Genç adam pek hastalanmaz. O sebeple, gençlerde hastalık nedenli ölümlere pek az rastlarız. Ama gençlerin ölüm sebeplerine baktığınızda, kazalar ve cinayetlerin ülkeye göre sıralamalarda yerleri değişse de, gençlerin ölüm sebepleri arasında ilk 5 listesinde her zaman yer aldığını görebilirsiniz. Wardomcuların ve bu yazıyı okuyanların yaş ortalamasını hesaplayamam da, ikinci paragraftan öteye gidebilmek için 18 yaşını bitirmiş olmak bir önkoşul sayılabilir. Sizlerin 18'in üzerinde olduğunuzu, hatta Türkiye yaş ortalaması olan 27'nin de üstünde olduğunuzu kabul edersem, istatistiksel bir hata olmaz. 27 ve üzerisiniz diyelim. O zaman gençler hakkında konuşabilirsiniz. Aynaya bakmak. Onlar kendileri hakkında konuşsalar daha doğru olmaz mı? Ama kim kendisi hakkında konuşabilir ki? Yüzümüz hakkında konuşabilir miyiz? Yüzümüzü en çok başkaları görür, bizden çok daha fazla gördükleri kesindir. Tabii, devamlı aynaya bakıp saç düzeltme, kaşgöz yapma alışkanlığı olanlardansanız, bir şey diyemem. Ama bizim hakkımızda başkalarının fikri daha fazla olabilir, başkaları bir tür ayna yerine geçebilir. Böylece nasıl ve kim olduğumuz hakkında fikir sahibi oluruz. Aynanın tipi nedir, dev aynası mı, ya da kahkaha attıran, biçim bozucu aynalardan birisi mi, o artık sizin seçiminiz... Neden gençlerin başına daha çok kaza-bela geliyor? Konumuza dönelim. Gençlerin başına neden bu kadar çok kaza bela geliyor, başlarını derde sokuyorlar? Kazalar, cinayetler, yaralamalar, tehlikeli işler, hatalı kararlar... İlk cevap: fazla düşünmeden hareket ederler de ondan. Akla yakın, ama yanlış. En azından gençlerin neredeyse, yüzde 90'ı açısından geçersiz. Hiç düşünmeden tepki veren, kolay dolduruşa gelen ateşli genç modeli, belki Taksim meydanında kalabalığın içinde faaliyet gösteren cinsel tacizciler ya da yan baktın diye kavga çıkartan nargileci müşterileri arasında yoğun olarak bulunuyordur. Tam bilemiyorum. Düşünüp taşınarak tetiği çekmek. Gençlerin önemli bir bölümü riskli durumlara düşünüp taşınarak, ölçüp biçerek, hatta fazlasıyla ölçüp biçerek giriyor. Trafik örneklerinin sahiciliğinden morali bozulan arkadaşlarımın isteği üzerine biraz uçuk görünen, ama aslında o kadar da uçuk olmayan bir örnek: Rus ruleti denen "ölümüne kumar"ı düşünün. Tabancada 6'lı bir haznede 1 kurşun var, herkes sıra ile tetiği çekiyor. Gencimiz öyle hemen atlamıyor, epeyce derin, şöyle bir düşünüyor: -"Önce bir bakalım, 6'da bir olasılık, kurşun, o kadar da yüksek değilmiş. Altıda beş hiçbir şey olmayacak ve kazanacağım." -"Nasıl yani?" "5, 1'den büyüktür. 5 kat daha fazla yani... O zaman, bu düşük riski alabilirim." Uzun uzun düşünüp taşınıp, net bir hesap yaparak riski alıyor. Ve güm! Beyindeki aktivite. Beyin aktivitesinin kaydedildiği araştırmalarda, yetişkinlerin aynı kararı gençlerden çok daha kısa sürede alabildiğini görüyoruz. Fazla düşünüp taşınmadan verilen bu kararların, genellikle "doğru" olduğunu, "eh, bu saçları değirmende ağartmadık" cümlesi eşliğinde görebiliriz. Ucunda ölüm ya da cidden tehlikeli bir durum olduğunda, öyle bir olasılığı aklı başında hiçbir yetişkinin "gözü yemiyor". Yetişkinler özellikle zarar gelebilecek durumları, hiç kafalarını yormadan baştan reddedebiliyorlar. Belki gençliğin bittiğini, tam da bu noktada anlayabiliriz. Gördüğümüz rest azalıp, konular hakkında düşünme taşınma süremiz kısaldıkça, yaşlandığımız kafamıza dank edebilir. Düşünme süresi azaldıkça kararlar daha isabetli oluyor, diyebiliriz. Tek şartla: Tehlikeli durumlarda risk hesabı yaparken. Sonuç da belli: Kesip atıyoruz, "Olmaz!" Tehlikenin yüksek olduğu durumlar dışında ise, yine çok düşünenler kazanıyor. Fikrimi sorarsanız. Düşünüp taşınmaktan siz vazgeçmeyin.

