Devam... En önemli iki soru! Ertuğrul Özkök dünkü yazısında TBMM Başkanı Bülent Arınç'ın sorduğu bir soruya atıfta bulunarak "200 kişi bir anda sınırdan girdiyse termal kameralar işe yaramadı mı? Üç saat ateş olduğu halde neden yardım gelmedi? 8 askerin tahkikatı yanında komuta hademesinin sorumluluğu da incelenmeli" diyordu. Gerçekten de, bugüne kadar "ordumuzu suçlamamaya çalışarak" dikkatle sorduğumuz soruların 8 askerle ilgili şüphe ortaya çıktıktan sonra açıkça sorulma zamanı geldi... 21 Ekim'de, PKK'nın Dağlıca saldırısından birkaç saat sonra yaptığım televizyon programında bu soruların neredeyse hepsini sordum. Ordunun elinde termal kameraların bulunduğunu, o halde neden kullanılmadığını, 200'den fazla teröristin -hava şartları kötü olsa bile- 21. yüzyıl teknolojisiyle karakola kadar sokulamaması gerektiğini irdeledim. Bir askeri strateji hatası olup olmadığını Her Açıdan'ın emekli general veya terör uzmanı konuklarına sordum. O günden itibaren her programda ve birçok yazımda aynı soruları tekrarladım. Ve nihayet 26.10.2007 tarihli "İşte termal kamera" başlıklı yazımda termal kamera kullanılarak Şemdinli'deki son "80-100 PKK'lı saldırısı"nın önlendiğini, kayıplar vererek kaçtıklarını yazdım ve "O zaman öncekiler neden önlenemedi" sorusunu sordum. Geçen Pazar günü hala programda aynı konuyu sürdürdük ve Peres'in söz ettiği "biyonik arı" veya kalem şeklinde silah ve vericileri, termal kamera, uydu ve predatörlerin istihbaratını tartıştık. Sınırlara neden "sensor" yerleştirilmediğini konuştuk. Bir ara "ülkeyi yönetenlerin, devletin paralarını lüks harcamalarla israf edeceklerine bugüne kadar insansız uçak dahil son teknolojiyi neden almadıklarını" sorduğumu da hatırlıyorum. Şimdi "İsrail Türkiye'ye uzaktan plaka okuyan uydu satıyor" haberini okuyoruz. Yukardaki soruları orduya soralım, herkes sorsun da eski TBMM Başkanı Arınç da bu soruyu cevaplasın; "Boş konularla senelerce Türkiye'yi oyalarken, yüzlerce lüks makam aracı, çifter çifter özel uçak alırken şehit vermemizi önleyecek teknolojileri almayı neden düşünmediler?"... Onlara da bunun hesabı sorulmalı değil mi? Burası Türkiye olmasa cevaplamak zorunda kalırlardı! Bu arada... Şanlıurfa'da yaşayan ve bacaklarını mayına basarak kaybedenler devletin bu arazileri kendilerine vermesini istiyorlarmış. Ne isteseler azdır, zamanında gerekli adımları atmayıp bu acıları yaşatan devlet zararlarını böylece hafifletebilir belki! Türk'ün sucu ne?.. Hasan DEMIR Başı derde düşünce herkes bu topraklara sığınır ve bu toprağın insanı Yahudi'sinden Çeçen'ine, Ermeni'sinden Abaza'sına, Çerkez'inden Kürt'üne, Arnavut'undan Boşnak'ına velhasıl 72,5 kavimden muhacire Medineli şefkatiyle kucak açar, ona 22 milyon kilometrekareden 776 küsur bin kilometrekareye düşmüş vatanından ev-bark verir, kendi iş bulmak için Almanya'da çöpçülüğü bile ararken, misafirlerine, "Senin yüzünden işsiz kaldım" lafını aklından bile geçirmez. Bu millet Haçlı Avrupa hatırına Müslüman ülkelere sırtını döner, Fransa'nın Cezayir'de yaptıklarına ses çıkartmaz, İsrail'i ilk tanıyan Müslüman ülke olur. Anadolu'yu işgal etmiş, camilere doldurup çoluk çocuğunu yakmış Yunanistan'ı İkinci Cihan Harbi sırasında aç ve açık kalmaktan korur, kendi halkına ekmeği karne ile verirken Yunan'a yiyecek ve kömür gönderir. ABD için Kore'de savaşır, Somali'de, Afganistan'da ABD'nin yanında olur ve SSCB'ye bir Çin Seddi gibi gerilerek, bütün Batı'yı korur. Amma bu