Beni uzun değil, kısa süreden beri tanıyan arkadaşlarım, neden şeytanarabasına bindiğimi soruyorlar. Açıkça söylemeseler de kaybetmek istemeyiz demeye getiriyorlar. Kimsenin aklına yollarımız ve kural dinlemeyen ve kuralları kendilerinin koyduğuna inananların yarattığı trafik dehşeti gelmiyor. Yollarımıza bakıyorum, her gittiğiniz yerden birkaç gün sonra döndüğünüzde aynı yolda birkaç noktada bakım çalışmasının yapıldığını görüyorsunuz. Alıştığınız yollarda giderken birdenbire hiç alışık olmadığınız trafik işaretleri ve işaretçileri ile karşılaşıyorsunuz. Çok komiğimize gidenler ise motosiklet giremez levhaları... Oturmuş ve okumuş ya da okumamış her motosiklet yazarı bunu her zaman dile getirmiştir. Ama hangimiz bu komiktir deyip gazete ve dergilerde yazma dışında gerekli yerlere dilekçemizi yolladık? Daha düne kadar motosikletler için OGS denilen cihazları satmayan bankalarımız vardı. Şimdi alışveriş yapmanıza bağlı olarak bazı bankalar bu cihazı ücretsiz veriyorlar. Ama aynı OGS ile kamyon da aynı paraya geçiyor, dört tekerli diğer araçlar da... Nereden geçtiklerini açıklamam gerek var mı? Bunu düzeltme yolunda bazı girişimlerin varlığını yakınımda yanan bir soba sıcaklığını gibi hissediyorum. Kesin konuşulmuştur, yollarımızdaki motosiklet hız limitleri... Burada ne bu hız limitini yazayım, ne de onların kaç yaptığını? Anlamadınızsa, çocukluk günlerime gidip ailemizin 56 model Fairline'nın kaç yaptığını soran arkadaşlarımın sorularını yanıtlamaya çalıştığım anları hatırlıyorum. Buradaki "Kaç yapar?" sorusu o aracın saatte en fazla kaç km hız yaptığını anlatırdı. Bu kadar kolay bir soru ve cevap karşısında yukarıdaki satırları sıralasak da, 8 silindirli bir motor, müthiş bir estetik, egzozdan çıkan gürültüler hala aklımızın bir köşesinde yerleşmiş duruyor. Ama bugün motoru, iki tekeri olan, arasına iliştirilmiş teknoloji harikasını konuşuyoruz. Hem de yüzlercesini... İki teker demişken birden bizim de iki ayağımızın olduğunu hissetim. İnsanlar iki ayakları üzerinde duruyor, konuşuyor, hareket ediyor ve yaşamını sürdürüyor. Motorlar da öyle, onların tek farkı durunca dengeleri bozuluyor. Ama hareket ettiklerinde inanılmaz bir denge ve hareket hatta müthiş bir yaşam sevinci sergiliyorlar. İki teker ve iki ayak ilişkisini aman unutmayın. Bizi yöneten beynimiz de iki bölümden oluşuyor. Bir yarısı analiz ederken diğer tarafı duygusal davranıyor. Ama iki taraf birbirini tamamlıyor. İki ayaklılar iki tekerlilerin motorlusuna bindiklerinde beyinlerine çok daha fazla iş düşüyor. Motosikletin her türlüsü keyifli ve insanı diri tutan bir araçtır. Onu sevmenin ve yaygınlaşmasını istemenin kimseye zararı yoktur. Motosiklet bir tarafta sportif amaçla kullanılırken diğer tarafta çok amaçlı bir ticaret işi için kullanılabilir. Bazıları hızlı, bazıları yırtıcı ve saldırgan, bazıları ılımlı, sakin ve sessiz olabilir. Bazıları da masanızda bir biblo gibi yer alabilir. Geleceğin Türkiye'si motosiklete muhtaç durumda olacaktır. İki teker iki ayak derken bunun önemini anlatmanın yanında işin endüstri tarafına da ağırlık vermek gereklidir. Vergilerle boğulmuş bir sektör, kurtarıcı aramaktadır. İster ithal ister yerli, her motosiklet için, herkes bu konuya her açıdan sahip çıkarak bakabilmeyi öğrenmelidir. Kişisel çekişmeler, yönetsel güç denemeleri, garip ilişkiler ve sistemsiz bir yapı ile motosikleti ne sevebiliriz ne de sevdirebiliriz. Biz motosikleti seviyoruz, hem de giderek artan bir sevgiyle... Ya Siz? Prof. Dr. Yavuz Taşkıran