Aynen öyle. Çok yakında Mustafa Kemal'de kimmiş? diyecekler. Şimdilik utanıyorlar.

Konu tamamen monoloğa döndü. Yanlış anlaşılmaları belirtip kesiyorum. 1. Haber7'i niye kaynak kullandın demedim. Hoca derken sizi de kasdetmedim. Prof. Dr. Osman Özsoy sadece, niyeti, yolu , herkesin bildiği haber7 ye onların istediği içerikte yazılar yazmaktadır. O nedenle bu hocamızın tarafsızlığı hatta Atatürk sevgisi tartışılabilir dedim. 2. Genellikle alıntı yaptığınız kaynakları biliyorum. Sadece Yeniçağ'dan alıntı yapacaksınız diye bir kuralımız tabii ki yok. Bunu sormanız bile abesle iştigaldir. 3. "Atatürk yaşasaydı.." diye bir ifadem yok. Soruma cevap vermek zorunda da değilsiniz. 4. Atatürk'ü bilmek veya Atatürk'ü anlamak ile başlayan cümleleri son zamanlarda okumuyorum. Bu tür yazıları kaleme alanlar tarikatçı ise Mustafa Kemal'i neredeyse veli, ermiş hatta utanmasalar peygamber yapıyorlar. Aşırı sol diye isimlendirilen uçta iseler bu kezde Che, Kastro veya Lenin'in silah arkadaşı gibi yazıyorlar. Mustafa Kemal, bazılarına göre liberal, hatta ikinci cumhuriyetçiler tarafından inkar edilmektedir. Kısaca anlatmak istediğim şudur. Mustafa Kemal'i anlamak için ciltler dolusu kitap okumaya da gerek yoktur. Satılmış bir vatan ve gözden çıkartılmış bir milleti, küllerinden yaratmayı başaran bir liderin anlaşılmayacak tarafı yoktur. Sadece bu cümle bile onu sevmek için yeterlidir. Kolay gelsin.

Yazıyı biraz geç kalmış olsamda okudum, Atatürk'ün askeri alandaki dehasını bir kez daha gözler önüne seren bir yazı gerçekten, ama yazarın iki olayıda kaderin bir cilvesi gibi göstermesi hele hele Ermenistan ile yapılacak basit bir maçı aynı kefeye koyması çok yanlış. Ermeniler maçtan sonra toprak sevdalarından yada sözde soykırımlarından vazgeçeceklermi? hayır, tazminattan vazgeçeceklermi? hayır, Ermeniler Azeri topraklarından çıkacaklarmı? hayır, Cumhurbaşkanımız oraya gidince çaktırmadan siperlerimi kontrol edecek? hayır.

Sayın Estergon; Konu "Mustafa Kemal Atatürk" bölümünde.. Ve ben sizden "Atatürk'ten Yunanlılara müthiş gol" başlıklı konuya daha yapıcı ve bir Moderatör' e yakışacak bir ileti bir yorum beklerdim. Sanırım konuyu okumadan ya da yüzeysel olarak bakıp değerlendirdiniz. Günün anlam ve önemine binaen Ermenistan-Türkiye futbol maçı ve Cumhurbaşkanımızın bu ülkeye maçı izlemeye gitmesini onaylamıyor olabilirsiniz. Doğrudur. Halkın büyük bir çoğunluğu da Cumhurbaşkanımızın bu ülkeye gitmesini tasvip etmiyor olabilir ama bu konu için sizin üstünkörü bir yaklaşımda bulunmanızı gerektirmez. Unutmayınız ki Atatürk sadece sizin değil, benim ve bütün Türk milletinin Atatürk' üdür. Atatürk bazı kesimler tarafından istismar ediliyor olabilir ama sağcısıyla solcusuyla milliyetçisi ile ulusalcısı ile alevisi ile sunnisi ile laikçisi ile dindarı ile Atatürk hepimizin Atatürk' üdür. Gelelim konuya; Bu yazının konusu Ermenistan-Türkiye maçıyla ilgili değerlendirmeler değil. Burada, dünya futbol tarihinde ilk defa, bir futbol karşılaşmasının dünya harp tarihi açısından stratejik bir unsur olarak nasıl kullanıldığına yer veriliyor. Sağlıcakla...

