Evet... Duyun... Kulaklarınızı tıkamayın... Siyah gözlükler takmayın... Camları siyah makam araçlarınızın koltuklarına gömülerek saklanmayın. Çevreyi güllük gülistanlık gösteren soytarılara aldanmayın. Bu ülkede büyük sıkıntılar var. İşsizlik... Aşsızlık... Maneviyat kaybı... Geleceğe güvensizlik var. Adam çırılçıplak soyunup sokağa fırlıyor. Adam karşınıza çıkıp "bu ülkeyi batırdınız" diyebiliyor. Adam çoluğunu çocuğunu kıtır kıtır doğruyor. Adam çocuğunu sokağa terk ediyor. Adam yaşlı ana-babasını cami avlusuna bırakıp kaçıyor. Adam icra aracını, polis aracını gördüğünde saklanacak delik arıyor. Adam sabahın köründe gelen banka telefonları yüzünden kafayı yiyor. Adam bir çay parası ile kahvede akşamlıyor. Adam evine ekmek götürmek için çırpınıyor. Adam kahvede, parkta, sokakta akşamlarken; durumu nasıl kurtarırım, akşama çoluğumun çocuğumun karşısına nasıl çıkarım diye kafasında elli tane plan yapıyor. Adam kendisini bir hiç görüp ya kafasına sıkıyor, yada boğazına ipi geçirip işe yaramaz gördüğü bedenini sallandırıyor. Adam kullandığı otobüsü boğaz köprüsünde durdurup intihar etmeye çalışıyor. Adam bir silahı kafasına, diğerini kalbine dayıyor. Adam traktörünü, öküzünü, ineğini, ahırını, evini veriyor; yine de bankacılardan kendini kurtaramıyor. Adam ele güne rezil olmamak için; milyonluk yerini bin liraya veriyor da yine işin içinden çıkamıyor. Adam tefecilerle köşe kapmaca oynuyor. Adam onuruyla kazanmak ve onuruyla yaşamak için çırpınıyor da; sistem buna izin vermiyor. Adam konuşmak istiyor; susturuluyor. Adam sizlere ulaşmak istiyor; başaramıyor. Adam bu yaşadıklarının sebebi olarak sizleri görmese de... Adam çare bekliyor... Adam bunaldı beyler... "Duyun artık bu çığlığı" diyor. Duyun... Duyun ve çare üretin beyler!.. Metin Yener / Sonsayfa