Ölümle yaşamı ayıran çizgi siyahla beyazı ayıramazki her yolun sonunda ölüm olsada sevenleri kimse ayıramazki benim kadar fanatiksin güzel yazı eline sağlık Jazz

Eline sağlık hocam...

Aşık Desek daha iyi olur sanırım

Güzel bir yazı. İşin ilginç yanı Şampiyonlar Ligi finalinin de İnönü'de olması

Kalbimden vurdun be kardeşim. Gözlerim dolarak yazıyorum şu an için. Emeğine, yüreğine sağlık. Bu şanlı renkleri Siyah ve Beyaz ın neler neler anlam ifade etiklerini Beşiktaşlı olan bir adamdan başka kimse anlayamaz. O yüzdendir ki Beşiktaş aşkı ve ruhu burdan geliyor. Böyle bir aşkımız olduğu için gurur duyuyorum... emeğine, yüreğine sağlık kardeşim... saygılarımı sunuyorum...

Güzel, güzel. Eline sağlık kardeşim... Bu tür denemeleri okuduğumda tüylerim diken diken oluyor, ağlayamayan ben ağlamamak için kendimi zor tutuyorum nedendir acaba? =) Bahanemi arıyorum ne :>

kardeşim eline ve yüreğine sağlık tutamamış içindeki derin duyguları boşaltmış ALAYINA İSYAN İNADINA BEŞİKTAŞ

sen çok fanatiksin be kardeşim

Umut'um döktürmüşsün.. Çok güzel yazmışsın kardeşim.. Olaylar birbir gözümün önüne geldi.. Ellerine sağlık.. Ölümle yaşamı ayıran çizgi -- siyahla beyazı ayıramazki..

Eline sağlık kardeşim... Ölümle yaşamı ayıran çizgi.. Siyah'la Beyaz'ı Ayıramaz ki...

hmm o ayrıntıyı atlamışım demekki koptum ya

Helal Sana!!

