Çok açıklayıcı olmuş eline sağlık turuncu Ney'in sesi bana çok huzur verir. Keşke bir de Ney'li bir parça koysaydın...

Emeğine sağlık gerçektende çok açıklayıcı...

Buyrunuz

Devamı NEY' İN YAPISI ve ÖZELLİKLERİ Kamış: Ney, sarı renkli, sert ve sık lifli kamıştan yapılır. Sıcak iklim bölgelerinde ve taban suyu yüksek, sulak yerde yetişen bu kamışın birbirinden az ya da çok farklı cinsleri bulunur. En çok tercih edilen, Asi ve Nil nehirleri kıyılarında yetişen cins kamışlardır. Neylik kamış mutlaka dokuz boğum olmalı ve boğum aralıkları ve kalınlıkları mümkün olduğunca birbirine yakın olmalıdır. Tabiattaki kamışın boğumları doğal olarak kökten uca doğru kısalmakta ve daralmaktadır. Bu kısalma ve daralmanın mümkün olabildiğince azar azar olması tercih edilmelidir. Tabiatta neylik kamış, yerden yukarıya doğru ters olarak yer alır. Yere yakın olan boğumların araları uzun ve kamış et kalınlığı çok fazla olduğundan, bu kısımlar ney yapımında kullanılmaz. Ney yapılan kısımlar kamış boyunun yarısından yukarıda bulunur. Ney yapılabilecek kamışlar sonbaharda, hava sıcaklığına göre Eylül-Ekim-Kasım aylarında kesilmelidir. Püskül sürgüsü sararmamış, yaprak sapı kurumamış kamışlar henüz olgunlaşmamış olduğundan asla kesilmemelidir. Erken kesilen kamışlardan yapılan neyler olgunlaşma sürecini tamamlamadığı için, kısa bir süre sonra buruşacaklardır. Ayrıca kamışın dış yüzeyini kaplayan ve kamışı koruyan cidarı , ancak olgunlaşma sürecinin sonunda istenen özelliğe kavuşmaktadır. Neylik kamışın kesilmeden önce düzgün olması asıl arzu edilen durumdur. Sonradan doğrultulan neyler, zamanla eğilme eğilimi göstermektedir. Parazvane: Neylerin üst ve alt ucuna çatlamayı önlemek için çeşitli metallerden yapılmış, kamışa sıkıca giren birer bilezik takılır. Bu bileziklere parazvane adı verilir. Metaller altın, gümüş, bakır, vs gibi olabilir. Ancak gümüş, bakır gibi metaller oksitlendiğinden hava ile irtibatları kesilmelidir. Alpakka oksitlenmeyen bir alaşım olduğundan tavsiye edilmektedir. Neyin üst ucuna takılan üst parazvane, 0.30 mm den kalın ve 12 mm den geniş olmamalıdır. Alt parazvane istenilen kalınlıkta ve genişlikte olabilir. Neylerin boğum çizgilerine çatlamalara karşı dayanıklılığını arttırmak ve süslemek amacıyla gümüş veya başka madenlerden teller sarılabilmektedir. Başpare: Neylerin üst ucuna sesin daha net çıkması ve dudakların yaralanmaması için başpare denilen bir parça takılır. Başpare genellikle manda boynuzundan yapılmakla beraber, fildişinden, abanoz veya şimşir gibi sert ağaçlardan yahut benzer malzemelerden yapılabilir. Günümüzde başpare yapımında sanayide kullanılan teflon, fiberglass gibi malzemeler kullanılmaktadır. Ney yapım geleneğinde çoklukla kullanılan manda boynuzu, manda neslinin tükenmek üzere olması nedeni ile artık bulunamadığı için kullanılmamaktadır. Başparelerin dudağa temas eden açıklıkları, iç yüzeye verilen derinlikleri ve dış çapları neyzenlerin istek ve alışkanlıklarına göre değişebilmektedir. Ağız açıklık çapları 16-17 mm; hazne derinlikleri 1-3 mm; dış çapları da 35-50 mm olabilmektedir. Başparenin kamışa giren kısmının konik açısı, ses kutusunun girişindeki konik açıyla aynı olmalıdır. Bu