yemekhanelerden örnek vereyim sayıları fazla belli olmuyor standart alınsa bile yemeğe göre illaki artacak o artan ekmekleri isteyene ihtiyacı olanlara vermek yerine çöpe atıyorlar...

Ekmeğin en çok israf edildiği yerler, lokantalar, öğrenci yurtları ve yemekhaneler. Hepsini görmek için tıklayın... OteLLerde, açık büfeLerden arta kaLan ekmekLerin ne haddi var ne hesabı. Düşünüyorum da... Sefaletin ve ahlaksızlığın merkez üssünde çırpınıyor olmamız. Bu yüzden demek! Hepsini görmek için tıklayın... maaLesef çok dogru.

Ben teşekkür ederim sizlere. . Biz Ülke olarak Dünya genelinde israfda ilk 20 ülke içindeyiz maalesef... Dinimize göre İsraf haramdır... Peki Haram olmasına haramda bizler niye bu kadar israf ediyoruz.? Ya dinimizin bu konudaki hükümlerini bilmiyoruz yada lüks ve özenti içerisinde olduğumuzu gösterir... Ancak buradaki lüks'ü ileri teknoloji ürünü aletleri evimize sokma şeklinde anlamak yanlıştır. Burada lüksten içki, kumar, fuhuş, aşırı giyim, gücünun üzerinde gereksiz harcamalar, gurur-kibir, şan ve şöhret için ziyafet düzenlemeler gibi harcama ve yaşantılar kastedilir.

Zafer abi izninle bende bir alıntı eklemek istiyorum konuna... Prof. Dr. Saffet Solak anlatıyor : Amerika'da master yaptığım yıllarda, çalıştığım üniversitenin yemek salonu açık büfe şeklindeydi. Herkes dilediği yemekten istediği kadar alabiliyordu. yemekhanenin kapısında "Take what you need. Eat what you take" diye yazmakta idi. Bir gün aynı masada yemek yediğimiz Çinli bir arkadaşı, tabağında kalan son pirinç tanesini almaya çalışırken görünce dayanamadım ;denemek için dedim ki:"Bir pirinç tanesi için neden bu kadar uğraşıyorsun?Bırak tabakta kalsın."Çinli arkadaşın verdiği cevap çok düşündürücüydü: "Her Çinli bir pirinç tanesi israf etse, Çin nüfusu ile çarp bakalım, kaç ton pirinç yapar?Biz kalabalık bir ülkeyiz, israf etme lüksümüz yoktur."dedi. Yine denemek için dedim ki : "Şu anda Çin'de değil Amerika'dasın. Tabağında bırakacağın pirinç tanesi Çin'i değil, Amerika'yı zarara uğratacaktır". Bu sözlerim karşısında güldü ve şöyle dedi : "Yaşadığım ülke olan Amerika'yı bu şekilde zarara uğratmak onurlu bir davranış olmaz." Çinli arkadaşı bu onurlu davranışından dolayı tebrik ettim ve düşüncesini paylaştığımı söyledim. İslam dininin bu konudaki, "Yiyiniz içiniz, fakat israf etmeyiniz. Çünkü Allah israf edenleri sevmez" buyruğunu açıkladım. Çok hoşuna gitti. Tam o sırada, Ürdünlü Müslüman bir arkadaş tabağındaki yemek artıklarını çöp sepetine boşalttı. Bunu gören Çinli arkadaş Ürdünlü'yü göstererek:"O Müslüman değil mi? dedi. O kadar üzüldüm ki, ne diyeceğimi bilemedim

Teşekkür ederim artser; sanırım bu cümleler herşeyi anlatıyor...

Bu konuyu bu kadar güzel anlatan asla bir yazı daha olamaz. Çinliyi tebrik ediyorum...

Çocukluğumuzdan kalan alışkanlıktır. Yerde bulduğumuz ekmeği, öpüp başımıza koyarız. Ekmek davasının işçileri olduğumuz için belki. "Ekmek bulamayan pasta yesin" diyen burjuvaziye inat, ekmeğimizi taştan çıkarmayı öğrendiğimiz için belki. Bizde altı çizilmiş bir isimdir ekmek. Üzerine basılmaz. Çöpe atılmaz. 1980 sonrasında hayatımızda atağa kalkan "müsriflik", sonunda ekmeğimize kadar uzandı. Ekmeğin kelime anlamı rafta kaldı. Ekmekler çöpte. Türkiye'de günde 120 milyon ekmek üretiliyor. 6 milyon ekmek çöpe gidiyor. Ekmeğin en çok israf edildiği yerler, lokantalar, öğrenci yurtları ve yemekhaneler. Bu demektir ki, "zengin vaziyeti" alıyoruz. Oysa çöp tenekelerinde ekmek arayan anneler ülkesiyiz. Yoksulların bütün kazancı ekmeğe gidiyor. Ekmeğine saygı göstermeyen toplumlarda, emeğe de saygı gösterilmez ya. Bu da ülkedeki iç kanamanın sebeplerinden biri de bu değil mi sizce? Ekmek ihaneti affetmez. Günde 6 milyon ekmeği çöpe atan bir ülkeyi de, ne hayat bağışlar ne ekmek. Düşünüyorum da... Sefaletin ve ahlaksızlığın merkez üssünde çırpınıyor olmamız. Bu yüzden demek! H. Yalçın /