FÜTURSUZCA Dışarısı Temmuz sıcağı ama onun odası Öğle soğuk ki Ocak ayında yağan karlar misali Odasında kitapları ve penceresi var okunmuş kitaplar Sonuna kadar açık olan pencereden içeri onu mutlu eden birçok şey var Yine onu düşünüyor gökyüzüne bakarak Siyah bulutlara, yıldızlarda sevdiğinin siluetini arıyor Her akşam yaptığı gibi bu akşamda aynısını yapıyor Ay ın ışığı onun gölgesini büyütmüş odasının içinde Odanın içerisini aydınlatan Ay ne yazık ki onun içini aydınlatamıyor Saatlerce pencerenin önünde onu bekler durur Hatta günlerce aklından çıkaramaz onun yüzünü Karanlık gökyüzü her gece olduğu gibi bu gece daha karanlık Neyi beklediğini sorgulamaz sadece bekler pencerenin önünde Vaat edilen hiçbir şey yok iken varmış gibi davranıyor Her gece olduğu gibi bu gecede gelmeyecek Hiçbir zaman gelmediği gibi o güzel yüzlü Bir ara penceresinin önünde bir kuş gölgesi gözüne çarpar Dikkat eder ki o bütün gece onu seyretmiştir Ayağa kalkıp pencerenin önüne gelir ve kuşa bakar Beklediği mutluluğu bulmuşçasına sevinir küçük odanın içinde Kuş anlam veremez bu sevince ama O hala seviniyordur Uzun süredir kimse ile konuşmuyordu ta ki kuşu görene kadar Mutluluğu penceresinden geleceğine için o kuşu O güzel yüzlüye benzetir Kuş kitaplığın en üst rafına konar ve ona der ki; hayır hayır o ben değilim Penceresinden gelen kuşla sevinç yaşayan içeriyi aydınlatan ayın ışığı tekrar görünce kitaplarına bakar kuşa bana neden bu kadar geç geldin benim suçum neydi aylardır ben bu pencereden gelecek birisini Beklerim gökyüzüne bakarak Kuş pencereden içeri girdiği için kötümü ettim yoksa iyimi ettim diye düşünürken lanetler yağdırdı içeri girdiğine bu derbeder adamı gördüğüne Kadim kitapların üzerindeki kuş odanın içinde çıkmak istiyordu. Gecenin laneti olsa gerek gökgürlüyordu o gece Birden irkildi ikisi birden O o anda gördü Kuşun gözlerinde ne kadar çok benziyordu güzel yüzlü kızın gözlerine Kuş onun ne düşündüğünü anlamaya çalışırken O pencereyi kapattı hemen Rutubet kokan bu odada sadece ; kuş, O ve kitaplar vardı Yalnızlığın kokusu sinmiş bu duvarlarda hala ayın ışığı vardı Kuş ne olduğunu anlamaya çalışırken onun kendisine yaklaştığını görür Anlam veremedi ve odanın içinde gereksiz yere uçtu. Bir kaçış yolu arar küf kokulu oda da Ama bulamaz tek çıkışı vardır o da : pencere Kapalı pencereye bakar ve tekrar kitaplığa konar Yine aynı kelimeler dökülür kuşun ağzından; hayır hayır o ben değilim Kuş hayır hayır o ben değilim dedikçe O kuşa daha da hayran olur ve gözünü alamaz ondan Kuş konuşmak ister kendisini zorlar ama sadece hayır hayır o ben değilim Mutluluğu arayan O karanlığın içerisinde Kuşu gördüğünde karşısında fütursuzca mutlu oldu Kuş mutlu değil onun kadar bu kasvetli oda da Yine kuşun ağzından hayır hayır o ben değilim Okuduğu kitapların her cümlesini nasıl aklındaysa O güzel yüzlünün gözleri hiç çıkmazdı aklından O kuşun gözlerindeki gibi hüzünlü ve melül bakıyordu ona Yine kuşun ağzından hayır hayır o ben değilim O güzel yüzlünü süratini meleklere benzetirdi Günahsız meleklere masum ve fütursuzca O güzel yüzlünün ismi Sanki tanrının melekleri koymuştu onun ismini gökyüzündeki bulutlarla birlikte Yine kuşun ağzından hayır hayır o ben değilim Kuş girmeden önce odasına bakardı gökyüzüne Yıldızların orada nasıl durduğunu anlarmışçasına Kuş girdikten sonra odasına bakamaz oldu gökyüzüne Sadece kuşun küçük ve puslu gözlerine bakar oldu Yitik mutlulukları okuduğu kitaplarda öğrenmişti Mutsuzluğu hayat ona tecrübe ettirdi Bu içi acılarla dolu oda da ne kuş durmak istiyor ne kitaplık Yine kuş; hayır hayır o ben değilim der Kuş lanetler saydırır içinden neden ben bu odadayım keşke bu odaya girmeseydim bende ötekiler gibi özgürce rüzgarın önünde uçabilseydim O kuşun bulunduğu yerden kendisine doğru geldiğini görür hayır hayır o ben değilim Artık kuş bir ömür boyu kasvetli oda da İçeri aydınlatan ayın ışığıyla birlikte ölene kadar beraber Duvara yansıyan yaprak gölgeleri kadar büyük kalbiyle Ne kadar yaşayabilir bu küflü kasvetli ve lanet olası oda da kuş ile birlikte. XAEY 14.06.2011 00:27 15.06.2011 23:56 :2guns:

