Aşk bana göre; İnsanoğlu ile beslenen bu olgu elbet bir gün son bulur ve aşk yerini alışkanlığa bırakır... - Technogirl

bence aşk diye bişe yok

bence bitmeyen aşk yok ne yazıkki

Anneme Olan Aşkım bitmez! Gerisini bilmiyorum şimdiye kadar hep bitti.

Vardı oda bitti malesef E-

walla eger gerçekten seviosan bitmez aşk şimdi ilkokul çocukları bile bi gün ona aşıgım diolar onla çıkıolar ertesi gün öbürüyle bu aşk mı hayır aşık oldugun kişiyi gördüğün zaman dizlerin bile tutmaz bırak ondan ayrılık başkasıyla olmasını aklında zihninde bütün gün o vardır sadece en güzel hayaleri birlikte kurarsınız "hayatım" diil artık bi "hayatınız" vardır... nese fazla konuşmayım benim aşkım bitmicek inş

Hiç bitmeyen aşk varmı söyleyin. Söylenenler gibi aşkın ömrü 3 yıl mı? Peki, o zaman sevgililer neden birbirlerine 'sensiz yaşayamam' gibi boş laflar söylerler ki, gerçek olmadığı halde. O an mutlu olmak için mi söylerler bunu.. Şöyle yüreğine basa basa gerçekten yüreğiyle söyleyen bir insanoğlu yok mu? Yokmu bu dünyada... Bilmezler mi ki karşılarındaki insan buna gerçekten inanıp, ona çok fazla bağlanacak, ve o lafların sonunun olduğunu anladığında tüm hayatı altüst olacak, bir sevgi uğruna yaşadığı her şeyden nefret edecek, pekala bunun için suçlu kim olur? Sırf o an kendini kandırıp onu mutlu etmek için o sözleri söyleyen 'eski' sevgili mi, yoksa bunlara tüm kalbiyle inanan saf çocuk mu? Aşkın, sevginin engeli var mıdır ya. Ne bicim saçmalıktır ki bu 'seni seviyorum ama ayrılmak zorundayız' olayı. Seviyorsan niye ayrılıyorsun ki kardeşim, aşk bu her engeli aşacak güçte bir şey değil mi? hani nerde o senin aşk dedigin sevgi sözcüklerin aşk şöyle aşk böyle diye yazdığın kelimelerin havandan sıkma kelimelerle aşk mı yaşamaya çalışıyorsunuz nereye kadar.. Neden insanlar inanmaz ki buna. Sadece filmlerde midir gerçek aşklar, bu kadar mı güçsüz insanoğlu, sadece filmlerde mi aşk sonsuzdur doğru ya filmleri gibi sacma olduguna inanırsınız ancak. Aranıza kilometreler girse ne olur sanki? Sesini duymak uzun bir süre de olsa yetmez mi size he söyleyin yetmez mi. Bu kadar uzaktayken bir aşkı yaşamak daha çok bağlamaz mı insanları birbirine. Yoksa sevgi değil midir o? Onun geleceği zamanı beklersin, o senin geleceğin zamanı bekler ve görüştüğünüzde dünyanın en mutlu iki insanı olmaz mısınız, hasret bitmiştir işte birbirinize kavuşmuşsunuzdur daha ne istiyorsunuz. Aşkın en güzel yanı bu degilmi, Sonra tekrar ayrılık ama yine o heyecanlı bekleyiş. Aradan zaman geçer ve artık tamamen birbirinizinsinizdir, kimse ayıramaz sizi, buna dayandıktan sonra ölümden başka ne ayırabilir ki sizleri ne ayıra bilir. zorlukla başarılan şeyler daha güzel olmazmı daha sıkı sıkıya bağlanmanızı sağlamaz mı? ve siz bunu başaramıyorsanız gerçekten güçsüzsünüzdür, sevgiyi o aşkı hak etmiyorsunuz demektir, sevdiği insanı bile korktuğu için bırakan bir insan ne kadar başarılı olabilir ki hayatta.. Daha doğrusu hayattan ne kadar zevk