biraz hayal gücü biraz esinlenme ve kendim yazdm inş beğenrsnz.. # Aşk # Yağmur Cisseliyordu... Ben Yine Herzamanki Yerimdeydim.. iNönüde.. Ruhumuzun oLduğu Yerde.. yağmur Şiddetini yavaşş yavaş Arttırıyordu.. Aşk'ım Beşiktaş'ım 2-0 Yeniliyordu.. Şampiyonlar Ligi Final Karşılaşmasında.. Arsenal'e Karşı... Spiker'in o anda Azından şu kelimeler döküldü... '' Hata Yapmayan Tek Taraf... Beşiktaş Taraftarı... 65 Dakikadır.. 1 saniye oLsun susmadılar.. Artık Umutlarımız Yavaş Yavaş tükeniyordu. dakika 70'e Dayanmıştı. Yağmur iyice Şiddetini arttırmış Bizler AŞK'ımız için Bağırmaya devam ediyorduk.. Taaki 73. Dakikadaki iLHan Mansız'ın Attığı Gol'e dek... top iLhan mansızın Ayağına gelmişti... 2 oyuncunun arasından Sıyrılarak Kaleciyle başbaşa kalan ilhan kaleciyi aşırtarak golü atmıştı... ve o sırada bizz.. Göklerdeydikk.. avazımızın cıktığı kadar Bağırıyorduk ''GOOOOOOOOOOOOOOL'' diye Bi Anda Sessizlik oLdu.. - Beşiktaşımızın Golü... 26 Numaralı Formasıylaaaaaaaaaaaaaaaa... MANSIZZZZZZZZZZ Biz: iLHaNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNN o andan sonra Yeni bir umut yeşerdi gönüllerimizde... Neden oLmasın..? dakikalar 80'i gösterdiğindeee.. Ricardinho'ya Yapılan hareket faul.. ve Frikik.. Topun Başında Matias Delgadoo... o anda tüm nefesler tutulmuştu.. Nefes almadan bekliyorduk o düdüğü... Düdük Çaldı.. Delgado Geldiii Vurduuuu... ve GooooooooooooooooooL... beşiktaş 2-2 lik eşitliği sağlamıştı... ve bu Gol'ün ardından Aklımızda tek birşey Wardı... Şampiyonlar Ligi Şampiyonu.. BEŞİKTAŞ.. daha erkendi.. ama Hepimiz inanıyorduk.. ve iLk 90 dakika Sona Erdi.. KAPALı.. yani Beşiktaş çArşı 'sı olarak Devam Ediyorduk. Susmuyorduk. Susmayacaktık.. Çünkü Dünya Devini Yenip.. DÜnya Devi oLacaktık.. Yenemesekte önemi yokt u aslında.. yenilsek bile hiç birimiz Mabedimizden ÜZülerek Cıkmayacaktık.. Gümüş gol Uyqulamasıyla uzatmalar başlamıştı.. Adeta Kovayla dökülürcesine yağmur yağıyordu. ve ilk uzatma devresi sona ermişti.. ilk devrede Arsenal'in 2 topu direkden dönmüştü.. Biz Korkmaya başladık.. Ne oLuyor? diye.. ve 2. uzatma devresi başlamıştı.. Nefesimiz tükenmiş Ağzımız Kurumuş ve Sırıl Sıklam bir Şekilde Desteğe Devam ediyorduk.. ve Son 2 Dakika Kala Penaltı oLdu.. Kaleci bu Sefer Genç Serdar'ı Düşürüp sarı Kart Görmüştü ve Penaltı Kazandırmıştı beşiktaşımıza.. o Anda Yine Tüm Sesler Kesildi.. Adeta Çıt çıkmıyordu Stad'tan.. topun başında.. Richardinho... Herkes Birbirinin Atan Kalbini Aldığı Nefesi Duyuyordu.. Böyle bir sessizlik wardı.. Eğer Atarsa Dünya Devi oLacaktı Beşiktaş.. Richardinho Gerildi Hakemin Düdüğünü bekliyordu.. onunla birlikte bizde bekliyorduk... Düdük Çaldı Richardinho geldiiiiii... ve Top Direkten Döndüü... Ardından Tamamlayan Yine Richardinho ve Gooooooooooooooooooollllll olduu goolll... o Andaki Duyqularımı anlatamıyorum.. Yaşamıyorduk Adeta Bağıramıyordum.. Konusamıyordum... Sadece AĞLIYORDUM... ve kendime geldikten Sonraa... maç bitiyor.. Şampiyonlar Ligi Şampiyonu BeŞİKTAŞ'ım oluyordu.. Bu ne Büyük Başarıııı Bu Ne büyük Başarıı... Kupa Törenine geldi sıra.. tören yapıldı.. inönü yıkılıyor.. Kapalı Kopuyor.. Yağmur şiddetle dewam etmekte.. Kupayla Tur Atıldı.. ve futbolcular soyunma odasına Gitti.. Babam ve Ben Çıkıyorduk... Ama Hiçbirşey bitmemişti.. İnönüden Taksime Çıkıyorduk Bağıraa Bağıra.. Ağlaya Ağlaya.. bu Ne Büyük Şerefti.. Aşk Sarhoşuyduk Sevinç Sarhoşuyduk.. ve işte o an... bir KÖR Kurşn.. babam birden bire yanıma Yığıldı.. hiç bişey Anlamamıştım. Başını elime aldığımda.. elimde KAN wardı. Hemen bi Araba durdu Aldı bizi ve hastaneye gittik.. Hemen Ameliyata Aldılar Babamı.. Kafasına Kurşn isabet etmiş.. Bir KÖR kurşn Maganda Kurşuunu.. Ağlayamıyordum.. Bir Yanda Sevinç Bir Yanda Keder.. bir Yanda AŞK'ım Bir Yanda BABAM.. Şoka girmiştim konusmuyordum.. köşeye pısmış bir şekilde bekliyordum.. ve çArşı'dan bi Abide Benimle gelmişti.. oda konusmuyordu... Babam öLümle Yaşamı Ayıran iNce Çizgideydi. Bir Olumlu haber bekliyordum.. Yalvarıyordum Allah'a babam sağa salim cıksın.. tekrar tekrar gidelim inönüye beraber Bağıralım BEŞİKTAŞŞ diye... Doktor Çıktı... Sevinçle Ayağa Fırladım... Fakat.. Arkadan Gelen Sedye... Beyaz Bir Örtü War ÜStünde... o Anda Nefes Alamadığımı hissettim... Sadece öLmek iStiyordum... Bayılır gibi oLdum.. Mehmet abi Hemen tuttu beni.. doktor : o başka bi hastamız Delikanlı. dedi.. o anda Dünyalar benim olmuştu.. Ama hala babamdan bir haber yoktu.. mehmet abi bana kızmıştı.. kendimi bıraktığım için Mehmet Abi : Bak Delikanlı.. Baban iÇerde.. ve Savaş Veriyor.. Sen Böyle Yardımcı oLamassın... Üzülme.. Sadece Dua Et... Devam etti: ve unutma Delikanlı.. hayat sana ne kadar SİYAHH derse Sen BEYAZZ ULAAAN diye Bağırr... ben sadece susuyordum.. Gözümden 1 damla yaş geldi.. ve doktor içerden Çıktı... Doktor: '' Hayati Tehlikeyi Atlattı...'' dedi... ve Bayılmışım.. Gözlerimi açtığımda Babamın Yanındaydım.. Yaşıyordu.. öyle Mutluydum ki.. Doktorlar ümidimiz az Demişti.. ama Kurtulmuştu Babam.. Ve Şuan Bakıyorumda.. Mezar Taşında.. BEŞİKTAŞ Yazıyordu.. ve Heycanlanıyordum bende ÖLMEK için.. Mezar Taşıma BEŞİKTAŞ yazılması için.. babam o kazadan kurtulmusdu.. ama sonunda vefat etmişti.. Babamla Omuz Omuza Söylerdik.. '' ÖLümle Yaşamı Ayıran Çizgi.. siyah'la Beyaz'ı Ayıramazki.. Her Yolun Sonunda öLüm oLasada.. Seven leri Kimse Ayıramaz kii..'' aRtık Üzülmüyordum fazla.. Çünkü Biliyordmm.. babam hep yanımda.. Hissediyordum Babamı Kapalıda... BEŞİKTAŞŞ diye Haykırıyordu Yanımda... Çook Sevdik Be Abi..