eskiden turkiyede, turki cumhuriyetlerde hala, "oğlan"'ın mert delikanlı cesur anlamına geldiğini biliyorm

Eline sağlık güzel olmuş devamı gelir inşallah

Cok güzel bir paylasim gercekten, bir cok kelimenin anlamini simdi agrenndim. Tesekkür ederim

Puşt pezevenk'ten daha aşağılayıcıymış bunu bilmiyodumEline sağlık..

Daha çok vardı böyle, bir yerde okumuştum.

abazaca diye bir dilmi varmış ilk kez duydum

Demek kelimeler zamana ve ihtiyaca göre anlam değiştirebiliyor...

Neler öğreniyoruz yhaff..

Kaltak komikmiş Yosma'nın altındakide Elizabeth swann

Konu demek ki doğru yerde!.. O zaman şu gözle bakabilirz ve şu sonuca rahatlıkla ulaşabiliriz; Türkçe zaman içerisinde kendini yenileyen ve geliştiren bir dildir!.. Değişikliğe uğramaya ve zaman içeresinde dejenere olarak değil değişerek günümüze gelir. ve bu da eski eserleri okurken bizlerin zorluk çekmesine neden olur? Bu yüzden eski yazılar ağır olur!.. Anlamakta güçlük çekeriz!.. Tam bir bilgi donanımına sahip olmadan eski bilgilere yapılan yorumlar da yanlış aksettirilir bizlere!.. Anlamak içinm tam bir bilgi birikimi ve araştırma yapılması gerekir!.. Teşekkürler bu hassas konu için tekrar... Not: Hassas konu dedim, çünkü; Görmezden geldiğimiz bazı şeyler günümüzde önümüze konulduğunda öcü gibi bakarız!.. Bu yüzden konu ciddidir ve de hassastır!.. Dilimize sahip çıkalım!..

ona bakarsan, top da kendi halinde 5 sene öncesine kadar yuvarlak bi cisimdi ama, günümüzde anlamı hiç de öyle değil... Bu tür kelimeleri burada yazarken de, bu günkü anlamıyla yazarsak daha iyi olur diye düşünüyorum... Paylaşımın çok iyi ama bi mesaj da verilseydi daha iyi olurdu.. ancak bunu da biz vermemiz lazım diyerek buraya da bu yorumu yaptım... Milli Unsurlara değil de genele açılsaydı daha hayırlı olurdu diyerek kendi tercihimi belirtiyorum. Morton seni azçok tanırım iyi bir paylaşımcısın. Bu yazdıklarımı yanlış anlamaman için sana bunu yazdım... Hep aramızda kal!.. Saygılar...

ellerine sağlık güzel paylaşım.. alpi_09 En istikrarlı üye 2 Şubat 2008

bende katılıyorum

Bu da senden olsun...

Neye katılıyorsunuz.

Türkçe'de küfür olarak kullandığımız birçok sözcük aslında çok masum anlamlar taşıyor. Türkçe'ye yabancı dilden geçen bazı sözcükler ise gerçek anlamlarını çoktan yitirmiş. İşte onlardan örnekler... ANGUT: Bir çeşit kuş türüdür angut kuşu'nun eşi öldüğü zaman gözlerini bir dakika bile eşinin ölüsünün üstünden ayırmadan o da ölene kadar onun baş ucunda bekler... DANGALAK: Gerçek anlamı 'gereksiz konuşan kişi'dir. DENYO: Delibozuk, dengesiz gibi anlamlarının yanı sıra orta oyunda mahallenin aptalı diye kullanılır. Bir diğer anlamı ise emanettir. YAVŞAK: Bit yavrusu, sirke demektir. DÜRZİ: Suriye'nin Havran bölgesinde, Lübnan'ın bazı bölgelerinde ve buralara yakın bölgelerde yaşayan ve kendilerine özgü mezhepleri olan bir topluluk. YOSMA: Şen, güzel kadın. UKALA: Arapça'dan dilimize geçmiş ama bu dilde ve pek çok Osmanlıca metinde "akıllılar" demek. PEZEVENK: Farsça "pejavend" kelimesinden geldiği söylenir. o dildeki anlamı "kapı tokmağı" veya "sürgü" imiş. Türkçe'ye de "kapıda bekleyen adam" anlamıyla girmiş. şimdi kullanılan anlamı ise malum... KAHPE: Arapça'dan dilimize girer ve etimolojik olarak öksürme kelimesi ile ilgili. bu bayanlar yerlerini gece karanlığında öksürerek belli ederlermiş. Türkçe'deki anlamı ahlaksız kadındır. GARSON: Fransızca'da oğlan, genç çocuk demek. Muhtemelen servis yapan çocuklara zamanında Fransızlar "oğlum" veya "genç, bir baksana" dedikleri için Türkçe'ye de servis elemanı manasıyla geçmiş. İSTERİK:"Histeri" nöbetlerine tutulan kişinin aldığı sıfattır. Duyu bozuklukları, türlü ruh karışıklıkları, çırpınma, kasılmalar ve bazen inmelerle kendini gösteren bir sinir bozukluğudur. Oysa Türkçe'de "isteme" ile bağ kurulması ve "bir şeyi çok isteyen" anlamında kullanılması çok yaygındır. Hatta bazen, "isterik kadın" lafı oldukça aşağılayıcı bir mantıkla kullanılır. KARYOLA: Bizde genelde yatağın üzerine serildiği, genelde metalden yapılan ayaklı mobilya anlamına geliyor. Oysa gerçek anlamı "el arabası"dır. SERBEST: Gerçek anlamı "başı bağlı"dır . Ancak bizde tam tersi anlamında kullanılıyor. PUŞT: Farsça'da "arka, kıç" anlamına geliyor. SIPA: Abazaca'da "spau" "çocuk, yavru" demektir. Bizde ise eşek yavrusu... Arapça'da da benzer biçimde "sabi, sibyan" "çocuk" anlamındadır. KALTAK: Üzeri meşin, halı vb. şeylerle kaplanmamış olan eyerin tahta bölümü. TUVALET: Yalnız bizim dilimizde değil, birkaç dilde daha "hela"ya verilen isim... Aslı, Fransızca "toilette"tir ve "temizlik" anlamına gelir. "Tuvalet kağıdı" ve "tuvalet masası" temizlikle ilgili şeylerdir. DON: Aslında "giysi" anlamına geliyor ama "külot"un argosu olarak kullanılıyor. -

