anladım ben senin demek istediğini ilgin için teşekkürler... devam edicek konu da ben çok yoruldum biraz dinleneyim

devammmmmmm KOMMAGENE KRALLIĞI DİN VE İNANIŞI İÖ 1. yüzyılda kurulan Kommagene Krallığı İ. S. 72 yılına kadar bu bölgede egemenliğini sürdürmüştür. Yazılı belgelerde İ. Ö. 850 yılında görülen krallığın ismi o dönemlerde Kummuh olarak geçmektedir. Mithridates tanrılarla anlaşması sonucunda, krallığını meydana getiren halklar arasında bir bağ oluşturulabildi. Kral sözleşmenin onuruna ülkenin her yerinde, Temenos denilen, küçük tapınaklar inşaa ettirdi. Temenoslar ülkenin en göze çarpıcı noktalarında kuruldu. Bu noktalardan tapınakların en önemlisi olan kutsal Nemrud Dagı'nın tepesindeki tapınağı görmek mümkündü. Bu tapınakların hepsinde tanrılardan biriyle el sıkışan kral Mithridates'in tasvir edildiği beş tablet bulunurdu. Mithridates tanrılara Yunanca ve Persçe olan isimler verdi: 1. apollo/mithras 2. artagnes/herakles 3. zeus/oromasdes 4. hera/teleia 5. helios/hermes Mithridates tanrılara her iki dilde isim vermesinin sebebi krallığını oluşturan halkların kendilerini tanrılara yakın hissetmelerini sağlamaktı. Bu taş tabletler stel olarak da bilinir. Bu steller sayesinde kral Mithridates tebasını sadece onun sayesinde koruma altında olabileceklerine inandırdı. Bu temenoslar kralın tanrılarla yaptığı anlaşmanın şahitleriydiler. apollo / mithras, artagnes / herakles, zeus / oromasdes, hera / teleia helios / hermes'i karşılayan ev sahipliği yapan kral Mithridates'in beş steli. Loos'un onuncu günü--14 temmuz-- "yüce tanrıların tezahürü" günü olarak kabul edildi. O gün kral Mithridates'in taç giydiği gün olarak da seçilmişti. Her yıl o gün Kommageneliler köylerinin veya kasabalarının yakınındaki tapınaklarında bir araya gelerek kutlamalar yaparlardı. Bu kutlu günde Kral Mithridates Nemrud Dağı'nın zirvesinde Kommagene'nin asilzadeleri ve diğer önemli şahsiyetleriyle bir araya gelir ve yüzlerce yurttaşının önünde tanrıların temsilcilerini kabul ederdi. Asur egemenliğinden kurtulmasıyla birlikte bağımsızlığın ilan eden Kommagene'nin bu dönemine ait ilk yazılı belgeler de ilk kez I. Antiochos dönemine aittir. I. Antiochos Kommagene'nin en önemli kralıdır. Antiochos yeni bir din kurmayı planlamış, batılıların, yani Yunanlıların dini ile Doğulu Perslerin dinini birleştirmeyi amaçlamıştır. Böylece bir dünya dini yaratacak, Nemrut Dağı'nı onun merkezi yapacak ve bu dinin buradan tüm dünyaya yayılmasını sağlayacaktı. Kendisi de bu sayede tüm dünyaya hükmedecek ve ölümsüzlüğe kavuşacaktır. Bu nedenle kendisini Tanrı ilan etmiştir. Adıyaman'ın 103 km doğusundaki Antiochos'un tümülüsü ana kaya üzerine kırma taşların üst üste yığılmasıyla oluşturulmuştur. Tümülüsün doğu, batı ve kuzeyinde ana kaya düzleştirilerek teraslar haline sokulmuş, doğu ve batı teraslarına tanrı heykel ve kabartmaları yapılmıştır. Nemrut Dağı'ndaki kutsal alanda heykellerin dışında birçok da kabartma bulunmaktadır. Batı terasında bulunanlardan ilginç olan biri de aslan kabartmasıdır. Gezegenlerin dizilişleri incelendiğinde, bunun Kommagene'nin I. Kralı Mithradates'in taç giydiği geceye; İÖ 109 yılının temmuz akşamına denk geldiği görülmektedir. Nemrut Dağı'nın 2.150 metrelik zirvesindeki aslanlı horoskop, bilinen en eski horoskoptur. Aslanın üzerinde 16 ışından oluşan 3 adet yıldız vardır ve bunlar Mars, Merkür ve Jüpiter gezegenlerini temsil etmektedirler. Aslanlı horoskop gök cisimlerinin bir anlık konumunu gösterir. Önümüzdeki 25.000 yıl içerisinde bir daha yaşanmayacak bir ana tanıklık edilir. Güneşin, etkisi azalan ışığının altında çıkan yeni ayın ve onun hemen üzerinde Kral yıldızı olarak bilinen Regulus yıldızının güçlü parıltısı yüzleri aydınlatır. Önceki gecelerde Jüpiter, Merkür ve Mars gökyüzünde adeta krallara layık bir geçiş töreni sergiler. Tüm bu seremoni bittikten sonra Kommagene halkı tanrılarının yeni krallarını ziyarete geldiklerine inanarak evlerine dönerler. İlk yapımında 55 m. yükseklikte olan tümülüsün bugünkü yüksekliği 50 m., çapı 150 metredir. Nemrut Dağı'nın en üst noktasına Kommagene Kralı 1. Antiochos kendisi için görkemli bir anıt mezar, mezar odasının üzerine kırma taşlardan oluşan bir tümülüs ve tümülüsün üç tarafını çevreleyen kutsal alanlar inşa ettirmiştir. Tümülüs, Kral 1. Antiochos'un onuruna düzenlenen törenler için etrafı 3 terasla çevrilmiştir. Doğu, batı ve kuzey terasları olarak adlandırılan bu alanlardan doğu ve batı teraslarda; bir sıra izleyen, blok halinde 8 yontma taşın üst üste oturtulmasıyla oluşturulan 8-10 metre yüksekliğinde görkemli heykeller, kabartmalar ve yazıtlar bulunmaktadır. Heykeller, bir aslan ve bir kartal heykeliyle başlar ve aynı düzende son bulur. Burada aslan yeryüzündeki gücü, tanrıların habercisi olan kartal ise gökyüzünün