açı yaklaşık 5 derecedir. Kamışa giren kısmın yüksekliği 12 mm; dışarıda kalan kısmın yüksekliği 18 mm.; dolayısıyla başparenin toplam yüksekliği 30 mm olmalıdır. Boynuz malzemeden başpare yapılırken, malzemenin yüksekliği yeterli gelmezse kamışa giren kısımdaki 12 mm lik yükseklik 5-6 mm ye kadar azaltılabilir. Ancak kamışın dışında kalan 18 mm lik kısım değiştirilmemelidir. Buna göre açılmış bir neyde sonradan yapılacak bir değişiklik ise neyin genel akordunu ve entonasyonunu bozacaktır. Ney' in Üflenişi ve Ses Sahası Ney arka deliği sağ veya sol elin başparmağı ile kapatılabilecek şekilde sağa veya sola doğru eğimli olarak aşağıdaki resimde görüldüğü gibi tutulur. Oturularak icra edilen bir sazdır. Yalnız mevlevi ayinleri icrasında neyzenler Hz. Mevlana' ya saygı için ayakta üflerler. Normal yükseklikte bir sandalyeye oturulup sağ ayağın altına bir yükselti konularak, sağ bacak yükseltilir. Sağ dirsek yükseltilen sağ bacağın üzerine dayanır. Sağ elin başparmağı ile neyin arkasındaki deliği, işaret parmağı ile en üstteki, orta parmağı ile üstten ikinci ve yüzük parmağı ile de üçüncü deliği kapatılır. Sol kol bu arada aşağıya doğru uzanarak neyin üstten dördüncü deliğini sol elin işaret parmağı, beşinci deliğini orta parmağı ve en al deliğini de yüzük parmağı ile kapatacak şekilde neyi tutup, aşağı seviyede kalmış olan sol dizin ön yüzüne dayar. Baş, çene sağ omuza çevrilmek suretiyle sol omuza eğilir, dudaklar başpareyi yaklaşık 45 derecelik bir açıyla kavrar. Dudakların ve başparenin bir kısmı açıkta kalacak şekilde neye üflenir. Ney' in Mevlevilik geleneğinden gelen geleneksel tutuluşu, yukarıda anlatılan sağ elin üstte olduğu pozisyondur. Ancak şüphesiz ki sol el üstte olarak üflemekte de bir mahsur yoktur. Hatta kimi neyzenler sol elin yukarıda olduğu pozisyonun avantajlarından söz etmektedirler. Neyden ses elde etmek özel bir eğitim gerektirir. Her şeyden önemlisi neyden fosurtusu mümkün olabildiğince az, volümlü, pest ve tiz bölgede rengi değişmeyen, hareket ettirilmeye hazır bir ses çıkarmaktır. Bunun için başparenin kapatılması gereken bölümü alt ve üst dudaklar ile sıkıca kavranmalı, dudaklar çıkarılacak sese göre az veya çok sıkılarak ; sıcak, ılık veya soğuk nefes düzenli bir şekilde ve mutlaka diyafram desteği ile neye sevk edilmelidir. Akciğerler, diyafram, ağız boşluğunu çevreleyen tüm kaslar ve tabii ki parmakları hareket ettiren kasların tümü kontrol altına alınmış olmalıdır. Neyden doğru sesleri çıkarmak büyük bir kulak hassasiyeti ve dikkat ister. Üflenen her perde kontrol altında olmalıdır. Teorik olarak hangi ahenkte açılmış olursa olsun her neyin pozisyon olarak Kaba Irak' tan Tiz Eviç' e kadar üç oktav ses sahası vardır. Ney' in yapısal özellikleri ve neyzenin mahareti bu ses sahasının oluşmasında rol oynar. Değişik ahenkteki neylerde şüphesiz ki bu ses sahası farklı bölgelerde yer alacaktır. Ancak Bolahenk ve Sipürde ahenginde açılmış nısfiyelerde Tiz Neva pozisyonunun üstündeki sesler çok tiz kaldığından çıkmamakta veya çıksa bile kullanışlı olmamaktadır. Bu yüzden küçük neylerde ses genişliği iki buçuk oktava inmektedir. .

neyin tarihçesi buya? teşekkürler bilgiler için.

