Hedeflerimiz vardır hani şu 12'si olan. Hedefi 12′den vurmaya çalışmak ise ayrı bir hedef değil midir? Yani hayat uzun bir zincir kümesinden ibaret. Ortasından bir halka koparmak zordur ve hatta imkansızdır da. Bu yüzden, ya zamanında ilk halkayı düzgün seçeceğiz ya da son halkayı değiştireceğiz. Bir kıvılcım halkayı koparırken, diğeri bağlayacak. Attığımız ok hedefi vurmayabilir. Hatta dışarı çıkıp başka bir yere saplanabilir. Eğer elimizde atacak başka bir ok kalmadıysa, son atışın saplandığı yeri 12 olarak düşünmeliyiz. Yeni bir "hayat" tahtasını şekillendirmeye başlamalıyız, içimizdeki kıvılcımı söndürmeden. Tehlikeler mi olacak? Olsun! Zaten hayata gelmek de tehlikeleri göze almaktır bir nevi. Kendinizi ateşe atmanız da gerekebilir. Ama ateşe atladığınızda yanmamak için kalbinizde kıvılcım olmalı. O zaman körükleyen olursunuz. Buz kaplamış bir yürekle atlarsanız, erirsiniz... Su olur, akar, gidersiniz...

nedendir bilmiyorum. Ben hayatta hedefi hiç 12 den vuramadım. Çok anlamlı satırlar. Teşekkürler Zafer Hoca. +