Annelere ayrılacak gün sadece yarın değil, bir ömür boyu bence, Anamızın hakkını nasıl öderiz Annemize verebileceğimiz en güzel hediye ona layık bir evlat olmak için çok ama çok çalışmaktır alpi_09 En istikrarlı üye 10 Mayıs 2008

Hatırladığım kadarıyla Fırat pen reklamıydı. Bu reklamı izlemenizi tavsiye

Yarın anneler günü. Bazılarınız bu günü tüketim tuzağı olarak görse de çoğunuz, tuzak ya da değil, özel gün= hediye şartlanmasına kendinizi kaptıracak ve anneniz için hediye alacaksınız. İşte bu yazının konusu o hediyenin seçimi... Bundan yaklaşık 10 yıl önce bir anneler günüydü. Kardeşimle birlikte düşündük, taşındık ve annemize güzel bir tencere seti almaya karar verdik. Hatırlıyorum, o sıralar üniversiteye yeni başlamıştık ve o hediyeyi almak için harçlıklarımızın önemli bir kısmını biriktirmiştik. Hediyeyi güzel bir paket yaptırıp annemize götürdük. Hevesle paketi açmasını bekledik. Güzel bir teşekkürü hak ettiğimizi düşünürken bir de ne görelim? Anneciğimiz ağlamaya başlamasın mı? Üstelik mutluluk gözyaşları filan da değil, düpedüz ağlıyor! Biz ne olduğunu anlamaya çalışırken mesele ortaya çıktı. Meğer yıllardır ona ütü, mikser, mutfak robotu gibi bilumum ev aletleri alıyormuşuz. Yani annemize mutfağın bir aksesuvarı muamelesi yapıyor, onu "ev işleri icraatçısı" sıfatına hapsediyormuşuz. Üstelik bunu fark etmeden, tamamen içselleştirerek yapıyormuşuz. Tencere seti bardağı taşıran son damla oldu. Annemiz yıllardır biriktirdiği kırgınlığını daha fazla içinde tutamadı, gözyaşlarını koyuverdi. Biz de o gün bu gündür ona ev ihtiyaçları dışında, kişisel olarak kullanabilecekleri hediyeler seçmeye gayret ediyoruz. Yarın yine büyük gün. İçinizde hediyesini çoktan almışlar olacaktır ancak çağrım alışverişe bugün çıkacaklara. Aman dikkat edin! Hediyenizi bir anneye değil, bir bireye alın. Onun zevklerini, ilgi alanlarını gözünüzün önünde bulundurun ve içine doğduğunuz kalıpların dışına çıkın. Kadın=anne=ev kanıksaması yıllar boyu ekonomik sitemin devam etmesini epeyce kolaylaştırdı. Rol dağılımı basit ve netti. Erkek dışarıda parayı getirecek, kadın içeride çocuk bakıp yemek pişirecek. Zamanla bu dağılıma karşı itirazlar yükselince kadınlar biraz biraz, kendilerine önerilen yaşam alanının dışına çıkmayı başardı. Ancak dışarı çıksalar bile sonunda dönüp dolaşıp yine aynı alanda buldular kendilerini. Kısırdöngüden çıkmak için dışarıya çalışmaya gidiyorlardı ama akşam döndükleri yer yine mutfakları oluyordu. Üstelik bu kez aynı mutfağa yorgun giriyorlardı. Zamanla sistem, "son istasyonun" değişmediğini gören kadının yaşadığı hayal kırıklığını unutturmak için o istasyonu estetize etmeye karar verdi. Bu yüzden detaylandırılmış ev aletleri, cildi besleyen çamaşır suları vs üretildi. Ama ne kadar rötuşlanırsa rötuşlansın ev aletleri pek de çekici nesneler değildi. Üzerlerindeki makyaj onları "tutku objesi" yapmaya yetmedi. Bu yüzden aman onlardan uzak durun. Annenize, en azından yarın, görevlerini değil zevklerini hatırlatın. Not: Bu yazı onların bu görevlerini kanıksadığım ya da onayladığım anlamına gelmiyor. Alıntıdır...

Her günün anneler günü olduğunu düşünenlerdenim, ona sevgimi her zaman belli ederim, oda kendisini ne kadar sevdiğimi bilir, hediye almak içinde özel gün falan beklemem imkanım varsa ve istediği birşeyi biliyorsam alırım.

Ben anneler gününe inanmıyorum.. Bu sadece emparyal dünyanın tüketimi arttırma için yaptığı bir şey...