Gençlere pek çok soru sorulmuş. Gençliğin içinde bulunduğu durum hakkında bir fikir verecek olanlarını buraya aktarıyoruz. Bu sorular ve yanıtları şöyle; "Bir Türk genci olarak geleceğe nasıl bakıyorsunuz? Umutla bakıyorum: yüzde 27.74, Umutsuzum: yüzde 56.91, Cevapsız: yüzde 15.35. Kişisel olarak yaşadığınız en büyük sıkıntı nedir? İşsizlik korkusu: yüzde 36.46, Eğitim-Sağlık gibi temel sorunlar: yüzde 16.98, Gelecek endişesi: yüzde 37.11, Genel konular: yüzde 6.61, Özel konular: yüzde 2. Türkiye yaşadığı sosyal ve ekonomik sıkıntıları aşabilecek mi? Aşar: yüzde 16.25, Aşamaz: yüzde 55.10, Bilmiyorum: yüzde 28.65. Bu yıl Türkiye için iyi mi olacak, kötü mü? İyi olacak: yüzde 15.78, Kötü olacak: yüzde 47.43, Değişen bir şey olmayacak: yüzde 27.21, Bilmiyorum: yüzde 9.58. Başka bir ülkede yaşamak ister misiniz? Evet: yüzde 58.23, Hayır: 16.8, Bilmiyorum: yüzde 24.97. Burada ortaya çıkan tablo nasıl yorumlanabilir? Genel bir ifade ile, gençlerin ezici çoğunluğunun gelecekten umutsuz ve güvensiz olduklarını görmekteyiz. Ancak verilen yanıtların altını biraz kazımak gerekiyor. Örneğin geleceğe umutsuz bakan gençlerin, "bu umutsuzluğuna yol açan neden nedir" sorusunu yanıtlamak gerekiyor. Bu neden, bugün ülkeyi yöneten egemen sınıflara güvensizlik, onların gençliğin ve halkın çıkarı için tek bir adım bile atamayacaklarına olan inançsızlıktır. Başka bir ifade ile söyleyecek olursak, onlardan umut kesme halidir. Bugün bunun bütünüyle gerçekleştiği söylenemez, ancak gelişmelerin bu yönde hız kazandığını da görmek gerekiyor. Gençler sermaye ve gericiliğin kendilerine bir gelecek vadetmediğini, işsizliği, eğitimsizliği, sağlık sorunlarını çözemeyeceğini, ülkeyi daha da kötüye doğru götüreceğini tecrübeleri ile anlamış durumdadırlar. Başka ülkede yaşama isteğinin yüksek oranda çıkması da, edinilen bu tecrübeden yanılsamalı bir sonuç çıkarma olarak yorumlanmalıdır. Bir taraftan yönetici egemen sınıflardan umudu kesme hali, diğer taraftan çözümsüzlük! Bu arada gerici akım ve partilerin de gençliği istismar etme çabalarının sürdüğünü, onun enerjisini gerici kanallara akıtmayı ve halkın karşısına çıkarmayı hedeflediğini de görmemiz gerekiyor. Bu halkı ve gençliği tam bir demir cendere içine alma, hiçbir yeni umudun yeşermesine izin vermeme halidir. Bütün bunların üzerinden vurgulamak gerekir ki; gençlerin geleceğe ilişkin umutsuzluğunda şaşılacak bir yön bulunmamaktadır. Burada temel sorun, gençlerin kendi kaderlerini, ülkenin içinde bulunduğu durumu kökten bir biçimde değiştirmek isteyen ileri sınıfla birleştirme yönünde ilerleyebilmelerini sağlayabilmekte yatmaktadır. İşçi sınıfının örgütlü ve en ileri güçlerinin gençliğe uzattığı eli güçlendirmesi gerekiyor. Bu güçlerin, gençliğin eskiye olan güvensizliğini, ondan kopuşunu, yeniyi kurma yönündeki mücadele isteğine dönüştürmeyi başarması, bu önemli potansiyeli kendine bağlamayı bilmesi gerekiyor. Burada yeni bir arayış ve çıkışın, mevcut olana inanç ve güvensizliğin en dibe vurduğu zamanlarda gerçekleşeceğini hatırlatmak gerekiyor. Bunun farkında olan gericilik de gençliği boş bırakmıyor. Burada soru tekrar "gençliği kim kazanacak" biçiminde ortaya çıkıyor. Gençliği kazanmanın geleceği kazanmak olduğu ise biliniyor. Sermaye ve gericilik kazanırsa kendi ömrünü biraz daha uzatacak, buna karşın gençliğin geleceğini çalacak, yeniyi inşa etmenin mücadelesini verenler kazanırsa onlar geleceği gençliğe verecekler. Sorun kendisini bu kadar çıplak bir biçimde ortaya koymaktadır. paylaşım için teşekküer ettim...

Fazla düşünmemek lazım tehlike ne kadar büyükse kazançta o kadar büyük olur teşekkürler güzel bi konu yapmışsın

İnsanların olyalara bakış açısı sürekli değişiyor bu en çok yaşla alakalı, yaş ilerledikçe insan olgunlaşıyor gençliğinde ne olursa olsun zihniyetiyle yada banane zihniyetiyle giderken sonrasında bu acaba bunu yaparsam sonucu ne olurlara gidiyor. Tabi gençlik demek asilik demek, heyecan demek, değişiklik demek, ilgi çekmek demek tüm bunlar üsütste gelince sonuç ortada.