bu lavyeler benı kesmezzz hr halıkarda yumusak g kullanılmaz

babam daktilo kullandığı için bilgisayarı alırkan f klavye istedik ben de ona alıştım şimdi çok rahat yazabiliyorum. iyiki de almış diyorum. on parmak ile yazarken belli başlı harflera daha rahat basılıyor. yani bir harfi girdikten sonra 'q klavyedeki gibi' ta karşı köşedeki harfe basmıyorsun. çok iyi uyarlanmış. iyi ki de bunu kullanıyorum. aslında benim evime gelen kimseler ilk başta şaşırıyor ama bi yarım saat felan zırlanarak yazmaya çalışsalar alışıyorlar ve çoğunda bu klavyeye alışıyorlar fakat q klavyeyi unutuyorlar. bu da ayrı bir vaka tabi..

bu yazıyı daha önce okumustum.

Türkçemize en uygun klavye olan "F Klavye" neredeyse tarih olmak üzere. ama bu araştırmayı okumadan karar vermeyin. Bilgisayarınızın başına geçtiğiniz zaman, eğer Q klavye kullanıyorsanız, serçe parmağınız "A" harfine basarken her zorlandığında "bu benim klavyem değil" diye düşünün. Ne "A" olması gereken yerde, ne "K", ne de "S"... Dizüstü bilgisayarımın kapağını her açtığımda, "3" harfi tam ortaya kurulmuş, sanki alay edercesine bana bakıyor Gözlerimi kaçırmak ne mümkün? Tam ortaya kurulmuş, hak etmediği mevkiye güçlü bir tanıdığı sayesinde, emek sarf etmeden gelenlerden biri gibi... Orada olması gereken, en çok işimize yarayan "A" harfi, saygısızca bir kenara itilmiş. Oysa yapılan araştırmalar gösteriyor ki; "A" harfini "J" harfinden yaklaşık 1000 kat fazla kullanıyoruz. Şaka gibi değil mi? Şu an bilgisayarlarımızda kullandığımız klavyelerle tanışıklığımız eskiye dayanır. Bugünküler nasıl sessiz sedasız yazıyorsa, daktilolarla birlikte hayatımıza giren eski klavyelerimiz o kadar ahenkli seslere sahipti. Üst tuş sırasının ilk harfiyle anılan klavye tiplerinde ilk önce Fransızların "A klavye"sini kullandık, onları hatırlamak için epeyi yaş almış olmak gerek. A klavyede, harflerin dizilimi Türkçeye uygun değildi. Daktilo kullanımı arttıkça yazmayı kolaylaştırmanın yolları aranmaya başlandı. Hele bir kişi, İhsan Sıtkı Yener, bu işe baş koymuştu. 1930'lu yıllarda, Türk dilinin özelliklerine göre yapılmamış, değişik harf dizinleriyle oluşturulmuş yabancı daktilo klavyeleriyle çalışma sıkıntılarını giderme konusunda çalışmalarına başlamıştı. Daktilo konusunda eğitimli bir insandı. Yener, 1925 yılında Afyon'da doğmuş, İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'ni 1946 yılında bitirdi. 1946'da Sultanahmet Ticaret Lisesi'nde Stenografi, Daktilografi ve Meslek Dersleri öğretmenliğine başladı. 1955–1956 yıllarında Ticaret Yüksek Öğretmen Okulunun, 1959–1965 yıllarında ticaret liseleri ve sekreterlik okullarının yönetmelik ve müfredat programlarını hazırlayarak kuruluş ve geliştirme faaliyetlerine katıldı. 