her hatanın bedeli vardır

Güzel Bir Komplo Olcağını Düşündüm... Türklere 80 yıldır anlatılan bir masalı tekrar ediyorlar. Bu masal, "Araplar ve diğer 'Müslüman kardeşleriniz' I. Dünya Savaşı'nda sizi sattı" diye başlar ve "Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur" diye de noktalanır. Türk'ün özellikle de Müslüman dostu yoktur... Masal budur. Peki gerçek nedir? Gerçek şudur: Osmanlı'nın çöküş döneminde Türk olmayan Müslüman unsurlar arasında gerçekten isyanlar başgöstermişse de, bu unsurların bir bütün olarak "ihanet ettikleri" kesinlikle söylenemez. Hatta Araplar sözkonusu olduğunda, Osmanlı'ya isyan edenlerin küçük bir azınlık olduğunu, buna karşılık Arap kabilelerinin çoğunun Osmanlılık ve Müslümanlık bağıyla İstanbul'a sadakat gösterdiklerini söyleyebiliriz. Kürtler ise, daha da belirgin bir sadakatle önce Osmanlı İmparatorluğu'nu ardından da Milli Mücadele'yi desteklemişler ve Müslümanlık bağının getirdiği "kardeşlik"ten asla taviz vermemişlerdir. Ankara'nın kendisi bundan taviz verene kadar... Önümüzdeki Ocak veya Şubat ayında Doğan Kitap tarafından yayınlanacak olan "Kürtler Nereye? Türkiye'nin Kürt Sorununun Geçmişi, Bugünü ve Geleceği" isimli kitabımda, bu konuyu detaylı olarak inceliyorum. Burada, o kitabın ilgili bölümünden kısa bir pasaj aktarmakta yarar gördüm. Evet, gerçek, Murat Bardakçı'nın gösterdiği gibi değil. Aşağıdaki gibi... "Araplar" Osmanlı'yı Arkadan Vurdu mu? Her Türk genci "Araplar'ın I. Dünya Savaşı'nda bize ihanet ettiğini" öğrenerek büyür. Oysa bu, ancak kısmen doğrudur. I. Dünya Savaşı'nda Mekke Şerifi Hüseyin'in İngilizler ile anlaşarak Osmanlı'ya isyan ettiği ve ordumuzu arkadan vurduğu doğrudur. Ama hep atlanan nokta Şerif Hüseyin'in "Araplar"ın tümünü temsil etmediği, aksine bir istisna olduğudur. Ortadoğu uzmanı tecrübeli gazeteci Cengiz Çandar, "Arapların ihaneti" söylemi ile tarihsel gerçek arasındaki önemli farka şöyle işaret ediyor: "Mekke Emiri Şerif Hüseyin'in Hicaz'da bazı Arap bedevi kabilelerini ayaklandırarak 1916'da İngilizlerle işbirliği yaptığı doğrudur. Ancak, Birinci Dünya Savaşı konusunda genel bir bilgisi ve fikri olan herkes, bunun 'askeri açıdan' tayin edici bir değer taşımadığını bilir. İngilizlerin daha sonra yerine getirmediği 'bağımsızlık vaadi' ile işbirliğine çektikleri Şerif Hüseyin'in ve oğullarının komuta ettiği bedevi kabileleri, Mekke-Maan hattında, yani 'asıl cephenin gerisi'nde İngiliz kuvvetlerine yardımcı olmuştur. 'Asıl cephe', önce Şüveyş Kanalı ve Kanal Harbi'nde Türk-Osmanlı kuvvetlerinin geri çekilmesinden sonra Filistin'de kurulmuştur. Filistin'de tek bir Arap ayaklanmamıştır. Suriye'de, Irak'ta, Lübnan'da Türk kuvvetlerini 'arkadan vuran' herhangi bir olay olmamıştır. Arapların ezici çoğunluğu, İstanbul'a yani Türkiye'ye sadık kalmıştır... Arabistan Yarımadası'nın Hicaz bölümünden Akabe'ye kadar olan 'cephe gerisi' dışında, Arapların Türkleri arkadan vurduğuna dair tarihte herhangi bir kayıt yoktur."