Güzel fıkralar... Sağol Aykut abi

Bu benim için gördüğüm yararlı bir hortlatma olmuş Hoşuma gitti fıkralar...

süper eline sağlık V

Valla konu hortlamsaydı bunları okuyup bu kadar gülemezdim blackmode konu için teşekkürler konuyu hortlatan rap arkadaşım fazla konu hortlatmamaya dikkat et sanada teşekkürler...

Konuya hiç yazan olmamış zamanında Bende yeni farkettim

ben bi nasreddin hoca fıkralarına bir de bu tarihi fıkralara gülemiyorum. tebessüm ediyorum bunlar biraz daha iğneleyici ve öğretici uslup tasıyor o yuzden olabilir mi

Tarihi Fıkralar 1Fuat Paşa'nın Hazır cevapları Abdülaziz Paris'te iken, III. Napolyon bir gün Fuat Paşa'ya, Abdülaziz ile ilgili bazı latifeler yapar ve Paşa'ya da sıkı sıkı tembihte bulunarak: - Sakın bunları padişah hazretlerine söyleme! Der. Paşa da şu latife ile teminat verir: - Bu pek tabiidir haşmetmeap. Padişahımızın sizin hakkınızda söylediklerini de size naklediyor muyum? Devletin içine düştüğü müthiş para buhranına çare aranır ve saraydaki altın eşyanın paraya çevrilmesi düşünülürken Abdülaziz'e bunu Fuat Paşa söylemiş ve Abdülaziz'in: - Demek ki saraylıların su içtikleri altın tasları fazla görüyorsunuz? Demesi üzerine Paşa şu cevabı vermek cesaretini göstermiştir: - Padişahım, yarın maazallah bu memlekete düşman girince bizler efendimizin rikabına sarılarak Konya ovalarını tuttuğumuz zaman hanım sultanlar bu altın taslarla ayrılık çeşmesinde mi su içecekler? Ağlatan Yüz Timurlenk'in Nasrettin Hoca ile ahbaplık ettiği devirlerde, Timurlenk'e bir ayna hediye etmiştir. Timurlenk aynayı alıp yüzüne bakmış ve ağlamaya başlamış. Hoca hayretle sormuş: - Hayrola kumandanım, ne oldu size, neden ağlıyorsunuz? Timur: - Ben yüzümün bu kadar berbat bir şey olduğunu bilmezdim, nasıl ağlamam? Deyince, Hoca da iki gözü iki çeşme ağlamaya başlamış. Bu sefer Timur sormuş: - Peki Hoca, sana ne oldu, sen neden ağlıyorsun? - Ah efendim, ben nasıl ağlamayayım? Siz şu mübarek yüzünüzü bir saniye görür görmez fenalıklar geçirip, ağlamaya başladınız. Ya kulunuz, bu yüzü her gün görüyor ya! Sağlam Devlet Bir ecnebi mahfilde Osmanlı İmparatorluğu'nun hala sağlam olduğundan bahsediliyordu. Fuat Paşa şöyle teyit etti: - Evet, muhakkak ki sağlamdır. Çünkü siz dışarıdan, biz içeriden yıkmaya çalışıyoruz da gene dayanıyor. Masrafsız Hayat Abdülaziz Fuat Paşa ile beraber Paris'e gittiği zaman eski Şehremini muavini Ömer Faiz Efendi de maiyetindekilerle berabermiş. Hazret latifeci, nüktedan birisi imiş. Fuat Paşa Paris Şehreminine iadei ziyarete giderken Faiz Efendi'yi de belediyeci olmak münasebeti ile yanına almış. Laf arasında Paris Emini, İstanbul'un nasıl sulandığını ve masrafının ne kadar tuttuğunu sormuş. O zaman İstanbul sokakları sulanmazmış. Ömer Efendi Fuat Paşa'ya: - Paşam, masraf yoktur; kahveci, berber, bakkal ve aşçıların himmetiyle sulanır. Bunların nargile suyu, çirkefi varken masrafa ne gerek var diyelim mi? Demiş. Kayıp Takke Bir kel adamın hamamda takkesini çalmışlar. Giyinirken bakmış ki takkesi yok. Hamamcı: - Sen hamama takkesiz geldin, demiş. Fakat öteki, müşterilere kel başını göstererk şöyle demiş: - Bakın Allah aşkına, bu baş takkesiz gelecek baş mıdır? Bu Cenaze Bize Geliyor Bir gün Hoca, evinin penceresinde düşünceli bir halde otururken sokaktan bir cenaze geçiyormuş. Cenazenin arkasında yakınları: - Ah, sen göçtün artık, o gittiğin karanlık, kimsesiz yerde ışığın yok, yiyeceğin yok, giyeceğin yok, soranın yok, diye feryat edip ağlarken, Hoca ağzının yarısını eliyle kapatarak karısına dönmüş: - Hanım dikkat et. Bu cenaze galiba bizim eve geliyor. Koş kapıyı açıver, demiş. Okur Yazar Meşhur Hattat Yesarizade Mustafa İzzet Efendi'nin şöhretine güzel yazıdaki büyük mahareti kadar basit ilmi ve yalan derecesindeki mübalağaları da yardım etmişti. Kendisi Keçecizade İzzet Molla ile pek sıkı fıkı ahbap idi. Bir gün II. Mahmut, İzzet Molla'ya bu sıkı