GALATA KULESI Fetih`e kadar iki yüz yili askin bir süre boyunca hemen hemen bagimsiz bir Ceneviz sömürge kenti olan Galata`nin birkaç kez büyütülen kentsel savunma sistemindeki yirmi dört kuleden ayakta kalabilen tek ve en anitsal olani bu kuledir. 1350`de II. Murad'in destek ve yardimi ile yapimi tamamlanabilen Kule Osmanli döneminde birkaç kez biçim degistirmistir. Günümüzde ise 1830`larda aldigi biçimle korunulmaya çalisilmaktadir. 1960`li yillarin ortasinda yaptirilan çok kapsamli bir restorasyonla Kule çagdaslastirilmistir. 2000`li yillara girilirken Kule`nin bir kez daha yenilenmistir. Dolmabahçe Sarayı TARİHÇE : 17. yüzyıla kadar Boğaziçi'nin koylarından biri olan yörenin , Altın Post'u aramaya çıkan Argonotların efsanevi gemisi Argos'un demirlediği, Fatih Sultan Mehmed'in İstanbul'u fethi sırasında Haliç'e indirmek üzere gemilerini karaya çıkardığı yer olduğu ileri sürülür. Osmanlılar Döneminde kaptan paşaların donanmayı demirledikleri, geleneksel denizcilik törenlerinin yapılageldiği doğal bir liman görünümünde olan bu koy; 17. yüzyıldan başlayarak dönem dönem doldurulmuş ve Dolmabahçe adıyla padişahların Boğaziçi'ndeki has bahçelerinden biri konumuna getirilmiştir. Tarihsel süreç içinde çeşitli padişahlar tarafından yaptırılan köşk ve kasırlarla donatılan Dolmabahçe; zamanla "Beşiktaş Sahil Sarayı" adıyla anılan bir saray görünümü kazanmıştır. Beşiktaş Sahil Sarayı, Sultan Abdülmecid Döneminde (1839-1861) ahşap ve kullanışsız olduğu gerekçesiyle 1843 yılından başlayarak yıktırılmış ve aynı yerde günümüze dek gelen Dolmabahçe Sarayı'nın temelleri atılmıştır. Yapımı, çevre duvarlarıyla birlikte 1856 yılında bitirilen Dolmabahçe Sarayı 110.000 m2'yi aşan bir alan üstüne kurulmuş ve ana yapısı dışında onaltı ayrı bölümden oluşmuştur. Bunlar saray ahırlarından değirmenlere, eczanelerden mutfaklara, kuşluklara, camhane, dökümhane, tatlıhane gibi işliklere uzanan bir dizi içinde, çeşitli amaçlara ayrılmış yapılardır. Bu yapılar arasına Sultan II. Abdülhamid Döneminde (1876-1909) Saat Kulesi ve Veliahd Dairesi arka bahçesindeki Hareket Köşkleri eklenmiştir. Topkapı Sarayı TARİHÇE : Fatih Sultan Mehmed tarafından 1478'de yaptırılan Topkapı Sarayı, Sultan Abdülmecid'in Dolmabahçe Sarayı'nı yaptırmasına kadar yaklaşık 380 sene Devletin idare merkezi ve Osmanlı sultanlarının resmi ikametgahı olmuştur. Kuruluş yıllarında yaklaşık 700.000 m. 2 lik bir alanda yer alan Saray'ın bugünkü alanı 80.000 m. 2 dir. Topkapı Sarayı, Saray halkının Dolmabahçe, Yıldız ve diğer saraylarda yaşamaya başlaması ile birlikte boşaltılmıştır. Padişahlar tarafından terk edildikten sonra da içinde birçok görevlinin yaşadığı Topkapı Sarayı önemini hiç kaybetmemiştir. Saray zaman zaman onarılmıştır. Ramazan ayında padişah ve ailesi tarafından ziyaret edilen Mukaddes Emanetler Dairesi'nin her yıl bakımının yapılmasına ayrı bir özen gösterilmiştir. Topkapı Sarayı'nın ilk defa, adeta