bir arkadaşım email ile göndermiş okudum çok duygulandım. uzun olduğuna bakmayın okumaya çalışın. Vatanimiz ve milletimiz sagolsun... bir astsubaydan... ... ili kirsalinda teroristlerin dur ihtarÄ±na atesle karsilik vermesi sonucu cikan catismada.. gÃ1⁄4venlik gÃ¶revlisi sehit oldu. Ya da... ilinde devriye gÃ¶revini yerine getiren aracÄ±na acilan ates sonucu.. gÃ1⁄4venlik gÃ¶revlisi sehit oldu. Ya da... ili kirsalinda teroristlerce dosenen mayinin patlamasi sonucu... asker yaralandi. Bu nasÄ±l baslar biliyor musunuz? Hava o kadar sicaktir ki beyninizdeki sivinin buharlasip uctugunu dusunursunuz. Olustugu anda kuruyup giden ter damlacÄ±klarÄ±ndan geriye kalan tuzlar yuzunuzun ve hatta elbisenizin her yanini kaplamistir. Avucunuzun icindeki ter, yuzunuzdeki gibi kolay kurumadigi icin elinizdeki tufeginizin metal kismi avucunuzun icinde vicik, vicik oynar. Ter ile islanan celigin kokusu avucunuzun icine ve elinizi surdugunuz her yere siner. Onunuzde yuruyen adamin, ayaginin kuru toprakla her temas edisinde cikan toz, agzinin kupkuru olmasina ve zor nefes almaniza sebep olur. Sirt cantanizin aski kayislari yuzunden omuzlarinizi hissetmezsiniz. Kult agrilari ancak cantayi sirtinizdan cikardigiinizda fark edersiniz. BastÄ±iginiz her tas parcasi, her cali ve bir ayaginizin kaplayabildigi her yeryuzu parcasindan cikan sesi duyarsiniz. Yurudugunuz yerdeki her Agustos boceginin sesini, dallardaki kuslari, yuzunuzun etrafinda urkutucu devriye ucuslari yapan arilarin kanat seslerini, agziniza ve yuzunuze ya da herhangi bir yerinizdeki kucuk yaralarin uzerine konmaya calisan sineklerin vÄ±iziltilarini, ayaginizi bastiginiz yerden havalanan yesil cekirgenin kucucuk cussesine ragmen cikardigi tok kanat sesini en ince ayrintisina kadar duyarsiniz. Sonra, kendi techizatinizin ve onunuzdeki arkadasinzi ve arkanizdaki arkadasinizin techizatlarinin cikardigi duzensiz seslerin her birini ayri ayri duyarsiniz. Ve ayni anda onunuzdeki arkadasinizin nefes alislarini duyarsiniz, oksurmesini ve hapsirmasiniÄ± da duyarsiniz. Telsizinizden cikan seslerin ve cizirtilarin her biri ayri ayri katilir bu senfoniye. Ter ve tozun birlesmesinden olusan kaygan camur, postalin icindeki tum ayaginizi kaplamÄ±istir, coraplar once su toplayip sonra patlayan yerlere adeta bir deri gibi yapismistir. En cok yapmak istediginiz sey ayaklarinizi yikayip, coraplarinizi degistirmektir. Ama bu cok buyuk bir lukstur o anda. Cunku... Cunku hangi calinin dibinde, hangi kayanin arkasinda sizi bekledigini bilmediginiz ihaneti arayip bulmaniz ve yok etmeniz gerekmektedir. Butun masumlarin hayati ve huzuru size emanet diye, ogretmenler bayrak diregine asilmasin diye, kundaktaki bebekler kursunlanmasin diye, binlerce yillik emanete halel gelmesin diye kahpeligi ve ihaneti yok etmeniz gerekmektedir. Cunku bunun iÃ§in bayragin, silahin, namusun ve serefin uzerine yemin etmissinizdir. Cunku onemli olan ayaginiz degil, ukeniz, bayraginiz ve onurunuzdur. Iste bu yuzden lukstur ayak yikamak, corap degiÅtirmek. Iste bu yuzden senfoniye donusmusturr butun o duzensiz sesler guruhu. Sonra!.. Sonra birden tum sesler kesilir, bicagin dali kestigi gibi, makasin kagidi, pensenin bir hoparlor kablosunu kestigi gibi... Bir anda... Kuslarin sesleri, arilarin ve sineklerin viziltilari, cekirgenin kanat sesleri hepsi bir anda biter. Gozlerinizi actiginizda onunuzdeki arkadasinizi degil, gokyuzunu gorursunuz, yere dusmus oldugunuzu anlamaniz birkac saniye surer. Tek hissettiginiz kesif bir barut ve yanik et kokusudur, yuzunuzun toprak parcalariyla kaplandigini fark edersiniz, temizlemek icin calismazsiniz. Arkadaslarinizin