı helyum safha geçişi 1928: Jordan, Pauli Serbest alanların quantum alan teorisi 1928: Rolf Wideroe Yüksek enerji hızlandırıcısının ilk taslağı 1928: Heisenberg, Weyl Quantum mekanik grup gösterim teorisi 1929: Quartz crystal saati 1929: Ernest Lawrence Cyclotron 1929: Robert van de Graaff Van de Graaff jeneratörü 1929: Heisenberg, Pauli Quantum alan teorisi ve divergence etkileşimi 1929: Paul Dirac Elektron denizi ve Hole teorisi 1929: Edwin Hubble Evrenin genişlediği sonucunu ortaya koyan Hubble sabitinin ölçümü 1929: Bothe, Kolhorster Kozmik ışınlar yüklü parçacıklardır 1930: Clyde Tombaugh Pluto 1930: Becker, Bothe Daha sonra neutron olarak tanımlanan yüksüz ışınlar gözlemlendi 1930: Paul Dirac Sistemli Canonical quantizasyonu 1930: Arthur Eddington Einstein'ın durağan evreni kararsız yapıda 1930: Hartree ve Fock Çok-parçacıklı Quantum mekanik 1931: Dirac, Oppenheimer Anti madde öngörümü 1931: Albert Einstein Kozmolojik sabitin dışlanması, salınan kozmoloji 1931: Georges Lemaitre Ilk zamanların atomu evrenin temel taşı 1931: Isidor Rabi Population inversion teorisi 1931: Wolfgang Pauli Kayıp enerji açıklaması olarak neutrino ve zayıf nukleer bozunumda spin 1931: Eugene Wigner Quantum mekanikte simetri 1931: Paul Dirac Magnetik monopoller quantum yükünü açıklayabilir. 1932: Raman ve Bhagavantam Foton spininin 1 olduğunun ispatı 1932: Einstein, De Sitter Genişleyen düz Kozmoloji 1932: James Chadwick Neutron tanımlandı 1932: Knoll ve Ruska Elektron mikroskop 1932: Carl Anderson Kozmik ışınlardan gelen pozitron 1932: Cockroft ve Walton Doğrusal proton hızlandırıcısı (700 keV) ve kütle/ enerji denkliğinin ispatı 1932: Karl Jansky Ilk radio astronomi 1932: Dmitri Iwanenko Çekirdeğin bir parçası olarak neutron 1932: Richard Tolman Periyodik salınan evren termodinamiği 1932: Vladimir Fock Fock uzayı 1932: Urey, Brickwedde, Murphy, Washburn Deuterium 1932: Werner Heisenberg Çekirdek, proton ve neutronlardan oluşuyor 1932: Lev Davidovich Landau Neutron yıldızlarının varlığı öngörüldü 1933: Paul Ehrenfest Ikinci seviye safha geçişi 1933: Blackett ve Occhialini Elektron-positron yaratma ve annihilation 1933: Esterman, Frisch ve Stern Proton'un magnetik moment'inin hesaplanması 1933: Baade ve Zwicky Beyaz cüce'nin çöküşü neutron yıldızından supernovaya geçiş olabilir 1933: Fritz Zwicky Galaktik kümede kara madde 1933: Arthur Milne Büyük ölçekli homogeneity kozmolojik prensibi 1933: Harlow Shapley Galaxy yayılımının yapısı gözlemlendi 1934: Pavel Cherenkov Cherenkov radyasyonu 1934: Chadwick ve Goldhaber Neutron kütlesinin kesin ölçümü 1934: Chadwick ve Goldhaber Nukleer kuvvetin ölçümü 1934: Francis Perrin Neutrino kütlesiz 1934: Grote Reber Cygnus'dan gelen radyo kaynağı 1934: Joliot ve Curie-Joliot Yapay radyoaktivite 1934: Enrico Fermi Beta bozumunda ve zayıf etkileşimde Fermi teorisi 1934: Esterman ve Stern Neutron Magnetik momenti 1934: Fermi ve Hahn Fission gözlemlendi 1934: Paul Dirac Vacum polarizasyonu ve QED'de divergence 1935: Yukawa, Stueckelberg Güçlü nukleer kuvvet teorisi ve pi-mesaon 1935: J. Robert Oppenheimer Spin istatistiği 1935: Einstein, Podolsky Quantum mekanik non-locality EPR Paradox 1935: Subrahmanyan Chandrasekhar