Çok düşündürücü çok... Peter

Az once dayım'in okul gazetesini okuyordum ancak bir hikaye öyle guzeldiki sizlere de yazmak istedim.. Hayrettin yaşına göre uzun boylu, sarı saçlı, gürbüz yüzlü bir çocuktu. Gözleri Akdeniz yeşiliydi. İyimserdi, temiz kalpliydi. O da akranları gibi çevresinde olup bitenlere karşı oldukça meraklıydı. Dedesinden hikayeler dinlemek en büyük eğlencesiydi. Bir gün dedesine sordu: -Dede eskiden daha mı çok ağaç vardı? -Evet yavrum. -Peki şimdi nereye gitti bu ağaçlar? -Oğul eskiden insanlar ağaçlara değer verirdi. Onlar için bir dosttu ağaçlar. Tarlasında ekin biçtikten sonra yanıcı güneşin altında sığınacağı tek çatıydı. Meyvesiyle acıyan ağzını banlandırırdı. Kışı onların sayesinde sıcacık geçirirdi. Teknoloji geliştikçe, yeni yakıt türleri ortaya çıktıkça, yeni tarım teknikleri geliştikçe insanoğlu ağacın önemini unutuverdi. Ağaçları hoyratça katletti. Aç gözlü insanlar daha fazla mal mülk kazanmak, daha zengin olmak için yeşili hunharca öldürdü. Bugün çevremizde ağaca hasret kaldıysak bu aç gözlü insanlar sorumludur. Bak İstanbul'a birkaç bölge dışında yeşil alan kalmadı, belki senin çocukların yarın bunları da göremeyecek. -Dede dün haberlerde küresel ısınmanın nedenlerinden biri olarak ağaçlar gösterildi. Pek anlamadım bunu. Ağaçların ne suçu olabilir ki? -Aaa güzel evladım, elbette ağaçların suçu yok. Onlarki insanoğullarına iyilik etmek için tabiat ana tarafından yaratılan en güzel eserlerdir. Bir çocuk kadar masum ve günahsız varlıklardır. Küresel ısınmanın da tek sorumlusu yine insanlardır. Bir az önce söyledim ya insanın aç gözlülüğü, gözü dönmüşlüğü... -Nasıl yani dede? -Oğul, insanoğlu kendi çıkarından başka şey düşünmediğinden daha fazla para kazanmak için tabiata zarar verecek maddeleri, gazları üretmek, ticaretini yapmaktan geri durmadı. Çevreye zarar verebileceğini hiç düşünmedi. Fabrikaların bacalarından çıkan gazın doğaya zararını hesap edemedi. Yel alır, götürür, düşündü. Ama şimdi öyle olmadığı biliniyor. Zararı telafi etmek de öyle kolay değil. Çünkü tabiat ana hastalandımı hemen iyileşmiyor evlat. Tedavisi uzun sürüyor. Yıllar, bilemedin yüzyıllar. Ancak uzun sürüyor diye de tabiat anayı kendi başına da bırakmak doğru değil. Belki biz göremeyebiliriz ama çocuklarımız, torunlarımız bunu görebilir. Zaten eskiden her çiftçi ağaç dikerken kendisi için dikmezmiş. Çocuklarını düşünerek, çocuklarım yemişlerinden faydalansın diye fidan dikermiş. -Dede, çarşıya gittiğinde fidanlıktan bir erik fidanı alır mısın? -Hayrettin bu da nerden çıktı şimdi? -Ben eriği çok seviyorum, gelecekte benim çocuklarım da erik yesin istiyorum. -Peki oğul, hadi uyku zamanı geldi. Sabah erken kalkacağız.. Hüseyin Avni Kursun İlkögretim Okulu Şişli - İstanbul Dursun Onur Sarıyar 6-A