Artser dededen masallar. iyiydi be hacım. iyiydi de; şunları tek tek konulara bölsen de ziyan etmesen hem okuma özürlü milletimiz tamamını okusa, hem ileride sen konu sıkıntısı çekmesen diyorum Gül'

Kahvenin Hatırı Eski bir hikayedir, vaktiyle İstanbul'da Yemiş İskelesi'nde kahvecilik yapan ve başından türlü maceralar geçtikten sonra ama düşen bir adamdan naklen Üsküdarlı halk şairi Vasıf, ondan da naklen Reşad Ekrem şöyle kaydediyor (İstanbul Ansiklopedisi V, 2808): Bu adamın "Bir gün kahvehanesine bir yeniçeri gelip, - "Hey arkadaş!. Hep müşterilerine birer kahve yap, lakin şu kafire yapma," demiş. Kafir dediği de bir köşede oturup nargile içen bir Rum gemi kaptanı imiş. Ama, hiç şüphesiz ki o zaman gözü açık, birer kahve yapıp vermiş. En sonra da iki kahve yapıp, - "Kaptan, biz de seninle içelim!.." diye Rum müşterinin yanına oturmuş. Yeniçeri, - "Heeyy!.. Ben sana o kafire kahve yapma diye tenbih etmedim mi?" deyince kahveci de, - "Kaptana yaptığım kahve senden değil, ocaktandır ağa!.. cevabını vermiş. Aradan zaman geçmiş. Sisam adasında büyük bir isyan baş göstermiş. Kahveci de yeniçeri ocağında kayıtlı asker olduğu için adaya sevk edilmiş. Askerin arasında şuyu bulduğuna göre Sisam'da asi olan Rumlar, ele geçirdikleri Türk esirleri bir meydanda müzayede ile satarlar, arttırıp alan da hemen boğazlayıp kesermiş. Müzayede ile esir satmaktan kasıtları da, isyan hareketini beslemek için bir nevi yardım toplamakmış. Gün gelmiş, Yemiş İskelesi'nin kahvecisi de Rumların eline esir düşmüş ve diğer esirlerle birlikte o meydanda satışa çıkarılmış. İstekliler kaç kişi ise karşılarına dizilmişler, bekleşirler imiş. O sırada tepeden tırnağa silahlı bir Rum gelmiş. Bunları gözden geçirdikten sonra bir iskemleye oturmuş. Müzayede de başlamış. İlk, bir paradan başlarlarmış. Bir canda beş paraya, on paraya kadar çıkarmış. Sıra kahveciye gelince iskemlede oturan o silahlı adam yekden, - "Beş kuruş!.." diye bağırmış. Arttıran olmayınca da esiri alıp bir muhafız nezareti altında şehirden çıkarmış. Zavallı kahveci, -- "Beni beş kuruşa aldığına göre kim bilir ne gibi işkencelerle öldürecek!?.." diye düşünürken, ıssız bir yerde o silahlı Rum, - "Korkma," demiş, "sen beni tanımadın ama ben seni tanıdım. Hani bir yeniçeri bana hakaret ettiği zaman sen onu dinlemeyip bana kahve ikram eden Yemiş İskelesi'ndeki kahveci değil misin?!... Kucaklaşıp öpüşmüşler. Bir fincan kahvenin hatırını sayanlardır ki asi de olsa, şaki de olsa merd adamdır." Sen DoĞru Ol.. Kem Belasını Bulur... Dervişin biri eski İstanbul sokaklarında : '-Sen doğru ol kem belasını bulur. Sen doğru ol kem belasını bulur.' Diye diye dolaşıyormuş. Padişahın biri tebdil-i kıyafet çarşıda gezerken dervişin sözlerini duymuş, ilgisini çekmiş ve dervişe : '-Hergün sarayıma gel seninle muhabbet ederiz' demiş. Dervişimiz ertesi gün... Sarayın kapısına gitmiş padişahın karşısına çıkarılmış sohbet muhabbet zaman geçmiş saraydan ayrılırken padişah dervişin cebine bir altın konulmasını emretmiş. Sarayın dışında dervişimizi takip eden sahte derviş kılıklı biri yanına yanaşmış, '-Ya arkadaş, Padişah seni neden saraya davet etti? Derdi neymiş?'falan filan bir yığın sorgu suale tutmuş. Her gün bir altın aldığını da öğrenince.' -- Onun yaptığı işi ben de yaparım' diye düşünmüş. Sormuş, '-Ya kardeş, hergün ben de seninle gelsem rahatsız olmazsın değil mi?' demiş belki Padişah bana da bir altın verir çoluk çocuğum nasiplenir.' İyi dervişimiz: '-Padişahım kabul ederse neden olmasın sende gelirsin tabii 'demiş. Gel zaman git zaman padişah her muhabbet sonrası bir ona bir öbürüne birer altın verdirir olmuuuş. Sahte derviş bir sabah gerçek dervişimizi çorba içmeye davet etmiş. Garsona da gizlice arkadaşının çorbasına bol