2. Dünya savaşı için eğer Almanya haddini bilip özellikle Rusyaya ye saldırmamış olsaydı, büyük olasılıkla savaşın sonucu farklı olabileceği gibi, Avrupa haritası da değişik olabilirdi. Bu düşüncenin önemli dayanaklarında biri, Almanyanın o dönemde Avrupa''nın en gelişmiş sanayisine sahip olmasıydı. Örn. hava soğutmalı motor sırf Rusyayı işgal edebilmek için geliştirilmiştir . Bugünkü Almanya için ise şunu söyleyebiliriz: Bir defa savaş suçlusu olarak asla Alman halkı için almanların yahudi soy kırımı ifadesi kullanılmaz, nazilerin soy kırımı ifadesi kullanılır . Bu nedenle toplum hiç suçlanmamış bilakis özellikle ABD' den ciddi ekonomik yardım görmüştür. Buna bir de Askeri birlik bulundurmama, disiplinli toplum olma özelliğini de eklerseniz, sonuç ortaya çıkar. Selamlar. Sanal

Cümlenin ikinzi kısmı yanlıştır. Her yahudi siyonist değildir burda hem fikiriz fakat her siyonist yahudi olmak zorundadir çünkü bu hareket yahudi hareketidir. Olmazsa olmazdır. Sanal

Yahudilik ile Siyonizm aynı şeyler değildir. Bütün Yahudiler Siyonist olmadığı gibi bütün Siyonistler de Yahudi değildir.

Yazının şu kısmından sonrası asıl mesajı veriyor bence... Peki ya Atatürkçülerdeki Yahudi düşmanlığı? "Onüçüncü Kabile" Atatürkçüler arasında da ünlü bir çalışma. Bunun nedeni sanırız Atatürkçüler arasında son 10 yıldır ilginç bir şekilde yayılan "Yahudi düşmanlığı", daha doğrusu anti-Semitizm. Yalçın Küçük ve Soner Yalçın gibi yazarların "Sabetayizm" ile ilgili kitapları Atatürkçülerde derin bir Yahudi karşıtlığının oluşmasına neden oldu. Bu son derece tehlikeli bir durum. Öncelikle bir Atatürkçü için bir insanının dini inancının hiç önemli olmaması gerekir. İkincisi, insanları Yahudi olanlar ve olmayanlar diye ayırmak 1000 yıldır gerek Hıristiyanlar gerekse Müslümanlar arasında gericiliği güçlendirmekten başka işe yaramayan son derece tehlikeli bir bakış açısıdır. Halbuki bugün "ABD'yi aslında Yahudiler yönetiyor" gibi tezlerle emperyalizmle mücadeleyi bile Yahudilikle mücadeleye indirgeyen anlayış yaygınlaşmakta ve Atatürkçülerin antiemperyalistliği Şeriatçılığın klasik Yahudi düşmanlığına dönüşmektedir. Tuzak da zaten buradadır. Koestler'in kitabı ise bu konuda Atatürkçülere bir ders olmalıdır. Türkler tarihlerinde üç tek tanrılı dinin tümünü birden kabul etmiş tek millettir. Ve üç dine birden en çok özgürlük vermiş millettir. Musevi Türkler , Hıristiyan Türkler ve Müslüman Türkler bugün bile varlığını sürdürmektedir. Bu, Türklerin milli gelenek ve karakterinin ne kadar güçlü olduğunun da kanıtıdır. Pek çok millet dinini değiştirdiğinde ya da kültürel olarak güçlü bir dinin kontrolü altına girdiğinde milli kimliğinden uzaklaşmakta ve asimile olmaktadır. Türkler ise bugüne kadar pek çok farklı dini benimsemiş, hala da benimsemeye devam etmiş olmasına karşın milli benliğini yitirmemiş, hatta mensup oluğunu dine kendi milli değerlerini katmayı başarmıştır. Bu açıdan bir Türk için Hıristiyanlık da Musevilik de tehlike değildir. Türk başka bir dini kültür tarafından asimile edilemeyecek kadar büyük bir uygarlık örneğidir. Ayrıca bir Türk için Yahudiler de düşman olmamalıdır. Çünkü bizim sırf Yahudi olduğu için düşman bellediğimiz birisi belki de bir başka Türk boyu olan Hazarların torunudur. Türk için, hele hele Atatürkçü bir Türk için kıstas bir insanın dini kimliği ya da geçmişi değil, Türklüğe karşı yaklaşımı ve duruşu olmalıdır. Yahudileri sevin sebetaycılarda tehlikeli falan değildir Atatürkü kandırmışlar.. Türklerin din hoşgörüsüne atıfta bulunup siyonistsever olunuz denmek istenmiş...

