Bu konu hakkında bir kitap okumuştum eskiden. Adamlar geçmişte Atalarımızdan okadar korkmuş ve okadar kinlenmişlerki, artık 50-100 yıl sonralarını düşünerek planlar yapmaya başlamışlar. Bizler ise hem ilimde, hem bilimde misli misli önde iken bu gün misli misli geride kalmışız. Çok yazık. Ayrıca güzellik yarışmasında yaşanan bu olay okadar vahim ki, Japonya'da bir dönem "Keriman Halis Olayı" adı altında okullarda ders olarak okutulmuş. Düştüğümüz duruma üzülüyorum doğrusu. -

İlk veya son olması bence konuşulması gereken son şey. Ondan önce yazılı olanlar önem arz ediyor. O son paragraflar bir nevi bitiş olmuş hepsi bu. Yani tarihe dönüp baktığında bu yaşananların bu doğrultuda ve düşüncede gerçekleşip gerçekleşmediğini mi düşünüyorsun? Hangisi?

eziyet etme de kimin yaptığını sen söyle bari

Paylaşımdaki konıudaki, Keriman Halis konusunda batılıların söylediklerinin bana göre, beni ve Cumhuriyetimi aşağılayan bir yönü yok! Bu sadece batılılar için bir ZÜĞÜRT TESELLİSİ dir, o kadar!. Gözü morarmıştır, sehpaya çarptım, demektir. Bana göre Çanakkale Kurtuluş Savaşının amentüsü, Kurtuluş Savaşımız ise, Taç noktasıdır. Her iki savaşta Batı Emperyalizmin en büyük bozgunlarıdır. Bozgun sözcüğü ile, basit bir yenilgiyi kastedmiyorum. Kasdettiğim, "Planlanmış bir projenin tamamen çökmesidir". Emperyalizm, bugün de dahil tarihinin hiçbir döneminde karşılaşmadığı, kendisinin oluşturmadığı bir projeyi kabul edip hazmetmek zorunda kalmıştır: Türkiye Cumhuriyeti. Arkadaşlar, biz Lozan'da 1. Paylaşım Savaşı galibi emperyallerin yazdığı ve bugünü de kapsayan Tarih kitabının en önemli bölümü yırtıp çöpe attık, üzerine de benzin döküp yaktık. Biz böyle bir milletiz. Yukarıda ZÜĞÜRT TESELLİSİ diye ifade ettiğim davranışı, tersine Batının bize YALAKALIĞI olarak da yorumlamak mümkün. Alınmak mı? ASLA! Selamlar Olsun.

Yani diyorsun ki en son Çanakkale'de biz bu gavurları tamamen def ettik, kurtulduk ve bizi böyle kabul etmek zorunda kaldılar. Eğer düşünceni doğru analiz ettiysem tarihin o gününden bugününe yaşanan değişim tamamen hayal ürünü?

Ben her arkadaşın fikir ve düşünceleri için kaynak vermeleri gerektiğini değil, konu sahibi olarak sizin kaynak eklemenizi önermiştim. Bu bölümde her arkadaşın fikrini maalesef kaynak olarak kabul edemiyorum. Türk ve Dünya Tarihi bölümünde yazılan her konuya kaynak beklemiyorum. Ama konu bu kadar ciddi iddialar taşıyorsa eklenmesinin faydalı olacağını düşünmüştüm. Kahvehane muhabbeti tadında da olsa bir şeyler "karalayın" dediğinize göre konu olması gereken bölüme taşıyorum. İyi sohbetler, kolay gelsin.

O kadar çok su götürecek bir tartışma konusu ki anlatamam. Böyle iddialı bir konu kaynak değil kaynaklarla desteklenmeliydi. Yazının içinde katıldığım bölümler var, abartılı bulduğum bölümler var. Cümlelere takılmadan yazının geneli içinde hafif bile yazılmış bölümler var. Gördüğüm en az 10 cümlenin kaynağı lazım. Yoksa kahvehane muhabbetine benzeyecektir konu. Konunuzun, komplo teorilerine doğru yol almasını istemiyorsanız kulaktan dolma, nette maksatlı veya maksatsız yazılan bu kadar ciddi bir konuya sağlam kaynaklar ekleyiniz. Kolay gelsin.

bu konu tam anlamıyla sayfalar dolusu yazılabilecek tarihin ta kendisidir bir bölümüdür. islan 12-13 yüzyıla kadar dünyanın kabul ettigi ilim adamlarını yetiştirirken bu insanlardan ve faydalarından yararlananlar bizim gavur dedigimiz batı ülkeleri olmuş. islamda içtihat kapısı ne hikmetse bu dönemden sonra kapanmıştır. Batı kendi muhafazakar yapısında yeni yönetim sistemleri, sanayi devrimleri gerçekleştirrken, Osmanlı gelişmeyi at üstünde toprak kazanarak islam dinini emrettigi cihat kavramını bir anlamda da yanlış yorumlayarak geçirmiş. Osmanlı gelişme ve genişleme dönemlerinde topraklarına toprak katmış fakat ekonomik değerlere kalıcı bir değer katacak sistemik yaklaşımı yaratamamıştır. Yönetim sistemi her daim şeriat olmuş şeriatın kestiği parmakda hiç acımamıştır. Osmanlı gelişimi büyümeyi yeni zaferler ve toprak olarak algılamış, islam alemide içtiat kapısını şeriata ve onun hükümlerine sorgusuz sualsiz yorumlamadan veya yanlış yorumlayanların ardından giderek kendini geliştirmeyerek kapatmıştır. Batı toplumu ise yayılmayı büyümeyi sanayi devrimiyle ekonomiye baglamış vahşi kapitalizm sömürü aracı olmuştur. islamın ilk emri ''oku'', okuyan kendini geliştiren ilmi bilimi ibadetin en önemli kaideleri olarak kabul eden ve bunu kendi gelenek ve görenekleri, ahlak yapıları dogrultusunda evrensel etik kurallar haline getirenler bugün dünyaya hükmediyorlar. geçmiş ola!!