GÖZLERİN Her ağızda sakız olmuş Aşk kelimesi Ben korkarım sevdiğime Aşkım demeye Onlar gibi görünmektense Sevgimi anlatamam ben sevdiğime Dilim başka konulardan bahsetse de Gözlerim aşık olmanın verdiği buhranla Sana bakar sen anlamazsın Belki anlarsın ama bana çaktırmazsın Sen benim hakkımda ne düşünüyorsun Diye düşünmeme gerek yok Gözlerine baksam yeterli xaey 28.04.2011 - 13:16 Mehmet Ali Deniz Araştırma Kütüphanesinde -

ÖLÜM DEMEK... Seni kaybetmekten korkuyorum Sensiz nefes bile alamıyorum Seni kaybetmek demek Sensizliğe alışmam gerek Bir şehit anası nasıl üzülür Bende senin için o kadar üzülürüm Elinden oyuncakları alınmış çocuklar Nasıl ağlıyorsa bende hasretinle ağlıyorum Sadece şu üç günlük hayatta Beni sevmen için Her ne var ise yapmaya hazırım Niçin beni sevmiyorsun Seni kaybetmekten korkuyorum Nasıl yaşayayım sensiz şu dünya da Seni kaybetmek demek Benim için ölüm demek... xaey 2011 -

AKLIMIN HER KÖŞESİNİ İŞGAL ETMİŞSİN Yorgunum yine İçiyorum sigaramı Ne zaman başladığımı bilmiyorum Neden içtiğimide Her içime çektiğim dumanda Aklıma gelirsin Neden benim aklımı Bu kadar kurcalıyorsun Ben seviyorum Ama sen benim sevgimden Bi haberdar değilsin Sevgili İçiyorum Senin niyetine Yakıyorum sigaramı Ve seninle geçirdiğim Anları getiriyorum Gözlerimin önüne Ayda bir kere Ya görüşürüz, ya görüşemeyiz Ama benim içimdeki bu sevgi Neden bu kadar büyük Senin anlayamayacağın kadar Sigaramın ortasına gelirim Bu anıları unutmak isterim Bir nebzede olsa Keyfini çıkarmak isterim Ama olmuyor Aklımın her köşesini işgal etmişsin Seni düşünmeden adım atamıyor Uyuyamıyor Yemek yiyemiyorum Plan proje yapamıyorum Hatta önemli bir karar bile alamıyorum Ey sevgili Her nefes alışımda Verişimde Mutlaka aklımın bir köşesini işgal ediyorsun Tıpkı Mussolini gibi Tıpkı Hitler gibi Sigaramın son fırtına geldiğim an Düşüncelerimden kurtulmuş oluyorum Bir nebzede olsa yaşadığımı Hatırlıyorum çalışıyorum Ama olmuyor yine sen varsın o düşüncelerimde... xaey 28.04.2011 - 13:06 -