. Eğer Yalnızsan. Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yanlızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan ''Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?''diye soruyla bile karşılaşabilirsin. İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapamadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebep yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşerken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsinki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin... Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen... Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadınki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kentin hiç görmediği sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmakta keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında... Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asolan yürektir Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip bilip de duymayanlar acıtsada içini unutma:yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.. Sen yeterki ki yüreğini ve yüreğinde yaşadığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini... ... alıntı... Realist

Yatağını gül yapraklarıyla, Hayallerini papatyalarla süsledim Üzerini sevgimle örtüp kabuslarını da ben aldım ki En tatlı rüyalar seninle olsun. Rüyaların en güzelini görürken, Tanrının seni korumak için gönderdiği Meleklerin kanatları öyle büyük olsun ki En masum anında bile kimse sana zarar veremesin. Yatağını gül yapraklarıyla, Hayallerini papatyalarla süsledim Üzerini sevgimle örtüp kabuslarını da ben aldım ki En tatlı rüyalar seninle olsun. Rüyaların en güzelini görürken, Tanrının seni korumak için gönderdiği Meleklerin kanatları öyle büyük olsun ki En masum anında bile kimse sana zarar veremesin.

Bir şarkı olmalı seni anlatan, yüreğin olmalı yüreğimde bulduğum... Ne çok denedim seni bulmayı, ne çok aradım seni bir bilsen... Sanma ki çabuk pes ettim, seni bulabilmek için ben bir ömrü tükettim... Sesim mi çıkmıyordu, çok mu sessiz harf vardı gözlerimin içinde. Yazılmamış bir şarkı mı beklediğin, adı konmamış bir şiir mi seni bana getirecek olan... Ah sevdiğim... Kendimce yazabildiğim tüm cümleleri, dizebileceğim en özenli şekliyle dizdim de kaç kere, yine bulamadım seni... Eksik bir şeyler var diye düşünüyorum bazen. Kendi bildiğimce bulamıyorum ki seni... Çizdiğim noktalar azaldıkça, sana daha çok yakınlaşacağımı düşünürken, tüm noktaları mı sildim yoksa diye korkuyorum... Bir özlem ki içimden bir parça olmuş, öyle bir sen ki orada duran, hüzün olmuş, dalga olmuş, akın olmuş, sel olmuş, yüreğimi tutuşturan ateş olmuş, kor olmuş... Sen ki, belki çok uzak diyarlarda olan Ey Sevgili! İnancım olmuş, ışığım olmuş, yolum olmuş, yıldızım, güneşim, ay ışığında hayalim olmuş... Bir yazı yok ki seni düşünmeden yazdığım, sen ki can sevdiğim, sırdaşım olmuş, omzum olmuş, kahkaham olmuş, gözümden akan damla damla yaş olmuş... Bir hayal yok ki sensiz kurduğum, denizim olmuş, kumsalım olmuş, en güzel dansım, başıma taç yaptığım yıldızım olmuş... Sen sanıp sanıp yanıldığımı anladığım anlarda, yüzümdeki çizgim olmuş, çatık kaşlarım olmuş, öfkem, korkaklığım, içime akan gözyaşım olmuş... Öyle çok yorulmuşum ki seni bir başkası sanmaktan, dünyamı kapattığım kabuğum olmuş, sesim sessizliğim olmuş, şiirim, yazım olmuş... Hani öyle zordur ki içindeki tohumlar yeşerdikçe, ümitlere, hayallere dönüştükçe hiç olmadığını anlamak, bir hüzünse o an içimi saran, belki en yakınımda, belki de senden çok uzaklarda seni yaşamaktır hüznümle adını aynı satıra yazdıran. Oysa bir yerlerde olmadığını anlayalı çok oldu. Şu deli yüreğim ne uslandı, ne vazgeçti coşkusundan, kanat takıp seni aradı da, aşkın oldu semalara adını yazdıran... SEN GÖKYÜZÜSÜN BEN KELEBEK Şimdi masmavisin, pırıl pırıl Tam benim mevsimim şimdi Uçarak gelirim her gün sana Küçük kanatlarım çok yorulur oysa Farkına bile varmadan ulaşırım yanına Sonsuzluğunun içinde kaybolurum Tutunmak isterim gözlerine Sonra karanlık oluverirsin Korkarım ben karanlıktan Uçarım yine gerisin geriye Dönerken daha fazla ağırlaşır kanatlarım Hep geriye gitmekten Ömrümün kısalığı bile böyle üzmez beni Ben kelebeğim özgür uçmak isterim Bırakmıyorlar ki uçup sana geleyim Neden sonra dank eder kafama Yalnızlığımdaki hiçliğim Sen Gökyüzüm! Maviliğince de karanlığınca da Benim için hep birsin Sen Gökyüzüm! Adını kanadımda taşıdığım En büyük özlemimsin! Yazarım adını sabah, yazarım hüznünü akşam, bir yakamoz dansı mıdır buluşmamız, denizin kokusu mudur kokun, kalın mıdır sesin, kaşların gür mü, yeşil midir gözlerin, simsiyah bir zeytin mi? Alfabenin başında mıdır adının ilk harfi, "Gökyüzü" müdür adın bir sabah usulca yazdığım. Bir hayal midir sıcaklığın, gece kadar soğuk mudur yokluğun? Nedir seni bana getirecek diye sormayı bırakıp, seni sensiz yaşamaya başlayalı çok oldu ama, kimin elidir bensiz diyarlarda tuttuğun... Bir hüzünse seni bana getirecek olan, işte bu yüzdendir hüznüm. Kanadıma yazılmışsan, bir rüzgardır kokunu getirecek olan... Çıkmayan rüzgar, esmeyen eller ki döndürmüştür beni hüzünlerime, kokun hiç olmadı ki üzerimde... Hani öyle alışmışım ki yokluğuna; Bir sabah, öyle bir sabah gel ki Rüyalarım devamı ol bir tanem Alışmam zor olmasın varlığına Tam yokluğuna alışmış, hayalinle avunurken Bir sabah, öyle bir sabah gel ki Rüyalarımın devamı ol birtanem..

