Bu sebzelerin anavatanları olarak, sadece Amerika demek biraz eksik kalıyor kanımca. Bu üç (3) üründe Güney Amerika kökenlidir. Domates : Peru, Bolivya, İnkalar Biber : Aztekler, Mexika Pates : Peru, İnkalar Küçük bir ayrıntıyı belirtmek istedim. Konu için teşekkürler. Gila

Düşünsenize 150 yıl öncesine değin bu besinlerle hiç alakamız yoktu! :ninja: Dünyayı dize getiren cihan padişahlarından Kanuni, Fatih ve Yavuz hiç hayatlarında bu tadları alamadan göçüp gittiler. Fransa anca fransız ihtilaliyle tanışmış domates ve patatesle! Patatesin haşlanıp küp küp ağza atıldığında doyurucu olduğu görülmüş ve Napolyon tarafından ekonomik bulunup savaşlarda fransız ordusunu doyurmak için kullanılmaya başlanmış. Biber ise anca 1800'lerden sonra kullanım alanı görmüş! Düşünsenize bugün her öğününüzde eksik etmediğiniz şeylerden olan domates yok! Neredeyse her türlü sulu-sıcak yemekte olan ürünler... Domates, patates ve biber!!! Ilk çıkış yeri neresi bunların biliyor musunuz? Amerika kıtası!!! :red_indian::cowboy: Düşünsenize o ihtişamlı roma imparatorları, Cengiz Han, Çin imparatorları ve Firavunlar hayatlarında bir tanecik domates ağızlarına atamadan göç ettiler bu dünyadan. Çok gıcık di mi!? :taz: Bu besinler öyle hemen de birdenbire girmemişler avrupa ve asya pazarlarına! Zamanla, tanındıkça, yavaş yavaş, ne oldukları anlaşılınca yüzyıllar içerisinde!! Biber dediysem, onun herşeyi bi de!!! Yani çarlistonu, sivrisi, dolması, paprikası... Tatlısı acısı vs. Düşünsenize biberden yapılan hiçbir baharat yok! Salçası yok! nline2long: Domatesten yapılan hiçbirşey yok günlük hayatta. Salça yok, ketçap yok! Patates bilinmiyor ; kızartması, haşlaması yok! Cips yok! Sulu Yemekte parça patates yok! Püre yok! Yemekler kırmızı değil! Türlü yok! Kuru fasülye'yi salçasız yapablir miyiz!? :no: Dedem anlatırdı ; eskiden pazarlarda domatese frenk derlermiş. Ilk olarak Fransadan türk pazarlarına girdiği için kırım savaşından sonra! Demekki yemeklerimizin çoğu öyle eski değil! Ben bin yıllık yemek kültürümüz olduğunu düşünürdüm. Hakkaten la eskiden ne yerlermiş ya? Soğan, tuz, sarımsak, süt, yoğurt, peynir, tereyağı, yumurta, patlıcan, et ve buğday'dan yemek yaparlarmış. Aman tanrım!!! Şaka değil gerçek bunlar haaa!!! :taz: Kendimi biraz şanslı hissediyorum cidden! Bana : "Büyük iskenderin yerinde olup hiç bunlardan tatmamak mı isterdin yoksa günümüzde Iskender kepap mı yemek isterdin" diye sorsalardı kesinlikle ikincisini seçerdim. Mekdanılds olmazdı! Iskender kebabı olmazdı. Adana kebabı olmazdı. Biber dolması olmazdı. Domates çorbası olmazdı. Tavuk ve et sote yapamazdık biber ve domates olmadan. :wacko: Çoban salata olmazdı, menemen olmazdı vesaire vesaire liste uzayıp gider. Şu anda annemizin evde yaptığı, yediğimiz bütün sulu-sıcak yemekler olmazdı herhalde. INANMAYANLARA Patatesle Kırım Savaşı(1853-56) ile tanışılıyor Osmanlıda. Gemiler kırıma erzak götürürken Istanbuldan geçiyorlar ve patates satıyorlar. Takib eden yıllarda çok hoşumuza gitmişki avrupadan ithal etmeye başlıyoruz. Patatesi yetiştirmek inanın var ya çok basittir. Alın bir çuval patates, ekin, mahsül alacağınız zaman 10 katını veriverir! Kanıt isterseniz tıklayın -> Patatesin Tarihi Türkiyede Yaygınlaşması : "Türklerin patatesli geçmişleri ise nispeten yeni. Ancak geçen yüzyılın sonlarına doğru, Avrupa görmüş olanlarımız yurda dönüşlerinde arar olmuşlar bu sebzeyi. Zamanla İstanbul'da egzotik bir yiyecek olarak yaygınlaşmış patates. Burhan Oğuz, muhtemelen 1800'lerin son yıllarını kastederek, patatesin yıllık ithalatının beş bin tonu bulduğunu yazıyor. Bu ithalatı önlemek için, tek alıcı olan İstanbul yakınlarında patates yetiştirilmesi öngörülmüş. İlk ekim, Sakarya Nehri vadisinde Akova'da gerçekleştirilmiş. Boğaz'ın Karadeniz kıyılarında ekilmiş. Nihayet Alman uzmanlar Adapazarı civarında bir deneme istasyonu kurmuşlar. Burhan Oğuz, ''1895 yılında merkezi yaylada ilk patates kültürünün tecrübesine Alman uzman Dr. Hermann memur edilmiş olup şimdiki cinsleri o günlerin çalışmalarına borçlu oluyoruz'' diye yazıyor." İSKENDER KEBABIN TARİHİ Ben kadıköydeki orijinal Iskender lokantasında yemek yedim. Yani Iskender beyin torunun oğullarının işlettiği restoran. Broşürde yazanları aynen