Eski sevgililerimle arkadaş olmamaya özen gösteriyorum... Çok güzel bi yazı... Tebrikler..

sevgi bittimi nefret başlar!!!

eski kaşardan tost. eski sevgiliden dost

AŞK! Gittiğinde hayalinden bir sen yarattım sonra onunla sabahlara kadar yıldızları seyrettim.. İstanbul da girmediğimiz sokak kalmadı, tatlısını yemediğimiz tatlıcı,,, Herşeyimi hiç çekinmeden anlattığım hayalden bir sen. Yalnızlığımın yerine koyduğum sen.. İçmeden sarhoş olmuştum ilk defa, herşeyi çift görüyordum. Yalnızlığım bile iki kişilikti işte.. Yalnız değildim o yüzden,, buda aşkın bir güzelliğiydi herhalde.. O kelimeyi utanmadan, haksızlık yapmadan yükleyebilirdim sana. Aşksın sen.. Aşığım sana.. Aşık... Sensiz bile yaşatabileceğim senim vardı artık.. Hiç mutsuz olmuyordum.. O gün hastanede kucağıma aldığım yeğenim değil bizim çocuğumuzdu. Yatakta yatan da ablam değil bendim.. Sonra bebeği kucağımdan "oyuncak değil o" diye bir hışımla aldılar. Elimden bebeği alan,, O olmasaydı belki ben seni belki ben aşkı tanımayacaktım.. Sustum ve terk ettim odayı.. Bebeği o odada, senimi o odada bırakarak çıktım.. Hayalimi aldılar elimden.. O günden sonra hayalinin artık yerini gerçek sana bırakması için dualar etmeye başladım Allaha. Ellerimi havaya her kaldırdığımda utanarak bir önceki duamı hatırlayıp "acaba yeterince sevmiyor muyum da kabul olmuyor dualarım" diye.. Gelmen, hayalinin yerini doldurman için yaptığım dualar yerini iyi olman için yakarmalara bıraktı. "Ne olursa olsun iyi olsun." İşte aşktan sonra sevginin de gerçek yaşanılanını, çekinmeden, haksızlık etmeden yükleyebileceğim sendin. Yüreğime söz geçiremiyordum. Hep sana kendini hatırlatmak istiyordu. Her fırsatta da bunu başarıyordu. Bir mesajla bir alo sözüyle... Ama ne kadar kalıcı oluyordu.. Bir gün döndün. Yüreğim kıpır kıpır aşk ve sevgi doluyken bana "arkadaşım ol" dedin.. "öl" dedin. Geri çevirmekten korktum. Seni bir daha görememe, haberini alamama korkusuydu bu.. Kabul ettim.. Arkadaşın oldum, öldüm.. Her arkadaşım sözünden sonra yüreğim kanıyor şimdi.. Aşka haksızlık ediyorum. Aşkın kutsallığını çiğneyip geçiyorum.. Acı çekmek bile tatlı bir işkence aşk içinde ama aşka bir daha haksızlık etmek yerine aşkın kutsallığı altında ezilmeyi tercih etmek zorundayım... Yüreğimdeki yerini son kez hatırlatacağım sana arkadaşım.. Ve sen ister yoluna devam et, ister hayalinin yerine geç. Ben seni hep seveceğim, yoluna gidersen bir daha göremeyerek seni...

yok abi olmuo ole.. waLLa cok dandik bi olay ayrıldıktan sonra en azından ben yapamıorum ole bsi.. bu arada dokturmussun hepsini okumadım bolum bolum paragrafları okudum..

asla... olmaz olamaz yapılamaz arkadaş kalınamaz yaptım, yaparım, yapabilirim diyenler sadece öyle olduğunu sanar, kendini avutur sadece...

