Bu ülkenin en büyük meselesi, kimin parası varsa her b. ku o bilir meselesidir Gila

Aslında konu çok daha düzenli, akıcı ve güzeldi. Ancak, bir elektrik kesintisi oldu, yazdıklarımın büyük bölümü silindi gitti. Sonra yeniden yazdım ama taşıma su ile değirmen döndürmek gibi bir şey oldu. Keyifle yazmaya başladığımda keyifle okunur diye düşünüyorum. İlaveten, bugünün konusu biraz oldu bittiye geldi. İki üç gün sonra yapacağım konudan sanırım hem zevk alacak, hem ülkelerin özellikleri hakkında bilgi sahibi olacaksınız. Alakaya maydano.. yok öyle diildi. Alakaya teşekkürler Gila

Teknik bir arıza sebebiyle bir paragraf çifte kavrulmuş oldu. Daha sonra düzenlerim Gila

Yusuf abi çok güzel Hikaye tadında yüzeysel iyi gidiyor.. Rakı öncesi az bir şey zeytin yağı içip, sonrasında akıp giden rakı gibi Uzak doğu ile aranızda artık bir uzak akrabalık oluşmuş Gila

Sofraya otururken NE YİYECEKSİNİZ diye haybeye sorar Haybeye, çünkü lokantada ne varsa gece geç saatlere kadar hepsinin mutlaka tadına bakardık Benim cevabım hep aynıdır. DOMUZ HARİÇ HER ŞEYİ YİYEBİLİRİM İşte derdi Tatang. Seni bu yüzden çok seviyorum. Ortadoğu'dan gelen misafirlerimi ağırlamakta çok zorluk çekiyorum. Her şeyi yemiyorlar Biz yeriz aga. Denizden babamız çıksa yeriz. Bu arada ben önüme gelen tanımadığım şeyleri soruyorum. Bu ne? Bu bilmemne Şu? Şu da bilmemne Bu arada, misinamsı, misinadan çok daha kalın, tatsız tuzsuz bir aperatif geliyor. Tadı tuzu yok ama madem yeniyor, ağzımızda gevşenelim anasını satiim. Peki bu ne? JELLY FISH Anlamadım ama, işin sonunda fish olduğuna göre bir balık türü Sonradan öğreniyorum ki; Deniz anasıymış. Saatler ilerliyor, muhabbet derin, içki de var İlk oturduğun zaman yemeye başladıkların çoktaaaan eridi gitti bile Arada bir soruyor: DAHA NE YİYELİM? Bende cevap aynı: Domuz hariç her şey Derken, Mister Yusuf. Do you eat frog? diyiverdi. Ahan da. Zıçtı cafer bez getir. Yes desek olmaz. No desek racona ters. Kafalar zaten güzel YES ANASINI SATİİM LAN dedik Frog geldi Bir bacağını aldım, çıtır tavuk, balık arası bir şey. Neyse ki; Masada bir koreli vardı, geri kalanını silip süpürüverdi sevabına Bir akşam da mutlaka Mitsumo San'ın lokantasına giderdik. Mitsumo San, Endonezya'ya yerleşmiş, yaşlı ve saygıdeğer bir Japon usta Tek kusuru var, hafıza zayıf. Gelir masamıza, bizi onore eder, viskimizden otlanır, biraz kafayı bulduğunda artık makaralar, kılçık atmalar ve kahkahalar başlar Usta gelir beni sorar: DARİ MANA Cevap gelir: Orang Turki Hoş geldin der, sohbet devam eder, usta gider, yine gelir Viskimizden otlanır, yine sorar: DARİ MANA? Dari Orang Turkiiii Ha. Orang Turki ehehe Usta bir süre sonra yine gelir, yine sorar DARİ MANA? Dari ananın örekesi Kafayı bulmuş Mitsumo'nun görüntüsü şöyle Tatang, her gidişimde bir akşam şerefime parti verir. Ama ne parti.. İlk gittiğimizde verdiği parti bizim için çok heyecan vericiydi. Ne olduğunu bilmiyoruz Ben, patron yarısı Emin, Mr. Kim ve Tatang'ın 3-5 arkadaşı iyi bir