İsmet Bozdağ ın Atatürk ün sofra anılarını derlediği kitabı şu ismi taşır: Atatürk ün Fikir Sofrası . Gerçekten de Atatürk ün sofrası dönemin her konudaki uzmanlarının davet edildiği ve her türlü kültürel, bilimsel konunun tartışıldığı, konuşulduğu sofralardır. Bu yönüyle eskiçağ filozoflarının evlerinin bahçelerinde diyalog yöntemiyle düşünce üretmelerini andırır. Maksat yemekten, içmekten çok sohbet etmek, fikir alış-verişinde bulunmaktır. Yine de Atatürk ün bu sohbetler esnasında rakıyı tercih etmesi bizim için anlamlıdır. Bu sofralarda her zaman yanında bulunan birkaç kişi dışındaki konuklar her zaman değişir. Gazeteciler, bilim adamları, milletvekilleri, komutanlar, elçiler davet edilirdi. Bu konuda yine Falih Rıfkı Atay ın tanıklığına başvuruyoruz: Dostları ile akşamları sofra başında buluşmak ve geç vakitlere kadar konuşmak adeti idi. Pek azı zevk ve eğlence meclisi olmuştur. Bunlar da, hani okullarda tatil saatleri vardır, öyle bir şeydi... Bilmediklerini sofralarında bilenlerden öğrenirdi. Davetliler daima pek çeşitli olmuştur... Türk dili ve Türk tarihi meseleleri, O nun sofrasında tam bir fakültelik zaman tutmuş olduğunu tahmin ediyorum. Tebeşirli kara tahta, karşısında idi. Bakanlar, profesörler, milletvekilleri hep o tahtaya kalkmışızdır... İş başından artan ömrü, sofrada geçmiştir. Bu bir içki ve cümbüş sofrası değildi. Dostları ile, hatta düşmanları ile sohbet ve tartışma meclisi idi... Sofra bir imtihan meclisi idi de! Hiç söylemeksizin, hissettirmeksizin, bir vazifede kullanacağı adamları, içki aleminin pek elverişli ortamında türlü yönlerden yoklardı... (Çankaya, s. 510) Kılıç Ali de bu sofradan şöyle bahseder: Sofrasının karşısında daima büyük bir karatahta, üzerinde tebeşiriyle, silgisi ile hazır bir halde bulunurdu. Bu sofradan iç politika, dış politika, iktisadi politika, tarih, dil, coğrafya vb. çeşitli ilmi mevzular, günün önemli sorunları, inkılap hareketleri ve her çeşit milli meseleler tartışılır idi... Bununla beraber sofra, bazılarının sandığı ve telkin ettirmek istedikleri gibi, bütün devlet işlerinin müzakere yeri değildi. Bu mühim noktayı fark edemeyerek sofrada devlet işleri hallolunuyor! diye günün birinde Atatürk e karşı gelenler, ağır mesuliyetlerle etekleri tutuştuğu zaman, o sofraya içinden çıkamadıkları devlet işlerini getirirler ve onları orada Atatürk e hallettirerek sofradan ferahlık ve neşe içinde çekilirlerdi... Atatürk e sofralarında konuşulmayan, konuşulmasına müsaade etmedikleri tek şey, dedikodu mevzuları idi... (Atatürk ün Hususiyetleri, Cumhuriyet Gazetesi Yayını, s. 100) Hasan Soyak da yukarıda bahsettiğimiz anılarında davet edilen müzisyen ve şarkıcıların uzayan konuşmalar yüzünden sanatlarını icra edemeden gittiği gecelerin olduğundan bahseder. Bu sofraları zaman zaman şarkılarıyla süsleyenler ise Safiye Ayla, Müzeyyen Senar, Denizkızı Eftelya, Hafız Saadettin Kaynak ve Münir Nurettin Selçuk'tur. Bu ses sanatçılarına Selahattin Pınar, Necati Tokyay, Mesut Cemil, Nubar Tekyay, Vecihe Daryal ve Aleko Bacanos gibi ünlü müzisyenler eşlik ederdi.

teşekkürler kodadım güzel değerlendirme.