ağlamak Ağlamak bazı acılara yetmez bazı ölümlere örtüsüdür bazı acıların örter, örtülmez savunur bir süre ağlayanlar sevinmeli sevin ağlayabiliyorsan acılar art arda dinmeli durur bir nöbetçi gibi durur bir bekçi gibi zamana gülmeli! gülmeli! sevin ağlayabiliyorsan unutmanın kardeşidir ağlamak uyanır uyanır yatağında duyguların düşüncenin kucağında hep çocuktur ağlamak. Not:alıntıdır

Canım hep guzel yerlerı ınce eleyıp sık dokuyosun. Elıne saglık. İçine sığmayan dertleri yüzünden mi? bnm sebebım bu olmustur Bırde yaptıklarımdan pısman olup Rabbıme yalvardıgım zmn lar duygu selıne donusuyorum :wub:

Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda, Dokunabilir misiniz ellerinizle gözyaşlarıma der Orhan Veli Anlatamıyorum şiirinde. Anlatamadığı aşkının acısıyla yanarken, ne güzel anlatmıştır hüznünü, duygularındaki samimiyetini. Kim bilir kaç çapkın, O'nun bu şiiriyle kandırdı sevenini. Kaç aşık bu şiiri birlikte söyleyip, birlikte ağladı kim bilir? Peki neden ağlar insan?Duygularını ifade edemediği için mi?İçine sığmayan dertleri yüzünden mi?Mutluluktan ağlanır, evet, aşktan ağlanır, dertten ağlanır. Ağladıkça içindeki zehiri boşaltır da insan, neden ağlamaktan korkar ve zayıflık olarak kabul eder?Birilerinin kendisine acımasından mı korkar acaba?Ağlayınca sorunlarının altında ezildiğinin ya da çok önemsediğinin farkedilmesinden mi korkar insan?Neden üzüldüğümüzü belli etmemeye çalışırız ki?Her zaman mutlu olmak mümkün mü?Neden maskelerle dolaşıyoruz hep? Kıyafetlerimiz, düşüncelerimiz, makyajımız hep duygularımız örtmeye ve başkası gibi olmaya dönük. Herkesin güldüğüne gülmek ve ağlamak moda şimdi. Herkes gibi konuşmak. Herkesin okuduğu, en çok satanlar listesindeki kitapları okuma modası var şimdi. Evlerimiz başkasının evinin kopyası, kıyafetlerimiz ortalama. Ne çok samimiyiz, ne çok uzağız. Herkesin arasında bir sınır, aşılmaz bir engel var. Kale gibi görünmek moda ya, o yüzden ağlamanın zayıflık sayılması. Biraz da kendimizi tam tanıyamamaktan kaynaklanıyor, kendi kişiliğimizi geliştirmek yerine, başkası gibi olmayı seçiyoruz. Kolayımıza geliyor. Gruplara ayrılışımızda bu yüzden. Kendimizi içinde eritmeye bayıldığımız yığınların içinde, kendimizi kaybettikçe acı çekiyor, acımızı şuh kahkahalarla örtmeye çalışıyoruz. Ağlayamayışımız bu yüzden belki. Kalbimizden uzağa koyduğumuz aklımız, bizi başkalaşmaya zorluyor. Ağlamak çok güzel bir şey aslındA Kimseyi kırmadan, acılarınızı döküveriyorsunuz. Ağlamak çok güzel aslında, kalbinizin hala attığını farkediyorsunuz. Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda Dokunabilir misiniz ellerinizle gözyaşlarıma Alinti 0010-