eline sahlık güzel bir konu olmuş

Atamız zamanında iyi söylemiş. Türkiye de ne tarım ne de köylüye gereken önem verilmiyor. Gayrı ne köylünün ne de şehirlinin inanmadığı bir sözdür bu. Teşekkürler gardaş..

Teşekkürler Artser... Güzel paylaşım...

25-12-2009, 21:30 Konunun Açılış Tarihi Sanki Biraz Geç Kalmış Gibisiniz Genede Teşekkürler.

İbretlik Konu Olmuş teşekkürler Hazırlayan Kardeşimize.

Artser kardeşim güzel bir konu olmuş, Elinize emeğinize sağlık, Saygılarımla...

Eline sağlık kardeşim.. Çok güzel bir paylaşım..

Çok güzel bir konuyu paylaşmışsın, inceledikçe dahada çok meraklandım. Teşekkürler.

Milli Eğitim Bakanı Mustafa Necati, 1926 yılında " Toplam 4 Köy Muallim Okulunu" açtıktan sonra, Saffet Arıkan'ın 1936 da önce, Eğitmen kursu, sonra Köy Muallim Mekteplerinin ihyası, bunlardan alınan iyi sonuçlar sonrasında, 3 yıllık deneme sonunda 17 Nisan 1940 MEB Hasan Ali Yücel döneminde 3803 sayılı kanunla. "Köy Enstitüsü" açılmıştır. 1941 de, 4274 sayılı yasa ile de, köylerde çalışacak sağlık memuru ve ebelerin bu okullarda yetiştirilmelerine karar verildi. Köy Enstitüsünün açılmasını mecbur kılan, zamanın Türkiye'sinin sosyal yapısına göz atmak gerek. 1935 verilerine göre 16 milyon nüfusumuzun 12 milyonu köylerde yaşıyor. Bu kütle, ilkel bir şekilde tarımla uğraşıyor. Köy ve toprak ağaların emrinde, onlara bağımlı şekilde yaşamlarını sürdürüyorlar. 40 bin köyün 35 000 inde okul ve öğretmen yok. 1 700 000 çocuktan sadece 300 000 i okula gidebiliyordu. Bunlardan sadece binde biri bir üst kademedeki okullara devam edebiliyordu. Geri kalan çocuklar ise ailelerine yardımcı oluyor, zamanla da okuduklarını unutuyorlardı. Yüzdeye vurduğumuzda, erkeklerin % 76.7 si, kadınların % 91.8 zi okur yazar değildi. Mevcut öğretmenlerin %78 zi kentlerde çalışıyor. % 22 si de okulu olan 4-5 bin köyde çalışmaktadır. Şehirlere alışkın olan öğretmenler, uyum sağlayamama nedeniyle köylere gitmeyi düşünmezlerdi. Tıpki bugünkü gibi, doğuya gitmeyi arzulamayanlar gibi.. İlkel de olsa, üretim araçları ağaların elindeydi.. Köye, çiftliğe, mezraya herhangi bir doktor, hemşire, ebe gitmezdi. Hastalar, üfürükçülerin, nuskacıların, ermişler gözü ile bakılan kişilerin eline bırakılırlardı. Ülkenin bu durumu, Atatürk ilke ve inkilaplarına, Cumhuriyete ve halk felsefesine uymuyordu. Çare arayan zamanın MEB Saffet Arıkan ve İsmail Tonguç'un uğraş ve 3 yıllık denemeleri sonunda Köy Enstitüleri kuruldu.. PEKİ NEDEN KAPATILDI Köy Enstitüsü yasasının kabülü sırasında, bunun uzun ömürlu olmayacağı belliydi. TBMM nde 426 kayıtlı Milletvekili vardı. Oylama gününde, başta Celal Bayar, Adnan Menderes olmak üzere, sonradan Demokrat Partiyi kurup katılacak olan 148 Milletvekili meclise gelmediler. Yasa, gelenlerin oybirliği ile, 278 oyla kabul edildi.. Cumhurbaşkanı İsmet İnönü de, yasayı destekliyor ve "Kitap mermi gibidir" veciz ifadesiyle taraf olduğunu belirtiyordu. Bazı güçler yasanın çıkmasını istemiyordu. Çıktıktan sonra da aleyhine propoganda yapmaya devam ettiler. Daha çocuk yaştaki Köy Enstitüleri boy hedefi olmaya başlanmıştı. Büyük toprak ağası, Eskişehir Milletvekili Abidin Fotuoğlu, bir konuşmasında, henüz mezun dahi vermeyen Köy Enstitüler için 1943 de, "Bunlar