biliyorum zaten...

online değil... merak etme terimler doğru... dock, konuyu görürse onay verir zaten..

Ayrı bir lisanmış gibi geldi bana..

kontrol için sormadım zaten..

Kıç gönder babafingo dedim ne oluyor içeride gemicilik tabirleri çok ilginçmiş iynx. Forever

dockhanger nerede?

Denizcilik terimleri A AÇAVELA GÖNDERİ: bir deniz aracının bulunduğu yerden açılmasında kullanılan uzun sopalara gönderlere denir. ADMİRALTI DEMİRİ: çiposu kollarına dik olan demirler olup tutma yetenekleri diğerlerine göre daha yüksektir. ALABANDA: gemi ve deniz araçlarının su kesimi üstünde kalan iç kısımlarına denir. ALAY SANCAĞI: milli bayramlarda ve önemli günlerde işaret sancak ve flamalarının bir savloya dizilerek pruvadan pupaya kadar çekilen sancakların tümüne verilen isimlerdir alay sancakları burak sancağıyla başlar iki sancak bir flama sırasıyla çekilirler. ANA DİREK: direklerin en altı kısmında bulunan kalın bölümlerdir. ANA GÜVERTE: geminin üst kısmında başından kıçına kadar uzanan güvertedir. ANELE: mapaların içerisinden geçirilmiş hareketli halkalara denir. ARMA: gemi güvertesinde yukarıda bulunan direk, seren, yelken, ve bunların üzerlerinde bulunan tüm halat ve donanımlara denir. ARMUZ: güverte döşeme tahtalarının veya ahşap teknelerde borda kaplama tahtalarının uzunlamasına birleştiği yere denir. AVARA: bir geminin veya deniz aracının yanaşmış olduğu mevkiden hareket edip açılmasıdır. B BABA: halatları volta etmek için, güverte üzerinde muhtelif yerlere konmuş silindir şeklindeki demir döküm parçalara denir. BABAFİNGO: direklerin güverteden itibaren üçüncü çubuğudur üzerinde bulunduğu ana direğin ismini alır. BACA FİSTANI: baca altlarının dış tarafına yapılan muhafazalara denir. BAKLA: zincirleri oluşturan oval ve dökme demirden yapılmış halkalardır. BASTİKA: halatların yönünü değiştirmekte kullanılan halatın bedeninden geçirilebilmesi için tablasının bir tarafı açılan tek dilli makaralardır. BAŞ: bir gemiyi boylamasına üç parçaya ayırdığımızda en önde kalan kısma denir. BAŞ BODOSLAMA: gemi ve deniz araçlarının baş tarafının şeklini oluşturan omurgadan yukarıya kaldırılan direklerdir. BAŞ OMUZLUK: borda kaplamalarının bodoslamaya ve iç tarafa doğru meyil almaya başladığı kısımlara denir. BAŞÜSTÜ: gemi ana güvertesinin gemi pruvasında kalan kısmıdır. BAŞ VENTO: filika mataforaları ile yan mataforaların döndürülmesinde kullanılan donanımların baş tarafta bulunanıdır. BEDEN: demirin anelesiyle memesi arasında kalan veya halatların iki çıması arasında kalan kısımlarına denir. BODOSLAMA: tekne omurgalarının baş kıç taraflarından yukarıya doğru uzanan çelik dövme demir veya ağaçtan yapılmış kısımlardır. BORDA: gemilerin veya teknelerin dış tarafta ve su kesiminden yukarıda kalan yan kısımlarına denir sağ tarafındakine sancak borda sol tarafındakine iskele borda adı verilir. BÖLME: gemilerde birbirinden perdelerle ayrılmış su geçirmez odacıklara kısımlara denir. C CAN HALATI: can sallarının etrafında doblin olarak sarkıtılan halatlardır. CAN SİMİDİ: gemilerde denizde düşen kazazedeye ilk yardım olmak üzere atılan yüzdürücülerdir. CAN YELEĞİ: gemiyi veya vasıtayı terkte personel emniyetini sağlayan yüzdürücü yeleklerdir. Ç ÇİPO: demirin kollarına dik olarak demir bedeninin üst tarafında ve anelenin altında bulunan koldur. D