1957'de gittiği ABD'de New York Üniversitesi'nde, "Business Administration" bölümünde Ölçme ve Değerlendirme'de master; 1958'de aynı üniversitenin "Business Education" bölümünde Eğitim Metotları, Araştırma-Geliştirme'de doktora yaptı. TAM BİR TÜRK STANDARDI İhsan Sıtkı Yener, 1946'dan itibaren Türk dilinin özelliklerine uygun, standart bir klavye geliştirilmesi için resmi makamlara yazılar yazdı. Onlardan "Bilimsel bir klavye yapın, sizin yaptığınızı kabul edelim" cevabını aldı. İhsan Sıtkı Yener başkanlığında, yabancı uzmanların da bulunduğu bir komisyon kuruldu. Türkçede kullanılmakta olan tüm kelimelerin istatistiği, TDK kılavuzundan yararlanılarak çıkarıldı. 29 934 kelime içinde hangi harften kaçar adet bulunduğu tespit edildikten sonra, parmakların fiziksel güçleri ve hareket özellikleri esas alınarak harf tuşlarının sıralaması yapıldı. Ellerin kullanım yüzdesi de hesaba katılarak yapılan klavyede sol el, yaklaşık yüzde 49, sağ el de yüzde 51 oranında kullanılacak şekilde harfler yerleştirilmişti. Türkçenin fonetik özelliğine uygunluk açısından sesli harfler sol elde toplandı. Bu yeni uygulamaya devlet de destek verdi. Bilimsel temellere dayalı ölçünlü bir Türk klavyesi geliştirilmesi amacıyla oluşturulan "F klavye", 20 Ekim 1955'te "Standart Türk Klavyesi" olarak onaylandı. F Klavye, 1963 yılında "Bundan sonraki ithalat, standart Türk klavyesine uygun olacak" maddesiyle Gümrükler Kanunu'na eklenmiş, 1974 yılında da Türk Standartları Enstitüsü tarafından "zorunlu standart" olarak kesinleştirilmişti. ELİMİZE, DİLİMİZE EN UYGUN KLAVYE " F klavye" hazırdı. Türkiye'de o zaman 40 bin kadar yazı makinesi vardı. Türkiye'nin geleceği düşünülürse bu, gözden çıkarılmayacak bir rakam değildi. Türkçeye en uygun tuş dizilimi olan F klavye uzun çalışmalardan sonra daktilolarda en kolay, en hızlı ve hatasız yazı yazmak amacıyla üretilmişti. Türkçede çok sık kullanılan seslerin karşılığı olan harfler "F klavye"de kolayca ulaşılabilecek yerlere yerleştirilmişti. Türkçedeki harflerin kullanılma oranlan, ünlü-ünsüz ses ilişkileri, hece ve söz yapısı, parmakların kuvvet, yetenek ve işleklikleri göz önünde bulundurularak üretilmişti. Türkçe sözlerde çok sık kullanılan seslerin karşılığı olan harfler, bu klavyede en kolay ulaşılabilecek yerlere serpiştirilmişti. Türkçenin sesçil özelliğine uygunluk açısından F klavyede sesli harfler sol elde toplanmıştır. Yaklaşık 30.000 Türkçe sözün ölçü alındığı bir değerlendirmede Türkçede en çok kullanılan harfler olan, "A" 26.323, "E" 16.308,"K" 13–542, "İ" 13.384, "M" 11.263, "L" 10.496, "T" 9.669, "R" 8.698 kez geçmekteydi. Bu oran göz önünde bulundurularak söz konusu harfler, F klavyede yerlerini almıştı. Bilgisayarlarla birlikte hayatımıza "O. klavye" girdi. O. klavyede en çok kullandığımız harfler, tabiri caizse, klavyenin en ücra köşelerine dağıtılmıştı. "A" harfi sol elin serçe parmağına düşmüştü, en zayıf halka. Buna karşılık, Türkçede 30.000 sözde sadece 125 defa geçen ve en az kullanılan harf olan "J", O. klavyede Türkçede en fazla kullanılan ünsüzü olan "K" harfinin yerine kurulmuştu. 