Kayıp benlik Ayrılıklar özlemleri beraberinde getirir İnsan, Belki yan cebine, belki de çorabına saklar, terkedilenin varlığını... unutmaya çalışsada ne mümkün buram buram tütmektedir, unutulmaya çalışılan, ya yanı başında, yada kundura altında... Ahlakımızda böyledir, girer biz sokmadan, yan cebimize ama ezmekten üşenmeyiz çelişki olur böylece yoksunluğumuz, ezicilik furyasına satar bizi ve ezicilik hükmünün gölgesinde karanlığa doğru emin adımlarla nasıl yürünür diye düşünür dururuz herkes böyle değildir elbet, bazısı, amaçlarını yoksunluğunun altında ezmemek ve yoksun olmamak için didinir durur, ama didindikçe didik didik yolunur, Emeği sömürülür önce, peşinden dişi ve tırnağı çekilir daha sonraları gözleride kör edilir... Ama genelde muameleler paketi olarak sunulur veya dayatılır kendisine, Yorgun bir işçi akşam gelir evine, halsiz, uykusuz ve birazda düşüncelidir.. düşünceleri çıkmazlarla sınırlandırılmış ve balçık dalgalarıyla dövülmüştür... Arasında yürüdüğü insanlar, dalgalaşıp vurdukça değerlerine ve "yorgun bir işçi akşam gelince evine, halsiz uykusuz ve birazda düşünceliyse" Amaçlarını, yakıp geleceğe elveda demek elinin altında durur öylece Neler götürür yaşamından bir bilse teslim olurmu öylesine teslim olurmu? egemenlerin fikirleriyle karanlıkta kaybolmaya... Yağmur taneleri hatırlarmı saçlarını, yada kar taneleri hissedermi sıcaklığını, Unutulmuş ve yok olmuş benliğiyle, gezinir öylece... boranjudge... canin