gözler yalan söylemez Bazı insanlarla konuşurken rahat bazılarıyla konuşurken rahatsız olur hatta onları güvenilmez buluruz. Bu aslında bize baktıkları veya konuşurken bakışlarımıza karşılık verdikleri süreyle ilişkilidir. Bakışların dilini çözerek hem karşı tarafı daha kolay anlayabilir hem de kendi davranışlarınızı kontrol altında tutabilirsiniz. Bir şey mi gizleniyor? Birisi dürüst değilse veya bir şeyler gizliyorsa bakışları bizimkilerle toplam zamanın üçte birinden daha az oranda karşılaşacaktır. Hayran mı saldırgan mı? Bakışlarınız, karşınızdakinin bakışlarıyla toplam zamanın üçte ikisinden daha uzun süreyle karşılaşıyorsa, bunun anlamı şunlardan biridir; birincisi sizi çok ilginç veya çekici buluyordur; ikincisi de size karşı saldırgan bir tavrı vardır. Meydan okuma mı var? Buna ek olarak gözbebekleri de büzüşüyorsa sözel olmayan bir meydan okumada bulunuyor olabilir. Bakışlar ve iletişim Başka birisiyle iyi bir ilişki kurmak için toplam zamanın yüzde 60-70 ́inde onunla göz göze gelmeniz gerekir. Göz hareketlerinin dili Gözler... Gözler yalan söylemez... Vücudun odak noktası olduklarından ve gözbebekleri de bağımsız hareket ettiğinden gözlerin tüm insan iletişim işaretleri arasında en açıklayıcı ve doğru bilgileri verir. Tarih boyunca göz ve insan davranışı üzerindeki etkileriyle uğraştık durduk. Hepimiz ́gözleriyle onu parçaladı ́, ́kocaman bebek gözleri var ́, ́gözlerini kaçırıp duruyor ́, ́çok talepkar gözleri var ́, ́gözünde öyle bir pırıltı vardı ́ ya da ́bana en kötü bakışıyla baktı ́ gibi ifadeler kullanmışızdır. Bu gibi ifadeleri kullandığımızda farkında olmadan kişinin gözbebeklerinin büyüklüğünden ve bakışla ilgili davranışlarından bahsederiz. Gözbebekleri Belli ışık durumları, kişinin ruh hali ve tavrı olumludan olumsuza veya olumsuzdan olumluya geçerken gözbebekleri küçülür veya büyür. Heyecanlanan birisinin gözbebekleri dört katına çıkabilir. Tam tersine kızgın, olumsuz bir ruh hali gözbebeklerinin ́minik boncuk gözler ́ ya da ́yılan gözler ́ olarak bilinen şeklinde küçülmesine yol açar. Sevgi ve gözbebekleri Sevdiğiniz kişi ile göz göze geldiğinizde gözler oldukça fazla kullanılır. Bir kadın bir erkeği severse ona bakarken gözbebeklerini büyütecek ve sevilen kişi de farkında olmadan bu bilgiyi doğru yorumlayacaktır. Hitabette bakışların önemi Hitap ettiğiniz insanlara değer verdiğinizi göstermenin en iyi yolu göz temasıdır. Size inanıp inanmadıkları, sizinle ilgilenip ilgilenmedikleri, doğru söyleyip söylemedikleri... Tüm bunları gözler ele verir. Gözlerimiz sözlere dökülmeyen mesajlarımızın aktarımında en iyi kanallarımızdır. Ya göz temasından kaçınanlar! Göz temasından kaçınan veya ihmal eden birinin iyi bir konuşmacı olması mümkün değil. Gözler, konuşan ve dinleyen arasında birçok sözsüz mesajı taşımada köprü görevi görür. Bunun dışında kendimize güvenimizi, otoritemizi, gücümüzü, ilgimizi, memnuniyetimizi, sıkıntımızı, birinden hoşlanıp hoşlanmadığımızı kuracağımız göz teması ile belli edebilir, karşımızdakine iletebiliriz. Bakışlar cesaret ister Bakışlarınız çok şey söyler; bu nedenle de cesaret ister. Buna cesaret edemeyenler tavana, notlarına, yere veya duvarın bir köşesine odaklanarak anlatmaya devam ederler. Sözlüye kalkan bir öğrencinin dersi yüzünü öğretmenine dönük şekilde anlatması gibi, bazı konuşmacılar gözlerini bir kişiye dikerek konuşurlar. Bu, başlangıçta cesaret toplamak için uygun bir davranış olsa da, bazıları adeta kilitlenir ve konuşma süresince bu davranışını sürdürür. Dinleyicilere bakmak neden zordur? Çünkü gözlerimiz, bilinmesini istemediğimiz şeyler hakkında da konuşur. Onları susturamazsınız. Dinleyen fark edilmek ister Yakın tarihte 50 kişilik bir gruba bir sunum yapan konuşmacı, bilinçli olarak salonun sol tarafında oturanlarla göz teması kurarken sağında oturanlarla göz temasından kaçındı. 