Bir akrabamın emeklilik hayali şöyleydi. Emekli olduğum gün bir kamyon kiralayacağım ve bütün eşyalarımı kamyona yükledikten sonra kamyona şu kadar para verip mazot alıcam kamyon o mazotla nereye kadar giderse bundan sonra orda yaşacağım demişti ama halen istanbulda yaşıyor. Bazen seninde dediğin gibi imkanlar kısıtılı gönül başka istiyor ama zorululuktan kendi gönlünü kırıyorsun en acısıda bu olsa gerek. Bile bile kendi gönlünü kırmak.

Camchat çalışanları bunlar

Keşke teknoloji bu kadar ileri düzeyde olmasaydı ve eskiden olduğu gibi yokluk, imkansızlık yaşayabilseydik şimdi elinin altında internet ve cebinde paran varsa 7/24 ulaşamayacağın hiç bir şey yok

Ne kadar acı bir durum aslında. Bırakın konusunu açmayı muhabbeti bile yapılmaması gereken bir duruma ama dünya değişiyor ve biz buna nasıl ayak uyduracağımızı bilemiyoruz.

Kırmızılı iyiymiş.

Tutti Furitti tarzı bir şey var aklımda. Yatırım yapabilecek birisi varsa girelim bu işlere.

hayret asyalı yok necdet abi

Yav bunlar telefonda konuşmuyorlar mi niye cibildak dolaşıyorlar?

Haklısın en güzeli köyümüze geri dönmek. Keçi, koyun, inek derken dere depe düz gezerken tarlalar bahçeler ağaçlar derken hayat geçer gider.

Aynen öyle şartlar olur vermeyince sürünmeye devam ne yapalım tek tesellimiz sağlık Bu dünya da en büyük varlık Sağlık

Bunlar bu kıyafetle müşteri bulamaz Bunların donsuzları var be By

Eğer öyle bir imkan olsa hiç düşünmeden dönebilirim emekliyim çalışıyorum nereye kadar bu ıstırap?