İstiklal kelimesinin karşılığı "özgürlük"tür ve 'özgürlük' başka şey 'kurtuluş' başka şeydir. Dolayısıyla "ulusal kurtuluş savaşı" diye bir savaş yoktur "İSTİKLAL HARBİ" vardır. Tarihi kaynakların yalancısıyım...

Türk kadınlarının mücadelesinin bugün hala sürmek zorunda olduğunu hatırlamak için... Emperyalizme karşı verilen Ulusal Kurtuluş Savaşında, Bağımsız, Özgür, Laik, Demokratik bir Türkiye Cumhuriyeti mücadelesinde kadınlar... Birinci Dünya Savaşı Osmanlının yenilgisiyle sona ermiş, 30 Ekim 1918 de Mondoros Müterakesi imzalanmıştır. Osmanlı yönetimi gaflet uykusundadır. Tüm Vatan toprakları işgal altındadır. Mustafa Kemalin önderliğinde kadınıyla erkeğiyle, genciyle yaşlısıyla bir millet ayaktadır. Dokuz milyonu kadın ve çocukların oluşturduğu on üç milyonluk bir ülke, emperyalizme karşı kurtuluş savaşını başlatılmıştır. Anadolu; Hiçbir teslimiyetin yıkamayacağı kadar bağımsız, Hiçbir silahın yok edemeyeceği, hiçbir baskının yıldıramayacağı kadar özgür bir kararla direnişe geçmiştir. Bu savaş aynı zamanda kadınların savaşıdır. İşgal altındaki Türkiye de kadınlar çok yönlü bir mücadele içindedir. Kadınlar; İşgal bölgelerinde yaşanan tecavüz ve taarruzların karşısında erkekleri göreve çağırırlar. Ellerine silah alarak savaşa katılmışlardır. Cephe gerisinde hizmet vermişlerdir. Halkı yönlendirmek için dernekler kurmuşlardır. Basın faaliyetlerinde bulunmuşlardır. Mitingler düzenlemiş ve bu mitinglerde yer almışlardır. Türk kadınları, işgal altındaki bir coğrafyada emperyalizmin tüm güçlerine vuruşa vuruşa kovan, dünyada eşi benzeri görülmeyen bir Kurtuluş savaşının temel unsuru olmuşlardır. İşte birkaç örnek: İlk miting İstanbul'da 19 mart 1919 da inas Darülfünunu öğrencileriyle Asri kadınlar Cemiyeti üyeleri tarafından düzenlendi ve işgal kuvvetleri protesto edildi. İzmir'in işgalinden iki gün sonra, Üsküdar kız Kolejinde yapılan bir toplantıya, kadınlar işgali kınadı. 18 mayıs 1919' da İstanbul Darülfünun' da bir toplantıda, kadınlar erkeklerin yanında mücadeleye hazır olduklarını bildirdi. 19 Mayıs 1919'da gerçekleşen fatih mitinginde kadınlardan Halide Edip, Meliha ve Naciye hanım konuştu. ''Türk ve Müslüman bugün en kara gününü yaşıyor. Gece... karanlık bir gece... Fakat insanın hayatında sabahı olmayan gece yoktur. Yani bu korkunç geceyi yırtıp, parlak bir sabah yaratacağız.'' İnas Darülfünun'u mensubu Meliha Hanım; '' Vatanımızı kurtarmak için, büyük Allah'ımıza sığınarak, cebr ile alınan bir hak elbette iade edilecektir'' diyordu. Kadınlar, Amerika Cumhurbaşkanı Wilson'a işgali protesto eden telgraflar çeker. 20 mayıs 1919' da Üsküdar Doğancılar da yapılan mitingde Asri Kadınlar Cemiyeti adına Sabahat Hanım bir konuşma yapar. ''işte, hayatı, ruhu Türk olan İzmiri bugün Yunanlılar aldılar. Belki yarın sinemizden bir şey, kalbimizden bir hayat koparır gibi birer birer Konya' mızı, Bursa' mızı, evet hatta bütün güzellikleri ile sevgili İstanbul' umuza isteyecekler. O zaman, bu hayatımıza zehirli tırnaklarını takıp her fırsatta bizi biraz daha ölümüne yaklaştıran bu kahredici kuvvetler karşısında, yine bu sükut ve tevekkülle mi yaşayacağız? Ben bunu hayır diyorum. Biz kadınlar bu hak cihadında en önde olacağız. Medeniyete riyalar söyleyen varklıklara her zaman lanetler!... lanetler!... Asri Kadınlar Cemiyeti üyesi Naciye Hanım; '' İzmir, mülkümüzün tarif hayatından, coğrafyasından silinemez. Çünkü, onda asırlarca yaşayan Türk hatıraları, Türk abideleri, tamamiyle Türk zeybekleri, anaları var. Ona sahip olmak isteyeler bu canlı abideyi hakimiyetleri altında yaşatamazlar.'' Zeliha Hanım; '' Biz işgal istemiyoruz. 