SİON TARİKATI Dünya 2000 yıldır Balık Burcu çağındaydı. Bu dönem aynı zamanda İsa'nın burcu olarak da biliniyor. 2000 yıl boyunca insana ne yapması gerektiği yüksek makamlarca söylendi, dinler damgasını vurdu bu çağa. 2000 yıl geçti, insanlık şimdi Kova Burcu çağında. Bu burca göre de insan gerçeği öğrenecek, kendi adına düşünme inisiyatifini elde edecek. 2000 yıllık Balık Burcu çağının ardından insanlığı rasyonalitenin egemen olacağı bir dönem bekliyor. Bu çağın da etkisi var mıdır, bilinmez ama bugün dünya hayal kırıklığı içinde yeni bir gelişmeyi tartışıyor. 2000 yıllık bir din temellerinden sarsılıyor. Tanrı, Mesih diye tarif ettiği Hıristiyanlık'ın kutsal yaratıcısı İsa'nın kimliğine ilişkin yeni tartışmalı tarihsel veriler ortaya çıkmaya başladı. Hıristiyanlık'a göre İsa hiç evlenmemişti, dolayısıyla bir nesli olamazdı. O bir Tanrı'ydı. Gel gelelim ortaya çıkan tartışmalar İsa'nın evlendiği ve bir neslinin olduğu yönünde. Peki nereden çıktı bunlar? Dünyada en çok satanlar listelerinin birinci sırasında olan bir roman var: Da Vinci Şifresi. Bu kitap, Hıristiyanlığın İsa hakkındaki gerçekleri bilerek ve isteyerek çarpıttığını savunuyor. Hatta bu kitabın yazarı Dan Brown'un da katkısıyla Amerikan ABS televizyonunda yayınlanan bir belgesel program ortalığı karıştırmaya yetti de arttı bile. Belgeselde, İsa'nın evlendiği kadının Magdalalı Meryem olduğu ve nesillerinin bulunduğu iddiası gündemi altüst etti. İsa ve Hıristiyanlık hakkındaki bu yeni tartışmalar hiç de öyle bir roman içinde kalacak, kurgusal iddialar değil. Çünkü Dan Brown kitabının en başında bugün için bile tüm insanlığı polisiye öykülere taş çıkartacak bir yolculuğa çıkaracak haberi veriyordu: "Sion Tarikatı 1099 yılında kurulmuş olan gizli bir Avrupa cemiyetidir ve gerçek bir topluluktur. 1975 yılında, Paris Milli Kütüphanesi; Sir Isaac Newton, Botticelli, Victor Hugo ve Leonardo da Vinci de dahil olmak üzere, Sion Tarikatı'nın sayısız üyelerinin isimlerini içeren, Les Dossiers Secrets diye bilinen parşömenleri ortaya çıkarmıştır." İsa'nın kızı kaçırılıyor Bugün Da Vinci Şifresi'nde yazılan bilgiler, tarihsel tartışmalara götürüyor insanlığı. Hıristiyanların hiç evlenmediğine kutsal bir ayet gibi inandığı İsa aslında evliydi. Karısı da olarak tanımlanan Magdalalı Meryem'di. Hatta İsa çarmıha gerildiği sırada Meryem kızları Sarah'a hamileydi. İsa'nın doğmamış çocuğu ve Magdalalı Meryem, neslinin korunması için kutsal topraklardan kaçtı. Tarihte hep sır isim olarak zikredilen Arimatea'lı Yusuf devreye girdi. Meryem'i gizlice Fransa'ya getirildi. Oradaki Yahudiler arasında kendine sığınacak güvenli bir yer bulundu. Kızını da burada doğurdu. Sarah, İsa'nın ilk çocuğu olarak, İsa neslini çoğaltacak bir kadın olarak, Fransa topraklarında yaşama gözünü açtı. İşte olaylar zinciri de bu noktadan sonra başladı. İsa ile ilgili gerçekleri gizlediği iddia edilen Roma Kilisesi, İsa'nın neslinin artmasından, İsa ve Magdalalı Meryem sırrının açığa çıkmasından ve temel Katolik öğretilerine meydan okunmasından korkuyordu. Bugünkü Vatikan'ın, o dönemdeki Roma Kilisesi'nin tüm engellerine rağmen İsa'nın nesli çoğalmaya devam etti. 15. yüzyıla kadar bu nesil gizlice çoğalmıştı. Ancak bu tarihte İsa'nın neslinin son temsilcisi, Fransız asillerinden biriyle evlendi. Merovingian hanedanı diye bilinen İsa'dan gelme bir soy oluştu. Vatikan, bu soyu yok etmek için türlü çabalar içine girdi. İşte bu krallıkta bir isim öne çıktı: Kral Dagobert. Dagobert Merovingian kralıydı. Yani İsa'nın neslini temsil eden hanedanlığın da kralı. 17. yüzyıl sonunda bu hanedanlık yok olma aşamasına geldi. Dagobert öldürüldü. Oğlu Sigisbert kaçmayı başardı. Aileye sonradan bir isim eklendi. Godefroi de Bouillon. İşte İsa'nın sırrı bu isimle birlikte bir gizli cemiyetin himayesine girdi. Son temsilci İsa'nın bu sırrını koruyan Sion tarikatı kuruldu. İsa'nın neslinden olan Merovingianların bugün soyunu temsil eden soyadları ise Plantard ve Saint Clair. Bu soyadları tarikat tarafından yıllarca korundu. İsa soyunun son temsilcisi bugün hayatta. Fransa'da yaşıyor ve tarikat tarafından gizlice korunuyor. İsmi ise Pierre Plantard de Saint Clair. Bu isim Dan Brown'un kitabında yazmıyor. Ancak 80'lerden bu yana Hıristiyanlık ve Vatikan'la ilgili araştırmaları olan Aytunç Altındal bu ismi Tempo'ya açıkladı. Son olarak Gül ve Haç Kardeşliği adlı kitabı da yayımlanan Altındal için Türkiye'nin Dan Brown'u demek yanlış olmaz. Altındal, İsa'nın torunu, neslin son temsilcisi Saint Clair ile ilgili ise şunları anlatıyor: "Pierre Plantard de St. Clair. İkinci Dünya Savaşı sırasında adamı Almanya'da aramaya başlıyorlar. Paris'te oturuyor. Hemen Londra'ya kaçırıyorlar. Adamı Londra'da saklıyorlar. Savaş bitince geliyor. 1945'den itibaren de AB'nin kurulması meselesinde, Sion tarikatı yeraltından çıkıyor. Sion tarikatının elindeki, İsa'yla ilgili dosyalar birden bire devlet arşivinde bulunuyor." Altındal'ın verdiği bilgiye göre İsa soyunun son temsilcisi 88 yaşında şu an ve Paris'te yaşıyor. İsa'nın kimliğiyle ilgili bu şaşırtıcı bilgiler, binlerce yıldır şifreler, gizli oluşumlar, cinayetler ve entrikalar arasında taşınıp durmuş. Tapınak Şövalyeleri, Sion tarikatı, Gül ve Haç Kardeşliği diye bilinen gizli örgütler, İsa'nın sırrını saklamak ve yüzlerce yıl Vatikan'a kaptırmamak için çalışıyorlar. Tartışmalı da olsa 25 Aralık İsa'nın doğum günü. 2000 yılın bittiği yeni bir çağın da içindeyiz artık. Sion Tarikatı bu gerçekleri açıklamaya hazırlanıyor. Hem Dan Brown bu bilgiyi kitabında yazıyor, hem de Aytunç Altındal bunun altını çiziyor. Altındal, tarikatın şifreleme sistemine göre bugünkü Papa'nın ölmesini beklediklerini söylüyor. Ölümünün ardından da gizli belgeler gün yüzüne çıkarılacak ve İsa gerçekleri ortaya konacak. Dolayısıyla binlerce yıldır Vatikan'la bu gizli tarikatlar arasında yaşanan çatışma da Vatikan'ın aleyhine sonuçlanmış olacak. Bu tarikatın içinde Victor Hugo, Leonardo da Vinci, Isaac Newton, Botticelli gibi ünlü sanatçılar da var. Her biri bu tarikatın üyesi olmuşlar. Eserlerine İsa gerçeğiyle ilgili gizli şifrelerini koymuşlar. Bir dönem Sion Tarikatı başkanlığını da yaptığı ortaya çıkan Leonardo da Vinci'in Son Akşam Yemeği tablosu bugün yeniden tartışılıyor. Çünkü 13 havari ve İsa olarak bilinen tablodaki karakterlerin 13'üncüsü meğer Magdalalı Meryem'miş. Aslında tüm bunları anlayabilmek için tarihin başına dönmek gerek. Hıristiyanlık tarihi için önemli bir isim olan Constantin'in Hıristiyanlık dinini seçtiği tarihe... 325 yılında Constantin'in emriyle İznik'te toplanan Konsey'de, İsa'nın Tanrı olarak görülmesine karar veriliyor ve İsa'yı insan ve evli olarak tanımlayan İncil'ler yok ediliyor. Dan Brown bu tarihi gerçeği romanında şu satırlarla aktarıyor: "İsa'nın çarmıha gerilmesinden üç yüzyıl sonra, İsa müritleri katlanarak artıyordu. Hıristiyanlarla paganlar savaşmaya başlamışlardı ve anlaşmazlık o boyutlara gelmişti ki, Roma'yı ikiye bölmekle tehdit ediyordu. Constantin de bir şeyler yapılması gerektiğine karar verdi. 325 yılında Roma'yı tek bin din altında birleştirmeye karar verdi. Hıristiyan sembollerinde pagan dinine ait izler vardır. Mısırlıların güneş çemberleri, Katolik azizlerin haleleri oldu. İsis'in mucizevi bir şekilde gebe kaldığı oğlu Horus'u emzirdiğini gösteren çizimler, Bakire Meryem'in Bebek İsa'yı emzirdiği modern sahnelere dönüştü. Constantin Hıristiyan geleneğini sağlamlaştırmak için İznik Konseyi adlı ekümenik toplantı düzenlendi. Tarihin o anına kadar Mesih, müritleri tarafından ölümlü bir peygamber olarak kabul ediliyordu. Mesih'in Tanrı'nın oğlu olduğu İznik Konseyi'nde teklif edilmiş ve kabul edilmişti." Batı dünyası tartışıyor İsa'nın Maria Magdalena ile evli ve çocukları olduğu konusu son 2 yıldır tüm Batı dünyasında sıkça tartışılmaya başlandı. Margaret George'un 2002 yılında satış rekoru kıran 'Magdalalı Denilen Meryem' adlı kitabı Katolikler arasında yeni taraftarlar oluşmasına bile neden oldu. Bu arada Wachowski kardeşler Matrix Reloaded'da etrafını Kase'ye benzer kadehlerle çevreledikleri kötü adama Merovingian ismini verdiler. Yani İsa'nın soyunu temsil eden hanedanlığın ismi. Bu arada Mel Gibson'ın yakında gösterime girecek olan 'İsa' filminde de Monica Bellucci Magdalalı Meryem'i oynayacak. Newsweek Dergisi geçen haftalarda "İncil'in kaybolmuş hikayeleri" başlıklı bir haber yayımladı. Haber eski metinleri yeniden inceleyen Amerikalı kadın araştırmacıların görüşüne yer veriyordu. Buna göre Magdalalı bir hayat kadını değildi, İsa'nın eşiydi. Chicago'daki DePaul Üniversitesi profesörlerinden John Dominic Crossan da Dan Brown gibi Magdalalı'nın İsa'nın eşi olduğunu savunanlardan. Bu arada ABD'de ABC televizyonunda gösterilen 'Jesus, Mary ve da Vinci' adlı belgeselde, İsa'nın Magdalalı Meryem'le evliliği, Leonardo da Vinci'nin gizli bir tarikat üyesi olduğu, 'Son Yemek' adlı tablosundaki sembollerle bu evliliği anlattığı öne sürüldü. Sion - Gül Haç tarikatı Hıristiyanlık içinde yer alan ancak agnostik Hıristiyanlar olarak tanımlanan gizli oluşumlar özü itibarıyla aynı. Tapınak Şövalyeleri, Sion Tarikatı ve Gül Haç kardeşliği gibi isimler altında bulunmuşlar. Günümüzdeki isimleri Gül Haç Tarikatı. Sion Tarikatı'nın kuruluşu 1099 yılı olarak biliniyor. Gül Haç Tarikatı'nın ilk ismine 17. yüzyılda Fama Fraternatis'te, Confessio Fraternatis ve The Chemical Wedding of Christian RosenKreuz'da rastlanıyor. Bu devirde yazılan ve Rosy Cross Manifestoları olarak bilinen üç eser bir Hıristiyan olan Rossy Cross'dan ve alegorik bir efsaneden ve bir manifestodan bahsediyor. Almanya'da 1378'de doğan Rosy Cross, Anadolu'ya ve kutsal topraklara gitmiş 106 yaşında 1484'te ölmüştür. Bu eserler simya ile, gizli bilimle ve tıpla uğraşan kiliseye karşı olan gizli bir topluluğun varlığından dem vurur. Eserlerde masonik sembolizm ve dolaylı anlatım kullanılır. Boyle ve Leonardo da Vinci'den, Isaac Newton'a kadar pek çok bilim insanın bu gizli örgüte üye olduğu ve bu örgüt sayesinde kendini geliştirdiği biliniyor. Örgütün tüm özellikleri masoniktir ve Tapınak Şövalyeleri ile ilişkileri olduğuna kesin gözüyle bakılıyor. Türkiye'deki temsilci kim? Bu gizli tarikatın halen var olduğu da iddialar arasında. Araştırmacı Aytunç Altındal, Gül ve Haç Tarikatı'nın bir dönem İstanbul Teşvikiye'deki İzmir Apartmanı'nda merkezi olduğunu, bunu gördüğü belgelere dayandırdığını söylüyor. 1960'larda Türkiye'deki isim Cemal Birik. Altındal, son 15 yıldır da bu örgütün temsilciliğini ünlü bir avukatın yürüttüğünü öne sürüyor.