Beyaz cüce çöküşü kütle limitinin hesaplanması 1935: Erwin Schroedinger Quantum cat paradox 1935: Robert Watson-Watt Radar 1936: Niels Bohr Bileşik çekirdek 1936: Anderson ve Neddermeyer Kozmik ışınlarda muon 1936: Leon Brillouin Wave guide teori 1936: Breit ve Coll Isotopik spin 1936: Alan Turing Hesaplanabilirlik 1937: Pyotr Kapitza Helium II super akışkanlığı 1937: Perrier ve Segre Element 37, technetium, yapay ilk element üretildi 1937: Majorana Elektron, pozitron simetri teorisi 1937: Julian Schwinger Neutron spin'i 1/2 1937: Blau, Wambacher Parçacık dedektörü olarak fotoğrafik emülsiyon 1937: John Wheeler S-Matrix teorisi 1938: Oppenheimer ve Serber Neutron yıldızlarının denge durumu için kütle üst sınırı var 1938: Bethe, Critchfield, von Weizsacker Yıldızların güçkaynakları nukleer fusion CN-cycle 1938: Isador RaBloch ve Nordsieckbi Magnetik Rezonans 1938: Hahn, Strassman Fission neutron açığa çıkarıyor 1938: Oskar Klein Üst boyutsal Kaluza-Klein yeni alan denklemleri 1938: Fritz Zwicky Glaksi kümeleri 1938: Ernest Stueckelberg Baryon numarası korunumu 1938: Hendrick Kramers Kütle renormalizasyonu 1938: Frisch ve Meitner Uranium fission teorisi 1939: Joliot ve Curie-Joliot, Szilard Nukleer zincir reaksiyon teorisi 1939: Oppenheimer ve Snyder Neutron yıldızı çöküşü kara delik oluşumuna neden oluyor 1939: Bohr, Wheeler, Khariton, Zel'dovich U235 fission teorisi ve zincir reaksiyonu 1939: Bloch ve Alvarez Neutron magnetik momentinin ölçümü 1939: Rossi, Van Norman, Hilbery Muon bozunumu 1939: Teller, Szilard, Einstein Roosevelt' e uyarı mektubu 1939: Peierls ve Frisch Kritik kütle ve A-Bomb teorisi 1939: Marguerite Perey Element 87, francium 1940: MacMillan, Abelson Element 93, neptunium 1940: Corson, MacKenzie, Segre Element 85, astatine synthesised 1941: MacMillan, Kennedy, Seaborg, Wahl Element 94, plutonium 1941: Lev Davidovich Landau Superakışkanklar teorisi 1941: Rossi ve Hall Zaman genişlemesinin kanıtı için Muon bozunumunun kullanılması 1941: Atom bombası yapımı için Manhatten Projesi kuruldu 1942: Enrico Fermi Ilk sürdürülebilir fission reaksiyonu 1942: Grote Reber Uzayın radio haritası 1943: Ernest Stueckelberg QED renormalisation 1943: Sakata, Inoue Pion'un Muon'1 bozunum teorisi 1944: Lars Onsager Safha geçişi genel teorisi 1944: Seaborg, James, Morgan, Ghiorso, Thompson Elements 95; americium, 96; curium 1944: Leprince-Ringuet ve Lheritier Kozmik ışınlarda K+ bulundu 1945: Robert Oppenheimer et al Atom bombası 1945: Ilk elektronik bilgisayar ENIAC 1946: James Hey Cygnus A radyo dalgası kaynağı keşfi 1946: George Gamow Cold big bang modeli 1946: Bloch ve Purcell Nukleer magnetik rezonans 1947: Claude Shannon Bilgi teorisi 1947: Hartmut Kallman Scintillation sayacı 1947: Denis Gabor Holograms teorisi 1947: Powell, Occhialini Negatif pion bulundu 1947: Willis Lamb Hassas Hidrojen spektrumu, Lamb shift 1947: Kusch ve Folley Farklı yapıdaki elektron magnetik momentinin ölçümü 1947: Hartland Snyder Quantize uzay-zaman 1948: Tomonaga, Schwinger, Feynman QED renormalisation 1948: Alpher, Bethe ve Gamow Hot big bang nucleosynthesis 1948: Alpher ve Herman Kozmik arkaplan radyasyonu öngörümü 1948: Bondi, Gold, Hoyle Evren