Futbol bir spor olmanın ötesinde stratejik hesabın bir parçası olarak dünyada ilk kez Atatürk tarafından kullanıldı. Hem de savaş ortamının ortasında... Kaderin cilvesine bakın ki, Sovyetler Birliğinin dağılmasının ardından 23 Ağustos 1991'de bağımsızlığını ilan eden Ermenistan'ı dünyada tanıyan ilk ülke 16 Aralık 1991'de Türkiye olmasına rağmen, bugün aralarında hiçbir diplomatik bağ bulunmuyor. Amerika'daki güçlü Ermeni lobisine rağmen ABD ancak Türkiye'nin tanımasından iki sonra adım atabilmişti. Türkiye, Ermenistan'ı tanımasının hemen ardından bu ülkeye insani yardımda bulundu, gıda ve elektrik verdi. Aynı zamanda, kendi toprakları üzerinden üçüncü ülkelerin Ermenistan'a insani yardım malzemesi göndermesine imkan tanıdı. Hatta Türkiye, Rahmetli Özal'ın çabalarıyla Ermenistan'ı 25 Haziran 1992'de İstanbul'da kurulan Karadeniz Ekonomik İşbirliği'ne kurucu üye olarak davet etti, Ermenistan'ın KEİ bünyesinde daimi temsilci bulundurmasına izin verdi. Ermeniler Türkiye'nin tüm bu iyi niyetli girişimlerine rağmen 'Tanıma–Tazminat–Toprak talebi' şeklinde tanımlanan tehditlerden hiçbir zaman geri adım atmadılar. Tüm uluslar arası platformlarda Türkiye'nin aleyhinde çaba gösterdiler. Bunu hala da sürdürüyorlar. Yine kaderin cilvesine bakın ki, Türkiye – Ermeni ilişkilerinin kaderini bu defa bir kura belirledi. İki ülke, 2010 Dünya Kupası elemeleri kura çekiminde aynı gruba düştüler. 6 Eylül'de Türkiye A Milli Futbol Takımı ile Ermenistan Milli Takımının Erivan Hrazdan Stadı'nda oynayacağı 2010 Dünya Kupası Grup Eleme Maçı daha oynanmadan ilgi odağı oldu. Maçla ilgili gelişmeler sadece her iki ülkede değil tüm dünyada merakla takip edilmeye başlandı. Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan'ın Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ü maçı birlikte izlemeye davet etmesi oynanacak karşılaşmayı bir futbol maçının ötesine taşıdı ve dünyada tüm dikkatler bu maçla ilgili gelişmelere endekslendi. Bu yazının konusu bu maçla ilgili değerlendirmeler değil. Biz burada, dünya futbol tarihinde ilk defa, bir futbol karşılaşmasının dünya harp tarihi açısından stratejik bir unsur olarak nasıl kullanıldığına yer vereceğiz. Hem de Türk Ulusu tarafından. İş başa düşünce... Bilindiği gibi 30 Ekim 1918'de imzalanan Mondros Mütarekesi ile yedi cephede birden savaştığımız Birinci Dünya Savaşı'ndan çekildik. Ülkenin içinde bulunduğu şartlar ağır olsa da, savaş devam ettiği süre içinde mağlup sayılacak durumda değildik. Fakat kendilerine güvenerek savaşa girdiğimiz devletler savaştan çekilince durum aleyhimize döndü. Mütareke sonrası başta İstanbul olmak üzere Osmanlı toprakları süratle işgal edildi. Osmanlı Meclisi işgal güçlerince dağıtılınca, Türk Milleti kendi kaderine el koymak zorunda kaldı. 