Ellerine sağlık

Thule Tarikatı Thule Tarikatı II. dünya savaşı sonlarında doğru yıkılan Nazi Karargahı'na girildiğinde, hiç akıllara gelmeyen bir şeyle karşılaşılmıştı. yıkıntılar arasında 12 tibetli rahibin cesedi bulunuyordu. bu duruma o yıllarda hiç bir anlam verilememişdi. Savaş bitipde herşey normale dönmeye başladıkdan sonra bu durum birçok kimsenin dikkatini çekmeye başlamışdı : Nazi karagahında 12 tibetli rahibin işi neydi?. Bu soru uzun bir süre zihinleri meşgül etti. ortaya çıkan sonuçlar bir hayli düşündürücüydü: Naziler şambala ile irtibattaydı!... Herşey thule efsanesiyle başlıyordu... thule efsanesinin kökeni ise kayıp bir uygarlığa dayanmaktaydı. bu da nazizmin temelini oluşturuyordu. bu efsane altında birleşen bir grup, thule adında gizli bir tarikat kurdular. nazi partisinin 7 kurucusundan biri olan Dietrich Eckardt, thule tarikatının temel ifadesini şöyle açıklıyordu; "thule'nin tüm sırları, eski kayıp bir uygarlığa dayanır. insanoğlu ile 'dış zekalar' arasında bulunan bazı aracı varlıklar, bu sırlara erelere büyük bir güç kaynağı oluşturmaktadırlar. bu güç kaynağı almanyayı dünyaya egemen kılacakdır. yine bu güç kaynağı, geleceğin üstün insanının ortaya çıkmasını ve insan türünün değişimini sağlayacakdır." Gizli thule tarikatı'nın üyeleri arasında Rudolf Hess, Karl Haushoffer, Alfred Rosenberg ve Adolf Hitler gibi önde gelen isimler bulunmaktaydı. nazi partisinin kurucu üyelerinden ve thule tarikatının önde gelen isimlerinden Karl Haushofer'ın, bir takım normal ötesi yeteneklere sahip olduğu bilinmekteydi. örneğin ileri derecede geleceği bilme yeteneği vardı. olacakları daha önceden haber verebiliyordu. düşmanın saldıracağı saati, top mermilerinin düşeceği noktaları çevresindekilere söyleyebiliyordu. buna benzer şekilde hitlerinde garip yeteneklere sahip olduğu tespit edildi. daha sonraları Hitler'in majik çalışmalar gerçekleştirdiğide ortaya çıkdı. bunlardan en belirgin olanı radyodan yapdığı konuşmalarda, ses majisi denen majik bir yöntemi kullanmasıydı. bu yöntem büyük kitlelerin etki altına alınmasında büyük bir fonksiyon görmüşdür. araştırmalar ilerledikçe ortaya bir başka gerçek daha çıkdı. nazi partisi kurucu üyelerinden Karl Haushoffer'ın hindistan, japonya ve tibet 'e giderek oralarda uzun bir süre gizli çalışmalarda bulunduğu tespit edildi. esrarengiz bir eğitimden geçdiğide, kayıtlar arasındaki bilgilerde dikkati çekiyordu. tibetde bir takım insanlarla gizli toplantılar yapdığı raporlarda belirtildi. bu kişilerin kim olduğu hiç bir zaman öğrenilemedi. işin bir başka ilginç noktası ise nazi'lerin kullanmış olduğu sembolleriydi. bu şekil öyle rastgele seçilmiş bir sembol değildi. gamalı haç insanlığın kullanmış olduğu en eski sembollerden biridir. dünyanın pek çok köşesinde bu sembole rastlanmışdır. eski uygarlıkların kullandığı en önemli sembollerden biri olan bu sembolü dahda ilginç yapan özellik, bunun bir Mu sembolü olmasıydı. tüm bilimsel yasalara karşı amansız bir savaş açan hitler, acaba bu gücünü nereden almaktaydı?. bu büyülü ve gizemli gücün adı, thule örgütü idi (k163, k166, s78, g6). bu örgütün kurucularından, şair ve gazeteci, dietrich eckart, 1920'lerde, mimar alfred rosenberg ve karl haushofer ile birlikte, hitler'e, mistik doğu'nun gizemlerini öğretmiş ve hitler'in, o yıllarda bu örgüte katılmasını sağlamıştır. 1923 yılında kurulan milliyetçi sosyalist parti'nin yedi kurucu üyesinden biri olan eckart, aynı yıl içinde öldüğünde, elindeki tüm bilgi birikimini karl haushofer'e bırakır. vasiyetinde ise, şöyle demektedir: "hitler'i izleyiniz. dans edecektir; ancak müziği ben yazdım. onlarla temasa geçmesi için gerekli araçları kendisine verdik. bana da sakın acımayın. tarihi herhangi bir alman'dan daha fazla etkilemiş olacağım." thule oqaanaaqörgüt, adını "thule kornen"den almıştı. "thule", izlanda efsanelerindeki batık bir kıtanın adıdır. ayrıca, grönland'ın batısında, halen bir thule kenti bulunmaktadır. "kornen" ise, hem yarımada, hem de "boynuz" anlamına gelmektedir. "thule kornen", thule yarımadası anlamına gelmekle beraber, thule kentinin gerçek adı qaanaak'tır. iki ismi beraber okuduğumuzda "zülkarneyn" (k165) kelimesi açıkça görülmektedir . thule örgütü'nün sembolü, çift boynuzlu viking miğferidir. kökleri, kayıp kıta "mu" uygarlığına dayanan bu öğretinin temel taşları, insan psikolojisinin bilinmeyen yanları ve zaman boyutları idi. amaçları, "zamanda insan ve taşıt naklini" gerçekleştirerek, dünya'nın kaderini değiştirip üstün bir ırk meydana getirmek ve "üst zekalılarla" diyologa geçmekti. vladimir terziski tarafından hazırlanan "the secrets of the third reich" isimli video filminde, nazi thule ve vril örgütü üyelerinin, dünya dışı canlılarla telepatik temas kurduklarını ileri sürülmüştür (s78). thule örgütü'nde, güneş, "aryan"ların kutsal sembolü olarak bilinirdi. "aryan"ın lügat anlamı, "ari irk" ve hint-avrupa dilini konuşan tarih öncesi kavim demektir. bir tibet efsanesine göre, üç-dört bin yıl önce, orta asya'da, gobi'de çok büyük bir uygarlık vardı. bu uygarlık, bir felaket, belki de bir atom savaşı sonucu yıkılır; gobi bir çöle dönüşür. bu felaketten canını kurtarabilenler, kuzey avrupa'ya ve kafkasya'ya göç ederler . thule örgütü'nün ermişleri, bu gobi göçmenlerinin, insanlığın temel ırkını oluşturduğuna inanmaktaydılar. haushofer, "kaynaklara dönmeyi", yani doğu avrupa'yı, türkistan'ı, pamir'i, gobi'yi ve tibet'i ele geçirme gereğini savunmaktaydı. ona göre, bu bölgeleri ele geçiren dünya'ya egemen olurdu. hint-tibet mitoslarında, "uzay üstü uzay"a çıkıp zaman yolculuğu yapan "dhurakhapalam"a, "vaidor"; ufo benzeri uçan disklere de "vimana" denilmekteydi (d68). hint esatirinde, vaidor'ların, turan dağı'nda; vimana'ların ise, tor dağı'ında bulunduğu, daha doğrusu inip, çıktıkları yazılıdır. hatta, çinliler'in, fransızlar'ın ve ruslar'ın büyük paralar harcayarak kurdukları ekiplerle dhurakhapalam'ı arattırdıkları söylenir. general haushofer'in de, tibet'te bu konuda araştırmalar yaptığı söylenmiştir. diğer taraftan, tibet'teki lama rahiplerinin ağızbirliği ile sakladıkları bir sırra göre, dhurakhapalam'ın, saklandığı kutsal beldeden çalındığı ileri sürülmüştür. bu konu ile ilgili olarak, aiberg'in kitaplarından birinde, satır aralarında sadece şöyle bir cümle yer alıyor: "g'nin bu aygıtı bularak, rusya üzerinden grönland'a taşıması ve paul kamenberg isimli birini zamanda iki yıl geri göndermesi ile ilgili olarak süper devletleri şok eden deneyler". burada sözü edilen "g"nin, gurdjieff olduğu anlaşılıyor. ancak ne yazık ki, aiberg'in kitaplarında bu konu ile ilgili daha fazla bilgi bulunmuyor. thule örgütü, 1943 yılına kadar tibet'le yakın ilişkiler içersinde olmuş, karşılıklı heyetler gönderilmiştir. hatta, 1926 yılında, berlin ve münih'e, küçük bir hindu kolonisinin yerleştirildiği bilinmektedir . nazi'lerin "odessa" adlı bilim örgütünde de, üst rütbeli tibetli'lerin çalışmış olduğu saptanmıştır. tibet kökenli "yeşil ejder" adlı bir örgütün de, thule örgütü ile bağlantılı olduğu bilinmektedir (k18, k38, k65). thule örgütü'nün merkezi, birinci dünya savaşı'ndan sonra, istanbul'a taşınmıştır. örgütün başkanı, hitler tarafından istanbul'a gönderilen, ancak daha sonra istanbul'da intihar süsü verilerek öldürülmüş olan , "baron rudolf von sebottendorff" dir. araştırmacı yazar jason bishop, baron sebottendorff'un, islam mistizmi ve süfizmini tüm ayrıntıları ile çok iyi bilen ve tarikatlarla doğrudan teması olan bir kişi olduğunu belirtmektedir. baron sebottendorff, 1933 yılında yayınlanan, "before hitler came" isimli kitabında, nazi liderlerinin gizemli çalışmalarını konu almış ve kitap, bu nedenle gestapo tarafından yasaklanmıştır. haushofer ve hanussen ile birlikte, gurdjieff de müslüman olmadan önce bu örgüte mensuptu. diğer bir örgüt üyesi olan rudolf hess'in de müslüman olduğu ileri sürülmüştür. hitler'in, thule örgütü'ne 1920 yılında katıldığını daha önce belirtmiştik. zig-zag grubu ile bir süre bağıntılı olarak çalışan thule örgütü'nün hitler tarafından nazi'leştirilmesinden sonra, zig-zag grubu bu örgütle ilişkisini kesmiştir (k163). en büyük hedefi, zaman yolculuğunu gerçekleştirerek dünya'nın kaderini değiştirmek olan thule örgütü'nün, bu amaca ulaşacak teknolojiye erişebilmek için, tarih öncesi üstün aryan uygarlığının yaşadığı hindistan ve tibet'e kadar uzandığını görüyoruz hazreti hızır'ın öğrencisi olarak zaman yolculuğunun sırrına eren mevlana halid-i bağdadi'nin de, mekke-i mükerreme'de kendisine söylendiği üzere, hindistan yollarınadüştüğünü ve cihanabad'da irşad edildiğini daha önce belirtmiştik (k43). dolayısıyla, görüyoruz ki, zaman yolculuğunun sırrı, her iki taraftan da hindistan vetibet taraflarına doğru uzanıyor. diğer taraftan, gurdjieff ve haushofer'in hem thule, hem de zig-zag mensubu olmaları, thule örgütü'nün, bağdadi'nin zaman yolculuğu etkinliğinden haberdar olduğunu akla getiriyor. zig-zag grubu'nun, thule örgütü ile ilişkisini kesmesi, belki de nazi'lerin, zaman yolculuğu teknolojisini siyasi amaçlarla kullanmak istemelerinden kaynaklanmıştır.

