Lord Zenith: Eğer ki kaçınılmaz ise savaş... eğer ki dökülecek kanlar durmayacaksa... eğer ki masumlarla gafil katiller arasındaki tek duvar biz olacaksak, Bırakın aksın kanımız, bırakın soğuyan cesetler düşsün savaş meydanına, bırakın cesur olanlar çıksın toz ve kanın içinden... ilerlesinler son kalmış düşmanlarına... bırakın son savaş nağraları atılsın, kan isteyen kana, ölüm isteyen ölüme kavuşsun. Ama bırakın... masumlar aradan çekilsin. Symoon: Savaş bir gerçek. Savaşı başlatanlar da bir gerçek. Ama savaşı başlatma nedenleri yalan. Askerler, şovalyeler ölecek. Ve belki de masumlar. Ama bu kadar nefret ettiğimiz kişilerden savaşı başlatanlardan öç almak için yeni bir savaş daha gerekmez mi? Belki fiziksel bir savaş değil ama zihinsel bir savaş! Gelin doğa sizi kucaklasın. Bırakın silahlarınızı. Onlara gerek kalmayacak. Doğa sizi korur. Uzun zaman önce oradan geldiniz unuttunuz mu? Neden onu reddetiyorsunuz? Solan her yaprak doğayı reddeten yeni bir ruhun yarattığı kötülüktür. Reddetmeyin. Bu kokuşmuş dünya da sizi belki de tek seven o. Lord Soth: Onurlu bir savascısın Zenith. Bakıyorumda kendi canını deilde mahsumlarinkini düsünüyorsun. Fakat bana teklif sunacak bir konumda deilsin su anda. Bu savası biz baslattık biz bitiricez. Karsımda duranlar ister mahsum olmus, isterse cocuk. Hiç farketmez. Sadece karsıma cıkanlar ölecek. Digerlerini bırakıyorum. Yasasınlar. Yasansınlar ki Lord Soth un kazandıgı bu zaferi yarınlara tasısınlar. Lord Zenith: O zaman karşındayım bir sonsuzluk boyunca... ta ki o çürümüş bedenin toprağın üzerine dökülüp toprağa ve insanlarına karşı borcunu ödeyene dek... Siptus: Gece bir günün daha sonunda kendini gösterirken. Karsılıklı iki taraf icinde savaş adım adım yaklaşıyordu. Symoon gibi bir cokları daha bu savaşa katılmıyacaklarını söylüyor ve bu savaşın doğayı yok edeceğeni söyliyip duruyorlardı. Gururlu savaşcı Zenith bir ulakla Lord Soth un kalasine;Cocuk, Kadın ve Diğer mahsum insanlara dokunulmamasını isteyen bir haber iletti 3. günün sonunda. Lord Soth ise buna karşı Sadece bu savaşa katılmayacakların yaşayacaklarının garantisini verdi. Lord Soth un eski dostları Delanoyar ve Durlagda bu savaşın haberini alır almaz Lord Soth u yalnız bırakmamak icin Kara Lord un kalesine gitmek İçin yola koyuldular. Halk köylerini bosaltıyor. Kedilerine sığınabilecekleri yeni yerler arıyordu. Bir cok kişi Düzenlerini bozmus, evlerini ciftliklerini dükkanlarını ve ölülerini geride bırakarak dağlara kaçmıştı. 3. günün öğle vakitlerinde Zenit kalesinin şehri gören en yüksek kulesine cıktı. Bir cok yandaşı ve askeri aşşağıda ona bakıyorlardı. Ve Zenit ellerini göğe kaldırarak Lord Soth u cehenneme göndereceğine yemin etti.. Bir gün daha geceye bırakıyordu kendini. Bakalım gelen gün nasıl getirecekti yeni haberlerini... Lord Soth: Benim kimseye karsı bir borcum yok. Ben hem bu insanlara hem topraga hemde tanrılara, borcumu bundan üçbuçuk asır önce yasarken odedim. Artık borc odeme sırası onlara ve senin gibi onların usaklarına geldi genç savsçı... Bilinsinki artık yeryüzüne karanlıgı getiriyorum. Korkuyu getiriyorum. Kimki yanıma yaklasacak olan onu soguklugun