Sonsuza Dek O tarihi günlerden bu yana Yer etti içimize senin sevgin Parladığı yerde yiğitlik güneşin Ölüm bir çelenk kondurdu başına Nakarat: O aydınlık durur hala Yürekleri saran ışıltısıyla Bağlıdır senin sevgili varlığına Kumandan Che Guevara Vuruyorsun tarihin içinden Şanlı ve güçlü yumruğunla Bütün Santa Clara düşüp yollara Seni görmek isterken Nakarat Gelirsin bahar güneşiyle Tutuşturduğun meltemle Gelirsin bayrağımızı dikmeye Ve bir ışık gülüşünde Nakarat Devrim aşkıyla yanan yüreğin Götürür yeni bir hedefe seni Orda bekler hep birileri Kurtarsın diye güçlü ellerin Nakarat Yolundayız hiç durmadan Birleşmiş seni izliyoruz Fidel'le birlikte bak söylüyoruz: Sonsuza dek ey Kumandan! (Carlos Puebla-1967) -