beyenmene sevindim yorumun içinde teşekkür ederim arkadaşım... I'm

Anneye Özlemini Çok Güzel Anlatmış Etkilenmemek Elde Değil Teşekkür Ederm Arkadaşım You must spread some Karma around before giving it to general1967 again.

"Anacığına özlemini gözyaşlarıyla yıkayan yarime...) ... Burası çok soğuk üşüyorum Anne Her taraf beyaz her taraf kar Saçlarım ıslandı ayaklarım donuyor kanım çekiliyor Sar beni kollarına "Anne" ... Doğduğuma sevinip Basamadın bağrına Emzirip ak sütünden Doyurmadın beni Anne Geceleri uyanmadın hiçbir zaman uykundan Almadın minik bedenimi koynuna Öylesine hasretim ki... Tenimde Anne kokusuna... ... Bir tek gün diyemedim yüreğimden koparak "Anne" Sanki doğduğumda yasaklanmıştı o sözcük bana Oysa her bebek gibi, Benimde ilk sözcüğüm olsun isterdim "Anne" ... Ne görebildin yürüdüğümü Ne de düşe kalka büyüdüğümü Tek sevincim nedir bilir misin? "Anne" Ne ben gördüm, ne de sen görebileceksin öldüğümü... ... Giydiğimde siyah önlüğümü ablamdan kalan Sen göremedin "Anne" Yakıştı mı bilmem, kimseler umursamadı Kimselerde saçımı taramadı Gözümde mutluluk parıltısı yerine İki damla yaş vardı "Anne" ... Okşanmak isterdi saclarım Öpülmek isterdi yanaklarım Ana şefkatiyle... Ne çantam vardı. ne defterim, kalemim Ne de her gün yıkandı çorabım Bir tek gün giderken okuluma Yavrum deyip uğurlanmadım... ... Ahh.. Anneciğim.. Ana yüreğiyle sarıp sarmalasaydın Geceleri uzanıp yanıma Masallar anlatsaydın Bir gün sadece bir gün tarasaydın saçlarımı Öyle gitseydim okuluma... ... Biliyorum üzüleceksin "Anne" Genç kız olamayacağım Pamuk prensesim deyip sarılamayacaksın boynuma Düşlerimde olmayacak "Beyaz atlı Prensim" Umutlarım hep kalacak yarım Görmek isterdin sende her ana gibi Kara kızını gelinlikler içinde Gözlerinden dökülürken gururla karışık gözyaşın Kınalarla süslenmeliydi ellerim Şimdi kardan kına yaktım bembeyaz Oysa duvağımı sen takacaktın öpüp alnımdan Belime bağlayıp kuşağı Yolcu edecektin beni göz yaşlarınla Bu gelen, düğün alayı değil Anne Bir yanımda öğretmenim diğer yanda arkadaşlarım Uğurluyorlar beni Ölümün koynuna Geliyorum yanına beni al kollarına Anne... Ölmek değil beni üzen, Hatta mutluyum geliyorum koynuna, Ama hep içimde bir sızı kaldı; Bir tek gün göremedim seni dünya gözüyle "Anne" ... Ahh.. Anacığım.. Ana diyemedim, Üstelik olamayacağım ana da... Senin bana sarılamadığın gibi Bende sarılamayacağım çocuklarıma Ve en kötüsü.. Hiç umudum olmadan Hiç hayal kurmadan Giriyorum toprağa... ... Hiç unutmuyorum, Ablam hastalanmıştı bir gün Yanarken ateşler içinde Sayıklıyordu" Anne" diye Ne olur ayıplama beni Kıskandım onu Anne... Ne mutlu ki ona, gördü seni Sarıldı boynuna, yattı koynunda Çekti anne kokusun yüreğine Doya doya "Anne" dedi sana Ben bir kez olsun kopup yüreğimden "Anne" diyemedim, Bana mı benzerdin, ablama mı? Ela mıydı gözlerin kara mı? Siyah mıydı yoksa sarı mı saçların? Bilemedim... Ama güzelmiş sindir her ana gibi... Anne diyen her çocuğa Annesine sarılan her bebeğe Giyip temiz önlüklerini, Saçları çift örgülü okula gelenlere İmrendim, Gözlerim nemli Hep izledim uzaktan, ... Hadi Anne aç kollarını, al beni koynuna sarıl öp beni Kokunu istiyorum, üşüyorum ısıt beni Anne Ne olur bir tek gün, bir saat gel Anne Sonra gidersin.. ... Al beni yanına, Cennetine al beni, Burası çok karanlık korkuyorum Anne... SENİ SEVİYORUM CANIM ANACIM...

offf yaaa çok şahaney bi şiirdi. ağlıycaktım. hoş ben kız değilim ama şiir anneye yazılınca farketmiyo. ne biliyim duygulandım işte

emeğe saygı sonsuza kadar... tamam kardeşim mesajı aldım... yorumlar için de teşekkür ederim... Simon

dostum eyw güzel konuların var. seni takdir ediyorum. ama neden post kasıyosun anlamıyorum. yani her mesajada cavap yazmanın bi anlamı yok di mi...

abi harikasın sağol yaa ellerine ağlık nerdeyse ağliyicaktım bende