Neyse canım, vardır işte böyle zavallı tuhaf tipler! Ama onlar anlayamaz...!

Onlar anlamaz... Onlar anlayamaz... Onlar anlayamazlar... Bazı insanlar vardır hani, en az yirmi yaş dişi kadar gereksizdirler. Soluduğunuz havayı kirletirler, dünyaya gönderilmiş bir ceza gibidirler; tanrı onları, halimize şükretmemiz için yaratmıştır adeta! Varlıklarına dahi tahammül edemezsiniz, aynı gezegende onlarla beraber yaşıyor olmak bile tehdittir sizin için! Her şey gibi, onlarla ilgili olanlar ve olacak olması ihtimal dahili olanlar da olasıdır! Şöyle ki efendim, onlardan biriyle yemeğe çıkmak zorunda kalabilirsiniz mesela, ya da patronunuz filan olabilirler Allah muhafaza! Hele o zaman nasıl bir sinir bozukluğu yaşatır, varın siz tahmin edin. Anlatırsınız anlatırsınız anlamazlar, yüzünüze böyle alık alık bakarlar. Anlattığınız konunun vehameti, içeriği, konuyu anlatış biçiminiz vesaire hiç önemli değildir; o, anlamamak için yaratılmıştır! Gereksizdirler nihayetinde; onları anlayamaz, anlamlandıramaz ve derdinizi onlara anlatamazsınız. Bir de varlığıyla yokluğu bir olan insanlar vardır ki, onlar da ayrı bir araştırma konusu! Yahu taş ol, duvar ol, semaver ol, kestane ol, baca ol, ama OL! Bir şey ol, herhangi bir şey. Yok, olmazlar, oldurtamazsınız, onlar eğitilemezdirler. Yaşamda hiçbir duruşları, fikirleri, duyguları yoktur; varsa bile göstermezler, öyle de korkaktırlar. Ve bu yüzden, onlara karşı "acıma" dışında bir duygu besleyemezsiniz. Hatta varlıklarını bile, başlarına bir şeyler geldiğinde fark edersiniz. Derken istatistik manyakları vardır bir de! "Abi yüzde seksen bu doğrudur, yok be kardeşim üçte ikisi boş bu kutunun, abla bu jartiyer yüzde beş yüz olur sana, üç yüz bin insan yaşıyor burda, ama halkın yüzde yetmişi bu görüşün doğruluğunu kabul ediyor..." .. gibi saçma sapan bilgiler verir ve bu söylediklerine yürekten inanırlar ki, işte bu tipleri gerçekten tedavülden kaldırmak istemişimdir hep. Bir de benim gibi dehalar vardır; yetenekli, zeki, karizmatik... Çok nadirdir ama benim gibiler, herkes mükemmel olamıyor tabi. Diyalektik diye bir şey var, değil mi ama? Sonra, "vermeyince mabut, neylesin Sultan Mahmut?" dedirtecek cinsten bedevi şansına sahipler vardır; hep çok acımışımdır onlara. İşler ne kadar da yolunda gidiyor gibi görünse de hep bir şeyler çıkar ve her şey birden bire mahvolur. Doğuştan şanssızdırlar onlar ve asla pişmiş tavuk yemezler! -

anlaşılan bir dokundurma mevcut bu konuda