Bir sozlukte gordugum bu yaziyi paylasmak istedim, biraz uzun ama benim cok hosuma gitti moralde alt seviyelerde oldugundan Aptal eder adamı aptal. Aşina olduğun, düşünmeden bile yaratıcılığın sınırlarını zorladığın cümleleri toparlayamazsın bir türlü. Bir sigara daha öldürürsün küllüğün boş kalabilmiş yanında. Bir yenisini daha eklersin efkarınla sömürdüğün, dumanıyla nefes aldığın ve sana katiyen yasak olan, senin onu değil onun seni öldürdüğünü bilerek içtiğin sigara mezarlığına. Darmadağın olmuştur kalbin, darmadağın olmuştur düşüncelerin. Kalbinin şeklini, her yerinden yayları fırlamış eski bir yatak gibi canlandırırsın gözünde. Her yerinden bir arıza fışkıran, ne rahat ettiren, ne de rahat eden eski bir yatak. O yatakta tek kalmışsındır artık. Yoktur yanında sana eşlik eden diğer ruh, diğer beden. Üzüldüğün yalnız kalmak değil, onsuz kalmaktır her daim. Belki yalnız bırakılmaya da sitem edersin içten içe. Sitem ettikçe sigaradan medet umarsın, çekersin ciğerlerine zıkkımı. Hayatının soundtrack'i olmuştur artık sürekli gelen öksürük nöbetleri. Küfür etmene bile müsade etmeyecek kadar sıkar bazen. "Ananı sk. m" demek ister, ama onu diyecek nefesi bile bulamazsın bazen. Ama ölmek için yaşamıyor muyuz zaten? Ölümüne yaşamıyor muyuz? Çocuklukta tadarsın ilk aşkı. Büyüdükçe sen değişirsin ama aşk değişmez. Aşkın o çocuksu hali değişmez. Aptal sırıtışları değişmez, sana çocuk taklidi bile yaptırır zaman zaman. 20 yaşına yaklaşan bir adam olarak hissettiğin masum şeyin dudaklarına, sesine yansımasıdır o çocukluk. Hep öyle kalsın istersin o duygu.. Ama kalmaz, kaldırmazlar. Hayat çok hassas bir terazidir çünkü. Fark eder ağır basan mutluluk tarafını. illa ki çomak sokar, illa ki bir maraz çıkartır seni dengelemek, kaidesini bozmamak için. istisnalar kaideyi bozmaz, ama sen dengeni bozarsın. Kendini bozarsın. Ve o s. kt. ğimin kaidesini bozmak istersin. "Ulan niye ezelden beri alışılagelmiş şekilde devam eder bu işler" diye sorarsın. Hep mi böyle olur der, cevabın evet olduğunu bilir ama yine de söz geçiremezsin kendine. Sonra düzelmeye, düzeltmeye çalışırsın. Yalnızlıktır senden istenen, s. kt. ğimin hayatı yalnız ol ister. Kalabalığın içinde yalnız, bira içtiğin mekanda yalnız, eğlendiğin mekanda yalnız, arkadaşlarının yanında yalnız yalnız yalnız. Çok sevdiğin istanbul 'da yalnız kal ister. Yürüdüğünüz o sokaklarda yalnız yürü ister. Beraber gittiğiniz o cafede, yemek yediğiniz o yerde, çay içtiğiniz o salaş mekanda yalnız ol ister. Tek başına tavla oynamanı ister şu aptal hayat senden. Metro çıkışında yalnız bekle ister saatlerce. Yatarken ışıkları yalnız kapatmanı ister, onsuz bir geceye uyu, onsuz bir sabaha uyan ister. Hayat ne isterse alıyor bir şekilde, elde ediyor teker teker. Alıştırıyor seni de bu duruma, koparıyor içinden iyiyi, güzeli, umudu, şevki. Çünkü hep öyle olmuştur biliyorsun. Hiçbir zaman aşk kazanamamıştır, yine kazanamayacaktır. Dünyanın en pozitif adamını karamsar yapar şu hayat ve aşk ikilisi. Yine de sen hep, "Ya kazanırsak" ın peşindesindir. içinden kaybolmayacaktır asla umut yine de bilirsin. Hayat ne kadar kararlı olursa olsun bitişlere, sen başlangıçların adamı olmuşsundur yıllaryılı. Sen mücadelenin adamı olmuşsundur. Uğraşırsın, didinirsin, beklersin ve en ufak şeyden umut tazeler, tek kelimesinden hayallere kapılır, uykularını böler, ona uyur, onla uyanırsın. Hala duyarsın onun kokusunu burnunda, hala hayali bir öpücük kondurursun her sabah onun burnuna. O bilmez bunu, hissetmez ve umrunda da olmaz belki. Bilmezsin. Muhasebesini yapmazsın, düşünmezsin onun ne düşündüğünü. Sen kendi aşkını yaşarsın ve yaşatmak için uğraşırsın. Hesaba kitaba yer yoktur aşkta ve yalnız aşkı vardır aşkı olanın bunu bilirsin. Düşlerini süslemesine izin verirsin her boş anında. Kimle konuşursan konuş arka planda onun hayali vardır. Yapışmıştır o fotoğraf oraya sanki ve gitmeyecektir asla. Otobüsün camından dışarı bakarken, yanında oturan kızın yansımasına o diye bakarsın. Gülüşünü ona benzetir, dalar gidersin uzun saçlarına bakarken, tıpkı onunkiler gibi. Nerde oduğunu bilsen de kalbini hop ettirir birini ona benzetmek. Yolda, dışarda, sokakta, otobüste, orda burda yaşarsın bu durumu arasıra. O sanırsın ve o olmadığına üzülürsün yanından ayrılalı 10 dakika bile olsa. Ellerine bakıp onun ellerini ararsın, bir yere boş boş bakıp gözlerini ararsın, sesini ararsın kulaklarında, gülüşünü ararsın her güldüğünde, dudaklarını ararsın her nefes alışında. Her gün daha da büyürsün ama. ihtimaller denizinde kulaç atarsın sürekli, her şeyi ince eleyip sık dokursun. Ve içinde tuttuğun umudun seni mahvetmeyecek kadar olmasını sağlarsın en azından. Hayatın tekrar kazanabileceği ihtimalini aklında tutar, inanmak istemesen de ona da hazırlarsın kendini. Beklemek kalır geriye sadece, elinden geleni yaptığına inandığın bir adam olarak beklemek.. Ve beklersin onsuz geçen günlere sitem ederek..

güzelmiş hepsini okudum bazı yerleri hosuma gitti alıntı yaptım