Kod: Kopya çektik aşkı başkasından. Ayrılık, ölünce güzel. Aşk; Kasımda. Hiç bilinmeyenli ömrün bilindik hikayesi. Yaşayacak bir günüm kalmaz yürek taşlaşınca. Korkularım gerçek oluyor yazmayı unuttum. Yüzümde güneş doğuyor olabilir gözlerim bulutlu. Bana bakıp da seni görenler tanıyorum, Maalesef belki beni sen sandıklarından ötürüdür burukluğum. Yokluğu çağırarak korkutuyorum ölümü, sorguluyorum ölümü, Çünkü aşk ölünce görünür. Benim nereden gördüğümü soracak olursanız Pek yakında öldüm aşk yanımda gömülü. Yer ve gök gibi pek yakınız. Yıldızlar değil ruhlardır gökyüzünün tek takımı. Sana yakın ve uzağım ay gibi, güneş gibi. Aşkın içine düşmüş olan ay gibi yek takılır.

Orhan'ın aylarla ilgili bir takıntısı var heralde. Parça güzel teşekkürler