Baas çetesine başından beri destek veren İran, Suriye'nin de Irak gibi parçalanıp Akdeniz kıyı şeridinde bir Alevi devleti kurulması planı çerçevesinde, batılı güçlerle anlaşmalı bir oyun içinde. Suriye'yi işgal altında tutan Baas çetesinin Türkiye'nin uyarılarına rağmen katliamlarına devam etmesi, emperyalist bir planın işaretlerini veriyor. ABD ve İsrail çıkarlarına en küçük bir darbe vurmak bir yana var olan işgal statükosunu sürdürmeye yarayan her tür dolaylı işbirliğinin içinde olan İran ve Baas rejiminin suçlarını örten bu unsurlar, bir süredir Türkiye'deki ABD-İngiltere-İsrail lobisini teşkil eden unsurları Ergenekon kod adıyla tasfiye eden, İsrail'i dünya kamuoyu nezdinde suçlayarak rezil eden ve bölgede kendi milli siyasetini devreye sokan Türkiye'den rahatsız olan bütün şeytani güçler adına hükümeti ve Arap devrimlerini ABD komplosu olarak sunmaya, yani bu şekilde lekeleyerek süreci sabote etmeye çalışıyor. Şimdi, 1979 İslam devrimini de boğarak neoaryanist sasani emperyalizmine heveslenen yeni İran rejimin Ehrimen yüzlü mollaları ile siyonist hahamların, armageddoncu papazların, pozitivist masonların şeytani koalisyonunu parçalayıp, Ortadoğu halklarının Türk, Arap, Fars, Kürt, Şii, Sünni, Hristiyan, Maruni, Dürzi demeden, ortak vatan, devlet ve uygarlık şuuruyla bir arada kuracağı gerçek bir barış düzeni için daha uyanık, daha cesur ve daha kararlı olma zamanı.

Suudi Arabistan'a 60 milyar dolarlık, önümüzdeki birkaç yılda da Körfez ülkelerine 100 milyar dolarlık silah satacak. Körfez ülkeleri ve Araplar neden böyle kıtlıktan çıkmış gibi silahlanıyorlar? 07 Ekim 2010. Silah Endüstrisi bu gün ekonomilerin, özellikle ABD ve Rusya gibi büyük ekonomilerin öncü sektörü durumundadır. Dünyada güçlü-gelişmiş bazı ülkeler silah satarak ekonomisini canlı tutuyorlar. Bu ülkelerin üretim ve satış yapabilmeleri için savaşların, sınır ihlallerinin, ülkeler arası gerilimlerin olması gerekiyor. Günümüzün silahları kılıç ve kalkandan oluşmuyor. Sofistike ölüm makinelerini ortalama bir ülkenin üretmesi, geliştirmesi mümkün değil. 21. yüzyılda silah sanayi ileri teknoloji ve büyük maliyetler gerektiriyor. Bu nedenle de silah sanayii, üteretici ülkeye ciddi katma değer ve ekonomik getiri sağlıyor. Ülkeler için lokomotif sektörler vardır. Bizde son yıllarda otomotiv ve inşaat lokomotif sektörlerdir. Bu sektörlerde yaşanan duraklamalar veya gelişmeler bütün ekonomiyi etkilemektedir. ABD-Rusya-İsrail-İtalya-Fransa gibi ülkeler için silah sanayii lokomotif sektörlerin başında gelmektedir. Silah üreticileri ve satıcıları arasında ABD açık ara öndedir. Eylül ayı ortalarında ABD, Suudi Arabistan'a 60 milyar dolarlık silah satışı için sözleşme imzaladı. Bunun ABD hükümetinin "tarihindeki en büyük silah satışı" olduğu ifade ediliyor. "Wall Street Journal'ın verdiği bilgiye göre, anlaşma kapsamında Suudi Arabistan'a Boeing yapımı 84 adet yeni F-15 savaş uçağı satılacak ve 70 tanesi modernize