Peki Lozanda İngilizlere Toprakları Kim Verdi Bunu söylermisin Peki Bu Ülkede Kuranları Kim Yakdı Ezen Arapça Yerine Türkçe okucak Sartını Kim Koydu söylermisin Okadar Hocayı Kim Asdı Söylermisin Camileri Kim Kumarhane Yapdı kim Ahır yapdı Kim Sapka Kanunu Getirdi Sapka Giymiyenleri Kim Asdı Ülke Açlıkla Boğusurken Kim İçki partileri verip Balolarda Dans ediyordu söylermisin Hindistandan ki Pakisdan ki Müslümanların savasda Gönderdiği Paraları Kim İçki fabrikaları kurdu Arazıler aldı İş bankasını acdı bu Paraları zimmetine geçiren kim Peki bu Gavurlar Kimin Aracılığıyla Yapdı Söylermisin Bunları Neden söylemiyorsun?

Hayır, tam öyle değil! Çanakkale çok önemli arkadaşım! Bizim açımızdan olduğu kadar belkide daha fazla batı açısından önemli. Biz Çanakkaleden düşmanı geçirmedik te, savaşımı kazandık. Yoo. Düşman donanması İstanbul'a geldi mi? Evet! Yani sonuçta biraz geç ama, geldiler! Ama işte o biraz geç var ya, yani Çanakkale'den geçememeleri, dünya tarihini değiştirmiştir! Sovyetler Birliği doğmuştur. Nasıl mı? Çanakkalden geçecek büyük donanma, Karadenize çıkıp, Çarlık Rusyası'na yardım edecekti! Böylece Ekim devriminin engellenmesi konusunda Çar'a yardım edilebilecekti. Ama olmadı! Devrim gerçekleşti. Rusya savaştan çekildi, işgal ettiği Osmanlı Topraklarını terketti. Terkettiği topraklar da bugün Ermenistan'ın kendi toprağı gördüğü yerlerdir. Hayır, o günden bu güne yaşanan hayal ürünü değil! Tam anlamıyla gerçek. Ancak bu gerçek, 1914' deki emperyallerin gerçeği değil, bizim Mehmetçiğin yazdığı Cumhuriyet gerçeğidir. Yeni Avrupa gerçeğidir. Tabiidir ki, emperyalde oyun bitmez! Selamlar.

100 yıllık plan baldır bacakla son bulmamalıydı... Konunun giriş bölümü ilgi çekici olsa da sonuç çok ajite ve sığ olmuş. Konu içinde; neden müslümanların hep hezeyana uğrayan, bir takım planlara kurban giden, hain siyasi oyunlarla bir oraya bir buraya savrulan, sınırlarının belirlenmesi bile bir takım gavur un elinde olan bi'çare bir topluluk olarak ele alındığı tartışılabilir. Nüfus olarak azımsanmayacak bir topluluk olarak neden hep maduruz? neden hep oyuncağız? neden hep ezileniz? neden hep maşayız? neden hiç huzur sahibi olan bir devlet kuramamışız? kabahat sadece ortalık karıştıranlar da mı? neden ipleri elde tutacak kadar akıl sahibi olamıyoruz? vs.. vs..

o kadar güzel yazmışsın ki dostum, tebrik ediyorum. malesef ki güzel memleketimde hep geçmişi övüp, günümüze sövüp sürekli birilerinin üzerimizde oynadığı oyunlardan bahsediyoruz. hadi onlar yaptı etti kabul edelimde, sanki biz memleketçe çok faydalı işlere imza atıyoruz. övünmeyi çok seviyoruz ama malesef icraata gelince hep madur edebiyatındayız. Sanal

Bilerek düzeltmedim o gavurun adını.

