azmin zaferi Japon cocugun tek hayali cok unlu bir karateci olmakti. Fakat ailesi buna izin vermezdi. >>Bir gun, talihsizce bir kaza sonucu cocuk sol kolunu kaybetti. Ailesi >>cocugun moralinin cok kotu oldugunu gorunce ona bir karate hocasi tuttu. >>Hoca ilk dersinde cocuga karsisindakini sag koluyla tutup ustunden savurmayi gosterdi. Hatta ikinci, ucuncu ve sonraki butun derslerde hep >ayni hareketi yapiyorlardi. >>Cocuk bir gun hocasina "hocam ben cok sikildim, artik baska hareketlere gecsek" dedi. Hoca ise bunu kabul etmeyerek dunyada bu isi en hizli yapan kisi olmadikca bitirmeyecegini soyledi. Cocuk o kadar hizlanmisti ki, hocasini bile goz acip kapayincaya kadar yerden yere vuruyordu. >>Bir gun hoca elinde bir kagitla geldi kagitta cocugun gencler karate sampiyonasina katilabilecegi yaziyordu. Cocuk cok sasirdi. >>Ertesi gun salonda ilk rakibinin karsisina cikacakken heyecanla hocasina >>sordu, "hocam bu is nasil olur? Ben sadece tek hareket biliyorum, kesin >>kaybederim". Hocasi ise "sen sadece hareketi yap" cevabini verdi. >>Cocuk ringe cikti ve hareketiyle rakibini eledi. Hatta tek hareketle finale kadar cikti. Finalde karsisinda kendisinin iki kati birisi vardi. Once cok korktu ama gene bildigi hareketi yaparak son rakibini de yendi ve sampiyon oldu. >>Sevincle hocasinin yanina kostu ve sordu "hocam nasil olur anlamiyorum, sadece bir hareket biliyorum, tek kolluyum ve sampiyon oldum". >>Hocasi cocuga bakti ve dedi ki, "senin yaptigin hareket karatedeki en zor hareketlerden biridir... Ve bir tek savunmasi vardir o da, rakibin sol kolunu tutmak. >>Farkliliklarinizi avantaja donusturun... saygılar...

evet çok güzelmiş. farklılıkları avantaja çevirmek yerine eksiklikleri artıya çevirmek desek daha doğru olacak. teşekkürler paylaşım için kaymaklı