söylenecek söz bırakmamışsın arkadaşım. ahmet altan kaliteli bir yazardır. yazıyı sonuna kadar okudum. nedense bana birilerinin fikirlerini hatırlattı. okursa ablaycaktır kendisi -

Ceza konusunda O'na teslim oluyorsunuz; ama ibadet konusunda emirlerine neden uymuyorsunuz? Evet. Ben şuna inanıyorum: Bedelini ödemeye razıysan her şeyi yap. Allah'ı tanımak adına neler yaptınız? Bunları sadece okuyarak bulabileceğim kanaatinde değilim. Evet Kur'an-ı Kerim'e baktım. Allah'ın isimleriyle ilgili çıkan ilahi kasetlerini dinliyorum. Dini müziği çok severim. İlahileri çok severim. Son dönemde çıkan çocukların söylediği Teşekkür Ederim Allah'ım albümü çok güzeldi mesela. "Hiddetine değil, şefkatine iman ediyorum." demiştiniz. Ama görülüyor ki imanla imansızlık arasındasınız... Şefkatine iman ediyorum. Çünkü O'nun şefkatinin, hiddetinden daha büyük. Benim Allah'ım şefkatli. O'nun şefkatine iman ettiğim zaman yaptıklarımı O'nu üzmemek için yaparım. Aramızdaki sevgi ilişkisinin zedelenmemesi için. O'nun üzülmesi beni üzer. O, sahtekarlık yapmayanı sever. "Ben, bir daha huzur bulamayacağım." diye yazdınız. Herkes huzur ararken siz neden vazgeçiyorsunuz? O huzur inançta var. Yani siz çok şanslısınız. Huzur bulmak istiyorum; ama bunu sahtekarlıkla yapmak istemiyorum. Sırf huzur bulmak için inanmadığım bir şeye inanmaya çalışamam. Bu ayıp. Ayrıca Allah da bunu kabul etmez. Bir gün gerçekten inanırsam huzur bulurum; ama bu çok zor. Nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsunuz. Belki fikirleriniz değişecek. Çünkü aklımı devreden çıkarmam çok zor artık. Aklımla o kadar çok yaşadım ki... Size aklı veren de Allah... Doğru. Allah, herkesin aklının aynı olmasını istemiyor. Allah dindarı yarattığı zaman dinsizi de yarattı. Dinsizlik olduğu için dindarlık kıymetli. Yine bayram yazısı yazacak mısınız? Her şeyi benden beklemeyin canım. Dindarlarla ne zaman karşılaşsam vaaz veren ben oluyorum, bu tuhaf değil mi? Belki Allah sizi bazı şeylere vesile etmek istiyor... Doğru. O'nun ne yapacağı belli olmaz. Allah'ın bir mizah anlayışı olduğuna inanıyorum. Yazacak mısınız? Bayram fikrini yılbaşından daha çok severim. Yılbaşı zoraki bir eğlence gibi geliyor bana. Belki bütünleşemediğimden olabilir. Bayram deyince çocukluğuna dönüyorsun. Kendine dönüyorsun. Çocukluk esas kendindir. tüm yazının linki

sen gitmedin mi nuker gitme kal not: konuyla alakasız oldu kusura bakmayın..

Adamın asıl yapmak istediğini bile kavrayamamışsın DenizCE onun sayesinde halk en azından kitap okuyor. Böyle burjuva bir yazar değil ve seni ilgilendirmiyorsa girip burayada yorum yazmazsın bu konu ile ilgili...

