tarihçilere göre fatih tende üstündü

mustafa kemali su adamı sevdiğiniz kadar çok seviyormusunuz acaba? despot, baskıcı ve totaliter değildi... zamanın gazetecilerini, yazarlarını falan bi okuyun... o zaman kimin sacma propagandalara kandığı belli olur... osmanlı bitti.. iyikide bitti artık cumhuriyet var... sizler üzülseniz bile...

Abdülhamit'in denizcilik konusunda Atatürk ve İnönü ile kıyaslanması bana biraz saçma geldi. Abdülhamit zamanı ve Atatürk zamanı aynı şey değil. Kurtuluş Savaşı'ndan sonra artık ülkenin elinde hiçbir şey kalmamış. Herhalde donanmadan önce ilk olarak kara ve demiryollarına önem verilecek. Donanma da zamanla halloldu zaten. Bu arada yazar Takrir-i Sükun kanunu dönemine "cellat sansürü" demiş. Sanırım o isyanın ciddiyetini kavrayamamış. Teşekkür ederim.

yoo.. gene birileri okuduğu propagandist kitaplar yada köşe yazılarıyla "kızıl sultan" die başlar annatmaya... cennet mekan büyük sultan...

ulu hakandı kendisini rahmetle anıyoruz..

yavaş yavaş abdülhamit hanın nasıl bir insan olduğu ortaya çıkmaya başladı bazı yazılamayanlar yazılsa bazı açılanamayanlar açıklansa bazı yasaklar ortadan kalksa tahmin ediyorum bazı takkeler düşecek kel görünecek ama yasakcı zihniyeti terk edemedik gerçek demokrasiyi yerleştiremedik bir türlü

Osmanlı hakkındada böyle dedin ya seninle tartışmak bile zaman kaybı...

din konusunda en ufak eleştiriye tahammülü olmayan, en küçük farklı bakış açısı karşısında siteleri hacleyin, öldürün asın kesin haddinin bildirin diye ortalığa fırlayan dünya görüşü, konu Abdulhamit gibi bir karakter olunca bir anda düşünce özgürlüğünden, demokrasiden bahsetmeye başlıyor. Ama evet insanların ellerinden yobaz olma, gerici olma, totaliter olma hakkının alınmaması da bir nevi demokratik bir bakış açısı. Hafif postmodern demokrasi ama evet o noktada haklısın.. Çocuklarımıza en gericisini, yobazını, haininide tanıtalımda onlar da ona göre karar versin kimin yolundan gideceklerini.. demokrasi ya herşeyin eşit olarak yayılma ve tanıtılma hakkı Gördüklerinizi yorumlamaktan bile acizsiniz... Madem bu kadar yüce bir karakter bu herif, niye batmaya devam etti osmanlı?niye bağımsızlık mücadelesinde bir kere görmedik, yada buna ön ayak olacak bir olayda görmedik Abdülhamiti?niye halkıyla beraber direnişe katılmadı?niye emperyalistlerin arkasına sığınmayı seçti?Eğer gerçekten de zannettiğiniz kadar onurlu bir adam olsaydı Osmanlı Ordusunun bir komutanı olarak birşeylerin yanlış gittiğini gören daha sonrasında Osmanlıyı reddeden ve hakkında vatan haini suçlaması çıkan Mustafa Kemal'e benzer, ölmek uğurunada olsa milleti ve memleketi için emperyalistlere karşı mücadele ederdi.. Siyasi islam zihniyetini bir çıkarsanız aklınızdan, Abdülhamit gibi karakterleride buraya yüce şahsiyet diye yazmazsınız... Nerden geliyorsa bu Osmanlı özlemi?çokmu seviyosunuz ümmet zihniyetinde koyun gibi yaşamayı, vatandaş olmamayı, birey olmamayı,?

Abdülhamit eğer yükselme devrinde yaşasaydı, kanuni'den farkı olmazdı. Amele -

Ağızı olan konuşuyor normal, ellerıne saglık zafer.

Abdülhamid Han ı vatan haini gören hakkında ben pek hayırlı şeyler düşünmem.. gerçekten mükemmel konu. Paylaşım için teşekkürler.