Devamı NEY' İN PERDELERİ Ney, Türk Klasik Müziği' nin yegane üflemeli çalgısı ve Türk Tasavvuf Müziği' nin başsazıdır. Tüm tekke musikisinde bendir ile birlikte cevaz gören tek müzik aleti ney olmuştur. Mevlevi Ayinleri ney ve kudümlerin iştiraki ile yapılır. Eğer bulunursa diğer çalgılardan da birer tane yer almaktadır. Ney ses rengi olarak insan sesine en yakın çalgılardan biridir. Her türlü müzikal motifi icra etmeye olanak tanır. Üç oktavlık ses sahası içindeki tüm sesleri, nefes şiddetini veya dudağın başpare ile yaptığı açıyı değiştirmek suretiyle koma koma verebilir. NEY YAPIMI Ney yapımı için öncelikle yeterli olgunluğa erişmiş kamışlar bulunmalıdır. Kamışın olgunlaşma derecesi, budaklarından anlaşılır. Budak uzunluğu 8-10 cm ye ulaşan kamışlar, ney yapımı için ideal olgunluktadır. Ney yapımına uygun kamışlar bulunup, kesildikten sonra ilk olarak dış yüzeyini kaplayan yaprakları ve budakları boğumların tam dibinden düzgünce kesilerek çıkarılır. Bu esnada kamışlar henüz çok taze olduğundan delinmemesine ve minesinin zedelenmemesine dikkat edilmelidir. Daha sonra ilk kurutma işlemi uygulanır. Bu işlemde kamışlar tamamen sararıncaya kadar güneşte kurutulur. Bu süre yöre ve iklim koşullarına göre 2-3 ay kadar sürebilmektedir. İlk kurutma işleminin uzun tutulması, kuruma süresini kısaltmakla beraber, kamışın kısa sürede çok su kaybetmesine sebep olacağından, tavsiye edilmez. Bu işlemden sonra kamışlar ölçülüp işaretlenerek, ney yapılacak bölümleri 2'şer boğum (yaklaşık 20-30 cm kadar) aşağıdan ve yukarıdan kesilip, ikinci kurutma işlemine geçilir. İkinci kurutma işlemi bu kez kapalı, ancak iki yönden rüzgar alabilen bir mekanda, kamışları herhangi bir yere dayamadan, kalın tarafı aşağıya gelecek şekilde, dik olarak serbestçe asarak bekletmek suretiyle uygulanır. Bu yöntemde kamışın tabii eğriliklerini yerçekiminin etkisiyle düzeltmek için alt ucuna bir ağırlık da bağlanabilir. Bu kurutma işlemi ise mekana ve iklim koşullarına göre 6-9 ay kadar sürmektedir. Bu şekilde temizlenip, kurutulan kamışta hala eğrilikler varsa, kamış sıcaklıkla muamele edilerek, doğrultma işlemi uygulanabilir. Kamış doğrultulurken ateşle direkt olarak temas ettirilmemeli, kamışın dış yüzeyinde yanıklara yol açılmamalıdır. Kamışın sıcaklıktan zarar görmemesi için doğrulturken üzerine yağ sürülmeli veya sıcaklık, kaynar su buharı olarak uygulanmalıdır. Bu işlemden sonra kamışın yeniden ölçüsü alınarak, alt ve üst payları kesilip azaltılır. Daha sonra, dış kalınlığı ile alt ve üst uçlardaki et kalınlığı ölçülerek, her bir boğumun ayrı ayrı ortalama hacimleri hesaplanır. Kamışın kapalı olan boğum kapakları, bu hesaplamalar sonunda kurulan orantı doğrultusunda tespit edilen uygun kalınlıktaki elmas uçlu matkap tığlarıyla ve özel aperatlar yardımıyla tam merkezlerinden delinir. Başpare takılan ilk boğumun kapağı ise 8 mm lik tığla ve yine özel bir aperat yardımıyla tam merkezinden delinir. Bütün bu hesaplama ve işlemlerde, ney yapımcısının mesleki deneyiminin büyük rolü vardır. Başparenin takıldığı boğum , ses rengini, tiz ve pest bölgelerdeki ses genişliğini