ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz soli deo gloria diyerek bach'namelerimizi anarken belki de dale carnegie'nin süssüz sevdasında james joyce'un ard arda bin farklı kelime kullanma rekoruna erişmek adına olmasa da başarabileceğimizin hissiyatını içimizdeki yangın gibi taşıyarak başka atlaslara gobi çölünde sabaha karşı... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz belki de ağustos'un ortasında fıss diye sönen bir ortancanın kıyısında sen didolardan bir babil inşa ederken ben ego'mu lego yapıp inşa'at halindeki çocukluğumdan ezgiler sunarken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz fagot'a aşık bir akerdeon gibi duruyorum kompartımanımızda tren kalkacak birazdan... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz vaveylanın en draje yerinde çürürken içimdeki düş... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz plastik bir kraterde belki ege'nin yanan kalbinde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz lisa gerrard'ın sesindeki serin koridorlara gizlenerek belki de yalnızca cyrano'nun uzun burnuna işlenen trajedyalardan demlenip yediuyuyanların ceplerinde kalmış takvim yaprakları kadar mucizevi bir vazonun içine boşalttığımız çiçeklerimizden sonra ümit burnunda küflenen tarihe karşı... ikimizinde kedi olduğu bir hayatta görüşürüz st antuan'dan gelip şehri yalayan çanların uğultusunda st benoit kızlarının eteklerindeki rengin ta quasimododan bu yana esmeralda adını verdiğimiz bütün kedilerin heykellerinin gizlendiği o kilisenin sokağından dönerken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz operaya giden lucien de rupempre'nın soylu atlarını anımsatan vautrin'in hasan sabbahın kiniyle boyanmış öfkeleri rahmaninov'un parmakları kadar zengin aryaları gizleyen bir ilahinin sonrasında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz vaveyla ki bilirsin içimize düşen eski bir piyanodur çello çalan perilerin sağalttığı işte o mahir perilerin kapılarını beklediği... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz henüz sönen bir volkanda belki göcekte kleopatranın hamamına komşu olan arınmışlığımızda... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz notre dame'ın kambur yüreğinde ve vivaldi'nin kemiksızlatan melodramında yann tiersen'in tanrısal ağzından yayılan ebruli monochrome'da kimin çaldığı bilinmeyen çanlara dayarken başımızı hayal et bi... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz aryalar söyleyen kurbağalar bataklığında bir başımıza remil açarken açelyalar gibi şerham şerham... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz muhteris cihetimize ılık bir vernik sürüp düştüğümüz yollarda bella ciao diye bağırırken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz belki mayıs'ın ortasında belki de paris'te son tangoyu yaparken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz hannelise'ye de mektup yazacağız hatırlat bana... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz el hamranın kırmızısında eskiyen masallar gibi asil le sage'ın topal şeytanı kadar teklifsiz boccacio'nun erotik baladlarında gizlenen afrodizyaklar kadar baştan çıkarıcı ariettalarda kimin öyküsüne ağladığını anlayamadığımız yağmurların başını okşarken sessizliğimize kanat çırparak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz fal oklarına kazınan kehanenetlerle alay ederken bir eski pagan gibi ukaz da sana da çoğalan panayırlara şiirlerimizi gönderirken altın varaklarda kaktüslerin içine zerkedilen tanrılık iddialarını kendi içimizde kırıp döktüğümüz sanemlerin molozlarıyla birlikte bu şehrin meydanına döktükten sonra... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz nisanın son akşamında toscananın ıslak yeşil gülümseyişlerinde taştan bir kır evinde çocuk gibi deliren baharı neşeyle teskin etmeye uğraşırken zeytin ağaçlarına konan o şatır güvercinin ayağına bağlayacağız pusulamızı o hannelise'yi de bulur henriette'i de hatırlatırım dert etme ama şimdi çekilelim bize sarkıntılık eden hayatın arzularından... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz tansiklara inananlar kaldığında ansızın bir sümbül kokusu yayıldığında statik auraya ihanet eden eşsiz bir nale ile başlayan ve postmatüre bir bebek figanı gibi sonradan duyulan... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz yüzünün virajlarını alamadığımız bir sevgilimiz olduğunda nısıf bir ömrü karşılayacak denklemlerini çözdüğümüzde hayatın meygun akan kanımızla boyadığımızda faşizm duvarlarını göğüslerine alfalı betalı ve gamalıhaç çizen hainlerden sıyrıldığımızda tanrılık yapmanın bize düşmediği bir kentte... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz umursama sanki yarin nisan...

ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ayrımındayız ya boşver gerçekten... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bize bakanlara kafesimizden kabuklu yemiş atarken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz her şey için şunu diyorum en sonunda ben en değil ama çok büyüksün çağır bana sokrates'i... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz her şeyden sonra da agnostik bir merdivenin dibine yuvarlanan kavallarıyla şehrin çobanları dilbaz bir ağacın gölgesine sığındıklarında gökyüzü ve yeryüzü aynı ucuz parfümle katıldığında sabahı olmayan partiye ertelenen sabah uykularını arzulayan kösnül bir pazar gecesine ilenen o eski sinema filminde uyurken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz babilin kulelerinden de küstah apartmanların yakalarındaki rozetlere tükürdüğümüzde göğüslerindeki çorak toprakları kızıl elma resimleriyle renklendirmeye çalışan fedailerin tahtadan kılıçlarını kırdığımızda kimseye peygamberlik yapmayacağımızı ilan ettiğimiz sahipsizler meydanında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz aldırmıyorum çünkü yarın hep nisan... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz boşveriyorum gerçekten öte her şeyi işte o her şey denilen zehrin şişesini kırdıktan hemen sonra... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ve umursamazken bakışlarıyla moğolları taklit etmeye çalışan susam sokağında kalmış eblehleri... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz her şey için söylenenleri söylediysen sen o usta suflör geriye yalnızca o son biçtiğin kaftanı da sahneye bırakmak düşüyor bana ve çıplak ruhumla bir cavlağa rücu etmek perdeler indiğinde onların karanlığına ümitsiz bir at sineği vızıldayacak şarkımızı işte o an... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz şirazda sadinin gülistanında firavunun kızıldenizde kudretinin ne kadar da uzak olduğunu kanında damarlarında hissettiğinde secde ettiği deli mavide ve vincili üstadın insana yakın ronesans kokan ruhunda rousseau nun özgürlük için çırpınışlarında çukurovada anavarza kalesinin burçlarında kızıl ufka karşı ve karşılıksız aşkın masasında ve insanın içindeki sarısıcak bozkırda ikimiz de kediyiz... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bildik nedenlerin dışında temiz havanın sessizliğin kuşların ve derenin dışında sadece sen ve sadece ben olacağız... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bizim birbirimize yeteceğimiz ve geriye kalan her şeyin bizi ancak uzaklardaki bir gök gürültüsü kadar ilgilendireceği yerde ve birbirimize "bak işte bu insanı rahatlatan iyi bi şeymiş" diyeceğiz... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz her iki baharı da bekleyeceğiz yazın bunalmayacak kışın ürpermeyeceğiz... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz isimli ya da isimsiz tüm eşyalarımızı bilinen tüm tasarım kurallarıyla dalga geçer gibi yerleştirip sonra da kendimizle kafa bulacağız bizim gibi insanların alışkanlıklarına kendini bir aptal gibi hissettirecek her ne varsa hepsini büyük bir keyifle yapacağız... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz aptallığın nasıl bir mutluluk olduğunu kendimizi çok akıllı sanarak tadacak ve "aşmışız biz! işte olay bu abi!" diyeceğiz... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz biz sen ve ben ölmeden önce son bir kez daha seveceğiz... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz güneşin doğuşunu kendimizden geçerek izleyeceğiz başka sabahlarımız da olacak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz... geceyi bir kutsanma objesi olarak görmekten çekinmediğimiz hengamede yırtılan temmuz'un yaz ailesinin ortanca çocuğu olduğunu aklımıza kazıyarak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz orhan veli'yi özleyerek hep nazim'ı hep... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz serde erkeklik var deyip ağlayamadığımız gecelerde şişelediğimiz gözyaşlarımızı şehrin en yüksek kaldırımdan denize bırakıp gerisinden çağıldamasını izlediğimiz dar dehliz burukluklarında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz potkal'laşan ağrılarımızla çoğalmayı bekleyerek belki... hepimizin kedi olduğu bir hayatta görüşürüz gece ümmi bir rahle gibi duruyor ötede yaz'ı temaşa ediyoruz özge bir başkalık şimdi dilimizden dökülen kurumuş fesleğenler bahçesinden geçerken... hepinizin kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sonsuz yaz tahayyülü meleklerin de körebe oynadığını biliyor muydun güneş kadar sıcak bir kelime bulabilseydin ateş kesilirdi geçse saba gülşenimizden şimdi ki bahçemiz dehliz 'işte yaz'ın sık sık sözünü ettikçe ağustos böceği olasım geliyor değil mi ki sen anneliğimsin benim haddini aşan cümleler için... hepinizin kedi olduğu bir hayatta görüşürüz hengameler ki "amore fati"ye ecza diye satılan bir zehri mündemiçtir ne temmuzun içinde gizlenen uyuşukluğa çaredir ne de en iç odamızdaki kör kemancıya... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz artık siyah beyaz bir geç kalınmışlıktır zaman bir cuma sessizliğine sırnaşan kıskançlıkların cimasını izlemekten yorulunca... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz kayıp bir gecenin eski levhalarından en pahalısına rastladığında hasbelkader gördüğün ayetin ta spinozadan hatta ondan da evvelinde yahudi teologlardan kalma bir yalan olduğunu anladığında bırak ellerindeki o çocuk şiirlerini gel orada o sessizlikle arınmış küflü kasideler mağarasında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz züheyr'den ya da yorgan döşek yatan bir eski hikayenin asıl sahibinden gösterişli soyluluğuyla ghibellinolara karşı savaşan dante'nin değil ama ne olursa olsun küskünlüğü tercih etmiş o kör bilge maarri'nin beyitlerinde boyayalım tarihi sonra da yorgun argın cebimizde rimbaud'dan mallarme'den çiçekler... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ne serdeki erkekliğimize ne yardaki izdüşümlerimize aldırış etmeyiz ki biz aldanma ellerindeki yumaklarla oynaşan o şehirli kedilere şiirlerin içinde bir tanrı varsa o zaten bizim bahçemizdeki kadim ağacın gölgesinde gömülü değil miydi hem kavilleşmemiş miydik başka tanrıları imleyen şiirlere küs kalacağımızda bırak o şehirli fakirler genç ispanyol çobanın hikayesinde olmadık hikmetler arayıp dursunlar gölgesinde yalnızca yılanlar ve haşaratlar olan ağaçlarına hicivler döşenirken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz günlerimizi doldurmakla mükellef olduğumuz şehre bir bozguncu geldiğinde ya da bir panayır kurulduğunda kirli tecimenlerce biz gülelim ve kendi dilimizde şarkılar söyleyelim ta ki ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşene kadar... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sen bana "kaderini sev" derken yerimde durmama izin vermeyen zımni bilgeliğimi yakama miniminnacık bir letafet çiçeği takarak afilendirdiğim kırsala içkin faunada ayaklarıyla tad alan o kelebeği sen sanmaktan vazgeçmediğimde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sadece bizde mücessem o malumatfuruş tebessümlerimize bakarak dispepsileri tavan yapan şehir magandalarının golük edimlerinden arındığımızda... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ve elbette eluard'ın elbette verlaine'in elbette ki pavese'nin çiçekli desenli şiirlerine ednikler takarak geçtiğimiz taklı yollarda birbirimize çoook eski unvanlardan bahsedeceğimiz günlerin tahayyülünde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz gürpedek bir polyoz senin de saçlarında karlar mı var diye sorduğum gün... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz o incir ağacının altından kalkıp ilk gençliğimin ölü şehrini terkettiğimden beri kış saçlarım ve her gün daha da kar yağıyor şakaklarımın meydanlarına ben sana kaderini sev demedim sen içine düşen o sarı yaprakta okudun bunu işte o sarı yapraklardan bir şehir doğduğu gün... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz tebessümlerimize diktiğimiz heykellerimizde beliren ikonoklastik öfkenin köpekleri kendi helvadan tanrılarına dair tehditler gördüklerinde gözlerine okunmuş kumlar serperek terkedeceğimiz şehri unuttuğumuzda... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz elbette rilke'nin de baudelaire'in ve sessiz bir ömre kendini hapseden hölderlin'in de hikayemize gönderdiği çelenkleri sırtlanarak birer kutlu çarmıh gibi isa gibi meryemin en anne bakışlarıyla uğurlandığımız gün... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sonra sen belki yorgun bir ikindi vakti dünyanın o en güzel yokuşundan inerken yüzüne değen ilk kar tanesiyle anlayacağın hikmete gülümserken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz...

