Nasıl olmuşsa dün görmemişim canım çok teşekkür ederim

Göksel kilitlerini açtı! Boğaziçi Üniversitesi'nde felsefe okurken, şarkıcılık hayaliniz ağır bastı ve okulu yarım bıraktınız. Pişman oldunuz mu hiç? İkisini birlikte götürseydim dediğim oldu. O dönemki şartlar zordu ve bir tercih yapmamı gerektirdi. Doğru tercihi yaptığıma eminim. Çocukluk hayaliniz neydi? Çok klasik bir şarkıcı hikayem var. Kendimi bildiğimden beri şarkı söylüyorum. Çok hayalperesttim, gözlüklerin ve ileri derece miyopun etkisiyle, sorun çıkartmayan uslu bir çocuktum. Bir lakabım da ''profesör''dü. Şarkıcılık hayalini güçlendiren nedir bu çekingen kızda? Çekingen olduğum için onaylanma istiyorum, kendimi göstermek istiyorum. Şarkıcıların yaşadığı budur aslında, doyumsuz bir alkışlanma isteği... Ne olur bizi beğenin, diyoruz. Gözlerimin ileri derecede miyop olması, istediğim her oyunu oynayamamamın şarkıcı olmamda büyük etkisi var. Çocuklar da çok acımasız tabii, ''dört göz'' gibi çeşitli lakaplarım var. Bizi inciten şeyler, derinleşmemizi sağlıyor. İçime döndüm. İlkokuldan beri şarkı söylüyorum, şarkı yazıyorum. İşte bu içedönüklük beni bugüne getirdi. Felsefe eğitiminin müziğe katkısı oldu mu? Felsefeden çok, üniversitenin etkisi oldu. Benim özgür ruh haline dönüşme sürecim o zaman oldu. Ailem, mutluluğumu her zaman istedi, yapmak istediğim şey onlara mantıklı gelmese de onaylamaya çalıştılar ama... Toplumun Türkiye'de kadına yüklediği sorumluluklar var. Şimdi sen okulunu oku, bitir, evlen, çocuğunu doğur, kadın olarak yapman gerekenleri yap gibi... Ve siz bu rolleri beğenmediniz... Aynen, hep bu dayatmalarla mücadele ettim hayatım boyunca. ''Kendi istediğim hayatı yaşayacağım, bu tehlikeli bir yolculuk ama bunu istiyorum'' dedim ve şarkıcılık yapmaya karar verdim. Şarkılarınızdan çıkararak soruyorum: Hayatla çözemediğiniz sorun nedir? 35 yaşındayım, hala özgürlük savaşım devam ediyor. Daha yeni yeni bütün hayatıma hakim durumdayım. Bu savaşı kime karşı veriyorsunuz, eşinize, ailenize, toplumun değerlerine? Bana birçok şey yanlış geliyor. Duygu Asena gibi kadınların bu ülkede ne kadar değerli olduğunu anlıyorum. En eğitimli kesimde bile kadına başka türlü davranılıyor. Hala, almak için savaşmamız gereken haklar var. Bu çok sinir bozucu. Hayatım boyunca erkeklerle savaşmak zorunda kaldım. Hangi alanda en çok? Hem iş, hem özel... Mesela dün otomobil kullanıyorum, adamın biri bana ''Hepiniz böylesiniz, kadın değil misin'' diye bağırdı. Bence o erkek şunu düşünüyor; bir kadın nasıl olur da, onunla aynı haklara sahip olur, onun yoluna çıkar... Savaş nasıl gidiyor peki? Şu anda kendi kararlarımı verebildiğim ve kendimi kimseye karşı sorumlu hissetmediğim bir dönemdeyim. O da beni daha enerjik ve mutlu yaptı. Nasıl sınırlamalar vardı bugüne kadar hayatınızda? Ben bir erkek çocuğu olsaydım, okulu bırakıp, şarkıcı olacağım dediğimde aynı tepkiyi almazdım. ''Yapma'' demezlerdi. Hala bir şey yaptığınızda karışıyorlar, müdahale ediyorlar mı? Artık etmiyorlar. Hayatım boyunca ailem olmasa da birine hep hesap vermek zorunda kaldım ama. Evlilikte mesela... Elbette. Eşim de bu camiadan olmasına rağmen, kadın erkek çatışmasını çok yaşadım. Türk erkeklerinin egoları çok şişkin. Erkekler tüm kadınların anneleri gibi olmalarını bekliyorlar. Hep söylerler ya, evlilik hayran ilgisini olumsuz etkiler diye. Sizde de öyle oldu mu? Öyle şeylere takmıyorum. Canım evlenmek istedi, evlendim. Benim hırsım şarkılarımın beğenilmesi için. Evliliğin de bağlılıkla gelen, sosyalleşmeyi düşürme gibi etkileri var. Kendine malzeme arıyorsun yazacak. Zaman zaman arkadaşlarımın hikayelerini yazıyorum. Biraz mesefeli ve soğuk olduğunuzu düşünüyor musunuz? Bunu ne anlamda söylüyorsunuz? Mesela, sizi görünce nasıl tepki veriyorlar? Tamam, beni görünce sarılmak yerine, daha mesafeli duruyorlar, kabul ediyorum. Ama benim her kesimden dinleyicim var. Doğulu, batılı, türbanlı, başı açık, herkes beni dinliyor. Müziğimde yeni modern tınılar var ama kendi değerlerimizden gocunmuyorum. O yüzden Anadolu'da da, İstanbul'da da dinleniyorum. Niye çok popüler değilsiniz? Çünkü çok popüler müzik yapmıyorum. Bu da bilinçli bir tercih. Popçu kendisini bu kadar kurcalamaz ve bu kadar içe dönük şarkılar yapmaz. Yaptığım şey önce beni mutlu etsin, sonra beğenilsin. Yani müziğimle risk alıyorum. Çok tutulur ama ben her duyduğumda kendimden utanıyorumdur, bu çok kötü olur. <ö>Artı eksi Bir ara ''Aldatmayan erkek yoktur'' demişsiniz. Şimdi evlisiniz, aynı fikirde misiniz? Pek çok erkeğin çok eşli olduğunu düşünüyorum, pek çok kadının da. İnsanların başka heyecanlar yaşamak istemelerini de anlıyorum ama duygularım asla diyor. Çocuk istiyor musunuz? Kendimi hiç hazır hissetmiyorum. İsteyip istemediğimi bile bilmiyorum. Çok korkunç bir duygu, başka bir canlıya o kadar bağlanmak. Sinirleriniz alınmış gibi duruyorsunuz. Fazla mı sakin, fazla mı otokontrolcüsünüz? Egolarıyla başka şarkıcılara göre en fazla baş etmiş kişiyim, buna inanın... Hatta biraz fazla baş ettim. Bazen gereğinden fazla mütevazı oluyorum. Sizi siz yapan en bariz özelliğiniz? Hassasım.

