Şimdi kar zamanıydı, insanların zor zamanı. Tabiat meydan okuyordu hepimize. Islık çalıyordu rüzgar, zalimler bandosu zam şarkıları çalıyordu. İskelet gibiydi çocuklar yoksul evlerde. Televizyonlarda herkes şöhret derdindeydi. Muhteşem Türkiye'de sobalarına kırık dal parçaları topluyordu yoksul analar. Şimdi kar zamanıydı, yüreklerin kor zamanı. Bütün değerler talan ediliyordu da, hiç kimsesi kalmamıştı memleketimizin. Gençler sesini çıkarsa, hain ilan ediliyordu. Medyada linç ediliyordu, doğruların bekçiliğini yapanlar. Ve ölü ruhların nikahı kıyılıyordu ekranlarda. Çocuklarımıza kıyılıyordu da, uyuşturucu batağında sabahlıyordu gençlerimiz. Mankenlerden kalanı topluyordu genç kızlarımız. Şimdi kar zamanıydı, elimizin dar zamanı. Bizleri kasten yoksul bırakanların, kendilerini umut gibi göstermelerinin her zamanıydı. İş dileniyordu delikanlılar. Babaların yürekleri bileniyordu. Yalanlar ülkesinde en doğru gerçekti ayrımcılık. Hiç bu kadar çaresiz olmamıştı zaman. Son gönül kırıntılarını topluyordu emekli öğretmenler. Şimdi kar zamanıydı, yol kesenlerin itibar zamanı. Her taraf hırsız kaynıyordu, suyu kaynıyordu huzurumuzun. Bizler ve onlar diye ikiye bölünmüştü toplum. Kendinden olanı koruyan yasalar, kendinden olmayanı linç ediyordu. Adaletini yitirmiş ülke. Sanki ganimeti topluyordu birileri. Şimdi kar zamanıydı, korkakların firar zamanı. İnsanlar başından savıyordu sorumluluğu. Hak arayanın yolu kesiliyordu, dili kesiliyordu cesaretin. Görünen o ki... Bu kışı da demokrasiden yoksun, adaletsiz ve sahipsiz geçireceğiz. H. Yalçın | Alıntıdır

Çok güzel bir şiirmiş modum +k teşekkürler

Çok karamsar bir kişi yazan kişi sanırım

çok güzelmiş beğendim 0sM@

waybe bende sen yazdın sandım ne bu duygular deyecektimki bir baktım paylaşın alıntı tşk..