yeni üretilmiş o tarihte silah tanıtımı intikal halindeyken öğretilmiş...

G3 Heckler & Koch G3, 7,62 mm'lik otomatik piyade tüfeği. 1950'lerde Alman silah üreticisi Heckler & Koch ile İspanyol devletine ait dizayn ve geliştirme ajansı CETME işbirliğiyle geliştirilmiştir. 1959 yılında Bundeswehr'in standart piyade tüfeği olarak hizmete girmiştir. Geçmiş Her saldırı tüfeği gibi, G3 saldırı tüfeklerinin geçmişi de StG-44'e dayanır. Aslında G3, CETME adıyla anılan İspanyol saldırı tüfeklerinin üzerinden geliştirilmiştir. Bu İspanyol tüfeği de Mauser Gerat prototip tüfeğinden geliştirilmiştir. StG-45 , II. Dünya Savaşı'nın bitimine yakın, Wehrmacht'ın son çırpınışları sırasında StG-44 saldırı tüfeğinin üzerine tasarlanmıştır. StG-44'ün biraz masraflı olduğunu düşünen Wehrmacht, daha ucuza ve hızlı üretebileceği bir tüfek üzerinde çalışarak StG-45 'yi geliştirmiştir. Ancak bu tüfek Wehrmacht tarafından kullanılamamış, 1945'te üretime geçtiği sırada Almanya savaşı kaybetmiştir. Savaşın sonrasında İspanyollar bu silah üzerinden CETME modellerini geliştirmişlerdir. CETME'leri kullanan Batı Almanya bu silahı kendi üretmek istemiş ve Heckler & Koch adlı Alman silah şirketi tüfeğin üretimine geçmiştir. Üzerinde gerçekleşen birçok oynamanın ardından CETME Modelo B, onun üzerinden de bugünkü G3 tüfeğine ulaşılmıştır. G3 tek bir tüfek değildir, birçok modeli bulunmaktadır. Tasarım G3 tüfekleri, Heckler & Koch şirketinin kendi geliştirdiği "silindir geciktirmeli gaz kaçırma" sistemli mekanizması Mauser Gerat prototipinden geliştirilmiştir. Bu sistem, MG42 makinalı tüfeğinin çalışma prensibinin aksine sabittir ve geri tepmesi yoktur. MG42, geri tepmenin neden olduğu güçten faydalanarak çalışır. Yani sistemin durmadan devam edebilmesi için silahın güçlü bir şekilde geri tepmesi gerekmektedir. G3 ise fişek yatağındaki yanmanın sürgü aracılığıyla fişeğe müdahale etmesi ile çalışır. Gerat G3, 20 adet 7.62x51mm NATO fişekli şarjörle beslenir. Tüfeğin üzerindeki emniyet mandalı hem istenilen şekilde atış yapılmasını sağlar, hem de tüfeğin kaza ile ateşlenmesini engeller: Emniyet mandalı "E" veya "1" seçeneğine getirildiğinde tüfek tek tek tetiğe her basıldığında ateş alır. Eğer mandal "F" veya "20" seçeneğine getirilirse tüfek tam otomatik atış yapacaktır; "S" veya "0" seçeneğine getirildiğinde ise tüfek güvenlidir, tetik mekanik olarak devre dışı olur. Bu seçenek tüfeğin kaza ile ateşlenmesini engeller. Tam otomatik seçeneğinde tüfek dakikada 500-600 adet kurşun atabilmektedir. Ayrıca G3 boşken 4,25 kilogram, doluyken 4,5 kilogram çekmektedir. Namlunun bitimi uç kısma eklentiler için özel yapılmıştır. Böylece bu uca süngü takılabilmektedir. En çok kullanılan süngü M7 süngüsüne çok benzemektedir. Boyutları ve biçimi neredeyse aynıdır, aralarındaki fark süngülerin kabzalarındadır. Silahın hedefinde oluşturduğu muazzam tasarımına göre kendi sınıfı silahlardan daha uzun bir namluya sahip olması, fişek barutunun ve çapının muadil fişeklerden daha fazla olması ve mekanizmasının atım haznesine iyi bir şekilde yerleşmesinden dolayı G3 kendi sınıfındaki en öldürücü piyade tüfeğidir. Ayrıca ucun yardımıyla namlunun altına bombaatar yerleştirilebilir. Standart olarak HK 79 bombaatarı kullanılmaktadır. Günümüz G3 Piyade Tüfeği Günümüzde G3 tüfekleri bir sürü varyasyonlarıyla birçok ülkede hizmettedir. Türkiye de G3 kullanan ülkeler arasındadır. Makine ve