60 dakikalık sunum sonunda konuşmacıyı değerlendiren bir anket uygulandı. Sağ grupta oturanların ve sol grupta oturanların anketleri ayrı ayrı toplandı. Bir grup, konuşmacıyı ilginç ve sürükleyici bulurken, diğer grup sıkıcı ve etkisiz buldu. Konuşmayı sıkıcı ve etkisiz bulan grup hangisi dersiniz? Tabii ki sağ grup! Eğer dinleyicilerinizle göz temasını keserseniz onlarla ilgilenmediğinizi göstermiş olursunuz, onlar da sizinle ilgilenmezler. Nasıl geliştirebiliriz? Konuşma provaları yaparken duvarlarınızın muhtelif noktalarına üzerine bir çift göz çizdiğiniz post-itler yapıştırın. Konuşma sırasında 3-4 saniyelik bakışlarla dinleyicileri temsil eden bu gözlerle iletişim kurun. Salonun en arkasında ve kenarlarında kalanlara üvey evlat muamelesi yapmayın. Çok sayıda katılımcının bulunduğu salonlarda "dalga etkisi"nden yararlanın. Başınızı çevirip orta sıralara baktığınızda birçok kişi kendisine baktığınızı düşünecektir. Gözlere bakmak sizi halen heyecanlandırıyorsa, salonda akrabalarınızdan bir grup dinleyiciye konuştuğunuzu hayal edin. Renklerin hoyratı Gözlerim yeşildir çözülmez andığı Sözlerim yeşildir duyulmaz kandığı Közlerim yeşildir görülmez yandığı Yeşil benim fermanım Benzim sarıdır yapraklar kıskanır Cismim sarıdır topraklar gül sanır Hasretim sarıdır firaklar hep tanır Sarı benim mennanım Umudum mavidir anılmaz ateşe Sevdiğim mavidir kanılmaz hiç eşe Vuslatım mavidir yanılmaz güneşe Mavi benim dermanım Beden dilinin püfleri 1. Göz ilişkisi: İnsanların yüzüne bakanlar, bakmayanlardan daha çok hoşa gider. 2. Yüz ifadesi: Canlı olun. Mümkün olduğu kadar sıcak ve dostça tebessüm edin ve gülün. Yüzünüz çevreye olan ilgiyi yansıtsın. 3. Baş hareketleri: Karşınızdaki konuşurken sık sık başınızı aşağı yukarı hareket ettirerek onu anladığınızı ve dinlediğinizi hissettirin. Başınızı hafif dik tutun 4. Jestler: Çok aşırıya gitmeden jestlerinizi kullanın. Ellerinizi cebinizde tutmaktan ve kollarınızı kavuşturmaktan, ellerinizle ağzınızı örtmekten kaçının. Açık ve anlaşılır jestleri tercih edin 5. Postür : Ayakta iseniz dik durun: Oturuyorsanız sandalye ve koltuğunuzu tam olarak doldurun ve arkanıza yaslanın. Birisi ile konuşurken ve birisi doğrudan sizinle konuşurken öne eğilin ve ilginizi gösterin 6. Yakınlık: İnsanlara daima onları rahatsız etmeyecek, mümkün olan en yakın mesafede durmaya gayret edin. 7. Yöneliş: Daima konuştuğunuz ve sizinle konuşan insana dönük olun. İkiden fazla insanla bir gurup oluşturuyorsanız, sizin için önemli olanların dışındakilere merkezinizi kapatmayın. Mümkün olduğu kadar çok kişiye merkezinizi açık tutun. 8. Bedensel temas: İnsanları tedirgin etmeden, mümkün olan her durumda bedensel teması kullanın. Özellikle sizlerden gençlere, aynı cinsiyetten olanlara, sizlerden daha alt statüde olanlarla bedensel teması kurmak için her fırsatı değerlendirin 9. Dış görünüş: Grup normlarına, toplumsal rol ve statünüze uygun giyinin. Giyiminize mümkün olduğunca renk katın. 10. Konuşmanın sözel özellikleri: Çok fazla ve çok hızlı konuşmaktan kaçının. Bir topluluk içinde dinlediğinize yakın konuşun. Sesinizin yüksekliğini ve tonunu, bulunduğunuz çevreye göre ayarlayın.

