Eyvallah kardeşim... Bu Şanlı Destanı bir kez daha sinelerde hatırlattığın için... Peygamber Efendimizin o zamanki ismiyle 'konstantiniyye'nin fethini müjdelemiş ve bir çok sahabe efendilerimiz buralara kadar gelmiş ve savaşmışlardır... Bunun en güzel örneği Eyyüb El-Ensari dir.. Eyyüb Sultan ki Peygamberimizi hicretinde evinde misafir eden şanlı sahabedir.. Bu denli Şanlı bir millet ve Bu denli Yüce bir davanın temsilcileri olan bizler başta Peygamberimiz olmak üzere bütün ecdadımıza ne kadar dua etsek azdır...

Sade bir yorum olacak ama Çok teşekkürler..

HUTBE: İSTANBUL'UN FETHİ ِ ْ ِ ّ ِ َّ ْ ِ َّ ِ ِ َ َ َ َ ْ ُ ّ ِ َ ْ َ ْ ُ َ َ َ ْ َ َّ َ َ ْ ُ ُ َ ِ ّ ِ َ ْ َ ً َ َ ِّ ْ ِ َ ْ ِ َ ِّ َ َ ْ َ ْ ِ ْ ُ ِ َّ ُ َ َ َ َّ ً َ َ َ َ ُ ُ َ َّ َ َ ْ ِ َ َ َّ َ : َ ُ ْ َ َ َّ ْ ُ ْ َ ْ ِ ِ َّ ُ َ َ ِ ْ َ َ ِ ُ َ ِ ُ َ َ َ ِ ْ َ ْ َ ْ ُ َ ِ َ ْ َ ْ ُ Muhterem Müslümanlar! İstanbul'un fethinin 556′ncı sene-i devriyesi olması sebebiyle bu şehrin alınmasında müessir olan maddi ve manevi sebepleri dile getirmek istiyoruz. Milattan altı buçuk asır önce, Sarayburnu'nda küçük bir köy olarak kurulan İstanbul, zamanla genişleyip büyük bir şehir halini almıştır Kostantiniyye şehri haline gelişi, Miladi tarihle 300 yılına tesadüf eder. Bundan altmış beş yıl sonra da Şarki Roma İmparatorluğu'nun merkezi haline gelince önemi daha da artmıştır. İstanbul; latif havası, denizi, pırıl pırıl manzarası, suları, yeşillikleri ve Asya ile Avrupa arasında köprü teşkil edecek konumu itibariyle pek çok milletlerin hayalini doldurmakta idi. Hükümdarlar ve krallar, orayı elde etmek için açık ve gizli tertipler hazırlıyor, ordular toplayıp İstanbul'u muhasara altına alıyorlardı. İstanbul, Müslüman Türk milleti tarafından beş defa kuşatılmış tır. Bunlardan ikisi Yıldırım Bayezid, biri onun şehzadesi Musa Çelebi tarafından olmuş fakat kendilerine fetih müyesser olmamıştı. Dördüncü defa Sultan ikinci Murad tarafından yapılan kuşatma da neticesiz kalmıştı. Fakat onun mahdumu İkinci Mehmed, bu zor işi başaracak ve «Fatih unvanını alacaktı. Fatih, 29 Mart 1432 tarihinde İsfendiyar Beyin kızı ve Sultan İkinci Murad'ın zevcesi Hatice Sultan'dan doğmuştu. O günün saray teamüllerine göre Fatih'in yetişmesine büyük bir dikkat gösterilmekte idi. Manisa Valisi bulunduğu sırada, büyük alim Molla Güraniyi hoca tayin eden İkinci Murad, oğlunun yetişmesinde büyük bir titizlik göstermiş idi. Hazret-i Fatih, din ve dünya ilimlerinin her ikisini de öğrenmek te idi. O, küfrün bulutlarım darmadağın edecek iman ve İslam şuuruna; Bizans'ın surlarını taş taş sökecek teknik bilgilere, tarihte çığır açıp, çığır kapayacak siyasi dehaya ve anadilinden başka beş yabancı lisana vakıf bulunmakta idi. Döktürdüğü topların menzil hesaplarını bizzat yapacak kadar hendeseye vakıf bulunan Fatih, o gün «Müderris adı verileri bir profesör seviyesinde İslami bilgilere sahipti. İkinci Mehmed'i İstanbul'u fethetme hevesine sevk eden amil, cihangirlik sevdası değildi. Resulullah Efendimizin asırlarca evvel müjdelediği fetih ve «Orayı fetheden kumandan ne hoş kumandandır hadisindeki medhe layık olmak arzusu idi. Buna ilave olarak, İstanbul'un fethi Osmanlı saltanatının Asya ile Avrupa kıtalarındaki ülkeleri birleştirecek, muvasala ve müdafaa imkanlarını kolaylaştıracak ve her iki kıt'ada genişlemeye yardım edecekti. Aziz mü'minler! Azmi önünde alınmayacak kal'a, yıkılmayacak sur tanımayan İkinci Mehmed, fethi kolaylaştırmak için boğazı kontrolü altına almak zaruretine inanmış bulunuyordu. Dört ay gibi kısa bir zamanda Rumelihisarı'nı yaptırdı. Din ile tekniği, hacimle şekil gibi ruhunda mezceden Fatih, biz zat hazırladığı sur planını, Peygamber Efendimizin ismi bulunan «Muhammedi şeklinde çizmiş; mim harfinin geleceği yerlere kuleler koydurmuş ve Hazret-i Muhammed'in yoluna baş koyduğunu açıklamış ve Avni Hakkı himmet-i cünd-i