Hüzün yağmalanmış şehirlerime bakıyor bugün Derin bakışlarından gizliyorum yokluğunu bir dar sokağa... Çocuk sesleri gelmiyor parklarımdan Bahçelerimde umutları soldurup yağmurlarda dinlendiriyorum acıları Soluksuz kalmadan Yavaş yavaş sökülsün istiyorum aşkın... İsmini aklımın karanlık köşelerine itiyorum tüm gücümle ki bir isyan cümlesinde yanlış yazılmasın tekrar... Gülümsemen düşüyor yüzümden sonra parça parça... Ve adımlarını saymaya başlıyorum bir bir Sayıların vicdanı yok! Sol yanım nefes almıyor kapattı gözlerini az önce... Dedim ki "bırakma" ellerim kayıp! Avuçların yanmıyor mu? Bu düşün satırarası boşluğu çok hüznü ağır Dedin ki "ağlama" can firarda! Sağır oldu gözlerim duymadın mı?... Bitmelerin vicdanı yok! /... kaldırım taşlarına sıkıştı zaman çelme takıp canımı yakacak.../ Sabrım hiç olmadı ki benim Şimdi bir yanık kokusu eşliğinde sabır çekiyorum içime Duman sarıyor şehirlerimi... Yangınlarda paramparça ediyor rüzgarın Kül olur mu sana sakladıklarım...? /... içimde açtığın yaralar çırılçıplak utanmıyorum bak gözlerime.../ Hadi kaldır sırt üstü düşen yalnızlığımı yerden... Bir masaldan peydahlanmış umudumu yatır dizlerinde.. Avuç içimdeki çizgilerden sana çıkan bir masal yolu daha aç Dokun gözlerimin titreyen ince çizgilerine! Yol al kalp atışlarıma doğru. Dinle! Kekeme bir çocuğun ilk haykırışıdır kalbim. Hadi al içimdeki yalnızlığı erken doğumlarla Alnının ortasından vuralım çelimsiz düşlerimizin. Soytarı acılarımızın ukala yanlarını tutuştur dokunuşlarınla. Bir gülümseyiş düşür gözlerinden faili olalım gecelerin. Sana doğru uzanırken sesim. Göz bebeklerime düşürüyorum seni.. Yirmilik düşlerim beliriyor dudak aralarımda Hangi masalın nefesine sığdırayım şimdi seni...? Son deminde bir umuda emanet etme aşkımı Sakın yapma bunu sakın yapma sakın! -di li geçmiş zamanlar pusuda Gel kaldır yüzümü nefesi pis ağzı bozuk cümlelerden... Binlerce şehri feda ettim ya uğruna Yeditepeden düşürdün ya kalbimi. Hadi geL.. İstanbuL oL bana..