atesiyle yakmaya yemin ederim... Lord Zenith: O zaman güneşin rahibi ve isimsiz güneş'in gazabı ile karşılaşmaya hazır ol... Lord Soth: Sen ve senin tanrının güclerinin ötesinde bir gücüm ben Zenith. Bunu cok kısa bir zamanda ögreneceksin... Lord Zenith: Sen ansalon'un küçük tanrılarının lanetlediği bir ruhsun... gücünü sadece chemosh ve thakisis'ten alıyorsun. benim gücüm ise dünyalara can veren güneşten geliyor. karşımda durabileceğini düşünmen senin budalalığını ortaya çıkartır. Lord Soth: Ben ki Thakisis in en sadık hizmetkarı... Senin bugüne kadar görmedigin bir karanlıgı tattıracagım sana rahip... O karaanlık ki geldiginde, senin günesin bile aydınlatamıyacak geceyi... O karanlık ki geldiinde kara bir bulut gibi cökecegim üzerine... Symoon: Bu size son uyarım. Bütün Elfler ve Korucular emrim altında. Eğer savaşacaksanız bu savaş sadece ikiniz arasında olmalı. Masum ya da değil başkasını bu işe karıştırmayın. Erkek gibi çıkın ve bu işi aranızda halledin yoksa savaş günü geldiğinde savaş alanından çıkan sadece elf oklarıyla delik deşik olmuş cesetler olur. Lord Zenith: Sevgili Symoon, Karanlık şovalye bizi geçerse... ormanlarınızı rahat bırakırmı zannediyorsun yüce elf druid'i... Ağaçlarınız savaş alevlerini beslediğide, ve cesetleriniz ise onun ordularına güç kattığında bu kadar emin bir şekilde davranabilecekmisin merak ederim... Biz kalemizde, köylerimizde, kanımızla, canımızla, dişimiz ve tırnağımızla savaşacağımız zaman sizde ormanalrınızda kaderinizi bekeleycekmisiniz merak ediyorum. Sevgilerimle Sınır kalesi kumandanı Zenith. Bu mektup eline ulaştıktan sonra... eğer birşeyler yapılmazsa... çok sevdiğin doğanı ellerinle soth'a teslim etmiş olacaksın... Symoon: Sevgili Zenith, İlk olarak ünümün yanlış şekilde yayıldığınız düşünüyorum. Yüce bir elf olmak bana şeref verirdi ama ne yazıkki bir insanım. Diğer bir yandan elfler beni kendilerinden biri olarak görüyorlar. Savaş ne kadar kötü bilirsin. Eğer ölen beden bir ruhu kaybeder. Her ruh doğanın parçasıdır. Ama bu sefer yanında yer alacağım Lord Zenith. Elfler bunu hoş karşılamayacaktır. Bilirsin bazen çok önyargılı olabiliyorlar. Ama en azından tüm korucuların, druidlerin ve ormanımın desteği yanınızda olacak. Elfler bu savaşa katılmayacak. Biliyorsun.. Ama sembolik bir bölük yollamalarına ikna edebilirim.. Bu mektubu aldığında habercime savaşı nerede başlatacağını söylemelisin. Ya da ormanıma bir subayını yolla. Beyazyıldız Ormanı Efendisi Symoon Lord Zenith: Sevgili Symoon, Öncelikle yanlış anlamamdan dolayı özürlerimi sunarım. Yardımlarınız ve birliğiniz. Kharpath vadisi, son defans noktası olan Sınır Kalesinde bekleniyor. Getireceğiniz birliklere ırk yada inanç farkından kötü davranacak askerler tarafımca cezalandırılacaktır. Bu konuda derdiniz olmasın. Sizde üst subayları olarak kurmaylarımın arasında yer alacaksınız. Bu prosedürler size farklı gelebilir ama düzenin ve doğallığın karanlığa karşı vereceği bu savaşta bunlar önemli değerler. Sevgilerimle, Dostunuz Zenith. KnigthFlame: Şovalyeler artık ilgisiz kalamazlar. Lord Sot'uh ahlaksız teklifi bana kadar geldi artık yeter. Her ne kadar savaşa karşı