İNSAN... İnsan biraz çocuk olmalı; Bir balon gördüğünde 'istiyorum' diye tutturup ağlayabilmeli... İnsan yolda yürürken biraz da etrafına bakmalı; Değişik hayatları görmek için: İnsan gecenin bir vakti yatağından fırlayıp, 'Seni seviyorum 'diye bağırmalı; İnsan sabah uyandığımda, Yatağının başucunda bir gül ile not bulmalı; 'Uyandırmaya kıyamadım. İnsan heyecan duymalı, Yeni günün getirdiği ışıklar için; İnsan biraz sinirlenmeli, kavga etmeli; İnandığı değerler için... Sonunda acı olduğunu bilerek, İnsan bazen sarhoş olmalı, Bir türkü tutturup sokakları arşınlamalı, İnsan anlamsızca beklemeli, Telefonun çalmasını 'belki arayan o'dur diye İnsan efkarlanmalı, Tabi biraz da; belki hiç olmayacak şeylere sırf efkar olsun diye, İnsan ara ara kocaman olmalı; Dünyalar kadar herkesi kucaklamalı. İnsan bazen kendi olmalı, Bazen herkesten bir parça, İnsan bazen de aptal olmalı; İnanmak istediği şeylere inanmalı! İnsan gerçek olmalı, Rüya görebilmek için. Ve insan çekip gitmeli zamanı gelince; Ama zamanı gelince... ASLAN