Osmanlı devletinin 1854 yılından itibaren almaya başladığı dış borçların ödenmeyen anapara ve faizlerinin tasfiyesi için kurulan örgütün adıdır. 17. yy'dan itibaren ekonomik ve mali dengesi gittikçe bozulan Osmanlı Devleti, bütçe açıklarının önemli ölçüde artması sonucu, 1854 yılında ilk kez dışarıya borçlandı. Bu tarihten sonra daha da artan mali sıkıntı bu borçların faizlerinin ödenmesini bile güçleştirdi. Avrupa devletlerinin artan baskısı sonucu, 1881 yılında "Muharrem Kararnamesi" kabul edildi. Bu kararname ile kurulan "Düyun-u Umumiye-i Osmaniye Varidat-ı Muhassasa İdaresiç", Osmanlı borçlarının ödenmesi için ayrılan devlet gelirlerinin tek yöneticisi oldu. Buna göre borçların bir kısmı silindi ve faiz oranları bir miktar düşürüldü. Ancak borçların ödenmesi düzenli bir usule bağlandığı için alacaklılara güvence verilmiş oldu. Yedi üyeden oluşan Düyun-u Umumiye İdaresi'nin merkezi İstanbul'daydı. İngiliz ve Hollandalı alacaklılar için bir, Fransız, Alman, İtalyan ve Osmanlı alacaklılar için ise birer üyesi bulunuyordu. Düyun-u Umumiye İdaresi'nin görevi kendisine ayrılmış bulunan gelirleri toplamak ve Muharrem Kararnamesi'nin kapsamına giren borçların alacaklılarına ödenmesini sağlamaktır. Borçlar ödendikten ve idari masraflar çıktıktan sonra geriye kalan gelirleri kullanmak ya da başkasına devretmek yetkisi idarenin elindeydi. Osmanlı hükümetinin idare üzerindeki denetimi çok sınırlıydı. Bu denetimi yalnızca toplantılarda danışman olarak bulunan bir komiser ve taşrada görevlendirilen müfettişler sağlıyordu. İdaresi doğrudan doğruya Düyun-u Umumiye'ye bırakılan gelirler tuz resmi, damga resmi, müskirat resmi, ipek aşarı, tütün aşarı ve sayd-ı mahi resmi idi. Bunlardan tütün gelirleri Tütün Rejisi'ne kiralanmıştı. kaynak

bende kısa bir ekleme yaptım. 13- DÜYUN-U UMUMİYE Konsolide edilen iç borçlar karşılığında tütün, tuz, pul, alkollü içecekler, ipek ve balıkçılıktan alınan resimlerin tahsilatı için Osmanlı Bankasının denetiminde 1880 yılında Rüsum-i Sitte İdaresi kuruldu. Rüsum-i Sitte İdaresi resimleri toplamakta başarılı oldu. Osmanlı tahvilleri değer kazanmaya başladı. Hükümet dış borçlarını tasfiye edebilmek amacıyla bir kısım gelirlerin yönetimini yabancı kreditörlerce seçilecek bir bankaya bırakmayı kabul ediyordu. 1881'de yabancı kreditörlerin temsilcileri İstanbul'da toplandı. Borçların geri ödenmesini sağlamak amacıyla borç itfası için tahsis edilen devlet gelirlerinin uluslararası bir komite tarafından yönetilmesi benimsendi. Muharrem Kararnamesi ile 1881 yılında Düyun-u Umumiye kuruldu. Buna göre, Osmanlı borçları yeniden yapılandırılıyordu. Önce nominal değerleri ihraç fiyatlarına düşürülüyor daha sonra ödenmeyen borç tutarına bir artış getiriliyordu. Düyun-u Umumiye borç geri ödemesi için tahsis edilen gelirlerin tahsili ve idaresini üstleniyordu. Düyun-u Umumiye ile Osmanlı Bankası güçlü bir yabancı kontrol mekanizması oluşturuyordu. Düyun-u Umumiye içindeki sermaye gruplarının baskısıyla tütün satışı ve üretiminde tekel oluşturmak amacıyla 1884 yılında Tütün Rejisi kuruldu. 1888 yılında Ziraat Bankası