Şaşırmış valla eleman Jazz

Konu için teşekkür ederim. monders, sizin verdiğiniz bilgilerde çok güzel. Ancak, bunda şaşıracak bir şey yok. Türkler şöyle kahraman, İslamiyet böyle güzel din derse, asıl ona şaşırmamız gerekiyor. Kolay gelsin.

Martin Luther, Din Devrimi'nin önderi, Protestan dininin doğuşunda dinamik bir güç oldu. Özgür bir dinin kurulmasında güçlü bir etken olan Luther'in hayatı ve eserleri, Batı tarihinde yaratıcı güçlerin doğuşunda önemli rol oynamıştır. 10-kasim 1483'de Almanya'nın Eisleben şehrinde doğdu. Erfurt Üniversitesi'nde hukuk eğitimi alırken atlattığı bir ölüm tehlikesiyle ruhunun kurtulması konusunda kuşkulara kapılarak eğitimini yarıda bırakıp Erfurt'taki bir manastıra girdi. Burada ilahi birliğe ulaşmak için kullanılan bedene eziyet yöntemini denedi. Fakat bu yöntem ona bir çıkaryol göstermemişti; kafasını kurcalayan sorular yine karşılıksız kalmış, hatta onu pençesinde kıvrandıran sorunlar azalacağına daha da artmıştı. Sonraları bu dönem için, ''Eğer bir keşiş manastır hayatıyla cennete ulaşabilseydi, ben bunu fazlasıyla yerine getirmiş olacaktım'' diyecekti. Luther, 1507 yılında papaz oldu. 1508 yılında yeni kurulan Wittenberg Üniversitesi'nde felsefe konferansları veriyordu. Ertesi yıl, derslerinin konusu Kutsal Kitap'taki yazıların açıklanmasıydı ve anlattıkları geleneğe tam anlamıyla uygun değildi. Hıristiyanlık dininin avrupa'da kuruluşundan bu yana, tarihte 16. yüzyılda görüldüğü ölçüde bir dinsel yozlaşmaya rastlanmamıştı. İtalyan Rönesansının ve onu izleyen büyük hareketlerin tam bir bozulma gösterdiği bu dönemde, kuzey Avrupa'da bir yeniden doğuş hareketi baş gösteriyordu. Sadaka ile geçinen ruhban sınıfının büyük ülküleri amaçlarından sapmıştı. VI. Alexander ve II. Julius gibi papalar dinsel nüfuzlarını dünya işlerinde kullanıyorlardı. 1510 yılında roma'ya giden Luther, burada yüksek mevkilerde gördüğü yolsuzluklar sonucu Kiliseyle çatışmasının temellerini hazırladı. Bundan yedi yıl sonra 1-kasim 1517'de teoloji profesörü Luther, Wittenberg Üniversitesi'nin kapısına kilisenin parayla günahlarını affetme yetkisine karşı çıkan doksan beş maddelik tezini astığında, tutumu herkesin ilgisini çekmeye başladı. Lutherin karşı çıktığı, Kilisenin günahları affetme yetkisi değil, endülüjans adı altında dinin bir ticari araç haline gelmesiydi. Luther'in eleştirilerinin hedefi olan John Tetzel adlı bir din adamı Luther'i dinsizlikle suçladı. Luther'le Tetzel arasında başlayan tartışmanın yankıları, çok geçmeden vatikan'a ulaştı. Papa önce bu olaya aldırış etmese de çatışmalar Avrupa'nın çeşitli yerlerinde yayılmaya başlayınca bu kayıtsız tutumundan vazgeçmek zorunda kaldı. Bir süre sonra John Eck adlı bir profesör, Luther'i açıkça suçladı. Luther ise görüşlerini savunmaya ve tezini daha da geliştirmeye devam etti. Artık Luther din devriminin temeli olan dinsel inancın kişinin yaptıklarıyla yargılanamayacağını ileri sürüyordu. ''İnsanı iyi yapan, iyi işleri değildir; iyi insan iyi şeyler yapar, kötü insan kötü şeyler yapar. Yoksa, yapılan iyi ya da kötü işler insanı ne iyi yapar, ne de