Sıla: "Eli testereli kadınım" Yedi yıldır Kenan Doğulu'nun vokalistliğini yapan Sıla, sonunda ilk albümünü çıkardı. Sıla'nın en büyük destekçisi ise elbette Doğulu oldu. Kenan Doğulu'dan "O çok pozitif bir insan ve çok iyi bir müzisyendir. Dönem dönem Emre Altuğ ve Zeynep Casalini'ye de vokal yaptım ama Kenan'ın yanından hiç ayrılmadım" diye söz eden Sıla, tarzı hakkanda ise şunları söylüyor: "Albümün çok değişken bir ruh hali var. İçinde pop da bulunuyor, rock da, rap de... Hepsinden önemlisi albümde öne çıkan sound elektronik." Yedi yıldır Kenan Doğulu'nun vokalistliğini yapan Sıla, artık kendi kanatlarıyla uçacak. "... dan Sonra" adlı ilk albümünü çıkaran genç şarkıcı, "Haksızlığa hiç gelemem. Amazon kadını gibi savaşçı bir yapım var. Zaten ilk klibimde de testereli kadın oldum. Koltukları, her yeri kestim, doğradım. Testere 5 filmini ben çekeceğim bu gidişle..." diyor. Öncelikle Sıla kim? Kendisini biraz tanıyalım... - Denizli doğumluyum. Ortaokul ve liseyi İzmir'de anneannemin yanında okudum. Yedi yılım orada geçti. Ortaokul ve lise yıllarında müzik korolarında yer aldım. Liseden sonra opera ve şan dersleri alınca İstanbul maceram başladı. İstanbul Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı'na girdim ama bu bölümde ancak bir yıl okudum. Daha sonra Bilgi Üniversitesi'nde caz dersleri almaya başladım. Bilgi'deki ikinci yılımda Kenan Doğulu ile çalışmaya başladıktan sonra da üniversiteyi bıraktım. Kenan Doğulu ile nasıl tanıştınız? - Cem Öcal arkadaşımdı. 2000 yılında onun yardımıyla Kenan Doğulu'nun ekibine girdim. Birazda albümden konuşalım... - Dört yıldır albüm için Ozan Doğulu prodüktörlüğünde Murat Yeter, Nedim Ruacan, Efe Bahadır, Mustafa Ceceli ile birlikte çalıştık. Albümdeki birçok şarkının sözü bana ait. Gözde Kansu ile beraber bir parçam var. Onun dışında Yalın'ın bir bestesi var. Ozan Doğulu'nun çıkış şarkısı "... dan Sonra" var. Ve en önemlisi Sezen Aksu'nun hediyesi "Töre" parçası yer alıyor albümde. Kısacası çok içime sinen bir albüm oldu. "... dan Sonra" şarkısı neyi anlatıyor? - Bu şarkının müziği Ozan Doğulu'ya, sözleri ise bana ait. Çıkış ve ilk klip parçamız aynı zamanda. Bir rap havası var içinde. Agresif bir şarkı. "Soldan kalktım bu sabah olamaz mı!" diye başlıyor. Özgüven sahibi ama herkes gibi hayatın olan biteninden yorulmuş, sıkılmış bir kadını anlatıyor. Hepimizin kırılgan, agresif, mutlu, sinirli, nahif ruh halleri vardır. İşte bu şarkı tüm bu ruh hallerini yansıtıyor. Sizin nahif bir kadın olduğunuzu düşünemiyorum. - Aslında evet, hiç nahif olamadım. İçimdeki fırtınaları hiç bastıramadım. Haksızlığa hiç gelemem. Amazon kadını gibi savaşçı bir yapım var. Klibinizde eliniz testereli bir kadın olmuşsunuz... Kenan Doğulu'da rol almış öyle mi? - Evet, testereli kadın oldum ve çok eğlendim. Koltukları her yeri kestim, doğradım. Kenan var, ben varım. Deli bir kadın var. Daha ne olsun... Testere 5 filmini ben çekeceğim bu gidişle . Tarzınız pop mu? - Albümün çok değişken bir konsepti yok. Ben yaptığım müziği adlandırmak istemiyorum. Çünkü albümde Ege havaları da var, pop da, rock da, rap de var. Hepsinden önemlisi albümde öne çıkan sound elektronik. Yani albümün değişken bir ruh hali var, tıpkı benim gibi.. Her şeye anlam yüklemem ben. Ama şarkı söyleyen ve yazan kadın olmak istiyorum ölene kadar. İkizler burcu musunuz? - Evet ... Tam İkizler burcuyum. Değişken bir ruh halim var. Sabahları mutlu kalkıp, güne mutsuz devam ederim. Gün içinde delirdiğimi de çok bilirim. Kaç yaşındasınız? - 27 yaşındayım. 30'lu yaşlarımı iple çekiyorum çünkü çocukluğumdan beri olgun bir yapım var. Kenan Doğulu'yla çalıştığınız dönemi anlatır mısınız? - Kenan çok pozitif ve olumlu bir insandır. Çok iyi bir müzisyendir her şeyi çok güzel izah eder. Dönem dönem Emre Altuğ ve Zeynep Casalini'ne de vokal yaptım ama Kenan'ın yanından hiç ayrılmadım. "Sıla" dizinin jenerik müziğini yaptınız ve adınız da Sıla. İlginç bir rastlantı... - Evet ismim Sıla. Dizinin jenerik müziğini ben yaptım, çok beğenildi. Sezen Aksu da bu jeneriğin üzerine "Töre" şarkısını yaptı.

