güzel paylaşımdı eline sağlık...

hep birlikte değişelim

teşekurler emre

karma veriyorum sendede dehişimler sezinliyorum bu arrada hehe + 6 karma hadi 1000 şerefine

KARDELEN Boğaz azgın bir nehir gibi akıyordu Marmara ya doğru. İstanbul un üzerine çöken manevi ağırlığı kaldıracak bir evliya beklentisi vardı sokaklarda. Karayelden esen rüzgar, yağmur getirecekti şehit mezarlarına. Fatih in al kanla fethettiği İstanbul beşyüzyıl sonra, kansız savaşsız İngilizler e teslim edilmişti bir Mayıs sabahı. Dolmabahçe önünde son silahlı birlik de silahlarını teslim ediyordu. Yüzbaşı Şeref ve birliği manga manga tüfeklerini, tabancalarını hatta süngülerini İngiliz subaylarına makbuz karşılığı teslim ediyordu. Birliğin sonu geldiğinde İngiliz Çavuş Şeref Yüzbaşı ya bağırdı : - Sör! Tabancanız Şeref hiddetle döndü, elinin tersiyle çavuşa vuracak oldu. İngiliz Binbaşı araya girdi ve Tabancanız kalsın, mermileri boşaltınız yüzbaşı dedi. Şeref hiddetle tabancasını çekti, ateş edebileceğini düşünen İngiliz askerleri silahlarını Yüzbaşı Şeref e doğrulttular. Şeref altı patlar ını gökyüzüne çevirdi, tambur pimini çekti, prinç kovanlı ve uçları çentikli altı mermi iki metre yükseklikten yere boşaldı. Kabzası laz işi, baba yadigarı tabancasını kılıfına soktu, asker dönüşüyle birliğinin karşısına geçti. Hazırolda bekleyen 120 asker yumrukları sıkılı, dişleri kenetli, Galiçya dan Hicaz a, Trablusgarp tan Fizan a peşinden gittiği o mert adamın ağzının içine bakıyordu. Bir emir verse, evet o bir emir verse bir avuç züppe İngiliz i elleriyle boğabilirlerdi. - Şimdi dağılıyoruz arkadaşlar. Sizleri 10 yıldır sabırla bekleyenlerin yanına gidin. Ama unutmayın bu iş daha bitmedi, bu millet esaretini yenmek için sizin gibi yiğitlere ihtiyaç duyacaktır. Hakkınızı helal eder misiniz? Bir an sessizlik oldu. Elleri cebinde ve cebinde tuttuğu yuvarlak metal çerçeveli gözlüğü olduğu halde bekledi. Bekledi. Birliğin çavuşu bir adım öne çıktı ve: - Bizim helalimiz seninle şehit düşmektir komutanım. Şeref in gözlerinden hiç de istemediği halde iki damla yaş süzüldü, ellerinde tuttuğu gözlük tuzla buz olmuştu. Avuç içi kanıyordu ve daha sert bir sesle bağırarak : - Hakkınız helal midir bana? Yağmur yağıyordu. Gökyüzündeki martılar birkaç dakika önce yaşadıkları gökgürültüsünden beter bir Helal Olsun! sesinden duydukları ürküntüyü üzerlerinden atamamışlardı. Kan damlaları Dolmabahçe den Beşiktaş a doğru birer metre aralıklarla Şeref i takip ediyorlardı. Neden sonra elinin kanadığını farketti. Dolmabahçe Sarayı Harem Dairesi ardındaki yüksek duvarın altında omuzundaki yıldızlı apoletleri söküp eline sardı. Kanı emen apoletin ipek örtülü yıldızları kıpkırmızı oluverdiler. Şeref Bey sabahın yağmurlu hüznünde Beşiktaş a vardı. Balıkçı kahvesinde oturmak istedi ancak hırpani halim bir Türk subayına yakışmaz diyerek sahile indi. Oturup tekne altını onaran balıkçıyı seyre daldı. Sırtına dokunan elle irkildi. Kafasını kaldırdı. Biraz önce teknesini onarırken seyrettiği denizci bir şeyler söylüyordu. Ama Şeref duyamıyordu onu. Sararmış dişlerine bakarak denizcinin, anlamaya çalıştı söylediklerini. - Asker aga, asker aga? - Efendim - Okuman, yazman var mıdır? - Evet. Hayrola? - Agam be teknenin adını yazsan olur mu? - Tamam. Nedir teknenin adı? - Kardelen - Sevgilinin adı mı? - Hee... Nerden bildin? Harp Okulunda aldığı Hat dersi ilk kez işine yarıyordu. Şeref Osmanlıca