kötü.'' Luther'e göre insanın günah işlemesi kaçınılmaz bir olaydı. Kişi bunu bilmeli ve Tanrının sonsuz merhametine sığınmalıydı. Ruhunun kurtulacağına inancı olan bir insan er geç kurtuluşa erişecekti. Vatikan artık Luther'e aldırmazlık edemezdi. Papa Leo, 1520 yılında bir bildiri yayınlayarak Luther'in görüşlerinin yanlış olduğunu ileri sürdü ve altmış gün içinde görüşlerinden vaz geçmezse aforoz edileceğini bildirdi. Luther bildiriyi halkın gözü önünde yaktı ve Papa'ya açıkça karşılık verdi. Böylece Papa'nın yetkisini sıfıra indiren ilk hareket yapılmış, Din Devrimi başlamış oldu. Alman Kralı Şarl, Luther'i yargılamak üzere Worms'da bir kurul kurdu. Luther, kurul önünde düşüncelerini cesurca savundu ve asla geri adım atmayacağını kesin bir dille ifade etti. Luther'in hakkında ölüm cezası çıkarıldı fakat Luther'in ortadan kaybolmasıyla işler büsbütün alevlendi. Kimileri onun öldürüldüğünü ileri sürdü ve böylece Luther'den yana olanların katolikliğe karşı savaşı güçlendi. Gerçekte Luther Saksonya Elektörü olan yakın bir arkadaşının Wartburg'daki şatosunda saklanıyordu. Burada bir yıl kadar saklanan Luther, zamanını çoğunu okuyarak ve yazarak geçirdi. Luther bu sürede Kutsal Kitap'ın latinceden almancaya çevirisini tamamladı. Yazılarında, dinsel törenlerin yolsuzluğu, manastır yaşantısının zorlukları ve günah çıkarmanın saçmalığını anlattı. Eski inancın bazı yanlarının bütünüyle terkedilmesi gerektiğini düşünüyordu. İnancı içinde taşıyan herkesin din adamı olabileceğini ve din adamlarının da evlenmesinde bir sakınca olmadığını savunuyordu. Luther, Wartburg'dan ayrıldığında artık görüşleri Alman prensleri ve halk tarafından benimsenmişti. 1525 yılında Köylüler Savaşı başladı. Savaşın asıl nedeni ekonomikti ama dinsel başkaldırmanın da etkisi büyük oldu. Köylüler Luther'i yanlarında bulacaklarını umuyorlardı fakat düşündükleri gibi olmadı ve Luther onları bu savaşta yalnız bıraktı. Din Devrimi artık politikaya karışmaya başlamıştı. 1526 yılında Speyer Kurulu yeni görüşlere bir dereceye kadar hoşgörüyle davranılmasına karar verdi. Ne var ki üç yıl sonra bu kara geri alındı ve Lutherciler bu yeni kararı protesto ettiler. Böylece 'Protestan' sözcüğü doğmuş oldu. Artık çatışmaların merkezi Luther'in görüşlerinden çıkmış, protestan prensler ve kilise arasında iktidar savaşına dönüşmüştü. Wittenberg'e yerleşen Luther, 1525 yılında yeminini bozarak soylu bir aileden gelen rahibe Catherine von Bora'yla evlendi. Luther, sağlığının bozulmasına aldırış etmeden son yıllarını da durmadan çalışarak geçirdi. Ömrünün sonuna kadar Vatikan'la anlaşmaya yanaşmadı. Uzlaşmaya varmanın kendi ilkelerinden fedakarlık etmek olduğunu iyi biliyordu. Martin Luther, 1546 yılında altmış üç yaşında öldü. Son dakikalarında hala savunduğu inanca sadık kalıp kalmadığı sorulunca evet cevabını verdi. Cesedi göz kamaştırıcı bir cenaze töreniyle Wittenberg'e getirildi ve yirmi dokuz yıl önce kapısına tezini astığı kiliseye gömüldü. Luther, Din Devriminin en büyük kişisi ve Ortaçağ dünyasını çağdaş uygarlığa ilerleten en büyük harekete yol gösterici oldu. alıntı...