edilecek. Ayrıca 72 adet Kara Şahin, 70 Apache ve 36 Little Bird modeli helikopter teslim edilecek. Hava Kuvvetleri'ne yapılacak bu satışın ardından, anlaşmanın Kara Kuvvetleri'ni kapsayan 30 milyar dolarlık ek satışla genişletilmesi bekleniyor." ABD'li yetkili Lipman, "Bu İranlılara bir uyarı olacak. Eğer nükleer programlarını sürdürmek konusunda ısrar etmeye devam ederlerse, bölgedeki rakipleri güçlendirilecek ve Tahran bölgedeki konumunu kaybedecek" diyor. "ABD Başkanı Barack Obama, selefi George Bush'a nazaran verdiği barışçıl mesajlarla Nobel Barış Ödülü almasına karşın, ülkesi silah satışında rekor üstüne rekor kırıyor... Amerika, ekonomik krizin ortaya çıktığı 2008'deki toplam silah ihracatını da 2007'ye göre yüzde 50 artırarak 37,8 milyar dolarlık gelir elde etmişti. 2008'de 37,8 milyar dolarlık silah satan ABD'yi, 3,7 milyar dolarla İtalya izliyor. Rusya ise 3,5 milyar dolar ile üçüncü sırada yer alıyor. Rusya 2007'de 10,8 milyar dolarlık silah ihraç etmişti. Fransa ise gelişmekte olan ülkelere yaptığı silah satışından 2,5 milyar dolar gelir elde etti. ABD'nin 2009 yılında yaptığı silah ihracatında aslan payını İslam ülkeleri alıyor." Suudi Arabistan'la geçen ay imzalanan 60 milyar dolarlık silah satış sözleşmesi nedeniyle, istihdam daralması yaşayan ABD'de 75.000 kişiye ilave istihdam oluşturulacağı ve sıkıntıda olan ekonominin rahatlayacağı ifade ediliyor. ABD'nin diğer körfez ülkelerine de önümüzdeki bir kaç yıl içinde 100 milyar dolarlık silah satmaya hazırlandığı söyleniyor. Ayrıca bu ülkelerin ordularının modernize edilmesi ve silah-techizat stoklarının yenilenmesi ABD'nin gündeminde. Uluslararası yorumcular barış ödülü sahibi Obama'nın rekor seviyede silah satışını "barış misyonu" ile bağdaştırmanın zorluğunu aktarıyorlar. Enterasandır, ABD'nin Arap Ülkelerine yaptığı silah satışlarına İsrail'den herhangi bir tepki veya tavır gelmiyor. Körfez ülkeleri ve Araplar neden böyle kıtlıktan çıkmış gibi silahlanıyorlar? Bütün gelirlerini silaha, orduya, techizata veriyorlar? Pek çok Arap ülkesinde halka yansımayan, tabana inmeyen petro-dolarlar neden silaha yatırılıyor ve dışarıya çıkarılıyor? Bunun bir kaç nedeni var. Ortadoğu'da sınırlar sun'idir. Petrole göre çizilmiş sınırlara sahip bu ülkeler, batılıların himaye ettiği bazı ailelere teslim edilmiştir. Sun'i sınırlara, kartondan ülkelere hükmeden bu ailelerin, kendilerini o koltuklara oturtan ve orada tutanlara diyet borcu vardır. Arap lideleri bir problem çıktığında indirilmekten, harici-dahili bir operasyona maruz kalmaktan korkarlar. Bir dostum Erdoğan'ın "one minute" çıkışından sonra İsrail ve batı korkusunu taşıyan bir Arap liderin: "Erdoğan ne yapıyor? Başına iş açacak, rüzgara karşı işiyor!.." dediğini aktarmıştı. Arap ülkelerinin batıya, ABD-İngiltere ve onların müttefiki İsrail'e bakışları budur. Bu nedenle, Petrol Arap ülkelerinde çıkmış fakat petro-dolarlar batı bankalarına akmıştır. Zenginlikler, patronajı devam