batı PKK'yı destekler, Kıbrıs meselesinde, ömründe ABD ve diğer Avrupalılar için hiçbir şey yapmamış Yunan haksızlığına arka çıkar, ambargolar koyar, Rum'u AB üyesi yapar. Görüyorsunuz Barzani "Kürdistan" la yetinmiyor; Büyük Kürdistan'ın lideri olmanın peşinde koştuğu için, "PKK terör örgütüdür" dediğinde Türkiye'de taban kaybedeceğini düşünüyor. Öyle olduğu için DTP nasıl Türkiye'nin öncelikli ve çok önemli meselesi ise, bu haliyle Barzani de yalnızca Irak'ın kuzeyindeki yeni devletçiği ile değil, hedefinde Türkiye toprakları ve Türk vatandaşları olduğu ve Türkmenlere jenosit uyguladığı için, Türkiye'nin iç meselesi kadar önemli bir dış meselesi. Yani burnumuzun dibinde kendine "Güney Kürdistan" diyen yeni Ermenistan var. Malum Ermenistan'la "Üç T" li üç meselemiz va: Birinci "T" , 'Soykırımı Tanı'nın "T" si. İkinci "T" tanıdığın soykırımın bedeli olan 'Tazminat'ın "T" si. Üçüncü "T" ise "Toprak." Bunun asgarisinin "Ağrı Dağı" olduğunu zaten anayasalarının gerekçesine bile koymuş böyle bir komşu, Ermenistan. Barzani Güneydoğu'muz için nasıl "Kuzey Kürdistan" diyorsa, Ermenistan da bizim Doğu Anadolu'muz için, "Batı Ermenistan" diyor. Topraklarımız üzerindeki emeller yalnızca düşman komşulardan mı ibaret? Elbette ki hayır. Bir de İsrail'in malum bir Arz-ı Mev'ud'u var. Gözünü GAP'a dikmiş bir İsrail. Siyonist ve mason lobileri ile bu niyetini Avrupa Parlamentosu kararlarına derç ettirebilmiş bir İsrail bu. Yunanistan Kıbrıs'tan çıkmamızı, Ege'yi terk etmemizi ve daha da ileri giderek Karadeniz'de bir Pontus hortlatmamızı talep etmekte. Bu amaca varmak için dernekler kurmuş, gençleri tuzağa düşürme faaliyetlerine başlamış. Suriye'nin şimdilik halı altına süpürdüğü bir Hatay meselesi var. Patrikhane'nin İstanbul'da bir "Küçük Bizans" peşinde koştuğu artık Bartholomeos'un attığı imzalarda ve uluslararası zeminlerde gördüğü "Devlet Başkanı" muamelesi ile iyice gizlenemez bir duruma gelmiş, dayanmış. Yahu bizim suçumuz ne? Eğer böylesine mağdurken bu Türkiye hala suçlanıyorsa, mevcut bütün ülkelerin öbür alemdeki yeri şeksiz şüphesiz cehennemin dibi değil midir! Suçumuz "İnsan" olmak, bunlara zor günlerinde "Yardım" etmek, "Kucak açmak" mı? Deniyor ki : "- Türkiye'de demokrasi yok!" Yalan, yemin olsun ki yalan. Sen ne kadar demokrat olursan ol; İsrail Arz-ı Mev'ud'dan, Ermenistan ile Barzani Doğu ve Güneydoğu'dan, Yunanistan Kıbrıs'ın tamamı, Ege ve Karadeniz ile İstanbul'dan, Patrikhane Vatikan tipi bir Bizans 'dan ve yarın öbür gün biti kanlandığında Suriye Hatay'dan vazgeçecek midir? Peki bu zulmün panzehiri ne? Milli devlet. Milli sanayi. Milli ekonomi. Her şeyiyle milli ve güçlü bir Türk Silahlı Kuvvetleri. Bunun yolu da cami ile kışlanın kol kola girmesi, laik olan ile, hayatını inandığı gibi yaşamak isteyenlerin aynı hanenin mensubu olduklarını idrak etmeleri, "İş başa düştü" deyip alın teri ve göz nuru dökme şuuruna ermeleridir. O'nun yüregi kan agliyor.. Behic KILIC ÇOCUK hayretle bakıyor, şaşkınla soruyor; -Senin elin kanar mıydı?! Kanamazdı... Atatürk'ün, bahçesini düzenlerken, güllerini okşayıp severken, dikenleri ellerine batsa da, kanatmamış canını acıtmamıştı asla... Galiçya"da, Trablus'ta, çöllerde, Çanakkale'de ve dahi "Kurtuluş"ta, cephelerde de... Dolmabahçe önüne demirleyen işgal gemilerine bakarken de, kanı akmamıştı, çünkü o bütün ışığı ile oradaydı ve oradakilerin "Geldikleri gibi gitmeleri" için ayaktaydı... Kanı neden aksındı, inançları