California iki bomba ve iki torpidonun hedefi olmuştu, mürettebat onu yüzdürmeyi başarmaktaydı ama pompaların gücünü arttırırken gemiyi terketme emri aldılar. Arizona ve West Virginia'dan sızan yanan yakıt yavaş yavaş ona ilerliyordu ve muhtemelen herşeyi daha kötü bir hale getirecekti. Silahsızlandırılmış hedef Utah iki torpido ile delinmişti. West Virginia yedi torpido ile vurulmuştu ve yedincisi dümeni parçalamıştı. Oklahoma dört torpido ile vurulmuştu, son ikisi yan zırhın altına isabet ederek alabora olmasına neden olmuştu. Maryland iki 40 cm mermi ile vurulmuştu, ama ciddi bir hasara neden olmamıştı. Hernekadar japonlar zırhlılara odaklanmış olsa da diğer hedefleri göz ardı etmediler. Hafif kruvazör Helena torpidolandı ve patlamanın şiddeti yanındaki mayın gemisi Oglala'yı alabora etti. Kuru havuzlardaki iki destroyer yakıt depolarına isabet eden bombalar tarafından yokedildi. Sızan yakıt alev adlı ve kuru havuzlar suyla karışık yakıtla dolarak içindeki gemileri yandı. Hafif kruvazör Honolulu hasar aldı ama görevine devam etti. USS Cassin destroyeri alabora oldu ve destroyer Downes ciddi hasar gördü. Tamir teknesi Vestal Arizona patladığı zaman onu çekiyordu veağır zara aldı ve kıyıya çekildi. Deniz uçağı platformu de ayrıca zarar görmüştü. Neredeyse 188 Amerikan uçağının tamamı yokedilmişti ve 155 i yerdeyken vurulmuştu, sabotaja karşı kolay korumak için kanat kanata parkedilmişlerdi ve yokedilmelerini hızlandırdı. Barakalara yapılan saldırılar pilotların ve diğer personelin ölümünü ekledi. Bazı uçaklar ise dost ateşi ile vuruldu. Ellibeş Japon havacısı ve dokuz denizaltıcı saldırı sırasında öldü. Japonların 441 uçağının (350si saldırıda yeraldı) 29 u kaybedilmiş ve diğer yetmişdört tanesi makinalı tüfek ve top atışı ile hasar görmüştü ve yürmiden fazlası uçak gemilerine sorunsuz inmişti. Nagumo'nun iki dalgadan sonra geri çekilme kararı Bazı üst subaylar ve pilotlar Nagumoyu yakıt tankerlerine, makina binalarına, ve kuru havuzlara saldırması konusunda kışkırttı. Birleşik Devletler yakıt tanklarının savunmasızlığını savaştan önce dikkate almıştı ve gizlice bomba dayanıklı Red Hill yakıt tankı inşasına japon saldırısından önce başlamıştı. Bu binaların yıkımı Birleşik Devletler Donanmasını çok büyük zorluklar içinde bırakacaktı ki kullanılabilir en yakın filo tesisi Hawaiinin doğusunda birkaç bin mil uzaktaki Amerikanın Batı kıyılarındaydı. Bazı askeri tarihçiler bu yakıt tanklarının ve tamir atölyelerinin yıkılmasının Birlşik Devletler Donanmasına birkaç zırhlının batmasından çok çok daha büyük zarar vereceğini düşünmektedir. Sonraki Saldırılar Saldırı sonrasında Pearl Harbor'a küçük ölçekli bir kaç farklı saldırı daha yapıldı. Mart 1942 de, Operasyon K-1, Midway akını hazırlığı olarak, Marshall Adalarında Wotje'de üslenmiş iki Japon H8K uçan-bot, tamiratın