Böyle vatandaşları görünce askere, şehitlere ve bu gazilere daha çok üzülüyor insan. Tarafa konuştu diye adamı b. k çukuruna atacaksınız resmen. Hadi renklendirdiğim kısımda taraf ismi geçiyor. Salla orayı. Diğer kısımları ne yapıcaz? Phoebe WarrioR 9 Aralık 2009

Kardeşim biraz sakin olun, ne demek istediklerinizi anlıyorum, ama Taraf gazetesinin her defasında askere karşı tavır almak için fırsat kollamasının ardından böyle bir haberi sunması ister istemez aklımızda soru işareti bırakıyor, ayrıca o dönemde en büyük söylentilerden biride, "Devletin olaydan önceden haberdar olması" bu cümle sadece askere yüklenmenin yanlış olduğunun belirtisi diye düşünüyorum. - Phoebe WarrioR 9 Aralık 2009

ikinizede tesekkürler gazimize desteğinizden dolayı +++++k iyiki vakit gazetesi yazmamış bide ana avrat dümdüz ederdi içleriden belkide arkadaşcıklarımız!!!

Acıyı yaşayan bilir arkadaş!!... O askerin içinde bulunduğu psikolojik durumu kimsenin anlaması mümkün değildir.. Gaziye; olmamıştır canım!.. Yanlış o adam.. Hani efendim genelkurmay Hemen peşin hükümlü olup, "a canım bu olmamıştır.. Taraf gazetesi kaynak işte.. demek yanlış bana göre... Desteklediğiniz kurumu ve siyasi bir düşünceyi desteklerken; içinde hiçbir yanlışın olmayacağına kendinizi kabul ettirirseniz; Yanlışların çok olduğu bir yerde 1 veya 2 tane doğru olay ile karşılaşıldığında, duygusal ve hukuksal olarak adam haklı olsa bile olgular sizler açısından sisli kalır.. Kusura bakmayın ama!! böyle peşin hükümlü olunduğu zaman yorum yapamadan geçemiyorum... ... Yukarıdaki GAZİNİN sözü dikkatimi çekti; Unutulduk!!.. Yada yılda bir gelen tebrik kartı. veya gelmiyor bile tsk'dan... Ölen babasının kesesine gidiyor işte... Gerisi boş; vatan sağolsun. bilmem ne sağolsun... Tamam!! o asker boşuna savaşmış teröristlerle, sakat kalmış o zaman... Alkışlar Konuştu, röportaj verdi diye... Yalan konuşuyor canım... -

pkk için genel affın gündemde olduğu bir döneme rastlaması tabi düşündürücü.. Ama ne askeri kanattan nede dönemin Başbakanı Demirel'den hiç bir açıklama gelmemesi daha düşündürücü.. Katliam günü bakanlar kurulunun Demirel başkanlığında toplanıp genel af kararı alacağı ama aynı gün katliam haberi geldiği` iddiası ortada. Demirel`in hiç mi sözü yok? DEVLET HABERDARDI - 33 erin katledildiği olaydan dört gün önce bütün yetkili birimlerin PKK`nın karayolunu keseceğinden haberdar olduğu da ortaya çıkmıştı. Bingöl Emniyet Müdürlüğü 21 Mayıs 1993`te `gizli` ibareli istihbarat raporunda Bingöl-Elazığ karayolunun kesileceğini Emniyet Genel Müdürlüğü`ne, Genelkurmay`a, Milli Güvenlik Kurulu`na, Başbakanlık`a, İçişlerine, Milli İstihbarat`a ve Jandarma`ya bildirmişti. KARAYOLUYLA SEVK YASAKTI - Bingöl-Elazığ Karayolu Mendo Deresi mevkiinde 24 Mayıs 1993`de 33 silahsız er PKK tarafından katledilmişti. Terhis olan ya da dağıtıma giden erlerin uçaklarla sevk edilmesi zorunluluğu kararına rağmen, 33 silahsız erin karayoluyla güvenliklerinin sağlanmadan taşınması ve eylem istihbaratının dört gün önceden yetkili birimlere ulaştırılmış olmasına karşın önlem alınmaması büyük tartışmalara neden olmuştu. DERİN DEVLET İSTİHBARATI - 27 ekim tarihinde Taraf`ta Neşe Düzel, Kürt Aydını Ümit Fırat`la yaptığı röportajda konuyu Türkiye`nin gündemine yeniden taşıdı. Ümit Fırat, 33 silahsız erin öldürüldüğü olayla ilgili olarak ciddi iddialarda bulunmuştu. Fırat, Özal`ın politika değişikliğine giderek Talabani aracılığıyla PKK`nın ateşkesi uzatmasını sağlamaya çalıştığını, diğer yandan da bir af kanununu Bakanlar Kurulu`nun gündemine getirdiğini söyledi. Fırat, derin devletin böyle bir ortamda PKK`nın bir timini yanlış bilgilendirdiğini ve 33 erin bu istihbarat üzerine katledildiğini öne sürmüştü. kaynak ve devamı Teşekkürler Phoebe..