grubuz. KARAOKEYE GİDİYORUZ dediler Lan karaoke ne ki? Adını duyuyorum orda burda ama ne olduğunu bilmiyorum. Gideceğiz, göreceğiz anadınmı Girdik bir binaya, çıktık 5. kata, İçerisi loş ışıklarla bezenmiş, Bir uzunca sıra üstünde oturan kızlar.. Tatang bana SEÇ dedi. Lan neyi seçeceem, niye seçeceem? Bizim aklımızda binbir çetrefilli mesele var tabi Tatang abi bize hatun yapıyor falan sanıyoruz Biz biraz utangaç davranıyoruz, SEÇ SEÇ diyor Tatang hariç herkes birer tane seçti. Girdik, genişçe salon gibi bir odaya Önümüzde DEVVVV bir ekran Bir çok koltuk, ortada genişçe sehpalar, sehpaların üzerinde iki uzaktan kumanda, iki mikrofon, iki üç tane de çok büyük, genişçe klasörler. Klasörlerde alfabetik olarak müzikler ve numaraları var. Hangi müziği istiyorsanız kodunu giriyorsunuz, girilen kodların şarkıları çalmaya başlıyor Bir taraftan şarkılar çalarken diğer taraftan ha babam de babam kodlar girilip sıraya alınıyor İlk şarkıyı sizin yanınızdaki hatun seçti diyelim, alıyor eline mikrofonu, birini de size veriyor Şarkı çalarken altta yazıları geçiyor ve şarkıyı siz söylüyorsunuz Bunu muhtemelen hepiniz biliyorsunuzdur ama yıl 2003, biz ilk kez tanışıyoruz Ortadaki sehpalara geniş tabaklar içinde dilimlenmiş meyveler, patates kızartmaları, sosis tavalar, tavuk kızartmalar Ve viskiler, buzlar.. İç içebildiğine, ye yiyebildiğine Film bir yerden sonra kopuyor kopmasına ama, biz hala bu hatunlarla halvet olunacağını falan sanıyoruz Yok öyle bir şey. Şayet hatun seni isterse ve bedelini ödersen, gündüz istediğin yere gelebilir... miş Bir seferinde hiç unutmuyorum, hatuna yarın buluşalım dedim, sevinçle kabul etti. Ertesi gün beni otelden defalarca aradı ama cevaplamadım. Dün dündü, bugün bugündür. Dün sarhoştuk, bugün aydık Tatang, bu tür kutlamaları genellikle sipariş netleştiği zamanlarda yapardı. Sipariş netleştiği zaman yaptığı iki şey vardı aslında. 1- Karaoke kutlaması 2- Akşam yemeğe gleenfiddich viski getirmesi. Öyle namussuz bir viskidir ki o; Her akşam masadan mutlaka biraz viski artar ama gleenfiddich asla artmaz Ben de her Endonezya'ya gittiğim zaman bir hafta çalışır, desenleri ayarlar ve hafta sonuna doğru yaklaşık 50 000 m. sipariş yazdırır giderdim. Senede 4 sorti yapar, 200 000 metrelik siparişi kitlerdik Endonezya'da Jakarta'da ve Bandung'da çeşitli otellerde kaldım. Sheraton Bandara diye bir otel var, uyku uyuyabilmenizin mümkünatı yok. Çünkü otel hava alanının hemen yanıbaşındadır ve uçakların piste indiklerindeki fren gacırtılarını bile duyarsınız. E peki millet hıyar mı? Niye seçer burayı? Erken uçuşları olanlar bu oteli tercih ederler. Müşterileri genellikle hostesler, pilotlar ve uçuş ekibidir. Bir seferinde cemaatçi bir firmadan iki arkadaş ile gecelemiştik burada. Sabah erkenden uçuşumuz vardı. Yanımdakilerin birisi patronun kardeşi , diğeri iyi bir şakirt Akşam açık büfe yemek yiyeceğiz, elimizde tabaklar otelin geniş yemek salonunda turluyoruz Özer biraz havalı takılıyor. Biz iki gundi, işçi