nasıl gittiğine dair keşif ve "Ten-ten" tamir güvertelerini bombalamak için görevlendirildi. Uzaklık yakıt ikmalini gerektiriyordu ve bu işlem Fransız Fırkateyn Kumullarında pearl Harbor'un 500 mil (800km)kuzey-batısında denizaltılar aracılığıyla yapıldı. Kötü görüş koşulları görevi kötü etkiledi be bombalr bir kaç mil saprak hedefi vuramadı. Operasyonu destekleyen beş Japon denizaltıları: I-9 telsiz işaretçisi olarak, I-19, I-15 ve I-26 yakıt ikmalcisi veI-23 havadurumu gözlemcisi olarak görevdeydi. Hernasılsa I-23 geriye hiçbir iz bırakmadan kayboldu. Böyle bir denemenin olası bir tekrarını önlemek için kumullara Amerikan gemileri gönderildi. İlk Sonuçları Saldırı başlamadan 90 dakika önce (8 Aralık 1941 japon saati ile, ) Japonya İngiliz Malayasını işgal etti. Bunu sabahın erken saatlerinde Hong Kong'un yeni bölgelerine saldırı ve Filipinlere, Wake adasına, Taylanda saatler hatta günler süren saldırılar ve Prince of Wales ve Repulse gemilerinin batırılması takip etti.. 8 Aralık 1941'de Birleşik Devletler Kongresi, sadece Montanalı cumhuriyetçiJeannette Rankin'in muhalif oyuna rağmen Japonyaya savaş ilan etti. "Birleşik Devletler'e, saldırı ve ilişkilerin kesildiğine dair notanın geç verilmesi ile hakaret edilmiş, vuku bulan olaylar haince düzenlenmişti". Roosevelt savaş ilanını aynı gün imzalayarak onayladı ve önceki günün "rezalet içinde yaşanılacak bir gün" olduğunu söyleyerek kongrenin duygularına gönderme yaptı. Devamı askeri seferberlik üzerine yoğunlaşmak oldu, Amerikan hükümeti bir savaş ekonomisi oluşturmaya başladı. Saygılar..

26 Kasım 1941de, Oramiral Chuichi Nagumo komutasındaki altı uçak gemisi içeren filo Kuril Adalarındaki Hitokappu Körfezini Hawaii sınırına çok sıkı telsiz sessizliği emri ile terk etti. Nakajima B5N2 "Kate". Saldırıda bulunan uçak gemileri: Akagi, Hiryū, Kaga, Shōkaku, Sōryū, ve Zuikaku. İki hızlı zırhlı gemi, iki ağır kruvazör, bir hafif kruvazör, 9 destroyer, ve üç denizaltı görev gücünün eskortluğunu yapıyordu. Uçak gemileri toplam 423 Mitsubishi Tip 0 "Zero" avcı uçağı, Nakajima Tip 97 "Kate" torpido bombardıman uçağı ve Aichi Tip 99 "Val" pike bombardıman uçağı taşıyordu. Japonyanın görev gücü uçak gemisi bazında vurucu hava gücü açısından önceki bütün güçlerden daha büyüktü. Filoya yakıt ikmali için 8 Tanker Gemi eşlik ediyordu. Ek olarak "ileri sefer gücü" 20 denizaltı ve 5 adet iki kişilik Ko-hyoteki sınıfı küçük denizaltı ile istihbahrat toplamak ve saldırı sırasında kaçabilecek herhangibir Birleşik Devletler gemisini batırmak için görevdeydi. Birleşik Devletler Hazırlıkları 1924'de General Billy Mitchell 324 sayfalık Pearl Harbor'a muhtemel hava saldırısını da içeren bir Japon savaşının uyarısını üslerine sundu, esasen reddedilmişti, ve ne olursa olsun sonraki yıl askeri mahkemede olacaktı. Birleşik Devletler