guzel yazı sadece ıkı satır okudum

Herkes, çok şey biliyor olmalı Durmaksızın konuşmak için. Dinlemek, zor gelse de, Gerekli, bilmek için. Hepimizin düşüncesi kalıplar halinde sınırlı. Köşeli sloganlarla, öfkeli çıkışlarla sesimizi duyurmakta becerikliyiz. Yüksek sesle haykırdığımızda, daha haklı, daha güçlü olduğumuzu sanıyoruz. Renklerimizin çeşitliliği kısır, sadece siyah ve beyaz. Bu ikisini çorba yapıp griyi bulanlar da yok değil. Oysa ne renkler var dünyada, her bir rengin, yüzlerce tonu tedavülde ve görmemek için ısrarımız. Her şeyi biliriz! En iyisini biz düşünürüz! Siz susun, biz konuşacağız . Bu tür düşüncelere yabancı değiliz, çoğunluğumuzun itiraf etmediği gerçekliğimiz değil mi? Üretmeden düşünmek mümkün mü? Elbette, bilgi için okumak ve öğrenmek gerekli, her öğrendiğimizi kesin gerçeklik sanmak, kolaycılık değil mi? Üzerinde düşünmemiz, kendi gerçeğimizi üretmemiz, neden angarya geliyor? Felsefecilerimiz var, felsefe öğrencilerimizin hayran hayran dinledikleri profesörlerimiz var. Kantı, descartesi, vs o kadar iyi anlatırlar ki, anlarsınız. Kant; saf aklın kritiği adını verdiği makalesinde ne demişse, harf atlamadan ezberlemiş, ezberletmişlerdir. Nicze, Tanrı öldü! demeseydi, ilgi alanımıza gireceğinden şüpheliyim. Öğrendiklerimizden daha fazlasını üretmeyi, felsefecilerimiz beceremiyorlarsa, edebiyatımızın, belli konularda, dön baba dönelim hali, felsefemizin gelişmemesine paralel olmalı. Bilim adına dogma yaratmak, bilim adamlarına tanrısal bir erk veriyor olmalı ki; dediğimiz doğru, başkasının dediği, doğru olamaz diyenlerin, ilim adamı olmadığı gerçeğini bile bile, dediğim dedik ısrarlarının bilimsel izahı, tıp ilminde olmalıdır. Bilmek, şüphe ile başlar demişlerdi ya, kendilerinin tamam dediğine itiraz etmek, şüphe duymak, değişik düşünceleri dillendirmek, çağ dışılığını kastetmemişlerdi ki! Siyasi kişiliklerin, bu tür bağnazlığı bir yere kadar anlayışla karşılanabilir, bilim adamı titriyle konuşanların bağnazlığı, ilim adına, fikir adına, düşüncenin gelişimi adına zarar değil midir? Okumak ve okuduklarını anlatmak, profesör ünvanlı akademisyenlere yakışmamaktadır diyorum, Okuduklarından, yeni düşünceler üretip sunmalıdırlar diyorum. Bilimselliği, sınırlı köşelere hapsedip, Değişik fikirleri afaki sloganlarla kötülemek, en hafif anlatımla kolaycılıktır. Bir tarihlerde Bilimsel sosyalizm kavramı vardı, doğma haline getirilmiş bir düşünce kalıbı idi, sahi ne oldu? Gerçekliği ve afakiliğinin nedenleri düşün adamlarımızı ırgaladı mı? Bir adam, bir çok kişinin hastalığını tedavi ettiğini iddia ediyor ve delili kişiler var. Tıbbın aciz kaldığı noktada başlanan tedavi ile iyileşenler var. Gerçeklik ortada iken, bu adam şarlatan niye tıp diploması yok, üstelik profesör bile değil . Elbette yetkili kişilerin önerileri geçerli, tedavi ile yetkili olanlar, elbette tıp doktorları, neden bilimsel şüphecilikle, şarlatanın tedavi metodunu incelemezler, gerçekliği veya yanlışlığı kesinleştirmezler. Bilimsel gururları buna engel oluyor sanıyorum, o kim ki ben ona soracağım, nasıl becerdin diyeceğim, ya mintaxla canım, mintaksla derse . Sahi Dr Ziya Özel ve no extresi nerelerde? ABD de, no extresi ile bilimsel çalışmaların sürdürüldüğü ve müsbet neticeler elde edildiği söyleniyor, doğru mu? Saçmaladığımı düşünenlerin çoğunlukta olduğunu biliyorum ve saygı duyuyorum. Saçma bile olsalar, kendi düşüncelerimi, kendi sözlerimle yazdım. Kopyala, yapıştır yöntemiyle değil, düşünerek yazdığım için, kendime saygı duyuyorum.

güzel yazı ellerine sağlık gerçekten güzel

güzel yazı bayasını okudum

hepsini okudum, ben de aynı şekilde düşünüyorum. mesela derste öğretmenler ahkam kesmesini çok iyi bilirler, yok öğrenci merkezli eğitim, özgür ortam, ama sen bi fikir ortaya attığında dinlemezler, terslerler, bisürü şey. bazı şeyler sadece teorikte birilerinin dilinde, uygulamasınıysa kimse yapmıyor, kimsenin farklılıklara tahammülü yok, herkes aynı şeyleri yapsın, aynı düşünsün isteniyor. dediğin gibi ya siyah olacaksın ya beyaz.