keşke geç kalınmışlık olmasa şu hayatta keşke keşkleri silebilsek lugatımızdan belkide artık çok geç

Bundan iki yıl önceydi ve bir telefonla başlamıştı herşey; merhaba diyen bir ses ve ben türkiyedeyim karşı cevap bende kuşadasındayım olmuştu bana bir saatlik bile olsa seni görmeye geleceğim demişti. Çok mutluydum hiç beklemediğim bir anda gelen bir telefondu nedenini bilmediğim bir mutluluk sarmıştı içimi ve pgün geçmek bilmiyordu derken meraklanmaya ve heyecanlanmaya başlamıştım ve dayanamayıp aradım manisada olduğunu aracın arıza yaptığını ve ne olursa olsun saat kaç olursa olsun geleceğim demişti geçmek bilmeyen saatler başlamıştı ve derken geldiğini bildiren bir telefon aldım... Oturup kahve içtik epeyce sohbet ettik derken ada'nın içine indik ve bir kadeh şarap herşey okadar doğal ve güzeldiki derken bir beyaz gül; saat okadar çabuk geçmiştiki ne olduğunu anlayamadan senin arkandan el salladım. Sonrasında birkaç telefon görüşmesi ve çok uzun süren bir sessizlik neden niye anlayamamıştım ne olmuştu bildiğim tek şey vardı böyle olmamalıydı. Aradan çok uzun bir süre geçti ve bir gün sana süprizim olduğunu söyledim ciddi bir olay olduğunu evlenmeyi düşündüğümüzü bana birşey demedin ve çok uzun süren bir bekleyiş daha derken hiç beklemediğim bir anda telefonum çaldı adını ekranda görünce şaşırmıştım heyecanlanmıştım sendin ve davetiyemi alamadığını merak ettiğini söyledin bende merak edilecek bir olay olmadığını 22 kasıma gün aldığımızı söyledim. Ne kadar garipti anlatmasıda anlamasıda zordu seninle konuştuktan sonra kendime gelmem zaman alıyordu nedendi neydi bunun adı ne birtürlü anlayamıyordum. haklı çıkmıştım seninle görüşmemizin hemen ardından bana yazdığın bir gerçek vardı beni anlamadın anlasaydın şimdi yanimda olacaktın evlenmiş olacaktık... Nedennn neden neden neden bu kadar geç kalmıştık kendime soruyordum sana soruyordum içim acıyordu çokkkk ben ne yapmıştım sen ne yapmıştın şimdimi söylenirdi bu geç kalmıştık çok geç kalmıştık ve ben kendimde değildim ağlıyordum gülüyordum şaşırıyordum ne yapacağımı bilmiyordum duygularım karışıktı kendimde değildim ve neler oluyordu böyle seni bulduğum anda kaybetmiştim içim gerçekten acıyordu... 9 Kasım akşamı hiç beklemediğim bir anda telim çaldı arayan sendin sesini duymak ve yine dalıp gitmek çok acıydı acı olduğu kadarda güzeldi mutluydum ve telefonu açtım yine merhaba diyen sesini duydum bana türkiyede olduğunu ve yarın halkalıda işin olduğunu ve daha sonrasında bir kahve içebilirmiyiz diyen sesini şimdi bile duyuyorum sendinnnnn sana nasıl vaktim yok yada hayır diyebilirdimki konuşmamızda işin bitince arayacaktın öyle kapatmıştık o gece zaman geçmek bilmiyordu sabah olmuyordu derken uyuya kalmışım seni düşünürken sabah kalktım kızımla oynuyorduk sohbet ediyorduk ve sen vardın biryerlerde derken telefon çaldı ve bana işinin bittiğini söyledin okadar şaşkındımki ben yeni kalktım diyebildim bukadar çabukmu işin bitti diye sordum, bana ne kadar zamanda hazırlanacağımı sordun ve adresi istedin bende söyledim 20 dk. sürer dedim nasıl can atıyordum seni görmek içi sanırım okadar zaman almadı hazırlanmam ve aşağıya indim sen gelmiştin ve burdaydın beni görünce arabadan indin ve hoşgeldin dedim öpüştük arabaya bindik ve kahve içmek için epeyce yer aradık derken sarayburnuna gittik. Arabada oturuyorduk sen kahveni bende çayımı içiyorduk denizi seyrediyor genel konuları konuşuyorduk herçey çok güzeldi beni konuşuyorduk seni konuşuyorduk ama biz yoktu bizimle konuşaulacak birşey yoktu derken bana kahvaltı yapıp yapmadığımı sordun yapmamıştım birlikte balık yemeye gittik galata ya beraber yürüyorduk bana okadar yakındınki uzansam tutacaktım dokunacaktım; bana uzaktın seni kaybetmiştim nasıl dokunabilirdimki ama gözlerin herşeyi söylüyordu bakarken bakışlarımı kaçırıyordum dalıyordum seni görüyordum baktığım heryerde sen vardın. Mutluydum seninle olmak güzeldi seninle aynı havayı solumak karşında olmak seni görmek seninle olmak güzeldi kalktık otoparka yürüdük eve geliyorduk senden ayrılacaktım ve belkide uzun süre birdaha görmeyecektim ben bunları düşünürken sen kahve içmeye vaktin varmı diye sordun hayır demem mümkünmüydü kafeye gittik bakışların okadar derindiki biraz cesaretim olsa herşeyi siler yeniden başlardım sen mutluydun ben mutluydum ama biz yoktu. Kalkmıştık eve bırakacaktın beni trafik okadar yoğunduki açılmasın diyordun sen dile getiriyor bense içimden dualar ediyordum senden ayrılacaktım sen olmayacaktın gitme kal diyemiyordum sende birşey söylemiyordun gözlerin anlatıyordu sadece içimden haykırmak geliyordu sesim çıkmıyordu evin önüne gelmiştik arabadan indiğimde elini tutarak sana iyi yolculuklar diledim ve öptüm sende bana 22 kasımda süpriz yapabilirim dedin elim elinden ayrılırken arkamı dönerek kaldırıma doğru yürümeye başladım ve sakın öyle birşey yapma yoksa herşeyi silerim dedim... Kaldırımda durdum ve sen döndün camdan bana kızını benim için öp dedin ben el salldım ve seni kaybettim... Seni içime hapsetmiştim sen içimdeydin seni seviyorum... Geç kalan sevgilereeeeeeeee ριllι

dock benide bunalıma soktun kardeşim. "keşke" diye bi kelime olmasa türkçede. geç kalmak olmasa hiç bi zaman

işte arkdşlar bunu sewgilinizemi arkdaşınızamı diyim yada platoğinizemi diyim bu msjı okuyunwe onlara ona göre dawranınnn. hayat boyu pişman olmak istemiyosanız

efkarlandım gece gece saol ıı oldu... elline sağlık.