Eskiden hayat boş gelirdi ya Sıkılırdık ya hayattan Şikayet ederdik ya hep Mutsuzum derdik ya Şöyle olsun böyle olsun derdik ya hep Ağlardık ya en ufak şeylere Kızardık isyan ederdik ya Şimdi anlıyorum aslında asıl boşluğun onlar olduğunu Ne zamandır içimde bir boşluk Nedeni belli bir boşluk Canından bir parçanın kopup gitmesinin acısı bu Onsuz olmanın acısı Onu sonsuz yolculuğuna uğurlamış olmanın acısı İnsan acıları tattıkça olgunlaşıyormuş meğer Sevdiklerini kaybedince anlıyormuş hayatın ölümlü olduğunu Hep ölüm bize uzak başkalarına yakın sanırdım bende Ama gerçekler öyle değilmiş işte Bir sabah kalktığınızda Nerden bilebilirsiniz Can tanenizi kaybetmiş olabileceğinizi Onsuz bir hayata devam edeceğinizi Hayatta çok önemli bir şey var Sevdiklerinin kıymetini hayattalar iken bileceksin Nerden bilirdim seni son kez gördüğümde Son görüşmemiz olduğunu Son kez sana sarıldığımı Son kez baba dediğimi Son kez öptüğümü O güzel yüzüne son kez baktığımı Kimseler yaşamasın diye yazıyorum Değerlerini bilsinler sevdiklerinin diye Onları kaybettiğinizde Pişmanlık duymasınlar diye Son kez şöle yapsaydım demesinler diye Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın Beni de geri kalan canlarımdan ayırmasın