(1) Aynı gerçek, American-Israeli Cooperative Enterprise adlı düşünce kuruluşunun başkanı, Ortadoğu analisti Mitchell G. Bard tarafından da, sözkonusu kuruluşun sitesinde şöyle vurgulanıyor: "O dönemin romantik kurgusunun aksine, Arapların çoğu I. Dünya Savaşı'nda Türklere karşı müttefiklerin yanında savaşmadılar. İngiliz Başbakanı David Lloyd George'un belirttiği gibi, Arapların çoğu, Türk yöneticileri için savaştı. Faysal'ın Arabistan'daki taraftarları, bir istisnaydı." Araplar'ın topluca ihanet etmesi bir yana, bazıları Osmanlı ordularını fiilen desteklemiştir de. Konu hakkındaki uzmanlardan biri olan Dr. Zekeriya Kurşun'un ifadesiyle, "I. Dünya Savaşı'nda Türk ordusu ile beraber çeşitli cephelerde Türklerle omuz omuza çarpışan Arapların büyük yararlıklar gösterdikleri bir hakikattir." (2) Arap Milliyetçiliğinin Öncüsü Hıristiyan Araplardı Üstteki hakikati teslim etmekle birlikte, Arap milliyetçiliğinin Osmanlı'da Türk milliyetçiliğinden daha önce geliştiğini belirtmek gerekir. Arap milliyetçiliği, 1860'larda, Suriyeli Arap entellektüeller arasında doğmuştu. Osmanlı İmparatorluğu'na ve yönetimindeki "Türklere" karşı ciddi bir antipati besleyen bu entellektüellerin dikkat çekici bir yönü ise, çoğunun Hıristiyan oluşuydu. Butros El-Bustani, Faris Şadyak, Nakkaş, Corci Zeydan gibi Hıristiyan Arapların öncülüğünde başlayan bu harekete katılan Müslüman Araplar ise, çoğunlukla Batılı fikirleri benimsemiş seküler aydınlardı. Arap milliyetçiliğini geliştirirken "Arapların İslam öncesi tarihlerine" ilgi duymaları, bundan kaynaklanıyordu. Buna karşılık muhafazakar Müslüman Arapların çoğu, Osmanlı'ya sadakat duyguları içindeydiler. Hatta sadece Sünni Araplar değil, Irak ve Suriye'deki Şii Araplar arasında bile Osmanlı'ya ve Hilafet'e bağlılık duygusu vardı. (3) Bu konuda büyük bir otorite olan Prof. Kemal Karpat, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Arap milliyetçiliğinin, Hıristiyan Araplarınki hariç, aslında en son noktaya kadar "ayrılıkçı" olmadığına dikkat çekerek şöyle demektedir: Görülüyor ki Arapların 'milli' hareketi esasında ayrılıkçı bir hareket değildi. Arapların birçoğu Osmanlı hükümdarlarını yabancı bir sömürgeci güç olarak değil, sadece Arap kökeninden olmayan, iktidarda bir hanedan olarak görüyorlardı ve Osmanlı Devleti ve hanedanı Müslüman kaldıkça ve Arapların hayat tarzına saygılı oldukça, özlemlerini yerine getirmeye söz verdikçe ve onları Avrupa işgaline karşı korudukça, itaat etmekten geri kalmıyorlardı. Geçmişte şan ve şereflerini ilk hatırlayan veya hayal edenler ve tarihlerinin modern bir versiyonunu yaratmaya çalışanlar Müslüman değil Hıristiyan Araplardı.(4) .../... Kısacası yakın tarihimiz, "Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur" anlayışını doğrulayacak şekilde gelişmedi. 1) Cengiz Çandar, "Sharon'cu Vicdansızlar-Filistin Yalanları", Yeni Şafak, 5 Nisan 2002 2) Zekeriya Kurşun, Yol Ayrımında Türk-Arap İlişkileri, İrfan Yayınevi, İstanbul. 1992, s. 153 3) Kemal Karpat, İslam'ın Siyasallaşması, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2004, s. 379 4) Kemal Karpat, İslam'ın Siyasallaşması, s. 594 Yazan: Mustafa Akyol

