Yarısı da Evde Şeyhin birinin oğlu evlenme çağına gelmiş, etraftan kız bakmaya başlamışlar. Sonunda aracılar uzak bir vahada yaşayan bir kız bulmuşlar, söz kesip nişan takmaya karar vermişler. Şeyh "Şanımıza yakışır hediyeler götürün, oğluma yeni elbiseler diktirin" diye buyurmuş. Karısı bir sürü hediyelerin yanında 5 metrede kırmızı kumaş almış, oğlunu çağırmış; "Oğlum bak bu kırmızı kumaşın yarısı ile sana don diktireceğim, kız istemeye giderken bunu giy, kırmızı ve bol kumaş zengin gösterir, her fırsatta donunu göstermeye bak, soranlara da "Ohoo, daha bu neki, yarısı da evde" diye övünmeyide unutma" diye tembihlemiş. Hazırlıklar tamamlanmış, prens bol kırmızı donunu giymiş, dünürcü kervanı yola çıkmış. Yolda prensin çişi gelmiş, geçmiş bir kum yığınının ardına, donunu çıkarıp bir kenara koyup işini bitirmiş. Alışık olmadığından donunu orda unutmuş, indirmiş maşlahını-entarisini- binmiş deveye yallah yola. Kız evine varıp, minderler-halılar üstüne buyur edilmişler. Gelin adayı kahve yapmış, elinde tepsiyle oğlana doğru gelirken, oğlan bol-kırmızı donumu görsün diye bacaklarını şöööyle bir ayırmış. Tabii kız bunun donsuz haliyle ancak malafatı görmüş ve şaşkınlıkla "Aboovvv, o ne o öyle...!" diye çığlık atmış. Prens de böbürlenerek bacaklarını dahada açmış ve" Ohooo" demiş,"Daha bu neki, yarısı da evde" Beğenirseniz KARMAn çorman edersiniz artık, heee...