soykırımda öldürülen yahudilerin çok az olduğundan bahsediliyor öldürülenlerin büyük çoğunluğunun çingene olduğu konusu da gündemde

O değilde benim aklıma takılan şudur... Almanya böylesine bir savaştan çıkmış, yahudilere ciddi tazminatlar ödemiştir.. Buna rağmen sanayi devrimi yapmış ve Avrupanın lokomotifi haline gelmeyi başarmıştır. Amerikadan sonra en büyük altın rezervinede gene Almanya sahiptir.

Kurulmak istenen yahudi devleti bölgesine hiç yahudi göçü alınamaması ki, kimse niye rahatını bozup çöle yerleşsin, bunun için dış destekli çoğunluğu yahudi olmayan yahudi olanlarında fakir olanları seçilen dış destekli , göstermelik korkut kaçır bir soykırım yapılırsa neden olmasın

Orjinal Mesaj Sahibi Altunizade Mesajı Göster O değilde benim aklıma takılan şudur... Almanya böylesine bir savaştan çıkmış, yahudilere ciddi tazminatlar ödemiştir.. Buna rağmen sanayi devrimi yapmış ve Avrupanın lokomotifi haline gelmeyi başarmıştır. Amerikadan sonra en büyük altın rezervinede gene Almanya sahiptir. Hitler tüm savaş ganimetleri öteki tarafa götürememişse elbet ardından gelen yeni kurucular bir şeyler yapmışlardır

Her Yahudi siyonist değilse hernedense Isailoğullarının kendilerinden kabul etmedikleri Türk Karaimler ve Habeş olan Falaşaları Siyonist olmayan gruba sokabiliriz demek oluyorki Irk olarak Yahudi değilse musevi olamaz bu durumda zaten Musevi ise Siyonist olmaması imkansız..

Arthur Koestler ve tartışma yaratan kitabı Arthur Koestler'in "Onüçüncü Kabile-Hazar imparatorluğu ve Mirası" isimli eseri 1976'da yayınlandığında dünya çapında tartışma yaratmış önemli bir kitaptır. Kitap Türkiye'de de büyük ilgi görmüş, çevirisi defalarca kez yeniden basılmıştır. Kitap belli tarihsel ve antropolojik olgular ışığında "Aşkenazlar" olarak bilinen Doğu Avrupa Yahudilerinin Hazar Denizi'nin kuzeyinde ve Kırım'da var olmuş bir Yahudi Devleti olan Hazarlar'ın torunları olduğunu öne sürmektedir. Kendisi de bir Macar Yahudisi olan Koestler bu şekilde, Hitler'in yürüttüğü soykırımın asıl kurbanlarının "Sami ırkı"ndan yani bugünkü İsrail sınırlarından Avrupa'ya göç etmiş binlerce yıllık Yahudi geçmişi olan topluluklar değil, Hazarlar'ın torunları olan "Turani" bir ırk olan Türkler olduğunu öne sürmektedir. Böylece Koestler, Hitler'in yaptığı Yahudi soykırımına da farklı bir pencereden bakmaktadır: "Eğer bu doğruysa, söz konusu Yahudilerin atalarının Turu Sina'dan değil, Kafkas dağlarından geldiği; Ürdün dolaylarından değil, Volga dolaylarından koptuğu gerçeklik kazanır ki, bilindiği gibi Kafkaslar Ari ırkın beşiği olarak kabul edilmektedir. Böyle olunca bu insanların İbrahim'e, İshak'a, Yakup'a yakın olmaktan çok Hunlara, Uygurlara, Macarlara yakın oldukları kabul edilmelidir." Ve Koestler, bu tezini ortaya attıktan sonra Antisemitizmin yani Yahudi düşmanlığının da ne kadar gereksiz ve temelsiz olduğunu ortaya koymaktadır: "Eğer bu kuramın gerçek olduğu anlaşılırsa, çok kullanılan antisemitizm deyimi de anlamsız bir deyim olarak