Vuslata Sürgündür Gözlerim Geceler kanıyor dudaklarımda yine.. Sensizliğin önünde diz çökmüş ağlıyorum... Dilim lal olmuş, yüreğim sus pus.. Gözlerini arıyorum oysa... Gözyaşın diye süzülse yağmurlar, bulutları emeceğim sütten kesilmemiş bir bebek gibi... Bir bilsem dudaklarından düşen her kelimenin avuçlarında baharın gülümsedigini, kana kana soludugun nefesini alacagim ciğerlerime.. Bir bilsem, içtigin sigara küllerin sevda dair oldugunu bir bilsem, yüregimin ayrılıklarda uyuyan gözlerimi küllerinle yıkayacağım... Sen uzak illerde ben ise senin nefesinde... Bir kavuşsak seninle, yağmurlara dans etmeyi öğretecegiz değil mi? Bir sarılsak delicesine, uçurumları yırtacağız ellerimizle.. Kollarımız bir kavuşsa rüzgar bile gögüs kafeslerimizi üsütemez biliyorum... Gece hasretimizi yakıyor toprağın tatlı yalnızlıgında... Ben ise gözlerimi yüreğine kapatıp saçlarına uzanıyorum... Bir yan yana gelsek, ıslak çimenlerin üstüne boylu boyuna uzanıp bulutları takip edecek gözlerimiz.. Gökkuşağından düşen umutları avuçlarımıza doldurup susuz topraklara bırakacağız. Ah bir kavuşsak seninle.. Kaç kez düşledim senin avuçlarında uyumayı, kaç kez iç geçirdim uzaklardan saçlarının omuzlarından süzülüp rüzgarla savaşını izlemeyi... Kaç kez iç geçirdim senin yanında mutlulukları solumayı, kaç kez zamanın icinde sadece senin rüyalarında yaşamayı.. Yollarımız aynı vuslatın patikalarında buluşsa, gözlerimizden gözyaşı değil, güller yağacak vuslatın avuçlarına.. Melek'ler gülümseyecek yetim cocukların düşlerine... Ay, karanlıkları eliyorken gecenin; ben senin gözbebeklerine düşme telaşındayım... Garip bir telaş benimkisi... Yastığa uzanmış kirpiklerine baharları serme telası... Ayak uçlarına ise yüreğimi... Avuç içlerinde bir cemre ıslaklığında düşmek bile ne içten duygu... Hasretinin karanlıgında gözlerimi kapatıyorum yine.. Gözlerin icinde Cennetin en güzel ciceklerini hayal ediyorum... Düşlerimden kanatlanan yetim cocukların gülüşlerini hissediyorum dudaklarında.. Bak gözlerim yine karanlıga kapalı.. Seni düşlüyorum.. Ağaçlarla yıldızlar fısıldaşıyor gecenin koynunda... Yakamozlar ise senin güzellğini kurak topraklara bırakmakta... Seni büyütüyorum tahta beşiklerin ağladığı yüreğimde... Büyüdükçe sevdan, acılarını sarıyorum umutlarımla... Baktığım her yerde saçların düşüyor avuçlarıma.. Her başımı gökyüzüne kaldırdığımda her yıldız gözlerin oluyor içimde.. Ne zaman iki dalda bir gonca görsem vuslatımız yanıyor ciğerlerimde... Ah seninle mutlulukları soluyorum... "Toprak, uyanmış bahar sabahına. Gece ise yıldızlarını seriyor karanlıklarına. Fakir yüreğim seni solurken, Bedenim yanıyor küllenmiş acılarına.. Şimdi, sevme zamanı yarim.. Bir gülümse yeter ki ; Güller dolsun avuçlarımıza.. Bir nefes al sevdamıza ki, Göçmen kuşlar adımızı Umutla yazsınlar güldesenli baharlarımıza Alıntı

