Tum sehitlerimizi saygi ve sevgiyle aniyoruz. Ruhları sad olsun. Canakkale Savaslari ile ilgili son derece guzel ve ilginc iki Power Point sunumu su linklerden izleyebilirsiniz: Canakkale: http://www.wearetheturks.org/documents/Canakkale. pps Canakkale Hava Savaslari: http://www.wearetheturks.org/documents/canakkaleBD-RS. PPS ISTE CANAKKALE DESTANI Azman Dede Balikesir`de son gömdügümüz Çanakkale gazisi Ivrindi'nin Mallica köyünden 104 yasinda Azman Dede idi. Gençliginde iki metreyi askin boyu, dev görünümüyle insan azmani sayilmis herkes ona azman demeye baslamis, soyadi kanunu çikinaca da Azman soyadini almisti. Esas ismi adeta unutulmustu. Yillar önce bir yerel araştırma sırasında Mallica köyü kahvesinde kendisiyle görüstüm. Kulaklari agır işitiyordu. Köylülerden biri yardimci oldu. Benim sorduklarimi kulagina bagira bagira söyledi. Onun sesine aliskin oldugundan anladi. Sorduklari mi cevapladi. Söz Çanakkale`ye geldiginde o koca ihtiyar sarsila sarsila, hiçkiriklar içinde aglamaya basladi. Kendi zor duydugu için kan çanagina dönen gözleriyle bize de duyurmak için bagira bagira anlatmaya basladi : -"Bir hücum sirasinda bölük erimisti. Yüzbasi telefonla takviye istedi. Gece yarisi siperleri takviye için istedigimiz askerler geldi. Hepsi askere alinmis gencecik insanlardi. Ama içlerinde daha çocuk denecek yasta üç-dört asker vardi ki hemen dikkatimizi çekti. Bölügü düzene soktum. Yüzbasi gelenlerle tek tek ilgileniyor, karanlikta el yordamiyla üstlerini baslarini düzeltiyor, sabah yapilacak olan süngü hücumuna hazirliyorduSira o çocuklara geldiginde, o civil civil sarki söylerek gelen çocuklar birden çaki gibi oldular. Yüzbasi sordu; "Yavrum siz kimsiniz?" İçlerinden biri; "Galatasaray Mektebi Sultanisi talebeleriyiz Vatan için ölmeye geldik!.." diye cevap verdi. Gönlüm akiverdi o çocuklara. Bu savas için çok küçüktüler. Daha süngü tutmasini bile bilmiyorlardi. Onlarla ilgilendim. "Mermi böyle basilir. Tüfek söyle tutulur. Süngü böyle takilir. Düsmana söyle saldirilir!.." diye. Onlari karsima alip bir bir gösterdim. Siperlerin arkasinda ay isiginda sabaha kadar talim yaptik. Gün isimadan biraz dinlensinler diye siperlere girdik. Ortalik hafif aydinlanir gibi olunca hep yaptiklari gibi düsman gemileri gelip siperlerimizi bombalamaya basladilar. Yer gök top sesleriyle inliyordu. Her mermi düstügünde minare gibi alevler yükseliyor birgün önce ölenlerin kol, bacak, el, ayak gibi parçalari havaya kalkan toprakla siperlere düsüyordu. Mermiler üzerimizden islik çalarak geçiyordu. Siperler toz duman içinde kalmisti. Bir ara yüzbasi "Azman yandik!.." diye siperin kösesini isaret etti. O sarki söyleyerek sipere gelen, sanki çiçek toplarmış gibi neseli olan o çocuklar siperin bir kösesinde sanki bir yumak gibi birbirine sarilmis tir tir titriyorlardi. Çocuklar harbin gerçegi ile ilk defa karsilasiyorlardi. Ürkmüslerdi. Yüzbasi yandik demekte hakliydi. Muharebede bir ürküntü panik meydana getirebilirdi. Tam onlara dogru yaklasirken içlerinden biri avaz avaz bir mars söylemeye basladi!.. Annem beni yetiştirdi bu yerlere yolladi Al sancagi teslim etti Allah'a ismarladi Bos oturma çalis dedi hizmet eyle vatana Sütüm sana helal olmaz saldirmazsan düsmana Baktim hemen biraz sonra ona bir arkadasi daha katildi. Biraz sonra biri daha... Mars bitiyor yeniden basliyorlar. Bitiyor bir daha söylüyorlar. Avaz avaz!.. Gözleri çakmak çakmak... Hücum ani geldiginde hepsi süngü takmis, tüfeklerine simsiki sarilmis, gözleri yuvalarindan firlamis disler kenetlenmis bekliyorlardi. O an geldi. Birden yüzbasi "Hücum!.."diye bagirdi. Bütün bölük, bütün tabur, bütün alay cephenin her yerinden firladik. Iste tam o anda, tam o anda, o çocuklar kurulmus gibi siperlerden firlayiverdiler. Iste o an. Tam o an bir makinali yavrulari biçiverdi. Hepsi sipere geri düstüler. Kucagima dökülüverdiler. Onlarin o gül gibi yüzleri gözümün önünden gitmiyor. Hiç gitmiyor!.. Iste ben ona agliyorum, o çocuklara agliyorum!.."Azman dede agliyordu. Ben agliyordum. Kahvede kim varsa agliyordu. Kahveci gözyaslari içinde bize çay getirdi. Egildi;"Azman dede hep aglar. Niye agladigini bugün ilk defa anlatti." Dedi. C. Bayar Üniversitesi Ögrenci Konseyi'nin hazirladigi Çanakkale adli kitapçiktan.