yalan sölerken gülerim ordan anlıyolar

Hepsi çok bilinen şeyler göz kaçırmalar ellerle oynamalar vs vs çok çok üzerinde durduğum bir konu idi.

defalarca açıldı bu konu..

Duygudurum bozukluğu nedir? Duygudurum Bozukluğu'na , bireyin olaylar karşısında kendini hissettiği duygu durumu, aşırı kedere, çöküntüye, karamsarlık, zevk ve ilgi yitimi, suçluluk duyma, intihar eğilimi, durgunluk, suskunluk gibi depresyona kaymaya veya aşırı neşe, hareket, enerji, coşku ve konuşma artısı gibi maniye kaymışsa, ve bu iki uç arasında birey gidip geliyor ve patolojik bir durum, bir hastalık oluşuyorsa, bu duruma "Duygudurum Bozuklukları" adı verilir. Bazen bedensel, organik, fizyolojik bir hastalığa bağlı olarak oluşabildiği gibi , bazen organik bir belirti olmaksızın psikiyatrik ve psikolojik bir nedene bağlı olarak da ortaya çıkabilir. TDSM 4 Duygudurum Bozukluklarını: 1- Depresif Bozukluklar 1.1- Majör Depresif Bozukluk 1.2- Distimik Bozukluk 1.3- Başka Türlü Adlandırılamayan Depresif Bozukluk, olarak tanımlamıştır 2- İki Uçlu Bozukluklar 3- Diğer Duygudurum Bozuklukları şeklinde üçe ayırmıştır. Kişiler ve bilişsel değerlendirmeler Beden zarar görür Her birey yaşamda mutsuzluk oluşturacak bir olay karşısında üzüntü, keder ve endişe hisseder. Birey hissettiği duyguları içinde tutabilir, davranışlarıyla, sözleriyle dışındaki dünyaya yansıtabilir; bu doğal bir durumdur. Veya ona mutluluk veren bir olay karşısında sevinç, neşe, coşku, heyecan hissedecek, ya bu duygularını içinde tutacak ya da davranışlarıyla ve sözleriyle dış dünyaya yansıtacaktır. Bu normal durum ne zaman patalojik, hastalık olarak kabul edilmelidir? Yaşamda karşılaşılan olaylara verilen tepkiler kişiden kişiye, topluma, kültüre, sosyal statüye, kişinin içinde olduğu zaman dilimine göre değişecektir. Özetle bir olay karşısında, kişinin o olaya yüklediği anlam, kişiden kişiye göre değişir. Nedeni bilişsel değerlendirmenin kişiden kişiye farklı oluşundandır. Aynı olay farklı tepkiler Bilişsel değerlendirme, yani bir olaya birey tarafından yüklenen anlam, şöyle belirlenir: Kişinin genetik yapısı + yetiştiği aile içindeki anne baba öğretileri + kardeş ilişkileri + büyükbaba büyükanne arketipleri + yetiştiği sosyal çevre, kültür, okuduğu okullar, öğretmenlerin aktardıkları ve arkadaşlar. Örnek OLAY: Bir adam parkta yürürken yanındaki tartıştığı arkadaşına tokat atıyor. Bu olayı 7 kişinin gördüğünü varsayalım ve bu 7 kişinin tek tek olaya yüklediği anlamlara bakalım. 1. KİŞİ İNANÇ: Kimse kimsenin canını yakmamalıdır. DÜŞÜNCE: Şimdi bu adama gösteririm. DAVRANIŞ: Fiziksel ve sözsel saldırı. DUYGU: Öfke. 2. KİŞİ İNANÇ: Kötü insanlar cezalandırılmalıdır. Tokadı hak etmiştir. DÜŞÜNCE : Tokadı yediğine göre kötü biridir. DAVRANIŞ: Gülümseme. DUYGU : Tatmin duygusu. 