işte vatan bu yüksek ulvi duygularla kazanıldı... ya bizler neyin davasındayız...

BİR ŞEHİDİN SON MEKTUBU Çanakkale Savaşları'nda şehit olan Kolağası Mehmet Tevfik Bey'in, şahadetinden önce ailesine yazdığı bir mektubu beraberce okuyalım. Türk insanının vatan, millet, Allah ve ailesine verdiği değerleri en veciz şekilde ortaya koyan bu kısa ve özlü mektupta Türk askerinin gerçek yüzü açıklıkla görülmektedir. Bizlere bu günleri kazandıran aziz şehitlerimizin ruhları şad olsun... Şehidin Kimliği: Rütbesi:Kolağası Görevi:Bölük Komutanı Baba adı:Ali rıza DoğumTarihi:1881 Yeri:İstanbul 2 Haziran 1915 günü yaralanmış ve Çanakkale Askeri Hastanesi'nde şehitlik rütbesine ulaşmıştır. Kabri, Hastane Bayırı Şehitliği 'ndedir. Sebebi hayatım, Feyz-ü refikim, Ovacık Karibindeki Orduğahtan 31 Mayıs 1915 Pazartesi Sevgili Babacığım, Valideciğim. Arıburnu'nda ilk girdiğim müthiş muharebede sağ yanımdan ve pantolonumdan kurşun geçti. Hamdolsun kurtuldum. Fakat bundan sonra gireceğim muharebelerden kurtulacağıma ümidim olmadığından bir hatıra olmak üzere şu yazılarımı yazıyorum. Hamdü Senalar olsun Cenab-ı Hak -a ki beni bu rütbeye kadar isal etti. Yine mukadderatı İlahiye olarak beni asker yaptı. Sizde ebeveynim olmak dolayısıyla beni vatan ve millete hizmet etmek için ne suretle yetiştirmek mümkün ise öylece yetiştirdiniz. Sebeb-i Feyz-i Refikim ve hayatım oldunuz. Cenab-ı Hakk'a ve sizlere çok teşekkürler ederim. Şimdiye kadar milletin bana verdiği parayı bugün haketmek zamanıdır. Vazife-i mukaddese -i vataniyeyi ifaya cehdediyorum. Rütbe-i şehadete suudedersem Cenab-ı Hakk'ın en sevimli kulu olduğuma kanaat edeceğim. Asker olduğum için bu her zaman benim için pek yakındır, Sevgili babacığım ve valideciğim. göz bebeğim olan zevcem Münevver ve oğlum Nezih'ciğimi evvela Cenab_ı Hakk'ın saniyen sizin himayenize tevdi ediyorum. Onlar hakkında ne mümkün ise lütfen yapınız. Oğlumun talim ve terbiyesine siz de refikamla birlikte lütfen sayediniz. Servetimizin olmadığı malumdur. Mümkün olandan fazla bir şeyi isteyemem, istesemde pek beyhudedir. Refikama hitaben yazdığım melfuf mektubu lütfen kendi eline veriniz. Fakat çok müteessirolacaktır. O teessürü izale edecek vechile veriniz. Ağlayacak üzülecek tabii müteselli ediniz. Mukadderat_ı İlahi ye böyle imiş. Matlubat ve düyunatım hakkında refikam mektubunda lef ettiğim deftere ehemmiyet veriniz. Münevver'in hafızasında ve yahut kendi defterinde mukayyet düyunat da doğrudur. Münevver'e yazdığım mektubum daha mufassaldır. Kendisinden sorunuz. Sevgili baba ve valideciğim. Belki bilmeyerek size karşı birçok kusurlarda bulunmuşumdur. Beni affediniz., hakkınızı helal ediniz, ruhumu şadediniz, işlerimizin tasviyesinde refikama muavenet ediniz ve muin olunuz. Sevgili hemşirem Lütfiye'ciğim. Bilirsiniz ki sizi çok severim. sizin için ve sayimin yettiği nisbette ne yapmak lazımsa yapmak isterdim. belki size karşı da kusur etmişimdir, beni affet, mukadderatı İlahiye böyleymiş hakkını helal et, ruhumu şadet, yengeniz Münevver hanımla oğlum Nezih'e sen de yardım et. Sizi de Cenab-ı Hakk'ın lütuf ve himayesine tevdi ediyorum. Ey akraba ve evda cümlenize elveda, cümleniz hakkınızı helal ediniz. Benim tarafımdan cümlenize hakkım helal olsun. Elveda elveda cümlenizi Cenab-ı Hakk'a tevdi ve emanet ediyorum. Ebediyen Allah'a ısmarladım. Sevgili babacığım ve valideciğim. Oğlunuz Mehmet Tevfik

vatan bu onun uğruna can vermek kadar güzel bir şey olacağını

gözlerim doldu birden

Kolağası Mehmet Tevfik Rahmetli dirilip bugünki halimizi görse, sanırım kahrından bir kere daha ölür "Biz bunun için mi şehit düştük. Yazıklar olsun sizlere..."diye yüzümüze tükürürdü.