Kendi iklimimiz etrafında... İlk insandan itibaren hemen her dönemde insanlara yol ve yön gösteren ufuk insanlar olmuştur. Bunların başında fevkalade donanımları ve aşkın fıtratlarıyla peygamberler gelir. Peygamberler, 'Allah-kainat-insan' ve bunların birbiriyle münasebetleri hususunda yegane söz sahibi, seçilmiş insanlardır. İnsanın kendini tanıması, yaşadığı toplum ile münasebetlerini dengeli ve sağlıklı götürebilmesi ve Yüce Yaratıcı'ya karşı vazife ve sorumluluklarını hakkıyla yerine getirebilmesi, o kutlu rehberlerin çizgisinde yürümesiyle mümkündür. Onların getirip tebliğ ve temsil ettiği, yaşadığı ve yaşattığı İlahi mesajlar bir yaşama üslubudur. Bu üslub başta sahabe olmak üzere hemen her dönemde var olan Peygamber varislerinin cehd ve gayretiyle nesilden nesile intikal etmiştir. Bu intikalde temsil, her zaman tebliğin önünde olmuştur. Günümüz Müslümanlarının da en önemli meselesi, inandıkları dini duyarak, hissederek yaşamaları ve onu evrensel olan 'hal dili' ile temsil etmeleri olsa gerek. Bugün İslam'ı hem aksiyonu hem de fikir ve düşüncesi ile temsil edecek insanlara olan ihtiyaç her dönemden daha fazladır. Bunun için de her şeyden önce dinin gökler ötesi referanslarına çok sağlam bir şekilde inanmış ve inandığı değerleri hayatına hayat kılmaya azmetmiş, karşısına çıkan problemlere rıza-yı İlahi eksenli cevaplar bulabilmek için beyin fırtınası yapmış ruhlara ihtiyaç vardır. Günümüzde yüce hakikatleri, imani ve insani değerleri sohbetleriyle, yazılarıyla seslendiren, seslendirmekle kalmayıp aksiyonu düşünceyle atbaşı bir konuma getirerek düşüncelerin hayata geçmesi için gayret gösteren nadide rehberlerden biri de Fethullah Gülen Hocaefendi'dir. O, on dört asırlık bir geleneğin, asrın realitelerinin ve vicdanında yaşadığı kulluk tecrübesinin harmanlanarak yoğrulmasından oluşmuş hakikatleri gözyaşlarıyla ve adeta gönlünün sesi olmuş ızdırap gamzeden bir iniltiyle, insanların bam teline dokunacak bir şekilde seslendirmiştir. Bu yazıda bahsedeceğimiz 'Kendi İklimimiz' adlı kitap, muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi'nin çok geniş bir yelpazede kendisine sorulan sorulara verdiği irticali cevapların derlenmesi ve tashihlerine arz edilmesi sonucunda oluşturulmuştur. Kitapta yer alan konular, gökler ötesi referanslara çok sağlam inanmış, hayatı, eşya ve hadiseleri onların rehberliğinde analiz eden, her meseleyi Yüce Yaratıcı'ya bağlayarak ele alan bir karihanın irticali olarak verdiği cevaplardır. Daha doğrusu imani ve insani değerlerin yaşanıp yaşatılması istikametinde bin bir ızdırap çeken bir kalbin ve beyin fırtınaları yaşayan bir dimağın dışa aksetmiş soluklarıdır. Güncel sorulara kuşatıcı cevaplar Daha önce dört cildi yayınlanan Prizma Serisi'nin beşinci kitabı 'Kendi İklimimiz', bize o engin hakikatlerden demetler sunuyor. 'Perspektif' başlığı altındaki birinci bölüme bizim yamaçlarımızın gülü-çiçeği olan 'sadakat ve vefa' dinamikleriyle başlanıyor. Önce temel kaynaklar esas alınarak mefhumların tarifi yapılıyor. Daha sonra engin bir bakış açısıyla farklı farklı 'sadakat ve vefa' mertebelerinden bahisler açılıyor ve böylece himmetin ali tutulması sağlanarak nazarlar sürekli zirve noktaya çekiliyor. 