harbiden olmuş mu

Sabahtan beri hastanedeyim... Bu sefer kendim için değil, ismini asla veremeyeceğim, verirsem benimle tüm ilişkisini kesecek olan bir arkadaşım için hastanedeydim. Hayatımda bundan daha saçma bir incinme vakası duymadım... Bütün gerzekler benim etrafımda toplanmış anladığım kadanyla... Sabahın köründe aradı beni... Acilen hastaneye gitmesi gerektiğini, hemen taksiye atlayıp gelmemi söyledi. Telaş içinde gittim evine. Bizimkinin kafa göz patlamış, nefes almakta zorlanıyor. Ne gömleğini giyebiliyor ne ceketini... Müthiş bir kaburga ağrısı... Ne oldu diyorum, sırıtarak "Sonra anlatırım" diyor... Bindik taksiye gidiyoruz... "Kızım" diyorum "Ne oldu? Kocan mı dövdü?" "Yok" diyor... "Eeeee?" diyorum, sırıtıyor... "O yaptı ama dövme değil!" Allahım ya Rabbim! Delireceğim meraktan.. Gittik hastaneye, filmdi, röntgendi, tahlildi... Sonuç: Kaburganın birinde kırık, omurgada zedelenme, sağ elin dışında ezilme ve muhtelif çürükler... Kaburga kırıklarında pek bir şey de yapılamıyor biliyorsunuz. Bandajladılar, ilaçladılar, gönderdiler bizi... Çıktık hastaneden, gittik pastaneye, oturduk... Bu arada arkadaşım habire kıkırdıyor. Fakat bir yandan da kıkırdamasını durdurmaya çalışıyor çünkü her tür nefesli hareket -gülme, hapşırma, hıçkırma- müthiş bir ağrıya neden oluyor. " Eh" dedim "artık anlat." Bardağı kaldıramadığı, öne de eğilemediği için benim yardımımla çayından bir yudum aldıktan sonra "Tamam ama..." dedi, "Kimseye söyleme. En azından ismimi söyleme..." " Tamam" dedim. "Söz!" Başladı anlatmaya... Hadise şuymuş: Benim dümbük arkadaşım ve kocası evlerinde "tecavüz tatbikatı" yapmışlar!.. Olay şöyle meydana gelmiş. Televizyonda mı gazetede mi ne bir tecavüz haberi görmüşler, üzerinde konuşmaya başlamışlar. Benimki "Ben sporcuyum, kimse bana tecavüz edemez" diye sallamış. Kocası da "öyle bir ederler ki..." diye karşı sallayışı yapmış. Bunlar beş dakika "şöyle yaparım, böyle yaparım" diye atışmışlar durmuşlar. Derken başlamışlar boğuşmaya... Fakat aynı zamanda geri zekalı oldukları için işi gereğinden fazla ciddiye almışlar. Benimki kendini savundukça kocası olacak orangutan bastırdıkça bastırmış. Kanepelerden düşülüp, sırtlar sehpa köşelerine mi çarpmamış, kül tablaları kafalara mı indirilmemiş , eller kollar duvarlara mı sürtmemiş... Sonunda Dümbük efendi benimkinin üzerine oturmuş. Enişte 98 kilo! Benimki 53! Kaburga kırığı tahmin ediyoruz o an oldu... "Peki" dedim "tecavüz gerçekleşti mi?" "Hayır!" diye şakıdı bir halt becermişçesine. "Pantolonumu çıkartmayı başardı ama sonra yorulup pes etti! Ho ho hoyt! Ahhh..." "Koçandaki hasar ziyan nedir peki?" "He he heee.. Sorma. Hala küçük tuvaletini yaparken zorlanıyor. Sıkı tekme atmışım... Kafası da çok fena şişti... Galiba burnunu da ısırmışım. Morardı. O da evde yatıyor, işe gidemedi... He he hee.. Ahh..." Yok değil mi bunlar kadar saloz bir çift? Bir tane daha olması durumunda cidden insanlık aleminden şüphe edeceğim. Tuğçe Baran Çok komik var mı böle bişe yaaa... -

Aptal adam basacaktı spreyi sonrasında görecekti işini. Boğuşmaya ne gerek var. t-

O kadar hasara değer mi hiç. Tecavüz kaçınılmazsa...

Allah allah. Bu olay gerçekten olmuş olabilir mi? Bu kadar :clown: bir aile olabilir mi acaba?