Makyajı Akıyor Farkının Arayıpta bulamamak ne acıdır, Yahut onu kaybedip çaresiz kalmak.. Ama en ağırı ne biliyor musun? Sen onun yanındayken O aslında hiç senin yanında olmamıştır Bunu farkedince insan Ne vakit o vakit oluyor Ne de insan aynı insan.. Aradan bir aşk yılı geçmiş Tüm dertler iliklenip kanatlara dikilmiş Ve gözlere pembe bir perde çekilmiş Uçtuğunu sanırsın Ama hep aynı yerdesindir.. Gün gelipte perde inince zavallı bir yoksunluk çöküyor gözlerinin dibine Bütün mavilikler siyaha bürünüyor Ve sen kirleniyorsun. İşte o zaman ne tuttuğun güvercin beyaz Ne de soluduğun hava berrak.. Aşk girdiği kalbin şeklini alırdı her zaman Bunu seninle öğrendim Doyurucuydu ve sıcaktı '' Seni diğerlerinden farklı kılan Ve beni savunmasız bir kuş misali Ölümlerden ölüme salan.. Ama güneş gidipte Gece inince Tarifsiz bir sızı işledi sol yanıma Birden yok olup giden gülüşün Dikenli bir ip dayadı boğazıma Seni sustum, Karanlık gecede, kör pusuda.. Ve ne yazık Bunca yaşanmışlık ardında gördüğüm Aşk dediğim şey Ellerinle boğazıma geçirdiğin bir kör düğüm.. İnce bir veda havası sarıyor dört yanımı Sen umursamıyorsun.. Ölüm diyorum ölüm Dayandı kapıma Bilmiyorsun.. Makyajı akıyor farkının.. Herkesleşiyorsun.