IŞIK KİNEMATİĞİNDE YENİ İLKELER İzleyenlerden bazılarının "uzman ya da akademisyen doğrulaması" gereksinmesini kınayamam. Yeni görüşler, yalnızca sonuçları söylenerek ve dayatma kalıbında verilseydi, komik olurdu ve dikkate alınmayı haketmezdi. Diğer taraftan benim için de ışığın zihnimize oynadığı oyunlar, saydamlıkla ortaya serilmeden sonuçların kabul edilmesini beklemek saflık olurdu. Bu işlevi yerine getirdim ve bulanık kalmış noktalar varsa daha fazla açılım yapmaya hazırım. Mevcut kabulleri ortadan kaldıran yeni irdelemeler, ortaya çıkan boşluğu doldurmakla yükümlüdürler. Bu yapılmadığında "çalışma topal kalır" kanaatindeyim. Işık kinematiğinde, özel görelilik teorisi kabulleri ve çıkarımları yerine ne kullanılacaktır? Bu sorunun yanıtlarını özetlemek istiyorum:Mevcut paradigma kırmızı ile eklenmiştir. 1- Analizlerdeki ışık aktörü, flaş çakması gibi anlık sürede üretilen noktasal birim olarak işleme alınacaktır . 2- "Işığın salınma noktası" ve "ışığın salınma anı" karakteristikleri, ışık kaynağından bağımsız olarak tesis edilecektir. Kaynak, ışığı üretmiş olmakla birlikte, salınma anından sonraki işlemlerde başrolde değildir; figüran bile değildir. Yalnızca ışığın salındığı noktayı görsel olarak işaretlemekte kullanılabilir. . 3- "Işığın salınma noktası", sanal mutlak karakterdeki "Işık koordinat sistemi" nde" marke edilecektir. Işık aktörü ya da flaş çakması, bu sanal mutlak noktaya/sisteme göre özgün sabit hızında yol alır. Kaynak, ışığın salınma anında, ışığın salınma noktasından geçmiştir; hepsi budur ve özgürce yoluna devam etmiştir. Arzu edilirse, elbette kaynağın işlemdeki ışığa göre rölatif hareketi analiz edilebilir; fakat böyle bir kurguda kaynağın hızı da –yerel hızı değil- ışık koordinat sistemine göre olan değeriyle işleme katılabilir. Bu tutum, yerelliğin ve mantık zafiyetinin ta kendisidir 4- Işık hızı, standart koşullarda ölçüldüğünde elde edilen hız, sanal sabit karakterdeki "ışık koordinat sistemine göre" olan hızıdır. Işık hızı ölçüm düzenekleri daima bu özgün hız değerini vermektedir. . 5- Işık aktörünün hızı, kaynağının hızından ekleme almaz. Kaynak hangi hız ile giderse gitsin, salınan ışık, kendi özgün hızıyla yol alır. Işık aktörü bizzat kendisi ya da sanal sabit koordinat sistemi "referans" olarak kabul edildiğinde ve işlemdeki diğer aktörlerin parametreleri de bu referansa göre değer aldığında işlemde bilimsel bütünlük ve karakter birliği sağlanır . 6- İki bağımsız cisim hareketinde görelilik ilişkisi kurulduğunda bu cisimlerin aynı koordinat sisteminde yer alması halinde "ara mesafenin değişme hızı", bu cisimlerin kendi hızlarının aritmetik toplamıdır. Bu toplamın üst limiti, ışık hızının iki katıdır (2. c). Özel görelilikte ise tüm hızlar ışık hızı ile sınırlandırılmıştır. 7- Gözlemci ve gözlemciye gelen ışık aktörü göreliliği "sanal sabit ışık koordinat sistemi"ne göre yapılandırıldığında klasik Newton fiziği kuralları geçerlidir. Görelilik partnerlerinden biri referans olarak seçildiğinde ara mesafenin değişme hızı, göreli hız tanımına transfer olur ve değeri değişmez; aynı kalır. Özel görelilikte ara mesafenin değişme hızı, "uzaklaşma" ve" yaklaşma" hızı gibi tek bileşenli tanımlar eşliğinde, ışık hızı ile sınırlandırılmıştır. 8- Gözlemciye ulaşan ışığın ilettiği görüntü, gözlemci ile eşzamanlı değildir. Gözlemci, ışık hızının izin verdiği görüntüyü algılamak durumundadır. Gözlemciye ulaşan görüntü, eşzamandan t = Ara mesafe / ışık hızı kadar önceki zamana aittir. 9- Bilimsel bağıntılar, aktörlerin eşzamanlılık karakter birliğine uyan parametreleri arasında kurulabilir. . Astronomik olgu ve olaylarda, uygulamada eşzamanlılığın temin edilemediği doğrudur; ancak bunun sebebi cisimlerin farklı hızları değil, ışık hızının sonsuz olmayışıdır. 10- Teorik olarak eşzamanlılık mümkündür; zihnimizde canlandırabiliriz; fiilen göremeyiz, parametreleri hesap edebilirsek eşzamanlılığa uyumlu düzenlemeyi yapabiliriz. Tüm kozmik birimlerin ya da tüm cisimlerin ortak bir sanal takvime göre eşzamanlılık halleri vardır. 11- Trende, dünyada ve evrenin her yerinde ışık hızının aynı ve sabit değerinde ölçülmesi, ışığın o ortama göre bağıl hızının da aynı değerde olmasını gerektirmez . Ölçmenin, "yol alır" anlamına dönüştürülmesi, mantık zafiyetidir. İzah edilen bu seçenek, zaman ve mekanın deforme olmasını gerektirmez; ZAMAN VE MEKAN MUTLAKTIR. 12- Işık hızı değerinin "SONLU" olmasından kaynaklanan uzay-zaman karmaşası, artık sürpriz değildir; kanıksanmıştır, mekanizması idrak edildiğinden gizemli ve yüksek yorumların kaynağı olma özelliğini yitirmiştir. Işık kinematiğinde ve Kozmolojide bu ilkelerin geçerli olacağını söylüyorum. Bunun yanında, bilimsel paradigmanın henüz özel görelilik teorisinin etkisinde olduğunu da teslim ediyorum. Elbette şimdilik kaydıyla. Bu konularda yeni çalışma yapacak olanların, Lorentz denklemleri ile ışık saati bağıntısını özdeşleştiren araştırmacı gibi AD-HOC lar içinde bocalayacağını öngörüyorum. Diğer taraftan, yukarıdaki ilkeleri içrelleştirerek yapılacak çalışmaların isabetli sonuç potansiyelinin yüksek olacağını söyleyebilirim. Çünkü, argümanlarım burada sergilediklerimle sınırlı değildir. Alıntıdır.

Emeğine sağlık çok güzel bilgilerdi.. Edit: Karma borcum olsun