5 yaşında babasının akrabasının oğluna verdiler. Şimdi 6 çocuk var. Okuma yazma yok. Dayak çok... Hayat yok... Kars ın Çığırgan Köyü nde yaşıyor. Önceki gün ağzı burnu kan içinde yine hastaneye kaldırdılar... Kocası kemerle burnuna öyle vurmuştu ki, derin kesikten boşalan kan, ancak 5 dikiş atınca durabildi... Sinirden delirecek gibiydi. Jandarmaya koştu. Bağırıyordu: Kocam beni dövdü... Şikayetçiyim... Sonra ne mi oldu? İzleyin... Vali Ahmet Kara duyarlı bir isimdir. Y. A. yı makamına getirtti. Dinledi.. Genç kadın burnunda bandajla, Şikayetçiyim Vali bey diyordu. - Kimden? - Hem kocamdan, hem dayımdan, hem o jandarma çavuşundan... - Jandarma çavuşu niye? - Çünkü ben kocamdan şikayetçi olunca, yapma dedi, diretince o da yumruğuyla vurdu... KADER Mİ? Budur işte Anadolu kadınının başındaki şiddet belası ... Budur, erkeğin, yumruk mesafesi nde yaşayan küçük gelinler... Budur okula gidecek yaşta annelerin bastırıldığı Anadolu... Y. A. nın kaderi ajanslardan gelen yüzlercesi arasından böyle sessizce geçip gitti.. Onun gözyaşı da benzerleri gibi, sıradan bir çığlık olarak kayboldu... Ama o çığlık bırakmadı beni. İçimde bir yerlere asılıp kaldı. Şimdi gözlerimi ne zaman kapatsam, soru işaretlerinden yapılmış bir neşter olarak, derin bir vicdan otopsisi başlatıyor ruhumda... Y. A... Şimdi ne yapıyordur acaba? İsyanını nerede bastırıyordur? Belki de korku ve isyan, bir engizisyon mengenesi gibi sıkıyordur şimdi ruhunu? Korunuyor mudur? Kars Valisi Ahmet Kara köyde jandarma tutuyor... Acaba o jandarma evde karısını dövüyor mudur? Dövüyor mudur? Dövüyor musun? Dövüyor musunuz? Utanıyor musun? Utanıyor mudur? Utanıyor muyuz? İKİNCİ YAZI Perdedeki aşkın sahnedeki ölümü SELVİ Boylum Al Yazmalım , belki de Türk sinemasının tek ve gerçek aşk hikayesi olmuştur... Yenilenmiş hali için bir gala yapıldı... İzlemeye gittim. Ama filmden daha keskin bir senaryo çıkardım içinden... Adını da şöyle koydum: Perdedeki aşkın sahnedeki ölümü... Türkan Şoray ve Kadir İnanır dan söz ediyorum... Türkan, al yazması yla az önce okuduğunuz 15 yaşındaki Y. A. nın kaderini yaşamaktadır... İstanbullu kamyon şoförü Kadir e aşık olur... Masum, mahcup ve muazzam bir aşk içimize işler... Bu 30 yıl önce perdede tutuşan aşktır... Ama galadaki sahne farklıdır. Kadir sahnenin bir köşesinde izleyiciyi selamlarken, Türkan onu protesto edercesine diğer köşeden çıkıverdi... Kameralar, izleyiciler hemen Türkan a döndü. Kadir in eli neredeyse havada kaldı... Yapayalnız kalmıştı Kadir. Türkan bunu bilerek yapmıştı. Çünkü perdede aşık olan Kadir, tıpkı al yazmalım da olduğu gibi hayatın gerçek sahnesinde kırmıştı Türkan ı. Ağlatmıştı... Türkan, gala boyunca bir kez bile bakmadı Kadir e... Kendi perdesinde bir aşk başlatıp, hayatın sahnesinde bitirenler için yazdım... Böyle izlesinler bu filmi... Kaynak

o insanların utanma duygusu yokki utansınlar

karahan 09, bu yazıyı olanları tasvip etmediğiniz olarak algılıyorum ama yine sizin bir başka konuda ki yorumunuz geliyor "aklıma yazık olmuş gençlere" sorabilirmiyim acaba size göre zulüm vahşet nerde hak olarak başlıyor? yapılanlardan utanmaya nerde başlamalı yada?