Beynimizin niçin tamamını kullanamıyoruz? Beynimiz yaklaşık 10-12 milyar arası nöron içerir. Ancak bilindiği üzere beynimizin çok düşük bir yüzdesini kullanırız. Bunun nedeni aslında, olgun haldeki sinir hücrelerinin kendi kendilerini yenileyebilme özelliklerini yitirmiş olmalarıdır. Yürütülen bilimsel çalışmalar olgun sinir hücrelerinin kendilerini yenileyebilmeleri üzerinde önemli gelişmeler kaydettiyse de, bu yenileme oldukça yavaş ve sınırlı miktarlarda gerçekleşmektedir. Beynimiz, yaşamımız boyunca edindiğimiz bilgileri depolar. Kazanılan her yeni bilgi, sinir hücrelerine işlenir ve buradaki birçok diğer sinir hücresi ile gerekli sinir bağlantılarının kurulması şekli ile depolanır. Günlük olağan işlevleri yerine getirebilmemiz, öğrenilen her yeni bilgiyi etkin bir şekilde kullanabilmemiz ve olaylar arasında bağlantı kurarak yorum yapabilmemiz, bu depolanmış veriler ve oluşturulmuş sinir hücresi bağlantıları sayesinde gerçekleşir. Normal yaşlanma süreci içerisinde, beyin hücrelerimiz de yaşlanır ve zamanla hücre ölümleri gerçekleşir. Herhangi bir darbe veya hastalık durumunda da beyin hücrelerimizin önemli bir bölümünü kaybedebiliriz. İşte bu gibi durumlarda, önemli kabul edilen bilgilerin yeni sinir hücrelerine aktarılması ve yeni sinir bağlantılarının kurulması gerekir. Bu işlem sırasında da beyin, kullanılmayan ve bir nevi "yedek" görevinde olan sinir hücrelerini kullanır. Yine benzer şekilde, her yeni "öğrenme" durumunda da yeni sinir hücreleri kullanılır ve gerekli bağlantılar oluşturulur. Sinir sisteminin dinlenme durumunda olduğu uyku süreci, bu aktarımların yapıldığı ve bağlantıların kurulduğu en önemli aşamadır. Bu nedenle, düzenli uyku alışkanlığı, sinir sisteminin en verimli şekilde çalışması üzerinde oldukça etkilidir. Kısacası, eğer beynimizin büyük bir yüzdesini (veya %100'ünü) kullanıyor olsaydık belki bu evrendeki en zeki canlılar olabilirdik. Ancak hiç şüphesiz, en kısa verimli yaşam süresine sahip canlılardan birisi de bizler olurduk. Bir yaprağın rengini belirleyen şey nedir? Yaprakların renkleri sonbaharda niçin değişir? Ağaçlar niçin yapraklarını döker? Bir yaprağın rengini belirleyen esas faktör, "karotenoid" adı verilen renk pigmentleridir . Birçok çeşidi olan bu pigmentler, farklı özel renklere sahiptirler ve yapraklarda her zaman mevcutturlar. Bu pigmentlerin kendilerine has renklerini özellikle sonbaharda görmemizin nedeni ise, soğuk nedeniyle klorofil sentezinin durmasıdır. Ancak soğuğun farklı derecelerde bitki üzerinde etkili olması, bitkinin türü ile de ilişkilidir. Ayrıca bitki bünyesinde depolanan su miktarı da, yaprağın renk kalitesi üzerinde etkilidir. Bitkinin depoladığı su, özellikle kış aylarında kullanılır. Çoğu bitki, depoladığı suyu daha etkin bir biçimde kullanabilmek için ve fazladan su kaybını da önelemek için, kış aylarında yapraklarını döker. Dökülecek olan yapraklarda ayrıca, bitkinin çeşitli metabolik atıkları da bulunur. Yaprakların dökülmesi ve yapraklardaki renk değişiminin bir diğer nedeni