çıksamda... maalesef artık savaş tek çözüm gibi. Onu ya yeryüzünden sileceğiz yada yok olacağız. İkinci olasılık daha mümkün ama ne olursa olsun çocuklarımız yaptığımız savaşı anlatacaklar ve hüzünleriyle daha da güçlenecekler! Soth sana sesleniyorum! Senki benim prensesimi katlettin, Senki benim yaşadığım topraklara ihanet ettin, Senki benim ve şovalyelerimin için bir yüz karasısın. Bu savaşta senin karşında savaşmak bana zevk verecek eğer ki şans bana gülerde seninle karşılaşırsam emin ol sana olan nefretim senin gibi nefret dolu olan birini bile şaşırtacak. Ne kadar güçlü olduğun umrumda değil. Belki seni yok edecek kadar kudretli değilim ama senin lanetlenmiş kaderinde seni yok etmek için atılan adımlarda bir yere sahip olacağımı bilmek bile bana yeter. Evet yok olacağım belki. Bu bana hiçbirşey ifade etmiyor, beni kederlendirmiyor. Beni asıl kederlendiren. Şerefsiz bir çocuk katili tarafından öldürülücek olmam. Zenith sana sesleniyorum. Duaların bizimle olsun ve Symoon bu savaşta doğanın gücüne de ihtiyacımız olacak. Bu savaşta elflerde zaralı çıkacak Soth onların varlığına uzun süre göz yummayacaktır. Eğer elfler bu savaşa katılmazlarsa birdaha hiçbir şekilde onlarla ilişkimiz olmayacaktır. Onların bizim gözümüzde Soth'un ölüleri kadar bile değeri kalmayacaktır. Lord Zenith: Sevgili Knightflame Senin ve şovalyelerininde saflarımızda yerleri büyük. Aramıza her zaman yeriniz büyük olacaktır. Sen ve değerli şovalyelerinde saflarımıza onuru, asaleti ve adaleti anımsatacaksınız. Cesaretiniz cesaretimize, gücünüz gücümüze katılacak. Kanlarımız damarlarından beraber akıp, kılıçlarımız birlikte kınlarından çıkacak. Surlarımıza hoşgeldiniz Sir Knightflame... Ailinora: cesaretim, içimde alevlenen büyülerimle karşımda tüm duranları yok etmeye hazır! peki ya siz zavallı ölümlüler sonunuz için hazır mısınız? seninleyim soth! Bragovaldir -hıh ne? Şapkam nerde?. Hey millet nereye koşuyorsunuz?. Ne soth mu nerde o velet?. Şapkamı kesin o aldı. Ama yeter artık!!! Heh bende seni arıyordum ne o yine simsiyah olmuş ne bu zırhının hali?. Şapkamı ver çabuk!. Hem utanmıyormusun insanları korkutmaya. Soth şaşkın şaşkın bakar. -sen halamı bakıyorsun. Şapkamı vericekmisin yoksa... -Kes sesini ölümlü -Demek öyle ha vermiyorsun. Nerde benim büyüm. Neydi hmm ateş kulpu. Yok yok. Ateş kuşu buda değil. Hah buldum ateş topu... soth un ateş gibi parlayan gözleri gülümsemeye benzer bir ifade takındı. -Sen ve senin o çay yapmaya bile yetmeyen büyük beni öldürümü sence?. Yaşlı büyücü garip sözler söylemeye başladı. Bir şarkı sessizliği yarıyordu. Elleri ve ayakları ile hava ve yere şekiller çizdi. Soth un suratındaki ifade yerini şaşkınlığa bıraktı. Bu hiçbir ölümlünün bilmediği rune büyüsüydü. Ve yaşlı büyücünün elinden öyle alevler yağdı ki, görenler hayatları boyunca hiç görmediği renklerden oluşan bir top gör- düklerine daha sonra yemin edeceklerdi. Ve bir çıklık duyuldu. Arkasından bir tıngırtı. Bir zırhın yere düşen tiz sesiydi bu... Lord Zenith: Soth rüyadan kalktığında şaşkındı... yüzyıllardan beri ilk defa rüya görmüştü... Şaşırdı... ama bu onu yıldırmadı...

