biçilmiş rollerin toplamı diye tabir ederim.. her rolün ayrı bir repliği ve büründüğü renk vardır... karanlık"insan doğarken köle doğar" der.. bu bağlamda, bir "özgürlük"ten söz etmek mümkün olmayacaktır.. ve üstlendiğimiz her rolle beraber bazen bir anne, bazen bir baba, bazen bir dost, bazen bir arkadaş ve hatta bazen bir "hiç kimse" olarak çıkarız insanların karşısına... bazen de bütün bunların toplamından sıyrılmak istersin, hatta "hiç kimse" bile olmak istemezsin... ruhunun yorulduğu an'dır bu... fakat mümkün değildir sıyrılmak... kaç kaçabilirsen... artık bir gölgedir peşinden sürüklenip gelen... belki de kaçıyorum, kim bilir; gölgemin, ne kadar karanlık olduğunu. söyle bana isli lamba; kim'im ben?.. nedir üstüme çöken karanlıklar, gölgeme inat... hayat mı?.. hikayesi zor... ama bendeki en büyük anlamı; Ser-Ze-Niş... çocukluk mu?... ben hiç büyümedim ki... büyüdük mü yoksa?... ben hiç küçülmedim ki...