Gül Haçlılar "Gizemlerin gözüpek açıklamalarını içeren "İlahi Komedya", Papalığa bir savaş ilanı niteliğindeydi. Tıpkı İncil'in "Apocalypse" bölümünde olduğu gibi, hıristiyan dogmalarına Kabalacı simge ve sayıları cesurca uygulayarak, bu dogmalarda bulunan tüm mutlak değerleri inkar eden "Johannit" ve "Gnostik" özellikler gösteriyordu. Eserde yeralan doğaüstü dünyalara yolculuklar, "Eleusis" ve "Thebes" Gizemlerine giriş törenlerini andırıyordu... Dante, Cehennem çukurundan, başının ve ayaklarının yerlerini değiştirerek, yani Katolik öğretinin tam tersini uygulayarak kurtuluyor ve Şeytan'ı bir merdiven gibi kullanarak yeniden ışığa doğru yükseliyordu. Faust da, yenilmiş Mephistopheles'in kafasına basarak cennete ulaşmamış mıdır? Tüm bildikleri Cehennem'e sırt çevirmek olan kişiler Cehennem'den kurtulamazlar. Onun zincirlerinden ancak Cehennem'e yüzyüze bakma cesareti sayesinde kurtulabiliriz." "Aslında, Dante'nin Cehennem tablosu negatif bir Araf görüntüsündedir. Cennet'i ise, aynı Ezechiel'in "Pentacle"ı gibi, bir haç tarafından bölümlenen Kabala çemberlerinden oluşmaktadır. Bu büyük haçın tam orta yerinde bir gül açmaktadır. Böylece, "İlahi Komedya" ile Gül-Haç üstadlarının büyük simgesi ilk kez herkese sergilenmekte ve kesin bir biçimde açıklanmaktadır." "Gül-Haç üstadları için gül, evrensel uyumun canlı ve gelişen bir simgesidir. Bu simge güzellik, yaşam, sevgi ve zevkleri kendinde birleştirir. "Yahudi Abraham'ın Kitabı"nda Flamel, gülü simyacıların Büyük Yapıt'ının simgesi olarak göstermiştir." "Gül ve haçı bir araya getirebilmek, yüksek aydınlanma derecelerinin asıl hedefidir." Albert Pike, Morals and Dogma "İslam geleneğinde... Cebrail, öğreten ve yönlendiren melek işlevini taşır ve böylece hıristiyan geleneğindeki "Kutsal Ruh" niteliğini de kapsamına alır. "İlahi Komedya"da, diğer niteliklerinin yanısıra, Cennet'in rehberi de Cebrail'dir. İslam geleneğinde de, Cennet'e yükseliş motifi Cebrail ile bağlantılıdır. Dante eserinde, benzer bir çoşku dolu yükselişi, Virgil ve Beatrice'e yakıştırmaktadır." Robert Eisman and Michael Wise, The Dead Sea Scrolls Uncovered "Dante'nin sunduğu Cennetin İlahi Gülü'nün parlak görüntüsü ile Galahad'ın tanık olduğu gizemli Grail görüntüsü aynıdır." Joseph Campbell, Creative Mythology Gül-Haç Manifestoları "Gül-Haç, eski çağlardan beri aktarılagelen ezoterik bilgeliğe sahip olduğunu ileri süren dünya çapında bir kardeşlik örgütüdür. Örgütün adı, gül ve haçtan oluşan en önemli simgelerinden türetilmiştir. Gül-Haç öğretisi, farklı dinsel inanç ve uygulamaları yansıtan okült unsurlardan oluşur." "Bazıları, 1541 yılında ölen İsviçreli simyager Paracelsus'un, örgütün gerçek kurucusu olduğunu kabul etmektedirler. Diğerleri, 16. ve 17. yüzyıldaki gelişmelerin örgütün yeniden canlanması olduğunu; aslında Gül-Haç öğretilerinin eski Mısır'da filizlendiğini ve Platon, İsa ve İskenderiyeli Philo gibi, sıradışı din ve felsefe önderlerinin de örgüte üye olduklarını ileri sürerler. Ancak, örgütün tarihini 17. yüzyıldan daha eskiye dayandıracak hiçbir kanıt mevcut değildir." Encyclopedia Britannica "Kabala'nın bir arketip olarak psikolojik gücü, özgün Gül-Haçlılar tarafından 17. yüzyılda ortaya konulmuştur. Kim oldukları bilinmeyen bu kişiler, ateşli yazılar ve broşürlerle, "görünmez" mevcudiyetlerini ilan etmişlerdir. Bir örgüt olarak varlıkları hiç bir zaman tatmin edici bir biçimde kanıtlanamamıştır. Ancak, varlıklarına olan inanç Avrupa'da bir histeri dalgası yaratmaya yeterli olmuş ve Francis Yates'in belirttiği gibi, 17. yüzyılda düşün, kültür ve politik kurumların gelişiminde hayati bir rol oynamışlardır." Baigent, Leigh & Lincoln, The Messianic Legacy "Gül-Haç

Goreans & Kaotian Tarikatı Goreans & Kaotian Tarikatı İngiltere'nin kuzeydoğusundaki Durham'ın banliyölerinden Darlington kasabası, Marki De Sade'ı anımsatan, sado-mazo ilişkiler yumağı ile sarsılıyor son günlerde. İnsanların sessiz, sakin bir yaşam sürdüğü kasaba, sado-mazo seksi yaşam biçimi yapan ilginç bir tarikatın 'merkezi' olma sıfatıyla, yerel ve yabancı basının manşetlerinde yer alıyor. Darlington'luların yaşamını altüst eden tarikatın adı Kaotian. 31 yaşındaki İngiliz Lee Thompson'ın liderliğindeki tarikatın özelliği ise kadınlara tasma takılıp seks kölesi gibi davranılması. Durham polisine ilk ihbar, kasabanın kasabından geldi. "Dükkandan içeri, tasmayla bir kadını sürükleyen adam girdiğinde şoke oldum. Adam gayet sakin, sosis istediğini söyledi. Kadın ise, köpek gibi 'dört ayak' üstünde, sessizce duruyordu' diyen kasabın ardından, yaşlı bir kadın, boynuna tasma takılmış bazı kadınları bir eve girerken gördüğünü söyledi. Polis daha sonra, Kanadalı 29 yaşındaki genç bir kadının kendi rızası dışında zorla bir evde alıkonulduğu ihbarını aldı. Ancak verilen adrese baskın yapıldığında, ortada rıza dışında gerçekleşen bir olay olmadığını görüldü. Çünkü söz konusu Kanadalı kadın internette chat yaparken tanıştığı tarikat üyelerine gönüllü olarak katılmıştı; ancak tarikatla yaşamaya başladıktan bir süre sonra Amerika'daki bir arkadaşına geri dönmek istediğini ancak pasaportunu yakmış olduğundan artık ülkesine de dönemediğini haber vermişti. Sonuçta polis genç kadına ülkesine dönebilmesi için bürokratik işlemlerde yardımcı oldu. Ancak hiçbir suç unsuruyla karşılaşmadıklarından, başka bir müdahalede bulunamadılar. Çünkü bütün üyeler, 'kendi rızaları dahilinde' tarikata katılan 'erişkinler' olduklarından, polisin yapabileceği bir şey yoktu. Diğer ihbarlar ise çocuklarının Kaotian mezhebinin 'tam zamanlı' üyesi olabilmek için okulu, evi ve aileyi terk ettiğini anlatan endişeli ebeveynler tarafından yapılmıştı. Bunlardan biri 18 yaşında 'Star Trek' fanatiği, yakın arkadaşlarının ifadelerine göre bugüne kadar hiç kız arkadaşı olmayan, ileride bilgisayar teknisyeni olmayı arzulayan Zachary Nichodemous adındaki gençti. Zachary, iki ay önce Essex'in Harlow kasabasındaki evini terk edip Darlington'daki tarikat merkezine taşınmıştı. "Tek istediğim oğlumun evimize dönmesi' diye gözyaşı döken annesine karşılık Zachary, "Hayatım boyunca hep bir şeylerin eksik olduğunu düşünmüştüm, sonra internette Bay Thompson'la tanıştım, bana Kaotian'ları anlattı, işte hayatım boyunca hep aradığım ve bulamadığım şey buydu' diye memnuniyetini ifade ediyordu. Şikayetleri dinleyen Durham polisi 'gönüllü köle'lerden sıkılmış olacak ki bir daha harekete geçmeyecekleri şeklinde bir açıklama yaptı. Peki, Darlington'daki bu küçük grup dışında tüm İngiltere'de yaklaşık 25 bin üyeleri olduğu söylenen, polisi ve medyayı şaşkınlık içinde bırakan Kaotian'ların temelleri hangi felsefeye, kökene dayanıyor? Kaotian'ın aslında Goreans adında daha büyük başka bir tarikattan ayrılmış olduğu söyleniyor. Kadınları seks kölesi gibi gören her iki grubun da ortak noktası ise John Norman adında Amerikalı bir klasik edebiyat profesörü tarafından 1960'larda yazılmış 'Gor Günlükleri' adıyla yayımlanan kitaplardan esinlenmeleri. Felsefe, sado-mazoşizm ağırlıklı erotizm ve bilimkurgu öğeleri taşıyan 26 serilik 'Gor Günlükleri', 'Gor' adı verilen Karşı-Dünya'daki yaşamı anlatıyor. Gor, Güneşin ters tarafında ancak Dünya'yla aynı yörüngede olan bir gezegen. 1966 yılında yazılmış olan ilk kitap John Norman'ın alter-egosu olduğu düşünülen Tarl Cabot'un bu gezegendeki maceralarını anlatıyor. Güneş sisteminin gizlenmiş gezegeni Gor'daki bu kahramanın maceraları aslında barbarlık, ileri teknoloji ve bilimin birbirine karıştığı vahşi bir toplumun anlatıldığı bir arka fon görevi görüyor. Gezegende Nietzsche'vari bir doğal düzen savunularak gücün, becerinin üstünlüğü vurgulanıyor. Bu hiyerarşiden ve cinsiyetler arasındaki ayrımları analiz etmeye çalışan evrimsel psikolojinin farklı bir kullanımından yola çıkılarak 'itaatkar' olması gereken kadının 'üstün' erkeğin doğal bir yardımcısı, daha doğru ifade etmek gerekirse 'köle'si olduğu belirtiliyor. Zaten Gor Günlükleri'nde bu inanış olay örgüsüyle de doğrulanıyor: Savaşların sonunda kahraman erkekler tarafından köleleştirilen -vaktiyle kahraman- kadınlar doğadaki konumlarını ve esas görevlerini keşfedip mutluluk içinde yaşıyorlar. Zaten John Norman ve Goreans'ların tepki toplamalarının esas sebebi de kendilerinin 'doğayı şereflendirmek' olarak tanımladıkları bu prensipleri. Kitaplarda kullanılan terminolojinin, imajların hepsi sado-mazoşist bir alt-kültürü temsil ediyor. Kendilerine Goreans ya da onlardan ayrılan grubu temsilen Kaotian adını veren gruplar da işte bu Gor dünyasındaki yaşam tarzını benimseyen insanlardan oluşuyor. 'Gor Günlükleri'nin yaratıcısı, yazarlıkta kullandığı takma isim John Norman olan, 1931 doğumlu John Frederick Lange Jr. Kendisi ABD'nin ünlü Princeton Üniversitesi'nde doktora yapmış, New York'taki Queens College of the City University of New York'ta öğretim üyeliği yapan bir felsefe profesörü ve klasik edebiyat araştırmacısı. Romanlarında Gor dünyasını bitki örtüsü, canlıları, kültürel gelenekleri, vs. bakımından karmaşık detaylarla tasvir eden Norman etnografiyle de ilgili olduğundan gezegeninin nüfusunu Roma İmparatorluğu, eski Yunanlı, yerli Amerikalı, Viking gibi daha başka birçok farklı ırk ve kültürden insandan oluşturmuş. Serinin her kitabı bu karışık toplumun bir parçasını anlatmaya ve böylelikle gizemli gezegenin üstündeki örtünün bir kısmını kaldırmaya yarıyor. Bu arada Gor'un insanlarının mimari ve tıp gibi alanlarda ileri derecede uzmanlaştıklarını, hatta yaşam süresini uzatmayı bile becerebildiklerini belirtmek gerekiyor. Ancak Gorlular ulaştırma ve silah teknolojisi konusunda ancak klasik bir Akdeniz Medeniyeti kadar ilerleme gösterebilmişler. Adı Cem Yılmaz'ın ünlü G. O. R. A.'sına benzeyen Gor gezegeninin yerçekimi kuvveti de Dünya'dan daha düşük. Yukarıda da belirttiğimiz gibi bütün bunlar bir yana, gezegenin en çok tartışılan özelliği tabii ki Gor'daki kadınların sosyal durumu: Gorlu kadınlar sistematik olarak erkeklerin her anlamda bütün arzularını yerine getirmekle yükümlü köleleri durumundalar. Gezegende kölelik kurumunun ortaya çıkışı geçmişe dayanıyor: Gor'da erkekler ve kadınlar arasında bir savaş yaşanıyor. Kadınlar savaşı kaybediyor. Gorlu erkekler öldürülmeleri gereken kadınlara daha farklı bir yenilgi cezası vermeye karar veriyorlar. Kadınların çok güzel olarak yaratılmalarına ancak erkeklerin kölesi olmaları hükmüne varılıyor. Tabii bu işin hikaye kısmı, çünkü belirttiğimiz gibi zaten bütün bunların ötesinde Gor'un yaratıcısı Norman, kadınların doğaları gereği erkeklere boyun eğmek için dünyaya geldiklerine ve mutluğu ancak bu durumu kabullenerek bulabileceklerine inanıyor. Zaten Gor'un Günlükleri serisinin bazı sado-mazoşist grupların bu kadar hoşuna gitmesinin sebebi de bu gönüllü boyun eğme, sahip-köle mevzularını bolca barındırması. Serinin son kitabını 2001 yılında yayınlayan Norman, 1970 sonlarından 1980 başlarına kadar Amerika'da inanılmaz bir popülerlik yakalıyor, Gor Günlükleri milyonlarca adet satış yapıyor. Hatta sosyologlar o yıllardaki bu hızlı yükselişi şöyle analiz ediyorlar: Amerika'da bu yıllarda, erkek-egemen sado-mazoşist pornografinin açık yani alenen tüketimi mümkün değilken, alternatif sosyal ve seksüel arayışlara yönelen isyankar ve yabancılaşmış Amerikan toplumu Norman'ın kitaplarını rahatlıkla tüketebiliyor. Ancak 1980 ve 1990 ortalarında durum değişiyor. O dönemde artan politik doğruculuk, özellikle de feminizmin yükselişi okuyucuları ve bazı çıkar gruplarını Norman'ın kitaplarının satışına karşı harekete geçmeye yöneltiyor. Norman'ın kitapları insanları kadın düşmanlığına teşvik ettikleri gerekçesiyle çok ciddi tepkiler çekmeye başlıyor. Bu sürecin sonunda Norman'ın kitapları kitapçıların ve kütüphanelerin raflarından kaldırılmaya, kitapları yayınlanmamaya başlıyor, hatta Norman yayınevlerini kendisini kara listeye aldıklarından dolayı suçluyor. Ancak 1990'ların sonlarında Sado-mazoşizmin daha kabul edilir bir hale gelmesiyle Norman ve Gor Günlükleri'nin kaderi bir kez daha değişiyor. Bu sosyal kabullenme ve internetin adeta patlaması normal yayın kanallarında olmasa da sanal ortamda Norman'ın yarattığı yaşam tarzının ve fikirlerinin yeniden popülarite kazanmasına sebep oluyor. Goreans tarikatı üyeleri internette bir araya gelmeye, gruplar oluşturmaya ve küçük yayıncıların girişimi ve desteğiyle Norman'ı geri getirmeye çalışıyorlar. Herkesi şoke eden Kaotian Tarikatı'nın Darlington'daki lideri Lee Thompson ise bu felsefeyi ve üyelerin gönüllülüklerini bir röportajında şöyle ifade ediyor: "Kölelerim ev işlerini görüyor, alışveriş yapıyor ve cinsel arzularımı tatmin ediyorlar. Benim için 'hasta' diyorlar ama ben yaptığımın kötü olduğunu düşünmüyorum. İnsanların benden korkması için bir neden yok.' Şimdiye kadar tam sekiz kızla köle-efendi ilişkisi olduğunu açıklayan Lee Thompson, bu ilişkilerini şöyle açıklıyor: "Birçok insan bunun sadece sekse dayalı bir şey olduğunu düşünüyor ama aslında verdikleri her türlü hizmet buna dahil. Bütün bunları efendileri için yapıyorlar. Bu da, konu seks olduğunda da kızların kendilerine söylenen her şeyi yapmaları anlamına geliyor, ama tabii ki bütün bu yapılanlar tamamen gönüllü ve güvenli. İnsanlarla tanışmak için internet chat odalarını kullanıyorum ve oralarda tanıştığım kızlar bu konularda bayağı istekli gözüküyorlar.' Bu arada Lee Thompson İngiltere'nin Kuzeydoğu bölgesinde Berwick'ten York'a kadar olan bir bölgede yaklaşık 350 tane Kaotian takipçisinin bar ve pub'larda düzenli olarak buluştuklarını da ifade ediyor.

