Bence şurası tam olarak anlaşılsa, bir çok sorun kendiliğinden çözülür. "... Inanci ozgur kilacagiz cocuk. Bu yuzden kapatmadik mi tekkeleri, zaviyeleri. Bu yuzden kaldirmadik mi hilafeti?..." s@rd@

Her sey ullandirma, hersey dogmatik inanc, hersey kabullenenin pencelerinde yuruyor. Ne fesle derdim var, ne de sapkaya bir askim. Inancin kiyafetle ilgisi olmadigini anlatmak lazim. Inanci sekilcilikten almak lazim. Dogmatik bilgiye bu denli sarilmis bir halka ilerlemeyi, medeniyeti nasil ogretecegiz? Fes, bir semboldur; dogmatik inancin, sekilciligin sembolu. Kiracagiz cocuk, Turk halki `kul olmak`tan cikip dusunmeyi ogrenecek, sekilcilige dair ne varsa kaldiracagiz. Inanci ozgur kilacagiz cocuk. Bu yuzden kapatmadik mi tekkeleri, zaviyeleri. Bu yuzden kaldirmadik mi hilafeti? Simdi butun bunlardan sonra bu dogmatik bilgilere sarilisi kaldirmazsak ne ise yarayacak? Akli hur, vicdani hur, inanci hur bir millet olamazsak ne ise yarayacak kurtulus savasinin ruhu ve mucadelesi? Hepsini görmek için tıklayın... burayı iyi anlamak lazım.. teşekkür ederim alpi eline sağlık..

ATATURK`U ANLAMAK Bir ulkenin dusunsel yaratim hayati olabilecek en asagi seviyede. Bir ulkenin ruhu; ekonominin, teknolojik gelisme kaygilarinin, dis iliskiler savasinin arkasina saklanmis, unutulmus, kaybolmak uzere. Bin yillik bir tarihin ve dusunsel hacmin gerisine donmeye calisan bir takim insanlarin adim adim uyguladigi hukum ve yaptirimlarla bir ulke, milyonlarca insanin kaniyla kazanilmis ruhunu kaybetmek uzere. Bir millet ummet olmaya dogru gidiyor. Yeni bir Ataturk`e ihtiyac duymaya dogru kosturuyor. Oysa bu ulkenin yetistirdigi buyuk bir beynin, kocaman bir ruhun ne yaptigini unuttuk. Hayir hayir unutmadik, biliyoruz hepsini. Tarihiyle, mekaniyla, ne olduguyla, ne oldugunu hatirliyoruz. Ama yapilanlarin ruhunu, hissedislerini, anlamini ogrenmek icin caba sarfetmiyoruz. Bir millet, yuzyillardir padisaha `kul olma` olgusuyla baglanmis, kendi dusuncelerini, kendi yaratimini, kendi tercihini yasamayi unutmus: Bakti O, Mavi Gozlu Dev; bir milleti kendi gucune uyandirmaliydi. Ustelik bir ulkenin, bir vatanin ancak onu olusturan her ferdin ozgur ve yaratici kimligini ortaya koymasi ile ilerleyebilecegini ogretmek istedi. Biliyordu ki; bir millet ancak dusunmeyi ogrenebilen, kendi onune konan dogmatik bilgi ve inanclardan siyrildiginda ozgur olabilir. Anlatacakti; kazanilan savas bir milletin ` kul olma` aliskanligindan siyrilmadikca asla egemenligini kazanamayacakti. Akitilan bu kanlar baska bir padisah gelip ona `kul olma` olgusunun tamamlanmasi ile bosa akitilacakti. Ne yapacagini biliyordu: ` Egemenlik kayitsiz sartsiz milletindir` dedi. Bakti sonra, ustunde fakirligin ve kirac topraklarin uzandigi vatanina. Bakti, savaslardan yorgun cikmis halkinin ozgurlugu icin, topragi icin bu yorgunluga ragmen kanini, canini vermeye her an hazir insaninin ezilmisligine. Ki koy yerinin, koylulerin olusturdugu bir milletti henuz onlar. Gulumsedi O, mavi Gozlu Sarisin Dev: ` Koylu milletin efendisidir` dedi. Bu ulke sizin, ozgurluk sizin, yonetmek de, yonetilmek de sizin diyordu. Savasi kazanmak, isgalci devletleri topraklardan atmak yetmez diyordu. Halk oldugunuzu bilmezseniz, bir lidere ihtiyac duymadan kendi egemenliginizi kuracaginizi anlamazsaniz asla ozgur olamayacaksiniz diyordu. Anlamadik, anlamak istedik, anlayamadik. . . Sonra ogretmenlerin toplandigi bir kongreye gitti. Bakti o dusunsel ruhu bin yil ilerde olan O Dev; kadinlar ayri, erkekler ayri oturuyorlar. Aci aci gulumsedi. ` Efendiler; kendinize mi guvenmiyorsunuz, hanimlarimiza mi?