dostum yazını okudum... bende yeni bir ayrılık yaşadım.. tam boyle bir ayrımdayım.. gerçi yazıdan önce arkadaş kalamayacağımın ve bi daha görüşmemem gerektiğinin kararını almıştım.. ama yazı iyice kuvvetlendirdi... eski sevgili hayattan tamamen çıkmalı.. onun için zaten iş yerinde yada çalışılan yerlerde herhangi bir ilişki olmamalı bence... çünkü sonra onu hayatınızdan çıkaramıyorsunuz... teşekkürler paylaşım için...

walla yorumlara bakılırsa millet de benim gibi uzun yazı okuyamıyo ve okumadan konu adına göre yorum yapıyor bence de olmaz olmamalıııııııııııııııı olursa birleşme ümidi mutlaka vardır

arkadaşlar olmaz, olmaz da bir de bunu en azından benim açımdan karşı tarafa anlatmak... işte sorun burda...

ESKİ SEVGİLİDEN ARKADAŞ OLUR MU? "Arkadaş kalalım..." sözü, her ayrılık konuşmasının bir numaralı süsüdür. Üstelik insanlar bunu yetişkin olmakla, olgun olmakla da özdeşleştirir oldu. Bana sorarsanız kazın ayağı öyle değil. Eski sevgilinizi hayatınızdan çıkarmadan normal bir yaşam sürdüremezsiniz. İki dakika delikanlı olmak lazım hayatta. Her ne kadar herkesin, özellikle de "ayrılalım" diyenlerin ortak dileği olsa da, ayrılıklar genellikle pek eğlenceli şeyler değildir ve çoğu zaman kanlı geçer. Köprüler atılır, cephanelikler uçurulur, eşyalar kolilere doldurulur, mektuplar kuryeyle geri yollanır v. s. Elimizde genellikle bir kalp kıran, bir de kalbi kırılan vardır. Kalp kıran taraf, uzun zamandır ağzından çıkarmaya çalıştığı bakladan kurtulmanın sevinciyle alemlere tsunami gibi akarken, kalbi kırılan ise haftalar, aylar boyunca acılara boğulur, arkadaşlarının beynini ütüler, ailesiyle yaşıyorsa aile fertlerinin sinir sistemlerini zedeler. Birlikte bir sürü güzel şey paylaştığınız biriyle ayrılmak çok zor iştir nitekim. Bu arada ayrılık konuşmalarının hemen hemen tamamında "hayatından çıkmak istemiyorum", "arkadaş kalabilir miyiz", "sen mükemmel bir insansın, seni kaybetmek istemem" gibi dünya populasyonunun hemen hemen tamamı tarafından kullanılmaktan aşınmış laflar sarf edilir. Bunlar bazen karşındaki kendini iyi hissetsin diye başvurulan titrek iyi niyet sözleri, bazen son derece içten gelen birer dilek, bazen de terk edilen kişinin sağladığı her türlü avantajdan bir şekilde faydalanmaya devam etmek için sapılmış yan yollardır. Ama gerçekte insan eski sevgilisiyle arkadaş kalamaz. Tabii ki istisnalar vardır ama bunlar adı üzerinde birer istisnadır ve herkesin bildiği gibi istisnalar kaideleri bozmaz... O SIZI HİÇ GEÇMEZ Kİ! Dediğim gibi, "terk eden" kişi, daha önce de bahsettiğim gibi "sen bana fazlasın, seni hak etmiyorum ama hayatımdan çıkma, ne olur arkadaş kalalım gibisinden" şeyler söyler. Bu sayede sanki her "terk eden" bir bulunmaz Hint kumaşıdır da, terk ettiği sevgilinin hayatında kalmasına izin vererek sevap işlemektedir. O kadar da kötü değillerdir, hatta oldukça hoş insanlardır filan. Böylece artık hayatlarına gönül rahatlığı içinde devam edebilirler.. Hem arada eski sevgiliyle içilen bir kahvenin tadına doyulmaz, hem belki içilen sadece kahve de olmaz. Ama gidenin, giderken koparttığı yerlerin yarası sızlamaya devam eder. Enkaz halinde bırakıp giden "terk eden"in ettiği iki