Yarın ya da öbür gün ya da herhangi bir gün, sizin de gününüz aksiliklerle başlarsa, Amma da şanssız bir günümdeyim diyerek yakınmaya başlamayın hemen. Çocuğunuz o sabah ayakkabılarını hızlı giyemediği için otobüse yetişememiş ve okula geç kalmış olabilir. Aceleyle kahvaltı ederken çay bardağını üstünüze devirmiş olabilirsiniz... Kapıdan çıkarken ayağınız kayabilir ve düşebilir, üstünüzü, başınızı kirletebilirsiniz. Hemen başlamayın yakınmaya... Bu yazıyı aklınıza getirin ve sonra da sevinin... Fakat bu yazıyı aklınıza getirebilmek için, onu önce okumanız gerekir. Başlayın: Şirket genel yönetmeninin oğlu o gün anaokuluna başlayacaktı. Babası okula onu kendisi götürdü ve bu nedenle de o sabah işine zamanında gidemedi... Şirkette çalışanlar, her sabah sırayla poğaça getirmeye karar vermişlerdi. Poğaça getirme sırası o sabah John'daydı. Poğaçaları aldı ama, sabah işe geç kaldı... Shebby'nin çalar saatinin pili o sabah bitmişti. Uyanması gereken saatte uyanamadığı için o sabah işe geç gitmek zorunda kaldı... Kavşakta bir trafik kazası olmuştu ve yol kapalıydı. James o nedenle işe geç kaldı... Larry soluk soluğa kalmasına karşın otobüse yetişemedi ve işine zamanında gidemedi... Bob kahvaltıda pantolonuna reçel damlattı. Otobüs durağına gitmesi gerekirken, pantolonunu değiştirmek için yatak odasına gitti ve doğal olarak işine zamanında yetişemedi... Gary'nin otomobilinin aküsü bozulmuştu. Otomobilini bir türlü çalıştıramadı ve işe geç kaldı... Harry tam evden çıkarken telefonun çaldığını duydu. Geri döndü, telefonda bir süre konuşmak zorunda kaldı ve işine zamanında gidemedi... Johnnie o sabah bir türlü boş bir taksi bulamadı ve işe geç kaldı... Sam'in birgün önce satın aldığı ayakkabısının topuğu vuruyordu. Tam iş yerine ulaştığında, topuğunda içi su dolu kocaman bir şiş oluşmuştu. Karşı kaldırımdaki eczaneye gitti ve bir yara bandı aldı. Fakat işine geç kalmıştı... Tüm bu kişiler, bugün yaşıyor olmalarını, o sabah başlarına gelen bu küçük aksiliklere borçludurlar. O sabah başlarına bu küçük aksilikler gelmeseydi, hiçbiri işine geç kalmayacaktı ve işlerine zamanında gittikleri için de o sabah ölmüş olacaklardı. Çünkü o sabah 11 Eylül günüydü ve bu kişilerin tümünün işyerleri, New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'nin ikiz kulelerindeydi. Onlar o sabah işlerine zamanında yetişemedikleri için ikiz kulelere yapılan uçak saldırısından kurtulmuşlar ve yaşamda kalabilmişlerdi. Şimdi ne zaman bir asansöre yetişemezsem, kapıdan çıkarken çalan telefonuma yanıt vermek için geri dönmek zorunda kalırsam ya da arabam yolda, trafiğin ortasında sıkışırsa, Bugün aksilikler birbirini kovalıyor diyerek yakınmıyorum. Aksilik dediğimiz o ufacık tefecik olaylar sayesinde kimbilir ne büyük felaketlerden kurtarılmış olduğuma inanarak hatta seviniyorum bile... Size de öneririm: Öyle anlarda, siz de benim gibi yapın...

gününü oldugu gibi yasamalı bence insan ne azı ne fazlası o günü o gün oldugu için yaşayacaksın yarını düşünürsem dertler kederler bitmez dost sen anlaşılan moralin bozuk paylaş kardeş wardomcular kardeştir Casper`s