Friedrich HEGEL: Erdem, varlığın bilincidir. KALLIKES: Erdem, güçsüzün işine gelendir. SPINOZA: Erdem akla uygun davranmaktır. VOLTAIRE: Erdem, benzerine iyilik etmektir. HUTCHESON: Erdem bir eğilimdir, iç güdüdür. ARISTIPPOS: Erdem, haz almada ölçülü olmaktır. ORIGENES: Erdem, Tanrı karşısında ölçülü olmaktır. Joseph BUTLER: Kişinin kendi kendinin yargılamasıdır. GEULINCX: Erdem, Tanrı'nın düzenine boyun eğmektir. Immanuel KANT: Erdem bir içgüdü işi değil bir akıl işidir. Max STIRNER: Erdem, kendi isteklerime benim uygunluğumdur. FARABI: Kişiyi erdemli kılan Tanrı'dır. SCHOPENHAUER: Erdem denmeye değer tek eğilim acımaktır. BERKELEY: Erdem, sonsuz güçlü ruhun idrak ettirdiği bir fikirdir. LEIBNIZ: Erdem bir zorunluluktur şu halde erdemsizlik mümkün değildir. Samuel CLARKE: Erdem nesnelerin doğal niteliklerine uygun davranmaktır. SARTRE: Hiç bir şey kişi oğlunu, kendinden, kendi benliğinden kurtaramaz. Friedrich NIETZSCHE: Erdem, insanın insanüstüne ulaşmak için harcadığı çabadır. KONG FU TSEU: İnsanın amacı iyi ve uzun yaşamaktır. Bunun içinse erdem gerekir. GOTAMA: İnsan yüreğinden yaşamak isteğini çıkartmalıdır, ancak yok olarak acıdan kurtulabilir... KSENOFANES: Varlık her şeydir. Değişiklik görünüşten ibarettir, gerçekte değişen hiçbir şey yok. Francis BACON: Erdemler ülkesini yöneten Süleyman Evi bir başka adıyla Altı Günlük İşler Koleji'dir. DESCARTES: Erdem düşünce ölçüsünü kullanmaktır. İyi sandığımız şeyleri işlemekte gösterdiğimiz karardan ibarettir. MACCHIAVELLI: Sözünde durmak büyük bir erdemdir, ama bütün büyük işleri sözünde durmayanlar başarmışlardır. EMPEDOKLES: Devinim bir gerçektir ama oluş diye bir şey yoktur. Sevgi sonunda tiksinmeyi yenecektir. Sevgi Tanrı'dır... HERAKLEITOS: Evren, yaratmayla yok olmanin sonsuza kadar birbirini kovalamasıdır. Herşey ancak karşıtların kavgasından doğar... MAHAVIRA: İnsan, hiçbir canlı varlığa kötülük yapmadan yaşamalıdır. Çok sıkı bir perhiz yapmalı, mümkünse çıplak gezmelidir. Aç kalarak ölmek en büyük erdemdir. PARMENIDES: Varlık eğer var olmaya başlamışsa, ya bir varlıktan ya da bir yokluktan çıkıyor demektir. Üçüncü bir oluş düşünülemez. Varlık eğer bir varlıktan çıkıyorsa, kendi kendini doğurmuş oluyor ki bu da yeni bir şey olmaması demektir. Varlığın yokluktan çıkması akla uygun değildir. Varolan değişmez. Çünkü değişmek ya bir varlığa ya da bir yokluğa geçmek demektir. Bu kuruntudan ötürü akıl için bir birlik olan evren, biz insanlara ikililik olarak görünüyor... SOKRATES: Tek kesinlik, erdem bilgisindedir. Erdem öğrenilir. Kişiler bilmedikleri için kötüdürler. Erdem birdir, bölünmez, ayrılmaz. Erdem insanın kendini bilmesi, tanımasıdır. MONTAIGNE: Biz insanlar, kendimizi kötülemede gösterdiğimiz zekayı hiç bir yerde göstermeyiz. Kafamızın o herşeyi bozabilen tehlikeli aletin peşine düştüğü öldürmeye kastettiği av kendi kendimizdir. İnsanı öldürmek için gün ışığında geniş meydanlar ararız. İnsanı yaparken gizlenip utanmak bir ödev onu öldürmesini bilmekse bir çok erdemleri içine alan bir şereftir. Sonra da kendimiz yorumlayalım... Erdem bilgiyi hazmetmektir... özümseyip kullanılır, yaşama uygun, hale getimektir. Akanda