bİz SavaŞırken Bİle İnsan Gİbİ SavaŞırız

İsyerinde masamı karıstırırken gelen takvim örneklerinin birisinin arka kapagında yazıyordu. Cok hosuma gitti. Paylasayım istedim. Aradım bu yazıyı bulamadım. Gözümden kacmıs olabilir. Verildiyse özür. Ama yine de tekrar okumakta yarar var. Burada yazılanlar tüm insanlığa verilebilecek en güzel mesajdır : MEHMETÇİK'E DERİN SAYGI 23 Nisan 1915 günü Conkbayırı'nda Türkler ve Birleşik Kuvvetler arasında korkunç siper savaşları oluyor. Siperler arasında 8-10 metre mesafe var. Süngü hücumundan sonra savaşa ara verildi. Askerler siperlerine çekildi. Yaralılar ve ölüler toplanıyor. İki siper arasında açıkta ağır yaralı ve bir bacağı kopmak üzere olan İngiliz Yüzbaşı avazı çıktığı kadar bağırıyor, ağlıyor, kurtarın diye yalvarıyordu. Ancak hiçbir siperden kimse çıkıp yardım edemiyor. Çünkü en küçük br kıpırdanışta yüzlerce yüzlerce kurşun yağıyordu. Bu sırada akıl almaz bir olay oldu. Türk siperlerinden beyaz bir iç çamaşırı sallandı. Arkasından arslan yapılı bir Türk askeri silahsız siperden çıktı. Hepimiz donup kaldık. Kimse nefes alamıyor, ona bakıyorduk. Asker yavaş adımlarla yürüyor, siperdekiler kendisine nişan almış bekliyorlardı. Asker yaralı İngiliz subayını okşar gibi yerden kucakladı, kolunu omuzuna attı ve bizim siperlere doğru yürümeye başladı. Yaralıyı usulca yere bırakıp geldiği gibi kendi siperlerine döndü. Teşekkür bile edemedik. Savaş alanlarında günlerce bu kahraman Türk askerinin cesareti, güzelliği ve insan sevgisi konuşuldu. Dünyanın en yürekli ve kahraman askeri Mehmetçiğe derin sevgi ve saygılar. Üsteğmen Casey

görün işte Türk ün derin saygısını şefkatini laaa helal olsun beee yaşasın MEHMETÇİK

Ne Mutlu TÜRKüm Diyene...

Helal olsun işte bir Türk!

Türksen Övün Değilsen İtaat Et...