oluşturan boğum olduğundan çok önemlidir. Bu sebeple başpare ucundan boğum çizgisine kadar iki birimden kısa, üç birimden uzun olmamalıdır. Neyin üst ucuna parazvanesi ve başparesi takılıp üflenerek, bir frekans cihazı yardımıyla genel akordu yapılır. İstenilen akorda gelince başparenin ucundan neyin alt ucuna kadar hassas bir şekilde ölçülüp, 26 eşit kısma bölünerek işaretlenir. Kamışın ön yüzüne alttan itibaren 4, 5, 6, 8, 9 ve 10. birimler merkez alınarak 8 mm lik elmas uçlu tığlarla ön yüzündeki delikler açılır. Kamışın çatlamaması için delme işleminde 20-25.000 devirli özel aletler kullanılmalıdır. Delikler kamışın boğum çizgilerine mümkün olduğunca uzak olmalı, 1. ve 6. delikler boğum ortalarına gelmeli, 2., 3. ile 4., 5. delikler boğum çizgilerini tam olarak ortalamalıdır. Eğer kamış tabiattan kesildiğinde ideal ölçülerde ise delikler direkt olarak herhangi bir kaydırma yapmadan genişletilebilir. Tamamen ideal ölçüleri haiz olmayan bir kamışta delik yerlerinin hesaplanmasında 26 birimli klasik sisteme ilaveten bazı kaydırmalar yapmak gerekir. Ney yapımcısı delik yerlerini tespit ederken kamışı inceleyip, mesleki birikimini kullanarak bazı kaydırmalar yapar. Bu kaydırmaların miktarı açılacak neyin çeşidine ve kamışın tabii özelliklerine göre değişim göstermektedir. Ney yapımcısı 8 mm olarak açtığı delikleri sonradan gerekli gördüğü takdirde genişletirken, gelişmiş bir frekans cihazının yardımıyla ve sürekli olarak kontrol ederek 2 mm ye kadar aşağıya veya yukarıya doğru kaydırabilir. Yukarıya doğru kaydırılan deliklerden çıkan perdeler tizleşecek, aşağıya doğru kaydırılan delikten çıkan perdeler ise pestleşecektir. Delik çapları Müstahsen' e kadar 9.5 mm, Yıldız ve daha uzun neylerde ise 10 mm olmalıdır. Bu işlemlerden sonra neyin alt ucu, aynı sesi veren kapalı ve açık pozisyonlar üflenip kontrol edilerek, gerekirse gerektiği kadar kısaltılır ve dengeye getirilir. Alt uç kısaldıkça kapalı pozisyonda üflenen Rast, Neva, Gerdaniye ve Tiz Neva perdeleri tizleşecektir. Son olarak arka yüzdeki 13. birime son delik açılır. Bu delik de gerekirse 1-2 mm aşağıya veya yukarıya kaydırılabilir. Bu kaydırma işlemi frekans cihazıyla alt ve üst pozisyonlardan çıkarılan Acem perdesinin kontrolü ile yapılır. Dolayısıyla kamışın alttan itibaren 2, 3 ve 4. boğumunun ön yüzünde 2 şer, 5. boğumunun arka yüzünde ise 1 delik bulunacak ve neyin görünümü resimdeki gibi olacaktır. Tüm bu işlemlerden sonra ney, badem, susam veya parafin yağı gibi ince ve temiz bir yağla dolu yağlama tankına daldırılıp birkaç saat bekletilmek suretiyle yağlanır. Yağ tankında kalma süresinin iki katı kadar süre beklenerek süzdürülen ney, temiz ve yumuşak bir bezle kurulanır. Artık üflenmeye hazırdır. NEY' İN BAKIMI VE KORUNMASI Neyi üstün bir performansla ve yüksek verimlilikle uzun yıllar kullanabilmek için başparesini değişik neylerde kullanmamak, kamışa giren yerdeki konik açısı farklı olan bir başpareyi neye takmaya çalışmamak gerekir. Neyin soba yakını, kalorifer üstü gibi yerlere konması veya soğuk havalarda uzun süre dışarıda korumasız bırakılması, kamışın yapısında çeşitli