SarıGiyer Güneş oLurum... Mavi Giyer Bulut oLurum... Yeşil Giyer Ağaç Olurum... Siyah Giyer Senin oLurum... Ama Benim oLmassan... Beyaz Giyer öLü oLurum... Açmasın GüLLer Sararsın SoLsun Doğmasın Güneş Hayat Son BuLsun En Kötü CeLLaTLar Boynunu Vursun Benden Başkasını Seversen Eğer...

Kırılsa kalemin dayanamasa yazdıklarına Tedbirin hazır Dil divit gibi Batır çıkar hokka-ya... Hak sen Haklı sen Haksız sen bir de mahkum ettiğini dinleyebilsen Olmadığı bilinir de ola ki bir gıdım cesaretin gelse yüzüne söyleyebilsen... Kolay olan yazmak daha da kolay olanı karalamak... Sana olmayanı üstüne çizik atma ustalığın gri-siyah karbon paylaşımında kayrılmışsın Terbiyesizlik etmek istemem diyemem edeceğim Açık ara torpillisin Ne yazık sadece bir kalem boyu kadar gücün... Kurşuni renk ile boyamak kolay kağıdı Yok etsene gök yüzünden güneşi Boyasana geceye ışıklar saçan ay-ı... Son demlerindesin Bakla boyunda kaldı kalemin Su bile çekildi iğrenerek bedeninden Kopya mürekkebin kurudu Islatamıyor dilin... Kolay olan yazmak Hem yazmak hem suçlamak Daha da kolay olan gideni karalamak Anlamı olmaz bunları yapamazsan Saman gibi gelir sana yaşamak...

Kaçtıkça o beni kovalıyor.''Bir daha aşka dair yazmayacağım! Bana aşkı yazdırmayın!'' diye düşünsemde, ya aşk beni buluyor, ya da aşıklar. Ya aşk vuruyor yüreğime yada yüreğimde aşk acıyor... Bu sefer ''aşk cinayetleri'' başlıklı haberler takıldı gözlerime ve yüreğime. Neredeyse hergün gazete köşelerine yansıyor aşk cinayetleri. Yazık... Hem kızıyorum hem üzülüyorum. Aşkından intihar edenlere de katil olanlara da... Ölenlere de kalanlara da... Yakanlara da yananlara da... Aşk zehir olmamalı... Aşk gibi bir duyguyla ''cinayet'' gibi bir kavram yanyana yakıştırılmamalı.. Sevdiğinin canını alan bir insanın sevgisine kim inanabilir?Evladını boğarak öldüren bir annenin sevgisi ne kadar sevgi ise, aşk cinayeti de o kadar aşk tır... Aşk su gibi hayat vermeli insana. Ama zehir oluyor bazılarına!... Neden? Ne yaşamayı öğretebiliyoruz, ne de sevmeyi... Ne mutluluğu anlatabildik, ne de imtihanı... Ne hayatı anlatabiliyoruz. ne de ölümü... Yaşamı, sevmeyi, mutluluğu, imtihanı, hayatı ve ölümü anlayan birinden ''aşkı'' anlamasını beklemeye hakkımız yok... Herşey birbirine karıştı... Anlayacağınız şudur ki;kavuşmak için sevilmez!!!... Bilmelisiniz ki ''kavuşmak'' kadar ''özlemek'' de güzeldir. Kimbilir belki ''aşkın kendisi'' kavuşmaktan daha güzeldir? Ve şunu asla unutmayın! Kulak verin bu sese Aşk bilekte yaşanmaz, yürekte yaşanır.. Yürekte yaşanan aşk, kavuşamadığını kırmaz... Kıramaz... Çünkü kıyamaz ''Mangal gibi yürek''derler ya...''Aşk''içinde mangal gibi bir yürek lazım, yumruk olmuş bir bilek değil!!! Hatırlarsınız belki o sahneyi''Gönül Yarası'' filminde Meltem Cumbul, sözlerini anlamadığı ama yüreğini titreten şarkıya ağlarken ''abi, bu türküye ağlamak için bilmek mi gerek?'' diyordu, çok beğenmiştim o sahneyi... Aşk'ta öyle bir duygu işte... Anlayamaz, anlatamazsınız... Ağustos sıcağında üşümek, kış soğuğunda terlemek gibi... Aşk'a dair yazmayacaktım ama yinede yazdım. Aşk yazılacak bir duygu değil. Yazılamaz, yaşanır. Aşkı yazmakta zor, yaşamakta... Allah yaşayanlara sabır versin. Aşkı yazarken bazen ellerim acıyor... Tıpkı yüreğim gibi... Realist