İleri Geri Konuşulmaz Artık Arkasından Eline sağlık Zafer Abi Amele -

Zafer Usta eline sağlık. Vay be millet kendi kıytırık tarihi yere göğe sığdıramaz tarihi olmayanlar kendilerini nimatten sayar. ama... Ama bizim vatan hainleri Osmanlıyı karalarlar. Tarihini bilmeyen cahil kişilerdir. Cennet Mekan Ulu Hakan Senin kesip attığın tırnagının degeri kadar olmak isterdim

Alıntı: Orjinal Mesaj Sahibi beydemir Mesajı Göster yavaş yavaş abdülhamit hanın nasıl bir insan olduğu ortaya çıkmaya başladı bazı yazılamayanlar yazılsa bazı açılanamayanlar açıklansa bazı yasaklar ortadan kalksa tahmin ediyorum bazı takkeler düşecek kel görünecek ama yasakcı zihniyeti terk edemedik gerçek demokrasiyi yerleştiremedik bir türlü din konusunda en ufak eleştiriye tahammülü olmayan, en küçük farklı bakış açısı karşısında siteleri hacleyin, öldürün asın kesin haddinin bildirin diye ortalığa fırlayan dünya görüşü, konu Abdulhamit gibi bir karakter olunca bir anda düşünce özgürlüğünden, demokrasiden bahsetmeye başlıyor. Ama evet insanların ellerinden yobaz olma, gerici olma, totaliter olma hakkının alınmaması da bir nevi demokratik bir bakış açısı. Hafif postmodern demokrasi ama evet o noktada haklısın.. Çocuklarımıza en gericisini, yobazını, haininide tanıtalımda onlar da ona göre karar versin kimin yolundan gideceklerini.. demokrasi ya herşeyin eşit olarak yayılma ve tanıtılma hakkı Gördüklerinizi yorumlamaktan bile acizsiniz... Madem bu kadar yüce bir karakter bu herif, niye batmaya devam etti osmanlı?niye bağımsızlık mücadelesinde bir kere görmedik, yada buna ön ayak olacak bir olayda görmedik Abdülhamiti?niye halkıyla beraber direnişe katılmadı?niye emperyalistlerin arkasına sığınmayı seçti?Eğer gerçekten de zannettiğiniz kadar onurlu bir adam olsaydı Osmanlı Ordusunun bir komutanı olarak birşeylerin yanlış gittiğini gören daha sonrasında Osmanlıyı reddeden ve hakkında vatan haini suçlaması çıkan Mustafa Kemal'e benzer, ölmek uğurunada olsa milleti ve memleketi için emperyalistlere karşı mücadele ederdi.. Siyasi islam zihniyetini bir çıkarsanız aklınızdan, Abdülhamit gibi karakterleride buraya yüce şahsiyet diye yazmazsınız... Nerden geliyorsa bu Osmanlı özlemi?çokmu seviyosunuz ümmet zihniyetinde koyun gibi yaşamayı, vatandaş olmamayı, birey olmamayı,? biraz insaflı olmak gerekli tarihine sahip çıkmıyan milletrer tarihsiz yaşamaya mahkum olurlarki tarih sayfalarından silinir gider hatasıyla kusuruyla tarihimizde şahsiyetlere biraz daha dikkatli konuşmalıyız. tarihi iyi algılama gerek her şeyden önce. laf atmak değil ulu hakana alllahtan rahmet diliyorum.

Konu için teşekkürler. Abdülhamiti iyi anlamak lazım. Ona hain gözüyle bakmamak lazım.

