bu ne böle roman gibi

of duygulandim

ben orta okuldayken onu yapardım kızla aynı otobüse binmek için aynı saatte giderdim yada okul o saatte basliyodu diemi giderdim geçmiş vakit ne desem yalan olur

banada ortaokulda bütün kız arkadaşlarım bu hikayeyi okuturdu

yaw bu hkayeyi magazin program?nda islemislerdi.

çok güzel bir hikaye okumanızı tavsiye ederim >>Bir otobüs duraginda karsilasmislardi ilk kez... Biri tipta okuyordu, >> > >öbürü >> > >mimarlikta. O ilk karsilasmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere >>daha >> > >karsilasabilmek için, hep ayni saatte, ayni duraktan, ayni otobüse >> > >bindiler. >> > >Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle konusacak cesareti bulmalari >>biraz >> > >zaman aldi ama sonunda basrdilar. Ikisi de her sabah otobüse >>bindikleri >> > >semtte oturmuyorlardi aslinda. Delikanli arkadasinda kaldigi için o >> > >duraktan >> > >binmisti otobüse, kiz ise ablasinda... Sirf birbirilerini görebilmek >>için, >> > >her sabah erkenden evlerinden çikip, sehrin öbür ucundaki o duraga, >>onlarin >> > >duragina geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... >> > >Okullarini bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok >>mutlu... >> > >Bazen >> > >issiz, bazen parasiz kaldilar ama öylesine siki kenetlenmisti ki >>yürekleri >> > >ve elleri hiçbir seyi umursamadilar. Ayin sonunu zor getirdikleri >>günlerde >> > >de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarinda da hep mutluydular. >>Zaman >> > >asimina ugrayan, aliskanliklara yenik düsen, banka hesabinda para >>kalmadigi >> > >için ya da tam tersine o hesabi daha da kabarik hale getirmek uguruna >> >> > >bitip-tükeniveren sevgilerden degildi onlarinki... Günler günleri, >>yillar >> > >yillari kovaladikça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri >> > >çocuklarinin olmamasiydi. Zorlu bir tedavi sürecine ragman çocuk >>sahibi >> > >olmayinca, "bütün >> > >mutluluklarin bizim olmasini beklemek, bencillik olur" diyerek devam >> > >ettiler >> > >hayatlarina. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler... "Senin için >> > >ölürüm" >> > >derdi kadin, simsiki sarilip adama ve adma "Hayir, ben senin için >> > >ölürüm" >> > >diye yanit verirdi hep... >> > >Bazen eve geldiginde, aynanin üzerinde bir not görürdü kadin, "Bir >> > >tanem, >> > >kütüphanenin ikinci rafina bak..." Kütüphanenin ikinci rafinda >>baska >> > >bir >> > >not olurdu, "Mutfaktaki masanin üzerine bak ve seni çok sevdigimi >> > >sakin >> > >unutma" Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notlari okuya >> >> > >okuya >> > >kosturan kadin, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en >>sevdigi >> > >çikolatalar, kimi zaman da pahali armaganlarla karsilasirdi... Aldigi >> >> > >hediyenin ne oldugu önemli degildi zaten... >> > >Hayat ne kadar hizli akarsa aksin, isleri ne kadar yogun olursa olsun >>hep >> > >birbirlerine ayiracak zaman buluyorlardi bulmasina ama kirkli >>yaslarin >> > >ortalarina geldiklerinde, daha az çalismaya karar verdiler. Adam, >> > >hastaneden >> > >ayrildi ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye basladi. Kadin da >>mimarlik >> > >bürosunu kapadi ve sadece özel projelerde görev aldi. Artik daha >>fazla >> > >beraber olabiliyorlardi. Bir gün sahilde dolasirken, harap durumda >>bir ev >> > >gördü kadin, üzerinde "satilik" levhasi asili olan. "Ne >> > >dersin, bu evi >> > >alalim mi?" dedi adama. "Bu viraneyi yiktirir, harika bir ev >> > >yapariz. >> > >Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terasi olan, martilari >>kahvaltiya >> > >davet >> > >edecegimiz bir deniz evi yapalim >> > >burayi..." "Sen istersin de ben hiç hayir diyebilirmiyim?" >> > >diye yanit verdi >> > >adam. "Amerika'daki tip kongresinden döner dönmez ararim >> > >emlakçiyi... Kaç >> > >para olursa olsun, burasi bizimdir artik..." >> > >Sadece bir hafta ayri kalacaklarini bildikleri halde, ayrilmalari zor >>oldu >> > >adam Amerika'ya giderken. Her gün, her saat konustular telefonla. >> > >Gözyaslari >> > >içinde kucaklastilar havaalaninda. Fakat birkaç gün sonra, kocasinda >>bir >> > >tuhaflik oldugunu fark etti kadin. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, >> > >konusmaktan kaçiniyordu. Onu neselendirmek için, sahildeki evi >>hatirlatti >> > >ve >> > >çizdigi projeyi verdi kadin ama hiç beklemedigi bir cevap aldi: >> > >"Canim, o ev >> > >bizim bütçemizi asiyor. Sen en iyisi o evi unut..." >> > >Mutsuzluk, mutlulugun tadina alismis insanlara daha da aci, daha da >> > >çekilmez >> > >gelir. Kadin, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi >>için >> > >yalvardi adama, "Senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat" >> > >diye dil >> > >döktü bos yere... Yillardir sevdigi adam, duyarsiz ve sevgisiz >>biriyle yer >> > >degistirmisti sanki. Ona ulasmaya çalistikça, beton duvarlara >>çarpiyordu >> > >kadin, her çarpmada daha fazla kaniyordu yüregi... >> > >Bir gün, çocuklugunun, gençliginin ve bütün hayatinin birlikte >>geçtigi >> > >arkadasina dert yanarken, "Artik dayanamiyorum, sana söylemek >> > >zorundayim" >> > >diye sözünü kesti arkadasi. "O, seni aldatiyor. Is yerimin tam >> > >karsisindaki >> > >restoranda genç bir kadinla yemek yiyiyor her öglen. Sonra sarmas >>dolas >> > >biniyorlar arabaya..." >> > >"Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanlari" diye bagirdi >> > >kadin. Onca >> > >yillik arkadasini, kendisini kiskanmakla suçladi... Ertesi gün, ögle >>vakti >> > >o restoranin hemen karsisinda bir köseye sindi sessizce ve peri >> > >masallarinin >> > >sadece masal oldugunu anladi... Kocasinin eskiden ayni hastanede >>çalistigi >> > >genç çocuk doktorunu tanidi hemen. Bazen evlerinde agirladiklari >>kadina >> > >nasil sarildigini >> > >gördü adamin... >> > >Aksam kocasi eve gelir gelmez, bazen bagirip, bazen aglayarak, bazen >>ona >> > >simsiki sarilip bazen de yumruklayarak haykirdi suratina her seyi. >>Inkar >> > >etmedi adam. Zamanla duygularin degisebildigi, insanlarin orta yasa >> > >geldiklerinde farklilik aradigi gibi bir seyler geveledi agzinda ve >> > >bavulunu >> > >alip gitti evden. Kapidan çikarken, "son bir kez kucaklamak isterim >> > >seni" >> > >diyecek oldu ama kadin, "defol" dedi nefretle... >> > >Ilk celsede bosandilar... Modern bir ask hikayesinin böyle son >>bulmasina >> > >kimse inanamadi. Arkadaslarinin destegiyle ayakta kalmaya çalisti >>kadin. >> > >Adamin, sevgilisiyle birlikte Amerika'ya yerlestigini ögrendi. Bazen >> > >yalniz >> > >kaldiginda, onu hala sevdigini hissedince, aglama nöbetleri >>geçiriyor, >> > >askin >> > >yerini, en az onun kadar yogun bir duygu olan nefretin almasi için >>dua >> > >ediyordu. >> > >Aradan bir yil geçti... Her seyin ilaci oldugu söylenen zaman bile, >>kadinin >> > >derdine çare olamamisti. Bir sabah, israrla çalan zilin sesiyle >>uyandi. >> > >Kapiyi açtiginda, karsisinda o kadini gördü. "Sen, buraya ne yüzle >> > >geliyorsun" diye bagirmak istedi ama sesi çikmadi. "Lütfen, >> > >içeri girmeme >> > >izin ver, mutlaka konusmamiz gerekiyor." dedi genç kadin. Kanepeye >> > >ilisti ve >> > >zor duyulan bir sesle konusmaya >> > >basladi: "Hiçbir sey göründügü gibi degil aslinda. Çok üzgünüm ama o >> > >bir >> > >saat önce öldü. Geçen yil Amerika'daki kongre sirasinda ögrendi >> > >hastaligini >> > >ve yaklasik bir senelik ömrü kaldgini. Buna dayanamayacagini, hep >> > >söyledigin >> > >gibi onunla birlikte ölmek isteyecegini biliyordu. Seni kendinden >> > >uzaklastirmak için, benden sevgilisi rolünü oynamami istedi. Ailesine >>de >> > >haber vermedi. Birlikte Amerika'ya yerlestigimiz yalanini yaydi. Oysa >> >> > >ilk >> > >karsilastiginiz otobüs duraginin karsisinda bir ev tutmustu. Tedavi >>görüyor >> > >ve kurtulacagina inaniyordu ama olmadi. Gece fenalasmis, bakicisi >>beni >> > >aradi >> > > son anda yetistim. Sana bu kutuyu vermemi istedi..." Gözlerinden >> > >akan >> > >yaslari durduramayacagini biliyordu kadin. Hemen oracikta ölmek >>istiyordu. >> > >Eline tutusturulan kutuyu açmayi neden sonra akil edebildi. Itinayla >> > >katlanmis bir sürü kagit duruyordu kutuda. Ilk kagitta, "Lütfen bütün >> >> > >notlari sirayla oku bir tanem" diyordu... Sirayla okudu; "Seni >> > >çok sevdim", >> > >"Seni sevmekten hiç vazgeçmedim", "Senin için ölürüm >> > >derdin hep, dogru >> > >söyledigini bilirdim." "Fakat benim için ölmeni istemedim" >> > >"Simdi bana söz >> > >vermeni istiyorum." "Benim için yasayacaksin, anlastik >> > >mi?" son kagidi >> > >eline alirken, kutuda bir anahtar oldugunu gördü kadin... Ve son >>kagitta >> > >sunlar yaziliydi: >> > >"Sahildeki evimizi senin çizdigin projeye göre yaptirdim. Kocaman >> > >terasta >> > >martilarla kahvalti ederken, ben hep seni izliyor olacagim..."

Bu hikayenin benzerini duymuştum çok güzel bir hikaye The cakan'

acaip oldum ya... güzel mis ama gercekte diyildir heralde.. salaKlık bu kadarıda

bende her sabah bi kız la durakta karşılaşırdım oda her sabah bana bakardı am sonra o kızın evli ve çocuklu bi anne olduğunu oğrenınce duraktaki kızlardan

cok uzuldum gercekten yazık olmus