güzel konu, emeğinize sağlık Ancak, komplo teorilerine getirdiğiniz konu, bir siyasi parti genel başkanının yazısıdır, bölüm modları ne der bilmiyorum ama o siyasi partinin komplo ile uğraştığını bizzat belgelemiş oldunuz -

Türkiye de her sorunlu olan kurum yada kuruluşlar, başarısızlıklarını kamufle ederek tamamen gündem değiştirmek için hep cemaatin üzerine kendi başarısızlıklarını atıyorlar, Fethullah Gülen Cemaati' diye isimlendirilen topluluk, bu millete ve insanlığa hizmet düşünce ve metodlarını gönüllü olarak kabullenen insanların meydana getirdiği bir gönüllüler hareketidir. -

Kalkışmasın kimse seni kalbimden söküp atmaya Taraftarım ben, dedikodu bilmem Tarih yazar kim haklı, kim çamur attı Kimseye kanmam, yalancı sevmem Annemin ak sütü kadar helaldir kupalar Seninle sonsuza dek sırt sırta veririm hey Fenerbahçeli olmak ne güzel bir şey Aziz Yıldırım dersleri 3 Temmuz 2011 tarihinde Fenerbahçe Kulübü Başkanı Aziz Yıldırım başta olmak üzere pek çok kulüp yöneticisi ve sporcunun tutuklandığı ve yargılandığı "şike ve örgüt" davası sonuçlandı. Aziz Yıldırım 6 yıl ceza almış olsa da tahliye edildi. Dava Aziz Yıldırım ve Fenerbahçe özelinde şahsileştiği için bu tahliye bir anlamda zafer olarak yorumlandı. Ama tüm bu dava süreci ve Aziz Yıldırım'ın bu dava sürecinde aldığı tavır gerçekten üzerinde durulmayı hak ediyor. Öncelikle şunu görmek gerekir, bu dava bir şike davası değil bir örgüt davasıydı. Ulusalcılığa savaş açanların, bir kulübü teslim alma, başkanına diz çöktürme operasyonuydu. Türk Ordusu'na yapılan operasyonların, Ergenekon tertibinin bir başka ayağıydı. Ve ilk defa bu operasyonda, tertipçiler başarılı olamadı. Fenerbahçe ele geçirilemedi. Aziz Yıldırım diz çökmedi. İşte burada Türkiye'nin tüm muhalif güçleri için büyük dersler bulunmaktadır. Bu derslerin üzerinde durmak gerekir diye düşünüyoruz. Hukuka değil tribüne oynamak Öncelikle Aziz Yıldırım, Türkiye'de süren hukuk katliamını, Cemaat'in tertiplerini çok iyi bildiğini kanıtladı. Anlaşıldı ki bir futbol kulübünün başkanı, Türkiye üzerinde oynanan tüm siyasi oyunların farkındaydı. Futbol camiasının apolitik bilinmesine karşın, inanılmaz bilinçli bir muhalif lider kimliği ile çıktı toplumun karşısına Aziz Yıldırım. Bu davanın bir şike davası değil siyasi bir dava olduğunu anladı ve tüm savunmasını da bunun üzerine kurdu. Yani pek çok komutanın yapamadığını yaptı. Oysa komutanlar da "darbe" davasında değil "siyasi" bir davada yargılandıklarını biliyorlardı. Ama onlar zemini darbenin olmadığını ispata çektiler ve siyasi davranmadılar. Aziz Yıldırım ise olay siyasi olduğu için doğrudan siyasi bir tavır aldı, hukukun ele geçtiğini bildiği için de, hukuka değil tribüne oynadı. Böyle olduğu anda Aziz Yıldırım şike tartışmasını bir tarafa bırakıp tartışmayı Atatürk'e, Cumhuriyet'e, ülkenin bölünmez bütünlüğüne getirdi. Kimileri bu tavrı anlamasa ya da anlayıp da benimsemese de o ısrarla davayı politikleştirdi. Önceliği kendisini yargılayan Özel Yetkili Hakim ve Savcıların gözünde aklanmaya vermedi, çünkü bunların zaten taraflı olduğunu biliyordu, onlara birşey anlatmaktansa kamuoyuna seslenmeyi yeğledi. Nitekim tahliyesinden önce yaptığı savunmada bile hakimlere ceza alacağını bildiğini söyledi. Cemaat yokmuş gibi davranmak Ve Aziz Yıldırım davayı politikleştirirken