Derin gazetecilik Hem ölüp hem öldürmekle yükümlü sayılan insanları yetiştirme yurdu olduk. Sevginin anayurdunda, insan insanın kurdu oldu artık. İnsanları sırtından vurarak ve bayrağın arkasında durarak, vatan nasıl sevilir çocuklarımıza öğretiyorlar. Devletin derinliklerinden hazineler çıkıyor! İşin en acı yanı, televizyonlardaki katil yetiştirme dizilerine, sayfalarında "kutsal dizi muamelesi" yapan gazetelerin, bu düzeni eleştirmesi. İnsanlar vurulana kadar katillere saygıda kusur etmeyenlerin, üç günlük hukuk aşkı inandırıcı değildir. Haberlerini devletten alan gazetecilik sistemi, bu çılgın ortamın beslenme uzmanlığındaki payını inkar edemez. Türkiye, karanlığa sürüklenirken, sadece para kazanmak uğruna, bütün değerleri talan edenlerin, gazeteler ve televizyonlar olduğunu da bizler inkar etmeyiz. Eğer namuslu bir çift göz ve adaletli yüreğimiz varsa... Kendi çıkarlarına çomak sokulduğu zaman, "Dağıtırım lan ülkeyi" diyenlerin gösterdiği heybetli duruşla, vatanını seven katillerin kullandığı silah arasındaki ilişkiyi görebiliyor musunuz? Kıyılara vuran cesetlerde, parmak izlerine bakın isterseniz. Ülke bütünlüğünü ve değerlerimizi vuranlar, aynı adreste buluşuyorlar. Bir ülkede gerçek vatan sevgisi tadilattan dolayı kapalı, ihanet pencereleri hep açıksa, o ülkede katiller kahraman olacaktır kuşkusuz. Televizyonlarında katillere kestirme yollar üretenler, ülke huzurunu katletmenin sanığı olarak adalet önüne çıkmadıkça, ülke düzlüğe çıkamayacaktır. O yüzden diyorum ki... "Derin devlet" ülkenin sorunuysa, "derin gazetecilik" daha büyük bir sorundur. Kökü kurutulmadıkça, bu ülkenin yarını yoktur. Gazeteler ülkenin aynasıdır. Makyaj malzemesi değil. Kaynak