dayanışması yapıyoruz, birlikte bir şeyler seçiyoruz. Ben önce genişçe bir tabak alıp salata doldurmaya başladım. Bu arada Özer ile Mahmut ızgaranın başında sipariş veriyorlardı. Şef garson, kısa, şişko, her boka gülen sevindirik bir tip Özer soruyor, o cevaplıyor: Bunlar helal mi? Halal sör. Hepsi halal Bak. Helal di mi? Yes sör. Hepsi halal E tamam o zaman, mesele yok Mahmut bu arada bana dedi ki: Yusuf abi. Sana bir kıyak yapmışım aklın durur. İki kalem prizola, iki parça biftek sipariş verdim. E Allah razı olsundu di mi ama? Derken, etler altlı üstlü kızarıyor gözümüzün önünde Bu arada Özer patron yarısı ya, bolca soslu etini aldı, gitti masada yemeye başladı. Bizim etler yeni çıkıyor. Şef, sos ister misiniz diye sordu. İstemez olur muyuz lan? İsteriz tabikine Amcam aldı eline genişçe bir tava İçine biraz ondan, biraz bundan, derkeen, Açtı şarap şişesini, biraz da şarap koydu sosun içine Mahmut'un gözleri fal taşı gibi açıldı Başladı bağırarak konuşmaya LAN HANİ HELALDİ? HALAL SÖR LAN NERESİ HELAL? ŞARAP KOYUYORSUN! AMA ŞARAP OLMADAN SOS OLMAZ Kİ SÖR. ETLER HALAL Mahmut Özer'e döndü: ÖZEER YEME YEMEE. SOSTA ŞARAP VAR. Ooo hoooo özer lapur lupur götürüyordu valla Şarabı duyduktan sonra bir başka yemeye başladı etleri Eeee şakirtlik te bir yere kadar di mi ama? HOTEL MULIA var Jakarta'da. En pahalı ikinci otel. Kapısından içeri girmek için dedektör önünde ciddi bir kuyruk var. Sonradan öğrendim ki; Girenlerin çoğu müşteri değil. Mulia, alemlere akılan yer. Meşhur bir barı var, 21.00 - 02.00 açık ve içerideki erkek sayısı 40 ise, kız sayısı 250 Şu kadarını söyleyebilirim, Bandung'da 30 usd verdiğiniz taktirde aslanlar gibi hayat kadınları sizinle sabaha kadar aynı yatağı paylaşırken Mulia'da tarife saatlere göre değişiyor Açılış kesinlikle 100 usd dir. Saat gece yarısını geçtikten sonra bu paraya birbiriyle arkadaş olan iki hatunu alıp trisome yapabilirsiniz. Saatler 01.00 e yaklaştığında fiyatlar pazarlığa tabidir ve 50 - 75 usd arasında gidip gelir. Saat 01.00 den sonra ortalık yavaş yavaş sakinleşmeye başlar Erkek sayısı 25 - 30 civarı olup, kız sayısı hala 180 lerde falan olduğu için fiyatlar iyice düşer. Son dakika vurgunu yapmak isterseniz, iki kadeh içki ve güzel bir yemeğe birilerini kandırabildiğiniz bile olabilir Bandung'da adam gibi otel sayısı iki üçü geçmez Kayda değer otel sayısı sadece ikidir. Hyatt Regency, Hotel Padma. Hyatt Otel'de herkes beni tanıyor artık. Gittiğim zaman direk ismimle hitap ediyorlar Her şey iyi hoş güzel ama... Kahvaltı sırasında dinletilen müzikten başlı başına bir konu çıkar. Öyle ki; Müzik başladığı anda yemeği bırak - kaç. O kadar diyiim ben size Diğer otel olan Otel Padma için ayrı bir sayfa açmak lazım. Öyle bir yer ki; Çıt yok arkadaş. Gündüzleri kuş cıvıltıları, geceleri böcek sesleri. Pencereler ahşap. Gece aç pencereyi, al eline kadehini, doğayı dinle. Sadece bir kaç küçük görüntü vereyim. Detaylara sonra gireriz. Hadi uzayın şimdi Son düzenleme: 21 Ağustos 2017