O zamana kadar Lord Soth ve Lord Zenith hakkında pek çok destan yazılmış, kahramanlıkları ve üstün savaş yetenekleri ağızdan ağıza dolaşıp efsane olmuştu. Fakat bu sefer, bu iki efsane insan karşı karşıya gelmişti. Bu bir onur mücadelesi, güçlerin savaşıydı. Bu savaştan sonra dengeler değişecekti. Savaşın sebebi ne miydi? Aslında kimse bunun tam olarak sebebini bilmiyor. Şimdiye kadar hangi savaş geçerli bir sebeple yapılmış olabilir ki Kimileri Prenses Lauralanthalasa yı savunmak adına bu savaşın yapıldığını söylüyor, Magic adlı kişinin prensese karşı geldiği için olduğunu söylüyor. Ama asıl sebep prensesi koruma gölgesine sığınmış bir kana susamışlıktan ibaretmiş gibi geliyor kulaklara İşte güçlerin savaşının kanınızı donduracak hikayesi, İşte 1. Pranga Savaşı; Lord Soth: Yandaşlarımız artıyor kardeşlerim. Bunun yanında düşmanlarımızda bir o kadar kalabalık. Savaş zamanı yaklasıyor. Takının kılıclarınızı, zırhlarınızı. Artık doğan günle beraber cana kıyılacak. Çeliğin çeliğe çarpma sesiyle.. Katliamlar başlayacak. Kanlar boşalacak. Kızıla boyuyacağız gök yüzünü. Çığlıklar hakim olacak kulaklarda.. Hayata kıyacak o elleriniz. Kanın tadını alacak dudaklarınız. Cesetlere bulayacağız her yeri.. Toprak birkez daha doğacak. yok olan canlarla. Yeniden doğacak insanların yok ettği ağaçlar, düşmanımızın canıyla. Zaman yaklasıyor kareslerim.. Zafer bizi cagırıyor... Dünya artık bizi konuşuyor... Lord Zenith: Savaş... sadece kılıçlar çıkınca olacak sanattır... varsa kılıcına güvenen ve karanlık soth'u destekleyen. Dikkat edin kendinize. Çünkü ben Prensesim Lauranathalasa'ya, Dostum Magic'e sırtımı çeviremem elbette ki. Kılıcım keskin, kalkanım sağlam, zırhım parlaktır. Düşmanlığı tavsiye etmem... Prenses Lauralanthalasa: Derdin nedir diye sormadan mı savaş? Biliyorum sadık koruyucularım var.. Ama bize niçin düşman olduğunu bile bilmediğimiz bir kişiye mi saldırıcaz?! İşte bu yüzden -insanların bitmek bilmeyen arzuları yüzünden- dünyada şu an savaş olmak üzere değilmi zaten.. Eğer Savaşacaksanız masum çocukları korumak için savaşın, bırakın beni eğer ölmek kaderimse öliyim, en azından son bir kez onurumla savaşırım.. En azından sadık muhafızlarımın kim olduğunu bilerek ölürüm.. Önce konuşarak çözmeyi deneyelim, sonuna kadar direnelim... Lord Soth: Benki ölümün kanlı yollarından gectim. Benki karanlıgın icinde yuceldim... Benki sonsuza kadar lanetlendim.. Benki Kryn a Afeti getirdim... Simdi bir avuc sefil canmı korkutacakmıs, benim bu karanlık ruhumu... Binlerce mahsum yok olmusken gozumun onunde. Bir yuztanesi dahamı acıtacakmıs benim bu kararmıs kalbimi... ÖLümün kokusu geliyor artık burnuma. Dökülecek kanların sesini duyuyorum su anda... Yeter bu kadar söz, bu kadar tehtit. Artık baslatıyorum uzerinize kıyameti... Lord Zenith: Eğer can varsa damarlarımda hala, eğer iradem bırakmadıysa bedenim ve aklımı, ASLA! Ölümün iblisi! Seni bekliyor olacağım dilediğin yerde, dilediğin zamanda... Ben ki sayısız ölümleri tatmış Güneşin savaşçısı... Ben ki isimsiz güneşin rahibi ve koruyucusu... ben ki günahların cezası, ölümsüzlerin ve ölmüşlerin hazin sonuyum... Senin birkaç can deyip dostlarımı aşağılmana razı olmayacağım. Altın