devam Gökhan Özen Özel hayatının kapısını açtı! Gökhan Özen, "Resimler&Hayaller" adlı son albümüyle başarı grafiğini yükseltmeye devam ediyor. "Tövbeliyim" şarkısıyla uzun zamandır listelerde bir numara olan Özen, müzik kariyeri boyunca neler yaşadığını, aşklarını, pişmanlıklarını ve genç kızların taşkınlıklarını Kelebek'e anlattı. Oyuncu Gökhan Özen..." Kulağınıza nasıl geliyor? Güzel... Bir kere oyunculuk içimde büyük bir aşk olarak büyümeye başladı. Bundan sonra sevenlerimle sinemalarda buluşmak istiyorum. Sinema mı, bunu söylemek için çok erken değil mi? Bence değil. Kendimi hazır hissediyorum... İki dizi çeken, hemen sinema oyuncusu olabiliyor mu? Ben bunu hadsizlik olarak ya da kendimi beğenmiş bir tavırla söylemiyorum. Kendimi sinemaya hazır hissediyorum. İlk dizimde de çok azimliydim. Çok komiktim ama yılmadan çalıştım. Şimdi daha iyi olduğumu, çalıştıkça daha da iyi olacağımı biliyorum. Gerçekten ilk dizinizde çok komiktiniz... Öylece duruyordunuz, rol yapma falan yok! Bir şeyler yapmaya çalışıyordum, ama oyunculuk adına hiçbir şey yoktu, doğru. İkinci projede ise oyuncu koçum Ayla Algan ile çok sıkı çalıştım. Şimdi daha iyi olduğumu düşünüyorum. Ama "Yalan Dünya"dan ayrılacağım. 13 bölümlük anlaşmam vardı, o bitti. Artık müziğe zaman ayıracağım. Çünkü bu diziler yüzünden müzikal kariyerim ciddi anlamda yara aldı. Kaç yıldır müzik piyasasının içindesiniz? 7 yıl oldu, toplam beş albümüm var. Şimdi Tarkan-Kenan Doğulu-Mustafa Sandal-Serdar Ortaç'tan oluşan bir kare as var. Onlar da müzik dünyasının dört yapraklı yoncası... Ne diyorsunuz? Doğru. Ben bundan rahatsızlık duymuyorum. Ben de kendimi o "kare as"ın içine sokmam zaten. Neden sokmam; kendimi başka sanatçıyla kıyaslanmam için o kişiyle aynı jenerasyondan olmam lazım. Bu saydığınız isimlerin hepsi 40 yaşına yakın. Ben ise 27 yaşındayım. Sizin yaş grubunuzun "kare as"ı kimler peki? Kendi kafamda kategorize yapamıyorum. Başladığım günden bu yana kendimi hep yaptığım işlerle kıyasladım. Yedi sene ayakta durmak çok zor, ama bunu başarmak, tamamen çalışmaya odaklanmakla ilgili. Geçmişe dönüp kendime baktığım zaman, bir takım resimler gözümün önüne geliyor. O resimlerde kendime çok güldüğüm, çok kızdığım şeyler var. Madem geçmişinize döndünüz, biraz o yıllardan söz edelim... Edelim... 20'li yaşlarda çok heyecanlı ve tezcanlı bir insan olduğumu görüyorum. Allah'tan onurum, ailemden aldığım eğitim sağlam. Ayaklarım yere sağlam basıyor. Bu yüzden hálá buradayım ve bir takım yanlışlar yapsam bile eninde sonunda aynaya bakıp, "Bu sen değilsin" deyip, yanlış yollardan dönebildim. Çok komikmişim ya! Geçmişte her şeye zıplıyordum. Nasıl yani her şeye zıplıyordunuz! Yok, öyle her gördüğüm kıza zıplama gibi bir huyum yoktur. O konuda çok seçiciyim. Bir şeyler hissetmediğim kadına dokunamam, onunla birlikte olamam. Yani hiç tek gecelik bir ilişki yaşamadınız... Hayır, yaşamadım. Ben zıplamayı kanı deli akmak anlamında söylemiştim. Bugüne kadar hiçbir kadına "Bir gece yatayım" diye bakmadım. Bir kadına böyle bakmak, benim için çok iğrenç bir duygu. Tabii yeni nesil bu ilişki mevzularına çok farklı bir pencereden bakıyor. Özellikle kızlar çok dejenere. Hele geçtiğimiz günlerde bir şey başıma geldi, gerçekten çok üzüldüm. Eğer çok özel değilse bunu bizimle paylaşabilir misiniz? Bir hafta önce menajerim, ben ve arkadaşlarım dışarıya çıktık. Birkaç mekan gezdik. Mekanda 17-25 yaş arası bir sürü genç kız vardı. Gecenin ilerleyen saatlerinde lavaboya doğru giderken, bir anda birkaç tane el üzerimde gezinmeye başladı. Neye uğradığımı şaşırdım. Eskiden konserlerde