Eleştiri nedir? Eleştiri bir önemsenmenin kanıtıdır. Herhangi bir sanat ve fikir veriminin özünü, yapısını, değerli-değersiz yönlerini irdeleyen ya da bazı kimselerin toplum karşısındaki tutum ve eğilimlerini eleştiren; bunların, toplumun gelişim düzeyine uyup uymadıklarını, eğrilerini, yanlışlarını örneklerle ve sorularla doğrusunu öğrenmeye, varsa eğer doğru taraflarını ortaya çıkarmaya çalışan vurgulamalardır. Eleştiri; kısaca herhangi bir kişiyi, bir eseri, bir konuyu doğru ve yanlışlarını dile getirerek göstermek amacıyla yazılan metinlerdir. Söylemlerdir. Bu metin ve söylemler, hedeflenen öğeyi, konuyu ve kişileri doğru yola, yanlışlarını düzeltmesi için düşünmeye, daha da yanlış yollara gitmemesi için aklını başına almaya sevk etmek için fırsat vermektir. Maalesef bazen kişiler kendilerini öyle yüce, öyle ulaşılmaz, öyle vazgeçilmez görürler ki bu eleştirilerden alması gerekenleri alması yerine, kendilerini biraz daha Kaf dağının tepesine çıkararak kendi kendilerini yanlış yollarla itmektedir. Yalnızca kendilerini değil, onunla birlikte olanları da beraberinde sürükleyip götürebilmektedir. İşini gerçekten hakkıyla ve dosdoğru yapan insanlara yapılan eleştiri ne olursa olsun batmaz. O eleştirileri üzerine almaz. Gocunmaz. İyi eleştiride de tebessümü üzerinden eksik etmez. Eleştirileri kabullenmeyi, onlardan gereken dersleri çıkarmayı, alması gerekenleri almayı beceremeyenler, bulunduğu yeri derhal terk etmeli, kendilerini daha da aşağı seviyelere düşürmemelidir. Eleştiriyi hazmedemeyen hiçbir kurum, kuruluş, devlet, medeniyet, organizasyon, birey başarılı olmamış ve olmayacaktır. Eleştiriye açık olmaksa her zaman başarıya götürmüştür. Globalleşen dünyada geri kalmışlığın canlı örneklerini görmek isteyenler, eleştiriyi hazmedemeyenlere, kabullenmeyi ve gereken dersi almayı beceremeyenlere, kendilerindeki yanlışlığı göremedikleri halde başkalarını suçlamaya kalkanlara bakmalıdır. Çünkü bunlar birkaç dönem parlayan yıldız gibi olsa da sonradan o parlak dönemleri son bulmaktadır. İşte asıl o zaman başlayacaktır. Daha önce dikkate almayıp, kabullenmeyip, hazmedemediği eleştiriler. Altını çizerek tekrar belirtmek istiyorum. Başarının sürekliliğini düşünmek, her başarıyı kendinden bilmek, ben yaptım bunları demek, yalnızca bir yanılsımadır. Başarının sürekliliğine inanmak daha iyiye nasıl ulaşırızın önünde engelden başka bir şey değildir. Onun içindir ki; . yapılan eleştirileri birer fırsat bilip, değerlendirmeyi iyi yapmalıdır. Vay bana hakaret ettiler, vay ben bunları hak etmiyorum, vay ben şunu yaptım bunu yaptım, şöyle hizmet ettim, ben falanım, ben olmasaydım dünyayı kurtaran olmazdı kimliklerine bürünüp başını yücelere taşımaya kalkarsan ne başarılı olabilirsin. Ne hakikaten insanlara faydalı olabilirsin. Ne de yaptıklarınla inandırıcılığını koruyabilirsin. Demek o saydıklarının hepsini Allah rızası, insanların menfaati, toplumun yararı için değil de, sırf egolarını tatmin etmek için ve kendi çıkarlarını korumak için yapmışsın. İşte eleştiri bu noktalarda devreye giren, insanların asıl niyetlerini ortaya çıkaran, kendi öz benliklerindeki çöplüğün içinde asıl kendilerinin kaybolmalarını sağlayan bir mekanizma da oluverir o zaman. Başkalarını çöplükte arayıp da bulamayanlar, aslında kendilerini o çöplükte göremiyorlar demektir. Çünkü orada olan yalnızca o insanların ta kendileridir. Karşındakine verdiğin kadar değer bulacağını asla unutmamalısın.