3. KİŞİ İNANÇ: Bu adam tehlikeli. DÜŞÜNCE: Ya bana da vurursa? Buradan gideyim. DAVRANIŞ: Kaçma. DUYGU: Korku. 4. KİŞİ İNANÇ: Bu adam tehlikeli. DÜŞÜNCE: Buradan gitmeliyim ama ya etraftakiler "Bu ne korkak birisi" derlerse? DAVRANIŞ: Duraklama. DUYGU: Korku, kaygı. 5. KİŞİ İNANÇ: Yaşamda şiddetle karşılaşmak da var. DÜŞÜNCE: Ben ne dayak yiyen insanlar gördüm. DAVRANIŞ: Davranış yok. DUYGU: Umursamazlık. 6. KİŞİ İNANÇ : Bu adamın tokat yemesi ve küçük düşmesi ne feci. DÜŞÜNCE : Ya benimde başıma gelirse? DAVRANIŞ : Duraklama. DUYGU : Üzüntü. 7. KİŞİ İNANÇ : İnsanların birbirlerine böyle davranmalarına karşıyım. DÜŞÜNCE : Bu adam bir tokat daha yemeden ona yardım etsem mi? DAVRANIŞ : Tedbirli davranma. DUYGU : Tedirginlik. Netice olarak Örneğimizde görüldüğü gibi, bir olay karşısındaki duygu, düşünce ve davranışlarımız, inanç kalıplarımızdaki formülasyona göre belirlenmektedir. Normal mi? Anormal mi? Tüm bu bilgilerin ışığında neyin normal, neyin normal olmayan duygu, düşünce ve davranış olduğunu söylemek zordur. Aynı stres verici olayı yaşayanlardan bir kişi depresyona girebiliyorken, diğer bir kişi "İyi oldu. Bu iş bana hiç uygun değildi" diye düşünebilirler. 17 Ağustos depremini yaşadığımızda bazı insanlar çok korkup, parklar ve arabalarda sabahlarken, bazı insanlar "Bir şey olmaz" (Tıpkı benim gibi inancı ile evlerinde kalmışlardır. Hangi davranışın normal olduğunu söyleyemeyiz. Ölçütlerimiz - Bu durumda normal ve normal olmayan davranışı ya da tüm psikolojik ve psikiyatrik bozukluklar için normal olmayan patolojiklik sınırın tanımı olarak şöyle bir ölçüt kullanabiliriz: İş, aile ve sosyal yaşamı bozuyor olması. Yeni psikolojik akımlar bu görüşü benimsemişlerdir. - Birey yaşam olaylarında, bir uçta çöküntü, diğer uçta manik davranış olarak tanımlanan, aşırı neşe, aşırı her şeye gücü yeterlilik , uçuşma davranışları arasında dalgalanmalar yaşayabilir. Bireyin bireysel bakımı, aile, iş ve sosyal yaşamı olumsuz olarak etkilenmiyorsa, durum normal olarak kabul edilmektedir. - Bazıları istatistiksel normları normal kabul ederler. Yani "Bir toplumun ortalama çizgisine uyanlar normaldir" şeklinde tanımlamalar yapılagelmiştir. Bu durumda birbiriyle anlaşamayan bir çift, toplumun normal çizgisi boşanmaya karşıysa boşanmamalı mıdır? Toplumun ortalama çizgisi normaldir diye bir tanımlama olamaz. Normal ve sağlıklı davranışların ölçütü bu nedenle bireyin kendisi olmalıdır. Bireyin kendi normali, yani "ben normal mi davranıyorum?" sorusunu kendine sorduğu noktada, o zamana dek olan duygu, düşünce ve davranışlarında bir sapma varsa ve bu sapmadan bir mutsuzluk, hoşnut olmama söz konusu ise, pataloji aramanın başlangıç noktası olarak buradan hareket edilebilir. Bu sapma bireyin kişisel bakımını, aile, iş ve sosyal yaşamını bozdu ise, birey bu durumdan şikayet edeceği bir noktaya ilerlemişse ve şiddeti, süresi, niteliği bir hastalık tanımına doğru gidiyorsa, patalojik ve normal olmayan durum olarak kabul edilebilir Gila

