Çok güzeller.. Eline sağlık..

Osmanlı paraya çok önem vermiş. Adeta hat sanatı gibi para yapmışlar. Maalesef şimdi çoğu define avcılarının elinde olan bu kültür hazinelerimize sahip çıkamıyoruz. Teşekkürler Editör kardeşim.

arkadaş güzel paylaşım tşkler...+k

Nümizmatik, sikke ve madalyonların tarihi ve tanımıyla uğraşan; Tarih biliminin alt kolu olan bilim dalının adıdır. Sikke anlamına gelen Grekçe ;nomisma; ile Latince ;numisma; kelimelerinden türemiştir. Bu bilim dalında uzman kişilere ;Nümizmat adı verilir. Flavius DalmatiusNümizmatik, incelediği nesnelerin zamanla bozulmaması sayesinde sikke ve madalyalarda kullanılan alaşımları ve bunların ağırlıklarını, paraların yeryüzünde dağılımı ve yayılım alanlarını ortaya koyarak; coğrafyanın, tarihinin, dinler ve gelenekler tarihinin, sanat tarihinin ve çeşitli devirlerdeki ticaret sistemlerini inceleyen ekonomi tarihinin başlıca yardımcısı olmuştur. Para koleksiyonculuğu anlamında da kullanılır. Para koleksiyonculuğunun başlangıcı Romalılar'a dek ulaşır. Dünyaca ünlü Sezar, Pompeius ilk para koleksiyoncularındandır. Türkiye'de ise para kolleksiyonculuğu ancak 20. yüzyılın başlarında müzeciler tarafından başlatılmıştır. Türkiye'de de ;Türk Nümizmatik Derneği; adı ile kurulmuş olan dernek, tüm nümizmat ve para koleksiyoncularını bünyesinde barındırmaya çalışmaktadır. İkinci anlamıyla nümizmatik alanı içine giren konular kısaca, madeni ve kağıt paralar, madalyalar, nişanlar, hatıra madalyonları ve jetonlar gibi ana dallara ayrılır. V. Murad 50 Kuruş Sultan Mehmed Reşad Mehmed Reşad 2.5 Kuruş Mehmed Reşad 20 Kuruş Abdülaziz 20 Kuruş Mehmed Reşad 1/4 Lira Zer-i Mahbub Zer-i Mahbub, Osmanlı döneminde kullanılan altın paralardan birinin adıdır. 1787'de 3.5 kuruş rayiç konulmuştu. II. Mustafa tarafından ilk defa bastırılan tuğralı altın paraya Mısır'da verilen isimdir. Bu isim yayılarak Istanbul da dahil olmak üzere bütün Osmanlı topraklarında kullanılmıştır Cedid zincirli Cedid Zincirli veya Cedid Zencirikli 1725 (hicri 1138) III. Ahmed döneminde Tebriz Seraskeri nin talebi üzerine Tebriz'de bir darphane kurularak burada 24 ayar altından 100 adedi 110 dirhem ağırlığında 400 akçe kıymetinde altın olarak basılmış paralardır. Bu paralar önce İstanbul altınları ile eş değer tutulmuş, Tiflis ve Revan'da da bu tip darbı gerçekleştirilmiş ancak ayar konusunda takip eden günlerde sahtekarlık yapıldığı tesbit edilmiş, Tebriz darphanesi önce uyarılmış sonra Istanbul'da bastırılan örnekler gönderilmiş, yanlışda ısrarın devamı üzerine bu darphaneler kapatılmıştır. Cedid Eşrefi Cedid Eşrefi, , Osmanlı dönemindeki gümüş paralardan biridir. III. Ahmet döneminde 90 akçeye tekabül derdi. İstanbul ve Mısır'da basılan Eşrefi altınlar rayiç olarak eşit tutulmasına rağmen ne ağırlık ne de ayar olarak birbirini tutmuyordu. İstanbul'da basılan yüksek ayarlı altınlar Mısır'a götürülüp burada eritiliyor piyasaya düşük ayarlı Mısır altını olarak sürülüyordu. Bu duruma mani olmak için bakır ve gümüş ilave edilen yeni altınlara Tuğra basılmış, 300 akçeye karşılık olacağı benimsenen bu yeni paraya Cedid Eşrefi adı verilmiştir. Bu paralar çoğalıncaya kadar diğer altınların darphane-i Amire'ye getirilerek eritilmesi ve yeni tipde tuğralı olarak darbedilmesine karar verilmiştir. Mısır valisine de ferman ile 22 ayarda 100 adedi 115 vezine eşit sikke kesilmesi emredilmiştir. İlk olarak 1696 yılında (hicri 1106) II. Mustafa adına darbedilen bu paralar tuğranın altın üzerinde ilk uygulama olması açısından çok önemli olup, örnek teşkil etmiş, her ne kadar Cedid Eşrefi adı verilmişse de halk arasında Eşrefi adı ile veya Tuğralı Altun adı ile anılmaya devam etmiştir Dar-ül hilafe Halifeliğin kapısı; anlamındadır, o zamanki adıyla Konstantiniyye yani İstanbul kast olunmaktadır. II. Mahmut döneminde Hacca gönderilen Surre alayının masraflarını karşılamak üzere özel olarak bastırılmış paralarda