bir müzeymiş gibi ziyarete açılması Sultan Abdülmecid (1839-1861) dönemine rastlar. O dönemin İngiliz elçisine Topkapı Sarayı Hazinesi'ndeki eşyalar gösterilir. Bundan sonra Topkapı Sarayı Hazinesi'ndeki eski eserleri yabancılara göstermek gelenek haline gelir ve Sultan Abdülaziz (1861-1876) zamanında, ampir üslupta camekanlı vitrinler yaptırılır, Hazine'deki eski eserler bu vitrinler içinde yabancılara gösterilmeğe başlanır. Sultan II. Abdülhamid (1876-1909) tahttan indirildiği sıralarda Topkapı Sarayı Hazine-i Hümayun'un Pazar ve Salı günleri olmak üzere halkın ziyaretine açılması düşünülmüşse de bu gerçekleşememiştir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün emriyle 3 Nisan 1924 tarihinde halkın ziyaretine açılmak üzere İstanbul Asar-ı Atika Müzeleri Müdürlüğü'ne bağlanan Topkapı Sarayı önce Hazine Kethüdalığı, sonra Hazine Müdüriyeti adıyla hizmet vermeye başlamış ve nihayet Topkapı Sarayı Müzesi Müdürlüğü adıyla hizmet vermeye devam etmektedir. 1924 yılında bazı ufak onarımlar yapılarak, ziyaretçilerin gezebilmeleri için gereken idari önlemler de alındıktan sonra, Topkapı Sarayı, 9 Ekim 1924 tarihinde Müze olarak ziyarete açılmıştır. O tarihte ziyarete açılan bölümler Kubbealtı, Arz Odası, Mecidiye Köşkü, Hekimbaşı Odası, Mustafa Paşa Köşkü ve Bağdad Köşkü'dür. BINBIRDIREK SARNICI - Istanbul Tarihte yaptiricisinin adi Philoksenos diye anilan eser 4 yy. Büyük Konstantin devrinden kalmadir. 224 Adet orijinal sütundan 212 adedi günümüze gelmistir. Hipodromun batisinda yer alir. Yakin yillarda temizlenerek yanindan geçen yola bir galeri ile baglanmistir. Kolay gezilen, enteresan ve güzel bir diger ziyaret yerine dönüstürülen sarniç 64 x 56 metre boyutundadir. Kalin duvarlarin çevreledigi mekanin tugla tonozlari, bunlari tasiyan, bir ara bölme ile bindirilmis çifte sütünlar ve islemesiz basliklari enteresan görüntüler sergilemektedir. Küçük satis reyonlari kafe ve sergi alanlari ile sarnicin ortasinda yer alan, sütunlarin orijinal boyunun görülebildigi çukur bölüm, tadilat sirasinda yapilmislardir SAKIP SABANCI MÜZESI - PICASSO SERGISI Tarihi Atli Kösk ve en ileri teknolojiyle donanarak ona eklenen yeni galeri, bu yapisiyla uluslararasi düzeyde bir müze standardina kavusturulmus ve 3500 m2''lik alan ile her türde sergilemeye uygun hale getirilmistir. Picasso Istanbul''da : Sabanci Üniversitesi Sakip Sabanci Müzesi, 20. yüzyilin en büyük sanatçilarindan Pablo Picasso''nun eserlerine ev sahipligi yapti. Bugün Sabanci Müzesi''ndeki son derece degerli yazma eserler, 19 ve 20. yüzyila ait zengin tablo koleksiyonu bu genis sergi alaninda sergilenmekte, Müze ayni zamanda yurt içi ve disindan gelen sergilere de ev sahipligi yapmaktadir. Sakip Sabanci Müzesi, Sabanci Üniversitesi''nin bünyesinde yer almaktadir ve bu kimligiyle de bir egitim kurumu olma özelligi tasimaktadir. Bu çerçevede Müze''de çesitli düzeyde egitim programlari yapilmakta, ayrica