kalacak, gerek öldürenler, gerek öldürülenler tarafından yanlış bilgiler üzerine kurulmuş bir kavram olmaktan öteye gitmeyecektir. Hazar İmparatorluğu'nun tarihi geçmişin sisleri arasından su yüzüne çıktıkça tarihin insanoğluna oynadığı en zalimce oyunlardan biri göze görünmeye başlar gibidir." Hazar İmparatorluğu Koestler'in tezleri büyük tartışma yaratmış ve ilgi görmüştür. Ancak henüz kanıtlanamamıştır. İlk bakışta son derece mantıklı ve iç tutarlılığı olan bir tezle karşı karşıyayız. Sonuçta Doğu Avrupa'da büyük bir Yahudi nüfus bulunmaktadır. Ve bu nüfusun yaşadığı yerler kabaca 700-1100 yılları arasında dört yüzyıl boyunca bir Yahudi devletinin yönetimi altında kalmıştır. Öyleyse Doğu Avrupa'daki büyük Yahudi nüfusun Sami değil Türk kökenli olması son derece mantıklıdır. Ancak bu bağlantıyı kuracak "yeterli" düzeyde kanıt bulunmamaktadır. Bu tezin yanlış olduğu anlamına elbette gelmemektedir, sadece tezin kanıtlanamadığını ortaya koymaktadır. Son yıllarda yapılan çeşitli genetik araştırmalar da bu konuda belli bir sonuca ulaşamamıştır. Biz de bu Koestler'in bu tezini tartışmaktansa biz Hazar İmparatorluğu'nun tarihi üzerinde duracağız. Hunlarla birlikte Doğu Avrupa'ya gelen bir Türk boyu olan Hazarlar, 600'lü yıllarda Tuna'dan Volga'ya çok geniş bir coğrafyayı yöneten bir devlet kurmuştur. Bu coğrafyada bugünkü Macaristan, Romanya, Moldova, Beyaz Rusya, Ukrayna, Ermenistan, Gürcistan, Azerbaycan, Kazakistan ve Rusya'nın güney bölgeleri yer almaktadır. Güneybatıda Hıristiyan Bizanslılar, güneydoğuda ise Müslüman Araplarla sürekli savaşlar içinde olan bu Türk devleti, iki büyük düşmanının dininden birini benimsemektense üçüncü bir din olarak Museviliği tercih etmiştir. Bu konuda Koestler şöyle düşünüyor: "Sekizinci yüzyılın başlarında dünya iki büyük gücün elinde kutuplaşmıştı. Bir yanda Hıristiyanlık, öte yanda da Müslümanlık vardı. Her iki grubun ideolojik doktrinleri kuvvet politikası ilkelerine göre işliyor, klasik propaganda yöntemleri, ikna ve fetih yollarıyla inançların yayılmasına çalışılıyordu. Hazar İmparatorluğu bu sıra üçüncü güç görünümündeydi. Bu imparatorluk her iki büyük güçle de ölçüşebileceğini daha önce ortaya koymuş bir topluluktu. Gerek dost, gerek düşman olarak. Ama kendi bağımsızlığını sürdürebilmenin tek yolu ne Hıristiyanlığı ne de Müslümanlığı kabul etmeyerek yaşamını sürdürmekti. Çünkü bu inançlardan hangisini kabul etse, ya Doğu Roma İmparatorluğu'nun ya da Bağdat Halifesinin nüfuzu altına girecek demekti." Türklerin tarihsel "hoşgürü" geleneğinin bir örneği olarak Hazar İmparatorluğu Hazarların Museviliği seçmesinde Türklerin geleneksel "hoşgörü" anlayışının örneklerini bulabiliyoruz. Koestler'in sormadığı, daha doğrusu merak etmediği bir soruyu biz bir Türk olarak merak ediyoruz: "Tarihte İsrailoğullarının kurmadığı ilk ve tek Musevi Devleti neden Türkler tarafından kurulmuştur?" Aslında soru bununla da sınırlı kalmamalıdır. Türklerin toplumsal yapısının ve devlet geleneğinin