harika.

Devamm Bilgisayar Acemisi WordPerfect'in yardım hattında banda alınmış bir telefon konuşması. Bu konuşma sonrası helpdesk elemanı işinden kovuluyor. Kovulduktan sonra da şirketi kendisini "Gerekçesiz" işten çıkardığı için mahkemeye veriyor. İşte Telefon Konuşması : - Yardım hattı, buyrun, nasıl yardımcı olabilirim? - Bir sorunum var. - Nasıl bir sorun? - Yazı yazıyordum, birden bütün kelimeler gitti? - Gitti mi? - Yok oldu! - Ekranda şu anda ne görüyorsunuz? - Hiç bir şey. - Hiç bir şey mi? - Yazdığım hiç bir şey ekrana çıkmıyor. - Hala Wordperfect programında mısınız yoksa programdan çıktınız mı? - Bunu nereden bileyim? - Ekranda bir "C" harfi görüyor musunuz? - Bir "hece" mi... - Boş verin. Ekranda yanıp sönen bir çizgi var mı? - Söyledim ya hiç bir şey yazmıyor. - Monitör üstünde yanan bir lamba var mi? - Monitör ne? - Ekranı olan yer, televizyon gibi... Çalıştığını gösteren küçük bir lamba var mı? - Bilmiyorum. - Monitörün arkasına bakın, oraya bir elektrik kablosu giriyor olması lazım. Görebiliyor musunuz? - Evet. - Harika, o kabloyu takip edin duvarda elektriğe bağlı mi bana söyleyin. - Bağlı - Harika. Monitörün arkasına bakınca bağlı olan tek kablo mu gördünüz, yoksa iki tane mi? - Görmedim. - Tekrar bakar mısınız, ikinci bir kablonun da bağlı olması lazım. - Evet buldum. - Tamam, şimdi onu takip edin bilgisayara bağlı mı diye bakin. - Kabloya ulaşamıyorum. - Ulaşmayın, bağlı mı diye bakabilir misiniz? - Olmuyor. - Bir şeyden destek alıp eğilip bilgisayarın arkasına baksanız... - Eğilmek dert değil, karanlık olduğu için bakamıyorum. - Karanlık? - Ofisin ışıkları kapalı, pencereden gelen ışık yetmiyor. - Ofisin ışıklarını yakın. - Yanmaz. - Neden? - Elektrikler kesik. - Elektrikler mi kesik. Tanrım...! Bilgisayarın kutusu, kitapları herşeyi duruyor mu? - Evet dolapta. - Şimdi bilgisayarı sökün, aynen aldığınızdaki gibi paketleyin ve aldığınız dükkana iade edin. - Durum bu kadar kötü mu? - Korkarım öyle! - Peki tamam. Onlara ne diyeceğim? - "Ben bilgisayar kullanamayacak kadar aptalım" diyeceksiniz... Bilim Adamı Ünlü bir bilim adamı özel otomobiliyle konferans vermeye giderken, uzun yıllardır onunla çalışan şoförü sıkılarak bir teklifte bulunmuş: - Sizin konferanslarınızı dinleye dinleye virgülüne kadar ezberledim efendim, demiş. Ne olur izin verin bu konferansı da sizin yerinize ben vereyim... Bilim adamı öneriyi kabul etmiş. şoför arka koltuğa geçmiş. Bilim adamı şoförün şapkasını giyip öne oturmuş. konferansın verileceği salona varmışlar. Şoför kürsüye çıkmış, hiç teklemeden çok güzel bir konuşma yapmış ve sormuş : - Sorusu olan var mı? Ülkenin ciddi bilim adamlarından biri "Var!.." demiş ve oldukça zor bir soru sormuş... Şoför hiç tereddüt etmeden: - Çok kolay bir soru bu, demiş, şoförüm bile bilir. Gidip çağırayım, sizin sorunuzu o yanıtlasın... ŞİMDİLİK BU KADAR YETER

ewet güzeller :=)

