başınıza çok kötü bir olay gelir o an bir flim şeridi gibi gözünüzün önünden geçer zaman ve dersiniz rabbim nolur bu bir rüya olsun... bir bamışsınızdırki hakikaten rüyadasınızdır uyanırsınız ve binlerce şükredersiniz... ya rüyada değilseniz? işte ozaman sabır diye bir şey vardır sabır çekersiniz metanet vardır olaya katlanırsınız bir süre düşünür ve şöyle dersiniz ALLAH yaşadıklarımın daha beterinden korusun... bazı kişilere isyan etmek çok kolay gelir yaşadıkları karşısında sebebi metanetsiz ve sabır göstermeyenlerdir onlar çarçabuk isyan ettikleri gibi çarçabukta yaşadıkları kötü olaylar karşısında yaşamış olduğu güzellikleri, nimetleri, mutlulukları, unutuverir bencilce isyan ederler şükretmesini bilmezler... dünyada yaşadığın yiyip içtiğin nimetlerin varolduğu gibi kazalar belalarda vardır... yiyip içerken gezip eylenirken sağlığın sıhatin huzurun yerindeyken etmediğin şüküre başına bir bela geldiğinde niye hayıflanır isyan edersinki... evet herzaman şükredelelim... RABBİM bana gelebilece kazalardan, belalardan, kötü niyetli kişilerin şerrinden sana sığınırım... kötülükler karşısında kendimi savunamaya bilirim hakimiyetinin büyüklüğüne inanır sana haval ederim... verdiğin tüm nimetler güzellikler için hamdüsenalar olsun... demek hiçte zor değildir isyan etmek yerine herşeye sabır gösterip metanetimizi muhaffaza edip şükretmek gerekiyor... bu dünyada herşeyimizi kaybedebiliriz yeterki inancımızı imanımızı kaybetmeyelim... konu için teşekkür ettim...

Kuranda sabr eden kazanır der, bazı sıkıntılar illaki sınav olarak bir şekilde insanlara verilecektir. Nefsine yenilmemek önemli... Arkadaşım ilk resmin çok başarılı konu da bence güzel bir sınav... Emeğine sağlık

güzel hikaye tesekkürler, begendim sıradan bir fincan demeyecegim artık

eline sağlık

Güzel konu olmuş emeğine sağlık

çok duygulandım teşekkürler kolaylıkla inkar etmek için kulladığımız "hayır" sözcüğünün bile hayır eylemekten geldiğini biliyormuydunuz. biz hayır derken bile o işin hayırlı olmasını diliyoruz içten içe acı insanı olgunlaştırır, yetiştirir, bunun böyle oldugunu bilmek bile bir kazanctır aslında..

komik.. başka bir şey değil.. ama senin dünyanda değerlidir, ona laf düşmez..

Birileri sırtımda kırbacı şaklatacak ben de şükür edecem öyle mi.. Komik olmayın.

Hayatına anlam katmak isteyenler için çok değer ifade eden bir yazı olmuş. Teşekkürler kardeşim iynx. Forever

Uğraşmışsın baya konuyu hazırlamak için sanırım teşekkürler. Saygılar.