sivil ve askeri istihbahrat güçleri kendi aralarında yaz boyunca geleneksel Japon saldırısı hakkında bilgi telkininde bulundu ve saldırı öncesi bu iletişim çöktü. Hiç biri özellikle Pearl Harbor'a saldırıyı tanımlamadı. Hawaii gazetelerini de içeren yerel basın bunu yaz ve sonbahar boyunca derin içerikler ile tansiyonu düşürerek ve pasifikte dağıtarak yayınladı. Kasım boyunca, Hawaiideki ordu ve donanma için bütün pasifik emirleri, açıkça çok yakın zamanda japonlarla bir savaş hakkında uyarıyordu. Ve saldırı günü, Generla Marshall özellikle pearl harbora çok yakında bir saldırıdan korkulduğuna dair bir mesaj gönderdi. Hawaii de yaklaşan saldırının bazı belirtileri vardı, ama hiçbiri savunmanın yerel hazırlığına neden olmadı. Herhangibiri bir alarm durumu oluştursaydı, saldırı çok daha büyük direnç görür ve belkide daha az ölüm ve hasara yol açardı. Aslında saldırı Pearl Harbor'ı gerçekten hazırlıksız yakaladı: uçaksavar silahları doldurulmamıştı, cephane kilit altındaydı, anti denizaltı mekanizmaları yerleştirilmemişti, devriye savaşuçakları uçmuyordu, gözlem uçakları ilk ateşte havada değildi vs. Birleşik Devletlerin ordu telsiz istihbarat ve donanma istihbarat ofislerinden OP-20-Gtelsiz istihbarat bölümü, japon diplomatik trafiğine sızdı ve stratejik ve taktik askeri olmayan bilgilerden birçok japon şifresini kırıldı. Bu istihbaratın dağılımı oldukça dağınık ve karışıktı ve herhangi bir japon askeri trafiği hakkında bilgi içermiyordu ve bu mümkün değildi. Mükemmel olarak, bilgi parça parça, çelişkili veya yetersiz derecede dağınıktı . Pasifikteki Amerikan komutanlıklarına uyarılar gönderildi, uyarılar Kasım1941 sonlarında bir savaş beklentisi içeriyordu. Yeni Japon saldırılarına işaret eden bilgilerin gelişmesine rağmen, özellikle Pearl Harbor'a yönelik herhangibir bilgi yoktu. Pearl Harbordaki Ordu karakolu komutanıKorgeneral Walter C. Short. Amerikan komutanlar havadan sığ suya atılabilen torpido üzerine yapılan test ve çalışmalar hakkında uyarılmıştı, fakat sorumlu kişilerden hiç biri yeni olasılıkların getirebileceği tehlikeleri fark edememişti. Pearl Harbor'un torpido saldırısına karşı sığ su gibi doğal savunmaları olduğunu düşünerek, Donanma sıradan operasyonlarla ve düşük öncelikle işe girişti ve torpido ağları, engelleri döşemedi. Gerekli olan, eksik olan uzun menzilli uçakların talep edilmesi, uzun keşif devriyeleri uygun savunma için gerektiği kadar görevlendirilmedi ve daha sonra görüldü ki bu mümkündü . Saldırı zamanında Pearl Harbor'ı korumakla görevli ordu, herhangibir alarm durumundan daha çok eğitim modundaydı, portatif uçaksavar silahları depolarda istiflenmişti, cephaneleri farklı cephaneliklerde kilitliydi. Özel arazi sahiplerinin rahatsızlığından çekinen subaylar, silahları Pearl Harbor üssü etrafındaki özel alanların içine dağıtmamıştı.