'Sadakat' deniyor, "Doğru düşünmek, doğru konuşmak, doğru davranış sergilemek ve aynı zamanda doğruluğu kalbde korumak demektir. Bu manadaki sadakat, izafi bir tabir olup belli bir ölçüsü de yoktur. O, zirve noktada enbiya-i izamda bulunur.. ve onu sadece "söz doğruluğu" şeklinde yorumlamak da eksik bir anlayıştır. Sadıklar, kalpleri doğrulukla dopdolu olan ve tamamen Allah'a kilitlenen insanlardır." İkinci bölüm olan 'Düşünce Boyutu'nun ilk sorusu ise büyük alimlere saygı ve terbiye ile fikir hürriyetinin nasıl dengeli bir şekilde götürülebileceği ile ilgili. Gülen, "saygılı olmak başka, büyüklüğü kabullenip istidatların önünü kesmemek daha başka bir meseledir." dedikten sonra Asr-ı Saadet'ten çarpıcı bir misal veriyor. Daha sonra sözü İmam-ı A'zam Ebu Hanife'ye getiriyor. Onun, İmam Ebu Yusuf, İmam Muhammed, İmam Veki', İmam Abdullah b. Mübarek gibi çağlara meydan okuyan devasa talebeler yetiştirdiğini hatırlattıktan sonra dehalar silsilesi diyebileceğimiz bu kabiliyetlerin ortaya çıkışında en önemli amilin, Ebu Hanife Hazretleri'nin insana saygı ve hoşgörü anlayışı içerisinde oluşturduğu müzakere meclisleri olduğunu ifade ediyor. Kainat altı günde nasıl yaratıldı? Üçüncü bölüm 'Din Ekseni Etrafında' adını taşıyor. Bu bölümde 'kainatın altı günde yaratılması' ile ilgili soruya verilen cevap, zannediyorum Hocaefendi'nin dinin temel kaynaklara vukufiyetiyle birlikte, hikmet gözüyle kainat kitabını okuyup engin karihasıyla meselelere yaklaşımını göstermesi adına önemli bir misal teşkil ediyor. Gülen, öncelikle 'zaman' kavramının izafiliğini Kur'an'dan ve kainat kitabından delillerle izah ediyor. Böylece 'gün' kelimesinin, sınırlarını tam olarak bilemeyeceğimiz bir zaman dilimini ifade ettiği açık ve berrak bir üslupla ortaya konulmuş oluyor. Bunun akabinde ise kainatın def'i ve ani bir şekilde değil de altı günde yaratılmasının 'hikmet'leri dört madde halinde izah ediliyor. Konu, derin uluhiyet hakikatlerini ihtiva etmekle birlikte sıradan bir okuyucunun anlayacağı sadelik ve berraklık içinde takdim ediliyor. Mesela, hikmetlerden birisi şu şekilde izah ediliyor: "Allah'ın en küçük alemi yaratmasında kendi azamet ve uluhiyetinin görünmesi bakımından ayrı bir husus, insanın, meleğin, kainatların, sistemlerin ve nebülozların yaratılmasında ayrı bir husus vardır. Her varlık yaratılırken, Cenab-ı Hakk'ın isimlerini, sıfatlarını, şe'n-i Rububiyetini ve zatını gösteren bir ayna mahiyetinde yaratılır. Allah, bir sanatkar gibi, o aynaya baktığı zaman onda kendi icraatını görür. Allah'ın kendinde atom yapma şe'ni vardır. Atomu yapar, atom yaptığını seyreder. Aynı zamanda O'nun, atomları terkip edip moleküller yapma şe'ni vardır. Allah, atomlardan da molekülleri yapar, onu seyreder. Allah'ın kendi zatında -tabir caizse- öyle bir kabiliyet vardır ki, biz bunu Allah'a isnat ederken ona "şe'n" diyoruz. Bu da ancak o büyük nebülozların, ateş parçalarının mayi halinde gazların dönüşünün meydana gelmesiyle ona ait azamat ve uluhiyeti gösterir. Mesela trilyonlarca sene bu sistemlerin şu şekl-i hazıra gelebilmesi için takip ettiği bir yol vardır. İşte bu yolda Allah, daima zat, sıfat ve esmasına ait ayrı ayrı manaları müşahede etmiştir." Dördüncü bölüm 'Büyüteç', beşinci bölüm ise 'Aktüel' başlıklarını taşıyor. Elbette ki bir sayfalık yazı çerçevesinde kitabın bütün muhtevasını anlatmamız mümkün değil. Ama görüldüğü kadarıyla tarihten felsefeye, kelamdan astronomiye, tasavvuftan sosyolojiye kadar çok geniş bir sahada merak edilen birçok husus Hocaefendi'ye sorulmuş ve bu sorulara her bir ilim sahasının temel disiplinleri doğrultusunda muhkem, mukni ve tatminkar cevaplar verilmiş.

