Gözlerime bak! Kan çanağı bu gözler senin eserindir. Uykusuz gecelerim gibi. Sen kazandın. Artık aşk adına savaşmaktan yoruldum. Takatim kalmadı. Benim azmimi bile alt ettin sen. Şimdi atabilirsin zafer naralarını. Sonu gelmez kompleks duygularını sindirebilirsin içine. Herşey bitti artık bende. Yolun başındayım henüz. Geçecek. Bu günlerim de zamanın içinde yitecek. Buruk bir gülümseyiş kalacak bana. Gecenin koynunda anacağım belki bir iki defa. Durma ganimetlerini topla. Bakalım ne bulacaksın. Sana plaketler mi verirler sanıyorsun. Salaksın! Sen Zafer sandığın bu galibiyetle hayatının anlamını feda ettin. Karakterini kurtardığını sandığın anlarında aslında kendini yitirdin. Ve ben gidiyorum. Ya da sen gitmek zorundasın artık bu yerden. En azından benden kovuldun. Kalmadı artık ne vakit, ne sabır ne de çaba. Gülümse durma kahkahalarını koyuver artık. Herkes seni tebrik edecek git ve mutlu ol. Ama topla şu ganimetini hadi. Ben de kalmasın. Kaldıramam bıraktığın son izleri. Kalbimin kırıklarını zafer işareti olarak topla ve GİT... Ardına bakma asla gelmeyeceğim. Asla... Senin zaferin benim mağlubiyetim olduğu için kaybetmeye razıyım. Yoksa katlanamazdım yenilgilere. Ben sana yenildim, ağır gururum bana. Ben zaten gururumun boyunduruğu altında. Git...