bundan sonra hüzün yok dedik az önce yaa güzel paykaşım tşk...

Gözüm takılıyor yüreğimin en karanlık köşesindeki bir ışık huzmesine.. Yoksa yüreğimi aydınlatmaya gelen o büyülü ışık SEN misin? Yine karanlığa gömüldü gönül şehrim... Işığımı kaybettim... Ey sevgili nerelerdesin? Sen yokken... Geceleri üşürdüm ama soğuktan değil... Dokunamamaktan yüreğine, tutunamamaktan gözlerinin derinliğine... Sensiz her gece kör karanlık, sensiz her gece uykusuz geçerdi ömrümde... Geceler sensizdi... Geceler soğuk... Sabahlara kadar ayazdı gecelerim sen yokken... Ama sen çıktın karşıma... Ansızın... Neye uğradığımı şaşırdım... Gülümseyerek baktım hep gözlerine gülümseyişini görebilmek adına... İçimdeki sevginin canlandığını hissettim o sevgi dolu bakışlarında... Ne yaptıysam yok edemedim bu sevgiyi... Emin olamadım senin duygularından yok etmek istedim küçük düşmemek için karşında... Ama sonra içimdeki ses sevgimin karşılığını vereceğini söylemeye başladı... Gözlerinin derinliğinde kaybolmam bundandı... Gün geceye dönüyor bense seni düşünüyordum her gece... Telefonum çalacak mı diye bekliyordum... Senin sesin gecenin karanlığını yırtıyor simsiyah gökyüzünü güneş gibi aydınlatıyordu yalnız gecelerimde... Sana söyleyeceğim o kadar çok şey vardı ki... Ama söyleyemiyordum aslında kendime bile itiraf etmekten korktuğum bir şey olmuştu... İki kelime dudaklarımdan çıkmak için komut bekliyordu sanki ama bir türlü yapamamıştım işte... Oysa ne çok demiştim inanmayacağım, güvenmeyeceğim, kapılmayacağım, her şeye hazırlıklı olacağım diye... Meğer benimki sadece kendimi kandırmakmış... Ben kendimi gözlerini gördüğüm o ilk anda sana teslim etmişim kayıtsızca... Şimdi o kadar mutluyum ki sevginle... Ama özlemin var dağlar kadar büyük... Yakıyor beni senden ayrı kalmak... Her saniye her an yanında olmak istiyorum... Gel gör ki; şöyle ya da böyle görmek istesemde sınırlıyım... Sesini duymak istesemde sınırlıyım... Özleminin çıldırtan sıcağındayım şimdi... Ne yana baksam sen... Nereye gitsem sen... Gözümün daldığı yerde gözlerin... Kulaklarımda eşsiz bir melodi gibi sesin... Seni çok özledim meleğim seni çok özledim... Çıldırtıyor özlemin... Ne yapacağımı şaşırıyorum ne söyleyeceğimi bilemiyorum... Sana kızdığım zamanlarda bile yokluğunu hissetmek beni korkutuyor... Senden ayrı kalmak bana acı veriyor... Yüreğimde sen varsın meleğim... Her şey de sen varsın... Her şeyim de sen varsın... Seni kaybetmek istemiyorum... Ellerinin sıcağından, gözlerinin buğusundan, beni melekler gibi sevişinden mahrum olmak istemiyorum... Kanaması sevginle dinen yüreğimi yeniden kanatma... Yüreğimi acıyla yoğurup beni karanlık zindanlarda sorgulama... Meleğim Senden Son İsteğim... Beni sensiz günlere mahkum etme... Sonsuza kadar sev beni... Yeniden doğ benle.. sevgimizle... Sakın kaybetme yaşama sevincini... Yaralı kalbini benimle sar, benli yarınlarla, benli umutlarla, benli sevinçlerle... İlerde seni bekleyen mutluluğa koş benimle... Yoktur seni benim kadar seven ve sevecek olan, bir o kadarda sensizliğe dayanamayan... Sensiz aldığım hava hava değil... İçtiğim suyun tadı yok... Yemek bile yiyemiyorum çoğu zaman... Dayanmaya çalışıyorum ama bir yerde tıkanıyorum hep... Yokluğuna alışmak istemiyorum... Gözlerini hayal ediyorum, sözlerini duyuyorum kulaklarımda... İçime atıyorum özlemimi seni deliler gibi özledim diyemiyorum... Vuruyorum kendimi kelimelere... Dudaklarına dokunup seni sevdiğimi söylemeyi özlüyorum... Mutlu ol, eksik olmasın yüzünden gülücükler, acılar bulmasın seni... Sensizliğimle yargılayıp affet beni... Cezamı çekiyorum ben... Sensizlik sen farkında olmadan bana verdiğin en büyük ceza... Gecenin karanlığına gömme beni... Aydınlat gecelerimi doğ gökyüzüne yine... Ve sonsuza dek sev beni... Ben ölümden de öte seviyorum seni... Ölümden de öte seviyorum seni...