gücünü sembolize etmektedir. Heykeller her iki tarafta da şu şekilde sıralanmıştır: Kral 1. Antiochos ; Fortuna Zeus ; Apollo , Herakles . Buradaki yazıtlarda Antiochos'un anne tarafından Büyük İskender'den , baba tarafından da Darieos'dan geldiği yazılıdır. Böylece Antiochos, atalarından gelen etnik farklılığı birleştirmiş, bu nedenle de tanrı heykellerinin yüzünü doğuya ve batıya çevirmiştir. Ayrıca tanrı heykellerinin isimleri Grekçe ve Pers dilinde yazılmıştır. Doğu Terası Kutsal kabul edilen teraslarda yer alan heykellerin bir sıra halinde olduğu görülmektedir. Buradaki tanrılar, hem Doğu, hem de Batı tanrılarını temsil ediyor ve bu nedenle iki ayrı isimle anılıyorlardı. Yüzleri doğuya ve batıya çevrili Pers ve Yunan tanrıları ayrıca Kral Antiochos'un bu iki kültürü birleştirme amacını da simgeliyordu. Batı Terası Antiochos yaptırdığı heykellerin arka yüzüne 200 satırdan oluşan vasiyetini yazdırmıştır. Yazıtta, kendinden sonra gelecek kralları tapınağı güzelleştirmelerini istiyor, ibadet için gelenleri övüyor, kötü niyetlilere de beddua ediyordu. Bunun yanı sıra Antiochos, kutsal alanı ziyarete gelenlerin en iyi şekilde ağırlanmasını istiyor, onlara rahiplerin en iyi şaraplarını sunmalarını emrediyordu. Burada yapılacak törenlerin çok renkli geçmesi için de müzisyenleri görevlendiriyordu. Ne var ki Antiochos'un bütün içtenliğine karşın bu vasiyetinin yerine getirilemediğini antik kaynaklardan öğreniyoruz. Mithridates tanrılara her iki dilde isim vermesinin sebebi krallığını oluşturan halkların kendilerini tanrılara yakın hissetmelerini sağlamaktı. Bu taş tabletler stel olarak bilinir. Bu steller sayesinde Kral Mithridates tebasını sadece onun sayesinde koruma altında olabileceklerine inandırdı. Bu temenoslar kralın tanrılarla yaptığı anlaşmanın şahitleriydiler. Farklı topluluklardan meydana gelen ve ayrı inanç ve kültürlere sahip Kommageneliler arasındaki birliği sağlamak konusunda büyük başarı sağlayan Mithridates Kallinikos, tanrılarla olan bağını kuvvetlendireceği ve böylece ulusunu barış içerisinde yaşatacağı inancıyla ülkesinin çeşitli yerlerinde tapınaklar yaptırmıştır. Mithridates 'in yaklaşımı, her zaman olduğu gibi pragmatikti. Tapınak öylesine etkileyici bir anıt olmalıydı ki tebası sözleşmenin önemini anlamalıydı. Nemrud Dağı'nın bölgeye hakim konumu tapınağın ülkenin her yerinden kolaylıkla görülmesini sağlayacaktı. Nemruttan Gökyüzü ve Bilimi Antiokhos ise idealistti. Ona göre sözleşme yeni bir dine beşik, Nemrud Dağı da onun merkezi olacaktı. Bu yeni din Nemrud'dan tüm medeni dünyaya yansıyacaktı. Bir din yaratmanın verdiği güvenle olsa gerek, Antiokhos taç giymenin hemen ardından kendine Theos adını verdi. Ve kendince bir efsane oldu. canin

Harika bir paylaşım teşekkürler

Çok defa ismini duyardık krallığın... Eline sağlık. Konu için teşekkürler

devammmm KOMMAGENE COĞRAFYASI Sık sık karşılaştığımız sorulardan biri Kommagenelilerin hakimiyet alanı ile ilgilidir. Antik Kommagene ülkesi Yukarı Mezopotamyadan Yukarı Fırat'ın bati yakasını takip ederek Doğuda Fırat Nehri, Güneyde Nizip, Antakya'ya kadar uzanmıştır. Batıda Kahramanmaraş, Göksun Pınarbaşı, Kuzeyde Malatya ve Toros Dağları ile çevriliydi. Ancak Krallık 1. Antiochos döneminde bir ara sınırlarını genişletmiş Kapadokyaya kadar uzanmıştır. Kommagenelilerin önemli yerleşim merkezi olarak Arsemia ve Samsat Başkent, Gerger Arsemiası, Sesönk ve genellikle Fıratta yakın havzada kurulmuş olan yerleşim birimleridir. Bunların ancak çok azından kalıntılar, yıkıntılar bulunmaktadır. Kim bilir belki yıllar sonra Kommagenelilere ait yeni yerleşim birimleri ortaya çıkacaktır. Kommageneliler genellikle karargah ve yerleşim merkezlerini, savunma açısından müsait olan yerlerde kurulmuşlardır. Gerger Arsemiası, eski Kahta Arsemiası, Derik, Samsat bunlardan birkaç örnektir. Kommagene toprakları çok verimli ve sulak, ormanlık arazilerden oluşmakta idi. O dönemlerde Kommagenelilerin tarımda, şarapçılıkta, hayvancılıkta ve sedir ağacı üretiminde çok mesafe aldıkları bilinmektedir. Bir başka kaynaktan alınan bilgiye göre; Kommagene Krallığı, Güneydoğu Anadolu'da Güneydoğu Toroslar'la Fırat Nehri arasında kalan, batıdan Kilikia, kuzeyden Kappodokia ile sınırlı bir bölgede kurulmuştur. Bu alan günümüzde Adıyaman, Gaziantep, Kahramanmaraş illerini kapsamaktadır. Asur ve Hitit egemenliklerini yaşayan Krallığın Asur kaynaklarında, Geç Hitit Dönemi'nde "Kummuh" olarak adı geçmektedir. Büyük İskender'den sonra Selefkiler'in egemenliğinde kalmıştır. M. Ö. 162 yılında Mithridathes Kalinikos tarafından bağımsız bir devlet olarak kurulmuştur. Mithridathes, ataları olan Persleri, Makedonları ve bölgedeki diğer toplulukları bir araya getirerek kurduğu bu güçlü devlete Grekçe "Genler Topluluğu" anlamına gelen Kommagene