Kimya Endüstrisi Kurumu , G3A7 adlı tüfeğin lisansını alarak üretmektedir ve TSK tarafından yaygın olarak kullanılmaktadır. G3A7, G3A3 modelinin MKE tarafından geliştirilmiş versiyonudur. Ayrıca bu piyade tüfeklerine T40 bombaatar takılabilmektedir. Tahrip gücü en yüksek piyade tüfeğidir. Kullanıcılar: Arnavutluk Angola Arjantin Bahreyn Bangladeş Bolivya Brunei Burkina Faso Burma Burundi Çad Şili Kolombiya Fildişi Sahili Hırvatistan Kıbrıs Cumhuriyeti Danimarka Cibuti Dominik Cumhuriyeti El Salvador Estonya Etiyopya Gabon Almanya Gana Yunanistan Guyana Haiti Hong Kong İzlanda Endonezya İran Irak Ürdün Kenya Letonya Lübnan Libya Litvanya Makao Malavi Malezya Moritanya Meksika Fas Myanmar Nijer Nijerya Norveç Pakistan Paraguay Peru Filipinler Polonya Portekiz Katar Rodezya Ruanda Suudi Arabistan Senegal Somali Güney Afrika Sudan İsveç Tanzanya Togo Türkiye Uganda Birleşik Arap Emirlikleri Birleşik Krallık Zaire Zambiya Zimbabve Hepsini görmek için tıklayın... HK33 HK33, G3 piyade tüfeğinin 90'lı yıllara güncelleştirilmiş, NATO standardına getirilmiş versiyonudur. Türk Silahlı Kuvvetleri bu silahı fiziki ömürlerini tamamlamakta olan G3 ile değiştirmek istemekteydi. Fakat, HK416 varyasyonu Mehmetçik-1'in üretilmesine karar verildi. HK33 Türkiye'de MKEK tarafından üretilmektedir. TSK tarafından komando, jandarma, özel harekat ve bazı ÖKK birliklerinde kullanılmaktadır. Genel Bilgiler Türk Silahlı Kuvvetleri için MKEK tarafından lisans altında üretilen HK33, G3 piyade tüfeği üzerinde geliştirilmiştir. 5,56 x 45 mm olan HK33'ün otomatik atışlardaki isabet oranı G3'e göre önemli ölçüde arttırılmıştır. Standart olarak 30 fişeklik bir şarjör ile birlikte kullanılan tüfeğin, 25 ve 40 fişeklik şarjör opsiyonları da mevcuttur.1986 yılında seri üretimine başlanan HK33, Malezya, Şili ve Tayland tarafından da kullanılmaktadır. Dönemsel olarak komando birliklere verilecek olan HK33'ler ilerde tüm piyade erlere dağıtılması planlanmaktaydı, ancak MKEK %100 yerli adı altında HK416 adlı bir tüfeğin benzer kopyası olan Mehmetçik-1 piyade tüfeğini yapınca bu plan da rafa kalktı. Özellikleri 7,62 mm yerine 5,56 mm mermi kullanır. Mermi ilk çıkış hızı 820 m/s'dir. Şarjörü 20 yerine 30 mermi kapasitelidir. G3'e göre biraz daha hafif ve görüntü olarak daha çağdaş tasarımlıdır. 3,900 kilogramdır. 6 adet yiv ve set bulunmaktadır. Türk Ordusu'nun kullandığı silahlardan biridir. Sessiz dolduruş sistemi bulunmaktadır. G3 piyade tüfeğine oranla tepmesi daha azdır. TSK'nın standart piyade silahı G3'den farklı olarak seri ve tek atış yapabilmesinin yanı sıra 3'lü darbe seçeneği de vardır. T 40 Bombaatar, gece görüş gözlüğü, hedef noktalayıcı takılabilir. Ayrıca MKEK, bu silahın yerli üretimi olan MKEK T-50 Saldırı tüfeği, MKEK T-12 Keskin nişancı tüfeği'ni üretmiştir. Hepsini görmek için tıklayın... G-3 ve HK33 Arasında Ufak Uzunluk Farkının Yanında En Büyük Fark, G3 800m Etkili Öldürücü İken, HK33 Bu Menzile Yaklaşık Olarak Yaralayacıdır. HK33 Öldürmek İçin Değil, Yaralamak İçin Tasarlanmıştır. -