nataşayı eklememişsin rusca güzel demek sanırım, karadeniz bölgesinde hayat kadını olarak tabir ediliyo.. tşklrr bilgiler için..

Abi şu dondaki resmi değiştir ya Çoğunu bilmiyormuşum teşekkürler.

Abaza dili ve lehçeleri konusuna girmeden önce bu halkin adi konusundaki terminoloji karisikligini açiklamak gerekir. Türkiye'de ve Ortadogu ülkelerinde genel olarak Abaza adiyla bilinen halk esas olarak üç gruptan, buna bagli olarak dil üç ana lehçeden olusur : 1. Tarihi anavatanlari Abhazya'da yasayan Apsuvalar;2. 13-14. yüzyillarda Abhazya'dan Kafkas Siradaglari'ni geçerek kuzeye, Adigeler'in arasina yerlesen Asuvalar; 3. Eskiden daglik bölgelerde yasayan, daha sonra (17-18. yy.) Kuzey Kafkasya'nin düzlüklerine inerek yerlesen Asharuvalar. Türkiye'de genel olarak Abaza adiyla bilinmelerine karsin, bu ad Kafkasya'da ve literatürde sadece Kuzey Kafkasya'da yasayanlar, yani Asuva ve Asharuva grubu için kullanilmaktadir . Ayrica Asuvalar için Osetler Tapanta, Adigeler Bashag, Nogaylar da Altikesek Abaza adlarini kullanirlar. Abhaz ise Abhazya'da yasayan ve kendilerini Apsuva olarak adlandiran gruba Gürcülerin verdigi ad olarak bilinir. Sovyetler döneminde Abhazya'da Apsuva ve Kuzey Kafkasya'da Asuva lehçeleri ayri ayri yazi ve edebiyat dili haline getirilmislerdir. Asharuva ise yazi ve edebiyat dili olarak Asuva lehçesine dahil edilmistir; Asuva ve Asharuva lehçeleri birlikte Abazaca olarak anilmaktadir. Bugünkü Rusya dilbiliminde Abhazca ve Abazaca iki ayri dil kabul edilirler ve alfabeleri farklidir. Dilbilimcilerin çogu tarafindan ise ayni dilin lehçeleri olarak görülürler. 1936-1938 yillarinda Latin temelli alfabeler yerlerini genellikle Kiril temelli alfabelere birakirken Abhazya'da Abhazca , Stalin ve Beria'nin Abhazya'yi Gürcülestirme politikasinin sonucu olarak Gürcü alfabesine uyarlandi. Bu alfabe 1953'te Beria ve Stalin'in ölümüne kadar kullanildi. Fakat 1940'larin ortasindan itibaren Abhaz okullari Gürcü okullarina dönüstürüldügü ve Abhazca yayinlar engellendigi için bu alfabeyle çok az sey yayinlandi. 1954'den itibaren, bir komite tarafindan hazirlanan Kiril temelli alfabe kabul edildi. Bugün hala kullanilan bu alfabede 62 harf vardir. Yazi ve edebiyat dilinin temeli nispeten basit fonetik sisteme sahip Abjua agzidir. Rusya Federasyonu'na bagli Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nin bes resmi dilinden biri olan Abazaca için genel olarak kabul edilen ilk alfabe 1933 yilinda Kubina-Elburgan agzi esas alinarak Latin temelli olarak hazirlandi. 1938'de bugün kullanilan Kiril temelli alfabeyle degistirildi. Alfabede üçü isaret olmak üzere 68 harf vardir. KAYNAK