1956'dan itibaren uluslararası daktilografi yarışmalarında Türkiye 28 defa dünya birincisi olmuş ve 14'ünde de dünya rekorunu kırmıştır. Türkçede genel olarak sessiz harfler ve sesli harfler kelime / cümle içinde hemen hemen eşit sayıda bulunduğu için, klavye bu harfleri her iki ele de eşit miktarda dağıtır. Her iki elimizin en çok çalışan 3'er parmağına denk gelen tuşlardaki harfleri yüzde 45 oranında kullanmak varken, neden bizim için daha zor ve yavaş yazmayı sağlayan İngiliz dilinin Q. klavyesini kullanalım? Dünyada bir yazı birliği sağlamak gibi gerekçeler, burada anlamını yitiriyor. Dil birliği yoksa yazı birliği de olmaz. F klavye sistemini iyice öğrenen bir kişi, önünde O. klavye bile olsa, onu "ayarlar"dan F klavyeye çevirip kullanabilir. Tıpkı daktilo kuşağı olarak niteleyebileceğimiz büyük bir kesimin bugün yaptığı/ yaptığımız gibi... F KLAVYE ÖZGÜVEN, Q. KLAVYE TESLİMİYET SEMBOLÜDÜR HP Türkiye Genel Müdürü Şahin Tulga, SAP Teknoloji Günleri 2003'te Amerika'da aldığı eğitim sürecinden bahsederek düşünme eyleminin daima ana dilde yapıldığını, bunun yaratıcılık ve özgüveni tetikleyeceğini, Türkçe için özel olarak geliştirilmiş 'F" klavyenin de bu ana çıkış noktası nedeniyle özellikle kullanılması gerektiğini savunmuştur. Bilgisayar kullanımındaki verimsizliğin en büyük etkeni İhsan Yener'e göre Q. klavyedir: "Türk dilinin özelliklerine göre on parmakla bakmadan klavye kullanma yöntemi için, çok verimli bir 'Standart Türk Klavyesi' 1955 yılından beri resmen var olduğu halde, İngiliz dili için 130 yıl önce belirlenen ve Türkçedeki binlerce sözcüğün yazılmasına olanak vermeyen "American Standard Code for Information Interch-ange klavye, dünya standardı zannedilmiştir. Türkçeye has 7 harfin, en kullanışsız yerlere bilinçsizce yerleştirilmesiyle oluşturulmuş klavyeyi de O. Türkçe standardı olarak kabullenen kullanıcıların bu hususta bilinçsiz oluşları, bilgisayar kullanımındaki verimsizliğin en büyük etkeni olmaktadır." Şimdi, bilgisayarınızın başına geçtiğiniz zaman, eğer Q. klavye kullanıyorsanız, serçe parmağınız A harfine basarken her zorlandığında "bu benim klavyem değil" diye düşünün. Ne A olması gereken yerde, ne K, ne de S... Yalnızca L ve P, F klavyedeki yerlerinde. Zaten bu klavye, bizden değil. Önce bunu kabul etmek gerek... Bizim için ciddi araştırmalar sonucu oluşturulmuş, sistematize edilmiş bir F klavye varken, Q. klavye, bizi bize ait bir değerden daha uzaklaştırıyor.