Türk Çocuklara da Türk'ün Türkten başka Dostu Yoktur Temennisinde Bulunuluyor.! Bu Örnekler Çoğaltılabilir

yunan çocuklar da Türklere düşman yetişiyor

Müzakerelerin Kesilmesi Japon planları saldırı, Birleşik Devletlerle müzakerelerin kesilmesinden 30 dakika sonra başlaması şeklindeydi. Yaz boyunca Japon Büyükelçisi Amiral Kichisaburo Nomura ve özel temsilci Saburo Kurusu'nin oluşturduğu Washingtondaki Japon büyükelçiliği diplomatları Hükümet birimleri ile Japonyanın Hindiçine harekatına Birleşik Devletlerin tepkileri hakkında görüşmeleri idare ediyorlardı. Saldırıdan önceki günlerde Tokyodaki Dışişleri Ofisinden elçiliğe planlandığı gibi Washington saati ile öğleden sonra saat birde Hükümet Sekreteri Cordell Hulla verilmek üzere çok yoğun mesajlar gönderildi. Mesajın son kısmı saldırıdan kısa bir zaman önce geldi fakat deşifre ve yazma gecikmeleri yüzünde elçilik personeli mesajı belirlenen zamanda iletme konusunda başarısız oldu. Son kısım, görüşmelerin kesilmesi Secreter Hull'a saldırıdan birkaç saat sonra iletildi. Birleşik Devletler, son mesajı Japon Büyükelçiliğinden önce çözdü ve temize çekmesi zaman aldı. General George Marshall'a, Hawaii'ye yaptığı o meşhur uyarıda kullandığı, yazılı olarak deşifre edilmiş kısımdı. Açıkçası uyarı, saldırı bittikten birkaç saat sonra, genç bir japon-amerikalı tarafından Pearl Harbordaki General Walter Short'a iletildi. Gecikmenin gerceklesmesinin nedeni deşifre ve çeviriden sonra General Marshall'a iletilmesinin , ordunun uzun mesafede kominikasyon sorunları ve donanma olanaklarının iletişimde kullanılmaması kararının beceriksizliğiydi. Hernasılsa "Acil" ibaresi mesajın yolculuğu sırasında kaybolmuştu ve bu birkaç saat kaybettirmişti Saldırı üzerine kongredeki konuşmaları delil kabul eden Japon kayıtlarından Japon hükümetinin Pearl Harbor'a düzenlenen saldırının başarısını duymadan bir savaş ilanı yazmadığını gösterir. İki taraflı savaş deklerasyonu saldırıdan 10 saat sonra Tokyodaki Birleşik Devletler büyükelçisi Joseph Greew'e ulaştırıldı. Bu deklarasyonu Birleşik Devletlere iletmesine ise Pazartesi öğleden sonrası geç saatlerde izin verildi. Çarpışma II. Dünya Savaşındaki ilk Amerikan ateşi ve ilk ölümler, aslında Amerikan Destroyeri USS Ward (DD-139) liman girişindeki devriye sırasında bir küçük denizaltıya saldırdığı ve batırdığı zaman, Hawaai saati ile 06:37 de gerçekleşti. Beş Ko-hyoteki Sınıfı küçük denizaltısı saldırıbaşladıktan sonra Amerikan gemilerini torpidolamakla görevlendirilmişti, ve daha sonra bulunabilen dört tanesi de dahil hiçbiri geri dönemedi. Denizaltılarını terkedebilen 10 denizciden dokuzu öldü ve sadece bir tanesi, Kazuo Sakamaki II. Dünya Savaşındaki ilk Japon savaş esiri olarak yakalandı. 1999'da II. Birleşik Devletler Donanma Enstitüsü fotografik analizlerinde küçük denizaltılardan birinin limana başarıyla girdiği ve USS West Virginia (BB-48) ya bir torpido ateşlemeyi başardığı gösterildi. Bu denizaltının en son nerede olduğu bilinmemekte. İlk saldırı dalgası İmparatorluk Donanması Hava Gücünden Yüzbaşı Mitsuo Fuchida tarafından kumanda edildi. Saldırı sabahı, henüz resmi hizmete girmemiş ve uzun zamadır denemede olan Ordu Opana Noktası radar istasyonu , japon uçaklarını tespit etti, fakat uyarı, sadece kısmen aktif olan istihbarat merkezindeki deneyimsiz ve yeni bir subay tarafından karıştırıldı.