falan popo bölgesine el hamleleri olurdu. Buna alışığız! Ama artık kızlar popoya değil, direkt ön tarafa hamle yapmaya başlamış! O gece böyle bir hamleyle karşılaşınca şok geçirdim, dondum kaldım. Bunların anaları, babaları yok mu Allah aşkına? Bu kız bu hale nasıl gelmiş, alkol mu almış, yoksa başka bir şey mi? Sahipsizler, yazık! Yaptığı şey akla mantığa sığmıyor. Bunlar yarın öbür gün anne olacak, çok acı... Evlenilecek kız bulmak zor mu? Vallahi kolay değil. Evlilik fikrini kafamda uyandıran bir kişi vardı, onunla da olmadı. Mutlaka evlenilecek kızlar vardır ama bunlar nerede gezerler, ne yaparlar bilemezsin. Benim işimden dolayı gezdiğim ortamlarda olmadıkları kesin. Şu an sevgiliniz var mı? Yok, yalnızım... Brezilyalı bir sevgiliniz vardı, Amanda... Evet... 3 yıldır birlikteydik. Yeni ayrıldık. Peki... Çağla Şıkel'le para karşılığında reklam aşkı yaşadınız mı? Çağla Şıkel ile bir ilişkinin çok başındaydık. Bu haberden sonra beraberliğimizi başlamadan bitirmek zorunda kaldık. Bu olay, dört sene önce benim hayatımda açılmadan kapanan bir sayfadır. Bu haber beni çok yıprattı. İşlerime sekte vurdu. Ben aşkı çok derin yaşayan ve onu şarkılarıyla anlatan bir adamken, birden aşkı satın alan adam pozisyonuna düştüm. Ayrıca işime sekte vurmasa da gururuma dokundu. Sokağa çıkınca insanların bakıp da "Baba kıza para mı verdin" diye gülmesi, sinirimi bozdu. Çağla Hanım'dan sonra yine reklam olarak nitelendirilen bir jet-ski ile Kıbrıs'ta kaybolma hikayeniz var. Gerçekten kayboldunuz mu? O konu hakkında konuşmak istemiyorum. Neden? Benim için korkunç bir olaydır. Ve hala rüyalarıma girer. Çok ciddi bir şey yaşadım. Maalesef Kolordu Komutanlığı olayı anlatan bir bildiri hazırlamasına rağmen basın gerçeği yansıtmadı. Siz o bildiriyi medya ile neden paylaşmadınız? Basın toplantısında o belgeyi herkese gösterdim. Kıbrıs Kolordu Komutanlığı'ndan bildiri geliyor ve kimse bu bildiriyi yayınlamıyor, neden? Çünkü kendi haberlerini yalanlamak istemediler. Ne vardı o bildiride? Beni nasıl buldukları, ne şartlarda buldukları, vücudumun durumunu anlatan bir belgeydi. Peki, bugüne dönelim... Şimdi sırada neler var? Şimdi sırada çok şey var. Öncelikle konserlerime ağırlık vereceğim. Bir de artık şarkılarımı herkesle paylaşmak istiyorum. Artık sakladığım şarkıları sanatçı arkadaşlarımdan dinlemenin bana keyif vereceğini düşünüyorum. Bir de sinema filmi için müthiş bir hikayem var. Onu hayata geçirmeyi planlıyorum. Ha bir de reklam filmi çektim. Aaa evet, çikolata reklamı. Bir ısırık için 280 bin YTL almışsınız, doğru mu? Yıllar yılı ismi ve marka değerini doğru korumanın meyvelerini şu anda topluyoruz. Yazılan rakam size fazla gelmiş olabilir ama fazla değil. Bir takım işlerin fiyatla ölçülmesi bana çok doğru gelmiyor. Beliniz nasıl? Bu yaz ciddi bir ameliyat geçirdiniz, iyileştiniz mi? Evet. Belimde ciddi anlamda disk kayması var. O yüzden platin takıldı. Çok iyi değilim tabii. Eskisi gibi özgürce hareket edemiyorum. Oradan oraya zıplayamıyorum, atlayamıyorum. Ağır kaldıramıyorum. Yapmaktan zevk aldığım birçok şey yasak. Neler yasak mesela? Ağır spor yapmak, denize atlamak, motorsiklete binmek, eğilmek, ağır kaldırmak... Desenize evlendiğinizde eşinizi kucağınıza alamayacaksınız! Asla! Değil 50 kilo, 5 kilo kaldırmam bile yasak. O yüzden kız beni kucaklayacak artık. Ya da el ele tutuşup odaya gireceğiz. Ne yazık ki ağır, zorlayıcı ve haşin hareketler hayatımda olmayacak. Bu bel olayı hayatımı fena halde etkiledi. Hayatımı etkiledi derken... Hayatımı etkiliyor derken yanlış anlaşılmasın, cinsel hayatımı etkilemiyor!