DH'de yazdığımın aynısını buraya da iliştiriyorum. Farklı fikir ve görüşleri merak ettiğim için konuyu oraya da açmıştım. Şu forumda ve bu tip konularda gördüklerim karşısında gerçekten şaşırıyor ve üzülüyorum. Biri takılmış isimlerin yanlış yazımına, birisi yazıyı yazana, biriside mayoya sütyene.. Doğru veya yanlış yahu yazılan bir çok yazıda bu gibi şişirmeler, eklemeler ve atmasyonlar olması gayet olağandır. Siz konunun anafikirinden uzaklaşıp dona, sütyene takılmaya devam edin. Koskoca tarih ve yaşananları anlamaya çalışmak varken bazı şeyleri cımbızlamaya devam edin. Her şeyden önce şahıslara ve yazılara bakarak ön yargılarınız ile hareket ettikçe hiç bir zaman objektif olamaz, yoruma açık bilgiler yaratamazsınız. Bilgi edinmek fikir yaratmak dediğimiz şey her şeyi okuyup araştırmaktan geçer. İslam coğrafyasını nasıl bölüp parçalanıp yönetildiği ve Osmanlı şuurunun nasıl yok edildiğini elin gavuru kendi anlata dursun. Bizim insanımızda bunlara safsata, sallama olarak baksın. Bu kadar inandırılmış ve kandırılmış olmamız gerçekten çok acı. Konuya mütakıben ana fikir olarak aynı konu olarak farklı bir yazı daha paylaşıyorum. Bakalım buna neler söyleyeceksiniz. Tekrar belirtmek istiyorum ki amacımız çamur atmak, cımbızlamak ve karalamak değildir. Madem çok medeni olduğunuza inanıyorsunuz. Bu gibi konularda da medeni bir şekilde fikir belirtecek arkadaşların düşüncelerini her zaman merak ederim ama diğer boş ve ergen kafalar uzak dursun lütfen.. 31 Ağustos 1914 günü Osmanlı Devleti, Almanya'nın yanında Birinci Dünya Savaşına girdiğinde; İngiltere Savaş Bakanı Lord Kitchener bir açıklama yaparak: "Türkiye'yi yok edinceye ve tarih sahnesinden silinceye kadar savaşacağız.." dedi. Aradan bir yıl geçmeden Çanakkale'de büyük bir hezimete uğradılar. Atatürk ve Türk milleti yine büyük bir mucize yaratmıştı. İngiltere ve müttefikleri şaşkındı. Köhne ve hasta bir devlet bütün ordularını tarumar etmişti. Beklenen bu değildi. Hayal-i sükut derindi... Bu büyük yenilgiden sonra İngiltere parlamentosu toplanarak 'Çanakkale hezimetini' bütün aşama ve ayrıntıları ile görüştü. (1916) Saatler süren öfkeli, sinirli, gergin ve heyecanlı oturum boyunca milletvekilleri Başbakan David Lloyd George'u (1) hedef alarak en ağır şekilde eleştirip suçladılar. Korkunç ve acımasız hücumlar yönelttiler. Başbakan bütün konuşulanları olanca sükunetiyle sonuna kadar dinledi. Nihayet, elinde bir kitapla kürsüye çıktı. Elindeki kitap Kur'an-ı Kerim di... Kendisine ve orduya yöneltilen eleştirilere, çok kısa ve öz olarak şöyle cevap verdi: "Şu elimdeki kitabı görüyor musunuz? Bu, Türklerin taptığı kitaptır. Kuranı Kerim... Biz bu milleti tam 300 yıldır bu kitaptan ayırmaya ve dinlerinden uzaklaştırmaya çalışıyoruz. Demek ki başaramamışız. Zira, bu kitap Türk'lerin elinde olduğu ve onlar bu kitaba göre amel ettiği sürece, bütün dünyanın orduları bir araya gelse, yine de Türkleri yenemezler. Ne vakit ki, onları bu hayat ve kuvvet kaynaklarından soğutur, uzaklaştırır ve ayırırız, işte o zaman Türkleri yenmek dünyanın en kolay işi olacaktır" dedi. (2) Bunu lütfen not ediniz ve asla unutmayınız. Size başka bir misal daha vereyim. Çok önemli ve özgün. Daima hatırlanması ve asla akıldan-hatırdan çıkartılmaması gerek. Zira, yaşadığımız günlerde bu hakikatler kulağımıza küpe olmalı. Hani, 1820'lerde Fener Rum Patriği olan Papa V. Gregorius, dönemin Rus Çarı'na Türklerin yola getirilmesi ile ilgili bir mektup yazmıştı. Mektuptan Padişah II. Mahmut her nasılsa haberdar oldu. Sürüp giden yıkıcı ve bölücü faaliyetleri, cürümleri nedeniyle patriğin suç dosyası zaten çok kabarıktı. Mektup da deşifre olunca, malum Papa, patrikhanenin kapısında asılarak idam edildi. İşte o mektup: "Türkleri, maddeten ezmek ve yenmek mümkün değildir. Çünkü Türkler çok sabırlı ve mukavemetli insanlardır. Gayet mağrurdurlar. Onurlu ve izzet-i nefis sahibidirler. Bu hasletleri de, dinlerine bağlılıklarından, kadere rıza göstermelerinden, an'anelerinin kuvvetinden; Atalarına, Padişahlarına, kumandanlarına ve büyüklerine olan bağlılık itaat, teslimiyet ve sadakatlerinden ileri gelmektedir. Türkler zekidirler, namuslu ve dürüsttürler ve kendilerini müspet yolda sevk ve idare edecek reislere sahip oldukları müddetçe de çalışkandırlar. Gayet kanaatkardırlar. Onların bütün meziyetleri, hatta kahramanlık, cesaret ve secaat duyguları' da an'anelerine olan samimi bağlılıklarından, ahlak salabetinden ileri gelmektedir. Bu nedenle, Türklerde, evvela ve mutlaka itaat ve sadakat duygusunu kırmak ve manevi bağlarını yok etmek, dini metanetlerini zaafa uğratmak icap eder. Bunun da en kısa yolu, milli ve manevi ananelerine uymayan harici fikirler ve davranışlara onları alıştırmaktır. Türkler, dış yardımı reddederler; Haysiyet duyguları buna manidir. Velev ki, geçici bir süre için dahi zahiri kuvvet verse de, Türkleri mutlaka dış yardıma alıştırmalıdır. Maneviyatlarının sarsıldığı ve Kur'an dan soğutulup İslam'dan uzaklaştırıldıkları gün, Türkleri kendilerinden şeklen çok kudretli, kuvvetli, güçlü, kalabalık ve zahiren hakim kudretler önünde zafere götüren asıl kudretleri sarsılacak ve maddi vasıtaların üstünlüğü ile yıkmak kolaylıkla mümkün olabilecektir. Bu sebeple, Osmanlı devleti'ni tasfiye için mücerret olarak harp meydanlarındaki zaferler kafi değildir, ve hatta sadece bu yolda yürümek, Türklerin haysiyet, onur ve vakarını tahrik edeceğinden, hakikatlere nüfuz etmelerine de sebep olabilir. Yapılacak olan, Türklere hiçbir şey hissettirmeden bünyelerindeki bu ı, her ne pahasına olursa olsun tamamlamaktır." Patrik'in mektubu; İznik Konsülleri tarafından aynı konuda alınan kararlar ile örtüşür. Yol gösterir tarzda ve İngiliz Başbakanı David Lloyd George'u doğrular niteliktedir. Bu mektup, özellikle, kendini Bizans'ın hamisi sayan ve SSCB'ne kadar Bizans bayrağını kullanan Çarlığa 'bahusus menfur projeyi' ilham eder. Proje, başta yakın akraba Fransa ve İngiltere olmak üzere bütün