steady state teorisi 1948: Goldhaber ve Goldhaber Beta parçacıklarının elektron olduklarının deneysel keşfi 1948: Richard Feynman Quantum teorisine path integral yaklaşımı 1948: Bardeen, Brattain, Shockley Yarı-iletkenler ve Transistörler 1948: Snell ve Miller Neutron bozunumu 1948: Freeman Dyson Feynman ve Schwinger-Tomonaga QED nın denkliği 1948: Hendrik Casimir Casimir force teorisi 1949: Leighton, Anderson, Seriff Muon 1/2 spinli 1949: Seaborg, Ghiorso, Thompson Element 97, berkelium 1949: Fred Hoyle "Big bang " teriminin ilk defa kullanımı 1949: Haxel, Jensen, Mayer, Suess Nukleer shell modeli 1950: Paul Dirac String teorisinin ilk öngörümü 1950: Seaborg, Ghiorso, Street, Thompson Element 98, californium 1950: Jan Oort Kuyruklu yıldızların başlangıçı için teori 1950: Bjorklund, Crandall, Moyer, York Neutral pion 1950: Albert Einstein Einstein'ın birleşik teorisi başarısızlığa uğradı st.

YIL KİŞİ OLAY 1951: Smith ve Baade Bir radio galaxy bulundu 1951: Petermann, Stueckelberg Renormalisation group 1952: Courant, Livingston, Snyder Parçacık hızlandırıcıları için Strong focusing prensibi 1952: Alvarez, Glaser Bubble chamber 1952: Seaborg et al Elementler 99; einsteinium, 100; fermium 1952: Walter Baade Iki farklı Cepheid değişken yıldızı üzerindeki karışıklık çözüldü 1952: Edward Teller et al Hidrojen bombası 1952: Joseph Weber Maser prensibinin açıklanması 1953: Gell-Mann ve Nishijima Strangeness 1953: Gerard de Vaucouleurs Supercluster galaxy ve büyük ölçekli farklılıklar 1953: Charles Townes Maser 1953: Alpher, Herman, Follin Kozmolojide horizon problemi ile ilk defa karşılaşılması 1954: Yang ve Mills Non-abelian gauge teorisi 1954: Low ve Gell-Mann Renormalisation group gözden geçirildi 1955: Caesium atomik saati 1955: Martin Ryle Radyo teleskop interferometre 1955: Ilya Prigogine Geri dönüşü olmayan süreclerin termodinamiği 1955: Carl von Weizsacker Çoklu Quantizasyon ve ur-teori 1955: Seaborg et al Element 101, mendelevium 1955: Chamberlain, Segre ve Wiegand Anti-proton 1956: Reines ve Cowan Neutrino bulundu 1956: Cork, Lambertson, Piccioni, Wenzel Anti-neutron 1956: Block, Lee ve Yang Zayıf etkileşim parity'i bozabilir 1956: Reines ve Cowan Anti-neutrino bulundu 1956: Erwin Muller Alan ion mikroskobu ve ilk atom görüntüsü 1956: Cook, Lambertson, Piconi, Wentzel Anti-neutron 1957: Burbidge, Burbidge, Hoyle, Fowler Yıldızlarda hafif elementlerin oluşumu 1957: Friedman, Lederman, Telegdi, Wu Zayıf bozunumda parity bozulumu 1957: Bardeen, Cooper, Schrieffer Superiletkenlik BCS teorisi 1957: Nobelium 1957: Feynman, Gell-Mann, Marshak, Sudarshan Zayıf etkileşim V-A teorisi 1957: John Wheeler Pregeometry ve uzay-zaman köpüğü 1958: Townes ve Schawlow Laser teorisi 1958: Martin Ryle Uzak kozmolojik radyo kaynakları değişimi gözlemlendi 1958: Seaborg et al Element 102, nobelium 1958: Gary Feinberg Muon neutrino'nun electron neutrino'dan farklı olduğu öngörümü 1958: David Finkelstein Kara delik olay ufku probleminin çözümü 1959: MIT Venus'den radar yansıması 1959: Ramsey, Kleppner, Goldenberg Hidrojen maser atomik saati 1959: Tulio Regge Regge poles teori 1960: Theodore Maiman Yakut laser 1960: Martin Kruskal Schwarzschild kara