9282 kilometre kare yüz ölçümü ile Akdeniz in en büyük adası olan Kıbrıs adası Türkiye ye 65, Yunanistan a 965 km. uzaklıktadır. Dünya oluşumunun üçüncü zamanında Anadolu ile bitişik olan ada, dördüncü zamanda, İskenderun bölgesinden koparak uzaklaşmıştır. Adanın jeolojik yapısı ile bitki örtüsü İskenderun bölgesi ile benzerlik gösterir. Kıbrıs adasının kuzeyinde doğu-batı istikametinde uzanan Beşparmak Dağları yer alır. Sarp ve yalçın kayalardan oluşan Beşparmak Dağları nın belli geçiş yerlerinin dışında aşılması zordur. Beşparmak Dağları nın güneyinde, Magaso dan Güzelyurt a kadar Meserya ovası uzanır. Adanın güneyinde Trodos Dağı yeralır. Kıbrıs yeryüzünde bakır madeninin ilk işlendiği yerdir. Bu nedenle Kıbrıs ın adı bakırla ilgilidir. Kıbrıs adası, jeopolitik açıdan Akdeniz de çok öneme haiz bir konumdadır. Türkiye ye yakınlığı, İskenderun ve Mersin Körfezlerini kontrol etmesi, Akdeniz in doğusundaki deniz ulaşımı, İsrail ve Suriye nin liman ve sahillerinin güvenliği, Türk boğazları ve Süveyş Kanalı nın emniyeti, Ortadoğu petrolleri ile petrol nakliyatı Kıbrıs adasının önemini artırmaktadır. Kıbrıs adası bu konumu ile; Doğu Akdeniz de bir uçak gemisi, füzeler için bir rampa, Anadolu yu güneyden istila için bir atlama taşıdır. Yunan adaları ile Ege bölgesi Anadolu nun güneyinden de kuşatılmasını tamamlayabilecek önemli bir bölgedir. Türkiye nin güvenliği için Kıbrıs yüksek bir değer ifade eder. Kıbrıs ın, stratejik önemini sadece geçmişin şartları içinde değil geleceğin hızla değişen şartları içinde gören büyük asker, en büyük komutan ve devlet adamı Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK, Antalya bölgesinde yapılan bir askeri tatbikatta subaylara; Türkiye nin yeniden işgal edildiğini ve Türk kuvvetlerinin sadece bu bölgede mukavemet ettiğini farz edelim. İkmal yollarımız ve imkanlarımız nelerdir? sorusunu yöneltmiştir. Subayların görüş ve düşüncelerini dinleyen ATATÜRK, haritada Kıbrıs adasını işaret ederek: Efendiler, Kıbrıs düşman elinde bulunduğu sürece, bölgenin ikmal yolları tıkanmıştır. Kıbrıs a dikkat ediniz. Bu ada bizim için mühimdir demek suretiyle Kıbrıs ın Türkiye için taşıdığı stratejik önemini ortaya koymuştur. Kıbrıs jeopolitik önemi nedeni ile, tarih boyunca çeşitli kavimlerin istilasına uğramıştır. Kıbrıs, M. Ö. 1450 yılından itibaren; Mısırlılar, Hititler, Fenikeliler, Asurlular, Persler, Büyük İskender , Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Haçlılar , Venedikliler ve Osmanlılar idaresinde kalmıştır. 300 yıl Osmanlı hakimiyetinde kalan Kıbrıs; 1877-78 Osmanlı-Rus Harbi nde Osmanlıları destekleme karşılığında 1878 de İngiltere ye geçici olarak bırakılmıştır. İngiltere, I. Dünya Savaşı nın başında, Kıbrıs ı bir oldu bittiğe getirerek ilhak ettiğini açıklamıştır. Kıbrıs İngiltere nin idaresi altında iken, Kıbrıs kilisesi, adayı Yunanistan a bağlamayı amaçlayan Enosis çabasını yoğunlaştırdı. . Enosis hayali Kıbrıs sorununun temelini teşkil eder. Enosis i gerçekleştirmek için 1955 te EOKA adında bir terör örgütü kuruldu. Bu örgüt İngilizlere ve Türklere karşı silahlı şiddet hareketlerine başladı. Buna karşılık Türk tarafında TMT kurularak EOKA ile mücadeleye başlandı. Kıbrıs, Londra ve Zürih Garanti ve İttifak Antlaşmalarıyla 1960 yılında bağımsız bir devlet olarak ortaya çıktı. Bu antlaşmaya göre; hükümetin ve icra unsurların %70 i Rum, %30 u Türklerden teşkil edilecek, Bakanlar Kurulu 7 Rum, 3 Türk ten oluşacaktı. Bir papaz olan Makarios Cumhurbaşkanı, Dr. Fazıl Küçük de Cumhurbaşkanı Yardımcısı oldu. Garanti Antlaşmaları ile, Türkiye, Yunanistan ve İngiltere garantör devlet oldular. İngiltere, iki askeri üs elde etti. Adada Türkiye 650, Yunanistan ise 950 kişilik kuvvet bulundurabilecekti. Garanti antlaşmasına göre, Makarios Türklere verilen