Batıya açılır, anlatılır ve paylaşılır. Kısa sürede benimsenir ve uygulamaya konulur. (3) Bu hususu açıkça teyit ve tasdik ederek, Türk milletine geleceğe matuf 'yol gösteren' çok önemli bir vecize ve hatta, aklı başında "milli vicdan" sağlıklı, ilmi düşünce ve iman sahiplerine vasiyet niteliği arz eden bir belge de Atatürk' den. (6 Mart 1922-Atatürk) Belge aynen şöyle: "Artık durumu düzeltmek, hayat bulmak için, insan olmak için, mutlaka Avrupa' dan nasihat almak; Bütün işleri Avrupa'nın emellerine uygun yürütmek, bütün dersleri Avrupa' dan almak gibi birtakım zihniyetler ortaya çıktı. Oysa; Hangi istiklal vardır ki, yabancıların nasihatleri ile yabancıların planları ile yükselebilsin? Tarih böyle bir olay kaydetmemiştir. Tarihte, böyle bir olay yaratmaya kalkışanlar, zehirli sonuçlarla karşılaşmışlardır. İşte Türkiye'de, bu yanlış zihniyetle sakat olan bazı yöneticiler yüzünden, her saat, her gün, her yüzyıl, biraz daha çok gerilemiş ve daha çok düşmüştür. Bu düşüş ve alçalış, yalnız maddi şeylerle olsaydı, hiçbir önemi yoktu. Ne yazık ki, Türkiye ve Türk halkı, ahlak bakımından düşüyor. Durum incelenirse görülür ki, Türkiye Doğu 'maneviyatı' yla sona eren bir yol üzerinde bulunuyordu. Doğu'yla Batı'nın birleştiği yerde bulunduğumuz, Batı'ya yaklaştığımızı zannettiğimiz taktirde, asıl mayamız olan Doğu 'maneviyatı' ndan tamamiyle soyutlanıyoruz. Hiç şüphesizdir ki, bu büyük memleketi, bu milleti, çöküntü ve yok olma çıkmazına itmekten başka bir sonuç beklenemez bundan... Bu düşüşün çıkış noktası korkuyla, acizlikle başlamıştır. Türkiye'nin, Türk halkının nasılsa milletin başına geçmiş olan birtakım insanlar, galip düşmanlar karşısında, susmaya mahkummuş gibi Türkiye'yi atıl ve çekingen halde tutuyorlardı. Memleketin ve milletin çıkarlarının gereğini yapmakta korkak ve mütereddit idiler. Türkiye'de, fikir adamları, adeta kendi kendilerine hakaret ediyorlardı. Diyorlardı ki: "Biz adam değiliz ve olamayız da. Kendi kendimize adam olmamıza imkan ve ihtimal yoktur..." Bizim canımızı, tarihimizi, varlığımızı, bize düşman olan, düşman olduğundan hiç şüphe edilmeyen Avrupalılara, kayıtsız şartsız bırakmak istiyorlardı ve "Onlar bizi idare etsin" diyorlardı... (4) Mustafa K. ATATÜRK, bu söylevi ile geleceğe ışık tutmuş, muhtemel AB stratejileri ve olmazsa olmaz 'Türkiye kriterleri' konusunda ilke koymuş, hedef tayin etmiş, günümüzün aciz, zavallı, milli direnç, manevi bilinç, azim-irade ve kararlılıktan yoksun, mevtadan farksız siyasilerinin önünü açmış ve yollarını aydınlatmıştır. Başta NUTUK olmak üzere, Atatürk ile Cumhuriyetin 'kurucuları' olan diğer dava arkadaşlarının vecize, emanet ve vasiyet niteliğini haiz söz, ilke, inkılap ve eylemlerine baktığımız da ise; İki önemli tarihi gerçeğin her vesile ile açıkça vurgulandığını görürüz. 1. Osmanlı Devleti'nin; Batılılar ile içimizdeki dahili ve harici bedhahların ısrarla iddia ve ifade ettikleri gibi "samimi dindarlık, mütedeyyin Müslümanlık, İslam'ı tavizsiz ve ivazsız olarak yaşamak ve uygulamaktan" mütevellit olmak üzere değil; Tam tersine, "Dini; siyasi, iktisadi, sosyal ve kültürel çıkarlarına alet etmekten, softalıktan, bu amaç, hırs ve ihtirastan dolayı dine hurafe sokmaktan, fitne-fesada alet etmekten, din ticareti ve takiyye yapmaktan ve apaçık bir halde din' den uzaklaşıp, Kuranı ve İslam'ı terk etmekten" Ayrıca, içimizdeki hain ve batı medeniyeti yanlısı imanı olgunlaşmamış, zayıf, haysiyetsiz, onursuz ve hain ruhlu dönme, devşirme, gayrimüslim, Yahudi, mason, sabetaist ve misyonerlere çok yumuşak davranıp, taviz vermekten dolayı bu hallere düştüğünü; 2. Türk insanı ve milletinin temelinde-mayasında, özünde var olan kahramanlık ve yüksek Türk medeniyetinin bir gün galip gelmesinden çekinen ve korkan; Gaflet, dalalet ve hıyanetle malul, 'hükümetlerde hakim, Padişaha yakın, mevkii ve makam sahibi' dönme, devşirme, sabetaist, mason ve misyonerlerin, en az 300 yıldan bu yana, milli, ilmi, manevi, İslam'a ve Kuran'a dayanan kültürel değerleri yok etmek ve ülkeyi Batı'nın emrine peşkeş çekmek arzu, emel, eğilim ve ihtirası ile kıvrandıklarını; Bütün dini kurum, okul ve kolejleri bu menfur amaçla temin ve tesis ettiklerini; Ellerinde bulunan her türlü devlet imkan ve kaynaklarını bu amaç uğruna kullandıklarını; Çok iyi biliyor ve görüyordu. Bu nedenle O; "Türklüğün medeni vasfı, elbet bir gün atinin ufkunda bir güneş gibi parlayacaktır" inancı, azim, irade ve kararlılığı ile yola çıktı. Bu samimi inanç, iman ve bilinçle muvaffak oldu. Zaferler kazandı. Cumhuriyeti kurdu. Kurduğu cumhuriyeti gençliğe emanet ederek; "Cumhuriyeti kuranlar, O' nu daima korumakla memur ve mükelleftirler" diyerek, bütün milleti ve milletin doğal bir yansıması olan Türk Askeri "Mehmetçiği" yetkili ve görevli kıldı. Kurucu Lider ve Ulu Önder Mustafa Kemal ATATÜRK, yine aynı hususları tasdik ve geleceğe yönelik olarak 'millete tavsiye' mahiyetinde şöyle der: "HAKİKATİ KONUŞMAKTAN KORKMAYINIZ! Milletin varlığını devam ettirmek için fertleri, arasında düşündüğü müşterek bağ, asırlardan beri gelen şekil ve mahiyetini değiştirmiş, yani millet dini ve mezhebi bağlar yerine Türk milliyeti bağı ile fertlerini toplamıştır. Asıl olan iç cephedir. Bu cephe bütün memleketin, bütün milletin vücuda getirdiği cephedir. Zahiri-dış cephe, doğrudan doğruya ordunun düşman karşısındaki silahlı cephesidir. Bu cephe sarsılabilir, değişebilir, yenilebilir. Fakat bu hal hiçbir vakit bir memleketi, bir milleti mahvedemez. Mühim olan, memleketi temelinden yıkan, milleti esir ettiren iç cephenin düşmemesidir. Bu hakikati bizden iyi bilen düşmanlar, bu cephemizi yıkmak için asırlarca çalışmışlar ve çalışmaktadırlar. Bugüne kadar muvaffak da olmuşlardır. Sonsuz bir özgürlük tasavvur olunamaz; hakların en büyüğü olan hayat hakkı bile mutlak değildir. Fertlerin hürriyetini masun tutmakla mükellef olan insanların, diğer taraftan devletin de irade ve hakimiyetinin kötürüm bir hale gelmemesine çok dikkat