fıkılığın sebebini sordu ve şu cevabı aldı: - Ben biraz okurum, fakat yazım fenadır. Onun da okuması kıt, fakat yazısı güzeldir. İkimiz bir araya gelince bir adam oluyoruz. Aklıma Gelmedi Vaktiyle reayadan haraç alındığı malum; haraç tahsildarları şurayı burayı teftiş ederlerken bir meyhanede başı açık ve hangi milletten olduğu belli olmayacak bir kılıkta oturan Bekri Mustafa'yı görünce haraç kağıdı sormuşlar. Bekri keyif haliyle onları terslemiş, onlar da yanlarındaki zabıta kuvveti ile alelacele ve yaka paça kaldırıp yola düzülmüşler. Yolda giderken bir tanıdık rastlamış, sormuş ve işi anladıktan sonra Bekri'ye: - Müslüman olduğunu niçin söylemedin? deyince: - Sus be kardeş aklıma gelmedi, demiş. Kırım Savaşında Ölüler Kırım Savaşı'nda o kadar çok kayıplar verilmiş ki doktor, fazla incelemeye vakit bulamazmış; sıhhiyeler arkasında, savaş alanını gezer, yerlerde yatanlara ayağıyla dokunurmuş. Kımıldayan olursa: -Sedye! Diye bağırır; hareket hissedilmezse de: -Denize! Dermiş. Böylece "sedye" dedikleri tedaviye, "denize" dedikleri mavi sulara gömülmeye gidermiş. Bir seferinde, yine dokunmuş: -Denize! Emrini vermiş. O geçip gidince sıhhiyeler işaret edileni yakalamışlar. Denize doğru götürürlerken adamcağız gözlerini açmış: - Ne oluyoruz? Nereye götürüyorsunuz? - Denize atmaya - Niçin? - Sen ölüsün. - Suphanallah... Ben nasıl ölü olurum? Sıhhiyeler kızıp, sert söylenmişler: - Ölüsün dedik ya... Çok konuşma... Sen tohturdan eyi mi bilicen!.. Yemin Edeceğim Koca Ragıp Paşa sadrazam iken bir gün ahbaplarına hitaben "Rüşvet almadığınıza yemin edebilir misiniz?" dedikten sonra, oradakiler yemini billah ederek rüşvet almadıklarını söylerler. Mecliste meşhur Haşmet de vardı ve bir köşeye çekilmiş sessizce duruyordu. Ragıp Paşa, "Haşmet, Rumeli de hayli mansıplarda bulundun. Sessizce durup yemin edemediğine bakılırsa bir hayli rüşvet almışa benzersin" deyince, Haşmet " Sultanım, Müslümanlarda, yalan yere yemin edenler çatlar diye bir itikat vardır. Şimdi ben efendilere bakıyorum. Eğer çatlamazlarsa ben de yemin edeceğim" demiş. Bizimkileri Dövüyorlar İki dul evlenmişler. Fakat kadının ilk kocasından, adamın da ilk karısından çocukları varmış. Bu evlenmeden de bir hayli çocukları olmuş. Bir gün eski çocuklar yeni kardeşlerinin başına üşüşüp dövmeye başlamışlar. Adam başa çıkamamış ve mutfaktaki hanımını şöylece yardıma çağırmış: - Koş karı, seninkilerle benimkiler bir oldular, bizimkileri pataklıyorlar. Katırın Tekmesi Bir memlekette ileri gelenlerden birinin mahkemeye bir işi düşer. Kadı rüşvet olarak adamın malik olduğu katırı ister. Fakat adamcağız vermediğinden kadı da işi görmez. Aradan zaman geçer. Öteki ne eder eder, kadıyı azlettirir. Bir gün konuşurlarken kadı şöyle der: - Bu bir tekmedir ama, kimin tekmesi hala anlayamadım. Öteki açığa vurur: - Kimin olacak a efendi hazretleri, der, bizim katırın. Ne Diye Bindin! Necip Fazıl Kısakürek vapurla Karaköy'e geçerken yanına biri yaklaşıp: - Üstat diye sormuş. "Peygamberlere ne diye gerek duyuldu, biz kendimiz yolumuzu bulabilirdik." Necip Fazıl, okuduğu kitaptan başını kaldırmadan, "Ne diye vapura bindin ki!" cevabını vermiş. "Yüzerek geçsene karşıya!" Aç Kalanlar Ahmet Vefik Paşa Paris sefiri iken, tebeadan müracaat edenlere sefarette iyi muamele olunmadığını Babıali'ye söylemişler. Babıali'nin bu hususta kendisine yazdığı muhtırayı müşarünileyh şöyle cevap vermiş: "Jurnalcılardan aç kalanlar bizim sefarete hücum ediyor. Sefaret imaret olmadığından kendilerine yüz verilmek mümkün olamıyorsa kabahat benim değildir." Nişan'ın Ağırlığı Eski hariciye mektupçularından Saffet Paşazade Refet Bey bir sefirliğe tayinin pek arzu ettiği halde mümkün olmamış. Her devletin birinci rütbe nişanını haiz olan mumaileyh bu söz açıldıkça şöyle dermiş: "Göğsümdeki nişanların ağırlığı beni yerimden kımıldatamıyor. Yoksa sefir olurdum."

Kardeş süpersin ya