yazıyorum ; "1850 yıllarında Mehmet Efendi Lokantası ile işe başlayan aile, o dönemlerde Bursa'da yaygın olan kuzu çevirme ve tandırcılık işi yapmaktadır. Pişirilen etin sabit mekanda olduğu kadar, baş üstündeki tablalarda satıldığı böyle bir Osmanlı döneminde oğul İskender arayışlara girerek "İşi nasıl farklılaştırabiliriz?" ve "Daha iyisini nasıl yapabiliriz?" gibi düşünceleri Amcası Sabit Dede'den aldığı destekle hayata geçirmeye çalışır. Babasının "Başımıza icad çıkartma" sözleri üzerine önce konuyu annesine anlatır, sonra da babasını ikna eder. Sonuçta "Yüzyıllardır yerdeki ateşe paralel olarak pişirilen kuzuyu, dik mangalda ayağa kaldırma!" teklifinde bulunur babasına. Böylece dikey kebap fikrini Bursa'da denerler ve babası Mehmet Efendi'ye desteğiyle iş gelişmeye devam eder.. Bu amaçla yola çıkan İskender Efendi zamanla kemikli eti; kemik ve sinirlerinden arındırır, bir şişe takar ve bunu ateş karşısında döndürerek pişirdikten sonra ince-ince keserek sunumunu yapar. Bu farklı sunum Bursa'da çok dikkat çeker ve İskender Efendi'nin "dönen kebabı" olarak anılmaya başlar. Çünkü et kemiksizdir, dikey bir ocakta pişmektedir, farklı bir şekilde kesilmektedir. Ancak bugünkü kebap şeklinde değil; daha basit, çatal ve bıçak kullanılmayan, o günkü adıyla alaturka denen pide üzerine konan etlerin kenarına konan yoğurt ve tereyağı ile desteklenmiş, bir lezzet tabağı haline gelmiştir. Artık Bursa'da İskender denilince o tabak akla gelmektedir. Bu yıllarda Bursa'nın nüfusu çok azdır. Kayhan-Tahtakale-Reyhan üçgeni ve Maksem, Tophane gibi semtlerden ibarettir. İnsanlar birbirlerini tanımaktadır. O dönemde Mehmet oğlu İskender Efendi ile tanınmaya başlayan İskender Döner Kebap'ın sunulduğu mekan 20–30 metrekarelik bir dükkandır. 1926 yılında Harf İnkılabı ile levhası olan ilk dükkana taşınılır. Gel zaman git zaman önceleri halk dilinde "döner kebap", "döner" şeklinde anılmaya başlanmış ve lakap; Mehmet oğlu İskender Efendi şeklinde önce tabelaya ve günümüz ticari ortamında da bir ticari unvana dönüşmüştür. Ticari unvanın uzun zamandır kullanılmasıyla birlikte İskender Efendi; Bursa ile özdeşleşmiş ve adeta bir simgesi olmuş kişiliğiyle yemeğini bütünleştirerek bir ünlenme sürecine girmiştir." Yani Iskender Kebap denilen şey aslında dönerdir! Bursa'lı Iskender efendi bildiğimiz yere paralel dönen kuzu çevirmeyi dik kaldırmayı denemiş ve hayvanı parçalara bölerek mile geçirmiştir. Adam'ın amacı daha az yanık et elde etmekti. Derken pratik ede pratik ede işi biraz daha geliştirerek bugünkü döneri bulmuş oldu. O dönemlerde bu yemek pilavın üstüne kızgın tereyağı ile takdim ediliyormuş. Tabağın bir kenarına da bölünmüş pide koyuyorlar. Yani Iskender'e tadını veren domates sosu ve biber yok. Böylece döner ortaya çıkıyor. Sonraları Süleyman Iskenderoğlu yani Iskender efendinin ortanca oğlu, 1940'lardan itibaren domates sosu kullanmaya başlıyor ve eliptik tabakta servis yapıyor. Bu da meşhur olunca artık bu yemeğe Iskender diyorlar. TIKLA -> Bu da domatesin tarihi! Ben internetsiz, cep telefonsuz ve tvsiz yaşayabilirim ama domates, patates ve biber olmadan aslaaa!!!! Bu üçünün olmadığı bir öğün bilmiyorum. Çok şanslıyız bu devirde yaşadığımız için! Allahım sana şükürler olsun yarabbim! :clap:sama: -

O noluyo?

Güzel konu, teşekkürler, yazılanları daha öncede duymuştum, hatta Osmanlı yemeklerinde salça olmadığından daha beyaz olduğu söyleniyordu... O zamanların krallarından, padişahlarından daha iyi besleniyor ve giyinoruz şuan çok şükür Ben Harbiden yeniymişsin, daha öğrenecek çok şeyin var

Ben pek de dogru bir bilgi degil. çünkü; m. ö. 3000 lerde romalılar biber yag karışımından sos yapıp kullanıyorlardı. ketçap da vardı ama içinde domates yoktu. sonralardan ketçapa ingilizler içinde ne olduğunu bilmediği için kendi karışımlarını yaparken kattılar. domateste Amerikadan getirildiği 1760 lardan önce bilinyordu ve avrupada vardı. ama zehirli sanıldığından saksılarda süs bitkisi olarak kullanılıyordu. Ben

tuhaf bir konu.. ben bu konuya +k veririm Ben

Ben kontrol paneline bak anlarsın Ben

Karma mıdır nedir her ne garın ağrısıysa artık ; iyi bişeyki demekki teşekkürler verdiğiniz için. Lakin sen niye vermedin o zaman?

Ben de takip ederim