HoşçakaL'ım... ELveda'm dı... Anlamadın... Belki alışkındı kulakların bu iki kelimenin dudaktaki dansına... Hoşça kal ; bir daha görüşmenin güvencesiydi. Bir önceki adımıydı bir sonraki buluşmanın... Hoşça kal denir ve hoşça kalınırdı senin aşklarında... Oysa bende Elveda demektir hoşça kal, bilemedin; kısacık zamanlara sığan tutkunun kılavuzluğundaki bu aşkta... Duvarlarıma sana dair çok da fazla olmayan anılarımı çerçeveleyip astığım bir gece vermiştim kararımı. Her nedense çok eğri büğrü duruyordu resimler. Anılar mı yakışmadı resimlere, yoksa resimler mi yapışmadı çerçevelerin sabitliğine anlayamadım. Ama ters duran bir şeyler vardı bu tuhaf görüntüde. Sarhoş naralarını tıpkı birer otriş gibi dolamıştım kelimelerin boynuna. Sonra birdenbire hayretle, o gideceği yönü şaşırmış naraların sokaklardan değil yüreğimden geldiğini fark ettim. Yalpalaya yalpalaya yeni bir limana demir atmaya giden, adımlarını bir türlü aynı hizaya getiremeyen bu ayaklar, benim sevdamı arşınlıyorlardı... Yine yanlış yollara, yanlış ayakkabılarla dalmıştım düşüncesizce. Nasır tutan kalbimdi, parmaklarım sapasağlamdı görünüşte! Bakmamıştım mor sarmaşıklı yaprakların altındaki kocaman dikenlerini saklayan bataklıklara... Ah aylak ruhum; yine aldanmıştı gökyüzünün kızıl, fettan saçlarına... Oysa çeviriverseydi tutkudan körelen gözlerini birkaç bakış aşağıya, sevdasına arapsaçı gibi dolanan yalanları fark edebilecekti... Ah aşka hiç doymayan aç ruhum, kısacık mutlulukların lezzetli mezeler olduğu bu sofrada, kadeh kadeh şarapları hapsedip damağına yine de aç kalktın aşkın saflığına... Hesaplaşma yüklü bir gecenin sabahıydı sana vedam. Oysa sen sadece hoşça kal dedim sanmıştın... Kanter içinde kaldı dudaklarım sana söyleyemediklerimi kendime haykırmaktan. Söylesem anlamazdın, biliyorum... Üstünde hiçbir etiket olmayan bir şişeye konmuş bir yardım mesajıydı kelimelerim... Ben ıssız bir adada; yanında almak isteyebileceği üç şeyi bile olmayan bir kazazedeydim. Çok tirajik biliyor musun? Üç şey alamazdım yanıma, almayı isteyebileceğim tek şey sendin... Ve sen bana aynı cümlenin içindeki iki kelime kadar yakın; ve aynı zamanda aynı cümlenin içinde asla bir araya gelemeyecek iki kelime kadar uzaktın... Çelişkilerin bileşkesi bir sevgili... Şarkılar saki olmuştu masama. Hep acı olan mezelerimi getirirken soframa, biri geldi biri gitti upuzun bir yalnızlık boyunca... Şarabımın tadı daha mı mayhoştu ne! O tanıdık tadı yapıştırabilmek için dudaklarıma, günün ağarması gerekti kadehlerin tanıdık lal kırmızısında... Sana hoşça kal demek hiç kolay değildi... Çünkü benim için hoşça kal, elveda demekti... Benim sözlüğüm neden farklıdır bilemedim hiç... Yazmasın istedim vedalar ve vedalara yüklü anlamlar sayfalarda, boş yere aradım uzun soluklu aşkları yırtık sayfalarda... Nedendir bilmem hep ama hep ayak izleri oldu satırlarımda... Kah kuma gömülüp kaybolan ayakların izlerini aradım çöl ıssızlığı akşamlarda, kah demirden bir örs gibi vurdum adımlarımla vurgun sonlara... Hatırla sevgili içinde koşar adım coşan sevişlerini... Sakin limanlara demir atmak isteyen gemimin çıpası havada kaldı... Uzun soluklu bir aşkı, bir kar tanesinin bir kartopuna ve ardından bir çığa dönüşmesi gibi yaşamak isterken, sağanak yağmurda ıslanıp, sırılsıklam kaldım yalnızlığımla... Çok yükseklere saklamıştım ben sevgimi, sen upuzun adımları yüklerken bacaklarına, dümdüz bir yol üzerinde koşup durdun boş yere... Başını kaldırıp bakmayı akıl edemedin göğün gülümseyen mavi gözlerine... Uzaklıkları hala ölçülerle sabitleyen bir düzene esirken sen, ben çok başka bir coğrafyada farklı bir iklimin estirdiği rüzgara dönüşmüştüm bile... İki kelimenin buluşamadığı cümleler, gökyüzüyle yeryüzü arasından çok daha uzak mesafelerin timsaliydi yüreğimde... Sen takılmışken bildik hikayelerin tanıdık işleyişine, ben bir masalın içinde sakince bekliyordum sessizlikle çoğalan çığlıklarımı gömüp göğsüme... Sadece hoşça kal deyip gittim diye; yüreğin hala küskün biliyorum... Elveda çok büyük bir kelime. Sığmadı dudaklarımın sınırları içine. Sözlüğümden haberdar olacak kadar çok kalmadın sevgili, yüreğimde. Benim hoşça kal ım yazılmış yanlışlıkla elveda kelimesinin yerine... Kim bilir belki de bir hoşça kal en çok bu aşktaki kadar yakışır elveda hanesine... Bazen sözcükler biz farkına bile varmadan, kayıp gider dilimizden; bizim bile yerleştirmekte güçlük çekebileceğimiz en uygun yere... alıntı

