MAVA DURUMU... Her akşam haberlerde dünyanın gidişatının fenalığına dair muhakkak bir haber geçiyor. İşte kuraklık olacak, yanardağlar gümleyecek, etrafı haşarat basacak, ozon zamanla öyle bir yırtılacak ki yama falan da tutmayacak, en sonunda dünyanın anasını ağlattınız, yıllar geçtikçe o da sizi ağlatacak gibi içimizi çeşit çeşit karartan bir yığın haber. Oksijen zamanla azalıp yerini moksijene bırakacakmış. Dolayısıyla soluduğumuz hava da mava gibi bir şey olacakmış. Çekirge sürüleriyle yemeğimizi paylaşıp, su yerine de mu içecekmişiz. Ha belki bunların yaşanacağı tarihe kadar öte dünyaya çoktan göçmüş olabiliriz. Ama ya göçmezsek o zaman n'olacak. İşte böyle karanlık bir tabloyla insana ölsek de kurtulsak mı acaba bile dedirtirler. Hayır artık bu işin tedbiri falan da yok. Geri dönüşüm başlamış. Eğer o zamana kadar yaşarsak nasıl yaşayacağız bilmem. - Kızım nereye? - Dışarı çıkıyorum anne. - Dışarı mı? Yani evin dışındaki ortama? - Evet. Kapının dışına adım atacağım anne. Aynı bebekliğimdeki gibi tay duracağım. - Kafayı mı yedin sen. - Bunaldım evde anlıyomusun bunaldım. 1 aydır kukumav kuşu gibi oturuyorum. İnsanım ben insan, eşya değil. İstersen birde naftalinle beni sandığa falan sakla he. - Kızım bilmiyo gibi konuşma. En son çıktığında cildin yandı, pötür pötür döküldü. Kafanda üç tel saç kaldı. Kulakların mistır Spak gibi oldu. Göz kapakların aşağıdan yukarı kapanıyodu be ne çabuk unuttun. 1 ayda anca insana benzedin. Hala dışarı çıkıcam diyo ya. - Ya arkadaşlarla asit parka gidicez. Yeni bi meteor düşmüş. Acaip şifalı bir çamur gölü oluşmuş dediler. Cildimize sürcez. - Nebahat'da gitti oraya. Kadın Fredi Kırugır'a dönmüş. Burun delikleri kafam kadar olmuş. Yalan, hepsi yalan. Sakın gitmeyin. - Ne olursa olsun çıkıyorum ben, yeter atık. Yaşamak mı bu ya. - Hazır ipini koparmışken sakın Hayriye teyzemlere de uğrayayım falan deme ama tamam mı. Onlarda radyasyon var. Muhabbet kuşlarını bir gördüm ödüm patladı. Resmen deve kuşu kadar olmuş hayvanceyiz. Sıkış tıkış kafes dolusu oturuyodu valla. Mutfaklarında da hamam böceği gördüm, nah bu elim kadardı. Hayriye'de yeşil yeşil yanıp sönüyo. Eve vaktinde dön. Çıkarken gaz maskeni takmayı da unutma. - Takamam, saçım bozuluyo. En son Starcan bana "Aynı kurbağa gibi olmuşsun Hande. Bi vrrakk desene" dedi. Rezil oldum. Hem makyajda yapamıyorum. Dudağıma bir ruj sürene kadar akla karayı seçiyorum. - Sen böle çık, ruj sürecek dudağın kalırsa ben de neyim. Sırf diş kal da gör sen gününü. - Fevriye rahat bırak şu kızı. Ömrünce bizle evde oturup örümcek mi bağlasın. Çık kızım dolaş sen. Bakma bu küflü anana. - Ben sana kaç kere böyle uzun cümleler kurma demedim mi Recai. Üç kuruşluk oksijen kaldı zaten evde. Hörp hörp yutma öyle oksijeni. Yavaş nefes al biraz. Sanki babasının oksijeni var burada ha.. - Öldür de kurtul bari. İki fazla oksijen alcan diye valla gözünü kırpmazsın sen. Ahanda bende çıkıyorum dışarı. Yettise yetti artık. Bu evin iklimi dışarısından daha da yaşanmaz bir halde. Evin kapısına da "Cumaya gitti dönmeyecek" diye yazıcam. Şansım varsa dışarıda kafama bir göktaşı yerim de kurtulurum bu evin kirli atmosferinden. - Cumaya mı gidiceksin. Buyur git. İmamı bulursan kılarsın. Geçen Cuma adamcazı uzaylılar kaçırmış. Yörüngede dönüyomuş. "Ey cemaat, buradayııım!" diye bağırıp duruyomuş. Bir türlü indirememişler. Otur oturduğun yerde. En son çıktığında kızından beter olmuştun. Parmaklarının arsında perdeler çıkmıştı. Aynı ördek gibi. Sigaranı koyacak parmak kalmamıştı, çatalla içiyodun sigarayı. - Çık kızım. Dinleme sen bu kadını. Git dolaş gez, hatta hiç dönme. Nasılsa sonumuz belli. Bari bu kafeste ölme. - Ya bey saçmalama. Aniden yerçekimi kalkıyor, savrulup gidecek. Evi bulamıycak. Bak Haydariye'nin kızı bir havalandı, hala ortalıklarda yok. En son Antartika'da görmüşler. Baş aşağı havada sallanıyomuş. Geçen hafta zaman geçtikçe alıp başını giden ve 2075'de dank eden iklim değişikliklerinden söz etmiş, Haydariye hanımın kızının yerçekimi kalktığından dolayı Antartika semalarında baş aşağı havada sallanırken görüldüğünden falan bahsetmiştik. Kaldığımız yerden ha Bismillah. Birkaç ekmek fazla alalım, kenara termos, ışıldak, çadır falan atalım gibi ihtiyatlar da işe yaramaz. Yıl 2075. Zurnanın zırt deliği. Hava yok kardeşim hava. Su yok. Kafaya göktaşı düşecek, tepemize asit yağacak diye öyle dışarılarda dolaşmak falan da yok. Kısacası yok yok. Ayvayı yedik bile diyemeyeceğiz. Çünkü ayva da yok. Meyvelerin kökü kuruyacakmış. Dikenden başka bir şey kalmayacakmış ortalıkta. Amosfer matmosfer olacakmış. Her yer gri, güneş yok. Böyle bir ortamda hava durumları nasıl olur kim bilir. Mine SOTA ablamıza çok teşekkürlerimi sunuyorum... Strawberry

kim okucak şimdi aç karnına bunu