91. ölüm yıldönümü nedeniyle bir kez daha rahmetle anılan Sultan II. Abdülhamid'le ilgili gerçekler gün yüzüne çıkıyor. İşte Osmanlı Hakanı ile ilgili yanlış bilinen 10 şey: Geçtiğimiz 10 Şubat günü Sultan II. Abdülhamid'in 91. ölüm yıldönümüydü. Hakkında olumlu bir şey söylemenin bile cesaret istediği yıllar yaşadık ama artık mızraklar çuvallara sığmaz oldu. Çuvalları delip çıkan gerçeğin mızrakları hepimizi şaşırtıyor. Neler mi onlar? Sayıları çok fazla ama içlerinden 10 tanesini seçtim. Beraber çıkarmaya çalışalım mı? 1. Kızıl Sultandı: Bu iddia, Albert Vandal adlı bir Fransız yazar tarafından ortaya atılmıştı. Atılış sebebi de, Abdülhamid'in Ermeni isyanlarını bastırtmış olmasıdır. Başta İngiltere ve Fransa olmak üzere Avrupa kamuoyunda Abdülhamid'in kan dökücü bir padişah olduğu propagandası başlatıldı. İşte "Kızıl", yani kan döken Sultan lakabı bu sırada asıldı boynuna. Hadi Ermenilerin böyle demesini anladık; iyi ama bir tekini bile idam ettirmemiş olan Abdülhamid'e Jön Türkler neden "Kızıl Sultan" dediler? 1915'te yüzbinlerce Ermeni'yi tehcir ettirecek olanlar, 25 yıl önce Ermeni propaganda ordusunun neferleri olmakta sakınca görmemişlerdi. 2. Meşrutiyet düşmanıydı: 93 Harbi'nde Osmanlı topraklarının üçte biri kaybedilmişti. Bu çapta bir toprak kaybı karşısında meclisteki farklı milliyetlere mensup üyeler paniğe kapılmış, her biri kendi milletinin topraklarını kurtarma telaşına düşmüştü. Birleştirici olacağı ümidiyle kurulan meclis, tam tersine bölücü bir meclis olmuştu. İki seçenek vardı: Ya parçalanmaya seyirci kalmak ama meşrutiyetten taviz vermemek ya da meşrutiyeti askıya almak ama ülkeyi parçalanmaktan kurtarmak. Abdülhamid ikincisini seçti ki, aynı durumda devlet refleksi zaten başkasını yapmasına müsaade etmezdi. 3. Milleti cahil bıraktı: Bilinenin aksine, Osmanlı tarihinin en canlı eğitim hamlesi, Abdülhamid dönemine rastlar. Sevan Nişanyan'ın hesaplamalarına göre Türkiye, Abdülhamid dönemiyle kıyaslanabilecek bir okullaşma düzeyine yeniden ancak 1950'li yıllarda ulaşabilmiştir. Mesela 1895'te TC sınırlarına tekabül eden bölgede bine yakın (835) ortaokul ve lise bulunuyorken 1923'te bu sayı 95'e düşmüştür. 1895'teki yüz bine yakın öğrenci sayısı (97.837), 1950-51 sezonunda aşağı yukarı aynı seviyede seyretmektedir (90.356). Öncesiyle kıyasladığımızda Abdülhamid dönemindeki eğitim patlaması daha görünür hale gelir. Tahta geçtiği yıl 250 olan rüşdiye sayısı 1909'da 900'e, 6 olan idadi sayısı 109'a çıkmıştır. 1877'de İstanbul'da sadece 200 tane modern ilkokul varken 1905'te 9 bine çıkmıştı. Her yıl ortalama 400 ilkokul açılmıştır ki, bu, Cumhuriyet döneminde bile kırılamamış bir rekordur. 4. Denizciliğe düşmandı: Abdülaziz döneminde dünyanın 3. büyük deniz gücü olmuştuk ama bu donanmanın sadece yıllık boya parası bile Denizcilik Bakanlığı'nın bütçesini aşıyordu! Abdülhamid "karacı" idi, kabul. Ama Atatürk de, İnönü de karacı idi. Demek ki, Türkiye'nin etrafı denizlerle çevrili bile olsa böylesine büyük bir deniz gücünü besleyebilecek ekonomik altyapısı mevcut değildi. Savaş gemisi alıp yeniden dışarıya bağımlı kalmaktansa Abdülhamid tercihini kara ve demiryollarından yana kullandı. İttihatçılar da, Atatürk de, İnönü de demiryoluna öncelik vermediler mi? 5. Keyfi sansür uyguladı: Sansürün elbette savunulacak tarafı yok. Ancak PKK ile mücadele döneminde basının nasıl ağır bir sansür altında çalıştığını unutmadık. Sansür