deliğinin yeni koordinatları 1960: Eugene Wigner Doğal bilimlerde matematiğin anlaşılamayan etkisizliği 1960: Pound ve Rebka Gravitasyonel kırmızıya kayış ölçümü 1960: Matthews ve Sandage Quasar'ın optik olarak keşfi 1961: Sheldon Glashow Zayıf elektron etkileşimi nötr ara bozonu'nun bulunuşu 1961: Jeoffrey Goldstone Kütlesiz parçacıklar teorisi 1961: Gell-Mann ve Ne'eman Eightfold way, Hadron SU(3) octet simetrisi 1961: Robert Dicke Weak anthropic prensibi 1961: Robert Hofstadter Çekirdek bir içyapıya sahip 1961: Ghiorso, Sikkeland, Larsh, Latimer Element 103, lawrencium 1961: Edward Ohm CMBR'ın tesbiti, fakat tanımlanamadı 1961: Edward Lorenz Kaos teorisi 1961: Yuri Gagarin Uzayda ilk adam 1961: Geoffrey Chew Nukleer demokrasi ve bootstrap model 1962: Gell-Mann ve Ne'eman Omega eksi parçacığının öngörümü 1962: Leith ve Upatnieks Ilk hologram 1962: Giacconi, Gursky, Paolini, Rossi Kozmik X-ışını tesbiti 1962: Brian Josephson Jesephson etkisi teorisi 1962: Lederman, Steinberger, Schwartz Birden fazla çeşit neutron'nun varlığına kanıt 1962: Hogarth Kozmolojik ve termodinamik zaman yönü arasındaki ilişki 1962: Thomas Gold Evren zaman simetrisi 1963: Samios et al Baryon Omega eksi bulundu 1963: Roy Kerr Dönen kara delik için çözüm 1963: Schmidt, Greensite, Sandage Quasar'lar uzakta 1964: Brout, Englert, Higgs Simetri bozulumunun higgs mekanizması 1964: Hoyle, Taylor, Zeldovich Helium big bang nucleosynthesis 1964: Steven Weinberg Baryon numarası korunmuyor olabilir 1964: Christenson, Cronin, Fitch, Turlay Zayıf etkileşimde CP farklılaşması 1964: Gell-Mann, Zweig Hadron quark teori 1964: Murray Gell-Mann Güncel cebir 1964: Bjorken ve Glashow SU(4) flavour simetri öngörümü ve charm 1964: Roger Penrose Kara deliklerde gariplikler 1964: Ginzburg, Doroshkevich, Novikov, Zel'dovich Kara delikler de hava yok 1964: Salpeter ve Zel'dovich Kara delikler, quasar ve radio galaksilerine nufuz ediyor 1964: John Wheeler Yer çekimi için Kononik formulasyon kuruluşu 1964: Sovyetler Element 104, rutherfordium 1964: Salam, Ward Electro-weak birleşimi SU(2)xU(1) modeli 1965: Thomas Kibble Yang-Mills teori için higgs mekanizması 1965: Greenberg, Han, Nambu Quark modeli açıklaması olarak SU(3) renk simetrisi 1965: Penzias ve Wilson Kozmik arkaplan radyasyonu ölçüldü 1965: Dicke, Peebles, Roll, Wilkinson Kozmik arkaplan radyasyonu tanımlandı 1965: Rees ve Sciama Quasarlar geçmişte daha azdı 1966: X-ışını kaynağı Cygnus X-1 keşfedildi 1967: Steven Weinberg Electro-weak bileşimi 1967: Bell ve Hewish Pulsarlar 1967: Irwin Shapiro Merkür'le göreceli zaman farklılığının ölçümü 1967: John Wheeler "Kara delik" deyiminin kullanılmaya başlanması 1967: Andrei Sakharov Maddenin anti-maddeye göre fazlalığının üç kıstası 1967: Sovyetler Element 105, dubnium 1968: Joseph Weber Gravitasyonel dalga dedektörü için ilk çalışma 1968: Abdus Salam 2-bileşenli neutrino 1968: Brandon Carter Strong anthropic prensibi 1968: Gabriele Veneziano Güçlü etkileşim için ikili rezonans modeli, string teorisi için ilk adım 1968: Richard Feynman Çekirdek ölçümlemesi ve parton modeli 1969: Kendall, Friedman, Taylor Deep inelastic Scattering deneyi proton'un yapısını ortaya çıkardı 1969: Ellis, Hawking and Penrose Big bang için singularity teorem 1969: Roger Penrose Farklılıklar kozmik filtre tarafından saklanıyor 1969: Donald Lynden-Bell Galaktik çekirdeğin merkezinde kara delik 1969: Raymond Davis Solar neutrino dedektörü 1969: Charles Misner Kozmolojik ufuk problemi gözden geçirildi 1969: Robert Dicke Kozmolojik flatness problemi 1969: Neil Armstrong Ayda ilk insan 1969: Quasarlardan gelen radyo dalgalarının güneş sisteminden sapmasının gözlemlenmesi 1969: David Finkelstein Uzay-zaman kodu 1970: Claude Lovelace Veneziano genliği 26 boyutta faklı özelliklere sahip 1970: Nambu, Nielsen, Susskind Ikili rezonans model'in string teori ile aynı olduğunun anlaşılması 1970: Simon Van der Meer Parçacık demetleri için stochastic soğuması 1970: Glashow, Iliopoulos Maiani, GIM mekanizması ve charm quark öngörümü 1970: Stephen Hawking Kara delik olay ufku yüzey alanı sürekli artıyor st.

YIL KİŞİ OLAY 1900: Lord Rayleigh Kısa dalgaboyuları için kara cisim kanununun istatistiksel gösterimi 1900: Ernest Rutherford Radyoaktif yarı ömrünün hesaplanması 1900: Antoine Henri Becquerel Beta ışınlarının elektron oldukları iddiası 1900: Lummer, Pringsheim Rubens, Kurlbaum Kısa dalga boylarında Wien'in kara cisim kanununun başarısızlığı 1900: Max Planck Kara cisim radyasyonunda quanta, Planck'ın kara cisim prensibi ve Planck sabiti 1900: Paul Villard Gamma ışınları 1900: Friedrich Dorn Element 86, radon 1900: Pyotr Lebedev Radyasyon basıncı ölçüldü 1901: Max Planck Planck sabiti, Boltzmann sabiti, Avogadro sayısı ve elektron yükünün hesaplanması 1901: Guglielmo Marconi Atlantik boyunca Mors sinyallerinin iletimi 1902: Philipp Lenard Fotoelektrik etkide yoğunluk prensibi 1902: Rutherford ve Soddy Radyasyonla dönüşüm teorisi ve "atom enerjisi" deyiminin ilk kullanımı 1902: Kelvin, Thomson Atomun plum pudding modeli 1903: Ernest Rutherford Alpha parçacıkları pozitif yüklü 1903: Curie ve Laborde Radium 'un yaydığı radyoaktif enerjinin büyüklüğü 1903: Johannes Stark Güneş enerjisi belki de kimyasal elementlerin oluşumundan kaynaklanıyor 1903: Philipp Lenard Iki zıt kutuplu atom modeli 1904: Albert Einstein Işık quntasının enerji-frekans ilişkisi 1904: Hendrik Lorentz Lorentz transformasyonlarının son şekli 1904: Hantaro Nagaoka Atomun gezegen modeli 1904: Ambrose Flemming Diode radyo lambası ve doğrultucu 1904: Henri Poincare Işık hızının fiziğin hız limiti olduğu kestirimi 1904: Ernest Rutherford Radyoaktif hesaplamayla dünyanın yaşı 1905: Albert Einstein Kinetik teoriyle brownian hareketinin açıklanması 1905: Albert Einstein Fotoelektrik için light-quantum teorisi 1905: Albert Einstein Özel Görecelik 1905: Paul Langevin Paramagnetiklerin atom teorisi 1905: Percival Lowell Neptune'un arkasında 9. gezegen varlığının öngörümü 1905: Hermann Nernst Termodinamiğin 3. kuralı 1905: Albert Einstein Kütle ve enerji birbirine eşgeğer 1906: Albert Einstein Katılar için özgül ısı kanununun quantum açıklaması 1906: Joseph Thomson X-ışın fotonlarının Thomson saçılımı ve atomdaki elektron sayısı 1906: Ernest Rutherford Alpha parçacıkları havada saçılır 1906: Lee de Forest Triode radyo lambası 1907: Albert Einstein Denklik prensibi ve yerçekimsel