Hayranı Olduğumuz Sanatçıların Bilinmeyen Birçok Yönünü Öğrenmek açısından Yararlı Bir Başlık ve çalışma

Konuyu açtım, sizin de elinizde güncel röportajlar varsa ekleyebilirsiniz

Bu da Adamımın Röpörtajlarından Biri Etkileyici sahne performansı, dış görünümü ve parçalarıyla Hayko Cepkin kısa sürede Türk rock müziğinin en ilginç karakterlerinden biri oldu. Şimdilerde şehir şehir Türkiye'yi gecen ve Miller Music Factory'nin alternatif rock kategorisi jürisinde yer alan Cepkin, müzik yarışmalarının önemini kabul ediyor, müzisyenlere seyircilerin kalplerini fethetmelerini öneriyor. - Türkiye'de rock müziğin gelişimini nasıl değerlendiriyorsunuz? Sizce Türk rock müziğindeki en önemli köşetaşları kimlerdi? - Türk rock müzik terihi, aslında ilk olarak folk müzik tınılarıyla başladı... Folk müziğimizin içine gitar tınılarının minimal şekilde serpilmesiyle aslında rock müzik tarihinin de başladığına dair ilk sinyaller verilmişti. Bunların en köklü örnekleri, Moğollar, Barış Manço, Cem Karaca, Erkin Koray bence. - Peki bahsettiğiniz türde büyük yıldızları keşfetmeyi amaçlayan Miller Music Factory etkinliğini nasıl değerlendiriyorsunuz? - Bana kalırsa Miller Music Factory, gençlerin kendilerini gösterebilecekleri olumlu bir platform... - Bu tür yarışmaların müzik camiasına nasıl bir katkısı oluyor? - Yarışma kültürüne bakış açım sebebiyle bu soruya şu şekilde cevap veriyorum: Benim gözümde herhangi bir yarışmanın herhangi birine ya da bir gruba katkısı yoktur aslında! Yapacak olan adam, dereceye bile giremese, yine yapacağını yapar. Ne yarışmalardan ne gruplar, ne dereceler aldı! Ama şimdi onların esameleri okunmuyor. Ne yarışmalarda derece bile alamayan adamlar var... Onlar, ödül kazananlardan çok daha fazla yol aldılar. Olay yürekte biter, yapılana kendi yüreğinizle inanmanız gerekir çünkü. - Yarışmalar rock müziğin ruhuna aykırı etkinlikler mi yani? Yarışmalarda müzikle rekabet arasında bir bağlantı oluşuyor ki bu serbest piyasa mantığına yakın bir bağlantı. - Biraz önce de söylediğim gibi, yarışma kültürünün benim hayatımda yeri yok. Yarışmaları, her katılan arkadaş için söylüyorum, sadece kendilerini gösterebilecekleri, seyirci tepkisini hissedebilecekleri bir yer olarak görsünler. Ödüller paslanır. Kalplerde yaratılan ödül ise sonsuza kadar kanlı canlı kalacaktır! Biraz da çıktığınız Türkiye turnesinden bahsedelim. Rock'n Coke'daki performans çok konuşulmultu, o günden sonra konserlerin etkisi hakkındaki fikriniz değişti mi? - Turnemiz son derece pozitif ve de başarılı biçimde ilerliyor. Her gittiğimiz şehirde bizi bekleyen binlerce kişiyle buluşuyoruz. Bu iki senedir hayalini kurduğumuz bir görüntüydü. Buna ulaşmış olabilmek de bana mutluluk veriyor. Çalışma disiplinimiz içerisinde, her konserimizin etkili olmasını tasarlayıp hayata geçiriyoruz. Rock'n Coke'a gelince... Elbette her sahnenin kendine has bir etkileşimi var, ama bizim için her yere eşit miktarda özen gösterilmesi esastır. - Turne için yollara düşmek, bu kadar çok seyahat etmek yaratıcı mı kılıyor insanı, yoksa sadece yorgunluk mu veriyor? - Sadece yorgunluk verdiğini söyleyebilirim. Ama eve dönüşlerde, özlediğiniz enstrümanınızın başına geçtiğinizde, tüm yolun birikimi size koskocaman bir melodi ambarı olarak geri dönüyor. Özlemek iyi bir ilaç olabiliyor. - Turnedeyken kitap okuyor musunuz, başka şeylerle ilgilenebiliyor musunuz? - Turnedeyken genel olarak hatımız tur minibüsümüzde, konakladığımız otellerde ve de konserlerde geçiyor. Minibüsdeyken ekipçe Playstation'da kurduğumuz uzzuuuun futbol ligimizde oynuyoruz! Hayko Cepkin'imiz der ki : Öfkeyi ve korkuyu doğru yere kanalize edebilirsek güçlü bir enerji ile ruhen daha serbest kalabiliriz. unk: unk:

Ferhat Göçer Sessiz sedasız aramıza girdiniz. Fakat bir baktık ki, herkes Ferhat Göçer diyor. Kimdir Ferhat Göçer? 1970 yılında Şanlıurfa'nın Birecik ilçesinde doğdum. 4 yaşında İzmit'in bir köyüne geldim. Anne babam öğretmendi. Dağ köyünde ilkokulu bitirdim. Sonra, Karamürsel Ereğli'sinde dayımın yanında ortaokula başladım. Ortaokul ve liseyi İzmit'te tamamladım. Ve 1985-86 döneminde ailemden ayrı 15-16 yaşlarındayken İstanbul'a geldim. Ondan sonra hep ailemden ayrı yaşadım. Bir süre sonra Tıp fakültesine başladım. Üç dört yıl sonra da konservatuara girerek müzikle tıp fakültesi eğitimini beraber almaya başladım. Müziği bir iş olarak düşünmüyordunuz yani? Hayır, asla asla... Hiçbir zaman böyle bir şeyim yoktu. Şu anda şöhreti yakaladınız diyebiliriz. Bunu nasıl yaşıyorsunuz? Keyifli yanları da var, keyifsiz yanları da. Tabii ki tedirgin eden yanları da var. Çok fazla insanı dağarcığınıza ve haznenize yüklemek zorunda kalıyorsunuz. Sonuçta ben de insanım; zaaflarım var, yanlışlarım var, hatalarım var, davranış bozukluklarım var. Sürekli gerginsiniz öyleyse? Kesinlikle. Zaten sürekli kendini yargılayan ve sorgulayan bir insanım. Beni, çalışmaktan daha çok söylediğiniz bu gerginlik beni yoruyor. Bilmediğiniz, dünyanın bir yerlerinde sizi dinleyen birileri var. Ve en doğru şekilde kendinizi aktarabilmelisiniz. Bunu düşünmek bile beni geriyor zaten. Bu şöhretin ucundan tadını aldınız. Sindirebilecek misiniz? Yani şu anki halimde herhalde altından kalkabilirim gibi geliyor. Şu anda bile bunun sözünü veremem. Bundan 6 sene veya 10 sene