Sabaha doğru saat 3, 4 gibiydi. Gece karanlık, sisli, soğuk. Köpek sesleri geliyordu yakın köylerden. 1.5 metre derinliğindeki pusuda, sırtlar toprağa dayanmış, toprak soğuk, eller silahta, silah soğuk, hayaller..., hayaller uzaklarda. Ateş yakmak yok. Sigara yok, konuşmak işaretlerle. -Baba ne zaman dönecen, çok yaz geçecekmi? -Yok kızım sadece bir yaz geçecek, hem ben sana telefon açacam mektup yazacam tamam mı -Tamam baba. Ama bak, bu kadar olursa gel. Der ve küçük kız bir elin parmaklarını gösterir. Baba eşine bakar. Eşi babaya ve sonra dağların arkası, uzaklar, pusular ve bu gece. Teröristler köye inecek erzak alacaklarmış köylüden. Askerlerde köye yakın bir yerde gece 12 den beri pusu kurmuş bekliyorlardı. -Komutanım yanlış ihbar olmasın. Dedi Teğmen fısıltıyla Komutan: -Olsa da olmasa da bekleyeceğiz teğmen. Bizim işimiz emrin yanlış, doğru olduğunu sorgulamak değil, denilen emri yerine getirmektir. Hep olacak gözle bakmamız gerek Dedi. Hem vatan toprağının bir yerinde yataklarında rahat rahat yatanlar varsa, bir diğer yerinde de inleyenler olmalı ki, yumuşak döşekler diken olmasın... der ve yüzbaşı sessizliğe gömülür yine. Bir müddet sonra. -Peki Ethem, Teğmen sen niye buradasın. Okumuş adamsın, senin dayın yok muydu bu dağ başlarına geldin. Teğmen. -İnsan 3 şey için yaşar komutanım. Canı için, Namusu için, Vatanı için. Biri olmassa diğerleri bir anlam ifade etmez. Can olmazsa, vatan ve namusun bir önemi yoktur. Namus yoksa, canın ve vatanın tehlikededir Er geç bir virüs gibi vatanı sarar ve yok eder. Vatansızda canında tehlikededir, namusunda Bende vatan için buradayım komutanım. Yaşlı kurt dedikleri komutanın gözleri çoktan dolmuştur. -Seninle aynı pusuda olduğum için çok şanslıyım teğmen der ve onu da kendinide tekrar hayallere bırakır. Tipi ve kar şiddetini artırmış pusuda hareketsiz duran erlerin üzerini doldurmuştu. Askerler iyice üşümüşler ve ağır bir uyku hali üzerlerine çökmüştü. -İç şunu kızım baban gelince seni böyle hasta görürse üzülür sonra. Küçük kız iniltiyle -Anne ne zaman gelecek babam, gelince parkada gidecek miyiz? Bak bu kadar zaman geçti niye gelmedi? Kız: -Anne o şimdi uyuyor mudur. -Tabi kızım sende iç, uyu, iyileş tamam mı -Tamam anne. Komutan işaretlerle çavuşu yanına çağırdı. -Çavuş erleri uyutmamaya çalış yoksa donacaklar!!!!!!! dedi ve birden pusuda şok etkisi yapan gözcünün işareti duyuldu. Tüm askerler sesle birlikte hayallerinden sıyrılarak soğuk silahları çıplak ellere alıyor ve ortalıkta çoktan silah sesleri köpek seslerini bastır hale gelmişti. Beklenmedik bir zamanda gelmişlerdi. Askerler toparlanmaya çalışıyor, komutanın sesi yükseliyordu. -Teğmen çok kalabalıklar pusudan çıkınnnnn. Birkaç dakika sonra köy tarafından da silah sesleri gelmeye başlamıştı. Köy den askerlerin üzerine mermi yağıyordu. Askerler iki ateş arasında kalmış ama asıl köylünün üzerlerine mermi sıkması müthiş moral bozmuştu. Komutan acele edin diye bağırıyor, kendisini ve birkaç askeri çaprazdan kurtarmış büyükçe bir taşıda siper almıştı. Telsizlerden yardım isteniyordu. Erler iki ateş ve kalabalık bir gurup karşısında mermilerin çizdiği ölüm kalım arasında tetiklere basıyorlardı. Teğmen, kurşun yağmuru altında askerleri pusudan çıkaramayacağını anlamıştı. Her kurşun sesinin hafiflemesi halinde bir gurubu dağın yamacına doğru çıkmaları için bırakıyor arada da bir kaç erin çığlılıklarla yere düştüğünü görüyordu. Teğmen sürünerek uçak savarın yanına geldi ve teröristlerin olduğu yere doğru bastı tetiğe Komutanın sesini de duymuyordu artık. Pusuda bir an kulaları sağır eden bir patlama sesi duyuldu. Her yer kızıl kor içindeydi Teğmen patlamanın etkisiyle pusunun dışına fırlamıştı... Bağırtılar... İnlemeler... Silah sesleri... -Küçük kız, sabah sevinçle yataktan kalktı -Anne anneee! babam gelecek! babam gelecek!!! -Ne oldu kızım aaa ateşinde düşmüş -Anne rüyamda babamı gördüm gülüyordu, bu kadar zaman sonra gelecekmiş Dedi sadece işaret parmağını gösterdi... Kız: -Ben beyaz elbisemi giyebilir miyim? Beni güzel görsün. -Tabi kızım gel giydireyim. Ertesi sabah hafif hafif kapı çalınır Anne kapıyı açar. Kısık bir sesle kapıda duran asker. -Ethem Aydoğdunun ev mi Evet buyrun der. Asker elindeki zarfı kadına verir ve asker selamı ile ayaklarını topuklarına vurarak döner. Zarf yavaşça açılır. Sayın: Zeynep AYDOĞDU Bu vatan dün olduğu gibi bugünde uğrunda cansiperane savaşan erlerin olduğunu göstermiş, dün olduğu gibi bugünde toprağına basacak hain ayaklara namusuna dokunacak hain ellere gereken dersi vermiştir. Vatan ETHEM AYDOĞDU gibi nice evlatları ile gurur duyar Başınız ve vatan sağ olsun Yüz başı O... Yaşlı kurt un yazdığı son mektuptur bu. Bir süre sonra beylik silahı ile kendini vurur. -Kadın eşiğin dibine yıkılıverir. O akşam küçük kız babasını askeri elbiseleri ile rüyasında tekrar görür. ve baba söz verdiği gibi gelmiştir. Elbisesinde kan izleri ile, kızından izin almak için Ertesi gün Ankara'da bir davette gazetecinin sorduğu -Hakkari Yüksekovada teröre ağır darbe indirilmiş sayın Bakanım... Doğrumu sorusuna... Bakan: -Doğrudur. Der ve elindeki kadehi kaldırır... İçinde Ethem'in soğumamış kanı ve küçük kızın göz yaşları vardır.