abi tek yazının kapanma ihtimali oluyo onun için konuyu zenginleştiriom

crazy coştun bugün bakıyomda

Milat'tan 900 yıl önce yani bundan 2899 yıl evvel insanlar bir tapınağa aşağıdaki yazıyı asarlar. Sıraya girip okurlar... Birbirlerine sarılırlar... Bayramlarını kutlarlardı. işte o yazı: ''Gürültü patırtının ortasında sessizce, sukunetle dolaş; sessizliğin içinde huzur var. Sakın bunu unutma. Herkesle dost olmaya çalış. Sana bir kötülük yapıldığında verebileceğin en iyi karşılık: unutmak olsun. '' Bağışla ve unut... Ama kimseye teslim olma... içten ol; Telaşsız anlat... Kısa, açık ve net konuş... Başkarına da kulak ver... Aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları, Çünkü dünyada herkesin bir öyküsü vardır. Yalnız... Yaptığın planların değil... Başardıklarının da... Tadını çıkar... ''Ne kadar küçük olursa olsun işinle ilgilen. Hayattaki dayanağın işindir, unutma. Sevebileceğin bir iş seçersen yaşamında bir an bile çalışmış ve yorulmuş olmazsın. işini öyle seveceksin ki, başarıların bedenini ve yüreğini güçlendirirken verdiklerinle de yepyeni hayatlar başlatmış olacaksın... '' Olduğun gibi görün... Ve göründüğün gibi ol... Sevmiyorsan eğer... Sever gibi yapma... Çevrene, tanıdıklarına... Önerilerde bulun... Fakat asla hükmetmeye kalkma. ''insanları yargılarsan onları sevmeye zamanın kalmaz. Ve unutma ki, insanlığın sevgi konusunda yüz yıllardır öğrenebildiği bir kumsaldaki kum taneciği bile değildir.'' Aşka sakın burun kıvırma... Aşk nedir? ''Çöl ortasındaki yemyeşil bahçedir... O bahçeye bakmayı hak etmiş bir bahçevan olmak için her bitkinin sürekli ilgiye, yardıma, bakıma, sevgiye ihtiyacı olduğunu da unutma.'' Hayatta kaybedebilirsin... Kaybetmeyi... Ahlaksızca bir kazanca tercih et. ''Birincisinin acısı bir an, ötekinin vicdan azabı bir ömür boyu sürer. Bazı idealler o kadar değerlidir ki; o yolda mağlup olman bile zafer sayılır. Bu dünyada bırakacağın en büyük miras dürüstlüktür.'' Yıllar geçiyor, geçecek... Yılların geçmesine öfkelenme... ''Gençliğe yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe. Yapamayacağın şeylerin yapabileceklerini engellemesine izin verme. Rüzgarın yönünü... Değiştiremiyorsan... Yelkenlerini... Rüzgara göre ayarla... ''Çünkü dünya, karşılaştığın fırtınalarla değil, gemiyi limana getirip getirmediğinle ilgilenir.'' Arasıra... Kendini tutamayabilirsin... Yüreğini isyana kaptırabilirsin... Fakat unutma: Evreni yargılamak imkansızdır. ''Onun için kavgalarını sürdürürken bile kendinle barış içinde ol... '' Annenin seni doğurduğu.. Saatleri hatırlıyor musun? Sen ağlarken... Herkes sevinçle gülüyordu... ''Öyle bir ömür geçer ki, sen öldüğünde herkes ağlasın.'' Sabırla, sevecan ol... Erdemini yitirme... ''Önünde, sonunda sahip olduğun tek servet yine kendinsin. Görmeye çalış ki, bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen dünya yine de insanoğlunun biricik güzel mekanıdır.'' ( Xsentos Milattan Önce 9. Yüzyıl.) Konfüçyüz derki; Eğitimli insanların dokuz düşüncesi vardır. 1. Baktılarında berrak görmeyi düşünürler 2. Dinlediklerinde, iyi duymayı düşünürler 3. Görünüşleri bakımından sıcak olmayı düşünürler 4. Davranışlarında saygılı olmayı düşünürler 5. Konuşmalarında doğru olmayı düşünürler 6. işlerinde ciddi olmayı düşünürler 7. Kuşkuya düştüklerinde soruları nasıl soracaklarını düşünürler 8. Öfkelendiklerinde sorunları düşünürler 9. Kazancı gördüklerinde adaleti düşünürler... Hayatim da ilk önce SEVMEYI ögrendim, cünki sevdikce kendimi hissettigimi ögrendim. AFFETMENIN ne oldugunu anladim ve afetmenin aslinda yeni insanlar kazandirdigini gördüm.. Bir gün gecmisime baktim da PISMANLIGIMDAN üzülmedigimi gördüm, bunlari ben yasadim cünkü... Birisini HATIRLAMANIN aslinda ufak bir telefon görüsmesi kadar basit oldugunu biliyorum artik! Aslinda BANA DEGER VEREN INSANLARIN cok yakinimda fakat gözlerimin hep uzaklarda oldugunu anladim.. Birisini kirdiktan sonra ÖZÜR DILEMENIN aslinda beni ben yaptigini anladim. SEN BENIM ICIN ÖNEMLISIN kelimesinin verilecek en büyük hediye oldugunu buldum. Bir yerden sonra KELIMELERIN mana ifade etmedigini biliyorum. Sahilde yürür ve düsünürken birinin de beni DÜSÜNDÜGÜ duygusu beni sevindiriyor. MUTLU OLMANIN aslinda bir kedinin güzel bir anini yakalamak kadar basit oldugunu anladim. KACIRDIGIM FIRSATLARIN aslinda bana yeni firsatlar yarattigini gördüm. Yildizlarin benim icin parladigini görmeyen gözlerim, gün geldi HAYATIMDAN YILDIZLARIN gömüldügü maziyi unutmasi gerektigini anladim! GÖZLERIN kelimelerden daha önemli oldugunu ve yalan söylemediklerini biliyorum. Hayatimda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanimda görecegim cünkü onlarin bana deger verdiklerini biliyorum. TELEFONUN 160 karakterine üzüntünün, mutlulugun, yikintinin sigdigini gördüm. YASAMIN YASAMAYA DEGER OLDUGUNU VE ISTERSEM MUTLU OLACAGIMI Aşk ve arkadaşlık bir gün yolda karşılaşırlar. Aşk kendinden emin bir şekilde sorar: -Ben senden daha candan ve daha yakınım. Sen niye varsın ki bu dünyada? Arkadaşlık cevap vermiş. -Sen gittikten sonra bıraktığın gözyaşlarını silmek için