ve bir kardelen şekline benzer motifle yazdı tekneye genç denizcinin sevgilisinin adını KARDELEN - Aga, kardelen mi bu şimdi? Ya aga çok güzel oldu. Sana borçlandım şimdi ben. - Bir gün ödersin. Nerelisin sen? - İnebolulu yum. İstanbul daki Rum meyhanelerine tuza basılmış torik getiririz. Rumlar lakerda mı, lekarda mı ne diyorlar. Fener i dönerken teknenin altını vurdum. Burada onarıyorum. Kısmetse öğlen namazı tekneyi indirip İnebolu ya yelken basacağım. Yüzbaşı Şeref Akaretler Yokuşu ndan Osmanoğlu Konağı na yürüdü. Konağın kapısını müstahdem açtı. - Şeref Beyim, hoşgelmişsin BJK Divan Kurulu üyesiydi. Eskrim takımında kılıç hocasıydı ve futbol takımında da kalecilik yapıyordu. Şeref konağın ahşap merdivenlerini hışımla çıkıp çatıdaki malzeme deposuna girdi. Kısa çatı camının altına oturdu. Tabancasını çıkardı. Cepkenindeki enfiye kutusunu eline aldı. Kutuyu kulağına götürüp iki salladı. Sedef kakmalı enfiye kutusu tıkırdamaya başladı. Kutuyu açtı, içinden pamuğa sarılmış gümüş bir kurşun çıktı. Kurşunu çizme derisine süre süre iyice parlattı. Kurşunu tabancasının tamburuna sürdü, tamburu hızla çevirip kapattı. Kırlaşmaya başlayan şakaklarına götürdü. Affet dedi. TIK... boş TIK... boş TIK... boş Kapı hiddetle açıldı. Ahmet Fetgeri içeri girip dördüncü kez tetiğe basmakta olan Şeref in elindeki silahı kaptı. Şeref kendinden geçmiş bir durumda ağlamaya başladı. - Ne yapıyorsun sen, delirdin mi Şeref? - ... Koltukaltından tutup Şeref i aşağıya indirdi. Sade kahve ile birer sigara içtiler. Herşey bitti dedi Şeref. Daha değil dedi Fetgeri. Dün akşam Mustafa Kemal ve arkadaşları İstanbul u terkedip Anadolu da mücadeleyi başlatmak için gemiyle Samsun a doğru yola çıktılar Gözleri parladı Şeref in. Birkaç dakika önce Azraille Rus ruleti oynayan o değildi sanki. Bir kuş olup o gemiye yetişmeyi geçirdi aklından. Nasıl giderim ben de? dedi. Çok zor. Salmazlar seni İstanbul dan dedi Fetgeri. Çaresiz hissetti Şeref kendini. Birden Kardelen geldi aklına. Kardelen vardı ya İnebolu ya giden. Neden olmasın? diye söylendi. Dur cellalenme hemen diyen Fetgeri ye Kardelen i anlattı. Dostum fındık kabuğu kadar bir tekneyle gidemezsin oralara. Sakin olunuz, bir çare düşünürüz elbet dedi Fetgeri. Artık Şeref i durdurmanın imkanı yoktu. Yukarı çıktı, üç beş parça eşyasını bez asker torbasına sıkıştırdı. İki dost sarıldılar. Ha, unutmadan bu torbayı da al, lazım olur belki dedi Fetgeri. Nedir bu? diye sordu Şeref. Denize açılıncaya kadar sakın açma cevabını aldı. Kardelen denize inmiş, yelken açmaya hazırlanırken bir sesle irkildi denizci : - Tayfa lazım mı? Gözleri ışıldadı genç denizcinin. - Buyur agam. Ama hayırdır, nereye? - Senin gittiğin yere, hatırlarsan bana borcun vardı, ödeşmiş oluruz. Kardelen, Anadolu Feneri ni geçip Karadeniz e yol alırken, Şeref erguvanlara son kez baktı. Erguvanların güzel renklerini İngilizler e bırakıyordu. Yaralı elini Karadeniz in az tuzlu temiz sularında yıkadı. Temiz bir bez parçası aradı sarmak için. Fetgeri nin verdiği çantanın düğümünü açtı. İçinde beyaz bir beze sarılı yuvarlak bir şey vardı. Bu bez olur diye açtı bezi ve Kardelen in içine bir futbol topu yuvarlandı. Gözlerine inanamadı. Bu top mahalli ligde gol yemeden şampiyon oldukları ve hatıradır diyerek sakladıkları Ertolhd marka, içten lastikli pahalı futbol topuydu. Ah be! Fetgeri dedi içinden ve güldü. Arasıra esen sert rüzgar ve serpiştiren