Cok aci bi gercek be parasinida biz vermisiz ustelik yuh

Arkadaşım zaten tarihi bir gerçek ingilizlerin kışkırtmasıyla bize saldıran araplar yüzünden o cepheyi kaybettik be onların kulandıkları silah parasıda osm kasasından çıktı

lawrence arabistana geldinde ilk işi çöl bedevilerinden bir çete oluşturmaktı bu bedeviler çöllerde dolaşan dunyadan haberi olmayan hayatını soygunculukla kazanan ve para icin babalarını kesecek olan insanlardı ve en önemlisi bunlar cahil insanlardı ve para ve mevki gibi bir takım ingiliz aldatmalarıyla devlet i aliyeye başkaldırmışlardır. en önemlisi yerel arab halkından ayaklanan parmakla gösterilecek kadar azdı. ben kendi kanatimce osmanlının kurmuş oldugu bir islam birligine engel omak icin turk arap anlaşmazlı cıkarmaya calışıyorlar buda oryantalızmın en buyuk tabusudur. bu oyuna gelmememiz lazım. zaten arapların osmanlıdan sonra iki yakası hic bir zaman bir araya gelmemiştir...

mehmet kafkas farklı bir açıdan kaynaklarla yaklaşıyor bu konuya birde farklı kaynaklardan farklı bir yorumdan okumak lazım. bir şeyin yanlış olabilmesi için dogru ve yanlıs savunulan dusuncelerın ıkısınınde degerlendırılmesı oyle karar verılmesı gerekebılır. dogru dusunce aslında yanlıs yanlıs denılen ıse dogrusu olabılır veya ıkısıde yanlıs veya ıkısınınde kendıne gore dogruları olabılır. mıllıyetcı degılım olmadımda hıcbır zaman arapları da savunmak gıbı bır gayem yok ama bir okumak lazım. bir arkadan vurma sözkonusudur bizler için peki onlar için durum nasıldı? ıkı taraflı degerlendırelım. tarih alevlenmek için değil geleceğe ışık tutmak için vardır. tavsıye yazarımıza bır bakınız. selamlarımla..

Bence ayaklanan müslüman cahil kısımdı eline sağlık abi

hicaz daki demiryolunun raylarında abdülhamit in tuğrası var... bu gün bile o raylar hala kullanılmakda... başbakan geçen sene filistin e gitti, filistinlilere ülkelerinin tapusunu verdi.. o tapu kayıtları hala bizde, istanbul da... bunları şunun için söyledim, o arapların yaşadıkları topraklar bizim atalamrımız olan osmanlı ların topraklarıydı.. daha yüs sene önce orda bizim bayrağımız, bizim askerimis vardı.. çünkü oralar bizim vilayetimizdi... osmanlı 300 yıl boyunca bu memleketin insanlarının vergisiyle o topraklarda yaşayan araplara baktı.. o zaman petrol bugün gibi değerli deildi.. vede anlamıda yoktu.. ne zaman zayıfladık, bir takım arap şeyhleri ingiliz kışkırtmasıyla bize karşı ayaklandı... cephede savaşan askerimizi arkadan vurdu.. bunun adı apaçık ihanettir, hıyanettir... vede tarih bunu böyle kaydetmiştir... elbette birgün gelcek herkes yaptığının hesabını verecektir... benim milletimin çok milletlerle görülecek hesabı vardırr... bosna da kıran kırana gidenlerle, çeçenistanda kıran kırana gidenlerle, kafkaslarda kıran kırana gidenlerle, ırakta, filistinde kıran kırana gidenlerle, elbette bir gün hesaplaşma fırsatı verecektir yüce rabbim... kalın sağlıcaklaaaaa, dostça apache ah-

evet.. osmanlı yatırımlarının çoğunu anadoluya değil de türklerin yoğun olarak yaşamadığı arap yarımadası ya da avrupa'daki topğraklara yapmıştır.. doğru tespit

Geçenlerde Hilaltv ye Mustafa İslamoğlu'nun programına katılan Filistinden gelen alim bir zat. "siz ordan gittiğinizden beri huzur yok" demiş. Osmanlı zamanından bahsetmiş. O zaman Araplar gerçekten çok büyük hata yapmışlar. Yazık. -

1. dünya savaşı sırasında arap beyleri emirlerinin bedevi şeyhlerinin yakalarında bütün ülkelerin madalyaları bulunurmuş yani iki taraflı değil çok taraflı oynamışlar parayı evern düdüğü çalmış yani

şu an değişen ne var ki? heryerde, her konuda ihmal edilir insanımız.. seçenek oldumu hep 2. sıradadır.. hackers_kral Buradaydı 24 Ağustos 2006

osmanlının en buyuk hatası kendi özü olan Türklere deger vermemesidir bu yuzden yıkıldı ama yine de Türkler atalarımız bagımsız bi r devlet kurmayı basardılar. her ulusun iiis kötüsü vardır ama arapların hepsi satmıstır diyemeyiz Türkleri Kurtulus savasında Türk olan unsurlar bile satmısıtr.. yani uc bes capuılcu bunu yaptı diye tüm halkı suclamak yanlıs bence... amam yinede onlar yuzunden verdigimiz milyuonlarca sehidi unutmamk lazımdır..

acı bir gerçek ama böyle işte

evet parayla oynamışlar heralde. bilmediğim çok şey var bu konuda.