hakları çok görerek Türkleri tamamen yok etmeye kalktı. Bu arada, Yunanistan adaya gizlice çok sayıda asker çıkardı. Kıbrıslı Türkleri ortadan kaldırmak ve Enosis i gerçekleştirmek için hazırlanan, Akritas Planı nını uygulamaya koymak üzere EOKA çeteleri ve Yunan askerleri 25 Aralık 1963 de saldırıya geçerek çocuk, kadın, yaşlılarda dahil olmak üzere binlerce Türk ü vahşice katlettiler. Rumların Erenköy e de saldırmaları üzerine, Türk jetleri Kıbrıs üzerinde uyarı uçuşu yaptılar. Panikleyen Rumlar saldırılarına son vermek zorunda kaldılar. Türkleri katletmek için Kanlı Noel olarak tarihe geçen bu vahşet karşısında Batılı devletler her zamanki gibi seyirci kaldılar. Rum-Yunan ikilisi bu saldırılarıyla; Türklerin eşit siyasi haklarına ve ortaklığına dayalı olarak kurulan Kıbrıs Cumhuriyeti ni yıkmışlar, Bu cumhuriyetin temelini teşkil eden Zürih ve Londra antlaşmalarını tek taraflı olarak fesh etmişler ve Türkleri Kıbrıs ın yönetiminden dışlamışlardır. Anadolu yu işgal eden Yunan Ordusu nda da görev alan Grivas adındaki eli kanlı bir EOKA cı ile Yunanlı subayların idaresindeki Rumlar 1967 yılında bu sefer Geçitkale-Boğaziçi ne saldırdılar. Türkiye müdahale için hazırlandı. Türkiye nin müdahalesinden çekinen Yunanistan askerlerini ve katil ruhlu Grivas ı adadan geri çekmek zorunda kaldı. Mart 1963 tarihinden itibaren Ada da göreve başlayan Birleşmiş Milletler Barış Gücü, Türkleri Rumlara karşı koruyamamış ve katledilmelerine de seyirci kalmıştır. Kıbrıs ta görev ve sorumluluklarını yerine getiremeyen, barışın sağlanmasında etkinlik gösteremeyen BM. Barış Gücü, Rumların etkisine girerek kendisine duyulan güveni tamamen yitirmiştir. 1967 yılında, Yunanistan da ihtilal olmuş, bir cunta hükümeti kurulmuştu. Makarios un cumhurbaşkanı seçildikten sonra, Sovyetler Birliği ile siyasi ve askeri işbirliğine yönelmesinin, izlediği siyaset ile de Dünya Bağlantısızlar hareketinin bir önderi durumuna gelmesinin, adanın bir an önce kendisine bağlanıp Enosis hayalinin gerçekleşmesini isteyen cuntacı hükümetin hoşuna gitmiyordu. Makarios, aldığı dış yardımlarla ekonomik olarak, Bağlantısızlar yanında yer almakla da siyasi açıdan kendini yeterli görüp, şimdilik, Kıbrıs ın sadece Rumlar tarafından temsil edilen bağımsız bir Kıbrıs Cumhuriyeti olmasını istiyordu. Bağlantısız Devletlerin de desteğini almıştı. Enosis, Makarios için uzun vadede düşünülecek bir konu idi. Türkler ekonomik yönden tamamen çöküp, Kıbrıs ı terk ederlerse, Türkiye nin müdahale nedeni kalmayacağından Enosis kendiliğinden gerçekleşecekti. Acele edip Türkiye nin tepkisini çekmeye gerek yoktu. Bu durum, Enosis i bir an önce hayata geçirmek isteyen Yunan hükümetinin hoşuna gitmiyordu. Yunan hükümetine göre; Ada daki Türk halkına karşı siyasi ve askeri üstünlük sağlandığı halde Enosis in bir türlü hayata geçirilememesinden Makarios sorumluydu. Bu nedenlerle Makarios ile Yunan hükümetinin arası açılmıştı. Sonuçta, 15 Temmuz 1974 de, Yunan hükümeti tarafından desteklenen, Yunanlı subayların yönetimindeki Rum Milli Muhafız Ordusu ile EOKA Kıbrıs ta darbe yaptı. Makarios adadan kaçtı. Eli kanlı başka bir katil olan Sampson u cumhurbaşkanı yaptılar. Türkiye, Kıbrıs ta 15 Temmuz 1974 tarihinde yapılan darbe ilgili olarak diğer garantör devlet olan İngiltere den Londra ve Zürih garanti antlaşmaları gereği, birlikte müdahale edilmesini istemiş, fakat İngiltere Türkiye nin bu isteğini