Cemaat'in Fenerbahçe'yi ele geçirdiği teorisi yayılmaya başladı. Aziz Yıldırım'ın asıl ustalığı ise burada ortaya çıktı. Genellikle Cemaat'in hedef aldığı isimler Cemaat'le arayı iyi tutmak, onlardan özür dilemek gibi bir tavır içine girerken Aziz Yıldırım Cemaat yokmuş gibi davrandı. Kulübü ele geçirmek isteyen güçlerden bahsetti, Atatürk'ün yolundan sapmayacaklarını söyledi, açıkça Cemaat demedi ama zımnen onu işaret etti. Cemaat Aziz Yıldırım'a yüklendiğinde ise yine onlar yokmuş gibi davrandı ve "Cemaat'le aramızda bir sorun yoktur" gibisinden pek çok ulusalcı muhalefetin düştüğü aciz bir tavra girmedi. Cemaat aleyhinde gelişen havanın önemli olduğunu gördü. Nitekim bu hava Cemaat'i çok korkuttu ve Aziz Yıldırım'ı hedef almaktan vazgeçtiler. Cemaat'in tabanına karşı seferber edilen Fenerbahçe taraftarı, Cemaat'in geri adım atmasına sebep oldu. Başkan ve taraftar Aziz Yıldırım ilk başta kendi taraftarının gönlünü kazandı. Kendi geleceğini düşünmedi, kendini kurtarma yoluna gitmedi, dik durdu ve sorumluluk üstlendi. Tüm yöneticileri de dik durmaya teşvik etti ve örnek oldu. Hiç yakınmadı ve yıkılmadı. Adeta bir direniş kalesi gibi durdu ve kulübünü savundu. "İdam eshpasında bile olsa son sözüm Fenerbahçe" diyerek, aynı zamanda tüm taraftar kitlesini direnişçi bir ruh haline soktu. Taraftar olayı sahiplendikçe, siyasileştirdikçe, "hukuka güveniyoruz evinize dönün" çağrısı yapmadı. Davaya taraftar sahip çıkmak zorundaydı ve bu bir görevdi. Taraftar Aziz Yıldırım tarafından motive edildi ve ayakta tutuldu. Fenerbahçe taraftarının kendi kulübüne ve başkanına sahip çıkması aslında zor bir şeydi. Çünkü pek çok kesim "Aziz Yıldırım'ı feda edin Fenerbahçe kurtulsun" ya da "Aziz Yıldırım da zaten kötü biri" derken, kulüp kendisini ancak başkanını savunarak savunabileceğini gördü. Cemaat'in saldırısı altandaki camia kendi başkanını da yöneticilerini de futbolcularını da satmadı ve yalnız bırakmadı. Şike davası Fenerbahçe'yi başkanı ve yönetimi etrafında kenetlenmiş, bilinçli bir muhalefet örgütü kimliğine büründürdü. Taraftar, "düşmanın her dediği yalan, başkanımın her dediği doğru" anlayışı ile hareket etti ve böylece düşmanın haksızlığını ortaya serebildi. Mücadele ve zafer Bu kimlik bir anda Fenerbahçeli olmayanların da hoşuna gitmeye ve takdirini kazanmaya başladı. AKP'nin zulüm döneminde bir futbol kulübü başkanının da hapiste olması, yıkılmaması, mücadele etmesi ister istemez gönülleri okşadı. Aziz Yıldırım'ın muhalif söylemi, Atatürk ve Cumhuriyet vurgusu Türk milletinin hoşuna gitti. En müzmin Aziz Yıldırım karşıtları bile ister istemez sempati beslemeye başladı. Hangi kulübü tutarsa tutsun pek çok insan Aziz Yıldırım'a takdirle bakmaya başladı. Ve elbette Cemaat de, iktidar da, bu defa sert bir kayaya çarptıklarını anladılar. İlk defa bir adam çıktı ve onlarla onların anladığı dilden mücadele etti. Mücadele etti ve kazandı. Şimdi kimileri ama ceza aldı diyebilir. Ama emin olalam Aziz Yıldırım bu kararlı ve mücadeleci stratejiyi benimsemeyseydi, değil 6 yıl 60 yıl ceza alırdı. Fenerbahçe çoktan kümeden düşürülür ve maddi çöküşe sürüklenirdi. Ama bu da olmadı. Demek ki direniş ve mücadele stratejisi kazanıyordu. Aziz Yıldırım'ın Türkiye'nin politik kesimlerine verdiği ders de budur. Direnen kazanır! Gökçe Fırat Gila