çok güzeldi gerçekten. kendimden çok şey buldum.

ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz aynı kederi paylaşan iki sevimli kardeşin kendilerinden başka hiç kimsenin bilmediği bir dilde söyledikleri şarkının nakaratı gibi... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz o zaman tüylerimizde gizlenen pirelerden kurtulmuş olacağız o zaman bize tüm hayatımız boyunca zararsız delilermişiz gibi bakanları affederek alacağız intikamımızı o zaman üzerimize maslahat gereği giydiğimiz köpeklik uniformalarını yakacağız sessiz bir tören eşliğinde en kutlu hazinemizi isyanımızı bağışlayacağız günahlarımıza kefaret isteyenlere ve sonra soylu bir uysallığı giyinip ikimizin de kedi olacağı bir hayata gideceğiz belki gülecekler bu söylediğime çünkü onlar gösterişli malikanelerin demir kapıları önünde sahiplerine sırnaşan köpekler gibi neon ışıklı tabelalara taptılar hep ondandır bu münkir karanlığın ötesinde bizi bekleyen o yumuşak minderin varlığını inkar edişleri... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz hani o mizanda can verirken acılarımız iç acılarımızın toplamını bulduğumuzda yani... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bayram balonlarını gökyüzüne kaçırırken içimizdeki çocuğu büyüttüğümüzde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz herkes nükhet duru dinlediğinde ebediyen susup edepsizce güldüğümüzde lekelerini yuttuğumuzda hayatın birileri bize süt sağdığında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz basma kuyruğumuza hayat... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz geçen günlerin gölgesine dayanmış eprimiş bir çağı hesaplayan o küskün tüccarın sandalyesinde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz korku üfleyen dumandan kedilerin yeşil parmaklıklar ardına takılıp kalmaktan sıkılıp o hali terkettikleri mevsimde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ex cathedra büyüklerimizin altın işlemeli postallarıyla ezip geçtiği sofralarımıza yeniden cemreler düştüğünde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bir harf bile düşürmeden güle oynaya anne diyebilen çocukların parkında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz herkes hissiz harikalar kumpanyasında el ele verip kardeşlik türküleri söylerken ardülkelerinde belirmiş gölgelerine vuran kalleşliklerine muzip mahalle çocuklarının yaptığı gibi kirlenmekten korkmadan küçücük parmaklarımızla "beni yıka" diye yazdığımızda... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bak sana nanik yapıyoruz hayat... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz hüzünce bir nakarat ki dillere pelesenk... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ekinler başaklarından ayrıldıktan biz acıdan elektroliz edilmiş iki saf element gibi kaldıktan sonra bebeğim.. ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz dostlarımız bizden tavlayıcı sahtelikler demode sevgiler pestenkerani sızlanmalar bekledikten sonra irem'e yakın tamu'ya teğet bakışımsız bir boyutta bir vetire miyavladıktan sonra... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz türküler yanmadan oteller yakılmadan deniz'ler kurutulmadan önce olmadı ya hani sonrasında... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz belki de yüklü bir kaplumbağanın ağır adımlarına gizlediği virddir... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz paramparça şarkılar söyleyen kardeşlerimizi de gömdükten sonra... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bir dağ beni sevse musibete uğrar deyip tennuresine sığınan o dervişin rüyasını yorduktan hemen sonra... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz direnen bir denizin en kayalıklı kıyılarında sek sek oynadığımız günün ertesinde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ve ellerimiz bekleme odalarına eklenmiş afişleri çağrıştırmadan önce... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ağır adımlarına gizlediği virdlerle ve o ayetlerin hür tedailerinin balkonundan sarkan iyi ve güzel insanların ardından giden ölümün nefesini ensesinde hisseden kardeşlerine özgürlük taşıyan o kırgın kaplumbağanın " ha gayret " çağrısı-dır belki de... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ayrılık patilerimize işlenmiş bir nehir figürü geyikler var ve senden ve benden su içen.. ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz dört ayağımız da kırıldığında.. ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz su'ya alıştığımızda suyun bizi korkutmadığı yıldızlı gecelerde gözyaşı kanallarında gondolla dolaşan bir aşk'ımız olduğunda ara beni... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz belki de güzel bir melodi bulduk kendi karanlığımızda ıslıklarımızla aydınlatıyoruz yürüdüğümüz patikayı... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ayrılık annelerimizin ördüğü atkılar gibi boynumuzda... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bir van gogh sarısına çalıyor güneş içimizde şimdi... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz biliyorum çok sonra bir yaprak düşecek aramıza ardımızdaki ağaçtan... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz susuzluğa alıştığımızda tüm kelimelerimizden gümrah pınarlar dökülecek abı hayatlar gibi... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sonra parmaklarımızda yüzdürülen saltanat kayıklarına bindireceğiz müzeyyen bohçalarımızı bekle... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz kazancakis nietzsche ve wilde'ı da alıp uzak uçurumların kıyısında şarkı söyleyebileceğimiz bir aydın'lık karaltı bulmaya melankolinin artistik puanını düşürmek adına.. ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz uzaktan seslenen birinin ne dediğinin anlaşılamamasıyla başlayan hayatlar gibi usulca netameli sayrılarımızın sekansında ölüm döşeğinde telaş kumsalında alevden geceler ördüğümüzde sessizlik bulutuna ve örcin'lerimizle aşka indiğimizde.. ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz bıyıklarımız da terlemiş bak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sesimiz de yanmış bak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz ilk bileti ben aldım sen kondüktörü öldür yanındayım.. ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz tanrıya giden yol yoktur uçurum vardır diyen asisili francesco'yu da alalım o zaman yanımıza leo'yu calvinin öfkesiyle heykelleşen castellio da çağıralım görkemli tevazumuzu ucuz çaputlarla saklamak adına... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz susmanın fırtınalı iklimlerinde tüm haritaları parçalayıp yelkenleri fora eden denizciler gibi cesurca tuzlanmış birsamlarımızın serinliğinde bayram sabahlarında küskünlük ağacının iri yapraklarında iremin aksinin düştüğü o saydam gözyaşı nehirlerinde... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz saçlarımız da ağırmış bak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz... ellerimizde filizlenmiş bak... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz yalandan bir ihbar da bulundum birazdan salon boşalır sen ışıkları söndür geliyorum... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz cioran'ı vian'ı ve beckett'i de unutmadan sessiz lagünlere düşen gölgelerimizin kıyılara vuran şeytanminareleri gibi özgür olduğunu da düşünerek rakitlere sakladığımız ayaklarımızla... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz aniden gelen gecenin epe parmaklarında ölümcül ayrılıklar yaşayacağımızı bilerek... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz kurcalanan kapılar gibi dolduğunda gözlerimiz... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz tırnaklarımızın arasına dünya birikmiş gördün mü çokoprens dişlerden çok düşlere zararlıdır diye düşünürken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz sinyalizasyonun en can alıcı rengi düşmüş üzerine ayaklarını kaldır üşüyeceksin yanımda... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz stephen dedalusun söylediği tekerlemelere eşlik ederek ad majorem dei glorem'lere serpilmiş uzanan muzip dil oyunlarına teşne... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz içindeki sessizliği öldürmek için partiler veren bayan dalloway'in çiçeklerini sulayıp hemen ya da woolf'un cebindeki taşlardan aşırıp... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz usul usul uyanan bir isyanın çeperlerinde o ölümcül ayrılıklara neşeli ağıtlar düzerek... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz yeni uyanılan uykular gibi döküldüğünde çığlıklarımız... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz tırnaklarımızla beraber dünyayı da kesip atacağız demedik mi ben didolardan bir babil inşa ederken... ikimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz kızıl mıydı telaşla atladığımız günlerin üzerine geçirdiğimiz jelatin ayaklarım hep divandaydı benim dert etme...