ABD'li hipnoterapist David J. Lieberman'ın araştırmalarına göre, birinin yalan söyleyip söylemediğini aşağıdaki ipuçlarıyla anlayabilirsiniz: Yalan söyleyen kişi göz temasından kaçınır, göz göze gelmemek için elinden geleni yapar. - Yalan söyleyen ya da bir gerçeği saklayan kişi, ellerini ve kollarını daha az kullanır. - Kendisine soru sorulduğunda elleri sımsıkı kapanıyorsa ya da avuçları aşağı dönükse bu yalanın ya da kandırmanın sinyalidir. - Ellerini yüzüne ya da boynuna doğru götürüyor olabilir ama bedeniyle teması sadece bu kısımlarla sınırlı kalır. - Verdiği cevap nedeniyle içinin rahat olduğunu göstermeye çalışan kişi belli belirsiz kaçamak bir şekilde omzunu silker. - Kişinin el kol hareketleri ile söylediği sözler arasında zamanlama hatası vardır. Baş hareketleri mekaniktir. - Şaşırmış, korkmuş ya da mutluymuş rolü yapıyorsa, yüzünde beliren ifade, ağız bölgesiyle sınırlı kalacaktır. - Yalan söyleyen kişi ayakta dururken ya da otururken konuşma sırasında sırtını dik tutmaz. - Kendisini itham eden insandan uzaklaşmak isteğiyle muhtemelen bakışlarını kapıya doğru çevirir. - Konuştuğu insanla ya çok az fiziksel temas kurar ya da hiç kurmaz. - İşaret parmağını ikna etmek istediği kişiye yöneltmez. - Kendisini itham eden kişiyle arasına bir takım nesneler koyar. - Bilinçaltından sızan gerçek duygular, düşünceler ve niyetler dil sürçmesi şeklinde ortaya çıkar. - Karşısındaki kişi anlattığı hikayeye inanana kadar fazladan bilgi vermeye devam eder. - Sorulara asla doğrudan cevap vermez, dolaylı olarak ima eder. - Yalan söyleyen kişi, 'ben, biz ve bizim' gibi zamirleri ya çok az kullanır ya da hiç kullanmaz. - Kullandığı kelimeler açık ve net olmayabilir. - Sorulan soruya oranla aşırı bir tepki gösterir. - Yalan söyleyen kişi, bütün sorularınıza cevap verebilir ama kendisi size soru sormaz'' - David J. Liberman'ın araştırmasına göre, yalan söyleyen kişi, konu değiştirildiğinde rahatlar ve gerginliği azalır. Yalancıları tanımanın diğer yolları da şöyle: - Haksız yere suçlandığına sinirlenmez. - 'Gerçeği söylemek gerekirse', 'Dürüst olmak gerekirse' ve 'Neden yalan söyleyeyim ki' gibi cümleler kullanır. - Soruyu önceden düşünmüş ve cevabı hazırlamıştır. - Sorunuzu tekrar etmenizi ister ya da soruya soruyla karşılık verir. - Konuşmasına, 'Yanlış anlamanı istemem ama' gibi bir cümleyle başlar. - İlginizi dağıtmak için şaka yapar ya da dalga geçer. - Daha ayrıntılı açıklama gerektiren konuları sıradan bir şeymiş gibi aktarır. - Hikayesi o kadar inanılmazdır ki, sırf bu yüzden inanırsınız.''

