Birlikte kazanmak yerine bile bile kaybetmek! Bağdat merkezli Irak ve bundan ayrıştırıp Kuzey Irak'la Türkiye'nin eski ve şimdiki ekonomik verilerini, karşılıklı ticaretini alt alta koyalım, sonra da toplam istatistikleri çıkaralım. Irak'la karşılıklı ticaret 3.5-4 milyar dolar. Toplam ticaretimizin çok minik bir kısmı yani. Bu istatistiklere bir de Talabani ile Barzani için uzun yıllara dayanan "ahde vefa" durumlarını ekleyip terazide tartalım. Kefede Türkiye'nin zengin gönüllülüğü, kıyaslanamayacak kadar ağır basıyor! Şark kurnazlığıyla ABD'yi sözde yanlarına aldıklarını düşünüp, Türkiye için akıl almaz, mantığa sığmaz sözler sarfeden Baba Talabani, oğul Talabani ile Barzani'ye Tanrı'nın bol akıl ihsan etmesi gerekiyor. İşte Kürtlerin en büyük zaafları bu! Tarih boyunca bir güce tutunma zaafı. Saddam döneminde Türkiye'ye tutunan Talabani ile Barzani, şimdi bizi satıp ABD'ye sırtını dayıyor ve PKK'nın modası geçmiş terör teknikleriyle Güneydoğu'yu şehit kanlarına bulamasına duyarsız kalabiliyorlar. IRAK HALKI DEĞİL BARZANİ KAYBEDER Yıllar önceydi. Süleyman Demirel, 9'uncu Cumhurbaşkanı olarak henüz görevdeydi. Ankara'ya yaptığım birçok iş gezisinde Sheraton veya Hilton otellerinin lobilerinde Talabani ve Barzani ile sık sık karşılaşırdım. Lobide randevu beklerlerdi saatlerce. Kendileriyle sohbetler yapardık. Ceplerinde Türkiye'den aldıkları 'kırmızı pasaport' dünyayı dolaşırlardı. Bugünlere geldik, manzara ortada! Komşu ilişkilerinde istikrar ve güven olmadığı zaman, birlikte kazanılmaz, kaybedilir. En çok da zayıf konumdakiler kaybeder. Talabani ile Barzani, 'sabırlı' Türkiye'nin sabrını taşırmayı başardılar ve geldik operasyon dönemine. Barzani, ne çabuk unuttu Habur'dan her yıl verdiğimiz 200-250 milyon dolarlık haraç payını. Elektriği bizden ucuza alan, havaalanlarını, yollarını, Anıt mezarını, KDP Genel Merkezi'nin yapımını bile Türklere veren Barzani, başına gelecekleri hala anlayamıyor! Bağdat merkezli bütün Irak veya sadece K. Irak olsun inanıyorum ki, halkın gönlünde Türkiye ayrı bir yer tutuyor. Ekonomik yaptırımlar konusundaki bildirgenin satır aralarına bakıldığında da Türkiye'nin bu "ince ayrımı" yaptığı görülüyor. Askeriyle, hükümetiyle, milletiyle Türkiye'nin Irak halkına karşı bir tutumu yok. Teröristlere destek çıkanlara var. TBMM'ye giren DTP milletvekilleri, şayet akıllı politikalar izlemeyi becerselerdi, Genel Başkan Ahmet Türk, Bulgaristan'daki Türklerin önderi, Hak ve Özgürlükler Hareketi Lideri Ahmet Doğan'dan feyiz almayı başarıp, "terörsüz" birlikte kazanma modeli uygulama sürecine girseydi, eli kanlı PKK'nın mezalimlerini de önleyebilirdi. Ama olmadı, yapamadı! KRİZ YÖNETİMİNDE SON PERDE Sevgili okuyucular, bizler ekonomi yazıyoruz. En büyük dileğim, Talabani ile Barzani, ortak aklın yolunu bulurlar da savaş ekonomisi yazmak zorunda kalmayız. Sizlerden gelen yüzlerce mesaja saygı duyuyorum. Aynı duygu ve düşünceleri paylaşıyoruz. Hep birlikte,"Teröre lanet okuyor, şehitlerimiz için tek yürek oluyoruz." Bugün 29 Ekim ve Cumhuriyet'imizin kuruluş yıldönümü. Hepimize hayırlar getirsin. Ordumuz, hükümetimiz ve milletimiz, tek yürek halinde canla başla kriz yönetiminde. Son perdeye geldik. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Uluslararası Bölüm Başkanı Prof. Dr. Ersin Onulduran Hoca'nın şu sözünü hatırlatmayı yararlı görüyorum: "Operasyon yapılmalı ama TSK, zamana, zemine ve özellikle istihbarata çok önem vermeli. ABD'nin Afganistan'da ve Irak'ta düştüğü hatalara düşmemeliyiz. Teröristler, tavşan misali kaçıyorlar. Attığımız bombalar yerini bulmazsa savaş yorgunu oluruz.." Link...