Ayakkabı kutularım olsaydı... EVET

Kesinlikle sonu olan herşey insanı karamsarlığa sürüklüyor insanın özü beka'da.

İster dünyanın en zengini ol. İster dünyanın en zeki insanı ol. İster dünyanın en güçlü insanı ol. İster dünyanın en yakışıklısı-güzeli ol. İstersen dünyanın tek hakimi ol. Mikroskop ile dahi görülmesi zor olan bir mikrop tüm saydıklarımız ve sayabileceklerimize sahip olan tüm vücudunu, o yere göğe sığdıramadığın aklını, güzelliğini, zenginliğini yerle bir edip, seni yerden yere vurabiliyor, yatağa, sakatlığa ve hatta ölüme mahkum edebiliyor görmüyor musun? Görüyor, biliyor ama düşünemiyorsun! Bilmek ile düşünmek arasında bir uçurum söz konusudur. İnsan her gün bildiklerini ve öğrendiklerini yapar da düşünmeye fazlasıyla zaman ayırmaz. Düşünen insan önce kendi kullanma kılavuzuna bakar ve bilir; Kalbi neye yöneltirsen onu hadsiz sever ve tabi olur. Eve, arabaya, kadına, zevk-ü sefaya neye yöneltirsen o uğurda son bulur. Yönelttiğin şeylerin elbet bir gün biteceğini bile bile sürüklenir. Kaybettiğini de ise merhametsiz bir azap çeker. Neden sorusunu önce kendisine sorması gerekirken, kaderine küfreder. Halbuki kullanma kılavuzuna açıp bir baksa orada ne yapması gerektiği çoktan yazılmıştır; "Çamaşır makinesine tuğla atılmaz." Elbette dünya nimetlerinden yararlanmak bizlere sunulan bir lütuftur. Lakin kılavuzunda nasıl kullanılması gerektiği de en ince ayrıntısına kadar anlatılmaktadır. Kalbinizi baki olana yöneltebilmeniz umudu ile..

İşte buna karma verilir çok güzeldi klavyenize, yüreğinize sağlık