Allah rahmet eylesin... değerli bir gazeteciydi...

O, ünlü bir gazeteci olduğu kadar ünlü bir roman yazarı aynı zamanda... Beş kitabı var... 40 senelik meslek hayatında almadığı ödül yok! Ici Paris, TIME ve Der Spiegel'a konu olmuş bir medya mensubu... O bir Beşiktaşlı, o bir Kartal, o bir Kanat... Bay Şapka... Duayen... Ne derseniz yakışır ona... Hayatta üç değeri var; eşi Sevinç, oğlu Mesut ve mesleği... Onların uğruna dağları deler... Futbolculara isim ve soyadlarıyla hitap ederek tarihe geçer. İşte karşınızda gönlümün ve haftanın konuğu bir meslektaşım; sekiz senedir kanserle mücadele eden yaşam sevdalım; Kazım Kanat... Kazım'ı kırk senedir tanırım. Hani zayıf, çelimsiz, karakaş Kazım olduğu zamanlardan... Haberin peşinde tazı gibi koştuğu, fotoğraf çektiği günlerden... Hayat mecmuasının önünde grev gözcülüğü yaptığı dönemlerden... Bir zamanlar beraber top da koşturduk onunla, rüzgar gibi koşar, leblebi gibi gol kaçırır, beleş buldu mu atardı Gülhane parkına inen yokuşun ortasındaki Amerikan Dershanesi'nde... Kazım'la bir çok gazetede beraber çalıştık ve uzun yıllar birlikte tv programları yaptık. Ondan aldığım keyif bir başkaydı... O programlar benim için unutulamazdı çünkü Kazım iyi bir gazeteciydi, onunla konuşmak, tartışmak keyifliydi... Kazım tanıdığım en iyi gazetecilerden, hiç bozulmadı Bakmayın siz onun ağarmış sakalına, hayatta hiç sakalı kaptırmadı Kazım. Hep dimdik ayakta durdu. Yazı İşleri Müdürlüğü, Genel Yayın Yönetmenliği yaptı. Mesleğinin her dalında ödül aldı. Ödül aldığı gün çalıştığı gazeteden, Hürriyet'ten kovuldu... Üç gün sonra patron Erol Simavi; "dön Kazım!" dedi aldığı cevap kesindi; "kovulduğum yere bir daha dönmem!" Ve bir daha Hürriyet'te yazmadı... Kazım, kimseye minnet etmedi, Beşiktaş'a gönül verdi, kalemini hiç satmadı... Kazım yazıyorsa, Kazım söylüyorsa doğrudur dendi hep. Ufak tefek mesleki gerdan kırışların dışında Kazım Kanat bu ülkede bir efsanedir. Gazete sütunlarına düşmüş bir nefasettir, ekranlarda Ahmet Çakar'a bile tahammül edebilen bir ince zeka örneğidir. Kazım haberi koklar... Kokuyu aldı mı manşet hazırdır. En iyi dostu Christoph Daum'dur. Sanırsınız askerliği beraber yapmışlar... Kazım Almanca bilmez, Daum da Türkçe, ama Daum'un aracısız olarak anlattığı hayat hikayesi Türkiye'de bomba gibi patlarken, Almanların meşhur Der Spiegel dergisi de sayfalarını Kazım Kanat'a ayırır. Kazım Kanat spor muhabiri olmasına rağmen Hürriyet'te çalıştığı dönemlerde haberi 1. sayfada en çok manşete çıkan adamdır. Bir gün zamanın Hürriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Çetin Emeç, yine zamanın mafyası Bekir Çelenk'le kimsenin röportaj yapmadığını söyler... Sonrasını Kazım Kanat'a soralım; Haberimle haber oldum Gazeteci her konuyu bilmeli. Bekir Çelenk Bulgaristan'a kaçmış orada yaşıyor. Benim de o ülkeye girmem yasak! Romanya'ya transit geçeceğim diye yola çıktım. Bulgar'da kaldım... Beni öldürecekler... Röportajı yaptım. Çelenk; "Papa'yı vuranı biliyorum" dedi. O röportajla da Time'a konu oldum. "Kilise' de voleybol oynanıyor" diye bir haber daha yaptım. Kiliseye ağ germişler oynuyorlar, fotoğraflarını çektim. "Türkiye'nin özgür yüzü" diye yayınladım. Fransız dergisi İci Paris'de 4.5 sayfa yayınlandı. Daum kokain içtiğini bana anlattı. Yazdım da yazdım. Alman Der Spiegel muhabir yolladı benimle röportaj yaptılar, 4 sayfa. İki sayfa Daum, iki sayfa Kazım Kanat! Haber atlatanı kutladım Çok atlattım. Beni atlatanı da ertesi gün telefon açıp tebrik ettim. Atlayana da kızmadım. Hürriyet'teydim. Bütün gazeteler ekipler halinde Bulgaristan'daydı. Türkiye'ye iltica etmiş Bulgar güreşçi Sıtkı Kadiroğlu'nun Bulgar'daki ilk güreşini takip ediyordu. Turgut Özal, Jivkov'dan özel izin alarak Kadiroğlu'nu orada mindere çıkartmıştı. Sıtkı aynı