Mutlu olmanın sırrını Peygamber Efendimiz den öğren de, Allah sana ne verirse ona razı ol. Başına gelen derde, belaya razı olur da, ses çıkarmazsan, o anda hemen sana cennet kapısı açılır. Eğer gam elçisi sana gelirse, tanıdık bir dost gibi karşıla, onu kucakla. Zaten o sana yabancı değildir, onunla aşinalığın vardır. Sevgiliden gelen cefaya karşı sakın suratını asma, onu neşe ile karşıla, merhaba, hoş geldin de. Onu güler yüzle, tatlı sözle karşıla ki gönül alıcı o eşsiz varlık hoşa gitmeyen çarşafını üstünden atsın da güzelliği ortaya çıksın. Mevlana Gül sayesinde yanmaktan kurtulan dikene bak bir. Sen gülsün, bense senin dikeninim madem, Gül bahçesine bensiz gitme, istemem. Ne yazık bu yola bilmeden, rasgele girene! Sen ey, gideceğim yolu bilen, Sen ey yolumun ışığı, sen ey benim değneğim, Bensiz gitme, istemem. Mevlana Celaleddin Rumi Aşkın şerarı ateşi ta bağrıma düştü, Ahım işiden yandı deyu başıma üştü, İmdadıma eşkim ile dide yetişti, Hepsi kalıp acz dediler: 'eyvah', Yansın ko dedim, sönmeye söndürmeye Allah! Hz. Mevlana Aşk vadisinde, hiçbir nişane, hiçbir iz yoksa üzülmemeli; çünkü, Hakk ın lutfuyla bazen umutsuzluktan bile umutlar doğar. Ey gönül, sakın umutsuzluğa düşme! Allah tan umudunu kesme ki, bazen can bahçesinde, sögüt ağacının dalı bile hurma verir. Hz. Mevlana Kimden kaçıyoruz. Kendimizden mi? Ne olmayacak şey! Kimden kapıp kurtarıyoruz, Hak tan mı? Ne boş zahmet! Hz. Mevlana ''Ey dost!" Sana aşık oldugum için bana ögüt veriyorlar. Ögüt bana ne yarar verir? Zehirli su içmişim. Bana şekerin ne yarari olabilir? Benim için ayağını bağlayın diyorlar. Oysa deli olan gönüldür. Ayağımın bağlanmasının ne faydası var?" Mevlana 40. kural : Aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk peşinde mi koşmalıyım, yoksa dünyevi, semavi ya da cismani diye sorma! Ayrımlar ayrımları doğurur. Aşk ın hiçbir sıfat ve tamlamaya ihtiyacı yoktur. Başlı başına bir dünyadır aşk. Ya tam ortasındasındır, merkezinde ya da dışındasındır, hasretinde.. Ahir zaman aşkları, Yaşadıklarını 3 harften ibaret görenler, çözemezler gizini. Bilmezler ki, Ayn'ın içi cennet, Şin'in içi cehennem ve Kaf'ın içi de Araf'tır. Cennete gönüllü sürgün, metrelerce kuyrukla girenler, sıra aşkın Cehennemine geldiğinde koşarak kaçarlar. Lutuf penceresini açmadan yola koyulurlar. Ah Araf! Ah Kaf Dağı'nın gizi ve Zümrüd-ü Anka'nın varisi. Ne tatlı dil, ne sert bakış.. Ne gerçek ne yalan.. Ne var - ne yok... Araf gözlerin gibi, benim Arafım senin adın... Gül'