kore savası hakkında yazılmıs bir kitap tüm ayrıntılarıyla kore savası ve Türk tugayının savastıgı cepheler..

Güney ve Kuzey Kore liderleri, 27 Temmuz 1953'te Panmunjon'da imzalanan ateşkes anlaşmasının ardından geçen hafta ilk kez barış görüşmelerinin başlatılmasını öngören bir mutabakatı imzalamak üzere biraraya geldiler. Panmunjon'da ateşkes anlaşması imzalanmasında ise Vegas muharebelerinde Türklerin gösterdiği başarı etkili oldu. 28-29 Mayıs 19'te göğüs göğüse 26 saat süren muharebenin sonucunda Vegas 16 defa el değiştirdi. Tepeyi 327 kişi ile savunan Türk birliği 147 şehit verirken, karşı tarafın zaiyatı 4 bin civarında oldu. O gün, o tepede savunma hattında yer alan emekli Piyade Astsubay Yaşar Eken, yaşadıklarını Milliyet'e anlattı. Savaş psikolojisinin kendisinde yarattığı tahribatı aradan 50 yılı aşkın bir süre geçmesine karşın atlatamadığını söyleyen Eken, "Trilyonlar versen bu etkiden kurtulamazsın" dedi. Savaş günlerini küçük kırmızı bir deftere not eden Astsubay Eken o günleri şöyle anlattı: Gece görüş dürbünü ilk kez gördüm "Seferihisar'dan Amerikan nakliye gemilerine bindik. 1500 kişi. Kore'ye intikalimiz 28 gün sürdü. Gemiye bindiğimde, yurda bir daha sağ döneceğimi hiç mi hiç düşünmedim. 16 ay görev yaptığım Kore'ye ilk ayak bastığımda virane bir ülke ile karşılaştım. Bizi, Amerikan silahlarını kulanabilmemiz için eğitime tabi tuttular. Gece görüş dürbününü ilk kez Kore'de gördüm. Daha sonra bizi görev yapacağımız bölgelere sevk ettiler. Benim görevli olduğum bölük, düşman hattının 1.5 kilometre içinde çift hörgüçlü bir deveyi andıran Vegas tepesini tutacaktı. Düşman avantaja geçmek istiyordu Tepeyi bizden önce Amerikan Deniz Piyadeleri koruyordu. O sıralarda da ateşkes görüşmeleri devam ediyor. Görüşmelerin sık sık kesilmesi ve bir uzlaşma sağlanamaması ise yeni bir askeri harekatın başlaması ihtimalini arttırıyordu. Düşmanın iki amacı vardı. Ya Panmunjon ateş-kes görüşmelerinde isteklerini kabul ettirecekler ya da BM hatlarını yararak sonuca ulaşacaklardı. K. Çin ateş-kes görüşmelerinde etkili olmak için pek küçük kazançları çok önemli başarılarmış gibi göstererek bütün dünyada propaganda yaptığından, bizden mevziilerimizi asıl savunma mevziileri gibi sonuna kadar savunmamızı istediler. Vegas sallanıyor 28 Mayıs 19'te düşman birlikleri öğle saatlerinden itibaren tepeye tanzim atışları yapmaya başladı. Biz iki metrelik koruganlıkların arkasındayız. Düşman mevzilerini küçücük mazgallardan gözlüyoruz. Niyayet akşam 19.40 sıralarında bizim mevzilere, tesir atışı başlattılar. Yağmur gibi havan ve top mermileri yağıyor, Vegas sallanıyor. Ateşlerini üzerimizden kaydırdıklarında düşmanın tepeye doğru taarruza geçtiğini gördük. Açtığımız ateşe ve verdikleri zaiyata rağmen irtibat hendeklerimize girdiler. Artık göğüs göğüse çarpışma oluyor. Cesetlerle koyun koyuna Düşman çekirge gibi, hepsinin silahı yok ama üzerinde mühimmatı var. Arkadaki takviye birlikleri kim ölürse onun silahını alıp çarpışmaya devam ediyor. Yaralı erlerimiz savaş heyecanından yaralandıklarını fark etmiyorlar ve çarpışmaya devam ediyorlar. Cesetlerle koyun koyuna mevzilerde yatıyoruz. Zaiyatımızı bizim 5. ve 7. bölükler takviye ediyor. Muharebe boyunca Vegas 16 kez el değiştirdi. Tepede ayağımızı basacak bir karış toprak kalmadı, her yer cesetlerle dolu. Kan gölü içinde 1 tane şehidimiz yatıyorsa 10 tane de düşman yatıyor. Bize 26 saatin sonunda çekilin emri verdiler ve Amerikan savaş uçakları tepeyi Napalm bombaları ile bombaladı. O yanık kokusunu hiç unutmuyorum. Savaş iyi birşey değil Muharebede 147 askerimiz şehit oldu, 241'i de yaralandı. Savaşın ardından "Ateş-Kes" görüşmelerine yeniden başlandı. 27 Temmuz 19'te Panmunjom Ateş-Kes Anlaşması imzalandı. 3'ncü Türk Tugay'ı ve Vegas Muharebeleri dolayısıyla ABD Cumhurbaşkanlığını bizi 'Legion of Merit' nişanı ile taltif etti ama, savaş iyi bir şey değil."