önce böyle bir şeyi yakalamış olsaydım belki çok daha zorlanır, belki de altından kalkarım deyip de batabilirdim. Şimdi de tam tersi bir durum var. Herhalde altından kalkıp kalkamama konusunda tedirginliğim var. Artık 35-36 yaşına gelmiş bir insanım ve o gücümün olduğunu düşünüyorum. Tanındıkça sanatçının halktan kopma durumu oluyor. Ama siz tıp doktorusunuz ve halkla iç içesiniz. Şimdi mesleğime devam ettiğim müddetçe böyle bir şey söz konusu değil. Bugün hastanede bir hastanın tomografi sırasına giriyorsun. Orada her kesimden insan var. Ama birde şöyle bir şey var. Belli bir dönem sonra izole olmak zorundasınız. Siz on bin insanla, gördüğünüz her insanla bu enerjinizi paylaşmaya kalkarsanız biterseniz. İşte burada işin handikabı başlıyor. Yani, 'bu da star olma yolunda, insanın iç yalnızlığının büyümesi, etrafındakilerden, insanlardan kopması, üretkenliğinin risklere girmesi' gibi böyle bir kaosa sürüklüyor. Suni dostluklar da oluşmuştur etrafınızda... Muhakkak. Benim için temel bir tarihim vardır. İşte 21 Aralık 2001 benim için arkadaşlıklarımın ve dostluklarımın sınırıdır. Mütevazı bir tarafınız var.. Değilimdir aslında. Ben çok bencil insanımdır. Çok hırslı bir insanımdır. Aslında hassas dengeler üzerinde yürümeye başlıyorsunuz. Bir süre sonra yaptığınız her işin herkesten daha fazla yanlış anlaşılabilme duygusu... Söylediğiniz her şeyin daha fazla eleştirilebilme hakkı ortaya çıkıyor. Topluma mal olmak gibi bir şey bu. Peki müzikle uğraşmadan önce yaşam standardınız nasıldı? Çok düşüktü. Yani devlet memurunun aldığı maaşla geçiniyordum. Onun haricinde işte nöbet tutup ekstra kazanabildiğim hekimlik maaşıyla geçiniyordum. Şanlıurfa'nın kültürü çok farklı. Oranın halkı size nasıl bakıyor? Şanlıurfa'da verdiğim konserlerde, benimle beraber aynı sosyal eğitimi almış, aynı kapasiteyi almış ve bunun beklentisi içinde gerçekten deneyimlerini benim gibi bir sanatçıya sunmak için bekleyen o kadar çok insan gördüm ki. Biz Şanlıurfa'yı İbrahim Tatlıses ile bütünleştirdik ve şimdi oradan bir tenor çıkıyor. Hemşerimle ben yeri geldiği ortamlarda tanışmaya başladım. Şanlıurfa, üniversitesi olan bir şehir artık. Belli sosyal kültürel, belli okuma düzeyine ulaşmış, belli ekonomik düzeye ulaşmış bir şehir. Şanlıurfa'nın başka bir yüzü daha var. Ben de Urfalı olarak aslında o şehrin o aydınlık demiyeyim ama o farklı yüzünü gördüm. Maçoluk var mı?.. Var tabii ki. Urfa'nın kültürüne yakın mısınız? Mesala çiğ köfte ile aranız nasıl? Yemek açısından kesinlikle damak lezzetim dört dörtlük Urfalı diyebilirsiniz. Ha birtakım uzak doğu mutfakları Japon, Meksika şudur budur onlar da sonradan edinilmiş damak zevkleri ama temelde çiğköfte olmazsa olmazıdır yani. Kebap, lahmacun, çiğköfte bu tartışmasız. Ben yapmam ama benim akrabalarımda çok güzel yapanlar var. Ben de çok güzel yerim. Bir de bu işin yemesi çok önemli. Dayım 'o kadar keyifle yiyorsun ki. yapmaktan zevk alıyorum' der. Hele patlıcan kebabı... İtalyanların nasıl pizzası, makarnası varsa bizim de kebabımız, lahmacunumuz ve çiğköftemiz var. Bu tartışmasız. Eşinize bu yoğunlukta yeterince zaman ayırabiliyor musunuz? Çok, çok az. Ben şu anda bir geçiş dönemindeyim. Çocuklar babalarını hep yanlarında isterler. Bu durumda onlar da sizden şikayet etmeye başlamışlardır. Çok az zaman ayırabiliyorum. Canımın yandığı çok zaman oluyor tabii ki. Ama burada bazı bedeller ödemek zorunda kalıyorsunuz. Yani bu bir geçiş dönemi. İşim bitip de kendimle baş başa kaldığımda, yüreğimin sızladığını ve canımın yandığını, ağlamak istediğimi hissettiğim zamanlar oluyor. Aman başka yapacak bir şey yok sonuçta bir tercih yaptım. Peki siz bir uzman hekim olarak sağlığınıza dikkat ediyor musunuz? Pek ilgilenemiyorum. Düzensiz beslenme deseniz var. Düzensiz uyku var. Fiziksel yorgunluk var. Spor yok. Daha önceleri de böyle miydi? Evet. Hep böyleydim ben. Ama sigaram yok, alkolüm yok. Terzi kendi söküğünü dikemezmiş.. Eşinize ve çocuklarınıza bir doktor olarak bakar mısınız? Hayır. Yapamam. Ben çocuğuma ne iğne vurabilirim ne de iğne vurulurken yanında durabilirim. Hemşehriniz İbrahim Tatlıses'i nasıl bulursunuz? Sektörün içinde ne olursa olsun bir insan 35 yıl 40 yıldır varsa ve zirvedeyse bunun temelinde bir şey vardır. Ya zekadır ya hırstır, ya yetenektir ya da çalışkanlıktır ya da başka bir şeydir. Muhakkaktır ki, saygı duyulması gereken bir şeyler vardır. Yıllar önce İbrahim Tatlıses'in hayatından esinlenerek yapılmış 'Son Urfalı' adlı bir film izlemiştim. Şimdi bu durumda 'Son Urfalı' siz oluyorsunuz. Öyle oluyor galiba. Son Urfalı benim. Siz kendinizi izlerken burada sesimi hiç iyi kullanamamışım, beğenmedim dediğiniz anlar olur mu? Tabii ki zaman zaman oluyor. Bir kere kendimi acımasızca eleştiren bir insanım. Kendimi yargılayan bir yanım var. Herkesten fazla hatalarımı geri dönüp sürekli sorgularım. Tam tersi gelecekle değil geçmişle yaşayan bir insanım sürekli. 'Bunu niye söyledin, bunu niye böyle yaptın'larla. kafamı bu sorunlardan kaldırıp ileriye bakmak benim için dünyanın en zor şeyi. Şahsen ben çok şikayetçiyim bu halimden. Kendimi yargılamaktan da sorgulamaktan da nefret eder oldum. Daha rahat olmak her şeyi akışına bırakmak çok mu zor? O da olmuyor işte. Yapı meselesi, her zaman böyle düşünmeme rağmen bunu yapamıyorum.

