Güneş kavursa bile gölge aramam Ölmek yaşarken yok olamam doğarken Durmak giderken daha çok erken y.

Kimimiz doğduk güne Yada sonsuz bir geceye Aranan ışığıda bulduk karanlıkta Eser rüzgar karşımdan Göğüsüme çarpsın diye Güneş kavursa bile gölge aramam Ölmek yaşarken yok olamak doğarken Durmak giderken daha çok erken demir demirkan..

Yazı kısa ama içinden sayfalar dolusu yazı çıkarılabilir güzel paylaşım teşekkür ettim

güzel yazı saol okudum alpi_09 En istikrarlı üye 29 Kasım 2007

Güzel amaeğine

Tesekkürler gercekten güsel yazı olmus

İnsan bazen yaşarken de ölümü tadar Sanki güneş hiç doğmaz inadına hep batar Kalbinden geçen nehirler misali Suları hep tersine akar İnsan bazen yaşarken de ölümü tadar Biriktirdiği bütün sevgileri, acıları, hüzünleri bir anda kusar Tebessümü unutmus Acılarını söylememiş, hep susmuş Ve yüreğini bir esir misali hep zindanda tutmuş İnsan bazen yaşarken de ölümü tadar Ölüm acıların en büyüğü değildir ama Yaşarken ölmek insana çok koyar... nette tesadufen buldugum bu bir kac satirdan olusan bu siir her okuyusumda bana hayatin gercek yuzunu gosteriyor bazen oyle yazilar vardirki sayfalarca doludur okursunuz okursunuz ama birsey ifade etmez ama Allah, in bazi insanlara lutfu olsa gerek bir kac cumleyle anlatmak istedigini anlatabilen, insani tam yureginden vurmayi becerebilen o kadar yetenekli kardeslerimiz varki.. benim cok hosuma gittigi icinde sizlerle paylasmak istedim yazarinin kim oldugunu bilmiyorum bilen varsa yazarsa memnun olurum... -