Artık bir imparatorluğuz ve harekete geçtiğimizde, kendi gerçekliğimizi yaratırız. Siz o gerçekliği öğrenirken tekrar harekete geçer, öğreneceğiniz yeni gerçeklikler yaratırız... Biz, tarihin öznesiyiz... ve sizler, siz hepiniz sadece bizim yaptıklarımızı öğrenmeye havale edildiniz. --Bush'un, "Yeni Gerçekliği" izah eden Beyaz Saray danışmanı Yeni Amerikan Yüzyılı on yıl sürdü. Mali kriz ve Irak'ta, Afganistan ve Gürcistan'da hüsrana uğrayan gayeler, neoconların tasarladığı Amerika'nın dünya hegemonyası projesini 2008 sonbaharında duvara toslattı. Neoconlar, 11 Eylül 2001'de yaşanan saldırıları, gücü, ulusal hukuk ve uluslararası hukuk'a öncelemek için "yeni bir Pearl Harbor" olarak kullandılar. Yürütme organı, FISA vb federal kanunlara artık riayet etmek veya Cenevre Sözleşmesi gibi uluslararası sözleşmeleri gözetmek zorunda değildi. Ulusal güvenliğe yönelik "terör tehditi", Bush rejiminin - Amerikan sivil özgürlüklerini ve II. Dünya Savaşı sonrası dönemde iktidar olan hükümetlerin inşa ettiği mevcut uluslararası hukuk düzenini yürürlükten kaldırmak suretiyle - kavgasını verdiği Amerika'nın emperyal çıkarlarını peçeleme işini icra etti. Şayet neoconlar ehil entelektüeller olmuş olsalardı, Amerika'nın dünya hegemonyası projeleri belki biraz daha uzun sürebilirdi. Savaş cephesine gelince, ehliyetsiz neoconlar, Irak savaşının altı haftalık kolay bir iş olacağı tahmininde bulunmuşlardı ve savaşın 70 milyar dolarlık maliyetini Irak'ın petrol gelirlerinden çıkaracaklardı. G. W. Bush, Beyaz Saray ekonomisti Larry Lindsey'i savaş maliyetini 200 milyar dolar olarak hesapladı diye işten kovmuştu. Irak savaşı, Şimdiki hesaplamalara göre Amerikan vergi mükelleflerine iki-üç trilyon dolarlık bir külfet yükleyecek. Altı haftalık savaş ise artık altı yıllık savaş oldu. Ekonomik cepheye gelince, ehliyetsiz neoconlar, kısa vadeli karlar uğruna sanayisini ve en iyi işlerini yurt dışına taşıyan bir ülkenin ekonomik olarak daha zayıf bir hale geleceğini görmezden geldiler. Finansal egemenlik etrafında inşa edilen ve propaganda kokan "Yeni Ekonomi" lakırdıları, Amerika'nın dünya'nın en borçlu ülkesi olduğunu, devletinin günlük işleyişini, vatandaşlarının konut ipoteklerini ve ordusunun sınır ötesi harekatlarını finanse etmek için yabancılara bağımlı olduğu gerçeğini gizledi. Neoconlar, savaşın ölçeğini küçültmek ve Amerikan zayiatlarını azaltmak için 80.000 Sünni direnişçiye Amerikan ordusundan bordro kesmeye başladıklarında, Irak'ta hegemonik ordu olma iddialarından vazgeçmişlerdi. Neoconlar, Taliban'la savaşmak için NATO'ya yaslanmak zorunda kaldıklarında, Afganistan'da da bir çok askeri iddialarından vazgeçmiş oldular. G. Osetya'daki ayrılıkçı harekete son vermek ve de Gürcistan'a NATO üyeliği yolunu açmak üzere Güney Osetya'yı Rus sakinlerinden arındırmak için Gürcü askerlerini oraya gönderdiğinde, Amerikan'ın askeri iddiaları Gürcistan'da da sona erdi. ABD ve İsrail tarafından eğitimden geçirilmiş ve teçhiz edilmiş Gürcü ordusunu mahvetmesi, Rus ordusunun sadece birkaç saatini aldı. Sürüp giden mali kriz, Amerikan'ın finansal hegemonya iddialarına, devletin piyasalardan elini çekmesi ve vergi muafiyeti imkanlarının Amerika'ya refah getirdiği şeklindeki serbest pazar illüzyonlarına da son verdi. Almanya'da yayınlanan Der Spiegel dergisinin 30 Temmuz tarihli sayısında, "The End of Arrogance" başlıklı uzun bir makale şöyle diyordu: "Bu, dünya'nın bildiği adaleli ve küstah Amerika değil artık;hani şu herkes adına kuralları koyan ve kendi düşünme ve iş yapma tarzına başarıya giden tek yol nazarıyla bakan süpergüç. Sahnedeki, küstahlığın sonu'dur. Amerikalılar kibrin bedelini ödüyorlar şimdi. Amerika'nın, faturayı kimin ödemek durumunda kalacağını hesaba katmaksızın çekinmeden borca girdiği günler geçti gitti. Ve kendi ekonomik yakınlaşma kurallarını, karı herşeyin üstünde gören kuralları -– hem de böylesi kazançların hürmete layık bir tarzda iş yaparak elde edilemeyeceğini hiç hesaba katmaksızın - dünya'nın geri kalanına zorla yüklediği günler geçip gitti. İktisat tarihinde yeni bir fasla geçildi, Amerika'nın eski başat rolünü artık oynamayacağı yeni bir fasıl. Dünya'da, para'nın ve gücün – Amerika'dan, kaynak zengini ülkelere ve Asya'nın yükselen sanayileşmiş ülkelerine doğru - yeniden dağıtıldığı bir süreç yaşanıyor yıllardır. Mali kriz bu süreci yalnızca hızlandıracaktır. " Mağlup hasmına, askeri ve iktisadi iflasın vurup düşürdüğü G. W. Bush'a bakan İran cumhurbaşkanı Ahmedinejad şu gözlemde bulunmuştu: Amerikan imparatorluğu yolun sonuna yaklaşıyor ve Amerika'nın bir sonraki yöneticileri, müdahalelerini ülkelerinin hudutları dışına taşırmamalıdırlar." Doğru söze ne denir.