ulen hep şöyle daracık bir sokağımızın olmasını isterdim..

Ben Karabükte doğdum Safranboluda büyüdüm, çocukluğumuzda oturduğumuz sitenin etrafı tamamen tarlalardan oluşuyordu, sabahtan akşama kadar çayır çimen gezer top oynardık, şimdi her taraf apartman dolmuş, aralarda bir iki yerde ufacık çocuk parkı var, büyük şehirlerdede ufak şehirlerdede yeşil alan bırakmaksızın betonlaşıp gidiyoruz Sokaklara gelince her taraf araba dolu zaten, kimseler kimseleri tanımaz halde.

Sokaklar benim oyun saham ve benim evim üzerimde t-shirt ve boynumda L. L. kolyesi.

Biz bu mahelledeki buyuyen cocuklar kadar sansli degildik anadolunun bir kazasinda buyudum bizim zamanimizda yollar toz toprakti hatta kisin kar yagipta erimeye baslayinca oyle bir camur olurdiki yurumek icin ayagimiza kaldirdigimizda ayakkabi ayagimdan cikar camura gomulu kalirdi Simdi butun mahelleler asfalt olmus camurda yok toprakta artik simdiki cocuklar sansimi sanssizligimi onuda bilemiyorum Tesekkurler venus.. - Technogirl

çok güzel kareler. paylaşım için teşekkürler.

Huzur verici. İşler yoluna girince sokakları olmayan bir yerde yaşamak istiyorum.

Bu kadar renkli değildi benim çocukluğumu geçirip oyunlar oynadığım sokaklar Emeğine sağlık Betül Abla

Benim çocukluğum İstanbul Üsküdar selimiyede geçti birinci ordunun dibinde selimiye camii nin olduğu sokakta otururduk konu vesilesiyle o günler geldi aklıma teşekkürler... Bu duvarlara tırmanır imam Ahmet hocadan fırça yerdik...

Bizim sokaklar bu kadar temiz değildi Ama çok yaramazdık balkon'dan iple bir birlerimizi bağlar aşağı doğru yollardık Saklanbaç oynar o zamanlar cd falan yok tabi kasetlere ses kaydı yapar buradayız hepimiz gel bul bizi diye bant kayıt ile onu oraya yönlendirir biz sobe yapardık daha neler neler Teşekkürler. Betül

Belirli bir yaşa geldiğimizde herşeyi bırakıp, böyle sakin güzel sokaklara gidecez..

Bir sokak başındayız Yeni yanmış ışıklar İçimde karşı konulmaz bir türkü Uzanıyorum yüzüne doğru ve kaldırıyorum alnından saçlarını Bir sokak başındayız Yağmur çiseliyor biraz Anlamadığım bir dilde Şarkı söyler gibi tıpkı Bilmiyorum anılarda mı Yoksa bir roman sayfasında mı Uzanıyorum tekrar tekrar Ve durduruyorum zamanı bir yaz akşamı çocukluğumda yaşadığım beni kayda geçen unutamadığım anlarımdı benim sokağım... emeğine sağlık teşekkür ettim venüs... ..

Resimler çok kaliteli, güzel bir çocukluk geçirdim teşekkürler Betüş...

çoçukluğum kurşunlar altında yıkık evler bombalanmış okullarda geçti neşeli ve rengarenk sokaklar yok bende sadece yıkılmış evler var.

bahçede bi dut ağacı vardı feci bir şekilde düştüğümü hatırlarım... birde evin yanında olan kadınlar hamamını PatRoN.

Çocukluğumdan nefret ediyorum. Şuan mutluyum, çocukluğum umrumda değil..

Biraz almanya sonra türkiye'de turistik yerler derken buralara geldim. Hiç mahalle kültürüm olmadı. Ama resimlere bakarken çok duygulandım hakikaten. Umudediyorum ki böyle sokaklarda yaşlanırız. Belki o zaman daha huzurla dolar yüreğimiz, şimdikine nazaran.. Paylaşımın zahmetli olmuştur VnüS eline emeğine sağlık. Buarada bazı sahneler bana Uzunyalı'yı hatırlatmadı değil, Tşk