Ben cok severem dinlerim dinlemenizi tavsiye ederim... Tesekkurler artser.. -

Teşekkürler yetimleri unutturmadığınız için arkadaşım. Allah razı olsun

Yetimin Rabbi Var... Bir imtihandır yetim. Yiyen, içen, yürüyen, konuşan bir imtihan. Dul annesine, dedesine, amcasına, babasının din kardeşlerine, insanlığa imtihandır. Kazanırken herkesin kazandığı, kaybederken ise, yetimden önce öbürlerinin kaybettiği bir imtihan. O, aramızda dolaşan bir test aracıdır. Mala esaretimizin olup olmadığı, "benden doğmasa bile bana ait" çocuklarımın, bağrıma basacak bebelerimin olup olmadığını test eder. İnsan ve mal yan yana geldiğinde neyin öne geçeceğini test eder. İnsanla başlayan ve onunla devam eden bir imtihanın adıdır o. Yetimlikle iç içeyiz. Kimse bir yetimin torunu olmadığını belgeleyemez. Bu ümmetin peygamberi de yetim geldi. Yetimi korudu, yetimi kollamayı vasiyet etti. Rabbi ona emretti, o da ümmetine. Yetimi okşadı. Yetime babalık yapanlara cennet vaat etti. Cennette kendisine iki parmağın yakınlığı kadar yakın bir konum vaat etti. Yetim, tek tek tuğlalardan oluşan muhkem bir binanın nasıl kurulduğunun, bir büyük ümmetin tek vücut şuuruna nasıl erdiğinin izlenebileceği bir aynadır. O aynaya bakar, vefamızı ölçeriz. Merhametimizi, insanlıktan neler barındırdığımızı ölçeriz. Yetim olabilirdim, o ezikliği ve eksikliği yaşayabilirdim... Babalı büyümenin şükrü olarak bir yetime kefil olma ve ona yürek açma vefası göstermek, kendini anlamış olmaktır. Yetimle sabrımız ölçülür. İnsanların neredeyse kendi çocuklarına tahammül edemedikleri bir zamanda, dinden ve insaniyetten kardeşimiz olan "elin çocuğu"nun yerli yersiz sıkıntılarına ne kadar tahammül edebileceğimiz ölçülür. İman ettiğimiz Rahman Rabbimizin rahmetinden payımıza ne düştüğü ölçülür. Bunun için yetim rahmettir, sabırdır, ispattır, imtihandır. Sadaka vermenin, Allah yolunda infakın en verimli alanlarından birisi yetime bakmak, onun hayatına kefil olmaktır. Ağlama, gözleri kızarmış çocuk! Tek damla yaşın düşmesin yere. Bak, tek güzelliğimiz yokluk, Sana bir öğüt; ağlama boş yere. Ne olursa olsun hiçbir şey değmez, Senin bir damla gözyaşına. Ağlayana kimse boyun eğmez. Kimse bakmaz kimsenin yaşına. Ne kadar kötülük, pislik varsa; Sen herşeyi tertemiz öğren. Eğer yüzüne gözyaşı yağarsa; Seni garip sanır her gören. Ağlama sakın çocuk, ağlama! Korkmayana zarar gelmez, bunu bil. Sevgini hep söyle, sakın saklama. Aklından korkuyu, gözünden yaşı sil. Puslu bir kış sabahıydı, Bir çocuk gördüm omzunda boya sandığıyla boynu bükük, Yüzünde hayatın acı izleri vardı. Üstündeki elbiseler yırtık pırtık, Soğuktan üşümüş bir hali vardı. O an oturup düşündüm, O da çocuk. İstemez mi okumak, Koşup oynamak, Evinde sıcacık sobanın yanında oturmak, Annesinin şefkatli kollarında huzur bulmak, Yüreğim burkuldu, içimden geldi ağlamak. Bir an için çocuğun gözlerindeki acı haykırış içimi titretti. Bu mahsun haline bir suçlu arıyordu besbelli. İçimden bir ses diyordu, Suçlu sensin, biziz, tüm dünya. O çocuğun tek amacı bir lokma ekmek parasıysa, Bizimki daha çok kazanıp taht kurmak şu fani dünyaya. Kağıttan gemiler doldurur hayatını, Yağmur sonrası sokaklarda oluşan dereciklerden, Okyanuslara ulaşan hayaller sarar benliğini Bu sebeptendir ki çok sever yağmuru Bir de elindeki mendiller kolay tükenir, Kentin ıslaklığa teslim olduğu gripli günlerinde Minik avuçlarında Akşamın ekmek parası, Geleceğinin sermayesi saklıdır. Gün gelirki kağıttan gemiler Götüreceklerdir O'nu Çocukların, çocuk gibi yaşadığı Masal diyaralara...

