Evvel zaman içinde, galbur saman içinde, Develer hendek atlar, pireler sıkıntıdan patlar iken, Anadolunun şirin mi şirin bir köyünde ben diyeyim yedi, siz deyin on yaşında bi gızcaaz varmış. Pek sevdiği al yaşmağını başından heç çıkarmadığı için köy yerinde ona 'Al yaşmahlı gız' dirlermiş. Bu gızcaaz, günlerini anacığına yardım iderek geçirir, bi gün bi şeerli oğlanla evlenip, gara goltuhlu mercedeslerle gezcee günlerin hayalinen yaşayıp gidermiş. Günlerden bi gün, anası al yaşmahlı gıza seslenmiş: - Al yaşmahlım, gızıım, gel hele bi yol. Al yaşmahlı gız, bulgur ayıkladığı tepsiyi deermen daşının üstüne goduğu gibi anasının yanına koşmuş. - Ne deyon ana? - Biliyon ya gızım, nenen ormanın deee öbür yanındaki evinde yannız başına yaşayıp gideyo. Bi gün de yalnızlıhdan geberecek. - Bileyom ana... Hep deyon zati. - Eh baban olacak meymenetsiz herif onu buraya tıhsa, bizi de bu dertten gurtaracah emme, nerde onda o kafa? - Bunu da hep deyon ana. Ezberledim gaari. - Zavallı gadıncaaza, biz de yardım etmezsek, ne olacak onun halı? - Yine bir şey mi götürecem yohsam? - Hah işte, efferim benim akıllı gızıma. Gapının yanındaki bohçaya bi kaç börek, bazlama neyin sardıydım, götürüvir de gel. Sevaptır bak. - Olur ana, ne var ki, her seferinde bööle felsefe yapıyon. Hiç götürmediim oldu mu? - Ama sakın ormana filan girme, hele çiçek toplamaya felan heç galkışma. - Tamam ana, galkışmam, gidem mi şimdi? - Daa duruyonnu? Hadi gaari, zıbarıp gidecek zavallı anacığım. Al yaşmahlı gız, böylece yola koyulmuş. Ormana girmeden yanındaki eşek yolundan dolanıp gideyormuş. Bi zaman böölece yörüdükten sonra, canı peh bi sıkılmış. 'Şurdan iki sap çiçek koparmaynan nenem ölcek deel ya', demiş kendi kendine ve dalmış ormana. Şu papatya senin öbür menevşe benim derken, ormanın derinliklerine doğru ilerlemiş gitmiş. Bu arada yüce dağların yaşlı kurdu, yükselen enfilasyon sebebiylen mideleri sırtlarına yapışmış guzucuhlardan dat almaz mı olmuş nedir, şööle eti budu yerinde, gece gündüz böreğinen gatmerinen beslenen bir ademoğlu aramaya başlamış yemek için. Garnı aç, dili nah bir garış dışarıda ormanda gezinip duruyormuş. Ötede çiçek toplayıp kendi kendine türküler çağıran al yaşmahlı gızı görünce birden gözlerinin içi parlamış. Hemen yanına koşup, yoluna dikilmiş. - Sen de kimsin gııı, demiş, benim ormanımda ne arıysen? - Heeeç, diye karşılık vermiş al yaşmahlı gız, öölesine çiçeh topliirem. - Kime götürceen bu gader çiçee? - Neneme götürceem işte, saa ni? Nene lafını duyan kurdun canı yerine gelmiş. 'Bir daşınan iki keklik', diye düşünmüş içinden. - Nirde peki nenenin evi? - Netçen ki? - Seninlen bir yarışalım diyecem. Var mısın bakalım, nenenin evine önce kim varacak? - Nenemin evi ormanın öte yanında. Ama bennen yarışma derim. Çünkü ben çok kestirme bi yol biliyom. - Olsun, goy hele bi şansımı deneyem. Belki seni geçerim. - Olur, dene bağalım. Nasıl olsa yenemezsin. - Goruruz, şimdi ben gidiyom. Sen de istediin zaman peşimden gel. - Sen git, ben nasıl olsa kestirmeden hemen yetişirim. Kurt gerisini dinlemeden fırlayıp getmiş. Al yaşmahlı gız da çiçeh doplamaya divam itmiş. Gendini rengarenk çiçeklere ööle bi gaptırıvirmiş ki, vaktin nasıl geçtiini anlıyamamış. Kurdunan yarışa girdiğini de hepten unutmuş. Dirken yavaş yavaş ikindi vakti olmuş. Al yaşmahlının sepeti papatya, menekşe, deve dikeni, küstüm otu felan gibi bi işe yaramaz çayır çimenle dolmuş. Bir aralık gözünü galdırıp etrafa baktı mıydı, bir de ne görsün, ağşam olmasına pek az bir zaman galmış. Zipetini kolunun altına eyce sıkıştırıp, bildiği kestirme yoldan goşturmaya başlamış. Çok geçmeden de ninesini evine varmış. Usulca yanaşıp, kapıyı çalmış. - Dıh