teşekkürler arkadaşım gerçekten çok güzel bi hikayeydi. benim böyle dostlarım yokki.

çok güzel bir yazı saol dostum.

arkadaşlık için +2

Sen Saol Dost..

yaw guzel hikayeler neden rağmbet gormuyo benimkilerde aynı durumda

Bir gun, lisede iken, sinifimdan bir oglana rastladim eve donerken. Kayl idi ismi. Okuldaki butun kitaplarini sirtlamisa benziyordu. Kendi kendime, "Neden biri okuldaki kitaplarini eve getirsin cuma aksami, gercekten hafiz olmali bu oglan" diye dusundum. Benim hafta sonum pilanlanmisti bile , omuzlarimi silktim ve yoluma devam ettim. Yoluma devam ederken, bir gurup oglanlarin ona dogru kostuklarini gordum. Onu itelediler, butun kitaplarini dusurttuler ve celmeleriyle oglani camur icine dusurttuler. Gozlukleri ucup oglandan uc metre oteye cimene dustu. Oglan basini kaldirdi, gozlerinde derin bir aci gordum. Kalbim burkuldu oglancik icin. Ona dogru sekeledim, gozluklerini bulmak icin emeklerken gozundeki bir damla yasi gordum. Gozluklerini ona verirken "Serseri herifler" dedim. Baska yapacak isleri yok sanki. Bana bakti ve "Tesekkur ederim" dedi. Kocaman bir gulumseme belirdi suratinda. Gercekten minnetkarlik ifade eden bir gulumseme idi. Kitaplarini toparlamasina yardim ettim ve nerede oturdugunu sordum. Tesaduf ya, bize yakin oturuyormus. Neden daha once gozume carpmadin diye sordum. Daha once ozel okula gittigini soyledi. Daha onceden ozel okula giden bir arkadasim yoktu hic. Hep beraber eve yollandik ve kitaplarinin bir kismini ben tasidim. Arkadas olunacak birine benziyordu. Arkadaslarimla beraber futbol oynamak istermisin dedim. Evet dedi. Hafta sonunu beraber gecirdik, biraz daha tanidim Kayl'i, biraz daha isindim ve arkadaslarimda ondan hoslandilar. Pazartesi sabahi geldi, ve Kayl butun kitaplariyla okula donuyordu. Durdurdum ve "Bu kitaplari hergun tasimakla guzel pazi yapacaksin"dedim. Guldu ve kitaplarinin yarisini bana uzatti. Ondan sonraki dort sene icinde Kayl ile cok iyi arkadas olduk. Okulun son yilinda koleje gitmeyi dusunmeye basladik. Kayl Georgetown kolejine karar verdi, bende Duke kolejine gidecektim. Arkadasligimizin sureceginden emindim ve aramizdaki kilometrelerin bunu etkileyecegini sanmiyordum. O doctor olacakti, bende futbol bursuyla iktisat okuyacaktim. Kayl sinif birincisiydi. Her zaman onun hafizligiyla girgir geciyordum. Sinif birincisi oldugu icin mezuniyet toreninde onun konusma yapmasi gerikiyordu. cok memnundum ortaya cikipta konusma yapmak bana dusmedigi icin. Mezuniyet gunu Kayl'i gordum. cok yakisikliydi kerata. Lise boyunca gelisen ve benligini bulanlardandi Kayl. Gercekten olustu ve pazilasti ve gozlukler yakistida oglana. Butun kizlar seviyordu onu, ve benden cok kiz arkadasi vardi. Bazen kiskandim onu dogrusu. Bugun o gunlerden biriydi. Heyecanli oldugunu sezdim yapacagi konusma dolayisiyle. Sirtina yapistirdim bir tane ve " Aslan oglan, becereceksin, korkma" dedim. Bana o minnetkar dolu bakisiyla bakti ve gulumsedi. Tesekkurler" dedi. Bogazini temizledi ve konusmaya basladi: Mezuniyet, bizlere buraya kadar gelmemize yardim edenlere tesekkur etme zamanidir. Anneniz, babaniz, ogretmenleriniz, kardesleriniz, belki antrenorleriniz... fakat en cok arkadaslariniz... Birisiyle arkadas olmak o kisiye verebilceginiz en buyuk hediyedir. Sizlere bir hikaye anlatacagim simdi. Arkadasima inanilmaz bir ifade ile baktim, o, kalabaliga bizim ilk tanistigimiz gunu anlatirken. Tanistigimiz gunun hafta sonu intihar etmeyi pilanlamis megerse. Annesi sonradan okula gidip aci icinde onun dolabini bosaltmak zorunda kalmasin diye, megerse ogun Kayl okuldaki dolabini tamamen bosaltmis ve eve tasiyormus. Bana derinden bakti ve gulumsedi. Sans olarak kurtarildim intihar etmekten. Arkadasim beni kurtardi bu faciadan. Topluluk mirildanmaya basladi yakisikli arkadasimin hayatinin en zor zamanini anlatmasina. Annesi ve babasinin bana baktiklarini ve minnet dolu gulumsemelerini gordum. O ana kadar durumun bu kadar onemli oldugunu anlamamistim. Hareketlerinizin neticesini hic bir zaman bosa vermeyin. Kucuk bir mudahele, digerinin hayatini tamamen degistirebilir. Her zaman karsilik beklemeden iyilik yapin. Arkadaslar melekler gibidir, bizi ayaga kaldirirlar kanatlarimiz ucmayi unutunca.. Ne baslangic ne de son vardir. Dun tarihtir. Yarin bulmaca. Bugun hediyedir.

herhalde oyle ama guseller bana pm olarak gonderir misin

Bilmiyorum ki kardeş okumak zor geliyor sanırım...

abi burdan alamıyon mu

eywallah Dost..

gerçekten güzel bir hikaye ellerine sağlık..

Arkadaş Bir kıvılcım düşer önce Büyür yavaş yavaş Bir bakarsın volkan olmuş yanmışsın arkadaş Dolduramaz boşluğunu ne ana ne kardaş Bu en güzel, bu en sıcak duygudur arkadaş Ortak olmak her sevince, Her derde kedere Ve yürümek ömür boyu Beraberce elele, Olmasın hiç O ta içten gülen gözlerde yaş, Yollarımız ayrılsa bile, Seninle ARKADAŞ! Yılmaz Güney

NormaL bi yorum yabsan şaşardım zaten

Tesekkurler guzel paylasimin icin