gercekten akşam sefası bir başka...

Aksam Sefasina Benzeyenler Sehirlerarasi bir otobüs yolculugunda tanımıştım, Artin ustayı. Hayli yaşlı olmasına karşın, enerjik ve dinç görünüyordu. Yolculukta laf lafı açmış, Artin usta Kapalıçarşıda kuyumculuk yaptigindan söz etmisti. Dede ve baba meslegi olan kuyumculugu devredecek kimse bulamadigindan yakınmıştı. Söyledigine göre kapalıçarşıda altın üzerine mine isleyebilen ustalardan tek kendi kalmisti. Gün olur isim düser diyekartvizitini almistim. Bir süre sonra esimin altin bileziginin tamirini bahane ederek ugradim, Artin ustaya. Kapaliçarsinin derinlerinde iç içe iki odadan olusan kuyumcu dükkaninda çalisiyordu. Küçük hayvan figürlerinin üzerine renkli mineler döküp hayat veriyordu, altina. Beni görünce tanimakta zorlanmadi, çay söyledi. Esimin kirik bilezigi için geldigimden söz ettim. Bilezigi alip çalisma masasina koydu. Yaptigimineli ürünleri gösterip; - Artık pek alıcısı kalmadi bunlarin. Talep de yok. Varsa yoksa fantezi altin.- Ne özelligi var bu minelerin? Üzeri yesil kirmizi mine ile kapli altin fil figürünü eline alip; - Eskiden yeni dogan çocuklara takılırdı, bunlar. Fil gibi uzun ömürlü, güçlü veya kus gibi özgür, yunus baligi gibi sevecenolsun diye dilek dilenirdi. - Nasil oldu da unuttuk bunlari? - Aslinda unutmadik, yine yeni doganlara altin takiliyor ama millet geçim derdine düstü. Dogum yapan ailenin paraya ihtiyaci oldugunu düsünüp cumhuriyet altini takiyorlar. Bizim mineli ürünleretalep kalmadi, artik. Daha sonra altinin elementlerin en asili ve safi oldugundan, oksitlenip kararmadigindan, üzerine bir sey giydirmenin kolayolmadigindan söz etti. - Altin, asildir. Aristokrattir. Her seyi kabul etmez, üzerine. Bir tek mineyi tutar, üstünde. Mine de bilir kimi süsledigini, mütevazidir. - Mine ustasi da kalmadi artik demistin. - Evet kalmadi. Minecilik de bu çarsida benimle son bulacakgibi görünüyor. Çocuklarini sordum. Bir oglu ve bir kizi oldugunu, üniversite bitirip yurtdisina gittiklerinden, daha da geri dönmediklerinden söz etti. - Neden tutamadin çocuklarini buralarda? - Bir özgürlüktür tutturdular. Özgür olmak, özgür yasamak, mutlulugu özgürlükte aramak için baska ülkelere gittiler. - Bulabildiler mi, aradiklarini? - Bilmem, bence hala ariyorlar. Onlara önce kendimi sonra agaçlari örnek gösterdim. "Agaçlar özgür degildir ama mutsuz agaç da yoktur, mutlulugu kendinizde arayin" dedim ama dinletemedim. - Simdi neredeler? - Amerika'da yasiyorlar ve galiba hala arıyorlar. Bu arada ikinci çaylar gelmisti. Artin ustanin da konusup dertleşesi varmis anlasilan. "Ama çocuklarin hepsi okumus üniversite bitirip kendilerine Amerika'dayer edinmisler. Yani hepsi adam olmus iste. Bence üzülmene gerek yok" diyecek oldum. Yüzünü eksitti; - Bizimkiler adam oldular, çiçek olup açtilar ama "aksamsefasina" benzediler. - Ne özelligi var aksam sefasının? - Bilirsin, aksam sefasi gündüz kapali durur gece olunca açar. Kimseye göstermez güzelligini. Dahasi arilar ve böcekler gece yuvalarina çekildigi için onlara da tattirmaz özünü, balini. - Eeee.. - Yani bizimkiler iyi egitildi, iyi okudular da kendilerinden baska kimseye faydalari yok. Birak doğduğu topragı, yaşadiklari topluma bile faydalari yok. Hatta, böyle bir kaygilari da yok. Dedimya, aksam sefasina benzediler iste. Bir süre sustu. Esimin bileziginin kirik yeri ile ilgileniyormus gibiyapti. Gözlerini benden kaçirarak; - Rahmetli esim de çocuklar uzakta diye üzülür "çocuklarin sirtini kasimak gerekirdi, zamaninda biz bunlarin sirtini yeterince kasimadik" diye söylenir dururdu. - Nasil yani? - Bilirsin sirtin kasindiginda kasittiracak birini bulana kadar ne yapsan nafiledir. Yani sırtını kaşıttıracak kadar samimi oldugu birilerine her zaman muhtaçtir, insanoglu. Günümüz insanı bencilleşti sanki. Birilerine muhtaç olmaktansa sırt kaşıntısına katlanmayi, unutmayi tercih ediyorlar. - Eeee. - Sırtını kaşıttıracak samimiyette birileri yoksa çevrende, ]dahasi sırtın kaşımayı bile unuttuysa, sen de özgür olmak için yalnızlığı seçenlerden, akşam sefasina benzeyenlerdensin, bence. Bilezigi tamir için bıraktım. Çay için tesekkür edip izin istedim, Artin Ustadan. Kapaliçarsi her günkü kalabaligi ve kesmekesi ile akiyordu. Yürüdükçe sırtım kaşınmaya baslamıştı ve sırtımın kaşındığını hissetmek hiç bu kadar mutluluk vermemişti. Dr. Mehmet Uhri

denk geldi, bizim bahçede akşam sefası var yazının dediği gibi gündüz varlığı hissedilmiyor ama akşamları hava karardıktan sonra o mis gibi kokusu her yeri sarıyor sırf o kokuyu almak için dışarda oturduğumuz oluyor. ki şimdi yanından geldim. ama kıssadan hissede alınmıştır yinede yazı için teşekkürler artser TurkishOnlyTurkish

Sırt hep kaşınır kaşınmasınada... sırtı başka manalarda kaşıyacak sayısız aday bulursun..

Acaba biz de mi öyle oluyoruz. Etrafımda kaç kişiye şu sırtımı kaşı diyebilirim?

Bu zamanda kimseye sırtını yada arkanı dönmeye gelmez.. TurkishOnlyTurkish