aslında tam olarak değil.. ölüm olgusunun ve sona erme duygusunun insan üzerinde oluşturduğu bir etki var.. o çöküntüden hemen sonra ortaya çıkar.. er ryan ı kurtarmak etkisi de diyebiliriz.. sonucu umursamadan, karşısındaki tehlikeye karşı tüm gücüyle saldıran, cesaret ve gücün doruğundaki an.. yarı-trans hali bi anlamda.. bu duygu kanser hastalarında gerçekleşirse, olumlu düşünmeye bile gerek kalmadan beyin işleri eline alacaktır..

ben bu yazıya inanmıyorum.. bilimsel bi geçerliliği yok... hastalar üzerindeki plesabo etkisinden söz etmekte fayda var.. kimi hastalarda doktorun yada sağlık personelinin hastaya davranışı, kişinin sosyal çevresinin etkisi gibi plesabo faktörllerinin hasta üzerindeki etkisinin iyilşeme bazıonda %40 varan fayda sağladığı ispatlanmıştır.. şimdi kanser hastalığında kişinin vücudunda kansere karşı koyan doğal bağışıklık mekanizmalarıdır.. bu mekanizmalar stres hallerinde baskılanır.. en güzel örneği uçuktur.. uçuk virütik bi hastalıktır ve hemen hemen her insanda bulunur.. kişi ağır stres altında kaldığında veya çok korktuğunda bağışıklık sistemi baskılanır ve vücut virüsün etkilerine karşı koyamaz.. yani kişiinin ruhsal durumu bu tür hastalıklarda çok önemlidir. kendi savunmamızı kendimiz çökertmiş oluruz eğer bu yazıya inanırsak saygılar..

