Bir de tam tersi huzursuzluk hisseden kişiler vardır. Zamanla huzursuzluk artıp yerinde oturamama, eve sığamama, kendine sokaklara atma şeklinde olabilir. Dünyadan ümidini kesmiş gibidir, herşeyin en kötü tarafını görür ve düşünür. Bundan sonra asla düzelemeyecek ve hiçbir şeyi yolunda gitmeyecektir. işte bende bu var. huzursuzum. +8

İnsanlar hasta damgasını taşımamak için saklı ve gizli çok düşünerek hatta, zaman kaybederek psikiyatriste gelebilmektedirler. Depresyondaki kişilerin yüzünde üzüntü, sıkıntı, bezginlik ifadesi vardır. Bunu büyük olasılıkla görürüz. Ama bir de maskeli depresyon dediğimiz çeşit vardır ki şen kahkahalar atabilir. Sıkıntısını ifade etmeyi genellikle zavallılık sayıp sıkıntısını kendisine bile ifade edemeyip bedensel belirtiler, ağrılar, sızılar, halsizlik, bezginlikle doktor doktor dolaşan tüm tahlilleri temiz çıkan hastalarımız vardır. Depresyondaki bazı kişiler belli belirsiz durgunlaşabilir, ya da yataktan çıkamayacak kadar ağır hareketsizleşebilirler. Bir de tam tersi huzursuzluk hisseden kişiler vardır. Zamanla huzursuzluk artıp yerinde oturamama, eve sığamama, kendine sokaklara atma şeklinde olabilir. Dünyadan ümidini kesmiş gibidir, herşeyin en kötü tarafını görür ve düşünür. Bundan sonra asla düzelemeyecek ve hiçbir şeyi yolunda gitmeyecektir. Durgunlaşma ile birlikte genellikle konuşma da azalır. İyice durumu ağırlaşan hasta tamamen susabilir. Tam tersi sıkıntısı nedeni ile konuşması durdurulamayan kişiler de vardır. Dertleri anlatmakla bitmeyecek kadar çok gelir ona. Depresyonda sık sık ağlama da çok görülür. Ama hastalık ilerledikçe hasta "artık gözyaşlarım kurudu ağlayamıyorum bile" diyebilir. "En sevdiklerime üzülemiyorum ve sevgisini bile hissedemiyorum, çocuklarıma bakamıyorum, tahammül edemiyorum" demeye başlar. Depresyonda, uykuda bozulma neredeyse tipiktir. Ya uykuya dalmada problem vardır, ya gece sık sık uyku bölünür, ya da sabah erken büyük bir açlık duygusu ile uyanır. Depresyon iyice ilerledikçe sabahlara kadar hiç uyumama çok sık görülür. Bazıları kendini ateşli gibi hisseder, bazıları da içinde kor ateşi varmış gibi yanma hissettiklerini söylerler. Bazı kimselerse herşeye ateş gibi parlayıp öfkelenebilirler. Bu kişiler "sabrım çok kısa" derler. İsteksizlikte çok görülür. Sıklıkla ilgi duydukları uğraşlardan uzaklaşırlar. Canları birşey yapmak istemez. Hobilerini yavaş yavaş terk etmişlerdir. Gündelik işler depresyonlulara yük, gezmek ise eziyet haline gelebilir. Toplantılar, kalabalık sıkıntılarını ortaya çıkarır hale gelir. Devamlı yorgunluk, halsizlik hisseden hastalar kan ve vitamin ilacı alıp tahliller yaptırırlar. Sonuçların temiz gelmesi ise hastayı rahatlatmaz tam tersine kendisinde doktorların bulamadıkları, bilemedikleri bir hastalık olduğu düşüncesi yerleşir. Unutkanlıktan şikayet ederler. Depresyondaki unutkanlık, dalgınlıktan ibarettir. Dikkatlerini toparlamakta güçlük çekebilirler. Bazıları ise, özellikle yaşlı hastalar, "Kafam aptallaştı, saflaştım" diyebilirler. Yaşlı depresyonlu hastalarda dalgınlık o kadar artar ki hasta bunadı diyerek doktora getirirler. Zaman depresyonda sanki uzamış, hiç bitmeyecekmiş gibi gelir. Kendimizden de bilebiliriz. Güzel günler için, "ne çabuk geçti;sıkıldığımız, yorulduğumuz zamanda saniyeleri saydık, saati iple çektik." deriz. Kötümserlik de çok yaygındır. Bu kişiler için geçmiş iyi yaşanmamış, boşa harcanmış; gelecek ise karanlık ve ümitsizdir. Hasta kendisi için ise işe yaramaz, değersiz, kıymetsiz, sevilmeyen, istenmeyen kişi olduğunu düşünür. Nörotik depresyonda ise hasta o kadar mızmızdır ki yakınları hakikaten onlardan uzaklaşabilirler. İştah ise büyük çoğunlukla azalmıştır. Hasta zayıflayabilir. Az bir kesimde ise tam tersi fazla kilo alma görülür. Cinsel isteksizlik de sık görülen hastalık işaretidir. Depresyon, eser bırakmadan iyileşebilir bir hastalıktır. Yeter ki zamanında psikiyatriste ulaşsın, tam dozunda ve yeterli sürede ilaç ve terapi ile tedavi edilsin. Mutlu günler dileğiyle...