kırmızıyakayış 1907: Urbain ve von Welsbach Element 71, lutetium 1908: Hermann Minkowski Uzay ve zamanın geometrik tekliği 1908: Hans Geiger Radyoaktiviteyi ölçmek için geiger sayacı 1908: Heike Kammerlingh-Onnes Sıvı helium 1908: Geiger, Royds, Rutherford Alpha parçacıklarını helium çekirdeği gibi tanımlama 1909: Albert Einstein Fotonların parçacık-dalga ikiliği 1909: Johannes Stark Foton momentumu 1909: Geiger ve Marsden Alfa parçacıklarının altın metal üzerindeki normal olmayan saçılımı 1909: Robert Millikan Elektron yükünün ölçümü 1910: Albert Einstein Uzay neden mavi? 1910: Matthew Hunter Titanium elementinin yalıtımı 1910: Theodor Wulf Atmosferik radyasyonun fazlalığı 1911: Victor Hess Uzaydan yüksek mesafeli radyasyon 1911: Heike Kammerlingh-Onnes Superiletkenlik 1911: Ernest Rutherford Alfa saçılımı sonuçlarından çekirdeğin varlığının tesbiti 1912: Joseph Thomson Kütle spektrometresi ve izotopların ayrışımı 1912: Henrietta Leavitt Cepheid değişken yıldızlarının period - parlaklık ilişkisi 1912: Robert Millikan Planck sabitinin ölçümü 1912: Peter Debye Özgül ısı kanununun düşük sıcaklıklar için Geliştirilmesi 1912: Charles Wilson Cloud chamber 1912: Max Von Laue X-ışınlarının kırınım sonucu oluşan elektomagnetik radyasyon olarak açıklaması 1912: Albert Einstein Uzay-Zaman eğriliği 1912: Vesto Melvin Slipher Andromeda galaksisinin maviye kayış 'ı gözlemlendi 1912: Gustav Mie Doğrusal olmayan alan teorisi 1913: Niels Bohr Atomik yörüngelerin quantum teorisi 1913: Niels Bohr Nükleer özellik olarak radyoaktivite 1913: Jean-Baptiste Perrin Atom ve moleküllerin boyutları için teori 1913: Fajans ve Gohring Element 91, protactinium 1913: Bragg ve Bragg X-ışını kırınımı ve kristal yapıları 1913: Hans Geiger Atom numarası ve nukleer yük arasındaki ilişki 1913: Johannes Stark Hidrojen spektrum çizgilerinin elektirik alanı içinde bölünmesi 1913: Frederick Soddy Izotope 1914: James Chadwick Temel beta spektrumu sürekli ve enerji değişkenlikleri gösteriyor. 1914: Harry Moseley Çekirdek elektrik yükü ve atom numarası arasındaki ilişkiyi ispatlamak için X-ışınlarının kullanımı 1914: Ejnar Hertzsprung Büyük Magellanic bulutu uzaklığının, Cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü 1914: Rutherford, da Costa Andrade Gamma ışınlarının kuvvetli foton olarak tanımlanması 1915: Albert Einstein Genel görecelik 1915: David Hilbert Gravitasyon alan denklemlerinde action prensibi 1915: Albert Einstein Işık eğiminin öngörümü ve merkür perihelion kaymasının açıklaması 1916: Robert Millikan Fotoelektrik etkide enerji kanununun ispatı 1916: Albert Einstein Gravitasyonel dalgaların öngörümü 1916: Albert Einstein Genel görecelikte enerji-momentum korunumu 1916: Karl Schwarzschild Gravitasyon alan denklemlerindeki garip sonuç küçük kara deliğin habercisi 1916: Arnold Sommerfeld Ileri atomik quantum numarası ve spekturumun kesin yapısı, fine structure sabiti 1917: Harlow Shapley Galaksinin çapının 100000 parsec olarak tahmini 1917: Albert Einstein Kozmolojik sabit kavramı ve evrenin steady state modeli 1917: Vesto Melvin Slipher Birçok galaksinin kırmızıya-kayış'ı olduğu gözlemlendi 1917: Willem de Sitter Evrenin maddesiz statik model açıklaması 1917: