Zaten bende şaşırmadım ben bütün gazetelere gözatarım vatan gazetesi geçenlerde hadepi kapatan savcıyı eleştiriyordu birde şöyle başlık atmıştı hala uslanmamış - Amele -

Bostancı'daki Devrimci Karargah baskınının ardından gözaltına alınan Vatan Gazetesi'nin internet sitesi gazetevatan.com'un yayın yönetmeni Aylin Duruoğlu tutuklandı İstanbul'da terör örgütlerine yönelik operasyonlarda yakalanarak mahkemeye sevk edilen 14 kişiden aralarında Vatan İnternet sitesinin müdürü Aylin Duruoğlu'nun da bulunduğu 13 kişi tutuklandı. Beşiktaş'taki İstanbul Adliyesi'ne sabah saatlerinde polis sorgusu tamamlanan 14 kişi İstanbul Beşiktaş'ta bulunan Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemesine çıkartıldı. Burada savcılık sorguları tamamlanan zanlıların tamamı tutuklanmaları istemiyle İstanbul Nöbetçi 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderildi. Mahkeme bu kişilerden 13'ünün tutuklanmasına karar verirken, 1 kişiyi serbest bırakıldı. Tutuklananlara terör örgütü yöneticiliği ve terör örgütü üyeliği suçlaması yapıldığı öğrenildi. MAHKEMENİN TUTUKLADIĞI İSİMLER Özgür Dinçer, Süleyman Gürkan Anıl, Fatih Aydın, Abdülselam Sultan, Muhammed Çetin, Mehmet Yeşiltepe, Ceren Sutlaş, Aylin Duruoğlu, Selim Öztürk, Engin Öncü, Melek Seven, Nail Arıkan, Metin Akdemir tutuklanarak cezaevine gönderdildi. Mustafa Aşula ise tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Haber: AA Kaynak

Anlamsız suçlama terör örgütü suçlaması bu bayan için. Beraat eder. Kurtlar vadisindeki olaya ne kadar da benzedi bu şimdi. Flagellum