taraf gazetesine komutanları aleyhine röportaj veren bir gazi inandırıcı değil

inandırıcı olmadığını söylemem bu haberi yapan gazete içindi. Ben bir gazinin çıkıpta herkesin aşıkar ne olduğunu bildiği bir gazeteye tsk aleyhine röportaj vermesini inandırıcı bulmadığımı söylüyorum cümlelerimi iyi okuyunuz.

bence de...

33 erin ölüme gönderildiği Bingöl saldırısında ağır yaralanan Erdal Özdemir onbeş yıl sonra şu sorunun cevabını istiyor. 33 erin ölüme gönderildiği Bingöl saldırısında ağır yaralanan Erdal Özdemir onbeş yıl sonra bilmek istiyor: Biz neyin kurbanı olduk? Özdemir henüz 20'sindeyken kendisini tekerlekli sandalyeye bağlayan saldırıyı anlatmıştı: "Malatya İl Jandarma Alayı'nda, yerden ve havadan eskort kuralı çiğnenerek korumasız araçlara bindirildik, silahsızdık. 3 saatte gitmemiz gereken yolu 6 saatte götürüldük" Denizli'nin Karakova köyünde günlerini tüp bebek yöntemiyle hayata gelen oğlu Vatan'la geçiren Özdemir Ergenekon'dan şüpheleniyor: Tutuklu komutanlara bakıp yaşadıklarımız çeteyle bağlantılı mıydı diyorum. Hayatını değiştiren Bingöl saldırısında "kurban edildiklerine" inanan Özdemir bu kuşkusunu dile getirip sorular sorunca tehdit telefonları almış: Konuşan gazinin başına dert açarlar. Ama o gazi artık "başına iş açılması"nı umursamıyor ve "ihmal yok, bu direk kasıtlı, bizi bile bile kurban ettiler, bu işin içinde komutanlarımız var, bu işin içinde Ergenekon var" diyor... İŞTE ERDAL ÖZDEMİR'İN TARAF'TA YAYINLANAN RÖPORTAJI Erdal Özdemir, 1993'te 33 silahsız erin şehit edildiği Bingöl'deki kanlı saldırıdan ağır yaralı olarak kurtulan beş erden biri. Vücuduna aldığı yedi kurşun yarasıyla altı ay yoğun bakımda kaldı, yaşamla ölüm arasında gidip geldi. Hayatta kalmayı başarabildi ancak, ömrünün geri kalanını tekerlekli sandelyede sürdürmeye mahkum oldu. Özdemir, Denizli'nin 1000 nüfuslü Karakova köyünde, annesi, eşi ve oğlu Vatan'la birlikte yaşıyor. Vatan üç yaşında. Özdemir, Vatan'ın annesiyle 1999'da evlenmiş. Üç yıl önce de tüp bebek yöntemiyle Vatan'ı dünyaya getirmişler. Özdemir, günün büyük bölümünü akülü sandalyesiyle, dışarıda, köyün içinde dolaşarak geçiriyor. Vatan da, babasının yanından bir an olsun ayrılmıyor. Özdemir'in evinin önünde pamuk tarlaları uzanıyor. Tam karşıda ise Pamukkale görünüyor. Özdemir, bir gününün nasıl geçtiğini şöyle anlatıyor. "Sabah erken kalkarım. Köyde bir kaç bakkal var. Tek tek bu dükkanları ziyaret ederim. Her dükkanın önünde bir kaç saat kalırım. Çünkü en iyi sohbet yeri bakkal önüdür. Oğlum da yanımdan ayrılmaz. Özdemir, haber izlemiyor. Doğu ve Güneydoğu'daki çatışma haberlerini özellikle takip etmiyor. Gazi arkadaşlarının da aynı şekilde haber izlemediğini anlatıyor. Nedenini ise, "Psikolojik olarak rahatsızlık veriyor" diyerek açıklıyor. Az rüya çok gerçek 15 yıl önceki katliamın izlerini bedeninde taşıyan Özdemir, o günün kanlı sahnelerini rüyalarında tekrar tekrar gördüğünü belirtiyor: "İlk yıllarda sık sık kabus görürdüm. Aslında kabus dediğim zaten kurşuna dizildiğimiz, yani yaşadığımız olayın kendisi. Rüyada bindiğim otobüsün şoförüne 'geri dön' diye bağırıyorum. Sonra bizi kaçırdıklarını görüyorum. Ama ben, bizi nasıl öldüreceklerini önceden bilmenin dehşetiyle titriyorum, çıldıracak gibi oluyorum. Uyanıyorum işte, olup biten bir rüya diyorum, ama önceden yaşadığım bir rüya." Erdal Özdemir, askerliğe gitmeden önce şoförlük yapıyordu. Arabalara duyduğu sevgiyi, "Şoförlük uçmak gibi" diye tanımlıyor ve sözünü şöyle sürdürüyor: "Askere gitmeden önce servise çıkardım. 'Benim işim budur' diyordum, mutluydum. Askerlik dönüşünde dolmuş alacak ve bu işi yapacaktım. Ama gel gör ki işte bu akülü sandalyeye şoförlük yapıyorum şimdi." Daha yirmisindeydim Özdemir, bir daha hafızalardan silinmeyecek olan yakın tarihimizin en kanlı katliamını, 15 yıl önceki günü şöyle anlatttı: "Hatay Serinyol'da acemi birliğin ardından dağıtım izni için köyüme gelmiştim. Usta birliğim Bingöl'e çıkmıştı. Ben 20 yaşındayım, aslan gibi askerliğimi yapıp dönerim diye köyden ayrıldım. Malatya'da er toplanma merkezi vardı. 