Osmanlıyı diğer imparatorluklardan ayıran; gittiği yerlerde soykırım yapmaması, halkın diline dinine karışmaması, gittiği yerlere ilim irfan götürmesi, imaretler, çeşmeler, hayratlar yapması mevcut ibadethanelere dokunmaması ve sömürgecilik yapmaması gibi şeylerdir. Başka hiçbir imparatorluk bu tür şeyler yapmamıştır.

bütün devletlerinde bir işgal vardır... Bu bakımdan Osmanlı işgalci değildir ayrıca işgal ettiği topraklarda ABD nin ırakda yaptığı gibi bir soykırım yapmamaışdır işgal edilen halklar huzur ve barış içinde yaşıyordu hatta bazı ülkeler kendi devletlerinin aldığı ağır vergilerden bıktığı için kendi topraklarını Osmanlının işgal etmesine destek verdi ve huzur ve barış içinde yaşadılar Şimdi Osmanlının olmadığı yerde KARGAŞA VE KAOS ORTAMI VE FAKİRLİK VAR: FİLİSTİN, IRAK, BULGARİSTAN, LİBYA Araplara gelince SADDAM ın ölmesinde Saddamın Heykeli yıkıldı onu balyozla yıkan boksör YAkın zamanda şöyle dedi: -ARtık iş öyle boyuta geldiki Abd nin demokrasisi yerine SADDAMIN yönetimini özlüyoruz! Bakın burada tarihin tekrarını görüyoruz 100 yıl önce aynı şeyi uyguladı İngilizler Irağa özgürlük vereceğiz dediler savaş 1918 de bitti Irak özgürlüğüne 3 Ekim 1932 de kavuşdu(İsyan etmeselerdi orası halen

Arkadaşlar, olan olayları kendi şartları içinde ele almak ve buna göre değerlendirmek gereklidir. Osmanlı Devleti ya da İmparatorluğu da doğal olarak işgalcidir, tüm imparatorluklar gibi... Tabii bu hüküm bugünün genel geçer kuralları içindir. O günlerde olaylar öyle olması gerektiği için öyle olmuştur ve başka türlü olamaycağı için öyledir. Tarih bir bilimdir ve bilimin uyması gereken kurallara uyar. Alternatif sonuçların olması halinde neler olabileceğini konuşmak abesle iştigalden başka bir şey değildir. Bir de zaman zaman Araplara, Osmanlıyı arkadan vurduğu için kızarız ama o dönemde bir milliyetçilik akımı vardı ve Araplar da bu ortamda bağımsız yaşama isteklerini ortaya koydular, sonuçları ama iyi ama kötü. Kendi kaderlerini kendileri belirlediler. Buna saygı duymak gerekir. Unutmayın ki, şerefsiz bir şekilde başkalarının hükümranlığı altında yaşamaktansa ölmeyi göze alan bir ulus olarak Arapları aşağılayamayız. Osmanlı bünyesinden çıkan onlarca bağımsız devletin, iliklerine kadar Türk düşmanı olmaları, onların asla Osmanlı yönetimine sadık olmadığı ve Osmanlı'dan memnun olmadığını artık kabul edelim. Her şey geçmişte kaldı ve kalacaktır. Bize düşen olayları nesnel olarak değerlendirmek ve gereken dersleri almak ve çıkarmaktır. Saygılarımla, İbrahim Aksu

tamamıyla katılıyorum ayrıca osmanlı gittiği her yerde huzuru bozmayıp aksine huzur sağlamıştır tıpkı şuan tek gurur kaynağımız mehmetçik

Çok güzel bir başlık.. ve harika bir paylaşım.. çok teşekkür ederim ESTERGON.. Fehmi Şinnavi nin değerlendirmeleri olabildiğince tarafsız ve olabildiğince objektif buldum.. Açıkcası Mısırlı değilde, bir Türk tarihci yada Batılı bir tarihci bu yazıyı kaleme almış olması bende yine şüpheler uyandırırdı.. Sözde işgal edilmiş bir toplumun bireyinin değerlendirmeleri, en objektif bakış açısı bence..