Yazar Ahmet Altan, yıllar önce 'Ey Kavmim' adlı bir yazı yazmıştı. Bazı camilerde vaaz konusu olan bu yazıyı Altan'ın yazdığına çoğu kimse inanamamıştı. Altan, 2005 ve 2006'nın Ekim ayında yine içeriğiyle herkesi şaşırtan "Cami Işıklarına Bakan Çocuk" ve "Benim Güzel Allah'ım" adlı iki farklı yazı daha kaleme aldı. Acaba Altan'a neler oluyordu? Onu tanıyan hemen herkes gibi biz de bu konuyu merak ettik ve medyanın cesur kalemi Altan'ın kapısını çaldık. Sitemlerini ve içten duygularını paylaştık. Demokrasi ve insan hakları konusunda cesur olmadıkları için dindarları eleştiren Altan, İslam'ın özündeki sevgi ve hoşgörünün yeterince yazısı yazacak mısınız? Her şeyi benden beklemeyin canım. Dindarlarla ne zaman karşılaşsam vaaz veren ben oluyoruanlatılmadığından yakınıyor ve usta yazar, 'Eğer inançlı olsaydım bayram sabahı Süleymaniye'de vaaz vermek isterdim.' diyor. Dindar bir adam olmak isterdim Altan, sürpriz yazıları için "Ben birdenbire hidayete ermedim." diyor. Aslında dindar olmayı çok istediğini söyleyen Altan, Allah sevgisini, merhametini, şefkatini, oruçlu olmanın keyfini, sahurları ve iftarların güzelliğini anlatırken bir din adamı görünümüne bürünüyor. "İnanıyor muyum? Hayır. İnanmıyor muyum? Hayır." diyen Altan, "Ben O'nun biraz şımarık kuluyum galiba. Niyetimi O biliyor. Meseleleri, kendi aramızda çözeceğimizi düşünüyorum. O bence şefkatlidir. Merhametlidir. Eğer derse ki, 'Seni cezalandıracağım' yapacak bir şey yok." şeklinde konuşuyor. Ahmet Altan, dindarlara cesur olmadıkları, seslerini çıkarmadıkları, ini insanlara hoşgörü ile değil de korkutarak anlatmaya çalıştıkları için sitem ediyor. Bayram namazına hiç gittiniz mi? Evet gittim, çocukken. 10-11 yaşındaydım. Ben ibadeti sevdim doğrusunu istersen. Eğer bu kadar hiddetle beni korkutmasalardı, belki de orada kalırdım. Dini, sevgiyle ve hoşgörü ile herkese anlatmak isterdim. Hala camiye gidiyorum, bu sene Kadir Gecesi'nde Sultanahmet Camii'ndeydim. Ne yaptınız? Teravih namazına mı gittiniz? Teravihten sonra ziyarete gittim. Yahudi bir arkadaşımı götürdüm. Niye özellikle Kadir Gecesi? Kadir Gecesi'nde İstanbul'u hiç dolaşmamıştım. Bu, hep istediğim bir şeydi. Camilerin kapısından insanlar taşıyordu. Çok şaşırmıştır sizi görenler... Evet. Beni tanıdılar ve orada gördükleri için çok şaşırdılar. Namaz kılmıyorum; ama o atmosferi seviyorum. Bütün ibadethaneler, 'Hayattaki hiçbir şey o kadar önemli değil. Sen de önemli değilsin. Çok daha önemlileri var. Dünyanın merkezi değilsin.' der aslında. İnsanların sizi camide görmesinden rahatsız oldunuz mu? Yok, şaşırmaları hoşuma gidiyor. Bak, bir dinsiz yola gelmiş diyorlar. İşte gerçek dindarlık bu. Tamamen Allah adına seviniyorlar. Hiç, kişisel çıkarları yok. Samimiler. Bir yılda okurlarınız için sürpriz iki yazı yazdınız. İkisi de Ramazan Bayramı'nda yayınlandı. Size bu yazıları kim yazdırdı? Daha önce de "Ey Kavmim" diye bir yazı yazdım. Bazı camilerde okunmuştu bu yazı. Benim yeni bulduğum fikirler değil bunlar. Ben birdenbire hidayete ermedim. Ama bu iki yazıdaki hisleriniz daha farklı... Öyle bir yazı yazabilmekten büyük zevk alıyorum. Benim bir Allah ve din fikrim var. İnancımın olmaması, bu fikirlerin olmadığı anlamına gelmez. Yazıdan çok duayı andırıyordu... Dua bilirim; ama dua etmem. Çok sıkıştığımda konuşurum. Aslında dindar olmak isterdim. Eğer inansaydım kendi inancını hem yaşayan hem de anlatan bir adam olurdum. İnançlı bir adam değilim; ama bir dindar sesle konuşmaktan hoşlanıyorum. Bu, bir çelişki değil mi? Evet çelişki. Sadece ibadet değildir din, bir özdür, en azından benim inancım için. Başka insanların hakkını yememek, hakkından fazlasını istememek, tevazu, tevekkül, bunlar dinin temelini oluşturur. Ben Allah'ın yarattıklarına karşı elimden geldiğince ve mümkün olduğunca hak gözeten bir adam olmaya uğraşıyorum. Eğer mümkün olsaydı her hafta o tonda yazı yazmak isterdim. Kalabalıkların karşısına çıkıp öyle konuşmak isterdim. Allah bilir siz vaaz da vermek istersiniz?... Evet, isterim. Yarın bayram. Süleymaniye'de bu bayram sabahında vaaz vermek ister miydiniz? Hiç fena fikir değil. Vaazın konusu ne olurdu? Dinin bir özü olduğunu, kulun kula emanet edildiğini ve birbirine haksızlık yaparsan, bunun onu Yaratan'a da bir kötülük olduğunu anlatmak isterdim. Özden, insandan, insanların birbirleriyle olan ilişkilerinden, hoşgörüden, tevazudan bahsetmek isterdim. Dokuz yaşındaki bir çocuğun ırzına geçildi, sesinizi niye çıkarmıyorsunuz demek isterdim. Hiç vaaz dinlediniz mi? Çocukken dinledim. Sevdiğim