varken... Zaferden sonra, cumhuriyeti planlarken, karşısına dikilen ve kazanılan zaferi Padişah'a sunmayı teklif eden "Arkadaşları"nın atakları bile "Kanatamamıştı" O'nu... İşte o arkadaşlarının da içerisinde bulunduğu, bir takım gericinin, ayak oyunları çevirerek TBMM'ye seçilmesini, böylece devletin başına geçmesini engellemek isteyen atakları da vız gelmiş, Ata"yı "Kanatmaya" yetmemişti. Aslında, işte bu yüzden sağlığında, ne çocuk ne büyük hiçbir kimsenin aklına gelmemişti gelmezdi O'na "Aaaa senin elin kanar mıydı" diye sormak... Bilirlerdi ki ; Gül bahçesindekiler... "Kanamazdı..." 11 Kasım 1938... İşte Atatürk'ün kemiklerinin sızlamaya başladığı, ızdırabı hissettiği tarih budur!.. Missouri Zırhlısı 1946 yılında Boğaz'a demir attığı zaman... İşte o zaman, ben eminim ki Atatürk'ün yüreği kanamaya başlamıştır... Sonra?.. Sonrası çorap söküğü gibi!.. Gençliğe hitabında altını çizdiği bütün uyarılar... Her kelime, tek tek gerçekleşmeye başladıkça, Büyük Atatürk'ün ruhu da kan revan içerisinde kalmaya başlamıştır... Ebediyete akıp giden her on yılda, ilke ve inkılaplarının üzerinden silindir gibi geçildikçe... Atatürk'ün, Rasattepe semalarından süzülen kanı, bir ilahi uyarı olarak tepeden serpilmesine rağmen, ülkeyi kuşatanların kurduğu menfaat zırhını delmeye yetmemiştir... Ve artık... İçinden geldiği "Peygamber ocağı"ndaki çocuklarını kurşunlayan çakalların temsilcileri... Kurduğu Cumhuriyet'in Büyük Millet Meclisi'ni basmış, Atatürk'ün kürsüsünü ele geçirmiş, kurduğu devlete, kendi bağrında meydan okur hale gelmişlerdir!.. Atatürk, çocuklarının "Yerde kalan" kanlarını, semadan kanlı gözyaşları dökerek izlerken, "Vazifeye atılmak için" görev verdiklerinin sadece konuştuklarını görüp daha da kahır içerisindedir... Yerde kalan "Atatürk"ün kanı"dır... Sağlığında, eline hiçbir dikenin batmaya cesaret edemediği Atatürk... Şimdi... Ruhu, taciz olmuş bir vaziyette, bir kan gölünün içerisinde yatmaktadır... Mirasını talan edenler sayesinde... Hangimiz masumuz?!! Anladın mı çocuk!!?.

Yaban güvercinleri... Bekir COSKUN BEN o genç askerlere "yaban güvercinleri" diyorum. Dağlarda savaşan ve vurulanlar. Son yıllarda köylerden göç sonucu, çatılardaki güvercinler gibi kentlere yerleşseler de... Ya da Sultanahmet Meydanı'ndaki gibi kalabalığa karışsalar da saf ve ürkektir onlar. Kimi zaman otobüs terminallerinde, tren garlarında kafile kafile gidişlerini görürüm. Her seferinde o türkü dilime takılır: "Yemen yolu çamurdandır Karavana bakırdandır Zenginimiz bedel öder Askerimiz fakirdendir..." Sivil kıyafetler giymiş askerleri sağdan-soldan toplayıp götüren inzibat subayına sormuştum: "Sivil kıyafetler giydiklerine göre, asker olduklarını nasıl anlıyorsunuz?.." Yanıtlamıştı: "Biz anlamıyoruz, onlar bizi görünce hazırola geçiyorlar..." "Yaban güvercinlerinin" cinlikten-kurnazlıktan uzak, tertemiz sadakat duygularını ancak böyle anlamıştım o gün. Birkaç gündür artık "profesyonel askerliğe" geçileceği haberleri medyada var. Nihayet akıl ve vicdan işe yaradı. Ankara'daki bütün büyük politikalar onların varlıkları üzerinden yapılsa da... Onlar hepimiz için; asla bedeli ödenemeyecek bir gururun ta kendisi olsalar da... "Profesyonel askerlik" haberine sevindim. Genelkurmay'ın yıllardır süregelen terörle mücadelede almış olduğu en önemli karardır bu. Bence de artık yeter. "Yaban güvercinleri" vurula vurula görevlerini yaptılar. En iyi yaptıkları şeydi vurulmak. İşte, tam