de yine bitki bünyesinde bulunan etilen gazının ve "oksin" adı verilen hormonlarının normal dengelerinde görülen değişimlerdir. Havaların soğuması ile birlikte oksin seviyesinde görülen düşüş ve etilen gazı miktarındaki artış, bitki enzimlerinin selülozu sindirmesine neden olur ve böylece yaprak, gövdeden ayrılır. Soğuk dışında buna etki eden faktörler ise, günlük güneş ışığı miktarı, nem oranı, bitki bünyesinde depolanmış olarak bulunan su miktarı ve rüzgardır. İğne yapraklı ağaçların yapraklarını çok az miktarda ve yavaş yavaş dökmelerinin nedeni ise, yaprak yüzeylerinin geniş olmaması nedeniyle bu faktörlerden daha az etkilenmeleri ve yapraklardan su kaybının da oldukça düşük olmasıdır. Vitaminler vücudumuz için neden önemlidir? Hangi vitamin neye iyi gelir? Vitaminler, normal olarak vücudumuzun sentezleyemediği kimyasallardır. Ancak, alınan öncül maddelerin vücudumuzda işlenmeleri ile meydana getirilebilirler. Vücudumuzda işlev gören enzimlerin ve diğer birçok kimyasalın normal işlevlerini düzgün olarak gerçekleştirebilmeleri için gerekli maddelerdir. Çoğunlukla "kofaktör" olarak tanımlanan, tamamlayıcı elemanlar olarak bilinirler. Bu nedenle de besinler ile dışarıdan alınmaları, sağlığımız için şarttır. A vitamini: Göz, deri, dişler, dişetleri ve saçların sağlıklı bir şekilde gelişimi için önemlidir. Görmeden sorumlu pigmentlerin yapısına katılır. Salgı bezlerinde yeni hücrelerin gelişimini ve sağlıklı dokuların oluşumunu destekler. Böbrek, safrakesesi ve idrarkesesi taşlarının oluşumunu engeller. B1 vitamini: Şeker ve nişasta kaynaklı enerji üretiminde görevlidir. Protein ve yağ metabolizmalarında da emilimden sorumludur. İştahı düzenler. Sinir sisteminin düzenli işleyişinden sorumludur. B2 vitamini: Vücut hücrelerine enerji sağlanmasından sorumludur. Gözlerin sağlıklı şekilde görme işlevini yerine getirmesinde görevlidir. Deri, tırnak ve saç gibi keratin yapıların sağlıklı kalmasını sağlar. Demir emiliminde görevlidir. Ağız yaralarının iyileşmesine yardımcıdır. B3 vitamini : Derinin, sinir sisteminin ve sindirim sisteminin sağlığı için önemlidir. Dolaşımı düzenleyici etkisi vardır. Migren ağrılarını hafifletir. Kolesterolü düşürür. B5 vitamini : Vücuda giren yabancı maddelerin , toksik etkilerinin yok edilmesine yardımcıdır. Deri sağlığında önemlidir. B6 vitamini: Protein metabolizmasının en önemli bileşenidir. Alyuvar ve akyuvar oluşumuna yardımcıdır. Sinir sisteminin normal işleyişinde ve sağlıklı kalmasında görevlidir. Bağışıklık sistemini güçlendirir. Gebelik dönemindeki kusmalara karşı ve deri kaşıntılarına karşı etkilidir. Doğal bir idrar söktürücüdür. B9 vitamini : Vücuttaki birçok sentez olayına katılır. Özellikle nükleik asit metabolizmasında önemlidir. Alyuvar oluşumu ve gelişimini sağlar. Gebelik süresince bebeğin sinir sistemindeki aksaklıkları ve hatalı oluşumları önler. Hücre yapımını hızlandırır. Bu nedenle kansızlık tedavisinde de kullanılır. B12 vitamini: Bağışıklık sistemini güçlendirir. Kan pıhtılaşmasında görev alan