Alman, Fransız, İngiliz ve Temel Küçük bir uçakta seyahat ederlerken yardımcı pilot heyecanla gelerek -"Bakın büyük bir sorunumuz var, uçağın motoru arızalandı ve düşüyoruz. Bu yüzden uçaktaki yükü hafifletmemiz lazım. içinizden birisi kendini feda etmek zorunda" deyince. Herkes birbirinin yüzüne bakmaya başladı. Kısa bir sessizlikten sonra Alman gururla ayağa kalkarak -"Çok yaşa Almanya" diyerek bağırdı ve kendini aşağı attı. Fakat on dakika sonra yardımcı pilot gelerek aynı şeyleri söyledi. Bu sefer Fransız gururla ayağa kalktı ve -"Çok yaşa Fransa" diyerek kendini aşağı attı. Fakat biraz sonra yardımcı pilot gene gelerek -"Maalesef inebilmek için son bir kişinin daha kendini feda etmesi gerekiyor" dedi. Temel ve İngiliz bir müddet birbirlerine baktılar ve Temel gururla ayağa kalkarak -"Çok yaşa Türkiye" diye bağırdı ve İngilizi tutup aşağı attı. Yaşlı adam doktoruna gidip muayene olmuş, tahlillerden sonra "Bir iyi bir de kötü haberim var.." demiş doktoru, "Hangisini önce duymak istersin?.." " Şeyy.." diye cevap vermiş yaşlı adam, "Önce kötüsünü söyler misiniz?.." "En fazla 2 yıl yaşarsınız..!" "T.. Tam iki yılım mı var?.. B.. Bitecek mi yaşam ondan sonra?.. P.. Peki bunun üzerine bana nasıl iyi haber verebilirsiniz ki?" "Bir de Alzheimer olmuşsunuz. İki hafta sonra tüm bu konuştuklarımızı tamamen unutacaksınız. .!"

KemalistGenclik hikayen güzeldi bazen insan üzüleceği şeylere tebessüm ediyor işte

İ.. İkiside B.. Birbirinden G.. Güzeldi... Alzehimer hastalığını iyi bilrim. " Birgün işten çıktım eve gidiyorum metroya bindim. Yaşlı bir teyze gördüm. Rahatsız yürümekte zorluk çekiyor. Bakırköyden Aksaray'a kadar götürdüm kendisini. Benim inmem gereken durak çoktan geçmişti bir hayır işleyecez bari tam olsun dedim. Gideceği yere kadar götürecektim kendisini. Param yok oğlum dedi para verdim. Benimle beraber birçok yolcu'da para verdi. Metro'da bir yardım furyası başladı ki göreceksiniz. Fındıkzade'de biryere gideceğini söyledi. Önceleri beni çok sevdi sürekli dua etti bana tekrar tekrar teşekkürler v. s. Yaklaşık 30 dakika dertleşe dertleşe sohbet ede ede gittik. Ben seni çok sevdim, Çok iyisin dedi teyze. Dönüp metrodaki yolculara ; -"Ben bu çocugu tanımıyorum ama bana yardım ediyor. Yolu bilmiyorum diye beni fındıkzade'ye kadar götürecek" dedi. Metrodaki herkes ; - Aferin evladım. Helal olsun. Allah gönlüne göre versin. Herkesten bir hayır duası. Dualar havada uçusuyor Bana para verenler "Al üstünde bulunsun" diye. Bu da bizden Teyze'ye yardım hesabı. 50-60 lira topladık teyzeye hemen 2 durakta. sonra Aksaray'da indik Teyzemle birlikte. Yukarı cıktık Metro'dan Tam olarak nereye gideceğini sordum dusunuyordu ve söylenmeye başladı - "ya ben nereye gidecektim " diye. - ben de "Teyzecim fındıkzade'ye gideceğini söylemiştin. Bu taraftan" deyip koluna girdim yürümesine yardımcı olmak için. Bastonu çevirp "bi sus be hem sen kimsin defol git başımdan hırsız ben seni tanımıyorum " demez mi bağırmaz mı? Saat Tam Akşam 19:00 Kalabalık bir yığın insan. "oğlum Eko yolun sonuna geldin" Dedim kendi kendime bu kadar kalabalık beni linç eder şimdi derdimi bile anlatamadan. Hemen yandaki ekip otosundan polisler geldi. Beni aldılar teyze ile birlikte. Arabaya bindirdiler. Başladılar sorguya. Bana Teyze hakkında bildigim herşeyi anlatmamı söylediler. Bişeyler anlattım bende. Allahtan polisler insaflı çıktı. Teyzeyi bir araştırırlar meğer Bakırkoy huzurevinden kaçmış. Alzehimer hastası mı ne imiş herşeyi unutuyormuş. Ondan beni de unutmuş t-

eline emeğine sağlık...

2side güzelmiş eline sağlık. +k