Şimdi birisi çıkar Abdulhamit zamanında tren yoktuki çanta olsun der.

bu arada hamid trene binerken yanında çanta yokdu evden sandığı kayboldu onun içindede sultan olmadan önce çalışıp kazandığı ve ailesinin vermiş olduğu hediyeler değerli eşyaları vardı hatta konu sultan reşad'a söylenmiş oda sadece sandığı bulmuş ve içi boştur sandığın içindekilerde bir kişi değil şuan sanırım istanbulun sayılı zenginlerindendir bilirsiniz allah c. c kudurana daha çok verir daha çok kudursun diye. ç. ç.

Çok güzel bir paylaşım teşekkür ederim.. Bir numaralı hayranıyım bu adamın... Allah mekanını cennet eylesin.. blck-

rica ederim

Bir Mustafa Armağan / Zaman klasiği, teşekkürler. blck-

bulursanız bizide bilgilendirin

sagol tsk...

Abdulhamit ve Atatürk olmasa şu anda ne olurdu acaba :S

Abdülhamid gibi bir padişaha, babanızın oğluymuş gibi "hamid" demeniz ilginç. Ayrıca "...trene binerken yanında çanta yoktu.." diyebilmeniz için yanında olmanız gerekir. Dediğiniz sandık mevzuunu kabul etsek bile, içindekilerin kimin malı olduğunu yazmadım. İster ailesi vermiştir ister dostu hatta isterse haziden almış olsun bunda bir sakınca yoktur. 33 yıl padişahlık yapmış, Osmanlı'nın çökmesini geciktirmiş bir dehaya helal olsun. Ayrıca eski bir üye olarak ardarda mesaj yazmanın flooda girdiğini bilmelisiniz. Kolay gelsin. "hamid ismi şükredici anlamına gelir ve kendileri hayat boyu isminin anlamını tam anlamıyla yaşamış ve yaşatmışdır ben hamid derken gurur duyarım ve ona böyle hitab etmek hoşuma gider anlamını bilerek söylerim "şükredici". herşeyden bi anlam çıkartmak yanlışdır önce bi sor sonra ne demek istediğmi bi anla sonra gel tartışalım iki yazıyı peş peşe yazdım önceki yazımda kendisinin halife olduğunu söyledim bi halife hakkında konuşurken nasıl hitab ediceğimi gayet iyi bilirim senin için fesat olduğu için yanlış anlamışsın" Bu arada çanta meselesine gelince yanında değildim tabiki Ayşe Osmanoğlu hatıratlarını okyun hem tavsiyemdir hemde orda yazar sürgüne giderken yanın ne olduğu iyi öğrenin gelin tartışalım. "ESTERGON" flooda girdiğinin farkındayım ama cevap yazmayı unuttuğum bi konu olduğun ufarkettim. ben ailesinden kalan mirasa dil uzatmadım sadece orda vurgulamak istediğim ailesinden kalanı bile çaldılar devlet malıdır diye o ne kadar itiraz etsede benimdir çocuklarımın rızkıdır desede inandıramamışdır kimseyi ve elinden almınmıştır bütün herşeyi çocuklarının tahsili için saklamışdır sultanlığının son günlerinde geri kalan ne varsa zaten devlete verdi fazlasıyla sen "son hakanı" tanımadığın için bilmezsin neler çekdiğini sürgünde ve normal hayatında bi araştır derim hayatını -

ESTERGON seninle böyle sonsuza kadar tartışırım senin yaptığın cambazlıkdan ibaret sen bildiğinle kal bende. düzeltme yapakda haklı olabilirsin senin kadar iyi kullanmıyorum bu forumu ne demek istediğimi çok iyi anladığının farkındayım boş boş konuşmak bence.

Çok ayıp, sen yazmamış bende okumamış olsaydım keşke. Önce Bağdat sonra ilave olarak Hicaz demiryolu ne zaman yapıldı?

Abdülhamid gibi bir padişaha, babanızın oğluymuş gibi "hamid" demeniz ilginç. Ayrıca "...trene binerken yanında çanta yoktu.." diyebilmeniz için yanında olmanız gerekir. Dediğiniz sandık mevzuunu kabul etsek bile, içindekilerin kimin malı olduğunu yazmadım. İster ailesi vermiştir ister dostu hatta isterse haziden almış olsun bunda bir sakınca yoktur. 33 yıl padişahlık yapmış, Osmanlı'nın çökmesini geciktirmiş bir dehaya helal olsun. Ayrıca eski bir üye olarak ardarda mesaj yazmanın flooda girdiğini bilmelisiniz. Kolay gelsin.

eheheh bulursanız paylaşırsınız artık

kendileri bizim son halifemizdir 99 ve sonuncudur çindeki müslümanlar bu zamana kadar onun sayesinde ayakta kalmışdır yaşasaydı ordaki müslümanlar halleri nice olurdu sadece çindeki müslümanlar değil dünya üzerindeki hemen bütün müslümanlar onun iyiliğini yardımını görmüşdür allah cc. nurlarda yatırsın dil uzatanlarıda allah bildiği gibi yapsın halifedir kendisi imanı olan biraz korkar değilmi?

