rica ederim paylaşımın görmeyenler için iyi oldu

burada ne yazarsam yazayım, bizim varolabılmemız ıcın olen su resımdekı "yigit cocuklar" ın degerını veremem.. bir savas gazısıyle konusabılme tanısabılme serefıne naıl olmus birisi olarak yazını okurken sankı hıkayeyı onun agzından dınlemıs gibi oldum.. canakkale savasını balkan harbini yasayan birisinin agzından dınlemek ogrenmek cekılen sıkıntılara bir nebze de olsa sahit olabılmek.. daha da dıyecek ne vardır bılemıyorum.. ama vatanımızın kıymetını bılelım arkadaslar.. bıze aktardıkların cok ama cok degerlı aragorn77... tesekkurler..

Bu tip konulari kacirmazdim demekki benim gizumden kacmis ama bence bir daha verilmesinde sakinca yoktur boyle bir konunun daha once vererek gostermis oldugun anlayistan ve hassayiyetten tsk ederim dostum

Nerelerden ne sartlarda bu günlere gelindigini unutanlari gördükçe, bu aziz kahramanlarin ruhlarindan olsun utanmamak eldemi? Balikesir`de son gömdügümüz Çanakkale gazisi Ivrindi'nin Mallica köyünden 104 yasinda Azman Dede idi. Gençliginde iki metreyi askin boyu, dev görünümüyle insan azmani sayilmis herkes ona azman demeye baslamis, soyadi kanunu çikinca da Azman soyadini almisti. Esas ismi adeta unutulmustu. Yillar önce bir yerel arastirma sirasinda Mallica köyü kahvesinde kendisiyle görüstüm. Kulaklari agir isitiyordu. Köylülerden biri yardimci oldu. Benim sorduklarimi kulagina bagira bagira söyledi. Onun sesine aliskin oldugundan anladi. Sorduklarimi cevapladi. Söz Çanakkale'ye geldiginde o koca ihtiyar sarsila sarsila, hiçkiriklar içinde aglamaya basladi. Kendi zor duydugu için kan çanagina dönen gözleriyle bize de duyurmak için bagira bagira anlatmaya basladi: - Bir hücum sirasinda bölük erimisti. Yüzbasi telefonla takviye istedi. Gece yarisi siperleri takviye için istedigimiz askerler geldi. Hepsi askere alinmis gencecik insanlardi. Ama içlerinde daha çocuk denecek yasta üç-dört asker vardi ki hemen dikkatimizi çekti. Bölügü düzene soktum. Yüzbasi gelenlerle tek tek ilgileniyor, karanlikta el yordamiyla üstlerini baslarini düzeltiyor, sabah yapilacak olan süngü hücumuna hazirliyordu. Sira o çocuklara geldiginde, o civil civil sarki söylerek gelen çocuklar birden çaki gibi oldular. Yüzbasi sordu; "Yavrum siz kimsiniz?", içlerinden biri; "Galatasaray Mektebi Sultanisi talebeleriyiz Vatan için ölmeye geldik!.." diye cevap verdi. Gönlüm akiverdi o çocuklara. Bu savas için çok küçüktüler. Daha süngü tutmasini bile bilmiyorlardi. Onlarla ilgilendim. "Mermi böyle basilir. Tüfek söyle tutulur. Süngü böyle takilir. Düsmana söyle saldirilir!.." diye. Onlari karsima alip bir bir gösterdim. Siperlerin arkasinda ay isiginda sabaha kadar talim yaptik. Gün isimadan biraz dinlensinler diye siperlere girdik. Ortalik hafif aydinlanir gibi olunca hep yaptiklari gibi düsman gemileri gelip siperlerimizi bombalamaya basladilar. Yer gök top sesleriyle inliyordu. Her mermi düstügünde minare gibi alevler yükseliyor bir gün önce ölenlerin kol, bacak, el, ayak gibi parçalari havaya kalkan toprakla siperlere düsüyordu. Mermiler üzerimizden islik çalarak geçiyordu. Siperler toz duman içinde kalmisti. Bir ara yüzbasi "Azman yandik!.." diye siperin kösesini isaret etti. O sarki söyleyerek sipere gelen, sanki çiçek toplarmis gibi neseli olan o çocuklar siperin bir kösesinde sanki bir yumak gibi birbirine sarilmis tir tir titriyorlardi. Çocuklar harbin gerçegi ile ilk defa karsilasiyorlardi. Ürkmüslerdi. Yüzbasi yandik demekte hakliydi Muharebede bir ürküntü panik meydana getirebilirdi. Tam onlara dogru yaklasirken içlerinden biri avaz avaz bir mars söylemeye basladi!.. "Annem beni yetistirdi bu yerlere yolladi... Al sancagi teslim etti Allah'a ismarladi... Bos oturma çalis dedi hizmet eyle vatana... Sütüm sana helal olmaz saldirmazsan düsmana... " Baktim hemen biraz sonra ona bir arkadasi daha katildi. Biraz sonra biri daha... Mars bitiyor yeniden basliyorlar. Bitiyor bir daha söylüyorlar. Avaz avaz!.. Gözleri çakmak çakmak... Hücum ani geldiginde hepsi süngü takmis, tüfeklerine simsiki sarilmis, gözleri yuvalarindan firlamis disler kenetlenmis bekliyorlardi. O an geldi. Birden yüzbasi "Hücum!.."diye bagirdi. Bütün bölük, bütün tabur, bütün alay cephenin her yerinden firladik. Iste tam o anda, tam o anda, o çocuklar kurulmus gibi siperlerden firlayiverdiler. Iste o an. Tam o an bir makinali yavrulari biçiverdi. Hepsi sipere geri düstüler. Kucagima dökülüverdiler. Onlarin o gül gibi yüzleri gözümün önünden gitmiyor. Hiç gitmiyor!.. Iste ben ona agliyorum, o çocuklara agliyorum!.. Azman dede agliyordu... Ben agliyordum... Kahvede kim varsa agliyordu... Kahveci gözyaslari içinde bize çay getirdi. Egildi; - Azman dede hep aglar. Niye agladigini bugün ilk defa anlatti." dedi. Azman dedenin agladigi yigit çocuklarin fotografini ekte gönderiyorum... Bakin bakalim... Siz askere hangi yasta gittiniz? Bakin bakalim askerlik yapmamak için binbir üçkagida basvuranlar utanacak mi? Bakin bakalim bu ülkeyi, topraklarini, kaynaklarini peskes çekeneler, satanlar, bu ülkenin kaynakklarini hotumlayanlar, insanlarin haklarini gaspedenler utanacak mi? Bakin bakalim, mecliste küfürlerle, kayirmacilikla is yaptiklarini sanan milletvekilleri utanak mi? C. Bayar Üniversitesi Ögrenci Konseyi'nin hazirladigi Çanakkale adli kitapçiktan alinmistir19940 eklentisini görüntüleRESMIN UZERINE TILAYIP RESIME BAKMANIZI OZELLIKLE TAVSIYE DERIM

biraz sacma ama guzel olmus tsk

http://www.wardom.org/forum/showthread. php?t=34938&highlight=azman+dede dikkat etmemişlerdir arkadaşım bende aynı konuyu açmıştım güzel yorumlar yapıldı

Beyler Harbi harbi zoruma gitti bu kadar orjinal bir yaziya bir yorum bile gelmemis okuma tembeli olmayalim yalnizca geyik, crack ve programlarda yorum yazmayalim beyler bunu buraya karma almak icin falan degil sizlerle paylasmak istedigim icin