DEMİR: gemi ve deniz araçlarını istenilen yerde sabit tutmak için halat veya zincirle denize bırakılan özel biçimde dökme demir veya çelikten yapılmış ağırlıklardır. DEMİR IRGATI: demirleri fundo veya vira etmek için gemilerin başüstüne konulmuş yatay veya dikey olarak çalışan makinalardır. DESTE: halat veya zincirlerin gergin durumuna denir. DİREK: demir veya ağaçtan yapılmış güverteye dikine konulmuş sütunlara denir. DRAFT: geminin çektiği su miktarıdır. DÜMEN: deniz araçlarının rotalarını değiştirmek için teknelerin kıç taraflarında bulunan dikey satıhlardır. DÜMEN DOLABI: gemilerin sancak veya iskeleye dönüşlerini sağlayan dümenlerin komuta tertibatlarının bulunduğu dolaplardır. DÜMEN EVİ: gemilerde dümen dolabının ve serdümenin bulunduğu köprüüstündeki bir mevkidir. F FAÇA: geminin yüklü ve boş durumları arasındaki deniz suyunun bordada bıraktığı izin dik mesafesine denir. FİLİKA: ağaçtan yapılmış kürek ve yelkenle hareket edebilen teknelerdir. FİRAR KAPORTASI: yatay kaportaların ortasında bulunan bir insanın geçebileceği genişlikte kaporta özellikleri taşıyan yuvarlak kaportalardır. FRENGİ: güvertede biriken suların dışarı atılması için bir ağzı bordaya açılmış oluklara denir bulunduğu yere göre isim alırlar örn: borda frengisi, güverte frengisi v. b. G GÖNDER: ince, düz ve uzun yapılmış ağaç çubuklardır. GÜVERTE: geminin kemereleri üzerine döşenmiş baştan kıça kadar uzanan ağaç veya saç levhalara denir. H HALAT: bir deniz aracını sabit bir konumda tutmak veya iki cismi bir arada bulundurmak için kullanılan örgülere denir. HALAT DOLABI: halatların kullanılmadığı zamanlarda üzerine sarıldığı silindir şeklindeki makaralardır. HAVUZ: gemilerin baş kasarası ile köprüüstü, köprüüstü ile kıç kasarası arasında kalan boşluktur. HIRÇA MAPASI: zincirin zincirlikte kalan çımasının kilitlendiği omurgaya konulmuş mapadır. I IRGAT: demirli gemilerin zincirini almada, sahile verilmiş halatların boşunu almada kullanılan motor, elektrik veya elle çalışan güverte makinalarına denir. ISKAÇA: direk ve puntellerin topuklarının, güverte üzerine oturduğu yuvalara denir. İ İSKELE: bir geminin üzerine çıkılıp baş tarafına dönüldüğünde sol tarafta kalan kısımdır. İSKELE: gemilere giriş çıkış için kullanılan veya güverteler arasında iniş çıkışa yarayan merdivenlere denir bulundukları yere göre isim alırlar borda iskelesi, kıçtan kara iskelesi v. b. K KALAFAT: su geçirmezliğini kaybeden güverte döşeme tahtaları borda kaplama tahtalarının armuzlarına üstübü sıkıştırılarak üzerilerine katran dökülmesine denir. KALASTIRA: küçük deniz araçlarının güverte üzerinde oturdukları, teknenin dış kısmını kavrayacak şekilde yapılmış yastıklardır. KANO RAKAMLARI: gemilerin su çekimlerini gösteren, baş ve kıç bodoslamaların her iki taraflarına yazılan rakamlardır. KAPLAMA: gemilerin borda kısımlarını teşkil etmek üzere postalar üzerine baştan kıça kadar bağlanan demir veya ağaçlardır. KAPLUMBAĞ: zincirlik loçalarında zinciri emniyete almak için koulmuş palanga donanımlı manivela sistemidir. KAPORTA: gemilerde, bölmeler ve güverteler arsı geçişi sağlayan kapatıldığında su ve gaz sızdırmaya basınçlı kapılara denir kaportalar dikey ve yatay olmak üzere iki çeşittir dikey kaportalar bölmeler arası geçişi, yatay kaportalar ise güverteler arası geçişi