yetiştiklerinde bizim kafamızı keserler" söylemiştir. Yetiştiler ama kafa da kesmediler. Köy Enstitüsü Öğrencisi CHP "Çiftçiyi Topraklandırma" adlı yasa taslağını TBMM ne getirdiğinde, birçok Milletvekili istifa etti. Bunlar Demokrat Partiyi kurdular. Bilindiği gibi bunların çoğu, toprak ağası, köy ağası, şeyhler, dedeler olup söz sahibiydiler. Tabiatıyla Köy Enstitüsüne karşı olacaklardı. Yetişen gençler, babalarına benzemiyor. Ağalık ve aşiret düzenine karşı baş kaldırıyorlar. Şeyh ve şıhların eteklerini öpmüyorlar. Ağaların önünde baş eğmiyorlar. Bilime önem veriyorlar. Ağalık sistemini ve köylünün fakirliğini sorguluyorlar. Hak hukuk aramaya başlıyorlar. Atatürk İlke ve İnkilaplarını, düşüncelerini en üst seviyede tutmaya başıyorlar. Bu gençlerin çoğalması, Birçok insanın menfaatlarına dokunacağı kaçınılmaz. Hatta CHP sinde kalanlar içinde de, Köy Enstitüsüne karşı homurdananlar gün geçtikçe çoğalmaya başladı. . Güçlerinin çok azalmasını, istifaların durdurulması lazımdı. . Bir gün, Kepirtepe Köy Enstitüsüne ziyarete giden Cumhurbaşkanı İsmet İnönü, bir kız öğrenciye, çantasında neyin olduğunu sorar. Kız çantayı açar, göstererek, " Bir parça ekmek, bir parça köfte ve birde Dünya Klasiklerinden bir kitap "der. İnönü mutlu olur. Etrafındakilere dönerek, " Ne zaman Türkiye'de, erinden generaline, sade vatandaşından Cumhurbaşkanına kadar, herkes, ekmekle kitabı bir araya getirebilirse, gerçek kalkınma başlamıştır demektir " diyen İnönü, yandaşlarının baskılarına dayanamayarak, Hasan Ali Yücel ve İsmail Tonguc'u görevden alarak, MEB na Reşat Şemsettin Sirer'i getirdi. Tonguç, önce Talim Terbiye kuruluna, sonra da bir okula öğretmen olarak atanır. Sirer, 1947 de, "tüm Köy Enstitülerinin kuruluş özelliklerinin ortadan kaldırıldığını, bu okulların sıradan bir köy okulu olduğunu " söyleyerek, müfredat programını değiştirdiler. Böylece, erimekten korkan İnönü'nün sırtından da yük kalkmış oldu. İşte bu dönem, sağcılara yaranmak, CHP yi toparlamak için okullarda din dersleri ve İmam Hatip Okullarının açılması dönemidir. 1950 seçimlerinde iktidara gelen Demokrat Parti, 27 Ocak 1954 de 6234 nolu yasa, ile uygulamaya tamamen son verdi. Köy Enstitülerinde toplam olarak 17342 öğretmen yetişmiştir. Bunların 1398 i bayan 15943 ü erkektir. Yine bu okullarda 7300 sağlık memuru, 8756 eğitmen yetişmiştir. KÖY ENSTİTÜLERİ KAPANMASAYDI NELER OLMAZDI? Köyden kente göçler olmazdı. Yoksulluk, hırsızlık, gasp olmazdı. Okumayan çocuk kalmazdı. Çorak toprak kalmazdı. Boşa akan, kullanılmayan, değerlendirilmeyen su kalmazdı. Dışardan sanayi ürünü almazdık. Dışardan tarım ürünleri almazdık. İhracatımız ithalatımızdan az olmazdı. Heykeller yıkmazdık, resimler yırtmazdık. Üretim yapmayan fabrikalar açmazdık. Üretim yapan fabrikaları yıkmazdık. Özelleştirme olmazdı. Terör olmazdı. 301 ri tartışmazdık Terör cinayetleri olmazdı. Paralı eğitim olmazdı. Dershaneler olmazdı. 81 ile öğretmensiz, araç gereçsiz üniversite açmazdık. Siyasi cinayetler olmazdı. Hapishanelerimiz dolup taşmazdı. İMF nin oyuncağı olmaz ona yalvarmazdık. AB ye yalvarmaz, küçük düşmezdik. İhtilaller olmazdı. Kimse bir karış toprak istiyemezdi. ... ... İşte olmayanların bir kısmı Neler kaybetmişiz neler.