hafta sonlari müzik etkinliklerine de yer verilmekte, sürekli ve geçici sergileme ile etkinlikler, internet araciligiyla da genis çevrelere yansitilmaktadir. Müze özürlüler için de elverisli gezi olanaklarina sahiptir. Atli Kösk''ün giris katindaki üç oda Sabanci ailesinin köskte yasadigi dönemde kullandigi mobilyalar ve 18- 19. yüzyil sanat eserleri ile dösenmis halde, oldugu gibi korunmaktadir. Sabanci Koleksiyonu''nda yer alan küçük heykel, madeni eser, porselen, obje ve mobilyalardan olusan dekoratif sanat eserleri koleksiyonu, 1940 yilinda Haci Ömer Sabanci tarafindan olusturulmaya baslanmis, 1970 yilindan beri de Sakip Sabanci''nin büyük sevgi ve ilgisiyle zenginlesmistir. Koleksiyonda, aralarinda vazolarin da yer aldigi 18 ve 19. yüzyil Çin Famille Noire, Famille Verte porselenleri, polikrom vazolar, dekoratif tabaklar bulunmaktadir. Bunlarin yani sira, çok sayida Sévres vazosunu da içeren 19. yüzyil Fransiz porselenleri ile Berlin ve Viyana atölyelerinde üretilmis Alman porselenleri, koleksiyonun degerli parçalari arasinda yer almaktadir. Picasso Istanbul''da : Sabanci Üniversitesi Sakip Sabanci Müzesi, 20. yüzyilin en büyük sanatçilarindan Pablo Picasso''nun eserlerine ev sahipligi yapti. Türkiye''de Batili bir sanatçiya ayrilan ilk büyük sergi olma özelligini tasiyan Picasso Istanbul''da, sanatçinin tüm dönemlerini kapsayan 135 eserden olustu. Picasso''nun torunu Bernard Ruiz-Picasso tarafindan seçilen eserler, Paris ve Barselona''daki Picasso müzelerinden, Lille Modern Sanat Müzesi''nden, Fundación Almine y Bernard Ruiz-Picasso para el Arte ve aile koleksiyonlarindan derlendi. Sabanci Holding''in destegi, Fundación Almine Bernard Ruiz-Picasso para el Arte ve Istanbul Fransiz Kültür Merkezi''nin katkilariyla düzenlenen sergide, sanatçinin çalistigi stüdyolarin ve yakin çevresindeki kisilerin, ünlü fotografçilar tarafindan çekilen fotograflari da yer aldi. Türk Hamami Temizlenmenin tarihi günümüzden yüzbinlerce yil öncesine gidiyor. Farkli cografyalardaki farkli kültürler, temizlik konusunda benzer gelenekler ve ritüeller gelistirdiler: Hindistan'da Ganj Nehri'nde, Mezopotamya'da Firat ve kollarinda, eski Misir'da Nil sularinda... Yikanmak için kapali yerler insa etme tarihi Hindistan, eski Misir, antik Ege ve Yunan uygarliklarina kadar uzaniyor. Mezopotamya'da Dicle kiyisinda M. Ö. 859-824 yillari arasinda hüküm sürmüs Asur krali III. Salmanasar'a ait oldugu saptanan hamam, Türkiye-Suriye siniri yakinlarindaki Resülayn'da M. Ö. 3. yüzyila ait sehir kalintilarindaki evlerde bulunan banyo yapmak için kullanilan özel bölmeler, yine Anadolu'da Gaziantep yakinlarinda M. Ö. 1200'lere tarihlenen Geç Hitit dönemine ait hamam kalintisi bunlara örnek olarak verilebilir. Arkeolojik çalismalarda farkli tarihlere uzanan hamam kalintilari bulunmus olsa da, günümüz hamamlarina çok benzer islevler gören, içi isitilan, sicak su akan binalarin yaygin olarak ilk kez