ABD Temsilciler Meclisi eski Sözcüsü Newt Gingrich, bunu üçüncü dünya savaşı olarak nitelendiriyor. Neo muhafazakar Weekly Standart ın Editörü Bill Kristol ise, bizim savaşımız diyor bunun adına. Ve Bush yönetimi destekliyor... ve destekliyor... ve hemen hiçbir şey yapmıyor Nereye kadar? İsrail in Lübnan halkına, altyapıya ve topraklarına karşı ahlak dışı ve yıkıcı saldırılarına, oransızlığının yanı sıra, kötü muamele ve açtığı hasara gerekçe olarak iki hafta önce Hizbullah ın sınırı geçerek düzenlediği saldırıyı gösteriyor. Hiç şüphe yok ki, Hayfa ya ve diğer kasabalara, Kuzey İsrail deki şehirlere düşen roket ve füzeler, sivillerin ölümüyle sonuçlanan saldırılar da bir o kadar haksız ve ahlaki değil. Ancak, en son ne zaman bir ülke kaçırılan iki askeri geri getirmek için bir başka ülkeyi tahrip etti ki? Ve kısa bir süre önce, Gazze baskınları sırasında Hamas liderliğindeki vekil ve bakanları kaçıran İsrail değil miydi? İhtiyacımız olan şey, Lübnan ın görünürdekinin çok daha ötesinde bir şeyin kurbanı olduğunu anlamak için, geçmişte İsrailli esirlerin kurtarılmasında kullanılan çeşitli operasyonları hatırlamaktır . Odaktaki ülkeler Suriye ve İran... Peki öyleyse, Ortadoğu da gerçekte neler olup bitiyor? Başkan Bush sadece İsrail in kendini savunma hakkı olduğunu ve Kofi Annan ın Şam a telefon etmesi gerektiğini söylerken, olaya diplomatik açıdan müdahil olmak için kendine zaman tanıyan Dışişleri Bakanı Rice da, İsrail den kendini kısıtlamasını talep etti. Dahası, Birleşik Devletler, Lübnan daki vatandaşlarının tahliye edilmesi hususunda her nedense isteksiz; çünkü bunun İsrail in saldırılarının gaddarlığını abartabileceği kaygısını taşıyor. Diğer yandan, lazer güdümlü bombaların alelacele İsrail e teslim edilmesi haberleri, Amerika nın gündeminin Hizbullah ı yok etmekten çok daha öte olduğunu Tahran ve Şam yönetimini de içerdiğini açık ediyor. Birleşik Devletler in, Suriye hükümetini istikrarsızlaştırma ve İran a saldırma çabalarının engellendiğini hatırlatmak konuyu anlamada yardımcı olacaktır. Amerika nın Irak işgalinin başlangıç günlerinde pek çok neo muhafazakar rejim değişikliğinin bir sonraki hedefinin Suriye olmasını salık veriyordu. İsrail i devreye ABD soktu; çünkü... Ve bu yıl başlarında The New Yorker dan Seymour Hersh, İran daki nükleer tesisleri yok etme planının uygulanma yolunda olduğunu yazmıştı . Ancak Irak taki felaket, Suriye yi sindirmeyi zorlaştırmaktadır ve bir geri tepme olayı işgali daha zorlu ve dengesiz yapacaktır. Ve Washington un ve ordunun bakış açısına göre, Şam a ya da Tahran a yapılacak muhtemel baskınlar bir halkla ilişkiler felaketini beraberinde getirecek ve Amerikan müttefiklerini Birleşik Devletler in aleyhine çevirecektir. Bunun tersine, kontrol dışı bir İsrail, inandırıcı bir inkarcılık olarak nitelenen şeyin bir unsuru olabilir. Başkan, İsrail in Lübnan saldırıları hakkında hiçbir şey bilmediğini -tüm bunlar Ariel Şaron hala başbakanken bir yıl öncesinde kararlaştırılmış olmasına rağmen- ve İsrail in yaptıkları üzerinde bir kontrolü olmadığını söyleyebilir. İsrail zaten, uluslararası kamuoyuna ve diplomasiye karşı kayıtsız. Şam dan sadece birkaç mil uzakta olan Golan Tepeleri, İsrail tarafından işgal