"Biliyorum hiç birsey yapmak gelmiyor içinden... Konusmak istemiyorsun kimseyle... Yazmak istemiyorsun... Okumak istemiyorsun... Dinlemek istemiyorsun... Çalismak istemiyorsun... Hatta yasamak bile istemiyorsun... Sadece kaçip gitmek istiyorsun herseyden ve herkesten... Orman içinde küçük bir kulübede yasamak, kus seslerini dinlemek, daglarin arasindan akip gelen irmagin siriltisini dinlemek, velhasil kafani dinlemek istiyorsun... Sence bu mümkün mü?Yani yasadigin ortamdan ve etrafindaki insanlardan uzaklasa bilseydin, için huzura kavusup mutlu olabilecek miydin?Kendi kendinden de kaçabilecek miydin? Kendini çikisi olmayan bir labirentte gibi hissediyorsun degil mi?Nereye dönsen karsina soguk duvarlar çikiyor... Bogulacak gibisin... Etrafin senden sürekli bir seyler bekleyen insanlarla dolu... Peki ya senin beklentilerin? Senin ihtiyaçlarin? Her zaman dik durmaktan ve güçlü görünmekten yoruldun artik degil mi? Birileri de seni sefkatle sarip sarmalasin istiyorsun... Için sikildiginda, daraldiginda, yagmur dolu bulutlar gibi oldugunda, basini omzuna dayayip, yagmurlarini bosaltabilecegin bir dagin olsun istiyorsun degil mi? Zonklayan sakaklarini ovup, hafakanlarini dindirecek bir çift el, öfkeni paratoner gibi çekip, yüreginde söndürecek bir çift göz olsun istiyorsun... Yasamina anlam katan, kulagina fisildanan iki kelimelik bir söz olsun istiyorsun... Basini dizlerine biraktigin, kabuk degil öz olsun istiyorsun degil mi? Iste! istemeye devam et, istemen gereken yerden... Zira " VERMEK ISTEMESEYDI ISTEMEK VERMEZDI..

Hasan basri hzlerine sahabe nin sözüdür bu.. cok guzel bır sozdür cok sever ve surekli düşünürüm...

"VERMEK İSTEMESEYDİ İSTEMEK VERMEZDİ" her şeyi özetliyor sanırım...

Çok güzel bir yazı gerçekten, kenara alacağım, canım sıkıldığında okurum.. alpi_09 En istikrarlı üye 26 Eylül 2006

harikasın... "VERMEK ISTEMESEYDI ISTEMEK VERMEZDI.."