darp yeri olarak da kullanılmıştır. Dar-ül Hilafeti el-aliye ve Dar-ül Hilafeti es-seniye olarak iki değişik şekilde kullanılmıştır. Cedid Rumi II. Mahmud 1815-1826 (hicri 1231-1242) yılları arasında basılmış altın paradır. Halk arasında Yazılı Mahmudiye olarak da bilinir. Çifte Cedid Rumi (4,50 - 4,70 g) ve Tek Cedid Rumi (2,34 - 2,50 g) olarak iki farklı ağırlıkta basılmıştır. Akçe Akçe, ham maddesi gümüş olan Osmanlı İmparatorluğu temel para birimi. Akçe, kelime kökeni olarak bir tarifi içerir. Açılım olarak gümüşün beyaz olan renginden hareket edilerek akça olarak isimlendirilmiştir. İlk akçe Bursa'da Osman Gazi tarafından 1327 yılında bastırılmıştır. Bu para ilk dönemlerinde 900 ayar gümüşten üretilmeye başlanmış fakat geçen zamanla birlikte gümüşün kalitesi 465 ayara dek düşmüştür. Akçe Osmanlı İmparatorluğu'nun temel para birimiydi. Ön yüzünde ülkenin inanç sistemini anmak maksadı ile Kelime-i Şahadet ve İslamiyet'in Dört Halifesi'nin isimleri, arka yüzünde ise dönemin padişahının ismi yeralmaktaydı (para üzerinde Osmanlı İmparatorluğu'nun bunalımlı bir devrine tekabülen Timur Han'ın ismi de yeralmış, daha sonraları ise Timur'un ismi para üzerinden kaldırılmıştır). Bazı kaynaklara göre üç akçe ;bir para;ya eşitti. Yüzyirmi akçe ise bir kuruşa eşitti. Daha sonraları kuruş Osmanlı ekonomisinde akçeden daha dikkate değer bir duruma gelmiş ve akçenin yerini almıştır. 1870'lerde ise kuruş yerini liraya bırakmıştır. Bu para biriminde ilk dönemlerde üzerine basılı bir tarih bulunmamasıyla birlikte, padişah Yıldırım Bayezid ile birlikte akçeler üzerine tarih basılma uygulamasına geçilmiştir. Hayriye Altını Sultan II. Mahmud'un 21 ve 22. cülus yılında çıkartılmış altın parasıdır. Çifte (3,50 g) tam (1,75 g) ve yarım (0,85 g) olmak üzere üç farklı ağırlıkta basılmıştır Mangır Mangır Osmanlılarda küçük alışverişler için kullanılan bakırdan bir sikkeydi. Mangırlar I. Murad (1362-89) zamanında darbedilmeye başlanmıştır ama Orhan Gazi'ye (1324-62) atfedilen bazı örnekler de mevcuttur. İstanbul, Edirne ve bakır madenlerinin bulunduğu bazı Anadolu şehirlerinde üretilirdi. II. Mehmet zamanında Mangır basan darphaneler Edirne, Bursa, Amasya, Ayasuluk, Ankara, Bolu, Tire, Kastamonu, Karahisar ve Serez'di. II. Mehmet zamanında iki farklı mangır tipi vardı. Büyük olanlar 1 dirhem (3.2 g), küçük olanlar 1/3 dirhem ağrılığındaydı. Sekiz büyük mangır, veya 24 küçük mangır, bir akçe bedelindeydi. 16. yy'da ikinci çeyereğinde sadece büyük mangırlar kullanıldı, 16. yy'ın ikinci yarısında yarım ve çeyrek mangırlar da tedavüle girdi. Gümüş sikkelerin değeri içerdikleri gümüş miktarına yakın bir değere karşılık gelmekteydi. Buna karşın mangırların değeri kullanılan bakırın değerinden fazla olarak tayin edilirdi, aradaki fark devlete gelir kalırdı. Bu nedenle mangır üretimi sıkı bir kontrol altındaydı. Bakır sikkelerin darp etme yetki genelde yerel zanaatçılara açık artırmayla verilirdi. Bu mangır ve pullardan çok sayıda basılmasına engel olmak için devlet arada eski mangırları geçersiz ilan eder ve yeni mangırları yürürlüğe sokradı. Ancak belli dönemlerde yeni mangırların tedavüle girmesi o kadar sık olmaya başlamıştır ki, bunun bir vergilendirme yöntemi olduğu düşünülmektedir. Özel şahıslara devletin para basma yetkisi vermesinin sağladığı kazanç yüzünden zamanla sahte mangırlar da basılmaya başlamıştır. Bir noktada bazı esnaf mangır kabul etmeyip altın veya gümüş ile ödeme yapılmasını talep etmiştir. Bu sorunların sonucu olarak 1691'de II. Ahmet mangır kullanımını durdurmuştur. Mangırın iptal edilmesinden sonra Osmanlı Devleti onun yerine kuruş adı verilen gümüş paralar çıkarmıştır 1. MURAD DÖNEMİNDEN BİR MANGIR KANUNİ DÖNEMİNDEN BİR MANGIR tarihi para tarihi para alıntıdır. -

güzel paylaşım kerim abi, eline emeğine sağlık +k edit: You have given out too much Karma in the last 24 hours, try again later. borcum olsun