ask vadettik ev dehil sevgi istedik bedelini parayla ödermişiz bu ask mı bi kaç gram uckur için çölleri asan asık dehilim ben o asıhıda senide paranıda sevginide ask mı bu para dedihin askmı bu love mov yalan dedihin gercek paranın ta kendisi ask yalan yeni dünya para gercek ask bitmiş pislihini bize bırakmış alpi_09 En istikrarlı üye 5 Şubat 2008

Ağaçların kişiliksiz olduğu dönemlerden geçtik. Göğsümüz ağrımaktan yorulalı çok oldu, nefesimiz olağan halini "bu" olarak belledi; gürültülü varlığımız, hırıltısı ciğerimizin; kimliğimiz. Yeni arabama binmeyeli çok oldu. O kadar çok öksürük ile dolu ki içi... Camlarını hiç açmıyorum, dışarıdan bakanlar dingin sansın içeriyi. Böğürür gibi şarkı söyleyen biri var radyoda, ismini hatırlayamıyorum. Fırsatım olursa mutlaka söyleyeceğim böğürür gibi söylediğini; kibar görünümlü bir kadına da hiç yakışmıyor. Gürültülü bir öksürük nöbeti ile bastırıyorum böğürtüyü, yalan söylüyorum ardından: "Önemli bişey yok bebeğim; dün kötü bir tütün içirdiler bana, sigaram bitmişti." Yıllar olmuştu oysa tüm dumanlardan uzaklaşalı. Yağmurlu olmadığını hatırlıyorum o günün, lanet zillerin çalışını, susmayışını telefonların. Terliyordum, üşüyordum, bakışlarım boşlukta sabit duruyordu ve ensem saatlerdir kıpırdamıyordu. O kadar çok şey geçiyordu ki kafamdan ve her birine o kadar uzaktım ki... Neden gitmiyorlardı, neden izin vermiyorlardı uyumama? Onlarla olan sorunlarımın asla çözülemeyeceğine yemin edebilirdim, bunu onlar da biliyorlardı. Öte yandan, sen orada durmuş, gülümsüyormuş gibi durmayan tebessümün ile konuşmadan bakıyordun. . Senin hakkında olabilecek tüm sakat bilgilere sahiptim ve bunlardan bir sonuç süzemeyeceğimi anlamıştım, çok fazla terliyordum; tebessümün gerçekmiş gibi görünüyordu. Yaşan anlara ne kadar da çok anlamlar yüklemiştik; ne kadar da gerçek idi hepsi... Nasıl da itiverdik elimizin tersi ile tümünü... Gerçek hayat bizi beklerdi ve bir an önce atılmalıydık kollarına. Öyle yaptık. Belki yağmur yağsa her şey daha farklı olacaktı. Sen, merdivenli şehir ve tutulmayan günlük; ortada bu kadar şey varken "çok daha farklı" olacaktı demek gelmedi içimden. "Çok" aramızda sürekli olan yegane "şey" idi zaten: Çok istiyorduk, çok alışıktık, çok başkaydık, çok umursamazdık, çok güzeldik, çok yanıldığımıza çok çabuk karar verdik; çok hırçın ve çok çekilmezdik. O kadar çok şey vardı ki beklediğimiz, o kadar yorgunduk ki beklentilere karşı... Şimdi durup-hatırlayalım o zamanları; ağır ve kara bir çöp torbası, kararsız bir çöpçü, bir süper kahraman ve bir kara melek. Yağmur yağmıyor, kar toplamıyor hava, ay; seyretmek için doğmuş geceye, seyredilmek için değil. Yağmur yağsa her şey başka olacak ya da uçuşan ruhlarımız bir bedene kavuşacak belki... Her şey derinlerden gelen o sefalet sesleri ile başlamıştı. "Ne kadar yüksekten düşersen o kadar dibe batarsın" ya da buna benzer bir şey idi söylediği, sadece lanetli kulakların duyacağı bir tonda. "Sen" diyordu, "yaşamda yolunu bulamayacaksın; yaşamın buradan açınızı da yok." Uykudan kalktığımda "hadi git" dediğimi hatırlıyorum ama nedense yatağımda değil de alışılmadık bir yerdeydim. Aldırmadım. Doğruca buzdolabına yönelip yeni bir başlangıç hazırladım kendime. Bütün yollar huzursuz köpekler gibi bekleşiyorlardı yerlerinde ama herkes yalnız olduğumu düşünüyordu. Beni hiç kimsenin rahatsız etmeyeceği bir gökyüzünün altında bir yolculuğa çıkmak... İşte oluyordu sonunda... Gördüğüm bütün çocuklar el sallıyordu bana, bana ve güneş gözlüklerimin arkasına gizlenen, göremedikleri kan çanağı gözlerime. Kör gözlerle bile bulabilirdim yolumu, yeter ki yanımda güvensiz sesler olmasın. Baktığım her yerde çarmıha gerilmiş İsa gözlerini bana dikmiş, ne yaptığımı anlamaya çalışır gibi bakıyordu. "Tam bana göre" dedim O'na, "çarmıhta beklemek, ama sen kaptın; her zaman birilerinin bizden çaldığını sen de yapmışsın" ve devam ettim yoluma. İsa kırılgan mıydı acaba? Bunu kim bilebilir ki... Yola düşüyorum, beni beklemeyen otellere doğru. Seni unutuyorum. Sana uyguladığım ilk ve son "şiddet" bu: Unutuyorum seni, saydamlaştırıyorum ilişkimizi; hızla uzaklaşıyorum dertlerimizden.

Yazı bütünüyle çok güzeldi... Keşke herkesin şiddet anlayışı bu kadar ince olabilse...