herifi öldürmüstür kesin kızına tecavuz eden bekcıyı

güzel bir hikaye.. benimde tüylerim diken diken oldu.. cidden.. bu biraz yazın arkadaşlar arasında küçükken anlatılan korku hikayelerine benziyor.. birazda ders çıkarma amaçlı..

Ben daha askerlik yapamadim

sedatates dostum birkaç mesajını gördüm, muhalefetsin genellikle ama tarzını sevdim

Off oFfff Kardes inan kendimden gectim yanımda 60/1 askerlik yapmı$ 1 abim var sewdigim 1 insan bugün bu yazıyı 5 kez okudum tüylerim diken diken oldu.. gözleri biraz az görür haliyle ben okudum onunda tüyleri diken diken olmu$ + 1 olay anlattı sizlerle paylasayim kısa 1 hikaye..1 gün burdur civarları otobüsle yolculuk ederken yolun ilerisinde beyaz sakallı yaslı 1 adam el isareti yapıyormus.. muavin $öföre durup $u amcayi alalım demi$ $öför arabayı durduruyor muavin arabadan a$agı iniyor amca ortalıkta yok.. tekrar arabaya biniyor tam $öföre seslenecek bakıyorki $öför vefaat etmi$.. bu kısa hikayede bendendi iyi geceler!

bu vatanaın her metrekaresine bir şehit düşer herhalde. hernekadar unutsak da onlar ölmez yaşıyorlar. ve kanlarıyla aldıkları bu vatana sahip çıkıyorlar...

Olay 1974 yılında yapılan Kıbrıs Harekatı'nda yaşanmış. Savaş sırasında bir gün, bizim askerlerden birinin yanına bir başka Mehmetçik gelmiş. Biraz hoşbeşten sonra, ailesine ulaştırması için ona bir mektup vermiş. Bizimki, "Kardeşim savaştayız. Kimin ne olacağı belli değil ki. Belki sen gidersin de, ben kalırım" dese de diğer asker, sürekli, "Hayır sen gideceksin, ben kalacağım," diyormuş. Sonunda başa çıkamayınca razı olmuş. Mektubu götüreceğine söz vermiş. Bir daha o askeri görmemiş. Bi süre sonra da olayı unutmuş. Savaştan yıllar sonra, askerlikle ilgili eşyalarını karıştırırken bir anda eline o mektup geçmiş. Verdiği sözü tutmamış olmanın rahatsızlığıyla hemen mektubun üzerindeki adrese doğru yola çıkmış. Giderken de, "Döndüyse kendisini görürüm, şehit olduysa ailesine başsağlığı dileyip mektubu veririm" diye aklından geçiriyormuş. Sonunda evi bulup kapıyı çalmış. Kapıyı açan yaşlı teyzeye, Kıbrıs'ta birlikte savaştıkları oğullarından bir mektup getirdiğini, kendisiyle görüşmek istediğini söylemiş. Kadın şaşkınlık içinde adamı içeri buyur edip kocasının yanına götürmüş. Yaşlı adam olayı dinledikten sonra, "İyi de evladım, bizim Kıbrıs'ta savaşan bir oğlumuz yok ki" demiş. Ardından da diğer odaya gitmiş ve elinde bi fotoğrafla geri dönmüş. Resmi bizimkine göstererek, "Sana mektubu veren bu muydu?" diye sormuş. Bizim Kıbrıs gazisinin gözleri parlamış: "Evet, işte bu askerdi. Ama Kıbrıs'ta savaşan oğlunuz yok demiştiniz." Anne çoktan gözyaşlarına boğulmuşmuş bile. Baba ise başını sallayıp üzüntülü bi sesle, "Evet bu bizim oğlumuz. Ancak Kıbrıs'ta değil, yıllar önce Kore'de şehit oldu" demiş. efsaneler.com

