Ben sahit olmadım ama İnsallah sana nasip olur.

Adam öyle birşey mi demiş sana ayyaş? Yine sarhoşsun galiba

Daha önce bir evliyanın kerametine hiç şahit oldun mu?

Bir benzerini okumuştum. Bir kul istedi diye küpteki şarap şerbete dönüşür mü? Hadi peygamber olsa anlarım, inanırım da.

Evliyaların kerametine inanmadığım için müslüman olamıyor muyum yani? Darth

Evliyaların işi, bizim bilemediğimiz, akıl erdiremediğimiz bir planda cereyan ediyor. Hani ilim için henüz çözülemeyen bazı gerçekler var ya... arkadaşım buraya dikkate et peygamberlerin mucizeleri evliyaların da kerametleri vardır bizim akıl erdiremediğimiz olaylar anlayacağın

Ortaköy Rumlarının gönüllerini İslama çelip çaldığı için Hırsız Aziz, derlermiş Rumlar Efendi'ye. Kosta adında bir Rum Kaptan varmış, şarapçılık yaparmış, çok da içtiği için ayık anı olmazmış. Ama Efendi'yi nerde görse, eline kapanırmış. Efendi de sırtını sıvazlıyarak. -Kastın ne Kosta? Niye harab ediyorsun kendini bu kadar? der gönüllermiş. Bir böyle, iki böyle derken bir gün Marmara Adalarının birinden Ortaköy'e şarap taşırken deniz kabarmaya, dalgalar teknesini tokatlamaya başlamış. Derken fırtına kasırgaya, kasırga kıyamete dönüşmeye başlayınca, kabaran, köpüren, taşan rahmet deryasında sırılsıklam olan Kosta, riyasız bir gönülle, içten içeee, dıştan dışa, resmen de alenen de hep sevip saydığı Yahay Efendi'ye yönelerek: - Elimden tut Aziz , çek sahile beni, sana bir küp şarabım var, hepsi feda olsun sana... diye içten içe yana göynüye Ortaköy'e ulaşınca, Kosta'yı sevenlerden birisi: - Geçmiş olsun Kosta. bu berbat fırtınayı nasıl aştın sen? Biraz da meczub bir adam olan Kosta, saçını başını eliyle taraklayarak: -Ben aşmadım, aşıranlar aşırdılar. Yine bağışlandı bize canımız. Köyde ne var, ne yok? -Hırsız var. -Hırsız. -Hırsız Aziz adamlarıyla birlikte seni mahzeninde bekliyor. -Ne zaman geldiler? -Az evvel. Onlar gönderdiler beni seni bulmaya. - Pekala hadi gidelim -Ben gelmesem, bir mahzuru var mı? - Hayır, hiç bir mahzuru yok ama, sen de gel. - Peki, demiş arkadaşı, gitmişler varmışlar ki, Efendi ve yaranı Kosta'nın mahzeninde onları bekliyorlar. Kosta ve arkadaşı, loş mahzenin kapısından içeriye girerken, Efendi: -Gel bakalım Kosta. bir söz attın deryaya, biz de geldik buraya. Tut bakalım sözünü. Bu durum karşısında ne diyeceğini, ne edeceğini şaşıran Kosta, Efendi'nin ellerine kapanarak: -Aziz Baba, mahzenim feda size, şeref verdiniz bize, siz emredin yeter. Efendi: -En keskini hangi küpte? Kosta, kovuklardaki bir küpü göstererek: -aha şuracıkta işte. Efendi: -Onu için hep birlikte. Kosta, elpençe, mahviriyyet içre: -Siz? Efendi. -Biz de içeriz, merak etme, deyince, Kosta, yıllanmış şarap küplerini açarak, bardak bardak dağıtmaya başlamış. Efendi de öyle bir sohbet açmış ki orada, ilm-i ledün göklerini oraya boşaltmış. Saatlerce içtikleri halde hiç kimsede en basit bir sarhoşluk alameti görülmeyince, Kosta, arkadaşı ve mahzende çalışan diğer Rumlar birbirlerine bakışmaya başlamışlar. Kosta, arkadaşının kulağına usulca: -Bu işte bir iş var. Bir de biz bakalım şu şarabın tadına, diyerek birer bardak da kendileri içince, gözleri fal taşı gibi parlamış, zira, bakmışlar görmüşler ki Kosta'nın mahzende yıllanmış şarabı taze nar şerbetinde dönüşmüş. İşte Kosta da, arkadaşları da, o günden sonra, mabedlerini de, işlerini de değiştirerek iyi bir Müslüman olmuşlar. Evliyaların işi, bizim bilemediğimiz, akıl erdiremediğimiz bir planda cereyan ediyor. Hani ilim için henüz çözülemeyen bazı gerçekler var ya... Kaynak: Efendi, Mustafa Özdamar, Kırk Kandil, 1997 -