Endonezya'ya ilk girişim. Yıl, sanıyorum 2003 falan olmalı. Emin ile Tayland ve Kore'de bulgugi yiye yiye bitiremediğimiz öküzün son iki budunu burada bitirmeyi hedefliyorduk Ki; Dönüş yolunda Singapur hava alanında bana şöyle demişti: Yusuf Bey. Bir öküzü yemiş miyizdir? Yemişizdir kesin O senelerde Endonezya henüz ülkemiz ile ticarete atılmamıştı. Şunu övünerek söyleyebilirim ki; Endonezya ile ilk ciddi tekstil işi yapan kişi benim. Hava alanına ilk indiğimde ÇİTOS reklamındakine benzer, Meksikalı tipli, göbekli bir polis ile yüzleştim. Demek ki; Bu ülkenin insan profili buymuş.. Gümrüklerde ciddi sıkıntı çıkartıyorlardı. Bir ara HEDIYYAHH diye bir şey söyledi Bir birimize baktık, bir de polise baktık, sırıtıyordu Emin: Para istiyor galiba. Bende ufaklık yok. Varsa bir 5 dolar veriver dedi. Verdik 5 dolar, ŞÜKRAN diyiverdi lavuk Tabi Endonezya kendisini çabuk toparladı. Evelden Bali Adası'na turizm için gelenler dışında, zamanla iş trafiği yoğunlaştı Hal böyle olunca önce otel fiyatları 45 usd den 176 usd ye kadar çıktı Otoyollar yapılmaya başlandı Dolayısıyla hava alanlarına da daha modern görünümlü insanlar yerleştirildi. Meksikalı tip polis tarih oldu. Soekarno Hatta hava alanında bizi Koreli Mr. Kim karşıladı. Ha bu bağdaş kurmuş lavuğa Mr. Kim diyorlar Bakmayın öyle sünepe sünepe oturduğuna, kendisi hanedan mensubudur Şöyle ki; Kore'de en yaygın üç isim Kim, Park, Lee dir. Kore'yi uzun yıllar Lee, Kim ve Park hanedanları yönetmiş. En çok Lee, sonra Kim ve nihayet Park soy ismi Kore'de çok meşhur. Bu Koreliler, dünyanın her yerine yayılmış durumdalar. Nerede bir iş kokusu var, gidip oraya yerleşiyorlar. O ülkenin fabrikaları ile başka ülkelerin alıcıları arasında bağ kurarak % 3 gibi bir komisyonla çalışıyorlar. Dünyanın her yerinde oldukları için, diğer ülkelerin esnaflarıyla bağlantı kurmakta hiç zorlanmıyorlar. Endonezya malını Türkiye'ye satmak mı istiyor? Türkiye'deki Koreliler ile bağlantı kurarak işini halledebiliyor. Türkiye'deki Koreliler arasında hakikaten on numara bir adam var. Mr. Min Son derece saygı değer, Türkçeyi bizim kadar iyi konuşan bir üstaddır kendisi Mr. Min'in enteresan bir anısı var. Paris, Milano henüz ortalıkta yokken ilk tekstil fuarları Almanya'da kurulurdu. INTERSTOFF EXHIBITION Bizim Mr. Kim Kore'den uçakla gündüz vakti Frankfurt'a geliyor Fuar alanı hava alanının yanında olduğu için otele motele gitmeyip direk fuara gitmeyi tercih ediyor. Mesafe yaklaşık 8 dk. Biniyor bir taksiye, İngilizce olarak fuar alanına gitmek istediğini söylüyor. Taksici açıyor kontağı ve başlıyor TÜRKÇE! söylenmeye: MINA GODUMUN ÇEKİK GÖZLÜSÜ. 