NÜKLEER PATLAYICI FİZİĞİNükleer bombalar bir atomu bir arada tutan, kuvvetli ve zayıf, bağların parçalanması veya birleştirilmesini içerir. Temel olarak bir atomum nükleer enerjisi iki türlü açığa çıkarılır: Nükleer Fisyon: Bir nötron yardımıyla bir atomun çekirdeğini daha küçük iki atoma parçalayabiliriz. Parçalanan atomlar genellikler Uranyum ve Plutonyum'un izotoplarıdır. Nükleer Füsyon: İki küçük atom, genellikle hidrojen ve hidrojenin izotopları bir araya getirilerek daha büyük bir atom ve/veya iztoplarını oluşturmak suretiyle enerji açığa çıkarılır. Güneş bu şekilde enerji üretmektedir. Fisyon Bombası Fisyon bombası Uranyum ve Plutonyum gibi elementlerin nötron kullanarak parçalanması esasına dayanan bir nükleer patlamadır. Uranyum veya Plutonyumun her izotopu bu tür bir parçalanmaya olanak vermez. Elementin çekirdeğine gönderilen nötron bazı izotoplar tarafından absorblanmasını müteakip parçalanmaya uğrarken bazı izotopları nötronu bünyesinde tutarak izotopun bir başka izotopa dönüşmesine yol açar. Parçalanabilen izotop, parçalanmaya uğradığında iki daha küçük izotop ve 2-3 nötron açığa çıkarır. Reaksiyon ürünü izotopların çekirdekleri ve elektron kabuklarındaki elektron sayıları kararlı atomlarınkine uymamaktadır. Bu nedenle bunlara kararsız izotoplar adı verilir ve kararlı hale gelmeye çalışırlar. Kararlı hale gelmeye çalışırlarken de enerji salmaya devam ederler. Bu enerjiye radyasyon adı verilir. Uranyum veya Plutonyum'un parçalanabilir izotoplarının bir nötronu yakalaması ve parçalanması çok çabuk meydana gelir. Süre olarak piko-saniye (1 10E-12 sn) mertebesindedir. Atom parçalandığında açığa ısı ve gama radyasyonu formunda muazzam bir enerji salar. Bunun nedeni de bir parçalanma reaksiyonu ile oluşan iki küçük izotopun kütleleri toplamı Uranyum veya Plutonyum'unkinden küçük olmasıdır. Bu kütle farkı E=m c^2 formülü ile enerjiye dönüştürülür. Bir kilo zengin uranyum nükleer bomba olarak kullanılacak olursa, açığa çıkaracağı ısı enerjisi 16 milyon litre benzinin vereceği ısı enerjisine denktir. Bir kilo uranyumun yaklaşık 3 golf topuna karşılık gelen bir hacim işgal ettiği düşünülürse, buna karşın benzin 25 m x 25 m x 25 m lik bir prizma hacmine sığdırılabilir. Bu da size çok az bir miktar uranyumun patlama ile yarattığı enerji hakkında daha iyi bir fikir verir. Nükleer patlayıcı olarak kullanılan Uranyum doğada bulunduğu şekliyle kullanılamaz. Patlayıcı izotopuyla çok yüksek oranlarda zenginleştirilirler. Her tasarım için nükleer fizik gerektiren hesaplar sonucunda patlayıcı miktar bulunur. Bu hesaplar o kadar kolay değildir; bir bilgisayar yardımıyla ve çeşitli deneysel parametrelerden elde edilen veriler kullanılır. Bu kütle bir araya getirilirse, kendiliğinden patlama gerçekleşebilir. Bu nedenle, kritik kütle birkaç parça halinde ve bir birinden ayrı yerlerde tutulurlar. Bunların ayrı yerlerde tutulması bomba tasarımında bazı problemleri beraberinde getirir, şöyle