KENDİNİ TANIMA Ses tonumuzun ve davranışlarımızın, yani iletişimde mesajlarımızın % 90'ının kontrolünü elimizde tutabilmemiz ancak kendimizi tanımamızla olasıdır. Kendini tanıyan kişi çevresindekilerden nasıl etkilendiğini ve çevresindekileri nasıl etkilediğini bilir. Bu bilgilere dayalı olarak kendi iletişimini yönetebilme olanağına sahip olur. Anca kendini tanıyan kişi; sorunlar karşısında kullanabileceği başetme yöntemine hızla karar verebileceğinden sorun çözmede başarılı olacak, kendi kapasitesini tanıyabildiğinden kendini gerçekleştirme gereksinimini karşılayabilecektir. Kendini tanıma birbiri ile bağlantılı dört temel boyutta gerçekleşir; 1. Psikolojik boyut; Insanınduygularını Güdüleyici faktörleri Ne tür streslerden etkilendiğini Benlik kavramını - kişiliğini tanımadır. 2. Fiziksel boyut; Genelde fiziksel durumunu Fiziksel potansiyelini Beden imgesini tanımadır. 3. Çevresel boyut; Sosyal çevresindeki ilişkilerinin ve iletişiminin farkında olmayı içerir. 4. Felsefi boyut; Yaşam ve ölüm'e verdiği anlamın, İnsana ilişkin kendine ilişkin değerlerin, inanışların farkında olma anlamındadır. Kendimizle ilgili görüşlerimizin temelleri Freud'a göre 0-1 yaş döneminde atılmaktadır. Dört - beş yaşına geldiimizde kendimizle ilgili tutarlı bir görüşe sahip olduğumuz belirtilir. Anne - baba ile ilişkimizin sahip olduğumuz görüşü şekillendirici etkisi oldukça kalıcıdır. Yetişkin bir insanın kendini ve dünyasını algılama biçimini anne babası ile ilişkisinin izleri, yaşam boyu etkileyebilir. Yaşamımızdaki diğer insanların görüşleri hakkında nasıl düşünmemiz gerektiğini bize öğretir. Bu nedenle yeni ilişkiler ve yeni çevrede bulunma kendimizle ilgili görüşümüzün sürekli biçimlenmesine neden olabilir. O halde kendimizi tanımamızda psikolojik - çevresel ve felsefi boyutumuz iletişim süreci içinde sürekli gelişir. Benliğimizdeki değişim ve gelişimi kendimizi tanıdığımız ölçüde kontrol edebiliriz, bu kontrol ben idealimize ulaşma olasılığını yükseltir. Ben idealine ulaşarak benlik saygımızın artışını sağlayabiliriz. Çocukluk yaşantılarımızdaki koşullanmalardan etkilenen benlik bilincimiz bize bazı sınırlamalar getirebilir, idealize ettiğimiz benliği belirleyebilir. Örneğin çocukluk dönemlerinden bu yana kendini "çekingen" tanıyan birey bu tanıma uymak için farkında olmadan elinden geleni yapar. Yıllarca kendini sağlıksız olarak tanıyan bir insan "sağlıklı insan" olarak yeni benli bilinci geliştirmede zorlanabilir, ameliyatla mevcut kronik sorunu halledilse bile psikosomatik yakınmaları süregiden bir insan kimliği ile karşımıza çıkabilir. Benlik bilincimizin oluşturduğu sınırlamaların farkına varma, olumsuz yönlerimizle yüzleşebilme, davranışlarımızın anlamını büyük ölçüde farkedebilme, bizi etkileyen fiziksel, felsefi, çevresel, psişik etkileri bilme kendini tanıma olarak adlandırılabilir. Özetle; Kendini tanıma, bedenimizin, düşüncelerimizin, duygularımızın birbirleri ile ilişkilerini kurabilme, kendimizdeki duygusal, düşünsel, davranışsal süreçlerle ilgili anlayış geliştirme olarak tanımlanabilir. Kendimle İlgili Tüm Özelliklerim Kendimce Bilinen Özelliklerim Kendimce Bilinmeyen Özelliklerim Başkalarınca Bilinen Özellilerim Başkalarınca Bilinmeyen Özelliklerim Bu tanımlamalar gözden geçirildiğinde hiçbir insanın kendini tam olarak tanıyamayacağı ancak tanımak için çaba sarfedebileceği söylenebilir. Kendini tanıma pencerest ile konuyu tartışan psikologlar, bazı yönlerimizi diğer insanların bilmesini istemediğimizi, kendimizi maskeleyerek tanıttığımızı saygınlığımızı korumamız için bu gizli alana ihtiyaç duyduğumuzu belirtirler. Bununla birlikte bilinçdışımıza iletilen bizim görüp tanımak istemediğimiz başkalarının da göremediği ya da başkalarınca farkedilen yönlerimiz vardır. Karşı karşıya gelme istemediğimiz yönlerimizi saklamak için bilinçdışı kullanılan savunma mekanizmalarımızı