Şu bilinmelidir ki gümrükler hiçbir İslami dönemde, Osmanlı döneminde olduğu kadar işlek olmamıştı... Avrupa'dan Afrika'ya, Doğu Avrupa'dan Karadeniz'in öbür yakasına, Hicaz'dan en uzak ülkelere, Hint'ten Avrupa'ya tüm kavşak noktalar Osmanlı ülkesi üzerinde olduğu için çok büyük ve verimli bir gümrük ticareti yaşanmıştır. Fehmi Şinnavi Ne kadar acı. Hatırlıyorum da, 1980 öncesinde Osmanlı tarihi okuyanlar, "İslamcı" çevrelerde "şanlı tarih" hastalığını bir idam yaftası gibi boyunlarına asarak gezmek zorunda kalırlardı. O günlerin sözde tarih anlayışı "Asr-ı Saadet"ten sonrasını daimi bir iniş ve aldanış, ihanet, hadi yumuşatalım biraz, gaflet süreci olarak damgalıyordu. Eh, Osmanlı da iyi bir şeyler yapmıştı ama o da inişin son durağıydı sonuçta. Kendilerini çıkışta, yeni bir şafağın eşiğinde vehmedenlerin kadim hastalığı, onların da üzerlerine atmıştı zalim ağlarını. Oysa düşmüşsek, düştüğümüz yerden kalkacak değil miydik? Nerede düştüğümüzü, nasıl düştüğümüzü bilmeden kalkma şansımız, hele hele bir daha tuzaklara düşmemeyi öğrenme şansımız olabilir miydi? O saflık atmosferi içerisinde bunun mümkünatına inananlar ne yazık ki çoğunluktaydı. Etraf "mücahidler"den geçilmezken, bendeniz, elinde not defteri, Bursa'nın mezarlıklarını dolaşır, hem okuyacak kitap bulamadığı için mezar taşlarında Osmanlıcasını geliştirir, hem de bulabildiği bazı tarihi mezar taşlarının kitabelerini kayda geçirirdim. Hala ıslak bir mendil gibi saklarım o notları. Belki de o zamanlar kayda geçirdiğim bazı taşların yerinde yeller esmektedir bugün. Tabii "İslamcı" kardeşlerimiz tarafından yeterince aktif olmadığım için sık sık eleştirildiğim, pasiflikle suçlandım. Yıllar geçti, bugün Osmanlı denilince bırakın "İslamcı" kesimleri, artık bir zamanlar ona karşı olan liberal, solcu, hatta bazı Kemalist çevrelerin bile tüyleri eskisi gibi diken diken olmuyor, onu en azından sanatıyla, edebiyatıyla, mimarisiyle, son zamanlarda ise emperyalizme direnişiyle yüceltmenin yollarını arıyorlar. Papa XII. Benedikt'in Türkiye'yi ziyareti sırasında, "laik" Cumhurbaşkanımızın kendisine vere vere Fatih'in ahidnamesini vermiş olmasını bu değişim çerçevesinde anlamlandırabiliriz ancak. Demek ki Osmanlı, gerçek yerine, sağlıklı yerine oturuyor yavaş yavaş. Normalleşiyor, bir başka deyişle. 1923'ün hemen arkasından başlayan ve en yetkin ifadelerinden birini Mustafa Kemal Paşa'nın İzmir İktisat Kongresi'ni açış nutkunda bulan "Türkleri sömüren Osmanlı hanedanı teması", artık yerini, resmi düzeyde bile insanlığa model olacak eserlerle göğsümüzü kabartan daha seçmeci bir Osmanlı imajına bırakmaktadır. Bunun en çarpıcı misalini Sultan II. Abdülhamid'in 1909'den bu yana geçirdiği dönüşümde bulabiliriz. 1940'larda Abdülhamid'i savunmak cesaret isterdi, bugünse neredeyse ona saldırmak cesaret istiyor! Tabii Kurtuluş Savaşı'nın ardından içine girdiğimiz "sömürgeci Osmanlı" sloganının bize Avrupa'dan, emperyalizminin sinsi propaganda makinelerinden empoze edildiğini görmemiz gerek. Emperyalizm Osmanlı topraklarında nereye işgalci olarak girdiyse ora halkına, Osmanlı'nın işgalci bir güç olarak ülkelerinin tepesine çullandığını ve onları sömürdüğünü, kendilerinin ise özgürleştirici ve uygarlaştırıcı bir şimşek gibi ülkelerinin üzerinde bir "nimet" gibi çaktıklarını göstermek telaşına düşüyorlardı. Amaç, Osmanlı'yı işgalci gibi gösterip kendi sömürü düzenlerini temize çıkarmak, meşruiyetlerine zemin hazırlamaktı. Cezayir'de böyle, Kırım'da böyle, Suriye ve Irak'ta vs... böyle. Mısırlı bir Osmanlı dostu, Muhammed Harb hoca, Arap alemindeki tarih ders kitaplarının birbirinden, hepsinin de İngiliz ve Fransız işgalcilerinden kopya edildiklerini söylemişti bir keresinde. Tabii bugün Arap alemindeki Osmanlı aleyhtarlığında bu tarafgir eğitimin inkar edilemeyecek bir payı olduğunu söylememiz lazım. Kaldı ki, bizim okul kitaplarında da yakınlara kadar Araplar hakkında benzer iftiralar yazılı değil miydi? Araplar bizi arkadan vurdu, lafları bize kakalanırken, Arap çocuklarına da 'Osmanlı sizi soydu soğana çevirdi' masallarını belletmişlerdi