Ne kadar sessiz ağlıyorsan Öyle sev beni İçimdekini, yorgun kalbimi, sev beni... Ne kadar da suskun zaman Aşka ne kadar suskun dilim Gözlerim konuşur anlasana Bu hikaye senin ve benim Yalnızlığımı anlasana, kalbimdeki sana olan hisleri yar. Sen bensiz bir yarım, ben sensiz bir ölü, Gidersen peşinden gelir bu can... Sensizliğimi anlasana, kalbimdeki hisleri yar Sen bensiz bir yarım, ben sensiz cana susar Anlasana yar, duysana Duyamadıklarını, anlayamadıklarını sussana... Sus ve git! Hayatımın basit kurallarından biriydin sadece Kuralsız yaşarken hayatıma kural koymayı öğreten Hangi ayrılık bi parçasını bizde bıraktı da, bizden kalan ne varsa aldı da gitti Yolun başında bulduklarımızı da yitirdik yar Ne yitirdiğimizi bulmaya çalışırken Oysa kaybettiğimiz kendimizden başka bişey değildi Kaybettin beni sevgili... Bul beni kendinde, kendini bulduğun bende... Bul sevgili... Ne ben sığdım sana, ne sen kışı çevirebildin yaza bende Bütün mevsimler ihanet varlığına İhanetler tükendi, tükenen bizdik Biz tedirgin düşlerimizle, gecede birkaç kendini tekrar eden cümleden ibaret... Cümleler, kanayan avuçlarımızdan düşe kalka tırmanmaya çalışan kendi içinde anlaşılmaz hisler... Gece biz, mevsimler biz, tedirgin biz, ihanet bütün benliğiyle sen... Düş düşlerimden sevgili Kendinden düş, bildiğin bütün düşlerden düş, düş sevgili,,, İhanet,,, kendini anlamsız kılan bu kalabalığın arasında kendine anlam verebilen tek insandın varlığıyla bana anlam kazandıran insan... sus ve git sevgili sevdanın hası suskun olanıdır... sus ve git... sus ve git... sustuklarımdan anlasana neden susar bu dil, neden ağlar bu göz anlasana sus ve git... kalbini peşinden götür, bende kalmasın yar bir kalp neden kanar neden insan cayar kendinden anlasana sana olan hislerimi anlasana yar kalbimdeki sesleri duysana sen bensiz yarım, ben sensiz bir ölü aaahhhh anlasana yaarrr anlasana yar yazdığım her aşkın satır aralarında bildiğim bütün kelimelerden bir şiir biriktiriyorum senin için anlasana yar bildiğim bütün şiirler satır aralarına sığıyor gözlerinin ne yazabilecek aşk kalıyor ne senin için bir şiir biriktirecek satır araları susuyorum öylece yaz diyorum kendine, "sus ve yaz"... nefesimde, ellerimde ellerini yazıyorum ellerim yanıyor sus diyorum kendime, bunca konuşan varken sen sus ey yaarr, sevdanın hası suskun olanıdır sus sevgili!... uzak kaldığım gülüşlerine nehirler seviyorum en mavisinden hüzünlü bir bulut gelip konuyor saçlarına yalnızlıktan gözlerim eriyor gözlerinde gözlerimi gözlerine adıyorum gözlerin bir nehir, gözlerin hüzün mavisi yar... ne yol biter, ne yolcu ölür... yol değil mi bizi yolcu yapan? biz değil miyiz yolu yol yapan?.. sen değil miydin düşlerime girip, her geldiğinde yeni bir düş yaratan? ben değil miydim seni düşlerime alıp bir düşten öteye götürmeyen? Mavi bir düşten ötesi mi olur, mavi bir düş... Her suskunluğun gidişe sebepti yar, her gidişin yeni bir başlangıca... Ne yeni başlangıç kaldı hayatımızda Ne yeni başlangıca adım atacak güç... Bulmuşken seni düştün düşlerimden İhanet ettin yarr, anlamsız kıldın kendini Ben kendim kaldım senin anlamsızlığına rağmen Sus ve git, git sevgili!... Bağışla beni sevgili... Gidişin değil kalışın acıtıyor içimi... Sus ve git yar... Kalbimdekini anlasana yar, Sen bensiz bir yarım, ben sensiz cana susar...