Çok Üşüyorum Baba Bu olay Bursa da olmuş. 17 yaşında bi genç kız aniden ölmüş. Aile perişan olmuş ama n apsınlar, kızı defnetmişler tabii. Aradan bi kaç gün geçmiş. Baba kızını rüyasında görmüş. Kız sürekli titriyomuş ve "Çok üşüyorum baba. Yalvarırım üstümü ört" diyomuş. Adam sabah kalktığında rüya aklına gelince hüngür hüngür ağlamış. "Gül gibi evladımı kaybettim. Rüyama giricek tabii" diye düşünmüş. Karısının üzülmemesi için de ona hiç bişey söylememiş. Ama ertesi gece, sonraki gece, daha sonraki gece, hep aynı rüya: "Çok üşüyorum baba. N'olur üstümü ört!" Baba bi gece yine aynı rüyayı görürken kan ter içinde uyanmış. Dayanamamış, karısının, "Nereye bey bu saatte?" demesine aldırmadan sokağa fırlayıp soluğu mezarlıkta almış. Kızının mezarına gelince ne görsün? Mezar açık ve bomboş! Adam ne yaptığını bilmez bi halde mezarlık bekçisinin kulübesine yönelmiş. Allahım, o an gördüğüne yürek dayanmaz. Bekçi resmen kıza tecavüz ediyomuş! Meğer bu aşşağılık herif her zaman, yeni gömülen ölülere belli bi süre bunu yaparmış.

Şehitler Ölmez Güneydoğu'da HAKKARİ ilinde askerlik yapmaktaydım. Sene 1999, yaz mevsimindeydik. Artık bizim için sıradan olan operasyonlardan birine çıkmıştık. Uzun bir arazi yolculuğundan sonra hava kararmış konaklayacak bir yer belirlemiştik kendimize, sıra ile pusu nöbeti tutuyorduk nöbet sırası bana gelmişti. Bulunduğumuz noktanın yüksek olmasından dolayı soğuk bir ayaz vardı. Sırtımdaki kabana sarılmış nöbet saatimin dolmasını bekliyordum. Bir an için nasıl oldu bilmiyorum ama herhalde yolculuğun verdiği yorgunlukla kendimden geçmiş sızmışım. Birden kendime geldiğimde tam önümde sırtı dönük bir şekilde asker gördüm ayakta dikilmiş hiç kıpırdamadan karşıdaki tepeyi seyrediyordu. Bir an arkasını dönerek merak etme arkadaşım biraz dinlen ben senin yerine tutuyorum nöbeti dedi. Etraf o kadar karanlıktıki yüzünü göremiyordum gayrı ihtiyar onu arkadaşlardan birisi sanarak teşekkür ettim. Tam ismini soracaktım ki arkamdan birisi seslendi. Dikkatimi sese vermemle birlikte o ismini bile öğrenemediğim asker kayboluverdi. Nöbet teslimine gelen arkadaşa ve diğer arkadaşlara sormama rağmen hiç kimsenin nöbet saatimde yanıma gelmediklerini öğrendim. O an anladım ki gördüğüm kişi şehit bir askerdi. Atalarımızın dediği gibi onlara ölü demeyin onlar ölü değildir. okuyunya tuylerım dıken dıken oldu yaw

Arkadaşlar Hakkari Güneydoğu Anadoluda değil Doğu Anadoludadır. Vatanımızın her metrekaresini ve özelliklerini bilmeliyiz. Özellikle de dilimizi. Ben Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği okuyorum. Gün geçtikçe eşsiz edebiyatımızı daha iyi kavrıyorum. SEVGİLERİMLE

ne sapıklar var...

ya su sırlar dunyası gıbı bı programda ızlemıstım... adamın bırı askere mektup werıo bunu ewe gotur dıo mektup arapca cocuk goturuo adres kendı ewı cıkıo mektupu weren dedesi oluoo we ewdeki hazinenin yerini sölüo mektupta o sıradada ewe haciz filan gelmiş öle bi durum...

Phantom arkadaşım gerçekten güzel bir hikaye. Ayrıca avatar'ın çok güzelmiş.

Bende doğuda askerlik yaptım ama kimse benim yerime nöbete gelmedi valla Sallama bunlar ya inanmayın! Değil tüylerim.. şamın kılı bile ürpermedi. Silkelenip kendinize gelin artık sene 2005 arkadaşlar. Bizim kışlada ne hikayeler anlatılıyodu bir bilseniz! Bende gittim hergece tel boyu nöbete hiçbişey görmedim. Hayalet filan gördüm deyip bayılan arkadaşlarım bile oldu