anlaşılan. Böylece yıllar boyu birbirimize durduk yerde kinlendik. Peki kim kazançlı çıktı dersiniz? Yoksa Bush mu? Oysa Arap aydını da uykusundan uyanıyor bizim gibi. Görüyor, bakıyor, okuyor ki, Arabı Türke, Türkü Kürde, Kürdü Çerkeze kötületenler, kırdıranlar, düşman edenler aynı mihraklar. Şerif Hüseyin'in nasıl oyuna getirildiğini Lawrence'in hatıralarından öğreniyorlar. Ve işte o zaman "Biz ne yaptık?" diye dövünüyorlar ister istemez. Evet, biz ne yaptık? Nietzsche'nin delisinin haykırdığı gibi, güneşi nasıl silebildik ufuklarımızdan, okyanusu nasıl içebildik? Güneş de, okyanus da, anlaşılıyor ki, ümmetin vahdetinin tezahürü olan Osmanlı imiş. Osmanlı, Ahmed Midhat Efendi'nin deyişiyle, bütün maddi tezahürlerin ötesinde "bir mana-yı mukaddes" imiş. Yani Osmanlı aslında yabancı bir madde değilmiş. Sen, ben, o, yani biz imiş. Bizim yüzümüzmüş. Kendi yüzümüz. Bakın bir Arap aydını, Mısırlı Fehmi Şinnavi, Arapların Osmanlı'ya yaptıkları haksızları nasıl dillendiriyor: Çoğu kimseler Osmanlıların Arap alemindeki mevcudiyetini bir işgal olarak değerlendiriyor, hatta İngilizlerin Mısır'ı, Sudan'ı ve Fransızların Kuzey Afrika'yı işgalinden bahsederken kullandıkları dilden daha ağır bir dille Osmanlıya saldırıyorlar. Evvela şunu sormak lazım: Eğer Arapların Endülüs'ten kovulmasından sonra Türk askeri Kuzey Afrika'ya yerleşmeseydi Hıristiyanlaştırma ve Avrupa işgali İspanya'dan Kuzey Afrika'nın iç bölgelerine kadar uzanacaktı... İkinci olarak şunu söyleyebiliriz: Osmanlının Arap vatanına girişi kesinlikle bir işgal olmamıştır. Şüphe yoktur ki, Osmanlı hangi İslam beldesine girmişse orduyu oluşturan askerler orada hemen sivil hayata karışmış, halkla birleşmiş, evlilik, ticaret vb. yollarla neredeyse kendini hissettirmez hale gelmiştir. Bizim kanlarımızda Osmanlı kanı mevcuttur... Şu anda bile pek çoğumuzun soyu Osmanlıdan gelmektedir. Osmanlılar kesinlikle Fransız, İngiliz, İspanyol veya Amerikalılar gibi değildiler. Şinnavi, daha da ileri giderek Arap aleminde hiçbir devirde Osmanlı devrinde olduğu kadar idarede özerklik tanınmadığını söyleyerek sözde "Türk işgali"ne karşı düzenlenen Urabi, Mehdi ve Şerif Hüseyin ayaklanmalarının nasıl büyük hüsranlarla sonuçlandığını ve bu isyanların İngiliz emperyalizmine nasıl hizmet ettiklerini de yazmaktadır. Bunları yazarken Saddam'ın Irak'ı nasıl işgal ettirdiğini bilmiyordu elbette yazarımız ama keskin bir öngörü sahibi olduğunu şu sözünden anlayabiliyoruz pekala: Kimbilir gün gelecek, İsrailliler Arap başkentlerine girecekler; hem de yine bizi varsaydığımız işgalden kurtarmak için. Yazara göre Osmanlı emperyalisttir suçlaması, İngiliz ve Fransız emperyalizminin bir oyunudur. Araplar büyük kardeşi, yani Osmanlı'yı düşmana, yani İngilizler ve Fransızlara tercih etmekle büyük bir hata işlediler. "Büyük kardeş tarafından yürütülecek kardeşçe bir yönetim yerine düşmana boyun eğmeyi tercih ettiler." O Anadolu köylüsünün paralarıyla inşa edilen Hicaz demiryolu bile her şeyi anlatmaya yeter aslında. Araplar, kendi keselerinden tek kuruş çıkmadan dünyanın en modern bir demiryolu tesisine sahip olmuşlardı. Hangi emperyalizm Arap-İslam alemini birleştirecek böylesi büyük bir projeye imzasını atardı? Kaldı ki, sözde Türk işgali altında Arap aleminde pasaportsuz, hür bir şekilde dolaşmanız mümkündü. Peki sözde bağımsız Arap devletleri bugün neden böyle ayrı gayrıdırlar acaba? Birbirlerinin vatandaşından neden vize, pasaport vs. istemektedirler? Osmanlı'nın Araplara güvendiği kadar olsun neden güvenmemektedirler birbirlerinin vatandaşlarına? Ve öfkeli yazarımız Şinnavi, sözlerin en zehirlisini sona saklamıştır: Şimdi Arap zirveleri ardı ardına toplanıyor; temel mesele ise İsrail'e ne kadar boyun eğileceği... Bu vazgeçiş ve boyun eğişin binde birini Osmanlıya yapsaydık şimdiye kadar elimize geçenlerin milyon katını kazanırdık. Tarih işte bazen bu kadar acımasız bir tokat gibi çarpar yüzümüze. Fehmi Şinnavi, Hilafet: Modern Arap Düşüncesinin Eleştirisi, Çeviren: Sadık Ömeroğlu, İstanbul 1995, İnsan Yayınları, s. 127. Alıntıdır... hacker-

