Değer vermek ve değer almak... Gözünün içine bakarak sen benim için çok değerlisin demek kolaydır ama sözde kalır bazen bu... Yanımda olan herkes benim için çok değerlidir, eskiden fazlasıyla değer veriyordum insanlara ama acı çeken hep ben oldum... Siz siz olun ne kadar değer veriliyorsa sizde o kadar değer vermekle kalın...

İncinecek hal kalmadı bende, sana sadece bir tavsiye; vedalar soğuk olur, sıkı giyin! üşüyorum... duracağım burada gidişini seyredeceğim kıpırtısız, sakin gibi görüneceğim kavgasız olacak, fırtınasız olacak saçma sapan olacak organlarım birbirine vuracak arkandan sessiz bakacağım ben yine salağı oynayacağım... hayalleri taştan bir sevdaydı bizimkisi. kırılmazdı. yağmura kara dayanıklıydı. çığ olup düşerdi de kendine zarar vermezdi. kopmazdı. gidişler dönüşlere gebeydi de, hep acıtırdı her el sallayış. özlemler acıydı. yürek dabırsızdı. her dönüş, doğuştu aslında yeniden. ölüp ölüp dirilmek gibi değil de, erince doğmaktı. ama önce hayaller öldü! gönlüme bir kor düşer gitme öyle zamansız önce hayaller biter yanar külsüz dumansız acıyorum... ya da acıyorlar... elimde kalanları sayamıyorum. nasıl sayabilirim. ateş altında heryerim... dokunulamıyorum, onarılamıyorum, dona kaldım yanarken. sadece acıyorum, acınılıyorum... demişler inanmış, ağlayışları geçer sanmıştım. bir maddeyim... bedenim var senden kalan. benden götürdüklerini isteyemiyorum. sen giderken sen olsaydın, benden gitmezdin. sen olmadın belki de hiç! bilmiyorum sensizliği... baharlar hiç gelmez mevsim hep kış olur günlerime güneş doğmaz hislerim uyur takvimleri kopardım attım sen giderken. saatleri kırdım... zaman! dan söz edilmesini istemiyorum artık... kış! soğuk işte. herkese olduğu gibi... derlerdi hep de inanmazdım, vedalar soğuk olur, sıkı giyin! ben bahardan kalmayım... sana yangındım, ama sensiz üşüyorum... ve uyuyorum... hala! dilimden hiç düşmez adın hasret olur yüreğimde sızı dinmez gülmek güç olur acı işte. hangi hecesinden tutarsan tut bu böyle. ne sancım diner, ne ağrım. sattım 3 kuruşa gülüşlerimi... bak gamze gamze dolmuyor yüzüm. bak acı! bak yaş! bak soğuk! bakma... anlamayacak kadar uzağız artık. haa soğuk. demişlerdi zaten... ama yapacak birşeyim yoktu. sonunu bile bile lades dedim ben... mahkumdu! ayrılıklar yara açar yara üstüne yağmur ağlar sensizliğe iç çekişime sensiz olmaz bu yerlerde dünya dar olur eğer gidersen bu aşka çok yazık olur gittin... yükelmin öznesi mühim değil aslında. gidildi. onarılmaz yaralarımız var artık. susuz tokluk arıyoruz belki de. yazık oldu mu? bilmem... olur mu? sadece üşüdüğümü hissediyorum... vedalar soğuk olurmuş, ben yolculuklara senle çıkmaya alışkındım oysa... Alinti...

yanımdaysa değerlidir... saygılar y.

Sizce bazı şeylerin değerini kaybedincemi anlıyoruz.. ulaşılmaz olunca gözünüzde daha mı çok değer kazanıyor? Yoksa bazılarımız gibi kaybedilmiş olanın değeride bitmiştir.. o yüzden önemsenmesi bile gerekilmeyendir kaybedilen... kıymetini kaybetmeden bilenmisiniz siz? Peki Siz hangisisiniz?

Herkes kendi değerinin belirler ve bir şekilde gösterir. Bun değerden azını vermek bana, çoğunu istemek karşıdakine yakışmaz. Az verirsen karşındaki çok verirsen sen üzülürsün. Saygılar

Kesinlikle kaybettikten sonra değeri daha iyi anlaşılıyor bir çok şeyin bence... elinize sağlık teşekkürler..