zamanda yıllardır görmediği ailesini de görecekti. Bütün gazeteciler peşindeydi, Hürriyet sadece beni göndermişti, tek başımaydım. Beni yazılarımdan tanıyan güreşçi Sıtkı Kadiroğlu bir ara yanıma geldi ve "Sen çok dürüst gazetecisin, haber senin hakkın abi" diyerek beni çekti götürdü. Yağmurlu bir hava yerler çamur, çalıların arkasına gizlendim ve boynumda iki makine bekliyorum. Biraz sonra karşıdan üç genç kız ve bir yaşlı kadın ağlayarak geldiler. Kadın, Sıtkı'nın ayaklarına sarılıp ağlıyor, kızlar yanaklarından öpüyordu. Baba yok! Ölmüş... H em ağlıyor hem resim çekiyordum... "Ağlatan Buluşma" manşetiyle verdik haberi... O sene bütün ödülleri ben aldım. Bir kere de Polonya'dayken ihtilal oldu. Valessa devrildi, Polonya'dan çıkamadım, bir süre orada kaldım. Bir dizi röportaj yaptım... Kimi gördüysem soru yağmuruna tuttum. Ne fotoğraflar çektim... Neler yazdım. Muhteşem... Hürriyet kullanmadı! Ayak oyunları tabii. Bana yedirmediler... On gün sonra Almanya Bürosu'ndan Polonya'ya ekip gönderdiler ve "Hürriyet Varşova'da" diye kullandılar... Gazetecilik meşakkatli iş. Emeğin karşılığını alamadınız mı kahrolursunuz. Emeğin karşılığı para değil, eserini görmektir. Çernobil dizisiyle alkış aldım Yine Kırkpınar'dayız... Alman fahri konsolosundan santralin patladığı ve kanser tehlikesi olduğu haberini aldım. Orada hemen Atom Santrali'ndeki mühendisle Çernobil'le ilgili röportaj yaptım. Sonra adamı işten attılar. Kanser yazısı olay yarattı. Dizi bir hafta sürdü, 10 sene sonra da ben kanser oldum... Kanser hakkında kitaplar yazdım... Kanseri nasıl yendiğimi anlattım. Daha çok kadınlar okudu... Hala da mücadele ediyorum, içimin yarısı boşaldı ama ben umut doluyum... Her şeyimi de karıma borçluyum. Bir gazeteciye ve kanserli bir adama tahammülü ancak o gösterebilirdi. Sekiz senedir benimle uğraşıyor, belki de beni hayata bağlayan yaşama sevincim Sevinç'tir. Bir de oğlum Mesut. Gazeteciliğim son nefesime kadar sürecek. Habercilik kanıma işlemiş, o da kanserin panzehiri... Kazım Kanat'ın aldığı ödüller Yılın Radyo yorumcusu ve programcısı : Alem FM ve Tatlıses Radyo Yılın tv yorumcusu : Lig tv Yılın habercisi Yılın fotoğrafçısı Yılın en iyi röportajı Yılın yorumcusu Yılın en iyi makalesi Yılın en iyi araştırması Yılın en iyi sayfa düzeni (Kazım Kanat son 10 yıldır gençlerin önünü açmak için de hiçbir yarışmaya katılmıyor) Romancı Kanat Ömrünü yazarak geçiren Kazım Kanat çok satan romanlara da imza attı. Şimdiye kadar yayınlanmış beş eseri var Kanat'ın; Önce Beşiktaş Vardı Kanseri Nasıl Yendim? Eyvah! Oğlum Mozart Dinlemiyor Yaşanan Hayat, Hayaller Değil Kazım Kanat Kimdir? Aslen Kahramanmaraşlı olan Kazım, ilk ve orta okulu orada bitirir. Anne ve babası öğretmendir ve tayinle İskenderun'a gelirler. Liseyi orada tamamlar. O yıllarda şivesi çok bozuktur ve okulda kızlar onunla alay etmesinler diye sözlüye kalktığı vakit konuşmaz, hep yazılılardan not alır sınıf geçer. Kader sonradan Kazım'ı konuşarak hayatını kazanmaya iter. Kazım televizyonlarda şakımaya başlar! Gazetecilik Okulu'nu İstanbul'da bitirir ve meslek hayatına atılır. Bir gün bir voleybol maçına gider. Şehremini takımını yazar, orada bir kız vardır aynı zamanda Beşiktaş Kız Lisesi voleybol takımı kaptanıdır. Kazım o kız için hiç de iyi şeyler yazmaz... Ertesi gün takımın hocası gazeteyi arar ve Kazım Kanat'ı müdüre şikayet eder. Hakkında kötü yazdığı voleybolcü kız Sevinç hanımdır. Sevinç hanım sonradan Sevinç Kanat olur, Kazım'la evlenir. Bir de oğulları olur, Mesut da baba mesleğini seçer... 24 Eylül 2008 de; Spor basınının renkli simalarından ve Beşiktaş camiasının sevilen ismi Kazım Kanat, tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybetti. Allah Rahmet Eylesin. Osman Tamburacı' dan alıntı yapılarak yazılmıştır... -