Bohemian klübü BOHEMİAN KLÜBÜ 1872 de kurulmus bir örgüttür. ABD'nin batı yakasındaki elitleri bu topluluğun üyesidir. Cumhuriyetçi başkan ve başkan adaylarının tümü bu topluluğun üyesidir. HER EYALETTE TAPINAKLARI VAR Faliyetleri son derece gizli olan topluluğun özel vadisine giriş ABD devlet guçleri tarafından engellenmektedir. Merkezdeki çiftlik aynı anda yüzlerce kişinin hafta sonu toplantılarına katılabileceği niteliktedir. ABD'nin hemen her eyaletinde tapınakları vardır. Sembolleri baykuştur. Ritüellerde baykuşa hitap edilir ve bir simge olarak baykuş motifi kullanılır. KİLİT NOKTALARDAKİ ZENGİN ÜYELER Bohemian Grove hem çok zengin hem de en kilit noktalardaki elitlerin oluşturduğu daha üst ve çok daha gizli bir seçkin kulübüdür. Bine yakın ABD eliti sürekli olarak hafta sonu California'da veya diğer eyaletlerdeki çiftiklerde toplanıp törenler yapıyorlar ve gizli ritüeller uygulanıyor

Nur tarikati Said Nursi 1960 yılında vefat ettikten sonra şuan "ağabeyler" denilen grup ile, Hüsrev Altınbaşak arasında bir ayrılık meydana gelmiştir. Bu kişiler Zübeyir Gündüzalp'i kendilerine yol gösterici olarak belirlediler. Ancak, Nur Cemaatinin tarihi yapılanması konusunda önemli analizler içeren "karakalem" web sitesi başta olmak üzere bu konuda tarihsel analiz yapanlar tarafından, Said Nursi'nin vefatından sonra nurculuğun önderliğinin bir süre ikili kollektif önderliğe dönüştüğü ifade edlmektedir. Bu ikili önderliği Zübeyir Gündüzalp-Bekir Berk ikilisi olarak ifade edebiliriz. Son şahitler olarak anılan Said Nursi ile beraber olan nurculuğun ustaları, Cemaatin dışa açılımını ve sosyal iletişimini Bekir BERK'in dini bilgilerin ve Said Nursi esaslı önceki kuşak birikiminin aktarımının yetkilisinin ise Zübeyir Gündüzalp olduğu belirtilmektedir. Bu grup daha sonra İstanbul Cemaati olarak adlandırılmıştır. Aşağıdaki Diyanet işleri Başkanlığı'nın 6 bölümlü ayrımında yer alan guruplar bu cemaatten çıkmıştır. Ancak bu cemaat halen devam etmektedir. Siyasal literatürde, 1971 sıkıyönetim yargılamalarında İzmir Sıkıyönetim Mahkemelerindeki nurcular yargılanması; Bekir BERK ve arkadaşları(53 sanık)davası olarak adlandırılmıştır. Fethullah Gülen ise bu davada ve iddianamede iki nolu sanıktır. Bu dönem ;1940 lı yılların sağ gençlik önderi ve baskın önder kişiliği ile döneme Mahkeme salonlarından gelerek mührünü vuran ve 1960 darbesi ortamında bazan tek başına bir yürüyüş sürdüren Av. Bekir Berk nurculuğa bu zor dönemlerinde dünyevi bir sırat köprüsü geçirten önderdir. Ana cemaatin liderliğini Husrev Altınbaşak yürütmektedir. Kalanlar ise Memet fırıncı'ya tabi oldu. Hüsrev Altınbaşak ve çevresindeki grup, risalelerin sadece latin harfleriyle basılmasına karşıydı , bunun yerine el ile ve İslam harfleri ile yazılması ve okunması taraftarıydı. Kendilerine delil olarak da 18. lem'a'da bahsedilen Hazreti Ali'nin sözleri, şeker mektubu, yazı mektubu ve Risale-i Nur'da bulunan başka bölümleri gösteriyorlardı. Böylece Nurculuk, halk arasında Yazıcılar ve Okuyucular diye tabir olunan iki gruba ayrıldı. Yazıcılar İslam harflerini ibadet görerek, risaleleri İslam harfleri ile yazdıklarından dolayı halk arasında yazıcılar ismini almışlardır. Okuyucular grubu latin harfleri ile matbaada risalelerin seri olarak çoğaltılıp yayılmasından yanaydı. Okuyucular 1973 yılında Meşveret ve Kurdoğlu Cemaati olarak, Meşveretin siyasete girmek istemesi nedeni ile ayrıldı. Meşveret Cemaati ise 1982 yılında anayasa referandumunda Okuyucular arasında bir bölünme daha oldu. Anayasa'ya evet diyen gruba Şuracılar, hayır diyen ve Yeni Asya gazetesi ile temsil edildiği söylenen gruba ise Gazeteciler denildi. Fethullah Gülen önceleri Okuyucular grubuyla ilişki içindeyken sonraları bağımsız hareket etmeye başlamıştır. Nurculuk, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 20 Eylül 1965 tarihinde alınan kararda ceza yasasının 163. maddesine göre suç kabul edilmiştir. Bununla beraber Risale-i Nur ve Nur talebeleri bir çok defa yargılanmış ve beraet etmişlerdir. Örneğin 1971 yılına kadar Risale-i Nur ve Nur talebeleri hakkında verilen beraet ve iade kararlarının sayısı 706'dır. 1991 yılında 47. Yıldırım Akbulut hükümeti döneminde karara esas teşkil eden Türk Ceza Yasası'nın 163. maddesi kaldırıldığı için Yargıtay kararının da işlerliğini yitirdiği savunulmuştur. Artık risalelerin okunması, yayınlanması, satılması ve ücretsiz dağıtımı serbestçe yapılmaktadır. 2008 yılı itibariyle bölünmüş grup mensuplarının şahsi sorunu olanlar hariç diğer gruplarla iyi geçinme çabası içinde olduğu görülmektedir. Karşılıklı ev ziyaretleri yapılabilmekte, islami birlikteliğin esaslarını anlatan 20. ve 21. Lem'aları birlikte okuma yönünde girişimler olmaktadır. Genellikle gençler arasında farklı bir grupta bulunmanın sebebi "önce o grupla tanışmış olmak"tan öteye gitmemektedir. Bir grubun düzenlediği konferans vb. etkinliğe diğer gruplardan herkes katılabilmekte ve üst düzeyde temsilciler de gönderilerek birliktelik pekiştirilmeye çalışılmaktadır. Aynı anda birden çok cemaati takip edenler de bulunmaktadır. Ancak çoğunluk kendi grubu asıl olmak üzere diğer gruplarlada ilişkilerini sürdürmektedir. Bunun sebebi okunulan Risale-i Nur külliyatı eserinin her yerde birinci esas olarak okunması ve tahrif edilmemiş bir eser olarak bütün gruplarda bulunmasıdır. Risale-i Nur derslerinin okunduğu yerlere "dershane" veya "medrese-i nuriye" denir. Said Nursi hapishanelere "medrese-i yusufiye" demiştir. ayrıca risalelerin kendilerine de medrese-i nuriye denilebilmektedir