İbrahim bey yazdığınız doğrulardan yanlış yargılar çıkarmışsımız. Şöyleki: "... olan olayları kendi şartları içinde ele almak ve buna göre değerlendirmek gereklidir..." Bu doğru. Hatta Prof. İlber Ortaylı nın i "Tarih eş zamanlı ve kendi şartları içinde eğerlendirili" ifadesi daha kapsamlı. Osmanlı nın işgalciliği o günkü şartların o şekilde oluşmasından kaynaklanmaktadır. Dediğiniz gibi bu günün penceresinden o güne bakmaya kalkarsanız bu şekilde çarpık sonuçlara varırsınız. Buraya kadar hemfikir sayılırız. Ama arapların Osmanlı yı arkadan vurması konusu tamamen tartışmaya açıktır. Araplarda oluşan milliyetçilik fikri arap milletinin değerlerinden doğmamıştır. Geçmişlerinde böyle bir fikirde yoktur. Yani genlerinde yoktur. Sanıldığının aksine araplar lokal ve şahsi menfaatlerini ön planda tutan küçük kabilelerden oluşan dağınık bir millettir. Bunlarda oluştuğu iddia edilen milliyetçilik fikri, tamamen emperyalist devletlerin sunni şekilde ortaya koyduğu menfaat temelli oyunlardan ibarettir. Eğer arapların genlerinde milliyetçilik fikri olsaydı, İsrail karşısında birlikte hareket etmeleri söz konıusu olurdu. İsrail karşısında olmayan arap milliyeçiliğin, Osmanlı karşında varlığını savunmak abesle iştigaldir. Ayrıca, Osmanlı dan doğan devletlerin Osmanlı düşmanı olması konusundaki yazdıklarınıza katılıyorum. Ermeniler dahil Osmanlı ya sadık mir millet söz konusu değildir. Öyle olsaydı bu düşünce duygu ve fikirler genleri vasıtasıyla bugünkü temsilcilerine geçerdi. Temsilcileri dedelerinden daha fazla Osmanlı düşmanı. Herşey geçmişte kaldı düşüncenize de katılamıyorum. Siz geçmişte bırakabilirsiniz ama bugünkü gündeme baktığınızda geçmişte bilinçli ve programlı olarak bırakılmadığını görmek için tarihçi olmaya gerek yok. Bugün Türk Milleti ne şunu söylemek mümkün sevgili hocam İbrahim Minnetoğlu nun dediği gibi "Bas geçmişin doğrusuna..." Kolay gelsin