sağlarlar. KARİNA: gemilerin su kesimi altındaki dış kısımlarına verilen addır. KASARA: gemilerin baş ve kıç taraflarında ana güvertenin üstünde bulunan yarım güvertelere denir. KEMERE: postaları sancak iskele birbirine bağlayan geminin bir bordasından diğer bordasına uzanan omurgaya dik yönde konulmuş parçalara denir. KIÇ: üç parçaya ayrılmış geminin en arkada kalan kısmına denir. KIÇ GÖNDER: gemilerin kıç tarafında bulunan limanlarda üzerine milli sancağın çekildiği gönderlerdir. KOÇ BOYNUZU: çatal şeklinde yapılmış halat volta etmek için kullanılan alabandalar ve güverte üzerlerinde bulunan malzemelere denir. KÖPRÜÜSTÜ: geminin sevk ve idare edildiği bu maksatlar için her türlü cihaz ve aletle donatılmış görüş imkanı geniş yüksekçe yerlerdir. KÖR KAPAK: gemilerin karartılmasında geceleyin dışarıya ışık sızmaması için lumbuz üzerine kapatılan madeni kapaklardır. KURT AĞIZI: gemi güvertesine yerleştirilmiş içinden halat vermek için kullanılan üzeri açık yuvalara denir. KÜPEŞTE: postaların başlarını geminin baş bodoslamasından kıç bodoslamasına kadar yekpare olarak bağlayan kuşağa verilen isimdir. L LİFTİN USKUR: vardeva telleri, çarmık ve zincirleri germe işlemi ile bosalamada kullanılan iki tarafı dişli güverte malzemeleridir. LOKMA: zincirleri teşkil eden baklaların ortalarına konulan, kuvvetlerini arttırıcı demir parçalara denir. LUMBAR AĞZI: iskelelerden gemiye giriş çıkış yapmak üzere küpeşte kenarına açlımış yerlere denir. LUMBUZ: gemi bölmelerini havalandırmak ve ışık girmesini sağlamak amacıyla borda ve alabandalara açılmış yuvarlak deliklere denir. M MANDA GÖZÜ: baş ve kıç bodoslama üzerinde bulunan büyük halat loçalarıdır. MANİKA: gemilerin alt bölmelerini havalandırmak için güverte üzerine konulan ağızları geniş madeni borulara denir. MAPA: gemi güverte ve alabandalarına kanca takmak, makara donatmak, halat bağlamak amacıyla kullanılmak üzere konulmuş sabit halkalara denir. MATAFORA: gemi vasıtalarını denize indirmek veya almak için kullanılan uç kısımlarına palanga donatılmış dikmelere denir. MEGAFON: gemiler arası yakın mesafeden konuşmak için kullanılan koni şeklindeki ince sactan yapılmış malzemelerdir. MEZARNA: kaporta ve ambar ağızlarından iç kısımlara su girmemesi için bunların etrafına konulan yüksekçe çerçevelere denir. MİZANA: genel olarak geminin üçüncü direği ve bu direk üzerindeki armaların tümünü kapsayan terimdir. N NAKKAŞHANE: gemi için lüzümlu boya, vernik, fırça gibi malzemelerin muhafaza edildiği yerdir. NETA BATARYA: gemi personelinin manga ve yaşam yerlerini bataryalarını temizlemeleri, düzene sokma işlemine denir. O OMURGA: bir geminin temelini teşkil eden geminin başından kıçına kadar uzanan çelik veya sağlam ağaçtan yapılmış olan kısmına denir. Ö ÖKSÜZ KEMERE: ambar ağızları ve güverteler üzerine açılmış kaportalar dolaysıyla alabandadan alabandaya kadar uzamayan ve bir uç ambar veya kaporta hizasında kesilen kemerelerdir. P PALAMAR: bir rıhtıma aborda veya kıçtan kara olmuş gemilerin vermiş oldukları kalın halatlara denir. PALANGA: iki makara ve bu makaralardan donatılan halattan meydana gelmiş donanımdır. PARAKETE: gemilerin süratini ve deniz içinde katettiği mesafeyi deniz mili cinsinden ölçen araçtır. PORTUÇ: gemi güverte işlerinde kullanılan malzemelerin konulduğu güverte üstündeki