ki, patlamanın istendiği anda parçalar bir araya toplanmalı, bir nötron parçalanma reaksiyonunu zamanında başlatmalıdır. Kritik olmayan kütleleri bir araya getirmek için iki teknik kullanılır: (1)Tabanca Ateşlemeli (2) İçe Doğru Patlama ile Ateşleme. Nükleer reaksiyonları başlatmak için nötrona ihtiyaç vardır. Bu nedenle nötron üreteci gerekir. Her iki durumda da çok büyük miktarda ısı enerjisi ve radyasyon salınır. Nükleer Bombaların Tasarımı Bir atom bombası yapmak için, Bir parçalanabilir veya birleştirilebilir nükleer yakıta, Ateşleyici bir cihaz veya düzeneğe Yakıtın tamamının birleşmesi veya parçalanmasına olanak sağlayan bir metoda ihtiyaç vardır. Tabanca-Ateşlemeli Fisyon Bombası Uranyum veya Plutonyumdan oluşan kritik kütleden küçük bir parça ayrılır ve bu küçük parça konvansiyonel bir patlayıcı ile büyük kütleye doğru ateşlenir. İki kütle bir araya geldiğinde kritik kütle oluşmuş olur. Kritik kütlenin etrafı nötron jeneratörü ile kaplıdır. Bombanın hangi irtifada patlatılacağı bir barometrik-basınç sensörü yardımıyla belirlenir ve bu irtifaya ulaştığına, aşağıdaki işlemler dizisi gerçekleşir: 1. Konvansiyonel ateşleme ile kurşun fıçıya isabet ettirilir 2. Kurşun küresel olarak hazırlanmış Uranyum veya Plutonyum ile nötron jeneratörüne çarpar 3. Fisyon reaksiyonu başlar 4. Nükleer patlama gerçekleşir. Hiroşima'ya atılan atom bomba bu tür bir bomba idi ve 14.5 kiloton yani 14,500 ton TNT'e eşdeğer bir patlama gücü vardı. Patlama olmadan önce yakıtın sadece % 1.5 parçalanmaya uğramıştı. İçe-doğru Patlama ile Ateşlemeli Fisyon Bombası Uranyum ve Plutonyum bir küre haline getirilir ve birkaç parçaya ayrılır; bunların bir birine değmemesi için arada yaylı bir mekanizma vardır. Küre, etrafı nötron yansıtıcı bir malzeme ile kaplanır. Bu malzeme de TNT gibi bir patlayıcı ile örtülür. Patlatma işlemi bomba yere değmeden önce gerçekleştirilir ve hangi irtifada patlama gerçekleşmesi isteniyorsa bunu belirleyen bir barometrik-basın sensörü kullanılır. Bomba arzu edilen irtifaya ulaştığında aşağıdaki işlemler dizisi gerçekleşir. 1. TNT ve/veya konvansiyonel patlayıcı ateşlenerek bir şok dalgası yaratılır 2. Şok dalgası içteki melzemeleri sıkıştırmasıyla kritik kütle bir araya gelir 3. Fisyon reaksiyonu başlar 4. Nükleer patlama gerçekleşir. Nagazaki'ye atlılan bomba bu tür bir bomba idi ve 23-kiloton patlayıcı eşdeğerine ve % 17 verimiliğe sahipti. Daha sonra bu tasarımda yapılan değişikliklerle sırasıyla aşağıdaki olaylar meydana gelir: 1. Patlayıcılar ateşlenerek bir şok dalgası oluşturulır 2. Şok dalgası Plutonyum parçalarını küresel bir şekilde bir araya getirir 3. Plutonyum parçaları merkezde yer alan Be/Po malzemesine çarpar 4. Fisyon reaksiyonu başlar 5. Nükleer patlama meydana gelir iynx. Forever

hehe hepsini ezbere biliyorum cunku fizik yıllık ödevimdi

allah bilim ve teknik nükleer enerji sayısından razı olsun.. saol.

Nükleer bombaların korkunç etkisi. Videolar HİROŞİMA