geri çevirmiştir. Türkiye bu olup bittiye son vermek için tek başına Kıbrıs a müdahale etmeye karar vermiştir. Bu tarihi gelişim içinde Kıbrıs hiçbir zaman Yunan adası olmamıştır. Yunanistan, Yunanlı şair Rigos tarafından ortaya atılan, Megalo idea fikri çerçevesinde, Büyük Yunanistan ı kurma hayali içinde Kıbrıs ı da topraklarına katma gayreti içindedir. Yunanistan ın Megalo idea fikri ile başlangıçtan beri gerçekleştirmek istediği faaliyetler şunlardır. - Yunanistan ın bağımsızlığının sağlanması, - Batı Trakya ve Selanik in Yunanistan a ilhakı, - Ege adalarını Yunanistan a ilhakı, - Oniki Adaların Yunanistan a ilhakı, - Girit adasını Yunanistan a ilhakı, - Batı Anadolu nun Yunanistan a ilhakı, - Pontus Rum devletinin kurulması, - Kıbrıs adsının Yunanistan a ilhakı, - İmroz ve Bozcaada nın Yunanistan a ilhakı, - İstanbul un Türklerden geri alınarak Bizans İmparatorluğunu yeniden kurmak. Böylece Megalo İdea yı gerçekleşecekti. KIBRIS TA 20 TEMMUZ 1974 ÖNCESİ ASKERİ DURUM: Rum kuvvetleri: Kıbrıs Rum Kuvvetleri; Rum Milli Muhafız ordusu, Rum Polis teşkilatı ve Yunan Alayından ibarettir. Ayrıca, seferde teşkil edilen Home Guard taburları ile RMM ordusu takviye edilmektedir. Rum ordusu Yunanlı subaylar tarafından eğitilmekte ve yönetilmektedir. Seferde Rum ordusunun mevcudu 40.000 ne çıkabilmektedir. Bu birliklerin yanı sıra, Makarios a bağlı 4000 kişilik Epikourik kuvveti vardı. Türk Silahlı Kuvvetleri: Kıbrıs Barış Harekatı na 6 nci Kolordu Komutanlığı emrinde; 28 nci Motorlu Piyade Tümeni, 39 ncu Piyade Tümeni, Hava İndirme ve Komando Tugayları, Gösteri Tatbikat Alayı, Amfibi Deniz Piyade Alayı, Jandarma Komando Taburları, Deniz ve Hava Kuvvetleri birlikleri, Bayraktarlık emrindeki Mücahit Birlikleri, 650 kişilik Kıbrıs Türk Alayı ile idari ve lojistik destek birlikleri katılmıştır. Harekat üç safha olarak planlanmıştı. Birinci safhada hava ve kıyı başının tesisi ve elde bulundurulması, ikinci safhada çıkan ve indirilen birliklerin birleşmesi, üçüncü safhada da harekat alanının genişletilmesi. 20 TEMMUZ 1974 BİRİNCİ KIBRIS BARIŞ HAREKATI 20 Temmuz 1974 sabahı, Türk uçaklarının bombardımanından sonra, saat 06.15 den itibaren, hava indirme ve uçar birlik harekatı ile Hava İndirme ve Komando Tugayları Gönyeli ve Kırnı bölgelerine indirilmeye başlanmış, Mersin den Ertuğrul gemisi ve 33 çıkarma gemisi ile donanmanın koruması altında hareket eden Çakmak Özel Kuvveti de komanda birliklerimizle eş zamanlı olarak Girne nin batısında dar ve sığ bir plaj olan Pladini plajına, uçaklarımızın ve deniz topçusunun desteğinde çıkmaya başlamıştı. SAT komandolarının çıkarma plajının çıkarmaya müsait olduğunu bildirmeleri üzerine, birinci dalga olarak plaja ilk çıkan Amfibi Deniz Piyade Alayı süratle ilerleyerek Girne Karava Geçitköy ana asfalt yoluna ulaşmıştı. Çakmak Özel Kuvveti nin diğer unsurları saat 12.00 de plaja çıkarak kıyı başını genişletmeye başlamışlardı. Gönyeli ovasına paraşütle atlayan Hava İndirme Tugayı, bir taburu ile Kıbrıs Türk Alayı nın batı yanını korurken, geri kalanı ile Dikomo bölgesini ve Rum Bozdağı nı ele geçirmek üzere taarruza başlamıştı. Kırnı bölgesine helikopterle inen Komando Tugayı duvar gibi dik dağ yamacını tırmanarak St. Hilarion ve Beyaz Ev bölgesine ulaşmış, bir taburu ile St. Hilarion Doğru Yol istikametinde, diğer taburu ile Beyaz Ev- Zeytinlik- Girne istikametinde taarruz ederek kıyı başı ile birleşmeye hazırlanıyordu. Donanma, sahil bombardımanı yaparak sahile çıkan birliklerimize topçu desteği sağlarken, 2 nci Taktik Hava kuvvetlerine bağlı savaş uçakları düşmanın ada genelinde askeri hedeflerine taarruz ederek tecrit ve yakın hava desteği görevlerini yerine getiriyorlardı. 