sarmısak koymasını tembihlemiş. Gerçek dervişin '-Padişah'ımla muhabbet ederken kötü kokarım' sözlerine sözüm ona çare de üretmiş '-Ağzına mendil tutarsın kardeşim' demiş. O gün aynen böyle olmuş bizim derviş ağzını mendille örterek padişahla söyleşisini sürdürmüş. Bu arada sahte derviş fırsat bulduğunda Padişahın kulağına eğilip, '- Efendim arkadaşım ağzını mendille neden kapatıyordu biliyormusunuz, ağzınız kokuyormuş o kokuyu duymamak için' demiş. Padişah çok sinirlenmiş çağırın o dervişi demiş. Gerçek dervişimize sarayın fırıncısına verilmek üzere bir pusula vermiş ve, '-Al bunu fırıncıya götür' demiş. okuma yazması yok tabii tam kapıdan çıkıp fırıncıya gidecekken sahte derviş : '-İstersen ver o pusulayı ben götüreyim fırıncıya, belki Padişah ekmek lütfetmiştir çocuklara götürürüm senin ekmeğe ihtiyacın mı olur?' demiş. Onunda okuması yok, pusula böylece sahte dervişin elinden fırıncıya ulaşmış. fırıncı kağıtta yazılan 'bunu sana getireni kızgın fırına at' emrini hemen yerine getirip sahte dervişi küt, alev alev yanan kızgın fırına yollamış. Ertesi gün gerçek derviş yine saraya gelmiş. Padişah şaşırmış: '- Hayrola sen dün fırıncıya gitmedinmi?'diye sormuş.. Derviş de olanları birbir anlatmış. Padişah dervişin kulağına eğilmiş: '-SEN DOĞRU OL, KEM BELASINI BULUR 'demiş. GÜNAHLARA KEFARETTİR GÖNÜLDEKİ KEDER NİYETLER HALİS OLUNCA AMELLER OLMAZ HEDER BİRAZ DAHA SABREYLE NELER GÖRECEKSİN NELER MEVLAM İHMAL DEĞİL İMTİHAN EDER Kadı Efendi [Kadının, bir fırının önünden geçerken burnuna güzel bir koku gelmiş. Vitrinde, güveç içinde nar gibi kızarmış, sahibini bekleyen nefis bir ördek var. Kadı, fırıncıya -- 'Ben bunu aldım' demiş. Kadıya itiraz edilir mi? Fırıncı hemen ördeği paket yapıp vermiş. Az sonra ördeğin sahibi gelmiş: -- 'Hani bizim ördek?' Fırıncı boynunu büküp -- 'Uçtu' deyince iş kavgaya dönüşmüş. Kavga sırasında fırıncı, araya giren bir gayrimüslim müşterinin gözünü çıkarınca korkup kaçmaya başlamış... Bir duvardan atlarken, bilmeden öteki taraftaki hamile bir kadının üstüne düşmüş. Kadın, çocuğunu düşürdüğü için, kadının kocası da fırıncının peşine düşmüş. Can havliyle kaçan fırıncının çarpıp devirdiği Yahudi bir vatandaş da kızıp peşlerine takılmış... Sonunda duruma müdahale eden zaptiyeler hepsini yakalayarak kadının karşısına çıkarmışlar. Kadı sırayla sormuş... Ördeğin sahibi, -- 'Bu adam ördeğimi hiç etti' diye şikáyet etmiş. Kadı, fırıncıya sormuş: -- 'Ne yaptın bu adamın ördeğini?' Fırıncı -- 'Uçtu' demiş. Kadı, kara kaplı defterini açmış: 'Ördeğin karşısında tayyar yazılı. Tayyar 'Uçar' anlamına gelir. -- O halde ördeğin uçması suç değil' diyerek fırıncının beraatine karar vermiş. Gözü çıkan gayrimüslim vatandaşa sormuş... Onun şikáyetine de kara kaplı defterden bir madde bulmuş: -- 'Her kim, gayrimüslimin iki gözünü çıkara, o müslimin tek gözü çıkarıla...' Davacı -- 'Ne olacak?' diye sorunca kadı, -- 'Şimdi' demiş, 'Fırıncı senin öbür gözünü de çıkaracak, biz de onun tek gözünü çıkaracağız.' Tabii gayrimüslim şikáyetinden hemen vazgeçmiş, fırıncı bu davadan da beraat etmiş. Çocuğunu kaybeden kadının kocasına da kadı, -- 'Tamam' demiş, 'Karını vereceksin, bu adam yerine yeni çocuk koyacak.' Böyle olunca fırıncı bu davadan da kurtulmuş. Kadı dönmüş Yahudi'ye: -- 'Senin şikáyetin ne?' Yahudi ellerini açmış, -- 'Ne diyeyim kadı efendi' demiş, 'Adaletinle bin yaşa sen e mi?'

Harika bir ruh dinlencesi oldu sağolasın.

hepsi birbirinden güzeldi hangisine yorum yapacağımı unuttum Gila

baştan sona okudum bazılarını bilmiyordum teşekkürler

bende biliyorum çoğu kişinin okumadığını.. hatta okumadan teşekkür ettiğini.. ama yinede tek hikayeye karşıyım.. bir hikaye yeni diğer hikayeleri eski konulardan alıyorum zaten.. sanada tavsiye ederim.. O-