osmanlı halkını savaştırmaktan başka ne yaptı? medeniyet, sanayii, eğitim/öğretim alanında neler yaptı? hiç bir şey..

heykel yapmamada şüphesiz ki dinin yeri çok büyüktür.

osmanlı yükselis donemindeki yenilikler suanda dunyanın en iyi devletleriyle bir tutabilirz aslında..

Ondan zamanın en iyi ilimcileri tıpcıları osmanlıdaydı... Bazen yazarken öyle bi yazıyosunuz ki 2010 yılı ile osmanlıyı bir tutarak

dalga mı geciyorsun? tarihi bilgilerinizle yazı yazın lütfen. siz deyin ki ''bu tarihte osmanlı bunu icat ett'' ben de çıkayım dünya'da o tarihte nelerin yasandıgını yazayım

Elinden geleni yaptı diye biliyorum ben Sadece dinin ve geri kafalıların etkisinde kaldı biraz. Bu zamanın Türkiyesindense o zamanın Osmanlısı daha iyi bana göre.

Tarih bilginizi sınamak lazım. Öyle birşey söylüyorsunuz ki, sanki Osmanlı'nın döneminde bütün milletler kardeş kardeş geçiniyor, ülkeleri bırak vilayetler bile savaşıp karşılıklı toprak mücadelesi vermiyormuşta sadece Osmanlı savaşıyormuş sanılır.

Zamanında Osmanlı Devleti her yönden diğer devletlerden üstündü. ilime önem verdi bilim adamlarına saygı duydu.. Örneğin İstanbulu fethettiğinde oradaki bilim adamlarına yeni olanaklar sağladı ancak bazıları kaçıp gitti.. Yükseliş ve imparatorluk dönemlerinde bir çok Müslüman bilim adamlarının tıptan uzay bilimine kadar yazdığı kitaplar var. Halkını savaştırmaktan başka ne yaptı diyorsun.. O dönemde savaş yapmayan millet mi vardı? En azından gittiği yerlere Medeniyeti götürdü. Bizlere barbar diyen sözde modern avrupalılara temizliği öğretti. Bunu kesin duymuşsundur. o dönemdeki hristiyanlar banyo yapmaktan acizdi. Tuvaletlerini sokak ortasına yapıyorlardı. Sen dahada Osmanlı ne yaptı, ne icat etti diyorsan tanzimat ve meşrutiyet yıllarını araştır. O dönemde yapılan değişikliklere bak. Belki senin istediğin ve yenilik yerine koyduğun değişiklikler onlardır...

Çok SevgiLi Bordo. Kardeşim Konu GüzeL oLmasına GüzeL Ancak Birşey anLadıysam Arabisch oLayım NormaLde anLardımda NiyetLiyim AçLık KeLLeye Vurunca Neyse eLLerine SağLık

Senin özetlediğin yıkılma dönemindeki olaylar

Fetih politikasını o kadar benimsemişlerdi ki, bilim ve sanata pek vakit ayıramadılar. Zamanın ilim bilim merkezi "Şarkı" fazla benimsediklerinden "Garba" yüz çevirdiler. Sonuç olarak Avrupa keşif ve sömürge politikasıyla gelişirken, Osmanlı bi yandan borçlarla bi yandan da topraklarını korumakla uğraşmaktan çağın gerisinde kaldı ve yıkıldı.