adını vermiştir. Krallığın ilk merkezi Arsameia olup, başkenti Samosata 'tır( Sukayar,2000) Mithridathes'ten sonra başa gelen Kral I. Antiochos Dönemi'nde Kommagene Krallığı en görkemli devrini yaşamıştır (M. Ö. 69-36). Nemrut Dağı'nın 2150 m.'lik doruğuna, gizemini hala koruyan tümülüsü yaptırmıştır. Bu dönemden günümüze gelebilen eserlerin büyük bir bölümü, I. Antiochos dönemine aittir. III. Antiochos'un ölümünden sonra, Tiberius zamanında bölge Romalıların eline geçerek Roma eyaleti haline getirilir (M. Ö. 17). Daha sonra kral olan Antiochos IV. Epiphanes'e, Roma İmparatoru Caligula Kommagene'yi geri verir (M. S. 38). Antiochos IV'ün ölümünden sonra, Vespasianus dönemi'nde (M. S. 72) Kommagne Krallığı yeniden Roma İmparatorluğu'na bağlanır ve Suriye eyaletinin bir parçası olur canin

DOĞU İLE BATI BİRARADA 1. Antiochos babası 1 Mithradates gibi doğu ile batı kültürlerini birleştirmeyi hayal etmişti. Bu hayaline ulaşmak için her şeyi yaptı. Nemrut Dağı'nın 2150 metre yükseklikteki zirvesinde yapımına başladığı görkemli kutsal alan ve mezar anıtı ne yazık ki ölümünden önce bitirilemedi. Oğlu Kral 1. Antiochos da devam etmedi çalışmalara, mezar anıtı yarım kaldı. Kutsal alanın doğu ve batı yamaçlarında teraslar üzerinde yaptırdığı heykeller ise Nemrut'un sert hava koşullarıyla boğuşarak yüzyıllarca ayakta kalmayı başardı. Antiochos'un ölümünden sonra fikirleri de unutuldu, yaratmayı düşündüğü din kendisiyle birlikte öldü. Ama yine de yaptırdığı heykellerle kendinden yüzyıllar boyu bahsettirdi. Kommagene'de tanrılar ve krallar adına yaptırılmış heykeller dışında kraliyet mensubu kadınlar için yaptırılmış bir anıt mezar bulunur. Antiochos bu kutsal alanı teraslar halinde tasarlamıştı. Kutsal kabul edilen teraslarda yer alan heykellerin sırası aynıydı. Bu tanrılarından her biri hem Doğu hem Batı tanrılarını temsil ediyor ve bu nedenle iki ayrı isimle anılıyordu. Yüzleri doğuya ve batıya çevrili Pers ve Yunan tanrıları Kral Antiochos'un bu iki kültürü birleştirme amacını da simgeliyordu. Doğu ile batının uzlaşmaz, savaşçı tutumu ise, Avrupa ve Asya'da el değiştiren birçok devlete, tapınılan yeni ve hatta ortak tanrılara rağmen tarihin her devrinde varlığını sürdürmüştür. Bizans için doğu yine Pers idi; merkezi Roma'da bulunan Katolik Batı Kilisesi içinse doğu, Ortodoks Bizans'ın bizzat kendisiydi. Bu doğu batı tezatı daha sonra Hristiyan – Müslüman, Avrupa – Osmanlı biçimlerinde şekil değiştirerek süregelmiş ve nihayet günümüzde bile varlığını sürdürmeyi başarmıştır. Büyük İskender ve Büyük Antiokhos'dan binlerce yıl sonra, tarihin garip bir tesadüfü olarak yine Makedonya kökenli ve yine deha sahibi bir asker-devlet adamı, yani Mustafa Kemal Atatürk tarafından Anadolu'da "Yurtda Sulh Cihanda Sulh" ilkesiyle gerçekleştirilen politik birliğin, yani Türkiye Cumhuriyetinin temelinde yine aynı ideal yatıyor: Doğu – Batı sentezi; doğulu benliğimizi oluşturan etik değerlerimizi koruyarak batının rasyonel değerlerini bu bağlamda özümseyerek yeni bir kimlik yaratabilirsek, işte o zaman; İskender – Antiokhos – Atatürk çizgisinde yeni, dinamik, yaratıcı bir toplum olabiliriz.

devammm Romalılar batı Anadolu'ya ilk adımlarını atar atmaz Bythinia, Pisidia, Galatia ve Cappadocia gibi küçük Asya krallıklarını birer birer ele geçirmeye başladılar. Pergamum'dan sonra İ. Ö. 80 dolaylarında Bythinia ve Pisidia'yı egemenlikleri altına aldılar. Aynı sıralarda Partlar da Kommagene sınırlarına varmışlardı. Romalılar İ. Ö. 70 sıralarında en büyük düşmanları Pontus Krallığı'nı devirdiler. Hemen arkasından da Pontus'un güçlü müttefiki olan Arm Krallığını yıktılar ve fetihlerini tamamlamak için süratle bölgedeki son bağımsız krallık olan Kommagene'ye yöneldiler. Bu küçük ülkenin istilası başlangıçta hiç de zor görünmüyordu. İ. Ö.69'da Kommagene'nin başkenti Samsat kuşatıldı. Ancak hiç umulmayan bir şey oldu ve Roma savaş makinesi durdu. Romalı askerler daha önce hiç görmedikleri bir maddeyle bombalanıyorlardı. Romalı tarihçi Plinius onun vurduğu asker silahıyla beraber yanıyordu. Anlaşılan Kommagene dışında bilinmeyen bu gizli silahın sebep olduğu korku çok büyük olmustu. Samsat düşmedi. Roma konsülü Iucullus ile Kral Antiokhos özel bir görüşme için bir araya geldiler. Bu görüşmenin kaydı yok ama toplantı sonunda roma ordusu geri çekildi. Kommagene için durum gerginliğini korumaya devam ediyordu, zira bir yanlarında sömürgeci savaş tutkunu Romalılar diğer tarafta güçlü Part ülkesi vardı. İ. Ö. 64'de Romalılar istilalarına devam ettiler. Seleukos devletinden kalanlar Suriye vilayetine dahil edildi. Bu devirde Roma'nın Kommagene Krallığı dışında küçük Asya'da egemenligi altına almadığı devlet kalmamıştı. Kommagene Seleukos devletinin yıkılısından küçük bir toprak parçasını ülkesine katarak