> >Hz. Omer arkadaslariyla sohbet ederken, huzura uc genc girer. Derler ki >: > > > >-"Ey halife, bu aramizdaki arkadas bizim babamizi oldurdu. > >Ne gerekiyorsa lutfen yerine getirin." Bu soz uzerine Hz. Omer suclanan >gence donerek : > >- Soyledikleri dogru mu diye sorar, Suclanan genc der ki : > >-evet dogru. > >Bu soz uzerine Hz Omer anlat bakalim nasil oldu diye sorar: > >Bunun uzerine genc anlatmaya baslar, der ki : > >-"Ben bulundugum kasabada hali vakti yerinde olan bir insanim ailemle >beraber gezmeye ciktik, kader bizi arkadaslarin bulundugu yere getirdi. >Afedersiniz hayvanlarimin arasinda bir guzel atim var ki donen bir defa >daha bakiyor, hayvana ne yaptiysam bu arkadaslarin bahcesinden meyva >koparmasina engel olamadim, arkadaslarin babasi icerden hisimla cikti >atima bir tas atti atim oracikta oldu. Nefsime bu durum agir geldi, ben >de bir tas attim, babasi oldu. Kacmak istedim fakat arkadaslar beni >yakaladi, durum bundan ibaret" dedi. Bu soz uzerine Hz Omer > >-"Soyleyecek bir sey yok, bu sucun cezasi idam. Madem sucunu da kabul >ettin" dedi. > >Bu sozden sonra delikanli soz alarak > >-"Efendim bir ozrum var" diyerek konusmaya basladi > >- "Ben memleketinde zengin bir insanim, babam rahmetli olmadan bana >epey bir altin birakti. Gelirken kardesim kucuk oldugu icin saklamak >zorunda kaldim. Simdi siz bu cezayi infaz ederseniz yetimin hakkini >zayi ettiginiz icin Allah indinde sorumlu olursunuz, bana uc gun >izin verirseniz ben emaneti kardesime teslim eder gelirim, bu uc gun >icinde yerime birini bulurum" der. > >Hz. Omer dayanamaz der ki : > >-"Bu topluluga yabanci birisin, senin yerine kim kalir ki?!" > >Sozun burasinda genc adam ortama bir goz atar, der ki: > >- "Bu zat benim yerime kalir." O zat Hz. Peygamber Efendimizin en >iyi arkadaslarindan daha yasarken cennetle mujdelenen Amr Ibni As' dan >baskasi degildir. Hz. Omer Amr'a donerek, > >- "Ey Amr, delikanliyi duydun" der. O yuce sahabi > >-"Evet, ben kefilim" der ve genc adam serbest birakilir. > >Ucuncu gunun sonunda vakit dolmak uzere ama gencten bir haber yoktur. >Medine'nin ileri gelenleri Hz. Omer'e cikarak genc'in gelmeyecegi, >dolayisiyla Amr Ibni As'a verilecek idam yerine maktulun diyetini >vermeyi teklif ederler, fakat gencler razi olmaz ve babamizin kani >yerde kalsin istemiyoruz derler. > >Hz. Omer kendinden beklenen cevabi verir der ki : > >"Bu kefil babam olsa farketmez cezayi infaz ederim." > >Hz Amr Ibni As ise tam bir teslimiyet icerisinde der ki : > >-"Ben de sozumun arkasındayım." > >Bu arada kalabalikta bir dalgalanma olur ve insanlarin arasindan genc >gorunur. Hz. Omer gence donerek derki evladim gelmeme gibi onemli bir >nedenin vardi neden geldin?" Genc vakurla basini kaldirir ve > >"AHDE VEFASIZLIK ETTI" demeyesiniz diye geldim der. > >Hz. Omer basini bu defa cevirir ve Amr Ibni As'a der ki : > >-"Ey Amr, sen bu delikanliyi tanimiyorsun nasil oldu onun yerine kefil >oldun". > >Amr Ibni As vakurla kanimizi donduracak bir cevap verir, > >-"Bu kadar insanin icerisinden beni secti. > >"INSANLIK OLDU "dedirtmemek icin kabul ettim" der. > >Sira genclere gelir, derler ki : > >-"Biz bu davadan vazgeciyoruz." > >Bu sozun uzerine Hz Omer : > >-"Ne oldu, biraz evvel babamizin kani yerde kalmasin diyordunuz ne oldu >da vazgeciyorsunuz?"der. > >Genclerin cevabida dehsetlidir : > >-"MERHAMETLI INSAN KALMADI" DEMEYESINIZ DIYE... >