Aum tarikati AUM Basit bir yoga okuluydu önceleri. Sonra mı? Kanlı eylemler, kimyasal silahlar, suikastler... Ve hepsinin altındaki tek imza: Dünya tarihinin en kanlı tarikatı Aum'un kurucusu Chizuo Matsumoto. Kafasına koymuştu, zengin olmalıydı. Küçük bir çocukken zengin olmak Chizuo Matsumoto'nun tek ve büyük hayaliydi. Fakir bir aileden gelmesi, doğuştan sol gözünün kör, sağ gözününse kısmi olarak görmesi onun bu arzusunu daha da kamçılıyordu. Ailesinin gönderdiği görme özürlüler okulu okulunda garip ruh hali ve çekingen tavırları nedeniyle arkadaşları tarafından hep ezildi. Okuldaki kısmi de olsa görebilen tek öğrenci olmasını avantaja çevirmesi ve okulun kabadayısı haline gelmesi çok uzun sürmedi. Para tutkusu öyle fazlaydı ki, arkadaşlarına karşılıksız hiçbir iyilik yapmazdı. Sınıf başkanı olmak istedi ama başaramadı. Çünkü arkadaşları ona saygı duymuyor, korkuyorlardı. Okul bittiğinde elinde üç şey vardı: İyi ders notları, judoda siyah kemeri ve para kazanma becerisi sayesinde elde ettiği 30 bin doları... Yakın çevresine Japonya başbakanı olmak istediğini söyleyecek kadar ihtiraslıydı. Bunun için Japonya'nın en prestijli okullarında biri olan Tokyo Üniversitesine girmek istesede başaramadı. Kendi topraklarına döndüğünde kızgın bir adamdı. Bu dönüş onun için olumlu sonuçlanmadı. Bir masaj salonunda çıkan tartışma sonrası fiili tecavüzden tutuklandı. Tokyo'ya dönüp bir üniversite öğrencisiyle evlenmesi hayatının akışını baştan aşağı değiştirdi. Karısı, ailesini kocasının yöneteceği bir kliniğe para yatırmaya ikna etti. Mucizevi ilaçlar satan bu klinik, ona 200 bin dolar kazandırdı. Artık Matsumoto çocukluk hayaline çok yakındı ama daha fazlasını istiyordu. Hayatının bir anlamı olmalıydı yani varolma amacı... 1984te "Aum Incorporated" adında tek göz bir odadan oluşan ve şüpheli sağlık içecekleri satan bir şirket kurdu. Yoga okulu, karizmatik bir lider olarak isim yapmasını sağladı. Takipçilerinin artmasıyla yerini vekillerine bırakarak, kendini ruhani yolu bulmaya adadı ve uzun bir geziye çıktı. Ruhani yol diye çıktığı geziden dünyayı tek başına kurtaracak bir mesih olduğu inancıyla döndü. Tek değişiklik bu değildi. Chizuo Matsumotonun dini bir lider için basit bir isim olduğu inancıyla ismini Shoko Asahara olarak değiştirdi. Artık ruhani bir guruydu. Her gün sayıları inanılmaz bir şekilde artan takipçilerine konuşma yapıyor, servetiyle başka ülkelere giderek Aum'u yayıyordu. Yeni adıyla Shoko Asahara, 1980lerin sonunda sağlık içecekleri satan Aum Incorporated'in Aum Yüce Gerçek olarak değiştiğini ve tüm dünyaya hakim bir dini inanış olacağını bildirdi. Artan ünü ve servetiyle Aum, Fuji Dağı'nın eteklerinin yakınlarında bir tapınak ve merkez büroya sahip oldu. Fakat bir süre sonra tarikat içinde çözülmeler başladı. Bazı takipçiler tarikatın kendilerine verdiği değişim sözünün hayal kırıklığını yaşarkeni uygulanan sıkı rejime isyan bayrağını çekmeye başlamışlardı. Tarikattan ayrılmaya karar veren genç bir adam için tarikatın bilgeleri "kafasındaki sıcaktan böyle davranıyor" deyince, kafası neredeyse donmuş suya batırılan 25 yaşındaki genç, hipotermik şoka girerek hayatını kaybetti. Ölen gencin yakın arkadaşı da itirazlarını dile getirmeye başlayınca onunla aynı sonu paylaştı. Bu cinayetlerden sonra Asahara daha da paranoyaklaştı. Halkta Aum'a karşı büyüyen bir rahatsızlık vardı. Aileler çocuklarını geri istiyor, Aum yetkililerinin verdikleri cevaplarla tatmin olmuyorlardı. Polis Aum'u yakın denetime almasına rağmen soruşturmalarda sonuç elde edemiyor ve otoriteler yetersiz kalıyorlardı. Ancak bir avukat, halkın özellikle de ailelerinin bu istediğini savunmaya karar verdi ve tarikat hakkında kanıt toplamaya başladı. Kutsal görev başarıyla tamamlandı Tsutsumi Sakamoto adlı 33 yaşındaki avukatın kariyeri ezilmiş ve haksızlığa uğramışları temsil etmek üzere kurulmuştu. Sakamoto, küçük bir kızın Aum'dan salınması için ailesine yardım etmeyi kabul edince şöhreti bir anda tavan yaptı. Medya Aum'un avukatlarıyla pazarlıkları öğrenince Sakamoto, radyo ve televizyon kanallarına röportajlar vererek Aum'u deşifre etmeye başladı. Asahara adamlarıyla yaptığı toplantı sonrasında Sakamoto'nun susturulmasına karar verdi. Görevlendirdiği grup, Sakamoto'nun evine girdikten sonra uyanıp ağlayan bebeği susturmak için önce ona zehri enjekte etti. Şimdi sıra asıl hedefteydi. Uyurken iki kişi Sakamoto'nun başına çekiçle vurdu. Gürültüden uyanan karısını ise boğarak öldürdüler. Cesetleri yakılarak ortadan kaldırıldı ve teşhis edilememesi için hepsinin dişleri parçalandı. Ölüm timi geri döndüğünde Asahara "kutsal görevlerini" başarıyla tamamladıklarını için onları kutladı. Böylece Aum'un önündeki en büyük engellerden biri de kalkmış oldu. Polis olayı soruştursa da bir sonuç elde edemedi. Elbette bunda Aum'un Japonya'daki derin devletle bağlarının da etkisi vardı. Asahara yasaları atlatabildiğini görünce, bu olayın verdiği güvenle seçimlerde takipçilerinden 25 kişiyi parlamentoya sokmak için kampanya başlattı. Milyonlarca dolarlık bütçeden oluşan kampanya tam bir fiyaskoyla sonuçlandı. Artık Asaharanın planları tek bir şey üzerine kuruluydu: İntikam... Aum eşi benzeri olmayan laboratuvarında, bilinen en öldürücü zehir Clostrodium Botulinum'u üretmeyi başardı. Geriye bu zehrin kullanılacağı hedefi belirlemek kalmıştı. Karar vermeleri uzun sürmedi. Zehir özel spreyleme aletleriyle donatılmış bir kamyonetle Tokyonun merkezine, özellikle de parlementonun etrafına yayılacaktı. Her şey planlandığı gibi giderse hükümet ortadan kaldırılacak, ülke karmaşaya sürüklenecek ve ve yeni bir liderin ortaya çıkması için uygun bir zemin oluşacaktı. Zehir sonuç vermeyince plan suya düştü. Ama Asahara'nın pes etmeye niyeti yoktu, yeni bir madde geliştirmek için gerekli talimatları verdi. Aum ve KGB Bağlantısı Asahara, kitle imha çalışmalarına destek bulmak için konferans adı altında Moskovada gizli kapılar ardında görüşmeler yapıyordu. Bu görüşmelerden en ilgi çekici olanı hiç şüphesiz KGB ile yaptığıydı. Asahara kitle imha silahı yapmak için KGBnin askeri donanımından ve ve eğitim kamplarında faydalanmak istiyordu. KGBye bilgisayar, tıbbi malzeme ve 15 milyon dolar bağışlayınca bu sorun da çözülmüş oldu. Asahara için politik bağlantılardan da önemlisi, Rus bilimadamlarına, kimyasal ve nükleer başlıklı füzelere kolayca ulaşabilmesiydi. Rusların kitle imha silahlarını denetim altında tutabilmek için adamlarının birini burada bıraktı. Böylece kimyasal ve nükleer başlıklı silahlar hakkında bilgi toplayabilecekti. Resmi olarak yapılan birçok anlaşmanın yanı sıra Aum karaborsa yoluyla birçok askeri malzeme elde etti. Artık harekete geçmeye hazırdı ve dört önemli bilimadamına şarbon üzerine çalışmalarını emretti. Virus tarikatın özel binasında elde edildi. Binanın çatısından tüm mahalleye salıverilen şarbon virüsünden tek bir kişinin bile ölmemesi büyük bir mucizeydi. Şarbon virüsüyle yapılan saldırı başarısızlıkla sonuçlanınca, Asahara bu kez çok zehirli bir gaz olan sarine yöneldi ve imalat için milyonlarca dolarlık bir laboratuvar kurdurttu. Bilgisayarla kontrol edilen bu laboratuvar günde 2 ton sıvı üretebiliyordu. Asahara 70 ton sarin üretilmesini emretti ki bu dünyadaki tüm canlıları öldürmeye yetecek kadardı. 1993te Aum, Avusturalyada bu amaçla iki şirket kurdu ve ilk sarin denemesini yaptı. Asahara'nın katıldığı denemede verilen sarini soluyan 29 koyun birkaç dakika içinde öldü. Asahara sonuçtan çok memnun oldu ve sarini insanlar üzerinde kullanmak için sabırsızlanmaya başladı. Asaharanın ilk insan hedefi Japonya'nın en popüler yeni dinlerinden birinin lideri Ikeda'ydı. Operasyon başarısız olsa da yeni hedef bulmak Asahara'nın çok zamanını almadı. Aum'un almak istediği bir arazi için olumsuz karar verebilecek üç yargıcın ölüm fermanı imzalanmıştı. Hemen harekete geçen grup, yargıçlar kararını açıklamadan onları öldürmeyi amaçlıyordu. Ancak grubun başındaki tarikat yetkilisinin uyuyakalması ve yolun planlanandan iki kat uzun sürmesi yüzünden hedef yargıçlar çoktan işlerini bitirmiş ve evlerine dönmüşlerdi. Buna rağmen saldırıyı düzenlemekte kararlı olan grup, rotalarını yargıçların yaşadıkları yere çevirdiler. Ancak teknik bir sorun yüzünden havaya öldürücü nitelikte hidrojen klorür gazı salındı. O gece yedi kişi öldü ve 150 kişi hastanede tedavi altına alındı. Olay polislerin geniş soruşturmalarına sebep olsa da Aum bundan da sıyrılmayı başardı. Japon tarihinin en büyük baskını Tarikat içinde birçok üye hayal kırıklığı yaşıyordu. Bunlardan biri hayatını ve 600 bin dolarlık mal varlığını tarikata bağışlayan 62 yaşındaki kadın bir üyeydi. Baskıdan ve medyadaki ölüm haberlerinden rahatsız olan kadın kaçınca, ölüm fermanını da imzalamış oldu. Tüm aramalara rağmen kadının izine rastlanmayınca tarikat kadının ağabeyinin peşine düştü. Aum'un Fujideki yerine ürülen adam, saatlerce işkence edildikten sonra ilaç verilince komaya girdi ve öldü. Endüstriyel mikrodalga fırında iki gün pişirildikten sonra nitrik asit banyosuna sokulan cesetten arda kalanlar yakınlardaki bir göle döküldü. Kaçırılma sonrası polis harekete geçti ve Japon tarihinin en büyük baskını olacak harekatın hazırlıklarına başladı. Olan bitenden habersiz Asahara, büyük darbeyi sahnelemenin planlarını yapıyordu. Basit ama ölümcül bir planda karar verildi. Tokyo metrosunun en kalabalık olduğu sabah saatlerinde bir saldırı düzenlenecekti. Beş kişiden oluşan grup, içinde sarin gazı olan paketleri delip bindikleri trene bırakıp indiler. Bir sonraki durakta trenin kapıları açıldığında korkunç bir manzara ortaya çıktı. İstayonu çevreleyen bölge ölen ve ölmekte olan yolcularla doluydu. Birkaç saat içinde 12 yolcu hayatını kaybetti 5500ü ise yaralandı. Saldırı Japonyada büyük bir infiale yol açınca, polis gizlilik içindeki baskınlarını arttırdı. 22 Martta 1000den fazla polisin merkez binaya yaptığı baskına geride kalan az miktardaki tarikat üyesi itiraz etseler de etkili olamadılar. Olayları takip eden hafta boyunca, polis tonlarca tehlikeli kimyasal ve bunları öldürücü silahlar haline getirmeye yarayan alet ele geçirdi. Aum'un yasal ekibi ele geçirilen ilaçların gıda işlemek ve gübrelemek için kullanılan kimyasallar olduğunu iddia etti. Asahara da bir video mesajı aracılığıyla metro saldırısını kendisini karalamak isteyen ABDnin düzenlediğini söyledi ama kimse buna inanmadı. Aum'un Amerikadaki mal varlığı FBI'nin tarikatın faaliyetleriyle ilgili resmi soruşturma başlatmasına neden oldu. Metro saldırısının üzerinden altı hafta geçtikten sonra, üç yetkili dışında 150den fazla tarikat üyesi tutuklanmıştı. Asahara ise nihayet 16 Mayıs 1995 günü polisin birçok kez kendisi aradığı Aum binalarının birinde saklanırken yakalandı. 1996da başlayan davalarda Asahara 23 cinayet, diğer liderler ise cinayet, cinayete teşebbüs, adam kaçırma ve tehlikeli ilaçlar imal etme gibi suçlamalardan yargılanmaya başladı. Asahara bütün suçlamalara karşı masum olduğunu iddia etmeyi sürdürürken, diğer liderler ölüm cezasından kurtulmak amacıyla herşeyi itiraf ettiler. Asahara'nın yakalanmasıyla Aum'un çöktüğünü düşünen birçok kişi yanıldığını kısa sürede fark etti. Asahara'nın kızı Rika Matsumoto, babasının yerine Aum'un yeni lideri oldu. Aleph adı altında devam eden tarikatın üye sayısı on binlerden 1500lere düştü ve hala polis kontrolünde tutuluyor. Halk tarikata güvenini yitirdiği için yakınlarında tarikatın mal varlığı olmasını istemiyor.