yararlandı. Kommagene'nin stratejik konumu Roma'nın doğuya doğru genişlemesinde hayati önem taşımaktaydı. Ya burası da istila edilecek ya da genişlemekten vazgeçilecekti. Antiokhos Partlarla ilişkisini güçlendirmesi gerektiğini biliyordu. Bu amaçla kızı laodike'yi Part kralına es olarak verdi. Bu evlilikten bir erkek çocuk dünyaya geldi, Pakoros. O babasının gözdesi ve tahtının tek varisiydi. Parth Askeri Küçük Asya'da savaşlar sürüyordu. İ. Ö. 53 yılında Partlar Romalıları yenerek Suriye'yi fethettiler. Bunu fırsat bilen Pontus Krallığı Roma'ya başkaldırma gücünü kendinde buldu. Jül Sezar Küçük Asya'ya yürüyerek ayaklanmayı bastırdı. Sezar'ın tarihe geçen geldim, gördüm, yendim' sözü bu zaferin ardından söylenmiştir. Sezar'ın öldürülmesiyle Roma Imparatorluğu bölündü. Markus Antonius doğuyu, Oktavianus batıyı aldı. Markus Antonius meclisini, sevgilisi Kleopatra da yanında olduğu halde, Tarsus'ta kurdu. Jül Sezar da mısır kraliçesinin güzelliği karşısında ezilmiştir. İ. Ö. 38'de Markus Antonius Part ordusunu yendi ve veliaht Prens Pakoros'u öldürdü. Annesi laodike ve Part kralı olan babası derin bir acıya düştüler. Antiokhos kızı ve damadının acısını paylaştı ve onlara yardım etmek istedi. Antiokhos savaştan kaçarak Kommagene'ye sığınanları himayesini altına aldı ve onları Marcus Antonius'a teslim etmeyi reddetti. Savaş istemeyen Antiokhos esirlere karşılık, 25 bin ton gümüşe eşit olan 1000 talent teklif etti. Zenginliğiyle ünlü Kommagene'nin tüm altın ve gümüş varlığına göz koyan Markus Antonius sığınmacılara karşılık olarak Kommagene'nin tüm servetini istedi. Antiochus'un bu teklifi kabul etmesi söz konusu olamazdı. Markus Antonius küçücük bir krallıktan gelen bu cevabı büyük bir hakaret olarak görerek askerlerine derhal Kommagene'yi kuşatmalarını emretti; kendisi Tarsus'ta, meclisinin başında, kalarak ordusundan gelecek iyi haberleri beklemeyi tercih etti. Ancak beklenenin aksine, Samsat kuşatması istenildiği gibi gitmiyordu. Bunun üzerine gücünü arttırmak isteyen Markus Antonius Tarsus'daki keyifli yaşantısını bırakıp yanına Judea kralı Herod da olduğu halde ordusunun basına geçti. Zaferin yakın olduğuna emindi. Belki de şu gerçekleşti: Samsat kuşatması boyunca Kommagene askerleri Kommagene'yi çevreleyen alanlarda yoğunlaşmayı sürdürdüler. Eli silah tutan her Kommageneli krallarının çağrısına sadakat gösterdi. Yeterli sayıya ulaştıklarında roma ordusunun malzeme kollarına saldırıya başladılar. Kısa bir süre sonra roma ordusu malzeme sıkıntısı çekmeye başladı. Bunun üzerine Markus Antonius durumun düzeltilmesi için bölgeye kendi süvarisini gönderdi. Kommagene konseyinin beklediği hamle de tam buydu. Ağır zırhlı seçkin Kommagene süvarilerini devreye girdi. Kommagene ordusunu askerleri ve atları kendileri adeta yenilmez kılan siyah çelikten zırhlarını kuşandılar. Sayıları ancak bir kaç yüz kadardı, ancak saldırılarına hiç bir düşman dayanamazdı. Bu çelik kuvvet ordunun gözbebeğiydi. Kommagene atlıları sabah sisinde roma süvarilerini bekliyorlar. Atlar sinirli sinirli toprağı eseliyor. Aniden yürek titreten bir trompet sesi sisi yırtıyor. Bu işaretle Kommagene süvarileri harekete geçiyor. Şaşkınlık içindeki roma ordusu için artık çok geç. İlk saldırıya karşı koyabilmek için roma süvarileri saflarını çekiliyorlar. Trompet sesleri ikinci kez duyulduğunda Kommageneli süvariler koşuya geçiyorlar. Şimsek gibi ilerleyen atların altında yer titriyor. Ağır zırhlı atlılar hafif kuşamlı roma süvarilerinin üzerine saldırıyorlar. Romalılar oyuncak askerler gibi yıkılıyorlar. Soğukkanlı ve yüksek disiplinli roma süvarileri çabucak toparlanıyor ve sayıca olan üstünlüklerine de güvenerek bu küçük çelik gücü çember içine almaya çalışıyorlar. Ve yine trompet sesleri. Kommagene süvarilerinin iki yanından bir kartalın kanatlarını andırırcasına çıkıveren okçu birliği roma süvarilerine ok yağdırmaya başlıyor. Hafif kuşamlı süvariler çelik ok yağmuru altında çaresizler ve pek çoğu yaralanıyor. Ağır zırhlı Kommagene atlıları Romalıları okçuların önüne doğru sürüyorlar. Okçular müthiş bir hızla ok yağdırmaya devam ediyorlar. Romalılar önce akıllarını sonra da hayatları kaybediyorlar. Günün sonunda Markus Antonius süvari birliğini yitirmiştir. Bir yanda Samsat surları diğer yanda Kommagene süvarileri olmak üzere romalılar artık kusatan degil kusatılmıs olandır. Böylece Markus Antonius Samsat kuşatmasından vazgeçmek zorunda kalır. Ortağı Herod savaşın sonunu beklemeden krallığı Judea'ya döner. Markus Antonius çaresiz geri çekilir. Antiokhos durumu yumuşatmak için Markus Antonius'a 300 talens verir. Sadakatsızlıktan nefret eden Antiokhos verdiği para karşılığında Markus Antonius'dan kendisine bir vatan hainini teslim etmesini şart koşar. Bu olaylardan kısa bir süre sonra ölen Antiokhos Nemrud Tapınağına, tahminen babasının yanına, gömüldü. Antiokhos'tan sonra tahta oğlu 2. Mithridates geçti. Kommagene Roma imparatorlugu'na denk değildir artık. Mithridates'in yönetimindeki Kommagene Suriye'nin önce uydusu sonrada eyaleti haline gelir. Romalılara karsı verilen savaşta oğlunu kaybeden Part kralı'nın acısı o kadar derindir ki kendi arzusuyla tahtından feragat eder. Velihat prensin dedesi Antiokhos'un Kommagene'yi riske atarak krallığına sığınan Part askerlerini koruması da babanın üzüntüsünü hafifletmemiştir. Part kralının yerine oğullarından biri geçer. Bu acımasız bir hükümdardı ve tahtını tehlikeye atacağına inandığı, laodike ve onun çocukları dahil, kimseyi öldürtmekten kaçınmaz. 