İnsanın çaresiz kaldığı an; Başkalarının yaptığı, kendine göre olumsuz eylemleri genelleme yaparak buna isyan etmek!.. Çünkü o insan biliyor ki kendisi bir şeye yaramıyor!.. Nihat Hatiboğlu, kendi iç dünyasının çökmüş bir yığıntı misali yaşayan ve kendisine güveni olmayan bir kişi olduğunu her yazısında gösteriyor!.. Onun yazılarını paylaşmaktansa, hayata daha olumlu bakan ve baktıran yazıları paylaşmayı yeğlerim!.. Paylaşım için teşekkürler!..

Ben değil nihat hoca isyan ettiğini belirtiyor..

BİR itirafçı gibi "Eskiden şöyle idim" diye başlamaktan rahatsız olurum. Bu yazı bir itiraf yazısı değil, bir isyan yazısıdır. Evet... Benim gibi aynı inanca sahip olan veya aynı coğrafyayı paylaşan insanları tenkit etmekten hiç haz almam. Ama benimle aynı dini paylaşıyor diye veya aynı coğrafyada nefes alıyor diye de insanları kutsal da görmem. Yanlışlıkları, çirkinlikleri, aymazlıkları görmemezlikten gelemem. Dünya Müslümanlarının haline bakıyorum. Müthiş bir rahatsızlık duyuyorum. Halimizin hiçbir cazibesi yok. Bize bakıp da Müslüman olmaya kalkışacak aklı başında hiçbir insan düşünemiyorum. Üzgünüm, ama bu maalesef böyle. Kutsal vahiyle bir bağlantımız yok. İslam çalış demiş, biz kaytarmanın bütün yollarını denemişiz. İslam temiz ol buyurmuş, kirlilik bizim paçamızdan damlıyor. İslam komşu komşuya neredeyse varis olacak kadar yakın olmalı demiş, biz komşunun bahçesine, balkonuna, penceresine, evinin önüne, velhasılı bütün mahremine tasallut etmişiz. İslam oku demiş, biz kitabı bile tersinden okumuşuz. Doğru okuyanımız ise, doğru uygulamamış. İslam birbirinizi sevin, bölünüp ayrılmayın, gücünüz zaafa uğrar demiş, biz neredeyse mahallelere kadar bölünmüşüz. İslam nezaket ve zarafetten dem vurmuş, biz en yakınımızdaki insana bile anlayış göstermemişiz. İslam hakkına razı ol, sınırı geçme demiş, biz en basit bir uçak veya otobüs yolculuğunda bile yer kavgası etmişiz... Daha iyiyse başkasının yerini kapmışız. Hayır, bu İslam değildir. Hatta insanlık değil... Bu halimizle İslam'ı tebliğ edemeyiz. Tam aksine İslam'ın önünde bir bariyer gibi dururuz. İnsanlara sanki şunu der gibi dururuz hem de: "Bak sen benim dinime girersen işte böyle olursun. Bana benzersin". Yazık... Hem de milyonlarca kez... Buna hiç ama hiç hakkımız yok. Kan ve gözyaşı bizim coğrafyamızda. Daha dünyayı tanımadan hayata gözlerini kapatan ve her zaman savaşın en mağdurları olan çocuklar bizim coğrafyada. Geri kalmışlık bizim coğrafyada. Labirentin içinde bir Şark kurnazlığıyla menfaatini imanları haline getirip en çıkmazdan çıkar bulanlar bizim coğrafyada. Ama en basit bir rahmet yolculuğunda gemileri alabora edenler veya sevgiye açılacak yolu bulmada labirentin içinde saplanıp kalanlar da yine bizim coğrafyada. İsyan ediyorum... Daralıyorum... Bir merhamet, ahlak, iffet, fazilet ve izzet dininin mensuplarının bunca olumsuzluğu bir arada bulundurmasına tahammül edemiyorum... Yatılı bir okula emanet edilmiş on yaşındaki bir "umut"un şu yazımı yazarken cansız bedeninin fosseptik çukurunda bulunmasına isyan ediyorum... Tacizden tutunuz da güvenlik kamerasının en gerekli zamanda çalışmamasına, yetkili öğretmenin yapacağı işi çocuklara havale etmesine kadar kahreden bütün zavallılıklara anlam veremiyorum. Bir gencin arkadaşını testereyle doğrayacak kadar vahşileşmesini anlayamıyorum... Biz hiç mi hakkaniyetten bahsetmedik. Biz hiç mi sorumluluğu öğretemedik. Biz hiç mi helal lokma yediremedik. Biz hiç mi Allah'ı anlatmadık. Sahiden imana iman mı etmiyoruz yoksa. Bu satırlarımla kimse bir ülkeyi, bir siyasi otoriteyi, bir dönemi, bir medyayı veya şunu bunu suçlu gösterdiğimi sanmasın. Çünkü kimse bu kadar suçu işleyemez. Ama bu saydıklarımdan hiçbirisi de bu suç ortaklığının dışında değildir. Müslümanlar kendilerine gelmek zorundalar. Coğrafyalarını kalkındırmak zorundalar. Muasır medeniyetin önüne geçmek zorundalar. Dünyadaki tıp, mühendislik, endüstri, astronomi ve bütün bilim dallarında hamle yapmak zorundalar... Önce iç alemlerini, sonra evlerini, sonra sokak ve caddelerini, şehirlerini temizlemek zorundalar... Bu çağda hala el arabasıyla anacaddede yük taşıyan bir görüntü, dünyaya medeniyet sunma iddiasında olamaz. Böyle muhteşem bir birikimi olsa bile iddiası olamaz. Maalesef olamaz.. Kendimize saygımız yoksa da evladımıza, torunlarımıza saygımız olmalı. Müslüman ülkelerin aklı başında "akıl" adamları ve müesseseleri mutlaka bir araya gelip bu konuları hem de kendilerine hiç acımadan en acımasız eleştirilerle tartışmak zorundalar. Yoksa bizler yeryüzünün en şerefli medeniyetinin katilleri oluruz. Ve son bir not: Peki gayrimüslim coğrafyanın, beldelerin hiç mi aksayan, dökülen, sahtekarlık akan tarafı yok? Hiç mi geri kalmış ülkeleri yok. Elbette var. Hem de tonlarca var. Ama benim derdim öncelikle benim kendi coğrafyam. Ben önce kendi sokağımın önünü temizlemek ve kendi söküğümü dikmek zorundayım... Nihat Hatipoğlu

Benimle ilgili değil konu ile ilgili yorum yap..

hocam ne diyosa haklıdır

Ne oldu niye isyan ediyon ersan.

bende senin şu konularına isyan ediyorum ey arkadaşım