Ülkemizde neler oluyor? ... Söze nereden başlamalı?... Ülkemizde neler oluyor? İnsan neye güvenmeli? Nereye doğru gidiyoruz? Endişelenmekte haklı mıyız; yoksa her şey normal mi? Ulu önderimiz Atatürk ve arkadaşlarının ülkemiz için kanlarını dökerek, karşılığında bize zahmetsizce hediye ettikleri "özgürlük ve demokrasi, laiklik ve sosyal devlet vatandaşı olmak" gibi olağanüstü hakları bizler ne kadar anlayabildik ve içimize sindirebildik; bunların korunabilmesi için ne kadar savaşabildik? Bize canlar pahasına emanet edilmiş bu hakları çocuklarımıza daha da geliştirilmiş ve güzelleştirilmiş olarak devredebildik mi; bunların karşıtlarını ve ne yapmak istediklerini anlatabildik mi? Sanırım bunlara "evet " demek pek olanaklı değil! Cumhuriyetin kurulduğu günden beri bu özgürlükleri kabullenmeyen, güçleri az olduğu zaman sinsice sinen, ama güçlendiği ilk fırsatta saldıran karşı devrimcileri yeterince engelleyebildik mi? Salt demokrasi ve özgürlük adına, karanlık kafaların örgütlenmeleri görmezden gelinmedi mi? Ama aydınlanmacıların bunlara gösterdiği hoşgörü, asla bu kişiler tarafından gösterilmedi. İnsanlar sadece demokrasi ve özgürlükleri savundukları için öldürülmedi mi? Uğur Mumcu'lar ve niceleri neden öldürüldü? İnsanın insana yapamayacağı eziyet ve işkencelerle, domuz bağlarıyla öldürülenlerin suçu neydi? Bu liste uzar gider. Bu bir maratondur; bu bir ışık – gölge kavgasıdır. Her gün güneş gene doğacak, ortalığı ışığa boğacaktır. Ama karanlıkta yaşamaya alışmış olanlar, adeta evrim geçirmekte ve aydınlıktan daha az etkilenecek şekle girmektedirler. Artık aramızda elini – kolunu sallayarak dolaşabilmektedirler. Dış görünümleri aynı olsa da, dikkatlice bakılırsa karanlıklar ülkesinden geldikleri anlaşılabilmektedir. Ne kadar saklarlarsa saklasınlar; aydınlık arttıkça kendi karanlıkları kaybolmaktadır. Henüz daha bunu önleyememektedirler. Ama buna da çözüm bulmaya uğraşacakları kesindir. Bize düşen bu oyunları bozmaktır. Demokratik bir ülkede doğal olan "hukukun üstünlüğü" ilkesinin işlemesidir. Kişilerin en son sığınabilecekleri yer hukuktur. Benim başıma bir şey gelse, "bu ülkede yargıçlar var; bana haksızlık yapılmasına asla izin vermezler "diyebilmeliyim. Yargı bağımsızlığına inanabilmeliyim. Yargının her kese eşit ve adil davrandığını görebilmeliyim. Çağımızda teknolojinin çok hızlı gelişimi nedeniyle artık dünyada olanlar anında elimizde oluyor. Ülkemizin en uzak köşelerinde yaşananlar hemen yazılı ve görsel basında izlenebiliyor. Yani artık gizli – saklı kalmadı. Bu durumda tüm haberleri izleyebildiğimiz gibi yargı ile ilgili haberleri de, hem de daha dikkatlice izliyoruz. Yargının güçlünün değil; haklının yanında olmasını bekliyoruz. Son bir yılı geçkin süreçte ülkemizde yaşanan olayları anlamakta güçlük çekiyorum. Bu yaşananlar bizim anladığımız anlamda ne hukuka, ne yasaya, ne demokratik eyleme benziyor!... Sanki ortada tek taraflı kullanılan bir acımasız silah var; habire birilerini yaralıyor – öldürüyor! Tek güvencemiz olan "Hukuk zırhımız" acaba kurşun geçirir mi oldu? Doğrusu çok endişe ediyorum! Bu güzel ve aydınlık ülkenin özgür bir vatandaşı olarak, demokrasi, kişi hak ve özgürlükleri, laik, sosyal hukuk devleti ilkelerini, yansız ve bağımsız yargıyı yıllardan beri var gücümle savunmaya çalışıyorum. Yazılı ve görsel basında aylardan beri büyük bir üzüntü ile izlediğim, nerede başladığı, nerede biteceği; kimin suçlu – kimin suçsuz olduğu anlaşılamayan, insanlarımızda korku ve baskı yaratan, özgürlükleri savunmanın suçmuş gibi algılanmasına neden olan, suçlayanının işkence gördüğünü söylediği, güvenilmez gizli kişilerin kullanılabileceği, ne hukuka ne de yasaya sığmayan bu sorgulamaların bir an önce bitirilmesini bekliyorum. Amacım asla suçluları savunmak değil! Ama sıranın ne zaman kime gelebileceği belli olmayan bir hale gelen bu oyuna alet ve malzeme olmak istemiyorum. Tüm insanlar için sadece adalet; ama eşit ve güvenilir adalet istiyorum. Cumhuriyet Türkiye'sinde bunu istemenin lüks değil, bir vatandaşlık görevi olduğuna inanıyorum. Biliyorum; ülkeme bu görüntü hiç ama hiç yakışmıyor! Karanlığın en koyu olduğu an; aydınlığın başlamasının en yakın olduğu zamandır Her şeye rağmen, bağımsız yargımız ve yargıçlarımız ile demokrasiye inanan halkımız, bunların da hakkından gelecektir; inanıyor ve güveniyorum. kaynak: http://www.boyabatgazetesi.com/?subaction=showfull&id=1239935191&archive=&start_from=&ucat=6& Phoebe WarrioR 13 Haziran 2009