Walla Öncelikle böyle özel bir şeyi bizimle paylaştığın için çok tşk ederim Bir erkek olarak şunu söyleyeyim asla bir erkeğe güvenme kendi karısına hayır'ı olmayan bir erkeğin sana da hayırlı olacağını sanmıyorum... bencede bırak yaşına göre birini bul

Evli Bir Erkek ve Zavallı Ben Herşeyi şimdi daha iyi anlıyorum. Yıllar önce babam'ın bir dostu olduğunu öğrendiğimde yıkılmıştım ve hala toparlanamadı m. Çünkü bu ilişki yıllardır devam ediyor ve beni oldukça yıpratıyor. Bu aldatma olayını annemin yerine ben daha fazla kafama takıyorum. Nedeni babamı çok sevdiğimden falan değil. Peki neden derseniz bilmiyorum. Daha 9 yaşındayken babamın bu yasak ilişkisine aşırı kızmış ve şöyle demiştim: "büyüyünce bende evli bir adamla birlikte olup senden intikamımı alacağım." Bu çocukken söylediğim şeyi asla yapmam derdim hep. Ama maalesef bilmeyerek bunu yaptım. Bu adam benim çiçekçimdi. Her siparişimde bana da özel çiçekler yollayan bana çok iyi davranan bu adamla birlikte olacağımı 40 yıl düşünsem aklıma gelmezdi. Önceleri bana yolladığı çiçekleri müşteri çekmek için yolladığını düşündüm. Doğum günümde yolladığı o müthiş gülleri aldığımda bile aklıma birşey gelmemişti. Çünkü ben o sıralarda sözlüydüm. Derken bana karşı ilgisi olduğunu anladım ve benden vazgeçmesi için ona nişan davetiyemi fakslayıp davet ettim. Eğer nişanıma çiçek yollarsa yanılmış olduğumu anlayacaktım. Ama maalesef ne çiçek, ne o, ne de tebriği geldi. 10 gün sonra sipariş vermek için aradığımda özür diledi gelemediği için. Merdivenlerden düşmüş ve 10 günden beri yatıyormuş. Yalan söylediği her halinden belliydi ama ben anlamamıs gibi davrandım. Çiçeklerim hiç kesilmedi. 1 ay sonra ben nişanlımdan ayrıldım ve o gün çiçekçim bana gecikmiş olan nişan çiçeğimi yolladı. Çiçeği getiren çırağa " zamanlaman süper, çünkü ben artık nişanlı değilim. Bu çiçeğe gerek yoktu "dedim. Bir gün o beni aradı ve beni iş çıkışı almak istediğini soyledi, bende peki dedim. Yemeğe gittik, gayet güzel sohbet ediyorduk ve bana evli olduğunu, 2 çocuğunun olduğunu söyledi. Başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. O andan itibaren şoka girmiştim ondan sonra hiç konuşmadım ve onun bana ne dediğini de hatırlamıyorum. Keşke o yemekten sonra bir daha onunla hiç çıkmasaydım. Gerçi pişman değilim ama yanlış yaptığımı düşünüyorum. Onu seviyorum, o çok olgun, kibar kısacası tam istediğim biri ama evli. Evli biriyle birlikte olmak bana ters düşen birşey ama ondan ayrılamıyorum. Onu hiç aramam, yanına da gitmem. O gelirse, o ararsa görüşüyor, onun dışında hiç görüşmüyoruz. Aramızda cinsel bir ilişki yok, olmadı ve olmayacakta. Dün ayrılalım dedim, gün geçtikçe ikimiz içinde herşey daha kötü oluyor. Önceleri haftada 2 gün ve sadece 2 saat görüşüyorduk. Şimdi hergün gelip beni alıyor ve saatlerce dil döktükten sonra beni eve bırakıyor. Evlenelim diyor ama benim cevabım hayır. Bunu yapamam. Ayrılalım diyorum ama imkansız gibi geliyor. Seni bırakmam diyor. Hergün gelir seni izlerim o da bana yeter diyor. Bu ilişkiyi korkumdan kimseye açamadım, sadece bir arkadaşım biliyor, o da bu ilişkiyi bitirmem gerektiğini söylüyor. Gerçekten ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, kapana takılmış bir fare gibiyim. Bu çok sevdiğim adamı bırakmalı mıyım yoksa gittiği yere kadar devam mı etmeliyim?

bu kimse boşanmazsa hemen ayrılsın..

Hönk! Alpi ßu Senin Yazın Değil ßiliyorum Ama Sanki Sen Yazmışsın Gibi :S ßüyük Konuşmucaksın Hayatta Olacağı ßuydu Diyorum İnsanların Ne Yapmaları Gerektiğine Kendileri Karar Verir Ama Fikir Sorulucak Olursa Yanlış Derim O Da Şöle ßoşansın Ne Yaparsa Yapsın Evdeki Kadınıda Daha Fazla Üzmesin Derim :S