Doyumsuz: Dünyaca ünlü, zengin, yakışıklı bir işadamı, İstanbul'un tanınan bir restoranında 10 kişilik rezervasyon yaptırıp masada kuş sütünün bile eksik olmamasını ister. Restoran akşam gelecek konuğu için tam teşekküllü bir masa hazırlar. Beklenen konuk gelir fakat sadece kendisi ve omuzunda bir kuş ile. Adam yavaş yavaş tabağındaki eti yer ve şarabından bir yudum çektikten sonra parmağını şıklatır, omzundaki kuş 5 dakika içerisinde masada ne var ne yok yer bitirir ve tekrar adamın omuzuna konar. Restorandakilerin şaşkın bakışları arasında adam garsonu çağırır ve masayı tekrar aynı şekilde donatmasını ister. Masa tekrar donatılır ve adam yavaş yavaş etini yer şarabından bir yudum alır ve parmağını şıklatır. Kuş uçarak 5 dakika içinde tekrar masada ne var ne yok süpürür ve adamın omuzuna geri döner. Restorandakiler iyice şaşırmışken adam garsonu tekrar çağırarak masayı aynı şekilde tekrar donatmasını ister. Artık dayanamayan garson sorar; "Beyefendi afedersiniz ama bu nasıl oluyor bir açıklama yaparmisiniz?" Adam gayet sakin yanıtlar; "Günün birinde ihtiyar bir adama yardım ettim, meğer adam cinmiş ve benden üç dilek istememi söyledi. O zamanlar fakir olduğum için ilk dileğim çok para sahibi olmaktı, o günden beri kürekle para harcarım bitmez. Ikinci dilegim çevremde çok kadın olsundu, hiç eksik olmadılar. Son dilegim ise "Biraz büyükçe ve doyumsuz bir kuşum" olsundu, yanlış anladı Pezevenk!"

eheueh guzeldıı cok guldumm elıne saglık dostumm

Parmaklama : Temel hastalanır, doktora gider. Doktor, Temel'e tedavisinin hergün parmaklanmak olduğunu söyler. Temel bunu kimseye anlatamayacak kadar utandığı için mecburen hergün doktora gidip orada tedavi olur. Bir gün doktoru yerinde bulamayınca eve giden Temel durumu utana sıkıla karısına anlatır. Karısı doktoru taklit ederek ona tedaviyi yapabileceğini söyleyince Temel tedaviyi tarif etmeye başlar: "Karıcığım sol elini ha bu sol omzuma koy..." "Tamam." "Sağ elini de sağ omzu...?!!!!" Temel'in jeton düşer: "Uyyyy! Doktor yedum senu..." Sünnetçi: Sünettçinin biri her sünnet ettiğinden kestiği parçayı saklarmış hatıra olsun diye. Gel zaman git zaman bu parçalar o kadar çoğalmış ki, evde bir koli dolusu kupkuru meşin gibi parça. Düşünmüş ne yapçam bunları diye. Atmaya da kıyamıyor hatırası var. En son birşey gelmiş aklına. Gitmiş bir ayakkabıcıya, anlatmış durumu "bu parçalardan bana işe yarar birşey yap" demiş. Ayakkabıcı "Ya olur mu öle şey?" demiş, ama sünnetçinin ısrarlarına dayanamayıp "Peki peki... Bir hafta sonra uğra" demiş.. Bir hafta sonra gitmiş bizimki. Ayakkabıcı "Hazır senin şey, al bakalım beğencen mi?" demiş. Sünnetçi bakmış bir cüzdan. "Yahu..." demiş "O kadar parçadan sadece bunu mu yapabildin?..." "Çaktırma abi.." demiş ayakkabıcı, "Biraz okşayınca bavul oluyor!.." Domatesler (20-12-2005) ibiş Mary ne kadar uğraşsa da bahçesinde yetiştirmeye çalıştığı domateslerin karşı komşudaki kadar güzel kızarmasını başaramaz ve çareyi komşusu John Bey'e işin sırrını sormakta bulur. Komşu da işin sırrını şöyle açıklar; "Ben her sabah fideleri suladıktan sonra pantolonumu aşağı indirip bir müddet karşılarında dururum, domatesler de utançlarından kıpkırmızı olurlar." Mary hemen uygulamaya geçer ve bir hafta sonra bu kez John sorar: "Nasil bir gelişme var mı domateslerde?" Mary cevap verir: "Domateslerde bir değişiklik yok ama, salatalıkları bir görmelisin!" -

Valla bu saatte iyi güldük ha eline sağlık

güseldi