` Bu ulkenin, bu insanin kadini dusunmeli, uretmeli, yasama ortak olmalidir dedi. Bu ulkenin kadini, icinde oldugu toplumu yonetmek icin secilebilmeli, secmeli. Onlara verilen hak bu ulkenin dusunsel olarak ilerlemesinin anahtaridir. Biliyordu yetmeyecekti; bu topraklarin insanina verilen inanci sorguladi. Bakti; degismeliydi bir seyler. Nufusun yarisini olusturan kadini evine kapatirsan nasil gelisir bu ulke, muaassir medeniyet seviyesine nasil gelirdi? Halkina ogretilen yanlis din ogretilerini yok edecekti. Dusunmeyi engelleyen ne varsa silecekti. Biliyordu ki kadinin hak ve ozgurlugune en buyuk engel buydu. Din dogru ogrenmeliydi. Bir harf silsilesi ve ondan olusan dil kutsal olamazdi. Turkce olmaliydi ezan, turkce olmaliydi ibadet. Anlamak en onemlisiydi. Anlamadan ibadet olamazdi, anlamadan bir ulkenin yarisini olusturan kadinin uretimsiz birakilmasinin o ulkeyi geri birakacagini bilemezdik. Bir sabah, her insanin anladigi, kendini ifade edebildigi kendi diliyle cagirdi insanlarini ibadete. Amac; ezanin Turkce ya da Arapca olup olmamasindan cok daha fazlaydi. Anlamadik, ilk firsatta degistirdik, geriledik, gerilemeye devam ediyoruz. Kucuk ayrintilar buyuk devrimlerin kivilcimiyidi, biliyordu. `Kastamonu`ya gidiyoruz cocuk, sapkayi gosterecegiz halka` dedi. ` Neden bu kadar onem verdiginiz bir sey icin bu denli kucuk bir yer sectiniz pasam?` diye sordu yaveri. ` Kastamonu halki ilktir beni gorecek. Beni ilk nasil gorduyse oyle benimseyecek. Bu sapkanin kabul edilmesi icin en kolay yoldur cocuk.` dedi. ` Pasam neden sapka degil de baska bir sey degil, neden fes kalmiyor. Siz ki sekle onem vermezsiniz` dedi yaver. Gulumsedi bakislarinda bin yil sonrasini tasiyan O Dev: ` Ah cocuk; nerden bileceksin sen : Her sey ullandirma, hersey dogmatik inanc, hersey kabullenenin pencelerinde yuruyor. Ne fesle derdim var, ne de sapkaya bir askim. Inancin kiyafetle ilgisi olmadigini anlatmak lazim. Inanci sekilcilikten almak lazim. Dogmatik bilgiye bu denli sarilmis bir halka ilerlemeyi, medeniyeti nasil ogretecegiz? Fes, bir semboldur; dogmatik inancin, sekilciligin sembolu. Kiracagiz cocuk, Turk halki `kul olmak`tan cikip dusunmeyi ogrenecek, sekilcilige dair ne varsa kaldiracagiz. Inanci ozgur kilacagiz cocuk. Bu yuzden kapatmadik mi tekkeleri, zaviyeleri. Bu yuzden kaldirmadik mi hilafeti? Simdi butun bunlardan sonra bu dogmatik bilgilere sarilisi kaldirmazsak ne ise yarayacak? Akli hur, vicdani hur, inanci hur bir millet olamazsak ne ise yarayacak kurtulus savasinin ruhu ve mucadelesi?` . Anlamadik, anlayamadik, anlamak istemedik. . . `Sarisin bir kurda benziyordu. Ve mavi gozleri cakmak cakmakti. Yurudu ucurumun basina kadar, egildi, durdu. Biraksalar; ince, uzun bacaklari ustunde yaylanarak ve karanlikta akan bir yildiz gibi kayarak Kocatepe`den Afyon Ovasina atlayacakti. ` O sarisin kurt, biraksalar bin yil sonrasina, onbin yil sonrasina atlayacakti tek bir sicrayista. Anlamadik, anlayamadik, anlamak istemedik. Onu kaybettigimiz 10 kasim 1938`in simdi yuz yil gerisindeyiz. Yeni bir Ataturk bekliyoruz belki. . .