Sensizlik mi beni boylesine parcalara bolen... Yoksa seni bulup da sendenken senden olamamak mi? Beni binlerce bene bolen cok sey var. Ve sen o cok seylerden birisin. Senin yanlizligin, senin acilarin, senin sevdalarin ve senin kendin... Beni parcalar bolensin. Beni parcalara ayiransin. Parcalarimi alip goturensin. Sen benim bir parcamsin! Kahrolasi saatlerde bile zamanin durdugunu hissettim, sen olunca. Dakikalarca, saniyenin belki yetisemedigimiz anlarinda seni yasadim ben. Zamani durduran ben miydim, yoksa gelisinle beni okyanuslara surukleyen sen miydin? Zamanlar karanlikti, zamanlar dardi, zamanlar durmustu, zamanlar seninleydi. Seni ucsuz bucaksiz yasadiklarimdi. Sonuna kadar gelmek istedim. Tutmadin elimden. Daha dogrusu zatin yoktu. Olman bile onemli degil. Ben zaten bir yerlerden sana gelmisim, seni bulmusum. Senin gonlune coktan girmisim bile. Biliyorum sen gozlerimde ariyorsun kendini ama ben kalbindeyim. Kalbe girenin de goze gelme, geriye donme istegi artik yok. Seni sana verdim. Seni sende yasiyorum artik. Benden kendini istesen de veremem. Sandin ki cevaplar beklerim senden. Evet'lerle, hayir'lari bile dondurdun dilinde. Uzun uzadiya konusmalara saklayip tukettin onlari. Oysa o anda onlarin soylenmesi gerekiyordu. O anda hayir'la evet arasinda bir secim yapman gerekiyordu. Sense sadece bakip gozlerime, hatta kacirircasina gozlerini suskunluga vurdun her seyi. Her sey zamaninda guzel ve zamaninda anlamli. O ani kacirdiktan sonra yasamanin bir anlami yok ki. Belki de butun tadlar ilk yudumda gizli. Ve bizse hep son demlerimizin, son yudumlarimizin guzel ve kalici olmasina calisiriz. Degil, evet degil. Senden cevaplar degildi aradigim. Senden beni anlamani, bana bir seyler vermeni bekleyen biri degildim. Degilim. Senden bir seyler isteyen bir insan da degilim. Olamam da. Belki, belki bir seylerin istenmesini bekleyen bir insan olabilirim. Ancak bu kadar. Sende yasadigim yogunluklari sen hep baskalarinda aradin. Sende buldugumu sen benim disimdaki yuzlerde aradin. Insanin kilometrelerce uzaksin, sense yaban eller gibi duruyorsun. Tum bunlar gercegin otesinde degildi ama bunlari dus kilan senden baskasi da degildi. Evet, sevgili... Sen artik benden oldun. Benden... Anliyor musun? Cikarip atmak istesem de yapamam bunu. Gucum yetmez buna. Askima hic yetmez. Sen benden olmasan, askla cizilmeseydin gonlume, sen icime Allah'in eliyle yazilmasan sever miydim seni? Ister miydim, bekler miydim? ... Insanlarin olmadigi yerde bekliyorum. Cunku insanlarin son buldugu yerde basliyorum ben. Ve iste... Anla artik. Sen benim bir parcamsin!

Sensizim.. Üşüyorum! > >Bu sana yazdığım son satırlar... > >Bu dinlediğim son şarkı bizim üstümüze söylenmiş. Kilit vurdum kalbime, >umutlarıma. Ne bundan böyle sevdaya dair bir şeyler beklenebilir yüreğimden >ne de nefret edebilirim birinden. Ben hamal değilim ki; hep kahrını taşıyım >ömrün; Alın atık üzerimden hayata dair ne varsa. Alın sevdaya dair acıları, >paylaşın aranızda... > >Sen sanıyorsun ki, kolay geliyor gidişin bana.. Arkanı döndüğün ilk andan >gözlerim gülecek mi yeniden sanıyorsun? Söylesene! Sen ne sanıyorsun aşkı, >sevgiyi, söylesene! Kolay olan, kaçmaksa, yalansa, vazgeçişse; ben zor >olanı seçiyorum ve Seni Hala Seviyorum. > >Sen öyle san, farzet ki her şey çok kolay... Gittiğini sandığın sen, >giderken bende kalanlarını, yani seni, yani aşkı, yani bizi alamayacaksın >benden... Geri vermeyeceğim onları, benim onlar, bana ait. > >Biliyor musun, acı olan asla gidişin değil.. Belki bir gün sevmeyi >öğrendiğin de yanında ben olmayacağım.. Bir sabah gözlerini yeni doğan güne >açtığında başkası olacak yatağında.. Benim içinse sadece "sen" var olacak >baktığım her yerde... Ve işte ilk defa o gün sebepsiz ağlayacağım, o gün >yaan yağmur gizlemeyecek gözyaşlarımı. Kim bilir belki de aynadaki hayalin >ilk kez asacak suratını bana ve o sabah sensiz ve üşümüş uyanacağım! > >Her şeyin bir bedeli var biliyorum ve bende bu bedeli ödüyorum. Ödediğim >bedel sensizlik, yalnızlık, aşksızlık Oysa yüreğim her şeye rağmen mutlu >olmanı diliyor... > >Seni bulduğum yerden başlıyorum yürümeye.. Seni düşünüyor ve gecenin >ayazında üşüyorum.. Veda bile etmeden gidişin geliyor aklıma, sadece >susuyorum.. O kadar aliþmistim ki sana... Sigara gibi, Yemek gibi, Hava gibi... Sensiz nasil yasanirdi Hic düsünmemistim. Düsünmemistim çünkü Yasayamazdim ki.! Hani bazan, Felaket gelir ya insanin banrina.? Deprem olur, Sele kapilir, Evi yanar.? Iste öyleydi sensizlik benim icin. Halimi bir düsün, Simdi sensizim... -