Arthur Eddington Gravitasyonel enerjiyi, yıldızların yaydığı bir enerji olarak açıklama yetersiz 1917: Rutherford, Marsden Nitrojenden hidrojen ve oksijenin yapay olarak ayrıştırılması 1918: Harlow Shapley Globular kümesi uzaklığının cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü 1918: Harlow Shapley Galaksimizin büyüklüğü ve şeklinin tesbiti 1918: Reissner ve Nordstrom Yüklü kara deliklerin varlığını ortaya koyan Einstein denklemlerinin çözümü 1918: Emmy Noether Klasik fizikte simetri ve korunum denklemleri arasındaki matematiksel ilişiki 1918: Francis Aston Kütle spektrometresi 1918: Herman Weyl Guage teori 1919: Ernest Rutherford Çekirdekte protonun varlığı 1919: Francis Aston Hidrojen'nin helium'a fission'u çok fazla enerji açığa çıkarıyor. 1919: Crommelin, Eddington Eclipse sırasında Einstein'ın starlight sapması tahmininin doğrulanması 1919: Arthur Eddington Kırmızı gaint'ların büyüklüğünün steller modelle ölçümü 1920: Ernest Rutherford Neutron'un öngörümü 1920: Anderson, Michelson Betelgeuse yıldızı büyüklüğünün stellar interferometre kullanılarak ölçümü 1920: Harkins, Eddington Hidrojen fission enerjisi yıldızların enerji kaynağı olabilir. 1920: Shapley ve Curtis Evrenin yapısı ve büyüklüğü üzerine büyük tartışma 1921: Theodor Kaluza Yeni boyut ekleyerek elektromagnetizm ve gravitasyonun bütünleştrilmesi 1921: Bieler ve Chadwick Güçlü nükleer etkileşim için kanıt 1921: Stern ve Gerlach Atomik magnetik momentin ölçümü 1921: Charles Bury Elementlerin kimyasından elektronik yapılarının tesbiti 1922: Cornelius Lanczos De Sitter evreninden genişleyen evrene geçiş 1922: Alexsandr Friedmann Içinde maddeyle beraber genişleyen ve salınan evren modeli 1923: Compton ve Debye Compton etkisi teorisi 1923: Arthur Compton Compton etkisinin ispatı fotonu parçacık olarak tanımlamamızı destekler 1923: Louis de Broglie Parçacıkların dalga yapısının öngörümü 1923: Davisson ve Kunsman Elektron kırınımı 1923: Coster ve von Hevesy Element 72, hafnium 1923: Herman Weyl De Sitter evreni uzaklıkla kırmızıya kayış arasında doğrusal bir ilişki öngörür. 1924: Edwin Hubble Cepheid değişkenleri kullanarak diğer galaksilerin mesafelerinin ölçümü 1924: Edward Appleton Ionosphere 1924: Satyendra Bose Planck kanununun türetimi 1924: Bose ve Einstein Foton istatistiği ve Bose-Einstein yoğunluğu 1924: Albert Einstein Quantum boson moleküler gazlarının statik fiziği 1924: Wolfgang Pauli Zeeman etkisinin açıklaması ve elektronun iki-değerlikli yapısı 1924: Wolfgang Pauli Exclusion prensibi 1924: Ludwik Siberstein Nebulae için kırmızıya kayış iddiası 1925: Walter Elsasser Walter Elsasser elektron kırınımının maddenin dalga özelliği olarak açıklanması 1925: Vesto Melvin Slipher Galaksilerin Kırmızıya Kayış'ı mesafe-hız ilişkisini ortaya koyuyor. 1925: Robert Millikan Kozmik ışınların üst atmosferde keşfi 1925: Noddack, Tacke Berg Element 75, rhenium 1925: Werner Heisenberg Quantum mekanik geçiş teorisi 1925: Born ve Jordan Heisenberg quantum mekaniğinin matrix gösterimi 1925: Paul Dirac Genel quantum mekanik q-number teorisi 1925: Pascual Jordan Ikincil quantizasyonu 1925: Goudsmit ve Uhlenbeck Elektron spin 1925: Enrico Fermi Elektron istatistiği st.