amin güzel hikayeydi emeğine sağlık

dostum süper paylaşım dahaönce okumuştum ama tekrar okumak ii geldi saol

> > HALİL İBRAHİM BEREKETİ... > >Büyük din ve bilim adamlarından Ulu Arif Çelebi... anlatıyor : > >Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış... > >Büyüğü Halil... > >Küçüğü ise İbrahim... > >Halil, evli çocuklu. > >İbrahim ise bekarmış... > >Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin... > >Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş.. > >Bununla geçinip giderlermiş... > >Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı. > >İkiye ayırmışlar... > >İş kalmış taşımaya... > >Halil, bir teklif yapmış : > >İbrahim kardeşim ; Ben gidip çuvalları getireyim. Sen buğdayı > >bekle. > >Peki abi demiş >İbrahim... > >Ve Halil gitmiş çuval getirmeye... > >O gidince, düşünmüş İbrahim: > >Abim evli, çocuklu. Daha çok buğday lazım onun evine > >Böyle demiş ve, > >Kendi payından bir miktar atmış onunkine... > >Az sonra Halil çıkagelmiş. > >Haydi İbrahim...! Demiş, önce sen doldur da taşı ambara. > >Peki abi...! > >İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola.. > >O gidince, Halil'i düşünür bu defa: > >Der ki: > >Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var. > >Ama kardeşim bekar. > >O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek. > >Böyle düşünerek, > >Kendi payından atar onunkine birkaç kürek... > >Velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine. > >Bu, böyle sürüp gider... > >Ama birbirlerinden habersizdirler. > >Nihayet akşam olur. > >Karanlık basar. > >Görürler ki, bitmiyor buğdaylar. > >Hatta azalmıyor bile... > >Hak teala bu hali çok >beğenir. > >Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki. > >Günlerce taşır iki kardeş, bitiremezler. > >şaşarlar bu işe... > >Aksine çoğalır buğdayları. > >Dolar taşar ambarları. > >Bugün "Bereket" denilince, bu kardeşler akla gelir. > >Bu bereketin adı : Halil İbrahim bereketidir... > >ALLAH HEPİNİZE HALİL İBRAHİM BEREKETİ VERSİN > > > >

amiinnn ben bunu bilmiyordum bak paylaşımın için saol...

gerçekten güzelmiş ilk defa okudum +1