devam Mirkelam: "Hala Grammy'de gözüm var!" Türk pop müziğinin sevilen sesi Mirkelam, Elle dergisine verdiği röportajda bugüne kadar pek dile getirmediği hayallerine değindi. Uzun bir dilek listesinin olmadığını vurgulayan ünlü şarkıcı, "Her Gece'yle öyle güzel bir başlangıç yaptım ki, gözüm açık gitmez. Ama hala Grammy'de gözüm var" dedi... 12'nci yılınızda beşinci stüdyo albümünüzü çıkardınız: "Mutlu Olmak İstiyorum". Yoksa mutsuz musunuz? - Psikolojide iki temel nokta var: Biri acı çekmek, diğeri mutlu olmak... Acı çektiğiniz zaman kaçıyorsunuz, mutlu olduğunuzda sarılıyorsunuz. Bu nedenle albümün adı "Mutlu Olmak İstiyorum", mutsuz olduğum için değil yani... Koşarak başladınız ve şimdi uçuyorsunuz? Sırada ne var? - Değişik şeyler yaparak ortaya çıkmak isteyen biriyim. Müzik yaparken en önemli şey, içinizdeki basit ama yoğun hazineyi ortaya çıkarmak. Birkaç senede bir hazineyi çıkarmak için kendi içime, duygularıma, dünyama dalıyorum. Koşmak benim fikrim değildi; son zamanlarda yaptığım müziğin hem benim fikrim olması, hem de olmaması gibi. Karşılaştığınız bir arkadaşınızın bile fikri sizi belli bir yere götürebiliyor. O koşan insanın altında bir davul ve zurna koysaydınız, belki işe yaramazdı. Müzik, tip, kıyafet, ritm bir arada o karakteri yarattı. O yüzden koşmanın bir anlamı var. Yoksa herkes koşuyor. Bence bahsetmemiz gereken şey müzik. Tarzı müzik belirliyor. Yoksa söylediğim şeyler, herkesinkinden farklı değil. Şarkı sözleriniz tatlı bir ironi içeriyor. 1966 doğumlu olmanıza rağmen binlerce genç hayranınız olmasının sebebi, acaba bu yumuşak takılmalar mı? - Türkiye'deki gençler kendilerine hitap eden müziğe aç... Bir sürü çekici sanatçı var ama bunların bizi sürükleyecek yanları yok. Bunun en büyük sebebi dünyada da artık müziğin, sanatın, sözün ölü bir döneme girmiş olması. Hiçbir yeni moda akımı, hiçbir yeni politik görüş üretilmiyor. Bence savaş moda şu anda. Bir ülkenin eğer sanat üretemiyorsa, savaş üretmesi çok doğal. Sanatçının toplumu sarsıcı fikirlerle dolu olması lazım. İletişim için klip de çok önemli. Benim üniversitede okuyan bir talebeyi etkileme yöntemlerim Madonna'yla kıyaslayınca sınırlı. Çok iyi düşünmem ve Madonna'dan daha akıllı olmam lazım. Sevdiğiniz, bağımlısı olduğunuz markalar var mı? - Benim için hayal gücü çok önemli. Mesela insanlar İtalyan stilini giyerlerken ben 80'lere dönmeye çalışıyorum. Giyinmek popüler olmakla ilgili. Saçınızı toplamanız, sabah gözünüze sürme çekmeniz, sizi o gün yenileyen bir şey. Giyinmek de öyle. Yeni hissettiğiniz için yeni kararlar verebiliyor, yeni başlangıçlar yapabiliyorsunuz. Piyasanın da etkisiyle benim bir tarz için uğraşmam zor. İnsanların giydiğinin biraz tersini giymeye de çalışıyorum. Çok ayrık olmadan. Çünkü aslında ilgi çekmeye çalışan bir tip değilim. İleriye dönük planlarınız neler? - Bir dönem plaklar bitti, bir dönem kasetler bitti, şimdi de CD'lerin bittiği bir dönem yaşıyoruz. Artık internet var. Ben şanslı sanatçılardan biriyim. "Her Gece"yle öyle güzel bir başlangıç yaptım ki, gözüm açık gitmez. Ama hálá "Grammy"de gözüm var. Uzun bir dilek listem yok. Konserlere devam etmek, doğudan batıya değerli müzik insanlarıyla müzik yapıp onlara albümlerimde yer vermek istiyorum. Bilimsel müzik yapmaya çalışıyorum. Fırsatınız olsaydı, hangi ideal uğruna şarkı söylemek isterdiniz? - Hayatımda sevgi teması hep çok güçlü. Sevgi sürdüğü müddetçe çok kişiyi kucaklarsınız. Nefret varsa o kadar çok kişiyi döversiniz. Tanrı'nın bize verdiği armağanlardan biri de sevgi ve ben sevgiyle hayatta kalabileceğimizi düşünüyorum. Benim amacım sevgimi paylaşmak. Böyle saf, naif ve pozitif kalabilmenizin gücü nereden geliyor? - Saf, naif ve pozitif kalabilmenin yolu, bilip de bilmemezlikten gelmek. Yoksa işinizi yapamazsınız. Düşünün bundan 30 yıl sonra ben öleceğim, siz de öyle... Ama bunu bilerek ve düşünerek yaşayamazsınız. Aşk biter örneğin hep. Ama biteceğini düşünürek başlamazsınız. Ben bu yüzden başlayamıyorum; ama öyle yapmamak gerek. Dünya müzik piyasasına önümüzdeki dönemde hangi trendler hakim olacak? - Son 30-40 senedir popüler anlamda sanat ve müzik çok iyiydi; ama şu sıra maalesef çok durağan bir dönemdeyiz. Fakat