Teşekkürler Dock. Ellerine sağlık.

akasya süpersin çok güzel yazıların olmuş

akasya her zaman süperdi sende öylesin dock

yine çok güzeldi oğuz yüreğine sağlık çok güzeldi şiirin bende bi yazı ekleyim dedim hemen Yıldızlara Kapat Gözlerini Karanlıklarıma gülümseyen güneşim, Acılarımda sığındığım nefesim, Gülümsediğimde gamzelerimsin... Yine güneşin üzerine zifiri karanlıklara örtüldüğü gecelerden sesleniyorum sana... Yıldızların geceye, sevdanın yüreğime vurduğu saatlerdeyim yine.. Üç duvar ve duvarlara sinmiş yalnızlık.. İçimde sensizlik yalpalıyor sessizliği... Ürperiyorum sokağımı işgal eden ayazlardan. Acılarının bağdaş kurup oturmuş yalnızlıklarda dayanma sebebin olan gamzelerimden seni mahrum etmekten korkuyorum... Sana sığınıyorum.. Göz çukurlarının altındaki ince cizgilere sığınıyorum... Yüreğimi sana bırakıyorum... Gece değil gözlerinde yaşanan... Sanki sıcak bir deniz gibi gözlerindeki nem... Bırak ne olur yüreğinden nefes alayım kurak topraklarıma... Bir dem cekeyim hücrelerinin ateşe vurulduğu saatlerde.. Ve karanlıklar üzerime cullanmadan gözlerindeki güneşi sereyim karanlıklarıma. Yağmurların fırtınalara sarılmadan ben yüreğindeki Cennete gireyim.. Hadi ellerini uzat... Yıldızlarin icinde yeniden doğalim... Ummanların derinliklerini korkutmasin seni... Yıldızlara kapat o gülen gözlerini. Bu sabah perdeleri açmayacağım gül yüreklim.. Yüreğimde" güneşim" olmuşken yüreğin, karanlıklara gülümsüyorum bir cocuk misali... Gamzelerimde acan gülüşlerin varken baharlara küskünlügümü ilan ediyorum... Bırak acıların ecel tarlam olsun... Gözyaşların ise son nefesim.. Kücücük ellerimle gecelerin koynunda ıslattığın gözbebeklerini silemesem de bırak yüregindeki tüm umutları bir nefes diye içime cekeyim... Aslında bir özür borcluyum sana... Gözyaşlarından düşen her damlayı yüreğimle öpemediğim icin... Yüreğine düşen sızıları ve sancıları söküyorum ellerimle... Gözlerini ıslatan yağmurlarla kavgalardayım.. Aldırma gömleğimin kan revan icinde olduğuna... Bırak aksın canımdaki nefesim yollarına... Aksın ki gönül bahcendeki kuru toprakları kanımla ıslansın... Sen uyurken geceleri, ben sana gelmekteyim... Saclarını çözüyorum kırmızı tokalarından, her teline yıldızları giydirmek için... Ben nefesini geceye bıraktığın dudaklarindan bir dem sıcaklık alıyorum.. Ne olur kızma, seni öpmek icin değil ; kuruyan dudaklarına Cennetin mis kokan nehirlerini bırakmak icin... Ve bir gün karanlıklarda kalırsam, gözlerindeki güneşi giydirecegim gözlerime... Bir gün ayazlarin icinde uykusuzluğa isyan edersem, yüreğindeki Cennetin en güzel bahcelerine uzanıp huzuru doldurucağım gecelerime... Sen " hasretini ve umudunu " ektiğin ciceğe ben her gün yüreğimin denizlerinden sevdamı bosaltacağım... Ektigin cicege dokunduğun her an ben uzaklardan senin icin bir beyaz güvercin kanatlandıracağım.. Kanatlarında yüreğim, gözlerinde ise gülen gamzelerimin olduğu.. Hadi, uyu ne olur birazdan sabah olacak... Gözlerini kapat.. Sanma ki ben seninle uyuyacağım.. Sen uyudugun zaman kirpiklerine gökkusagın en güzel renklerini dikmekle uğraşmalıyı.. Ve ki sen güneşe gözlerini açtığında ben karanlıklarda sana ve yüreğindeki günahlarına yanıyor olacağım.. Ve sen baharlara gülümserken, acılarla yaralanmış bedenine yüreğimin sevda elbiselerini giydirecegim... Korkma, sancılarından... Gözlerini kapat sen... Gözlerini güneşe açtığında ben olmayacağım yanında.. Ama ben senin ruhunun en derinlerinde sana yaşıyor olacağım... " Sen ki gül yüreklim; Karanlıklarıma gülümseyen güneşim, Acılarımda sığındığım nefesim, Gülümsediğimde gamzelerimsin... Hadi gözlerini kapat yıldızlara. Ve ben, gözlerindeki Cennetin icinde nefes alıyor olacağım.." İsmail Sarıgene

Bir eylüldü başlayan içimde Ağaçlar dökmüştü yapraklarını Çimenler sararmıştı Rengi solmuştu tüm çiçeklerin Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı Katar katar gidiyordu kuşlar uzaklara Deli deli esiyordu rüzgar Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar Neydi o bir zamanlar Sevmişliğim, sevilmişliğim O heyheyler, o delişmenlikler neydi Ne bu kadere boyun eğmişliğim Ne bu acıdan korlaşan yürek Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım Önümdeki dizboyu karanlıklar da ne Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım Beni kötü yakaladın haziran Gamlı, yıkık eylül sonuma Bir ilkyaz tazeliği getirdin Masmavi göğünle Cana can katan güneşinle Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime Çiçekler açtı dokunduğun Çimler büyüdü yürüdüğün Ve güller katmer katmer oldu güldüğün yerde Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi Oldurduğun yemişlerin ağırlığından Dallarım yere değiyor Güneşi batmadan saçlarının Bir dolunay doğuyor bakışlarından Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık Başım dönüyor, off başım dönüyor yaşamaktan Ölebilirim artık Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma Baksana; parmak uçlarım ateş Lavlar fışkırıyor gözbebeklerimden Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan Benimle meydan oku her çaresizliğe Benimle uyu, benimle uyan Birlikte varalım onüçüncü aylara Ben bir eylül, sen haziran.