BİR ZAMANLAR DOĞMAK üzere olan bir çocuk varmış. Ve dünyaya gideceği gün Allah a sormuş: Bu kadar küçük ve korunmasızken dünyada nasıl yaşayacağım? Allah Meleklerimin arasından senin için bir tanesini seçtim. O seni bekliyor olacak ve seni hep koruyacak. diye cevap vermiş. Ama lütfen söyle bana, burada Cennet te hiçbirşey yapmadan şarkı söylüyor ve gülümsüyorum, ben böyle çok mutluyum. Senin meleğin de sana şarkılar söyleyecek ve sana hergün gülecek. Sen de o meleğin sevgisini hissedeceksin ve mutlu olacaksın. Peki insanlar benimle konuştuklarında ben onları nasıl anlayacağım, ben onların dilini bilmiyorum ki. Meleğin sana dünyadaki sözlerin en güzelini ve en tatlısını söyleyecek, ve görebileceğin en büyük sabır ve ilgi ile sana konuşmayı öğretecek. O zaman seninle konuşmak istediğim zaman ne yapacağım? Meleğin senin ellerini birleştirecek ve sana dua etmeyi öğretecek. Duydum ki dünyada kötü insanlar varmış. Beni kim koruyacak? Merak etme, meleğin seni hayatı pahasına dahi olsa savunacak. Ama ben seni göremeyeceğim için çok mutsuz olacağım. Meleğin sürekli sana benden bahsedecek ve sana bana nasıl tekrar ulaşabileceğini anlatacak, ama beni göremesen de ben hep senin yanında olacağım. Tam o esnada Cennet te ki huzur ortamına dünyanın homurtuları karışmaya başladı. Dünyaya gitmek üzere olduğunu anlayan çocuk aceleyle son sorusunu sordu: Peki Allah ım şimdi gitmek üzereyim, lütfen bana o meleğin ismini söyler misin? Meleğin ismi önemli değil, sen ona Anne diyeceksin.