her zaman şu mikroçiplere ilgim vardır. Ama bir de mikrop ç okumasam konuya girmeden önce..

Garip ama bugün hayatın en karmaşık yapıları olan mikroçipler, hayatta belki de en basit şeylerden biri olarak tanımlanabilecek kumun içinde mevcut silikondan elde ediliyor. Mikroçiplerin üretimi için öncelikle kum eritilerek çok yüksek saflıkta (%99.9999) silikon silindirleri elde ediliyor. Daha sonra bu silindirler, yaklaşık olarak bir bozuk para kalınlığında doğranarak dilimlere ayrılıyor. Bu dilimlerin her biri yıkanarak cilalanıyor ve yüzeyleri pürüzsüz hale getiriliyor. Bütün bu işlemlerin hiç bir toz zerresi veya kontaminasyonun mevcut olmadığı süper temiz koşullarda yerine getirilmesi şart. Ardından her bir silikon plakasının üstü iletken olmayan silikon dioksitle kaplanıyor ve bunun üzerine ışığa duyarlı photoresist adı verilen kimyasal bir maddeden oluşan yeni bir tabaka uygulanıyor. Bu photoresist tabakası üzerine, mikroişlemcinin tasarımına göre belli noktalara denk gelip belli noktaları es geçen ultraviyole ışık demeti uygulanıyor. Bunun üzerine ışığın değdiği yerler sertleşirken, diğer bölgeler yumuşak kalıyor. Daha sonra silikon plakası üzerine bazı gazlar püskürtülüyor ve bu gazlar hem sertleşmemiş photoresist tabakasını, hem de bu bölgelerin altında kalan silikon dioksit tabakasını süpürüyor. Sonuçta silikon plakası üzerinde sadece sertleşmiş photoresist bölgeleri ve bunun altında süpürülmekten kurtulan silikon dioksit kaplama kalıyor. Kalan photoresist tabakası da soyulduğunda, silikon plakası üzerinde silikon dioksitten oluşturulmuş üç boyutlu kabartma bir harita oluşuyor. Bu harita üzerinde belli noktalara ısı ve basınç altında bazı kimyasalların uygulanmasıyla iletkenlik özellikleri değiştirilebiliyor. Bu kaplama ve boyutlandırma işlemi, mikroişlemcinin tasarımındaki öğelere bağlı olarak gerektiğinde yüzlerce katmana kadar ulaşabiliyor. Oluşturulan bu ufak transistörler arası bağlantıların sağlanması için yine genellikle alüminyumdan yapılmış incecik bir tabaka katmanlara uygulanarak, tıpkı silikon dioksit haritasının oluşturulmasında olduğu gibi bu ince alüminyum katmanının bağlantı sağlayacak bölgelerini ortamda bırakıp geri kalan kısımları uzaklaştıran bir yöntem uygulanıyor. Bundan sonra plakadan her bir mikroçip kesilerek test ediliyor ve sağlam olanlar paketlenip yola çıkıyor. Bu çiplerin nasıl programlandışına gelince. Karmaşık yapılarına rağmen bütün mikroçipler aslında ikilik sayı sistemini kullanarak çalışırlar. Yani bir mikroçip sadece iki sayıdan anlar: 0 ve 1, yani kapalı veya açık. Bunun temelinde yatan sebep mikroçiplerin çok büyük bir kısmını transistörlerin oluşturması. Bir transistör ise sadece iki konumda olabilir: Elektrik akımını geçiren konum (1) ve elektrik akımını geçirmeyen konum (0). Bu durumda tek bir transistör 1 biti, 8 transistörden oluşan bir grup 8 bit veya 1 byte'ı temsil eder. İkilik sistemin kompleks sistemlere dönüşmesinin altında da bu kombinasyonlar yatar. örneğin A harfinin karşılığı ikilik sistemde 10000001'dir, yani 8 transistörlük bir grubun ilk ve son transistörleri açıkken diğerleri kapalı konumdadır. Yaptığınız program ne kadar karmaşık görünürse görünsün ve hangi dilde yazılmış olursa olsun, derleyiciler tarafından işlemciye gönderilmeden önce eninde sonunda 1 ve 0'lardan oluşan ve makine dili adı verilen bu şekle dönüştürülür. Aşağıdaki adreslerde bu konuda daha geniş bilgi bulabilirsiniz: Adres1 Adres2 Adres3 Levent Daşkıran Kaynak..