Bir grup arı ile bir grup sineği bir şişeye koyarlar. Şişenin taban tarafını ışığa, Açık olan ağız kısmını da karanlığa doğru yerleştirirler. Arıların hepsi ışık olan tarafa doğru üşüşür. Ama şişenin tabanı cam ve yabancısı oldukları bir madde olduğundan, çıkmayı başaramazlar. Bu arada sinekler, şişenin ağzına doluşurlar ve karanlıkta dışarı çıkıp kaybolurlar. Oysa ağzı açık olan şişenin karanlık tarafına doğru tek bir arı bile yönelmez. Camın önünde ışığa ulaşmak için çabalarına devam ederler... Kıssadan hisse: Arılarla sineklerin, hayatımızda farklı yerleri var. Elbette her ikisi de artıları-eksileriyle hem ekolojik dengeyi hem de yaşamımızı etkiliyor. Buradaki kurgu ise günümüze bir gönderme aslında. Işık kendine çeker, ayırdında olanları. Yürüyüşünüz ışığa doğruysa, engeliniz mutlaka olacaktır. Kamçılanırsınız adeta ve o engellerle büyür, kocaman olursunuz. Asla vazgeçmezsiniz. Ne olursa olsun... O yürüyüş bir davadır sizin için, hayatın anlamıdır ve hatta amacı... O yüzdendir korkmamanız; ölümden, cezaevinden, ayrılıklardan, insanların bakışlarından ve söylentilerden... O yüzdendir sabrınız sıkıntılara, o yüzdendir acıyı hissetmeyişiniz. Çoktan kabuklaşmıştır yaralarınız. Yaşama direnişiniz güzel, yumuşak ve rahattır ama direniştir işte basbayağı. Tutunuşunuz ise tutkudan değil, yaşamanın gereği ve olası tadındandır. Özgüveniniz hayran bırakır etrafınızı. Etrafınız için hep korumacı olduğunuzdandı r; yuva bilinciniz, saygınız. Hep faydalısınızdır, bilinçli yaptıklarınızda. Bakışınız geniş, ufkunuz parlaktır. Her zaman yanındasınızdır ihtiyacı olanların... Yürüyüşünüz, kaçışsa adeta... Karanlıklar bekler sizi. Kendinizden bile korkansınızdır çünkü. İçgüvensiz, dışgüvensiz... Yaşam; yiyip-içip, düşmandan korunmaktır sizin için. Ne kendinizi ne de başkalarını sayar, seversiniz. Tüm ilişkileriniz çıkar üzerinedir. İhtiyacınız olduğunda yaklaşırsınız birine. Yoksa farkına bile varmazsınız varlığının. Umurunuzda da değildir, işiniz düşmediğinde... Gününüzü ve hatta anınızı kurtarmaktır önemsediğiniz. Karanlıkta olmanız değil... Üstünüze gelindiğinde adımlarınız hep geri gider, korkaksınızdır ya... Ama siz kopamazsınız ki çıkarlarınızdan. Yine, yine, yine gelirsiniz istenmediğiniz yere, her şeyi göze alarak. Ardınızda hep kirli bir dünya bırakarak gidersiniz, başka karanlıklara. Gittiğiniz her yere geleceğinize dair bir parça bırakırsınız seçici olmadığınızdan ve çıkar umduğunuzdan. .. Zaman ve mekan kavramları, birlik beraberlik bir mana ifade etmez sizin için. Tutunmak, hayata yapışmak demektir sadece. İyiyi değil, kolayı ve çıkarı kovaladığınız için, pek de engel çıkmaz karşınıza. Beklentileriniz düşük, kaliteniz sıfırdır. Direnciniz zayıf, tadınız az, boşluk hissiniz çoktur. Oysa evren boşluk kabul etmez ve siz algılayamazsını z bunu. Işık sizi iter çoklukla ve bilemeden onun gizemli gücünü, yaşar durursunuz, Yaşamaksa adı... Elbette bildiğimiz manada bir akılla donatılmamıştır, insan dışındaki canlılar. Dolayısıyla ne sinektir kötü olan, ne de sadece arıdır en yararlı. Kendi tercihleri de değildir ayrıca yaşam şekilleri. Teşbihte hata olmaz. İnsana örnek düşününce olayı, durum değişiveriyor. İnsan kendi yaşamının çok noktasını yaptıklarıyla ve beklentileriyle belirliyor Işığınız bol olsun... t-