3 SAAT SIRA BEKLE, BEŞ DAKKALIK YOLA MÜŞTERİ AL. MINA GODUMUN UUURSUZ İPNESİ Mr. Min şoförün omuzuna uzanıyor, eliyle dokunuyor: ŞŞŞT KARDEEEŞ. AYIP OLUYOR AMA.. Şoförün girdiği renkleri anlatıyor Mr. Min. Biz gülmekten renkten renge giriyoruz Koreli Mr. Kim attı bizi arabasına, gittik hava alanına. Merpati airlines ile Bandung'a geçtik. O aralar pek iş te yapılmıyor Türkiye ile. Bu arada söyleyeyim. Her türlü kumaştan anlarım ama uzmanlık alanım yakma. Mr. Kim bana YAKMA İLE İLGİLENİR MİSİNİZ dedi. BURADA YAKMA VAR MI? diyiverdim. İNER İNMEZ BENİ ORAYA GÖTÜR! Gözleri parladı. Adamlar basit bir yakma yapıyorlardı. Teknolojileri biraz eski. Bu haliyle zırnık sipariş verilemezdi. O gün tanıştığımız fabrikanın sahibi Mr. Tatang'a dönerek: ÖNCE SİZİN DESEN KÜLTÜRÜNÜZÜ DEĞİŞTİRMEK LAZIM diyince adam hiç alınganlık yapmadı. Koca fabrikanın sahibi: LÜTFEN DEĞİŞTİRİN dedi. O gün ilk adımı atmış olduk. Getirdiğimiz ürünlerin Kore mi, Japon mu olduğunu soranlara ENDONEZYA cevabı verdiğimizde hep şaşırdılar Ve Türkiye tekstili ENDONEZYA ile tanıştı. Büyük işler yapıldı ENDONEZYA ile ve hala yapılmakta ENDONEZYA ile ilk büyük tekstil işini bu gariban kardeşiniz yapmıştır Bahsi geçen yakma da aşağıdaki gibidir Ben yılda 4 kere gidiyorum. Sadece Mr. Tatang ile çalışıyorum. Her gidişimde hafta başından hafta sonuna kadar Tatang'ın fabrikasına giriyor, orada işi bitirip gidiyorum. Tatang, Türkiye ile ilk iş yapan insan olmanın ve benim onu satmayıp, başkalarıyla iş ilişkisine girmememin gururunu yaşıyor, Biz de biraz burnu büyük takılıyoruz işte İstanbul'daki mümessiller Endonezya'ya yola çıktığımı buradaki fabrika müdürlerine haber veriyorlar, O andan itibaren tacizler başlıyor. Otelde, uyurken, sabah kalkmışken, inanın bir keresinde tuvalette zıçarken bile telefonla taciz ediliyordum. Arayan arayanaydı. LÜTFEN BİZE ZAMAN AYIRIN, SİZE SERVİS VERELİM. Hiç birisine yüz vermiyordum Hoş, şimdilerde de onlar bana yüz vermiyorlar Tüm Türkiye ile tanışıp yeteri kadar kazanıp yeteri kadar kazıklandılar ve yeteri kadar da akıllandılar Tatang ile programlarımız hep bellidir. Gündüz inekler gibi çalışırız Saat 5 civarına yaklaşınca gelir sorar Mister Yusuf? Bu akşam ne yiyelim? Bunun meali şudur. Çin mi, Japon mu, Hint mi, Kore mi, Meksika mı, İtalyan mı.. Benim ilk tercihlerimi hep bilir. İlk geldiğim akşam mutlaka TALAGASARİ'ye gideriz Talagasari, Bandung'un en meşhur Çin lokantasıdır İhtisası deniz mahsulleri üzerinedir. Deniz mahsulü diyince bizdeki gibi hamsiydi, izmaritti, lüferdi, yok öyle şeyler. Aslında doğru dürüst balık bile yok Ama her türlü kabuklu kabuksuz deniz ürünü mevcut. İstiridye, karides, yengeç, kısaca suda yaşayan her şey.. Bu arada Tatang, şu arkadaş oluyor Yemekte viski içildiğini ilk burada gördüm. Şayet yemekle birlikte bir şey içmek istiyorsanız, lokantanın mevcut içecekleri emrinizdedir Yok, başka bir şey içmek istiyorsanız dışarıdan getirebilirsiniz. Bunun için çok cüzi bir fiyat ödemeniz yeterlidir Tatang her akşam açılmamış bir şişe viski getirir, saat 19.00 gibi yemeğe başlar, 22.30 gibi bitirirdik. Şişede ne kalmışsa: MİSTER YUSUF. SEN BUNU AL, OTELDE DEVAM EDERSİN derdi Yemek geliyor, viski bardaklara koyuluyor, az su ilave yapılıyor, buz takviyesiyle birlikte afiyetle indiriliyor. Son düzenleme: 21 Ağustos 2017 Gila

