Yapılanların çoğu laf olsun adet yerini bulsun diye yapılıyor gerçekten samimi olan bir uygulama çok nadir hatta yok.. Eline sağlık Zafer güzel bir tespit.. saygılarımla. Er-

Her şeyin kirlendiği, iyinin iyisi bulunamadığı için kötünün iyisine razı olunduğu zamanda insanlar kaybettiği değerlerin gününü, haftasını icat ediyor. Anne muhabbetini yitirince anneler günü gündeme getiriliyor. Sonra babalar günü.. Yaşlılar günü.. Komşular günü.. Engelliler günü.. Bir gün içine sıkışıp kalıyor... Kısacık bir zaman diliminde anılan, bir yıl sonra uyandırılmak üzere tekrar uykuya yatırılıyor. Özsüz insan işe yaramıyor, kaybedilen mana ve ruh da hiçbir sözde bulunamıyor. Hiçbir şeyi tek nefeslik görmeden zamanında değerini koruyarak yaşatmak varken kaybettikten sonra kıymete biniyor. Dünya barış günü.. Etik günü.. Çevre günü.. İnsan hakları günü.. Tiyatrolar günü.. Öğretmenler günü de olayın sadece bize has olmadığını gösteriyor. Bu gidişle, insani kayıplarımızın günleri bir yıla sığamayacak. Günlük, tek nefeslik kutlamalar ile gündem yaratılarak gerçekler unutulacak. Yılın 365 günü sahte gülümsemeler, sığ tebrikler ile güle oynaya ziyaretler, davetler, organizasyonlarda boy gösterilecek. Kalkınmayı, ekonomiyi, gelişmeyi bir kenara bırakılıp çağrılara icabet edilecek. Basın metinleri alınan bir nefeste okunarak noktaya gelindiğinde verilecek. Vaatlerin hiç biri yerine gelmeyecek. Orman haftasında kimilerinin katlettiği ağaçların çok azı; birkaç duyarlı kişi, kurum tarafından yerine konmaya çalışacak. Kimileri yıkacak, kimileri yapacak bu düzen böyle akıp gidecek. Zamanında gelmeyen 10 para, 5 para etmezmiş. Maddi ve manevi yangınlardan ilk kurtarılacak insani değerleri, camı kırsanız da artık kurtaracak kimse kalmayacak.

Zafer Hoca bu samimi ve eleştirel bakış açısıyla hazırlamış olduğun yazıdan dolayı sizi tebrik ederim. Teşekkürler. Saygılarımla.

Hepimizin "İnsanlık günü" kutlu olsun... +