etmeleri lazımdır. Fertlerin hürriyeti, devletin hakimiyet ve iradesinin saklı kalışına bağlıdır. Devlet iradesi kötürüm olursa, fertlerin hürriyetlerini koruyacak hiçbir kuvvet ve vasıta kalmaz. Bütün dünya bilmelidir ki, Türk Milleti hakkını, haysiyet ve şerefini tanıtmaya kaadir dir. Türk vatanının bir karış toprağı için bütün millet tek vücut olarak ayağa kalkar. Haysiyetinin bir zerresine, vatanının bir avuç toprağına vuku bulacak bir tecavüzün, bütün varlığına vurulmuş darbe olacağını artık Türk milletinin fark etmediğini sanmak hatadır. Saygısızlığın ve tecavüzün küçüğü büyüğü yoktur. Hükümetlerin icraatları menfi olup da millet itiraz etmez ve iktidarı düşürmezse, bütün kusur ve kabahatlere katılmış demektir. M. Kemal Atatürk" Millete emanet de, vasiyet de budur. Büyük Türk Milleti bu kat'i hakikatleri hafızasına nakşetmek, kazımak, her daim hatırlamak ve asla unutmamak zorundadır. Bu milli vazifeyi unutmamak 'nisyan ile malul' olmaktır. Nisyan ile malul olmanın, doğal olarak, millet ve fert bazında üstlenilen görev ve sorumlulukları yerine getirmemenin; Milli, dini ve kültürel haklara sahip olmamanın bedeli çok ağırdır. Ancak, bütün bu müteaddit emanet ve vasiyetlere rağmen, tarih tekerrür etmiş ve tekrar Vahşi Batı galibiyet yoluna girmiştir. Bu gün, Cumhuriyet, bütün bu hakikatlerden gafil, dalalet, ihanet ve nisyan ile malul ve tam bir akılsızlıkla hıyanete mütemayil üç kesimin tehdidine maruzdur kalmıştır. Bunlar: 1.. Türk milletini dinden, imandan ve Kuran'dan uzaklaştırmak isteyenler. Bunlar: Sözde laiklik söylemi ardına gizlenerek ve 'çağdaşlık' kisvesine bürünerek milli-manevi ve kültürel değerleri yozlaştırıp, yok etmeye kalkışanlar; AB ve ABD' ye başka halka başka konuşarak millete apaçık yalan söyleyerek aldıkları oy'a, verdikleri söze ihanet edenler; Atatürk'ün, bir daha ebediyen açılmamak üzere kapatmış olduğu Mason localarını, misyoner okul ve kolejlerini yeniden açanlar; Atatürkçülüğe materyalist bir elbise biçerek, O'nun laiklik anlayışını din düşmanlığı gibi göstermek suretiyle halkı milli, ilmi, tarihi, kültürel-kök değerleri ile manevi mukaddeslerinden koparmaya-uzaklaştırmaya çalışanlar; Türk, İslam ve insanlık düşmanı kapitalist ve emperyalist unsur ve uşakların emirleri doğrultusunda namuslu, onurlu, iffetli ve soylu ASİL Türk kadınını rencide etmeye, başörtüsünü yasaklamaya, fahişeliğin önünü açmaya, namus ve fazilet-iffet anlayışını yok etmeye; Aileyi yıkmaya, Milli Eğitim, Milli İktisat ve Milli Savunma gibi en temel kurumları yok etmeye, insanlarımızı hırsız, yolsuz, onursuz, soysuz, ilkesiz ve sorumsuz birer kul, uşak ve köle haline getirmeye uğraşanlardır. Bunların diğer gruplarla ortak-benzeşen özelliği: İnsan Hakları, Adalet, hukuk, eşitlik gibi insani, İslami evrensel-yükselen değerleri asla sevmeyip, kesinlikle tasvip etmemeleri' dir. Tıpkı küresel eşkıya gibi, her türlü haksızlık, yolsuzluk, gasp, irtikap, kayıt dışı ekonomi, kayıt dışı siyaset ve gizli anlaşmalara bayılırlar ve bütün bu insanlık, ahlak ve hukuk dışı uygulamaları "demokrasi ve çağdaşlık" adına yaparlar. Ayrıcalık, yasal koruma ve imtiyaz başlıca zırhları ve ezeli silahlarıdır. Halk için devlet değil 'devlet için halk' tezini savunurlar. 2. "Milli Devlet" yerine 'milliyetçi, üniter devlet' söylemini öne çıkaranlar. Bunlar: Asırlardır kaderde, kıvançta, elemde, kederde, tasada ortak, et ve kemik gibi birbirine bağlı, İstiklal Savaşını birlikte kazanan, devleti kuran ve cumhuriyetle taçlandıran, binbir türlü kıtlık, açlık-yokluk, sefalet, taassup ve sefalete rağmen 'yüksek bir onur-erdem, fazilet-feragat, birlik ve beraberlikle' ülkeyi bu günlere taşıyan insanları aralarına nifak tohumları atarak, fesat sokarak, anarşi, bölücülük ve terörizme çanak tutarak "Evet, bu ülkenin etnik sorunları vardır" diyerek, milleti parçalamak ve bölmek isteyenler; Ana dil, kültürel farklılık, bölgesel ayrılık, ekonomik-demokratik ve sosyal farklılık gibi söylemler ile buna dayalı eylemler yoluyla milli birlik ve beraberliği parçalamaya, ülkeyi bölmeye niyet ve teşebbüs edenler; Bu amaçla dış güçlerle ittifak ve işbirliği yapanlar, bir yandan milliyim, "milliyetçiyim" derken, diğer taraftan AB'ye 'ilkeli ve onurlu bir katılımdan' bahsederek, her türlü talep ve tavizin altına imza atanlar, menfur amaç ve şahsi çıkarları uğruna düşmandan medet umanlar; Demokrasi yerine, despotluk ve diktatörlük yanlısı olanlar, esas itibarıyla 'kitle partisi' olması gereken 'devletin ve demokrasinin vazgeçilmez unsurları' siyaset kurumlarına parti sahipliği ve sulta geleneğini sokanlar, sözde 'derin devlet' yalanı üzerine, devleti ve milleti soymak için örgütlü çete ve mafya tipi teşekküller oluşturanlardır. 3. Milli Devlet ilke ve akidesini, Türkiye Cumhuriyeti'nin yaşam boyutundan çıkartıp atarak, 'ümmet' bilincini aşılamak suretiyle; Din tüccarlığını hakim kılmak isteyenler. Bunlar: Birinci grupta yer alanlarla çok derin bir ilişki ve işbirliği içinde olanlardır. Bir yandan 'din elden gidiyor' diye bas-bas bağırırlar, diğer taraftan İmam Hatip Okullarını ve Kur'an kurslarını kapattırabilmek için ellerinden gelen her şeyi yaparlar. Çünkü, arı-duru, saf ve temiz din boyutu bunların işine gelmez. Halk, Hak'ın dinini-ilmini bilmesin, Türkçe Kur'an okumasın, Türk-İslam tarihi, kültür ve medeniyetini öğrenip aydınlanmasın, bilinçlenmesin, yaratana değil sadece ve sadece kendilerine kul-köle olsun isterler. Hakikat değil hurafe yanlısıdırlar. Dinli değil, dinci dırlar. Dini alet ve istismar ederek yapamayacakları soygun-vurgun, gasp, sahtekarlık, riyakarlık, yalancılık ve takiyye yoktur. Aslında dinleri imanları paradır. Dini siyasete alet etmede son derece mahir, fakat, dinin emirlerine uymada-uygulamada bir o kadar tembel, yalancı ve iki yüzlüdürler. Bir numaralı din düşmanı masonluğu serbest bırakmakta veya misyonerliğin önünü sonuna kadar açmakta beis görmezler. Özlem duydukları dönem: 1739-1908 arası Osmanlı'nın gerileme ve