Amerika New york'da küçük bir çocuğu azgın bir köpeğin dişlerinden kurtaran ve hayvanı boğan iri yarı delikanlının yanına koşan gazete muhabiri sormuş: - Kahraman Amerikalı çocuğun hayatını kurtardı, diye yazabilir miyim? - Ben Amerikalı değil Pakistanlıyım, demiş adam... Ertesi gün New York Times'da manşet: "Köktendinci Müslüman, Central Park'ta bir köpeği boğdu. FBI olayın El Kaide bağlantısını araştırıyor..." Ben De Öyle Yapacaktım Köylünün biri gittiği şehirde merkebini çaldırır. Araştırırlar ama bulamazlar. Bunun üzerine köylü; Hayvanı her kim çalmışsa, getirip teslim ettiği takdirde ikram edeceğini, getirmediği takdirde bir zamanlar babasının yaptığının aynısını yapacağını tellal yoluyla ilan ettirir. Hırsız ilanı işitince korkar ve getirir merkebi teslim eder. Daha sonra babasının yaptığı muamelenin ne olduğunu sorar. Köylü der ki: "Bir zamanlar babam da eşeğini çaldırmıştı. Ele geçiremeyince semerini omzuna vurduğu gibi köye dönmüştü. Sen merkebimi getirmeseydin ben de öyle yapacaktım." Ben Tavaya Yapıştım Bir gün bir bilim adamı yıl başı nedeniyle hastaneleri gezip akıllanan delileri salmaya karar vermiş. Bir sürü hastaneyi gezmiş fakat hiç akıllandığına kanaat getirilen deliye rastlamamış. En sonunda bir hastaneye gitmiş birde bakmış ki bütün deliler zıplıyor hemen onlarla ilgilenen doktorlara sormuş: - "Bunlar neden böyle zıplıyorlar?" - "Bunlar kendilerini mısır patlağı zannediyorlar." demiş. Birde bakmışlar ki bir tanesi zıplamadan yatağın üzerinde sabit bir şekilde duruyormuş. Hemen ona yaklaşarak sormuş. - "Sen neden zıplamıyorsun?" - "Ben tavaya yapıştım... Beni Arıyorlar Büyük şirketlerden birinin patronu, bilgisayar sistemleriyle ilgili önemli bir arızanın acilen giderilmesi için bilgisayar mühendislerinden birinin evine telefon etmesi gerekir. Adamın evine telefon eder ve karşı taraftan fısıldayan bir çocuk sesi "Alo" der. Bu kadar önemli bir konuyu bir çocukla konuşmak istemeyen patron sorar: "Baban evde mi?" Çocuk fısıldayarak cevap verir "Evet" Patron sorar "Onunla konuşabilirmiyim?" Çocuk fısıldayarak cevap verir "Hayır" Patron şaşırarak "Peki annen evde mi?" Çocuk fısıldayarak "Evet" Patron, "Peki onunla konuşabilirmiyim?" Çocuk yine fısıldayarak "Hayır" Patron çocuğun cevapları karşısında şaşırır ve en iyisinin bir büyükle konuşmak olacağını düşünerek sorar, "Orada başka kimse var mı?" "Evet" der çocuk fısıldayarak, "Bir polis memuru var" Mühendislerinden birinin evinde polisin ne işi olduğuna anlam veremeyen adam sorar: "Memur beyle konuşabilir miyim?" "Hayır" der ufaklık, "Şu anda meşgul" İyice meraklanan patron: "Neyle meşgul?" Çocuk fısıldayarak cevaplar:" Annemle babamla ve itfaiyeci amcalarla konuşuyor" Meraklanan ve endişelenen patron, telefondan gittikçe artan bir gürültü duyar "Bu ses de ne? Diye sorar. "Bir helikopter" der çocuk, hala fısıldayarak. Panikleyen patron:"Neler oluyor orada" diye sorar Cocuk hala fısıldayarak: "Arama kurtarma timi geldi" Patron endişeli ve neler olduğunu bilmemenin kızgınlığı içinde: İyide neyi arıyorlar" Küçük çocuk hala fısıldayarak ve kıkırdayarak cevap verir: "Beni" Beş Kuruş! Bir gün Hoca sallana sallana yolda yürürken, biri arkadan ensesine kuvvetli bir tokat atar. Hoca nerdeyse yere düşecek. Hoca hiddetle: - Ne cüretle vuruyorsun!.. Genç adam, biraz ukala bir tavırla, kısaca özür diler. Küçük bir hata yaptığını, Hoca'yı bir arkadaşına benzettiğini söyler. Ayrıca, Hoca'nın