telefonla, bir e-mail o kadar da nefis şeyler değildir. BİRBİRİNİZİ ÇIPLAK GÖRMÜŞSÜNÜZDÜR. İnsanlar arkadaşlarıyla sevişmez diye bir kural yok. Hatta erkek ve kadın dergileri fuckmate diye bir şey keşfedip, bir iki yıl önce zafer sarhoşluğuyla kendilerinden geçtiler bile. Ama kim ne derse desin, biriyle seks yapıp akabinde ölene kadar cool kalmak her babayiğidin harcı değildir. En az bunun kadar zor olan bir başka husus ise, derin ve yoğun bir ilişkiyi tekrar sıradan ve yüzeysel hale getirmektir. Kafanızın içinde karşınızda oturan insanın çırılçıplak hali varken ona bir zamanlar duyduğunuz susuzluğun tekrar ortaya çıkması kadar doğal bir şey olamaz. Onun yanınızdan kalkıp, kapıya doğru süzülüşü, sevişirken yüzünün zevkten aldığı şekil, onla sevişirken onun en zevk aldığı ve en dayanamadığı şeyi ona yaptığınızda vücudunun zevkten titreyişi, yaptığınız bir şeyden utandığı zaman yüzünün ne kadar tatlı kızardığı, kokusu, sesi, sizi asla terk etmez. Onun için de, bir zamanlar birlikte yaptığınız, ikinizin vücudunun birbirine kenetlendiği şeyin halı saha maçı değil de seks olduğunu kabul etmeli ve kaçınılmazdan kaçınmaya çalışmamalısınız. ONLARA AÇILAMAZSINIZ. Arkadaşlarınıza sırlarınızı anlatabilmeli, yaşadıklarınızı söyleyebilmeli, sıkıntılarınızı paylaşabilmelisiniz değil mi? Peki eski sevgilinize, geçen gece nasıl bir hatunla birlikte seviştiğinizi anlatabilir misiniz? Ya da önceki akşam sinemada gördüğünüz herifi ne kadar arzuladığınızı. Bunu yapsanız bile muhabbet olsun diye değil büyük ihtimalle canını acıtmak için yaparsınız. O zaman da bu iş arkadaşlıktan çıkar ve sidik yarışına döner. Arkadaş kaldığınız eski sevgilinize anlatabileceğiniz şeyler tabii ki vardır ama, yeni biriyle karşılaşma durumu her zaman biraz kıllı haller yaratır. Bir de işin içinde karizmayı kollamak ve korumak var tabii. Geçen gece nasıl da ekildiğinizi ya da terk edildiğinizde içinizin nasıl da acıdığını anlatabilecek misiniz bakalım? Ben sizin yerinize cevap vereyim. "Hayır!" Bu arkadaş kalma işi daha çok sevgilinizin bir şekilde yanınızda olmasını ve hayat sarpa sardığında sizi rahatlatabilecek bir güvenlik telefonunun cebinizde durduğundan emin olmanızı sağlayan bir şeydir aslında. Arada sırada arayıp nasıl olduğunu sorar ve nasıl olduğunuzu söylersiniz. Ama anlattığınız ve dinlediğiniz haller genellikle gerçek haller olmaz. Bu da bir arkadaşlığı, özellikle de sevgili olmuş biriyle paylaşılması gereken kadar yakın bir arkadaşlığı taşımayı iyice zorlaştırır. BU NASIL ARKADAŞLIK Ayrılıklar genellikle tek kişinin başının altından çıktığından, taraflardan biri terk edene gizli gizli kıl olur. Eski sevgili çok yakın arkadaşmış gibi davranıyor olsa da, genelde gerçekte o kadar da yakın arkadaşınız değildir ve olası herhangi bir yeni ilişkinizin sabotaja uğrama ihtimali çok yüksektir. Üstelik bu sadece benim bildiğim bir şey olmadığından herkes yeni sevgilisini eski sevgilisiyle görüştürmekten kaçar. E, bu nasıl arkadaşlık oluyor o zaman? Dahası, insan eski sevgilisini her zaman kıskanır. Birinden ayrılırken arkadaş kalmayı, hep birlikte olmayı, hayatlardan çıkmamayı filan konuşurken, sizden daha iyi görünen, daha akıllı, daha