tahliye Aradan bir seneden fazla zaman geçtikten sonra, Aylin hanım ilk duruşmada tahliye edildi. Duruşmanın bu kadar geç yapılması, olmadık delillerle bunca zaman hapis kalması hukukun iyi işlemediğinin de göstergesidir. Fakat geç de olsa tahliye edilmesinin bir anlamı var: Hanımefendinin tutukluluğunu gerektirecek bir delil yok. Bilmem neresinden delil uyduranlar, ne olduğunu anlamadan atıp tutanlar da şimdi burda yok! Bu tesadüf değil; aksine, bu ayrıntıda çok anlamlar gizlidir. Aylin Duruoğlu'nun mahkemedeki savunması: "Ben neden buradayım?" 10 aydır bu soruya mantıklı bir yanıt bulabilmek için aklımın sınırlarını zorluyorum. "Sokakta serbestçe dolaşan, sosyal hayatın içinde olan birinin terörist olabileceğini tahmin edememek!" Şu anda huzurunuzda bulunmamın yegane sebebi budur. 27 Nisan 2009 sabahı, o güne dek adını hiç duymadığım bir terör örgütüne üye olma şüphesiyle gözaltına alındım. Bir yanlışlık yapılmıştı, elbette düzeltilecekti... İğrenç suçlama Bu iğrenç suçlamaya muhatap olmamın ve dosyaya haksız yere dahil edilmemin nedeni, üniversitede aynı sınıfta okuduğum Orhan Yılmazkaya adlı şahısla bir öğle yemeğinde görüşmüş olmam. Sözkonusu kişi kendini yazarlık yapan, yayınevinde çalışan biri olarak tanıtıyordu. 2009 Mart ayında bir gün çalıştığım VATAN gazetesine telefon edip, gazete binasının da bulunduğu Mecidiyeköy'de olduğunu, müsaitsem uğramak istediğini söyledi. Ben de ancak öğle yemeğinde müsait olabileceğimi, hemen her gün yaptığım gibi gazetenin hemen yanındaki Astoria alışveriş merkezinde yemek yiyeceğimi söyledim. Oraya geldi, yarım saat-40 dakikalık sıradan bir okul arkadaşlığı sohbetinden sonra gitti. Terörle Mücadele Şubesi'ndeki sorgum sırasında bana yöneltilen soruda ve iddianamede yer alan ifadelerde Orhan Yılmazkaya'nın Astoria alışveriş merkezine gelirken etrafını kolaçan ettiği, sağına-soluna-arkasına baktığı, daireler çizdiği belirtiliyor. İddianame eklerinde ise benim gazeteden çıkıp Astoria'ya gittiğim, aynı şekilde geri döndüğüm belirtiliyor. Hemen hemen her gün yaptığım gibi... Sabah 8.30-9.00 gibi geldiğim işyerinden, saat 12,30-13.00 gibi 20-30 metre uzaklıktaki Astoria'da öğle yemeği yiyip, akşam 20.00 gibi işten çıkıp evime veya spora gittiğim gibi. Orhan Yılmazkaya'nın Astoria'ya kontrollü bir şekilde gelmesi, iddianamede örgütsel ilişki olarak değerlendirilmiş. Yüce heyetinize sormak istiyorum: Onurlu bir görev yaptığınız bu adliyenin hemen dışında Beşiktaş'ta bir lokantada Hukuk Fakültesi'nden eski bir arkadaşınızla buluştuğunuzda, arkadaşınızın buluşma yerine nasıl geldiğini bilebilir misiniz? Diyelim ki arabasıyla geldi ve kırmızı ışıkta geçti, bundan haberiniz olabilir mi? Tabii ki olmaz, olamaz. Peki arkadaşınızın işlediği bu trafik suçu sizi bağlar mı? Tabii ki bağlamaz. Ama beni bağlıyor. Hakkımdaki en önemli suçlamalardan biri Orhan Yılmazkaya'nın benimle buluşmaya gelirken şüpheli hareketler yapması. O kırmızıda geçmiş, ben 10 aydır tutukluyum sayın hakimler. Orhan Yılmazkaya'yı üniversiteden sonra 15-20 yıl hiç görmedim. Astoria'daki öğle yemeğinin dışında bir kez de kitabının tanıtımını yapmamı istemek için gelmişti. "Türk Hamamı" diye bir kitap yazmış "Vatan gazetesinde çalıştığını öğrendim, belki kitabın tanıtımına yardım edersin diye ricaya geldim" dedi. Gazeteciyseniz bu tür tanıdık tanımadık pek çok ziyaretçiniz olur. İnanın hatırlamadığınız okul arkadaşlarınız, komşularınız hatta arkadaşlarınızın arkadaşları, komşularınızın tanıdıkları sizi bulur. Kimi iş istemek, kimi şikayetçi olduğu bir konuda haber yapılmasını sağlamak için size başvurur. Bu kişinin Vatan'da çalıştığım için, yıllar sonra bana başvurması da benim konumumdaki her gazetecinin alışık olduğu bir durumdur. Sayın hakimler, benim çalıştığım gazetenin günlük 250 bin net tirajı, bizzat benim yönettiğim Vatan gazetesi internet sitesinin günde 1.5 milyon okuyucusu var. Beni bir şekilde tanıyan, bana ulaşabilen herhangi birinin, beni bulup, benden bir şey rica etmesi inanın çok doğal, neredeyse her gün başıma gelen bir olaydı. Bu kişinin bana gelmesi, yazdığı kitabın tanıtımını rica etmesi, benden değil çalıştığım gazetenin, yönettiğim internet sitesinin yüzbinler, milyonlarla ifade edilen okur kitlesine ulaşmasından kaynaklanmaktadır. Altını çizerek söylemeliyim ki, kitabıyla ilgili ricasını dahi yerine getirmedim. Kaldı ki bu kişi televizyon ve gazetelere girip çıkan biriydi. Kendisini gören tanıyan pek çok gazeteci var. Hatta ünlü bir mestektaşım gazeteci Cüneyt Özdemir CNN Türk'teki 5N1K programında söz konusu kişiyle kitabı hakkında söyleşi yapmış. Herhalde bugün başıma gelenler karşısında Cüneyt Özdemir de dehşete düşüyor, piyango kendisine vurmadığı için şükrediyordur. 