24 mayıs günü Malatya'ya indim. Sabahtı. Garajda inzabatlar benim gibi oraya gelen erleri alıp Malatya İl Jandarma Alayı'na götürdü. Sivildik, üzerimizde asker kimliği, boynumuzda künyelerimiz vardı. Hemen yola çıkacağımız söylendi, geceyi orada geçirmek isteyenler olunca, 'sabaha kadar dayak yersiniz, herkes şimdi gidecek' talimatı verildi. Sevk kağıtlarımız imzalandı. Yol parası için her askerden beşer bin lira toplandı. Yaklaşık elli askerdik. İki midübüs kiralanmıştı. Bunlara Alay'ın kapısından bindik. Koruma olarak hiçbir eskortun olmadığını kısa sürede anladık. Yani ne araba dışında güvenlik vardı ne araba içinde silahlı bir asker; hiçbir güvenlik önlemi alınmamıştı." Yol kesilmişti Özdemir bindikleri otobüsün akşam 18.00'da Bingöl'e yakın bir mevkide yolu kesen PKK'lılar tarafından durdurulduğunu şöyle anlattı: "Hiç anlam veremedim, birden yolun kesildiğini ve etrafta silahlı insanlar gördük. Anladık ki, teröristler yol kesmiş ve tehlikedeydik. Herkeste askeri kimlik vardı, bizi aşağı indirip onarlı gruplar halinde topladılar. Yüzlerce sivil vatandaş vardı. Bizleri bir köye inen patikada yürüttüler. Biraz yürüdükten sonra çalılıklar vardı, orda durduk. Helikopter sesi gelince bizleri çalılıkların içine soktular. Daha sonra tekrar yürüttüler. Bir köyün içinden geçirdiler, orda teröristlerin sayısı da çoğalıyordu. Üzerimizde ne kadar değerli eşya, para varsa aldılar. Tahminime göre gece üçe geliyordu. Bizi düz bir patika yolun üzerine topladılar. Bizi öldüreceklerini anladık. Biz kol kola girmeye başladık. Bazılarımız dua ediyor, şahadet getiriyordu. Tarama başlayınca kendimi yere atmıştım. Askerlerin altında kalmıştım. Tarama ne kadar sürdü bilmiyorum. Önce gittiklerini duydum, sonra iki kişi gelip yeniden bizi taradı. Ben yedi kurşun aldım bu taramada. Her yanım kan ve asker arkadaşlarımın parçalanmış bedenleriyle doluydu. Sabaha kadar yarı ayık ve yarı baygın geçti. Daha sonra kurtarıldım." 15 yıldır cevap bekliyorum Erdal Özdemir, birliklerine kendi başlarına gitmelerine izin verilseydi, böyle bir olayın başlarına gelmeyeceğini söyledi: "Yol parasını bizden aldılar, sivil araçla gönderdiler, yolda yerden eskort, havadan helikopterle güvenlik önlemi alınmamıştı. Oysa zırhlı araçlarla güvenlik eskortu bize eşlik etmesi gerekiyordu. Kurallar böyleydi. Ama yerine getirilmemişti. O halde ne diye bizi kendi başımıza bırakmadılar? Biz birliklerimize daha güvenli teslim olurduk kesinlikle." Özdemir, dönemin Jandarma Asayiş Komutanı Necati Özgen'e bu soruları yönelttiğini, ancak, ne Özgen'in ne de başka biri bu soruları yanıtlayamadığını söyledi. Bizi çoktan unuttular Erdal Özdemir gazilerin çoktan unutulduğunu söylüyor ve ekliyor: "Yılda bir bayramdan bayrama bir tebrik kartı gelir ya da gelmez. Bilim hergün ilerliyor, yeni tıbbi teknikler gelişiyor. Gaziler bu tıbbi gelişmelere göre yeniden rehabilitasyon merkezinde kontrol altına alınabilir, tedavi edilebilir. Ama olmuyor. Hastaneden çıktık, işimiz bitti gibi yaklaşılıyor. Mesela TSK'nın bakım ve rehabilitasyon merkezi var. Ben ailemle gidip orada kalamıyorum. Üç öğün yemek parası kalan kişi ödemek zorunda. Yanında eşi kalamıyor, erkek refakatçi olmak zorunda. Benim eşim bana bakıyor, erkeklerin işi gücü var, ama bunlardan dolayı hizmet alamıyoruz." "En son geçen eylül Ankara'ya gittim. Hastanede yer yok, otelde kal dediler. Nasıl kalırım otelde. Ben itiraz edince de 'Gelirken bize mi sordun' diye azarladılar. Yani bir yük olarak görülüyoruz her yerde." Ergenekon şüphesi Erdal Özdemir, saldırıda yanıtsız kalan soruların aklına Ergenekon'u getirdiğini belirtiyor: "Bazı komutanlar tutuklanmış, adları pekçok karışık işlere bulaşmış. Ben de düşünüyorum acaba yaşadığımız olayla da birgün bunların bağlantısı çıkar mı çıkmaz mı? Biz neyin kurbanı olduk diye aklıma takılır bu sorular." Özdemir, katıldığı bir TV programında bu soruları yönelttiği için tehdit telefonları almaya başladığını anlatıyor: "Bana tehdit telefonları geldi. Terörist olduklarını söylüyorlardı. Ben savcılığa verdim. Bişey çıkmadı. Gaziler konuşmaz, konuşamıyor, konuştuğunda başına dertler açıyor. Mesela bazı gaziler konuştukları için hastaneye alınmamıştı." kaynak