bir örneği olarak Hazar Devleti ile günümüzdeki bir başka Yahudi devleti olan İsrail ile de karşılaştırılmalıdır. Öncelikle, Hazar İmparatorluğu'nun bir Musevi devleti olduğunu, ancak Hazarların tümünün Musevi olmadığının altını çizelim. İmparatorluğu yöneten hanedanın Museviliği benimsemesi 740 yılında gerçekleşmiştir. Ancak Hazarlarda Museviliğin hiçbir zaman dayatılmadığını, aksine devlet sınırları içinde çok geniş bir dini özgürlük ve hoşgörü ortamının olduğunu görüyoruz. Bunun için öncelikle Hazar İmparatorluğu'nun yönetim şekli üzerinde durmak gerekiyor. Hazarlar, Hunlar ve Göktürklere benzer bir devlet yapısına sahiptir ve Hunlardaki Kartal savaşçılarına benzer 12.000 askerden oluşan özel bir birliği bulunmaktadır. Bu rakam o dönem hiçbir devletin sahip olmadığı ve olamayacağı büyüklükte bir "profesyonel" ordu gücüdür. Ancak bu yazımız açısından bizim için önemli olan Hazar ordusunun büyüklüğü değil mahiyetidir. Devlet yönetimi, yani Hakan, Beğ ve Tarkanlar Musevidir. Ancak 12.000 kişilik bu ordu sadece Musevi askerlerden değil, ağırlıklı olarak Müslüman askerlerden ve Göktanrı inancına sahip diğer Türk boylarından oluşmaktadır. Bu, Hazar devletinin Musevilik dışındaki dinlere karşı hoşgörülü bakışının bir göstergesidir. Hazarların sadece ordusu değil, halkı da pek çok farklı dine mensup insanlardan oluşmaktadır. Bu, o dönem için sık rastlanır bir durum değildir. Türkler dışındaki diğer bütün milletlerin kurdukları devletlerde, homojen tek bir dine inanan bir toplum kurmaya çalıştıkları birazcık tarih bilen herkesin malumudur. Bu nedenle, özellikle Avrupa tarihi devlet yöneticilerinin dinini benimsememiş halk topluluklarının gördüğü zulüm ve baskıların binlerce örneğiyle doludur. Hazarların çağdaşı devletlerden Romalılar Hıristiyan olmayan unsurlara büyük baskı yapardı. İşin ilginci, aynı Romalılar, Hıristiyanlığı devlet dini kabul etmeden önceki döneminde ise bu sefer Hıristiyanlara zulüm ederdi. Benzer şekilde Araplar da sadece Müslüman olmayanlara değil, kendi mezhebinden olmayanlara karşı son derece "zalim" davranmaktan çekinmezdi. Hem Araplar hem Romalıların ortak düşmanı ise Yahudilerdi. Hazarlarda bu durumun tam tersini görmekteyiz. Devleti yöneten hanedanın Musevi olmasına karşın devlet yönetiminde yetkili olan 7 kişilik heyetin farklı dinlerden insanlardan oluşmasına dikkat edilirdi. Günümüzün bakanlar kurulunun bir benzeri olan heyette 2 Musevi, 2 Müslüman, 2 Hıristiyan ve 1 Göktanrı dinine mensup üye bulunurdu. Dinsel bağnazlığın çok yüksek olduğu Ortaçağ koşullarında inanılmaz bir tablo değil mi? Hoşgörülü Hazar-Siyonist İsrail farkı Hazarlar bir başka Yahudi devleti olan İsrail'den de bu açıdan çok farklıdır. Günümüz İsrail'inin ırkçı-faşist yapısı ve Arap ve Müslüman düşmanlığı Filistin meselesi vesilesiyle bütün dünyanın malumudur. Ama ırkçılığın Yahudilere ait bir "dini kimlik" olmadığı da Hazarlar sayesinde ortadadır. Hazarlar Musevidir, ama asla İsrail gibi diğer dinlerin düşmanlığını