edildi ve İsrail in İran a büyük bir zarar verme kapasitesi de bulunmakta. Aslında, bu üç ülke arasında bir savaş patlak verecekse, İsrail kesin bir üstünlüğe sahip. Tarih, İsrail in gücünün Gazze de ve şimdi Güney Lübnan da görülen gerilla karşıtı savaşta değil, ülke içi savaşta olduğunu göstermektedir. Gerilla karşıtı savaş tipi zor, dağınık ve kaçınılmaz bir biçimde kazara da olsa kadınların, çocukların öldürülmesini de içerir. İkincisi ise, yoğun bir bombardımanı ve tank savaşlarını, muharip güçler tarafından iyi belirlenmiş bir savaş alanını içerir . Ve İsrail in nükleer silahları var. Böylesi bir savaşın sonuçlarını kimse öngöremezken, 1973 te Sovyetler Birliği nin yapmaya çalıştığı gibi İsrail i bu noktaya getirmeye istekli hiçbir ülke yoktur. Elbette, dünya çapında İsrail i sıkıştıran ve BM Güvenlik Konseyi nden İsrail i kınayan kararlar çıkacaktır , ama daha fazlası yapılmayacaktır. Diğer Arap devletleri bu olaya karışmayacak ve hatta bazıları İsrail e destek bile verecektir. Arap halkı çok öfkeli gibi görünüyor, ancak Arap dünyasının büyük bir bölümü Sünni iken İsrail in hedefleri ağırlıklı olarak Şia ve Aleviler. İsrail in ana hedefleri Şii dünyası! Birleşik Devletler in böylesi bir saldırıdan ne gibi bir çıkarı olabilir? Birincisi, Bush yönetimi, iki düşmanının ezildiğini ve cezalandırıldığını görecek. İkincisi, Washington, mademki İsrail in üzerinde kontrolü olmadığını savunacak, o halde Irak taki ABD güçlerine karşı bir misilleme zemininin oluşmayacağını iddia edebilir. Üçüncüsü, İran ın pek çok nükleer araştırma tesisi yok edilebilir ve bu, ABD nin en fazla istediği şeylerin başında geliyor. Ve nihayet, bu saldırılar özellikle Suriye de bir rejim değişikliği ni kolaylaştırabilir. Kristol, (The Weekly Standard, 24 Temmuz 2006) İran İslam Cumhuriyeti ne hayır, Hizbullah a hayır, İran ın Suriye desteğine hayır ve Şii İran devrimine hayır. diye yazıyordu. Ve Gingrich e göre (The Guardian, 20 Temmuz 2006), bu medeniyet krizi içinde, sağlam ve cesur bir odaklanma ile kati bir zafer kazanmak mümkündür . Onlar ve diğerlerine göre, İsrail Amerika nın dünyadaki dertlerine bir son verebilir. Ancak unuttukları şey, 1914 yılının yazında Dük Franz Ferdinand ın suikastla öldürülmesinin ardından bunun, Avusturya-Macaristan a, Sırbistan a ültimatom verdiren düşünce olduğudur. Bu yazıyı Zaman için kaleme alan Prof. Ronnie D. Lipschutz, California Üniversitesi öğretim üyesidir. Uluslararası arenada yakından tanınan ünlü bir akademisyen olan Prof. Lipschutz un, çok sayıda kitap ve makalesi bulunmaktadır. iynx. Forever

sorun şu ki, bunu bilinçli insanların %70 i biliyor... ama öyle bir basın savaşı varki, kimse bu gerçeğe inanmak istemio... o gün knightta bi amerikalı ile konuşuoz, israilin lübnan saldırısı hakkında ne düşünüyosun dedim: hepsini nükleerlemeliyiz edi eve.. sanal gündem yaratma die buna denir..

o oyunu oynayan zaten psikopatlar genelde o yüzden oyunda atıp tutarlar pek inanma onlara ben yahoo dan 65-70 tane amerikalıyla konuşuyom hepsi de bushu sövüyo hiçbirinin ailesi bush a oy vermemiş internette yapılan anketlerde busha oy verenlerin sayısı %10 larda kalırken yine de seçimlerde 1. gelmesini onlarda ilginç buluyo tabi iynx. Forever