Biz Anadolu Çocukları UMUT BULUT Biz öyle elin kızına ilanı aşk edip Üç ay sonra kaçmasını bilmeyiz Seversek gizli gizli severiz Yani adını rehin vermeden Yani kimseler görmeden Yani kimseler duymadan İçten içe yanmasını biliriz Adını bilmesek de aracı koyarız Ne yapar yapar öğreniriz Sonunu bilmesek de Kavgasını vermesini biliriz Biz öyle lüks otomobiller kullanmasını Bilmesek de Sevgilimize insan kokan şiirler yazmasını Biliriz Belki markalı giyinmesini bilmeyiz Mahçubuz utangaçız belki de Yüreğimizi elimizde sunamazsak da aşkımıza Bakışlarımızda bir dünya sunmasını biliriz Anlatacak çok şeyimiz vardır aşkımıza Hayallerimizi umutlarımızı Korkularımızı anlatırız Bazan sokakta gördüğümüz Çocuklu bir çifte imrenişimizi anlatırız Bazan yakalanırız görür bizi bir başkası Kimse kimseyi ele vermez Herkesin saygısı var aşka Bir uzun ayrılıklar yaşarız Uzaktan uzağa bir bakış Bir çift gülüşte yeter bize Biz Anadolu çocukları Artık tarlada değiliz Üniversitelerde, kütüphanelerde Konferans salonlarında, kantinde Kafetaryada, sinemada, tiyatroda, parkta Belediye otobüslerinde, sokakta, şurda, burda Görüşürüz, gülüşürüz, bakışırız Sanki dünyayı bize vermişler gibi Biz Anadolu çocukları Öyle çok şeylerde gözümüz yok Biz küçük mutluluklardan büyük doyumlar yaşarız Hilton otellerinde Yemek yemesini bilmesek de Kadir kıymet bilmesini biliriz