M. Ö. 5. yüzyilda Atina'da kullanildigi kabul ediliyor. Bu daire planli yapilar, dikdörtgen planli yan odalarla destekleniyor ve sobayla isitiliyordu. Orhan Yilmazkaya'nin yazdigi "Aydinlik Kubbenin Altindaki Sicaklik: Türk Hamami" adli kitapta, tarihsel süreç içerisinde hamam kültürü ve Osmanli Imparatorlugu'nda hamamlar genis bir sekilde anlatiliyor. Kitapta, ilk adimi Yunanlilarin atmasina ragmen, bagimsiz hamam yapilarinin gelisiminin Roma uygarligi ile birlikte gelistigi belirtiliyor. Kesin olmamakla birlikte M. Ö. 1. yüzyilda mimar Sergius Orata'nin, yakilan merkezi bir atesten elde edilen sicak hava ile hamam binasini isitmayi ilk kez basardigi düsünülüyor. M. Ö. 33'te Roma'da 170 genel hamamin oldugu belirtiliyor: "Romalilar hamama 'thermea' derlerdi. Bu ifade binlerce yil içinde çok az degiserek Türkçe'ye de girmistir. Bazi bölgelerde kaplicalara hala termal adi verilir..." Pestemal, nalin, lenger, hurma kökünden lifler Türk hamaminin demirbaslari sayilir. Tellaklar tüm Osmanli dönemi boyunca "fula" denilen siyah ipek pestemal giyerlerdi. YEREBATAN SARAYI Istanbul en sik kusatma tehlikesiyle karsilasan sehirlerden biriydi. Kusatma süresince yasanan en önemli sorun da yiyecek ve içecek kaynaklarinin tükenmesiydi. Bazilika Sarnici, Roma ve Bizans Imparatorlari'nin bu sorunu çözmek için yaptirdigi sarniçlarin en büyügüdür. 80.000 metreküp su alabilen ve 140 ́70 metrekarelik bir alana yayilan sarniç, 6. yüzyilda Justinianos tarafindan öncelikle saray ihtiyaçlarini karsilamak üzere yapilmistir. 336 sütundan bazilarinda oyma süslemeler vardir. Osmanli'da akan su sevilir, duran su içilmezdi. Bu nedenle, Osmanli'nin fethinden sonra, bir yüzyil içinde unutulan sarniçin suyu, saray bahçelerini sulamakta kullanildi. 1985-1988 arasinda sarniç restore edildi ve sütunlar arasina gezi yollari yapildi. Ses ve isik efektleriyle sütunlarin etkileyici perspektifi ortaya çikarildi. Iki sütunun tabanini olusturan pagan kalintilari olan Medusa kafalarinin, hiristiyanlar tarafindan ebediyen suyun altinda gizlenmesinin amaçlandigi anlasilmaktadir. Sarniçta toplanan yagmur suyunda yasayan sazan baliklarinin dekoratif ve kirlenmeye karsi bir önlem oldugu sanilmaktadir. Rumeli Hisari Istanbul 1453 te Fatih Sultan Mehmet'in sehri kusatmasindan önce de birçok kusatmaya ugramisti. Sehri çevreleyen Roma devri surlari bütün önceki kusatmalari durdurabilmisti. Çok uzun süren kusatmalarda sehrin ihtiyaçlari deniz yolu ile takviye edilirdi. Rumelihisari, karsi kiyidaki daha erken tarihli bir Türk kalesinin karsisinda, Istanbul'u kusatma sirasinda Karadeniz'den gelebilecek yardim ve takviyeleri önlemek amaci ile, sehir kusatmasindan önce insa edilmisti. Bu askeri yapi 1452'de 4 ay gibi inanilmaz kisa bir sürede tamamlanmisti. Bütün Orta Çagin bu en büyük ve kuvvetli hisari 1453'te Istanbul'un Türkler tarafindan fethini takiben stratejik önemini yitirmistir. Klasik Türk kale mimarisinin bu güzel örnegi bütün heybeti ile Bogaziçi'ni süsler. 