dede askerden sonra beni yanına çırak alsana kıçının dibinden ayrılmam şerefsizim

tesekkürler eflatunn

Tam emekli hayatı yaşanacak yer Endonezya. Düşün ki; Büyük şehir Jakarta'da değil ama Bandung'da yaşaak o kadar kolay ve mükemmel ki.. Ev kiraları aylık değil, yıllık. Bir ev düşün. Dubleks ve küçücük bir bahçesi var ama bahçede palmiye ağaçları aşağılara kadar iniyor. Dışarıda 45 derece ısı olsa, senin bahçe hep gölge. Kafanı sağa sola, nereye çevirirsen çevir, her taraf ağaç, gölge ve yeşillik. Gece çıt çıkmıyor. Börtü böcek sesinden başka bir şey yok. Ve bu evin kirası sadece yıllık 2200 usd. Türkiye'den emekli maaşını alıp gidip oraya yerleşeceksin. Anlattıklarım, anlatacaklarım yanında hiç birşey değil. Beklemede kalın tamam

Daha bir şey anlatmadım Şu aralar genellemeden gidiyorum. Detaylara belki 5-6 konu sonra gireceğim. Sen o zaman gör isyanları -JoseJosef Editor 30 Ağustos 2014

Baksana, adam yaşayacağını yaşamış. Yeter artık ölebilirsin Gila. Insan hakikaten gıpta etmiyorda değil, şu konularını okuyunca. O değil de, bi başları okuyayım diyorum bi bakmışım hikaye bitmiş. Okur yazar biri değilim, şu uzunlukta bi yazıyı okuyan biri hiç değilim. Romana felan başlarsam sorumlusu sensin.

Evet haklısın. Bu yüzden aç dolaşıyoruz Şu yukarıda adına YAKMA dediğim kumaşı bu ülkede sadece üç kişi yapabiliyor. Birisi benim. Ancak, kimse üstüme atlayıp demiyor. Bilmedikleri işten tırsıyorlar. Geçen sene Yemliha ile bir iki buluşma tertipleyip bu konuyu konuştuk. Şayet bana uyup biraz adam gibi para koyabilseydi, bugün o da, ben de çok daha rahat yaşıyor olabilirdik. Ortaya koya koya öyle bir rakam koydu ki; ancak 2014 model, üstelik dizel bile olmayan bir Polo araba alabilirsiniz. Bu ülkenin en büyük meselesi, kimin parası varsa her b. ku o bilir meselesidir

Yakma işi enteresan. Türkiye'de.. Koca Türkiye'de bu işi üç kişi/kurum yapıyor. Bursa'da bir fabrika, İPEKER ve benim olduğum firma. Tabi, benim olduğum firmalar bunu yapmama izin vermedikleri zaman ben de çalışmıyorum. Sebep şu.. Normalde 0.70 - 1 usd arası kar ile çalışan firmaların ellerindeki ürünlerin benzerlerinden her yerde var. Ama bu yakma meselesi çok spesifik bir mesele ve kar marjı daha yüksek. Bu işi bilmek lazım. Birçok firma sahibi, ileride kontrol edemeyeceği için girmek istemiyor. Bu kumaş, firmaya para kazandırmanın da ötesinde, adam gibi müşteri de kazandırıyor. Şu an 1 aydır çalıştığım firma bu işe girmeye niyetli gibi görünüyor ama henüz adım atılmadı. Benim bu işi özellikle kovalama sebebim, bütün dünyayı salgın gibi saran bu kumaşı yapmak hem zor, bilgi, tecrübe ve az biraz çılgın fikirler istiyor İkinci sebebim ise, bu kumaşı ben icad etmedim ama dünya piyasalarının satması için ben aracı oldum. Kafam çalışmadı. Bilseydim bu kadar tutacağını, bir finansör bulur, kendim girerdim bu işe. Paraya gelince.. Para dabi önemli ama zamanlama çok daha önemli. Belli bir zamanı eçtikten sonra yapamazsın. Yaparsan yine satarsın ama attığın taş ürküttüğün kurbağaya değmez. Bu arada az öne gördüğünüz desen üzerinde çalışmalar yapıyorum. Yani desen o haliyle değil, daha farklı haliyle yaşam bulacak diye ümit ediyorum. Şu kadar söyleyeyim, yakma konusunda kendi desenlerimi kendim çiziyorum. 4 Sene önce bir desen çizdim, bir desenin satış ömrü çok çok bir sezondur. Benim desen iki sezon yani iki yıl sattı

