tuttu çekti kolundan ayrılık aşkın.. üzüldüler ikiside;her nefeste yandılar.. nafile yakarışları oldu.. aşkta üzüldü ama elinden birşey gelmedi.. barıştıramadı aşıkları.. gurur girmişti araya, kıskanlık girmişti.. hüzün dolmuştu ikisinin de gözleri;vazgeçiremedi aşk gururu..! sonunda uzaklara gitmeye karar verdi.. aslında hüzün hiç yakıştıramamıştı kendini hem kızaa, hem erkeğe.. onlarda sevememişlerdi bir türlü. ama yapacak bir şey yoktu. gurur salına salına gezmeye başladı ortalarda. zamansız gelmişti, gitmeye niyeti yoktu.. sevmişti aşıkları.., bir kere düşmüştü peşlerine bırakmazdı. yetmedi daha da zora soktu sevenleri. kız bütün hafta ağladı, oğlansa vurdu kendini meyhaneye.. iyice sarhoş olunca cesaret dayandı kapıya. cesaretle b rlikte kızın ve aşkın oturduğu eve gittiler. cesaret kapıyı çaldı;aşk açtı.. gurur üzüldü bu duruma çünkü hem cesaret hem de aşk karşıydılar ona.. başladı ağlamaya, vurdu kendini yollara.. dünyalar aşıkların oldu.. gururlarından sıyrıldılar.. ilk önce hüzün terketti onları. daha sonra aşk yerleşti yine kalplerine.. gurur arada kaldı aslında uzunca bir süre, gitmeyi kalmaya yeğledi sonraları.. ''nedensiz gelen nedene gider''dedi cesaret''sen kaybettin!'' gururun arkasından ayrılıkta gitti.. her ikisi de sevmediler gitmeyi. aşk kokusu sardı dört bir yanı.. çemberine aldı aşk onları.. gurura ve ayrılığa geçit vermedi ondan sonraları.. ölüm bile ayıramadı aşıkları.. ''sevdikten sonra''