4 Nisan 1997 günü Başbuğumuz Alparslan Türkeş hakkın rahmetine kavuşmuştur. "Ruhun Şad Olsun Türkün Gerçek Başbuğu" Alparslan Türkeş'in Vasiyeti "Türk Devletinin yükselişini ve ihtişamını sağlamak. Bunun için de bütün milletle barış içinde yaşamak, herkesi ayrımsız sevmek, İslamiyet'in ipine ihlasla bağlanmak" . Ülkücü Gençliğin Başbuğuna Cevabı "Ey Ulu Kişi, Sana söz veriyoruz. Açtığın yoldan bıraktığın Ülkü'de, bize gösterdiğin doğrultuda izinden bir an bile şaşmayacak, ahlaklı, faziletli, kalbi hak ve vatan aşkıyla çarpan ve bu uğurda hiçbir fedakarlıktan kaçınmayan insanlar olacağız. Böylece emanet ettiğin ülküyü gergefte nakış işler gibi tüm neslimize işleyeceğiz. Dün ATA'ya söz verdiğimiz gibi şimdi sana söz veriyoruz." I'm

Hava Soğuktu ve Kar Yağıyordu Evet. soğuk bir Nisan akşamıydı... Ankara'da lüks bir otelin önünde hareketlenmeler arttı. Siyah bir Mersedes kapıya yaklaştı... Otelden çıkan yaşlı adam biraz yorgun fakat yaşından beklenmeyecek dinç adımlarla arabaya yaklaştı. Buyrun Başbuğum... Yaşlı lider arabanın arka koltuğuna oturdu. Oldukça yoğun ve yorucu bir günün sonundaki bu nişan töreni onu daha fazla yormuştu... Araba hareket etti. Nisan ayına göre oldukça soğuk bir hava vardı dışarda ve ara sıra da kar atıştırıyordu. Araba Ankara'nın caddelerinde hızla ilerlemeye başladı. Yaşlı bilge lider pencereden dışarı karanlığa doğru bakıyor, hiç konuşmuyordu. Birden terlediğini farketti. Soğuk bir terdi bu... Şofore seslendi; - Evladım sıcak oldu. Şu kaloriferi kapatıver.. - Başüstüne efendim. Gözü yine dışarıda idi.. Karanlığın içine doğru uzaklarda birşeyler görmek istercesine dalgın dalgın bakıyordu... Aniden göğsünün tam ortasında bir basınç hissetti. Ardından şiddetli bir ağrı buna eşlik etti. Nefes almakta bir an zorlandı. Gömleğinin üst düğmesini çözdü ve kravatını gevşetti. Kısık bir sesle; "Kendimi pek iyi hissetmiyorum" dedi... Olağandışı bir durum olduğu ortada idi. Araba ani bir manevra ile en yakındaki Çankaya Hastanesi'ne yöneldi. Yaşlı ve bilge lider yine pencereden dışarı karanlığa bakıyordu. Hava soğuktu ve kar atıştırıyordu... İri bir kar tanesi gökte süzüldü, süzüldü ve siyah Mersedes'in arka yan camına kondu. Yaşlı ve bilge lider kar tanesine baktı. Beyaz kar tanesi büyüdü, büyüdü... Şimdi tüm dünya o kar tanesindeydi adeta... Ak sakallı ve nur yüzlü bir ihtiyar gülümsüyordu oradan... - "Vakit tamam galiba" dedi bilge lider.. Ak sakallı, nur yüzlü ihtiyar başını hafifçe salladı. Bir nur huzmesi arabayı içine aldı... - "Daha yapacak çok şey vardı" diye geçirdi içinden bilge lider. Buna rağmen içinde tarif edemeyeceği bir huzur vardı... - Sen dünya imtihanını başarı ile verdin. Çok güzel işler yaptın. Kalan işleri senin yetiştirdiğin milyonlar tamamlayacak. Ak sakallı, nur yüzlü ihtiyar gülümsüyordu... Yaşli ve bilge lider başını arkaya doğru yasladı. 80 yıla sığan bir ömrün, çekilen çilelerin, verilen mücadelelerin, tabutlukların, cezaevlerinin sonuna gelmişti. 40'larla başlayan, binlerle devam eden ve milyonlara ulaşan bir büyük davanın bayraktarı artık bayrağı devrediyordu. Hava soğuktu ve kar yağıyordu... Yaşlı ve bilge liderin gözü yine o kar tanesinde idi. Binlerce, milyonlarca kalabalık ona bakıyor, el sallıyordu. Ay-yıldızlı, üç hilalli ve bozkurtlu bayraklar dalgalanıyor; tuğlar rüzgarda uçuşuyordu... Derinden gelen bir marş ilahi nağmelerine karışıyordu... "Çırpınırdın Karadeniz Bakıp Türk'ün Bayrağına, Ah ölmeden bir görseydim Düşebilsem Toprağına..." Sesler derinleşti, bayraklar, tuğlar, tuğlar, binlerce-milyonlarca kalabalık küçüldü, küçüldü ve tüm Dünya o kar tanesinde kayboldu gitti... Sonrası sessizlik, nurlu bir aydınlık ve huzurdu... - Başbuğumuz öldü! diye haykırdı genç bir adam. Bayındır Hastanesi'nin yoğun bakımında saatlerdir uğraşan doktorlara aldırmaksızın ak sakallı, nur yüzlü bir ihtiyar genç adama yaklaştı. - "Alparslan Türkeş öldü", dedi. -Her fani gibi ölümü o da tattı.. Ama şunu unutma, başbuğ ölmedi, ölmeyecek. Başbuğ ancak onun sizlere verdiği bayrak yere düşerse ölür.. Ak sakallı, nur yüzlü ihtiyar birden ortadan kayboldu... Hava soğuktu ve kar yağıyordu... Ankara'nın caddelerini, sokaklarını dolduran milyonlar yağan kara ve soğuğa aldırmadan Ay-yıldızlı bayrağa sarılı tabutun ardından tekbir sesleri ile yürüyordu. Milyonların yüreklerinin derinliklerinden gelen haykırışlar Başkent semalarını dolduruyordu: - Başbuğ ölmez, vatan bölünmez!... Gökten süzülen iri kar tanesi kalabalığın önündeki tabutun üstüne yıldızın tam ortasına bir gelin süsü gibi kondu. Tabutun yanında ak sakallı, nur yüzlü bir ihtiyar bağırıyordu: - Ya Allah!, Bismillah!, Allahuekber!.. Evet, Ankara'da hava soğuktu ve kar yağıyordu... Doç. Dr. Haluk TOKUÇOGLU ÜLKÜ OCAĞI - NİSAN 1999 I'm

Burada bas sagligi, orada gözler aydin; Íki ayri dünyada iki ayri tören var. TANRI katindan gelen bir yüce buyruk üzre, Aramizdan ansizin çadirini deren var. Orada ecdat ruhu sadümanlik içinde Burada tamu içre gönüllerde boran var. Eksilmis bir yanimiz; çarpilmis gibiyiz hep TANRI korusun, sanki Bozkurtluga kiran var. Yukardan gök mü basti; altta yer mi çöktü ne? Kimsede agiz, dil yok; gözleriyle soran var. Buradan ugurlarken onu binlerce Bozkurt Orada karsilayan binlerce Alp-Erenler var. O gün Tanridagi nda tan agardigi çagda, Dediler Oguz Han in otagina giren var. ... Töredir; konan göçer, dogan gün batar elbet Tanri zeval vermesin devlet, din ve KUR AN var. Niyazi YILDIRIM GENÇOSMANOGLU