deformasyonlara yol açabilir. Bu sebeple ani sıcaklık değişimlerine maruz bırakılmamalıdır. Neylerde en çok yaşanan problemlerden birisi eğilmelerdir. Neyin eğilmesini önlemek için uzun süre duvara dayalı olarak bırakmamak, eğer masa üstü gibi düz bir zemine konulacaksa, başparesi masadan taşacak şekilde koymak gerekir. Bu konudaki en doğru yöntem neylerin özel bir çanta içinde muhafaza edilmesidir. Neyin doğru zamanda, doğru bir yağ kullanılarak, doğru bir sistemle yağlanması verimliliği ve ömrü açısından çok önemlidir. Neyler yeni açıldığında iç cidarını soğan zarı görünümünde bir zar kaplar. Bu zar yağın kamışa tam olarak nüfuz etmesini önler. Bu bakımdan neyleri açıldıktan sonraki ilk üç ay için haftada bir kez, ikinci üç ay için iki haftada bir kez, sonrası için sürekli olarak ayda bir kez yağlamak gerekir. Bu yağlama periyodları neylerin günde 2-3 saat üflendiği varsayılarak ayarlanmıştır. Eğer ney daha fazla üfleniyorsa yağlama periyodları da buna bağlı olarak sıklaştırılmalıdır. Neyler üflendikten sonra havadar bir yerde en son üflendiği süre kadar bekletilerek, sıcak nefesin yoğunlaşması nedeniyle iç yüzeyinde oluşan ıslaklığın kuruması sağlanmalı, daha sonra özel çantasına konulmalıdır. Neyler yağlanmadan önce de bu işlem uygulanarak iç yüzeyindeki suyun uçması sağlanmalıdır. Yağ olarak öncelikle sıvı tatlı badem yağı, ikinci olarak susam yağı, eğer bulunamıyorsa sıvı parafin yağı kullanılabilir. Yağlamada harbi kullanmak, neylerin boğum içlerinde aşınmalara ve küçük kırılmalara sebep olacağından mümkün olabildiğince kullanılmamalıdır. En ideal yağlama yöntemi, neyin yağla dolu bir tankta 1-2 saat bekletildikten sonra 4-5 saat süzdürülerek, sadece dışının kurulanmasıdır.

NEY SÖZCÜĞÜNÜN ETİMOLOJİSİ VE NEY'İN TARİHÇESİ Sümerce' den Farsça' ya geçen " na " veya " nay ", kamış, kargı anlamlarına da gelen bu çalgının en eski adıdır. Arap toplumunda üflemeli çalgıların hemen tümü için kullanılan " mizmar " sözcüğü, ney için de kullanılmıştır. Türkçe' de ise hemen her zaman " ney " olarak anılmıştır. Çeşitli Avrupa ülkelerinde de benzer adlarla adlandırılmıştır. Farsça çalan, icra eden anlamına gelen " zeden " sözcüğünden takılanarak oluşturulan " neyzeden " bozularak, ney icracısı anlamında günümüzde de kullanılan " neyzen " e dönüşmüştür. Aynı anlamda Arapça kurallarına göre oluşturulan " nayi " sözcüğü de kullanılmıştır. Sümer toplumunda MÖ 5000 yıllarından itibaren kullanıldığı sanılan bu çalgıya ait elimizdeki en eski bulgu, MÖ 2800-3000 yıllarından kalan bugün Amerika'da Phledelphia Üniversitesi Müzesi' nde sergilenen neydir. Çalgının o dönemlerde de dinsel törenlerde kullanıldığı sanılmaktadır. Assomption rahiplerinden Thibaut' un "esrarengiz, cezbedici, tatlı ve ahenkli bir ses" diye tanımladığı ve şu şekilde şiirleştirdiği ney sadası, her dönemde insanları derinden etkilemiş, özellikle dinsel duyguları çağrıştırmıştır: " Kamışların üzerinden geçerken, Kuşları uyandırmaya korkan tatlı bir meltemin kanat çırpınışları". Sadasından gelen bu özellik neyi, ilişkide bulunduğu her toplumda önemli bir çalgı haline getirmiştir. Türklerin