yapmamıştır. Anlaşılan burada Hazarların dini kimliği değil, milli kimliği baskın olmuştur! Çünkü Hazarların bu hoşgörüsünün örneğinin diğer pek çok Türk devletinde görebiliyoruz. Örneğin, Babürler Hindistan'da Hindularla Müslümanlarla bir arada rahatlıkla yaşadığı bir medeniyet kurmuştur. Bugünkü Keşmir meselesi ve Hindu-Müslüman savaşı hatırlandığında çok büyük bir hoşgörü örneğidir. Benzer şekilde Osmanlılar da Müslüman olmayan milletlere karşı benzer hoşgörüyü hep göstermiştir. Hatta yönetenleri Sünni, ordusu Alevi-Bektaşi bir devlet olarak mezhepsel açıdan bile serbest bir düzen kurulmuştur. Tarih boyunca Yahudi düşmanlığının yaşanmadığı tek toplum da Türklerdir. İngiltere'den Rusya'ya bütün Hıristiyan coğrafyasında yaşanmış olan Yahudi gettolarının Türk tarihinde bir örneği yoktur. Rusların tarihten sildiği bir başka Türk gerçeği: Hazarlar Koestler'in tezleri son derece ilginç ve çarpıcıdır. Büyük de tartışma yaratmıştır. Ancak bu tez ne doğrulanabilmekte ne de çürütülebilmektedir. Çünkü Hazarlarla ilgili tarihi kaynaklar son derece sınırlıdır. Hazar İmparatorluğu yıkıldıktan sonra imparatorluğun Musevi halkına ne olduğu bilinememektedir. Bunun en önemli nedeni ise Rus sömürgeciliğidir. Hazarları yıkan güney sınırlarında yüzlerce yıl savaştıkları Bizans ya da Araplar değil, kuzeyden gelen Rus istilacıları olmuştur. 1000'li yıllara gelindiğinde Hazarlar Rus saldırılarına dayanamayıp parçalanmış ve Rus yönetimine girmiştir. Hazarların kültürel olarak kendilerini yıkmış olan Rusları etkilememiş olması mümkün değildir. Rus devlet geleneğinin oluşmasında Hazarların büyük etkisi olduğu bilinmektedir. Ancak bu gerçek son 10-15 yılda ortaya çıkabilmiştir. Çünkü Çarlık Rusyası ve sonraki Sovyet dönemi tarihçileri, Rus devletinin Türklerden, hele hele Musevi bir Türk devletinden etkilenmiş olmasını asla kabullenmemiştir. Özellikle Stalin döneminde yapılan tarih çalışmalarında Hazar devleti üzerine pek çok araştırma hasır altı edilmiş, hatta Hazarlardan kalan en önemli yapıt olan Sarkel şehri kalıntıları üzerine baraj inşa edilerek yok edilmiştir! 1962 yılında Sovyetler'de yayınlanmış "Hazarların Tarihi" isimli kitap bu Rus sömürgecisi bakışın örnekleriyle doludur: "Ruslar hiçbir zaman doğunun kültürünü küçümsemezler. Ama İtil Hazarları Ruslara hiçbir şey öğretmemiştir. Bu kültür her zaman için özgündür. Hazarların etkisiyle hiçbir ilişkisi yoktur. Rus kültüründeki o önemsiz tek tük Doğu etkilerini Rus-Hazar ilişkilerini incelerken genellikle göz önüne almaktaysak da bu etkiler Rus kültürünün çekirdeğine sokulamamış, yüzeyde kalan kısa ömürlü, önemleri sınırlı etkilerdir. Rus kültür tarihinde bir 'Hazar' dönemi yaratacak kadar önemli değildirler." Siyonistlerin Hazar düşmanlığı Hazarlarla ilgili kısıtlı bilgilerimizin bir nedeni budur. Bir başka nedeni ise bir başka sömürgecilik, Siyonizmdir. Bilindiği gibi Yahudi inancında İsrailoğullarının Tanrının seçtiği millet olduğu vardır. Sami olmayan ve İsrailoğullarından gelmeyen bir halkın, bu "seçilmiş millet" inancına aykırı olduğunu düşünen pek çok ırkçı-faşist Siyonist düşünür vardır. Bu yüzden Hazarların Museviliği üzeri örtülmesi gereken bir olgu olarak görülmüştür. Koestler bunun da örneklerini bize sunar: "Hazarlara biraz kuşkuyla bakıldığı, gerek ırk açısından gerek Karaitlere benzer bir inancı sürdürmelerinden kuşkulanıldığı için Yahudi toplumuna kabul edilmedikleri ortadadır. 