Yarın çok geç olabilir.. Ne diyeyim eline emeğine sağlık. Bir noktada buluşmanın güzelliği var olsun.

Birbirlerini seven insanların kalpleri arasında gözle görülmeyen ipler olurmuş; insanlar uzaklaştıkça ipler gerilir insanın canını acıtırmış ama asla kopmazmış... Karlar tozarken bekle Ortalık ağarırken bekle Kimseler beklemezken bekle beni Gitme vakti geldi. Her hakiki aşk, umulmadık dönüşümlere yol açar. Aşk bir milad demektir. Şayet aşktan önce ve aşktan sonra aynı insan olarak kalmışsak yeterince sevmemişiz demektir. Birini seviyorsan onun için yapabileceğin en anlamlı şey değişmektir! ... İki Üç.. Tıp Sustum En vav halimle sana / sevdana sustum Çünkü sen; Umut oldun vav hali yalnızlığıma Elif oldun canı sende saklı yarınlarıma Gül oldun dalında Cennet yazılı kavuşmalarıma.. "Nun ile kaleme ve yazmakta oldukları şeylere andolsun." "elif aşktır nun sabır.. hem elif'teyim hem nun'da.. bir ney misali inlerim her şiirin sonunda.." aşka yanmalı can dediğin.. ya canan olmalı; ya da canını almalı yar diyemezsin ki herkese; içindeki yaran olmalı... herkesin de bir yüreği vardır amma yürek dediğin bir aşka yanmalı..! atladı işte gençliğimin en lüzumlu penceresi adını adıma sapladım: İntiharlar kanadı unutabildikçe artacak korkularım korktukça da ezberleyerek susuyorum kaçını sevdim, kaçını vurdum, kaçını bıçakladım sen olsun, sevme beni korkuyorum Bir melek işliyor ismini ince bir dantel gibi kalbime.. Hissediyorum kaderimin üstünde gezinen yumuşak uçlu parmaklarını.. Küçük bir kum parçası karışıyor denize uzakta bir yerde.. Ve gözyaşların değiyor avuçlarıma.. Ağlama.. Dönemem terk ettiğim hiç bir yere Dolaşıp duruyorum sokaklarda Dilimde o son duam Ben hiç kimseyi bu kadar sevmedim ki Sonsuzluk gibi çıkıyordu Bu söz içimden Umutsuz bir yakarış gibi Hiç bitmeyecek bir hasret gibi Ben hiç kimseyi bu kadar sevmedim ki Ve hediye, gündüz herkes gibi çağırıp, gece adını bir iyelik ekiyle kulağına fısıldamaktır sevilenin. Andolsun bütün örtülere, andolsun bütün örtünenlere ki, Kar altında terleyerek uyanmaktır aşk. Yanmış iki cesedin kına gibi külleri arasından Fışkın sürerce dirilip yeniden yanmaktır aşk. Cümle ağaç kapıları, cümle demir kapıları aşıp, Bir gönül kapısına dayanmaktır aşk. Sevgilinin otağını gökkuşağına boyayıp gece-gündüz, Hüznün safran sarısıyla boyanmaktır aşk. Yaratmaktır ya da sevgilinin toprağından yaratılmak, Her nefes alıp verişte yanmaktır aşk. İsmaili bir gönülle teslim olmaktır bıçağa, Birini kandırmak değil, bilerek kanmaktır aşk. Diline arılar konar, koynunda karıncalar gezer, Sevgilinin ölçeğiyle her zaman sınanmaktır aşk. İsrafil'in Sur'unu ruhunda duymaktır aşk, Suyu suyla yumak gibi aşka inanmaktır aşk. eşiğindeyim kirpiklerini açar içeri alırsan beni kekre kokulu derede yıkarım hüzünlerini saçlarına taç yaparım saharanın güllerini yalanım varsa sevgin çarpsın üzersem seni kuşluk vakti atarsın göğsündeki uçurumlardan aşağı El etme öyle aşk bu şakaya gelmez ben daha gözlerinin yarısındayım... ne ses ne nefes ne de bu rüzgar bağışlar seni simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni? susmaya gidiyorum.../.. birazdan dönerim.. acil servis gibi yetiştim bütün kanamalı sevdalarıma yanlarına gittiğimde, odaları boştu, çarşafları temiz bir küçük not bile yoktu../.. kurtardığınız için teşekkür ederiz bu yüzden emekliliğimi istedim yorgun aşkların baş hekiminden tazminatım suskunluk beni ait olmadığım şehirlerde aramayın, adresimin caddesi../.. burukluk Gül'