çökme-yok olma-yıkılma dönemidir. Amaçlarına ulaşabilmek için ABD ve AB dahil olmak üzere; Tıpkı Vahhabiler gibi kefere ile işbirliği yapmaktan kaçınmazlar. Yeter ki cepleri dolsun, insanlar madden ve manen sömürülsün onlar için yeter. İşte, ATATÜRK, bu nedenle 'dinin siyasete alet edilmesini' kesin olarak yasaklamıştır. Şimdi de bu yasak mutlaka şiddetle uygulanmak; Ve fakat DİN, üniversiteler dahil bütün okullarda ve mümkün olan her vasıta ile halka öğretilmek zorundadır. Aksi takdirde, süratle yürüyen ve büyüyen tehlikenin önüne geçilemez. İşte, bunlara aldanmayalım ve lütfen, asla kanmayalım. Milli devlet; "Türk milletinin 'maşeri vicdanı' olan Mustafa Kemal ATATÜRK ve Kemalizm'e" göre: Türk medeniyetinin esas, usul, kültür ve medeniyet ilkeleri ile karşılıklı menfaat, adalet ve hukuka dayalı olmak, 'devlet halk için vardır, insanı yaşat ki devlet yaşasın' ilkesini benimsemek, masum insanlar ve mazlum milletler dahil olmak üzere; Öncelikle Türk Milletinin hak ve hukukunu gözetmek kaydı-şartı ve ön koşulu ile "DÜNYA DEVLETİ" olmayı, başka bir deyimle "globalleşme ve küreselleşmeyi" reddetmez. Yeter ki, insanımız ve milletimizin lehine hüküm yürütülsün ve asla "kayıtsız şartsız, hürriyet, hakimiyet ve hükümranlık" hakkından taviz verilmesin. Vazgeçilmesin. İşte mesele budur. yani: Kitaba sarılmak, sahiplenmek ve onu yaşamak tek ve yegane çaredir. Batıl da, muharref de olsa, AB ve ABD kendi inandıkları kitaba ne kadar sadakat ve samimiyetle sahip çıkıyor ve ha bire 'haçlı seferleri' düzenliyor. Görmüyor musunuz. Kör müsünüz yoksa! Bunun adı: Madde ve manada bütünlüktür işte... Konuyu ve bölümü merhum Yahya Kemal'in şu hatırası ile sonlandırmak istiyorum: Lütfen, ibret ve dikkatle okuyalım. ". Bu günkü Türk babaları havası ve toprağı Müslümanlık rüyası ile dolu semtlerde doğdular, doğarken kulaklarına ezan okundu. Evlerinin odalarında namaza durmuş ihtiyar nineler gördüler. Mübarek günlerin akşamları bir minderin köşesinden okunan Kur'an sesini işittiler. Bir raf üzerinde duran Kitabullah'ı indirdiler, küçük elleriyle açtılar gül yağı gibi bir ruh olan sarı sahifelerini kokladılar. İlk ders olarak besmeleyi öğrendiler. Kandil günlerinin kandilleri yanarken, ramazanların, bayramların topları atılırken sevindiler. Bayram namazlarına babalarının yanında gittiler. Camiler içinde şafak sökerken Tekbir'leri dinlediler. Dinin böyle bir merhalesinden geçtiler, hayata girdiler." OYSA; ". Medenileşen üst tabakanın çocukları, ezansız yeni semtlerde alafranga terbiye ile yetişirken Türk çocuğunun en güzel rüyasını göremiyorlar." ". Dört sene evvel Büyükada'da oturuyordum. Bayramda, bayram namazına gitmeye niyetlendim, fakat Frenk hayatının gecesinde sabah namazına kalkılır mı? Sabah erken uyanamamak korkusu ile o gece hiç uyumadım. Vakit gelince abdest aldım, Büyükada'nın mahalle içindeki sakit yollarından kendi başıma camiye doğru gittim. Vaiz kürsüde vaaz ediyordu. . İçim hüzünle dolu yavaş yavaş gittim. Vaazı, benden başka diz çöküp dinleyen iki hamalın arasına oturdum. Kardeşlerim Müslümanlar bütün bütün cemaatın arasında yalnız benim vücudumu hissediyorlardı. bizden başka kimse yoktu. Ben de onların bu nazarlarını hissediyordum." ". Biz ki minareler ve ağaçlar arasında ezan seslerini işiterek büyüdük. O mübarek muhitten çok sonra ayrıldık, biz böyle bir sabah namazında anne millete tekrar dönebiliriz. Fakat minaresiz, ezansız ve Kur'ansız semtlerde doğan, Frenk terbiyesiyle yetişen Türk çocukları dönecekleri yeri hatırlayamayacaklar. " Tekrar ediyorum: Mesele: Milli değerler ve manevi mukaddeslere kıskançlık derecesinde bağlı olup, sahip çıkmaktan ibarettir. Kur'an'ı ve İslam'ı dosdoğru, bütün sadeliği ve güzelliği ile 'milletçe' yaşamaktır. Ayrıca, Çanakkale ve Kocatepe ruhunu canlı tutup, daima dipdiri, iri olmak ve dipdiri kalmaktır. Yani; Madde ve manada imtizaç ederek "Milli birlik ve bütünlüğü" sağlamaktır. İçinizde Büyük Önder ATATÜRK'ÜN son vasiyetini bilen var mı? Yoksa buyrun. Onu da yazayım. Atatürk vefatından on beş gün evvel Dolmabahçe Sarayında hasta yatarken, zamanın hariciye vekili ve başbakanına: "İslam alemine mesaj veriyorum, bildirin" demişti. Ne yazık ki bildirmediler!.. Dünyaya bildirilmesini istediği gerçeği o büyük insan şöyle yazdırıyordu. Bütün dünya Müslümanları! Allah'ın son peygamberi Hazreti Muhammet 'in gösterdiği yolu takip etmeli ve verdiği talimatları tam olarak tatbik etmeli! Tüm Müslümanlar Hazreti Muhammed'i örnek almalı ve kendisi gibi hareket etmeli! İslamiyet'in hükümlerini olduğu gibi yerine getirmeli. Zira ancak bu şekilde insanlar kurtulabilir ve kalkınabilirler. Bu olayı ayrıca Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınlarından, Atatürk ve Din Eğitimi kitabında bütün şahitleri ile görebilir ve öğrenebilirsiniz. Aynı kitapta üçüncü hatıra.) Sonsöz: "Cenab-ı hak müttehid, mütesanid çalışan, şeref ve namusunu muhafaza eden kavimleri mes'ud eder. Biz de, bundan evvel olduğu gibi, bundan sonra da, bu ittihad bu tesanüdle çalışırsak Allah'tan böyle bir saadeti haklı olarak intizar edebiliriz." (6) "Sizler, yani yeni Türkiye'nin genç evlatları! Yorulsanız dahi beni takip edeceksiniz... Dinlenmemek üzere yürümeye karar verenler, asla ve asla yorulmazlar. Türk Gençliği gayeye, bizim yüksek idealimize durmadan, yorulmadan yürüyecektir. " Mustafa Kemal ATATÜRK 1. David Lloyd George (1936-1945) İngiliz devlet adamı. 1916-1922 dönemi İngiltere Başbakanı. 2. Ansiklopedi Wikidepia, (Sabri TANDOĞAN, Gönül Sohbetleri, 25.08.2006-Ankara) 3. Küresel Almanak, Tanı Yayın-Ankara, 2006 4. Mustafa Kemal Atatürk, 6. Mart.1922 - TBMM Konuşmaları, 5. Prof. Dr. Hanif Faruk, Urduca Yayınlarında Atatürk, An. Ün. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Yayınları, 1979, s. 102 6. Atatürk'ün S. ve Demeçleri, II/161; Bkz. Komisyon, Atatürk'ün Afyonkarahisar ziyaretleri, s.64 AYRICA: Atatürk'ün Kur'an Kültürü, Yrd. Doç Dr. Abdurrahman KASAPOĞLU-İlgi Yayınları Sanal