11. yüzyılda İbrani yazarlarından Japheth İbni Ali mamzer sözcüğünü açıklarken örnek diye Hazarları göstermiş, Yahudi ırkından gelmedikleri halde Yahudi oldukları için bu deyimi onlara uygulamıştır. Savaşçı bir Türk-Yahudi ulusu çağın hahamlarına sünnet edilmiş bir efsane hayvanı gibi garip görünse gerektir." Peki ya Atatürkçülerdeki Yahudi düşmanlığı? "Onüçüncü Kabile" Atatürkçüler arasında da ünlü bir çalışma. Bunun nedeni sanırız Atatürkçüler arasında son 10 yıldır ilginç bir şekilde yayılan "Yahudi düşmanlığı", daha doğrusu anti-Semitizm. Yalçın Küçük ve Soner Yalçın gibi yazarların "Sabetayizm" ile ilgili kitapları Atatürkçülerde derin bir Yahudi karşıtlığının oluşmasına neden oldu. Bu son derece tehlikeli bir durum. Öncelikle bir Atatürkçü için bir insanının dini inancının hiç önemli olmaması gerekir. İkincisi, insanları Yahudi olanlar ve olmayanlar diye ayırmak 1000 yıldır gerek Hıristiyanlar gerekse Müslümanlar arasında gericiliği güçlendirmekten başka işe yaramayan son derece tehlikeli bir bakış açısıdır. Halbuki bugün "ABD'yi aslında Yahudiler yönetiyor" gibi tezlerle emperyalizmle mücadeleyi bile Yahudilikle mücadeleye indirgeyen anlayış yaygınlaşmakta ve Atatürkçülerin antiemperyalistliği Şeriatçılığın klasik Yahudi düşmanlığına dönüşmektedir. Tuzak da zaten buradadır. Koestler'in kitabı ise bu konuda Atatürkçülere bir ders olmalıdır. Türkler tarihlerinde üç tek tanrılı dinin tümünü birden kabul etmiş tek millettir. Ve üç dine birden en çok özgürlük vermiş millettir. Musevi Türkler , Hıristiyan Türkler ve Müslüman Türkler bugün bile varlığını sürdürmektedir. Bu, Türklerin milli gelenek ve karakterinin ne kadar güçlü olduğunun da kanıtıdır. Pek çok millet dinini değiştirdiğinde ya da kültürel olarak güçlü bir dinin kontrolü altına girdiğinde milli kimliğinden uzaklaşmakta ve asimile olmaktadır. Türkler ise bugüne kadar pek çok farklı dini benimsemiş, hala da benimsemeye devam etmiş olmasına karşın milli benliğini yitirmemiş, hatta mensup oluğunu dine kendi milli değerlerini katmayı başarmıştır. Bu açıdan bir Türk için Hıristiyanlık da Musevilik de tehlike değildir. Türk başka bir dini kültür tarafından asimile edilemeyecek kadar büyük bir uygarlık örneğidir. Ayrıca bir Türk için Yahudiler de düşman olmamalıdır. Çünkü bizim sırf Yahudi olduğu için düşman bellediğimiz birisi belki de bir başka Türk boyu olan Hazarların torunudur. Türk için, hele hele Atatürkçü bir Türk için kıstas bir insanın dini kimliği ya da geçmişi değil, Türklüğe karşı yaklaşımı ve duruşu olmalıdır. Özgür Erdem Sanal