Ricalüllah ile, Ehl-i küfrü serseter kahreylemektir niyyetim, beyti ile, Allah'a olan tevekkülünü ve Ricalüllah'a olan güvenini dile getirmiş oluyordu. iki yüz altmış beş bin kişilik ordusunun içinde seramedan-ı evliyadan ve ilmin zirvesindeki ulemadan yetmiş yedi kişi vardı. Bu muhterem zatlar; yaptıkları vaaz ve öğütlerle cihadın faziletini, kulaklardan gönüllere, hayat iksiri gibi akıtmışlar ve islam askerlerini birer «Serdengeçti İslam gazisi haline getirmişlerdi. Hayatını istihkar eden İslam askerleri, bu uğurda şehid olmayı, yaşamaya tercih etmekte idiler. İslam şuuru ile yetişmiş ve cihad hevesiyle bilenmiş bu ordu, 7 Şubat 1453′te Edirne'den hareket etmiş, 5 Nisan'da İstanbul surları önüne varmış bulunuyordu. Şair, alim, abid ve istikbalin Fatihi; seccadesini Eyüp tarafına serdirip ordusuna imam olarak öğle namazını bizzat kendisi kıldırdı. Şükür secdesine kapanıp Allahü Teala'ya, muzaffer kılması için dua larda bulundu ve ordusuna muhasaranın başladığını ilan ettirdi. Celallendiği zaman, atını denize sürüp düşmanı kahretmek iste yen Fatih yetmiş parçalık bir donanmayı, karadan yürüterek Haliç'e indirmiş, dünya tarihinde ilk ve son defa görülmüş bir işi başarmıştı. Verdiği kararda en ufak bir fikir zaafı göstermeyen Fatih, fası lasız olarak surları yirmi gün top ateşine tutturdu. Atını ateş hattına kadar sürerek askerlerinin kuvve-i maneviyelerini takviye ediyordu. Kan dökmek gayesi gütmeyen Fatih, İsfendiyaroğlu'nu, Şarki Roma imparatoru'na elçi olarak gönderip şu haberi ulaştırdı: «Kan dökül mesini istemiyoruz şehri teslim ediniz . İmparator bu teklifi redde dince muharebeye devam emrini verdi. Muhasara devam ediyor ve şehrin alınması gecikiyordu. Devrin sadrazamı, padişaha, muhasaranın kaldırılmasını teklif edince tarihlere şan veren su cevabı aldı: «Hayır!.. Muhasara asla kaldırılamaz. Ordularımın önünde düşmeyecek bir kal'a, mağlup olmayacak bir or du yoktur. Ya ben Bizans'ı alırım, ya Bizans beni! . O günün harp tekniğine göre kanlı bir muharebe başlamıştı. Tü neller açılıyor, temeller barutla tahrip ediliyor, toplarla kale bedenle ri dövülmeye devam ediliyordu. İslam askeri, dasitani bir feragatle dövüşmekte «Ya gazi veya şehid olmaya azmetmiş bulunmaktaydı. Din kardeşlerim! Takvimler 29 Mayıs 1453 tarihini gösteriyordu. Fatih'in sabrı son raddeye gelmişti Artık İstanbul, İslam beldeleri aralarına katılmalıydı. O günün gecesinde hiçbir kimse uyumamış, herkes dua ederek or dunun zaferine niyazda bulunmuşlardı. Sabah namazı kılınmış, güneş ortalığı aydınlatırken Fatih hücum emrini vermişti. Mü'minlerin ağızlarından çıkan tekbirler, Allah Allah sesleri, kal'a duvarlarında akisler yaparak etrafa yayılıyordu. Allah'ın Resulü, ins-ü cin Peygamberi Hazret-i Muhammed'in, «Allah, Rum Kostantiniyye'nin fethini tekbir ve tesbih ile nıü'minlere müyesser kılmadıkça kıyamet kopmaz (1) hadis-i şerifindeki müjdesi yaklaşmış bulunuyordu. Fatih, vezirlerin muhalefetine rağmen, atını ön saflara kadar sürüyor, «Vurun cengaverlerim, koman kurtlarım! Allah büyüktür diyerek kılıç sallıyordu. Enbiya ve evliyaya istinadım var benim. Lutf-ı Haktandır hemen ümidi fethi nusretim. diyen Fatih, son gayreti sarfetmekte idi. Ulubatlı Hasan, tırnakları ile kal'aya tırmanmaya muvaffak olmuş, Türk bayrağını surların üze rine dikmişti. Bunu gören İslam askeri coşmuş ve hiçbir engel tanı maz hale gelmişti. Surlarda büyük boşluklar açılmış ve buralardan içeri giren askerlerimiz kale kapısını açmışlardı. Kostantiniyye fetholunmuş, artık İstanbul diye anılacak bu şehir, Müslüman Türk'ün malı olmuştu. Peygamber Efendimiz «İstanbul elbette ve muhakkak fetholunacaktır. kumandanı ne hoş emir dir, onun askerleri ne hoş askerdir övgüsüne Hazret-i Fatih ve askerleri şayan olmuşlardı Kaynak : Mehmed EMRE – Büyük Hutbe Kitabı – cilt: 1, sayfa: 214 -

Teşekkürler nesta_34 ustam, eline sağlık...