Bir Artser klasiği daha.. Eline emeğine sağlık üstad..

teşekkürler..+K

"Dünya insanoğluna ait değil, insanoğlu dünyaya aittir!" Dünya insanoğluna ait değil... Öyle bir yaşama hırgürüne kaptırmışız ki kendimizi, elimizden kayıp giden günlerin farkına varamıyoruz. Tespih tanesi gibi arka arkaya diziliyor günler. Birbirinin tıpatıp aynısı. Sabah kahvaltı, sonra iş, derken biraz kavga, biraz sevinç, biraz telaş, bolca fesatlık, bir başkasının kuyusunu kazma oyunları ve akşam. Televizyon karşısında geçirilen uykulu saatlerde kimin kiminle fingirdeştirdiğini izlemek ve sonra cuppa yatak! Ne için? Ertesi gün yine aynı şeyleri tekrarlamak için. Bu arada iç organlarınız yıpranıyor, gövdeniz pörsüyor, bakışlarınız bile eskiyor ve her gün biraz daha finale yaklaşıyorsunuz. Ama size verilmiş olan bu yaşamın ne demek olduğunun farkına varmadan, güneşe, çiçeğe, ota, böceğe, denize aldırmadan hoyratça savuruyorsunuz bu değerli yılları. Delfi tapınağında "Kendini tanı!" yazıyor. İnsanoğlu kendini tanıyabilse, evren içindeki boyutunu ve sınırlı süresini kavrayabilse birçok sorun çözülecek ama hırs buna imkan vermiyor işte. "Benim iktidarım, benim param, benim başarım, ben, ben, ben..." Dünyada beş bin yıl önce de böyle düşünenler yaşıyordu, on bin yıl önce de. Mezarlıklar önemli kişilerle dolu! Evren ölçeğinde bir kelebek ömrü kadar bile olmayan insan yaşamını, böyle gerginliklerle ziyan etmeye değer mi? Bir parça alçakgönüllülük, gündelik hırslardan birazcık arınma dünyayı cennete çevirmeye yeter: Hem size, hem başkalarına. Nefes alıp vermek, doğayı seyretmek, dalgaların sesini duyabilmek, bir çiçeği koklayabilmek başlıbaşına bir mutluluktur aslında. Ama ne yazık ki biz bunları unuttuk. Mutluluğumuzu başkalarının felaketi ya da yenilmesi üzerine kurma çarpıklığını yaşıyoruz. Ve ne kadar yükselirsek o kadar artıyor mutsuzluğumuz. Unutmayalım: Biz gideceğiz, dünya kalacak! Kızılderili bilgelerin söylediği gibi: "Dünya insanoğluna ait değil, insanoğlu dünyaya aittir!" Niceleri geldi, neler istediler, Sonunda dünyayı bırakıp gittiler: Sen hiç gitmeyecek gibisin, değil mi? O gidenler de hep senin gibiydiler Ömer Hayyam Mal Sahibi, Mülk Sahibi.. Hani Bunun ilk sahibi? Mal da Yalan, Mülk de Yalan.. Var biraz da Sen Oyalan... Her rüzgar savuracak bir toz bulur Her rüzgar savuracak bir toz bulur. Her hayal yaşanacak bir can bulur... Her düş gerçekleşecek bir umut bulur... Kolay bulunmayan tek şey güzel bir dostluktur... Kuşlar gibi uçmayı, balıklar gibi yüzmeyi öğrendik... Ama basit bir sanatı unuttuk... İNSAN gibi yaşamayı biliyor muyuz? Zengin; çok mala sahip olana denmez, zengin kalbi olana denir. Kalp zenginliğinden mahrum olan kimse, ne kadar geniş servete sahip olursa olsun yine fakirdir. Tamamı ve hırsı sebebiyle de halk nazarında hakirdir. Kalbi zengin olan kimse de ne kadar fakir olsa herkesin nazarında muhteremdir Paylaşacak dostlarınız yoksa iyi şeylere sahip olmanın bir zevki yoktur Dost dediğin, sevilecek biri olmadığı zamanlarda bile seni sevmeli. Sarılacak biri olmadığı zamanlarda bile sana sarılmalı, dayanılmaz olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı, Dost dediğin fanatik olmalı, bütün dünya seni üzdüğünde bile sana moral vermeli, Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli Ve ağladığında seninle ağlamalı, Ama hepsinden daha çok, dost matamatiksel olmalı! Sevinci çarpmalı, Üzüntüyü bölmeli, Geçmişi çıkartmalı, Yarını toplamalı... Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı Sevgiye herzaman yeri olan yüreği kocaman dostlara...

Hocam mükemmel desem yalan olmaz saygılarımla +