Teşekkürüne teşekkürü bir borç bilerekten size teşekkür ediyorum..

"Köylü milletin efendisidir!" Türkiye'nin sahibi ve efendisi kimdir? Bunun cevabını derhal birlikte verelim: Türkiye'nin gerçek sahibi ve efendisi, gerçek üretici olan köylüdür. O halde, herkesten çok refah, saadet ve servete layık olan köylüdür. Binaenaleyh, Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümetinin iktisadi siyaseti, bu temel hedefi gerçekleştirmektir. Efendiler! Diyebilirim ki bugünkü felaket ve sefaletin tek nedeni bu gerçeğin gafili bulunmuş olmamızdır. Filhakika; yedi asırdan beri dünyanın çeşitli bölgelerine sevk ederek, kanlarını akıttığımız, kemiklerini topraklarında bıraktığımız ve yedi asırdan beri emeklerini ellerinden alıp israf eylediğimiz ve buna mukabil daima horlayarak karşılık verdiğimiz ve bunca fedakarlık ve ihsanlarına karşı nankörlük, küstahlık, zorbalıkla uşak derecesine indirmek istediğimiz bu asli sahibin huzurunda bugün büyük utanç ve saygı ile gerçek duruşumuzu alalım. Efendiler! Milletimiz çiftçidir. Milletin çiftçilikteki mesaisini çağdaş iktisadi tedbirler ile azami ölçüye ulaştırmalıyız. Köylünün mesaisinin sonuçlarını ve faydalarını kendi menfaati lehine azami ölçüye vardırmak iktisadi siyasetimizin esas ruhudur. Binaenaleyh; bir taraftan çiftçinin mesaisini artıracak ve verimli kılacak malumat, vesait ve teknolojinin kullanımı ve diğer taraftan onun mesaisinin sonuçlarından azami istifadesini temin eyleyecek iktisadi tedbirlerin alınmasına çalışmak lazımdır. Şimdiye kadar mevcut olan yolsuzluk, çağdaş nakliye araçlarının yokluğu, mübadele usullerinin çiftçi aleyhine olması ve hükümet kanunlarının çiftçiyi koruyamaması gibi engellerin kaldırılması lazımdır. Bu noktada bilhassa tarım ürünlerimizi benzer ecnebi ürünlere karşı korumaya engel olmakla milletimizi bugünkü iktisadi sefalete mahkum eden mülga kapitülasyonların acıklı durumunu hatırlatmadan geçemem. Malumunuzdur ki, memleketimiz iktisadi teşkilat ve muhit itibariyle kuvvetli bir halde bulunmuyordu. Özel iktisadi sermaye de serbest rekabete dayanabilecek dereceye erişememişti. Tanzimatın açtığı serbest ticaret devri Avrupa rekabetine karşı kendini koruyamayan iktisadiyatımızı bir de iktisadi kapitülasyon zinciriyle bağladı. Teşkilat ve özel sermaye açısından iktisat sahasında bizden çok kuvvetli olanlar memleketimizde, bir de fazla olarak, imtiyazlı mevkide bulunuyorlardı. Temettü vergisi vermiyorlardı. Gümrüklerimizi ellerinde tutuyorlardı. İstedikleri zaman istedikleri eşyayı, istedikleri şeriat tahtında memleketimize sokuyorlardı. Bütün iktisat alanlarımızda bu sayede mutlak hakim olmuşlardı. Efendiler! Bize karşı yapılan rekabet hakikaten çok gayrimeşru, hakikaten çok kahir idi. Rakiplerimiz bu suretle gelişmeye müsait sanayiimizi de mahvettiler. Tarımımızı de zarara uğrattılar, yıktılar. İktisadi ve mali gelişmemizin ve ilerlememizin önüne geçtiler. Efendiler! Artık serbest ve müstakil bir hayata atılan Türkiye için, iktisadi hayatı boğmakta olan kapitülasyonlar mevcut değildir. Ve olamaz. İktisadi hayatımızın belirlenmiş hedeflere yönelmesi ve süratle ilerleme ve gelişmesi için kabul edilecek tedbirler arasında memleketimizde Avrupa rekabeti yüzünden mahvedilmiş ve şimdiye kadar ihmal edilegelmiş tarımsal sanayiimizi geliştirme ve çağdaş iktisadi araçlarla ile teçhiz etmeyi öncelikli olarak ele alacağız. Gerek ziraat ve gerek memleketin servet ve sağlık açısından önemi tartışmasız olan ormanlarımızı da çağdaş tedbirler ile güzelleştirmek, genişletmek ve en yüksek verimi elde etmek esas ilkelerimizdendir. İktisadi siyasetimizin önemli amaçlarından biri de genel çıkarları doğrudan doğruya alakadar olacak kurumlar ve iktisadi teşebbüsleri mali gücümüz ve fenniyemizin müsaadesi ölçüsünde devletleştirmedir. ... Mali kuvvetimiz bugüne kadar olduğu gibi, dışarıdan borç almaksızın, fakirane olmakla beraber memleketi idare edecek ve hedeflerine ulaşacaktır. Efendiler! Bugünkü kutsal savaşımızın amacı tam bağımsızlıktır. Tam bağımsızlık ise ancak mali bağımsızlık ile mümkündür. Bir devletin maliyesi bağımsızlıktan mahrum olunca o devletin bütün hayati alanlarında bağımsızlık felçlidir. Çünkü her devlet ancak mali kuvvetle yaşar. Mali bağımsızlığın korunması için ilk şart, bütçenin iktisadi bünye ile denk ve birbirine uygun olmasıdır. Binaenaleyh; devlet yapısını yaşatmak için dışarıya müracaat etmeksizin memleketin gelir kaynaklarıyla idare temini, çare ve tedbirlerini bulmak lazım ve mümkündür. TBMM Üçüncü Toplanma Yılı Açış Konuşmasından (1 Mart 1922) ersan.