20 Temmuz da Rumlar büyük bir baskına uğramışlardı. Rumlar, Türk Ordusu nun 1964 ve 1967 de olduğu gibi adaya müdahaleye cesaret edemeyeceği düşüncesinde idiler. Başlangıçta, paraşütle atlayan, helikopterle inen ve kıyıya çıkan birliklerimize etkili bir şekilde müdahale edemediler. Zamanla toparlanan Rumlar akşam saatlerinden itibaren birliklerimize karşı harekata başladılar. 20/21 Temmuz gecesi Türk ve Rum kuvvetleri arasında çok çetin çatışmalar yaşandı. Rumların Ortaköy, Gönyeli ve Boğaz Bölgelerini ele geçirerek; Girne- Lefkoşa irtibatını kesmek ve bu suretle; çıkarma yapan birliklerimizle, inen birliklerimizin birleşmesini önlemek amacıyla gece boyunca St. Hilarion, Bozdağ, Dikmen Tepe, Ortaköy ve Gönyeli ile Göçeri bölgelerinde yaptığı saldırılar kahraman Mehmetçikler tarafından her defasında püskürtülmüştü. Kıbrıs a çıkan ve inen Türk birlikleri ele geçirdikleri yerleri, her ne pahasına olursa olsun elde tutmayı başarmışlardı. Harekatın ilk günlerinde, birliklerimiz hava desteğinin haricinde topçu ve tank desteğinden mahrum idi. Buna rağmen Türk askeri Çanakkale de, Kurtuluş Savaşı nda, Kore de destan yaratan atalarını aratmadılar. Beşparmak Dağlarında, Rumların gece saldırılarına karşı Komando birliklerimizin ölüm-kalım mücadelesi takdire şayandır. Türk birlikleri 21 Temmuz dan itibaren, Rum kuvvetlerine karşı tamamen üstünlük sağlayarak ileri harekatına devam ettiler. 22 Temmuz da çıkarma yapan birliklerimiz ile birleşme sağlandı. Harekat doğu ve batı yönünde gelişerek Rum hedefleri tek tek ele geçirildi. Girne-Lefkoşa yolu tamamen Türk birliklerinin kontrolüne girdi. Türkiye, BM Güvenlik Konseyi nin aldığı ateş kararını 22 Temmuz 1974 saat 17.00 de kabul edip, uygulamaya koyduğunu ilan etmiştir. 23 Temmuz da 29 araçlık bir Rum konvoyu Hava İndirme Taburu tarafından pusuya düşürülerek imha edildi. Bu gelişmeler üzerine Yunanistan da cunta, Kıbrıs ta da Sampson istifa ettiler. BM Güvenlik Konseyi nin 20 Temmuz 1974 günü aldığı 353 sayılı karara uyarak, üç garantör devlet olan Türkiye, Yunanistan ve İngiltere; Kıbrıs ta barışı ve anayasal düzeni yeniden kurmak amacıyla 25 Temmuz da Cenevre de görüşmelere başladılar. 30 Temmuz a kadar devam eden bu görüşmelerde; tarafların 8 Ağustos ta, Cenevre de tekrar toplanmaları kararı alındı. Bu görüşmeler sonucu yayınlanan Cenevre Deklarasyon u ile taraflar; Kıbrıs ta ayrı iki otonom yönetiminin mevcut olduğunu kabul etmişler, Otonom Türk ve Rum toplumlarının federal bir devlet çatısı altında bir ortak yönetim kurmalarını beyan etmişlerdir. İlan edilen ateş-kes ten sonra, mevcudu 40.000 ni bulan Türk birlikleri oldukça dar bir alana sıkışmış durumdaydılar. Birliklerin uzun süre bu dar bölgede bekletilmeleri emniyetleri açısından uygun değildi. Ateş-kes ile birlikte Türk birliklerinin ilerleyişlerini durdurmaları üzerine adanın her yanındaki binlerce Türk, Rumlar tarafından kuşatılmış, Rumlar Türk köylerindeki savunmasız çoğu çocuk, kadın ve yaşlı olmak üzere yüzlerce Türk ü topluca ve vahşice öldürmüştü. 