İlk askerin bu kadar içten savaşı istiyor olması Atatürk için ne büyük bir umut kaynağı olmuştur! Düşünseniz nice yokluklar içinde Samsuna vatanı kurtaracam diye yola çıkıyorsunuz! Kendi ordunuz sizi arıyor! Düşman sizi arıyor! Ama ilk askeriniz böyle bir mert, yiğit delikanlı oluyor! Bu askerin Atatürk üzerindeki bütün olumsuz düşünceleri sildiği görüşündeyim! O yüzden tarihteki rolu büyüktür! Mekanı cennettir inşallah!

İşte Türk Askerinin Mertliği ve Vatan Severliği!.

çok güzel dostum eline sağlık

= savaş çıkacak diye askerLiğini erteLeyenLere ders oLsun Doğru söze ne denir.

O, Samsun'a çıktığı zaman, üstü başı yırtık, postalları patlamış, silahsız bir er gördü. Yüzünün rengi bakıra dönmüş, yağlan eriyip kemik ve sinir kalmış bu Türk askeri ağlıyordu. O'na sordu: - Asker ağlamaz arkadaş, sen ne ağlıyorsun? Er irkildi, başını kaldırdı. Bu sesi tanıyordu ve bu yüz ona yabancı değildi. Hemen doğruldu ve Anafartalar'daki Komutanını çelik yay gibi selamladı. - Söyle niçin ağlıyorsun? İç Anadolu'nun yanık yürekli çocuğu içini çekti: - Düşman memleketi bastı, hükümet beni terhis etti. Silahımızı elimizden aldı. Toprağıma giren düşmanı ne ile öldüreceğim? Kemal Atatürk, er'in omzuna elini koydu: - Üzülme çocuğum, dedi. Gel benimle! Ve Samsun deposunda giydirilip silahlandırarak yanına aldığı ilk er bu Mehmetçik oldu... = savaş çıkacak diye askerLiğini erteLeyenLere ders oLsun