-Daha sonra Cheyenne Dağındaki NORAD merkezinden Hava Kuvvetleri Albayı olarak emekli oldu. Operatörlerin daha önce görmedikleri kadar büyük bir sinyal aldıklarını iletmelerine rağmen, gözlem subayı muallakta kalmış altı B-17'nin üsse geldiğini düşündü. Ek olarak bazı ticaret gemileri, önceki günlerde alışılmadık telsiz trafiğini rapor etmiş olabilirdi. Hava saldırısı adaya yaklaştığında bir kaç Birleşik Devletler uçağı vurulmuştu ve en sonunda bir tanesi telsizle anlamsız bir uyarı gönderdi. Ateş başladığında, diğer uyarılar hala işlemdeydi veya onay bekliyordu. Bu erken uyarılar zamanında mükemmel algılansa bile etkili olacağı kesin değildir. Ordu Hava gücünün Japonların Pearl'e saldırdığı uyarısından sonra 10 saati olmasına rağmen, Japonların Filipinlerde ulaştığı sonuçlar Pearl Harbor ile neredeyse aynıydı. Pearl Harbor saldırısı Hawaii saati ile sabah 7:53'de Japon saati ile 3:23'de başladı. Japon uçakları iki kol halinde saldırdı ve 353 uçak Oahu'ya ulaştı. En geniş ve başlıca avcı uçağı üssü olan Hickam üssüne pike bombardıman uçakları saldırırken, korumasız torpido uçakları gemilere saldıran 183 uçaklık ilk kola liderlik ediyorlardı. 170 uçaklık ikinci kol Bellows üssü ve Ford Adasına saldırmaktaydı. Kayda gecer tek direniz birkaç P-36 Hawk ile P-40 Warhawk'ın 25 sortisi ve donanmanın ucaksavar atesiydi. Amerikan gemilerindeki askerler bombaların patlama sesleriyle ve "Yangın, kaçın", "herkes güverteye, saldırı altındayız" bağırışmalarıyla uyandı. Hazırlıkların yetersizliği ile beraber, kilitli cephanelikler, sabotaja karşı kanat kanata park edilmiş uçaklar, yükseltilmiş alarm durumunun olmamasına rağmen, birçok amerikan askeri savaşın farkındalığı ile hizmet ediyordu. Tuğamiral Isaac C. Kidd ve yüzbaşı Franklin Van Valkenburgh Arizonanın köprüsüne fırladılar ve gemininin savunmasını yönetiyorlardı ki, zırh delici bombalardan birinin ön taraftaki ana top taretlerinden birinin magazinini patlatınca her ikisi de bu patlama sonucu hayatını kaybetti. Daha sonra her ikisine de Onur Madalyası verilecekti. Asteğmen Joe Taussig, gemisi USS Nevada (BB-36) ile saldırı sırasında ölüm soğukluğu ile ilerlemekteydi. Destroyerlerden biri, güvertesinde sadecec 4 subayla ilerlemekteydi. Bu gemi komuta subayı tarafından yakalanmadan, dört gün boyunca denizde hareket etti. Yüzbaşı Mervyn Bennion, West Virginia'nın komuta subayı, Tennessee'nin güvertesindeki bir patlamadan gelen parçalar tarafından kesilene kadar adamlarına komuta ediyordu. İlk uçak düşürme hakkını USS Tautog (SS-199) denizaltısı ilk saldıran uçağı düşürerek kazandı. Muhtemelen en ünlü savunma Doris "Dorie" Millerın, West Virginiadaki Afro-Amerikalı aşçının hiç eğitimini almadan, gemisi bombalanırken bile o anda kullanılmayan bir uçaksavar topuna geçip saldıran japon uçaklarına ateş ederek en azından bir tanesini düşürmesidir. Donanma Haçı ile ödüllendirilmiştir. Toplamda 14 denizci Onur Madalyası ile ödüllendirilmiş, daha sonra ise saldırı sırasında bölgede olan diğer askerler özel bir askeri madalya olan Pearl Harbor Hatıra Madalyası ile ödüllendirildi. Bir Japon uçağından USS West Virginiaya isabet eden torpidonun patlaması. Saldırı başladıktan 90 dakika sonra bitti. 2403 Amerikalı ölmüş ve 1178 kişi yaralanmıştı. Beşi Zırhlı olmak üzere onsekiz gemi batmıştı. Amerikan kayıplarının neredeyse yarısı 1,102 kişi Arizona'daki patlaması ve batmasından dolayı olmuştu. Bir bombardıman uçağının bıraktığı güçlendirilmiş 40cmlik bir donanma topunun, Arizonanın iki zırhlı güvertesini geçip, ön taraftaki ana topun magazininde patlamış ve onun batmasına neden olmuştu. Geminin omurgası gemiden ne kaldıysa, bir anıt haline getirilmiştir. saldırıdına 70 yıl sonra bile, hala limana hafifçe yakıt, yağ sızdırmaya devam etmektedir. Nevada limandan çıkmaya çalışmış, ama liman girişini kapatması olasılığı ile kıyıya yönlendirildi. Zaten bir torpido tarafından hasar görmüştü, ve yolda iken bir çok Japon bombacısının hedefi olmuştu. Kıyıya yanaştığında, baştan sona 250lb(113kg)'lık bombaların hedefi oldu.

