Bir Edebiyatçı olarak çok beğendim. teşekkürler...

oh ya siir yazildigini gordukce daha mutlu oluyor insan

iki çiçek açacak : biri sen biri de ben. bencilliğin kol gezdiği dünyada en güzel sozlerden birisi bu.. Emegıne sağlık.

laflar akıldan dile süzüldümü okumasıda zevk veriyor insana, teşekkürler

Eskiden... Yalnızlığımın karanlığın hep yalnızdım Dertleri çileleri hep yalnız yaşadım Bazen gelip sorduklarında Sevginin ve mutluluğun ne olduğunu anlatamazdım Oysa şimdi... Yalnızlığımın karanlığını sen aydınlattın Dertleri çileleri unutup mutluluğu tattım Şimdi gelip sordular mutluluğu Onlara seni anlattım Ve bugün.. Düşüncelerim güzelleşti sen oldun herşeyim Birden bire değiştim sanki ben ben değilim Sordum kendime sen kimdin ben kimdim Artık biliyorum sen bendin bende sendim...

ESKİTEMEDİĞİM Eskiye özlemdir çektiğim, Sevip de, kavuşamadım o sevgiliye. Eskiyip de, eskimeyen o sevgiye. Ömür saatimin, yelkovanının, tek takıldığı yer Tik, tak... Tik, tak... Yine aynı yerindeyim, Yine sana vuruyor saniyelerim... Hızlı ama, yavaş Yavaş yavaş yaşıyorum seni. Merak etme tüketmem, Seni ve her saniyede yaşadığım senleri.. Eskitemem seni, Eskitemem de. İçimde bir hücresin, Her saniyede kendini yenileyen. Ve yine taptazesin, İlk ve sonbaharlarımda açmış, çiğdem gibisin Sen benim, koparmaya kıyamadığım çiçeğimsin. Sen benim, Eskitemediğim, eskimeyen sevdiğimsin...

Elinize sağlık arkadaşlar güzeldiler.

Ben Senden Önce Ölmek İsterim Ben senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. Iyisi mi, beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni gorebilesin Fedakarliğimi anlıyorsun vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. Ve toz oluyorum yaşiyorum yanında senin. Sonra, sende ölünce kavanozuma gelirsin. Ve orada beraber yaşarız külümün içinde külün ta ki bir savruk gelin yahut vefasız bir torun bizi ordan atana kadar... Ama biz o zamana kadar o kadar karışacağız ki birbirimize, atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz yan yana düşecek. Toprağa beraber dalacagız. Ve bir gün yabani bir çiçek bu toprak parçasndan nemlenip filizlenirse sapında muhakkak iki çiçek açacak : biri sen biri de ben. Ben daha ölümü düşünmüyorum. Ben daha bir çocuk doğuracağım Hayat taşıyor içimden. Kaynıyor kanım. Yaşayacağım, ama, çok, pek çok, ama sen de beraber. Ama ölüm de korkutmuyor beni. Yalnız pek sevimsiz buluyorum bizim cenaze şeklini. Ben ölünceye kadar da Bu düzelir herhalde. Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bugünlerde? Içimden bir şey : belki diyor. 18.02.1945

dıysan n sende ışık var abii... çok güzel olmuş

Evet ben yazdım arkadaşlar benim bunun gibi daha çok şiirlerim war

gercekten cok guzel nedenecek kelıme yok sııre bu dunyada yasamaya bıle gerek yok

eyvallah birader harika olmuş senmi yazdın