14 AĞUSTOS 1974- İKİNCİ BARIŞ HAREKATI İkinci Cenevre Konferansı nda Yunan ve Rum tarafı zaman kazanmak, dünya kamuoyunu Türkiye aleyhine çevirmek için uzlaşmaz bir tutum sergilemeye başladılar. Birinci Cenevre Konferansı nda alınan kararları dahi dikkate almadılar. İkinci Cenevre Konferansı nın başarısızlığa uğraması üzerine, Türk Silahlı Kuvvetleri İkinci Barış Harekatına başladı. 14 Ağustos günü Saat 06.30 dan itibaren 28 ve 39 ncü Tümenler, Magosa ve Boğaz Deniz üssünü ele geçirmek üzere doğuya doğru taarruza başladılar. Kıbrıs Türk Kuvvetleri Alayı ile Lefkoşa Sancağı ve Komando Tugayı kolordu bölgesinin batı kesimini savunmakla görevlendirilmişlerdi. 39 Tümen bölgesindeki İngiliz Tepe ve Kara Tepe, Rum savunmasının bel kemiği durumunda idiler. 39 Tümen in birlikleri saat 11.30 da İngiliz Tepe ve Kara Tepe yi ele geçirdiler. 28 Tümen saat 12.00 ye doğru Mia Milia yı işgal etti. Saat 15.00 civarında 39. Tümen Değirmenlik i, 28. Tümen de Timbu hava alanını ele geçirdi. Türk askeri karşısında çareyi kaçmakta bulan Rumlar mağlubiyetin acısını çıkarmak için; 14 Ağustos ta Taşkent, Terazi, Atlılar, Muratağa ve Sandallar köylerinde; savunmasız, çoğu çocuk, kadın ve yaşlı olmak üzere yüzlerce Türk ü topluca ve vahşice öldürmüştür. Adanın diğer kesimindeki Türklere de insanlık dışı, vahşice saldırılar yapılmıştır. Birliklerimiz 14 Ağustos akşama doğru Paşaköy ve Serdarlı ya girerek soydaşlarımızla kucaklaştılar. 15 ve 16 Ağustos ta doğu ve batı istikametlerinde ileri harekatına devam eden birliklerimiz Magosa, Lefkoşa ve Lefke hattının kuzeyindeki bölgeyi tamamen kontrol altına almışlardır. Sonuç olarak; Kıbrıs Barış Harekatı ile Kıbrıslı Türklerin can güvenlikleri sağlanmış, Rumların Enosis hayali Akdeniz in karanlık sularına gömülmüştür. Bu savaşta; 415 i Kara, 65 i Deniz, 5 i Hava ve 13 ü Jandarma olmak üzere 498 Personelimiz Kahramanca Çarpışarak ''ŞEHİT'' olmuş, 1200 de Personelimizde Gazi Olmuştur. 70 Kıbrıslı Mücahit ve 270 Kıbrıs Türk ü ''ŞEHİT'' olmuş, 1000 Kıbrıslı Türk de yaralanmıştır. BM. Barış Gücü askerleri de kayıp vermişti: 3 Avusturyalı asker ölmüş, 24 Avusturyalı, 17 Finlandiyalı, 4 İngiliz ve 3 Kanadalı asker de yaralanmıştı. Türkiye bu harekatı ile kendi güvenliğini ve Kıbrıslı Türklerin güvenliğini tehlikeye atacak girişimlere hiçbir zaman seyirci kalmayacağını dünyaya fiilen kanıtlamış oluyordu. 13 Şubat 1975 de Kıbrıs Türk Federe Devlet i, 15 Kasım 1983 de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ilan edildi. Kıbrıs ta Türk ve Rumlar arasında yapılan tüm görüşmelerde, Rumların uzlaşmaz tutumları nedeniyle günümüze kadar bir sonuç alınamamıştır. Kıbrıs la ilgili yürütülen görüşmeleri bu uğurda canlarını ortaya koyan gaziler olarak dikkatle izliyoruz. Toprağa düşen şehitlerimizin ve akıtılan kanların dikkate alınacağını umuyor; uğrunda şehit verdiğimiz, kan döktüğümüz toprakları da kutsal bir emanet olarak kabul ediyoruz. Savaşta kazanılan toprağın iadesi kabullenemez. Türk silahlı Kuvvetleri nin Kıbrıs a yaptığı müdahale; sorunun sebebi değil, Rum-Yunan ikilisinin bugüne kadar adada uyguladıkları yanlış ve tahkirkar politikaların bir sonucudur. Yunanistan ın Kıbrıs ı topraklarına katmayı istemesinin asıl amacı, Türkiye nin Doğu Akdeniz deki hareket serbestisini kısıtlamak ve Anadolu Yarımadası nın güneyindeki milli güvenlik kuşağını daraltıp, Türkiye nin etrafında bir stratejik kuşatma çemberi oluşturarak, onu Anadolu ya hapsetmektir. Türkiye nin, Yunanistan ın ahdi hukukuna dayalı haklarını ve