başarılı, daha zengin biriyle mutluluğun ufuklarına yelken açması durumunda midenizde oluşacak krampları düşünerek konuşun. TUTKU ASLA BİTMEZ Bana inanın. Çok yakından gözlemlediğim bir iki ilişkide olduğu gibi sevgililer düzenli olarak 15 dakikada bir kavga ediyor olsalar da tutku ya da aradaki cinsel çekim oldukça başarılı bir zamk olarak çalışıyor olabilir. Sevgililer ellerini birbirinin gırtlağından çektikleri anda sevişmeye başlıyor, birbirlerine küfretmeyi kestikleri anda aşk sözcükleri fısıldıyor olabilir. Eğer ayrılık sebebi artık birbirinizden hoşlanmamanız değilse, daha çok akli dengenizi ve hatta fiziksel sağlığınızı korumak için başka yol kalmadığından ayrıldıysanız, bir araya geldiğiniz her an, birbirinizin üzerine atlama ihtimaliniz yüksektir. İşte bu noktada da işler kötü kokulu maddelere sarar ki birbirinizden ayrılamadığınız gibi, şiddetle acı ve sıkıntı vermeye de devam edersiniz. Ve yaşadığınız her son defa seksi sizi başladığınız yere geri döndürür. YENİ UFUKLAR Yeni ufuklara yelken açmak zor iştir. Özellikle de eski hayatınız hala cep telefonunuzun hızlı arama listesinin iki numaralı tuşunda kayıtlıysa. Terk eden için daha kolay gibi görünse de, bir ayrılığın etkilerinden kurtulmak zor iştir. Sosyal ve duygusal anlamda burnunuzun üzerine her dikildiğinizde eski sevgilinizi ve alışkanlığın hissettirdiği huzuru ararsınız. Belki de insanlar bu yüzden durmadan geri döner ve her döndüklerinde de hayatlarını iyice düğüm ederler. Eski sevgilinizin hayatınızın bir yerlerinde durmasına izin verirseniz hayatınıza devam etmeyi daha zor bir hale getirirsiniz. Yeni tanıştığınız insanlarla yaşadığınız her düş kırıklığı, açtığınız yeni sayfalarda sizi rahatsız eden her detay, nasıl olsa kaçacak yeriniz olduğu için kısırdöngüye girmenize sebep olabilir. İleri bakamazsınız çünkü arkanızda hayaletler vardır. Bu arada eski sevgiliyle ilgili iyi şeyleri hatırlamak, yaşadığınız ve değer verdiğiniz bir ilişkiyle ilgili güzel detaylar saklamak iyi bir şeydir. Eski sevgiliyi hayatınızda tutmak hatırlanacak güzel şeylere ciddi bir katkı yapmayacağı gibi, zaten bitmiş bir ilişkiyi iyice balçığa saplamaktan başka işe yaramaz. Bir ütopyanın parçaları olsaydık, eski sevgililer arkadaş kalabilir ve birlikte oldukları süre içinde çok yakınlaştıkları için çok iyi arkadaş da olabilirlerdi. Ama kıskançlık, acı, tutku filan gibi duyguların var olduğu ve insan doğasının yapmaktan çok yıkmaya yatkın olduğu düşünülecek olursa bunun pek mümkün olmadığı da anlaşılır diye düşünüyorum. Bu yüzden eğer ilişkiniz başlamadan önce çok iyi arkadaş değildiyseniz, tamamen anlaşarak ve birbirinizi kırmadan ayrılmadıysanız, başka insanlarla görüşmenizin ikiniz açısından da hiçbir sakıncası yoksa ve birlikte geçirdiğiniz ve geçireceğiniz zamanın tamamında birbirinize karşı dürüst olmayı başardınız ve başaracaksanız arkadaş kalın bakalım. Yazının başında dedim ya, istisnalar kaideleri bozmaz. Aksi halde arkadaşlığı unutup ileri bakın. Gidenin giderken kopardığı yer hep acır. İlk krizde de yara tekrar kanamaya başlar. Kanama dediğin de adamı dünya şampiyonluğundan eder. Aman diyeyim... alpi_09 En istikrarlı üye 15 Haziran 2006

