İMANIN KEMALİ Hayber Kalesinin fethinde idi. Kale fethedilmiş, herkes ganimet almak için sıraya dizilmişler, kendilerine isabet edecek miktarı bekliyorlardı. Ganimet taksimi esnasında sıra bir çobana geldiğinde o: Ya Rasulallah ben ganimet istemiyorum, sadece boğazımdan delecek bir okun beni şehid etmesini bekliyorum, diyerek taksimattan bir hisse almadı. Hazreti Resul-ü Ekrem, Eshabına «bu genci takip ediniz, eğer imanında doğru ise istediği olur buyurdu. Nihayet şehadet haberi işitilince gidip baktılar ki, hakikaten Peygamberimize gösterdiği yerden bir ok isabet ederek şehid olmuştu. BORÇLUYA MUAMELE İmam-ı A'zam Hazretleri bir gün yanında Şakık-ı Belhi olduğu halde yolda yürüyordu. Karşıdan İmam-ı A'zam Hazretlerinin geldiğini gören bir adam yolunu değiştirip başka yola saptı. İmam-ı A'zam bunu farketmişti. Adamı çağırıp niçin yolunu değiştirdiğini sorduğunda adam şöyle dedi: Ya İmam! Size 10 bin dirhem borcum vardı. Bu zamana kadar da onu ödemem lazımdı, fakat hala ödeyemediğimden sizden utanıyorum ve yolumu değiştirmek mecburiyetinde kalıyorum, dedi. Bunun üzerine Hazreti İmam: Subhanellah! Eğer sen bu kadar sıkıntıda isen, buradakiler şa-hid olsun ki, ben sana onbin dirhemi hibe ettim. Bundan sonra serbest ol, seni böyle bir sıkıntıya soktuğum için de beni affet! dedi. AŞIK ÇOCUK Abdülkadir Geylani Hazretlerinin huzuruna çocuğunun elinden tutmuş olarak bir kadın gelerek: Ya sultanelarifin! Bu oğlum size aşık olmuş, iki sözünün biri siz oluyorsunuz. Hatta yemekten içmekten kesildi. Hep sizi anıyor. Ne olur bunun yanınızda kalmasına müsaade edin! Sizin hizmetinizde bulunsun da muradı yerine gelsin, dedi. Kadının bu istirhamı Gavsülazam tarafından kabul edildi. Çocuğa ilk nasihat olarak da: Evladım ilk işin nefsinle mücadele olacaktır. Hemen durma başla! dedi ve ilk vazifesini tarif etti. Çocuk aldığı talimat üzerine nefsiyle mücadele etmeye başladı. Yemeden içmeden fariğ olmuş sadece nefsini terbiye etmek için uğraştığından, benzi daha da solmuş sanki bir kemik bir deri kalmıştı. Birgün çocuğun annesi oğlunu ziyarete geldiğinde onun o halini görüp annelik şefkati galip gelerek üzüldü. Şeyhin huzuruna çıkıp durumu anlatmayı düşünerek içeri girdiğinde bir de ne görsün, Hazreti Şeyh daha tavuk etini yeni yemiş hatta kemikleri ortada duruyordu. Kadın: Ya Gavsül A'zam, siz tavuk etiyle beslenirsiniz, bizim çocuk ise arpa kırıntıları ile idare etmeye çalışıyor. Bu Allah'tan reva mıdır? dedi. Kadını dinleyen Gavzül A'zam kadına hiç cevap vermeyip, tavuğun kemiklerini bir araya toplayıp: Kum biiznillahil izamı wehiye remim, dedi. Yani; Ey kurumuş kemik Allah'ın izniyle kalk! Der demez tabağın içindeki kemikler bir tavuk olarak kalktı ve «Dik dik ederek kaçıp gitti. Abdülkadir Geylani Hazretleri kadına dönerek: Sen oğlunun bu kuvvete malik olmasını arzu etmez misin? Cenab-ı Allah senin oğluna da ne zaman bu kuvveti ihsan ederse istediği nimetten yiyebilir, hiçbir zararı yoktur, dedi. Şeyh Hazretlerinin bu açık kerametini gözleriyle gören kadın, Abdülkadir Geylani Hazretlerinden özür dileyerek ayrıldı.