Çok Şükür Köylüyüm Ceketim yamalı Tenim toprak kokar Bil ki her lokmada Alnımın teri var Sermayem bileğim Talebim yok benim Dünya sizin olsun Yüreğim tok benim Emeğim kutsaldır Ne olur hor bakma Tahsilim yok ama Yemem haram lokma Helaldir aşım Gözümde yaşım Belim bükük ama Dik durur başım Beyler hatır sormaz Tabip neşter vurmaz Doğduğumdan beri Derdim düğüm düğüm Çünkü ben köylüyüm Vurgun nedir bilmem Soygun nedir bilmem Bildiğim bir şey var Derdim düğüm düğüm Çok şükür köylüyüm. Uğur Işılak Soğuktan donuyor, nerede sıcak Kamışla, tezekle, tütmüyor ocak Yinede herkese, açıyor kucak Köylü Milletimin Efendisidir! Sefaletle yaşar, asırlar boyu Kandırıp alıyor, vekiller oyu Ne yapsak böyledir, değişmez huyu Köylü Milletimin Efendisidir! Danası delirmiş, tavuğu salmış Varını yoğunu, elinden almış Efendilik yine, onlarda kalmış Köylü Milletimin Efendisidir! Yaşıyor görülür, boşa çabası Onunda köylüydü, zaten babası Gömleği sökülmüş, yırtık abası Köylü Milletimin Efendisidir! Ekme biçme işi, ondan sorulur Çalışır çabalar, boşa yorulur Sanma ağam sanma, sana darılır Köylü Milletimin Efendisidir! Ona yuva olmuş, kerpiçler taşlar Ekip biçmeyince, geçmiyor kışlar Bunca eziyete, eğilmez başlar Köylü Milletimin Efendisidir! Çalışır çabalar, her zaman boşa Öküzünü satmış, çifte ne koşa? Efendilik laf mı, paşadır paşa Köylü Milletimin Efendisidir! Dönüm başı para, kuruldu tuzak Toprağa yar dedi, tutuldu uzak Anlasana gardaş, daha ne yazak Köylü Milletimin Efendisidir! Mehmet böyle söyler, var mı hatamız? Tütünde pancarda, vardır kotamız Yıllar önce böyle, demiş Ata'mız Köylü Milletimin Efendisidir! Ulvi Mehmet -

bende köylüyüm öyleyse efendinim itaat et mükafatlandırayım

Elinize sağlık Şimdi ilerleyen saatlerde konuya iki tane resim getirecekler alın size milletin efendisini gösteren iki lider diye

Hepinize ben teşekkür ederim.. Ersan'a başka birisi teşekkür etsin.. Saygılar..