ben zaten asla böyle bişey düşünmedim asla dost olabilirim demedim çünkü ben bir daha yüzüne bakamam tarihe gömerim o kızı her ne kadar seviyo olsamda

eski kaşardan tost, eski sevgiliden de arkadaş olmaz -

kardeş yazını okudum. gerçekten süper. bencede olmaz... alpi_09 En istikrarlı üye 15 Haziran 2006

Eğer biten bir ilişkinin sonunda her iki taraf da arkadaş kalabilmişse, ya "aşk" denen şey aralarında hiç oluşmamış, ya da "arkadaşlık, dostluk" kavramları ile "aşk" arasında aşılamaz farklar olduğunu bilmiyorlardır. Aşk, dünya üzerinde milyarlarca insan varken, bunlardan birine "sadece bir tanesine" karşı hissettiğimiz çok özel bir duygu bence.. Ne anne-baba, ne arkadaş, ne hayvan sevgisine benzer.. Dünya üzerindeki tek bir kişiye ait, ona özel, ilişkiyi paylaşan iki kişinin paylaştığı bir olgu.. Bazen en yakın arkadaşınızla bile paylaşamadıklarınızı onunla paylaşırsınız, ilişki evlilikle sürdürülürse ömrünüzü bile paylaşırsınız öyle değil mi?.. Yani artık sadece kendi hayatınızı değil, kendi hayatınızı onun hayatıyla birleştirip iki kişilik bir hayat yaşarsınız.. Bu bazı ilişkilerde evlilikten önce de böyledir.. Daha doğrusu, aşk denen şey gerçekten varsa böyledir.. Onun için bazen kendinizin bile inanamayacağı şeyler yaparsınız. Aşkı uzun uzadıya anlatmaya gerek yok. Şimdi... Oldu bir gün yollarınız ayrıldı. [Konuyla ilgili yorumda bulunmak için isteyerek ilişkiye son verildiğini düşüneceğim, çünkü "severek ayrıldık" filan. bunlar palavra bence.. O ayrı bir konu. Peki siz bu insanla nasıl dost kalabileceksiniz?.. Sizin isteğinizle bitmiş bir ilişki olduğunu varsayarsak, karşı taraftan bunu istemek, zalimlik değil de nedir?.. Zaten tek taraflı bir kararla darmadağın ettiğiniz kişiden, sanki birlikte hiçbir şey yaşamamışçasına arkadaş kalmayı teklif ederek bir darbe daha vurmuş olmaz mısınız? Teklif eden taraf da aslında arkadaş kalma yanlısı değildir de işte nezaketten... Karşı taraf da böyle bir şeyi belki kabul eder, sırf yine de bir şekilde hayatında olsun.. Günün birinde belki bir ümit... Bu durumda "arkadaş" kalırlar.. Kalırlar mı?.. Benim arkadaşlık anlayışım bu değil.. Bir de şu var.. Hadi iki taraf da sıkılmış ve anlaşamıyor olsun da öyle bitsin.. Yine arkadaş kalınabilir mi?.. Daha dün öpüp kokladığın bir eli, bugün arkadaşım diye sıkabilir misiniz?.. Eğer cevabınız "evet"se, yaşadığınızı sandığınız şey yoğun değil aksine çok sığ bir ilişkidir bence.. Sapla samanı karıştırmamak gerekli bana kalırsa.. Bunun ne geri kafalılıkla, ne de medeni olmakla bir alakası olduğunu da düşünmüyorum.. Bırakın "AŞK" aşk gibi yaşansın, "ARKADAŞLIK" da