2. Mithridates kızkardeşini Kommagene topraklarındaki Karakuş mezar tepesine gömer. laodike'nin kabrine üzerinde 'tüm kadınların en güzeliydi' yazan çok güzel bir taş yazıt koyar. Mithridates Karakuş'u Kahta çayının kıyısında yaptırmıştır. Annesi Isias ve diğer bir kızkardeşi Antiochis ve onu kızı Aka da orada yatmaktadırlar. Mithridates yazlık malikanesinin terasından derin çaya inen başdöndürücü vadiyi ve Karakuş'u seyreder. Böylelikle ölümlerinden sonra da sevdiklerini yanında hissedebilirdi. Kıskanç kardeş 2. Antiokhos 2. Mithridates'i tahttan indirmek istiyordu. Bu nedenle roma senatosu 2. Antiokhos'u ölüm cezasına çarptırdı. İ. Ö. 29'da Roma'da idam edildi. Kommagene son olarak, kısa bir süre için, kral 4. Antiokhos devrinde bağımsız kalmıştır. 4. Antiokhos İ. S. 71'de roma ordusuna yenildi. Kommagene'nin ağır zırhlı ünlü süvarileri ve muhteşem okçuları 'cohortes comagenorum' adı altında roma ordusuna dahil edilmek suretiyle küçük kommagene ordusu yenildi. Ancak, çok geçmeden M. S. 72'de Vespanianus, Kommagene'yi tekrar Suriye eyaletine bağlayarak bağımsızlığına son vermiştir Gelecekte çıkabilecek isyanlara önlem olarak Kommagene Krallıgı'nın yüceliğini hatırlatan binalar ve heykeller yerle bir edildi. Kutsal Nemrud Dagı'ndaki tapınak yıkıldı. Kommagene devrinin kapanışıyla Nemrud sadece dağ rüzgarlarının ve yolunu kaybeden çobanların ziyaretleriyle irkileceği uzun uykusuna daldı 1. Antiochos'un ölümünden sonra yerine 2. Mithridates geçmiştir. Daha sonra tahta çıkan 3. Antiokhos döneminde ise ülke güçlü bir duruma gelmiş, onun ölümünden sonra Romalı komutan Germenicus M. Ö. 18'de Kommagene'yi Suriye eyaletine bağlamıştır. Roma İmparatoru Caligula, 4. Antiochos'un babasından aldığı krallığı kendisine geri vermiş; böylece Kommagene M. S. 38'de tekrar bağımsızlığına kavuşmuştur. 4. Antiochos batıda Kilikya'nın bir kısmını egemenliği altına almış, Part Savaşlarında Roma'ya yardım eden Kommagene Krallığına İmparator Neron doğudaki toprakların bir kısmını geri vermiştir. Ancak, çok geçmeden M. S. 72'de Vespanianus, Kommagene'yi tekrar Suriye eyaletine bağlayarak bağımsızlığına son vermiştir canin

ilginç bir konu olmuş. teşekkürler paylaşım için canin

canin cehenneme dostum güzel konu canin

Elline Koluna Saglık Gerçek den Çok yararlı bir konu Daha yeni Ögrendim Anadoluda Böyle bir medeniyetin yaşadıgını canin

canin cehenneme, tekrar için teşekkür ederim. Çünkü aşağıdaki linkte 22,23 ve 24 mesajlarda vermiştim. http://www.wardom.org/medeniyetler-tarihi-uzun-bir-calisma-olacak-t92254.html Kolay gelsin. canin

KOMMAGENE KRALLIĞI KOMMAGENE MEDENİYETİNİN KEŞFİ Kommagene medeniyetinin keşfi, gündeme gelmesi, 1838 yılında Osmanlı Sarayına ve oradan Osmanlı Toros Ordularının idaresinde görevlendirilen Alman subay Helmut Von Moltke'nin tesadüfi bir inceleme gezisi sonunda ortaya çıkar. Helmut Von Moltke Osmanlıya karşı ayaklanan, Suriye ve Filistini Osmanlıdan ayırmak isteyen Kavalalı Mehmet Ali Paşa'ya karşı Malatya'da üstlenen Osmanlı Toros Ordularına Fırat nehri üzerinden geçiş yolu ararken önceleri Gerger Arsemiası'na rastlar. Fırat'tan geçişin zorluğu Moltke'yi başka yollardan araştırma yapmaya zorlamıştır. Moltke bu arada Nemrut dağı Tepesinde bulunan Dev Tarihi Tapınağı görür ve bunun Asurlara ait bir kalıntı olduğunu tahmin ederek, bir mektupla Berlindeki Prusya Kraliyet Bilimler Akademisine yollamasıyla bilimsel olarak ele alır. Moltka 'Türkiye'den Mektuplar'' adı altında Almanya'ya gönderdiği raporlarda bu tarihi zenginliğinin muhteşemliğinden etkilendiğini geniş şeklide bahseder 2150 metre yükseklikteki bu gizemli tapınağın sırrını çözmek için kafalar karışır. 1882 yılında Otto Puchstein ile Karl Sester ilk keşif gezilerini Kahire'den başlatırlar. Çeşitli bilgiler elde ederek geri dönerler. Daha sonraları Ahmet Hamdi Bey bazı araştırmalar yapar. Zamanın şartları elvermediğinden sağlıklı kazı ve araştırmalar sonuç vermez. Asıl bulguları ortaya çıkaran kazılar 1938 yılında Frederik Karl Dörner'in yaptığı detaylı inceleme gezisi ile başlar. Kommagene Medeniyeti'nin sırları, buraya ömürlerini adayan Alman Arkeolog Prof. Frederik Karl Dörner ile Amerikalı Arkeolog Miss Theresa Goel tarafından çözülmüştür. 