23 Nisan 1920 de Ankara'da Büyük Millet Meclisi açıldı. Ülkenin içinde bulunduğu ağır koşullara rağmen seçimler yapıldı ve Ankara'ya milletin meşru temsilcileri gönderildi. Çok geçmeden düzenli ordu oluşturuldu ve düşmanı yurttan kovmak için hazırlıklar başladı. Anadolu'nun büyük bölümü işgal altında olduğundan haberleşme kaynakları işgalcilerin denetimindeydi. İşte yazıya başlık olan tarihi maç tam da bu sırada oynandı. Büyük Taarruz öncesi cephedeki hazırlıkların ne durumda olduğunu yerinde teftiş etmek üzere Batı Cephesi'ne gitmeye karar veren TBMM Başkanı ve Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, 22 Temmuz'da Hükümete, o sırada Konya'ya gelen İngiliz General Townshend'le 24 Temmuz'da görüşmek üzere iki günlüğüne Ankara'dan ayrılacağını duyurdu. Mustafa Kemal Paşa'nın birinci öncelikli işi o sırada Konya'ya gelen İngiliz General Townshend'le görüşmek değildi. Bu görüşmeyi bahane edip cephedeki son durum hakkında en ince ayrıntısına kadar bilgi alma arzusundaydı. 23 Temmuz'da Ankara'dan ayrıldı. İngiliz General Townshend'le 24 Temmuz'da Konya'da görüştü. Maçın perdelediği tarihi toplantı... Mustafa Kemal Paşa İngiliz Generalle yaptığı bu görüşmenin ardından 27 Temmuz 1922 de Akşehir'e döndü. Burada Fevzi Çakmak ve İsmet Paşa ile 27/28 Temmuz gecesi bir toplantı yaptı. Taarruz işi ayrıntılı olarak konuşuldu. Bu önemli toplantının daha geniş bir istişare mahiyeti taşıması için bazı kolordu komutanları da Akşehir'e davet edildi. Komutanların böylesine kritik günlerde Akşehir'de toplanması düşmanın şüphesini çekebilirdi. Onun için 28 Temmuz'da subaylar arasında bir futbol maçı tertiplendi ve bu maçı seyretmek üzere ordu komutanları ile bazı kolordu komutanları Akşehir'e davet edildi. Subaylar arasında bir turnuva organize edildiği kamuoyuna duyuruldu. Kolordulara mensup subaylarla Batı Cephesi subayları arasında yapılan bu maçı Mustafa Kemal, İsmet, Nurettin ve Yakup Şevki Paşalarla birlikte Batı Cephesi Kurmay Başkanı Asım Bey'de izledi. Türk ordusunun kurmay heyetinin bir maç vesilesi bir araya gelmesi düşmanın şüphesini çekmedi. Nitekim komutanların maç vesilesi ile bir araya geldiği bu toplantıda Büyük Taarruz öncesi planlar son kez gözden geçirildi. Kurtuluş Savaşı'nın en kritik kararları bu toplantıda alındı. Alınan kararların cephede uygulanması ise zaferi getirdi. Böylece dünya futbol tarihinde ilk kez bir karşılaşma, harp stratejisinin bir parçası olarak kullanıldı ve başarılı oldu. Nitekim Türk ordusu tüm hazırlıklar tamam vaziyette 26 Ağustos sabahını beklerken, Yunan ordusu böyle bir duruma hiç ihtimal vermiyordu. Çünkü Türk ordusunun taarruz için son hazırlıklarını yaptığı ve dualarını ettiği 25/26 Ağustos gecesini Yunan ordusu, Başkomutanları General Trikopis'le birlikte Afyon'da büyük bir balo vererek eğlence ile geçirdi. Türk ordusu Büyük Taarruzu başlattığında, dünya kamuoyu Yunanlılara destek için ayağa kalkmasın diye önce Anadolu'nun dünya ile iletişimini kesti. Önemli saldırılar bile sıradan hücum gibi duyuruldu. Hatta Amiral Bristol, "26 Ağustosta Büyük Taarruz başladığı zaman doğru dürüst bilgi alamadıklarını" itiraf etti. 17 Ekim 1922 tarihli İngiliz gizli raporunda; "Bugüne dek Mustafa Kemal'in stratejik planı hiç aksaklık olmadan başarılı oldu. 26 Ağustos'taki saldırı büyük bir gizlilik içinde hazırlandı ve iki gün öncesine dek bunu ancak üç kişi biliyordu" denildi. Büyük zafer işte böyle kazanıldı, düşman yurttan bu tür stratejik hamlelerle kovuldu. Erivan'da oynanacak maçın her iki ülke halkı açısından hayırlı sonuçlara vesile olmasını temenni ediyoruz. Dileriz bu maç yeni dostluklara kapı aralar. Prof. Dr. Osman Özsoy' dan alıntıdır... R. E.