olayı büyüttüğünü belirtir. Bunun üzerine, Hoca'yı mahkemeye gitmekten başka bir şey tatmin etmez. Hoca ısrarlıdır ve genç adamın kabul etmekten başka çaresi yoktur. Kadıya giderler. Kadı her iki tarafı da dinler. Ancak kadı genç adamın arkadaşı olduğundan, onu müşkül durumdan kurtarmanın çaresine bakarken, Hoca'yı da yumuşatmaya çalışır... - Hoca, hislerini anlıyorum. Herkes aynı şeyleri hissederdi bu durumda. şimdi ne dersin, bu genç adam kendine bir tokat atsa kabul eder misin? Hoca tatmin olmaz, ısrar eder: "Mahkeme yapılsın." der. Bunun üzerine kadı, genç adama 5 kuruş ceza verir ve gidip getirmesini söyleyip kürsüden iner. Hoca, genç adamın dönmesini bekler. Bir saat geçer, iki saat geçer fakat genç adamdan ses seda yoktur. Mahkeme kapısının kapanmasına az kalmışken, Hoca kadının, en meşgul bir anında ensesine okkalı bir tokat atar ve ekler. - Kusura bakma kadı efendi, daha fazla bekleyemeyeceğim... Gelirse söyle ona, 5 kuruşu sana versin!... Beşer Litre Amerika'da adamın biri işine giderken birden anormal bir trafiğin içine düşer, ama trafik bir milimetre bile kıpırdamamaktadır. Bir süre sonra yandaki cama birisinin tıkladığını görür ve camı açar... - Ne var acaba? - Teröristler Bush'u yakaladılar eğer 10 milyon dolar verilmezse, üstüne benzin döküp yakacaklarmış.. - Haa şimdi anladım bu trafiği.. - Ya işte onun için, herkesten biraz yardım alıyoruz.. - İnsanlar ne kadar veriyor ortalama olarak? - Valla yaklaşık olarak 5'er litre!.. Bey Ve Dalkavuk Eskiden konaklarda dalkavuk bulundurmak adetmiş. Konağın birinde bir gün Bey demiş ki : - Bir dalkavuk alacağım, filan gün imtihan var, sağa sola haber salınız... Derken o gün gelmiş, kapının önünde dalkavuk adayları sıra olmuş. Biri içeri alınmış Bey sormuş: - Sen dalkavuk musun? - Evet efendim... Ama sen dalkavuğa hiç benzemiyorsun... - Olur mu efendim? Ben filan Bey'in yanında şu kadar, fişmekan Bey'in yanında da bu kadar sene dalkavuk olarak çalıştım... Bey: - Olmadı, sen çık... demiş... Derken ikinci, üçüncü... adaylar gelmiş, konuşma hep aynı, cevaplar hep aynı... Bey, dalkavuğunu bulamayacağını düşünmeye başlamış ki, içeri biri girmiş. Bey : - Söyle bakalım sen dalkavuk musun? - Evet efendim... - Ama sen dalkavuğa hiç benzemiyorsun... - Hayır, hiç benzemem efendim... - Dur bakayım, biraz da benziyorsun galiba... - Evet efendim. Ben biraz da dalkavuğa benzerim... Bey hemen dışarı haber salmış : - Tamam ben dalkavuğumu buldum... Beyaz Dede Beyaz Dede, 95 yaşına gelmiş... Rahatsız... Hissediyor ölüm döşeğinde olduğunu... - "Çağıgın bütün ailemi... Oğullağımı, kızlağımı, torunlağımı... Onlalaga bi siğ veğeceğim... Benim için çok önemli biğ sığ... Bu, sığla mezağa gitmek istemem..." Bütün aile, çoluk, çocuk, torun toplanıyorlar yatağın etrafına... Hepsi Beyaz'a doğru eğiliyor. İhtiyar adamın artık fısıltı haline gelen konuşmasını duyabilmek için... "Unutmayın... Bu çok gizli sığ" diyor Beyaz... Tüm nefesler kesiliyor odada... Sinek uçsa duyulacak... - "Çok güzel çocuklağ" diyor Beyaz... "İşte benim hayat boyu sakladığım sığğım..." Son bir nefes daha alıyor... Dudakları kıpırdıyor : "Rrrrrrrrrrrrrrrrr!..."