teşekkürler tarih ne olursa olsun güzel be

Reform hareketlerinin yayılışında Dinsel konu da çalışmaları olmuştur. O dönemlerde katolik inancına göre günah işleyen hristiyanlar tövbe ederek bundan kurtulma imkanları verlirdi. Zamanla günah işleyenlere ve bağış yapanlara kilisenin yetkilileri bakardı. Bundan dolayı da hristiyanlara kutsal yerleri ziyaret ederek ve kiliseye para bağışlayarak günahlarından kurtulma imkanları verildi. Bu yolla günahlardan kurtulma işine ENDÜLÜJANS denirdi. Halkın du zamanlarda dini sorgulama yetkisi olamazdı. Kilise ne derse o geçerli olurdu. Eğer kişi kilisenin belirlediği kararlara karşı çıkarsa Papa Tarafından ENGİZİSYON da yargılanır ve gerekli görülürse AFOROZ edilirdi. Reform ve rönesans hareketleriyle ve çinliler tarafından da ortaya Çıkan Matbaa yla birlikte bir çok incil basıldı. Ve ucuz bir maalieyetle satılarak halkın biliçlendirilmesi sağlanırdı. Halk bu yolla kutsal kitapları okuyarak bilinçlendi ve din adamlarının dini çarpıttığı ortaya çıkınca Martin Luther de 1517 de '' Tanrı ile kul arasına kimsenin giremeyeceğini, ahirette esenliğe kavuşmak için imanın, inancın, ibadetin yeterli olacağını endülüjans satın alınarak kimsenin günahlarından kurtulamayacağını '' belirtmiştir... bende bildiğim kadarıyla kısa bir bilgi paylaştım sizlerle... teşekkür ediyorum paylaşımınız için... saygılarımı sunuyorum...

Döneminin parlak şahsiyeti Lutherin Türkler ve islam hakkındaki görüşleri... ... Osmanlı Devleti'nin protestanları desteklemesine rağmen başlangıçta İslam ve Türkler hakkında nisbeten ılımlı kanaatler serdeden Protestanlığın öncülerinden Martin Luther, daha sonraları klasik çizgiye çark etmiştir. Martin Luther'in İslam Anlayışını Ludwig Hageman'dan özetleyeceğiz: (2) Luther daha çok eski yazılarında Papalıkla karşılaştırırken Türklerden/ müslümanlardan az çok övgü ile bahsederdi: "Türklerin diğer özellikleri arasında en esaslı olanı onların rahip ve din adamlarının vakarlı, cesur ve titiz bir yaşam sürmeleridir. Onlara, bizim Papalıktaki din adamlarımız ve Papazlarımız yanında melek denebilir ve bunlarla mukayese bile edilemez... Diğer taraftan onların kendi kiliselerinde sık sık ibadet için biraraya geldiklerini, özenli bir terbiye, sessizlik ve hoş davranışları olduğunu görürsün. Bizim kiliselerimizin hiç birinde böyle bir terbiye ve sessizlik bulunmuyor... Üçüncü nokta olarak da Türkler'in Hıristiyan inancında değil Muhammed'in inancında ölen kendi azizlerine mukaddes ziyaretlerini ve anmalarını eksik etmediklerini, onları ne derece saydıklarını ve överek yükselttiklerini görürsün... Dördüncü olarak da Türkler'de dış yaşam tarzlarına bakarak sert, cesur ve şerefli bir varlık olduklarını görürsün: Şarap içmiyorlar, bizim gibi aşırı derecede içki içip yemek yemiyorlar, basit ve süslü giyinmiyorlar, şaşaalı bina yapmıyorlar, çalım satmıyorlar, öyle basit yemin edip lanet okumuyorlar, kral ve sahiplerine karşı büyük bir itaat, terbiye ve onur gösteriyorlar ve orduları, bizim kendi Alman topraklarımızda oluşturmayı arzu ettiğimiz