İslamiyeti kabul ile birlikte kullanmaya başladıkları ney, Xlll. yüzyıldan itibaren İslam tasavvufunun sembolü haline gelmiştir. Bunda bu yüzyılda yaşamış büyük mutasavvıf, filozof, şair ve veli Mevlana Celaleddin-i Rumi 'nin rolü büyüktür. XV. yüzyılda yaşamış bir gezgin olan Hoca Gıyaseddin Nakkaş' ın seyahatnamesinde kendilerine mahsus bir nota yazısı geliştirip kullandıklarını da bildiğimiz Hıtay Türkleri' nin hakanlık sarayında gördükleri oldukça ilginçtir: " Sadinfu şehrindeki hakanlık sarayının önünde üçyüzbin kadar kadın ve erkek toplanmıştı. İkibin kadar sazende sazlarını aynı sese düzenleyip , hep bir ağızdan hakana dua ettiler. Köslerin iki yanlarında kemençe, ney, musikar ve diğer sazlarla hanendeler oturmuşlardı. Neyzenlerin bazıları neyi bilindiği üzere çalıp, bazıları ortasındaki deliklerden üflüyorlardı." Musikide çok ileri gittikleri bilinen Hıtay Türkleri' nin neyi, Orta Asya' da eskiden beri kullandıkları ve hatta onu tıpkı bir yan flüt gibi de üfledikleri anlaşılmaktadır. Tarihte Nay-ı Türki, Hoş Nay , Kurre Nay gibi adlarla anılan bugün yapısını ve özelliklerini tam olarak bilemediğimiz ney adından türemiş pek çok çalgı bulunmaktadır. Ancak birer meydan sazı olarak kullanılan bu çalgıların bugünkü formundan çok farklı olduğunu sanıyoruz. NEY' İN TÜRK TASAVVUF DÜŞÜNCESİ' NDEKİ YERİ Türklerin İslamlaşma süreci X. yüzyılda başlamıştı. İslamiyet ile birlikte zaten toplumda var olan mistik düşünce ve anlayış islami bir kimliğe bürünerek, Türk tasavvuf anlayışının temellerini oluşturdu. Hoca Ahmet Yesevi, Hacı Bektaş-ı Veli ve Mevlana Celaleddin-i Rumi bu anlayışın Türk toplum hayatına yerleşmesini sağlamışlardı. Türklerin İslamiyetten önceki dinleri olan Şamanizm, Animizm ve Totemizmde de musikinin çok önemli rolü vardı. Bu dinlerin tümünde törenler müzik eşliğinde yapılırdı. Örneğin çoğunlukla hakim olan Şamanizmde kam, baksı veya şaman denilen din adamları ellerinde kopuz ile dolaşır, dini mesajlarını musiki yardımıyla iletirlerdi. İslamiyette de musikiye karşı bir cephe mevcut değildir. İslam Peygamberi Hz. Muhammed, Kuran' ın güzel sesle ve kaideye müstenid ahenkle okunmasını öğütlemiştir. Tecvid ve Kıraat işte bu rağbetin sonucunda doğmuştur ve musiki ile yakın ilişkileri vardır. Türklerin dini hayatlarında musiki her zaman yer almıştır. Özellikle tekke hayatında, ayin ve diğer dini törenlerde musikinin rolü büyükse de bir çok tarikatin törenlerinde telli çalgıların yer almasına cevaz verilmemiştir. Ancak hemen hemen bütün tarikatlerin törenlerinde bendir ile birlikte ney yer almıştır. Bilhassa Mevlevilikte neyin önemi çok büyüktür. Hz. Mevlana Mesnevi' sine şu sözlerle başlamıştır: " Bişnev ez ney çün hikayet mi küned Ez cüdayiha şikayet mi küned Gez neyistan ta mera bübride end Ez nefirem merd ü zen nalide end Sine hahem şerha şerha ez firak Ta beguyem şerh-i derd-i iştiyak " " Dinle neyden, zira o birşeyler anlatmada Ayrılıklardan şikayet etmededir. Ney der ki: Beni kamışlıktan kopardıklarından beri, İniltim kadın - erkek herkesi ağlattı. Ayrılık bağrımı delik deşik eylesin, Ta ki aşk derdini anlatabileyim."