1938 yılında başlayarak aralıklarla 1985 yılına kadar devam eden bilimsel arkeolojik kazılar bugünkü Kommagene Medeniyetinin aydınlığa çıkmasını sağlamıştır. 1953'ten sonra, Arsemia, Samsat, Nemrut dağında yapılan kazılarda çok sayıda tarihi eser, belge ve bilgiler elde edilmiş, taşınabilir eserler müzelere, taşınamayanlar bugünkü durumda kısmen restore edilerek yerlerinde muhafaza edilmiştir. Prof. Theresa Goel vasiyetinde, cesedinin yakılarak külünün Nemrut Dağı tepesine serpilmesini istemiş ve bu vasiyeti Kardeşi Kermit tarafından 1989 yılında yerine getirilmiştir. Milli Park içinde yer alan kommagenelilerden kalan tarihi eserlerin restorasyon, koruma ve bakım çalışmaları ileriki yıllarda devam edecektir. 'Doğum günüm her ay ve yıl kutlanıp, bayram günü olacak, bugünlerde başrahip, tanrılar ve benim için kendisine benim ve kanunların cömertçe verdiği Pers kılığına bürünerek hepimizin üzerine altın çelenkler koyacak. Hepimiz için bol bol kokular yakacak ve yemekler ve şaraplarla donatacak. Buraya toplanan ulusum, bol bol yiyip bayram edecek.'1. Antiochos Epiphanes. KOMMAGENE SOYAĞACI Kommagene Krallığı anne tarafı Makedonya Hükümdarı Büyük İskender; baba tarafı Pers Krallarından Dariusa akraba olan bir prensin oğlu Mithridathes Kalinikos tarafından MÖ.69 yılında bağımsız bir krallık olarak kurulur. Kral Mithridathes, ataları olan Pers ve Makedonların inanç, kültür ve geleneklerini birleştirerek, güçlü bir devlet kurar, bu devlette Kommagene adını verir. Kommagene'nin anlamı 'genler topluluğu' demektir. Bu anlam Grekçedir. Persleri Makedonları ve bölgedeki diğer toplulukları bir araya getirerek kurduğu krallığın ilk merkezi Arsemiadır. İkinci merkezi Fırat kıyısındaki Samosata şehridir. Kalinikos, güzel yenen, Muzaffer, Yılmaz, sürekli yenen anlamındadır. Bunun için Arsemiadaki Mithridathes Kalinikos'un kuvvet tanrısı Herkül Herakles'le zafer dönüşü tasvir edilmiştir Kommagene'yi ilk kez İ. Ö. 850 civarında yazılı tarihin kayıtlarında görmeye başlıyoruz. Bir Asur kralının tutanaklarında, halkın krala yıllık vergi olarak altın, gümüş ve sedir ağacından yapılmış tahta verdiği yazı. Belli ki o günlerde değerli sedir ağaçları sadece Lübnan'da değil Kommagene topraklarında da yetişiyordu. Kommagene Asurluların bir uydusu haline geldiği dönemde İ. Ö. 700 civarında bir Kommagen Kralı Asurlulara başkaldırır. Asur kralı Sargon kommagenleri yener ve yenilen asi kralı: "tanrılardan korkusu olmayan tanrısız bir adam bu. Sadece kötü planlar yapan bir hilekar," diyerek suçlar. Kral Sargon'un nitelemesi fazlasıyla öznel görünebilir. Ancak Sargon sözlerine söyle devam eder: "karısını, oğullarını ve kızlarını, malını ve hazinelerini aldım ve son olarak halkını aldım ve onları Mezopotamya'nın güneyine sürdüm." Anlaşılan, yerleşik halkları yurtlarından topraklarından sürmek o zamanlarda da uygulanan bir yöntemdi. İ. Ö. 600 dolaylarında Babilliler Asurluları yenilgiye uğratırlar. Sonradan Kommagene Krallığını başkenti olacak olan Samsat'da son kez savaşırlar. Bu savaşta Mısır ordusu Asurlulara destek verir. Ancak Babilliler birleşik orduları yenmeyi başarırlar. Kommagene halkı İ. Ö. 550 dolaylarında, önce Babillileri yenen Perslerin sonra da Persleri yenen büyük İskender'in ordularının istilasına tanıkolur İ. Ö. 300'lerde büyük İskender'in veliahtlarından biri olan kral Seleukos 1. Nikator bölgesinde hüküm sürer. 1. Nikator Kommagene krallarının yunan atalarından birisidir. İ. Ö. 130'larda Kommagene Krallıgı bağımsızlığını kazanır. Mithridates Laodike adında bir Seleukos prensesiyle evlendi. Üç kızları oldu ve dördüncü çocukları da kız olunca çift bir oğul sahibi olamama kaygısına kapıldılar. Bir oğula sahip olmak krallığın kalıcılığı açısında çok önemliydi ve erkek evladı olmayan bir kralın velihatı da yok demekti. Oğulları olduğunda tattıkları mutluluk ve rahatlık sonsuzdu ve çocuğa Laodike'nin babasının adı, Antiokhos, verildi. Kommagene krallığı gücünü kat kat aşan güçlerin tehditi altındaydı ve Mithridates yardıma muhtaçtı. Yardım alma amacıyla Mithridates tanrılarla bir anlaşma yaptı. Bu tanrıların gerçek mi hayali mi oldukları bilmiyoruz, ancak krallığın bağımsızlığını koruduğu dikkate alınırsa Mithridates'in anlaşmasının ise yaradığı söylenebilir. Diğer taraftan bu sözleşmenin halklar arasındaki uyumsuzlukları yumuşattığı anlaşılıyor. Kommagene Krallıgı'nı oluşturan bu başka başka köklerden gelen insanların kendilerini birbirleriyle bağlantılı hissetmeleri güçtü. Ancak tanrılarla yapılan sözleşmeden etkilendiler ve kendilerini tanrıların korumayı kabul ettiği seçilmiş insanlar olarak gördüler Mithridathesten sonra Kral 1. Antiochos yerine geçerek krallık hudutlarını genişletir, şehirleri onarır, güçlü bir yapıya kavuşturur kendi ülkesini. Nemrut Dağındaki Tanrılar ve tanrılaşmış atalarının Hierothesion inşa eder. Kendisinin tanrılaştığını ilan ederek bütün Hierothesionlarda tanrılar arasına katılır. Bugün Kommagenelerden kalan tarihi kalıntıların büyük kısmı ve en önemlileri Antiochos 1. döneminden kalmadır. Antiochos ülkesini refaha kavuşturmuş, sınırlarını genişletmiş, bugün Dünyanın sekizinci harikası olarak tanımlanan Nemrut Dağındaki devasa eserleri inşa ettirmiştir. -

