iyilik yap, denize at dememişler boşuna dostum eline sağlık karma borcum olsun

vallahi mükemmel olmuş yaa ellerine sağılk

ben teşekkür ederim sizler saolun. @51m©@

vay tilki vay... bence en nankör insan oğlu...

Teşekkür ederim beğenmeniz mutlu ediyor beni Allah razı olsun.

Tam anlamıyla mükemmel bir yazı +k You must spread some Karma around before giving it to DumaDumaDum again

Dostum eline sağlık mükemmel bir hikaye benden sana naçizane +18

Teşekkürler. +karma

harbiden güzel bir hikaye eline sağlık +17 birde ben sunayım bir hikaye

Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmıştır. Kurt ormanda oraya buraya kaçmakta, ancak peşindeki avcıları bir turlu ekememektedir. Canini kurtarmak için deli gibi koşarken bir köylüye rastlar. Koylu elinde yabasıyla tarlasına girmektedir. Kurt adamın önüne çöker ve yalvarmaya baslar: "Ey insan ne olur yardım et bana, peşimdeki avcılardan kaçacak nefesim kalmadı, eğer sen yardım etmezsen biraz sonra yakalayıp öldürecekler." Koylu bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı acar, kurda içine girmesini söyler. Çuvalın ağzını bağlar, sırtına vurur ve yürümeye devam eder. Birkaç dakika sonra da avcılara rastlar. Avcılar köylüye bu civarda bir kurt görüp görmediğini sorarlar, koylu "görmedim" der ve avcılar uzaklaşır. Avcıların iyice uzaklaştığından emin olduktan sonra koylu sırtındaki torbayı indirir, ağzını acar, kurdu dışarı salar. "Çok teşekkür ederim" der kurt, "Bana büyük bir iyilik yaptın" "Önemli değil" der koylu ve tarlasına gitmek üzere yürümeye baslar. "Bir dakika" diye seslenir kurt: Çok uzun zamandır bu avcılardan kaçıyorum, çok bitkin düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem lazım ve burada senden başka yiyecek bir şey yok." Köylü bağırır: "Olur mu, ben senin hayatini kurtardım." "Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk unutulan bir şey yoktur" der kurt. "Ben de kendi çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni yemek zorundayım." Bir sure tartıştıktan sonra, ormanda karşılarına çıkacak olan ilk üç kişiye bu konuyu sormaya ve ona Göre davranmaya karar verirler. Karşılarına önce yaslı bir kısrak çıkar. " Ne vefası " der kısrak, " Ben sahibime yıllarca hizmet ettim, arabasını çektim, taylar doğurdum, gezdirdim. Ve yaşlanıp bir ise yaramadığımda beni böylece kapıya kovdu... " Bir sıfır öne gecen kurt sevinirken bir kopeğe rastlarlar. "Ben hizmetin değerini bilen bir efendi görmedim" der kopek, " Yıllardır sadakatle hizmet ederim sahibime koyunlarını korurum, yabancılara saldırırım, ama o ben her gün tekmeler, sopayla vurur..." Kurt köylüye döner, "iste gördün" der. Koylu de son bir çabayla "Ama üç diye konuşmuştuk, birine daha soralım, sonra beni ye" diye cevap verir. Bu kez karsılarına bir tilki çıkar. Başlarından geçenleri, tartışmalarını anlatırlar. Tilki hep nefret ettiği kurda bir oyun oynayacağı için keyiflenir. " Her şeyi anladım da" der tilki "Bu küçücük torbaya sen nasıl sığdın?" Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış gibi yapar: "Gözümle görmeden inanmam..." işin sonuna geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez, tilki köylüye işaret eder ve koylu torbanın ağzını sıkıca bağlar. Koylu eline bir tas alır ve "Beni yemeye kalktın ha nankör yaratık" diyerek torbanın içindeki kurdu bir sure pataklar. Sonratilkiye döner" Sana minnettarım beni bu kurttan kurtardın" der. Tilki de "Benim için bir zevkti" diye cevap verir. O an koylunun gözü tilkinin parlak kürküne takılır, bu kurku satarsa alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden elindeki taşı kafasına vurup tilkiyi oldurur. Sonra da torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter: "Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk unutulan bir şey yokmuş..." CAN DUNDAR