İnsanlardan başka yaşam şekillerini inceliyordum... En mükemmel yaşam, insan yaşamı olmalıydı... öyle ya, düşünebilen ve düşüncelerini geliştirebilen, daha iyi yaşamanın yollarını araştıran, sistemler geliştiren, savaşlarla, gövde gösterileriyle kesintiye uğrasa da, uygarlık ve refah yolunda hızla koşan insanlar değil mi... Önce tarım devrimi... yerleşik düzen... kanunlar, kurallar... ve sonra endüstri devrimi, fabrikalar, çalışma yaşamı kuralları, kaynakların etkin kullanımı, bilim.. araştırmalar, insan yaşamını uzatma çabaları, sağlıklı yaşam... Gelişmiş hastaneler... etkin olduğu söylenen teşhis ve tedavi yöntemleri... oysa, en uygar toplumlarda bile kaldırımlarda ölen insanlar var.. ama, gelişmiş hastaneler arka sokaklarda ölenler için değil.. paşa paşa kurallara uyup da bu hizmeti satın alabilenler için... insanları korkutmak adına insanlar harcanıyor.. Çaresizlikler çok başarılı yöntemlerle gizleniyor... Harward Tıp Fakültesi Dekanının dönem açılış konuşmasında açıkladığı gibi: Tıbbın tanı koyduğu hastalık sayısı 4200, kesin tedavisini bilebildikleri ise sadece 26... ama siz yine de tüm servetinizi yaşlılığınızda hastanelere vermek üzere biriktirin... Yani, öyle değil, en mükemmel yaşam şu yaşadığımız değil... Sevgi ve barış içinde, yaşamı doya doya yaşamak yerine... dünya nimetlerini adilce paylaşmak yerine, insanlar bitmez tükenmez anlamsız bir yarış içindeler.. öyle bir yarış ki, yaşamaya zaman bırakmıyor... daha iyi yaşam şartları sağlamak adına tüm zaman harcanıyor... hatta bazılarımıza 24 saat bile yetmiyor... Toplum psikolojisi, medya, şartlanmalar ve alışkanlıklar, durup da yaptıklarımızı sorgulamaya da fırsat bırakmıyor... Hatta çok değer verdiğimiz çocuklarımıza da aşılıyoruz bunları... İlk günlerden başlanıyor yarışa, daha iyi notlar almak, sınıf birincisi olmak.. sonraları daha iyi işler bulmak, bulunan işte daha iyi yerlere gelmek... daha iyi evler, arabalar, daha iyi yetişmiş çocuklar... Bunları sağlamak için durmaksızın çalışıyoruz.. Yaşam ilerledikçe sunulanlar daha pahalı ve çalışma süreleri de daha uzun oluyor.. kazanılan her kuruşun mutlaka harcanacağı yer hazır oluyor, yani sistem bizden hep bir adım önde gidiyor.. Bazılarımız az, bazılarımız çok kazanıyor, az kazananlar çok kazananlara gıpta etmekle vakit tüketiyor.. çok kazanmayı başaranlar ise, bu defa da şanslarını güç elde etmekte sınıyorlar... para kazanma hırsı bu defa da birşeylerin başı, reisi, başkanı olma hırsına dönüşüyor... durmak, yaşama zaman ayırmak yakışmıyor... çalışmadan oturmak ise, onlar için adeta vicdan azabı... Dedimdi ya başta... başka yaşam şekillerini inceliyordum.. uzaylıları falan değil, mesela bir gül ağacı, ya da bir ulu çınar... biliyorlar yaşamayı... gül ağacı dallar, yapraklar, çiçekler veriyor.. hiç şaşırmıyor bunu yaparken, köklerinin, çiçeklerinin ve yapraklarının yerlerini biliyor.. mevsimlere göre değişmeyi biliyor... gerektiğinde yaprak dökmeyi, gerektiğinde yaprak vermeyi... çoğalmayı... zamana uymayı.. geleceğe varmayı... biliyor... Ah LaFontaine! Nerden yazdın şu ağustos böceği ve karıncayı... hadi yazdın, neden taraf tuttun da karıncayı doğru yaşam kabul ettin... bilemedin değil mi, sözlerini baştacı eden insanların da birkaç nesil sonra karıncalar gibi yaşamaya başlayacaklarını.. kültürü, bilgeliği bir kenara atıp, durup dinlenmeden çalışmayı baş tacı edeceklerini... Bir an bile Ağustos Böceğinin doğru yaptığını, yaşamın güzelliklerini ve her anı doya doya yaşadığını... sürekli kışı düşünmenin ve biriktirmenin anlamsızlığını.. dahası, insan dışındaki tüm canlıların doğru yaşadıklarını ve karıncalar gibi davranmamalarından ötürü ağustos böceklerinin yok olup gitmediğini... göremez miydin... Yaşamın tüm mevsimleri güzeldir, birini diğeri için harcamak, yazık olur... ev, araba, okul taksitlerine, kredi kartı borçlarına ve gelecekte icad edilecek türlü tüketim malzemelerine yaşamımızı teslim etmek yerine... her anın, her saniyenin anlamını, değerini bilmek, yaşamımızı sevgiyle, mutlulukla, dostlarımızla sevdiklerimizle geçirmeye zaman ayırmaktır doğru yaşamak... para iyi bir hizmetkar, ama kötü bir efendidir derler... Durup düşünmeden yaşamamız için tüm düzen... televizyonlar, diziler, maçlar, reklamlar. çarkıfelekler, turnikeler... defileler, koleksiyonlar, taksitle alışverişler.. inanılmaz fırsatlar, süper indirimler... kredi kartları, seçkin mağazalar.. Harcamanın zevki, kazanmanın kamçısı... Ve güç.. Güce ulaşmak için boşa harcanan yaşamlar.. Ne dersiniz, Bir gün biz de doğru yaşayabilecek miyiz...