alabilir ki. Eğer gerçek aşkı buluyor ve bırakıyorsanız salaksınızdır bunu bilir bunu söylerim. insan birçok kez aşık olur, az sarhoş olursun gece sırf seni eglendirsin diye yanına aldıgın bir sokak fahişesine yada bir gecelik ilişki için seni daha iyi eğlendirsin diye aşkım gibi kelimler sarf edersin bu mu dur aşk, söyleyin aşk bumu, bumuuuuu, igreniyorum aşk kelimesinin agza alınmıcak şekilde kullanılmasından, lanet olasıca bir gecelik bir zevk mi aşk ha... insan sadece gerçekten aşık olduğu insanla hayatının sonuna kadar beraber olmak ister, sadece gerçekten aşık olduğu insan için her şeyi göz önüne alabilir.. alabilirmisin o bir gecelik aşkın için bunları göze... söyle, aşk bu sevgi insan kendini düşünmez, yalnızca onu düşünür ve tek beklediği sevgisi olur, sevdigi olur. Yahu ölemezsiniz beklemekten. beklemekten kim ölmüş... "ama o seni terk etti çocuğum buna ne diceksin? seni üzdü.." diyenlere inat 'fark etmez, benim sevgim sonsuz benim sevdam ölümsüz ve bunu yüregimden basa basa söyleye biliyor ve sırf bu yüzden yaşama daha sıkı sarılıyorum cünkü beni ayakta tutan bir sevdam var sevgim var.. bu aptallık mıdır, yoksa aşk mıdır? Aptallıktır diyenler bu yazılara "mal mısın olum, ahh memo ne hallere düştün" der. onlardan biriyseniz üzgünüm ama zavallısınız.. Gerçek aşk hayatta bir kez karşınıza çıkar, 'aptal' olmayın... yaşadığınız günlere iyi bakın ve yaşayacagınız... hatalarla dolu dünyada yinde yaşamak için bir sebebiniz olsun, evet ben acı cekiyorum hemde cok, ama ben bennn aşığımmmm.. Bakın aşkı bana bu şekilde anlatmadıkları için, ben nasıl acı çekiyorum... ona bir dokunmalık yakınında olup, nefesini, kokusunu hissedip, seni seviyorum deyip boynuna atlayamamaktan nefret ediyorum. Onun benden nefret etmesinden nefret ediyorum. Başkalarına bakıp beni fark edememesinden nefret ediyorum. Ümit verici bakışlarından, gülüşlerinden nefret ediyorum. İsyan etmek istemiyorum, çünkü isyan etmekten de nefret ediyorum. Çevreme gülücükler atıp, üzüntümü bile yaşayamamaktan nefret ediyorum. Onun gözlerinden nefret ediyorum. Gözlerinin içinde kaybolmaktan nefret ediyorum. Nefret ediyorum Böyle aptal gibi oturmuş Düşünmemeye çalıştıkça Bir yerlerden çıkıp gelen çelişkiler yüzünden Dayanamayıp ağlayışıma. Aşkım ve biraz huzur için Her türlü şeyden sırf bunun için vazgeçebilmişken, Aptal gibi yine fırtına yaşamaktan Nefret ediyorum..! Sırf bunları yaşamamak için Belki de "o" an gerçekten ölmeliydim "İşte huzur bu" dendiği anda. Daha fazlasını istemem nedendi ki, Daha fazlası hiç olamayacaktı ki, olmadı ki.. Neden yaptı, neden inandırdı? Bu kadar olmamalıydı.. Ne olur bitsin canımı acıtan bu ayrılık... Bu kadar zaman geçti üstünden.. Artık aptal bir otel odasının aptal tuvaletinde aptal gibi ağlayarak böyle aptal bir yazıyı yazmak istemiyorum... Huzur istiyorum. Seni istiyorum. Olmuyor. yakınsın ve bir okadar uzak, sıcak sın ve bir okadarda dondurucu. Denemeye değer bulmuştum. İşte anlamını kaybeden