tubitak.. Bi yüzük yapmak için adamlar ne kadar uğraşır. Daha bu sadece başı bide işlemesi felan var

Altının nasıl çıkarılacağı, yatağın özelliğine bağlıdır. Eğer 75 mikrondan daha büyük altın tanecikleri söz konusuysa, gravite zenginleştirme, 44 mikrondan daha küçükse de flotasyon adı verilen yöntemler kullanılıyor. Bunlar, büyük tanecikli altının çıkarılması için kullanılan yöntemler olmakla birlikte, günümüzde bu büyüklükte altın tanecikleri barındıran madenlere pek rastlanmıyor. Bu nedenle, en çok kullanılan yöntem siyanür liçi. Bu yöntemde, kırma-öğütme, siyanürleme, karbonla tutma, aktif karbondan sıyırma, elektroliz ve atıkların arıtılması aşamaları izleniyor. İlk adımda ocaktan çıkarılıp kırıcıda mıcır boyutuna getirilen cevhere pH ı 10,5 in üstünde tutmak için kireç ekleniyor. Bu, siyanürün düşük pH ortamında hidrojen gazına dönüşüp havaya karışma tehlikesini önlemek için yapılıyor. Daha sonra cevher, altının serbestleşme tane boyutu olan 38 mikrona kadar öğütülüyor. Öğütülen kısım %45 i katı, %55 i sıvı olacak şekilde yoğunlaştırılıyor. Siyanür ilavesi yapıldığında altın, sıvı faza geçiyor. Daha sonra tanka, akışın ters yönünde aktif karbon yükleniyor. Karbon, çözünmüş haldeki altın ve gümüşü çamurun içinden sıyırmaya yarıyor. Altın ve gümüş, karbon yüzeyine tutunuyor. Elekten geçirilen çözeltide, karbon taneciğine tutunan altın ve gümüş elekte kalırken geri kalan kısım atık tanklarına gönderiliyor. Elekte kalan karbon, sıyırma kolonunda asit, su ve siyanürle yıkanıyor. Burada, karbona yapışan altın ve gümüş karbondan ayrılıyor. Altın ve gümüş içeren sıvı, elektrolit hücrelerinden geçiriliyor. Buradaki çinko gözeneklere elektrik verildiğinde, yüklü altın ve gümüş tanecikleri bu gözeneklerde toplanıyor. Gözeneklerden çıkarılıp temizlenen ürün, potada 1200°C de eritiliyor. Sonuçta, altın ve gümüş dore adı verilen nihai ürün külçelere dökülebiliyor.