91 sayfalık iddianamede bu görüşme dışında adımın geçtiği sadece 3 cümle var: Birinde "Doğu Perinçek Aylin Duruoğlu tahliye edilsin kampanyasına destek istedi" deniliyor. Bu kişiyi hayatımda yüz yüze ne gördüm, ne de konuştum. Adını medyadan bilirim. Tutuklanmamdan sonra benimle ilgili bir tahliye kampanyası yapıldığına ilişkin de bir bilgim yok. Sadece beni yakından tanıyan ve böyle bir işle asla ilgim olamayacağını bile gazetecilerin hakkımda yazılar yazdığını biliyorum. İddianamede "Ergenekon soruşturması kapsamında hakkında işlem yapılan şahıslarla dolaylı telefon irtibatım" olduğundan söz ediliyor. Benim telefonda konuştuğum kişilerden bazıları, Ergenekon soruşturmasında adı geçen kişilerden bazılarıyla konuşmuş. Neymiş bu dolaylı irtibatlar diye bakıyorum; karşıma, arabamı bıraktığım servis, CD ve kitap aldığım mağazanın telefonlarıyla, çalıştığım gazetenin sahibi ve genel yayın yönetmeni çıkıyor. Bu suçlamanın nesini savunmalıyım bilemiyorum sayın hakimler. Benim telefonumda 300 kişinin numarası varsa, bu 300 kişinin telefonlarında yine 300'er farklı numara varsa, bu 90 bin kişi eder. Bunların arasında adı Ergenekon'a karışmış birini de bulabilirsiniz, Devlet Üstün Hizmet Madalyası almış birini de... Eğer bunlar delilse bırakın gazetecileri, Türkiye'de serbest dolaşan insan kalmaz. Bir de cep telefonuma kayıtlı bazı resimlerden söz ediliyor. 2008'de bir arkadaşımın evinde, ona ait paralarla espri olsun diye çekilmiş birkaç kare fotoğraf. Zaten kendisi Terörle Mücadele Şubesi'ne başvurup "Paraların kendisine ait olduğunu" belirtti. Bana hiç sorulmadı Sayın hakimler şu iki soruyu sormak hakkım diye düşünüyorum: Gözaltına alındığımda telefonuma da el konuldu. Muhtemelen bu fotoğraflar gözaltı sırasında da görüldü. Ama ne polisteki sorgumda, ne de sonucunda tutuklandığım savcı ve nöbetçi hakim tarafından yapılan sorgumda bana bu fotoğraflarla ilgili soru sorulmadı. Sorulsa kendimi savunma, gerçekleri ortaya çıkarma hakkımı kullanabilecek, belki de tutuklanmayacaktım. Daha gözaltında aydınlatılma imkanı varken, bu konu aleyhimde delil olarak iddianameye girdi. Bunun takdirini de yüce heyetinize bırakıyorum. Sayın başkan, sayın hakimler ben hayatı boyunca silahtan terörden nefret etmiş bir insanım. Gazetecilik hayatımda terörü lanetleyen pek çok haber yaptım, sayfalar hazırladım. İşinden ve ailesinden başka tutkusu olmayan, kanunlara saygılı medeni bir insanım. Son 4 yılı yönetici konumunda olmak üzere 15 yıldır basın sektöründe aralıksız çalışıyorum. Başarılı bir kariyerim, düzgün bir sosyal çevrem, Türkiye şartlarının üzerinde iyi ve düzenli bir gelirim var. Fırsat buldukça yurtdışına giderim. Güvenlikli nezih bir sitede, tapusu kendime ait bir dairede oturuyorum. Kendime ait bir arabam var. Akşamları spor salonuna giden, kendine bakmaya, iyi yaşamaya, bir yandan çalışırken bir yandan da hayatın tadını çıkartmaya çalışan biriyim. Son 7 yıldır aynı işyerinde çalışıyor, 10 yılı aşkın süredir de aynı cep telefonunu kullanıyorum. Tüm adreslerim, tüm iletişimim, hayatımın her anı yasal, gözler önünde ve istikrarlı. Affınıza sığınarak soruyorum sayın hakimler: Ben teröriste benziyor muyum? Bunca yıllık meslek hayatınızda karşınıza benim gibi bir terörist profili çıktı mı? Terör sanığı değil mağduruyum Şu an huzurunuzda terör sanığı olarak bulunmam sadece benim için değil, hukuk sistemimiz için de büyük bir talihsizliktir. Zaten kendimi sanık olarak değil, terör belasının kurbanlarından biri olarak görüyorum. Burada gözaltına alındığım tarihe kadar hayatım boyunca görmediğim, bir kez bile telefonla konuşmadığım, aynı yerde bulunmadığım insanlarla birlikte bir terör örgütünün üyesi olmakla yargılanıyorum. Evimde, işyerimde yapılan aramalarda, bilgisayarlarımda adı geçen örgütle ilgili en küçük bir not veya doküman çıkmadı. Bırakın adını ilk kez Emniyet'te duyduğum bu örgütle ilgili bir bilgi-belgeyi, aramalarda suç teşkil edebilecek, huzurunuzda yüzümü kızartacak en küçük bir suç unsuru dahi bulunmadı. Telefonlarım ne kadar süreyle dinlendi bilmiyorum ama her gün onlarca kez konuşma yapan biri olarak iddianemeye suç unsuru olabilecek tek bir konuşma kaydım bile girmedi. Sayın başkan, sayın hakimler; uğrunda yıllarca çalıştığım her şey; kariyerim, sosyal konumum, benliğim, onurum, genç bin kadın olarak hayattan beklentilerim paramparça edildi. Hem de koca bir hiç yüzünden. Emniyet'te polis arkadaşlar "Aylin Hanım üzülmeyin, bırakılırsınız. Böyle olaylarda kurunun yanında yaş da yanıyor bazen" demişlerdi. Bu yaş tam 10 aydır cayır cayır yanıyor. Artık hukuk, adalet, vicdan konuşsun ve bu yangın söndürülsün istiyorum.

bunada siyasi demesinlerde

Hayırlısı olsun

anlamsız olan ney? terörist dağda yaşamıyor.. bostancı da oturuyor.. üstelik üniversite mezunu, eğitimli yani.. hemde gazeteci.. yukardaki hanfendide teröristin sevgilisi.. muhtemelen o hücre evine defalarca gitmiştir.. sevgilisi için.. içerisininde cephanelik gibi olduğunu gördün.. bu tutuklamanın neresi anlamsız geldi...? ben ce sen anlamsızsın