Bu kadar da düşmenize gerek yok beyler/bayanlar Açılımın Allah belasını versin desey di taraf falan dinlemezdiniz. Helal olsun gaziye, aha bak o da söyledi diye başlardınız Ulan adam teröristlerle savaşmış nerdeyse şehit oluyormuş zorla kurtulmuş sizin söylediğiniz lafa bak. Bundan sonra şehitlerin gazilerin üzerinden edebiyat yapmayın bari

Yalancı Çoban... çok Meşhur bir masal.. masalı bilen yok mu? sonuçta doğruyu da söylese kimse inanmaz... bu gazete, amblem olarak çoban resmi koysun... kaç kere tekzip? dava...? kaç kere? rekor... rekor... asparagas haber rekoru... nerede o ıslak imza? 4 kere istendi... imza çin'e gitmiş... çin seddini gezmeye... ? Where is it the "ıssslak" sign? dünya kamuoyu da duysun... de mi? -

inandın mı cicim sen buna? mesele o değil, asker cidden inanıyor da olabilir de... siz hep bir şeyi unutuyorsunuz... devlet iyi niyetle yönetilmez, zor durumlardan iyi tutumlarla çıkarılmaz herzaman.. bazen masumlar da siyasilerin hatalarının kurbanı olabilirler.. yani, kimse durup dururken kurban etmez masumları... bi de dönemin siyasetini incelemek gerek..

Bu röportajı yapacak cesaret de, başka bir gazete bulunmadığındandır belki:hammer: iynx. Forever

bi sen sakatlandın sankı göz göre göre neler gitti neler pasalara bakıcahına siyasetcilerin hangi ülke tarafından yönetildihini bi arastırsan bu talihsiz acıklamayı yapmıcak olurdun