şahsen ben sinemaya çok gitmem sinemacı tanıdığım var film çıkmadan 1 ay önce orjinal dvd si elimde olur ama kafam bozuk olduğunda bişeye sıkıldığında veya arkadaşlarla aktivite olsun diye giderim sinemaya arada. Tek başıma gitmemin tek sebebi gerçek dünyadan biraz soyutlaşmak istememdir. Hani olur ya sevgilinle kavga edersin ne bilim derslerin kötüdür aile sorunu vardır kafanda bi yığın düşünce vardır. İşte sinema beni o düşüncelerden arındırır. Kendimi birden filmin içinde bulurum. Sanki filmin ana karakteri gibi düşünür onlar gibi heyecan duyarım. İşte sinemada geçirdiğim o 1-2 saat kafamı dinlememe bazı şeylere daha mantıklı yaklaşmama yardımcı olur. Gelelim özgürün dediğine; Bence sinema ölüm korkusunu yatıştırmak için bi araç değil. Daha çok insanları bazı şeylere hazırlıyo diye düşünüyom ben. Mesala ölüm! her insan bi gün mutlaka ölecek. Zaten insan oğlu öleceğini bile bile yaşamaya devam eden yegane canlıdır. Korku-gerilim tarzı filmlerin ölüm korkusunu azaltacağını pek sanmıyorum ki zaten çoğu korku filminde ya uyuya kalırım ya da gülmekten katılırım. Diğer bi sinema tarzına bakalım bilimkurgu! Çoğu komplo teorisyeni bilimkurgu tarzı filmlerin insanları bazı gerçeklere alıştırmak için yapıldığını öne sürer. Örneğin dünyada yaşana insanların büyük çoğunları UFO ların ve dünya dışı varlıkların varlığına inanıyor fakat özellikle ABD hükümeti öyle bişeyin olmadığını söylüyor. Peki ya gerçekten varsa? insanlara olmadığını söylerken gerçekte onlarla iletişim kurulduysa? insanlığın böyle bi temasa hazır olup olmadığını nereden bilecekler? Belki de o tarz filmlerle insanları onlara alıştırıyolar... Her neyse konudan fazla sapmadan kapatayım kim ne derse desin sinema büyülü bi dünya ve sinemada geçirdiğiniz 1-2 saatte başka bir dünyaya ayak basıyosunuz. Ve ben o dünyayı gerçek dünyaya tercih ederim... saygılar...

sinemalar da geçerli olan anlatım şekli kişileri zaten başka hayatlara götürmek için kullanılan bir anlatım şeklidir yanısıra 24. kare olgusu işlenmesiyle farklı hallerede bürünebilirler seyirci üzerinde bıraktığı etkisi saygılarımla.

sinema ve diğer gösteri sanatları... hepimiz sinemaya gideriz.. evde televizyon izleriz, ne bileyim, bir dvd alır ve onunla avunuruz. konusu önemli değil. bizi o anki yaşamımızdan uzaklaştırsın yeter. hepimiz günün birinde öleceğimiz gerçeğini de biliriz. ölüm insanların en büyük korkusu ve kesinlikle yaşayacakları bir olgudur. sinema'nın ya da televizyonun bu kadar tutulmasındaki sebep bence insanlara ölümü o anda unutturmaları.. izlediğimiz sürece ölüm aklımızın köşesine gelmez. bunlar bize ölümü unutturmayı başarırlar.. çünkü o anda ekranda gördüğümüz karakterle özdeşleşiriz. şimdi, "efendim, korku filmleri var? onlarda bir yığın insan ölüyor" diye yırtık dondan cıkar gibi cıkan arkadaslar olacak.. o filmlerde de düşünmez miyiz.."aaa, o karanlık odaya tek başına girme, o kalede ne işin var? önce adama kimliğini sor yaf" diye? biz olsak girmezdik o kaleye, o odaya vs vs diye düşünürüz.. yani o tarz filmler bile bizi ölüm korkusundan uzaklaştırır.. evet. bence sinema ve tv, ölüm korkusu yüzünden bu kadar başarılı... alıntı değil alınteri -

filmine göre değişir be metatronum.. kendimden örnek verirsem, bir çok filmi hatta korku filmlerini izlerken bile ölümü aklıma getirmem.. ama en son babam ve oğlum filminde kendi ölümümü ve ardımda neler bırakacağımı düşündüm.. ama gündelik hayatı yaşarken çok şeyleri unutuyoruz, sevgiyi saygıyı hoşgörüyü... bunların arasında insanlar kendi ölümlerini düşünmeye vakit bulamıyorlar, belkide bulmak istemiyorlar