rahmicavus, Mesajınızın eksik olduğunu düşündüğünüzde, yazığınız mesajın sağ alt taradında "EDİT" diye bir buton var. Onu tıklayarak mesajınıza ilaveler yapabilirsiniz. Yukarıda yaptığım gibi. Hamid'in anlamını öne sürerek arkadaşınızdan söz eder gibi "hamid" yazmanızı savunmanız "bahaneniz kusurunuzdan beter" olmuştur. Kaynak verirken "... Ayşe Osmanoğlu ..." gibi değil, "Babam Abdülhamid / Saray ve Sürgün Yılları, Şadiye Osmanoğlu, L&M Yayıncılık, 2007" gibi yazarsanız konuyu izleyenler kaynağa daha hızlı ulaşabilirler. Beni "... içimin fesat olduğu" ile suçlamanız iftiradan öte bir şey olamaz. Bir insan tanımadığı birine böyle bir suçlamada bulunuyorsa, en azından haksız yere suçladığı insanın günahını almış olur. "... sen "son hakanı" tanımadığın için.." suçlamanız ise zaten komik. Ben Abdülhamid'i sırtından para kazanmaya çalışan tüccarlardan daha iyi tanıyorum. Bu arada en kısa sürede lütfen kuralları da okuyunuz. Kolay gelsin.