Pearl Harbor Saldırısı, Japon İmparatorluk Donanmasının 7 Aralık 1941 sabahı Pearl Harbor, Oahu, Hawaii'ye gerçekleştirdiği sürpriz saldırıdır. Birleşik Devletler Donanması'nın Pasifik Fİlosu ve onu koruyan Ordu Hava Kuvvetleri ile Deniz Piyadeleri'nin yakın bir II. Dünya Savaşı hali için savunma filolarını hedef almıştır. Saldırı 12 Amerikan Savaş Gemisini ciddi şekilde yaralamış veya yok etmiş, 188 Savaş Uçağını yoketmiş, ve 2,403 Amerkan askeri ile 68 sivilin ölümüne neden olmuştur. Bununla beraber Pasifik Filosunun üç Uçakgemisi limanda değildi ve üssün önemli tankerleri, denzialtılar ve makine bölümleri gibi zarar görmekten kurtuldu. Bu kaynakları kullanmak, Birleşik Devletlerin bir yılda toparlamasını sağlayabilirdi. Bu saldırı ayrıca "Pearl Harbor bombardımanı" veya "Pearl Harbor savaşı" olarak da anılır ama en geneli "Pearl Harbor saldırsı" veya basitçe "Pearl Harbor" dır. Alt Yapısı Meiji Restorasyonundan sonra, Japon İmparatorluğu Avrupa ve Kuzey Amerika güçlerine yetişmek için bir takım hızlı ekonomik, politik ve askeri büyümelere kalkıştı. Büyümenin stratejisi karada genişlemek ve doğal kaynaklara ulaşımını geliştirerek ekonomik kontrol sağlamaktı. Bu stratejinin uygulanması ile, Japonya bir kaç askeri maceraya kalkıştı ve bu da komşu ülkeler ile zıtlaşmaya neden oldu. 1984'deki Japonların Tayvan'ın kontrolünü ele geçirdiğiBirinci Çin-Japon Savaşı ve 1904'de Japonların Çin Ve Kore Yarımadası etrafında yerler kazanmasını sağlayan Rus-Japon Savaşı bu çekişmelerden bazılarıdır. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Milletler Cemiyeti, Japonyayı Alman İmparatorluğunun Uzak Doğu ve Pasifik sularındaki sömürgeleri ve kolonileri ile ilgilenmesi şeklinde görevlendirdi. 1931'de Japonya zor kullanarak Mançurya'da Mançuko olarak isimlendirdiği bir kukla devlet kurdu. Yaklaşık 1910'dan 1930lara kadar ülke büyük ve modern bir donanma ve ordu ile yaygın olarak askerileştirildi. 1937'de Japon ordusu subayları Çin ana topraklarına Mançurya ve Çinin bazı pasifik kıyılarından saldıran geniş çaplı bir saldırının başlangıcı olan, Marco Polo köprüsünde bir provokasyon safhası başlattı. Milletler Cemiyeti, A. B. D., İngiltere, Avustralya, ve Hollanda gibi Güneydoğu Asya ile ilgilenenenler Japonyanın Çine saldırılarından rahatsız oldu ve uyarı ve diplomatik baskı ile karşılık verdiler. Japonya tepki olarak Milletler Cemiyetinden çekildi. 1939 temmuzunda Japonya üzerindeki baskıyı 1911 ABD-Japonya ticaret paktını iptal ederek arttırdı. Japonya Çindeki askeri seferine devam etti ve Nazi Almanyası ile Birinci Dünya Savaşındaki düşmanlığı resmi olarak kaldıran "Anti-Komintern" Anlaşmasını imzaladı. 