sagolasın xxxcazibeciim süpersin bos bi vaktimde alıp okucam verebilirsem + karma veremezsem borcum olsun

Ateizmle bir hesaplaşma Din felsefesinin en önemli konularından biri, Tanrı'nın varlığı meselesidir. Bu konu üzerinde her biri farklı birer felsefi okul olmuş teizm, panteizm, deizm, agnostisizm ve ateizm gibi anlayışlar ortaya çıkmıştır. Bunlar arasında hakkında en fazla tartışma ortaya konulan, teizm ve ateizmdir. Her ikisi de Tanrı'nın varlığına dair açık önermeler ortaya koymuş ve önermelerini kanıtlamaya yönelik savlar ileri sürmüşlerdir. Tanrı'nın varlığı meselesi, insanlığın birey ve toplum düzeyinde en çok ilgi- lendiği ve üzerinde düşündüğü konuların başında gelir. Çünkü, konu pek çok insan için varoluşsal bir önem taşımaktadır. Bu bağlamda iki büyük gelenek karşımıza çıkar. Birincisi, Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam gibi üç semavi dinin Tanrı inancını felsefi olarak formülleştiren ve savunan teizm, diğeri de öncelikle teizmi hedef alan, eleştiren ve reddeden, din ve Tanrı anlayışına karşı çıkan ateizmdir. Dolayısıyla ateizm, teizmle birlikte ortaya çıkan, büyük oranda ona bağlı tepkisel bir düşünce akımıdır. Felsefe tarihinde ateizmi savunan pek çok filozof vardır. D'Holbach, Feuerbach, Marx, Schopenhauer, Nietzsche, Sartre, Russel, Ayer modern dönemde ateizme öncülük etmiş filozoflardandır. Ateizmin, Aydınlanma çağından itibaren gelişme evresine girdiği söylenebilir. 20. yüzyılda özellikle İngiliz analitik felsefesinin etkisiyle sistemli bir hale getirilmiş ve bir felsefi gelenek oluşturmaya başlamıştır. Bu gelenek içinde anılabilecek çağdaş ateist din felsefecilerinden en önemlileri, J. L. Mackie, Michael Martin ve D. Z. Phillips'tir. İslam ilahiyatçılarının bu çağdaş ateist felsefecilerin düşünceleriyle tanışması gerekmektedir. Bu, İslam ilahiyatının düşünce gücünü artırması açısından önemlidir. Araştırmacı Adnan Aslan, son çalışmalarıyla bu konuya önemli katkılar yapıyor. Michael Martin'in ateizmi üzerine İslam Araştırmaları Dergisi'nin 7. sayısında yayınladığı bir makale ve J. L. Mackie'nin ateizmi üzerine İSAM yayınlarından çıkan kitabıyla din felsefesiyle ilgilenenlere yeni açılımlar sunuyor. Aslan'ın bu çalışmaları bence sadece İslam ilahiyatçıları için değil, Türkiye'de ateizmi savunanlar ya da aydın olmanın 'raconu' olarak görüp dine eleştirel bakmaya çalışanlar için de önem taşıyor. Analitik felsefenin imkanlarıyla bir ateist din felsefesiyle tanışmak, örneğin, yazılı medyada fırsat buldukça dini konular üzerine yorum yapan solcu yazarlara da açılım sağlayacaktır. Türkiye'de bilimcilik kisvesi altında ifade imkanı bulan ateizmin 19. yüzyıldan kalma vülger materyalist dilini geliştirmesi, hem sağlıklı bir tartışma ortamının oluşmasına hem de tüm kesimler için hoşgörünün gelişmesine katkı sağlayacaktır. Ama asıl önemlisi, ilahiyatla meşgul olanlar için bu sorunsal savunmacı bir tavırdan eleştirel bir tavra geçmek için taktik bir önem taşımaktadır. Pratik olarak ise Aslan'ın çalışması her üniversite öğrencisi için de okunması gereken bir kitap. Çünkü üniversite, insanın kendi dünya görüşlerini tutarlı bir teorik zemine oturtma ihtiyacı duyduğu belki ilk ortamdır. Burada farklı görüşlerle tanışılıyor, yeni sorular zihinlere yerleşiyor. Bunlar içinde Tanrı'nın varlığı meselesi sıklıkla karşılaşılan konulardan biri. İnanan öğrencilerin ilk karşılaştıkları sorular da genellikle Tanrı'nın varlığı ve niteliğiyle ilgili olur. Bazen anlamaktan çok taciz amacı taşıyan bu gibi sorulara hazır cevap verebilmek için de bu çalışma zihinsel bir önem taşıyor. Dolayısıyla Aslan'ın kitabı, inancı hakkında rasyonel doğrulamaya ihtiyaç duyan herkesi ilgilendirmektedir. Genele hitap eden bir yönü bulunmakla beraber eserin asıl önemi, İslam ilahiyatında çalışanlar için bir entelektüel politika önermesindedir. Bu politikanın parametrelerini Aslan, kitabın girişinde sunuyor. Onun sözleriyle, felsefi geleceğini "ötekiyle" ilişki ve çatışmayla yeniden inşa edeceği tasavvur edilen çağdaş İslam düşüncesinin, bu gayeye matuf olarak Batı düşüncesiyle ilişkisine, modern din felsefesinin temel paradigmalarını eleştiri ve onayla başlaması, kendi fikri gücünü ortaya koyması bakımından oldukça önemlidir. Fakat İslam ilahiyatıyla paralellik arz eden modern teist din felsefecilerinin fikirlerini kabul ve çözümlemeden çok, modern ateist din felsefecilerinin meydan okumalarına karşı bir duruşun, çağdaş İslam düşüncesinin gelişmesinde daha etkin rol oynayacağı düşünülmelidir. Dolayısıyla teist din felsefecilerini taklit yerine ateist din felsefecilerine cevap verme girişiminin düşünce temellerimizi yeniden keşfetmede daha etkin bir rol oynaması beklenmelidir. Aslan, böyle bir girişimin adımını atmış bulunuyor. V