Bu sözü aslında Yemliha için yazmadım. Ben bunu yaklaşık yirmi senedir söylerim. Bizim tekstil piyasasında cebinde parası olan her b. ku bilir. Adama doğruyu gösterirsin, parası olduğu için seni dinlemez bile. Bak sana bir şey anlatayım bu konuda. Ben Türkiye'nin tartışmasız en büyük firmalarından birinden emekli oldum. Vatandaşın biri de, bu firmanın bayiliğini almak istedi. O firmanın bayisi olmak, onun için büyük prestijdi. Bu durumda yeni bir firma açmalıydı ve o firmanın başına da beni getirecekti. Anlaşmayı okudum, adamı resmen inek yerine koymuşlar. O günün parasıyla 80 000 usd yatıracaktı peşin peşin. SEN BU ANLAŞMA İLE PARA KAZANAMAZSIN. BU PARA GİDER dedim, dinlemedi. YAPMA ETME, GEL FARKLI BİR İŞ YAPALIM, BUNLARA BAĞIMLI KALMAYALIM dedim yine dinlemedi. Benim de sevmediğim kötü bir huyum var, menfaat için kimsenin kıçını öpmem. Düşün ki; Adam firmayı kesin açacak ve beni de başına getirecek. En son sözümü söyledim.. GEL SEN BU PARAYI BANA VER, BEN BU PARAYI ANTALYA'DA BİR GÜZEL HARCAYAYIM Gözleri fal taşı gibi açıldı, şaşkınlıkla bana bakıyor BEN BU PARAYI HARCARIM, SANA DA DUA EDERİM. SEN BU İŞE GİRERSEN BU PARA YİNE GİDECEK, ÜSTELİK DUA DA EDENİN OLMAYACAK.. O günden sonra benimle irtibatı kesti, gitti mağazayı başka biriyle açtı. Yaklaşık 8 ay sonra geçiyordum uğradım yaptım, halini hatırını sordum. Parayı kaptırmıştı BİZ MAZLUMUZ ABİ dedi. Be zepevenk!! Hani 8 ay önce her boku biliyordun da hava atıyordun? Netice itibarıyla mesele şudur. Bunu hep söylerim. Çıkartır cüzdanları koyarız ortaya. Kimin parası çoksa, her boku o bilir. Bu, paranın verdiği kibirden başka bir şey değildir aslında Yemliha'nınki kibir değildi. O an zaten farklı bir işe girmişti, parası yoktu. Belki para kopartırım diye tayyipe yanaştı, tayyip te göndere göndere beş torba kömür gönderince bizim iş yattı

Dedeeee bizi de

bu yakma işine girmek için gereken asgari sermaye ne kadar ki? dizel polo kurtarmyo mu? Gila

Giyim dünyası apayrı bir şey olsa gerek mesleğin on numara gila. Gila

tekstil piyiyasası diger bildiginiz piyasalara hiç benzemez adamı vezir de eder rezilde. üretirsin satarsın yurtiçine yıllık vadeli çekler toplarsın çeki verende malı alırken cankuştur ödeme vadesi gelince aslan kesilir. heleki zorda oldugunu hissederse malını hiçe kapatmak için ugraşır veya verdigi çeki öteler. yurtdışı çalışanlar baglantın iyiyse güzel para kazanırlar zira nakit döner. ehtiyar yaptıgı işin uzmanı belliki. fakat uzmanlıgına deger veren bir patronla çalışmamış. ehtiyar param olsa seni tek geçerdim

Dede biz nasıl şanssız bir nesiliz ki orada doğmak varken burada doğduk Acaba orada doğsak bu kadar kız düşkünü olur muyduk - Gila