vardı, evet. Fakat siyasi konulara girilmemesi aynı zamanda edebiyatımızın görkemli eserlerinin ortaya çıkması gibi hayırlı bir sonuç da vermemiş midir? Hem Takrir-i Sükun döneminde uygulanan "cellat sansürü"yle hiç mi hiç kıyaslanamaz Abdülhamid'inki. 6. Hafiye teşkilatı zararlıydı: Hafiye teşkilatının topluma nefes aldırmadığını iddia edenler, aksi halde ne yapılması gerektiğini de söylemelidirler. Meydanı İngiliz, Rus, Fransız ajanlarına mı bırakmalıydı? Hafiyesiz, ajansız, casussuz bir devlet olur mu? Unutmayalım ki, Fransa'nın İstanbul büyükelçisi, Abdülhamid'in tahta geçtiği yıl sokaklarda Fransız Kralı'nın posterlerinin Ermeni hamalları tarafından satıldığını yazıyordu. Devlet Londra, Paris ve Petersburg'dan yönetiliyor, "Hasta Adam"ın kimin kucağında öleceği tartışılıyordu. Abdülhamid, iktidarın dizginlerine asılabilmek için hafiye teşkilatını kurmak zorundaydı. Elbette suistimaller olmuştur ama yakınlarından biliyoruz ki, Sultan her jurnali okuyor ama mutlaka yazanın adam olma niteliğine göre değerlendirmeye tabi tutuyordu. 7. Despottu: 'İstibdad' kelimesini 'despotizm' diye çevirmek yanlıştır. Hele totalitarizm hiç değil. Kaldı ki, İslam siyaset düşüncesinde "istibdad" meşru yönetim şekillerindendi. Mesela İbn Haldun 'istibdad'ı tek adam yönetimi, yani otokrasi anlamında kullanır ve meşru yönetim şekillerinden biri kabul eder. Kaldı ki, önüne gelen idam cezalarını sürekli affeden birinin istibdadın yetkilerini hangi yönde kullandığını da pekala görmüş oluyoruz. 8. 31 Mart'ı tertiplemişti: 31 Mart isyanında en ufak bir katkısının olmadığı kesin olarak ortaya çıktığı halde asırlık İttihatçı propagandanın etkisi hala sürüyor. İsyanı araştırma komisyonu başkanı Yusuf Kemal , 31 Mart'ın Abdülhamid'in eseri olmayıp İttihatçılara karşı yabancı casus şebekeleri ile mürtecilerin teşebbüsleri olduğunu yazmıştır. Rıza Tevfik ise mahkemede şunları söylemiştir: 31 Mart uydurma ihtilali hazırlandığı zaman ben Talat Bey'e beyhude yere kardeş kanı dökülmesinin büyük bir cinayet olduğunu anlattım. Aldığım cevap şu oldu: "Ne yapalım, Cemiyetin paraya ihtiyacı var, bunu da ancak Yıldız Sarayı'nın hazinesi karşılayabilir." 9. Hamidiye Alayları gereksizdi: Hamidiye Alayları şunlara yaramıştı: 1. Askerlik yapmayan Kürtlerle kolluk kuvveti eksikliği giderildi. 2. Rus istilasına karşı caydırıcı oldu. 3. Kürtler ve konar göçerlerin dış güçlerce kullanılmasına engel oldu. 4. Aşiretlerin yerleşik hayata geçmelerini hızlandırdı. 5. Çocuklar İstanbul'daki Aşiret Mektebi'nde eğitilerek Osmanlılık bilinci edindiler. 6. Aşiret kavgalarının önüne geçildi. 7. Sükunet sağlanınca Doğu ve Güneydoğu Anadolu'nun imarına çalışıldı... 10. Korkaktı: Namık Kemal'in oğlu Ali Ekrem Bey'in dediği gibi "Abdülhamid'in korkak olduğunu sananlar yanılırlar. Korkak olmak şöyle dursun, tam tersine cesurdu." Dolmabahçe Sarayı'ndaki bir bayramlaşma sırasında deprem olmuş ve tavana asılı 1,5 tonluk bir avize yere düşmüştü. O kargaşalıkta salonda kılı kıpırdamayan tek kişi, Abdülhamid'di. Keza yanı başında bomba patlarken bile metanetini yitirmemiş, öğleden sonra elçilerle mutad görüşmelerini dahi aksatmamıştı. Kızı Ayşe Sultan'a söyledikleri karakterini iyi özetler: "Kalbimde yalnız Allah korkusu vardır. Bir hadise olmadan evvel onu önlemek için telaş ederim. Ama tehlikenin içinde bunduğumu hissedersem icabında ateşe atılmaktan bile çekinmem." Mustafa Armağan / Alıntı...

