Umursadığım insanlara Michael herkesin imrendiği biriydi. Her zaman neşeliydi ve çevresine Hep olumlu şeyler söylerdi. Birisi ona nasıl olduğunu sorduğunda: 'Daha iyi olamazdım' Diye yanıtlardı. Doğal bir motivatördü. Eğer çalışanlardan birisi işyerinde kötü bir Gün geçirmişse, Michael, ona, durumun olumlu taraflarına bakmasını söylerdi. Michael'in bu tarzı beni çok meraklandırdı, ve bir gün Michael'e gidip sordum; 'Anlamıyorum! Her zaman nasıl bu kadar pozitif biri olabiliyorsun? Bunu nasıl yapıyorsun? Michael yanıtladı:'Her sabah kalktığımda kendime diyorum ki: 'Bu gün İki seçeneğin var: ya iyi bir ruh halinde olabilirsin ya da kötü bir ruh halinde, seçimini yap. Ben de iyi bir ruh halinde olmayı tercih ediyorum. Kötü bir şey olduğunda, ya kendimi kurban olarak görebilirim ya da bu durumdan bir şey öğrenebilirim. Ben de bir şey öğrenmeyi tercih ediyorum. Ne zaman birisi bana derdini anlatsa, onu sadece dinleyebilir, ya da hayatin olumlu taraflarını gösterebilirim. Ben de ikincisini tercih ediyorum. İtiraz ettim:'Hayır bu kadar da basit değil'. 'Evet bu kadar basit', Michael yanıtladı ve devam etti: 'Yasam seçeneklerden ibarettir. Gereksiz ayrıntıları bir kenara bıraktığında her durumun bir seçenek olduğunu görürsün. Olaylara nasıl Tepki vereceğini sen seçersin. İnsanların senin ruh halini nasıl Etkileyeceğini kendin seçersin. Nasıl bir ruh hali içinde olacağını kendin seçersin. Hayatini nasıl yasayacağın da senin seçimine bağlıdır'. Michael'in söyledikleri üzerinde uzun uzun düşündüm. Bir süre sonra kendi isime başlamak için işyerinden ayrıldım... Birbirimizle teması kaybettik, fakat hayat hakkında bir seçim yapacağım şırada sık sık onu ve hayata bakış seklini düşündüm. Bir kaç yıl sonra, Michael'in ciddi bir is kazası geçirdiğini duydum. 18 Saatlik bir ameliyat ve yoğun bakımdan sonra, Michael sırtına yerleştirilmiş demir çubuklarla hastaneden taburcu edilmişti. Kazadan 6 ay sonra Michael'i gördüm. Kendini nasıl hissettiğini sorduğumda, 'daha iyi olamazdım, yara izlerimi görmek ister miydin?'diye sakayla karışık yanıtladı. Teklifini reddettim, ama kaza esnasında beyninden neler geçtiğini kendisine sordum. Michael yanıtladı İlk aklıma gelen şey yeni doğacak kızımın sağlığı oldu. Yerde yatarken iki seçeneğim olduğunu düşündüm.. Ya yasayacaktım, ya da ölecek. Ben yasamayı tercih ettim'.'Korkmadın mı? Bilincini kaybetmedin mi?'diye sordum. Michael yanıtladı:'ilkyardım görevlileri bana sürekli düzeleceğimi söylediler. Fakat hastaneye getirildiğimde, doktorların hemşirelerin yüzlerindeki ifadeyi görünce gerçekten korktum. Gözleri adeta benim öldüğümü haykırıyordu. O anda bir şeyler yapmam gerektiğini anladım'. Ne yaptın?' diye sordum. Michael yanıtladı: 'iri cüsseli bir bayan hemşire bana sürekli sorular soruyordu. Benim herhangi bir şeye karsı alerjik olup olmadığı mi sordu 'Evet, yerçekimine karsı alerjim var' diye bağırdım. Gülüşmeleri üzerine onlara dedim ki; ben yasamayı seçiyorum. Beni ölü biri gibi değil canlı birisi gibi ameliyat edin!'. Michael hem doktorlarının yeteneği, hem de inanılmaz tavrı sayesinde yasamayı basardı. Her gün hayati dolu dolu yasamak için seçme hakkimiz olduğunu ondan öğrendim. Yasama olan tavır ve bakış açımız her şeydir. 'Bu nedenle yarın için üzülmeyin, bırakın yarin kendisi için üzülsün. Her geçen günün kendine yetecek kadar derdi vardır'. Kaldı ki, bugün, dün kaygılandığınız yarindir.

yazı çok güzel

genelde çok güzel hikayeler veriosun blu3 teşekkürler

okumuştum evet insanı gaza getiriyo biraz ama ben yapamam heralde bazen hayatın hiç bi olumlu yanını göremiyorum Simon

güseLmis saoL..! waLLa sevdim.. ben bu hikayeyi.

Evet Etkİleyİcİ Canim Saolasinn... Off Off KeŞke MukemmellİĞİ Bİrazda İÇİmİzde Arasakkk...

Teşekkür Ederim Knight

Eywallah sağolasın paylaşım için hemen arşive aldım

çok güzel bi hikayeymiş böyle yapabilen dünyada kaç insan vardır acaba.. Mesela kötü bişey olduğunda o an ben herşeye olumsuz tarafından bakarım etkisi altından kurtulduğumdada oyle olmadığını anlarım micheal gibi hayatta olamam malesef V

bunu başka yerde okumuştum, wardoma koyacaktım ama bi aksilik oldu kaynadı arada gerçekten çok etkileyici ve umut vadedici bir hikaye

çok güzel yazı. eline sağlık

Yasama olan tavır ve bakış açımız her şeydir. 'Bu nedenle yarın için üzülmeyin, bırakın yarin kendisi için üzülsün. Her geçen günün kendine yetecek kadar derdi vardır'. Kaldı ki, bugün, dün kaygılandığınız yarindir. cok teskkurler nıckdasım gene harıka ßır hıkaye paylasmıssın

her insan bu şekilde davranabilse keşke