dıh dıh, nine ben geldim. İçerden cevap gelmiş. - Gir gızım, kapı açık. - Peki neneciğim, işte girdim. Bağele anam börek neyin gönderdi. Ben de gelirken sağa çiçek topladım, hepisi bu sepette. - Sağolasın al yaşmahlım, gomidinin üstüne bırak da gel hele. - Geldim neneciğim, seni de bi özlemişim. - Ben de ööle gızım, ben de ööle. - Aa. Nene, seni burnun niye bööle böyük? - Niyesi var mı gızım, seni daha iyi gohlayabilmek için. - Peki gulahların, onlar da kocaman, onlar ne için? - Onlar da seni daha iyi duyabilmek için. - E gözlerinde eşek gözü gibin, gözlerin niye büyük? - Seni daha iyi görebilmek için. - Nenecim, senin sivilcelerin de büyümüş görmeyeli, onlar niye kocaman kocaman? - Seni daha iyi... eee... seni daha iyi... bu soru var mıydı ya? - Söylesene ha niye kocaman, niye kocaman? - Ah ne diyim gızım, gozmetik zıponsorum artık şööretten düştüümü sööleyip, nemlendirici göndermeyi bıraktı. Artık benim masalımı kimseler anlatmıyormuş... Hehhe, nebbiçim doğaçlama ama... - Ne dedin neneciim, duyamadım? - Neeetçen sen benim ne dediimi, sen daa sorunu sormadın. - Ne sorusu sorcaamışımkine? - E gızım demiicen mi, ağzın neye böyük deye? - Bışşıh, ben bu masalı bileyom. Ben soram, sen de beni ye de mi? Ağnadım zati nenem olmadıını, benim nenem bööle gıllı gıllı deeldi ki. - Eh sen bilin. O zaman senaryoda deeşiklik yapıyok ve de seni şimdik yeyom. - Hade ordan, benim cep tilefonum vaa. Şimdi avcıyı aradım mıydın, dakkasına damlar. - Vışş anam, hemencik yiyem bari seni. Gel baham buraya, gaçma. - Babooo! Alo, avcı mı, himen yetiş loo! Yolda mısın? Vay be, sen de mi biliyon masalı, neyse çabuh gel, bu gurt beni yiyecek. - Yiyecem dabii yaaa, gaçma, gel buraya. - Niye gaçmiiceemişim, kolaysa gel de yakala. - Ben ne guzular yakaladım bööle, seni mi yakalayamıycem. Gostümüm işimi biraz zorlaştıroo emme, olsun. - Heç guzuya benziyom mu ben? Yakala da görem hadi. - Emme de gaçıyon ha! Çok elim sende oynamışşın sen heral. Dutamadım getti. - Yakalasana, yakalasana, avcı emmi ha geldi, ha gelecek. - Kaçma gııız. Yiicek deelim. Yooo, yiicem tabii. Aha! İşte yakaladım. Şimdi nere gaçacen bağalım? - Anam! Yakaladın beni. Eyvaaa, şimdi gurda yem olacam. - Hehhe, bir lokmada nenenin yanına gidecen. - Allahım ne olur avcı yetişsin! Trafiğe mi takıldı ne? - Gecikti artık, gecikti! Geldiğinde burda kimse olmiicek. - Gecikir miyim heç. İşte yettim. Bırak ulen gızı! - Amanın avcı emmi. Sonunda yetiştin. - Hiii! Avcı geldi. Elinde de tüfee. Hemen dabanları yaalıyek. - Yok ööle bi yere gaçmek. Al bakalım! - Dan, dan! - Yandım anam, dom dom kurşunu deydi. - Yarasın! - Oooh, pek iyi ettin avcı emmi, canıma da deysin. Hadi şimdi de nenemi kurtaralım. - Tamam kurtaralım. Hiii! O da ne? Gurdu tam garnından vurmuşum. Nolcek şimdi? - Tuuuh, gitti nenem. Ne biçim avcısın sen be! Adam gözünden vurur. - Netçen be bacım, yıllardır avlanmaya avlanmaya pas tutmuşuh biz de. Boşver zati yetmiş yaşında avrat, gurtulsa nolcek. Sen gurtuldun ya. - Neyse canın saoolsun. Hadi şimdi de beni eve götür, araban var mı? - Ne arar, dırahtörnen geldim. Gavurunki gibi cipim olsa heç gecikir miyim? En başından yetişirdim sana emme... - Ey ey, dırahtörnen de olur, hadi bi yol atıver beni eve. - Gel di gidek barime alıntı.

Sağol kardeş güzel olmuş

sağol abi güzel olmuş bi an gözümde canlandırdım güzel Türk filimi olur bundan

güzeldi modum sağolasın eline emeğine sağlık -

ben bu versiyonunu daha çok sevdim keşke tüm hikayeler bööle olsa ali

Saol ustaa güel olmuş okuyana kadar canım çıktıı

gözüm yoruldu valla şöle güzeldi ama orjinali geldi aklıma çocukluğumuzun hikayeleri geçmişe gittimki sormayın...

uzuuuuuuuundu ama gecekten güzel