Bir kuş soğuk bir kış gününde yiyecek bulmak için kanat çırpıp duruyormuş. Hava o kadar ayazmış ki minik kuş dayanamayıp karın üstüne düşmüş. Minik kuş çaresiz soğuk karın üstüne ölümü beklerken oradan geçen bir inek kuşun üstüne sıçmış. Kuş öyle bir sinirlenmiş ki kanatları donmamış olsa kalkıp ineği dövecek. Bide bakmış ki bokun sıcaklığı ile kanatları çözülmüş, yaşama geri dönmüş. Öyle bir sevinçle ötüyormuş ki oradan geçen bir kedi bunun sesini duymuş ve boku eşeleyip kuşu boktan çıkarmış, kuş buna da çok sevinmiş KEDİ ye teşekkür edecekmiş ki KEDİ onu yemiş! Bu hikayeden çıkaracağımız 3 anafikir var; 1)Her üstüne sıçanı düşmanın sanma! 2)Seni her boktan çıkaranı dostun sanma 3) ve en önemlisi: BOKUN IÇINDE MUTLUYSAN, SESİNİ ÇIKARMA. . . . . . . . . . .

aga eğer hayatın kötü gidişteyse bok gibi eğer hep istediğin gibiyse mutlu dostmu? yorumsuz