Opus Dei Opus Dei Da Vinci Şifresi filmiyle birlikte kendilerine yöneltilen eleştirilere vermiş oldukları karşılık kitabın piyasaya çıkışındaki gibi acemice olmayan Opus Dei'nin bu yeni kampanyasının ardındaki gerçek, 10 Ocak 2006 tarihinde Roma'daki merkezlerinde yapılan bir toplantı ve orada alınan kararlardır. "Limonata Operasyonu" adı verilen bu kampanyada filmin getirdiği reklamı bir propaganda olarak kullanmak, filmin bütün Katolik Kilisesi'ne saldırıda bulunduğunu ortaya koyarak yeni müttefikler edinmek ve filmle ilgili görüş belirtilirken ölçülü davranmak gibi üç önemli strateji belirlenmiştir (Richard Corliss, "Can a Thriller Be Both Fair and Fun?" Time, 24 Nisan 2006, s. 54). Da Vinci Şifresi belki Katolik Kilisesi'ni tam olarak tasvir etmeyebilir ve bu konuda tartışmaların ortaya çıkması doğaldır. Ama filmdeki Silas karakteri Opus Dei'nin üyeleri üzerinde tam kontrol ve her durumda itaat özelliğini çok iyi yansıtmaktadır. Opus Dei, Katolik Kilisesi'nin bir şahsi piskoposluğudur . Opus Dei, "Tanrı'nın İşi" demektir ve cemaatin tam ismi "Kutsal Haç Piskoposluğu ve Opus Dei" olmakla birlikte, çoğu zaman Opus Dei Piskoposluğu veya sadece Opus Dei olarak da anılır. Cemaatın kurucusu sık sık organizasyonun adının "Escrivá'nın Eseri" değil, "Tanrı'nın Eseri" olduğunu vurgulamıştır. Opus Dei, 2 Ekim 1928 tarihinde Kutsanmış Josemaría Escrivá tarafından Madrid'te kurulmuştur. Günümüzde dünyanın çeşitli ülkelerinden yaklaşık 80.000 kişinin -2.000'i rahip olmak üzere- bu piskoposluğa üye olduğu belirtilmektedir. İlk önce bir erkek cemaati olmasına rağmen Escrivá bu fikrini kısa sürede değiştirmiş ve 14 Şubat 1930 tarihinde kadın şubesinin de açılmasına karar verilmiştir. Yine, bir "lay – din adamı olmayan" cemaatı olarak tasarlandığı halde Escrivá üyelerinin manevi eğitim aldığı rahiplerin "Opus Dei Anlayışı" olmadığı gerekçesiyle 14 Şubat 1943 tarihinden itibaren kendi rahiplerini yetiştirmeye başlamıştır. Opus Dei'nin misyonu çok genel olarak, bütün sosyal sınıflara ait hıristiyanlara inançlarına uygun bir hayat tarzı sağlamak ve toplumun her kesiminde bir dindarlaşma olgusunu yaymak şeklinde özetlenebilir. Bu amaca ulaşmak için Piskoposluk Katoliklere ve "işi ve bu dünyadaki durumu ne olursa olsun" (Statutes of Opus Dei, madde 2) diğer bütün insanlara manevi, eğitimsel ve dini açılardan yardım etmeyi kendisine vazife edinmiştir. Bu yardım sayesinde İncil öğretilerinin günlük hayatta uygulanması teşvik edilmektedir. Piskoposluk üyeleri için "işin kutsallaştırılması" ise şu 4 prensibin yerine getirilmeye çalışılmasıdır: İş elden geldiğince iyi yapılmalıdır. İş yapılırken kanunlara ve ahlaki kaidelere azami dikkat edilmelidir. Çalışırken Tanrı ile bir nevi iletişim kurulmalıdır. Kişi işini yerine getirirken vatandaşlarına hizmet etme ve toplumunun ilerlemesine katkıda bulunma iştiyakı içinde bulunmalıdır. Cemaat'ın kurucusu temel amaçlarını şu şekilde özetlemiştir: "üyelerine ve diğer insanlara bu dünyada iyi hıristiyanlar olarak yaşamaları için ihtiyaç duyacakları manevi vasıtaları sunmaktadır". Piskoposluk aynı zamanda bazı spesifik alanlarda faaliyet gösteren kuruluşlara da Hıristiyan oryantasyonu sağlamaktadır. Ancak bu kurumların aktiviteleri dini eğitime yönelik olup kamu menfaatine uygun işler yapmalıdırlar: mesela, ilk ve orta dereceli okullar ile üniversiteler, mesleki eğitim kursları ve sağlık merkezleri, vb. Piskoposluk kendisiyle ilgili resmi dokümanlarda "kar amaçlı teşebbüsler, ticari şirketler ve siyasi faaliyetlerde bulunamaz" gibi kayıtlar bulunmasına rağmen bu konularda –özellikle de siyasi alanda- faaliyet göstermektedir. Opus Dei'nin faaliyet alanları iki genel başlık altında toplanabilir: Piskoposluğun "corporate works" denilen faaliyetlerinde Opus Dei sağladığı yardımların Hıristiyan dogmalarına uygunluğunu garanti eder. Diğer durumlarda ise Opus Dei o kurumun faaliyetlerinde dini dogmalara uygunluğunu garanti etmeden belirli oranda yardımda bulunur. Bu yardımlar çeşitli alanlarda olmakla beraber genellikle rahiplik yapmak ve din derslerine öğretmen sağlamak şeklinde olabilir. Piskoposluğun anonim işleri, Opus Dei üyelerinin kendilerinin veya diğer insanlarla birlikte gerçekleştirdikleri faaliyetler olup Opus Dei sadece bunların Hıristiyanlığa uygun olup olmadığı hususuyla ilgilenir. Bu faaliyetler her ülkede bu alanlardaki diğer kuruluşların tabi olduğu hukuki ve mali kanun ve kurallara uygun olarak gerçekleştirilir. Burada belirtilmesi gereken önemli bir husus da bu faaliyetlerden Opus Dei değil de onları gerçekleştiren kişiler bizzat sorumludur. Bir başka deyişle, sponsorluk yapan kurumlar her türlü organizasyon, hukuk ve mali hususlarda tek mesul tüzel kişiliklerdir. Faaliyetler genellikle katılımcılardan alınan aidatlar, mali katkılar ve yardımlarla gerçekleştirilmektedir. Bazı durumlarda devlet yardımı alınmakta eğer bu mümkün olmazsa, şahısların yardımları istenmektedir. Anonim işler arasında özel okullar, üniversiteler, mesleki kurslar, gelişmemiş ülkelerde sağlık merkezleri, çiftçilik kursları, profesyonel eğitim kurumları, öğrenci yurtları, vb. yer almaktadır. Opus Dei'nin bu alanlardaki faaliyetlerinden kısaca bahsetmek gerekirse, Pamplona 'da kurulmuş olan Navarra Üniversitesi, Piura Üniversitesi , La Sabana Üniversitesi , Asya ve Pasifik Üniversitesi ve Yüksek İşletme Enstitüsü gibi yüksek öğretim kurumlarının yanısıra kadınların mesleki eğitim aldıkları Kianda Koleji de Opus Dei tarafından kurulmuştur. Roma'nın sanayi bölgesinde de ELIS denilen ve spesifik ticaret alanlarında uzman yetiştiren bir merkez de Roma belediyesi ve Arnavutluk ve Somali gibi gelişmemiş ülkelerden gelen öğrencilere de eğitim verdiği için İtalyan dışişleri bakanlığı tarafından finanse edilmektedir. Chicago'nun bir varoşunda kurulmuş olan Midtown Center de farklı ırklardan gelen öğrencilerine lise eğitimi vermektedir. İlahiyat, felsefe ve din eğitimi gibi alanlarda araştırmalar yapmak üzere Roma'da Kutsal Haç Üniversitesi bir Opus Dei kuruluşudur. Mexico City'nin batısında yer alan Toshi ise yine kadınların ticaret alanında iş bulabilmelerini sağlayacak bir eğitim vermektedir. Burada zikredilen faaliyetlerden de anlaşılacağı üzere Josemaría Escrivá'yı diğer katolik azizlerinden ayıran en önemli özelliği onlar gibi bu dünyayı terk etmeyip topluma nüfuz etme stratejisidir. Bunun en güzel örneği de II. Dünya Savaşı'ndan sonra İspanya ekonomisinin radikal bir değişime ihtiyacı olduğunu görerek 1950 yılında Barcelona'da bir işletme eğitimi veren okul açılması için emir vermesidir. Nitekim bu okul mezunlarından üçü daha sonra (1957) Franco hükümetinde -maliye bakanlığı da dahil olmak üzere- yer almışlardır. Opus Dei'nin temel görüşlerinden birisi de çok çalışma ve başarı olduğundan grup Franco dönemini, "... İspanya'nın gelişen ve verimli bir ekonomik düzene geçiş ve dolayısıyla da sağlam bir toplum oluşturulması süreci" olarak değerlendirir. Opus Dei'nin Franco İspanyasında güçlenip tanınmaya başlaması sebebiyle Escrivá'nın faşizm ve onun muhafazakar eğilimlerini kullanarak tehlikeli bir şekilde liberalleşmeye başlayan Katolik Kilisesi'ni "kurtarmaya" çalıştığını öne sürmektedirler. Orta Çağ'da olduğu gibi din ve devlet işlerinin birleştirilmesi anlamına gelen "integralizm", Franco'nun temel ideolojisiydi. Faşist hükümetler, siyasi partiler yerine toplumun farklı sektörleri modernleştirilmiş loncalar tarafından temsil edilmeliydi. Halbuki Franco rejiminde sadece kapitalistler ve toprak sahipleri böyle bir düzenden memnundu. Tabii ki, bu sistem işçi hareketleri ve siyasi partilerin ortaya çıkmasıyla artık her hangi bir gücü kalmamış Kilise'nin de hoşuna da gidiyordu. Bu karşılıklı yakınlaşma her ne kadar bir çok İspanyol ve Fransız vatandaşında papanın krallara taç giydirdiği, kilise ile devlet arasında varılan anlaşmaların neticesinde gelen adalet, merhamet ve iyilik duyguları uyandıran nostaljik bir geçmişe özlem duymalarını ve hatta Tanrı'nın Krallığı'nı bu dünyada gerçekleştirme fikri hoş gelebilir, ama öte yandan, pek çok Katolik de endişeye düşmüş, dahası, piskoposluğun faaliyetlerinden şüphelenmeye başlamışlardır. Zira Opus Dei üyeleri Vatikan'ın haricinde, her geçen gün özellikle eğitim ve medya alanlarında daha çok yer almaya başlamışlardır. Hele de 1979'da ortaya çıkan ve grup üyelerinin dünya çapında 197 kolej, 694 gazete ve dergi, 52 radyo ve televizyon kanalı, 38 haber ajansı ve 12 sinema şirketinde faaliyet gösterdiklerini açıklayan bir rapordan sonra insanlar dehşete düşmüşlerdir. Opus Dei hiyerarşik –yani tüm faşist ideolojilerde olduğu gibi üstlere tam itaatin yer aldığı- olarak yapılanmıştır. Genel Başkan'ın genel konsey üyeleriyle danışarak aldığı kararlar üyeler için Tanrı'nın iradesi olarak algılanır. Dolayısıyla, bu kararlar itaat edilmesi gereken emirlerdir. Her ülkenin başında kendisinin istişare edebileceği bir komisyonu olan "Consiliarius" bulunur. Genel Başkan ve bütün Consiliarius'ların rahip olma zorunluğu vardır. Kadın şubesinin başında da Genel Başkan'a bağlı bir merkezi konsey mevcuttur. Opus Dei, rahipler ve din adamı olmayan kişilerden oluşur. Din adamı olmayan üyeler seküler alanlarda çalışmaya devem etmekle birlikte Opus Dei'nin sıkı bir manevi kontrolü altındadırlar. Bütün Opus Dei üyeleri "hayat planı" denilen ve günlük ayin, tesbih, dini kitap okuma ve zikir gibi ibadetlerin yanı sıra Opus Dei'ye ait özel dua ve adetleri de yerine getirmekle

masonluk ve 1den 33 kadar dereceler Masonlar Ve Masonizm / Masonlar Ve Masonizm Hakkında Masonluk, başlangıcının resmi olarak 16. yüzyılın sonu ve 17. yüzyılın başlarına dayandığı düşünülen Kardeşlik organizasyonu. Dünyanın birçok ülkelerinde 5 milyon üyesi ile değişik biçimlerde mevcuttur. Sadece İngiltere, İskoçya ve İrlanda'da 480,000; Amerika Birleşik Devletleri'nde ise 2 milyondan biraz daha az üyesi bulunmaktadır Masonluğun değişik kolları, arasında Masonluğun yapısal bir kuralı olarak duyurulan üstün bir yaratıcıya inanmanın da bulunduğu bazı moral ve metafizik idealleri paylaşırlar.. Masonluğun ilk dönemlerdeki gelişimi biraz tartışmalı bir konudur ve tahminlere dayanmaktadır. İskoçya'da ilk Mason localarının 16. yüzyıl başlarında var olduğunu söyleyebilmek için kanıtlar bulunmaktadır, ve İngiltere'de 17. yüzyılın ortalarında var olduklarına dair kesin kaynaklar mevcuttur. Masonik Elyazması isimli şiir yaklaşık 1390 yılına tarihlenmiştir ve en eski masonik belge olarak bilinmektedir. İlk Büyük Loca , Londra'nın daha önceden faal olan dört locası akşam yemeği için bir araya geldiği 24 Haziran 1717 tarihinde kurulmuştu. Bu yapı, çoğu İngiliz Localarının katıldığı bir düzenleyici organa dönüştü. Ancak birkaç loca, yeni yapının bazı modernleştirmeleri tasvip etmesi ve Üçüncü Derece'nin oluşturulması gibi bazı kararlar almasına gücenerek 17 Temmuz 1717 tarihinde "İngiltere'nin Kadim Büyük Locası " isimli rakip büyük locayı kurdular. İki rakip Büyük Loca, 25 Kasım 1813 tarihinde "İngiltere'nin Birleşik Büyük Locası " adı altında birleşinceye kadar "Modernler" ve "Gelenekçiler " diye anılan iki loca üstünlük için birbirlerine hasım oldular. GLE'yi kuran Londra Locasının Merkeziİrlanda ve İskoçya'nın Büyük Locası 1725 ve 1736 yıllarında ardısıra kuruldu. Masonluk 1730'lu yıllanda Gelenekçiler ve Modernler tarafından Kuzey Amerika'daki İngiliz Kolonilerine ithal edildi ayrıca İrlanda ve İskoçya Büyük Locaları pekçok bölgesel büyük localar altında organize olan kardeş localar kurdu. Amerikan Devriminden sonra bağımsız ABD Büyük Locaları eyaletlerde kendilerini oluşturdular. Masonluğun köklerini Çin'den Ortadoğu'ya, Eski Yunan'dan Şaman rahiplerine, eski Mısır'dan Avrupa'nın şövalye tarikat larına kadar dünyanın çeşitli yer ve topluluklarına dayandırmak mümkündür, zira Masonik ritüel lere bakıldığında ise bu kadim öğretilerin tamamının etkileri görülebilmektedir. Fakat Masonluğun çok uzun yıllar boyunca çalışmalarını büyük bir gizlilik içinde sürdürmesi ve 1390'da Regius el yazmasına kadar hiçbir kayıt tutmamaları sebebiyle, asıl kökeni hakkında net ve kesin bir yargıya henüz varılabilmiş değildir. Tüm dünyadaki Masonlar köklerini M. Ö 10. yüzyılda yapılmış olan Süleyman Mabedi işçilerine Operatif Masonluk Masonluk, Ortaçağdaki ve Rönesans'taki zanaat örgütünün değişik bir biçimde devamı olarak ortaya çıkmaktadır. Operatif masonluk, duvarcılık mesleğini beden çalışmasıyla ve elle yapılan zanaatkarların kurmuş olduğu meslek birliklerinden ortaya çıkmıştır. Ortaçağda katedral ve kiliseleri inşa eden duvarcı ustalarına mason diye hitap edilmiştir. Bu zanaatkarların mesleki sırları saklamaları için aralarında kullandıkları sembolik anlamlar taşıyan kelimeler ve rumuzlar olmuştur. Aynı zamanda Tanrı'nın evini inşa ettikleri için halk ve din görevlileri arasında masonlar yani duvarcı işçileri kutsal olarak kabul edilmişlerdir. Operatif masonlar toplandıkları loncalarda çalışmalar yapıyorlardı.