şekilde sağlam ve hareketlidir..." Sonraki yazılarında ise klasik Türk–İslam düşmanlığı hortlamıştır Luther'in:"Türk, Tanrı'nın falakası ve şeytanın hizmetçisi, buna hiç şüphe yok. Böyle değerlendiriyor Luther 1529 yılındaki "Türkler'e karşı savaş hakkında" yazısında. Türkler'e karşı ordu vaazında Luther Haçlı seferleri çağrısında bulunur: "Hırıstiyanlar herşeyleriyle dünyevi hükümranlığa bağlı olduklarından ve her biri hükümranı tarafından Türkler'e karşı savaşmaya çağrıldığında, sadık ve itaatkar kullar olarak davranmalılar ve severek yumruklarını havaya kaldırmalı, gönül rahatlığıyla vurmalı, istedikleri kadar öldürmeli, yağmalamalı, zarar vermeli, çünkü ancak bu şekilde bir damar harekete geçirilebilir. Bu iş onların sadakat ve hizmetle sorumlu oldukları dünyevi hükümranın görevidir ve Tanrı bu görevi ona ölene dek yüklemiştir." Luther, Türkleri, Yecüc ve Mecüc de olarak hatta bundan da öte Türkleri şeytan olarak tanımlamaktadır: "Fakat Papa nasıl Deccal'in kendisi ise, Türk de gerçek şeytandır" diyor Martin Luther "Türkler'e karşı savaş hakkında" başlıklı yazısında. Johannes'e (8, 44) dayanarak Muhammed ile ilgili olarak "Şeytan yalancı ve katil biridir: Yalanları ile ruhları, cinayetleri ile de bedeni öldürüyor" diyor; "Muhammed yalancı bir ruha sahip olduğundan ve şeytan da Kur'an'ı ile ruhları öldürdüğünden O'nun da yola koyulup kılıcını da alarak bedenleri öldürmek için saldırması gerekiyordu ve böylece Türk inancı vaazlarla ve mucizelerle değil bilakis kılıç ve katliamla ilerledi..." Luther, Hz Muhammed ve Kuran hakkında öteden beri polemiklerde öne çıkarılan iki iddiayı dile getiriyor:"Şeytan Muhammed'in fitnecisi ve Kuran'da onun eseri. Bu sayede Kuran'da iddia edilen Muhammed'in peygamber olarak gönderilmiş olması gerçeği geçersiz kılınmalı ve Kuran'ın asıl sahibinin Tanrı olduğu görüşü çürütülmeli. Çünkü yalnız Tanrı Kuran'ın tek yazarı olarak bu türde bir eser ortaya koyabilir... Böylece ne baba, ne oğul, ne kutsal ruh, ne vaftiz, ne takdis merasimi, ne İncil, ne inanç ne de tüm Hıristiyan öğretisi ve yapısı, hiçbiri yok, çünkü Muhammed'in kendi öğretisi ve özellikle kılıç öğretisi var: Türk inancının aslı da budur..." Luther, İslam Peygamberi'ne "enkarne olmuş şeytan" veya "şeytana tapan adam" diyebilecek kadar bahtsızdır. Bu zat, esasında, kendi dini dışındaki tüm dinlere sınır koymadan saldırmıştır ama İslam'a ve Müslümanlara saldırısı akıl almayacak kadar şiddetlidir. 1542'de Kur'an'ın bazı ayetlerini tercüme eden Luther, hakaretlerini Kur'an'a da yöneltmiş ve Kur'an'la ilgili olarak, örneğin şu başlığı atabilmiştir: "Muhammed'in Vahşi Kur'an'ı" Şu hüsran dolu ifadeler de Luther'indir: "Muhammed'in Kur'an'ını artık okumayacağım. Çünkü o kitap baştan sona kaba, uydurma, kasıtlı, utanç verici yalanlardan oluşmakta, cinayete, zinaya, iffetsizliğe açıkça izin vermekte, evlilik kurumunu yıkmakta ve daha bir yığın utanç verici iğrençlik ve aldatma içermektedir." (bk. C. Umhau Wolf; Luther and Mohammedanism, The Moslem World, cilt: 31, New York, 1941) -