Kilosu 4 Lira Karadenizli yaşlı teyze, lüks otelin en üst katından iniyordu. Ara katlardan birinde asansör durdu. Kapı açıldı, genç ve güzel bir kız içeri girdi. Onunla Birlikte asansörü yoğun bir parfüm kokusu da doldurdu. Yaşlı teyze, parfüm kokusunu derin derin içine çekince Genç kız mağrur bir eda ile kadına baktı ve; -" Giorgio beverly hills. Küçücük bir şisesi bile 1000 lira!" dedi. Biraz sonra asansör gene durdu. Gene çok şık genç bir kadın girdi. O da buram buram parfüm kokuyordu. Yaşlı teyze yine koklamaktan kendini alamadı. Yeni binen genç kadın da yaşlı teyzeye dönerek kibirli bir tavırla; -" Chanel 5 numara. Mini mini bir şisesi bile 1500 lira!" dedi. Biraz sonra asansör yaşlı teyzenin ineceği katta durdu. Teyze asansörden çıkmadan büyük bir gürültü çıkartarak yellendi. Sonra da asansörde kalan iki alımlı genç kadına dönerek: – "Ayşe kadın fasulye, kilosu 4 lira" Adam nereye koşuyor Adamın biri berberin kapısını aralamış ve; – Saçımı ne zaman kestirebilirim. diye sormuş. Berber sırada bekleyen insanlara bakarak; – İki saat kadar sürebilir. demiş. Daha sonra adam dışarıya çıkıp koşmaya başlamış. Birkaç gün sonra aynı adam kapıyı aralayıp tekrar sorar; – Ne zaman saçımı kestirebilirim. Berber etrafına bakar ve sıra çok uzun olduğundan; – İki saat kadar sürebilir. der. Adam dışarıya çıkıp koşmaya başlar. Bir hafta sonra aynı adam gelerek yine aynı soruyu sormuş ve bereber kalabalık olduğundan dolayı yine iki saat sonra diye cevap vermiş. Adam dışarıya çıkıp koşmaya başlamış. Berber bu olaylar üzerine çok meraklanmış ve berberde oturan bir arkadaşına onu takip etmesini söylemiş. Bir müddet sonra arkadaşı gülerek gemiş. Berber merakla sormuş; – Adam nereye koşuyor. – Senin evine Cübbe Akşehir Kadı'sı keyfine düşkün bir adammış. Akşehir'de halkın gözü önünde, uluorta şarap içmesinin devlet erkanınca hoş karşılanmayacağı iyi bilen Kadı Efendi, canı içmek isteyince; şarap şişesini alıp, bağlara gidermiş. Kadı Efendi bir gün yine şarap şişesini alıp bağlara gitmiş, kuytu bir köşe bulup başlamış ufak ufak demlenmeye. Sıcak havanın etkisinden midir, şarabın sertliğinden midir bilinmez, kadı bir güzel kafayı bulmuş. Kafayı bulunca da sarığı bir yana, cübbeyi bir yana savurup gölgelik bir yerde sızıp kalmış. O civardan geçen Nasreddin Hoca'nın da bir cübbeye ihtiyacı varmış. Üstündeki epey eskiymiş. Yerlere atılmış cübbeyi görünce hemen alıp sırtına giymiş Kadı Efendi akşama doğru ayılmış, bir bakmış ki; cübbe yok. Cübbesini arayan kadı efendi, bulamayınca; çalındığını sanmış. O halde evine gelen Kadı Efendi, adamlarına emir vermiş: – Yarın sabah kimin sırtında benim cübbeyi görürseniz; hemen yakalayıp getirin!.. Ertesi gün çarşıyı pazarı dolaşan Kadı'nın adamları, bir bakmışlar ki; Kadı'nın cübbesi Nasreddin Hoca'nın sırtında. Bunu gören adamlar, Hoca'yı apar topar yakalayıp Kadı'nın huzuruna getirmişler. Kadı cübbeyi tanıyınca sormuş: – Hoca efendi, bu cübbeyi nereden buldun? – Dün bazı arkadaşlarla bağda dolaşıyorduk. Bir de ne görelim? Saçı sakalı ağarmış, şöyle sizin gibi kelli felli bir adam, zil zurna sarhoş olmuş yatmıyor mu? Yanında da içilmesi haram olan koca bir şişe şarap da var. Cübbesini sarığını çıkartıp atmış. Bu halde oralardan bir hırsız geçecek olsa cübbeyi çalacak. Buna meydan vermemek için cübbeyi aldım. Sahibi çıkınca hemen çıkarıp vereceğim. Hem şahitlerim de var. Kadı şöyle sakalını bir sıvazladıktan sonra biraz düşünmüş ve demiş ki: – Sen o cübbeyi sağlıkla giymeye devam et Hoca efendi, o cübbenin sahibi çıkmaz! Son düzenleme: 3 Eylül 2018