1940'da Japonya Nazi almanyasıve Faşist İtalya ile üçlü anlaşmayı imzalayarak "mihver" devletlerini oluşturdu. Japonyanın bu Hareketleri Birleşik Devletlerin hurda metal ve benzin üzerine de ambargo koymasına ve Panama Kanalını Japon gemilerine kapatmasına neden oldu. Birleşik Devletlerin tepkisi, ABD'deki Japon malvarlıklarını dondurmak ve tam bir benzin amborgosu uygulamak şeklindeydi.. Benzin Japonya için en önemli kaynaktı ve kendi kaynakları sınırlı olmakla beraber, Japonyanın benzin ithalatının %80'i A. B. D'dendi. Açıkçası, donanma ithal benzin stoklarına güvenmekteydi Diplomatik görüşmeler 26 Kasım 1941'de Başbakan Hideki Tojo'nun kabinesine bir ultimatom olarak açıkladığı Hull Notası ile doruk noktasına ulaşarak düğümlendi. Japonya, Amerika ve İngilterenin isteklerine - ki Çindeki çatışmaları durdurmak ve Çinden çekilmeyi içeriyordu- cevap vermek ile genişleme politikasına devam etmek arasında karar vermek zorunda buldu. Japonya geri çekilirse zorla kazanılmış konumunu ve uluslararası ortamda prestijini kaybetmesi ve ulusal güvenliğine hissedilir bir tehdit olarak Pasifik ve/veya Doğu Asya ve Japonya etrafında kontrole hakim olan batılı güçlerin bulunmasından endişelenmekteydi. İmaparator Hirohito zaten bazı askeri önlemler almıştı ve bunları harekete geçirmeye karar verdi, nitekim bu önlemlerden sonraki adım Birleşik Devletler, İngiltere ve Hollandaya savaştı. Zaten Nazi Almanyası ve Faşist İtalya ile mihver paktına imza atmak, Japonyanın müttefikleri ile beraber "Müttefik Güçler" ile ssavaşılacağı anlamındaydı. 4 Eylül 1941'de İmparator tarafından Pearl Harbor'a saldırının göz önüne alınıldığı İmparatorluk Konferansının ikincisinde, Japon Kabinesi İmparatorluk Genel Karagahında hazırlanan Pearl Harbor saldırı planları tartışıldı. Ve şu karara bağlandı: İmparatorluğumuz nefsini koruma ve savunma amacıyla savaş hazırlıklarını tamamlayacaktır gerekirse ABD, Britanya ve Hollanda ile savaşma yoluna gitmeye kararlıdır. İmparatorluğumuz aynı zamanda ABD ve Britanya'ya karşı mümkün olan bütün diplomatik önlemleri alacak ve hedeflerimize bu yolla ulaşma gayreti gösterecektir. Ekim ayının ilk on günü içinde taleplerimizin karşılanması ortamının oluşmaması halinde, ABD, Britanya ve Hollanda ile hemen savaş başlatma kararı alacağız. Japon Hazırlıkları Japonya, Amiral Andrew Cunningham'ın İskenderiye'deki ingiliz üssündeki uçaggemisinden kalkan 20 kadar neredeyse demode olmuş çift kanatlı uçaklarla İtalyan savaş filosunun yarısını ortadan kaldırdığı ve kalanının da Napoliye çekilmesini sağladığı hüküm operasyonundan çok etkilenmişti. Amiral Isoroku Yamamoto Cunningham'ın muhteşem manevralarından daha büyük ve iyi desteklenmiş ve sonuçta daha iyisini yapıp Amerikan donanmasını Kaliforniyaya geri gönderecek savaş filosunu sonuçlandırmak için İtalyaya bir donanma delegesi gönderdi. Böylece "Daha Büyük Doğu Asya Ön destek Kalkanı" oluşturlacak ve savunabilinir bir tamponla Hollanda Doğu Hindistanının petrol reservleri ele geçirilecekti. En önemlisi, delegeler japonyaya gizli, Cunninghamın "araştırmacılar " olarak nitelendirdiği sığdan yüzen torpido ile geri dönmüştü. Ek olarak, bazı japon stratejistler, Birleşik Devletler