Keriman Halis dünya güzellik yarışmasına giden ilk Türk kadını değildir, yarışmaya ilk giden Türk kadınına dünya güzellik ünvanı verilseydi; "- Sayın jüri üyeleri, bugün Avrupa'nın Hristiyanlığın zaferini kutluyoruz. 1400 senedir dünya üzerinde hakimiyetini sürdüren İslamiyet artık bitmiştir. Onu Avrupa bitirmiştir. Bir zamanlar sokağa bile, pencere arkasından seyredebilen Müslüman kadınların temsilcisi Türk güzeli Keriman, mayo ile aramızdadır. Bu kızı, zaferimizin tacı kabul edeceğiz, onu kraliçe seçeceğiz. " bu kısım anlamlı olurdu... Yazının içeriği tartışılabilir fakat milleti gaza getirmek için abartılı ifadeler kullanılmış... saygılar

Şu yazdıklarına katılmamak elde değil çok güzel ifade etmişsiniz.. Ama günümüzde Türk milletinde o ruh halinden eser kalmamıştır. Çanakkalede yapamadıklarını internet, medya pahalı tüketim malları ile gayet güzel yapıyorlar şu an.. eflatunn

Exnuc çok önemli bir konuya parmak basmışsın... Şu ingiltere açsada şu arşivlerini şu yazıda eksik olan yerlerde çıksa gün yüzüne... Bıktık artık yalan tarihin yalan kahramanlarından...