Birilerinin ısrarla sakladığı gerçek; Abdülhamit 1908 yılında iktidarı teslim ederken bütçenin durumu.. Abdülhamid, Düyun-u Umumiye ile dış borcu kapatmıştı Siz değerli okurlarımdan ilginç sorular geliyor. Mesela Haluk Durdak şunu merak etmiş: "Osmanlı'da dış borçların ödenmesi için kurulan Düyun-u Umumiye var. Acaba Topkapı Sarayı Hazine Dairesi'ndeki değerli mücevheratla o borçlar bitirilemez veya büyük bir kısmı kapatılamaz mıydı?" Bu soru, çoktandır ertelediğim Düyun-u Umumiye gevezeliklerine cevap verme niyetimi dalmış olduğu uykudan uyandırmış oldu. Bir kere şunu belirteyim: Saray, hanedanın tapulu malı olmayıp bir tür lojmandır. İçlerindeki değerli veya değersiz eşya da hanedanın kullanımına tahsis edilmiş makam eşyalarıdır. Padişahların hazineye el sürmeye, almaya, satmaya, ticaretini yapmaya, rehin göstermeye vs. hakkı ve yetkisi yoktur. Sadece sıkışık olduğu zamanlarda altın kap kacak, seferleri finanse etmek üzere hazineye borç veriliyordu, o kadar. Bugün saray veya müze depolarında bekleyip duran bu paha biçilmez hazineleri satıp da borçlarımızı bir an önce tasfiye edelim diyen var mıdır? Peki bizim söyleyemediğimizi, sorumluluk sahibi bir Osmanlı hükümdarı söyleyebilir miydi? Şimdi gelelim Düyun-u Umumiye'nin iyi taraflarına. İnsanlar genellikle kendi çağlarının kör noktalarının farkına varmaz. Tarihte hep kendimizi akıllı, atalarımızı ilkel aktörler gibi görüyoruz. Onların bizim kadar aklı yok zannedenlerimiz çoğunlukta. Bu yüzden geçmiş hakkında bol keseden hükümler verenler, sürüyle. Oysa onlar da en az bizim kadar, hatta bizden de daha akıllıydı. 1881 Aralık'ında Muharrem Kararnamesi ile kurulan ve ertesi yıl çalışmalarına başlayan Düyun-u Umumiye İdaresi, muhakkak ki, bazı egemenlik haklarımızı sınırlandırıyordu ve evet, bir tür 'devlet içinde devlet' idi. Burası doğru. Ancak bilinmelidir ki, kimse Düyun-u Umumiye'yi iş olsun diye kurmuş değildir. Eğer Düyun-u Umumiye kurulmamış olsaydı, Fransız ve İngiliz savaş gemileri, paralarını zorla almak üzere topraklarımızı işgal edeceklerdi. Nitekim Midilli adasını Fransızlar iki bankere borcumuzu ödemediğimiz için işgal etmediler mi? Sultan II. Abdülhamid bu işgal tehdidi yüzünden, içerisinde Osmanlı Devleti'nin temsilcilerinin de yer alacağı, ödenmesinde güçlük çekilen borçların tasfiyesini yine kendi kanunlarımız dairesinde çözmek üzere Düyun-u Umumiye'nin kurulmasına razı olmuştu. O günkü şartlar çerçevesinde bakarsak, bu formülün son derece akılcı bir çözüm olduğunu söylememiz gerekir. Bir başka deyişle, Düyun-u Umumiye İdaresi'nin her türlü icraatı, mutlak olarak aleyhimize işlemiştir diye bir şey yok. Mesela bütçemizin tanzimini ve disipline edilmesini sağladığı, maliyemizin akılcılaşmasına olumlu katkıda bulunduğu nedense gözlerden kaçırılır. Hatta resmi kayıtlara bakıldığında modern bağcılığın, ipekçiliğin ve balıkçılığın gelişmesini de Düyun-u Umumiye İdaresi'ne borçlu olduğumuz anlaşılmaktadır. Ayrıca Osmanlı maliye bürokratları modern mali disiplini, Düyun-u Umumiye idaresi sayesinde öğrenmişlerdir. Aşağıdaki satırları Türkiye Diyanet Vakfı'nın "Düyun-u Umumiye" maddesinden aktarıyorum : "Alacaklılar bu kararname ile alacaklarının ödenmesini garanti altına almış oluyorlardı. Osmanlı hükümeti de borçlardan % 54'e varan bir indirim elde etmişti. Ayrıca faiz hadleri % 9'lardan % 1'e kadar düşürülmüştü. En önemlisi, Babıali bu kararname ile Avrupa devletlerinin muhtemel müdahalesini önleyebilmişti." Yani alacaklılara ödeme garantisi karşılığında borcumuzu yarıya indiriyorduk, bir; dahası, faizleri 9'dan 1'e düşürüyorduk iki. Böylece borç yükümüzün hafiflemesi yanında bundan sonraki ödeyeceğimiz miktarı da daha düşük faizle ödeyebilecektik. Anlayacağınız, 1881 şartlarında Düyun-u Umumiye tam bir cankurtaran simidi olmuştur. Düyun-u Umumiye İdaresi'nin başka faydaları da vardı kuşkusuz. İktisat tarihçisi Şevket Pamuk'un dikkatimizi çektiği husus gerçekten şaşırtıcıdır. Prof. Pamuk'a göre, Düyun-u Umumiye İdaresi, kurulduktan sonra Osmanlıların dışarıdan aldıkları borç miktarı artmamış, tersine azalmıştır. Bu idare sayesinde birikmiş olan dış borçlar büyük ölçüde kapatılmış, buna rağmen yeni borç alma oranı, ödenen miktarın daima altında kalmıştır. Yani bir yandan borç ödemişiz ama bu para elimizden çıktığı halde ödediğimiz miktarın çok altında borçlanmayı başarmışız. Bu da Abdülhamid'in dış borçları sıfırlayıp üzerimizdeki baskıyı hafifletme stratejisinin önemli ölçüde amacına ulaştığını göstermektedir. Hatta birileri ısrarla saklasa da, dış ticaretimiz, Abdülhamid'in iktidarı jöntürklere teslim ettiği 1908 yılında % 4,3 oranında fazla bile vermiştir. Son olarak iktisat tarihçisi Çağlar Keyder, önemli bir noktaya parmak basarak, Osmanlı'nın son 50 yılıyla ilgili birçok kafa karışıklığının, 'ekonomi' ile maliye'yi ayırt edememekten kaynaklandığını tespit eder. Dolayısıyla Cumhuriyet döneminde 'Osmanlı iktisat tarihi', halkı dışlayan yaklaşımın sonucu olarak 'Osmanlı devlet maliyesinin tarihi' olarak algılanmıştır. Halbuki ekonomi, maliyeden ibaret değildir, halkın hikayesi de onun içinde yer almalıdır. Bazen devlet maliyesi iflas ederken, ekonomi pekala iyiye gidebilir ki, Düyun-u Umumiye'den sonraki Osmanlı ekonomisi bunun bir ispatıdır. II. Abdülhamid döneminde hiç de ekonomi iflas etmiş değildi, hatta onun döneminde milli gelir artışı ortalama % 1,5'larda seyretmiştir ki, bu, o devir için çok yüksek bir rakamdır. Abdülhamid döneminin tozu yeni silkeleniyor, benden söylemesi. Mustafa Armağan / Zaman Kaynak

Paylaşım için çok tesekkurler zate iki şeyimiz war şu yalan dünyada biri dinimiz elhamdurillah.. Biride şanlı tarihimiz bari ona dil uzatmayın... Yazanın kalemıne sağlık guzel ifade etmiş

dünyaya belkide osmanlı hükümdarları kadar zaki hükümdarlar gelmemiştir ancak son zamanlarda karalanmaya calışılıyor unutmayalımki eger biz bu topraklardaysak bunda onların payı çok fazla

Size tarihi bir not yazayım. Abdülhamid, tahttan indirilmiş ve Selanik e sürgüne gönderilmesine karar verilmiştir. Bunun için Abdülhamid, Sirkeci garına gelmiştir. Elindeki çantayı tutması için omuzu apoletli bir paşaya verir. Ve trene biner, çantayı almak için elini uzatır. O da ne? Adam ortalıkta yoktur. Çünkü çanta mücevherat ile doludur, çantayı sözde tutan ortalıktan kaybolmuştur. Bunu yapan bugün Istanbul'da çok saygın bir ailenin dedeleridir. Kimin olduğunu sormayın çünkü bende bu bilginin peşindeyim. Kolay gelsin.