eden ülkeyle, ülkelerle usulüne uygun şekilde paylaşılmıştır; paylaşılmaktadır. Paraların batı bankalarına yatırılması ve orada tutulması Petrol ülkelerinin zenginliklerinin batıya akmasının yollarından birisidir. Petro-dolarların batıya, patronajı altında bulunulan ülkeye akmasının etkili bir başka yolu daha vardır: O da, "savaş" ve "düşman" tehdidiyle korkutularak egemen ülkelerden silah almaya zorlanmak. Bu yolu çok farklı zamanlarda farklı şekillerde kullanmıştır batı. Bazen savaş çıkartarak, bazen suni gerilimler, sınır ihlallleri, naylon tehditler üreterek bu ülkelere silah satmayı ve petrol gelirlerini kasasına aktarmayı başarmıştır. İran-Irak savaşı bunun başarılı bir örneğiydi. 1. Körfez Savaşı, Arap'ı Arap'a kırdırarak silah satmanın, sonra da yardıma yüklü faturalar çıkarmanın karlı ve akıllıca yoluydu. II. Dünya Savaşı'ndan sonra bölgenin patronajını İngiletere'den devralan ABD, 1990'larda Saddam'ı Kuveyt'e girmeye cesaretlendirmiş; girince de bir güzel cezalandırmıştı. ABD, sattığı silahların dışında, Saddam'a karşı korumak için yaptığı bütün masrafları, askerlerin don lastiğine kadar Kuveyt ve Körfez ülkelerinden almıştı. Savaş sonrası da düzenlemeler, ağır anlaşmalar yapıp geri çekilmişti. ABD son zamanlarda Arap sermayesini çekmek için başka bir yol deniyor. İran tehdidini kullanıyor. Bir taraftan Arap ülkelerindeki Şii unsurları harekete geçiriyor, ayrılıkçı hareketleri destekliyor ve bunların İran'la iltisakını kuruyor; Arap kralların İran tehdidini sınırlarında hissetmesini sağlıyor. Diğer taraftan İran'ı bölgede bir "heyula", "canavar" halinde göstererek, zayıf ama zengin Arap ülkelerindeki güvenlik zaafına, güç dengesizliğine dikkati çekiyor; Arapların korkularını körüklüyor. ABD, özellikle Körfez ülkelerine karşı "İran tehdidi" kozunu çok iyi geliştirdi ve kullandı. Arapları bu tehdide karşı tebir almaya, silahlanmaya ikna etti. Şimdi bu politikaların meyvelerini devşiriyor. Arap ülkelerine devasa bütçelere ulaşan silahlar satıyor. Zor durumdaki ekonomisini bununla toparlamayı umuyor. Bir ülkeye yüksek teknolojili silah satmak, sadece o silahı satmakla kalmıyor; onun yedek parçası, eğitimi, modernizasyonu, vs. arkasından bir sürü maliyet geliyor. Peki alınan silahlar Körfez Ülkeleri'ni İran tehdidinden veya başka bir tehditten koruyabilir mi? Hiç sanmıyorum. Çünkü bir savaşta sadece silahlar savaşmaz. Disiplinli ve güçlü ordular gerekir. Maalesef bunlar Arap-Körfez Ülkeleri'nin ordularında olmayan şeyler. Bunun yanında modern silahlarda kullanılan teknoloji ve yazılım her zaman o silahı satan ülke tarafından bloke edilebilir, kullanım dışı bırakılabilir. Dolayısıyla aldığınız milyon dolarlık uçaklar, silahlar demir yığınına dönebilir. Türkiye dahil olmak üzerere, savunma sanayisi dışa bağımlı pek çok ülkede bu sıkıntı vardır. Silah üretmeyen, savunma teknolojisini ve bunun yazılımlarını geliştirememiş ülkelerin savunma sistemi ve orduları silah aldığı