Kanseri yenmenin yolu Pollyannacılık oynamaktan değil gerçekle yüzleşmekten geçiyor... Halk arasında, kanserin stres ve negatif düşünceler nedeniyle ortaya çıktığına inanılır. Bu düşünce nedeniyle de kanser hastaları, tanıyı öğrendikten sonra kendini hep olumlu düşünmek zorunda hisseder. Hatta öfke, üzüntü ve keder bastırılır ve bu durum hastalığın kabullenmesini, tedavi alınmasını zorlaştırır. Oysa hastalık tanısı sonrası yaşanılan olumsuz duygular son derece normaldir ve olması gerekendir!.. İnsanlar günlük hayatlarını yaşarken yarınlarının nasıl olacağı konusunda bir fikre sahiptir. Bu fikir genellikle de sağlıklı ve uzun yaşayacağımıza ilişkindir; hastalıkların bizim başımıza gelmeyeceğini düşünürüz. Oysa kanser bu varsayımımızı bozan ve bireyin geleceğini belirsizleştiren bir hastalık. Hastalık ne kadar geçici ve hafif olsa da, hasta bir kayıp duygusu yaşar; bu kayıp sağlığın kaybıdır! Medical Park Bahçelievler Hastanesi'nden Psikolog Şebnem Turhan; kanser hastalarının ve yakınlarının yaşadığı psikolojik durumu değerlendirdi: Sağlığını kaybeden kişi bu kayıp karşısında şok yaşar, bu duruma inanamaz, öfkelenir, kederlenir, hastalıkla savaşır ya da hastalığa boyun eğer... Kanser tanısı alan bireyde de sayılan duygu durum değişimleri ve davranışlar gözlenir. Kanser tanısını ya da hastalığın tekrarladığını duymaya ilk tepki, şok ve şaşkınlık tepkisidir. Çoğu zaman hastalar 'kanser' kelimesi ya da 'kitle' kelimesinden sonrasını duymadıklarını ve bir uyuşma yaşadıklarını söylerler. İNKAR UZUN SÜRDÜYSE DİKKAT! Sonrasında 'bu bana olamaz', 'benim başıma böyle bir hastalık gelemez', 'doktor yanılmış olmalı' gibi düşünceler eşliğinde inkar dönemine geçilir. Bu dönem, şok edici beklenmedik dönemden sonra hastanın kendisini toparlaması için destek görevi görür. Ancak inkar dönemi uzun sürüyor ve tedavi olmaya yanaşmıyorsa, hastaya mutlaka psikolojik ve psikiyatrik müdahale yapılması gerekir. Üçüncü devre olarak inkardan sonra öfke dönemi gelir. Hastalığa, doktora, sağlık personeline, bazen sağlıklı kişilere ve yakınlara duyulan bir öfke oluşur. 'Neden ben' ya da 'başkaları sağlıklıyken neden başıma böyle bir şey geldi' soruları hastayı meşgul etmeye başlar. Bu dönem hasta yakınları ve sağlık personeli açısından geçirilen en zor dönemdir. Dördüncü evre, yani pazarlık evresi aslında erteleme çabasıdır. Bu ertelemeyi hasta iyi dileklerde bulunarak yapar; örneğin adak adar... Hastanın istediği olmadığında yeni bir pazarlık başlayacağından, hastanın isteklerini gözden geçirmesine ve kendisiyle yüzleşmesine yardımcı olunmalı. Bir süre sonra hasta yapamadıklarını ve yapamayacaklarını fark eder ve beşinci evre olan depresyon evresi başlamış olur. Bu dönem, kabullenmeye geçebilmek için gerekli bir dönemdir. Son aşama kabullenmedir. Bu evre mutlu bir evre olarak düşünülmemelidir; duygular yoktur, ağrılar yok olmuş ve savaş bitmiş gibidir. Hasta bu evreye gelinceye kadar geçirmesi gereken dönemleri yaşadıysa, öfkesini çıkarabilmiş ve kayıplarının yasını tutabilmişse, bu dönemi daha güçlü karşılayacaktır. 'POZİTİF DÜŞÜNMELİYİM' DERKEN KANSER GERÇEĞİNİ REDDETMEYİN' Kanser hastaları ve halk arasında sıklıkla yaygın olan bir görüş; hastaların yaşadığı stres ve negatif düşünceleri sebebiyle kanser hastası oldukları yönündedir. Oysa bu düşünceyi kanıtlayan herhangi bilimsel çalışma bulunmamaktadır. Stresin, hormonal sistemimizi fazlasıyla etkilese de kanser riski ve yaşam süresiyle yüzde 100 ilişkili olmadığını unutmayın. Yani stres, tek başına kanser nedeni değildir. 'Pozitif düşünmeliyim' inancı bir takıntı haline gelirse, hasta tanıyı aldıktan sonra kendisini hep olumlu düşünmek zorunda hisseder. Bu sebeple hasta ve yakınları yaşadıkları öfkeyi, üzüntüyü ve kederi yaşamayı erteler. Bu da kabullenmeyi zorlaştırıcı bir faktördür. Oysa hastalık tanısı sonrası yaşanılan öfke, şok ve üzüntü gibi olumsuz duygular normaldir ve bunların paylaşılması gerekir. Bu duyguların bastırılması, hastalığın inkar döneminin uzun sürmesine ve bastırılan duyguların daha şiddetli şekilde kendini göstermesine neden olabilir. 'ASLAN GİBİSİN BENDEN SAĞLAMSIN' DEMEK MORAL VERMEZ, MORAL BOZAR! Hasta yakınları da bu dönemde birçok sorunla karşı karşıya kalırlar. Yorgun ve mutsuzdurlar. Sevdiklerinin acıları karşısında çaresizlik yaşarlar. Kendilerine vakit ayıramazlar. Bu da bir süre sonra tükenmelerine neden olur. Bu sebeple hasta yakınları suçluluk hissetmeden, kısa süreli de olsa hastadan ayrı vakit geçirmeli. Hasta ve hasta yakınları süreçle ilgili duygularını birbirlerinden gizlememeli ve duygularını açıkça konuşmalı, tedavi kararlarını paylaşmalı. Bu hastalığa olan uyumu da arttıracaktır. Hasta yakınları hastayla tanıyı, tedaviyi ve hastalıklarını konuşurlarken hastayı teselliden çok kızdıran ifadelerden kaçınmaya özen göstermeliler. Bu ifadeler; 'kafana takma geçer', 'moralini iyi tutarsan daha iyi olursun, aslan gibisin benden sağlamsın', 'başımıza ne geleceği belli mi, bakmışsın ben de trafik kazasında ölüvermişim', 'daha ne kötüleri var, sen yine iyisin' gibi... Yapamayacak olduklarını ve kayıplarını düşünen kanserli hastaların anlatacakları çok şey vardır. Hasta yakınları; hastayı eleştirmeden, ayıplamadan ve yukarıda belirtilen ifadeleri kullanmadan dinlemeli. Kanser hastalığı ve tedavi süreci hem hasta için hem de yakınları için zorlayıcı bir yaşam krizidir. Bu kriz süreciyle başa çıkamadığınızı düşünüyorsanız mutlaka bir uzmandan yardım alın. Sağlık hizmeti aldığınız kurumda kanser hastaları için açılan destek grupları varsa onlara katılın.

Evet yukarıdaki yazılan yazının bir kısmına katılmıyorum hastalığını öğrenen kişi psikolojik destek alması gerekiyor yanlız bırakılmaması ve hastalıgının hatırlatacak üzüntülü tavırlar almaması gerekli yakını olan bireylerin daima neşeli her daim gülen bir yüz ve sanki karşısındaki hiç hasta olmamış gibi hareket etmesi gerekiyor hasta yakınlarının sağlıklı yaşamında nasıl davranılmışsa hiç bi degişik hareket etmemeleri aşırı ilği göstermemeleri gerekiyor hastalık öncesi nasılsa aynı tavırda devam etmeliler beyne giden poloraktin maddesinin hastalık üzerinde çok önemi vardır bir çok hasta moralle yenmiştir bu illet hastalığı erken mudahalede hastalığı yenmek mümkündür o yüzden en az yılda bir kere olsun hastahaneye gidip testlerimizi yaptıralım eger böyle bi hastalık başımıza gelmişsede hastalığımzın tedavilerini aksatmadan ve moralimizi bozmadan tedavilere gidelim sonuçta sadece yaşamımızı kanser hastalığından kaybetmekten ziyade bu illetle nasıl mücadele ederiz onu ögrenelim bununla ilgili seminerlere katılalım bilgisahibi olalım bizede ugramaz demiyelim hasta olmasak bile bilinçli olalım... paylaşım için teşekkür ettim... alpi_09 En istikrarlı üye 6 Nisan 2008

Polyannacılık değil ama... Morali yüksek tutmak bence her hastalık için tedevai edicidir... iynx. Forever