Ben olsam bırakırdım ellerimi. Tabi öyle bir ihtimal yok.

Maho ağa dağ bayır gezerken bastığı yere dikkat etmez ve uçurumdan yuvarlanmaya başlar. Çizgi filmlerdeki gibi, uçurumun yarısında bir ağaç parçasına zor tutunur. Kendine gelince var gücü ile seslenir; - Ula yoharida kimse yoh miiiii?... Sadece sesi yankılanmaktadir. Aradan biraz zaman geçer. Bir gayret daha; - Ula yoharida kimse yoh miiiii?... Hiç ses soluk yoktur. Epey zaman geçer. Hava kararmaya, tutunduğu dal çatırdamaya başlamıştır. Zaten kolunda da mecal kalmamıştır. Son bir gayretle ve bağırmaktan kısılmış olan sesi ile: - Ula, ula yoharida kimse yoh miiii?... Derken, nereden geldiği belli olmayan, içinden mi, dışından mı bir ses duyar; - Ben varım!... Gözleri parlamış ve azıcık can gelmiştir Maho ağaya; - Ula.. Sen kimsin? Ben seni yaratan Allah'ınım. Bana bir care Allahım, ne olur! Allah; - Saatlerdir orada sabırla ve isyan etmeden bekledin ey kulum. Bu sabrının mükafatı olarak senin bütün günahlarını affettim. Bırak elini ve gel cennetime! Maho Ağa azıcık düşünür; - Ula. Başka kimse yoh miiiiiii?