Kuru kafa ve kemikler tarikati KURU KAFA VE KEMİKLER TARİKATI Bu tarikat, New Haven'deki Yale Üniversitesi'nde 1832 yılında William H. Russel'in öncülüğünde bir grup Yale'li öğrenci tarafından kuruldu. ÖRGÜTE GİRMEK KOLAY DEĞİL Kuru Kafa ve Kemikler Tarikatı, Yale'nin diğer gizli örgütleri arasında en eski ve en itibarlı olanıdır. Bu üniversitenin son sınıf öğrencilerinden, her dönem sadece 15 kişi seçen bu örgüte girebiliyor. HEDEF YENİ DÜNYA DÜZENİ En büyük hedefi, Yeni Dünya Düzeni'nin gerçekleştirilmesidir. Tarikata katılanlar, 'Yeni Dünya Düzeni' ana hedefi esas alınarak eğitilirler. 1898 yılına kadar ABD yönetimi üzerinde sadece kısmi bir etkisi olan Kuru Kafa ve Kemik Tarikatı, dünyanın en zengin ve en saygın insanlarını dünyanın en önemli mevkilerine yerleştirme çabası taşıdığı da belli çevrelerce söylenmektedir. Yeni Dünya Düzeni'nin en önemli fikir merkezlerinden biri olan Kuru Kafa ve Kemik Tarikatı'nın, diğer masonik örgütlere nazaran ABD'nin en etkin örgütü oldugu da biliniyor

Tapinak şovalyeleri TAPINAK ŞOVALYELERİ Tarihin en gizemli topluluklarından biri de hiç kuşkusuz Tapınakçılar'dır. Fransızca'da "Templiers", İngilizce'de "Templars" olarak adlandırılan bu şövalyelerin gizemi günümüzde de varlığını korumaktadır. Özellikle de Mason Cemiyetlerinin bu şövalyelere sahip çıkmaları günümüzde de süregelen bir ilgiye kaynaklık etmektedir. 1099 yılında Kudüs ve Filistin'deki kutsal yerler Haçlılar'ın eline geçmişti. Ancak Haçlı kuvvetlerinin burada güven içinde olduklarını söylemek çok güçtü. Buradaki Müslüman kuvvetler, özellikle de 1071 Malazgirt Savaşı'ndan sonra akın eden Türkler Haçlıları güç durumda bırakmaktaydılar. Bölgeye Hıristiyan hacı adaylarının da sürekli gelmesi bölgede özel güvenlik önlemlerinin alınmasını gerektirmekteydi. Hacı adayları ya fanatik Müslümanların ya da etraftaki haydutların kurbanı olmaktaydılar. Bölgede güvenlik sağlanması ve hacı adaylarının güven içinde seyahatlerinin gerçekleştirilebilmesi için -kaynaklara göre- dokuz şövalye Fransa'da, Champagne bölgesinde, Hugues de Payns önderliğinde toplanmışlardır. Elimizdeki kayıtlara göre bu şövalyeler Hugues de Payns, Geoffroy de Saint-Omer, André de Mantbard, Payen de Montdidier, Archambaud de Saint-Aignan, Geoffroy Bisol, Hughes Rigaud, Rossal ve Gondemare'dir. Hac yollarının emniyeti için yola çıkıp Kudüs'e varan bu şövalyeler, kral II. Baudouin tarafından çok iyi karşılanmış ve kendilerine şehirde bir yer tahsisi edilmiştir. Bu yıllar, 1119 -1120 yılları, tarikatın aynı zamanda ilk yıllarıdır. Tarikatın bu yıllardaki adı ise "İsa'nın Yoksul Şövalyeleri"dir. Birkaç sene sonra ise kral II. Baudouin, oturmakta olduğu ve Süleyman'ın Tapınağı olarak bilinen yeri terk etmiş ve burayı bu şövalyelere tahsis etmiştir. İsa'nın Yoksul Şövalyeleri'nin adı ise bundan böyle "Tapınakçılar" olarak anılmaya başlamıştır. Takip eden yıllarda Tapınakçı şövalyelerin sayısı hızla artmaya başlamıştır. Artık savunmaya ihtiyaç duyan hacıların korunmasın üstlenmek isteyen şövalyeler kendilerini Tapınakçıların arasında bulmaktadırlar. Özellikle Hayfa Limanı ile Kudüs arasındaki yolun korunmasını Tapınakçılar üstlenmiştir. Tapınakçıların sayılarının artması artık Saint Augustin'den esinlenerek konulan kuralların yerine yeni, bu tarikata mahsus kuralların konulması gerektirmişti. 1127 yılında Hugues de Payns beş arkadaşı ile birlikte Roma'ya, papa II. Honorius'u ziyarete gitmiş ve bu topluluk papa tarafından dini bir örgüt olarak tanınmış ve 13 Ocak 1128'de kurallar konulmuştur. Latince olan bu kurallar "Latince kurallar" olarak geçer. 12 yıl sonra uygulanacak olan "Fransızca kurallar" ise bunlardan çok az farklıdırlar. Aslında Tapınakçıların tanınmasında ve kuralların konmasında, daha başka bir deyişle tarikatlaşmasında önemli bir isim rol oynamıştır: Saint Bernard de Clairvaux. 1090 doğumlu olan Saint Bernard de Clairvaux, genç yaşlardan beri çevresinde tanınmaya başlanmış, gerek davranışları gerekse de din kültürü ile ünü yayılmıştır. 1153 yılındaki ölümüne kadar etrafında hem sevgi dolu bir din adamı hem de karizmatik bir lider olarak saygı görmüştür. 20 Ağustos'taki ölüm tarihi, ona ait bir kült gününe dönüşmeye başladığında ise kilise müdahale etmek zorunda kalmıştı. Saint Bernard de Clairvaux gibi önemli bir kişiden destek alan Tapınakçılar böylece hem savaşçı şövalye olarak hem de dindar rahipler olarak kendi kurallarını uygulamaya başlamışlardır. Tapınakçılar ayrıca kendilerini diğerlerinden ayırmak için beyaz elbiseler de giymeye başlamışlardır. Tapınakçıların kıyafetlerinin en belirgin özelliği ise beyaz elbisenin üzerinde bulunan kırmızı haçtır. Tapınakçıların Büyümesi Zaman içinde Tapınakçılara bir çok şövalye katılmış ve örgüt büyümeye başlamıştır. 1147 yılında tarikatın ikinci Üstadı Robert de Craon öldüğünde sadece Kudüs'te 700 şövalye ve onlara hizmet eden 2400 kişi vardı. On üçüncü yüzyılda bir çok eyalette varlık göstermekteydiler. Bunların arasında Provence, Bourgogne, Catalogne, Portekiz, gibi yerler de vardı. Filistin'de üç büyük eyalete bölünmüşlerdi: Kudüs, Tripoli ve Antakya. Bu yüzyılda Tapınakçıların 3468 adet şatoları vardı. Tapınakçılar hem asker hem rahip oldukları için kadınlarla ilgilenmezler, boş vakitlerinin çoğunu ibadetle geçirirlerdi. Tapınakçılar hem birtakım ayrıcalıklara sahip oldukları için hem de güvenilir oldukları için kutsal topraklara giden haçlıların paralarını da taşıyorlardı. Tapınakçılar ayrıca hem katılanlardan gelen gelirle hem bağışlarla iyice de zenginleşmişlerdi. Bunun dışında söylentilere göre Tapınakçılar civardaki Müslümanlardan da para almaktaydılar. Tapınakçılar bu arada Orta Doğu'da ve İberya'da bir çok savaşlara katılmış ve başarılar da sağlamışlardı. Sonuç olarak, Tapınakçılar Haçlı Seferleri ve Hıristiyan Krallıkları döneminde güçlerinin doruğuna çıkmışlardı. Ancak bu etrafta söylentilerin doğmasına da neden olmaktaydı. Bu suçlamalar arasında birbirlerini kalçalarından ve kaba etlerinden öpmeleri, eşcinsel ilişkide bulunmaları, haça tükürmeleri, Bafomet adı verilen bir puta tapmaları da vardı. Uzun mahkemelerden sonra Tapınakçıların sonu ateşte yanarak gelmiştir. Ancak ölümlerinden ve tarikatın yok olmasından sonra da haklarında söylentiler devam etmiştir. Tapınakçıların Gizemleri Tapınakçıların gizemleri daha tarikatın kuruluşu ile başlar. Aslında tarikat kurulduğu andan itibaren ezoterik bir karakter göstermiş ve amacını saklamıştır. Tarikatın ezoterik karakteri mühründe de görülmektedir. Aynı ata binmiş iki şövalye şeklindeki bu mühür değişik araştırmacılar tarafından değişik şekillerde yorumlanmıştır. Bazı araştırmacılar bu sembolü birbirini kollayan iki şövalye olarak yorumlarken bazıları da bunu tarikatın ilk yıllarındaki fakirliğini belirttiğini iddia etmişlerdir. Aslında bu mühür, Saint Bernard'ın da «çarpışma iki yönlüdür, yeryüzünde ve gökyüzünde şeklinde belirttiği gibi, misyonun maddi ve manevi olan iki yönünü temsil etmektedir. Bir başka deyişle görünüşteki amaçları Kutsal Topraklara giden hacılara yardım etmek olan tarikatın aslında bir de ruhsal bir amacı vardı. Tarikatın ezoterik yönünün bir başka göstergesi de inisiyasyon törenleridir. Bu törenler bütün ezoterik topluluklarda görülen törenlere benzemektedir. Aday kabul edilmeden önce çeşitli sınavlardan geçmektedir. Bu sınavların tam olarak neler olduğunu bilemesek de dört elementle ilgili bir takım törenler olduğunu, bazı moral değerlerin sorgulandığını öğrenmekteyiz. Bu sınavları geçen adayı, geceleyin, on iki şövalye beklemekteydi. Dışarıda bekleyen adaya şövalyeler niçin kapıya geldiğini üç defa sorarlar, yanıtını kabul edince içeri alırlardı. Tarikata kabul edilme ise törenle olmaktaydı. Tarikatın bir ilginç karakteri de o zamanki Orta Çağ düşüncesinden farklı düşünsel yapısı idi. Ezoterik düşünceye olan yatkınlığı Tapınakçıları diğer tarikatlardan ayırtmakta ve etrafta yanlış anlamalara yer vermekte idi. Tapınakçıları tam bir ezoterik topluluk olarak düşünmek doğru olmaz ancak tarikatın zaman içinde böyle bir karakter aldığını ve diğer ezoterik topluluklara kaynak olduğu için bu özelliğinin fazla abartıldığını söyleyebiliriz. İsa Hakkındaki Görüşleri Tarih boyunca süregelen rivayetlere göre Tapınakçıların İsa hakkındaki görüşleri Hıristiyanlıktan çok daha farklıdır. Yaygın olan bir rivayete göre Tapınakçı şövalyeler Johannit mezhebe mensupturlar. Bilindiği gibi, Hıristiyanlık tarihine baktığımızda İsa'nın gelişinden önce Vaftizci Yahya'nın kişiliğinin öne çıktığını görürüz. Ancak Yahya, kabul edilen İncillerde İsa'nın geleceğini müjdeleyip onun vaftiz olmasını sağlayan bir kişidir sadece. Hatta Matta İncilinde Yahya şöyle der: «Gerçi ben sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum, ama benden sonra gelen benden daha güçlüdür. Ben O'nun çarıklarını çıkarmaya bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh ve ateşle vaftiz edecek. Ancak zaman içinde bazı topluluklar Yahya'yı İsa'dan daha önemli tutmuşlar hatta bu düşüncelerini çağlar boyu, İsa betimlemelerinde aslında Yahya'yı resmederek sürdürmüşlerdir. Aslında Tapınakçıların Johannit olduklarına dair çok da somut deliller yoktur, ancak kendilerine yöneltilen birtakım suçlamalarda Johannit mezhebe yöneltilen suçlamalara benzer suçlamalar vardır. Son yıllarda yapılan araştırmalar ise, biraz zorlamalı da olsa, bazı Tapınakçı sembollerinde Johannit mezhebine ait izler bulmaktadırlar. Tapınakçılara yakıştırılan başka inanışlara göre de Tapınakçılar İsa'nın Thomas isimli bir ikizi olduğuna ve yeniden dirilmenin ancak böyle gerçekleştiğine inanmakta ve ayrıca Maria Magdelena'nın İsa'nın karısı olduğunu öne sürmektedirler. Müslümanlarla İlişkileri Haçlı seferleri sırasında kutsal topraklara giden haçlılar içinde Müslümanlar ile en yakın ilişkileri kuranlar Tapınakçılardır. Söylentilere göre Tapınakçılar Müslümanlardan para da almaktadırlar. Tapınakçıların en çok ilişki kurdukları topluluk ise İsmailliye mezhebinden türeyen Haşhaşiler'dir. Haşhaşiler Hassan Sabbah'ın Alamut kalesini almasından sonra buraya yerleşen müritlere verilen isimdir. Haşhaş içtikten sonra cinayet işledikleri öne sürülen bu topluluk aslında dejenere olmuş bir ezoterik öğretiye bağlılardı. Ancak Hassan Sabbah'ın kişiliğinden de kaynaklana nedenlerle siyasete de karışan Haşhaşiler Tapınakçıların ezoterik İslam'ı tanımalarında etkili olmuşlardır. Tapınakçılar Müslümanlarla ilişki kurdukları için çok suçlanmışlar, hatta Tapınakçıların taptığı ileri sürülen Bafomet/Bahomet adlı putun aslında Mahomet sözcüğünden geldiği ve Tapınakçıların Muhammed'e taptıkları söylenmiştir. Aslında Orta Çağ'da Batı'da Müslümanların Muhammed'e taptıkları zannedildiği bilindiğinden Tapınakçıların Müslüman olmakla da suçlandıklarını düşünebiliriz. Bu arada Johannit mezhepler de, Özellikle de İstanbul ile olan alakadan ötürü üzerinde düşünülmesi gereken bir konu. Kaba hatları ile tarihini anlatmaya çalıştığımız Tapınakçıların gizemleri bugün hala gündemde. Yazılan bir çok kitapta Tapınakçıların bir çok "sırra vakıf " oldukları, tapınağın anahtarına, Kutsal Kab'a, Ahit Sandığı'na, bilmem hangi hazinelere sahip oldukları sürekli yazılmakta. Bazı cemiyetler ise bu topluluğu gereğinden fazla abartmaktadır. Tapınakçıların Sonu Sağlanan bütün başarılara rağmen doğuda Latin krallıkları çok uzun ömürlü olamamışlardı. 16 Haziran 1291'de son kale de Müslümanların eline geçtiğinde sadece 16 Tapınakçı şövalye kalmıştı. Kalan şövalyeler ise Fransa'ya yerleşmişlerdi. Belli bir amaç için kutsal topraklarda toplanan Tapınakçı şövalyelerin Fransa'da tarikatın varlığını sürdürmelerine için hiçbir neden yoktu. Artık tarikat ömrünü tamamlamıştı. Ancak şövalyeler bunu kabul etmek bir yana zenginlikleri ile ayrıcalıklı bir konumda varlıklarını sürdürüyordu. Tapınakçı şövalyelerin bu zenginliği, paraya ihtiyacı olan Fransa kralı Güzel Philippe'nin dikkatini çekmekteydi. Bu arada Tapınakçı şövalyeler hakkında çıkan söylentiler de kralın içini kolaylaştıracak gibi durmaktaydı. Sonunda kral ustaca bir komplo ile 13 Ekim 1307'de Tapınakçı şövalyelerin büyük bir bölümünü tutuklamayı başardı. Aralarında Büyük Üstad Jacques de Molay'ın da bulunduğu bu grup büyük işkenceler maruz kalmış ve kendilerine atfedilen suçlardan büyük bölümünü kabul etmişlerdir.