Acıdaki Hikmet Verdiğin acılar için sana şükürler olsun Allah'ım! -- "Gün gelecek Allah'a bana yaşattığı bu sıkıntılar için şükredeceğimi biliyorum" demişti bir arkadaşım. Belki de hayatının en zor günlerini yaşıyordu. Zorlukların insana ne kadar büyük dersler verdiğini uzun uzun konuşmuştuk. Bir acının öğrettiğini bin kahkahanın öğretemeyeceği üzerine birçok örnekler vermiştik o konuşmamızda. Aradan iki yıla yakın bir zaman geçince arkadaşımın haklı çıktığını gördük. O günlerin acı görünen olaylarının, kendisine ne kadar büyük kapılar açtığını gördükçe "Verdiğin acılar için sana şükürler olsun Allah'ım!" demeye başladı. Gündüzleri fırsat buldukça bir araya geldiğimiz arkadaşıma o günlerde aşağıdaki hikayeyi yollamıştım. Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı. Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi; -- "Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi. Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu! Kekeleyerek: -- "Nasıl? Anlayamadım?" diyebildi yaşlı kadın. -- "Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkar geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu. Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp: -- "Yeter! Lütfen dur artık!" diye bağırmak zorunda kaldım. Ama usta sadece gülümsedi ve; -- "Daha değil!" diye cevapladı beni. -- "Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım: -- "Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!" Ama usta bana bakıp gülümsüyordu: -- "Henüz değil!" --"Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu. Aklımdan şöyle geçiyordu: -- Beni yakarak öldürecek" Fırının duvarlarına vurmaya başladım. Bir taraftan da bağırıyordum: -- "Usta usta! Lütfen izin ver buradan çıkayım!" -- "Pencereden onun yüzünü görebiliyordum. Hala gülümsüyor ve -- "Daha değil!" diyordu. "Bir saat kadar sonra, fırını açtı ve beni çıkardı. Şimdi rahat nefes alabiliyordum, fırının yakıcı sıcaklığından kurtulmuştum. Beni masanın üstüne koydu ve biraz boyayla bir fırça getirdi. -- "Boyalı fırçayla bana hafif hafif dokunmaya başladı. Fırça her tarafımda geziniyor ve bu arada ben gıdıklanıyordum. -- "Lütfen usta! Yapma, gıdıklanıyorum!" dedim. Onun cevabı ise aynıydı: -- "Henüz değil!" -- "Sonra beni nazikçe tutup yine fırına doğru yürümeye başladı. Korkudan ölecektim. --"Hayır! Beni yine fırına sokma, lütfeeen!" diye bağırdım. Fırını açıp beni içeri iteleyip kapağı kapattı. Isıyı bir öncekinin iki katına çıkardı. -- "Bu sefer beni gerçekten yakıp kavuracak!" diye düşündüm. Pencereden bakıp ona yine yalvardım, ama o yine -- "Daha değil!" diyordu. Ancak bu defa ustanın yanaklarından bir damla gözyaşının yuvarlandığını gördüm. -- "Tam son nefesimi vermek üzere olduğumu düşünüyordum ki, kapak açıldı ve ustanın nazik eli beni çekip dışarı çıkardı. Derin bir nefes aldım, hasret kaldığım serinliğe kavuşmuştum. Beni yüksekçe bir rafa koydu ve usta şöyle dedi: -- "Şimdi tam istediğim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?" Ona -- "Evet" dedim. Bir ayna getirip önüme koydu. Gördüğüme inanamıyordum. Aynaya tekrar tekrar baktım ve -- "Bu ben değilim. Ben sadece bir çamur parçasıydım." -- "Evet bu sensin!" dedi usta. Senin acı ve sıkıntı diye gördüğün şeyler sayesinde böyle mükemmel bir fincan haline geldin. Eğer seni bir çamur parçası iken üzerinde çalışmasaydım, kuruyup gidecektin. Döner tezgahın üstüne koymasaydım, ufalanıp toz olacaktın. Sıcak fırına sokmasaydım, çatlayacaktın. Boyamasaydım, hayatında renk olmayacaktı. Ama sana asıl güç ve kuvveti veren ikinci fırın oldu. Şimdi arzu ettiğim her şey var üzerinde." Ve ben kahve fincanı, şu sözlerin ağzımdan çıktığını hayretle fark ettim: -- "Ustam! Sana güvenmediğim için beni affet! Bana zarar vereceğini düşündüm. Beni benden fazla sevip iyilik yapacağını fark edemedim. Bakışım kısaydı, ama şimdi beni harika bir sanat eseri yaptığını görüyorum. Benim sıkıntı ve acı diye gördüğüm şeyleri bana verdiğin için teşekkür ederim... Teşekkür ederim." Usta fincanı, Yaratıcı ise insanı şekillendirir. Yeter ki acı da ki hikmeti görelim. Kahrın da hoş, lutfun da hoş demesini bir öğrenebilsek... alıntıdır.. - Lady-

Teşekkürler...

Çok güzel bir konu.. Her işte hayır ardır fını en iyi anlaanlardan biriyim.. Her bitiş yeni bir başlangıç, hemde eskisinden daha iyi bir başlangıç..

baslayısından tırnahına kadar hersey için sukurler olsun allahımıza güzel konu

paylaşım içi çok tşkler... V

Olumlu olumsuz tüm düşüncelere saygımız vardır.. Hepinize teşekkürler.. Saygılar... Önemli olan görüşlerimizi belirtmektir..

güzel öykü..