HEM PADİŞAHIN İSİ NE Sultan Murat Han o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister, sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil. Veziriazam Siyavus Pasa sorar: -Hayrola efendim caninizi sikan bir şey mi var? -Aksam garip bir rüya gördüm. -Hayırdır inşallah!... -Hayır mi ser mi öğreneceğiz. -Nasıl yani? -Hazırlan, dışarı çıkıyoruz. Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Görünen o ki, padişah hala gördüğü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri, kararlı adımlarla Beyazid a çıkar, döner Vefa ya, Zeyrek ten aşağılara sallanır. Unkapanı civarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatle bakınır. İste tam o sırada yerde yatan bir ceset gözlerine batar, sorarlar; -Kimdir bu? Ahali: -Aman hocam hiç bulaşma, derler. -Ayyaşın, meyusun biri iste!.. -Nerden biliyorsunuz? -Müsaade et de bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz... Bir başkası tafsilata gider: -Biliyor musunuz? der. -Aslında iyi sanatkardır. Azadlar Carsısı nda çalışır. Nalın hasını yapar... -Ancak kazandıklarını içkiye, fuhuşa harcar. Hem şişe şişe şarap taşır evine, hem de nerede namlı mimli kadın varsa takar peşine... Hele yaşlının biri çok öfkelidir. -İsterseniz komşulara sorun, der. -Sorun bakalım O nu bir cemaatte gören olmuş mu?.. Hasılı, mahalleli döner ardına gider. Bizim tebdili kıyafet mollalar kalırlar mı ortada?.. Tam vezir de taparlanıyordur ki, padişah keser yolunu: -Nereye? -Bilmem, bu adamdan uzak durmayı yeğlersiniz sanırım. -Millet bu, çeker gider. Kimseye bir şey diyemem... Ama biz gidemeyiz, şöyle veya böyle tebamızdır. -Defini tamamlamak gerek. -İyi ya, saraydan birkaç hoca yollar, kurtuluruz vebalden. -Olmaz, rüyadaki hikmeti çözemedik daha. -Peki ne yapmamı emir buyurursunuz? -Mollalığa devam... -Naaşı kaldırmalıyız en azından. -Aman efendim, nasıl kaldırırız? -Basbayağı kaldırırız iste. -Yapmayın, etmeyin sultanım, bunun yıkanması, paklanması var. Tekfini, telkini... -Merak etme ben beceririm. -Ama önce bir gasil hane bulmalıyız. -Şurada bir mahalle mescidi var ama... -Olmaz, vefat eden sen olsaydın nereden kalkmak isterdin? -Ne bileyim, Ayasofya dan, Fatih Camii'nden... -Ayasofya ile Süleymaniye'de devlet erkanı çoktur. -Tanınmak istemem. Ama Fatih Camii'ni iyi dedin. Hadi yüklenelim... Ve gelirler camiye. Vezir sağa sola koşuşturur, kefen tabut bulur. Padişah bakır kazanları vurur ocağa... Usulü erkanınca bir güzel yıkarlar ki, naaş; ayan beyan güzelleşir sanki. Bir nurdur, aydınlanır alnında. Yüzü şakilere benzemez. Hem manalı bir tebessüm okunur dudaklarında. Padişahın kanı ısınmıştır bu adama, vezirin de keza... Meçhul nalcıyı kefenler, tabutlar, musalla tasına yatırırlar. Ama namaz vaktine bir hayli vardır daha... Bir ara vezir sıkıntılı sıkıntılı yaklaşır. -Sultanım, der. Yanlış yapıyoruz galiba... -Nasıl yani?.. -Heyecana kapıldık, sorup soruşturmadan buraya getirdik cenazeyi. -Kim bilir belki hanımı vardır, belki yetimleri?.. -Doğru öyle ya, neyse... Sen başını bekle, ben mahalleyi dolanıp geleyim. Vezir; cüzüne, teşbihine döner, padişah garip maceranın başladığı noktaya koşar. Nitekim sorar soruşturur. Nalcının evini bulur. Kapıyı yaşlı bir kadın acar. -Hadiseyi metanetle dinler. Sanki bu vefatı bekler gibidir. -Hakkını helal et evladım, der. -Belli ki çok yorulmuşsun. -Sonra eşiğe çöker, ellerini yumruk yapar, şakaklarına dayar... Ağlar mı? Hayır. Ama gözleri kısılır, hatıralara dalar belki. Neden sonra silkinip çıkar hayal dünyasından... -Biliyor musun oğlum? Diye dertli dertli söylenir... Bizim efendi bir alemdi, vesselam... Aksama kadar nal yapar... Ama birinin elinde şarap şişesi görmesin; elindekini avucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helaya!.. Niye? Ümmeti Muhammed içmesin diye... -Hayret... -Sonra, malum kadınların ücretini öder eve getirirdi. Ben sizin zamanınızı satın aldım mı? Aldım, derdi. Öyleyse simdi dinlenmeniz gerek... O çeker gider, ben menkıbeler anlatırdım onlara... Mızraklı ilmihal. Hücceti İslam okurdum... -Bak sen! Millet ne sanıyor halbuki... -Milletin ne sandığı umurunda değil. Hoş, o hep uzak mescidlere giderdi. Öyle bir imamın arkasında durmalı ki, derdi. Tekbir alırken Kabe yi görmeli... Öyle imam kaç tane kaldı şimdi? İste bu yüzden Nişanci'ya, Sofular'a uzanırdı ya... Hatta bir gün; -Bakarsın efendi, dedim. Sen böyle böyle yapıyorsun ama komşular kötü belleyecek. İnan cenazen kalacak ortada... -Doğru, öyle ya?... Kimseye zahmetim olmasın deyip, mezarını kendi kazdı bahçeye. Ama ben üsteledim. -İs mezarla bitiyor mu, dedim. Seni kim yıkasın, kim kaldırsın? -Peki o ne dedi? -Önce uzun uzun güldü, sonra; -Allah büyüktür hatun, dedi. Hem padişahın işi ne!

valla tamamını okudum süperdi. Ellerine sağlık dostum harikasın. alpi_09 En istikrarlı üye 27 Temmuz 2006

önyargı iyi değildir ve insanı şirke sokar emeğine sağlık kerdeş+k

harika yazı. mükemmel olay

walla çok etkilendim, hiç kimse hakkında önyargılı davranmamalıyız

daha önce okumuştum... inasnın tüyleri diken diken oluyor...