Bu şehirden bana acılar kaldı Şarap sundum aya ben ayrılık tattım Seyyah oldum şu alemde öyküler yazdım Oturup anlattım kendi halimce Seyyah oldum şu alemde türküler yaktım Oturup söyledim kendi halimce Gözlerinden mektup ellerinden su Bekledim durdum ben ne zor yolmuş bu Seyyah oldum sözüm bildim gizlendim içime Çığlık oldu gözlerim kendimi vurdum Seyyah oldum şu alemde niceler gördüm Anladım ki insan kalbine yolcu Bana aşk lazım Aşkta ateş ararım Kapanmış kapılardan geçtim Yanmayan bedenlerden güzelim ben yolumu sildim Dünyanın hali bu Çeker giderim Yalnızlık yolcusu gönlüm Bir garip seyyahıM ama kendime

Ayrılık inkişaf ederse yüreğinde, derbeder olursun bulunduğun şehirde... Umut, umut, umut... der iken mutluluk zemininde seyredebileceğin biri çıkar elbet ilerde. Melankolik tarzda yazılmış duygu yüklü şarkıları sevmesem de, Paylaşım adına teşekkür ederim.

neden ayrildin Kürsat naptin gene