Gani gönüllü Mehmetçik, Çanakkale nin her safhasında düşmanı bile hayran etmeye devam eder. Bir keresinde, esir düşman subaylarına taze ekmek verirler Aynı sofrada kendileri bayat ekmek yemektedirler. Bu durumu gören esir subaylar, kendilerine verilen taze ekmeği yemekden çekinirler, çünkü şüphelenirler. Acaba kendileri bayat ekmek yerken, niçin bize taze ekmek versinler? diye aralarında konuşurlar. Olsa olsa ekmeğe zararlı bir şey ya da zehir katmışlardır! Onlar Mehmetçiği kendisi gibi bilirler ve taze ekmeği yemekden kaçınırlar. Mehmetçik, eliyle koluyla yemeğe çağırırsada aldırmaz. Çaresiz kalıncada komutanlarına haber verirler. Lisan bilen subayımız durumu anlamak için sorar: Niçin taze ekmekleri siz yemiyorsunuzda onlara veriyorsunuz? Kumandanım, bu herifler bayat ekmek yemeyi bilmiyorlar. Ekmeği yerken yüzleri gözleri karışıyor. O ki besleme besliyoruz bunları, bari adam gibi yesinler, tadına varsınlar diye taze ekmekleri onlara veriyoruz Biz zaten bayat ekmeğe alışkınız. Askere gelmeden köyde hep bayat ekmek yerdik Düşman subayları bu açıklamaya inanamazlar. Bu sebeple, taze ekmekden ilk parçayı bizim subayımız yiyerek onlara güvence verir. Ötekiler ancak ondan sonra taze ekmeğe saldırırlar