Amirali Harry Yarnell'in 1932 yılındaki Ordu donanma tatbikatlarındaki harekatlarından etkilenmişlerdi. Yarnell saldıran filo komutanı rolündeydi, uçak gemilerini Ohau nun kuzey batısına sert denizde sürmüştü, ve 'saldırı' uçaklarını 7 Şubat 1932 sabahı havalandırmıştı. Tatbikatı izleyen denetçiler, Yarnelin saldırı filosunun saldırıdan sonraki 24 saat içinde filosunu yerleştiremeyecek olan savunma birimleri üzerinde ciddi hasar vereceğini rapor etmişti. Zamanın konvansiyonel Birleşik Devletler Donanma doktrini Yernellin stratejisini gerçek dünyada uygulanamaz olarak buldu ve yapılabilecek herhangibir saldırının Pearl Harbordaki donanma tarafından bertaraf edileceğine inandı. Yamamato 1941 yılının başlarında Hull Notası alınınca Birleşik Devletler ile büyük olasılıkla savaşılacağını düşünerek ve Donanma Karargahına yapılan baskıyla, önleyici savaş olarak erken bir saldırı üzerinde düşünmeye başladı ve resmi plan ve eğitimlere başlama izini aldı. Yukarı da da görüldüğü üzere yazın gelişen olaylar ön onay imparatorluk konferansında alındı ve sonraki saldırı onayı Kasım ayındaki İmparatorluk konferansındaydı. Zuikaku Japon Filosu Pearl Harbor'a son ana kadar farkedilmeden ilerledi. Pearl Harbor Saldırısının asıl amacı pasifikteki Amerikan deniz gücünü etkisiz hale getirmekti, sadece geçici olaraksa, meydanı genişletmek, eş zamanlıya yakın koordinasyonlarla farklı ülkelere saldırının bir parçasıydı. Yamamato, başarılı bir saldırının bir yıla yakın bir zaman kazandırcağını ve böylece Birleşik Devletler filosunun toparlanmasına kadar Japonyaya rahatça hareket etme avantajını kazandıracağını düşünüyordu. Pearl Harbora saldırının askeri destek için başlangıç planları 1941 haziranında başladı ve İmparatorluk Donanmasının hizipçileri ile tartışmalar sonunda zahemete değer bir şekilde onaylandı. Görev için eğitim ve denemeler yıl ortasını buldu. Planlanmış saldırı ağırlıklı olarak torpidolarlaydı, fakat zamanın silahları havadan atılmak için derin suya gerek duyuyordu. Bu kritik bir problemdi çünkü Pearl Harbor sığ taraklı olmayan kanallara hakimdi. 1941 yazı sonrasında, Japonya sığ sulara atılabilen gizli torpido modifiye ve testleri yaptı. Çalışmalar saldırı sırasında Birleşik Devletler gemilerinin hasarlarının en büyük nedeni olan Tip 95 Torpido ile sonuçlandı. Japon silah teknisyenleri ayrıca özel zırh delici 356 ve 381 mm donanma topu kovanları ürettiler. Bunlar 10.000 feetten (3000 m ) atıldığı zaman eğer tam isabet ederlerse zırhlı gemi güvertelerinin içine giriyorlardı.

güzel bir çalışma eyvallah ufak bir dipnot düşmek istiyorum. alakası yok ama Japonlar ana okulundaki çocukları parl harbor saldrısının yapıldığı yerlere götürüp gezdirirmiş. Amerika zamanında sizin atalarınıza böyle saldırılar gerçekleştirdi bakın ve düşmanınızı iyi tanıyın diye. Çocuklarının gelişiminde amerikan karşıtlığını ve kendi milliyetçiliğini onlara öğreterek büyütüyorlarmış... Saygılarr...