canin Rumuzunu değiştir bence

KOMMAGENE YERLEŞİM YERLERİ ARSEMİA Fırat Nehri kollarından Kahta Çayı yakınında tepe üzerinde kurulmuştur. Bugün çıplak bir tepe üzerindedir. Ancak zamanında Komagene'nin 1. Başkenti olan Arsemia'da önemli tarihi kalıntılar ortaya çıkarılmıştır. Arkeolog Karl Dörner buradaki hazneleri günışığına çıkarmıştır. 1. Antiochos Herkules 'le el sıkışırken Kommagenelilerin atası Arsemes tarafından 2. yy'ın başlarında kurulduğu sanılmaktadır. Kommagene Medeniyetinin tüm sırları ve gizemi burada bulunan yazıtlardan çözülmüştür.1. Antiochos'un babası onuruna yaptırdığı Hierothesion ve Anadolu'da bulunan en büyük Grekçe yazı özelliğini taşıyan kitabe; 1. Antiochos'un sülalesi, politikası ve inançları hakkında bilgi verir. SAMSAT Tarih boyunca pek çok medeniyete ev sahipiliği yapan Samosata, Kommagene Krallığına da başkentlik yapmıştır. Eski adı Samosata-Sumaysat olan Samsat, yöreninen eski yerleşim yerlerinden biridir. Bazı kaynaklarda İ. Ö. 600'de Orta Asyadan gelen Prohitit Türkleri tarafından kurulduğu belirtilmektedir. Fıratın batı ve doğu kesimleri arasında en elverişli geçit yerinde bulunduğu için Samsat büyük bir öneme sahip olmuştur. Samsattan görünüş Sümerler zamanında Semizeta adını alan Samsat'ın Demir Çağında Hitit Krallığının merkezi olduğu sanılmaktadır. Bölge İ. Ö. 708 yılında 2. Sargon tarafından ele geçirilerek Asur'a bağlı bir eyalet durumuna gelmiştir. İ. Ö. 605'de Babillerin eline, daha sonra sırasıyla Medlerin, Perslerin(İ. Ö.553), Makedonya Krallığının(İ. Ö.333) ve Seleukosların hakimiyeti altına girmiştir. Büyük İskender'inde Hindistan seferi dönüşü burada 2 yıl boyunca kaldığı belirlenmiştir. Samsat İ. Ö.69'da Kommagene Krallığının merkezi olmuştur. 150 yıllık süre içinde 4 krala başkentlik yapmıştır. İ. S.72'de bir Roma Eyaleti haline gelen Samsat bir ilim merkezi olmuştur ve ünlü şair Lukianus bu dönemde Samsat'ta doğmuştur. PERRE-PİRİN Adıyaman şehir merkezine 5km. Kuzeyinde Kuyucak Bucağı yolu üzerindeki Pirin Köyündedir. Asfalt yolun hemen solunda Pirin Köyüne 1km mesafedeki Karadğ'ın eteklerinden başlayarak yamaçları üzerinde konumlanan halkın bu nekropolde halkın Pirin Mağaraları diye adlandırdığ 208 adet kayalara oyularak yapılmış mezarlar bulunmaktadır. Bugünkü Pirin Köyüne adını veren antik Perre Şehrinin kuruluşu kaynaklara göre Helenistik döneme kadar uzanmaktadır. Antik çağlardan kalan bu Nekropol Kommageneliler döneminde önemli bir yerleşim merkezidir. Romalılar döneminde büyük bir şehir olarak genişletilmiş, su kanalları, çeşmeler inşa edilmiş. Bizans döneminin önemli merkezleri arasında yer almış, şu anda 208 adet kaya mezarı rölyefler, mozaik alanları, su kanalları, şehir kalıntıları ile çok sTüraş ayıda tahrip edilmiş mezar motifleri bulunmaktadır Ayrıca bölgede Doliche, Germanikea Kaisreia gibi kentlerde vardır. BELKIS / ZEUGMA Nizip ilçesine 10 km uzaklıkta, aynı adı taşıyan köyde bulunan Belkıs şehri kalıntıları, Akropol'den Fırat nehrine doğru inen yamaçlarda yer almaktadır. Kalıntılar Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine aittir. Zeugma Antik Kenti Belkıs M. Ö. I. Yüzyılda bölgede egemen olan Komagene Krallığının dört büyük şehrinden birisi idi. Arkeolog Rıfat Ergeç tarafından yapılan kazılarda Romalı bir zengine ait bir villa bulunmuş ve bu villanın misafir odasının tabanında Dionysos'un düğün sahnesi işlenmiş, sanat değeri yüksek mozaikler ele geçmiştir. Zeugma Mozaikleri Ayrıca, Nekropolden elde edilen heykeller ve kabartmalar Gaziantep Müzesi'nin Belkıs salonunda sergilenmektedir. Sergilenen heykellerin hemen hepsi mezarlardan elde edilmiş olup, oda mezarlarda gömülü kişileri simgelemektedir. Yapımı devam eden Birecik Barajının suları altında kalacak olan kısımlarında Gaziantep Müzesi'nce yapılmakta olan kurtarma kazıları ile araştırmalara devam edilmektedir. DÜLÜK Dülük, Gaziantep ilinin 10 km kuzeyinde yer almaktadır. Antik dönemde güney, kuzeydoğu ve batıdan uzanan ticaret yollarının kesiştiği kavşak noktasındaydı. Asurlular döneminde Mezopotomya'dan Kilikya'ya uzanan yolun; Helenistik ve Roma döneminde ise, Antakya ve Kilikya'dan Zeugma'ya uzanan İpek Yolunun güzergahında bulunmaktaydı. Dülük, antik kent ve kutsal alan olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Dülük Kalesi Antik kent bugün Dülük köyünün kuzey bitişiğindeki Keber Tepesi ve çevresinde toprak altındadır. Kutsal alan ise Dülük Köyü'nün yaklaşık 3 km. kuzeyinde, sedir ve çam ağaçlarıyla kaplı, 1.020 rakımlı Dülük Baba tepesinde yer almaktadır. Dülük'te Keber Tepesinde yapılan kazılarda Alt Paleotik çakmaktaşı aletler ve bu aletlerin yapıldığı atölyeler bulunmuştur. Bu taş aletler özgün bir karakter kazandığından litaratürde "Dülükien" olarak adlandırılmıştır. Bu dönemde barınma için kullanılan bir mağara da ele geçmiştir. Bu kalıntılara dayanılarak Dülük M. Ö. 600.000 yıllarına tarihlendirilmekte ve dünyanın en eski yerleşimlerinden biri olarak gösterilmektedir. Dülük; Teşup, Zeus ve Jüpiter Dolikhenos inançlarının kült merkezidir. Burada Hitit imparatorluk döneminde (M. Ö. 2. bin) gök ve fırtına tanrısı Teşup'un tapınağı mevcuttu. Teşup sol elinde şimşek demetiyle, sağ elinde çift ağızlı baltayla boğa üstünde durur halde taş üzerine kabartmaları işlenmiş, bronz heykelcikleri yapılmıştır. Helenistik ve Roma döneminde Teşup'un işlevi aynı, fakat sadece adı Zeus ve Jüpiter olarak değişmiştir. Dülükten Görünüm Roma'lı askerler tarafından Jüpiter Dolikhenos kültü sevilip büyük saygı görmüştür. Kendilerine güç versin diye, Jüpiter Dolikhenos'un küçük heykelciklerini kolye olarak boyunlarına takan askerler, bu dini Roma'ya kadar yaymışlardır. Dülük'de Mitra inancı da yaygındır. Dünyada bilinen yeraltına inşa edilen Mitras tapınaklarının en büyüğü, Dülük'te Keber Tepesinin güney eteğinde bulunmuştur. İki salonludur. Yeraltı Tapınağının mihrabı konumundaki merkezi nişte, Tauroktoni adı verilen boğa öldürme sahnesi kabartma halinde işlenmiştir. Tanrı Mitras, gezegenleri simgeleyen yıldızlar, takımyıldızlarını simgeleyen akrep, yılan ve köpek gibi figürlerin de eşliğinde bir boğayı öldürürken resmedilmiştir. Astrolojiye göre Yunan ve Roma döneminden önce ekinos boğada idi. M. Ö. 4000–3000 de gerçekleşen Boğa çağının sonu, boğa öldürme sahnesiyle ifade edilmiştir. Perseus takımyıldızının tam boğa üzerindeki konumu, boğayı Perseus'un öldürdüğü kavramını yaratmıştır. Bu sahnede Perseus'un yerine geçen Mitras boğanın gücünü yok etmekte, bahar ekinoksunu boğa burcundan çıkarıp, koç burcuna sokmaktadır. Bu sahne, Boğa çağının sona erdiğini, yeni bir çağın başladığını simgelemektedir. M. S.1. yüzyılda Tarsus'dan yayılmaya başlayan Mitras kültü, 3. yüzyılda İskoçya ve Büyük Sahra'ya kadar ulaşmıştır. Mitras ayinlerinde kurban edilen boğanın kanıyla hem yıkanılır hem de içilirdi. Böylece yok olan bir çağı simgeleyen boğanın temsil ettiği tanrının gücüne ve ölümsüzlüğüne kavuşulacağına inanılırdı. Dülük Mitras tapınağı 1997 ve 1998 yıllarında yapılan kazılarda bulunmuş olup, Anadolu'da bulunan Mitras yeraltı tapınağının ilkidir. Bizans döneminde de Dülük kenti Hititlerden beri süregelen kutsal şehir konumunu başpiskoposlukla devam ettirmiştir. Bu dönemde "Telukh" adıyla bir eyalet merkezi olmuştur. Arap akınları sırasında Dülük kenti oldukça tahrip olmuş, Başpiskoposluğun 7. yüzyılda Zeugma'ya taşınmasıyla birlikte dini merkez konumunu kaybetmiştir. Bu tarihten itibaren Gaziantep kalesi çevresinde kurulan yeni bir şehir olan "Ayıntap" Dülük kentinin yerini almaya başlamış ve günden güne küçülen Dülük, Ayıntap'a bağlı bir köy haline gelmiştir. Dülük kutsal alanı ise, evliya Dülükbaba' nın türbesiyle "kutsal alan" kimliğini günümüze kadar taşımıştır. Dülük'te geçmişten günümüze gelebilen en eski yerleşim, Keber Tepesinin güneyindeki prehistorik mağaradır. Ayrıca Keber Tepesinin karşı sırtlarında nekropol alanı vardır. Burada çok sayıda kayaya oyulmuş oda mezarları bulunmaktadır. Bu kaya mezarların bazılarının ön odasına taş basamaklarla inilerek ulaşılmaktadır. Mezar içerisinde lahitler bulunmaktadır. Bazısında dini mitolojik konulu kabartmalar mevcuttur. Bunların birinde ruh anlamına gelen Psikhe'ye Hermes ölünün ruhunu yeraltı dünyasına götürmesi için yol göstermektedir. Kimi mezarlarda ise baktığını taşa çeviren Medusa başı kabartma olarak işlenmiştir. Nekropolün doğusunda Mar-Slemun Manastırı'na ait olduğu tahmin edilen iki kaya kilisesi bulunmaktadır. Ayrıca Dülük Köyü'nün doğusunda antik taş ocakları bulunmaktadır. Mühür baskılarını içeren Dülük arşivi kaçakçılar tarafından yağmalanmıştır. Çok sayıda mühür baskısı yurt dışına kaçırılmıştır. Mühür baskıları yüzük taşı ve mühürlerin kil çamuruna basılmasıyla yapılan mühür baskıları üzerinde tanrı, tanrıça, kişiler ve hayvanlar gibi çeşitli resimler mevcuttur. Resmi ve özel mektuplarda, belgelerde, para torbaları ve balyaların mühürlenmesinde kullanılmış olup, mühürlenilen eşyanın güvenliğini sağlamıştır. Bu mühür baskılarından bir gurubu Gaziantep müzesinde teşhir edilmektedir.