yağmura rağmen Şile açıklarını neşeyle geçtiler. Ağva limanında gece demirlediler. Gece denizci gence Beşiktaş ı, Ahmet Fetgeri yi ve bu futbol topunun hikayesini anlattı hiç susmadan. Şeref çok içtiği rakının ardından yüzüne doğan yakıcı güneşle uyandı. Kardelen, Pazarbaşı burnunu aşmış, Karasuya doğru yelkenleri doluyordu. Kardelen in genç reisi Asiye tüküsünü söylüyor, tekneyle yarışan yunuslara mısır ekmeği atıyordu. Arasıra Kardelenim, sevdiğim e benzer mırıldanmalarla yavuklusunu anıyordu. Ertesi gece Akçakoca, diğer gece Amasra limanında yattılar. Yüzbaşı Şeref denizciliği de öğrenmeye başlamıştı. Amasra limanı çıkışı denizci hayıflandı. Hava patlayacak agam Şeref baktı, baktı. Önemsemedi. Teknedeki topun bir o yana, bir bu yana gittiğini gören Şeref başını kaldırdı. Deniz tarafı tamamen kararmıştı ama daha öğlen bile olmamıştı. Karadan neden bu kadar uzaklaştık? diye sordu Şeref. Agam, kaba dalga vuruyor, burnu çevirdim Bir süre sonra yağmur eşliğinde öyle bir fırtına başladı ki, Şeref in midesi dışarı çıkarcasına istifra ediyordu. Yelken ipinden uzak dur agam, ayağına dolanmasın dedi genç adam. Bir büyük dalga geçti üzerlerinden. Sonra bir daha, bir daha. Dümen tutan avuçları ezilmişti denizcinin. Şeref yelken ipini tutmaya çalışsa da bir süre sonra direk kopup, denize düştü. Denizcinin çığlığı bardaktan boşalırcasına yağan yağmura karıştı. Agam ipi sal Şeref duyamadı, tekne boyunun beş katı bir dalga sancak tarfından tekneyi alabora etti. Dalga çukurunun dibindeki tekne denizin altında kaldı. Denizci büyük bir çeviklikle kendini yukarı itip sudan çıktı. Yüzbaşı Şeref su çekmiş asker üniformasının ağırlığı ve çizmesine dolanan yelken ipiyle tekneye bağlı karanlık dibe doğru hızla batıyordu. Yarım dakika dibe hızlı gidiş, ayağından çözülen iple durdu. Artık tekneden kurtulmuştu ama üzerindeki ağırlık onun yüzeye çıkmasına mani oluyordu. Bulanık denizde gözleri açık çırpınırken, yanından geçen beyaz birşey gördü. Bu, yukarı doğru hızla çıkan Ertolhd marka futbol topuydu. BJK nın gol yemez kalecisi Panter Şeref topa doğru uzandı, uzandı... Kerempe Burnu nda baygın yatan genç denizci ve yanında Ertolhd marka futbol topu dalgalarla birlikte salınıyordu. Genç denizci yüzünü paramparça eden kayalıkların üzerine çıkıp bağırdı : Agam! Agam! Yüzbaşı Şeref hayatının golünü Karadeniz in soğuk sularında yemişti. Topa yetişememiş ve karanlık sular onu dibe doğru sürüklemişti. Elbet Karadeniz onu Anadolu ya verecekti. Mustafa Kemal in ardından Kurtuluş mücadelesinde yer almak için Anadoluya geçen Yüzbaşı Şeref ten tam 17 yıl sonra 19 Mayıs 1936 da Şeref in takımı Beşiktaş Jimnastik Kulübü, 19 Mayıs ta kutladığı spor gününün her yıl Atatürk ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı olarak milletçe kutlanması için önerisini Atatürk e sundu ve kabul edildi. Öneriyi Beşiktaş Jimnastik Kulübü adına veren Ahmet Fetgeri Bey dir. Ahmet Fetgeri ye 1924 yılında bir hanım gelir ve bir torba bırakır. Ahmet bey kadının getirdiği torbadan çıkan topa bakar ve kadına sorar. - Nedir bu bacım? - İstiklal savaşında şehit düşen kocamın vasiyetiydi, size vermemi istedi. Ahmet bey sorar - Adın ne bacım? Kadın yanıt verir. KARDELEN I'm

tabiki aşka dehişelim be hehe sahol

vala gece gece okuya bilecemi sanmıyom yarın bi bakarım bu arada 1000 i gectin hayırlı olsun

gece gece iyi oldu ya eyw... bu arada 1000. mesaj hayırlı olsun... -