Halen İstanbul Arkeoloji Müzesinde bulunan fakat sergilenmeyen heykelciğin üstten, görünüşü. Heykelciğin uzunluğu 22 cm, yüksekliği 8 cm genişliği 7,5 cm dir. Yıl 1975... Van'ın güney doğusunda bulunan antik kent Tuşpa da olan arkeolojik kazılar yapılıyor. Fakat ortaya çıkarılan bir cisim hiçte olağan değil! Söz konusu cismi bulanlar şaşkınlık içinde kalıyorlar. Çünkü, bu günümüzden 3000 yıl önce yapılmış tartışmasız bir uzay aracı heykelciği. Bu garip araç daha çok günümüz uzay roketleri gibi! Belirgin bir aerodinamik biçime sahip, tek kişilik bir modül. Bunlara ek olarak şu özellikleri de göze çarpmakta: Konik burun yapısı Dikey formlu kuyruk yapısı Beşli motor yapısı Kabin ve bir Astronot. Yalnızca ele geçen bu tarihi eserde tek eksik olan parçaysa astronot biçimli varlığın baş kısmı! Büyük bir ihtimalle astronotun başı zamanla kopmuş olmalı. Kokpitte günümüzde uzay yolcularının kullandıkları türden körüklü bir anti- G elbisesi ve botlar giymiş bir pilot ya da kozmonot oturmaktadır. İki eliyle birden bazı kontrol levyelerini idare ediyormuş gibi bir görünümü olan pilotun oturma şekli çok ilginçtir: Oturma biçimi günümüz uzay adamlarının uzay araçlarındaki oturuş biçimiyle tamamen aynı! Bacaklarını yukarı doğru çekip karnına doğru bastırmış. Bilindiği gibi pilotlar ve astronotlarda, bu şekilde otururlar. Bugün ki uygulamalardan biliyoruz ki, pilotlar, karın kaslarını iyice sıkıştırır karınlarını bastıracak şekilde öne doğru eğilirlerse merkez kaç ivmesinin oluşturacağı geçici bayılmaları önleyebilirler. Böylece, modeldeki pilot hem oturuş şekli hem de giydiği ve kanı, alt karın bölgesiyle bacaklarda toplanmasını önleyerek kalbe doğru basıp anti-G elbisesi sayesinde, maruz kalacağı yüksek ivme ve ters ivmelerin bünyesi üzerinde oluşturacağı tesirleri, G-yüküne dayanabilecek durumdadır. Araçta kullanılan roket tahrik sisteminin, günümüzde kullanılan türden herhangi bir yakıtı taşıyamayacak kadar sınırlı bir hacim içinde yer aldığı aşikardır. Dolayısıyla, bunun, vimana denilen kadim uçan araçları sevk etmede kullanılan cıva esaslı bir tahrik sistemi olması çok muhtemeldir. Bu sistemin egzoz çıkışını sağlayan lülelerin biden fazla olması da gerçekten ilginçtir: günümüze ilk kez, insan taşıyan uzay kapsüllerini yörüngeye oturtmak için geliştirilen devasa roketlerde kullanılan çoklu lüle sistemine böyle kadim bir uçan araç modelinde rastlanması, roket uzmanlarının ilgisini çekecek bir husus olsa gerek! Bu gizemli aracın işlevlerinden önce nerde ve hangi tarihte yapıldığını bilmek gerekir. Urartular, doğu Anadolu'nun güney yarısında Van gölü çevresinde 247 yıl ( M. Ö. 859 – 612 ) egemenlik sürmüş büyük bir devlettir. İ. Ö.8. yy. da sınırlarını genişletmişler ve kuzeyde Kafkas'ların ötesine, doğuda Urmiya gölüne, batıda da Fırat a kadar ulaşmışlardı. Tuşpa kenti başkentidir. Toprak kale kayalardan oluşmuş doğal bir muhkem mevki üzerinde kurulmuştu. Kente kayalara oyulan bir geçitten geçilerek giriliyordu. Urartu krallığının yer aldığı dağlık bölgeye Urartu adını, Urartuların güney sınırındaki güçlü komşuları olan Asurlular vermişlerdi. Bu ad, daha sonra, İbranicede Ararat şeklini almış ve daha önce de bahsettiğimiz gibi batılıların Ağrı Dağı için kullandıkları Ararat adı buradan gelmiştir. Ne var ki Ağrı Dağı Urartu sınırları içinde kalan gizemli mahiyetteki tek dağ değildi. Urartu sanatı oldukça ilerlemişti. Özellikle madencilik, kuyumculuk ve oymacılık alanlarında başarılı eserler bıraktılar. Bunlarda daha çok inançları doğrultusunda ki tanrılarını temel almışlardır.. Kaynak Dosya Eklentileri d3i3essdzucjj4m7h. jpg 45.1 KB Gösterim: 150

Adamlar 3 bin yıl önce dünyada cirit atarlarken Şimdi neden ortada gözükmezler

Sadece dünyada hayat olduğunu iddia edenlere gülüyorum. Koskoca evrende yalnız olmadığımızın kanıtları.

Cirit atıyorlarsa kesin Türklerdir.