Yıkma kalelerini çocukların, özgüvenleri de dağılıyor o kumlarla birlikte. Karakterlerinin bozulmasından sorumlu olma lütfen. dedim sahildeki dervişe. Karışma benim işime, acı çekmeden büyüyemez onlar. dedi. Dozu ne peki acının? Auschwitz e götürülüp atalarını yakan fırınlar gösterilerek büyütülmüş çocuklar değil mi bugün çevresini yakan İsrail i yönetenler? Nerede durman gerektiğini nasıl bileceksin? diye sordum bilgisinden faydalanmayı umarak. Karışma sen, ne yaptığımı biliyorum. diye çıkıştı bana. Umarım dostum, umarım... Alıntıdır... edit: kişisel görüş içermemektedir sadece bu yazıya karşı yazılacakları merak ettıgım ıcın gonderdım..

herkes ne yaptığımı biliyorum der ve sonu hep hüsran olur. insan ben biliyorum dediği sürece pişman olmaya mahkumdur. kendimden bilirim. saygılar...