dindar arkadaşlarım vardı. Gençliğimde gerçekten inanmış insanlarla beraber oldum. Çünkü tamamen hoşgörü üzerinden bir ilişkileri vardı ve ben dindarlığı öyle sevdim. Büyükdedem şeyhti. Arkanda duran yazılar bizim tekkeden çıkan yazılar. Rıfai'ydi dedem. Unkapanı'ndaki tekkede. Kapanmasaydı şeyh olmak isterdim orada. Dalga dalga ailenin içine giren bir din unsuru vardı. Ben inancın ne olduğunu bilerek büyüdüm. İnançlı insanları gördüm, inançsızları da... Neden inançsız olmayı tercih ettiniz? Çok şaşıracaksın; ama gördüğüm inançsızlar çok daha hoşgörülüydü. Allah "Ben kırık kalplerleyim." diyor. Sizin bu anlatmak istediklerinizle Allah'ın sözü aynı zeminde birleşiyor. Ayrılık nerede? Belki ayrılmamışızdır. Ben kuşkucu bir adamım. Bir tür, O'nun şımarık kulu olduğumu düşünüyorum. Eğer sen iyi bir çocuksan baban yaramazlıklarını affeder. Allah ile olan ilişkimiz biraz öyle. Ben böyle bir Allah'ı seviyorum. İnanan bir insan gibi yaşamayı denediniz mi? Hayır. Bunu hiçbir zaman yapmayacağım. Bunu yaparsam sahtekarlık olur. Genellikle insanlar yaşlanınca ölümden korkarlar ve birdenbire değişirler. Bu bana kendi açımdan ayıp gelir. Nasıl yaşadıysam bu hayatı öyle kapatmak istiyorum. O'nun yarattıklarına iyi davrandığım sürece O'nunla ilişkim iyidir. Biri gelip bana, sen kendini kandırıyorsun diyebilir. Olabilir. Onun Allah fikri ile benim Allah fikrim birbirine benzemeyebilir. Çok mu inançlıyım? Hayır. Tümden mi reddediyorum? Hayır. İbadet edecek miyim? Hayır. Dini bir hayat sürecek miyim? Hayır. Din fikrini seviyor muyum? Evet. Dindarları seviyor muyum? Gerçek bir dindarı severim. Dindarlığı gerçek olmadığına inandığım insanlardan hiç hoşlanmam. Nasıl bir inanç bu? Benim Allah'ım, yarattıklarını seven bir Allah. İlk amacı korkutmak ya da cezalandırmak değil. Bana dini, cehennemden girerek anlatmaya başladıklarında bu benim kafamdaki Allah'la örtüşmedi. Bu, bana çok haşin geldi. Son zamanlarda Müslümanlık hep haşin yanıyla ortaya çıkıyor. Dinin bir sevgi yanı da var. Bayramlarda mezarlık ziyareti yapar mısınız? Bayramlarda değil; ama annemin mezarını ziyarete giderim. Annemin ölümü benim Allah fikrimi çok etkilemiştir. Bir çocuğun, annesinin öldüğünü kabul etmesi neredeyse imkansızdır. Onun bir şekilde beni gördüğüne inanmaktan hoşlanıyorum. Bu da ancak Allah'la mümkün. Onun bana baktığını düşünmek beni daha iyi bir adam yapıyor. Büyük kayıplarda büyük yerlere sığınmak zorundasın. Bir Allah fikrine ihtiyaç var. Yoksa tamamen kayboluyorlar. Kendinizi sorguluyor musunuz? Yok sorgulamıyorum, nasılsa onu öbür tarafta yapacaklar. İnançla ilgili fikirlerinizi neden çocukluğunuzla birlikte anlattınız? Çocukken namazı severdim, teravih bile kılardım. Sahurlar, iftarlar çok hoşuma giderdi. Bu tarafından bakılsa toplum huzur bulacak. Çok fazla ibadet etmeyi seven bir toplum değiliz. Ama inanan bir toplum; hem Allah'a inanıyor, hem gereklerini yapamıyor hem de cezalandırılmaktan korkuyor. Bu, toplumun içinde derin bir yara. Bu yarayı hoşgörü ile kapatmak gerek. Çocuklar korktukları için değil, Allah'ı sevdikleri için dindar olsunlar. Kendini Allah'a bu kadar yakın hisseden bir çocuğu O'ndan uzaklaştıran, sadece bir hocanın anlattığı cehennem manzarası mı? 11 yaşındaki bir çocuktan bahsediyoruz. 11 yaşındaki bir çocuğun Allah'la olan ilişkisi tamamen sevgiye dayanan bir ilişki. Bana anlatılan Allah inancından korktum. İhanete uğramış hissettim kendimi. Büyüyünce ne oldu peki? Büyüyünce daha maddeci düşünmeye başladım. Doğanın maddeden, atomdan yapıldığını düşündüm. Şimdi inanıyor muyum? Hayır. İnanmıyor muyum? Hayır. Bu çelişki içinden nasıl çıkıyorsunuz? Aslında çok da zorluk çekmiyorum. Çocukluğumdaki Allah'ın var olduğuna inanıyorum. Yani kendi yarattığı kula sevgiyle yaklaşan, onu korkutmayan, onu seven ve yarattığı kulları birbirine emanet eden, kendi aralarındaki ilişkiye önem veren, sadece ibadete değil, ruhuna, özüne, başka insanlar hakkında ne düşündüğüne, ne yaptığına bakan bir Allah'a inanıyorum. Ben dinen günah olan birçok şeyi yaptım. O'nun yarattığı kullara karşı haksızlık etmedim. Benim ne yaptığımı, niyetimi O biliyor. Bu ibadet meselesini aramızda çözebiliriz. Çözemezseniz ne olacak? O, bence şefkatlidir. Merhametlidir. Eğer derse ki, "Seni cezalandıracağım." Tamam yapacak bir şey yok. Ama ben O'nun ölçülerinin sadece bu günahlarla kısıtlı olmadığını düşünüyorum. Ceza konusunda O'na teslim oluyorsunuz; ama ibadet konusunda emirlerine neden uymuyorsunuz? Evet. Ben şuna inanıyorum: Bedelini ödemeye razıysan her şeyi yap.