kapıdan içeri girdiğimde çocuklarımın boynuma atılmaları annecim demeleri onları her eve dönüşümde sağlıklı mutlu gülen yüzlerini gördüğümde sonderece mutlu oluyorum tüm sıkıntılarım yorgunluklarım bir anda siliniyor tek damla göz yaşlarına üzülmelerine dayanamam. korkulu bir rüyadan uyandıklarında yanıma koşarlar kuçağmıa sığınırlar bilirler her türlü korkularından onları teskin edeceğimi onların kılına zarar gelmesine izin vereyeceğimi ne pahasına olursa olsun koruyup yanlız bırakmıcağımı bilirler... yetimlerin öksüzlerin bu korumaya nasıl ihtiyacı olmasınki onlara ne hediyeler ne variyetler sunarsanız sunun sevgi açlıkları vardır inanın hiç bir şeyi gözleri görmüyor... onları ziyare gittiğimde uzattığım hediyeye değil boynuma sarılıyorlar kucağıma alamı istiyorlar onların sevgiye sevkate aç olduklarını görüyorum yemin ediyorumki evlatlarım bana nasıl sarılıyorlarsa sımsıkı aynen öyle sarılıyorlar bırakmak dahi istemiyorlar... ayrılma vakti yaklaştığında gözlerindeki hüznü kederi görüyorum ağlıyorlar herkese anne baba diyorlar isminiz ne olursa olsun onlar için sadece anne ve baba sınızdır size böyle hitap ediyorlar... benim onları ziyaretlerimdeki gözlelerim bu oluyor hep... bir nebzede olsa bir günlükte olsa onlara bu duyguyu tattırdığım için çok mutlu oluyorum... ama ardımda onların uzun uzun bakmalarına ağlarcasına gözleri dolarak gene gelicekmisin anne demiyorlarmı işte ozaman canım okadar çok acıyorki yumruk gibi oturuyor yüreğime boğazım düyümleniyor nefes alamıyorum... ALLAH hiç bir yavruyu öksüz yetim bırakmasın... paylaşım için teşekkür ettim artser...

Allah yardımcıları olsun elimizde olsada bizde yardım edebilsek

Allah Nisa Suresi 10. Ayette buyuruyorki : "Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler, muhakkak ki karınlarını ateşle doldurmuş olurlar ve cehennemi boylarlar. (NİSA/10)" Teşekürler.. Kelimeler Yetersiz Kalır...

usta eline sağlık çok güzel anlatmışın çok dokundu içimizi acıttı

Bugün BAYRAM imkanı olanlar en azından bir ziyaret etsinler çocuk yuvasını, huzur evlerini.. Unutmayın büyüklerinizi..

Ben teşekkür edrim gerçekten çok güzel parça.. Allah tüm yetimlerin, yanlızların, Öksüzlerin yardımcısı olsun..

Allah razı olsun kardeşim birilerinin elinden tutmamız gerekiyor mutlaka. Unutmayalım ki dünyaya geliş amacımız sadece gezip eğlenmek değil. Yetime yardım eden aslında kendine yardım etmiş olacak ötede. Bir elde, yetime yardım edenin elinden tutuverecek orada.

Güzel emek verilmiş bir paylaşım... TŞKLER sonuna kadar okudum...