-₪-¤ۣۜ.¤ Ayrılık İşte Bu ¤ۣۜ.¤-₪- ayrılık işte bu tam gögsünüzün ortasında bir yeriniz acıyacak eviniz sizi içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksiniz sokağa fırlayacaksınız... sokaklarda dar gelecek tıpkı vücudunuzun yüreğinize dar geldiği gibi ne denizin mawisi açacak içinizi ne pırıl pırıl gök yüzü kendinizi tanıyamayacak kadar çok büyüyecek bir yadandan, bir yandanda kaybolacak kadar küçülüceksiniz birileri size birşeyler anlatacak durmadan... önemli olan sağlık yaşamak güsel boşwer herşey unutulur siz hiç birini duymayacaksınız..., göz yaşlarınızdan etrafı göremeyecek hale geleceksiniz ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seweceksiniz hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz ölüme çare bulunda yada kıyamet yarın kopacak deseler başınızı kaldırıp bakmayacaksınız yalnız kalmak isteyeceksiniz hemde kalabalıkların arasında kaybolmak ikiside yetmeyecek geçmişi düşüneceksiniz neredeyse dakika dakika ama kötüleri atlayarak onunla geçtiğiniz yerlerden geçmek isteyeceksiniz, gittiğiniz yerlere gitmek bu size hiç iyi gelmeyecek... ama bile bile yapacaksınız biri size içinizdeki acıyı söküp atabileceğini söylese kaçacaksınız... aslında kurtulmak istediğiniz halde o acıyı yaşamak için direneceksiniz hayatınızın gerisini onu düşünürek geçirmek isteyeceksiniz aksini idda edenlerden nefret edeceksiniz herkesi ona benzetip ama kimseyi onun yerine koymeyacaksınız hiç birşey oyalamayacak sizi ilaçlara sığınıcaksınız bir kaç saat kafanızı bulandıran ama asla onu unutturmayan sadece bir müddet buzlu camın arkasından izlettiren bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek boğazınız düyümlenecek dinleyemeyeceksiniz uyumak zor, uyanmak kolay olcak, sabahı iple çekeceksiniz bazende hiç güneş doğmasa diyeceksiniz ne geceler rahatlatacak sizi ne gündüzler ölmeyi isteyip ölemeyeceksiniz belki çivi çiviyi söker diye can hawliyle önünüze çıkana sarılmak isteyeceksiniz ama nafile düşüncesi bile tahammül edilmes gelecek rüyalar göreceksiniz, gerçek olmasını istediğiniz her sıçrayarak uyandığınızda onun adını sayıkladığınızı fark edeceksiniz telefonun çalmasını bekleyeceksiniz aramayacağını bile bile her çaldığında yüreğiniz ağzınıza gelecek ağlamaklı konuşacaksınız arayanlarla yüreğiniz burkulacak canınız yanacak bir daha sewmemeye yemin edeceksiniz hayata dair hiç birşey yapmak gelmeyecek içinizden onun sesini birkez daha duymak için yanıp tutuşacaksınız defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğiniz için kendinizden nefret edeceksiniz yaşadığınız şehri terk etmek isteyeceksiniz onunla hiç bir anınızın olmadığı bir yere gidip yerleşmek.. ama bir umut.. bir gün onunla bir yerllerde karşılaşma umudu bu umut sizi gitmekten alıkoyacak gel gitler içinde yaşayacaksınız... buna yaşamak denirse