arkadaşlık gibi.. İkisi de çok nadir bulunuyor çünkü, bu kadar kolay harcamamalı.. Bununla ilgili bir yazı daha buldum.. Tabi ki "Eski Sevgiliden Arkadaş Olmaz" görüşümü destekleyen, kendisine sevgilisi tarafından arkadaş kalalım teklifinde bulunulan birinin dilinden ya da daha doğrusu yüreğinden dökülenler.. Belki bu bi nebze olsun kararınızı etkiler... Yüreğine batmasın diye tüm kırıkları süpürdüm.. Son görevimi de yaptım.. gidebilir miyim? Seni senin tabirinle görmeye zorladıkça kendimi kurallarını bir türlü öğrenmeyi başaramadığım hayattan uzaklaşıyorum. Bir de kendimden.. Önce kendime haksızlık ediyorum, yüreğime, sana ve sonra aşka... Hayat ne güzel! Dünya yaşanılacak bir yer diye kandırıyordum kendimi önceden. Nasıl olsa herkesi sevebilirim sanıyordum, sevmenin komşunun küçük çocuğunun başını okşamak gibi olduğunu zannediyorum.. Heba etmek, harcamak mı denir bilmiyorum ama iki buçuk yılımı kendimi seviyorum diye kandırarak birisine adamıştım. Onun için ölümü bile göze alabileceğimi düşünüyordum. Hep yanımda olsun, elimi tutsun istiyordum. Geceleri canım sıkılırdı yanımda yok diye. Sevmek işte bu derdim. Onsuz olamamak. Bir gün uzak bir şehre gitti diye yemeden içmeden kesildim.. Aşkım derdim ona.. Daha aşkın ne olduğunu bilmeden.. Sonra bir gün gözlerine başka göz değdiğini öğrendim. Ellerinin bir başka tene dokunduğunu... Sevgi diye adlandırdığım çıktı gitti kapıdan, ardına bile bakmadan.. Sonra sen geldin. Senden önce aşk adını yüklediğim her şeyden utandım.. Hala tarifini yapamadığım, ama üç harften oluştuğunu bildiğim aşkla tanıştırdın beni sen. Evimin karşısındaki yıllanmış kavak ağacını bile senden sonra farkettim. Onunla bile senden sonra tanımıştım. Dört duvardan oluşan odamın sönük ışığında bile o kadar karanlıkta kalmadığımı farkettim. Sokak lambasından sızan ışık aydınlatıyordu belki odamı ama oda seni gördükten sonra utanarak kendinden ışık saçmaya başladı.. Her şey senden sonra böyle güzel... Hayat kurallarını öğrenmeden de yaşanılacak bir yermiş.. Fazla uzun sürmedi.. Gittin... Ama bana hiç yaşayamayacağım hiç tanıyamayacağım bir duyguyu bırakıp gittin. Tanımlanması kelimelerle imkansız sadece üç harften ibaret ama bütün güzellikleri içinde barındıran birşey.. alpi_09 En istikrarlı üye 15 Haziran 2006

çok denedim ama içine sı. ıom bi süre sonra... en fazla 1 ay sonra yüzüne bakmak konusmak içimden gelmio...

olmaz sacmalik birde cok ünlü red etme cevabini hatirlatti bu bana "arkadasligimizn bozulmasini istemiyorum.."

olmaaaaaaaaaaaaaaz

kesinlikle olmaz... kısa ve net...

mümkünatı yok bizzat denedim olmuyo walla