eğer konu tarihimize sahip cıkmak ve onu iyi yorumlamaksa, yada hatalardan ders almak ve aynada kendimize bakarak ucuz bir milliyetcilikle değil objektif ve dürüst bir şekilde olayları irdelemekse evet sonuna kadar haklısın.. Ancak bu zamanın geri kalmış bazı ideolojilerini yaşatmak adına ne olduğu belli insanları olmadıkları şekilde göstermek... bunun adı yalancılıktır.. Liverpool'da garip bir müze var... kölelik müzesi.. adamlar hangi yılda nereden kac sayıda ve hangi sartlarda kölelerin liverpool limanına yanaştığını gösteren, bu köleleri getiren adamları hatta belediye başkanlarını isimlerine soylarına kadar ifade eden minyatürlerden, gerçek fotograflardan oluşan bir müze yapmışlar.. yani adam hiç çekinmeden evet ingiltere zamanında böyle bir olayı yaptı yapanlarda bunlar ve bunlar birer hataydı diyebiliyor... Ama bizde Vahdettine alçak ve vatan haini dediği için hakkında dava açılan insanlar var. Abdülhamitin despot ve baskıcı biri olduğu zamanın gazetelerinde ve zamanın tüm yazarları tarafından ifade edilmiştir. Eğer buraya gelipte konuşmayı, yazmayı, düşünce özgürlüğünü yasaklayan, memleketi kurtarmak için mücadele etmek yerine emperyalistlerin arkasına saklanan birini kahraman gibi gösterirse insanlar, bunun adı tarihe sahip çıkmak değil, olayı işine geldiği gibi yorumlamak olur. Bu arada internet gazetelerinde haberi bulamadım ama bir vakıf geçenlerde Abdülhamit'in adını anarak Yüce Abdülhamitin istediği gibi şeriat düzenini bize nasip eyle yarrabbi diye dua ederek bir çeşit seramoni yaptı. TV' de gördüğüm kadarıyla. Hakkaten bu arkadaşların ifade ettiği gibi değerli biri olsa bu insanın yüceliğinin ifade edecek kişiler bir grup yobaz olmazdı. Elbetteki tüm osmanlı padişahları bana kalırsa okullarda ders olarak okutulmalı.. hatasıyla doğrusuyla.. ama bu insanları objektif şekilde belgelere dayanarak anlatacakyeri geldiğinde kötü etmişiz diyebilecek saygınlıkta bir tarihçi kaç tanedir ve bunların yazılmasına devlet izin verir mi? Olsa bile sokağa dökülür millet hakaret ediyorlar kardeşim tarihimize diye... Hatalar yapılmışsa yapılmıştır tarihte.. ya bunları delikanlı gibi kabul eder, gelecek nesiller de aynı hataları yapmasın diye insanlara bunları objektif şekilde anlatırsınız, yada günümüz Türkiye'sinde olduğu gibi tarih BİLİMİ yapmak yerine ideolojik emellere hizmet edicek böyle saçma sapan eyyamlarla insanların beynini bulandırırsınız.

Hain diyen haindir Teşekkürler Zafer.

Okumanın ödülü doğru bilmektir, okumamanın cezası ise sağda solda duyulanları doğru sanmaktır aynı bu olayda olduğu gibi