şöyle de bir durum var: Beyoğlu'nda ya da diğer yerlerde dolaşırken çok ilginç tipler görüyorum. Acayip kıyafetler ve fikirlerle ortalarda dolaşıyorlar. Bu insanlar yarın-öbür gün iş hayatında karşımıza çıkacaklar. Bir şeyler yaratacaklar. Müzik piyasasında bir buçuk-iki yıl sonra acayip değişimler olacak demek bu. Reklamlarda, sinemada, tiyatroda, bizi etkileyecek değerli şeyler oluyor. Farklı insanlar çıkabiliyor. Ama bizi derinden sarsacak şeylerin çıkacağını sanmıyorum. Özellikle sevdiğiniz yemekler? - Her tür yemeği çok severim. Ama kilo almamak önemli. Çünkü sahnede görünüşüme dikkat ederim. Sahnede olmasaydım epey kilolu olurdum kesin. Özellikle annemin yaptığı yemekleri çok severim. Et de severim ama sebzenin yeri ayrıdır. Kendi kendinize kaldığınızda neler yaparsınız? - Bu, ülkenizle, hatta dünyayla ilgili bir durum haline gelebiliyor. Çünkü siz kendi kendinizle kaldığınızda telefon bulmayı hayal ederseniz, o telefonu buluyorsunuz. AIDS'e çare bulmayı isterseniz, onu bulmak için yıllarınızı veriyorsunuz. Boş durup hiçbir şey düşünmüyorsanız, bunun bile yararı olabilir. Hobileriniz neler? Deniz, doğa, sohbet, yemek... - Ben deniz çocuğuyum. Büyüdüğüm yer İstanbul'un Anadolu yakasında, Caddebostan. Çok güzel köşklerin olduğu senelere denk geldim. Denizle ilgili duygular, yumuşaklık ve suyun verdiği o enerji, benim hayatımda çok önemlidir. Bir çocuğum olursa denizle ilgili olmasını isterim. Suyla ilgili her şeyi çok severim. Kara hakikaten insanı biraz sert ve karanlık yapıyor. Denizle ilgili tüm hobileri yapmaya çalışıyorum.

Fuat Türk rap'ini değerlendirdi Fuat, Türk rap'ini değerlendirdi Fuat Ergin: MMF yelpazemi genişletti Fuat Ergin 1972′de Berlin'de doğdu. 1984 yılında, 12 yaşındayken ailesiyle birlikte Şile'ye gelen Fuat, burada beş yıl kaldıktan sonra Almanya'ya geri döndü. İlk rap şarkısını 1992′de, İngilizce yazan Fuat, üç yıl sonra yeni bir karar aldı: Artık Türkçe rap yapacaktı. Türkçe, İngilizce ve Almanca'yı çok iyi konuşan Fuat'ın ilk albümü Hassickdir 1995′de piyasaya çıktı. Almanya'da 2000 yılında piyasaya sürülen M. O. R. adlı toplama albümle 90 bin satış rakamına ulaşıldı ve Fuat böylece adından söz ettirmeye başladı. 2007 eylül ayından itibaren Osman Sınav'ın yapımcılığını üstlendiği Pusat dizisinde rol alan, ayrıca 8-16 yaş grubu Türk öğrencilere rap müzik workshopları düzenleyen Fuat, ünlü rapçi Ceza ile de birçok düet yaptı. Hip-hop müziğin Türkiye'de izlediği seyri nasıl görüyorsunuz? Bana sorarsanız, Türk hip-hop'u yavaş ama sağlam adımlarla ilerlemiştir. Peki hip-hop'un gelişiminde en önemli köşe taşları kimler oldu? Bu soruya şöyle cevap vermek isterim: Türk hip-hop'unda ev yok ki köşe taşı olsun! Bugün Türk hip-hop'u ne durumda? Özüyle bağlantılı biçimde toplumun suratına bir tokat atabiliyor mu, yoksa piyasanın istekleri mi hip-hop'u yönlendiriyor? Hayat kısa, fırsatları değerlendirmediğin takdirde kendi kendine tokat atmış olursun! Bu soruyu da üstelik popüler bir gazete olarak bana soruyorsunuz, muhalif bir gazete olsaydınız belki sorunuz daha inandırıcı olurdu. Hip-hop'la göçmenlik arasında bir bağ olduğunu düşünüyor musunuz? Evet evet, böyle bir bağlantı kesinlikle var. Neden kendi gettolarında takılan gençlere hip-hop yapmak daha uygun geliyor? Bu durumu şöyle açıklayabiliriz: Ekonomik durumu iyi olmayan, sefalet içinde yaşayan fakir insanlar, hip-hop sayesinde köle gibi çalışmak zorunda kalmıyorlar. Bunun yerine kendi hayatlarına yön veriyorlar, kendi hayatlarına yön verdiklerini hissediyorlar. Miller Music Factory yarışmasında kazandığınız başarı, sizin kariyerinizde önemli bir yere sahip. Bu organizasyon sizin için ne anlama geliyor? Miller Music Factory'nin benim müzik yelpazemi geniş tutmamı sağlayan bir etkinlik olduğunu söyleyebilirim. Bu organizasyonda hip-hop dışında türler de var; ben normalde bu tür farklı müziklere karşı daha radikal bir tutumla yaklaşırdım. Ama yapılan bütün müziklerin bizim için yapıldığını bu tür etkinliklerle görüyorum. O zaman son bir soru: Türk hip-hop'u nasıl patlar? Film müziklerine sızarak. Reklamlarda karşımıza çıkarak. Workshop çalışmalarıyla insanlara anlatılarak.

Fuat'ı severim RAP değerdir...