İstanbulu fethettikten sonra, fethedilen ülkenin-toprağın insanları, fethedeni ve onun askerlerini güllerle karşılıyorsa, bizim değerlendirmemize bile gerek yok Osmanlının işgalci olup olmadığını... Zira 14. 15. yüzyılda değerlendirmiş gayrimüslimler Osmanlının işgalci olmadığını... Hemde güllerle karşılayarak

İbrahim bey yazdığınız doğrulardan yanlış yargılar çıkarmışsımız. Şöyleki: "... olan olayları kendi şartları içinde ele almak ve buna göre değerlendirmek gereklidir..." Bu doğru. Hatta Prof. İlber Ortaylı nın i "Tarih eş zamanlı ve kendi şartları içinde eğerlendirili" ifadesi daha kapsamlı. Osmanlı nın işgalciliği o günkü şartların o şekilde oluşmasından kaynaklanmaktadır. Dediğiniz gibi bu günün penceresinden o güne bakmaya kalkarsanız bu şekilde çarpık sonuçlara varırsınız. Buraya kadar hemfikir sayılırız. Ama arapların Osmanlı yı arkadan vurması konusu tamamen tartışmaya açıktır. Araplarda oluşan milliyetçilik fikri arap milletinin değerlerinden doğmamıştır. Geçmişlerinde böyle bir fikirde yoktur. Yani genlerinde yoktur. Sanıldığının aksine araplar lokal ve şahsi menfaatlerini ön planda tutan küçük kabilelerden oluşan dağınık bir millettir. Bunlarda oluştuğu iddia edilen milliyetçilik fikri, tamamen emperyalist devletlerin sunni şekilde ortaya koyduğu menfaat temelli oyunlardan ibarettir. Eğer arapların genlerinde milliyetçilik fikri olsaydı, İsrail karşısında birlikte hareket etmeleri söz konıusu olurdu. İsrail karşısında olmayan arap milliyeçiliğin, Osmanlı karşında varlığını savunmak abesle iştigaldir. Ayrıca, Osmanlı dan doğan devletlerin Osmanlı düşmanı olması konusundaki yazdıklarınıza katılıyorum. Ermeniler dahil Osmanlı ya sadık mir millet söz konusu değildir. Öyle olsaydı bu düşünce duygu ve fikirler genleri vasıtasıyla bugünkü temsilcilerine geçerdi. Temsilcileri dedelerinden daha fazla Osmanlı düşmanı. Herşey geçmişte kaldı düşüncenize de katılamıyorum. Siz geçmişte bırakabilirsiniz ama bugünkü gündeme baktığınızda geçmişte bilinçli ve programlı olarak bırakılmadığını görmek için tarihçi olmaya gerek yok. Bugün Türk Milleti ne şunu söylemek mümkün sevgili hocam İbrahim Minnetoğlu nun dediği gibi "Bas geçmişin doğrusuna..." Kolay gelsin İlk önce sevgili arkadaşımın düzeyli eleştirilerinden dolayı kendimi çok mutlu olarak addediyorum. Uzun zamandır ülkemizde insanların kendi düşüncelerini bu kadar düzeyli ve uygar olarak sıralamaları beni heyecanlandırmış ve duygulandırmıştır. Sevgili Estergon'a teşekkür ederim. Sanırım yazımın bir bölümünü dikkatten kaçırmışsınız ki o da şudur: "Her şey geçmişte kaldı ve kalacaktır. Bize düşen olayları nesnel olarak değerlendirmek ve gereken dersleri almak ve çıkarmaktır." Bu sözümde ben şunu vrugulamak istedim ki, geçmişte yaşanan olayların şu ya da bu şekilde önlem alınsaydı ya da yapılsaydı başka türlü olurdu, denmesinden ziyade olan olayların iyi anlaşılması ve gereken derslerin çıkarılmasıdır. Bunun dışında Araplar konusunda sanırım tamamen farklı düşünüyoruz ki bu da olabilir. Saygılarımla, İbrahim Aksu

Tarih konusunda oluşan tartışma ortamlarında bazı arkadaşların gerçeğe ulaşırken izlenen yollardaki düşünce farklılıklarını kabul etmesi zordur. Hatta bu tür fikirlere itiraz ederken terbiye sınırlarını da zorlayabilirler. Dahası bunu bir marifetmiş gibi yapanlara da raslamak mümkündür. Ama İbrahim Aksu gibi arkadaşların forumda seviyeli yorum yazmaları, onlara da iyi örnek olacaktır. Gönül isterki forumda kaliteyi artıran konular açılsın yorumlar yazılsın. Teşekkür ederim İbrahim bey. Kolay gelsin.