Allah rahmet eylesin alpi_09 En istikrarlı üye 4 Temmuz 2006

belki okadar önemli bir yazı olmayacak ama yaşanmışlığı olduğu için paylaşıyorum... <<<lise yıllarında bir din öğretmenimiz vardı o herkesten farlıydı, pek konuşmaz, kimse onu anlayamaz, hafif deli gibiydi.. biz onun akli dengesinin yerinde olmadığını düşünürdük, herkes alay ederdi adamla... bu hocamız din dersi yazılısı yapmamıştı bizi, dönemin sonu geldi biz merak ediyoz bu nezaman yazılı yapacak diye, geldi derse dağıttı kağıtları. ama ikişer tane -hocam niye ikişer tane veriyonuz -sen yap yap bi baktık kağıtlara bitanesinde 1. dönem diğerinde 2. dönem yazıyor.. sorular aynı... gelelim sorulara bakın yineliyorum ders din.. sorulardan biri;dünyanın güneşe uzaklığı kaç km dir... hatırladığım bir diğeri ;insan vucudunda kaç hücre vardır biz kopuyoz tabi nu ne diye... yine bi gün geldi derse sınıfın kapısını açtı sakin adımlarla yürüdü sağına soluna bakmadan öğretmen masasının önünse durup camdan dışarı bakmaya başladı... aradan 5 dakka geçti hala bakıyor, hiç konuşmuyor... birden dediki hoca:görüyormusunuz -neyi hocam hoca:işte işte orda bak, iki direk varya -eeee hocam hoca:işte orsası kale bak bak şuda kaleci herkes camın önüne yığılmıştı o manzarayı hiç unutamıyorum.. ve daha niceleri şimdi altın vuruşa geçiyorum burası biraz hüzünlü ona göre; biz sonradan öğrendik ki bu hocanın buzdolabı tamir dükkanı varmış. hocanında 2 mahdumu babalarının yanında oynarlarmış. bir gün çocuklar kayıp herkes arıyor ama bulamıyormuş. akşam olmuş artık çocuklar hala ortada yok. nasıl akıl etmişler bilmiyorum yada tesadüf, bu marketlerde kullanılan dondurucular var bilen bilir içerden açılmaz onlar... neyse çocuklar oyun oynarlarken dolabın içine girmişler ve tabi çıkamamışlar, acı bir şekilde iki çocukta vefat etmiş.. babaları yanı başında onları ararken onlar orda donarak ölmüşler... sonra anladık bu hali bundanmış

deli değilmiş yani adam bi derdi varmış demekki

Allah kimseye evlat acısı vermesin.. çok kötü oldum sabah sabah...