Anlat... Derken Elveda... Bana anlatamaya çalıştığın birşeyleri anlat... Yada atlatmak istediğin bir sonbaharın yağmur kaçışını... Bana anlatabilmenin karşı tarafta ne olabildiğini söyle... Sadece söyle... Bugün kapıyı kapatmadan evden çıktım... Yukarı baktığımda duyduğum gök gürültüsü Adeta uzağı hatırlatıyordu seni bana.. Bana birşeyler anlatabilmenin taraflı mutluluğunu yaşat... Yarın belkide elveda diyebileceğim bir sürü şeyin anısı var kalbimde... Araladığım herşeyde bırakamadığım onur sahibi insanlar var... Bana anlat demeyi ağlatarak anlat... Ben karşında karşına alabildiğin yine bensem... Ben anlarım seni... Devam et; gururunu ayakkabı numaranın büyüklüğüne göre taşı.. Hiç kimse senden büyük olamaz ki... Ayakkabın yeri taşırır... Su alan gözlerine bakan birileri olabilmeli... Birisi sana ne yaptığını anlatabilmeliki hatırlayarak yaşayabilmeli... Bana... onun anlattıklarını ağlatarak anlat... Duyguyu ne kadar oynayabiliyorsun Perdeyi çekmeyi; arkasında kalan insanların görünmeyen yönlerini... Hatta ayakklarını açacak şekilde atlamayı... ölmeyi... Görebildiğin sende mi kalır ki... Unutmaki derken unuttuğun yerde uyuduğunu... Burası benim hakkım; aklımda bir sel... Hangi el dokunur ki beynime ellerini yıkar... Bense bir ayağını duvara karşı kaldırmış günahkar... Ahmaklığım bu dünyaya karşı yaşadıklarım... Ceketimi acabilecek ceketimden çekebilecek birileri olmalı.. Bana dilinle değil gösterdiklerinle gördüklerimi anlat... Tekrar anlat.. Tekrar anlat... Çark hep döner... Yeni baştan anlat derken Çarkı döndüren çöker.. Bu çark insan oldukça bu hayat onun içinde söner... Oysaki ben senin anlatamadıklarını anlamıştım... Ağladığımıda anlatmaya çalışmıştım anlat derken... Elveda derken... Real_cast -

Edit... -

Bir duygunun esiri aklim Sadece delice yasamak var seni senin ́le Özgürlügün pencesinde kivranirken düsüncelerim Hep sen varsin düsüncelerim ́de Sen gözlerim ́de ki hayal Bakislarim ́da ki tutarsizlik Sen gecem Sen gündüzüm gibisin Bir yolun basinda ki kararsizligimsin Baslamak istedigim, ama bir o kadar ́da korktugum biri ol Seni istiyorum Geceler boyu karsimda Korkmadan dokunmak icin sana Icim ́de ki yanginlarin ötesinde sarilmak - hic birakmamacasina Git! Git artik! Sen bana cok gibisin Kahve ́min kokusuna sinme Ayna ́da seni görmek istemiyorum Sesini ́de al git basimdan Geceler ́de seni istemiyorum Yok! Hayir gitme! Gidersen yikilir bu gönül! Seni ister... Sarhos bir eda ́lan bakarken baska ́larina Yok Gitme! Herseyim senin olsun! Sen bende kal lütfen... Beni birakirsan param parca olur dünyam Kurdugum sirca kösk yikilir hayallerim ́le birlikte! Ama - hayir git! Git ki, sana alismis ́ligim son bulsun! Artik kokunu burnum ́da hissetmek ve bununla yasamak istemiyorum! Aldigim hava ́ya seni sigdirmak Yedigim ekmege sen gibi bakmak istemiyorum! Al ani ́larini cek git benden! Git... me Gitme! Gidersen yok bedenim! Ben yokum! Canim ́da can gibisin! Senin gitmen benim yok olmam demek! Gitme! Bedeli neyse... ben yine

Çok güzel bir konu olmuş emeklerine sağlık...