NEY YAPIMCILARI Türkiye' de bir meslek dalı olarak ney yapımcılığının tarihçesi oldukça yenidir. Neyzenler hemen her dönemde neylerini kendileri imal etmişlerdir. Bunda bir meslek dalı olarak ney yapımcılığının gelişmemiş olmasının yanısıra Mevlevilik kültüründen gelen bir gelenekle ney satmanın neyzenlerce hoş karşılanmamasının önemli rolü olmuştur. Ancak son dönemde ney yapımcılığının profesyonelleşmesi, neyzenleri büyük bir külfetten kurtarmış ve memnuniyetle karşılanmıştır. Bugün Türkiye' de on kadar ney yapımcısı neyzenlerin ve Türk Musiki Sanatı' nın hizmetinde faaliyetlerini sürdürmektedir. Bunlar arasında İzmir' de Mehmet Yücel ve Kemal Köker, Ödemiş' te Sencer Derya, Konya' da Mahmut Uğurluakdoğan, Ömer Özçelik, Mersin' de Ersin Atlı, Adana' da Ferhan Gültekin, Şevket Sevinç ve Reşit Koca sayılabilir. BAZI ÖNEMLİ NEY İCRACILARI Bugün hayatta bulunmayan ünlü neyzenler arasında Şeyh Yusuf Dede, Kutb-ı nayi Osman Dede, Şeyh Mustafa Nakşi Dede, Kazasker Mustafa İzzet Efendi, Mehmed Said Dede, Neyzen Yusuf Paşa, Neyzen Dede Salih Efendi, Neyzen Aziz Dede, Neyzen Tevfik , Neyzen Emin Dede , Rauf Yekta Bey, Hüseyin Fahreddin Dede, Ressam Halil Dikmen, Halil Can, Süleyman Erguner , Emin Kılıç Kale, Hayri Tümer, Gavsi Baykara, Ulvi Erguner, Burhanettin Ökte, Aka Gündüz Kutbay, Ahmet Polatöz, Polat Kale, Fuat Türkelman, Doğan Ergin sayılabilir. Niyazi Sayın, Ahmet Yakuboğlu, Selami Bertuğ, Doğan Ergin, Fikret Bertuğ, Arif Biçer, Şemsettin Güvey, Ömer Erdoğdular, Sadrettin Özçimi, Kutsi Erguner, Süleyman Erguner , Ekrem Vural, Ümit Gürelman, Arif Erdebil, Mahmut Bilki, Uğur Onuk, Ali Sezai Balakbabalar, Yavuz Akalın, Murat Salim Tokaç, Yusuf Kayya, Salih Bilgin, Aziz Şenol Filiz, Mustafa Güvenkaya, Yavuz Ballıoğlu, Hüseyin Kutsi Sezgin, Fahrettin Acar, Ahmet Şahin, Cevdet Yıldız, Ömer Bildik, Kaşif Demiröz yaşayan neyzenlerimizdendir. SONUÇ Türk Musikisi çalgıları hakkında bugüne kadar yapılan bilimsel araştırma ve çalışmalar yok denecek kadar azdır. Bu sebeple ney de hakkında çok az şey bilinen bir çalgımızdır. Yüksek teknik imkanlara sahip olan bu çalgımızın yapılacak araştırmalarla geliştirilmesi, öncelikle Türk Musikisi' ne büyük yararlar sağlayacaktır. Çünkü tamamen doğal malzemelerle imal edilen bu çalgımızın bugün için dahi ciddi bir malzeme sorunu vardır. Önümüzdeki kısa bir süre içinde bu doğal malzemeler hiç bulunamaz hale gelecek, bu malzemeleri ikame edecek yeni malzeme arayışları kaçınılmaz olacaktır. Ney, sesinin özel rengi ile tüm dünyada beğenilerek dinlenen bir çalgıdır. Ayrıca her türlü müziği icra etmeye muktedir olan bu çalgımızın, yalnız ülkemizde değil, gereğince tanıtılırsa dünyanın her yerinde sevilerek kullanılacağına inanmaktayız. Birçok çalgı için önemli bir zorluk, hatta sorun haline gelen transpozisyonun ney için söz konusu olmayışı, neyin bir avantajı olarak belirmektedir. Bu çalgının saz grubu içindeki etkinliğini artırmanın yanısıra, yalnız ney veya değişik ahenkteki neyler için yazılacak eserlerin tanıtım açısından önemli olacağı muhakkaktır. Bu konuda Kültür Bakanlığı, TRT, konservatuarlar ve diğer kamu kuruluşlarına teşvik edici görevler düşmektedir. teşekkürler