Atatürk sevgisi tartışma konusu olamaz Estergon; en azından ben Atatürk' ü tartışmam. Tartışamam. Çünkü "Gerçek sevgi bilgiden doğar, Atatürk' ü sevmek bilgiden doğmuyorsa değeri yoktur" Sevgili Estergon beni takip eden wardom üyeleri bilirler. Sadece Haber 7, Yeni Şafak, Zaman gibi kaynaklardan değil, Hürriyet, Milliyet, Posta, Akşam, vesaire gibi kaynaklardan da kaynak gösterek alıntı yaptığımı bilirler. Yeniçağ, Yeni Düşünce, Ortadoğu, Kurultay gibi kaynaklardan da alıntı yaptığımı bilmenizi isterim. Forum kuralların da sadece Yeniçağ gazetesinden alıntı yapılır diye madde yoktur sanırım. Bu arada bizler neden hep aynı takıntıyla yaşarız. yani "Atatürk yaşasaydı..." diye takıntılarımız var. Sevgili estergon lütfen her konuda Atatürk' ü tartışma konusu yapmaktan uzak tutalım. Yukarıda belirttiğim gibi "Gerçek sevgi bilgiden doğar, Atatürk' ü sevmek bilgiden doğmuyorsa değeri yoktur" Konuya gelince: İşte Atatürk' ün stratejisi... Bugün her Türk' ün bilincinde Atatürk' ün unu, yağı, şekeri mevcut. Ne ne yazık ki bu bilicimizle Atatürk helvasını oluturabilmiş değiliz. zaten o yüzden hep: "Atatürk Yaşasaydı..." diye kalıplaşmış sözlerle başlar, öyle devam ederiz. Sağlıcakla... Size de kolay gelsin..