15 milyon Türk'ün hakkını tanımak istemeyenler karşısında el ele vermiş müttehit bir kitle bulacaklar. Eğer Amerika ve Avrupa bizim sadakalrımızı dinlemek istemezse, biz kardeşimizle, biz kardeşimizle, beşikteki yavrularımızla onların toplarını göğüs gereceğiz.'' Bu miting sonunda, Türklerle meskun yerlerin taksim edilemeyeceğinin, basın yoluyla bütün dünyaya duyrulması kararlaştırıldı. 21 Mayıs 1919, tarihli Darülfünun mualimler toplantısında konuşan Nakiye Hanım ; '' Medeniler adaletsizliğin son mertebesini tatbik ediyorlar. Mevhum vaatler değil, adalet istiyoruz. Eğer beşeriyetin kanı kafi değilse, Türklerin erkek ve kadınlarının kanları da helal olsun.'' 22 Mayıs 1919'da yapılan Kadıköy Mitingi'nde yaklaşık 20000 kişi toplanmıştı. Halide Edip; ''Kendilerinin olmayan toprakları aleme terk etmek isteyenler, halkın sadası önünde eğileceklerdir'' diyordu. Münevver saime ise, işgal kuvvetleri tarafından tutuklanmasına sebep olacak olan konuşmasında şöyle haykırıyordu: ''Her Türk'ün söylemek istediği, fakat niçin bilmem yüksek sesle söylemekten çekindiği birkaç sözü ben açıkça söylemek isterim. Evet, açık söylüyorum kardeşlerim. Aldatıcı kaynakların yazdıkları haberlere inanmayın. Bizim tamamiyet-i mülkiyetimizi muhafaza edecekler. Fakat, hangi hudut dahilinde? Bu tasrih edilmedikçe Türkiye de sulh mümkün olmayacaktır. Ben bu kanaatteyim. İsyan etmeyecek bir Türk kalbi de tanımıyorum.'' 23 Mayıs 1919 Cuma günü Sultanahmet Meydanı'nda 200000 kişinin katıldığı büyük mitingde Halide Edip, orada bulunanlara iki konuda yemin ettirir: ''İnsanlık ve adalet esaslarına bağlı kalmak, Hangi şartlar altında olursa olsun hiçbir kuvvete boyun eğememek''. 30 Mayıs 1919 tarihli ikinci Sultanahmet mitingi'nde konuşan Şükufe Nihal; '' Aziz vatan, beşiğimiz sendin, mezarımız yine sen olacaksın'' sözleriyle dinleyenleri galeyana getirmiştir. 13 Ocak 1920 Salı günü Sultanahmet Meydanı' nda düzenlenen üçüncü mitingde Muallimler Cemiyeti Başkanı Nakiye Hanım; ''Önümüzde açık iki yol var. Biri, tarihimiz de şanımızla devam etmek, diğeri gözlerimizle beraber tarihimizi de kapayıp ebediyete götürmektir'' demiştir. İşgal dönemi gazetelerinde kadınlar, önemli yazılar yazmışlardır. Halide Edip bir yazısında şöyle seslenir; ''Hani siz miydiniz, bir gün Sultanahmet'in ebedi minarelerinden sarkan siyah bayraklar altında Alah'ı şahit tutarak benimle yemin ettiniz. Değil bir fırka olacak kadar, beş bin, on bin kişi, belki yüz bin kişi birden, semadan bir gök gürültüsü gibi, bayrağınızı yere getirmeyeceğinize, aziz Türkiye'yi topraklara geçmiş bir tarih harabesi gibi gömdürmeyeceğinize ağlayarak yemin ettiniz!... Müfüde Ferit, Hakimiyet-i Milliye de şu satırlara yer verir. ''Yalnız sen ey mübarek, ey asil asker, yalnız sen arslan başını kaldırdın. Günler karardıkça sen parladın. Yalnız sen bey alnını onlara gösterdin. Ve bir ilahi istiklal heykeli gibi, elinden mekanizması çalınmış tüfeğin, vatan kapısına koştun, buraya girilmez dedin.'' Kadınların savaşı bir ölüm kalım savaşıydı. Özgürlük ve bağımsızlık düşüncesi, inancı güçlü bir silah oldu, emperyalist emellerin sahiplerine çevrildi. Çok sayıda kadın cephede mücadele etti. Halide Edip; Milli mücadeleye inanmış ve fiili olarak yer almıştır. 