Trilateral komisyon TRİLATERAL KOMİSYON 1973'te David Rockefeller, Henry Kissenger ve Zbigniew Brzezinski tarafından kurulmus gizli bir örgüttür. TARİKATIN AMACI Tohumları ABD'de atılan 'Yeni dünya düzeni' fikrini tüm dünyaya yani Kuzey Amerika, Avrupa ve Japonya'ya daha iyi yayabilmek için oluşturulmuştur. TEK DÜNYA DEVLETİ KURULUNCA PİRAMİT BİRLEŞECEK Brzezinski 1973-1976 arasında başkanlığını yapmıştır. Tarikatın simgesi şu şekildedir: Bir kürenin üç yanından üç üçgen uzayarak kürenin ortasında buluşurlar ama birleşmemişlerdir. Bunları birleştirdiğiniz taktirde tek bir büyük üçgen meydana çıkar. Her bir üçgen trilateralin üç bölgesini simgeler. Üçgenler muhtemelen piramiti simgelemektedir. Büyük üçgen de büyük piramittir. Büyük piramitin birleşmemiş olması, tek dünya devletinin henüz kurulmamış olduğunu gösteriyor olabilir.

4 sayfa okuyabildim gerisini sonra ya bıraktım teşekkürler duyduklarım hariç duymadıklarımda varmış sayenizde öğrendim sorun her neyse yine karma veremiyorum TurkishOnlyTurkish

Samiriler Yaşayan En Eski Musevi Tarikatı Yaşayan En Eski Musevi Tarikatı Yahudiler'in Şomronim dediği, İngilizce'de "Samaritan" olarak geçen, Türkçe'de ise "Samiri" olarak adlandırılan bir avuç insan, kendilerini İsrail'in gerçek sahibi olarak tanımlıyor ve "Siz kimsiniz?" diye sorduğunuzda, "Biz "İsrailliyiz" diyorlar. Burada bahsettikleri İsrail'in ise bugünün Yahudi İsrail Devleti ile hiçbir ilgisi yok. Onların İsrail'i, binlerce yıl öncesine dayanan bir İsrail devleti. Bu yazıda, dinyanın yaşayan en eski Musevi tarikatını tanıyacağız... Türkiye'de, Samirilerle ilgili bir yazıya henüz rastlamadım. Oldukça ilginç sosyolojik, dini ve politik özellikler barındıran bu tarikat hakkında edineceğiniz bilginin, sizler için de ilginç ve akılda kalıcı olacağını düşünüyorum. Ayrıca peşinen yazayım; bu konunun Filistin ve İsrail'deki Türk İzleri ile bir ilgisi de yok. Ancak kısa süre önce yayınlamaya başladığım yazılarımda, zaman zaman, Türk mirası dışında kalan konulara da değineceğimi, nitekim Filistin ve İsrail'deki Türk İzlerinin, zaman ve mekandan bağımsız olarak tek başına ele almanın bir anlamı olmayacağına inandığımı belirtmiştim. Algılama sınırlarını zorlayan ve pek çok açıdan spekülasyonlara açık bölgenin, yani Filistin ve İsrail coğrafyasının, sosyolojik yapısı, monoteist dinlerin birbiri içine geçmiş ihtilaf ve ittifakları ve siyasi tarihini bir tarafa bırakarak anlatılacak bir Türk mirasının, doğru algılanması da mümkün olamayacaktır. Neyse, biz konu başlığımıza geri dönelim... İsrail'in 12 kavmi, Hz. Musa ile Mısır'dan İsrail'e göç ettiklerinde, bugünkü Nablus şehri yakınındaki bir dağın tepesine yerleşir ve tarihteki ilk İsrail devletini kurarlar. Bu dağın adı Har Grizim" yani "Kutsanmış Dağ"dır. Bu dağın üzerinde Museviliğin ilk mabedini inşa ederler. Burada kurulan devlet tarihteki ilk İsrail devletidir ve dili Aramcadır. Museviler burada bir mabed inşa ederler. Bu mabed, daha sonra Hz. Süleyman tarafından inşa edilen Kudüs'teki mabedden yüzyıllar önce inşa edilmiştir. İşte bu ilk İsrail devleti, MÖ 722 yılında Asurlular tarafından yıkılır ve Museviler sürgüne gönderilir. Burada bahse göçen sürgün, Musevi tarihindeki ilk diaspora olarak kabul edilir. Kendilerinden Yahudi Tevrat'ında, Hıristiyan İncil'inde ve Ölü Deniz Parşömenlerinde de bahsedilen Samiriler, Museviliğin yaşayan en eski temsilcisi olduklarına inanmakta ve Yahudi soyundan gelmediklerini ifade etmektedirler. Nitekim, bugünün İsrail'ine hükmeden Yahudi Museviler, tüm Museviler tarafından Har Grizim'de kurulan İsrail devletinin yıkılmasından sonra Yuda kavmi öncülüğünde bugünün Kudüs'ünü de içine alacak şekilde kurulan bir Yahudi devletinin devamıdır. Bu noktada, ilginç bir detaya dikkatinizi çekmek istiyorum: Samiriler tarafından halen muhafaza edilen eski Tevrat yazması, Museviliğin merkezi olarak Har Grizim'i işaret eden bir Tevrat'tır. Yani, pek çoğumuzun bildiğini sandığı şekilde, Tevrat, Museviliğin merkezini Kudüs olarak işaret etmez. Kudüs'ü dini merkez olarak kabul eden Tevrat, Samiriler tarafından kurulan ilk Musevi devleti olan İsrail'den çok daha sonra, Yahudiler tarafından kurulan bir başka Musevi devletinde ortaya çıkan bir başka Tevrat'ta ilan edilmiştir. Pek tabii ki, bu konular çok tartışmalı konular. Genel kabul görmüş iddialara değinecek olursak, Filistin topraklarında kurulmuş ilk devletin adının İsrail olduğunu ve bu İsrail devletinin bugünkü Samirileri de içeren Musevi kavimler tarafından kurulduğunu ve Yahudi kavmi hegamonyasında olmadığını ifade edebiliriz. Yahudiliğin Musevilikle bir anılışı, asırlar sonra ortaya çıkan ve dini olmaktan çok, politik bir konumlandırma içeren bir tezdir. Genel kabul görmüş bir diğer tez ise, tarih boyunca Yahudi tezinin galip geldiği ve Samirilerin yok olma noktasına geldiğidir. 2009 tarihi itibarıyla Filistin ve İsrail sınırlarında yaşayan Samiriler, sadece 710 kişi kadardır. Samiriler, bugünün Filistin sınırları içinde kalan Nablus yakınlarındaki Kiryat Luza köyünde ve İsrail sınırları içinde kalan Holon şehrinde, ikiye gölünmüş olarak yaşıyorlar. İsrail ve Filistin arasında bölünmüş olarak yaşayan Samirilerin dini merkezleri de, binlerce yıl öncesinde olduğu şekilde, halen Kiryat Luza içinden çıkılan Har Grizim dağı üzerinde. Uzun yıllardır üzerinde arkeolojik kazılar yürütülen Har Grizim dağındaki kutsal Musevi mabedinin kalıntıları arasından her geçen gün Samiri tarihine yönelik bulgular gün ışığına kavuşturulmakta. Samiri Museviliğini, Yahudi Museviliğinden ayıran diğer bir nokta ise, Yahudi Museviliği içinde doğmuş Yahudi ruhban sınıfının Samiri Museviğinde mevcut olmaması. Nitekim Samiriler, ilk kurulan İsrail devletinin daha sonra bölünmesini ve ruhban sınıfı doğuran Yahudi Museviliğinin merkezi olan Yuda Devletinin ortaya çıkış sebebi olarak da bu noktaya dikkat çekiyorlar. Bugünkü Yahudi Museviliğinin günlük hayata uyarlandığı kurallar silsilesini oluşturan Talmud'un bir karşılığı Samiriler'de mevcut değil. Samiriler, Talmud'un ortaya çıkışı ile Museviliğin bozulduğuna ve Tevrat'ın yeniden yazıldığına inanıyorlar. 2004 yılından beri Samirilerin dini liderliğini yürüten 1927 Nablus doğumlu İshak oğlu Tsedaka oğlu Elazar , eski bri matematik öğretmeni. Samiriler, Müslümanlar gibi kurban kesmekte ve abdest almaktalar. İbadet dilleri ise Aramca. Çok tartışmalı konuları barıdıran dünyanın yaşayan en küçük ancak en eski tarikatı olan Samiriler hakkında internette mevcut bilgiler ise, farklı iddia ve tezlere dayanmakta. Bu yazıda esas aldığım görüşler ise, konunun Samiri tezine uygun kendi ağızlarından duyduğum sunumundan ibaret.

Illuminati Tarikatı Illuminati Tarikatı Illuminati Tarikatı 1776 yılında Almanya'da kuruldu. Latince "Illuminati" "Aydınlanmış olanlar" demektir. Cemiyetin hedefi cehaletle, batıl itikatlarla, dinsel baskıyla ve her çeşit tiranlıkla savaşmaktı. Her ne kadar amaç kilisenin bağnazlığı ile savaşarak Newton'cu pozitif bilimin önünü açmak idiyse de, cemiyet gizli emeller beslemek, Fransız İhtilalini yönlendirmek, Avrupa'nın politik egemenliğini elde etmeye çalışmak gibi konularla suçlanmıştır. Başlangıçta Bavyera'da gelişti ve üyeleri hep Alman ya da Avusturyalı olan Ilüminati Tarikati'nin şeflerinin kimlikleri gizliydi. Cemiyetin kurucusu Adam Weishaupt (1748 – 1830) Cizvit eğitimi almıştı ve daha genç yaşında Ingolstadt Üniversitesi'nde Hukuk Profesörü oldu. Bilimin yayılması için, Adam Weishaupt Cizvit modelinde gizli bir cemiyet kurmak istiyordu. Amacı, Fransız Ansiklopedistlerinin, Voltaire'in öğretilerinin kilise tarafından yasaklandığı bir ortamda, gizli cemiyet yoluyla, parlak gençlere eğitim vermekti. Cizvit rahiplerinden korunmak için de gizlilik şarttı. Masonlar uzak durdu Adam Weishaupt 1774'te Hanover'li bir Protestan Mason'la tanıştı. Önce, kurmuş olduğu cemiyeti Masonlukla birleştirmeyi düşünmüşse de, Masonluk bir "tarikat" olmadığından ve Cizvitlerle kendi yöntemleriyle mücadele etmek istediğinden bu projeden vazgeçti. 1 Mayıs 1778'de şaşaalı takma adlı beş kişi Illuminati Tarikatını kurdu. Adam Weishaupt'un kod adı Spartacus idi. Beklentinin dışında, Alman Masonlar Illuminati tarikatına akın etmediler, tersine, birçok Illuminati Masonluğu seçti. Yalnızca Münih'te başarılı bir faaliyet gelişti, bu nedenle de, İlluminati'lerin adı Bavyera ile de özdeşleşmiştir. Illuminati