eline sağlık gerçekten çok güzel bir yazı

tesekkurler.. en buyuk zengınlıgı anlattıgın ıcın..

''Kadının biri, cömert olduğu söylenen yaşlı bir bilgeye gidip: Bu şehirde benden fakir insan yok!. demiş. Bana biraz yardım eder misiniz? Bilge adam, kadının kucağındaki bebeğin bir ipeği andıran yanaklarını okşayıp öptükten sonra: Demek fakirsin!. demiş. Hem de çok fakir. Ama karşılıksız yardım yapmak, adetim değil!. Eğer yardım istiyorsan, çocuğunun parmağını satman gerekir.. Kadın, önce deli olduğunu sanmış bilgenin. Daha sonra da, kötü bir şaka yaptığını... Ama adam ciddi görünüyormuş. Kadına bir kese altın uzatıp: Ayak parmağına da razıyım!. demiş. Zaten cerrah olduğumdan, ona acı çektirmem kadın kanını donduran bu teklif üzerine kaçmayı düşünürken, adam: Sadece tırnağını söksem de olur! diye devam etmiş. Biliyorsun zamanla yenisi çıkar. Kadın, bu ruh hastasına daha fazla dayanamamış. Ve kapıyı çarpıp uzaklaşırken, adam onun arkasından: Nasıl bir fakir olduğunu anlayamadım!. diye bağırmış. Kucağındaki hazinenin tırnak kadar bir parçasını, bir kese altına değişmiyorsun.'' Hangi anne yavrusunun tırnağını para için satar, insan olan insan bunu yapmaz. Bekarken annem çok üzerimize düştüğü için sürekli tartışırdık. Biraz bırak bizi derdik, her gittiğimiz yeri denetleme)) Şimdi anneyim ve annemi çok iyi anlıyorum. Oğlumun her attığı adımı takip ediyorum. Hayatta ne olursa olsun hiçbirşey için değişmiyceğim tek şey oğlumdur. Eminim sizinde öyle.. Sevgiyle kalın.. Peri Günce' den alıntı...