19 yüzyıl aslında osmanlıda rüşvetin, torpilin, arsızlığın nam saldığı zamanlar ama, demek ki öyleymiş. Yabancıların tarafsızı pek olmaz -özelliklede bize karşı-.

Türk Milletinin Yüceliği tartışılmaz ama artık zamanımızda öyle seyler duyuyoruzki hee tabi Türk yapar tabi deniliyor ama zaman sana uymuyosa sen zaman uy diye bizdemi kötü olalım. A. L. Castellan, 1811 yılında yayınladığı Letters sur la Grece I'Hellespont et Constantinople isimli eserinde şöyle bir olay anlatıyor: "Dostlarınızdan biri, içinde 1000 kuruş bulunan bir torba ile İstanbul'da Beyoğlu'na doğru yola çıkar. Tophane iskelesine çıkarken torba yırtılır; Paralar dökülüp rıhtımın üstüne dağılır ve hatta bazıları denize yuvarlanır. Halk hemen oraya üşüşür; herkes bulabildiği kadar toplar. Para torbasının sahibi onların bu hareketlerini büyük bir endişe içinde takip eder; toplanan paraların getirilip deniz kenarında kalan torbaya konduğunu görünce içi biraz ferahlar, Derken, kayıkçılar suya dalıp denizin dibine gitmiş olan kuruşları çıkarmaya başlarlar. Avrupalı dostumuz bütün bunlara karşı cömertlik yapmak ister isterse de onlar 'vazifelerini yaptıklarını' söyleyerek verdiği parayı almazlar her biri bir tarafa çekilir giderler. Zaten o kadar çok insana bahşiş yetiştirmek de mümkün değildir. Dostumuzun şaşkınlığı süreken orada bulunan hamallardan biri torbayı alır ve dostumuzun evine götürür. Adam orada hemen parasını sayar ve görür ki, 1000 kuruşu tamı tamına durmaktadır! Gözlerine inanamaz; bir daha sayar... Hayret!.. Bir kuruş bile eksik değildir." A L. Castellan bunları yazıyor ve soruyor: "Halkın en fakir tabakasındaki incelik ve zarafetin bu derecesi acaba yalnız Türklere mi münhasırdır?"

Guzel bir yazi tesekkurler eline saglik...