Bu yazıdan, hisler ile mantığın aslında çelişmediğini, aksine beraber hareket ettiği çıkıyor.

İçimizden gelen sesi keşke her zaman dinleyebilsek çoğu zaman sorumluluklar, yaşadığımız çevre gibi daha bir çok etken buna engel oluyor haliyle mantığımız ön plana çıkıyor.. teşekkürler +Zafer eline sağlık...

Kendimizi boşu boşuna strese sokuyormuşuz. Biz "Ne yapalım" diye kara kara düşünürken aslında beynimiz çoktan ne yapacağını belirliyormuş. Düşüncenin hareket hızı 10 saniyeymiş. Y aptığımız anlık hareketleri bile beyin 10 saniye öncesinden belirliyormuş. Yani biz ne kadar çok düşünsekte, deneyimlerden yola çıkan beyin bildiğini okuyormuş. İşte son yıllarda yapılan bilimsel araştırmaların sonuçları bunlar... Dahası var, Hollandalı bir psikoloğun yaptığı son araştırmada ise, üzerinde fazla uzun düşünmeden alınan kararlar ve yapılan seçimlerin en doğru ve en iyi sonuçlar olduğu yönünde... Hani bir söz vardır ya, "İÇİNİN SESENİ DİNLE!" İşte bu araştırma, bu sözün doğruluğunu kanıtlar gibi... Yaşamımızda zor ve önemli kararlar alırken hepimiz strese girer, kararsızlıklar silsilesi içinde gidip geliriz. Hele bir de vicdanlı ve herkesin mutlu olmasını isteyen bir kişiliğimiz varsa vay halinize... Her zaman hislerimle yol almış biri olarak bu seçimlerimin mutluluklarını da deneyimledim, mutsuzluklarını da... Ama hep bildiğim bir şey oldu ki; kendi yaşamımızın realitesi içimizdeki keşfedilmeyi bekleyen hazinemizin içinde. Herhangi bir konuda vereceğiniz ilk karar sizin yaşam planınızdaki en doğru seçiminiz aslında Tek ihtiyacımız olan ise tüm kararlarımızda içimizdeki sesi duyabilmekte, tüm bu yaşamın kargaşasından, kakafonik seslerinden arınarak... Kalbiniz mantığınızı fethedebilirse, ruhunuzun özgürlüğü orada başlıyor. 'Mantık!' diyenlerdenseniz yaşamın keyfini çıkarmak için inandığınız kararlarla başkalarının hayatından çalarak ilerliyorsunuz demektir. Mantığın yok olduğu arınma anında kalpten gelen iç sesiniz size bir masal perisi gibi fısıldar. Bu fısıldayışı mantığınız kurduğu yüksek sesli tuzaklarda duymaz hale gelirseniz, size sunulan yaşam hediyenizin kıymetini bilmiyorsunuz demektir. Bilincinizin kurduğu sözde "kötü mantık" varsayımları yaşam şanslarınızı görünmez kılmaya başlamıştır bile... Size zarar verdiren kötülcül mantık tuzaklarına ölüm diyenlerdenseniz, "yaşasın hisler! diye haykırıp yaşamınızın yeni efendisi oldunuz demektir. İpek Tuzcuoğlu' nun makalesinden alıntıdır...