"Yigitleri saysak bitmez." Teşekkür ederim yazı için...

Dün karim ilk bebegimizi dogurdu. Mutlu haberi karakoldayken almistim; isimini de zaten karar vermistik: BilgeHan. Bilge'yi koyduk çünkü Türkiyemizi kurtaracak olan özellik oydu: egitim, tahsil, bilim, teknoloji, ekonomi...21nci yüzyilin silahi kiliç degil, beynin gücüdür. Ancak gelecege bakarken, geçmisi de unutmamak gerekir. O yüzden Bilge'yi Han'la birlestirdik. Türkler tarih boyunca savasmis ve zafere kavusmus insanlardir. Timur Han, Alparslan, ve Osman Han dunyayi titreten Imparatorluklar kurmus önderlerdir. Imkansizi basaran kisilerdi. Fatih Sultan Mehmet'e "Istanbul fethedilmez!" dediler, ama o gene de gitti ve fethetti. Kurtulus Savasinda, Osmanliya "Avrupanin hasta adami" diyerek battigimizi sandilar, ama Kuvayi Milliye ile birlikte Mustafa Kemal Atatürk onlarin ne kadar cok hatali olduklarini gösterdi. Evet, bizim milletimiz imkansizi basarmistir, ve basarmaya devam edecektir. Hani Özel Kuvvetlerinde derler ya, "Imkansizi basaririz, mücize biraz daha zaman gerekir." Iste, BilgeHan da Türkiye'yi yeni ufuklara göturecek olan modern savascimiz olacaktir... Gülümsedim. Kolumdaki saate baktim. Ilk aydinliga iki saat kalmis. Evet, biraz daha bekleyecegim ve çok nefret ettigim, ülkemi paramparça eden serefsizlere hak ettikleri kursunlari hediye etme imkanim olacak. Veya... Bende ölüme bir selam çakacagim, ve bu mis kokulu Anadolu topraklarinda bedenim dinlenecek... Ölüm... Evlendigimde bunun hakkinda karimla çok konustum. "Biliyormusun" dedim "bir subayin esi olmanin ne kadar çok zor oldugunu? Bensiz aylar boyunca dayanabilecekmisin? Ölürsem, bu aciyi çekebilecekmisin?" Kizda hayret bir seymis ama, gözlerimin taaaa içine bakarak, hiç ama hiç tereddüt etmeden, "EVET!" demisti. Bana dediki: "Sen benim canimin bir parçasin, uzaklarda olsan bile yanimdasin. Sen tek basinda savastigini mi zannediyorsun? Saçmalama – sen nereye gidersen bende ordayim. Ölmekse, ne diyebilirim? Bazen ölmek gerekiyor. Bazen ölecegini bilerek o son adimi aliyorsun ölüme dogru... vatanin için... ailen için... çünkü sen almazsan, kim alacak? Tereddüt etmene gerek yok, ölmek gerekirse, ölelim – seninle o adimi alirim ben..." Iste gördünmü? Al sana iste bir gerçek subayin esi! Içim isindi. Teröristlerin gelisini heycanla bekliyordum. Bu kez onlara gösterecektik. Bu kez kaçabilecekleri yeri yoktu. Sikistirdik onlari bu kayalarin arasinda. Bu gece mutlaka çatisma olacakti. Bu gece dökülen kanlar için hesap sorulacakti. Bu gece Türkiye'yi yok etmek isteyenleri yok edecektik... Modern teknoloji çok mühtesem bir seydir. Ben çocugumun dogumunda karimin yaninda olamadim ama, kardesi bana hemen ikisinin resimini e-postayla gönderdi. Bebek karimin parlayan karagözlerini almis. Hemde o kadar çok ufak ve sirin bir seydi ki, kazaren lokum zannedip yiyebilirdim. Ey, BilgeHaaaaaaan... O anda gölgelerin arasinda yavasça ilerleyen serefsizleri gördüm. Askerlere ates açmalarini emrettim. Teröristler makineli tüfeklerle ve el bombalarla cevapladilar. Karsit verecegim derken, baktim bir patlatilmamis bomba bizim bes askerinin yanina yuvarlanmis. Hemen bombayi geri firlatmak amaciyla üstüne atladim, ancak biraz geç kalmissim ve tam kaldirmak üzereyken bomba yerde patladi. Vucudumu paramparça etti. Ama masallah, vucut da iyi emiciymis haaaa... yastik gibi bombanin dagittigi metal parçalari yakaliyor, ve diger askerlerim hiç yaralanmadilar Allaha sükür. Simdiye kadar birligimden hiç sehit vermemistim... bugün de baslamak istemedim... Gözlerimi sonsuz için kapatmadan önce, karimin ve bebegimin gülen yüzlerini gördüm, ve gülümsedim. Evet, hep yanimdalarmis, ve hep yanimda olacaklardir. Bir kursun, iki sehit... biri canini feda eden asker, digeri ona candan bagli olan karisi. Türk tarihinde yukarida cizilen manzara cok görülmüstür. Bombaci Mehmet Cavus , Köprülü Hamdi Bey , ölümü göze alirak arkadasini birakamayan Mehmetcik ... Canakkale'de, Sakarya'da, Dümlüpinar'da, Güneydogu'da ... Yigitleri saysak bitmez.