KAR Karlı bir akşamdı Ankara'da Son kez elele yürümüştük Bitmesin istediğimiz yola Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık Yazarsın bana demiştin Bende yazarım sık sık Ağlıyordum Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı Elimi daha sıkı tuttun Anlıyordun Bu ayrılığa dayanamıyordu kalbim Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin Kelebekleri kitap arasında kurutma Sık sık fotoğraf çektir yolla bana, Kitaplarım sana emanet İncitme kimseyi kin büyütme kalbinde Beni bekle... Yol bitti, gidiyordun artık! Sokakta gördüklerimi, filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye Kitaplarını okudum, kelebeklerine dokunmadım Öğrendiğim çiçek adlarına yenilerini ekledim En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim Seni beklerken çok şey öğrendim Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam Nasıl olsa bulacaktır diye, her görüşümde aynı sesle seslendim Uçak, babama selam söyle! Beni kötü rüyalardan uyandıran sevdiğim ilk adam Bir bilsen seni nasıl özledim Kar yağıyor şimdi, otuz yaşım bitti Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi Selamını aldım babacığım Kin büyütmedim kalbimde Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde Uçak babama selam söyle Uçak babama selam söyle İCLAL AYDIN

amin. güzel şiir teşekkür ederim.

babamla anlaşamasamda, yokluğu yıkar beni. düşünüyorumda ona bazen haksızlık ediyorum. üzülüyorum alpi_09 En istikrarlı üye 14 Aralık 2006

Allah ne anamızın nede babamızın eksikliğini göstermesin...

sürekli dinlediğim şiirlerinden biridir teşekkür ederim gerçekten de çok güzel hele dinlemesi ayrı bir güzel...

İclal Aydın'ın Şiirlerini Severim Çok Sağol Alpi