Hariqa walla Tüylerim diqen diqen oldu!!!!

birgün bu kadar sevmeniz ve sevilmeniz dileğiyle... MARTILAR Bundan yuzyillar once deniz asiri, cok guzel bir ulke varmis. Tabi her masalda oldugu gibi bu masalda da o ulkenin bir krali ve tabii ki bir de prensesi varmis. Prenses dunyalar guzeli bir kizmis. Kral ona bakilmasini yasaklamis, her gun dolasmak icin saray muhafizlari ile sarayin disina cikacagi ilan edildiginde halk egilir ve gozlerini kapatir, ya da evlerine kacisirmis. Onu gormenin bedeli olumle cezalanmakmis. Gunlerden bir gun yine prenses dolasmak icin ciktiginda; fakir bir koylu delikanli herseyi goze alarak basini kaldirmis ve prensesle goz goze gelmisler... O an fakir delikanli prensese inanilmaz bir askla tutulmus. Prensesin derin bakislarinin da bos olmadigini dusunmus ve gunlerce uyuyamamis. Fakir delikanli olumu bile goze almak pahasina, prensesi bir kere daha gormek icin ugrasmis durmus. Bu arada guzel prenses de onu tutulmus onun zarar gormemesi icin gunlerce kendini saraya kapatmis. Sonunda dayanamayan fakir delikanli her seyi goze alarak gizlice sarayin bahce duvarina tirmanmis ve prenses ile bir kere daha goz goze gelmisler. Fakir delikanli hemen duvardan atlamis ve prensesle konusacagi anda saray muhafizlarina yakalanmis. Kralin karsisina cikarilan delikanli olumle cezalandirilacagini bildiginden krala prensese duydugu askini anlatmis. Kral olum emrini verecegi anda prensesin yalvarislarina dayanamayarak delikanliya baska bir ceza vermeyi kabullenmis. Hemen bir gemi hazirlattiran kral, gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener yaptirmis ve fakir delikanliyi da o adada yanliz yasamaya mahkum etmis... Aradan bir kac ay gecmesine ragmen prensesi unutamayan delikanli prensese olan askini kagitlara dokmus ve martilara anlatmaya baslamis... Artik butun martilar fakir delikanlinin prensese olan askini anlamis ve yazdigi mektuplari prensese goturmeye baslamislar... Zamanla prensesin de yazmis oldugu mektuplari fakir delikanliya goturen martilar araciligi ile iki gencin arasindaki ask iyice buyumus. Ta ki... Bir sabah sarayin bahcesinde kahvalti yaparken prensesin odasinin penceresine agzinda bir mektupla konan martiyi kralin gormesine dek. Tabii korkuldugu gibi olmamis... Martilarin bile araci oldugu Iki gencin arasindaki buyuk aski anlayamadigi icin kendisinden utanmis ve aglayarak kizina sarilan kral, hemen bir gemi gondertip fakir delikanliyi getirtip kendisi ile evlendirecegini soylemis. Buna duyunca cok mutlu olan prenses hemen delikanliya bir mektup yazmis ve olanlari anlatmis. Bu arada mektubu goturmek icin bekleyen martiya da tum martilarin dugunlerine davetli oldugunu soylemis. Buna cok sevinen marti mektubu bir an once issiz adaya goturmek icin yola cikmis. Tam yolu yarilamisken yanindan gecen bir kac marti arkadasina haber verip hepsinin dugune davetli oldugunu soylemek icin gagasini actiginda mektubu dusurmus. Tum martilar hep birlikte mektubu aramaya baslamislar. Fakat bir turlu bulamamislar... Bu arada prensesten mektup alamayan asik delikanli, yazmis oldugu mektuplari gondermek icin bir tek marti bile bulamamis... Biraz ilerisinde ucuyorlar fakat yanina gitmiyorlar ve mektubu ariyorlarmis... Prensesin kendisini artik unuttugunu, istemedigini, martilarin da onun icin yanina gelmedigini sanan delikanli uzuntusunden sonunda kendisini fenerden kayalarin uzerine atarak intihar etmis. Olanlardan habersiz kralin gemisi adaya vardiginda fakir delikanlinin soguk bedeni ile karsilasmislar... Iste o gun bugundur, martilar o mektubu ararlar. Mektubu bulup, o inanilmaz sevgiyi geri getirebileceklerine, her seyi duzelteceklerine, inanarak hep denizler uzerinde ucusup dururlar. | > N! K T! N <