Neye alışırsan öyle gider q ile başladım çok düşünmedim yok q mu f mi diye tabakaneye bişeyler yetiştirmiyorum... 1-2sn yavaş olsam sorun olmaz Paylaştığın için sağol. Sevgiler, saygılar.

alısanlar için hakikaten f klavye çok rahat ve hızlıdır. fde de yazarım ama q klavyede bakmadan yazabilirken f klavyede o hızı ve rahatlığı yakalayamadım.

Lisede bize 2 yildan fazla F klavye egitimi verdiler.. O yuzden hic bakmadan ve cok hizli bir sekilde 10 parmak F klavye kullaniyorum... Laptoplarda mecburen klavye duzeni Q, Macintosh'lar haric, o yuzden sistemde F yapiyorum ama gorunurde Q... Bunun en guzel yani ise; kimse bilgisayarinizi kullanamiyor... F klavyeyi bakmadan yazabilmesi lazim... Sifrelerinizi soyleseniz bile, insanlar giris yapamiyor... Bu da inanilmaz keyifli oluyor... F klavye her zaman Q klavyeden hizlidir... Bu kanitlanmis bir gercektir... Yani kimse; ben Q kullaniyorum ve F kullanandan daha hizli yazarim diyemez... Ben zevkine, yurtdisinda kullandigim butun genel bilgisayarlarin klavyelerini de F yapip, oyle birakiyorum... Ki, benden sonra gelenler biraz ugrassin... Biraz sadizm ama, guzel oluyor; duvara BIR TURK BURADAYDI yazmaktan da daha mantikli...

Q klavyede bakmadan yazabiliyorum.. F klavyede bakarken bile zor yazıyorum.. Çevremdeki insanların çoğu F kullanıyor.. Bazen sinir oluyorum. Ama uzun süredir bilgisayar ile haşır neşir olan eski kullanıcıların F klavyeyi tercih ettiklerini görüyorum.. Hangisine alışırsanız onda hızlı yazarsınız. F de daha hızlı yazılıyormuş diye Q yu bırakmak gibi bir düşünceyi benimsemiyorum. Her ikisinide ustaca kullanmanın artı bir getirisi olduğunu da düşünmüyorum. Biz yeni yetmeyiz, ustalar saygı duyuyor Q dan şaşmıyoruz.. Saygılarımla.

20 parmagım olsa 20 parmak yazarım 10 oldugu ıcın 10 parmak catır cutur dokturuyorum

Q ile mutluyum, F'de ise eh iste idare eder :/

Herkezin alıştığıyla daha rahat yazdığı için sanırım bana da Q kalvye daha rahat geliyor fakat dediğiniz gibi pc ile uzun süre uğraşmış insanlar hep F kullanıyorlar...

1994 senesinde Bilgisayar kursuna gittiğim dönemde "F" klavye öğretilmişti bize ve çok kısa bir süre sonra klavyeye bakmadan 10 parmak ve oldukça hızlı yazabiliyordum. Sonraki yıllarda iş güç ortamında "Q" klavye ile yazmak zorunda kaldık. Ve ben "F" klavyeden "Q" klavyeye geçtiğim günden bu yana çok hızlı yazabildiğim halde 2 parmak klavye kullanabiliyorum.

pc ile uzun süre uğrasmış insanlar f kullanmıyor, eskiden q klavye doğru dürüst yoktu türkiyede.. o zamanlar pc falan da yoktu zaten.. daktilo vardı. o insanlar f kullanıyor.. pcler cıktıktan bir süre sonra da f klavye devam etti ama sonra tahtını q'ya bıraktı.. bu arada açıl parantez, evrensel klavye q'dur, kapan parantez

okuldaki f klavyeleri ayarlardan q ya çevirerek kullanıyorum daha hızlı yazyıorum insan hangi klavyeye alıştıysa o klavyede hızlı yazar.

On parmak F klavye bilirim, Q klavyedede fena sayılmam.. Bizim dilimize en uygunu F klavyedir..

F klavyeli bir daktlilo ile birşeyler yazalım dedik harflerin yerini bulana kadar canım çıktı.. Ne kadar değişikmiş hakikaten ikisi arasında çok fark varmış bence..

f yada q fark etmıyor benım için ama f klavye artık pıyasada yok denecek kadar az o yüzden q kalvyeye devam arkadaşlar...

ne olursa olsun q klavye çünkü daha rahat bakmaadan yazabiliyorum. ama f de hiç yazamıyorum okulda bi metin veriyorlar al bunu yaz f ile 30 dk da anca yazabiliyorum ama q klavyede 5 dk bile tutmaz q yu seviyorum daha iyi benim için hemde laptop 0010-

Bende Q Klavye Kullanıyorum Mutluyum