hücrelerin gelişiminden sorumludur. Alyuvarların yenilenmesine yardımcı olur ve anemi hastalığının oluşmasına engel olur. Sadece hayvansal gıdalarda bulunur. C vitamini: Duman ve hava kirliliğinin zararlı etkilerinden korur. Alyuvar yapımını hızlandırır. Kemik hücrelerinin sentezine yardımcıdır. Yara iyileşmesini hızlandırır. Enfeksiyonlara karşı vücut direncini arttırır. Vücuttaki demir emilimini arttırır. D vitamini: Vücut içinde depolanmış durumda bulunan kalsiyum ve fosforun kullanımını sağlayarak, kemik yenilenmesini ve dayanıklılığını arttırır. Büyüme çağındaki çocuklarda diş ve kemik gelişimini sağlar. E vitamini: Önemli bir antioksidandır. C vitamini ve selenyum gibi diğer antioksidan maddelerin etkisini arttırır. Hücreleri serbest radikallerin zararlı etkilerinden korur. Kalp hastalıkları ve kanserlerden koruma sağlar. K vitamini: Kan pıhtılaşmasına yardımcı bir vitamindir. Bağırsaklarımızda doğal olarak bulunan bakteriler tarafından sentezlenir. Kurbağaların derileri niçin nemlidir? Kurbağalar, amfibiler olarak bilinen canlılar grubunun üyeleridir ve hem suda, hem de karada yaşamaya uyum sağlamışlardır. Kara yaşamına tam olarak uyum yapamadıkları için de, akciğer solunumuna ek olarak başka solunum şekillerine de sahiptirler. Deri solunumu da bunlardan birisidir. Solunumun gerçekleştiği her organda veya vücut bölümünde, belirli bir oranda nemlilik olmalıdır. Çünkü solunum gazlarının dolaşım sistemine katılabilmesi için, sıvı içerisinde çözünmeleri gerekir. Örneğin akciğerde gaz alışverişinin gerçekleştiği alveollerin iç yüzeyi de mukus sıvısı ile kaplıdır. Kurbağaların derileri, mukus salgısı yapan bezlerce zengindir. Deri solunumunu yeterli bir biçimde gerçekleştirebilmesi için, hayvan yüzey derisini sürekli olarak bu bezlerin salgıları ile nemli tutar. Ancak derinin nemli olmasının tek görevi solunuma yardımcı olmak değildir. Düşmanlarından korunabilmek için, kaygan bir deriye sahip olması her zaman büyük bir avantajdır . Ayrıca yine çoğu kurbağa türünde, düşmanlarından korunma amaçlı olarak çeşitli toksik maddeler salgılayan deri altı zehir bezleri de bulunur. Bu salgıların zehir oranları türlere göre değişkenlik gösterir. Ülkemizde ise, insana zarar verebilecek denli zehirli olan türler bulunmamaktadır. İnsan embriyosunda bulunan asitler nelerdir? · Retinoik Asit · Amino asitler · Nükleik asitler · Fosforik asit · Yağ asitleri: Oleik asit, Stearik asit, Arakidonik asit, vs.. · Folik asit · Laktik asit · Pirüvik asit · Siyalik asit · Pantotenik asit (B3 vitamini: anneden alınır) · Askorbik asit · Nikotinik asit Glikolizde yer alan asitler: · Oksaloasetik asit · Fümarik asit · Sitrik asit · İzositrik asit · Süksinik asit · Ketoglutarik asit · Cis-akonitik asit Bağ doku ana maddesi oluşumunda yer alan asitler: · Hyalüronik asit · Glukuronik asit · İduronik asit · Ünorik asit Sinir sisteminde nörotransmitter madde özelliği taşıyan asitler: · Gamma aminobütrik asit · Glutamik asit · Aspartik asit alpi_09 En istikrarlı üye 23 Haziran 2006