Tam ben yazıcaktım bunları senin yazdığını görünce vazgeçtim bana birşey bırakmamışsın

Kitaplarını 1 ytl den satan ve ''Türkiyede en çok benim kitaplarım satıyor tüm rekorları ben kırdım''diyen bir adamın ne yazdıkları nede söyledikleri beni ilgilendiriyor.

zaten veriyolar gazeteler ek olarak Hürriyet + Kristal Denizaltı 1.85 ytl. bu arada adamın fikirlerini beğenmesemde kalemine saygım sonsuz. her eseri ruhumu deforme ediyor aslında okumamak lazım ama çok güzel yazıyo be kardeşim

way burda da bi beyin fırtınası olmuş yorum yapan herkese teşekkürler!!!

dostum nefret etsen dahi bence yazının tamamını oku güzel şeyler var

Ahmet Altan Süleymaniye de vaaz vermek isteyince, Cemaat de iman tazelemek isticektir

. illa 10 ytl ye çakmasımı gerekiyor kitapları.. adam ben 1 ytl den satarsamda para kazanabiliyorum dedi.. kaldıki yukarda arkadaşın verdiği röportaj oldukça kaliteli bir çalışma.. emek harcanmış, son derece sade anlaşılır bir entellektüel beyin fırtınası yapılmışş... paylaşım için teşekkürler arkadaşım... -

ya ben bu adamdan nefret ediyorum gerekyok bence o kendi çapında devam etmeli

Öyle demedi, En çok benim kitaplarım okunuyor rekorları ben kırıyorum dedi... Ona tavsiyen 50 Ykr den satsın satışlar 2 ye katlanır yada pazar günleri gazete ilavesi olarak verilsin... nuker Buradaydı 31 Aralık 2006

Nefret ettiğim yazarların başında geliyor. Ayrıca ben istediğim yere mesaj yazarım. A. Altanı sevmek zorunda değilim bunlar benim düşüncem, şimdi bende sana benim düşünceme katılmıyorsan neden cevap veriyorsun desem ne olacak sonu varmı bunun... canin