Gerçekten çok güzel. Emeğine sağlık çok teşekkür ederim paylaştığın için.

Duygulandırıcı hoş bir anlatım Güzel ben çok beğendim Ellerine sağlık Yalnızlık mı desek? Sanki onu hissettiriyor

TesekkürLer... Verebilirsem : +11 Edit : +11 Verdim -

Benzer hislerle bulamaç oldu yazdıklarım, sanki süt kesildi, kahve soğudu.. Hüznü yalnız yaşamak iyi mi kötü mü.. Hüznü, hüznü bilenle paylaşmak gibisi yok aslında.. Mutluluk, demiştin gölgen olsun.. Mutluluk ancak leziz bir yemek olmuş onu da pişiren yok.. Seslenişimi duyamıyorum.. Seslenecek kadar kalmadı sesim.. Eskiden gürdü, dokunaklıydı, umut doluydu sesim.. Şimdilerde çok az duyuyorum sesimi.. Evde bazen kendimin var olduğuna inanmam için tv de geçen alt yazıları okuyorum kendime bile yabancı olan sesi duyayım diye.. Ağlamak; ağlamak insanı insan yapan gözyaşlarıydı yıllar önce tanımlamalarımda.. Ağlamak erdemdi.. Oysa şimdi ağlamak sahip olmak kendine, sahip olmak, sağlıklı olmak.. Ağlamak bir gösterge artık.. Ağlayabildiğin kadar varsın.. Oysa ben hiç yokum uzun zamandır.. İtiraflar.. Bir daha gelmeyenlerin, geleceğim deyip yok olanların, seviyorum deyip sevilenlerin başkalarınca paylaşıldığı, biraz daha asileştiren itiraflar şimdi.. Sevdaları ve aşkı katrilyon defa haykırmakken, itiraf, şimdi sadece yenilgiyle anılır oldu belleğimde.. Akılmda kalan gözler nerde şimdi.. Neden şehir sus pus oldu.. Kimin aklında gözlerim.. Neden gözler kaldı aklımda.. Sevdamıydı bu.. Sevda diyebileceklerim nerde.. Hiç hediye almadım ben biliyor musun.. Hep güçlüydüm, hep dayanıklıydım, hep neşeliydim, hep mutluydum mutlu olmalıydım başkalarınca.. Oysa dışarı verdiğim enerjim, içimi tüketti.. İçim karanlık.. Son çırpınışları yanan mumun.. Hiç çiçek almadım.. Hiç bir yeni yıla sevdiğimle girmedim göz göze diz dize, gönül gönüle.. Hiç iki kişi değildim sevgililer gününde.. Hiç hediye almadım ben.. Hiç kazak da giymedim üstüme, leke olmasın aman bu onun diyebileceğim.. Papatyaları iyi bilirim.. Uyuturlar iki yudumda.. Uyuştururlar beyni.. Çiçekleri tanırım.. Solgundurlar bana.. Bende küskün.. Bir sabah uyandığında evinin önüne kamyon dolusu gül dökeceğim nerde.. Garip bir hikaye.. Herkesten alacaklı oldum.. İcra memurları yitirdiğim umutları hangi dünyalık değerle alırlar ki.. Gidenler dönmedi benim için belki, bu doğru.. Ama gidenler de gelmedi hiç.. Gelmiş miydi orası da şüpheli.. Saklanmak niyetinden çıktı benimde gözyaşlarım.. Hayret, akan yüzümdeki ıslaklık havlumun olmamasından mı.. Yoksa ağlıyor muyum.. Bu nedir Allahım.. Mucize... İçim daraldı yine.. Telefonum suskun.. Telefonum tozlu.. Nolur ağla benimle.. alıntıdır... design