farketmemiz, hangi durumlarda daha savunucu olduğumuzu belirlememiz, savunma mekanizmalarını yerinde, zamanında ve kısa süreli kullanabilmemiz açısından önemlidir, savunma mekanizmalarının ve duygusal başetme yöntemlerinin güç toplama ve problemi çözümleme için zaman kazandırıcı olduğu bilinmektedir. Ancak güvenliğimiz ve benlik imajımız tehdit edildiğinde savunmalarımızın sıklıkla kullanıldığı gözlenebilen bir durum- Geleneksel toplumlarda davranışlarımızın çoğu diğer insanların beklentilerini karşılamaya yöneliktir. Dostlar - düşmanlar, önem verdiğimiz insanlar benliğimizi biçimlendirir. Diğer insanları düşünerek oluşturduğumuz görünüş, düşünce davranışlarımız sosyal benliğimizi oluşturur. Geleneksel toplum yapısı içinde sosyal benliğimiz yaşantımıza egemen olursa, "ele güne açık vermeme" kaygısı süreli yaşam ve benlik bilincimiz ve güvenliğimiz sürekli tehdit altında hissedilebilir. Beğenilmeyeceğini düşündüğümüz yönlerimiz, dolayısı ile savunuculuğumuz artar, en yakınlarımıza bile olduğumuz gibi davranamaz beklentilere göre davranırız. Oysa çağdaş toplumlar bireyin kendi iç yaşantısı doğrultusunda davranmasına öncelik tanır. Görünüm düşünce ve duygularımızın bize görünen bizi etkileyen biçimi iç benliğimizdir. "Ele güne karşı" felsefesi ile alışılagelmiş ilişkilerini sürdüren insanlar çağdaş toplumun gerektirdiği kendi varoluş sorumluluğu ile yüzleşmek zorunda kalırsa yani davranışları kimseyi ilgilendirmez, kendi doğrularına kendisi karar vermek zorunda kalırsa bocalama yaşayabilir. Özgürce davranışlarını seçme konusunda çağdaş dünya koşullarına hazırlıklı olmayan kişiler ancak alışagelmiş - onaylanacağı önceden belirlenmiş, kurallara uygunluğu saptanmış kararlara atılabilirler. Sürekli eğiticinin kontrol ve yönlendirilmesi ile yetişmiş bir hemşirenin "eğiticim yanımda olsaydı bu yaptığımı onaylar mıydı ya da o bu durumda nasıl karar verirdi?" şeklinde düşünmesi sık rastlanan bir durum değil midir? Yenilik getirmeniz istendiğinde, en fazla kabul görebileceğini düşündüğümüz yenilik eskisinin benzeri olandır felsefesi ile farkında olmadan eskiyi şekillendirip yenilediğimizi zaman zaman görebiliyor muyuz? Bu durum sosyal benliğin geleneksel yaşam modelimizde ön plana geçtiğini vurgulayıcıdır. Sosyal benlik ile iç benlik arasında denge kurulduğu zaman yaratcılığımızı daha fazla ortaya koyabilir, karşımızdaki ile daha açık daha az engellenmiş iletişim kurabiliriz. Kendini iyi tanıyan - iyi ilişkiler kurabilen insanlar açık insanlardır. Açık insanlar; olduğu gibi görünen - göründüğü gibi olabilen insanlardır. Açık olma, tüm düşünce ve sırlarımızı ortaya dökmek değil, içinde bulunduğumuz zaman diliminde o anki etkileşimimizle, ilgili duygu - düşüncelerimizi açıkça ortaya koymaktır. İnsanların açık iletişim kurabilmeleri kendilerini tanımalarına bağlıdır. Kendimizi tanımada ilk adım; başkalarının verdiği geribildirimlere açık olmamız, kendimizi ifade edebilmemiz, iyi bir dinleyici olmamız, ilettiklerimizin yarattığı etkiyi farketmemizdir. Duygularımızı tanımamız davranışlarımızı tanımamızdan daha güçtür. Duygularımızı tanıyabilmek için; - Seçebildiğimiz duyguları isimlendirmemiz gereklidir. - Seçebildiğimiz duyguları birileri ile paylaşmamız, en azından yazmamız gerek lidir. - Duygularımızı dinleyebilecek birini bularak, duygularımızın anlaşıldığını hisset memiz gereklidir. - Zaman zaman onaylanmayacak duygularımızın varolabileceğim kabullenme miz gereklidir. - Bir insanın davranışından etkilenerek yaşadığımız duyguyu açıklama deneme leri yapmamız gereklidir. Bunu yapabildiğimizde yaşadığımız duyguları incele me çabamız artacaktır. Kaygı, yetersizlik, endişe gibi duygularımızı tanıyabilmemiz eğitimle geliştirilebilir. Bunun öğretilmesinde önemli derecede değerli bir yöntem: İletişimin ve yaşanan duygunun kaybedilmesidir. Günlük yaşam ya da bir olayı kaydetmek, duyguları farkedebilme -