Nezaketten bahsedesim var bugün biraz... Ahkam kesmek değil, amacım İçten gelen bir durum diyelim biz buna... Başkalarına karşı saygılı ve incelikle davranma, incelik, naziklik, zarafet anlamını taşıyan; söylemi bile bir ayrı hoşluk uyandıran naçizane bir kelime en nihayetinde... Altı üstü 7 tane harfçikten oluşan; sayısız kelimelerimizden yanlıca bir tanesi.. Ama o 7 harfin içerisinde barındırdığı anlamın, kelimeye yüklediği değer ve de önemin ölçüsü sonsuz diye düşünüyorum... Başkalarına karşı saygılı davranmak... Başkalarını incitmemek... Zarafeti elden bırakmamak... Nedense hep eskiler geliyor aklıma bu cümleleri düşündükçe... Acıdır ki, eskide kalmış bir kelime olarak kabullenmiş beynim ve de ruhum, ne yazık... Şimdilerde bu kelimenin eşanlamlısı var mı emin değilim; pek çok şey yeni versiyonlu kelimelerle anlamdaşlaştırılıyor bildiğiniz üzere, moda tabirlerle.. Bu kelimenin de "pek çok şey gibi" anlamını yitiriyor olduğunu düşünüyorum... Kimsenin kimseye saygısının olmadığı bir dönemde; sevgiyi aramak boşa kürek sallamak gibi bir şey olacak galiba.. Sevgi herkesin dilinde; aynı şekeri bir türlü bitmeyen sakız kıvamında... Ama saygının yitip gittiği bir anda, geride kalan korlar ne işe yarayacaktır ki? Her şeyin başının eğitim olduğunun reklam dili haline geldiği bir ortamda; eğitimi yaşatacakların mutsuz olduğu bir ortamda; kim kimi ne ölçüde eğitecek ki, değerlerimize sahip çıkabilelim.. Kendi karnı doymayan, kendi çocuğu ısınmayan, kendi karısı mutlu olmayan, kendi kocası mutlu olmayan bir insan düşünün ki, gelecek nesilleri eğitebilsin... İşte burada eğitimcinin ne cefakar olduğunu anlamak zor olmasa gerek... Yine geldik nereden nereye... Nezaket diyorduk efendim... Giyim kuşamla, ağızdan çıkan sözlerle, oturup kalkmayla, yemeyle içmeyle; kısacası yaşamayla alakalı bir şeylerden bahsediyorum... Zor, çok zor... Küfretmeden, bağırıp çağırmadan, ona buna sataşmadan, teşekkürün özünü benimseyemedikten sonra; sözde nezaket ancak fıkralarda kalır... Konumuzla sadece kelime anlamıyla alakalı olsa da, minicik bir gülümseme yaratsın hepimizde istedim, buyurunuz; " Bankanın en kalabalık saatiydi. İçeri giren maskeli, silahlı üç adamdan biri kapıyı tuttu. İkincisi vezneye gitti. Üçüncüsü ortada durup elindeki silahlı müşterilere ve memurlara doğrulttu ve konuşmaya başladı: - ' Bayanlar ve baylar ' dedi. ' Bizim bankayı soymamızı kabul edenler lütfen ellerini kaldırsın. !' Hepinize sevgiler, saygılar...

Biz toplum olarak batılılaştıkça ve gelir seviyesindeki adaletsizlik, işsizlik gibi etmenlerde işin içersine girince ahlak, namus, hoşgörü, nezaket, misafirperverlik gibi bizimle özdeşleşen mevhumları malesef bir kenara bıraktık.

Mahzun bir kelime haline geldi günümüzde "incelik"... Kalıplaşmanın beynimize doğru sirayet etmeye başladığı bir zamanda, garip kaldı "nezaket"... İnsanlar; yaptıkları hataları, konuştukları gayr-ı ahlaki sözleri sarf edeliden beri, aslında sıkça kullanılması gereken, "sürç-ü lisan ettik ise affola" cümlesi de pek kullanılmaz oldu... Oysa gönüllere girmek için, gümrüğünde vize istenmeyen, insan ilişkilerini geliştiren, kaynaşmayı sağlayan davranışlar ve sözlerdir nezaket ve incelik... paylaşım için teşekkür ettim... y.

Yazının son paragrafı güzel olmuş Nezaketten bi haber insanları gördükçe üzülüyorum ve böyle bir geleceğe çocuklarımızı yetiştiriyoruz, yazık...