Insan Olmak Kolay Değil Durup durup bana sorma Bunu bilmek olay değil İnsan doğduk insan ama İnsan olmak kolay değil Kalpten başka bir yolu yok Aşktan başka bir dalı yok Kitabı yok okulu yok İnsan olmak kolay değil Yüreğinde sevgi yoksa Gözlerinde şefkat yoksa Dünyalar da senin olsa İnsan olmak kolay değil Neler gördük bu dünyada Neler verdik bu uğurda Sultan olmak kolaydı da İnsan olmak kolay değil!

iSTiYoRuM... bir el istiyorum başımda... saçlarıma dokunsun istiyorum, tüm bedenimden söküp alsın yalnızlığımı tılsımıyla... bir el istiyorum dokunsun saçlarıma yumuşacık ve alsın tüm donuklukları usulca. bir göz istiyorum gözlerimde... anlamsız bakan gözlerimin içini görsün, hala arkalarda kalmış ışık huzmelerinin içine dalsın, çıkarsın tüm umutlarımı eski sandığın içinden, açsın da ışığı ile umut olsun yollarıma, yolum olsun yordamım olsun istiyorum... bir omuz istiyorum... başımı yaslayıp uzun uzun ağlayabileceğim.. yıllardır biriktirdiğim hüzün tanelerini tek tek dökebileceğim bir omuz... ona yaslanınca her şeyi unutmak istiyorum, sıcacık olmak... içimi huzur kaplasın, hiç konuşmadan saatlerde orada kalmak, hiç konuşmadan anlaşılabilmek istiyorum... biliyorum ne de çok şey istiyorum... bunların sadece puslu bir hayal olduğunu da biliyorum... seni bende var edişimi, aslında sadece bende olduğunu, aslında sadece bir hayal olduğunu çok iyi biliyorum... ama yine de seni çok özlüyorum, yine de çok üşüyorum ve yine de seni istiyorum...

istemek yetmez, önce

evet baslıktanda anlasılacagı gıbı ask'a dair her turlu siir ve yazılarınızın kaybolmaması ıcın buraya yazabılırsınız. bundan sonra acacagınız konuları edıtleyıp burya tasıyacam. eger ıllakı ben buraya aska daır yazı yazmak ıstemıyom konu acacamm dıye dırettırısenın - karma sozum olsun he bu arada tehtıt olarak algılamayın ama benım - karama potansıyelım baya genıstır. hadı bakalım benımde aska daır soylıyeceklerım var dıyenler... paylaın cumle alem sesınızı duysun.. TrOia. Diğer Başlık Çok Kabarmıştı Burdan Devam Edin.

İçim Daralıyor... Yaşamaktan Bıktım Desem Ölürüm... O Zaman Senide Bir Daha Göremem Ama... Görüpte Kavusamamak...

AMİNN dedim içimden walla sonunu okuyunca

Biraz bazı yazı ve şiirlerden esinlenerek, birazda kendi yaşadıklarımdan oluşturduğum ilk şiir denemem. =) Hala yardımını bekliyorum İçim acıyor. Geçer elbet geçerde, Anlamsız, unuttuğumu sandığım bir yerde, Yeniden sızlar ama varsın sızlasın. Sızlamadı mı? Hem de çok! Ne yapacağımı bilememek ne kadar kötü bir durum? Beyaz bir ışık arıyorum bazen, Görüyorum. Siyahın yoğunluğu eritiyor ışığı, Yine kör oluyor, her geçen gün benden uzaklaştığını fark ediyorum. Benimleyken de neredesin bilemiyorum artık? Eskisi gibi özlüyor, istiyor musun beni? fark edemiyorum! Kafan karışık biliyorum. Ama hala yardımını bekliyorum! Biliyor musun? Artık hep geceleri ben seninle konuşuyorum uzun, uzun seni seviyorum diye... Dünya umurumda değil, takmıyorum, düşünmüyorum artık hiçbir şeyi. Sadece seni düşünüyor ve artık becerebiliyorum bir şeyi, Susuyorum, ağlıyorum! Sırf senin yanındayken seninle olamadığım için, Bırakıp gittiğim, tüm kapıları yüzüne kapadığım günlerden beri, Öfkeler besliyorum benliğime, kızıyorum kendime. Bunlar geçti ama içindeki sevgin bitti mi bilemiyorum? Beni sevdiğini önemsediğimi bilmeme rağmen, Küçülttüm sendeki bana ait sevgiyi biliyorum. Ama artık vazgeçemiyorum senden. Ben seninle olmak, seni yaşamak istiyorum. Tek istediğim bu, Ama hala yardımını bekliyorum İzin ver ne olur! Bazen ne kadar genç olursam olayım, Yorgun ve yaşlı bakıyorum bazı şeylere. Geriye bir tek söz kalıyor, VAZGEÇMEK! Korkma! Ama ben bunu istemiyorum. Seni eskisinden de çok seviyorum...