insanlar böyle işte.. herkes karşısındakini belli kalıplara sokmaya çalışıyor zorla hiç kimse olduğu gibi kabullenmeyi göze alamıyor cesareti yok kimsenin büyük küçük herkes pembe bulutlar üzerinde dolaşmaktan zevk alıyor hayatlarının kendi çizdikelri gibi olmasını istiyor hiç kimse olayları akışına bırakmak, dışardan hayatlarıına müdahale gelmesini istemiyor.. aslında anlatacak çok şeyi var bu hikayenin... tabi anlayana

O zaman en iyisi karşında kalıba sokmak zorunda kalacağın bir insan bulmamak. Yalnız geçirmek bir ömrü.

Hoş bir nokta yakalamışsın Özellikle, ve birlikte yalınayak yasayabilmenin özgür keyfinden

... ve Külkedisi kaçarken, papucu ayağından fırladı.. Ertesi gün Prens ayağı bu papuca sığacak genç kızı aramaya koyuldu. Ülkenin tüm kızları, Prens tarafından beğenilmek için ayaklarını daha ufak hale nasıl getireceklerinin çabasına giriştiler. İşte, o gün bu gündür kadınlar ayaklarını, erkekler tarafından belirlenmiş kalıplara sıkıştırmaya çalışır. Böyle yaparak, erkeğin "Prensesi" olacağını düşler dururlar. Zaman geçtikçe topallamasının, kendini depresif hissetmesinin sebeplerini sürekli kendi eksikliklerinde arayarak. Ve papucun ne denli geçerli olduğunu hiç düşünmeden. Erkekler ise ellerindeki "ayakkabıya" "ayağını" sıkıştıracak kadını arar; "ayağı sıkışmış" bir kadının ne denli gerçek, ne kadar huzurlu, mutlu olup, mutlu edebileceğini düşünmeden. Ve birlikte yalınayak yasayabilmenin özgür keyfinden habersizce...

Vay gercekten cok guzel bir nokta anlatilmis cok guzel bir yerden girerek tesekkurler. . .

ınsanlar kendılerıne bakmadan karsıkı cınse ıstedıgı kalıbı uydurmaya yada onu o kalıba sokmaya calısır.. zaman zaman bunu bende cok yapıyorum ama on yargı kadar kotu bısey.. saol konu ıcın smodum..