Encümen-i Daniş, Fransızca akademi kelime ve kavramına, Tanzimat'ın ilk döneminde (1839-1871) verdiğimiz isimdir. Farsça bir terkip olarak üretilmiştir. Daniş Farsça asıllıdır. İlim, kültür, bilgi demektir. Encümen gene Farsça asıllıdır. Kurul, komisyon, kurum manasındadır. Encümen-i Daniş, Sadrazam Büyük Mustafa Reşid Paşa'nın, Fransa'nın belli başlı kurumlarının benzerlerinin Türkiye'de kurulduğu dönemde, çok ünlü Fransız akademisi karşılığı kurduğu kurumdur. Fransa'daki modeli gibi 40 üyesi vardır. Yabancılara da 30 şeref üyeliği ayrılmıştır. 18 Temmuz 1851'de Sultan Abdülmecid tarafından açıldı. İlga edilmediği halde, 1863'te kendiliğinden faaliyeti sona erdi. Maalesef sürekli yaşatamamamız Türk Yenileşme Hareketi Tarihi'nde yaptığımız en büyük hatalardan biridir. Daniş kelimesini Türkçe danışma karşılığı sanıp Encümen-i Daniş'i Danışma Kurulu diye sunmamız, Türkçe'mizin hangi derekelere düştüğünü gösterir. Bir akademiyi diye tarifimiz de, tarih bilgisine yabancılaşmamızdandır. İstanbul'da ve pek azı Ankara'da, eskiden beri, kültür sever seçkinler, belirli günlerde veya gecelerde toplanıp konuşurlar. Muhabbet ederler. Fikir üretirler. Batı'da da eski ve pek saygın bir teamüldür. Güzel girişimlerdir. Bunlara denmiş, toplayan kişinin adıyla anılmışlardır: S. Arel'in meclisi, Y. Kemal'in meclisi, İbnülemin'in meclisi, en ünlüleri arasında idi.

Son günlerde çok duyulmaya ve sorgulanmaya başladı bu söz. Oysa anlam ve içeriğine bakarsak neler yapılıyormuş. Bir söz dağarcığı daha.

Bu güzel düşünceler, bugün sanki devleti yıkmayı düşünenlerin toplantılarıymış gibi algılanmaktadır ya da algılanmasını sağlamak istenmektedirler. Osmanlı'daki tam anlamı ve görevi "devletin yeni açılımlar sağlamasına akademik" katkı oluşturma çabalarıdır. Konu için teşekkür ederim, kolay gelsin. +