bir şey daha... Bunca yaşanmışlığa rağmen, Sadece sana kalmış ilkler çıktı, şaşırdım.. Sevindim.. Onlar bile anlamsızlaştı baksana.. Nefret ediyorum şu an, her şeyden, bu otel odasından, aynadaki yüzümden üzerime sinmiş kokundan, Ve belki de senden.. Ben çok mutsuzken onun mutlu olmasını kaldıramıyorum, bundan nefret ediyorum. Onun umurunda olmamaktan nefret ediyorum. Benim 2 kelimemin birinde onun adı varken, onun benim adımı unutmasından nefret ediyorum. elele gezen sevgililerden nefret ediyorum. Her gün 100kişiye aşık olduğumu söylediğimde herkesin ciddiye alıp, rol yaptığımı anlamamasından nefret ediyorum. Unutursun diyenlerden nefret ediyorum. Sen onu sadece takıntı haline getirdin aslında sevmiosun diyenlerden en çok nefret ediyorum. Onun, onu sevdiğimi bilmemesinden nefret ediyorum. Aşk şarkılarından nefret ediyorum. Herkesin mutlu olmasından nefret ediyorum. Ona bakmamı bile çok görmesinden nefret ediyorum. Mutsuz olduğumda herkesin çevreme toplanıp nedenini sormasından nefret ediyorum. Herkesin onu sevmemi engellemeye çalışmalarından. Ona bakmama engel olmaya çalışmalarından nefret ediyorum. bana bırak onu kendi hayatına bak diyenlerden nefret ediyorum... Senin için üzlüyorum diye söylenip dostummuş gibi davranmasından nefret ediyorum. Ona her Dakika seni seviyorum demek istememe rağmen söyleyememekten nefret ediyorum. Ona olan sevdiğimi görememesinden nefret ediyorum. ONU SEVMEKTEN NEFRET EDİORUM. AŞKTAN, SEVGİDEN, MUTLULUKTAN NEFRET EDİYORUM. Ama onu her şeye rağmen sevmekten de nefret ediyorum. Onu seviyorum; onun gidecek olmasından en çok en en çook bundan nefret ediyorum. Onun için caresizce ağlamaktan nefret ediyorum Neden mi bunları söylemiyorum..? daha bunlar neki sadece hissettiklerimin milyarda biri bu yüzden hiçbir anlamı yok çünkü bilmenin.. O yüzden "defter"e değil, Böyle aptal bir sayfaya yazıyorum. belki okurularda bir daha bana acıma duygu ile bakmasınlar diye Aşkımın sonsuzlugunu Senden sonraki güçsüzlüğümü, Sensiz nasıl Pes ettiğimi, Yarınlardan umutsuzluğumu, Yüregimi yakan Acımı Ve son yakarışımı Bilmek isteyen herkese itiraf ediyorum... DUYUN ONU HALA SEVİYORUM

İlahi AŞK İşte bu bittiği zaman biteriz.

Başlayan herşey biter...!

Sanırım hayatta gerçek aşkın olup olmadıgı tamamen bizim içimizdeki aşka yaklaşımımıza kalmış bir neticeye bağlıdır. Biz aşk duygusuna ne kadar inanıyor ve biliyorsak, aşk duygusuda o derece bizim için geçerli olur. Bazen kendimizi o kadar çok kaptırırızki, bir de baktıgımızda hayatımıza bitmeyecek ömrün sonuna kadar sürmese bile bitmeyecek bir aşk katmışız veya karşı taraftaki insan kaptırmıştır bir ömür deger seviyesinde tutmuştur ve biz bu aşka iki günlük can sıkıntısı veya gönül eglendiriyor deyip, elimizin tersiyle itip hayata bir aşk düşmanı daha kazandırmış oluruz. İstersek ve inanırsak var fakat sonucuna her zaman biz katlanmak zorundayız.

Sonuna Kadar Okumadım Yazıyı Ama Emeğine SağLık.. Hiç Bitmeyen Aşk Var mıdır BiLmem..