Senin Şiirde Muhteşem FFC

Cok güzel bir yazıydı hoşuma gitti saolasın

gerçekten harika bir yazı.

Buda ben den bir şiir Denizlerim vardı tükenmeyecek sandığım, Özlenen umutlarım, sahile vuran hasretlerim Bir de köşede bekleyen ölüm, üçünü ayıramadım. Ceplerimde bir kaç resmin cüzdan arasında durur, Birde avuçlarımda şiirlerin kaldı senden geriye, Diyorum ki; Işığım olsan, güneşin yerine, Bir kez çıksan karşıma, görünsen bana diyorum Aşkın yüreğimde yaşayacak, Sevmelerin yitik olduğunu bile bile Belki de son kez, konuşuyorum Gözyaşlarımı derelere bıraktım, bitiyorum.. Sahillerindeyim, kumlarınla savur cihana, Çokça hüzün kaldı senden geriye. Bırakılmış kuşlar gibi ağladım yüreğime, Artık yaşayamam sensizlik zor, Adını bağıramam Serap diye, Bir ben kaldım zemheri ayazında yüreksiz. Ben mutsuz sen umutsuz biliyorum.. Yüreğimi kapıda bıraktım, al senin olsun, Ne senden öncesi aklımda, ne senden sonrası, Duramam vakit geldi artık Serabım, Ecelin koynuna girdim, ölüyorum. Mevlana mı alır seni yanına, melekler mi, Bensiz Ankara sokakları mı? Bilemem. Bu aşk bedensel değil, buralarda kalamam, Gelirsen bir gün ruhunla, yanıma, Seni bekleyen bir filizlenmiş fidan bulacaksın.

Teşekkür ederim arkadaşlar

ßeğenmene Sevindim arkadaşım Sağol Karman İçin

Bu da en beğendiğim yazılarda bir tanesi yazı bana ait değildir... Seni Özledim Desem Seni özledim desem bir gece yıldızları toplayıp gelir misin yüregime Ellerimi acıp mutluluklarını istesem gülüşlerinle düser misin gözbebeklerime Rüyalarımda sana bir yer ayırsam mutluluklarınla girer misin kara gecelerime Aglarsam bir gece yarısı bir tutam umut verir misin gelecegime Yaşam boyunca seni sevecegim desem sevgi olup yerlesir misin düşlerime Sen; yasama sevincimsin yarınlarımda En güzel mutluluklarını yolla nefes bileyim bu canımda Ne güzelmis meger seni severken beklemek; beklerken daha cok sevmek Bulutların arasından süzülen damlalarda senin gözyasların mı var yoksa Emsalsiz tarifsiz bir duyguymus seni sevmek oysa Nadide bir cicek olsan keske tüm baharlar senin gibi mis koksa İsmini yüregime, gözbebeklerini ise yıldızlara yazdım Mutluluklarını ise hayatımın en güzel kösesine bıraktım.. Beklerken bile yeniden asık oluyorum sana Ellerimi actım gül yüzünden bir gülüs yolla bana Bazen aglarım gözbebeklerimi siler misin nazenin ellerinle En gzüel mutlulukları yasıyorum bu deli sevginle Gercegin ta kendiydi bu ask; rüya degildi bu yaşadıklarımız İmkansız askların en güzeliydi bu deli sevdamız Mutlulukların sevgi dolu nefesinde yasıyorum senden sonra Senin dizlerinde uyurken nefesim son bulsa İnan her satırında senin özlemini bulabilirsin tüm siirlerimde Ne cok sevmisim seni bu deli gönlümde..