Canımsın Abim!

Hayatın bizlere ne zaman, neyi hazırladığını bilememek, en zafiyetli noktalarımızdan biri... Olağan akışlara göre yapılan plan ve programlar, yatırım hesapları, gelecek hayalleri, bazen umulmadık şekilde uçup gidiyor ellerimizden... Asla geri döndürülemeyen bir küçücük söz, saniyelik bir olay bile yetiyor bu yok oluşlara... Ya da dibe vurmuş, her şeyden ümidi kesmişken, mucize kıvamında zincirleşerek hayatınızı kolaylaştıran pek çok olay, sizi yeniden güçlü bir halkaya çevirebiliyor... Bunun adı 'kader'... Dolayısıyla, bize sunulmuş olanlara rıza göstermekten başka çaremiz yok... Çoğumuz dönem, dönem karşılaştığımız zorluklar karşısında; daha güçlü, daha dirayetli olmayı istiyoruz elbette... Hatta bazen bu şablonu resmedenlere özenip, onların yerine geçme düşlerimiz de vaki... Aza tamah da zor insanlar için... Buldukça fazlasını, gördükçe iyisini istemeye meyilli dokularımız... Ama emin olun, özendiğiniz bir hayatı yaşamak, her zaman umduğunuz sonuçları doğurmayabilir... Bu yüzden, isyan etmeden, sabrederek, kaderinizle barışmak en doğru olanı... Güç belki ancak her gün doğuşunda, size sunulacakları beklemek çok daha evla... Nietzsche'e ait çok güzel bir hikaye var: Paylaşmakta fayda var... Bir ihtiyar taşçı, deniz kenarında kayayı yontmaktadır... Yaşlı bedeni güneşten yanıp, kavrulurken, o da Tanrı'ya yakarır; 'Keşke güneş olsaydım.' 'Ol' der Tanrı, ve bir anda güneş oluverir... Ama az sonra bulutlar gelip, güneşi örtünce, hiçbir hükmü kalmaz... Bulut olmak ister, 'Ol' der Tanrı... Bu kez rüzgar alıp götürür bulutu, rüzgarın oyuncağı olur... Rüzgar olmak ister bu kez, ona da 'Ol' der Tanrı... Rüzgar her yere egemen olur... Kah, fırtınaya dönüp yıkıp geçer, kah kasırgaya... Her şey eğilir karşısında çaresiz... Tam keyfi yerine gelmişken, koca bir kayaya rastlar... Oradan eser, buradan üfler ya, kaya 'bana mısın?' demez... Tahmin edeceğiniz gibi Tanrı, kaya olmasına da izin verir... Dimdik ve çok güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı... Fakat tam o sırada, sırtında dayanılmaz bir acı ile uyanır.. İhtiyar bir taşçı, kayayı oymaktadır... 'Amor Fati-Nietzshe' Kaderini sev, belki seninki en iyisidir... İdil Çeliker / Güneş +

Çok doğru.. Teşekkürler bu güzel yazı için Zafer Usta..