milli menfaatlerini koruyamayacak kadar zayıf bir duruma düşürülmesi, O nun Ortadoğu da, Balkanlar da ve Ortaasya ile Kafkaslar da itibarını büyük ölçüde zedeleyecek; bölgesinde bir denge unsuru olma ve caydırma niteliğini ortadan kaldıracaktır. Kıbrıs ta Kendi kaderini tayin etme hakkı söz konusu olduğunda, Ada da yaşayan Türk halkı, BM Anayasa sının 73 ncü maddesi esasları çerçevesinde en az Rumlar kadar kendi kaderini tayin etmede söz ve hak sahibidir. Asırlardır Kıbrıs ta yaşayan Türklerin Ada üzerinde hükümranlık hakları vardır. Bu haklarını Rumlara devretmeleri söz konusu olamaz. Batı, dün olduğu gibi bugünde Yunan-Rum yanlısı tutumunu devam ettirmekte, Yunanistan ve Kıbrıs sorunlarının çözümünde Türk tarafından sürekli ödün istemektedir. Aşağıdaki örnekler, geçmişte Batı nın, Yunan-Rum yanlısı tutumunu açıkça ortaya koymaktadır. - Emekli General Nurettin Türksan, Yunan Sorunu adlı kitabında, 13 Mart 1919 Dörtler Konferans ındaki konuşmaları aşağıdaki şekilde naklederek, 90 sene önce, Batılıların Kıbrıs a bakış açılarını ve zihniyetlerini çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyordu: Loyd George : Niyetim, Kıbrıs ı aynı şekilde Yunanistan a vermektir. Clemanceau: Unutmayınız ki, Berlin Antlaşması na göre bu konuda benden izin almanız gerekmektedir. Loyd George: Bu izni bana vereceğinizi ümit ederim. Başkan Wilson: Yunanistan a bu hediyeyi verebilirseniz büyük ve değerli bir iş yapmış olursunuz. - ABD Senatosu 17 Mayıs 1920 tarihinde Henry Cabot Lodge nin sunduğu aşağıdaki kararı kabul ediyordu: Senato, Kuzey Epir in, Kariça nın, Ege deki 12 adanın ve Anadolu nun batı kıyılarının barış konferansı tarafından Yunanistan a verilmesini kabul eder. - Yine ABD Senatosu, 21 Ocak 1920 tarihinde aldığı bir kararla Trakya nın Yunanistan a verilmesini kabul etmiştir. Bu suretle, ABD Yunanistan ın Anadolu yu işgal etmesini teşvik ediyordu. Günümüzde bu örneklerin çoğalarak devam ettiğini görüyoruz. Batı ile sorunlarımızın başlangıcı, Türklerin Anadolu ya girdikleri tarih olan 1071 yılıdır. Her nedense, Batı ve Hıristiyan dünyası TÜRKLERİ ne Avrupa da ne de Anadolu da kabullenememiştir. Çağdaşlaşma olarak kabul ettiğimiz Batı değerleri ATATÜRK TÜRKİYE sinin hedefidir. ATATÜRKÇÜ DÜŞÜNCE SİSTEMİ ile bu hedefe mutlaka ulaşacağız. Anavatan ve Yavruvatan ın genç evladı! Çok zor koşullar altında, uzun yıllar çetin bir mücadele vererek Kıbrıs Türk halkını önce sömürge yönetiminden kurtaran ve daha sonra Kıbrıs ın kuzeyinde toplayarak bağımsız bir Türk Devleti ni kuran, bugünün orta yaşlı kuşağı olan anavatan ve yavruvatan gazilerine kulak veriniz. Onlar sizin için canlarını ortaya koydular, şehit-gazi oldular. Emanete sahip çıkınız. Bu emaneti sizden sonra gelecek kuşaklara aynen teslim etmek sizin namus borcunuzdur. İkinci kez, bağımsız bir cumhuriyete sahip olmak pek mümkün değil. Böyle bir imkanı da hiçbir zaman bulamayacaksın. Bu nedenle, KKTC nin Türkiye ve Kıbrıs açısından değerini iyi bilin. Sn. Tümg. Ali Fikret ATUN -

G-3 o zaman da varmıs

Bu G-3'ün girişi ile çıkışı eskiden de aynı mıydı acaba? Askerdeyken bana isim olarak hangi rütbeli olduğunu hatırlamıyorum bu G-3'ün mermilerini sonradan biz üretmişiz modifiye gibi bir şey olmuş herhalde. Girerken ufak bir delik çıkarken koskoca bir delik oluyor. Keleşte bu durum yok ama taşıma olarak daha rahat. Nokta atışı olarak ta G-3 daha iyi. Ya boş verin direk RPG kullanın