1950'li yillarda yapilan onarimlari takiben müzeye çevrilmistir. Her yil yapilan Istanbul festivallerinde Hisar içi bir açik hava tiyatrosu olarak kullanilmaktadir. Hisar bütünü ile, en güzel sekilde Bogazin karsi Asya sahillerinden veya Bogazda sefer yapan vapurlardan seyredilebilir www.istanbul.gov.tr AYASOFYA Dünyanin 8. harikalarindan birisi sayilan Ayasofya, Sanat Tarihi ve mimarlik dünyasinin 1 numarali yapisi hüviyetindedir. Bu yasta ve bu ebatta zamanimiza gelebilmis ender eserlerdendir. Orijinal adi Hagia Sofia olan, Türklerin Ayasofya dedikleri yapi yanlis bir sekilde, Saint Sofia olarak bilinir. Kubbe insaati Roma mimarisi tarafindan gelistirilmistir, Bazilika plani da eski devirlerden beri tatbik edilmekte idi. Yuvarlak yapilarin üzerleri çok büyük ölçüde kubbe ile örtülebilmisti. Ayasofya bir 6yy. Bizans devri eseri olmakla beraber, ön misali olmayan, sonraki devirlerde de taklit edilmeyen Roma mimari gelenegine bagli bir "Deneme" dir. Ayasofya her devirde hazineler dolusu sarflar yapilarak ayakta tutulabilmistir. Türk'lerin sehri 1453 yilinda fethetmeleri, harap durumdaki Ayasofya'nin derhal camiye çevrilerek kurtarilmasina sebep olmustur. Türk mimari Koca Sinan'in 16. yy. da ekledigi payanda duvarlari, 19. yy. ortasinda Mimar Fossati kardeslerin ve 1930'dan itibaren yapilan diger restorasyonlar ve kubbenin demir kusak ile çevrilmesi önemli tamirlerdi. 2000 li yillarin restorasyonlari, mevcut madeni portatif iskele ile daha seri yapilabilecektir. Ayasofya 916 yil bas kilise ve 477 yil cami olarak, ayni tanriya inanan 2 degisik dinin hizmetinde olduktan sonra Atatürk'ün emri ile müze yapilmistir. 1930-1935 yillari arasinda ortaya çikartilip temizlenen bir kisim mozaikler Bizans'in önemli sanat eserleri arasinda yer alirlar. www.istanbul.gov.tr Kapaliçarsi Istanbul Dünyanin en eski ve büyük kapali çarsisi Istanbul sehrinin merkezinde yer alir. Dev ölçülü bir labirent gibi, 60 kadar sokagi, üç binden fazla dükkani ile Kapali çarsi, Istanbul'un görülmesi gereken, benzersiz bir merkezidir. 15 yy. dan kalan kalin duvarli, bir seri kubbe ile örtülü eski iki yapinin etrafi sonraki yüzyillarda ekler yapilarak bir alis veris merkezi haline gelmistir. Geçmiste burasi her sokaginda belirli mesleklerin yer aldigi ve bunlarin da, el isi imalatinin siki denetim altinda bulunduruldugu, ticari ahlak ve törelere çok saygi gösterilen bir çarsi idi. Her türlü degerli kumas, mücevherat, silah, antika esyalar, konusunda nesillerce uzmanlasmis aileler tarafindan, tam bir güven içinde satisa sunulurdu. Geçen yüzyilin sonlarinda deprem ve birkaç büyük yangin geçiren Kapali Çarsi eskisi gibi onarilmissa da, geçmisteki özellikleri, yozlasarak degisiklige ugramistir. kaynak istanbul.gov.tr -

uzun yıllar kalmama ragmen ınsanların binlerce km'den zıyaretıne geldıgı topraklarımı dolasmadım... İstanbul Güzel yer..