18 Ağustos 1921 de Garp Cephesi'ne tayin edilmiş onbaşı rütbesine yükselmiştir. Asker Saime; Kadıköy mitinginde yaptığı konuşmadan sonra tutuklama emri çıkınca Anadolu'ya geçerek Milli mücadele'ye katılmış Garp Cephesi'nde görev almıştır. Klavuz Hatice; 8 Mayıs 1920'de geceFransız kuvvetlerine klavuzluk ederek onları Türklerin ateş hattına sokmuştur. Fransızlar Karboğazı'na sıkıştıklarını ancak gün ışıyınca anlamışlardır. Tayyar Rahmiye; Güney cephesinde 9. Tümende gönüllü olarak bir müfrezenin komutanlığını yapmıştır. Fatma Seher Hanım; Milli Mücadelede oğluyla birlikte çarpışmış, İzmitte görev almıştır. ''Kara Fatma' adıyla da anılmaktadır. Orduda çavuş olarak görev yapmıştır. Gördesli Makbule; Daha bir yıllık evliyken eşinin yanında mücadeleye atılmış, 16 Mart 1922 de bir çatışmada şehit düşmüştür. Binbaşı Ayşe; 15 Mayıs 1919 da İzmir işgal edilince ilk karşı koyma hareketine oda silahla katılmıştır. Devamlı Milli Mücadele'de yer almış, Bimbaşılığa yükselmiştir. Nezahat Hanım; 72. Alay Komutanı Hafız Halit Bey'in kızıdır. Askerlere sürekli hizmet etmiş, yüzden fazla düşman öldürmüştür. Süreyya Sülün Hanım, Beşyüz kişilik bir çeteyle bir buçuk ay kadar düşmanla çarpışmıştır. Daha sonra Karaköse'de Ziver Bey taburuna katılmış, yaralanınca Erzuruma dönmüştür. Ayşe Hanım, 15 Mayıs 1919'da Yunanlıların İzmir'i işgal etmesiyle Milli Mücadele saflarında yerini atılmıştır. Sakarya Meydan Muharebesine katılmış, yaralanmış, ardından müfrezesine dönmüştür. Gaziantepli Yirik Fatma; Antep kuşatmasına karşı koyan çetelere katılmış, düşmana karşı mücadele etmiştir. Bitlis Defterdarının Hanımı; Maraş'ta düşmana karşı mücadele etmiştir. Maraş'ın kayabaşı mahallesinde sekiz düşmanı öldürmüş, milis kuvvetlerine katılmıştır. Nazife Hanım; Yunanlılara karşı mücadele verirken, kendisinden bilgi almak istemişler, düşman tarafından işkenceyle öldürülmüş, fırında yakılmıştır. Daha adını anamadığımız, bilmediğimiz kadın ''YA İSTİKLAL YA ÖLÜM'' diyerek; kanla, acıyla, gözyaşıyla, azimle, inançla, onurla ulaştı Cumhuriyete. Onlar bugün sahip olduğumuz haklar, kullandığımız kazanımlar özgürlük, eşitlik, bağımsızlık için can verdiler. Cumhuriyetin yolunu aydınlattı. Yanmış yıkılmış bir coğrafya da Cumhuriyeti kurdu. Sıra Cumhuriyetteydi... ''İnsan topluluğu kadın ve erkek denilen iki cins insandan oluşur. Kabil midir bu kütlenin bir parçasını ilerletelim, ötekini ihmal edelim de kütlenin bütünü ilerleyebilsin? Mümkünmüdür ki bir cismin yarısı toprağa bağlı kaldıkça, öteki yarısı göklere yükselebilsin?'' Mustafa Kemal Atatürk -

yazının tamamını okudun mu diye merak ediyorum açıkcası? farklı şeyler olsada bak anlamışsın işte hangi savaştan bahsedildiğini. bende bunu tarihi bir kaynaktan aldım ne tesadüf ondada böyle yazıyordu. neyse yinede bizi aydınlattığın için teşekkürler...

Gül Yazılarını Okuyamıyorum Normal ßoyutuna Getirirsen Sevinirim V

tesekkurler gül emegine saglıkk destekciniz her zmaan...

Yazının bir kısmını aldım, gerisini de yedeğe, akşam okuyacağım. Teşekkürler yazı için.