SANAT SİLAHTAN ÇOK DAHA ÖNEMLİDİR "İmha" yerine "inşa" eder ve son derece kalıcı sonuçlar verir. Buna rağmen acaba neden Os manlılarda roman ve heykel yoktur? Biliyoruz ki, Rus, kendi mitini ve muhitini inşa etmiş romanla... Batı, "hayat mücadeledir" görüşünün esaslarını yansıt mış romanda; "Robenson"lar ında, "Seksen Günde Devr-i Alem"lerinde felsefesini aktarmış... Geçirdiği tarihi isti haleleri dökmüş heykele, resme... Dünkü Amerika serüvenciliğini yansıtmış sinemaya, sanatı kullanarak kendine bir tarih bile inşa etmiş, sığır çobanlarını kahraman olarak yutturmuş dünyaya... Bunlar doğrular. Yani sanatın, özellikle de romanın ve sinemanın gücü inkar edilemez. Sinema, Osmanlı döneminde zaten yoktur. Geriye kala kala romanla heykel kalıyor tartışmaya açık... Soru da işte buradan doğuyor: "Osmanlılarda neden heykel yok, ro man yok?" sorusu... Osmanlı'da romanın, yahut bildiğimiz anlamda heyke lin olmaması kuşkusuz sanatın olmaması değildir. Ro man yok, ama onun yerine dört bin yıl öncesinden başla yarak eski devirleri, eski hayalleri güne taşıyan Hint ma salları, destanları var. "Siret-i Anter, Bin Bir Gece," vesai re. Nihayet hepsinin aktığı ibret ummanı: Kıssalar, men kıbeler... Resmin alternatifi hat, ebru, çeşmi bülbül... Osmanlı' nın hayatı sanat... Heykelin alternatifi, en basitinden mezar taşları... Fakat roman: O bambaşka bir konu... Bence, Osmanlı'nın uzun süre romana karşı direnme sinin ve hiçbir ilgi bağı kurmamasının asıl sebebi, roma nın yüklendiği misyonda aranmalı. Romanın misyonu teşhir, teşhirin malzemesi ise aşın merak, yani tecessüstür. Roman mütecessis, meraklı; her topluluğa, hatta her eve girmek, her aksaklığı, her kusuru bulmak ve her şeyi herkese göstermek iddiasında... Oysa İslam'da hem teşhir yasaktır, hem kusurları ifşa, hem de aşırı ve gereksiz tecessüs... İslam'da teşhir yok, ifşa yok; bunun yerine tespit, ispat ve ikaz var. Osmanlı kendini teşhir ve ifşa etmekten ka çındı. Düzelmeyi tespitte, ispatta ve ikazda aradı. Koçi Bey Risalesi ve benzerleri kendi çağı içinde düşünülürse bu konuda oldukça çarpıcı ve yapıcı örnekler... Burada bir tespit yapmak istiyorum: Osmanlı'nın namus telakkisi bütün aileyi, hatta bütün toplumu mukaddes bir sır perdesine sarar ve toplum, sır rını, sadece namahrem olmayan nazarlara açardı. Bu hem insani bir yaklaşımdır, hem de İslami... Hatırlayalım ki, Batı'nın ilk romanlarından biri "Topal Şeytan"dır. Roman kahramanı evlerin çatısını açmış dün yaya sesleniyor: "Buyurun siz de bakın!" diyor. Ve oturma salonlarından hızla yatak odalarına geçen tecessüs, ifşa ve teşhir mızrağıyla mahremiyeti kalbinden vuruyor. Sonuç: Aile mahremiyetinden sonra ailenin de çökü şü... Batı toplumlarında bunun etkisi var. Mesela bize göre boşanma oranı çok yüksek. İntihar vakaları ve uyuşturu cu bağımlılığı da öyle... Tabii romanın tahrip kalıbı olmaktan çıkarılıp Müslümanlaştırılması mümkündü. Bu da yeni yeni yapılıyor. Heykele gelince... Osmanlı'da klasik manada heykel yoktur. Çünkü Osmanlı, bedii zevklerde bile ebediyet ara yan vahiy medeniyetine mensuptur. Dünyayı ahiretin tar lası sayan bir kültürün çocuğudur o... Vahiy medeniyeti nin çocuğu fani zevkleri tatmin uğruna Yaratıcıya nispet gibi bir abesiyetle meşgul olmaz. Osmanlı heykel dikmek yerine ebedi abideler dikmeyi seçti. Muhitini baştan başa çeşmelerle, kubbelerle, sebil lerle, köprülerle, hanlarla, kervansaraylarla, aşhaneler, bimarhanelerle süsleyip, bunların bekası için vakıflar vü cuda getirdi. Onun nazarında ebedileşmenin ölçüsü faydasız bir heykel yontmak değil, bir mabede imza atmak ya da in sanlığın hayrına hizmet edecek bir medreseye kubbe çak maktı. Özenle yontup her birini sanat eserine dönüştürdüğü mezar taşlarında bile ebediyet emelinin yansımaları açık ça görülür. Öte yandan bugün müzelerde zevkle seyrettiğimiz şa heser beşiklerde insana verdiği değerin ölçüsü saklıdır. Şu tespiti yapmakta mahzur yok: Osmanlı, "Beşikten mezara ilim" emrine uygun olarak, san'atı beşikten meza ra kadar bütün hayata yaymış, ancak faydacılığı esas al mıştır. Bu idrak olmasaydı, hala kullanılabilir durumda bunca tarihi eser bize miras kalır mıydı? egazatehaber. cm