asıl korku ölüm değil, boş yaşayıp, boşa ölmektr... ben böyle ölmekten korkarım.. ve metatron haklı... herkes bir an için kahraman olmak ister.. eroin gibi bir etki yükler filmler insana.. örneğin, bilg. oyunlarında bile bu vardır.. bir an Agent 47 gibi düşündüğünüz, almanların hepsini öldürmek isteyip ortaya dalmadınız mı? öle yaptınız demi... bence, bu çok daha basittir... ölmezsin... ölen ana karakterler bile filmde insanların en az özdeşleştirdiği karakterdir kendisiyle... bu ilginç bir içgüdü gibidir

ilginç bi teori gerçekten metatron iynx. Forever

yapılan gösteri sanatının konusuna göre değişir derim ben, kimisinde herşeyi unutur gidersin uzak diyarlara, kimisinde üzülürsün kimisinde sevinirsin, kimisinde ölenin yerine kendini koyarsın vs.. örneğin ben melekler şehri filminin hastasıyım filmi ilk seyrederken meg ryan ölünce neye uğradığımı şaşırdım.. hadi bakalım metatron bu sahnede gelde ölümü unut

sinemada ölümü unutmuş olabilirsin fakat şöle bi ayrıntı var insan birşeyle meşgulkende ölümü sıkıntılarını unutur yani bence sinemanın yada tv nin bukadar başarılı olması bu nedenle değil

metatron bence paslanıyon abi

ölümü hatırlatmaz bence.. neden mi? çünkü dikkat et, ölenler hep yan oyunculardır. esas karakterin öldüğü filmlerin sayısı cok azdır. zaten %100'de de esas karakter ölecekse bile i filmin ilk yarısının bitiminde ölmez.. zaten ölürse filkm biter neden esas karakterden bahsediyorum diye haklı olarak soracaksın.. çünkü, sinemada ya da dizilerde şöyle bir kural vardır. izleyici ana karakterle özdeşleştirir kendini.. tıpkı oymuş gibi düşünür.. sözgelimi, kurtlar vadisinde, polat amerikalılarla savaşırken izlemeciler sanki kendilri savaşıyormuş gibi heyecan duyarlar... denizerdem'e gelince, evet lem.. korkuyoırum ölümden var mı ötesi

evet tv ler ve sinemalar beynimizi yıkıyorlar, hangimiz etkilenmiyoruzki bu tarz görsel araçlardan dinlediğimiz müzik türleride kişide çok büyük tesir yapıyor örnek:murat kekili bu akşam ölürüm gibi mesela saygılarımla

işte ben de tam aynını söylüyorum.. bu korkuyu unutturmak için var gösteri sanatları...

ben katılmıyorum bu düşünceye bence insanlar sadece izlemek için gidio yada gerçekten merak ettikleri için bütün yaşamı aklımıza ölüm gelmesin die mi yapioz? aklınıza ölüm geldiğinde korkuyo musunuz SiT@

usta güzel bi yazı gercekten bi tür bizleri oyalayıcı makına televızyon vb. aletler...+ k verebilirsem

iyi de gösteri sanatlarının için dede var ölüm. hatta etkilenerek ölümü secenler var

nasılsa hepimiz ölmicez mi korkmak nie? nefes almaktan korkmak gibi bişey ölümden korkan zaten hayatın 3/4 ünü kaçırmış demektir

ölüm korkusu insanın içinde doğuştan gelen bişeydir. yani insan sürekli bunu hisseder ama büyütmez. zaten sürekli ölüm korkusu içinde yaşamak bir hastalıktır. tv sinema vs gibi şeyler insanlara gündlik sorunları unutturabilir anca

metatron ömürsün ya ne güzel insansın sen yaw gece gece tebessüm ettiriyorsun beni sağol. korkunun ecele faydası yoktur her canlı elbet bir gün ölümü tadacaktırsakinleş yanındayız

Komplo teorilerı bolumune ılk Komplo cvbınmı yazayım dedım ben pek anlamam ama suan aklıma bısı yattı benım sence metatron bunun yerıne o fılmler bıze olcegımızı unutturmak yerıne hatırlatmazmı. neden dersen sureklı fılmlerde olum sahnelerı hep farklıdır mesela bırısı kalenın ıcınde gızemlı ölür bırısı ne bileyım canavar tarafından oldurulur bırısı sole olur böle olur falan fılan bız o an hıc dusunmezmıyız acaba bız nasıl sekılde olcez dıye sahsen ben her olum kalımlı fılmlerde unutmak yerıne bunları hatırlarım sahsen benım dusuncelerım boyle