ülkeye bağımlı hale gelmektedir. O nedenle Arapların çok silah alarak korunacaklarını düşünmeleri bir yanılsamadan ibarettir. Meselenin bir başka boyutu da, dünyaya ve bölge ülkelerine İran'ı tehdit olarak sunan, gerilimli bir hava yansıtan ABD ve batının İranla en büyük ticaret ortağı olmalarıdır. ABD İran'a "düşman" ve "hasım" gibi görünmektedir. Ancak bu güne kadar İran'a ciddi bir yaptırımları olmamıştır. Uluslararası kuruluşları devreye sokarak aldırdıkları ambargo uygulamalarını delenler en başta ABD ve batı olmuştur. Komşu ülkelerin alışverişini, ticaretini engellemeye çalışan batı-ABD, ambargonun oluşturduğu cazip piyasayı dolaylı yollardan kendisi ele geçirmiş ve silah olmak üzere pek çok ürününü çeşitli yollarla İran'a sokmuştur. Türkiye'nin İranla işbirliğinden rahatsız olan ve bunu Türkiye için "eksen kayması" şeklinde sunan ABD ve batı, İranda büyük yatırımlara, güçlü firmalara sahiptirler. İran'daki yabancı sermayenin tamamına yakını batılı firmalardır. İran ABD tarafından Arap ve Körfez ülkeleri için bir "sopa" haline getirilmiştir. ABD, İran sopasını ve tehdidini gösterek Körfez ülkelerine, Araplara büyük rakamlarda silah satmakta, hem ekonomisini hem silah sanayiini düzeltmektedir. ABD için bu coğrafyada oluşturulan suni gerilimin getirisi sadece silah satmaktan, o ülkenin sıcak parasını çekmekten ibaret değildir. Bu gerilimler ABD'ye siyasi düzenlemeler yapma, ülkeler üzerindeki siyasi-ekonomik etkisini-hegemonyasını devam ettirme imkanı da vermektedir ALINTIDIR! Yrd. Doç. Dr. Mahmut AKPINARABD,

wikileaks belgeleri açıkladıgında sudi arabistan wikileaks sitesini engelledi. demekki halkının gerçekleri ogrenmesini istemiyor.

Bunun tarihteki en büyük örneği; Irak-İran savaşı sırasında sözde Irak'ı destekleyen Amerika'nın İran'a silah satmasıdır. İrangate skandalı ile bu gerçek su yüzüne çıkmıştır. Suudi Arabistan petro-milyoner diplomasisini kullanırdı 80'lere kadar. Diplomasi işini para ile halledip, güçsüz olduğu askeri güce ihtiyaç duymazdı, petrol ve para yeterince büyük bir güçtü. Adamların etkisini arttırmaya da pek ihtiyacı yoktu, zaten ekonomileri iyiydi dünyanın en büyük petrol üreticisiydi. Askeri gücünü arttırıp Körfez ülkelerinin birine saldırmaya da askeri yatırımlara da ihtiyaç duymadı. Ne gerek vardı bölge ülkelerini karşısına almaya. Her zaman Arabistan'ın önceliği bölgenin istikrarı olmuştur. Ama bölgedeki güç dengesi ve muhafazakar monarşinin rejim güvenliği İran devrimiyle yavaşça sarsılmaya başladı. Bu tarihten itibaren Amerika'dan Awacs alımıyla başlanan silahlanma yarışı diğer körfez ülkelerine de sıçradı. Bu da bölgeye en çok silah satan Amerika'ya yaramıştır. Özellikle İran-Irak savaşı ibretliktir. Tam Amerika'nın istediği gibi iki taraf da kaybetmiştir koskoca 8 yıllık savaşta; Amerika 2 tarafa da silah satarak ekonomik kazanç elde etti. Enerji güvenliği bahanesiyle, Basra'ya filo gönderme şansı bulup bölgedeki hakimiyetini iyice arttırdı. -