Ben bu tür konuları açarken, düşündüğüm şey burada bulunan her arkadaşın kendi fikir ve görüşlerinin de birer kaynak olarak baz aldığım için tartışılmasını ümit ederek paylaşıyorum. Yani bir şeyleri ispat etmek gibi bir derdim yok. Komplo teorilerine de taşınabilir orada tartışmaya devam ederiz. Konu doğrultusunda vaktiniz var ise katıldığınız veya katılmadığınız bölümler ile ilgili bir şeyler karalarsanız memnun olurum.

Konu hakkında fikir ve görüşlerinizi merak ediyorum. Konuyu baltalamadan ve amacından saptırmadan lütfen rica ediyorum. Bazıları gibi amacım pislik çıkarmak değil. Adam gibi tartışmak fikir ve görüş paylaşmak... İNGİLİZLERİN TAKTİĞİ LOZAN ANLAŞMASI BAŞTA İNGİLİZ PLANININ İLK OYUNUDUR.. 19. yüzyılın sonlarına doğru Asya ve Ortadoğu topraklarına göz diken İngiltere, ilk başta bu topraklarda kolayca hakimiyet kurarak petrolü, başta altını olmak üzere zengin madenleri gasp edeceğini hayal etmişti. Ne var ki 20. Yüz yılın hemen başlarından itibaren şiddetli bir mukavemetle karşılaştı. her yerde karşılarına dikilenler Müslümanlardı. Mesela Hindistan da ; Hindular, Mecusiler ve sair dnlere mensup olanlar İngiliz hakimiyetini benimsemiş gözükürken Müslümanlar elde silah sopa İngilizlerin karşısına dikiliyorlardı. İngiliz hükümeti bu duruma çare aradı. Sömürge topraklarında araştırma yapması için sömürgeler bakanı olan Gladiston u vazifelendirdi. Gladiston aylarca tükleri Osmanlıyı ve Müslüman ülkeleri dolaştı, incelemelerde bulundu. Sonunda raporun özetini şu cümlelerle dile getiriyordu: ''Kur an Müslümanların elinde bulundukça biz onlara hakim olamayız. Ne yapıp etmeliyiz, ya Kuranı ortadan kaldırmalıyız, yada Müslümanları kurandan soğutmalıyız. İngiliz hükümeti, Gladiston un bu raporundan sonra Müslümanların mukavemetini nasıl kıracağını araştırmak üzere komisyonlar kurdu. Bu komisyon çok yönlü araştırmalar yaptı ve en sonunda FELSEFE silahını kullanmaya karar verdiler. Bu arada aristoteresin İskender yaptığı nasihati göz önünde bulundurdular : Bu nasihat İskender sorar :Ben ne yapayım bu kazandığım ülkeleri ne yapayım sultanları padişahları kılıçtan mı geçireyim yoksa tamamı sürgüne mi göndereyim? Avistonun İskender e cevabı: onları ne kılıçtan geçir nede sürgün et, çünkü kılıçtan geçirecek olursan, onların geride kalan nesilleri intikam arzusuyla yanıp tutuşur. Sürgüne gönderirsen onlar yine bir yerde toplanıp senin başına bela olur. Şayet onlara devamlı hakim olmak istiyorsan, onları küçük beylikler haline getir. Bununla da yetinme münakaşa mevzularını aralarında yay. Bu münakaşalı hususları halletme. Onlar devamlı münakaşa ederken sen ararlında hakem olursun, senin saltanatın hakimiyetin devam eder. İNGİLİZLERİN İSKENDER TAKTİĞİ Birinci dünya savaşı sonunda hele hele sulh devresinde İngilizler avistonun öğütleriyle ve Gladiston un raporunu göz önünde tutarak şöyle bir yo takip ettiler: İlk önce dünyayı kıtalara ayırdılar. ondan sonra İslam devletlerini harita üzerinde küçük küçük devletlere böldüler bunun ardından da kavim arılığı yaptılar. Türkler ve Araplar büyük kavimler olduğu için özellikle Türk ve Araplara yoğunlaştılar. Azerbaycan Özbekistan Türkmenistan Kırgızistan, vb. ve devamlı kanayan yaralar bıraktılar Musul Kerkük, Kıbrıs, nah cıvan Karabağ, Keşmir doğu meseleleri. tek vücut olan Müslümanlar parçalandı ve şimdiki durum oluştu. İngiliz parlamentosunda alınan kararda bu Müslüman ülkelerin bağımsızlığını tanımayı 3 şarta bağlıyorlardı: 1. Mahkemelerde ahkam-ı şerriye geçerli olmayacak şerri hukuk kaldırılıp atılacak. 2. Okullarda kuran okutulmayacak felsefe eğitimi verilecek. 3. Gazetelerde dergilerde ve diğer neşir vasıtalarında dini esaslara dayalı neşriyat yapılmayacak. dans ve benzeri oyunlar serbest olacak. BATININ İLK MEYVeSİ... Osmanlının Torunu Dünya Güzeli Bu ilginç olay Halit Turhan Bey'in hatıralarında yer almaktadır : 1932 yılında Cumhuriyet gazetesinin tertiplediği güzellik yarışmasını Keriman Halis kazanmıştı. Aynı yıl Belçika'nın Spa şehrinde 28 ülkenin katılmasıyla dünya güzellik yarışması düzenlenmişti. 1913 yılında doğan Keriman Halis, bu yarışmaya Türkiye'yi temsilen katıldı. Günlerce Spa şehrinde kalan güzeller, çeşitli kişilerle görüştü ve konuştular. Yarışma gününde jürinin önünde kızlar birer birer geçip giyimleriyle, bakışlarıyla, tebessümleriylepuan toplamaya çalıştılar. Jüri salona geçip, puan değerlendirmesiyapmak istedi. Başkan kürsüye geçerek : - Sayın jüri üyeleri, bugün Avrupa'nın Hristiyanlığın zaferini kutluyoruz. 1400 senedir dünya üzerinde hakimiyetini sürdüren İslamiyet artık bitmiştir. Onu Avrupa bitirmiştir. Bir zamanlar sokağa bile, pencere arkasından seyredebilen Müslüman kadınların temsilcisi Türk güzeli Keriman, mayo ile aramızdadır. Bu kızı, zaferimizin tacı kabul edeceğiz, onu kraliçe seçeceğiz. Ondan daha güzel varmış, yokmuş bu önemli değil... Bu sene güzellik kraliçesi seçmiyoruz. Bu sene İslamı yenmenin zaferini kutluyoruz. Avrupa'nın zaferini kutluyoruz. Bir zamanlar Fransa'da oynanan dansa müdahale de bulunan Kanuni Sultan Süleyman'ın torunu işte mayo ve sütyen ile önümüzdedir. Kendini bizlere beğendirmek istemektedir. Biz de bize uyan bu kızı beğendik. Müslümanların geleceği böyle olması temennisiyle Türk güzelini dünya güzeli olarak seçiyoruz. Fakat kadehlerimizi Avrupa'nın zaferi için kaldıracağız.' Böylece Keriman Halis dünya güzeli seçildi. Resimleri gazetelerde basıldı. Hatta kartpostal yapılarak satıldı, elden ele dolaştı.