ambarlara denir. POSTA: bir geminin tekne şeklini oluşturan omurgadan yukarıya dopru uzanan ve üstlerinde kaplama levha/ağaçlarının bağlandığı ağaç veya demir parçalarına denir. PUNTEL: güverte üzerinde tehlike sınırlarını belirtmek üzere muayyen aralıklarla konulmuş dikmelere denir. PUPA: geminin kıç tarafından geriye doğru olan arka kısmına denir. R RADANSA: halat çımalarına yapılan kasaların iç taraflarına konulan ve halatın yıpranmasına engel olan madenden yapılmış oluklu halkalardır. RÖLE: gemide olması muhtemel durumlara karşı personel arasında yapılan iş taksimatıdır. S SAKAL: gemilerin karinalarında meydana gelen yosunlara denir. SANCAK: bir geminin üzerine çıkılıp baş tarafına dönüldüğünde sağ tarafta kalan kısma denir. SİNTİNE: geminin su kesimi altında kalan gemi içinden sızan sularla, makina, kazan dairelerinden akan yağ artıklarının toplandığı iç kısma denir. Selamlama:Donanma gemilerinin limanları ziyaretlerinde veya devlet ricalinin, Donanmayı ziyaret ve denetlemelerinde belli protokol kurallarına uygun olarak icra edilen selamlama şeklidir. Bu uygulama denizde karşılaşan gemiler arasında da, kıdem esası dikkate alınarak uygulanır. Ş ŞAPKA KIRMIZISI: gemilerin en yüksek yerini belirtmek için şapka üzerine veya şapkaya yakın bir yere konulan kırmızı bir fenerdir. T TENTE: gemi güvertelerini güneş ve yağmur etkisinden korumak için puntel dikemeleri üzerine gerilen brandalara denir. TONAJ: bir geminin iç hacminin hesaplanması ile bulunan taşıma kapasitesidir. TONOZ DEMİRİ: gemileri belirli bir istikamette tutmak için gemilerin kıç taraflarından bir tele bağlı olarak attıkları demirdir. TORNAÇARK: gemilerde bulunan makina ve cihazların bakım tutum amacıyla çalıştırılmasına denir. U USKUNDURA: çift pervaneli gemilerin bordalarında ve pervane hizalarında bulunan kavisli braketlere denir. USTURMAÇA: gemilerin aborda olmaları sırasında boyalarının sıyrılmaması kaplamalarının ezilmemesi için yanaştıkları bordalarından sarkıttıkları esnek halat veya sentetik maddelerden yapılmış değişik tipteki yastıklardır. USKUR: gemi pervanesine verilen addır. V VARDASİLO: güvertenin güneşten korunması için tente vardavelası ile küpeşte veya vardavela telleri arasına dik olarak gerilen tentelere denir. VARDAVELA: güverte üzerilerine personeli korumak amacıyla belirli aralıklarla konulmuş puntellere denir. VASAT: üç parçaya ayrılmış geminin orta kısmına denir. Y YALPA OMURGASI: geminin yalpasını azaltıcı etki yapan baş omuzluk ile kıç omuzluklar arasına karinaya dik olarak monte edilmiş çıkmalardır. YALI KÜTÜĞÜ: güverteden akan suların gemi bordalarını kirletmemesi için küpeşte üzerlerine açılmış oluklara denir. YEKE: dümeni istenilen tarafa çevirmek için dümen boğazına geçirilen ağaç veya madenden yapılmış manivelalara denir. Z ZİNCİR: baklaların birbirine eklenmesi suretiyle meydana gelen ve çeşitli maksatlar için kullanılan çekme gücü yüksek madeni halkalar dizisine denir. ZİNCİRLİK: demir zincirinin bulunduğu sintineye yakın bölmelere denir. Saygılar. -

ÖKSÜZ KEMERE: ambar ağızları ve güverteler üzerine açılmış kaportalar dolaysıyla alabandadan alabandaya kadar uzamayan ve bir uç ambar veya kaporta hizasında kesilen kemerelerdir. cohu doğru ama burası hatalı alabandadan alabandaya nereye gitcen gemi bitti iynx. Forever