hacı demin geneLde vermiştin.

fenerli kardeşlerim lütfen alınmasın... sadece geyik sevebilme ihtimali... Soğuk duş etkisinde bir ön elememaçında yoruldum Fenerliolmaktan. Olmayan orta sahamda Johnsonyarasıydı Lorant hocam. Ben senin şampiyonlar ligi'nde puanalabilme ihtimalinisevdim. Şükrü Saraçoğlu Stadı'nın kokoreçkokan yollarında izlemeye başladım Avrupa'dan kupaalıp gelmeyi. Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki adamgibi galibiyetleriözlemeye başladımsonra Bizim Oğuzlarımız, Aykutlarımızvardı. Birde eski şampiyonluklara bakıpağlama imkanı. Sarı Lacivert renkli maraton sıralarında öğrendik şampiyonluk türküleri söylemeyi. Biz şampiyon oluyorduk. Beşiktaş ikinci. Cimbom'a ise kol saati. Koca koca paragraflarla umut ikliminde yazılar yazıyordu o zamanlar Ali Şen baba Sabah'ta, Türk Dili Kururmuna inat bir Türkçe'yle. Abilerimizden öğrenirken FB harflerinden şekiller türetmeyi, Rüştü'nün koruduğu kaleye usul usul gol yağıyordu. Ve halı sahalarda oynamayı öneriyordu haber bültenleri. Spor programlarına Jenerik olan Avrupa zaferim olmadı benim. İngilizleri en kötü zamanında yenişimizi saymazsak. Samandıra' ya usul usul taraftar yağıyordu. Ve tesislerden çıkmamayı öneriyordu futbolculara haber bültenleri. Sana şiirler, marşlar biriktiriyordum fen bilgisi defterimde. Ama sen yoktun. ... Ben, senin Avrupa'da yenebilme ihtimalini seviyordum sunni teneffüs saatlerinde. Takım otobüsü seni hep hızla, perdeleri çekili götürüyordu tesislere. Ben senin için Avrupa zaferinden sonra Bağdat Caddesi'nde korna çalabilme ihtimalini seviyordum. Ben senin tur atlayabilme ihtimalini seviyordum. Ağustos sıcağı Kadıköy' e çekiyordu tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini. Stada giriyordum. Yenilenmiş pırıl pırıl kolktukların çarebilmez fanatiği. Ne yana baksam Fenerli ve Şampiyonlar liginde sanıyordum tuttuğum takımı, Feneri. Yanımızdan geçip giden Cimbom'la yarışıyordum, Aziz Yıldırım'ın garantisinde. Sonra aynı Japon atıyordu golünü, yeniliyordum, şampiyonlar ligindeyim derken, bir diğer UEFA kupası sahibine. Göz yaşlarımın sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin. Çıldırıyordum. Sonra çıkıyordum stattdan. Kadıköy'den bizim eve giden ömrümün o en uzun, ömrümün en berbat, ömrümün en çocuk, ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum. Çünkü sokakta Galatasaraylılaroluyordu, ağzı kulaklarında hatta enselerinde. Sıcak bir Ağustos gecesi yoruldum Fenerli olmaktan. Ve olmayan orta sahamda Johnson hatasıydı Lorant hocam. Ben seninle sadece Türk Takımlarının bilebildiği 60 bin kişilik stattda, ben seninle kupalara mistik ve demli bir çay kıvamında bakan bir Kadıköy sahasında tur atlama ihtimalini sevdim. Ben senin Feyenoord'u eleyebilme ihtimalini sevdim. Ben senin tur atlayabilme ihtimalini sevdim. I'm

17 kisi bakmıs sıfır yorum...