masum bir sekilde baslar önce, sonra aliskanliga, sonra ihtiyaca, en sonunda hastaliga dönüsür. hic yalan söylemedim diyen insan yalan söyler orasi kesin. ama bazisi yalancilikta oldukca iyidir, digeri daha kötü. en azindan bu anlasilabilir birseydir. hic yalan söylemeyen insanda birgün yalan söylemek zorunda kalir. pembe yalan diye tabir edileninden mi olur yoksa onun biraz daha kirmiziya calanindan mi bilinmez. bir yalan söyler ve devami gelir. yalancilikta ilerlememis insan söyledigi yalani bile unutabilir. o yalanin devami geldikce, birebir diyaloglarda özellikle, bi yandan söyledigi yalani tam olarak hatirlayip diger yandan o yalana uygun baska yalanlar uydurmaya calistikca eline yüzüne bulastirir herseyi. yalani ortaya cikar. bunun kirdigi gururun hirsina birde tecrube eklenir. zamanla alisma kismina gecilir. ilk defa yapmiyordur ki artik, hem kendini hem karsindakini mutlu edecekse neden yapmasindir, yalanin kolaylastirdigi islerini düsünür, cok gec farkedildigi icin zararlari, masumdur ona göre yalan, hatta faydalidir kimi zaman. eger insan artik en gereksiz seylerde bile yalana ihtiyac duyuyorsa, yalan söylemedigi icin kaybettigi ve yalan söyleyince kazanacagi birsey olmadigini bile bile yalan söylemeye basladiysa artik o hastaliga dönüsmüstür her insan bu yalanı söylüyorsa sizce size hangisi daha yakın yalanı iyi söylemek mi söyleyip eline yüzüne bulaştırmak mı hasan

vallahi yalana HİÇ İHTİYAÇ DUYMAm direkt bir kadınım kim kırılıcak kim darılacak vs umrumda olmaz benim için doğrular geçerli... bu yuzden cok kibirli ve sert dilli olrk anılıyorum varsın anılsın böylesi doğru olmak daha hoş iynx. Forever

söylersem, çok iyi söylerim.. bu bir sanattır.. ama karanlık bir sanat.. kullanmamak daha iyidir.. ama kullanılacaksa en iyi şekilde kullanmak şarttır..