yazının burasında sevgili Faruk Bildirici haber verdi: "Biraz önce haber geldi, dört şehit var..." "Yaban güvercinleri"dir... Protokol mü, Seriat mi? Nail GÜRELI Necmettin Erbakan'ın yetiştirmeleri, Hoca'yı fersah fersah geçti. Erbakan'ın Libya'da Kaddafi'nin çadırında bağdaş kurması, bunların yaptıklarının yanında solda sıfır kaldı. Erbakan, hiç değilse, konuk olduğu ülkenin devlet başkanının "makamına" gitti. Ev sahiplerinin davetine uydu, onların protokolüne göre hareket etti. Ya bizimkiler? Şeriat özlemini tatmin etmek istercesine, ulusal onurumuzu zedeleyici bir dizi görüntü sergilediler. Uçağın kapısında başlayan protokol skandalı, Kral'ın şeriatçı saltanatıyla kapattığı oteldeki "oval" ofisinde çekilen fotoğrafla doruğa çıktı. S. Arabistan Kralı Abdullah'ın İngiltere'de ve Almanya'da nasıl karşılandığını dün Milliyet'te gördünüz. Vatikan da ondan yukarı değildi. Londra'da Belediye Başkanı'nın bile ayağına giden Abdullah, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nı kaldığı otele, ayağına çağırıyor. Sonra da bin bir dereden su getiren, önemli noktaları es geçen beyhude bir açıklama: "İşin gereği birçok unsur dikkate alınmış"mış! Her neyse o unsurlar, bilemeyiz. Şeriat niyetinin bir denemesi olmalı. Ne fotoğraf o ya Rabbim! Kralın iki yanında, sanki iki eyalet valisi! Buldun burada nafileleri, kullan bakalım. Bizim danışmanın: "Süpürmeyin, kullanın" lafını duymuş olmalısın. Bunlar yetmedi, şeriatçı Kral'a bir de laik Türkiye Cumhuriyeti'nin şeref madalyasını verdiler. Sevgili Bekir Coşkun, zaten söylemiştin, ama asıl şimdi söyle bakalım, Abdullah Gül kimin cumhurbaşkanı? Hey gidi benim onurlu Türkiye'm, hey! Saldiriya karsi diplomasi.. Ruhat MENGI Tabii biz ABD olmadığımız için başımıza ne gelirse gelsin "uluslararası kamuoyunu ikna etmek", "önce diplomasiyle çözüm aramak" zorunda kalıyoruz. O ise benzer bir durumda kimseyi dinlemeden istediği adımı atıyor. Dün yine Şırnak'ta PKK çatışmasında 4 askerimiz şehit oldu, 2 askerimiz yaralandı. Bu arada "Tek bir kedi bile vermem" diyen Talabani ağız değiştirerek "Türkiye'ye yapılan eylem Irak'a yapılmış sayılır" diyor. Yani operasyon korkusu tepelerine binene kadar biz saldırılara uğrayacağız, PKK o topraklarda beslenip büyüyecek ve son dakikada değişen söylemlerle durup bekleyeceğiz. Kış geçene kadar belki... Sonra tekrar başlarlar, biz de başa döner, aynı tartışmaları haftalarca sürdürürüz. ABD'nin Irak ve Afganistan politikalarıyla ilgili bir film yapılmış. Geçenlerde Time'da çıkan röportajla ilgili yazmıştım, sonra filmi gördüm. Amerika'nın savaş politikalarını kendi sineması o kadar çok eleştiriyor ki size söyleyecek söz kalmıyor. Robert Redford, Meryl Streep ve Tom Cruise'un oynadığı "Aslanı Kuzulara" isimli filmde Bush'un sağ kolu olan bir senatörün söylediği bazı cümleler şöyle: "Saldırıya diplomasiyle cevap verilmez"... "Uygarlıklar şiddet olmadan korunmuyor"... "Nerede yanlış yaptık: Kötü istihbarat ve kötü reklamda"... "Basın da siyasetçi kadar sorumluydu. Ne zaman rüzgar gülüne döndünüz?" "Koskoca ABD Taliban gibi yamalı bohça çetelerle tehdit edildi." "Bedeli ne olursa olsun kazanmak zorundayız"... "Gazeteciler, aslında gerçeği görebilecekleri yeterli ipucu varken bunu yapmadılar, sadece istenen yöne yuvarlandılar"... "Sorunları iki katına çıkarmanın yolu onlara sırt çevirmektir"... İşte böyle... Türkiye'yle benzerlik müthiş değil mi? alpi_09 En istikrarlı üye 14 Kasım 2007