bagirarak kosusturdugunu gorur ama kulaginizdaki cinlama ve ugultudan seslerini duyamazsiniÄ±z. Sesleri yavas yavas duymaya basladiginizda ayaÄa kalkmaya calisirsiniz ama basaramazsiniz. Yine birkac saniye sonra arkadaÅlarinizin sesleri arasinda "mayin" kelimesini ayirt eder ve kalkmaya calistiginizda ayaginizdaki yogun agriyi fark edersiniz. Ayaginiz yoktur ama yine de agridigini hissedersiniz. Ne oldugunu anlamak icin baktiginizda ise parcalanmis pantolonunuzun ve kopmus ayaginizin farkina varirsiniz. Ä°ste her sey o anda baslar. Avaziniz ciktigi kadar bagirirsiniz. Sonra, nefesiniz biter. Sonra, yeniden nefes alirsiniz ve yeniden bagirmaya baslarsiniÄ±z. Sonra yine nefesiniz biter ve yeniden, yeniden ve yine... Yaniniza ilk gelen arkadasiniz size, "fazla bir sey yok, sadece kucuk bir yara" gibi telkinlerde bulunur. Ama siz arkadasiniz konusurken de, helikopterle hastaneye goturulurken de artik bir ayaginizin olmadigini biliyorsunuzdur. Hep bir soru cinlar kafanizin icinde "neden ben, neden ben, neden ben?" Hastanede gecen aylar, tedavi ve terapilerde gecen yillar sonunda, diz kapaginizin on iki santim altindan takili olan ve her aksam yatarken veya banyoya girerken cikarÄ±p kenara koydugunuz takma bacak artik bir uzvunuz olmustur. Ama bunun onemi yoktur cunku bu fedakarliginiz sayesinde vatan var olacaktir. Sizin bir bacaginizin ne onemi vardir ki! Artik kosamayacak olmanizin, yazin herkes gibi havuza, denize giremeyecek olman, zin da hic onemi yoktur. Vatan sag olsun yeter. -

Sonra birilerinin, sizin odediginiz vergilerle FransÄ±z televizyonlarÄ±nda, ugruna yarim kaldiginiz vatan hudutlarini hice sayan programlara finans sagladÄ±gini okursunuz. AynÄ± dillerin bundan pismanlik duymadiklarini soylediklerini de okursunuz. Pamuk'lari, Dink'leri, okursunuz, Bizans cocuguyum diyenleri duyar, Ali Kemallere tanik olursunuz, "koclar gibi satanlari "gorursunuz. .. Turk Bayraklarinin yakildigini, gorursunu. Baslarina cuvallar gecirilip asagilanarak elleri arkalarÄ±ndan baganan Turk askerlerini gorursunuz. Bu asagilanmaya cevap verecek tanklarÄ±n motor seslerini, helikopterlerin kanat seslerini, piyadelerin intikam yeminlerini duymayÄ± beklersiniz ama duyamazsiniz. Onun yerine hainlerin cesetlerinin ustune ortulen caputlara "bayrak" diyenleri gorursunuz, "ucaklarÄ±ni cek", "valiyi cek" diyen baskanlari ve karsilarinda kekeleyen riyaseti gorursunuz. Bu da yetmez Turk askerlerinin kendi mahkemeleriniz tarafÄ±ndan,"cete" diye suclandigini, yargilandigini gorursunuz. Yok, yok bu da yetmez. Askere, polise, Ã¶gretmene ates eden, yol kesip soygun yapan, koy yakan, okul yikan, mayin doseyen teroristlerin sadece "ben bir sey yapmadim" demelerinin esas kabul edilip, "sucsuz" sifatiyla serbest birakildigini gorursunuz. Susanlari, konusmasi gerektigi halde susanlari gorursunuz, konusanlar her konustugunda, kekeleyenler her kekelediginde ve susanlar her sustugunda siz yeniden vurulursunuz, yeniden olursunuz her defasinda. Govdenizden o topraga akan kan, bu defa icinize akar, inandiklariniza, ugrunda savasarak kendi kaninizi akitmak pahasina tertemiz tuttugunuz degerlerinize akar. Sizin kaya arkalarinda, cali diplerinde aradiiginiz ihanet gelir akliniza, o mayinlarÄ± yerlestiren eller gelir. Sorgulamaya basarsiniz: "Biz bu ihaneti dogru yerde mi aradÄ±k, kuyrugunda dolastigimiz yilanin baÅi, hep gozumuzun onunde miydi yoksa?"diye sorarsiniz kendinize. Onlara verilen maas'in sizin vergilerinizden odendiÄini, icinize sindiremezsiniz, uykulariniz kacar, neden bu vatani sizin kadar sevmediklerini dusunursunuz. Bu vatan onlarin da vatani degil mi?