güneşin, ışığının seni lanetlediğini unutma ve git. Hangi Mel'un cehennemden çıktıysan ona geri dön. Magic: Bilinsinki kimsenin yanında değilim, kimseylede değilim. Yalnız başıma, alnım dik, çenem yukarda, elimde ölümün kendisi gibi keskin kılıcım.. Eğer bir kişi kendi rüyasını takip edemeyecek kadar güçsüz, yılgın ve beceriksiz ise onun yanımda yeri yok. Yaklaşmaya cesaret eden, çeksin kılıcını ve çıksın karşıma.. Lord Soth: Cehennem ki beni yanına almadı. Karanlık nice guç vardı. Beni kuklası yapamadı. Simdi senmi beni cehenneme geri gondermeye calısıcaksın. Simdi senmi kılıcınla benim bu olmayan canımı alacaksın. Hayatlar son bulacak. Katlettigim her yasam, yeniden ayaklanıp. Artık benim icin. Yeni efendileri LORD SOTH icin savasacak. Peki ya sen Zenith, Pesinden suruklediin masumların olum feryatlarını. Senin o zayıf vicdanın, nası kaldıracak. Kac sene gitmiyecek halkının cıglık sesleri, kulaklarından... Kac sene koklayabileceksin topraga yayılan les kokusunu... Ve iste o an geliyor savascı... Sorumlulugu uzerine alıyormusun... Sadece yoluma cıkmayanlar yasayacak... Onumdekilerin ise sonu hüzün olacak... Siptus: Birkez daha karanlık geceler. Bu huzur dolu dünyaya gözlerini dikmişti. Lord Soth ve yandasları ordusunu toplarken. Bir yandanda ölum tehtitlerini ülkenin her bir tarafına yayıyor, gelen savasın doğrucağı sonuclardan kendisinin sorumlu olmaycağanı söylüyordu. Zenith şövalyeler meclisini bu konu icin toparlıyor. Lord Soth un bu güzellik dolu dunyaya yeniden terörü getirmemesi icin elinden geleni yapıyordu. Bunun yanında Magic ve arkadasları bu savasta kimsenin yanında savasmayacaklarını söylüyorlar. Bu savasa katılmak istemeyen insanların kendisinin yanına gelebileceklerinin haberlerini veriyorlardı... Prenses Lauralanthalasa bu savası durdurmak icin elinden geleni yapmaya calısıyordu. Fakat Lord Soth un bu öfkesi bastırılacak gibi durmuyordu.. Savaş kacınılmaz gözüküyordu artık. Lord Soth un bastırılamaz öfkesi ve Zenith in gururu bu savasta her iki savaşcınında geri adım atmayacaklarını herkese göstermisti.. Ve artık insanlar bir seçim yapmalıydı. Hangi tarafta olacaklardı... Durlag : sotha dokunan karsisinda beni clanimi ve baltamin soguk celigini bulur.. Elf, insan demem hepinizi yerim, gerci Soth a dokunamazsiniz ama olsun.. Nice olumluleri huzura kavusturduk beraber, daha da niceleri bunu ister.. LANET OLSUN GENEMI... AHAHAHAHA... EGLENCE işte soth aksama yemek cikti... Symoon: Savaş.. Siz zavallı ırkların bir gerçeği.. Kan akmasa bile her zaman birbirinizin kalbini kırmayı bilenlerin gerçeği. Vazgeçemediğiniz bir alışkanlık.. Tekrar savaşın. Birbirinizi katledin. Birbirinizi üzün. Elbette içim burkulacak bu sahneleri gördükten sonra. Ama kılıcım doğayı korumak gerekene kadar kınında kalacaktır. Sözlerime kulak verin ve uzak durun. Gidin sizin için ayrılmış cehennemde savaşın. Uzaklaşın doğadan! Delanoyar: Elimde baltam mavi alacakaranlıkta kuzeyden esen soğuk rüzgarda ölümün soğuk nefesini hissediyorum yüzümde. Yerden, gökten ve ölümün cinnet geçirten boşluğundan bir tek ses yankılanıyor SOTH! Gafillerin burnunda ki yegane şeyi ise korkunun sidik sarısı kokusu...