kahraman olmak için mallık yapmışız... gene...

Mustafa Kemal'in ne olduğunu tartışmıyoruz. Zaten kapasitemizinde el vereceğini sanmıyorum. Hocanın yazısını okudum, içinde Atatürk kelimesi geçtiği ve tarihi bir olay anlatılması sebebiyle Atatürk bölümünde yayınlamışsınız. Günümüzün çarpık dış politikalarına Atatürk'ün dayanak yapılması herkesçe malum haber7.com gibi siteye yazılar yazan birinin objektifliği Atatürk sevgisi, zaten tartışma konusudur. Yeri geldiği için sorayım, acaba Gül'ün yerine Mustafa Kemal olsaydı futbol bahanesiyle yine Ermenistan'a gider miydi? Kolay gelsin.

ne şimdi bu Atatürk'le Abdullah'ı aynı kefeye mi koymaya çalışmış?Sayın Özsoy.. hacker-

Yanlış anlaşılma olmamıştır Sevgili Estergon; 1) Doğrudur. Haber 7' yi kaynak olarak kullanıp kullanmadığıma dair bir sorgulama yapmadınız. Ama "... herkesçe malum haber7.." derken yaklaşımınızı açıkca belli ettiniz. Prof. Dr. Osman Özsoy' un Atatürk sevgisi ve tarafsızlığı elbette tartışılabilir. Hatta sizin de Atatürk sevgisi ve tarafsızlığınız tartışılabilir benim de.. Ama çok önyargılı düşünüyorsunuz. 2) Alıntı yaparken tek bir kaynakla yetinmediğimi bir önce ki iletimde zaten belirtmiştim. Benzeri bir yazıyı Cumhuriyet Gazetesi' den Mustafa Balbay ya da İlhan Selçuk yazasaydı. Veya Yeniçağ Gazetesi' nden Altemur Kılıç ya da Sebahattin Önkibar yazsaydı. Hürriyet Gazetesi' nden Yılmaz Özdil veya Fatih Çekirge yazsaydı. Milliyet Gazetesi' nden Fikret Bila yada Hasan Pulur yazsaydı. Örnekleri çoğaltabiliriz. Osman Özsoy' un tarafsızlığından ve Atatürk sevgisinden şüphe eden siz bu yazarların tarafsızlığı ve Atatürk sevgisinden de şüphe eder miydiniz? 3) "Atatürk yaşasaydı..." diye bir cümle kullanmamışsınız. Afedersiniz ama ".. Mustafa Kemal olsaydı..." diye bir cümle kurmuşsunuz. Ben, galiba kelimelerin eşanlamlısını karıştırmış olmalıyım. Ya da ne anlama geldiğini bilmiyorum. İki kelime arasında "yaşasaydı" veya "olsaydı" cümle içinde kullanıldığı yere göre sizce farklı anlamlar mı içeriyor. Ben tekrar ediyorum: "Atatürk yaşasaydı.." veya "Mustafa Kemal olsaydı.." diye başlayan cümlelere karşıyım Estergon. Neden karşıyım? Atatürk, ülke sorunlarını çözerken daima aklın ve ilmin gereklerine göre hareket etmiştir. Olaylari geniş ve detaylı düşünmüş, basit hedefler peşinde değil, gelecek nesilleri bile rahat ve huzur içinde yaşatacak köklü çözümler peşinde olmuştur. Her zaman vatanın ve milletin menfaatlerini gözetmiştir de ondan.. İşte bu yüzden "Atatürk yaşasaydı" "Mustafa Kemal olsaydı" diye başlayan sözlere karşıyım. onu anlayabiliyorsanız, fikir ve görüşlerine değer veriyorsanız. Bu tür sözcükler kullanmak çok basitliğe kaçar. 4) "Mustafa Kemal'i anlamak için ciltler dolusu kitap okumaya da gerek yoktur." sözünüze tüm içtenliğimle katılıyorum. Çünkü; Atatürk'ü anlamak ve sevmek, onu sadece birtakım süslü sözlerle övmek değil, onun fikir ve düşüncelerini eyleme geçirebilmekle olur. Atatürk, Türk milletini millet yapan unsurları; tarihini, dilini, dinini, kültürünü her zaman yaşatacak köklü tedbirler almış zamanında. Ve sen ben, bizler oturmuşuz: "Atatürk' ü sen az seviyorsun, ben daha çok seviyorum" diye papatya falı açıyoruz. Son olarak, konuya gelince: Atatürk' ü gerçek manada anlayabilmek için onun hayatına bakmak, neler yaptığını, neyi hangi düşünceyle yaptığını iyi analiz edebilmek gerekir Estergon... Ve siz hala konu hakkında bir değerlendirme yapmadan Atatürk' ün bu savaşta nasıl dahiyane bir fikir ve strateji ürettiğini anlatan bir yorum ve ileti yazmadan önyargıya dayalı kriterler öne sürmeniz ve eleştirilerde bulunmanız beni şaşırtmaya devam ediyor. Sağlıcakla.. Size de kolay gelsin...