Bu öykü, çiftlikten çiftlige, yaristan yarisa kosarak atlari terbiye etmeye çalisan gezgin bir at terbiyecisinin genç ogluna kadar uzanir. Babasinin isi nedeniyle çocugun orta ögretimi kesintilere ugramisti. Orta ikideyken, büyüdügü zaman ne olmak ve yapmak istedigi konusunda bir kompozisyon yazmasini istedi hocasi.. Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftligine sahip olmayi hedefledigini anlatan 7 sayfalik bir kompozisyon yazdi. Hayalini en ince ayrintilariyla anlatti. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftligin krokisini de çizdi. Binalarin, ahirlarin ve kosu yollarinin yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrintili planini da ekledi. Ertesi gün hocasina sundugu 7 sayfalik ödev, tam kalbinin sesiydi.. iki gün sonra ödevi geri aldi. Kagidin üzerinde kirmizi kalemle yazilmis kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarisi vardi. "Neden "0" aldim?" diye merakla sordu hocasina, çocuk.. "Bu senin yasinnda bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocasi.. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynaginiz yok. At çiftligi kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satin alman lazim. Damizlik hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu basarman imkansiz" ve ekledi: "Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm." Çocuk evine döndü ve uzun uzun düsündü. Babasina danisti. "Oglum" dedi babasi "Bu konuda kararini kendin vermelisin. Bu senin hayatin için oldukça önemli bir seçim!." Çocuk bir hafta kadar düsündükten sonra ödevini hiçbir degisiklik yapmadan geri götürdü hocasina.. "Siz verdiginiz notu degistirmeyin" dedi.. "Ben de hayallerimi.."...