Oğluma beslenme hazırlıyorum. "Mandalina mı muz mu?" soruma, oğlum "Portakal" diye cevap veriyor. Ukalaca "Nasıl soyacaksın okulda?" dememle, benim düşünemediğim dumurluk cevap geliyor; "Ben değil anne, sen soyacaksın ve kapaklı bir kaba koyacaksın". Kocamın kahkaları eşliğinde ve utancımla "Peki oğlum" diyebiliyorum ancak. Bir alkış da 5 yaşındaki kız arkadaşını bahçede sıkıştırıp "Ben sana hayatımı verdim be kadın!" diyen 6 yaşındaki yeğenime gelsin. İleride ne kadar maço olacağı şimdiden belli. Bir alkış da, yerden karınca toplayıp yiyen oğluna pencereden "Oğlum yerdekiler pistir bırak onları, ağaçtakilerden ye!" diye kızan teyzeye gelsin. 3,5 yaşındaki kızım onu dünyaya getirmek için önce yanlışlıkla kendisini yuttuğumu, sonra da karnımda büyüyüp midemi bulandırınca onu kustuğumu düşünüyormuş. Yeni öğrendim. Arkadaşı sağolsun... "Motorum bozuldu, işe biraz geç kalacağım." dediğimde, hastalandığım için geç kalacağım sonucunu çıkaran kozalak sekreter; Allah seni bildiği gibi yapsın, rezil oldum sayende bütün personele! Telefonum çaldı, açtım "Alo?" dedim. Karşıdaki "Efendim?" dedi. "Siz aradınız." dedim. "Madem ben aradım, sen niye alo diyerek açıyorsun? Efendim desene, şaşırtıyorsun insanı burada!" dedi, kapattı. Yeni bir sapıklık çeşidi mi, yoksa yanlış aradığını kabul etmeme yöntemi mi anlamadım. "Oturun, susun, kalkın, dışarı çıkın, içeri girin, konuşmayın, deyip duruyorsunuz. Bize esir muamelesi yapıyorsunuz!" İlkokul 1'e giden oğlum, bu cümleyi öğretmenine karşı söylemiş. Özgüveni tam olduğu için sevineyim mi? Bu beni çok uğraştıracak diye üzüleyim mi?

itiraflar harika ya muzmu yoksa mandalinamı harikaydı