Yazıya nereden başlayacağımı bilemedim ama annemin "arkandan ağlar" dediği tehdit doğru ise Samanyolu misali yıldızları sayılamayan o otelde cenaze evi var demekti. Valla aç kaldım, neden? 1- Öncelikle cüssem yüzünden koca tabağa azcık şeyler aldım . 2- Ardından yiyeceklerin tatları birbirine karışmasından mütevellit geniz travması geçirdim. 3- Ortam aşırı profesyoneldi. Sanki yemek yenmiyor Ortadoğu barış görüşmeleri yapılıyordu. Herkesin yüzünde aynı ifadesizlik vardı, gerildim. 4- Her şey vardı ama bana hiçbir şey yokmuş gibi geliyordu. Hani Afrika'daki açlar edebiyatı bu yazının farzı gibi görünebilir ama o pozisyon çok daha derin bir sorunun tezahürü. Hiç girmeyeceğim. Ama valla olmaz böyle şey hani turizm falan döviz getiriyor ama başkaca bir ahlak türetiyor emin olun. Hani burası Türkiye ne biliyim burada otel açarsan menü şöyle olması lazım Pazartesi: Kuru-Pilav-Cacık Salı: Döner-Salata-Ayran Çarşamba: Patlıcan musakka-Bulgur pilavı-Yoğurt Perşembe: İzmir köfte-Yoğurt Çorbası-İrmik helvası Cuma: Tarhana çorbası-Orman Kebabı-Kuskus Cumartesi: Adana kebap-Sınırsız soğan Pazar: Tantuni-Şalgam-Acı Biber Turşusu-Cezerye Şimdi böyle olsa turist kaçıyor mu, olmuyor mu? Turist evinde açık büfe mi yiyor, ne oluyor bak turist alışkın buna belki, ama bizim bünyede durmuyor. Şöyle ki: Bir defa ayrı bir geleneği oluşmuş bu büfeleri gözlemlediğinde anlıyorsun. 1- Aldırmayan Güruh: Madem buraya eşek yüküyle para vermişim, yerim, kimse durduramazcılar. Bu güruhun tabakları hayli düzensiz dolduruluyor, ne içerlerse fıçı ile içiyorlar. Bunlar yemek yerken genelde kahkaha atıyorlar, geğirmiyorlar ama ağız kenarları yağlanıyor. Çocuklu örnekleri daha çok, tek örnekleri ise nadir görülüyor. 2- Ne Olursa Olsun Diyet Bozmam Güruhu: Bu cins genelde bayan oluyor. Koca tabağa 3 büyük roka, 2 nane, biraz beyaz peynir koyup görgülerini ve doymuşluklarını ele güne nispet yapıyorlar. Bu güruhun en ayırt edici tarafı çalışan kesim kastı ile asla muhatap olmuyorlar. Burun havada, baş dik. 3- Tedirgin Güruh: Bu abiler genelde aile boyu tatilde olup "beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar" seviyesini yeni aşmış taze şehirliler. Bunlarda duyarlılıklarına göre ikiye ayrılıyorlar: İnce bıyık, uzun şort, pirinç surat. Küçük çocuğun elinden tutarken, kendini yeni keşfetmiş eşinden muhakkak çocukla alakalı olarak bir azar yiyorlar. Eşler tesettürlü olup tatile uygun bir kreasyon ile arz-ı endam ediyorlar. Eğer duyarlılık kadir gecesi "ağzıma içki koymam" düzeyinde ise; erkeklerde şortlar daha kısa, bayanda ise üst taraf deniz kıyafeti, alt tarafta ise Allah ne verdiyse şeklinde tezahür eden bir görüntü ile yemek salonunda belirleniyor. İlginçtir bu sosyal grubun ya çocukları yok ya da olsa dahi kucakta değiller hiç bir zaman. Bu iki grup da ölçülü yemeğe dikkat ediyor. Çalışan kastı ile ölçülü bir iletişimleri var, nazikler ama abartmıyorlar. Yani hani "hepimiz kardeşiz bu hizmet ne diye" tarzında değiller. Para verdik, istihdam sağladık bilincinde yarınlara akıyorlar. 4- Tekelciler Güruhu: Bunlar yemek yemiyor, devamlı içki içiyorlar ama öyle harbi abiler de değiller. Anlayamadım. Yani Zeki Müren taş plağı eşliğinde rakı yudumlayan eski filmlerdeki kalenderlere benzemiyorlar, genelde künye takıp denize bakıyorlar, içiyorlar, içiyorlar. Bu oldu mu şimdi? Biz Güneyliyiz. bizde yemek yemek şölendir. Profesyonel değildir bizde yemek yemek. Esnaf lokantalarına dikkat edin; dip dibedir sandalyeler, masalar. Yemek yerken yeni bir kültür oluşturmayız, aksine bize sunulan kültürü kabul eder, ağzımızı şapırdatır, yeriz. Yiyenler ve hizmet edenler hemen hemen aynıdır. Para üstünü alırız, çoğu zaman su isteriz masaya, gecikirse kalkar kendimiz alırız. Sütlaçın yanığını isteriz, ağzımızı sileriz çatalın üstüne konduğu kağıtla. Ustaya "eline sağlık" deriz, ağzımıza karanfil atarız. Böyle yemek yeriz biz, böyle yemeliyiz. Öyle değil mi? Hani sushi veya fujitas da yesek, böyle yiyelim bence. Olmuyor. Sonra aç kalıyorum yeminle. "Orada ne arıyordun deyyus?" şeklinde vicdan yapanlara affınıza mahcuben, "İş icabı zorunda kaldım" deyip samimiyetimi takdirlerinize arz ederken, bu ayarı kaçmış dünyanın tatsız tutsuz büfelerini kınamak için baş soğanı yumrukla kırıp cücüğünü yemeye davet ediyorum. Dikkaaaaaatt... Yada boşverin herşeyi.. Onlar anlayamazlar... Gelin. Ben size demli bir çay ısmarlayayım.

Zafer Mod.'um harika bir konu olmuş, Konuyu okuduğumuzda güruhların ayrılması ile ne olursa olsun o güruhlardan hoşnut olmadığınız havası yazınızda betimlenmekte, Elinize emeğinize sağlık, teşekkür ederim, Saygılarımla... OSMANLI

Karşılaştırma harika Eline sağlık