y ahya Kemal kimdir? Bunu baştan söylemezsek internet üzerinden eğitilen genç okurlarımızın kafası karışır.. Erkekler onu Fenerbahçe'in yeni transferi zanneder.. Kızlar da televizyon dizilerinin jenerikleri üzerinden tanış bir film karakteri aranmaya başlarlar.. Efendim y ahya Kemal söylemesi ayıp şairdir.. Bir Osmanlı aydını olarak saltanattan cumhuriyete devirdir.. Şiirlerinde Türkçeyi mükemmel kullanmış, dil konusunda harikalar yaratmış bir kalem sahibidir.. SEVİLİR MİYDİ? Hayatında hiç evlenmemiş, hiç evi olmamıştır.. Cumhuriyet kendisini büyükelçi yaptığında görev yerindeki merkezlerin rezidanslarında yaşamıştır.. Milletvekili olarak memlekette bulunduğu zaman da İstanbul'un ve Ankara'nın en lüks otellerinde ikamet etmiştir.. Seveni azdı.. Kişiliğini merak edenler ise sevenlerinden daha çoktu.. Sevmeyenlerin isimlerini yan yana koyarsanız buradan köye yol olur.. Bu müthiş şairi sevmeyenlerden biri de Atatürkümüz'dü.. Kurtuluş Savaşı yıllarında üstad-ı azam İstanbul'da en marifetli ev sahibelerinin mutfağından çıkan dolmaları yutarken, bir yandan da Ankara'dakilere çakıp duruyordu.. Şiirlerle değil, özel sohbetleriyle.. Eeee? Ne demişler.. "Keser döner sap döner.. Gün olur hesap döner.." O hesap bir gün dönüverdi.. İstanbul'un muhalif gazetecileri bir resepsiyonda yeni cumhurbaşkanını, genç cumhuriyetin birinci liderini karşılarında buluverdiler.. Cumhurbaşkanı da cumhurbaşkanı hani.. Yakışıklı, karizmatik.. Ne giyse kendine yakıştırıyor.. Öyle sünnet kıyafetlerine uygun papyonlar takmıyor.. Arkasında Trablus, Derne, Balkan, Çanakkale, Suriye cepheleri ile Kurtuluş Savaşı var.. Siyaseten de yeteneğini, dirayetini ispat etmiş bir lider.. Tartışılmayan bir cumhurbaşkanı.. Kendisine biat etmeye gelmiş muhalif gazetecilerin ellerini sıkarken durumundan haberli.. O yüzden kimseyi ezmemeye, incitmemeye özen gösteriyor.. ADAM KITLIĞI.. Tokalaşma sırası y ahya Kemal'e geldiğinde bir garabet yaşanıyor.. Koca şair kendini yere atıp Atatürk'ün ayaklarına kapanıyor.. O kadar mı pişmandı? O kadar mı korkuyordu? O kadar mı şaşkındı? Bilinmez.. Bilinen, y ahya Kemal'in sağlığında ve yüzüne karşı bu meselenin bir daha hiç açılmamış olması.. Kimse o günkü halini yüzüne vurmaya cesaret edememiş.. Devir "adam yokluğu" devri.. Ortaokul mezunlarının üç aylık kursla müstantik yani "Sorgu Hakimi" yapıldığı zamanlar.. Önce söven, sonra koca kalıbı ile ayaklara kapanan y ahya Kemal gibi bir aydınsa.. Hele bir söz ustası bir şiir harikası ise harcanmaz.. Büyükelçi yapılması, milletvekili sıralarına oturtulması bundandır.. İyi de olmuş.. Şairin Madrid'teki büyükelçiliği sayesinde "Endülüs'te Raks" gibi hal a şarkılarda söylenen muhteşem bir şiiri kazanmışız hiç değilse.. Adam kıtlığı sayesinde ayaklara kapanan bir y ahya Kemal'den vazgeçilmedi.. "Ölmek değildir ömrümüzün en feci işi.. / Müşgil budur ki ölmeden çok evvel ölür kişi.." dizelerini yazan şairi ölmekten beter eden o ayaklara kapanma vak'ası bile yaşayan ölüler listesine sokamadı.. Onu yakından tanıyanların kalemleri bir oburluğunu bir de kalem erbabına karşı kıskançlığını anlatırlar.. Oburluğuna tanık olanlar "Dönülmez akşamların ufku"nu yazan şair bu zat mı diye kendilerine sormuşlardır.. Kıskançlığı ise dönemin edip sohbetlerinde eğlencelik malzemesi yapılmıştır.. Koyunlara bir zararı yok yani.. Mesela Abdülhak Hamid'i dehşetli kıskanır hatta ondan nefret edermiş.. O da kendisi gibi eski Osmanlı.. O da yetenekli.. O da adam kıtlığında büyükelçi yapılmış.. y ahya Kemal'den fazlası ise kendisinden kırk iki yaş küçük olan güzeller güzeli Lüsyen Hanım'la evli olması.. NOBEL MESELESİ Bilen bilir, bilmeyen ise bizdeki Nobel adaylarını Yaşar Kemal ve Orhan Pamuk'tan ibaret sanır.. 1920'li yıllar bitmeden Abdülhak Hamid, Nobel adayları arasında gösterilmek istendi.. Bunun için resmi yazı bile yazıldı Ankara'ya.. Eğer Ankara "O zat yeni cumhuriyetin edebiyatını temsil edemez.. Bizim adayımız Ruşen Eşref olmalı.." diye tutturmasa biz Nobel heyecanını Yaşar Kemal'in zuhurundan otuz yıl önce yaşayacaktık.. y ahya Kemal bunu bildiğinden bir kat daha kıskanırdı Lüsyen Hanım'ın yaşlı kocasını.. Devran döndü, çark işledi.. Beşiktaş Belediyesi şair y ahya Kemal'in heykelini Serencebey Parkı'na kondurdu.. Hırsızlar da gelip bastonunu çaldı.. Şair Eşref'in üzerine "Kimse ziyaret etmesin kabrimi.. / Reddederim billah öz karındaşımı../ Gözüm ebna-i zamandan öyle yıldı ki.. / İstemem ben fatiha, tek çalmasınlar mezar taşımı.." diye yazdırdığı mezar taşını şiirine nazire, hayranları çalmıştı.. Bu cahiliye dönemindey ahya Kemal'in bastonunu çalacak kadar bir meraklısı kaldıysa çok şaşarım.. selahattin duman -

ankarananın en güzel tarafı istanbula dönüşü derdi... Kendisi aşırı bir istanbul aşığı birde çok cimriymiş sevgiler...

Lisedeki Bir Öğretmenim Hep Y. Kemalden Bahsederdi Şiirlerini Okurdu Etkin Bir Ses Tonuyla.. Aklıma Geldi Şimdi.. Teşekkürler..

aynen benim hocamda öleydi bi kaç şiirini bende okudum saygıdeger yazarlarımızdan...